cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Watt
Talambuhay
Ipinanganak si Watt sa Renfrew County, Scotland. Noong bata pa, napukaw na ang kanyang kaalaman at isipan niya ng lakas mula sa singaw (steam) ng isang pakuluan ng tubig sa kusina ng kaniyang ina. Napapaangat ng lakas ng singaw ng kumukulong tubig ang takip ng pakuluan. Dahil sa isang karpintero ang kaniyang ama, nakalikha ng maraming mga laruang mekanikal si Watt. At bagaman hindi masyadong nakapag-aral, nagbasa siya ng maraming mga aklat. Kung kaya't kahit nagkaroon man ng karamdaman, sa tulong ng kaniyang karanasan bilang katulong ng isang manggagawa ng mga instrumento at mga kaibigan sa Pamantasan ng Glasgow, napainam niya ang makinang de piston o umaandar dahil sa singaw ng init, partikular na ang makinang Newcomen. Ang mga pangkasalukuyang mga makinang pang-kotse, barko at mga tren ay resulta ng kaniyang gawain. Dalawang beses na nakapag-asawa si Watt at nagkaroon ng dalawang anak mula sa kaniyang unang asawa.
Hira Devi Waiba
Si Hira Devi Waiba (Setyembre 9, 1940 – 19 Enero 19, 2011) ay isang Indianang tradisyong-bayang mananawit sa wikang Nepali at kinikilala bilang nagpanguna ng mga kantang kuwentong bayang Nepali.
Ang kaniyang kanta na "Chura ta Hoina Astura" ay sinasabing ang unang Tamang Selo (isang genre ng tradisyong-bayang kantang Nepali) na naitala kailanman. Si Hira Devi Waiba ay ang tanging Nepali na mananawit ng tradisyong-bayang na nag-cut ng mga album (noong 1974 at 1978) kasama ang HMV. Siya ang nag-iisang Grade A Nepali na Mananawit ng Tradisyong-Bayan sa All India Radio. Siya rin ang unang musikal na artista na ang Music Nepal, isang nangungunang music house sa Nepal, ay nag-record at naglabas ng album.
Buhay at musika
Si Hira Devi Waiba ay nagmula sa isang pamilya ng mga musikero mula sa Ambootia Tea Estate malapit sa Kurseong at isa sa linya ng mahabang henerasyon ng mga Nepali na mananawit ng tradisyong-pambayan at musikero. Ipinanganak siya sa mga magulang na sina Singh Man Singh Waiba (ama) at Tshering Dolma (ina). Siya ay umawit ng halos 300 katutubong kanta sa panahon ng kaniyang karera sa musika na sumasaklaw sa 40 taon. Nagsimula ang kaniyang karera sa pag-awit nang mag-record siya ng tatlong kanta sa Kurseong para sa Radio Nepal noong 1966. Nagtrabaho siya bilang isang tagapagbalita sa estasyon ng All India Radio sa Kurseong mula 1963 hanggang 1965.
Pagkamatay
Namatay si Hira Waiba noong Enero 19, 2011 sa edad na 71 taon matapos magdusa ng mga pinsala sa paso sa isang aksidente sa sunog sa kaniyang tahanan. Naiwan siya ng dalawang anak na sina Navneet Aditya Waiba at Satya Aditya Waiba na parehong mga musikero.
Parangal ng mga anak
Bilang pagpupugay sa Alamat na si Hira Devi Waiba, muling ni-record at inilabas ng kaniyang mga anak na sina Satya Waiba at Navneet Aditya Waiba ang ilan sa kaniyang mga tampok na single noong 2016–2017. Kinanta ni Navneet at ginawa at pinamahalaan ni Satya ang proyektong 'Ama Lai Shraddhanjali -Tribute to Mother', na lalong nagpaangat ng pamana ng pamilya.
Verucchio
Ang Verucchio (Vròcc) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña. Ito ay may populasyon na humigit-kumulang 9,300 at 18 km mula sa Rimini, sa isang patusok kung saan matatanaw ang lambak ng ilog Marecchia.
Kalpana Patowary
Si Kalpana Patowary ay isang Indianang mananawit ng playback at tradisyong-pambayang mananawit mula sa Assam. Siya ay kumakanta sa 30 mga wika at mayroong maraming katutubo at sikat na mga kanta sa kaniyang kredito, habang ang Bhojpuri na musika ay ang kaniyang pinaka-dedikadong saray. Sa kaniyang aklat, Cinema Bhojpuri, pinuri ni Avijit Ghosh si Patowary para sa kaniyang "kahanga-hangang kontribusyon" sa musikang pampelikulang Bhojpuri. "Binigyan ng isang mayaman, makapangyarihan at madamdamin na boses, ang mang-aawit mula sa Assam ay halos itinuturing na kinakailangan para sa anumang marka ng pelikula," isinulat niya.
Verucchio
Kasaysayan
Ang mga bakas ng isang ika-12-19 na siglong paninirahan, na inaakalang nagmula sa Villanova, ay natagpuan kung saan matatanaw ang kapatagang Adriatico. Nang maglaon, ito ay isang pag-aari ng mga Etrusko. Ang kasalukuyang bayan ay nagmula sa pangalan nito mula sa Vero Occhio ("Totoong Mata"), na tumutukoy sa magandang posisyon nito na nag-aalok ng malawak na panorama ng nakapalibot na kanayunan at baybayin ng Romaña.
Kalpana Patowary
Maagang buhay at pinagmulan
Si Patowary ay ipinanganak sa isang Yogi-Nath na pamilya ng Nath pamayanang samradaya noong Oktubre 27, 1978 sa distrito ng Barpeta sa Assam. Isang nagtapos sa panitikang Ingles, si Patowary ay isang alumnus ng Kolehiyong Cotton ng Guwahati. Sinanay sa Kamrupiya at Goalporiya na musikang tradisyong-pambayan ng kaniyang mananawit ng tradisyong-pambayang ama na si Sri Bipin Nath Patowary, nagsimulang magtanghal sa publiko si Kalpana sa murang edad na 4 kasama ang kaniyang ama at sinanay din bilang Sangeet Visharad sa Indianong musikang klasiko mula sa Suriang Musikang Pamantasan ng Bhatkhande, Lucknow. Siya ay umaawit ng maraming anyo ng tradisyong-pambayang musikang Bhojpuri kabilang ang Purvi, Pachra, Kajri, Sohar, Vivaah geet, Chaita, at Nautanki.
Verucchio
Kasaysayan
Dito ipinanganak si Malatesta da Verucchio, tagapagtatag ng panginoon ng Malatesta ng Romaña. Pinatibay ito ng kaniyang mga kahalili bilang isang makapangyarihang balwarte laban sa Montefeltro ng Urbino. Pagkatapos ng pagpapatalsik ng Malatesta (ika-15 siglo), ito ay isang fief ng Medici sa Estado ng Papa; nanatili itong bahagi ng huli, na may maikling panahon sa ilalim ng Republika ng Venecia, hanggang 1620.
Kalpana Patowary
Maagang buhay at pinagmulan
Si Patowary ay hindi gaanong nagtrabaho sa mga gawa ni Bhikhari Thakur at naglabas ng album na nagpapagunita sa kanyang buhay at obra.
