cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barabbas
Pinagmulan ng pangalang Barabbas
Ang Griyegong Bαραββᾶς ay hinango sa Aramaikong בּר אַבָּא o Bar ʾAbbā na literal na may kahulugang "Anak ng ʾAbbā/ Ama" na isang patronimikong pangalang Aramaiko. Ang pangalang Abbā ay matatagpuan bilang pangalang personal sa isang unang siglong libingan sa Giv'at ha-Mivtar at karaniwang pangalan sa seksiyong Gemara ng Talmud.
Historisidad
Hindi naniniwala ang mga iskolar na ang taong ito ay umiral sa kasaysayan.
Karl Mauch
Si Karl Gottlieb Mauch (7 Mayo 1837 - Abril 4, 1875) ay isang eksplorador na Aleman at heograpo ng Africa. Iniulat niya ang tungkol sa arkeolohikal na lugar ng Dakilang Zimbabwe noong 1871 sa panahon ng kanyang paghahanap para sa lupaing Ophir na isang lugar na binaggit sa bibliya.
Pagtuklas sa Dakilang Zimbabwe
left|thumb| Ilan sa mga natitirang gusali ng Dakilang Zimbabwe na makikita pa rin ngayon Noong 1871, nakarating si Mauch sa lugar ng mga na-gibang bato na kilala ngayon bilang ang Dakilang Zimbabwe, limang taon matapos matuklasan ang mga unang minahan ng ginto sa Transvaal. Naniniwala si Mauch na ang lugar na ito ay ang labi ng nawawalang biblikal na lungsod ng Ophir, na inilarawan bilang ang pinagmulan ng ginto na ibinigay ng Reyna ng Saba kay Haring Solomon. Hindi siya naniniwala na ang mga istruktura ay maaaring naitayo ng isang dating lokal na populasyon na katulad ng mga naninirahan sa lugar sa panahon ng kanyang paghuhukay, kaya pinilit niya ang kanyang mga kaalaman sa pagsasaliksik. Ang karagdagang pananaliksik sa lugar (kasama ang isa sa mga unang paggamit ng paglipad sa arkeolohiya ) ay naglalarawan na ang mga istruktura ay mayroong mga katangiang nagmumula talaga sa Africa.
Dahil sa tanyag na etnocentrism noong ika-19 na siglo, si Mauch at ang kanyang mga kasama ay lubos na pinuna ng mga kasalukuyang arkeologo dahil sa kanilang mga pagpapalagay tungkol sa natuklasang lugar. Ang kinalalagyan ng Dakilang Zimbabwe ay itinuturing na itinayo ng mga ninuno ng mga Shona sa pagitan ng ika-11 at ika-15 siglo CE.
Namatay si Mauch dahil nahulog siya mula sa bintana ng ikatlong palapag ng hotel kung saan siya nakatira. Hindi sigurado kung ang kamatayan niya ay aksidente o sinadya.
Friedrichshain
Ang Friedrichshain ay isang kuwarto (Ortsteil) ng boro ng Friedrichshain-Kreuzberg sa Berlin, Alemanya. Mula sa paglikha nito noong 1920 hanggang 2001, isa itong nagsasariling boro ng lungsod. Dating bahagi ng Silangang Berlin, ito ay katabi ng Mitte, Prenzlauer Berg, Kreuzberg, at Lichtenberg.
Ang Friedrichshain ay ipinangalan sa Volkspark Friedrichshain, isang malawak na berdeng liwasan sa hilagang hangganan ng Prenzlauer Berg. Sa panahon ng mga Nazi, ang boro ay tinawag na Horst-Wessel-Stadt. Ang Friedrichshain ay isa sa mga maestilong distrito ng Berlin at nakaranas ng hentripikasyon.
Heograpiya
Ang Friedrichshain ay tinukoy ng mga sumusunod na kalsada at lugar, simula sa paorasan sa kanluran: Lichtenberger Straße, Mollstraße, Otto-Braun-Straße, Am Friedrichshain, Virchowstraße, Margarete-Sommer-Straße, Danziger Straße, Landsberger Allee, Hausburgstraße, Tha Eldenaer Straße, S-Bahn-Trasse, Kynaststraße, Stralauer Halbinsel, at Spree.
Katoliko Romanong Diyosesis ng Tempio-Ampurias
thumb|235x235px| Konkatedral sa [[Castelsardo|Ampurias]] Ang Diyosesis ng Tempio-Ampurias (Dioecesis Templensis-Ampuriensis) ay isang Katoliko Romanong eklesyastikong teritoryo ng simbahan ng Roma sa Cerdeña, Italya. Hanggang 1986 kilala ito bilang Diyosesis ng Ampurias e Tempio. Ito ay isang supragano ng Akidiyosesis ng Sassari
Dinala nito ng pangalang iyon mula pa noong 1506, nang isama ito sa diyosesis ng Tempio, na dating payak na diyosesis ng Ampurias.
Angelo Castro
Si Angelo Castro ang ama ni Angelo Castro Jr. Isinilang siya noong 1932 at minsan lang siya nakagawa ng pelikula. Ito ay sa ilalim ng Lebran Pictures ang The Pirates Go to Town.
Pelikula
1950 - The Pirates Go to Town
San Biase
Ang San Biase ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Campobasso, sa katimugang Italyanong rehiyon ng Molise, matatagpuan mga 20 km hilagang-kanluran ng Campobasso.
Ang San Biase ay nasa hangganan sa mga munisipalidad ng Salcito, Sant'Angelo Limosano, at Trivento.
Sport
Ang 5-a-side na football team ng San Biase C5 ay tinutunggali ang Serie C2 na kampeonate sa Molise.
Tagapagsanay
Ang tagapagsanay o tagasanay ay maaring tumkukoy sa:
Audrey Hepburn
Ipinanganak sa Ixelles, isang distrito ng Brussels ginugol niya ang kanyang kabataan sa pagitan ng Belhika, Inglatera, at Nederlandiya, kabilang ang Arnhem na inuokupahan ng mga Aleman noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Magmula 1939, nag-aral siya ng baley sa Arnhem at pagkalipas ng digmaaan, nag-aral siya sa ilalim ng pagtuturo ni Sonia Gaskell sa Amsterdam. Noong 1948, lumipat siya sa London kung saan nagpatuloy siya ng pagbabaley at nagtanghal bilang isang pangkorong batang babae sa sari-saring mga produksiyon ng teatrong musikal sa West End. Pagkaraang lumitaw sa ilang mga pelikulang Briton at naging bida sa dulang pang-Broadway noong 1951 na may pamagat na Gigi, si Hepburn ay kaagad na nagkamit ng kabituinan sa Hollywood dahil sa pagganap sa pangunahing papel sa Roman Holiday (1953), isang dulang nagwagi ng Gantimpala ng Akademya. Sa pagdaka ay gumanap siya ng mga papel sa Sabrina (1954), The Nun's Story (1959), Breakfast at Tiffany's (1961), Charade (1963), My Fair Lady (1964) at Wait Until Dark (1967), si Hepburn ay naging isa sa pinaka dakilang mga aktres ng pinilakang-tabing o ng pelikula noong Ginintuang Panahon ng Hollywood na nakatanggap ng Gantimpala ng Akademya, Gantimpala ng Ginintuang Globo, at mga nominasyon ng BAFTA, at nakapagdagdag ng isang Gantimpalang Tony dahil sa kanyang pagtatanghal sa dula sa Broadway na Ondine noong 1954. Nananatili si Hepburn na isa sa mangilan-ngilang mga tagapag-aliw na nakapagwagi ng mga gantimpala mula sa Akademya, Emmy, Grammy, at Tony.
