cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Virle Piemonte
Ang Virle Piemonte ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castagnole Piemonte, Osasio, Cercenasco, Vigone, at Pancalieri.
Pinagmulan ng pangalan
Sa Virle Piemonte, sa rehiyon ng San Paolo, natagpuan ang isang puting marmol na plake na may sinaunang epigrapo kung saan binasa ang salitang IRLA at noong 1866 ay natagpuan ang mga kalansay na nakaayos sa iba't ibang direksiyon, sa tabi nito ay mayroong isang luwad na plorerang Romano, na sinira ng ang kawalan ng karanasan ng mga manggagawa.
Mula sa ilang mga dokumento posible ring maunawaan ang pinagmulan ng pangalan ng kasalukuyang bayan sa lalawigan ng Turin.
Maaaring may dalawang uri ng deribasyon:
Virle da vicus Irlae, isang nayon na itinatag ng pamilya Irla, na may pinagmulang Romano.
Pakikinig
Ang pakikinig ay isang paraan sa pagtanggap ng mensahe sa pamamagitan ng pandinig. Mayroong itong kombinasyon ng tatlong bagay: tinanaggap na tunog, nauunawaan, natatandaan.
Hippopotamidae
Ang mga Hippopotamus ay matigas, hubad na balat, at amphibious artiodactyl na mga miyembro (at ang tanging nabubuhay na miyembro) ng pamilyang Hippopotamidae na may tatlong silid na tiyan at naglalakad sa apat na daliri sa bawat paa. Habang sila ay katulad ng mga baboy na physiologically at mga pseudoruminants tulad ng mga kamelyo, ang kanilang pinakamalapit na kamag-anak na mga kamag-anak ay ang cetaceans (mga balyena at mga lumba-lumba).
Mayroong dalawang mga nabubuhay na species ng hipopotamus sa dalawang genera; ang pygmy hippo (Choeropsis liberiensis) ng kagubatan ng kanlurang Africa, at ang karaniwang hippo (Hippopotamus amphibius).
Mapandan
Ang Bayan ng Mapandan ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
right|280px|thumb|Palengke
El Salvador, Misamis Oriental
Ang El Salvador ay isang bayan sa lalawigan ng Misamis Oriental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga sanggunian
El Salvador
David Chua
Si David Uy Chua (ipinanganak 26, Marso 1989) ay isang artista at modelo mula sa Pilipinas.
Ayu Gani
Ayu Lestari Putri Gani (kapanganakan; 13 Agosto 1991 sa Nganjuk, Silangang Java, Indonesia) ay isang Indonesiang modelo, kilala bilang sa pagka-wagi sa "Asia's Next Top Model (season 3)", ay ang representado nang Indonesia at ang itinanghal na kauna-unahang na kalahok mula sa Indonesia mula sa loob nang Top 3 patungo sa Finale nang show, kasama niya si Monika Santa Maria nang Pilipinas
Titanic (pelikula noong 1997)
Ang Titanic ay isang pelikulang epiko na pelikulang romansa noong  noong 1997 na dinirekta, isinulat at nilka at kapwa binago ni James Cameron. Ito ay nagsasama ng parehong mga aspetong historikal at piksiyonalisado. Ito ay batay sa sa paglubog ng RMS Titanic, at pinagbibidahan nina Leonardo DiCaprio at Kate Winslet bilang kasapi ng magkaibang mga antas na ng pamumuhay na umibig sa nakakabigong unang paglalakay nito.
GMA News and Public Affairs
Ang GMA News and Public Affairs (dating kilala bilang RBS News Department, GMA Radio-Television News at GMA Rainbow Satellite News; at karaniwang GMA News) ay ang news and public affairs programming division ng GMA Network Inc.
Ang dibisyon ay gumagawa ng mga balita, mga isyu sa publiko, infotainment, at nitong mga nagdaang araw, mga programa sa entertainment para sa GMA Network at GMA News TV na pagmamay-ari at kaakibat na mga istasyon ng telebisyon at radyo sa Pilipinas, at internasyonal sa pamamagitan ng GMA Pinoy TV, GMA Life TV at GMA News TV International.
Kaurian:GMA Network
Suidae
Ang Suidae ay isang pamilya ng mga artiodactyl mamalya na karaniwang tinatawag na mga baboy, o boars. Bilang karagdagan sa maraming species ng fossil, hanggang sa labing anim na nabubuhay na species ay kasalukuyang kinikilala, na naiuri sa pagitan ng apat at walong genera. Kasama sa pamilya ang domestiko baboy (Sus domesticus), bukod pa sa maraming mga species ng ligaw na baboy, tulad ng babirusa (Babyrousa babyrussa) at ang warthog (Phacochoerus aethiopicus). Lahat ng suids, o baboy, ay katutubong sa Lumang Mundo, mula sa Asia hanggang Europa at Africa.
Natividad, Pangasinan
Ang Bayan ng Natividad ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Natividad ay nahahati sa 18 mga barangay.
Parchim
Ang Parchim ay isang munisipalidad sa Alemanya.
Itinatag noong mga 1210, ito ang luklukan ng panandaliang Kapanginoonan ng Parchim-Richenberg, isang partisyon ng Dukado ng Mecklenburg, mula 1226 hanggang 1248 nang lumipat ang panginoon sa Richenberg. Ang Parchim ay nasakop ng Kapanginoonan ng Werle noong 1255. Noong 1277 ay nahati ang Werle at si Parchim ay naging luklukan ng Werle-Parchim hanggang sa ito ay muling pinagsama sa Werle-Güstrow noong 1307. Isang sangay ng pamilya ng Duke ng Mecklenburg ang nanirahan sa Parchim noong bahagi ng ika-14 na siglo. Ito ay naging isang maunlad na industriyal na bayan noong ika-16 na siglo, ngunit ang kasaganaang ito ay nawasak ng Digmaan ng Tatlumpung Taon.
Francesca Javiera Cabrini
Si Santa Francesca Javiera Cabrini (Ingles: Saint Frances Xavier Cabrini, Mother Cabrini) (15 Hulyo 1850 – 22 Disyembre 1917), na kilala bilang Inang Cabrini noong nabubuhay, ay ang unang mamamayang Amerikano nagdaan sa proseso ng kanonisasyon para maging isang santo ng Simbahang Romano Katoliko. Siya ang ang nagtatag ng Misyonaryang Kapatirang Pangkababaihan ng Banal na Puso sa Codogno, Italya, at naipadala sa Estados Unidos noong 1889 upang makisalamuha sa mga gawain ng mga imigranteng Italyano. Naging mamamayang Amerikano siya noong 1909 at naglakbay sa Estados Unidos, Hilagang Amerika, at Europa kung saan nagtatag siya ng mga kumbento, paaralan, at ospital. Nagdaan si Cabrini sa kanonisasyon sa pagka-santo noong 1946 sa pamamagitan ni Papa Pio XII, na nagbigay din sa kaniya ng katawagang santong pintakasi ng mga emigrante at imigrante noong 1950.
Talambuhay
Isinilang siya sa Sant'Angelo Lodigiano, Italya bilang Maria Francesca Cabrini, at ang pinakabunso sa labintatlong anak nina Agostino Cabrini at Stella Oldini, mga magsasaka. Ipinanganak ng dalawang buwan ang kaagahan sa katakdaan ng panahon ng pagluluwal, nanatili siyang may maselang na kalusugan sa loob ng kaniyang animnapu't pitong taon ng buhay. Noong bata pang babae, inalagaan si Francesca ng kaniyang mas matandang kapatid na babaeng si Rosa, sapagkat may edad na 52 na ang kanilang ina nang ipanganak si Maria Francesca Cabrini.
