cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katutubong Amerikano
Pagpasok ng Espanya at Portugal
Ang asukal ay orihinal na sinasaka sa Asya ngunit naging isang paboritong produkto na malawak na kinikita at kinokonsumo ng mga nobiles sa Europa. Natuto ang mga Portuguese ng proseso ng pagtatanim ng asukal mula sa mga plantasyon sa Mediteraneo na nagsimula sa mga Muslim, na gumagamit ng esklavong manggagawa mula sa Timog Rusya at mga bansang Islamiko. Ang pagtatanim ng asukal ay isang mahirap na trabaho. Kinakailangan nito ang tropikal na temperatura, araw-araw na pag-ulan, natatanging kalagayan ng lupa, at isang labing-apat na buwan na tag-ani. Ngunit sa mga bagong natuklasang, halos walang naninirahan na mga isla sa gitna ng Atlantiko, natagpuan ng mga Portuguese ang mga bagong lupaing maipapangalanang suporta sa produksyon ng asukal. Sinundan ito ng mga bago at mas malalim na uri ng pagkawasak ng tao at ekolohiya. Isinantabi ng mga natitirang taga-Canary Islands na kilala bilang Guanches ang kanilang mga sariling karapatan sa kalayaan at naging esklavo o namatay pagdating ng mga Europeans. Ang ganitong kalunos-lunos na pangyayari ay nagpahiwatig sa mga pangyayaring pang-demograpiko para sa mga populasyong Native American pagdating ng mga Espanyol.
Ang mga gustong magtanim ng mga halaman sa Portugal ay nangangailangan ng mga manggagawa upang masakop ang mahirap at labor-intensive na pananim na asukal. Unang lumapit sila sa mga kaugnay na kalakal na itinatag ng mga mangangalakal ng Portugal sa mga lungsod-state ng Africa sa Senegambia, sa Gold Coast, pati na rin ang mga kaharian ng Benin, Kongo, at Ndongo. Sa simula ng sistema ng pagkakabenta ng mga alipin sa Europa at Africa, nag-aalok ang mga lider ng mga bansa ng mga bilanggo ng digmaan - na batay sa tradisyon ay nawawala ang kanilang kalayaan kung mahuli sa digmaan - para sa mga baril ng mga Portuges, bakal, at mga manufactured na kalakal. Mahalaga na tandaan na ang pagkakabenta ng mga alipin sa Africa, tulad ng pagkakabenta ng mga alipin sa mga Katutubong Amerikano, ay hindi katulad ng chattel na pagkakabenta ng mga alipin ng antebellum United States.
Mula sa mga base sa tabing-dagat ng Atlantic, nagsimula ang mga Portuges na bumili ng mga alipin para sa pagpapadala sa mga isla ng Atlantic tulad ng Madeira, Canaries, at Cape Verdes upang magtrabaho sa mga bukid ng asukal. Sa gayon, ipinanganak ang mga unang malalaking plantasyon ng Atlantic. Makalipas ang ilang dekada, sa dulo ng ika-15 na siglo, ang sistemang plantasyon ng mga Portuges sa isla ng São Tomé ay naging modelo para sa sistemang plantasyon habang ito ay lumawak sa buong Atlantic.
Sa parehong paraan, nangunguna rin sa teknolohiya sa paglalayag ang Espanya. Naging dalubhasa na ang mga mandaragat ng Espanya sa mga caravel. Habang nagpapakapit ang Portugal sa kontrol sa mga African trading network at sa kumplikadong ruta sa silangan papuntang Asya, nagnanais ang Espanya ng sarili nitong landas tungo sa pagtatag ng kanilang imperyo. Nangako ng ganitong pagkakataon si Christopher Columbus, isang bihasang mandaragat na ipinanganak sa Italya at nag-aral sa ilalim ng mga mandaragat ng Portugal.alt=Ang mapa ng Tenochtitlan noong ika-16 na siglo ay nagpapakita ng estetikong ganda at advanced na imprastraktura ng dakilang siyudad ng mga Aztec. Mapa, c. 1524, Wikimedia.|thumb|400x400px|Ang mapa ng Tenochtitlan noong ika-16 na siglo ay nagpapakita ng estetikong ganda at advanced na imprastraktura ng dakilang siyudad ng mga Aztec. Mapa, c. 1524, Wikimedia.Alam ng mga edukadong Asyano at Europeo sa ika-15 na siglo na bilog ang mundo. Alam din nila na kung kaya't teknikal na posible na makarating sa Asya sa pamamagitan ng paglalayag patimog mula sa Europe—na sa ganitong paraan ay maiiwasan ang mga middleman ng Italya o Portugal—ang lawak ng mundo ay magdadala ng kagutuman at uhaw na hindi kayang matugunan ng anumang caravel, kahit na pa man ng pinakamagaling sa kanila. Ngunit nagkulang ng pagtaya si Columbus sa laki ng mundo ng dalawang thirds at kaya't naniniwala siyang posible ito. Matapos mabigo sa paghahanap ng suporta para sa kanyang plano sa ilang mga Europeong korte, nakumbinsi niya si Queen Isabella at King Ferdinand ng Espanya na magbigay sa kanya ng tatlong maliit na barko, na nagsimulang maglayag noong 1492. Sa kanyang pagkakamali sa taya sa laki ng mundo at swerteng makatuklas ng dalawang malaking kontinente, dumating ang Niña, Pinta, at Santa Maria at ang kanilang siyamnapung tao sa kasalukuyang Bahamas noong Oktubre 12, 1492.
Taino at Mga Isla ng Carribean
Sa kabila ng iba't ibang populasyon ng mga Katutubo at ang pagkakaroon ng ilang malakas na emperyo, hindi handa ang mga Amerikano sa pagdating ng mga Europeo. Pinalala pa ang kahayupan ng mga Europeo ng biyolohiya. Hindi nakakaranas ng sakit na pumapatay ang mga populasyon sa Asya, Europa at Aprika, ang mga Amerikano ay nabubuhay nang walang malalang sakit. Ngunit ang kanilang biyaya ay naging sumpa. Walang mga kalidad na ginawa ang mga Amerikano na mayroon na ang mga Europeo at mga Aprikano na nabuo nila sa loob ng mga siglong pagkakaroon ng mga nakamamatay na epidemya, at kaya nang dumating ang mga Europeo, na dala ang mga sakit na tulad ng tigdas, tifus, influenza, diphtheria, measles, at hepatitis, ang mga epidemya ay nagsanhi ng pagkamatay ng mga populasyon ng mga Katutubo. Marami ang namatay sa digmaan at pagkaalipin, ngunit milyon-milyon ang namatay dahil sa epidemya. Sa katunayan, tinatayang 90 porsyento ng populasyon ng mga Amerikas ang namatay sa loob ng unang siglo at kalahating sakop ng pagkontak sa mga Europeo. alt=Nakasandal ang mga Espanyol sa kanilang mga kaalyadong katutubo. Ang mga Tlaxcala ay isa sa mga pinakamahalagang kaalyado ng mga Espanyol sa kanilang pagpapahirap. Ang larawang ito noong ika-16 na siglo ay nagpapakita ng mga Espanyol at ang kanilang mga kaalyadong Tlaxcalan sa pakikipaglaban laban sa mga Purépecha. Wikimedia.|thumb|400x400px|Nakasandal ang mga Espanyol sa kanilang mga kaalyadong katutubo. Ang mga Tlaxcala ay isa sa mga pinakamahalagang kaalyado ng mga Espanyol sa kanilang pagpapahirap. Ang larawang ito noong ika-16 na siglo ay nagpapakita ng mga Espanyol at ang kanilang mga kaalyadong Tlaxcalan sa pakikipaglaban laban sa mga Purépecha. Wikimedia.Bagama't sinira ng sakit at digmaan, nagawa ng mga Native Americans na magpundar ng gitna, magresistensya gamit ang karahasan, mag-accommodate at mag-adapt sa mga hamon ng kolonyalismo, at patuloy na nakapag-ambag sa mga karanasan ng buhay sa buong Bagong Mundo sa loob ng ilang daang taon. Ngunit patuloy pa rin ang pagdating ng mga Europeo.
