cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idania del Río
Binuksan ni Del Río ang Clandestina, ang unang independiyenteng Cuban design shop, sa Old Havana kasama ang kasosyo mula sa Espanya na si Leire Fernández noong Pebrero 2015. Siya ay bahagi ng isang pangkat ng mga nagmamay-ari ng negosyo sa Cuba na nakipagtagpo kay Pangulo ng Estados Unidos na si Barack Obama sa kanyang pagbisita sa Havana noong Abril 2016. Sina Del Rio at Clandestina ay sakop sa dokumentaryong " StartUp Cuba Episode 6: Clandestina - Unang Independent Brand Brand ng Cuba".
Trabaho
Si Idania del Rio ay bahagi ng isang new wave sa Cuba, isang independiyenteng negosyante. Bilang isang artista, ang kanyang ideya ay simple ngunit hindi kapani-paniwalang epektibo: pagbebenta ng mga T-shirt, handbag, poster at higit pa na may natatanging slant sa modernong buhay ng Cuba. Marami sa mga damit at saplot ng unan ang nagdadala ng mga kilalang slogan ng kanilang linya: "Sa totoo lang nasa Havana ako" at "99% diseño cubano" (99% disenyo ng Cuban). Ang Clandestina ay maaaring isang maliit na tindahan ngunit malaki ang kanilang mga pangarap. Nakikipag-usap na sila sa isang kasosyo sa negosyo sa New York tungkol sa pagbebenta ng kanilang mga produkto sa labas ng isla.
Mina, Iloilo
Ang Bayan ng Mina ay isang ika-5 na klaseng bayan sa lalawigan ng Iloilo, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Mina ay nahahati sa 22 na mga barangay.
Phở
Ang phở o pho (,, Canada: ; ) ay isang sabaw-Biyetnames na binubuo ng kaldo, luglog-kanin na tinatawag na bánh phở, iilang damong-gamot, at karne, na karaniwang ginamit ang baka (phở bò) o manok (phở gà). . Tanyag na pagkaing kalye ang pho sa Biyetnam at inihahain sa mga restawran sa buong mundo.
Nagmula ang pho sa unang bahagi ng ika-20 siglo sa hilagang Biyetnam, at pinasikat sa buong mundo ng mga nagsilikas pagkatapos ng Digmaang Biyetnames. Dahil di-masyadong dokumentado ang pinagmulan nito, mayroong makabuluhang pagtatalo sa mga kultural na impluwensiya na humantong sa kanyang paglago sa Biyetnam, pati na rin ang etimolohiya ng salita mismo. Naiiba ang mga estilo ng Hanoi at Saigon na pho ayon sa haba ng luglog, tamis ng sabaw, at pagpili ng damong-gamot.
Kasaysayan
Posibleng nagmula ang pho mula sa mga magkatulad na putahe; halimbawa, sinabi ng mga tagabaryo sa Vân Cù na kumain sila ng pho bago ang panahong kolonyal ng Pranses. Lumabas ang modernong anyo ng putahe mula 1900 hanggang 1907 sa hilagang Biyetnam, timog-silangan ng Hanoi sa Lalawigan ng Nam Định, dating mahalagang pamilihan ng tela. Ipinapalagay na ang tradisyonal na sinilangang-bayan ng pho ay mga nayon ng Vân Cù at Dao Cù (o Giao Cù) sa komuna ng Đông Xuân, Distrito ng Nam Trực, Lalawigan ng Nam Định.
Pinaniniwalaan ni Trịnh Quang Dũng, isang mananalaysay at mananaliksik ng kultura, na nanggaling ang katanyagan at pinagmulan sa interseksyon ng ilang mga makasaysayang at kultural na salik sa unang bahagi ng ika-20 siglo. Kabilang dito ang pagdami ng suplay ng baka dahil sa pangangailangan ng Pranses na nagresulta sa pagkakaroon ng buto ng baka na binili ng mga Tsinong manggagawa para gumawa ng putahe na magkatulad sa pho na tinatawag na ngưu nhục phấn. Sa simula, pinakamataas ang pangangailangan ng putaheng ito sa mga manggagawang galing sa mga lalawigan ng Yunnan at Guangdong, na nagkagusto nito dahil kanyang pagkakatulad sa mga putahe ng kanilang bayang sinilangan, na nagpatanyag at nagpalaganap ng putaheng ito sa pangkalahatang populasyon.
Dating ibinenta ang pho tuwing pagbubukang-liwayway at pagdadapit-hapon ng mga gumagala-galang nagtitinda sa kalye na nagbalikat ng mga karinderya sa mga pingga (gánh phở). Nakasabit sa pingga ang dalawang aparador na gawa sa kahoy, isang nilagyan ng kaldero sa ibabaw ng gatong na kahoy, at ang isa pa ay imbakan ng luglog, pampaanghang, panluto, at puwesto para makahanda ng mangkok ng pho. Palaging binabalikat ng mga kalalakihan ang mabigat na gánh. Pinananatili nilang mainit ang kanilang ulo sa pamamagitan ng natatanging, gusot na sombreong pyeltro na tinatawag na mũ phở.
Ang unang dalawang nakapirming na tindahan ng pho sa Hanoi ay Cát Tường sa Kalye Cầu Gỗ, na pag-aari ng Biyetnames at isang tinadhan na pag-aari ng Tsino sa harapan ng hintuan ng ng trambya sa Bờ Hồ. Sinalihan sila noong 1918 ng dalawa pa sa Quạt Row at Đồng Row. Noong mga 1925, nagbukas si Vạn, isang tagabaryo ng Vân Cù, ng unang tindahan ng "estilong Nam Định" na pho sa Hanoi. Bumaba ang numero ng mga gánh phở noong mga 1936–1946 sa pabor ng mga nakapirming kainan.
Pagsulong
Noong huling bahagi ng dekada 1920, nag-eksperimento ang maraming mga tindero ng húng lìu, mantika ng linga, tokwa, at kahit katas ng lethocerus indicus (cà cuống). Hindi sumikat ang "phở cải lương" na ito.
Ipinakilala ang phở tái, na inihahain na may kasamang bakang rare noong 1930. Lumitaw ang pho na manok noong 1939, posibleng dahil hindi ibinenta ang baka sa mga merkado mula Lunes hanggang Biyernes sa panahong iyon. left|thumb|Pho na timugang-estilo na inihain na may kasamang balanoy and toge Noong partisyon ng Biyetnam noong 1954, higit sa isang milyon ang tumakas mula sa Hilagang Biyetnam patungo sa Timugang Vietnam. Dati, hindi popular ang pho sa Timog, pero sumikat ito bigla. Hindi na nakakulong sa mga tradisyon ng pagluluto sa hilaga, lumitaw ang mga baryasyon sa karne at sabaw, at naging karaniwan ang mga karagdagang palamuti, katulad ng dayap, toge (Giá đỗ), kulantro (ngò gai), kanelang balanoy (húng quế), sarsang Hoisin (tương đen), at maanghang na sawsawan (tương ớt). Nagsimulang magkalaban ang phở tái sa lutung-luto na phở chín sa katanyagan. Pinabantog din ng mga dayuhan mula sa Hilaga ang bánh mì na sandwits.