Sa edad na 13, ipinadala si Cabrini sa Arluno upang mag-aral sa ilalim ng Mga Anak na Kababaihan ng Banal na Pusal sa Paaralang Normal, at noong 1868, sa gulang na 18 nabigyan siya ng sertipiko sa pagkaguro. Makaraan ang apat na tao, nagkaroon siya ng bulutong. Nang subukin niyang pumasok sa Mga Anak na Kababaihan ng Banal na Puso, tinanggihan si Cabrini ng madreng nagngangalang Inang Giovanna Francesca Grassi bagaman kinakitaan niya si Cabrini ng kakayahan, dahil sa delikadong kalusugan. Sa halip, sinabi ni Inang Giovanna kay Cabrini na "Tinatawag ka na magtatag ng ibang Panimulaan na magdadala ng bagong luwalhati sa Puso ni Hesus." Tinanggihan din si Cabrini ng mga Kanosyano (Ingles: Canossian). Sa halip, tinulungan ni Cabrini ang kaniyang mga magulang hanggang sa yumao ang mga ito, at tumulong din siya sa mag-anak hinggil sa mga gawain sa bukid.
Nagturo si Cabrini sa isang pribadong paaralang itinatag ng isang kapatid sa pananampalataya sa Sant’Angelo. Noong 1871, naging isang gurong pampubliko si Cabrini sa isang kalapit na nayon sa kahilingan ng kaniyang pastor. Tinanggap niya ang panunumpa bilang madre noong 1877 at idinagdag ang Javiera sa kaniyang pangalan bilang pagpaparangal sa paring Heswitang si Francisco Javier. Siya ang naging madre superyor sa ampunan ng Kabahayan ng Probidensiya sa Codogno kung saan siya nagturo. Noong 1880, nagsara ang bahay-ampunan. Si Cabrini at anim pang mga madreng nakasabayan niya sa pagtanggap ng panunumpa bilang madre ang nagtatag ng Panimulaan ng mga Misyonerong Madre ng Banal na Puso ni Hesus (Institute of the Missionary Sisters of the Sacred Heart of Jesus, MSC) noong 14 Nobyembre 1880. Si Inang Cabrini ang naglahad ng mga patakaran at konstitusyon ng samahan, at nagpatuloy siyang bilang superyor-heneral nito hanggang sa kaniyang pagyao. Nagtatag ang orden ng pitong mga tahanan at isang libreng paaralan at alagaang pambata sa unang limang taon nito. Napansin ni Obispo Giovanni Scalabrini ng Piacenza at ni Papa Leon XIII ang mga mabubuting gawain ni Inang Cabrini, ng orden, at ng paaaralan.
Bagamang pangarap talaga niya sa buhay ang maging isang misyonera sa Tsina, ipinadala siya ng Santo Papa sa Lungsod ng Bagong York noong 31 Marso 1889. Doon, nakamit ang pahintulot ng Arsobispong Michael Corrigan ang magtatag ng isang ampunan, na matatagpuan ngayon sa Liwasang Kanluran (West Park), Ulster County, Bagong York at kilala na bilang Tahanang Santa Cabrini (Saint Cabrini Home), ang una sa 67 mga institusyon na itinatag niya sa Bagong York, Tsikago, Seatel, Bagong Orleans, Denber, Los Angeles, Philadelphia, at sa bansa sa buong Timog Amerika at Europa. Matagal na panahon pagkaraan ng kaniyang kamatayn, makakamit ng mga Misyonerang Madre ang layunin ni Inang Cabrining maging isang misyonera sa Tsina. Matapos ang maraming mga kaguluhang panlipunan at pangpananampalataya at sa maikling panahon, nilisan ng mga madre ang Tsina, na nasundan ng pagkakalagak sa Siberia.
Naging isang mamamayang Amerikano, sa pamamagitan ng naturalisasyon o pagsasalikas na pamamaraan, si Cabrini noong 1909. Ikinamatay ni Inang Cabrini ang kumplikasyon mula sa malaria sa Ospital ng Columbus sa Tsikago, Ilinoy. Bagaman orihinal na inilibing sa Liwasang Kanluran sa Bagong York pagkaraan ng kaniyang kamatayan noong 22 Disyembre 1917, kinuha ang kaniyang mga labi mula sa Liwasang Kanluran noong 1931 at nakadambana ngayon sa altar ng simbahan ng Dambanang Santa Francesca Cabrini, bahagi ng Mataas na Paaralang Inang Cabrini, sa 701 Abenidang Fort Washington, sa seksiyong Washington Heights ng Manhattan. Muling pinangalanan ang daanan sa kanluran ng dambana bilang Bulebar Cabrini bilang parangal sa kaniya.
Nagdaan siya sa proseso ng beatipikasyon noong 13 Nobyembre 1938 at nakananonisado noong 7 Hulyo 1946. Si Santa Francesa Javiera Cabrini ang pintakasing santo ng mga imigrante. Kinasasamahan ng pagbabalik ng paningin ng isang batang nabulag ang mga mata dahil sa labis na nitratong pilak (silver nitrate) ang kaniyang himala kaugnay ng beatipikasyon. Kinabibilangan ang milagro ng kaniyang kanonisasyon ng pagpapagaling ng isang may malubhang karamdamang madre. Kalimitang nilalarawan ang kaniyang mga labi bilang malinis o hindi tiwali (hindi imoral), mariing binabanggit ito sa nakapaskil sa kaniyang libingan sa Washington Heights. Ipinagdiriwang ang kaniyang kapistahan tuwing Nobyembre 13, at tuwing Disyembre 22 ng mga Tradisyonalistang Romanong Katoliko.
Isang organisasyong nakatalaga sa pagpapausad ng misyon ni Santa Francesca Javiera Cabrini ang Pundasyon ng Misyong Cabrini, kasama ang pamana ng pagpapagaling, pagtuturo, at pangangalaga sa paligid ng mundo.
Kalamay
Ang kalamay ay isang matamis na pagkaing Pilipino na gawa mula sa gatas ng bunga ng punong buko, asukal, pinulbos na mais, at galapong o harinang kasaba. Marami itong mga baryante sa iba't ibang lugar sa Pilipinas. Mayroong Antipolo Kalamay, Bohol Kalamay at Candon Kalamay. Ang Baguio Kalamay ay kilala rin bilang sundot kulangot.
Sweden
Ang Sweden/Suwesya, opisyal na Kaharian ng Sweden/Suwesya (Swedish: Konungariket Sverige) ay isang bansang Nordiko sa Scandinavia, sa Hilagang Europa. Ito ay napalilibutan ng Norway sa kanluran, Finland sa hilagang silangan, ng Kipot ng Skagerrak at Kipot ng Kattegat sa timog kanluran at ng Dagat Baltic at Golpo ng Bothnia sa silangan. Ang Sweden ay may mababang densidád ng populasyon sa lahat ng kaniyang mga metropolitan area.
Kalamay
Ginagamit din ang kalamay sa iba't ibang tradisyunal na mga lutuing Pilipino bilang isang pampatamis, kabilang ang suman at bukayo. Partikular na ginagawa itong pampatamis sa Carigara, Leyte.
