cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicosia
Pinakatimog-silangan ang Nicosia sa lahat ng kapital na kasapi ng estado ng Unyong Europeo. Tuloy-tuloy itong pinaninirahan sa loob ng 4,500 taon at naging kabisera ng Tsipre noong pang ika-10 dantaon. Humiwalay ang mga pamayanang Nicosia na Griyegong Tsipriyota at Turkong Tsipriyota sa timog at hilaga ayon sa pagkakabanggit noong unang bahagi ng 1964, kasunod ng awayan noong krisis sa Tsipre ng 1963–64 na sumiklab sa lungsod. Naging militarisadong hangganan ang paghihiwalay na ito sa pagitan ng Republika ng Tsipre at Hilagang Tsipre pagkatpos sakupin ng Turkiya ang pulo ng Tsipre noong 1974, na sinasakop ang hilaga ng pulo, kabilang ang hilagang Nicosia. Ngayon, kabisera ang Hilagang Nicosia ng Hilagang Tsipre, isang estado na kinikilala ng Turkiya lamang, na tinuturing na sinakop na teritoryong Tsipriyota ng internasyunal na pamayanan.
Maliban sa lehislatibo at administratibong tungkulin nito, naitatag ng Nicosia ang sarili bilang ang kabiserang pananalapi ng pulo at ang pangunahing internasyunal na sentro ng negosyo. Noong 2018, ang Nicosia ay ang ika-32 pinakamayamang lungsod sa mundo na may kaukulang kapangyarihan sa pagbili.
Pikolo
thumb|Ang halimbawa ng mga Phosporus na Piccolo. Ang pikolo o piccolo ay isang uri ng paputok na nasa anyo ng isang manipis na maliit na silindrikong patpat na pinunan ng pulbura at sinisindihan tulad ng pagsindi ng posporo.
Legalidad
Sa Pilipinas, sanhi ito ng mga pinsala lalo na sa mga bata dahil sa maagang pagksiklab o aksidenteng pagkalunon. Ang Kagawaran ng Kalusugan kasama ang Kawanihan ng Pamatay-Sunog at mga lokal na ahensiya ng pamahalaan ay naglunsad ng mga hakbang para gawing ilegal ang pagbenta at pag-angkat ng mga piccolo. May mga huwad at pinalitan ng tatak ang mga binebentang piccolo sa mga tindahan at sa mga pamilihan tulad ng sa Divisoria. Karamihan sa mga nasabing binebenta ay may tatak na "Made in Bulacan" (Gawa sa Bulacan) at may mga tagubilin sa Tagalog para hindi pagkamalang inangkat at subukang maiwasan ang pagkahuli ng mga awtoridad.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga paputok
Bodybuilding.com
Ang Bodybuilding.com ay isang Amerikanong kumpanyang nagtitingi sa internet ng mga pampalakasang produktong suplemento at pangnutrisyon na nakabase sa Meridian, Idaho, United States. Mayroong itong 650 mga tauhan na nasa punong-tanggapan sa Boise at apat na mga bodega sa Idaho, Florida, Nevada, at Pennsylvania. Noong 2005, ang Bodybuilding.com ay naranggo sa bilang na pang-230 sa Inc.'s 500, na isang listahan ng mabilis na lumalaking mga kumpanyang pribado sa bansang Amerika. Ang Bodybuilding.com ay nagkaroon ng mahigit sa 100,000 arawan at 3,100,000 buwanang mga bisita noong Nobyembre 2007.
Bilang karagdagan sa website nitong gayon din ang pangalan, na isang pang-online na tindahan na mayroong nilalamang pinamamatnugutan at mga porong may kaugnayan sa industriya ng paghuhubog ng katawan at angkop na pangangatawan, pinatatakbo rin ng Bodybuilding.com ang Athletes.com at nagtitinda ng sarili nitong linya ng mga pang-isports na produktong pangnutrisyon sa ilalim ng tatak na Bodybuilding.com Platinum Series.
Kasaysayan
Ang Bodybuilding.com ay itinatag noong 1999 sa Boise, Idaho ng noon ay may 21 taong gulang na CEO na si Ryan R. DeLuca Noong Hulyo 2006, nakakuha ang Milestone Partners ng malaking antas ng interes sa Bodybuilding.com, isang halagang hindi pa naibubunyag. Noong Enero 2008, nakabili ang Liberty Media Corporation ng malaking bahagi ng Bodybuilding.com upang maging tagakontrol ng kumpanya. Iniulat ng Wall Street Journal na ang halaga ng pagkakabili ay nasa mahigit sa US$100 milyon. Ang Bodybuilding.com ay bahagi ng Liberty Interactive unit.
Aklatan
thumb|Aklatan Ang aklatan ay isang silid o gusaling may koleksiyon ng mga aklat. Madalas itong puntahan ng mga taong ninanais na huwag bumili o di kaya ay walang pambili ng aklat. Karaniwan ay may mga koleksiyon din ng pahayagan at mga magazine sa mga aklatan.
Ang koleksiyon ng aklatan ay maaari rin namang kapalooban ng mga produkto ng makabagong teknolohiya gaya ng mga CD, DVD, audio tapes, video tapes at iba pang multimedia. Sa makabagong panahon, ang mga modernong mga aklatan ay nakapaghahandog narin ng serbisyo ng internet sa kanilang mga kliyente.
Kasaysayan ng aklatan
Ayon sa mga arkeologo, ang mga sinaunang sibilisasyon na nagkaroon ng sistema sa pagaayos at paghahawi-hawi ng mga impormasyon ay ang mga Assyrian. Sinasabi na noong ika 3000 taon BC, pinasinayaan ng mga Sumeryan ang pag kaklasipika ng kanilang mga sulating ginagamitan ng cuneiform na nakalimbag sa mga biga ng mga luwad (clay tablets). Natuklasan naman ng mga arkeologo ang isang laksa ng mga papyrus scroll na halos nailimbag noon pang 1300-1200BC sa mga siyudad ng Armana at Thebes sa Ehipto.
Ang aklatan ng Alexandria sa Ehipto ang sinasabing pinakatanyag at pinakapabolosong aklatan sa lahat ng panahon. Ito ay isang pampublikong aklatan na ang pinapahintulutang makapunta ay mga edukado at mataas ang antas sa kanilang lipunan. Linayon ng mga bumubuo sa aklatan na mapasakanila ang lahat ng uri ng aklat na nakalimbag sa buong mundo kung kaya't may mga palagay na ang lahat ng uri ng aklat na makita sa mga mamamayan ay kinukumpiska at inilalatag sa aklatan. Ang mga hari ng Ehipto sa mga panahong yaon ay kinabibilangan ng ilang henerasyon ng mga Ptolemy na ayon sa mga iskolar ay gumamit ng pandaraya upang makakuha ng mga orihinal na manuskripto nina Aeschylus, Sophocles and Euripides galing sa mga matataas na opisyal ng mga Athenian. Gumamit sila ng mga pilak upang pang deposito sa mga hiniram na mga manuskripto, subalit sa kanilang pagsauli, ang mga manuskripto ay kanila na lamang pinalitan ng mga kinopyang akda at kanilang inari ang mga orihinal na gawa. Sinasabing ang pabolosong aklatan ng Alexandria ay naglaman ng humigit kumulang 750,000 scrolls.
