cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chronicle
Buod ng pelikula
Ang walang kaibigang Seattle teenager na si Andrew Detmer ay nagtitiis ng madalas na pang-aabuso mula sa mga nananakot at sa kanyang alkoholiko na ama, si Richard, habang kinakaharap din ang pakikipaglaban ng kanyang mapagmahal na ina na si Karen sa kanser. Nagsisimula siyang i-video ang kanyang buhay. Ang kanyang pinsan, si Matt Garetty, ay nag-imbita sa kanya sa isang party upang tulungan siyang makisalamuha, ngunit ang kanyang paggawa ng pelikula ay nagdulot ng pagtatalo sa isang dumalo na naghagis ng kanyang inumin sa mukha ni Andrew. Ang sikat na estudyante na si Steve Montgomery ay nakahanap ng umiiyak na si Andrew sa labas ng party, at hiniling sa kanya na magrekord ng malaking butas na nadatnan niya at ng ilang partygoer sa kakahuyan. Kasama ng isang lasing na si Matt, naglalakbay sila sa isang maliit na lagusan kung saan natuklasan nila ang isang kumikinang na mala-kristal na bagay, na nagdudulot ng hindi maipaliwanag na mga phenomena habang papalapit sila dito. Habang nagsisimulang mag-react nang marahas ang bagay, itinapon paatras si Matt sa pader ng hindi nakikitang puwersa, na-nosebleed si Steve at nag-short out ang camera.
Katan-bator Magsaryab
Sa panahon ni Boyud Khan
Si Magsaryab ay naglingkod sa Tsina bilang Punong Kawal ng Amban na naka base sa Ulastai (na dating kabisera ng Mongolia) noong panahon ng Dinastiyang Qing. Nguit sa Tsina ay naganap ang Rebleyong Xinhai na siyang unti unting pang bagsak ng Monarkiyang Manchu sa Tsina, at pagkakatatag ng pamahalaan ng Republikang Tsina sa ilalim ni Yuan Shikai.
Chronicle
Buod ng pelikula
Makalipas ang ilang linggo, nakabuo sina Andrew, Matt, at Steve ng mga kakayahan sa telekinetic. Nagkakaroon sila ng malapit na pagkakaibigan, gamit ang kanilang mga kakayahan sa paglalaro at pag-record ng mga kalokohan, na napakalayo pagkatapos ng telekinetikong pagtulak ni Andrew sa isang motorista sa kalsada at papunta sa isang malapit na lawa. Matapos halos hindi mailigtas ng tatlo ang buhay ng lalaki, napagtanto ni Matt kung gaano kadelikado ang kanilang mga kapangyarihan at iginiit na paghigpitan nila ang paggamit nito, lalo na laban sa mga may buhay na nilalang o kapag sila ay galit. Ang traumatikong kaganapang ito ay minarkahan ang unang pagbabago sa pelikula, partikular sa mga mata ni Andrew.
Matapos matuklasan na maaari silang lumipad, sumang-ayon ang magkakaibigan na lumipad sa buong mundo nang sama-sama pagkatapos ng graduation, kung saan si Andrew ay partikular na nagnanais na bisitahin ang Tibet dahil sa mapayapang kalikasan nito. Hinikayat ni Steve si Andrew na pumasok sa talent show ng paaralan, kung saan hinahangaan ng huli ang kanyang mga kapwa estudyante sa pamamagitan ng pagkukunwari sa kanyang kapangyarihan bilang isang magic act. Natuwa si Andrew sa kanyang bagong kasikatan sa isang party sa bahay, ngunit nauwi sa kapahamakan ang gabi nang umakyat ang isang lasing na si Andrew para makipagtalik sa isang kaklase na pagkatapos ay isinuka niya. Si Steve, na pumalit sa camera mula kay Matt pagkatapos ng huli na umalis sa party na may lumang apoy, ay kinukunan ng pelikula ang resulta ng insidente habang ang isang galit at nahihiya na si Andrew ay sumigaw.
Katan-bator Magsaryab
Sa panahon ni Boyud Khan
Ng Sumuko ang Amban ng Tsina at napalayas ang pwersang manchu sa Mongolia, ay Ginawaran si Magsarjav ng Titulong Katanbatar ( na ang kahulugan ay Magiting na Bayani ) kaya nadagdagan ang kanyang pangalan ng katagang Kahatanbatar Magsariyab.
At noong tagsibol ng 1913, Ay inatasan ng Pamahalaang Mongol na Ipagtanggol ang katimugang bahagi ng Mongolia at ang Lunsod ng Dolon Nur Laban sa Pananalakay ng Pwerang Intsik sa ilalim ni Heneral Duan Qirui ng Republikang Tsina. Sa tulong ng mga Ruso at mga buryatia, ay Naipagtanggol ng Pwersang Mongol ang Katimugang Mongolia laban sa Tsina.
Chronicle
Buod ng pelikula
Habang lumalala ang kalagayan ni Karen, lalong lumalayo at naging agresibo si Andrew. Kapag sinaktan siya ni Richard sa panahon ng pagtatalo, marahas siyang tinaboy ni Andrew at tumakas sa bahay. Sina Steve at Matt ay dumanas ng pagdurugo ng ilong na nagpapahiwatig kung kailan ang iba ay labis na nagsusumikap sa kanilang mga kapangyarihan at lumipad si Steve upang makita si Andrew na humihikbi sa gitna ng isang bagyo. Sinubukan niyang aliwin siya, ngunit lalong nadismaya si Andrew bago si Steve ay biglang tinamaan ng kidlat at napatay. Makalipas ang ilang araw, tinanggihan ni Andrew ang pananagutan nang harapin ni Matt sa libing ni Steve, ngunit pribado siyang humingi ng tawad sa libingan ni Steve kinabukasan, sa paniniwalang inaagaw siya ng kanyang kapangyarihan at nami-miss niya ito.
Dahil sa insidente sa party at pati na rin sa pagkamatay ni Steve,naging mabagal ang relasyon ni Andrew kay Matt at muli siyang na-ostracize sa school. Matapos gamitin ang kanyang kapangyarihan para mapunit ang mga ngipin sa bibig ng isang bully sa harap ng maraming iba pang mga estudyante kapag siya ay tinutuya tungkol sa party, si Andrew ay nagsimulang magpakilala bilang isang pangunahing mandaragit at nangatuwiran na hindi siya dapat makonsensya sa paggamit ng kanyang kapangyarihan para saktan ng mas mahina sa kanya. Desperado na magbayad para sa gamot ng kanyang ina, itinago ni Andrew ang kanyang sarili gamit ang mga gamit ng bumbero ng kanyang ama at ginamit ang kanyang kapangyarihan upang magnakaw ng pera. Habang ninakawan ang isang gasolinahan, hindi niya sinasadyang nagdulot ng pagsabog na naglagay sa kanya sa ospital. Sa tabi ng kanyang kama, isang naguguluhan na si Richard ay nagpaalam sa isang walang malay na si Andrew na si Karen ay namatay at galit na sinisisi si Andrew sa kanyang pagkamatay. Habang akmang sasampalin siya ng kanyang ama, nagising si Andrew at biglang hinawakan ang kanyang braso bago hinipan ang dingding ng silid.