Panahon ng Pagtuklas at Pagsakop ng Espanyol
Sa pagkalat ng balita tungkol sa pagkakasakop ng Espanyol, nagtungo ang mga naghangad ng kayamanan na mga Espanyol sa Bagong Mundo upang maghanap ng lupain, ginto, at titulo. Isang bagong emperyo sa Bagong Mundo ang kumalat mula sa pagkakapit ng Espanya sa Karagatang Karibi. Ang kanilang motibo ay simple: sabi ng isang sundalo, "nandito kami upang maglingkod sa Diyos at sa hari, at upang magpayaman din." Nag-ambag din ang mga sundalong bayaran sa pagtuklas at nagmadali upang kunin ang mga kayamanan at tao sa Bagong Mundo.
Ang mga Espanyol ay nakapagpamahala ng mga relasyon sa paggawa sa pamamagitan ng isang legal na sistema na tinatawag na encomienda, isang mapagsamantalang sistema ng feudalismo kung saan pinagsasama ng Espanya ang mga manggagawa ng mga katutubong populasyon sa malalawak na mga estate. Sa encomienda, ibinibigay ng korona ng Espanya hindi lamang ang lupain kundi pati na rin ang isang tinukoy na bilang ng mga katutubong populasyon. Pinagsasamantalahan ng mga encomendero ang kanilang mga manggagawa. Matapos maglathala si Bartolomé de Las Casas ng kanyang nakakagimbal na ulat tungkol sa mga pang-aabuso ng mga Espanyol (The Destruction of the Indies), binuwag ng mga awtoridad ng Espanya ang encomienda noong 1542 at pinalitan ito ng repartimiento. Bagamat itinuturing na mas magaan na sistema, nagpapakopya pa rin ang repartimiento ng maraming pang-aabuso ng nakaraang sistema, at patuloy pa rin ang mapagsamantalang pagpapahirap sa populasyong katutubo habang kumakalat ang emperyo ng Espanya sa Amerika.
Aztec
Sa paglawig ng emperyo ng Bagong Mundo ng Espanya, nakaharap ng mga mananakop na Espanyol ang malalaking emperyo ng Gitnang at Timog Amerika, na mga sibilisasyong mas malaki pa kaysa sa anumang natagpuan sa Hilagang Amerika. Sa Gitnang Amerika, nagtayo ang mga Maya ng malalaking templo, pinananatili ang malalaking populasyon, at nagtatag ng isang komplikadong at matatag na sibilisasyon na mayroong isang nakasulat na wika, advanced na matematika, at napakatumpak na kalendaryo. Ngunit, bagamat hindi naman ito nawala, ang sibilisasyon ng mga Maya ay bumagsak bago pa man dumating ang mga Espanyol, marahil dahil sa mga tagtuyot at hindi mamamayang mga pamamaraan sa pagsasaka. Ngunit ang pagkawala ng sibilisasyon ng mga Maya ay nagbigay daan sa pagsikat ng pinakamakapangyarihang sibilisasyong Katutubo na kailanman naitala sa Kanlurang Hemisphere: ang Aztec.
Ang mga militaristikong migrante mula sa hilagang Mexico, ang mga Aztec ay lumipat patimog sa Lambak ng Mexico, nagsakop ng daan-daang tribo sa kanilang pagtamo ng kapangyarihan, at nagtatag ng pinakamalaking emperyo sa Bagong Mundo. Nang dumating ang mga Espanyol sa Mexico, nakatagpo sila ng isang malaking sibilisasyon na nakatuon sa Tenochtitlán, isang nakamamanghang lungsod na itinayo sa mga natural at likas na ginawang isla sa gitna ng Lawa ng Texcoco, na matatagpuan ngayon sa kasalukuyang Mexico City. Itinatag noong 1325, tumutulad sa sukat at kahalagahan ng mga pinakamalalaking lungsod sa mundo ang Tenochtitlán.
Maraming bahagi ng lungsod ang nakatanggap ng pagkain mula sa mga pananim na itinatanim sa malalaking artipisyal na isla na tinatawag na chinampas, na ginawa ng mga Aztec sa pamamagitan ng pagpapakulo ng putik at mayamang sedimento mula sa ilalim ng lawa at paglalagay nito nang unti-unti upang bumuo ng bagong kagubatan. Mayroon ding malaking piramidang templo, ang Templo Mayor, na matatagpuan sa gitna ng lungsod (ang mga labi nito ay makikita pa rin sa gitna ng Mexico City). Nang dumating ang mga Espanyol, hindi sila makapaniwala sa kanilang nakita: 70,000 mga gusali, posibleng naglalaman ng 200,000-250,000 katao, lahat ay itinayo sa gitna ng isang lawa at kumukonekta sa isa't isa sa pamamagitan ng mga tulay at kanal. Kinuwento ni Bernal Díaz del Castillo, isang Espanyol na sundalo, "Nang makita namin ang napakaraming lungsod at mga nayon na itinayo sa tubig at iba pang malalaking bayan sa lupa, kami ay nagulat at sinabi na ito ay parang mga engkantada... May ilan sa mga sundalo namin na nagtatanong kung hindi ba ito panaginip lamang?... Hindi ko alam kung paano ito iuulat, dahil nakakakita kami ng mga bagay na hindi pa narinig o nakita noon, hindi man sa panaginip."
Hernan Cortes
Si Hernán Cortés, isang ambisyosong Espanyol na may tatlumpu't apat na taong gulang na nakapagkamal ng kayamanan sa paglusob sa Cuba, ang nag-organisa ng isang paglusob sa Mexico noong 1519. Kasama ang anim na daang lalaki, mga kabayo, at kanyon, nagtungo siya sa baybayin ng Mexico. Gamit ang tulong ng isang tagapagsalin mula sa mga katutubo, na tinawag niyang Doña Marina, at na tinuturing ng mga kuwentong-bayan ng Mexico bilang La Malinche, nagtipon si Cortés ng impormasyon at mga kaalyado sa paghahanda para sa pagkakasakop. Sa pamamagitan ng mga panloloko, karahasan, at pagpapamalas ng mga endemic na pulitikal na pagkakaiba-iba, nakapagtala siya ng tulong ng libu-libong mga katutubong kaalyado, nagapi ang mga kalaban na mga Espanyol, at nagmartsa tungo sa Tenochtitlán.
