cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kabisera ng Pilipinas
Mga iminungkahing kabisera
Dahil sa labis na paglaki, kasikipan ng trapiko at mataas na kahinaan sa mga likas na sakuna ang kasalukuyang kabisera, ang Maynila, iminungkahi ng iba't ibang mambabatas na ilipat ang kabisera ng Pilipinas. Noong Mayo 2012, si Francisco Calalay, Jr., isang konseho ng lungsod ng Quezon ay hinikayat ang Kongreso na ilipat ang kapital sa Quezon City.. Noong Pebrero 2016, iminungkahi ng isang negosyanteng Australyano na si Peter Wallace ang ' Subic - Clark ' na maging susunod na kapital ng Pilipinas.. Noong Pebrero 2017, isang panel ang nabuo ng House of Representative para sa posibleng paglilipat ng kapital ng bansa. Noong Marso 2017, sinabi ng House Speaker Pantaleon Alvarez na ang kabisera ng isang pederal na Pilipinas ay dapat na 'sa isang lugar sa isla ng Negros.. Noong Enero 2018, dalawang kongresista, sina Ron Salo at Ciriaco Calalang ay nagsampa ng panukalang batas, na iminungkahi ang paglipat ng kapital ng bansa sa Davao City, ang bayan ng kasalukuyang Pangulong Rodrigo Duterte. Gayunpaman, iminungkahi nila na ang Palasyo ng Malacañang sa Maynila ay mananatili bilang opisyal na tirahan ng Pangulo. Noong Agosto 2019, ang senador na si Sherwin Gatchalian ay nagsampa ng panukalang batas, iminungkahi na ang puwesto ng pamahalaan ay dapat ilipat sa New Clark City na matatagpuan sa Capas, Tarlac sa taong 2030.
Sanggunian
<references group="" responsive="1">
Christina Piper
thumb| Christina Piper, David Klöcker Ehrenstrahl Si Christina Piper, née Törne (ipinanganak noong 1673 sa Stockholm – namatay noong 1752 sa Krageholm Castle, Scania ), ay isang Sweden countess, may-ari ng lupa at negosyante, kasal sa estadista at military count na si Carl Piper. Sa panahon ng panunungkulan ng kanyang asawa sa tungkulin, ginampanan niya ang isang malaking papel sa politika. Si Christina Piper ay nakilala sa kasaysayan bilang isang may-ari ng lupa at tagapagbuo. Kilala siya bilang isa sa pinakamatagumpay na babaeng negosyante sa isang panahon ng Scandinavia, at bilang isa sa pinakadakilang tagapagtayo sa kasaysayan ng Scania.
Talambuhay
Si Christina Piper ay ipinanganak sa napakayamang mangangalakal at opisyal ng lungsod na si Olof Hansson Törne at Margareta Andersen. Ang kanyang ama ay pinarangalan ng pangalang Törnflycht noong 1698, ngunit habang nag-asawa siya ng walong taon bago nito, hindi niya kailanman ginamit ang pangalang iyon. Noong 13 Pebrero 1690, ikinasal siya sa opisyal ng hari na si Carl Piper, na 26 taong mas matanda sa kanya at ang stepbrother ng kanyang ama. Ang kasal ay inayos para sa mga pang-ekonomiyang kadahilanan lamang: ang kanyang asawa ay nangangailangan ng mga pondo, at bilang isang kamag-anak na may isang mahusay na trabaho, siya ay nakita bilang isang kapaki-pakinabang na bagay para sa kanyang pamilya. Ang mag-asawa ay mayroong walong anak.
Aktibidad sa politika
Noong 1697, ang kanyang asawa ay hinirang ng statsråd at sa sumunod na taon ay baron at count, at pinalitan niya si Bengt Gabrielsson Oxenstierna dahil marahil isa ito sa pinakapaborito ng mga tagapayo ng monarko, isang posisyon na itinago niya hanggang 1709. Tulad ng normal para sa asawa ng isang pulitiko noong panahong iyon, binigyan nito si Christina Piper ng isang maimpluwensyang papel, dahil nakita siya bilang isang potensyal na channel sa kanyang asawa, at nagsimula siyang gumawa ng mga pagtanggap at lumahok sa buhay ng korte, kung saan siya ay kinubkob sa pamamagitan ng mga diplomat at pamanhik na nagtatangkang maabot ang kanyang asawa (at sa pamamagitan niya ang Hari) sa pamamagitan niya. Noong mga 1700, sina Christina Piper at Carl Piper ay ginampanan ang magkatulad na papel bilang Magdalena Stenbock at Bengt Gabrielsson Oxenstierna noong 1680s at 1690s, at bilang Margareta Gyllenstierna at Arvid Horn noong 1720s at 1730s: isang mag-asawa na kumikilos bilang mga kasamahan sa politika. Si Carl at Christina Piper ay nakakuha ng isang kilalang reputasyon sa kanilang mga pagiging masama sa dahil sa pagtatanggap ng suhol. Nabanggit na si Carl Piper ay madalas na inaalok ng mga regalo kapalit ng paggawa ng mga rekomendasyon para sa mga post sa monarko sa ngalan ng mga diplomat at nagnanais na magkaroon ng mga mataas na posisyon, na kung saan ay hindi karaniwan sa panahong iyon. Ngunit normal na tumanggi siyang tanggapin ang mga regalo. Gayunpaman, tinanggap niya at pinasigla pa ang mga petitioner na magbigay ng mga regalo sa kanyang asawa: pagkatapos ay gagawin niya ang mga rekomendasyon sa ngalan ng mga petitioner at ito ay madalas na magtagumpay. Ito ay hindi isang hindi pangkaraniwang pamamaraan para sa mga napapanahong opisyal - ang kanilang mga hinalinhan bilang isang pares ng kapangyarihang pampulitika, sina Bengt Oxenstierna at Magdalena Stenbock, sa katunayan ay nakakahawig sa kanilang nagawa - at isang dahilan kung bakit sila nabigyan ng isang kilalang reputasyon dahil dito.
Fats Waller
thumb|right|Si Thomas "Fats" Waller.
Si Fats Waller (isinilang bilang Thomas Wright Waller noong 21 Mayo, 1904 — 15 Disyembre, 1943) ay isang Aprikanong Amerikanong pianista, organista, kompositor, tagapag-aliw na nagpapatawa. Kilala siya sa larangan ng pagtugtog ng musikang jazz.
Rufina
Ang Rufina ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Florencia sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 20 km silangan ng Florencia.
Ang Rufina ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Dicomano, Londa, Montemignaio, Pelago, Pontassieve, at Pratovecchio.
Roy Wilkins
thumb|right|Si Roy Wilkins noong 1968.
Si Roy Wilkins (Agosto 30, 1901 – Setyembre 9, 1981)  ay isang kilalang aktibista para sa mga karapatang sibil sa Estados Unidos mula mga 1930 hanggang mga 1970. Masigla siyang nakilahok sa Pambansang Samahan para sa Pagsulong ng mga May-kulay ng Tao (National Association for the Advancement of Colored People, NAACP). Isa siyang katulong na kalihim ng NAACP sa pagitan ng 1931 at 1934 sa ilalim ni Walter Francis White. Nang lisanin ni W. E. B. Du Bois ang organisasyon noong 1934, pinalitan siya ni Wilkins bilang patnugot ng babasahing Crisis, ang opisyal na magasin ng NAACP. Noong 2002, isinama si Wilkins ng iskolar na si Molefi Kete Asante sa kanyang talaan ng 100 Pinakadakilang mga Aprikanong Amerikano.
