cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thoukydidis
Si Thoukydidis (c. 460 BC – c. 395 BC) (bigkas /Thu.ki.dí.dis/, Ellinika Θουκυδίδης, Thoukudídēs; Ingles: Thucydides) ay isang Ellines na historyador. Isinulat niya ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos, na isinalaysay ang digmaan sa pagitan ng Lakedaimon (Sparti) at Athina noong ika-5 dantaon B.K. hanggang 411 B.K. Si Thoukydidis ay tinawag na ama ng “maka-agham na kasaysayan” dahil sa kanyang mahigpit na pamantayan sa pangangalap ng mga ebidensiya at pagsusuri ng mga dahilan at bunga nang hindi bumabanggit sa pakikialam ng mga kinikilala nilang diyos noong panahong iyon. (Cochrane, p. 179; Meyer 1910, p. 67; de Sainte Croix 1972)
Binansagan din siyang ama ng eskuwelahan ng pampolitika reyalismo, na ang pananaw sa relasyon ng mga bansa ay nakasalalay sa lakas sa halip na sa katwiran. (Strauss 1964, p. 139) Pinag-aaralan pa rin ang mga klasikal niyang teksto sa mga paaralang militar sa buong mundo.
Sa kabuuan, nagpakita si Thoukydidis ng interes sa pagbuo ng kaunawaan ng katangian ng tao upang maipaliwanag ang inaasal ng tao sa mga panahon ng krisis tulad ng salot at digmaang sibil.
Talambuhay
Marami ang nababatid natin hinggil sa buhay ni Thoukydidis kahit na siya’y isang hindi masyadong kilala na historyador. Makukuha natin ang hindi mapagkakatiwalaang impormasyon mula sa kanyang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos, kung saan tinukoy ang kanyang nasyunalidad, bansa, at bayan. Sinabi sa atin ni Thoukydidis na siya’y tumakbo sa digmaan, nahawa ng salot at ipinatapon ng monarkiya.
Ebidensiya mula sa Panahong Klasikal
Sabi ni Thoukydidis siya ay taga-Athina. Ang kanya raw ama ay si Oloros at mula siya sa dimos na Alimos ng Athina (Thucydides 1910, 4.104.4; 1.1.1.). Nakaligtas siya sa Salot ng Athina (Thucydides, 2.48.1–3.) na pumatay kay Periklis at marami pang taga-Athina. Itinala rin niya na nagmay-ari siya ng minahan ng ginto sa Skapti Yli, isang distrito ng Thraki sa baybayin ng Thraki, katapat ng pulo ng Thasos (Thucydides, 4.105.1.). thumb|250px|Ang guho ng Amfipoli nang makita ni E. Cousinéry noong 1831: ang tulay sa Strymon, mga moog ng lungsod, at ang akropolis
Dahil sa kanyang impluwensiya sa rehiyon ng Thraki, ani ni Thoukydidis, ay ipinadala siya bilang stratigos (heneral) sa Thasos noong 424 B.K. Inatake ng heneral na taga-Lakedaimon na si Vrasidas noong tagniyebe ng 424–423 B.K. ang Amfipoli, isang pook na may layong kalahating araw na paglalayag sa kanluran ng Thasos sa baybayin ng Thraki. Humingi ang kumandante ng mga taga-Athina sa Amfipoli na si Efklis ng tulong kay Thoukydidis (Thucydides, 4.104.1.). Dahil alam ni Vrasidas na nasa Thasos si Thoukydidis at may impluwensiya siya sa mga mamamayan ng Amfipoli, at natatakot siya sa tulong nila na magmumula sa dagat, ay kumilos siya kaagad at inalok ang mga taga-Amfipoli ng magaang na kasunduan sa pagsuko, na tinanggap naman ng mga taga Amfipoli. (Thucydides, 4.105.1 – 106.3.) (Tingnan ang Labanan sa Amfipoli)
Ang Amfipoli ay isang napakaistratehikong lugar, at ang pagbagsak nito sa Lakedaimon ay lumigalig sa mga taga-Athina (Thucydides, 4.108.1 – 7.). Sinisi si Thoukydidis, bagama’t sinabi niya na hindi niya kasalanan iyon at nahuli lamang ang dating niya. Dahil sa kabiguan niyang iligtas ang Amfipoli ay ipinatapon siya sa labas ng Athina: (Thucydides, 5.26.5.)
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Ang Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas (Philippine Revolutionary Army), (Ejército Revolucionario Filipino  ); (Tagalog: Hukbong Pilipinong Naghihimagsik) paglaon ay pinangalanang Hukbong Katihan ng Pilipinas  ay ang opisyal na Sandatahang Lakas ng Pilipinas mula sa pagkatatag noong Marso ng 1899 at sa pagkabuwag noong Nobyembre ng taong iyon pabor sa mga operasyong guerilla sa Digmaang Pilipino–Amerikano.
Thoukydidis
Ebidensiya mula sa Panahong Klasikal
Malaya siyang naglakbay sa hanay ng mga kaalyado ng mga taga-Peloponnisos dahil ginamit niya ang estado niya bilang itinapon ng Athina. Nagawa niyang masdan ang digmaan mula sa pananaw ng magkabilang panig. Sa panahong ito ay nagsaliksik siya para sa kanyang kasaysayan. thumb|right|150px|Istatwa ni Irodotos Ito lamang ang sinabi ni Thoukydidis hinggil sa kanyang buhay, pero mahihinuha natin ang iba pang bagay mula sa mga mapagkaktiwalaang kapanahon niyang batis. Sabi ni Irodotos ang ama ni Thoukydidis na si Oloros ay konektado sa Thraki at sa angkan ng mga hari ng Thraki (Herodotus, 6.39.1.). Malamang ay kamag-anak ni Thoukydidis ang mahusay na politikong taga-Athina na si heneral Miltiadis, at anak nitong si Kimon. Ang mag-ama ay mga pinuno ng matandang aristokrasiya na pinalitan ng mga Radikal na Demokrasiya. Ang lolo ni Kimon ay nagnangalan na Oloros, na maaaring siya ring ama ni Thoukydidis. May isa pang Thoukydidis na nabuhay bago ang historyador at ito’y may kaugnayan din sa Thraki, kaya’t maaring magkamag-anak din sila. Panghuli ay kinumpirma ni Irodotos ang kaugnayan ng pamilya ni Thoukydidis sa minahan sa Skapti Yli. (Herodotus, 6.46.1.)
