cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bataan
Labing-isang bayan ang bumubuo sa lalawigan ng Bataan. Sa labing isang bayan at isang lungsod, hinati sa dalawang distrito ang mga ito. Ang unang distrito ay binubuo ng Dinalupihan, Hermosa, Orani, Samal at Abucay sa Hilaga ng tangway at Morong sa hilagang kanluran ng lalawigan. And ikalawang distrito ay binubuo ng Lungsod ng Balanga, Pilar, Orion, Limay, Mariveles at Bagac sa timog bahagi ng tangway.
Pamamahala ng proyekto
Gantt Charts
Ginagamit upang mapagplanuhan at makontrol ang bawat isang gawain sa loob ng isang proyekto. Ito ay isang talaan kung saan nakasaad ang mga pangunahin at maliliit na gawain (nakahanay ayon sa pagkakasunud-sunod ng mga ito mula sa itaas, pababa) sa bawat hilera o row at ang mga petsa mula sa itinakdang umpisa ng proyekto hanggang sa huling araw (o linggo, depende sa accuracy na nais ng project team). Ang bawat cell ng pagkaka-tapat-tapat ng mga gawain at ng inaasahang duration ay minamarkahan. Sa control phase ng proyekto ay nalalaman kung nahuhuli o nauuna ang bawat gawain at ang kabuuan ng proyekto sa itinakdang schedule. Ang mga sumusunod na desisyon ay naaapektuhan nito.
Ang Proyekto
Bawat proyekto ay dumadaan sa tinatawag na life-cycle na nagmumula sa project definition planning, pagsasagawa ng mga pangunahing activities o gawain, hanggang sa tinatawag na project phaseout. Sa bawat antas ay nangangailangan ng natatanging kasanayan kung kaya't ang isang proyekto ay madalas na kinabibilangan ng mga taong may tanging pinagdalubhasaan, na kadalasan ay nananatili nang mas maikli sa buong duration ng proyekto. Madalas na ginagamit ang isang matrix organization kung saan iba't ibang eksperto ang nakikisama sa isang functional unit sa pagsasagawa ng isang bahagi o antas ng proyekto.
Pangkalahatang Pamamaraan
Ang isang proseso ng project management, anuman ang uri at laki nito ay sinasabing sumusnod sa limang pamamaraan:
1. Depinisyon
Bataan
Kasaysayan
Noong 1647, ang puwersang pandagat ng Olanda (Netherlands) ay sumugod sa Pilipinas sa pagtatangkang makuha ang kapuluan mula sa Espanya. Pagdating nila ay minasaker nila ang mga tao sa Abucay, Bataan.
Ang lalawigan ng Bataan ay itinatag noong 11 Enero 1754 ni Gobernador-Heneral Pedro Manuel Arandia mula sa lupaing dating kabilang sa lalawigan ng Pampanga at corregimiento ng Mariveles na noon ay sakop din ang Maragondon, Cavite na nasa kabilang panig ng Look ng Maynila.
Pagkakahating Pampolitika
Ang lalawigan ng Bataan ay nahahati sa 11 bayan at isang lungsod.
Pamamahala ng proyekto
Pangkalahatang Pamamaraan
4. Pagkontrol
5. Pagtatapos
The Cured
Ang The Cured ay isang pelikula ng Amerikanong sombing katatakutan na nilathala ni David Freyne na pinagbibidahan nina Ellen Page, Sam Keeley at Tom Vaughan-Lawlor na ipinalabas noong 9 Setyembre 2017 sa Estados Unidos.
Nude, Green Leaves and Bust
Ang Nude, Green Leaves and Bust (Nu au Plateau de Sculpteur) o "Hubo't Hubad, Lunting mga Dahon at Busto" ay nagawa ng batikang pintor ng Espanya na si Pablo Picasso. Tampok dito ay ang kabit ni Picasso na si Marie-Thérèse Walter. Noong 4 Mayo 2010, ito ang naging pinakamahal na sining ay nabenta sa subasta sa halagang US$106.5 milyon.
Mga artikulo
Lahat na mga artikulo sa mga pahayagan ay nasa wikang Ingles.
2001
Ang 2001 (MMI) ay isang pangkaraniwang taon na nagsisimula sa Lunes ayon sa kalendaryong Gregoryano, ang ika-2001 taon ng Karaniwang Panahon at pagtatalagang Anno Domini (AD), ang unang taon ng ika-3 milenyo, ang unang taon ng ika-21 siglo, at ang ikalawang taon ng dekada 2000.
Kapanganakan
thumb|175x175px|Rodrygo thumb|144x144px|[[Billie Eilish]]
Bilingguwalismo
Ang bilingguwalismo ay ipinahihiwatig sa pamamagitan ng paggamit ng hindi kukulang sa dalawang wika ng tao. Hindi ito tiyak sa mga bata at matanda sapagkat ang paggamit at kagalingan ng santao sa bawat wika ay maaaring magbago batay sa pagkakataong maaaring gamitin ang mga wika at sa pagiging lantad sa ibang mga wika. Batay ito sa mga tagpuan, pangyayari, kagalingan, gawi at panahon.
Sa Pilipinas
Umusbong ang pagiging maalam sa dalawa o higit pang wika sa Pilipinas.
Hanggang ngayon, maraming mga wika ay binibigkas sa Pilipinas. Humigit-kumulang na nasa 175 ang bilang ng mga wika na nasa bansa. Ang mga pinakakinikilalang wika ay ang Aklanon, Bikol, Cebuano, Chavacano, Hiligaynon, Ibanag, Iloko, Ibatan, Kapampangan, Kinaray-a, Maguindanao, Mëranaw, Pangasinan, Sambal, Surigaonon, Tagalog, Tausug, Waray, at Yakan.
Pamamahagi sa Daigdig
Ang mga taong may alam sa dalawang wika lamang nang mahusay ay humigit-kumulang na apatnapu't tatlong porsiyento (43%) sa ating daigdig. Ang mga taong may alam sa isang wika lamang ay kumakatawan sa apatnapung porsiyento (40%) ng sangkatauhan, habang ang mga taong may alam sa dalawa o higit pang wika ay halos animnapung porsiyento ng mga tao sa daigidig (60%). Ayon sa pagsisiyasat, ang mga bansang karamihan ay nagsasalita ng Ingles (tulad ng USA, UK, Bagong Zealand at Australia) ay kung saan tumitira ang mga may-alam sa isang wika lamang. Ito ay dahil ayon sa kanila, hindi gaano kahalaga ang pagkikilanlan ng isang pangalawang wika.
Uri
May dalawang uri ng bilingguwalismo na kilala ngayon.
Kapakinabangan ng Kasanayang Ito
Maraming mga maaaring sabihin na kalamangan kapag nakatuto ang isang tao, bata man o matanda, ng dalawa (o higit pang) wika. Ilan sa mga ito ang pagtututo ng mga bagong salita nang mas mabilis at pagkakaroon ng isa o higit pang pamamaraan ng pag-uugnay sa mga ibang tao.
Agazzano
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Agazzano (Piacentino: Gasàn) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Plasencia sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga 150 km hilagang-kanluran ng Bolonia at mga 20 km timog-kanluran ng Plasencia.