Talaaklatan
Kaurian:Mga Aprikanong Amerikano
Meng Jia
Si Meng Jia ay isang mang-aawit mula sa bansang Tsina.
Luis Pereyra
thumb|Luis Pereyra Si Luis Pereyra (ipinanganak noong Hulyo 9, 1965) ay isang mananayaw at koreograpo ng Tango Argentino at Argentinian tradisyong-pambayang sayawin.
Buhay
Si Luis Pereyra ay isinilang sa isang hamak na pamilyang manggagawa, sa lalawigan ng Santiago del Estero. Sa edad na limang siya ay sumayaw sa mga grupo ng katutubong sayaw. Sa edad na labing-isang ginawa niya ang kanyang unang propesyonal na hitsura bilang isang miyembro ng ballet Argentino sa direksyon ni Mario Machaco at Norma Ré. Ginawa niya ang kanyang unang paglabas sa entablado sa maalamat na Caño 14, kung saan lumitaw ang sikat na bandoneón na nagtatanghal na si Aníbal Troilo sa parehong panahon. Nang maglaon ay naging miyembro si Luis Pereyra ng Ballett Salta, sa direksiyon nina Marina at Hugo Jiménez.
Nag-aral si Luis Pereyra ng choreography sa ilalim ng direksyon ni Maestro Carusso sa Teatro Colón, ang opera house ng Buenos Aires, at sa Escuela Nacional de Danzas. Kumuha siya ng mga pag-aaral sa mga kilalang maestro tulad nina Santiago Ayala "El Chúcaro", Hugo Jiménez, Mario Machaco, Héctor Zaraspe, Irene Acosta, Ana Marini, Wasil Tupin at Mercedes Serrano. Ang kanyang propesyonal na edukasyon ay binubuo ng Modern Dance, classical ballet, jazz dance, folk dances, tap dance at nag-aral siya ng musika.
Nakibahagi siya sa lahat ng mga natatanging produksyon ng tango, hal., Forever Tango, Tango Pasión at – mula 1987 hanggang 2000 sa musikal na Tango Argentino, na ginawa nina Claudio Segovia at Héctor Orrezoli. Dito na-nominate si Luis Pereyra para sa Tony Award Nag-paik ikot siya sa Estados Unidos, Canada, Gran Britanya, Germany, Ho, Austria, Switzerland at France. Noong 2001 isinayaw niya ang solong bahagi sa opera Orestes – Last Tango, sa direksyon ng koreograpo na si Oscar Araiz, na ginawa sa okasyon ng WMTF Festival, Netherlands. Sa kurso ng kanyang karera sumayaw siya sa mahahalagang yugto hal, Gershwin Theater sa Broadway, Théâtre du Châtelet, Paris, Teatro Aldwych sa West End ng London, Cologne Philharmonie, Alte Oper sa Frankfurt am Main at Deutsches Theater München (Munic). Noong 1994 sumayaw siya para sa Paramount Pictures at iniharap ni Al Pacino. Noong 1995 sumayaw siya sa Castro Theater sa San Francisco sa entablado kasama sina Robin Williams at Peter Coyote.
Brigitte Bardot
Si Brigitte Anne-Marie Bardot [1] [2] (Pranses: [bʁiʒit baʁdo]; Ingles: / brɪdʒɨt bɑrdoʊ /; ipinanganak 28 Setyembre 1934) ay isang Pranses na dating modelo, artista, mang-aawit at aktibista ng karapatang-panghayop. Isa siya sa mga pinaka kilalang simbolo ng seks noong 1960's.
Sa kanyang kabtaan, pinangarap ni Bardot na maging mananayaw ng baley. Sinimulan niya ang kanyang pag-arte noong 1952 at, matapos na lumilitaw sa 16 pelikula, naging sikat siya dahil sa kanyang papel sa kontrobersiyal na palabas na And God Created Woman. Noong 1963 ,bumida siya sa palabas ni Jean-Luc Godard na pinamagatang Contempt,. Siya ay hinirang para sa BAFTA Award para sa Best Foreign Artist para sa kanyang papel sa pelikula ni Louis Malle noong 1965 na pinamagatang, Viva, Maria!.
Simula noong 1969, ang mga katangian ni Bardot ang naging opisyal na basehan ng pigura ng Marianne, na kumakatawan sa kalayaan ng Pransiya .. [4] Nagretiro sa industriya si Bardot noong 1973. Sa kanyang trabaho sa pag-arte, bumida siya sa 47 na pelikula at nagrekord ng 80 na kanta. Siya ay ginawaran ng Légion d'honneur noong 1985 ngunit tinanggihan niya ito. [5]
Sa kanyang pagreretiro, itinatag ni Bardot ang sarili bilang aktibista ng karapatang-panghayop. [6] [7]
Pintuang-bayan ni Ishtar
Ang Pintuang-bayan ni Ishtar o Tarangkahan ni Ishtar (Ingles: Ishtar Gate; ; بوابة عشتار) ay ang ikawalong tarangkahan sa loobang siyudad ng Babilonya. Ito ay itinayo noong mga 575 BCE sa kautusan ni Haring Nabucodonosor II sa hilagang panig ng siyudad. Ito ay inalay sa Diyosa ng Babilonya na si Ishtar. Ito ay itinayo gamit ang makinang na brick na may mga magkakahaliling row ng bas-relief mušḫuššu (mga dragon) at mga auroch. Ang bubong at mga pinto ng tarangkahan ay cedar ay sa plaka ng pag-aalay. Sa pamamagitan ng tarangkahan ang Daang Pangprusisyon na nilinyahan ng mga pader na tinakpan ng mga leon sa mga makinang na brick. Ang Tarangkahan ni Ishtar ay may mga Diyos at Diyosa lamang na kinabibilangan nina Ishtar Adad at Marduk. Ang mga rebulto ng mga Diyos ay pinaparada sa tarangkahan at pababa sa Daang Pangprusisyon kada taon tuwing pagdiriwang ng Bagong Taon. Sa orihinal, ang tarangkahan bilang bahagi ng mga Pader ng Babilon ay itinuring na isa sa Pitong mga Kamangha-mangha ng Sinaunang Daigdig hanggang sa mapalitan ito ng Paro ng Alehandriya nooong ika-3 siglo BCE.
Brigitte Bardot
Kabataan
Si Brigitte Bardot ay anak ni Anne-Marie Mucel at Louis Pilou Bardot.Lumaki siya sa isang Romano-Katolikong pamilya. Pinag-aral siya ng kanyang ina ng sayaw, at nagdesisyon siyang magpokus sa pag-aaral ng sayaw na baley. Noong 1974, natanggap si Brigitte sa Conservatoire de Paris, at doon siya nag aral ng baley sa ilalim ni Boris Knyazev.