Samantala, sa Hilagang Biyetnam, isinabansa ang mga pribadong restawran ng pho (mậu dịch quốc doanh) at nagsimulang maghain ng luglog ng pho na gawa sa lumang kanin. Pinilitan ang mga tindero sa kalye na gumamit ng mga luglog gawa sa inangkat na harinang patatas. Opisyal na ipinagbawal bilang kapitalismo, pinahalagahan ng mga tindero ang portabilidad, kaya dinala nila ang kanilang paninda sa mga gánh at naglabas sila ng upang bangkitong plastik para sa mamimili. alt=|thumb|Pho na hilagang-estilo na inihain na may kasamang quẩy (pinritong tinapay) Noong tinatawag na "panahon ng subsidyo" pagaktapos ng Digmaan ng Biyetnam, naghain ang mga kainan ng pho na ari ng estado ng baryasyon ng putahe na walang karne na kilala bilang "pho na walang piloto" (phở không người lái), isang pagtukoy sa ng mga droneng pampagmamatyag na walang tauhan ng Hukbong Panghimpapawid ng mga Amerikano. Binuo ang sabaw ng pinakuluang tubig na dinagdagan ng betsin bilang pampalasa, dahil nagkaroon ng kakulangan sa iba't ibang kasangkapan katulad ng karne at kanin noong panahong iyon. Inihain din ang tinapay o malamig na kanin bilang pamutat, na humantong sa kasalukuyang kaugalian ng pagsasawsaw ng quẩy sa pho.
Naging pribado ang mga kainan ng pho bilang bahagi ng Đổi Mới. Gayunpaman, kailangan pa ring manatiling tago ang mga magtitinda para maiwasan ang mga pulis na nagpapatupad ng tuntunin sa kalinisan ng kalye na pumalit sa pagbabawal ng pribadong pagmamay-ari.
Globalisasyon
left|thumb|Isang restawran ng pho at bánh cuốn sa Paris Pagkatapos ng Digmaan ng Biyetnam, dinala ng mga Biyetnames na takas ang pho sa mararaming bansa. Lumitaw ang mga restawran na espesyalista sa pho sa mga maraming Asyanong napakaloob at mga Little Saigon, katulad ng nasa Paris at sa pangunahing lungsod sa Estados Unidos, Canada, at Australya. Noong 1980, nagbukas ang una sa daan-daang restawran ng pho sa Little Saigon ng Kondado ng Orange, California.
Sa Estados Unidos, nagsimulang pumasok ang pho sa daniw noong dekada 1990, noong gumanda ang relasyon ng Estados Unidos at Biyetnam. Noong panahong iyon, nagsimulang magbukas agad-agad ang mga Biyetnames na restawran sa Texas at California at mabilis kumalat sa Golpo at Kanlurang Babayin, pati na rin ang Silangang Babayin at ang natitirang bahagi ng bansa. Noong dekada 2000, kumita ang mga restawran ng pho sa Estados Unidos ng US$500 milyon sa taunang kitambayan, ayon sa isang hindi opisyal na tantiya. Mahahanap na ngayon ang pho sa mga kapiterya sa maraming mga kampus ng kolehiyo at koporasyon, lalo na sa Kanlurang Babayin.
Idinagdag ang salitang "pho" sa Shorter Oxford English Dictionary noong 2007. Nakalista ang pho sa numero 28 sa "World's 50 most delicious foods [Ang 50 pinakamasarap na pagkain ng mundo]" na naitala ng CNN Go noong 2011. Ipinagdiwag ang Araw ng Pho sa Biyetnames na Embahada sa Mehiko noong Abril 3, 2016, at nagdiriwang ang prepektura ng Osaka ng kawangis na pagdiriwang sa susunod na araw. Hiniram ang pho ng mga ibang lutuin ng Timog-silangang Asya, katulad ng lutuing Hmong. Lumalabas ito minsan bilang "Phô" sa mga menu sa Australya.
Etimolohiya at pinagmulan
Natuklasan ng mga pagsusuri ng panitikang Indotsino na pumasok ang pho sa daniw noong mga dekada 1910. Mayroong tala sa Nhật dụng thường đàm, ang 1827 diksyunaryong Hán-Nôm ni Phạm Đình Hổ, para sa luglog-kanin (tradisyonal na Tsino: 玉酥餅; ; Biyetnames: ngọc tô bính) na may kahulugang 羅𩛄普𤙭 (Biyetnames: là bánh phở bò; "ay luglog pambakang pho"), na hiniram ang isang panitik na "phổ" o "phơ" ang dating pagbigkas para tumukoy sa pho. Walang binanggit na pho sa salaysay noong 1907 ni Georges Dumoutier tungkol sa lutuing Biyetnames, habang naaalala ni Nguyễn Công Hoan ang pagbenta nito ng mga tindero noong 1913. Ibinigay ang kahulugan ng phở sa unang pagkakataon ng isang diksyunaryo noong 1931 na: "mula sa salitang phấn. Isang putahe na binubuo ng maliit na hiwa ng kakanin na pinakuluan kasama ng baka."
Mayroong dalawang nananaig na teorya tungkol sa pinagmulan ng salitang phở at, bilang karugtong, ang putahe mismo. Katulad ng ibinanggit ni Nguyễn Dư, isang may-akda, mahalaga ang dalawang tanong sa pagkakakilanlan ng Biyetnames.
Mula sa Pranses
Karaniwang kumain ng baka ang mga dahuyang Pranses, habang kumain ang mga Biyetnames, ayon sa kaugalian, ng baboy at manok at ginamit ang mga baka bilang mga hayop ng pasanin. Iniuugnay ni Gustave Hue (1937) ang cháo phở sa pot-au-feu isang klase ng nilagang baka ng Pranses (literal: "palayok sa apoy"). Alinsunod dito, pinapanatili ng mga Kanluraning sanggunian na nagmula ang phở mula sa pot-au-feu sa pangalan at nilalaman. Bagaman, pinagtatalunan ng ilang mga iskolar ang etimolohiyang ito batay sa lubos na pagkakaiba ng dalawang putahe. Sa balintunang paraan, matagal nang binibigkas na ang salitang pho sa Pranses sa halip ng : sa Lettre de Hanoï à Roger Martin Du Gard ni Jean Tardieu (1928), sumisigaw ang isang tindero ng "Pho-ô!" sa kalsada.
Ipinapaliwanag ng maraming taga-Hanoi na nagmumula ang saitang phở mula sa pag-order ng "feu" (apoy) ng mga sundalong Pranses mula sa gánh phở, na tumutukoy sa singaw na umaangat mula sa mangkok ng pho at sa panggatong na kumikinang mula sa gánh phở sa gabi.
Inaakala minsan na ang mga pangalan ng mga baryante ng pho, lalo na phở bò (baka) at phở gà (manok), ay may pinagmulang Pranses o kahit na Latin, dahil ang ibig sabihin ng Lating bos at gallus ay "baka" at "manok", ayon sa pagkabanggit. Subalit malinaw na pagkakataon lamang ito, dahil katutubong salita sa Biyetnames ang bò at gà.
Mula sa Kantones
Nagbibigay si Hue at Eugèn Gouin (1957) ng kahulugan sa phở mismo bilang pagpapaikli ng lục phở. Ipinaliwanag ng diksyunaryo noong 1931, ipinahayag ni Gouin at Lê Ngọc Trụ (1970) na ang lục phở ay korapsyon ng ngưu nhục phấn (Tsino: 牛肉粉; Kantones Yale: ngau4 yuk6 fan2; "luglog-baka"), na kadalasang ibinebenta ng mga Tsinong dayuhan sa Hanoi. ( ay alopono ng sa ilang mga hilagang diyalekto ng Biyetnames.)