May hangganan ang Agazzano sa mga sumusunod na munisipalidad: Borgonovo Val Tidone, Gazzola, Gragnano Trebbiense, Pianello Val Tidone, at Piozzano.
Ekonomiya
Hanggang sa dekada '70 ng ikadalawampu siglo ang pangunahing aktibidad ng teritoryo ng Agazzanese ay agrikultura, na sa dekada na iyon at ang kasunod na isa ay nagsimulang sumali sa sektor ng industriya ng pagmamanupaktura, kalakalan, parehong tingi at pakyawan, pati na rin ang isang makabuluhang pagtaas sa sektor ng transportasyon, komunikasyon, kredito, seguro, at serbisyo. Pagkatapos ng dekada '80, gayunpaman, ang lahat ng mga lokal na negosyo ay dumanas ng pag-urong sa kanilang laki, na nagresulta sa isang panahon ng pagwawalang-kilos para sa buong lokal na ekonomiya, na dulot din ng polarisasyon ng mga aktibidad sa ekonomiya patungo sa mas malalaking pamayanan tulad ng Borgonovo Val Tidone at Castel San Giovanni.
Sa senso noong 2001, ang agrikultura pa rin ang sektor na may pinakamataas na bilang ng mga aktibidad sa munisipal na lugar, 159, habang mayroong 12 aktibidad na pang-industriya, lahat ng mga industriya na kabilang sa mga sektor ng pagkain at mekanikal ay naroroon sa lugar sa loob ng ilang panahon; ang kawalan ng kamakailang mga paninirahan ay karagdagang patunay ng kahinaan ng ekonomiya ng munisipyo.
GoldenEye 007
Ang GoldenEye 007 ay isang 1997 na unang taong tagabaril na binuo ni Rare at inilathala ng Nintendo para sa Nintendo 64. Batay sa 1995 na James Bond film na GoldenEye, nagtatampok ito ng isang kampanya na solong-manlalaro kung saan ipinapalagay ng mga manlalaro ang papel na ginagampanan ng ahente ng British Secret Intelligence Service na si James Bond habang ipinaglalaban niya na pigilan ang isang sindikato ng kriminal na gumamit ng isang satellite na armas laban sa London upang maging sanhi ng isang pandaigdigang pag-agos sa pananalapi. Kasama sa laro ang isang split-screen Multiplayer mode kung saan hanggang sa apat na mga manlalaro ang maaaring makipagkumpetensya sa iba't ibang uri ng mga laro ng kamatayan.
Lumang Bayan ng Phuket
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Soi_Rommanee%2C_Phuket_Town.jpg/220px-Soi_Rommanee%2C_Phuket_Town.jpg|thumb| Mga almasen sa Soi Rommanee, Lumang Bayan ng Phuket (2018) Ang Lumang Bayan ay isang lugar ng makasaysayang interes sa lungsod ng Phuket. Ang mga pangunahing kalye ng Lumang Bayan ay Thalang, Phang Nga, Krabi, Dibuk, at Yoawarat. Kilala ang Old Town para sa mga Sino-Portuges na gusali sa magkabilang gilid ng kalye. Maraming mga lumang gusali ang ginawang mga tindahan, otel, restawran, at museo.
Kasaysayan
Mula noong ika-16 na siglo, ang mga Europeo ay kasangkot sa kalakalan ng estanyo ng Phuket. Noong ika-18 siglo, ang karamihan sa pagmimina ng lata ng isla ay isinagawa ng mga Hokkien na Tsino na naging instrumento sa pagtatayo ng lumang bahagi ng lungsod. Noong unang bahagi ng ika-20 siglo, sa ilalim ng Gobernador Phraya Ratsadanupradit Mahitsaraphakdi, inimbitahan ang mga pangunahing kumpanya ng pagmimina sa Europa, at itinayo ang mga pangunahing pampublikong impraestruktura tulad ng mga kalsada at kanal. Maraming mga gusali sa estilong Sino-Portuges mula sa panahong ito ang napreserba at pinanumbalik, partikular na ang mga tindahan at malalaking mansiyon. Walang nakakaalam nang eksakto kung kailan itinayo ang unang gusali sa estilong ito, ngunit ang mga larawan mula sa paghahari ni Haring Rama V (1853–1910) ay nagpapakita na ito ay itinayo na noon.
Jeremiah Curtin
Siya at ang kaniyang asawa, si Alma Cardell Curtin, ay naglakbay nang malawakan, nangongolekta ng impormasyong etnolohikal, mula sa mga Modoc ng Pasipikong Hilagang-kanluran hanggang sa mga Buryat ng Siberia.
Gumawa sila ng ilang mga paglalakbay sa Irlanda, bumisita sa Kapuluang Aran, at, sa tulong ng mga interpreter, nangolekta ng mga alamat sa timog-kanluran ng Munster at iba pang mga rehiyong nagsasalita ng Gaelic. Pinagsama-sama ni Curtin ang isa sa mga unang tumpak na koleksyon ng Irish folk material, at naging mahalagang pinanggalingan para sa W. B. Yeats. Kilala si Curtin sa ilang koleksoyon ng mga kwentong-bayang Irlandes.
Isinalin din niya sa Ingles ang Quo Vadis ni Henryk Sienkiewicz at iba pang mga nobela at kuwento ng Polako.
Buhay
Ipinanganak sa Detroit, Michigan,  sa mga magulang na Irlandes, ginugol ni Curtin ang kaniyang maagang buhay sa bukid ng pamilya sa ngayon ay Greendale, Wisconsin at kalaunan ay nag-aral sa Harvard College, sa kabila ng kagustuhan ng kanyang mga magulang na siya pumunta sa isang Katolikong kolehiyo. Habang naroon siya ay nag-aral sa ilalim ng folkloristang si Francis James Child. Nagtapos si Curtin sa Harvard noong 1863. Pagkatapos ay lumipat si Curtin sa New York kung saan nagbasa siya ng batas, at nagtrabaho para sa US Sanitary Commission habang nagsasalin at nagtuturo ng Aleman.
Noong 1864 nagpunta siya sa Rusya, kung saan nagsilbi siya bilang kalihim ni Cassius M. Clay, Ministro sa korte ng Russia. Sa kaniyang panahon sa Russia, naging kaibigan ni Curtin si Konstantin Pobedonostsev, propesor ng batas sa Moscow State University. Bumisita din siya sa Czechoslovakia at sa Caucaso, at nag-aral ng mga wikang Slavic. Habang patuloy na pinagbubuti ang kanyang mga kasanayan sa wikang Ruso, nag-aral din siya ng Tseko, Polako, Bohemio, Litwanyo, Leton, Ungaro, at Turko. Bumalik si Curtin sa Estados Unidos noong 1868 para sa isang maikling pagbisita. Ipinagpalagay ni Clay na sa panahong ito ay gumawa si Curtin ng ilang komento kay William H. Seward na nagdulot kay Clay ng appointment bilang Kalihim ng Digmaan. Tinukoy ni Clay si Curtin bilang isang "Heswitang Irlandes".
