cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
I. Y. Yunioshi
Si I. Y. Yuniopshi ay isang pangkaisipang karakter sa pelikulang Breakfast at Tiffany's (1961) ni Blake Edwards, na inangkop para sa screen sa pamamagitan ng manunulat na si George Axelrod na hango sa nobela ng parehong pangalan na isinulat ni Truman Capote noong 1958. Ang karakter sa pelikula ay makabuluhang naiiba mula sa karakter na ipinakita sa orihinal na nobela ng Capote, at ang bersyon ng pelikula ni Mr. Yunioshi, tulad ng ipinakita sa pamamagitan ng Mickey Rooney, ay naging paksa ng malawak na kritikal na komentaryo at pagsusuri dahil ang madugong pagpapalabas nito.
Sa pagpapalabas ng pelikula
Noong unang bahagi ng dekada ng 1960 at bago, ang pambihirang lahi ng lipunan ay katanggap-tanggap sa kulturang Amerikano, bagaman ang pangkalahatang saloobin ay nagsimulang magbago mamaya sa dekadang iyon, at higit pa pagkatapos. Noong 1961, ang pagrepaso ng The New York Times ng pelikula ay nagsabi na "ang bucktoothed ni Mickey Rooney, ang myopic na Hapon ay malawak na kakaiba." Ang ilang mga tagasuri ng araw ay nakilala ang isang isyu sa paglalarawan. Ang pagrerepaso ni James Powers sa The Hollywood Reporter ay nagsabi, "Ibinibigay ni Mickey Rooney ang kanyang kaugalian sa lahat ng bahagi ng isang Japanese photographer, ngunit ang papel ay isang karikatura at magiging masakit sa marami." Ayon sa Variety, isinulat ni Larry Tubelle, "Ang paglahok ni Mickey Rooney bilang isang napigilan sa itaas na hapon na photographer ng Hapon ay nagdaragdag ng hindi kinakailangang hindi tumpak na tala sa mga paglilitis."
Mula 1990
Noong 1990, ang The Boston Globe ay inilarawan ang paggalaw ni Rooney bilang "isang hindi kapani-paniwalang nerd na nerd at isang nakakasakit na etnikong karikatura". Noong 1993, ang Los Angeles Daily News ay nagsulat na ang tungkulin "ay naging isang nakakasakit na estatipiko kahit na nilalaro ng isang Asyano; ang paghahagis ng Mickey Rooney ay idinagdag na insulto sa pinsala".
Mula 2000
Kabilang sa mga kamakailang katangian ang bilang isang hindi komportable na "stereotype", "painful, misguided", "pormal na rasista" at "Oriyentalista" isang "hindi maipahahayag na kaso ng yellowface",
Katedral ng Piana degli Albanesi
right|thumb|267x267px Ang Katedral ng Piana degli Albanesi, na buong tinatawag na Katedral ng Saint Demetrius na Martir ng Thessaloniki  (Cattedrale di Piana degli Albanesi, Cattedrale di San Demetrio Megalomartire di Tessalonica; Arbëreshë Albanian) ay isang katedral sa Piana degli Albanesi, Sicilia, Italya. Ito ang luklukan ng Eparko ng Piana degli Albanesi, bahagi ng Ritung Bisantino na Simbahang Katolikong Italo-Albanes.
I. Y. Yunioshi
Mga sanggunian
Kaurian:Tauhan (panitikan) Kaurian:Mga karakter sa pelikulang komedya Kaurian:Mga taong Hapones na kathang-isip
Katedral ng Pozzuoli
thumb| Loob ng nabe Ang Katedral ng Pozzuoli o ang Basilika ng San Procolo martire ay ang pangunahing Katoliko Romanong simbahan sa Pozzuoli at ang luklukan ng Diyosesis ng Pozzuoli. Matatagpuan ito sa tuktok ng Rione Terra at itinayo sa paligid ng isang sinaunang templong Romano.
Katedral ng Inmaculada Concepcion, Beijing
thumb| Loob ng Katedral ng Nantang thumb| Ang Katedral ng Nantang mula sa Hilagang-kanluranang patyo Ang Katedral ng Inmaculada Concepcion, karaniwang kilala bilang simbahang Xuanwumen o Nantang  sa mga lokal, ay isang makasaysayang Katoliko Romanong simbahang matatagpuan sa Beijing, Tsina, Distrito ng Xicheng, malapit sa Kalyeng Pampinansiyal ng Beijing. Habang ang orihinal na pundasyon ng katedral ay noong 1605, kaya ito ay ang pinakamatandang simbahang Katoliko sa Beijing, ang kasalukuyang gusali sa estilong Baroko nagmula noong 1904. Ang kasalukuyang Arsobispo na si Joseph Li Shan, na itinalaga noong Setyembre 2007, ay isa sa ilang mga obispong Katoliko na kinikilala rin ng Simbahang Makabayang Katolikong Tsino.
Ang simbahan ay sarado para sa pag-aayos simula noong Disyembre 10, 2018.
Kasaysayan
Ang Katedral ng Inmaculada Concepcion, sa pundasyon nito, ay nagsimula pa noong 1605, sa ika-33 taon ng paghahari ni Emperador Wanli ng dinastiyang Ming. Nang dumating ang Italyanong Heswitang Matteo Ricci sa Beijing, pinayagan siya ng Wanli Emperor na tumira nang bahagya sa kanlurang pook ng kasalukuyang katedral, malapit sa Xuanwumen. Nakalakip sa tirahan na ito ang isang maliit na kapilya, sa estilong Tsino, na may presensiya lamang ng krus sa itaas ng pasukan upang makilala ito bilang isang simbahan. Sa panahong ito, tinutukoy ito bilang Kapilya Xuanwuman (宣武门 礼拜堂).
Katedral ng Pinerolo
right|thumb| Katedral ng Pinerolo Ang Katedral ng Pinerolo (Duomo di Pinerolo; Cattedrale di San Donato) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Pinerolo, Piedmont, Italya, na alay kay San Donato ng Arezzo.
Katedral ng Inmaculada Concepcion, Beijing
Kasaysayan
Noong 1650, sa ikapitong taon ng paghahari ni Emperador Shunzhi ng dinastiyang Qing, sa ilalim ng pamumuno ng Alemang Heswitang si Johann Adam Schall von Bell, nagsimula ang gawain sa isang bagong gusali ng simbahan sa lugar ng Kapilya Xuanwumen. Ang konstruksiyon ay nakumpleto sa loob ng dalawang taon, at ang bagong simbahan ay nakatanggap ng karangalan ng isang seremonyal na tarangkahan na may mga salitang 'Igalang ang Mga Aral ng Daan ng Langit' (钦宗 天道).
Katedral ng Pinerolo
Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Pinerolo.
Katedral ng Inmaculada Concepcion, Beijing
Kasaysayan
Si Emperador Shunzhi ay nagong palakaibigan kay Schall at sa simbahan, binibisita ito nang hindi kukulangin sa 24 na beses, na pinagkalooban ito ng isang batong estela may nakasulat na mga salitang 'itinayo ng Kautusang Imperyal' (敕建).
