cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antipapa
Ang antipapa ay isang indibidwal na sa pagsalungat sa isang pangkalahatang nakikitang lehitimong inihalal na Papa ng Simbahang Katoliko Romano ay gumawa ng isang mahalagang nakikipagtunggaling pag-aangkin na maging Papa ng Simbahang Katoliko Romano na Obispo ng Roma at pinuno ng Simbahang Katoliko Romano. Paminsan minsan sa pagitan ng ika-3 siglo CE at gitnang ika-15 siglo CE, ang mga antipapa ay sinuportahan ng isang katamtamang malaking paksiyon ng mga kardinal at mga sekular na hari at mga kaharian. Ang mga indibidwal na nag-aangking ang papa ngunit may kakaunting mga tagasunod gaya ng modernong mga antipapang sedebakantismo ay hindi inuuri bilang mga historikal na antipapa.
Atlas
thumb|[[Farnese Atlas, isang 2nd century kopyang Roman ng gawang Hellenistic (Napoli)]]
"'Ngayon kinuha ni Iapetus bilang asawa and dalagang si Clymene, anak na babae ng Ocean, at nagsiping. At nagbigay buhay siya sa isang anak na lalaki na matapang, si Atlas: ipinanganak niya rin ang tunay na maringal na si Menoetius at ang matalino na Promiteyus, na puno ng iba't-ibang mga kalokohan, at ang magulong si Epimetheus."
Si Hyginus ang nagpalakas sa sinaunang kalikasan ni Atlas mula sa simula sa pamamagitan ng pagiging anak na lalaki ni Aether at Gaia. Sa konteksto kung saan ang isang Titan at isang Titaness ay may mga nakatalagang bawat isa sa mga pitong kapangyarihang pamplaneta, si Atlas ay ipinaparis kay Phoebe na namamahala ng buwan. Siya ay may tatlong kapatid na lalaki - Promiteyus, Epimetheus at Menoetius.
Etimolohiya
Ang etimolohiya ng pangalang Atlas ay hindi pa nakakahanap ng sagot at kasalukuyang nasa debate. Si Virgil ang masiyahang kumuha ng ibig sabihin ng Atlas galing sa Griyego: para as kanya, ang Atlas ay durus, "matigas, matatag", na isinuhuwestyon ni George Doig na alam niya na si Vigil ay alam ang salitang Griyego τλήναι "maging matatag"; Ipinapalagay pa ni Doig na si Vigil ay may nalalaman sa kaalaman ni Strabo na ang Hilagang Amerikanong pangalan para sa bundok ay Douris.
Ilang mga bihasa sa linguistika Proto-Indo-Europeano na nagsasabi na ang salitang ugat ay ang *tel, 'patatagin, suporta'; sinasabi naman ng iba na ito ay isang pangalang pre-Indo-Europeano. Ang Etruskanong, aril, ay may malayang etimolohiya.
Mga anak
Inilarawan ng ilan bilang si Atlas ay isang ama, sa pamamagitan ng iba't-ibang mga dyosa, ng maraming anak, maraming anak na babae. Ang ilan sa mga ito ay may mga nakatalagang magkakontrahan o magkasanib identities o angkan sa iba't-ibang mga mapagkukunan.
Mga sanggunian
Kaurian:Mitolohiyang Griyego Kaurian:Mitolohiyang Romano
Ono San Pietro
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb| Simbahan ng Parokya thumb| Lokasyon ng Ono San Pietro sa [[Val Camonica]] Ang Ono San Pietro (Camuniano: Dò) ay isang bayan at comune (komuna o bayan) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Matatagpuan ito sa lambak Camonica, sa itaas ng kanang pampang ng ilog Oglio, at sa paanan ng Bundok Concarena. Ang mga karatig na komuna ay ang Capo di Ponte, Cerveno, Ceto, at Paisco Loveno.
San Pietro Mosezzo
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Ono San Pietro
Kasaysayan
Ang kasalukuyang tinatahanang lugar ng Ono San Pietro ay nabuo ng dalawang nukleo, na binanggit sa medyebal na mga mapagkukunan noong 1299, ng Hono at Cricolo; ang bayan ay tinutukoy noong sinaunang panahon bilang Do, ngunit din Doi, Hono at Onno. Sa halip ay tumayo si Cricolo sa hilaga, malapit sa simbahan ng San Pietro.
San Pietro Mosezzo
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Ono San Pietro
Kasaysayan
Sa lokalidad ng Baite di Natù, Baite del Rüa at Baite Alte di Plaurentì di Ono San Pietro, natukoy ang mga inskripsiyon sa alpabetong Camuniano, na nagsasaad ng pag-iral ng mga tao na maitatala kahit hanggang sa huling Panahon ng Bakal ika-5 siglo BK.
Noong Oktubre 14, 1336, ang obispo ng Brescia Jacopo de Atti ay namuhunan ng mga iure fiefdom na may mga karapatan ng ikasampu sa mga teritoryo ng Cerveno, Ono at Cricolo, Esine at Paisco Oprandino Codaferri da Cemmo.
Wikispecies
Ang Wikispecies ay isang wiki na itinataguyod ng Pundasyong Wikimedia na nagnanais makalikha ng malayang nilalaman ng isang talaan ng lahat ng mga species o uri (espesye). Ito ay may mas malaking layunin sa mga sayantipiko kaysa sa pangkalahatang publiko. Sinasabi ni Jimmy Wales, chairman emeritus ng Wikimedia Foundation na ang mga editor ay hindi kinakailangan na magpadala ng kanilag mga degree, ngunit ang pagbibigay ng impormasyon ay dapat sa mga teknikal na madla. Ang Wikispecies ay nasa ilalim ng GNU Free Documentation License.
Nagsimula noong 2004, na may mga bayologo sa maraming parte ng mundo ay inimbitahan para makapag-ambag, ang proyekto ay lumaki ng isang websayt na naglalaman ng Taksonomiya ni Linnaeus na may mga ugnay sa mga artikulo sa Wikipedia sa bawat indibidwal na species noong Abril 2005.
Kasaysayan
Si Benedikt Mandl ay isa sa mga likod ng Wikispecies at nakipag-uganay sailang mga tao na kasali sa proyekto at nakakuha ng mga suporta noong 2005. Ang mga database ay napagpiyasahan at nakipag-ugnayan ang mga tagapangasiwa, ilan sa kanila ay tumulong na mapalawak ang Wikispecies.
Santa Maria del Popolo
Ang Basilika Parokya ng Santa Maria del Popolo (Basilica Parrocchiale Santa Maria del Popolo) ay isang simbahang titulo at isang basilika menor sa Roma na pinamamahalaan ng Order ni San Agustin. Nakatayo ito sa hilagang bahagi ng Piazza del Popolo, isa sa pinakasikat na mga liwasan sa lungsod. Ang simbahan ay nakahanay sa pagitan ng Burol Pinciano at Porta del Popolo, isa sa mga tarangkahan ng mga Pader Aureliano pati na rin ang panimulang punto ng Via Flaminia, ang pinakamahalagang ruta mula sa hilaga. Dahil sa lokasyon nito, ang basilika ay ang unang simbahan para sa mayorya ng mga manlalakbay na pumapasok sa lungsod. Ang simbahan ay naglalaman ng mga obra ng maraming sikat na artista, tulad nina Raphael, Gian Lorenzo Bernini, Caravaggio, Alessandro Algardi, Pinturicchio, Andrea Bregno, Guillaume de Marcillat, at Donato Bramante.