Verucchio
Mga panlabas na link
center|thumb|400x400px| Panorama ng Verucchio
Kalpana Patowary
Karera
Si Patowary ay ang unang mang-aawit ng Bhojpuri na nagtanghal ng lumang tradisyon ng tradisyon ng Khadi Birha sa mga pandaigdigang plataporma.
Noong 2013, nagpalabas si Patowary sa isang dokumentaryo na pelikula, Bidesia sa Bambai. Inilabas noong Disyembre 8, 2013, ito ay isang pagtingin sa Mumbai sa pamamagitan ng lens ng migranteng manggagawa at ng kaniyang musika.
Inanyayahan siyang magtanghal sa isang 15-araw na paglilibot sa apat na bansa sa Amerika Latina na ipinakita ng Ministro ng mga Kultural na Gawain sa okasyon ng Araw ng Pagdating ng mga Indiano.
Si Patowary ang unang babaeng nag-record at kumanta sa estilong Chhaprahiya Purvi. Bago ang kaniyang obra, ang Purvi ay isang panlalaki lamang.
Ginawa rin ni Patowary ang kanyang debut sa pag-arte sa Bhojpuri na pelikula, si Chalat Musafir Moh Liyo Re na gumaganap bilang Janki, na kapuwa nagtanghal sa tapat ng Dinesh Lal Yadav.
Lumahok din siya sa reality show na Junoon - Kuchh Kar Dikhaane Ka (2008) sa NDTV Imagine.
Datu Saudi Ampatuan
Ang Bayan ng Datu Saudi-Ampatuan ay isang ika-2 klaseng bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Datu Saudi-Ampatuan ay nahahati sa 14 na mga barangay.
Taunggyi
Taunggyi (Shan: MY ဝဵင်းတူၼ်ႈတီး, Pa-O: MY ဝေင်ꩻတောင်းကီꩻ) ay ang kabisera at ang lungsod ng Shan State, Myanmar (Burma).
Mga sanggunian
Kaurian:Mga bayan at lungsod ng Myanmar
Datu Unsay
Ang Bayan ng Datu Unsay ay isang ika-2 klaseng bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Datu Unsay ay nahahati sa 9 na mga barangay.
Loreto, Marche
Ang Loreto (,  , Italyano: [loˈreːto]) ay isang bayan sa burol at komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ancona sa rehiyon ng Marche ng Italya. Ito ay pinaka-karaniwang kilala bilang ang luklukan ng Basilica della Santa Casa, isang sikat na Katolikong pook pamperegrinasyon.
Colledimacine
Ang Colledimacine (Abruzzese: Còlle de Màcene) ay isang komuna at bayan sa lalawigan ng Chieti sa rehiyon ng Abruzzo sa timog-silangang Italya.
Loreto, Marche
Lokasyon
Ang Loreto ay matatagpuan 127 m sa itaas ng antas ng dagat sa kanang pampang ng ilog Musone river at 22 km sa pamamagitan ng tren sa timog-timog-silangan ng Ancona; tulad ng maraming lugar sa Marche, nagbibigay ito ng magagandang tanawin mula sa mga Apenino hanggang sa Adriatiko.
Colledimacine
Pinagmulan ng pangalan
Ang unang bahagi ng pangalan ay nagmula sa Latin na collis na nangangahulugang "mataas na lupa", habang ang pangalawang bahagi ay mula sa Latin na macina.
Loreto, Marche
Mga pangunahing tanawin
Ang mga pangunahing monumento ng lungsod ay sumasakop sa apat na panig ng piazza: ang kolehiyo ng mga Heswita; ang Palazzo Comunale (dating Palazzo Apostolico), na idinisenyo ni Bramante, na naglalaman ng galeriyang pansining na may mga gawa ni Lorenzo Lotto, Vouet, at Annibale Carracci pati na rin ang koleksiyon ng maiolica, at ang Dambana ng Banal na Bahay (Santuario della Santa Casa). Ipinagmamalaki din nito ang napakalaking linya ng mga pader, na idinisenyo ng arkitekto (at inhinyerong militar) na si Antonio da Sangallo ang Nakababata, na itinayo mula 1518 at pinatibay noong ika-17 siglo.
Maiolati Spontini
Ang Maiolati Spontini ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ancona sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 35 km timog-kanluran ng Ancona. Ito ang lugar ng kapanganakan ng musikerong siGaspare Spontini, na ang pangalan ay pinagsama sa sinaunang pangalan ng komunidad, Maiolati.
Ang Maiolati Spontini ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Belvedere Ostrense, Castelbellino, Castelplanio, Cupramontana, Jesi, Monte Roberto, Rosora, at San Marcello.
Sa Maiolati mayroon ding isang malaking parke, ang "Colle Celeste", na nakatuon sa asawa ng artistang si Celeste Erard.
Moie
Tulad ng maraming iba pang mga bayan sa Marche na matatagpuan sa kapatagan, malapit sa mga ruta ng komunikasyon sa kalsada at/o riles, nalampasan ng Moie ang kabesera ng pinagmulang medieval, na matatagpuan sa mataas na burol, sa mga tuntunin ng bilang ng mga naninirahan at kahalagahan sa ekonomiya.
Telepathic Wanderers
Manga
Nilabas ng Kodansha ang manga sa apat na tankōbon na kinolektang bolyum sa pagitan ng Setyembre 6, 2001 at Marso 6, 2003. Nailabas ng Tokyopop ang apat na bolyum ng manga sa pagitan ng Nobyembre 8, 2005 at Oktubre 31, 2006.
Wes Craven
Si Wesley Earl "Wes" Craven  (2 Agosto 1939 - 30 Agosto 2015) ay isang Amerikanong direktor ng pelikula, manunulat, producer, at aktor na kilala sa kanyang mga gawang katatakutang pelikula lalo na ang mga slasher film. Higit siyang kilala sa paglikha ng franchise na A Nightmare on Elm Street na nagtatampok sa karakter na si Freddy Krueger, sa pagdidirek ng unang pelikula sa franchise at Wes Craven's New Nightmare, at pagsulat ng A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors kasama ni Bruce Wagner.
Dinerehe rin ni Craven apat na pelikula ng seryeng Scream at kapuwa nilikha ang tauhang Ghostface. Ilan sa kanyang iba pang pelikula ay ang The Hills Have Eyes, The Last House on the Left, Red Eye at My Soul to Take.
Mga impluwensya sa ibang direktor
Isa sa mga halimbawa nito ay sina Alexandre Aja, Eli Roth, Rob Zombie, Kyle Newman at Jack Thomas Smith.
Pook na rural
Sa pangkalahatan, ang pook na rural o lugar na rural (Ingles: rural area) ay isang pook na pangheograpiya na nasa labas ng mga lungsod at mga kabayanan. Nasasaklawan nito ang lahat ng mga populasyon, pabahay o kabahayan, at teritoryong hindi kasali sa loob ng isang pook na urbano. Ang anumang pook na hindi urbano ay itinuturing bilang rural, pati na ang mga pook na hindi tinatawag na bayan o lungsod ay rural din. Sa kadalasan, ang mga ito ay mga pook na pampagsasaka at pang-agrikultura. Ang mga pook na ito ay paminsan-minsang tinatawag bilang "nayon o kanayunan, na katumbas ng Ingles na "the country" (hindi iyong "bansa") o "countryside". Ang mga taong naninirahan sa kanayunan ay kadalasang nakatira sa maliliit na mga baryo o baranggay, subalit maaari rin silang manirahan sa ibang lugar kung saan walang kalapit na mga kabahayan.
