cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teogoniya
Ikalawang henerasyon
Si Uranus ay nasuklam sa kanyang mga anak na Hecatonchires kaya itinago sila sa isang lugar sa Gaia. Si Gaia ay nagalit dito at hiniling sa kanyang mga anak na mga Titano na parusahan ang kanilang ama. Si Cronus lamang ang handang gumawa nito. Kinapon ni Cronus ang kanyang ama gamit ang isang karet mula kay Gaia. Ang dugo mula kay Uranus ay tumalsik sa mundo na lumikha sa mga Erinyes (ang Furies), mga Higante at Meliai. Inihagis ni Cronus ang naputol na testikulo sa Dagat (Thalassa) na sa palibot ay nabuo ang bula at nabago sa diyos ng pag-ibig na si Aphrodite(kaya sa ilang mga mito, si Aphrodite ang anak na babae nina Uranus at Thalassa). Samantala, si Nyx bagaman kanyang pinaksalan si Erebos ay lumikha ng mga anak sa pamamagitan ng partenohenesis: Sina Moros, Oneiroi, Ker at mga Keres, Eris, Momos, Philotes , Geras, Thanatos, Moirai, Nemesis, Hesperides, Hypnos, Oizys, at Apate. Mula kay Eris ay nagmula sina Ponos, Hysmine, Neikea, Phonoi, Lethe, Makhai, Pseudologos, Amphilogia, Limos, Androktasia, Ate, Dysnomia, Algea, Horkos, at Logoi. Pagkatapos ng pagkapon kay Uranus, pinakasalan ni Gaia si Pontus at sila ay nagkaraoon ng linyang inapo na binubuo ng mga diyos-dagat, mga nymph] at mga [[hybrid na halimaw. Ang isang anak nina Gaia at Pontus ay si Nereus na nagpakasal kay Dorus na anak na babae ni Oceanus at Tethys at may mga Nereid na mga 50 nymph ng dagat na ang isa ay si Thetis. Ang isa pang anak nina Gaia at Pontus si Thaumas na nagpakasal kay Electra na kapatid na babae ni Doris at may Iris at dalawang mga Harpy. Ang dalawang magkapatid na sina Phorcys at Ceto ay nagpakasal sa bawat isa at nagkaroon ng Graiae, mga Gorgon, Echidna at Ophion. Si Medusa na isa sa mga Goron ay may dalawang anak kay Poseidon: ang may pakpak na kabayong si Pegasus at higanteng si Chrysaor sa sandali ng kanyang pagkapugot ng ulo ni Perseus. Pinakasalan ni Chrysaor si Callirhoe na isa pang anak na babae ni Oceanus at may tatlong-ulong Geryon. Pinakasalan rin ni Gaia si Tartarus at nagkaraoon ng Typhon na pinakasalan ni Echidna at nagkaroon ng Orthos, Kerberos, Hydra at Chimera. Mula kay Orthos at kay Chimera o Echidna ay ipinanganak ang Sphinx at ang Nemeanong Leon. Sa pamilya ng mga Titano, sina Oceanus at Tethys ay nagpakasal at nagkaroon ng tatlong libong mga ilog(kabilang ang Ilog Nilo at Skamandar at tatlong libong mga Okeanidong Nymph(kabilang sina Electra, Calypso at Styx. Sina Theia at Hyperion ay nagpakasal ay nagkaroon ng Helios, Selene, Eos. Sina Kreios at Eurybia ay nagpakasal na nanganak kina Astraios, Pallas, at Perses. Sina Eos at Astraios ay kalaunang nagpakasal at nagkaroon ng Zephyros, Boreas, Notos, Eosphoros, Hesperos, Phosphoros at mga bituin(na ang nauuna ay sina Phaenon, Phaethon, Pyroeis, Stilbon at ng sa Zodiac). Mula kina Pallas at Styx ay nagmula sina Zelus, Nike, Cratos at Bia. Sina Koios at Phoibe ay nagpakasal at nanganak kina Leto, Asteria na kalaunang nagpakasal kay Perses at nagkaroon ng Hekate). Si Iapetos ay nagpakasal kay Klymene at nagkaroon ng Atlas, Menoetius, Prometheus, at Epimetheus.
League of Legends: Wild Rift
Pakawala
Para sa Tsina, ang Wild Rift ay nakatanggap ng pag-apruba ng laro mula sa National Press and Publication Administration ng Tsina noong unang bahagi ng 2021. Palalabasin nito ni Tencent.
Ang open beta ay inilunsad sa Kaamerikahan sa Marso 29, 2021.
Pagtanggap
Ang League of Legends: Wild Rift ay mahusay na tinanggap ng mga kritiko ng video game. Sa websayt ng pagsasama-sama ng review na Metacritic, ang laro ay nakatanggap ng marka na 89 sa 100 batay sa pitong mga pagsusuri. Si Cass Marshall, mula sa Polygon, ay nagsabing ang Wild Rift ay nagbibigay ng "isang mahusay na kahalili para sa mga natatakot ng League PC". Si Jordan Minor mula sa PCMag ay nagbigay ng Wild Rift 4/5 star at tinawag itong "isang nakakagulat na may kakayahang mobile edition" ng League of Legends. Pinuri ng editor ang istilo ng sining ng laro at ang kakayahan nitong gumana sa mahinang mga hardware. Sinabi ni Shannon Liao ng The Washington Post na ang laro ay "mas higit na madaling gamitin para sa baguhan" kaysa sa League of Legends, ngunit naramdaman na ang tutorial nito ay maaaring maging mas komprehensibo. Isinulat ni Andrew Webster ng The Verge na sa kabila ng pagiging kumplikado ng gameplay ng League of Legends, ang Wild Rift, sa kaibahan, "ay isang mahusay na trabaho ng pagpapagaan sa mga bagong manlalaro sa pamamagitan ng pagpapaliwanag ng mga pangunahing kaalaman sa mga simpleng termino".
Tungkol sa pagkontrol ng laro, habang ang mga kontrol sa touchscreen na ginamit para sa pag-atake ay pinuri bilang "perpektong mapaglaruan" at "madaling maunawaan", ang virtual joystick na ginamit para sa paggalaw ay inilarawan bilang "mapaglilingkuran, ngunit tulad ng lahat ng mga virtual joystick, minsan ay maaari itong hindi tumutugon". Tungkol pa rin dito, isinulat ni Minor ang utos na "hindi palaging sumabay sa aksyon".
Georgic and Merlin
Ang Georgic at Merlin ay isang Pranses na kuwentong bibit na kinolekta ni François Cadic sa "La Paroisse bretonne".
Dentin
thumb|250px|Ang mga bahagi ng isang ngipin na nagpapakita ng kinaroroonan ng dentin.
League of Legends: Wild Rift
Pagtanggap
Ang Wild Rift player base sa Estados Unidos ay naiuulat na naging "hindi gaanong toxic" kaysa sa League of Legends na kung saan Liao at Steven Messner sa PC Gamer maiugnay sa hirap upang mag-type sa isang smartphone. Napansin ni Liao na sa kabila ng mga bihirang paglaban sa bickering ay nakasalamuha niya "sa pagganap ng papel na nais ng iba", "Ang Wild Rift ay tila nagpapasok ng bagong buhay sa isang pamayanan na lumaki nang medyo insular."
