cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pamantasang Carlos sa Praga
Ang  Pamantasang Carlos o Charles University sa wikang Ingles, na kilala rin bilang Charles University in Prague (Univerzita Karlova; Universitas Carolina; Karls-Universität) ay ang pinakamatanda at pinakamalaking unibersidad sa Republikang Tseko. Itinatag noong 1348, ito ang unang pamantasan sa Gitnang Europa. Ito ay isa sa mga pinakamatandang unibersidad sa Europa sa tuloy-tuloy na operasyon at niraranggo bilang kabilang sa hanay ng 1.5 porsiyento ng pinakamahusay na mga unibersidad sa daigdig. right|thumb|300x300px|Bantayog sa tagapagtanggol ng unibersidad, Emperador Carlos IV, sa [[Praga (itinayo noong 1848)]] thumb|300x300px|Carolinum – ang pinakalumang gusali ng Charles University na binuo noong ika-14 siglo left|thumb|250x250px|Baroque library hall sa Clementinum, na orihinal na kabilang sa unibersidad, bahagi ngayon ng Czech National Library thumb|Harapan ng modernong pasukan sa Carolinum, ang sentro ng pamantasan thumb|Fakultad ng Sining (pilosopiya) Kabilang sa apat na orihinal na fakultad ng Unibersidad ay: ang Fakultad ng Batas, Medisina, Sining (pilosopiya) at Teolohiya (ngayon at teolohiyang Katoliko). Ngayon, ang Pamantasang Carlos ay binubuo ng 17 fakultad, karamihan ay nakabase sa Praga, dalawang bahay sa Hradec Králové at isa sa Plzeň.
Mga pagraranggo
Ayon sa  Academic Ranking of World Universities, ang Pamantasang Carlos ay nasa itaas na 1.5 porsiyento ng pinakamahusay sa mundo noong 2011. Ito ay naitala sa ika-201 hanggang ika-300 sa hanay ng 17,000 unibersidad sa buong mundo. Ito ang pinakamahusay na unibersidad sa Republikang Tseko at ang isa sa mga pinakamahusay sa Gitna at Silangang Europa na nilamangan lamang ng Pampamahalaang Unibersidad ng Mosku. Ito ay inilagay sa ranggong ika-31 ng  BRICS & Emerging Economies Rankings 2014 ng THE World University Rankings (kasunod ng ika-23 na Unibersidad ng Warsaw).
Agliè
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Agliè (Piedmontese: Ajé) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte sa hilagang Italya na matatagpuan mga 35 km hilaga ng Turin.
May hangganan ang Agliè sa mga sumusunod na munisipalidad: San Martino Canavese, Torre Canavese, Bairo, Vialfrè, Cuceglio, San Giorgio Canavese, at Ozegna.
Mga pangunahing tanawin
Ang pangunahing tanawin ng Agliè ay ang Castello Ducale nito, isa sa mga Saboyang Tirahan ng Maharlikang Bahay, na nakalista bilang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO. Mula noong ika-12 siglo, ito ay orihinal na pagmamay-ari ng mga bilang ng San Martino. Noong ika-17 siglo, ito ay ginawang isang mayamang tirahan ni konde Filippo d'Agliè, ngunit nawasak sa panahon ng pagsalakay ng mga Pranses noong 1706.
Noong 1765 ito ay nakuha ni Carlos Manuel III ng Saboya at ibinenta sa kaniyang anak na si Benedicto ng Saboya na ito ay radikal na ipinabago makalipas ang sampung taon, sa ilalim ng disenyo ni Ignazio Birago di Bòrgaro. Mula noon ito ay isang paninirahan sa tag-araw para sa mga Hari ng Cerdeña. Ibinenta ito sa estado ng Italya noong 1939.
Mga sanggunian
<references group="" responsive="1">
Poso
thumb|right|320px|Isang posong kinakamay o binobomba ng kamay, mula sa isang sistema ng patubig na pambukid sa [[Pakistan.]]
Ang poso o bomba o granada ay isang uri ng makinang nagpapagalaw ng isang likido, malalabnaw o maninipis na mga halo tubig at lupa (ang eskayola o putik, o may kahalo ring semento) o gas mula sa isang lugar papunta sa ibang pook, karaniwang nang paitaas. Inililipat ng isang bomba ang isang bolyum sa pamamagitan ng galaw na pisikal o mekanikal. Nakapagpapagalaw o nakapaglilipat ng likido ang poso sa pamamagitan ng presyon o ng paghitit, o kaya kapwa sa pamamagitan ng dalawang ito. Ngunit isang maling akala ukol sa mga poso ang pag-iisip na nakalilikha sila ng presyon. Bilang nag-iisang kasangkapan, hindi nakagagawa ng presyon ang mga poso; nakapaglilipat lamang sila ng pluwido, na nagdurulot ng daloy o tulo. Ang presyong atmosperiko ang tumutulong sa poso upang makapagpagalaw ng likido, dahil mayroong nalilikhang bakyum (ang kawalan, kahungkagan, awang, o espasyong walang taglay na bagay) sa loob ng poso. Ang pagdaragdag ng resistensiya o puwersang pumipigil sa pagdaloy ang nakapagsasanhi ng presyon. Nangangailangan ang mga poso ng ilang uri ng lakas upang umandar ang mga ito. Kung minsan, nanggagaling ang puwersa mula sa isang tao, ngunit minsan ding nagbubuhat sa isang motor.
Posong de-piston
Gumagana ang posong may piston o pambombang may piston sa pamamagitan ng pabalik-balik na galaw ng isang mahigpit na nakalapat na pistong nasa loob ng isang silindro. Kapag pumupunta sa isang daan ang piston, humihitit ito ng likido patungo sa loob ng silindro sa pamamagitan ng isang bukas na bahaging kilala bilang pasukang puwerto o bibig na pasukan. Sa pagbirang pabalik, pinupuwersa nito ang likidong lumabas sa isa pang bukas na bahaging tinatawag na puwertong pangdiskarga o bibig na palabasan. Kinukontrol ng mga balbula ang daloy ng likido patungo at palabas ng silindro. Ginagamit ang mga posong de-piston kapag kailangan ang mataas na presyon, katulad ng sa pagpapaangat ng tubig mula sa malalalim na mga balon, o kaya sa pagpapadala ng tubig sa matataas na mga gusaling may mga apartamento.
Posong sentripugal
Mayroon namang gulong na may talim ang posong sentripugal, na tinatawag na impeller o mga impeller vane sa Ingles, o girimpula, beleta, pulad, banoglawin, sipat, palikpik, patubiling, o katabyento. Nakakabit ng mahigpit ang may talim na gulong sa loob ng kaha ng poso. Umiikot ito ng napakatulin na lumilikha ng lakas na sentripugal na nagbabalibag ng tubig palabas sa tubong pangdiskarga. May kakayahan ang puwersang sentripugal na tumulak ng mga bagay palabas mula sa gitna, sa bahagi kung saan sila umiikot.
