cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bulwagang Memoryal ni Chiang Kai-shek
Deskipsyon
Puti ang Bulwagang Memoryal na may apat na gilid. Bughaw at oktagonal ang bubong. Nangangahulugan ang oktagonal bilang isang hugis na may walong sulok, na kinukuha sa simbolismo ng numero walo, isang bilang na naiiuugnay sa kasaganaan at magandang kapalaran ayon sa tradisyong Tsino. Papunta ang dalawang puting hagdan, na may 89 hakbang na kinakatawan ang edad ni Chiang noong namatay siya, sa pangunahing pasukan. May aklatan sa ibabang palapag ng memoryal at may isang museo na dinodokumento ang buhay at karera ni Chiang Kai-shek, kasama ang mga eksibit na dinidetalye ang kasaysayan at pag-unlad ng Taiwan. Nasa itaas na palapag ang pangunahing bulwagan, kung saan naroon ang malaking bantayog ni Chiang Kai-shek, at kung saan regular na nagaganap ang isang seremonya ng pagpapalitan ng guwardiya o bantay.
Pagbuo
Pagkatapos mamatay ni Pangulong Chiang Kai-shek noong Abril 5, 1975, itinatag ng sangay tagapagpaganap ng pamahalaan ang isang Komite ng Paglilibing upang magtayo ng isang memoryal. Napili ang disenyo ni arkitekto Yang Cho-cheng sa pamamagitan ng isang paligsahan. Sinama ni Yang sa kanyang disenyo ang maraming elemento ng tradisyunal na arkitekturang Tsino upang salaminin ang Musoleo ni Sun Yat-sen sa Nanjing sa kalupaang Tsina. (Nirespeto ng Kuomintang o KMT si Dr. Sun bilang tagapagtatag ng partido at ng pamahalaan na pinamunuan ni Chiang.) Naganap ang groundbreaking o pagpasinaya ng memoryal noong Oktubre 31, 1976, ang ika-90 anibersaryo ng kapanganakan ni Chiang. Opisyal na nagbukas ang bulwagan noong Abril 5, 1980, ang ikalimang anibersaryo ng pagkamatay ng pinuno.
Sa disenyo ni Yang, nailagay ang pangunahing gusali sa silangang dulo ng Liwasang Memoryal ni Chiang Kai-shek, na sinasakop ang higit sa 240,000 metro kuwadrado (290,000 yarda kuwadrado) sa Distrito ng Zhongzheng. Matatagpuan naman ang pangunahing tarangkahan, ang Tarangkahan ng Dakilang Sentralidad at Perpektong Pagkatuwid sa kanlurang dulo sa Daang Timog ng Chung Shan, kasama ang Tarangkahan ng Dakilang Katapatan  na nakatayo sa hilagang banda sa Daang Hsin Yi (Xinyi) at Tarangkahan ng Dakilang Kabanalan  na nakatayo sa timog na bahagi sa Daang Silangan ng Ai Kuo (Aiguo). Nakakonekta ang isang Bulebar ng Pagpupugay, na napapaligiran ng minanikyur na palumpong, sa pangunahing bulwagan ng liwasan.
Kasunod na kasaysayan
Nang nagbukas ang liwasan, ito ay naging isang lugar para sa malakihang pagtitipon sa Taipei. Nagkaroon ng bagong kahulugan sa publiko ang katangian ng mga pagtitipon na ito. Naging sentro ang bulwagan at liwasan ng mga kaganapan noong dekada 1980 at unang bahagi ng dekada 1990 na naghatid sa Taiwan sa panahon ng makabagong demokrasya. Sa lahat ng mga demonstrasyon na panig sa demokrasya na naganap sa liwasan, ang mga rali ng mga kilusang mag-aaral na tinatawag ng "Wild Lily" noong 1990 ang pinakamaimpluwensiya. Nagbigay ang kilusan ng sigla para sa mga repormang nakakaapekto sa maraming tao na ginawa ni Pangulo Lee Teng-hui. Humantong ito sa unang popular na halalan ng mga pambansang pinuno noong 1996.
Noong 2017, sa okasyon ng ika-70 anibersaryo ng Insidente noong Pebrero 28 at ang ika-30 anibersaryo ng pagtanggal sa batas militar, ipinahayag ng Ministeryo ng Kultura ng Taiwan ang mga plano ng baguhin ang bulwagan sa isang pambansang sentro para sa "pagharap sa kasaysayan, pagkilala sa paghihirap, at pagrespeto sa karapatang pantao.” Naanyayahan ang mga iskolar at eksperto upang buuin ang isang pangkat ng tagapayo na tutulong sa pagplano ng pagbabagong-anyo ng bulwagan. Nagsimula ang pag-uusap sa publiko ng pagbabago noong sumunod na taon sa mga porum na ginanap sa buong Taiwan.
Idineklera ng inskipsyong Tsino sa pangunahing tarangkahan ang liwasan bilang Liwasan ng Kalayaan. Inaalala ng kaligrapyang istilo ang gawa ni Wang Xizhi sa Dinastiya ng Silangang Jin. Kilala ang istilo para sa diwa nito ng sigla, kilos at kalayaan. Nakalagay ang mga karakter sa inskripsyon sa pagkakaayos na kaliwa patungong kanan upang sundan ang makabagong kasanayan sa Taiwan. (Naoobserba ang pagkaayos na kanan patunong kaliwa ng tradisyong Tsino sa lugar hanggan noon.)
Noong 2018, sinalakay ng mga panig sa kalayaan na mga aktibistang mag-aaral ang bulwagan at naghagis ng mga pintura sa bantayog ni Chiang Kai-Shek, dalawa sa kanila ang naaresto at nagbayad ng NT$2000 bilang parusa.
Noong 2019, naging punong-abala ang Bulwagang Memoryal ni Chiang Kai-shek para sa isang eksibisyon ng Tsinong alagad ng sining na si Ling Feng (靈峰). Ang 88 gawa na tinanghal ay mahigpit na kritikal sa Partido Komunista ng Tsina at awtoritaryanismo sa pangkalahatan.
Pagsensura ng mapa
Ang Baidu Maps, isang serbisyo na nagbibigay ng mga online na mapa at nagbibigay din ng komprehensibong saklaw ng Taiwan (kabilang ang mga muhon), ay tinanggihan ang pagmarka sa Bulwagang Memoryal ni Chiang Kai-shek Memorial (ang estasyon ng subway ay hindi apektado).
Rosa Parks
Si Rosa Louise McCauley Parks (Pebrero 4, 1913 – Oktubre 24 2005) ay isang Aprikano-Amerikanong mananahi at aktibista ng mga karapatang sibil na tinaguriang "Ina ng Kilusang Karapatang Sibil ng Makabagong Panahon" ng Kongreso ng Estados Unidos.
Kilala si Parks para sa kanyang pagtanggi noong Disyembre 1, 1955 sa hindi pagsunod sa tagapagmaneho ng bus na nag-uutos na umalis siya sa kanyang pagka-upo at paupuin ang isang puting pasahero. Nagdulot ang kanyang pagkaaresto at paglilitis sa pangyayaring ito ng Boykot sa Montgomery Bus, isa sa mga pinakamalaki at pinakamatagumpay na malawakang kilusan laban sa paghihiwalay batay sa lahi sa kasaysayan, at nilagay si Martin Luther King, Jr., isa sa mga nag-organisa ng boykot, sa tagapanguna ng kilusang karaptang sibil. Natamo niya sa kanyang ginampanan sa kasaysayan ng Amerika ang isang tanyag na katayuan sa kulturang Amerikano at nag-iwan ang kanyang mga nagawa ng nanatiling pamana para sa kilusang karapatang sibil sa buong mundo.
