cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaaya-ayang pangangatawan
Kaaya-ayang puson
Magmula pa noong sinaunang mga panahon, katulad ng nakikitang nilalarawan sa mga inukit na istatuwa ng mga atletang lalaki mula sa sinaunang Gresya, isa sa mga katangian ng katawan ng lalaki ang pagkakaroon ng impis o patag at may "tabas" na puson o tiyan, partikular na ang tinatawag na pagkakaroon ng "anim na pakete" sa puson. Natatamo ang ganitong hitsura ng puson sa pamamagitan ng pagsasagawa ng mga ehersisyong nakapagpapaimpis ng rehiyon ng tiyan habang nagbibigay-pansin sa pang-ibaba, panggitna, at pang-itaas na mga bahagi ng puson, pati na ang mga ehersisyong "nakakatabas" ng mga tagiliran ng balakang na nakapagdurulot ng tingin o dating na pagkakaroon ng makipot na balakang. Kasama sa gawaing ito ang paggamit tamang paraan, katulad ng labinlimang pag-uulit o repetisyon ng isang ehersisyong wasto ang pagsasagawa. Nakakamit din ang ganitong puson kapag nawala o mababa na ang antas ng taba sa katawan, sa pamamagitan ng tumpak na nutrisyon, epektibong pagsasanay na pampuso o pangkardyo, at natatanging mga paraang nakapagpapataas ng metabolismo (ang bilis ng "pagsusunog" ng taba sa katawan). Isa pang dahilan ng pagkakaroon ng ganitong wangis ng tiyan ang pagpapa-impis ng puson mula sa loob ng katawan, na naisasagawa sa pamamagitan ng paggamit ng diyeta, pag-inom ng mga suplemento, natatanging mga tekniko sa paghinga at paghilot ng mga bituka o lamang loob.
Malaswang usapan
Ang pakikipag-usap tungkol sa seks kasama ang ka-sex bago ang pagtatalik ay nakabubuti upang mas mapasarap at mas maging ligtas ang pagtatalik ayon sa mga tagapagturo ng seks.
Kaaya-ayang pangangatawan
Kaaya-ayang katawan ng babae
Ayon kay David M. Buss, sa kanyang In The Evolution of Desire: Strategies for Human Mating, hindi maitatanging nais ng mga lalaki ang napakabalingkinitang katawan ng babae. Nais ng mga lalaki, pati na ng mga babae, ang katawang may bahagya lamang na pagkabalingkinitan kaysa sa pangkaraniwan. Ngunit may indibiduwal na lalaking nagsabing mas ibig nila ang mas malapit sa pangkaraniwan, na hindi gaanong balingkinitan kung ihahambing sa napiling pamantayan ng mga babae. thumb|right|160px|Si Michele Berkin, isang "diyosa sa dalampasigan". Naging hindi na gaanong makurbada ang mga katawan ng mga modelong babae na ipinapakita sa Playboy, mula 1950 hanggang 1980; naging mas mababa ang sukat ng dibdib at baywang ng mga modelong babae magmula 1953 hanggang 2001. Nagkaroon ng malaking puwang sa pagitan ng katawan ng babae sa tunay na buhay at ng ideyal na babae.
Musika ng Pilipinas
Musikang pantinig
Ang musikang pantinig pa rin ang nananatiling pinakamahalagang anyo ng katutubong musika ng kahit na aling pangkat etniko sa Pilipinas. At bagamat mayroon ring mga musika na ginawa para sayawan, ang musikang pantinig pa rin ang pinakamaayos na natipon ng mga Akademikong Pilipino.
Kaaya-ayang pangangatawan
Kaaya-ayang katawan ng babae
Pamantayan ng hugis ng katawan ng pangkasalukuyang babae ang pagkakaroon ng balingkinitang baywang, at bahagyang mas malawak at magkapantay na balakang. Ayon sa mga dalubhasa sa moda at pagpapaganda, pati na sa mga talangguhit o tsart ng katawan, at mga websayt at babasahing pangkalusugan at pangkaapuan ng katawan, isang ideyal na pamantayan ng mga sukat ng katawang pambabae ang pagkakaroon ng mga sukat na 36" - 26" - 36". Nangangahulugan itong isang perpektong katawan ng babae ang pagkakaroon ng paris ng suso o maluwang na dibdib na 36 ang pulgada, ng malawak na baywang na 26 ang pulgada, at malapad na balakang na 36 ang pulgada.  Ang ganitong mga sukat ang siyang magandang tingnan para sa halos lahat ng mga kasuotan.
Malaswang usapan
Mga kawing na panlabas
Mga Kategorya:Mga gawaing seksuwal
Musika ng Pilipinas
Musikang pantinig
Ayon sa aklat na Philippine Literature: Folk Songs ni Mauricia Borromeo, ang katutubong awitin ng bansa ay maaaring uriin bilang Kanluranin, Mala-Psalmo, at mga awiting Sekular mula sa mga katutubong pangkat.
Kaaya-ayang pangangatawan
Kaaya-ayang mukha ng babae
Sa anumang kultura, ninanais ang katangian ng mukhang pambabae na may maliliit na pang-ibabang bahagi ng mukha. Kasama rito ang pagkakaroon ng tila maliit na baba, maselang mga panga, mataas na mga buto ng pisngi, lipos na mga labi, maluwang na ngiti, at malalaking mga mata (malaki na may pagkakatimbang sa haba ng mukha).
Musika ng Pilipinas
Awiting Kanluranin
Ayon kay Borromeo, ang mga katutubong awitin ng Pilipinas na mala-Kanluran ay mayroong mga katangian:
San Vicente, Camarines Norte
Ang Bayan ng San Vicente ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Camarines Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang Bayan ng San Vicente ay nahahati sa 9 na mga barangay.
Sa Aking Mga Kabata
Ang "Sa Aking Mga Kabata" ay isang tula na nakasulat sa wikang Tagalog tungkol sa pag-ibig ng isang tao sa kanyang katutubong wika. Madalas na pinapalagay na ginawa ito ni Jose Rizal, ang Pambansang Bayani ng Pilipinas at sinasabing naisulat niya noong 1869 sa gulang na walong taon at unang tulang ginawa ni Rizal.
Bagaman, may ilang mga dalubhasa sa kasaysayan na nagsasabing walang patotoo na si Rizal ang may-akda ng tula at panlilinlang ito. Pinaghihinalaan ang mga makatang sina Gabriel Beato Francisco o Herminigildo Cruz ang tunay na may-akda.
Teksto ng tula
Sa Aking Mga Kabata
Kapagka ang baya'y sadyáng umiibig' Sa kanyáng salitáng kaloob ng langit, Sanlang kalayaan nasa ring masapit Katulad ng ibong nasa himpapawid.
Musika ng Pilipinas
Melodiya
Naimpluwensiyahan ng Musikang Kanluranin ang katutubong awit ng Pilipinas sa pamamagitan ng España. Dahil na rin sumailalim ang Pilipinas sa pananakop ng mga Kastila sa loob ng mahigit 300 taon, hindi na nakapagtatakang makaririnig ang isang tao ng pagkakapareho sa katutubong Musika ng dalawang bansang ito.