Noong 1690, natanggap ng Beijing ang kauna-unahang Katoliko Romanong obispo sa loob ng tatlong daang taon, isang Franciscano, si Bernardin della Chiesa, at ang simbahan ay naging isang katedral.
Noong 1703, sa ika-24 na taon ng paghahari ni Emperador Kangxi, ang katedral ay pinalaki at inayos, at makalipas ang sampung taon, isang gusaling may estilong Europeo ang natapos, ang pangalawang gusaling may estilong Europeo sa Beijing pagkatapos ng Simbahan ng Canchikou. Nawasak ito noong 1720 buhat ng isang lindol sa Beijing. Ang isang bagong estruktura ng hugis krus itinayo sa estilong Baroko, na may haba na 86 metro at lapad ng 45 metro. Muli itong napinsala ng isang lindol noong 1730, sa ikawalong taon ng paghahari ni Emperador Yongzheng, na nagbigay ng 1000 tael ng pilak patungo sa pagkukumpuni nito. Ang inayos na katedral ay mas malaki at may mga mas matangkad na bintana, na nagreresulta sa isang mas maliwanag at mas dakilang loob.
Ang katedral ay napinsala ng apoy noong 1775, ang ika-40 taon ng paghahari ni Emperador Qianlong, na nag-abuloy ng 10,000 tael ng pilak para sa gawaing pagpapanumbalik, at nag-alay rin ng isang tablang kaligrapo mula sa kaniyang sariling sulat, na nakasulat sa mga karakter na 万 有 真 原', nangangahulugang 'Ang Tunay na Pinagmulan ng Lahat ng Bagay'.
Noong 1838, sa ika-14 na taon ng paghahari ni Emperador Daoguang, dahil sa patuloy na mga salungatan sa kapangyarihan at impluwensiya ng Simbahang Katolika, alang-alang sa kapayapaan, ang gobyerno ng Qing ay nagpasiya ng isang paghihigpit sa aktibidad ng Simbahang Katolika sa Tsina. Sa atas na ito, ang katedral ay kinumpiska ng gobyerno at nanatili itong ganoon hanggang sa natapos ang Ikalawang Digmaang Opyo, nang muling pahintulutan ang Simbahang Katolika na kumilos nang malaya. Ang katedral ay muling binuksan noong 1860 sa ilalim ng pamumuno ni Obispo Joseph Martial Mouly.
Nang sumiklab ang Rebelyong Boxer noong 1900, ang lahat ng simbahan ng Beijing ay pinunterya ng paninira, at noong 14 Hunyo 1900, ang katedral ay winasak nang buo, kasama ang karamihan sa iba pang simbahan ng Beijing.
Noong 1904, ang kasalukuyang estruktura, ang ika-apat na simbahan sa lugar, ay nakumpleto. Noong ika-21 ng Disyembre 1979, ikinonsagrado ni Obispo Michael Fu Tieshan ang katedral, ang unang pangunahing pangyayari sa buhay ng Simbahang Katolika sa Tsina pagkatapos ng Himagsikang Pangkalinangan.
Ang katedral ay marahil ang pinakakilala sa mga dayuhan sa Tsina, dahil ang mga misang ipinagdiriwang ay nasa wikang Ingles.
Katedral ng Sansepolcro
thumb|320x320px| Katedral ng Sansepolcro. Ang Katedral ng Sansepolcro (Italyano: Duomo di Sansepolcro; opisyal na isang konkatedral) ay isang simbahang Katoliko sa Sansepolcro, Tuscany, gitnang Italya.
Unibersidad ng Hyderabad
thumb|Indira Gandhi Memorial Library
Ang Unibersidad ng Hyderabad (Ingles: University of Hyderabad, IAST: Haidarābād visvavidyālayamu) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik na matatagpuan sa Hyderabad, Telangana, India.
Ang unibersidad ay matatagpuan sa pamayanan ng Gachibowli. Ang kampus ay mayaman sa flora at fauna, tahanan sa higit sa 734 halamang bulaklak, 10 ispisye ng mamalya, 11 ispisye ng reptilya, at 220 ispisye ng ibon.
Ang University of Hyderabad ay niraranggo 601-650 sa QS World University Rankings ng 2018. Ito ay niraranggo 11 sa India sa pangkalahatan ng National Institutional Framework Ranking sa 2018 at ikalima sa mga unibersidad.
Unibersidad ng Hull
thumb|"Moving Matter" ni Joseph Hillier thumb|Aklatang Brynmor Jones
Katedral ng Parma
thumb|330x330px| Panghimpapawid na tanaw ng Katedral ng Parma kasama ang kampanaryo nito thumb| [[Lusyonistikong pagpipinta|Ilusyonistikong fresco sa simboyo ng Pag-aakyat ni Antonio da Correggio]] Ang Katedral ng Parma (Duomo di Parma; Cattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Parma, Emilia-Romagna (Italya), na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Parma. Ito ay isang mahalagang katedral ng Italyanong Romaniko. Ang simboryo, lalo na, ay pinalamutian ng isang lubos na maimpluwensyang ilusyonistikong fresco ng Renasimiyentong pintor na si Antonio da Correggio.
Katedral ng Penne
right|thumb| Katedral ng Penne Ang Katedral ng Penne (Duomo di Penne; Concattedrale di San Massimo) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Maximo sa Penne, Abruzzo, Italya.
Dating luklukan ng mga Obispo ng Penne, ito ay naging isang konkatedral sa Diyosesis ng Penne-Pescara noong 1949, ngayon ay Arkidiyosesis ng Pescara-Penne (mula pa noong 1982).
Katedral ng Pienza
right|thumb| Katedral ng Pienza Ang Katedral ng Pienza (Duomo di Pienza; Concattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Romano Katolikong katedral na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria sa Pienza, sa lalawigan ng Siena, Italya.
Katedral ng Rossano
thumb|320x320px| Maria Santissima Acheropita sa katedral. Ang Katedral ng Rossano (Duomo di Rossano , Cattedrale di Maria Santissima Achiropita) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Rossano, isang frazione ng Corigliano-Rossano, Calabria, katimugang Italy, na alay sa Mahal na Birheng Maria bilang Maria Santissima Acheropita. Ito ang luklukan ng Arsobispo ng Rossano-Cariati, at dating ng mga Obispo at Arsobispo ng Rossano.
Katedral ng Prato
Ang Katedral ng Prato (Duomo di Prato; Cattedrale di San Stefano) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Prato, Tuscany, Gitnang Italya. Mula 1954, ito ang luklukan ng Obispo ng Prato, na dati, mula 1653, ay isang katedral sa Diyosesis ng Pistoia at Prato. Ito ay alay kay San Estaban, ang unang Kristiyanong martyr.
Basilika ng San Gavino
thumb|250x250px| Ang pangunahing portada (ika-15 siglo). thumb|250x250px| Loob ng simbahan. thumb|250x250px| Labas ng basilika Ang Basilica di San Gavino (Basilika ng San Gavino) ay isang simbahang Romaniko sa Porto Torres, Sardinia, Italya. Isang dating katedral, ngayon ay lugar na para sa paggalang sa mga lokal na martir at isang simbahang pamparokya.
