cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pambansang Unibersidad ng Mar del Plata
Ang UNMdP ay kasalukuyang binubuo ng siyam na mga fakultad (Arkitektura, Urbanismo at Disenyo, Agham Agrikultural, Ekonomiks at Agham Panlipunan, Likas na Agham, Agham sa Kalusugan at Gawaing Panlipunan, Batas, Humanidades, Teknolohiya at Sikolohiya) at isang paaralan (Medisina). Nag-aalok ito ng 50 programang di-gradwado, 11 programang gradwado program, at 48 programang post-gradwado.
Leucipo
Si Leucipo ng Mileto –  mula sa Kastilang Leucipo de Mileto  –, binabaybay ding Leucippus, Leucippos , Leukippus, o Leukippos, ay ang unang nakaisip ng hinggil sa mga atomo, bagaman aktuwal na natuklasan ang mga ito noong mga hindi lalagpas sa 200 mga taon na ang nakalilipas. Nakilala ng pangkasalukuyang mga tao si Leucipo dahil sa mga sulatin ng kanyang mag-aaral na si Democrito. Naniwala sina Leucipo at kanyang mga estudyante na kapag patuloy na hinati-hating paliit nang paliit ang isang bagay, mararating ang hangganan o punto na hindi na mahihiwa pa ang bagay. Tinawag nilang mga "atomo" o "hindi (na) mahihiwa (pa)" sa Griyego ang mga panghuling partikulong ito. Idinahilan pa nila na kinakailangang umiral ang mga atomo sapagkat ito ang nagpapaliwanag kung bakit magkakaiba ang mga bagay: sapagkat binubuo ang mga bagay ng iba't ibang uri ng mga atomong magkakakawing.
Taongbono ng piyansa
Ang taongbono ng pyansa(Ingles: bail bondsman o bondsman) ay sinumang indibidwal o korporasyon na umaasal bilang surety at nangangako ng salapi o ari-arian bilang pyansa sa pagharap ng akusado sa korte. Bagaman ang mga bangko, kompanya ng seguro at iba pang mga katulad na institusyon ay karaniwang mga surety sa iba pang mga uri ng kontrata(gaya halimbawa ng pagbobono sa isang kontraktor na nasa ilalim ng isang kontraktwal na obligasyon na bayaran ang pagkumpleto ng isang proyektong konstruksiyon), ang mga gayong entidad ay nag-aatubiling ilagay ang pondo ng kanilang mga depositor at tagahawakngpatakaran sa uri ng panganib na sumasangkot sa paglalagay ng pyansang bono. Sa kabilang dako, ang mga ahente ng pyansang bono ay karaniwang nasa negosyong ito upang pagsilbihan ang mga kriminal na isinasakdal at kalimitan ay nakukuha ang paglaya ng kanilang mga kustomer sa ilang mga oras lamang. Ang mga ahente ng pyansang bono ay halos eksklusibong matatagpuan sa Estados Unidos at Pilipinas. Sa karamihan ng ibang mga bansa, ang pangangaso ng gantimpala(bounty hunting) ay ilegal.
Osono
Ang osono o osona o suob na may kimikal na komposisyon na O3. Ito ay may tatlong atomo ng oksiheno. Hindi katulad ng O2, ang suob nito ay nakakalason sa mga organismo. Ang saping osona o patong na osona (ozone layer) ay isang makabuluhang lugar-ng-suob o patong (layer) na pumipigil sa mga ultrabiyoletang sinag (ultraviolet ray) sa estratospera sa atmospera. Ayon sa mga taong dalubhasa sa agham, ang pagkabutas ng ozone layer ay sanhi ng pagdami ng greenhouse gasses (mga gas sa berdeng bahay) at ang pinaka-epekto nito ay ang pag-init ng daigdig.
Ang osono ay ang unang allotrope ng isang kemikal na malaman ng agham, ay unang minungkahi bilang isang kemikal ni Christian Friedrich Schönbein noong 1840, ay pinalangan mula sa Griyegong salita na ozein na nangangahulugang "amoy", dahil sa kakaibang amoy tuwing may bagyo at kidlat.
350px|thumb|Ang proseso ng pagbuo at pagkasira ng Osona sa saping osona.
Pisikal na katangian
Ang mga tao ay makakaramdam ng halos 0.01 ppm sa hangin at sila'y magkakaroon ng sakit ng ulo, matang iritable at iritasyon sa paghinga kapag nakaramdam sila ng 0.1 ppm hanggang 1 ppm.
Sa temperaturang -112 °C, ang osona ay bumubuo ng isang itim na ma-asul na likido. Sa temperaturang -193 °C, ito ay namumuo ng isang solidong may kulay na bughaw at lila.
Pambansang Unibersidad ng Cuyo
thumb| Kampus thumb| Paaralan ng Inhenyeriya
Ang Pambansang Unibersidad ng Cuyo (Universidad Nacional de Cuyo, UNCuyo, Ingles: National University of Cuyo) ay ang pinakamalaking sentro ng mas mataas na edukasyon sa lalawigan ng Mendoza, Argentina.
Sa taong 2005, ang unibersidad ay mayroong 12 paaralang akademiko sa lungsod ng Mendoza at isang delegasyon sa lungsod ng San Rafael (lalawigan ng Mendoza), bukod pa sa Balseiro Institute, na siyang pinauunlad na institusyon ng pananaliksik sa pisika sa Argentina, na matatagpuan. sa lungsod ng San Carlos de Bariloche (lalawigan ng Río Negro). Kasama dito ang University Technological Institute na nag-aalok ng teknikal na edukasyon sa apat na iba pang mga lungsod sa lalawigan ng Mendoza.
Piyansa
Sa tradisyonal na paglalarawan, ang piyansa (Ingles: bail) ay isang anyo ng pag-aari na dineposito o ipinangako sa hukuman upang hikayatin itong palabasin ang isang suspek sa bilangguan sa pagkaunawang ang suspek ay babalik para sa isang paglilitis o isusuko ang piyansa (at posibleng dalhin sa kaso ng krimen ng pagkabigong humarap sa korte). Sa ilang mga kaso, ang salaping pyansa ay maaaring ibalik sa pagwawakas ng paglilitis kung ang lahat ng mga pagharap sa korte ay naisagawa kahit pa ang taong ito ay natagpuang nagkasala (guilty) o hindi nagkasala sa krimeng inaakusa dito. Kung ang taongbono ay ginamit at ang ang isang bonong surety ay nakamit, ang kabayaran sa bonong ito ang kabayaran para sa patakarang seguro na binili at hindi na muling mababawi.