Sa Aking Mga Kabata
Teksto ng tula
Pagka't ang salita'y isang kahatulan Sa bayan, sa nayo't mga kaharián, At ang isáng tao'y katulad, kabagay Ng alin mang likha noong kalayaán.
Trikomonyasis
Ang trikomonyasis (Ingles: trichomoniasis ) ay isang impeksiyong dulot ng isang protosoa (Ingles: protozoa) na kabilang sa mga sakit na nakukuha sa pakikipagtalik. Sanhi ito ng mikrobyong trikomonas baynalis (Ingles: trichomonas vaginalis), isang parasito. Tinatawag din itong trich.
Sa Aking Mga Kabata
Teksto ng tula
Ang hindi magmahal sa kanyang salitâ Mahigit sa hayop at malansáng isdâ, Kayâ ang marapat pagyamaning kusà Na tulad sa ináng tunay na nagpalà.
Trikomonyasis
Mga palatandaan
Sa mga kalalakihan at kababaihan, nagiging madalas at mahapdi ang pag-iihi, may malubhang pangangati sa paligid ng ari ng lalake, ari ng babae at sa labasan ng dumi, at mayroon ding abnormal na pagdurugo. Sa mga kababaihan, nagkakaroon ng makatas na tulong naninilaw, luntian, may mabahong amoy at mabula. Bilang dagdag anim sa bawat sampung indibidwal na babaeng may ganitong sakit ang hindi kakikitaan ng mga sintomas.
Maaari ring kasabay ng trikomonyasis ang iba pang mga uri ng sakit na nakukuha sa pagtatalik.
Sa mga lalaki at babae
Kabilang sa mga kumplikasyon ang (Ingles: pelvic inflammatory disease, PID), pamamaga sa bayag (partikular na ang implamasyon ng iskrotum), at rayuma.
Sa mga sanggol
Nagkakaroon ng pamamaga ng matang kilala sa medisina bilang optalmitis (Ingles: Opthalmitis) ang nahawahang mga sanggol.
Villarreal Club de Fútbol
Ang Villarreal Club de Fútbol, S.A.D.( Valencian : Vila-real Club de Futbol , S.A.D. ), karaniwang pinaikli sa Villarreal CF o lamang Villarreal , ay isang klab ng putbol Espanyol na nakabase sa Vila-real, isang lungsod sa lalawigan ng Castellón loob ng Komunidad Balensyano. Itinatag noong 1923, ito ay gumaganap sa La Liga, na may hawak home games sa El Madrigal , na may kapasidad para sa 24,890 spectators. Ang klab ay nicknamed El Submarí Groguet o El Submarino Amarillo (Yellow Submarine ) dahil sa kanyang dilaw bahay kit, at dahil sa pagiging isang mababang -profile team kumpara sa Real Madrid, Barcelona, at Valencia , na kanilang hinamon para sa trophies sa nakalipas dekada. Villarreal ay madalas na touted bilang isang halimbawa ng isang maliit ngunit matagumpay klab.
Sa Aking Mga Kabata
Teksto ng tula
Ang wikang Tagalog tulad din sa Latin Sa Inglés, Kastilà at salitang anghel, Sapagka't ang Poong maalam tumingín Ang siyang naggawad, nagbigay sa atin.
Ang salita nati'y huwad din sa iba Na may alfabeto at sariling letra, Na kaya nawalá'y dinatnan ng sigwâ Ang lunday sa lawà noóng dakong una.
Musika ng Pilipinas
Melodiya
Ang ganitong uri ng musika ay kalimitang matatagpuan sa mga katutubong tinanggap ang paniniwalang Kristiyano sapagkat sila ang nagkaroon ng mas matagal na ugnayan sa mga Kastila kaysa sa mga di-Kristiyanong pangkat.
Pinatotohanan rin ng Mala-Kanluraning Musika ng Pilipinas ang pagsususri ni Dorothy Scarborough kung saan sinabi niyang:
(sa wikang Ingles) (sa wikang Tagalog)
Filipinos (Pagkain)
Tumutukoy ang Filipinos sa pangalan ng mga galyetang likha ng Kraft Foods, na karaniwa'y iningangalakal sa Espanya at Portugal gamit ang tatak na Artiach.
Jingle Bells
Ang Jingle Bells ay isang awiting pamasko na nasa wikang Ingles.
Panitik
Dashing through the snow, in a one-horse open sleigh, /sa mayelong daan bumabagtas ang paragos hila ng kabayo
Over the fields we go, laughing all the way. /duon nga sa kalawakang patag sige lang ang tawanan
Filipinos (Pagkain)
Ayon sa Pambansang Suriang Pangkasaysayan (NHI), nagsilbing inspirasyon umano ng mga Filipinos ang mga roskilyo na galing Iloilo at Negros, na inilapat ng mga Espanyol ng tsokolateng kayumanggi o puti.  Gayunpaman, naging kontrobersiyal ang Filipinos dahil sa pagtukoy ng produkto sa mga Pilipino.
Jingle Bells
Panitik
Bells on bob-tails ring, making spirits bright, /munting mga batingaw nakapagpapaliwanag sa diwa ng kasiyahan
What fun it is to ride and sing a sleighing song tonight./o anong saya ng umaawit habang nakasakay sa padulas sa gabing ito!
Filipinos (Pagkain)
Mga panlabas na kawing
Kaurian:Lutuing Kastila
Jingle Bells
Panitik
Jingle bells, jingle bells, jingle all the way!/tunog ng kasiyahan tuloy tuloy sa nadaraanan
Musika ng Pilipinas
Melodiya
Patunay rito, ang mga awit katulad ng awiting-Bisaya tulad ng Matud Nila at Usahay ay itinuturing na ring mga katutubong awit kahit na ang ilang mga sipi ay nagsasabing ginawa ang ang mga ito nina Ben Zubiri at Nitoy Gonzales.
Sa usapin naman ng rehistro, madaling awitin kahit na hindi naman matiim na nag-aral ng musika ang isang mang-aawit. Kalimitan sa mga awiting ito ay mayroon lamang rehistrong nasa pagitan ng anim hanggang labing-isang tono, samantalang ang normal na rehistro ng karaniwang tinig ay 14 na tono o isa at kalahating okataba.
Inaawit rin ang mga ito sa paraang hindi hindi tensiyonado at bagamat maaari itong awitin ng ginagamitan ng falsetto, tulad ng nakagawian ng mga nakatatanda, maaari rin naman itong hindi ginagamit. Kung mayroon mang mga pagkakataong naisa-plaka ang mga awiting ito, marami sa mga ito ay ginamitan na rin ng tinig na ginagamit sa pagsasalita, tulad ng ginagamit sa popular na musika.
Strongoli
Ang Strongoli ay isang komuna (munisipyo) sa lalawigan ng Crotone, sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Ito ay may mahigit 6,000 katao.
Musika ng Pilipinas
Palapantigan at taludturan
Sa kabila ng mga pagkakatulad sa katutubong awit ng España, ang mga Mala-Kanlurang katutubong musika ng Pilipinas ay hindi gumagamit ng mga mahahabang mellismas. Samakatuwid, ang sinabing One Word for Every Note sa pelikulang The Sound of Music ay madaling makita sa katutubong awit ng Pilipinas.
