cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ato Malinda
Maagang buhay
Noong 1981 ipinanganak siya sa Kenya, bilang anak ng isang ina na Kenyan at isang tatay na taga-Uganda. Siya ay lumaki sa Netherlands, ngunit bumalik sa Kenya bilang isang kabataan. Pagkatapos ng high school ay lumipat siya sa USA kung saan nag-aral siya ng Art History at Molecular Biology sa University of Texas. Nagkaroon siya ng isang masalimuot na pagkabata noong hindi nasiyahan ang mga hangarin ng kanyang ama na maging isa siyang doktor, pati na rin ang pagharap sa kahihiyang dulot ng pagiging isang tomboy sa kanyang pamayanan. Noong 2006 pagkatapos lumipat ng kaunting panahon sa London, muling nagising ang kanyang pagnanais na ituloy ang sining. Si Ato Malinda ay dating kilala bilang Alex Mawimbi. Ang dating pangalang iyon ay paulit-ulit na nagpapaalala para sa memorya ng kanyang mapang-abusong ama at pamilya. Matapos ang kamakailang pagkamatay ng biyenan ng kanyang asawa, at bilang pagpapahilom, nagpasya siyang huwag nang dalhin ang pangalang iyon. Ang Alex naman ay kasing ganda ng isang pangalan, paliwanag niya, at ang Mawimbi ay salitang Swahili para sa mga alon - isang pagtukoy sa Karagatang India na hangganan ng Kenya, ang bansa sa kanyang ID. Sumunod ay bumalik siya sa Kenya kung saan nagtatrabaho siya sa maraming disiplina sa sining: arte ng video, pagganap ng sining, pag-install, pagguhit, at pagpipinta. Bilang karagdagan, nagtatrabaho siya bilang isang free-lance curator. Si Ato ay isa sa ilang mga artista sa pagganap sa East Africa at nakikipaglaban nang husto para sa hindi gaanong kilalang disiplina sa sining na ito na mas tanggapin. Marami sa mga pagganap ni Ato ay binago sa video art, na may mga bagong layer at pananaw na idinagdag sa orihinal na pagganap
Mga gawa
Nagsagawa ng exhibit si Ato Malinda sa maraming mga bansa sa Africa, Europe at Caribbean at sa Cameroon, Denmark, at Curaça.
Estasyon ng Legarda
Ang Estasyon ng Legarda o Himpilang Legarda ay isang estasyon sa Linyang Bughaw (MRT-2). Ang himpilang Legarda ay isa sa maraming mga himpilang nakaakyat sa lupa. Nagsisilbi ang himpilan para sa Sampaloc sa Maynila at ipinangalan sa Kalye Legarda, kung saan nakaupo ang himpilan.
Nagsisilbi bilang pangalawang himpilan ang himpilang Legarda para sa mga treng MRT-2 na patungo sa Santolan at bilang pansampung himpilan para sa mga treng patungo sa Recto. Malapit ito sa Palengke ng Sampaloc, isa sa mga pinakamalaking palengke sa Maynila. Malapit din ito sa University of the East.
Mga kawing panlabas
Legarda
Juan I Tzimisces
Emperador Juan I Tzimisces (Griyego: Ιωάννης Α΄ Τζιμισκής, Iōannēs I Tzimiskēs; Armeniano: Հովհաննես Ա Չմշկիկ, circa 925 - Enero 10, 976) ang Bisantinong Emperador mula Disyembre 11, 976 hanggang Enero 10, 976. Isang dakilang heneral, sa sandaling pamumuno ni Juan ay nakitaan ng paglaki ng mga hangganan ng imperyo at ang paglakas ng Imperyong Bisantino mismo.
Pinagmulan
Si Juan ay ipinanganak sa Armenianong angkan ng Kourkouas at ang kanyang palayaw ay maaaring nagmula sa tshemshkik na ang kahulugan ay "pulang bota" o nanggaling sa salitang Armeniano na ang kahulugan ay "pandak". Siya ay inaakalang ipinanganak noong 925 mula sa isang di kilalang kasapi ng angkan ng Kourkouas at sa ate ng emperador sa hinaharap na si Nicephoro II Phocas. Ang mga Kourkouai at ang mga Phokadai ay mga kilalang mga Cappadocianong angkan na nagmula sa Armenia, sila ang isa sa mga pinakakilalang mga pamilyang militar na nagmula sa Asia Minor. Ilan sa mga kasapi ng kanilang angkan ay mga sikat na heneral.
Ang sinasabi ng mga manunulat na si Juan ay pandak ngunit matipunong tao, na mayroong mamula-mulang dilaw na buhok at balbas, ang kanyang bughaw na mata ay kinagigiliwan ng mga babae. Inaakalang siya ay sumali sa hukbo sa murang edad na pinamumunuan ng kanyang tito sa ina na si Nicephoro Phocas na sinasabi bilang kanyang guro sa sining ng pakikidigma. Dahil sa mga kaugnayan nya sa iba't ibang mga sikat na angkan at ang kanyang personal na abilidad, mabilis na umangat si Juan sa mga ranggo. Siya ay nabigyan ng pampolitika at militar na pamumuno sa thema ng Armenia bago siya umabot sa ika-dalawampu't limang taong gulang. Ang kanyang kasal kay Maria Skleraina ay ang nag-ugnay sa kanya sa makapangyarihang angkan ng Skleroi.
Pagpanhik sa trono
Noon ang imperyo ay nasa isang digmaan laban sa kanyang kapitbahay sa silanga, ang Imperyo ng Abbasid. Ang Armenia ang nagsisilbi bilang hangganan ng dalawang imperyo. Matagumpay na naipagtanggol ni Juan ang kanyang lalawigan. Siya at ang kanyang hukbo ay sumali sa pinakahukbo, at lumaban sa mga kalaban sa pamumuno ni Nicephoro Phocas.
Nicephoro (Nikephoros, ang kahulugan ay "tagapagdala ng tagumpay") ay pinakatawanan ang kanyang pangalan sa sunod-sunod na tagumpay, lalo pang iniurong ang hagganan pasilangan at kinubkob ang 60 lungsod sa hangganan kasama ang Aleppo. Noong 962, ang mga Abbasid ay humihiling na ng kasunduang pangkapayapaan na pabor sa mga Bisantino, iyon ang sumigurado sa mga hangganan sa mga susunod na taon. Pinatunayan ni Juan ang kanyang galing sa digmaan sa pangkat ng kanyang tiyuhin (si Nicephoro) at pinamunuan ang ibang bahagi ng hukbo. Siya ay mahal ng kanyang mga kawal at nakilala sa pagsisimula ng isang laban at ang pagbabago ng daloy ng laban.
Sa pagpanaw ni Emperador Romano II noong 963, sinulsulan ni Juan ang kanyang tiyuhin na agawin ang trono. At pagkatapos tulungan si Nicephoro II sa trono at sa pagpapatuloy sa pagtatanggol sa imperyo sa silangan, si Juan ay pinatalsik sa kanyang tungkulin pagkatapos ng isang intriga, na kanyang ikinagalit at nakipagsabwatan siya sa asawa ni Nicephoro na si Theophano para ipapaslang si Nicephoro.
