cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yunit 731
Mga ikinulong at naging biktima
Pagdating sa kulungan, kukuhanan ng dugo at dumi at iba pang medikal na pagsusukat ang mga tekniko kaugnay ng pangangatawan ng magiging biktima. Simula roon, buburahin na ang kanilang pangalan at tatakdaan at tutukuyin na sila gamit ng numerong may tatlong tambilang hanggang sa sila'y patayin. Kapag nakaligtas ang isang preso matapos sumailalim sa isang eksperimento, maaari pa rin siyang gamitin sa isa pang eksperimento hanggang sa sila ay mamatay sa proseso o ipapatay ng mga mananaliksik dahil hindi na kapaki-pakinabang gamitin. Sa karaniwan, umaabot sa dalawang buwan lang ang itinatagal ng buhay ng mga bilanggo bagaman may iilan na umaabot ng halos isang taon; may ilang mga babaeng preso na doon na rin sa kulungan nanganganak.
Kada may mamamatay na bilanggo, inaalis ng isang kawani ang numero niya at itatalaga sa isa na namang bagong-dating na bilanggo. Kapag umaabot sa numero '3,000' ang linya ng mga itinalagang numero, ibinabalik ulit sa numerong '1' ang pagbibilang, isang tusong sistemang ipinatupad ni Ishii upang ikubli ang kabuuang bilang ng mga biktima ng kanilang mga eksperimento.
Bagaman napakataas ng seguridad ng mga gusali ng Yunit, may isang naiulat na pagtatangkang tumakas ng isang bilanggo. Isinalaysay ni Korporal Kikuchi Norimitsu na ayon sa isa pang kasapi ng Yunit ay mayroon daw silang bihag na naging "bayolente," pinukpok ang nag-eeksperimento sa kanya ng hawakan ng pinto, tumalon sa silid, tumakbo sa pasilyo, dinukot ang mga susi, at binuksan ang bakal na mga pinto ng ilang mga selda kung saan may ilang mga preso ang lumundag din palabas. Kalauna'y nahabol at nabaril din ng mga guwardiya ang lahat ng mga nagtangkang tumakas.
Gayunman, may mga bihirang pagkakataon na maging ang mga kasapi ng Yunit ay maaaring maging biktima ng eksperimentasyon. Ayon kay Yoshio Tamura, isang katulong sa espesyal na grupo ng Yunit, may isang empleyado sila na nagngangalang Yoshio Sudō na nahawa ng bubonik habang nagpaparami ng bacteriang nagdudulot ng sakit na ito. Inatasan sila na hiwain nang buhay si Sudō. Sa salaysay ni Tamura:
Bukod pa rito, isinalaysay ng kasapi ng Youth Corps na si Yoshio Shinozuka na hiniwa nang buhay ang kanyang kaibigang katulong na si Mitsuo Hirakawa matapos aksidenteng mahawa ng bubonik.
Habang nalalapit na ang pagkabigo ng pwersang Hapon sa digmaan, lahat ng natitirang mga bilanggo ng yunit at ang mga empleyadong Intsik at Manchurian nito ay ipinag-utos na patayin upang maitago ang lahat ng pwedeng sumaksi sa krimen ng mga nagpatakbo ng nito.
Ilang kilalang mga kasapi
May tatlong uri ng mga kilalang kasapi ng Yunit. Una ay ang mga nabihag ng mga Intsik sa katapusan ng digmaan at kalauna'y pinakawalan at naglabas ng mga pahayag at salaysay kaugnay ng Yunit at mga krimeng ginawa roon. Ilan sa mga kasapi ng unang grupong ito na lumantad sa publiko ay sina:
Inilabas din noong 2018 ng Pambansang Arkibo ng Hapon ng listahan ng 3,607 pangalan ng mga naging empleyado ng Yunit, bagaman wala pang bersyon ng listahan na ito sa wikang Ingles o Filipino sa panahon ng pagkakasulat ng artikulong ito.
Ang ikatlong pangkat naman ay binubuo ng mga nahuli ng pwersang Sobyet at napatunayang maysala sa isinagawang mga paglilitis sa Khabarovsk noong 1949:
thumb|right|Si Hen. [[Otozo Yamada]]
Sa bilis ng pagkilos ng Pulang Hukbong Sobyet noong Agosto 1945, nagmamadaling hininto ng mga tauhan ng yunit ang kanilang trabaho upang tumakas. Iniutos ng mga ministro sa Tokyo na sunugin o sirain lahat ng mga dokumentong maaaring magdiin sa mga krimeng naganap sa yunit. Binigyan ng lasong potassium cyanide ang mga naiwang tauhan upang kanilang lunukin para magpatiwakal oras na sila ay mahuli. Inutusan din ni Ishii ang mga kawani na magtago at manumpang hindi ibubunyag ang kanilang lihim habambuhay.
Pinaghihinalaan ding naging kasabwat ng yunit ang ilang mga naging punong ministro ng Hapon ngunit hindi nasakdal. Ito'y sina Hatoyama Ichiro (1954-56), Kishi Nobusuke (1957-60), at Ikeda Hayato (1960-64).
Mga Pasilidad
thumb|Ang bungad na gusali ng Yunit (na ginawang museo sa kasalukuyan) Napakaimposible ang pagtakas para sa mga bilanggo ng yunit. Nakapaloob sa isang bantay-saradong gusali ang mga seldang may makapal na bakal na pinto. Kahit na magkataong makalabas ang sinumang tatakas patungo sa liwasan (na namumutiktik din sa gwardiya) ang mga preso, kakailanganin pa nilang akyatin ang isang dingding na yari sa makapal na ladrilyo na may tatlong metro ang taas, tawirin ang tuyong bambang sa kabilang ibaba nito, at makalusot sa de-kuryenteng bakod na pumapalibot sa buong Yunit.
Walang sinuman ang pwedeng pumasok sa yunit nang walang mga ispesyal na pahintulot at ID na may larawan. Ang oras ng paglabas at pagpasok ng sinuman ay itinatala. Mayroon ding "ispesyal na pangkat" na nakatutok sa pagpapatakbo ng mga selda. Ang pangkat na ito ay nakasuot ng puting sutana, sombrerong militar, at gomang botas, at may nakasukbit ding mga pistola.
May lawak na anim na kilometro kwadrado (6 km2) ang lupaing kinalulugaran ng yunit. Dinisenyo rin ang mga gusali na matibay laban sa pambobomba. Mayroon ding mga pabrika sa loob ng yunit. May 4,500 sisidlan para sa pagpaparami ng mga kuto, 6 na higanteng kawa para sa paggawa ng iba-ibang kemikal, at 1,800 lalagyan ng mga mikrobyo. Kayang gumawa ng 30 kilo ng bakteryang bubonik ng yunit sa loob lang ng ilang araw.
Dahil sa tibay ng mga gusali nito, hindi nagtagumpay ang mga tauhan nito na gibain ang mga ito upang itago ang mga ebidensya. Ang ilan sa mga nalalabing istruktura ay inayos at ginawang museo na bukas sa publiko.
Mga sangay
May sariling mga sangay ang Yunit 731 sa mga sityo ng Linkou, Mudanjiang, Hailin, Sunwu, Toan, at Hailar.