Nakasalalay sa magagaspang na pundasyon ang dominasyon ng mga Aztec at maraming mga semi-independiyenteng lungsod-estado sa rehiyon ang nagnanais na makawala sa pamumuno ng mga Aztec. Ang mga kaharian sa malapit, kabilang na ang mga Tarascan sa hilaga at ang natitirang mga lungsod-estado ng mga Maya sa Yucatan peninsula, ay naghihimagsik sa kapangyarihan ng mga Aztec.thumb|564x564px|Ang mga pinturang Casta ay nagpapakita ng iba't ibang antas ng paghahalo ng mga kolonyal na mamamayan, na nagpapakilala sa kanila sa mga opisyal ng Espanya. Hindi kilala ang artistang gumawa ng Las Castas, na makikita sa Museo Nacional del Virreinato sa Tepotzotlan, Mexico. Wikimedia.
Sa pamamagitan ng pangungumbinsiya, nakapasok ang mga Espanyol sa Tenochtitlán nang payapa. Pagkatapos ay nakuha ni Cortés ang kaharian ng mga Aztec, kasama ang kanilang mga yaman sa ginto at pilak at ang kanilang network ng mga mina, sa pamamagitan ng pagkakahuli kay Emperador Montezuma. Sa kalaunan, naghimagsik ang mga Aztec. Kinuha si Montezuma bilang traydor, at nagsimula ang isang pag-aalsa sa lungsod. Namatay si Montezuma kasama ang isang ikatlong bahagi ng mga lalaking kasama ni Cortés sa "gabi ng kalungkutan" o "la noche triste." Lumaban ang mga Espanyol sa libu-libong mga manggugulo at sa mga kanal upang makatakas sa lungsod, kung saan sila ay nagtipon, nagkuha ng mas maraming mga katutubong kaalyado, nahuli ang mga reinforcements ng mga Espanyol, at, noong 1521, naglagay ng pagkubkob sa islang lungsod. Ang siyamnapu't-limang araw na pagkubkob ng mga Espanyol ay nagdulot ng kawalan ng pagkain at malinis na tubig. Ang smallpox ay nagdulot ng malawakang pinsala sa lungsod. Ayon sa isang tagapagmasid na Espanyol, ito ay "kumalat sa mga tao bilang malaking pinsala. May mga kumapit sa kanila sa lahat ng parte – ang kanilang mga mukha, mga ulo, mga dibdib, atbp. Mayroong malaking kaguluhan. Maraming tao ang namatay dito... Hindi sila makagalaw; hindi sila makatayo." Pagkatapos nito, sinakop ng mga Espanyol, kasama ang kanilang mga katutubong kaalyado, ang lungsod. Ang mga templo ay nasamsam at limangpung libong katao ang namatay. Pagkatapos ng dalawang taon ng labanan, isang milyong katao ang nangwasak ng sakit, pagkakanya-kanya, at libu-libong mga mananakop na Europeo.
Quechua O Incas
Mas malayo sa timog, sa mga bundok ng Andes sa Timog Amerika, pinamamahalaan ng mga Quechua, o Incas, ang isang malawak na imperyo sa mga bundok. Mula sa kanilang kabisera sa Cuzco sa mga mataas na lugar ng Andes, sa pamamagitan ng pagpanakop at pakikipagkasundo, itinayo ng mga Incas ang isang imperyo na nagtatawid sa kanluraning kalahati ng Timog Amerika mula sa kasalukuyang Ecuador hanggang sa gitnang Chile at Argentina. Gumawa sila ng mga terraces sa mga tagiliran ng bundok upang magtanim ng matabang lupa, at sa pamamagitan ng ika-1400, naimpluwensyahan nila ang libu-libong milya ng mga kalsada sa Andes na nag-uugnay sa mga labindalawang milyong tao. Gayunpaman, tulad ng mga Aztec, nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan sa pagitan ng mga Incas at ng mga nasakop na grupo, na nagdulot ng tensyon at nag-iwan sa imperyo na mahina sa harap ng mga mananakop. Kumalat ang smallpox bago pa man dumating ang mga Espanyol at naapektuhan nito ang Incan empire noong 1525. Binawasan ng mga epidemya ang populasyon, na nagdulot ng pagkakalipol sa kalahati ng populasyon ng imperyo at pinatay ang Incan emperor na si Huayna Capac at maraming miyembro ng kanyang pamilya. Sinundan ito ng isang marahas na digmaan sa pagpapalitan ng pamumuno. Nahikayat ng pagkapanalo ni Cortés sa Mexico si Francisco Pizarro na lumipat sa timog at nakatagpo ng isang imperyo na nalugmok sa kaguluhan. Sa 168 na mga lalaki, niloko niya ang mga lider ng mga Incas, nakuha ang kontrol sa imperyo, at nangawala ng kabisera, ang Cuzco, noong 1533. Ang sakit, pagkakapanalo, at pagkaalipin ay sumira sa nalalabing bahagi ng Incan empire. Pagkatapos ng pagpapalayas sa Mexico at Peru, nakapag-settle ang Espanya sa kanyang bagong imperyo. Isang malawak na administrative hierarchy ang nangasiwa sa mga bagong pag-aari: ang mga appointees ng hari ay nagpapatakbo sa isang napakalaking teritoryo ng mga lupain, at ang mga katutubong manggagawa at administrator ang nagregula sa pagkuha ng ginto at pilak at nag-aasikaso sa kanilang transportasyon sa kabila ng Atlantiko sa mga Espanyol na mga galleon. Samantala, ang mga Espanyol ay bumuhos sa New World. Sa loob lamang ng ika-16 na siglo, 225,000 ang nagmigrasyon, at 750,000 ang dumating sa loob ng tatlong siglo ng pananakop ng mga Espanyol. Ang mga Espanyol, kadalasaa'y mga binata, bata, at mga lalaki, ay nagmigrate para sa iba't ibang pangako ng lupa, kayamanan, at sosyal na pag-angat. Ang mga manggagawa, mga karpintero, mga sundalo, mga klerk, at mga pari ay lahat ay tumawid ng Atlantiko sa malaking bilang. Gayunpaman, mas marami pa rin ang mga katutubo kaysa sa mga Espanyol, at ang mga Espanyol, sa pamamagitan ng pangangailangan at disenyo, ay nakapaloob sa mga katutubong Amerikano sa buhay sa kolonyal. Gayunpaman, hindi nangangahulugan ang pagkakapaloob na pantay-pantay, dahil ang mga katutubo ay lubusang nasupil at naging biktima ng mga pang-aabuso ng mga Espanyol, kabilang ang sistemang encomienda at repartimiento.
Pagpasok ng Rasismo sa Bagong Mundo
Ang masalimuot na hierarkiya ng rasismo ay nagmarka sa buhay ng mga Espanyol sa Bagong Mundo. Regularized sa kalagitnaan ng 1600s ngunit nakaugat sa medieval na mga kasanayan, ang Sistema de Castas ay nag-organisa ng mga indibidwal sa iba't ibang pangkat ayon sa kanilang tinatawag na "kalinisan ng dugo". Ang mga detalyadong klasipikasyon ay halos naging mga kailangan sa pag-angat sa lipunan at pulitika sa kolonyal na lipunan ng mga Espanyol.