Strongoli
Kasaysayan
Sa sinaunang panahon, ang Strongoli ay ang lugar ng Petelia, sinasabing itinatag ni Filoctetes. Ito ay ang lugar ng kapanganakan ng Italyanong barokong kompositor na siLeonardo Vinci.
Musika ng Pilipinas
Palapantigan at taludturan
Sinasabi ring ang katangian ng Mala-Kanluraning Katutubong Awit mula sa Pilipinas ang pagiging istropiko, kung saan iisa lamang ang ginagamit na melodiya sa lahat ng taludtod. Makikita itong mabuti sa mga Ballad, bagamat ang tinatawag na modified strophic, katulad ng awit na Irlandes na 'Red Is the Rose', ay mahirap matagpuan. Ang Anyong Dalawahan ay karaniwan ring ginagamit kung saan bagamat may iisang tono sa lahat ng mga taludtod ay mayroon namang refrain na iba ang tono.
Jingle Bells
Panitik
Jingle bells, jingle bells, jingle all the way!
Kamen Rider Series
Ang Kamen Rider series ay ang pangalan na ibinigay sa pagpapabalas ng Hapones na "superhero team" genre ng mga pabalas na nilikha ng Toei Company Ltd., Toei Agency at ng Bandai, at isinahimpapawid ng TV Asahi. Ang mga palabas ay mula sa genre na tokusatsu, featuring live action characters and colorful special effects, and are aimed mainly at families. Ang serveng ito ay isa sa mga prominenting tokusatsu productions sa Hapon, kasama Ultra Series, ng Super Sentai, at ng Metal Hero Series.
Musika ng Pilipinas
Payak na Anyo
Ayon kay Borromeo:
Jingle Bells
Panitik
O what fun it is to ride in a one-horse open sleigh.
Musika ng Pilipinas
Payak na Anyo
(sa Ingles) (sa Tagalog)
El Consejo de los Dioses
Ang El Consejo de los Dioses (Ingles: The Council of the Gods, Tagalog: Ang Konseho ng mga Diyos) ay isang dula na isinulat sa Wikang Espanyol ng isang Filipinong manunulat na si José Rizal, unang nilimbag noong 1880 sa Maynila ng Liceo Artistico Literario de Manila, at sumunod naman ang La Solidaridad noong 1883.
Musika ng Pilipinas
Tunugang mayor o menor
Tulad ng nabanggit sa itaas, ang katutubong awit ng Musika ay gumagamit ng diatonic scale sa halip na pentatonic scale, tulad ng nakagawiang sa mga katutubong awit mula sa Silangan. Ibig sabihin nitong ang mga awit ay maaaring nasa tunugang mayor o tunugang menor. Sa ilang mga pagkakataon, ang mga dating Kundiman at iba pang mga dating Awit-Sining na nakilala na bilang mga katutubong awit ay nagsisimula sa tunugang menor at magiging mayor sa ikalawang hati.
Jingle Bells
Panitik
A day or two ago, I thought I'd take a ride/
Musika ng Pilipinas
Tunugang mayor o menor
Bunga nito, may mga ilang nagtuturing na ang lahat ng mga nasa tunugang Mayor ay masaya, mapayapa at maliksi, samantalang malulungkot, mapagdalamhati, at nananabik ang mga nasa tunugang menor.
El Consejo de los Dioses
Ang El Consejo de los Dioses ay sinulat ni Rizal noong labinsiyam na taóng gulang pa lámang siya, at pinakikilala nitó ang edukasyong humanistiko ng Pilipinas noong mga panahong iyon at ang tugon ni Rizal sa skolastisismo.
Musika ng Pilipinas
Palakumpasang dalawahan at tatluhan
Bagamat mayroong mga awiting nasa palakumpasang apatan, iyong nasa palakumpasang dalawahan at tatluhan pa rin ang pinaka-karaniwan sa mga Mala-Kanluraning katutubong awit. Ito ay makikita mabuti sa mga awit na pansaliw sa mga sayaw na tatalakayin ng mas malaliman mamaya.
El Consejo de los Dioses
Buod
Si Jupiter, na pinúnò ng mga Diyos na Romano, ay nagpaplanong mamahagi ng tatlong engrandeng regalo (isang ginintuang lira, isang trumpeta, at isang gintong korona na gawa sa laurel) — na nilikha ni Vulcan — sa isang mortal na naging pinakamahusay sa larangan ng panitikan. Minungkahi ng asawa ni Jupiter, na si Juno, si Homer na may-akda ng Illiad. Samatalang minungkahi naman ni Venus, ang diyosa ng kagandahan, si Virgil na may-akda ng Aeneis. Gayundun, minungkahi ni Minerva, na diyosa ng karunungan, si Cervantes na may-akda ng Don Quixote. Dahil sa hindi pagkakasundo, ginusto pa ng mga ibang diyos na lumaban ngunit pinigilan sila ni Jupiter sa pagtawag nitó kay Justice (isang diyosa na wala sa orihinal na mitolohiyang Romano at nilikha lámang ni Rizal para sa alegoryang ito) para timbangin ang mga sirkunstansiya nang walang pagkiling gámit ang kaniyang timbangan. Tinimbang niya ang Illiad at Aeneis at nakitang pantay lámang ang mga ito. Gayundin ang Don Quixote. Dahil dito, nagpasya si Jupiter na ibigay na lámang ang mga regalo sa tatlo. Ang lira kay Virgil, ang trumpeta kay Homer, at ang korona kay Cervantes.
Musika ng Pilipinas
Payak na saliw
Kung ang lahat sa Gran Britania ay marunong tumugtog ng recorder, ang lahat naman sa Pilipinas ay marunong tumugtog ng gitara. Kaya naman dapat lamang asahan na ito ang pinaka-karaniwang pansaliw sa mga katutubong awitin ng Pilipinas. At dahil na rin sa ilang sa mga katutubong awit ng Pilipinas ay dating Awit-Sining, hindi matatawaran ang kahalagahan ng saliw sa mga ito.
Jingle Bells
Panitik
And soon Miss Fanny Bright, was seated by my side;
El Consejo de los Dioses
Mga parangal
Ang dula ay nanalo ng unang parangal sa isang 1880-1881 na pampanitikang patimpalak na gumunita sa kamatayan ni Cervantes na tinaguyod ng Liceo Artistico Literario de Mali. “Con el recuerdo del pasado entro en el porvenir” (“Sinasalubong ko ang hinaharap nang may paggunita sa nakaraan"), ang naging epigrap ni Rizal sa parangal.
Musika ng Pilipinas
Payak na saliw
Bagamat mayroong mga awitin katulad ng "Ti Ayat Ti Maysa Nga Ubing" mula sa Rehiyon ng Ilocos na lubhang kromatiko, maaari pa ring saliwan ito ng payak na I-IV-V o ng Tonic-Subdominant-Dominant na pagsulong ng akorde (chord progression).
El Consejo de los Dioses
Salin
Noong Disyembrer 1900 sinalin ito sa wikang Tagalog. Sinalin ito ni Nick Joaquin sa wikang Ingles.
