cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Papa Benedicto IX
Siya ay sa maikling panahong pinatalsik sa Roma noong 1036 ngunit bumalik sa tulong ni Conrad II, Banal na Emperador Romano. Noong Setyembre 1044, ang oposisyon ay pumwersa sa kanyagn patalsikin sa siyudad at inihalal si Juan na obispo ng Sabina bilang Papa Sylvester III. Ang mga pwersa ni Benedicto IX ay bumalik noong Abril 1045 at pinatalsik ang kanyang katunggali na gayunpaman ay nag-angkin sa kapapahan sa maraming mga taon. Noong Mayo 1045, si Benedicto IX ay nagbitiw sa opisina ng kapapahan upang ipursigi ang pagpapakasal, pagbebenta ng opisina ng papa sa kanyang ninong na si Juan Gratian na nagpangalan sa kanyang sariling Papa Gregoryo VI. Sa sandaling pagkatapos nito ay nagsisi si Benedicto IX sa kanyang pagbibitiw sa pagkapapa at bumalik sa Roma at kinuha ang siyudad na nanatili sa trono ng papa hanggang Hulyo 1046 bagaman si Gregoryo VI ay patuloy na kinilala bilang tunay na papa. Sa panahong ito, muling inihayag rni ni Papa Sylvester III ang kanyang pag-aangkin sa trono ng papa. Ang haring Aleman na si Henry III, Banal na Emperador Romano ay namagitan at sa Konseho ng Sutri noong Disyembre 1046, sina Benedicto IX at Sylvester III ay idineklarang pinatalsik sa trono ng papa samantalang si Gregoryo VI ay hinikayat na magbitiw na kanyang ginawa. Ang Obispong Aleman na si Suidger ay kinoronahang Papa Clemente II. Gayunpaman, si Benedicto IX ay hindi dumalo sa konsehong ito at hindi tinanggap ang pagpapatalsik sa kanya sa pagkapapa. Nang mamatay si Clemente II noong Oktubre 1047, sinunggaban ni Benedicto IX ang Palasyong Laterano noong Nobyembre ngunit pinatalsik ng mga hukbong Aleman noong Hulyo 1048. Upang punan ang kawalan ng kapangyarihan, si Obispo Poppo ng Brixen ay inihalal bilang Papa Damaso II at pangkalahatang kinilala bilang gayon. Tumanggi si Benedicto IX na humarap sa mga kaso ng simonya o pagbebenta ng pagkapapa noogn 1048 at itiniwalag. Ang kalaunang kapalaran ni Benedicto IX ay hindi alam ngunit maaring iniangat ni Papa Leo IX ang pagbabawal sa kanya. Si Benedicto IX ay inilibg sa Abbey ng Grottaferrata c. 1056. Si Benedicto IX ay karaniwang kinikilala bilang mayroong tatlong mga termino bilang papa:
Carnotaurus
Carnotaurus ay isang genus ng malaking theropod na dinosauro na nanirahan sa Timog Amerika noong panahon ng Late Cretaceous, sa pagitan ng mga 72 at 69.9 milyong taon na ang nakalilipas. Ang tanging sarihay ay Carnotaurus sastrei. Kilalang mula sa isang solong balangkas na pinananatili nang mahusay, ito ay isa sa mga pinakamahusay na naiintindihan na mga theropod mula sa Pangtimog na Hemispero. Ang balangkas, na natagpuan noong 1984, ay natuklasan sa Probinsya ng Chubut sa Argentina mula sa mga bato ng La Colonia Formation. Mula sa Latin caro [karnis] ("laman") at taurus ("toro"), ang pangalang Carnotaurus ay nangangahulugang "toro na kumakain ng karne", isang parunggit sa mga sungay na tulad ng toro. Ang Carnotaurus ay isang nagmula na miyembro ng Abelisauridae, isang pangkat ng mga malalaking theropods na sumasakop sa malaking predatorial niche sa timog Landmasses ng Gondwana sa panahon ng late Cretaceous. Ang pilohenetiko relasyon ng Carnotaurus ay hindi tiyak; Maaaring ito ay mas malapit sa alinman sa Majungasaurus o Aucasaurus.
Baobab
Sa siyam na species, anim ang mga katutubong sa Madagascar, dalawa ay katutubong sa mainland Africa at ang Arabian Peninsula, at ang isa ay katutubong sa Australya. Isa sa mainland African species ay nangyayari rin sa Madagascar, ngunit hindi ito katutubong ng isla na iyon. Ipinakilala ito noong sinaunang panahon sa timog Asya at noong panahon ng kolonyal sa Caribbean.
Wat Arun
Ang Wat Arun Ratchawararam Ratchawaramahawihan (วัดอรุณราชวราราม ราชวรมหาวิหาร ) o Wat Arun (, "Templo ng Bukang-liwayway") ay isang Budistang templo (wat) sa distrito ng Bangkok Yai ng Bangkok, Taylandiya, sa Thonburi kanlurang pampang ng Ilog Chao Phraya. Ang templo ay nagmula sa pangalan nito mula sa Hindu na diyos na si Aruṇa, na kadalasang ipinakikilala bilang mga sinag ng pagsikat ng araw. Ang Wat Arun ay isa sa pinakakilala sa mga tanawin ng Taylandiya. Ang unang liwanag ng umaga ay sumasalamin sa ibabaw ng templo na may mala-perlas na iridisensiya. Kahit na ang templo ay umiral mula pa noong ikalabimpitong siglo, ang natatanging prang (espirta) ay itinayo noong unang bahagi ng ikalabinsiyam na siglo sa panahon ng paghahari nina Rama II at Rama III.
Kasaysayan
left|thumb|240x240px| Ang mga eskultura ng dalawang gawa-gawa na higanteng mga demonyo, sina Thotsakan at Sahatsadecha, na nagbabantay sa silangang tarangkahan ng pangunahing kapilya ng Wat Arun Isang Budistang templo ang umiral sa lugar ng Wat Arun mula pa noong panahon ng Kahariang Ayutthaya. Ito ay kilala noon bilang Wat Makok, pagkatapos ng nayon ng Bang Makok kung saan ito itinayo. (Ang Makok ay ang pangalang Thai para sa halamang Spondias pinnata) Ayon sa mananalaysay na si Prinsipe Damrong Rajanubhab, nakikita na ang templo sa mga mapa ng Pransiya noong panahon ng paghahari ng Narai (1656–88). Ang templo ay pinalitan ng pangalan na Wat Chaeng ni Taksin (1767–82) nang itatag niya ang kaniyang bagong kabesera ng Thonburi malapit sa templo, kasunod ng pagbagsak ng Ayutthaya. Ito ay pinaniniwalaan na si Taksin ay nanumpa na ibalik ang templo pagkatapos na makadaan dito mga bukang-liwayway. Naging tahanan ang templo ng imaheng Esmeraldang Buddha bago ito inilipat sa Wat Phra Kaew sa silangang pampang ng ilog noong 1784. Ang templo ay nasa bakuran ng maharlikang palasyo noong panahon ng paghahari ni Taksin, bago ang kanyang kahalili, si Rama I (1782–1809), inilipat ang palasyo sa kabilang panig ng ilog. Ito ay inabandona hanggang sa paghahari ni Rama II (1809–24), na nagpanumbalik ng templo at nagsimulang magplano na itaas ang pangunahing pagoda sa 70m. Ang gawain sa pagoda ay nagsimula noong panahon ng paghahari ni Rama III (1824–51). Ang pangunahing prang ay natapos noong 1851, pagkatapos ng siyam na taon ng patuloy na pagtatayo.