Ang mga Peninsulares - mga Espanyol na ipinanganak sa Iberia, o mga Españoles - ay nakatira sa pinakamataas na antas ng administrasyon at nag-aangkin ng pinakamalaking mga kayamanan. Ang kanilang mga supling, mga Español na ipinanganak sa Bagong Mundo, o mga criollos, ay nasa susunod na antas at nakikipagkumpetensiya sa mga peninsulares para sa kayamanan at oportunidad. Ang mga mestizo - isang terminong ginagamit upang ilarawan ang mga taong may pinagsamang pinagmulan ng Espanyol at Katutubong Amerikano - ay sumusunod. alt=Ang Birheng Guadalupe ay marahil ang pinakamahalagang kultural at malawakang na-reproduce na imahe ng mga Katolikong Mehikano. Sa sikat na paglalarawan, nakatayo si Maria sa ibabaw ng tilma (isang uri ng kapa) ni Juan Diego, kung saan ay nagpakita ng imahe ng Birheng Guadalupe ayon sa kanyang kuwento. Sa buong kasaysayan ng Mehiko, ang kwento at imahe ng Birheng Guadalupe ay naging simbolo ng pagkakaisa ng bansa. Mehikanong retablo ng Birheng Guadalupe, ika-19 na siglo, sa El Paso Museum of Art. Wikimedia.|thumb|573x573px|Ang Birheng Guadalupe ay marahil ang pinakamahalagang kultural at malawakang na-reproduce na imahe ng mga Katolikong Mehikano. Sa sikat na paglalarawan, nakatayo si Maria sa ibabaw ng tilma (isang uri ng kapa) ni Juan Diego, kung saan ay nagpakita ng imahe ng Birheng Guadalupe ayon sa kanyang kuwento. Sa buong kasaysayan ng Mehiko, ang kwento at imahe ng Birheng Guadalupe ay naging simbolo ng pagkakaisa ng bansa. Mehikanong retablo ng Birheng Guadalupe, ika-19 na siglo, sa El Paso Museum of Art. Wikimedia. Sa ibaba nila ay ang mga mulatto, mga taong may pinagsamang African at European na pinagmulan, at pagkatapos ay ang mga zambo, mga taong may pinagsamang pinagmulan ng Katutubong Amerikano at African. Sa pinakamababa ay ang mga Katutubong Amerikano at mga aliping African. Ang sistema ng castas ay mahigpit na ipinatupad at nagbigay ng batayan para sa hindi pantay na trato at diskriminasyon. Ang mga uri ng mayayaman, kasama na ang mga peninsulares at criollos, ay may pinakamalaking kapangyarihan at kayamanan, habang ang mga nasa ibaba ay kadalasang napapailalim sa pwersang pagtatrabaho at pagsasamantala. Ang sistema ng castas ay tinanggal sa maagang 1800s, ngunit nanatili ang kanyang legasiya sa iba't ibang anyo ng diskriminasyon at hindi pantay na trato sa rehiyon sa mga susunod na siglo.
Katulad ng mga Pranses sa hilagang Amerika, tinatanggap ng mga Espanyol at kung minsan ay sinusuportahan pa nga ang interracial na kasal. Kulang na kulang ang bilang ng mga babaeng Espanyol sa Bagong Mundo upang suportahan ang natural na paglaki ng isang purong Espanyol na populasyon. Ang Simbahang Katoliko ay sumusuporta sa interracial na kasal bilang isang moral na panlaban sa pagkakaroon ng anak sa labas ng kasal at panggagahasa. Sa pamamagitan ng 1600, ang mga mestizo ay bumubuo ng malaking bahagi ng kolonyal na populasyon. Sa maagang 1700s, higit sa isang-katlo ng lahat ng kasal ay nagsasama ng mga Espanyol at mga Katutubo. Hiwalay sa kayamanan at impluwensiya ng mga peninsulares at criollos, karaniwang nakatira ang mga mestizo sa isang gitna o average na posisyon sa lipunan ng Espanyol na Bagong Mundo. Hindi sila ganap na Indios o mga Katutubo, ngunit ang kanilang kakulangan sa limpieza de sangre o “malinis na dugo” ay nag-alis sa kanila mula sa mga pribilehiyo ng mga ganap na Espanyol. Ang mga Espanyol na mga ama na may sapat na kayamanan at impluwensiya ay maaaring protektahan ang kanilang mga anak na mestizo mula sa racial prejudice, at ilan sa mayayamang mestizo ay nakikipagkasal sa mga españoles upang "pumuti" ang kanilang mga pamilya, ngunit karaniwan ang mga mestizo ay nakakulong sa isang gitnang antas sa Espanyol na Bagong Mundo. Ang mga nakatutong at mga katutubo ay nasa pinakamababang antas ng panlipunang hagdan.
Marami ang nagmanipula sa Sistema de Castas upang makakuha ng mga benepisyo para sa kanilang sarili at sa kanilang mga anak. Halimbawa, maaaring mag-insist ang mga ina ng mga mestizo na ang kanilang mga anak na babae ay castizas, o kalahating Katutubo, na kung ikakasal sa isang Espanyol, ay maaaring magkaanak ng mga "purong" criollo na may karapatang pantay-pantay sa mga karapatan at oportunidad ng mga Espanyol na mamamayan. Ngunit ang "passing" ay para lamang sa mga iilan. Sa halip, ang napakalaking populasyon ng mga Katutubo sa Bagong Mundo ng Espanya ay nagbigay ng antas ng kultural at racial na paghalo - o mestizaje - na hindi nagkaroon ng katulad sa British North America. Ang Espanyol na North America ay nagbubuo ng isang hibridong kultura na hindi ganap na Espanyol o ganap na Katutubo. Hindi lamang nila itinayo ang Mexico City sa itaas ng Tenochtitlán, ngunit ang pagkain, wika, at pamilya ay binuo rin sa mga pinagmulan ng mga Katutubo. Noong 1531, nag-ulat ang isang mahirap na Katutubo na si Juan Diego na binisita siya ng Birheng Maria, na dumating bilang isang maitim na balat na Nahuatl-speaking na Katutubo.33 Ang mga ulat ng mga himala ay kumalat sa buong Mexico at ang Virgen de Guadalupe ay naging isang pambansang simbolo para sa isang bagong lipunan ng mga mestizo.
Mula sa Mexico, lumawak ang pag-aari ng Espanya patungong hilaga. Nahikayat ng pangako ng ginto at isa pang Tenochtitlán, nilibot ng mga ekspedisyon ng Espanya ang Hilagang Amerika para hanapin ang isa pang kayamangang imperyo ng mga Katutubo. Malalaking ekspedisyon, na nagkakalat na parang mga malaking nakakalipat na komunidad, na binubuo ng daan-daang sundalo, mga naninirahan, pari, at mga aliping tao, kasama ang napakaraming hayop, ay gumalaw sa buong kontinente. Si Juan Ponce de León, ang mananakop ng Puerto Rico, ay dumating sa Florida noong 1513 upang maghanap ng kayamanan at mga aliping manggagawa. Si Álvar Núñez Cabeza de Vaca ay sumali sa ekspedisyon ni Narváez sa Florida isang dekada mamaya ngunit naaksidente at napilitang maglakbay sa loob ng maraming taon sa paligid ng baybayin ng Gulf of Mexico at Texas patungo sa Mexico. Itinatag ni Pedro Menéndez de Avilés ang St. Augustine, Florida noong 1565, at ito pa rin ang pinakamatandang patuloy na tinitirahan ng mga Europeo sa kasalukuyang Estados Unidos.