Caprino Bergamasco
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Caprino Bergamasco (Bergamasque: Cavrì) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Bergamo, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 40 km hilagang-silangan ng Milan at mga 15 km hilagang-kanluran ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 2,908 at may lawak na 8.6 km2.
Ang munisipalidad ng Caprino Bergamasco ay naglalaman ng mga frazione (mga pagkakahati, pangunahin na mga nayon at pamayanan) ng Sant'Antonio d'Adda, Celana, Opreno, Perlupario (casa di nico) Formorone, at Ombria.
Ang Caprino Bergamasco ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cisano Bergamasco, Palazzago, Pontida, Roncola, Torre de' Busi.
Kasaysayan
Ang bayan ay may napakasinaunang kasaysayan: noong panahon ng Romano ito ay isang kilalang sentro na, na matatagpuan sa isang mahalagang kalsada ng komunikasyon na nag-uugnay sa mga lungsod ng Bergamo at Como, ay itinuturing na kabesera ng lambak ng San Martino, isang teritoryo sa pagitan ng pulo ng Bergamo at ng lawa ng Lecco.
Busseto
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Busseto (Bussetano: Büsé; Parmigiano: Busèjj) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya na may populasyon na humigit-kumulang 7,100. Ang kasaysayan nito ay may napakasinaunang mga ugat na itinayo noong ika-10 siglo, at sa loob ng halos limang daang taon ito ang kabisera ng Stato Pallavicino, na kalaunan ay naging bahagi ng Dukado ng Parma.
Ang unang nakasulat na mga mapagkukunan na ang pangalang "Busseto" ay nasa anyo ng "Buxetum", na mula pa noong unang bahagi ng ikalabindalawang siglo. Ito ay pinaniniwalaan na ang pangalan ng bayan ay nagmula sa "buxus" (nangangahulugang boxwood) o, sa ibang anyo, bilang "busetum" (isang looban para sa mga baka).
Ang "Rocca", ang kuta, ay itinayo sa panahon ni Adalberto Pallavicini, tagapagtatag ng pamilya, noong ikalabing isang siglo. Sa unang kalahati ng ikalabintatlong siglo, ito ay ganap na itinayong muli at napapaligiran ng isang moat at isang drawbridge na nag-uugnay dito sa parisukat. Sa paglipas ng panahon, gayunpaman, ito ay nawasak at muling itinayo nang maraming beses at pagkatapos ay nawala ang drawbridge at bahagi ng mga pader. Noong 1857 ito ay muling itinayong halos ganap sa neo-Gotiko na estilo ng arkitektong si Pier Luigi Montecchini. Ang kasalukuyang Rocca ay napanatili ang orihinal na panatilihin at ang pangunahing tore. Ang La Rocca, kung saan matatagpuan ang Teatro Verdi, ito na ngayon ang Palasyong Munisipal, ang luklukan o munisipyo ng munisipalidad ng Busseto.
Kinakapatid na lungsod
Lungsod ng Pagkakaibigan: Sarasota, Florida, Estados Unidos
Mga sanggunian
Mga TalaMga pinagmumulan
Dili
Ang Dili ay ang kabisera ng bansang Silangang Timor.
Heneral (paglilinaw)
Ang heneral ay maaaring tumukoy sa:
Acate
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Acate (Sicilian: Acati o Vischiri) ay isang maliit na bayan at comune (komuna o munisipalidad), sa lalawigan ng Ragusa, sa timog ng Sicilia, katimugang Italya. Ito ay matatagpuan sa lambak ng Ilog Dirillo, 34 km mula sa Ragusa.
Kasaysayan
Ang kasaysayan ng Acate ay nag-ugat sa panahong prehistoriko. Ang mga paghuhukay sa Poggio Bidine, sa lugar ng Acatese, ay nagbigay-liwanag sa isang serye ng mga kubo at isang altar ng punerarya na itinayo noong Panahon ng Bronse.
Neryungri
Ang Neryungri (Нерюнгри; Нүөрүҥгүрү, Nüörüñgürü, ) ay ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa Republika ng Sakha, Rusya at ang sentrong pampangasiwaan ng Distrito ng Neryungrinsky. Ayon sa Senso 2010, ang populasyon nito ay 61,747.
Etimolohiya
Nagmumula ang pangalan ng lungsod sa salitang Evenk na nagngangahulugang "grayling" sa Ingles.
Kasaysayan
Itinatag ito sa kasagsagan ng pagpapaunlad ng kalapit na limasan ng batong karbón. Binigyan ito ng katayuang panlungsod noong 1975.
Ekonomiya
Sentro ang lungsod ng isang malaking minahan ng karbón na natuklasan noong mga 1970. Matatagpuan ito sa Pangunahing Linya ng Amur–Yakutsk at Lansangang Lena, 202 kilometro (126 milya) sa hilaga ng Tynda gamit ang riles. Ang kalapit na mga pook, lahat nasa limasan ng karbón, ay Berkakit, 10 kilometro (6.2 mily) sa timog; Serebryany Bor, 8 kilometro (5 milya) sa silangan kasama ang isang planta ng kuryenteng pinatatakbo ng mainit na uling; Chulman, 30 kilometro (19 milya) sa hilaga kasama ang Paliparan ng Chulman Airport; at ang isang malaking bukás na hukay na minahang karbón sa hilagang-kanluran sa kabilang banda ng Ilog Chulman.
Klima
May klimang subartiko ang Neryungri (Köppen climate classification Dfc) na may banayad na mga tag-init at matinding mga taglamig. Katamtaman ang pag-ulan ngunit mas-mabigat ito sa tag-init kaysa ibang mga bahagi ng taon.
Caravaggio, Lombardia
thumb|333x333px| Simbahan ng San Fermo e Rustico Ang Caravaggio ( Careàs) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Bergamo, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, 40 km silangan ng Milan.
Kasaysayan
Ang bayan ay tumanggap ng karangalan na titulo ng lungsod na may isang pampanguluhang atas noong 22 Disyembre 1954.
Heograpiya
Ang Caravaggio ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Bariano, Brignano Gera d'Adda, Calvenzano, Capralba (CR), Fornovo San Giovanni, Misano di Gera d'Adda, Morengo, Mozzanica, Sergnano (CR), at Treviglio. Ang mga frazione nito ay Masano at Vidalengo.
Mga panlabas na link
Media related to Caravaggio at Wikimedia Commons
Martin Carthy
Si Martin Carthy MBE (ipinanganak noong 21 Mayo 1941) ay isang Ingles na mang-aawit-pambayan at gitarista na nanatiling isa sa mga pinaka-maimpluwensiyang pigura sa tradisyonal na musika ng Britanya, nagbibigay-inspirasyon sa mga kontemporaneo tulad nina Bob Dylan at Paul Simon, at kalaunan ay mga artista tulad ni Richard Thompson, mula nang siya ay lumitaw bilang isang batang musikero sa mga unang araw ng muling pagbabangon ng tradisyon.