Jingle Bells
Panitik
The horse was lean and lank, misfortune seemed his lot;
He got into a drifted bank and we got upsot
Musika ng Pilipinas
Ang katutubong salmo
Ang mga katutubong Salmo, bagamat hindi kasingdami ng mga Mala-Kanlurang katutubong awit, ay isa pa rin sa mga pinakamahahalagang bahagi ng mga katutubong awitin na mula sa bansang Pilipinas. At bagamat tinawag itong Salmo ni Borromeo, inilagay niya sa klasipikasyong ito ang mga awit na gumagamit ng mahahabang mellismas.
Jingle Bells
Panitik
A day or two ago, the story I must tell
Musika ng Pilipinas
Ang katutubong salmo
Ang 'Huluna of Bauan' ang pinakamagandang halimbawa ng ganitong anyo ng awitin. Tunay nga, ang 'Huluna of Bauan' ay may katangian ng mahahaba at mahihirap na fioritures, kawalang ng palakumpasan, modal ang melodiya, mahahabang parirala at hindi malapad na rehistro.
Jingle Bells
Panitik
I went out on the snow, and on my back I fell;
Musika ng Pilipinas
Ang katutubong salmo
Ang ganitong uri ng musikang pantinig ay hindi maikakailang may kahirapan para sa isang karaniwang mang-aawit dahil bagamat hindi naman lubhang malapad ang rehistro ng mga ito ay punung-puno naman ang mga ito ng mahahabang mellismas at fioritures. Dahil dito, kinakailangang huminga ng malalaim ng isang mang-aawit upang maayos niyang makanta ang susunod na parirala.
Jingle Bells
Panitik
A gent was riding by, in a one-horse open sleigh
Musika ng Pilipinas
Ang mga sekular na awit mula sa mga katutubong pangkat
Hindi tulad ng dalawang naunang uri ng awitin, ang mga pumapaloob sa ganitong anyo ay may mas malapit na pagkakatulad sa ibang mga katutubong musika mula sa Silangan. Pang-una na sa mga katangian nito ang paggamit ng Esklang Pentatonikong Intsik (Chinese Pentatonic Scale). Ginagamitan rin ito ng paulit-ulit na kumpas at mahabang rehistro.
Jingle Bells
Panitik
He laughed as there I sprawling lie but quickly drove away
Musika ng Pilipinas
Ang mga sekular na awit mula sa mga katutubong pangkat
Bagamat mahirap itong bigyan ng isang palakumpasan, madali namang makita na hindi ito kasing laya ng 'Huluna'. Mayroon ring mga pagkakataon na ang tunay na diin sa isang salita ay naiiba upang tumugma sa pangangailangan ng melodiya. Maririnig ang mga ito lalo na sa mga Katutubong Awit mula sa Hilaga, halimbawa na nito ang 'Salidumay' ng mga Kalinga. Iisa rin lamang ang pantig sa bawat isang nota at hindi rin nagtutugma ang mga dulong panting kundi mayroon lamang assonace.
Jingle Bells
Panitik
Now the ground is white, go it while you're young
Musika ng Pilipinas
Ang mga sekular na awit mula sa mga katutubong pangkat
At kahit na pa sinasabing malapad ang rehistro ng mga ito, maituturing pa ring madaling awitin ang mga napapaloob sa ganitong pag-uuri.
Jingle Bells
Panitik
Take the girls tonight, and sing this sleighing song;
Musika ng Pilipinas
Pagkakatulad ng mga melodiya
Sinabi rin ni Borromeo na isa sa mga kapansin-pansin sa mga Mala-Kanlurang katutubong musika ay may mga melodiyang matatagpuan rin sa ibang mga wika. Ibig sabihin nito, hindi lamang iisang pangkat-wika ang nagmamay-ari ng isang melodiya kundi ang buong bansa. Dapat rin nating maalala na ang Pilipinas ay isang kapuluan at ang paggamit ng Filipino bilang pambansang wika ay nangyari lamang nitong huling bahagi ng ika-19 na siglo.
Jingle Bells
Panitik
Just get a bob-tailed bay, two-forty as his speed
Musika ng Pilipinas
Pagkakatulad ng mga melodiya
Sa kabila nito ang musika para sa awiting Tagalog na 'Magtanim ay Di Biro' ay ginagamit ring musika para sa awiting Kapampangan na 'Deting Tanaman Pale' at sa awiting Gaddang na 'So Payao'.
Jingle Bells
Panitik
Hitch him to an open sleigh and crack! you'll take the lead
Musika ng Pilipinas
Pagkakatulad ng mga melodiya
Ilan pang mga halimbawa ay ang musika para sa awiting Bisaya na 'Ako Ining Kailu', na ginagamit rin para sa awiting Ibanag na 'Melogo Ti Aya' at ang awiting Kapampangan na 'Ing Manai'. Maririnig rin ang pagkakatulad ng awiting Bikolano 'Mansi Pansi' at ng awiting Ilokano na 'Pamulinawen'.
Ang wikang ginagamit para sa mga katutubong awit
Kapansin pansin rin ang katotohanang bagamat halos 90% ng 80 milyong Pilipino ang nagsasabing may iba't ibang katatasan sila sa wikang Ingles, wala ni isa man sa mga katutubong awit ang gumagamit nito bilang orihinal na titik. Ang karamihan pa rin ng mga katutubong awit ay nasusulat sa mga wikang vernacular lalo na iyong mga nasa tinaguriang "walong pangunahing" wika ng Pilipinas.
Sa kabila ng pagkakaroon ng mga salin sa Filipino ng mga katutubong awiting ito, marami sa mga umaawit at nag-aaral ng katutubong wika ay hindi na ito binibigyan pa ng pansin.
Susunod sa bilang ay iyong mga nasusulat sa wika ng mga Minoryang Pangkat Etniko at kasunod nito ang mga nasusulat sa wikang Kastila. Bagamat tinatawag na Chavanacano ang Kastilang ginagamit sa Pilipinas, nauunawaan pa rin ito ng mga gumagamit ng Kastila na siyang ginagamit ng Academia Española. Pinasikat sa mga awiting ito ang 'No Te Vayas de Zamboanga' at 'Viva! Señor Sto. Nino'.
Musikang pansaliw sa mga sayaw
Matapos ang mga musikang pantinig, ang mga musikang pansaliw sa sayaw ang pinakamahalagang uri ng katutubong Musika sa Pilipinas. Tulad ng nabanggit na, ang pagkakaroon ng titik ay nangangahulugang maipapasa ito sa mga susunod na salinlahi kaya naman kay mga titik rin ang ganitong uri ng musika. Ayon kay Francisca Reyes-Aquino, nakilala dahil sa kaniyang koleksiyon ng mga katutubong sayaw, habang sumasayaw ang ilan ay sinasabayan naman ng mga nanonood ang ito ito sa pamamagitan ng pag-awit. Ito ay katulad ng ginagawa ng isang cheerer samantalang nanonood ng laro. Mamamalas ito sa pamamagitan ng mga salitang tulad ng 'Ay!', 'Aruy-Aruy!', 'Uy!' at 'Hmp!' sa mga ilang bahagi.
Ang mga musikang napapasailalim rito ay maaaring uriin bilang iyong mula sa mga pangkat Kristiyano, pangkat Muslim, at ibang mga pangkat etniko.