Libag
Ang libag (Ingles: skin debris, dirt of the skin) ay ang dumi sa balat o dumi ng balat ng tao.
Inasawa
Ang inasawa ay maaaring tumukoy sa o kaugnay ng:
Pagsubok-t ni Student
Ang pagsubok na t ni Student o pagsubok na t ay anumang pagsubok na estadistikal ng hipotesis kung saan ang estadistikang pagsubok ay sumusunod sa isang distribusyong-t ni Student kung ang hipotesis na null ay sinusuportahan. Ito ay pinakakaraniwang nilalapat kapag ang estadistikang pagsubok ay sumusunod sa isang distribusyong normal kung ang halaga ng terminong nag-iiskala sa estadistikang pagsubok ay alam. Kapag ang terminong nag-iiskala ay hindi alam at pinalitan ng pagtatantiya batay sa datos, ang estadistikang pagsubok sa ilalim ng ilang mga kondisyonay sumusunog sa distribrusyong-t ni Student.
Koepisyenteng ranggong korelasyon ni Spearman
Sa estadistika, ang Koepisyenteng ranggong korelasyon ni Spearman o Spearman's rank correlation coefficient o Spearman's rho na ipinangalan kay Charles Spearman at kadalasang tinutukoy ng letrang Griyego na \rho (rho) o bilang r_s ay isang hindi paremetrikong sukat ng dependiyensiyang estadistikal sa pagitan ng dalawang mga bariabulo. Tinatasa nito kung gaano kahusay na ang relasyon sa pagitan ng dalawang mga bariabulo ay maaaring ilarawan gamit ang punsiyong monotoniko. Kung walang umuulit na halagang datos, ang isang perpektong korelasyong Spearman ng +1 o −1 ay nangyayari kapag ang bawat mga bariabulo ay isang perpektong monotonong punsiyon ng isa pa. Ang koepisyente ni Spearman ay maaaring gamitin kapag ang parehong dependiyenteng(kalalabasan; tugon) bariablo at independiyenteng(tagahula) bariabulo ay numerikong ordinal o kapag ang isang bariabulo ay isang numerikong ordinal at ang isa pa ay isang tuloy tuloy na bariabulo. Gayunpaman, angkop rin na gumamit ng korelasyon ni Spearman kapag ang parehong mga bariabulo ay tuloy tuloy.
Gabinete ng Pilipinas
Sila ay ninonomina ng Pangulo at inihaharap sa Komisyon ng Paghirang, isang sangay ng Kongreso ng Pilipinas na kumukumpirma sa lahat ng mga ininatalaga pinuno ng estado. Kung ang mga ito ay maitalaga, sila ay makatatanggap ng titulong kalihim, at magsisimulang gawin ang kanilang takdang gawa.
Pagtatalaga
Ayon sa Artikulo 7, Seksiyon 16 ng Saligang Batas ng Pilipinas, ang Pangulo ay dapat magnomina at, sa pagsang-ayon ng Komisyon ng Paghirang, dapat humirang ng mga puno ng mga kagawarang tagapagpaganap, mga ambasador, iba pang mga pambayang minister at konsul, o mga pinuno ng sandatahang lakas mula sa rankong koronel o kapitan ng hukbong pandagat at iba pang mga pinuno na ang mga paghirang ay nakasalalay sa kanya sa Konstitusyong ito. Dapat din niyang hirangin ang lahat ng iba pang mga pinuno ng Pamahalaan na ang paghirang sa kanila ay walang ibang itinatadhana ang batas, at ng mga maaari niyang hirangin sa pamamagitan ng batas. Ang Kongreso, sa pamamagitan ng batas, ay maaaring magsalalay sa Pangulo lamang, sa mga hukuman, o sa mga puno ng mga kagawaran, mga sangay, mga komisyon o mga kalupunan, ng kapangyarihang humirang ng iba pang mga nakabababang pinuno.
Gabinete at mga opisyal na may antas-Gabinete
Ang mga nakatala sa ibaba ay ang mga bumubuo sa gabinete ng Pangulong Rodrigo Duterte, at sila rin ang namumuno sa mga kagawarang tagapagpaganap ng Pilipinas. Ang mga namamahala ay nakatala ayon sa order of precedence na itinatag ng pamahalaan.
Gabinete
Ang lahat ng mga kagawaran ay nakatala sa paggamit ng kanilang pangalang Filipino sa itaas at ng kanilang pangalan sa ibaba.
Datu Blah T. Sinsuat
Ang Bayan ng Datu Blah T. Sinsuat ay isang bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Ito ay binubuo ng 12 barangay na dating bahagi ng bayan ng Upi. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Datu Blah T. Sinsuat ay nahahati sa 12 mga barangay.
Bryan Singer
Si Bryan Jay Singer (ipinanganak 17 Setyembre 1965) ay isang Amerikanong direktor, prodyuser at manunulat ng pelikula at telebisyon. Siya ang nagtatag ng Bad Hat Harry Productions at gumawa o gumawa ng halos lahat ng mga pelikula na itinuro niya.
Talaan ng mga bansa ayon sa populasyon
Ito ang tala ng mga bansa ayon sa populasyon. Kabilang sa at niraranggo ng talang ito ang mga estadong may soberenya at mga teritoryong dumidepende sa sariling-pamamahala. Batay ang mga pigura sa pinakahuling taya ng mga may kapanyarihan sa pambansang senso na pangkalahatang binawasan o dinagdagan ang bilang sa pinakamalapit na mahalagang bilang. Batay naman ang ibang pigura sa panggitna-taong taya ng Department of Economic and Social Affairs – Population Division ng Nagkakaisang Bansa noong 2007. Dahil hindi kinokolekta ng sabay ang mga pigura ng bawat bansa, o may kaparehong antas ng katumpakan, maaaring nakakalinlang ang resulta ng ranggo. Para sa layuning paghahambing, kabilang dito ang mga entidad na hindi soberanya, bagaman nakaranggo lamang ang teritoryong may soberanya.
Mga kawing panlabas
Mga ugnay sa wikang Ingles:
Sillavengo
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Ika-11 dantaon BC
Ang ika-11 dantaon BC ay mga taon na binubuo mula 1100 BC hanggang 1001 BC.
Jose Rene Almendras
Si Jose Rene Dimataga Almendras (ipinanganak 12 Marso 1960) ay isang Pilipinong negosyante ang pampublikong opisyal. Siya ay dating naging Kalihim ng Ugnayang Panlabas. Bago nito, hinirang din siya ni Pangulong Benigno Aquino III bilang Kalihim ng Gabinete, at Kalihim ng Enerhiya.
Pamantasang Estatal na Belarusian
Ang Pampamahalaang Pamantasang Biyeloruso o Belarusian State University (BSU) sa Ingles (Белару́скі дзяржа́ўны ўніверсітэ́т; Белору́сский госуда́рственный университе́т), sa Minsk, Belarus, ay itinatag noong 30 Oktubre 1921. Ang BSU ay isang institusyon sa mas mataas na edukasyon sa Republika ng Belarus.