Ang templo ay sumailalim sa mga pangunahing pagpapanumbalik sa panahon ng paghahari ng Chulalongkorn (Rama V, 1868–1910) at noong 1980, bago ang bisentenaryo na pagdiriwang ng pagkakatatag ng Bangkok. Ang pinakamalawak na pagpapanumbalik sa prang ay isinagawa mula 2013 hanggang 2017, kung saan pinalitan ang malaking bilang ng mga sirang tisa at ginamit ang yesong apog para muling tapusin ang marami sa mga ibabaw (pinapalitan ang semento na ginamit noong mga naunang pagpapanumbalik). Nang malapit nang matapos ang gawain noong 2017, ang mga larawan ng mga resulta ay umani ng ilang kritisismo para sa bagong anyo ng templo, na tila puting-puti kumpara sa dati nitong katayuan. Ipinagtanggol ng Kagawaran ng Belyas Artes ang gawain, na nagsasabi na ito ay maingat na ginawa upang ipakita ang orihinal na anyo ng templo.
Ginintuang agila
Ang ginintuang agila (Aquila chrysaetos) ay isa sa mga pinakamahusay na kilalang ibon ng biktima sa Panghilagang Hemispero. Ito ang pinakalawak na ipinamamahagi species ng agila. Tulad ng lahat ng mga agila, ito ay kabilang sa pamilya Accipitridae. Ang mga ibon ay madilim na kayumanggi, na may mas magaan na ginintuang kayumanggi na balahibo sa kanilang mga pagkakahabi. Ang mga batang walang gulang na species na ito ay karaniwang may puti sa buntot at madalas ay may mga puting marka sa mga pakpak.
Pinoy Big Brother: Connect
Ang Pinoy Big Brother: Connect, ay ang na ikasiyam na pangunahing edisyon (at ikalabinlimang pangkalahatang panahon) ng Pinoy Big Brother.
Ito ang unang edisyon ng Pinoy Big Brother na kung saan ginanap ang ng mga audition sa online na pamamaraan bilang resulta ng Pandemya ng COVID-19 na rumagasa sa bansa sa panahon na sinusundan ng pagsimula ng edisyon.
Ito ang unang edisyon na ipinalabas sa Kapamilya Channel at A2Z
sa blocktime agreement katuwang ang ZOE sa ibang digital streaming platform pagkatapos ng ABS-CBN ng main terestrayal network hanggang sa maiere ang network broadcast operations sa order ng National Telecommunications Commission (NTC) noong Mayo 5, 2020 at ito ay naireject ng House of Representatives noong Hulyo 10, 2020 sa prangkisa ng renewal.
Produksyon
Ang ika siyam ng Pinoy Big Brother ay nag umpisa kung kailan ang mga teasers at tweets ay nailabas noong Oktubre 16, 2020 ay nagiimbita sa ng karamihan para sa pagoowdisyon ay mapapanood sa Oktubre 18, 2020 ng episowd sa linggo ng tanghali sa programa ng ASAP Natin 'To
Ito na ang takdang panahon! Kumunnect na tayong lahat sa ASAP dahil si Big Brother may malaking pasabog para sa ating lahat!
Owdisyons
Ang Pinoy Big Brother na mga kontestant ay unang mailalabas sa Oktubre 18, 2020 ay kasama sa bagong owdisyong mekanik para sa darating na season, Bunsod ng Pandemya ng COVID-19 sa Pilipinas ang owdisyons ay programa ng Kumu sa Pilipinong online streaming platform, Para sa mga mag oowdisyong aspirings housemates sa mga edad na 16 hanggang 35, Ang pagbubukas ng owdisyon ay sa Oktubre 19, 2020 at ang pagsasara nito sa Nobyembre 11, 2020.
Para sa mga aspirings na mag oowdisyons bilang housemates ay makakasali sa edisyon ng Connect ay pwedeng gumawa ng 1 minutong bidyo upang ihayag at ipakilala ang sarili sa madla na ito ang paraan na gusto mong sumali, Ito ay ipopost ng Kumu sa paggamit ng hashtag. #PBBkumuaudition. At ang maximum nito 1 sa akawnt At ito ay isang beses lamang tatanggapin at kapag natanggap na ang mensahe para sa PBB executive ng Kumu.
Logo
Ang logo ng Pinoy Big Brother: Connect ay magagamit sa grapikal na sa unang paglabas ng season sa features nito sa mga bawat kulay ng bandilang Pilipinas, Ang outline sa bahay ay nagamat bago ilabas ang logo ng Pinoy Big Brother, Ang Otso ay inalis pagkatapos nito, Sa bawat kontexto nito ay maaring mabago ang ibat ibang kulay tulad ng asul, Ang kulay sa susunod na season sa text ng logo ay binigyang-diin ang kulay dilaw at ang kahel.
Pagbabago
Ang Pinoy Big Brother: Connect ay mayroong mga pagbabago dahil sa Pandemya ng COVID-19 sa Pilipinas
Bilang ng housemates
Ang inisyal na bilang ng mga housemates ay magiging parte ng 9th season ng PBB: Connect ito ay nalagpasan ang nakaraang season ng PBB: season 1, ang mga housemates ng Connect ay nabibilang sa 13 hinati ito sa dalawang grupo ang "Adults" at "Teens".
Bahay
Ang bahay para sa edisyong ito ay may bahagyang pagbabago mula sa kagamitan, upang mapanatili ang kaligtasan ng mga kalahok na housemates, mula sa nakaraang disenyo sa bahay ng nakaraang edisyon. Ang labas ng bahay ni Kuya ay pinalamutihan ng mga dekorasyon tulad ng Parol bilang pagdiwang ng Pasko.
Katedral ng Ravenna
thumb|Panlabas Ang Katedral ng Ravenna (Cattedrale metropolitana della Risurrezione di Nostro Signore Gesù Cristo; Duomo di Ravenna) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay sa Muling Pagkabuhay ni Hesukristo sa lungsod ng Ravenna, Italya. Dating arsoepiskopal na luklukan ng Arkidiyosesis ng Ravenna, ngayon ay ang luklukan ng mga arsobispo ng Ravenna-Cervia. Ginawaran ito ng katayuan bilang basilika menor ni Papa Juan XXIII noong 7 Oktubre 1960. Ito rin ang luklukan ng parokya ng San Giovanni sa Fonte na kabilang sa Urbanong Vicariato ng arkidiyosesis ng Ravenna-Cervia.
Ang kasalukuyang ika-18 siglong gusaling Baroque ay itinayo matapos ng demolisyon ng sinaunang katedral, ang maagang ika-5 siglong Basilica Ursiana.
Sa tuktok ng kampanaryo mayroong apat na kampanilya sa kuwerdas na D minor.
Papa Nicolás III
Si Papa Nicolás III (c. 1210/1220 – 22 Agosto 1280) na ipinanganak na Giovanni Gaetano Orsini ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 25 Nobyembre 1277 hanggang sa kanyang kamatayan. Siya ay isang maharlikang Romano na nagsilbi sa ilalim ng walong papa. Siya ay ginawang kardinal-deakono ng St. Nicola in Carcere Tulliano ni Papa Inocencio IV, protekto ng mga Pransiskano ni Papa Alejandro IV, Pangkalahatang-Inkisitor ni Papa Urbano IV at humaliling papa kay Papa Juan XXI pagkatapo ang isang anim na buwang pagkabakante ng Banal na Sede na nalutas ng eleksiyon noong 1277 na malaki ay dahil sa impluwensiya ng kanyang pamilya. Sia ay ipinanganak sa prominenteng pamilyang Orsini ng Italya. Siya ang panganak na anak na lalake ng maharlikang si Matteo Rosso Orsini sa unang asawa nitong si Perna Caetani.