Musikang pansaliw mula sa mga pangkat Kristiyano
Dahil sa nakilala ng mga Pilipino ang Kristiyanismo sa pamamagitan ng mga mananakop mula sa Kanluran, ang mga musikang pansaliw mula sa pangkat na ito ay halos katulad rin ng mga musikang pansaliw na matatagpuan sa Kanlurang Hati ng Globo. Ang mga Musikang Pansaliw tulad ng Habanera, Jota, Pandango, Polka, Curacha, ay mayroon ring mga katangian katulad ng kanilang mga kapangalan sa Europa at America. Mayroon rin namang mga katutubong anyo katulad ng Balitao, Tinikling and Cariñosa. At ayon sa pag-aaral ng Pambansang Alagad ng Sining na si Dr. Antonio Molina, ang Balitao, kilala sa mga rehiyon ng Katagalugan at Kabisayan ay gumagamit ng palakumpasang 3/4 kung saan makikita ang kumpas na crotchet-quaver-quaver-crotchet. Mayroon rin namang gumagamit ng crotchet-minim, samantalang mayroon pang ibang ginagamitan naman ng tinuldikang quaver-semi-quaver-chrotchet-quaver-quaver.
Ang ganitong uri ng musika ay karaniwang ginagamit pampalipas ng oras, at tulad ng mga katutubong awit mula sa Kanluran ay ginagamit sa mga pagtitipon.
Musikang Pansaliw mula sa mga Pangkat Muslim
Dahil ang Islam ay pumasok sa bansa sa pamamagitan ng mga karatig bansa sa Asya, ang koleksiyong ito ay may pagkakahalintulad sa mga katutubong musikang pansaliw ng mga bansa sa rehiyong ASEAN. Mayroon itong mga katulad na katangian sa Gamelan ng Indonesia at maging sa musika ng malayong sub-kontinenteng Indiyan.
Kalimitan ay may mga kuwento sa likod ng mga sayaw na ito, halimbawa na lamang ang Singkil, na itinuturing na pinakakilalang nagmumula sa kategoryang ito. Sa pagsasayaw ng Singkil, ipinaaalala kung paanong nasagip ni Prinsipe Bantugan si Prisesa Gandinangan mula sa mga nag-uumpugang bato. Iyon nga lamang ay pinalitan ang mga bato ng kawayan para sa sayaw na ito.
Musikang pansaliw mula sa mga iba pang katutubong pangkat
Tulad ng mga awiting sekular ng pangkat ring nabanggit, mayroong rin itong mga kumpas bagamat mahirap mailagak kung anong palakumpasan ito. Mga perkusyon ang pangunahing ginagamit sa ganitong uri ng musika kaya naman minsan ay sapat na ang tunog ng gong.
At dahil sa ang pagiging malapit sa kalikasan ay isa sa mga panguhaing katangian ng mga pangkat na ito ay maasahang panggaya ng mga kilos sa Kalikasan ang mga pangunahing kilos mula rito. Minsan ay tinatawag lamang itong "Sayaw ng mga Unggoy" o "Sayaw ng Maya" upang makilala.
Mayroon ring mga musika pa ginawa upang gamitin sa mga sayaw pang-ritwal, kaya may mga musikang para sa sayaw sa kasal, pagsamba, at maging sa paghahanda para sa digmaan.
Kasikatan
Hindi tulad ng mga bansang Irlanda, Hungaria at ng Czech Republic, hinda kailan man naging pambansa ang pagkakakilanlan sa mga katutubong musika mula sa Pilipinas. Ito marahil ay bunga ng ang bawat isang rehiyon ay may kanikaniyang sariling wika.
At bagamat mayroon na ring mga nagtangkang magsagawa ng pagkalap mula sa iba’t ibang mga pangkat-wika, wala naman ni isa ang nagtagumpay na maituro ito sa antas primarya ng paaralan. Maliban sa mga awiting pambata, hindi nabibigyan ng pansin ang mga katutubong musika sa mga silid-aralan. Dahil dito ay nagkakaroon tuloy ng kaisipang ang mga katutubong awit ay mga awiting pambata lamang.
Nakatulong rin ang pagpasok ng telebisyon sa mabilis na pagkawala nito ng popularidad, dahil sa pamamagitan nito ay kaagad nang nakikita ng mga Pilipino ang kabihasnang popular mula sa Europa at Estados Unidos. At bagamat maraming mga Europeo ang nagsasabing mahilig sa musika ang mga Pilipino ay palagi pa ring nanganganib na tuluyang mawala ang katutubong musika.
Mga tangkang pagkalap
Mayroon mang mga naganap na pagkalap sa Katutubong Musika ng Pilipinas ay halos para lamang sa mga musikang pantinig ang naging sentro ng mga ito. Sa ilalim ng 300 taong pananakop ng mga Kastila sa Pilipinas, wala ni isa mang pagkalap ng mga katutubong musika ang naganap. At bagamat may mga naganap na pagkalap sa panahon ng mga Amerikano, ito ay naganap lamang ng mga huling taon ng ika-20 na siglo, samantalang nakikita ng mga Romantisista ng Europa ang kahalagahan ng mga katutubong awit.
Sa panahon ng pananakop ng mga Amerikano sa Pilipinas, may mga nagtangkang mangalap ng katutubong musika ngunit ito na lamang huling mga taon. Maituturing na pinaka-una sa mga nailathalang koleksiyon ang ginawa ni Fr. Morice Vanoverberg noong 1919 na ukol sa katutubong musika ng mga Lepanto Igorot ng Hilaga. Iyon nga lamang ay mga titik lamang ang kasama sa koleksiyong ito ay hindi ang mga tono.
Ang koleksiyong pinamagatang Filipino Folk Songs ni Emilia Cavan ang itinuturing na unang koleksiyon na mayroong kasamang tono. Nailathala ito noong 1942. Ngunit ang koleksiyon na ginawa ni Norberto Romualdez noong dekada 1950 ang nananatiling pinakamahalaga sa disiplinang ito. Pinamagatan itong Philippine Progressive Music Series at minsan na ring naging batayang aklat sa pagtuturo ng Musika para sa mga paaralan.
Blakdyak
Ang ama ni Blakdyak na isang sundalong Amerikano at dating nakahimpil sa Baseng Pandagat ng Subic sa Olongapo (kung saan nakatagpo niya ang magiging ina ni Blakdyak) ay may lahing Hamaykano. Unang naging title role si Blakdyak sa pelikulang Asin at Paminta ng Viva Films kung saan naging katambal niya si Eddie Garcia. Noong November 21, 2016 natagpuan siyang patay sa kaniyang inuupahang kondominyum sa Maynila.
Musika ng Pilipinas
Mga tangkang pagkalap
Sa kasamaang palad, mga Amerikano ang mga naging katulong ni Romualdez at isinalin ang titik ng mga awiting ito mula sa mga orihinal na wika patungong Filipino at Ingles. Ito ay dahil sa nais ng koleksiyong ito na mamulat ang damdaming makabayan ng mga Pilipino. Katunayan nito ang pagsasama ng Pambansang Awit ng Pilipinas, Philippines Our Native Land at maging ang Philippines, the Beautiful, isang adaptasyon ng America the Beautiful sa listahan ng mga awit. Mayroon rin itong ilang mga awit mula sa katutubong awit ng ibang mga bansa.