Vibonati
Ang Vibonati (Cilentano: Livunati) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya.
Heograpiya
Matatagpuan sa katimugang Cilento, ang Vibonati ay isang bayan sa burol malapit sa Bayabying Cilentano, ilang kilometro ang layo mula sa Sapri, Capitello, at Policastro. Ang munisipyo ay may hangganan sa Casaletto Spartano, Ispani, Santa Marina, Sapri, Torraca, at Tortorella. Ito ay may isang solong nayon, (frazione), ang baybaying bayan ng Villammare.
Dentin
Ang dentin, dentino, o dentina (mula sa Ingles na dentin o dentine, at Kastilang dentina) ay ang bahagi ng isang ngiping nasa loob at ilalim ng esmalte o enamel. Tinataglay nito ang puwang ng sapal at kanal ng ugat. Ito ang matigas at tila-marpil o parang garing na sustansiyang bumubuo sa pangunahing bulto o katawan ng isang piraso ng ngipin.
Georgic and Merlin
Ito ay Aarne-Thompson tipo 502. Ang pinakalumang kilalang kuwento ng ganitong uri ay ang Guerrino and the Savage Man. Ang isa pang pagkakaiba ay Iron John.
Disyembre 29
Ang Disyembre 29 ay ang ika-363 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-364 kung leap year) na may natitira pang 2 na araw.
Georgic and Merlin
Buod
Sa parehong rehiyon, mayroong isang dragon na may pitong ulo na kailangang tumanggap ng isang dalaga bawat taon. Noong taong iyon, ang kapalaran ay nahulog sa anak na babae ng panginoon ni Georgic, na umiyak sa takot. Nang siya ay ipadala, hiningi ni Georgic sa ibon ang isang kabayo, isang espada, at isang itim na balabal; isinakay niya siya sa kaniyang kabayo at dinala siya sa lugar, kung saan tinawag niya ang dragon. Ipinahayag nito na hindi ito gutom sa araw na iyon, babalik siya sa susunod, at umalis. Dinala siya ni Georgic pabalik; Siya ay masyadong mapataob upang makilala siya, ngunit siya ay nagputol ng isang piraso mula sa kaniyang balabal. Bumalik siya kinabukasan, at sa pagkakataong ito si Georgic ay nakasuot ng kulay abong balabal, ngunit ang mga pangyayari ay natuloy tulad ng dati. Sa ikatlong araw, nakasuot ng purple na balabal si Georgic, at huminto siya at humiram ng mahabang bakal na tinidor na ginagamit ng isang lalaki sa kalan. Ginamit niya ito para hilahin ang dragon mula sa lungga nito at putulin ang mga ulo nito gamit ang kaniyang espada. Pinutol niya ang mga dila, at pinutol din ng anak na babae ang isang piraso ng balabal na ito.
Isang nagmimina ng uling ang nagsabing siya ang pumatay sa dragon. Sinabi ng anak na babae na pinutol ng mamamatay-tao ang mga dila, at sinabi ng minero ng karbon na kinain niya ang mga ito. Ang panginoon ay nagdaos ng isang mahusay na kapistahan, at nakita ng anak na babae si Georgic sa kaniyang itim na balabal, na may eksaktong butas dito na kaniyang pinutol. Nawala si Georgic. Ang panginoon ay nagkaroon ng pangalawang piging, kung saan si Georgic ay nagsuot ng kulay-abo na balabal, na may butas tulad ng kaniyang pinutol; tinanong siya ng panginoon kung siya ba ang nagligtas sa kaniyang anak na babae, at sinabi niyang baka siya nga. Sa ikatlong salu-salo, dumating si Georgic sa maringal na paraan. Nakilala siya ng anak na babae sa pamamagitan ng butas, at nagpakasal sila.
Disyembre 29
Pangyayari
Kaurian:Araw
Georgic and Merlin
Buod
Hindi nagtagal, nagkasakit ang kaniyang ama. Sinabi ng isang salamangkero na maaari siyang pagalingin ng isang piraso ng orange mula sa orange tree ng Dagat Armeno, tubig mula sa Puwente ng Buhay, at ilang tinapay at alak mula sa Reynang Dilaw. Si Georgic ay may dalawang bayaw na nainggit sa kaniya; umalis sila at naligaw. Umalis na rin si Georgic. Sa kakahuyan, nakilala niya ang isang ermitanyo, na nagbigay sa kaniya ng mahiwagang wand para pamunuan siya. Dadalhin siya nito sa puno ng orange, kung saan dapat niyang putulin ang narangha sa apat na bahagi, kung saan ang isa ay dapat niyang alisin. Pagkatapos ay mararating niya ang Puwente ng Buhay, ngunit dapat siyang pumunta muna sa kastilyo ng Dilaw na Reyna, kumuha ng ilang alak at tinapay, at isang sibat, na tinatawag na ito ay para sa kalusugan ng kaniyang biyenan. Pagkatapos ay makakahanap siya ng isang stag na dapat niyang sakyan patungo sa Puwente; kung magising ang leon na nagbabantay dito, dapat niyang gamitin ang sibat para patayin ito. Nabawi niya ang mga bagay sa ganitong paraan.
Nakasalubong niya ang kaniyang mga bayaw sa daan, at ipinagpalit ang ilan sa kaniyang napanalunan para sa tenga at singsing sa kasal ng isa, at sa daliri ng paa ng isa. Binalaan siya ng ermitanyo na kailangan niyang ibalik ang kinuha niya sa Reynang Dilaw pagkatapos ng isang buwan. Hindi niya sila binalaan, at nang dumating ang Reynang Dilaw, wala na siya, at ang kaniyang mga bayaw ay binugbog dahil sa pagkakaroon nito. Kinailangan nilang tumakbo sa kaniya at humingi ng tulong sa kaniya, na ibinigay niya.
Ouroboros
Mga sanggunian
<references group="lower-alpha"/>
Boyle
Ginagamit ang pangalang Boyle bilang isang apelyido. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong apelyido ay:
Solbiate con Cagno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Solbiate con Cagno (Sulbiaa e Càgn sa Comasco ) ay isang comune (komuna o munisipalidsad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon Lombardia ng hilagang Italya.
Ito ay itinatag noong Enero 1, 2019 sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Solbiate at Cagno.
Milaor
Mga Barangay
Ang Bayan ng Milaor ay nahahati sa 20 mga barangay.
Solbiate con Cagno
Binubuo ito ng 3 frazione: Solbiate, Cagno, at Concagno.
Milaor
Demograpiko
thumb|right|Simbahan ng Milaor, 2020
Solbiate con Cagno
Kasaysayan
Ang pagsasanib na panukala ay inaprubahan ng isang tanyag na reperendo noong Hunyo 10, 2018.
Panahonng Romano
May mga ebidensiya na ang lugar ng Solbiate con Cagno ay naninirahan na noong Panahong Romano.
