cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugis ng katawang pambabae
Mga epekto ng estrogen
Ang mga estrogen, na pangunahing mga babaeng sex hormone, ay may malaking epekto sa hugis ng katawan ng isang babae. Ang mga ito ay ginawa sa parehong mga lalaki at babae, ngunit ang kanilang mga antas ay makabuluhang mas mataas sa mga kababaihan, lalo na ang mga nasa reproductive age. Sa iba pang mga pag-andar, ang mga estrogen ay nagtataguyod ng pagbuo ng pangalawang sekswal na katangian ng babae, tulad ng mga suso at balakang. Bilang resulta ng mga estrogen, sa panahon ng pagdadalaga, ang mga batang babae ay nagkakaroon ng mga suso at ang kanilang mga balakang ay lumalawak. Paggawa laban sa estrogen, ang pagkakaroon ng testosterone sa isang pubescent na babae ay pumipigil sa pag-unlad ng dibdib at nagtataguyod ng pag-unlad ng kalamnan at buhok sa mukha.
Pamamahagi ng taba
thumb|Ang estrogen ay nagdudulot ng pag-imbak ng taba sa puwit, balakang at hita ng isang kabataang babae, ngunit hindi sa kanyang baywang. Ang mga estrogen ay maaari ring makaapekto sa hugis ng katawan ng isang babae sa maraming iba pang mga paraan, kabilang ang pagtaas ng mga tindahan ng taba, pagpapabilis ng metabolismo, pagbabawas ng mass ng kalamnan, at pagtaas ng pagbuo ng buto.
Ang mga estrogen ay nagdudulot ng mas mataas na antas ng taba na maiimbak sa katawan ng babae kaysa sa katawan ng lalaki. Naaapektuhan din ng mga ito ang pamamahagi ng taba sa katawan, na nagiging sanhi ng pag-imbak ng taba sa mga puwit, hita, at balakang sa mga babae, ngunit sa pangkalahatan ay hindi sa paligid ng kanilang mga baywang, na nananatiling halos kapareho sa kung paano sila lumalaki bago ang pagdadalaga. Kinokontrol ng mga hormone na ginawa ng thyroid gland ang bilis ng metabolismo, kinokontrol kung gaano kabilis ang paggamit ng enerhiya ng katawan, at kinokontrol kung gaano dapat kasensitibo ang katawan sa ibang mga hormone. Ang pamamahagi ng taba sa katawan ay maaaring magbago paminsan-minsan, depende sa mga gawi sa pagkain, mga antas ng aktibidad at mga antas ng hormone.
Mga kalamnan
Ang Testosterone ay isang steroid hormone na tumutulong sa pagbuo at pagpapanatili ng mga kalamnan na may pisikal na aktibidad, tulad ng ehersisyo. Ang dami ng testosterone na ginawa ay nag-iiba mula sa isang indibidwal patungo sa isa pa, ngunit, sa karaniwan, ang isang may sapat na gulang na babae ay gumagawa ng humigit-kumulang isang-sampung bahagi ng testosterone ng isang nasa hustong gulang. Gayunpaman, ang mga kababaihan ay mas sensitibo sa hormone. Ang mga kalamnan na malamang na maapektuhan ay ang mga kalamnan ng pectoral, biceps at triceps sa mga braso at quadriceps sa mga hita.
Ang mga estrogen, sa kabaligtaran, ay nagpapababa ng mass ng kalamnan. Nagbabago ang masa ng kalamnan sa paglipas ng panahon bilang resulta ng mga pagbabago sa antas ng testosterone at estrogen at ehersisyo, bukod sa iba pang mga kadahilanan.
Mga hugis ng katawang pambabae
May apat na pangunahing tipo ang katawan ng babae: ang hugis saging, ang kahugis ng peras, ang hubog mansanas, at ang kahubog ng orasang may buhangin.
Hugis saging
Sa hugis saging na katawan ng babae, mas mababa ang sukat ng lapad ng baywang (pangkalahatang mas mababa sa 9 na mga pulgada) kaysa dibdib at balakang. Sa ganitong uri ng katawan, nangingibabaw ang bilang ng taba ng katawan sa may tiyan, dibdib, mga pisngi ng puwit, at mukha. Mas maraming androheno kaysa estroheno ang ganitong mga babae, na nakakasanhi ng padrong maskulino ng kanilang mga kalansay.
Hugis peras
thumb|250px|Ang apat na pinakapangkaraniwang mga hugis ng katawang pambabae: parang saging, parang mansanas, parang peras, at parasang orasang may buhangin
Sa hugis peras, mas malaki ang lapad ng balakang kaysa dibdib. Nasa mga pisngi ng puwit, mga hita, at balakang ang karamihan ng taba ng katawan. Habang tumataas ang pagkalat ng katawan ng taba, nalalagak ito sa mga bahaging nasa mga pang-itaas na parte ng katawan, pati na sa puson. Tinatawag din itong hugis tatsulok.
Hugis mansanas
Mas malaki ang mga sukat ng dibdib at balikat kaysa mga sukat ng balakang ng babaeng may katawang hugis mansanas. Ang ganitong mga babae ang may pinakamataas na antas ng androheno, kung ihahambing sa mga babae may anumang iba pang mga katawan ng tao. Dahil dito nagkakaroon sila ng katawang may huwarang panlalaki. Tinatawag din itong hugis obal at hugis diyamante.
Hugis orasang may buhangin
Sa katawang kahubog ng orasang may buhangin, halos katulad ng sa balakang ang lapad ng dibdib. Maryoon itong makitid na baywang. Ang ganitong uri ang may pinakamataas na pagkakapantay-pantay ng mga bahagi. Karamihan sa mga kalinangan ang tumuturing na ito ang walang bahid dungis, ideyal, o perpektong katawan ng isang babae.
Sa kasalukuyang panahon, kinikilalang "huwaran", "perpekto", o "ideyal" sa larangan ng pagmomoda ang katawan ng babaeng may pigurang hugis orasang may buhangin, bahagyang may kataasan, balanse sa bertikal na hugis, at may mukhang obal ang hugis.
Talaan ng mga lungsod sa Angola
thumb|right|300px|Mapa ng Angola. Ito ay talaan ng mga lungsod at bayan sa Angola.
Talaan
thumb|[[Luanda, kabisera ng Angola]] thumb|[[Cabinda (lungsod)|Cabinda]] thumb|[[Huambo]] thumb|[[Lubango]] thumb|[[Malanje]] thumb|[[Lobito]] thumb|[[Benguela]] thumb|[[Uíge]] thumb|[[Moçâmedes]]
Kousei Horie
Kapanganakan : 3 Abril 1991
Ahensiya: Central-G
Dugo: B
Alyas: Kochan
Parehas lamang sila ni Gouki Maeda ng kaarawan. Kasama din niya sa parehong ahensiya si Fumiya Takahashi.
Mga Pinagbidahan
Mga Patalastas
Inang sarsa
Sa lutuing Pranses, ang mga inang sarsa (sauces mères), kilala rin bilang grandes sauces sa wikang Pranses, ay pangkat ng mga sarsa kung saan nakabatay ang marami pang sarsa na tinatawag na "anak na sarsa" o petites sauces. Iminungkahi ang iba't ibang pag-uuri ng mga inang sarsa mula pa noong pasimula ng ika-19 na siglo.
