cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masjid Shah (Isfahan)
Kasaysayan
Ang korona na hiyas sa proyektong ito ay ang Masjed i Shah, na papalit sa mas matandang Masjid Jameh sa pagsasagawa ng mga panalangin tuwing Biyernes. Upang makamit ito, ang Masjid Shah ay itinayo hindi lamang upang tanawin ang kadakilaan, at pagkakaroon ng pinakamalaking simboryo sa lungsod, ngunit plinano rin ni Shaykh Bahai ang pagtatayo ng dalawang paaralang pangrelihiyon at isang masjod pangtaglamig na nakadikit sa magkabilang panig nito. Dahil sa pagnanais ng Shah na makumpleto ang gusali habang siya ay nabubuhay, may mga inikutang ginawa sa konstruksiyon. Halimbawa, hindi pinansin ng Shah ang mga babala ng isa sa mga arkitektong Abu'l Qāsim hinggil sa panganib ng pagkalubog sa mga pundasyon ng masjid, at pinilit niya ang konstruksiyon. Ang arkitekto ay napatunayang nabigyang-katarungan, tulad noong 1662 nang ang gusali ay kailangang sumailalim sa pangunahing pag-aayos. Gayundin, pinalamutian ng mga Persiko ang masjid sa pitong kulay na mga baldosa sa dingding na parehong mas mura at mas mabilis, at kalaunan ay nabilisan ang pagpapatayo. Ang trabahong ito ay ginawa ng ilan sa mga pinakamahusay na manggagawa sa bansa, at ang buong gawain ay pinangasiwaan ng Maestrong kaligrapo na si Reza Abbasi. Sa huli, ang pangwakas na pagpapalamuti sa masjid ay ginawa noong huling bahagi ng 1629, Ilang buwan pagkatapos ng kamatayan ng Shah.
Gayundin, maraming istoryador ang nagtaka hinggil sa kakaibang oryentasyon ng Maharlikang Plaza (Ang Maidān). Hindi tulad ng karamihan sa mahahalagang gusali, ang parisukat na ito ay hindi nakasalalay sa pagkakahanay sa Mecca, sa gayon kapag pumapasok sa portal ng pasukan ng masjid, sinuman ay halos hindi mamamalayan ang kalahating kanang pagliko, na nagbibigay-daan sa pangunahing korte sa loob upang humarap sa Mecca. Nagbibigay si Donald Wilber ng pinakamakatuwirang paliwanag dito; ang pangitain ng Shaykh Bahai ay para ang masjid ay makita saan man sa maydān kung saan matatagpuan sinuman. Kung ang axis ng maydān ay sumabay sa axis ng Mecca, ang simboryo ng masjid ay maitatago mula sa pagtingin ng matayog na portada ng pasukang patungo rito. Sa pamamagitan ng paglikha ng isang anggulo sa pagitan nila, ang dalawang bahagi ng gusali, ang portada ng pasukan at ang simboryo, ay nasa perpektong tanaw para sa lahat sa loob ng plaza upang hangaan.
Konrad
Ginagamit ang pangalang Konrad bilang isang ibinigay na pangalan. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong ibinigay na pangalan ay:
Elena
Ginagamit ang pangalang Elena bilang isang ibinigay na pangalan. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong ibinigay na pangalan ay:
Islam sa India
Ang Islam ay ang pangalawang pinakamalaking relihiyon sa India, kung saan may 14.2% ng populasyon ng bansa o tinatayang nasa 172 milyong tao ang kinikilala bilang tagasunod ng Islam (ayon sa senso noong 2011) bilang isang etnorelihiyosong pangkat. Unang dumating ang Islam sa kanlurang baybay ng India nang dumating sa baybaying Malabar at Konkan-Gujarat ang mga mangangalakal na Arabe noong tinatayang unang bahagi ng ikapitong siglong CE. Sinasabing ang Moske ng Cheraman Juma sa Kerala ang unang moske sa India na itinayo noong 629 CE ni Malik Deenar.
Miss Universe 2023
Ang Miss Universe 2023 ay ang ika-72 edisyon ng Miss Universe pageant, na gaganapin sa El Salvador sa 18 Nobyembre 2023. Pagkatapos ng kompetisyon, kokoronahan ni R'Bonney Gabriel ng Estados Unidos ang kanyang kahili bilang Miss Universe 2023.
Kasaysayan
thumb|323x323px|El Salvador, ang host coutry ng Miss Universe 2023
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong 15 Enero 2023, sa kasagsagan ng Miss Universe 2022 pageant, inanunsyo ng pangulo ng El Salvador na si Nayib Bukele na ang ika-72 edisyon ng kompetisyon ay gaganapin sa El Salvador sa dulo ng 2023. Ito ang pangalawang beses na gaganapin sa El Salvador ang kompetisyon. Noong 27 Hulyo, inanusyo ng Miss Universe Organization sa kanilang mga social media platform na ang kompetisyon ay magaganap sa 18 Nobyembre 2023.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 44 na bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Tatlong kandidata ang nailuklok upang kumatawan sa kanilang bansa/teritoryo matapos maging isang runner-up sa kanilang kompetisyong pambansa.
Dapat sanang lalahok ang first runner-up ng Miss Universe Vietnam 2022 na si Lê Thảo Nhi sa edisyong ito. Gayunpaman, dahil napalitan ang organisasyong nagpapadala ng kinatawan ng Biyetnam sa Miss Universe, at nagkaroon ng problema ang lumang organisasyon sa paglipat ng management deal ni Nhi sa bagong organisasyon, hindi makakalahok si Nhi sa Miss Universe.
Unang sasali sa edisyong ito ang bansang Pakistan. Babalik sa edisyong ito ang mga bansang Simbabwe na huling sumali noong 2001, Letonya na huling sumali noong 2006, Guyana na huling sumali noong 2017, Bagong Silandiya, Bangglades, Ehipto, at Monggolya na huling sumali noong 2019, at Dinamarka, Irlanda at Unggarya na huling sumali noong 2021.
Sa unang pagkakataon sa loob ng 66 na taon, muling pinahihintulutan ng Miss Universe Organization ang mga ina at may-asawa na lumahok sa kompetisyon.
Mga kandidata
44 na kandidata ang kumpirmadong lalahok:
Miss Universe 1991
Ang Miss Universe 1991 ay ang ika-40 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Aladdin Theatre for the Performing Arts sa Las Vegas, Nevada, Estados Unidos noong 17 Mayo 1991.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Mona Grudt ng Noruwega si Lupita Jones ng Mehiko bilang Miss Universe 1991. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Mehiko sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Pauline Huizinga ng Olanda, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Julia Lemigova ng Unyong Sobyetiko.