Karera sa musika
Siya ay sa kalakhan, isang solong tagapalabas ng mga tradisyonal na kanta sa isang natatanging estilo, sinasamahan ang kaniyang sarili sa kaniyang Martin 000-18 acoustic guitar; ang kanyang estilo ay minarkahan ng paggamit ng mga alternatibong tuning (kapansin-pansin ang CGCDGA), at isang malakas na pagperkusyon na estilo ng pagpili na nagbibigay-diin sa melodya.
Noong 1964, sumali si Carthy kay Marian Mackenzie, Ralph Trainer, at Leon Rosselson sa grupong The Three City Four. Ang grupo ay tumutok sa mga kontemporaneong kanta, kabilang ang ilan sa sariling Rosselson, at gumawa ng dalawang album – ang una para sa Decca at ang pangalawa, "Smoke and Dust (Where the Heart Should Have Been)", para sa CBS. Itinampok ng 1965 eponimong debut The Three City Four ang mga panginahing bokal sa pagkanta ni Carthy sa dalawang track – ang "Telephone Song" ni Sydney Carter at ang sariling "History Lesson" ni Rosselson. Papalitan ni Roy Bailey si Carthy nang umalis siya sa grupo.
Ang debut solo album ni Carthy, ang Martin Carthy, ay inilabas noong 1965, at itinampok din si Dave Swarbrick na naglalaro ng fiddle sa ilang mga track, bagaman hindi siya nabanggit sa mga tala ng manggas ng album. Ang pagkakaayos ni Carthy ng tradisyonal na balad na "Scarborough Fair" ay inangkop, nang walang pagkilala, ni Paul Simon sa Simon and Garfunkel album na nagre-record ng Parsley, Sage, Rosemary at Thyme noong 1966. Nagdulot ito ng lamat sa pagitan ng mag-asawa na hindi nalutas hanggang sa inanyayahan ni Simon si Carthy na kantahin ang kanta kasama niya sa entablado sa Hammersmith Apollo noong 2000.
Maliit at malaking titik
Malaking titik
Ginagamit ang malaking titik sa unang letra ng pangungusap upang: '' Maraming dahilan ang pagkakaroon ng malaking titik sa unahan ng pangungusap, o sa gitna;huli. Maaaring ito'y naipasa na sa literatura o nakasanayan lamang.
Kaurian:Ortograpiya
Murilo Benício
thumb|Murilo Benício Si Murilo Benício Ribeiro (Ipinanganak Hulyo 13, 1972 sa Niterói) ay isang Brasilenyong aktor.
Bunso sa apat na kapatid na lalaki, ay ang anak na lalaki ng Mário Benício at Berenice. Sa edad na 10 siya ay nagsimulang makakuha ng interesado sa teatro pagkatapos makita ang isang pelikula ni Charles Chaplin. Sa edad na iyon nagsimula siyang mag-aral ng teatro. Sa 11 siya nagpunta mag-isa Niterói bus sa Rio sa kapitbahayan ng Jardim Botânico, nag-aaral sa Teatro Tablado.
Gumawa ito ng debut sa telebisyon noong 1993, kasama ang nobelang Fera Ferida. Noong 1995 ito ay nasa cast ng pelikula O Monge e a Filha do Carrasco. Na parehong taon, siya ay nagsilbi bilang Juca Cipó antagonist muling paggawa ng Irmãos Coragem. Ang mga sumusunod na taon, siya ay may bituin Vira-Lata tabi Andráa Beltrão, Humberto Martins at Marcello Novaes.
Noong 2001, pagkatapos ay naka-star sa blockbuster Glória Perez, O Clone. Sa nobelang ito, ay enshrined sa Brazilian sabon opera upang i-play tatlong mga character, pag-highlight kapansin-pansin na pagkakaiba sa pagitan ng mga ito sa kanilang interpretasyon: sa unang yugto, ang mga kapatid magkapareho twins Lucas at Diogo, mga kabataan, at sa pangalawang phase, Lucas mas matanda pa at Lucas ni clone, Léo.
Larong bidyo
Ang larong bidyo (Kastila: videojuego, Ingles: videogame) ay isang larong elektroniko na napapasama sa interaksiyon sa tagagamit para bumuo ng biswal na reaksiyon sa debisyong bidyo. Ang salitang bidyo sa larong bidyo ay tradisyonal na tumutukoy sa sistemang debisyo na raster. Subalit, dahil sa popular na paggamit ng terminong "larong bidyo," tumutukoy ngayon ito sa kahit anong uri ng debisyong pagpapakita. Ang sistemang elektronikong ginagamit para laruin ang larong bisyo ay tinatawag na plataporma; halimbawa ng mga ito ay makikita sa personal na kompyuter at konsol ng larong bidyo. Umaabot ang mga platapormang ito sa malaking punong bastagan ng kompyuter hanggang sa makinang kamay.
Murilo Benício
Noong 2012, kumilos ito sa nobelang Avenida Brasil, kung saan binigyang-kahulugan nito ang isa sa mga protagonista ng balangkas, ang manlalaro ng bagyong Tufão.
Personal na buhay
Noong 1997 nakilala niya si Carolina Ferraz at sila ay naging mga kaibigan, dahil sa oras na nakilala nila siya ay kasal. Noong 1999 ay pinaghiwalay na ang Carolina at nagsimula silang makipag-date. Sila ay nanirahan magkasama, ngunit ang relasyon ay tumagal hanggang 2001, nang natapos ang Carolina dahil sa sobrang paninibugho ni Murilo. Sa parehong taon, nakilala niya si Giovanna Antonelli. Nagsimula silang makipag-date noong 2002 at ilang buwan mamaya nagpunta sila upang mabuhay nang magkasama. Noong 2004 sila ay separated para sa isang ilang buwan, ngunit magkasundo at nagkaroon ng isang anak na lalaki, Pietro, ipinanganak sa 24 Mayo 2005. Noong Nobyembre ng taong iyon, sila ay sinira up dahil mayroon silang iba't ibang temperaments, na kung saan ay sanhi ng fights.
Calestano
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Calestano (Parmigiano: Calistan) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga 100 km sa kanluran ng Bolonia at mga 30 km timog-kanluran ng Parma.
Pangunahing Linyang Patimog ng PNR
Ang Pangunahing Linyang Patimog ng Pambansang Daambakal ng Pilipinas (Ingles: Philippine National Railways South Main Line) ay ang pangalawang pangunahing linya ng Pambansang Daambakal ng Pilipinas na kumonekta sa Lunsod ng Maynila, Laguna at Legazpi, Albay sa Kabikulan.
Calestano
Ang Calestano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Berceto, Corniglio, Felino, Langhirano, Sala Baganza, at Terenzo.
