cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Castignano
Ang Castignano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Appignano del Tronto, Ascoli Piceno, Cossignano, Montalto delle Marche, Montedinove, Offida, at Rotella.
Kabilang sa mga simbahan nito ang Santuwaryo ng San Bernardino da Siena at Santi Pietro e Paolo. Ang teritoryo nito ay tahanan ng pinakamatandang inskripsiyon ng wikang Italiko na natagpuan, ang tinatawag na "Nakatayong Bato ng Castignano" (ika-7-6 na siglo BK).
Kasaysayan
Ang pangalang Castignano ay tila nagmula sa kastanyas na kahoy (Lucus castineanus) na umiiral sa lugar at kung saan ang manunulat na si Plinio ay nagsasalita din. Hanggang sa taong 1000 ang bayan ay may malaking sukat, ngunit ang paulit-ulit na pagguho ng lupa ay nagpabawas sa laki ng nayon. Pagkatapos ng isang panahon sa ilalim ng kapangyarihan ng Farfensi, ang bayan ay pumasa nang permanente sa ilalim ng hurisdiksiyon ng Ascoli Piceno.
Gallicano
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa Lambak Serchio, sa kanang pampang ng Ilog Serchio.
Ang Gallicano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Barga, Borgo a Mozzano, Castelnuovo di Garfagnana, Coreglia Antelminelli, Fabriche di Vallico, Fosciandora, Molazzana, at Fabriche di Vergemoli.
Israel (paglilinaw)
Ang Israel ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Mga sanggunian
Kaurian:Israel
Kanyaw
Ang Kanyaw/Cañao ay isang pagdiriwang o isang seremonya ng mga katutubo sa bundok ng Hilagang Luzon. Ito ay isang panlipunang-relihiyosong ritwal kung saan ang mga manok, baboy at mga kalabaw ay kinakatay bilang isang sakripisyo at inihahain. Ito ay karaniwang isang pasasalamat sa kanilang mga diyos na tinatawag na Kabunyan.
Ang mga katutubong ito ay naniniwala sa pagkakaroon ng mga hindi karaniwang nilalang na tinawag nilang Anito na may kapangyarihan sa tao. Sa pamamagitan ng paggamit ng mga panalangin at materyal na handog sa ritwal, naniniwala ang mga katutubo na makukuha ang pabor sa mga espiritu na ito.
Ang Grand Kanyaw ay ipinagdiriwang ng mga tribong Igorot ng Cordilleras taun-taon
Pagsasanay
Mayroong iba't ibang mga uri ng ritwal ng Kanyaw. Ang ganitong mga ritwal ay: para sa sakit, magandang ani at para sa pag - unlad. Ito ay isang pagdiriwang, isang liturhiya at nag-aalok kung saan inaalay ang mga hayop bilang pasasalamat. Sa pag-aasawa, pagpapagaling, pagsilang, libing at paglalayag, inaalay naman ang isang panalangin.
Ang sayaw sa panahon ng ritwal ay isang kasanayan din. Ang dalawang tao (isang lalaki at isang babae) ay sumasayaw sa isang pabilog na hakbang sa pamamagitan ng pag-lukso at paglaktaw sa tyempo ng mga pamatpat at gong. Ang isang grupong sayaw naman ay ginagampanan na may dalawang linya, isa sa mga kalalakihan at isa sa kababaihan na naghihiwalay at mula sa magkasalungat na direksyon ay lumilipat patungo sa bawat isa na bumubuo ng isang bilog. Sumasayaw ang mga kababaihan sa panloob na bilog habang ang mga kalalakihan ay sumasayaw sa panlabas na bilog at lumilipat sa pasalungat na direksyon.
Hinahain din ang Tapuy (bigas alak) sa pista bukod sa mga pagkain.
Pabula
Ang pabula ay isang uri ng kathang-isip na panitikan kung saan ang mga hayop o kaya mga bagay na walang-buhay ang gumaganap na mga tauhan, katulad ng leon at daga, pagong at matsing, lobo at kambing, kuneho at leon. May natatanging kaisipang mahahango mula sa mga pabula, sapagkat nagbibigay ng mga moral na aral para sa mga batang mambabasa. Tinatawag din itong kathang kuwentong nagbibigay-aral.
Mga kawing na panlabas
Kaurian:Panitikan
Gitnang Pederal na Distrito
Ang Gitnang Pederal na Distrito (Центра́льный федера́льный о́круг, Tsentralny federalny okrug) ay isa sa walong distritong pederal ng Rusya. Ang salitang "Gitna" ay may pampolitika at pangkasaysayang kahulugan; kapag tinatalakay ang heyograpiya, ang distrito ay makikita sa malayong kanluran ng Rusya.
Kasangkapang pederal
Ang distrito ay binubuo ng Gitna at Gitnang Itim na Mundo rehiyong pang-ekonomiko and eighteen federal subjects:
Ronald dela Rosa
Si Ronald dela Rosa (ipinanganak noong Enero 21, 1962), na kilala rin bilang Bato ay isang Pilipinong opisyal ng pulis. Siya ay dating Hepe ng Pambansang Pulisya ng Pilipinas noong Hulyo 1, 2016 hanggang Abril 19, 2018. Bago siya ay personal na pinili ni Pangulong Rodrigo Duterte bilang bagong pinuno ng mga Pulis, si dela Rosa ay isang dating hepe ng Pulis sa Lungsod ng Dabaw. Nahalal siya bilang Senador ng Repulika ng Pilipinas nong 2019.
Potenza
Ang Potenza (Italyano: [poˈtɛntsa] Putenza, diyalektong Potentino: Putenz) ay isang lungsod at comune (komuna o munisipalidad) sa Katimugang Italyanong rehiyon na Basilicata (dating Lucania).
Populasyon
Ang Potenza ay may populasyon na 67,122 noong 2015. Ito ang pinakamalaking lungsod sa Basilicata. Sanggunian: link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Potenza%2C_Italia.jpg/900px-Potenza%2C_Italia.jpg|center|thumb| Tanaw ng Potenza
Ugnayang pandaigdig
Ang Potenza ay kakambal sa:
Malabon
Ang Malabon o ang kinikilalang Lungsod ng Malabon ay isang lungsod sa Kalakhang Maynila.
Karamihan sa lupain ng bayang ito ay nagagamit sa paninirahan at pangkapamuhayan sapagka't ito ay nasa hilaga lamang ng Maynila. Nasa timog at silangang hangganan ng Malabon ang Caloocan, sa kanluran ang Navotas at sa hilaga ang Valenzuela. Ang karatig-bayan nito sa hilagang-kanluran ay ang Obando, Bulacan.
Sa nabilang ang populasyon ng Malabon na  samantalang ang bilang ng kabahayan ay. Isa ito sa mga lungsod na may pinakamakapal na populasyon sa Kamaynilaan dahil sa lawak nito na mahigit 15 kilometro kwadrado.
Panahon ng Kastila
Maraming naniniwalang galing ang katawagang "Malabon" sa salitang "malabóng" na ang kahulugan ay "maraming labóng" dahil sinasabing sagana ang lugar sa ganitong uri ng pananim.
Noong taóng 1851 itinatag sa Malabon ang kumpanyang La Princesa Tabacalera sa pangangasiwa ng La Compañia General de Tabacos de Filipinas ("Pangkalahatang pamumuhunan ng tabako sa Pilipinas") na pag-aari ng Kaharian ng Espanya.
