cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sangke
Pinagmulan ng panglan
Ang 'Illicium' ay galing sa salitang Latin na illicio na ibig-sabihin ay "mag-enganyo". Sa wikang Persyano, ang sangke ay tinatawag na بادیان bādiyān, ang pinagmulan ng pangalan nito sa Pranses badiane. Sa Indiya ito ay tinatawag na badian o phoolchakri at sa Pakistan ito rin ay tinatawag na badian.
Sa Pagluluto
Ang sangke ay may anethole, ang parehas na kasangkapan ng di magkakauri na anise na nabibigay sa lasa nito. Ang sangke ay ipinakilala sa mga Kanluranin bilang mas mura na kapalit para sa anise sa paggawa ng tinapay maging sa paggawa ng alak, lalo na sa paggawa ng alak na Galliano. Ito rin ay ginagamit sa paggawa ng sambuca, pastis, at iba pang mga klase ng absinthe.Pinapasarap ng sangke ang lasa ng karne enhances the flavour of meat. Ito ay ginagamit na pampalasa sa pagpapahanda ng biryani at masala chai sa Timog Asya. Ito rin ay ginagamit sa lutuang Intsik, at sa lutong Indiyano kung saan ito ay pangunahing kasangkapan ng garam masala, at salutong Malay and Indones. Ito ay ipinatubo sa malawak na bahagi ng Tsina para sa gamit pangkomerso para sa Tsina, Indiya, at iba pang mga bansa si Asya. Ang sangke ay isang kasangkapan ng tradisyunal na limang pampalasa na pulbos sa lutong Intsik. Ito rin ay isang pangunahing kasangkapan sa pagluto ng phở, isang Biyetnames na noodle. Ito rin ay ginagamit sa resiping Pranses na mulled wine : na tinatawag na vin chaud (maiinit na alak).
Bilang Panggamot
Ginagamit ang sangke sa tsaa bilang tradisyunal na pangginhawa laban sa rayuma, at ang mga buto ay puwedeng nguyain pagkatapos kumain para magkatulong sa pagtunaw ng pagkain. Sa tradisyunal na gamot ng mga Intsik, ang sangke ay tinataguriang bilang mainit at gumagalaw na halamang gampot at nakakatulong sa sipon-ang pagkawalang kilos ng gitnang jiao.
Pangunahing pinagmumulaan ang sangke ng isang kompuwestong kimikal na asidong shikimic, isang pangunahing ginagamit sa unahang bahagi ng paggawa ng gamot na laban sa influenza, ang oseltamivir (Tamiflu). Ang asidong Shikimic ay nililikha ng karamihan sa mga organismong autotropik, habang ito ay puwedeng makuha para sa komerso sa iba pang pagpamuluaan, ang sangke ay nananatiling pangkaraniwang kuhanan sa industriya. Noong 2005, ang isang panandaliang kakulangan sa sangke ay dulot sa gamit nito sa paggawa ng Tamiflu. Nalaman sa mamayang bahagi ng naturing taon, ang isang paraan para sa paggawa ng asidong shikimic mula sa bacteria ay natuklasan. Ang Roche ay kumukuha na ng ilang sa mga hilaw na gamit na kailangan nito galing sa pagbuburo ng bakteryang E. coli. Ang Pandemya ng trangkaso ng 2009 ay nagdulot muli ng kakulangan sa sangke nang pinagipunan ang Tamiflu sa maraming bahagi ng daigdig. Ito ay nagdulot ng pagtaas ng presyo ng sangke.
Pinapalaki ang sangke sa apat na probinsya ng Tsina at inaani sa pagitan ng Marso at Mayo. Ito rin ay matatagpuan sa timog ng New South Wales. Ang asidong shikimic ay kinukuha mula sa mga buto sa isang proseso na may sampong bahagi na tumatagal ng isang taon.
Ang sangkeng Hapones (Illicium anisatum), isa pang magkatulad na puno, ay labis na nakakalason at di maaring kaiinin; sa Japan, ito ay sa halip ay sinusunog bilang insenso. Ang ilang mga kaso, kasama ang mga "seryosong epektong neurolohikal, katulad ng pagkaranas ng seizure", ay naiulat pagkatapos uminom ng tsaang sangke, ay maaring dulot ng espesye na ito. Ang sangkeng Hapones ay may anisatin, na nagdudulot na malala na pamamaga ng mga bato, daanan ng ihi, at mga organong ginagamit sa dihestiyon. Ang pagiging malason ng I. anisatum, kilala rin bilang shikimi, ay dulot ng mga malakas na mga neurotoxin (anisatin, neoanisatin, at pseudoanisatin), dahil ito sa pagiging noncompetitive na antagonist ng mga tagatanggap na GABA.
Isabella Beeton
Si Isabella Mary Beeton (' Mayson; ika-14 ng Marso 1836 – ika-6 kan Pebrero 1865), mas kilala sa Mrs Beeton''', ay isang mamamahayag ng Ingles, editor at manunulat. Ang kanyang pangalan ay partikular na nauugnay sa kanyang unang libro, ang 1861 na gawang Mrs Beeton's Book of Household Management. Ipinanganak siya sa London at, pagkatapos ng kanyang pag-aaral sa Islington, north London, at sa Heidelberg, Alemanya, pinakasalan niya si Samuel Orchart Beeton na isang ambisyosong tagalimbag at editor ng magasin.
Taong Kro-Manyon
thumb|right|Bungo ng isang taong Cro-Magnon, na nasa Musée de l'Homme o Museo ng Tao ng Paris, Pransiya. thumb|upright 1.0| Kudkuran Cro-Magnon - Collection "Louis Lartet" - Museum ng Toulouse
Isabella Beeton
Noong 1857, mas mababa sa isang taon pagkatapos ng kasal, sinimulang magsulat si Beeton para sa isa sa mga lathala ng kanyang asawa, at ito nga ang  The Englishwoman's Domestic Magazine . Isinalin niya ang pikayon na Pransya at isinulat ang haligi ng lutuin o cookery column, kahit na ang lahat ng mga resipe ay napamamlahiyo mula sa iba pang mga gawa o ipinadala ng mga mambabasa ng magasin. Noong 1859 inilunsad ng mga Beetons ang isang serye ng 48-pahinang buwanang suplemento sa The Englishwoman's Domestic Magazine; ang 24 na mga installment ay nailimbag sa isang dami bilang  Mrs Beeton's Book of Household Management  noong Oktubre 1861, na nakabenta ito ng 60,000 kopya sa unang taon. Si Beeton ay nagtatrabaho sa isang pinaikling bersyon ng kanyang libro, na kung saan ay papamagatan sana ito ng  The Dictionary of Every-Day Cookery , nang siya ay namatay sa puerperal fever noong Pebrero 1865 sa edad na 28. sa apat na anak, dalawa sa kanila ang namatay sa pagkabata, at maraming mga pagkakuha. Dalawa sa kanyang mga tagapagtalambuhay na sina Nancy Spain at Kathryn Hughes, ay positibo ang teorya na si Samuel ay hindi sinasadyang kumontrata ng syphilis sa isang pakikipag-ugnay sa hindi pa kasal sa isang puta, at hindi sinasadyang ipinasa ang sakit sa kanyang asawa.