Benevento
Ang Benevento (,, ; Beneventum; Beneventano: Beneviénte) ay isang lungsod at komuna ng Campania, Italya, kabesera ng lalawigan ng Benevento, 50 km hilagang-silangan ng Napoles. Matatagpuan ito sa isang burol na 130 m ibabaw ng antas ng dagat sa pagtatagpo ng Calore Irpino (o Beneventano) at ng Sabato. Noong 2020, ang Benevento ay mayroong 58,418 naninirahan. Ito rin ang luklukan ng isang Katolikong arsobispo.
Sinasakop ng Benevento ang lugar ng sinaunang Beneventum, na orihinal na Maleventum o mas naunang Maloenton. Ang kahulugan ng pangalan ng bayan ay napatunayan sa dating pangalan nitong Latin, na isinasalin bilang mabuti o matiwasay na hangin. Sa panahong imperyal ito ay itinuturing na itinatag ni Diomedes pagkatapos ng Digmaang Troya.
Mga pagkakahati ng teritoryo
Mga frazione, o mga ward, ay kinabibilangan ng: Acquafredda, Cancelleria, Capodimonte, Caprarella, Cardoncielli, Cardoni, Cellarulo, Chiumiento, Ciancelle, Ciofani, Cretazzo, Epitaffio, Francavilla, Gran Potenza, Imperatore, Lammia, Madonna della Salute, Masseria del Ponte, Masseria del Ponte Vipera, Mascambruni, Montecalvo, Olivola, Pacevecchia, Pamparuottolo, Pantano, Perrottiello, Piano Cappelle, Pino, Ponte Corvo, Rosetiello, Ripa Zecca, Roseto, Santa Clementina, San Chirico, San Cumano (anc. Nuceriola), San Domenico, San Giovanni a Caprara, Sant'Angelo a Piesco, San Vitale, Scafa, Serretelle, Sponsilli, Torre Alfieri, at Vallereccia.
Alfred Vargas
Si Alfred Vargas ay isang artistang Pilipino at talento ng ng GMA Network, at Ngayon Bumalik na siya sa ABS-CBN.
Anak ni Waray vs. Anak ni Biday
Ang Anak ni Waray vs. Anak ni Biday ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Barbie Forteza at Kate Valdez. Nag-umpisa ito noong 27 Enero 2020 sa GMA Telebabad na pumalit mula sa Beautiful Justice.
Talaan ng mga munisipalidad ng Kalakhang Lungsod ng Bolonia
Ang sumusunod ay isang talaan ng 55 munisipalidad (mga komuna) ng Kalakhang Lungsod ng Bolonia, Emilia-Romagna, Italya.
Disenyong grapiko
Ang disenyong grapiko ay ang proseso ng komunikasyong biswal at ang paglulutas ng problema sa pamamagitan ng paggamit ng uri, ispasiyo, larawan at kulay.
Ang larangan na ito ay itinuturing na bahagi ng komunikasyong biswal at disenyo ng komunikasyon pero minsan ang salitang "disenyong grapiko" ay maaaring pamalit din sa mga ito sapagkat nagsasanib ang mga kasanayang nasasangkot dito. Ang mga nagdidisenyong grapiko ay gumagamit ng iba’t-ibang pamamaraan upang lumikha at magsama ng mga salita, mga simbolo, at mga larawan para gumawa ng biswal na representasyon ng mga ideya at mga mensahe. Ang nagdidisenyo ng mga grapiko ay maaaring gumamit ng isa kombinasyon ng palalimbagan, mga sining biswal, at mga pamamaraan sa paglalalatag ng pahina upang gumawa ng huling resulta. Madalas ang disenyong grapiko ay tumutukoy sa parehong proseso (pagdidisenyo) na kung saan may nabubuong komunikasyon at nililikhang mga produkto(disenyo).
Pangkaraniwang gamit ng disenyong grapiko ay ang mga pagkakakilanlan (mga logo at branding), pahayagan (magasin, diyaryo at libro), tatak na mga lathala, karatula, mga billboard, mga website na grapika at mga elemento, mga palatandaan at mga pagpakete ng produkto. Halimbawa, isang pakete ng produkto ay maaaring may kasamang isang logo o ibang artwork, inayos na teksto at wagas na mga disenyong elemento tulad ng mga larawan, hugis at kulay na nagpapaisa sa piyesa. Ang komposisyon ay isa sa mga importanteng katangian ng disenyong grapiko, lalo na kapag gumagamit ng mga datihang kagamitan o magkakaiba na mga elemento.
Ang isipan ay importanting kasangkapan sa disenyong grapiko. Maliban sa teknolohiya, ang disenyong grapiko ay nangangailangan ng paghatol at pagkamalikhain. Kritikal, praktikal, mapagmasid at analitikong pag-iisip ang kailangan sa pagdisenyo ng mga krokis at pagsasalin. Kung ang tagagawa ay sumusunod lamang sa isang solusyon (hal. Krokis, iskrip o instruksiyon) na nasa kondisyon ng ibang tagadisenyo (tulad ng direktor ng sining) samakatwid ang tagagawa ay hindi karaniwang tinuturing na tagadisenyo.
Francis Magalona
Si Francis Durango Magalona (4 Oktubre 1964 – 6 Marso 2009 ), kilala sa mga tawag na FrancisM, Kiko at The Mouth, ay isang Pilipinong rapper, manunulat ng awitin, artista, mananayaw, produyser, at direktor. Dahil sa pagiging bantog, binansagan siyang "Hari ng Rap" (King of Rap).
Noong 6 Marso 2009, namatay si Francis sa sakit na lukemya, isang uri ng kanser.
Talambuhay
Si Francis ay anak ng mga artista ding sina Tita Duran at Pancho Magalona. Anak niya si Maxene Magalona na isa ring artista. Anak din niya si Saab Magalona, Frank Magalona, Elmo Magalona at Arkin Magalona na ngayon ay nasa industriya na rin nang showbiz.
Dumfries and Galloway
Pagkatapos ng 1975 pagrereorganisa ng lokal na pamahalaan sa Eskosya, ang tatlong kondado ay pinagsama upang likhain ang rehiyon ng Dumfries and Galloway na may apat na distrito sa loob nito. Dahil sa Local Government etc.(Scotland) Act of 1994, ito ay naging iisang lokal na awtoridad.
Pinapaligiran ang Dumfries and Galloway ng East Ayshire, South Ayeshire, South Lanarkshire sa hilaga, Scottish Borders sa silangan, Cumbria sa Inglatera sa timog. Dagat Irlandes sa kanluran.
Heograpiya
Ang Dumfries and Galloway ay matatagpuan sa Timog-Kanluran ng Eskosya. Ang Dumfries and Galloway ay binubuo ng tatlong makasasaysayang kondado at ang kanilang sub-areas
Noong 1911 ginamit ng tatlong mga kondado na ito ang pangalan na "Dumfries and Galloway". Sakop ng Dumfries and Galloway ang kanlurang bahagi ng Southern Uplands. Sakop rin nito ang Mull of Galloway na pinakatimog na bahagi ng Dumfries and Galloway.