Nepotismo
Si Papa Nicolas III bagaman isang tao ng pagkatuto na kilala sa kanyang kalakasan ng karakter ay kilala sa kanyang malabis na nepotismo. Kanyang itinaas ang kanyang tatlong pinakamalapit na mga kamag-anak sa pagkakardinal at nagbigay sa iba ng mga mahahalagang posisyon. Ito ay tinuya ng parehong si Dante at mga kontemporaryong kartoon na nagpapakita sa kanya sa mga magagarang balabal na may kasamang tatlong "mga munting oso (orsatti na isang pun ng pangalan ng kanyang pamilya) na nakabitin sa ilalim.
Pagpapakita sa Ang Inferno
Si Dante sa Ang Inferno (ng Divina Comedia) ay nakikipag-usap kay Nicolas III sa maikling panahon na kinondena na gumugol ng walang hanggang sa Ikatlong Bolgia ng Ikawalang Sirkulo ng Impyerno na inilaan para sa mga nagsagawa ng simonya na krimeng eklesiastikal ng pagbabayad para sa mga opisina o opisina sa hierarka ng simabahan. Sa kuwento ni Dante, ang mga simoniak ay inilagay na una ang ulo s amga butas na ang mga apoy ay nagniningas sa mga talampakan ng kanilang mga paa (Canto XIX). Si Nicolas III ang pangunahing makasalanan sa mga hukay na ito na ipinapakita ng taas ng mga apoy sa kanyang paa. Sa simula ay napagkamalan niya si Dante kay Papa Bonifacio VIII. Nang malinaw ang kalituhan, ipinaalam ni Nicolas III kay Dante na kanyang nakikita ang kapahamakan para simony hindi lamang ni Papa Bonifacio VIII kundi pati ni Papa Clemente V na mas tiwaling papa.
Nasalisasyon
Pailong (paraan ng artikulasyon)
Papa Urbano III
Si Papa Urbano III(namatay noong 20 Oktubre 1187) na ipinanganak na Uberto Crivelli ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 1185 hanggang 1187. Siya ay ginawang kardinal at arsobispo ng Milan ni Papa Lucio III na kanyang hinalinhan noong 25 Nobyembre 1185. Kanyang masiglang kinuha ang pakikipag-away ng kanyang predesesor sa Banal na Emperador Romano na si Frederick I Barbarossa kabilang ang alitan tungkol sa paglalagay ng mga teritoryo ng kondesang si Matilda ng Tuscany. Kahit pagkatapos ng kanyang pagkahalal sa kapapahan, kanyang patuloy na hinawakan ang arsobisporiko ng Milan at sa kapasidad na ito ay kanyang tinanggihang koronahan ang Hari ng Italya na anak nai Frederick I na si Prinsipe Henry VI, Banal na Emperador Romano na nagpakasal kay Constancia ng Sicily na tagapagmanan ng Kaharian ng Sicily. Bagaman si Henery sa timog ay nakipagtulungan sa rebeldeng senadong Romano hinarangan ni Frederick I ang mga daanan ng Alpat at pinutol ang lahat ng komunikasyon sa pagitan ng Papa na sa panahong ito ay nakatira sa Roma at mga tagasunod nitong Aleman. Si Urbano II ay nagpasya sa pagtitiwalag kay Frederic I ngunit ang Veronese ay nagprotesta laban sa gayong aksiyon na dinulog sa loob ng kanilang mga pader. Kaya siya ay umurong sa Ferrar ngunit namatay bago bigyang epekto ang kanyang mga intensiyon. Ayon sa isang alamat, si Papa Urbano III ay namatay sa pagdadalamhati sa pagkarinig ng balita ng pagkatalo ng mga Mga nagkrusada noong Hulyo 1187 sa Labanan ng Hattin.
Inkisisyon ni Galileo
Bago sa paglilimbag ng De Revolutionibus orbium coelestium noong 1543 ni Nicolaus Copernicus, ang malawakang paniniwala tungkol sa araw na tinatanggap ng mga tao ay ang geosentrismo ni Ptolomeo na ang mundo(earth) ang gitna ang uniberso at lahat ng mga katawang pangkalawakan ay umiinog dito. Isa sa mga astronomong tutol sa heliosentrismo ni Copernicus si Tycho Brahe na nagbigay ng alternatibo sa geocentrismo kung saan ang araw at buwan ay umiinog sa mundo, ang Mercury at Venus at umiinog sa araw sa loob ng orbito ng araw ng mundo at, Mars, Hupiter at ang Saturn ay umiinog sa araw sa labas ng orbito ng araw sa mundo. Si Brahe ay tutol kay Copernicus dahil sa kadahilanang pang-relihiyon. Si Giordano Bruno ang tanging mamamayan noong panahong ito na nagtanggol sa heliosentrismo ni Copernicus. Sa kanyang 1615 "Liham sa Dakilang Dukesang Cristina", ipinagtanggol ni Galileo ang heliosentrismo at iginiit na ito ay hindi salungat sa Bibliya. Tinanggap ni Galileo ang posisyon ni Agustin ng Hipona na hindi dapat pakahulugang literal] ang Bibliya. Ang prayleng Dominicano na si Tommaso Caccini ang unang umatake kay Galileo. Sa sermon ni Caccini noong 1614, kanyang hinayag na mali si Galileo at ginamit sa kanyang sermon ang Aklat ni Josue 10:13 kung saan pinahinto ng Diyos ang araw. Si Galileo ay humarap sa inkisisyong Romano Katoliko noong 1633 at pumayag na umaming may sala sa pagtatanggol ng heliosentrismo kapalit ng mas magaan na kaparusahan. Si Galileo ay ipinakulong sa bahay ni Papa Urbano III hanggang sa kamatayan ni Galileo sa Florence, Italya noong Enero 8, 1642.
Amaranto
Si amaranto, ay isang kosmopolita genus Amaranthus ng mga taunang o panandaliang halaman ng halaman. Ang ilang mga amaranto species ay nilinang bilang dahon gulay, at pandekorasyon halaman. Karamihan sa mga species ng Amaranthus ay mga taunang bakunang tag-init at karaniwang tinutukoy bilang pigweed. Ang Catkin-tulad ng mga cymes ng mga naka-pack na bulaklak ay lumalaki sa tag-init o taglagas. Humigit-kumulang sa 60 species ay kinikilala, na may inflorescences at mga dahon ranging mula sa mga lilang, sa pamamagitan ng pula at berde sa ginto.
Labyal na Katinig
Katinig na Labyal
Paghihiganti
Ang paghihiganti ay isang nakasasalanta o nakakapinsalang kilos laban sa isang tao o pangkat bilang pagtugon sa isang daing o  karaingan, reklamo, pagdaramdam, o sama ng loob, totoo man ito o iniisip lamang. Maaari itong ilarawan bilang isang anyo ng katarungan, isang galaw na altruwistiko na nagpapatupad ng katarungang panlipunan o pangmoralidad bukod pa sa sistemang pambatas. Inilarawan ito ni Francis Bacon bilang isang uri ng "marahas na katarungan" (wild justice sa Ingles). Sa mitolohiyang Griyego, ang kumakatawan sa "banal na paghihiganti" ay si Nemesis.