Himagsikang Pilipino
Unang naisalimbagan ang pahayagang La Independencia sa ampunang Asilo de Huérfanos sa Malabon. Naganap ito mula Setyembre 1898 hanggang 15 Enero 1899 bago ilipat ang paglilimbag patungo sa San Fernando, Pampanga.
Panahon ng Amerikano
Noong 11 Hunyo 1901 itinakda ng Philippine Commission Act No. 137 na ang Malabon ay gawing isa sa mga bayang kasapi ng bagong-tatag na Lalawigan ng Rizal.
Itinakda ng Act No. 942 na ipag-anib ang Malabon at Navotas at pag-isahin ang kanilang mga pamahalaan.
Noong 16 Enero 1906 itinakda ng Act No. 1441 na pagbukurin muli ang dalawang bayan.
Magmula Ikatlong Republika ng Pilipinas
Noong 7 Nobyembre 1975 itinakda ng Atas ng Pangulo Blg. 824 na ang Malabon ay sakop na ng Kalakhang Maynila at hindi na ng Lalawigan ng Rizal.
Noong 21 Abril 2001 ginawang lungsod ang Malabon, 407 taon ang nakalipas mula sa pagkakatatag.
Heograpiya
Isa ang Malabon sa pinakamataong lungsod sa Pilipinas, at ang mababang lupain nito ang nagdudulot ng madalas na pagbaha, lalo na kapag tag-ulan at kapag umapaw ang mga ilog at tubig sa saplad. Ang apat na lungsod sa CAMANAVA ay madalas maapektuhan ng mga magkakaugnay na ilog dito, isa na rito ang Ilog Tullahan.
Ang mga ilog dito ay dating nalalayagan at pangingisda ang dating pangunahing ikinabubuhay ng mga mamamayan dito. Dating malawak, malalim, at may maayos na katangian ang tubig ng ilog na madalas na pinagkukuhan ng iba't ibang uri ng mga isda, na mahalagang bahagi pinagkukuhan ng pagkain ng mga tao dito. Ang mga puno, palay at mga gulay ay dating tumutubo sa paligid ng ilog. Subalit, ang mga lupaing agrikultural na ito ay napalitan ng bakuran ng mga industriya, at naging tahanan ng libu-libong mga maralita na gumawa ng mga barong-barong ng walang pahintulot.
Sa mga nagdaang mga taon, lumala ang mga pagbaha, na nagiging madalas at mataas. Pinakaapektado ay ang mga kabahayan sa mga pamayanan na nasa o malapit sa dalampasigan. Naging makipot at maliit ang mga ilog sa paglipas ng mga taon, at ang kakayahan nitong pigilan ang tubig ay nabawasan.
Alamat
Ang alamat ay isang uri ng kuwentong bayan at panitikan na nagsasalaysay ng mga pinagmulan ng mga bagay-bagay sa daigdig. Bagama't karaniwan nang sinasabi bilang "totoo" na mga kuwento, ang mga alamat ay kadalasang naglalaman ng mga supernatural, kakaiba, o napaka-imposibleng elemento. Ang ilan sa mga pinakatanyag na alamat sa mundo ay nabubuhay bilang mga tekstong pampanitikan, tulad ng "Odisea" (Griyego: Ὀδύσσεια, Odússeia o Odísia; Ingles: Odyssey) ni Homer at mga kuwento ni Chrétien de Troyes tungkol kay King Arthur.
Malabon
Pagkakahati ng Pamumuno
Ang Malabon ay kasalukuyang nahahati sa 21 baranggay.
Alamat
Indones
Nag-impluwensya sa mga alamat nating ukol sa mga anito, santo, bathala at dakilang lumikha.
Malabon
Relihiyon
Kabilang ang lungsod ng Malabon sa Diyosesis ng Kalookan. Halos 80% ng mga mamamayan nito ay mga Katoliko. Sa kasalukuyan, may walong parokya ng Katoliko Romano sa Malabon: San Bartolome, Sto. Rosario, Imaculada Concepcion, Exaltation of the Cross, San Antonio de Padua, Sacred Heart of Jesus, Immaculate Heart of Mary at ang Sts. Peter and John.
Alamat
Malay
Nagdala ng "alifbata" o alibata na isang uri ng paraan nang-pagsusulat,dahil dito na isatitik ang mga panitikan sa mga kawayan,dahon,balat ng puno at sa mga bato.
Malabon
Relihiyon
Ang iba pang relihiyon sa Malabon ay kinabibilangan ng Iglesia Filipina Independiente (kabilang sa Diyosesis ng Rizal at Pampanga, Parokya ng La Purisima Concepion de Malabon), Batista, Iglesia ni Cristo, Members Church of God International, Jesus Is Lord Church, at Seventh-day Adventist.
Alamat
Tsino, Indiano, Arabe at Persyano
Nag dala ng papel at mga kulturang nakapag ambag sa pag-unlad pa ng ating panitikan.
Pretoro
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Chieti sa bansang Italya.
Kasaysayan
Ang lugar kung saan matatagpuan ang Pretoro ay tinitirhan mula pa noong sinaunang panahon; Ang mga labi mula sa panahong iyon ay natagpuan dito, pati na rin ang mga inskripsiyong Latin mula sa panahong Romano. Ang unang dokumentadong pagbanggit ng bayan ay nasa isang talaang ika-12 siglo. Ang pangalan ng Pretoro ay maaaring magmula sa salitang "preta", isang naunang anyo ng salitang "pietra" o bato. Ang bayan ay nakatayo sa isang mabatong tanawin na hindi nagpapahintulot ng pagsasaka. Sapagkat ang bayan ay napapaligiran ng gubat ng beech, ang mga taga-Pretoro ay nagdadalubhasa sa daang siglo sa pag-uukit ng kahoy.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Chieti
Analitikong heometriya
Ang Analitikong heometriya, o analitikal na heometriya ay mayroong dalawang magkaibang kahulugan sa sipnayan. Ang kasalukuyan at makabagong kahulugan ay tumutukoy sa heometriya ng analitikong maramihan. Ang artikulong ito ay tumutukoy sa makaluma at elementaryang kahulugan.
Sa makalumang kahulugan, ang analitikong heometriya, kilala rin bilang oordinatong heometriya, o Heometriyang Kartesyan, ay ang pag-aaral ng heometriya na gumagamit ng sistema ng tugmaang pampook at ang mga kaalaman sa alhebra at pag-susuri. Ito ay sumasalungat sa sintetikong pag-aaral sa Heometriyang Euclidean, na kung saan tinuturing primitibo ang ilang notasyong heometriko, at gumagamit ng deductive reasoning na nakabatay sa mga axiom at mga teorya para mahanap ang katotohanan. Malawakang ginagamit ang analitikong heometriya sa liknayan at inhenyeriya, at ito ang pundasyon ng makabagong pag-aaral sa heometriya, kasama na rito ang alhebraiko, diperensiyal, diskreto, at kompyutasyonal na heometriya.