Ang Tusong Alipin
Buod
Pagdating sa Seoul, lumabas ang master para sa negosyo. Ang katulong na naiwan ay ipinagbili ang kabayo at naupo na nakapikit ang mga mata at nakatakip ang mga kamay sa ilong. Nang tanungin ng amo kung nasaan ang kabayo sa kanyang pagbabalik, sinabi ng katulong na hindi niya namalayan na wala na ang kabayo dahil nag-aalala siya na baka may maputol ang kanyang ilong ngayong nasa Seoul na sila. Isinulat ng galit na galit na panginoon ang mensaheng “Lunurin mo siya pagbalik niya” sa likod ng alipin at pinauwi siya. Sa kanyang pagbabalik sa bahay ng kanyang panginoon sa kanayunan, nilinlang ng alipin ang isang babaeng nagpapaikut-ikot na bigyan siya ng berdeng barley. Nilinlang din niya ang isang mangangalakal na nagbebenta ng pulot sa paggawa ng mga rice cake na puno ng pulot gamit ang berdeng barley. Kinuha ng katulong ang mga rice cake at inalok ang mga ito sa isang monghe kapalit ng pagwawasto ng mensahe sa kanyang likod na "Hayaan siyang pakasalan ang aking anak kapag siya ay bumalik." Pagkatapos ay umuwi ang alipin upang ipakita ang mensahe sa pamilya ng kanyang panginoon at ikinasal sa anak ng kanyang panginoon. Nang maglaon ay umuwi ang amo, nagalit siya nang malaman na ang kanyang anak na babae ay ikinasal na sa alipin. Pinilit ng amo ang alipin sa isang sako at isinabit ang sako sa isang puno sa tabi ng isang lawa upang mamatay ang alipin. Ang alipin, gayunpaman, ay nakakita ng isang mata na nagtitinda ng brassware na dumaan at nilinlang ang nagtitinda upang maniwala na ang sako ay magpapagaling sa kanyang bulag na mata. Ang nagtitinda ay pumalit sa pwesto ng katulong sa loob ng sako at tuluyang nalunod sa lawa. Pagkaraan ng ilang sandali, bumalik ang katulong sa bahay ng kanyang amo at ipinagmalaki kung gaano kaganda ang manatili sa palasyo ng dragon sa ilalim ng lawa. Nagtagumpay sa pagnanais na makita ang palasyo ng dragon para sa kanilang sarili, ang master at ang kanyang pamilya ay tumalon sa lawa at nalunod. Ang anak na babae ng panginoon ay malapit na ring tumalon sa lawa, ngunit kinausap siya ng alipin at nabuhay upang tamasahin ang yaman ng kanyang panginoon kasama ang kanyang asawa.
Mga kaugnay na akda
Ang balangkas ng lingkod na mahina sa lipunan na ibinabagsak ang malakas sa lipunan upang magkaroon ng asawa at ari-arian sa Kkoejaengi hain ay may pagkakatulad sa Aleman na kuwentong-bayang na The Brave Little Tailor kung saan niloloko ng isang mananahi ang mga higante at ang hari, pinakasalan ang prinsesa, at naging pinuno ng isang kaharian. Ang episodyo tungkol sa sanhi ng pagkalunod ng master ay katulad ng isang pag-unlad sa Aleman na kuwentong bibit na The Little Peasant. Sa mga pabula ng Korea, ang bida ng kuwentong-bayan na ito ay kahawig ng liyebre sa Tokki wa geobugi (토끼와 거북이 Ang Kuneho at ang Pagong) gayundin sa Horangi wa tokki (호랑이와 토끼 Ang Tigre at ang Kuneho) o ang pugo sa Ye (ou wa mechuragi 와 메추라기 Ang Soro at ang Pugo).
Negaraku
Ang "Negaraku" (FIlipino: Bayan Ko) ay ang pambansang awit ng Malaysia. Ipinili ang "Negaraku" bilang pambansang awit sa panahon ng kalayaan ng Pederasyon ng Malaya mula sa Reyno Unido noong 1957.
Kasaysayan
Orihinal na ginamit ang tugtog nito sa Allah Lanjutka Usia Sultan ("Biyayaan ng Diyos ang Mahal na Sultan"), ang pang-estadong awit ng Perak. Nabigyan ng bagong buhay ang awiting ito nang mabansagáng Terang Bulan (o Terang Boelan sa Bahasa Indonesia), at naging sikat na tugutgin sa mga sayawan at salu-salo noong mga dekadang '20 at '30. Hinirám para sa awit na Mamula Moon, na iniawit noong dekada '40 ng bandang "Felix Mendelssohn and his Hawaiian Serenaders". Nang kalaunan nagamit din sa isang Bangsawa (sarsuwelang Indonesia) na itinanghál sa Singapore noong 1940.
Noong 1992, iniatas ng pamahalaan ng Malaysia na baguhin ang tempo ng awit upang maging martsa. Wagas na tinutulan ito ng maraming mamamayang Malayo, at ikinutsa ang bagong pagsasaayos bilang "circus music". Iniulat noong Hulyo ng 2003 ng mamahayag sa Malaysia ang adhikain ng pamahalaan na ipagpalit ang salita at pamagát na "Negaraku" para sa "Malaysiaku". Muli itong binatikos at inayawan ng mga tao, na siyang nag-udyok sa pamahalaan na itigil ang pagbago sa pangalan ng awit. Kaakibat nito, ibinalik ang tempo ng awit sa dating, mas mabagal na pagsasaayos ng kompositor na si Wah Idris na siyang iginagamit bago ng 1992.
Eliza Pineda
Si Eliza Pineda ay isang artista sa Pilipinas. Siya ay ipinanganak noong Agosto 23, 1996. Kilala siya sa pagaganap bilang si Maria Flordeluna.
Heneral Nakar
Ang Bayan ng Heneral Nakar ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Pinangalan ang bayan na ito kay Heneral Guillermo Nakar, isang Pilipinong bayani noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Mga barangay
Ang bayan ng Heneral Nakar ay nahahati sa 19 mga barangay.
Katarismo
Ang Catharism o Katarismo (mula sa καθαρός, katharos, "dalisay") ay ang pangalang ibinigay sa isang kilusang Kristiyano na may mga elementong dualistiko at gnostiko na lumitaw sa rehiyong Languedoc ng Pransiya at iba pang mga bahagi ng Europa noong ika-11 siglo CE at yumabong noong ika-12 at ika-13 siglo CE. Noong 1208, tinangka ni Papa Inosente III na wakasan ang Katarismo ngunit sa taong iyon, ang legato ng papa na si Pierre de Castelnau ay pinatay habang bumabalik sa Roma. Ito ay nagtulak sa Papa na kumilos at humantong sa paglulunsad ng Krusadang Albigensian. Ang Krusadang Albigensian ay naghangad na lipulin ang sektang ito sa mga simulang dekada ng ika-13 siglo ngunit hindi buong naging matagumpay. Nang matanto ng papa na nabigo siyang lipulin ang mga Cathar, kanyang inilunsad ang Inkisisyong Mediebal upang tapusin ang trabaho ng paglipol sa mga ito. Ang mga Cathar ay nag-uugat sa kilusang Paulicianismo sa Armenia at Bogomilismo sa Bulgaria na kumuha ng mga impluwensiya mula sa mga Paulician. Bagaman ang terminong "Cathar" ay ginagamit na sa loob ng mga siglo upang tukuyin ang kilusang ito, pinagtatalunan kung ang kilusang ito ay tumukoy sa sarili nito sa pangalang ito. Sa mga teksto ng Cathar, ang mga terminong "Mabuting mga Tao" (Bons Hommes) o "Mga Mabuting Kristiyano" ang karaniwang mga termino na tumutukoy sa mga sarili nito.