Kasaysayan
Noong 25 Pebrero 1919, napagdesisyunan ng Central Executive Committee ng Byelorussian SSR ang pagtataguyod ng unang pambansang unibersidad sa Belarus. Gayunpaman, inantala ng pananakop sa Minsk ng Polish army ang plano, at ang mga unibersidad ay aktwal na binuksan sa noong 30 Oktubre 1921. Ang historyador at slavista na si Vladimir Picheta ang unang rektor ng pamantasan. thumb|Faculty of Physics thumb|Institute of Journalistics, Faculty of Pilosopiya and Social Science thumb|Panloob na Bakuran ng BSU campus
Mga panandang pangkasaysayan ng Pilipinas
Ang mga panandang pangkasaysayan ay inilalagay ng Pambansang Komisyong Pangkasaysayan ng Pilipinas (National Historical Commission of the Philippines o NHCP) sa Pilipinas at mga piling lugar sa labas ng bansa na nagpapahayag ng mahahalagang pangyayari, personalidad, estruktura, at mga institusyon mula sa pambansa at lokal na kasaysayan ng Pilipinas. Ang mga plakang ito ay nagsisilbing permanenteng pahiwatig na ikinakabit sa pampublikong lokasyon ng mga gusali, monumento, o natatanging lugar. Ang mga lokal na munisipalidad at lungsod ay maaari ring maglagay ng mga pananda ng mahahalagang personalidad o pangyayari na mahalaga sa lokalidad. Maaari silang makakuha ng permiso mula sa komisyon, ngunit hindi pinahihintulutan ang paglalagay ng sagisag ng Republika ng Pilipinas.
Bagaman maraming Pagmamay-aring Pangkultura ay may mga nakakabit na panandang pangkasaysayan, hindi lahat ng mga pananda ay nakaayon sa isa sa mga tiyak na kategorya ng mga Pagmamay-aring Pangkultura. Noong Enero 2012, ang buong bilang ng mga panandang pangkasaysayan ay 459. Ngunit sa mga listahang ito, ang bilang ng mga pananda ay umaabot ng higit sa 1,300.
Kasaysayan
Bago ang 1933, ilang sibikong pagkilos ang magsumikap na maglagay ng palatandaan sa mga makasaysayang pook at magtaguyod ng mga bantayog, gaya ng sa Sigaw ng Pugad Lawin, Bantayog ni Rizal, at lugar ng kapanganakan ni Andrés Bonifacio.
Ang wika ng mga pananda ay pangunahin at nakararami sa Filipino, na mayroon din sa Ingles ay Espanyol. Ang unang pananda sa isang wikang rehiyonal ay inilagay sa Kapitolyo ng Lalawigan ng Cebu sa Lungsod Cebu. Ang mga pananda, sa parehong Cebuano at Filipino, ay inilagay noong 2008. Ang unang pananda sa Ilocano ay ikinabit sa Mansion House sa Lungsod Baguio noong 2009. Ang unang pananda sa Kapampangan at ikinabit upang ipagpunyagi ang Simbahan ng Lungsod Angeles noong 2017. Ang mga pananda sa labas ng bansa ay maaari ring nakasulat sa lokal na wika ng lugar kung saan ito ikinabit, gaya ng sa Berlin, Alemanya na nakasulat sa Aleman at sa Ghent, Belhika, na nakasulat sa Pranses (parehong pinagpupunyagi ng mga pananda si José Rizal). Dalawa sa mga unang pananda sa labas ng Pilipinas ay ikinabit sa Ghent, Belhika, kung saan tumira si José Rizal habang inilathala ang El Filibusterismo, at sa Dezhou, Tsina, kung saan si Paduka Batara, isang Hari ng Sulu na nagbigay ng tributo sa Emperador Yongle, ay tumira roon. Parehong ikinabit ang mga pananda noong 1959.
Pinakamarami ang mga pananda na may kinalaman kay Rizal, at nabanggit ng historyador na si Teodoro A. Agoncillo na noong panahon niya (nanilbihan siya sa NHCP mula 1963 hanggang 1985), na ang kanilang mga pinagsisikapan ay kalakhang nauubos sa pag-apruba, pagtatalakay, at muling pagsulat ng mga nakasulat sa mga pananda. Sa dami ng mga pananda na may kinalaman kay Rizal, biniro niya, “''Aba! Pati ba naman eskinitang inihian ni Rizal ibig lagyan ng marker!''”
Noong 200, habang isinasagawa ang seremonyas ng pag-aalis ng tabing ng panandang National Federation of Women's Clubs in the Philippines sa Manila Hotel, nagbiro ang dating pangulo na si Fidel Ramos na ang paghahawi ng tabing pataas ay nagpaalala sa kaniya ng streaptease, at napatawa ang lahat. Iyon na ang huling pagkakataon na hinahawi ang tabing pataas, at mula noon, hinihila na lamang ang mga tabing.
Noong 2011, sinabi ng NHCP na magsisikap pa ito na maglakay ng mas maraming pananda sa Visayas at Mindanao para sa kanilang lalong paglaki ng papel sa pambansang kasaysayan, sapagkat kalakhan ng mga pananda ay sa Luzon.
Noong Hunyo 3, 2016, nagbigay ng pananda ang NHCP sa isang walang pangalang personalidad sa unang pagkakataon. Isang pananda ang inilagay sa Macabebe, pinararangalan ang pinuno ng Labanan ng Bangkusay, ang "unang katutubo na nagbuwis ng buhay para sa kalayaan."
Ikaapat na Krusada
Ang Ikaapat na Krusada (1202–1204) ay orihinal na nilayon upang sakupin ang kinokontrol ng mga Muslim na siyudad ng Herusalem sa pamamagitan ng pananakop sa pamamagitan ng Ehipto. Sa halip nito, noong Abril 1204, sinakop ng mga nagkrusadang Europeo ang siyudad na Silangang Kristiyano ng Constantinople na kabisera ng Silanganing Imperyo Romano. Ito ay nakikita na huling mga akto ng Schismo ng Silangan-Kanlurarn sa pagitain ng Simbahang Silangang Ortodokso at Simbahang Katoliko Romano at isang mahalagang pangyayari sa pagbagsak ng Imperyo at Kristiyano sa Silangan. Itinatag ng mga nagkrusada ang Imperyong Latin(1204–1261) at iba pang mga estadong Latin sa mga lupaing Byzantine na kanilang sinakop. Ang pagsalungat ng Byzantine sa mga hindi nasakop na bahagi ng imperyo gaya ng Nicaea, Trebizond, at Epirus ay sa huli nagpalaya sa kabisera at nagpabagsak sa mga estado ng nagkrusada.
Mga panandang pangkasaysayan ng Pilipinas
Mga panandang pangkasaysayan sa mga Rehiyon
Ang mga talaan ng mga panandang pangkasaysayan na ikinabit ng Pambansang Komisyong Pangkasaysayan ay isang anotadong talaan ng mga tao, lugar, at pangyayari sa kasaysayan na inalala ng nasabing komisyon sa pamamagitan ng mga plakang cast-iron.
Mayroon ding mga panandang ikinabit ang Pambansang Komisyong Pangkasaysayan sa labas ng Pilipinas na may kinalaman sa bansa, at may hiwalay na talaan sa mga panandang ito.