Pamumuno
Noong 972, nakidigma siya sa Imperyo ng Abbasid at ang kanyang mga basalyo, sinimulhan niya ang pagsakop sa Itaas na Mesopotamia. Ang sumunod na kampanya, noong 975, ay sinakop niya ang Syria, kung saan sinakop ng hukbo ni Juan ang Emesa, Baalbek, Damaskus, Tiberyas, Nasaret, Caesarea, Sidon, Beyrut, Biblos at Tripoli, ngunit hindi matagumpay na kubkubin ang Herusalem. Siya ay namatay noong 976 pagkatapos ng ikalawa niyang kampanya laban sa mga Abbasid. May mga nagsasabing nilason siya ni Basil Lecapenus upang pigilan siya sa pag-aalis ni Juan ng kanyang mga ari-arian at yaman. Si Juan ay sinundan ng kanyang pamangkin, si Basil II, na ang co-emperador sa pangalan lamang simula pa noong 960.
Simbahan ng Banal na Sepulkro
thumb|200px|Ang Aedicule thumb|The "[[Christ Pantocrator" mosaic in the Church of the Holy Sepulchre]] thumb|View of Holy Sepulchre courtyard
Bentilador
thumb|right|Isang bentilador.
Ang bentilador ay isang dekuryenteng kagamitang nakalilikha ng daloy ng hangin upang maginhawahan ang tao o nilalang tuwing mainit. Para rin ito sa pagkakaroon ng tamang bentilasyon, pagpapalamig, at ibang panghanging paggalaw o pagdadala ng hangin. Sa konseptong mekanikal, maaaring maging anumang umiikot na banoglawin o mga banoglawin (parang elisi o propeler) ang isang bentilador o "dekuryenteng pamaypay" na ginagamit sa paggawa ng mga daloy ng hangin. Lumilikha ang mga bentilador ng mga daloy ng hangin na may mataas na bolyum at mababang presyon, hindi tulad ng isang kompresor ng gas na gumagawa ng matataas na mga presyon at mababang bolyum. Kadalasang umiikot ang talim ng bentilador kapag nadarang sa daloy ng hangin, at may mga aparatong gumagamit din ng ganitong kaaniman at disenyo: katulad ng mga anemometro at mga turbinang panghangin.
Paul Ehrlich
Si Paul Ehrlich (14 Marso, 1854 – 20 Agosto, 1915) ay isang siyentipikong Aleman sa larangan ng hematolohiya, imunolohiya, at kemoterapiya, at isang laureano ng Gantimpalang Nobel sa Sikolohiya o Medisina. Kinilala siya dahil sa kaniyang pananaliksisk sa auto-imunidad, na tinawag niyang "horror autotoxicus". Siya ang lumikha ng salitang "kemoterapiya" at pinasikat ang konsepto ng isang "magic bullet" o "masalamangkang bala". Binigyang siya ng pagkilala dahil sa unang obserbasyong empirikal ng hadlang sa dugo at utak at sa pag-unlad ng unang gamot na antibakteryal o panlaban sa bakterya sa makabagong medisina.
Richard Bright (mediko)
Si Richard Bright (Setyembre 28, 1789 – Disyembre 16, 1858) ay isang Ingles na manggagamot at maagang tagapanimula ng pananaliksik sa sakit sa bato o nepritis (Ingles: nephritis; na kilala rin bilang karamdaman ni Bright ).
Isinilang siya sa Bristol, Gloucestershire, pangatlong anak na lalaki nina Sarah at Richard Bright Sr., isang mayamang mangangalakal at bangkero. Isinali ni Bright, Sr. si Bright, Jr. sa kanyang pagiging mahilig sa agham, na may panghihikayat na gawin itong isang larangan. Noong 1808, sumali si Bright Jr. sa Pamantasan ng Edinburgh upang makapag-aral ng pilosopiya, ekonomiya, at matematika, subalit lumipat sa medisina noong sumunod na taon. Noong 1810, sinamahan niya si Sir o Ginoong George Mackenzie sa isang pang-tag-araw na ekspedisyon sa Aisland kung saan nagsagawa siya ng mga pag-aaral na maka-likas na kasaysayan o bilang isang naturalista. Pagkaraan, ipinagpatuloy niya ang kanyang pag-aaral ng panggagamot sa Ospital ni Guy o Guy's Hospital sa London at nagbalik sa Edinburgh noong Setyembre 1813 upang mabigyan ng kanyang Doktorado sa Medisina. Ang De erysipelate contagioso (Hinggil sa nakakahawang erysipelas) ang kanyang naging tesis.
Noong mga 1820 at mga 1830, muling naghanapbuhay sa Ospital ni Guy, bilang tagapagturo, manggagamot, at mananaliksik para sa medisina. Nakasabayan niya sa trabaho ang dalawa pang pinaparangalang mga tagapanimula sa larangan ng panggagamot na sina Thomas Addison at Thomas Hodgkin. Nagbunga ang kanyang pananaliksik sa mga sanhi at sintomas ng sakit sa bato patungo sa pagkakakilala niya sa sakit na tinaguriang sakit ni Bright. Dahil dito, itinuring siya bilang "Ama ng Neprolohiya".
Mayroong natatanging damdamin si Bright para sa Unggarya, at namuhay siya sa Kastilyo ng Festetics ng Keszthely noong 1815, kung saan mayroong isang malaking plakeng nagsasaad ng ganitong mga kataga: "To the memory of the English physician scientist and traveller who was one of the pioneers in the accurate description of Lake Balaton", o "Sa alaala ng Ingles na manggagamot na siyentipiko at manlalakbay na isa sa mga tagapanimula ng tumpak na paglalarawan ng Lawang Balaton."
Noong Disyembre 11, 1858, nagkaroon si Bright ng isang malubhang karamdaman dahil sa mga kumplikasyon ng sakit sa puso at hindi na muling gumaling. Namatay siya sa London sa edad na 69.
Pedro Calderón de la Barca
Si Pedro Calderón de la Barca (Madrid, 17 Enero 1600 - ibidem, 25 Mayo 1681) ay isang manunulat na Espanyol, kabalyero ng Order of Santiago, na kilalang kilala sa pagiging isa sa pinakatanyag na manunulat ng Baroque ng Golden Age, lalo na para sa teatro nito [[Talaksan:Pedro_Calderón_de_la_Barca_02.jpg|thumb|362x362px|  G. Pedro Calderón de la Barca
Poggiardo
Ang Poggiardo (Salentino: Pusciardu) ay isang bayan at komuna sa Italyanong lalawigan ng Lecce sa rehiyon ng Apulia ng timog-silangang Italya. Ang isang lumang bayang Mesapio, Vaste, ay matatagpuan sa teritoryo nito bilang isang frazione.
Pedro Calderón de la Barca
Ang Knight of the Order of Santiago, Honorary Chaplain ng HM at New Kings sa Toledo, Comic Poet na pinaglaban ng mapanlikha na imbensyon, sa pagiging urbanidad at kagandahan ng Wika. Ipinanganak siya sa Madrid noong 1601, at namatay doon sa edad na 81.]]
Richard Bright (mediko)
Nagkaroon siya ng dalawang anak na lalaki. Naging isang manggagamot ang pinakabunso, samantala ang isa naman, na si James Franck Bright, ay naging isang historyador o manunulat ng kasaysayan.
Lansangang Romulo
Ang Lansangang Romulo (Romulo Highway), na dating tinawag na National Highway 13, ay isang lansangan sa Pilipinas na dumadaan sa mga lalawigan ng Tarlac at Pangasinan. Ang haba nito ay 77.2 kilometro (48.0 milya), at nagsisimula ito sa Bulebar Ninoy Aquino sa Lungsod ng Tarlac at nagtatapos ito sa Daang Lingayen-Labrador sa Lingayen. Dumadaan ito sa mga bayan ng Santa Ignacia, Camiling, at San Clemente sa Tarlac; at Mangatarem, Aguilar, at Bugallon sa Pangasinan. Bahagi ito ng '''Pambansang Ruta Blg. 55 (N55''') ng sistemang lansangambayan sa Pilipinas.