Ngunit nang walang mga kayamangang ginto at pilak tulad sa Mexico, walang mga klima na pumapabor sa plantasyon tulad ng Carribean, o walang potensyal para sa pagsasamantala ng malalaking imperyo ng mga Katutubo, kaunti lamang ang handog na insentibo sa mga opisyal ng Espanya sa Hilagang Amerika. Gayunpaman, nilibot pa rin ng mga ekspedisyon ng Espanya ang Hilagang Amerika. Si Francisco Vázquez de Coronado ay nagdahas sa kabuuan ng Southwest. Si Hernando de Soto ay nagtortyur at nanggahasa at nag-alipin sa kabuuan ng Southeast. Sa madaling panahon, nakatayo na ang mga tiyak na lugar ng Espanya sa halos buong kontinente.
Karahasan at Karamdaman
Ang "pagtuklas" ng Amerika ay nagdulot ng mga karahasan. Ang mga Europeo ay naglakbay sa isang landas ng kamatayan at mapanirang pagsasamantala na nagdulot ng pagpatay, kasakiman, at pagkakasakop. Ngunit ang sakit ay mas nakamamatay kaysa anumang armas sa arsenal ng mga Europeo. Ito ay nagdulot ng kamatayan sa isang antas na hindi pa nakikita sa kasaysayan ng sangkatauhan. Ang mga pagtataya sa populasyon ng pre-Columbian America ay nagkakaiba-iba. Mayroong nagsasabing 100 milyon, mayroon ding 2 milyon lang. Noong 1983, inilagay ni Henry Dobyns ang bilang sa 18 milyon. Anuman ang tumpak na mga pagtataya, halos lahat ng mga iskolar ay naglalarawan ng lubhang pinsalang nagawa ng mga sakit mula sa mga Europeo. Ini-estima ni Dobyns na sa unang 130 taon pagkatapos ng pakikipag-ugnayan ng mga Europeo, namatay ang 95 porsyento ng mga katutubo sa Amerika. (Sa pinakamasamang panahon ng Black Death ng Europa, umabot ang antas ng pagkamatay sa 35 porsyento lamang. Walang ibang pangyayari sa kasaysayan ang nakapantay sa demograpikong kalamidad na nangyari sa Amerika.) Sa loob ng sandaang taon ng paglaganap ng mga sakit, sinira ng mga pandemya ang mga populasyon sa buong kontinente. Ang sakit ay nagdulot ng kaguluhan sa mga komunidad at lubhang nawasak naman ang iba.
Ang mga sakit ay hindi lamang ang pinakamalupit sa palitan ng karahasan, kultura, kalakalan, at mga tao sa magkabilang panig ng hemisperyo - ang tinatawag na Columbian Exchange - na sumunod sa pagdating ni Columbus. Nagbago rin ang mga global na diyeta. Inirevolusyun ng mga kalakal na mayaman sa calorie sa Amerika ang agrikultura ng Lumang Daigdig at nagdulot ng pandaigdigang paglago ng populasyon. Maraming modernong mga kaugnayan sa pagkain at heograpiya ay produkto ng Columbian Exchange: mga patatas sa Ireland, kamatis sa Italy, tsokolate sa Switzerland, sili sa Thailand, at mga kahel sa Florida ay mga halimbawa ng bagong global na palitan. Para sa mga Europeo, nagdala sila ng kanilang mga domestikadong hayop sa Bagong Mundo. Lumaganap ang mga baboy sa buong Amerika, nagbabago ng tanawin sa kanilang pagkalat sa magkabilang kontinente. Lumaganap din ang mga kabayo, nagbabago ng kultura ng mga Katutubo ng Amerika na nag-aadapt sa bagong ipinakilalang hayop. Bahagi nito ay dahil sa kalakalan, bahagi dahil sa mga nalalabi ng mga nabigo na mga ekspedisyon ng mga Europeo, at bahagi dahil sa pagnanakaw, ang mga Katutubo ay nakuha ang mga kabayo at nagbago ng buhay ng mga Katutubong Amerikano sa malawak na mga kapatagan ng Hilagang Amerika.
Ang pagdating ng mga Europeo ay nagbigay daan sa dalawang mundo at sampung libong taon ng kasaysayan na malaking hiwalay sa isa't isa simula ng pagkasara ng Bering Strait. Nagbago ang parehong panig ng mundo. At hindi na magiging pareho ulit ang dalawang mundo.
Fermion
thumb|250px|right|Ang [[Pamantayang Modelo ng mga elementaryong partikulo na may mga fermion na nasa unang tatlong mga kolumn.]] Sa partikulong pisika, ang isang fermion (na ipinangalan kay Enrico Fermi) ay anumang partikulo na sumusunod sa estadistikang Fermi-Dirac(at sumusunod sa prinsipyong Pauli na ekslusyon). Ang mga fermion ay salungat sa mga boson na sumusunod sa estadistikang Bose-Einstein.
Salungat sa mga boson, isang fermion lamang ang maaaring umokupa ng isang partikular na estadong quantum sa anumang ibinigay na panahon. Kung ang higit sa isang fermion ay umookupa ng parehong pisikal na espasyo, ang hindi bababa sa isang katangian ng bawat fermion gaya ng ikot nito ay dapat iba. Ang mga fermion ay karaniwang inuugnay sa materya samantalang ang mga boson ay karaniwang mga tagadala ng pwersang mga partikulo, bagayam sa kasalukuyang estado ng pisikang quantum, ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawang mga konsepto ay hindi maliwanag.
Ang Pamantayang Modelo ay kumikilala ng dalawang mga uri ng elementaryong mga fermion: mga quark at lepton. Sa lahat, ang modelo ay bumubukod sa 24 iba ibang mga fermion: 6 na quark at 6 na lepton na ang bawat isa ay may katugong anti-partikulo.
Bagong Britanya
thumb Ang Bagong Britanya (Ingles: New Britain) ay isang bulkanikong pulo sa Pasipiko. Ito ang pinakamalaki sa Kapuluan ng Bismarka. Ang Rabaul ang pinakamalaking lungsod at puwerto nito. Naging tagpuan ang pulo ng mabigat na labanan noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Kabilang sa pangunahing produktong iniluluwas nito sa ibang mga pook ang kopra at kakaw. Kabahagi ang pulong ito ng Papua Bagong Guinea.
Panahon ng Kaliwanagan
Ang Panahon ng Kaliwanagan o Panahon ng Pagkamulat, Ang Paliwanag, o Ang Ilustrasyon (Ingles: Age of Enlightenment, Ilustración) ay isang katawagan na ginagamit upang ilarawan ang panahon sa Kanluraning pilosopiya at buhay pang-kultura na nakasentro noong ika-18 siglo, kung saan sinusulong ang katuwiran bilang ang pangunahing pinagmulan at pagkalehitimo ng may kapangyarihan.
Sumusulong na tuloy-tuloy sa Alemanya, Pransiya Britanya, ang Olanda, Italya, Espanya, at Portugal, lumaganap ang kilusan sa karamihan sa Europa, kabilang ang Komonwelt ng Polako-Lituano, Rusya at Eskandinabya at gayon din ang Amerika.
Alessandra Negrini
Si Alessandra Vidal de Negreiros Negrini (Ipinanganak 29 Agosto 1970 sa São Paulo) ay isang Brasilenyong aktress.
Ang anak na babae ng inhinyero na si Luiz Eduardo Osório Negrini, at ang pedagogue na si Neusa Vidal de Negreiros, ay ginugol ni Alessandra ang kanyang pagkabata at adolescence sa Santos. Sa edad na 18, nagpatala siya sa isang teatro, at noong panahong iyon ay tinawag siyang gumawa ng mga pagsubok sa Rede Globo.