Hilagang Taylandiya
Ang Hilagang Thailand ay isa sa limang pangkat rehiyonal ng Thailand, na kadalasang sinasabi sa pook na binubuo ng 17 lalawigan sa hilagang bahagi ng bansa.
right|Mapa ng Hilagang Thailand na may lalawigan na linagyan ng bilang.
Karamihan sa sakop sa pook ay mabundok, kaya't may pagkamalamig ang pook kung ihahambing sa Gitnang Thailand.
Noong 2000, ipinagbawal ng Thailand ang caffeine
Ang Pagtili
Ang Ang Pagtili, na matatawag ding Ang Pagsigaw o Ang Paghiyaw (Ingles: The Scream; Noruwego: Skrik) ay ang pangalan o pamagat na ibinigay sa bawat isa sa apat na mga bersiyon ng isang komposisyon, na nilikha bilang kapwa mga ipinintang larawan (dibuho) at mga litograp ng artista ng sining at ekspresyonistang si Edvard Munch sa pagitan ng 1893 at 1910. Ang mga gawang ito ay nagpapakita ng isang tao na may matinding paghihirap at nasa likuran ay ang isang mapulang kalangitan. Ang tanawin sa likuran ay ang Oslofjord, na tinatanaw magmula sa Ekeberg, Oslo.
Lumikha si Edvard Munch ng apat na mga bersiyon ng Ang Pagtili na nasa sari-saring mga midya. Naghahawak ang Pambansang Galeriya ng Oslo ng isa sa dalawang mga bersiyong nakapinta (ang bersiyon noong 1893 ay matatanaw sa kanan). Ang Museo ng Munch ang nagtatangan ng isa pang ipinintang bersiyon (1910) at isang yari sa pastel. Ang ikaapat na bersiyon (pastel, 1895) ay naipagbili sa nasa rekord na halagang $119,922,500 sa isang hindi ibinunyag na pribadong mambibili noong ginanap ang isang subasta ng mga sining na Impresyonista at Moderno na isinagawa ng Sotheby's noong ika-2 ng Mayo, 2012.
Ang Ang Pagtili ay naging puntirya ng ilang mga pagnanakaw ng likhang-sining. Noong 1994, ang bersiyon ng Pambansang Galeriya ng Oslo ay nanakaw. Nabawi ito pagkalipas ng ilang mga buwan. Noong 2004, kapwa ang Ang Pagtili at ang Madonna, kapwa gawa ni Edvard Munch, ay ninakaw mula sa Museo ng Munch, at nabawi pagkaraan ng dalawang mga taon.
Soleto
Ang Soleto (Griko: Sulìtu; Salentino: Sulìtu; Soletum) ay isang maliit na lungsod na nagsasalita ng Griko na matatagpuan sa lalawigan ng Lecce sa Apulia, Italya. Ang bayan ay may kabuuang populasyon na 5,542 at isa sa siyam na bayan ng Grecìa Salentina kung saan sinasalita ang Griyegong diyalektong Griko.
Mapa ng Soleto
Ang Mapa ng Soleto, ang pinakalumang heograpiyang mapa sa Kanlurang mundo, ay natuklasan sa Soleto ng Belhikong arkeologo na si Thierry van Compernolle ng Unibersidad ng Montpellier noong 21 Agosto 2003.
Bumbilya
Bago naging nakakakuha o nakakagamit ng kuryente noong hulihan ng dekada ng 1800, ang mga tao ay gumagamit ng mga kandila at ng mga ilawang may langis (lamparang ginagamitan ng langis upang magsindi). Ang mga bumbilya ng ilaw ay naimbento noong kaagahan ng daantaong iyon, subalit nagkaroon ng mga suliranin ang mga ito at hindi naging magagamit. Ang mga pagpapainam na isinagawa ni Thomas Edison at ni Nikola Tesla ang nagawang maging mas praktikal ng mga ito para sa paggamit noong kapanahunang iyon. Gumamit si Edison ng mas mainam na materyal na inkandesente (nagbabaga, nagliliwanag, o namumula dahil sa init), ng isang mataas na bakyum, at ng isang mas mataas na resistensiyang elektrikal. Dahil dito, ang mga bumbilyang may sindi o buhay ay naging mas matingkad at mas tumatagal ang buhay o katagalan ng pagbibigay ng liwanag. Inimbento naman ni Tesla ang mga bumbilya ng ilaw na ploresente (literal na "mailaw"), na gumagamit na mas kapaki-pakinabang na paraan upang makagawa ng liwanag.
Mga uri
Mayroong ilang mga uri ng mga bumbilya ng ilaw:
Ang mga bumbilya ng ilaw ay nagpapalit ng kuryente upang maging liwanag at init. Maliban na lamang sa mga ilaw na pampainit (infrared lamp o heat lamp), ang init ay itinuturing bilang kaaksayahan o pag-aaksaya. Ang isang bumbilya ng liwanag na nakakalikha ng mas maraming liwanag at mas kakaunting init ay itinuturing na mas kapaki-pakinabang at mas mabisa o epektibo.
Specchia
Ang Specchia ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Lecce. sa rehiyon ng Apulia ng timog-silangang Italya.
Mga ugnayang pandaigdig
Ang specchia ay may kambal sa:
Aga Muhlach
Si Ariel Aquino Muhlach, (ipinanganak Agosto 12, 1969), kilala bilang Aga Muhlach, ay isang artistang Pilipino. Unang siyang lumabas sa pelikula noong kalagitnaang bahagi ng dekada 1970. Higit siyang nakilala nang lumabas ang pelikulang Bagets noong 1984.
Sizzano
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Styracosaurus
Ang Styracosaurus ( o [is-tay-ra-ko-saw-rus/], na may ibig sabihing "may pantusok o sungay na butiki" mula sa Griyego styrax/στυραξ = 'tulis sa may puwitan ng isang haba ng pana' at saurus/σαυρος = 'butiki') ay isang sari ng herbiborong dinosaurong ceratopsia mula sa Panahong Kretasiko (o Cretaceous) sa yugtong Campaniano, mga 76.5 hanggang 75.0 milyong taon na ang nakararaan. Mayroon itong mga apat hanggang anim na mahahabang mga sungay na nagbubuhat mula sa lukot o lupi ng leeg, isang mas maliit na sungay sa bawat pisngi nito, at isang sungay na umuusli mula sa ilong nito, na maaaring umabot sa mga kasukatang nasa 60 mga sentimetro (2 talampakan) ang haba at 15 mga sentimetro (6 mga pulgada) ang lapad. Paksa ng pagtatalo sa loob ng maraming mga taon ang tungkulin o gampanin ng mga sungay at mga lukot o lupi.
Isang malaking dinosauro ang Styracosaurus, na umaabot sa mga habang 5.5 mga metro (18 mga talampakan) at tumitimbang na malapit sa 3 mga tonelada. Tumayo itong umaabot sa 1.8 mga metro (6 talampakan) ang taas. Umaangkin ito ng apat na maiikling mga hita at isang matipunong katawan. Maikli ang buntot nito. Mayroon din itong isang tuka at sapad na mga ngipin sa pisngi, na tanda ng pagiging kumakain ng halaman. Katulad ng iba pang mga seratopsyano (ceratopsian), maaaring isa itong bahagi ng kawan ng mga hayop na naglalakbay sa piling ng malalaking mga pangkat, katulad ng iminumungkahi ng mga himlayan ng mga buto.