Mga kandidata mula sa 73 bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Dick Clark ang kompetisyon, samantalang sina Leeza Gibbons at Miss Universe 1989 Angela Visser ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Kasaysayan
thumb|250x250px|Aladdin Theatre for the Performing Arts, ang lokasyon ng Miss Universe 1991
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong 12 Pebrero 1991, inanunsyo ng Las Vegas Convention and Visitors authority na gaganapin ang Miss Universe 1991 sa Aladdin Theatre for the Performing Arts sa Las Vegas, Nevada sa 17 Mayo 1991. Dapat sanang idadaos ang kompetisyong ito sa Taywan.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 73 bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Tatlong kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Dahil nausog sa Setyembre ang kompetisyong Miss Venezuela, balak sanang dalhin ng direktor ng Miss Venezuela pageant na si Osmel Souza si Miss World Venezuela 1990 Sharon Luengo. Gayunpaman, dahil second runner-up si Luengo sa Miss World 1990, tinanggihan ng Miss Universe Inc. si Luengo, at pinili na lamang ni Souza ang kalahok ng Beneswela sa Miss Universe sa ilalim ng isang special commision. Pinili ni Souza si Jackeline Rodríguez upang kumatawan sa Beneswela. Iniluklok bilang Binibining Pilipinas-Universe 1991 si Binibining Pilipinas-Maja 1991 Maria Lourdes Gonzalez matapos bumitiw si Anjanette Abayari dahil sa problema sa pagkamamamayan. Iniluklok ang first runner-up ng Miss USSR 1990 na si Julia Lemigova upang kumatawan sa kanyang bansa matapos bumitiw ang orihinal na nagwagi na si Maria Kezha dahil hindi ito nakaabot sa age requirement.
Unang sumali sa edisyong ito ang mga bansang Bulgarya, Gana, at Rumanya. Bumalik sa edisyong ito ang mga bansang Reyno Unido na huling sumali noong 1952, Nikaragwa na huling sumali noong 1978, Namibya bilang isang malayang bansa na huling sumali noong 1984, Yugoslavia na huling sumali noong 1985, Kapuluang Cook na huling sumali noong 1986, Panama na huling sumali noong 1987, Libano na huling sumali noong 1988, at Belhika, Brasil, Curaçao, Kapuluang Birhen ng Estados Unidos, at Luksemburgo na huling sumali noong 1989. Hindi lumahok sina Christine Heiss ng Austrya at Carla Lopes Da Costa Caldeira ng Portugal dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Hindi rin lumahok sina Claudia Mercedes Caballero ng Honduras at Priscilla Leimgruber ng Suwisa dahil sila ay nagkasakit. Hindi sumali si Sharon Givskav ng Dinamarka dahil sa kakulangan sa mga isponsor. Hindi sumali sina Sarah Yeats ng Hibraltar at Bibiane Holm ng Lupanglunti matapos matanggal ng prangkisa ang kanilang mga national director para sa Miss Universe. Hindi sumali ang mga bansang Inglatera, Eskosya, at Gales dahil sila ay lalahok na bilang ang Reyno Unido. Hindi sumali ang Aruba dahil nausog ang kompetisyon mula sa 27 Abril papuntang 31 Mayo. Ang magwawagi sa kompetisyong iyon ay sasali na lamang sa susunod na edisyon. Hindi sumali ang mga bansang Australya, at Ehipto sa edisyong ito matapos na mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Dapat sanang sasali si Adele Valerie Kenny ng Bagong Silandiya, ngunit bumitaw ito dahil hindi ito nakaabot sa age requirement. Hindi rin sumali si Aisha Wawira Lieberg ng Kenya dahil sa kakulangan sa isponsor. Lumahok si Lieberg sa susunod na edisyon.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1990, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Lumahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang anim na pinalista. Anim na pinalista ang sasabak sa paunang question-and-answer round, at tatlong pinalista naman ang sumabak sa final question at final walk.
Mga kandidata
thumb|250x250px|Mga bansa at teritoryong sumali sa Miss Universe 1991 at ang kanilang mga pagkakalagay. 73 kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Mga tala
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Basilica della Santa Casa
Ang Basilica della Santa Casa (Tagalog: Basilika ng Bahal na Tirahan) ay isang dambanang Mariano sa Loreto, Italya. Kilala ang basilica sa pagiging tahanan ng bahay kung saan pinaniniwalaan ng ilang Katoliko kung saan nanirahan ang Mahal na Birheng Maria. Inaangkin ng mga banal na alamat na ang parehong bahay ay pinalipad ng mga anghel mula sa Nazaret hanggang Tersatto (Trsat sa Croatia), pagkatapos ay sa Recanati, bago makarating sa kasalukuyang lugar.
Mangingisda
Sa buong mundo, tinatayang mayroong 38 milyong mangingisda pang-komersyo at pantawid-buhay (o mga mangingisda nabubuhay lamang sa pangingisda) at iyong mga nasa pagpapalaisdaan.. Ang mga mangingisda ay maaring propesyunal o panlibangan at maari rin silang babae o lalaki. Nagsimula ang pangingisda bilang paraan ng pagkuha ng pagkain simula pa noong panahon ng Mesolitiko.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga trabaho
Fenty Beauty
Ang Fenty Beauty (isinaysay bilang FEИTY BEAUTY) ay isang cosmetics brand ni Rihanna, na inilunsad noong Setyembre 8, 2017. Ang Pro Filt'R foundation nito ay naging high-demand sa unang paglabas dahil sa malawak nitong saklaw sa iba't ibang kulay ng balat. 40 klase ng kulay ang kasama sa orihinal na paglulunsad ng pundasyon, at mula noon ay lumawak ito sa 50. Kasabay rin sa dami ng klase ng kulay ang Fenty Beauty concealer, na nag-aalok ng iba't ibang uri para sa lahat ng uri ng balat.
Batas ni Okun
thumb|300x300px|Tinatantya na talangguhit ng tatluhang buwan na datos ng US (di-isinataon) mula 1948 hanggang 2016 ang isang anyo ng bersyong pakaibhan ng batas ni Okun: % Pagbabago ng GDP = 3.2 - 1.8*(Pagbabago ng Antas ng Kawalang-Trabaho). R^2 of .463. Ang mga pagkakaiba mula sa mga ibang resulta ay bahagyang dahil sa paggamit ng tatluhang buwan na datos. Sa ekonomika, ang batas ni Okun ay isang empirikal na kaugnayan ng kawalang-trabaho at pagkalugi sa produksyon ng isang bansa. Ipinangalanan ito kay Arthur Melvin Okun, ang unang nagmungkahi ng kaugnayan noong 1962. Binabanggit ng "bersyong paagwat" (gap version) na sa bawat 1% pagsulong sa antas ng kawalang-trabaho, ang GDP ng isang bansa ay magiging mas mababa nang halos 2% kumpara sa potensyal na GDP nito. Inilalarawan ng bersyong pakaibhan (difference version) ang kaugnayan ng pagbabago ng kawalang-trabaho kada tatlong buwan at pagbabago sa GDP real kada tatlong buwan. Pinagtatalunan ang katatagan at kapakinabangan ng batas na ito.
Fenty Beauty
Kaligiran
Noong Hunyo 2013, na-trademark ni Rihanna ang kanyang apelyido, Fenty, upang magamit sa iba't ibang mga produkto. Ito ay humantong sa haka-hakang magsisimula siyang gumawa o maglunsad ng iba't-ibang bagay maliban sa musika. Kabilang sa mga bagong trademark na ito ay ang Fenty Beauty.
