cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ang Dakilang Ahas
"Ang Dakilang Ahas" o "Ang Dakilang Serpiyente" (Про Великого Полоза Pro Velikogo Poloza, transliterasyon. "Ng Dakilang Ahas" ) ay isang kuwentong-bayan (ang tinatawag na skaz) ng rehiyon ng Ural ng Siberia na kinolekta at muling ginawa ni Pavel Bazhov. Ito ay unang inilathala sa ika-11 na isyu ng Krasnaya Nov pampanitikang magasin noong 1936 at kalaunan sa parehong taon bilang isang bahagi ng koleksiyon ng Mga Prerebolusyonaryong Kuwentong-Bayan ng mga Ural. Kalaunan ay inilabas ito bilang bahagi ng koleksiyon ng Ang Kahong Malakita. Ang kuwento ay isinalin mula sa Ruso sa Ingles ni Alan Moray Williams noong 1944, at ni Eve Manning noong dekada 1950.
Sa skaz na ito, nakilala ng dalawang batang lalaki ang maalamat na nilalang na Dakilang Ahas (na isinalin din bilang Poloz ang Dakilang Ahas;  Великий Полоз).
Ang kuwento ng dalawang magkapatid ay ipinagpapatuloy sa "Ang Daang Ahas", na inilathala noong 1939.
Paglalathala
Ang skaz na ito ay unang inilathala kasama ng "Ang Kerida ng Tansong Bundok" at "Sintang Pangalan" (kilala rin bilang "Iyong Sintang Pangalan") sa ika-11 na isyu ng Krasnaya Nob noong 1936. Ang "Sintang Pangalan" ay inilathala sa pahina 5–9, "Ang Dakilang Ahas" sa pp. 9–12, at "Ang Kerida ng Tansong Bundok" sa pp. 12–17. Ang mga kuwentong ito ay ang mga sumusunod sa orihinal na mga alamat ng mga minero ng Ural nang mas malapit. Sila ay kasama sa koleksiyon ng Mga Prerebolusyonaryong Kuwentong-pambayan Urals (Дореволюционный фольклор на Урале), na inilabas mamaya sa parehong taon ng Sverdlovsk Publishing House. Kalaunan ay inilabas ito bilang bahagi ng koleksiyon ng Ang Kahong Malakita noong 28 Enero 1939.
Asami Konno
Si Asami Konno (紺野あさ美 Konno Asami; ipinanganak noong 7 Mayo 1987 sa Hokkaido ng bansang Hapon) ay isang Hapones na mang-aawit, na kasapi sa grupong Morning Musume, at aktress.
Ang Dakilang Ahas
Paglalathala
Noong 1944 ang kuwento ay isinalin mula sa Ruso sa Ingles ni Alan Moray Williams at inilathala ni Hutchinson bilang bahagi ng The Malachite Casket: Tales from the Urals collection. Ang pamagat ay isinalin bilang "Ang Dakilang Ahas". Noong dekada 1950, isa pang pagsasalin ng The Malachite Casket ang ginawa ni Eve Manning Ang kuwento ay nai-publish bilang "Ang Dakilang Serpiyente".
Roccaraso
Ang Roccaraso ay isang bayan at komuna sa gitnang Italya, sa lalawigan ng L'Aquila sa rehiyon ng Abruzzo.
Ang Dakilang Ahas
Pagsusuri
Ang Poloz ni Bazhov, bilang karagdagan sa kaniyang tradisyonal na tungkulin ng isang tagapag-alaga ng kayamanan, ay tinutupad din ang konsepto ng katarungang panlipunan. Ginagantimpalaan niya ang karapat-dapat at mapanganib sa lahat, lalo na sa mga nagsisimula ng away dahil sa ginto. Ang kaniyang mga regalo ay hindi dapat ibahagi.
Roccaraso
Pagkakatatatag
Ang bayan ng Roccaraso ay nagsimula pa noong bandang 975 AD, at matatagpuan malapit sa sapa ng Rasinus, kung saan pinaniniwalaan ng ilan na dito kinuha ang orihinal na pangalan na Rocca Rasini. Umunlad ito bilang isang nayon ng pagsasaka, na tinitirhan ng mga pastol at artesano, na ginagarantiyahan ang mga mamamayan nito ng isang mapayapa at masaganang buhay. Noong huling bahagi ng ika-19 na siglo, ang pagbubukas ng ugnayan ng riles pa-Napoles ang nagsisimulang magdala ng mga unang turista, na naakit ng kagandahang natural ng kapaligiran, na sa kalaunan ay tinanggap ng iba't ibang otel na nagsisimulang itayo noong mga panahong iyon.
Asami Konno
Karera
Kahit na hindi maganda ang ginawa ni Asami sa kanyang audition, siya pa rin ay pinili ni Tsunku dahil sa pagsisikap na ginawa niya. Sumali siya sa grupong Morning Musume, bilang kasapi sa panglimang henerasyon ng grupo. Ang iba pang kasapi ng henerasyong ito ay sina Ai Takahashi, Makoto Ogawa, at Risa Niigaki.
Pagdating ng taong 2002, inilagay siya sa subgroup na Tanpopo, kasama ang kamiyembrong si Risa Niigaki at isang miyembro galing Melon Kinebi, si Ayumi Shibata, upang palitang sina Kaori Iida, Mari Yaguchi, at Ai Kago. Inilagay rin siya sa shuffle group na Odoru 11.
Taong 2003, nahati ang Morning Musume sa dalawang bahagi at inilagay siya sa grupong Morning Musume Sakuragumi. Taong ring iyon, inilagay siya sa Country Musume, isang grupo (hindi subgroup) sa pamamhala rin ng Hello! Project, kasama ang kamiyembrong si Miki Fujimoto. Bukod dito, inilagay siya sa shuffle group na 11 WATER, at ginawang goalkeeper ng Gatas Brilhantes H.P., koponan ng Hello! Project para sa larong soccer.
Agosto ng gayong ding taon, inihayag sa Mechaike Okajo, isang palabas sa bansang Hapon, na siya ang pinakamagaling o matalinong miyembro ng grupo, pagkatapos makakuha ng matataas na grado sa mga pagsusulit na ginawa ng palabas.
Sa sumunod na taon, sa kauna-unahang pagkakataon, pinangunahan niya ang grupong Morning Musume sa kanilang pangdalawamput-apat na single, "Namida ga Tomaranai Houkago."
Smerillo
Ang Smerillo ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 80 km timog ng Ancona, mga 35 km hilagang-kanluran ng Ascoli Piceno at mga 35 km sa kanluran ng Fermo, sa isang spur midway mula sa Monti Sibillini at Dagat Adriatico.
Naglalaman ito ng ilang labi ng medyebal na kastilyo at mga pader. Kapansin-pansin din ang mga simbahan ng Santa Caterina at San Ruffino.
Kasaysayan
Ang pangalan ay tila nagmula sa isang falchetto na "lo emeriglio" na ginamit ng piyudal na panginoon upang manghuli. May nagtunton sa pangalan pabalik sa pamilya ng mga ginoong "De Smerillo" na nakatira sa bayan.