Pinangalanan ito ni Lawrence Lambe noong 1913, at kasapi sa Centrosaurinae. Dalawang mga uri, S. albertensis at S. ovatus ang pangkasulukuyang nakatalaga sa Styracosaurus. Naitalaga na sa iba pang kahanayan ang iba pang mga uring dating kasama sa saring ito.
Marano di Napoli
Ang Marano di Napoli  ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Napoles sa Italyanong rehiyon ng Campania, mga 9 km hilagang-kanluran ng Napoles. Bahagyang matatagpuan sa Burol Camaldoli, ito ay isa sa pinakapopular na munisipalidad sa kalakhang lungsod.
Pisikal na heograpiya
Saklaw ng lungsod ang isang maburol na lugar na 15.64 km 2 sa 151 metro sa taas ng dagat. Ang lugar na kinatatayuan nito ay geologically medyo maaga dahil nabuo ito mga 11,000 taon na ang nakakalipas (na tumutugma sa pangatlo at huling panahon ng geolohikal na lugar ng Flegreos). Matatagpuan ang Marano sa hilagang-kanluran ng Napoles na ang mga hangganan ay nasa isang dalisdis ng Burol Camaldoli. Ang Marano ay mga 8 km mula sa Asse Mediano, at mga 10 km mula sa Tangenziale ng Napoles. Ang lungsod ay sampung kilometro lamang mula sa Paliparang Pandaigdig ng Napoles-Capodichino.
Gapan
Ang Gapan ( pagbigkas: ga•pán) ay isang ika-4 na klase na lungsod sa probinsiya ng Nueva Ecija. Ang Gapan ay pinamagatang "Kabisera ng Sapin sa Paa ng Hilaga" at ito ay isang mahalagang bahagi ng Granaryo ng Kanin ng Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan. Ito ay may laki na 185.68 km².
Ang lungsod ay nasa katimugang bahagi ng probinsiya. Katabi nito ang Peñaranda at San Leonardo sa hilaga, Gen. Tinio sa silangan, ang bayan ng San Miguel naman sa timog na nasa katabing probinsiya ng Bulacan at sa kanluran naman ang San Isidro.
Mga Barangay
Ang lungsod ng Gapan ay may 23 na mga barangay.
Kasaysayan
Ayon sa mga lumang tala, ang dating tawag sa Gapan ay Ibon. Kung paano ito naging Gapan ay isang interesanteng alamat: Noong mga panahon na ang lugar ay kahuyan pa, ang mga Kastila ay dumating sa isang misyon nang may nakita silang mga taga-roon at gumagapang. Pinahinto sila at dahil hindi alam kung paano magsalita ng lokal na diyalekto ay tinanong sila sa wikang Kastila. Ang mga taga-roon ay walang alam sa wikang Kastila at sa pag-aakalang tinatanong kung ano ang ginagawa nila, sumagot sila sa Tagalog, "Gumagapang gapang kami." Kinuha itong pangalan ng mga Kastila at sa paglipas ng panahon, nawala ang "g" at nanatili ang pangalan na Gapan hanggang ngayon. Ayon sa isa pang alamat, ang pangalan ay nanggaling sa umaakyat at gumagapang na mga halaman na sagana sa lugar.
Ang Gapan ay itinatag ng mga curato at opisyales na mga Kastila, na sa simula pa lang, ay may malawak na kapangyarihan sa mga tao at sa mga gawain nila. Ang kasaysayan ay naglagay Gapan bilang isa sa mga unang bayan ng Pampanga na itinatag noong kalagitnaan ng ika-16 na dantaon. Ang mga unang tala tungkol sa unang misyong Katoliko sa malayong silangan ay nagsasaad na noong 1595, sina Padre Contres Tendilla, Caballo at Salazar ay ang mga responsable sa pagtatanggal ng kakahuyan na kinalaunang naging pueblo. Sa pueblong ito, ang simbahan, presendencia at ang mga kabahayan na gawa sa mga limo at bloke ay itinayo na ngayon ay mga ilang daang taon na ang edad.
Kabuntalan
Ang Bayan ng Kabuntalan ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Heungbu at Nolbu
Ang Heungbu at Nolbu o Heungbujeon  ay isang Koreanong kuwento na isinulat noong huling bahagi ng Dinastiyang Joseon (1392–1897). Ang pagkakakilanlan ng manunulat nito ay hindi kilala. Ang kuwento ng "Heungbu at Nolbu" ay naiulat na nangyari mga 200 taon na ang nakalilipas, at ipinasa sa mga henerasyon. Isinalaysay ito ngayon bilang isang sikat na kuwento bago matulog para sa mga batang Koreano.
Datu Odin Sinsuat
Ang Bayan ng Datu Odin Sinsuat ay isang ikalawang klaseng bayan sa lalawigan ng Maguindanao, Pilipinas. Dati rin itong nagsilbi bilang kabisera ng lalawigan ng Shariff Kabunsuan, na ipinawalang-bisa noong 2008. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Gapan
Kasaysayan
Nang dahil sa itinatag ang Gapan noong 1595, ang Gapan ang naging pinakamatandang bayan sa Nueva Ecija at isa sa mga pinakamamatanda sa Pilipinas. Ito ay isang malaking pueblo na ang sakop ay napakalaki, sapat upang isaklaw ang lungsod ng Cabanatuan sa hilaga. Noong 1942, sinakop ng mga Hapon sa Gapan, Nueva Ecija. Noong 1945, ang mga papasok na mga hukbong Pilipino kasama ng mga gerilya ay binawi ang Gapan.
Datu Odin Sinsuat
Mga Barangay
Ang bayan ng Datu Odin Sinsuat ay nahahati sa 34 mga barangay.
Kabuntalan
Mga Barangay
Ang bayan ng Kabuntalan ay nahahati sa 17 mga barangay.
Gapan
Kasaysayan
Sa pamamagitan ng Republic Act 9022 at ang ratipikasyon nito sa isang plebisito na isinagawa noong ika-25 ng Agosto 2001 ang bayan ng Gapan ay naging isang bahaging lungsod ng Nueva Ecija. Si Ernesto L. Natividad ang naging unang alkalde ng lungsod ng Gapan.
Heungbu at Nolbu
Ang kuwento nina Heungbu at Nolbu
Sina Heungbu at Nolbu ay magkapatid. Si Nolbu, ang nakatatandang kapatid, ay labis na sakim, ngunit ang kaniyang nakababatang kapatid na si Heungbu, ay mabait at maawain. Noong araw na namatay ang kanilang ama, nalaman nilang inutusan siyang hatiin sa kalahati ang kaniyang kayamanan para sa bawat isa sa kanila. Gayunpaman, nilinlang ni Nolbu ang pamilya ni Heungbu at pinalayas sila upang maitago ang buong kapalaran sa kaniyang sarili. Hindi nagreklamo si Heungbu at tinanggap ang kaniyang kahirapan Isang taglagas, masama ang ani at walang makain ang pamilya ni Heungbu, kaya pumunta siya sa bahay ng kaniyang kapatid upang humingi ng pagkain para sa kaniyang mga anak. Nagluluto sa kusina ang asawa ni Nolbu na kasing lupit ng kaniyang asawa.