Taong Kro-Manyon
Ang Cro-Magnon (, Pranses ) ay isa mga pangunahing mga uri ng arkaiko o sinaunang Homo sapiens ng Paleolitikong Europa (Paleolitikong Pang-itaas), na ginamit para sa mga ispesimen o halimbawa ng posil o kusilba pinetsahang tinatayang mga 40,000 hanggang 10,000 mga taon na ang nakaraan. Pinangalanan ito mula sa yungib ng Crô-Magnon na nasa timog-kanlurang Pransiya, kung saan natagpuan ang unang ispesimen.
Isabella Beeton
Ang  Book of Household Management  ay na-edit, binago at pinalaki nang maraming beses mula nang mamatay si Beeton at nasa print pa rin tulad ng sa 2016. Ang mga manunulat ng pagkain ay sinabi na ang kasunod na mga edisyon ng akda ay napalayo mula sa at mas mababa sa orihinal na bersyon. Maraming mga manunulat ng pagluluto, kabilang ang Elizabeth David at Clarissa Dickson Wright, ay pinuna ang gawa ni Beeton, lalo na ang kanyang paggamit ng mga recipe ng ibang tao. Ang iba, tulad ng manunulat ng pagkain Bee Wilson, isaalang-alang ang labis na pagsisisi, at na si Beeton at ang kanyang gawain ay dapat na isipin na pambihira at kahanga-hanga. Ang kanyang pangalan ay naging nauugnay sa kaalaman at awtoridad sa Victoria sa pagluluto at pamamahala sa tahanan, at ang  Oxford English Dictionary  ay nagsasaad na noong 1891 ang salitang  Mrs Beeton  ay naging ginamit bilang isang pangkaraniwang pangalan para sa isang awtoridad sa tahanan. Itinuturing din siyang isang malakas na impluwensya sa pagtatayo o paghuhubog ng isang gitnang uri ng pagkakakilanlan ng panahon ng Victoria
Taong Kro-Manyon
Bumabagsak ang katawagan o termino sa labas ng pangkaraniwang kumbensiyon o gawa sa pagpapangalan para sa sinaunang mga tao at ginagamit sa diwang panglahat para sa pinakamatandang moderno o makabagong taong nasa Europa, bagaman espesipiko o tiyak (ngunit napakadalas) na para sa isang kabahaging tipo o sub-tipong kabilang sa mga labi ng kanilang mga kusilba o posil. Sa mas kamakailang mga makaagham na panitikan, mas ginagamit ang kataguriang "maagang modernong mga tao".
Isabella Beeton
Maagang buhay, 1836–1854
Ipinanganak si Isabella Mayson noong ika-14 ng Marso 1836 sa Marylebone, London. Siya ang panganay sa tatlong magkakapatid na babae kay Benjamin Mayson, isang linen factor (mangangalakal) at ang kanyang asawa na si Elizabeth ( Jerrom). Di-nagtagal pagkatapos ng kapanganakan ni Isabella ang pamilya ay lumipat sa Milk Street, Cheapside, mula sa kung saan ipinagbili ni Benjamin. Namatay siya nang si Isabella ay apat na taong gulang, at si Elizabeth, buntis at hindi makayanan ang pagpapalaki ng mga anak nang mag-isa habang pinapanatili ang negosyo ni Benjamin, pinadalhan siya ng dalawang nakatatandang anak na babae upang manirahan kasama ng mga kamag-anak. Si Isabella ay nanirahan kasama ang kanyang biyuda na paternal ng ama sa Great Orton, Cumberland, bagaman bumalik siya kasama ang kanyang ina sa loob ng susunod na dalawang taon.
Taong Kro-Manyon
Ang ispesimen ng Taong Cro-Magnon na may pinakamatandang tiyak na petsa ay mula 34,000 hanggang 36,000 mga taon na ang nakararaan. .
Isabella Beeton
Maagang buhay, 1836–1854
Tatlong taon pagkatapos ng pagkamatay ni Benjamin, pinakasalan ni Elizabeth si Henry Dorling, isang biyuda na may apat na anak. Si Henry ang Clerk ng Epsom Racecourse, at binigyan ng tirahan sa loob ng bakuran ng karerahan. Lumipat ang pamilya, kasama ang ina ni Elizabeth sa Surrey at sa susunod na dalawampung taon kina Henry at Elizabeth ay nagkaroon ng karagdagang labintatlong bata. Si Isabella ay nakatulong sa pag-aalaga ng kanyang mga kapatid, at sama-samang tinutukoy ang mga ito bilang isang "buhay na kargamento ng mga bata". Ang karanasan ay nagbigay sa kanya ng maraming pananaw at karanasan sa kung paano pamahalaan ang isang pamilya at ang sambahayan nito.
Matapos ang isang maikling pag-aaral sa isang boarding school sa Islington, noong 1851 ay ipinadala si Isabella sa paaralan sa Heidelberg, Alemanya, na sinamahan ng kanyang stepister na si Jane Dorling. Si Isabella ay naging bihasa sa piano at napakahusay sa Pranses at Aleman; nakakuha din siya ng kaalaman at karanasan sa paggawa ng pastry. Siya ay bumalik sa Epsom sa tag-araw ng 1854 at kumuha ng karagdagang mga aralin sa paggawa ng pastry mula sa isang lokal na panadero.
Kasal at karera, 1854–1861
Sa paligid ng 1854, nagsimula si Isabella Mayson ng isang relasyon kay Samuel Orchart Beeton. Nakatira din ang kanyang pamilya sa Milk Street sa parehong oras na patuloy na nagpapatakbo doon ang ama ni Maysons—Samuel ng Dolphin Tarven asin pumapasok din ang kapatid na babae ni Samuel sa parehong paaralan ng Heidelberg na pinapasukan din ni Isabella. Si Samuel ang kauna-unahang mamamahayag ng British ng Harriet Beecher Stowe 's' 'Uncle Tom's Cabin' 'noong 1852 at pinakawalan din ang dalawang makabagong at pangungunaang journal:' 'The Domingo Magazine's Domestic Magazine' ' 'noong 1852 at ang magazine na Boys' Own  noong 1855. Ang mag-asawa ay pumasok sa malawak na sulat noong 1855 - kung saan nilagdaan ni Isabella ang kanyang mga titik bilang "Fatty" - at inanunsyo nila ang kanilang pakikipag-ugnayan noong Hunyo 1855. Ang kasal ay naganap sa St Martin's Church, Epsom, noong Hulyo ng sumunod na taon, at inihayag sa  The Times. Si Samuel ay "isang maingat ngunit matatag na mananampalataya sa pagkakapantay-pantay ng mga kababaihan" at ang kanilang relasyon, kapwa personal at propesyonal, ay isang pantay na pakikipagtulungan. Ang mag-asawa ay nagpunta sa Paris para sa isang tatlong linggong hanimun, pagkatapos nito ay sinamahan sila ng ina ni Samuel sa isang pagbisita sa Heidelberg. Bumalik sila sa Britain noong Agosto, nang lumipat ang mga bagong kasal sa Chandos Villas, isang malaking bahay- Italyanato sa Pinner.