Ipinangalan ito kay Carlos P. Romulo, isang Pilipinong diplomatiko, politiko, sundalo, mamamahayag, at manunulat na naglingkod din bilang Pangulo ng Mga Nagkakaisang Bansa mula 1949 hanggang 1950. Si Romulo ay ipinanganak sa Camiling, bayan sa Tarlac kung saan dumadaan ang lansangan.
Daktilo (panulaan)
Ang daktilo ay ang sukat sa panulaang katumbas ng metrikal o metrikong talampakan o paa na binubuo ng isang pantig na may diin o aksento, at sinusundan ng dalawang pantig na walang diin. Isa itong mahabang pagbigkas sa isang pantig, na sinusundan ng dalawang pantig na maigsi ang pagbigkas.
Sanggunian
Kaurian:Panulaan
Labanan sa Sambat
Ang rebolusyon
Noong Agosto 1896, ang Katipunan ay natuklasan ng mga awtoridad ng Espanya, di-nagtagal ay sumiklab ang poot at naganap ang magkasabay na pag-aalsa sa Cavite, Manila, Tarlac, Pampanga, Bulacan, Batangas, Nueva Ecija, at Laguna. Ang nasabing walong lalawigan na ito ay inilagay sa ilalim ng batas militar ni Gobernador Ramon Blanco. Napilitan ang mga Katipunero ng Laguna na magkita at planuhin ang kanilang rebolusyon sa mas liblib na mga lugar. Ang isang tanyag na lugar ng mga pagpupulong ng Katipunan ay ang Nagcarlan Underground Cemetery.
Simula ng pag-aalsa
Ang mga rebolusyonaryo ng Laguna ay nagpasimula ng tunay na labanan sa huling bahagi ng taon, na pinili si Severino Taino bilang kanilang pinuno, sinimulan nila ang kanilang pag-aalsa sa pamamagitan ng pag-atake sa kani-kanilang bayan sa pag-asang makakuha ng sandata mula sa mga lokal na garison ng Guardia Civil pati na rin upang mangalap ng mga rebelde mula sa mga katutubong garison sa ilalim ang hukbo ng Espanya. Ang mga pag-atake sa mga bayan ng Laguna na Lumban, Paete, Pakil, Siniloan, Cavinti, Santa Cruz, Magdalena at Pagsanjan ay taktikal na matagumpay sa pagkuha ng armas at paghikayat ng mga cuadrilleros o lokal na katutubong pulisya ng bawat bayan. Gayunpaman, walang mga madiskarteng puntos ang nakuha at ang hukbo ng Laguna ay nanatiling isang pwersang gerilya. Sa oras na inayos ni Heneral Taino ang kanyang mga boluntaryo na kasama niya, higit sa tatlong libong kalalakihan mula sa buong mga lalawigan ng Laguna at Tayabas, ang mga sandata na kinuha nila mula sa mga Espanyol ay pinatunayan na kulang, subalit, ngayon o hindi kailanman para sa mga rebolusyonaryo na naglalayong pag atake sa pangunahing bayan ng Sta. Cruz.
Pag-atake sa Sta. Cruz
Ang pag-atake sa Sta.Cruz ay pinasimulan noong Nobyembre 15, 1896 at sinalakay ni heneral Taino ang Casa Real at ang simbahan at kumbento ng Sta. Cruz, ang kampo ng mga cazadores at infanterias ay pinalakas ng pagdating ni Heneral Nicolas Jaramillo, na pinuno sa sona ng Laguna ni Gob. Blanco. Ang 3,000 na mga Katipunero na armado ng napakakaunting mga baril, na may nakararaming mga sibat at mga kutsilyo at mga Bolo ay nakaharap sa isang bilang na pinalakas at mas mataas na teknolohikal na puwersang Espanyol na armado ng mga Remington at Mauser na riple, pati na rin ang ilang matataas na kalibre. Hindi nakapagtataka, nabigo ang pag-atake ng mga Katipunero na nagtamo ng katakut takot na bilang ng mga nasugatan.
Pagtatanggol sa Pagsanjan
Si Severino Taino at ang kanyang hukbo ay umatras sa mga sangang daan na malapit sa Barrio ng Sambat sa Pagsanjan. Ito ang kanyang de facto na kapital at base, napagtanto ang hangarin ng mga Kastila na sugurin ang kanyang mga posisyon dito, kinuha niya upang ipagtanggol ang mga sangang daan ng Sambat sa natitirang hukbo, kasama ng kanyang likurang bantay ng cuadrilleros sa ilalim ni Koronel Francisco Abad. Kinabukasan, Nobyembre 16, nakita ang mga Espanyol na cazadores na nakikipag digma sa mga rebelde. Ang mga rebelde ay nagkakagulo at nauubos ang moralidad ay pinagsama-sama sa huling pagkakataon ni Koronel Abad at bilang akusado sa cazadores, si Abad ay binaril at napatay, nahulog mula sa kanyang kabayo. Matapos ang 3 oras ng mabangis na pakikipag-digmaan, nabawasan ang mga rebelde at wala nang sapat na tauhan si Heneral Taino upang labanan ang mga Kastila sa labanan, lumipat siya sa pakikidigmang gerilya kasama ang natitira sa dating napakalaking hukbong rebelde. Sinimulan ng mga Espanyol ang kanilang pag-uusig at pag-aresto sa mga hinihinalang mga rebelde sa buong lalawigan sa mga sumunod na linggo. thumb| Ang lugar ng labanan ng Sambat
Pagkaraan
Ang pag-aalsa ay nagtapos sa mga pagkakataon ng mga Katipuneros na magpasimula ng higit na poot laban sa mga Espanyol, na binawasan ang kanilang giyera sa isa sa pag-akit at pag-atake na hit-and-run. Ito ang kaso para sa karamihan ng rebolusyon sa puntong ito ng oras, makatipid para sa rebolusyon sa Cavite kung saan nakita ang buong lalawigan na napalaya. Ang Cavite ay nakita ng maraming mga Tagalog bilang isang kanlungan mula sa nakahihingal na batas militar para sa kanilang sariling mga lalawigan. Ang inuusig na sibilyan at partisan ng Lagunenos, ay nagsimulang maglakbay sa mga grupo, sa isang malawak na paglipat patungo sa independiyenteng Cavite, dinala ang kanilang mga banda ng bayan, mga santo ng patron at mga banner. Ang medyo tahimik na pag-aaway ay nakatulong sa mga taong ito na mas madaling maglakbay patungo sa Cavite sa tinatawag na " Ang Panahon ng Tagalog " o sa Tagalog Age. Gayunpaman, sa pagpapatupad ng mga Espanyol kay Jose Rizal sa Maynila noong Disyembre 30, 1896, di nagtagal ay sumiklab muli ang pag-aalsa. thumb
Forio
Ang Forio (kilala rin bilang Forio ng Ischia) ay isang bayan at komuna ng mga 17,000 naninirahan sa Kalakhang Lungsod ng Napoles, timog Italya, na matatagpuan sa isla ng Ischia.
