cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vigan
Nanirahan si Elpidio Quirino, ang ika-6 na pangulo ng Pilipinas, sa Vigan.
Mga Barangay
Ang Lungsod ng Vigan ay nahahati sa 39 mga barangay.
'''
Mga Kawing Panlabas
Vigan
Kromosomang 3 (tao)
125px|right Ang kromosomang 3 o kulaylawas na 3 (Ingles: Chromosome 3) ang isa sa 23 mga pares ng kromosoma sa mga tao. Ang mga tao ay normal na mayroong dalawang kopya ng kromosomang ito. Ang kromosomang 3 ay sumasaklaw sa halos 200 milyong mga base na pares na pantayong materyal ng DNA at kumakatawan sa mga 6.5 porsiyento ng kabuuang DNA sa mga selula.
Ang pagtukoy ng mga gene sa bawat kromosoma ay isang aktibong henetikong pagsasaliksik. Dahil sa ang mga mananaliksik ay gumagamit ng iba't ibang mga paraan sa paghula ng bilang ng mga gene sa bawat kromosoma, ang tinantiyang bilang ng mga gene ay iba iba. Ang kromosomang 3 ay malamang na naglalaman sa pagitan ng 1,100 at 1,500 mga gene.
Mga sakit at diperensiya
Ang mga sumusunod na sakit ang ilan sa mga nauugnay sa mga gene sa kromosomang 3:
Metano
Ang Metano o Methane ( o /ˈmiːθeɪn/) ay isang kompuwesto na may pormulang kemikal na. Ito ang pinakasimpleng alkane na pangunahing bahagi ng natural na gaas at malamang ay ang pinakasaganang organikong kompuwesto sa mundo. Ang relatibong kasaganaan ng metano ay gumagawa ritong nakakaakit na panggatong. Gayunpaman, dahil ito ay isang gaas sa normal na kondisyon, ang methane ay mahirap na ilipat mula sa pinagmulan nito. Ang atmosperikong metano ay isang relatibong makapangyarihan na gaas na greenhouse. Ang konsentrasyon ng metano sa atmospero ng mundo noong 1998 na inihahayag bilang isang praksiyong mole ay  1745 nmol/mol (mga bahagi kada bilyon, ppb) na tumaas mula 700 nmol/mol noong 1750. Noong 2008, ang pandaigdigang mga lebel ng metano na nanatiling karamihang patag mula 1998 ay tumaas sa 1800 nmol/mol.
Emperador Go-Horikawa
Si Emperador Go-Horikawa (後堀河天皇) (Marso 22, 1212 – Agosto 31, 1234) ay ang Ika-86 na Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Mga sanggunian
Kaurian:Hapon Kaurian:Mga Emperador ng Hapon
Kromosomang 4 (tao)
Ang Kromosomang 4 o kulaylawas na 4 (Ingles: Chromosome 4) ang isa sa 23 pares ng mga kromosoma sa tao. Ang mga tao ay normal na may dalawang kopya ng kromosomang ito. Ang kromosomang ito ay sumasaklaw sa higit sa 186 milyong mga base na pares(na pantayong materyal ng DNA) at kumakatawan sa pagitan ng 6 at 6.5 porsiyento ng kabuuang DNA sa selula. Ang pagtukoy sa bawat kromosoma ay isang aktibong sakop ng pagsasaliksik henetiko. Dahil ang mga mananaliksik ay gumagamit ng iba't ibang paraan sa paghula ng bilang ng mga gene sa bawat kromosoma, ang tinantiyang bilang ng mga gene ay iba iba. Ang kromosomang 4 ay malamang na naglalaman sa pagitan ng
Mga gene
Ang mga sumusunod ang ilan sa mga gene na matatagpuan sa kromosomang 4:
Mga sakit at diperensiya
Ang mga sumusunod ang ilan sa mga sakit na nauugnay sa mga gene na matatagpuan sa kromosomang 4:
Eugene Domingo
Si Eugene Domingo ay isang artista sa Pilipinas.
Lambrugo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Lambrugo (Brianzöö: Lambrügh) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 30 km sa hilaga ng Milan at mga 14 km timog-silangan ng Como. Noong Nobyembre 30, 2019, mayroon itong populasyon na 2,510 at isang lugar na 1.9 km 2. Ang munisipalidad ng Lambrugo ay naglalaman ng mga frazione (mga pagkakahati, pangunahin na mga nayon at pamayanan) ng Momberto, Galletto, Cascina Giulia, at Resegone. Ang Lambrugo ay hangganan ng mga sumusunod na munisipalidad: Costa Masnaga, Inverigo, Lurago d'Erba, Merone, at Nibionno.
Pisikal na heograpiya
Teritoryo
Ang teritoryo ng munisipyo ay may katangiang tatsulok na hugis at mga hangganan sa silangan kasama ang mga munisipalidad ng Costa Masnaga at Nibionno, sa timog kasama ng Inverigo, sa kanluran kasama ng Lurago d'Erba, sa hilaga kasama ng Merone.
Ang Lambrugo ay humigit-kumulang 30 kilometro mula sa kabeserang Lombardo at 14 mula sa kabisera ng lalawigan, ang lungsod ng Como.
Laino
Ang Laino ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Alta Valle Intelvi, Blessagno, Centro Valle Intelvi, Claino con Osteno, Colonno, Pigra, at Ponna.
Ang pintor na si Livio Retti ay ipinanganak sa Laino (30 Nobyembre 1692).
Sparone
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Sparone ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 40 km hilagang-kanluran ng Turin sa Canavese.
Ito ay tahanan ng Romanikong simbahan ng Santa Croce, may medyebal na pinagmulan, na naglalaman ng ilang Gotikong fresco.
Kabilang sa teritoryong komunal ang ilang mga frazione : Aia di Pietra, Apparè, Barchero, Bisdonio, Bose, Budrer, Calsazio, Ceresetta, Costa, Feilongo, Frachiamo, Nosè, Onzino, Piani, Sommavilla, Torre, at Vasario.
Ang Sparone ay inilalarawan din sa mga heograpikal na mapa na naka-fresco sa mga Museong Vaticano, na kiinomisyon ni Papa Gregorio XIII sa pagitan ng 1580 at 1585.
Dario II
Si Dario II o Darius II (Dārayavahuš) ang hari ng Imperyong Pesiano mula 423 BCE hanggang 405 BCE.
Si Artaxerxes I na namatay noong Disyembre 25, 424 BCE ay sinundan ng kanyang anak na si Xerxes II. Pagkatapos ng isang buwan at kalahati, si Xerxes II ay pinaslang ng kanyang kapatid na lalakeng si Secydianus o Sogdianus (hindi matiyak ang anyo ng pangalan). Ang kanyang hindi lehitimong kapatid na lalakeng si Ochus na satrap ng Hyrcania ay nag-alsa laban kay Sogdianus. Pagkatapos ng isang sandaling labanan ay pinaslangs siya at sinupil sa pamamagitan ng pagtatraydor ang isang pagtatangka ng kanyang sariling kapatid na lalakeng si Arsites na tularan ang kanyang halimbawa. Kinuha ni Ochus ang pangalang Darius(ang mga sangguniang Griyego ay kadalasan siyang tinawag na Darius Nothos, "Bastardo"). Ang mga pangalang Xerxes II o Sogdianus ay hindi umiiral sa mga petsa ng maraming mga tabletang Babilonyano mula sa Nippur. Dito, ang paghahari ni Darius ay agad na sumunod sa paghahari ni Artaxerxes I. Napakakunti ang nalalaman ng mga historyan tungkol sa paghahari ni Darius II. Ang isang paghihimagsik ng Medes noong 409 BCE ay binanggit Xenophon.