Ang Kuwento ng Namumutol ng Kawayan
alt=A young woman dressed in a pink kimono recedes on towards a palace the sky surrounded by clouds as people on the ground look on.|right|thumb|"Ang Prinsesang Paatras" mula sa The Japanese Fairy Book, 1908 Ang Kuwento ng Namumutol ng Kawayan (竹取物語) ay isang monogatari (kathang-isip na naratibong prosa) na naglalaman ng mga elemento ng alamat ng Hapon. Isinulat ng isang 'di-kilalang may-akda noong huling bahagi ng ika-9 o unang bahagi ng ika-10 siglo sa panahong Heian, ito ay itinuturing na pinakalumang akda na umiiral sa anyong monogatari.
Idinetalye ng kuwento ang buhay ni Kaguya-hime, isang prinsesa mula sa Buwan na natuklasan noong sanggol pa lamang sa loob ng tangkay ng isang kumikinang na halamang kawayan. Pagkatapos niyang lumaki, ang kanyang kagandahan ay umaakit sa limang manliligaw na naghahanap ng kanyang kamay sa pagpapakasal, na kanyang tinalikuran sa pamamagitan ng paghamon sa bawat isa ng isang imposibleng gawain; kalaunan ay naakit niya ang pagmamahal ng Emperador ng Hapon. Sa pagtatapos ng kuwento, inihayag ni Kaguya-hime ang kaniyang makakalawakang pinagmulan at bumalik sa Buwan. Ang kuwento ay kilala rin bilang Ang Kuwento ni Prinsesa Kaguya (かぐや姫の物語), buhat ng bida nito.
Kalagayan
Ang Kuwento ng Namumutol ng Kawayan ay itinuturing na pinakalumang nabubuhay na monogatari, kahit na ang eksaktong petsa ng komposisyon nito ay hindi alam. Isang tula sa Yamato Monogatari, isang akda noong ika-10 siglo na naglalarawan nga buhay sa korte ng imperyal, ang nagsasaad ng kuwento bilang pagtukoy sa isang pulong na nanonood ng buwan na isinagwa sa palasyo noong 909. Ang pagbanggit ng usok na tumataas mula sa Bundok Fuji sa Kuwento ng Namumutol ng Kawayan ay nagmumungkahi na ang bulkan ay aktibo pa rin sa panahon ng komposisyon nito; ang Kokin Wakashū nagpapahiwatig na ang bundok ay tumigil sa pagbuga ng usok noong 905. Ang iba pang ebidensya ay nagmumungkahi na ang kuwento ay isinulat sa pagitan ng 871 at 881.
Ang kuwento ay kinilala bilang proto-kathang-isip na pang-agham. Ang ilan sa mga elemento ng kuwentong kathang-isip na pang-agham nito ay kinabibilangan ni Kaguya-hime bilang isang prinsesa mula sa Buwan na ipinadala sa Daigdig para sa kaligtasan sa panahon ng selsestiyal na digmaan, isang ekstraterestre na pinalaki ng isang tao sa Earth, at siya ay dinala pabalik sa Buwan ng kanyang tunay. extraterrestrial na pamilya. Ang isang manuskrito na ilustrasyon ay naglalarawan din ng isang bilog na lumilipad na makina na kahawig ng isang flying saucer. Ang kuwento ni Kaguya ay may pagkakatulad din sa isang modernong kuwentong pinagmulan ng superhero, partikular ng kay Superman.
Little John
Si Little John ay isang pangalang Ingles na may kahulugang "Maliit na Juan" o "Munting Juan", ay isang maalamat na kasamang tulisan ni Robin Hood, at sinasabing hepeng tenyente ni Robin Hood at pangalawang tagapag-atas (kinatawan ng pinuno) ng Merry Men (literal na "Masasayang mga Lalaki", na ang diwa ay "Masasayang mga Tauhan").
Liwasang Burnham
Ang Liwasang Burnham o Parkeng Burnham ay isang liwasang urbano sa puso ng lungsod ng Baguio, Pilipinas. Isinunod ang pangalan nito sa Amerikanong arkitekto at urban planner na si Daniel Hudson Burnham, na nagplano ng lungsod. Ang ilang daan dito ay patungong Camp John Hay.
Mga kawing panlabas
City of Pines Landmarks and Sites web page
Tulay ng Ayala
Ang Tulay ng Ayala (Ayala Bridge) ay isang bakal na sepong tulay (truss bridge) sa ibabaw ng Ilog Pasig sa Maynila, Pilipinas. Kinokonekta nito ang mga distrito ng Ermita at San Miguel, at dumaraan sa kanlurang dulo ng Isla de Convalecencia. Dinadala nito ang Daang Palibot Blg. 1 (C-1) at ang Pambansang Ruta Blg. 180 (N180) na iniuugnay ang Bulebar Ayala ng Ermita sa Kalye Pascual Casal ng San Miguel.
Kasaysayan
thumbnail|left|Pagsasaayos ng tulay noong 2015. Unang itinayo ang Tulay ng Ayala bilang isang estrukturang yari sa kahoy noong 1872, ni Don Jacobo Zóbel y Zangroniz ng Casa Róxas (ang kasalukuyang Ayala Corporation). Noong 1908 pinalitan, ang materyal na ito ng bakal, at naging unang debakal na tulay ng Pilipinas ang Tulay ng Ayala. Ang kasalukuyang anyo nito ay iniukol sa isang muling pagtatayo noong dekada-1930.
Isinara sa publiko ang tulay noong unang bahagi ng 2015 para isailalim ito sa pagpapabuti at pagkukumpuni upang matiyak ang katatagan nito. Ini-angat ito nang 70 sentimetro upang makayanan nito ang lindol na may magnitud na 7.2. Binuksan muli ang tulay noong Nobyembre 2015.
Cerveteri
Ito ang lugar ng sinaunang Etruskong lungsod na isa sa pinakamahalagang Etruskong lungsod sa pook na may higit sa 15 beses na mas malaki kaysa bayan ngayon.
Kasaysayan
Ang Cerveteri ay tumataas kung saan matatagpuan ang sinaunang lungsod ng Agylla, Άγυλλα (para sa mga Griyego), na kalaunan ay tinawag na Caere ng mga Etrusko. Ang modernong pangalan nito ay nagmula sa Caere Vetus, na tinatawag noong ika-13 siglo upang makilala ito mula sa Caere Novum (ang kasalukuyang Ceri). Ang iba pang sinaunang toponimo ng lungsod ay Cisra (para sa mga Etrusko).
The Kite Runner
Pagpapakilala
Nagsasalaysay ang The Kite Runner ng kuwento ukol kay Amir, isang batang lalaki mula sa distritong Wazir Akbar Khan ng Kabul, na nakipagkaibigan kay Hassan, ang anak na lalaki ng tagapagsilbing Hazara ng ama ni Amir. Naganap ang kuwento na may pinalamutian ng nakaliligalig na mga kaganapan, mula sa pagbagsak ng monarkiya sa Apganistan hanggang sa paglusbo ng mga Sobyet sa Apganistan, ang maramihang pag-alis at pagtakas ng mga repuhiyadong Apgano patungong Pakistan at Estados Unidos, ang pagbangon ng rehimeng Taliban.