Katan-bator Magsaryab
Pag-bawi sa Loobang Mongolia
Ayon naman sa Bayograpiya ni Korulochin Choibalsan, Noong 1914, Nabawi ng Labasang Mongolia ang Loobang Mongolia na sakop ng bansang Tsina, inatasan siya ng pamahalaan na protektahan ang lungsod ng Jingpeng at ang lunsod ng Hohot laban sa pananalakay ng mga Intsik, Kinailangan nila ang pwersa ng mga Ruso upang protektahan ang loobang mongolia, Ngunit tumanggi ang pamahalaang ruso dahil sa banta ng pananakop ng Bansang Hapon sa Silangang Rusya, kaya ng mag tagumpay siya sa pag protekta sa loobang mongolia ay ginawaran siya ng medalyang Shar Joulo. Bukod sa laban niya sa mga Intsik ay napagtagumpayan din niya ang Laban mula sa paksyon ng Babuja na nanggugulo sa Silangang Mongolia at noong 1918, ay ginawaran siya ng sarili niyang watawat.
Pananakop ng Tsina
Noong 1919, Matapos Salakayin ang Kabisera at Mapailalim ang Mongolya sa bansang Tsina, sa ilalim ni Warlord Xu Shuzheng, ay Nabilango si Magsarjav sa isang kampong Intsik sa NislelKhurei (na ngayon ay tinatawag na Ulaanbaatar ) Dahil siya ay pinaghinalaang kakampi ng isa pang rebolusyonarong Mongol na si Heneral Damdin  Sugbatar. Pinahirapan siya ng mga intsik kasama ang kanyang Pinuno ng pwersang Mongol na si Manlaibatar Damdinsuren, namatay si Damdinsuren sa loob ng kampo dahil sa pinahirapan ito ng mga sundalong Tsino sa utos ni Capitan Tien Shihung.
At noong 1921 ay Sinalakay ng Sundalo ng Kawal Asyatiko Ang Garisong Tsino sa Mongolia sa ilalim ng Rusong warlord na si Datu Roman von Ungern-Sternberg, ay napaalis ng Kawal asyatiko ang mga sundalong Intsik sa Nilslel Khurei at pinalaya nito sa bilanguan ng Garison.
Chronicle
Buod ng pelikula
Makalipas ang ilang oras, dumaong si Matt sa Tibet dala ang camera ni Andrew, lumuluhang humingi ng tawad sa kanya at nangakong gagamitin ang kanyang kapangyarihan para sa kabutihan at alamin kung ano ang nangyari sa kanila. Itinutok niya ang camera sa isang monasteryong Tibetan sa di kalayuan bago lumipad palayo, iniwan ang camera.
Katan-bator Magsaryab
Pagkatapos ng Rebolusyong Mongolyano
Tinutugis parin ni Magsariyab ang mga natitirang kawal ni Datu Urgern sa probinsya ng mongolia hanggang sa kalagtnaan ng taong 1922. Naging Punong Ministro ng militar sa Mongolia at noong 1923 ang mga tropa ng grupng kontra- rebolusyonaryo (Na dating sundalo ni Datu Urgern) ay humingi ng tulong mula kay Magsariyab sahalip ay ipinadala sila sa Kagawaran ng pamahalaang panloob. Sumali si Magsariyab sa Mongolian Peoples Party (na isang maka-kaliwang partido politikal sa Mongolya) noong 1925, at noong taon ding iyon ay ipinadala siya sa Moscow para sa isang usapang diplomatiko, at nahalal sia bilang pinuno ng Komite ng Peoples party.
Noong 1926 ay pumanaw si Magsariyab dahil sa isang karamdaman at inilibing siya sa isang musoleyo na hugis Ger (o tolda) sa bayan ng ng Bulgan.
Legasiya
At Dahil sa kanyang kabayanihan at magaling na pamumuno ay Indineklara ng pamahalaan ng Mongolian Peoples Republic na madagdagan ang kanyang titulo ng Ardin Khatanbatar Magsariyab (na ang kahulugan ay "Makataong Bayaning si Magsariab" ).
Silla
Ang Silla o Shilla (Koreanong pagbigkas: [ɕilla]) ay isa sa mga Tatlong Kaharian ng Korea na umiral noong 57 BC hanggang 935. Ito rin ang may pinakamahabang napanatiling dinastiya sa kasaysayan ng Asya. Kahit ito ay itinatag ni Haring Park Hyeokgeose, na kilala rin na pinagmulan ng Koreanong apelyidong Park (박,朴), ang angkang Kyungju Kim (김,金) ang namuno sa kahigitan ng 992-taong kasaysayan ng dinastiya.
Nagsimula na isang maliit na kaharian ang Silla sa Kalipunang Samhan, na minsang naging ka-alyado ng Tsina. Nasakop nito sa kalaunan ang dalawa pang kaharian – ang Baekje noong 660 at Goguryeo noong 668. Magmula noon ay nasakop ng Pinagkaisang Silla ang karamihan sa tangway ng Korea, ngunit sa hilagang bahagi nito ang lumitaw ulit bilang kapalit-na-bansa ng Goguryeo ang Kaharian ng Balhae. Matapos ang 1,000 taong dominasyon, nagkawatak-watak ang Silla sa tatlong kaharian. Ito ay nagsilbing hudyat upang maipasa ang kapangyarihan nito sa Goryeo, ang humaliling dinastiya rito noong 935 na kung saan ang mga aristokratikong mamamayan ng dating Goguryeo ang naghari.
Lalawigan ng Plasencia
Ang lalawigan ng Plasencia o Piacenza (provincia di Piacenza) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya. Ang kabeera ng lalawigang nito ay ang lungsod ng Plasencia. Noong 2016, mayroon itong kabuuang populasyon na 286,572 na naninirahan sa isang lugar na 2585.86 km2, na nagbibigay dito ng density ng populasyon na 111.38 na naninirahan kada kilometro kuwadrado. Ang lungsod ng Plasencia ay may populasyon na 102,269, noong 2015. Ang Pangulo ng probinsiya ay si Patrizia Barbieri at naglalaman ito ng 48 comune. Ang lalawigan ay nagsimula noong itinatag ng mga Romano noong 218 BK.
Heograpiya
Ang lalawigan ng Piacenza ay ang pinakakanluran sa siyam na lalawigan sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa hilagang-kanluran ng Italya. Ito ay may hangganan sa silangan ng Lalawigan ng Parma, at sa hilaga ng Lalawigan ng Cremona, Lalawigan ng Lodi, at Lalawigan ng Pavia sa rehiyon ng Lombardia. Ang Lalawigan ng Alessandria ay nasa kanluran sa rehiyon ng Piamonte, at sa timog ay matatagpuan ang Lalawigan ng Genoa sa rehiyon ng Liguria.
Ang pinakahilagang bahagi ng lalawigan ay higit na patag ngunit ang pinakatimog na dalawang-katlo ay maburol at umaabot sa Kabundukang Apeninong Liguria; ang pinakamataas na punto sa lalawigan ay ang tuktok ng Monte Bue na 1777 m sa itaas ng antas ng dagat. Ang alubyal na Kapatagang Po ay lupang pang-agrikultura at maraming ubasan na nagtatanim ng mga ubas kung saan ginawa ang labingwalong alak ng rehiyon. Mayroong ilang magaan na industriya, karamihan ay nasa sektor ng makina, at ang ilan sa mga ito ay nakaugnay sa sektor ng agrikultura.