Sa pagdaka, sa pagpapatuloy ng kanyang buhay, kumaunti ang mga pelikulang nilahukan niya, at iniukol niya ang kanyang lumaong buhay sa UNICEF. Ang kanyang mga pakikibaka noong panahon ng digmaan ang nagbigay ng inspirasyon sa kanyang pagkahumaling sa gawaing pangkawanggawa o humanitaryano at, bagaman si Hepburn ay nag-ambag sa organisasyon mula noong dekada ng 1950, nagtrabaho siya sa ilang pinaka masisidhing mararalitang mga pamayanan sa Aprika, Timog Amerika, at Asya noong kahulihan ng dekada ng 1980 at kaagahan ng dekada ng 1990. Noong 1992, si Hepburn ay ginantimpalaan ng Medalya ng Kalayaan ng Pangulo bilang pagkilala sa kanyang gawain bilang isang Embahador ng Mabuting Hangarin ng UNICEF subalit namatay dahil sa kanser sa apendiks habang nasa kanyang tahanan sa Suwitserlandiya, sa edad na 63, noong 1993. Noong 2011, napangalanan siya bilang isa sa "100 Hottest Women of All-Time" (100 Pinaka Maiinit na mga Babae sa Lahat ng Panahon) ng Men's Health.
Breakfast at Tiffany's at patuloy na tagumpay (1961-1967)
Hepburn susunod na star bilang New Yorker Holly Golightly, sa Blake Edwards's Breakfast at Tiffany's (1961), isang pelikula na maluwag batay sa nobela ng parehong pangalan na isinulat ni Truman Capote. Hindi naaprubahan ng Capote ang maraming mga pagbabago na ginawa upang sanitize ang kuwento para sa adaptasyon ng pelikula, at mas gusto ang Marilyn Monroe na na-cast sa papel, bagaman sinabi rin niya na si Hepburn ay "gumawa ng isang napakalakas na trabaho". Ang karakter ay itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na kilala sa American cinema, at isang tukoy na papel para kay Hepburn. Ang damit na kanyang isinusuot sa panahon ng mga kredito sa pagbukas ay itinuturing na isang icon ng ikadalawampu siglo at marahil ang pinaka sikat na "maliit na itim na damit" sa lahat ng oras. Sinabi ni Hepburn na ang tungkulin ay "ang jazziest ng aking karera" pa pinapapasok: "Ako ay isang introvert. Ang paglalaro ng extroverted girl ang pinakamahirap na bagay na ginawa ko." Siya ay hinirang para sa isang Academy Award para sa Best Actress para sa kanyang pagganap.
Sa parehong taon, si Hepburn ay naka-star sa kontrobersiyal na drama ni William Wyler na pinamagatang The Children's Hour (1961), kung saan siya at ang Shirley MacLaine ay naglalaro ng mga guro na ang mga buhay ay nababagabag pagkatapos ng isang mag-aaral accuses sa kanila ng pagiging lesbians. Dahil sa mga social mores ng panahon, ang pelikula at ang pagganap ni Hepburn ay halos hindi nabanggit, kapwa critically at komersyal. Ang Bosley Crowther ng  The New York Times  ay nagpahayag na ang pelikula ay "hindi masyadong maayos na kumilos" maliban sa Hepburn na "nagbibigay ng impresyon ng pagiging sensitibo at dalisay" ng "naka-mute na tema" nito, habang ang 'Variety' magazine ay pinarangalan din ang "soft sensitivity, mar-velous [sic] projection at emotional understatement ng Hepburn" na idinagdag na ang Hepburn at MacLaine ay "maganda na umakma sa isa't isa".
Karerang humanitaryanismo
Noong dekada ng 1950, sinalaysay ni Hepburn ang dalawang programa sa radyo para sa UNICEF, na muling nagsasabi ng mga kuwento ng digmaan ng mga bata. Noong 1989, hinirang si Hepburn ng Goodwill Ambassador ng UNICEF. Sa kanyang appointment, sinabi niya na siya ay nagpapasalamat para sa pagtanggap ng internasyonal na tulong pagkatapos ng pagtitiis sa Aleman trabaho bilang isang bata, at nais na ipakita ang kanyang pasasalamat sa organisasyon.
1988-1989
Unang misyon ng field ng Hepburn para sa UNICEF ay sa Ethiopia noong 1988. Siya ay dumalaw sa isang pagkaulila sa Mek'ele na nakatira sa 500 na mga anak na gutom at nagkaroon ng pagkain ng UNICEF. Sa paglalakbay, sinabi niya,""Hindi ko maitatayo ang ideya na ang dalawang milyong tao ay nasa malapit na panganib na mamatay sa gutom, marami sa kanila ang mga bata, [at] hindi dahil walang tons ng pagkain na nakaupo sa ang hilagang port ng Shoa. Hindi ito maipamahagi. Noong nakaraang tagsibol, ang Red Cross at mga manggagawa ng UNICEF ay inutusan mula sa hilagang lalawigan dahil sa dalawang magkasabay na digmaang sibil ... Nagpunta ako sa rebeldeng bansa at nakita ang mga ina at ang kanilang mga anak na naglakad nang sampung araw, kahit na tatlong linggo, naghahanap ng pagkain, nakahiga sa sahig ng disyerto sa mga pansamantalang kampo kung saan sila ay maaaring mamatay. Hindi ko talaga gusto, dahil lahat tayo ay isang daigdig. Gusto kong malaman ng mga tao na ang pinakamalaking bahagi ng sangkatauhan ay nagdurusa.""
Noong Agosto 1988, pumunta si Hepburn sa Turkey sa isang kampanya sa pagbabakuna. Tinawag niya ang Turkey na "pinakamainam na halimbawa" ng mga kakayahan ng UNICEF. Sa biyahe, sinabi niya, "Ibinigay sa amin ng hukbo ang kanilang mga trak, binigay ng mga fishmonger ang kanilang mga bagon para sa mga bakuna, at sa sandaling maitakda ang petsa, umabot ng sampung araw upang mabakunahan ang buong bansa. Hindi masama." Noong Oktubre, pumunta sa South America si Hepburn. Sa kanyang mga karanasan sa Venezuela at Ecuador, sinabi ni Hepburn sa Kongreso ng Estados Unidos, "Nakita ko ang maliliit na komunidad ng bundok, slums, at shantytowns na tumatanggap ng mga sistema ng tubig sa unang pagkakataon ng ilang himala - at ang himala ay UNICEF. na may mga brick at semento na ibinigay ng UNICEF."