Dahil sa imbitasyon sa kanyang ina, naanyayahang sumali sa fashion show si Brigitte noong 1949. Sa parehas na taon, nagmodel din siya para sa isang fashion magasin. Noong siya ay 15 taon gulang, napansin ng siya ng direktor na si Roger Vadium noong siya ang cover ng ELLE magasin. Inanyayahan siyang mag-audition sa Les lauriers sont coupés. Natanggap man ni Brigitte ang papel, nakansela ang pelikula ngunit ito ang kumumbinsi sa kanyang pumasok sa industriya ng pag-arte.[11][12]
Propesyon
Bagkus ang Industriya ng Europa sa pelikula ay sumisikat, isa si Bardot sa mga kaunting Europeong artista na sumikat sa Estados Unidos. Siya ay nagdebut sa 1952 komedyang pelikulang pinamagatang ‘’LeTrou Normand’’ .Mula 1952–1956, lumabasa siya sa 17 na pelikula. Napukaw niya ang atensiyon ng midya noong siya ay dumalo sa ‘’Cannes Film Festival’’ noong Abril 1953.,[12]
Hindi nakuntento dito si Roger Vadim. Marami na ding sumisikat na aktres na Europeo at nararamdaman niyang natatabunan na si Bardot. Dahil dito, ginawa nila ang pelikulang And God Created Woman (1956). Ang pelikulang ito ang nagpasikat ng tuluyan kay Bardot bilang isang sex symbol.
Sa unang bahagi ng kanyang propesyon bilang aktres, malaki ang naitulong ng British photographer na si Sam Lévin sa imahe niya. Nakipaghiwalay siya kay Vadim noong 1957 at nagpakasal sa actor na si Jacques Charrier noong 1959. Kinalaunan ay nakasama niya si Charrier sa pelikulang Babette Goes to War.
Ang pelikulang Vie privée (1960), ay sumalamin sa buhay ni Bardot. Sa pelikulang ito ay ginawaran siya ng David di Donatello Award bilang Best Foreign Actress sa papel niyang ginampanan. [13]
Noong taong 1973, inanunsiyo ni Bardot na magreretiro na siya sa industriya.[14]
Personal na Buhay
Noong 1959 ay nagpakasal si Bardot kay Jacques Charrier. Kay Charrier lang siya nagkaroon ng anak at ito ay pinangalanan nilang Nicolas-Jacques Charrier. (1960) Matapos siyang makipagdiborsiyo kay Charrier noong 1962 ay pinalaki na lamang si Nicolas sa pamilyang Charrier. Nakita niya lamang muli ang kanyang ina noong siya ay tumanda na.
Ang iba pang mga naging asawa ni Bardot ay si Gunter Sachs (isang German millionaire playboy), at si Bernard d’Ormale na kasalukuyan niyang asawa.
Impluwensiya
Sa larangan ng fashion, ipinangalan kay Bardot ang Bardot neckline. Kinilala si Bardot sa pagpapasikat niya sa pagsuot ng bikini sa mga lumang pelikula tulad ng Manina, sa pagdalo niya sa Cannes at sa mga photoshoots.
Pinauso din ni Bardot ang choucroute hairstyle sa kanyang kasal kay Charrier.[40] Siya din ay minsang naging paksa sa mga gawa ni Andy Warhol. Bukod pa dito, kilala si Bardot sa pagpapasikat sa siyudad ng St. Tropez at bayan ng Armação dos Búzios sa Brazil, mga lugar na binisita niya noong kasama niya ang kanyang karelasyon noong 1964. [41] Umukit ng statwa si Christina Motta[42] para kay Bardot sa Armação dos Búzios.
Iniidolo si Bardot nila John Lennon and Paul McCartney.[43][44] Nagplano silang gumawa ng pelikula kung saan kasama si Bardot, ngunit hindi ito natuloy.[12] Ang unang asawa ni Lennon na si Cynthia Powell ay nagpakulay pa ng buhok para maging kahawig ni Bardot. Minsan nang nagkita ng personal si Lennon at Bardot.[45]
Noong 1970, ibinase ng iskultor na si Alain Gourdon kay Bardot ang Marianne, ang French National Emblem. Noong taong 2007, kasama siyang pinangalanan kabilang sa 100 Sexiest Film Stars.[46] Ang pinakaunang exhibition tungkol sa kanyang impluwensiya sa industriya ay binuksan noong 29 Setyembre 2009. [47]
Skin Diamond
Si Skin Diamond (ipinanganak na Raylin Christensen; 18 Pebrero 1987) ay isang aktres ng pornograpiya ng Pelikula sa bansang Estados Unidos.
Parolise
Ang Parolise (Irpino: Parulìsë) ay isang nayon at komuna sa lalawigan ng Avellino sa rehiyon ng Campania sa katimugang Italya.
Heograpiya
Ang Parolise ay matatagpuan sa mataas na pook Irpinia ng kabundukang Apenino. Kalapit nito ang mga bayan ng Candida, Chiusano di San Domenico, Lapio, Montefalcione, Salza Irpina, at San Potito Ultra.
Kiviuq (buwan)
Ang Kiviuq ( o  )  ay isang buwan sa Saturno.
Mariveles
Ang Bayan ng Mariveles ay isang ika-1 na klaseng bayan sa lalawigan ng Bataan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan. 4.71 % ang antas ng paglaki ng populasyon ng bayan bawat taon, dalawang ulit ang laki kaysa sa antas ng paglaki ng populasyon ng lalawigan.
Kasaysayan
Ang pangalan ng Mariveles ay sinasabing galing sa "maraming dilis" na tumutukoy sa mga maliliit na isda na nahuhuli sa dagat na pumapalibot sa munisipalidad. Ang salitang "Maraming dilis" ay pinaikli sa "mara-dilis" at sa huli Mariveles sa pagdaan ng panahon.
Isa pang maromansang alamat ang karaniwang iniuugnay sa Mariveles, ang kasaysayan ni Maria Velez. Si Maria Velez ay isang mongha. Nagkaroon ito ng talisuyong isang paring Franciscano. Nagkasundo silang mgatanan. Dahil sa hindi dumating ang galyong sasakyan, sila ay nagtungo sa magubat na pook ng Camaya. Lumikha ng usap-usapan sa Maynila ang ginawang pagtatanan ng magkasintahan. Ipinag-utos ng pinuno na hanapin ang dalawa. Nagtanong ang mga kawal sa mga katutubo. Pinarusahan ang ayaw magtapat. Isang kawal Bataan ang nagtapat kung kaya dali-daling lumulan ang mga naghahanap sa “prahu” o Bangka at nagtungo sa Camaya. Natagpuan ang dalawa sa dalampasigan. Si Maria Velez ay gula-gulanit ang damit at sa tabi niya ay ang paring Franciscano. Dinala ang pari sa Maynila at nang lumaon ay sa Bisaya naman upang magturo ng relihiyon samantalang si Maria ay iniwan sa pag-aaruga ng isang matanda hanggang sa ipatapon sa siyudad ng Mexico. Sa pangyayaring naganap nagbuhat ang pangalan ng dalawang pulo sa Corregidor na ngayo’y tinatawag na pulo ng “Fraile” at pulo ng “Mongha”. Samantalang ang lugar na kinatatagpuan sa magsing-irog ay tinawag na Mariveles hango sa pangalan ni “Maria Velez”
Mga Barangay
Ang bayan ng Mariveles ay nahahati sa 18 mga barangay.
Riace
Ang Riace (Calabres: Riàci) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa rehiyon ng Italya ng Calabria, na matatagpuan mga 50 km timog ng Catanzaro at mga 80 km hilagang-silangan ng Regio de Calabria. Ang Riace ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Camini at Stignano.