Atom Araullo
Si Alfonso Tomas Pagaduan Araullo o mas kilala bilang Atom Araullo, ay (ipinanganak noong Oktubre 19, 1982) ay isang Pilipinong Journalist, modelo, telebisyong presenter, triathlete, occasional actor, at radio host.
Grumello del Monte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Atom Araullo
Siya ay isang nasyonal na Goodwill Ambassador for the United Nations High Commissioner for Refugees.
Grumello del Monte
Ang Grumello del Monte (Bergamasque: Grömèl del Mùt) ay isang comune (komuna o munisipalidad) na may humigit-kumulang 7,400 na naninirahan sa lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia ng hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km hilagang-silangan ng Milan at mga 15 km timog-silangan ng Bergamo.
Ang Grumello del Monte ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Carobbio degli Angeli, Castelli Calepio, Chiuduno, Gandosso, Palazzolo sull'Oglio, at Telgate.
Pinagmulan ng pangalan
Ang toponimo ng bayan ay nagmula sa salitang Latin, grumus, na nangangahulugang burol, maliit na bundok, kaya ang diminutibong Grumulus. Bilang suporta sa teoryang ito ay may iba pang mga halimbawa sa lugar ng Bergamo, na tumutukoy sa mga lugar na matatagpuan malapit sa mga burol o bundok: Gromo, sa itaas na lambak Seriana, at Gromlongo, isang nayon ng Palazzago.
Sa ibang pagkakataon lamang idinagdag ang mga salita ng Monte upang makilala ito mula sa dating munisipalidad ng Grumello del Piano, na ngayon ay isang distrito ng lungsod ng Bergamo.
Kasaysayan
Ang pinagmulan ng nayon ay mula sa dominasyong Romano, gaya ng pinatutunayan ng pangalan, na nagmula sa Latin na grumus (burol). Ang kastilyo ay malamang na itinayo noong ika-10 siglo AD.
Mga kakambal na bayan — mga kinakapatid na lungsod
Ang Grumello del Monte ay kakambal sa:
Le Chazz
Si Le Chazz ay isang artista, punong-abala at komedyante sa Pilipinas isa siya sa mga naka kontrak sa Star Magic nang ABS-CBN. Pangkaraniwan silang napapanood sa mga clows at comedy bar kasama sina Joey Paras, Kim Idol, Petite at Osang, Ate Gay at Boobay.
Karera
Si Le Chazz ay pangkasalukuyan napapanood bilang host sa Wowowin kasama si Willie Revillame at CelebriTV kasama sina Francine Garcia at Trixie.
Queue (agham pangkompyuter)
Ang queue ay isang abstract data type kung saan ginagamit ang kaisipan na "first-in, first-out". Maari itong maihahalintulad sa isang pila sa pagbili ng pagkain - ang nasa unahan ng pila ang unang makakakuha ng pagkain. Katulad ng stack, maari rin itong gamitin upang maayos ang pagkakasunod-sunod ng gawain na dapat gawin ng isang kompyuter.
Sa stack, importante na malaman ang "top" nito. Sa queue, dalawa ang tinitignan: ang "front" at and "rear". Sa "rear" naglalagay ng bagong elemeto, habang sa "front" naman nagaalis. Hindi maaring maalis ng elemento kapag walang laman ang queue, o kaya naman ay magdagdag kapag puno na ito. Ngunit, gaya ng sa stack, hindi talaga napupuno ang isang queue. Ito lamang ay dahil limitado ang memory ng isang kompyuter.
Kapag nagdadagdag ng elemento, gumagalaw ang "rear" ng isang hakbang pakanan. Kapag naman nagbabawas, gumagalaw ang "front" ng isang hakbang pakanan din. Dahil ito, posibleng mahabol ng front ang rear, na ang ibig sabihin ay wala nang laman ang queue. Maaring malimitahan ang space na magagamit dahil dito. Halimbawa, sa isang full queue, nasa dulong kanan ang "rear" habang nasa dulong kaliwa ang "front". Kapag inalis isa-isa ang laman ng queue hanggang sa maubos ito, maabutan ng "front" ang "rear", na ang ibig sabihin ay wala nang laman. Ngunit, dahil nasa dulong kanan ang "rear", hindi maaring magdagdag pa ng elemento. Dahil dito, dapat sigguraduhing wala or onti lamang ang free space na nasa bandang kaliwa, lalo na kapag nagaalis ng elemento.
Guido Raimondi
Si  Guido Raimondi ay isang Italian hukom ipinanganak sa Naples at sa kasalukuyan ang Hukom ng European Court of Human Rights sa paggalang ng Italya.
Estasyon ng Bambang
Ang Estasyong Bambang ng LRT (Bambang LRT Station) ay isang estasyon sa Manila LRT (LRT-1). Katulad ng iba pang mga estasyon ng LRT-1, nakaangat sa lupa ang estasyong Bambang. Matatagpuan ang estasyon sa Santa Cruz, Maynila, sa Abenida Rizal. Ipinangalan ang estasyon mula sa Kalye Bambang, ang kalyeng katabi ng estasyon.
Nagsisilbi bilang pansiyam na estasyon ang estasyong Bambang para sa mga treng LRT-1 na patungo sa Baclaran at pang-labindalawang estasyon para sa mga treng patungo sa Roosevelt. Isa rin ito sa limang estasyon ng LRT na naglilingkod sa distrito ng Santa Cruz, ang iba pa ay Blumentritt, Tayuman, Doroteo Jose, at Carriedo.
Mga kalapit na palatandaang pook
Malapit ang estasyon sa mga pangunahing ospital tulad ng Jose Reyes Memorial Medical Center, Ospital ng San Lazaro, at Metropolitan Medical Center; gayundin sa mga institusyong pang-edukasyon tulad ng Mataas na Paaralan ng Saint Stephen, Mataas na Paaralan ng Doña Teodora Alonzo, Paaralang Kristiyano ng Hope, Mababang Paaralan ng Francisco Balagtas, at Pamantasan ng Santo Tomas.
Pagkakaayos ng Estasyon
Bambang
Laguna
Ang Laguna ay isang lalawigan ng Pilipinas na matatagpuan sa bahaging Calabarzon sa Luzon. Santa Cruz ang luklukan ng pamahalaan nito at matatagpuan sa timog-silangan ng Kalakhang Maynila, timog ng lalawigan ng Rizal, kanluran ng Quezon, hilaga ng Batangas at silangan ng Cavite. Halos pinapaligiran ng Laguna ang Laguna de Bay, ang pinakamalaking lawa sa bansa. Nakuha ng lalawigan ang pangalan nito mula sa Kastilang salita na lago, na nangangahulugang lawa.
Kilala ang Laguna bilang pook ng kapanganakan ni José Rizal, ang pambansang bayani ng Pilipinas. Kilala din sa mga dayuhang namamasyal ang Talon ng Pagsanjan, Liwasang Bayan ng Pila, Laguna, ang mga inukit na kahoy na nilikha na mga tao sa Paete at Pakil, ang mga maiinit na bukal sa Los Baños sa gulod ng Bundok Makiling at ang Hidden Valley Springs sa Calauan.