Paggawad ng mga Amerikano ng proteksyon laban sa prosekusyon
Unang nakarating sa atensyon ng mga Amerikano ang yunit nang interogahin ng isang Tinyente Koronel na si Murray Sanders ang ilan sa mga nadakip na dating tauhan nito. Nakipagnegosasyon si Ishii at kanyang grupo sa mga Amerikano na ibabahagi nila ang datos na kanilang nakuha sa mga eksperimento kapalit ng proteksyon laban sa pag-uusig at paglilitis, proteksyong lihim na iginawad ng noo'y Kataas-taasang Kumander ng mga Alyadong Pwersa na si Heneral Douglas MacArthur. Naniwala ang mga Amerikano na mahalaga ang mga datos na ito at hindi dapat mahulog sa kamay ng kanilang karibal na mga Sobyet. Ito'y kaiba sa ginawang pag-uusig at paglilitis ng mga Amerikano sa kaparehong kaso ng eksperimentasyon sa tao na isinagawa ng mga Aleman.
Sa mga pagdinig ng Tokyo War Crimes Tribunal, minsan lang nabanggit ang insidente ng pag-eeksperimento ng mga Hapones sa mga sibilyang Intsik gamit ng "nakakalalasong kemikal." Hindi na ito inungkat pa ng mga tagapag-usig dahil sa kakulangan nila ng ebidensya noong panahong iyon. Noong 1981, kung kailan lumutang na ang mga ulat at salaysay ng ilan sa mga dating kawani ng yunit, inihayag ng isa sa mga nagsilbing hukom ng tribunal na si Bert Röling ang pagkadismaya. Aniya:
Mula 1948 hanggang 1956, wala pang 5% ng mga dokumentong binigay ng mga mananaliksik ng yunit ang ginawan ng kopyang microfilm at itinago sa Pambansang Arkibo ng Amerika bago sila ibinalik sa Hapon.
Ayon sa mga kritiko ng desisyon ng mga Amerikanong ipagtanggol ang mga tauhan ng yunit, maaaring salik ang rasismo sa magkabalintunang pamantayan ng katarungan na ipinatupad ng mga Amerikano. Bagaman nakatakas sa prosekusyon ang mga tauhan ng yunit, nagsagawa rin naman ng hiwalay na paglilitis sa Yokohama noong 1948 upang panagutin ang siyam na propesor at estudyanteng medikal na naghiwa nang buhay sa mga pilotong Amerikano na nabihag ng mga Hapones; dalawa sa mga propesor ang binitay kalaunan.
Hiwalay na paglilitis ng mga Sobyet
Bagaman tahimik sila sa usapin ng eksperimentasyon noong isinasagawa pa ang mga paglilitis sa Tokyo, nagsagawa rin ng sarili nilang paglilitis sa Khabarovsk ang gobyernong Sobyet sa mga nadakip nitong tauhan ng yunit at iba pang mga kaugnay nito. Ilan sa mga nasakdal sa krimeng pandigma, kasama na ang biolohikal na pakikidigma, ang punong kumander ng Hukbong Kwantung sa Manchuria na si Heneral Otozo Yamada.
Isinagawa ang paglilitis sa huling bahagi ng Disyembre 1949. Nilathala sa sumunod na taon ang mga tala sa paglilitis. Nakatanggap ng hatol na 2-25 taong pagkakakulong ang mga sinakdal, bagaman karamihan sa kanila ay pinakawalan at pinauwi sa Hapon makalipas lang ang pitong taon. Hinihinalang binawasan ang taon ng kanilang pagkakakulong kapalit ng datos ng kanilang mga eksperimento. Hindi kinalala ng Estados Unidos ang resulta ng mga paglilitis at tinawag itong huwad na palabas ng mga komunista.
Paglitaw ng mga ulat at salaysay sa masmidya
Bagaman may mga mangilan-ngilang impormasyon at kuwento ang tinangkang imbestigahan ng mga mamamahayag noong dekada 1950 hanggang 1970, noon lang dekada 1980 unang nakapukaw ng pandaigdigang atensyon ang mga krimen ng Yunit 731. Noong 1981 at 1983, naglabas ng dalawang magkasunod na aklat ang manunulat na si Seiichi Morimura hinggil sa diumano'y operasyon ng Yunit subalit dahil naglakip siya ng mga larawang wala namang kaugnayan sa yunit ay nalantad sa kritisismo at pagdududa. Noon ding 1981 nang unang magbigay ng direktang salaysay sa paghihiwa ng buhay sa mga bihag na Intsik ang isa sa mga dating kawani ng Yunit na si Ken Yuasa. Mula noon, nakaakit ng substansyal na pansin mula sa mga mananalaysay at masmidya ang Yunit 731, at nagbigay-inspirasyon sa paglikha ng iba't ibang dokumentaryong naglalantad sa mga lihim na ito, tulad ng dokumentaryong Demonyong mga Hapon.
Pagsasantabi ng gobyernong Hapon sa isyu
Sa kabila ng paglitaw ng bagong ebidensya noong dekada 1980, noon lang dekada 1990 inamin ng gobyerno ng Hapon ang pag-iral ng yunit bagaman magpasahanggang ngayon ay hindi nila nais itong mapag-usapan. Tinangka pa nga ng gobyernong Hapon na ilihim ito sa mga teksbuk sa paaralan subalit napillitan ding silang ibalik ito nang lumutang na ang mas maraming ebidensya galing sa arkibo ng Estados Unidos at nang ipag-utos ng Korte Suprema ng Hapon ang pagsasabalik ng impormasyong ito sa teksbuk bilang paggalang sa karapatan sa malayang pamamahayag.
Bagaman hindi kinikilala ng mga korte sa Hapon na may batayan ang paghahabla ng mga biktima ng yunit ng kasong sibil laban sa gobyerno ng Hapon upang mabayaran sila ng danyos, kinilala ng isang korte sa Tokyo noong 2002 na totoo ngang ginamitan ng biolohikal na sandata ng mga Hapones ang mga sibilyang Intsik mula 1950 hanggang 1942. Sa pag-uusisa ng isang kongresista sa parliamento noong 2003, itinanggi ng gobyernong Hapones na mayroon daw silang anumang mga rekord o tala hinggil sa yunit, gayunman noong 2018, naglabas diumano ang pambansang arkibo nito ng listahan ng mga pangalan ng mga nagtrabaho sa yunit.
Mga pelikula
Nagkaroon na rin ng ilang mga pelikula na ang paksa ay kaugnay sa Yunit 731:
Nathaniel Cruz
Si Nathaniel Agustin Cruz o Mang Tani, ay (ipinanganak noong Pebrero 22, 1960) ay isang Pilipinong meteorolohikal sa iam Ready ng PAGASA, taong 1982 hanggang 2010 siya ay nagbibigay serbisyo sa telebisyon at radyo ng GMA News sa taong 2012.
Edgemont, Arkansas
Ang Edgemont ay isang unincorporated komunidad sa Cleburne County, Arkansas, Estados Unidos. Edgemont ay matatagpuan sa hilagang bahagi ng GREERS Ferry Lake kasama Arkansas Highway 16, 2 milya (3.2 km) hilagang-kanluran ng GREERS Ferry. Edgemont may post office na may ZIP code 72,044.