Gapan
Ekonomiya
Ang mga pangunahing pinagkukunan ng kita ng lungsod ay ang pagsasaka, paggawa ng tsinelas, palaisdaan, manukan at babuyan at mga establisimentong pangkalakalan (commercial).
Ang lungsod ng Gapan ay may pangako hindi lamang sa mga likas na yamat nito kundi pati sa mga potensiyal nito sa mga agrikulturang industriya at ang mga industriyang tsinelas na nakakatulong na panatilihin ang papel nito sa agrikultural at industriyal na produksiyon. Ang mga pangkalakalan (commercial) at mga kalakalan sa lungsod ay napapabilis pa lalo dahil sa pagdating ng mga bangko at mga bagong negosyo.
Orzinuovi
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Orzinuovi (Bresciano: I Urs Nöf) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.
Leonessa
Ang Leonessa ay isang bayan at komuna sa malayong hilagang-silangang bahagi ng Lalawigan ng Rieti sa rehiyon ng Lazio ng gitnang Italya. Ang populasyon nito noong 2008 ay nasa bandang 2,700.
Heungbu at Nolbu
Ang kuwento nina Heungbu at Nolbu
Nang makita niya si Heungbu, tumanggi siyang magbigay sa kaniya ng anuman at hinampas niya ito sa mukha gamit ang kaniyang sandok ng bigas. Ngunit hindi nagreklamo si Heungbu. Maingat niyang kinamot ang malagkit na kanin sa pisngi at hiniling na hampasin muli siya nito. Sa pag-iisip sa kaniya na tanga, ginawa niya ang hiniling niya. Pagkatapos ay inipon ni Heungbu ang kanin mula sa kabilang pisngi at iniuwi ito para pakainin ang kaniyang mga anak.
Leonessa
Sa kasaysayan, ang madalas kilala ang bayan bilang lugar ng kapanganakan ng San Jose ng Leonessa. Hanggang sa 1927, ito ay bahagi ng lalawigan ng L'Aquila. Ang bayan ay saksi sa isa sa pinakamalubhang pagbabalik ng mga Aleman noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig na kunng saan ang Wehrmacht at ang SS ay pumatay ng 51 residente noong unang bahagi ng Abril 1944. Isang bantayog na alay sa mga patay ang itinayo noong 1959. Kasama sa karaniwang sinasaka ang lokal na uri ng patatas, na kilala bilang patata di Leonessa.
Heungbu at Nolbu
Ang kuwento nina Heungbu at Nolbu
Isang araw, nakita ni Heungbu na ang isang ahas ay gumagapang sa isang puno malapit sa kaniyang bahay upang kumain ng isang layang-layang. Nang makita ang ahas, nahulog ang lunok sa lupa, nabali ang binti nito. Itinaboy ni Heungbu ang ahas at ginamot ang putol na binti ng lunok. Nang sumunod na tagsibol, bumalik ang pamilya ng lunok at binigyan si Heungbu ng binhi bilang regalong pasasalamat. Itinanim ni Heungbu ang buto sa kaniyang likod-bahay at hinintay na lumago ang halaman. Ang halaman ay nagbunga ng mga kalabasa, at nang handa na silang kumain, hinati ni Heungbu at ng kaniyang pamilya ang isang lung sa kalahati. Laking gulat nila nang may nakita silang mga batong-hiyas sa loob. Sa pera mula sa pagbebenta ng mga gemstones na ito, bumili sila ng bagong bahay at yumaman.
Leonessa
Ikinambal ang Leonessa sa bayan ng Gonesse ng Pransiya.
Heungbu at Nolbu
Ang kuwento nina Heungbu at Nolbu
Ang bulung-bulungan na si Heungbu ay mayaman ay kumalat sa buong bayan at umabot sa Nolbu. Walang pag-aalinlangan, nakilala ni Nolbu si Heungbu at tinanong siya kung paano siya naging napakabilis na yumaman. Narinig ni Nolbu ang sikreto at ganoon din ang ginawa, maliban sa siya mismo ang nabali ang binti ng lunok. Ang lunok ay nagdala ng Nolbu ng buto ng lung noong sumunod na tagsibol, at itinanim ito ni Nolbu. Nang hatiin niya ang kaniyang mga lung, iba't ibang elemento ng pagkasira ang lumabas sa bawat lung; ang una ay naglalaman ng dokkaebi na bumugbog at bumubulusok sa kaniya dahil sa kaniyang kasakiman, ang pangalawa ay naging dahilan upang lumitaw ang mga maniningil ng utang at humingi ng bayad, at ang pangatlo ay nagpakawala ng delubyo ng maputik na tubig na bumaha sa kaniyang bahay. Si Nolbu at ang kaniyang asawa ay biglang nawala ang lahat ng kanilang kayamanan. Sa wakas ay natanto nila ang kanilang pagkakamali at hiniling kay Heungbu na patawarin sila at namuhay na magkasama nang maligaya magpakailanman.
Leonessa
Mga pangunahing tanawin
Ang Leonessa ay isang lungsod ng sining na may mga pangunahing aspeto ng medyebal, na may isang makasaysayang pangunahing liwasan. Kasama sa mga simbahan ang:
Heungbu at Nolbu
Ang kuwento nina Heungbu at Nolbu
Ang mga pangalan tulad ng "Heungbu" at "Nolbu" ay maaaring hindi pamilyar sa mga tao sa ibang mga bansa, ngunit ang moral na ang mabubuting gawa ay nagdudulot sa iyo ng kayamanan at swerte ay katulad ng maraming iba pang kuwentong bayan mula sa mga kultura sa buong mundo. Ang kuwentong ito ay mayroon ding malaking kahalagahan sa kultura sa Korea dahil hinahamon nito ang karaniwang halaga ng Korean na ang panganay na anak na lalaki ay ang pinakamahalagang anak ng pamilya. Kamakailan, inilathala ang "Heungbu at Nolbu" sa isang teksbuk sa Amerika na pinangalanang "Literary Place 2, 3".
Leonessa
Mga frazione
Albaneto, Casanova, Fontenova, Leonessa Colleverde, Cumulata, Sala, San Clemente, San Vito, Vallimpuni, Viesci, Vindoli, Volciano, Casale dei Frati, Villa Alesse, Villa Berti, Villa Bigioni, Villa Bradde, Villa Carmine, Villa Ciavatta, Villa Climinti, Villa Colapietro, Villa Cordisco, Villa Gizzi, Villa Lucci, Villa Massi, Villa Pulcini, Villa Zunna, Albaneto, Piedelpoggio, Villa Immagine, Corvatello, Sant'Angelo, Terzone, Casa Buccioli, Capodacqua, Ocre, Pianezza, San Giovenale, Vallunga
Nancy Reagan
Si Anne Frances Robbins (Hulyo 6, 1921 - Marso 6, 2016) na higit na kilala bilang Nancy Reagan, ay naging Unang Ginang ng Estados Unidos bilang asawa ng ika-apatnapu't-apat na Pangulo ng Estados Unidos na si Ronald Reagan.
Diiriye Guure
Si Diiriye Guure o Garad Diiriye Guure ay naging hari ng Darawiish mula 1895 hanggang sa kanyang kamatayan noong 1920, din prinsipe ng Dhulbahante; Ang kaniyang naging kahalili ay si Aar Dheel; na siyang unang hari mula sa Kabahayang Shirshoore. Siya ay ang naging Hari ng mga 'Iid, Hari ng Darawiish, at Hari ng Nugaal noong 1884, at garad (Duke) ng Dhulbahante noong 1885.