Pampolitika
Nahahati ang Laguna sa 24 bayan at 6 lungsod.
Klima
Ang lalawigan ay tuyot mula Nobyembre hanggang Abril at basa sa nalalabing bahagi ng taon sa maliit na bahagi malapit sa katimugang hangganan. Ang ibang bahagi, sa kanluran ng bayan ng Santa Cruz, ay nakakaranas ng tuyong panahon mula Nobyembre hanggang Abril at tag-ulan sa nalalabing bahagi ng taon. Ang silangan at katimugang bahagi ay hindi katulad ang panahon, na mas madalas ang tag-ulan sa kabuuan ng taon.
Kasaysayan
Ang pangalan ng lalawigan ng Laguna ay isinunod sa Laguna de Bay, isang bahagi ng katubigan na bumubuo sa hilagang hangganan ng lalawigan. Ang Laguna de Bay naman, ay isinunod sa pangalan ng bayan ng Bay (Ang salitang Laguna de Bay ay hango sa salitang Kastila na nangangahulugang "Lawa ng Bay"), ang pinakaunang punong bayan ng lalawigan. Si Kapitan Juan de Salcedo kasama ng pulutong ng isang daang sundalong Kastilang-Mehikano at ilang bilang ng mga kakamping mga Bisaya ay sinakop ang lalawigan at ang mga nakapalibot na bahagi para sa Espanya noong 1571. Pitong taon makalipas, dalawang Fransiskanong mga pari ang nagsimulang binyagan ang mga tao doon.
Estasyon ng Balintawak
Ang Estasyong Balintawak ng LRT (Balintawak LRT Station) ay isang estasyon sa Unang Linya ng LRT. Itinayo ito noong Line 1 North Extension Project, at binuksan ito noong Marso 22, 2010. Ang estasyong ito, kasama na ang Estasyong Malvar, ay magsisilbi sa mga pasahero papunta at galing sa hilagang bahagi ng Luzon sa pamamagitan ng North Luzon Expressway.
Isa ang Balintawak sa dalawang estasyon ng LRT na naglilingkod sa Lungsod Quezon, ang isa pa ay Roosevelt.
Matatagpuan ang estasyon sa Barangay Apolonio Samson (Balintawak) sa harap ng Pamilihan ng Balintawak, at malapit sa hangganang Lungsod Quezon - Caloocan. Malapit ito sa Abenida Bonifacio at North Luzon Expressway (NLEx).
Mga kalapit na palatandaang pook
Kabilang sa mga pinakamalapit na pook ay Pamilihan ng Balintawak, EDSA-Cloverleaf Interchange, Bantayog ng Sigaw sa Balintawak, St. Joseph the Worker Parish Church, Wilcon Builders Depot at Balintawak Home Depot.
Mga kawing pangpanlalakbay
May ilang panlungsod at panlalawigan na bus na dumadaan hilaga ng Kalakhang Maynila, tulad ng Victory Liner, Baliwag Transit, at CEM Trans Services.
Baekje
Ang Baekje o Paekche (, Hangul: 백제, Hanja: 百濟) ay isang lumang kahariang matatagpuan sa timog-kanluran ng Korea. Isa ito sa Tatlong Kaharian ng Korea kasama ng Goguryeo at Silla.
Ang Baekje ay itinatag ni Onjo, ang ikatlong anak na lalaki ng tagapagtatag ng Goguryeo na si Jumong at ni So Seo-no, sa Wiryeseong (kasalukuyang timog Seoul). Ang Baekje, tulad ng Goguryeo ay inangkin na sumunod sa Buyeo, isang estado na itinatag sa kasalukuyang Manchuria noong bandang panahon ng pagbagsak ng Gojoseon.
Ang Baekje ay pahali-haliling nakipaglaban at nakipag-alyansa sa Goguryeo at Silla habang pinalawak ng tatlong mga kaharian ang kanilang kontrol sa tangway. Sa kasukdulan nito sa ika-4 na siglo, kinontrol ng Baekje ang kalakhan ng kanlurang Koreanong tangway, hanggang hilaga na Pyongyang, at maaaring nagkaroon din ng mga teritoryo sa Tsina, tulad ng Liaoxi, bagaman ang pananaw na ito ay pinagtatalunan. Naging isang mahalagang pangrehiyong lakas sa dagat ito, kasama ng pagkakaroon ng politikal at pangkalakalang relasyon sa Tsina at Hapon.
Natalo ito sa 680 ng isang alyansa ng Silla at ng Tsinong Dinastiyang Tang, at sumuko sa Pinag-isang Silla.
Bitstream Charter
Ang Bitstream Charter ay isang serif na pamilya ng tipo ng titik na dinsenyo ni Matthew Carter noong 1987 para sa Bitstream Inc. Nakabatay ang Charter sa mga karakter ni Pierre-Simon Fournier, na nagsimula noong ika-18 siglo. Inuri ito ng Bitstream bilang isang transisyunal na serif na pamilya ng tipo ng titik (Bitstream Transitional 801), mayroon din itong kinatatampukan na slab-serif na pamilya ng tipo ng titik at kadalasan na inuuri ng ganito;
Tricarico
Ang Tricarico (Trëcàrëchë IPA: [trəˈkæːrəkə]; Triakrikon)  ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, Basilicata, Katimugang Italya.
Isola di Fondra
Ang Isola di Fondra ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Branzi, Moio de' Calvi, Piazzatorre, at Roncobello.
Tricarico
Ito ay tahanan ng isa sa pinakamahusay na napapanatiling medyebal na makasaysayang sentro sa Lucania.
Isola di Fondra
Kasaysayan
Ang munisipalidad ng Valfondra Inferiore, na ibinigay ng unyon ng Carona, Branzi, Fondra, at Trabuchello at nakabase sa Branzi, ay binanggit mula noong kalagitnaan ng ikalabintatlong siglo at sa mga Estatuto ng Bergamo ng 1331. Noong 1595 ito ay nahati, na nagbunga ng mga munisipalidad ng Carona, Branzi, at Fondra kung saan, noong 1639, humiwalay ang Trabuchello, na naging isang malayang munisipalidad.
Tricarico
Pisikal na heograpiya
Ang teritoryo ng Tricarico ay umaabot sa 17,691 ektarya (176.91 km²) sa hilagang bahagi ng lalawigan na karatig sa hilagang-silangang bahagi ng lalawigan ng Potenza, na may eksklabo sa teritoryo ng huli: ang frazione ng Serra del Ponte, sa Bundok Toppa Pizzuta.
Kasaysayan
Bagaman may sinaunang pinagmulan, ang unang balitang naidokumento tungkol sa bayan ay nagsimula noong 849, noong ito ay isang kondadong Lombardo na kasama sa gastaldato ng Salerno. Nang maglaon (ika-9 na siglo - huling bahagi ng ika-10 siglo) ito ay isang kutang Arabe. Ginagamit pa rin hanggang ngayon ang mga harding terasa, na nagmula sa Arabe. Noong 968, ang Tricarico ay nasakop ng Imperyong Bisantino, at pagkatapos, noong 1048, ito ay naging isang portipikadong bayang Normando.