Mga systema ng tubig at mga ruta ng transportasyon sa Southern Uplands
Ang rehiyon ay may maraming systema ng tubig na papuntang timog na tumatagos sa Southern Uplands na ikinalilikha ng pangunahing daanan at riles tumatagos hilaga/timog sa rehiyon na binabasag ang mga burol sa maraming saklaw
Ang A701 ay sumasanga mula sa M74 sa Beattock, papunta sa bayan ng Moffat, aakyat sa Annanhead sa taas ng Devil's Beef Tub bago daanan ang pinagmulan ng Ilog Tweed at dinadala tungong Edinburgh. Mula Moffat ang A708 ay patungo sa hilagang-silangan sa tabi ng lambak ng katubigan ng Moffat(Moffatdale) paparating sa Selkirk. Ang Moffatdale ay pinaghihiwalay ang mga Burol ng Moffat mula sa mga Burol ng Ettrick sa timog.
Transportasyon
Ang transportasyon sa Dumfries and Galloway ay inooperate ng mga kompanya ng bus tulad ng: Houston's, MCEwan's, Stagecoach Western, at ang mga nagooperate ng tren ay ang: Abellio ScotRail, Transpennine Express, at Avanti West Coast.
King Fortunatus's Golden Wig
Ang "King Fortunatus's Golden Wig" (Ginintuang Peluka ni Haring Fortunato, Breton: Barvouskenn ar roue Fortunatus) ay isang Pranses na kuwentong bibit na kinolekta nina Colonel A. Troude at G. Milin sa Le Conteur breton ou Contes bretons. : 363
Buod
Walang anak ang isang mag-asawa. Ang asawa ay pumunta sa isang matalinong lalaki, na nag-alok sa kaniya ng kaniyang piniling mga mansanas mula sa isang puno. Pumitas siya ng puti at kinain. Sinabi sa kaniya ng matalinong lalaki na magkakaroon siya ng isang anak sa loob ng isang taon, ngunit kapag ang bata ay labinlimang taong gulang, siya ay aalis at walang kukunin. Sa oras na iyon, dapat niyang sabihin sa bata na kunin ang nahanap niya sa nasirang kubo sa dulo ng isang landas.
Nang ang batang lalaki, si Jean, ay labinlimang taong gulang, nangyari ito tulad ng sinabi ng matalinong lalaki, at sinabi sa kaniya ng kaniyang ama na kunin ang nahanap niya doon. Nakakita si Jean ng isang kabayong may busal at siniyahan at sumakay dito. Laban sa payo ng kabayo, tiningnan niya kung ano ang mga nag-aaway na uwak. Nang makita niyang ito ang ginintuang peluka ni Haring Fortunatus, kinuha niya ito para sa Mardi Gras, kahit na binalaan siya ng kabayo laban dito. Dinala siya nito sa hari at nanatili sa kagubatan, sa isang kubo ng mga sanga, habang si Jean naman ay nagtatrabaho para sa hari bilang isang kuwadra. Ang mga kabayong kaniyang inaalagaan ay higit na mahusay kaysa sa mga kabayo ng iba kaya napukaw niya ang kanilang inggit. Nalaman niyang kumikinang ang peluka kaya ginamit ito sa halip na mga kandila.
Nang dumating si Mardi Gras, sinuot niya ang peluka. Kinuha siya ng hari bilang anak ng hari, ngunit inamin ni Jean na siya ang kaniyang lalaki sa kabalyerisa, at kinuha ng hari ang peluka. Sinabi ng iba pang mga kuwadradong lalaki sa hari na sinabi ni Jean na maaari niyang pakasalan ang anak ni Haring Fortunatus, at hiniling ng hari na dalhin siya ni Jean. Pinuntahan ni Jean ang kaniyang kabayo sa kagubatan, at sinabi nito sa kaniya na kumuha ng tatlong barko, na may karne ng baka, dawa, at abena. Naglayag sila sa isang ilog: una sa lupain ng mga leon, kung saan itinapon nila ang karne ng baka, at binigyan siya ng nagpapasalamat na hari ng mga leon ng buhok upang tumawag sa mga leon; Nang magkagayo'y sa pamamagitan ng lupain ng mga langgam, kung saan kanilang inihagis ang dawa, at ibinigay sa kaniya ng hari ng mga langgam ang isa sa hulihan niyang mga paa; pagkatapos ay sa pamamagitan ng lupain ng mga gansa, kung saan itinapon nila ang mga oats, at binigyan siya ng hari ng mga gansa ng isang balahibo.
Biro
Ang biro ay ang pagpakita ng katatawanan kung saan ang mga salita ay ginagamit sa loob ng isang partikular at maliwanag na may kayariang salaysay upang patawanin ang mga tao. Nasa anyong kuwento ito na kadalasang may salitaan at nagtatapos sa isang punch line o ang dulo ng isang biro.
Kaurian:Mga biro
Lalawigan ng Caserta
Ang Lalawigan ng Caserta (Provincia di Caserta) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Campania sa katimugang Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Caserta, na matatagpuan mga 36 km pamamagitan ng kalsada sa hilaga ng Napoles. Ang lalawigan ay may lawak na 2651.35 km2, at kabuuang populasyon na 924,414 noong 2016. Matatagpuan ang Palasyo ng Caserta malapit sa lungsod, isang dating maharlikang tirahan na itinayo para sa mga haring Borbon ng Napoles. Ito ang pinakamalaking palasyo at isa sa pinakamalaking gusali na itinayo sa Europa noong ika-18 siglo. Noong 1997, ang palasyo ay itinalagang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO.
Mga komuna
Mayroong 104 na komuna (Italyano: comune) sa lalawigan:
Mga panlabas na link
Province of Caserta
Cassano Spinola
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Cassano Spinola ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 100 km timog-silangan ng Turin at mga 25 km timog-silangan ng Alessandria.
Mula Enero 1, 2018, isinanib dito ang dating awtonomong munisipalidad ng Gavazzana.
Simbolo
Ang eskudo de armas at warawat ng munisipalidad ng Cassano Spinola ay ipinagkaloob sa pamamagitan ng dekreto ng Pangulo ng Republika noong Abril 20, 1959.
Lagonegro
Ang Lagonegro (Lucano: Launìvere) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Potenza, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata. Bahagi ito ng Valle del Noce at mayroong (2017) populasyon na 5,471.
Heograpiya
Ang munisipalidad, na matatagpuan sa timog-kanluran ng lalawigan nito, ay malapit sa mga hangganan ng Basilicata kasama ang Cilento, isang subrehiyon ng Campania, ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Casalbuono, Casaletto Spartano, Lauria, Moliterno, Montesano sulla Marcellana, Nemoli, Rivello, at Tortorella. Kabilang dito ang mga nayon (mga frazione) ng Casale Serino, Cervaro, Farno, Fecìla, Fortino, Malpignata, Pennarone, at Strette.
Latronico
Ang Latronico (Latronichese: Latruonicu) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Potenza, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata. Dahil sa mataas na taas na 888 m mas malamig dito, kahit na sa tag-araw, kaysa mas malalaking lungsod sa baybayin.