Ang rural ay ang kabaligtaran ng urbano na nangangahulugang mga lugar na katulad ng kalungsuran, kung saan magkakalapit ang mga gusali at mga lugar na pinagtatrabahuhan at tinitirahan ng mga tao. Maraming mga tao na naninirahan sa mga lungsod ang nagpupunta sa kanayunan upang mamahinga o magkaroon ng relaksasyon. Pumupunta sila sa nayon upang magkaranas ng rekreasyon, na kadalasan ay tuwing bakasyon nila, katulad ng araw ng pistang opisyal. Sa Estados Unidos, ang katagang "pook na rural" ay teknikal na inilalarawan bilang isang lugar na mayroong mas mababa kaysa 500 kataong naninirahan sa bawat milya kuwadrado.
Mga sanggunian
Campagne
Pagkit
thumb|right|Isang kandilang yari sa pagkit. Ang pagkit, sera o waks (Aleman: Wachs, Ingles: wax, Kastila, Portuges: cera) ay isang sustansiyang nakapagpapakintab at nagdurulot ng proteksiyon sa balat ng mga prutas at dahon ng mga gulay at ibang halaman. May mga pagkit din na nagmumula sa mga hayop, katulad ng tutuli mula sa loob ng tainga ng tao. May mga waks din na nanggagaling sa mga petrolyo at mineral. Mayroon ding mga waks na sintetiko o gawang-tao.
May kaugnayan ang mga pagkit sa mga taba. Bagaman matigas, mas madaling masira ang mga ito kung ikukumpara mula sa mga taba. Hindi tumatagos ang tubig sa kapatagan ng mga pagkit, ngunit madali silang matunaw, kung kaya't nabibigyan ng hugis. Ginagamit ang mga pagkit sa paglikha ng mga pampaganda at pamahid na kosmetiko at panggagamot, waks papel, plorwax (floorwax), kandila, mga plaka pang-musika, barnis, papel na karbon (carbon paper), krayola, mga artipisyal na halaman, at mga sabon.
Mga talasanggunian
*
Reyna ng Langit
Ang Reyna ng Langit o Reyna ng Kalangitan ay isang titulong ibinigay sa Birhen Maria ng mga Kristiyano na karamihan ay mula sa Simbahang Katolika Romana, at pati na rin ng Silanganing Ortodoksiya sa ilang pagkakataon, kung saan ang titulo ay bunsod ng Unang Konsilyo ng Efeso noong ikalimang siglo, nang kilalanin ang Birhen Maria bilang "theotokos", isang titulo na kapag isinalin sa Latin ay Mater Dei, o sa Tagalog ay "Ina ng Diyos".
Napapaloob ang katuruang Katoliko sa paksang ito sa isang ensiklikang may pamagat na Ad Caeli Reginam, na ipinahayag ni Papa Pio XII. Sinasaad dito na si Maria ay tinatawag na Reyna ng Langit dahil ang kaniyang Anak, na si Hesukristo, ay ang hari ng Israel at makalangit na hari ng sansinukob; sa katunayan, kinikilala sa tradisyon Davidiko ng Israel, ang ina ng hari bilang Inang Reyna ng Israel. Iba sa Katolikong dogma ang paniniwala ng mga Simbahan ng Silanganing Ortodoksiya, ngunit mayaman din ang kanilang liturhikal na kasaysayan ng pagpupuri kay Maria.
Matagal nang bahagi ng tradisyong Katoliko ang titulong Reyna ng Langit. Kasama ito sa mga panalangin at panitikang pandebosyon, at makikita sa Kanluraning sining sa paksang Pagpuputong ng Korona sa Mahal na Birhen, mula sa Kataasan ng Gitnang Panahon, bago pa ito bigyan ng pormal na kahulugan ng Simbahan.
Mariing tinutulan ito ng iba’t ibang pangkating panrelihiyon lalong-lalo na ng samahan ni Bro. Eli Soriano dahil sa kawalan ng batayan nito sa Bibliya. Ang pag-akyat ni Maria sa langit, koronahan at italagang reyna ay gawa-gawa lamang at walang malalim na basehan. Depensa naman ng Iglesia Katolika Apostolika Romana na hindi man makita sa aklat ng Bibliya ay nakuha naman sa sali’t saling sabing tinatawag na Tradisyon. Ani ng mga pari ay hindi lahat ng aral ay nakasalig lamang sa aklat at maaari ding makuha sa ikalawa’t ikatlong saksi.
Batayang teolohikal
Ang Reyna ng Langit (Latin Regina Caeli) ay isa sa maraming titulo ng Reyna na ginagamit upang tukuyin ang Birhen Maria. Kasama sa pinaghanguan ng titulong ito ang sinaunang turong Katoliko na si Maria, sa katapusan ng kaniyang buhay sa lupa, ay iniakyat sa langit ang katawan at kaluluwa, at siya'y pinarangalan bilang Reyna.
Ipinaliwanag ni Pio XII ang mga kadahilanang teolohikal hinggil sa kaniyang titulong Reyna sa isang mensahe sa radyo para sa Fatima noong Mayo 14, 1946,'Bendito seja'': "Siya, ang Anak ng Diyos, ay sumasalamin sa Kaniyang Ina sa langit sa kaluwalhatian, kamahalan, at kapangyarihan ng kaniyang Paghahari, dahil, sa pagkaugnay niya sa Hari ng mga Martir sa ... gawain ng Pagtubos ng sangkatauhan bilang Ina at katulong, siya'y nananatiling kasama Niya magpakailanman, na halos may lubos na kapangyarihan sa pamamahagi ng mga grasya na dumadaloy mula sa Pagtubos. Si Hesus ang Hari magpakailanman, likas at dahil sa Kaniyang Pananakop: sa pamamagitan Niya, kasama Niya, at sa ilalim Niya, si Maria ay Reyna dahil sa grasya, banal na kaugnayan, pananakop, at nag-iisang pinili [ng Ama]."
Ayon sa doktrinang Katoliko, si Maria ay iniakyat sa langit at kasama si Hesukristo, ang kaniyang banal na Anak at kinakatawan sa Aklat ng Pahayag (kabanata 11:19–12:6) bilang babaeng nadaramtan ng araw na nagsilang kay Kristo.
Sa kaniyang ensiklika noong 1954 na Ad caeli reginam ("Ang Reyna sa Langit"), itinuro ni Pio XII na karapat-dapat si Maria sa titulo dahil siya ang Ina ng Diyos, dahil siya ay malapit na iniuugnay sa Bagong Eba sa gawaing pagtubos ni Jesus, dahil siya ay kasakdal-sakdalan at dahil sa kaniyang kapangyarihang mamagitan. Isinasaad sa Ad caeli reginam na ang pangunahing prinsipyo ng banal na dangal ni Maria ay nakabatay sa kaniyang Banal na Pagka-Ina. ... Na may buong katarungang isinulat ni San Juan Damasceno: "Nang siya naging Ina ng May Likha, tunay siyang naging Reyna ng bawat nilalang.".