Kadalasang ginagamit ang sistema ng tugmaang pampook para manipulahin ang mga ekwasyon para sa mga lapya, mga tuwid na linya, at mga kwadrado, sa dalawa o tatlong dimensiyon. Kung susuriin, nag-aaral ang isa sa Lapyang Euclidean (2 dimensiyon) at Kalawakang Euclidean (3 dimensiyon). Kapag itinuturo ito sa mga libro sa paaralan, maaaring ipaliwanag ang analitikong heometriya sa ganitong paraan: binibigyang kahulugan at inirerepresentasyon ang isang hoemetrikal na hugis sa numerikal na kaparaanan at pagkuha ng nemerikal na kaalaman mula sa numerikal na kahulugan at representasyon ng mga hugis. Maaaring maging numerikal na labas ang isang bektor o ang hugis.
Labanan ng Marathon
Ang Labanan sa Marathon ay isa sa napakakilalang pakikipagtunggali ng mga militar sa kasaysayan. Ito rin ang masasabing labanan na kauna-unahang naitala sa listahan ng pakikipaglaban (earliest recorded battle). Ang kanilang tagumpay na natamo laban sa mga Persyanong mananakop ay nagbigay sa Ciudad ng Greek ng lakas ng loob at abilidad na ipagtanggol ang kanilang mga sarili at paniniwalang sila ay hindi basta basta at handang ipaglaban ang kanilang patuloy na kabuhayan at pamamalagi. Samakatuwid ang labanang ito ay sinang-ayunan na isang pangyayaring nakatulong sa pagsulong ng European culture.
Noong Setyembre 490 BC halos 600 na sasakyang pangdagat ng Persyan, naglalaman ng isang malakas na puwersa ng mga tauhan na inihanda para sa pakikipaglaban na binubuo ng higit kumulang sa 20,000 inpantri at kabelyero sa lupain palang ng Greek sa bandang Norte ng Athens. Ang kanilang misyon ay sirain at wasakin ang estado ng Greek dahil sa pagsuporta ng mga ito sa "Ionian" na nag-alsa laban sa pamunuan ng Persyan.
Pescaglia
Ang Pescaglia ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Lucca sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-kanluran ng Florencia at mga 15 km hilagang-kanluran ng Lucca.
Ang Pescaglia ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Borgo a Mozzano, Camaiore, Fabbriche di Vallico, Lucca, Stazzema, at Fabriche di Vergemoli.
Kasaysayan
Ang pangalang Pescaglia ay inaakala ng ilan na nagmula sa Latin na Pascualia, na nangangahulugang pastulan, at ng iba naman mula sa pandiwang pescare, na nangangahulugang "mangisda". Parehong nauugnay sa masaganang likas na yaman ng teritoryo.
Habang ang pagbanggit ng Piscalia o Pascualia ay umiiral mula sa panahon ng mga Romano ang unang tiyak na talaan ng bayan ay naisip na nasa mga dokumento na may kaugnayan sa pagmamay-ari ng ari-arian ng simbahan ng San Pietro sa Roma na may petsang bandang ika-9 na siglo.
Transportasyon
Ang paglalakbay sa loob ng teritoryo ay sa pamamagitan ng kalsada. Ang bawat isa sa tatlong lambak, ang Pedogna, ang Freddana, at ang Turrite ay pinaglilingkuran ng mga pangunahing kalsada sa ilalim ng lambak na nag-uugnay sa SS12 na tumatakbo mula Lucca hanggang Modena. Sa mga nakalipas na taon, ang mga pagpapabuti sa mga pangunahing kalsadang nagsasama sa mga lambak ay lubos na nagpabuti ng komunikasyon sa mga lambak.
Khalid ibn al-Walid
SI Khālid ibn al-Walīd (Arabic: خالد بن الوليد‎; 592–642) kilala rin bilang si Sayf Allāh al-Maslūl (Ang Dinukot na Tabak ng Diyos o Ang Dinukot na Tabak ni Allah), ay isang kasama ng propetang Islamiko na si Muhammad. Kilala siya sa angking talino at lakas ng loob sa digmaan, bilang pinuno ng mga hukbo ng Medina sa pamumuno ni Muhammad at ang mga hukbo ng mga kahalili ng Imperyong Arabu, na sina Abu Bakr at Umar ibn Khattab.
Lu Han
Si Lu Han, na mas kinilala bilang si Luhan, ay isang Tsinong mang-aawit at aktor. Siya ay isa sa mga kasapi ng grupong Exo at ng EXO-M, bago po siya umalis sa grupo noong Oktubre 2014.
Kamusmusan
Si Lu Han ay ipinanganak noong Abril 20, 1990 sa Haidian, Beijing. Nagtapos siya sa Beijing Shida Middle School at pumasok sa Beijing Haidian Foreign Language Shi Yan School bago umalis sa South Korea upang dumalo sa Yonsei University bilang isang estudyante ng palitan. Nag-aral siya sa Applied Music sa Seoul Institute of the Arts.
2011-2014: Exo
Kasama si Tao, Chen, at Kai, unang nakita si Luhan sa kanyang unang pagganap sa telebisyon sa SBS Gayo Daejeon'' noong Disyembre 29, 2011. Kasunod ng paglitaw na ito, siya ang ikalawang miyembro ng Exo na opisyal na ipinakilala, bilang isa sa apat na miyembro ng Tsino at ang kanyang sub-grupo na Exo-M.
Noong Oktubre 10, 2014, nag-file si Luhan ng isang kaso laban sa SM Entertainment upang pawalang-bisa ang kanyang kontrata at epektibong iniwan ang Exo.
2015-kasalukuyan: Solo debut at unang tour
Si Luhan ay madalas na nag-ambag sa mga soundtrack ng mga pelikula na lumahok niya. Sinunggaban niya ang tema ng kanta para sa  20 Once Again , na pinamagatang "Our Tomorrow". Ang video ng musika ng awit ay lumampas sa 1 milyong mga tanawin sa loob ng 47 minuto, na nagtatakda ng isang bagong rekord. Pagkatapos ay inilabas niya ang isang pag-awit ng "Tian mi mi" para sa pelikulang Comrades: Nearly a Love Story. Sinabi ni Director Peter Chan na hiniling ni Luhan na lumahok dahil sa kanyang banayad at malinaw na tinig habang nadama niyang magiging epektibo ito sa pagpapahayag ng mga damdamin ng kanta.
Unang inihayag ni Luhan ang kanyang solo album noong Hulyo 2015, kung saan siya ay makikipagtulungan sa sikat na producer Djemba Djemba. Ito rin ang unang pagkakataon ng Djemba na gumagawa ng album para sa isang artistang Asyano. Sa parehong buwan, nakipagtulungan siya sa David Tao sa isang awit ng pag-bid para sa 2022 Winter Olympics na ginanap sa Beijing.
Personal na buhay
Noong Oktubre 8, 2017, inihayag na ang Luhan ay may kaugnayan sa Chinese actress na si Guan Xiaotong.
Mga kawing panlabas
Kaurian:Ipinanganak noong 1990 Kaurian:Mga mang-aawit mula sa Tsina Kaurian:Mga artista mula sa Tsina Kaurian:Lu Han
Mana (halaman)
thumb|right|Ginuhit na larawan ng mana at mga bahagi nito.
Ang mana (Ingles: Manna ash o manna; Ebreo: מן, man) o Fraxinus ornus ay isang uri ng halamang nabanggit sa Biblia na sinasabing "katulad" ng silantro sa laki at hugis. Subalit magkaiba sila sa kulay at lasa.