Noong ika-15 siglo, mayroong isang pamayanang Hudyo.thumb|Katedral ng Tricarico.
Isola di Fondra
Teritoryo
Kasama sa munisipalidad ang isang kahabaan ng lambak na sahig na tinatawid ng kalsada at ang Brembo pati na rin ang matarik na mga dalisdis ng kabundukan ng Torcola (1636 m) sa kanluran at Pietra Quadra (2356 m) at ang Tre Pizzi sa silangan. Ang ibabaw ng teritoryo ay 13.25 km². Napapaligiran ng mga halaman, nag-aalok ito ng maraming posibilidad para sa mga ekskursiyon na angkop para sa bawat pangangailangan na may malalaking parang at kakahuyan.
Copperplate Gothic
Ang Copperplate Gothic ay isang pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ni Frederic W. Goudy at nilabas ng American Type Founders (ATF) noong 1901. Nilikha ito ni Goudy noong unang bahagi ng kanyang karera habang nangangailangan ng mga komisyon, bagaman, sinulat niya sa kanyang sariling talambuhay na pinagkaingat-ingatan niya ang mga guhit para sa mga kalidad nito at binanggit na ang mga disenyo ay nanatiling malawakang ginamit.
Ginamit ang pamilya ng tipo ng titik sa logo ng palabas na Who Wants to Be a Millionaire? at sa logo ng Universal Pictures mula 1997 hanggang 2012. Ginamit din ito sa pambungad na pagkakasunud-sunod ng pamagat at sa kard pang-negosyo ni Paul Allen sa pelikula noong 2000 na American Psycho.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Satoko Tanaka
Si Satoko Tanaka (田中 聡子) (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">田中 聡子 <span class="t_nihongo_comma" style="display:none">, Tanaka Satoko<sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">?, born February 3, 1942)  ay isang retiradong Hapon backstroke manlalangoy.
Lungsod ng Panama
Ang Lungsod ng Panama (Ciudad de Panamá; ), payak na kilala bilang Panama (o Panamá sa Kastila), ay ang kabisera at ang pinakamalaking lungsod ng Panama. Mayroon itong urbanong populasyon na 880,691, na may higit sa 1.5 milyon ang kalakhang lugar nito. Matatagpuan ang lungsod sa bunganga ng Pasipiko ng Kanal ng Panama, sa lalawigan ng Panama. Sentrong pampolitika at administratibo ng bansa ang lungsod, gayon din, isang sentro ng pagbabangko at komersyo.
Noong 28 Enero 1671, nawasak ang orihinal na lungsod ng isang sunog nang nandambong at sinunog ito ng pribadong manlalayag na si Henry Morgan. Pormal na muling itinatag ang lungsod pagkaraan ng dalawang taon noong 21 Enero 1673, sa isang tangway na matatagpuan 8 km mula sa orihinal na paninirahah. Mababakas pa rin ang mga guho ng orihinal na nawasak na lungsod, na isa na ngayong sikat na atraksyong panturista, at regular na binibisita ng mga paglalakbay ng paaralan.
Alice Bel Colle
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Alice Bel Colle ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Acqui Terme, Cassine, Castel Rocchero, Castelletto Molina, Fontanile, Maranzana, Quaranti, at Ricaldone. Ang ekonomiya ay halos nakabatay sa agrikultura, kabilang ang produksyon ng alak. Ito ay pag-aari ng mga Markes ng Montferrat hanggang 1533.
Pisikal na heograpiya
Matatagpuan ito mga 5.8 kilometro (habang lumilipad ang uwak) mula sa Acqui Terme, sa isang malawak na posisyon sa gitna ng malalawak na ubasan, sa silangang bahagi ng lambak ng Rio Medrio, isang kaliwang tributaryo ng ilog Bormida. Matatagpuan ang Estasyong Alice Bel Colle sa lambak ng lambak, sa daang estatal ng Turchino, hindi kalayuan sa labasan ng railway tunnel na tumatawid sa kontrapuwerte sa pagitan ng mga lambak ng Belbo at Bormida.
Komunikasyong interpersonal
Ang komunikasyong interpersonal ay isang uri ng komunikasyon dahil nagaganap sa pagitan ng dalawa o higit pang tao. Isa ito sa mga pangunahing sangay ng pasalitang komunikasyon. Ang simpleng pakikipag-usap sa karaniwang tao at mag-anak ay mga halimbawa na ng komunikasyong interpersonal. Maaaring pasalita, di-pasalita, pasulat o pakikinig ang interpersonal na komunikasyon.
Maaaring sa pagitan ito ng dalawang tao o isang grupo. Sa interpersonal na komunikasyon, mayroong mananalita at tagapakinig at maaring parehong gampanan ito ng bawat kalahok o kasapi ng usapan. Ang interpersonal na komunikasyon ay pwedeng maganap ng harapan (face to face) o sa pagitan ng isang midyum o paraan (sa harap ng kompyuter at iba pa).
Komunikasyon ng dalawang tao
Ito marahil ang pinakapayak ngunit pinakamadalas na komunikasyong interpersonal na kinalalahukan ng mga tao. Maaaring usapan ito sa pagitan ng magkaibigan, o kahit ang pagtatanong ng direksiyon ng isang tao ay isa na rin interpersonal na komunikasyon.
Panayam
Ang panayam ay isang usapang pagtatanong sa pagitan ng dalawang tao. Maaaring ito ay malayang panayam kung saan nagtatanong at may sumasagot ng mga katanungang ito. Maaari ring ang dalawang panig ay walang binabasang kung ano man o may iskrip. Kadalasang ginagawa ng mga mamamahayag ito para sa isang palabas o pahayagan upang mailathala.
Komunikasyon ng munting grupo
Maaaring maganap ito sa pagitan ng isang grupo. Maari itong maging isang simpleng kuwentuhan lamang ng isang grupo ng magkakaibigan o isang pormal na talakayan sa pagitan ng mga mag-aaral o maging lider ng mga bansa. Sinasabing mas kumplikado ang komunikasyong ito lalo na kapag pormal sa pagitan ng maraming tao dahil nangangailangan ito ng kooperasyon ng bawat miyembro. At dahil dito ay baka mas matagalan ang pagreresolba ng mga isyu at usaping tinatalakay.
Kaurian:Komunikasyon
Republika ng Katagalugan
Ang Republikang Tagalog ay isang termino na ginagamit upang tumukoy sa dalawang kinatawang panghimagsikan sa Himagsikang Pilipino. Ang dalawa ay may kaugnayan sa himgasikang kilusang Katipunan.
Etimolohiya
Ang terminong Tagalog ay tumutukoy sa parehong ang pangkat etno-lingguwistiko sa Pilipinas at ang kanilang wika. Ang Katagalugan ay maaaring tumukoy sa makasaysayang rehiyong Tagalog sa pulo ng Luzon na bahagi ng Kapuluan ng Pilipinas.
Ngunit ang lihim na samahan ng Katipunan ay pinahaba pa ang ibig-sabihin o kahulugan ng mga terminong ito bilang pagtukoy sa lahat ng mga katutubo ng Kapuluan ng Pilipinas. Ang pangunahing paggamit ng Tagalog ay binigyang-kahulugan ng samahan sa isang talababa:
Scanzano Jonico
Ang Scanzano Jonico ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata.