Mga mas huling batis
Ang nalalabing ebidensiya hinggil sa buhay ni Thoukydidis ay nagmula sa hindi gaanong mapagkakatiwalang sinaunang batis. Ayon kay Pafsanias, may isang Inovios na nagawang maipasa ang isang batas na nagpahintulot kay Thoukydidis na bumalik sa Athina. Marahil ay pagkatapos ng pagsuko ng Athina at ang katapusan ng digmaan noong 404 B.K. (Pausanias, 1.23.9.) Sinabi pa ni Pafsanias na pinatay si Thoukydidis habang pauwi siya ng Athina. Marami ang nagdududa sa kuwentong ito dahil may mga ebidensiya na nagsasabing nabuhay siya hanggang 397 B.K. Sinabi ni Ploutarchos na ang bangkay niya ay ibinalik sa Athina at inilibing sa libingan ng pamilya ni Kimon. (Plutarch, Cimon 4.1.)
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Kasaysayan
Si Aguinaldo, matapos ang isang buwan ay nagdeklara ng kalayaan ng Pilipinas, lumikha ng pamantayan ng suweldo para sa mga opisyal sa hukbo: Kasunod ng lupon, ang isang brigada heneral ay tatanggap ng 600 piso taun-taon, at ang isang sarhento ng 72 na piso. Nang sumiklab ang Digmaang Pilipino-Amerikano noong Pebrero 4, 1899, matinding pagkatalo sa lahat ng sektor. Maging si Antonio Luna ay hinimok si Apolinario Mabini, ang pinunong tagapayo ni Aguinaldo, na kumbinsihin ang Pangulo na ang pakikidigmang gerilya ay dpat na ipahayag ng mas maaga sa Abril 1899. Ginawa ni Aguinaldo ang taktikang gerilya noong November 13, 1899, binuwag ang natitirang regular na hukbo at pagkatapos ng marami sa kanyang mga yunit ay nasira at nagkawatak-watak sa mga laban.
Thoukydidis
Mga mas huling batis
Ang biglang pagtatapos ng kuwento ni Thoukydidis sa kalagitnaan ng taong 411 B.K., ay tradisyunal na itinuturing na bunga ng pagkamatay niya habang isinusulat ang aklat, bagama’t may iba pang paliwanag na ihinain.
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Arsenal
Nagsilbing armas ng Hukbong Pilipino ay ang mga nakuhang mga baril na Kastila katulad ng en:Krupp, en:Ordóñez guns, at Maxim-Nordenfelt multi-barreled guns. Mayroon ding improbisadong artileryang armas na gawa sa tubo na pinatibay ng kawayan o troso na kilala sa tawag na lantaka, na maari lamang paputukin ng minsan o dalawa.
Thoukydidis
Edukasyon
Bagama’t walang makapagpapatunay, ipinapahiwatig ng katangian ng retorika ni Thoukydidis na siya ay pamilyar sa mga katuruan ng mga Sofistes, mga manlalakbay na tagapagturo na madalas sa Athina at iba pang lungsod ng Ellada. Sinasabi rin na ang mahigpit na pagbibigay diin ni Thoukydidis sa dahilan at bunga, ang mabusisi niyang pagmamahal sa namamasdang penomena na bumabalewala sa iba pang paktor, at ang payak niyang prosa ay pawang impluwensiya ng pamamaraan at pag-iisip ng naunang mga manunulat sa medisina tulad nina Ippokratis ng Kos. Mayroon pa ngang nagsasabi na may pagsasanay sa medisina si Thoukydidis.
Ang dalawang teoriyang ito ay hininuha sa inaakalang karakter ng kasaysayan ni Thoukydidis. Bagama’t hindi natin basta maisasantabi ang mga teoriyang ito, wala rin namang matibay na ebidensiya para suportahan ang mga ito.
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Ranggo
Ang ebolusyon ng rebolusyonaryong insignia ng Pilipinas ay maaaring hatiin sa tatlong pangunahing yugto; maagang Katipunan, huling yugto ng Katipunan at hukbong Republikano.