Sa ilang mga bansa, ang pagkakaloob ng piyansa ay karaniwan. Gayunpaman, kahit pa sa mga gayong bansa, ang piyansa ay maaaring hindi inaalok ng ilang mga korte sa ilalim ng ilang mga sirkunstansiya, halimbawa kung ang isang akusado ay tinuturing na malamang na hindi haharap sa korte para sa paglilitis kahit pa may piyansa o wala. Sa Inglatera, kabilang sa mga dahilan ng pagtanggi sa pagpipyansa ang pagtakas ng akusado, paggawa ng karagdagang kasalanan habang nakapyansa o pakikialam sa mga testigo. Maaari ring isaalang alang ng korte ang kalikasan at bigat ng kasalanan, karakter, mga dahilan, mga kaugnayan, tala ng piyansa at lakas ng ebidensiya. Maaari ring tumanggi ang korte sa pagpipiyansa para sa sariling proteksiyon ng suspek, kung ang akusado ay kasalukuyang nagsisilbi sa iba pang kasalanan, kung ang korte ay nasasapatan na hindi praktikal na makakakuha ng sapat na impormasyon, kung ang akusado ay tumakas na sa kasalukuyang mga imbestigasyon, kung ang akusado ay nahatulan na ngunit ang korte ay naghihintay ng isang paunang pagsesentensiya, iba pang mga ulat o pagsisiyasat at magiging hindi praktikal na makumpleto ang mga pagsisiyasat o gumawa ng ulat nang hindi papapanatilihin ang akusado sa kustodiya, kung ang akusado ay nakasuhan ng isang hindi mabibilanggong kasalanan, napalaya na sa piyansa sa kasalukuyang kasalanan na inaakusa nito at naaresto na sa pagtakas o paglabag sa piyansa.
Ang mga lehislatura ng bansa ay maaari ring magtakda na ang ilang mga krimen ay hindi mapipiyansahan gaya ng mga kapital na krimen.
Trupo
Ang trupo o trupelo (Ingles: truffle, ) ay ang katawang namumunga ng isang kabuting pang-ilalim ng lupa; ang mga putaki o mga "bugso" ay isinasaboy ng mga punggibora, mga hayop na kumakain ng mga halamang-singaw. Halos lahat ng mga trupo ay natatagpuan na malalapit sa mga puno.
Mayroong daan-daang mga espesye ng mga trupo na malalaki, subalit ang katawang nagbubunga ng ilan (karamihang nasa sari ng 'Tuber') ay malaki ang kahalagahan bilang pagkain. Noong ika-18 daantaon, tinawag ang mga trupong ito ng gastronomong Pranses na si Brillat-Savarin bilang "ang diyamante ng kusina". Ang mga trupong nakakain ay pinahahalagahan sa mga lutuing Pranses, Kastila, Panghilagang Italya, at Griyego, pati na sa internasyunal na haute cuisine.
Kabilang sa mga trupo ang mga tinatawag na trupong puti at trupong itim.
Merkuryo (mitolohiya)
Si Merkuryo (Ingles: Mercury ; Mercurius ) ay isang pangunahing diyos sa relihiyong Romano at mitolohiya, na isa sa 12 Dii Consentes sa loob ng sinaunang Romanong panteon. Siya ang diyos ng pakinabang sa pananalapi, komersyo, kahusayan sa pagsasalita, mga mensahe, komunikasyon (kabilang ang panghuhula), manlalakbay, mga hangganan, suwerte, panlilinlang, at mga magnanakaw; nagsisilbi din siya bilang gabay sa mga kaluluwa sa submundo (o daigdig sa ilalim ng lupa).
Sa mitolohiyang Romano, tinuturing siyang na anak nina Maya, isa sa pitong anak ng Titan na si Atlas, at Hupiter, o nina Caelus at Dies. Sa kanyang pinakamaagang anyo, mukhang mayroon siyang kaugnayan sa Etruskong diyos na si Turms; parehong mga diyos na may magkaparehong katangian kay Hermes, isang diyos ng mga Griyego. Madalas siyang sinasalarawan na may hawak na caduceus sa kanyang kaliwang kamay. Katulad ng kanyang katumbas sa Griyego na si Hermes, ginawaran siya ng isang engkantadong patpat ni Apolo, na sa kalaunan naging isang caduceus, isang tungkod na may nakapilipit na mga ahas.
Mangangaso ng gantimpala
Ang isang nangangaso ng gantimpala(Ingles: bounty hunter) ay bumibihag ng mga pugante para sa isang pansalaping gantimpala(bounty). Ang isa sa pinakakilalang mangangaso ng gantimpala si Duane Chapman ng seryeng pantelebisyon sa Estados Unidos na Dog the Bounty Hunter.
Guadalupe Campanur Tapia
Si Guadalupe Campanur Tapia (1986 Cheran .- 2018) ay isang katutubong aktibista sa karapatang pangkapaligiran sa Mexico. Noong 2018, naalala siya ng UN Women ..
Mga nagawa
Noong 2011, tumulong si Guadalupe upang mawala ang lokal na gobyerno at siya ay aktibong lumahok sa lokal na pangangalaga ng kagubatan ng kanilang munisipalidad. Isa siya sa mga punong katutubo ng Cherán, na naghimok sa mga tawo ng pangangalaga ng kanilang kagubatan laban sa ilegal na pagtotroso. Ang kaniyang mga nagawa para matatanda, kabataan at sa mga obrero ay ang naging dahilan upang siya ay kilalanin bilang isang importanteng personalidad sa sa kanilang komunindad.
Pambansang Alagad ng Agham ng Pilipinas
Ang Orden ng Pambansang Alagad ng Agham ng Pilipinas (Order of the National Scientists of the Philippines) ay ang pinakamataas na gawad ng pamahalaan ng Pilipinas sa mga Pilipinong may bukod-tangi at malaking ambag sa agham pisikal at o teknolohiya.
Greko-Arabeng kilusan sa pagsasalin
Ang Greko-Arabeng kilusan sa pagsasalin ay isang malaki, napondohan, at napanatiling pagsisikap na responsable para sa pagsasalin ng makabuluhang bahagi ng sekular na tekstong Griyego patungo sa Arabe. Naganap ang kilusan sa pagsasalin sa Baghdad mula kalagitnaan ng ikawalong dantaon hanggang hulihan ng ikasampung dantaon.
Habang nakasalin mula sa maraming wika patungo sa Arabe sa kilusan, kabilang ang: Pahlavi, Sanskrito, Siriako, at Griyego, kadalasan itong tinutukoy bilang Greko-Arabeng kilusan sa pagsasalin dahil higit na nakatuon ito sa pagsasalin ng mga akda ng mga Helenistikong iskolar at mga iba pang sekular na tekstong Griyego patungo sa Arabe.
Mga pangyayaring pre-Islamiko
Itinatag ng ikasiyam na hari ng Imperyong Sasanida, Sapor II, ang Akademya ng Gondishapur, na magiging sentro ng medisina, aklatan, pati na ring kolehiyo kung saan mapag-aaralan ang mga iba't ibang asignatura gaya ng anatomiya, teolohiya, medisina, at pilosopiya. Nang maglaon, itinatag ni Kosroes I ang isang obserbatoryo na makakapag-alok ng mga pag-aaral sa dentisteriya, arkitektura, agrikultura at patubig, pangunahing kaalaman sa pamumuno sa militar, astronomiya, at matematika. Dating itinuring ang Akademya ng Gondishapur bilang ang pinakadakilang kritikal na sentro ng medisina noong ikaanim pati noong ikapitong dantaon. Gayunman, noong ikapitong dantaon PK, nasakop ang imperyong Sasanida ng mga hukbong Muslim, ngunit pinreserba nila ang sentro.
Sa kanluran, ipinasara ni Bisantinong emperador Justiniano I ang Akademya ng Atenas noong 529 PK. Kasama sa paghinto sa pagpopondo ng mga pangunahing pampublikong institusyong pang-edukasyon, maraming iskolar ang tumakas mula sa rehiyon na bitbit ang kanilang kaalaman at mga materyales. Naghanap ang mga migranteng iskolar ng makakanlungan sa Persiya, na aktibong natiyak ng pinuno nito ang kanilang ligtas na daan mula sa Bisansyo at sinuportahan ang kanilang mga hangarin sa akademya.