Pambansang Unibersidad ng Kiev Taras Shevchenko
thumb|Orihinal na gusali ng unibersidad
Calestano
Ekonomiya
Mula sa isang pang-ekonomiyang punto de bista, sa kabila ng pagbaba ng mga empleyado, ang agrikultura ay gumaganap ng isang mahalagang papel, pangunahin ang mga cereal, kumpay, ubas, at prutas na ginawa. Ang pag-aalaga ng hayop ay medyo binuo din sa mga sakahan ng baka, baboy at manok. Sa sektor ng industriya mayroong mga kompanya ng pagkain sa sektor ng pagawaan ng gatas, mga kompanyang nagpapatakbo sa sektor ng pagpapanday ng bakal, sa sektor ng konstruksiyon ng mga konstruksiyon at sa paggawa ng mga plastik na artikulo at mga de-koryenteng makinarya. Sa tersiyaryong sektor mayroong estruktura ng pamamahagi na may kaugnayan sa lansakan na kalakalan at mga pangunahing serbisyo kabilang ang pagbabangko, mayroon ding mga pasilidad ng tirahan para sa pagtutustos ng pagkain at tirahan sa lugar.
Pambansang Unibersidad ng Kiev Taras Shevchenko
Ang Pambansang Unibersidad ng Kiev, Taras Shevchenko (Київський національний університет імені Тараса Шевченка; Ingles: Taras Shevchenko National University of Kyiv), na mas kilala sa Ukrainian bilang KNU (Київський національний універcитет - КНУ) ay matatagpuan sa Kiev, ang kabisera ng Ukraine. KNU ay nararanggo bilang isa sa Top 500 na unibersidad sa mundo. Itinatag noong 1834, ito ay ang ikatlong pinakamatandang unibersidad sa Ukraine matapos ang Unibersidad ng Lviv at Unibersidad ng Kharkiv. Sa kasalukuyan, ito ay binubuo ng labinlimang mga fakultad at limang instituto. Ito ay itinatag noong 1834 bilang Kiev Imperial University of Saint Vladimir, at simula noon ay nagbago ang pangalan nito nang ilang mga beses. Sa panahon ng Unyong Sobyet, ang unibersidad ay isa sa mga pangunahing tatlong unibersidad sa USSR, kasama ng Pampamahalaang Unibersidad ng Mosku at Pampamahalaang Unibersidad ng Leningrad. Ito ay nakahanay bilang pinakamahusay na unibersidad sa Ukraine sa maraming mga pagraranggo. Sa buong kasaysayan ng unibersidad, dito nagmula ang maraming mga bantog na alumni kabilang na sina Nikolay Bunge, Mykhailo Drahomanov, Mykhailo Hrushevskyi, Nikolai Berdyaev, Mikhail Bulgakov, Viacheslav Chornovil, Leonid Kravchuk, at marami pang iba. Si Taras Shevchenko, kung kanino ipinangalan ang unibersidad, ay hindi pinahintulutang makatanggap ng edukasyon dito dahil sa politikal na kadahilanan, bagaman nagtrabaho dito bilang isang mananaliksik.
Pangunahing Linyang Patimog ng PNR
Kasaysayan
Binuksan ang seksyon ng Blumentritt-Santa Mesa noong Marso 25, 1908, bilang bahagi ng Extension ng Antipolo.
Ang mga huling riles na nakabukas sa pamamagitan ng mga tren sa Puwang ng Aloneros-Ragay ay inilagay noong Nobyembre 17, 1937. Noong 1938, ito ay ipinagsama sa linyang Dibisyon ng Legazpi upang makarating sa Maynila. Ang unang tren ng kargamento mula sa Maynila hanggang Legazpi ay tumakbo noong Enero 11, 1938, at isang takbong pasubok (trial run) para sa mga serbisyo ng pasahero ay ginanap noong Enero 25.
Ang unang serbisyo ng pasahero sa Legazpi na pinangunahan ng isang treng "Bicol Express" ay nagsimula noong Enero 31, 1938.
Nang dumating ang mga Hapones sa Pilipinas noong 1941, winasak ang mga riles alinsunod sa utos ng USAFFE na nagpatigil sa mga serbisyo, ngunit ipinanumbalik muli ng Hukbong Imperyal ng Hapon ang mga serbisyo noong Marso 22, 1943. Nahinto muli ang mga serbisyo dahil sa malaking pinsala dulot ng pagpapalaya ng Pilipinas; muling ibinalik ang mga serbisyo noong Disyembre 21, 1948.
Noong 1970, nagsimula ang serbisyong komyuter mula Manila North Harbor hanggang Biñan.
Ang mga serbisyong kargamento, ay tumigil noong 1971.
Ang kinaroroonan ng daambakal sa paanan ng Bulkang Mayon ay malimit na nagdudulot ng mga pagguho ng lupa at mga baha ng lahar na nagpapatigil ng mga serbisyo, isang beses noong 1976, bumalik ang mga serbisyo noong Pebrero 23, 1986, ngunit nahinto muli mula Pebrero 2, 1993 dahil sa pagputok ng Bulkang Mayon. Muling ibinalik ang mga serbisyo noong Hunyo 21, 1998, subalit nahinto muli nang winasak ng mga baha ang tulay sa Barangay Travesia, Guinobatan noong 2006.
Ang serbisyong pangkasalungkuran ay tumigil noong 2014. Kasalukuyan ang mga serbisyong komyuter ang nanalatili sa Linyang Patimog mula sa Tutuban hanggang Mamatid.
Pagbabagong-tatag ng Metro South Commuter Line
Sa programa ni Pangulong Rodrigo Duterte, ang Metro Commuter Line ay muling isasagawa bilang isang buong, dalawahang riles na de-kuryente, at palalawakin upang maglingkod sa Los Baños. Noong Setyembre 12, 2017, inaprubahan ng Pambansang Pangasiwaan sa Kabuhayan at Pagpapaunlad (NEDA) ang pagtatayo ng mas bagong linya, bilang bahagi ng mas matagal na Long-haul Railway na makakonekta sa Legazpi at Matnog, Sorsogon, at ang Lungsod ng Batangas. Ang pagpopondo para sa proyekto, na nagkakahalaga ng ₱131 bilyon, ay ibinibigay ng Japan International Cooperation Agency, at inaasahang magsisilbi ng 300,000 pasahero sa isang araw sa unang taon ng operasyon nito.
Muling pagtatayo ng Maynila-Bicol Railway (Southrail Project) at Calamba-Batangas City Railway
Kasama ang muling pagtatayo ng Metro South Commuter Line, ang riles ng tren sa Bicol (sa Legazpi at Matnog) ay muling isasagawa, at isang bagong linya mula sa Calamba hanggang Batangas City ay itatayo. Inaprubahan ng National Economic and Development Authority ang mga proyekto noong Setyembre 12, 2017, ngunit walang malinaw na takdang panahon ng pagtatayo. Ang konstruksiyon ng mga linya ng Maynila-Bicol at Calamba-Batangas City ay pinopondohan ng gobyerno ng China, at ang mga linya ay nagtatampok ng mga bagong standard-gauge na linya, na sa una ay magsisilbing mga single-track na linya at sa kalaunan, ay magiging mga double-track na linya.
Pamantasang Paris Diderot
thumb| "Grands Moulins de Paris" thumb|Gusaling Condorcet gusali, punong-himpilan ng Kagawaran ng Pisika
Ilan sa mga guro o dating guro ng unibersidad ay dalawang Nobel Prize laureates, dalawang Fields Medalist at dalawang dating Ministro ng Edukasyon ng Pransiya. Ang unibersidad ay bantog para sa pagtuturo sa agham, lalo na sa matematika.