Kulay ng Sangay
Noong 1898, ang gobyernong Pilipino any nagbigay ng mga kulay sa sangay ng dalawang beses:
Thoukydidis
Karakter
Ang mga haka-haka hinggil sa karakter ni Thoukydidis ay mahihinuha (nang may pag-iingat) lamang sa kanyang aklat. Ang kanyang mapang-uyam na ugaling mapagpatawa ay makikita sa kabuuan ng aklat, tulad nang ilarawan niya ang salot sa Athina. Sinabi niya na parang naalala ng matatandang taga-Athina ang isang tula na ang sabi ay sa Digmaang Doriis ay darating ang isang "malawakang salot". Sabi ng iba ang tula ay talagang tungkol sa isang "malawakang taggutom" (λιμός, bigkas: /limós/) at naaalala lamang na "salot" (λοιμός, bigkas: /limós/ din) dahil sa nagaganap na salot. Kaya ani Thoukydidis, kapag nagkaroon na naman ng isa pang Digmaang Doriis, na mayroon namang malawakang taggutom, ang tula ay maaalala naman na tungkol sa "taggutom," at makakalimutan na ang "salot" (Thucydides, 2.54.3.). thumb|right|150px|Istatwa ni Periklis
Si Periklis
Hinangaan ni Thoukydidis si Periklis. Sumang-ayon siya sa kapangyarihan niya sa mga tao, at mararamdaman natin ang pagkasuya niya sa mga manunulsol na demagogo na sumunod sa kanya. Hindi sang-ayon si Thoukydidis sa magulong demokratikong karamihan o sa radikal na demokrasiya na pinasimulan ni Periklis bagama’t sa palagay niya ay katanggap-tanggap ito kung nasa kamay ng isang magaling na pinuno. (Thucydides, 2.65.) Sa kabuuan ay walang ipinapakitang pagkiling si Thoukydidis sa paglalahad niya ng mga pangyayari. Halimbawa ay hindi niya minaliit ang negatibong epekto ng sarili niyang kabiguan sa Amfipolis. Gayunpaman, manakanaka ay gumigitaw ang silakbo ng kanyang damdamin tulad na lamang ng mahayap niyang pagtatasa sa mga demagogong sina Kleon (Thucydides, 3.36.6; 4.27; 5.16.1.) at Yperbolos (Thucydides, 8.73.3.). May pagkakataong inuugnay si Kleon sa pagpapatapon kay Thoukydidis, na magpapahiwatig ng pagkiling niya sa presentasyon ng una. Pero ang pag-uugnay na ito ay unang ginawa sa isang (di gaanong mapagkakatiwalaang) talambuhay na isinulat ilang daang taon pagkamatay ni Thoukydidis, at marahil ay hininuha lamang mula sa nakikitang pagkasuya ni Thoukydidis kay Kleon sa kanyang isinulat. Maliwanang na nabagabag si Thoukydidis ng pagdurusa na kaakibat ng digmaan at nagbahala sa mga bagay na ginagawa ng tao bunga ng kalikasan niya kapag nalagay sa ganoong sirkunstansiya. Makikita ito sa kanyang pagsusuri sa mga kalupitang ginawa sa labanang sibil sa Kerkyra, (Thucydides, 3.82 – 83.) na may di makakalimutang kataga na "Ang digmaan ay isang marahas na guro ".
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Pagpapatala at panghihikayat
Noong rebolusyon laban sa Espanya, ang Katipunan ay nagbigay ng mga pulyetos sa mga tao upang himukin sila na sumama sa himagsikan. Sapagkat ang mga rebolusyunaryo ang naging mga regular na sundalo noong panahon ni Emilio Aguinaldo, inumpisahan nilang himukin ang mga kalalakihan ang ibang kababaihan na may edad 15 pataas bilang pagsisilbi sa bayan. Ilang mga Espanyol at Pilipinong naitala at mga opisyal og hukbong Espanya and hukbong dagat ng Espanya ay tumalikod sa Rebolusyunaryong hukbo, gayunpaman ang iba pang mga dayuhan at mga Amerikano ay boluntaryong sumama noong panahon ng rebolusyong
Ang pagpili sa rebolusyonaryong hukbo ay nagkabisa sa Pilipinas at ang serbisyong militar ay naging was sapilitan noong panahon ni Hen. Antonio Luna, ang pangunahing kumandante ng hukbo noong Digmaang Pilipino–Amerikano.
Thoukydidis
Ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos
thumb|left|200px|Ang Akropolis ng Athina thumb|right|200px|Guho ng Isparti. Isang aklat lamang ang isinulat ni Thoukydidis: ang modernong pamagat nito ay ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos. Ang lahat ng inambag niya sa kasaysayan at historyograpiya ay nakapaloob sa makapal na kasaysayang ito ng 27 taong digmaan sa pagitan ng Athina at mga kaalyado nito, at Lakedaimon at mga kaalyado nito. Ang kasaysayang ay naputol malapit sa ika-21 taon. Ninais ni Thoukydidis na lumikha ng epiko na maglalarawan ng isang kaganapan na may mas malaking kabuluhan kaysa mga naunang digmaan ng mga Ellines.
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Rebolusyunaryong Hukbong Pang-dagat
Itinatag ang Rebolusyunaryong Hukbong Pang-dagat noong ikalawang yugto ng Himagsikang Pilipino nang si Heneral Emilio Aguinaldo ay itinatag ito. Noong Mayo 1, 1898, ang unang barko ay ibinigay ni Admiral George Dewey sa Rebolusyunaryong Hukbong Pang-dagat ay isang maliit na pinnace mula sa Reina Cristina ni Admiral Patricio Montojo,na pinangalanang Magdalo. Ang Hukbong pang-dagat ay maliit lamang noong una na may walong  Spanish steam launches na nakuha mula sa mga Espanyolc. Ang barko ay nilagyan ng 9-centimeter ng mga baril. Ang mga mayayaman, sina Leon Apacible, Manuel Lopez at Gliceria Marella de Villavicencio, ay nagbigay ng lima pang mga sasakyang dagat na mas malalaki, ang Taaleño, ang Balayan, ang Bulusan, ang Taal at ang Purísima Concepción. Ang00-ton inter-island tobacco steamer paglaon ay nagpalaks sa hukbo, ang Compania de Filipinas (pinangalanan na Filipinas), na binili mula Tsina at iba pang sasakyang pang-tubig na bigay ng mayayamang makabayan.