Alamat ng pinya
thumb|Ang alamat ng Pinya ay nagpapakita ng ilang mahahalagang aral na maaring matutunan tulad ng pagtuturo ng mga magulang, pagpapakumbaba, pagtanggap ng pagkakamali, at pagpapahalaga sa bawat bagay sa buhay. Ito ay mga aral na dapat nating isabuhay upang magkaroon ng magandang buhay at maging mabuting mamamayan|alt=Pinya|350x350px Sa Alamat ng Pinya ay isang kuwentong-bayan na nagpapakita ng kabutihan ng isang ina sa kanyang anak at ang halaga ng pagtitiyaga sa pag-aalaga ng mga halaman. Tinuturo rin ng kwento ang kahalagahan ng pagsunod sa payo ng mga magulang.
Walang impormasyon tungkol sa orihinal na may-akda ng "Alamat ng Pinya" dahil ito ay isang kwentong bayan na may iba't ibang bersyon at ipinapasa sa pamamagitan ng salaysay ng bibig.
Makikita ang kwentong ito sa iba't ibang rehiyon sa Pilipinas at sa mga magkakaibang grupo ng mga Pilipino. Kaya't hindi ito maituturing na gawa ng isang tiyak na may-akda, kundi bahagi ng ating kultura at tradisyon na nagmula sa ating mga ninuno.
Buod
Noong unang panahon, may nakatirang mag-ina sa isang malayong pook. Ang ina ay si Aling Rosa at ang kanyang anak ay si Pinang. Dahil sa sobrang pagmamahal ni Aling Rosa sa kanyang bugtong na anak, ay lumaki si Pinang na laging nasa layaw. Gusto ng ina na matuto si Pinang ng mga gawaing bahay, ngunit laging ikinakatwiran ni Pinang na alam na niya ang lahat ng itinuturo ng ina.
Isang araw, nagkasakit si Aling Rosa at hindi na makabangon at makagawa ng mga gawaing bahay. Inutusan niya si Pinang na magluto ng lugaw. Subalit dahil sa kalalaro ni Pinang, napabayaan niya ang lutuan at nasunog ito. Naging masama ang pakiramdam ni Aling Rosa dahil sa nangyari, ngunit napasensiya na lang siya dahil nakapagsilbi naman sa kanya ang kanyang anak kahit paano.
Dahil sa tagal ng sakit ni Aling Rosa, napilitan si Pinang na gumawa ng mga gawaing bahay sa kanilang tahanan. Ngunit dahil sa katigasan ng kanyang ulo, hindi siya magaling sa mga gawaing bahay at laging nagtatanong sa kanyang ina kung saan makikita ang mga gamit. Naiinis na si Aling Rosa sa kalituhan ng kanyang anak at sinabi na sana'y magkaroon siya ng maraming mata upang makita niya ang lahat ng bagay.
Isang araw, umalis si Pinang upang hanapin ang nawawalang sandok. Kinabukasan, hindi na nakabalik si Pinang at nag-alala ang kanyang ina. Hinanap niya ang kanyang anak sa buong lugar, ngunit hindi na ito nakita.
Nang makita ni Aling Rosa ang isang halamang hindi niya alam ang pangalan sa kanyang bakuran, inalagaan niya ito hanggang sa ito'y magbunga. Sa kanyang pagkamangha, nakita niya ang bunga na hugis ng ulo ng tao na napapalibutan ng maraming mata. Naalala niya ang huli niyang sinabi kay Pinang at napagtanto niya na ang halamang ito ay sagisag ng kanyang anak. Tinawag niya itong Pinang at sa palipat-lipat na pagbigkas ng mga tao, naging "pinya" ang pangalan ng bunga.
Obserbasyon ni Ong
Si Frances Ong, editor ng Tahanan Books na naglalabas ng mga aklat para sa mga bata, ay nagbahagi ng limang alamat ng Pilipinas na naaalala niya mula sa kanyang kabataan. Matatagpuan ang mga ito sa award-winning at magagandang guhit na aklat ng Tahanan Books tungkol sa mga klasikong alamat ng Pilipinas.
Gaya ng ibang ng mga alamat, ang kuwento ng piña ay mayroong ilang mga bersyon. Ayon kay Ong, ang popular na bersyon ay nagtuturo ng leksyon sa mga taong tamad at walang gana sa trabaho. Ang bersyon ng Tahanan ay nagpapakita na si Pinang ay nagtatrabaho nang maigi, ngunit inakala ng kanyang ina na siya ay tamad. Para kay Ong, ang kwento ng piña ay "isang babala para sa mga magulang at anak."
Makikita ang kwento sa aklat na "Why The Piña Has A Hundred Eyes and Other Classic Philippine Folk Tales About Fruits" ng Tahanan Books.
Banghay ng Alamat
Tagpuan: Isang malayong lugar kung saan naninirahan si Aling Rosa at ang kanyang anak na si Pinang. Sa ibang panulat ang tagpuan ay naitala bilang maliit na kubo sa nayon.
Situwasyon: Mahal na mahal ni Aling Rosa ang kanyang anak na si Pinang at palagi niyang itong inaalagaan ng labis. Kahit na gustong turuan ni Aling Rosa si Pinang ng mga gawaing-bahay, laging mayroong mga dahilan si Pinang at nagsasabi na alam na niya ang mga ito.
Suliranin: Nagkasakit si Aling Rosa at hindi na makabangon para gawin ang mga gawaing-bahay. Nang magsimulang mag-alaga ng bahay si Pinang, hindi nito nagawa ang inutos ng ina na magluto ng lugaw dahil sa katamaran. Sa kasagsagan ng pagkakasakit ni Aling Rosa, bigla na lamang nawala si Pinang.
Saglit na Kasiglahan: Nakakita si Aling Rosa ng hindi kilalang halaman sa kanyang bakuran at inalagaan ito. Lumago ang halaman at nagbunga ng pinya na kamukha ng ulo ng tao na napapalibutan ng mga mata.
Kasukdulan: Nang mabalitaan ni Aling Rosa na hindi na nakabalik si Pinang, nag-alala siya at naghanap ngunit walang natagpuan. Ngunit, nang namunga ang halaman na kanyang inalagaan, naisip niya ang kanyang sinabi kay Pinang at pinangalanan niya ang halaman na “Pinang.”
Lunas sa Suliranin: Sa pamamagitan ng halaman na tinanim niya, na kanyang pinangalanan na “Pinang,” napawi ang kanyang lungkot at naging simbolo ng kanyang pagmamahal sa anak na nawawala.
Katapusan: Naging malaking tulong sa buhay ni Aling Rosa ang pagkakaroon ng halamang pinya at ito ay naging sikat at pinag-uusapan ng mga tao. Ito ang naging simula ng pagiging popular ng pinya at nagkaroon ito ng malaking epekto sa ekonomiya ng bansa.
Mga Aral na Nilalaman ng Alamat ng Pinya
Una, mahalaga ang pagtuturo ng mga magulang sa kanilang mga anak. Sa kuwento, napakita kung paano naging malaking isyu ang pagpapamper kay Pinang, na nagresulta sa kanyang hindi pagiging responsable. Ito ay isang paalala na dapat turuan ang mga anak ng tamang pag-uugali, kasanayan, at kaalaman upang maging produktibo at responsable sa buhay.