Mga talasanggunian
Kaurian:Mga halaman sa Bibliya
2007 FIBA Asia Championship
Sa pagtatapos ng preliminary rounds, apat na koponan ang naka-abante sa quarterfinals ng walang talo: Iran, Qatar, Timog Korea at ang bansang punong-abala, Hapon.
Sillano
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Lucca sa bansang Italya.
2007 FIBA Asia Championship
Nagkampeon ang koponan ng Iran laban sa koponan ng Lebanon at ang koponan ng Iran kasama ang Tsina ang magiging kinatawan ng Asya sa torneo ng basketbol sa Palarong Olimpiko 2008.
Sillano
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Lucca Kaurian:Tuskanya
2007 FIBA Asia Championship
Pangunang labanan
Ang mga petsa at oras ay base sa Pamantayang Oras ng Hapon (GMT+9).
{|border="0" cellpadding="0" cellspacing="8" style="border:0px solid #AAAAAA;font-size:90%"
Tunggaliang quarterfinals
{|border="0" cellpadding="0" cellspacing="8" style="border:0px solid #AAAAAA;font-size:90%"
Gabay: Pts - kalkulasyon ng puntos, P - Panalo, T - Talo PCT - Porsyento ng pagkapanalo HH - resulta ng labanan ng koponang nag-tie
Labanang pang-konsolasyon
{|border="0" cellpadding="0" cellspacing="8" style="border:0px solid #AAAAAA;font-size:90%"
Mga kawing panlabas
Sa wikang Hapones: Sa wikang Ingles:
Lola Pagnani
Si Anna Lola Pagnani Stravos (Roma, 3 Abril 1972) ay isang Italyanang aktres.
Talambuhay
Ipinanganak sa Roma bilang Anna Lola Pagnani Stavros, isa siyang anak na babae ng manunulat at tagapagsulat sa takilyang si Enzo Pagnani. Nagtapos siya ng pag-aaral sa Paris sa edad na 17 taong gulang. Pinag-aralan niya ang larangan ng kontemporaryong sayaw, at naging unang mananayaw ng Momix para sa paglalakbay nitong pangdaigdigan, at matagumpay na nakipagtulungan sa kaparaan ng pagsayaw para sa Circe du Soleil sa Montréal. Siya ang unang mananayaw sa Bahay ng Opera sa Munich sa ilalim ng direksiyon ni Lina Wertmuller at ng konduktor ng musikang si Giuseppe Sinopoli. Pagkaraan, nakapagtapos din siya ng pagaaral ng larangan ng kontemporaryong sayaw mula sa Tanghalan ng Amerikanong Sayaw ni Alvin Ailey sa Lungsod ng Bagong York. Nang lumaon, nag-aral siya ng pagarte sa Estudyo ng HB sa Bagong York din. Pagkaraan nito, nagbalik siya sa Italya.
Sa Italya, nagsimula siyang maghanapbuhay kasama ng mga kilalang pangalan sa Italyano at pandaigdigang mga sinema at tanghalan, katulad nina Ettore Scola, Giulio Base, Lina Wertmuller; nagtanghal din siya para kina Spike Lee, John Turturro at Abel Ferrara. Siya ang naging testimonyal ng Lavazza na kasama sina Tullio Solenghi at Riccardo Garrone at naghanapbuhay ng dalawang magkasunod na taon sa palabas ng talakayang Palabas ni Maurizio Costanzo (ang Maurizio Constanzo Show). Naimbitahan siyang maghanapbuhay kasama nina Enrico Montesano, Marco Columbro, Barbara De Rossi, Blas Roca Rey, Enrico Brignano, Nino Manfredi, Vittorio Gassman at Shelley Winters, na nangangalaga sa kaniya ng personal para makapag-aral siya sa Los Angeles sa Istudyo ng Aktor o Actor's Studio. Pribado siyang nag-aral na kasama si Teddey Sherman sa Los Angeles.
Naghanapbuhay siya para sa Rai International sa Lungsod ng Bagong York para sa ilang mga programa at gumanap bilang punong tagapagpasinaya ng PoP Italia. Nakipagtulungan din siya sa magasing Associazione Via Condotti ni Gianni Battistoni.
Kamakailan lamang, nagpasya siya makilahok sa paggawa ng dokumentaryo na kasama ang Amerikanong prodyuser at direktor na si Melissa Balin, na binigyang inspirasyon ng pansariling karanasang legal bilang isang biktima ng kaganapang camorra. Ipinangalanan ang proyekto bilang Women Seeking Justice (o Babaeng Naghahanap ng Katarungan) at magbibilang ng mga kuwento ng kawalan ng hustisya mula sa iba't ibang sulok ng mundo. Matatas siyang nakapagsasalita ng Italyano, Pranses, Kastila, at Ingles.
Castorano
Ang Castorano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ascoli Piceno sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 80 km timog ng Ancona at mga 13 km hilagang-silangan ng Ascoli Piceno.
Ang Castorano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ascoli Piceno, Castel di Lama, Colli del Tronto, Monsampolo del Tronto, Offida, at Spinetoli.
5-a-side na football
Ang koponan ng Bocastrum United ay umabot na sa Serie C1, dalawang koponan ng Serie D ay nakabase din sa Castorano, Crinalia Castorano at Silvestrese, na kasalukuyang hindi nakatala sa kampeonato ng Serie D na kanilang nilaro.
Mga yaring-kamay
Kabilang sa mga pinakatradisyonal, laganap, at aktibong pang-ekonomiyang aktibidad ay mayroong mga yaring-kamay, tulad ng sining ng puntas na kilala sa buong Italya.
Sentinelese
Ang Sentinelese, na kilala rin sa tawag na Sentineli o mga North Sentinel Islanders, ay mga katutubong tao na naninirahan sa Hilagang Isla ng Sentinel sa Bay of Bengal sa India. Ang mga ito ay itinuturing na isa sa mga huling tao na walang nakikipag-ugnayan sa mundo. Itinalagang isang Partikular na Mahinang Tribong Pangkat at isang Kalat-kalat na Tribo, kabilang sila sa mas malawak na klase ng mga Andamanese.
Kasama ang mga Great Andamanese, ang Jarawas, ang Onge, ang Shompen, at ang Nicobarese, ang Sentinelese ay isa sa anim na katutubo at kilala sa mga tao ng Andaman at Nicobar Islands. Hindi tulad ng iba, ang Sentinelese ay na patuloy na tumatanggi sa anumang pakikipag-ugnay sa labas ng mundo. Galit sila sa mga tagalabas at pinapatay ang mga taong lumapit o nakakarating sa kanilang isla.
Noong 1956, idineklara ng Pamahalaan ng India ang Hilagang Isla ng Sentinel na isang reserba ng tribo at ipinagbawal ang paglalakbay sa loob ng 3 milya (4.8 kilometro) nito. Pinapanatili nito ang patuloy na armadong pagbabantay upang maiwasan ang panghihimasok ng mga tagalabas. Ipinagbabawal din ang pagkuha ng litrato.