Ipinatutungkol ang pinakakaraniwang talaan ng mga inang sarsa na kasalukuyang ginagamit kay kusinerong Auguste Escoffier at nakabatay ito sa kanyang maimpluwensiyang aklat-panluto, Le guide culinaire:
Hindi kasama sa mga orihinal na edisyon ng Le guide culinaire ang Hollandaise bilang grande sauce, ngunit inilarawan ang mayonesa—isang malamig na emulsyon ng apyak na may mantika at suka—bilang inang sarsa ng mga malamig na sarsa; hindi ito isinama sa edisyong Ingles.
Kahalayan
Ang kahalayan ay ang pagkakaroon ng matinding pagnanasa sa "laman" o "tawag ng laman" na may kaugnayan sa kasiyahang sensuwal at seksuwal. Tinatawag din itong libog, kalibugan, iyag, at lanya. Nilalarawan din ito bilang kamunduhan, malakas na pagkauhaw o paghahangad sa kaligayahang sensuwal. Bagaman madalas na iniuugnay sa paghahangad sa seksuwalidad, maaari rin itong iugnay sa paghahangad ng kapangyarihan. Sa Katolisismo, itinuturing ito bilang isa sa pitong nakamamatay na mga kasalanan.
Walang maayos na salin ang salitang “Lust” sa Tagalog – ang pinakamalapit rito ay “matinding pagnanais” sapagkat hindi lang kalibugan ang ibig-sabihin nito. Maaaring mag-anyo ito bilang pagnanais para sa agham, pagtatalik, kapangyarihan, at iba pa. Ang matinding pagnanais na ito’y isang puwersang malakas na sikolohikal.
Lawa ng Baikal
Ang Pulo ng Olkhon at Lawa ng Baikal|thumb Ang Lawa ng Baikal (о́зеро Байка́л; Байгал нуур, Байгал нуур, Baygal nuur, nangangahulugang "lawa ng kalikasan"; ) ay isang lawa na matatagpuan sa timog ng Rusya sa rehiyon ng Siberia, sa pagitan ng Irkutsk Oblast sa hilagang-kanluran at Republika ng Buryat sa timog-silangan.
Kahalayan
Sa karamihan ng mga relihiyon, lalo na’t sa Kristiyanismo, ang matinding pagnanais ay hinati sa dalawa – pagkahumaling, at kalibugan. And kalibugan ay sekswal na matinding pagnanais ngunit sa sobrang lakas nito, ito’y nagiging makasalanan. Ngunit, ang pagkahumaling para sa tamang dahilan ay hindi makasalanan.
Lawa ng Baikal
Ito ang lawang tabang sa daigdig na may pinakamaraming bolyum, na naglalaman ng halos 20% ng mga di-nagyeyelong tubig tabang, at nasa lalim na 1,637 metro (5,371 talampakan), ang pinakamalalim. Isa rin ito sa mga pinakamalinaw sa lahat ng mga lawa, at inakalang ang pinakamatandang lawa sa daigdig sa 25 milyong taon. Ito ang ikapitong pinakamalaking lawa sa mundo ayon sa sukat ng kalatagan nito.
Kahalayan
Mga sanggunian
Kaurian:Kasalanan Kaurian:Seksuwalidad
Tribo
Ang tribo o tribu ay pangkasaysayan o pangkaunlarang tinataw bilang isang pangkat na panlipunan na umiiral bago pa man ang pag-unlad ng, o nasa labas ng, estado. Maraming mga antropologo ang gumagamit sa katagang "lipunang makatribo" o "lipunang matribo", na nakikilala sa Ingles bilang tribal society, upang tukuyin ang mga lipunang naiayos nang malakihan batay sa pagkakamag-anak (pagiging magkakamag-anak), natatangi na ang mga pangkat ng samahan ng mga angkan o mga kanunu-nunuan. Binibigyan ng kahulugan ng tradisyunal na henealohiya ang mga tribo bilang mga pangkat na mayroong karaniwang ugnayan sa "dugo" (mga kadugo o mga kapamilya).
Mayroong ilang mga teorista ang humahawak na ang mga tribo ay kumakatawan sa isang yugto ng ebolusyong panlipunan (ebolusyong sosyokultural) na pansamantalang nasa pagitan ng mga kapangkatang panlipunan at ng mga estado. Mayroong ibang mga teoristang nangangatwiran na ang mga tribo ay umunlad pagkaraan ng mga estado, at dapat na unawain batay sa kanilang kaugnayan sa mga estado.
Ang 'tribo' ay isang pinagtatalunang kataga dahil sa mga pinag-ugatan nitong nasa loob ng mga haligi o mga pundasyong pang-antropolohiyang pangkolonya at dahil sa mga pahiwatig ng mga kahulugang pangkahanayan o paglalarawang panghirarkiya nito. Upang maiwasan ang ganitong mga kahihinatnan, mayroong ilang mga tao na mas pinipili ang paggamit ng mga katagang pangkat etniko o kaya ay nasyon.
Ang katagang tibo ay ginamit ng mga dayuhang mananakop upang tukuyin ang mga pangkat ng mga taong kanilang sinakop na sa pananaw nila ay may mababang antas ng kabihasnan o kultura kumpara sa kanila. Isa itong katagang pangmamaliit o panghahamak. Sa pagtinging ang mga tao anuman ang pangkat na kinabibilangan o pamamaraan ng pamumuhay, mas naangkop ang katawagang pangkat etniko.
Verolavecchia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Verolavecchia (Bresciano: Erölaecia) ay isang comune (bayan o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ang mga comune sa hangganan nito ay Borgo San Giacomo, Corte de' Cortesi con Cignone (CR), Pontevico, Quinzano d'Oglio, Robecco d'Oglio (CR), at Verolanuova. Ang eskudo de armas nito ay nagpapakita ng tatlong uhay ng trigo, ang tekstong Vetus Virescit at isang puting krus sa asul.
Kasaysayan
Ipinapalagay na ang teritoryo ng Verolavecchia ay pinaninirahan na noong sinaunang panahon. Tatlong lapida ang natagpuang mula noong panahong Romano, isa sa Verolavecchia at dalawa sa Scorzarolo, na ngayon ay inilagay sa museo ng Roma sa Brescia.
Sistemang pampag-anak ng babaeng tao
Ang sistemang pampag-anak ng babaeng tao (o sistemang panghenitalya ng babaeng tao) ay binubuo ng dalawang pangunahing mga bahagi: ang bahay-bata, na nagsisilbing lalagyan o silid ng namumuong sanggol, na lumilikha ng mga sekresyong pampuki at pambahay-bata, at nagpapasa ng esperma (tamud) ng lalaking tao palagos na papunta sa mga tubong palopyano; at ang mga obaryo, na lumilikha ng pang-anatomiyang mga selulang itlog ng babaeng tao. Ang mga bahaging ito ay panloob: nakakatagpo ng puki ang panlabas na mga organo doon sa bulba, na kinabibilangan ng labia, tinggil, at uretra. Ang puki ay nakakabit sa bahay-bata (utero) sa pamamagitan ng serbiks, habang ang bahay-bata naman ay nakakabit sa mga obaryo sa pamamagitan ng mga tubong palopyano. Sa ilang partikular na mga agwat (interbal), ang mga obaryo ay nagpapakawala ng isang itlog ng babae o obum, na dumaraan sa loob ng tubong palopyano papasok sa bahay-bata.