Sa Cagno ay hinukay ang isang libingan ng mga Romano noong 1976 at inilipat ito sa kasalukuyang sementeryo, kung saan ito ipinapakita ngayon.
Tagsibol
thumb|Tagsibol sa [[Israel.]] Ang tagsibol ay isang panahon pagkalipas ng tagyelo at bago sumapit ang taginit o tag-araw. Nagiging mas mainit ang panahon dahil nakakiling ang lupa patungo sa araw. Sa maraming mga bahagi ng daigdig, tumutubo ang mga halaman at bumubuka ang mga bulaklak. Marami sa mga hayop ang nagsasagawa ng kanilang pagpaparami sa panahong ito.
Palarong Asyano 2006
Ang XV Asiad (15th Asian Games) o 2006 Palarong Asyano ay ginanap sa Doha, Qatar mula Disyembre 1 hanggang Disyembre 15. Ang lungsod ng Doha ang kauna-unahang lungsod sa rehiyong Gitnang Silangan at pangalawa sa Tehran, Iran sa rehiyon ng Kanlurang Asya na pagdausan ng naturang palaro. Mayroong 46 na larangan mula sa 39 na disiplina ng palakasan ang pinaglabanan at sa kauna-unahang pagkakataon, lumahok ang lahat ng 45 miyembrong nasyon ng Olympic Council of Asia. Ang Qatar bilang bansang punong-abala ay naging matagumpay sa pagdaos ng edisyong ito ng Palaro.
Pasahan ng sulo
Ang pasahan ng sulo o torch relay ay isang mahalagang bahagi ng Palaro ng Asya na nagsimula taong 1958. Ang mga plano para sa pasahan ng sulo sa Doha 2006 ay inilabas ng Doha Asian Games Organizing Committee (DAGOC) noong 20 Enero 2006.
Ang pasahan ay nagsimula noong 8 Oktubre 2006 sa isang maliit na pagtitipon sa Doha Golf Club at pinanglanan itong: "Flame of Hospitality".
Ang pasahan ng sulo ay dumaan sa walong (8) dating bansang punong-abala at apat (4) na bansang miyembro ng Gulf Cooperation Council (GCC), sa pakikipagtulungan ng mahigit 3,000 tao mula sa Asya. Ang unang tigilan ay sa New Delhi, India noong 11 Oktubre 2006. Sa kabuuan, ang pasahan ay dumaan sa labing-tatlong (13) bansa at dalawampu't tatlong (23) mga lungsod sa buong Asya. Ang pasahan ay may kabuuang distansiya na 50,000 kilometro sa loob ng 55 araw at ang naging pinakamahabang pasahan ng sulo sa kasaysayan ng Palaro ng Asya.
Ang mga lugar na dinaanan ng pasahan ng sulo: thumb|300px|Ang mga lugar na dinaanan ng pasahan ng sulo
Ang sulo ay bumalik sa Doha, Qatar na hawak ni Sheik Joan Bin Hamad AL-Thani at ang paglalakbay sa buong lungsod ay nagsimula noong 25 Nobyembre 2006 at nagtapos hanggang sa opisyal na pagbubukas ng palaro.
Opisyal na pagbubukas
250px|thumb|Ang mga paputok sa opisyal na pagbubukas ng ika-15 Palaro ng Asya sa Khalifa Stadium sa Doha.
Ang Opisyal na pagbubukas ng Palaro sa pamamagitan ng makabagong teknolohiya ay itinalaga ng media bilang isa sa mga pinaka-magarbong pagbubukas ng mga kaganapang pampalakasan. Ito ay nasaksihan ng mahigit 50,000 manonood sa Khalifa International Stadium at ang mga pinakakilalang panauhin ay sina: Jacques Rogge ng IOC, Mahmoud Ahmadinejad (presidente ng Iran), Ismail Haniyeh (punong-ministro ng Palestine) at Bashar Assad (presidente ng Syria). Ang pagbubukas ng edisyong ito ay idinirehe ni David Atkins na siya ring direktor ng pagbubukas ng Palarong Olympics sa Sydney 2000.
Ang seremonya ay nagsimula sa pagbati ng Emir ng Qatar na si Sheikh Hamad bin Khalifa Al Thani kasama ang pinuno ng Olympic Council of Asia (OCA) na si Sheikh Fahad Al-Ahmed Al-Jaber Al-Sabah kasama ang kanyang asawa. Sa pagtatapos ng naturang pagbati, isang 10 segundong bilangan ang naganap upang masimulan ang opisyal na seremonya ng pagbubukas. Ang mensahe (sa Ingles) "Peace Be Upon You" mula sa mahigit 2,000 kabataang muslim ang bumati na nasusulat sa wikang Arabic "Assalamualaikum" (السلام عليكم) sa pagtatapos ng bilangan. Isang grupo ng mga bata na pinamunuan ni Nasser Khaled Al Kubaisi ang umawit ng pambansang himno ng Qatar at inilayag ang pambansang watawat.
Ang simula ng palabas ay tinawag na "The Journey Begins", na ikinuwento ang istorya ng isang batang lalaki na nagngangalang "Seeker" sa paglisan niya ng kanyang pamilya at ni "Nura" ang kanyang pag-ibig at nagsimula ang kanyang paglalakbay upang tuklasin ang Asya na sa pag-gagabay ng mga bituin at ng kanyang astrolabe. Pagkatapos masagupa ang isang matinding bagyo sa karagatan, siya ay sinagip ng isang higanteng ibon, na nagbagsak sa kanya sa lupa sa kaligtasan, kung saan itinuloy niya ang kanyang paglalakbay upang madiskubre ang makulay na kasaysayan at kultura ng Asya. Ang Angkor Wat, ang Taj Mahal, ang Templo ng Kalangitan at ang Borobodur ang mga importanteng lugar na binisita niya. Naimalas sa Seeker ang isang makulay na presentasyon mula sa iba't ibang kultura mula sa mga rehiyon ng Asya at and mga sinaunang empiro na dating namuno sa kalahatan ng kontinente. Sa kabilang bahagi, si Nura ang kabiyak ni Seeker ay lumabas sa stadium na may isang malaking piraso ng tela (na tinatawag na Abayah (عبايه)) na sumusunod sa kanya, kung saan ang tela ay naikubli ang kabuuan ng silangang bahagi ng stadium. Umawit siya sa wikang Arabic "Atone, atone oh sea!" bilang paghihintay sa kanyang minamahal. Kasama ang kanyang mga kapatid na asyano, tinulungan siya na makabalik sa kanyang bayang sinilangan. Mapayapang nakauwi si Seeker kay Nura at inimbita ang buong Asya sa kanilang pag-iisang dibdib.
Ang pinakamadamdaming sandali ay nang iakyat ni Sheikh Mohammed Bin Hamad Al-Thani ang kanyang kabayo sa hagdanan pataas ng stadium para sindihan ang kalderon, na dinisenyo ni Michael Scott-Mitchell, na ginamit ang porma ng isang higanteng astrolabe na umiikot. Nang ang baga ay matagumpay na nailipat (sa pamamagitan ng teknolohiya) sa tore ng ASPIRE sa lahas ng stadium, ang mga paputok ay nagsilaban bilang pag-uumpisa ng mga palaro.