Walang katiyakan tungkol sa laki ng grupo, na may mga pagtatantya lamang na nasa pagitan ng 15 at 500 na indibidwal, ngunit karamihan ay nasa pagitan ng 50 at 200. thumb| Panghimpapawid na larawan ng Hilagang Isla ng Sentinel
Heograpiya
Ang Sentinelese ay nakatira sa Hilagang Isla ng Sentinel sa Isla ng Andaman, na nasa Bay of Bengal at pinangangasiwaan ng India. Ang isla ay nasa labas ng timog-kanluran na baybayin ng Timog na Isla ng Andaman, mga 64 kilometro (40 milya) kanluran ng kabisera ng Andaman na Port Blair. Mayroon itong isang lugar na halos 59.67 kilometro kuwadrado (23.04 milya kuwadrado) at isang parisukat na balangkas ng parisukat ng baybayin na halos 50 yarda (46 metro)     ang lawak, hangganan ng isang littoral na kagubatan na nagbibigay daan sa isang siksik na tropikong luntian na kagubatan. Ang isla ay napapaligiran ng mga coral reef at may tropical na klima. Ang tawag ng mga Onge sa Hilagang Isla ng Sentinel ay Chia daaKwokweyeh.
Hitsura
thumb| Mga miyembro ng isang hindi matukoy na pangingisda ng tribo ng Andaman, c. 1870 thumb| Ang mga paghahambing na pamamahagi ng mga katutubong katutubong Andamanese, pre-18 siglo kumpara sa kasalukuyang panahon Ang Sentinelese ay may maitim na balat at maaaring mas maliit na tangkad kaysa sa karaniwan na mga tao. Isang ulat ni Heinrich Harrer na inilarawan ang isang lalaki na nasa 1.6 metro (5 talampakan at 3 pulgada) ang tangkad, marahil dahil sa insular dwarfism (ang tinatawag na "Island Effect"), nutrisyon, o simpleng genetikong pamana. Sa panahon ng isang pag-libot noong 2014 ng kanilang isla, itinala ng kanilang mga mananaliksik ang kanilang taas sa pagitan ng 5 talampakan at 3 pulgada (1.60 metro) at 5 talampakan at 5 pulgada (1.65 metro) at naitala ang kulay ng kanilang balat bilang "maitim, nagniningning na itim" na may maayos na mga ngipin. Wala silang ipinakitang mga palatandaan ng labis na katabaan at may mga bantog na pangangatawan.
Populasyon
Walang mahusay na senso na isinagawa at ang populasyon ay paiba-iba na tinatayang mas mababa sa 15 o dami na nasa 500. Karamihan sa mga pagtatantya ay madalas sa pagitan ng 50 at 200. Isang handbook na inilabas noong 2016 ng Anthropological Survey of India sa Mahihinang Pangkat na Tribo ay tinantya ang populasyon sa pagitan ng 100 at 150.
Ang senso noong 1971 ay tinataya ang populasyon sa halos 82; ang senso noong 1981 sa 100. Ang isang ekspedisyon noong 1986 ay naitala ang pinakamataas na bilang, 98. Noong 2001, opisyal na naitala ng Senso ng India ang 21 kalalakihan at 18 kababaihan. Ang survey na ito ay isinagawa mula sa isang distansya at maaaring hindi tumpak. Matapos ang tsunami noong 2004 may mga ekspedisyon na nagtala na bilang ng 32 at 13 na indibidwal noong 2004 at 2005 ayon sa pagkakabanggit. Ang 2011 Senso ng India ay nagtala ng 12 lalaki at tatlong babae. Noong 2014 may mga mananaliksik na lumibot at nagtala ng anim na babae, pitong lalake (lahat ay tila nasa ilalim ng 40 taong gulang) at tatlong bata na mas bata sa apat na taong gulang.
Mga Gawi
Ang Sentinelese ay mga mangangaso. Marahil ay gumagamit sila ng mga busog at pana upang manghuli ng mga hayop at mas iba pang mga paraan upang makahuli ng lokal na pagkaing dagat, tulad ng alimango at mga talaba at kabibe. Pinaniniwalaang kumakain sila ng maraming mga talaba, dahil sa masaganang mga inihaw na mga kabibe na matatagpuan sa kanilang mga tirahan. Ang ilan sa kanilang mga kasanayan ay hindi umunlad higit pa sa Panahon ng Bato ; hindi alam kung sila ay may kaalaman sa agrikultura. Hindi malinaw kung mayroon silang anumang kaalaman sa paggawa ng apoy kahit na ang mga pagsisiyasat ay nagpakita na gumagamit sila ng apoy.
Labanan sa Stalingrado
Nangyari and Labanan sa Stalingrad noong ika-23 ng Agusto hanggang ika-2 ng Pebrero, 1943, sa kapanahunan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, kung saan nagsagupaan ang mga hukbo ng Alemanya at mga kaalyado laban sa mga hukbo ng mga Sobyet para sa kontrol ng Lungsod ng Stalingrad (Volgograd sa kasulukuyan) sa timog-silangang Rusya. Tumagal ang labanan sa 5 buwan, isang linggo at 3 araw.
Sentinelese
Mga Gawi
Ang pagkakatulad pati na rin ang hindi pagkakatulad ay nakita sa mga taong Onge. Pareho ang paghahanda nila ng kanilang pagkain. Nagbabahagi sila ng mga karaniwang katangian sa dekorasyon ng katawan at kulturang materyal. May mga pagkakatulad din sa disenyo ng kanilang mga canoe. (Sa lahat ng mga tribong Andamanese, tanging ang mga Sentinelese at Onge ang gumgaawa ng mga canoe.) Ang Onge ay tinawag silang "Chanku-ate". Nabanggit din ang mga pagkakatulad nila sa Jarawas. Ang kanilang mga busog ay may katulad na mga disenyo; walang nasabing marka na matatagpuan sa mga busog ng Onge. Bukod dito, ang parehong tribo ay natutulog sa lupa, habang ang Onge ay natutulog sa mga nakataas na higaan. Ang mga metal dulo ng pana at punong talim ay medyo malaki at mabigat kaysa sa iba pang mga tribo ng Andamanese.
Labanan sa Stalingrado
Kilala ang labanan sa hindi kailanmang matutumbansang bangis ng labanan sa loob ng lungsod, walang humpay na pandadanak ng dugo sa bawat isa, at ang pagwawalang-bahala sa mga biktima sa labanan, mapa-militar man o mapa-sibilyan. Isa ang labanan sa mga pinakamadugong labanan sa kasaysayan ng daigdig. Napakalaki ang pinaghalong bilang ng mga biktima sa labanan na aabot ng hindi bababa sa dalawang milyon ang namatay, nasugatan at nagkasakit. Naging balakid ang labanan para sa mga Aleman kung saan ito na ang pangwakas na katapusan ng kanilang mga tagumpay sanhi ng dami ng nawalang tauhan at mga kagamitang pandigma para isagawa pa ang pakikidigma sa mga lupain ng Unyong Sobyet, bagkus nawalan ng pagkakaisa para muling magtagumpay sa mga labanan sa Silangang Teatro ng pakikipaglaban sa kapanahunan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Sentinelese
Mga Gawi
Ang Sentinelese ay naninirahan sa maliit na pansamantalang kubo na itinayo sa apat na mga poste na may bubong na dahon. Kinikilala nila ang halaga ng metal, na kinukuha ito upang lumikha ng mga kagamitan at sandata at tinanggap ang aluminum na gamit kusina na naiwan ng National Geographic Society noong 1974. Gumawa din sila ng mga canoe na angkop para sa pangingisda sa lagoon ngunit gumagamit ng mahabang mga poste sa halip na mga sagwan upang maitulak sila. Bihira silang gumagamit ng mga canoe para sa pag-libo sa isla. Ang parehong kasarian ay nagsusuot ng mga bahag na gawa sa balat ng puno; ang mga kalalakihan ay laging nag-lalagay ng mga punyal sa kanilang mga sinturon sa baywang. Nagsusuot din sila ng ilang mga burloloy tulad ng mga kuwintas at tali sa ulo, ngunit madalas na hubo't hubad. Ang pagsusuot ng mga panga ng mga namatay na kamag-anak ay naiulat na. Ang mga artistikong ukit na mga simpleng disenyo ng geometriko at mga kaibahan ng kulay ay makikita sa kanilang mga armas. Ang mga kababaihan ay makikita na sumasayaw sa pamamagitan ng pagpalakpak sa parehong mga palad sa mga hita habang sabay na pagtapik sa mga paa nang kasabay sa isang nakabaluktot na tuhod.