Mahalag ring maunawaan na may samu't saring mga pagpapaliwanag o interpretasyon ng aklat na ito, mula sa paraan kung paano itinrato ng Taliban ang "sarili" nilang mga tao hanggang sa ugnayan sa pagitan ng dalawang batang mga lalaki bilang isang pagkakatawan sa mga mikrokosmo ng lipunan.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga nobela
University of Science and Technology Houari Boumediene
Ang University of Science and Technology Houari Boumediene (Université des sciences et de la technologie Houari-Boumediene, USTHB, جامعة العلوم والتكنولوجيا هواري بومدين) ay isang unibersidad na matatagpuan sa bayan ng Bab-Ezzouar, 15 km mula sa Algiers, Algeria. Ang unibersidad ay dinisenyo ng arkitektong Brazilian na si Oscar Niemeyer at pinasinayaan noong 1974.
Ang mga kurso na inaalok ay kinabibilangan ng kompyuter, matematika, pisika, kimika, biyolohiya, heolohiya, inhenyeriya, atbp.
Krusadang Albigense
Ang Krusadang Albigense (Espanyol: Cruzada albigense; Ingles: Albigensian Crusade) o Krusadang Cathar (1209–1229) ang 20 taong kampanyang military na sinimulan ni Papa Inosente III upang lipulin ang Catharismo sa Languedoc. Ang Krusada ay pangunahing nilitis ng Koronang Pranses at mabilis na naging pampolitika na humantong sa hindi lamang ang malaking pagbawas ng bilang ng mga nagsasanay na Cathar kundi isang muling paglilinya ng Occtinania na nagdala nito sa sakop ng Koronang Pranses at nagbawas ng natatanging pang-rehiyong kultura at mataas na lebel ng impluwensiyang Aragonese. Ang mga Cathar ay isang mediebal na sektang Kristiyano na may pilosopiyang neo-manichean. Ito ay nagmula sa isang repormang kilusan sa loob ng mga simbahang Bogomil ng Dalmatai at Bulgaria na tumatawag sa pagbabalik ng mensaheng Kristiyano ng pagiging perpekto, kahirapan at pangangaral. Sila ay nakilalang mga Albigensian dahil ito ay nagkamit ng maraming mga tagasunod sa siyudad ng Albi at mga palibot na lugar noong ika-12 at ika-13 siglo CE. Nang mabigo ang mga diplomatikong pagtatangka ni Papa Inosente III na paurungin ang Catharismo at pagkatapos ng pagpatay sa legato ng papang si Pierre de Castelnau, idineklara ni Inosente III ang isang krusada laban sa Languedoc na nag-aalok ng mga lupain ng mga heretikong Cathar sa sinumang maharlikang Pranser na makikidigma sa mga Cathar. Ang karahasan nito ay humantong sa pagkakamit ng Pransiya ng mga lupain na may malapit na kaugnayang linguistiko, kultural at pampolitika sa Catalonia. Idineklaran ng papa na ang lahat ng mga Albigenses "ay dapat ikulong at ang mga pag-aari nito ay kompiskahin". Innocent III declared a crusade against Languedoc, offering the lands of the Cathar heresy
University of Science and Technology Houari Boumediene
Ang pagtuturo sa unibersidad ay sa wikang Pranses, maliban sa kurikulum ng heograpiya na nasa wikang Arabe.
Krusadang Albigense
The Albigensian Crusade also had a role in the creation and institutionalization of both the Dominican Order and the Medieval Inquisition.
Megumi Yasu
Si Megumi Yasu (安 めぐみ) ay isang artista at tagapaglibang mula sa bansang Hapon. Kinakatawan siya ng Harmony Promotion. Kinasal siya kay Takahiro Azuma noong 2011.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga artista mula sa Hapon
Julia Montes
Si Julia Montes (ipinanganak ), na ang tunay na pangalan ay Mara Hautea Schnittka, ay isang artista sa Pilipinas.
Cervia
Ang Cervia ay isang pangunahing tabing-dagat na resort sa Emilia-Romaña, Hilagang Italya. Ang populasyon nito ay 28,700 sa senso noong 2018.
Ito ay lubos na naiimpluwensiyahan ng pag-iral ng palakasan, sining, at lutuin. Malaking ambag ito sa pagpili ng Cervia bilang unang lungsod ng Italya upang mag-host ng isang IRONMAN Triathlon, na nagbibigay sa katimugang Europa ng pagkakataon para sa pinakasikat na pang-atletikong pangyayari sa buong mundo, na umakit ng mga atletang pambansa mula sa buong mundo at ipinakita ang pangunahing katayuan ni Cervia bilang isang pandaigdigang dausan.
Zollino
Ang Zollino (Griko: Τσουḍḍίνου, translit. Tsuḍḍinu; Salentino: Tsuḍḍinu) ay isang maliit na bayan at komuna ng 2,194 na naninirahan sa lalawigan ng Lecce sa Apulia, Italya. Ito ay isa sa siyam na bayan ng Grecìa Salentina, na pinapanatili pa rin ang wikang Griyego at mga tradisyon.
Marzi, Calabria
Ang Marzi ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) na nasa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Bahagi ito ng Bulubunduking Pamayanan ng Savuto (Comunità Montana del Savuto).
Teritoryo
Ang Marzi ay matatagpuan sa timog ng Cosenza, at ang teritoryo nito ay kasama sa lambak ng ilog ng Savuto, na tumatawid dito na naghihiwalay mula sa munisipalidad ng Carpanzano.
BEGIN (banda)
Ang BEGIN ay isang akustikong banda ng Hapon na binubuo ng tatlong tao mula sa Lungsod ng Ishigaki, Prepektura ng Okinawa, Hapon. Kabilang sa banda sina Eishō Higa, Masaru Shimabukuro at Hitoshi Uechi. Kasama sa kanilang mga kinatawan ng mga kanta ang Nada Sōsō at Shimanchu nu Takara.
Mike, ang Pugot na Manok
Si Mike, ang Pugot na Manok, (Abril 1945 – Marso 1947) ay isang tandang Wyandotte na nabuhay nang 18 na buwan matapos pugutan siya ng ulo. Sabi ng iba na ito ay isang kalokohan. Kaya idinala siya sa Pamantasan ng Utah sa Lungsod ng Salt Lake sa Utah para patunayan ang kasong ito. Isang pista ang gumaganap sa Colorado, Estados Unidos bilang pagpugay kay Mike.
Mga sanggunian
Kaurian:Tanyag na ibon
Bibliyang Luther
Ang Bibliyang Luther o Luther Bible ay isang salin ng Bibliya na isinalin ni Martin Luther mula sa Hebreo at Griyego tungo sa Wikang Aleman. Ang Bagong Tipan nito ay inilimbag noong 1522 at ang kumpletong Bibliya na naglalaman ng parehong Luma at bagong Tipan at apokripa ay inilimbag noong 1534. The new translation was widely disseminated thanks to the printing press, Ito ay naging isang pwersa sa paghuhugis ng modernong Mataas na wikang Aleman.