Pangunahing Linyang Tōkaidō
Ang Pangunahing Linyang Tōkaidō (東海道本線 Tōkaidō-honsen) ay isang pangunahing sasakyang panghimpapawid ng kalambatan (network) ng Japan Railways Group (JR Group), na kumukonekta sa mga istasyon ng Tokyo at Kōbe. Mahaba ang haba ng 515.4 km (320.3 mi), hindi binibilang ang maraming linya ng pakana ng kargada sa mga pangunahing lungsod. Ang mataas na bilis ng Tōkaidō Shinkansen ay kadalasang katumbas ng linya.
Ang terminong "Pangunahing Linyang Tōkaidō" ay higit sa lahat ay isang holdover mula sa pre-Shinkansen araw; ngayon iba't ibang mga bahagi ng linya ay may iba't ibang mga pangalan na opisyal na ginagamit ng JR East, JR Central, at JR West. Sa ngayon, walang mga tren ng pasahero na nagpapatakbo sa buong haba ng linya (maliban sa ilang mga serbisyo sa gabi; tingnan sa ibaba), kaya ang mga biyahe ng intercity ay nangangailangan ng ilang mga paglipat sa kahabaan ng daan.
Ang Pangunahing Linyang Tōkaidō ay pag-aari at pinamamahalaan ng tatlong kumpanya ng JR:
JR East
Ang seksyon na ito ay pinatatakbo ng East Japan Railway Company (JR East).
Ang Pangunahing Linyang Tōkaidō sa Greater Tokyo Area ay mabilis na mga serbisyo na tinatawag na Rapid Acty (快速アクティ ー Kaisoku akutī) at Commuter Rapid (通勤快速 Tsūkin Kaisoku). Ito ay tumatakbo sa nakalaang mga track kahilera sa Linyang Yamanote sa central Tokyo, ang Linyang Keihin-Tōhoku sa pagitan ng Tokyo at Yokohama, at ang Linyang Yokosuka sa pagitan ng Tokyo at Ōfuna. Ang ilan sa mga tren ng Linyang Shōnan-Shinjuku ay nagbabahagi ng segment sa timog ng Yokohama patungo sa Ōfuna at Odawara.
Ang Ueno-Tokyo Line, isang proyekto ng JR East, pinalawak ang mga serbisyo ng Utsunomiya Line, ang Takasaki Line, at ang Joban Line papuntang Tokyo Station, na nagbibigay-daan sa pamamagitan ng mga serbisyo papunta at mula sa Tokaido Line mula Marso 2015. [1]
Halos lahat ng tren sa kahabaan ng seksiyong ito ng linya ay may "Green Cars" na may mga pasulong na nakaharap sa harapan, na maaaring magamit pagkatapos magbayad ng karagdagang bayad.
JR Central
Ang Linyang Tokaido sa pagitan ng Atami at Maibara ay pinatatakbo ng JR Central, at sumasakop sa rehiyon ng Tōkai - Prepektura ng Shizuoka, Aichi Prefecture, at Gifu Prefecture.
Mga Sangay
Ang parehong Linyang sangay ng Mino-Akasaka at Tarui ay hiwalay mula sa Pangunahing Linya sa junction ng Minami-Arao (南荒 尾 信号 場), na matatagpuan 3.1 km sa kanluran ng Estasyong Ōgaki.
Sangay ng Tarui
Sa pagitan ng Ōgaki at Sekigahara, mayroong isang 25 bawat grado ng mil. Noong 1944, itinayo ang isang bypass track upang maiwasan ang matarik na dalisdis ng pangunahing linya at ang lumang westbound track ay inalis.
JR West
Ang kanlurang bahagi ng Pangunahing Linyang Tōkaidō mula sa Maibara hanggang Kōbe ay pinamamahalaan ng JR West at bumubuo sa pangunahing puno ng Kalambatang Urbano (Urban Network) ng kumpanya sa Osaka-Kobe-Kyoto na lugar ng metropolitan. Kahit na ang linya ay nahahati sa tatlong mga bahagi, na kilala bilang Linyang Biwako, Linyang Kyoto ng JR, at Linyang Kobe ng JR, ang mga ito ay bahagi ng isang magkaparehong kalambatan, na may maraming mga serbisyo sa paglipas ng maraming mga seksyon. Kasama sa Linyang Biwako ang isang segment ng Pangunahing Linyang Hokuriku. Ang ilang mga serbisyo sa mga linyang Kosei, JR Takarazuka at Gakkentoshi ay tumatakbo sa Pangunahing Linyang Tōkaidō.
Linyang Biwako
Ang seksyon sa pagitan ng Maibara at Kyoto ay kilala bilang Linayng Biwako. Kasama rin sa linya ang seksyon ng Pangunahing Linyang Hokuriku sa pagitan ng Maibara at Nagahama, kung saan nagmumula ang ilang mga tren sa Kyoto.
Linyang Kyoto ng JR
Ang seksyon sa pagitan ng Kyoto at Osaka ay kilala bilang ang Linyang Kyoto. Ang mga tren mula sa mga linyang Biwako at Kosei ay naglalakbay patungo sa Linyang Kyoto at nagpapatuloy sa kanluran patungo sa Linyang Kobe sa Osaka.
Linyang Kobe ng JR
Ang pinakamalapit na bahagi sa pagitan ng Osaka at Kōbe ay bahagi ng Linyang Kobe, na nagpapatuloy sa kanluran sa Himeji sa Sanyō Main Line. Kahit na ang Kōbe ay ang opisyal na dulo ng Pangunahing Linyang Tōkaidō, ang karamihan sa mga tren ay patuloy sa Nishi-Akashi, Himeji at higit pa.
Limited Express Services
Bilang karagdagan sa mga karaniwang lokal, mabilis, at espesyal na mabilis na mga tren ng serbisyo, may ilan ding serbisyo ang Pangunahing Linyang Tōkaidō ng mga limitadong serbisyong express.
Overnight trains
Ang train sa gabi sa Linyang Tōkaidō ay mula sa Tokyo sa kanluran ng Honshū at Shikoku.
Julius Hirsch
Si Julius Hirsch  ay isang Aleman international footballer na namatay sa panahon ng Holocaust.
Hangganan (matematika)
Sa matematika at lohika, masasabing may hangganan (Ingles: finitary) ang isang operasyon kung may hangganan ang aridad nito, o sa madaling salita, may hangganan ang ipinapasok na halaga. Sa kaparehong dahilan, ang isang operasyong walang hangganan (Ingles: infinitary) ay ang operasyon na kayang magpasok ng walang hanggang bilang ng mga halaga.
Sa normal na matematika, may hangganan ang isang operasyon base na rin sa kahulugan nito. Kaya naman, ginagamit lamang ang mga terminong ito sa konteksto ng lohikang walang hangganan.
Argumentong may hangganan
Ang argumentong may hangganan ay ang argumentong maaaring mailagay sa isang may hangganang pangkat ng mga simbolikong proposisyon simula sa isang may hangganang pangkat ng mga batlain (axiom). Sa madaling salita, isa itong patunay (kabilang na ang lahat ng mga pagpapalagay) na maaaring maisulat sa isang may kalakihang piraso ng papel.
