cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orthosiphon aristatus
Ang Orthosiphon aristatus ay isang espesye ng halaman sa pamilya ng Lamiaceae / Labiatae. Isa itong damong-gamot na panguhaning matatagpuan sa katimugang Tsina, ang subkontinente ng India, Timog-silangang-Asya at tropikal na Queensland. Tinatawag din ito bilang balbas pusa (Orthosiphon stamineus). Kilala ito bilang kumis kucing in Indones at misai kucing sa Malaysia. Sa Ingles, tinatawag itong cat's whiskers o Java tea.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga halamang-gamot
Porto San Giorgio
Ang Porto San Giorgio ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, sa rehiyon ng Marche ng Italya. Ito ay may humigit-kumulang 16,000 na naninirahan at ito ay matatagpuan sa baybayin ng Dagat Adriatico.
Mga riles
Ang istasyon ng Porto San Giorgio-Fermo ay nasa Ancona - Pescara railway line ng hmpilan ng trn ng Ferrovie dello Stato.
Mga sanggunian
<references group="" responsive="1">
Babatngon
Ang Bayan ng Babatngon ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Leyte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Minglanilla (paglilinaw)
Maaring tumutukoy ang Minglanilla sa:
Madridejos
Maaring tumutukoy ang Madridejos sa:
Linyang Yamanote
Ang Linyang Yamanote (山手線) ay isang paikot na linyang daangbakal sa Tokyo, Japan, na pagmamay-ari ng East Japan Railway Company (JR East). Isa ito sa matrabahong at pinakaimportanteng linya sa Tokyo, na nag-uugnay sa pinakamahahalagang pangunahing estasyon at sentrong urban sa Tokyo, kasama na rito ang lugar ng Yūrakuchō/Ginza, Shibuya, Shinjuku, Marunouchi at Ikebukuro. Maaaring lumipat sa ibang linyang daangbakal ang mga mananakay sa lahat (hindi kasama ang dalawa) ng mga estasyon sa buong linya.
Pinapahiwatig ng "Linyang Yamanote" bilang opisyal na pangalan ng linya ang mga trakto sa pagitan ng Shinagawa at Tabata na ginagamit ng mga lokal na tren sa kanilang trakto kasama na rin ang kahilerang Linyang Pangkargada ng Yamanote na ginagamit ng mga tren ng Linyang Saikyō at Linyang Shōnan-Shinjuku, ang ilang limitadang serbsiyong ekspres at mga treng pangkargada. Subalit, tumutukoy na sa kabuuang 34.5 km paikot na linya ang "Linyang Yamanote" na sineserbisyuhan ng pang-araw-araw na lokal na tren. (Ginagamit rin ng pahinang ito ang kaparehang kahulugan.)
Pamantasang Surrey
thumb|Ang gusali ng Paaralan ng Pamamahala, na may mga rebulto ng [[Alan Turing sa gitna]]
Linyang Yamanote
Serbisyo
Tumatakbo ang mga tren mula 04:26 hanggang 01:18 ng susunod na araw na may pagitan na 2.5 minuto tuwing nasa kasagsagan ng karamihan ng tao samantalang apat na minuto kapag hindi. Umaabot ng 59 hanggang 65 minuto ang aabutin kapag inikot ang buong linya. Humihinto ang lahat ng tren sa bawat estasyon. Lumalabas at pumapasok naman ang mga tren mula sa serbisyo sa Ōsaki (para sa kadahilanang maitama ang pagooras sa mga tren) at minsan sa Ikebukuro. May ilang tren naman na nagsisimula mula sa Tamachi tuwing umaga at nagtatapos sa Shinagawa kapag gabi. Kilala ang mga tren na umiikot pakanan bilang sotomawari (外回り) at ang mga umiikot pakaliwa bilang uchi-mawari (内回り). (Tumatakbo ang mga tren sa kaliwa, tulad ng mga sasakyan sa Hapon.)
Gumaganap din ang linya bilang sonang pangdestinasyon ng pasahe para sa mga tiket ng JR mula sa mga lokasyon na nasa labas ng Tokyo, na nagpapahintulot na bumiyahe sa kahit saang estasyon ng JR o sa iba pang silo. Tumutukoy ang silo sa linya ng Yamanote kasama na rin ang Linyang Chūō-Sōbu sa pagitan ng Sendagaya at Ochanomizu.
Pamantasang Surrey
Ang Unibersidad ng Surrey (Ingles: University of Surrey) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik na matatagpuan sa loob ng bayan ng Guildford, sa kondado ng Surrey, timog-silangang Inglatera, United Kingdom. Ang unibersidad ay dalubhasa sa agham, inhinyerya, panggagamot at negosyo. Natanggap nito ang tsarter nito noong 9 Setyembre 1966, at dati nang nakatayo malapit sa Battersea Park sa timog-kanluran ng Londres. Ang institusyon ay kilala bilang Battersea College of Technology bago magkaroon ng university status. Ang ugat nito, gayunpaman, ay bumabalik sa Battersea Polytechnic Institute, itinatag sa 1891 upang magbigay ng karagdagan at mas mataas na edukasyon para sa mahihirap ng Londres.
Linyang Yamanote
Serbisyo
Ginagamit ang Dilaw berde Blg.6 ng JNR ( ■, kodigong Munsell 7.5GY 6.5/7.8), na kilala sa Hapon bilang "Japanese Bush Warbler green" (ウグイス色), bilang kulay ng linya sa lahat ng mga tren na ginagamit, sa mga estasyon at sa mga dayagramo.
Mananakay
Tinatantiyang 3.68 milyong pasahero ang nasakay araw-araw sa Linya ng Yamanote sa Tokyo, na may 29 na estasyon. Sa pagkukumpara, nagdadala ang New York City Subway ng 5.08 milyong pasahero kada araw sa 26 na linya na sumeserbisyo sa estasyon, at 3.36 milyong pasahero naman ang dinadala ng London Underground kada araw sa 12 linya na sumeserbisyo sa 275 estasyon.
Pangalan
Literal na tumutukoy ang "Yamanote" sa panloob, maburol na distrito o paanan (na naiiba sa lugar na mas malapit sa dagat). Sa Tokyo, makikita ang "Yamanote" sa kanlurang bahagi ng paikot na Linyang Yamanote. Binubuo ang salita ng mga salitang Hapones na yama, na may kahulugang 'bundok', anghenetibong hulapian na no, at te, na may kahulugang 'kamay', kaya maaaring literal na maisalin ito bilang "kamay ng bundok", na kaparehas sa terminong "paanan" sa Ingles.
Opisyal na nakasulat ang Yamanote-sen sa Wikang Hapones na walang kana na no (の、ノ), na kung saan ay nagbabago ang kanyang baybay kapag nailimbag na. Maaaring mabaybay ang mga karakter na 山手 bilang yamate, tulad na lamang sa Yamate-dōri (Eskinita Yamate), na tumatahak sa kanlurang bahagi ng Linyang Yamanote. Ginagamit din ang pagbabaybay sa Linya ng Seishin-Yamate sa Kobe at sa lugar ng Yamate sa Yokohama.