The Thirteenth Son of the King of Erin
Ang "The Thirteenth Son of the King of Erin" (Ang Ikalabintatlong Anak na Lalaki ng Hari ng Erin ay isang Irlandes na kuwentong bibit na kinolekta ni Jeremiah Curtin sa Myths and Folk-lore of Ireland.
Tamesis
Ang Tamesis ay maaaring tumukoy sa:
The Thirteenth Son of the King of Erin
Buod
Ang isang hari ay may labintatlong anak na lalaki. Isang araw, nakita niya ang isang sisne na itinataboy ang isa sa labintatlong sisne nito, at ipinaliwanag ng isang tagakita na sinumang tao o hayop na may labintatlong anak ay dapat itaboy ang isa, upang mahulog sa ilalim ng kalooban ng Langit. Hindi matiis ng hari na pumili ng isa sa kanyang mga anak. Sinabi ng tagakita na dapat niyang isara ang pinto sa huling anak na babalik sa gabing iyon. Ito ang pinakamatanda, si Seán Ruadh. Humingi siya sa kanyang ama ng damit para sa daan, at ibinigay ito ng hari sa kanya at isang itim na kabayo na maaaring tumakbo nang mas mabilis kaysa sa hangin.
Isang araw, nagsuot siya ng mahihirap na damit at inupahan ng isang hari para magpastol ng kanyang mga baka. Sinabi rin sa kanya ng hari na ang isang urfeist, isang ahas sa dagat, ay humihingi ng anak na babae ng hari tuwing pitong taon, at sa taong ito ang kapalaran ay nahulog sa kanyang sariling anak na babae. Maraming anak ng hari ang nagsabing ililigtas nila siya, ngunit hindi sila pinaniwalaan ng kanyang ama. Isang araw, lilitaw ang ahas sa dagat, hindi niya alam kung kailan.
Tatlong higante ang nanirahan malapit sa lupain ng hari. Pinastol ni Seán Ruadh ang mga baka sa kanilang mga lupain, at nakipaglaban sa kanila, isa bawat araw. Ipinangako nila ang kanilang mga tabak ng liwanag at mga kabayo kung ililigtas niya sila, ngunit pinatay niya sila, at ang kanilang mga kasambahay, na nasisiyahang mapalaya, ay ipinakita sa kanya ang lahat ng kanilang mga kayamanan. Bawat araw ang mga baka ay nagbibigay ng mas maraming gatas kaysa dati.
Sa ikaapat na araw, nagbihis siya ng itim na damit ng unang higante, kinuha ang itim na kabayo nito, at bumaba sa dalampasigan. Hinintay ng prinsesa ang ahas sa dagat doon. Hiniling sa kanya ni Seán Ruadh na kunin ang kaniyang ulo sa kanyang kandungan hanggang sa dumating ito; pagkatapos ay dapat niyang gisingin siya. Kinuha niya ito, kinuha ang tatlong buhok sa kaniyang ulo, at ginising siya nang dumating ang serpiyenteng dagat. Nag-away sila. Pinutol ni Seán Ruadh ang ulo nito, ngunit agad itong lumaki. Umalis ang ahas sa dagat, ngunit sinabing babalik ito.
Kinabukasan, isinuot niya ang asul na damit ng pangalawang higante at sumakay sa kayumangging kabayo nito, ngunit nang humiga siya tulad ng dati, inihambing ng prinsesa ang kanyang buhok sa tatlong buhok at napansin na siya ang kabalyero ng una. Pinutol niya ang ahas ng dagat sa kalahati, ngunit ang mga kalahati ay nagdugtong muli, at nagbanta ito na walang magliligtas sa kanya sa ikatlong araw.
Sa ikatlong araw, isinuot niya ang maraming kulay na damit ng ikatlong higante, kasama ang asul na salamin na bota nito, at sumakay sa pulang kabayo nito. Nang siya ay bihisan ay sinabi sa kanya ng kasambahay na walang makakalaban sa ahas ng dagat sa araw na iyon; ang tanging paraan para talunin siya ay ang ihagis ang brown apple na ibinigay niya sa kanya sa nakabukang bibig nito. Kinuha niya ito. Muli, kilala siya ng prinsesa sa pamamagitan ng mga buhok. Inihagis niya ang kayumangging mansanas, at ang sea serpent ay natunaw sa halaya. Hinawakan ng prinsesa ang kanyang bota at natanggal ang isa. Kailangan niyang iwan ito sa kaniya.
Maraming lalaki ang nagsabing sila ang bayani, ngunit sinabi ng isang tagakita na dapat nilang subukan ang lahat sa boot. Sa wakas, sinubukan na ito ng bawat tao maliban sa pastol ng baka. Sila'y nagsugo sa kaniya ng dalawampung lalake, nguni't kaniyang dinaig sila; nang magpadala pa sila ng dalawampu, dinaig niya rin sila; sa wakas, sinabihan ng tagakita ang hari na pumunta mismo, at nang magtanong ang hari at sabihin sa kanya na huwag pansinin ang kanyang gawain, dumating si Seán Ruadh. Nag-iisa ang boot. Tumalon ang prinsesa sa kanyang mga bisig. Sinabi sa kanya na ang mga lalaking umaaligid ay nag-claim na sila ay nagligtas sa kanya, at pinutol niya ang lahat ng kanilang mga ulo. Pagkatapos ay pinakasalan niya ang prinsesa sa isang dakilang piging sa kasalan at dinala siya sa mga lupain ng mga higante.
Alicia Alonzo
Si Germelina Viana Hernandez o mas kilala bilang Alicia Alonzo ay isang artistang Pilipino. Isa siyang talento ng Sampaguita Pictures.
Pamantasang Tsino ng Hong Kong
Ang Pamantasang Tsino ng Hong Kong (Ingles: The Chinese University of Hong Kong) (CUHK) ay isang pampublikong pampananaliksik na pamantasan sa Shatin, Hong Kong, na pormal na itinatag noong 1963 ng isang pampamantasang pribiliehiyo (university charter) na ipinagkaloob ng Pambatasang Konseho ng Hong Kong. Ito ang pangalawang pinakalumang insitusyon ng naturang teritoryo sa pangmataasang edukasyon, ang ang kaisa-isang kolehiyal na pamantasan.
Laurenzana
Ang Laurenzana (Lucano: Laurenzànë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Potenza, sa rehiyon ng Basilicata (Katimugang Italya). Tumataas ito sa isang pag-agos sa pagitan ng torre Camastro at ng kakahuyang nakapalibot sa lambak ng Serrapotamo.
Demograpiko
Senso ng populasyon
Alice Mendez
Si Alice Mendez ay isang artistang Pilipino. Unang siyang nakilala bilang isang personalidad sa radyo bago pinasok ang pelikula at telebisyon. Siya ay sumikat noong maagang dekada 1970.
Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro
Serbisyo
Ang Linyang Yurakucho ay may mga inter-running counterparts sa hilagang bahagi nito, na parehong ang mga "major" Hapon pribadong mga kompanya ng tren sa Greater Tokyo. Ang isa ay ang Tobu Railway sa, hilaga hanggang. Ang iba pang ay ang Seibu Railway sa na may bypass na linya ng Linyang Yūrakuchō ng Seibu na nakakonekta sa pangunahing Linyang Ikebukuro, sa pamamagitan ng mga tren sa hilaga patungong  o.