Naglakbay si Hepburn sa Central America noong Pebrero 1989, at nakilala ang mga lider sa Honduras, El Salvador, at Guatemala. Noong Abril, dinalaw niya ang Sudan sa Wolders bilang bahagi ng isang misyon na tinatawag na "Operation Lifeline". Dahil sa digmaang sibil, ang pagkain mula sa ahensya ng tulong ay pinutol. Ang misyon ay ang pagpapadala ng pagkain sa southern Sudan. Sinabi ni Hepburn, "Nakita ko ngunit isang nakikitang katotohanan: Ang mga ito ay hindi natural na kalamidad kundi mga ginawa ng tao na mga trahedya na mayroon lamang isang solusyon na ginawa ng tao - kapayapaan." Noong Oktubre 1989, pumunta sa Bangladesh ang Hepburn at Wolders. John Isaac, isang photographer ng UN, ay nagsabi, "Kadalasan ang mga bata ay lilipad sa lahat ng ito, ngunit yakapin lamang niya sila. ng pag-aalinlangan, ngunit nais niyang kunin ang mga ito. Ang mga bata ay darating upang mahawakan ang kanyang kamay, hawakan siya - siya ay tulad ng Pied Piper."
1990-1992
Noong Oktubre 1990, nagpunta si Hepburn sa Vietnam, sa pagsisikap na makipagtulungan sa gubyerno para sa mga pambansang programa ng UNICEF na suportado ng pagbabakuna at ng malinis na tubig. Noong Setyembre 1992, apat na buwan bago siya namatay, pumunta si Hepburn sa Somalia. Tinatawag itong "apocalyptic", ang sabi niya, "Naglakad ako sa isang bangungot. Nakakita ako ng taggutom sa Ethiopia at Bangladesh, ngunit wala akong nakitang ganito - mas masahol pa kaysa sa maaari kong isipin. Hindi ako handa para sa." Bagaman nasaktan sa nakita niya, may pag-asa pa rin si Hepburn. "Ang pag-aalaga sa mga bata ay walang kinalaman sa pulitika. Palagay ko marahil sa oras, sa halip na maging politicization ng humanitarian aid, magkakaroon ng humanisation ng pulitika."
Mga kasal, ugnayan at mga bata
Noong 1952, ang Hepburn ay nakikibahagi sa James Hanson, na kilala niya mula pa noong unang araw sa London. Tinawag niya itong "pag-ibig sa unang tingin", ngunit pagkatapos ng pagkakaroon ng kanyang damit-pangkasal marapat at ang set ng petsa, siya ay nagpasya na ang kasal ay hindi gagana dahil ang mga pangangailangan ng kanilang mga karera ay panatilihin ang mga ito bukod sa halos lahat ng oras.
Mga pamana
""Paano ko ibubuhos ang aking buhay? Sa palagay ko ay lalo akong masuwerte.""
- Audrey Hepburn
Style icon
Natukoy ang Hepburn para sa kanyang mga pagpipilian sa fashion at natatanging hitsura, hanggang sa inilarawan siya ng talyer Mark Tungate bilang isang makikilalang tatak. Noong una siyang tumindig sa istorya sa Roman Holiday (1953), siya ay itinuturing na isang alternatibong ideal na pambabae na umaapaw pa sa mga kababaihan kaysa sa mga lalaki, kumpara sa curvy at mas sekswal Grace Kelly at Elizabeth Taylor. Sa kanyang maikling estilo ng buhok, malapad na kilay, slim body, at "gamine", tinitingnan niya ang hitsura kung saan natagpuan ang mga kabataang babaeng mas madaling sundin kaysa sa mas maraming sekswal na mga bituin sa pelikula. oong 1954, ipinahayag ng fashion photographer na si Cecil Beaton Hepburn ang "pampublikong sagisag ng ating bagong pambabae na pambabae" sa Vogue, at isinulat na "Walang sinuman ang mukhang tulad nito bago ang Mundo Digmaan II ... Ngunit nakikilala natin ang katwiran ng hitsura na ito na may kinalaman sa ating makasaysayang mga pangangailangan. Ang patunay ay ang libu-libong imitasyon ay lumitaw." Ang magasin at ang bersyon ng Britanya ay kadalasang iniulat sa kanyang estilo sa buong dekada. Alongside model Twiggy, Hepburn has been cited as one of the key public figures who made being very slim fashionable.
Ilog Amasona
Pinanggagalingan
Pinaniwalaan na ang pinakalayong pinanggagalingan ng Ilog Amasona ay nasa pag-agos ng Ilog Apurímac nang halos isang siglo. Inilathala pa rin ang ganitong mga pag-aaral hanggang kamakailan, tulad noong 1996, 2001, 2007, at 2008, kung saan natukoy ng iba't-ibang mga may-akda ang snowcapped na tuktok na 5597 m ng Nevado Mismi, na humigit-kumulang na 160 km sa kanluran ng Lawa ng Titicaca at 700 km sa timog-silangan ng Lima, bilang ang pinakamalayong pinanggagalingan ng ilog. Mula roon, lumilitaw ang Quebrada Carhuasanta mula sa Nevado Mismi, sumasama sa Quebrada Apacheta, at di-magtagal ay bumubuo sa Río Lloqueta na nagiging Río Hornillos at pagkatapos, magsasanib sa Río Apurimac.
Subalit, itinutukoy ng isang pag-aaral noong 2014 ng mga Amerikano na sina James Contos at Nicolas Tripcevich sa Area, isang peer-reviewed na journal ng Royal Geographical Society, na ang pinakamalayong pinanggagalingan ng Amasona ay totoong nasa pag-agos ng Río Mantaro. Iba't-ibang mga paraan ang ginamit upang ihambing ang mga haba ng Ilog Mantaro vs. ang Ilog Apurímac mula sa pinakamalayong punto ng pinanggagalingan hanggang sa pagsasama ng mga ito, at ipinapakita ang mas mahabang haba ng Mantaro. Pagkatapos, isinukat ang mga layo mula sa Lago Junín hanggang sa iba't-ibang maaaring maging mga punto ng pinanggalingan sa pinakamataas na bahagi ng Ilog Mantaro, na nagbigay ng kakayahan sa kanila na itukoy na ang Cordillera Rumi Cruz ay ang pinakamalayong pinanggagalingan ng tubig sa basin ng Mantaro (at sa gayon, sa buong basin ng Amasona). Ang pinakatumpak na paraan ng pagsukat ay ang pagsusukat nang direkta gamit ang GPS na kinuha sa pagbaba sa bawat ilog gamit ang isang kayak mula sa punto ng pinanggagalingan ng mga ito hanggang sa pagsasanib ng mga ito (na isinagawa ni Contos). Naging mahirap ang pagkuha ng mga sukat na ito buhat ng pagiging ng bawat ilog na mga ito, lalo sa mga mas mababang seksyong "Abyss" ng mga ito. Sa huli, natukoy nila na ang pinakamalayong punto sa pag-agos ng Mantaro ay mas malayo nang upstream nang halos 80 km kumpara sa Bundok Mismi sa pag-agos ng Apurímac, at sa gayon, ang maximum na haba ng Ilog Amasona ay mas mahaba nang halos 80 km kaysa sa pinaniniwalaan dati. Nagpatuloy si Contos nang downstream patungong karagatan at natapos ang kauna-unahang kumpletong pagbaba ng Amasona mula sa bagong natukoy na pinanggagalingan (natapos noong Nobyembre 2012), isang paglalakbay na inulit ng dalawang mga grupo pagkatapos lumaganap ang balita.