Pangalawa, mahalaga ang pagpapakumbaba. Sa kuwento, nang magalit si Aling Rosa sa kanyang anak, nasabi niya na sana'y marami siyang mga mata upang hindi na siya tanungin nito. Ngunit, nang mawala si Pinang, nagsisi si Aling Rosa at pinangalanan ang halaman na lumitaw sa kanyang bakuran sa pangalan ng anak. Ito ay nagpakita ng kanyang pagpapakumbaba at pagmamahal sa kanyang anak.
Pangatlo, dapat nating matutunan na tanggapin ang ating mga pagkakamali. Sa alamat ng Pinya, nagkamali si Pinang at naging dahilan pa ng masamang epekto sa kanilang tahanan. Ngunit, pinatawad siya ng kanyang ina at nagpakita ng pagmamahal at pagpapatawad. Ito ay isang magandang halimbawa ng pagpapakumbaba, katapatan, at pagkakaroon ng pagmamahal sa kabila ng pagkakamali.
Sibutad
Ang Bayan ng Sibutad ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Zamboanga del Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Alamat ng pinya
Mga Aral na Nilalaman ng Alamat ng Pinya
Pang-apat, dapat nating pahalagahan ang bawat bagay sa buhay. Sa alamat ng Pinya, hindi alam ni Aling Rosa kung ano ang halaman na lumitaw sa kanyang bakuran, ngunit sa kanyang pag-aalaga, ito ay lumago at naging malaking tulong sa kanyang buhay. Ito ay isang paalala na dapat nating pahalagahan ang bawat bagay sa buhay dahil sa oras ng pangangailangan, ito ay maaaring maging tulong upang malampasan ang mga hamon ng buhay.
Kabayu-kabayuhan
Ang kabayu-kabayuhan ay maaaring tumukoy sa:
Sibutad
Mga Barangay
Ang Lungsod ng Sibutad ay nahahati sa 16 na mga barangay.
Alamat ng pinya
Mga Aral na Nilalaman ng Alamat ng Pinya
Sa kabuuan, ang alamat ng Pinya ay nagpapakita ng ilang mahahalagang aral na maaring matutunan tulad ng pagtuturo ng mga magulang, pagpapakumbaba, pagtanggap ng pagkakamali, at pagpapahalaga sa bawat bagay sa buhay. Ito ay mga aral na dapat nating isabuhay upang magkaroon ng magandang buhay at maging mabuting mamamayan.
Bersyong Biyetnamo
Sa kwento ng piña, ipinapakita ang relasyon ng isang 15-taong gulang na si Huyen Nuong at kanyang ina sa Vietnam. Sa Pilipinas, ang babaeng bida ay si Piña. Ang kwento ay nagsisimula sa isang babaeng si Huyen Nuong na naninirahan kasama ang kanyang ina. Dahil pumanaw na ang ama niya noong siya ay bata pa lamang, kailangan ng kanyang ina na magtrabaho ng husto upang suportahan ang pamilya. Ngunit, si Huyen Nuong ay isang tamad, walang pakialam, at matigas ang ulo na tinedyer na mas gusto pang maglaro kasama ang kanyang mga kaibigan kaysa tumulong sa kanyang ina.
Isang araw, nagkasakit ang kanyang ina at kailangan niya ng matinding pahinga upang gumaling. Dahil dito, kinailangan ni Huyen Nuong na gawin ang mga gawaing-bahay at magluto ng pagkain. Dahil hindi sanay sa mga gawaing-bahay, nahihirapan si Huyen Nuong na malaman kung paano ito gagawin at madalas siyang nagtatanong sa kanyang ina kung saan makikita ang mga gamit. Naiinis na ang kanyang ina sa kanyang anak at sinabi na sana'y magkaroon siya ng maraming mata upang makita niya ang lahat ng bagay.
Ngunit isang araw, hindi na nakabalik si Huyen Nuong at nag-alala ang kanyang ina. Hinanap niya ang kanyang anak sa buong lugar, ngunit hindi na ito nakita. Nang makita niya ang isang halamang hindi niya alam ang pangalan sa kanyang bakuran, inalagaan niya ito hanggang sa ito'y magbunga. Sa kanyang pagkamangha, nakita niya ang bunga na hugis ng ulo ng tao na napapalibutan ng maraming mata. Naalala niya ang huli niyang sinabi kay Huyen Nuong at napagtanto niya na ang halamang ito ay sagisag ng kanyang anak. Tinawag niya itong Piña at sa palipat-lipat na pagbigkas ng mga tao, naging "piña" ang pangalan ng bunga.
Bilang Instrumentong Sikolohikal
Hindi ipinaliwanag ng kuwento kung paano naganap ang pagbabago, ngunit maaaring sabihin na napakalupit ng reaksiyon ng ina kaya namatay si Nuong at naging isang pinya. Ang kuwento ay naging isa sa mga pinakasikat na armas ng mga nanay sa lugar upang pilitin ang kanilang mga anak na tumulong sa mga gawaing-bahay.
Saynete
Ang parsa o saynete ay isang komedya na naglalayong magbigay ng aliw sa mga tagapanood sa pamamagitan ng pagpapakita ng kalabisan, karangyaan na malayong mangyari. Kadalasang hindi maintindihan ang balangkas ng saynete ngunit ang mga tagapanood ay hinihimok na huwag sundan ang balangkas upang hindi malito o malipos. Gumagamit din ang saynete ng mga pagpapatawang pisikal, ang paggamit ng sinadyang kalokohan, at malawak na di-makakatotohanang pagganap. Sinusulat ang mga saynete para sa tanghalan at pelikula. At saka, kadalasang nasa isang partikular na lokasyon ang tagpuan ng saynete, kung saan nangyayari ang lahat ng mga kaganapan.
Mga sanggunian
Kaurian:Komedya
Pedro III ng Aragon
Si Dakilang Pedro(Pere el Gran, Pero lo Gran; 1239, sa Valencia – 2 Nobyembre 1285) ang Hari ng Aragon(bilang Pedro III) ng Kaharian ng Valencia (bilang Pedro I) ang Konde ng Barcelona(bilang Pedro II) mula 1276 hanggang sa kanyang kamatayan. Kanyang sinakop ang Kaharian ng Sicily at naging hari nito noong 1282. Siya ang isa sa pinakadakilang mga mediebal na monarkong Aragonese.
Panay
Ang Panay ay isang tatsulukan na pulo sa Pilipinas na matatagpuan sa kanlurang bahagi ng Kabisayaan. Sa pamamahala, nahahati ang pulo sa apat na lalawigan: Aklan, Antique, Capiz, at Iloilo, na ang lahat ay nasa rehiyon ng Kanlurang Kabisayaan. Matatagpuan ito sa timog silangan ng pulo ng Mindoro at hilagang kanluran ng Pulo ng Negros, na pinaghihiwalay ng Kipot ng Guimaras. Sa pagitan ng Panay ay Negros matatagpuan ang pulong lalawigan ng Guimaras. Sa hilaga at hilagang silangan ay ang Dagat Sibuyan at ang mga pulo ng Romblon; sa kanluran at timog kanluran matatagpuan naman ang Dagat Sulu at sa timog ay ang Golpo ng Panay.