Emperador Shijō
Si Emperador Shijō (四条天皇) (Marso 17, 1231 – Pebrero 10, 1242) ay ang Ika-87 Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Settimo Vittone
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Settimo Vittone (Ël Seto Viton) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, hilagang Italya. Ito ay matatagpuan mga 50 km sa hilaga ng Turin, sa tradisyonal na rehiyon ng Canavese.
Mga pangunahing tanawin
left|thumb| Ang [[pieve ng San Lorenzo.]] thumb| Madonna and Child fresco (detalye) sa abside ng plebong Simbahan ng San Lorenzo. Ang mga pangunahing tanawin ay ang kastilyo, pieve (simbahang plebo), at ang panbinyagan ng San Lorenzo (ang obispo ng Autun, mahal sa mga taong Franco), na itinayo noong huling bahagi ng ika-9 na siglo. Isa ito sa mga pangunahing halimbawa ng arkitektura bago ang Romaniko sa Piamonte, kadalasang nagtatampok ng kampanilya at isang parihabang abside. Ito ay tahanan ng maraming fresco, mula sa kalagitnaan ng ika-11 hanggang sa huling bahagi ng ika-15 siglo. Ang Settimo ay nagmula sa septimum lapidem mula sa lungsod ng Ivrea sa Konsular na daang Romano ng mga Galo. Dito matatagpuan ang mga guho ng sinaunang kuta, na ayon sa alamat, ay itinayo ni Attone Anscario, kapatid ni Ansgarda, reyna ng mga Franco at dito inilibing. Noong ika-14 na siglo kinuha ng mga Saboya ang kontrol sa lahat ng lugar at isinama ito sa kanilang Dukado; ang mga sinaunang Panginoon ng lugar (ang Enrico) ay hinirang na Konde. Noong ika-16 na siglo ang Kastilyo-Muog ay nawasak at pinalitan ng isang bagong Villa-palasyo na tinatawag na "Bagong Palasyo". Matatagpuan sa malapit ang bundok ng Colma di Mombarone.
Papa Francisco
Si Papa Francisco  (Franciscus, Francesco; Francisco) ipinanganak; Jorge Mario Bergoglio noong 17 Disyembre 1936) ay ang ika-266 at kasalukuyang Papa ng Simbahang Katolika.
Taál ng Buenos Aires, Arhentina, itinalaga siya bilang paring Katoliko noong 1969. Noong 1998 siya ay iniluklok bilang Arsobispo ng Buenos Aires, at noong 2001 siya ay ginawáng kardinal ni Papa Juan Pablo II. Nahalál siya bilang Papa noong 13 Marso 2013, matapos na magbitíw si Papa Benedicto XVI noong 28 Pebrero. Pinili ni Bergoglio ang ngalang pampapang Francisco, ang kauna-unahang papang gumamit ng naturang pangalan, bilang pagpupugay kay San Francisco ng Asisi. Siya ang kauna-unahang Papa mula sa labas ng Europa simula noong ika-8 na dantaon, unang nagmula sa kontinente ng Timog Amerika (at mangyaring sa Katimugang Hemispero), at unang papa na hindi taga-Europa matapos ang panahon ni Papa Gregorio III noong taong 741. Siya rin ang unang naluklok na Heswita bilang Pontifex Maximus.
Sa kabuuan ng kanyang buhay, bilang isang indibidwal at isang pinunong relihiyoso, nakilala ng publiko si Papa Francisco sa kanyang kababaang-loob, sa kanyang pagmamalasakit sa mga mahihirap, at sa kanyang pagnanais na bumuo ng mga pag-uusap bilang paraan upang makaugnay ang lahat ng tao mula sa iba't-ibang lahi, paniniwala, at pananampalataya. Nakilala rin siya sa pagiging payak at di-gaanong pormal na pamamahala bilang Santo Papa, lalo na noong pinili niyang manirahan sa bahay-pampanauhin (guesthouse) ng Domus Sanctae Marthae kaysa sa apartamento ng Apostolikong Palasyo na siyang ginamit ng mga naunang Papa. Dagdag dito, dahil sa pagiging Heswita at tagasunod ni San Ignacio ng Loyola, kilala rin siya sa pagiging payak sa pananamit, gaya ng pagtanggi niyang magsuot ng tradisyunal na kapa ng Papa na mozzetta noong siya ay maluklok, pagpili niya ng pilak sa halip na ginto para sa kanyang singsing, at paggamit niya ng kanyang krus na ginagamit na niya mula pa noong siya'y kardinal pa lamang.
Kaya naman, hinimok niya si Obispo Charles J. Scicluna ng Malta na magsalita laban sa pag-ampon ng mga nagsasamang magkatulad ang kasarian (same-sex couples), pinanatiling ang mga Katolikong galing sa diborsiyo at muling nagpakasal ay maaaring hindi tumanggap ng Eukaristiya, at nagtiwalag (excommunicate) ng isang dating paring Katoliko dahil sa mga pananaw nitong lumalapastangan sa Simbahan. Binigyang-diin niyang ang tungkulin ng mga Kristiyano na tulungan ang mga mahihirap at mga nangangailangan, at itinataguyod niya ang mapayapang usapin at mga usapang kabilang ang mga nasa iba't-ibang pananampalataya o interfaith dialogue. Ipinahayag din niyang walang puwang sa Simbahan ang pagpapahintulot sa pang-aabusong seksuwal (sex abuse) sa Simbahan, na nagsabing ang pang-aabusong seksuwal ay "kasingsamá ng pagsasagawa ng Itim na Misa (satanic mass)."
Pagkabata
Si Jorge Mario Bergoglio ay isinilang sa Buenos Aires, isa sa limang anak ng Italyanong emigranteng sina Mario José Bergoglio, isang orbrero sa daangbakal, at ng kaniyang asawang si María Sívori, isang maybahay. Noong siya ay binatilyo, si Bergoglio ay inalisán ng isang bahagi ng kaniyang baga dulot ng impeksiyon. Siya ay nag-aral at nakatanggap ng Antás Masterál sa kímika at sa Pamantasan ng Buenos Aires bago niya napágpasyaháng pumasok sa pagkapari. Ayon din sa ibang mga sanggunian, siya ay nakapagtapos mula sa isang páaraláng teknikal bilang mekanikong pangkemikal at sa edad ng 21 ay nagpasyang maging pari.
Heswita
Pumasok si Bergoglio sa Kapisanan ni Hesus noong 11 Marso 1958 at nag-aral sa pagkapari sa isang seminaryong Heswita sa Villa Devoto. Noong 1960, nakuha niya ang pagkalisensiya sa pilosopiya mula sa Colegio Máximo San José sa San Miguel. Noong 1964 at 1965 nagturo siya ng literatura at sikolohiya sa Colegio de la Imaculada, isang mataas na paaralan sa lalawigan ng Santa Fe, Arhentina. Noong 1966 nagturo siya ng kaparehong kurso sa Colegio del Salvador sa Buenos Aires.