Kasalungat naman nito, pinag-aaralan ng lohikang walang hangganan ang mga lohikang pwede ang mga walang-hanggang mahahabang pahayag at patunay. Sa ganong lohika, maaaring sabihin na nagmula ang, halimbawa, umiiral na kwantipikador mula sa isang walang-hanggang paghihiwalay.
Century Gothic
Ang Century Gothic ay isang sans-serif na pamilya na tipo ng titik sa estilong heometriko, na nilabas ng Monotype Imaging noong 1991. Mabigat na naimpluwensiya ito ng tipo ng titik na Futura, bagaman may mas mataas na x-height, at ang kasaysayan ng disenyo nito ay hinango mula sa dalawang hiwalay na pamilya ng tipo ng titik na nilayon bilang kakompitensya ng Futura. Isa itong digital na pamilya ng tipo ng titik na hindi napunta sa aktuwal na tipo sa foundry.
Mga sanggunian
kaurian:Tipo ng titik
Rabat
Ang Rabat (pagbigkas: / ra·bát /; Arabo: الرباط, ar-Ribaaṭ, literal na "Fortified Place"; Berber: ⴻⵔⵔⴱⴰⵟ, Errbaṭ; Moroccan Arabic: ارّباط, Errbaṭ) ay ang kabisera at ikalawang pinakamalaking lungsod ng bansang Morocco na may populasyon na tinatayang 620,000 (2004) at kalakhang populasyon na higit sa 1.2 milyon. Ito rin ang kabisera ng pampangasiwaang rehiyon ng Rabat-Salé-Zemmour-Zaer.
Matatagpuan ang lungsod sa may Karagatang Atlantiko sa may bunganga ng ilog Bou Regreg. Sa kabilâng pampang nito ay ang Salé, ang pangunahing tirahan Ang Rabat, Temara, at Salé ay bumubuo ng kalungsuran ng higit sa 1.8 milyong katao. Dahil sa suliranin nito sa banlik, nabawasan ang kahalagahan nito bilang isang pantalan; ngunit nananatili pa rin sa sa Rabat at Salé ang mga mahalagang industriya ng tela, konstruksiyon at food processing. Dagdag pa rito, ang turismo at mga pasuguan sa Morocco nagpapanatili sa Rabat upang maging isa sa pinakamahalagang lungsod sa bansa.
Lucas Oluoch
Si Lucas Oluoch Ndandason ay isang Kenyan cricketer. Siya ay kinakatawan din Kenya Elite, Kenya Piliin, at mga koponan cricket Kenya XI. Domestically, dati siya ay kinakatawan ng Nairobi Gymkhana Club, ngunit mula sa 2011 season, siya ay naglalaro para Coast Pekee sa East Africa.
Doris Leuthard
Si  Doris Leuthard ay isang Swiss politiko at abogado. Dahil 1 Agosto 2006, siya ay naging isang miyembro ng Swiss Federal Council. Mula sa Agosto 1, 2006 hanggang Oktubre 31, 2010 siya ay pinuno ng Federal Department of Economic Affairs (Swiss commerce ministro). Noong Nobyembre 1, 2010 siya ay pinuno ng Federal Department of Environment, Transportasyon, Enerhiya at Communications. Siya ay inihalal na Presidente ng Katipunan para sa 2010.
Mico Aytona
Si Mico Aytona, ay (ipinanganak noong Hunyo 6, 1988) ay isang aktor, mang-aawit, modelo at mananayaw sa Pilipinas, Siya ay nakilala sa pelikulang Homeless (2015) kasama si Ejay Falcon.
Edel Quinn
Si Kagalang-galang na Edel Quinn ay isang misyonaryong laykong Irlandes.
Buhay
Ipinanganak sa Kanturk, Kondado ng Cork, Si Edel ay panganay na anak ng opisyal ng bangko na si Charles Quinn at ni Louisa Burke Browne ng Kondado ng Clare. Siya ay apo sa tuhod na babae ni William Quinn, isang taga-Tyrone na nanirahan sa Tuam upang itayo ang Katedral ni Sta. Maria.
Noong kabataan niya, ang karera ng kanyang ama ang nagdala sa kanyang pamilya sa iba't ibang mga bayan sa Irlanda, kabilang ang Tralee, Co. Kerry, kung saan ang isang plakang ay inalisan ng belo noong Mayo 2009 sa Bangko ng Ireland House sa Denny Street upang alalahanin ang kanyang paninirahan doon sa pagitan ng 1921 at 1924.
Nakadama ng tawag ng buhay reliyoso si Edel Quinn noong kabataan niya. Ninais niyang sumali sa Poor Clares ngunit napigil ito ng biglaang pagkakasakit ng tuberculosis. Pagkatapos ng pamamalagi sa sanatorium ng labing walong buwan, ang kanyang kalagayan ay hindi nagbabago, siya ay nagpasya na maging aktibo sa Legion ni Maria, na sinalihan niya sa Dublin sa edad na 20. Ibinigay niya ang kanyang buong sarili sa gawain sa anyo ng pagtulong sa mahihirap sa mga pook ng Dublin.
Noong 1936, sa edad na 29 at siya’y nakatakdang mamatay sa sakit na tuberculosis, siya’y naging lingkod ng Legion ni Maria, siya’y naging napaka-aktibong misyonero sa Silangan at Gitnang Aprika, at lumisan noong Disyembre 1936 patungong Mombasa. Noong kasagsagan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, siya ay nagtrabaho sa malalayo gaya ng Dar es Salaam at Mauritius.Noong 1941, siya ay sinugod sa isang sanatorium malapit sa Johannesberg. Habang nilalabanan niya ang kanyang sakit, sa loob ng pitong at kalahating taon, itinatag niya ang mga daandang sanga at konseho ng Legion sa kasalukuyang Tanzania, Kenya, Uganda, Malawi, at Mauritius, Isinulat ni Fr. McCarthy, at ngayo’y Obispo ng Zanzibar kay Edel Quinn ang pahayag na ito:
Sa lahat ng kanyang panahon, hindi napabuti ang kanyang kalusugan at lumala pa noong 1943, namatay siya sa Nairobi, Kenya sa sakit na tuberculosis noong Mayo 1944. Siya ay inilibing doon sa Missioneries’ Cemetery.
Ang bunga ng kanyang beatification ay itinakda noong 1956.Siya ay itinakdang maging kapita-pitagan (venerable) ni Papa Juan Pablo II noong Disyembre 15, 1994, noong kasagsagan ng kampanya para sa kanyang beatification ay patuloy na ginaganap.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Irlandes
Hermanyo
Ang Hermaniyo ay isang kemikal na elemento na may sagisag na Ge at atomic number 32. Ito ay isang lustrous, matigas, makulay-abong puting metalloid sa pangkat karbon, na kemikal na magkatulad sa mga iba pang elementong lata at  silicon.