Tingnan din
Kaurian:Kanin Kaurian:Lutuing Pilipino
Matamis sa bao
Ang matamis sa bao, sa bao o kalamay-hati ay isang matamis na pagkaing Pilipino na gawa mula sa gatas ng bunga ng punong buko at asukal. Hinahaluan din ito ng pulot o inuyat. Tinatawag din itong santan.
Tingnan din
Kaurian:Pagkain
Akademyang Bisaya
Kasaysayan
Ito, bilang ang Akademya sa Dilang Bisaya, ang nagpahayag sa ortograpiya at batadila ng wikang Sugboanon. Ang English–Visayan Cebuano Dictionary ang isa sa mga pinakamahalagang proyekto nito. Sinundan na rin ng Akademya ang pagsulat ng Visayan Cebuano–English Dictionary.
Mga sanggunian
Kaurian:Wikang Sebwano Kaurian:Mga akademyang pangwika
Jessica Amornkuldilok
Si Jessica Amornkuldilok (เจสสิก้า อมรกุลดิลก), (kapanganakan Rattana Yimchan noong ika 18, Disyembre 1985 sa Lopburi, Thailand) (รัตนา ยิ้มจันทร์ ay isang Thai na modelo, Itinanghal bilang panalo sa "Asia's Next Top Model (season 1)", Representante nang bansang Thailand at kauna-unahang peminina na nanalo sa kanilang bansa.
Kasakdalan
Ang kasukdulan o kasakdalan ay, sa malawak na kahulugan, ang katayuang ganap at walang kakulangan.
Kadalasan, ginagamit ang katagang "kasukdulan" o "kasakdalan" upang italaga ang mga konseptong naiiba kung hindi man katulad. Sa kasaysayan, binibigyan pansin ng mga konseptong ito sa ilang natatanging mga disiplina, katulad ng matematika, pisika, kemika, etika, estetika, ontolohiya at teolohiya
Kahulugan sa Kristiyanismo
Sa Kristiyanismo, ang pagiging sakdal ay isang kalagayan lamang nauukol sa Diyos. Ayon sa paniniwalang Kristiyano na nakasaad sa Biblia, ang tao bagamat makasalanan ay inatasan na maging sakdal sa diwa, kaluluwa at katawan. Mananatiling sakdal sa espiritu, kaluluwa at katawan sa gitna ng kasamaan ang sinumang magsasabi sa mga mananampalataya sa ngalan ni Hesus. Nangangahulugan ito na tinuturing na sakdal ang taong may pananalig sa Diyos sa ngalan ni Hesus.
Albert Sabin
thumb|right|Si Dr. Albert Sabin. Si Albert Bruce Sabin (26 Agosto 1906 – 3 Marso 1993) ay isang Amerikanong mananaliksik na pangmedisina na higit na nakikilala dahil sa paglikha at pagkakaapaunlad ng pambibig na bakuna sa polio. Ipinanganak si Sabin sa Białystok, Imperyong Ruso (na ngayon ay Polonya) mula sa mga magulang na mga Hudyong sina Jacob at Tillie Saperstein. Noong 1922, lumipat siya at kaniyang mag-anak sa Amerika. Noong 1930, siya ay naging isang mamamayang naturalisado ng Estados Unidos at binago niya ang kaniyang apelyido upang maging Sabin.
Pako
thumb|Isang klase ng lutuin mula sa pako. Ang pako, tagabas , eletso , o kaliskis-ahas (fern sa Ingles) ay isang uri ng halaman na nabubuhay sa tabi ng ilog at sapa na may iba't ibang kaurian (sari-sari). Ginagamit sa ngayon ang pangkaraniwang tagabas para sa pag-aayos ng mga bulaklak para sa kasalan at iba pang pagdiriwang. May isang uri ng tagabas na nakakain at kilala rin ito katawagang paku na karaniwang ginagawang ensalada o talbos sa ginataang isada, suso o kuhol sa Pilipinas.
Tumutukoy din ang pangalang pako o tagabas sa mga sumusunod na halaman:
Maaari ding tumukoy ang ngalang tagabas sa isang hindi-kauri ng mga tunay na pako; ito ang mala-yerbang halamang Kaempferia galanga
Armadillo
Ang mga armadillo ay isang Bagong Daigdig na mga mamalyang plasental na may makatad na armor na shell. Ang Dasypodidae ang tanging nagpapatuloy na pamilya ng order na Cingulata na bahagi ng superoder na Xenarthra kasama ng mga anteater at sloth. Ang armadillo sa Espanyol ay "ang may munting armor". Ang mga ito ay tinawag ng mga Aztec na āyōtōchtli, Nahuatl para sa "pagong-kuneho" : āyōtl (pagong) at tōchtli  (kuneho). thumb|right|[[Pink fairy armadillo]] thumb|right|Tatus o Guinean Beast thumb|right|[[Screaming Hairy Armadillo|Screaming hairy armadillo]]
Vinovo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Vinovo (Vineuv) ay isang ccomune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 14 km timog-kanluran ng Turin.
Kasaysayan
left|thumb|250x250px| Kastilyo ng Della Rovere. Ang lungsod ay nasiyahan sa isang bahagyang mahabang kasaysayan, na may mga ugat na bumalik sa sinaunang panahon. Sa katunayan, ang mga labi na itinayo mula sa ikalimang siglo AD ay natagpuan sa lugar na ito, at ang mga pinakalumang makasaysayang dokumento ay itinayo noong 1040. Pinatunayan ng notarisadong dokumento na ang Markes Romagnano ay nag-alay sa Abadia ng San Silano Romagnano ng ilang mga pook ng lupa sa teritoryo ng Vinovo. Sa dokumentong ito, ang teritoryo ay tinutukoy bilang Vicus Novus, isang pangalan na nanatili sa Gitnang Kapanahunan upang italaga ang grupo ng mga gusali at lupa na pag-aari ng iba't ibang may-ari ng lupa. Noong 1268, nakita ng isang katibayan ng pagbebenta ang hitsura sa lokal na kasaysayan, ang pamilyang Della Rovere, na naging maybahay ng buong teritoryo noong 1400.
Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod
Ang Vinovo ay kakambal sa:
Tagabas (paglilinaw)
Ang tagabas ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Opus Fundatum Latinitas
Ang Opus Fundatum Latinitas, na itinatag ni Papa Pablo VI noong 1976, ay ang dating opisyal na regulador ng wikang Latin sa Simbahang Katoliko Romano. Ito ay pinalitan ng Pontificia Academia Latinitatis, na itinatag ni Papa Benedicto XVI noong 2012.
Pako (paglilinaw)
Ang pako ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Budismo
Ang Budismo o Budhismo (Sanskrit: Buddha Dharma, nangangahulugang: "Ang Daan ng Naliwanagan") ay isang relihiyon o pilosopiya na nakatuon sa mga aral ni Buddha Śākyamuni (Siddhārtha Gautama), na marahil namuhay noong ika-5 siglo BCE.