Batas ni Okun
Di-perpektong kaugnayan
Maaaring mas tumpak tawaging "alituntunin ni Okun" ang batas ni Okun dahil isa itong pagtatantya batay sa empirikal na obserbasyon sa halip ng resultang hango sa teorya. Aproksimado ang batas ni Okun dahil nakaaapekto sa awtput ang mga ibang salik sa halip ng kawalang-trabaho, tulad ng produktibidad. Sa orihinal na pahayag ni Okun ukol sa kanyang batas, ang 2% pagsulong sa awtput ay naaayon sa 1% pagbaba sa antas ng siklikal na kawalang-trabaho; 0.5% pagtaas sa pakikilahok ng lakas-paggawa; 0.5% pagtaas sa pinagtrabahuang oras ng bawat empleyado; at 1% pagsulong sa awtput sa bawat pinagtrabahuang oras (produktibidad ng paggawa).
Binabanggit ng batas ni Okun na ang isang puntong pagtaas sa antas ng siklikal na kawalang-trabaho ay may kaugnayan sa dalawang bahagdang puntos ng negatibong paglago sa GDP real. Nag-iiba-iba ang kaugnayan depende sa bansa at panahon na ikinukunsidera.
Fenty Beauty
Kaligiran
Inilunsad ni Rihanna ang Fenty Beauty noong 2017 noong siya ay 29 taong gulang. Dati na itong nakipagsosyo sa MAC Cosmetics, at naglabas na rin ito ng 10 pabango sa pamamagitan ng Parlux Ltd,  ngunit ang kanyang unang solong cosmetics brand ay ang Fenty Beauty. Binuo ni Rihanna ang linya kasama ang luxury conglomerate na Louis Vuitton Moët Hennessey (LVMH), na pumirma ng kasunduan noong 2016 para gawin ang Fenty Beauty sa pamamagitan ng Kendo division ng LVMH. Isang "incubator company" ang Kendo Holdings Inc. na gumagawa ng mga kosmetiko bilang mga produktong may white-label na ibinebenta sa pamamagitan ng retailer ng kosmetiko na Sephora, isa ring subsidiary ng LVMH, pati na rin sa iba pang mga outlet. Iniulat ng Women's Wear Daily na maaaring nagbayad ang LVMH ng $10 milyon (USD) para sa kasunduan, na sinundan ng mga deal ng Kendo upang gawin ang mga linya ng Marc Jacobs Beauty at Kat Von D Beauty.
Batas ni Okun
Di-perpektong kaugnayan
Sinubok na ang kaugnayan sa pagregreso ng pagsulong ng GDP o GDP sa pagbabago sa antas ng kawalang-trabaho. Tinaya ni Martin Parchowny ang 3% pagbaba sa awtput sa bawat 1% pagtaas sa antas ng kawalang-trabaho. Gayunman, ikinatuwiran niya na karamihan ng pagbabago sa awtput ay talagang dahil sa mga pagbabago ng mga salik maliban sa kawalang-trabaho, tulad ng paggamit ng kapasidad at pinagtrabahuang oras. Kapag pinanatiling konstante ang mga ganitong salik, humihina ang kaugnayan ng kawalang-trabaho at GDP nang halos 0.7% sa bawat 1% pagbabago sa antas ng kawalang-trabaho. Ang kalakhan ng pagbaba ay waring nababawasan sa paglipas ng panahon sa Estados Unidos. Ayon kina Andrew Abel at Ben Bernanke, ang mga taya batay sa datos nitong mga nakaraang taon ay nagbibigay ng halos 2% pagbaba sa awtput sa bawat 1% pagtaas sa kawalang-trabaho.
May ilang dahilan kung bakit maaaring tumaas o bumaba nang mas mabilis ang GDP kaysa sa pagbaba o pagtaas ng kawalang-trabaho:
Habang tumataas ang kawalang-trabaho, Isang pahiwatig ng batas ni Okun ay ang pagtaas sa produktibidad ng paggawa o paglaki ng lakas-paggawa ay maaaring mangahulugan na lumalaki ang real na netong awtput na hindi bumababa ang netong antas ng kawalang-trabaho (ang kababalaghan ng "paglago na walang trabaho").
Napagkakamalan minsan ang batas ni Okun sa kalso ni Lucas.
Mga pahayag sa matematika
Maaaring isulat ang bersyong paagwat ng batas ni Okun (Abel & Bernanke 2005) bilang:
Noong Estados mula 1955 o higit pa, ang halaga ng c ay karaniwang naging mga 2 o 3, gaya ng ipinaliwanag sa itaas.
Sa kasalukuyang panahon sa Estados Unidos, halos 3% ang k at halos 2 ang c, kaya maaaring isulat ang ekwasyong
Inilalarawan ng talangguhit sa itaas nitong artikulo ang anyong paantas ng paglago ng batas ni Okun, na may pagsusukat na tatluhang-buwan sa halip na taunan.
Deribasyon ng anyong paantas ng paglago
Nagsisimula tayo sa unang anyo ng batas ni Okun: Sa pagkuha ng taunang kaibhan sa magkabilang panig, nakukuha natin ang Sa paglagay ng parehong mga numerador sa ibabaw ng iisang denominador, nakukuha natin ang Sa pagpaparami ng kaliwang panig ng, na halos katumbas ng 1, nakukuha natin ang Ipinapalagay natin na ang, ang pagbabago sa likas na antas ng kawalang-trabaho, ay halos katumbas ng 0. Ipinapalgay rin natin na ang, ang antas ng paglago ng awtput ng buong empleo, ay halos katumbas ng balasak na halaga nito o k. Kaya't sa wakas ay nakukuha natin ang
Kapakinabangan
Sa paghahambing ng tunay na datos at ng pagtatayang teoretikal, napapatunayang kapaki-pakinabang ang batas ni Okun sa paghuhula ng mga kalakaran sa pagitan ng kawalang-trabaho at GDP real. Gayunman, karaniwang di-tumpak ang kawastuhan ng datos na ibinibigay ng batas ni Okun kumpara sa mga numero sa totoong buhay. Ito ay dahil sa mga bariansa sa koepisyente ni Okun. Ipinapalagay ng marami, kabilang dito ang Reserve Bank of Australia, na katanggap-tanggap naman ang impormasyon na ibinibigay ng Batas ni Okun. Gayundin, nahinuha rin ng ilan na ang batas ni Okun ay waring mas tumpak sa mga panandaliang hula kaysa sa mga pangmatagalang hula. Ipinalagay ng mga tagapaghula na totoo ito dahil sa mga di-inaasahang kondisyon sa merkado na makaaapekto sa koepisyente ni Okun.
Katedral ng Latina
thumb| Kanlurang harapan Ang Katedral ng Latina (Cattedrale di San Marco, Duomo di Latina) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Marcos, na matatagpuan sa gitna ng lungsod ng Latina, Lazio, Italya. Ito ang luklukan ng mga obispo ng Latina-Terracina-Sezze-Priverno.
Katedral ng Mantua
Ang Katedral ng Mantua (Cattedrale di San Pietro apostolo; Duomo di Mantova) sa Mantua, Lombardy, hilagang Italya, ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Pedro. Ito ang luklukan ng Obispo ng Mantua.
Katedral ng Volterra
Ang Katedral ng Volterra (Cattedrale di Santa Maria Assunta, o Duomo di Volterra) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Volterra, Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ito ang luklukan ng obispo ng Volterra.