Katedral ng Reggio Emilia
thumb| Simboryo Ang Katedral ng Reggio Emilia (Duomo di Reggio Emilia; Cattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong simbahang (at isa sa tatlong pangunahing gusaling panrelihiyon) sa Reggio Emilia (Emilia-Romagna, hilagang Italya). Ang pag-aalay nito ay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ni Reggio Emilia, ito ay mula pa noong 1986, konkatedral ng Diyosesis ng Reggio Emilia-Guastalla.
Katedral ng Reggio Calabria
right|thumb| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Reggio Calabria (Duomo di Reggio Calabria; Basilica Cattedrale Metropolitana di Maria Santissima Assunta in Cielo) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Reggio Calabria, Calabria, Italya. Ang pag-aalay nito ay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Dating luklukang episkopal ng Arkidiyosesis ng Reggio Calabria, ngayon ay konkatedral sa Arkidiyosesis ng Reggio Calabria-Bova.
Katedral ng Sarno
thumb| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Sarno (Duomo di Sarno; Basilica Concattedrale di San Michele Arcangelo) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Miguel sa Sarno, isang munisipalidad sa lalawigan ng Salerno, rehiyon ng Campania, Italya. Dating luklukan ng mga Obispo ng Sarno, mula noong 1986, ito ay naging konkatedral ng Diyosesis ng Nocera Inferiore-Sarno.
Katedral ng Piacenza
thumb|307x307px| Patsada at ang [[Kampanaryo|campanile]] Ang Katedral ng Plasencia (Duomo di Piacenza; Cattedrale di Santa Maria Assunta e Santa Giustina), ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Plasencia, Italya. Ito ay itinayo sa pagitan ng 1122 at 1233 at isa sa pinakamahalagang halimbawa ng isang Romanikong katedral sa hilagang Italya. Ang pag-aalaay nito ay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria at kay Santa Justina. Ito ang luklukan ng Diyosesis ng Piacenza-Bobbio.
Katedral ng Rapolla
thumb|240x240px| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Rapolla (Duomo di Rapolla; Concattedrale di San Michele Arcangelo) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa bayan ng Rapolla, lalawigan ng Potenza, rehiyon ng Basilicata, Italya. Ang pag-aalay nito ay kay San Arkanghel Miguel. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Rapolla, ngayon ay konkatedral na sa Diyosesis ng Melfi-Rapolla-Venosa.
Katedral ng Ripatransone
thumb| Katedral ng Ripatransome. Ang Katedral ng Ripatransone (Duomo di Ripatransone; Basilica Concattedrale dei Santi Gregorio Magno e Margherita) ay isang Katoliko Romanong katedral at basilika menor sa bayan ng Ripatransone, lalawigan ng Ascoli Piceno, rehiyon ng Marche, Italya. Matatagpuan ito sa Piazza Ascanio Condivi. Ang katedral ay alay kay Saint Gregory ang Dakila at kay Santa Margarita. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Ripatransone ngunit ngayon ay isang co-cathedral sa Diyosesis ng San Benedetto del Tronto-Ripatransone-Montalto.
Miss Universe 1992
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Lupita Jones ng Mehiko si Michelle McLean ng Namibya bilang Miss Universe 1992. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Namibya sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Paola Turbay ng Kolombya, habang nagtapos bilang second runner-up si Madhushree Sapre ng Indiya.
Mga kandidata mula sa 78 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Dick Clark ang kompetisyon, samantalang sina Leeza Gibbons at Miss Universe 1989 Angela Visser ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Disyembre 1991, inanunsyo ng isang public relations official ng Thai Sky TV na gaganapin ang Miss Universe 1992 sa Queen Sirikit National Convention Center sa Bangkok, Taylandiya sa 16 Mayo 1992. Gayunpaman, inusog ang petsa ng kompetisyon sa 9 Mayo noong Marso 1992 upang hindi sumalungat sa Wisakha Bucha Day, isang holiday ng mga Budista.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 73 bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Limang kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Iniluklok ang first runner-up ng Miss España 1991 na si Virginia García upang kumatawan sa kanyang bansa dahil hindi umabot sa age requirement ang orihinal na nagwagi na si Sofia Mazagatos. Iniluklok ang first runner-up ng Miss CIS 1992 na si Lydia Kuborskaya dahil hindi umabot sa age requirement ang orihinal na nagwagi na si Yuliya Yetina. Iniluklok ang first runner-up ng Miss Israel 1992 na si Eynat Zmora matapos bumitiw ang orihinal na nagwagi na si Ravit Asaf dahil hindi ito nakaabot sa age requirement. Iniluklok ang second runner-up ng Miss Taiwan 1992 na si Vivian Shih matapos bumitiw ang orihinal na nagwagi na si Wu Pei Jun dahil hindi ito nakaabot sa age requirement.
Unang sumali sa edisyong ito ang Commonwealth of Independent States, at ang bansang Unggarya. Bumalik sa edisyong ito ang mga bansang Kenya at Tsipre na huling sumali noong 1987, Bagong Silandiya na huling sumali noong 1989, at Aruba, Australya, Dinamarka, Ehipto, Honduras, Portugal, at Suwisa na huling sumali noong 1990. Hindi sumali si Amy Kwok ng Hong Kong dahil sa problema sa pagkamamamayan. Hindi sumali si Miss Italia 1992 Gloria Zanin upang ipagpatuloy ang karera sa pagiging isang aktres at modelo sa Italya. Hindi sumali si Miss USSR 1991 Ilmira Shamsutdinova matapos mabuwag ang Unyong Sobyetiko sa labinlimang bansa. Ang labinlimang bansa ay kinakatawan ng Commonwealth of Independent States. Kalaunan, sumali si Shamsutdinova noong 1996 bilang kinatawan ng Rusya. Hindi sumali si Rachel Charles ng Trinidad at Tobago dahil hindi ito nakaabot sa age requirement. Hindi sumali ang Yugoslavia matapos mabuwag ang bansa sa limang bansa. Hindi sumali ang mga bansang Belis, Gana, at San Vicente at ang Granadinas matapos na mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Mga kandidata
thumb|250x250px|Mga bansa at teritoryong sumali sa Miss Universe 1992 at ang kanilang mga pagkakalagay. 78 kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Katedral ng Immaculada Concepcion (Hong Kong)
Ang Katedral ng Inmaculada Concepcion ay isang huling ika-19 na siglong Neogotikong Ingles na simbahang nagsisilbing katedral ng Katoliko Romanong Diyosesis ng Hong Kong. Matatagpuan ito sa lugar na Mid-Levels ng lungsod sa 16 Daang Caine.