Sa loob ng isang buwan ng pag-uwi mula sa kanilang hanimun si Beeton ay buntis.Ilang linggo bago ang kapanganakan, hinimok ni Samuel ang kanyang asawa na mag-ambag sa  The Englishwoman's Domestic Magazine , isang pahayagan na isinasaalang-alang ng mga manunulat ng pagkain na sina Mary Aylett at Olive Ordish ay "dinisenyo upang gawing nilalaman ang mga kababaihan sa kanilang lote sa loob ng bahay, hindi upang mainteresan sila sa mundo sa labas ". Ang magasin ay abot-kayang, na naglalayong mga kababaihan sa gitna ng klase at matagumpay na komersyal, na nagbebenta ng 50,000 isyu sa isang buwan noong 1856. Nagsimulang magsalin ng piksyon nin Pranses si Beeton para sa publikasyon bilang mga kwento o serial.Pagkaraan ng ilang sandali nagsimula siyang magtrabaho sa haligi ng lutuin - na naging moribund sa nakaraang anim na buwan kasunod ng pag-alis ng naunang sulatin - at ang artikulo sa sambahayan. Ang anak ng Beetons na si Samuel Orchart, ay ipinanganak hanggang sa katapusan ng Mayo 1857, ngunit namatay sa pagtatapos ng Agosto sa taong iyon. Sa sertipiko ng kamatayan, ang sanhi ng kamatayan ay ibinigay bilang pagtatae at cholera, kahit na Hughes hypothesises na si Samuel senior ay hindi sinasadya na nagkontrata ng syphilis sa isang pakikipag-ugnay bago ang kasal sa isang puta, at hindi sinasadyang ipinasa ang kundisyon sa kanyang asawa, na mahawaan ang anak niya.
Habang kinaya ang pagkawala ng kanyang anak, si Beeton ay patuloy na nagtatrabaho sa  The Englishwoman's Domestic Magazine . Bagaman hindi siya isang regular na tagaluto, siya at si Samuel ay nakakuha ng mga recipe mula sa iba pang mga mapagkukunan. Ang isang kahilingan upang matanggap ang sariling mga mambabasa ng mga recipe ay humantong sa higit sa 2,000 na ipinadala, na kung saan ay pinili at na-edit ng mga Beeton. Ang mga nai-publish na gawa ay kinopya din, na higit sa lahat ay hindi naiugnay sa alinman sa mga mapagkukunan. Kasama sa mga ito ang Modern Cookery for Private Families ni Eliza Acton, The Experienced English Housekeeper ni Elizabeth Raffald , Le Pâtissier royal parisien ni Marie-Antoine Carême, The French Cook ni Louis Eustache Ude, The Modern Housewife or, Ménagère ni Alexis Soyer  at The Pantropheon, The Art of Cookery Made Plain and Easy ni Hannah Glasse, A New System of Domestic Cookery ni Maria Rundell, at ang mga gawa ni Charles Elmé Francatelli. Si Suzanne Daly at Ross G. Forman, sa kanilang pagsusuri tungkol sa kulturang pagluluto ng Victorian, isaalang-alang na ang plagiarism ay ginagawang "isang mahalagang indeks ng lipunan ng mid-Victorian at gitna-klase" dahil ang paggawa ng teksto mula sa sarili nitong mambabasa ay nagsisiguro na ito ay isang salamin ng kung ano ang talagang niluto at kinakain sa oras. Sa pagkopya ng mga resipe ng iba, sinusunod ni Beeton ang rekomendasyong ibinigay sa kanya ni Henrietta English, isang kaibigan ng pamilya, na sumulat na "Ang Cookery ay isang Agham na natutunan lamang sa mahabang karanasan at taon ng pag-aaral na siyempre hindi mo pa nakuha. Samakatuwid ang aking payo ay magtipon ng isang libro mula sa mga resibo mula sa isang Iba't ibang Mga Pinakamagandang Aklat na nailimbag sa Cookery at alam ng langit na mayroong isang mahusay na iba't-ibang para sa iyo na pumili."
Panlaban ng katawan
Ang panlaban ng katawan o pangontra ng katawan laban sa sakit (Ingles: antibody o "panlaban [ng katawan] laban sa [ibang] katawan"), tinatawag ding imyunoglobulina (may sagisag na Ig), ay isang protina sa dugong nabubuo at lumalabas bilang reaksiyon ng katawan laban sa sakit o upang malabanan ang lason na sanhi ng ibang klase ng sustansiya; katulad halimbawa na ng ilang mga protina at mga polisakarida (mga polysaccharide). Isa ito sa ilang bilang ng mga sustansiyang nililikha ng katawan upang mapaglabanan ang ilang kilos, galaw, o aksiyon ng mapaminsalang mga mikrobyo.
Isabella Beeton
Kasal at karera, 1854–1861
Ang Beetons ay bahagyang sinundan ang layout ng mga resipe ni Acton, bagaman sa isang pangunahing pagbabago: samantalang ang naunang manunulat ay nagbigay ng paraan ng pagluluto kasunod ng isang listahan ng mga kinakailangang sangkap, ang mga resipe sa  The Englishwoman's Domestic Magazine  ay nakalista sa mga bahagi bago ang proseso ng pagluluto. Ang pamantayang layout ng Beeton na ginamit para sa mga resipe ay ipinakita din ang tinatayang mga gastos ng bawat paghahatid, ang pana-panahon ng mga sangkap at ang bilang ng mga bahagi sa bawat ulam. Ayon sa ikadalawampu siglo na panulis ng British na lutuin Elizabeth David, ang isa sa mga lakas ng pagsulat ni Beeton ay nasa "kaliwanagan at mga detalye ng kanyang pangkalahatang tagubilin, ang kanyang masidhing komento, ang kanyang walang kapararakan bukod". Si Margaret Beetham, ang istoryador, ay nakikita na ang isa sa mga lakas ng libro ay ang "pare-pareho na prinsipyo ng samahan na ginawang pantay-pantay at maayos ang mga nilalaman nito, at nagdala ng isang pare-parehong istilo sa pagtatanghal at layout. Samantalang itinuturing ni Daly at Forman ang isang pamamaraan na "wala kung hindi pormulatiko", nakikita ito ni Hughes bilang "bagay na pinaka minamahal ng kalagitnaan ng mga Victorians,  isang sistema ".
Sa panahon ng partikular na mapait na taglamig ng 1858–59 Inihanda ni Beeton ang kanyang sariling sopas na nagsilbi siya sa mahihirap ng Pinner, "sopas para sa mga mabuting layunin";kalaunan ay naalala ng kanyang kapatid na si Beeton "ay abala sa paggawa ng [sabaw] para sa mga mahihirap, at ang mga bata ay tumawag nang regular sa kanilang mga lata nang paulit-ulit". Ang resipe ay magiging tanging entry sa kanya  Book of Household Management  na iyon ay kanyang sarili. Matapos ang dalawang taon ng pagkakuha, ang pangalawang anak ng mag-asawa ay ipinanganak noong Hunyo 1859; pinangalanan din itong Samuel Orchart Beeton. Nakita ni Hughes ang mga pagkakuha bilang karagdagang katibayan ng syphilis ni Samuel.