Ang mga istasyon ng hukbong-dagat kalaunan ay itinatag upang magsilbi bilang mga baseng tahanan ng mga barko sa mga sumusunod:
Noong Setyembre 26, 1898, si Aguinaldo ay hinirang si Kapitan Pascual Ledesma (isang kapitan ng pang merkadong barko) bilang Direktor ng Bureau of the Navy, katulong si Kapitan Angel Pabie (isang ding kapitan ng pang merkadong barko). Matapos maipasa ang Konstitusyon ng Malolos ang hukbong pang-dagat ay nailipat sa Ministry of Foreign Relations sa Department of War (matapos ay nakilalang Department of War and the Navy) na pinamunuan ni Hen. Mariano Trías.
Nang ang tensyon sa pagitan ng Pilipino at Amerikano ay sumiklab sa 1899 at nagpatuloy ang pagharang sa hukbong pang-dagat ng mga Amerikano, ang Hukbong pang-dagat ng Pilipinas ay nagsimulang masira.
Thoukydidis
Ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos
Ang isa sa pangunahing pinagkaiba ng kasaysayan ni Thoukydidis sa modernong kasaysayan ay gumagamit siya ng mahahabang talumpati na, ayon na rin sa kaniya, pinakamalapit na sa naaalalang sinabi—o marahil ay ang sa palagay niya’y dapat na sinabi. Ang mga talumpating ito ay isinulat sa paraang pampanitikan. Ang dalit para sa libing ni Periklis na naglalaman ng madamdaming moral na pagtatanggol sa demokrasiya, ay umaapaw sa pagpaparangal sa namatay:
Roccasicura
Ang Roccasicura ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Isernia sa Katimugang Italyanong rehiyon ng Molise, na matatagpuan mga 40 km hilagang-kanluran ng Campobasso at humigit-kumulang 11 km hilaga ng Isernia. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 610 at may lawak na 29.0 km2.
Ang Roccasicura ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Carovilli, Forlì del Sannio, Isernia, Miranda, at Vastogirardi.
Thoukydidis
Ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos
Ang buong daigdig ang puntod ng mga dakilang tao; pinagpupugay sila di lamang ng mga haligi at sulat sa bato sa sarili nilang bansa, kundi maging sa mga banyagang bansa, sa mga bantayog na inukit hindi sa bato kundi sa mga puso at isip ng tao.
Bagama’t inilagay sa bibig ni Periklis, ang talatang ito ay mukhang isinulat ni Thoukydidis dahil sinadya niyang ihambing ang pagkakaiba nito sa kuwento tungkol sa salot ng Athina na sumunod dito:
Bagama’t marami ang nakahandusay na bangkay, hindi sila ginagalaw ng mga ibon at hayop, o namatay ang mga ito matapos silang matikman [...]. Patongpatong ang katawan ng mga namamatay, at ang mga halos patay nang nilalang ay pasuraysuray sa mga daanan at nagkukumpol sa mga bukal ng tubig dahil sa kanilang uhaw. Gayundin ang mga sagradong pook kung saan sila nagsipagkubli ay puno ng mga bangkay ng mga taong namatay doon, tulad nila. Dahil nang higitan ng sakuna ang mga nakagisnan, ang mga tao, sa kalituhan kung ano ang mangyayari sa kanila, ay nagi ring mapagdusta sa mga pag-aari ng mga diyos at sa mga alay sa mga diyos. Lahat ng rituwal sa paglilibing ay nawalan ng saysay, at inilibing nila ang mga bangkay sa abot ng kanilang makakaya. Dahil marami ang walang wastong kagamitan, dahil marami sa kanilang kaibigan ang namatay na, ay nauwi sa kahihiyang paglilibing. Minsan kapag nakasumpong sila ng bunton ng bangkay, ay ihinahagis nila ang sarili nilang bangkay sa bunton at sinisilaban ito. Minsan ay ihinahagis nila ang bangkay na dala nila sa ibabaw ng isa pang nagliliyab, at lilisan na sila.
Ang klasikal na iskolar na si Jacqueline de Romilly ang unang nagsabi, katatapos lamang ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, na ang isa sa mga sentral na tema ni Thoukydidis ay ang etika ng imperyalismong Athina. Ang pagsusuri niya ay naglagay sa kasaysayan ni Thoukydidis sa konteksto ng kaisipang Ellines hinggil sa paksa ng internasyunal na politika. Bunga ng kanyang pag-aaral, maraming iskolar ang nag-aral ng tema ng politika ng kapangyarihan, o realpolitik, sa kasaysayan ni Thoukydidis.
Punong Ministro ng Bangladesh
Ang Punong Ministro ng Bangladesh ay ang pinakamakapangyarihang posisyong pampolitika sa Bangladesh. Itinuturing na mas mataas ang Pangulo ng Bangladesh sa Punong Ministro, subalit ang kanyang papel ay seremonyal lamang. Ang Punong Ministro ang may epektibong kontrol sa tagapagpaganap na sangay ng pamahalaan, at nangunguna sa gabinete ng bansa.
Thoukydidis
Ang Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos
Sa kabilang banda, ang ilang awtor, kasama na si Richard Ned Lebow ay tinutulan ang karaniwang persepsiyon na si Thoukydidis ay isang historyador ng hubad na realpolitik. Ikinatwiran nila na ang lahat ng aktor sa entablado ng daigdig na nakabasa ng isinulat niya ay malamang na naunawaan na may taong magbubusisi ng kanilang aksiyon tulad nang isang walang kinikilingang reporter, sa halip na tulad ng pagkiling ng isang gumagawa ng alamat o makata, at sa gayon ay may muwang o walang muwang na lalahok sa pagsusulat nito. Ang dayalogo sa Milos ni Thoukydidis ay isang aral sa mga reporter at sa lahat na naniniwala na ang mga pinuno ay palaging kumikilos sa entablado ng daigdig nang may perpektong integridad. Maipapalagay din itong ebidensiya ng pagkabulok ng moralidad ng Athina mula sa naniningning na lungsod sa gulod na inilarawan ni Periklis sa Dalit ng Libing pabulusok sa haling sa kapangyarihang tirano sa iba pang lungsod.