Kaurian:Mga kemikal na elemento
Leonor Briones
Si Leonor "Liling" Mirasol Magtolis-Briones (pinanganak noong October 16, 1940) ay isang ay isang Pilipinong akademiko, ekonomista, at tagapaglingkod sibil na kasalukuyang nanunungkulan na Kalihim ng Edukasyon sa ilalim ng administrasyon ni Pangulong Rodrigo Duterte. Propesor din siya ng emeritus ng administrasyong pampubliko sa National College of Public Administration & Governance (NCPAG) ng Unibersidad ng Pilipinas, Diliman at chairman ng mga board of directors ng Pamantasang Siliman sa Lungsod ng Dumaguete, Negros Oriental. Siya ay dating Presidential Adviser for Social Development na may ranggo ng kalihim ng departamento at naging National Treasurer ng Pilipinas (pinuno ng Bureau of the Treasury) mula Agosto 1998 hanggang Pebrero 2001.
Simbahan ng San José (Madrid)
Ang Simbahan ng San José (Espanyol: Iglesia de San José) ay isang simbahan na matatagpuan sa Calle de Alcalá sa Madrid, Espanya. Idineklara itong Bien de Interés Cultural noong 1995.
Lalawigan ng Vercelli
link=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Sacro_Monte_Varallo_4.JPG/250px-Sacro_Monte_Varallo_4.JPG|thumb|333x333px|[[Sacro Monte di Varallo. Patsada ng basilika.]] Ang Vercelli ay isang lalawigan sa rehiyon ng Piamonte sa Italya. Ang lungsod ng Vercelli ang kabisera nito.
Ito ay may hangganan sa hilaga sa lalawigan ng Verbano-Cusio-Ossola at sa Suwisa (Canton ng Valais), sa pamamagitan ng munisipalidad ng Alagna Valsesia, sa silangan sa lalawigan ng Novara at sa Lombardia (lalawigan ng Pavia), sa timog kasama ang lalawigan ng Alessandria, sa kanluran kasama ang kalakhang lungsod ng Turin, ang lalawigan ng Biella, at kasama ang Lambak Aosta.
, mayroon itong lawak na 2081 km2 at kabuuang populasyon na mga 176,000. Ito ay isang lugar na kilala sa pagtatagim ng palay.
Mga pangunahing tanawin
Noong 2003, idinagdag ng UNESCO ang Sagradong Bundok ng Varallo sa Listahan ng Pandaigdigang Pamana.
Kasama sa iba pang makasaysayang pasyalan ang Basilica ng Sant'Andrea sa Vercelli. Marami ring natural na tanawin sa pook Valsesia.
Turismo
Ang Lalawigan ng Vercelli ay nasa dalawang poste nito, ang mga punto ng pinakamalaking interes ng turista. Ang kabesera, ang Vercelli ay nagpapanatili sa mga makasaysayang sentrong lugar nito tulad ng Romaniko-Gotikong Basilika ng Sant'Andrea na may katabing kampanaryo ng Dal Verme at klaustro ng pamantasan kung saan siya nagturo sa "Studium" Sant'Antonio da Padova (1219-1227, ang unang halimbawa sa Italya ng estilong Gotiko, isa sa 100 pinakamahalagang simbahan sa mundo), ang Pinacoteca Borgogna (ang pangalawa sa Piamonte) ang Museo ng Kayamanan ng Katedral (Krusipiho ng taong 1000 at ang "Librong Vercelli", ang pinakalumang kilalang nakasulat na patotoo ng wikang proto-Ingles), ang Simbahan ng San Marco, na bawat taon—mula Pebrero hanggang Hunyo—ay tinatanggap ang mga obra maestra ng Guggenheim, ang Basilika ng Sant'Eusebio (ang mga labi ni Eusebio, patron ng Piamonte, at ang Madonna ng sampal ni Benedetto Antelami), ang Museo Leone, Piazza Cavour, ang Sinagoga, ang Salone Dugentesco, ang simbahan ng San Cristoforo (na may mga obra maestra ni Gaudenzio Ferrari) at ang mga Kastilyo ng pook ng Mababang Vercelli.
Mga panlabas na link
Kaurian:Mga Communi ng Vercelli Kaurian:Vercelli Kaurian:Mga lalawigan ng Italya
Province of Vercelli
Lalawigan ng Ferrara
Kasaysayan
Ang lalawigan ng Ferrara ay pinaniniwalaang unang tinirahan ng mga Romano sa pook na "Forum Alieni", bagaman ang mga labi ng baybaying daungan ng Spina ay nahukay malapit sa Comacchio ng mga arkeologo. Ang Ferrara ay unang binanggit nang ito ay nasakop ng tribong Aleman na Lombardo noong 753 CE, at ang Imperyong Bisantino ay nawala ang pamamahala nito sa lungsod. Ito ay ipinagkaloob sa Banal na Luklukan ng mga Franco noong 754 o 756 CE, at pinamunuan ng mga Obispo ng Ravena. Sinimulan ng mga monasteryong Benedictino at Cisterciano na muling kuhanin ang mga lupain ng Podelta noong ika-9 na siglo.
Heograpiya
Ang lalawigan ng Ferarra ay isa sa siyam na lalawigan sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa hilagang-silangan ng Italya. Ito ang pinakahilagang lalawigan sa rehiyon na umabot sa Dagat Adriatico. Ang Lalawigan ng Rovigo sa rehiyon ng Veneto ay matatagpuan kaagad sa hilaga at ang Lalawigan ng Mantua sa Lombardia sa hilagang-kanluran. Sa kanluran ay matatagpuan ang Lalawigan ng Modena at ang Kalakhang Lungsod ng Bolonia, at ang Lalawigan ng Ravena ay nasa timog. Ang kabesera ng probinsiya ay ang lungsod ng Ferrara, na matatagpuan sa isang sangay ng Ilog Po mga 50 km hilagang-silangan ng Bolonia.
Simbahan ng San Marcos (Madrid)
Ang Simbahan ng San Marcos (Espanyol : Iglesia de San Marcos) ay isang simbahang parokya matatagpuan sa Madrid, Espanya. Ito ay idinisenyo ni Ventura Rodríguez, at ito ay isa sa ilang nananatiling gusali ng arkitektong ito sa lungsod.
Konserbasyon
Idineklara itong Bien de Interés Cultural noong 1944.
Mass Leader
Ang Mass Leader ay isang pelikulang Kannada sa direksyon at pagsulat ni Narasimha, at prinudos nina Tarun Shivappa at Hardik Gowda. Ito ay itinampok sina Shiva Rajkumar, gumaganap bilang opisyal ng hukbo, at Pranitha Subhash sa mga lead roles habang sina Vijay Raghavendra, Yogesh, Gururaj Jaggesh, Sharmiela Mandre, Vamsi Krishna, Ashika Ranganath and Parinitha Kitty ay gumaganap sa suportadong roles.
Teluryo
Ang Teluryo ay isang kemikal na elemento na may sagisag na Te at atomic number 52. Ito ay nababali, mahinang toksiko, kakaiba, mapilak na puting metalloid. Ang Teluryo ay halintulad sa mga elementong selenyo at sulfur.
Kaurian:Mga kemikal na elemento
San Expedito
Si San Ekspedito (Ingles: St. Expeditus, St. Expedite, St. Expedito; Kastila: San Expedito; Pranses: St-Expédit) ay ang pintakasing santo ng Republika ng Molossia, at itinuturing din na patron ng mga emerhensiya at ng mga solusyon o lunas sa mga suliranin. Isa siyang Kristiyanong martir at na maaaring ipinanganak sa Armenia. Bagaman walang gaanong nalalaman tungkol kay San Expedito, karaniwang siyang idinidikit kay o binabanggit na kasama ni San Judas Tadeo. Nakaugaliang ipinagdiriwang ang kanyang araw ng kapistahan tuwing ika-19 ng Abril.