Bilang maaga ng 1857 ang Beetons ay isaalang-alang ang paggamit ng mga haligi ng magazine bilang batayan ng isang libro ng mga nakolekta na mga recipe at payo sa homecare, naniniwala si Hughes, at noong Nobyembre 1859 ay inilunsad nila ang isang serye ng 48-pahinang buwanang suplemento na kasabay ang  The Englishwoman's Domestic Magazine . Ang naka-print na bloke para sa buong serye ng mga suplemento ay itinakda mula sa simula kaya ang break sa pagitan ng bawat edisyon ay naayos sa 48 na pahina, anuman ang teksto, at sa ilang mga isyu ang teksto ng isang pangungusap o resipe ay nahati sa pagitan ng dulo ng isang pag-install at ang simula ng susunod.
Noong Setyembre 1861 ang mga Beetons ay naglabas ng bago, lingguhang publication na tinawag na '' The Queen, the Ladies 'Newspaper' '. Sa abala sa mga Beetons na tumatakbo ang kanilang iba pang mga pamagat, nagtatrabaho sila Frederick Greenwood bilang editor.
Ang Mrs Beeton's Book of Household Management at pagkatapos, 1861–1865
Ang kumpletong bersyon ng  Mrs Beeton's Book of Household Management , na binubuo ng 24 na nakolekta na buwanang pag-install, ay nai-publish noong ika-1 ng Oktubre 1861; ito ay naging isa sa mga pangunahing kaganapan sa pag-publish noong ikalabing siyam na siglo. Kasama ni Beeton ang isang malawak na 26-pahina na "Analytical Index" sa libro. Bagaman hindi isang pagbabago — ginamit ito sa  Ang Family Friend  magazine mula pa noong 1855 — Itinuturing ni Hughes ang index sa  Book of Household Management  na "kamangha-manghang detalyado at lubusang cross-referenced". Sa 1,112 na pahina, higit sa 900 na naglalaman ng mga recipe. Ang natitira ay nagbigay ng payo sa fashion, pangangalaga sa bata, pag-aasawa ng hayop, mga lason, pamamahala ng mga tagapaglingkod, agham, relihiyon, first aid at kahalagahan sa paggamit ng lokal at pana-panahong ani. Sa kanyang unang taon ng publikasyon, naibenta ang aklat sa 60,000 na mga kopya Sinasalamin nito ang mga halaga ng Victoria, lalo na ang pagsisikap, pagaanod at kalinisan. Si Christopher Clausen, sa kanyang pag-aaral ng mga gitnang klase sa British, ay nakikita na ang Beeton ay "masasalamin kaysa sa sinumang iba pa, at para sa isang mas malaking tagapakinig, ang positibong mensahe na ang mid-Victorian England ay napuno ng mga pagkakataon para sa mga handang malaman kung paano kumuha ng bentahe sa kanila ". Inisip ng manunulat ng pagkain na si Annette Hope na "maiintindihan ng isang tao ang tagumpay nito. Kung ... ang mga batang kababaihan ay walang alam sa mga pag-aayos sa tahanan, walang mas mahusay na libro kaysa dito ay maaaring nilikha para sa kanila."
Ang mga pagsusuri para sa  Book of Household Management  ay positibo. Ang kritiko para sa  London Evening Standard  ay itinuturing na si Beeton ay nagkamit ng sarili sa isang reputasyon sa sambahayan, na sinasabi na siya ay "nagtagumpay sa paggawa ng isang dami na magiging, sa mga darating na taon, isang kayamanan na magagawa ng bawat sambahayan ng Ingles ". Ang kritiko para sa  Saturday Review  ay sumulat na "para sa isang tunay na mahalagang repertoryo ng mga pahiwatig sa lahat ng uri ng mga bagay sa sambahayan, inirerekumenda namin kay Mrs Beeton na may kaunting mga maling akda". Ang hindi nagpapakilalang tagasuri para sa  The Bradford Observer  ay isinasaalang-alang na "ang impormasyong nakalaan ... lumilitaw na maliwanag at tahasang"; pinuri din ng tagasuri ang layout ng mga recipe, na nagtatampok ng mga detalye na may kaugnayan sa mga sangkap, pana-panahon at oras na kinakailangan. Ang pagsulat sa  The Morning Chronicle , isang hindi nagpapakilalang komentarista na nagpasya na "Si Mrs Beeton ay hindi tinanggal ang anumang bagay na may gawi sa ginhawa ng mga kasambahay, o pinadali ang maraming maliit na problema at nagmamalasakit na nahulog sa maraming asawa at ina, maaari niyang ligtas na mahulaan na ang aklat na ito sa hinaharap ay unahan ng bawat isa sa parehong paksa." Para sa edisyon ng 1906 ng libro,  The Illustrated London News  ang nagsuri ng pagsasaalang-alang sa gawa na "isang mabubuo na katawan ng doktrinang lokal", at naisip na "ang libro ay halos ng unang kadakilaan".
Ang mga desisyon sa negosyo ni Samuel mula noong 1861 ay hindi produktibo at may kasamang payo na hindi pinapayuhan na pamumuhunan sa pagbili ng papel — kung saan nawala siya ng £ 1,000 - at isang kaso sa korte dahil sa hindi bayad na mga bayarin. Ang kanyang hubris sa mga gawain sa negosyo ay nagdala ng mga kahirapan sa pananalapi at sa unang bahagi ng 1862 ang mag-asawa ay lumipat mula sa kanilang komportableng bahay ng Pinner patungo sa kanilang tanggapan. Ang hangin ng gitnang London ay hindi kaaya-aya sa kalusugan ng anak ng Beetons, at nagsimula itong magkasakit. Tatlong araw pagkatapos ng Pasko ay lumala ang kalusugan at namatay siya sa Bisperas ng Bagong Taon noong 1862 sa edad na tatlo; ang kanyang sertipiko ng kamatayan ay nagbigay ng dahilan bilang "suppressed scarlatina" at "laryngitis". Noong Marso 1863 natagpuan ni Beeton na siya ay buntis muli, at noong Abril ang mag-asawa ay lumipat sa isang bahay sa Greenhithe, Kent; ang kanilang anak na lalaki, na pinangalanan nila Orchart, ay ipinanganak noong Bisperas ng Bagong Taon noong 1863. Bagaman ang mga mag-asawa ay nakaranas ng mga problema sa pananalapi, nasisiyahan sila sa kamag-anak na kasaganaan sa panahon ng 1863, pinalakas ng pagbebenta ng  The Queen  kay Edward Cox sa kalagitnaan ng taon.
"Ang kanyang mga gawa ay nagsasalita para sa kanilang sarili; at, kahit na kinuha mula sa mundong ito sa napakataas at lakas, at sa mga unang araw ng pagkalalaki, nakaramdam siya ng kasiyahan — napakahusay sa lahat na nagsusumikap nang may mabuting hangarin at mainit na kalooban — ang pag-alam sa sarili na itinuring nang may paggalang at pasasalamat."
Rachelle Ann Go
Si Rachelle Ann Go ay isang Pilipinang mang-aawit, modelo at artista sa Pilipinas.