Kaurian:Mga Amerikano
Ang Batang Alipin
Ang Batang Alipin ay isang Italyanong pampanitikang kuwentong bibit na isinulat ni Giambattista Basile sa kaniyang 1634 na gawa, ang Pentamerone.
Ito ay Aarne-Thompson tipo 709, Snow White; iba pang mga pagkakaiba ay kinabibilangan ng Bella Venezia at Myrsina. Ang kuwento ay nakabase sa Italya, at madalas na binabanggit bilang isa sa mga pinakaunang kuwentong Snow White na umiral.
Buod
Ang ilang mga batang babae ay nakipagkumpitensya upang makita kung sino ang maaaring tumalon sa isang bush ng rosas nang hindi ito hinahawakan. Si Lilla, ang kapatid ng baron, ang huling pumunta. Muntik na niyang alisanin ang bush, ngunit natumba ang isang talulot ng rosas, na nagpapahiwatig ng pagkawala niya. Gayunpaman, sa kagustuhang manalo, nagpasya siyang lunukin ang talulot at angkinin ang tagumpay. Noong gabing iyon, nabuntis siya. Ipinagtapat niya sa mga kaibigang diwata ang nangyari, nalilito dahil dalaga na siya, ngunit sinabihan siya ng mga diwata na huwag mag-alala, dahil mismong ang talulot ng rosas ang nagbuntis sa kaniya. Nang maglaon ay nanganak siya ng isang anak na babae at pinangalanan siyang Lisa. Binigyan ng mga engkanto si Lilla ng mga regalo upang gunitain ang kapanganakan, ngunit ang isa ay napilipit ang kaniyang bukung-bukong at aksidenteng sinumpa si Lisa na mamatay noong siya ay pitong taong gulang. Ang sanhi ng kamatayan ay si Lilla mismo ang nagsusuklay ng buhok ng kaniyang mga anak na babae at nakalimutan ang tungkol dito, na naging sanhi ng pagkalason ng suklay at pinatay siya. Noong pitong taong gulang si Lisa, naging totoo ang sumpa, at nagkasakit si Lilla. Inilagay ng nananangis na ina ang kaniyang anak sa pitong kristal na kabaong at itinago ito sa isang silid. Bago siya namatay, ibinigay niya sa kaniyang kapatid ang susi ng silid at pinangakuan itong hindi ito bubuksan.
Siya ay sumunod at, sa huli, nagpakasal. Palagi siyang nangangaso sa labas, at sa isa sa kaniyang mga paglalakbay, binuksan ng kaniyang asawa ang pinto at natagpuan ang kabaong. Si Lisa ay nagpatuloy sa pagtanda sa isang magandang batang babae at ang kabaong ay lumaki kasama niya. Naiinggit sa kagandahan ng dalaga at sa paniniwalang lolokohin siya ng kaniyang asawa kay Lisa, hinila siya ng baroness sa pamamagitan ng kaniyang buhok, na nagpatumba sa suklay at muling nabuhay. Ginupit niya ang mga babae, binihisan siya ng basahan at binubugbog araw-araw hanggang sa bumalik ang asawa. Nang bumalik ang kaniyang tiyuhin, hindi niya ito makilala bilang kaniyang pamangkin, at sinamantala ito ng kaniyang asawa. Sinabi niya na ipinadala sa kaniya ng kaniyang tiyahin ang babae upang maging alipin nila, at hindi siya dapat mahalin. Pinilit niya ang babae na gumawa ng trabaho sa paligid ng bahay at patuloy na inaabuso siya.
Isang araw, pumunta ang baron sa isang perya at tinanong ang lahat kung ano ang gusto nilang ibalik niya, kasama na si Lisa. Ang kaniyang asawa ay lumipad sa isang selos na galit, na nagsasabi na siya ay hindi dapat mahalin o ilagay sa kanilang antas ng lipunan. Pagkatapos ay humingi si Lisa ng isang manika, isang kutsilyo, at ilang pumice-stone, at isinumpa siya na hindi makatawid sa ilog upang bumalik kung siya ay nabigo. Nakalimutan nga niya ang mga ito, ngunit nang lumaki ang ilog, ipinaalala nito sa kaniya ang kahilingan nito, at bumalik siya para bumili ng mga gamit niya. Dinala sila ni Lisa sa kusina at ikinuwento ang kwento ng kaniyang buhay sa manika, at pagkatapos ay nagbanta na hahasahan niya ang kutsilyo sa bato at papatayin ang sarili kapag hindi sumagot ang manika. Himala, sumagot ang manika "Sige, narinig kita! Hindi ako bingi!" Ipinagpatuloy ni Lisa ang larong ito kasama ang kaniyang manika sa loob ng ilang araw - nagbabantang papatayin ang sarili gamit ang kutsilyo kapag hindi tumugon ang manika.
Kung nagkataon, narinig ng baron si Lisa na kausap ang manika isang gabi. Nakilala niya ang kwento ng rosas, sinira niya ang pinto bago pa man masaksak ni Lisa ang sarili gamit ang kutsilyo. Hiniling niya sa kaniya na ikuwento muli ang kuwento, at ginawa niya iyon, at agad niyang nalaman na pamangkin niya ito. Niyakap niya ang dalagita at pinaalis sa mapang-abusong tahanan patungo sa isa sa kaniyang mga kamag-anak, kung saan maaari itong gumaling. Sa loob ng ilang buwan, muli na namang nabawi ni Lisa ang kaniyang "diyosa" na kagandahan at inanyayahan siyang bumalik sa bahay. Ang baron ay nagplano ng isang mahusay na piging para sa kaharian at, nang matapos ang pagkain, hiniling kay Lisa na isalaysay ang mga kakila-kilabot na dinanas sa kaniya ng kaniyang asawa. Ang mga tao sa piging ay natakot at humihikbi, nagalit sa baroness, hanggang sa wakas ay pinalayas ng baron ang kaniyang asawa sa kaniyang lupain at sa kanilang buhay magpakailanman. Nakahanap siya ng isang guwapo, mapagmahal na asawa para sa kaniyang pamangkin na pinili nito, at namuhay sila nang maligaya magpakailanman.
Putok (paglilinaw)
Ang salitang putok ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Emperador Go-Uda
Si Emperador Go-Uda (後宇多天皇 Go-Uda-tennō) (Disyembre 17, 1267 – Hulyo 16, 1324) ay ang Ika-91 Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Mga sanggunian
Kaurian:Hapon Kaurian:Mga Emperador ng Hapon
Wikipediang Hapones
Ang Wikipediang Hapones (ウィキペディア日本語版) ay isang edisyong wikang Hapones ng Wikipedia, ang malayang ensiklopedya. Ito ay binuksan noong Mayo 11, 2001, ito ay nagkaroon ng 200,000 mga artikulo noong Abril 2006 at umabot na ito ng 500,000 mga artikulo noong Hunyo 2008. Ngayong September 2023, ito ay may 0 mga artikulo.
Lezzeno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Lezzeno (Comasco: Léscen [ˈleːʃẽ]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardy, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km sa hilaga ng Milan at mga 15 km hilagang-silangan ng Como. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 2,088 at may lawak na 22.5 km2.