Pagsasalin
Ang Bibliyang Luther ay hindi ang unang saling Aleman ng Bibliya ngunit ito ang pinakamaimpluwensiya (most influential) na saling Aleman. Ang isang malaking bahagi ng kahalagahan ni Luther sa kulturang Aleman ang kanyang impluwensiya sa pag-ahon ng Wikang Aleman at pambansang pagkakakilanlang Aleman. Ito ay pangunahing nagmula mula sa kanyang salin ng Bibliya sa bernakular na kasing rebolusyonaryo sa batas na kanon at pag-sunog ng bull ng papa. Ang layunin ni Luther ay bigyan ng kakayahan ang mga nagsasalita ng wikang Aleman na Kristiyano na mabasa ang salita ng Diyos sa kanilang wika. Ang kanyang pagkukumpleto ng kanyang salin ng Luma at Bagong Tipan mula sa Hebreo at Griyego sa bernakular na Aleman noong 1534 ang isa sa pinakamahalagang mga akto ng Repormasyon. Bagaman hindi si Luther ang unang nagtangka ng pagsasalin ng bibliya sa Aleman, ang kanyang salin ay superior sa lahat ng mga nauna dito. Ang mga nakaraang salin ay naglalaman ng mababang uring Aleman na mga salin ng isang salin sa halip na direktang salin sa Aleman mula sa mga orihinal. Hinangad ni Luther na isalin sa wikang Aleman ang bibliya na kasing lapit sa orihinal na wika ng Bibliya ngunit ginagabayan kung paanong ang mga taong Aleman ay nagsasalita sa bahay, sa mga kalye at sa mga palengke. Ito ay nagtulak sa mga manunulat na mga Aleman gaya nina Goethe at Nietzsche na purihin ang Bibliya ni Luther. Sa karagdagan, ang pagkakalimbag ng bernakular na Alemang Bibliya ni Luther ay pumayag ritong mabilis na kumalat at mabasa ng lahat ng mga Aleman. Ang isang tagalimbag na si Hans Luft ay naglimbag ng bibliya ni Luther ng higit sa 100,000 kopya sa pagitan ng 1534 at 1574 na binasa ng mga milyong milyong Aleman. Ang bibliya ni Luther ay nasa halos bawat tahanan ng mga nagsasalita ng Aleman na Protestante at walang pagdududa sa kaalamang biblikal na nakamit ng mga karaniwang masang Aleman.
Ai-Ai delas Alas
Si Martina Aileen delas Alas-Sibayan o mas kilala bilang Ai-Ai delas Alas ay isang Pilipinang aktres. Binansagan siya bilang Reyna ng Komedya ng Pilipinas at Comedy Concert Queen.
Lebak
Ang Bayan ng Lebak ay isang unang klaseng bayan sa lalawigan ng Sultan Kudarat, Pilipinas. Ayon sa senso noong 2015, ito ay may populasyon na 88,868 katao. Matatagpuan ang bayan ng Lebak sa pinakahilagang bahagi ng pook-dalampasigan ng Sultan Kudarat, mga 168 km mula sa kabiserang bayan na Isulan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Lebak ay nahahati sa 27 na mga barangay.
Albiano d'Ivrea
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Albiano d'Ivrea (Piamontes: Albian) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte sa hilagang Italya, na matatagpuan mga 45 km hilagang-silangan ng Turin.
Ang Albiano d'Ivrea ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bollengo, Ivrea, Palazzo Canavese, Piverone, Azeglio, Caravino, at Vestignè. Ang ekonomiya ay kadalasang nakabatay sa produksiyon ng cereal at forage.
Matatagpuan sa lungsod ang Barokong simbahan ng San Martino Vescovo di Tours.
Pisikal na heograpiya
Tumataas ito sa kaliwang pampang ng Naviglio di Ivrea, na nakahiga sa paanan ng mababang burol na kahanay ng napakalaking kaliwang morrenang cordon ng Serra di Ivrea hanggang sa Lawa ng Viverone, at pinangungunahan ng Bishop's Castle.
Solisitor Heneral ng Pilipinas
Ang Solisitor Heneral ng Pilipinas (Solicitor General of the Philippines) ay ang legal na tagapayò at tagapagtanggol ng pamahalaan ng Pilipinas. Tungkulin ng Taga-usig Panlahat na humarap sa Kataas-taasang Hukuman at Hukuman ng Apelasyon upang katawanin ang sambayanang Pilipino, Pamahalaan ng Pilipinas, at mga ahensiya at instrumentalidad, opisyal at ahente nito sa alinmang litigasyon, hakbangin sa paglilitis, at pagsisiyasat saan man kailanganin ang serbisyo ng mga abogado. Ang Taga-usig Panlahat ay malaya at awtonomus na tanggapang nakadikit sa Kagawaran ng Katarungan.
Cento
Ang Cento (Hilagang Bolognese: Zèint; Bolognese Panlungsod: Zänt; Centese: Zènt) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Ferrara, Emilia-Romaña, Italya.
Estereokimika
thumb|right|350px|Iba’t-ibang uri ng mga isomeros. Nakatututok ang estereokimika sa mga estereoisomeros. Ang estereokimika ay isang subdisiplina ng kimika na nag-aaral the ralatibong kaayusan ng mga atomo ng isang molekula sa espasyo o tatlong dimensiyon.. Ang isang mahalagang sanga ng estereokimika ay ang pag-aaral ng mga molekulang kiral.
Cento
Pisikal na heograpiya
Ang Cento ay may ganap na patag, agrikultural na teritoryo, mayaman sa mga sapa at mga durog na bato (maliit na lawa, isang legasiya ng paglilinang ng abaka) na gumagapang na parang kalang sa pagitan ng mga lalawigan ng Bolonia at Modena.
Estereokimika
Ang estereokimika ay isang napakahalagang sanga ng kimika at lumalagom ito sa pag-aaral ng mga suliraning pang-estereokimika ayon sa mga sumusunod na paksa ng kimika: kimikang organika, kimikang inorganika, kimikang biyolohika, kimika pisikal at kimikang supramolekular.
Cento
Kasaysayan
Ang Obispo ng Bolonia at ang Abad ng Nonantola ang nagtaguyod ng Partecipanza Agraria, isang institusyon kung saan ang lupa ay patuloy na ibabahagi tuwing dalawampung taon sa mga lalaking tagapagmana ng mga pamilya na bumuo ng paunang pangunahing ng pamayanan noong ika-12 siglo.
Nasa timog-silangan ng lungsod ang maliit na makasaysayang kuta ng Pieve di Cento.
Frederick Cook
Si Frederick Albert Cook (10 Hunyo 1865 – 5 Agosto 1940) ay isang Amerikanong eksplorador at manggagamot, na nakilala dahil sa kaniyang pag-angkin na narating niya ang Hilagang Polo noong 21 Abril 1908. Ang petsang ito ay isang taon bago ang 6 Abril 1909, na petsang inaangkin ni Robert Peary nang marating niya ang Hilagang Polo.
Polong Timog
330px|thumb|right Ang Polong Timog, kilala din sa tawag na Heograpikong Polong Timog o Panlupang Polong Timog, ay isa sa dalawang punto kung saan sumasalikop ang aksis ng pag-ikot ng Daigdig sa ibabaw nito. Ito ang pinakatimog na punto sa ibabaw ng Daigdig at matatagpuan sa kabaligtaran bahagi ng Daigdig mula sa Hilagang Polo. Nakalagay sa lupalop ng Antartika, sityo ito ng Himpilan ng Amundsen-Scott ng Polong Timog ng Estados Unidos, na itinatag noong 1956 at palagiang may mga trabahador simula noong taong iyon. Hindi dapat ipagkamali ang Heograpikong Polong Timog sa Timog Magnetikong Polo.