Pagkatapos ng halos 700 km, sumasanib ang Apurímac sa Río Mantaro sa pagbuo ng Ene, na sumasanib sa Perene sa pagbuo ng Tambo, na sumasanib sa Ilog Urubamba sa pagbuo ng Ucayali. Pagkatapos ng pagsanib ng Apurímac at Ucayail, lumalayas ang ilog mula sa terrain na Andean at napapaligiran ng floodplain. Mula rito hanggang sa pagsasanib ng Ucayali at ng Marañón, na mahigit-kumulang na 1600 km, mas mataas nang kaunti lamang ang mga pampang na may gubat at binabaha na nang matagal bago pa maabot ng ilog ang maximum na yugto nito ng pagbabaha. Hinihinto ang mga mabababang pampang ng kaunting mga burol lamang, at pumapasok ang ilog sa napakalaking Amazon rainforest.
Lira ng Turkiya
Ang lira ng Turkiya (Türk lirası; simbolo: ₺; kodigo: TRY; kadalasang dinaglat bilang TL) ay isang pananalapi ng Turkiya. Ang Turkong Lira ay hinati sa 100 kuruş.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga pananalapi
Si Jose at ang Asawa ni Putifar
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (ipininta ni [[Philipp Veit).]] thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (iginuhit ng isang hindi nakikilalang Italyanong pintor noong ika-18 daantaon). thumb|right|Si Jose ang Asawa ni Putifar (dibuho ni [[Guido Reni).]]
Ang Si Jose at ang Asawa ni Putifar, Si Jose at ang Asawa ni Potifar , o Si Jose at ang Asawa ni Potiphar (ang pangalang Putifar ay binabaybay ding Potipher at may pagkakatulad sa Poti-pherah ) ay isang kuwentong nagmula sa Aklat ng Henesis ng Bibliya (Henesis 39: 1-23) na hinggil sa panunukso o panghihikayat ng asawa ni Putifar na magkaroon ng pisikal na relasyon si Jose sa kanya. Bagaman hindi binabanggit sa Bibliya ang pangalan ng asawa ni Putifar, nakilala ang salaysay na ito sa Kuran bilang Yusuf at Zulaikha (nasa Surah 12: 3-34). Sa Ingles, binabaybay ang pamagat ng kuwentong ito bilang Yusuf and Zulaikha, Yusuf and Zalikha, Joseph and Zuleika, at Yusof and Zoleikha.
Si Jose
Si Jose ay isang paboritong anak ng patriyarkang si Jacob. Dahil sa pagiging pinahahalagahang anak ni Jacob (kilala rin bilang Israel), kinainggitan si Jose ng kanyang labing-isang kapatid na mga lalaki, partikular na nang bigyan siya ni Jacob ng isang mahabang barong may iba't ibang kulay, na isang kasuotang mahaba at may manggas na "sinusuot ng mga mayaman at mahal na tao," na taliwas sa sinusuot ng pangkaraniwang tao na hanggang tuhod lang at walang manggas, noong mga panahon ni Jose. Lalo pa itong kinapootan ng mga kapatid nang isalaysay ni Jose sa mga ito ang kanyang dalawang panaginip kung saan naglalahad na maghahari si Jose sa ibabaw ng kanyang mga kapatid. Sa unang panaginip, habang nagtatali sina Jose at kanyang mga kapatid ng mga sipok sa bukid, tumindig ang mga sipok ni Jose at tumayong matuwid samantalang ang mga sipok ng mga kapatid naman ay napasa palibot at yumukod sa mga sipok ni Jose. Sa ikalawang panaginip, ang araw, kasama ang buwan at labing-isang bituin, sa pagsamba kay Jose. Dahil sa kanilang pagkagalit kay Jose, itinapon siya ng kanyang mga kapatid sa isang balong walang laman at tuyo, at inasam na mamatay siya sa loob nito. Subalit natagpuan at sinagip si Jose ng mga mangangalakal na Ismaelita (kilala rin bilang mga Madianita; ayon sa paliwanag ni Jose C. Abriol, may mga naniniwalang magkaiba o iisa lamang ang mga taong ito, o maaaring nagpapahiwatig na mga mangangalakal na Arabe). Ipinagbili si Jose ng mga Ismaelita bilang isang alipin sa Ehipto kay Putifar, isang kapitan ng mga bantay ng Paraon.
Si Zulaikha
Si Zulaikha ay ang asawa ni Putifar na kapitan ng mga bantay ng Paraon ayon sa Bibliya o ang punong ministro ng Ehipto ayon sa Kuran. Isa siyang maganda at matalinong babaeng mimanamahal ni Putifar sa kabila ng kawalan ng anak. Hindi maituturing na isang sutil o makapritsong babae si Zulaikha sapagkat, sa kanyang katayuan sa lipunan, makukuha niya ang sinumang lalaking ibigin niya. Umiibig si Zulaikha kay Jose sapagkat araw-araw niyang nakikita, nakakausap, at naririnig ang huli, na naging sanhi ng hindi pagkatulog ni Zulaikha sa loob ng maraming mga gabi.
Ayon sa Bibliya
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (inilarawan sa pagpipinta ni [[Giovanni Biliverti noong 1618). Kilala rin ang dibuhong ito bilang Ang Katimyasan (o Kadalisayan) ni Jose.]] Naganap ang kuwentong Si Jose at ang Asawa ni Putifar noong mga nasa 28 taong gulang na si Jose, isang lalaking nasa kanyang kabataan at "may mabikas na katawan at may magandang mukha." Nagkaroon ng pagtingin at umibig kay Jose si Zulaikha, ang asawa ni Putifar ngunit hindi tinanggap ni Jose ang pag-ibig na ito. Ayon kay Abriol, tumanggi si Jose dahil sa tatlong magagandang kadahilanan: (a) pasasalamat ni Jose sa kanyang panginoong si Putifar (ipinagkatiwala ni Putifar kay Jose ang kanyang bahay at mga pag-aari), (b) ang kalagayan ng babaeng si Zulaikha bilang asawa ng kanyang panginoong si Putifar, at (c) ang pagkakaunawa ni Jose na magkakasala siya sa mata ng Diyos kung sakaling magpaubaya siya sa nais ni Zulaikha na sumiping o makipagtalik siya rito ; tumalilis paiwas at tumakbong papalayo si Jose mula kay Zulaikha dahil sinabi ng Diyos na ang bawat isang tao ay dapat na umiwas mula sa lahat ng kasalanan o karumihang seksuwal katulad ng bawal o ilegal na pakikipagtalik. Subalit dahil sa pagtangging ito ni Jose, nagsagawa at nagsabi si Zulaikha sa kanyang asawang si Putifar ng walang katotohanang mga paratang laban kay Jose. Ginamit ni Zulaikhang katibayan para sa maling paratang ang damit na naiwan ni Jose, kaya't ipinahuli ni Putifar si Jose at ipinakulong sa bilangguan.
Pangunahing pangyayari
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (iginuhit ni [[Lodovico Cardi, kilala rin bilang Ludovico Cigoli), noong 1610.]] Ayon sa Kuran o mga paliwanag batay sa Kuran, ang panginoon ni Joseng si Putifar ay isang punong ministro (ang Aziz o Al-Aziz) ng Ehipto na humirang kay Jose bilang isang pangunahing tagapangalaga o personal na tagapaglingkod para sa asawa nitong si Zulaikha, bukod pa sa pagiging katiwala ng kabahayan. Hinggil sa mga katangian ni Jose, nilarawan sa Kuran na si Jose bilang isang masunuring tagapagsilbi, may kaaya-ayang ugali at mabuti ang pakikitungo sa kapwa, may isang kabigha-bighaning mukha na pinag-uusapan ng madla, ngunit isang taong nananatiling mapagkumbaba at magalang sa kabila nito. Bilang dagdag, bukod sa pagiging laman ng usapan ng bayan, nagsulat rin ng mga tula hinggil kay Jose ang mga tao dahil sa kanyang kaakit-akit na kaanyuan. Maraming magagandang mga kadalagahan at mayayamang mga kababaihan ang nagnanais na maangkin o mapasa kanila si Jose.