Ang Lezzeno ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Argegno, Bellagio, Colonno, Lenno, Nesso, Ossuccio, Sala Comacina, Tremezzo, Veleso, at Zelbio.
Kasaysayan
Ang lugar ng Lezzenese ay dinadalas na noong panahon ng mga Romano, gaya ng pinatutunayan ng pagkatuklas ng isang lapida mula sa ika-1-2 siglo.
Sa panahon ng sampung-taong digmaan, ang Lezzeno ay nagtataglay ng bahagi ng mga kuta na bumubuo sa sistema ng pagtatanggol ng Isola Comacina, na nakatalaga sa gilid ng Milan: isang kuta, sa lugar ng Castello, at isang tore na matatagpuan sa dulo ng Cavagnola.
Ikki Tōsen
Ang Ikki Tousen ("Bakunyu" Hyper-Battle Ikki Tousen", 一騎当千 Ikkitōsen (One with the strength of a thousand)) ay isang labing-tatlong kabanatang anime na serye na maluwag na binatay sa manga na Yuji Shiozaki.
Ipinalabas ito sa Pilipinas ng Hero TV noong 4 Hunyo 2006.
Puto
thumb|Mga puto thumb|Paggawa ng putong bumbong (putu bambu) Ang puto (Malay: kue putu, "keyk na puto"; Ingles: steamed rice cake o steamed muffin) ay isang pinasingawang mamon o keyk sa Daigdig Malay na gawa mula sa galapong o harinang bigas. Karaniwan itong puti ngunit mayroon ding iba pang kulay tulad ng narangha.
Ikki Tōsen
Balangkas ng kuwento
Pitong paaralan na nasa labanan ngayon, si Hakufu, isang mag-aaral na mayroong mga jewel, ang nakipaglaban sa iba pang mga mag-aaral.
Awiting tema ng Ikki Tousen
Pambungad na awit: Pangwakas na Awit:
Puto
Talasanggunian
Kaurian:Kanin
Susa, Piamonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Susa (Segusio, Suse, Arpitano: Suisa) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya. Sa gitna ng Lambak ng Susa, ito ay matatagpuan sa tagpuan ng Cenischia sa Dora Riparia, isang tributaryo ng Ilog Po, sa paanan ng Alpes Cocio, 51 km (32 mi) sa kanluran ng Turin.
Pinagmulan ng pangalan
Tinawag na Segusium noong panahon ng mga Romano, pagkatapos ay naging Segusia, Secusia, at sa wakas Susa. Ang toponimo ay nabuo mula sa Galong radikal na sego na nangangahulugang malakas.
Kasaysayan
Ang Susa (Segusio) ay itinatag ng mga Ligur. Ito ang kabesera ng Segusini (kilala rin bilang Cottii). Sa huling bahagi ng ika-1 siglo BK ito ay naging kusang-loob na bahagi ng Imperyong Romano. Ang mga labi ng Romanong lungsod ay natagpuan sa mga paghuhukay sa gitnang plaza, ang Piazza Savoia. Ang Susa ay ang kabesera ng lalawigan ng Alpes Cottiae. Ayon sa medyebal na mananalaysay na si Rodulfus Glaber, si Susa ay "ang pinakamatanda sa mga bayang Alpino".
Putuseko
Ang putuseko o puto-seko (Kastila: puto seco, "putong tuyo") ay isang uri ng tuyong biskwit sa Pilipinas na gawa mula sa galapong.
Kromosomang 6 (tao)
Ang Kromosomang 6 (Ingles: Chromosome 6) ang isa sa mga 23 pares ng mga kromosoma sa mga tao. Ang mga tao ay normal na may dalawang mga kopya ng kromosomang ito. Ang kromosomang 6 ay sumasaklaw sa higit sa 170 milyong mga base na pares(na pantayong materyal ng DNA) at kumakatawa sa pagitan ng 5.5 at 6% ng kabuuang DNA sa selula. Ito ay naglalaman ng Malaking kompleks na histokompatibilidad(Major Histocompatibility Complex) na naglamaman ng higit sa mga 100 gene na kaugnay ng tugong immuno at gumaganap bilang isang ng mahalagang papel sa transplantasyon ng organo. Ang pagtukoy sa bawat kromosoma ay isang aktibong sakop ng pagsasaliksik henetiko. Dahil sa ang mga mananaliksik ay gumagamit ng iba't ibang mga paraan upang hulaan ang bilang ng mga gene sa bawat kromosoma, ang tinantiyang bilang ng mga gene ay iba iba. Ang kromosomang 6 ay malamang na naglalaman sa pagitan ng 2,000 at 2,057 na mga gene.
Mga gene
Ang sumusunod ang ilan sa mga gene na matatagpuan sa kromosomang 6:
Mga sakit at diperensiya
Ang sumusunod na sakit ang ilan sa mga kaugnay ng mga gene na matatagpuan sa kromosomang 6:
Pera O Bayong
Ang Pera O Bayong ay bahagi ng It's Showtime at ng dating MTB, Magandang Tanghali Bayan at Wowowee. Hango sa Kwarta O Kahon ang konsepto nito. Sa larong ito, nagkakaroon ng tila batilyar na mekanismo kung saan hahamunin ng host ang kasali kung nais niyang ipagpalit ang laman ng kahon sa pera.
Wowowee
Ang Wowowee ay isang palabas pang-telebisyon ng ABS-CBN. Ang palatuntunan ay ginaganap sa Studio 3 sa punong himpilang ng ABS-CBN sa Lungsod Quezon, Pilipinas at nagsimulang sumahimpapawid sa telebisyon noong 5 Pebrero 2005. Si Willie Revillame ang pangunahing tampok nito. Ilan lamang sa kilalang bahagi ng palatuntunan na ito ay ang Pera O Bayong na hango naman sa dating MTB o Magandang Tanghali Bayan.
Lesotho
Ang Kaharian ng Lesotho (Muso oa Lesotho) ay isang bansa sa katimogang Aprika pinangunahan ng Hari Letsie III. Isang bansang-enklabo, na napapalibutan ng lubusan ng Republika ng Timog Aprika. Dating Basutoland, kasapi ito sa Britanikong Komonwelt. Ipinahayag pagsasarili sa Bretanya sa Oktubre 4, 1966. Maaaring isalin ang pangalang Le-sotho bilang "ang lupain ng mga taong nagsasalita ng Sotho".
Wowowee
Ang iskandalo sa Wilyonaryo
Noong 20 Agosto 2007 ang huling pandaraya na isang kahon na kulay violet makikita ang dalawang film na ang zero at dalawa mula sa iskandalo ng Wilyonaryo sa Wowowee.
Passi
Mga Barangay
Ang Lungsod ng Passi ay nahahati sa 51 na mga barangay.
Mga kawing panlabas
Passi
Xi Jinping
Si Xi Jinping (binibigkas, ipinanganak noong ika-15 Hunyo 1953) ay ang kasalukuyang Pangulo ng Republikang Bayan ng Tsina.
Sa ilalim ng pamumuno ni Xi Jinping, unti-unting naging kontrobersyal ang bansang Tsina lalo na sa usaping pandaigdigan. Ilan dito ay ang pag-angkin ng kahigpunlian o soberanya sa Dagat Timog Tsina pati na rin ang "One Belt, One Road" initiative kung saan nakipag-ugnayan ang bansang Tsina sa mga bansang nasa Asya gayundin sa mga bansang Europeo. Ang ilan ay pinuri ang proyektong ito at ang ilan ay binigyan ito ng pagtuligsa.