Labuyo (manok)
Ang labuyo o manok ihalas (Gallus gallus) ay isang ibong pang-tropiko sa pamilyang Phasianidae. Matatagpuan ito sa karamihan ng Timog-silangang Asya at ilang bahagi ng Timog Asya. Ito ang espesye na nagbigay-daan upang umusbong ang manok (Gallus gallus domesticus); nagkapag-ambag din ang labuyong kulay-abo (grey junglefowl), labuyo sa Sri Lanka (Sri Lankan junglefowl) at labuyong luntian (green junglefowl) ng materyal henetika sa pangkat ng hene ng manok.
Nabunyag ng ebidensya mula sa antas molekula na hinango mula sa buong-henoma na pinagkasunod-sunod na nadomestikado ang manok mula sa labuyo noong mga 8,000 taong nakalipas, na kinasangkutan ng kaganapang domestikasyon na ito ang maramihang pinagmulang maternal. Simula noon, kumalat ang kanilang anyong domestikado sa buong mundo kung saan inalagaan sila ng mga tao para sa kanilang karne, itlog, at bilang kasama.
Katedral ng Lesina
Ang Katedral ng Lesina (Cattedrale della Santissima Annunziata) ay isang Katoliko Romanong simbahan at dating katedral alay sa Pagpapahayag sa Birheng Maria na matatagpuan sa Lesina, sa rehiyon ng Apulia, Italya.
Mayroong isang simbahan sa pook na ito mula bandang 600 na nagsilbing katedral ng dating Diyosesis ng Lesina hanggang sa ito ay pinigilan pabor sa Diyosesis ng Larino noong 1567. Itinayong muli sa mga nagdaang siglo, ang gusali ay nawasak ng isang lindol noong 1630. Noong 1650s, isa pang simbahan ang naitayo, na alay sa Pagpapahayag at ikinonsagrado noong 1691, na pinalitan naman ng ito noong 1828-1837. Noong 1922 ang bubong ay nahulog, at hindi isinaayos hanggang 1950s.
Ang simbahan ay may solong nabe na may kapilya sa dalawang panig. Ang panloob ay may mga fresco na naglalarawan sa Buhay ni Kristo ni Bocchetti Gaetano.
Katedral ng Larino
Ang Katedral ng Larino (Duomo di Larino; Basilica concattedrale di Santa Maria Assunta e San Pardo) ay isang Katoliko Romanong katedral matatagpuan sa Larino sa Lalawigan ng Campobasso, Molise, Italya. Ang pagtatalaga ay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria at kay San Pardo. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ni Larino, mula pa noong 1986 isa nang konkatedral sa Diyosesis ng Termoli-Larino.
Noong Hunyo 1928, binigyan ito ni Papa Pio XI ng katayuan ng isang basilika menor.
Mga pinagkuhanan sa internet
* Isang Virtual Tour ng Larino's Cathedral
Basilika ng Sant'Andrea, Mantua
Ang Basilika ng Sant'Andrea ay isang Katoliko Romanong konkatedral at basilika menor sa Mantua, Lombardy, Italya. Ito ay isa sa mga pangunahing gusali ng arkitekturang Renasimiyento noong ika-15 siglo sa Hilagang Italya. Kinomisyon ni Ludovico III Gonzaga, ang simbahan ay sinimulan noong 1472 ayon sa mga disenyo ni Leon Battista Alberti sa isang lugar na sinakop ng isang Benedictino monasteryo, kung saan nananatili ang kampanaryo (1414). Ang gusali, gayunpaman, ay natapos lamang 328 taong lumipas. Bagaman ang mga pagbabago at pagpapalawak sa paglaon ay iniba mula sa disenyo ni Alberti, ang simbahan ay itinuturing pa ring isa sa pinakabuong akda ni Alberti. Ito ay matatagpuan na tumatanaw sa Piazza Mantegna.
Katedral ng Macerata
thumb| Patsada. Ang Katedral ng Macerata (Cattedrale di Macerata; Duomo di Macerata; Cattedrale di San Giuliano) ay isang estilong Renasimiyentong, Katoliko Romanong katedral na alay kay San Juliano sa bayan ng Macerata, lalawigan ng Macerata, rehiyon ng Marche, Italy.
Katedral ng Locri
Ang Katedral ng Locri (Cattedrale di Santa Maria del Mastro; Duomo di Locri) ay isang Katoliko Romanong katedral Romano Katoliko na alay sa Birheng Maria sa lungsod ng Locri, sa Calabria, Italya. Mula noong 1954 ito ang naging luklukan ng mga obispo ng Gerace-Locri, ngayon ay mga obispo ng Locri-Gerace.
Ang gusali ng simbahan, sa istilong Romanikong Lombardo, ay itinayo noong 1933 sa pamamagitan ng utos ni Mgr. Giorgio Delrio, obispo ng Gerace (1906-1920).
Ang loob, sa planong krus na Latin, ay may tatlong pasilyo: ang dalawang gilid na mga pasilyo ay nagtatapos sa maliliit na kapilya. Ang gitnang bahagi ng hilagang pasilyo ay naglalaman ng isang marmol na eskultura na naglalarawan kay Obispo Francesco Saverio Mangeruva (1872-1905) at ang sarcofago ni Obispo Michele Alberto Arduino (1962-1972).
Katedral ng Manfredonia
thumb|300x300px Ang Katedral ng Manfredonia (Duomo di Manfredonia, Cattedrale di San Lorenzo Maiorano) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Manfredonia, Italya, na alay kay San Lorenzo ng Siponto (Lorenzo Maiorano, "Laurence Majoranus"), isa sa mga santong patron ng lungsod. Dating luklukang arsoepiskolal ng Arkidiyosesis ng Siponto, sa kalaunan ay nakilala bilang Manfredonia, ito ngayon ang upuan ng Arsobispo of Manfredonia-Vieste-San Giovanni Rotondo.
Katedral ng Massa
thumb|320x320px| Patsada. Ang Katedral ng Massa (Duomo di Massa; Cattedrale dei Santi Pietro e Francesco) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Massa, Tuscany, gitnang Italya. Ito ay alay sa kanila San Pedro at Francisco. Dating isang simbahang pangkumbento, idineklara itong luklukang episkopal ng Diocese ng Massa Carrara noong nilikha ito noong 1822, at ngayon ay ang luklukan ng obispo ng Massa Carrara-Pontremoli.
Katedral ng Matera
Ang Katedral ng Matera (Duomo di Matera; Cattedrale di Santa Maria della Bruna e di Sant'Eustachio) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Matera, Basilicata, Italya. Ito ay alay sa Birheng Maria sa itinalagang titulo na Madonna della Bruna at kay San Eustacio. Dating luklukan ng mga Obispo, kalaunan mga Arsobispo, ng Matera, ngayon ay ang katedral ng Arkidiyosesis ng Matera-Irsina.
Katedral ng Lodi
thumb|347x347px| Kanlurang harapang nakaharap sa sa Piazza della Vittoria ("Plaza ng Tagumpay") thumb|260x260px| Ang nabe thumb|260x260px| Ika-15 siglong fresco ng Pangkalahatang Hatol Ang Katedral ng Lodi (Duomo di Lodi, Basilica Cattedrale della Vergine Assunta) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Lodi, Lombardy, Italya. Isa rin itong basilika menor. Nakatuon sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria, ito ang luklukan ng Obispo ng Lodi. Ito ay isa sa pinakamalaking simbahan sa hilagang Italya.