Pagsasara ng palaro
Ang mga seremonya ng pagsasara ng palaro ay nagpamalas ng mga kuwentong Arabic mula sa ilang libong taong nakalipas. Nagsimula ito sa kuwento ni Seeker gaya ng sa Pagbubukas na seremonya. Ang lalaki ay dinala sa isang mundo ng imahinasyon pagkatapos niyang dumampot ng mga buhangin at hinayaang niyang mahulog ang mga ito sa pagitan ng kanyang mga daliri. Lumipad siya sa isang mundong mahikal sa pamamagitan ng isang karpet, isang gamit na kilala sa mga kuwentong pantasya ni Aladdin. Nang mag-dilim ang stadium, ang lalaki ay ibinaba upang buksan ang mga madisenyong pahina ng isang aklat at nagsimula na ang mga kuwento.
Isa sa mga naging tampok ng seremonya ng pagsasara ay ang pag-awit ni Lea Salonga, isang kilalang aktres at mang-aawit mula sa Pilipinas.
<!--The closing ceremony featured the Arabic stories of a thousand years ago. It started with the same young boy as the "Seeker" in the opening ceremony. The boy was taken to the world of imagination after he picked up sand and let it slip from his fingers. He then flew to a magical place with a magic carpet, a device which is well-known in the fairy tales of Aladdin. As the stadium became dark, the boy was lowered down to turn a book's ornate pages, and the stories began.
The segment of "A Thousand and One Nights" featured stories like Haroun Al-Raschid and the Dervish, Ali Baba and the Forty Thieves, Sinbad the Sailor and Aladdin and his Marvellous Lamp. There was a woman known as Scheherazade who flew across the stadium on a crescent moon. Later she carried the boy, and flew away from the stadium after the stories came to an end. The show also used an array of dancers, horses and special effects to portray the different stories. After that, the segment of "Land of the Oryx" was shown with the whirling of dance.
After that, the OCA President Sheikh Ahmad Al-Fahad Al-Sabah officially announced the Games closed and passed the OCA flag to the mayor of Guangzhou, Zhang Guangning, as the host of the next Asian Games in 2010.
A special 10 minutes in the final part of the closing ceremony showed a new China, known as "Oriental Charm", which featured the Chinese culture, (including opera, painting and wushu), the dynamic spirit and the Guangzhou background and expressed the hospitality of Chinese people to the world. The closing ceremony concluded with a song by Filipino Broadway star and Tony Awards Best Actress Lea Salonga, who performed "Triumph of the One", a tribute composed by Australian composer Kylie Burtland. Afterwards, the fireworks blazed around the stadium and brought the curtains down on the Games. -->
Mga nasyong kalahok
Ang talaan ng mga bansa/nasyon at teritoryo na lumahok sa edisyong ito ng Palaro ng Asya. Nasa loob na panaklong ang bilang ng mga manlalaro na ipinadala ng mga bansa.
thumb|center|Mapa ng mga kalahok na bansa sa Palaro ng Asya 2006
Aksidente
250px|right|thumb|Si Kim Hyung Chil at ang kabayong si Bundaberg Black bago naganap ang aksidente
Isang trahedya ang naganap sa Palaro ng Asya nang malaglag sa kabayo at namatay ang equestrian na mula sa bansang Korea na si Kim Hyung Chil sa kaumagahan ng Disyembre 7 habang idinadaos ang labanan na cross-country sa palakasang equestrian. Ang aksidente ay naganap sa ika-walong (8) talon na ginanap kahit umuulan. Ang larangan ng cross-country ay ginanap sa loob ng tatlong (3) araw. Malaking pinsala ang naidulot sa naturang atleta ng pagkadagan ng kabayo, na nagngangalang Bundaberg Black, dahilan upang daliang itinakbo sa ospital si Kim Hyung-Chil at ang opisyal na promulgasyon na kanyang kamatayan ay kinumpirma ng komiteng punong-abala bago sumapit ang tanghali noong araw na iyon (oras sa Qatar). (alas-6 ng gabi sa Timog Korea).
Base sa mga naging batayan ng presidente ng Pambansang Komiteng Pang-Olimpiko ng Korea na si Kim Jung Kil, hindi maayos na natantsa ng kabayo ang kanyang talon at dahil sa basa ang paligid dahil sa ulan, nadulas ito at tumilapon ang atleta. Ang mga opisyal mula sa Timog Korea ay humingi ng isang imbestigasyon upang matukoy kung may pagkakasala ang punong-abala o ang ulan ang naging sanhi ng trahedya.
"In my professional opinion, neither the weather nor the footing had any bearing on this accident. If the horse falls, it's like two tons of bricks falling on you. There is nothing you can do about it," winika ni Andy Griffiths, ang technical overseer ng Palaro.
Ang tatay ni Kim ay isa ring atleta ng palakasang Equestrian na lumahok sa Palarong Olympics 1964 sa Tokyo at ang mas nakababatang Kim ay nanalo ng medalyang pilak sa Palaro ng Asya 2002 sa Busan gamit ang parehong kabayo.
Ito ang naging pang-walong (8) kamatayan na may kaugnayan sa Palaro ng Asya 2006 at ang tanging insidente na may biktimang atleta.
Wikang Eslobako
Ang wikang Eslobako  (slovenský jazyk,, o slovenčina ; hindi ito ikalito sa slovenski jezik or slovenščina, mga katutubong pangalan ng Eslobeno) ay isang wikang Indo-Europyano na napupunta sa pamilyang wikang Silangang Eslabiko. Ito ay isang opisyal na wika sa Slovakia.
Trebisacce
Ang Trebisacce ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Ito ay 92 km mula sa kabesera ng lalawigan ng Cosenza, kung saan matatanaw ang Dagat Honiko.
Batman Beyond
Ang Batman Beyond ay isang pantelebisyong seryeng animadong mula sa Estados Unidos na ginawa ng Warner Bros. Nag-umpisa itong lumabas noong 10 Enero 1999 at natapos noong 10 Disyembre 2000.
Trebisacce
Mga kambal bayan — mga kapatid na lungsod
Ang Trebisacce ay kambal sa:
400 (paglilinaw)
Ang 400 (apat na raan) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Koketris
thumb|right|240px|Isang koketris na nakadisenyo sa ibabaw ng isang pinto sa [[Kastilyong Belvedere (1869) sa Pangunahing Liwasan ng New York.]] Ang koketris o kokatris (Ingles: cockatrice, Kastila: cocatriz) ay isang nilikhang maalamat, na isang dragong may dalawang mga paa na may ulo ng manok na tandang. Inilarawan ito ni Laurence Breiner bilang "isang ornamento sa drama at panulaan ng mga Elizabethano". Tanyag ito sa kaisipan at mitong Ingles sa loob ng maraming mga daantaon.