Dahil sa tagumpay ng kanyang paglalaban sa katiwalian noong unang termino, ipinagpatuloy pa niya ito at sa katapusan ng 2017, mahigit isang milyon ang mga pinarusahang nanunungkulan dahil sa umano'y katiwalian.
Pangangasiwang Duterte
Noong Oktubre 2016, ipinahayag ni dating Pangulong Rodrigo Duterte ang balak niyang humiwalay sa pagkakaroon ng pakikipagugnayan sa Estados Unidos. Dahil dito, sa ilalim ng kanyang pangangasiwa, naging malapit ang bansang Pilipinas sa Tsina. Noong Abril 2022, sa isang virtual meeting summit, sinabi ni Duterte na naging maganda ang pakikipagkaibigan niya kay Xi Jinping at isinaad sa isang pampangulong pagpapahayag na ipapangako ng dalawang bansa ang katatagán sa Dagat Timog Tsina gayundin sa pagkakaroon ng kapayapaan sa rehiyon.
Pangangasiwang Marcos, Jr.
Noong Nobyembre 2022, nagkakitaan ang dalawang pangulo ng bansa sa Bangkok, Thailand. Ayon kay Pangulong Marcos, Jr., gusto ni Xi Jinping na magkaroon ng panibagong kabanata ang relasyon ng dalawang bansa at panatilihin ang kapayapaan sa rehiyon.
Makati (paglilinaw)
Maaaring tumukoy ang makati sa mga sumusunod:
Muling pag-iisang Aleman
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Deutschland_Bundeslaender_1957.svg/170px-Deutschland_Bundeslaender_1957.svg.png|thumb| Mapa na nagpapakita ng dibisyon ng [[Silangang Alemanya|Silangan (pula) at Kanlurang Alemanya (asul) hanggang Oktubre 3, 1990, na may dilaw na Berlin]] link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Brandenburger_Tor_abends.jpg/220px-Brandenburger_Tor_abends.jpg|thumb| [[Tarangkahang Brandenburgo sa Berlin, pambansang simbolo ng Alemanya ngayon at ang muling pagsasama nito noong 1990]] Ang muling pag-iisang Aleman (Deutsche Wiedervereinigung) ay ang proseso noong 1990 kung saan ang Demokratikong Republikang Aleman (GDR; Deutsche Demokratische Republik, DDR) ay naging bahagi ng Republikang Federal ng Alemanya (FRG; Bundesrepublik Deutschland, BRD) upang mabuo ang muling pinagsamang bansa ng Alemanya.
Ang pagtatapos ng proseso ng pag-iisa ay opisyal na tinutukoy bilang pagkakaisang Aleman (Deutsche Einheit), ipinagdiriwang bawat taon tuwing Oktubre 3 bilang Araw ng Pagkakaisang Aleman (Tag der deutschen Einheit). Ang Silangan at Kanlurang Berlin ay muling pinagsama bilang iisang lungsod at muling naging kabesera ng nagkakaisang Alemanya.
Ang Prinsipeng Gustong Makita ang Mundo
Ang Prinsipe na Gustong Makita ang Mundo (Portuges : O Príncipe que foi correr a sua Ventura) ay isang Portuges na kuwentong bibit, unang tinipon ng Portuges na manunulat na si Theophilo Braga. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Violet Fairy Book.
Buod
right|thumb|250x250px|Ilustrasyon ni [[Henry Justice Ford mula sa Andrew Lang's Fairy Books]] Ang nag-iisang anak na lalaki ng isang hari ay gustong makita ang mundo at matiyaga siya kaya pinabayaan siya ng kaniyang ama. Naglaro siya ng mga baraha sa isang estranghero at nawala ang lahat ng kaniyang pera; pagkatapos ay nag-alok ang estranghero na ibalik ito sa isa pang laro, ngunit kung natalo ang prinsipe, mananatili siya sa bahay-panuluyan sa loob ng tatlong taon at pagkatapos ay magiging lingkod niya sa loob ng tatlong taon. Pumayag naman ang prinsipe at natalo.
Pagkatapos ng tatlong taon sa bahay-tuluyan, pumunta siya sa kaharian kung saan nakatira ang dayuhan, isang hari. Nakasalubong niya ang isang babaeng may anak na umiiyak dahil sa gutom at binigyan niya ang bata ng kaniyang huling tinapay at tubig. Sinabihan siya ng ina na pumunta sa isang hardin, kung saan magkakaroon ng tangke. Tatlong kalapati ang maliligo doon. Dapat niyang kunin ang balahibo ng huling isa at tumanggi na ibalik ito hanggang sa bigyan siya ng kalapati ng tatlong bagay. Ginawa niya ang sinabi niya, at binigyan siya ng kalapati ng isang singsing, isang kwelyo, at isa sa kaniyang mga balahibo, na maaaring tumawag sa kaniya. Sinabi niya sa kaniya na ang hari ay ang kaniyang ama, at kinasusuklaman ang kaniyang ama, kaya naman pinatalo niya ang prinsipe.
Pagdating niya, binigyan siya ng hari ng trigo, dawa, at sebada; siya ang maghahasik ng mga ito, upang ang hari ay magkaroon ng tinapay sa susunod na araw. Ipinatawag ng prinsipe ang kalapati, na nagpatulog sa kaniya. Sa umaga, mayroon siyang mga tinapay. Pagkatapos ay inutusan siya ng hari na hanapin ang singsing na nawala ng kaniyang panganay na anak sa dagat. Sinabihan siya ng kalapati na kumuha ng palanggana at kutsilyo sa dagat at tumulak sa isang bangka doon. Ginawa niya, at ang kalapati ay nasa palo. Sinabi niya sa kaniya na putulin ang kaniyang ulo at saluhin ang lahat ng dugo. Nang gawin niya, isang kalapati ang bumangon mula sa dagat na may singsing, at naglaho. Pagkatapos ay inutusan siya ng hari na baliin ang isang bisiro. Sinabi sa kaniya ng kalapati na ang bisiro ay ang hari, ang siyahan ay ang kaniyang ina, ang kaniyang mga kapatid na babae ang mga estribo, at ang kaniyang sarili ang bit; dapat magdala siya ng club para sa ganoong lakad. Ginawa niya, at pinalo ang bisiro na ang maharlikang pamilya ay nabugbog lahat pagkatapos.
Ang kalapati ay malungkot habang sila ay nakasakay. Iniwan niya siya sa isang inn para makahingi siya ng pahintulot sa kaniyang ama na iharap siya bilang kaniyang nobya, ngunit sa kaniyang kagalakan na makita ang kaniyang pamilya, nakalimutan niya ito. Tinawag niya ang kaniyang mga kapatid na babae. Hinikayat nila ang may-ari ng bahay-tuluyan na ibenta ang mga ito bilang mga kalapati sa prinsipe. Natuwa siya sa kanila, ngunit kinausap nila siya, inilagay ang singsing sa kaniyang daliri at ang kwelyo sa kaniyang leeg, at ipinakita sa kaniya ang balahibo. Naalala niya at pinakasalan siya.
Siopao
Ang siopao o siyopaw, literal na mainit na bonete, ay Pilipinong uri ng Kantones na pinasingaw na bonete na tinatawag na cha siu bao (Jyutping: caa1 siu1 baau1).