Katedral ng Vigevano
thumb| Ang patsada ng simbahan sa Piazza Ducale, tanaw mula sa Tore Bramante. right|thumb| Mataas na altar Ang Katedral ng Vigevano (Duomo di Vigevano , Cattedrale di Sant'Ambrogio) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Ambrosio at matatagpuan sa Piazza Ducale ng Vigevano, Italya. Ito ang luklukan ng Obispo ng Vigevano. Ang kasalukuyang gusali ay nagmula sa ika-16 na siglo, at ang kanlurang harapan ay mula noong 1670s.
Katedral ng Modigliana
thumb| Katedral ng Modigliana. Ang Katedral ng Modigliana, na tinatawag ding Simbahan ng Papa Santo Stefano (Duomo di Modigliana; Concattedrale di Santo Stefano; Chiesa di Santo Stefano papa), ay isang Katoliko Romanong simbahan at pangunahing simbahan ng Modigliana sa Emilia-Romagna, Italya. Ito ay alay sa santong si Papa Esteban I Isang sinaunang simbahan, ginawa itong luklukan ng mga obispo ng Modigliana noong nilikha ang diyosesis noong 1850, at mula noong 1986 ay naging konkatedral sa Diyosesis ng Faenza-Modigliana.
Panaklong
Ang panaklong ay isang bantas na karaniwang ginagamit na makatugmang pares na pinapaloob ang isang teksto, upang ihiwalay o isingit sa ibang teksto. Pinakamainam na nailalarawan ang makatugmang pares bilang pagbubukas at pagsasara. Sa di-gaanong pormal na paglalarawan, nailalarawan ito bilang kaliwa at kanan sa isang kontekstong kaliwa-patungong-kanan, o bilang kanan at kaliwa sa kontekstong kanan-patungong-kaliwa.
Si Desiderius Erasmus ang nagbansag sa katawagang lunula na tumutukoy sa saklong,, na sinasariwa ang hugis ng gasuklay na buwan.
Blusang itim ni Givenchy na suot ni Audrey Hepburn
Ang itim na Givenchy dress ng Audrey Hepburn ay isang maliit na itim na damit na dinisenyo ni Hubert de Givenchy at isinusuot ng Audrey Hepburn sa pagbubukas ng 1961 na romantikong comedy film Breakfast at Tiffany's. Ang damit ay nabanggit bilang isa sa mga pinaka-iconic na mga item ng damit sa kasaysayan ng ikadalawampu siglo at marahil ang pinaka sikat na "maliit na itim na damit" ng lahat ng oras.
Kasaysayan
Si Audrey Hepburn ay isang malapit na kaibigan ng French designer na si Givenchy, na tumutukoy sa taga-disenyo bilang kanyang "pinakamatalik na kaibigan" habang isinasaalang-alang niya ang kanyang "kapatid na babae".
Katedral ng San Corrado
Ang simbahan ng San Corrado ay isang Katolikong simbahan sa Molfetta, sa Kalakhang Lungsod ng Bari, na matatagpuan sa gilid ng lumang bayan ng lungsod, nakaharap sa pantalan. Hanggang 1785, ito ang katedral ng diyosesis ng Molfetta. Ito ay itinuturing na simbolo ng lungsod ng Molfetta. right|thumb| Tanaw sa labas
Katedral ng Sarzana
thumb|333x333px| Kanlurang harapan at campanile Ang Katedral ng Sarzana (Concattedrale di Santa Maria Assunta di Sarzana) sa Sarzana, Liguria, Italya, ay isang konkatedral ng Diyosesis ng La Spezia-Sarzana-Brugnato. Ito ay alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ang gusali ay isang halo ng mga estilong Romaniko at Gotiko, na sumasalamin sa haba ng panahon ng pagbuo nito, mula sa unang bahagi ng ika-13 hanggang sa huling bahagi ng ika-15 siglo.
Ang katedral ay kilala bilang tahanan ng isang relikya ni San Andres at ng Dugo ni Kristo. Mayroon ding mahalagang Romanikong Krus ni Maestro Guglielmo mula 1138.
Talaan ng mga simbolo ng salapi sa bawat bansa
Ang mga  Talaan ng mga simbolo ng salapi sa bawat bansa, ay ang mga simbolo ng salapi o currency symbol na naayon sa bawat bansa, Sa kasalukuyan ang United Kingdom ang nangunguna sa mataas na value ng salapi na kahit sa ano at iba't ibang bansa ay ang pamamagitan ng Money Transfer. Sumunod rito ang US Dollar sa bansang Estados Unidos (US).
Katedral ng Luni
right|thumb|400x400px| Mapa ng lugar ng Luni noong ika-16 na siglo Ang Katedral ng Luni, na dating Pieve ng Santa Maria, ay matatagpuan sa Luni, sa Liguria, Italya, malapit sa daungan. Ayon sa mga mga arkeolohikong pagtutuklas, ang simbahan ay itinayo ng mga Romano noong huling bahagi ng ika-4 at unang bahagi ng ika-5 siglo at naging sentro ng Diyosesis ng Luni.
Ang katedral ay unang nabanggit sa isang dokumento ng 879 ni Carloman, Hari ng Italya. Hanggang sa ika-12 siglo sumailalim ito sa maraming pagpapanumbalik bago iniwan kasama ng lungsod noong unang bahagi ng ika-13 siglo, nang ang puwesto ng Obispo ng Luni ay inilipat sa Sarzana, kung sa pagdaan ng panahon ay itinayo ang Sarzana Cathedral at pinalitan ang Luni, na tuluyang nahulog sa ganap na pagkasira. Sa kabila nito, hanggang sa ika-13 siglo, ang mga obispo ng Luni ay nagdiriwang ng misa taon-taon sa labi ng matandang katedral.
Katedral ng Marsico Nuovo
thumb| Katedral ng Marsico Nuovo. Ang Katedral ng Marsico Nuovo (Concattedrale di Marsico Nuovo; Concattedrale di Santa Maria Assunta e San Giorgio) ay isang Katoliko Romanong katedral, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria at San Jorge, sa bayan ng Marsico Nuovo, lalawigan ng Potenza, rehiyon ng Basilicata, Italya. Nakatayo ito sa isang burol na tumataas sa itaas ng bayan. Dating luklukan ng diyosesis ng Marsico Nuovo, ito ay naging konkatedral sa loob ng Arkidiyosesis ng Potenza-Muro Lucano-Marsico Nuovo mula pa noong 1986.
Katedral ng Molfetta
Ang Katedral ng Molfetta Cathedral, minsang tinatawag na Simbahan ng Pag-aakyat ni Maria at ni San Ignacio ng Loyola (Duomo di Molfetta, Cattedrale o Chiesa di Santa Maria Assunta e Sant'Ignazio di Loyola), ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Molfetta (ang "bagong katedral"), na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria at kay San Ignacio ng Loyola. Orihinal na isang Heswita simbahan, ito ay naging luklukan ng mga obispo ng Molfetta noong huling bahagi ng ika-18 siglo. Mula noong 1986 ito ay naging luklukang episkopal na ito ng Diyosesis ng Molfetta-Ruvo-Giovinazzo-Terlizzi.