Pinagtatalunan ng ibang iskolar na nagmula ang pho (ang putahe) mula sa xáo trâu, isang putaheng Biyetnames na karaniwan sa Hanoi noong huling bahagi ng siglo. Orihinal na kinain ng mga karaniwang tao sa Ilog Pula, binuo ito ng ginisang karne ng kalabaw pantubig na inihain sa sabaw sa ibabaw ng bihon. Noong mga 1908–1909, nagdala ang industriya ng pagpapadala ng pagdagsa ng manggagawa. Nagtayo ang mga manlulutong Biyetnames at Tsino ng mga gánh para maghain ng xáo trâu sa kanila, ngunit pinalitan nila ito kinamamayaan ng mga murang piraso ng baka na iniwan ng mga magkakarne na nagbenta sa mga Pranses. Inanunsiyo ng mga Tsinong tindero ang xáo bò sa pagsigaw ng, "Baka at luglog!" (Kantones Yale: ngàuh yuhk fán; Biyetnames: ngưu nhục phấn). Sa huli, ang sigaw sa kalye ay naging "Karne at luglog!" (Tsino: 肉粉; Kantones Yale: yuhk fán; Biyetnames: nhục phấn) na pinahaba ang huling pantig. Iminumungkahi ni Nguyễn Ngọc Bích na inalis ang huling "n" sa wakas dahil katulad ang tunog nito sa phẩn (tradisyonal na Tsino: 糞; pinapayak na Tsino: 粪; "dumi"). Tinutukoy ni Jean Marquet, isang Pranses na may-akda, ang putahe bilang "Yoc feu!" sa kanyang nobela noong 1919, Du village-à-la cité. Siguro ito ang tinutukoy ni Tản Đà, isang Biyetnames na may-akda, na nhục-phở sa Đánh bạc ("Pagsusugal"), na isinulat noong mga 1915–1917.
Mga sangkap at paghahanda
Inihahain ang pho sa isang mangkok na may partikular na hiwa ng lapad na luglog-kanin sa malinaw na sabaw ng baka, na may manipis na hiwa ng baka (isteyk, fatty flank, lean flank, pitso). Sa mga barasyon nito, makikita ang litid, goto, o almondigas sa Timugang Vietnam. Inihahanda ang pho na manok gamit ang mga parehong pampaanghang tulad ng bersyong baka, ngunit ang sabaw ay gawa sa buto at karne ng manok, pati na rin ang mga lamang-loob ng manok, tulad ng puso, ang maliit na itlog, at balumbalunan.
Kapag kumakain sa mga tindahan ng phở sa Biyetnam, karaniwang tinatanong ang mga mamimili kung ano ang gusto nilang hiwa ng baka at ang luto nito.
Kabilang sa mga hiwa ng baka ang:
Para sa manok na phở, kabilang sa mga opsyon ang:
Setyembre 28
Ang Setyembre 28 ay ang ika-271 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-272 kung leap year) na may natitira pang 94 na araw.
Rockin' Around the Christmas Tree
Ang "Rockin' Around the Christmas Tree" (Ang Pagsasayaw na Yumuyugyog sa Paligid ng Punong Pamasko) ay isang awiting Pamasko na isinulat ni Johnny Marks at inirekord ni Brenda Lee noong 1958 na nasa ilalim ng tatak na Decca 9-30776.
Kabatiran
Sa kabila ng kaniyang tinig na tila nasa wastong edad, inirekord ni Lee ang awit na ito noong siya ay 13 gulang pa lamang. Sa kabila ng pamagat ng awitin, ang instrumentasyon nito ay angkop pa rin sa henero ng musikang pangnayon, na ganap na niyakap ni Lee habang umuunlad ang kaniyang karerang pangmusika. Tinatampok ng rekord ang kumikiriring na gitara ni Hank Garland at ang naging sanhi ng katanyagan ni Boots Randolph dahil sa maimbay na solong pagtugtog ng saksopon.
Ang bersiyong instrumental ng awitin ay lumitaw bilang isang tugtuging panlikuran sa natatanging palabas na pantelebisyong Rudolph the Red-Nosed Reindeer noong 1964 na ikinatatanging nagtampok ng musikang isinulat ni Marks. Maririnig ito sa eksena kung saan unang dumating si Rudolph sa Palarong Pang-usang Reno at nakatagpo ng isa pang usang reno na may pangalang Fireball. Ang awitin ay ginamit din sa pelikulang Home Alone noong 1990 para sa eksena noong magpanggap si Kevin McAlister na mayroon nang isang nagaganap na pagdiriwang na pangkapistahan sa kaniyang bahay, na nakapagpadesmaya sa mga magnanakaw na nakawan ang tahanan.
Gustavus Franklin Swift
Si Gustavus Franklin Swift (24 Hunyo 1839 – 29 Marso 1903) ay isang Amerikanong mangangalakal ng kawan ng baka at tagapagbalot ng mga karne. Isinilang siyang malapit sa Sandwich, Massachusetts. Noong bata pa siya, naghanap-buhay siya sa tindahan o gawaan ng kanyang kapatid na lalaking tagakatay, bago siya magbukas ng sariling mga tindahan noong 1859. Nanirahan at tumigil siya sa Tsikago, ang lugar kung saan niya itinatag ang kompanyang Swift & Company. Isa siyang tagapanimula sa pagpapakilala ng mga inobasyong katulad ng pagpapadala sa pamamagitan ng mga tren ng mga karne ng baka, ng paggamit ng mga sekondaryong produkto o sangkap na nabuo o nagawa pangalawa sa pangunahing produkto (mga by-product sa Ingles), at ng paglulunsad ng mga dayuhang palengke o tindahan.
Rolando Galman
thumb|350px|Pagpatay kay Ninoy Aquino Si Rolando Galman (namatay noong 21 Agosto 1983) ay isang Pilipinong pinaratangan bilang asesinong pumaslang sa pamamagitan ng pagbaril kay Senador Benigno "Ninoy" Aquino, Jr.. Ayon kay Stanley Karnow, nilahad ng dating pangulong Ferdinand Marcos na isang ahente ng mga komunista si Galman. Sa katotohanan, isa itong maton at kasapi ng mga Monkee, isang grupo ng mga teroristang sundalong itinatag ng hukbong-katihan ng Pilipinas upang hadlangan ang mga armadong grupo ng mga komunista sa bansa. Dating nagtrabaho si Galman para kay Eduardo Cojuangco, pinsan ng dating pangulong Corazon Aquino (Nagmamantini si Eduardo Cojuangco ng isang pribadong puwersang panseguridad). Dati ring nabilanggo si Galman dahil sa salang pagnanakaw. Dalawang araw bago naganap ang asesinasyon ni Ninoy Aquino, sinasabing pinasinayahan si Galman ng dalawang prostituta, isang alok na tinanggap niya at nagmula sa isang sundalong opisyal ng hukbong-panghimpapawid ng Pilipinas. Naglaho ang dalawang babaeng ito matapos dukutin ng dalawang armadong mga lalaki para paslangin. Natagpuan ang kanilang mga labi noong Nobyembre 1988. Dahil dito, malinaw na ang mismong mga bantay ni Aquino ang bumaril sa kaniya, at kasabay nilang binaril si Galman upang ang huli ang mapagbintangan kaugnay ng asesinasyon ni Aquino sa Paliparang Pandaigdig ng Maynila sa Pasay at Paranaque sa Pilipinas.