Noong 1967, natapos ni Bergoglio ang kaniyang pag-aaral ng teolohiya at naordena sa pagkapari noong 13 Disyembre 1969 ni Arsobispo Ramón José Castellano. Namasukan siya sa Pakultad ng Pilosopiya at Teolohiya ng San Miguel, isang semninaryo sa San Miguel, Buenos Aires. Naabot ni Bergoglio doon ang posisyong novice master at naging propesor ng teolohiya.
Itinaas ng Kapisanan ni Hesus si Bergoglio at siya ay nanungkulan bilang probinsiyal ng Arhentina mula 1973 hanggang 1979. Nilipat siya sa isang doctoral dissertation sa Sankt Georgen sa Alemanya at bumalik sa Arhentina upang manungkulan bilang kumpesor at direktor pang-espiritwal sa Cordoba.
Obispo
Itinalaga si Bergoglio bilang Pangalawang Obispo ng Buenos Aires noong 1992 at inordena noong 27 Hunyo 1992 bilang Titular Bishop ng Auca kasama si Antonio Kardinal Quarracino, Arsobispo ng Buenos Aires, bilang principal consecrator.
Si Bergoglio ang humalili kay Kardinal Quarracino bilang Arsobispo ng Buenos Aires noong 28 Pebrero 1998 at ipinangalang ordinaryo para sa Silangang Katoliko sa Arhentina, na walang sariling prelado.
Kardinal
thumb|right|200px|Si Kardinal Jorge Bergoglio, SJ noong 2008. Sa konsistori noong 21 Pebrero 2001, ginawang kardinal si Arsobispo Bergoglio ni Papa Juan Pablo II, na may titulo bilang kardinal-pari ng San Roberto Bellarmino. Bilang kardinal, itinalaga si Bergoglio sa limang administratibong posisyon sa Kuryang Romano.
Nakilala si Kardinal Bergoglio dahil sa kaniyang pagiging magpakumbaba, pagka-konserbatibo sa doktrina at sa kaniyang prinsipyo sa katarungang panlipunan. Mas pinili niya ang pagkakaroon ng simpleng pamumuhay: mas pinili niyang manirahan sa isang maliit na apartment sa halip ng magarang tirahan para sa obispo, at mas pinili niyang sumakay sa mga pampublikong transportasyon kaysa sa isang limousine.
Noong pumanaw si Papa Juan Pablo II noong 2005, isa sa mga napipisil na papabile si Bergoglio. Lumahok siya bilang isang kardinal-tagahalál (cardinal elector) sa kongklabe noong 2005 na siyang nagluklók kay Papa Benedicto XVI. Ayon sa pahayagang La Stampa, gitgitan sila ni Ratzinger sa halalan, hanggang sa humingî siya ng isang madamdaming pakiusap sa mga kardinal na huwag siyang ihalal. Bago nagsimula ang kongklabe ay nakilahok din siya sa libing ni Papa Juan Pablo II at gumanap bilang rehente kasama ang Kolehiyo ng mga Kardinal, at namuno sa Simbahang Romana Katolika noong panahon ng sede vacante.
Bilang isang kardinal, nakilala si Bergoglio bilang isang konserbatibong Katoliko.
Hatî ang opinyon ng mga Arhentino patungkol sa kaniya. Habang ang ilan ay malakas ang suporta kay Bergoglio dahil sa kaniyang simpleng pamumuhay, ang iba naman ay malaki ang pagkatutol sa kaniya dahil sa mga isyu patungkol sa kasalang homosekswál at sa kanilang pagkabagabag ukol sa kaniyang relasyon sa mapanupil na rehiméng militar noong dekada 70.
Aegukka
Itinutukoy ng Ensiklopedya ng Koreanong Kalinangan ang "Aegukka" bilang "awit upang gisingin ang isip upang mahalin ang bansa". Ang "Aegukka" bilang termino ay naiiba sa pambansang awit. Bagama't ang pambansang awit o gukka (“awit ng bansa”) ay isang opisyal na simbolo ng estado, ang aegukka ay tumutukoy sa anumang kanta, opisyal man o hindi, na naglalaman ng makabayang sigasig para sa bansa. Gayunpaman, ang pambansang itinalagang "Aegukka" ang sumasagisag sa bansa.
Kasaysayan
Ginawa ng Probisyonal na Gobyerno ng Republika ng Korea (1919–1945) sa Shanghai, Tsina ang "Aegukga" (may parehong pangalan na may ibang Romanisasyon) bilang pambansang awit sa tono ng "Auld Lang Syne". Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ipinanatili ng Timog Korea ang mga salita at inilagay ang mga ito sa bagong tono, habang ginamit ito ng Hilagang Korea noong 1947. Ang liriko ay nilikha ni Pak Se-yong at ang tugtog ay binuo ni Kim Won-gyun. Ang kumpletong bersyon ng awit ay binubuo ng dalawang taludtod. Sa mga opisyal na pagkakataon, kapag ang unang taludtod lamang ang ginanap, kaugalian na ulitin ang huling apat na sukat. Gayunpaman, kapag ang dalawang taludtod ang ginanap, ang huling apat na sukat sa ikalawang taludtod ang inuulit.
Ang "Awit ni Heneral Kim Il-sung" at "Awit ni Heneral Kim Jong-il" ay pumalit bilang tunay na pambansang awit sa loob ng bansa, at ang "Aegukka" ay nakalaan lamang para kumatawan sa Hilagang Korea sa mga pandaigdigang okasyon, kagaya ng pagbisita ng mga dayuhang dignitaryo sa bansa o kapag sumasali ang mga atleta ng bansa sa mga pandaigdigang paligsahan sa palakasan. Kung ikukumpara sa ibang mga bansa, ang pambansang awit ng Hilagang Korea ay hindi madalas na ipinapatugtog sa loob ng bansa (maliban sa wakas ng mga palatuntunan sa radyo at telebisyon), kaya hindi alam ng karamihan ng mga Hilagang Koreano ang liriko ng kanta. Natatangi ang Aegukka na awiting makabayan sa Hilagang Korea dahil hindi nito pinupuri ang dinastiyang Kim o ang Partido ng Mga Manggagawa ng Korea, kundi ang buong Korea mismo.
Agno, Pangasinan
Ang Bayan ng Agno ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
May lugar sa bayan ng Agno na may ipagmamalaki, ito ay ang beach "Umbrella Rocks" na 28 na kilometro ang layo sa Alaminos City. Dagsaan ang pumupunta sa nasabing lugar kapag bakasyon, maraming turista ang pumupunta sa ipinagmamalaking lugar. May isa pang beach na masasabing pwede ding maipagmalaki, ito ay ang "Abagatanen Beach" na makikita sa barangay Boboy. Kalapit lang ito ng Umbrella Rocks. Ito ay boracay ng Agno kasi sa napagandang tanawin at maputi ring buhangin.