Ang unang bato at pagtatayo ng katedral ay nagsimula noong 1883 matapos ang naunang katedral, sa Kalye Wellington, ay nawasak ng apoy. Itinayo mula sa ladrilyo at bato, ang bagong katedral ay idinisenyo ng kompanya sa arkitektura na nakabase sa Londres na Crawley at Company. Ang simbahan ay nagbukas noong Disyembre 7, 1888, isang araw bago ang Kapistahan ng Inmaculada Concepcion, at ikinonsagrado noong 1938. Pagkalipas ng tatlong taon, nasira ito sa panahon ng Labanan ng Hong Kong, ngunit nanatili itong hindi nagalaw sa kasunod na pananakop ng Hapon sa Hong Kong. Sa pagsisimula ng siglo, ang katedral ay sumailalim sa isang malawak at magastos na programa ng pagsasaayos, na nakumpleto noong 2002. Ang katedral ay inilista ng Pamahalaan ng Hong Kong bilang isang Unang Gradong Makasaysayang Gusali.
Katedral ng Tarento
right|thumb| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Tarento (Cattedrale di San Cataldo) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Tarento, Apulia, Italya, na alay kay San Cataldo. Ito ang luklukan ng arsobispo ng Arkidiyosesis ng Tarento.
Katedral ng Immaculada Concepcion (Hong Kong)
Panloob
right|thumb| Loob ng Katedral right|thumb| Loob ng Katedral right|thumb| Loob ng Katedral Ang katedral, na itinayo sa isang estilong Gotikong Ingles, ay may hugis krus sabilang krus na Latin. Ang mga panlabas na pader ng simbahan ay binuo mula sa ladrilyo at bato, habang nito base at haligi ay gawa ng granito. Ang sukat nito ay 82 m haba, 40 m malawak at 23.7 m matangkad, na may tore sa gitna na tumataas sa 33.7 m.
Altar ni San Jose
Matatagpuan sa kanan ng pangunahing dambana at santuwaryo ay ang dambana sa gilid ni San Jose. Ibinigay ito sa katedral ni Haring Victor Emmanuel II ng Italya at ang donasyon ay pinabilis ni Joseph Mary Sala, isang maharlika ng Italya na nakatira na sa Hong Kong. Ito ay pinalamutian ng maharlikang eskudo de armas ng Pamilya Saboya; itong kapansin-pansing simbolo ng Italya ay sinabing nakatulong sa katedral na kilalanin ang sarili nito bilang Italyano kaysa Briton, at sa gayon, manatiling hindi nagalaw sa buong pananakop ng Hapon sa Hong Kong, dahil ang Kaharian ng Italya at Imperyo ng Hapon ay pareho lumagda sa Kasunduang Tripartito.
Altar ng Sagradong Puso
Matatagpuan sa kaliwa ng pangunahing dambana ay ang dambana sa gilid na alay sa Sagradong Puso. Ginamit ito dati bilang mataas na dambana ng orihinal na katedral sa Kalye Wellington. Nandito na ngayon ang Banal na Sakramento— at nandito na ang pangunahing tabernakulo ng katedral matapos tanggalin ang mataas na dambana noong 1969—at nakalaan para sa Eukarisitiyang pagsasamba.
Cripta
Ang isang cripta ang itinayo sa ilalim ng dating Kapilya ng San Antonio noong 2009 upang mailagay ang labi ng dating mga Obispo ng Hong Kong. Binubuo ito ng dalawang Apostolikong Vicariato, sina Timoleon Raimondi at Dominic Pozzoni, at apat sa anim na patay nang obispo–Enrico Valtorta, Lorenzo Bianchi, Francis Hsu, at Peter Lei. Ang mga labi ni Bianchi ay huling inilagak kaysa iba dahil siya ay unang inilibing sa Milano. Samakatuwid, ang diyosesis ay kailangang humingi ng pahintulot upang payagan ang ilan sa kanyang labi na maihatid pabalik sa Hong Kong, at ang kahilingan ay tuluyang iginawad. Ang labi ni John Baptist Wu at Michael Yeung ay inilibing sa St. Michael's Cemetery ng Happy Valley.
Ang inspirasyon para sa cripta ay nagmula sa disenyo ng isang tradisyonal na bahay ng pamilyang Tsino, na naglalaman ng mga labi ng mga ninuno. Ang Obispo noong panahong iyon, si Joseph Cardinal Zen, ay naramdaman na ang cripta ay magiging isang "simbolikong hakbang upang manahin ang mga aral ng mga naunang salinlahi upang mapasigla ang mga darating." Dahil ang katedral ay isang Unang Gradong Makasaysayang Gusali, ang paunang pagpapahintulot ay kailangang makuha mula sa Kagawaran ng mga Gusali bago maisagawa ang anumang gawaing konstruksiyon.
Mga sanggunian
Bibliograpiya
Katedral ng Mabuting Pastol
Ang Katedral ng Mabuting Pastol ay ang pinakamatandang simbahan ng Katoliko Romano sa Singapore. Matatagpuan ito sa Museum Planning Area sa loob ng Distritng Sibiko.
Matatagpuan ng kahilera ng mga kalyeng Queen at Victoria, at Daang Bras Basah, ang Katedral ay matatagpuan sa loob ng malilim na pook. Karamihan sa arkitektura nito ay nakapagpapaalala ng dalawang tanyag na simbahan sa Londres na San Pablo, Halamanang Covent at San Martin-sa-Kaparangan.
Ang Katedral ng Mabuting Pastol ay ang simbahang katedral ng Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Singapore at ang luklukan ng arsobispo nito. Ito ang huling hantungan ni Obispo Edouard Gasnier, ang unang obispo ng muling binuhay na Diyosesis ng Malacca at nakalagak dito ang mga relikya ni San Laurent-Marie-Joseph Imbert, na kung kanino kinuha ang pangalan din ng Katedral.
Kapilya
Sa simula, ang pamayanang Romano Katoliko sa Singapore ay dumadalo sa Misa sa bahay ni Denis Lesley McSwiney.
Simbahan ng Mabuting Pastol
Sa pagtatapos ng 1830s, ang kapilya ay naging napakaliit. Si Obispo Jean-Paul-Hilaire-Michel Courvezy, Vicar Apostolic ng Siam, ay isinasaalang-alang palawakin ang kapilya ngunit kinumbinsi ng bagong dating Kura Paroko na si Padre Jean-Marie Beurel, na panatilihin ang lugar para sa isang paaralan at magtayo ng simbahan sa ibang lugar. Ang Gobernador, si George Bonham, ay nag-alok ng isang lugar sa mga dalisdis ng Burol Gobyerno, na ngayon ay Muog Canning, ngunit ito ay tinanggihan ng Obispo. Ang pangalawang alok ng lupa ay isang lugar sa hanggahan ng Kalye Victoria, Daang Bras Basah, at Kalye Queen, na madaling matatagpuan malapit sa iminungkahing paaralan, na kalaunan ay magiging Dating Institusyong San Jose. Ang pook na ito ay tinanggap.