Maagang Imperyong Islamiko at Panahong Umayyad (632–750 PK)
Habang naging karaniwan ang mga salin mula sa Griyego patungo sa Arabe noong Panahong Umayyad dahil sa malalaking populasyon na nagsasalita ng Griyego sa imperyo, bihira ang pagsasalin ng mga Griyegong tekstong pang-agham. Nagsimula ang Greko-Arabeng kilusan sa pagsasalin sa simula ng Panahong Abbasid. Gayunman, maraming pangyayari at kalagayan noong pagsulong ng imperyong Islamiko ang nakatulong sa pagtatag ng kapaligiran at kalagayan kung saan namukadkad ang kilusan. Ang mga pananakop ng Arabe bago at noong panahong Umayyad na kumalat sa Timog-kanlurang Asya, Persiya, at Hilagang-silangang Aprika ay naglatag ng pundasyon para sa sibilisasyon na may kakayahang manggatong ng Greko-Arabeng kilusan sa pagsasalin. Ang mga pananakop na ito ang nagpakaisa ng isang napakalaking lugar sa ilalim ng Estadong Islamiko, na nagkonekta sa mga lipunan at tao na dating magkahiwalay, na nagpasigla sa mga ruta ng kalakal at agrikultura, at nagpabuti sa meteryal na kayamanan ng mga sakop. Malamang na ang bagong-tuklas na katatagan sa rehiyon sa ilalim ng dinastiyang Umayyad ay nagtaguyod sa mas mataas na antas ng literasiya at mas malaking imprastraktura sa edukasyon. Natanggap sa istraktura ng imperyo ang mga Kristiyanong nagsasalita ng Siriako at mga iba pang Helenistikong Kristiyanong komunidad sa Iraq at Iran. Naging napakahalaga ang iyong mga Helenisadong taong sa pagsusuporta ng lumalaking interes sa mga institusyon para sa sekluar na Griyegong pag-aaral.
San Marco Evangelista
Ang San Marco Evangelista ay isang komuna (munisipyo) sa Lalawigan ng Caserta sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 25 km hilagang-silangan ng Napoles at mga 4 km timog ng Caserta.
Ang San Marco Evangelista ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Capodrise, Caserta, Maddaloni, Marcianise, at San Nicola la Strada.
Altilia
Ang Altilia (Calabres: Atìlia) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Kasama sa comune ang frazione ng Maione.
Karina Pankievich
Si Karina Pankievich ay isang aktibista ng trans rights ng Uruguayan. Siya ang pangulo ng Asociación Trans del Uruguay.
Lalawigan ng Kırklareli
Ang Lalawigan ng Kırklareli (, Лозенград)ay isang lalawigan sa hilagang-kanlurang Turkiya sa kanlurang baybayin ng Dagat Itim. Ang lalawigan ay nasa hangganan ng Bulgaria sa hilaga na may isang 180-kilometro (110 milya) mahabang hangganan. Napapligiran din ito ng mga lalawigan ng Edirne sa kanluran at ang lalawigan ng Tekirdağ sa timog at abg lalawigan ng Istanbul sa timog-silangan. Kırklareli ang kabiserang lungsod ng lalawigan.
Agrikultura
Isang mahalagang rehiyon ang lalawigan ng Kırklareli para sa viticulture at paggawa ng alak. Isang arnibal na tinatawag na "Hardaliye", gawa sa ubas, mga dahon ng seresa at buto ng mustasa, ay isang inuming walang alkohol na natatangi sa rehiyon.
Mga distrito
Ang lalawigan ng Kırklareli ay nahahati sa 8 distrito (nasa makapal ang distritong kabisera):
Alimpuyo
Ang alimpuyo ay maaaring tumukoy sa:
Mga barangay ng Obando, Bulacan
thumb|right|300px|Mapa ng [[Bulacan na nagpapakita sa lokasyon ng Obando.]]
Ang mga Barangay ng Obando, Bulacan ay ang labing-isang mga barangay na bumubuo sa Bayan ng Obando sa Lalawigan ng Bulacan. Dating mga nayon ang tawag sa mga ito bago pa naging mga barangay. Pinamumunuan ang bawat barangay ng isang kapitan ng barangay (tinatawag ding punong barangay, kapitan ng baryo, o kapitan del baryo), ng pitong kagawad, at isang tserman o tagapangasiwa (tagapamahala ng lupon) ng Sangguniang Kabataan. Kabilang sa mga barangay ng Obando ang Panghulo, Catanghalan (o Katangalan), Pag-asa, Paliwas, San Pascual (o Quibadia), Hulo, Lawa, Paco, Tawiran, Binuangan, at Salambao. May sari-sariling pinagmulan ang bawat pangalan ng mga barangay ng Obando. Mayroon din silang kani-kaniyang mga kapilya (naging ganap na katayuang simbahan o parokya na ang sa ilang ibang barangay).
Pangalan
Noong unang panahon, dating isang napakililim at may mga matataas na mga puno ng kawayan ang Panghulo, ngunit naging malinis na pook sa pagsapit ng mga taong nagmula sa baybayin ng mga dagat, mga mamamayang naakit dahil sa pagiging malamig, malilim, at tahimik ng lugar. Kung magmumula sa Hilaga, ito ang pinakahuling barangay, subalit kung magbubuhat sa Timog ito ang siyang pinakaunang nayon. Sa huling paliwanag, nagmula rito ang pangalan ng barangay, na unang matutunghayang barangay kung manggagaling sa Katimugan o magmula sa Monumento, Caloocan ng Kalakhang Maynila. Ito ang pang-ulo o pang-hulong nayon ng Bayan ng Obando. Sa kasalukuyan, tinatagurian din itong Baryo Flamengco, batay sa isang bayani nito noong kapanahunan ng mga Kastila na si Braulio Flamengco.
Kapilya
Itinayo ang kapilya ng Barangay Panghulo noong 1876 sa ibaba ng isang loteng abuloy ng mag-asawang Faustino Bautista at Felipa Jacinto. Muling inayos ito noong 1945 pagkaraang magambala ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Dating walang regular na misang nagaganap dito, maliban na lamang tuwing panahon ng tinatawag na Santa Misyon sa buwan ng Oktubre; subalit nakaugalian nang magdaos sa kasalukuyan ng Banal na Misa tuwing Miyerkules at Sabado. Dahil sa suliranin ng pagbaha, giniba ang dating kapilyang yari sa adobe at yero, at napalitan ng isang mas mataas na bisitang mayroong mesanin o enresuwelo, na nagsilbing palapag na pinamamalagian ng mga umaawit na kasapi ng koro. Nakumpleto ang bagong kapilya noong 30 Disyembre 2001.