Paliparan ng Marinduque
Ang Paliparan ng Marinduque ay ang nag-iisang paliparan na sa at naglilingkod sa pulong lalawigan ng Marinduque sa Pilipinas. Nasa may Barangay Masiga sa bayan ng Gasan ang paliparan, malapit sa hangganan nito sa kabiserang panlalawigan, Boac. Klasipikado ang paliparan bilang isang ikalawang-klaseng paliparang prinsipal (menor na domestiko) ng Pangasiwaan ng Abyasyon Sibil ng Pilipinas, isang pangasiwaan ng Kagawaran ng Transportasyon (DOTr) na may responsabilidad sa pamamalakad 'di lamang ng paliparang ito kundi rin para sa lahat ng paliparan sa Pilipinas maliban sa pangunahing paliparang pandaigdig.
Silipin din
Kaurian:Mga paliparan sa Pilipinas Kaurian:Marinduque
Nguyen Hue
Pagkatapos ng kanyang kamatayan (dahil sa sakit), gumuho ang kanyang dinastiya. Itinatag ni Gia Long ang dinastyang Nguyen.
Karahasan sa Jos noong 2010
250px|right|thumb|Lokasyon ng [[Jos sa Nigeria]] Ang Karahasan sa Jos noong 2010 ay isang kasalukuyang nagaganap na kaguluhan na sinasabing dahil sa alitan ng mga Muslim at Kristiyano. Hindi bababa sa 200 ang namatay, kung saan ang karamihan, hanggang noong Enero 17, ay mga Kristiyano.
Pangkalahatang-ideya
Ang Jos ay ang sentro ng hatian ng mga Muslim ng hilagang Nigeria at Kristiyanong timog. Mahigit sa 5,000 katao ang inilikas dahil sa karahasan, na nagsimula ng sunogin ng mga Muslim ang isang simbahang kristiyano. Nagpatupad ng buong araw na kurpyo sa lungsod noong Enero 17, 2010, at inatasan ni Pangalawang Pangulon Goodluck Jonathan ang mga hukbo na pumunta sa Jos para mapanumbalik ang kaayusan doon. Kasalukuyang si Jonathan ang namamahala sa bansa dahil na rin sa pagpapagamot sa Arabyang Saudi ni Pangulong Umaru Yar'Adua mula pa noong Nobyembre 2009. Ito ang ikatlong pinakamalaking insedente ng karahasan sa Jos sa huling sampung taon. Isang libong katao ang namatay sa karahasan noong 2001, at 300 naman sa karahasan noong 2008. By January 19, at least 50 people had been arrested.
Noong Enero 20, naiulat ng BBC na ang umabot na sa Pankshin, 100 km mula sa Jos ang kaguluhan. Subalit pinabulaanan naman ang mga ulat na ito ng Hukbong Katihan ng Nigeria.
Mga sanhi
Parehong sinisisi ang mga kabataang Muslim at Kristiyano sa nangyaring karahasan, na may iba't-ibang dahilan.
Mga sanggunian
Kaurian:2010 sa Nigeria Kaurian:Mga karahasan noong 2010 Kaurian:Mga karahasan sa Nigeria
Macrohon
Ang Bayan ng Macrohon ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Southern Leyte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Macrohon ay nahahati sa 30 mga barangay.
Pilipinas v. Tsina
Ang Pilipinas v. Tsina ay ang hablang isinampa ng Pilipinas laban sa Republikang Bayan ng Tsina sa ilalim ng Annex VII ng United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS). Nilalaman ng hinaing ng Pilipinas ang mga batayang legal ng mga pag-aangkin nito pati na rin ang pagtalakay sa katangian ng mga anyong lupa sa Timog Dagat Tsina. Isinampa ng Pilipinas ang kaso noong Enero 22, 2013, ilang buwan matapos ganap na makontrol ng Tsina ang Bajo de Masinloc.
Kaligiran
Nagsimula ang alitan sa teritoryo nang bitawan ng Japan ang pagmamay-ari nito sa Kapuluang Spratly at walang naitalagang bansang papalit rito na magmamay-ari ng kapuluan nang ratipikahan nito ang Tratado ng San Francisco. Dahil dito, naging bukás upang okupahin ang kapuluan sa bisa ng terra nullius. Subalit sa ilalim ng isang tratado noong 1952 sa pagitan ng Japan at Republika ng Tsina (sa Taiwan), inilipat ng Japan ang pagmamay-ari ng Kapuluang Spratly sa Tsina.
Hurisdiksiyon
Unang tinalakay ng hukuman, kung ito'y may hurisdiksiyon sa naturang kasong isinampa ng Pilipinas. Unang dininig ang petisyon ng Pilipinas noong Hulyo 7, 2015 sa pangunguna ng Taga-usig Panlahat Florin Hilbay at sinundan ni Kalihim ng Ugnayang Panlabas Albert Del Rosario.
Posisyon ng Tsina
Hindi pinansin at pinalagpas ng Tsina ang palugit na itinakda ng Hukuman upang ito'y tumugon sa isinampang kaso ng Pilipinas. Ngunit naglabas noong Disyembre 7, 2014—eksaktong isang linggo bago ang itinakdang petsa na Disyembre 15—ng posisyong papel ang Ministeryo Panlabas ng Tsina ukol sa hurisdiksiyon ng arbitrasyon sa Dagat Timog Tsina na isinampa ng Pilipinas. Ayon sa posisyong papel, walang hurisdiksiyong ang Hukuman dahil sasaklawin nito ang pagdetermina ng soberanya ng mga teritoryo.
Pahayag ng Vietnam
Noong Disyembre 11, 2014, naghain sa Hukuman ng mga pahayag ang Vietnam na kumikilala sa hurisdiksiyon nito sa kaso, isang tahasang pagkontra sa posisyong inilabas ng Tsina. Hiniling din ng Vietnam na "isaalang-alang" ang legal na karapatan at interes nito sa Spratlys, at Paracels at sa eksklusibong sonang ekonomiko at kalapagang kontinental nito sa pagpapasya ng merito ng kaso ng Pilipinas. Tahasan din nitong tinutulan ang siyam na gatlang guhit ng Tsina, bilang batayan ng pag-aangkin ng Timog Dagat Tsina, at sinabing "wala itong legal na batayan". Ang paghahain ng mga pahayag sa Vietnam ay hindi paglahok sa naturang kaso, bagkus nais lamang nitong mabatid ang kanilang opinyon dahil posibleng makaapekto sa pag-aangkin nito ang maaaring maging desisyon ng Hukuman, isang hakbang upang maiwasang direktang kumprontahin ang Tsina.
Gaya ng inaasahan, tinutulan ng Tsina ang mga naging pahayag ng Vietnam at tinawag ang mga pag-aangkin ng Vietnam na "ilegal at walang batayan", at inulit na "(h)indi kailanman tatanggpin ng Tsina ang mga naturang pag-aangkin." Dagdag pa nito, hinikayat ng tagapagsalita ng Ministeryong Panlabas ng Tsina Hong Lei, na "kilalanin ng Vietnam ang soberanya nito at karapatang pandagat at lutasin kasama ng Tsina ang mga pagtatalo kaugnay sa Nansha batay sa pagrespeto ng katunayang pangkasaysayan at pandaigdigang batas upang magkasamang mapanatili ang kapayapaan at katatagan sa Dagat Timog Tsina."