Pagkatapos ng ikalawang Digmaang Pandaigdig, iniutos ng SCAP na ang lahat ng mga paskil ng mga tren ay nakaromanisado, at naromanisa ang Linyang Yamanote bilang "YAMATE LINE". Naging salit-salit na ginagamit ang "Yamanote" at "Yamate" sa pagtawag sa linya hanggang 1971 nang mabago ng Japanese National Railways ang pagbaybay pabalik ng "Yamanote". Tinatawag pa rin ng ilang tao na "Linyang Yamate" ang buong linya.
Noong 1971, binago ng JNR ang lahat ng mga karatula para matukoy ang pagbabaybay sa mga pangalan ng linya. Maiuugnay ang pagbabagong ito sa pagbubukas ng Linyang Agatsuma, na maling nababasa bilang "Azuma" dahil tinanggal ang kanang ga (が、ガ) sa pasulat na pangalan. Bilang bahagi ng pagbabagong ito, napagdesisyonan ng JNR na gamitin ang baybay ng Yamanote, isang dahilan na rito ay ang Estasyon ng Yamate sa Linyang Negishi sa kalapit na Yokohama.
Kasaysayan
Nagmula ang Linyang Yamanote noong 1885 nang simulang gawain ang Linyang Shinagawa (品川線) sa pagitan ng Shinagawa at Akabane, na nilalagpasan ang mga bagong tayong lugar at nagbibigay ng unang ugnay sa hilaga papuntang timog ng Tokyo. Pagkatapos ng pagbubukas noong Hulyo 1, 1886, noong panahon na iyon, nagseserbisyo na ang mga Estasyon ng Shimbashi-Shinagawa-Akabane sa mga pasahero sa apat na balikan sa isang araw. Noong Setyembre 1, 1891, nakakonekta na sa daangbakal ang lahat ng linya ng ikalimang distrito na unang linyang daangbakal sa distrito, ang distrito ng Yokohama, Shimbashi, Shinagawa, Ueno, Takasaki, Utsunomiya, Fukushima, Sendai, Morioka, at Aomori. Natapos ang itaas na bahagi ng ikot sa pagitan ng Ikebukuro at Tabata noong 1903 (na kilala bilang Linya ng Toshima (豊島線)) at nang makuryentehan ang linya noong 1909 ang parehang linya ay pinagsama at naging Linya ng Yamanote. Hindi pa tapos ang ikot noong mga panahong iyon, kaya ginagamit ng mga tren ang mga Linya ng Chūō at Keihin-Tōhoku, na bumabagtas mula Estasyon ng Nakano hanggang sa Estasyon ng Tokyo, timog ng Shinagawa, at pakanan sa Linya ng Yamanote Line papuntang Tabata.
Samantala noong panahon bago magdigmaan, hindi nagbibigay ng permit ang Ministri ng Daangbakal sa mga pribadong kompanya na gumagawa ng suburban na daangbakal para sa bagong linya na tatawid sa Yamanote mula sa kanilang terminal na estasyon sa gitnang distrito ng Tokyo, na nagpwersa na huminto sa mga estasyon ng linya. Humantong ang polisiyang ito sa pagunlad ng mga bagong sentrong urban (新都心、副都心) sa paligid ng pangunahing pagpapalitang punto sa Linyang Yamanote, mas kilala sa Shinjuku at Ikebukuro (na kung saan ay ang dalawa sa pinakamatrabahong estasyon ng linya sa buong mundo).
Dumating sa pagiging kontemporaryong linya ang Linyang Yamanote noong 1956 nang maihiwalay ito mula sa Linyang Keihin-Tōhoku at binigyan ng sariling pangkat ng mga trakto sa silangang bahagi ng ikot sa pagitan ng Shinagawa at Tabata. Subalit, patuloy na pana-panahong ginagamit ng Linyang Yamanote ang mga trakto ng Keihin-Tōhoku, partikular na kapag bakasyon at hindi mataong oras, hanggang maisama ang mabilisang serbisyo sa Linyang Keihin-Tōhoku noong 1988.
Humantong ang isang pangunahing pagsabog sa Linyang Pangkargada ng Yamanote sa Shinjuku noong 1967 sa pagkalipat ng trapikong pangkargada sa mas malayong Linyang Musashino. Para solusyonan ang underkapasidad, muling binago ang hangarin ng linyang pangkargada para gamitin ng Linyang Saikyō at Linyang Shōnan-Shinjuku, kasama na rin ang ilang limitadong tren na ekspres tulad na lamang ng Narita Express at ilang serbisyong liner. Gayon din naman, mayroong kasalukyang planong magpahaba sa Pangunahing Linya ng Tōhoku sa Estasyon ng Tokyo para magbigay ng dagdag na kaluwagan sa mga matrabahong bahagi ng Linyang Yamanote ngayon, ang katimugang bahagi sa pagitan ng Ueno at Okachimachi.
Mga ginagamit na tren
Ang mga serbisyo ng linya ay pinatatakbo ng eksklusibo sa pamamagitan ng isang fleet ng 52 11-na bagon E231-500 series EMU, na kung saan ay phased in mula Abril 21, 2002. Kasama sa mga tren na ito ang bawat isa ay may dalawang "six-door cars" na may anim na pares ng pinto sa bawat panig at bangkang upuan na nakatiklop upang magbigay ng nakatayong silid sa umaga hanggang ika-10 ng umaga Mula Pebrero 22, 2010, ang mga upuan ay hindi na nakatiklop hanggang sa umaga, at ang lahat ng mga tren ay standardized sa mga bagong binuo apat na pinto mga kotse sa pamamagitan ng 31 Agosto 2011. Ito ay dahil sa pinababang kasikipan sa linya pati na rin ang paghahanda para sa pag-install ng mga pintuan ng platform sa lahat ng istasyon ng 2017.
Sinusuportahan ng serye ng E23 ang isang bagong uri ng sistema ng kontrol ng trapiko, na tinatawag na digital Automatic Train Control (D-ATC), na tutulong sa pagbawas ng isang round trip sa isang maikling 58 minuto. Ang serye ay mayroon ding isang mas modernong disenyo at may dalawang 15-inch LCD na sinusubaybayan sa itaas ng bawat pinto, isa na ginagamit para sa pagpapakita ng tahimik na mga patalastas, balita at taya ng panahon; at isa pang ginagamit para sa pagpapakita ng impormasyon sa susunod na hinto (sa parehong Hapon at Ingles) kasama ang abiso ng mga pagkaantala sa Shinkansen at iba pang mga linya ng tren sa mas malaking lugar sa Tokyo. Ang tren ng E231-500 ay batay sa Tokyo General Rolling Stock Center malapit sa Estasyon ng Ōsaki.
Hinaharap
Noong Enero 2012, inihayag na ang linya ng Yamanote ay makakakuha ng bagong istasyon, ang unang bagong istasyon sa loob ng 40 taon. Ang distansya sa pagitan ng istasyon ng Shinagawa at Tamachi ay 2.2 km, ginagawa itong pinakamahabang landas sa Yamanote Line sa pamamagitan ng parehong distansya at oras (3 minuto). Itatayo ang bagong istasyon sa ibabaw ng kasalukuyang 20-ektarya na railyard na sumasailalim sa muling pag-unlad ng JR-East. Ang Yamanote Line at ang Keihin Tohoku Line ay ililipat nang kaunti sa silangan upang mapalapit sa mga track ng Shinkansen. Ang lugar sa kanlurang bahagi ng bakuran na magiging available ay muling bubuo ng mga gusali na may mataas na gusali, na lumikha ng isang internasyonal na sentro ng negosyo na may mahusay na koneksyon sa Shinkansen at Haneda Airport. Ang pagtatayo ng bagong istasyon ay inaasahan na magsimula sa piskal 2014. Ito ay magdadala ng kabuuang bilang ng mga istasyon ng Yamanote sa 30 mula 29.