Imbestigasyon sa pagpatay kay Ninoy
Noong 1984, si Marcos ay humirang ng isang komisyon na pinangunahan ni Chief Justice Enrique Fernando upang maglunsad ng isang imbestigasyon sa pagpatay kay Ninoy. Si Kardinal Sin ay inanyahan na sumali sa komisyon na ito ngunit tumanggi at naghayag ng kanyang mga pagdududa sa bersiyon ng militar na si Rolando Galman ang pumaslang at ang komisyong ito ay gumuho. Ang pamahalaan ni Marcos ay lumikha ng isang reenactment video ng kanilang bersiyon ng pangyayari na ipinalabas sa telebisyon na nagpapakitang si Galman ay nakatago sa ilalim ng hagdan at bumaril kay Ninoy sa tarmac at pagkatapos ay binaril naman ng mga sundalo si Galman.
Sumunod na hinirang ni Marcos ang kanyang kaibigan at retiradong hukom na si Corazon Agrava upang mamuno sa isang may limang kasaping komisyon upang mag-imbestiga sa asasinasyon. Ang komisyong ito ay naglabas ng isang malaki at maliit na mga ulat noong Oktubre 1984. Ang parehong mga ulat ay umaayon na ang asasinasyon ni Ninoy ay isang pakikipagsabwatang militar. Gayunpaman, ang mga parehong mga ulat ay hindi umayon sa mga aktuwal na tao o mga bilang ng nasasangkot dito. Ang maliit na ulat ay nagpapawalang sala kay General Fabian Ver at nagpangalan lamang ng pitong mga kasangkot. Ang malaking ulat ay nagpangalan ng 26 kasangkot kabilang si Gen. Ver. Ang malaking ulat ay humantong sa mga pagkakaso sa mga pinangalanang kasabwat. Ang paglilitis ng mga ito ay nagsimula noong 22 Pebrero 1985 ngunit naging maliwanag na pinili ng tagapaglitis ng pamahalaan ni Marcos na hindi pansinin ang mga natuklasan ng komisyon ni Agrava at nagpapatuloy ayon sa kuwento ng militar. Dahil dito, may papalaking mga protesta at pagtawag sa pagbibitiw ni Marcos. Noong 22 Disyembre 1985, ang lahat ng mga nasakdal kabilang si Ver ay napawalang sala sa pagpatay kay Ninoy. Noong 1990, ang isang bagong imbestigasyon ay binuksan at hinatulan ng Sandiganbayan ang isang heneral at 15 pang mga sundalo sa pagpatay kay Ninoy at Galman at hinatulan ng habang buhay na pagkabilanggo. Ang mga ito ay kabilang sa mga 1000 sundalong nagbigay seguridad kay Ninoy sa kanyang pagdating sa bansa. Batay sa mga testigong sina Rebecca Quijano, Jessie Barcelona at iba pa, nakita nila ang sundalong nasa likod ni Ninoy habang bumaba sa hagdan ng eroplano si Ninoy ang bumaril sa batok ni Ninoy. Ito ay umaayon sa autopsiya kay Ninoy na ang bala ay pumasok mula itaas ng mastoid ng bungo at lumabas sa mababang panga na nagpapakitang ang pagbaril ay ginawang mas mataas sa ulo ni Ninoy.
Patawad at pagpapalaya ni Arroyo sa mga hinatulang pumatay
Ang tatlo sa mga nahatulan ay namatay sa bilangguan at ang dalawa pa ay naunang napalaya. Noong 2007, pinatawad at pinalaya ni Gloria Macapagal-Arroyo si M/Sgt. Pablo Martinez ng defunct Aviation Security Command. Noong Marso 2, 2009, pinatawad at pinalaya ni Gloria Macapagal-Arroyo ang natitirang 10 ng mga nahatulang sundalo: ex-Capt. Romeo Bautista, former 2nd Lt. Jesus Castro, former Sergeants Ruben Aquino, Arnulfo de Mesa, Rodolfo Desolong, Arnulfo Artates, Claro Lat, Ernesto Mateo and Filomeno Miranda at dating Constable 1st Class Rogelio Moreno.
Isinaad ni Sen. Benigno Aquino III na ang pagpapatawad ni Arroyo sa mga nahatulan ay inhustisya at isang pampolitika na vendetta ni Arroyo.
Setyembre 29
Ang Setyembre 29 ay ang ika-272 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-273 kung taong bisyesto) na may natitira pang 93 na araw.
Kamatayan
Kaurian:Araw
Belize
thumb Ang Belize ay isang maliit na bansa sa silangang pampang ng Gitnang Amerika, na matatagpuan sa Dagat Karibe at napapaligiran ng Mexico sa hilagang-kanluran at Guatemala sa kanluran at timog. Isang parlamentong demokrasya at monarkiyang konstitusyunal ang bansa na kinikilala si Charles III bilang Soberenya. Honduras ang pinakamalapit na bansa sa silangan, mga 75 km (47 milya) ang layo sa ibayo ng Golpo ng Honduras. Hinango ang pangalan mula sa Ilog Belize na pinagbatayan din sa pangalan ng Lungsod Belize, ang dating kapital at ang pinakamalaking lungsod. Madalas na tawagin itong Belice sa Kastila. Sa mahagit isang siglo, naging kolonya ng mga Briton, nakilala bilang British Honduras, hanggang 1973 at naging malayang bansa noong 1981. Kasapi ang Belize sa Caribbean Community (CARICOM) at Sistema de Integracion Centro Americana (SICA) at tinituring ang sarili bilang parehong taga-Caribbean at taga-Gitnang Amerika.
Ian Veneracion
Stephen Ian López Veneración, mas kilala bilang Ian Veneracion (ipinanganak 7 Pebrero 1975) ay isang artista sa Pilipinas.
American Idol
Ang American Idol ay isang palabas na reality/talent search sa Estados Unidos. Nilikha ito ni Simon Fuller at sa produksiyon ng 19 Entertainment, at pinamahagi ng FremantleMedia North America. Unang sumahimpapawid noong 11 Hunyo 2012, bilang karadagan sa pormang Idol na batay sa seryeng Briton na Pop Idol at simula noong naging isa sa mga pinakamatagumpay na palabas sa kasaysayan ng telebisyon sa Amerika. Para sa wala pang nakakagawa sa walong sunud-sunod na mga taon, mula 2003–04 na season pantelebisyon hanggang 2010–11 na season, ang resulta o ang pagpapalabas nito ang naging numero uno sa marka (rating) sa Estados Unidos.
Ito ay kasalukuyang ipinapalabas sa ABC, mula pa noong 2018.
Montano Antilia
Ang Montano Antilia ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya.
Heograpiya
Matatagpuan ang Montano Antilia sa katimugang Cilento, at bahagi ng pambansang liwasan nito at nasa hangganan ng mga munisipalidad ng Celle di Bulgheria, Centola, Futani, Laurito, Novi Velia, Rofrano, at San Mauro la Bruca. Ang mga nayon nito ( mgsfrazioni ) ay ang mga nayon ng Abatemarco (pop.: 309) at Massicelle (pop.: 529 ).
Setyembre 30
Ang Setyembre 30 ay ang ika-273 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-273 kung leap year) na may natitira pang 92 na araw.
Bagong Lucena
Ang Bayan ng New Lucena (Bagong Lucena) ay isang ika-5 na klaseng bayan sa lalawigan ng Iloilo, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Let's Go Luna!
Ang Let's Go Luna! ay isang palabas sa telebisyon sa United States-Canada, na ipinalabas sa PBS Kids mula 21 Nobyembre 2018.