Katedral ng Monopoli
Ang katedral ay binigyan ng katayuan ng isang basilika menor noong 1921.
Katedral ng Mondovì
thumb| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Mondovì (Cattedrale di Mondovi; Cattedrale di San Donato) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Mondovì, Lalawigan ng Cuneo, Piedmont, hilagang Italya, na alay kay San Donato ng Arezzo. Ito ang luklukan ng mga obispo ng Mondovì.
Katedral ng Massa Marittima
thumb|260x260px| Tanaw ng katedral mula sa hilagang-kanluran thumb|260x260px| Ang pangunahing portada Ang Katedral ng Massa Marittima (Duomo di Massa Marittima; Ang Cattedrale di San Cerbone) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Massa Marittima, Tuscany, Italya, na alay kay San Cerbonio. Dating luklukang episkopal ng Diocese ng Massa Marittima, ngayon ay luklukan na ng Diyosesis ng Massa Marittima-Piombino.
Arkitektura
Ang katedral ay may sukat na 58.72 metro (192.7 piye) ng 18 metro (59 piye) at itinayo sa plano sa lupain ng isang Latin na krus.
Bisakol
Ang Bisakol (portmanteau ng "Bisaya" at "Bikol") ay tumutukoy sa diyalektong kontinyuwum sa pamilya ng wika ng Central Philippine, sa pagitan ng mga wikang Visayan at mga wika ng Bikol. Ang mga ito ay kadalasang inuri ng mga dalubwika bilang mga wikang Bisaya na may malaking impluwensya ng Bikol.
Masbateño ng Masbate ay mas malapit sa mga wika ng Panay, Capiznon at Hiligaynon. Mayroon pa ring impluwensyang Bicolano dahil sa Bicol Region pamulitka at heograpiya. Sa kabila ng pangalan nito, Masbate Sorsogon ay mas malapit sa Waray kaysa sa Masbatenyo, ngunit ang baybayin ng Sorsogon Bay na kung saan ang Masbate Sorsogon ay sinasalita ay maraming kontak sa Masbate Island.
Isinasaalang-alang din ang Romblomanon bilang isang Malayong Variant ng Bisakol dahil sa kalapit nito sa mga Isla ng Panay at Masbate.
Sa mapa ng wika ng rehiyon, Masbate Sorsogon ay 101, Masbatenyo ay 102 at Waray Sorsogon ay 147.
Teritoryal na Abadia ng Monte Oliveto Maggiore
Ang Abadia ng Monte Oliveto Maggiore ay isang malaking monasteryong Benedictino sa rehiyon ng Tuscany ng Italya, 10 km timog ng Asciano. Ang mga gusali nito, na karamihan ay pulang ladrilyo, ay kitang-kita laban sa kulay-abo na luwad na lupa at mabuhanging lupa—ang Crete senesi na nagbibigay pangalan sa lugar na ito ng Tuscany.
Dinastiyang Song
Ang dinastiyang Song (960–1279) ay isang imperyal na dinastiyang Tsino na nagsimula noong 960 at tumagal hanggang 1279. Ang dinastiya ay itinatag ni Emperor Taizu ng Song kasunod ng kaniyang pag-agaw sa trono ng Huling Zhou, na nagtatapos sa Panahon ng Limang Dinastiya at Sampung Kaharian. Ang Song ay madalas katunggali ang mga kapanahunang dinastiyang Liao, Western Xia, at Jin. Sa naglaon ay nasakop ito ng dinastiyang Yuan na pinamunuan ng mga Mongol.
Ang pamahalaang Song ay ang una sa kasaysayan ng mundo na naglabas ng mga salaping papel o tunay na perang papel sa buong bansa at ang unang gobyerno ng Tsina na nagtatag ng isang permanenteng nakatayong hukbong-dagat. Sa dinastiyang din ito ang unang nakita ang paggamit ng pulbura, pati na rin ang unang pagtanto sa tunay na hilaga gamit ang isang aguhon.
Ang dinsatiyang Song ay nahahati sa dalawang magkakaibang panahon: Hilagang Song at Timog Song. Sa panahon ng Hilagang Song (960–1127), ang kabesera ng Song ay nasa hilagang lungsod ng Bianjing (ngayon ay Kaifeng) at kontrolado ng dinastiya ang karamihan sa ngayong Silangang Tsina. Ang Timog Song (1127–1279) ay tumutukoy sa panahon matapos mawala sa kontrol ng Song ang hilagang kalahati nito sa dinastiyang Jin na pinangunahan ng mga Jurchen sa Digmaang Jin–Song. Sa panahong ito, ang gobyerno ng Song ay umatras timog ng Yangtze at itinatag ang kabesera nito sa Lin'an (Hangzhou ngayon). Bagaman ang dinastiyang Song ay nawalan ng kontrol sa tradisyonal na "lugar ng kapanganakan ng sibilisasyong Tsino" sa tabi ng Ilog Dilaw, ang ekonomiya ng Song ay nanatiling malakas, dahil ang imperyo ng Timog Song ay mayroong isang malaking populasyon at produktibong lupain sa agrikultura. Ang dinastiyang Timog Song ay lalong nagpalakas sa hukbong pandagat nito upang ipagtanggol ang mga katubigan at hangganan nito at upang magsagawa ng mga misyon sa dagat sa ibang bansa. Upang maitaboy ang Jin, at kalaunan ang mga Mongol, ang Song ay bumuo ng bagong rebolusyonaryong teknolohiya ng militar na pinalakas ng paggamit ng pulbura.
Noong 1234, ang dinastiyang Jin ay sinakop ng mga Mongol, na kinontrol ang hilagang Tsina, humantong sa hindi kaaya-ayang ugnayan sa Timog Song. Si Möngke Khan, ang ika-apat na Dakilang Khan ng Imperyong Mongol, ay namatay noong 1259 habang kinubkob ang kastilyo ng bundok Diaoyucheng, Chongqing. Ang kainyang nakababatang kapatid na si Kublai Khan ay ipinahayag bilang bagong Dakilang Khan, kahit na ang kaniyang pag-angkin sa puwesto ay bahagya lamang kinikilala ng mga Mongol sa kanluran. Noong 1271, ipinahayag ni Kublai Khan na siya ang Emperador ng Tsina at itinatag ang dinastiyang Yuan. Matapos ang dalwang dekada ng tagpi-tagping digmaan, sinakop ni Kublai Khan ang dinastiyang Song noong 1279, matapos nagdusa ang South Song sa Labanan ng Yamen. Ang pagsalakay ng mga Mongol, sa kalaunan, ay humantong sa muling pag-iisa ng mga Tsino sa ilalim ng dinastiyang Yuan.