Campagnano di Roma
Ang Campagnano di Roma ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Roma Capital sa Italyanong rehiyon ng Latium, na matatagpuan mga 30 km hilagang-kanluran ng Roma. Una itong nabanggit noong 1076, na inukit mula sa malaking pag-aari na binuo sa Roman pattern ni Papa Adriano I, bandang. 780, ang kaniyang Domusculta Capracorum. Noong panahong medyebal, ang Campagnano di Roma ay nasa via Francigena. Dito, si Sigeric, ang Arsobispo ng Canterbury, ay nanirahan sa kaniyang pagbabalik paglalakbay mula sa Roma noong 990.
Ang Campagnano di Roma ay hangganan ng mga sumusunod na munisipalidad: Anguillara Sabazia, Formello, Magliano Romano, Mazzano Romano, Nepi, Roma, Sacrofano, Trevignano Romano.
Ekonomiya
Ang ekonomiya ng Campagnano ay nakabatay sa konstruksiyon, yaring-kamay, agrikultura, tersiyaryong sektor, at komersiyo. Mahalaga ang pang-araw-araw na turismo, turismo sa Linggo at na nakaugnay sa Via Francigena at mabagal na turismo sa pangkalahatan. Sa katunayan, mula noong 2020 ang bayan ay naglalaman ng dalawang mahalagang Liwasang Pambisikleta. Ang Vallelunga racetrack ay matatagpuan sa Campagnano di Roma at, mula noong 2023, isa ring mahalagang lohistikong hub.
Agliana
thumb|Isang kalye sa Agliana Ang Agliana ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Pistoia sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 25 km hilagang-kanluran ng Florencia at mga 7 km timog-silangan ng Pistoia. Ang Agliana ay nasa hangganan ng mga munisipalidad ng Montale, Montemurlo, Pistoia, Prato, at Quarrata.
Pisikal na heograpiya
Ang teritoryo ng munisipalidad ay nasa pagitan ng 39 at 51 metro sa ibabaw ng antas ng dagat. Ang kabuuang hanay ng altitudo ay 12 metro. Ito ay 9.2 km mula sa kabesera ng probinsiya, o Pistoia, na sumasaklaw sa isang lugar na 11.64 km² at matatagpuan sa pagitan ng Prato at Pistoia.
Kakambal na bayan
Ang Agliana ay kakambal sa:
Wang Can
Si Wang Can (177–217), pangalang kortesiya Zhongxuan, ay isang politiko, paham, at manunula na nabuhay noong huling bahagi ng Dinastiyang Han sa Silangan. Labis siyang nag-ambag sa pagtatag ng mga batas at mga pamantayan noong mga araw ng pagkakatatag ng nasasakupang kaharian ng Wei – ang tagapagpauna ng estado ng Cao Wei sa panahon ng Tatlong Kaharian – sa ilalim ni Cao Cao. Para sa kanyang mga natamong pampanitikan, napabilang si Wang Can sa mga Pitong Paham ng Jian'an (建安七子).
Calubian
Mga Barangay
Ang bayan ng Calubian ay nahahati sa 53 mga barangay.
Ang Kerida ng Tansong Bundok (kuwentong bibit)
"Ang Kerida ng Tansong Bundok" ( Медной горы хозяйка), kilala rin bilang "Ang Reyna ng Tansong Bundok" o "Ang Kerida ng Minahan ng Tanso", ay isang kuwentong-pambayan (ang tinatawag na skaz) ng rehiyon ng Ural ng Russia na kinolekta at muling ginawa ng Pavel Bazhov. Ito ay unang inilathala sa ika-11 na isyu ng Krasnaya Nov na pampanitikang magasin noong 1936 at nang lumaon sa parehong taon bilang isang bahagi ng koleksiyon ng Prerebolusyonaryong Kuwentong-pambayan ng mga Urals.
Nang maglaon ay muling inilimbag ito bilang bahagi ng koleksyon na Ang Kahong Malakita noong 1939. Noong 1944 ang kuwento ay isinalin mula sa Ruso sa Ingles ni Alan Moray Williams at inilathala ni Hutchinson. Noong dekada 1950, isa pang pagsasalin ang ginawa ni Eve Manning. Ang kuwento ay inilathala sa koleksiyon ng Mga Rusong Kuwentong Mahuka mula Pushkin hanggang Platonov, na inilathala ng Penguin Books noong 2012. Ito ay isinalin ni Anna Gunin. Ito ay kasama sa koleksiyon ng mga kuwento ni James Riordan na Ang Kerida ng Tansong Bundok: Mga Kuwento mula sa mga Ural, na inilathala noong 1974 ni Frederick Muller Ltd. Narinig ni Riordan ang mga kuwento mula sa isang punong guro noong siya ay nakaratay sa Sverdlovsk. Pagkatapos bumalik sa Inglatera, muling isinulat niya ang mga kuwento mula sa memorya, sinuri ang mga ito laban sa aklat ni Bazhov. Mas pinili niyang huwag tawagin ang kanyang sarili na "tagasalin", sa paniniwalang ang "komunikador" ang mas angkop.
Kalagayan
Ang mga kuwento ni Bazhov ay batay sa tradisyong pasalita ng mga minero at naghahanap ng ginto ng Ural. Ang mga gawa-gawang nilalang tulad ng Dakilang Ahas o Ang Kerida ng Tansong Bundok ay kilalang-kilala ni Bazhov mula sa mga kuwento na sinabi ng kaniyang sariling mga miyembro ng pamilya (si Pavel Bazhov ay ipinanganak sa nayon malapit sa Planta ng Minahan ng Sysert ) at ng matatandang lalaki sa planta. Ang matatandang iyon ay mga bihasang manggagawa na nagtrabaho sa industriya sa buong buhay nila, ngunit napagod sa maraming taon ng pagsusumikap. Ipinadala sila upang gumawa ng magaan na gawain, tulad ng pagbabantay sa lugar, atbp. Sila ang mga nagkukuwento na maraming alam na alamat tungkol sa mga halaman at buhay ng mga minero. Mula sa isang napakabata edad Bazhov, nagsimulang isulat ang mga lokal na kuwentong bayan.
Anzola dell'Emilia
Ang Anzola dell'Emilia (Kanlurang Boloñesa: Anzôla) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Bolonia sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 13 km hilagang-kanluran ng Bologña.
Pisikal na heograpiya
Ang teritoryo ng Anzola dell'Emilia ay matatagpuan sa pagitan ng batis ng Lavino sa silangan at ng batis ng Samoggia (Samûż) sa kanluran. Ang munisipalidad ng Anzola dell'Emilia ay matatagpuan sa pagitan ng mga lungsod ng Bolonia sa silangan at Modena sa kanluran. Sa partikular, ito ay direktang hangganan sa silangan kasama ang munisipalidad ng Bolonia (mas tiyak sa Borgo Panigale) at humigit-kumulang 15 km mula sa sentro ng lungsod. Ito ay isang mahalagang pang-agrikultura at pang-industriya na sentro ng Via Emilia, kung saan maraming mekanikal na industriya at paglilinang ng habanero peppers sa lugar sa pagitan ng Anzola at isa sa mga nayon nito na Lavino di Mezzo.
Mga kambal bayan
Ang Anzola dell'Emilia ay kakambal sa:
Baryang limang-sentimo ng Pilipinas
Ang baryang limang sentimo (5¢) ng Pilipinas ay ang pangalawang pinakamababang denominasyon sa piso ng Pilipinas, pagkatapos ng isang-sentimo.