Windows Mobility Center
Ang Windows Mobility Center ay isang bahagi ng Microsoft Windows na ipinakilala sa mga priming bersyon ng Windows Vista, kung saan makikita ang mga mahahalagang impormasyon tungkol sa paggamit ng mga kompyuter na nabibitbit.
Alessandra Negrini
Personal na buhay
Noong 1996 sinimulan niya ang petsa ng aktor na si Murilo Benício. Noong 1997 sila ay nagpunta upang manirahan magkasama, at sa parehong taon na sila ay may isang anak na lalaki, Antônio. Ang dalawang pinaghiwalay noong 1999.
Noong 2001, nakilala niya ang mang-aawit na si Otto. Nagsimula silang mag-date at lumipat nang sama-sama sa parehong taon. Noong 2003, ipinanganak ang anak na babae ng ilang si Betina. Noong 2008, naganap ang paghihiwalay.
Candiolo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Candiolo ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 14 km timog-kanluran ng Turin. Ito ay luklukan ng Istituto per la Ricerca e Cura del Cancro (IRCC, "Surian para sa Pananaliksik at Lunas ng Kanser").
Mga monumento at tanawin
Sa kabesera ng munisipyo ay nakatayo ang simbahang parokya ng San Giovanni Battista, na itinayo noong ika-18 siglo.
Sa loob ng natural na liwasan ng Stupinigi mayroong medyebal na kastilyo ng Parpaglia, na kasalukuyang nasa mataas na antas ng pag-abandona.
Malapit sa munisipal na hangganan ng Candiolo ay ang maharlikang tahanang pampangangaso ng Stupinigi (frazione ng Nichelino) at ang makasaysayang ipodromo ng Vinovo, na matatagpuan sa frazione ng Garino (Vinovo).
Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod
Ang Candiolo ay kakambal sa:
Madara Uchiha
Si Uchiha Madara (うちは マダラ) ay isang kathang-isip na karakter na nilikha ni Masashi Kishimoto sa anime at manga serye na Naruto.
Si Madara ay dating lider ng angkan ng Uchiha. Isa din siya sa nagtatag ng bayan ng Konohagakure (kasama si Hashirama Senju, ang unang Hokage).
Buod ng karakter
Noong kabataan ni Madara ay nakilala niya ang batang nagngangalang Hashirama. Naging matalik silang magkaibigan at madalas ay nagsasanay sila para mas maging malakas. Tinapos ni Madara ang pagkakaibigan nila ng madiskubre niya na si Hashirama ay galing sa angkan ng Senju (kaaway ng angkan ng Uchiha sa mahabang panahon). Magmula noon ay madalas silang nagtutuos ni Hashirama. Matapos mabigo sa maraming pagtatangka upang talunin ang kanyang karibal ay tinanggap na ni Madara ang handog para sa kapayapaan (o peace offering) ni Hashirama. Itinatag nila ang bayan ng Konohagakure (Bayan sa Lingid na Dahon) at naging unang Hokage nito si Hashirama. Ngunit ang pananaw ni Madara sa kapayapaan ay naiiba sa pananaw ni Hashirama. Dahil dito ay nagdesisyon siya na umalis sa bayan ng Konoha. Pagbalik niya kasama ng Kyuubi no Yōko (demonyong lobo na nagtataglay ng siyam na buntot) ay hinamon niya ulit si Hashirama ng pagtutuos sa "Valley of the End." Natalo si Madara sa labanang ito ngunit nakaligtas siya at nagtago sa isang malayong lugar. Dito niya binuo ang kanyang plano na pagisahin ang sangkatauhan sa pamamagitan ng isang ilusyon (Mugen Tsukuyomi). Matandang matanda na siya ng lumitaw ang kanyang matang Rinnegan. Dahil dito inilipat niya ang mga mata niya kay Nagato at ginawang kanang kamay si Obito Uchiha. Bago siya mamatay ay ipinagkatiwala niya kay Obito ang kanyang pangalan: Madara Uchiha.
Nagbalik muli si Madara bilang isang reanimation noong ikaapat na digmaang pandaigdig ng mga ninja. Matapos talunin ang halos lahat ng mga puwersang ninja at 5 Kages ay muli silang nagkasama ni Obito. Nabuhay muli si Madara matapos niyang gamitin ang Gedō — Rinne Tensei no Jutsu kay Obito. Tinalo at kinulong niya ang lahat ng mga halimaw na may maraming buntot (tailed beasts) upang makabalik ulit ang halimaw na may sampo na buntot (Ten-tails) para ikulong ito sa katawan niya. Bago mapatay ni Madara ang lahat ng mga kalaban niya ay kinompronta siya nina Naruto at Sasuke. Nakatakas si Madara sa kanila at nakuha niya ang kanyang matang Rinnegan kay Obito. Pagbalik ni Madara ay isinagawa na niya ang Mugen Tsukuyomi na kung saan ang lahat ng mga tao sa mundo ay nakakulong sa isang ilusyon o panaginip. Di kalaunan ay tinaraydor siya ni Black Zetsu at si Madara ay naging si Kaguya Ōtsutsuki, ang ninuno ng lahat ng mga ninja. Pagkatalo ni Kaguya at Black Zetsu sa kamay nila Naruto, Sasuke, Sakura, at Kakashi ay naibalik muli si Madara ngunit siya ay mahinang-mahina na at nasa bingit ng kamatayan dahil sa pagkatanggal ng halimaw na may sampo na buntot sa kanyang katawan. Bago siya mamatay ay tinanggap niya ang lahat ng mga pagkakamali niya at nakipagkasundo ulit kay Hashirama.
Kaurian:Mga tauhan ng Naruto
Panday (komiks)
Si Panday, na Flavio ang tunay na pangalan, ay isang kathang-isip na karakter sa komiks mula sa Pilipinas na nilikha nina Carlo J. Caparas (kuwento) at Steve Gan (guhit). Unang nailathala ang kanyang pakikipagsapalaran sa serye ng mga komiks na Ang Panday sa Pilipino Komiks noong huling bahagi ng dekada 1970. Pumasok at naging tanyag ang karakter sa popular na kultura sa Pilipinas nang lumabas ang unang pelikula batay sa karakter na Ang Panday noong 1980 at si Fernando Poe Jr. ang gumanap na Flavio at si Max Alvarado naman ang kontrabidang si Lizardo. Simula noon, nagkaroon ng tatlong karugtong na mga pelikula at nagkaroon din na mga pelikula at mga palabas sa telebisyon na maluwag na binatayan ang unang pelikula kabilang ang isang animisayong serye sa telebisyon.
That's So Raven
Ang That’s So Raven ay isang Amerikanong palabas sa telebisyong situwasyonal na komedyang na ipinapalabas sa Disney Channel. Nanominado ito sa Emmy Awards. Tungkol ang serye sa buhay ni Raven Baxter at sa kanyang mga planong hindi madawit sa iba’t ibang mga sitwasyon ang kanyang sarili, kanyang mga kaibigan at mga kasapi ng kanyang pamilya tulad nila Eddie, Chelsea at ang kanyang kapatid na si Cory, karaniwang gamit ang kanyang kakaibang kakayahan sa isipan at ang kaakyahang magbalatkayo.