Ang populasyon ng Tsina ay dumoble sa laki noong ika-9, ika-10, at ika-11 siglo. Ang paglaking ito ay naging maaari sa pamamagitan ng pinalawak na paglilinang ng palay sa gitna at katimugang Song, ang paggamit ng maagang hinog na bigas mula sa timog-silangan at timog Asya, at ang paggawa ng laganap na mga labis na pagkain. Ang senso ng Hilagang Song ay nakapagtala ng 20 milyong sambahayan, doble ng mga dinastiyang Han at Tang. Tinatayang ang Hilagang Song ay may populasyon na 90 milyong katao, at 200 milyon sa panahon ng dinastiyang Ming. Ang dramatikong pagtaas ng populasyon na ito ang nagsulong ng isang rebolusyon sa ekonomiya sa premodernong Tsina. Ang pagpapalawak ng populasyon, paglaki ng mga lungsod, at ang paglitaw ng isang pambansang ekonomiya ay humantong sa unti-unting pag-atras ng pamahalaang sentral mula sa direktang paglahok sa mga gawaing pang-ekonomiya. Ang mas mga mababang edukado nagtamo ng isang malaking tungkulin sa pangangasiwa at gawaing lokal. Ang mga itinalagang opisyal sa mga sentro ng bayan at panlalawigan ay umasa sa mga iskolaring dalubhasa para sa kanilang mga serbisyo, pagtataguyod, at lokal na pangangasiwa.
Ang buhay panlipunan sa panahon ng Song ay buhay na buhay. Ang mga mamamayan ay nagtipon upang tingnan at ipagkalakalan ang mahahalagang likhang sining, ang populasyon ay nagsalamuha sa mga pampublikong pagdiriwang at mga pribadong club, at ang mga lungsod ay mayroong buhay na buhay na mga baryo. Ang paglaganap ng panitikan at kaalaman ang napahusay ng mabilis na paglawak ng paglilimbag sa pamamagitan ng bloke ng kahoy at ang pag-imbento ng ika-11 siglong paglilimbag sa pamamagitan ng uring nalilipat paglilimbag. Ang teknolohiya, agham, pilosopiya, matematika, at inhinyeriya ay umunlad sa panahong Song. Ang mga pilosopo tulad nina Cheng Yi at Zhu Xi ay muling nagbigay ng sigla sa Confucianismo sa pamamagitan ng bagong komentaryo, na nagpasok ng mga kaisipang Budismo, at binigyang diin ang isang bagong pagsasama ng mga klasikong teksto na naglabas ng pangunahing doktrina ng Neoconfucianismo. Bagaman ang institusyon ng mga pagsusulit para sa serbisyo sibil ay umiiral na mula pa noong dinastiyang Sui, naging higit na tanyag ito sa panahon ng Song. Ang mga opisyal na nagkamit ng kapangyarihan sa pamamagitan ng pagtagumpay sa pagsusuri ng imperyal ay naging nangungunang salik sa paglipat mula sa mga naghaharing-uri mula sa militar-aristokratikrasya patungo sa mga naghaharing-uri mula sa iskolar-burokrata.
Labanan ng Talisay
Ang Labanan ng Talisay sa lalawigan ng Batangas, Pilipinas, ay nangyari noong panahon ng Rebolusyong Pilipino noong Oktubre 12, 1896, na humantong sa tagumpay ng mga Pilipino.
Bago ang Labanan
Sa pagsisimula ng rebolusyon, ang Batangas ay naging kuta para sa mga rebolusyonaryong aktibidad, at dahil dito ay isa ito sa mga unang lalawigan na nagdeklara ng kalayaan mula sa Espanya at sumali sa Katipunan. Nagsagawa ng mga opensiba ang mga Espanyol laban sa mga kampo ng mga rebeldeng Pilipino sa lalawigan ngunit nabigo.
Labanan
Si General Emilio Aguinaldo ay nanalo na ng mga laban sa lalawigan ng Cavite, at nagsimula nang magtipon ng mga kalalakihang handang sumali sa Katipunan. Pagkatapos ay sumama siya sa isang malaking puwersa sa Batangas upang makisama kay Heneral Miguel Malvar at Candido Tirona. Nagtipon sila ng mas maraming kalalakihan sa lalawigan upang sumali sa rebolusyon. Ang mga Kastila ay nakipaglaban nang husto, ngunit ang isang buong kumpanya nila ay ganap na nawasak. Bunga nito, nakuha ng mga rebolusyonaryo ang mga posisyon ng kalaban na nakadestino sa Talisay. Sumali na sila sa rebolusyonaryong hukbo ni Heneral Aguinaldo, na iniwan niya sa Cavite habang naatasan sa ilalim ng mga Katipunerong heneral kabilang si Santiago Alvarez upang ipagpatuloy ang rebolusyon doon pagkatapos ng tagumpay.
Katapusan
Upang masundan ang tagumpay, si General Malvar ay naglunsad ng sabay na pag-atake sa mga bayan ng Lemery, Bayungyungan, Calaca, at Taal na matatagpuan sa iisang lalawigan, ngunit marami na ang nasawi at nasugatan kaya itinigil ang mga atake. Gayunpaman, ang epekto ng labanan ay pumigil din sa pagdating ng mga huminang hukbo ng Espanya sa probinsya na maaaring makatulong na mapuksa ang nagpapatuloy na rebolusyon sa Cavite.
Zenmai Zamurai
Ang Zenmai Zamurai (ぜんまいざむらい) ay isang pambatang teleseryeng anime mula sa Hapón na ginawa ng tambalang Momoko Maruyama at Ryoutarou Kuwamoto sa ilalim ng pangalang m&k at prinodyus ng A-1 Pictures at Noside. Una itong ipinalabas sa NHK E mula Abril 2006 hanggang Pebrero 2009, at nagkaroon ng 215 episode na hinati sa tatlong season. Tipikal na limang minuto ang haba ng bawat episode nito. Simula sa ikalawang season nito, nagkaroon din ng mga episode na may sampung minutong haba. Umiikot ang kuwento ng serye sa titular na karakter nito, na naatasan ng Diyos ng Suwerte na labanan ang mga masasamang tao gamit ang kanyang espadang gawa sa dango, isang tradisyonal na panghimagas sa Hapon, bilang kapalit ng pagbuhay nito muli sa kanya.
Kuwento
Nakasentro ang kuwento sa lungsod ng Karakuri Oedo, isang alternatibong paglalarawan sa Tokyo kung hindi naganap ang modernisasyon noong panahong Meiji. Mahilig si Zennosuke sa dango, na umabot sa puntong nagnakaw siya nito mula sa isang tindahan. Nahulog siya sa isang balon at namatay. Binuhay siya ng diyos ng suwerte, at nilagay ang isang pihitan sa ulo niya. Kung pipihit ito, mamamatay si Zennosuke. Para mapigilan ito, kailangan niyang gumawa ng mga mabubuting gawain. Sinabi ng diyos kay Zennosuke na kung makakagawa siya ng 108 mabubuting gawain, makakalaya na siya mula sa kanya at makakabalik na siya sa pagiging tao. Binigay ng diyos sa kanya ang isang espadang gawa sa dango, at naging si Zenmai Zamurai. Ginagamit niya ang espada sa pamamagitan ng pagbigay sa mga masasamang tao ng dango na mula sa espada. Kapag kinain nila ito, nagiging masaya at mabait sila, nagsisisi sa mga masasamang ginawa nila, at nagiging mga mabubuting tao.