Ayon sa mga dalubhasa sa Kuran tinukso ni Zulaikha si Jose, at maaaring nagnais lamang halikan siya ni Jose. Napigilan ni Jose ang pagkakadarang sa tukso. Sa pagtakbo ni Jose patungong pintuan upang tumakas, hinabol ni Zulaikha si Jose. Nahawakan ni Zulaikha ang kasuotan ni Jose at napunit. Nanatili sa kamay ni Zulaikha ang pirasong ito ng damit ni Jose. Nang magkasabay na sapitin nila ang pintuan, biglang na lamang bumukas ang pinto, kung saan bumantad sa kanila si Putifar at isang pinsang lalaki ni Zulaikha. Dagliang nagbago ang tono ng tinig ni Zulaikha, na naging may galit. Ipinakita ni Zulaikha sa kanyang asawang si Putifar ang piraso ng damit na napunit mula sa pang-itaas na kasuotan ni Jose. Pinaratang ni Zulaikha si Jose ng pangmomolestiya, pinalabas na inosente ang sarili, at biktima ng pagnanasang seksuwal ni Jose. Ipinagkaila ni Jose ang paratang at nagsabing si Zulaikha ang nagtangkang manukso kay Jose.
Pagsisiyasat at katibayan
Makaraang magsiyasat at tanungin ni Putifar ang asawa at ang aliping si Jose, kinunsulta nito ang pinsang lalaki ni Zulaikha hinggil sa pagpapatibay sa naganap na pangyayari. Bilang isang marunong at mapagpatotoong tao, sinabi ng pinsan ni Zulaikha na nasa damit ni Jose ang katibayan: na kung may punit ang kasuotan sa harap, nangangahulugang si Jose ang nanukso kay Zulaikha, at napunit ang damit dahil sa pagtatanggol sa sarili ni Zulaikha; subalit kung ang punit ay nasa likuran ng damit ni Jose, nangangahulugang si Zulaikha ang nang-akit kay Jose. Napatunayang nasa likuran ang punit ng kasuotan ni Jose na nagpakitang si Zulaikha ang may kasalanan. Nagsasabi ng totoo si Jose sa harap ng kanyang panginoong si Putifar.
Pagsagip ni Zulaikha sa sariling dangal
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (iginuhit at ipininta ni [[Carlo Cignani) noong 1680.]] Naging usap-usapan ng mga katulong sa kabahayan ang pangyayari at kumalat. Nakadama ng kahihiyan si Zulaikha, kaya’t hinangad niyang patunayan ang kahirapang dinanas niya sa pag-iwas na gustuhin si Jose sa pamamagitan ng paglalantad ng ibang mga kababaihan sa tuksong pinagdaanan niya. Inanyayahan ni Zulaikha ang mga kababaihan sa isang handaan. Binigyan niya ang mga babaeng ito ng tig-iisang panghiwa ng mga prutas. Mismong si Zulaikha ang nagbukas ng usapin hinggil kay Jose kung kailan inamin niya ang pagiging kaakit-akit ni Jose at hindi tinangging minamahal niya ang huli sa loob ng matagal nang panahon. Tinawag ni Zulaikha si Jose. Nabantad sa mga panauhing babae ang mistulang anghel na kakisigan ni Jose kaya’t, habang nagpapatuloy silang naghihiwa ng mga prutas ay hindi nila namalayang nahiwa nila ang sari-sariling mga palad. Dahil ito sa paghanga at pagkamangha nila sa mukha ni Jose. Sa pagkakataong ito, tumayo si Zulaikha at nagsabing ang lalaking pinagmamasdan ng mga babaeng panauhin ay si Jose na naging sanhi ng paninisi at panlilibak sa kanya. Idinagdag pa ni Zulaikha na hindi niya ipinagkakailang ibinulid niya sa tukso si Jose. Subalit idinugtong niya ang pagpapatunay na dahil sa pagkakagayuma ng mga kababaihang panauhan kay Jose, hindi nila napansing nasugatan ng mga ito ang kani-kanilang mga kamay. Inulit niyang tinuksong nga niya si Jose, at kung hindi susunod si Jose sa kanyang ibig ay ipakukulong niya ito at ipapahiya.
Pagpapatunay sa kawalan ng sala ni Jose
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (iginuhit at kinulayan ni [[Giovanni Francesco Barbieri, isang pintor na mas kilala bilang Guercino o Il Guercino, noong 1649).]] Ayon sa Kuran, katulad ng nasasaad din sa Bibliya, habang nakapiit si Jose sa bilangguan, natuklasan ang kanyang kakayahang magpaliwanag ng mga panaginip. Nagkatotoo ang mga paliwanag niya hinggil sa mga panaginip ng nakulong rin na punong katiwala ng kopa ng hari at ng punong panadero ng hari : nabalik sa katungkulan ang katiwala ng kopa ng hari (ang may katungkulang magharap ng kopa ng inumin sa hari), samantalang bagaman napakawalan ang punong panadero ay binitay naman ito pagdaka. Hiniling ni Jose sa punong katiwala ng kopa ng hari na huwag siyang kalimutan nito sa pamamagitan ng pagbanggit ng pangalan ni Jose sa hari, upang matanggal siya mula sa kulungan. Sa kasawian palad, nalimutan ng punong katiwala ng kopa ang kasunduang ito, at naaalala lamang – pagkaraan ng dalawang taon – nang mabatid niya ang balita hinggil sa panaginip o bangungot ng hari na hindi maipaliwanag ng mga manghuhula, matatalinong tao, mga pari, mga lalaking mangkukulam, at mga ministro. Binanggit ng katiwalan ng kopa sa hari ang hinggil sa kakayahan ni Joseng magpaliwanag ng mga panaginip. Ipinasundo at pinalaya ng hari mula sa piitan si Jose. Noong una, tumanggi si Joseng lisanin ang kulungan hangga’t hindi napapatunayan ang kawalan niya ng kasalanang may kaugnayan sa hindi sinasadyang paghiwa ng mga kababaihan sa kanilang mga palad noong magsagawa ng isang handaan si Zulaikha, dalawang taon na ang nakalilipas. Naunawaan ng hari na hindi karapat-dapat ang pagpapakulong kay Jose bagaman hindi niya batid kung paano ito naganap. Ipinatawag ng hari si Zulaikha at iba pang mga asawa ng mga ministro. Sinabi ng mga kababaihan na walang kasalanan si Jose at bumaling ang lahat kay Zulaikha. Ipinagtapat ni Zulaikha sa hari na tinukso niya si Jose, ngunit tumanggi nga ito sa kanyang nais mangyari.