A Próxima Vítima
Ang A Próxima Vítima ay isang palabas sa telebisyon sa Brasil ng Rede Globo.
Martsa ng Kamatayan sa Bataan
Ang mga sundalong bihag kasama na ang mga maysakit at sugatan ay may bilang na 36,000. May limang libo ang mga namatay sa sakit, sugat o kaya'y pinatay sa saksak ng bayonet habang lumalakad ng walang pahinga, pagkain, at tubig. Marami sa kanila ang tumakas, ang mga nahuling tumakas ay pinagbababaril. Ngunit may mga nabuhay parin pagkatapos pag-babarilin at sila ay pumunta sa ibat-ibang lalawigan.
Vamp
Ang Vamp ay isang palabas sa telebisyon sa Brasil ng Rede Globo.
Martsa ng Kamatayan sa Bataan
Sa ilalim ng init ng araw, gutom, kahinaan, at sakit na nadarama ng mga sundalong USAFFE na kagagaling sa digmaan, sila ay pinagmartsa ng mga malulupit na sundalong Hapones mula sa Mariveles, Bataan patungo sa kampo ng San Fernando, Pampanga. Ang ganitong kalagayan ay hindi malilimutan ng marami nating kababayan na nagpakita ng pagmamahal sa ating bayan.
Samsung
Ang Samsung ay isang konglomeradong multinasyonal Timog Koreano, nakahimpilan sa Samsung Town sa Seoul. Binubuo ito ng maraming mga kaakibat na negosyo, karamihan sa kanila ay nagkakaisa sa ilalim ng tatak Samsung, at ang pinakamalaking chaebol sa Timog Korea (business conglomerate).
Ang Samsung ay itinatag ni Lee Byung-chul noong 1938 bilang isang kumpanya ng kalakalan. Sa loob ng susunod na tatlong dekada, ang grupong ito ay sari-sari sa mga lugar kabilang ang pagproseso ng pagkain, tela, seguro, mga mahalagang papel, at tingian. Ipinasok ng Samsung ang industriya ng electronics sa huling bahagi ng dekada 1960 at ang mga industriya ng konstruksiyon at paggawa ng mga bapor noong kalagitnaan ng 1970s; ang mga lugar na ito ay magtutulak sa kasunod na paglago. Kasunod ng pagkamatay ni Lee noong 1987, ang Samsung ay nahiwalay sa apat na grupo ng negosyo - Samsung Group, Shinsegae Group, CJ Group at Hansol Group. Mula pa noong 1990, ang Samsung ay lumalaking globalisasyon sa mga aktibidad at mga elektronika; sa partikular, ang mga mobile phone at mga semiconductor nito ay naging pinakamahalagang pinagkukunan ng kita. Sa 2017, ang Samsung ay may ika-6 na pinakamataas na pandaigdigang halaga ng tatak.
Daing
Ang daing ay maaaring tumukoy sa:
Astyanax
Si Astyanax ay isang tauhan sa mitolohiyang Griyego. Siya ang anak na lalaki nina Hector ng Troya at Andromache. Napatay siya ni Neoptolemus sa wakas ng Digmaan sa Troya, upang hindi siya maging isang bagong hari ng Troya, o dahil sa paghihiganti.
Alamat ni Minggan
Ang kuwento
Si Mariang Sinukuan ay nakatira sa bundok ng Arayat na di kalayuan sa bayan ng Pantabangan.
Ang laging kapiling ni Maria sa kanyang pag-iisa ay ang mga hayop sa kagubatan. Mahilig din siyang umawit at magmasid-masid sa kapaligiran at haplusin ang mga bulaklak.
Upang subukin ang pag-ibig ni Minggan, nagpagawa ito ng isang palaisdaan upang sa gayon ay makapiling niya ang mga isda sa tubig.
Sasangayon lamang si Maria o tatanggapin ang pag-ibig ni Minggan kung matutupad niya ang kanilang kasunduan na tatapusin ni Minggan ang paggawa ng palaisdaan "Dam" bago tumilaok ang manok sa madaling araw.
Di nag-atubiling naghanda at nagsimula sa paggawa ang mangingibig. Kung kaya ginamit ang kanyang kariton at naghakot ng maraming malalaking bato upang itabon at sarahan ang daluyan ng Tubig.
Malapit nang matapos ang malaking sara, biglang sumaisip ni Maria na ang lahat ng nilikha ay dapat na malaya, hindi dapat lagyan ng hawla o ikadena. Masdakila sana ang pag-ibig ni Minggan kung ang "kalayaan" ay kanyang isinaalang-alang. Sa gayong pagkakataon, malayo pa man ang umaga, inutusan na ni Mariang Sinukuan ang kanyang manok na tumilaok upang maging isang hudyat ng hindi pagsang-ayon sa pag-ibig ni Minggan.
Inakala ni Minggan na umaga na. Kung kaya nabigo ang pag-ibig ni Minggan kay Mariang Sinukuan. Masakit man kay Minggan, tinanggap niya alang-alang sa dalisay na pag-ibig niya kay Mariang Sinukuan.
Kaugnayan sa Kasaysayan
Ano ang kaugnayan nito sa Pagkapapalubog ng dating Bayan ng Pantabangan?
Sa mundo natin ay maraming hiwaga, maniwala ka o hindi, maraming katanungan. Tulad ng mga tanong ng mga ninuno ng mga taga Pantabangan. "Apong, paano ninyong nasabing lulubog ang bayan ng Pantabangan, samantalang malayo tayo sa dagat?". Sagot ni Apong "Tandaan ninyo mga anak, balang araw magiging tubig ang inyong sinasaka at lilikas sa bundok ang Pantabangan.."
Sa panahong salat pa sa teknolohiya ang mga ninuno noon, ano ang naging batayan niya sa kanilang sinasabi?.
Marami sa atin na hindi batid na ang pasalinsalin na kuwento ay maaaring isang batayan ng pangyayari ngayon. Tulad ng Kuwentong Minggan at Mariang Sinukuan, ayaw man ni Maria na mangyaring masarhan ang daluyan ng tubig, kinakailangan, kinakailangang magsakripisyo ang bayan ng Pantabangan upang buhayin ang gitnang parte ng Luzon. Dakilang Pantabangan...
Kadalasan ding sinasabi ng mga matatanda dito na nagpapakita si Minggan na hatakhatak ang Kariton tuwing umaambon at nag-aagaw ang dilim at liwanag. Makikita rin ang mga higanteng yabag o bakas ng kanyang paa sa ibabaw ng malaking bato sa bandang Palayupay isang lugar sa Pantabangan.
Opiniyon at kuro-kuro
Bumalik si Minggan noong 1973 upang tapusin ang pangakong dambuhalang sara ng tubig na patunay at simbolo ng kaniyang dakilang pag-ibig kay Mariang Sinukuan.
Pangunahing kaaway
Ang isang pangunahing kaaway ay ang pangunahing kalaban ng isang tao o ng isang bagay. Sa larangan ng kathang-isip, isa itong tauhan na pinakamasamang kaaway ng bayani.