Bago ang kalayaan
Walang ginawang baryang may halagang 1/20 ng piso noong panahon ng Espanyol sa Pilipinas, at 10 sentimo ang pinakamababang denominasyon ng barya sa peso fuerte ng Pilipinas. Gayumpaman, ang baryang pilak na 5-sentimo ng Mehiko, ay tinanggap sa Pilipinas sa parehong halaga.
Noong taong 1903 ginawa ang unang limang sentimong barya noong panahon ng Amerikano sa Pilipinas, na nanalo pagkatapos ng digmaang Espanyol-Amerikano. Magkatulad sa mga baryang kalahati- at isang-sentimong barya ang larawang ginamit dito.
Natapos noong 1928 ang paggawa ng unang barya nito, na may mas maliit na bersyon nito na ginawa noong 1930 hanggang 1935. Binago ang eskudo de armas nito noong taong 1937, at huling ginawa nito noong 1945.
Seryeng Ingles
Noong taong 1958, itinuloy ang paggawa ng mga baryang sentimo na may panibago nitong eskudo de armas sa likuran. Pinalitan ng 'Central Bank of the Philippines' ang palibot ng likuran ng barya nito.
Seryeng Pilipino
Itinampok sa wikang Tagalog sa kauna-unahang pagkakataon noong taong 1969. Makikita sa harapan si Melchora Aquino, isang Pilipinang rebolusyonarya na kilala bilang Tandang Sora dahil sa kaniyang edad at ang kaniyang mga ambag. Sa likuran nakasulat ang 'Republika ng Pilipinas' at ang taon ng pag-isyu sa palibot ng barya.
Seryeng Ang Bagong Lipunan
Ang baryang tampok si Melchora Aquino at may walong sulok na bulaklakin ang hugis ay ginawa noong taong 1975 hanggang 1983. Nilipat sa harapan ang pangalan ng Republika, at nakaharap na sa kaliwa si Aquino. Makikita sa likuran ang nakaukit na 'Ang Bagong Lipunan' at ang dati nitong sagisag ng Bangko Sentral ng Pilipinas. Inisyu noong taong 1979 hanggang 1982 ang mayroong marka sa barya nito.
Seryeng Flora at Fauna
Kulay-pilak ang baryang inisyu noong taong 1983 hanggang 1993, na itinampok muli si Aquino, at ang denominasyon nito ay nilipat na sa likuran na may petsa sa harapan nito.
Seryeng BSP
Inisyu noong 1995 hanggang 2017, gawa sa tansong tinubog sa bakal at walang tao sa baryang ito. Makikita sa harapan ang pangalan ng republika, ang denominasyon, at ang taon kung kailan ito ginawa. Makikita naman sa likuran ang sagisag ng Bangko Sentral ng Pilipinas na ginawa noong taong 1993.
Seryeng Bagong Henerasyong Pananalapi
Inisyu mula noong 2018, makikita sa harapan ang nakaistilong representasyon ng bandila ng Pilipinas: ang tatlong tala at ang araw; ang pangalan ng republika, denominasyon, at taon ng pag-isyu. Makikita naman sa likuran ang bulaklak na Kapal-kapal Baging (Hoya pubicalyx) at ang kasalukuyang sagisag ng Bangko Sentral ng Pilipinas.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga barya ng Pilipinas
Paraon
Ang Paraon (Ingles: Pharaoh) (, ; Wikang Ehipsiyo: pr ꜥꜣ; Pǝrro; Biblical Hebrew: Părʿō) ay pamagat na ginammit sa mga hari  o monarko ng Sinaunang Ehipto mula sa Unang dinastiya ng Ehipto (c. 3150 BCE) hanggang sa pagsunggab sa teritoryo ng Sinaunang Ehipto ng Imperyong Romano. Ang katagang Paraon ay simulang ginamit lamang noong pamumuno ni Merneptah, c. 1210 BCE noong Ikalabingsiyam na dinastiya ng Ehipto at ang pamagat na Hari ay ginamit sa gitna ng Ikalabingwalong dinastiya ng Ehipto. Sa mas naunang mga dinastiya ng Sinaunang Ehipto, tatlong pamagat ang ginamit ng mga pinuno nito: ang Horus, Sedge at Bubuyog(nswt-bjtj), at Ang Dalawang Babae o Nebty (nbtj) name. Ang Ginintuang Horus gayudin ang mga pamagat na nomen at prenomen ay kalaunang idinagdag.
Sa lipunan ng Sinaunang Ehipto, ang Sinaunang relihiyong Ehipsiyo ay sentral sa pang-araw araw na pamumuhay ng mga mamamayan nito. Ang isa sa mga tungkulin ng Paraon ay bilang isang tagapamagitan sa pagitan ng mga Diyos at mga tao at kaya ang mga Paraon ay may tungkulin sibil at pamamahala ng relihiyon. Ang Paraon ang may ari ng lahat ng lupain ng Sinaunang Ehipto, nagpasa ng mga batas, nagbuwis at nagtanggol sa mga mananakop na bansa bilang punong komandante ng hukbo. Sa tungkuling pangrelihiyon, ang Paraon ang nagsasagawa ng mga seremonya at humihirang ng mga lugar na pagtatayuan ng mga templong pangrelihiyon. Ang Paraon ang responsable sa pagpapanatili ng Maat o kaayusan ng uniberso, balansa at hustisya at kabilang dito ang pakikidigma laban sa mga kaaway na bansa upang mag-aambag sa Maat gaya ng pagkakamit ng mga mapagkukunan.
Sa maagang mga panahon bago ang pag-iisa ng Itaas at Ibabang Ehipto, ang Deshret o "Pulang Korona" ang representasyon ng Ibabang Ehipto samantalang ang Hedjet o "Puting Korona" ay isinusuo ng mga hari ng Itaas ng Ehipto. Pagkatapos ng pag-iisa ng parehong kaharian sa isang Ehipto, ang Pschent ang kombinasyon ng parehong pula at puting korona na opisyal na korona ng mga haring Ehipsiyo. Sa paglipas ng mga panahon, ang mga takip sa ulo ay ipinakilala ng iba't ibang mga dinastiya gaya ng Khat, Nemes, Atef, Hemhem crown, and Khepresh.
Ang salitang Paraon ay hinango sa Wikang Ehipsiyo na pr ꜥꜣ, * "dakilang bahay" na isinulat ng dalawang biliteral hieroglyph pr "bahay" ꜥꜣ "column" na nangangahuolugang dakila o mataas. Ito ay ginamit lamang sa mas malaking mga parirala gaya ng smr pr-ꜥꜣ "Kortesano ng Mataas na Bahay" na spesipikong tumtukoy sa mga gusali ng hukuman o palasyo. Mula sa Ikalabingdalawang dinastiya ng Ehipto, ang salitang ito ay lumitaw sa isang pormula ng kahilingan na "Dakilang Bahay, Naway ito ay maging Buhay, Masagana at magkaroon ng Magandang Kalusugan ngunit ito ay tumutukoy lamang sa palasyo ng hari at hindi sa tao. Noong panahon ng Bagong Kaharian ng Ehipto, ang pamagat na Paraon ay naging pamagat ng hari. Ang kauna-unahang instansiya kung saan ang pr ꜥꜣ ay spesipikong tumukoy sa pinuno ay sa isang liham kay Akhenaten (naghari 1353–1336 BCE) na "para sa Dakilang Bahay, L, W, H, at ang Panginoon". Gayunpaman, may posibilidad na ang pamagat na pr ꜥꜣ ay nilapat rin kay Thutmose III (c. 1479–1425 BCE) batay sa kung ang inskripsiyon sa Templo ng Armant ay makukumpirmang tumutukohhy sa hari.