Unibersidad ng Porto
Ang Unibersidad ng Porto (Portuges: Universidade do Porto; Ingles: University of Porto) ay isang pampublikong unibersidad na matatagpuan sa Porto, Portugal, at itinatag noong 22 Marso 1911. Ito ang pangalawang pinakamalaking pamantasang Portuges ayon sa bilang ng mga naka-enroll na mag-aaral, pagkatapos ng Unibersidad ng Lisboa, at ay isa sa may pinakamalaking research output sa Portugal.
Heneral
Ang kaheneralan o pagiging opisyal na heneral ay isang opisyal na may mataas na ranggo sa militar, karaniwang sa hukbong katihan, at sa ilang mga bansa, sa hukbong himpapawid. Ang katagay ay malawakang ginagamit ng maraming mga bansa ng mundo, at kapag ang isang bansa ay gumagamit ng ibang katawagan, may katumbas na pamagat na ibinibigay. Ang salitang Heneral ay ginagamit sa dalawang mga paraan: bilang isang pangkaraniwan o henerikong pamagat para sa lahat ng mga grado ng opisyal na heneral; at bilang isang espesipikong ranggo. Bilang karagdagan, ang heneral o pangulo ng hukbo ay isang opisyal sa hukbong sandatahan na nasa mataas na kahanayan ng militar. Ginagamit ang katawagan o katumbas nito sa halos lahat ng mga bansa sa mundo. Maaari ring gamitin ang heneral bilang isang pangkaraniwang katawagan para sa lahat ng mga grado o ranggo ng mga opisyal na heneral, o maaaring tiyakang tumutukoy sa isang nag-iisang ranggo na tinatawag lamang bilang heneral. Magmula noong kahulihan ng ika-20 daantaon, ang ranggo ng Heneral ay karaniwang pinakamataas na masigla o aktibong ranggo ng isang militar na hindi nakikidigma.
Buwis
Ang isang buwis ay isang sapilitan na singil sa pananalapi o ilang iba pang uri ng levy na ipinataw sa isang nagbabayad ng buwis (isang indibidwal o ligal na nilalang) ng isang samahang pang-gobyerno upang mapondohan ang paggasta ng gobyerno at iba`t ibang mga gastos sa publiko. Ang isang kabiguang magbayad, kasama ang pag-iwas o paglaban sa pagbubuwis, ay pinaparusahan ng batas. Ang mga buwis ay binubuo ng direkta o hindi direktang buwis at maaaring bayaran sa pera o katumbas ng paggawa. Ang unang kilalang pagbubuwis ay naganap sa Sinaunang Ehipto mga 3000–2800 BC.
Karamihan sa mga bansa ay mayroong sistemang buwis upang magbayad para sa publiko, pangkaraniwan, o sumang-ayon na pambansang mga pangangailangan at pag-andar ng gobyerno. Ang ilan ay nagkakarga ng isang patag na porsyento na rate ng pagbubuwis sa personal na taunang kita, ngunit ang karamihan sa mga buwis sa antas batay sa taunang halaga ng kita. Karamihan sa mga bansa ay naniningil ng buwis sa kita ng isang tao pati na rin sa kita ng korporasyon. Ang mga bansa o subunits ay madalas ding nagpapataw ng mga buwis sa kayamanan, mga buwis sa mana, mga buwis sa estate, buwis sa regalo, buwis sa pag-aari, buwis sa pagbebenta, buwis sa payroll o taripa.
Sa mga tuntuning pang-ekonomiya, inililipat ng pagbubuwis ang kayamanan mula sa mga sambahayan o negosyo sa gobyerno. Ito ay may mga epekto na maaaring kapwa tumataas at mabawasan ang paglago ng ekonomiya at kapakanan ng ekonomiya. Dahil dito, ang pagbubuwis ay isang lubhang pinagtatalunan na paksa.
Mga pangunahing tungkulin
May apat na pangunahing tungkulin o epekto ang pagbubuwis:
Borgo Val di Taro
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Borgo Val di Taro, karaniwang tinutukoy bilang Borgotaro, (Parmigiano: Borgtär; lokal Bùrgu) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, 63 km mula sa lungsod ng Parma.
Ang Borgo Val di Taro ay isang mahalagang sentro para sa pag-aalaga ng baka sa Emilia at isa ito sa mga sona kung saan ginagawa ang Parmigiano-Reggiano.
Ang lugar ay kilala sa mga kabute nitong Boletus edulis (porcini), at ilang bolete na tumutubo doon ay may katayuang IGP (Ingles: PGI).
Si James Gandolfini Sr., ama ng artistang Italyano-Amerikano na si James Gandolfini Jr., ay ipinanganak sa Borgo Val di Taro.
Mga pangunahing tanawin
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Via-Francigena-sign.jpg/175px-Via-Francigena-sign.jpg|left|thumb|175x175px| Ang [[Sa pamamagitan ng Francigena|Via Francigena sa Valdena]] Hindi kalayuan sa bayan ay ang maliit na simbahan ni S. Antonio del Viennese, isang ika-13 siglong labdrilyong estruktura. Ang munisipyo (palazzo comunale), sa estilong Lombardong Gotiko, ay isang gawa noong ika-14 na siglo.
Ang turismo at gastronomikong lakbay ay mahalagang mga salik ng modernong ekonomiya. Ang bayan ay miyembro ng kilusang Cittaslow (mabagal na lungsod). link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Fields-of-Borgotaro.jpg/235px-Fields-of-Borgotaro.jpg|left|thumb|235x235px| [[Dayaming inihanda para gamitin bilang taglamig na pagkain ng baka sa mga bukid sa paligid ng Borgotaro.]]
Mga frazione
Banca, Barca, Barzana di Sotto, Baselica, Belforte, Bissaio, Boceto, Bozzi, Brattesini, Brunelli, Ca' Valesi, Cafaraccia, Capitelli, Caprendino, Case Maroni, Case Scodellino, Case Vighen, Casembola, Casoni, Cavanna, Cianica, Corriago, Costadasi, Frasso, Galla, Ghiare, Giacopazzi, Grifola, Il Mulino, Il Poggio, Laghina, Lavacchielli, Le Spiagge, Magrano, Meda, Monticelli, Ostia Parmense, Poggio, Pontolo, Porcigatone, Pozzo, Roccamurata, Rovinaglia, San Martino San Pietro, San Vincenzo, Testanello, Tiedoli, Tombone, Valdena, Valleto
Kakambal na bayan — kainakapatid na lungsod
Ang Borgo Val di Taro ay kakambal sa:
Carona, Lombardia
Ang Carona ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Branzi, Caiolo, Foppolo, Gandellino, Piateda, Valbondione, Valgoglio, at Valleve.