Planetesimal
Ang mga planetisimal ay mga bagay na maliliit at solido na iniisip na umiiral sa loob ng mga diskong protoplanetaryo na nasa paligid ng isang bata pa o nabubuo pa lamang na bituin. Ang mga planetesimal ay nalilikha kapag ang mga partikulo ng alikabok ay nagbubungguan. Ang salitang planetesimal ay nagmula sa diwang pangmatematika na inpinitesimal at literal na may kahulugang isang talagang napakaliit na piraso ng isang planeta.
Nero
Si Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus (Disyembre 15, 37 – Hunyo 9, 68) na ipinanganak bilang Lucius Domitius Ahenobarbus ay kilala rin sa pangalan na Nero Claudius Caesar Germanicu, o sa maigsi niyang pangalang Neron (ne-RON) ay ang ika-lima at huling Emperador Romano ng Dinastiyang Hulio-Claudian. Si Neron ay inampon ng kanyang tiyuhing si Claudius na maging tagapagmana ng trono. Siya'y umupo sa trono noong Oktubre 13, 54 AD pagkamatay ni Claudius.
Si Neron ay namuno mula 54 hanggang 68. Ang kanyang pamumuno ay kinabibilangan ng kanyang pagwawagi sa digmaan, pakikipagkasundo sa Imperyong Parthian, pagsupil sa pag-aaklas ng Britanya at mabuting pakikitungong diplomatiko sa Gresya. Noong 68, si Neron ay napilitang magtago dahil sa pag-aaklas militar. Dahil sa siya'y nahaharap sa hatol na kamatayan, si Neron ay nagpakamatay sa tulong ng kanyang iskriba na si Epaphroditos.
Talambuhay
Si Nero ay ipinanganak na Lucius Domitius Ahenobarbus noong Disyembre 15, AD 37, sa Antium, malapit sa Roma. Siya ang nag-iisang anak na lalaki ni Gnaeus Domitius Ahenobarbus at Agrippina na kapatid ni Emperador Caligula.
Ang ama ni Nero ay apo ni Gnaeus Domitius Ahenobarbus at Aemilia Lepida sa pamamagitan ng kanilang anak na si Lucius Domitius Ahenobarbus. Si Gnaeus ay apo ni Mark Antony at Octavia Minor sa pamamagitan ng kanilang anak na babae na si Antonia Major. Sa pamamagitan ni Octavia, siya ang pamangkin sa tuhod ni Caesar Augustus. Ang ama ni Nero ay isang praetor at kabilang sa mga kawani ni Caligula. Ang ama ni Nero ayon sa mananalaysay na si Suetenius ay isang mamamatay tao at manloloko na hinatulan ni emperador Tiberio ng paghihimagsik, pangangalunya at pakikipagtalik sa kamag-anak(incest). Siya ay nakaligtas sa mga paratang na ito nang si Emperador Tiberio ay mamatay. Si Gnaeus ay namatay sa sakit na edema(o dropsy) noong 39 nang si Ner ay tatlong taong gulang.
Ang ina ni Nero ay si Agrippina ang Nakababata, na apo sa tuhod nina Caesar Augustus at ang kanyang asawang si Scribonia sa pamamagitan ng kanilang anak na si Julia ang Nakatatanda at kanyang asawang si Marcus Vipsanius Agrippa. Ang ama ni Agrippina na si Germanicus, ay apo ng asawa ni Augustus na si Livia, sa isang panig at nina Mark Antony at Octavia sa kabilang panig. Ang ina ni Germanicus na si Antonia Minor ay anak na babae nina Octavia Minor at Mark Antony. Si Octavia ay ikalawang nakatatandang kapatid ni Augustus. Si Germanicus ay isa ring ampong anak ni Tiberio. Ang ilang sa mga mananalaysay ang nagsasabi na pinatay ni Agrippina ang kanyang ikatlong asawa na si emperador Claudius.
Ang pagakyat sa Kapangyarihan
Hindi inaasahan na si Lucius ay magiging isang emperador. Ang kanyang tiyuhin sa ina na si Caligula ay nagsimulang mamuno sa edad na dalawampu't apat. Siya'y walang tagapagmana sa trono. Ang kanyang asawa na si Caesonia at ang kanilang anak na babae na si Julia Drusilla ay pinatay noong 41. Ang mga pangyayaring ito ang naging dahilan kung bakit si Claudius na tiyuhin ni Caligula ang naging emperador.
Si Claudius ay nag-asawa ng dalawang beses bago pakasalan si Messalina. Sa kanyang mga naunang asawa ay nagkaroon siya ng tatlong anak kabilang ang isang anak na lalake na namatay noong bata pa lamang. Mayroon siyang dalawang anak kay Messalina na si Claudia Octavia (ipinanganak noong 40) at Britannicus (ipinanganak noong 41). Si Messalina ay ipinapatay ni Claudius noong 48. Noong 49, si Claudius ay nagpakasal sa kanyang ika-apat na asawa na si Agrippina. Para matulungan sa politika ay opisyal na inampon ni Claudius si Lucius noong 50 at pinangalanang Nero Claudius Caesar Drusus Si Neron ay mas matanda sa kanyang kinakapatid na si Britannicus, at naging tagapagmana ng trono.
Si Nero ay nahirang na proconsul noong 51 sa edad na labingapat. Noong 53, kanyang pinakasalan ang kanyang kinakapatid na si Claudia Octavia.
Maagang pamumuno
Ang karamihan ng alam tungkol sa buhay ni Nero ay mula sa mga historyan na sina Tacitus, Suetonio, at Cassius Dio.
Ayon sa kanila, ang mga proyektong konstruksiyon ni Nero ay sobrang maluho at ang karamihan ng mga paggastos dito ay nag-iwan sa Italya na lubusang naubusan ng mga ambag ng salapi at ang mga probinsiya ng Imperyong Romano ay bumagsak. Ayon sa mga modernong historyan, ang parahong ito ay puno ng mga deplasyon at ang paggastos ni Nero sa mga konstruksiyon ito ay mula sa mga mamayan at mga tulong na para pahupain ang mga problema sa ekonomiya ng imperyo.
Si Nero ay naging emperador ng Imperyong Romano noong 54 CE sa edad na diyesisais(16). Siya ang pinakabatang emperador na naupo sa trono hanggang sa pamumuno ni Elagabalus, who became emperor sa edad na katorse(14) noong 218 CE. Bilang Paraon ng Ehipto, kinuha ni Nero ang titularyong makaharing Autokrator Neron Heqaheqau Meryasetptah Tjemaahuikhasut Wernakhtubaqet Heqaheqau Setepennenu Merur ('Emperador Nero, Pinuno ng mga pinuno, pinili ni Ptah, minamahal ni Isis, isang matibay na tao na nagpabagsak sa mga lupain ng dayuhan, nagwagi para sa Ehipto, pinuno ng mga pinuno at pinili ni Nun na nagmamahal sa kanya').