Koreanong koketris
Ang koketris na Koreano ay nakikilala bilang gye-ryong (계룡/鷄龍), na literal na may kahulugang manok-dragon; hindi sila madalas na lumilitaw bilang mga dragon. Paminsan-minsan silang nakikita bilang mga hayop o halimaw na humihila ng mga kalesang pandigma na para sa mga maaalamat na mga tao o para sa mga magulang ng mga bayaning maalamat. Ang isang alamat ay kinasasangkutan ng pagtatatag ng Kaharian ng Silla, na may prinsesang iniluwal mula sa isang itlog ng koketris.
Djibouti
Noong unang panahon, ang teritoryo ay bahagi ng Lupain ng Punt. Ang kalapit na Zeila (na ngayon ay nasa Somalia) ay ang kabesera ng medyebal na sulatanong Adal at Ifat. Sa huling bahagi ng ika-19 siglo, ang mga kolonyang French Somaliland ay itinatag kasunod ng nga pinirmahang kasunduan (treaty) ng mga sultang Somali at Afar sa mga Pranses at ang riles ng tren nito na papuntang Dire Dawa (sumunod ang Addis Ababa) ang naging dahilan upang masapawan ang Zeila bilang daungan sa Ethiopia at ng Ogaden. Pinangalanan itong French Territory of the Afars and the Issas (lit. Teritoryong Pranses ng mga Afar at Issa) noong 1967. Pagkatapos ng isang dekada, bumoto ang mga taga-Djibouti para sa pagsasarili. Ito ang tanda ng pagkakatatag ng Republika ng Djibouti na ipinangalan sa kabiserang lungsod. Lumahok ang Djibouti sa United Nations sa taon ding iyon, noong 20 Setyembre 1977. Sa unang bahagi ng dekada 1990, tensiyon sa representasyon sa pamahaan ay humantong sa armadong bakbakan, na nagtapos sa isang kasunduan sa pagbabahagi ng kapangyarihan ng namumunong partido at ng oposisyon noong 2000.
Ang Djibouti ay isang multietnikong bansa na may populasyong higit sa 828,324. Ang Arabic at Pranses ang bumubuo sa dalawang opisyal na wika ng bansa. Mga 94% ng mga residente ay tagasunod ng Islam, ang relihiyong nangingibabaw sa rehiyon nang higit sa 1,000 taon. Ang Somali Issa at Afar ang bumubuo sa dalawang pinakamalaking pangkat-etniko. Ang mga ito kapuwa nagsasalita ng mga wikang Afroasiatic, na kinikilalang mga pambansang wika.
Ang Djibouti ay estratehikong matatagpuan malapit sa mga pinakaabalang shipping lane ng daigdig, na nagkokontrol ng daanan sa Dagat Pula at Karagatang Indian. Ito ay nagsisilbi bilang pangunahing sentro ng refueling at transshipment, at ito ay ang pangunahing daungang pandagat para sa pag-import papunta at pag-export ng kalapit na Ethiopia. Ito ay isang lumalagong sentro ng kalakalan; matatagpuan sa bansa ang iba't-ibang dayuhang base militar, kabilang ang Camp Lemonnier. Ang Intergovernmental Authority on Development (IGAD) na isang regional body na may punong-himpilan sa Djibouti City.
Ao dai
Áo dài ay ang mga tradisyonal na costumes ng Vietnam. Ito ay pagod ng mga kababaihan. Aodai nanggaling mula sa timog Vietnam sa Nguyen dinastya. Mga mga Vietnamese babae magsuot aodai sa maraming okasyon, ang mga schoolgirls ay kinakailangan upang magsuot aodai. Stewardesses ng Vietnam Airlines magsuot aodai kapag ang mga ito sa tungkulin.
Geronimo B. de los Reyes, Jr.
Si Geronimo B. de los Reyes, Jr. ay ang Chairman Emeritus ng Gateway Property Holdings, Inc. (GPHI), isang kompanya na nagdedevelop ng mga industriyal na lupain at ang may hawak ng kompanya ng Gateway Business Park (GBP), na kanyang itinayo noong 1989.
Kabataan
Binansagang Gene ng kanyang mga kasamahan, si Geronimo B. de los Reyes, Jr. ay unang nagtrabaho sa isang pang-internasyonal na kompanya ng paliparan. Nagtrabaho siya ng walang regular na oras bilang taga-dala ng bagahe, pahinante at kargador. Dala ng kanyang pagsusumikap na makapagtarabaho ng mahusay, naranasan niyang matulog sa isang karton sa sahig ng opisina sa lumang airport sa Paranaque.
Sa ngayon, si Delos Reyes ay nakapagumpisa ng 12 korporasyon na sangkot sa pangangalakal at ng mga produkto ng paggawa ng gusali, hardware, mga aksesorya, at maraming iba pa. Siya ay pumasok di sa pag-dedevelop ng lupain, konstruksiyon ng mga apartment condominium at Gateway Business Park, isang pang-industriyang lupain sa Cavite.
Ang isang pangunahing benepisyaryo ng kanyang mga tagumpay sa negosyo ay ang Geronimo B. de los Reyes Jr. Foundation, Inc., na nagpapalaganap ng edukasyon sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga scholarship para sa mga mahihirap na bata. Ang GBR Foundation din ang sumusuporta sa pag-unlad ng mga guro at mga pag-aaral ng pananaliksik sa graduate na antas ng paaralan.
Edukasyon
Si Delos Reyes nag-aral ng elementarya at high school sa De La Salle College. Nang magkolehiyo, kumuha siya ng kurso sa komersyo sa San Juan de Letran at nagtapos bilang magna cum laude.
Mandadangkal
Ang mandadangkal, mandarangkal, sasamba, o samba-samba (Ingles: mantis, praying mantis)  ay isang uri ng kulisap na  gumagamit ng kanyang dalawang mahahabang kamay sa unahan para atakihin ang kalaban o sa pamamagitan ng paninila. Nangingitlog ang babaeng mandadangkal ng humigit sa 300 mga itlog. Hindi gaanong makalipad ang babaeng mandadangkal dahil sa dala-dala niyang mga itlog na nasa loob ng sa kanyang tiyan. Karamihan sa mga insektong ito ang mas gustong manatili at manirahan sa mga tropikal na lugar. Mayroong 1,700 klase ng mga mandadangkal.
Karaniwang itong tinatawag na praying mantis sa Ingles, o "nananalanging mandadangkal" (sasamba o samba-samba), dahil sa paraan ng pagtikas nito ng kanyang pangharap na mga binti upang hawakan ang kanyang sinilang pagkaing kulisap. Mayroon itong haba na 3 mga pulgada, at may katawang mahaba, balingkinitan, at kulay lunti o kayumanggi. Mayroon din itong pata na paang panlakad, dalawang paang pangharapan, at matitibay na mga pakpak. Matatagpuan ito sa Europa, Asya, at Estados Unidos. Nakakatulong ito sa tao sapagkat kinakain nito ang nakakapinsalang mga kulisap.
Pakikipagtalik
Isang katangian ng babaeng mandadangkal ang kainin ang lalaking mandadangkal pagkatapos makipagtalik dito. Kinakagat ng mandadangkal ang leeg ng kanilang biktima para ito maparalisa muna.