Kasaysayan
Sinusubaybayan ng mga kamakailang pag-aaral ang mga unang palatandaan ng presensiya ng tao pabalik sa panahong Etrusko, salamat sa pagkatuklas ng mahahalagang natuklasan sa lugar ng Foppa at sa daan na patungo sa mga lawa ng Gemelli. Ipinapalagay na ang mga natuklasang ito ay hindi tumutugma sa mga matatag na pamayanan, dahil sa hindi natatagpuan na mga kondisyon ng teritoryo kung saan sila natagpuan.
Nakita ng mga sumunod na panahon ang pagdating ng dominasyon ng mga Romano, na umakyat dito upang samantalahin ang malaking potensyal sa pagmimina ng lugar, na nagtatag din ng isang pugon sa pagtunaw ng bakal. Ang toponimo ay dapat bumalik sa panahong ito, kahit na maraming mga hinuha sa pinagmulan: may mga naniniwala na ito ay maaaring masubaybayan pabalik sa isang personal na pangalan, at sa halip ay iginiit na ito ay nagmula sa Latin na calauna.
Mani, Chad
Ang Mani ay isang bayan sa rehiyon ng Hadjer-Lamis sa kanlurang Chad, sa timog ng Lawa Chad, sa hangganan ng bansa sa Cameroon.
Mitromorpha nodilirata
Mga sanggunihan
Kaurian:Kuhol
Mantika de papel
Ang mantika de papel (mula sa Kastilang manteca de papel; Ingles: beeswax) ay isang likas na pagkit matatagpuan sa loob ng pugad (o colmena) ng mga bubuyog. Karaniwan para sa mga magbubuyog, ang pag-ani ng 10 kilong pukyutan ay nagdudulot ng 1 kilong pagkit.
Ang mantika de papel ay ginagamit ng mga bubuyog na haligi ng kanilang mga pugad. Sa kagamitang pantao, ang pagkit na ito kadalasang ginagamit sa pagkain (pambalot sa keso), kagandahan (pang-alis ng kulugo, pang-ayos ng bigote) atbp.
Quezon Memorial Circle
Ang Quezon Memorial Circle ay isang pambansang liwasanan at dambana na matatagpuan sa Lungsod ng Quezon, ang dating kabisera ng Pilipinas (1948–1976). Matatagpuan sa gitna nito ang mausoleo na naglalaman ng labi ni Manuel L. Quezon, ang ikalawang pangulo ng Pilipinas, kasama ang labi ng kanyang asawang si Aurora Quezon. thumb|Estatwa ni Pangulong [[Manuel L. Quezon|Manuel Quezon na sumasalubong pagpasok sa Quezon Memorial Circle ]] Kaurian:Pilipinas
San Salvador
Ang San Salvador ay ang kabisera ng bansang El Salvador.
Kaurian:Kabisera sa Hilagang Amerika
Sarah Bolger
Si Sarah Bolger (ipinanganak ay Pebrero 28, 1991 ) ay isang aktres mula sa Irlanda.
Unibersidad ng Baghdad
right|thumb|Plano ng sayt na binuo para sa pinalawak na kampus ng unibersidad
Ang Unibersidad ng Baghdad (UOB) (جامعة بغداد Jāmi ' Baghdād; Ingles: University of Baghdad) ay ang pinakamalaking unibersidad sa Iraq at ang pangalawang pinakamalaking pamantasang Arabe, kasunod ng Unibersidad ng Cairo.
Jeddah
Ang Jeddah, binabaybay din bilang Jedda, Jiddah o Jidda (جدة, ), ay isang lungsod sa rehiyon ng Hejaz sa Saudi Arabia at ang pangkomersyong sentro ng bansa. May isang populasyon na apat na milyong katao noong 2017, ang Jeddah ay ang pinakamalaking lungsod sa Lalawigan ng Makkah, ang pangalawang pinakamalaki sa Saudi Arabia (pagkatapos ng kabisera na Riyadh), at ikasampung pinakamalaki sa mundong Arabe.
Noong Hunyo 6, 2012 idineklara na ang strain ng MERS-CoV 2012 ay unang nakita sa lungsod, naitala sa bansang Saudi Arabia ang mga kaso na aabot sa 2,167 at ang mga nangamatay ay pumalo sa 804.
Mga kapatid na lungsod
May 23 kapatid na lungsod ang Jeddah:
Homalopterula Gymnogaster
Ang Homalopterula gymnogaster  ay isang uri ng hayop ng ray-may palikpik isda sa genus Homalopterula. Ito ay karaniwang matatagpuan sa lawa sa Sumatra, Indonesia.
Cities: Skylines
Ang Cities: Skylines ay isang city-building game ng Finnish na game developer na Colossal Order at na-publish ng Paradox Interactive. Sinabi ng mga video game journalist na ito ay isang competitor sa 2013 city-building game na SimCity. Noong ika-10 ng Marso, 2015, inilabas ang Skylines sa digital distribution service na Steam para sa Windows, OS X, at Linux.
Gameplay
Nagpo-focus ang Cities: Skylines sa city-building simulation sa pamamagitan ng urban planning. Kinokontrol ng mga manlalaro ang zoning, paglalagay ng kalsada, pagbubuwis, mga publikong serbisyo, at publikong transportasyon ng isang lugar. Open-ended ang gameplay, na-tout na "endless sandbox gameplay across massive maps." Player-determined civic policies can affect the development of the entire city or individual districts thereof. Compared to the Cities in Motion series, Cities: Skylines also features a more streamlined traffic designs whereas Cities in Motion "was about pure transport management".
Cities: Skylines uses a population tier system, requiring the player to obtain certain population levels to be able to access new city improvements such as schools, fire stations, and waste management systems, tax and governing edicts, and other features to manage the city. One such feature enables the player to designate parts of their city under certain types of developments, such as agricultural or clean energy as to drive the type of industry the city specializes in. Buildings in the city have various development levels that are met by improving the local area, with higher levels providing more benefits to the city. For example, a commercial store will increase in level if nearby residents are more educated, which in turn will be able to allow more employees to be hired and increase tax revenue for the city.
Roads can be built straight or free-form and the grid used for zoning adapts to road shape; cities need not follow a grid plan. Roads of varying widths (up to major freeways) accommodate different traffic volumes, and variant road types (for example roads lined with trees) offer reduced noise pollution or increased property values in the surrounding area at an increased cost to the player. Modding, via the addition of user-generated content such as buildings or vehicles, is to be supported in Skylines; the creation of an active content-generating community is an explicit design goal. This content will be available for download from the Steam Workshop.
Development at marketing
Nais ng Finnish developer na Colossal Order na gumawa ng larong may broader na scope kaysa sa kanilang transportation-focused na larong Cities in Motion for some time, but could not initially secure funding from publisher Paradox Interactive. Cities: Skylines was announced by Paradox on August 14, 2014 at Gamescom while in the alpha stage of development. The announcement trailer emphasized that players could "build [their] dream city," "mod and share online" and "play offline" —the third feature was interpreted by journalists as a jab at SimCity, which initially required an Internet connection during play. Skylines uses an adapted Unity engine with official support for modification. In early September 2014, a release between the first and second quarters of 2015 was estimated; Colossal Order expects to continue development on Skylines after its initial release. On February 10, 2015, a trailer announced the release date as March 10.