Verolavecchia
Kasaysayan
Ang Verolavecchia, isang mapagpakumbaba at maliit na kilalang nayon (kasalukuyang hindi ito umabot sa 4000 na naninirahan), ay tiyak na hindi ipinagmamalaki ang isang kasaysayan ng mga kapansin-pansing kaganapan.
Ang likas na heograpiya nito ay ginagawa itong bahagyang nakahiwalay. Sarado sa pagitan ng Quinzano at Monticeli sa timog-kanluran, Scorzarolo at Verolanuova sa hilagang-silangan, na wala sa mahahalagang daanan, ito ay nagkaroon ng mahabang panahon ng kapayapaan. Sa katunayan, ang teritoryo nito ay hindi kailanman binanggit para sa mga labanan at hindi kailanman na-drag sa pagnanakaw o mga patayan. Ang Munisipalidad ng Brescia mismo ay tila walang interes sa mga bahaging ito.
Sistemang pampag-anak ng babaeng tao
Kung, sa paglalakbay na ito, nakatagpo ang itlog ng babae ng esperma, ang esperma ay sumusuot at tumatagos (penetrasyon) at sumasanib sa itlog ng babae, upang magsagawa ng pertilisasyon. Ang pagpapabubunga o pagpepertilisang ito ay karaniwang nagaganap sa loob ng mga obidukto, ngunit maaaring ring mangyari sa loob mismo ng bahay-bata. Matapos ang pertilisasyon, tinatawag na ang nagsanib na itlog ng babae at esperma bilang sigota. Pagkaraan, ang sigota ay itatanim ang sarili nito sa dingding ng bahay-bata, kung saan ito magsisimula ng proseso ng embriyohenesis at ng morpohenesis. Kapag sapat na ang kaunlaran nito upang makakaligtas sa labas ng sinapupunan, lumuluwang (dilasyon) ang serbiks at ang mga kontraksiyon (pag-iksi at pag-urong) ng bahay-bata ay nagtutulak sa namumuong sanggol o fetus papunta sa kanal ng pagluluwal (luwalan) o ang tinatawag na puki.
Chiomonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Chiomonte (Chaumont, Cimon) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km sa kanluran ng Turin mismo. Ang pangalan ng bayan ay nagmula sa Latin na Calcis Mons, na tumutukoy sa mayaman sa kalsiyo na lupa ng lugar. Bago ang ika-8 siglo, ang Chiomonte ay matatagpuan sa timog na bahagi ng kasalukuyang lambak nito ngunit, pagkatapos ng pagguho ng lupa, ang bayan ay inilipat sa kasalukuyang lokasyon nito.
Sistemang pampag-anak ng babaeng tao
Ang itlog ng babae ay mas malaki kaysa sa esperma at nabuo na kapag sumapit na ang panahon ng pagluluwal o pagsilang ng isang babaeng tao. Tinataya na bawat buwan ay nagpapahinog, sa pamamagitan ng proseso ng oohenesis, ng isang itlog ng babae (obum) na ipadadala pababa sa tubong palopyano na nakadikit sa obaryo nito, bilang pag-aasam sa pertilisasyon o pagpapabunga. Kapag hindi napertilisahan, ang itlog ng babae ay pabugsong inilalabas mula sa sistema sa pamamagitan ng pagreregla.
Chiomonte
Ang Chiomonte ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Giaglione, Exilles, Gravere, at Usseaux.
Kasama sa mga pasyalan ang ika-15 siglong simbahan ng Santa Maria.
Kilala ang Chiomonte sa yelong bino nito at isa ito sa ilang lugar sa Italy na gumagawa ng ganitong uri ng alak.
Cicerale
Ang Cicerale ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya.
Heograpiya
Ang munisipyo ay matatagpuan sa Cilento at may hangganan sa Agropoli, Capaccio-Paestum, Giungano, Monteforte Cilento, Ogliastro Cilento, Perito, Prignano Cilento, at Trentinara.
Kabilang dito ang isang nayon (frazione), Monte Cicerale. Matatagpuan 2 km mula sa bayan, ang nayon ay nasa taas na 550 m at may populasyon na 384.
Clara Seley
Talambuhay
Ipinanganak siya sa Kiev, at siya ay dumating sa Estados Unidos noong 1911 at lumaki at nag-aral sa Newark, New Jersey. Kasunod sa isang trabaho sa pagmomodelo at kalaunan sa mga bihirang kagawaran ng libro ng department store ng Bamberger sa Newark at Bookstore ng Brentano sa New York,  nakilala niya at pinakasalan si  (Mayo 20, 1919 - Hunyo 23, 1983),  isang iskulturang Amerikano, noong 1942. Ang mag-asawa ay lumipat sa Port-au-Prince, Haiti, noong Enero 1946, kung saan magtuturo si Jason sa ilalim ng bigyan ng Pamahalaang US at magkakaroon ng tatlong solo na eksibisyon sa Center d'Art (noong 1946, 1948, at 1949), kasama na may maraming mga komisyon. Si Clara, isang artist na tinuruan lamang ang sarili, ay nagturo rin ng sayaw habang nasa Haiti at nagsimulang mag-iskultura sa panahong ito. Pangunahin nang nagtatrabaho sa kahoy, higit sa lahat ang Haitian mahogany, pati na rin ang tanso at aluminyo, ang kanyang mga eskultura karamihan ay kinuha ang mga anyo ng mga abstract torsos at ulo. she met and married Jason Seley (May 20, 1919 – June 23, 1983),
Yuri Gagarin
Si Yuri Alekseyevich Gagarin (Ю́рий Алексе́евич Гага́рин, 9 Marso 1934 - 27 Marso 1968) ay isang piloto at cosmonaut. Siya ang kauna-unahang tao na naglakbay sa kalawakan, nang ang kaniyang lulang Vostok spacecraft ay nakompleto ang pag-ikot sa mundo noong Abril 12, 1961. Dahil dito, naging tanyag siya sa iba't ibang bansa at ginawaran ng maraming karangalan at pamagat tulad ng "Hero of the Soviet Union" (Bayani ng Unyong Sobyet).
Aramis
Si René d'Aramis de Vannes (ipinanganak bilang René d'Herblay) ay isang tauhang kathang-isip sa mga nobelang Ang Tatlong mga Musketero, Pagkalipas ng Dalawampung mga Taon at Ang Vicomte ng Bragelonne ni Alexandre Dumas, père. Siya at ang dalawa pang ibang mga musketerong sina Athos at Porthos ay mga kaibigan ng protagonista ng mga nobela na si d'Artagnan.
Yuri Gagarin
Si Yuri Gagarin ay isinilang sa nayon ng Klushino na malapit sa Gzhatsk (ipinangalang Gagarin noong 1968 pagkatapos niyang mamatay) sa bansang Rusya. Si Alexey Ivanovich Gagarin ang kaniyang ama na isang anlowage at si Anna Timofeyevna Gagarina naman ang kaniyang ina na tagapaggatas ng baka. Si Yuri ay ikatlo sa apat niyang mga kapatid na sina Valentin (isinilang 1924), na panganay na lalaki, Zoya (isinilang 1927), na panganay na babae, at Boris (isinilang 1936), na bunso, at ang pinakamatanda niyang ate ang tumulong sa pagpapalaki sa kaniya habang ang kaniyang mga magulang ay nagtatrabaho.