Cassinelle
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Cassinelle ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, mga 90 km timog-silangan ng Turin at mga 35 km timog ng Alessandria. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 883 at may lawak na 23.8 km2.
Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro
Serbisyo
Ayon sa Tokyo Metropolitan Bureau of Transportation, noong Hunyo 2009, ang Linyang Yurakucho ang ikalimang pinaka-masikip na subway line sa Tokyo, sa peak nito na tumatakbo sa 173% na kapasidad sa pagitan ng mga istasyon ng at.
Cassinelle
Ang Cassinelle ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cremolino, Molare, Morbello, at Ponzone.
Alseno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ilog Tamesis
right|thumb|250px|Dumadaan ang Ilog Tamesis sa ilang mga kilalang lugar sa Londres, tulad ng [[London Eye at ang Palasyo ng Westminster.]] Ang Ilog Tamesis (binibigkas tulad sa Espanyol na Támesis), o ang Ilog Thames, ay isang pangunahing ilog na dumadaloy sa katimugang bahagi ng Inglatera. Ito ay ang pangalawang pinakamahabang ilog sa Nagkakaisang Kaharian, at ang pinakamahabang ilog sa loob mismo ng Inglatera. Kilala ito bilang ilog na naghahati sa Londres, ngunit ilan ding mga ibang bayan at lungsod ang dinadaanan ng ilog, tulad ng Oxford. May habang 346 kilometro (215 milya) ang ilog mula sa pinagmulan nito sa may Thames Head sa Gloucestershire hanggang sa dulo nito sa Wawa ng Tamesis sa Dagat Hilaga.
Cassinelle
Mga monumento at tanawin
Sa nayon ay mayroong ilang simbahan at mga gusali na may halaga sa kasaysayan. Kabilang dito ang simbahan ng San Defendente (Simbahang Parokya ng Santa Margherita), na matatagpuan sa Piazza San Defendente, sa kahabaan ng kalsada na patungo sa nayon ng Bandita at munisipalidad ng Ponzone. Noong nakaraan, ang gusali ay isang santuwaryo na inialay sa Madonna ng Loreto.
Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro
Serbisyo
Mula Marso 26, 2017, ang Seibu ay nagpapatakbo ng serbisyo ng limited-stop express S-Train sa pagitan ng Toyosu at Tokorozawa sa Linyang Ikebukuro ng Seibu tuwing umaga at gabi.
Cassinelle
Mga monumento at tanawin
Sa loob ng gusali ay may ilang marmol at kahoy na altar, kabilang ang isa na ginawa noong ika-16 na siglo. Ang mataas na altar ay pinalamutian ng isang angkop na lugar na naglalaman ng isang paglalarawan ng Itim na Madonna ng Loreto. Sa loob ng gusali, sa kanang pasilyo ay nakatago ang pinaniniwalaang mga labi ni San Defendente, na inilipat mula sa Roma noong 1742.
Choked
Ang Choked ay isang pelikulang Amerikanong katatakutang drama na inilathala ni Anurag Kashyap na pinagbibidahan nina Saiyami Kher, Roshan Mathew, Amruta Subhash at ni Rajshri Deshpande ay ipinalabas noong Hunyo 5, 2020
Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro
Kasaysayan
Mula Setyembre 10, 2012, ang hanay ng 10-bagon na 5050-4000 na hanay ay pumasok sa serbisyo ng kita sa Linyang Yurakucho, na may nakaguhong sa Linyang Tojo ng Tobu.
Alseno
Ang Alseno (Alsen o Alsëin ) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Plasencia sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga 120 km hilagang-kanluran ng Bolonia at mga 25 km timog-silangan ng Plasencia.
Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro
Mga ginamit na tren
Ang lahat ng mga uri ay pinatatakbo bilang 10-bagon set.
Alseno
Pisikal na heograpiya
Ito ay matatagpuan 79 m sa paanan ng mga huling sanga ng Apenino sa kaliwang pampang ng Rio Grattarolo kahit na ang Alseno ay karaniwang itinuturing na bahagi ng Val d'Arda. Ang nayon ay tinatawid ng Via Emilia na nag-uugnay dito sa Parma kung saan ito ay 31 km ang layo at sa Plasencia kung saan ito ay 27 km ang layo.
Ang klima ay karaniwang kontinental Po, na may mainit at maalinsangang tag-araw, at matibay na taglamig, ang madalas ay ang phenomenon ng hamog sa panahon ng taglagas.
Spam sa pagmemensahe
Ang spam sa pagmemensahe (o messaging spam), tinatawag din minsan bilang SPIM,  ay isang uri ng pag-spam na tinatarget ang mga tagagamit ng serbisyong dagling pagmemensahe o instant messaging (IM), SMS, o pribadong mensahe sa loob ng mga websayt.
Mga aplikasyon na dagling pagmemensahe
Tinatarget ng lahat ng mga nag-i-spam ang mga sistema ng dagling pagmemensahe, tulad ng Telegram, WhatsApp, Twitter Direct Messaging, Kik, Skype at Snapchat. Maraming mga serbisyong IM ay publikong nakakabit sa mga platapormang social media, na maaring naglalaman ng impormasyon tungkol sa gulang, kasarian, lokasyon at mga interes. Tinitipon ng mga nagpapatalastas at mga manloloko ang mga impormasyon na ito, at naglo-login sa serbisyo, at nagpapadala ng mga hindi hiniling na mensahe na maaring maglaman ng mga link na panloloko, pornograpiyang materyal, malware o ransomware. Sa karamihan ng mga serbisyo, maaring iulat at harangin ng mga tagagamit ang mga account na spam, o itakda ang kagustuhan sa pagkapribado upang iyon lamang na nasa kontak nila ang makapagpapadala sa kanila.
Hugpong sa Tawong Lungsod
Ang Hugpong sa Tawong Lungsod ("Partido ng Taumbayan" sa Sebwano) ay isang lokal na partido sa Lungsod ng Dabaw na itinatag ni Rodrigo Duterte. Ang partidong ito ay itinuturing na tagapagpauna ng rehiyunal na koalisyong Hugpong ng Pagbabago Inirehistro ang partido noong Marso 28, 2011 sa Komisyon sa Halalan.
The Three Daughters of King O'Hara
Ang Three Daughters of King O'Hara (Tatlong Anak na Babae ni Haring O'Hara) ay isang Irlandes na kuwentong bibit na kinolekta ni Jeremiah Curtin sa Myths and Folk-lore of Ireland. Kinilala ni Reidar Th. Christiansen ang pinagmulan nito bilang Co. Kerry.
Buod
Ang dalawang pinakamatanda ay tinanong ng kanilang mga asawa kung paano nila gusto ang mga ito sa araw: kung paano sila sa araw, o kung paano sila sa gabi. Pareho silang gusto ang mga ito bilang sila sa araw. Ang kanilang asawa ay kapuwa lalaki sa araw ngunit seal sa gabi. Tinanong din at sinagot ang bunso, kaya aso ang asawa niya sa araw at guwapong lalaki sa gabi.