Pagmasid
Hindi binuksan sa publiko ang mga pagdinig ng hukuman ngunit pinayagan nito na magmasid ang mga kinatawan ng pamahalaan ng Australia, Malaysia, Indonesia, Vietnam, Thailand at Japan. Tinanggihan naman ng Hukuman ang kahilingan ng Estados Unidos na magmasid sa kaso, sa kadahilanang hindi ito partido sa Kumbensiyon.
Merito ng kaso
Matapos pagpasiyahan ng Hukuman na ito'y may hurisdiksiyon sa ilang hinaing na idinulog ng Pilipinas, itinakda ng Hukuman ang pagdinig ng mga merito ng kaso mula Nobyembre 24 hanggang Nobyembre 30, 2015.
Preambulo
Ang preambulo (Ingles: preamble) ay isang pananalita o paglalahad ng pagpapakilala at pagpapahayag sa loob ng isang kasulatan na nagpapaliwanag ng layunin ng dokumento at nakapailalim na pilosopiya. Kapag inilapat sa pambungad na mga pangungusap ng isang estatuto, maaari itong bumigkas ng mga katotohanang pangkasaysayan na may kaugnayan sa paksa ng estatuto. Kaiba ito mula sa mahabang pamagat o pormula (sugnay) ng pagkabisa ng isang batas.
Cainta
Ang Cainta ( pagbigkas: ka•ín•tâ) ay isang bayan sa lalawigan ng Rizal, Pilipinas. Ito ang pinakama-unlad na bayan ng lalawigan, isa sa pinakamatanda (itinatag nong 1571), at ang bayang may pinakamaliit na sukat.
Ang Cainta ang nagsisilbing bukanang daanan sa kabuuan ng lalawigan ng Rizal at isa sa mga urbanisadong bayan ng Rizal dahil sa kalapitan nito sa Maynila, kaya't sinasabing ang katagang "Ang iyong daan tungong Silangan" (Your Gateway to the East). Sinasabi rin na ang bayan na ito bilang "Kabisera ng Bibingka ng daigdig" (Bibingka Capital of the World).
Heograpiya
Naghahanggan ang bayan sa Lungsod ng Marikina at San Mateo sa hilaga, sa kanluran ng Lungsod ng Pasig, at sa silangan at timog ng Taytay. Ang bayan ay nasa lambak ng Marikina, at 10% nito ay mga dalisdis ng mga burol, at 90% naman ay nauuri sa residential-industriyal. Pinakamaraming ilog at sapa sa Cainta sa buong Rizal. Ang mga dalubhasa sa kasaysayan ay sinasabi na ang lumang hangganang heograpikal ay kinapalolooban ng mga dalisdis ng bundok ng Montalban.
Mga Barangay
Ang bayan ng Cainta ay nahahati sa 7 barangay. Noong kalagitnaan ng 1990, nagpetisyon ang Cainta sa pamahalaang lalawigan ng Rizal na ipasa ang pagdadagdag ng mga barangay, na magtutuos sa 25 mga barangay. Ang proposal ay kasalukuyang pa ring nakabinbin.
Demograpiko
Ayon sa senso noong taong 2000, may populasyon itong 242,511 sa may 51,863 kabahayan. Ang populasyon ng Cainta ay binubuo ng 80% Katoliko, 10% Protestante, at 10% ng ibang sekta kabilang na ang Iglesia ni Cristo, Muslim at iba pa. Halos lahat ng mamamayan ng Cainta ay nagsasalita ng Tagalog.
Mga Lahing Sepoy
May ilan ilan sa populasyon ay nagmula sa lahi ng mga Indiyanong sundalo na lumaban laban sa mga Sandatahang Briton nang ang mga Briton ay sandaling sinakop ang Pilipinas noong 1762 hanggang 1763. Ang mga sundalong Indiyano na ito ay tinawag na Sepoy na nanirahan sa bayan at nakipag-asawa sa mga katutubong kababaihan nito. Ang mga lahing Sepoy ay kitang kita parin sa ngayon, lalung lalo na sa Barrio Dayap malapit sa Bgy. Sto Niño. Ang kanilang kakaibang pisikal na itsura ay nagiging dahilan upang sila ay maging iba sa pangkaraniwang Pilipino na ang pangunahing nagmula sa Malay at Intsik.
Kultura
Noong Panahon ng modenisasyon sa Cainta, ang mga tradisyon ay naging mas marangya, lalo na tuwing mahal na araw. Ang pinakakilalang ritwal ay ang Cenakulo (isang palabas na nagpapakita sa pagpapahirap at pagkamatay ni Kristo) at ang Ang Pagpapapako (isang palabas sa pagpako sa krus ni Kristo).
Robert Koch
Si Heinrich Hermann Robert Koch o Robert Koch (11 Disyembre, 1843 – 27 Mayo, 1910) ay isang Alemang manggagamot. Naging bantog siya dahil sa pagbubukod ng Bacillus anthracis (1877), ng tuberculosis bacillus (1882) at ng vibrio cholera (1883) at dahil sa kanyang pagpapaunlad ng mga postulado ni Koch.
Ginawaran siya ng Gantimpalang Nobel sa Sikolohiya o Panggagamot dahil sa kanyang mga natuklasan hinggil sa tuberkulosis noong 1905. Itinuturing siya bilang isa sa mga tagapagtatag ng mikrobiyolohiya, at nakapagbigay sigla sa mga pangunahing katauhang katulad nina Paul Ehrlich at Gerhard Domagk.
Ang Anak na Suso (kuwentong-pambayang Hapones)
Ang Anak na Susô ay isang tauhang lumilitaw sa mga kuwentong-pambayan ng Hapon, bilang isang uri ng mahikang asawa na nadidismaya sa kaniyang anyo ng hayop at naging isang kaakit-akit na lalaki. Ang ilang mga kuwento ay nauugnay sa siklo ng Hayop bilang Nobyo o Ang Paghahanap para sa Nawawalang Bana.
Putik-susong Anak
Ang Hapones na iskolar na si Seki Keigo na pinamagatang Anak na Lalaki na Susong Putik ay isang grupo ng mga kuwento kung saan ang mag-asawang walang anak ay nananalangin sa isang diyos (uji-gami, Kannon o Yakushi) para sa isang anak na lalaki; maaari silang makahanap ng isang maliit na kuhol (o iba pang hayop) at ampunin ito bilang kanilang anak, o isang anak na lalaki ang ibinigay sa kanila bilang sagot sa kanilang mga panalangin. Sa pagpapatuloy ng kuwento, pinakasalan ng susong-putik ang isang babaeng dalaga, sa pamamagitan man ng panlilinlang o paggawa ng tapat na trabaho sa kanyang ama. Nakahanap ng mahikang maso ang anak na kuhol o binigay at ginamit niya ito sa kanyang sarili (o ginagamit ito ng kanyang asawa) para maging isang kaakit-akit na lalaki.