Frederick Cook
Talambuhay
Si Cook ay ipinanganak sa Callicoon, Sullivan County, New York. Ang mga magulang niya ay sina Dr. Theodore A. Koch at Magdalena Long, kamakailang mga imigranteng Aleman sa Estados Unidos noong mga panahong iyon. Nag-aral siya sa Pamantasan ng Columbia, kung saan natanggap niya ang kaniyang Pagkaduktor sa Medisina noong 1890. Noong 1889, pinakasalan niya si Libby Forbes, na namatay noong 1890. Sa kaniyang ika-37 kaarawan, pinakasalan niya si Marie Fidele Hunt; nagkaroon sila ng isang anak na babae, na pinangalanang Helene. Noong 1923, nagdiborsiyo sila, na maaaring dahil sa mga kadahilanang pampananalapi na may kaugnayan sa isang pasapit na paglilitis hinggil sa panloloko.
Estereokimika
Kasama sa esterokimika ang pamamaraan upang alamin at ipaliwananag ang kanilang mga relasyon sa isat-isa; ang epekto sa pisikal o biyolohikong katangian na ipinahihiwatig ng relasyong ito sa mga molekulang pinag-aaralan, at ang kung paano umiimpluwensya ang relasyong ito sa pagsasanib ng mga molekulang pinag-aaralan.
Sinasabing si Louis Pasteur ang unang estereokimiko na nakasumpong nito noong 1849 sa mga asin ng asido tartariko na mula sa bariles na imbakan ng alak na kung saan niya nakita na nakapagpapaikot ito ng polarisadong ilaw ngunit ang mga asin mula sa ibang mapagkukunan nito ay hindi. Ang katangiang ito na kaisa-isang kakaibang katangian ng dalawang uri ng asing tartrato dahil sa isomerismong optiko. Noong 1874, ipinaliwanag nina Jacobus Henricus van 't Hoff at Joseph Le Bel ang kilos optikal sa paggamit ng tetrehedrong kaayusan ng mga atomong na nakakawing sa carbono.
Ang isang pinakasikat na pagpapakita ng kahalagahan ng estereokimika ay ang sakunang dulot ng thalidomide. Ang thalidomide ay isang gamot na unang ginawa noong 1957 sa Alemanya na ibinibigay sa mga buntis upang makalunas sa pagduduwal at pagkahilo tuwing umaga. Nasumpungan na ang gamot na ito ay nakapagdudulot ng deporma sa mga sanggol. Natuklasan na ang isang isomerong optikal ng gamot na ito ay ligtas habang ang isa namang isomero nito ay teratoheniko (teratogenic) – yaon bang nagdudulot ng malubhang sirang henetiko sa bilig sa bungad na paglaki at progreso nito. Sa katawan ng tao, ang thalidomide ay sumasailalim sa rasemisasyon na kung saan kahit na isa lamang sa dalawang estereoisomero ang kinain nakagagawa ng katawan ng isomerong hindi kinain. Sa kasalukuyan, ginagamit ang thalidomide sa paggamot ng ketong. Ibinibigayt din iton ngayon sa mga babae ngunit sinasabayan ito ng contraceptives para hindi mabuntis. Ang disastreng ito ang nagbunsad ng mahigpit na pagte-testing ng mga gamot bago magamit ng publiko.
Cahn-Ingold-Prelog priority rules ay bahagi ng isang sistema upang ipaliwanag ang estereokimika ng isang molekula. Iniraranggo nito ang mga atomo sa paligid ng estereosentro ayon sa istandard na paraan upang maipakita at maipaliwanag ng malinaw ang relatibong posisyon ng mga atomong ito sa molekula.
Ang Fischer projection ay isang simpleng paraan upang ipakita ang estereokimika sa paligid ng isang estereosentro.
Talahulugan
Bilig - embryo
Henetiko - genetic
Isomeros – isomers
Polyester
Ang polyester o poliester (Ingles: polyester, Kastila: poliéster) ay isang uri ng resinang sintetiko at isa sa mga hibla o pibrang gawa ng tao. Bilang hiblang sintetiko, ikinakalakal ito sa ilalim ng tatak o markang Dacron, Fortrel, Kodel, Vycron, at iba pa. Pangunahing ginagamit ang polyester para sa paggawa ng mga lubid, mga damit, mga layag, mga tapete, at kurdon ng gomang gulong.
Estereokimika
Talahulugan
Ketong - leprosy
Kiral - chiral
Polyester
Mga sanggunian
Kaurian:Mga hiblang gawa ng tao
Estereokimika
Talahulugan
Lumalagom – to encompass; to include
Molekula - molecule
Nagbunsad – led to
Pagsasanib – reaction
Rasemisasyon - racemization
Sakuna – accident; injury
Teratoheniko – teratogenic
Nympha
Pelikula ni Alona Alegre: Nympha (alona) Pelikula ni Alma Moreno: Nympha (alma) Pelikula ni Cristina Gonzales: Nympha (cristina)
Kasaysayan ng mga Hudyo sa Pilipinas
Nagsimula ang talang kasaysayan ng mga Hudyo sa Pilipinas noong panahong Kastila.
Panahong Kastila
Ang kasaysayan ng mga Hudyo sa Maynila ay nagmula noong Ingkuwisisyong Kastila ng ika-16 dantaon, kung kailan marami sa mga Hudyo ng Ispanya, na sapilitang bininyagan sa Kristiyanismo at patago na pinanatili ang kanilang buhay Hudyo, ay nabunyag at nilitis, nahatulan, at pinalayas sa Ispanya dahil sa kanilang erehiya o heresy. Kilala bilang mga Marano o "Bagong Kristiyano", sinamahan ng mga kripto-Hudyong ito ang mga Kastilang kongkistador na nagmulang nanirahan sa mga daungan sa Malayong Silangan, kasama na ang Maynila. Dumating sa Pilipinas noong dekada 1590 ang dalawang "Bagong Kristiyanong" magkakapatid na sina Jorge at Domingo Rodríguez. Pagka-1593 nalitis at nahatulan ang dalawa sa isang auto da fe sa Lungsod ng Mehiko dahil walang nagsasariling tribunal ang Ingkuwisisyon sa Pilipinas. Itinapon ng Ingkuwisisyon ang mga Rodríguez sa bilangguan ang hinatulan din ang walo o higit pang mga "Bagong Kristiyano" sa Pilipinas. Ito ang mapanganip na kalagayan ng mga Hudyo sa Pilipinas. Nanatiling maliit at di-organisado ang pamayanang Hudyo sa mga susunod na dantaon ng pamamahalang Kastila. Hindi pinayagan ng batas ng mga mananakop ang pagkakaroon ng isang organisadong pamayanang Hudyo.