Noong 1840, nagsimula ang isang pangangalap kung saan nag-ambag si Reyna Marie-Amélie Thérèse ng Pransiya ng 4,000 franc at ang Arsobispo ng Maynila ng halos 3,000 Espanyol na dolyar. Ang Agrimensor ng Pamahalaan, na si John Turnbull Thomson, ang naghanda ng unang disenyo para sa simbahan, ngunit ito ay itinuturing na masyadong mahal itayo at mahirap panatilihin. Ang disenyo na tinanggap ay iyong mula kay Denis Lesley McSwiney, isang disenyo na sinasabing malaki ang pagkakautang sa orihinal na Simbahan ni San Andres ni George Drumgoole Coleman. Noong 18 Hunyo 1843, ang batong pampundasyon para sa simbahan ay pinagpala ni Obispo Jean-Paul-Hilaire-Michel Courvezy, Apostolikong Vicariato ng Malacca-Singapore, at inilatag ni John Connolly, isang mangangalakal. Noong 1847, isang kampanatyo ang naidagdag. Idinisenyo ito ni Charles Andrew Dyce na nagmomodelo sa disenyo ni John Turnbull Thomson para sa kampanaryo na idinagdag sa Simbahan ni San Andres.
Noong Hunyo 6, 1847, ang natapos na simbahan ay binasbasan at binuksan ni Padre Jean-Marie Beurel. Ang kabuuang pagbabayad ay umabot sa 18,355.22 Espanyol na dolyar.
Katedral ng Mabuting Pastol
Noong 1888, ang simbahan ay iniangat sa katayuan ng katedral nang muling buhayin ang Diyosesis ng Malacca. Si Obispo Edouard Gasnier, ang unang obispo ng muling nabuhay na Diyosesis ng Malacca ay namatay noong 1896 at inilibing sa katedral. Ang kahalili niya, si Obispo René-Michel-Marie Fée, ay ang unang obispong isinakonsagrado sa katedral noong 1896. Kahit na ang simbahan ay iniangat sa katayuan ng katedral noong 1888, ang seremonya ng konsagrasyon ay isinagawa lamang noong Pebrero 14, 1897 nang sa wakas ay mabayaran ng katedral ang mga utang na naipon mula sa pagpapalawak ng nabe noong 1888. Ang mga pagpapabuti ay unti-unting nagawa sa katedral. Ang maliit na pader, mga haligi ng tarangkahan, at mga pandekorasyon sa hinulmang aserong tarangkahan at barandilya sa paligid ng bakuran ay nakumpleto noong 1908. Ang Organo sa Galeriya ay inilagay noong 1912, habang ang pag-iilaw ng kuryente ay dumating noong 1913 at mga electric fan noong 1914.
Sa panahon ng pagsalakay sa Singapore noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang Katedral ay ginamit bilang isang ospital pangkagipitan.
Ang Katedral ng Mabuting Pastol ay itinalaga bilang isang pambansang bantayog noong Hunyo 28, 1973.
isinailalim ang Cathedral para sa isang pangunahing panunumbalik ng estruktura mula 2013 hanggang 2016 upang matugunan ang mga depekto sa estruktura na nagresulta mula sa mga bagong itinatayo na nakapalibot dito. Itinayo ang isang bagong gusali ng silong para suportahan ang iba't ibang gawain. Ang gastos sa pagpapanumbalik ay nagkakahalagang $42 milyong Singapore na dolyar. thumb| Tanaw ng nabe pagkatapos ng pagpapanumbalik ng 2016. Ang dambana ay binago, ang cathedra ay ibinalik sa pre-1960 na muling pagsasaayos ng santuwaryo at isang bagong riles sa altar upang tumugma sa bagong istilo ng santuwaryo ang ikinabit. right|thumb|250x250px| Saint Laurent-Marie-Joseph Imbert.
San Pietro di Sorres
Ang simbahan ay matatagpuan sa tuktok ng isang bulkanikong burol sa tinaguriang rehiyon ng Meilogu. left|thumb|281x281px| Patsada
Katedral ng San Severino
thumb| Patsada. Ang Katedral ng San Severino (Duomo di San Severino, Concattedrale di Sant'Agostino), na kilala rin sa lokal bilang Bagong Katedral (Duomo nuovo), ay isang ika-17 siglong Neoklasikong Katoliko Romanong simbahan na inialay kay San Agustin, na matatagpuan sa Piazza del Duomo sa San Severino Marche, rehiyon ng Marche, Italya Noong 1827 ito ay naging katedral ng Diyosesis ng San Severino. Mula noong 1986 ito ay naging isang konkatedral ng Arkidiyosesis ng Camerino-San Severino Marche.
Tempio Malatestiano
thumb| Pasukan ng Templong Malatesta ni [[Leon Battista Alberti.]] thumb| Ang [[nabe katedral, na may krusipiho sa abside na nakatakip para sa Pasyon.]] Ang Tempio Malatestiano (Templong Malatesta) ay ang hindi tapos na simbahang katedral ng Rimini, Italya. Opisyal na pinangalanan para kay San Francisco, kinukuha nito ang tanyag na pangalan mula kay Sigismondo Pandolfo Malatesta, na nagtalaga sa muling pagtatayo sa pamamagitan ng bantog na teorista ng Renasimiyento at arkitektong si Leon Battista Alberti bandang 1450.
Katedral ng Savona
right|thumb| Kanlurang harapan ng katedral Ang Katedral ng Savona (Duomo di Savona, Cattedrale dell'Assunta) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Savona, Liguria, Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Savona, mula pa noong 1986 ito ay ang luklukan ng mga Obispo ng Savona-Noli.
Basilika ng Santa Maria Maggiore di Siponto
thumb|250x250px| Patsada ng basilika. Ang Basilika ng Santa Maria Maggiore di Siponto ay isang simbahan sa Manfredonia, Apulia, katimugang Italya. Dating katedral ng lungsod, nakatanggap ito ng katayuan bilang Basilika Menor noong 1977. Ito ay alay sa Banal na Birhen ng Siponto (ang sinaunang pangalan ng Manfredonia).
Katedral ng Sorrento
thumb| Katedral Sorrento Cathedral sa kanlurang harapan Ang Katedral nina San Felipe at Santiago (Cattedrale dei Santi Filippo e Giacomo), karaniwang kilala bilang Katedral ng Sorrento (Duomo di Sorrento), ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Sorrento, Italya. Ang katedral ay alay sa mga Santong sina Felipe ang Alagad at Santiago ang Makatarungan, at nagsisilbing luklukan ng Arsobispo ng Sorrento-Castellammare di Stabia mula pa noong 1986. Dati itong luklukan mga obispo at arsobispo ng Sorrento.
Talaan ng mga palabas ng TV5
Ito ang talaan ng mga palabas ng TV5, isang himpilan ng telebisyon sa Pilipinas. Ito ay kinabibilangan ng mga balita at impormasyon, mga pang-aliw at palaro, mga pampaligsahan at pangrealidad na palabas, mga dokumentaryo at pangkaalaman, mga lokal na teleserye, mga anime at cartoons, at mga pampelikula.
Katedral ng Susa
Ang Katedral ng Susa (Cattedrale di San Giusto, o Duomo di Susa) ay isang Katoliko katedral sa Susa, Piedmont, sa hilagang Italya. Ito ang luklukan ng Obispo ng Susa at alay kay San Justo ng Novalesa (San Giusto).
National Basketball League (Pilipinas)
Ang National Basketball League o NBL ay isang liga ng rehiyong liga ng baguhang basketbol sa Pilipinas. Ito ay nagbukas noong Hunyo 7, 2018.