Ang Susong-putik na si Chōja
Kinolekta ng iskolar na si Kunio Yanagita ang kuwentong Ang Susong-putik Chōja mula sa isang mangkukuwento sa Sannohe-gun, Aomori. Sa kuwentong ito, isang matandang mag-asawa ang nagtatrabaho sa kanilang palayan, nang marinig nila ang isang boses na nagsasabi sa kanila na magpahinga. Iniwan nila ang palay, at isang maliit na susong-putik ang umakyat sa tuhod ng lalaki at nakikiusap na ampunin sila bilang kanilang anak. Sila ay sumang-ayon. Pagkaraan ng ilang oras, sumakay ang susong-putik sa isang kabayo patungo sa nayon at huminto sa isang magandang bahay. Hinihiling ng susong-putik ang anak na babae ng bahay bilang isang nobya para sa kaniya—isang kahilingan na tinatanggihan ng mga residente. Ang susong-putik ay nagbabanta na magsasabog ng kumukulong tubig, pagkatapos ay mainit na abo, kung patuloy nilang tatanggihan ang kanyang kahilingan. Isinuko ng mga residente ang kanilang anak na babae, na inilagay ng susong-putik sa kanyang kabayo at sumakay sa kanya pabalik sa matandang mag-asawa. Ang kanyang mga adoptive parents ay nalulugod sa kasal ng kanilang anak, ngunit hindi rin ito masasabi tungkol sa asawang tao. Napansin ng susong-putik ang galit na kalooban ng kanyang asawa at hiniling sa kanya na dalhin siya sa bato kung saan ang matandang mag-asawa ay humihimas ng dayami at, pagdating doon, dapat niya itong durugin. Ang asawang tao ay sumunod sa kanyang kahilingan at dinurog ang kanyang katawan ng suso. Siya ay nagiging isang guwapong lalaki.
Ang Susong Chōja
Isang araw pagkatapos ng kasal, nakumbinsi ng asawang tao ang asawang kuhol na sumama sa kanya sa pista ng Yukashi (sa Abril 8). Gayunpaman, huminto sila bago pumunta sa templo ni Yukashisama upang sumamba, at hiniling ng kuhol sa kanya na magpatuloy nang wala siya. Lumipas ang oras, at nawala sa paningin niya ang kanyang asawang kuhol at nagsimulang hanapin siya sa palayan, sa pamamagitan ng pagsuri sa bawat kuhol—dahil Abril na. Natapos niyang dumihan ang kanyang damit mula sa putik at tubig ng mga palayan. Isang mabuting binata ang nagpakita sa kanya at ipinahayag na siya ang kuhol, na ngayon ay nagbagong-anyo bilang tao.
Inuri ni Kaeigo ang kuwentong ito bilang AT 425, "The Search for the Lost Husband".
Dadaismo
Ang Dada o Dadaismo ay isang pagkilos o kagalawang pangkalinangan at pangmodernong sining.
Hilagang Daang Hari, Taguig
Ang Barangay North Daang Hari (PSGC: 137607023) ay isa sa dalawampu't walong barangay ng Lungsod ng Taguig sa Kalakhang Maynila sa Pilipinas.
Kasaysayan
Ang Barangay na ito ay dating bahagi ng Barangay Bagong Tanyag. Ganap itong nahiwalay bilang isang barangay noong ika-28 ng Disyembre taong 2008. Nangyari ito nang magtagumpay ang plebisito sa bisa ng mga Ordinansa ng Lungsod bilang 24-27, 57-61, 67-69, at 78 serye ng 2008.
Mga Sanggunian
Kaurian:Barangay Kaurian:Lungsod ng Taguig Si Lorenzo Fortuno Ang Kasalukuyang Kapitan Ng Barangay North Daang Hari Sa Ilalim Ni Mayor Lani Cayetano.
Turismo sa Malaysia
Ang Malaysia ang ikalawang pinakabinibisitang bansa sa Asya at ika-9 na pinakabinibisitang bansa sa buong mundo noong 2012. Ang turismo sa Malaysia ay bumubuo ng 7% ng ekonomiya ng Malaysia noong 2005. Noong 2012, ang Malaysia ay nagtala ng 25.03 milyong dumalaw na mga turista na paglagong 1.3% kumpara noong 2011. Ang kabuuang resibong turista ay tumaas ng 3.9%, na kumita ng MYR 60.6 bilyon.
Cardona, Rizal
Ang Bayan ng Cardona ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Rizal, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Cardona ay nahahati sa 18 na mga barangay.
Claire Castro
Si Claire Castro, (isinilang noong Agosto 11, 1998 sa Marikina, Kalakhang Maynila) ay isang aktres, modelo at TikTok star sa Pilipinas, siya ay kilala sa kanyang ginagampanang tauhan bilang si Cielo Narissa Ignacio ang nakababatang antagonistang kapatid ni Maria Theresa "Maita" Ignacio-Montaire na ginagampanan ni Glaiza de Castro.
Oleggio
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Malayang kalooban
Ang malayang kalooban o bukal sa kalooban ay ang kakayahang mamimilì sa pagitan ng magkaibang maaaring kahantungan ng isang ginawa. Ito'y malapit na iniuugnay sa mga konsepto ng pananagutang moral, papuri, pagkakasala, at iba pang kahatulang nauukol sa mga bagay na ginawa nang malaya. Iniuugnay din ito sa mga konsepto ng pagpapayo, paghimok, deliberasyon, at pagbabawal. Ayon sa kaugalian, tanging ang mga ginawa lang nang bukal sa kalooban ang nararapat na papurihan o pagsisihan. Maraming iba't ibang alalahanin hinggil sa mga banta sa posibilidad ng malayang kalooban, na nag-iiba mula sa kung gaano ito nauunawaan, na siya namang maaaring pagdebatihan.
Hyakunin-giri kyoso
Ang hyakunin-giri kyōsō (百人斬り競争) ay isang kuwento (account) ng isang "paligsahan" ng mga opisyal ng Hukbong Hapon noong panahon ng pananakop ng mga Hapon sa Tsina kung sino sa kanila ang unang makakapatay ng isang daang katao gamit lamang ng espada. Pagkaraan, binitay ang dalawang opisyal sa salang war crime dahil sa kanilang pagkakasangkot dito.
Pambansang Demokratikong Hanay ng Pilipinas
Ang Pambansang Demokratikong Hanay ng Pilipinas (Daglat sa Filipino: PDHP; Ingles: National Democratic Front of the Philippines; Daglat sa Ingles: NDFP) ay isang koalisyon ng mga panghimagsikang organisasyong panlipunan at ekonomiko, unyong agrikultural, samahang manggagawa, pangkat ng karapatang katutubo, makakaliwang partidong pampulitika, at iba pang kaugnay na pangkat sa Pilipinas. Kabilang ito sa mas malawak na kilusang para sa pambansang demokrasya at isa sa mga pangunahing kasapi sa rebelyong komunista sa bansa kasama ang Partido Komunista ng Pilipinas at Bagong Hukbong Bayan. Ipinahayag ito bilang isang teroristang organisasyon ng pamahalaan ng Pilipinas noong 2021 sa pamamagitan ng Sangguniang Kontra-Terorismo.
Kasaysayan
Bago ang paglikha ng NDF, marami sa mga kaakibat na samahan na ay matagal nang umiiral, tulad ng Kabataang Makabayan at Malayang Kilusan ng Bagong Kababaihan, na pinagsama ang maraming miyembro ng kabataan, kababaihan, magsasaka at manggagawa para sa isang rebolusyonaryong pambansa-demokratikong layunin. Noong 1971, nabuo ang Preparatory Commission para sa Pambansang Demokratikong Prente, sa ilalim ng inisyatiba ng Partido Komunista ng Pilipinas, upang mapagsama ang lahat ng iba't ibang mga rebolusyonaryong organisasyon na pinilit mag-underground sa panahon ng Batas Militar.