Anime
Nanggaling ang ideya ng Zenmai Zamurai mula kina Momoko Maruyama at Ryoutarou Kuwamoto, sa ilalim ng pangalang pantambalan na m&k. Si Tetsuo Yasumi ang nagdirek sa serye, samantalang si Kazumi Nonaka ang punong direktor nito. Si Noriko Akiho ang nagdisenyo sa mga karakter, samantalang sina Jun Miyake at SUN.SALT&TIME naman ang namahala sa musika. Ang animasyon nito ay prinodyus ng A-1 Pictures, ang kanilang pinakaunang gawa simula noong itinatag sila noong 2005. Tumulong din sa produksiyon ang Noside. Ang pambungad na tema ng serye ay "Zenmai Zamurai no Uta" (ぜんまいざむらいのうた) na kinanta ni Chaka. Dalawang kanta naman ang ginamit bilang pangwakas na tema nito: "Zenmai na Jinsei" (ぜんまいな人生) na kinanta ni Kyoko Katsunuma, at "Zenmai Chacha" (ぜんまいチャチャ) na kinanta naman ni Yukiji.
Katedral ng Montepulciano
right|thumb Ang Santa Maria Assunta ay isang katedral at punong lugar ng pagsamba sa Montepulciano. Ang katedral ay ikinonsagrado noong 1712. Kabilang sa mga likhang sining sa katedral ay isang triptych ng Pag-aakyat ng Birhen sa mataas na dambana na ipininta ni Taddeo di Bartolo noong 1401, na nagsasama ng isang pinta ng sarili bilang apostol Tadeo.
Wattpad
Ang Wattpad ay isang website at app para sa mga manunulat na maglathala ng mga bagong kwento na nabuo ng mga tagagamit. Nilalayon nitong lumikha ng mga pamayanang panlipunan sa paligid ng mga kuwento para sa parehong mga baguhan at matagal nang manunulat.
Inaangkin ng platform na mayroong itong higit sa 90 milyong gumagamit, na direktang maaaring makipag-ugnay sa mga manunulat at ibahagi ang kanilang mga opinyon sa kapuwa mambabasa. Bagaman magagamit sa higit sa 50 mga wika, ang 77% ng nilalaman nito ay nakasulat sa Ingles. Ilang tagagamit ng Wattpad ay nagsasalin ng mga kwento upang patuloy na mabuo ang platform.
Mula Disyembre 2006 hanggang 2019, ang slogan para sa website ng Wattpad ay "Stories you'll love". Bandang sa Pebrero / Marso 2019, ito ngayon ay "Where stories live".
Sa kalagitnaan ng 2020, ang website ay naging target ng pinakamalaking paglabag sa data, na nag-iwan ng 270 milyong tala na nakalantad sa mga cyberattacker.
Yamagata
Ang Yamagata ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Katedral ng Montalto
thumb| Katedral ng Montalto. Ang Katedral ng Montalto, na tinatawag ding Basilika ng Santa Maria Assunta e San Vito (Concattedrale di Santa Maria Assunta di Montalto delle Marche), ay ang punong Katoliko Romanong simbahang ng bayan ng Montalto delle Marche, lalawigan ng Ascoli Piceno sa rehiyon ng Le Marche, Italya. Ito ay alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria (at kay San Vito). Ang simbahan ay dating, mula 1586, ang luklukang episkopal ng Diocese ng Montalto. Nang ipasok ang diyosesis sa kasalukuyang Diyosesis ng San Benedetto del Tronto-Ripatransone-Montalto noong 1986, ang Katedral Montalto ay naging isang konkatedral sa bagong diyosesis. Ito ay nilikha ng isang basilika menor ni Papa Pablo VI noong 1965.
Paliparang Pandaigdig ng Maynila Terminal 1
Ang Manila Ninoy International Airport Terminal 1 (NAIA 1), sa Paranaque City, Metro Manila, Philippines (kilala rin bilang Ninoy Aquino Terminal), ay isang terminal ng paliparan sa Ninoy Aquino International Airport, ang pangunahing nagsisilbing Manila at ang nakapalibot na metropolitan area nito. Matatagpuan sa hangganan sa pagitan ng mga lungsod ng Pasay at Parañaque. Binuksan noong 1981, may lugar na 67,000 square meters (720,000 sq ft) at ang unang mas mataas na kapasidad na terminal ng paliparan sa Pilipinas at ang pangalawang pinakalumang terminal sa NAIA complex (ang unang pinakaluma na Terminal 4 o ang Manila Domestic Pasahero Terminal). Ang Terminal 1 ay kasalukuyang ginagamit ng mga pangunahing internasyonal na airlines na lumilipad sa Maynila.
Ang terminal ay may kapasidad na disenyo ng 4.5 milyong pasahero bawat taon ngunit higit pang pinalawak upang tumanggap ng 6 milyong pasahero.
Mga unang taon
Matapos ang orihinal na istraktura ng Manila International Airport ay nawasak sa pamamagitan ng sunog noong Enero 22, 1972, isang maliit na terminal ang idinisenyo ng Philippine National Artist for Architecture, Leandro Locsin, Sr. at ang kanyang kompanya na L.V. Locsin and Associates. Ang terminal ng paliparan na ito ay magsisilbing pangunahing terminal ng Manila International Airport mula sa taong iyon hanggang 1981.
Conception
Ang pag-unlad ng Manila International Airport ay sa wakas naaprubahan sa pamamagitan ng pagpapahayag ng Executive Order No. 381, na nagpapahintulot sa pagpapaunlad ng paliparan. Noong 1973, isang plano sa pag-aaral sa pagiging posible / airport ay ginawa ng Airways Engineering Corporation sa pamamagitan ng isang US $ 29.6 milyong pautang mula sa Asian Development Bank. Ang Detalyadong Engineering Design ng New Manila International Airport Development Project ay ginawa ni Renardet-Sauti / Transplan / F.F. Cruz Consultant habang ang detalyadong brutalist ng Architectural Design ng terminal ay inihanda ng L.V. Leandro Locsin. Locsin and Associates.
Ang mga detalyadong disenyo ay pinagtibay ng Pamahalaang Pilipino noong 1974 at pagkatapos ay inaprobahan ng Asian Development Bank noong Setyembre 18, 1975. Pinili ng pamahalaan ang isang lugar na malapit sa orihinal na lugar ng lumang Manila Airport, na tinitirahan sa isang lugar sa paliparan complex na kung saan ay sa isang lupain na pinamamahalaan ng Parañaque City, na noon ay isang munisipalidad ng Metro Manila. Ang aktwal na trabaho sa terminal ay nagsimula sa ikalawang kuwarter ng 1978.
Pagbubukas
Ang terminal ay natapos noong 1981 at nagsimulang operasyon noong 1982. Noong Abril 2 sa parehong taon, ang PAL Boeing 747-200B na dumarating mula sa San Francisco sa pamamagitan ng Honolulu ang naging unang sasakyang panghimpapawid sa dock sa terminal. Sa panahon ng kanyang kapanahunan, ang Terminal 1 ay itinuturing na isa sa pinaka modernong paliparan sa mundo.
Pagpatay ng Aquino
Agosto 21, 1983 ay kilala hindi lamang sa Pilipinas at sa buong mundo kundi pati na rin sa paliparan bilang isang madilim na araw ng kasaysayan.