Pangalan
Ang Catanghalan ang pinakamatandang barangay sa Obando, Bulacan. Naging lundayan o sentro ito ng politika at pananampalataya noong kapanahunan ng mga Kastila. Unang nakilala ang barangay na ito bilang Katangalan, isang salitang buhat sa puno ng Tangal na dumarami at yumayabong sa latian, na napagkukunan din ng katas na nagsisilbing dampol para mga lambat at salawal na kutod ng mangingisda. Nagmula naman ang pangkasalukuyang pangalang Catanghalan (o Katanghalan) mula sa salitang Tanghalan. Nagkaroon ng isang tanghalan sa gitna ng barangay na nagsilbing entablado para sa pagpapalabas ng mga Moro-Moro at Senakulo noong kapanahunan pa ng mga Kastila.
Kapilya
Ang kapilya ng Barangay Catanghalan ang pinakamakasaysayan sa pinagsasambahang mga gusali sa Obando, Bulacan, sapagkat ito ang nagsilbing pansamantalang simbahan nang itatag ang Parokya ng Obando noong 29 Abril 1754. Sa kapilyang ito, na alay kay Santa Clara, ginanap ang unang Santa Misa sa bayang Obando noong 31 Mayo 1754. Itinayo ito sa isang lupang ari ni Don Simeon Claridades. Batay sa kasaysayan, naging taguan din ito ng mga mamamayan mula sa mga kawal na Hapones noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, partikular na ang sa may likuran ng Krus ni Hesus.
Pangalan
thumb|right|Ang [[Simbahan ng Obando.]]
Bilang isang lundayan ng pananampalataya, politika, edukasyon, at kalakalan, nasa Barangay Pag-asa ang pangkasalukuyang Simbahan ng Obando,at ang munisipyo. Nasa kabayanan ito ng Obando, Bulacan. Nagmula ang pangalan nito sa isang nakatatawang pagbanggit sa katawagan ng isang prayleng si Reb. Pr. Padre de Olivencia na hindi masyadong marunong managalog. Naparating sa mga pinag-uukulang mga mamamayan ang pabatid niyang balita na magkakaroon ng maagang misa para basbasan ang bagong tayong simbahan noong kanyang kapanahunan, ngunit ginaya ng tagapagbalita ang mismo ring pagaril niyang pagsasabi ng maaga [ang misa], na naging pag-aga hanggang sa maging Pagaga, ang naging unang pangalan ng barangay. Ginawang Pag-asa ng isang samahang kilala bilang Plaridel ang pangalan ng barangay sa kalaunan. Matatagpuan sa barangay na ito ang bakas ng mga bahay ng mga Kastilang yari sa batong may asotea at beranda.
Mga kapilya
Sa kasalukuyan, dalawa ang mga kapilya ng Barangay Pag-asa, isang nasa lupa at isang nasa ilog. Dating yari sa kawayan at yero ang unang kapilya na unang itinayo sa likuran ng Liwasan ng Bayan ng Obando. Inilipat ang kapilya, at naging yari na sa bato at yero, sa isang lote na ipinagkaloob ng isang Obandenyong nagngangalang Tandang Sepa. Isinaayos muli ang kapilyang ito noong 1996 sa tulong ng pangkasalukuyang alkaldeng si Orencio Gabriel. Ang alkalde ring ito ang nagpatayo noong Pebrero 1999 ng isa pa at pangalawang kapilya ng barangay na nasa ilog.
Pangalan
Kanugnog ng kabayanan ang Barangay Paliwas, na sumasakop sa pook na kilala bilang bantay bituin, isang lugar na dating walang nais manirahan dahil sa kasabihang wala raw kahit na isa man lamang na tagapagbantay ng bituin. May mga natatakot sa kasabihang ito kaya't umiiwas sa pagtira sa pook na ito. Dito nanggaling ang pangalang Paliwas ng barangay, mula sa mga pala-iwas na mga mamamayan noong unang kapanahunan.
Kapilya
Dating isang kubo lamang ang nagsisilbing kapilya ng Barangay Paliwas, isang tuklong na dati ring umpukan o tipunan ng mga mamamayan. Pagkaraang masunog ang nasabing kubo, isang pangyayaring hindi ikinatupok ng isang imahen ng Mahal na Birheng dating maitim, napulot, at nilinis ng isang Obandenyong nagngangalang Matandang Duwe, sinimulan ng mga mamamayan at mga nanunungkulan na ipaayos at patatagin ang kayarian ng kapilya. Nadagdagan ang mga imaheng nakalagak sa loob nito, na kinabibilangan ngayon ng Krus ni Hesus, ng Mahal na Birhen ng Santo Rosaryo, at ng Birheng Milagrosa.
Pangalan
Bago naging San Pascual ang pangalan ng barangay na ito, una muna itong tinawag na Quibadia, na hinango sa naninirahan ditong tagapagbalita o tagabadya (na nangangahulugang town crier sa Ingles) na sugo ng Kapitan. Mas tiyakang nagmula ang pangalan ng barangay sa pariralang kay tagabadya o ang pook na pinaninirahan ng tagapagbadya, na naging pinaiksi pang kaybadya at naging mala-Kastilang pagbabaybay na Quibadia. Naging San Pascual ang tawag dito sa kasalukuyan dahil sa isang pagtatakda o resolusyong ginawa noong 22 Abril 1962 na nagpaparangal sa isang patron ng Obandong si San Pascual Baylon.
Kapilya
May isang kapilya ang Barangay San Pascual na unang itinayo sa ibabaw ng isang inabuloy na lupa na may sukat na 310 metro kuwadrado. Pinapanatili ang kaayusan nito at ang pagdaraos ng mga kapistahan ng Santa Cruz sa pampang at Mahimalang Krus sa kailugan sa ilalim ng pangangasiwa ng grupong tinatawag na Sub-Parish Pastoral Council.
Mga kapilya
Dalawa ang mga kapilya ng Barangay Hulo, isang nasa pampang at isa pang nasa kailugan. Itinayo ang nasa lupa noong mga 1950 sa ibabaw ng isang abuloy na lote ng lupa ng isang Obandenyong kilala bilang Matandang Flora. Noong mga 1980, nadugtungan pa ang lupang kinapapatungan nito dahil sa dating monsenyor ng Obando, Bulacan na si Rome Fernandez. Ang naidugtong na lupa ang siya ngayong kinatatayuan ng dambana o altar ng bisita. Samantala, itinayo naman ang bisitang nasa ilog noong 1965 at nakilala bilang Kapilya ng Krus sa Ilog. Naitayo ito sa isang parte ng palaisdaang tinaguriang "Mahal na Birhen" at pag-aari ng isang konsehal at kanyang asawa, na sina Jose at Iluminada Roxas. Naisagawa ito sa pangunguna ng isang Obandenyong manananggol na si Moises S. Roxas.
Pangalan
Nagbuhat ang pangalan ng Barangay Lawa sa dating anyo ng pook na ito. Dati itong magkakakawing na mga malalaki at mapuputik na mga lubak, at mga mahahaba at matutubig na mga lawa. Isa lamang pinaikling katawagan ang Barangay Lawa para sa mahaba nitong pangalang Barangay ng Mahabang Lawa.
Kapilya
Naitayo ang kapilya ng Barangay Lawa noong unang linggo ng Hunyo 1931.