Aramis
Ang likhang-isip na si Aramis ay banayad na ibinatay sa pangkasaysayang musketero na si Henri d'Aramitz.
Yuri Gagarin
Sa kaniyang kabataan ay interesado na si Yuri sa kalawakan at mga planeta. Bago siya mag-aral sa vocational technical school sa Lyubertsy, si Gagarin ay napili para sa mas malakaing pagsasanay sa isang technical high school sa Saratov. Habang nandoon, sumali siya sa "AeroClub" at natutong lumipad ng magaan na kotseng panghimpapawid.
Aramis
Personalidad
Mahilig si Aramis sa mga babae at ang siya ay nakakatawag ng pansin (nakapag-iintriga) ng mga babae, na talagang umaangkop sa mga opinyon noong kaniyang kapanahunan hinggil sa mga Hesuwita at mga pinuno ng monghe. Inilalarawan siya bilang palaging maambisyoso at hindi mabigyan ng kasiyahan ang sarili: bilang isang musketero, naghahangad siyang maging isang abbé; subalit nang minsan ay hiniling ng isang abbé ang kaniyang buhay. Sa mga aklat, ibinunyag na siya ay naging isang musketero dahil sa isang babae at sa kaniyang kapalaluan: bilang isang lalaking nasa kaniyang kabataan na ang adhikain ay maging isang abbé, nagkaroon siya ng kasawiang-palad na mahuli at pinaalis na hinahagis magmula sa isang bahay, habang (inosente o hindi inosente) bumabasa para sa isang babaeng nasa kaniyang kabataan. Sa loob ng isang taon, araw-araw siyang nagsanay ng pag-eeskrima (fencing) sa piling ng pinakamahusay na eskrimador ng bayan upang makapaghiganti. Sa panahong makabalik na siya upang harapin ang lalaking nagmaltrato sa kaniya, isa na siyang dalubhasang eskrimador kung kaya't ang paglalaban ay nagtagal lamang ng dalawang mga segundo. Sapagkat ang mga duwelo ay ipinagbabawal ng kautusan ng monarkiya at dahil sa si Aramis ay isang nobisyado (baguhan), kinailangan niyang maglaho at umako ng isang buhay na hindi napapansin ng madla, na humantong sa kaniyang magparehistro sa hukbo ng mga musketero. Sa pagkakataong ito niya nakasalamuha sina Athos at Porthos, at pagdaka ay si d'Artagnan din. Pagkalipas ng dalawang mga taon, nagtulung-tulong sila upang magdala ng kapayapaan sa korte ng hari at upang panatilihing lihim ang nagaganap na ugnayan sa pagitan ng reyna at ng Duke ng Buckingham, na nais ibunyag ni Kardinal Richelieu, at dahil sa ang katapangan ni d'Artagnan ay nakapagpamangha sa kardinal na ito, tinulungan ng kardinal si d'Artagnan upang maging isang Musketero.
Yuri Gagarin
Noong 1955, matapos ang kaniyang pag-aaral ng technical, pumasok siya sa military flight training sa Orenburg Pilot's School. Nang nandoon, nakilala niya si Valentina Goryacheva na kaniyang ikinasal noong 1957, pagkatapos niya makamit ang pilot's wings. Nagkaroon sila ng dalawang babaeng anak na si Elena, ang panganay na anak at si Galina, ang bunsong anak.
Conca dei Marini
Ang Conca dei Marini (Campano: Conga r"e Marine) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Ito ay matatagpuan sa isang burol malapit sa baybayin at sa pagitan ng Amalfi at Furore.
Aramis
Personalidad
Tila masuwerte si Aramis, subalit isa lamang itong resulta ng kaniyang mga balaking Machiavelliano at sa kaniyang pagiging mapangahas: ang bawat hakbang na pasulong ay dapat na gamitin upang maabot ang mas malakas pang kapangyarihan. Ang ganitong katangian ay humantong sa kaniyang pagkakanomina bilang Superyor Heneral ng mga Hesuwita, na nakapaglitas talaga ng kaniyang buhay, doon sa wakas ng Le Vicomte De Bragelonne, pagkaraang ipagkanulo siya ni Nicolas Fouquet.
Yuri Gagarin
Noong ika-27 ng Marso 1968, habang nasa training flight sa Chkalovsky Air Base, siya at ang flight instructor na si Vladimir Seryogin ay namatay sa pagbagsak ng kanilang nilululang MiG-15UTI malapit sa bayang Kirzhach. 34 taong gulang siya nang mamatay. Ang katawan ni Yuri at Vladimir ay isinaabo at ang mga abo ay nilagay sa walls of the Kremlin sa Red Square. Si Elena, ang panganay niyang anak na babae ay naging isang historyador ng sining na nagtratrabaho bilang director-general ng Moscow Kremlin Museums mula ng 2001. Ang kaniyang babaeng bunsong anak, Si Galina ay naging isang department chair sa Plekhanov Russian Economic University sa Moscow, Rusya.
Aramis
Personalidad
Sa kabila ng kaniyang saloobin o asal, napakahigpit ng paghawak ni Aramis sa diwa ng pagkakaibigan. Sa katunayan, ang tanging naging maling mga kilos ni Aramis ay nangyari nang tanggihan niyang masaktan ang isang kaibigan (o ang damdamin ng isang kaibigan). Sa Pagkalipas ng Dalawampung mga Taon, sinunod niya ang mga pakiusap ni Athos na huwag saktan si Mordaunt, habang nakaumang sa huli ang kaniyang baril; at sa Le Vicomte De Bragelonne, tinanggihan niyang sawatain si d'Artagnan, nang matuklasan niya ang katotohanan hinggil kay Belle-Ile-En-Mer, at hinayaan niyang pagtaksilan siya ni Fouquet, sa halip na asesinahin ito. Ginawa niya pati na ang pagsasabi ng totoo kay Porthos hinggil sa tunay na katauhan ng lalaking nasa loob ng maskarang bakal, sa kabila ng takot na papatayin siya ni Porthos. Sadyang napaka mahalaga ng pagkakaibigan para kay Aramis, kung kaya't malakas ang pagpapahiwatig nito, sa pagtatapos ng Le Vicomte De Bragelonne, na umiyak siya (sa unang pagkakataon sa kaniyang buhay) nang mamatay ang isa kaniyang mga kaibigan. Sa paglaon, hayagan niyang sinabi sa isang tao na itinuturing niya ang taong ito bilang isang tunay na kaibigan.
Mga babae nakaugnayan
Ang mga intriga ni Aramis na pampolitika ay natutumbasan ng (at karaniwang nakaugnay sa) kaniyang mga intrigang pampag-ibig, dahil sa inilagay siya ni Dumas sa isang gampanin bilang mangingibig ng kababaihang makapangyarihan sa pultika noong kaniyang kapanahunan. Sa Ang Tatlong mga Musketero (humigit-kumulang noong 1627), siya ang mangingibig ng Duchesse de Chevreuse (Dukesa ng Chevreuse), ang katapatang-loob o pinagkakatiwalaan ng reyna (at sadyang malakihang nakadepende sa ginto mula sa babaeng ito upang makapamuhay, dahil sa ang suweldo ng militar ay mababa at hindi naibibigay sa takdang oras); habang sa Pagkalipas ng Dalawampung mga Taon, siya ang mangingibig (at, malawakang ipinahihiwatig, bilang ang ama ng anak na lalaki ng) Duchesse de Longueville (Dukesa ng Longueville).