Batayan sa Bibliya
Sa Bibliyang Ebreo, sa ilalim ng ilang Davidikong hari, may malawak na kapangyarihan bilang kataguyod ng hari ang gebirah o ang "Dakilang Ina", na karaniwan ay ang Ina ng Hari. Sa, sinabi ni Solomon sa kaniyang Inang si Bathsheba na nakaupo sa kanan ng kaniyang trono na, "Hilingin mo, ina ko: sapagka't hindi kita pahihindian." Mala-Maria ang dating nito kay Fr. William G. Most.
Maraming batayan ang titulo sa Bagong Tipan. Sa Pagpapahayag ng Anghel kay Maria, pinahayag ni Gabriel Arkanghel na [si Hesus] "...ay magiging dakila, at tatawaging Anak ng Kataas-taasan: at sa kaniya'y ibibigay ng Panginoong Dios ang luklukan ni David na kaniyang ama. At siya'y maghahari sa angkan ni Jacob magpakailan man; at hindi magkakawakas ang kaniyang kaharian." . Pinamarisan ng batayan sa Bibliya ang kaugalin sa sinaunang Israel na ang ina ng hari ay siya ring Inang Reyna. Ang pagiging reyna ni Maria, ay bahagi ng paghahari ni Hesus.
Sa Simbahang Katolika Romana, si Maria ang babaeng nararamtan ng araw sa Aklat ng Pahayag 12:1–3: "At ang isang dakilang tanda ay nakita sa langit: isang babae na nararamtan ng araw, at ang buwan ay nasa ilalim ng kaniyang mga paa, at sa kaniyang ulo ay may isang putong na labindalawang bituin. At siya'y nagdadalang tao; at siya'y sumisigaw, na nagdaramdam sa panganganak, at sa hirap upang manganak. At ang ibang tanda ay nakita sa langit: at narito, ang isang malaking dragong mapula, na may pitong ulo at sangpung sungay, at sa kaniyang mga ulo'y may pitong diadema." Tinatanggap ng Simbahan ang Pahayag 12, bilang pagtukoy kay Maria, sa Israel, at ang Simbahan bilang tatluhang simbolismo sa Aklat ni Isaias at pinagpapatibay nito na si Maria bilang ina ni Hesus ang katuparang sa propesiyang inilarawan sa Pahayag 12 (cf. 7:14, 26:17, 54:1, 66:7).
Sa Bibliyang Ebreo, ang konteksto ng taguring "ina ng langit" ay makikitang walang kaugnayan kay Maria. Tinutukoy ni propeta Jeremias sa kaniyang panulat noong c. 628 BC, ang "ina ng langit" sa kabanata 7 at 44 ng Aklat ni Jeremias kung saan pinagalitan niya ang mga tao sapagkat sila'y "nagkasala sa Diyos" dahil sa kanilang pag-aalay ng insenso, tinapay at alak sa kaniya. Malamang tinutukoy ng titulong ito si Asherah, isang diyos-diyosan ng mga taga-Canaan at sinasamba sa sinaunang Israel at Judah.
Kaugalin sa kasaysayan
Noong ikaapat na siglo, tinawag ni San Efren si Maria bilang "Ina" at "Reyna". Pinagpatuloy ng mga sumunod na ama at doktor ng Simbahan na gamitin ang titulo. Isang teksto na malamang ay kay Origenes (namatay c. 254) ay nagtaguri sa kaniya na domina (pambabae ng salitang Latin na dominus o Panginoon). Ang naturang taguri ay ginamit ng marami pang manunulat, e.g. San Jeronimo at San Pedro Crisologo. Ang unang pagpapakahulugan at batayang Mariolohikal ng titulong Maria, Reyna ng Langit ay nagmula sa Konsilyo ng Efeso, kung saan ipinaliwanag na si Maria ang "tanging" ina ni Hesus. Walang hihigit pang lumahok sa buhay ng kaniyang anak na si Hesus, bukod kay Maria, na nagsilang sa Anak ng Diyos.
Ang salitang "Reyna" ay lumitaw noong mga ikaanim na siglo, at naging karaniwan nang gamitin mula noon. Tinawag si Maria na “Aba, Santa Mariang Hari,” “Aba, Reyna ng Langit,” “Reyna ng Langit” ng mga awitin noong ika-11 at ika-13 siglo. Ang rosaryo ng mga Dominicano at ang korona ng mga Franciscano at marami pang pananalangin sa litanya kay Maria ay nagdiriwang ng kaniyang pagkareyna. Ilang siglo na siyang tinatawag na Reyna ng Langit.
Litanya ng Loreto
Sa Litanya ng Loreto nananalangin kay Maria bilang:
Iba pang titulo
Nagdagdag pa ng ibang titulo na sumasalamin sa modernong pag-unawa sa agham. Tinukoy sa Ikalawang Konsilyong Vaticano noong 1964 si Maria bilang Reyna ng Sansinukob. Isinasaad, sa seksiyon 59 ng Lumen gentium, ang Dogmatikong Konstitusyon ng Simbahan mula sa Vaticano II: "Sa wakas, ang Kalinis-linisang Birhen, na walang bahid ng salang orihinal, sa pagtatapos ng kaniyang pagpanaw sa lupa, ay iniakyat ang kaniyang katawan at kaluluwa sa kaluwalhatian ng langit, at dinakila ng Panginoon bilang Reyna ng sansinukob, upang siya'y lalo pang maiayon sa kaniyang Anak, ang Panginoon ng mga panginoon at mananakop ng kasalanan at kamatayan."
Ginamit ang pagtukoy na ito sa panahong nagsisimula na ang panggagalugad ng kalawakan.
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000
Ang Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000, na opisyal na kilala bilang Mga Laro ng XXVII Olympiad at karaniwang kilala bilang Sydney 2000 o ang Millennium Olympic Games / Mga Laro ng Bagong Milenyo, ay isang pang-internasyonal na multi-sport event na ginanap sa pagitan ng 15 Setyembre at 1 Oktubre 2000 sa Sydney, Bagong Timog Wales, Australia. Ito ang pangalawang beses na ginanap ang Summer Olympics sa Australia, at pati na rin ang Southern Hemisphere, ang una ay nasa Melbourne, Victoria, noong 1956. Nanguna sa Estados Unidos ang talahanayan ng medalya, na nanalo ng pinakamaraming ginto at pangkalahatang mga medalya.
Pagpili ng Host ng lungsod
Ang Sydney ay nanalo ng karapatang mag-host ng Mga Laro noong ika-24 ng Setyembre 1993, matapos na mapili sa Beijing, Berlin, Istanbul at Manchester sa apat na pag-ikot ng pagboto, sa ika-101 na IOC Session sa Monte Carlo, Monaco. Ang lungsod ng Australia ng Melbourne ay nawala sa Atlanta para sa 1996 Summer Olympics apat na taon bago. Nawalan ng bid ang Beijing na mag-host ng mga laro sa Sydney noong 1993, ngunit sa kalaunan ay iginawad ang 2008 Summer Olympics noong Hulyo 2001 matapos na mag-host ang Sydney sa nakaraang taon, at sa huli ay iginawad ang 2022 Winter Olympics dalawampu't dalawang taon mamaya sa 2015. Bagaman imposibleng malaman kung bakit bumoto ang mga miyembro ng International Olympic Committee para sa Sydney sa Beijing noong 1993, lumilitaw na isang mahalagang papel ang ginampanan ng kampanya ng Human Rights Watch na "itigil ang Beijing" dahil sa talaan ng karapatang pantao ng China. Marami sa Tsina ang nagalit sa kanilang nakita bilang panghihimasok sa Estados Unidos sa boto, at ang kinalabasan ay nag-ambag sa pagtaas ng sentimento laban sa Kanluranin sa Tsina at pag-igting sa relasyon ng Sino-Amerikano.