Ang kanyang gurong si Seneca ay naghanda ng unang talumpati ni Nero sa Senado ng imperyo. Sa kanyang talumpati, kanyang sinabi na "inalis niya ang mga sakit ng nakaraang rehime. Ayon kay H.H. Scullard, pinangako ni Nero na susundan niya ang modelong [ni Augusto Cesar sa kanyang prinsipado upang wakasan ang lahat ng mga sikretong paglilitis intra cubiculum upang tapusin ang korupsiyon sa mga paborito ng hukuman at mga malalayang tao at sa itaas ng lahat ay irespeto ang mga pribilehiyo ng Senado at mga indibidwal na senador." Ang kanyang pagrespeto sa autonomiya ng Senado ay nagtangi sa kanya sa pamumuno ni Claudio at Caligula at malawakang tinanggap ng Senado. Nerón y Séneca-Barrón.png, work by Spanish sculptor Eduardo Barrón]]
Ayon din kay Scullard,, ang ina ni Nero na si Agrippina ay nagnais na mamuno sa pamamagitan ng kanyang anak. Pinatay ni Agrippina ang kanyang mga katunggali sa politika na sina Domitia Lepida ang Nakababata na tiyahin na tinirhan ni Nero sa pagkakatapon ni Agrippina, Marcus Junius Silanus na apo sa tuhod ni Augusto at Narcissus. Ang isa sa pinakamaagang mga baryang nilimbag ni Nero sa kanyang pamumuno ay nagpapakita kay Agrippina sa kabilang obverso na karaniwan ay nakalaan para sa larawan ng emperador. Pinayagan din ng Senado si Agrippina na magkaroon ng dalawang mga lictor sa kanyang pagharap sa publiko na isang parangal na sa kustombreng Romano ay ibinibigay lamang sa mga mahistrado at Marcus Antonius Pallas sa posisyong bilang tagapagingat sa kabang yaman ng imperyo. Ayon kay Shotter, Ang nakita nina Seneca at Burrus na hindi mapanganib kay Nero na kanyang mga pagpupursiging pangkultura at pakikipagrelasyon sa isang babaeng aliping si Claudia Acte ay mga senyas nang kanyang pagnanais na makalaya sa impluwensiya nang kanyang ina. Si Britannicus ay nilason pagkatapos na nagbanta si Agrippina na pumanig kay Britannicus. Pinatapon ni Nero si Agrippina sa palasyo nang makipagrelasyon ito sa asawa ni Nero na si Octavia.  Dahil sa pagtutol ng ina ni Nero na si Agrippina sa pagpapakasal nito kay Poppaea Sabina, pinatay ni Nero ang kanyang ina. Ang ilang mga modernong historyan ay nagmungkahing pinatay ni Nero ang kanyang ina dahil sa pagbabalak nito na palitan si Nero ni Gaius Rubellius Plautus (ikalawang pinsan ni Nero sa ina) o Britannicus na anak na biyolohikal ni Claudio.
Noong 62 CE, namatay ang tagapayo ni Nero na si Burrus. Sa parehong taon, tumawag si Nero para sa unang paglilitis ng pagtataksil (maiestas trial) laban kay Antistius Sosianus. Pinapatay rin niya ang kanyang mga katunggali na sina Cornelius Sulla at Rubellius Plautus.Ayon kay Jürgen Malitz, ito ang punto ng pagbabago sa kanyang pakikitungo sa Senado ng Imperyo dahil naniwala si Nero na ang pagsuporta rito ay hindi kapaki-pakinabang.Pagkatapos mamatay ni Burrus, hinirang ni Nero ang mga Prepektong Praetorianong sina Faenius Rufus at Ofonius Tigellinus at dahil dito, si Seneca ay napilitang magretiro. Ayon kay Tacitus, diniborsiyo ni Nero si Octavia dahil sa pagiging baog nito at ipinatapon ito. Pagkatapos ng pagpoprotesta ng mga mamamayan kay Nero dahil sa pangyayaring ito, inakusahan ni Nero si Octavia ng pakikiapid kay Anicetus at pinpatay ni Nero si Octavi.
Noong 64 CE, sa panahon ng Saturnalia, pinakasalan ni Nero si Pythagoras na isang pinalayang lalake.
Malaking pagkasunog ng Roma
Ang Malaking pagkasunog ng Roma ay nagsimula noong gabi nang 18 hanggang 19 Hulyo 64 sa mga libis ng Bundok Aventino kung saan matatanaw ang Circus Maximus o sa panlabas na kahoy ng mismong Circus. Inilarawn nina Tacitus, Cassius Dio, at mga modernong arkeologo ang pagkawasak ng mga mansiyon, mga pampublikong gusali at mga templo ng mga bundok Aventino, Palatino at Caelian. Ang sunog ay tumagal ng pitong araw at humupa ngunit muling nagsimula at tumagal pa ng tatlong araw. Winasak nito ang tatlo sa labingapat ng mga distrito ng Roma at malabis na sumira sa pito pang distrit.
Ang ilang mga Romano ay naniniwalang ito ay isang aksidente, ang iba ay naniniwalang arson na ginawa sa ngalan ni Nero. Ang mga salaysay nina Pliny ang Nakatatanda, Suetonio at Cassius Dio ay nagmumungkahi ng ilang mga posibleng dahil ng pagsunog ni Nero kabilang ang kanyang paglikha ng isang mukhang tunay sa buhay na tabing sa isang pagtatanghal sa teatro tungkol sa nasusunog na lungsod ng Troya. Sinulat ni Suetonio na si Nero mismo ang nagsimula ng sunog upang linisin ang lungsod sa kanyang pinaplanong malapalasyong tahanang Domus Aurea. Ito ay kinabibilangan ng isang artipisyal na mga tanawin at isang malaking 30 metrong rebulto ng kanyang sarili na Colossus ni Nero na ilalagay kung saan itinayo ang Colosseum. Ayon kina Suetonio at Cassius Dio, si Nero ay umaawit ng "Iliupersis" sa damit pang-entablado habang nasusunog ang lungsod ng Roma.
Naniwala naman si Tacitus na walang sala si Nero sa pagsunog ng Roma nang malaman niyang si Nero ay nasa Antium nang magsimula ang sunog at bumalik sa Roma upang magsimula ng pagtatangkang tulong para sa pagtanggal ng mga katawang nasunog at mga giba na ginamitan niya gamit ang kanyang salap. Pagkatapos ng sunog, binuksan ni Nero ang mga palasyo upang maging tahanan ng mga nawalan ng tirahan at nagbigay ng mga suplay ng pagkain upang hindi magutom ang mga nakaligtas. Ayon kay Tacitus, upang matanggal ang pagsusupetsa ng mga mamamayan na siya ang mismong nagsimula ng apoy, sinisi ni Nero ang mga Kristiyano sa pagsisimula ng sunog. Sa kanyang salaysay, maraming mga Kristiyano ay tinugis at ipinatapon ng buhay upang lapain ng mga mababangis na hayop, ipinako sa krus at pinasunog ng buhay. Ayon kay Tacitus, ang parusang ito ay hindi dahil sa paniniwala ni Nero na ito ay naaayon sa hustisya kundi sa sariling kasiyahan ni Nero para sa kalupitan.
Pagkatapos ng sunog, nagpatayo si Nero ng isang bagong kompleksong palasyong tinawag na Domus Aurea sa mga lugar na nalinis ng sunog. Ang gastos sa muling pagtatayo ng Roma ay napakalaki na nangailangan ng pondo na hindi maibibigay ng kabang yaman ng imperyo. Upang mapondohan ito, pinataas ni Nero ang pagbubuwis sa mga mamamayan. Sa partikular, ang mabibigay na mga buwis ay pinataw sa mga probinsiya ng imperyo. Upang makamit ang bahagi ng mga paggastos, pinabagsak ni Nero ang salaping Romano na nagpataas ng implasyon sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng Imperyong Romano.