Hindi tinalakay ni Thoukydidis ang sining, panitikan o lipunan na siyang tagpuan ng kanyang aklat, kung saan siya lumaki mismo. Nagsusulat siya hinggil sa isang pangyayari, hindi tungkol sa isang panahon, kaya sinadya niyang huwag magtalakay ng anumang walang kaugnayan dito.
Punong Ministro ng Bangladesh
Paghirang sa Punong Ministro
Ang Punong Ministro ay hinihirang ng Pangulo batay sa sitwasyon sa Jatiya Sangsad(ang parlamentong Bangladeshi). Ang Punong Ministro ay karaniwang pinuno ng pinakamalaking partido (o koalisyon) sa Jatiya Sangsad at dapat mayroong kompiyansa sa Jatiya Sangsad na mamahala. Ang gabinete ay binubuo ng mga ministrong pinili ng punong ministro at hinirang ng pangulo. Hindi dapat bababa sa 90 bahagdan ng mga ministro ang MPs. Ang iba pang 10 bahagdan ay maaaring di-ekspertong MP o "technocrats" na hindi diskuwalipikado sa pagiging piniling MPs. Ayon sa Saligang batas, maaring buwagin ng pangulo ang parlamento ayon sa nakasulat na kahilingan ng punong ministro.
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Mga pangkalahatang opisyales
Sa panahon na umiral ang Rebolusyunaryong hukbo, mahigit 100 indibidwal ang hinirang na may Heneral na grado. Sa iba pang detalye, tignan ang Listahan ng mga heneral na Pilipino sa Rebolusyong Pilipino at Digmaang Pilipino-Amerikano na artikulo.
Thoukydidis
Si Irodotos at si Thoukydidis
thumb|left|180px|Si Irodotos at Thoukydidis
Malaki ang naging impluwensiya ni Thoukydidis at ng nauna sa kanyang si Irodotos sa historyograpiya. Hindi binanggit ni Thoukydidis ang pangalan ni Irodotos, subali’t sa kanyang panimula (Thucydides I,22) “Kapag narinig ang kasaysayang ito na ikinukuwento, dahil walang mga pabula dito, ay maaring hindi kasiyasiya. Nguni’t siya na nagnanais na malaman ang katotohanan ng mga bagay na ginawa, at (alinsunod sa kalagayan ng sangkatauhan) maaaring gawin muli, o kaya’y kahawig nito, ay makakasumpong dito ng sapat upang isipin niya itong kapakipakinabang. At tinitipon ito para sa isang walang hanggang pag-aari sa halip na para sa isang gantimpala.”
Itinala ni Irodotos sa kanyang Mga Kasaysayan di lamang ang mga pangyayari sa Digmaang Persiya kundi maging mga pangheograpiya at pang-etnograpiyang impormasyon, gayundin ang mga mahimala at maalamat na mga kuwento (“pabula”) na isinalaysay sa kanya sa kanyang malayong na paglalakbay. Kapag naharap sa magkakasalungat o di kapanipaniwalang kuwento ay iniiwan niya sa mambabasa ang pasiya kung ano ang paniniwalaan. (Momigliano, pp. 39, 40.) Ang aklat ni Irodotos ay inulat na binasa (“itinalumpati”) sa mga pista, kung saan may iginagawad na mga premyo, tulad nang sa Olympia.
Ipinapalagay ni Irodotos na ang kasaysayan ay batis ng araling moral, kung saan ang mga labanan at digmaan ay nagmumula sa mga naunang aksiyon ng inhustisya na lalong napapalaganap sa pamamagitan ng siklo ng paghihiganti. Sa kabaligtaran, sinasabi ni Thoukydidis na nililimitahan niya ang sarili sa mga totoong ulat ng kakontemporaryo niyang pangyayaring pampolitika at militar. Mga pangyayaring batay sa walang alinlangan, nasaksihang, at galing mismo sa nagbalita na kuwento (Thucydides I, 23). Bagama’t di tulad ni Irodotos ay hindi niya ihinahayag ang mga batis niya. Sa pananaw ni Thoukydidis ang buhay ay pawang politika, at ang kasaysayan ay kasaysayan ng politika. Walang ginagampanang papel ang moralidad sa pagsusuri ng mga pangyayaring pampolitika at ang pangheograpiya at pangetnograpiyang aspekto ay pawang sekondarya lamang ang kahalagahan.
Itinuring ng mga sumunod na Ellines na historyador si Thoukydidis bilang huwaran ng makatotohanang pagsusulat ng kasaysayan. Ilan sa kumilala sa kanya ay sina Ktisias, Diodoros, Strabon, Polyvios and Ploutarchos. Ayon kay Loukianos si Thoukydidis ang nagbigay sa mga Ellines na historyador ng batas nila, na nag-uutos sa kanilang sabihin kung ano ang naisakatuparan (ὡς ἐπράχθη). Sinang-ayunan ng mga Ellines na historyador noong ika-4 na dantaong B.K. ang pananaw na ang kasaysayan ay kasaysayang pampolitika at ang kasalukuyang kasaysayan ang wastong larangan ng historyador. Magkagayunman, kaiba kay Thoukydidis ay itinuring nila ang kasaysayan na batis ng aral sa moralidad (Momigliano, Ch. 2, IV.). Ang ilan sa kanila ay sumulat ng mga pampleto na nagmamaliit kay Irodotos, at kumukutya sa kanya bilang “ama ng kasinungalingan”, (Plutarch, On the Malignity of Herodotus) bagama’t tinagurian siya ng Romanong politiko at manunulat na si Cicero na “ama ng kasaysayan.”