Republika ng Katagalugan
Etimolohiya
Sa salitáng tagalog katutura’y ang lahát nang tumubo sa Sangkapuluáng itó; sa makatuid, bisaya man, iloko man, kapangpangan man, etc., ay tagalog din.
Maguindanao del Sur
Ang Maguindanao del Sur (Pagabagatan Magindanaw, Jawi:ڤاڬابڬتن ماڬينداناو) ay isang lalawigan sa Pilipinas na walang baybayin na matatagpuan sa Rehiyong Awtonomo ng Bangsamoro sa Mindanao. Ang bayan ng Buluan na malapit sa lungsod ng Tacurong sa katabing lalawigan ng Sultan Kudarat ay ang kabisera ng lalawigan. Napapaligiran ito ng lalawigan ng Cotabato sa silangan at hilaga, Maguindanao del Norte sa kanluran at hilaga, at Sultan Kudarat sa timog. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 803,196.
Republika ng Katagalugan
Etimolohiya
Ang rebolusyonaryong si Carlos Ronquillo ay sinulat ito sa kanyang mga akda:
Ang tagalog o lalong malinaw, ang tawag na “tagalog” ay waláng ibáng kahulugán kundi ‘tagailog’ na sa tuwirang paghuhulo ay taong maibigang manirá sa tabíng ilog, bagay na 'di maikakaila na siyáng talagáng hilig ng tanang anák ng Pilipinas, saa’t saán mang pulo at bayan.
Sa ganitong paggalang, ang Katagalugan ay maaaring isalin bilang ang "Bansang Tagalog."
Maguindanao del Sur
Nabuo ang Maguindanao del Sur nang nahati ang Maguindanao sa dalawang lalawigan; Maguindanao del Norte ang isa pang lalawigan. Naganap ang dibisyon pagkatapos magkaroon ng plebesito noong Setyembre 17, 2022 na niratipika ang Batas Republika 11550 na sinaad ang paghahati ng lalawigan.
Republika ng Katagalugan
Etimolohiya
Si Andrés Bonifacio, ang kasaping nagtatag ng Katipunan at sa ang magiging pinuno (supremo) ay nagpalaganap ng paggamit ng Katagalugan para sa bansang Pilipinas. Ang terminong "Filipino" ay ipinagagamit lamang sa mga Kastilang ipinanganak sa Pilipinas. Sa pagtanggal ng "Filipino" at "Filipinas" na may banyagang kolonyal na pinaghmula, si Bonifacio at ang kanyang mga kapwa-rebolusyonarista ay "naghahangad na makabuo ng isang pambansang pagkakakilanlan."
Bonifacio
Noong 1896, ang Himagsikang Pilipino ay nagsimula nang matapos ang pagkakatuklas ng Katipunan ng mga nasa kapangyarihan. Matapos sa malakihang mga pagkakasalungatan, ang Kaipunan ay naging isang bukas na pamahalaang rebolusyonaryo. Ang Amerikanong historyanong si John R. M. Taylor na kustodyan sa Talang Paghihimagsik sa Pilipinas ay sinulat:
Ang Katipunan ay lumabas mula sa mga pagtatakip ng lihim na disenyo na tinanggal ang pangtakip sa lahat ng mga dahilan at tumayo nang matatag para sa kalayaan ng Pilipinas. Si Bonifacio ay ginawang hukbo ang kanyang mga kasama, ang mga pinuno bilang mga kapitan at ang supremong pagpupulong ng Kayipunan bilang ang panghimagsikang pamahalaan ng Pilipinas.
Ang ilang mga historyanong Pilipino ay sumang-ayon. Ayon kay Gregorio Zaide:
Maguindanao del Sur
Mga bayan
Binubuo ang Maguindanao del Sur ng 24 bayan at 1 distritong pambatas
Republika ng Katagalugan
Bonifacio
Ang Katipunan ay higit pa sa isang lihim na samahan; ito ay isang pamahalaan. Ito ang kagustuhan ni Bonifacio na ang Katipunan ng mamuno sa buong Pilipinas matapos ipatapon ng Pamahalaang Kastila..
Maguindanao del Sur
Mga sanggunian
Kaurian:Mga lalawigan ng Pilipinas
Republika ng Katagalugan
Bonifacio
Nainpluwensiyahan ng Malayang Masoneriya, ang Katipunan ay pinamahalan ng mga "sarili nitong batas, istrakturang biyurokratiko at hinahalal na pamumuno." Sa bawat lalawigan na may kinalaman ito, ang Samahang Supremo ay nakipagtulungan sa mga konseho ng mga lalawigan na namumuno sa "pampubilkong pamamahala at pangh antasukbong kapakanan sa supra-munisipal o quasi-probinsiyal at mga lokal na konseho na namumuno sa kapakanan "sa distrito o antas barrio."
Sa mga huling araw ng Agosto, ang mga kasapi ng Katipunan ay nagpulong sa Kalookan at nagsimulang magsagawa ng kanilang paghihimagsik (ang pangyayaring ito ay matapos na tinawag na "Sigaw sa Balintawak" o "Sigaw ng Pugad Lawin"; ang eksatong lugar at petsa ay pinagtatalunan).
Montevideo
Ang Montevideo ay kabisera at ang pinakamalaking lungsod sa Uruguay. Sang-ayon sa senso ng 2011, ang bayanan ng lungsod ay may isang populasyon na 1,319,108 (mga isang-katlo ng kabuuang populasyon ng bansa) sa isang sukat na 201 kilometro kuwadrado (78 mi kuw). Ito ang pinakatimog na kabisera sa mga Amerika. Matatagpuan ang Montevideo sa katimugang baybayin ng bansa, sa hilagang-silangang pampang ng Río de la Plata.
Naitatag ang lungsod noong 1724 ng isang Kastilang sundalo, si Bruno Mauricio de Zabala, bilang isang estratehikong kilos sa gitna hidwaang Kastila-Portuges hinggil sa rehiyong platina. Sandaling sumailalim ang lugar na ito sa pamumuno ng mga Briton noong in 1807. Sa Montevideo matatagpuan ang punong tanggapan pamamahala Mercosur at ALADI, ang nangungunang kaisahan sa kalakalan sa Latino Amerika, isang posisyon na nagdidikit sa paghambing sa ginagampanan ng Brussels sa Europa.
Minamarka ng ulat ng Mercer noong 2019 ang kalidad ng buhay sa Montevideo bilang nangunguna sa Latino Amerika, isang ranggo na natamo ng lungsod ng walang mintis simula pa noong 2005. Noong 2010, ang Montevideo ang ika-19 na pinakamalaking ekonomiyang lungsod sa lupalop ng Latino Amerika at ika-9 sa pinakamataas na kumikita sa mga pangunahing mga lungsod.
Valsinni
Ang Valsinni ay isang nayon at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Basilicata sa katimugang Italya.
Tursi
Ang Tursi (Tursitano: Turse ; Θυρσοί; Tursium) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa katimugang rehiyon ng Basilicata ng Italya. left|thumb|220x220px| Tanaw ng sinaunang burgo ng Rabatana sa Tursi.