Di-teosentriko (Ingles: non-theocentric) ang Budismo. Walang sentrong "Diyos" sa Budismo. Kahit nito, puwedeng maniwala ang Budista sa maraming klaseng diyos sa mundong ito at sa iba-iba pang mga mundo. Ang mga diyos ay parte ng malawak na ekolohiyang binibilang na ang tao, hayop, demonyo, at iba-ibang klaseng buhay. Sa Budistang kosmolohiya, mayroong maraming mundo, bukod sa ating mundo.
thumb|Ang Uniberso, pamosong pinturang Zen ni Sengai Gibon (mongheng Hapon, 1750–1837)
thumb|Japa mala—rosaryong 108 abaloryo ng mga Budista
thumb|Maitreya Buddha
thumb|Amitabha Buddha
Ang dalawang mga pangunahing sangay ng Budismo ay pangkalahatang kinikilala: ang Theravada ("Ang Paaralan ng mga Nakatatanda") at Mahayana ("Ang Dakilang Sasakyan"). Ang Theravada ay may malawakang mga tagasunod sa Sri Lanka, Timog Silangang Asya. Ang Mayahana ay matatagpuan sa buong Silangang Asya (Tsina, Korea, Hapon, Vietnam, Singapore, Taiwan, etc.) at kinabibilangan ng mga tradisyon ng Dalisay na Lupain, Zen, Budismong Nichiren, Budismong Tibetan, Shingon, at Tiantai (Tendai). Sa ilang mga klasipikasyon, angVajrayana na pangunahing sinasanay sa Tibet at Mongolia at mga kalapit na bahagi ng Tsina at Rusya ay kinikilala na ikatlong sangay samantalang ang iba ay umuuri dito bilang bahagi ng Mahayanan. Bagaman ang Budismo ay nananatiling pinakasikat sa loob ng Asya, ang parehong mga sangay nito ay matatagpuan na ngayon sa buong mundo. Ang mga Budismo sa buong mundo ay tinatayang sa pagitan ng 350–500 milyon o sa pagitan ng 1.2 - 1.7 bilyon. Ito ay kinikilala rin bilang isa sa pinakamabilis na lumalagong relihiyon sa buong mundo.
Ang mga eskuwela ng Budismo ay iba-iba sa eksaktong kalikasan ng landas tungo sa kalayaan, ang kahalagahan at kanonisidad ng iba't ibang mga katuruan at kasulatan at lalo na ang kanilang mga respektibong kasanayan. Ang mga pundasyon ng tradisyong Budista at kasanayan ang Tatlong Hiyas (Triple Gem/Tirattana). Ang Tatlong Hiyas ay ang Buda (Ang naliwanagan), ang Dharma (Mga katuruan ng Buda), at ang Sangha (Komunidad ng mga Budista). Ang pagkanlong sa Tatlong Hiyas ay tradisyonal na isang paghahayag at pagtatalaga ng sarili sa pagiging nasa landas na Budista at sa pangakalahatang ay nagtatangi ng isang Budista mula sa isang hindi-Budista. Ang ibang mga kasanayan ay maaaring kabilangan ng mga sumusunod na mga patakarang etikal; pagsuporta sa pamayahanang monastiko; pagtakwil sa nakagawiang pamumuhay at pagigign isang monastiko; pag-unlad ng pagiging mapagmasid at pagsasanay ng pagninilay-nilay; pagpapalago ng mas mataas na karungungan at pagkawari; pag-aaral ng mga kasulatang Budista; mga pagtutuong kasanayan, mga seremonya at sa tradisyong Mahayana ay paghimok ng mga buddha at bodhisattva.
Nabibilang ito sa mga pangunahing relihiyon sa mundo.
thumb|500px|Ekspansiyon ng Budismo
Muling kapanganakan
Ang mga muling kapanganakan sa ilan sa mga mas mataas na kalangaitan na kilala bilang Mga daigdig na Śuddhāvāsa (Mga dalisay na tirahan) ay makakamit lamang ng mga may kasanayang tagapagsanay na Budistang kilala bilang mga  anāgāmi (mga hindi bumabalik). Ang mga muling kapanganakan sa arupa-dhatu (mga walang anyong sakop) ay makakamit lamang ng mga makagpaninilay nilay sa mga arūpajhāna na pinakamataas na bagay ng pagninilay nilay. Ayon sa Budismong Tibetan, may isang pagitang estado (Bardo) sa pagitan ng isang buhay at susunod. Ang posisyong Ortodoksong Theravāda ay tumatakwil dito. Gayunpaman, may ilang mga talata sa Samyutta Nikaya ng Pali Canon na tila sumusuporta sa ideya na ang Buddha ay nagturo ng isang pagitang yugto sa pagita ng isang buhay at sa susunod. Ang Pali Canon ay Tipiṭaka o ang Tatlong Buslo kung tawagin sa Theravāda. Ang Tipiṭaka ang Eskritura ng Theravāda.
Ang Apat na Maharlikang mga Katotohanan
Ang unang katotohanan ay nagpapaliwanag ng kalikasan ng dukkha na karaniwang isinasalin na pagdurusa, kabalisaan, kawalang satipaksiyon etc., at sinasabing may mga susumunod na tatlong aspeto: Ang ikalawang katotohanan ay ang pinagmulan ng dukkha ay malalaman. Sa loob ng konteksto ng apat na maharlikang katotohan, ang pinagmulan ng dukkha ay karaniwang pinapaliwanag bilang pagnanasa (Pali: tanha) na kinondisyon sa kamangmangan (Pali: avijja).Sa isang mas malalim na antas, ang ugat na sanhi ng dukkha ay tinukoy na kamangmangan (Pali: avijja) ng tunay na kalikasan ng mga bagay. Ang ikatlong maharlikang katotohanan ay ang kumpletong pagtigil ng dukkha ay posible at ang ikaapat na katotohanan ay tumutukoy sa isang landas sa pagtigil na ito.
Maharlikang Makawalong Landas
Ang Maharlikang Makawalong Landas na ikaapat sa Apat na Maharlikang Katotohanan ay binubuo ng isang hanay ng walaong magkakaugnay na mga paktor o kondisyon na kapag sama samang pinaunlad ay tutungo sa pagtigil ng dukkha. Ang walong mga paktor na ito ang: tamang pananaw o pagkaunawa, tamang layuini o tamang pag-iisip, tamang pananalita, tamang aksiyon, tamang pamumuhay, tamang pagsisikap, tamang kamatyagan, at tamang konsentrasyon. Inilarawan ni Ajahn Sucitto ang landa bilang "isang mandal ng magkakaugnay na mga paktor na sumuruporta at nagpapahinahon sa bawat isa." Ang walong ma paktor ng landas ay hindi dapat maunawaan bilang mga yugto kung saan ang bawat yugto ay nakukumpleto bago ang pagusad sa susunod. Sa halip, ang mga ito ay nauunawaan bilang walong mahahalagang mga dimensiyon ng pag-aasal ng isang tao-pang-isipan, pangpananalita, at pangkatawan na gumagana sa pagsalaysay sa bawat isa. Kung pagsasamahin, ang mga ito ay naglalarawan ng isang kumpletong landas o paraan ng pamumuhay.