Paggamit ng unang pangalan
Bilang paghahambing sa iba pang mga musketero, si Aramis ay tinutukoy ni Dumas sa pamamagitan ng kaniyang unang pangalan nang dalawang ulit. Maririnig ang pangalang ito nang matuklasan siya ni d'Artagnan na kapiling kaniyang keridang babae sa pangalawang aklat (sa kabanatang "Les Deux Gaspard"), at muli nang tinatalakay ni Bazin ang patungkol kay Aramis sa pangatlong aklat. Sa"Pagkalipas ng Dalawampung mga Taon", siya ay isang Hesuwita na nakikilala bilang si Abbé d'Herblay (subalit mas nagnanais na gamitin ang pamagat na Chevalier d'Herblay). Sa The Vicomte de Bragelonne, nakikilala siya bilang ang Obispo ng Vannes, isang pamagat na ibinigay sa kaniya ni Nicolas Fouquet at sa pagdaka siya ay naging Superyor Heneral ng mga Hesuwita. Nang magbalik siya mula sa paglisan, siya ay isang Kastilang maharlika at embahador na nakikila bilang ang Duke ng Alameda.
Winnie-the-Pooh
Si Winnie-the-Pooh, na tinatawag ding Pooh Bear at Pooh, ay isang kathang-isip na teddy bear na nilikha ng may-akdang Ingles na si A. A. Milne at iginuhit ng ilustrador na Ingles na si E. H. Shepard.
Ang mga kwentong Winnie-the-Pooh ay naisalin sa maraming wika, kabilang ang salin sa Latin ni Alexander Lenard na "Winnie ille Pu", na unang nalathala noong 1958, at, noong 1960, ay naging nag-iisang libron sa wikang Latin na naitampok sa listahan ng The New York Times Best Seller.
Noong 1961, ang Walt Disney Productions ay naglisensya ng ilang pelikula at iba pang mga karapatan ng mga kwentong Winnie-the-Pooh ni Milne mula sa ari-arian ni A. A. Milne at ahente ng paglilisensya na si Stephen Slesinger, Inc., at inangkop ang mga kwento sa Pooh, gamit ang pangalan na "Winnie the Pooh ", sa isang serye ng mga tampok na kalaunan ay magiging isa sa pinakamatagumpay na mga prangkesa.
Sa mga sikat na adaptasyon ng pelikula, si Pooh ay binibigyan ng boses ng mga artista na sina Sterling Holloway, Hal Smith, at Jim Cummings sa Ingles, at Yevgeny Leonov sa Ruso.
Marcion ng Sinope
Si Marcion ng Sinope (Griyego: Μαρκίων[1] Σινώπης, ca. 85-160 CE) ay isang obispo ng sinaunang Kristiyanismo. Ang kanyang teolohiya ay tumatakwil sa diyos na inilalarawan sa Tanakh at inilalarawan ito bilang isang mababang diyos kumpara sa diyos ng Bagong Tipan. Dahil sa pananaw na ito, si Marcion ay binatikos at itiniwalag ng mga ama ng simbahan. Ang kanyang pagtakwil sa maraming mga aklat na sa panahong ito ay itinuturing na Kasulatan sa sektang katoliko o proto-orthodox ng Iglesia ay nagtulak sa proto-orthodox na bumuo ng kanon na katoliko ng mga kasulatan.
Buhay
Itinala ni Hippolytus na si Marcion ay anak ng obispo ng Sinope sa Pontus. Ang kanyang mga ka-kontemporaryong sina Rhodon at Tertullian ay naglarawan sa kanya bilang may-ari ng barko. Si Marcion ay malamang isang konsegradong obispo at malamang katulong o suffragan ng kanyang ama sa Sinope.
Si Marcion ay naglakbay sa Roma noong mga 142/143 CE. . Ngunit dahil ang iglesiang Marcionismo ay malawak na sa panahong ng kanyang pagkakatiwalag, mas malamang na ang kanyang pagtatatag ng sektang Marcionismo ay mas nauna pa rito. Si Marcion ay nagbigay ng isang kilalang donasyon na 200,000 sesterces sa iglesia. Ang mga alitan sa mga obispo ng Roma ay lumitaw at kalaunan ay itiniwalag si Marcion ng Diocese ng Roma at ang kanyang donasyon ay ibinalik sa kanya. Pagkatapos ng kanyang pagkakatiwalag, siya ay bumalik sa Asya menor kung saan kanyang ipinagpatuloy na mangasiwa sa mga kongregasyon ng iglesia at ituro ang ebanghelyo Kristiyano sa bersiyong Marcionismo o ni Apostol Pablo
Inferno
Ang inferno ay maaaring tumukoy sa:
Meridyano
Ang meridyano o guhit meridyano (Ingles: meridian o meridian line; Kastila: meridiano) ay maaaring tumukoy sa:
Rovito
Rovito (Calabres: Ruvìtu) ay isang bayan at komuna ng lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Kapalaluan
Ang kapalaluan ay ang pagbibigay ng paggalang o pagpapahalaga sa sarili at maaari ring tumukoy sa pinakamatagumpay na nagawang bagay o yugto sa buhay at kalagayan. Ngunit nagiging kayabangan, kahambugan, kapalaluan, arogansya na ito kapag naging labis, kaya't itinuturing sa Kristiyanismo bilang isa sa pitong mga kasalanang nakamamatay.
Mga sanggunian
Kaurian:Kasalanan Kaurian:Ugali
Mefenamic acid
Ang Mefenamic acid o Asidong mefenamiko ay isang miyembro ng klaseng deribatibong asidong anthraniliko (o fenamate) ng mga gamot NSAID. Kadalasan itong ginagamit na panlunas sa kaunti hanggang katamtamang kirot, kasama na ang kirot dulot ng sapanahon o pagreregla, at ginagamit rin para malunasan ang mga sakit ng ulo na kaugnay ng pagreregla. Hindi ito malawakang ginagamit dahil sa mga naitatalang kasamang epekto.
Natuklasan at naibenta ito sa pamilihan ng Parke-Davis noong dekada ng 1960 sa ilalim ng pangalang Ponstan, Ponalar, Ponstyl, at Ponstel. Naging heneriko ito noong dekada ng 1980 at nagagamit na sa buong mundo sa ilalim ng ibat-ibang pangalan.. Noong 2015, mahigit 200 USD ang halaga ng medikasyon ng mefenamic acid sa Estados Unidos.
Gamit
Ginagamit ang mefenamic acid upang gamutin ang kaunti hanggang katamtamang kirot at kirot dulot ng sapanahon o pagreregla. Hindi ito malawakang ginagamit.
Kasamang epekto
Nirerekomenda na kumain muna bago uminom ng mefenamic acid.
Kasama sa mga kilalang kaunting kasamang epekto ng mefenamic acid ang pagsakit ng ulo, pagiging balisa at pagsusuka. May mga malalalang kasamang epekto rin ito tulad na lamang ng diarrhea, hematemesis (pagsusuka ng dugo), haematuria (dugo sa ihi), paglabo ng paningin, pangangati ng balak, sore throat at lagnat. Naiugnay rin ito sa talamak na pagkasira sa atay.
Mekanismo ng aksiyon
Tulad ng ibang miyembro ng klaseng deribatibong asidong anthraniliko (o fenamate) ng gamot NSAID, pinagbabawalan nito ang parehong anyo ng COX at pinipigilan ang pagbuo ng prostaglandins.