Valsinni
Ang nayon ay may hangganan sa mga bayan ng Colobraro, Nocara, Noepoli, Nova Siri, Rotondella, at San Giorgio Lucano.
Kasaysayan
Kasama sa teritoryo ng "comune" ang mga guho ng sinaunang lungsod ng Lagaria.
Tursi
Kasaysayan
Naging kuta ito ng mga Sarraceno sa timog Italya noong ika-9 na siglo.
Valsinni
Kasaysayan
Ang bayan ay kilala bilang Favale San Cataldo hanggang 1873.
Mga tao
Si Isabella Morra, manunulat at makata ng ika-16 na siglo, ay nagmula sa Valsinni, sa panahong kilala ito bilang Favale.
Tursi
Kasaysayan
Noong 968, ang Tursi ay naging kabesera ng Bisantinong tema ng Lucania at ang luklukan ng obispo ay inilipat doon mula sa Anglona.
Isso, Lombardia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Isso (Bergamasque: Iss) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 45 km silangan ng Milan at mga 25 km timog-silangan ng Bergamo.
Ang Isso ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Barbata, Camisano, Castel Gabbiano, Covo, at Fara Olivana con Sola.
Lalawigan ng Cosenza
Kasaysayan
Ang mga unang bakas ng paninirahan ng mga tao sa lugar ay mula sa maagang panahon ng Paleolitiko. Kasama sa mga pook na ito ang Yungib Romito sa Papasidero, kabilang ang mga pinta sa dingding ng bovidae.
Nagsimula ang Cosenza bilang isang pamayanan ng Italikong Brucio na tribo, at naging kanilang kabesera bago sinalakay ng mga Romano ang lugar. Ang bayan ay nasakop ng mga Romano noong 204 BK at pinangalanang Cosentia. Simula noong ika-8 siglo BK, ang kasalukuyang provincial area ay naging bahagi ng tinatawag na Kalakhang Gresya. Ang mga lungsod ng Gresya, kabilang ang Sibari at Pandosia, ay kadalasang matatagpuan sa baybayin at sa paanan ng Pollino massif.
Mga panlabas na link
39.3°N, 16.25°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 39.3°N, 16.25°W
Altavilla Monferrato
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Altavilla Monferrato ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km silangan ng Turin at mga 20 km hilagang-kanluran ng Alessandria.
Ang Altavilla Monferrato ay hangganan ng mga sumusunod na munisipalidad: Casorzo, Felizzano, Fubine, Montemagno, Viarigi, at Vignale Monferrato. Ang ekonomiya ay halos nakabatay sa agrikultura.
Aklat ng Pagmimisa sa Roma
Ang Aklat ng Pagmimisa sa Roma o Misal Romano (Missale Romanum), ay ang aklat liturhikal na naglalaman ng teksto at panuto ukol sa pagdiriwang ng Misa sa Ritung Romano ng Simbahang Katolika.
Kalagayan bago ang Konsilyo ng Trento
Bago ang Gitnang Panahon, maraming aklat ang ginagamit sa Misa: ang Sakramentaryo, na naglalaman ng mga pangunahing panalangin sa Misa at paggawad ng mga Sakramento; Epistolaryo o Leksyonaryo (Aklat ng Salita ng Diyos), na naglalaman ng mga pagbasa mula sa Bibliya; Antiponaryo, na naglalaman ng mga antipona at mga awit para sa Misa. Unit-unting nagkaroon ng mga manuskritong naglalaman ng mga bahagi ng higit sa isa ng mga naturang aklat. Tinukoy ang mga aklat na ito na Missale Plenum (sa Tagalog: Kumpletong Misal).
Mula Konsilyo ng Trento hanggang Ikalawang Konsilyong Vaticano
Dahil dito, may ilang ginawang pagwawasto sa teksto ni Papa Pio V, at pinalitan ito ni Papa Clemente VIII ng bagong tipikal na edisyon ng Misal Romano noong 7 Hulyo 1604. Sa kontekstong ito, ang salitang "tipikal" o "huwarang sipi" ay nangangahulugan na pagtalima rito ng lahat ng mga susunod na paglilimbag. Isa pang binagong tipikal na edisyon ang ipinroklama ni Papa Urbano VIII noong 2 Setyembre 1634.
Sa simula ng huling bahagi ng ika-17 siglo, nagkalat sa Pransiya at mga karatig lugar ang mga malayang misal na inilathala ng mga obispong naimpluwensiyahan ng Jansenismo at Galicanismo. Natigil ito nang sinimulan ni Obispo Pierre-Louis Parisis ng Langres at Abbot Guéranger noong ika-19 na siglo ang kampanyang manumbalik sa Misal Romano. Kinuha ni Papa Leo XIII ang pagkakataong ito upang magpalabas noong 1884 ng bagong tipikal na edisyon na batay sa mga pagbabago mula sa panahon ni Papa Urbano VIII. Nagsagawa rin ng rebisyon ng Misal Romano si Papa Pio X, na inilathala at idineklarang tipikal ng humalili sa kaniyang si Papa Benedicto XV noong 25 Hulyo 1920.
Bagaman nagsagawa ng ilang rebisyon si Papa Pio X, tulad ng pagtatanggal at pagdadagdag sa teksto ng mga panalangin sa Misal Romano, may mga malalaking pagbabago sa mga alituntunin. Ang mga pagbabagong hindi ipinailalim sa seksiyong may pamagat na "Rubricae generales" o Pangkalahatang Panuto ay inihiwalay sa isang bahagi at may pamulaang "Additiones et variationes in rubricis Missalis" o Mga Karagdagan at iba pang Pagbabago sa Panuto ng Misa.
Hindi nagpalabas ng bagong tipikal na edisyon ng Misal Romano si Papa Pio XII, ngunit binigyang kapangyarihan niya ang mga naglilimbag na palitan ang mga naunang tekstong hinggil sa Linggo ng Palaspas, Huwebes Santo, Biyernes Santo at Pagtatanod sa Pasko ng Pagkabuhay ng mga pagbabagong sinumulan niyang ipasok noong 1951 at inobliga ito sa lahat. Tinanggal din ng Papa mula sa Pagtatanod ng Pentekostes ang serye ng anim na pagbasa mula sa Lumang Tipan kasama ang mga kaakibat nitong mga Trakto at Kolekta; ngunit patuloy na inilimbag hanggang sa 1962 ang naturang mga pagbasa.
Bilang tugon sa kahilingan ng maraming obispo, nagpasiya si Papa Pio XII na mapadadalî rin kung babawasan at gagawing payak ang mga panuto at alituntunin ng misal. Ang pagpapapayak na ito ay isinabatas sa isang dekreto ng Banal na Kongregasyon ng mga Ritu noong 23 Marso 1955. Ang mga pagbabagong ginawa nito sa Pangkalahatang Kalendaryong Romano ay nakapahiwatig sa Pangkalahatang Kalendaryong Romano ni Papa Pio XII.