Paglalarawan
Ito ay sikat na meryenda na ibinebenta ng mga panaderya at manininda at sa mararaming Tsinong restawran at kainan sa Pilipinas. Mayroong iba't ibang uri ayon sa laman: asadong baboy o bola-bola (kumbinasyon ng baboy, manok, baka, hipon or inasnan na itlog ng pato). Mayroon ding inihurnong baryante.
Isang natatanging baryasyon mula sa Pulo ng Siargao ang paowaw, isang panghimagas na bonete na may palamang bukayo.
May lumang katha o maling balita na diumano'y gawa sa karne ng pusa ang siopao, dahil sa kamurahan nito at pagtatangi laban sa mga Tsino.
Sa mga ibang bansa
Mayroong magkatulad na deribatibo sa lutuing Thai na tinatawag na salapao (ซาลาเปา). Paminsan-minsan, pinapalamanan ang salapao ng matatamas na laman bilang panghimagas. Paborito rin ito sa Hawaii kung saan tinatawag ito bilang manapua.
Hukbong Pranses
Ang Hukbong Pranses, opisyal na Hukbong Lupa (Armée de Terre, ) upang kilalanin ito iba sa sa Puwersang Panghimpapawid at Pangkalawakang Pranses (Armée de l'Air et de l'Espace), ay ang hukbong-kati at pinakamalaking bahagi ng Sandatahang Lakas ng Pransiya. Ito ay may pananagutan sa Pamahalaan ng Pransiya, kasama ang iba pang apat na bahagi ng Sandatahang Lakas. Ang kasalukuyang Hepe ng Hukbong Pranses (CEMAT) ay si Heneral Thierry Burkhard, isang direktang subordinate ng Hepe ng Pagtatanggol (CEMA). Si General Burkhard ay responsable din, sa bahagi, sa Ministro ng Sandatahang Lakas para sa organisasyon, paghahanda, paggamit ng mga puwersa, pati na rin ang pagpaplano at pagprograma, kagamitan at pagkuha ng Hukbo sa hinaharap. Para sa aktibong serbisyo, ang mga yunit ng Hukbo ay inilalagay sa ilalim ng awtoridad ng Hepe ng Pagtatanggol (CEMA), na responsable sa Pangulo ng Pransiya para sa pagpaplano para sa, at paggamit ng mga puwersa.
Ayon sa mananalaysay ng Britanya na si Niall Ferguson, sa lahat ng naitalang tunggalian na nangyari mula noong taong 387 BK, ang France ay lumaban sa 168 sa kanila, nanalo ng 109, natalo ng 49 at gumuhit ng 10; at maituturing na ang Pransiya ang pinakamatagumpay na kapangyarihang militar sa kasaysayan ng Europa sa mga tuntunin ng bilang ng mga pagkikipaglaban at panalo.
Mga orakulong sibilino
Ang Mga orakulong sibilino o Sibylline Oracles (na minsang tinatatawag na mga "pseudo-Sibylline Oracles") ay isang kalipunan ng mga pahayag na orakular na isinulat sa mga Griyegong heksametro na itinuturo sa mga sibyl na mga propetisa na naghayag ng mga pahayag ng mga diyos sa estadong kabaliwan. Ang 14 at 8 mga pragmento nito ay nakaligtas. Ito ay hindi itinuturing na katulad ng orihinal na Mga Aklat na Sibilino ng Mitolohiyang Romano na nawala. Ang mga orakulong sibilino ay isinulat o binago sa ilalim ng iba't ibang mga sirkunstansiya sa pagitan ng marhial na gitna ng ika-2 BCE at ika-5 BCE. Ang mga orakulong sibilino ay mahalagang sanggunian para sa impormasyon tungkol sa mitolohiyang klasiko at mga paniniwalang Gnostiko, Hudyong Helenistiko at Kristiyano. Ang mga talatang apokaliptiko na nagkalat dito ay tila bumabalangkas sa mga tema ng Aklat ng Pahayag at iba pang mga panitikang apokaliptiko. Ang isang talata ay may isang akrostiko na nagbabaybay ng isang kodigong pariralang Kristiyano na may mga unang titik ng mga magkakasunod na linya.
Putok (tinapay)
Ang putok o monay putok ay isang uri ng matigas na tinapay sa Pilipinas. Mayroon itong hiwa sa ibabaw.
Mga talasanggunian
Kaurian:Pagkain Kaurian:Mga tinapay
Daang Midsayap–Marbel
Ang Daang Midsayap–Marbel (Midsayap–Marbel Road), na kilala rin bilang Daang Makar–Dulawan–Midsayap–Marbel (Makar–Dulawan–Midsayap–Marbel Road) ay isang 101 kilometro (63 milyang) pambansang lansangang sekundarya na may dalawa hanggang apat na mga linya at nag-uugnay ng mga lalawigan ng Hilagang Cotabato, Maguindanao, Sultan Kudarat, at Timog Cotabato. Binabawasan nito ang oras ng paglalakbay sa mula Cotabato hanggang Timog Cotabato at Sultan Kudarat sa pamamagitan ng Midsayap.
Itinalaga itong bahagi ng '''Pambansang Ruta Blg. 940 (N940''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Tavagnasco
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
May hangganan ang Tavagnasco sa mga sumusunod na munisipalidad: Settimo Vittone, Quincinetto, Traversella, Brosso, at Quassolo.
Simbolo
Ang eskudo de armas at ang watawat ay ipinagkaloob sa pamamagitan ng utos ng Pangulo ng Republika ng Abril 16, 1958.
Kultura
Sa bayang ito, mula noong 1990, ang "Tavagnasco Rock Festival" ay isinasagawa bawat taon sa tagsibol, isang open-air musical festival ng mga Italyano at dayuhang grupo ng rock, na sa paglipas ng panahon ay naging isang mahalaga at napakatanyag na musikong pangyayari sa Italyanong eksena.
Subic
Maaaring tumukoy ang Subic sa:
Maria Orosa
Si Maria Ylagan Orosa (29 Nobyembre 1893–13 Pebrero 1945) ay isang Pilipinang kemiko at parmasiyutiko.
Gamit ang kanyang kaalaman ng lokal na mga katangian ng pagkain, si Orosa din ang ginawa ng mga kontribusyon sa larangan sa pagluluto at nagturo ng tamang pamamaraan ng pangangalaga para sa mga katutubong pagkain tulad ng adobo, dinuguan, kilawin at escabech.
Namatay si Maria Y. Orosa noong 13 Pebrero 1945 dahil sa isang shrapnel na tumimo sa kanyang puso noong tinamaan ng bomba ang Malate Remedios Hospital kung saan siya ay dinala dahil tinamaan siya ng ligaw na bala habang nagtatrabaho sa Bureau of Plant Industry sa Malate.
Edukasyon
Nagtapos ng elementarya at sekundarya si Maria Y. Orosa sa Batangas at nag-aral siya ng parmasiya sa Unibersidad ng Pilipinas. Noong 1917 ay nakapagtapos siya ng Batsilyer sa Agham ng Kemistring Parmasyutiko sa Unibersidad ng Seattle (Ingles: University of Seattle) pati na rin ng Batsilyer sa Agham sa Kemistri ng Pagkain noong 1918, Batsilyer sa Agham sa Parmasya noong 1920 at Marterado sa Parmasiya noong 1921 bilang iskolar.