Ang bayan ng Agno ay may dalawang Sekondaryang Paaralan na makikita sa magkaibang barangay. Ang unang paaralan ay Agno National High School na makikita sa Poblacion East at ang pangalawa(2) ay Bangan Oda National High School na makikita naman sa barangay ng Bangan-Oda.
Sa larong sepak takraw ay hinding hindi nagpapahuli ang bayan Agno. Kilala ito sa buong Rehiyon Iang Pangasinan sa larong ito. Pagdating sa Division Meet ng mga sekondarya ay kilala at tumatak na isipan ng mga ibang katunggali ang Agno sapagkat pagdating sa Rehiyon IAthletic Association (R1AA) ang Agno palang ang nakakatalo sa Ilocos Region. Nitong nakaraang apat(4) na taon ay nakapagtala ng record ang Agno na nagrepresenta ang Rehiyon I sa Palarong Pambasa. Sa halos ilang dekada hindi pa nasubukan ng Rehiyon I na makaabot sa top10 sa labing anim na Rehiyon. At sa 4 apat na taong nakalipas noong 2012-2013 ay kauna-unahang naka abot sa top5 ang Agno sa Palarong Pambansa sa larong sepak takraw.
Dive!!
Ang DIVE!! (ダイブ) ay isang seryeng nobela na sinulat ni Eto Mori. Ang apat na nobela na nilathala ng Kodansha ay mula Agosto 20, 2000 hanggang Agosto 8, 2002. Isang seryeng anime sa telebisyon ang umere mula Hulyo 6 hanggang Setyembre 21, 2017.
Tala ng mga Hentai anime
Ito ang tala ng mga Hentai anime sa bansang Hapon.
Nakaayos ang mga artikulo sa mga sumusunod:
Ang Huwad na Prinsipe at ang Totoo
Ang Huwad na Prinsipe at ang Totoo ay isang Portuges na kuwentong bibit. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Lilac Fairy Book na inilathala noong 1910.
Emperador Go-Saga
Si Emperador Go-Saga (後嵯峨天皇 Go-Saga-tennō) (Abril 1, 1220 – Marso 17, 1272) ay ang Ika-88 Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Ang Huwad na Prinsipe at ang Totoo
Buod
Isang hari ang nakatanggap ng balita na ang kaniyang anak, ang prinsipe, at isang ginoo ay nagtalo tungkol sa tennis hanggang sa sinaktan ng isa pang lalaki ang prinsipe. Ang prinsipe, bagaman armado, ay hindi gumanti sa pag-atake, ngunit umiyak lamang.
Emperador Go-Saga
Mga sanggunian
Kaurian:Hapon Kaurian:Mga Emperador ng Hapon
Ang Huwad na Prinsipe at ang Totoo
Buod
Sinubukan ng binata na humingi ng payo, ngunit walang makapagpapayo sa kaniya kung paano makakatakas, dahil hinampas niya ang tagapagmana ng trono. Isang matandang babae ang nagsabi sa kaniya na maililigtas niya siya kung pakakasalan siya nito. Tinanggihan niya ang kaniyang alok, ngunit sa pagsasaalang-alang, hinabol siya at pumayag. Pinasumpa niya ito sa harap ng isang pari na pakasalan siya at pagkatapos ay sinabi sa kaniya kung ano ang sasabihin.
Sa korte, sinabi ng binata sa hari na kinuha ng reyna, habang siya ay wala, ang anak ng isang silyero at ipinasa ito bilang sarili niyang anak. Pagkatapos, pagkatapos ng kaniyang kamatayan, ang hari ay nakatagpo ng isang babae at pinakasalan siya ng palihim, iniwan ang kaniyang mga tanda, ngunit isang araw siya ay umalis upang sugpuin ang isang paghihimagsik at habang siya ay wala, ang kaniyang nobya ay nawala. Masasabi na ngayon ng binata sa kaniya na ang kaniyang chamberlain, ang ama ng nobya, ay nakilala ang mga token at nanumpa na hindi siya kukunin ng hari hangga't hindi niya payag na ariin siya bilang kaniyang reyna. Palihim na ipinanganak sa kaniya ang binata. Ngayon ay mayroon siyang mga token upang ipakita ang kaniyang tunay na kapanganakan.
Pag-aari siya ng hari bilang kaniyang anak. Sinabi niya sa kaniya kung paano niya nalaman ang katotohanan at inamin niyang ayaw niyang pakasalan ang matandang babae dahil matanda na ito at hindi siya pinili ng kaniyang ama para sa kaniya. Iginiit ng hari na dapat niyang tuparin ang kaniyang pangako, at idinaos ang kasal. Sinubukan ng prinsipe na manghuli at kalimutan ang kaniyang matandang asawa, ngunit isang araw, sa gabi, nakarinig siya ng ingay at inakala niyang mga magnanakaw. Ito ay napatunayang isang bata at magandang babae, na nagsabi sa kaniya na siya ay kaniyang asawa at isang prinsesa. Sinumpa siya ng isang masamang diwata sa ganoong anyo. Nakuha ng isang wizard ang puputol ng spell kung ang isang prinsipe ay pumayag na pakasalan siya gaya ng bago niya ang kaniyang ikalabinlimang kaarawan; pagkatapos, nang malapit na ang kaniyang ikalabinlimang kaarawan, natuklasan siya ng wizard at sinabi sa kaniya kung ano ang kailangan niyang malaman para mailigtas siya.
Lutuing Tsino
thumb|Mga iba't ibang pagkaing Tsino. Paikot sa kanan mula sa kaliwang itaas: [[bibing Peking, miswa, Kung Pao na Manok, mga mooncake, baijiu, sinabawang wonton, lumpiya]]
Sinasaklaw ng lutuing Tsino ang maraming lutuing nagmula sa Tsina, pati na rin ang mga lutuin sa ibang bansa na inilikha ng diasporang Tsino. Dahil sa diaspora ng mga Tsino at makasaysayang kapangyarihan ng bansa, nakaimpluwensiya ang lutuing Tsino ng maraming ibang lutuin sa Asya at iba pang lugar, na may mga pagbabagong ginawa upang pumatok sa panlasa ng mga lokal. Masusumpungan na sa buong mundo ang mga isteypol sa pagkaing Tsino kagaya ng kanin, toyo, pansit, tsaa, mantika ng sili, at tokwa, at mga kagamitan kagaya ng mga chopstick at wok.
Ang mga kagustuhan para sa pampalasa at teknika sa pagluluto sa mga lalawigan ng Tsina ay nakadepende sa mga pagkakaiba sa uring panlipunan, relihiyon, makasaysayang pinagmulan, at pangkat-etniko. Malakas din ang epekto ng mga heograpikong kaanyuan kagaya ng mga bundok, ilog, kagubatan, at disyerto sa magagamit na sangkap, dahil nagkakaiba-iba ang klima sa Tsina mula tropikal sa katimugan at subarktiko sa hilagang-silangan. May papel din ang kagustuhan ng mga emperador at maharlika sa mga pagbabago sa lutuing Tsino. Dahil sa pagpapalawak ng imperyo at pangangalakal, unti-unting naging bahagi ng lutuing Tsino ang mga sangkap at teknika sa pagluluto mula sa mga ibang kultura.