Pagbuo
Tulad ng sa fenamic acid, ang kompuwestong ito ay maaaring buuin mula sa 2-chlorobenzoic acid at 2,3-dimethylaniline.
San Miguel, Bulacan
Ang San Miguel ay isang unang uri ng bayan sa lalawigan ng Bulacan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Villachiara
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Villachiara (Bresciano: Elaciàra) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ang eskudo de armas nito ay nagpapakita ng isang agila sa itaas na kalahati at isang pilak na kastilyo sa pula sa ibabang kalahati.
San Miguel, Bulacan
Kasaysayan
Ang bayan ng San Miguel De Mayumo ay itinatag noong 1763 sa pangunguna nina Carlos Agustin Maniquis, Maria Juana Puno, asawa ni Carlos Agustin, at Miguel Pineda bilang unang punong bayan nito. Si Miguel Pineda ay tubong Angat, Bulacan ngunit piniling manatili sa baryo ng San Bartolome na ngayo'y Brgy. Tartaro. Bumuo siya ng isang samahan kasama si Mariano Puno, na kinilalang pinuno ng Brgy. Sto. Rosario na ngayo'y Brgy. Mandile. Nagkasundong sila na magtatag ng bayan na Miguel De Mayumo ang ngalan mula sa pangalan ni Miguel Pineda at sa salitang mayumo na ang ibig sabihi'y matamis sa salitang Kapampangan bilang pagkilala sa kabaitan ni Mariano Puno. Ito ang pinakamalaking bayan noon sa Bulacan bago naitatag ang bayan ng San Ildefonso noong 1900 at bago rin naitatag ang Donya Remedios Trinidad sa ilalaim ng pamahalaang Ferdinand Marcos bilang pagkilala sa ina ng kanyang asawang si Imelda Marcos.
Noong panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, sinalakay at binomba ng hukbong himpapawid ng bansang Hapon ang buong bayan sa San Miguel noong Disyembre 1941 at bago ang pagsakop ng hukbong santadahan ng bansang Hapon sa bayan ng San Miguel noong 1942. Ang mga grupo ng gerilyang Bulakenyo sa bayan ng San Miguel ay lusobin ng kawal Hapones at bago ang umatras ng mga gerilya sa kamay ng mga Hapon ng halos tatlong taong panghihimagsik noong 1942 to 1944 bago ang palayain ang bayan ng san miguel noong 1945 kasama ang mga kawal Pilipino ng pangkat ng Hukbong Katihan ng Komonwelt ng Pilipinas ay tumulong sa mga gerilyang Bulakenyo laban sa mga Hapon at tuloy ang pagsalakay sa kalabit ng bayan ng San Miguel noong Enero hanggang Agosto 1945.
Sumiklab ang Pagpapalaya at Pagsalakay sa San Miguel noong Enero hanggang Agosto 1945 sa bayan ng San Miguel at kasabay ng hukbong Pilipino ng Pangkat ng Hukbong Katihan ng Komonwelt ng Pilipinas kabilang ang mga gerilyang Bulakenyo laban sa mga kawal Hapones.
Sumiklab ang Pagpapalaya at Pagsalakay sa San Miguel noong Enero hanggang Agosto 1945 sa bayan ng San Miguel at kasabay ng hukbong Pilipino ng Pangkat ng Hukbong Katihan ng Komonwelt ng Pilipinas kabilang ang mga gerilyang Bulakenyo laban sa mga kawal Hapones. Muling sinalakay at pinasok ng hukbong Pilipino ng Ika 3, Ika 32, Ika 36 at Ika 37 Dibisyong Impantriya ng Hukbong Katihan ng Komonwelt ng Pilipinas sa bayan ng San Miguel at humingi ng tulong sa pagtutol ng mga gerilyang Bulakenyo ay tanging pakikipaglaban kawal na Imperyong Hapon ay kalapit ng buong bayan.
Nilusob ang hukbong himpilan ng hukbong sandatahan ng Imperyong Hapon ay muling salakayin at pasukin ng kampo sa mga magkakasama ng kawal Pilipino at gerilyang Bulakenyo ay talunin sila ng pangkat ng Hapon at hanggang sa pagkabihag ng kampong Hapones sa kalapit ng bayan at muling nagtagumpay at kimuha ng mga pinagsamang hukbong Pilipino at gerilyang Bulakenyo matapos ang labanan at muling pagkatalo at pagsuko ng kawal Hapones sa mga kawal Pilipino at gerilyang Bulakenyo.
Matapos ang pagsalakay sa bayan ng San Miguel noong Agosto 1945 at nanalo at tagumpay ng mga pinagsama ng mga sundalong Pilipino ng pangkat ng Hukbong Katihan ng Komonwelt ng Pilipinas at mga pagtutol ng mga gerilyang Bulakenyo ay muling binihag sa kalapit ng bayan sa San Miguel at sumuko at natalo ng mga sundalong Hapon matapos ang pagbabakang lumaban at pagkaraan ng Pangalawang Digmaang Pandaigdig at Digmaang Pasipiko sa Pilipinas. Mahigit sa 86,000 mga sibilyang Bulakenyo ang napatay at pinaslang sa kamay ng mga kawal Hapones sa kalapit ng bayan sa San Miguel.
Mayroon noong nakitang batong imahe ng isang arkanghel noong nasa panahong nais baguhin ng konseho ang ngalan ng bayan. Nagmadaling nagtungo ang isang lalaki upang iulat ang natuklasang imahe sa kweba ng Madlum. Ang imahe ay si San Miguel De Arkanghel. Napagdesisyunan na dagdagan na lamang ng San sa inuhan ang dati nitong pangalang Miguel De Mayumo. Sa kasalukuyan ay tinatawag itong Munisipalidad ng San Miguel.
Giuseppe Piazzi
Si Giuseppe Piazzi ay isang italyanong katolikong pari ng Ordeng Theatine, matematisian at astronomo.
San Miguel, Bulacan
Mga barangay
mga natatanging atraksiyon :
- biak na bato national park na matatagpuan sa brgy. biak na bato
- banal na bundok na matatagpuan sa brgy.sibul
- madlum cave na matatagpuan sa brgy.sibul
Edukasyon
Ang bayang ito ay mayroong mga paaralang pampublikong nag-aalok ng edukasyon ng elementarya at mataas na paaralan. Ang ibang mga pampublikong elementarya ay:
Ang ibang mga pampublikong mataas na paaralan ay: Ang ibang mga pribadong elementarya at pahandang elementarya ay:
Makroekonomiya
Ang makroekonomiks o makroekonomiya (Ingles: macroeconomics, Kastila: macroeconomía; mula sa unlaping "macr(o)-" na may kahulugang "malaki" + "ekonomiya") ay isang sangay ng ekonomiyang humaharap sa galaw o pagsasakatuparan, kayarian o istruktura, at asal o ugali ng isang pambansa o rehiyonal na ekonomiya o kabuhayan bilang isang kabuuan. Kasama ng mikroekonomiya o mikroekonomiks, isa rin ang makroekonomiya sa dalawang pinaka panglahatang mga larangan sa ekonomiya. Ito ang pag-aaral ng gawi o asal at pagpapasya ng kabuoan ng mga ekonomiya.