Wika
Dahil sa kanilang kumpletong pagkakabukod halos walang nalalaman tungkol sa wikang Sentinelese, kung saan samakatuwid ay unclassified. Naitala na ang wikang Jarawa ay hindi magkakaintindihan sa wikang Sentinelese. Walang katiyakang tungkol sa saklaw ng pagkakahawig sa wika ng Onge, kung mayroon man. Ang Anthropologicall Survey ng India 2016 na aklat sa Mahihinang Tribong Pangkat ay isinasaalang-alang ang mga ito nang kapwa hindi nagkakaintindihan.
Edad
Ang Sentinelese ay malawak na inilarawan bilang isang tribo ng Edad ng Bato, na may ilang mga ulat na nagsasabing sila ay nanirahan ng nakahiwalay ng higit sa 60,000 taon. Ngunit hinulaan ng Pandya na ang Sentinelese ay nanggaling sa alinman sa isang sinadya, o mas kamakailang paglipat o mula sa pag-anod mula sa Little Andaman.
Pantig
Ang pantig ay galaw ng bibig, saltik ng dila na may kasabay na tunog ng lalamunan o walang antalang bugso ng tinig sa pagbigkas ng salita.
Post-it-note
Ang Post-it-note ay piraso ng papel o sulatan na mayroong madikit na parte sa bandang likuran na sadyang idinisenyo upang panandaliang maidikit ang mga mensaheng nakasulat sa ibang bagay na mapagdidikitan. Kahit marami na ang mga uri nito ang naglalabasan mula kulay, hugit at sukat, Ang Post-it-notes ay kadalasang mayroong sukat na 3 pulgada (76mm), at karaniwang kulay dilaw. Ang pagkakaroon nito ng hindi permanenteng dikit ang nagbibigay daan upang madali itong ikabit at alisin ng walang naiiwang bakat ng pinagkabitan, maliban na nga lamang sa mga whiteboard.
Ang Post-it-notes ay naimbento ng 3M's Art Fry, gamit ang isang uri ng pandikit na ginawang isang kaibigang nagngangalang Spencer Silver. Hanggang noong 1990's ng pag "expire" o matapos ang patent, ito ay ginawa na lamang sa "3M plant" sa Cynthianam Kentucky. Bagamat napakarami naring ibang kompanya ang nagpapalabas at gumagawa ng mga "sticky" or "repositionable notes", karamihan paring ginagamit sa buong mundo ay ang Post-it-Brand notes na hanggang ngayon ay ginagawa parin sa Cynthiana Kentucky.
Ang terminong "Post-it" at ang natatanging pagkadilaw na kanilang ginamagit ang "trademarks" o ng 3M. ilan sa mga "generic terms" nito ay STICKY NOTES, REPOSITIONABLE NOTES, at REPOSITIONAL NOTES. At Dahil sa pagiging patok nito, nagpalabas pa ang 3M ng iba pang kawangis o katulad ng konsepto na magyroon nang Post-it-concept.
Jun Lopito
Si Jun Lopito ay isang gitarista ng Pilipino. Kilala siya sa pakikipagtulungan sa karamihan ng mga bandang Pinoy ng Rock at mga kilala sa mundo ng musika tulad ng Pinoy rock legend na si Pepe Smith hanggang sa etnikong mang-aawit na si Grace Nono.
Post-it-note
Kasaysayan
Noong 1968, si Dr. Spencer Silver, isang kemist ng kompanyang 3M sa Estados Unitos ang nakaimbento o unang nakagawa ng isang "hindi permanenteng pandikit o "LOW TACK" o maaaring muling idikit na pandikit.Sa limang taong, Bagamat Si Silver ay ibinahagi ang kanyang imbensiyon hindi pormal na paraan, ito ay naging matagumpay.noong 1974, muli, isang kaibigang nangngangalang Art Fry na dumalo sa isa sa mga "seminars" na pinangungunahan ni Silver ay nagkaideya na gamitin ang pandikit na ito upang magamit ito sa kanyang "bookmark" na ginagamit niya sa kanyang "Hymnbook".At dahil dito, nakaisip ng ideya si FRY na tuluyan nang himingi ng permiso sa "permittd bootlegging policy" Dahil doon ang 3M ay nagumpisan ang naglabas ng mga produkto sa iba't ibang tindahan noong 1977 sa apat na lungsod sa ilalim ng pangalang "Press and Peel" ngunit hindi ito naging matagumpay. Matapos ang isang taon, noong 1978, ang 3M ay nagpalabas ng mga libreng "samples" sa mga residente ng Boise, Idaho at halos 95% ng mga tao na gumamit ay nagsabing sila ay bibili ng produktong iyon. noong april 6, 1980, ang mga produktong iyon ay tinangkilik sa mga tindahan bilang POST-IT-NOTES. Noong 1981, ito rin ay dinala at nakilala sa Canada at Europe.
Jun Lopito
Buhay kabataan
Ipinanganak si Wilfrando Lavalan Jr., si Jun Lopito ay anak ni Wolfrando Lopito, Sr. O mas kilala sa Pangalang Lupito,isang Pilipinong Komedyante't TV host noong dekada '50.Si Jun sa edad na 8 ay nahilig sa musika matapos makita ang konsiyerto ng Beatles noong 1966. Sa edad na 17, tumutugtog siya ng blues at rock. Noong 1979, ang alternatibong rock at blues band na The Jerks ay nabuo at sumali siya ng sumunod na taon.
Post-it-note
Kasaysayan
Noong 2003, Ang kompanya ay naglabas ng bagong produktng tinawag na POST-IT SUPER STICKY NOTES, na mayroong mas madikit na pandikit na maaaring idikit kahit sa hindi makikinis na bahagi.
Jun Lopito
Karera
Noong 1976, si Joey Smith ng Pinoy rock band na Juan dela Cruz sa panahon ng paghinto sa pagtugtog nito ay nabuo ang band na The Airwaves Ang band na The Jerks ay nabuo noong 1979 at si Lopito ay sumali bilang isang gitarista at iniwan ang banda noong 90's. Ang album na Bodhisattvas ay inilabas noong 1995 bilang kanyang unang solo album kung saan isinulat niya ang apat sa labing isang kanta.