Mga imbensiyon
Ginawa ni Maria Orosa ang "calamansi nip" o ang pinulbos na kalamansi na sangkap na ginagamit sa calamansi juice na mabibili sa mga tindahan. Inimbento din niya ang "soyalac" o pinulbos na soya pati na rin ang banana ketchup, harina na gawa sa saging, harina na gawa sa cassava, alak na nagmumula sa mga prutas at jelly na ang sangkap ay bayabas, santol at iba pang prutas.
The X Factor Philippines (season 1)
Ang The X Factor Philippines ay isang paligsahan ng musika sa telebisyon ng Pilipinas upang makahanap ng isang bagong talento sa pagkanta. Nagsimula ang unang panahon noong 23 Hunyo 2012. Si KC Concepcion ang host ng palabas, habang ang judging panel ay kinabibilangan nina Charice, Gary Valenciano, Pilita Corrales, at Martin Nievera.
Ang palabas ay pangunahing batay sa format ng UK. Ang kumpetisyon ay binubuo ng mga audition, sa harap ng mga nagpapakita ng mga producer at pagkatapos ay ang mga hukom na may live na madla. Pagkatapos ay sinusundan ito ng bootcamp, home visit ng mga hukom at pagkatapos ay sa pamamagitan ng live finals, ang nagwagi na tumatanggap ng 4 million Peso recording contract na may Star Records.
Ang finals ay ginanap noong 7 Oktubre 2012, at ipinalabas nang live mula sa PAGCOR Grand Theatre sa Parañaque, Metro Manila, kasama ang KZ Tandingan mula sa kategorya ng Charice na ipinahayag bilang nagwagi sa kompetisyon. Sa kabilang banda, si Gabriel Maturan ng kategoriya ng kanyang Boys ni Martin Nievera ay nagmula bilang runner-up, habang ang kategoriya ng Grupo ni Daddy's Home ng Gary Valenciano ay nasa ikatlong lugar.
Ang palabas ay natapos noong 14 Oktubre 2012, na nagpapalabas ng dalawang espesyal na episodes pagkatapos ng finals.
Auditions
Nagsimula ang mga audition noong Oktubre 2011. Ang mga paunang pag-uusig ay gaganapin sa mga lungsod, lalawigan at bayan sa Pilipinas tulad ng Laoag, Vigan, La Union, Baguio, Cagayan, Isabela, Nueva Ecija, Pampanga, Tarlac, Zambales, Manila, Cavite, Occidental Mindoro, Palawan, Quezon, Albay, Camarines Norte, Camarines Sur, Masbate, Sorsogon, Marinduque, Aklan, Capiz, Iloilo, Negros Oriental, Leyte, Zamboanga del Norte, Zamboanga del Sur, Bukidnon, Misamis Occidental, General Santos City, Koronadal, Lanao del Norte, Maguindanao, Agusan del Norte at Surigao del Norte.
Ang mga pangunahing pagdinig ay ginanap sa mga pangunahing lungsod mula sa iba't ibang bahagi ng bansa tulad ng Baguio, Dagupan, Batangas, Quezon City, Naga, Iloilo, Bacolod, Cebu, Cagayan de Oro at Davao. Mahigit 20,000 katao ang nag-audition para sa unang season ng The X Factor Philippines.
Gun Frontier
thumb|Seryeng Gun Frontier Ang Gun Frontier (ガンフロンティア) ay isang seryeng anime na batay sa manga ni Leijii Matsumoto noong 1972.
Ipinalabas ito ng Hero TV sa Pilipinas noong Hunyo 4, 2006.
Balangkas ng kuwento
Sa isang hindi mabungang lugar, naglakbay sina Tochiro, Harlock at Sinunora sa Gun Frontier. Nagpunta sa Amerika sa Kanlurang Frontier ang pirata ng dagat na si Captain Harlock at ang manlalakbay na samurai na si Tochiro. Kasama ang isang misteryosong babae na nakilala nila habang naglalakbay, hinamon ng dalawang magkaibigan ang mga pangkat ng mga prostitusyon, mga tulisan, at tiwaling syerip. Hinahanap nila ang isang nawawalang pangkat ng mga imigranteng Hapon, at kanilang unti-unting wawasakin ang Gun Frontier hanggang mahanap nila ito.
Awiting tema ng Gun Frontier
Pambungad na Awit: Pangwakas na Awit:
Kaurian:Anime
Mga Bisaya
Ang mga Bisaya ay isang multilinggwal na pangkat-etnikong Pilipino. Pangunahin na naninirahan sa Kabisayaan, mga timugang kapuluan ng Luzon, at maraming bahagi ng Mindanao. Sila ang pinakamalaking pangkat-etniko sa paghahating heograpikal ng bansa kung ituturing bilang iisang pangkat, na bumibilang ng halos 33.5 milyon. Malawakang nakikibahagi sila ng kulturang pandagat na may malakas na tradisyon ng Romano Katoliko na pinagsamahan sa mga elemento ng kanilang kultura sa pamamagitan ng mga siglo ng pakikipag-ugnay at kapwa pandarayuhan lalo na sa mga dagat ng Kabisayaan, Sibuyan, Camotes, Bohol, at Sulu; at sa mga iilang liblib na lugar ay pinagsamahan sa mga sinaunang impluwensyang animistiko-politeyistiko (hal. Katutubong Katolisismo). Karamihan ng mga Bisaya ay nagsasalita ng isa o higit pang mga wikang Bisaya, ang pinakasinasalita rito ang Sebwano, kasunod ng Hiligaynon (Ilonggo) at Waray-Waray.
Terminolohiya
Tumutukoy ang Kabisayaan (Kabisay-an) sa mga Bisaya bilang isang pangkat at ang kanilang mga tinatahanang kapuluan mula noong sinaunang panginoon. Karaniwang ginagamit ang isinaingles na salitang Visayas (mula sa isinakastilang Bisayas) upang tumukoy sa ikalawa sa mga ito.
Sa Hilagang Mindanao, tinutukoy rin ang mga Bisaya (kapwa katutubo sa Mindanao at dayuhan) ng mga Lumad bilang dumagat ("taong-dagat", na hindi dapat ipagkamali sa Dumagat Aeta). Ito ay upang mabukod ang mga Bisayang nakatira sa baybayin sa mga Lumad ng mga panloob na paltok at latian.
Ang mga sumusunod na rehiyon at lalawigan sa Pilipinas ay may malaki o nangingibabaw na populasyong Bisaya:
Ayon kay H. Otley Beyer at mga ibang antropologo, ang salitang Visayan (Bisaya, bisayo) ay dating tumutukoy lamang para sa mga tao ng Panay at kani-kanilang mga tirahan pasilangan ng isla ng Negros, at pahilaga sa mga maliliit na isla, na bumubuo ngayon sa lalawigan ng Romblon. Sa katunayan, noong unang bahagi ng kolonisasyong Kastila ng Pilipinas, ginamit ng mga Kastila ang salitang Bisaya para lang sa mga lugar na ito, habang kilala lamang ang mga tao ng Cebu, Bohol, at kanlurang Leyte sa mahabang panahon bilang mga Pintados.