Pangalan
Nagbuhat ang pangalan ng Barangay Paco mula sa isang halamang tinatawag na paco (kilala rin bilang helechos na nasa saring Polypodium, klaseng Felicineae, ordeng Pteropsida, at laping Tracheophyta). Maraming ganitong mga halaman sa pook na ito noong kapanahunan ng mga Kastila at ginagawang mga ensalada. Sa pagtatanong ng mga Kastila na gamit ang kanilang wika, sinagot sila ng mga nangunguha ng halaman sa pamamagitan ng katagang Paco... Paco ito?, na ang talagang tinutukoy ay ang halaman sa halip na ang pook. Ito ang ikinalat ng mga Kastila sa kanilang mga kasamahan na pangalan ng dating nayon.
Tinawag na Barangay Tawiran ang pook dahil sa nagsilbi itong "tawiran" ng mga mamamayan noong panahon ng mga Kastila habang nakasakay sa mga bangkang minamaneho ng bangkerong binabayaran upang marating ang isang karatig na bayan. Ito ang pinakadulo ng Bayan ng Obando sa hilaga na umaabot sa isang kailugan. Nakapalibot sa barangay na ito ang Barangay Paco sa katimugan, ang Ilog Tamungo sa kanluran, ang Ilog Lungos sa silangan, at ang isang ilog na hindi pa napapangalanan sa hilaga.
Kapilya
May umiiral nang isang maliit na kapilya sa Barangay Tawiran noong mga 1966 ngunit binuwag ito noong Hunyo 1975 dahil nasasakop ang isang bahagi nito ng isang tulay ng nayon. Napalitan ito ng isang bagong kapilya.
Pangalan
Nagmula ang pangalan ng Barangay Binuangan mula sa isang katagang sinambit ng isang taga-Aklang mandaragat na nanirahan sa pook na ito bilang isang hermitanyo. Noong ika-16 daantaon, alinsunod sa kautusan ng hari ng Espanya, kinailangang pangalanan ang lahat ng mga pulo sa Pilipinas. Ang hermitanyong galing sa Aklan ang napagtanungan ng isang matandang lalaking naatasang kumuha ng pagbabatayang pangalan para sa pook. "Binu-angan - Binu-angan" ang naging tugon ng hermitanyo na ginagamit ang kanyang katutubong wika, na nangangahulugang "Buwang ako - Buwang ako" o "Baliw ako - Baliw ako".
Kaugnay ng kasaysayan ng Bayan ng Obando, dito sa mga hangganan ng mga ilog ng Binuangan at ng Malabon nakuha ang wangis ng Ating Ina ng Salambaw (ang Nuestra Señora de Salambao) noong ika 19 ng Hunyo 1763.
Kapilya
Dating nasasakop ng Parokya ng San Pascual Baylon ng Bayan ng Obando ang kapilya ng Binuangan na pinangangalagaan ng mag-asawang Mateo at Maria Valeriano. Naging parokya ito noong 1979 sa pamamagitan ng mga paring sina Reb. Padre Salvador Viola, Jr. at Monsenyor Rome Fernandez (kura paroko ng parokya ng San Pascual Baylon). Nakilala ang parokya bilang Parokya ng Nuestra Señora de Salambao (o Parokya ng Ating Ina ng Salambaw). Nasasakop ng parokyang ito ang Barangay Binuangan at Barangay Salambao. Si Padre Viola ang naitalagang unang kura paroko - mula 1978 hanggang 1984 - ayon sa pahintulot na iginawad ng Obispo ng Malolos na si Cirilo Almario, Jr.. Kabilang din sa naging sumunod na mga kura paroko ng parokya ang mga reberendong paring sina Avelino Sampana (mula 1984 hanggang 1989), Ereneo Ampay (mula 1989 hanggang 1992), Norberto Ventura (mula 1992 hanggang 1993), Expedito Calleon (mula 1993 hanggang 1996), Virgilio Ramos (mula 1996 hanggang 2001), Arturo Batac (mula 2001 hanggang 2002), Quirico Cruz (mula 2002 hanggang 2004), at Candido Diune Pobre, Jr. (mula 2004 hanggang sa kasalukuyan).
Pangalan
Ipinangalan ang katawagan sa Barangay Salambao mula sa Kastilang Katawagang Nuestra Señora de Salambao para sa Ating Ina ang Mahal na Birhen ng Salambao), na isa sa mga pinararangalang patrong santo ng Obando, Bulacan. Ito ang naging ika-11 barangay ng Obando dahil sa pagkakakuha ng bayan ng 178 ektarya ng lupaing dating bahagi ng Navotas - dating kabahagi naman ng lalawigan ng Rizal - sa pamamagitan ng Kautusan ng Pangulo Bilang 646 (o Presidential Decree No. 646 sa Ingles).  Naisagawa ang paglipat ng pag-aaring ito noong 30 Enero 1975.
Kapilya
Walang sariling kapilya ang Barangay ng Salambao sapagkat naging kabahagi ito ng Parokya ng Nuestra Señora de Salambao, na kasama ang Barangay Binuangan.
Hukbong Imperyal ng Hapon
Ang Hukbong Imperyal ng Hapon o Sasakharing Hukbong Hapon (Kyūjitai: 大日本帝國陸軍, Shinjitai: 大日本帝国陸軍, Romaji: Dai-Nippon Teikoku Rikugun) literal na "Hukbo ng Kalakhang Imperyong Hapones" ang opisyal na nasa lupaing sandatahang lakas ng Imperyo ng Hapon mula 1871 hanggang 1945. Ito ay kinokontrol ng Opisina ng Pangkalahatang Staff ng Hukbong Imperyal at Kagawaran ng Digmaan na parehong nasa ilalim ng Emperador ng Hapon bilang kataas-taasang komandante ng hukbo at hukbong pandagat. Kalaunan ang Inspectorate General of Military (Army) Aviation ang naging ikatlong ahensiyang nangangasiwa sa hukbo. Sa tuwing digmaan o mga emerhensiyang pambansa, ang mga nominal na tungkuling pag-uutos ng Emperador ay nakasentralisado sa  Imperial General Headquarters (IGHQ) na isang katawang ad-hoc na binubuo ng chief at pangalawang chief ng Pangkalatang Staff ng Hukbo, ang kalihim ng digmaan at chief at pangalawang chief ng pangakalahatang staff ng hukbong pandagat, ang inspektor heneral ng pagpapalipad ng hukbo, at inspektor heneral ng pag-eensasyong panghukbo.
Jinggoy Estrada
Si Jose Pimentel Ejercito (ipinanganak noong 17 Pebrero 1963), na mas kilala bilang Jinggoy Estrada, ay isang dating artista, at kasalukuyang senador sa Pilipinas. Anak siya nina dating Pangulong Joseph Estrada at dating senador Luisa Estrada.
Ipinanganak siya bilang Jose P. Ejercito sa Maynila. Nagtapos siya nang kanyang elementarya at sekondarya sa Pamantasang Ateneo de Manila, at nagkamit ng degree sa ekonomiya mula sa Unibersidad ng Pilipinas. Siya ang Punong-bayan ng San Juan mula 1992 hanggang 2001. Nahalal siya sa senado noong 2004 at magtatapos ang termino sa 2010. Napangasawa niya si Presentacion "Precy" Vitug-Ejercito noong 1989.
23 Hulyo 2007, nang mahalal si Jinggoy Pro-Tempore ng Pangulo ng Senado ng Pilipinas. 15 Agosto 2007, napagdesisyunan ng Kataas-taasang Hukuman sa pamamagitan ng botong 13-0 na payagang magpiyanasa si Jinggoy sa kanyang kasong Plunder.