Sa ngayon, ito pa rin ang pinakamahalagang koleksiyon at ilang mga sipi nito ay matatagpuan pa rin sa mga pangunahing aklatan sa iba’t ibang mga lalawigan, bayan at lungsod sa buong bansa.
Ilan pang mga koleksiyon ang ginawa ni Emilia Reysio-Cruz na pinamagatang Filipino Folk Songs kung saan ang mga koleksiyon ay mula sa walong pangunahing wika ng Pilipinas.
Mayroon ring sariling koleksiyon si Dr. Jose Maceda, ang dating Tagapangulo ng Department of Asian Music Research of the College of Music ng Unibersidad ng Pilipinas, na nagsimula noong 1953 at nagpatuloy hanggang. Mayroon rin ginawang sariling koleksiyon ang kanitang mga mag-aaral.
Sa huling bahagi ng ika-20 siglo at unang mga taong ng ika-21 siglo, gumawa rin ng isang koleksiyon si Raul Sunico, Dekano ng Conservatory of Music ng Unibersidad ng Santo Tomas. Sinimulan niya ang paglalathala ng mga oyayi, matapos ay siundan niya ng mga awit ukol sa pag-ibig, at matapos iyon ay mga awit ukol sa iba’t ibang mga hanap-buhay ng mga Pilipino. Sa ikaapat na bahagi, inilathala niya ang mga awitin ukol sa kababaihang Pilipino.
Sa koleksiyong ito, ginamit ang mga orihinal na titik ng mga awitin, kasama na rin ang salin nito sa Ingles at ilang paliwanag ukol sa mga pangkat etniko na pinagmulan ng awitin.
Para naman sa katutbong musikang pansaliw, tanging ang pitong aklat lamang ni Francisca Reyes-Aquino ang nagawang koleksiyon at hindi pa ito nasusundan hanggang sa ngayon.
Gamit sa komersiyo
May ilang mga mang-aawit ng rock na nagtangkang isa-plaka ang mga katutubong awit noong dekada 1970 katulad ng nagaganap noon ring panahong iyon sa Estados Unidos. Kabilang sa mga ito ang mga mang-aawit na sina Joey Ayala, Bayang Barrios, Freddie Aguilar at ang grupong Asin.
Marami ring sa mga seryosong musikero ang nagsa-plaka nito ngunit walang nagtagumpay na mailagay ito sa mga tsart katulad ng naganap sa Estados Unidos. Sa ngayon, hindi na ito nabibiyan ng sapat na pansin ng mga popular na mang-aawit at tanging iyon na lamang mga nag-aaral ng musika sa mga pamantasan ang nag-papalaganap nito.
Sanggunian
Nasa wikang Ingles:
Bacolod, Lanao del Norte
Ang Bayan ng Bacolod ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Lanao del Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Bacolod ay nahahati sa 16 na mga barangay.
Santa Severina
Ang Santa Severina ay isang bayan at komuna (munisipyo) sa lalawigan ng Crotone, sa rehiyon ng Calabria sa dakong katimugang Italya.
Heograpiya
Ang bayan ay nasa hangganan ng Belvedere di Spinello, Caccuri, Castelsilano, Rocca di Neto, Roccabernarda, San Mauro Marchesato, at Scandale.
Kultura
Mayroong isang pistang kultural na isinasagawa bawat taon sa Agosto sa Santa Severina, na nakatuon sa tradisyonal na musikang Italyano.
Meana di Susa
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Meana di Susa (Pranses: Méans) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km sa kanluran ng Turin. Ang Meana di Susa ay nasa hangganan ng mga munisipalidad ng Susa, Gravere, Mattie, Usseaux, at Fenestrelle.
Ang pangalan ng nayon ay nagmula sa orihinal nitong Latin na pangalan na Mediana, na nagpapahiwatig ng lokasyon nito bilang gitnang punto sa kalsada mula Paris hanggang Roma. Ang mga residente ay kilala bilang "Meanesi."
Mula Setyembre 1943 hanggang Abril 1945, si Meana ay nagsilbi bilang isang tagpuan ng Italyanong Kilusang Mapagtanggol laban sa sumasakop sa Hukbong Aleman Nazi at sa kanilang mga alyadong Pasistang Italyano allies. Itinatag ni Ada Prospero Gobetti ang kaniyang base doon, kung saan siya nag-ugnay at nagsagawa ng mga partisanong aksiyon.
Sayusay
Ang sayusay o retorika ay isang uri ng sining na naipapakita sa pamamagitan ng paggamit ng wika sa paraang pasulat o pasalita. Ito rin ay maihahambing sa linggwistikal na pananaw kung saan ito ay maaaring maipakahulugan bilang isang pag-aaral patungkol sa kaalaman ng tao sa mga salita, o sa mas malawak na pagtukoy, lenggwahe. Ginagamit ng isang indibidwal ang retorika upang maayos at mabisa nitong maipahayag ang kanyang saloobin patungo sa kanyang tagapakinig na siyang nakatakdang tumanggap ng mensaheng ipinababatid. Bukod pa rito, ang retorikal na paggamit ng wika ay mainam upang maipakita ng isang tao ang kanyang kagila-gilalas na kasanayan sa pakikipagtalastasan.
Ayon sa mga impormasyon na nakalap mula sa iba't ibang aklat, isang mahalagang kaalaman ng pagpapahayag ang retorika sapagkat tinutukoy nito ang angking abilidad na tumutugaygay sa pagsusulat o pagsasalita ng isang tao, bagay na humuhulma sa mga pangunahing kasanayan sa larangan ng komunikasyon. Maaari din itong maisambit bilang isang punla ng kahusayan ng isang nilalang sa pagpili ng mga salitang nais niyang iparating, kung kaya't ito ay isang epektibong paraan ng pakikipagdayalogo. Mula ang salitang "retorika" sa salitang Latin na rhetor, na nangangahulugang "guro" o "mahusay na mananalumpati". Susi ang pag-aaral ng retorika tungo sa mabisang pagpapahayag ng nauukol sa kaiga-igaya at epektibong pagsasalita o pagsulat at isa ring hibla ng produktibong pag-aaral upang makabuo ng mga makabuluhang kaisipan sa pamamagitan ng pili at wastong pangungusap na may maangkop na layunin.
Bilang isang sining, isa itong sining na kooperatiba, temporal, limitado at nagsusupling. Ilan sa mga gampanin nito ang pagbibigay daan sa paglinang ng kasanayan sa komunikasyon, pag-aabala, pagpapalawak ng pananaw, pagbibigay ngalan, at pagbibigay kapangyarihan.