Reception
Reception towards Cities: Skylines has been overwhelmingly positive, with an overall Metacritic Metascore of 89. When the game was first announced, journalists perceived it as a competitor to SimCity, describing it as "somewhat…the antidote to Maxis' most recent effort with SimCity" and "out to satisfy where SimCity couldn't." A EuroGamer article touched upon "something of a size mismatch" between developer Colossal Order (then staffed by nine people) and Maxis, and their respective ambitions with Skylines and SimCity. IGN awarded the game a score of 8.5 and said "Don’t expect exciting scenarios or random events, but do expect to be impressed by the scale and many moving parts of this city-builder."
Pagtatapos
Ang pagtatapos o graduwasyon ay ang pagkuha ng isang diploma o akademikong grado o ang seremonya na minsa'y nakakabit dito, na ang mga mag-aaral ay naging gradwado o tapos. Bago ang pagtatapos, tinutukoy ang mga kandidato bilang magtatapos. Tinatawag na araw ng pagtatapos ang petsa kung saan magaganap ang pagtatapos. May iba't ibang seremonya ang ginagawa sa iba't ibang bansa. Sa Estados Unidos, kapag sinabing commencement, convocation o invocation ang seremonya, madalas tumutukoy ito sa pagtatapos sa mataas na paaralan at mas mataas pa (tulad ng Asosyado, Batsilyer, Master at Paham o Doktorado). Nauuso na rin sa Estados Unidos ang mga pagtatapos sa elementarya at kindergarten. Kapag may seremonya, kinabibilangan ito ng isang prusisyon ng mga kawaning akademiko, mga kandidato at isang valediction o pamamaalam. Sa kolehiyo o pamantasan na antas, kadalasang nagsusuot ang pakultad ng mga damit akademiko sa pormal na mga seremonya, gayon di ang mga tagapangalaga at mga kandidato.
Lutherville, Maryland
Ang Lutherville ay isang senso itinalagang lugar (CDP) sa Baltimore County, Maryland, Estados Unidos. Bilang ng 2010 senso ito ay may populasyong 6,504.
Kyuryo
Ang kuryo ay isang elementong kimikal na mag sagisag na Cm, atomikong bilang na 96. Ang elementong ito na nasa seryeng actinide ay ipinangalan alinsunod sa mga tagasaliksik ng radioactivity na sina Marie at Pierre Curie. Kaurian:Mga kemikal na elemento
Richard Thompson (musikero)
Unang naging prominente si Thompson noong huling bahagi ng dekada 1960 bilang pangunahing gitarista at manunulat ng awit para sa folk rock na grupong Fairport Convention, na kaniyang itinatag noong 1967. Matapos umalis sa grupo noong 1971, inilabas ni Thompson ang kaniyang debut solo album na Henry the Human Fly noong 1972. Sa susunod na taon, bumuo siya ng isang duo kasama ang kanyang noo'y asawang si Linda Thompson, na gumawa ng anim na album, kabilang ang lubhang pinuring I Want to See the Bright Lights Tonight (1974) at Shoot Out the Lights (1982). Matapos ang paglusaw ng duo, muling binuhay ni Thompson ang kaniyang solo career sa paglabas ng Hand of Kindness noong 1983. Siya ay naglabas ng kabuuang labingwalong solo studio album. Tatlo sa kaniyang mga album — Rumor and Sigh (1991), [https://tl.wikipedia.org/wiki/You?%20Me?%20Us? ''You? Me? Us?] (1996), at Dream Attic (2010) — ay hinirang para sa Gawad Grammy, habang ang Still'' (2015) ang kaniyang unang UK Top Ten ns album. Siya ay patuloy na nagsusulat at nagre-record ng bagong materyal nang regular at madalas na nagtanghal sa mga lugar sa buong mundo, kahit na ang pandemya ng COVID-19 ay pinilit siyang suspendihin ang kaniyang paglilibot.
Inilarawan ng kritiko ng musika na si Neil McCormick si Thompson bilang "isang versatile virtuoso na gitarista at isang matalas na mapagmasid na mananawit-manunulat ng awit na ang trabaho ay naglalagablab sa katalinuhan at madilim na damdamin". Ang kaniyang pagsulat ng kanta ay nakakuha sa kanya ng Ivor Novello Award at, noong 2006, isang gawad sa tagumpay panghabambuhay mula sa BBC Radio. Ang kaniyang kanta noong 1991 na " 1952 Vincent Black Lightning" ay kasama sa listahan ng "All Time 100 Songs" ng magazine ng Time ng pinakamahusay na mga komposisyong pangmusika sa wikang Ingles na inilabas sa pagitan ng 1923 at 2011. Si Thompson ay hinirang na Opisyal ng Order of the British Empire (OBE) sa 2011 New Year Honors para sa mga serbisyo sa musika. Maraming iba't ibang musikero ang nagtala ng mga komposisyon ni Thompson.
Noong 2021, inilabas ang kanyang aklat na Beeswing: Losing my Way and Finding my Voice, 1967-1975. Inilathala ng Algonquin Books, pangunahin itong isang memoir ng kanyang buhay bilang isang musikero mula 1967 hanggang 1975.
Adis Abeba
Ang Addis Ababa ( አዲስ አበባ ) ay ang kabisera ng bansang Etiyopiya.
Parkupino (Ahedres)
Ang Parkupino ay isang nakasangla pormasyon sa chess pinagtibay karaniwang sa pamamagitan ng Itim na maaaring lumabas dahil sa ilang bakanteng. Ang Itim palitan ang kanyang nakasangla sa c5 para nakasangla White ni sa d4, at pagkatapos ay naglalagay ng pain parisukat a6, b6, d6, at e6. Ang mga pawns bumuo ng isang hilera ng "tinik" sa likod na Itim bubuo ng kanyang pwersa. Karaniwan, ang mga obispo ay inilagay sa b7 at e7, Knights sa d7 at f6, queen sa c7, at rooks sa c8 at e8 (o c8 at d8). Kahit na posisyon Itim ay cramped, ito ay may mahusay na tago enerhiya, na kung saan ay maaaring inilabas kung Itim ay ma-play ... b5 o ... d5 sa ilang mga punto. Ang mga nakasangla break ay partikular na epektibo dahil kadalasan ay naglalagay ng White ang kanyang sariling mga pawns sa c4 at E4 (ang Maróczy Talian).
Sinturon ni Hudas
Etimolohiya
thumb|Ang Sinturon ni Hudas na narolyo sa hugis bilog. Sikat sa Pilipinas tuwing magdiriwang ng Bagong Taon, nagmula ang pangalan sa isang lumang Katolikong tradisiyon tuwing Mahal na Araw kung saan ang isang kadena ng paputok ay sinusuot sa isang imahen ni Hudas Iskariote at sinisindihan.