Mga sanggunian
Kaurian:Kulisap
Daang Maragondon–Magallanes–Amuyong
Ang Daang Maragondon–Magallanes–Amuyong (Maragondon–Magallanes–Amuyong Road) o Daang Maragondon–Magallanes–Alfonso (Maragondon–Magallanes–Alfonso Road) ay isang pambansang daang sekundarya sa lalawigan ng Kabite na may dalawa hanggang apat na mga linya. Ini-uugnay nito ang mga bayan ng Maragondon at Alfonso.
Itinakda ang buong daan bilang '''Pambansang Ruta Blg. 406 (N406''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Disyembre 30
Ang Disyembre 30 ay ang ika-364 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-365 kung leap year) na may natitira pang 1 na araw.
Albert Einstein
Si Albert Einstein (14 Marso 1879–18 Abril 1955) ay isang Aleman-Swiss-Amerikanong pisikong teoretikal na kinikilala bilang isa sa pinakamahalagang siyentipiko sa ika-dalawampung siglo at isa sa pinakamahusay na pisikong nabuhay sa kasaysayan ng agham. Ang pinakamahalagang papel na kanyang ginampanan sa agham ay ang pagbuo ng espesyal na teoriya ng relatibidad at teoriyang pangkalahatang relatibidad. Sa karagdagan, marami siyang naiambag sa teoriyang quantum at mekanikang estadistikal. Siya ay naparangalan ng Gantimpalang Nobel sa kanyang paliwanag sa epektong photoelektrika noong 1905.
Si Einstein ay nakilala sa buong mundo matapos na mapatunayan ang prediksiyon ng kanyang teoriyang pangkalahatang relatibidad na ang sinag (light rays) ng malalayong bituin ay malilihis ng grabidad ng araw. Ito ay napatunayan noong 7 Nobyembre 1919 sa ekspedisyon na ginawa ng mga inglaterong siyentipiko upang pagmasdan ang Eklipseng solar na naganap nang taong iyon sa Aprika.
Dahil sa kanyang katalinuhan at orihinalidad, ang salitang "Einstein" ay naging sinonimo ng salitang "henyo".
Talambuhay
thumb|200px|right|Si Einstein sa edad na 3 noong 1882. Ipinanganak si Einstein noong 14 Marso 1879 sa lungsod ng Ulm sa Württemberg, Alemanya, mga 100 km silangan ng Stuttgart. Ang kanyang ama ay si Hermman Einstein, isang tagapagtinda at inhinyero at ang kanyang ina ay si Pauline Koch. Noong 1880, ang pamilya ay nagtungo sa Munich at itinatag ng kanyang tiyuhin at ama ang Elektrotechnische Fabrik J. Einstein & Cie, isang kompanyang gumagawa ng mga elektronikong bagay gamit ang prinsipyo ng diretsong kuryente. thumb|right|200px|Si Einstein sa edad na 14 noong 1893. Ang mag-anak na Einstein, bagamat mga Hudyo ay hindi mga striktong Hudyo. Sa katunayan, siya'y ipinag-aral sa isang Katolikong paaralan. Bagamat mayroong mga problema sa pananalita, si Einstein ay naging matalinong mag-aaral. Habang siya ay lumalaki, kinakitaan siya ng mga kakayahang gumuhit ng mga modelo sa pisika, mag-imbento ng mga simpleng makina at kalaunan ay magtaglay ng mataas na kakayahan sa matematika. Isang araw noong 1889, dumalaw ang malapit na kaibigan ng mga Einstein na si Max Talmud, binigyan ang batang Einstein ng mga aklat gaya ng aklat ni Immanuel Kant na Kritik der reinen Vernunft (Critique ng Dalisay na Katwiran) at Mga Elemento ni Euclid.
Si Einstein ay pumasok sa paaralan kung saan siya nagkamit ng edukasyon. Sinimulan niyang mag-aral ng matematika sa gulang na labindalawa; noong 1891, tinuruan niya ang kanyang sarili ng heometriyang Euclidean mula sa isang munting aklat pampaaralan at sinimulan din niyang mag-aral ng kalkulo. Habang nasa Gymnasium, nakipag-alitan siya sa mga awtoridad at pinuna ang kanilang patakaran dahil naniniwala siya na ang pagkatuto at malikhaing pag iisip ay nawawala sa striktong pamamaraan ng pagsasaulo na pinatutupad ng paaralan.
alt=Einstein's matriculation certificate at the age of 17. The heading reads "The Education Committee of the Canton of Aargau." His scores were German 5, French 3, Italian 5, History 6, Geography 4, Algebra 6, Geometry 6, Descriptive Geometry 6, Physics 6, Chemistry 5, Natural History 5, Art Drawing 4, Technical Drawing 4. The scores are 6 = excellent, 5 = good, 4 = sufficient, 3 = poor, 2 = very poor, 1 = unusable.|thumb|upright|Sertipikong matrikulasyon ni Einstein sa edad na 17 na nagpapakita ng kanyang mga huling grado mula sa Aargau Kantonsschule (sa iskalang 1-6, ang 6 mahusay na marka). Noong 1894, pagkatapos na bumagsak ang negosyong elektrokemikal ng kanyang amang si Herman, lumipat ang mag-anal na Einstein sa Pavia mula sa Munich. Ang Pavia, ay isang lungsod sa Italya malapit sa Milan. Ang unang akdang siyentipiko ni Einstein noong 1895 nang siya ay 16 taong gulang ang Über die Untersuchung des Ätherzustandes im magnetischen Felde (Hinggil sa Imbestigasyon ng Estado ng Aether sa Magnetikong Field) na ipinadala sa kanyang tiyuhing si Caesar Koch para sa opinyon ng eksperto ngunit hindi kailanman nailimbag. Nanatili si Einstein sa Munich upang tapusin ang kanyang edukasyon ngunit isang termino lamang ang kanyang natapos. Umalis siya ng Gymnasium noong tagsibol ng 1895 upang samahan ang kanyang pamilya sa Pavia. Tumigil siya ng isang taon at kalahati bago ang huling pagsusulit ng hindi sinasabi sa kanyang mga magulang. Kanyang hinikayat ang paaralan na payagan siyang umalis na may sulat medikal mula sa isang doktor ngunit ito ay nangangahulugan na wala siyang makukuhang sertipikong pang sekundarya. Noong taong iyon, sa gulang na 16, kanyang ginawa ang isang eksperimento na kilala sa tawag na "Salamin ni Albert Einstein". Matapos tumingin sa isang salamin, kanyang siniyasat kung anong mangyayari sa kanyang larawan kung siya'y gumagagalaw sa bilis ng liwanag; ang kanyang konklusyon na ang bilis ng liwanag ay independiyente sa nagmamasid ay siyang kalaunang naging isa sa postulado ng espesyal na relatibidad.