Pinag-aaralan ng mga makroekonomista ang pinagsama-samang kabuoan ng mga indikador o tanda na katulad ng pangkalahatang produktong domestiko o GDP, antas ng kawalan ng trabaho, at mga talatuntunan ng halaga o presyo upang maunawaan ang kung paano gumaganap o gumagalaw ang buong ekonomiya o kabuhayan. Nagpapaunlad ang mga makroekonomista ng mga modelo o huwarang nagpapaliwanag ng ugnayan sa pagitan ng mga bagay na katulad ng pambansang kita (national income), kinalabasan (output), pagkonsumo (consumption), kawalan ng trabaho, implasyon (pagtaas ng halaga ng bilihin dahil sa dami ng kumakalat na pera), pag-iimpok (savings), kalakalang pandaigdig (international trade), at pananalaping pandaigdig (international finance). Sa kabaligtaran, nakatuon lamang ang mikroekomiya o mikroekonomiks sa mga galaw o aksiyon ng mga ahenteng indibidwal, katulad ng mga kompanya at mga mamimili o tagakonsumo, at kung paanong napagbabatayan ng kanilang mga kaasalan ang mga presyo o halaga at dami sa mga espesipikong mga merkado o pamilihan.
Villachiara
Pinagmulan ng pangalan
Ang pangalan ay nagmula sa unyon ng salitang Latin na "Villa" (na noong panahong Romano ay nangangahulugang isang maliit na bayan) na may salitang, Latin din, "Clara". Ang huling salitang ito ay malamang na nagpapahiwatig na ang bayan ay dapat na itinayo sa isang lugar na halos walang puno.
Makroekonomiya
Bagaman isang malawak na larangan ng pag-aaral ang makroekonomiya, may dalawang lugar ng pananaliksik na sinasagisag o tanda ng disiplina: ang pagsubok na intindihin o unawain ang mga sanhi at mga resulta ng may maiiksing panahong pagtakbong pagbabagu-bago sa pambansang kita (ang "ikot ng negosyo"), at ang pagsubok na maunawaan o maintindihan ang mga may matagalang panahong paglaki ng ekonomiya (mga pagtaas sa kitang pambansa).
Kapwa ginagamit ang mga huwaran o modelong makroekonomiko at ang kanilang mga taya o katayaan ng mga pamahalaan at malalaking mga korporasyon upang makatulong sa pagpapaunlad at pagsusuri ng mga patakarang pangkabuhayan o pang-ekonomiya at mga estratehiyang pangnegosyo.
Villachiara
Kasaysayan
Ang mga pinagmulan ng Villachiara, sa lahat ng posibilidad, ay nagmula noong mga taong 1000, samakatuwid, sa pagtatapos ng Mataas na Gitnang Kapanahunan. Sa simula (bago ang pag-unlad, na naganap sa mga sumusunod na siglo), ang nayon ay isang maliit na komunidad ng mga pastol at magsasaka, na nakatuon sa paglilinang ng maliliit na kaparangan, na nakuha mula sa kalapit na kagubatan.
Sultanatong Ajuran
Ang Sultanatong Ajuran (Dawladdii Ajuuraan, الدولة الأجورانيون), binabaybay din bilang Sultanatong Ajuuraan, at madalas bilang Ajuran lamang, ay dating Somaling Muslim na sultanato  na namahala sa malaking bahagi ng Sungay ng Aprika sa Gitnang Kapanahunan. Sa pamamagitan ng isang malakas na sentralisadong pangangasiwa at ng isang mapusok na tindig na militar patungo sa mga mananalakay, ang Sultanatong Ajuran ay matagumpay na napigilan ang isang pananakop ng Oromo mula sa kanluran at isang Portuges na biglang paglusob mula sa silangan sa panahon ng Gaal Madow at ng mga digmaang Ajuran-Portuges. Ang mga pangkalakalan na ruta na itinayo mula sa sinaunang at maagang medyibal na panahon ng Somaling mga pandagat na negosyo ay pinalakas o muling itinatag, at mga banyagang kalakalan at komersyo sa mga baybaying lalawigan ay yumabong sa pamamagitan ng mga barko na naglalayag papunta at nagmumula sa maraming kaharian at imperyo sa Silangang Asya, Timog Asya, Europa, Malapit na Silangan, Hilagang Aprika at Silangang Aprika.
Ang sultanato ay nagiwan ng malawak na arkitektural na mana, bilang isa sa mga pangunahing medyibal na Somaling mga kapangyarihan na nakibahagi sa pagtayo ng mga kastilyo at muog. Marami sa mga wasak na kuta na nagtutuldok sa mga tanaw ng katimugang Somalia ngayon ay maiiugnay sa mga inhinyero ng Sultanatong Ajuran, kabilang ang ilang ng mga parang ng mga haliging puntod, mga nekropolis at wasak na mga lungsod na itinayo noong panahon. Noong panahon ng Ajuran, maraming mga rehiyon at mga tao sa katimugang bahagi ng Sungay ng Aprika ay nagpalit sa Islam dahil sa mga teokratikong likas na katangian ng pamahalaan. Ang maharlikang pamilya, ang Bahay ng Garen, ay nagpalawak sa mga teritoryo nito at itinatag ang magahum na panuntunan sa pamamagitan ng isang mahusay na kumbinasyon ng digma, ungnayang pangkalakalan at mga alyansa.
Bilang isang haydrolikong imperyo, minopolisa ng Ajuran ang mga mapagkukunan ng tubig sa mga ilog ng Shebelle at Jubba. Sa pamamagitan ng haydrolikong inhenyeriya, nagtayo rin ito ng marami sa mga batong-apog na mga balon at mga sisterna ng estado na gumagana at ginagamit hanggang ngayon. Bumuo ang mga pinuno ng mga bagong sistema para sa agrikultura at pagbubuwis, na patuloy na ginamit sa mga bahagi ng Sungay ng Aprika sa kasing huli ng ika-19 siglo. Ang tiraniko na pamamahala ng mga sumunod na Ajuran na mamamahala ay naging sanhi ng maramihang mga paghihimagsik na sumibol sa sultanato, at sa dulo ng ika-17 siglo, ang estadong Ajuran ay nagkahiwahiwalay sa ilang mga kahaliling kaharian at estado; ang Sultanatong Geledi bilang ang pinakakilala.
Tanin Kraivixien
Si Tanin Kraivixien (ipinanganak Abril 5, 1927 in Bangkok, ธานินทร์ กรัยวิเชียร taa-nin grai-wí-chian) ang Punong Ministro ng Thailand noong 1976 at 1977. Anak si Tanin nina Hae at Pa-ob Kraivixien, at may lahing Chinese-Thai. Nag-aral si Tanin ng law sa Pamantasang Thammasat sa Bangkok kung saan siya nagtapos noong 1948, at nagpatuloy siya sa Paaralan ng Ekonomiya ng London para sa kanyang pag-aaral ng Law. Nagtapos siya doon noong 1953.
Cho Oyu
Ang Cho Oyu (o Cho Oyo o Bundok Zhuoaoyou) ay ang ika-anim na pinakamataas na bundok sa daigdig. Matatagpuan ito sa Himalaya at 20 km sa kanluran ng Bundok Everest. Nangangahulugang "Diyosa ng Turquoise" ang Cho Oyu sa wikang Tibet.