Pamilya
Ang ina ni Diiriye Guure ay si Sukhr ng Taleh at yung ama niya ay si Garad Guure. Ang mga kapatid ni Enrique ay ang mga sumusunod:
Endemismo
right|thumb|Ang [[Orange-breasted Sunbird (Nectarinia violacea) ay nahahanap lamang sa behetasyong Fynbos.]] Ang endemismo ay isang kalagayan o estadong ekolohikal na pagiging kakaiba dahil sa partikular na lokasyong heograpikal, tulad ng espesipikong isla, uri ng habitat, bansa, o iba pang depenidong lugar. Ang pagiging endemiko sa isang lugar ay ibig sabihin na nahahanap lang ito sa iisang parte ng mundo at wala nang iba. Halimbawa, maraming species ng lemur ay endemic lamang sa Madagascar. Ang mga pisikal, klimatiko at mga biolohikal na factors ang umaapekto at puwedeng makadulot endemismo. Halimbawa, ang Orange-breasted Sunbird ay endemiko lamang sa Fynbos, ibig sabihin, ito ay nahahanap lamang sa behetasyong Fynbos sa Timog Amerika.
Orzinuovi
Kasaysayan
Ito ay itinatag noong 1193 sa pamamagitan ng batas ng comune ng Brescia, bilang isang hangganan na kuta na may pangalang "Orci Novi". Ang kasaysayan nito mula noon ay malapit na sumusunod sa Brescia, na nagbabahagi ng Venecianong pamumuno mula 1466 hanggang sa pagtatapos ng Venecia noong 1797. Naging bahagi ito ng mga estadong Italyano ni Napoleon hanggang 1815, nang maging bahagi ito ng Kaharian ng Lombardia–Venecia, bilang bahagi ng Imperyong Austriako. Nagpatuloy ito hanggang sa Ikalawang Digmaang Kalayaan ng Italya. Mula 1860 ito ay naging bahagi ng Italya / Kaharian ng Italya.
Endemismo
Mga rehiyon na may mataas na endimismo
Ayon sa organisasyong World Wildlife Fund, ang mga sumusunod sa ecoregions ay may pinakamalaking bahagdan ng mga endeikong mga halaman:
Orzinuovi
Kasaysayan
Noong 2010s, ang Orzinuovi ay nasangkot sa isang ipinagbabawal na trapiko ng solid toxic waste treatment na may kinalaman sa mga karatig na munisipalidad.
Proyektong Opte
thumb|300x300px| Isang pagguhit mula sa Proyektong Opte na nagpapakita ng mga iba't-ibang daanan sa isang bahagi ng [[Internet noong 2005 ]] Ang Proyektong Opte (Opte Project), na nilikha noong 2003 ni Barrett Lyon, ay naglalayong bumuo ng isang tumpak na paglalarawan ng lawak ng Internet gamit ang grapikong biswal. Naniniwala si Lyon na ang kanyang pagmamapa sa network ay maaaring makatulong sa pagturo ng mga mag-aaral nang higit pa tungkol sa Internet habang kumikilos din bilang isang sukatan na naglalarawan ng parehong pangkalahatang paglaki ng Internet at ang mga tukoy na lugar kung saan nangyayari ang paglago na iyon. Hindi ito ang unang proyekto na may ganoong layunin; may mga iba bago ang proyektong ito, tulad ng Bell Labs Internet Mapping Project.
Ang proyekto ay nakakuha ng pansin sa buong mundo na itinampok ng Time, Pamantasang Cornell, New Scientist, at Kaspersky Lab. Sa karagdagan, ang mga mapa ng Proyektong Opte ay itinampok sa hindi bababa sa dalawang mga tanghalan sa sining tulad ng The Museum of Modern Art at ang permanenteng tanghal na Mapping the World Around Us ng Museum of Science. Hanggang ngayon, mayroong mga kopya ng iba't ibang mga mapa ng Proyektong Opte para mabili online sa pamamagitan ng pook-sapot ng proyekto.
Hindi bababa sa 3 mga mapa ang ipinapakita sa pook-sapot ng Proyektong Opte (gayunpaman, tingnan "din" talababa na ito para sa isang hindi "patay" na link sa isang snapshot na bersyon ng isang "Maps" na pahina mula sa pook-sapot na iyon na "nai-arkibo" - kagandahang-loob ng "Wayback machine " - sa isang araw noong gumagana pa ang naturang pook-sapot), at bawat isa ay kumakatawan sa isang biswal na snapshot ng Internet sa isang tiyak na punto ng oras. Ang unang snapshot ay kinuha noong 2003 at ang pinakahuli (ngayong Mayo 1, 2020) ay nakuha noong 2015.
Ang lahat ng nilalaman ay nailathala sa ilalim ng isang lisensya ng Creative Commons, at habang ang paggamit ng The Opte Image ay libre para sa lahat ng mga di-komersyal na aplikasyon, kinakailangan ang magbayad para sa ibang mga gamit.
Anthrax
thumb|right|300px|Ang bakteryang nagdurulot ng sakit na Anthrax. Ang anthrax, lagnat ng pali, o lagnat na ispleniko (Ingles: anthrax, splenic fever) ay isang uri ng karamdaman. Nakukuha ito ng kapwa mga tao at mga hayop. Sinasanhi ito ng bakteryum na bacillus anthracis. Karaniwan ito sa mga ungguladong pantay ang bilang ng mga daliri sa paa (ilang mga nilikha na unggulado, katulad ng mga kamelyo at mga giraffe). Ang mga putaki ng bakterya ay maaaring mabuhay sa loob ng daan-daang mga taon. Karaniwang nakukuha ng mga tao ang sakit na ito magmula sa mga hayop. Karaniwang hindi ito naipapasa magmula sa isang tao papunta sa isa pang tao. Maaaring gamutin ang anthrax sa pamamagitan ng mga antibiyotiko. Mayroon ding bakuna laban sa anthrax. Kapag hindi nagamot, ang anthrax ay nakamamatay.
Mga uri ng anthrax
Mayroong 89 na iba't ibang mga uri ng anthrax. Isa sa mga ito ay ang lahing Ames, na ginamit laban sa Estados Unidos noong 2001 bilang isang sandatang biyolohikal.
Mga silakbo
Noong 2 Abril 1979, nagkaroon ng pagtakas ng bakteryang anthrax mula sa isa sa mga plantang nasa labas ng Sverdlovsk, isang plantang gumagawa ng anthrax noong panahon ng Digmaang Malamig. Sinisi ng USSR ang mga pagkamatay sa ibang lahi ng anthrax na nakuha ng mga tao sa pamamagitan ng pagkain ng karneng naimpeksiyunan. Subalit, ipinahayag pagdaka na ang biglang paglitaw ng anthrax ay dulot ng isang hindi sinasadyang pagpapalabas ng bakterya mula sa isang plantang kanugnog na nagpapaunlad ng mga sandatang biyolohikal para sa USSR.
Noong Setyembre 2001, ilang mga liham na naglalaman ng anthrax ang ipinadala sa ilang mga kompanya ng midya at mga senador sa Estados Unidos. Ang pag-atake ay kaugnay sa mga paglusob na nangyari noong 11 Setyembre 2001 sa Estados Unidos, na naganap ilang araw mga araw bago nagsimula ang paglusob.