Talambuhay
Ipinanganak noong Agosto 31, 1986 sa Maynila. Maraming patimpalak ang kanyang sinalihan at ang kanyang pinaka-unang palabas sa telebisyon ay sa Eat Bulaga! sa edad na labing-isa. Si Go ay nagtapos sa Paaralan ng La Immaculada Concepcion sa Pasig. At nagtapos ng BS-Business Administration sa Kolehiyo ng San Beda. Nahirang din siyang bilang Binibing San Beda noong 2004. Napabilang siya sa isa sa mga bida sa Party Pilipinas noong 2010.
Isabella Beeton
Legasiya
Noong Mayo 1866, kasunod ng matinding pagbagsak sa kanyang pinansiyal na kapalaran, ipinagbili ni Samuel ang mga karapatan sa  Book of Household Management  sa Ward, Lock at Tyler (di nagtagal naging Ward Lock & Co). Ang manunulat na si Nancy Spain, sa kanyang talambuhay ng Isabella, ay nag-ulat na, binigyan ang pera ng kumpanya na ginawa mula sa gawa ng Beetons, "tiyak na walang sinumang gumawa ng isang mas masahol o mas praktikal na bargain" kaysa kay Samuel. Sa kasunod na mga pahayagan ay pinigilan ng Ward Lock ang mga detalye ng buhay ng mga Beeton — lalo na ang pagkamatay ni Isabella - upang maprotektahan ang kanilang pamumuhunan sa pamamagitan ng pagpapaalam sa mga mambabasa na siya ay buhay pa rin at lumilikha ng mga recipe — na itinuturing ni Hughes na "sinasadya na censorship". Ang mga huling edisyon na iyon ay nagpatuloy na gumawa ng koneksyon sa Beeton sa itinuturing ni Beetham na isang "medyo walang awa na patakaran sa pagmemerkado na sinimulan ni Beeton ngunit patuloy na isinagawa ng Ward, Lock, at Tyler". Ang mga kasunod na volume na nagdadala ng pangalan ni Beeton ay naging hindi gaanong sumasalamin sa orihinal. Dahil sa paunang paglalathala nito ang  Book of Household Management  ay inisyu sa maraming edisyon ng hardback at paperback, isinalin sa maraming wika at hindi pa nai-print.
Si Beeton at ang pangunahing gawain ay sumailalim sa pintas sa kurso ng ikadalawampu siglo. Inirereklamo ni Elizabeth David ang mga recipe na "kung minsan ay sinasampal at nanligaw", bagaman kinikilala niya na ang  Larousse Gastronomique  ni Prosper Montagné ay naglalaman din ng mga kamalian. Ang tagapagluto ng telebisyon na si Delia Smith ay inamin na siya ay nabigla "kung paano sa mundo ang libro ni Mrs Beeton ay pinamamahalaang upang lubos na lalaho ... ang mahusay na gawa ni Acton". habang ang kanyang kapwa chef na si Clarissa Dickson Wright, ay pipiliin na "Hindi makatarungan na sisihin ang sinumang tao o isang libro para sa pagbagsak ng pagluluto ng Ingles, ngunit si Isabella Beeton at ang kanyang ubiquitous na libro ay kailangang sagutin." Kung ihahambing, ang manunulat ng pagkain na si Bee Wilson ay pinipili na ang pagwawalang-bahala sa gawa ni Beeton ay isang "sunod sa moda" na tindig lamang na gawin at ang pagsulat ng lutuin ay ginagawang nais mo lamang upang lutuin ". Christopher Driver, ang mamamahayag at kritiko ng pagkain, ay nagmumungkahi na ang" kamag-anak na pagwawalang-kilos at nais ng pagpino sa katutubong pagluluto ng Britanya sa pagitan ng 1880 at 1930 "ay maaaring sa halip ay ipaliwanag ng ang "progresibong debasement sa ilalim ng sunud-sunod na mga editor, binago at pinalaki". Ang komento ni David na "kapag ang mga simpleng Ingles na lutuin" ay aktibo sa kanilang kusina, "sinundan nila ang mga simpleng resipe ng Ingles at higit sa lahat mula sa mga librong Mrs Beeton o kanilang mga nanggaling". Itinuturing ni Dickson Wright na ang Beeton ay isang "kamangha-manghang mapagkukunan ng impormasyon" mula sa isang pananaw sa kasaysayan ng lipunan, at itinuturing ng Aylett at Ordish na ang gawaing ito ay "pinakamahusay at maaasahang gabay para sa scholar sa kasaysayan ng domestic sa kalagitnaan ng Victorian era".
Kristadelfiyano
Kasanayan
Sila pagsasanay ang pagbibinyag ng mga matatanda.
Isabella Beeton
Legasiya
Kasunod ng broadcast ng radyo ng '' Kilalanin si Gng. Beeton , isang 1934 komedya kung saan ipinakita si Samuel sa isang hindi nagaganyak na ilaw, at Mrs Beeton, isang dokumentaryo noong 1937, Si Mayston Beeton ay nagtatrabaho sa H. Montgomery Hyde upang makagawa ng talambuhay na  Mr at Mrs Beeton '', bagaman ang pagkumpleto at publikasyon ay naantala hanggang 1951. Samantala, inilathala ni Nancy Spain ang Mrs Beeton and her Husband noong 1948, na-update at muling ipinalit noong 1956 sa  The Beeton Story . Sa bagong edisyon na ipinakita ng Espanya, ngunit hindi naipalabas, sa posibilidad na kumontrata si Samuel ng syphilis. Maraming iba pang mga talambuhay ang sumunod, kabilang ang mula sa istoryador na si Sarah Freeman, na nagsulat ng Isabella and Sam noong 1977; Nown's Mrs Beeton: 150 Years of Cookery and Household Management, na inilathala sa ika-150 anibersaryo ng kaarawan ni Beeton, at Hughes's The Short Life and Long Times of Mrs Beeton na inilathala noong 2006. Ang Beeton ay hindi pinansin ng  Talasalitaan ng Pambansang Talambuhay  para sa maraming taon: habang ang Acton ay kasama sa unang nai-publish na dami ng 1885, si Beeton ay walang pasok hanggang 1993.
Maraming mga broadcast sa telebisyon tungkol sa Beeton. Noong 1970, ipinakita siya ni Margaret Tyzack sa isang solo na pagganap na isinulat ni Rosemary Hill, noong 2006, nagganap si Anna Madeley bilang Beeton sa docudrama, at Sophie Dahl ay nagpakita ng isang dokumentaryo,  The Marvelous Mrs Beeton , sa parehong taon.