Auckland
Ang Lungsod ng Auckland (Tāmaki Makaurau), kilala bilang Auckland, ay ang pinakamataong urban area sa Bagong Silandiya, at ang ikalimang pinakamalaking lungsod sa Oseaniya na may urban population na 1,440,300 noong Hunyo 2022.
Sumasakop ng 234.40 na kuwadrado kilometro, ang lungsod na ito ay matatagpuan sa Auckland Region, na kinabibilangan ng mga malalayong rural na lugar at mga isla ng Hauraki Gulf.
Heograpiya
thumb| Ang urbanisadong lawak ng Auckland (pula),
Saklaw
Ang central business district ng Auckland (CBD)—ang sentro ng lungsod—ay ang pinaka-natayuang lugar sa rehiyon. Sinasaklaw ng CBD ang 433 ha sa isang tatsulok na lugar, at napapaligiran ito ng Auckland waterfront sa Waitematā Harbor at ang mga inner-city suburb ng Ponsonby, Newton at Parnell.
Pontevedra
Maaring tumutukoy ang Pontevedra sa.
Porto Sant'Elpidio
Ang Porto Sant'Elpidio ( Italian pronunciation: Ang [ˈpɔrto santelˈpiːdjo] ) ay isang baybaying komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya. Ang komunidad ay may populasyon na 25,071.
Taewonsu
Ang Taewonsu (대원수; pinakamataas na mariskal o heneralissimo) ay ang pinakamataas na posibleng ranggong pangmilitar ng Hilagang Korea at nilayon ito na maging isang pamitagang titulo para kina Kim Il-sung, Kim Jong-il at Kim Jong-un, ang mga kataas-taasang pinuno ng bansa. Ang ranggo na ito ay nakatatanda sa Wonsu (Mariskal).
Porto Sant'Elpidio
Heograpiya
Ang Porto Sant'Elpidio ay halos 8 km ng baybayin ay minsang ginawa ang komunidad na pinakamalawak ang haba sa lalawigan ng Ascoli Piceno, ngunit hindi na ito totoo dahil kabilang na ito sa bagong lalawigan ng Fermo. Ang komunidad ay pangunahing binuo sa kahabaan ng baybayin, kasunod ng dalawang pangunahing kalsada sa baybayin: Statale 16 Road at ang Adriatic Railway line.
Ang teritoryo ng lungsod ay kasama sa pagitan ng Chienti (hilaga) at ng Tenna (timog) na mga ilog. Ngayon, kasunod ito ng malakas na pagtaas ng demograpiko mula sa mga susunod na taon, at ang pag-unlad ay nagpapatuloy sa mababang burol na agad na tumataas sa loob ng bansa mula sa Statale 16 Road; ang mga distrito ng Corva at Cretarola ay ang pinakamataas na punto ng teritoryo ng lungsod, na may mga kagiliw-giliw na tanawin ng dagat.
Pieve a Nievole
Ang Pieve a Nievole ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Pistoia, Toscana, sa gitnang Italya, matatagpuan mga 35 kilometro (22 milya) hilagang-kanluran ng Florencia at mga 11 kilometro (7 milya) timog-kanluran ng Pistoia.
Pinagmulan ng pangalan
Ang etimolohiya ng toponym na "Pieve a Nievole" ay hindi pa rin tiyak ngayon. Sa katunayan, kung ang pangalang "Pieve" ay tiyak na tumutukoy sa pagkakaroon ng isang sinaunang simbahan na naging patutunguhan ng peregrinasyon sa loob ng maraming siglo, ang pinagmulan ng kabilang kalahati ng toponimo na "Nievole" ay matagal nang naging paksa ng iba't ibang mga haka-haka, na may iniugnay ito sa iba't iba, at kung minsan ay kamangha-manghang, mga paliwanag. Ang tunay na kahulugan ng terminong ito ay nawala sa mga ambon ng panahon, o sa halip ay sa ambon ng fog (nebulae) na sa nakaraan ay umaaligid sa buong lambak at kung saan ang ilang mga mananalaysay ay gustong makita ang tunay na etimolohiya ng pangalan "Nievole".
Generalitat de Cataluña
Ang Generalitat de Catalunya ang awtonomong sistemang pampamahalaan sa Catalunya, Espanya.
Lingks palabas
Kaurian:Cataluña
Solarolo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Solarolo (Slarôl) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Ravena, rehiyon ng Emilia-Romaña sa Italya, na matatagpuan mga 40 km timog-silangan ng Bolonia at mga 30 km sa kanluran ng Ravena.
Ang Solarolo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bagnara di Romagna, Castel Bolognese, Cotignola, Faenza, at Imola.
Kilala ito sa pagiging tahanan ng mang-aawit na si Laura Pausini.
Kasaysayan
Ang lugar ay pinaninirahan mula noong Panahon ng Bronse. Ang mga guho ng isang nayon ay natagpuan: ang pamayanan ay aktibo sa pagitan ng 1600 at 1200 BK at ito ay inayos sa natatanging mga kumpol na pinaghihiwalay ng mga trintsera; nakita ang ebidensiya ng pag-aalaga ng baka at pagtatanim ng mga butil. Simula noong 187 BK, isang matinding aktibidad ng senturyasyon ang isinagawa ng mga Romano at ito ay makikita pa rin sa kasalukuyan sa sala-sala ng mga lansangan sa kanayunan; itinayo rin ang villa sa sala-sala na ito.
Mga kakambal na bayan – mga kinakapatid na lungsod
Ang Solarolo ay kakambal sa:
Distribusyong multinomial
Sa teoriya ng probabilidad, ang distribusyong multinomial ay isang paglalahat ng distribusyong binomial. Ang distribusyong binomial ang distribusyong probabilidad ng bilang ng "mga tagumpay" sa n independiyendenteng mga pagsubok Bernoulli na may parehong probabilidad ng tagumpay sa bawat pagsubok. Sa isang distribusyong multinomial, ang analogo ng distribusyong Bernoulli ang distribusyong kategorikal kung saan ang bawat pagsubok ay nagreresulta sa eksaktong isa ng ilang nakapirmeng may hangganang bilang k ng posibleng mga kalalabasan na may mga probabilidad na p1, ..., pk (upang ang pi ≥ 0 for i = 1, ..., k at ), at mayroong mga n independiyenteng pagsubok. Kung gayon, hayaang ang mga randomang bariabulong Xi ay magpakita ng bilang ng mga beses ang bilang i ay napagmasdan sa loob ng n mga pagsubok. Ang bektor na X = (X1, ..., Xk) ay sumusunod sa distribusyong multinomial na may mga paremetrong n atp kung saan ang p = (p1, ..., pk).
Katharine Hepburn
Si Katharine Houghton Hepburn (12 Mayo 1907 – 29 Hunyo 2003) ay isang Amerikanong aktres sa pelikula, entablado at telebisyon. Ang kanyang karera bilang leading lady sa Hollywood ay tumagal ng mahigit sa 60 taon. Kilala si Hepburn sa pagiging sutil at may matapang na personalidad. Nalinang niya ang pangganap sa katauhan na tumutugma sa kanyang imahe sa madla, at karaniwang gumaganap bilang isang sopistikada, matapang at may paninindigang babae. Ginampanan niya ang iba't-ibang papel, mula screwball comedy hanggang sa dramang pampanitikan, at umani ng apat na Academy Award bilang Pinakamahusay na Aktres—isang record para sa isang gumaganap.