Distritong pambatas ng Las Piñas
Ang solong Distritong Pambatas ng Lungsod ng Las Piñas ang kinatawan ng mataas na urbanisadong lungsod ng Las Piñas sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Mula 1984 hanggang 1986, ito ay ipinangkat kasama ang Parañaque bilang Distritong Pambatas ng Las Piñas–Parañaque na kinatawan nila sa Regular Batasang Pambansa.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, ipinangkat ang Las Piñas at Muntinlupa bilang Distritong Pambatas ng Las Piñas–Muntinlupa mula 1987 hanggang 1998.
Sa bisa ng Batas Pambansa Blg. 7926 na niratipikahan noong Mayo 8, 1995, ginawang lungsod ang Muntinlupa. Ayon sa parehong batas, hiniwalay ang Las Piñas at Muntinlupa at binigyan ng tig-iisang distrito. Ito ay pinagtibay ng Batas Pambansa Blg. 8251 na niratipikahan noong Marso 26, 1997.
Solong Distrito
Notes
Sanggunian
Kaurian:Distritong Pambatas ng Pilipinas
Likorisa
Ang likorisa (Ingles: liquorice) ay ang ugat ng Glycyrrhiza glabra na kung saan ang isang matamis na lasa ay maaaring makuha. Ang planta ng alak ay isang mala-damo na pangmatagalan na puno ng halaman sa timog ng Europa at mga bahagi ng Asya, gaya ng Indya. Ito ay hindi botanikal na may kaugnayan sa sangki, bituin anis, o haras, na mga pinagkukunan ng mga katulad na kompuwesta ng pampalasa. Ang mga likas na lasa ay ginagamit bilang mga candies o sweeteners, lalo na sa ilang mga bansa sa Europa at Gitnang Silangan.
Nakunan
Ang nakunan o kunan ay ang likas na pagtatapos o pagkabigo ng pagdadalangtao o pagbubuntis ng isang babae, tao man o hayop. Sa tao, nagaganap ito kung nangyari ang hindi sinasadyang pagkalaglag ng sanggol (ang fetus) mula sa sinapupunan ng ina bago sumapit ang wakas o katapusan ng ika-dalawampu't pitong linggo. Sa mahigpit na kahulugan, ito ang naganap na hindi sinasadyang pagtatapos ng pagkabuntis sa pagitan ng hulihan ng ika-labindalawang linggo at katapusan ng ika-dalawampu't pitong linggo, o ang pagkawala o pagkahulog ng namumuo pang sanggol sa wakas ng ika-labindalawang linggo. Tinatawag din itong agas (hindi sinasadya), pagkaagas, hindi sinasadyang aborsyon, pagkakakunan, (hindi inaasahang) pagkalaglag, o pagkabigo (sa pagbubuntis).
Faboideae
Ang Faboideae ay isang subfamily ng pamilya ng pamumulaklak ng Fabaceae o Leguminosae. Ang isang katanggap-tanggap na alternatibong pangalan para sa subfamily ay ang Papilionoideae, o Papilionaceae kapag ang grupong ito ng mga halaman ay tinatrato bilang isang pamilya.
2014 PBA Commissioner's Cup Finals
Ang Philippine Basketball Association (PBA) Commissioner's Cup Finals ay ang pangkampiyonatong seryeng pinakamabuti sa limang laro ng 2014 PBA Commissioner's Cup, at ang pagtatapos ng nasabing kumperensiya. Ang Talk 'N Text Tropang Texters at ang San Mig Super Coffee Mixers ay naglaban para sa ika-14 na Commissioner's Cup at ang ika-111 na kabuuang kampiyonato ng liga.
Ang kampiyonatong ito ay ang kaunaunahang PBA finals na isasahimpapawid ng high definition para sa mga subskrayber ng Cignal Digital TV.
Nanalo ang San Mig Super Coffee sa serye, 3-1.
Tala ng manlalaro
{| class="toccolours" style="font-size: 95%; width: 100%;" ! colspan="2" style="background-color: #; color: #; text-align: center;" | Talaan ng Talk 'N Text Tropang Texters para sa Commissioner's Cup ! Manlalaro !! Mga gabay {| class="sortable" style="background:transparent; margin:0px; width:100%;" ! Pos. !! # !! LNK !! Pangalan !! Taas !! Timbang !! !! Paaralan
{| class="toccolours" style="font-size: 95%; width: 100%;" ! colspan="2" style="background-color: #; color: #; text-align: center;" | Talaan ng San Mig Super Coffee Mixers para sa Commissioner's Cup ! Manlalaro !! Mga gabay {| class="sortable" style="background:transparent; margin:0px; width:100%;" ! Pos. !! # !! LNK !! Pangalan !! Taas !! Timbang !! !! Paaralan
Capoocan
Ang Bayan ng Capoocan ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Leyte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Capoocan ay nahahati sa 21 mga barangay.
Alameda, California
Ang Alameda ay isang county sa California, Estados Unidos. Halos sakop nito ang kalakhan ng rehiyon ng East Bay area ng San Francisco Bay Area. Ayon sa senso noong 2000, ang populasyon ay 1,443,741, upang ito ay maging ika-7 pinakamalaking county sa Estados Unidos, at noong 2008 ay may tinatayang nasa 1,474,368. Ang county seat ay Oakland.
Canale Monterano
Ang Canale Monterano, na matatagpuan mga 40 km hilagang-kanluran ng Roma, ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Blera, Manziana, Oriolo Romano, Tolfa, at Vejano.
Ang bayan kung saan nagmula ang Canale ay itinayo noong kalagitnaan ng ika-16 na siglo ng mga manggagawa at tagaputol ng kahoy mula sa Toscana at Umbria, na kinalbo ang malalawak na mga palumpong na sumasakop sa lugar. Ang kanilang unang mga tahanan ay mga simpleng kubo, na itinayo sa paanan ng Monte Sassano.
Andrei Lankov
Si Andrei Nikolaevich Lankov (ipinanganak noong Hulyo 26, 1963) ay isang Rusong iskolar ng Asya at isang espesyalista sa mga Koreanong pag-aaral. SIya ang direktor ng Korea Risk Group, ang kompanyang magulang ng NK News at NK Pro.
San Benedetto in Perillis
Ang San Benedetto sa Perillis ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng L'Aquila, Abruzzo, gitnang Italya. Ang bayan ay 43 km mula sa kabesera ng rehiyon, L'Aquila.
Distritong pambatas ng Malabon–Navotas
Ang solong Distritong Pambatas ng Malabon–Navotas ang dating kinatawan ng mga noo'y munisipalidad ng Malabon at Navotas (ngayon mga mataas na urbanisadong lungsod) sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Ang mga nasasakupan ng Malabon at Navotas ay bahagi ng kinakatawan ng Rizal (1907–1972), Rehiyon IV (1978–1984), at ng Distritong Pambatas ng Malabon–Navotas–Valenzuela (1984–1986).
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, ipinangkat ang Malabon at Navotas bilang Distritong Pambatas ng Malabon–Navotas mula 1987 hanggang 2010.