Mga panloloko
Nagkaroon ng maraming mga kaso ng pekeng pulbos na natagpuan sa loob ng mga sobre.
Mate (paglilinaw)
Ang mate ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Marigliano
Ang Marigliano ay isang bayan at komuna ng Kalakhang Lungsod ng Napoles, Campania, Katimugang Italya.
Ang bayan ay matatagpuan 19 km mula sa Napoles. Kasama sa mga kalapit na bayan ang: Acerra, Brusciano, Mariglianella, Nola, San Vitaliano, Scisciano, at Somma Vesuviana.
Pulo ng Fuga
Ang Pulo ng Fuga ay isang pulo at barangay sa hilagang Luzon at bahagi ito ng Kapuluang Babuyan, na ikalawang pinakahilagang pangkat ng pulo sa Pilipinas. Isa ang Barangay ng Pulo ng Fuga sa 42 barangay sa ilalim ng pamamahala ng bayan ng Aparri sa lalawigan ng Cagayan.
Heograpiya
May sukat ang Fuga ng 70 kilometro kuwadrado (27 mi kuw) at may isang populasyon na 2,015 katao. Sa nayon ng Naguilian (Musa) ang pangunahing paninirahan na matatagpuan sa katimugang baybayin. Sa Bundok Nanguringan naman ang pinakamataas na punto sa hilagang-silangan, na may isang elebasyon na 191 m.
Kasama ang katabing maliliit na mga pulo ng Barit (7 km2) at Mabaag, kabilang ito sa isa sa mga 42 barangay ng bayan ng Aparri, Cagayan. Ito lamang ang isa sa mga Pulo ng Babuyan na nasa ilalim ng hurisdiksyon ng isang kalupuaang munisipalidad, samantalang binubuo ang lahat ng ibang pulo ng bayan ng Calayan.
Mga sanggunian
kaurian:Mga pulo
Edukasyon sa Hapon
Sa Hapon, ang edukasyon ay kompulsoryo sa mga antas na elemantarya at mababang sekundaryo. Ang karamihan ng mga estudyante ay pumapasok sa mga pampublikong paaralan hanggang sa mababang sekundaryo. Ang sistemang edukasyon ng Hapon ay nagkaroon ng mahalagang papel sa mabilis na pag-ahon ng Hapon sa ekonomiya pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Mga baitang
Ang taong pampaaralan sa Hapon ay nagsisimula tuwing Abril at idinadaos mula lunes hanggang biyernos o sabado. Ang taon sa paaralan ay binubuo ng dalawa o tatlong termino na pinaghihiwalay ng maikling holiday sa tagsibol o tagginaw at isang anim na linggong pahinga sa taginit.
Unibersidad at Kolehiyo
Noong 2010, ang higit sa 2.8 estudyante ay nakaenroll sa 778 unibersidad. Ang mga institusyong ito ay nagkakaloob ng apat na taong pagsasanay na tumutungo sa bachelor degree. Ang ilan ay may mga programang pang-anim na taon na tumutungo sa professional degree. May dalawang uri ng mga kolehiyong apat na taon: 86 national university at 95 local public university na itinatag ng mga prepektura at mga munisipalidad. Ang natitirang kolehiyo ay pribado. Ang aberaheng matrikula noong 1986 ay 1.4 million yen (US$10,000). Upang mabayaran ang gastos, ang mga estudyante ay kadalasang nagtatrabaho ng part time o umuutang sa pamamagitan ng sinusuportahan ng gobyerno na Japan Scholarship Association. Ang mga Assistance ay inaalok ng mga lokal na gobyerno, mga nonprofit corporation, at ibang institusyon.
Ayon sa The Times Higher Education Supplement at École des Mines de Paris, ang nangunguna sa ranggong mga unibersidad sa Hapon ang University of Tokyo, Kyoto University, Keio University at Waseda University.
Ang QS Asia University Rankings Top 20 ay nagsama ng University of Tokyo sa ika-5 posisyon, ang Osaka University sa ika-7, Kyoto University sa ika-8, Tohoku University sa ika-9, Nagoya University sa ika-10, Tokyo Institute of Technology sa ika-11, Kyushu University sa ika-17 at  University of Tsukuba sa ika-20.
Jihaguk daejeok toechi seolhwa
Ang Jihaguk daejeok toechi seolhwa (지하국대적퇴치 설화 Ang Pagbagsak ng Nakakatakot na Kaaway sa Ilalim ng Lupa) ay isang Koreanong kuwentong-pambayan tungkol sa isang bayaing tauhan na tinalo ang isang halimaw ng ilalim ng lupa na kumikidnap ng mga tao sa ibabaw ng lupa at nagnakaw mula sa kanila para pakasalan ang babaeng iniligtas niya. Nagtatampok ang kuwento ng tema ng pakikipagsapalaran sa paglalakbay na sinimulan ng pangunahing tauhan upang mahanap ang kanyang nobya pati na rin ang tema ng pagpuksa sa mga tuntunin ng pagkatalo ng pangunahing tauhan sa halimaw.
Buod
Noong unang panahon, isang dalaga ang na-kidnap ng isang halimaw mula sa ilalim ng lupa. Nang ialok ng mga magulang ng dalaga ang lahat ng kanilang pag-aari bilang karagdagan sa kanilang anak na babae kapalit ng pagliligtas sa kaniya, isang heneral ang lumapit at nagsimulang magmisyon. Pagkatapos ng serye ng matitinding pagsubok, sa wakas ay nalaman ng heneral na ang halimaw ay nakatira sa ilalim ng lupa at nakatuklas ng makipot na pinto patungo dito. Sinubukan ng heneral na paakyatin ang kaniyang mga tauhan sa isang lubid upang maabot ang ilalim ng lupa, ngunit lahat sila ay sumuko sa kalagitnaan. Naiwan ang heneral na walang pagpipilian kundi ang maglakbay mismo. Nang makababa sa ilalim ng lupa, nagtago ang heneral sa isang puno sa tabi ng isang balon. Maya-maya, may dumating na dalaga para umigib ng tubig. Ang heneral ay naghulog ng ilang dahon sa banga ng tubig upang ipaalam sa kaniya ang kaniyang presensiya at nagawang makalusot sa bahay ng halimaw sa tulong nito. Hiniling ng dalaga sa heneral na magbuhat ng bato upang makita kung sapat ba ang kaniyang lakas upang talunin ang halimaw, ngunit nabigo ang heneral sa pagsubok. Kaya't binigyan ng dalaga ang heneral ng tubig na nakapagpapasigla at pinalakas niya ang kaniyang lakas. Sa sandaling lumakas siya, sa wakas ay napatay ng heneral ang halimaw at naibalik ang lahat ng mga taong inagaw sa lupa. Gayunpaman, ang mga lalaking naghihintay sa itaas ng lupa ay inagaw ang dalaga at umalis nang hindi hinihintay ang kanilang heneral. Ang heneral ay tuluyang nakatakas mula sa ilalim ng lupa sa tulong ng isang bathala, pinarusahan ang mga lalaking nagtaksil sa kaniya, at pinakasalan ang dalagang kaniyang iniligtas.