Maraming uri ng lutuing Tsino na matatagpuan sa Tsina at sa ibang bansa ayon sa rehiyon, relihiyon, at etnisidad. Napakasari-sari ang lutuing Tsino at pinakamadalas na ikinakategorya sa mga dibisyong panlalawigan, bagama't binubuo ng marami pang istilo ang mga pag-uuring ito ayon sa probinsiya. Kinabibilangan ang pinakapinupuring Apat na Dakilang Tradisyon sa lutuing Tsino ng Chuan, Lu, Yue, at Huaiyang, na kumakatawan sa mga lutuin ng Kanluran, Hilaga, Timog, at Silangang Tsina, ayon sa pagkakabanggit. Binubuo ang modernong Walong Lutuin ng Tsina ng Anhui, Guangdong , Fujian , Hunan , Jiangsu , Shandong , Sichuan , at Zhejiang.
Kulay, amoy at lasa ang tatlong tradisyonal na aspekto na ginagamit sa paglalarawan ng pagkaing Tsino, pati na rin ang kahulugan, hitsura, at nutrisyon ng pagkain. Dapat tasahin ang pagluluto ayon sa sangkap na ginamit, paraan ng pagkukutsilyo, oras ng pagluluto, at pampalasa.
Kapuluang Mamanuca
Ang Kapuluang Mamanuca (Pidyiyano: [mamaˈnuða] ) sa bansang Pidyi ay isang kapuluang mala-bulkaniko na nasa kanluran ng Nadi at nasa timog ng Kapuluang Yasawa. Binubuo ang arkipelagong ito ng dalawampung isla, ngunit pito sa mga ito ay tinatakpan ng Karagatang Pasipiko tuwing high tide.
Mula noong 2016, naging lokasyon ng filming ang kapuluan para sa television series na Survivor. Ang Monuriki, isa sa mga isla, ay naging tanyag bilang ang hindi kilalang isla na itinampok sa pelikula ni Robert Zemeckis noong 2000 na Cast Away, na pinagbidahan ni Tom Hanks.
Distritong pambatas ng Nueva Ecija
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Nueva Ecija, Una, Ikalawa, Ikatlo at Ikaapat ang mga kinatawan ng lalawigan ng Nueva Ecija sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Ang Nueva Ecija ay kinakatawan ng solong distrito nito mula 1907 hanggang 1928. Sa bisa ng Kautusan Blg. 3336 noong Disyembre 7, 1926, ang lalawigan ay nahati sa dalawang distritong pambatas mula 1928 hanggang 1972.
Noong panahon ng Ikalawang Republika, nagpadala ng dalawang assemblymen at-large ang lalawigan sa Kapulungang Pambansa. Nang manumbalik ang Komonwelt, muling hinati ang lalawigan sa dalawang distritong pambatas.
Kahit naging lungsod ang Cabanatuan at Palayan, nanatili itong bahagi ng kinakatawan ng lalawigan sa bisa ng mga Batas Pambansa Blg. 526 (1950) at 4476 (1965).
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon III sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng apat na assemblymen at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, muling hinati ang lalawigan sa apat na distritong pambatas noong 1987.
1928–1972
Notes
Solong Distrito (defunct)
Notes
Sago
thumb|right|Perlas na sago Ang sago (Ingles: tapioca, tapioca pearl, tapioca ball ) ay isang pulbong gawgaw na mula sa prinosesong ubod ng punong palma ng sago. Tinatawag ding sago ang mga bunga ng punong ito. Isa itong pagkain o inuming pang-meryenda (na karaniwang kasama ng gulaman) sa Pilipinas na ginagamit sa halu-halo at mga minatamis na pagkain.
Mga talasanggunian
Kaurian:Pagkain
Lalawigan ng Pavia
Ang lalawigan ng Pavia (Provincia di Pavia) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Lombardy sa hilagang Italya; ang kabesera nito ay ang Pavia. Noong 2015, ang lalawigan ay may populasyon na 548,722 at may sakop na 2968.64 sqkm; ang bayan ng Pavia ay may populasyon na 72,205.
Kasaysayan
Ang lungsod ng Pavia ay unang nanirahan ng mga Ligur at kalaunan ay nasakop ng mga tribong Galo; ito ay nasakop ng mga Romano noong 220 BCE. Pinangalanang "Ticinum" ng mga Romano, ang bayan ay pinalakas at naging mahalagang bahagi ng kanilang mga depensa sa hilagang Italya; sa kabila nito, ang bayan ay sinamsam ni Atila, ang pinuno ng Imperyo ng mga Hun, noong 452 CE, at pagkatapos ay muli ni Odoacer noong 476 CE. Noong ika-anim na siglo ito ang kabisera ng tribong Aleman na Lombardo at nakaligtas sa isang tangkang pagsalakay ng mga Franco. Gayunpaman, pagkatapos ng pagkamatay ni Carlomagno, ang teritoryo ng Lombard ay naging bahagi ng teritoryong Franco.
Timog Korea
Ang Timog Korea, pantungkulin Republika ng Korea (Internasyonal: Republic of Korea, Hangul: 대한민국, Daehan Minguk), ay isang bansa na matatagpuan sa Silangang Asya, sa katimugang kalahati ng Tangway ng Korea. Karaniwang tinatawag na Hanguk (bansang Han; 한국) o Namhan (Timog Han; 남한) ng mga taga-Timog Korea. Tingnan ang mga pangalan ng Korea.
Seoul (서울) ang kapital na lungsod nito. Sa hilaga, matatagpuan ang Hilagang Korea, na nabuo bilang isang bansa hanggang noong 1945.
Ang Korea ay may mahabang kasaysayan na umaabot ng 4,000 taon, kasama na ang pagbagsak ng mga kaharian at dinastiya. Simula nang sumibol muli bilang isang republikang bansa noong 1948 pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ay naharap ito sa maraming mga pagsubok: ang Digmaang Korea, and deka-dekadang pamamahalang awtoritaryan, at pagpapalit ng saligang batas nang limang beses.
Ang ekonomiya ng Timog Korea ay mablis na umangat simula noong 1961 at ngayon ay ika-15 na pinakamalaki sa buong mundo (halagang nominal).
Pangalan
Sa wikang Koreano, ang Timog Korea ay tinatawag na Daehan Min-guk (Hangul:대한민국 pakinggan (help·info), Hanja:大韓民國, kahulugan "Dakilang Bansa ng Mamamayang Han"), o Hanguk (한국) kung paiikliin. Sa Wikang Ingles, ang bansang ito ay kadalasang tinatawag bilang "Korea", na nagmula sa Dinastiyang Goryeo (minsan ay nakabaybay na Koryo), na nanggaling naman sa pangalan ng sinaunang Kaharian ng Goguryeo.
Pamahalaan
Ang pamahalaan ng Timog Korea ay nahahati sa tatlong sangay, ang ehekutibo, lehislatibo at hudikatura. Pangunahing operasyon ng ehekutibo at lehislatibo ang pambansang pamahalaan, ngunit ang ibang sangay ng ehekutibo ay maaari rin magkaroon ng operasyon sa mga lokal na pamahalaan.
Bago ang Pagkakahati
left|thumb|200px|Ang [[Lawa ng Kalangitan ng Bundok Baekdu, kung saan sinabing bumaba mula sa langit ang ama ni Dangun.]]