Bagaman siya ay nakapasa sa bahaging matematika at agham ng pagsusulit upang makapasok sa sa Pederal na Politeknikong Instituto ng Zurich, na ngayon ay tinatawag na ETH Zurich, ang kanyang pagbagsak sa sining liberal na bahagi ay naging hadlang; siya'y ipinadala ng kanyang pamilya sa Aarau, Switzerland upang tapusin ang kanyang edukasyong pang sekondarya at naging maliwanag na siya'y hindi magiging isang inhenyerong elektrikal na gaya ng kagustuhan ng kanyang ama. Doon, siya'y nag-aral ng hindi karaniwang itinuturong teoryang electromagnetika ni Maxwell. Kanyang nakamit ang diploma noong Setyembre 1896. Sa panahong ito, siya'y tumuloy sa pamilya ni Propesor Jost Winteler at nahumaling kay Marie, ang kanilang anak na babae at ang kanyang unang kasintahan. Ang kapatid ni Einstein na babae na si Maja, isa sa pinakamalapit niyang kompidante, ay kalaunang ikinasal sa kanilang anak na si Paul at ang kanyang kaibigan na si Michele Besso ay ikinasal naman sa kanilang isa pang anak na babae na si Anna. Si Einstein ay kalaunang pumasok sa Pederal na Polyteknikong Instituto ng Zurich noong Oktubre at lumipat sa Zurich, habang si Marie ay lumipat sa Olsberg Switzerland para sa trabahong pagtuturo. Noon ding taong iyon, kanyang tinalikdan ang kanyang pagkamamamayang Württemberg.
Sa tagsibol ng 1896, isang Serbiano na nangngangalang Mileva Maric ay nagsimulang pumasok bilang estudyanteng medikal sa Unibersidad ng Zurich, ngunit pagkatapos ng isang termino ay lumipat sa Pederal na Politeknikong Instituto ng Zurich. Siya ang natatanging babae nang taong iyon na magkakamit ng parehas na diploma na kinukuha ni Einstein. Ang relasyon ni Maric kay Einstein ay nabuo sa isang pag-iibigan sa mga sumunod na taon.
Noong 1900, nabigyan si Einstein ng diploma sa pagtuturo ng Pederal na Politeknikong Instituto ng Zurich. Nilimbag ni Einstein ang kanyang unang akda tungkol sa pwersang kapilyaridad ng panginuming straw na pinamagatang "Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen" ("Mga konsekwensiya ng mga pagmamasid ng penomenang kapilyaridad") na matatagpuan sa "Annalen der Physik" bolyum 4, pahina 513. Dito, kanyang sinubukang pagsamahin ang lahat ng batas ng pisika, ang pagtatangkang patuloy na gagawin sa kanyang buong buhay. Sa pamamagitan ng kanyang kaibigan na si Michele Besso, isang inhinyero, si Einstein ay pinakilala sa mga akda ni Ernst Mach, at sa kalaunan ay itinuring ni Einstein si Mach na "isa sa pinakamagaling na nagpapatunog na tabla sa Europa" para sa mga ideyang pampisikal. Nang mga panahong ito, tinalakay ni Einstein ang kanyang mga interes pang agham sa malalapit na kaibigan, kasama na sina Besso at Maric. Tinawag ng grupo ang kanilang sarili na "Olympia Academy". Si Einstein at Maric ay may isang anak na babae sa labas ng matrimonya, si Lieserl Einstein, na ipinanganak noong Enero 1902. Ang kanyang kapalaran ay hindi alam. Ang iba'y naniniwala na siya'y namatay noong sanggol pa lamang, samantalang ang iba nama'y naniniwala na siya ay pinaampon.
Mga Akda at ang kanyang doktorado
Si Einstein ay hindi makahanap ng trabaho sa pagtuturo pagkatapos ng makamit ang kanyang diploma. Ang ama ng kanyang kamag-aral ay tumulong sa kanyang makahanap ng trabaho bilang isang katulong na tagasuring teknikal sa isang Tanggapang Swiss Patento(Swiss Patento) noong 1902. Doon, si Einstein ay sumuri ng kahalagahan ng mga aplikasyong patento na isinumite ng mga imbentor at ito'y nangangailangan ng kaalaman sa pisika para maunawaan. Ang kanyang trabaho ay suriin ang mga kasangkapang elektromagnetiko.
Pinakasalan ni Einstein si Mileva Maric noong 6 Enero 1903. Ang pagpapakasal ni Einstein kay Maric na isang matematiko ay pagsasamang personal at intelektwal.
Noong 1903, ang posisyon ni Einstein sa Tanggapang Swiss Patento ay ginawang permanente. Kanyang nakamit ang kanyang doktorado sa Unibersidad ng Zurich matapos isumite ang kanyang tesis na "Eine neue Bestimmung der Moleküldimensionen" ("Ang bagong pagtukoy ng mga dimensiyong molekyular") noong 1905.
Akdang Annus Mirabilis
Noong 1905, si Einstein ay sumulat ng apat na artikulo na naging bahagi sa pundasyon ng modernong pisika. Karamihan sa mga pisiko ay umaayon na tatlo sa mga akdang iyon(Galaw Brownian, epektong photoelektrika, at espesyal na relatibidad) ang nararapat magkamit ng Gantimpalang Nobel. Sa mga akdang ito, ang paliwanag ni Einstein ng epektong photoelektrika ang tanging binanggit ng komiteng Nobel sa Parangal.
Isinumite ni Einstein ang mga akdang ito sa "Annalen der Physik". Ito'y karaniwang tinatawag na "Mga papel na Annus Mirabilis" (mula sa Annus mirabilis, Latin ng 'taon ng mga kamangha-mangha'). Ang International Union of Pure and Applied Physics (IUPAP) ay ipinagdiwang at inalala ang ika 100 taon ng pagkakalimbag ng mga akda ni Einstein noon 1905 bilang "Taong Pandaigdig ng Pisika 2005".
Ang unang akda na pinamagatang "Über einen die Erzeugung und Verwandlung des Lichtes betreffenden heuristischen Gesichtspunkt" ("Hinggil sa pananaw heuristiko tungkol sa produksiyon at transpormasyon ng liwanag") ang direktang tinukoy sa Gantimpalang Nobel. Sa papel na ito, pinalawig ni Einstein ang hipotesis ni Max Planck ng mga munting bahagi ng elementong enerhiya sa kanyang sariling hypotesis na ang enerhiyang electromagnetika ay sinisipsip o inilalabas ng bagay sa quanta ng hv kung saan ang h ay konstanteng Planck at ang v ay prekwensiya ng liwanag, na nagbibigay ng bagong batas na
Emax = hν − P
upang ipaliwanag ang epektong photoelektrika, gayundin ang mga katangiang photoluminesensiya at photoionisasyon. Ginamit ni Einstein ang batas na ito upang isalarawan ang epektong Volta(1906), ang produksiyon ng pang sekundaryang katodong sinag at ang mataas na prekwensiyang hangganan ng Bremsstrahlung (1911). Ang pinakamahalagang kontribusyon ni Einstein ay ang kanyang asersyong ang kwantisasyon ng enerhiya ay panloob na katangian ng liwanag imbis na ng interaksiyon sa pagitan ng materya at liwanag na gaya ng paniniwala ni Max Planck. Isa pa sa karaniwanang nakakaligtaang resulta ng papel na ito ay ang kanyang mahusay na pagtatantiya ng bilang Avogadro. Bagaman hindi iminungkahi ni Einstein na ang liwanag ay isang partikulo sa akdang ito; ang konseptong "photon" ay hindi imininungkahi hanggang 1909.