Sa pamamagitan ng Batas Pambansa Blg. 9387 na niratipikahan noong Hunyo 24, 2007, ginawang lungsod ang Navotas. Ayon sa Seksiyon 58 ng batas, binigyan ng tig-iisang distrito ang dalawang lungsod.
Solong Distrito (defunct)
Notes
Sanggunian
Kaurian:Sinaunang distritong pambatas ng Pilipinas
2 (paglilinaw)
Ang 2 (dalawa) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Hukbong lakad
Ang hukbong lakad, impantirya , impanteria , o impanteriya ay mga sundalong lumalaban sa kalupaan, at madalas na gumagamit ng mga baril at iba pang uri ng sandatang puwedeng hawakan ng kamay. Sila ay gumagalaw ayon sa pagtakbo ng kanilang hukbo o sandatahan. "Impanteriya" din ang tawag sa sangay ng militar kung saan sila naglilingkod.
Kasaysayan
Maliban sa mga iilang grupo, karamihan sa mga hukbo ng ibang bansa, kabilang na ang Pilipinas ay nagsimula sa sangay ng impanteriya. Datapwat nagbago ang kanilang mga sandata, ang nag-iisang pagkakapareho nila ay ang paggamit ng kanilang mga paa upang marating ang patutunguhan o obdyektib (lalo na nung sinaunang panahon).
Noong una, ang impanteriya ay di lalaki sa isang pulutong ng mga armadong sundalo, lumalaban sa magkabilang panig sa utos ng isang nakatataas na pinuno. Subalit, sa benepisyo ng magkakaparehong kagamitan, uniporme, sandata at higit sa lahat magandang pagsasanay ang nagdulot ng iba't ibang uri ng pagsalakay at paglupig sa kalaban.
Katulad din ng ibang labanan at digmaan, ang kasaysayan ng impanteriya ay isang kuwento ng pagkakabalanse sa pagitan ng isang armadong hukbo (Greek phalanx) na lumalaban sa pamamagitan ng digit-digit na pagkakahanay ng mga tauhan, at di masyadong armadong hukbo ngunit mabilis gumalaw katulad ng Roman legion, na kayang maglagay ng tauhan kahit saan naiisin ng pinuno nito at gamitin ang anumang paraan upang lupigin ang isang malaking hukbo.
Kaliksihan, Kasandatahan, at Pagdedepensa ang tatlong naglalaban-laban ngunit nagdadamayang mga sangkap na kailangang patasin upang ika'y makagawa ng isang matatag at malakas na impanteriya.
Middle Ages
Sa kabuuan ng Middle Ages, pakikidigma at lipunan ay pinakinang ng mga kabalyero, pinaganda sa pamamagitan ng mga Kabalyero o knights. Ang mga Kabalyero ay kinuha sa mga dugong bughaw, habang ang impanteriyang kanilang pinamunuan ay kinukuha sa mga karaniwang tao at magsasaka. Dito nagbago ang pamamaraan ng pakikidigma ng impanteriya na pinalakas ng mga bagong teknolohiya at taktikang militar. Kadalasan, may mga sinaunang taktika na ginagamit pa rin ng mga panahong iyon.
right|thumb|300px|Depikto ng Impanteriya sa isang pader ng Museo ng Sining sa [[Olomouc, The Czech Republic.]]
Makabagong Panahon
Bago pa man naimbento ang tren noong ika-19 na siglo, ang impanteriya ay nakararating sa kanilang patutunguhan sa pamamagitan ng paglalakad, o di kaya'y sa pamamagitan ng mga barko. Noong mga taong 1890s, may mga bansang gumamit ng mga impanteriyang naka-bisikleta, ngunit ang talagang pagbabago ay nangyari noong 1920s kung saan ang impanteriya ay gumamit ng de-makinang sasakyan sa kauna-unahang pagkakataon, at pinanganak ang de-makinang impanteriya o motorized infantry. Mga pangyayari noong ikalawang digmaang pandaigdig ang nagudyok sa mga siyentipiko upang pahalagahan ang kaligtaasan ng mga sundalo habang sila'y naglalakbay, nagresulta ito sa pagkakagawa ng mechanized infantry. WWII din ang unang nakasaksi sa malawakang paggamit ng mga paratroops, na naging susi sa ilang kampanya sa Europa. Noong Digmaang Biyetnam, pinangunahan ng Hukbong Katihan ng Amerika ang paggamit ng mga helicopters upang dalhin ang isang malaking grupo ng impanteriya ng mas mabilis at mahirap na lokasyon sa gitna ng labanan.
Ang makabagong mechanized infantry ay tinutulungan ng mga armored fighting vehicles, artillery, at mga sasakyang panghimpapawid, kaagapay nito ang light infantry, na di gumagamit ng mga armored fighting vehicles, ay nananatiling isang matatag na puwersang militar na kayang sumakop at magbantay ng isang lugar, kaya ito'y nananatiling isang mahalagang sangkap ng taktikang pakikidigma.
Organisasyon
right|thumb|300px|Makalumang kampo militar - ang impanteriya. Ang impanteriya ay natatangi dahil sa kaayusan at katatagan nito sa pakikidigma sa lupa. Ito ay nagbago sa pagdaan ng panahon, ngunit nanatiling isang mahalagang elemento sa pagkakatatag ng makabagong impanteriya. Mula sa pagsapit ng ika-20 siglo, ang mga impanteriya ay ipinapadala sa isang maayos ngunit saradong porma hanggang sa huling oras ng digmaan. Ito'y mahalaga upang magkaroon ng gabay ang mga pinuno nito, lalo na sa paggalaw at pagatake, gayun na rin ay nagbibigay puwang para sa mga pinuno nito na mapanatili ang disiplina sa kanyang mga hanay.
Sa pagdating ng mga makabagong sandata, naging mahalaga ang pagpapakalat ng impanteriya sa mas malawak na lugar. Ito'y nagbigay daan upang hindi sila matamaan ng armas ng kalaban. Mula WWI, nanatiling matagumpay ang impanteriya sa paglupig sa kanilang kalaban sa pamamagitan ng paggamit ng mga sasakyang pandigma. Nagkaroon din ng mas malawak na lugar kung saan pwedeng ipadala ang mga ito sa pamamagitan ng mga radyo at makabagong paraan ng komunikasyon.
Misyon
Ang pangunahing trabaho ng impanteriya ay ang maging pangunahing lakas ng isang hukbo. Ang kanilang mga paggalaw ang nagdedesisyon kung ang isang kalaban ay kayang talunin o hindi, at ang presensiya ng impanteriya ang nagbibigay palatandaan ng pagkakasakop sa isang lupain.
Bahaghari
thumb|right|350px|Ang bahaghari sa kalikasan. thumb|250px thumb|right|200px|[[Guhit-larawan ng isang bahaghari.]] 200px|thumb|right|Bahaghari sa ibabaw ng isang [[CD|disko kompakto.]] thumb|385px|Noah's Thanksoffering (Alay-pasasalamat ni Noe, c.1803) na ginuhit ni [[Joseph Anton Koch. Nagtayo ng isang dambanang para sa Panginoon si Noe matapos maligtas mula sa Malaking Baha; ipinadala ng Diyos ang bahaghari bilang tanda ng kaniyang tipan. (Genesis 8-9).]] Ang kahulugan ng bahaghari ay bahag at hari. Ang mga bahaghari, bahagsubay o balangaw (Latin: Arcus, Aleman: Regenbogen, Pranses: Arc-en-ciel, Ingles: Rainbow, Kastila: Arco iris) ay mga pulutong ng kulay na nasa anyo ng kalahati o buong bilog. Makikita ang penomeno o likas na kaganapang ito pagkatapos ng pag-ulan, mula sa singaw ng pandilig na may pangwisik, o kaya mula sa singaw-ulap ng isang umaagos na talon. Nabubuo ang bahaghari mula sa sinag ng araw at mga mahalumigmig na ambon sa hangin.