Ang pampanitikang historyador na si Kate Thomas ay nakikita ang Beeton bilang "isang malakas na puwersa sa paggawa ng kababayang nasa gitna ng klase ng Victoria", habang ang Oxford University Press, nag-aanunsyo ng isang pinaikling edisyon ng  Book of Household Management , ay isinasaalang-alang ang gawa ni Beeton na isang "founding text" at "lakas sa paghubog" ng gitnang uri ng pagkakakilanlan ng panahon ng Victoria. Sa loob ng pagkakakilanlan na iyon, nakita ng istoryador na si Sarah Richardson na ang isa sa mga nagawa ni Beeton ay ang pagsasama ng iba't ibang mga thread ng domestic science sa isang dami, na "pinataas ang papel na pang-gitnang babaeng tagapangasiwa ... na inilalagay ito sa isang mas malawak at mas maraming konteksto ng publiko". Sinipi ni Nown ang isang hindi kilalang akademiko na naisip na "pinangalagaan ni Mrs Beetonismo ang pamilya bilang isang yunit ng lipunan, at gumawa ng isang posibilidad ng lipunan", habang si Nicola Humble, sa kanyang kasaysayan ng pagkaing British, nakikita ang  The Book of Household Management  bilang "isang engine para sa panlipunang pagbabago" na humantong sa isang "bagong kulto ng pagkamamamayan na gampanan ang isang malaking papel sa kalagitnaan ng buhay-Victoria". Nown considers Beeton
"... isang nag-iisang at kapansin-pansin na babae, na pinuri sa kanyang buhay at kalaunan ay nakalimutan at hindi pinansin kapag ang isang pagmamataas sa magaan na pastry ... ay hindi na itinuturing na mga kinakailangan para sa pagkababae. Ngunit sa kanyang pagkabuhay, progresibong paraan, tinulungan niya ang maraming kababaihan na malampasan ang kalungkutan ng pag-aasawa at binigyan ang pamilya ng kahalagahan na nararapat. Sa klima ng kanyang oras siya ay matapang, malakas ang pag-iisip at walang tigil na kampeon ng kanyang mga kapatid sa lahat ng dako."
Abe no Seimei
Si Abe no Seimei (安部晴明) ay isang Hapon na salamangkero sa panahon ng Heian.
Kaurian:Ipinanganak noong 921 Kaurian:Namatay noong 1005 Kaurian:Mitolohiyang Hapones
Enrique B. Magalona, Negros Occidental
Ang Bayan ng Enrique B. Magalona ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Negros Occidental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Marie France Arcilla
Si Marie-France Arcilla ay isang artista sa Pilipinas. Una siyang nakilala sa Ang TV, isang palabas na pambata na popular noong umpisa ng dekada 90. Siya ngayon ay isang kilalang artista sa New York, pareho sa telebisyon at sa entablado.
Mga Dula Shout! The Mod Musical The Ark Sidd Serye sa Telebisyon Cinema AZN Law & Order SVU Cashmere Mafia
Bohemian Rhapsody
Ang Bohemian Rhapsody ay isang klasikong awitin ng rock band na Queen. Isinulat ito ni Freddie Mercury, at inilabas sa kanilang album noong 1975 na A Night At The Opera.
Sa likod ng pabalat ng 56 Best of Tunog Sikat non-stop (disko kompakto), pinamagatan ang awiting ito bilang Huwag Kang Mag-alala.
Palaro ng Timog Silangang Asya 1995
Ang ika-18 na Palaro ng Timog Silangang Asya ay ginanap sa Chiang Mai, Thailand noong 1995. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na ang punong-abala ay isang lungsod na hindi kabisera. Ito ay pinasinayaan ni Crown Prince Vajiralongkorn. Sa pagbabalik ng Cambodia, lahat ng sampung kasapi ng samahan ay dumali para makipagtagisan sa palaro.
Talaan ng medalya
(May haylayt ang punong-abalang bansa.)
Toscolano-Maderno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Toscolano Maderno (Gardesano: Toscolà Madéren) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa kanlurang baybayin ng Lawa Garda, sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardy, hilagang Italya. Ito ay matatagpuan mga 40 km mula sa Brescia.
Matatagpuan sa baybaying Bresciano ng Lawa Garda, kabilang dito ang dalawang bayan ng Toscolano, isang sentrong pang-industriya, at Maderno, isang pampahingahang panturista, na pinagsama sa iisang comune noong 1928. Kasama sa teritoryo ng munisipalidad ang Monte Pizzocolo.
Mga sanggunian
<references group="" responsive="1">
A.J. Eigenmann
Si A.J. Eigenmann ay isang artista sa Pilipinas. Tatay niya ang aktor na si Michael de Mesa at kapatid nina Geoff Eigenmann at Ryan Eigenmann na pawang mga aktor din.
Si Aj ay asawa ni fritz gammud
Kan-Laon
Si Kan-Laon ay ang diyosa ng mga sinaunang mga Bisaya, partikular ng mga Hiligaynon. Bago pa man dumating ang mga Kastila sa Pilipinas, sinamba ng mga Bisaya si Kan-Laon bilang kanilang Kataas-taasang Pinuno. Sa wikang Bisaya, ang Kan-Laon ay nangangahulagang "Siya na Pinuno ng Panahon."
Ang Bundok Kanlaon na matatagpuan sa pulo ng Negros, ay ang pinakamalaking aktibong bulkan sa Pilipinas at ang pinakamataas na bundok sa rehiyon ng Kabisayaan. Sinasabing na sa bundok na yaon pinapadama ni Laon ang kanyang presensya sa mga tao. Noong sinaunang panahon, may mga babaylan na umaakyat sa bundok at gumagawa ng mga rituwal tuwing may magandang ani o kung may natatanging seremonya. Nag-aalay din sila ng mga kaloob bilang tanda ng paggalang.
May katumbas na diyos si Kan-Laon sa ibang bahagi ng Pilipinas. Ilang lamang sa mga ito ay sina Bathala ng mga Tagalog, Gugurang ng mga Bikolano, at Kabunian ng mga Ilokano at mga Ifugao.
Mga sanggunian
Kaurian:Mitolohiyang Pilipino
Castel San Lorenzo
Ang Castel San Lorenzo (Cilentan: Castieddu) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya thumb|Mapa ng Roccadaspide at Castel San Lorenzo
Heograpiya
Ang munisipalidad, na matatagpuan sa gitna ng Cilento, ay may hangganan sa Aquara, Roccadaspide, at Felitto. Wala itong binibilang na mga tunay na nayon (mga frazione) ngunit ilang menor na lokalidad ng Annunziata, Concezione, Farneta, Fontana dell'Elice, Galdo, Galloppole, Genzano, Infetina, Insertone, Madonna della Stella, Olivella, Palmento, Parretta, Pianella, Piano della Macchia, Pisciolo, Ponte Calore, Tempa, Tempa delle Monache, at Tempa Giardino.
Carmelita Little Turtle
Carmelita "Carm" Little Turtle ay isang litratista ng Apache / Tarahumara  ipinanganak sa Santa Maria, California, noong Hunyo 4, 1952. Ang kanyang mga ipinipinta ay naka- sepia at may temang patungkol sa mga tungkulin ng kasarian, mga karapatan ng kababaihan at mga ugnayan sa pagitan ng kababaihan at kalalakihan. Kabilang sa mga bida sa kaniyang Little Turtle's photographic tableaux ay ang kanyang asawa, kanyang mga kamag-anak, at ang kanyang sarili bilang mga character sa iba't ibang mga Southwestern landscapes na nagsisilbing backdrops sa dynamics ng interpersonal na relasyon.