Noong 11 Setyembre 2007, inihain niya ang Senate bill 1556, na naglalayon na gawing mandatory para sa lahat ng lalaki at babae sa kolehiyo na dumaan sa ROTC.
Pork barrel scam
Si Jinggoy Estrada ay nadawit sa 2013 pork barrel scam at sinasabing naglipat ng kanyang mga pondong pork barrel sa mga pekeng NGO ng sinasabing utak ng scam na si Janet Lim-Napoles para sa mga hindi umiiral na proyekto kapalit ng pagtanggap ni Jinggoy Estrada ng ₱183,793,750 kickback mula kay Napoles.
Timpani
Ang timpani, kawang tambol, o kalderong tambol (Ingles: timpani, kettledrum) ay mga instrumentong pangmusika na nasa mag-anak ng mga instrumentong perkusyon. Bilang isang uri ng tambol, binubuo ito ng isang balat na tinatawag na "ulo" na binanat sa ibabaw ng isang malaking "mangkok" na nakaugaliang yari sa tumbaga. Pinatutugtog ito sa pamamagitan ng pagpalo sa ulo ng tambol na ginagamit ang isang natatanging panambol (patpat na panambol) na tinatawag na "patpat na pangtimpani" o "malyeteng pangtimpani" (pamalo ng timpani). Umunlad ang timpani magmula sa mga tambol na pangmilitar upang maging isang pangunahin at mahalagang sangkap na instrumentong pangtugtugin ng orkestrang klasikal noong sumapit ang huling ikatlong bahagi ng ika-18 daantaon. Sa kasalukuyan, ginagamit ang mga timpani sa maraming mga uri ng mga pangkat na pangmusika na kinabibilangan ng bandang pangkonsiyerto, bandang pangmartsa, at kahit na sa ilang mga bandang pang rock.
Ang timpani ay isang pangmaramihang anyo ng salitang Italyanong pang-isahan na timpano. Subalit, sa impormal na pananalita sa wikang Ingles, madalang na tawagin ang isang instrumento bilang "timpano". Hindi rin tama na tawagin ang maraming mga timpani bilang timpanis sa Ingles. Ang isang musikerong tumutugtog ng timpani ay nakikilala bilang isang timpanista.
San Nicola la Strada
Ang San Nicola la Strada (Campano: Santu Nicole) ay isang komuna (munisipyo) sa Lalawigan ng Caserta sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 25 km hilagang-silangan ng Napoles at mga 2 km timog ng Caserta.
The Church
Ang The Church ay isang Australian alternative rock band nabuo sa Sydney noong 1980. Sa una ay nauugnay sa new wave, neo-psychedelia, at indie rock, ang kanilang musika sa bandang huli ay nagtampok sa mas mabagal na tempos at surreal na mga tunog na nakapagpapaalaala sa dream pop at post-rock. Sinulat ni Glenn A. Baker na "From the release of the 'She Never Said' single in November 1980, this unique Sydney-originated entity has purveyed a distinctive, ethereal, psychedelic-tinged sound which has alternatively found favour and disfavour in Australia." Inilarawan ng Los Angeles Times ang musika ng banda bilang "dense, shimmering, exquisite guitar pop".
Ang mga founding members ay si Steve Kilbey sa lead vocals at bass guitar, Peter Koppes at Marty Willson-Piper sa mga gitara, at Nick Ward sa mga tambol. Naglaro lamang ang Ward sa kanilang debut album, at ang drummer ng banda para sa natitirang bahagi ng 1980s ay si Richard Ploog. Si Jay Dee Daugherty (dating Patti Smith Group) ay naglaro ng mga tambol mula 1990 hanggang 1993, na sinundan ng "timEbandit" Tim Powles (ex- The Venetians), na nananatili sa kanila hanggang ngayon. Iniwan ni Koppes ang banda mula 1992 hanggang 1997, at iniwan si Willson-Piper noong 2013. Si Ian Haug, na dating Powderfinger, ang pumalit sa kanya. Ang Kilbey, Koppes, at Powles ay magkasama ding naitala bilang The Refo:mation noong 1997.
Ang debut album ng Church, Of Skins and Heart (1981), ay naghatid ng kanilang unang radio hit, "The Unguarded Moment", at nilagdaan sila sa mga pangunahing label sa Australia, Europe, at Estados Unidos. Gayunpaman, ang label ng US, hindi nasisiyahan sa kanilang pangalawang album, ay binaba ang banda nang hindi pinakawalan ito. Naglagay ito ng isang ngipin sa kanilang pang-internasyonal na tagumpay, ngunit bumalik sila sa mga tsart noong 1988 kasama ang album na Starfish at US Top 40 hit "Under the Milky Way". Ang kasunod na pangunahing tagumpay sa mainstream ay napatunayan na hindi mailap, ngunit ang banda ay nagpapanatili ng isang malaking internasyonal na kulto na sumusunod at pinasok sa ARIA Hall of Fame sa Sydney noong 2010. Ang Simbahan ay patuloy na naglalakbay at nagtala, naglabas ng kanilang ika-25 album sa studio, Man Woman Life Death Infinity, noong Oktubre 2017.
Constantinopla
Ang Constantinopla (Κωνσταντινούπολις, pagsasalin: 'Kōnstantinoúpolis'; Cōnstantīnopolis) ay ang naging kabisera ng Imperyong Romano (330–395), ng Silangang Imperyo Romano (Bizantino) (395–1204 at 1261–1453), ng sandaling pamunuang Krusadong tinatawag na Imperyong Latino (1204–1261), at ng Imperyong Otomano (1453–1923). Nang taong 1923, ang kabisera ng Turkiya, na siyang bansang pumalit sa Imperyong Otomano, ay inilipat sa Ankara at ang pangalan ng lungsod ay ganap na ginawang Istanbul. Gayunman, Constantinopla pa rin ang ngalang umiiral sa kagamitang Griyego. Ang kinaroroonan ng lungsod ay ang siya ngayong bahaging nasa Europa ng kasalukuyang Istanbul.
Nang taong 324 ang sinaunang lungsod ng Bizancio ay naging bagong kabisera ng Imperyong Romano dulot ni Emperador Constantino na Dakila, kung kanino ito ipinangalan at inialay noong 11 Mayo 330. Mula sa kalagitnaan ng ika-5 siglo hanggang sa unang bahagi ng ika-13 siglo, ang Constantinopla ang siyang pinakamalaki at pinakamayamang lungsod sa kabuuan ng Europa. Nakilala ang lungsod sa mga likhang arkitektura nito tulad ng Hagia Sophia, ang katedral ng Silangang Simbahang Ortodoxo, na siyang nagsilbing pamunuan ng Patriarcado Ecunemico, banal na Palasyong Imperyal kung saan namalagi ang mga emperador, Muog ng Galata, Hipodromo, Ginintuang Pinto (Porta Aurea) sa bakod ng lungsod, at ang magagarang palasyong pangmaharlika na pumapaligid sa mga nakaarkong daan at liwasan. Ang Pamantasan ng Constantinopla ay itinatag noong ikalimang siglo at naglaman ng maraming yamang pansining at panitikan bago ito madambong nang taong 1204 at 1453, kasama ang Aklatang Imperyal nito na naglaman ng mga natira mula sa Aklatan ng Alexandria at nagkaroon ng mahigit 100,000 tomo ng sinaunang sulatin. Mahalaga ang lungsod sa pag-unlad ng Kristiyanismo sa panahon ng Romano at Bizantino bilang tahanan ng Patriarcado Ecunemico ng Constantinopla at patnubay sa pinakabanal na mga relikiya sa Kristiyanidad kagaya ng Koronang Tinik at ng Vera Crux.