Sa mitolohiya
Sa Bibliya, sinasabi na ang bahaghari ang tanda ng tipan sa pagitan ng Diyos at ng Paglalang; at maging ng pangako ng Diyos kay Noe na hindi na niya muling lilinisin ang daigdig sa pamamagitan ng ulan na pinagbuhatan ng malaking baha.(Genesis 9: 13-15 ): "Ilalagay ko ang aking bahaghari sa mga alapaap at iyan ang magiging tanda ng tipan ko at ng lupa. Kapag tinipon ko ang mga alapaap sa ibabaw ng lupa, at lumitaw ang aking bahaghari sa mga alapaap, aalalahanin ko ang tipang nasa akin at sa inyo at sa lahat ng kinapal na may buhay."
Maihahambing din ang hugis pakurbang paibaba sa magkabilang dulo ng bahaghari sa isang busog na katambal ng pana. Katulad ng isang busog o pantira ng palaso ng Diyos ang bahaghari na tumuturong papalayo mula sa daigdig at sa kanyang mga tao. Tila parang "isinabit" o pinagpahinga na ng Diyos ang kanyang busog upang hindi na muling tumuro pa, para magpakawala ng mga pana, sa isang dating makasalanang mundo ng tao.
Ordeng Dominikano
Ang Orden ng Mangangaral (Ordo Praedicatorum, postnominal abbreviation  'OP' ), na kilala rin bilang Orden ng Dominikano, ay isang mendikanong relihiyosong ordeng katoliko na itinatag ng paring Espanyol na si Dominikano ng Caleruega sa Pransiya, na inaprubahan ng Papa Honorius III sa pamamagitan ng Papal bull Religiosam vitam noong 22 Disyembre 1216. Ang mga miyembro ng order, na tinutukoy bilang Dominikano, ay karaniwang may mga titik na  'OP'  mga pangalan, na nakatayo para sa Ordinis Praedicatorum, na nangangahulugang Order of Preachers. Kasama sa pagkakasunud-sunod ang pagkakasunud-sunod kasama ang friar, Ang salitang friar ay may kaugnayan sa etymologically sa salitang para sa kapatid sa Latin. nuns, aktibong mga kapatid na babae, at kaanib lay o sekular na mga Dominikano (dating kilala bilang tertiaries, bagama't kamakailan ay lumalaki ang bilang ng mga kasosyo na walang kaugnayan sa tertiaries).
Itinatag upang ipangaral ang Ebanghelyo at upang salungatin ang heresy, ang aktibidad ng pagtuturo ng kaayusan at ang kanyang iskolar na organisasyon ay inilagay ang mga Mangangaral sa harapan ng intelektuwal na buhay ng Middle Ages. Ang order ay sikat dahil sa intelektwal na tradisyon nito, na ginawa ang maraming mga nangungunang teologo at pilosopo. Noong taong 2013 ay mayroong 6,058 Dominican friars, kasama ang 4,470 pari. Ang Dominican Order ay pinangungunahan ng Master of the Order, kasalukuyan Bruno Cadoré.
Ang bilang ng iba pang mga pangalan na ginamit upang sumangguni sa parehong order at mga miyembro nito. thumb|[[Saint Dominic (1170–1221), na inilarawan sa Perugia Altarpiece ni Fra Angelico. Galleria Nazionale dell'Umbria, Perugia.]]
Arrasando (kanta)
Ang Arrasando ay ang pangatlong single mula kay Thalía noong taong 2000 mula sa Arrasando na album, at ito ay mismo niyang isinulat. Ito rin ay may bersiyong Ingles na pinamagatang It's My Party.
Kim Hyong-jik
Si Kim Hyong-jik (Hulyo 10, 1894 - Hunyo 5, 1926) ay isang Koreanong aktibista ng Koreanong kalayaan sa panahon ng pamamahala ng Hapon sa Korea. Siya ang ama ni Kim Il-sung, ang nagtatag ng Hilagang Korea.
Arrasando (kanta)
Music Video
Ang music video ay isinagawa sa Los Angeles (Estados Unidos), at ito ay dinirekta ni Simon Brand, na siya ring nagdirekta ng kanyang mga nakaraang video. May dalawang bersiyon ang video na ito - sa wikian Espanyol at Ingles.
Ryo Yokoyama
Si Ryo Yokoyama (横山 涼) ay isang artista sa bansang Hapon. Ipinanganak siya sa Tokyo. Siya ay kinakatawan ng A-team.
Tanpopo
Ang Tanpopo (タンポポ, dandelyon) ay ang kaunaunahang opisyal na subroup ng Morning Musume. Ang grupo ay umawit ng mga mababagal at magulang na awitin, ngunit sa paglipas ng panahon, nag-iba ang istilo ng kanilang pag-awit. Hinawak sila ng produsyer na si Tsunku at ng kompanyang Hello! Project.
Kasaysayan
Ang grupo ay binuo ng mga miyembro ng Morning Musume, na sina Aya Ishiguro, Kaori Iida, at Mari Yaguchi, noong Nobyembre 1998. Nag-isip ang tatlo ng pangalan para sa kanilang bagong grupo. Nagpasiya ang tatlo na gamitin ang pangalang tanpopo (蒲公英), dandelion sa Wikang Ingles, na siyang inimungkahi ng isang tagahanga. Ang mga pangalang naging kandidato bilang pangalan ng grupo ay ang mga sumusunod:
Panahon ng Unang Henerasyon
Ang kanilang unang single na "Last Kiss" ay may seksing vibe, na kanila ring gagamitin sa kanilang pangalawang awitin at unang album. Ngunit nag-iba ang imahe ng grupo at ang istilo ng mga awitin noong inilabas ang kanilang pangatlong single. Ang "Tanpopo" ay nagbigay ng maaliwalas at sariwang imahe sa grupo, pero hindi ito naging patok sa kanilang mga tagahanga.
Pagkatapos ilabas ng grupo ang kanilang pang-apat na single noong Oktubre 20, taong 1999, umalis sa grupo si Aya noong siya ay nagtapos sa grupong Morning Musume. Ang mga naiwan ay nagpatuloy pa ring magtanghal sa mga konsieyrto't mga palabas bilang Tanpopo. Nang mabawasan ang Unang Henerasyon, ang mga natira ay sinabing Henerasyong 1.5.
Pagpasok ng Ikalawang Henerasyon
Noong Hunyo 2000, siyam na buwan ang nakalipas, pumasok sina Rika Ishikawa at Ai Kago sa grupo. Naging apat ang dating grupong may dalawang miyembro. Nag-iba ulit ang istilo ng pag-awit ng grupo noong inilabas nila ang panlimang awitin ng grupo, ang "Otome Pasta ni Kandō." Ang kanilang awitin na ito ay naging katulad ng mga awitin ng pangunahing grupo ng Hello! Project, ang Morning Musume.