Dahil dito, at sa pagpapaliwanag hinggil sa dalawang naging panaginip ng hari (ang tungkol sa paglamon ng pitong payat na baka sa pitong matatabang baka; at tungkol din sa paglunok ng pitong payat at tuyong butil ng trigo sa pitong mabibintog at magagandang butil ng trigo: mga panaginip na kapwa nangangahulugang magkakaroon ng pitong taon ng kasaganaan na masusundan ng pitong taong taggutom), napawalang sala si Jose at binigyan ng mataas na katungkulan bilang gobernador na tagapamahala ng buong Ehipto. Muli siyang pinangalan ng hari ng Ehipto bilang Zafnat Paneaj, na nangangahulugang "tagapagligtas ng daigdig" ayon kay San Jeronimo, o "nagsalita ang Diyos: nabubuhay siya."
Kinahinatnan ni Zulaikha
thumb|right|Si Jose at ang Asawa ni Putifar (isang larawang inukit ni [[Hans Sebald Beham, isang Aleman, noong 1544).]] Walang nang nabanggit ang Kuran ukol sa naging buhay ni Zulaikha pagkaraan magsabi siya ng totoo sa harap ng hari o Paraon ng Ehipto. Subalit ayon sa Witness-Pioneer.org, tiniyak ni Zulaikha ang kawalan ng kasalanan ni Jose sapagkat nasa isipan pa rin niya si Jose habang ito ay nasa bilangguan, at hindi dahil sa takot niya sa hari o iba pang mga kababaihan. Nagpapahiwatig ang mga taludtod ng Kuran na bumaling si Zulaikha sa relihiyong monoteyismo o pananampalatayang may iisang Diyos ni Jose dahil naging isang mahalagang kaganapan sa buhay ni Zulaikha ang pagkakapiit ni Jose. Nagkaroon ng mga alamat hinggil kay Zulaikha, katulad ng naging asawa siya ni Jose (sa Bibliya, ipinakasal si Jose ng hari ng Ehipto kay Asenet o Asenath, na anak na babae ng isang pari sa lungsod ng On na nagngangalan ding Putifar; nagkaroon ng dalawang anak na lalaki si Jose kay Asenet: sina Manases o Manasseh at Efraim o Ephraim). , na siya ay isang birhen, na matanda na ang kanyang dating asawang si Putifar na hindi nagkaroon ng relasyong pisikal sa sinumang babae, na nabulag si Zulaikha dahil sa pagluha para kay Jose, at nilisan niya ang palasyo at naging palaboy sa mga lansangan ng lungsod ng Ehipto. Sukat na nawala na lamang si Zulaikha sa salaysay ng Kuran noong panahon ng kaigtingan ng kanyang hilahil o suliranin sa buhay.
Ika-6 na Utos (palabas sa telebisyon)
Ang Ika-6 na Utos ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Sunshine Dizon, Gabby Concepcion, Ryza Cenon at Mike Tan. Nag-umpisa ito noong 5 Disyembre 2016 sa GMA Afternoon Prime na pumalit sa Oh, My Mama!.
Biyaheng daambakal sa Thailand
Ang sistemang daambakal ng Thailand ay pinangangasiwa at pinapatakbo ng State Railway of Thailand (SRT).
Kasaysayan
Interes sa rail transport sa Siam ay maaaring traced sa kapag ang Hari Rama IV ay ibinigay ng isang regalo ng isang modelo ng tren mula sa Queen Victoria sa 1855. Ang unang linya ng tren, 20 km ang haba, na may pangalang ang Paknam ng Tren sa pagitan ng Bangkok–Samut Prakan ay nagsimulang konstruksiyon sa hulyo 1891 sa ilalim ng isang 50-taon na ang mga konsesyon na may isang Danish kumpanya. Paknam Tren binuksan noong 1894. Ito linya ng tren ay nakoryente sa 1925, na ginawa ito sa ang unang electric railway serbisyo ng Timog-silangang Asya. Ito railway linya ay decommissioned sa enero 1, 1959.
Royal Estado Riles ng Siam (RSR) ay matatagpuan sa 1890 sa parehong oras na may isang konstruksiyon ng Bangkok-Ayutthaya railway (7171 km), ang unang bahagi ng Northern Linya, ay nagsimula noong 1891 at binuksan sa 26 Marso 1895. Ang Thonburi-Phetchaburi linya (150150 km), mamaya Katimugang Linya, binuksan sa 19 hunyo 1903.
Ang Northern Linya ay orihinal na binuo bilang 1,435 mm standard na sukatan, ngunit sa setyembre 1919 ito ay nagpasya upang ilagay sa pamantayan sa 1,000 mm metrong panukat at ang Northern Linya ay regauged sa panahon ng susunod na sampung taon. Sa hulyo 1, 1951, RSR ay nagbago ang pangalan nito sa kasalukuyan Estado ng Tren ng Taylandiya (SRT).
Sa 2005 SRT ay 4,0704,070 km ng mga track, ang lahat ng ito metrong panukat. Halos lahat ay single-track, kahit na ang ilang mga mahalagang mga seksyon sa paligid ng Bangkok ay i-double o triple-sinusubaybayan at may mga plano upang i-extend ito.
Sa Marso 21, 2015 Punong Ministro Gen Prayut Chan-o-cha sinabi na Thailand at Tsina ay naka-sign isang memorandum ng unawa (MoU) sa huli-2014 sa magkasanib na konstruksiyon ng tren furthering ng Thailand pitong-taon na diskarte sa pag-unlad ng transportasyon mula sa 2015-2022. Ang MoU stipulates na ang isang magkasanib na Thai-Intsik 1.435 metrong standard-gauge riles network project bear prutas sa 2018. Taylandiya ay upang maging responsable para sa pagsasagawa ng environmental epekto pagtatasa at lupa expropriations. Ang tsina ay responsable para sa proyekto ng disenyo at konstruksiyon. Ang proyekto kabilang ang apat na mga ruta: 133 km sa pagitan ng Bangkok at Kaeng Khoi; 246.5 km sa pagitan ng Kaeng Khoi at Map Ta Phut; 138.5 km sa pagitan ng Kaeng Khoi at Nakhon Ratchasima; at 355 km mula sa Nakhon Ratchasima upang Nong Khai.
Isyu
SRT ay mahaba ang naging sikat na pinaghihinalaang sa pamamagitan ng publiko bilang hindi sanay at lumalaban upang baguhin. Tren na ito ay karaniwang huli, at karamihan ng kanyang mga kagamitan ay matanda at mahina na pinananatili. Ang pinakamasama pinansiyal na gumaganap ng estado enterprise, ang SRT tuloy-tuloy na nagpapatakbo sa isang pagkawala sa kabila ng pagiging endowed na may malaking halaga ng mga ari-arian at pagtanggap ng malaking badyet ng pamahalaan; ito ay iniulat ng isang paunang pagkawala ng 7.58 bilyong baht sa 2010. mga Umuulit na mga pagtatangka ng pamahalaan sa restructuring at/o privatization sa buong 2000s ay palagi nang naging matindi ang laban sa pamamagitan ng ang union at ay hindi gumawa ng anumang mga pag-unlad.
Lamang ng dalawang porsiyento o mas mababa ng Taylandiya ' s kargamento ay transported sa pamamagitan ng tren, sa kabila ng tren na halos kalahati ng mga gastos ng transportasyon kalsada at mas malinis na kapaligiran.
Operator
Ang lahat ng mga intercity sa pamamagitan ng tren transportasyon ay pinamamahalaan sa pamamagitan ng ang Estado Railway ng Thailand, isang ahensiya ng pamahalaan na responsable para sa mga rail infrastructure investment pati na rin ang mga kargamento at pasahero serbisyo.