Sa tradisyunal na pagkilala sa sining na ito, karaniwang iniuugnay ang retorika sa sining ng pagbigkas at samakatuwid ay kinakailangang masangkapan hindi lamang ng mga estilo sa pananalita kundi maging sa paggamit ng jestyurs at galaw para maging epektibo at kaakit-akit sa mga tagapakinig. Kaugnay nito, sinasabi nina William D. Halsey at Emmanuel Friedman (1979) na ang retorika ay isang berbal na agham at humahakdaw pa sa lojic at balarila. Sa pagbibigay diin nito sa paggamit ng mga salita bilang epektibong sangkap, ang retorika ay nakatuon sa maaring magawa ng mga salita at hindi sa kinakailangang istruktura o ayos ng mga salita sa isang pahayag. Ang binibigyang importansya sa retorika ay kalayaan sa pagpapahayag at hindi ang mga panuntunang ipinagbabawal ng lojic at balarila. Maaring sabihing sa retorika, ang mahalaga, unang-una ay ang epektibo at ang magandang pagpapahayag bago pa ang lojic at balarila. Hindi sapat ang maging wasto lamang ang ayos ng mga salita sa loob ng isang pangungusap. Kailangang mahigitan pa ang mga ito sa pamamagitan ng maganda at mabisang pagpapahayag na magagawa lamang ng isang malikhaing manunulat sapagkat siya’y may kakayahan sa paggamit ng mga salita bukod sa may kinalaman sa mga prinsipyo ng retorika at ng mga sangkap nito. Kaya hindi nga kataka-taka kung bakit ang mga nasa mass media ay mahuhusay; sa sa pagkakaalam nila ng mga sangkap ng retorika, namamanipula nila ang isipan ng kanilang mga tagapakinig at mambabasa sa pamamagitan lamang ng paggamit nila ng mga salita.
Kaligirang pangkasaysayan
Sinasabing nagsimula ang retorika bilang isang sistema ng pakikipagtalo sa Syracuse, isang isla sa Sicily noong ika-limang siglo bago dumating si Kristo. Makaraang bumagsak ang kanilang pamahalaang diktaturyal, ang mga mamamayan doon ay binigyang pagkaka-dumulog at ipagtalo sa hukuman ang kanilang karapatan sa mga lupang inilit ng nakaraang rehimen. Ang marunong na si Corax, isang tagaroon, ang nagpanukala sa mga tuntunin ng paglalahad ng kanilang argumento. Ayon sa kanya, upang makuha ang simpatiya ng mga nakikinig kailanagan ang maayos at sistematikong pagpapahayag ng mga katwiran. Nakasentro ang kanyang pamamaraan sa talumpati na kakikitaan ng limang mahahalaganag elemento: ang proem o introdusyon; ang salaysay o pahayag na historical; ang mga pangunahing argumento; mga karagdagang pahayag (supplemental statements) o kaugnay na argumento (supporting arguments); at ang konklusyon. Naimbento nila ang retorika sa layuning makahikayat at mapunuan ang anumang pagkukulang sa mga konkretong katibayan (concrete evidence).
Makikita agad dito na sadyang ginagamit ang retorika sa pag-apila sa emosyon at di gananong binibigyang diin ang katumpakan at kalakasan ng argumento. Ayon pa sa mga sophist, Makapal na panitik (katawagan sa pangkat ng matatalinong tao noon), ang retorika ay angkop sa pagtatamo ng kapangyarihang political sa pamamagitan lamang ng kanilang pagpapahalaga sa paksang ipinaglalaban at estilo sa pagbigkas. Maaring binabatikos naman ito ni Socrates (c. 470–399 B.C.) sa pagsasabing walang hangad ang mga sophist maliban sa kabayarang kanilang tinatanggap sa pagtuturo at ang kanilang lubhang pagbibigay diin sa retorika bilang sining ng pakikipagtalo (debate) at hindi sustansiya ng talumpati. Ang ganitong pamamaraan, banta pa niya, ay nagtuturo lamang sa mga estudyanteng palabasin ang kasamaan ng isang mabuting adhikain. Kinikilalang pinakama-impluwensiyang retorisyan noon si Isocrates (c. 436–338 B.C.). Nagtatag siya ng sariling paaralang magtuturo ng istilo ng pananalumpati batay sa maindayog at magandang pagkakatugma ang mga salita sa paraang tuluyan o prosa. Kakikitaan ang kanyang sariling prosa ng mga maikli ngunit eleganteng nakabiting pangungusap na mayaman sa kasaysayan at pilosopiya. Sa Rhetoric ni Aristotle (384–322 B.C.) sinuri niyang mabuti ang sining ng panghihikayat (Art of Persuasion), binigyan ng parehas na empasis ang katangian ng nagsasalita, ang lohika ng kanyang kaisipan, at ang kakayahang pumukaw ng damdamin ng mga nakikinig. Inihiwalay niya ang retorika sa pormal na lohika at ang mga kasangkapang panretorika sa siyentipikong pamamaraan ng pagbibigay katuturan dito ayon sa maaring maganap kaysa sa tiyak na magaganap. Nilikha niya ang ideya ng probabilidad o malamang na mangyari o maganap sa pamamagitan ng mga panumbas na retorikal sa lohikang kaisipan: ang enthymeme kung saan ang pansamantalang kongklusyon ay kinuha sa pansamantalang batayan, sa halip na silohismo na mula sa katotohanang unibersal; at ang halimbawa o analogy para sa pangangatwirang induktibo.
Huwag kang papatay
Ang Huwag kang papatay (LXX; οὐ φονεύσεις, Hebrew: ; lo tirṣaḥ) o Huwag kayong papatay (ASND), ay isang moral na kautusan na sinama bilang isa sa mga Sampung Utos sa Torah (Exodo 20:13).
Sayusay
Kaligirang pangkasaysayan
Si Cicero (106–43 B.C.) ang batikang orador ng Roma, katulad din ni Aristotle, ay hayagan ding nagtagubilin sa kasangkupan ng prinsipyo ng mananalumpati. Nasabi niyang ang pagtatalakay sa anumang adhikain ay batay sa mabuting panlasa at pagpasiya ng orador kaya’t sa isyu ng moralidad ipinahayag niyang nararapat na maging mabuting tao ka muna upang maging mabuting mananalumpati. Sagana ang prosa ni Cicero sa mga hugnayang nakabiting pangungusap. Ipinamana ni Aristotle sa larangan ng oratoryo ang forensic na nagging batayan sa ngayon ng mga abogado para sa kanilang legal na salaysay. Nakatuon ang forensic sa nakaraan. Sa kaibuturan ng mga pangyayari, iniwan ni Aristotle ang oratoryong deliberative o pampolitika na nakatuon naman ang pansin sa hinaharap. Dito sinasabing nagsimula ang malayang pagkilos at talakayan o mga pagtatalong pampubliko (public debate). Si Aristotle din ang nagpasimula ng oratoryong panseseremonya o epideictic na kakikitaan ng mga mabubulaklak at madamdaming mga salita. Karaniwang binibigkas ito sa pagbibigay ng papuri. Ito ang tinatawag natin sa Ingles na declamation.
Huwag kang papatay
Ang kautusan na hindi pagpatay ay sa konteksto ng paglabag sa batas na pagpatay na nagresulta sa sumbat sa budhi.
Sayusay
Layunin
Layunin ng retorika, anuman ang disiplinang ating kinabibilangan, ang tayo ay makasulat nang mahusay. Kung kaya't nililinang ng retorika ang pagkakaroon ng mapanuring kaisipan sa pagbuo ng mga ideya, at makapamahala sa maangking kakayahan. Bagamat nabubuo lamang ng mga sulat, memo, ulat, abstrak, pagsusuri, pamanahong papel (term paper), mga panuto, at paghahanda sa mga proposal ng mga proyekto ang malaking bahagdan ng akademya, tiyak na kakailanganin pa rin ang kahusayan sa pagpapahayag, bagay na tumutuon sa dalawang pangunahing interbensiyon sa pag-aaral ng retorika: Kasanayan sa Pagsusulat at Pagsasalita.