Kalaunang buhay
Noong 65CE, sinimulan ni Gaius Calpurnius Piso isang estadista ang isang sabwatan laban kay Nero sa tulong nina Subrius Flavus at Sulpicius Asper na isang tribune at centurion ng bantay na Praetorian. Ayon kay Tacitus, maraming mga nakipagsabwatan ay nagnanais na iligtas ang imperyo mula kay Nero at ibalik ang Republikang Romano. Nalaman ng malayang taong si Milichus ang sabwatan sa kalihim ni Nero na si Epaphroditus. Dahil dito, nabigo ang sabwatan at ang mga kasapi nito ay pinapatay ni Nero kabilang ang manunulang si Lucan. Ang nakaraang tagapayo ni Nero na si Seneca ang Nakababata ay inakusahan ni Natalis ngunit tumanggi si Seneca at sa kabila nito ay inutusan na sapilitang magpakamatay dahil sa nawalan na siya ng pabor kay Nero.
Sinasabing sinipa ni Nero si Poppaea hanggang sa mamatay ito noong 65 CE bago pa nito isilang ang kanilang ikalawang anak. Ang ilang historyan, ay naniniwalang si Poppaea ay maaaring namatay nang makunan o manganak. Labis na nagluksa si Nero at binigyan si Poppaea ng isang magarbong burol ng estado, pinarangalan bilang isang diyos at pinangakuan ng isang templo para sa kanyang kulto. Ang katawan nito ay hindi sinunog gaya ng kaugalian ngunit inembalsamo sa kustombre ng mga Ehipsiyo at nilibing. it is not known where.
Noong 67 CE, pinakasalan ni Nero ang isang batang lalakeng si Sporus na sinasabing kamukha ni Poppaea. Pinakapon ni Nero ang bata at ginawa itong parang isang babae at pinakasalan sa isang dote at belong pangkasal.
Pag-aalsa ni Vindex at Galba at kamatayan ni Nero
Sa Labanan ng Vesontio noong Mayo 68 CE, madaling natalo ng mga pwersa ni Verginius ang pwersa ni Vindex at dahil dito ay nagpatiwakal ito. Gayunpaman, pagkatapos matalo si Vindex, ang mga lehiyon ni Verginius ay nagtangkang iproklama ang kanilang komandante bilang emperador ng imperyo. Tumanggi si Verginius ngunit ang mga walang kasiyahan ng mga lehiyon ng Germania at at patuloy na pagsalungat ni Galba sa Hispania ay hindi naging maganda para kay Verginius.
Bagaman napanatili ni Nero ang ilang kontrol ng situasyon, ang suporta kay Galba ay lumaki sa kabila ng opisyal na pagdedekla sa kanyang kalaban ng publiko. Inabandona rin ng prepekto ng Bantay na Praetorian na si Gaius Nymphidius Sabinus ang kanyang katapatan kay Nero at sumuporta kay Galba.
Dahil dito, nilisan ni Nero ang Roma na may intensiyong pumunta sa porto ng Ostia at mula dito ay sumakay tungo sa mga tapat pa ring probinsiya sa silangan. Ayon kay Suetonio, inabandona na ni Nero ang ideyang ito nang ang ilang mga opiser ng hukbo ay hayagang tumanggi sa pagusnod sa kanyang mga utos na sumagot gamit ang linya mula sa Aeneid ni Virgil. "Nakakakot bang mamatay?". Pagkatapos ay naisip ni Nero na tumakas sa Imperyong Parthia sa Silangan, magmakaawa kay Galba o umapela sa mga mamamayan at humingi ng kapatawaran para sa kanyang mga kasalanan.
Bumalik si Nero sa Roma at nanatili sa palasyo nang kagabihan. Pagkatapos matulog, nagising siya sa hating gabi at nalamang lumisan na ang bantay ng palasyo. Nagpadala siya ng mga mensahe sa kanyang mga kaibigan sa mga kamara ng palasyo upang pumunta sa kanya ngunit walang sumagot. Sa pagpunta sa kamara, nalaman niyang inabandona na siyang lahat at tinawag ang isang gladiator o sinumang mahusay sa espada upang patayin siya ngunit walang lumabas. Siya ay umiyak at sinabing "Wala na ba akong kaibigan o kaaway?" at lumabas na tila ay tatalon na sa Ilog Tiber. Sa pagbabalik niya, naghanap na siya ng lugar upang magtago ang tipunin ang kanyang sarili. Isang malayang lalake ng imperyo si Phaon ay nag-alok ng kanyang villa  na matatagpuan nang 4 mi sa labas ng lungsod. Sa paglalakbay nang nakabalatkayo, si Nero at ang apat na matapat na malayang lalake na sina Epaphroditus, Phaon, Neophytus, at Sporus ay nakarating sa villa kung saan inutos ni Nero na humukay sila ng libingan para sa kanya. Sa panahong ito, nalaman ni Nero na dineklara na ng Senado ng imperyo na isa siyang kaaway ng estado. Hindi ni Nero ang kanyang sarili upang puwersahang magpatiwakal nang paurong sulong at nagsabing Qualis artifex pereo ("Anong alagad ng sining ang mamatay sa akin"). Nagsumamo si Nero sa isa sa kanyang kasama na magsilbing halimbawa sa pamamagitan ng pagpapatiwakal muna. Sa huli, ang tunog ng papalapit na mga mangangabayo ay nagtulak kay Nero na harapin ang kanyang wakas at sapilitang inutusan ang kanyang sekretaryong si Epaphroditus na patayin siya. Siya ay namatay noong 9 Hunyo 68 CE na anibersaryo ng kamatayan ng kanyang unang asawang babaeng si Claudia Octavia. Si Nero ay nilibing sa isang Mausoleo ng Domitii Ahenobarbi sa ngayong  Villa Borghese (Bundo Pincian) ng Roma.
Pagkatapos ng kamatayan ni Nero
Pagkatapos mamatay ni Nero noong 68 CE, may malawakang paniniwala sa mga probinsiya sa Silangan na si Nero ay hindi talaga namatay at tumakas sa kalaban ng Roma na Imperyong Parthian sa Ilog Eufrates at muling magbabalik upang wasakin ang Roma. Ang paniniwalang ito ay nakilala sa kasaysayan bilang Nero Redivivus. Ito ay tumagal hanggang sa kamatayan ni Domiciano noong 96 CE. Ang tatlong impostor ay lumitaw na nagpakilalang si Nero, ang una ay umaawit at tumutugtog ng cithara at lyra katulad ni Nero na lumitaw noong panahon ni emperador Vitelio. Hindikkayat ng impostor na kilalanin siya bilang si Nero ngunit nabihag at pinaslang. Isa pang impostor ang lumitaw sa panahon ni emperador Tito sa Asia Menor at gaya ng una ay tumutugtog rin ng lyra at kamukha ni Nero ngunit ito ay pinaslang. Ang ikatlong impostor ay lumitaw noong panahon ni emperador Domiciano na sinuportahan ng Imperyong Parthian na may pag-aatubiling isuko siya at ang bagay ay halos humantong sa isang digmaan. .
Sa mga pamayanang Kristyano noong unang siglo CE, ito ay nag-ebolb sa paniniwalang si Nero ang Antikristo na gagamitin ng diyos upang parusahan ang Imperyong Romano sa pagwasak nito sa Hersualem noong 70 CE at sa huli ay wawasakn naman ni Hesus. Ito ay matatagpuan sa Mga orakulong sibilino, Pag-akyat ni Isaias, Testamento ni Hezekias at maging sa Aklat ng Pahayag.