Mga sagisag
thumb|205px|Sina Olly, Syd at Millie, ang mga Olimpikong maskot ng Sydney 2000
Logo
Ang logo ng anyaya ay naglalarawan ng imahe ng Bahay Opera ng Sydney, habang ang opisyal na logo ay naglalarawan ng imahe ng isang mananakbo sa tinag at dinisenyo ng bantog na artista na si Ken Done.
Mga maskot
Ang mga opisyal na maskot na napili para sa Olimpikong Tag-init 2000 ay sina:
Seremonya ng Pagbubukas
250px|right|thumb|Ang Seremonya ng Pagbubukas ng Olimpikong Tag-init 2000 sa [[Istadyum AWstralya, noong Ika-15 ng Setyembre, 2000.]] Nagsimula ang seremonya ng pagbubukas na may pasasalamat sa pamanang Awstralyanong pagpapastol ng langkayan (o "paglilipon"), kung saan ang mga tagapag-alaga ng mga hayop na nagtitipon nang sama-sama sa hayupan mula sa mga malawak na lugar ng mga kordero o himpilan ng mga baka mula sa liblib na pook ng Australia, na sumasagisag ng lamin kasama ang mga tao mula sa mga panig ng daigdig. Ito ay ipinakilala ng bukod-tanging mangangabayo na si Steve Jefferys, at kanyang naandukhang Awstralyanong Pintong-Kabayo na si Ammo. Sa paghampas ng latigo ni Jeffrey, pumasok ang humigit sa 120 mangangabayo sa Istadyum, ang kanilang mga kabayo ay nagsagawa ng mga masaligutgot na hakbang, kabilang ang pagkakabuo ng limang Olimpikong Singsing, sa isang tanging Olimpikong bersyon ng tikha na dating nilikha ni Bruce Rowland para sa pelikulang The Man from Snowy River na ginawa noong 1982.
Ang Pambansang Awit ng Australia (Sulong Marilag na Australia) ay inawit, ang unang panulaan ay sa Human Nature at ang pangalawa ay kay Julie Anthony.
Tinuloy ang seremonya, pinapakita ang maraming asta ng lupa at mga tao nito:- ang likas na hilig ng pinakamahalagang nagtatahang-baybaying Awstralyano na may dagat na pinalibutan ng "Lupalop na Pulo". Ang pananahanan ng mga katutubo sa lupa, ang pagdating ng Unang Plota, ang natuloy na imigrasyon mula sa mga maraming bansa at ang industriyang pangnayon kung saan nabuo ang ekonomiya ng bansa, kabilang ang pagpapakita na kumakatawan ng kalupitan ng pangnayong buhay batay sa larawang-pinta ni Gat Sidney Nolan. Dalawang katangi-tanging tagpo ay representasyon ng "Puso" ng bansa ng 200 Taal na babae mula sa Gitnang Awstralia na umindak "ang makapangyarihang kaluluwa ng Maykapal upang kalingain ang Palaro" at ang napakatindi at maingay na representasyon ng industriya ng pagtatayo ng mga tinedyer na sumasayaw ng tapik.
Nagtapos ang seremonya ng pagbubukas sa pag-iilaw ng Olimpikong Apoy. Dinala ng dating Awstralyanong kampoen ng Olimpiko na si Herb Elliott ang Olimpikong Apoy sa istadyum. Pagkatapos, sa pagdiriwang ng 100 taon ng paglalahok ng mga kababaihan sa Palarong Olimpiko, ang mga dating Awstralyanang kampeon ng Olimpiko: Betty Cuthbert, Raelene Boyle, Dawn Fraser, Shirley Strickland (ngayo'y Shirley Strickland de la Hunty), Shane Gould at Debbie Flintoff-King ay dinala ang sulo sa loob ng istadyum, at ibinigay sa huli kay Cathy Freeman, na nagsindi ng apoy sa kawang sa palibot ng bilog ng apoy.
Parada ng mga Bansa
Isang tala ng 199 na bansa na pumasok sa istadyum, ang nawawalang kasapi ng IOC lamang ay ang Apganistan (bininbin dahil sa pagbabawal ng rehimeng Taliban sa anumang uri ng mga palakasan). Naging isa sa mga tampok sa seremonya ay ang pinagkaisahang pagpasok ng mga manlaalro ng Hilaga at Timog Korea, na gumagamit ng tanging nakadisenyo ng pangpinagkaisahang watawat: isang puting watawat na may bughaw na mapa ng Koriyanong Tangway. Subali't ang dalawang kuponan ay nakipagpaligsahan nang hiwalay. Ang mga apat na manlalaro mula sa Silangang Timor ay nagmartsa sa parada ng mga bansa. Bagama't wala pang Pambansang Lupon ng Olimpiko ang bansa na magkakaroon nito nang balang-araw, pinayagan sila na makipagpaligsahan sa ilalim ng Olimpikong Watawat.
Mergo
Ang Mergo ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ancona sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 40 km timog-kanluran ng Ancona. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,063 at may lawak na 7.3 km2.
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000
Seremonya ng Pagtatapos
Nagsimula ang Seremonya ng Pagtatapos sa pag-awit ni Christine Anu ng pumupukaw na pagtatanghal ng kanyang sikat na awit. Nagtanghal siya kasama ang mga Taal na mananayaw sa itaas ng Entabladong Geodome sa gitna ng Istadyum, sa palibot na may maraming payong at kahong-ilaw ng mga bata na naglikha ng larawan ng Taal na panahong-pangarap.
Ang Entabladong Geodome ay ginamit sa kabuuan ng sremonya, na ito ay isang sapad na entablado na inangat nang mekanikal hanggang makabuo ng hugis ng Geode.
Mergo
Ang Mergo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Arcevia, Cupramontana, Rosora, at Serra San Quirico.
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000
Seremonya ng Pagtatapos
Ipinahayag ng Pangulo ng IOC na si Juan Antonio Samaranch sa Seremonya ng Pagtatapos, ""Ipinagmamalaki ko at masayang puriin na ipinalabas ninyo sa daigdig ang pinakamagandang Palarong Olimpiko sa anumang panahon.""
Mergo
Pinagmulan ng pangalan
Ang ilang mga iskolar ay naniniwala na ang pangalan ay nagmula sa sinaunang anyo na "Mèrago", na ang ugat lamang ay nagpapahiwatig sa medyebal na Latin ng isang latiang pook. Ang Mergo kung gayon ay nagsasaad ng isang latiang pook na nabuo sa pamamagitan ng pag-apaw ng ilog Esino. Higit pa rito, sa eskudo de armas ng bayan ay mayroong isang ibon na dapat kumatawan sa Smergo, isang ibon ng pamilyang Anatidae. Ang mga ito ay mga pato, na kasalukuyang bihira sa Italya, na maaaring mahanap ang kanilang natural na tirahan sa kapatagan ng lambak ng latian. Sa katotohanan ay mayroong Blackbird sa munisipal na eskudo.