Talasanggunian
Kaurian:NBL Philippines
Katedral ng Sulmona
thumb|300x300px| Kanlurang harapan Ang Katedral ng Sulmona (Duomo di Sulmona, Basilica Cattedrale di San Panfilo) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Sulmona, Italya, at ang luklukan ng Obispo ng Sulmona-Valva (dating ng Obispo ng Sulmona).
Katedral ng San Leo
thumb| Katedral mula sa timog Ang Katedral ng San Leo ( Duomo di San Leo) ay ang Romanikong cathedral ng San Leo, isang munisipalidad sa lalawigan ng Rimini, rehiyon ng Emilia-Romagna, Italya.
Kasaysayan
Isang simbahan ang itinatag sa pook noong ika-7 siglo nang ang bayan ay naging upuan ng diyosesis ng Montefeltro. Ito ay inialay kay San Leo o Leone, isang lokal na ermitanyo. Noong ika-12 siglo, isang bagong katedral ang itinayo, na may isang inskripsiyon pa rin sa simbahan na itinayo ang muling pagtatalaga nito noong 1173.
Hawak ng katedral ang mga labi ni San Leo. Ang entradang portada ay may dalawang bust ng Saints Leo at Valentino. Ang ilan sa mga capital ay may mga ukit na Romaniko.
Katedral ng Sovana
thumb|240x240px| Katedral ng Sovana Ang Katedral ng Sovana (Duomo di Sovana; Concattedrale di San Pietro) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Sovana, ngayon ay isang frazione ng bayan ng Sorano, sa lalawigan ng Grosseto, rehiyon ng Tuscany, Italya, na alay kay San Pedro. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Sovana (mula 1844, ng Diocese ng Sovana e Pitigliano, at mula 1981, ng Diyosesis ng Sovana-Pitigliano-Orbetello), mula pa noong 1986, ito ay naging konkatedral sa Diyosesis ng Pitigliano-Sovana-Orbetello.
Meir Zvi Bergman
right|thumb|250x250px| Nanalangin si Rabbi Bergman para sa mga donor ng Rabbinical Committee for Charitable Affairs sa libingan [[Shah, Eliezer Menachem|ni Rabbi Shech .]] thumb| Rabbi Bergman sa Havdalah sa gabi ng Yom Kippur Si Rabbi Meir Zvi Bergman ( ipinanganak noong 1930) ay ang pinuno ng Rashbi Yeshiva at isang miyembro ng Torah Elders Council ng Degel HaTorah.
Katedral ng Sarsina
thumb| Patsada. Ang Katedral ng Sarsina (Duomo di Sarsina; Basilica Concattedrale di Santa Maria Annunziata) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Sarsina, isang munisipalidad sa lalawigan ng Forlì-Cesena, rehiyon ng Emilia-Romagna, Italya, na alay sa Pagpapahayag sa Birheng Maria. Dating luklukan ng mga Obispo ng Sarsina, mula pa noong 1986, ito ay naging konkatedral ng Diyosesis ng Cesena-Sarsina.
Katedral ng Ruvo
thumb|333x333px| Kanlurang harapan Ang Katedral ng Ruvo (Concattedrale di Ruvo di Puglia, Concattedrale di Santa Maria Assunta, Duomo di Ruvo di Puglia) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Ruvo di Puglia, isang lungsod sa Apulia, katimugang Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Ruvo, ngayon ay konkatedral sa Diyosesis ng Molfetta-Ruvo-Giovinazzo-Terlizzi. Ang gusali ay isang mahalagang halimbawa ng huling arkitekturang Apulianong Romaniko, na itinayo sa pagitan ng ika-12 at ika-13 siglo, na may ilang pag-aayos sa paglaon ng panahon.
Katedral ng Santa Giusta
thumb|250x250px| Katedral ng Santa Giusta thumb| Likod ng gusali Ang Katedral ng Santa Giusta Cathedral, ngayon ay isang basilika menor (Basilica di Santa Giusta) ay ang dating katedral ng binuwag na Diyosesis ng Santa Giusta, sa Santa Giusta, lalawigan ng Oristano, Sardinia, Italya. Ang pag-aalay nito ay kay San Justa ng Cagliari na, ayon sa tradisyon, ay pinaslang na martir dito sa panahonng Romano sa ilalim ni emperedor Diocleciano, kasama ang kaniyang mga kasama na sina Santa Justina at Aenidina. Halos buong itinayo sa arenisca, ito ay itinuturing isa sa pinakamahalagang halimbawa ng arkitekturang Romanikong Sardo.
Katedral ng Tarquinia
right|thumb| Kanlurang harapan at campanile ng katedral Ang Katedral ng Tarquinia (Duomo di Tarquinia; Concattedrale dei Santi Margherita e Martino) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Tarquinia, Lazio, Italya, na alay kanila Santa Margarita at San Martin. Dating luklukang episkopal ng Diocese ng Tarquinia, na dating kilala bilang Diyosesis ng Corneto, mula pa noong 1986 ito ay naging konkatedral ng Diyosesis ng Civitavecchia-Tarquinia.
Miss World 2009
Ang Miss World 2009 ay ang ika-59 na edisyon ng Miss World, na ginanap noong 12 Disyembre 2009 sa Gallagher Convention Centre, Johannesburg, Timog Aprika. Kinoronahan ni Ksenia Sukhinova ng Rusya ang kanyang kahalili na si Kaiane Aldorino ng Hibraltar sa pagtatapos ng kaganapan. Ito ang unang pagkakataon na ang isang taga-Hibraltar ay nanalo ng Miss World.
Mga kandidata
112 kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Miss Universe 1999
Ang Miss Universe 1999 ay ang ika-48 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Chaguaramas Convention Centre, Chaguaramas, Trinidad at Tobago noong Mayo 26, 1999.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Wendy Fitzwilliam ng Trinidad at Tobago si Mpule Kwelagobe ng Botswana bilang Miss Universe 1999. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Botswana sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Miriam Quiambao ng Pilipinas, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Diana Nogueira ng Espanya.
Mga kandidata mula sa 84 na bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Jack Wagner ang kompetisyon, samantalang sina Miss USA 1996 Ali Landry at Julie Moran ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Abadia ni Santa Escolastica, Subiaco
right|thumb|240x240px| Tanaw sa himpapawid ng Abadia ni Santa Escolastica Ang Abadia ni Santa Escolastica, na kilala rin bilang Abadia ng Subiaco (Italyano : Abbazia di Santa Scolastica), ay matatagpuan sa labas lamang ng bayan ng Subiaco sa Lalawigan ng Roma, Rehiyon ng Lazio, Italya. Ito ay isa pa ring aktibong ordeng Benedictino, isang teritoryal na abadia, na unang itinatag noong ika-6 na siglo AD ni San Benito ng Nursia. Noon, ito ay nasa isa sa mga kuweba sa Subiaco (o grotto) na ginawa ni Benito sa kaniyang unang ermita. Ang kasalukuyang pangalan ng monasteryo ay mula sa Kongregasyong Subiaco, isang pangkat ng mga monasteryo sa buong mundo na bumubuo sa Orden ni San Benito.