Paglalarawan
Nakaugalian siyang inilalarawan bilang isang sinaunang sundalong Romano. May hawak siyang isang dahon ng palmera sa kaliwang kamay. May tangan namang krus ang kanyang kanang kamay. May nakasulat na Hodie o "ngayong araw na ito" sa krusipihong itinataas niya. Tinatapakan ng kanang paa niya ang isang uwak (kilala sa Ingles bilang raven, kamag-anak ng crow). Habang tinatapakan ni San Expedito, nagsasabi ang ibon ng salitang Cras o "bukas".
Pangalan
Nangangahulugan ang pangalang Expedito ng "mabilis at mahinusay". Ito ang dahilan kung bakit binabanggit o sinasamo si San Expedito sa mga panahon ng matitinding mga pangangailangan.
Kasaysayan
Sinasamo na mga deboto ang pangalan ni San Expedito mula pa noong ika-18 daang tao sa Alemanya at Sicilia. Subalit nagsimula lamang ang debosyon kay San Expedito nang makatanggap ng isang kargada mula sa Roma ang isang kumbentong Parisyano (nasa Pransiya). Naglalaman ang kahong padala ng isang estatuwa at ng mga bagay na umaalala o pag-aari ng isang santo. Hindi natitiyak kung sino ang may-ari ng mga bagay na laman ng kargada, kung sa martir nga o sa mga madre ng kumbento sa Paris. May tatak na katagang spedito ang kahon, isang salitang Latin na nangangahulugang "natatanging padala" (special delivery sa Ingles). Nangangahulugan din ang spedito ng "ipinadala". Ayon sa kuwento, napagkamalan ng tagasipi na isang pangalan ng tao ang spedito. Sa kasalukuyan, nakalagak ang estatuwa sa Bagong Orleans, Estados Unidos, kung saan may mga taong nagtuturing sa kanyang bilang isang Loa o "santo" ng voodoo. Tinatangkilik din si San Expedito sa pulo ng Réunion na nasa Karagatang Indiyano. Sa kasalukuyang panahon, kasama ang pangalan ni San Expedito, bilang Expeditus, sa Martirolohiyang Romano kasama ng mga Areminianong mga martir na namatay sa Melitene (mga Benediktino), na sina Hermogenes, Caius, Aristonicus, at Galata.
Klaus Iohannis
Si Klaus Werner Iohannis ay isang politiko sa bansang Romania. Siya ang ika-5 at kasalukuyang pangulo ng Romania mula pa noong ika-21 ng Disyembre, 2014.
San Giorgio Lucano
Ang San Giorgio Lucano ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italyano ng Basilicata.
Guimaras
Ang Guimaras ( pagbigkas: gi•ma•rás) ay isang pulong lalawigan sa Pilipinas na matatagpuan sa rehiyon ng Kanlurang Visayas. Kilala ang lalawigan sa mangga na pangunahin nitong produktong na iniluluwas pa sa ibang bansa. Jordan ang kabisera ng lalawigan.
Trương Tấn Sang
Si Trương Tấn Sang (ipininganak 21 Oktubre 1949 sa disrito ng Duc Hoa, lalawigan ng Long An sa Timog Biyetnam) ay naging Pangulo ng Biyetnam mula 2011 hanggang 2016. Siya ay nahalal ng Pambansang Kapulungan ng Biyetnam na may 464 na boto (97.12%) noong 25 Hunyo 2011. Siya ang dating pinuno ng Partido Komunista ng Biyetnam sa Hồ Chí Minh City.
Guimaras
Heograpiya
Hinihiwalay ng makitid na Kipot ng Iloilo mula sa pulo ng Panay at Kipot ng Guimaras mula sa pulo ng Negros ang lalawigan ng Guimaras.
Trương Tấn Sang
Nakapasok siya sa Politburo noong 1996 at naging pinuno ng partido ng Hồ Chí Minh City noong 2000.
Guimaras
Heograpiya
Ang Bundok Dinulman na may taas na 267 metro mula sa antas ng dagat ang pinakamatayog na bahagi ng lalawigan. Malaking bahagi naman ng pulo ng Guimaras ay 100 metro ang taas mula sa antas ng dagat.
Demograpiya
Siyam sa bawat sampung Guimarasnon ay Hiligaynon — ang pangunahing wika ng rehiyon; samantalang 2.8 bahagdan naman ay Kinaray-a. At ang mga natitira naman ay mga Cebuano, Tagalog at iba pang pangkat.
Kasaysayan
Sa malaking bahagi ng kasaysayan ng Guimaras sakop ito ng karatig na lalawigan ng Iloilo. Naging regular na parokya ang Guimaras noong 1755 at di-naglaon dumami ang mga naninirahan dito na naging daan upang ito'y maging isang ganap na bayan noong 1886, na may kabayanan sa Tilad (ngayo'y Buenavista).
Noong 1966 sa bisa ng R.A. 4667, naging sub-lalawigan ng Iloilo ang Guimaras na may tatlong bayan — Buenavista, Jordan at Nueva Valencia (itinatag noong 1941), hanggang 1992 nang itakda ng Kodigo ng Pamahalaang Lokal (R.A. 7160) ang pagdaraos ng plebisito sa lahat ng mga sub-lalawigan kung nanaisin nitong maging isang ganap na lalawigan o maibalik sa inang lalawigan nito. Sa ginanap na plebisito, 86.9 na bahagdan ang sumang-ayon na maging isang ganap na lalawigan ang Guimaras at tuluyan nang mahiwalay sa Iloilo. Nagkaroon din ito ng sarili nitong kinatawan sa Kapulungan ng mga Kinatawan na unang hinalal noong 1995. Kasabay ng naturang halalan, ang mga plebisito na nagpatibay ng R.A. 7896 at R.A. 7897 na nagtatatag ng mga bayan ng Sibunag at San Lorenzo, alinsunod sa pagkakasunod.
Ang pinakamalalang sakunang pandagat sa Pilipinas ay naganap sa Kipot ng Guimaras sa pagitan ng Guimaras at Negros Occidental noong 11 Agosto 2006 nang lumubog ang oil tanker ng Petron na M/T Solar 1 at tumagas ang 2.1 milyong litrong langis na lulan nito sa karagatan ng lalawigan.
Pamahalaan
Gaya ng iba pang lalawigan sa Pilipinas, napapaloob sa Kodigo ng Pamahalaang Lokal ang sistema ng pamamahala sa lalawigan. Pinamumunuan ito ng gobernador na siyang punong tagapagpaganap, kahalili ang isang bise gobernador na tumatayong tagapangulo ng Sangguniang Panlalawigan na bumuboto lamang tuwing patas ang boto ng Sanggunian Panlalawigan.
Pagkakahating pampolitika
Nahahati ang Guimaras sa limang bayan na siya namang nahahati sa 98 barangay.