Ang kanyang ikalawang artikulo noong 1905, na tinatawag na "Über die von der molekularkinetischen Theorie der Wärme geforderte Bewegung von in ruhenden Flüssigkeiten suspendierten Teilchen" ("Hinggil sa galaw na kailangan ng molekyular na teoriyang kinetiko ng init-ng maliliit na mga partikulo na nakabitin sa isang hindi gumagalaw na likido") ay sumasakop sa kanyang pag-aaral sa galaw Brownian. Ito ay nagbigay ng ebidensiyang empirikal sa eksistensiya ng mga atomo. Bago ang papel na ito, ang mga atomo ay pinaniniwalaang makabuluhang konsepto ngunit pinagtatalunan ng mga kemiko at pisiko kung ang atomo ay mga tunay na bagay. Ang pagtalakay estatistikal ni Einstein sa kalikasan nito ay nagbigay sa mga eksperimentalista ng paraan ng pagbilang ng atomo sa pamamagitan ng ordinaryong mikroskopyo. Si Wilhelm Ostwald, isa sa mga pinuno ng eskwelang anti-atomo, ay kalaunang napaniwala sa eksistensiya ng atomo dahil sa kumpletong paliwanag ni Einstein sa galaw Brownian. Ipinaliwanag din ni Louis Bachelier ang Galaw Brownian noong 1900.
Ang ikatlong papel ni Einstein, ang "Zur Elektrodynamik bewegter Körper" (Hinggil sa elektrodinamika ng mga gumagalaw na katawan") ay inilimbag noong Hunyo 1905. Ang akdang ito ay nagpakilala sa teoriyang espesyal na relatibidad, ang teoriya ng panahon, distansiya, masa at enerhiya na umaayon sa elektromagnetismo ngunit hindi kasama ang pwersa ng grabidad. Habang binubuo ang papel na ito, sumulat si Einstein kay Mileva tungkol sa "ating akda sa galaw relatibo" at ito'y nagdulot para sa iba na magtanong kung si Mileva ay may papel na ginampanan sa pagbuo nito. Ilang historyan ang naniniwala na si Einstein at si Mileva ay may kaalaman na ang kilalang Pranses na si Henri Poincaré ay naglimbag ng ekwasyon ng relatibidad, mga ilang linggo bago isumite ni Einstein ang kanyang papel. Marami ang naniniwala na ito'y independiyente. Gayundin, pinagtatalunan kung alam ni Einstein ang akda ni Hendrik Lorentz noong 1904 na naglalaman ng karamihan sa teoriya na tinukoy ni Poincaré.
Ang ikaapat na papel na "Ist die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig?" ("Ang inersiya ba ng isang katawan ay nakasalalay sa nilalamang enerhiya?") na inilimbag noong 1905, ipinakita ni Einstein na mula sa aksiyoma ng relatibidad, na posibleng mahinuha ang ekwasyon na nagpapakitang ang enerhiya at materya ay magkatumbas. Ang katumbas na enerhiya ng isang halaga ng masa ay ang masa na pinadami ng bilis ng liwanag(c) na  pinadami sa sarili nito: E = mc².
Bagaman si Poincare ang unang naglimbag ng "ekwasyong enerhiya", ito ay iba ng kaunti sa anyo: m = E / c²
Kalagitnaang mga Taon
Noong 1906, si Einstein ay naiangat sa ikalawang klaseng teknikal na tagasuri. Noong 1908, si Einstein ay nabigyan ng lisensiya sa Bern, Switzerland bilang Privatdozent. Sa mga panahong ito, inilarawan ni Einstein kung bakit bughaw ang kalangitan sa kanyang papel na "Ukol sa phenomenon ng kritikal na opalensensiya" kung saan ipinapakita ang pagsasamang epekto ng paghahasik ng liwanag sa pamamagitan ng indibidwal na mga molekula sa atmospero. Noong 1911, si Einstein ay naging unang katulong na propesor sa Unibersidad ng Zurich at kalaunan ay naging ganap na propesor sa seksiyon ng lenggwaheng Aleman ng Charles Universidad ng Prague. Habang nasa Prague, si Einstein ay naglathala ng isang papel na tumatawag sa mga astronomo na subukin ang dalawang prediksiyon ng kanyang teoriya ng relatibidad: ang pagkababaluktot ng liwanag sa grabitasyonal na field na masusukat sa isang eklipseng solar; at ang pulangpaglipat(redshift) ng mga linyang solar spektral relatibo sa mga linyang spektral na nalilikha ng ibabaw ng Mundo. Isang astronomo na nagngangalang Erwin Freundlich ang nagsimulang makipagtulungan kay Einstein at umalerto sa ibang mga astronomo sa buong mundo tungkol sa pagsubok astronimikal ng teoriya ni Einstein. Noong 1912, si Einstein ay bumalik sa Zurich upang maging ganap na propesor sa ETH Zurich. Noong panahong iyon, siya'y malapit na nakipagtulungan sa matematikong si Marcel Grossmann na nagpapakilala sa kanya sa Heometriyang Riemannian. Noong 1912, sinimulang tawagin ni Einstein ang panahon(time) bilang ikaapat na dimensiyon (bagaman naunang nagawa ito ni H.G. Wells sa akdang The Time Machine noong 1805).
Noong 1914, bago magsimula ang Unang Digmaang Pandaigdig, si Einstein ay nanirahan sa Berlin, Alemanya bilang propesor ng isang lokal na unibersidad at naging isang kasapi ng Akademya ng Pang-Agham ng Prussia. Kanyang kinuha ang pagkamamamayan ng Prussia. Mula 1914 hanggang 1933, siya'y naglingkod bilang direktor ng Institutong Kaiser Wilhelm para sa Pisika sa Berlin. Kanya ring hinawakan ang posisyong ng di-pangkaraniwang propesor sa Unibersidad ng Leiden mula 1920 hanggang 1946 kung saan palagi siyang nagbibigay ng pangtuturo.
Noong 1917, inilathala ni Einstein ang "Zur Quantentheorie der Strahlung," Physkalische Zeitschrift 18, 121–128" ("Hinggil sa mekanikang quantum ng radiasyon"). Ang artikulong ito ay nagpakilala ng konseptong stimuladong emisyon(stimulated emmission), ang prinsipyong pisikal na nagpapahintulot sa amplikasyon ng liwanag sa laser. Kanya ring inilimbag ang akda nang taong iyon na gumagamit ng teoriyang pangkalahatang relatibidad upang imodelo ang kilos ng buong uniberso na siyang naglatag ng entablado sa modernong kosmolohiya. Sa akdang ito, nilikha niya ang kanyang tinatawag na "pinakamatinding pagkakamali": ang konstanteng kosmolohikal.