Ang kauna-unahang permanenteng paninirahan ng mga Hudyo sa Pilipinas noong panahong Kastila ay nagmula sa pagdating nina Léopold Kahn at ng tatlong magkakapatid na Levy mula sa Alsace-Lorraine, na tumakas mula sa kinalabasan ng Digmaang Prangko-Prusyano noong 1870. Ipinangalanan ng magkapatid na Levy ang kanilang negosyo na Estrella del Norte, na Kastila para sa "bituin ng hilaga." Kasama sa kanilang mga negosyo ang pagbenta ng alahas, merchandising, importasyon at eksportasyon ng mga hiyas, gamot, at, pagdating ng panahon, mga kotse. Nagbigay ang pagbukas ng Kanal Suez noong 1869 ng mas tuwirang rutang pangkalakalan sa pagitan ng Europa at ng Pilipinas, at lumago ang mga negosyo sa kapuluan at pati na rin ang bilang ng mga Hudyo dito. Sinamahan ang mga Levy ng mga Turko, Siryo, at Ehipsiyong Hudyo, na naglikha ng isang halo-halong populasyong Hudyo ng mahigit-kumulang limampung indibidwal sa pagtapos ng panahong Kastila. Si A. N. Hashim, isang Siryong Hudyo, ang isa sa mga tumulong kay Jos& na makaalis sa Dapitan. Noong natapos lamang ang panahong Kastila at sinakop ng mga Amerikano ang kapuluan noong 1898 na pinayagan ang mga Hudyo na opisyal at bukas na manampalataya bilang mga Hudyo.
Panahong Amerikano
Nang maging pag-aari ng Mga Istadong Nagkakaisa ang Pilipinas, pinakinabangan ng mga Amerikanong Hudyo ang bagong hanggahang ito. Nagdala ang pagdating ng hukbong Amerikano sa Pilipinas ng mga Hudyong manlilingkod o servicemen na nagpasiyang manatili sa kapuluan matapos ang kanilang panunungkulan sa militar at maging mga permanenteng residente. Dumating din ang mga Hudyong guro mula sa Mga Istadong Nagkakaisa kasama ng mga Thomasite, isang kinatawan ng mga boluntaryong guro, na nagbigay ng pampublikong turo sa mga batang Pilipino.
Bukod sa edukasyon, naakit ng mga bagong merkado para sa mga negosyong importasyon-eksportasyon ang mga batang negosyante na Hudyo na nagsitayo ng mga bagong istablesimyento sa Pilipinas o pinalawak ang kanilang mga negosyo mula sa Amerikang kontinental.
Dalawang mahahalagang pangalan ang lumilitaw sa pamayanang Hudyo sa simula ng ika-20 dantaon: sina Emil Bachrach at Morton I. Netzorg. Dumating si Bachrach sa Maynila noong 1901 lumikha sa madaling panahon ng isang may-kalakihang negosyo. Dahil siya ang kinikilala bilang ang unang Amerikanong Hudyo na permanenteng nanirahan sa Pilipinas, ipinangalan sa kaniya ang sinagoga at bulwagang pangkalinangan—ang Temple Emil at ang Bachrach Hall—na pinondohan ng pamilyang Bacharach sa mga sumunod na dekada. Si Joseph Cysner ang namahala ng templo. Pinahintulutan ng nakamit na kayamanan ni Bacharach na siya ay maging isang mapagbigay na mapagkawanggawang tao na sinuportahan ang layong Hudyo at Kristiyano. Pagka-1918, naging 150 ang kabuuang bilan ng mga Hudyo sa Pilipinas, kasama na ang ilang mga Rusong tumakas mula sa Himagsikang Bol'&. Nagsimulang magsisiratingan ang mga negosyo mula sa Amerikang kontinental noong 1920. Kasama sa mga Hudyo ng Maynila ang tagapagtatag ng Pamilihang Sapi ng Makati, ang konduktor ng Manila Symphony Orchestra, at ang iba pang mga propesyonal tulad ng mga manggagamot at arkitekto. Dumating ang magkakapatid na Frieder, na susi sa pagligtas ng mga Alemang Hudyo noong dekada 1930, mula sa Cincinnati noong 1921 at ipinalawak ang negosyong sigarilyo ng kanilang pamilya sa Mga Istadong Nagkakaisa sa isang kapipakinabang na negosyo sa Maynila.
Ipinawalang-halaga ng kasaganaang pang-ekonomiko at ng isang mataas na antas ng interaksiyong panlipunan ang pangangailangan para sa mga matatatag na institusyong Hudyo. Bagaman nagsidayo ang mga pamilyang Hudyo sa Temple Emil para sa mga ispesyal na pagdiriwang, at nakapagsilbi bilang tagapag-isa at tagapagpokus ng buhay pangkalinangang Hudyo ang pagkakaroon ng karugtong na bulwagang panlipunan, higit na low-key pa rin ito. Bagaman ipinatayo ang Templo noong dekada 1920 pangunahin na sa pamamagitan ng mga mapagbigay na ambag ng mga Bacharach, Netzorg, at Frieder, ang mga tanging serbisyong isinagawa sa taon-taong batayan ay ang mga yamim nora'im (Ebreo: ימים נוראים), kung kailan isinagawa ng isang dumarayong rabino ang mga serbisyo. Pagka-1936 may katangi-tanging kosmopolitong karakter ang populasyong Hudyo na nabibilang sa mahigit-kumulang 500. Nag-alipato ng panibagong ulirat Hudyo ang banta ng pamahalaang Nazi sa mga Yuropeong Hudyo. Humakbang ang maliit, di-sentralisado, at sekular na pamayanang Hudyo ng Maynila upang mailigtas ang mga kapwa nilang Hudyo mula sa tiyak na kamatayan.
Mahalagang punahin na napaloob ang iba't ibang mga tao at tanggapan sa Pilipinas, Mga Istadong Nagkakaisa, at Alemanya sa pagsasakatuparan ng planong panligtas sa Maynila. Bagaman mahalagang makuha ang kooperasyon at pahintulot ni Pangulong Quezon sa planong pagligtas na ito,   nasa kamay pa rin ng State Department ng Amerika ang lahat ng isyung panlabas ng Pilipinas hanggang makamit ng Pilipinas ang kaniyang kalayaan noong 1946. Ang katangi-tangi sa pagligtas ng mga Hudyong lumilikas sa Pilipinas ay na ipinagkalooban ng kapangyarihan ang pamayanang Hudyo ng Maynila ni High Commissioner Paul McNutt at ni Quezon na magsagawa ng isang lupong pipiliin kung sino ang ipagkakalooban ng bisa ng State Department ng Amerika. Sa pamamagitan ng isang proseso ng pagprisinta at pagsusuri, nakakamit ang mga Hudyo ng Alemanya at Awstriya ng mga bisa mula sa mga opisyal pangkonsulado, na inatasan ng State Department ng Amerika na pagkalooban sila ng mga bisa batay sa mga tagubilin ng JRC sa Maynila. Narating ang matagumpay na planong panligtas Frieder-McNutt na ito sa mas malawak na planong gawing paroroonan ang Mindanaw para sa 10,000 takas na Hudyo. Para sa mga takas na nagawang makarating sa Pilipinas, nagtatag ang JRC ng mga lupon para sila'y matulungan sa paghanap ng trabaho at bahay sa Maynila. Bagaman maliit lamang sa bilang kung ihahambing sa mga bilang ng mga takas sa mga ibang bahagi ng daigdig, halos magapi ng mga bagong-dating na takas ang maliit na pamayanang Hudyo sa Maynila, lubos na ipinarami ang kanilang bilang halos magdamag. Naganap ang isang mapanuyang pagbaliktad ng mga pangyayari nang tumigil ang lahat ng mga planong pagligtas nang lusubin at sakupin ng mga Hapon ang kapuluan..