Ekonomiya
Dahil sa paglago ng turismo, ang sektor ng paglilingkod ang may pinakamalaking ambag sa ekonomiya ng lalawigan. Kasunod nito ang sektor ng pagsasaka, pangingisda at pangungubat — palay, mangga, kasoy, alagaing-hayop at isda.
Edukasyon
Ang Guimaras State College na may campus sa Buenavista (punong campus) at Jordan ang tanging institusyong may panterserang edukasyon sa buong lalawigan.
Transportasyon
Ang Paliparang Pandaigdig ng Iloilo ang pinakamalapit na paliparan sa lalawigan na may komersiyal na lipad. Mula sa Lungsod ng Iloilo may regular na biyahe ang mga lantsa patungong Guimaras na dumadaong sa mga bayan ng Buenavista at Jordan. Ang mga jeep, tricycle, habal-habal at mini-van ang mga karaniwang ginagamit na sasakyan sa lalawigan, liban sa mga bangka na sinasakyan patungo sa maliliit na pulo ng Guimaras.
Grassobbio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Grassobbio (Bergamasque: Grahòbe o Grassòbe) ay isang munisipalidad (komuna o comune) sa Lalawigan ng Bergamo, na binubuo ng 6487 naninirahan, sa rehiyon ng Lombardia, Hilagang Italya. Matatagpuan ang Grassobbio sa orographical na kanang bahagi ng ilog ng Serio at humigit-kumulang 8.5 km ang layo mula sa pangunahing lungsod ng Bergamo.
Kasaysayan
Ang mga pinagmulan ng bayang ito ay itinayo noong panahon ng mga Romano, nang itayo ang maliliit na kampo, na itinuturing na mga lugar na nakikita pati na rin ang mga nagtatanggol na guwardiyang himpilan sa katimugang bahagi ng lungsod ng Bergamo. Upang suportahan ang hinuhang ito mayroong ilang mga natuklasan ng mga lapida at mga inskripsiyon sa puneraryo, na nagmumungkahi na ang paninirahang ito ay naapektuhan ng pagdaan ng isang kalsada na nag-uugnay sa kapatagan ng Bergamo sa Val Seriana, na dumadaan sa Bergamo, ang destinasyon ng maraming manggagawa ng Grassobbio del time.
Lalawigan ng Modena
Ang Lalawigan ng Modena (Provincia di Modena) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Modena.
Ito ay may lawak na 2689 km2 at kabuuang populasyon na humigit-kumulang 701,000 (2015). Mayroong 48 comune sa lalawigan, tingnan ang mga komuna ng Lalawigan ng Modena. Ang pinakamalaki pagkatapos ng Modena ay Carpi, Sassuolo, Formigine, at Castelfranco Emilia.
Ekonomiya
Ang Modena ay isa sa pinakamahalagang lugar ng industriya sa Europa. Ito ay malawak na itinuturing bilang ang kabesera ng industriya ng supercar at sports car, na tinutuluyan ng mga tagagawa ng kotseng Ferrari, Maserati, De Tomaso, at Pagani, ay tahanan ng mga pandaigdigang industriya ng pagkain tulad ng Grandi Salumifici, Cremonini Group, Fini Group, at ilang mga tagagawa ng palayok, mga kompanya ng tela, at mga kompanyang parmasyutiko.
Mga sanggunian
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Coat_of_Arms_of_the_province_of_Modena_%28until_2006%29.svg/220px-Coat_of_Arms_of_the_province_of_Modena_%28until_2006%29.svg.png|alt=Coat of arms before 2006|thumb| Eskudo de armas ang 2006
Turbina
Ang isang turbina (sa Imgles: turbine na mula sa Latin, turbo) ay isang umiinog na makina na kumukuha ng enerhiya mula sa pagdaloy ng tubig at binabago ito sa isang pakipakinabang gawa.
Ang mga pinakasimpleng turbina ay may isang parteng gumagalaw, isang asembleyong rotor na isang baras o dram na may mga nakakabit na pampaikot. Habang gumagalaw o gumagana ang mga pampaikot dahil sa pagdaloy ng tubig, Ilinilipat nito ang pag-ikot sa rotor. Ang mga unang turbina na ginamit sa kasaysayan ng tao ay mga windmill at gumulong na tubig o water wheel. Hangin, tubig, at na turbina,  ay kadalasan may pangsalo sa mga pampaikot para mai-kontrol ang tubig o hangin na gamit. Ang gumawa ng steam turbine o turbinang de singaw ay ikrinekredito sa dalawang tao, kay Sir Charles Parsons (1854 – 1931), para sa paggawa ng reaksyong turbina, at para sa Suwekong inhinyero na si Gustaf de Laval (1845 -1913), para sa paggawa ng simbuyong turbina (impulse turbine). Ang mga makabagong turbina ay kadalasang gumagamit ng reaksyon at simbuyo sa parehong turbina, kadalasan ding binabago ang lebel ng reaksyon at simbuyo mula sa taas hanggang baba.
Isang aparato na katulad sa turbina, kaso baliktad, ay isang bomba o pump para sa mga likido, at tagapiga o compressor para sa hangin. Ang axial compressor sa mga turbinang gas ay isang klase ng bomba. Dito, pareho ding may reaksyon at simbuyo tulad ng mga turbina. Sa mga makabagong axial compressor naibabago na naman ang antas ng reaksyon at simbuyo.
Gamit ng turbina
Halos lahat ng kuryente sa mundo ay galing sa isang turbina, Ang mga pinaka maayos na turbinang singaw ay nakakagamit ng 40% ng kapangyarihang termal, at naisasayang na ang ibang init. Halos lahat din ng mga makina sa mga jet ay gumagamit din ng mga turbina sa pagbigay ng mekanikal na enerhiya mula sa likido na gamit nila. Ang mga nukleyar na barko at mga planta ng kuryente ay gumagamit din ng turbina.
Ang mga turbina ay kadalasang parte din ng isang mas malake na makina, ang isang turbinang gas ay puwedeng sumasang-ayon sa isang panloob na pagsunog na makina na may turbina, mga duct, compressor, combustor, heat-exchanger, fan at minsan kung ito ay para gumawa ng kuryente ay isang alternator. Mga turbinang combustion at mga turbinang singaw ay pwede ding nakakabit sa mga bomba at compressor, o pwede ding ginagamit sa pag-galaw ng mga barko, na kadalasang may gearbox para mabawasan ang bilis ng paginog.
Ang mga makinang reciprocating piston tulad ng mga makina na gamit sa mga eroplano ay puwedeng gumamit ng mga turbina na pinapatakbo ng kanilang ipinalalabas para magpagana ng isang intake air compressor. Isang pagkakasaayos na ang tawag ay turbocharger (turbinesupercharger), o minsan isang turbo.
Ang mga turbina ay may mataas na proporsyon ng kapangyarihan sa bigat, o kapangyarihan sa laki. Ito ay dahil sa kapasidad nila gumana sa sobrang bilis na pagkakasaayos. Ang makina ng mga Space Shuttle ay gumagamit ng mga turbopump (mga makina na gawa sa isang bomba na nakakabit sa makina ng turbina) para bigyan ang mga propellant (likidong oksiheno at likidong idrohino), sa combustion chamber ng makina.