Ang mga tuklas ng mga arkeolohiko ay nagsasabi na ang Tangway ng Korea ay tinitirahan na ng mga tao noong pang panahon ng Unang Paleolitiko.
Ang Korea ay nagsimula nang mabuo ang Joseon (ang pangalang Gojoseon ay mas kadalasang ginagamit upang hindi malito sa isa pang Dinastiyang Joseon na nabuo noong ika-14 na dantaon; ang unlaping Go- ay nangangahulugang 'Luma' o 'Sinauna') noong 2333 BCE ni Dangun. Ang Gojoseon ay lumawak hanggang sa makontrol na nito ang kabuuan ng tangway ng Korea at ilang bahagi ng Manchuria. Pagkatapos ng maraming mga digmaan laban sa Tsinong Dinastiyang Han, ang Gojoseon ay bumagsak, at nagsimula ang Panahon ng Tatlong Kaharian ng Korea.
Sa unang dantaon ng Pangkaraniwang Panahon, ang Kaharian ng Buyeo, Okjeo, Dongye, at ang konpederasyon ng Samhan ay ang mga sumasakop sa tangway ng Korea at sa katimugang bahagi ng Manchuria. Sa mga maliit na mga estado nito, ang Goguryeo, Baekje, at ang Silla ang lumago at kumontrol sa tangway bilang Tatlong Kaharian ng Korea. Ang pag-iisa ng Tatlong kaharian sa pamamagitan ng Pinag-isang Silla noong 676 ang nagpasimula ng Panahong Hilagag-Timog Estado, kung saan ang karamihan sa tangway ng Korea ay kontrolado ng Pinag-isang Silla, samantalang ang Balhae ang sumakop sa hilagang bahagi ng Goguryeo. Sa Pinag-isang Silla, ang tula at sining ay pinaunlad, at ang kulturang Budhista ay pinalaganap. Ang relasyon sa pagitan ng Korea at Tsina ay nanatiling mapayapa sa mga panahong ito. Subalit ang Pinag-isang Silla ay humina dahil sa mga panloob na kaguluhan, at sumuko sa Goryeo noong 935. Ang Balhae, Ang kalapit ng Silla sa hilaga, ang sumakop dito at naging Goguryeo. Noong panahon ng kanilang kaunlaran, kontrolado ng Balhae ang halos lahat ng bahagi ng Manchuria at ilang bahagi ng Rusya. Ito ay bumagsak sa mga Khitan noong 926.
Pagkatapos ng Hilaga-Timog na Panahon, ang mga sumunod na estado dito ay lumaban para sa pamamahala noong huling bahagi ng panahon ng Tatlong Kaharian. Ang tangway ay lumaong pinag-isa ni Wan Geon ng Goryeo. Gaya ng Silla, ang Goryeo ay isang mataas na estadong kultural at nabuo ang Jikji noong 1377, gamit ang pinalumang bakal na gumagalaw na palimbagan.
thumb|left|200px| Ang [[Gyeongbokgung|Palasyo ng Gyeongbok ang pinakamalaki sa Limang Malalaking Palasyo na ginawa noong Dinastiyang Joseon.]]
Ang pananakop ng mga Mongol noong ika-13 dantaon ay labis na nagpahina sa Goryeo. Subalit, ang Goryeo ay napanatiling mamuno sa Korea bilang alyadong sangay ng mga Mongol. Pagkatapos ng pagbagsak ng Emperyong Mongolia (Dinastiyang Yuan), ang Goryeo ay nagpatuloy sa pamumuno. Pagkatapos ng maraming kaguluhan at mga sumunod na pananakop, Ang Goryeo ay pinalitan ng Dinastiyang Joseon noong 1388 pagkatapos ng rebelyon ni Heneral Yi Seong-gye. Inihayag ni Heneral Yi na ang bagong pangalan ng Korea ay Joseon bilang pagkilala sa Gojoseon, at inilipat ang kabisera sa Seoul. Ang unang 200 taon ng Dinastiyang Joseon ay kinakitaan ng kapayapaan at ang pagkabuo ng hangul ni Haring Sejong noong ika-14 na dantaon at ang paglaki ng impluwensiya ng Confucianismo.
Sa huling bahagi ng ika-16 na dantaon, ang bagong nagkakaisang Hapon ay sinakop ang Joseon. Noong panahon ng Pananakop ng mga Hapon sa Korea (1592–1599), ang ilang dantaon ng kapayaan ay nagdulot sa dinastiya ng hindi kahandaan sa pananakop, at ang kakulangan sa teknolohiya at mahinang pamumuno mula sa pamahalaang Joseon at ng mga heneral ang nagdulot ng pagkawasak ng Tangway ng Korea. Subalit, ang patuloy na pagiging dominante ng mga Koreano sa karagatan na pinamumunuan ni Admiral Yi, ang paglakas ng mga lokal na sandatahan, at ang pakikialam ng Tsinang Ming ay nagdulot sa Hapon ng matinding agam agam at pagsuko noong 1598.
Ngayon, Si Admiral Yi ay pinagdiriwang bilang isa sa pinakadakilang bayani ng Korea at ang kanyang mga barkong pagong, ay matagumpay na nagamit laban sa mga Hapones, at kinonsidera bilang pinakaunang labanang barkong may baluting bakal sa buong daigdig, subalit ang kakulangan sa matibay na katibayan ukol sa mga bakal ay nagdulot ng maraming debate.
Noong huling bahagi ng Dinastiyang Joseon, ang polisiyang isolasyonista ang umani ng pangalang "Hermit Kingdom", bilang proteksiyon laban sa kanluraning imperyalismo bago ito napilitang magbukas ng kalakalan na nagpasimula rin sa panahon nang pamumunong Kolonyal ng Hapon.
Pagkatapos ng Pagkakahati
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang mga tropa ng Unyong Sobyet at Estados Unidos ay kinontrol ang kalahating hilaga at kalahating timog ng bansa.Ang dalawang magkalaban sa Cold War ay bumuo ng pamahalaang simpatetiko sa kanilang mga sariling mga ideyolohiya, na nagdulot sa Korea upang mahati sa dalawang pampolitika na bansa; ang Hilagang Korea at Timog Korea.
Kahit na nagkaroon ng planong pag-isahin ang Korea noong 1943 ayon sa Deklarasyon ng Cairo, ang tumitinding Cold War ang nagdulot upang mabuo ang dalawang magkahiwalay na pamahalaan: ang komunistang Hilaga at kapitalistang Timog. Sa Hilaga, isang dating gerilyang laban sa Hapon at mga aktibistang komunista, si Kim Il-Sung at sa Timog, isang pinunong pampolitika na Koreano, si Syngman Rhee, ang inilagay bilang mga pangulo.
thumb|right|220px| [[Ang himala ng Ilog Han pagkatapos ng digmaan ang nagdulot sa Timog Korea upang mapabilang sila sa G20 at isa sa pinakamayamang bansa sa Asya.]]