Sa Bangkok, ang Skytrain ay pinatatakbo sa pamamagitan ng Bangkok Mass Transit System Public Company Limited (BTSC) sa ilalim ng isang konsesyon na ibinigay sa pamamagitan ng ang Bangkok Metropolitan Administration (BMA) ngunit ang mga pamumuhunan para sa mga istraktura at mga sistema ay ganap na suportado sa pamamagitan ng BTSC.
Network
right|thumb|200x200px|Ikalawang-class na karwahe ng Estado Railway ng Thailand sa Bangkok railway station thumb|Isang tren na pag-aari sa Hilagang Linya ng Estado Railway ng Thailand en ruta sa Chiang Mai mula sa [[Bangkok.]] thumb|200x200px|Isang OTOP turista tren na kabilang sa Timog ng Linya ng Estado Railway ng Taylandiya right|thumb|200x200px|Unang-class na natutulog karwahe ng Estado Railway ng Thailand sa Bangkok railway station right|thumb|200x200px|Ikalawang-class na karwahe ng Estado Railway ng Taylandiya right|thumb|200x200px|Pangalawang klase ng mga natutulog na carriage ng Estado Railway ng Taylandiya right|thumb|200x200px|Pangalawang klase ng mga natutulog na carriage ng Estado Railway ng Thailand sa Bangkok Railway Station right|thumb|267x267px|Isang pasahero kotse ng Northern Linya ng Estado Railway ng Thailand. right|thumb|200x200px|Ang matulog sa isang pasahero kotse ng Northern Linya ng Estado Railway ng Thailand. Taylandiya ay 4,431 kilometro ng metro gauge railway track hindi kabilang linya ng mass transit sa Bangkok. Lahat ng mga pambansang serbisyo ng tren ay pinamamahalaan sa pamamagitan ng ang Estado Railway ng Thailand. Ang apat na pangunahing mga linya ay ang Northern Linya, na kung saan tinatapos sa Chiang Mai, ang mula sa Hilagang-silangan ng Linya, na kung saan tinatapos sa Ubon Ratchathani at Lao hangganan sa Nong Khai Lalawigan, ang Silangang Linya, na kung saan tinatapos sa Cambodian hangganan sa Sa Kaeo Lalawigan, at ang Katimugang mga Linya, na kung saan tinatapos sa Malaysian border sa Songkhla at Narathiwat Lalawigan.
Sa pamamagitan ng tren sasakyan sa Bangkok
Sa huli 1800s at unang bahagi ng 1900s, ang Haring Rama V sabik na binuo ng isang bagon ng network para sa Bangkok sa pamamagitan ng paggamit ng mga banyagang mga inhinyero at technicians, lalo na sa mga Danish na mga inhinyero. Sa katunayan, Bangkok ay nagkaroon ng electric trams bago Copenhagen. Gayunpaman, dahil sa isang kakulangan ng interes at maintenance ng mga bagon ng network ay ganap na-scrap mo si sa 1968.
Rapid transit system
Bangkok ay kasalukuyang nagsilbi sa pamamagitan ng tatlong rapid transit system: ang BTS Skytrain, ang MRT at ang Airport Rail Link. Kahit na ang mga panukala para sa ang pag-unlad ng mabilis na pagbibiyahe sa Bangkok ay ginawa mula noong 1975, na humahantong sa mga plano para sa mga nabigo Lavalin Skytrain, ito ay lamang sa 1999 na ang BTS sa wakas ay nagsimula ng operasyon. thumb|250x250px|Ang BTS Skytrain right|thumb|250x250px|Ang M-Map ang mga detalye ng mga plano para sa karagdagang mabilis na pagbibiyahe ng mga linya sa Bangkok. Bilang karagdagan sa rapid transit at mabigat na mga linya ng tren, nagkaroon ng mga panukala para sa ilang mga monorail system, ang pinaka-memorable sa pagiging isang linya sa pagli-link Chulalongkorn University na may Siyam na Parisukat, na pinondohan sa pamamagitan ng ang BMA. Sa 2010 Grand Canal Lupa Kumpanya ipinanukalang isang 600-800 metrong linya sa pagli-link ang mga katangian nito sa Rama IX Kalsada sa Phra Ram 9 MRT Station, ngunit nabigo upang ma-secure ang pag-apruba.
Ang Mass Rapid Transit Master Plan sa Bangkok Metropolitan Rehiyon ay may mga plano para sa mga sumusunod na mabilis na pagbibiyahe ng mga linya: Pag-unlad ay nahahati sa tatlong yugto, bilang karagdagan sa mga linya na bukas o sa ilalim ng konstruksiyon: Tandaan: * Ibukod ang BMA Monorail
BTS Skytrain
Ang BTS Skytrain ay gumagamit ng dalawang mga pagkakaiba-iba ng Electric Maramihang mga Yunit ng mga pagulong sa riles. Lahat ng mga ito gumana sa 1,435 mm subaybayan ang gauge (standard na sukatan). Ang lahat ng mga tren ay may 4 na mga pinto sa bawat panig sa bawat kotse, sa isang air-conditioning unit, at LCD monitor para sa mga pampublikong mga anunsyo at advertising. Ang supply ng kapangyarihan para sa lahat ng mga tren ay sa 750 V DC mula sa ikatlong sa pamamagitan ng tren.
Bangkok MRT
thumb|190x190px|Ang MRT Lilang Linya ng Tren. Ang Bangkok MRT ay binubuo ng dalawang linya: ang mga Asul na Linya at mga Lilang Linya: sa bawat tren ay binubuo ng dalawang motor kotse at isang sentro ng trailer ng kotse.
Airport Rail Link
right|thumb|190x190px|Mga pagulong sa riles ng SRT Airport Rail Link Siemens ibinigay siyam na Desiro Klase 360/2 trainsets. Ang tanging makabuluhang pagkakaiba mula sa UK yunit ay isang magkano ang mas malaking air-conditioning pod sa bubong, na nagbibigay ng dagdag na kapangyarihan upang makaya na may mga Thai klima. Mga serbisyo ng lungsod ay pinatatakbo sa pamamagitan ng limang mga tatlong-kotse na tren, at ang Express na mga serbisyo sa pamamagitan ng apat na trainsets sa isang ika-apat na kotse para sa check-in baggage. Ang unang tren kaliwa Alemanya noong setyembre 2007, at sa pagsubok sa Bangkok ay nagsimula noong Marso 2008. Noong 15 Mayo 2012 ang Thai Gabinete inaprubahan ng isang badyet ng 5.2 bilyong baht para sa SRT mag-order ng bagong 7, 4 kotse hanay ng mga Siemens Desiro mga pagulong sa riles upang maihatid sa pamamagitan ng 2014. Gayunpaman, bilang ng hunyo 2013 walang mga order para sa mga bagong mga pagulong sa riles ay nagkaroon pa nakalagay. Ang Ministry of Transport ay isinasaalang-alang ang pagbili ng mas mura sa Tsino (CNR) o espanyol (CAF) rolling stock na kung saan ay nangangailangan ng pagbabago ang Siemens sarado pagbibigay ng senyas na sistema sa isang bukas na sistema.