Nang sumunod na taon, 1956, habang nagsasagawa ng mga paghahandang pag-aaral para sa pangkalahatang repormang liturhikal, kinalap ni Papa Pio XII ang opinyon ng mga obispo patungkol sa pagpapabuti ng Breviarium Romanum. Matapos maukhaang tugon ng mga obispo, napagpasiyahan niya na oras na upang bigyang-pansin ang suliranin ng pangkalahatan at sistematikong rebisyon ng rubrika ng Breviario at Misal. Isinangguni niya ang katanungang ito sa isang espesyal na komiteng hinirang upang pag-aralan ang pangkalahatang repormang liturhikal.
Nagpalabas ang sumunod sa kanyang si Papa Juan XXIII ng isang bagong tipikal na edisyon ng Misal Romano noong 1962. Ipinaloob dito ang nirebisang Kodigo ng mga Alituntunin sa Misa na ihinanda ng komisyon ni Papa Pio XII, at pinaobliga ni Papa Juan XXIII simula 1 Enero 1961. Sa Misal, pinalitan ng Kodigo ang dalawang dokumento sa edisyon ng 1920; at pinalitan ng motu propio na Rubricarum instructum ng Papa ang Konstitusyong Apostolikong Divino afflatu ni Papa Pio XII.
Rebisyon ng Misal kasunod ng Ikalawang Konsilyong Vaticano
Noong 1965 at 1967, ilang pagbabago ang opisyal na ipinasok sa Misa ng Ritung Romano bunsod ng Sacrosanctum Concilium. Sa panahong ito, inilimbag ang isang rebisyon ng Misal ayon sa Konsilyo. Lumabas lamang ito sa mga pansamantalang salin sa katutubong wikang inilathala sa iba't ibang bansa kung saan sinimulan nang gamitin ang wika ng mga nananampalataya katuwang ang Latin. Dahil dito, kahit ang mga bansang magkakatulad ang wika ay gumamit ng iba't ibang salin at nagkakaiba sa dami ng mga katutubong salitang tinanggap.
Sa interim na edisyon ng Misal, tinanggal ang Awit 42, Huling Ebanghelyo ni San Juan, at pinayagan ang paggamit ng katutubong-wika sa Kanon ng Misa. Noong 1968, inilathala ang bagong mga Panalanging Eukaristiko at isinama sa Misal na ito kalakip ang mga pagbubunyi (Aming ipinahahayag).
Isang bagong edisyon ng Misal Romano ang ipinroklama ni Papa Pablo VI kasama ng konstitusyong apostolikong Missale Romanum noong 3 Abril 1969. Ang kabuuang teksto ng nirebisang Misal ay hindi inilathala hanggang sumunod na taon, at ang buong salin sa mga katutubong wika ay lumabas na lamang ilang taon ang nakalipas, ngunit ang ilang bahagi ng Misal sa Latin ay nailabas na noon pa lang 1964 sa di-depenitibong porma at ang mga pansamantalang salin ay agaran din lumabas.
Sa kaniyang konstitusyon apostoliko, itinuon niya sa mga sumusunod na malaking pagbabagong kaniyang ginawa sa Misal Romano:
Dagdag pa sa mga pagbabagong ito, itinala rin ng Papa na malaki ang binago ng kaniyang rebisyon sa ibang bahagi ng Misal, aniya "Sa lahat ng mga pagbabagong ito, masusing pag-iingat ang ginawa sa mga dalangin: hindi lamang ito dinamihan, upang matugunan ng bagong teksto ang mga bagong pangangailangan, kung hindi ang teksto ito'y ibinalik sa testimonya ng karamihan sa mga sinaunang katibayan."
Ilan pang kamakailang pagbabago
Isang bagong tipikal na edisyon, ang ikalawang may mangilan-ngilang pagbabago ang sumunod noong 1975. Noong 2000, inaprubahan ni Papa Juan Pablo II ang isa pang tipikal na edisyon na lumabas noong 2002 na may indikasyong Editio Typica Tertia (Ikatlong Huwarang Sipi). Dinagdag sa edisyong ito ang mga kapistahan, lalo ng mga bagong kanonisadong santo, dinagdagan pa nito ang mga paunang salita sa mga Panalanging Eukaristiko, at nagsama ng ilang pang Misa at panalangin para sa iba't ibang pangangailangan, at nirebisa at dinagdagan ang Pangkalahatang Panuto ng Misal Romano.
Isang muling-limbag ng edisyon na ito (Editio Typica Tertia Emendata) ang ipinalabas sa ilalim ni Papa Benedicto XVI, itinama nito ang ilang maling-limbag at ilan pang kamalian (gaya ng pagsingit ng "unum" sa simula ng Kredo ng mga Apostol gaya ng sa Kredong Niceno). Isang supplement na naglalaman ng mga pagdiriwang, gaya ng kay San Pio ng Pietrelcina ang dinagdag sa Pangkalahatang Kalendaryong Romano matapos ang paunang limbag ng huwarang sipi ng 2002.
Tatlong pagbabago ang kinailangang personal na inaprubahan ni Papa Benedicto XVI:
Patuloy na paggamit ng mga naunang edisyon
Sa kaniyang motu propio na Summorum Pontificum ng 7 Hulyo 2007, sinabi ni Papa Benedicto XVI na ang 1962 edisyon ng Misal Romano ay hindi naman lubusang pinawalang-bisa at ito'y maaaring gamitin ng malaya ng sino mang pari ng Ritung Latin tuwing magdiriwang ng Misa nang wala ang sambayanan. Iniatas din niya na ang paring nangangasiwa ng isang simbahan ay maaaring magbigay ng pahintulot upang gamitin ito sa mga parokyang may kaugnayan na sa sinaunang porma na ito ng Ritung Romano, sa kondisyon na ang paring gagamit nito ay "kuwalipikado at walang pagbabawal" (gaya ng suspensiyon). Sa gayon, maraming diyosesis ang nag-iiskedyul ng regular na pagdiriwang ng Misa na gumagamit ng 1962 edisyon, na kadalasang ginagamit ng mga pari ng tradisyonal na samahang ganap ang pakikiisa sa Banal na Sede gaya ng Priestly Fraternity of St. Peter (Kapatiran ng mga Kaparian ni San Pedro), Institute of Christ the King Sovereign Priest (Samahan ng mga Paring kaisa kay Kristong Hari, Dakilang Pari), Personal Apostolic Administration of Saint John Mary Vianney, at Canons Regular of Saint John Cantius.
Sa mga pangkat na kaalitan ng Banal na Sede, ginagamit ng Priestly Fraternity of St. Pius X ang 1962 Misal, at ang ilang sedevacantist gaya ng Congregation of Mary Immaculate Queen ay gumagamit ng mga naunang edisyon.
Stack (agham pangkompyuter)
Sa agham pangkompyuter, ang stack (patong) ay isang abstract data type na ginagamit sa maraming problema tulad ng paggawa ng listahan, pag-aayos ng pagkakasunod-sunod ng trabaho na gagawin ng isang kompyuter, at iba pa. Ang ideya sa stack ay ito ay "last-in, first-out" o ang huling ipinasok sa kanya ang siyang unang lalabas. Ang memory ng isang kompyuter ay gumagamit ng stack (tinatawag na internal stack), kung saan nilalagay nito ang mga instructions na kailangan nitong gawin, upang malaman ang tamang pagkakasunod-sunod nito.