Pagkatapos nito, nagsimula silang maghayag sa himpilan ng radyo sa tulong ng TBS. Ang kanilang palabas na Tanpopo Henshūbu OH-SO-RO! ay nagsimula noong Oktubre 3. Hindi ito ang unang beses na naghayag ang grupo sa isang estasyon ng grupo. Ang Unang Henerasyon ay naghayag sa dalawang palabas, sa tulong ng estasyong Nippon Hōsō.
Ang pampitong single ng grupo, na may pangalang "Ōjisama to Yuki no Yoru," ay ang kaunaunahang awiting ng grupo na pumasok sa Oricon Charts sa unang puwesto. Ang magandang balitang ito ay sinundan naman ng isang nakakalungkot na balita. Sina Kaori, Mari, at Ai ay aalis sa grupo at papalitan.
Noong Setyembre 2002, nagtapos sina Kaori, Mari, at Ai sa grupo. Maraming hindi natuwa sa kanilang pagtatapos. Dahil dito, sa kanilang konsiyertong pagtatapos (o graduation concert), ang mga tagahanga ay nagwagayway ng mga dilaw na lightstick habang nagtatanghal ang grupo.
Ang Katapusan ng Grupo
Inilagay kaagad ang Ikatlong Henerasyon ng grupo na sina Asami Konno at Risa Niigaki ng Morning Musume, at Ayumi Shibata ng Melon Kinen-bi pagkatapos umalis ng tatlong nagtapos. Pagkatapos silang mabuo, kaagad rin silang naglabas ng single, na may pangalang "Be Happy Koi no Yajirobee", noong ika-26 ng Setyembre.
Ngunit, pagkatapos niyon, hindi na sila ulit naglabas ng mga bagong single o album. Sila ay nagtatanghal lamang sa mga konsiyerto, inaawit ang mga lumang awitin ng grupo, at naghahayag sa kanilang programa sa radyo. Pero sa pagdating ng Setyembre 2003, tinigal na ang kanilang palabas sa radyo at ang grupo ay mukhang huminto na, sa paggawa at pagtatanghal ng kanilang mga awitin.
Noong Hulyo 23, 2006, nagtapos si Asami sa grupong Morning Musume at sa kompanyang Hello! Project. Dahil dito, ang kanyang pangalan sa profile ng grupo, na makikita sa opisyal na websayt ng kompanya, ay inialis. Ngunit wala pang balita ang nagsasabi sa muling pagbangon ng grupo.
Unang Henerasyon
(Nobyembre 1998 - Oktubre 1999)
Henerasyong Isa't Kalahati
(Oktubre 1999 - Hunyo 2000)
Ikalawang Henerasyon
(Hunyo 2000 - Setyembre 2002)
Ikatlong Henerasyon
(Setyembre 2002 - Hulyo 2006)
Carigara
Ang Bayan ng Carigara ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Leyte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Carigaraay nahahati sa 49 na mga barangay.
Lalawigan ng Trapani
Ang Lalawigan ng Trapani (Provincia di Trapani, Pruvincia di Tràpani; opisyal na Libero consorzio comunale di Trapani) ay isang lalawigan sa rehiyon ng autonomous na isla ng Sicilia, timog Italya. Kasunod ng pagbuwag sa mga lalawigan ng Sicilia, ito ay pinalitan noong 2015 ng Malayang munisipal na konsorsiyo ng Trapani. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Trapani. Ito ay may lawak na 2469.62 km2 at kabuuang populasyon na 433,826 (2017). Mayroong 25 komuna (Italyano: comune) sa lalawigan (tingnan ang mga comune ng Lalawigan ng Trapani).
Kasaysayan
Ang lugar na sakop ngayon ng lalawigan ay sunud-sunod na inookupahan ng mga Cartago, Griyego, at huli ng mga Romano. Ang pantalan ng Trapani, na unang kilala bilang Drepana, pagkatapos ay Drepanon, ay pinaninirahan ng mga Sicani at ang Elymi naging isang maunlad na sentro ng kalakalang Punico noong ika-8 siglo BK. Kinuha ito ng mga Cartago noong 260 BK at ng mga Romano noong 240 BK, naging civitas romana hanggang 440 AD nang ito ay dinambong ng mga Vandal, pagkatapos ay ng mga Bisantino at sa huli ng mga Muslim noong 830. Noong ika-16 na siglo, nakatanggap ito ng mga pribilehiyo sa ilalim ni Emperador Carlos V ng España na nagpatibay din sa mga pader ng bayan. Ang Trapani ay naging kabesera ng lalawigan noong 1817.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Communi ng Trapani Kaurian:Trapani Kaurian:Mga lalawigan ng Italya
Ang Kerida ng Tansong Bundok
Ang Kerida ng Tansong Bundok (Хозяйка медной горы), na kilala rin bilang Ang Maybahay na Malakita, ay isang maalamat na nilalang mula sa mitolohiyang Eslabo at isang tauhan mula sa Rusong kuwentong bibit, ang espiritu ng bundok mula sa mga alamat ng mga minero ng Ural at ang Kerida ng Bulubundukin ng Ural ng Rusya. Sa mga pambansang kuwentong-pambayan at alamat, siya ay inilalarawan bilang isang napakagandang dalaga na may berdeng mata na nakasuot ng malakitang gown o bilang isang butiki na may korona. Siya ay itinuturing na patrona ng mga minero, ang tagapagtanggol at may-ari ng nakatagong yaman sa ilalim ng lupa, ang isa na maaaring pahintulutan o pigilan ang pagmimina ng mga bato at metal sa ilang mga lugar.
Ang "Tansong Bundok" ay ang minahang Gumyoshevsky, ang pinakamatandang minahan ng Kabundukang Ural, na tinawag na "Ang Tansong Bundok" o simpleng "Ang Bundok" ng mga naninirahan. Ito ay matatagpuan ngayon sa bayan ng Polevskoy, Sverdlovsk Oblast. Sa ilang mga rehiyon ng Kabundukang Ural, ang imahen ng <erida ay konektado sa isa pang babaeng nilalang mula sa mga lokal na kuwentong-bayan, ang Babaeng Azov (Азовка  Azovka ), ang mahiwagang babae o prinsesa na nakatira sa loob ng Bundok Azov.
Ang Kerida ng Tansong Bundok ay naging isang kilalang tauhan mula sa kaniyang hitsura sa koleksyon ni Pavel Bazhov ng mga kuwentong-pambayan sa Kabundukang Ural (kilala rin bilang skaz) na tinatawag na Ang Kahong Malakita. Lumilitaw ang Kerida sa ikatlong skaz, "Ang Kerida ng Tansong Bundok", at sa 9 na iba pang kuwento mula sa koleksiyon, kabilang ang "Ang Batong Bulaklak", "Ang Suwelas ng Botas ng Tagapamahala", at "Sochen at Kaniyang mga Bato".
Ibang pangalan
Ang Kerida ng Tansong Bundok ay may maraming iba pang mga pangalan, tulad ng Ang Batong Ina (Горная матка), Ang Dalagang Bato (Каменная девка), Ang Babaeng Serpiyente, Ang Reyna ng Butiki, Ang Babae ng Minahan ng Tanso, Ang Babaeng Malakita, Ang Babaeng Malachite o Ang Babaing Malakita (Малахитница). Tinawag lang siya ng mga minero na "Kaniyang Sarili".