Bagong Lucena
Mga Barangay
Ang bayan ng New Lucena ay nahahati sa 21 mga barangay.
Vajiralongkorn
Rama X, isinilang bilang Vajiralongkorn (สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร; ipinanganak Hulyo 28 1952), ay ang hari ng Thailand. Siya ay ang tanging anak nina Bhumibol Adulyadej, ang dating hari ng Thailand, at Sirikit, ang kasalukuyang inang reyna at dating reyna ng Thailand. Noong 1972 ginawang tagapagmanang prinsipe (crown prince) siya ng kanyang ama.
Nagsimula ang kanyang paghahari noong ika-13 Oktubre 2016, ang petsa ng pagkamatay ng kanyang ama, ang dating hari, bilang "kumikilos na hari". Ang opisyal na koronasiyon niya ay naganap mula ika-4 hanggang ika-6 Mayo 2019 dahil humiling siya ng maraming oras upang magdalamhati.
Brenda Lee
Si Brenda Mae Tarpley, mas nakikilala bilang Brenda Lee (ipinanganak noong Disyembre 11, 1944), ay isang Amerikanang manananghal na umawit ng musikang rockabilly, pop at country, at nagkaroon ng 37 mga pagpatok sa talahanayang pangmusika ng Estados Unidos noong dekada ng 1960, isang bilang na nalampasan lamang ni Elvis Presley, ng The Beatles, ni Ray Charles at ni Connie Francis. Pinaka nakikilala siya dahil sa kaniyang patok na musika noong 1960 na pinamagatang "I'm Sorry", at ang awit na "Rockin' Around the Christmas Tree" noong dekada ng 1958, na isang pamantayang musika na pamasko sa Estados Unidos sa loob ng mahigit sa 50 mga taon.
Sa taas na 4 ft 9 mga pulgada, nakatanggap siya ng bansag na Little Miss Dynamite (Maliit na Binibining Dinamita) noong 1957 pagkaraang irekord ang awiting "Dynamite"; at siya ang isa sa pinakamaagang mga bituin ng musikang popular na nagkaroon ng isang pangunahing mga tagapagtangkilik na kontemporaryo at pandaigdigan.
Humupa ang katanyagan ni Lee noong kahulihan ng dekada ng 1960 nang gumulang na ang kaniyang tinig, subalit nagpatuloy siya sa pagkakaroon ng matagumpay na karera sa pagrerekord ng musika sa pamamagitan ng pagbabalik niya sa kaniyang pinag-ugatan bilang isang manganganta ng musikang country na mayroong isang kahabaan ng mga patok ng mga awitin magmula sa dekada ng 1970 magpahanggang sa dekada ng 1980. Isa siyang kasapi sa mga Bulwagan ng Katanyagan ng Rock and Roll, Country Music at Rockabilly Halls of Fame. Kasalukuyang naninirahan si Lee sa Nashville, Tennessee.
You're Under Arrest
Ang You're Under Arrest (逮捕しちゃうぞ) ay isang manga na seinen mula sa bansang Hapon na sinulat at ginuhit ni Kōsuke Fujishima at inilalathala nang baha-bahagi sa magasin na Afternoon ng Kodansha mula 1986 hanggang 1992. Nakasentro ang istorya sa isang kathang-isip na himpilan ng pulis sa Sumida, Tokyo na ang mga opisyales nito ay nagsasagupa ng mga kriminal sa araw-araw habang pinapanatiling ligtas ang mga tao. Mayroon ito magkahalong drama at aksyon na may ilang komedya at patawa.
Nagkaroon din ito ng mga adaptasyon sa anime at drama sa telebisyon.
Karangalang Philippine Basketball Association Most Valuable Player
Ito ay isang listahan ng mga nanalo ng karangalang Philippine Basketball Association Most Valuable Player.
Jonathan Swift
Si Jonathan Swift (30 Nobyembre 1667 – 19 Oktubre 1745) ay isang Ingles-Irlandes na manunulat, satirista, tagapag-sanaysay, politikong pampletero (una, para sa mga Whig ng Britanya, at pagkaraan para sa partido ng mga Tory), makata, at klerigo na naging tagapamahala ng Katedral ni San Patricio sa Dublin, Irlanda. Siya ang may-akda ng Mga Paglalakbay ni Gulliver.
Ida Botti Scifoni
Buhay at kasal
Si Ida Botti ay ipinanganak sa Roma noong Nobyembre 7, 1812. Siya ay lumaki sa isang pamilyang nasa gitnang klase at lumabas ang kaniyang angking galing sa murang edad pa lamang sa pagpipinta ng mga larawan, na maayos naman na tinanggap sa lipunan para sa isang babaeng pintor, ngunit naggpipinta din siya ng mga mas "panlalaki" na paksa ng kasaysayan at relihiyon.
Namatay siya sa Florence noong Hunyo 13, 1844.
Paggunita
Ipinamana ni Mathilde Bonaparte ang self-portrait ni Ida sa Uffizi Gallery (kalaunan ay inilipat ito sa Galleria d'Arte Moderna sa Palazzo Pitti ) at inatasan si Pietro Freccia na iukit ang monumento ng libing ni Ida sa Basilica di Santa Croce, sa Florence noong 1848. Noong 2011, ang self-portrait ni Botti Scifoni ay naibalik sa tulong ng kontribusyon ng Lions Club Firenze Michelangelo.
Helen Gorrill
Ang aklat ni Helen Gorrill na "Women Can't Paint: Gender, the Glass Ceiling and Values in Contemporary Art" ay naipublish na noong 2020.
Ang likhang sining ni Dr Gorrill ay kasama sa pribado at pampublikong koleksyon sa buong mundo, kasama ang New York Brooklyn Museum na Elizabeth A. Sackler Center para sa digital archive ng Feminist Art. Ang likhang sining ni Helen Gørrill ay nagsisiyasat ng mga ideya tungkol sa oras, kasaysayan at katotohanan; gamit ang mga napapanahong koleksyon ng imahe na sumasabay sa mga Matandang Masters na itinakda niya upang makuha ang naaangkop. Ang kanyang bagong likhang sining ay nakatuon sa paninira sa mga matandang panginoon at muling pagbuhay ng mga makasaysayang larawan sa pamamagitan ng pagbobomba ng larawan at pagsasama ng mga elemento mula sa mga napapanahong sub-kultura, at madalas na isinasama ang media tulad ng lipstick, eyeliner at buhok ng tao. Sa loob ng kontekstong ito, ang mga kapansin-pansin na imahe ay nagpapalipat-lipat sa pagitan ng ika-17 siglo at ngayon ng klima ng kawalan ng katiyakan. Si Helen Gørrill ay nag-collaged at nagpinta ng portrait na- kinomisyon mula sa prestihiyosong mga kliyente tulad ng mga bagong Bankside Hotel adj. Tate Modern sa London.
Ang doctoral at postdoctoral research ni Helen Gorrill ay nagtuklas ng isang bagong " Androgynous Aesthetics" sa kontemporaryong pagpipinta ng British mula pa noong dekada 1990 at isang "Essentialist Aesthetics" sa kasabay ng pagpipinta sa Europa. Sumulat din siya para sa The Guardian sa mga usapin ng pagkakapantay-pantay at pagkakaiba-iba sa sining, na nagtatalo na ang mga museyo na pinopondohan ng publiko na bahagyang responsable para sa diskriminasyon at ang mababang kakayahang makita ng mga napapanahong babaeng artista na nagtatrabaho ngayon. Sumusulat din siya para sa mga akademikong lathalain, tulad ng International Journal of the Arts in Society, sa mga bagay na nauukol sa sining at kasarian at nag co-edit ng serye ng Collective at Collaborative Drawing Conversations Conversations na mga aklat na inilathala ng Cambridge Scholar.