Lumaki si Hepburn sa Connecticut sa isang mayaman at progresibong mga magulang. Nagsimula siyang umarte habang nag-aaral sa Bryn Mawr College. Ang mga papuring kanyang natanggap sa kanyang pagganap sa Broadway sa loob ng apat na taon ay nagbigay daan upang siya'y mapansin ng mga taga-Hollywood. Naging matagumpay ang kanyang simulain sa industriya ng pelikula nang siya'y pagkalooban ng Academy Award sa kanyang pagganap sa Morning Glory (1933), ang ikatlo niyang pelikula. Subalit nasundan naman ito ng mga sunod-sunod na naluging palabas na nagbansag sa kanya bilang "box office poison" (lason sa takilya) noong 1938. Sa taong din iyon, siya mismo ang nagsagawa ng daan upang makabalik sa industriya nang kanyang bilhin mula sa RKO Radio Pictures ang kanyang kontrata at makuha niya ang karapatang maisapelikula ang The Philadelphia Story na kanya namang ibinenta sa kondisyong siya ang gaganap dito. Noong 1940, pumirma si Hepburn ng kontrata sa Metro-Goldwyn-Mayer, kung saan natuon ang kanyang karera sa tambalan nila ni Spencer Tracy. Tumagal ng 25 taon ang tambalan nila ni Tracy na nagkaroon ng siyam na pelikula.
Sa huling kalahating bahagi ng kanyang buhay, patuloy siyang gumanap sa iba't-ibang pampanitikang papel sa mga dulang Shakespeare na pang-entablado. Bumagay sa kanya ang mga papel bilang solterang nasa gitnang-gulang, gaya ng sa The African Queen (1951), isang katauhang malugod na tinanggap ng madla. Tatlo pang Oscars ang kanyang napanalunan sa kanyang pagganap sa Guess Who's Coming to Dinner (1967), The Lion in Winter (1968), and On Golden Pond (1981). Noong dekada ng 1970, nagsimula siyang lumabas sa mga pelikulang pantelebisyon kung saan natuon na ang kanyang mga pagganap. Naging aktibo siya kahit pa matanda na at huli siyang lumabas noong 1994 sa edad na 87. Matapos ang ilang taong pananahimik at lumalalang kalusugan, pumanaw si Hepburn noon 2003 sa edad na 96.
Kilala si Hepburn sa kanyang pag-iwas sa paggamit ng publisidad ng Hollywood at di-pag-angkop sa mga kaugalian inaasahang ng lipunan sa mga kababaihan. Siya rin ay kilalang di-nangingiming magsalita, naninindigan, masigla at nagsusuot na ng pantalon bago pa man ito nauso. Minsan siyang ikinasal noong kanyang kabataan, ngunit hiwalay na nanirahan matapos noon. Ang kanya namang 26-na-taong relasyon sa kanyang katambal na si Spencer Tracy ay nailingid sa kaalaman ng publiko. Sa ika-20 siglong Amerika, naging larawan si Hepburn ng "makabagong kababaihan" dahil sa kanyang di-karaniwang paraan ng pamumuhay at ang mga malayang kababaihang karakter na kanyang ginampanan ay nagbigay daan upang maimpluwensiyahan nito pagbabago ng pagtingin sa kababaihan. Noong 1999, kinilala siya ng American Film Institute bilang Nangungunang aktres sa kasaysayan ng Hollywood.
Rapagnano
Ang Rapagnano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 50 km timog ng Ancona at mga 35 km hilaga ng Ascoli Piceno.
Kasaysayan
Ayon sa maraming istoryador, ang pangalan ng Rapagnano ay nagmula sa pagtatanim ng mga singkamas o labanos, na iniulat din sa munisipal na eskudo, pagkatapos noong 1059 ang obispo ng Fermo noon ay nagbigay ng maraming teritoryo sa isang lokal na konde, na kilala bilang Ulderrico (sa Latin: Adelricus), na itinanim kasama ng mga gulay na iyon. Ayon sa mga lokal na istoryador, na hindi sumasang-ayon sa opinyon na ito, pinagtatalunan nila na ang pangalan ay nagmula sa katotohanan na ang isang templo na inialay sa diyos na si Janus ay bumangon sa tuktok ng burol sa bayan. Ang isa pang opinyon ay nagsasaad na ang pangalan ay nagmula sa Rapanus, na isang bahagi ng lupain na pag-aari ng isang ginoo na nagngangalang Rapano.
Mga monumento at pangunahing tanawin
Ang sentrong pangkasaysayan ng Rapagnano ay napanatili ang elliptikang hugis nito mula noong Gitnang Kapanahunan, sa katunayan ay makikita pa rin ang nakapalibot na mga pader at tore.
Mga sanggunian
Opisyal na Site ng Rapagnano (Italyano)
Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas
Ang Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas ay iprinoklama noong Hunyo 12, 1898, sa Cavite II el Viejo (ang kasalakuyang Kawit, Cavite), Pilipinas. Binasa sa publiko ang (Acta de la proclamación de independencia del pueblo Filipino) na isinulat ni Ambrosio Rianzares Bautista. Inihayag ng puwersang rebolusyunaryong Pilipino sa ilalim ni Heneral Emilio Aguinaldo ang kalayaan at soberenya ng kapuluan ng Pilipinas mula sa pamumunong kolonyal ng Espanya.
Karanasan
Nagsimula ang Rebolusyong Pilipino noong 1896. Noong Disyembre 1897, nilagdaan ng pamahalaang Espanya at mga rebolusyonaryo ang isang kasunduan, ang Kasunduan sa Biak-na-Bato, na siyang nangangailangan sa Espanya na magbayad ng 800,000 piso sa mga rebolusyonaryo at maipatapon si Aguinaldo at iba pang mga lider sa Hong Kong. Noong Abril 1898, noong pumutok ang Digmaang Espanyol-Amerikano, naglayag si Komodoro George Dewey lulan ng U.S.S. Olympia mula Hong Kong patungong Look ng Maynila at pinamunuan ang pagdating ng Asiatic Squadron ng Hukbong Dagat ng Amerika. Noong 1 Mayo, 1898, ginapi ng Estados Unidos ang Espanya sa Labanan sa Look ng Maynila. Nagpasiya si Emilio Aguinaldo na bumalik ng Pilipinas para tulungan ang hukbong Amerikano na labanin ang Espanya. Pumayag ang Hukbong Dagat ng Amerika na dalhin siya pabalik lulan ng USS McCulloch, at noong 19 Mayo, nakarating siya ng Cavite.
Ang pagpapahayag ng Hunyo 12
Idineklara ang kasarinlan noong 12 Hunyo,1898, sa pagitan ng ikaapat at ikalima ng hapon sa Cavite sa pinamanang tahanan ni Heneral Emilio Aguinaldo,30 kilometro timog ng Maynila.Nakita sa pangyayaring ito ang pagwagayway ng Pambansang Watawat ng Pilipinas,na siyang ginawa sa Hong Kong ni Marcella Agoncillo,Lorenza Agoncillo at Delfina Herbozaat ang pagpapatugtog ng Marcha Filipina Magdalo bilang pambansang awit,na kilalala ngayon bilang Lupang Hinirang,na siyang sinulat ni Julian Felipe at pinatugtog ng bandang San Francisco de Malabon.