Kalaunan, ang pangalang Bisaya ay pinalawig sa kanila noong mga simula ng dekada 1800 dahil, ayon sa mga isinulat ng mga unang manunulat (lalo na sa mga sulat ni Hesuita Lorenzo Hervás y Panduro na inilathala noong 1801), kahit na mali, ang kanilang mga wika ay magkatulad sa Bisayang "diyalekto" ng Panay. Sa katunayan, maingat na sinuri ang palagay ng ganitong pagkakapareho ni David Zorc, na habang nakapag-uri ayon sa lingguwistika ang subpamilyang Austronesyo na tinawatag na mga wikang Bisaya, ay nakapansin ng kanilang kabuuang koneksyon bilang isang kontinuum ng diyalekto. Gayunpaman, hindi dapat ipagkamali ang mga ito bilang mga diyalekto, dahil sa kakulangan ng kapwa pagkakaintindihan.
Panahong Klasikal
Unang nakaenkwentro ang mga Bisaya ng Kanluraning Sibilasyon noong dumating si Ferdinand Magellan, isang Portuges na manggagalugad, sa pulo ng Homonhon, Silangang Samar noong 1521. Naging bahagi ang Kabisayaan ng kolonyang Kastila ng Pilipinas at naging magkaugnay ang kasaysayan ng mga Bisaya sa kasaysayan ng Pilipinas. Sa tatlong siglo ng pakikipag-ugnayan sa Imperyong Kastila sa pamamagitan ng Mehiko at Estados Unidos, nakikibahagi ang mga kapuluan ngayon sa isang kultura na konektado sa dagat na kalaunan ay nabuo mula sa paghahalo ng mga impluwensya ng katutubong Bisaya ng kapatagan, Tsinong Han, Indyano, Hispaniko, at Amerikano.
Pananakop ng mga Kastila
Nagtakda ang ika-16 na siglo sa pasimula ng Pagsasakristiyano ng mga Bisaya, noong binyag ni Raha Humabon at halos 800 katutubong Sebwano. Ginugunita ang Pagsasakristiyano ng mga Bisaya at Pilipino sa pangkalahatan, sa pamamagitan ng Pistang Ati-Atihan ng Aklan, Pistang Dinagyang ng Iloilo, at kapistahang Sinulog ng Santo Niño de Cebu, ang kayumangging paglalarawan ng batang Hesus na ibinigay ni Magellan sa asawa ni Raha Humabon, Hara Amihan (bininyagan bilang si Reyna Juana). Pagsapit ng ika-17 siglo, nakilahok na ang mga Bisaya sa mga relihiyosong misyon. Noong 1672, kapwa pinaslang si Pedro Calungsod, isang binatilyong katutubong Bisayang katekista, at Diego Luis de San Vitores, isang Kastilang prayle, sa Guam noong kanilang misyon upang ipangaral ang Kristiyanismo sa mga Chamorro.
Sa katapusan ng ika-19 na siglo, humina ang Imperryong Kastila pagkatapos ng mga serye ng digmaan laban sa kanyang mga Amerikanong kolonya. Pinaunlad ng pagbugso ng mga makabagaong ideya mula sa kabihasnan salamat sa liberisasyon ng kalakal ng Espanyang Bourbon ang medyo mas malaking populasyon ng nakiririwasa na tinatawag na mga Ilustrado o "mga Naliwanagan." Kalaunan, naging insentibo ito para sa bagong henerasyon ng mga edukadong tagapangitain sa pulitika upang tuparin ang kanilang mga pangarap ng kalayaan mula sa tatlong siglo ng pamamahalang kolonyal. Bisaya ang mga iilang kilalang pinuno ng Himagsikang Pilipino sa huling bahagi ng ika-19 na siglo. Kabilang sa mga pinuno ng Kilusang Propaganda si Graciano López Jaena, ang Ilonggo na nagtatag ng La Solidaridad (Ang Pagkakaisa), isang propagandistang publikasyon. Sa Bisayang teatro ng Himagsikan, namuno si Pantaleón Villegas (mas kilala bilang si León Kilat) ang himagsikang Sebwano sas Labanan ng Tres de Abril (Abril 3). Ang isa sa kanyang mga kahalili, si Arcadio Maxilom, ay isang tanyag na heneral sa pagsasakalayaan ng Cebu. Kaagahan sa 1897, nakipaglaban ang Aklan sa mga Kastila, na sina Francisco Castillo at Candido Iban ang nasa timon. Kapwa silang pinatay pagkatapos ng nabigong pagsalakay. Namuno sina Martin Delgado at Juan Araneta sa himagsikan sa kapitbahay na Iloilo. Nang may tulong ni Aniceto Lacson, pinalaya ang Negros Occidental habang pinalay ang Negros Oriental ni Diego de la Viña. Tatawagin ang ikalawa bilang Himagsikang Negros o ang Cinco de Noviembre. Namuno ang mga kilusan sa Capiz ni Esteban Contreras nang may tulong ni Alejandro Balgos, Santiago Bellosillo at mga iba pang Ilustrado. Samantala, pinangunahan ni Leandro Locsin Fullon ang pagsasakalayaan ng Antique. Karamihan ng mga rebolusyonaryo ang magpapatuloy sa laban ng kalayaan hanggang Digmaang Pilipino–Amerikano. Nagkaroon din ng di-ganoong narinig at panandaliang paghihimagsik na tinatawag na Himagsikang Igbaong na naganap sa Igbaong, Antique na hinantong nina Maximo at Gregorio Palmero. Gayunpaman, naganyak itong paghihimagsik ng sekularismo dahil humiyaw sila para sa mas sinkretikong anyo ng relihiyon batay sa mga Bisayang tradisyong animista at Kristiyanismo.
Ang Ibon ng Katotohanan
Ang Ibon ng Katotohanan (Kastila: El Pájaro de la Verdad) ay isang Español na kuwentong bibit na tinipon ni Cecilia Böhl de Faber sa kaniyang Cuentos de encantamiento. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Orange Fairy Book.
Mga sanggunian
Isang araw, tinuya sila ng pinakamatandang lalaki na walang mga magulang, kaya't ang batang lalaki at babae ay lumabas sa mundo upang hanapin ang kanilang kapalaran. Nang huminto sila upang magpahinga sa kanilang paglalakbay, nakarinig sila ng mga ibon na nagtsitsismisan, at sinabi ng isang ibon na pinakasalan ng hari ang bunsong anak na babae ng isang sastre, dahil sa pagsalungat ng mga maharlika. Obligado siyang sumama sa digmaan, at nang siya ay bumalik, sinabi sa kaniya na ang kaniyang asawa ay nagsilang ng kambal na namatay. Nawawala ang kaniyang mga sanggol, nabaliw ang reyna, at kinailangan siyang ikulong sa isang tore sa mga bundok kung saan maaaring maibalik siya ng sariwang hangin. Sa katunayan, ang mga sanggol ay hindi talaga namatay, ngunit dinala sa isang kubo ng hardinero, at nang gabing iyon ay itinapon sila ng chamberlain sa ilog sa isang kristal na duyan, na kinilala ng mga bata mula sa kuwento kung paano sila natagpuan ng mangingisda.
Sinabi pa ng ibon na ang Ibon ng Katotohanan lamang ang maaaring kumbinsihin ang hari na ang mga bata ay tunay niyang mga anak, at ang ibon ay inalagaan ng isang higante na natutulog lamang ng quarter-hour sa isang araw sa kastilyo ng Pumunta-at-'di-kailanman-pumunta. Tanging isang mangkukulam ang makapagsasabi ng daan patungo sa kastilyo, at hindi niya ito gagawin maliban kung bibigyan siya ng tubig mula sa bukal ng maraming kulay. Higit pa rito, ang Ibon ng Katotohanan ay napapaligiran ng mga Ibon ng masamang Pananampalataya, at isang kuwago lamang ang makakapagsabi kung alin ang alin.