Noong 25 Hunyo 1950, nilusob ng Hilagang Korea ang Timog na nagdulot ng Digmaang Koreano. Binoykot ng Unyong Sobyet ang Nagkakaisang mga Bansa noon, kaya walang veto, ay nakapagpahintulot sa UN na pumagitna ito nang maging malala na ang malakas na sandatahang kommunista na maaring madaling masakop ang buong bansa. Ang Unyong Sobyet at ang Tsina ay tumangkilik sa Hilagang Korea, at noong huli ay ang pagsali ng angaw na mga tropang sandatahang Tsino. Pagkatapos ng malaking paglusob ng magkadalawang panig, ang digmaan ay lumaon at walang nagwagi. Ang kasunduan noong 1953, na hindi nilagdaan ng Timog Korea, na humati sa tangway sa gitna ng isang pook na walang sandahatang lakas o demilitarized zone na malapit sa orihinal na hangganan ng dalawang bansa. Wala talagang kasunduang pangkapayapaan ang nilagdaan, at ang dalawang bansa ay masasabi pa ring na sa digmaan.
Noong 1960, isang pagkilos ng mga mag-aaral ang nagdulot sa pagbitiw ng autokrata at mandarambong na Pangulong si Syngman Rhee. Sinundan ito ng panahon ng pagkagulo sa politika, na dulot ng kudeta na pinumunuan ni Heneral Park Chung-hee laban sa mahina at hindi mabisang pamahalaan noong taong iyon. Si Park ang naging pangulo hanggang siya ay pinaslang noong 1979. Sa kanyang pamumuno, kinakitaan ng mabilis na pag-unlad ng ekonomiya sa sektor ng export ang Timog Korea at pati na rin ang matinding pagsupil sa kalayaang pampolitika. Matindi ang naging pagbatikos kay Park bilang isang walang awang militar na diktador, subalit umunlad ang ekonomiyang Koreano noong panahon ng kanyang pamumuno.
Ang mga taon pagkatapos paslangin sa Park ay muling kinakitaan ng kaguluhang pampolitika dahil ang mga dating pinuno ng tagasalungat ay nangampanya upang maging pangulo. Noong 1980, nagkaroon muli ng kudeta, na pinamunuan naman ni Heneral Chun Doo-hwan laban sa pamahalaan transisyunal ni Choi Gyu Ha, ang pangulong pansamantala at ang dating punong ministro sa ilalim ni Park. Si Chun ay naging pangulo, at ang kanyang kudeta noong Disyembre 12 ay ang nagpasiklab ng mga protesta sa buong bansa na nagnanais ng demokrasya lalo na Lungsod ng Gwangju.
Ugnayang panlabas
thumb| Si Pangulong [[Lee Myung-bak, kasama si dating Pangulong George W. Bush.]]
Pinapanatili ng Timog Korea ang relasyong diplomatiko nito sa mahigit 188 na mga bansa. Ang bansa ay naging kasapi ng mga Nagkakaisang Bansa simula noong 1991, nang ito ay naging estadong kasapi kasabay ng Hilagang Korea. Noong 1 Enero 2007, ang Ministro panlabas ng Timog Korea na si Ban Ki-moon ay tinalagang Kalihim Panlahat. Bumuo rin ito ng ugnayan sa Samahan ng mga Bansa sa Timog-Silangang Asya bilang kasapi ng ASEAN Plus Three, isang tagapagmasid na kinatawan, at sa East Asia Summit.
Tsina
Ayon sa kasaysayan, ang Korea ay may malapit na ugnayan sa Tsina. Bago mabuo ang Timog Korea, ang mga lumaban para sa kalayaan ng Korea ay nakipagtulungan sa mga hukbong Tsino noong panahon ng pananakop ng mga Hapon. Subalit, pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, niyakap ng Republikang Popular ng Tsina ang Maoismo samantalang pinili ng Timog Korea ang maging malapit sa Estados Unidos. Tinulungan ng Tsina ang Hilagang Korea sa pagkakaroon ng suplay at sandatahan noong panahong ng Digmaang Koreano, at ito ang naging dahilan ng pagkakahinto ng diplomatikong relasyon ng Timog Korea at Tsina. Unti unting nanumbalik ang relasyon ng Timog Korea at Tsina nang pormal na buuin muli ito noong 24 Agosto 1992. HInangad ng dalawang bansa na pagbutihin ang relasyong bilateral at inalis ang apatnapung taong pagpipigil sa kalakalan, at ang relasyong Timog Korea-Tsina ay napabuti simula noong 1992. Pinutol ng Timog Korea ang opisyal na relasyon nito sa Republika ng Tsina (Taiwan) nang makuha nito ang opisyal na relasyon sa Republikang Popular ng Tsina (Tsina).
Pagkakahating Administratibo
Ang Timog Korea ay hinahati sa walong lalawigan, isang espesyal na lalawigan, anim na lungsod, at isang espesyal na lungsod. Ang pangalan sa baba ay naka Ingles, Hangul, at Hanja.
Demograpiya
Kilala ang Timog Korea sa densidad ng populasyon nito, na nasa 487 bawat kilometro parisukat na 10 ulit na mas mataas kaysa sa pandaigdigang pamantungan. Karamihan ng mga Timog Koreano ay nakatira sa mga pook urban, dahil sa mabilis na migrasyon mula sa kayanunan noong mabilis na pagpapalawak ng ekonomiya noong dekada '70, '80 at '90. Ang kabiserang lungsod, pinakamalaking lungsod at pangunahing sentro ng industriya ay ang Seoul. Ayon sa senso noong 2005, Ang Seoul ay may populasyon na 9.8 milyon. Ang Kalakhang Seoul ay may 24.5 milyon nananahan na naging dahilan upang ito ay maging ikalawang pinakamalaking pook metropolitan sa buong daigdig. Ang iba pang pangunahing lungsod ay ang Busan (3.5 milyon), Incheon (2.5 milyon), Daegu (2.5 milyon), Daejeon (1.4 milyon), Gwangju (1.4 milyon) at Ulsan (1 milyon).
Ang populasyon ay hinubog din ng migrasyong internasyunal. Pagkatapos ng pagkakahati ng tangway ng Korea pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, may tinatayang apat na milyon katao mula Hilagang Korea ang tumawid sa hangganan patungong Timog Korea. Ang kalakarang ito ay nabaligtad naman pagkatapos ng apatnapung taon dahil naman sa paglabas ng mga nananahan dito patungo sa ibang bansa, lalo na sa Estados Unidos at Canada. Ang populasyon ng Timog Korea noong 1960 ay nasa 25 milyon. Ang kasalukuyang populasyon ng Timog Korea ay tinatayang nasa 49,540,000.
Ang lipunang Timog Koreano ay magkakatulad na may 98 bahagdan ng mga nananahan dito ay may etnisidad na Koreano. Datapwat maliit, ang bahagdan ng mga hindi Koreano ay tumataas. Noong 2009, mayroong 1,106,884 banyagang residente ang Timog Korea, doble kung ihahambing sa kabuuang bilang noong 2006. 56.5% ng mga ito ay mula sa mga migranteng galing sa Republikang Popular ng Tsina, ngunit karamihan sa kanila ay mga Joseonjok, o mga mamamayan ng RPT na may lahing Koreano. Ang tinatayang 33,000 mga migranteng Mongolian ay pinaniniwalaang pinakamalaking komunidad ng mga mamamayang Mongolian sa ibang bansa Isa pang kilalang pangkat ay ang mga babae mul sa Timog Silangang Asya na bumubuo sa 41% ng bagong kasal sa mga magsasakang Koreano noong 2006. Mayroon din 31,000 tauhang militar ng Estados Unidos sa Timog Korea. Dagdag pa dito, may 43,000 mga guro ng Ingles mula sa Estados Unidos, Canada, Australia, New Zealand, United Kingdom, Ireland, at Timog Aprika na pansamantalang naninirahan sa Korea.