Ang pulo na nahahati ng Bulubundukin ng Gitnang Panay, ay maraming mga ilog kabilang ang mga ilog Aklan, Jalaur, Jaro, Banica, Sibalom, Tipulu-an, Mao-it, Iloilo at Panay. Ang Bundok Madiaas ay ang pinakamataas na bundok sa isla sa taas na 2,117 metro sa ibabaw ng dagat. Kabilang sa iba pang mga rurok ay ang Bundok Porras, Bundok Nangtud, Bundok Baloy, at Napulak.
Kasaysayan
Bago ang 1212, ang Panay ay tinawag na Simsiman. Ang komunidad ay matatagpuan sa baybayin ng ilog Ulian at naidugtong ng isang sapa. Ang sapa ay nagbigay ng asin sa mga taong Ati pati na rin sa mga hayop na humihimod ng asin palabas ng maalat na tubig. Nagmula sa salitang-ugat na "simsim," ang simsimin ay nangangahulugan ng pagdila sa isang bagay upang kumain o uminom, ang lugar ay tinawag na Simsiman.
Dating sentro ng sinaunang Kompederasyon ng Madja-as—ang pinakaunang estado sa Pilipinas sa rehiyon ng Kabisayaan bago dumating ang mga Kastila, at ang ikalawang kolonya ng Srivijaya sa Kapuluan ng Pilipinas, sunod sa Kapuluan ng Sulu. Itinatag ito ng siyam na rebeldeng datu na may kaugnayan sa korte ng Brunei, na napilitang lisanin ang bansa dahil sa pagkapoot sa namumunong Rajah noon. Ang mga datu, kabilang ang kanilang mga asawa at anak, kasama rin ang ilang mga tapat na alipin at tagasunod ay palihim na inalalayan makaalis ng Punong Ministro ng Rajah, na si Datu Puti. Ayon sa mga alamat ang pangalanng Rajah ay Makatunao.
Kabayong kahoy
Ang kabayong kahoy ay maaaring tumukoy sa:
Biyolohiyang matematika at teorika
Mga sakop ng pagsasaliksik
Ang ilang mga sakop ng espesyalisadong pagsasaliksik sa matematikal at teoretikal na biolohiya gayundin ang mga panlabas na ugnayan na nauugnay sa iba't ibang mga proyekto sa iba't ibang mga unibersidad ay maikling itinatanghal sa mga sumunuod na pang-ilalim na seksiyon. Ang sa mga isinamang halimbawa ay inilalarawan ng mataas na komplikado, hindi linyar, at mga mekanismong superkompleks dahil tumataas na nakikilalang ang resulta ng mga gayong interaksiyon ay maaari lamang maunawaan sa pamamagitan ng kombinasyon ng mga modelong matematikal, lohikal, pisika/kemikal, molekular at komputasyonal. Dahil sa malawak na pagkakaiba iba ng nasasangkot na spesipikong kaalaman, ang pagsasaliksik biomatematikal ay kadalasang ginagamit sa pakikipagtulungan sa pagitan ng mga matematiko, biomatematiko, mga biologong teoretikal, mga pisiko, mga biopisiko, mga biokemiko, mga bioinhinyero, mga inhinyeryo, mga pisiolohista, mga biologong molekular, mga henetisista, mga embryologo, mga zoologo, mga kemiko at iba pa.
Biolohiyang ebolusyonaryo
Ang ekolohiya at ebolusyon ay tradisyonal na mga nananaig na larangan sa matematikal na biolohiya. Ang ebolusyon ay paksa ng malawak ng pagteteorisang matematikal. Ang kabuuang pangalan ng larangang ito ay henetikang populasyon. Ang karaniwang henetikang populasyon ay nagsasaalang alang ng mga pagbabago sa mga prekwensiya ng mga allele sa isang maliit na bilang ng mga locus ng gene. Kapag ang mga epektong inpinitesimal sa isang malaking bilang ng loci ng gene ay isinasaalang alang, ang isa ay humahango ng henetikang kwantitatibo. Si Ronald Fisher ay gumawa ng mga pagsulong pundamental sa estadistika gaya ng analisis ng bariansa sa pamamagitan ng kanyang akda sa henetikang kwantitatibo. Ang isa pang mahalagang sangay ng henetikang populasyon ay umuukol sa phylohenetikang komputasyonal. Ang phylohenetika ay isang sakop na umuukol sa rekonstruksiyon at analisis ng mga punong phylohenetiko(ebolusyonaryo) at mga network batay sa mga minanang mga katangian. Ang mga modelong tradisyonal na henetikang populasyon ay umuukol sa mga allele at henotipo at kadalasang stokastiko. Sa ebolusyonaryong teoriya ng laro na unang binuo ni John Maynard Smith, ang mga konseptong ebolusyonaryong biolohiya ay maaaring kumuha ng isang anyong matematikal na deterministiko na may seleksiyong umaasal ng direkta sa mga minanang penotipo. Maraming mga modelong henetikang populasyon ay nagpapalagay na ang mga sukat ng populasyon ay konstante. Ang nagbabagong mga sukat ng populasyon na kadalasan ay sa kawalan ng mga bariasyong henetiko ay tinatrato ng larangan ng dinamikang populasyon. Ang paggawa sa sakop na ito ay may petsang bumabalik noong ika-19 siglo at kahit pa noong 1798 nang ipormula ni Thomas Robert Malthus ang unang prinsipyo ng dinamikang populasyon na kalaunang nakilala bilang modelong paglagong Malthusian. Ang mga ekwasyon ng maninila-sinisila na Lotka-Volterra ay isa pang sikat na halimbawa. Ang dinamikang populasyon ay sumasanib sa isa pang aktibong sakop ng pagsasaliksik sa matematikal na biolohiya: epidemiolhiyang matematika na pag-aaral ng nakahahawang sakit na umaapekto sa mga populasyon. Ang iba't ibang mga modelo ng pagkalat ng mga impeksiyon ay iminungkahi at siniyasat at nagbibigay ng mga mahalagang resulta na maaaring ilapat sa mga patakarang desisyon ng kalusugan.
Mga modelo ng komputer at teoriyang automata
Ang isang monograpo sa paksang ito ay nagbubuod ng malawak na halagang inilimbag na pagsasaliksik sa sakop na ito hanggang 1986  kabilang ang mga subseksiyon sa sumusunod na mga sakop: pagmomodelo ng kompyuter sa biolohiya at medisina, mga modelong sistemang arterial, mga modelo ng neuron, mga network na biokemikal at osilasyon, automatang quantum, mga kompyuter na quantum sa biolhiyang molekular at henetika , pagmmodelo ng kanser, mga neural net, mga network na henetiko, mga abstraktong kategorya sa relasyonal na biolohiya, mga sistemang metaboliko-replikasyon, teoriya ng kategorya mga aplikasyon sa biolohiya at medisina, teoriyang automata, automatang selular, mga modelong tesselasyon  at kompletong reproduksiyon sa sarili, mga sistemang magulo sa mga organismo, biolohiyang relasyonal at mga teoriyang organismiko.
Pamomodelo ng selula at biolohiyang molekular
Ang sakop na ito ay napukaw sanhi ng lumalagong kahalagahan ng biolohiyang molekular.