Ang walong mga pakto ng landa ay karaniwang itinatanghal sa loob ng tatlong mga dibisyon o mas mataas na mga pagsasanay gaya ng ipinapakita sa ibaba:
Ang mga apat na hindi masusukat
Habang kanyan hinahanap ang kaliwanagan, pinagsama ni Gautama ang kasanayang yoga ng kanyang gurong si Kalama sa kalaunang nakilala bilang "ang mga hindi masusukat". Sa gayo'y nag-imbento si Gautama ng isang bagong uri ng tao, isa na walang egotismo. Ang tinatawag ni Thich Nhat Hanh na "mga apat na hindi masusukat na kaisipan" ng pag-ibig, kahabagayan, kalagakan at kahinahunan ay kilala rin bilang mga brahmavihara, mga tirahan ng diyos o simpleng ang apat na mga hindi masusukat. Tinawag ni Pema Chödrön ang mga ito na "Mga apat na walang hangganang isa". Sa apat, ang mettā o mapagmahal na pagmumuni-muni ay marahil ang pinakakilala. Ang mga apat na hindi masusukat ay tinuturo bilang isang anyo ng pagninilay-nilay na nagpapalago ng malusog na mga saloobin tungo sa lahat ng mga may kamalayang nilalang. Ang nagsasanay ay nananalangin na:
Gitnang Daan
Ang isang mahalagang gumagabay na prinsipyo ng kasanayang Budista ang Gitnang Daan o Gitnang Landas na sinasabing natuklasan ni Gautama Buddha bago ang kanyang kaliwanagan. Ang Gitnang Daan ay may ilang mga kahulugan:
Kalikasan ng pag-iral
Ang mga skolar na Budista ay lumikha ng isang kahanga-hangang bilang ng mga teoriyang pang-intelektuwal, gayundin ang mga pilosopiya at mga konsepto ng pananaw ng daigdig (halimbawa, tingnan ang Abhidharma, Pilosopiyang Budista at Realidad sa Budismo). Ang ilang mga eskuwela ng Budismo ay hindi humihikayat ng pag-aaral ng doktrina at ang ilan ay tumuturing ditong isang mahalagang kasanayan. Ang konsepto ng kalayaan (nirvāṇa) na layunin ng landas na Budista ay malapit na nauugnay sa pananaig sa kamangmangan (avidyā) na isang pundamental na maling pagkaunawa o maling pagkatanto ng kalikasan ng realidad. Sa paggising ng tunay na sarili at lahat ng phenomena, ang isa ay nagpapaunlad ng walang pagkiling para sa mga bagay ng pagkapit at napapalaya mula sa siklo ng pagdurusa (dukkha) at sa siklo ng walang tigil na mga muling kapanganakan (saṃsāra). Upang makamit ito, ang Buddha ay nagrekomiyenda ng pagtingin sa mga bagay gaya ng inilalarawan ng mga tatlong marka ng pag-iral.
Mga Tatlong Marka ng Pag-iral
Ang mga tatlong marka ng pag-iral ang pagiging hindi permanente, pagdurusa at hindi-sarili. Ang pagiging hindi permanente (Pāli: anicca) ay naghahayag ng ideyang Budista na ang lahat ng mga pinagsama o kinondisyong phenomena (sankhara) na lahat ng mga bagay at karanasan ay nagbabago, hindi matatag at hindi permanente. Ang lahat ng ating nararasan sa pamamagitan ng ating mga pandama ay binubuo ng mga bahagi at ang pag-iral nito ay nakasalalay sa mga panlabas na kondisyon. Ang bawat bagay ay nasa patuloy na pagbabago at kaya ang mga kondisyon at mismong bagay ay patuloy na nagbabago. Ang mga bagay ay patuloy na nagiging at humihintong maging. Dahil walang bagay ang tumatagal, walang likas o nakatakdang kalikasan ng bagay o karanasan. Ayon sa doktrina ng pagiging hindi permanente, ang buhay ay kumakatawan sa pagbabagong ito sa proseso ng pagtanda, ang siklo ng muling kapanganakan (saṃsāra) at sa anumang karanasan ng kawalan. Ang doktrinang ito ay nagsasaad na dahil ang mga bagay ay hindi permanente, ang pagkatali sa mga ito ay walang kabuluhan at humahantong sa pagdurusa (dukkha).
Ang pagdurusa (Pāli: दुक्ख dukkha; Sanskrit दुःख ) ay isa ring sentral na konsepto sa Budismo. Ang salitang ito ay tinatayang tumutugon sa ilang mga termino sa Tagalog kabilang "pagdurusa," "kirot," kawalang satipaksiyon, kapighatian, paghihirap, kabalisaan, istres at pagkasiphayo. Bagaman ang terminong ito ay kadalasang isinasalin bilang "pagdurusa," ang pilosopikal na kahulugan nito ay mas katulad ng kawalang katihimkan gaya ng pagiging nagulo. Sa gayon, ang "pagdurusa" ay napakakitid na sali na may mga negatibong emosyonal na konotasyon na nagbibigay impresyon na ang pananaw na Budista ay pesimistiko. Gayunpaman, ang Budisma ay naghahangad na maging hindi pesimistiko o optimistiko kundi maging realistiko.
Ang Hindi-sarili (Pāli: anatta; Sanskrit: anātman) ang ikatlong marka ng pag-iral. Sa maingat na pagsisiyasat, matatagpuan ng isa na walang phenomenon ang tunay na "Ako" o "Akin". Ang mga konseptong ito ay katunayang nilikha ng isipan. Sa Nikayas, ang anatta ay hindi nangangahulugan bilang isang paghahayag na metapisikal ngunit bilang isang pakikitungo sa pagkakamit ng kalayaan mula sa pagdurusa. Sa katunayan, itinakwil ni Buddha ang parehong mga paghahayag na metapisikal na "Ako ay may Sarili" at "Ako ay walang Sarili" bilang ontolohikang mga pananaw na nagtatali ng isa sa pagdurusa. Kapag tinanong kung ang sarili ay katulad ng katawan, si Buddha ay tumangging sumagot. Sa pagsisiyasat ng patuloy na nagbabagong mga bahaging pisikal at pang-isipan (mga skandha) ng isang tao o isang bagay, ang nagsasanay ay dumarating sa konklusyong hindi ang mga respektibong bahagi o hindi ang tao bilang isang buo ay bumubuo sa sarili.
Nakasalalay na paglitaw
Ang doktrina ng pratītyasamutpāda (Sanskrit; Pali: paticcasamuppāda; Tibetan: rten.cing.'brel.bar.'byung.ba; Tsino: 緣起) ay isang mahalagang bahagi ng metapisikang Budista. Ito ay nagsasaad na ang phenomena ay sama-samang lumilitaw sa isang parehong magkakaugnay na sapot ng sanhi at epekto. Ito ay iba ibang isinalin sa Ingles bilang "nakasalalay na pagmumula", "konondisyong henesis," "nakasalalay na kapwa-paglitaw," "magkakaugnay na paglitaw," o "kontinhensiya." Ang pinakamahusay na kilalang aplikasyon ng konsepto ng pratītyasamutpāda ang skema ng Labindalawang Nidānas (mula sa Pāli na "nidāna" na nangangahulugang "sanhi, pundasyon, pinagmulan") na nagpapaliwanag ng pagpapatuloy ng siklo ng pagdurusa at muling kapanganakan (saṃsāra) sa detalye.
Ang mga Labindalawang Nidānas ay naglalarawan ng isang nagsasanhing ugnayan sa pagitan ng mga kalaunang katangian o kondisyon ng siklikong pag-iral na ang bawat isa ay nagpapalitaw sa susunod:
Ang mga may kamalayang nilalang ay palaging nagdurusa sa buong saṃsāra hanggang sa mapalaya nila ang kanilang mga sarili mula sa pagdurusang ito sa pamamagitan ng pagkakamit ng Nirvana. Kung gayon ang kawalan ng unang Nidāna o kamangmangan ay humantong sa kawalang ng iba pa.