Ang mga likidong idrohino na turbopump ay medyo mas malaki lang sa makina ng kotse, (halos nasa 700 lbs ang bigat) at nakakagawa ng 70,000 hp (52.2 MW). Ang mga turboexpander ay kadalasang ginagamit pang-refrigerate sa mga gawaing industriyal..
Kaurian:Makina
Colegiata de San Isidro, Madrid
right|thumb|359x359px| Simbahan ng San Isidro. Ang simbahan ng San Isidro el Real, na kilala rin bilang colegiata o kolehiyal na simbahan ng San Isidro, ay isang gusaling Baroque sa gitna ng Madrid, Espanya. Pinangalanan ito kay at hinahawakan ang labi ng patron ng Madrid, si Isidro Labrador, at asawa niyang si Santa María de la Cabeza. Taglay nito ang katayuan ng isang simbahang basilika sa daang siglo.
Kabaligtarang pandagdag
Ang kabaligtarang pandagdag ng a ay isinusulat sa anyong -a. Halimbawa, ang kabaligtarang pandagdag ng 7 ay -7, dahil 7 + (-7) = 0, at ang kabaligtarang pandagdag naman ng -0.3 ay 0.3, dahil -0.3 + 0.3 = 0.
Sa parehong diwa, ang kabaligtarang pandagdag ng a - b ay -(a - b), na maaari pang pasimplehin sa anyong b - a. Bilang halimbawa, ang kabaligtarang pandagdag ng 2x - 3 ay 3 - 2x, dahil 2x - 3 + 3 - 2x = 0.
Ang pormal na kahulugan ng kabaligtarang pandagdag ay ang elementong kabaligtaran nito sa ilalim ng operasyong tambalan ng pagdaragdag, na nagpapahintulot ng isang malawak na paglalahat sa mga matematikal na bagay bukod sa mga bilang. Tulad ng ibang mga operasyong nagbabaligtad, ang dobleng kabaligtarang pandagdag ay walang netong epekto: -(-x) = x.
Talababa
<references group="lower-alpha" />
Direct current
Ang direct current (DC) o tuwirang kuryente ay ang isahang direksyon ng daloy ng pangkuryenteng charge. Nalilikha ang tuwirang kuryente sa pamamagitan ng isang pinagmulan katulad ng baterya, power supplies, mga thermocouple, mga solar cell, o mga dynamo. Maaring dumaloy ang tuwirang kuryente sa isang konduktor katulad ng kawad, ngunit maari rin na dumaloy sa pamamagitan ng semikonduktor, at insulador, o kahit sa vacuum katulad ng sa katodong sinag. Dumadaloy ang kuryente sa isang direksyong hindi nagbabago para maiba ito sa alternating current (AC) o pasalit-salit na kuryente. Ang lumang katawagan sa uri ng kuryenteng ito ay galvanic current.
Mga makinang direct current
Sa isang motor na DC ay mayroong kondoktor na may kuryente ang gumagawa ng isang magnetic field na kung inilagay sa isang panlabas na magnetic field, ito ay makakaranas ng isang puwersang proporsyonal sa kuryente sa kondoktor at sa lakas ng magnetic field. At ang interaksyong ito ay ginagamit upang matagumpay na makagawa ng mosyong paikot.
Sa isang DC generator naman ay kabaliktaran ng motor na DC. Kung saan ang magiging umpisa ay ang mekanikal na pag-ikot at ang kinalabasan ay ang pagkakalikha ng elektrisidad.
Sa isang self-excited na makinang DC, ang field winding ay konektado nang nakahilera sa armature winding upang ang boltahe ay naibibigay patungo dito. Ang shunt field winding ay mayroong maraming turno o paikot na mga malilite na kable o kawad na mayroong katangian ng mataas na resistensiya. At bahagi lamang ng armature na kuryente ang dumadaloy sa shunt field winding.
Halos lahat ng DC na generator na uring shunt ay self-excited. Tinatawag itong shunt generator kapag ang field current nito ay konektado ng nakahilerang sa armature at sa dinadala nito. Ang field circuit ay four-pole winding na pwedeng nakakonekta ng serye, nakahilrea o nakaserye-nakahilera.
Ang mga sumusunod ay mga equation na naglalarawan sa motor na DC at DC generator:
Nishimeya, Aomori
Ang Nishimeya (西目屋村) ay isang munisipalidad sa Prepektura ng Aomori, bansang Hapon.
Direct current
Mga makinang direct current
Generator:
Mga sanggunian
Kaurian:Elektronika
Scuola Superiore di Sant’Anna
thumb|Patyo thumb|Pangunahing pasukan
Ang Scuola Superiore di Studi Universitari e di Perfezionamento Sant'Anna (SSSA) ay isang ispesyal na pampublikong unibersidad na matatagpuan sa Pisa, Italya, na nag-oopereyt sa larangan ng aplikadong agham. Ito ay bahagi ng Pisa University System kasama ang Scuola Normale Superiore at Unibersidad ng Pisa.
Ito ay isa sa tatlong opisyal na pinahihintulutang unibersidad sa Italya sa pamamagitan ng ispesyal na batas, bilang bahagi ng proseso ng Superior Graduate Schools ng Italya (Grandes écoles) o ng Scuola Superiore Universitaria.
Ang kasalukuyang paaralan ay inapo ng ilang mga institusyon na iminodelo sa Scuola Normale Superiore di Pisa.
Lalawigan ng Parma
Ang Lalawigan ng Parma (Provincia di Parma) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Emilia–Romaña ng Italya. Ang pinakamalaking bayan at kabesera nito ay ang lungsod ng Parma.
Ito ay binubuo ng 47 comune. Ito ay may lawak na 3449 km2 at isang kabuuang populasyon na humigit-kumulang 450,000.
Ang lalawigan ay napapaligiran ng Lalawigan ng Reggio Emilia sa silangan, ng Plasencia sa kanluran, ng mga lalawigan ng Lombardia ng Cremona at Mantova sa hilaga at ng mga lalawigan ng Liguria ng La Spezia at Genoa at ng Lalawigan ng Massa-Carrara ng Toscana sa timog.
Edu Manzano
Talambuhay
Isinalang siya noong 14 Setyembre 1955 sa San Francisco, California.
Edukasyon
Nagtapos siya ng elementarya sa De La Salle College Grade School sa Taft Avenue, Maynila, noong 1969.
Lalawigan ng Parma
Kasaysayan
Noong 1861, itinatag ang mga lalawigang Italyano sa modelong republika ng Pransiya.
Paliparan
Ang Lalawigan ng Parma ay pinaglilingkuran ng Paliparang Giuseppe Verdi.
Edu Manzano
Pamilya
Naging asawa niya sina Vilma Santos at Maricel Soriano. Si Lucky Manzano ang naging anak niya kay Vilma Santos.
Metniryo
Ang Meitneryo ay isang kemikal na elemento na may sagisag na Mt at atomic number 109. Ito ay isang radioactive synthetic element (ang elemento na hindi nakikita sa kalikasan kundi sa laboratoryo).
Kaurian:Mga kemikal na elemento
San Mauro Forte
Ang San Mauro Forte ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italyano ng Basilicata.
Kasaysayan
Ang lugar ay itinatag noong ikaanim na siglo. Marahil ay bahagi ito ng Magna Graecia.