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000
Seremonya ng Pagtatapos
Ang mga kasunod na Palarong Olimpiko na ginanap sa Atenas at Beijing ay nailarawan ng kapalit ni Samaranch na si Jacques Rogge, bilang "di-malimutang Palaro na may pangarap" at "lubos na pambihira."
Ang Olimpikong Himno ay inawit ng soprano na si Yvonne Kenny. Ang seremonya ay nagpalabas ng mga nagtatanghal na artista tulad nina Jimmy Barnes, INXS, Midnight Oil, Kylie Minogue, Slim Dusty, Christine Anu, Nikki Webster, John Paul Young, Men at Work, mang-aawit na nakabase sa Melbourne Vanessa Amorosi, Tommy Emmanuel CGP, at dalawang mang-aawit ng popular na musikang Savage Garden.
Palakasan
thumb|225px|Mga lumahok na bansa
Mga bansang lumahok
Ang mga 199 Pambansang Lupon ng Olimpiko (NOC) ay lumahok sa Palarong Sydney, humigit nang dalawa sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 1996. Sa karagdagan, may mga apat na taga-Timor na Mga Pangisahang Olimpikong Manlalaro sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2000. Napasinaya sila sa Olimpiko ang mga bansang Eritriya, Mikronesya at Palaw sa taong ito.
Talahanayan ng medalya
Binitiwan ni Marion Jones, nanalo ng tatlong ginto at dalawang tansong medalya mula sa Estados Unidos, ang mga ito noong Oktubre 2007 pagkatapos umamin na gumamit siya ng tetrahidrohestrinona (THG) mula Setyembre 2000 hanggang Hulyo 2001. Inalis nang pormal ng IOC kay Jones at ang kanyang kapwa-manlalaro sa pagpasa ng baton ang kanilang limang medalya, bagama't ang kanyang kalaro ay napag-alukan na ipakita ang kaso ukol sa pag-iwan ng mga kanilang natitirang medalya. Pinagbawalan din si Jones sa pakikipagpaligsahan sa loob ng dalawang taon ng IAAF.
Noong Ika-2 ng Agosto, 2008, inalis ng Pandaigdigang Lupon ng Olimpiko ang gintong medalya mula sa panlalaking kuponan ng 4x400-metrong pagpasa ng baton ng Estados Unidos, pagkatapos umamin si Antonio Pettigrew sa paggamit ng ipinagbabawal na gamot. Tatlo sa mga apat na mananakbo sa kaganapang huling laro, kabilang sina Pettigrew, kambal na Alvin at Calvin Harrison, at paunang yugtong mananakbong Jerome Young, ay lahat na umaminh o nasuring positibo sa drogang pampabuti ng pagsasagawa. Sina Angelo Taylor, na tumakbo rin sa mga yugto ng paunang laro, at ang humahawak ng pandaigdigang tala na si Michael Johnson lamang ay hindi nadawit. Ang medalya ay ang ikalimang gintong medalya para kay Johnson na humahawak ng pandaigdigang tala, na isinalaysay na nakapagplano siya sa pagbabalik ng medalya dahil naramdaman niyang "nadaya, nakanulo at naunsiyami" ng sinumpaang pahayag ni Pettigrew. Ang posisyong pangmedalyang ginto para sa kaganapang ito ay kasalukuyang bakante.
Sant'Agata Feltria
Ang Sant'Agata Feltria (Sant'Êgta) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 125 km timog-silangan ng Bolonia at mga 45 km timog ng Rimini.
Teritoryo
Ang teritoryo ng munisipyo ay may ekstensiyon na 79.30 km²; kabilang ang mga frazione ng Badia Mont'Ercole, Caioletto, Casalecchio, Maiano, Palazzo, Pereto, Petrella Guidi, Rocca Pratiffi, Sapigno, San Donato, Ugrigno, at iba pa. Sa pamamagitan ng ekstensiyon, ito ang pangalawang pinakamalaking munisipalidad sa lalawigan ng Rimini (pagkatapos ng kabesera) at ang una sa Pamayanang Kabundukan ng Alta Valmarecchia.
Pangkalahatang-tanaw
Ito ay tahanan ng isang malaking kuta (Fortilizio), na idinisenyo, bukod sa iba pa, ni Francesco di Giorgio Martini.
Kasaysayan
Pagkatapos ng reperendo ng Disyembre 17-18, 2006, ang Sant'Agata Feltria ay nahiwalay sa Lalawigan ng Pesaro at Urbino (Marche) upang sumanib sa Emilia-Romaña at sa Lalawigan ng Rimini noong 15 Agosto 2009.
Tore ng Demonyo
Ang Tore ng Demonyo o Devils Tower (kilala rin bilang Butte ng Lohiyang Oso ) ay isang butte, posibleng lakolito, na binubuo ng batong ignea sa Lohiyang Oso na Distrito ng Ranger ng Black Hills, malapit sa Hulett at Sundance sa Kondado ng Crook, hilagang-silangan ng Wyoming, sa itaas ng ilog Belle Fourche. Tumataas ito ng 1,267 talampakan (386 m) sa itaas ng Ilog Belle Fourche, na nakatayo sa taas na 867 talampakan (265 m) mula sa tuktok hanggang sa base. Ang tuktok ay 5,112 talampakan (1,559 m) sa itaas ng antas ng dagat.
Ang Tore ng Demonyo ay ang unang pambansang monumento ng Estados Unidos, na itinatag noong Setyembre 24, 1906 ni Pangulong Theodore Roosevelt. Ang hangganan ng monumento ay nakapaloob sa isang lugar na 1347 acres.
Heolohiya
Ang tanawin na nakapalibot sa Devils Tower ay halos binubuo ng mga batong sedimentarya. Ang mga pinakamatandang bato na nakikita sa Devils Tower National Monument ay inilatag sa isang mababaw na dagat noong Triasiko. Ang madilim na pulang areniska at maroon limolita, interbedded may shale, ay makikita sa kahabaan ng Ilog Belle Fourche. Ang oksihenasyon ng mga mineral na bakal ay nagiging sanhi ng pamumula ng mga bato. Ang rock layer na ito ay kilala bilang Pormasyong Spearfish. Sa itaas ng Pormasyong Spearfish ay isang manipis na banda ng puting gypsum, na tinatawag na Gypsum Springs Formation, Hurasiko sa edad. nakapatong sa pormasyong ito ay ang Pormasyong Sundance. Sa panahon ng Paleosenong Epoka, 56 hanggang 66 milyong taon na ang nakalilipas, ang Bulubunduking Rocky at ang Black Hills ay itinaas. Tumaas ang magma sa kortesa, na pumapasok sa mga umiiral na sedimentaryang hanay ng bato.