Papa Pío II
Si Papa Pío II na ipinanganak na Enea Silvio Bartolomeo Piccolomini (Latin Aeneas Silvius Bartholomeus; 18 Oktubre 1405 – 14 Agosto 1464) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 19 Agosto 1458 hanggang sa kanyang kamatayan noong 1464. Si Pío II ay ipinanganak sa Corsignanon sa teritoryong Siena ng isang maharlika ngunit nabulok na pamilya. Ang kanyang pinakamahaba at tumagal na akda ang kuwento ng kanyang buhay na Commentaries na tanging autobiograpiya na kailanman isinulat ng isang naghaharing Papa. Siya ay kilala rin para sa kanyang mga kasulatang erotiko bago maging Papa,
Plesiosaurus
Ang Plesiosaurus (Griyego: πλησιος / plesios, na malapit sa + σαυρος / sauros, butiki) ay isang genus ng patay, malaking pandagat sauropterygian reptile na nanirahan sa panahon ng unang bahagi ng Jurassic Period, at kilala sa halos kumpleto na mga kalansay mula sa Lias ng England. Kahit na ang mga hayop na ito ay kilala na wala na, bawat taon ay may isang mataas na bilang ng mga hindi nakumpirma modernong-araw na mga sightings iniulat ng (mga) nilalang na madalas na inilarawan upang maging katulad ng plesiosaur, tulad ng Halimaw ng Loch Ness. Ito ay maliwanag sa pamamagitan ng maliit na ulo nito, mahaba at payat na leeg, malawak na katawan na tulad ng pagong, maikling buntot, at dalawang pares ng mga malalaking, matagal na paddles. Pinahahalagahan nito ang pangalan nito sa order Plesiosauria, kung saan ito ay isang maagang, ngunit medyo tipikal na miyembro. Ito ay naglalaman lamang ng isang sarihay, Plesiosaurus dolichodeirus. P. brachypterygius, P. guilielmiiperatoris, at P. tournemirensis ay itinalaga sa bagong genera, Hydrorion, Seeleyosaurus at Occitanosaurus.
Jinky Anderson
Si Jinky Cubillan-Anderson o mas kilala bilang si Madam Kilay ay isang YouTuber celebrity sensation na intinanghal sa Eat Bulaga!, kasama niya rito sina Wally Bayola, Jose Manalo, Paolo Ballesteros at si Maine Mendoza, ang kanyang nobyo na si "Michael", tubong taga Florida, Estados Unidos.
Papa Sixto IV
Si Papa Sixto IV (21 Hulyo 1414 – 12 Agosto 1484) na ipinanganak na Francesco della Rovere ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 1471 hanggang 1484. Ang kanyang mga nagawa bilang papa ay kinabibilangan ng pagtatatag ng Kapilyang Sistina at pangkat ng mga magsisining na kanyang pinagsama sama na nagpakilala ng maagang Renasimiyento sa Roma sa unang obra maestra ng bagong panahong artistiko ng siyudad, ang mga arkibo ng Vatikano. Isinulong ni Sixto ang pakay ng Inkisisyong Espanyol at pinawalang bisa ang mga kautusan ng Konseho ng Constancia. Siya ay sikat dahil sa kanyang nepotismo at personal na nasangkot sa may masamang katangyagan sa Konspirasiyang Pazzi.
Banal na Bata ng Cebu
Ang Banal na Bata ng Cebu o Santo Niño de Cebú ay isang Katolikong Romanong titulo ng Batang Hesus na nauugnay sa isang banal na imahen ng Batang Kristo na malawak na pinipitagan bilang mapaghimala para sa mga Katolikong Pilipino. Ito ay pinakamatandang artipakto sa Pilipinas, na ito ay isang handog mula sa manggagalugad na si Ferdinand Magellan kay Rajah Humabon at kanyang punong asawa bilang kabuluhan ng kanilang pagbibinyag noong 1521.
Ang madilim na rebultong kahoy ay may sukat na humigit-kumulang na labindalawang pulgadang taas, at nakaukit sa istilong Plamengko. Ito ay naglalarawan ng Batang Hesus, sa matahimik na mukha, at nakadamit na monarkong Kastila. Ang imahen ay nakaregalyang imperyal, kabilang ang ginintuang korona, orbe, at mga iba-ibang setro, nagsusuot ng mga magagandang damit, at nagtataglay ng mga alahas na karamiha'y hinandugan ng mga deboto sa loob ng maraming dantaon.
Iginawad ni Papa Pablo VI ang imahen ng Koronasyong Kanonika noong Ika-28 ng Abril, 1965 at kinabukasan itinaas ang dambanang ito sa katayuan ng Basilikang Minor noong Ika-2 ng Mayo, 1965 sa pamamagitan ng kanyang Bulang pampapang Cubanula Religionis bilang palatandaan ng ikaapat na sentenaryo ng Kristiyanismo sa Kapuluang Pilipinas.
Ang imahen ay kinokopya sa mga iba't ibang bahagi ng bansa na may iba-ibang titulo at isa sa mga pinakamamahal at lubos na kinikilalang imaheng pangkulturang Pilipino. Ang taunang kapistahang pagsasayaw ng Sinulog ay idinadaos tuwing Enero sa ikatlong Linggo sa karangalan nito. Sa kasalukuyan, ang tunay na imahen ay permanenteng nakapaloob sa salaming di-matamaan ng bala sa loob ng kapilyang ito sa loob ng Basilikang Minor ng Santo Niño.
Kasaysayan
Ang imahen ng Santo Niño de Cebú ay tubong ginawa ng mga artesanong Plamengko, ayon sa hagyograpiya, batay sa isang pangitain ni Santa Teresa ng Avila, isang mistiko ng ika-16 na dantaon.
Noong unang bahagi ng 1521, Si Ferdinand Magellan, ang Portuges na manggagalugad na naglilingkod para kay Carlos V ng Espanya, ay nasa kanyang paglalayag upang hanapin ang rutang pakanluran patungong Kapuluang Palabukan (Spice Islands). Noong Abril 7, 1521, siya ay nakalapag sa Limasawa, Katimugang Leyte, at nakilala ng isang lokal na pinuno na nagngangalang Raha Kulambu, na ipinakilala sa kanya kay Raha Humabon, pinuno ng Pulong Cebu, at ang kanyang punong asawa, Hara Humamay. Noong Abril 14, 1521, naghandog si Magellan sa kanila ng tatlong handog: isang Ecce Homo (Bustong Garing ni Hesus), isang imahen ng Birheng Maria at ang Santo Niño bilang bahagi ng kanilang binyag, at isang madiskarteng alyansa para sa pananakop ng teritoryo. Bilang pinunong punong-abala na pinagtibay ang pananampalatayang Katoliko, tinanggap niya ang pangalang Kristiyano ng Carlos (hango kay Haring Carlos V), habang si Humanay ay nabinyagang Juana (hango kay Juana I ng Castilla, ina ni Carlos V). Ayon kay Antonio Pigafetta – kasamahan ni Magellan at manunulat ng talambuhay, kasabay sa pinuno, halos limandaang lalaki, kasabay sa Reyna at apatnapung babae ay ginawang Kristiyano ni Padre Valderrama. Sa seremonya, halimbawa, si Raha Kulambu ng Limasawa ay naging Kristiyano at muling pinangalang Don Juan, habang ang kanyang kapitang Muslim ay nanging Don Cristobal.