Nanganak siya ng isang anak na lalaki. Nanghuhuli ang kaniyang asawa at binalaan siya na huwag umiyak kapag may nangyari sa bata. Kinuha ng isang kulay abong uwak ang sanggol noong siya ay isang linggong gulang, at hindi siya umiyak. Ito ay nangyari muli, sa isang pangalawang anak na lalaki, ngunit sa kanilang pangatlong anak, isang anak na babae, siya ay nagpatak ng isang luha, na nasalo niya sa isang panyo. Galit na galit ang asawa niya.
Hindi nagtagal, inimbitahan ng hari ang kaniyang tatlong anak na babae at ang kanilang mga asawa sa kaniyang tahanan. Gabi na, pumunta ang reyna upang tumingin sa kanilang mga silid, at nakita na ang kaniyang dalawang panganay ay may mga selyo sa kanilang mga kama, ngunit ang kaniyang bunso ay may isang lalaki. Natagpuan niya at sinunog ang balat ng aso. Ang asawa ay tumalon, nagalit, at sinabi na kung siya ay maaaring manatili ng tatlong gabi sa ilalim ng bubong ng kaniyang ama ay maaari siyang maging isang lalaki sa araw at gabi, ngunit ngayon ay kailangan niyang iwan siya.
Nagpatuloy sila, ngunit ipinaliwanag niya na ang Reyna ng Tír na nÓg ay isinumpa siya, at ngayon ay kailangan niyang pumunta at pakasalan siya. Sinundan niya siya sa mababang kaharian at nanatili sa isang tagapaglaba, tinutulungan siya. Nakita niya ang anak na babae ng isang inahing babae, lahat ay basahan, at pinutol ang kaniyang mga basahan ng gunting, kaya nagsuot siya ng telang ginto. Sinabi ng kaniyang ina sa reyna, na humiling sa kanila. Humingi ang prinsesa ng isang gabi kasama ang kaniyang asawa bilang kapalit, at pumayag ang reyna ngunit nilagyan ng droga ang kanyang asawa. Kinabukasan, pinagaling ng prinsesa ang isa pang anak na babae ng inahin gamit ang suklay, at ang parehong kapalit ay ginawa para dito.
Alicia Lane
Si Alicia Lane ay isang artistang Pilipino.
The Three Daughters of King O'Hara
Buod
Ang prinsesa ay humihip ng sipol at sumangguni sa mga ibon. Sinabi nila sa kaniya na ang kaniyang asawa lamang ang maaaring pumatay sa reyna, dahil ang isang holly-tree, sa harap ng kastilyo, ay may hawak na wether, ang wether ay may hawak na pato, ang pato ay may itlog, at ang itlog ay may hawak sa kaniyang puso at buhay, at siya lamang. maaaring putulin ng asawa ang puno ng holly. Pagkatapos ay muli niyang pumito ang isang lawin at isang soro at nahuli sila. Ipinagpalit niya ang sipol sa ikatlong gabi, ngunit nag-iwan ng liham sa kanyang mga tagapaglingkod, na sinasabi sa kanya ang lahat.
Binasa ng kaniyang asawa ang sulat at nakilala siya sa tabi ng puno. Pinutol niya ito. Nakatakas ang panahon, ngunit sinalo ito ng soro; nakatakas ang pato, ngunit nahuli ito ng palkon, at nadurog ang itlog, na ikinamatay ng reyna.
Ang prinsesa at ang kaniyang asawa ay masayang nakatira sa Tír na nÓg.
Phobos
Ang phobos ay isang salitang Griyego na maaaring tumukoy sa:
Casalnoceto
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Casalnoceto ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 100 km silangan ng Turin at mga 30 km silangan ng Alessandria.
Ang Casalnoceto ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castellar Guidobono, Godiasco, Pontecurone, Rivanazzano Terme, Viguzzolo, Volpedo, at Volpeglino.
Lalawigan ng Phuket
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Phuket (ภูเก็ต,, Bukit o Tongkah) ay isa sa mga katimugang lalawigan (changwat) ng Taylandiya. Binubuo ito ng pulo ng Phuket, ang pinakamalaking pulo ng bansa, at isa pang 32 mas maliliit na isla sa baybayin nito. Ito ay nasa labas ng kanlurang baybayin ng kalupaang Taylandiya sa Dagat Andaman. Ang Pulo ng Phuket ay konektado ng Tulay Sarasin sa lalawigan ng Phang Nga sa hilaga. Ang susunod na pinakamalapit na lalawigan ay Krabi, sa silangan sa kabila ng Look ng Phang Nga.
Casalnoceto
Kasaysayan
Ang sinaunang Nocetum ay matatagpuan sa kahabaan ng isang sinaunang kalsada, sa kasalukuyang lokasyon ng Casale Vecchio, at ang mga pinagmulan nito ay itinayo noong panahong Romano. Binabanggit ng mga dokumento sa pagitan ng ika-8 at ika-13 siglo ang Casale at Nocetum bilang dalawang magkaibang lokasyon. Ang Nocetum noong 972 ay nakumpirma sa Abadia ng San Columbano di Bobbio ni Emperador Oton I, na sa parehong taon sa isang donasyon sa monasteryo ng San Pietro in Ciel d'Oro sa Pavia ay binanggit ang Casale.
Lalawigan ng Phuket
Ang lalawigan ng Phuket ay may lawak na 576 km2, medyo mas mababa kaysa Singapura, at ito ang pangalawa sa pinakamaliit na lalawigan ng Thailand. Ang pulo ay nasa isa sa mga pangunahing ruta ng kalakalan sa pagitan ng India at Tsina, at madalas na binabanggit sa mga talaan ng mga dayuhang barko ng mga mangangalakal na Portuges, Pranses, Olades, at Ingles, ngunit hindi kailanman naging kolonya ng isang kapangyarihang Europeo. Dati nitong hinango ang yaman sa estanyo at goma at ngayon ay mula sa turismo.
Casalnoceto
Kasaysayan
Noong 1814 inilagay ito ng mga Saboya sa ilalim ng mandato ng Volpedo.
Lalawigan ng Phuket
Toponimo
Mayroong ilang posibleng mga pinagkuhanan ng bahagyang kamakailang pangalan na "Phuket" (kung saan ang digrapong ph ay kumakatawan sa isang aspirated /pʰ /). Ang isang teorya ay hango ito sa salitang Bukit (Jawi: بوكيت) sa Malay na nangangahulugang "burol", dahil ito ang hitsura ng isla mula sa malayo.
Ang Phuket ay dating kilala bilang Thalang (ถลาง Tha-Laang), nagmula sa matandang Malay na "telong" (Jawi: تلوڠ) na nangangahulugang "kapa". Ang hilagang distrito ng lalawigan, na siyang lokasyon ng lumang kabesera, ay gumagamit pa rin ng pangalang ito. Sa Kanluraning mga mapagkukunan at mga tsart ng nabigasyon, kilala ito bilang Junk Ceylon o Junkceylon (isang katiwalian ng Malay Tanjung Salang, ibig sabihin, "Cape Salang").