Kulturang Katutubong Amerikano
Ayon sa mga tribong Katutubong Amerikano ng Kiowa at Lakota, lumabas ang isang grupo ng mga batang babae upang maglaro at nakita ng ilang higanteng oso, na nagsimulang habulin sila. Sa pagsisikap na makatakas sa mga oso, umakyat ang mga batang babae sa ibabaw ng bato, lumuhod, at nanalangin sa Dakilang Espiritu na iligtas sila. Nang marinig ang kanilang mga panalangin, pinataas ng Dakilang Espiritu ang bato mula sa lupa patungo sa langit upang hindi maabot ng mga oso ang mga batang babae. Ang mga oso, sa pagsisikap na umakyat sa bato, ay nag-iwan ng malalalim na marka ng kuko sa mga gilid, na naging masyadong matarik para umakyat. Iyan ang mga marka na lumilitaw ngayon sa mga gilid ng Tore ng Demonyo. Nang maabot ng mga batang babae ang langit, sila ay naging mga bituin ng Pleiades.
Daang Governor
Ang Daang Juanito Remulla Sr. (Juanito Remulla Sr. Road), na malimit na tinatawag pa rin ng madla sa dati nitong pangalan na Daang Governor (Governor's Drive), ay isang mahalagang lansangan na dumadaan sa mga gitnang lungsod at bayan ng lalawigan ng Kabite. May dalawa hanggang siyam na linya ang lansangan, na may haba na 58.3 kilometro (36.2 milya). Pinakamalawak ito sa tatlong lansangan ng Kabite, ang mga ibang lansangan ay Lansangang Aguinaldo at Lansangang Antero Soriano. Bahagi ang lansangan ng isang serye ng mga pambansang lansangan, na nakanumerong N403, N405, N65, at N651
Ang silangang dulo ng lansangan ay sa Tulay ng Soro-Soro sa Biñan, Laguna, at pagkatapos ay daraan ito sa Carmona, General Mariano Alvarez, Dasmariñas, Heneral Trias, Trece Martires, katimugang Tanza, tatawid ng Lansangang Antero Soriano sa Naic, at tatapos sa Sangandaang Palay-Palay sa Ternate.
Tigang na Lupa
Ang Tigang na Lupa ay isang nobelang Thailandiya na isinalin ni Jun Cruz Reyes.
Daang Governor
Pangkaramihang nakalatag ng kongkreto ang lansangan, subalit isinasailalalim sa pagsasaayos ang ilang bahagi nito at nilalatagan ng aspalto.
Tigang na Lupa
Tauhan
Jinda - magsasalita para sa protesta upang ipaglaban para sa mababang upa at para sa kalayaan Ned - kaibigan ni Jinda
Daang Governor
Kasaysayan
Noong Agosto 1, 2016 ipinanukalang baguhin ang pangalan ng lansangan sa Governor Juanito R. Remulla Sr. Road. Sa bisa ng Batas Republika Blg. 11047 na isinabatas noong Hunyo 29, 2018, binago ang pangalan ang kabuoang lansangan, mula sa pangalan ng dating gobernador ng lalawigan na si Juanito Remulla Sr..
Mula Palapala papuntang Hangganan ng Kabite-Laguna
thumb|left|Daang Juanito R. Remulla Sr. sa [[Dasmariñas]] thumb|left|Daang Juanito R. Remulla Sr. malapit sa Waltermart Carmona. Nagsisimula ang bahagi ng Daang Juanito R. Remulla Sr. patungo sa hangganang panlalawigan ng Laguna sa may SM City Dasmariñas sa sangandaan nito sa Lansangang Aguinaldo sa Palapala. Dadaan ito pasilangan paglapit nito sa Manila Memorial Park. Pagkaraan, babagtasin nito ang Daang Paliparan at papasok sa General Mariano Alvarez (GMA) sa pamamagitan ng isang tulay sa hangganan ng Dasmariñas-GMA. Dadaan ito sa poblasyon ng GMA bago lumiko pahilagang-silangan sa hangganan ng GMA-Carmona. Sa Carmona, dadaan ito sa mga pook-industriyal ng bayan at i-ba-bypass nito ang poblasyon ng Carmona sa hilaga. Pagkaraan, tatawirin nito ang South Luzon Expressway at papasok sa Biñan, kung saan tutuloy ito bilang Kalye Heneral Malvar.
Mula Palapala papuntang Ternate
Ang Daang Juanito R. Remulla Sr. patungong Ternate ay nagsisimula sa sangandaan nito sa Lansangang Aguinaldo sa Palapala, malapit sa Robinsons Place Dasmariñas. Sa pangkaramihan isa itong lansangang anim ang mga linya pagdaan nito pakanluran patungong Heneral Trias. Dadaan ang lansangan sa mga kanlurang barangay ng Dasmariñas, at papasok ito sa Heneral Trias. Kalaunan, babagtasin nito ang Lansangang Arnaldo malapit sa mga pabrika ng San Miguel at Purefoods-Hormel. Paglampas, babagtasin naman nito ang Abenida Crisanto Mendoza de los Reyes sa Barangay Manggahan. Pagkatapos, papasok ito sa Trece Martires sa Tulay ng Pulunan, at pagkaraan ay dadaan ito sa pusod nito at tutuloy patungong Naic. Pagkaraan ng Naic, liliko ito pakaliwa patungong Ternate, at babagtasin nito ang Daang Naic–Indang. Susundin ng lansangan ang diretsong ruta, at kakanan ito at tatapos sa tulay sa ibabaw ng Ilog Maragondon malapit sa Ternate. Tutuloy ang lansangan patungong Nasugbu bilang Lansangang Ternate–Nasugbu.
Distritong pambatas ng Albay
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Albay, Una, Ikalawa at Ikatlo ang mga kinatawan ng lalawigan ng Albay sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Ang Albay ay dating nahahati sa tatlong distritong pambatas mula 1907 hanggang 1931, nang madagdagan ng isang distrito ang lalawigan.
Noong panahon ng Ikalawang Republika, nagpadala ng dalawang assemblymen at-large ang lalawigan sa Kapulungang Pambansa. Nang manumbalik ang Komonwelt, muling hinati ang lalawigan sa apat na distritong pambatas noong 1945.
Ang noo'y sub-province ng Catanduanes ay naging ganap na lalawigan sa bisa ng Kautusang Komonwelt Blg. 687 na naaprubahan noong Setyembre 26, 1945. Hiniwalay ang buong ikaapat na distrito ng Albay upang buuin ang solong distrito ng Catanduanes na nagsimulang maghalal ng kinatawan noong eleksyon 1946. Mula apat, nabawasan sa tatlo ang mga distrito ng lalawigan.
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon V sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng tatlong assemblymen at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, muling hinati sa tatlong distritong pambatas ang lalawigan noong 1987.
Unang Distrito
Notes
Ikatlong Distrito
Notes
Sanggunian
Kaurian:Distritong Pambatas ng Pilipinas
Saitis barbipes
Ang Saitis barbipes ay isang pangkaraniwang tumatalon na gagamba na mula sa rehiyon ng Mediteranyo. Makikita ito sa mga bato at mga bahay. Nagmula ang pangalan ng uri sa Latin na barbipes na ibig sabihin ay may "balbas na paa".