Pormal na inilathala ng Preparatory Commission ang isang Ten Point Program noong Abril 24, 1973, na minarkahan ang pagtatatag ng NDF bilang isang "rebolusyonaryong nagkakaisang prente ng mamamayang Pilipino na nakikipaglaban para sa pambansang kalayaan at para sa demokratikong karapatan ng mga tao." Mula pa nang itinatag ito, ang NDF ay nagsilbi bilang pulitikang kinatawan ng PKP, at nagtatayo ng mga ugnayang diplomatiko sa ibang bansa at kumakatawan sa mga negosasyong pangkapayapaan. Kasama sa pangunahing gawain nito ang pagpapalawak ng gawaing pampulitika sa mga lungsod sa pamamagitan ng welga ng mga manggagawa, boycott at protesta, at aktibong pagtulong sa rebolusyon sa kanayunan.
Ipinagpatuloy ng NDF ang kanilang gawain sa iba't ibang sektor ng lipunang Pilipino, na madalas na tumanggi at tumutol laban sa iba't ibang mga batas at programa ng pag-unlad na itinuturing nilang nagpapalala ng "pangunahing problema ng masa" kasama ang CARP, Philippines 2000, Visiting Forces Agreement at mga programang kontra rebelyon.
Mga layunin
Pinagtibay ng NDFP ang sumusunod na 12-point program upang maisakatuparan ang "pambansang pagpapalaya at demokrasya [na] naglalayong magbigay ng isang malawak na batayan ng pagkakaisa para sa lahat ng mga panlipunang klase, sektor, grupo at indibidwal na mga Pilipino dito at sa ibang bansa na nagnanais ng tunay na pambansang kalayaan at demokrasya, pangmatagalang kapayapaan at isang progresibong Pilipinas.":
Mga miyembro-organisasyon
Kasama sa prente ay mga sumusunod:
Porto Cesareo
thumb|240x240px| [[Torre Cesarea.]] Ang Porto Cesareo (bigkas sa Italyano: [ˈPɔrto tʃeˈzaːreo]; Salentino: Cisaria) ay isang bayan at komuna sa Italyanong lalawigan ng Lecce sa rehiyon ng Apulia ng timog-silangang Italya.
Mga Pilipino sa Olanda
Ang mga Pilipino sa Olanda o mga Pilipino sa Nederland ay mga mandarayuhan (imigrante) o kaya mga kaapu-apuhan ng mga Pilipino sa Olanda. Dahil sa mayroon ang mga Pilipino ng mga apelyidong Kastila, maaaring mapagkamalan ang mga taong Euro-Asyanong may mga apelyidong may mga amang Pilipino at Olandesa o iba pang hindi Kastilang puting mga ina bilang mga Kastilang Olandes. Nasa pagitan ng 5,500 at 18,000 mga Pilipino, kapwa mga isinilang sa Pilipinas ngunit lumisan sa bansa at mga ipinanganak sa Olandang kaapu-apuhan ng mga Pilipino ang namumuhay sa Olanda. Bagaman namumuhay sila sa iba't ibang bahagi ng bansa, tahanan para sa pinakamalaking bilang ng mga pamayanang Pilipino ang Amsterdam at Rotterdam.
Kasaysayan
Nakarating sa Olanda ang unang Pilipinang nagpakasal at namuhay doon noong 1947 para maghanapbuhay sa isang ospital. Noong mga 1960, isang mas malaking bilang ng mga Pilipino ang dumating upang magtrabaho sa mga ospital sa Leiden at Utrecht, maging sa mga pagawaan ng damit sa Achterhoek. Mula noong, karamihan sa mga Pilipinong nagpupunta sa Olanda ay mga manggagawang may kontrata, mga mag-aaral para sa mas mataas na antas ng edukasyon, o mga trabahador sa larangan ng medisina. Nalikha noong 1965 ang unang Olandes Pilipinong organisasyon, ang Philippine Nurses Association of the Academisch Ziekenhuis in Leiden o Asosasyon ng mga Pilipinong Nars ng Akademya ng Ziekenhuis sa Leiden. Pagkaraan nito, nabuo pa ang iba pang mga samahan, katulad ng Dutch-Philippine Association at Dutch-Philippine Club, at mahigit na sa 20 ganyang mga Olandes-Pilipinong mga organisasyon ang umiiral ngayon sa Olanda.
Sa kasalukuyan
Ang pagkakaroon ng malaking bilang ng mga Pilipinong naninirahan sa Olanda ang naging isa sa mga kabahaging dahilan ng pagpapataas ng KLM ng bilang ng mga tuwirang paglipad ng mga eroplano patungo sa Pandaigdigang Paliparang Diosdado Macapagal (sa Lungsod ng Angeles at Pandaigdigang Paliparang Ninoy Aquino (sa Maynila) hanggang pito bawat linggo sa bawat isa, at pito bawat linggo sa lahat ng iba pang mga paliparang Pilipino.
Panlabas na mga kawing
Kaurian:Mga Pilipino Kaurian:Mga Olandes
Ephraim McDowell
Si Ephraim McDowell (11 Nobyembre 1771 – 25 Hunyo 1830) ay isang Amerikanong manggagamot. Siya ang unang matagumpay na nakapagtanggal ng isang tumor o bukol mula sa obaryo.
Bernard Binlin Dadié
Si Bernard Binlin Dadié, o Bernard Dadié lamang, ay isang makata at nobelistang mula sa Côte d’Ivoire (dating Ivory Coast).
Moro Resistance and Liberation Organization
Ang Moro Resistance and Liberation Organisasyon (dinaglat bilang MRLO) ay isang aktibong armadong pangkat ng mga sosyalistang nakikilahok sa labanan ng mga Moro. Itinatag ito ng Pambansang Demokratikong Prente (NDF) bilang isa sa mga subdibisyon ng Moro, at ito ang ika-16 na samahan na nilikha ng NDF upang lumaban sa ilalim ng pamumuno nito. Malinaw at patuloy na kinondena ng grupo ang operasyon ng militar ng Pilipinas sa Mindanao, at inaakusahan sila ng karahasan laban sa mga sibilyang Moro.
Bentilador (paglilinaw)
Ang bentilador ay maaaring tumukoy sa:
Eubacterium
Ang Eubacterium ay isang henera ng pamilyang Eubacteriaceae na kung saan ito ay isang positibong bakterya ayon kay Gram.
Ihian
Ang ihian ay maaaring tumukoy sa:
Angelu de Leon
Si Angelu de Leon-Rivera o Maria Luisa Angela Martinez de Leon ay isang Pilipinang aktres. Siya ay ipinanganak noon 22 Hulyo 1979. Kauna-unahang palabas ni Angelu ay ang "Ang TV kasama niya sina Claudine Barretto, Jolina Magdangal At iba pa. siya ay isa sa bida sa sikat na barkada sa telibisyon na "T.G.I.S". pumatok sa masa ang tambalang Angelu-Bobby sa T.G.I.S na nasundan ng mga pelikula gaya ng Laging Naroon Ka, Wala Na Bang Pag-Ibig, Ikaw Na Sana na naging Teleserye, at Ang Lahat ng Ito'y Para Sayo, na tumalo sa tambalang Judy Ann Santos at Wowie De Guzman. Ngunit nagulat ang marami niyang tagahanga ng napabalitang buntis ang Aktress sa aktor na si Joko Diaz naging kontrobersiyal ang balita. Pagkatapos ng pagluwal sa kanyang anak nagbalik si Angelu sa pelikula sa pamamagitan ng Bulaklak ng Maynila na nanalo siyang Best Supporting Actress. Bukas Na Lang Kita Mamahalin na Nanalo siya bilang Best Actress. sa ngayon ay may dalawa ng anak si Angelu at may nakatakda siyang gawing pelikula kasama sina Ruffa Mae Quinto, Mylene Dizon, at Lj Moreno.