Huwag kang papatay
Sumang-ayon ang Bagong Tipan na ang sadyang pagpatay ay isang matinding moral na kasamaan, at pinapanatili ang pananaw ng Lumang Tipan ng sumbat ng budhi. Si Jesus mismo ay inulit at pinalawak ang kautusang "Huwag kang papatay." Inilalarawan si Jesus na ipinapaliwanag ang sadyang pagpatay, gayon din ang ibang kasalanan, na nagmumula sa puso.<blockquote class="templatequote">Sapagkat sa puso nanggagaling ang masasamang kaisipan, pagpatay, pangangalunya, pakikiapid, pagnanakaw, pagiging saksi para sa kasinungalingan, at paninirang-puri. —  Mateo 15:19 (MBB)
Navarra
Ang Navarre, Nafarroa, o Navarra (Navarra; Nafarroa), opisyal na nakikilala sa Ingles bilang Chartered Community of Navarre (Kastila: Comunidad Foral de Navarra ; Basque: Nafarroako Foru Komunitatea, na may literal na kahulugang Pamayanan ng Navarre na May Pahintulot ng Pamahalaan o Pamayanang Poral ng Nafarroa) ay isang pamayanang may awtonomiya na nasa hilagang Espanya, na humahangga sa Bansang Basque, La Rioja, at Aragon sa Espanya at Aquitania sa Pransiya. Ang kabisera nito ay ang lungsod ng Pamplona (o Iruña sa wikang Basque).
Sayusay
Gampanin
Ang pag-aaral ng retorika ay nakatutulong sa isang indibidwal sa pamamagitan ng limang aspekto. Una, bilang pangunahing diskurso, ang retorika ay nagbibigay daan tungo sa komunikasyon. Sa ganitong punto, nagkakaroon ng oportunidad ang isang indibidwal upang maipahayag ang kanyang saloobin kaugnay sa iba't ibang bagay na mahihinuha nito sa kanyang kapaligiran na maaaaring maisagawa sa paraang pasulat man o pasalita. Ikalawa, ito rin ay isang salik upang magkaroon ng tinatawag na distraction effect sa isang tao na gumagamit nito. Ito ay bunsod ng gradwal na pagkabaling ng atensiyon ng isang indibidwal habang ito ay sumusulat, nagbabasa, o kaya ay nagpapahayag ng sentimiyento na hinulma mula sa isang partikular na materyal. Sa ganitong paraan, nadidistrak at nadadala sa ibang dimesyon ang sikolohikal na kamalayan ng tao kung saan bahagya nitong nakakaligtaan ang tunay na suliranin na dinarahop nito. Ang retorika rin ay mainam upang ma-ehersisyo ng isang tao ang kanyang kalayaan sa pagpapahayag (Freedom of Expression) na magsisilbing elemento upang mapalawak nito ang mga pananaw sa mundo. Nahuhubog ng retorika ang perspektibo ng isang indibidwal dahil ito ay sumasaklaw sa dalawang pangunahing akto ng komunikasyon, susi tungo sa pagpapaibayo ng karunungan. Ika-apat, sa pamamagitan rin ng retorika, nagagawa rin ng tao na bigyang-ngalan ang maraming bagay na nakikita sa paligid. Ito ay isang manipestasyon ng umuusbong na pag-iisip ng tao upang makalikha ng mas makabagong mga ideya na magagamit hindi lamang sa proseso ng komunikasyon kundi maging sa mga aspektong pangsosyopolitika. Halimbawa, ang kamera ay nagging Kodak, ang toothpaste ay nagiging colgate. At huli, ang retorika ay nagbibigay-pundasyon tungo sa makapangyarihang asimilasyon partikular sa larangan ng politika. Dahil sa retorika, napakaraming tao ang nagiging prominente at makapangyarihan. Isa sa mga mahuhusay na politiko at mananumpalati si Ninoy Aquino na isang mahusay na peryodista noong Ikalawang pandigmaang pandaigdig. Ang matatalinong ideya, malalalim na pananampalataya at ideyolohiya na naipahayag sa pamamagitan ng retorika ay pinagmulan din ng kapangyarihan at kalakasan.
Huwag kang papatay
Mga sanggunian
Kaurian:Sampung Utos
Wikang Maldibo
Ang wikang Maldibo o Dhivehi (ދިވެހި, divehi or ދިވެހިބަސް, divehi-bas) ay isang wikang Indo-Aryan na ginagamit ng mahigit 350,000 tao sa Maldives, kung saan ay isang pambansang wika ito.
Sayusay
Elemento
Sa mga mag-aaral na kasalukuyang kumukuha ng kursong edukasyon, ekonomiks, inhinyera, malayang sining, batas, medisina, pangangalakal, kompyuter, at iba pa, hindi na natin matatakasan ang pagsusulat sa panahon ng pag-aaral at mananatiling isang esensiyal na kasanayan sa mga ganap nang propesyonal. Sa mga ganitong pagkakataon at kalagayan, kakailanganin ng isang mag-aaral ang mga teknik o sistema at ang mga simulain sa mahusay na pagsusulat.
Retorika bilang isang sangay ng pakikipag-dayalogo
Ang retorika ay isang uri ng sining na naisasagawa sa pamamagitan ng pasalita o pasulat na paraan. Saklaw ng dalawang elementong pang-komunikasyon, ito ay tunay na maituturing bilang isang haligi ng pakikipagdayalogo. Sa isang dayalogo, nangangailangan ng dalawa o higit pang indibidwal upang ito ay maisagawa. Sa tulong ng presensiya ng mga tagapag-dayalogo, nagkakaroon ng gradwal na asimilasyon na siyang nagsisilbing pamuhatan upang makapagpalitan ng samu't saring ideya, pakiramdam, argumento, o kaya ay mga manipestasyon na hinimok mula sa iba't ibang aspetong pangkapaligiran ang mga sangkot sa isang dayalogo. Ang retorikal na paggamit ng mga salita ay hindi lamang mailalapat sa interpersonal na uri ng komunikasyon; bagkus, ito rin ay maaaring magamit sa mas malaking kantidad ng tao. Kabilang sa mga terminolohiyang tinutukoy dito ay ang small-group communication, uri ng komunikasyon na nangangailangan ng tatlo o higit pang indibidwal upang makapagpalitan ng iba't ibang saloobin mula sa mga natatanging aspeto na nakatakda nitong pagtuunan ng pansin. Bukod sa nabanggit, kabilang rin dito ang mas nakatataas na antas ng pakikipagdayalogo gaya ng organisasyonal na komunikasyon (mula sa terminong ginamit na humuhulma sa katayuan ng isang organisasyon o kapisanan upang lumikha ng isang kumberseysyon) at komunikasyong pang-madla, kung saan ito ay tumutuon sa partisipasyon ng maraming tao, na maaaring nasasaklaw ng isang institusyon o anumang pangkat ng mga indibidwal na sinabayan ng presensiya ng mga sangay ng media para sa mas mabilis na pagpapakalap ng mensahe.