Chargino
Sa partikulong pisika, ang chargino ay isang hipotetikal na partikulo na tumutukoy sa masang eigenstado ng isang may kargang superpartner, i.e. kahit anong bagong elektrikong may kargang fermion na may ikot na 1/2 na hinulaan ng supersymmetriya. Ang mga ito mga wino at may kargang higgsino. Mayroong dalawang mga chagrino na mga fermion at elektrikong may karga na tipikal na tinatakan ng (ang pinaka magaan) at  (ang pinakamabigat) bagaman ang  at  ay ginagamit rin upang tukuyin ang charginos kapag ang   ay ginagamit upang tukuyin ang mga neutralino. Ang mas mabigat na chagrino ay maaaring mabulok sa pamamagitan ng neutral na Z boson tungo sa mas magaan na chargino. Ang pareho ay maaaring mabulok sa pamamagitan ng may kargang W boson tungo sa isang neutralino:
Montecorice
Heograpiya
Matatagpuan ang munisipalidad sa gitna ng rehiyon ng Cilento, malapit sa mga munisipalidad ng Castellabate, Perdifumo, San Mauro Cilento, at Serramezzana. Ang nayon ay matatagpuan sa isang maburol na lugar 3 lamang km mula sa baybayin.
Nagbibilang dito ang 7 nayon (mga frazione): Agnone Cilento, Case del Conte, Cosentini, Fornelli, Giungatelle, Ortodonico at Zoppi.
Guam
Ang Guam (Tsamoro: Guåhån), o ang Teritoryong Amerikano ng Guam (Ingles: U.S. Territory of Guam), ay isang pulo sa kanlurang Karagatang Pasipiko at isang organisadong hindi-inkorporadong teritoryo ng Estados Unidos. Ang mga naninirahang tao doon ay ang mga Chamorro, na unang nanirahan sa pulo may 6,000 taon na ang nakakaraan. Ang mga eksperto ay nagteteoriya na ang mga unang tao ay nagibang-bayan mula sa paroroonang nagsasangkot sa mga maagang daang pang-kalakalan, pero, ang iba ay nag-iisip na ang mga tao ay baka mula sa timog-silangang Asya, kasama ang Indonesia, Malaysia at Pilipinas. Marami sa mga maagang Chamorro ay kaparis ang itsura ng mga tao mula sa paroroonang iyon, pero sa kasalukuyan, ang mamamayan ng Guam ay nagiging mas magkakahalo sa lahi.
Ito ang pinakamalaki at pinakatimog na pulo sa Marianas. Hagåtña, ang kabisera nito na dating Agaña. Turismo ang pangunahing sumusuporta sa ekonomiya ng Guam. Karamihan sa mga turista ay galing sa Hapon, Timog Korea, Republikang Popular ng Tsina at mga base ng hukbong sandatahan ng Estados Unidos. Ang Komite ng Nagkakaisang Bansa sa Dekolonisasyon ay sinama ang Guam sa tala ng mga bansang hindi-sariling-nagmamahalaan ng Nagkakaisang Bansa.
Heograpiya
Ang Guam ay makikita sa 13.5°N Latitud at 144.5°E Longhitud. Ang Guam ay pinapaligiran ng isang reef. Ito ay ang pinakamalaking pulo sa kapuluang Marianas at ang pinaka-timog sa lahat. Patag ang bandang hilagang bahagi ng pulo, at halos bulubundukin ang bandang timog.
Kasaysayan
Pinaniniwalaang unang natagpuan ang pulo ng Guam ng mga manlalayag-dagat na nagmula sa bandang timog-silangang Indonesia noong 2000 BKP. Halos lahat ng kaalaman ukol sa sinaunang mga Chamorro, o ang mga katutubong tao roon, ay nagmula mula sa mga alamat at kuwento, ebidensyang arkeolohiko, sa ulat ng mga paring Heswita at mga obserbasyon ng mga dumadayong mga dalubhasa katulad nina Otto von Kotzebue at Louis de Freycinet.
Noong panahon nang unang pagdating ng mga Yuropeo sa Guam, ang pamayanang Chamorro ay nahahati sa tatlong antas: ang mga matua na siyang pinakamataas, mga achaot sa gitna, at mga mana'chang na ang mababang uri. Naninirahan ang mga matua sa mga pook na nasa tabing-dagat, at ang ibig sabihin nito ay sila ang maaring mangisda sa pinakamagandang mga fishing grounds. Ang mababang uri, ang mga mana'chang, ay nakatira sa bandang loob ng pulo. Ang dalawang pangkat ay halos walang komunikasyon sa isa't isa, at ang mga achaot ang pumamapagitan sa dalawang grupong ito. Ang kanilang mga "shaman" ay ang mga makana, na naninilbihan bilang magagaling na mangagamot. Ang paniniwala sa mga kaluluwa ng mga sinaunang na kung tawagi'y mga "Taotao Mona" ay isang paniniwalang nalalabi mula sa panahong ito. Naitala ng mga Yuropeo ang mga matutuling mga bangka ng mga Chamorro, na siyang ginagamit sa pagkalakal sa ibang mga pulo sa Mikronesiya.
Sa Kalakalang Galyon (Galleon Trade) noong ika-18 dantaon, ang Guam ay ang katangi-tanging regular na himpilan sa Karagatang Pasipiko na nasa pagitan ng Maynila at Mexico mula taong 1565 hanggang 1815 at noong naging malaya ang Pilipinas, ang pinakamalayong teritoryong sakop ng Estados Unidos at ang pinakamalaking pulo sa pagitan ng Kyushu at New Guinea, at sa gitna ng Pilipinas at Hawaii.
Ang mga "Batong Latte", o "Latte stones" ay nagsilbing mga pundasyon ng mga tahanan ng mga sinaunang Chamorro, at ito'y may dalawang bahagi. Isa rito ay ang ulo, at ang pangalawa ay ang haligi.
Emanuel Swedenborg
thumb|right|Si Emanuel Swedenborg.
Si Emanuel Swedenborg (ipinanganak bilang Emanuel Swedberg o Emanuel Svedberg; Enero 29, 1688 –Marso 29, 1772) ay isang Suwekong teologo, matematiko, geologo, pilosopo, at siyentipiko. Isinilang siya sa Stockholm. Isa siyang bisyonaryo at mistikong higit na kilala dahil sa kanyang pilosopiko at pangrelihiyong mga sulatin. Pagkaraan ng kanyang kamatayan, itinaatag ng kanyang mga tagasunod ang Simbahan ng Bagong Herusalem, isang pagtatag na bahaging nakabatay sa mga pagtuturo ni Swedenborg. Kabilang sa kanyang mga akda ang Principia at ang Divine Love and Wisdom o "Banal na Pag-ibig at Karunungan".
Gravitino
Ang gravitino (may simbolong ) ang supersymmetrikong partner ng graviton gaya ng hinulaan ng mga teoriya na nagsasama ng pangkalahatang relatibidad at supersymmetriya(i.e. mga teoriyang supergrabidad). Kung ito ay umiiral, ito ay isang fermion ng ikot na 3⁄2 at kaya ay sumusunod sa ekwasyong Rarita-Schwinger.