Kawalang laman
Ang Budismong Mahāyāna ay tumanggap ng isang malaking saligang teoretikal mula kay Nagarjuna (marahil c. 150–250 CE) na mapangatwiranang ang pinakamaimpluwensiya (most influential) na skolar sa loob ng tradisyong Mahāyāna. Ang pangunahing ambag ni Nagarjuna sa pilosopiyang Budista ang sistemang pagpapaliwanag ng konsepto ng śūnyatā o "kawalang laman" na malawakang pinatutunayan sa mga sutra na Prajñāpāramitā na lumitaw sa kanyang kapanahunan. Ang konsepto ng kawalang laman ay nagsasama ng ibang mga mahahalagang doktrinang Budista partikular na ang anatta at pratītyasamutpāda (nakasalalay na pagmumula) upang pabulaan ang metapisika ng Sarvastivada and Sautrantika (mga hindi na umiiral na eskuwelang hindi Mahāyāna). Para kay Nagarjuna, hindi lamang ang mga may kamalayang nilalang ang walang laman sa ātman. Ang lahat ng mga (dharmas) ay walang anumang svabhava (literal na "sariling kalikasan" o "sarili-kalikasan") at kaya ay walang pundamental na esensiya. Ang mga ito ay walang laman ng pagigign hindi nakasalalay. Kaya ang mga teoriyang heterodokso ng svabhava na kumakalat sa panahong ito ay pinabulaanan sa basehan ng mga doktrina ng maagang Budismo. Ang eskwela ng pag-iisip ni Nagarjuna ay kilala bilang Mādhyamaka. Ang ilang mga kasulatang itinuro kay Nagarjuna ay hayagang nagreperensiya sa mga tekstong Mahayana ngunit ang kanyang pilosopiya ay ikinatwiran sa loob ng mga parametrong inilatag ng agamas. Maaring dumating siya sa kanyang mga posisyon mula sa pagnanais na makamit ang isang magkakaayon na eksehesis ng doktrina ni Buddha gaya ng itinala sa Kanon ng Budismo. Sa mga mata ni Nagarjuna, si Buddha ay hindi lamang ang ninuno ngunit ang pinakanagtatag ng sistemang Mādhyamaka.
Ang mga katuruang Sarvastivada na binatikos ni Nāgārjuna ay muling pinormula ng mga skolar gaya nina Vasubandhu at Asanga at inangkop sa eskuwelang Yogacara (Sanskrit: kasanayang yoga. Bagaman ang eskuwelang Mādhyamaka ay naniwalang ang paghahayag ng pag-iral o hindi pag-iral ng anumang huling tunay na bagay ay hindi angkop, ang ilang mga tagapagtaguyod ng Yogacara ay naghayag na ang isipan at tanging ang isipan ang huling tunay (na isang doktrinang kilala bilang cittamatra). Hindi lahat ng mga Yogacarin ay naghayag na ang isipan ay tunay na umiiral gaya nina Vasubandhu at Asanga . Ang dalawang paaralang ito ng pag-iisip, sa oposisyon o pagbubuo, ay bumubuo ng batayan ng kasunod na metapisikang Mahāyāna sa tradisyong Indo-Tibetan.
Bukod sa kawalang laman, ang mga eskuwelang Mahāyāna ay kadalasang nagbibigay diin sa mga ideyang sinakdal na kabatirang espiritwal (prajñāpāramitā) at kalikasang Buddha (tathāgatagarbha). May mga magkakasalungat na interpretasyon ng tathāgatagarbha sa pananaw na Mahāyāna. Ang ideya ay maaaring bakasin mula kay Abhidharma at sa huli sa mga pahayag ni Buddha sa Nikāyas. Sa Budismong Tibetan, ayon sa eskuwelang Sakya, ang tathāgatagarbha ang pagiging hindi mawawalay ng kalinawan at kawalang laman ng isipan ng isa. Sa Nyingma, ang tathāgatagarbha ay pangkalahatang tumutukoy rin sa pagiging hindi mawawalay ng kalinawan at kawalang laman ng isipan ng isa. Ayon sa eskuwelang Gelug, ito ang potensiyal para sa mga may kamalayang nilalang na magising dahil sila ay walang laman (i.e. nakasalalay na nagmula). Ayon sa eskuwelang Jonang, ito ay tumutukoy sa likas na mga kalidad ng isipan na naghahayag ng kanilang mga sarili bilang omnisiyensiya atbp. kapag ang panlabas na na mga pagkukubli ay naalis. Ang "Tathāgatagarbha Sutras" ay isang kalipunan ng mga sutra na Mahayana na nagtatanghal ng isang walang katulad na modelo ng kalikasang-Buddha. Bagaman ang kalipunang ito ay pangkalahatang hindi pinapansin sa India, Ang Budismong Silangang Asya ay nagbibigay ng ilang kahalagahan sa mga tekstong ito.
Nirvana
Ang Nirvāṇa (Sanskrit; Pali: "Nibbāna") ay nangangahulugang "pagtigil," "ekstingksiyon" (ng pagnanasa at kamangmangan at kaya ang pagdurusa at ang siklo ng hindi boluntaryong mga muling kapanganakan (saṃsāra) ay "napawi," "napatahimik," "napahinahon." Ito ay kilala rin bilang "Paggising" o "Kaliwanagan" sa Kanluranin. Ang termino para sa kaninuman na nagkamit ng nirvana kabilang si Buddha ay arahant.
Ang Bodhi (Pali at Sanskrit, sa devanagari: बोधि) ay isang terminong nilalapat sa karanasan ng mga Pagliliwanag ng mga arahant. Ang Bodhi ay literal na nangangahulugang "paggising" ngunit karaniwang isinasalin sa Ingles bilang "kaliwanagan". Sa "Maagang Budismo", ang bodhi ay may kahulugang kasing kahulugan ng nirvāṇa gamit lamang ang ilang mga iba ibang metapora upang ilarawan ang karanasan na nagpapahiwatig ng pagpawi ng raga(kasakiman, pagnanasa o pananabik), dosa (poot, pag-ayaw) at moha (delusyon). Sa mga kalaunang eskuwela ng Budismong Mahāyāna, ang katayuan ng nirvāṇa ay ibinaba sa ilang mga kasulatan na naging tumutukoy lamang sa pagpawi ng kasakiman at poot na nagpapahiwatig na ang delusyon ay umiiral pa rin sa isa na nagkamit ng nirvana at ang isang ito ay nangangailangang makamit ang bodhi upang malipol ang delusyon. Kaya ayon sa Budismong Mahāyāna, ang arahant ay nagkamit lamang ng nirvāṇa at kaya ay nasa ilalim pa rin ng delusyon samantalang ang bodhisattva ay hindi lamang nagkakamit ng nirvāṇa kundi pati ang buong kalayaan mula sa delusyon. Kaya kanyang nakakamit ang bodhi at nagiging buddha. Sa Budismong Theravāda, ang bodhi at nirvāṇa ay may parehong kahulugan sa mga sinaunang teksto na pagiging malaya mula sa kasakiman, poot at delusyon. Ang terminong parinirvāṇa (Sanskrit; Pali: parinibbāna) ay naeengkuwentro rin sa Budismo, at ito ay pangkalahatang tumutukoy sa kompletong Nirvāṇa na nakamit ng arahant sa sandali ng kanyang kamatayan kapag ang pisikang katawan ay namatay.