Ang Akto ng Pagpapahayag ng Kasarinlan ay inihanda,sinulat at binasa ni Ambrosio Rianzares Bautista sa wikang Kastila.Ang pagpapahayag ay inilagda ng 98 katao,kabilang na dito ay isang opisyal ng hukbong Amerikano na siyang nakasaksi sa proklamasyon.Ipinahayag ng huling talata na mayroong isang "estranghero" (extrangero sa wikang Kastila,na nangangahulugang dayuhan) na dumalo sa katitikan,si G. L. M. Johnson,na siyang inilarawan bilang "mamamayan ng U.S.A, isang Koronel ng Artilerya". Ngunit ang pahayag ng Kasarinlan ng Pilipinas ay ipinatupad lamang noong 1 Agosto, kung kailan marami nang mga bayan ang binuo sa ilalim ng mga pamuntunang inilatag ng Pamahalaang Diktaturya ni Heneral Aguinaldo.
Bracciano
thumb|250x250px| Ang makasaysayang sentro ng Bracciano. Ang Bracciano ay isang maliit na bayan sa rehiyon ng Lazio ng Italya, 30 km hilagang-kanluran ng Roma. Ang bayan ay tanyag sa bulkanikong lawa nito (Lago di Bracciano o "Sabatino", ang ikawalong pinakamalaking lawa sa Italya) at para sa isang partikular na napangalagaang kastilyong medyebal na Castello Orsini-Odescalchi. Malawakang ginagamit ang lawa para sa paglalayag at patok sa mga turista. Ang kastilyo ay nagtatanghal ng maraming pangyayari, lalo para sa mga kasal ng mga artista at mang-aawit.
Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas
Ang pagpapahayag ng Hunyo 12
Kinalaunan,sa Malolos,Bulacan binago ng Kongreso ng Malolos ang kapahayagan sa dahil sa paggigiit ni Apolinario Mabini na siyang tumutol sa orihinal na proklamasyon na nagpapahayag na ang Pilipinas ay inilalagay sa ilalim ng proteksiyon ng Estados Unidos.
Pakikibaka para sa kasarinlan
Hindi kinalala ng Estados Unidos o ng Espanya man ang kapahayagan.
Bracciano
Kasaysayan
Ang mga pinagmulan ng pamayanang lunsod ay malamang na nagsimula noong ika-10 siglo. Mula sa katapusan ng ika-9 na siglo, sinimulan ng mga Saraseno ang kanilang mga paglusob sa teritoryo, pandarambong, at pagpapalaganap ng kawalan ng kapanatagan at takot sa mga populasyon. Ang malalaking may-ari ng lupa ay nagtayo ng mga kuta at kastilyo at maraming magsasaka ang inilipat ang kanilang tirahan sa loob ng mga pinatibay na lugar, na tinatawag na castrum. Ang mga may-ari ay epektibong naging mga panginoon ng mga nayon na bumubuo.
Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas
Pakikibaka para sa kasarinlan
Kinalaunan,noong 1898,ibinigay ng Espanya ang Pilipinas sa Estados Unidos sa ilalim ng Kasunduan sa Paris ng 1898 na siyang nagtapos sa Digmaang Espanyol-Amerikano.
Bracciano
Mga kambal-bayan
Kakambal ng Bracciano ang
Tingnan din
left|thumb|220x220px| Ang lawa na tanaw mula sa Largo Falcone at Borsellino, malapit sa kastilyo.
Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas
Pakikibaka para sa kasarinlan
Hindi kinalala ng Pamahalaang Rebolusyonaryong Pilipino ang kasunduan o ang soberanya ng Amerika,at nakipaglaban sa Estados Unidos ngunit sila ay nagapi. Sila ay unang kinilala ng mga puwersang Amerikano bilang, minsa'y opisyal, na "Insureksiyong Pilipino" (Philippine Insurrection) ngunit kinalaunan tinawag ding itong Digmaang Pilipino-Amerikano, na siyang nagwakas noong madakip si Emilio Aguinaldo ng mga hukbong Amerikano, at nagpahayag ng kaniyang pagkilala at pagtanggap sa soberanya ng Estados Unidos sa Pilipinas. Sinundan ito noong 2 Hulyo 1902, noong nagpadala ng telegrapo ang Kalihim ng Digmaan ng Estados Unidos na si Elihu Root, na nagtapos na ang insureksiyon laban sa Amerika at naitatag ang mga pamprobinsiyang pamahalaang sibil sa halos lahat ng mga lugar liban sa mga lugar na tinitirhan ng mga tribong Moro. Gayunpaman, may mga maliliit na rebelyon ding naganap sa mga sumunod na taon.
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ipinagkaloob din ng Estados Unidos ang Kasarinlan ng Pilipinas noong 4 Hulyo 1946 sa pamamagitan ng Kasunduan sa Maynila. Sa Pilipinas, ang Araw ng Kalayaan ay ginugunita tuwing Hunyo 4 hanggang 4 Agosto 1964, sa pamamagitan ng mga mungkahi ng mga historyador at mga nasyonalista, nilagdaan ni Pangulong Diosdado Macapagal ang Batas Republika Blg. 4166 na siyang nagtatakda sa Hunyo 12 bilang Araw ng Kalayaan ng bansa. Nauna nang ginugunita tuwing Hunyo 12 ang Araw ng Watawat at maraming mga gusali ng pamahalaan ang hinihikayat na ibandera ang Watawat ng Pilipinas sa kanilang mga tanggapan.
Raiano
Ang Raiano (lokal na tinatawag bilang Raianë) ay isang bayan at komuna ng lalawigan ng L'Aquila sa rehiyon ng Abruzzo ng Italya.
Heograpiya
Ang Raiano ay matatagpuan sa 390 m taas ng dagat, sa kanlurang bahagi ng Lambak Peligna. Sa kaniyang Naturalis Historia, hinati ni Plinio ang Nakatatanda ang rehiyon ng Peligna at ang mga nakatira rito sa tatlong kategorya: Paelignorum Corfinienses, Superequani, et Sulmonenses. Ang Raiano ay matatagpuan sa rehiyon ng Corfiniens sa timog na bahagi ng lambak ng ilog ng Aterno, 3 km mula sa mga labi ng sinaunang lungsod ng Corfinium.
Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas
Ang kasalukuyang lokasyon ng Pagpapahayag
Kasalukuyang nasa pangangalaga ng Pambansang Aklatan ng Pilipinas ang Pagpapahayag. Hindi siya ipinapakita sa publiko, ngunit maaari itong matignan ng may pahintulot, tulad ng ibang mga dokumento na nasa pangangalaga ng Pambansang Aklatan.
Noong kasagsagan ng Digmaang Pilipino-Amerikano, nakuha ng pamahalaang Amerikano ang mga 400,000 makasaysayang dokumento at ipinadala ang mga ito sa Estados Unidos. Noong 1958, ipinagkaloob sa pamahalaang Pilipino ang mga dokumentong ito, kabilang na ang dalawang set ng microfilm ng buong koleksiyon, kung saan nasa pangangalaga ng Pamahalaang Pederal ng Estados Unidos ang isang set.