Nilikha ng Brookwell McNamara Entertainment mula sa una hanggang sa ikatlong panahon, naging produksiyon ang palabas na ito ng Warren & Rinsler Productions kasama ang That's So Productions noong ikaapat at huling panahon.
Az-Zukhruf
Ipinangalan sa ginuntuang ornamento sa talata 35 at muli sa talata 53, pinetsahan ang surah na ito sa Ikalawang Panahong Makkan bago ang paglipat ni Propeta Muhammad sa Medina. Sang-ayon sa Kronolohiyang Nöldeke ng mga surah, ang mga Ornamentong Ginto ay ika-61 surah na nahayag. Bagaman, kinikilala ng Pamantayang Ehipsyong Kronolohiya ito bilang ang ika-63 surah na nahayag. Hindi alitana ang tumpak na posisyon na kung saan nahayag ang surah na ito, malinaw na naihayag ang surah noong Ikalawang Panahong Makkan, isang panahong na kung saan si Muhammad at ang kanyang mga tagasunod ay unti-unting dumarami ang oposisyon mula sa liping Quraysh.
San Zeno Naviglio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang San Zeno Naviglio (Bresciano: Sàn Zé) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ito ay napapaligiran ng mga commune ng Brescia, Borgosatollo, Flero, at Poncarale.
Az-Zukhruf
Naalinsunod sa lahat ng mga surah ng Quran, nagsimula ang mga Ornamento ng Ginto sa Bismillah, o ang pamantayang talata na 'Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal.'
San Zeno Naviglio
Ito ay matatagpuan 6 km sa timog ng Brescia.
Az-Zukhruf
Isang surah ang Ornamento ng Ginto na nagsisilbi bilang isang paalala sa mga mananampalataya na hindi matatagpuan ang kabutihan ng Diyos sa kayamanan at materyal na kapangyarihan. Tinatanggihan ng surah ang pahayag ng mga hindi naniniwala na ang mga propeta, pinuno at karapat-dapat na mga tao ay nakikilala sa kanilang mga kayamanan at sa gayo'y nabibigyan sila ng kapangyarihan ng mga ito na pigilan ang tukso, pagpapalayaw at nakakaabala. Binalaan ng surah ang mga hindi naniniwala, na sumuko sa "mga kasiyahan lamang sa buhay na ito" (Q43:17), ng isang kakila-kilabot at pinahihirapan na kabilang buhay at hinihimok ang mananampalataya na huwag maibigan ang mga yaman at sa halip, ituon ang saril sa kanilang pananampalataya at pag-ibig ng Diyos. Paulit-ulit din na sinasabi sa surah ang katotohanan na ang mga anghel ay hindi mga anak na babae ng Diyos kundi ang kanyang tapat na mga lingkod (Q43:19). Tinanggihan din ang posibilidad ni Hesus na literal na anak ng Diyos sa loob ng mga talatang 63-64.
San Zeno Naviglio
Kasaysayan
Ang mga paninirahan ng tao sa lugar ay nagsimula noong Imperyong Roman (Romanong lapida malapit sa Cascina Pontevica) at pamumunong Lombardo. Ang unang dokumentadong bayan ay itinatag noong ika-15 siglo; ang lokalidad ay tinawag na Tregonzo o Tregoncio na nagmula sa Latin na Inter Gurgites.
Sa ilalim ng Republikang Veneciano (ika-15 at ika-18 siglo, ang bayan ay inayos sa Quadra ng Mairano noong 1483, pagkatapos ay ipinasa ito sa Quadra ng Bagnolo. Sinakop ito ng hukbo mula sa Milan noong panahon ng digmaan ng Ferrara.
Netherlands Antilles
Ang Netherlands Antilles, ay isang pangkat ng mga pulong binubuo ng mga Pulong Leeward ng Curacao, Aruba at Bonaire sa may dalampasigan ng Venezuela, at ng mga Pulong Windward ng San Eustatius, Saba, at bahagi rin ng San Martin sa silangan ng Portoriko. Pinamamahalaan mula sa Kurasaw, nasakop ng mga Olandes ang kapuluan noong 1634. Naging nagsasarili at bahagi ng Kaharian ng Nederlands ang mga pulo noong 1954. Nagkaroon ito ng panloob ng sariling pamahalaansa pamamagitan ng gubernador at nahalal na lehislatura. Hinahango ang kinikitang salapi nito mula sa mga pabrika o repinarya ng mga langis at industriyang pangturismo. Kabilang sa mga wikang ginagamit sa Antilyas ng Nederlands o Nederlands Antiles ang Olandes, Kastila, Ingles, at ang magkakahalong katutubong wikang Papyamento.
Surah Al-Jasiyah
Ang Surat Al-Jathiya (Arabiko: سورة الجاثية‎, Ang Mga Nakaluhod) ang ika-45 sura ng Koran na may 37 ayat. Ito ang isa sa pitong sura ng Koran na nagsisimula sa mga letrang Ha Meem.
Rich Asuncion
Si Rich Asuncion ay isang artista sa Pilipinas.
Bellosguardo
Ang Bellosguardo ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya.
Ang salitang "Bellosguardo" ay binubuo ng 2 bahagi: ang una ay "Bello" na nangangahulugang "maganda, marikit"; ang pangalawa ay ang "Sguardo" na ang kahulugan ay "tanawin". Noong nakaraan, ang bayan ay tinatawag ding "Belrisguardo".
Heograpiya
Ang Bellosguardo ay matatagpuan sa Cilento, at bahagi ng pambansang liwasan nito. Ito ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Aquara, Felitto, Laurino, Ottati, Roscigno, at Sant'Angelo a Fasanella.
Venus Williams
Si Venus Ebony Starr Williams (isinilang Hunyo 17, 1980) ay isang Amerikana at dalubhasang manlalaro ng tennis, dating nangunguna sa talaan ng World Tennis Association - may ranggog World No. 1 - at pangkasalukuyang kampeon sa isahan at dalawahan laro ng Wimbledon.
Nagwagi si Williams ng 16 na mga titulong Grand Slam sa larangan ng tennis - 7 sa isahan,7 sa dalawahang pambabae, at 2 sa magkahalong dalawahan. Nanalo rin siya ng isang gintong medalya sa mga palarong Olimpiko sa mga isahan at dalawahang pambabae. Siya ang mas nakatatandang kapatid na babae ng dating "World No. 1" na manlalarong si Serena Williams. Kinikilala ang Magkapatid na Williams dahil sa kanilang mga ipinakikitang gilas at lakas sa larangan ng palaro ng tennis.
Tinalo ni Venus Williams ang nakababatang kapatid na si Serena sa kampeonato ng tennis na pang-Wimbledon ng 2008.
Dakilang Moske ng Xi'an
Ang Dakilang Mosqke ng Xi'an (西安大清真寺; pinyin: Xīān Dà Qīngzhēnsì) ay ang pinakamalaking moske sa Tsina. Ito'y isang aktibong pook-sambahan sa loob ng Xi'an Muslim Quarter. Ang kabuuan ng bakuran nito ay isang sikat na lugar sa mga turista. Ang kalakhan ng mga gusali nito ay itinayo noong naunang bahagi ng Dinastiyang Ming. Ito ngayon ay naglalaman ng halos dalawampung gusali sa loob ng lima nitong patyo at sumusukat ng humigit kumulang 12,000 metro kwadrado (130,000 feet).