Ang gravitino field ay konbensiyonal na isinusulat bilang ψμα na may na isang apat-na-bektor na indeks at  na spinor na indeks. Para sa, makakakuha ng negatibong norm na mga modo(norm modes) gaya ng sa bawat walang masang partikulo ng ikot na 1 o mas mataas. Ang mga modong ito ay hindi pisikal para sa konsistensiya, dapat ay may gauge na symmetriya na kumakansela sa mga modong ito: kung saan ang εα(x) ay isang punsiyon spinor ng espasyo-oras. Ang gauge symmetriya na ito ay lokal na supersymmetriyang transpormasyon at ang nagreresultang teoriya ang supergrabidad.
Kaya ang gravitino ang fermion na namamagitan ng mga interaksiyong supergrabidad gaya ng ang photon ang namamagitan ng elektromagnetismo at ang graviton ay pinagpapalagay na namamagitan ng grabitasyon. Sa tuwing ang supersymmetriya ay nasisira sa mga teoriyang supergrabidad, ito ay nagtatamo ng isang masa na tinutukoy ng skala kung saan ang supersymmetriya ay nasira. Ito ay malaking nagiiba sa pagitan ng mga iba't ibang modelo ng pagkasira ng supersymmetriya ngunit kung ang supersymmetriya ay lulutas ng problemang hierarka ng Pamantayang Modelo, ang gravitino ay hindi maaring mas masibo kesa sa mga 1 TeV/c^2.
San Miguel (Katoliko Romano)
Si San Miguel na Arkanghel ay tinutukoy sa Lumang Tipan ng Bibliya at naging bahagi na ng mga pagtuturo ng Kristiyanismo magmula pa noong sinaunang mga kapanahunan. Sa loob ng nagdaan nang mga daantaon, mayroong partikular na mga tradisyon at mga pananaw na Katoliko Romano ang nahubog at nabuo ukol kay San Miguel, mula sa panahong kamakailan lamang, katulad ng ika-19 at ika-20 mga daantaon.
Isang partikular na "Panalangin kay San Miguel" ang itinaguyod ni Papa Leon XIII noong 1888 at kamakailan lamang, noong 1994, ay mas ipinagtibay pa ni Papa Juan Pablo II na humikayat sa mga nananalig na Katoliko na magpatuloy sa pagdarasal nito, na nagsasabing: "Hinihiling ko sa lahat na huwag itong kalimutan at bigkasin ito upang makakamit ng pagtulong sa pakikibaka laban sa mga puwersa ng kadiliman."
Si San Miguel ay mayroong partikular na mga gampaninin sa loob ng mga pagtuturo ng Katoliko Romano na sumasaklaw magmula sa pagganap bilang pangunahing kalaban ni Satanas hanggang sa pagsasagip ng mga kaluluwa sa oras ng kamatayan.
Ang panitikan at mga tradisyong Katoliko Romano ay patuloy na tumuturo kay San Miguel sa loob ng mga kontekstong samu't sari katulad ng pagtatanggol ng Simbahang Katoliko hanggang sa Konsekrasyon ng Rusya ng mga papa sina Pio XII at Juan Pablo II hinggil sa mga mensaheng iniulat ukol sa Ina ng Fatima. Ang artikulong ito ay muling tumatalakay sa mga pagtuturo at mga kaugaliang Katoliko Romano.
Ang mga arkanghel
Sa pangkalahatan, ang mga anghel, at partikular na ang mga arkanghel, ay mayroong tiyak na mga gampanin sa loob ng mga pagtuturo ng Katoliko romano. Ang Katekismo ng Simbahang Katoliko (334–335) ay nagpapahayag na:
"Ang buong buhay ng simbahan ay nakikinabang mula sa mahihiwaga at makapangyarihang mga tulong ng mga anghel.... Magmula sa simula nito hanggang sa kamatayan, ang buhay ng tao ay napapaligiran ng kanilang mapagmasid na pagkalinga at pamamagitan."
Sa kaugaliang Katoliko Romano, sina Miguel, Gabriel at Raphael ay tinatawag na mga "arkanghel". Ang Miguel ay nangangahulugang "Sino ang katulad ng Diyos?" ("Sino ang kamukha ng Diyos?", isang katanungang panayusay, isang tanong na pangkarunungan ang pananalita); ang pangalang Gabriel ay may kahulugang "Kapangyarihan ng Diyos", "Lakas ng Diyos", o "Isang Malakas ng Diyos"; at ang Raphael ay may ibig sabihing "Pinagaling ng Diyos". Sina Miguel, Gabriel, at Raphael ay pinangalanan sa Bibliya bilang mga anghel (Tinatanggap ng mga Katoliko Romano ang Aklat ni Tobit (Aklat ni Tobias), kung saan napangalanan si Raphael, bilang kanonikal).
Jopay Paguia
Si Jopay Paguia (ipinanganak ) ay isang artista sa Pilipinas. siya ay isang miyembro ng Sex Bomb dance group, sa pamumuno ni Joy Cancio. Ang naturang grupo ay nagtatanghal sa isang noon time show sa GMA 7, Eat Bulaga!
San Miguel (Katoliko Romano)
Ang mga arkanghel
Tanging si Miguel lamang ang tinawag na arkanghel sa Bibliya. Ang orihinal na kahulugan ng pangalang Miguel ay nagpalitaw sa pariralang Latin na Quis ut Deus? na maaaring matanaw sa kaniyang masisining na mga paglalarawan nang may karunungan at mapanlibak siyang nagtanong ng "Sino ang katulad ng Diyos?" nang magapi niya si Satanas.
Ang kapistahan ng mga anghel na ito ay ipinagdiriwang tuwing ika-29 ng Setyembre. Sa loob ng kahanayan ng mga anghel, sa pinakamataas na antas, si San Miguel ay isang seraph na parang prinsipe. Ang salitang arkanghel ay nagmula sa mga salitang Griyegong arche (prinsipe) at angelos (tagapagbalita, tagapagdala ng balita, mensahero). Tinawag siya ni propeta Daniel (12: 1) bilang si "Miguel ang dakilang prinsipe na babangon sa oras ng wakas.''"
Karaniwang inilalarawan sa sining na Kristiyano ang mga arkanghel bilang magkakasama. Halimbawa, sina Arkanghel Miguel at Arkanghel Gabriel ay magkasamang inilalarawan sa Ina ng Laging Saklolo, isang ikonong Bisantino ng Pinagpalang Birheng Maria na paksa ng malaganap na debosyong Katoliko sa loob ng mga daantaon.
Gampanin at misyon
Sa Katolisismong Romano, si San Miguel ay mayroong apat na magkakaibang mga gampanin. Una, siya ang "kataas-taasang kaaway ni Satanas" at ng mga anghel na nalugmok. Nagapi niya si Satanas at pinalayas niya si Satanas mula sa Paraiso at magkakamit ng tagumpay sa panahon ng huling pakikipaglaban kay Satanas. Pangalawa, siya ang "Kristiyanong anghel ng kamatayan": sa oras ng kamatayan, bababa si San Miguel at bibigyan ang bawat isang kaluluwa ng pagkakataon na sagipin ang kaniyang sarili bago mamatay, kung kaya't panghihilakbutan ang dimonyo at ang kaniyang mga nililingap. Ang pangatlong gampanin ni San Miguel ay ang "pagtimbang ng mga kaluluwa" sa kaniyang mga timbangang may tumpak na balanse (kung kaya't madalas na inilalarawan ang santo bilang may hawak na timbangan) sa pagsapit ng Araw ng Paghuhukom. At bilang panghuli, si San Miguel ay ang "Tagaingat ng Simbahan".