Mga Buddha
Ayon sa mga tradisyong Budista, ang isang Buddha ay isang buong nagising na nilalang na kumpletong nadalisay sa kanyang isipan ng mga tatlong lason ng pagnanasa, pag-ayaw at kamangmangan. Ang isang Buddha ay hindi na nakatali sa Samsara at nagwakas ng pagdurusa na nararanasan sa buhay ng mga hindi nagising na tao. Hindi itinuturing ng mga Budista si Siddhartha Gautama na ang tanging Buddha. Ang Pali Canon ay tumutukoy sa mga nakaraang isa (tingnan ang Talaan ng 28 mga Buddha) samantalang ang tradisyong Mahayana ay karagdagang may maraming mga Buddha sa pangkalawakan sa halip na historikal na pinagmulan (tingnan ang Amitabha o Vairocana bilang mga halimbawa, para sa mga talaan ng maraming mga libong pangalang Buddha, tingnan ang Taisho Shinshu Daizokyo mga bilang 439–448). Ang isang karaniwang paniniwalang Budistang Theravāda at Mahāyāna ay ang susunod na Buddha ang isa na pinangalanang Maitreya (Pali: Metteyya).
Ayon sa Theravāda
Sa doktrinang Theravāda, ang isang tao ay maaaring magising mula sa "pagtulog ng kamangmangana" sa pamamagitan ng direktang pagtanton ng tunay na kalikasan ng realidad. Ang gayong mga tao ay tinatawag na mga arahant at minsang tinatawag na mga buddha. Pagkatapos ng maraming pang-buhay na pagsisikap na espiritwal, kanilang naabot ang wakas ng siklo ng muling kapanganakan at hindi na nagrereinkarnasyon bilang tao, hayop, multo o ibang nilalang. Ang mga komentaryo ng Kanon na Pali ay nag-uuri ng mga nagising na nilalang na ito sa mga tatlong uri:
Ayon sa Mahāyāna
Sa Budismong Mahāyāna, ang Buddha ay hindi nakikita bilang isa lamang tao kundi isang proheksiyong pangmundo ng walang pasimula at walang wakas na omnipresenteng nilalang (tignan angDharmakaya) na lagpas sa saklaw at pagkaabot ng pag-iisip. Sa karagdagan. sa mga sutra na Mahāyāna, ang Budha, Dharma at Sangha ay likas na nakikitang Isa: ang lahat ng tatlogn ito ay nakikita bilang ang mismong walang hanggang Buddha.
Ang kamatayan ni Buddha ay nakikita bilang isang ilusyon. Siya ay nabubuhay sa ibang mga plano ng pag-iral at kaya ang mga monghe ay pinapayagang mag-alok ng "mga bagong katotohanan" batay sa kanyang input. Ang Mahāyāna ay iba rin mula sa Theravāda sa mga konsepto nito ng sunyata (na sa huli walang bagay ang may pag-iral) at sa paniniwala nito ng mga bodhisattva (na mga naliwanagang tao na nangao na muling ipapanganak hanggang sa ang lahat ng mga nilalang ay maliwanagan).
Ang mga pangkalawakang Buddha ang mga indbidwal na hindi na umiiral sa materyal na plano ng pag-iral ngunit tumutulong pa rin sa kaliwanagan ng mga nilalang.
Ang Nirvana ay tumutukoy lamang sa pagpawi ng kasakiman at poot na nagpapahiwatig na ang delusyon ay umiiral pa rin sa nagkamit ng Nirvāṇa. Ang Bodhi ay naging mas mataas na pagkakamit na lumilipol ng buong delusyon. Kaya ang Arahant ay nagkakamit ng Nirvāṇa ngunit hindi ng Bodhi at kaya ay napapailalim pa rin sa delusyon samantalang ang Buddha ay nagkakamit ng Bodhi.
Ang pamamaraan ng paglalapat ng sarili o kapangyarihang-sarili ng hindi umaasa sa panlabas na pwersa o nilalang ay salungat sa isa pang pangunahing anyo ng Budismo na Budismong Dalisay na Lupain na nilalarawan ng pinasukdulang pagtitiwala sa nakapagliligtas na "ibang kapangyarihan" ng Amitabha Buddha. Ang Budismong Dalisay na Lupain ay nakasentro sa kombiksiyon na ang pananampalataya sa Amitabha Buddha at pag-awit ng paggalang sa kanyang pangalan ay nagpapalaya sa isa sa kamatayan tungo sa Lubos na Kagalakan, Dalisay na Lupain ni Amitabha Buddha. Ang sakop na ito ay iba ibang pinapakahulugan bilang isang paunang paglasap ng Nirvāṇa o mismong ang Nirvāṇa. Ang dakilang panata ni Amitabha Buddha na iligtas ang lahat ng nilalang mula sa pagdurusang samsariko ay nakikita sa loob ng Budismong Dalisay na Lupain bilang pangkalahatang epektibo kung ang isa ay may pananampalataya lamang sa kapangyarihan ng panatang ito o umaawit sa kanyang pangalan.
Mga kapanahunang Buddha
Ang mga Budista ay naniniwalang si Gautama Buddha ang unang nagkamit ng kaliwanagan sa kapanahunang Buddhang ito at kaya ay kinikilang tagapagtatag ng Budismo. Ang isang kapanahunang Buddha ang saklaw ng kasaysayan kung saan naaalala at sinasanay ng mga tao ang mga katuruan ng pinakamaagang alam na Buddha. Ang kapanuhanang Buddhang ito ay magwawakas kapag ang lahat ng kaalaman, ebidensiya at mga katuruan ni Gautama Buddha ay naglaho. Kaya ang paniniwalang ito ay nagsaaad na maraming mga kapanahunang Buddha ang nagsimula at nagwakas sa buong kurso ng pag-iral ng tao. Kung gayon, si Gautama Buddha ang Buddha ng kapanahunang ito na direkta o hindi direktang nagturo sa lahat ng ibang mga Buddha dito. Sa karagdagan, ang mga Budistang Mahayana ay naniniwalang mayroong hindi mabibilang na ibang mga Buddha sa ibang mga uniberso. Ang isang komentaryong Theravada ay nagsasabi na ang mga Buddha ay lumilitaw ng isa isa sa elementong mundong ito at hindi sa mga iba. Ang mga pagkaunawa ng bagay na ito ay sumasalamin sa malawak na iba ibang mga interpretasyon ng mga basikong temrino gaya ng "sakop na daigdig" sa pagitan ng iba't ibang mga eskwela ng Budismo. Ang ideya ng pagbagsak at unti unting paglaho ng katuruan ay naging maimpluwensiya (influential) sa Budismong Silangang Asya. Ang Budismong Dalisay na Lupain ay naniniwala na ito ay bumagsak sa puntong ang ilan ang may kakayahang sumunod sa landa kaya mahusay na umasa sa kapangyarihan ng Amitabha Buddha.
Mga Bodhisattva
Ang Bodhisattva ay nangangahulugang "nilalang ng kaliwanagan" at pangkalahatang tumutukoy sa isa na nasa landas ng pagka-Buddha. Sa tradisyon, ang isang bodhisattva ay sinuman na inuudyokan ng malaking kahabagan ay lumikha ng bodhicitta na isang kusang loob na kahilingan na makamit ang pagka-buddha para sa kapakinabangan ng lahat ng mga may kamalayang nilalang. Pangunahing ginagamit ng Budismong Theravada ang terminong ito nang maykaugnayan sa mga nakaraang pag-iral ni Gautama Buddha ngunit tradisyonal na kumikilala at gumagalang rin sa landas na bodhisattva. Ayon kay Jan Nattier, ang terminong erm Mahāyāna ("Dakilang sasakyan") ay orihinal na honoraryong kasingkahulugan para sa Bodhisattvayāna, "Sasakyang Bodhisattva." Ang Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, na isang maaga at mahalagang tekstong Mahayana ay naglalaman ng isang simple at maikling kahulugan ng terminong bodhisattva: Dahil siya ay may kaliwanagan bilang kanyang layunin, ang isang bodhisattva-mahāsattva ay tinatawag na gayon.