Si Machiavelli
thumb|right|200px|Machiavelli Si Thoukydidis at Irodotos ay kinalimutan noong Edad Medya, pero ang huli ay muling iginalang noong ika-15 at ika-17 dantaon. Sa isang banda ay dahil ito sa pagkatuklas ng Amerika, kung saan nakatagpo ang mga taga-Europa ng mga kostumbre at hayop na higit pang kamanghamangha sa mga isinalaysay ni Irodotos. Dahil din ito sa Repormasyon, kung kailan naging batayan ang Kasaysayan sa pagtatakda ng kronolohiya ng bibliya alinsunod sa iminumungkahi ni Isaac Newton.
Kahit noong panahon ng Renasimyento hindi gaanong interesado ang mga historyador kay Thoukydidis. Mas naging popular pa ang kahilili niyang si Polyvios. (Momigliano Ch.2, V) Bagama’t hindi binabanggit ni Niccolò Machiavelli si Thoukydidis sa kanyang aklat na Il Principe (Ang Prinsipe), napansin ng mga sumunod na awtor na may pagkakatulad sila. (Bury 1909, pp. 140-143) Itinaguyod ni Machiavelli ang pananaw na ang tanging layon ng isang prinsipe (politiko) ay makamit ang kapangyarihan anuman ang pananaw sa relihiyon o etika. Noong ika-17 dantaon ang Ingles na pilosopo ng politika na si Thomas Hobbes ay tagahanga ni Thoukydidis at sumulat ng importanteng salin ng Kasaysayan ng Digmaang Pelopónnisos noong 1628. Si Hobbes ang may-akda ng maimpluwensiyang aklat na Leviathan, kung saan itinaguyod niya ang sistema ng pamahalaan na may mahigpit na awtoridad. Sina Thoukydidis, Hobbes at Machiavelli ang itinuturing na nagtatag ng pampolitikang realismo, na itinataguyod ang pananaw na ang mga estado ay pangunahing ginaganyak ng pagnanasa ng kapangyarihang pangmilitar at pang-ekonomiya, o seguridad, sa halip na mithiin o etika.
Noong ika-20 dantaon, isang bagong modo ng historyograpiya ang pinasimunoan nina Johan Huizinga, Marc Bloch at Braudel. Hindi si Thoukydidis ang inspirasyon nito; sa halip ay binigyang diin nito ang pag-aaral ng matagalang kultural at pang-ekonomiyang pag-unlad, at mga padron ng araw-araw na pamumuhay, sa halip na kasaysayang pampolitika. Ang Eskuwelahan ng Annales na kumakatawan sa tunguhing ito ay itinuturing na pagpapatuloy ng tradisyon ni Irodotos. (Clark 1999) Kasabay nito, ang impluwensiya ni Thoukydidis ay lalong naging prominente sa larangan ng relasyong pang-internasyunal sa pamamagitan ng mga panulat nina Hans Morgenthau, Leo Strauss at Edward Carr.
Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas
Sa popular na media
The Philippine revolutionary army has been mentioned in several books and films.
Thoukydidis
Si Machiavelli
Ang tunggalian sa pagitan ng maka-Thoukydidis at maka-Irodotos na tradisyon ay lumalagpas pa sa pananaliksik pangkasaysayan. Ayon kay Irving Kristol, itinuturing na tagapagtatag ng Neokonserbatismong Amerikano, si Thoukydidis ang nagsulat ng “paboritong neokonserbatibong teksto hinggil sa usaping panlabas ng bansa,” at ang gawa ni Thoukydidis ay isang sapilitang babasahin sa Naval War College ng Estados Unidos. Sa kabilang banda, ang awtor at abogado ng paggawa na si Thomas Geoghegan ay inirerekomenda si Irodotos na isang mas mahusay na batis kaysa kay Thoukydidis sa pagkuha ng mga aral ng kasaysayan na mahalaga sa kasalukuyan.
Kautusan ng Nantes
thumb|Ang Kautusan ng Nantes Ang Kautusan ng Nantes (édit de Nantes) ay nilagdaan noong Abril 1598 ni Haring Enrique IV at pinagkalooban ang mga Calvinistang Protestante ng Pransiya, na kilala rin bilang mga Huguenot, ng malalaking karapatan sa bansa, na sa esensiya ay ganap na Katoliko. Sa kautusan, pangunahing layunin ni Enrique na itaguyod ang pagkakaisang sibil. Ang kautusan ay naghiwalay ng sibil mula sa relihiyosong pagkakaisa, itinuring ang ilang Protestante sa unang pagkakataon bilang higit pa sa mga pagkakahati at mga erehe at nagbukas ng landas para sa sekularismo at pagpaparaya. Sa pagbibigay ng pangkalahatang kalayaan sa pag-iisip sa mga indibidwal, ang kautusan ay nag-alok ng maraming partikular na konsesyon sa mga Protestante, tulad ng amnestiya at ang muling pagbabalik ng kanilang mga karapatang sibil, kabilang ang karapatang magtrabaho sa anumang larangan, kahit para sa estado, at direktang magdala ng mga hinaing. sa hari. Minarkahan nito ang pagtatapos ng mga Digmaan ng Relihiyon sa Pransiya, na nagpahirap sa Pransiya noong ikalawang kalahati ng ika-16 na siglo.