Pagmomodelo ng mga sistemang pisiolohikal
Teoriyang hanay na molekular
Ang teoriyang hanay na molekular ay ipinakilala ni Anthony Bartholomay at ang mga aplikasyon nito ay pinaunlad sa matematikal na biolohiya lalo na sa medisinang matematikal. Ang teoriyang hanay na molekular(MST) ay isang pormulasyong matematikal ng malawak na kahulugang kinetikang kemikal ng mga reasiyong biomolekular sa mga termino ng mga hanay ng molekula at mga transpormasyong kemikal nito ay ikinatawan ng mga pagmamapang hanay teoretikal sa pagitan ng mga hanay molekular. Sa mas pangkalahatang kahulugan, ang MST ang teoriya ng mga kategoryang molekular na inilalarawan bilang mga kategorya ng mga hanay molekular at ang mga transpormasyong kemikal na kinatawan bilang mga pagmamapa ng mga hanay molekular. Ang teoriya ay nag-ambag rin sa bioestadistika at ang pormulasyon ng mga problemang klinikal na biokemika sa mga pormulasyong matematikal ng patolohikal, mga pagbabagong biokemikal na interesante sa pisiolohiya, klinikal na biokemika at medisina.
Mga pamamaraang matematikal
Ang isang modelo ng sistemang biolohikal ay kinokonberte sa isang sistema ng mga ekwasyon bagaman ang salitang modelo ay kadalasang kasing kahulugan ng sistema ng mga tumutugong ekwasyon. Ang solusyon ng mga ekwasyon ay umaasal sa loob ng panahon o sa ekwilibrium. Mayroong maraming mga iba't ibang uri ng mga ekwasyon at ang uri ng pag-aasal na maaaring mangyari ay nakasalalay sa parehong ginamit na modelo at mga ekwasyon. Ang modelo ay kadalasang gumagawa ng mga asumpsiyon tungkol sa sistema. Ang mga ekwasyon ay maaari ring gumawa ng mga asumpsiyon tungkol sa kalikasan ng kung anong maaaring mangyari.
Biopisikang matematikal
Ang mga mas naunang yugto ng biolohiyang matematika ay pinanaigan ng biopisikang matematikal bilang aplikasyon ng matematika sa biopisika na kadalasang sumasangkot sa spesipikong mga modelong pisikal/matematikal ng mga biosistema at mga bahagi nito.
Mga prosesong deterministiko (mga sistemang dinamikal)
Ang isang nakapirmeng pagmamapa sa pagitan ng isang inisyal o simulang estado at isang huling estado. Sa pagsisimula mula sa isang inisyal na kondisyon at paggalaw ng pasulong sa panahon, ang isang prosesong deterministiko ay palaging lilikha ng parehong trahektoryo at walang dalawang mga trahektoryo ay tumatawid sa espasyong estado.
Mga prosesong stokastiko (mga randomang sistemang dinamikal)
Ang isang randomang pagmamapa sa pagitan ng isang inisyal na estado at isang huling estado na gumagawa sa estado ng sistema na isang randomang bariabulo na may tumutugong distribusyong probabilida
Pagmomodelong pang-espasyo
Ang isang klasikong akda sa sakop na ito ang papel ni Alan Turin tungkol sa morpohensis na The Chemical Basis of Morphogenesis na inilimbag noong 1952 sa  Philosophical Transactions of the Royal Society.
Biolohiyang relasyonal
Ang Abstraktong Biolohiyang Relasyonal(ARB) ay umuukol sa pag-aaral ng pangkalahatan, mga modelong relasyonal ng mga sistemang biolohikal na komplikado na karaniwang nag-aabstrkato ng spesipikong mga istrakturang morpolohika o anatomikal. Ang ilang pinakasimpleng mga modelo sa ARB ang Metabolikong-Replikasyon o (M,R) na mga sistemang ipinakilala ni Robert Rosen noong 1957-1958 bilang abstraktong mga modelong relasyonal ng organisasyong organismal at selular.
Biolohiyang alhebraiko
Ang biolohiyang alhebraiko ay naglalapat ng mga pamamaraang alhebraiko ng komputasyong simboliko sa pag-aaral ng mga problemang biolohikal lalo na sa henomika, protemika, analisis ng mga istrakturang molekular at pag-aaral ng mga gene.
Kanon (paglilinaw)
Ang kanon ay maaaring tumukoy sa:
Heather Hunter
Si Heather Hunter (ipinanganak na Heather Keisha Hunter; 1 Oktubre 1969) ay isang aktres ng pornograpiya ng Pelikula sa bansang Estados Unidos.
The Hobbit
Ang Hobbit, o There and Back Again ay isang children's fantasy novel na nilikha ng Ingles na manunulat na si J. R. R. Tolkien. Inilathala ito noong 1937 at naging critically acclaimed; naging nominado ito para makamit ang Carnegie Medal at nanalo bilang Best Juvenile Fiction sa New York Herald Tribune. Patuloy ang kasikatan ng libro at kinikilala bilang isang klasiko sa children’s literature.
Naganap ang The Hobbit sa fictional universe ni Tolkien at inilahad ang naging paglalakbay ng taong-bahay na si Bilbo Baggins, ang pangunahing tauhan (hobbit) ng nobela, upang makihati sa kayamanang binabantayan ng dragon na nagngangalang Smaug. Napunta ang paglalakbay ni Bilbo mula sa pagiging lighthearted patungo sa mas mapanganib na lakbayin.
Inilahad ang kwento sa anyo ng episodic quest at kalimitang ipinakikilala sa mga kabanata nito ang mga nilalang o uri ng nilalang na nanggaling sa heograpiya ni Tolkien. Nagkaroon si Bilbo ng panibagong antas ng maturity, kahusayan at karunungan dulot ng kanyang pagtanggap sa hindi kagalang-galang, romantiko, kakaiba, at matapang na aspeto ng kanyang sarili, at sa paggamit din ng kanyang talino at sentido komon. Naganap ang kasukdulan nito sa Battle of Five Armies, kung saan binalik sa kwento ang marami sa mga karakter at nilalang mula sa mga naunang kabanata upang makisali sa labanan.
Ang personal na paglago at ang mga anyo ng kabayanihan ang naging pangunahing tema ng kwento, kasama ang mga motif ng pakikidigma.
Ralph Bunche
Si Dr. Ralph Johnson Bunche (Agosto 7, 1903 – Disyembre 9, 1971) ay isang Aprikanong Amerikanong politikong siyentipiko at diplomatang nakatanggap ng Gantimpala Nobel Pangkapayapaan noong 1950 para sa kanyang pamamagitan sa Palestina noong mga 1940. Siya ang unang tao ng kulay (taong may kulay) na naparangalan sa kasaysayan ng ganitong uri ng premyo. Nakilahok siya sa pagbubuo at pangangasiwa ng Nagkakaisang mga Bansa. Nong 1963, natanggap niya ang Medalya ng Kalayaan mula sa pangulo ng Estados Unidos na si John F. Kennedy.