Ang antas ng panganganak sa Timog Korea ay pinakamababa sa buong mundo. Kung ito ay magpapatuloy, ang populasyon ay inaasahang bumaba ng 13 bahagdan at aabot sa 42.3 milyon pagdating ng 2050, Ang taunang antas ng panganganak sa Timog Korea ay halos nasa 9 na pinapanganak sa bawat 1000 katao. Ang pamantungan inaasahang haba ng buhay noong 2008 ay nasa 79.10 gulang, kung sa an ika-40 sa buong mundo
Pygopodidae
Ang Pygopodidae na karaniwang tinatawag na mga butiking walang hita, mga ahas-butiki o mga butiking may paang pagaspas ay isang pamilya ng Squamata na may nabawasan o kumpletong walang mga biyas(hita). Ito ay nauugnay sa mga tuko(gecko). May hindi bababa sa 35 espesye nito sa dalawang mga subpamilya at walong henera. Ang mga ito ay may hindi karaniwang mahaba at payat na mga katawan na nagbibigay rito ng malakas na pagkakahawig sa mga ahas. Tulad ng karamihan ng mga ahas at karamihan ng mga tuko, ang mga ito ay walang takipmata(salungat sa ibang mga butiki) ngunit hindi tulad ng mga ahas, ang mga ito ay may panlabas na bukasan ng tenga at isang patag at hindi nahahati sa dalawang linyang dila. Ang mga ito ay katutubo sa Australia at New Guinea. Ang mga kasapi nito ay walang harapang biyas ngunit mayroong mga bestihiyal na likurang biyas sa anyo ng maliliit at patag na mga pagaspas. Ang mga ito ay maaaring may ilang papel sa panliligaw at pag-aasal na pagtatanggol at maaari ring nakakatulong sa lokomosyon sa halamanan. . Ang mga pygopod ay maaaring makarinig ng mga tonong mas mataas kesa sa ibang mga reptilya. Ang mga nasa espesyeng Delma pax ay maaaring tumugon sa isang tunog na 60 decibel na may prekwensiyang 11,100 Hz na higit sa isang oktabong mas mataaas sa pinakamataas na nota sa pamantayang piyano.
Klasipikasyon
Pamilyang PYGOPODIDAE
Gulaman
Ang gulaman o agar-agar (Ingles: gelatin o gelatine) ay isang pagkaing gawa mula sa mga halamang dagat (Ingles: algae o seaweed).
Mga sanggunian
Kaurian:Pagkain
Biancabella at ang Ahas
Ang Biancabella at ang Ahas ay isang Italyanong panitikang kuwentong bibit na isinulat ni Giovanni Francesco Straparola sa ''The Facetious Nights of Straparola. ''
Isinama ni Italo Calvino ang isang pagkakaibang Piedmontese na The Snake, na may ilang elemento mula sa bersiyong Toscano, habang binabanggit ang malawak na paghahalili sa pagitan ng istilo ng kuwento ni Straparola sa tabi ng pagiging payak ng kuwentong-bayan.
Ito ay Aarne-Thompson tipo 706, ang babaeng walang kamay. Kasama sa iba pang variant ng kuwentong ito ang The Girl Without Hands, Penta of the Chopped-off Hands, The Armless Maiden, at ''The One-Handed Girl. ''
Buod
Ang batang babae ay pinangalanang Biancabella. Nang magsampung taong gulang na siya, kinausap siya ng ahas sa hardin, sinabi sa kaniya na siya ang kaniyang kapatid na si Samaritana, at kung susundin siya ni Biancabella, magiging masaya siya ngunit kaawa-awa kung hindi. Pagkatapos ay inutusan siya ng ahas na magdala ng dalawang balde, isa ng gatas at isa ng rosewater. Pagbalik ni Biancabella sa bahay, nalungkot siya kaya tinanong siya ng kaniyang ina kung ano ang ikinalungkot niya. Hiningi ni Biancabella ang mga balde na ibinigay sa kaniya ng kaniyang ina, at dinala niya ito sa hardin. Pagkatapos ay pinaligo ng ahas si Biancabella sa mga balde. Lalo siyang gumanda, at kapag sinuklay ang kaniyang buhok ay nalaglag ang mga hiyas, at kapag nahugasan ang kaniyang mga kamay, nalaglag ang mga bulaklak.
Nakaakit ito ng maraming manliligaw. Sa wakas, pumayag ang kaniyang ama na pakasalan siya kay Ferrandino, Hari ng Napoles. Pagkatapos ng kasal, tinawagan ni Biancabella si Samaritana, ngunit hindi siya pinuntahan ng ahas. Napagtanto ni Biancabella na malamang na sinuway siya at nagdadalamhati sa ahas, ngunit umalis kasama ang kaniyang asawa. Ang madrasta ni Ferrandino, na gustong pakasalan siya sa isa sa kaniyang mga pangit na anak na babae, ay nagalit. Makalipas ang ilang panahon, kinailangan ni Ferrandino na makipagdigma; habang wala siya, inutusan ng kaniyang madrasta ang kaniyang mga utusan na kunin si Biancabella at patayin, na nagbabalik ng patunay ng kaniyang pagkamatay. Kinuha nila siya, at habang hindi nila siya pinatay, dinukit nila ang kaniyang mga mata at pinutol ang kaniyang mga kamay. Nagsabi ang madrasta na ang kaniyang sariling mga anak na babae ay namatay, at ang reyna ay nalaglag at nagkasakit; pagkatapos, inilagay niya ang sariling anak sa higaan ni Biancabella. Si Ferrandino, na bumalik, ay labis na nabalisa.
Nanawagan si Biancabella kay Samaritana na hindi pa rin dumarating. Isang matandang lalaki ang nagdala sa kaniya sa kaniyang tahanan; sinaway siya ng kaniyang asawa, dahil tiyak na pinarusahan siya sa ilang krimen, ngunit iginiit niya. Hiniling ni Biancabella sa isa sa kaniyang tatlong anak na babae na suklayin ang kaniyang buhok; ayaw ng matandang babae na maging utusan ang kaniyang anak, ngunit sumunod ang dalaga at lumabas ang mga hiyas sa buhok ni Biancabella. Laking tuwa ng pamilya dahil nailigtas niya sila sa kahirapan. Pagkaraan ng ilang sandali, hiniling ni Biancabella sa matanda na ibalik siya sa kung saan siya natagpuan, at doon ay tinawag niya si Samaritana hanggang sa tuluyang naisipan niyang magpakamatay. Lumitaw si Samaritana para pigilan siya, at humingi ng tawad si Biancabella. Ibinalik ni Samaritana ang kaniyang mga mata at kamay, at pagkatapos ay nagbagong-anyo siya bilang isang babae.