Latera
Ang Latera ay isang maliit na bayan at komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Viterbo, rehiyon ng Lazio, gitnang Italya.
Carmelita Little Turtle
"Ang iconography sa aking trabaho, ang ibig sabihin ko ay ang mga props at costume, ay isang pribadong simbolismo sa halip na isang ipinataw ng nangingibabaw na kultura. Ang simbolismo at mitolohiya na inilalagay ng nangingibabaw na lipunan sa mga katutubong tao ay hindi hihigit sa isang salve para sa isang magulong kolektibong budhi. Hindi ko kailangan ang ganoong uri ng mitolohiya at simbolismo. Sinusubukan kong ipahiwatig ang isang konseptong walang oras sa aking trabaho na nagpapasigla ng mga damdaming kumakatawan sa nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap. "
Buhay
Nag-aral si Little Turtle sa Navajo Community College, nagtapos noong 1978. Nag-aral din siya sa University of New Mexico sa Albuquerque, kung saan nag-aral siya ng paglilitrato. Bilang karagdagan, nag-aral siya ng pagkuha ng litrato sa College of the Redwoods, Eureka, California. Nagsimula muna siyang mag-aral upang maging isang nars bago magpasya na maging isang artista. Kilala rin siya sa pagiging parehong tagagawa at litratista kasama ang Shenandoah Films sa Arcata, California mula 1980 hanggang 1983.
Ang kanyang unang eksibisyon ay noong 1982 sa Hardwood Foundation sa Taos, New Mexico. Naging bahagi siya ng parehong mga exhibit ng indibidwal at pangkat. Ang kanyang unang pangkat na eksibisyon ay noong 1982 din. May pamagat na Native Americans Now, matatagpuan ito sa California Indian Museum at Cultural Center sa Larkfield-Wikiup, na kilala rin bilang Santa Rosa, California. Marami sa mga eksibisyon na lumahok siya ay batay sa paligid o tungkol sa tema ng Katutubong Amerikano.
Indibidwal na Mga Eksibisyon
1982 - Harwood Foundation, Taos, New Mexico
1983 - Southwest Museum, Los Angeles, California
1991 - Reflections in Time, American Indian Contemporary Arts, San Francisco, California
1992 - Center for Creative Photography, The University of Arizona, Tucson, Arizona
2016 - Brandywine Workshop Collection, Arizona State University Art Museum, Tempe, Arizona
Pamantasang Jean Moulin Lyon III
thumb|290x290px| Paaralan ng batas
Ang Pamantasang Jean Moulin Lyon 3 (Ingles: Jean Moulin University Lyon 3, Université Jean Moulin Lyon 3), na kilala rin bilang Lyon 3, ay isang pampublikong unibersidad sa Lyon, Pransya, na kilala sa mga larangan ng batas, humanidades at agham panlipunan. Ito ay nasa ilalim ng saklaw ng Akademya ng Lyon. Mayroon itong humigit-kumulang 29,000 mag-aaral sa mga antas na di-gradwado at gradwado. Mayroon itong tatlong kampus sa Lyon. Ang unibersidad ay miyembro ng alyansang Unibersidad ng Lyon, Coimbra Group at European University Association (EUA).
Hinigaran
Ang Hinigaran ay isang ika-1 Klaseng bayan sa lalawigan ng Negros Occidental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Hinigaran ay nahahati sa 24 barangay.
Siyam na Mararangal
Ang Siyam na Mararangal (Ingles: Nine Worthies; Pranses: les neuf preux; Kastila: Nueve de la Fama), na maisasalin ding Siyam na Karapat-dapat, Siyam na (mga Taong) Tinitingala, Siyam na (mga Taong) Iginagalang, Siyam na mga May Katuturan, o Siyam na mga May Silbi ay siyam na makasaysayan, makapangbanal na kasulatan o eskriptural, mitolohikal, o medyo maalamat na mga pigura o mga katauhan na, noong Gitnang mga Kapanahunan), ay pinaniniwalaang kumakatawan sa mga ulirang diwa ng pagkakabalyero. Una silang inilarawan noong kaagahan ng ika-14 na daang taon ni Jacques de Longuyon sa kanyang Voeux du Paon (1312).  Malinis na hinati sila sa tatlong pangkat na may tatlong mga kasapi, itinuturing ang mga lalaking ito bilang mga paragon ng pagiging kabalyero sa loob ng kanilang partikular na mga tradisyon: na maaaring Pagano, Hudyo, o kaya Kristiyano. Hindi naglaon, naging pangkaraniwang tema sa panitikan at sining ng Gitnang mga Kapanahunan ang mga napili ni De Longuyon, at nakatanggap ng pamalagiang pook sa tanyag na kamalayan. Tinutukoy sila sa akdang Love's Labour's Lost ni William Shakespeare. Paminsan-minsang nagdaragdag ng mga katumbas na mga kababaihan, bagaman nagkakaiba-iba ang mga babaeng napipili.
Ang Siyam na Mararangal ay sina: thumb|400x400px|Ang pinakamatandang mga lilok ng Siyam na Mararangal na nasa lumang bulwagan ng lungsod o kapitolyo sa [[Cologne, Alemanya.]]
Mga sanggunian
Kaurian:Alamat Kaurian:Mga bayani Kaurian:Kristiyanismo Kaurian:Paganismo Kaurian:Hudaismo Kaurian:Mitolohiya Kaurian:Panitikan
P. T. Barnum
Phineas Taylor Barnum (Hulyo 5, 1810 - Abril 7, 1891) ay isang Amerikanong negosyante, sirko nagtatanghal at pulitiko. Isa siya sa mga nagtatag ng Ringling Brothers and Barnum & Bailey Circus.
Sa byograpiko pelikula The Greatest Showman, inilabas noong 2017, ang aktor Hugh Jackman sa pagganap bilang P. T. Barnum.
Best of Soul
Ang Best of Soul ay ang pangalawang kumpilasyong album sa wikang Hapones ng mang-aawit na si BoA na inilabas noong Pebrero 2, 2005 sa ilalim ng Avex Trax. Ito ang kanyang kauna-unahang kumpilasyong album na naglalaman ng kanyang mga awit sa Hapones, kabilang ang ilan mula sa mga album niya katulad ng Listen to My Heart, Valenti at Love & Honesty. Nilalaman din nito ang mga sensilyong, "Quincy / Kono Yo no Shirushi" and "Meri Kuri" para sa mismong album.
Inilabas sa dalawang bersyon ang album na ito; ang regular na bersyong CD at ang "perpektong" bersyon, na may kalakip na DVD na naglalaman ng ilang mga "music video" ni BoA.
Ang Best of Soul ang ikaapat na album ni BoA na nagtamo ng unang posisyon at sertipikadong milyon ng Recording Industry Association of Japan (RIAJ).