Track
thumb|190x190px|Khun Tan Lagusan, Khun Tan Railway Station thumb|190x190px|MRT Purple na Linya sa ilalim ng konstruksiyon sa disyembre 2013 Karamihan sa mga umiiral na SRT linya gamitin ang metrong panukat, bagaman ang standard na sukatan ay ginagamit sa mabilis na pagbibiyahe ng mga linya. Bilang ng 2013, humigit-kumulang 4,3464346 km ng mga track na ito ay sa paggamit sa buong Taylandiya:
Tulay
Tungkol sa 1,000 mga tulay.
Antas crossings
Ang Thai rail network ay 2,624 antas crossings sa buong bansa (2016). Maraming walang tumatawid ang mga hadlang, paggawa ng mga ito madalas sa mga site ng aksidente.
Pagbibigay ng senyas
SRT ay gumagamit ng mga kulay ng mga signal light at signal semaporo
Pagpaplano
Mass transit mga ruta sa Bangkok ay nakatakda upang maging pinalawak. Ang pagbubukod sa mga na sa ilalim ng konstruksiyon ng mga extension sa Skytrain, ang Bangkok Metropolitan Administration (BMA) ay pagpaplano ng isang northern pati na rin ang western pagpapalawak ng Skytrain. Ang sentral na pamahalaan, sa pamamagitan ng ang Estado Railway ng Thailand at Mass Rapid Transit Authority ng Taylandiya (MRTA) ay pagpaplano upang bumuo ng ilang mga bagong mabilis na pagbibiyahe ng mga ruta. Sa karagdagan, ang mga bagong light rail system na iminungkahi para sa mga lungsod ng Phuket, Chiang Mai, Khon Kaen at Nakhon Ratchasima.
Ang pamahalaan ay isinasaalang-alang ng isang restructuring ng ang Estado Railway ng Thailand at pagbibigay ng operating ng mga konsesyon sa mga pribadong kargamento operator. Isang internasyonal na mga link sa pamamagitan ng tren ay binuksan sa Vientiane sa Laos sa pamamagitan Nong Khai at ang Thai-Lao Friendship Bridge. 6 km ang "nawawalang link" sa Silangang linya sa pagitan ng Aranyaphratet at Poipet (Cambodia) ay din pagiging itinayong muli sa konstruksiyon nagsisimula sa huling bahagi ng 2013 para sa pagkumpleto sa 900 araw.
Double pagsubaybay
Karamihan ng Taylandiya ay humigit-kumulang sa 4,000 km rail network ay solong track. Isang inisyatiba ng pamahalaan upang ilipat ang mga hangin at mga sasakyan sa kalsada sa tren pumasa sa isang pangunahing milestone sa 28 disyembre 2017 kapag ang SRT-sign siyam na kontrata sa mga pribadong kontratista upang makumpleto ang double pagsubaybay sa 702 km ng SRT network. Ang phase one ng double-pagsubaybay ng proyekto ay cost 69.5 bilyong baht. Ang layunin ay upang mabawasan ang mga bansa logistical overhead, ang ilang mga 1.75 trilyong baht, sa pamamagitan ng paglipat ng hangin at kalsada kargamento sa pamamagitan ng tren. Ang paglipat ng isang tonelada ng kargamento sa pamamagitan ng tren gastos 0.93 baht bawat kilometro kumpara sa 1.72 baht sa pamamagitan ng kalsada. Bilang ng pagpirma sa kontrata, 86 porsiyento ng Taylandiya ' s kargamento gumagalaw sa pamamagitan ng kalsada at lamang ng dalawang porsiyento sa pamamagitan ng tren.
Phase isa sa mga proyekto ay makita ang mga sumusunod na limang mga seksyon ng mga track na inilatag:
Gabinete pag-apruba ay inaasahan upang payagan ang pag-sign ng kontrata para sa dalawang yugto ng double pagsubaybay sa proyekto sa pamamagitan ng Marso 2018. Ang ikalawang yugto ay magdagdag ng isang pangalawang upang subaybayan ang 2,217 km ng solong track sa loob ng siyam na tren link sa isang gastos ng 398 bilyong baht. Pamahalaan ang mga plano tawag para sa isang kabuuang investment ng 600 bilyong baht upang lumikha ng 2,588 km ng double track.
Thailand mataas na bilis ng riles
Noong oktubre 2010, ang Thai parlamento naaprubahan paunang panukala para sa isang mataas na bilis ng tren (HSR) network. Limang linya na may kakayahang paghawak ng 250 km/h bilis ay radiate mula sa Bangkok.
Noong Marso 2013, ang transport ministro inihayag na lamang ng isang kumpanya ay dapat na napili upang patakbuhin ang lahat ng mga mataas-bilis ng mga ruta ng tren, naka-iskedyul na upang maging sa pagpapatakbo sa pagitan ng 2018 at 2019. Ang unang 86 km mula sa seksyon Bang maghain ng kahilingan sa Ayuthaya ay binalak upang maging tendered sa huling bahagi ng 2013. Gayunman, ang isang pitong-buwan-mahaba ang pampulitikang krisis na kinasasangkutan ng paglusaw ng parlamento at isang pinawalang-bisa ng pebrero 2014 halalan culminated sa isang militar pagtatagumpay sa Mayo 2014. Sa dakong huli, noong hulyo 2014 ang bagong militar administrasyon ipinagpaliban ang lahat ng mga HSR mga plano hanggang sa susunod na sibilyan na pamahalaan ay naka-install.
Mga sumusunod na ang militar pagtatagumpay ng Mayo 2014 at ang kanyang taas mula sa lupa upang ang opisina ng punong ministro, Gen Prayut Chan-o-cha ipinanukalang sa pagkonekta sa Bangkok sa dalawang mga popular na mga lungsod resort, Pattaya at Hua Hin, sa pamamagitan ng mataas na-bilis ng tren. Ang Transport Ministry Opisina ng Transportasyon at Trapiko Patakaran at Pagpaplano ay nagkaroon ng mas maaga pag-aaral na isinasagawa sa parehong ruta. Sila ay ipinapalagay na, para sa ang Bangkok-Pattaya linya, ang mga tren ay tatakbo sa pamamagitan ng Chachoengsao, Chonburi, at Pattaya, pagwawakas sa Rayong, ng isang kabuuang distansya ng 193.5 km. Konstruksiyon mga gastos ay tinatayang sa 152 bilyong baht na may isang pang-ekonomiyang mga panloob na rate ng return (EIRR) ng 13 porsiyento. Konstruksiyon ay magdadala sa tungkol sa 54 na buwan. Ang ruta sa Hua Hin magiging 209 km ang haba na may isang investment gastos ng tungkol sa 98 bilyong baht at EIRR ng 8.1 porsiyento. Ang opisina concluded na ang mga ruta ay magiging ng maliit na interes sa mga pribadong mamumuhunan dahil sa ang mataas na investment kinakailangan, kaisa na may isang mababang rate ng pagbabalik.
Bangkok–Chiang Mai Shinkansen
Japan ay may ipinanukalang Shinkansen teknolohiya para sa isang high-speed rail link sa pagitan ng Bangkok at hilagang lungsod ng Chiang Mai.
Sa agosto 2016, ayon sa Transport Minister Arkom Termpittayapaisith, Thailand at Japan tinalakay ng isang mataas na-bilis ng tren na mag-link sa Bangkok at Chiang Mai. Japan sumang-ayon upang gamitin ang Shinkansen bilang nito bullet tren ng modelo.