Halimaw
Ang isang halimaw ay isang uri ng nilalang na kathang-isip na matatagpuan sa katatakutan, pantasya, kathang-isip na pang-agham, tradisyong-pambayan, mitolohiya, at relihiyon. Kadalasang sinasalarawan ang mga halimaw bilang mapanganib at agresibo at may kakaiba at nakakatakot na itsura na nagdudulot ng kilabot at pangamba. Kadalasang napakapangit nila na labas sa mundong ito at/o mutanteng hayop o kakaibang nilalang ng iba't iba ang hugis, subalit maari din itong mag-anyong tao, tulad ng mga mutante, aswang, espiritu, sombi o kanibal, bukod pa sa iba pang anyo. Maaring mayroon o walang kapangyarihang sobrenatural, subalit kadalasang may kakayahan silang pumatay o magdulot ng ilang anyo ng pagwasak, na binabantaan ang kaayusang lipunan o moral ng mundo ng tao.
Ang konsepto ng halimaw ay bago pa ng nakatalang kasaysayan, at ang akademikong pag-aaral ng partikular na pangkalinangang paniwala sa ideya ng halimaw ng isang lipunan ay kilala sa katawagang Ingles na monstrophy. Lumilitaw ang mga halimaw sa panitikan at sa mga pelikula. Kabilang sa mga kilalang halimaw sa piksiyon sina Conde Dracula at halimaw ni Frankenstein, gayon din ang mga taong lobo, bampira, momya (o mummy), at sombi.
Love and Lies
Ang Love and Lies ay isang serye ng drama sa GMA Network. Pinagbibidahan nina Richard Gutierrez, Bela Padilla, Michelle Madrigal, Paolo Contis at Sid Lucero. Ito ay kapalit ng Temptation of Wife. Mapapanood ito tuwing gabi sa GMA Network.
Orani, Bataan
Ang Bayan ng Orani ay isang ika-2 na klaseng bayan sa lalawigan ng Bataan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga barangay
Ang bayan ng Orani ay nahahati sa 29 na mga barangay.
Alamat ng kapatagan
Ang "Alamat ng Kapatagan" ay isang kwentong-bayan mula sa Pilipinas na naglalarawan ng kagandahan ng kalikasan at ang kahalagahan ng pagiging mapagmatyag at maingat sa paggamit nito.
Sa kwento, isang magsasaka ang nagtungo sa kapatagan upang magtanim. Habang nagsasaka siya, nakita niya ang isang magandang babae na nakahiga sa damuhan. Inalok niya itong tulungan at bigyan ng pagkain, ngunit umayaw ang babae. Pagkaraan ng ilang araw, natagpuan ng magsasaka ang babae sa may kahoy na nakadungaw sa kanyang sakahan. Muling inalok niya ng tulong at pagkain, ngunit umayaw pa rin ang babae. Hindi nagtagal, napansin ng magsasaka na hindi na siya nakakatanim dahil sa mga malalaking puno at halaman na nagdudulot ng sobrang lilim sa kanyang sakahan.
Dahil dito, nagpasiya siya na pumunta sa puno kung saan nakatayo ang babae at makipag-usap dito. Doon ay nalaman niya na ang babae ay diwata na nagbabantay sa kalikasan at kapatagan. Pinayuhan siya ng diwata na mag-ingat sa paggamit ng kapatagan at siguraduhing hindi ito masisira sa pamamagitan ng sobrang paggamit. Tinulungan din siya ng diwata na malunasan ang kanyang sakit sa mata, bilang pasasalamat sa kanyang pagiging maingat at mapagmatyag sa kalikasan.
Ang "Alamat ng Kapatagan" ay nagbibigay ng aral tungkol sa kahalagahan ng pagiging maingat sa paggamit ng kalikasan at pagtitiyak na hindi ito masisira para sa kinabukasan ng mga susunod na henerasyon. Ito rin ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagiging mapagmatyag at bukas sa mga mensahe na maaaring ibigay ng kalikasan sa mga tao.
Sindangan
Si Bartolome Lira Sr. Ang pinakaunang Alkalde sa Sindangan noong 22 Disyembre 1936, sa pamamagitan ng Executive ordrer No. 27 sa ibinigay na utos ng Pangulo ng Commonwealth ng Pilipinas na si Manuel L. Quezon, siya ay naluklok at nag organisa ng Munisipalidad sa Sindangan at naging unang Presidente ng lalawigang ito. At nung  kanyang termino ay na natapos, siya ay nailuklok ng taong bayan sa eleksiyon bilang pinaka unang Alkalde sa Sindangan hanggang 1941.
Mga Barangay
Ang bayan ng Sindangan ay nahahati sa 52 mga barangay.
Bagyong Karen
Ang Bagyong Karen (Pagtatalagang pandaigdig: Bagyong Sarika) ay isang malakas na bagyo na tumama sa Gitnang Luzon sa taong 2016 at ikalabing isa sa lokal na pangalang bagyo si Pilipinas, Si Karen ay naminsala na aabot na sa 4 billion pesos sa Luzon, dinaanan nito ang mga probinsya nang Aurora, Nueva Vizcaya, mga bahaging parteng probinsya at lumabas sa Pangasinan, si Karen ay tumawid palabas sa West Philippine Sea, bahagi nang "Scarborough Shoul", sunod na pininsala ni Karen ang mga bansang Tsina at Vietnam. Ito ay naglandfall sa Dinalungan, Aurora.
Paghahanda
200px|thumb|A galaw ni Bagyong Karen Maagang naghanda at mga nagsilikas ang mga residente sa mga tatamaan nang Bagyong si Karen higit na mas mahina kumpara kay Super Bagyong Lawin na susunod na manalasa sa Pilipinas. Inabisuhan rin ang mga residente malapit sa tabing dagat at ang nakatirik na mga tirahan sa paahan nang mga kabundukan at ito ay itinaas sa Kategoryang 4 at Signal naman na itinaas 3 hanggang 4.
Pilipinas
Nakawasak si Karen nang mga ekta ektrya at aabot sa 4 na billion at mga ari-arian na kanyang pininsala, Mga tirahan, kawalan nang Tubig at supply ng Kuryente. Bago pa hindi lang gitnang Luzon ang kanyang pininsala maging ang Hilagang Luzon tulad na lamang sa Baguio, na nagdulot nang pagbaha at pagguho ng lupa sa mga kabundukan. Maihahalintulad ang Bagyong Karen sa mga bagyong nagdaan ang; Bagyong Lando, Bagyong Nona, Bagyong Pepeng, Bagyong Santi, Bagyong Pedring at Bagyong Yoyong.
Himagsikang Oktubre
Ang Himagsikang Oktubre, opisyal na kilala bilang Dakilang Sosyalistang Himagsikang Oktubre sa Unyong Sobyetiko, at alternatibong kilala bilang Himagsikang Bolshebista, ay isang himagsikan sa Rusya na pinamunuan ng Bolshevik Party ni Vladimir Lenin na naging susi. sandali sa mas malaking Rebolusyong Ruso noong 1917–1923. ako
Bagyong Karen
Pilipinas
Ang bilang ng pinsala ni Karen or Sarika sa Pilipinas, Tsina at Taiwan ay aabot sa $907 milyon.
Paternopoli
Ang Paternopoli ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, katimugang Italya.
Teritoryo
Ang mga tinitirhang pook ay umunlad sa mga burol ng gitnang Irpinia, sa gitnang lambak ng ilog Calore.
Pinagmulan ng pangalan
Ang pangalan ng bayan ay nagmula sa Griyegong patèr, πατήρ, at pòlis , πόλις, nangangahulugang "lungsod ng ama".