Sikat ang Constantinopla para sa kaniyang napakalalaking at masasalimuot na tanggol, kabilang sa mga pinakasopistikadong arkitekturang pandepensa sa antiguwedad. Ang mga Pader ni Teodosio ay kinabilangan ng isang dobleng pader humigit-kumulang 2 km sa kanluran ng unang pader at isang poso (foso, moat) na may mga empalisada (empalizada, palisade) sa harap. Ang lokasyon ng Constantinopla, sa pagitan ng Ginintuang Sungay at Dagat Marmara ay nagbawas ng lawak ng lupa na kailangan ng mga pandepensang pader. Sadyang ginawa ang lungsod bilang karibal ng Roma, at isinalaysay na ang ilang mga kataasan sa loob ng kaniyang mga pader ay tumugma ng pitong bundok ng Roma. Ang mga matitibay na depensa ay inilakip ang kahanga-hangang mga palasyo, simboryo, at tore, dahil sa kasaganaan na nakagawa ang Constantinopla bilang tarangkahan sa pagitan ng dalawang kontinente (Europa at Asya) at dalawang dagat (Dagat Mediteraneo at Dagat Itim). Kahit na iba't ibang atake ng iba't ibang hukbo, tumagal ang mga depensa ng Constantinopla sa loob ng halos siyam na raang taon.
Noong 1204, gayunman, ang mga hukbo ng Ikaapat na Krusada kinunan at niluray ang lungsod at, sa loob ng mga ilang dekada, tumira ang mga naninirahan sa ilalim ng okupasyong Latin sa isang lungsod na umunti. Noong 1261, ang lungsod ay pinalaya ni Bisantinong Emperador Miguel VIII Paleologo, at pagkatapos ng restawrasyon sa ilalim ng dinastiyang Paleologo, bahagyang nakabawi. Dahil sa pagdating ng Imperyong Otomano noong 1299, ang Imperyong Bisantino ay nagsimula mawalan ang mga teritoryo, at ang lungsod nagsimula mawalan ang mga tao. Noong unang bahagi ng ika-15 na siglo, ang Imperyong Bisantino ay binawasan sa lang Constantinopla at kaniyang paligid, kasama sa Morea sa Gresya, kaya nauwi sa isang engklabo sa loob ng Imperyong Otomano. Sa wakas ang lungsod ay sinakop ni Imperyong Otomano noong 1453, at nanatili sa ilalim ng kaniyang kontrol hanggang sa unang bahagi ng ika-20 na siglo. Pagkatapos ng ito ang lungsod ay muling pinangalanan na Istanbul ng kasunod ng estadong Turkiya.
Ito ay isa sa tatlong lalawigan ng Turkiya na matatagpuan sa Balkanikong Tangway sa Europa.
Bago Constantinopla
Ayon sa Plinio ang Nakatatanda sa kaniyang Naturalis Historia (Likas na Kasaysayan) ang unang alam na pangalan sa pook ng Constantinopla ay Lygos, isang pamayanan malamang ng pinagmulang Trasyano, na itinatag sa pagitan ng ika-13 at ika-11 na siglo BK. Ang pook, ayon sa mito ng pagtatatag ng lungsod, pinabayaan sa oras na itinatag ang Bizancio (Βυζάντιον) ng mga Griyegong nanirahan mula sa lungsod-estadong Megara, noong mga 657 BK, sa tapat ng bayang Kalsedonya sa Asyatikong tabi ng Bosporo.
Ang mga pinagmulan ng pangalang Byzantion, mas karaniwang kilala bilang mamayang Lating Byzantium, ay di-tiyak, ngunit iminumungkahi ang isang posibleng pinagmulang Trasyano. Ayon sa mito ng pagtatatag ng lungsod, ang pamayanan ay pinangalanan kay Byzas, ang pinuno ng mga konolistang taga-Megara. Ang mga Bisantinong mismo ay mamayang nagpahayag na ang lungsod ay pinangalanan sa karangalan ng dalawang lalaking Byzas at Antas, ngunit ito ay malamang isang etimolohiyang pambayan.
Mga pangalan ng Constantinopla
Ang Bizancio ay umako ng pangalang Constantinopla (Κωνσταντινούπολις) pagkatapos ng niyang repundasyon ni Romanong Emperador Constantino I, kung sino naglipat ng kabisera ng Imperyong Romano sa Bizancio noong 330 at opisyal na tinukoy ang kaniyang bagong kabisera na Bagong Roma (Nova Roma, Νέα Ῥώμη). Habang itong panahon tinawag din ang lungsod na "Pangalawang Roma" (Secunda Roma), "Silangang Roma" (Roma Orientalis), at "Roma ni Constantino" (Roma Constantinopolitana). Ang lungsod ay naging nag-iisang kabiserang nanatili pagkatapos ng pagbagsak ng Imperyong Romano, at dumami ang kaniyang yaman, poblasyon, at impluwensiya, kaya nagtamo din ang lungsod ng iba't ibang palayaw.
Bilang pinakamalaking at pinakamayamang lungsod nasa Europa habang ika-4–13 na siglo at isang sentro ng kultura at edukasyon ng Dagat Mediteraneo, ang nagtamo ang Constantinopla ng mga prestihiyosong titulo tulad ng Basileuousa ("Reyna ng mga Lungsod") at Megalopolis ("Dakilang Lungsod"). Talaga, sa kolokyal na salita, karaniwang tinukoy na lang "Lungsod" (ἡ Πόλις), parehong ng mga taga-Constantinopla at taga-mga-probinsya.
Sa mismong pitagan ang Constantinopla ay tinukoy ng mga wika ng ibang mga tao. Ang mediebal na mga Viking, na may mga kontakto sa imperyo sa pamamagitan ng kanilang paglawak sa Silangang Europa (mga Varangian) ay gumamit ng wikang Lumang Nordikong panahong Miklagarðr (mula sa mikill "malaki(ng)" at garðr "lungsod"), at mamaya Miklagard at Miklagarth. Sa Arabe, paminsan-minsang tinawag ang lungsod na Rūmiyyat al-Kubra ("Dakilang Lungsod ng mga Romano"), at sa Persa, Takht-e Rum ("Trono ng mga Romano").
Sa mga wikang Silangang at Timog Eslabo, kabilang sa Rus ng Kiev, tinukoy ang Constantinopla bilang Tsargrad (Царьград o Carigrad),, mula sa mga salitang Eslabo tsar ("Caesar" o "Hari"), at grad ("lungsod"). Ito ay malamang isang kalko (calco, calque) ng ilang praseng Griyego tulad ng Βασιλέως Πόλις Vasileos Polis, "lungsod ng emperador/hari".