Debosyon
Ang debosyon ay isang mahalagang bahagi ng pagsasanay para sa karamihan ng mga Budista. Ang mga kasanyang debosyonal ay kinabibilangan ng pagyuko, mga paghahandog, pilgrimahe at pag-awit. Sa Budismong Dalisay na Lupain, ang debosyon kay sa Buddha Amitabha ang pangunahing kasanayan. Sa Budismong Nichiren, ang debosyon sa Lotus Sutra ang pangunahing kasanayan.
Yoga
Ang Budismo ay tradisyonal na nagsasama ng mga estado ng pagsipsip na pagninilay-nilay; Skt: dhyāna). Ang karamihan ng sinaunang pinagpatuloy na ekspresyon ng mga ideyang yogiko ay matatagpuan sa mga maagang sermon ni Buddha. Ang isang mahalagang makabagong katuruan ni Buddha ay ang pagsipsip na pagninilay-nilay ay dapat isama sa nagpapalayang kognisyon. Ang mga estadong pagninilay-nilay ay hindi lamang ang wakas sapagkat ayon kay Buddha, kahit ang mga pinakamataas na estadong pagninilay-nilay ay hindi nakakapagpalaya. Sa halip na pagkakamit ng isang kumpletong pagtigil ng isipan, ang isang uri ng gawaing pang-isipan ay dapat mangyari: isang nakakapagpalayang kognisyon sa kasanayan ng mapagmatyag na kamalayan.
Ang pagnilay-nilay ay isang aspeto ng kasanayan ng mga yogi sa loob ng mga siglo na nauna kay Buddha. Si Buddha ay sumalig sa pagkabahala ng mga yogi sa introspeksiyon at nagpaunlad ng kanilang mga pamamaraang pagnilay-nilay ngunit nagtakwil ng kanilang mga teoriya ng kalayaan. Sa Budismo, ang kamatyagan at malinaw na kamalayan at dapat paunlarin sa lahat ng mga pagkakataon. Sa mga kasanayang yogiko bagao ang Budismo, walang gayong kautusan .Halimbawa, ang yogi sa tradisyong Brahmanikal ay hindi magsanay habang dumudumi samantalang ang monastikong Budista ay dapat gawin ito.
Ang kaalamang panrelihiyon o "pangitain" ay ipinakitang resulta ng kasanayan sa parehong loob at labas ng kawan. Ayon sa Samaññaphala Sutta, ito ay lumilitaw para sa may kasanayang Budista bilang resulta ng kasakdalang ng pagnilay-nilay na sinamahan ng kasakdalan ng displina (Pali sīla; Skt. śīla). Ang ilan sa mga pamamaraang pagninilay-nilay ni Buddha ay pinagsasaluhan sa ibang mga tradisyon ng kanyang panahon ngunit ang ideya na ang etika ay kaswal na nauugnay sa pagkakamit ng transendenteng karunungan (Pali paññā; Skt. prajñā) ay orihinal.
Pagkanlong sa mga Tatlong Hiyas
Sa tradisyon, ang unang hakbang sa karamihan ng mga eskwelang Budista ay nag-aatas ng pagkakanlong sa Tatlong Hiyas (Sanskrit: tri-ratna, Pāli: ti-ratana) bilang saligan ng kasanyang panrelihiyon ng isang tao Ang kasanayan ng pagkakanlong sa ngalan ng isang bata o kahit sa hindi pa naipapanganak na bata ay binanggit sa Majjhima Nikaya na kinikilala ng karamihan ng mga skolar na isang maagang teksto (ihambing sa bautismo ng sanggol). Ang Budismong Tibetano ay minsang nagdaragdag ng isang ikaapot na kanlungan, sa lama. Sa Mahayana, ang taong pumipili sa landas na bodhisattva ay gumagawa ng isang panata na itinuturing na huling paghahayag ng kahabagan. Sa Mahayana, ang Tatlong Hiyas ay natatanto bilang sinasapian ng walang hanggan at hindi nagbabagong esensiya at bilang mayroong hindi mababaliktad na epekto.
Ang mga Tatlong Hiyas ang:
Pozorrubio
Ang Bayan ng Pozorrubio ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas.Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Teleost
Ang mga Teleost o Teleostei (Greek teleios "kumpleto" + osteon "buto") ), ay ang pinakamalaking Impraklase sa klaseng Actinopterygii na mga isdang may palikpik na ray na naglalaman ng  96% ng lahat ng mga umiiiral na espesye ng isda. Ang mga teleost ay inaayos sa 40  na orden at 448 pamilya. Ang higit sa 26,000 espesye nito ay inilarawan ng mga biologo. Ang mga teleost ay kinabibilangan mula sa mgagiant oarfish na may sukat  na  7.6 m at  ocean sunfish na tumitimbang na 2 t hanggang sa maliliit na anglerfish Photocorynus spiniceps na  6.2 mm ang haba. Hindi lamang ang may hugis na torpedong isda ang kasapi nito kundi pati rin ang mga patag na bertikal o horisontal na maaaring mga mahabang silindro ay mga espesyalisadong hugis gaya ng mga anglerfish at seahorse.
Pamangkin
Ang pamangkin ay tumutukoy sa isang lalaking pamangkin (nephew sa Ingles, na nagbuhat sa Pranses na neveu), ang anak ng kapatid o ng pinsan. Ito rin ang tawag para sa isang babaeng pamangkin (niece sa Ingles), ang anak na babae ng isang kapatid o anak na babae ng asawa ng isang kapatid. Tinatagurian ding mga pamangkin ang mga anak na lalaki at babae ng mga kapatid sa kasal, bagaman walang kaugnayan sa dugo o hindi magkadugo. Ginagamit din ang salitang "pamangkin" bilang hindi pormal na katawagan para sa isang batang naging anak ng isang pari. Tumutukoy din ang salitang pamangkin para sa mga sumusunod:
Lagikway
Ang lagikway o Abelmoschus manihot (Linnaeus) ay isang gulay na di gaanong alam sa Pilipinas. Isa itong halaman na ang talbos ang iniluluto katulad ng sa kamoteng baging. Isang mapapansing epekto nito sa tao ang pagpapalawig ng buhay sa mga matatanda, kapag malimit isinasama sa pang araw araw na lutuin. Madulas tulad ng saluyot subalit neyutral ang lasa kaya angkop sa maraming lutuin maging sa isda man o sa karne o ginataan.Dahil sa nyutral nyang lasa maari siyang gamitin sa halos lahat ng lutuin lalu na sa mga sinabawan at masasabing isa sa pinakamahalagang sangkap sa mga lutung pagkain sa Asya! Naitatanim sa pamamagitan ng tangkay o sanga nito at nabubuhay ng mainam sa maitim at buhaghag na lupain ng kaitaasan. Marami nito sa Kabikulan, Samar, Leyte, Mindanaw, Quezon at ilang liblib na bayan sa Pilipinas.
Pozorrubio
Mga Barangay
Ang bayan ng Pozorrubio ay nahahati sa 34 na mga barangay.