Etimolohiya
Ang moske ay kilala rin bilang Moskeng Huajue Chinese: 化觉巷清真寺; pinyin: Huàjué Xiàng Qīngzhēnsì),  dahil sa kinalalagyan nitong Daang 30 Huajue. Tinatawag din itong Dakilang Silangang Moske (Chinese: 东大寺; pinyin: Dōng Dàsì), dahil nakatayo ito sa silangan ng isa pa sa pinakalumang moske sa Xi'an, ang Moskeng Daxuexi Alley (Chinese: 大学习巷清真寺; pinyin: Dàxuéxí Xiàng Qīngzhēnsì).
Kasaysayan
Ang moske ay itinayo noong panahon ng pamumunong Hongwu ng dinastiyang Ming, at napalaki pa noong dinastiyang Qing. Ang mga naunang pook-sambahan (Tanmingsi at Huihui Wanshansi) ay sinasabing nakatayo dito dati noong naunang bahagi ng dinastiyang Tang.
Noong 1956, ang moske ay itinalagang Pinangangalagaang Pook Pangkasaysayan at Pangkultural sa Lalawigan ng Shaanxi, at iniakyat sa Pangunahing Pinangangalagaang Pook Pangkasaysayan at Pangkultural sa pambansang antas. Ang moske ay ginagamit pa rin ngayon ng mga Tsinong Muslim bilang pook-sambahan, pangunahin na ng mga Hui. Bagaman ngayon ay dumalang na ang mga sumasamba. Ang pangunahing bulwagan lamang ng moske ay kayang maglaman ng 1,000 katao ngunit karaniwan nang kulang sa 100 ang mga tao tuwing oras ng pagsamba.
Arkitektura
Ang moske ay may limang patyo na napapaloob sa iisang pader. Ang bulwagang dasalan ay matatagpuan sa ika-apat na patyo. Ang bawat patyo ay may isang moog gaya ng tarangkahan, na napapalibutan ng mga halaman at maliliit na mga gusali. Halimbawa, sa unang patyo nito matatagpuan ang isang tarangkahang ginawa noong dinastiyang Qing, habang sa ika-apat na patyo matatagpuan naman ang Phoenix Pavilion, isang hexagonal na kubo. Marami sa mga pader ng bakuran ay napapalamutian ng mga ukit ng ibon, halaman at sulating Tsino at Arabic. Sa mga batong moog naman nakatala ang mga pagsasaayos ng moske at nagtatampok ng mga obrang kaligrapikong Tsino at Arabic. Sa ikalawang patyo, may dalawang batong moog na nagtatampok ng obra ng calligrapher na si Mi Fu ng dinastiyang Song at ni Dong Qichang, isang calligrapher noong dinastiyang Ming.
Sa kabuuan, ang arkitektura ng moske ay pinagsamang tradisyunal na Tsino at Islamic. Halimbawa, kung ang tradisyonal na mga gusaling Tsino ay itinatayo gamit ang axis na hilaga-silangan bilang pagsunod sa " feng shui", ang moske naman ay itinayong nakaharap sa Mecca sa kanluran, habang sumusunod pa rin sa axis ng Imperial city. Isa pa, ang mga kaligrapiyang Arabic at Tsino ay makikita sa kabuuan ng bakuran. Minsan, makikita rin ang pinagsamang istilong Tsino at Arabic sa kaligrapiya na kung tawagin ay Sini, na tumutukoy sa kaligrapiyang Arabic na ginagagamitan ng impluwensyang Tsino. May mga ilang dalubhasang may haka-haka na ang pagodang octagonal na may tatlong palapag sa ikatlong patyo na tinatawag na Shengxinlou o "Tore ng Pagsusuri sa Puso", ang talagang nagsisilbing minaret ng moske.
Ang bulwagang dasalan ay isang malaking gusaling may turquoise na hip roof, pinintahang dougong, isang portikong may anim na haligi at limang pinto. Ito'y nakatayo sa ibabaw ng isang malaking batong pundasyon na napapaligiran ng mga balustre. Ang malawak na bulwagang dasalan ay binubuo ng tatlong gusaling nakahanay nang magkakadikit. Ang mga palamuti sa loob ng gusali ay nakatuon sa bukanang dingding na kinalalagyan ng qibla. Ito'y napapalamutian ng mga kahoy na may ukit na bulaklak at dibuhong kaligrapiko.
Surah Al-Ahqaf
Ang Surat Al-Ahqaf (Arabiko: سورة الأحقاف‎, Ang mga burol ng buhangin) ang ika-46 sura ng Koran na may 35 ayat. Ang Propeta ay inordinahan upang sabihin sa mga tao ng Quraish na huwag sumamba sa ibang mga diyos maliban kay Allah.
The Stone Roses
Ang The Stone Roses ay isang bandang Ingles na rock band na nabuo sa Manchester noong 1983. Isa sa mga pangkat ng pangunguna sa kilusang Madchester noong huling bahagi ng 1980s at unang bahagi ng 1990, ang klasikong at bihirang linya ng banda ay binubuo ng vocalist na si Ian Brown, gitarista na si John Squire, bassist na si Mani at drummer na si Reni.
Inilabas ng banda ang kanilang debut album, ang The Stone Roses, noong 1989. Ang album ay isang tagumpay sa tagumpay para sa banda at nakatanggap ng kritikal na pagbubunyi, marami ang tungkol dito bilang isa sa pinakadakilang mga album ng British na naitala. Sa oras na ito nagpasya ang pangkat na maibahagi ang kanilang tagumpay sa pamamagitan ng pag-sign sa isang pangunahing label. Ang kanilang record label sa oras na iyon, ang Silvertone, ay hindi papayag sa kanila sa kanilang kontrata, na humantong sa isang mahabang ligal na labanan na nagwakas sa pag-sign ng banda sa Geffen Records noong 1991. Pagkatapos ay inilabas ng Stone Roses ang kanilang pangalawang album, ang Second Coming, noong 1994, na sinalubong ng mga halo-halong mga pagsusuri. Di-nagtagal ay nag-disband pagkatapos ng maraming mga pagbabago sa line-up sa buong pagsuporta sa paglilibot, na nagsimula sa pag-alis ni Reni noong unang bahagi ng 1995, na sinundan ng Squire noong Abril 1996. Tinanggal nina Brown at Mani ang labi ng grupo noong Oktubre 1996 kasunod ng kanilang hitsura sa Reading Festival.
Kasunod ng labis na pinalakas na haka-haka ng media, ang The Stone Roses ay tumawag sa isang press conference noong 18 Oktubre 2011 upang ipahayag na ang banda ay muling nagkita at magsasagawa ng isang muling pagsasama-sama ng mundo ng paglilibot noong 2012, kasama ang tatlong mga homecoming na palabas sa Heaton Park, Manchester. Ang mga plano upang i-record ang isang pangatlong album sa hinaharap ay lumulutang din ngunit tatlong mga solo lamang ang pinakawalan. Noong Hunyo 2012, si Chris Coghill, ang manunulat ng isang bagong pelikula na itinakda sa panahon ng palabas ng Stone Roses 1990 Spike Island, ay nagpahayag na ang banda ay "hindi bababa sa tatlo o apat na mga bagong track na naitala". Noong Hunyo 2013, isang dokumentaryo tungkol sa repormasyon ng banda na itinuro ni Shane Meadows at pinamagatang The Stone Roses: Made of Stone ay pinakawalan.