Carl Barks
thumb|Si Carl Barks (1982)
Si Carl Barks (27 Marso 1901 - 25 Agosto 2000) ay isang Amerikanong karikaturista, manunulat, at pintor. Kilala siya bilang isa sa mga pinakatanyag na karikaturista ng kompanyang Disney, at siya ang lumikha ng iba't-ibang mga sikat na karakter tulad ni Scrooge McDuck.
Pambobomba sa Katedral ng Jolo ng 2019
Ang dalawang Pambobomba sa Katedral ng Jolo ng 2019 ay naganap noong 8:28 ng umaga (oras sa Pilipinas) sa Katedral ng Jolo (Katedral ng Mahal na Birhen ng Bundok ng Carmelo, Jolo) sa Jolo, Sulu, Pilipinas. Nang naitala ang insidente, di bababa sa 21 ang nasawi at higit sa 111 ang mga sugatan. Ayon sa Western Mindanao Command ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas, may improbisadong sumasabog na aparato ang niliagay sa kahong kagamitan ng isang motorsikolo.
Lagom
thumb|Si Presidente [[Rodrigo Duterte (bungad), at si Mayor Sara Duterte (likod) ay binista ang bombing site sa loob ng Katedral sa Jolo]] Ang pinangyarihan nang pag bomba sa linggo ng referendum sa pagsasa gawa nang Bangsamoro Autonomous Region, Ang rehiyon na ito ay kabilang sa Bangsaomoro maging ang bayan ng Jolo, ay kabilang rito kahit sa pag boto ay "No", Ang Jolo ay kilala sa malakas na kapit nang mga Abu Sayaff na grupo (ASG), nang Islamic State, na pang terrorismong organansa, Ang Probinsya ng Sulu lamang kabilang ang Siyudad ng Lamitan ay nag labas nang "No" for referendum nang margin ay 163,526 (54.3%) to 137,630 (45.7%).
Sa kabila ng mga resulta, ang kanilang probinsya ay isasama pa rin sa rehiyon ng Bangsamoro dahil sa mataas na mayorya mula sa iba pang mga lugar.
Ang mga iminungkahing gobyerno ng Bangsamoro ay nagnanais na magsagawa ng mga crackdowns sa mga baril at lokal na mga pribadong hukbo at pagwawaksi ng kanilang mga sandata sa sandaling maitatag ang bagong rehiyong awtonomiya. Naniniwala ang PNP na ang mga pag-atake ay isinagawa ng mga miyembro ng ASG sa paghihiganti sa pagkamatay ng kanilang mga kamag-anak sa panahon ng mga operasyong militar ng Armed Forces of the Philippines (AFP) laban sa kanilang grupo.
Pagatake
Ang Western Mindanao Command (AFP Westmincom) ng Armed Forces ng Pilipinas ay naglabas ng footage ng closed-circuit television (CCTV) sa araw ng pagbomba. Sa alas-8: 26 ng umaga, ipinapakita ang mga taong Jolo upang patakbuhin ang mga gawain ng Linggo. Sa 8:30 ng umaga, sa ibang anggulo, nagpapakita ito na ang mga tao ay naglalakad papunta sa katedral ngunit sa 8:28 ng umaga, lumabas ang unang improvised explosive device (IED) sa loob ng katedral. Sa alas-8: 30 ng umaga nagpapakita ang mga tao na tumakas habang ang ikalawang pagsabog ay nangyari sa parking area ng Cathedral habang ang mga tropa mula sa 35th Infantry Battalion ay tumugon. [1] [14] Sinabi ng WestMinCom na ang pangalawang IED ay inilagay sa loob ng utility box ng isang motorsiklo sa labas ng katedral. [9] Ayon sa Kagawaran ng Panloob at Lokal na Pamahalaan (DILG), ginamit ng mga perpetrator ang isang estratehiya na katulad ng ginamit noong 2002 sa Bali bombings upang mapahamak ang higit pang pinsala sa mga target nito sa pangalawang pagsabog na nagiging sanhi ng higit na pinsala kaysa sa una. Tinatantya ang mga aparatong paputok upang timbangin hindi kukulangin sa dalawang kilo at ang isang mobile phone na pinaghihinalaang ginagamit bilang isang nakaka-trigger na aparato ay nakuhang muli malapit sa lugar ng pagsabog. Batay sa pagsisiyasat ng post-explosion na nakumpirma ng DILG, ginamit ang mga bomba ng tubo na may ammonium nitrate upang gawing bomba.
Bulalakaw (paglilinaw)
Maaring tumukoy ang bulalakaw sa;
Pagpatay kay John F. Kennedy
Si John F. Kennedy, ang ika-35 Pangulo ng Estados Unidos, ay pinatay noong Biyernes, Nobyembre 22, 1963, alas-12: 30 ng hapon (Central Standard Time sa Dallas, Texas), habang nakasakay sa isang pampanguluhan na motorcade sa pamamagitan ng Dealey Plaza. Si Kennedy ay nakasakay kasama ang kanyang asawang si Jacqueline, Gobernador ng Texas na si John Connally, at ang asawa ni Connally na si Nellie nang siya ay malubhang binaril ni dating U.S. Marine na si Lee Harvey Oswald, na nagpaputok mula sa isang malapit na gusali. Si Gobernador Connally ay malubhang nasugatan sa pag-atake. Ang motorcade ay sumugod sa Parkland Memorial Hospital kung saan binawian ng buhay si Kennedy mga 30 minuto matapos ang pamamaril; nakarekober si Connally.
Si Oswald ay naaresto ng Kagawaran ng Pulisya ng Dallas 70 minuto pagkatapos ng paunang pamamaril. Si Oswald ay kinasuhan sa ilalim ng batas ng estado ng Texas sa pagpatay kay Kennedy, pati na rin sa pulisya ng Dallas na si J. D. Tippit, na malalang binaril ng maikling panahon matapos ang pagpatay. Alas-11:21 ng Nobyembre 24, 1963, habang ang mga live na telebisyon ng camera ay sumasaklaw sa kanyang paglipat mula sa city jail patungo sa county jail, si Oswald ay binaril ni Jack Ruby, isang nightclub operator ng Dallas, sa basement ng Dallas Police Headquarters. Dinala si Oswald sa Parkland Memorial Hospital, at di nagtagal ay namatay siya. Si Ruby ay nahatulan sa pagpatay kay Oswald, bagaman sa paglaon ay nabaligtaran ito sa apela, at namatay si Ruby sa bilangguan noong 1967 habang naghihintay ng isang bagong paglilitis.