Malitbog, Katimugang Leyte
Ang Bayan ng Malitbog ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Southern Leyte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Malitbog ay nahahati sa 37 mga barangay.
Alexandra Hidalgo
Buhay at karera
Si Alexandra ay ipinanganak sa Caracas, Venezuela at dumayo sa Dayton, Ohio sa edad na labing anim. Kumuha siya ng BA mula sa Honors Tutorial College, isang MA sa malikhaing pagsulat mula sa Naropa University, at isang Ph.D. sa Retorika at Komposisyon mula sa Purdue University. Siya ay isang katulong na propesor sa Michigan State University. Siya rin ang co-founder at editor-in-chief ng online publication agnès films.
Ang tampok na panimulang dokumentaryo ni Alexandra, ang Vanishing Border, ay naipalabas sa All Lights India International Film Festival at Glendale International Film Festival. Nanalo rin ito ng parangal na Kudos endeavor award para sa tampok na espiritu ng tao sa Docs Without Borders Film Festival. Noong 2017, ang kanyang dokumentaryong pelikula, ang Teta, ay naipalabas sa Athens International Film and Video Festival at Boston Latino International Film Festival. Nagwagi rin ito ng pinakamahusay na parangal sa pelikulang dokumentaryo sa ika-10 na Jaipur International Film Festival.
Aira Bermudez
Si Aira Bermudez ay isang artista sa Pilipinas.
Timog Daang Hari, Taguig
Ang Barangay South Daang Hari (PSGC: 137607027) ay isa sa dalawampu't walong barangay ng Lungsod ng Taguig sa Kalakhang Maynila sa Pilipinas.
Kasaysayan
Ang Barangay na ito ay dating bahagi ng Barangay Bagong Tanyag. Ganap itong nahiwalay bilang isang barangay noong 28 Disyembre taong 2008. Nangyari ito nang magtagumpay ang plebisito sa bisa ng mga Ordinansa ng Lungsod bilang 24-27, 57-61, 67-69, at 78 serye ng 2008.
Bentilador na panggamot
thumb|right|Isang respirador o bentilador na panggamot na ginagamit para sa mga sanggol.
Ang bentilador na panggamot, bentilador na pangmedisina, o respirador ay isang aparatong tumutulong sa paghinga o respirasyon ng pasyente. Karaniwang may pantakip ito sa ilong at bibig upang maprutektuhan o matiyak ang paghinga ng taong nangangailangan nito.
Tinga (Ngipin)
Ang Tinga (Ingles:Tartar) ay isang depositong magaspang na nabubuo sa labas ng mga Ngipin.Ito ay sanhi ng presipitasyon ng mga mineral mula sa laway at gingival crevicular fluid ( GCF ) sa plaka sa ngipin. Ang proseso ng pag-presipitasyon ay patayin ang bacterial cell sa loob plaka ng ngipin, ngunit ang magaspang at matigas sa ibabaw na ay nabuo nagbibigay ng isang uliran na ibabaw para sa karagdagang pagbubuo ng plaka. Ito ay humantong sa calculus buildup, na lumagay ang kalusugan ng gingiva ( gilagid ).
Jalajala
Mga Barangay
Ang bayan ng Jalajala ay nahahati sa 11 mga barangay (3 urban, 8 rural).
Talatuntunan ng Kaunlarang Pantao
Ang Talatuntunan ng Kaunlarang Pantao (Human Development Index, daglat: HDI) sa Ingles ay isang talatuntunan o indeks na ginagamit upang sukatin o iranggo ang mga bansa ayon sa antas ng kaunlarang panlipunan at ekonomiya ng isang bansa at karaniwang nagpapahiwatig  kung ang isang bansa ay maunlad, umuunlad, o kulang sa pag-unlad. [[File:2019 UN Human Development Report (inequality-adjusted).svg|thumb|World map representing the inequality-adjusted Human Development Index categories (based on 2018 data, published in 2019). [[File:2011 UN Human Development Report Quartiles.svg|600px|thumb|Human Development Index ng mga bansa noong 2011.
Bago ang 2011
Upang mabago ang hilaw na Bariabelo sabihing ang x sa isang unit-free index sa pagitan ng 0 at 1 (na pinapayagan ang magkaibang indices na dapat pagsamahin ang dalawa), ang sumusunod na formula ang ginamit:
kung saan at  ang mga pinakamababa at pinakamataas na balyu, ang bariabelo x ang maaaring mag-attain. Ang HDI ay binubuo ng:
Mula 2011 at patuloy
Ang 2011 ng HDI ay nagsasama ng tatlong mga dimensiyon:
Sa 2010 Human Development Report, ang UNDP ay nagsimulang gumamit ng bagong paraan sa pagkakalkula ng HDI at binubuo ng tatlong mga indeks: 1. Indeks ng inaasahang panahon ng buhay (LEI)
3. Indeks ng sahod (II)
Ang HDI ang mean na heometriko ng nakaraang mga tatlong normalisadong indeks:
LE: Inaasahang panahon ng buhay sa kapanganakan MYS: Mean na mga taon ng pag-eeskwela (Mga taon na ang isang 25 taong gulang na tao o mas matanda ay gumugol sa eskwela) EYS: Inaasahang mga taon ng pag-eeskwela(Mga taon na ang isang 5 taong gulang na bata ay gugugol ng kanyang edukasyon sa kanyang buong buhay) GNIpc: Gross na pambansang sahod sa paridad na kapangyarihang bumili kada capita
Ulat noong 2011
Ang mga bansa na may pinakamataas na pag-unlad na pantao: Note: Ang mga beredeng palaso, mga pulang palaso at mga dash na asul  ay kumakatawan sa mga pagbabago sa ranggo kapag inihambing sa bagong data na 2011 ng HDI para sa 2010.
<ol> <li>🇳🇴 Norway 0.943 <li>🇦🇺 Australia 0.929 <li>🇳🇱 Netherlands 0.910 <li>🇺🇸 United States 0.910 <li>🇳🇿 New Zealand 0.908 <li>🇨🇦 Canada 0.908 <li>🇮🇪 Ireland 0.908 <li>🇱🇮 Liechtenstein 0.905 <li>🇩🇪 Germany 0.905 <li>🇸🇪 Sweden 0.904 <li>🇨🇭 Switzerland 0.903 <li>🇯🇵 Japan 0.901 <li>🇭🇰 Hong Kong 0.898 ( 1) <li>🇮🇸 Iceland 0.898 ( 1) <li>🇰🇷 South Korea 0.897 <li>🇩🇰 Denmark 0.895 </ol>
<ol>
Brunei 0.838 <li>🇪🇪 Estonia 0.835 <li>🇸🇰 Slovakia 0.834 <li>🇲🇹 Malta 0.832 <li>🇶🇦 Qatar 0.831 <li>🇭🇺 Hungary 0.816 <li>🇵🇱 Poland 0.813 <li>🇱🇹 Lithuania 0.810 ( 1) <li>🇵🇹 Portugal 0.809 ( 1) <li>🇧🇭 Bahrain 0.806 <li>🇱🇻 Latvia 0.805 <li>🇨🇱 Chile 0.805 <li>🇦🇷 Argentina 0.797 ( 1) <li>🇭🇷 Croatia 0.796 ( 1) <li>🇧🇧 Barbados 0.793 </ol>
Ulat noong 2009
Ang mga sumusunod na bansa ang nakasama sa Top 38.