Paglalarawan
thumb|Pag lalarawan ng Sinturon ni Hudas (Judas Belt). Binubuo ang sinturon ni Hudas ng mga maliit ng mga paputok na maaring hugis tubo o hugis tatsulok, nakabalot sa makapal na papel, at nakaayos ng sunud-sunod kasama ang isang karaniwang mitsa at isang mas malaking paputok sa kabilang dulo. Ang maliit na hugis tatsulok na paputok na tinatawag din bilang "triangulo" ay karaniwang sumusukat bawat isa ng  3⁄4 pulgada (19 mm) ang haba sa pinakamahabang banda samantalang ang mga hugis tubong paputok na tinatawag na "el diablos" o "diablos" ay karaniwang sumusukat bawat isa ng 1 1⁄4 pulgada (32 mm) ang haba at 1⁄4 pulgada (6.4 mm) ang diametro. Kadalasang ang malaking paputok sa dulo ay ang paputok na "bawang," na isang mas malaking "triangulo."
Maaring ilatag ang sinturon ni Hudas sa lupa o nakabitin sa isang puno o pader. Sinisindihan ang dulo ng mitsa at habang nasusunog ang mitsa, nag-aapoy ang bawat paputok kasama ang isang tunog na tulad sa isang machine gun. Naglalaman ang isang karaniwang sinturon ng hanggang isang daan o higit pa na paputok at ang mas mahabang sinturon ay tinatawag minsan na sawa dahil sa mala-sawa nitong haba.
Nikolayevsk-na-Amure
Heograpiya
Matatagpuan ang lungsod sa kaliwang pampang ng Ilog Amur, 80 kilometro (50 milya) mula sa punto kung saang dumadaloy ito papuntang wawa ng Amur, 977 kilometro (607 milya) hilaga ng Khabarovsk at 582 kilometro (362 milya) mula sa estasyong daambakal ng Komsomolsk-na-Amure. Ito ang pinakamalapit na pangunahing pamayanan sa Kipot ng Tartary na naghihiwalay ng Sakhalin sa kalupaan.
Klima
Ang Nikolayevsk-na-Amure ay may borderline na halumigmig na klimang kontinente (Köppen Dfb), na may lamig na napakaginaw para sapat na maituring bilang klimang subartiko (Dfc). Hindi mababa ang pag-ulan sa taglamig kompara sa maraming bahagi ng Siberia spagakat nasa impluwensiya ng Aleutian Low ang baybaying-dagat. Ang halos-pandagat na kinaroroonan na marihinal lamang—pagsapit ng 5 C-change—ay nagbibigay ng katamtamang mga taglamig kung ihahambing sa looban ng Siberia, ngunit nagbibigay rin ito ng malamig na mga tag-init (lalo na kapag Mayo at Hunyo) bagamat hindi kasing-talamak ng sa Sakhalin ang mga ulop ng Oyashio, kaya mas-matagal ang mga oras ng sikat ng araw.
Kwitis (paputok)
Ang kwitis ay isang uri ng paputok o pailaw na gumagamit solidong nagbubunsod na rocket upang mabilis itong tumaas patungo sa langit. Sa rurok ng kanyang pagtaas, may mga lumalabas na karaniwang resulta tulad ng mga mala-bituin na epekto, pagkalabog, kaluskos atbp. Upang maging matatag, nilalapatan ng iba't ibang kaparaanan ang kwitis para matiyak na ang paglipad ay susunod sa isang nahuhulaang daan. Kadalasan, gumagamit ng mahabang patpat na nakakabit sa gilid, ngunit kabilang din ang mga palikpik para maging matatag ang pag-ikot.
Propesyunal na pagpapakita
Isa sa karaniwang maling kaisipan tungkol propesyunal na pagpapakita ng pailaw o fireworks ay ang paggamit ng mga kwitis para magbunsod ng mga pirotekniyang epekto sa himpapawid. Sa katotohanan, malawak na ginagamit ang kwitis bilang isang produkto para sa mga mamimili o consumer. Sa propesyunal na pagpapakita ng pailaw, hindi kwitis ang ginagamit kundi mga mortar at bala pang-himpapawid upang maibunsod ito sa kalangitan.
Pagbenta at regulasyon
Sa Pilipinas, ang Batas Republika Blg. 7183 ay sinabatas upang pangasiwaan at pigilan ang pagbenta, pamamahagi, paggawa at paggamit ng mga paputok para sa kaligtasan ng publiko. Ayon sa batas na iyon, legal ang kwitis na sinasabing mas malaki sa paputok na baby rocket at nagbubunsod mula 40 hanggang 50 talampakan (12 m hanggang 15 m) bago sumabog. Bagaman legal, nagdudulot ito ng panganib sa mga gumagamit. Noong 2011, ang kwitis ay naitala bilang ikalawa sa mapaminsalang paputok pagkatapos ng piccolo.
Mga sanggunian
Kaurian:Pailaw
Natsume's Book of Friends
Ang Aklat ng mga Kaibigan ni Natsume (夏目友人帳) ay isang seryeng manga mula Hapon na gawa ni Yuki Midorikawa. Sinimulan itong iseryalisa ng Hakusensha sa magasing shōjo na LaLa DX noong 2005, bago ito ilipat sa LaLa noong 2008. May humigit-kumulang dalawampu't-dalawang bolyum na maaaring ipunin. Ang serye ay patungkol kay Natsume, isang naulilang binata na nakakakita ng mga multo, na makakatanggap ng isang aklat mula sa kanyang lola na noon ay ginagamit sa pang-aalipin ng mga multo. Ang Aklat ng mga Kaibigan ni Natsume ay isa sa mga naging huling kalahok sa Manga Taishō award noong 2008.
Ginawa rin ito bilang isang serye ng mga drama CD, pati na rin bilang isang serye ng pantelebisyong anime na binigyang-buhay ng Brain's Base (season 1-4) at Shuka (season 5-6), na ipinalabas sa TV Tokyo noong 2008, 2009, 2011, 2012, 2016 at 2017.
Ang Aklat ng mga Kaibigan ni Natsume: The Movie ay ipapalabas sa mga sinehan sa Setyembre 29, 2018.
Kwento
Ang kwento ay tungkol kay Takashi Natsume. Isang binata na may kakayahang makakita ng mga multo na kanyang minana mula sa kanyang lola na si Reiko Natsume. Dahil sa angking kakayahan, siya ay madalas iwasan ng mga nakakasalamuha niya. Siya rin ay pinagpapasa-pasahan ng mga kamag-anak niya. Sa kanyang pagyao, ipinamana ni Reiko kay Takashi ang kanyang Aklat ng mga Kaibigan, isang aklat na naglalaman ng mga pangalan ng mga multo na kanyang inalipin.
Ang Aklat ng mga Kaibigan ay itinuturing pinakamahalagang bagay sa mundo ng mga kaluluwa, at ang mga multo - parehong mabait at hindi - ay lagi siyang hinahabol dahil dito. Si Reiko man ang bumuo ng kontrata ng pag-aalipin, si Takashi naman ang bumubuwag nito upang mapalaya ang mga multo. May ilang multo na tinangka siyang patayin upang makuha ang aklat. Dito papasok si Madara (o Nyanko-sensei, ayon kay Natsume) na magsisilbing tagabantay at tagapayong espiritwal ni Natsume, kahit na sa kaloob-looban niya ay nais niya ring makamit ang Aklat ng mga Kaibigan. Sa huli, ay mapapalapit din ito kay Takashi.