Juan dela Cruz
Ang Juan de la Cruz ay isang pagsasagisag na ginagamit sa Pilipinas upang katawanin ang mga Pilipino. Ito ay halos katumbas ng Uncle Sam at John Doe ng mga Amerikano. Kadalasang inilalarawan si Juan dela Cruz na nakasuot ng katutubong Salakot, Barong Tagalog, pantalon, at tsinelas. Ginagamit din ang terminong Juan dela Cruz upang banggitin ang pangkalahatang pag-iisip ng mga Pilipino. Ang salita ay nilikha ni Robert McCulloch Dick, isang Eskosyang mamamahayag na naghahanapbuhay para sa Manila Times noong unang bahagi ng ika-1900, pagkatapos niyang matuklasan ang kapalasakan ng pangalang ito sa mga sikante.
Ang pangalan ay galing sa Wikang Kastila na nangangahulugang "Juan ng Krus". Karamihan sa mga Pilipino ay gumagamit ng mga apelyidong Kastila dahil sa 333 taong pananakop nito sa Pilipinas. Malaki rin ang naging papel ng Simbahang Katolika sa pagpapangalan ng mga sanggol, na halos karamihan sa binibinyagang sanggol ay ipinapangalan mula sa mga santo.
Kadalasang tinatawag ng mga aktibista si Juan dela Cruz bilang biktima ng imperyalismong Amerikano, dahil na rin sa dami ng mga karikaturang editoryal noong panahong Amerikano kung saan laging inilalarawan si Juan dela Cruz kasama si Uncle Sam.
Torre San Patrizio
Ang Torre San Patrizio ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 50 km timog ng Ancona at mga 35 km hilaga ng Ascoli Piceno.
Noong panahong medyebal ito ay isang malayang komuna; kalaunan ay isinailalim ito kay Cesare Borgia, ng Sforza, at ang Estado ng Simbahan. Mayroon itong mga pader mula ika-14 hanggang ika-15 siglo.
Kasaysayan
Ang unang paninirahan ng mga tao ay nagsimula noong panahon ng mga Piceno, na pinatunayan ng pagkatuklas ng mga libingan at mga bagay sa libingan na itinayo noong ika-7 at ika-6 na siglo BK. sa panahong mga arkeolohiko na paghuhukay na isinagawa sa lokalidad ng San Patrizio noong 1934. Iminumungkahi ng iba pang hindi sinasadyang mga natuklasan ng arkeolohiko mula sa panahong republikano at imperyal na ang Turris Patritia ay isang pagus.
Sport
Ang Torrese sports club (na sumanib sa koponan ng futbol ng Monte San Pietrangeli) at binuo ang ASD Monte e Torre calcio, ay naglalaro sa kasalukuyang Ikatlong Kategorya na kampeonato ng futbol. Bilang karagdagan sa Torrese ay mayroon ding Torre San Patrizio football (nasa Ikatlong Kategorya din) at ang Torrese football amateurs (UISP).
Ang Torre Volley sports club (volleyball na pambabae) na kasalukuyang nasa serye B2, ay lumahok sa kampeonatong B1 sa mga taong 2011-2012.
Adam (paglilinaw)
Ang Adam ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Alessandria della Rocca
Ang Alessandria della Rocca (Siciliano : Lisciànnira di la Rocca) ay isang komuna at maliit na bayang agrikultural na matatagpuan sa hilagang bahagi ng Lalawigan ng Agrigento, kanlurang gitnang Sicily, timog Italya.
Ang mga labi ng ika-14 na siglo Castello della Pietra d'Amico ay matatagpuan 5 km layo mula sa bayan. Ang bayan mismo ay itinatag noong 1570 ni Don Carlo Blasco Barresi, at sa una ay tinawag na Pietra d'Amico buhat ng kastilyo. Noong 1713, pinangalanan itong Alessandria di Sicilia, habang ang kasalukuyang pangalang Alessandria della Rocca ay pinagtibay ng Maharlikang Dekreto noong Nobyembre 7, 1862.
Marami sa naninirahan sa bayan ang lumipat sa Estados Unidos, partikular sa Tampa, Florida, noong huling bahagi ng ika-19 at unang bahagi ng ika-20 siglo. Ang isa sa mga emigrante ay si Giuseppina Saverino, na kalaunan ay magiging lola ng manlalaro ng Amerikanong putbol na si Joe Montana, na lumipat noong 1921.
Trakeya
Ang trakeya (Ingles: trachea) ay maaaring tumukoy sa:
Judi Dench
Dame Judith Olivia Dench (ipinanganak noong ika-9 Disyembre 1934) isang Ingles na aktres, artista at may-akda. Ginawa ni Denchang kanyang propesyonal na debut noong 1957 kasama ang Old Vic Company. Sa mga sumunod na taon, gumanap siya sa iba-ibang Shakespeare's plays, bilang si Ophelia sa Hamlet, Juliet sa Romeo and Juliet, at Lady Macbeth sa Macbeth. Kahit halos lahat ng kanyang gawa ay nasa loob ng teatro, nagawa pa rin niyang kumuha ng papel sa mga pelikula at nanalo ng BAFTA Award as Most Promising Newcomer. Nakakuha siya ng magagandang mga reviews para sa kanyang pangunahing pagganap sa musikal naCabaret noong 1968.
Sa sumunod na dalawang dekada, itinatag ni Dench ang sarili bilang isa sa mga pinaka makabuluhang performer sa teatro ng British, nagtatrabaho para sa National Theatre Company at ang Royal Shakespeare Company. Nakatanggap siya ng kritikal na pagpapahalaga sa kanyang trabaho sa telebisyon sa panahong ito, sa seryeng A Fine Romance (1981–1984) at As Time Goes By (1992-2005), sa kapwa niya gaganapin ang mga naka-star na mga tungkulin. Ang kanyang mga paglitaw sa pelikula ay madalang, at may kasamang mga papel na sumusuporta sa mga pangunahing pelikula, tulad ng A Room with a View (1986), bago siya tumaas sa international fame bilang M sa GoldenEye (1995), isang papel na ipinagpatuloy niya sa paglalaro sa mga pelikulang James Bond hanggang sa Skyfall (2012).
Bilang maka-pitong beses na nominado ng Award ng Academy, si Dench ay nanalo ng Academy Award para sa Best Supporting Actress para sa kanyang pagganap bilang Queen Elizabeth I sa Shakespeare in Love (1998); ang kanyang iba pang mga tungkulin na hinirang na Oscar ay sa Mrs Brown (1997), Chocolat (2000), Iris (2001), Mrs Henderson Presents (2005), Mga Tala sa isang Scandal (2006) at Philomena (2013). Nakatanggap din siya ng maraming iba pang mga pag- accolade para sa kanyang pagkilos sa teatro, pelikula, at telebisyon; kasama ang iba pang mga parangal na parangal kabilang ang anim na British Academy Film Awards, apat na BAFTA TV Awards, pitong Olivier Awards, dalawang Screen Actors Guild Awards, dalawang Golden Globe Awards, at isang Tony Award. Tumanggap din siya ng BAFTA Fellowship noong 2001, at ang Special Olivier Award noong 2004. Noong Hunyo 2011, nakatanggap siya ng isang pakikisama mula sa British Film Institute (BFI). Ang Dench ay isang Fellow din ng Royal Society of Arts ( FRSA ).