Noong mga bandang dekada '80 o '90, ninakaw ang Pagpapahayag mula sa Pambansang Aklatan. Dahilan sa pagkakaroon ng malawakang imbestigasyon ukol sa malawakang pagnanakaw ng mga makasaysayang dokumento at sa sinundang pampublikong apela para maibalik ang mga ito, ang Deklarasyon ay naisauli sa Pambansang Aklatan noong 1994 ni Milagros Guerrero, isang propesor ng Pamantasan ng Pilipinas.
Pratola Peligna
Ang Pratola Peligna (Abruzzese: Pratëlë) ay isang komuna at bayan sa Lalawigan ng L'Aquila sa rehiyon ng Abruzzo ng Italya. Noong 2015, mayroon itong populasyon na 7,652.
Heograpiya
Ang Pratola Peligna ay may mga hangganan sa mga bayan ng Popoli, Corfinio, Prezza, Raiano, Roccacasale, at Sulmona.
Kasaysayan
Ang unang dokumento kung saan lumilitaw ang pangalan ng Pratola ("sa pook Pratulae") ay isang kontrata sa agrikultura noong 997, na iniulat sa 'Chronicon Volturnensis', na kung saan ay hindi pa tumutukoy sa isang sentro ng bayan. Noong ika-12 siglo, isang muog na sentro ay itinayo. Noong 1294 ang fiefdom ay itinalaga ni Charles II ng Angiò sa abad ng monasteryo ng abadia ng Santo Spirito del Morrone, na nasa ilalim ng pamamahala ng Pratola hanggang 1807.
Mula noong 1863, buhat ng maharlikang utos, ang bayan ay tinawag nang Pratola Peligna.
Tara Devi (mang-aawit)
Si Tara Devi (तारा देवी; Enero 15, 1946 – Enero 23, 2006) ay isang mang-aawit na Nepali. Siya ay kilala bilang "ruwiyensor ng Nepal", na nakapagtala ng mahigit 4,000 kanta sa kaniyang buhay. Karamihan sa kaniyang musika ay umiikot sa mga tema ng patriotismo at pag-ibig.
Karera
Sa simula ng kaniyang karera, kikita siya ng Rs. 5 bawat kanta sa Radio Nepal, na kalaunan ay tumaas sa Rs. 100 (USD 1). Siya ay lubos na nasisiyahan sa kaniyang karera sa pag-awit at hinirang bilang isang Kharidar sa Radio Nepal, kalaunan ay naiangat bilang isang Kalihim sa loob ng kaniyang 30-taong matagal na pamamanata sa Radio Nepal.
Si Tara Devi ay sikat na tinawag bilang "Ruwiyensor ng Nepal". Nag-record si Tara Devi ng mga kanta na may malawak na hanay ng mga genre, mula sa mga kantang dasal hanggang sa mga awiting-pambayang Nepali, karamihan sa mga ito ay itinuturing na mga klasikong numero sa Nepal. Halos bawat mang-aawit sa Nepal ay labis na naiimpluwensiyahan ni Tara Devi sa isang paraan o iba pa. Ilan sa kanyang mga sikat na numero ay; Ukali Orali Haru ma, Pool ko Thunga, Nirdosh Mero Pachhyaurima, A Kancha at Himal ko Kaakhama.
Buhay maglaon
Nagpakasal siya kay Shiva Bahadur Shrestha, isang piloto ng sasakyang panghimpapawid ayon sa propesyon, noong 1966. Nang maglaon sa kaniyang buhay, dumanas si Tara Devi ng mahihirap na panahon, pagkatapos niyang mawala ang kanyang 25-taong-gulang na anak na lalaki sa kanser sa dugo. Di-nagtagal, namatay ang kaniyang asawa sa isang pagsalpak ng eroplano. Hindi na siya nakabangon mula sa trahedyang ito at nagsimulang lumala ang kaniyang kalusugan. Siya ay naging hindi karapat-dapat sa pisikal na aspekto at kalaunan ay nasuri na may Karamdaman ni Parkinson, na nagpahinto sa kanyang karera sa pagkanta. Noong Enero 21, 2006, namatay siya sa isang mapayapang pagkamatay sa edad na 60. Ang kaniyang huling album, " Afanta Ko Manma", ay naglalaman ng kaniyang huling apat na kanta. Siya ay naiwan ng isang anak na lalaki at isang anak na babae.
Alvin and the Chipmunks
Ang Alvin and the Chipmunks, orihinal na David Seville and the Chipmunks o simpleng The Chipmunks, ay isang kathang-isip na banda na tungkol sa tatlong magkakapatid na mga chipmunk na mang-aawit na laging kumakanta ng mataas ang tono. Si Alvin ang pinuno ng kanyang mga makukulit na kapatid, mahilig manggulo ngunit mabilis sumikat kumpara sa kanyang dalawang kapatid. Si Simon ay isang henyo at may salamin sa mata. Panghuli ay si Theodore na pinakamataba at pinakamabait ngunit maaapektuhan. Ang tatlong pangalan ng chipmunk ay kinuha mula sa pangalan ng mga ehekutibo ng Liberty Records na sina Alvin Bennett, ang chairman ng kompanya, Simon Waronker, tagapagtatag at may-ari, at Theodore Keep, ang chief engineer.
Kasaysayan
Si Ross Bagdasarian, Sr., kilala rin bilang si David Seville, ay ang gumawa ng Alvin and the Chipmunks noong 1958. Siya ay gumawa ng animasyon tungkol sa isang banda ng musika. Siya mismo ang nagboses sa mga karakter sa pamamagitan ng pagpapabilis at pag-uulit ng kanyang sariling boses hanggang sa pagkakaroon ng mga boses na mataas at ngaring. Ang pamamaraan ay hindi na bago dahil ito ay ginamit ni Bagdasarian sa kanyang nakaraang kanta na "Witch Doctor", at ang kanta ay hindi inaasahang naging sikat at nakakuha pa ng nominasyon ng Grammy Award para sa Best Children's Song. Ang kantang "The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late)" ay inilabas noong Bisperas ng Pasko 1958 at nanalo ng tatlong Grammy Awards nang sabay-sabay para sa mga kategorya: Best Comedy Performance, Best Children's Recording, and Best Engineered Record (non-classical) at #1 sa mga chart na Billboard Hot 100 sa loob ng apat na magkakasunod na linggo.
Pagkatapos ay ginugol ni Bagdasarian ang halos lahat ng kanyang oras sa boses ng tatlong mga chipmunk at ang kanilang adoptive father na si David (Dave). Ang mga karakter ay unang nilikha sa animated na seryeng The Alvin Show, na ipinalabas noong 1961 at tumagal ng isang taon. Nagpatuloy din siya sa paglabas ng maraming iba pang mga album at mga single na may mga kanta na kanyang kinanta kasama ang mga chipmunk, lalo na ang mga album cover ng mga kanta ng The Beatles. Matapos ang pagkamatay ni Bagdasarian noong 1972, ang mga boses ng chipmunk ay ipinatuloy ng kanyang anak na si Ross Bagdasarian, Jr. sa 1980s animated series na Alvin and the Chipmunks. Bukod pa rito, si Janice Karman, asawa ni Ross Bagdasarian, Jr., ay ang nagboses ang Chipettes, ang babaeng bersyon ng Chipmunks.