Pagkakalarawan
thumb|left|250px|Isang babae Ang mga babae ng uri ay umaabot sa 5 hanggang 6 mm sa haba ng katawan. Ang mga babae ay may malamlam na kayumangging kulay. Ang lalaki ay mas maliit at mas matingkad ang mga kulay kapag tinignan sa harapan. Meron silang luntiang mga mata, itim na mga marka sa apat na paang nasa harapan at pulang kulay sa taas ng mga mata. Maari itong isa sa mga pinakamakulay na uri ng tumatalon ng gagamba sa Europa. Ang pinakakilalang bahagi nito ay ang malalaking pangatlong paa. Ang mga paang ito ay pula pagmalapit sa katawan at nagiging itim pag lumalayo at puti sa dulo. Ginagamit ang mga ito sa panliligaw at pinangkakaway ng lalaki pag nakakakita ng babae. Pinapatunog nito ang mga paa na ito habang lumalapit sa babae. Kung gusto siya ng babae ay uupo ito at itataas ang tiyan.
Sanggunian
Kaurian:Gagamba
Pagpatay ng lahi
Ang pagpatay ng lahi o henosidyo (mula sa Kastilang genocidio at Ingles na genocide ) ay ang planado at sistematikong pagkitil, sa kabuuhan o parte man lang, ng isang pangkat etniya, lahi, relihiyon, o bansa. Nangangahulugan din itong anihilasyon ng isang grupo ng tao, o sistematiko at sinadyang pagpapapatay, paglipol o pagpuksa sa isang lipi, grupong pampolitika o kultura.
Sa Bibliya
Ang pagpatay sa mga ibang bansa sa Canaan ay iniutos ni Yahweh upang sakupin ang mga bansang dahil sa ito ang "lupang pangako" na ipinangako ni Yahweh sa Israel. Sa ibang instansiya, ang pagpatay ng lahi ay upang makapaghiganti lamang ang mga Israelita sa kanilang kaaway. Kabilang sa pagpatay ang pagpatay sa mga bata, sanggol, buntis na babae, mga lalake at mga hayop.(Deuterenomiyo 7:1-2, Deuteronomiya 20:16, 1 Samuel 15:3 etc.)
General Salipada K. Pendatun
Ang Bayan ng General Salipada K. Pendatun ay isang bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng General Salipada K. Pendatun ay nahahati sa 18 mga barangay.
Colledimezzo
Ang Colledimezzo (Abruzzese: Còlle) ay isang komuna at bayan sa Lalawigan ng Chieti sa rehiyon ng Abruzzo ng Italya.
Monsano
Ang Monsano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ancona sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 20 km sa kanluran ng Ancona.
Ang Monsano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Jesi, Monte San Vito, at San Marcello.
Teritoryo
Ang Monsano ay matatagpuan sa ibabang lambak ng ilog Esino, sa isang burol na 191 m., at ang teritoryo nito ay umaabot sa isang lugar na 14 km². Dating natatakpan ng mga roble at liryo na kagubatan, dahan-dahan itong bumabagtas patungo sa lambak, sa pagitan ng mga kalawakan ng mga puno ng oliba at ng moderno at tahimik na bayan. Sa ibaba ng agos, ay may isang malaking lugar ng industriya.
Santarcangelo di Romagna
Santarcangelo di Romagna ( Romagnol  ) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, sa Via Emilia. Noong 2009, mayroon itong populasyon na mga 21,300. Tinatawid ito ng dalawang ilog, ang Uso at ang Marecchia.
Mga pagdiriwang
Ang Santarcangelo dei Teatri ay isang pandaigdigang pagdiriwang na nakatuon sa kontemporaneong eksena. Ang mga pangyayari ay ginaganap sa mga lansangan at mga parisukat ng lungsod. Ito ay gumagawa at nagpapakilala ng teatro at sayaw, na may espesyal na atensiyon sa mga interdisiplinaryong karanasan at pandaigdigang dinamiko ng kooperasyon.
Vorkuta
Pang-apat ang Vorkuta sa mga pinakamalaking lungsod sa hilaga ng Bilog ng Artiko at pinakasilangang bayan ito sa Europa.
Kasaysayan
Nakatuklas ang heólogong si Georgy Chernov ng mga lupang mapagkukunan ng karbong pang-industriya sa may Ilog Vorkuta noong 1930. Si Georgy ay anak ng isa pang heólogong Ruso na si Alexander Chernov, na pinaunlad ang pagpapausbong ng Pechora coal basin, na kinabibilangan ng mga lupa sa Vorkuta. Sa pagkakatuklas na ito, nagsimula ang industriya ng pagmimina ng karbon sa Komi ASSR. Sa panahong iyon tanging mga katimugang bahagi ng mga lupang pinagkukunan ng karbon ang nakasama sa Komi ASSR. Ang hilagang bahagi, kasama ang Vorkuta, ay nakabilang sa Nagsasariling Okrug ng Nenets ng Arkhangelsk Oblast. Itinatag noong 1931 ang isang pamayanang heólogo sa bandang tabi ng lupang pinagkukunan ng karbon, at karamihan sa mga manggagawa ay mga bilanggo ng Kampong Ukhta-Pechora ng Gulag (Ухтпечлаг, Ukhpechlag).
Kampo ng sapilitang paggawa
May kaugnayan ang pinagmulan ng lungsod sa Vorkutlag, isa sa mga mas-tanyag na mga kampo ng sapilitang paggawa sa sistemang Gulag, na itinatag noong 1932 kalakip ang pagsimula ng pagmimina. Ito ang pinakamalaki sa mga kampo ng Gulag sa Europeong Rusya at nagsilbing sentrong pampangasiwaan para sa maraming mga kampo at sub-kampo, kabilang ang Kotlas, Pechora, at Izhma. Naganap dito noong 1953 ang Himagsikan ng Vorkuta, isang pangunahing panghihimagsik ng mga preso sa kampo.
Noong 1941, ini-ugnay ang Vorkuta at ang sistema ng kampong paggawa na nakabatay sa paligid nito sa buong mundo sa pamamagitan ng isang daambakal (na gawa mismo ng mga bilanggo) papuntang Konosha, Kotlas, at mga kampo sa Inta. Iginawad sa Vorkuta ang katayuang panlungsod (town status) noong Nobyembre 26, 1943.
Kontemporaryong panahon
Naganap sa lungsod ang isa sa mga pinakamalalang sakuna sa minahan sa Rusya. Naganap ito noong Pebrero 28, 2016, nang sumiklab ang tumatagas na metanong gas na ikinamatay ng 32 katao, kabilang ang 26 na mga natabunang minero na nakulong sa loob ng mina dulot ng isa pang pagsabog tatlong araw na ang nakararaan na ikinasawi naman ng apat na minero.
Ekonomiya
thumb|Vorkuta noong 2012 Pagsapit ng ika-21 dantaon maraming mga minahan ang nagsara dulot ng mga suliranin tulad ng tumataas na gastusin sa pagpapatakbo ng mga minahan. Sa isang punto noong kahulihan ng dekada-1980 at dekada-1990 may mga kilusang paggawa ng mga minero sa lugar na hindi nababayaran ng sahod para sa isang taon.
Pinaglilingkuran ang lungsod ng Paliparan ng Vorkuta.
Klima
May klimang subartiko ang Vorkuta kalakip ng maigsi ngunit malamig-lamig na tag-init at labis na maginaw at tuyong taglamig. Ang karaniwang temperatura sa Pebrero ay nasa -20 C, at sa Hulyo ito ay nasa +13 C.
Tumatagal ang polar day sa Vorkuta mula Mayo 30 hanggang Hulyo 14, habang tumatagal ang polar night mula Disyembre 17 hanggamg Disyembre 27.