Post-it-note
Kasaysayan
Ang Standar na post it brands ay mayroon lamang kaunting pandikit sa likuran, isa isang dulong bahagi. Ilan sa mga katulad na produkto ay para sa mga espesyal na layon tulad ng "full adhesive coating". Ang US POST OFFICE ay gumagamit ng dilaw na "labels" para sa mga "address" para sa pagpapadala ng mga sulat.
See alsoPressure-sensitive adhesive [edit] References1.^ Spencer Silver: The guy with the glue 2.^ "Inventor of the Week: Art Fry and Spencer Silver". MIT. http://web.mit.edu/invent/iow/frysilver.html. Retrieved 2007-09-23. 3.^ a b Petroski, Henry (1992). The Evolution of Useful Things. New York: Alfred A. Knopf. pp. 84–86. ISBN 0-679-41226-3. OCLC 24906856. 4.^ a b Art Fry and Spencer Silver. "First Person: ‘We invented the Post-it Note’". FT Magazine. http://www.ft.com/cms/s/2/f08e8a9a-fcd7-11df-ae2d-00144feab49a.html#axzz18hyDnyKX. Retrieved 2010-12-20. 5.^ TV.accesshollywood.com 6.^ "Spencer Silver". http://www.nndb.com/people/758/000173239/. Retrieved 2010-12-24. 7.^ "The Evolution of the Post-it Note". 3M. http://www.3m.com/us/office/postit/pastpresent/history_tl.html. Retrieved 2010-02-13. 8.^ a b Green, Penelope (2007-07-03). "The all-purpose note that stuck". International Herald Tribune. https://archive.is/20130629124638/www.iht.com/articles/2007/06/29/arts/postit.php. 9.^ "Why Are Post-it Notes Yellow?". http://www.thejanuarist.com/why-are-post-it-notes-yellow/. Retrieved 2010-02-25. 10.^ "Post-it Note raises £640". BBC News. 2000-12-27. http://news.bbc.co.uk/1/hi/entertainment/1089371.stm. Retrieved 2007-08-23. 11.^ "Windows 7 Features 'Sticky Notes'". http://windows.microsoft.com/en-US/windows7/products/features/sticky-notes. Retrieved 2010-12-25. [edit] External links Wikimedia Commons has media related to: Post-it notes
U.S. Patent 3,691,140 - Acrylate-copolymer microspheres [adhesive formula] Post-it homepage BBC news article on 20th anniversary of Post-it notes The Rake magazine article on 25th anniversary of Post-it notes Post-it Note History - The history of the Post-it note according to 3M
Ripa Teatina
Ang Ripa Teatina (Abruzzese: La Rìpe) ay isang komuna (munisipalidad) at bayan sa lalawigan ng Chieti, sa Italyanong rehiyon Abruzzo. Kilala ang Ripa Teatina sa mga ubasan at kakahuyang olibo nito na pumapalibot at yumakap sa tahimik na bahaging ito ng Abruzzo.
Rapino
Ang Rapino ay isang komuna (munisipyo) at bayan sa Lalawigan ng Chieti sa rehiyon ng Abruzzo ng Italya.
Teritoryo
Matatagpuan sa mga dalisdis ng hilagang-silangang bahagi ng Majella, ang Rapino ay tinatawid ng mga sanga ng ilog Foro , at nakaposisyon sa taas na 420 m sa taas ng munisipyo. Ang bulubunduking bahagi ng teritoryo ay umabot sa taas na 1900 m malapit sa Kanlungang Bruno Pomilio sa lokalidad ng Majelletta. Para sa karamihan ng sakop nito, ang Rapino ay bahagi ng Pambansang Liwasan ng Majella.
Kritisismong pangkasaysayan
Ang Kritisismong pangkasaysayan (Ingles: Historical criticism, the historical-critical method o higher criticism) ay isang sangay ng kritisismong pampanitikan na sumisiyasat sa mga pinagmulan ng sinaunang panitikan o teksto upang maunawaan "ang daigdig sa likod ng tekstong ito". Ang pangunahing layunin ng kritisismong historikal ay tiyakin ang pangunahin o orihinal na kahulugan ng teksto sa orihinal na kontekstong historikal nito at sa literal na kahulugan o sensus literalis historicus nito. Ang ikalawang layunin nito ay hangarin na buuin ang rekonstruksiyon ng historikal na sitwasyon ng may akda at sinusulatan ng tekstong ito. Ito ay maaaring maisakatuparan sa pamamagitan ng muling paglikha ng tunay na kaliksan ng mga pangyayari na inilalarawan ng teksto. Ang sinaunang teksto ay maaari ring magsilbing isang dokumento, rekord, o pinagkukunan sa muling paglikha ng sinaunang nakaraan na maaari ring magsilbi bilang pangunahing interes sa kritikong historikal. Tungkol sa Semitikong interpretasyong Biblikal, ang kritikong historikal ay magagawang bigyang pakahulugan ang Panitikan ng Israel gayundin ang Kasaysayan ng Israel. Sa ika-18 siglo CE kritisismong biblikal, ang terminong "mas mataas na kritisismo" (higher criticism) ay karaniwang ginagamit sa nananaig na skolarsiyip bilang pagsalungat sa mas mababang kritisismo. Sa ika-21 siglo, ang krtisismong historikal ay ang mas karaniwang ginagamit na termino para sa mas mataas na kritisismo samantalang ang kritisismong tekstuwal ay mas karaniwang ginagamit kesa sa maluwag na ekspresyong mas mababang kritisismo. Ang kritisismong historikal ay nagsimula noong ika-17 siglo CE at nagkamit ng sikat na pagkilala noong ika-19 at ika-20 siglo CE. Ang perspektibo ng sinaunang kritikong historikal ay nakaugat sa ideolohiyang Protestanteng Repormasyon kung paanong ang kanilang pakikitungo sa mga pag-aaral biblikal ay malaya mula sa impluwensiya ng interpretasyong tradisyonal. Kung ang imbestigasyong historikal ay hindi magagamit, ang kritisismong historikal ay nakasalig sa interpretasyong pilosopikal at teolohikal. Sa paglipas ng mga siglo, ang kritisismong historikal ay pinino sa iba't ibang mga pamamamaraang ginagamit sa kasalukuyan: kritisismo ng pinagkunan, kritisismo ng anyo, kritisismong redaksiyon, kritisismong tradisyon, kritisismong kanonikal at mga kaugnay na pamamaraan.
Mga pamamaraan
Ang mga pamamaraang historikal-kritikal ang mga spesipikong pamamaraan na ginagamit upang siyasatin ang mga pinagmulang historikal ng teksto gaya ng: panahon ng pagkakasulat nito, lugar kung saan ito isinulat, mga pinagkunan nito, mga pangyayaring nakapaligid dito, mga petsa nito, mga taong sangkot dito, bagay, kustombre na binabanggit o pinahihiwatig sa teksto.