Unang inaakyat ng ekspidisyong Austriyan ang Cho Oyu noong 19 Oktubre 1954 sa may hilaga-kanlurang palupo nito, sina Herbert Tichy, Joseph Joechler at Sherpa Pasang Dawa Lama ang mga kasama sa ekspidisyong ito. Unang sinubok akyatin ang Cho Oyu noong 1952 ng isang ekspidisyong pinamunuan ni Eric Shipton, ngunit sa kahirapang teknikal sa isang yelong talampas sa taas na 6,650 metro (21,820 talampakan), napatunayang hindi na kaya ng kanilang mga kakayahan na akyatin ang tuktok. Sa ngayon, karaniwang inaakyat ang yelong talampas na iyon sa pamamagitan ng mga permanenteng lubid.
thumb|left|Matatagpuan ang Cho Oyo 20 km kanluran ng Bundok Everest.
Ang Pastol ni Hermas
Ang Pastol ni Hermas o The Shepherd of Hermas (Griyego: Ποιμήν του Ερμά; Hebrew: רועה הרמס‎ na minsang tinatawag lang The Shepherd) ay isang akdang Kristiyano ng ika-1 o ika-1 siglo CE na itinuturing na mahalagan aklat ng maraming mga Kristiyano at itinuturing na kanonikal ng ilang mga ama ng simbahan gaya ni Irenaeus. Ang Pastol ni Hermas ay nag-aangkin ng dakilang autoridad noong ika-2 hanggang ika-3 siglo CE. Ito ay kasama ng Bagong Tipan sa manuskritong Codex Sinaiticus at nakatala sa pagitan ng Mga Gawa ng mga Apostol at Mga Gawa ni Pablo sa stichometrikal na talaang Codex Claromontanus. Ang akdang ito ay binubuo ng limang mga pangitain, 12 mandato, at 10 parabula. Ito ay umaasa sa mga alegorya at nagbibigay ng espesyal na atensiyon sa Iglesia na tumatawag sa mga mananampalataya na magsisi ng mga kasalananan na nakapanganib dito. Ang aklat na ito ay orihinal na isinulat sa Roma sa wikang Griyego ngunit ang isang saling Latin ay ginawa sa sandaling isulat ito. Ang tanging ang bersiyong latin ang tanging naingatan ng buo. Sa Griyegong bersiyon, ang huling ika-5 o iba pa ay nawawala. Ang pastol ay isa sa mga kahulugan na malamang na nakakabit sa ilang mga pigurina ng Mabuting Pastol gayundin bilang simbolo ni Kristo o isang tradisyonal na paganong kriophoros.
Kristolohiya
Sa parabulang 5, ang may-akda ay bumabanggit ng isang Anak ng DIyos bilang isang matuwid na lalake na punong puno ng Banal na "pre-eksistenteng espiritu" at inampon bilang Anak na lalake. Sa ika-2 siglo CE, ang adoptionismo na pananaw na si Hesus ay isa lamang mortal na tao ang isa sa magkakatunggaling mga doktina tungkol sa tunay na kalikasan ni Hesus. Ang iba pang pananaw ay si Hesus ay umiral na bago pa bilang tao bilang isang diyos na espiritu(divine spirit o Logos). Ang pagkakalinlan ni Hesus sa Logos(Juan 1:1) ay pinagtibay noong 325 CE sa Unang Konseho ng Nicaea.
Meridyano (heograpiya)
Sa laragang ng heograpiya, ang meridyano ay ang imahinaryo o kathang-isip na paikot na guhit sa paligid ng mundong dumaraan sa polong hilaga at sa polong timog.
Surah At-Tariq
Ang Sūrat al-Ṭāriq (Arabiko: الطارق‎ aṭ-Ṭāriq, Ang Tala ng Umaga) ang ika-86 kapitulo ng Koran na may 17 ayat. Ito ay isang Makki Surah.
Gouki Maeda
Gouki Maeda (前田 公輝)
Kapanganakan: 3 Abril 1991
Tirahan: Kanagawa
Ahensiya: Holy Pro Improvement Academy
Dugo: A
Si Gouki Maeda
Mga Detalye
Buhay TTK
hanggang 2005.
Mga Pinagbidahan
Telebisyon
Patalastas
Miloš Zeman
Si Miloš Zeman (ipinanganak noong 28 Setyembre 1944) ay isang Tsekong politiko na nahalal bilang Pangulo ng Republikang Tseko noong 2013 sa kauna-unahang halalan kung saan inihalal ng sambayanang Tseko ang pangulo ng bansa. Dati siyang naglingkod bilang Punong Ministro ng Republikang Tseko magmula 1998 hanggang 2002. Naging pangulo rin siya ng Partidong Demokratikong Sosyal ng Tseko at nagsilbi bilang Tserman ng Kapulungan ng mga Diputado, ng mababang kapulungan ng parlamentong Tseko, magmula 1996 hanggang 1998. Dati siyang madalas na katunggali ni Václav Klaus. Si Zeman ang nagpabago sa mahinang Partidong Demokratikong Sosyal ng Tseko upang maging isa sa pangunahing mga partido sa bansa, sa piling ng Partidong Demokratikong Sibiko.
Gouki Maeda
Mga Pinagbidahan
CD
Karagdagan
Antidepressant
Ang antidepressant ("panlaban sa depresyon") ay isang sikayatrikong medikasyon (gamot) na ginagamit upang paginhawain ang mga diperensiya ng mood (mood disorders) gaya ng diperensiyang bipolar, pangunahing depresyon (major depression), dysthimia at mga diperensiyang pagkabalisa (anxiety disorders) gaya ng diperensiya ng pagkabalisa sa pakikisalamuha (social anxiety disorder). Ayon kina Gelder, Mayou & Geddes (2005), ang mga indbidwal na may sakit na depresyon ay makararanas ng terapeutiko o nagpapagaling na epekto sa kanilang mood (damdamin). Ang mga medikasyong ito ay kasama sa pinakaraniwang nirereseta ng mga sikayatrist at mga medikal na doktor. Ang epektibo at mga adbersong epekto ng mga ito ay nasa ilalim ng maraming mga pag-aaral at ilang magkakatunggaling pag-aangkin. Ang maraming mga droga ay lumilikha ng epektong antidepressant o nag-aalis ng depresyon ngunit ang mga restriksiyon sa paggamit ng mga ito ay nagdulot ng kontrobersiya at ang wala sa tandang paggamit (pagrereseta sa hindi inaprubahang paggamit) ay isang panganib kahit pa sa mga pag-aangkin ng superior (mataas) na pagiging epektibo. Ang karamihan sa mga tipikal na antidepressant ay may huling pagsisimula(delayed onset) ng pagkilos sa mga pasyente na mula 2 hanggang 5 linggo at karaniwang iniinom sa loob ng mga buwan hanggang mga taon.
Mga droga
Ang mga klase ng drogang ito ay kinabibilangan ng:
Pinaka-nireresetang mga antidepressant sa iba't ibang bansa
Ang pinaka-nireresetang mga antidepressant sa pamilihang tingian sa Estados Unidos noong 2010 ay:
Sa Alemanya, ang pinakakaraniwang nirereseta ay iniulat na (mga konsentradong katas ng) hypericum perforatum (St John's Wort).
Sa Netherlands, ang paroxetine na tinitinda na Seroxat na kasama sa iba pang mga henerikong preparasyon ang pinakakaraniwang nirereseta sa bansang ito kasunod ng trisiklikong antidepressant na amitriptyline, citalopram at venlafaxine.