Sa serye ng Alvin and the Chipmunks ng apat na pelikulang inilabas noong 2007, 2009, 2011 at 2015, ang tatlong chipmunk ay binigyan boses nina Justin Long, Matthew Gray Gubler at Jesse McCartney. Noong Agosto 2015, isang bagong animated series na ipinamagat na ''ALVINNN!!! at ang Chipmunks'' ay inilikha gamit ang CGI technology at ipinalabas sa Nickelodeon. Noong 2019, pinangalanan ang trio sa isang bituin sa Hollywood Walk of Fame.
Arcadia, California
Ang Arcadia ay isang lungsod sa California, Estados Unidos na matatagpuan ng mga 13 milya (21 kilometro) sa kabayanan ng Los Angeles sa Lambak ng San Gabriel sa may dakong paanan ng mga bundok ng San Gabriel. May populasyon ang lungsod ng 56,364 ayon sa senso noong 2010. Ipinangalan ang lungsod sa Arcadia, Gresya.
Berra
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Berra (Ferrarese: La Bèra) ay isang dating comune (munisipalidad o komuna) sa Lalawigan ng Ferrara sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Bolonia at mga 30 km hilagang-silangan ng Ferrara. Kasama ng Ro, ito ay isinanib sa bagong-tatag na comune ng Riva del Po.
Ang Berra ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ariano nel Polesine, Codigoro, Copparo, Crespino, Jolanda di Savoia, Mesola, Papozze, Ro, at Villanova Marchesana.
Kasaysayan
Ang nayon ng Berra ay itinatag noong 1908 kasunod ng mas malaking dibisyon ng munisipalidad ng Copparo at nakatayo sa pampang ng Po sa hangganan ng Veneto. Mahirap na muling buuin ang kasaysayan ng ebolusyon ng bayan dahil ito ay matatagpuan sa mga teritoryo na pinangyarihan ng maraming paglihis ng Po sa paglipas ng mga siglo, kahit na, salamat sa ilang mga artepaktong natagpuan sa lokalidad ng Cologna, posible hanggang sa kasalukuyan ang pagkakaroon ng mga gawain ng tao sa pagtatapos ng panahong Romano.
Kenji Wu
Si  Kenji Wu  ay isang artista sa Taiwan. Siya ay madalas na isinasama sa impersonasyong iba pang mga tanyag mang-aawit sa kanyang mga kanta.
Edukasyon sa Pilipinas noong panahon ng mga Amerikano
Noong panahon ng pananakop ng Estados Unidos sa Pilipinas (1898-1946), ang pamahalaan ng Estados Unidos ang namamahala sa pagbibigay ng edukasyon sa Pilipinas.
Makikita at mararamdaman ang epekto ng pananakop ng mga Amerikano sa Sistema ng pampublikong edukasyon na itinayo nito sa bansa. Matapos mapasakamay ng mga Amerikano ang Maynila noong Mayo 1898, sinimulan na ang pagtatatag ng mga pampublikong paaralan sa Pilipinas. Sa simula, mga sundalong Amerikano muna ang nagsilbing unang guro na kalaunan ay napalitan ng mga gurong galing sa America. Ang pinakamalaking pangkat ng mga guro ay dumating sa Pilipinas noong 1901 lulan ng barkong Thomas. Itinalaga sa Maynila at mga lalawigan ang mga gurong ito na binansagang Thomasites.
Sa ilalim ng Batas bilang 74, itinatag ang Kagawaran ng Pampublikong Instruksiyon (Department of Public Instruction). Sa pamamagitan din ng batas na ito ay nabigyang-daan ang pagkakaroon sa bansa ng mga normal school at trade school tulad ng Philippine Normal School/University at ang Philippine School of Arts and Trades na kilala ngayon bilang Technological University of the Philippines.
Noong 1907, pinalabas ng Asamblea ng Pilipinas ang Batas Gabaldon na isinulat ng mambabatas na si Isauro Gabaldon ng Nueva Ecija. Sa pamamagitan ng batas na ito, nabigyang-bisa ang pagtatayo ng dalawang pampublikong paaralan sa bawat lalawigan. Maraming estudyante ang nakapasok sa mga pampublikong paaralan dahil ito ay sapilitan. Ingles ang ginamit bilang wikang panturo.
Sa panahon din ng mga Amerikano, naitatag sa bansa ang mga pamantasan tulad ng Unibersidad ng Pilipinas noong 1908. Ito ang naging sentro ng edukasyong sekular na hindi katulad ng mga pamantasang pinatatakbo ng mga Kongregasyong Katoliko.
Bukod sa simbahang Katoliko, binigyang-laya rin ng mga Amerikano ang ibang sekta ng relihiyon na makapagtatag ng mga institusyong pang-akademya. Ang halimbawa nito ay ang mga Protestante na nagtatag ng Silliman University sa Dumaguete sa isla ng Negros noong 1901. Nakapagtatag din ang mga sekular na pribadong mga pamantasan tulad ng Far Eastern University at University of Manila.
Nabigyan din ng pagkakataon ang pagtatatag ng mga unibersidad para sa kababaihan tulad ng Escuela de las Señoritas na ngayon ay kilala bilang Centro Escolar University at Philippine Women’s University. Nagbibigay-daan ito sa pag-usbong ng mga babaeng propesyonal sa larangan ng medisina, abogasya at edukasyon. Kaurian:Edukasyon sa Pilipinas
Kasubha
Ang kasubha ay maaring tumukoy sa mga espesye ng halaman:
Rivisondoli
Ang Rivisondoli ay isang nayon at komuna sa lalawigan ng L'Aquila sa rehiyon ng Abruzzo ng gitnang Italya. Ito ay isang ski resort.
Kasaysayan
Isang maliit na bayan sa bundok ang unang nabanggit noong 724 AD, sa isang diplom ni Grimoald II, Duke ng Benevento.
Ang Rivisondoli ay umangat noong ika-12 siglo sa isang estratehikong posisyon sa isang mahalagang ruta ng militar at komersyal, ang "Via degli Abruzzi" at kilala sa paggawa ng mga sandata. Isang sunog ang halos ganap na sumira sa nayon noong 1792. Kasunod nito, ang pagtatatag ng himpilan ng tren ng Sulmona-Isernia ay nakatulong sa pag-unlad ng turismo. Noong 1913, nanirahan dito ang Maharlikang Pamilyang Italyano.
Ekonomiya
Ang ekonomiya ng nayon ay batay sa turismo sa taglamig, na may maraming mga skilift, chairlift, otel, restawran, bar, at pub.
Alessandra Rosaldo
Si Alessandra Rosaldo (ipinanganak Alejandra Sánchez Barraro; 11 Setyembre 1971) ay isang artista, mang-aawit at mananayaw mula sa bansang Mehiko. Noong 2006, nanalo siya sa unang puwesto sa Bailando por un Sueño na sumahimpapawid noong una sa Televisa Network at Univision nang kalaunan.
Bilang artista, gumanap siya sa isang pang-suportang pagganap sa mga telenobelang Mehikano. Bilang mang-aawit, nakapagbenta siya ng higit sa 4 na milyong rekord sa mga bansang nagsasalita ng wikang Kastila bilang isang punong mang-aawit ng kanyang sariling musikang pop na banda na Sentidos Opuestos, gayon din bilang solong mang-aawit, kung saan natanggap niya ang Parangal sa Lo Nuestro para sa Bagong Artista ng Musikang Bato sa Ika-16 na Gawad Lo Nuestro.