Pumunta sila sa lungsod, kung saan sila ay humingi ng mabuting pakikitungo para sa isang gabi, at sila ay lubos na matulungin anupat hiniling sila ng may-ari ng bahay-tuluyan na manatili. Ginawa ng babae, ngunit umalis ang kaniyang kapatid sa kaniyang paghahanap. Inatasan siya ng kalapati na sumabay sa hangin, at sa pagsunod dito, narating niya ang tore ng mangkukulam at tinanong ang daan patungo sa kastilyo ng Pumunta-at-'di-kailanman-pumunta. Sinubukan siya ng mangkukulam na manatili sa gabi, ngunit kapag tumanggi siya, humingi siya ng isang pitsel ng maraming kulay na tubig, o gagawin niya itong butiki. Pagkatapos ay inutusan niya ang isang aso na akayin siya sa tubig.
Sa kastilyo, narinig niya ang sigaw ng kuwago at tinanong niya ang payo nito. Sinabi nito sa kaniya na punuin ang pitsel mula sa isa pang fountain at pagkatapos ay hanapin ang puting ibon sa sulok, hindi ang mga ibon na matingkad ang kulay. Siya ay may isang-kapat ng isang oras upang gawin ang gawain, at nagtagumpay. Nang ibalik niya ang tubig, itinapon ito ng mangkukulam at sinabihan siyang maging loro, ngunit lalo siyang gumwapo, at lahat ng mga nilalang sa kubo ay tumalon sa tubig at muling naging tao. Tumakas ang bruha.
Ang mga kortesano na may pananagutan sa pag-abandona sa mga bata ay sinubukang pigilan ang Hari na malaman ang tungkol sa mga bata, ngunit marami silang pinag-uusapan kung kaya't narinig niya ang kaguluhan at naging mausisa. Nang lumipad ang ibon sa kaniya, nakinig siya. Ang Hari ay agad na yumakap sa kaniyang mga anak, at pagkatapos ay pinalaya nilang tatlo ang kaniyang asawa, ang kanilang ina, mula sa tore. Ang masasamang courtier ay pinugutan ng ulo, at ang mag-asawang nagpalaki sa kanila ay binigyan ng kayamanan at karangalan.
Terrabacteria
Ang Terrabacteria o Glidobacteria ay naglalaman ng kaunting grupo ng Gram-negative bacteria. Kung pagbabasehan ang pangalan, ang parteng ito ay hindi naglalaman ng gliding bacteria(isang genus na berdeng bakteryang potosinteko ay Chloroflexus na may paggalaw na gliding). .
Margarita ng Saboya
Si Margherita ng Savoy (Margherita Maria Teresa Giovanna; Nobyembre 20, 1851 – 4 Enero 4, 1926) ay ang Reynang konsorte ng Kaharian ng Italya sa pamamagitan ng kasal kay Umberto I.
Estadong pulis
Ang mga nakatira sa loob ng isang estadong pulis ay nakararanas ng mga pagbabawal sa kanilang paggalaw, at sa kanilang kalayaan na maipahayag o maipadama ang pananaw na pampulitika at iba pang mga pananaw, na minamanmanan at ipinatutupad ng mga pulis. Ang kontrol na pampulitika ay maaaring ipilit sa pamamagitan ng isang puwersa ng mga pulis na lihim na gumagalaw sa labas ng normal na mga hangganan na ipinapataw ng isang estadong pangkonstitusyon. Si Robert von Mohl, na unang nagpakilala ng pangangasiwa ng batas o rule of law sa hurisprudensiyang Aleman, ay ipinagkaiba at inihambing ang Rechtsstaat (estadong "legal" o "konstitusyonal") sa aristokratikong Polizeistaat ("estadong pulis").
Margarita ng Saboya
Si Margherita ay ipinanganak kay Prinsipe Fernando ng Saboya, Duke ng Genova at Prinsesa Isabel ng Sahonya. Ang kaniyang ama ay namatay sa 1855, at ang kaniyang ina morganatikong muling ikasal kay Mayor Nicholas Bernoud, Marchese di Rapallo.
Estadong pulis
Kasaysayan ng paggamit
Ang katagang "estadong pulis" ay unang ginamit noong 1851 bilang pagtukoy sa paggamit ng isang puwersa ng pambansang pulisya upang makapagpanatili ng kaayusan at katiwasayan sa Austria. Binakas ng Oxford English Dictionary ang pariralang "police state" mula 1851. Ang katagang Aleman na Polizeistaat ay ginagamit sa wikang Ingles noong dekada ng 1930 bilang pantukoy sa mga pamahalaang totalitaryano na nagsimulang lumitaw sa Europa.
Police Academy (palabas sa telebisyon)
Ang Police Academy ay isang animado o kartun mula sa Estados Unidos. Ginawa ito ng Warner Bros. at Ruby-Spears.
Rule 34
Ang Rule 34 ay isang Internet meme na nagsasabing mayroong pornograpiya sa Internet tungkol sa bawat posibleng paksa. Ang konsepto ay karaniwang inilalarawan bilang fan art ng mga karaniwang hindi erotikong paksa na nakikibahagi sa sekswal na pag-uugali at/o aktibidad. Maaari rin itong magsama ng mga sulatin, animasyon, larawan, GIF at anumang iba pang anyo ng media kung saan ang internet ay nagbibigay ng mga pagkakataon para sa paglaganap at muling pamamahagi.
Kasaysayan
Ang pariralang "Rule 34" ay nabuo mula sa isang webcomic noong Agosto 13, 2003 na may caption na, "Rule #34 There is porn of it. No exceptions." Ang komiks ay iginuhit ni TangoStari (Peter Morley-Souter) upang ilarawan ang kanyang pagkagulat nang makita ang parody porno nina Calvin at Hobbes. Bagama't ang komiks ay nawala sa kalabuan, ang caption ay agad na naging popular sa Internet. Simula noon, ang parirala ay inangkop sa iba't ibang syntactic na bersyon at ginamit pa nga bilang isang pandiwa.
Noong 2008, ang mga user sa imageboard na 4chan ay nag-post ng maraming tahasang sekswal na parodies at cartoons na naglalarawan ng Rule 34. Doon, ang pornograpiya ay tinutukoy bilang "rule 34" o " pr0nz ". Sinasabi ng The Dictionary of Modern Proverbs na ang Rule 34 ay "nagsimulang lumabas sa mga pag-post sa Internet noong 2008."
Habang patuloy na kumakalat ang Rule 34 sa buong Internet, nagsimulang mag-ulat ang ilang tradisyunal na media tungkol dito. Isang artikulo sa Daily Telegraph noong 2009 ang nakalista sa Rule 34 bilang pangatlo sa "Nangungunang 10" na mga panuntunan at batas sa Internet. Isang kuwento ng CNN noong 2013 ang nagsabi na ang Rule 34 ay "malamang na ang pinakasikat" na panuntunan sa Internet na naging bahagi ng pangunahing kultura. Noong Nobyembre 14, 2018, isang Twitch streamer na may palayaw na "Drypiss" ay nagdiwang ng kanyang ika-18 kaarawan sa pamamagitan ng pag-post ng isang video sa Twitter kung saan siya ay tumingin sa Rule 34 na mga larawan; pagkatapos, ang video at ang mga tugon nito ay sakop ng The Daily Dot.