Ang Kautusan ng Saint Germain, na ipinahayag 36 na taon na ang nakalilipas ni Catherine de Médici, ay nagbigay ng limitadong pagpapaubaya sa mga Huguenot ngunit nalampasan ng mga pangyayari, dahil hindi ito pormal na nairehistro hanggang pagkatapos ng Masaker sa Vassy noong Marso 1, 1562, na nag-udyok sa una ng ang mga Digmaan ng Relihiyon sa Pransiya.
Thoukydidis
Si Thoukydidis sa popular na kultura
Noong 1991, ang BBC ay nagbrodkast ng bagong bersiyon ng The War that Never Ends ni John Barton, na unang itinangghal sa entablado noong mga 1960. Inadap nito ang teksto ni Thoukydidis, kasama ang ilang seksiyon mula sa mga dayalogo ni Platon. Marami pang impormasyon ang makikita sa Internet Movie Database.
Kautusan ng Nantes
Mga pinagkuhanan
Ang pinagmulan na sinusundan ng karamihan sa mga modernong istoryador ay ang Huguenot refugee na si Élie Benoist 's Histoire de l'édit de Nantes, 3 vols. (Delft, 1693–95). Inilaan ni EG Léonard ang isang kabanata sa Edict of Nantes sa kanyang Histoire général du protestantisme, 2 vols. (Paris) 1961:II:312–89.
Punong Ministro ng Bangladesh
Paghirang sa Punong Ministro
Nagkaroon na debate kung sino ang dapat na tawaging Punong Ministro. Namahala si Mashiur Rahman sa ilalim ng katawaganga "Senior Minister". Maliban sa mga lider bantay (ngunit kasama si Mashiur Rahman, ang Senior Minister), nagkaroon ng labing-isang Punong ministro ang Bangladesh. Nagampanan naman ni Khaleda Zia ang posisyon sa tatlong termino kasama na ang dalawa'y magkasunod na termino. Hawak rin niya ang titulo na may pinakamahabang kabuuang oras na nanilbihan bilang Punong Ministro. Gayunman, hawak naman ni Sheikh Hasina Wazed ang tala para sa pinakamahabang tuluy-tuloy na pagkapunong ministro kung saan ang kanyang termino ay mas matagal ng ilang linggo kaysa sa unang termino ni Khaleda Zia.
Pagpapalit ng Pamahalaan
Noong Setyembre ng taong 1991, inaprubahan ng mga mamamayan ang pagbabago sa Saligang batas, na pormal na bumuo sa isang sistemang parlamento at nagbalik ng kapangyarihan ng pamamahala sa tanggapan ng Punong ministro, tulad nang nasa orihinal na saligang batas ng Bangladesh. Noong Oktubre nang taon ding iyon, naghalal ang mga kasapi ng parlamento nang bagong pinuno ng estado, si Pangulong Abdur Rahman Biswas.
Khaleda Zia (BNP)
Nagsilbi si Khaleda Zia (BNP) bilang Punong Ministro ng Bangladesh nang tatlong magkakasunod na termino simula 1991. Sa panahon ng pamumuno ni Khaleda Zia maraming mahahalagang pagbabago ang nagawa ng kanyang pamahalaan sa patakaran sa edukasyon, pagpapasimula ng sapilitang pag-aaral sa mababang paaralan ng libre, libreng pag-aaral para sa mga babae hanggang sa ikasampung baitang, tulong pinansiyal para sa mga babaeng mag-aaral, at programang pagkain para sa edukasyon. Tinaasan din nito ang takdang edad sa pagpasok sa serbisyong sibil mula 27 hanggang 30 taon at naglaan ng pinakamalaking alokasyon ng salaping gugulin sa sektor ng edukasyon.
Naging Punong Ministro siya sa pangalawang pagkakataon matapos manalo ng BNP sa pamamagitan ng malaking lamang noong 15 Pebrero 1996 sa pangkalahatang halalan sa ikaanim na Jatiya Sangsad. Subalit binoykot ang nasabing halalan ng maraming pangunahing mga partido na pinagdidiinan na gawin ang halalan sa pamamahala ng isang pamahalaang walang pinapanigan, mga alegasyong nakita sa halalan noong 1994. Ang bilang nang bumuto ay tinatayang nasa limang bahagdan lamang, kahit pa sinasabi ng pamahalaan noon na mas mataas ang bilang ng mga nakilahok. Noong halalan noong 12 Hunyo 1996, natalo ang BNP sa Awami League ni Sheikh Hasina subalit ito ang naging pinakamalaking partido na oposisyon sa kasaysayan ng batas ng nasabing bansa sa pagkaroon nito ng 116 pwesto sa batasan.
Sa pagnanais na makabalik muli sa pwesto, nakipag-alyansa ang BNP sa mga dati nitong katungali, ang Jatiya Party, at Islamikong partido ng Jamaat-e-Islami Bangladesh at ang Islami Oikya Jot noong 6 Enero 1999 at naglunsad ng ilang programa laban sa namumunong Awami League. Sa pangkalahatang halalan noong 2001 nanalo ang BNP na nakakuha ng mayorya sa mga pwesto sa parlamento at 46% ng mga boto (kumpara sa 40% ng pangunahing oposisyong partido) at muling namuno si Khaleda Zia bilang Punong Ministro ng Bangladesh.
Sa halalan nooong 2008, nakamit nila ang malawakang pagkatalo. Ang pinangungunahang islamikong alyansa ni Khaleda ay nakakuha lamang ng 32 pwesto at naging pinakamaliit na oposisyon sa kasaysayan ng parlamento ng bansa. Nakakuha lamang sila ng 32% ng mga boto samantalang ang kanilang katunggali, AL, ay nakakuha ng 50 bahagdan ng kabuuang boto.