Mary Elizabeth Mastrantonio
Si Mary Elizabeth Mastrantonio  ay isang kilalang artista sa sining ng Pelikula at Telebisyon.
Ronda
Maaring tumutukoy ang Ronda sa:
Paaralang Dominikano ng Calabanga
alt=Ang dalawang palapag na Gusali ng DSC|thumb| Ang harapan ng pangunahing gusali ng Paaralang Dominikano ng Calabanga
Pahayag ng Bisyon - Misyon
Ang isang Dominican - Imeldan Educating Community na nagsasagawa ng integral na pagbuo ng mga kabataan upang sila ay maging mga kalalakihan at kababaihan ng katotohanan, katarungan at pakikiramay at may kakayahang makibahagi din sa pagbabagong panlipunan at sa pagtatayo ng kaharian ng Diyos sa lupa.
Ipinagsama natin ang ating sarili sa:
• Pag-asikas ng kalidad ng edukasyon para sa integral na pag-unlad ng mag-aaral.
• Bumuo ng isang komunidad na nakasentro sa bata na bukas sa pag-uusap at pakikipagtulungan sa mga guro, mag-aaral, magulang at komunidad.
• Makipagkomunika at sumaksi sa mga Eucharistic Virtues: pagkapareho ng komunyon, mapagmahal na saloobin, kagalakan, sakripisyo, pakikiramay, katotohanan at katarungan. • Makilahok sa pagtatayo ng kaharian ng Diyos sa lupa.
Himmo ng Paaralang Dominikano ng Calabanga
Kaurian:Mga paaralan sa Bikol
Pamantasang Haring Abdulaziz
thumb|220x220px|Bakuran ng unibersidad
Tolosa
Ang Tolosa (Toulouse, ; Tolosa ; Tolosa ) ay ang kabisera ng departamento ng Haute-Garonne at ng rehiyon ng Occitanie sa bansang Pransiya. Ang komuna ay nasa mga pampang ng Garona, 150 kilometro (93 milya) mula sa Dagat Mediteraneo, 230 kilometro (143 milya) mula sa Karagatang Atlantiko, at 680 kilometro (420 milya) mula sa Paris. Pang-apat na pinakamalaking lungsod ito sa Pransiya, na may 479,553 katao sa loob ng teritoryong munisipal nito magmula noong Enero 2017, at 1,360,829 katao sa loob ng mas-malawak na kalakhang pook nito (magmula rin noong Enero 2017), kasunod ng Paris, Lyon at Marsella, at bago ang Lille at Burdeos.
Pamantasang Haring Abdulaziz
Ang Pamantasang Haring Abdulaziz (Ingles: King Abdulaziz University) (KAU) (جامعة الملك عبد العزيز) ay isang pampublikong unibersidad sa Jeddah, Saudi Arabia. Itinatag ito noong 1967 bilang isang pribadong unibersidad sa pamamagitan ng isang grupo ng mga negosyante na pinamunuan ni Muhammad Abu Bakr Bakhashab at kung saan kabilang ang manunulat na si Hamza Bogary. Noong 1974, ang unibersidad ay naging pampublikong institusyon sa pamamagitan ng isang desisyon ng Konseho ng mga Ministro ng Saudi Arabia sa ilalim ng atas ni Haring Faisal. Noong 2016, ito ay niraranggo bilang nangungunang pamantasang Arabe ayon sa Times Higher Education.
Tolosa
Ang Toulouse ay sentro ng industriyang aeroespasyal ng Europa, kalakip ng punong tanggapan ng Airbus (dating EADS), ng sistemang satelayt ng SPOT, ATR at ng Aerospace Valley. Naririto rin ang mga punong tanggapang Europeo ng Intel at ng Sentrong Pangkalawakan ng Toulouse ng CNES o CST, ang pinakamalaking sentrong pangkalawakan sa Europa. May mahalagang presensiya rin sa Tolosa ang Thales Alenia Space, ATR, SAFRAN, Liebherr-Aerospace at Airbus Defence and Space.
Isa sa pinakamatandang mga pamantasan sa Europa ang Unibersidad ng Toulouse, na itinatag noong 1229, at pang-apat na pinakamalaking pamantasan sa Pransiya na may higit sa 103,000 mga mag-aaral, kasunod ng mga unibersidad ng Paris, Lyon at Lille.
Pinaka-abala ang rutang himpapawid sa pagitan ng Toulouse–Blagnac at Paris Orly, na inilululan ang 2.4 milyong mga pasahero noong 2014. Ayon sa mga ranggo ng L'Express at Challenges, ang Tolosa ay pinakamasiglang lungsod ng Pransiya.
Ang lungsod, na itinatag ng mga Romano, ay kabisera ng Kahariang Bisigotiko noong ika-5 dantaon at kabisera ng lalawigan ng Languedoc noong kahulihan ng Gitnang Kapanahunan at maagang makabagong kapanahunan (binuwag ang mga lalawigan noong Rebolusyong Pranses), kaya ito ay naging di-opisyal na kabisera ng rehiyong pangkalinangan ng Occitania (Katimugang Pransiya). Kabisera na ito ngayon ng rehiyon ng Occitanie, ang pangalawang pinakamalaking rehiyon sa Kalakhang Pransiya.
Mayroong dalawang mga Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO ang Tolosa: ang Canal du Midi (itinalaga noong 1996 at nagbahagi ng pagtatalaga sa ibang mga lungsod), at ang Basilika ni San Saturnino (Basilique Saint-Sernin de Toulouse, Basilica de Sant Sarnin de Tolosa), ang pinakamalaking gusaling Romaniko sa Europa na nakatayo pa rin at itinalaga noong 1998 dahil sa kahalagahan nito sa rutang pilgrimahe ng Santiago de Compostela. Binansagan ding "Ang Rosas na Lungsod" (La Ville Rose) ang lungsod dahil sa natatanging arkitektura itong yari sa mala-rosas na mga tisang terracotta.
Heograpiya
Ang Tolosa ay matatagpuan sa timog ng Pransiya, hilaga ng departamento ng Haute-Garonne, sa aksis ng komunikasyon sa pagitan ng Dagat Mediteraneo at Karagatang Atlantiko.
Heneral Luna (pelikula)
Ang Heneral Luna ay pelikulang pantalambuhay mula sa Pilipinas tungkol kay Antonio Luna na nagsilbing heneral ng hukbong Pilipino noong Himagsikang Pilipino at Digmaang Pilipino-Amerikano.
Tolosa
Hidrograpiya
Dumadaloy sa lungsod ang Canal de Brienne, Canal du Midi, at mga ilog ng Garona, Touch at Hers-Mort.
Ponte Buggianese
Ang Ponte Buggianese ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Pistoia, Toscana, sa gitnang Italya, matatagpuan mga 45 kilometro (28 mi) kanluran ng Florencia at mga 20 kilometro (12 mil) timog-kanluran ng Pistoia.
Tolosa
Klima
Ang Tolosa ay may katamtamang mahalumigmig na klimang subtropikal (Cfa sa pag-uuring klima ng Köppen). Ang labis na pag-ulan tuwing mga buwan ng tag-init ay humahadlang sa pagbubukod ng lungsod bilang nasa sona ng klimang Mediteraneo.