Kangkung
Ang kangkung ay maaaring tumukoy sa:
Karimul Makhdum
Si  Karimul Makhdum ay isang Arabong mangangalakal na dumating sa katimugang Pilipinas noong 1380 at nagtatag ng moskeng Sheik Karimal Makdum sa Simunul, Tawi-Tawi na pinakamatandang moske sa Pilipinas.
Gloria Stoll Karn
Si Gloria Stoll Karn (ipinanganak noong Nobyembre 13, 1923, sa Bronx) ay isang artista na dalubhasa sa graphic art na nailalathala sa mga magazine sa pulp. Ang kanyang trabaho ay nakapaloob sa mga pribadong koleksyon at sa permanenteng mga koleksyon ng Speed Art Museum, Museum ng Art ng Brooklyn, ang Pittsburgh Public School, Yale, ang Carnegie Museum of Art. Nagtapos si Stoll Karn mula sa High School of Music and Art ng New York noong 1941.
Maagang buhay at edukasyon
Ipinanganak siya sa Bronx, New York kina Charles at Anne Stoll, kapwa artista. Ang mga pinakamaagang aral ni Stoll Karn ay mula sa kanyang ama na nagtrabaho bilang parehong isang ilustrador at tagadisenyo. Pagkatapos ay nagtapos si Karn mula sa High School of Music and Art ng New York noong 1941. Gayunpaman, pagkamatay ng kanyang ama noong 1941, nagsimulang magtrabaho si Stoll Karn sa New York Life Insurance Company sa pagsisikap na masuportahan ang kanyang pamilya. Di-nagtagal matapos na ang likhang sining ni Karn ay natuklasan ng tagapag-alaga ng kanyang gusali, ipinakilala siya kay Rafael DeSoto, isa pang residente ng kanyang gusali at isang artist na naglarawan ng mga magazine sa pulp. Nagsimulang magtrabaho si Karn bilang isang freelance pulp artist para sa Popular Publications na isa sa pinakamalaking publisher ng pulp magazine noong panahong iyon.
Burkina Faso
Ang Burkina Faso ay isang bansang looban sa Kanlurang Aprika na napapaligiran ng anim na mga bansa — Mali sa hilaga, Niger sa silangan, Benin sa timog-silangan, Togo at Ghana sa timog, at Côte d'Ivoire sa timog-kanluran. Dating Republika ng Upper Volta, binago ang pangalan noong 4 Agosto 1984 ni Pangulong Thomas Sankara upang ikahulugang "ang lupain ng mga matutuwid na tao" (o "matuwid na lupain") sa Mossi at Dioula, ang pangunahing mga wika sa bansa. Naging malaya sila sa Pransiya noong 1960. Nagkaroon ng halalang may maramihang partido noong dekada 1970 at 1980 dahil sa hindi pagiging matatag ng pamahalaan. May mga ilang daang libong manggagawa sa mga kabukiran ang nangibang-pook bawat taon sa Côte d'Ivoire at Ghana upang maghanap ng trabaho. Tinatawag na Burkinabé ang mga nakatira sa Burkina Faso. thumb
Brutal (pelikulang Pilipino)
Ang Brutal ay isang pelikula na nasa ilalim ng direksiyon ni Marilou Diaz-Abaya noong 1980. Ito ay unang pelikulang Pilipino na nagtatalakay tungkol sa gahasa bilang isyung pangkababaihan sa kawawaan ng lipunang patriyarkal ng Pilipinas.
Mga tauhan
Ang mga nagsiganap sa pelikulang ito ay ang mga sumusunod:
Buod ng pelikula
Binigyan ng kulay ng mga taga-medya ang pagbabalita ng nakakikilabot ng kasong pagpatay: ipinaratang si Monica Real (Austria) sa pagpatay ng kanyang asawa at ang dalawang iba pang kalalakihan sa kanyang bahay-paupahan sa Maynila. Sa kulungan, lubos na inurong n Monica mula sa daigdig at tumangging magsalita kahit sa kanyang abogado.
Si Clara Valdez (Santos), isang masigasig na mamamahayag, ay walang takot na tiniyak na alamin kung ano talaga ang nangyari. Bilang makababae, tinanggihan ni Clara sa pagtanggap ng kabiguan ni Monica na walang bista mula sa kanyang panig. Habang hindi nakikipagtulungan si Monica, naghanap ng matatanungan si Clara ng mga iba pang sinumang maaaring magluno ng liwanag sa kanyang nakaraan.
Ang pamilya ni Tato (Ilagan), asawa ni Monica, ay depensibo. Subali't nalaman ni Valdez na si Tato ay laki sa layaw, mapusok, at mahilig sa mga silakbo ng dahas. Kapwa siya at si Monica ay sapilitang nagpakasal nang nabuntis si Monica pagkatapos gahasahin siya ni Tato.
Si Cynthia (Alejar) ay isang pasumalang na malapi na kaibigan ni Monica. Walang malay si Monica nang palihim na may hinanankit si Cynthia sa kanya dahil sa pagiging hindi siya ganoon na si Cynthia. Si Cynthia na binudlong si Tato na gahasahin si Monica, ay nagsabi sa kanya na si Monica ay palihim na umiibig sa kanya.
Ang tunay na dahilan sa likod ng tatluhag pagpatay ay nagbukang liwayway kay Clara nang paunti-unti. Sumuong siya kay Monica. Sinakmal nang lubos ni Monica ang kanyang nakatutulig na katahimikan, humagulgol, at tiniyak ang mga pinaghihinalaan ni Clara nang mula't sapul. Biktima si Monica ng karahasan ng mga kalalakihan. Sina Tato at ang kanyang dalawang kaibigan, lulon sa alak at droga, ay dinadala sa mga inog na magagahasa siya. Nang sila'y lumipas ang kanilang walang malay sa kabaghanan ng pagkainom, nilaslas ni Monica ang kanilang pulso at iniwan silang dumugo hanggang sa kamatayan.
Gawad Urian
Nagtabla siya kay Nora Aunor para sa Bona (1980).
Higgsino
Sa partikulong pisika, ang isang Higgsino na may simbolong ang hipotetikal na superpartner ng Higgs boson gaya ng hinulaan ng supersymmetriya. Ang Higgsino ay isang Dirac fermion at isang mahinang isodoublet na may hyperkargang kalahati sa ilalim ng Pamantayang Modelong mga gauge na symmetriya. Pagkatapos ng pagkasira elektroweak na symmetriya, ang Higgsino ay nagiging isang pares ng neutral na Majorana fermion na tinatawag na neutralino at isang may kargang Dirac fermion na tinatawag na chargino(plus at minus). Ang mga estadong ito ay sa huli naghahalo sa mga neutralino(photino at zino) at chargino(may kargang zino plus at minus)) na nagreresulta mula sa pagkasira ng electroweak na symmetriya ng bino at wino 0, 1, 2 upang bumuo ng hinulaang mga partikulo na apat na neutralino at dalawang chargino(plus at minus bawat isa). Ang gayong linyar na kombinasyon ng Higgsino, bino at wino ay bumubuo ng pinakamagaang supersymmetrikong partikulo(LSP) na isang kandidato ng partikulong pisika para sa materyang madilim ng uniberso. Upang maging gayong kandidator, ito ay dapat neutral (i.e. isang neutralino kesa chargino).