Pangkalahatang Kabatiran
Inilabas ang Best of Soul halos isang taong nakalipas pagkatapos ng kanyang ikatlong estudyong album na Love & Honesty. Upang maipakilala ang album, naglabas si BoA ng dalawang sensilyo, ang "Quincy / Kono Yo no Shirushi" na nagsimula sa ikaapat na puwesto, at ang "Meri Kuri" na nasa ikalima sa Oricon na tsart pang-sensilyo. Sa pagkakalabas ng Best of Soul, nanguna ito sa Oricon album sa pagkaka-benta ng 489,067 kopya sa unang lingo nito. Pagkalipas ay naibenta ang album ng higit kumulang na 1,003,000 kopya noong Mayo 2005, na nagtalaga kay BoA bilang mang-aawit na Asyatikong di-Haponesa na mayroong dalawang album na naibenta ng higit na milyong mga kopya sa Hapon. Ang una niyang album na naibenta rin ng higit milyong kopya ay ang Valenti na inilabas dalawang taong nakalipas bago ang Best of Soul.
Pamantasang Paul Valéry Montpellier III
right|thumb|220x220px| Unibersidad Ang Pamantasang Paul Valéry Montpellier III (Ingles: Paul Valéry University of Montpellier III, Université Paul-Valéry Montpellier III), na kilala rin bilang UPVM (opisyal na acronym) o Montpellier III, ay isang unibersidad sa Pransya sa Akademya ng Montpellier. Ito ay isa sa tatlong kahaliling unibersidad ng historikal na Unibersidad ng Montpellier, na dalubhasa sa sining, wika at agham panlipunan.
Ang unibersidad ay isang miyembro ng Coimbra Group, isang samahan ng mga matatandang multidisiplinaryong unibersidad sa Europa na may mataas na pamantayang internasyonal.
Cavagnolo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Cavagnolo ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon Piamonte, hilagang Italya, mga 30 km hilagang-silangan ng Turin.
Ang Cavagnolo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Brusasco, Monteu da Po, Lauriano, Moransengo, at Tonengo.
Heograpiya
Ang comune ng Cavagnolo ay matatagpuan sa hilagang Montferrat; ang teritoryo nito ay halos maburol.
Mga pangunahing tanawin
Ang abadia ng Santa Fede ay itinatag ng mga mongheng Benedictino ng Sainte-Foy-de-Conque (Alvernia-France) sa mga kalahati ng ika-12 siglo. Bukod sa mga guho ng kastilyo, ang iba pang mga pasyalan ay kinabibilangan ng Simbahan ng St. Secondo ng Sementeryo, lumang simbahan ng parokya, munisipyo, at Villa Martini, paninirahan sa mga burol ng Cavagnolo.
Castellabate
Heograpiya
Ang Castellabate ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Agropoli, Laureana Cilento, Montecorice, at Perdifumo. Kabilang sa mga nayon (mga frazione) nito ang Alano, Licosa, Ogliastro Marina, Santa Maria (ang luklukan ng munisipyo), at San Marco; at mga lokalidad ng Lago at Tresino.
Ugnayang pandaigdig
Ang Castellabate ay kambal sa:
Travagliato
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Travagliato (Bresciano: Traaiàt) ay isang comune (bayan o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Nakatanggap ito ng karangalan na titulo ng lungsod na may isang atas ng pangulo noong Nobyembre 12, 2001. Ang eskudo de armas nito ay nagpapakita ng pilak na palakol sa kaliwang asul, kanang puti.
Ang Travagliato ay ang lugar ng kapanganakan ng maalamat na Italyanong futbolistang na sina Franco Baresi at Giuseppe Baresi.
Teritoryo
Ang teritoryo ng Travagliato ay may extension na humigit-kumulang 17.80 kilometro kuwadrado. Ito ay ganap na patag at ang taas nito ay nag-iiba sa pagitan ng pinakamababang 110 at pinakamataas na 145 m sa ibabaw ng antas ng dagat. Maraming industriya ang umunlad sa paligid ng bayan, lalo na sa hilagang-silangan na lugar.
Kasaysayan
Ang pangalan ng munisipalidad ay nagpapahiwatig ng pagkakaroon ng tatlong mga kalsada, o mas simple bilang isang pang-uri na Travagliato, mahirap itayo. Para sa mga Veneciano ng Serenissima ang munisipalidad ay Travajado pagkatapos ay Travajado at ngayon ay Travagliato.
Kambal na bayan
Ang Travagliato ay kakambal sa:
Castiglione Torinese
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Castiglione Torinese ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon Piamonte, hilagang Italya, mga 11 km hilagang-silangan ng Turin.
Ang Castiglione Torinese ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Settimo Torinese, Gassino Torinese, San Mauro Torinese, Baldissero Torinese, at Pavarolo.
Nisei
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Amerikano Kaurian:Mga Hapones Kaurian:Kasaysayan ng Estados Unidos Kaurian:Wikang Hapones
Castiglione Torinese
Pisikal na heograpiya
Matatagpuan sa hilagang-silangan ng Turin, ang munisipalidad ay pangunahing maburol, habang ang patag na bahagi ay nagmula sa alubyal at umaabot sa pagitan ng Po at ng makahoy na burol. Ang teritoryo ay dinadaluyan ng maraming maliliit na batis, kabilang ang Rio Maggiore, na tumatanggap ng Crivella bilang isang tributaryo at mayaman sa mga bukal, na ang ilan ay sulpuriko, sikat sa lahat noong nakaraang siglo.
Halo
Sa kimika, ang isang halu-halo (Ingles: mixture) ay bunga ng mekanikong pagsasama o paghahalo ng mga sustansiyang kimikal tulad ng mga elemento at kompuwesto nang walang kawing kimikal sa isa’t-isa o walang pagbabagong kimikal na kung saan nananatili ang mga katangian at lahok kimikal ng bawat sustansiyang sangkap nito. Ngayo’t walong pagbabagong kimikal sa isang halo-halo, ang katangiang pisikal ng isang halo-halo, tulad ng temperatura ng pagkatunaw ay maaring iba sa bawat lahok nito. Maaring mapaghiwalay-hiwalay ang mga halo-halo sa pamamagitan ng mekanikong paraan.
Kitty Wells
Si Ellen Muriel Deason, mas nakikilala bilang Kitty Wells (30 Agosto 1919 – 16 Hulyo 2012), ay isang mang-aawit ng musikang country mula sa Nashville, Estados Unidos, na nagkaroon ng bansag na The Queen of Country Music (Ang Reyna ng Musikang Pangnayon) dahil sa kaniyang mga nagawa sa larangan ng musika. Marami siyang naging mga single na pangcountry na naging #1. Ang kaniyang patok na tugtuging nirekord noong 1952, na pinamagatang "It Wasn't God Who Made Honky Tonk Angels" ay nagawa sa kaniya upang maging unang mangangantang babae ng musikang pangnayon na nanguna sa talahanayan ng musikang pangcountry sa Estados Unidos, kung kaya't siya ay naging isang bituing babae na pangcountry. Nanatili ang pagiging nasa Top 10 ng kaniyang mga patok na tugtugin magpahanggang sa kalagitnaan ng dekada ng 1960, na nakapagbigay ng inspirasyon sa maraming iba pang mga babaeng umaawit ng musikang pangnayon at naging tanyag din noong dekada ng 1960.
Halo
Mga uri ng halo-halo
Maraming uri ng halo-halo: mga halo-halong homogeneous (tinatawag ding solusyon), halo-halong heterogeneous, at halo-halong colloidal.