Mga pampangasiwaang pagkakahati
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Amphoe_Phuket.svg/220px-Amphoe_Phuket.svg.png|thumb| Mapa ng tatlong distrito
Pamahalaang panlalawigan
Ang Phuket ay nahahati sa tatlong distrito (amphoe), na nahahati pa sa 17 subdistrito (tambon), at 103 nayon (muban).
Lokal na pamahalaan
Noong 26 Nobyembre 2019 mayroong: isang Phuket Samahang Panlalawigan ng Phuket (ongkan borihan suan changwat) at 12 munisipal (thesaban) na lugar sa lalawigan. Ang Phuket ay may katayuang lungsod (thesaban nakhon). Ang Kathu at Patong ay may katayuang bayan (thesaban mueang). Karagdagang 9 na munisipyo ng subdistrito (thesaban tambon). Ang mga hindi munisipal na lugar ay pinangangasiwaan ng 6 Subdistritong Organisasyong Pampangasiwaan - SAO (ongkan borihan suan tambon).
Mga kakambal na bayan at kinakapatid na lungsod
Ang lalawigan ng Phuket ay may ilang mga kinakapatid na lungsod. Ang mga ito ay:
Bettola
Ang Bettola (La Bëtla o Bétula [ˈbetulɐ]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Plasencia sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga 140 km sa kanluran ng Bolonia at mga 30 km timog ng Plasencia.
Pisikal na heograpiya
Ang munisipal na teritoryo ng Bettola ay matatagpuan para sa isang malaking bahagi sa gitnang lambak ng Nure: ang kabesera ay tinatawag ding paso sa lambak, dahil sa posisyon nito kung saan ang lambak ay sumasailalim sa isang makitid at ang mga burol ay nagiging bulubundukin.
Mga mamamayan
Ang huling kinikilalang beterano ng Unang Digmaang Pandaigdig ng Pransiya, si Lazare Ponticelli, ay isinilang dito bago lumipat sa Paris sa siyam na taong gulang.
Ang bahagi ng Pradello ay inangkin bilang opisyal na lugar ng kapanganakan ni Cristobal Colon. Ang pinuno ng Italyanong Democratic Party na si Pier Luigi Bersani ay isinilang dito noong 1951.
Bolpen
right|thumb|300px|Napipindot na bolpen o retractable ballpoint pen sa Ingles. Binaklas na anyo ang nasa itaas, samantalang nasa ibaba ang muling binuong anyo nito. right|thumb|350px|Mga parte ng isang hindi napipindot na bolpen.
Ang bolpen (Ingles: ball pen, ballpen, ballpoint pen; tinatawag ding biro [bigkas: /bay-ro/ o /bi-ro/] sa Britaniko at Australyanong Ingles, na nagmula sa imbentor nitong si László Bíró) ay isang makabagong uri ng panulat na may maliit na bolitas o munting bola sa dulo nito na gumaganap bilang tagapagkalat ng malapot na tinta. Nakapaloob ang tinta sa isang mahaba at payat na sisidlan sa loob ng bolpen. Kapag nagsusulat ang isang tao sa pamamagitan nito, lumalabas ang tinta sa loob ng pandulong munting bolitas ng bolpen. Agad na natutuyo ang tinta kapag sumayad sa ibabaw ng papel.
Bago naimbento ang bolpen, kalimitang gumagamit ang mga tao ng mga panulat na isinasawsaw sa tinta, o kaya gumagamit ng mga pontempen na muling pinupunan ng tinta kapag naubos na. Ipinatala ng imbentor na si László Bíró ang kanyang imbensyong bolpen noong 1938.
right|thumb|300px|Ang naghahawak ng tinta o ink reservoir sa Ingles. Mayroong dalawang uri ng mga bolpen:
Mga sanggunian
Kaurian:Panulat
1999 sa Pilipinas
Ang 1999 sa Pilipinas ay ang mga detalye ng mga pangyayari sa tala na nangyari sa Pilipinas noong taong 1999.
Salerno
Ang Salerno (Italyano: [saˈlɛrno]; Salierne, IPA: [saˈljərnə]) ay isang sinaunang lungsod at komuna sa Campania (timog-kanlurang Italya) at ang kabesera ng lalawigan na may parehong pangalan. Matatagpuan ito sa Golpo ng Salerno sa Dagat Tireno. Ang lungsod ay nahahati sa tatlong magkakaibang mga sona: ang sektor ng medyebal, ang sektor ng ika-19 na siglo, at ang mas makapal na populasyon na pook pagkatapos ng digmaan, kasama ang ilang bloke ng apartamento.
Ang mga tahanan ng mga tao sa Salerno ay may isang mayaman at buhay na buhay na nakaraan, mula pa noong mga panahong pre-historiko. Ang pook ay naging isa sa pinakamahalaga at estratehikong daungan sa dagat ng Mediteraneo, na nagbubunga ng isang mayamang pamanang Greko-Romano. Ito ay naging isang malayang prinsipalidad ng Lombard, Prinsipalidad ng Salerno, noong unang bahagi ng Gitnang Kapanahunan. Sa panahong ito, itinatag ang Schola Medica Salernitana, ang unang paaralang pangmedisina sa buong mundo. Noong ika-16 na siglo, sa ilalim ng pamilyang Sanseverino, isa sa pinakamakapangyarihang pyudal na panginoon sa katimugang Italya, ang lungsod ay naging isang tanyag na sentro ng pag-aaral, kultura, mga sining, at ang pamilya ang nagpondo ng ilan sa mga pinakadakilang intelektuwal ng panahong iyon. Nang maglaon, noong 1694, ang lungsod ay sinalanta ng maraming sakuna ng lindol at salot. Matapos ang isang panahon ng pamamahala ng Espanya na tatagal hanggang ika-18 siglo, ang Salerno ay naging bahagi ng Republika Partenopea.
What Came of Picking Flowers
thumb|[[Henry Justice Ford|H. J. Ford - Ano ang nangyari sa pagpili ng jessamine]] Ang What Came of Picking Flowers (Ang Nangyari sa Pagpitas ng mga Bulaklak) ay isang Portuges na kuwentong bibit na unang tinipon ni Teophilo Braga na may pangalang Cravo, Rosa e Jasmin. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Grey Fairy Book.
Buod
Isang babae ang may tatlong anak na babae. Isang araw, pumili ng pink na carnation ang isa at nawala. Kinabukasan, ang pangalawa, na hinahanap ang kaniyang kapatid, ay pumitas ng rosas at nawala. Sa ikatlong araw, ang pangatlo ay pumili ng ilang jessamine at nawala. Ang babae ay humagulgol nang napakatagal na ang kaniyang anak, isang lalaki pa lamang nang mawala ang kaniyang mga kapatid na babae, ay lumaking lalaki. Tinanong niya kung ano ang nangyari, at sinabi sa kaniya ng kaniyang ina ang tungkol sa kaniyang mga kapatid na babae. Humingi siya ng basbas sa kaniya at hinanap sila.