Ang isang pagsisiyasat sa paglaon, ang Komite ng Pinili ng Estados Unidos sa Pagpapatay (HSCA), ay sumang-ayon sa Komisyon ng Warren na ang mga pinsala na natamo nina Kennedy at Connally ay sanhi ng tatlong pag-shot ng rifle ni Oswald, ngunit napagpasyahan din nila na si Kennedy ay "maaaring pinatay bilang isang resulta. ng isang sabwatan" bilang pagtatasa ng isang dictabelt audio recording na itinuro ang pagkakaroon ng isang karagdagang putok ng baril at samakatuwid ay" ... isang mataas na posibilidad na ang dalawang armadong lalaki ay pinaputukan [ang] Pangulo ". Hindi nakilala ng komite ang anumang mga indibidwal o pangkat na kasangkot sa posibleng pagsasabwatan. Bilang karagdagan, natagpuan ng HSCA na ang orihinal na pagsisiyasat ng pederal ay "seryosong kapintasan" hinggil sa pagbabahagi ng impormasyon at ang posibilidad ng pagsasabwatan. Tulad ng inirekomenda ng HSCA, ang diktableng ebidensya na nagmumungkahi ng pagsasabwatan ay kasunod na muling sinuri at tinanggihan. Natukoy na ang diktador ay naitala ang iba't ibang mga putok ng baril na pinaputok sa ibang lokasyon sa Dallas at sa ibang oras na hindi nauugnay sa pagpatay.
Sa ilaw ng mga ulat na nag-iimbestiga na tinutukoy na "maaasahang data ng acoustic ay hindi sumusuporta sa isang konklusyon na mayroong pangalawang gunman", ang Kagawaran ng Hustisya ng Estados Unidos ay nagtapos sa mga aktibong pagsisiyasat at sinabi na "walang nakakumbinsi na katibayan ang maaaring makilala upang suportahan ang teorya ng isang sabwatan" sa pagpatay. Gayunpaman, ang pagpatay kay Kennedy ay paksa pa rin ng laganap na debate at nagsimula ng maraming mga teoryang pagsasabwatan at mga alternatibong senaryo. Ang mga botohan na isinagawa mula 1966 hanggang 2004 ay natagpuan na hanggang sa 80 porsyento ng mga Amerikano ang naghihinala na mayroong isang balangkas o pagtatakip.
Unibersidad ng Portsmouth
Ang Unibersidad ng Portsmouth (Ingles: University of Portsmouth) ay isang pampublikong unibersidad sa lungsod ng Portsmouth, Hampshire, Inglatera. Ang kasaysayan ng unibersidad ay nagsimula noong 1908, nang ang gusaling Park ay binuksan bilang isang kolehiyo at publikong aklatan. Ito ay dating kilala bilang Portsmouth Polytechnic hanggang 1992, nang mapagkalooban ito ng katayuan ng unibersidad.
Unibersidad ng Kufa
Ang Unibersidad ng Kufa (Ingles: University of Kufa) ay isang unibersidad ng Iraq na matatagpuan sa Najaf, Iraq. Ito ay itinatag noong 1987 at binubuo ng 21 fakultad. Ang Faculty of Medicine ay itinatag isang dekadang mas maaga at unang nakasanib sa Pamantasang Mustansiriya. Noong 1989, itinatag ang Faculty of Arts na may dalawang departamento lamang: ang Kagawaran ng Wikang Arabe at Kagawaran ng Kasaysayan. Noong 1991, isinara ng rehimen ni Saddam Hussein ang Unibersidad matapos ang isang pag-aalsa noong Marso 1991, subalit dalawang taon ang lumipas ay muling binuksan.
Unibersidad ng Massachusetts Boston
Ang Unibersidad ng Massachusetts Boston, na kilala rin bilang UMass Boston (Ingles: University of Massachusetts Boston), ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik sa lungsod Boston sa Estados Unidos at ang ikatlong pinakamalaking kampus sa sistemang Unibersidad ng Massachusetts.
Ang unibersidad ay nasa kampus na may lawak na 120 acre, sa tangway ng Columbia Point sa lungsod ng Boston. Ang UMass Boston ang tanging pampublikong unibersidad sa Boston.
Kotomi Takahata
Si Kotomi Takahata (高畑 こと美) ay isang artista sa bansang Hapon na nagtampok sa mga produkto para sa teatro, telebisyon, pelikula at radyo. Ipinanganak siya sa Tokyo.
Batangas Tagalog
Ang Batangas Tagalog o Batangan, Batangeño, Batangenyo [batɐŋgɛn.ɲo]), ay isang wikain ng wikang Tagalog na sinasalita sa lalawigan ng Batangas at sa mga bahagi ng Quezon, Laguna at sa isla ng Mindoro. Ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng isang malakas na tuldik at isang bokabularyo at balarila na malapit na nauugnay sa Lumang Tagalog. Hindi karaniwan sa colloquial Batangan ang magsalita ng Taglish (o upang ng mga terminong Ingles, tulad ng sa Manila Tagalog).
Gramatika
Ang pagkakaiba sa pagkakilala ay ang paggamit ng di-perpektong kapalit sa lugar ng kasalukuyang progresibong panahunan. Sa Manila, ginagawa ito sa pamamagitan ng pagpasok ng infix -um pagkatapos ng unang pantig at pag-uulit ng unang pantig. Sa diyalektong Batangan, ang form na ito ay nilikha sa pamamagitan ng pagdaragdag ng prefix na- sa salitang:
Ang banghay na ito ay kakaiba, [kailangan sa banggit] sapagkat ito ang magiging passive past sa Manileños. Ang sagot sa Nasaan si Pedro? (Nasaan si Pedro?) Nakain ng isda! (Kumakain siya ng isda!). Sa mga hindi pamilyar sa paggamit na ito, ang pahayag ay maaaring mangahulugang "Siya ay kinakain ng isang isda!"; Gayunpaman, ang gumagamit ng Batangas Tagalog ay maaaring makilala sa pagitan ng dalawang tila-magkatulad na mga anyo sa pamamagitan ng pagtukoy ng pagkapagod sa mga salita (ang pagkain ay kumain at nakain ay kinakain).
Ponolohiya
Ang isa pang kapansin-pansing pagkakaiba ay ang nakasarang pantig, na nawala mula sa diyalektong Manila. Ang bayan ng Tanauan ay binibigkas na tan-'a-wan, bagaman ito ay binibigkas na ta-'na-wan ng iba pang mga nagsasalita ng Tagalog. Ito ay totoo rin sa mga salita tulad ng matamis (binibigkas na matam-ay). Dahil ang Batangan ay mas malapit na nauugnay sa sinaunang Tagalog, ang pagsama ng mga phonemes e at ako at ang phonemes o at ikaw ay laganap; e at o ay allophones ng i at u, ayon sa pagkakabanggit, sa Tagalog.
Malawak sa Batangan ngunit nawawala mula sa iba pang mga diyalekto ang mga tunog ei at ow. Hindi tulad ng kanilang mga katapat na Ingles, ang mga diphthong na ito ay lalo na sa tunog ng unang patinig at mabilis lamang sa pangalawang; ito ay katulad ng sa e sa Espanyol salita educación at ang unang o sa Italian salita Antonio.
Bokabularyo
Ang mga lokal na salitang pantukoy ay iré o aré (ito) at rine o dine (dito). Ang pagkakaiba-iba ng bokabularyo. Ang Batangueño ay may ilang salin ng salitang "pagkahulog", depende sa kung paano bumaba ang isang tao. Maaaring may mga náulas (pagdulas), nagtingkuró (nawala ang kanilang balanse) o nagsungabâ (nahulog sa kanilang mukha.)