Paglusob ng mga Hapon
Nakamit ng pamayanang Hudyo ng Maynila ang pinakamataas nitong populasyon nang lumaki ito nang walong beses sa 2,500 mula noong una itong tumanggap ng mga takas noong 1937 hanggang sa katapusan ng 1941. Ang kapalaran ng pamayanang itong dating pinangingibawan ng mga Amerikano ay nalagay sa kamay ng mga takas na Aleman nang makapasok ang mga Hapon sa Maynila noong Disyembre 1941 at agarang ibinilanggo ang lahat ng mga "kaaway na dayuhang" sibilyan sa internment camp ng University of Santo Tomas (STIC), at pagkatapos sa internment camp sa Los Baños at sa dating bilangguang Bilibid sa Maynila.
Hindi nakitaan ng mga Hapon ng pagkakaiba ang mga Hudyo at di-Hudyong mamamayang Aleman at dahil dito hindi ibinilanggo sa STIC ang karamihan sa mga Hudyo ng Maynila. "The Japanese didn’t bother us … . The American Jewish group was interned … but the rest of us were left to fend for ourselves."
Ayon kay Ernest Simke, isang Hudyong Pilipino, "Only a very small group of [Japanese] officers who were trained and educated in Germany were particularly unfriendly, but in no way aggressive. They did intern the Jews living in Baguio, probably because the Japanese commander there had been trained in the Third Reich. I had taken Filipino citizenship before the war and, when I presented my Filipino passport to the Japanese authorities in Bacolod after the fall of Bataan and Corregidor, the officer took a long look at me, looked down at my passport, shook his head, sucked in his breath and said: ‘You put chicken in oven, out should come chicken, not fish.’"
Pagkakamit ng kalayaan hanggang sa kasalukuyan
Nang maiagaw muli ng Mga Istadong Nagkakaisa ang Pilipinas mula sa mga Hapon, sumanib ang mga bagong-laya ng STIC sa mga natitirang mga takas sa Maynila upang subukang itatag muli ang kanilang nawasak na pamayanan. Buong nawasak ang Temple Emil at Bachrach Hall. Nabiktima ang lahat sa pananakop ng mga Hapon, na nauwi sa kamatayan ng pitompung Hudyo. Tinulungan ng hukbong Amerikano, na noo'y kinatawan din ng mga Pilipino, ang pamayanang Hudyo upang makabangon muli. Pinagkalooban ng mga sundalong Pilipino at Amerikano ang mga biktima ng hindi lamang pagkain, tubig, panustos, at gamot, kundi isang donasyon din ng $15,000 para sa pagtatayo-muli ng sinagoga.
Gayumpaman, naging napakalawak ng paninira na nilikasan ng halos lahat ng mga takas at ang kanilang mga Amerikano at Britanikong tagapagpala ang Pilipinas at lumiit nang 30% ang bilang ng mga Hudyo nang katapusan ng 1946, ang taon kung kailan lumaya ang bansa sa mga Amerikano. Kumulang sa 250 Yuropeong takas ang nabilang sa napalagay na 600 Hudyo na nanatili sa Pilipinas nang katapusan ng 1948. Noong 1948 nabilang sa 302 ang mga Hudyo ng Maynila. Noong 2005, pinakamataas nang bilang ng mga Pilipinong Hudyo ang 500. Napapalagay rin ang kanilang bilang mula 100 hanggang 500 (mula 0.000001% hanggang 0.000005% ng kabuuang populasyon ng bansa).
Ang Kamaynilaan ang kasalukuyang nagtataglay ng pinakamalaking bilang ng mga Hudyo sa Pilipinas, na kinakatawan ng mahigit-kumulang apatnapung pamilya at ng iba pang dayuhan. Sa lungsod nito ng Makati matatagpuan ang Sinagogang Beth Yaacov, ang kaisa-isang sinagoga sa bansa, at ang Bahay Chabad ng mga Askenasing Haredi. Mayroon ding mga Hudyo sa iba pang bahagi ng bansa, kung saan halos hindi sila kilala sa karaniwang lipunan.
Televisa
Ang Grupo Televisa, S.A.B. o Televisa, ay isang Mehikanong conglomerate ng multimidya at ang pinakamalaking kumpanya sa Latinong Amerika at sa mundong nagsasalita ng Espanyol. Ito ay itinatag noong 1973. Ito ay isang mahalagang internasyonal na kumpanya ng libangan na may malaking bilang ng mga programang naipalabas sa Estados Unidos sa Univision.
Joseph Goebbels
Si (Oktubre 29, 1897 – Mayo 1, 1945) ay isang politikong Aleman at Kalihim na Reich ng Propaganda sa Alemanyang Nazi mula 1933 hanggang 1945. Bilang isa sa mga pinakamalapit na kaugnay at pinaka-taos pusong tagasunod ni Adolf Hitler, si Goebbels ay kilala sa kanyang masigasig na publikong pananalumpati at antisemitismo.
Tequixquiac
thumb Ang Santiango Tequixquiac ay ang sentro sa bayan ng Tequixquiac. Ito an matatagpuan sa hilagang-silangan bahagi ng Estado ng México, sa bansang Mehiko bagaman ang dalawang lugar ay karaniwang tinatawag na Tequixquiac. Ang bayan ay matatagpuan sa hilagang lagusan patungo sa Lambak nga Mehiko. Ito ay may 280 km hilagang-silangan patungo sa kabisera ng Estado na Toluca.
Bagyong Nina (2016)
Ang Bagyong Nina (Pagtatalagang pandaigdig: Bagyong Nock-ten), ay isang napakalakas na bagyo na tumama sa mga Rehiyon ng Bicol, CALABARZON at Kalakhang Maynila nang ika Disyembre 25 - 26 sa taong 2016 na aabot sa kategoryang apat maiihalintulad ang pangalan at ang lakas nito sa Bagyong Nona na tumama rin sa rehiyon ng Bicol, Silangang Bisayas at MIMAROPA.l, Ang Bagyong Nina ay nasa ika labing tatlong bagyo sa taong 2016. Ito ay naglandfall sa mga bayan ng: Tigaon, Camarines Sur, San Andres, Quezon at Torrijos, Marinduque.
Paghahanda
200px|thumb|Ang galaw ng Bagyong si Nina Maagang naghanda ang mga lokal na opisyal ng mga barangay, tanod, kawad at ib apa maging ang mga residente sa maidudulot ng Bagyong si Nina, nitong nakaraang taong Disyembre 15, 2015 ay nanalasa ang Bagyong Nona sa probinsya ng Sorsogon, Masbate at Hilagang Samar. Bagamat mas higit na mas malakas ang Bagyong Nina kaysa sa nagdaang isang bagyo na si Nona.
Katimugang Karagatan
thumb|330px|right|Ang Katimugang Karagatan
Ang Katimugang Karagatan, kilala din bilang Dakilang Katimugang Karagatan, ang Karagatang Antartiko at ang Timog Polar na Karagatan, ay binubuo ng pinakatimog na mga tubig ng Karagatan ng Mundo na nasa timog ng 60° T latitud. Itinalaga ng Internasyunal na Samahang Hidrograpiko (International Hydrographic Organization) ang Katimugang Karagatan bilang ang paghahati ng mga karagatan na pumapalibot sa Antartika. May mga heograpo ang hindi sumasang-ayon sa hilagang hangganan ng Katimugang Karagatan o hindi sumasang-ayon kung mayroon ngang Katimugang Karagatan, na kadalasang tinuturing ang mga tubig bilang bahagi ng Timog Pasipiko, Timog Atlantiko, at Karagatang Indiyano.