Mga modernong pangalan ng lungsod
Ang modernong Turkong pangalan para sa lungsod, Istanbul, ay hango sa Griyegong praseng eis tin polin (εἰς τὴν πόλιν) (sa lungsod). (Kaya nagkataon lang na medyo nahahawig ng Istanbul ang mga piraso ng Con- stan -ti- nopl -a.) Ginamit ang itong pangalin sa Turko kasama ng Kostantiniyye, ang mas pormal na adaptasyon ng orihinal na Constantinopla, habang paghahari ng mta Otomano, yamang patuloy tinukoy ng mga kanluraning wika ang lungsod bilang Constantinopla hanggang sa unang bahagi ng ika-20 na siglo. Noong 1928 binago ang alpabetong Turko mula sa Arabe hanggang sa Latin. Pagkatapos, bilang bahagi ng pagkaka-Turk noong mga 1920, ang Turkiya ay nagsimula himukin ang ibang mga bansa na gumamit ng mga Turkong panahon para sa mga Turkong lungsod, imbes na ibang mga transliterasyon sa Lating iskrip na ginamit sa panahong Otomano. Nang lumaon ang lungsod ay tinawag na Istanbul (na may mga baryasyon) sa karamihan ng mga wika.
Ang pangalang "Constantinopla" ay ginagamit pa ng mga miyembro ng Simbahang Ortodokso ng Silangan para sa titulo ng isa sa kanilang pinakahahalagang lider, ang Ekumenikal na Patriarka ng Constantinople na tumitira sa lungsod. Sa Gresya ngayon, ang lungsod ay tinatawag pa na Konstantinoúpoli(s) (Κωνσταντινούπολις/Κωνσταντινούπολη) o simple na "Lungsod" (Η Πόλη).
Pagtatatag ng Bizancio
Itinatag ang Constantinopla ni Romanong emperador Constantino I (272–337) noong 324 sa pook ng lungsod na umiral na, Bizancio, na itinatag habang maagang Griyegong kolonisasyon, sa paligid ng 657 BK, ng mga kolonista mula sa siyudad-estadong Megara. Ito ay unang pangunahing pamayanan na tumubo sa pook na mamayang Constantinopla, pero ang unang alam na pamayanan ay Lygos, na tinukoy ng Naturalis Historia ni Plinio. Bukod dito, ang karamihan ng impormasyon tungkol sa Lygos ay lingid sa kaalaman. Ang pook, ayon sa mito ng pagtatatag ng lungsod, ay pinabayaan sa oras na itinatag ng mga Griyegong kolonista galing sa siyudad-estadong Megara ang Bizancio (Βυζάντιον), sa tapat ng bayang Kalsedonya sa Asyatikong tabi ng Bosporo.
Sumulat si Hesikio ng Mileto (Ἡσύχιος ὁ Μιλήσιος) na "napagpahayag [ang mga tao] na mga taga-Megara, mga inapo ni Nisos, naglayag sa itong pook sa ilalim ng kanilang lider, Byzas, at iniimbento ang pabula na ikinabit ang kaniyang pangalan sa lungsod." Sinasabi ang ilang mga bersyon ng mito ng pagtatatag na Byzas ay anak na lalaki ng isang lokal na nimpa, yamang sinasabi ang ibang mga bersyon na Byzas ay anak ni Poseidon at isa sa mga anak na babae ni Zeus. Ibinibigay din ni Hesikio ang ibang mga bersyon ng mito ng pagtatatag ng lungsod, na ipinalagay niya sa lumang mga makata at manunulat:
Nagpanatili ang lungsod ng kaniyang kalayaan bilang isang siyudad-estado hanggang sa pagkakadagdag ni Dario I noong 512 BK sa Imperyong Persa, kung sino ipinalagay ang pook bilang pinakamabuting para gumawa ng isang tulay na lumulutang patungo sa Europa, dahil ang Bizancio ay nasa pinakamakitid na punto sa Bosporo. Tumagal ang paghaharing Persa hanggang sa 478 BK kapag, bilang bahagi ng Griyegong kontraatake sa ikalawang Persang pagsalakay ng Gresya, ang isang hukbo na pinamunuan ni Ispartanong heneral Pausanias ay bumihag ng lungsod, na nanatili bilang isang lungsod na independiyente, ngunit subordinado, sa ilalim ng mga Ateniyano, at mamaya sa ilalim ng mga Ispartano matapos na 411 BK. Ang isang malayo ang tinging tratado, sa Republikang Romano noong c. 150 BK, na nagtakda ng pera bilat kapalit ng nominal na kalayaan, ay inatim na pumasok ang lungsod sa paghaharing Romano nang walang pinsala. Sa katagalan nakabuti ang itong tratado, dahil ng Bizancio ay napanatili ang itong kalayaan, at sinuwerte sa ilalim ng kapayapaan at katatagan habang Pax Romana, sa loob ng halos tatlong siglo hanggang sa huling bahagi ng ika-2 na siglo AD.
Ang Bizancio ay hindi kailanman isang pangunahing maimpluwensiyang siyudad-estado bilang Atenas, Corinto, o Isparta, pero nalugod ang lungsod ng relatibong kapayapaan at matatag na paglaki bilang isang manigong lungsod ng pangangalakal, dahil sa kaniyang kapansin-pansing lugar. Bumukaka ang lungsod ng ruta ng lupa sa pagitan ng Europa at Asya, at ng ruta ng dagat sa pagitan ng Dagat Itim at Mediteraneo, at salamat sa Ginintuang Sungay may isang napakagaling at maluwang na puwerto. Sikat na, sa panahong Greko-Romano, para sa kaniyang estratehikong heograpikong pook na pinahirapan ang pagbihag, at dahil sa kaniyang manigong lugar, napakahalaga ng lungsod para iwan. Ang itong aralin ay natuto ni Emperador Septimio Severo kapag niluray ang lungsod dahil nagtaguyod ng angkin ni Pescennius Niger. Ang itong galaw ay mabalasik na pinintasan ni Cassius Dio, kung sino sinabi na sinira ni Severo "ang malakas na Romanong moog, at isang base ng mga operasyon kontra mga barbaro galing Pontus at Asya". Muling nagpagawa si Severo ng Bizancio sa tapos ng niyang paghahari, at pansamantalang pinangalanan ito na Augusta Antonina, na pinaigting sa pamamagitan ng isang dingding na may kaniyang pangalan (Vallum Severi).
324–337: Ikalawang pagtatatag bilang Constantinopla
Si Constantino I ay may ibang mga plano. Pagkatapos isauli ang pagkakaisa ng Imperyo, at habang pangunahing panggobyernong mga reporma at saka pakikiisa ng simbahang Kristiyano, alam na alam niya na Roma ay di-kasiya-siyang kabisera. Sa kabila ng kaniyang sentral na lugar, ang Roma ay masyadong malayo sa mga prontera, at kaya sa mga hukbo at korteng imperyal, at ay di-kanais-nais para sa mga politikong hindi nasisiyahan. Pero pa rin ito ang kabisera ng estado sa loob ng mahigit isang libong taon na, at malamang parang baliw ang mungkahi na inilipat ang kabisera. Pero nagtalaga si Constantino ng pook ng Bizancio bilang tama, kung saan madali na nakaupo ang isang emperador, na may malakas na mga depensa, na may madaling paglapit sa mga prontera sa Danubio o Eufrates, na may korteng sinuplay mula sa mayayamang hardin at mga sopistikadong talyer at pabrika ng Romanong Asya, na may ingatang-yamang pinuno ng pinakayayamang lalawigan ng Imperyo.