Aplikasyon
Ang aplikasyon ng paraang historikal-kritikal sa pag-aaral biblikal ay sumisiyasat sa mga aklat ng Tanakh gayundin din sa Bagong Tipan. Kinukumpara ng mga kritikong historikal ang mga teksto sa iba pang mga tekstong isinulat sa parehong panahon. Ang isang halimbawa nito ay nang tangkain ng modernong biblikal na skolarsiyip na unawaain ang Aklat ng Pahayag sa ika-1 siglong kontekstong historikal nito sa pamamagitan ng pagtukoy ng genreng pampanitikan nito sa panitikang apokaliptikong Hudyo at Kristiyano. Tungkol sa mga ebanghelyo, ang mas mataas na kritisismo ay nakikitungo sa problemang sinoptiko na ugnayan ng mga apat na kanonikal na ebanghelyong Ebanghelyo ni Marcos, Ebanghelyo ni Mateo, Ebanghelyo ni Lucas at Ebanghelyo ni Juan. Sa ilang mga kaso, gaya ng sa ilang mga Sulat ni Pablo, ang mas mataas na kritisismo' ay maaaring kumumpirma ng tradisyonal na pagkaunawa ng may-akda o sumalungat sa tradisyonal na paniniwala ng simbahan tungkol sa may akda nito gaya ng sa mga ebanghelyo at sa Ikalawang Sulat ni Pedro. Sa mga pag-aaral klasiko, ang pakikitungong ika-19 siglo sa mas mataas na kritisismo ay nagsasantabi ng "mga paghahangad na pununin ang sinaunang relihiyon ng direktang kahulugan at kahalagahan at naglalalaan ng sarili nito bagkus sa kritikal na koleksiyon at kronolohikal na pagsasaayos ng pinagkunang materyal". Kaya ang mas mataas na kritisismo, kahit pa ito ay biblikal, klasiko, Byzantine, o medibeal ay nakatuon sa mga pinagkunang dokumento upang tukuyin kung sino ang sumulat nito, kailan ito isinulat o saan ito isinulat. Ang kritisismong historikal-kritikal ay nilalapat rin sa iba pang mga kasulatang relihiyoso gaya ng Quran at iba pa.
Mga pamamaraan
Ang kritisismong historikal ay binubuo ng ilang mga disiplina na kinabibilangan ng sumusunod:
Kritisismo ng pinagkunan
Ang kritisismo ng pinagkunan ang paghahanap sa mga orihinal na pinagkunan na nasa likod ng isang tekstong biblikal. Ito ay maaaring bakasin pabalik sa ika-17 siglong paring Pranses na si Richard Simon at ang pinakamaimpluwensiyang produkto nito ang Prolegomena zur Geschichte Israels'' (1878) ni Julius Wellhausen na ang "kabatiran at klaridad ng ekspresyon ay nag-iwan ng hindi mabuburang marka sa modernong mga pag-aaaral biblikal".
Kritisismo ng anyo
Hinahati ng kritisismo ng anyo ang Bibliya sa mga seksiyon (pericopes, mga kuwento) na sinisiyasat at inuuri sa genres (prose o talata, sulat, arkibo ng korte, himno ng digmaan, tula etc). Ang kritiko ng anyo ay nagbibigay teoriya naman sa Sitz im Leben ("setting in life") ng pericope na kinalalagyan ng paglikha at pinaggamitan. Ang kasaysayang tradisyon ay isang spesipikong aspeto ng kritisismo ng anyo na naglalayon bakasin ang paraan kung saan ang mga pericope ay pumasok sa mas malaking mga unit ng kanon na Biblikal at lalo na sa paraan kung saan ito lumipat mula sa anyong pambibig tungo sa anyong isinulat. Ang paniniwala sa prioridad, stabilidad at pagiging matutukoy ng mga tradisyong pambibig ay nakikilala ngayon na malalim na kaduda duda upang gawin ang kasaysayang tradisyon na hindi magagamit ngunit ang mismong kritisismo ng anyo ay patuloy na nabubuo bilang nagpapatuloy na pamamaraan sa mga pag-aaral biblikal.
Kristisismong redaksiyon
Ang kritisismong redaksiyon ay nag-aaral ng "koleksiyon, kaayusan, pag-eedit, at pagbabago ng may akda o mga may akda sa teksto".
Kritisismong radikal
Sa huli nang ika-19 siglo, may mga tagapagtaguyod ng mas mataas na kritisismo na walang tigil sa pagsubok na iwasan ang anumang bakas ng dogma o pagkiling teolohikal sa muling paglilikha ng nakaraang realidad. Ito ay nagresulta sa sangay ng kritisismong radikal na pinursige ng mga kritikong historikal na ang karamihan ay skeptiko sa tradisyon ng simbahan at nagsasantabi ng simpatetikong skolarsiyip. Ang kritisismong radikal ay nagtaguyod ng konseptong si Hesus ay hindi kailanman umiral o ang kanyang mga apostol. Nagtangka rin ang mga kritikong radikal na ipakitang wala sa mga Sulat ni Pablo ang autentiko o tunay na isinulat ni Pablo.
Malayong Silangang Pederal na Distrito
Ang Malayong Silangang Pederal na Distrito (Дальневосто́чный федера́льный о́круг, Dalnevostochny federalny okrug) ay ang pinakamalaki sa walong pederla na distrito ng Rusya, samantalang ito ang pinakaonting populasyon, na may populasyon na 6,291,900 (74.8% urban).
Malalaking lungod
Nakatala ang mga populasyon batay sa Sensus noong 2002:
Dely Magpayo
Si Fidela Magpayo,(isinilang noong Oktubre 29, 1920 - namatay noong Setyembre 1, 2008),o mas kilala rin sa pangalang Tiya Dely, ay isang beteranong radio anchor sa istasyon ng radyong DZRH na nagsimula pa noong mga dekada '50,at siya ay minamahal na icon ng mga tagapakinig at ng mga taong nangangailangan ng payo. Bukod sa pagiging isang radio broadcaster, siya rin ay isang newscaster, commentator, radio dramatist, manunulat, producer,aktres at isang mang-aawit ng kundiman sa ilalim ng Villar Records.Dahil sa kanyang mahabang serbisyo, siya ay tinaguriang "The Lady of the Philippine Radio".
=Mga Awitin=
Alaminos, Laguna
Ang Bayan ng Alaminos ay Ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Laguna, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan. Ang bayan ay may kabuuang sukat na 21.11 milya parisukat at nasa 48.5 milya sa silangan ng Maynila. Ito ay nasa timog-silangan ng Sto. Tomas ng Batangas, timog ng Calauan at ng Bay ng Laguna, at nasa kanluran ng Lungsod ng San Pablo.
Ang Munisipalidad ng Alaminos ay isang bayan na AGRO-INDUSTRIAL na nasa loob ng pangatlong distrito ng kongreso ng Lalawigan ng Laguna at bahagi ng CALABARZON. Batay sa munisipal na zoning, ang mga Industrial site ay matatagpuan sa kahabaan ng Maharlika Highway ng Barangays San Andres, San Juan, San Agustin at San Benito. Dito, magagamit ang mga lupa para sa hangaring Pang-industriya at Komersyo. Ang Barangay San Andres at San Juan ay bubuo din bilang technopark para sa pabahay sa sakahan, pang-industriya at komersyal na layunin.
Kasaysayan
Ang Alaminos ay nagsimula bilang isang barrio ng Lungsod ng San Pablo na noon ay bayan lamang ng Lalawigan ng Batangas. Ang paunang pangalan nito ay Trenchera na nagsasaad ng pagkakaroon ng mahaba at malalim na bangin. Ang mga maagang naninirahan sa Trenchera ay pinaniniwalaang mga insurector at posibleng mga takas na sinamantala ang maraming mga trenches para sa pagtatago pati na rin para sa pagtatanggol laban sa awtoridad ng Espanya.