Sheikh Hasina (BAL)
Nakuha ng Awami League ang 146 na pwesto sa pang-parlamentong halalan noong 1996. Ang suportang ibinigay ng Jatiya Party at ilang independiyente ay sapat na para makakuha ng 150 o higit pang pwesto para sa kinakailangang mayorya. Nanumpa si Hasina bilang punong ministro ng Bangladesh. Ipinangako niya ang paggawa ng Pamahalaan ng Pambansang Pagkakaisa. Kahit pa sumali sa pamahalaan ang ilang maliliit na partido at ilang indibidwal mula sa BNP nanatili pa ring malaki ang agwat ng dalawang pinakamalaking partidong pampolitika (gayundin ang kanilang mga pinuno).
Sa halalan noong Disyembre 2008, nanalo ang partido ni Sheikh Hasina ng 230 na pwesto na nagbigay sa kanila ng mayorya sa parlamento. Nakipag-alyansa siya sa JP at mga makakaliwa at nakakuha ng 252 na pwesto sa parlamento ang alyansang iyon. Nanumpa si Sheikh Hasina bilang Punong Ministro noong 6 Enero 2009.
Krisis sa politika
Nabahiran ng mga kontrobersiya ang nakatakdang halalan noong 22 Enero 2007. Nagprotesta ang Awami League at mga kaalyansa nito at sinabing ang hindi magiging patas ang halalan dahil kinikilingan umano ng Katiwalang pamahalaan si Khaleda Zia at ang BNP. Hiniling ni Hasina na magbitiw na sa kanyang pwesto ang pinuno ng katiwalang pamahalaan na si Pangulong Iajuddin Ahmed, at noong 3 Enero 2007, inihayag niya na iboboykot ng Awami League at mga kaalyansa nito ang halalan. Nang buwan ding iyon, nakialam na ang hukbong pinangungunahan ni Heneral Moinuddin Ahmed at pinagbitiw si Pangulong Iajuddin Ahmed bilang Pangunahing Tagapayo. Isinailalim din niya ang bansa sa Estado ng Kagipitan. Nabuo ang bagong katiwalang pamahalaan na kontrolado ng hukbo kung saan si Dr. Fakhruddin Ahmed ang Pangunahing Tagapayo. Ipinagpaliban na muna ang nakatakdang pang-parlamentong halalan.
2007 pansamantalang katiwalang pamahalaan
Noong 12 Enero 2007, pinanumpa ni Pangulong Iajuddin Ahmed si Fakhruddin Ahmed bilang Pangunahing Tagapayo sa pansamantalang Katiwalang Pamahalaan. Para sa isang bansang sinasabing pinakakurap, ang pinakamatinding aspeto ng pamamahala ni Fakhruddin Ahmed ay ang kanyang kampanya sa pagsugpo sa kurapsiyon. Sa huling bilang, mahigit na sa 160 matatandang politiko, matataas na tagapagsilbing sibil at mga opisyal ng seguridad na pinaghihinalaan ng mga krimen ng pagnanakaw at iba pang krimeng may kaugnayan sa ekonomiya ang inaresto. Hindi nakaligtas sa programang ito ang mga dating ministro ng dalawang pangunahing partidong pampolitika, kasama na ang mga dating punong ministro na sina Khaleda Zia at Sheikh Hasina at ang dating tagapayo na si Fazlul Haque.
Tala ng mga Punong Ministro ng Bangladesh
Tingnan ang Tala ng mga Punong Ministro ng Bangladesh
Adam Lanza
Si Adam Peter Lanza o Adam Lanza (Abril 22, 1992 – Disyembre 14, 2012), ay isinilang sa Exeter, New Hampshire, USA ay isang residente at mag-aaral sa Mataas na Paaralang Newtown sa Newtown, Connecticut ay ang salarin na kumitil sa mahigit 20 batang magaaral, 6 na kasapi ng paaralan at kabilang ang kanyang sariling ina na si Nancy Lanza.
Pangyayari
Siya ay wala pang naiitalang ulat na anumang kaso. Nagkaroon siya ng baril dahil sa kanyang ina, At kanya pang 2 kapatid na lalaki ay nagsasanay sa paggamit ng baril, Ayon sa kanyang ama hindi ito bilib sa asawang si Nancy sa paggamit ng baril, At wala man lang siyang takot kahit naka-bukas pa ang pinto, o kahit pa sa mga kapatid na babae at matalik nitong kaibigan.
Edukasyon
Siya ay nakapag-aral sa Paaralang Elementarya ng Sandy Hook, sa loob ng apat at kalahating taon, At nagpatuloy sa Newtown Middle School taong 2004, Ayon sa ina nito siya ay may anxiety, Sinabihan ito ng mga kaibigan na ang kanyang anak ay sa simula pa lang na pumasok sa paaralan ay nagiiba ang paguugali nito, Ang kilos galaw at ang ingay ay hindi makontrol ang kondisyon nito, Sa kabilang banda ng kanyang anxiety ay matindi, Siya ay dinala sa isang ospital sa Danbury, Ang kanyang ina ay inilipat siya sa simbahang paaralan sa St. Rose of Lima, siya ay umalis noong Hunyo 2005.
Sa edad na 14 siya ay nakapag-aral sa Newtown High School at ginawaran taong 2007, Ang naging kanyang mga guro at kaklase ay alam ang kanyang talino at talento ngunit ito ay delikado't agresibo sa tuwing siya ay sinusumpong, Siya ay umiiwas sa atraksyon at atensyon at hindi komportable sa iba niyang nakakasalamuha, Siya ay hindi gaanong malapit sa kanyang kaklase.
Ursula Micaela Morata
Si Ursula Micaela Morata (Cartagena, Espanya, 21 Oktubre 1628 - Alicante, Espanya, 9 Enero 1703), ay isang relihiyosa, mistika, at nagtatag ng kumbento ng mga Mahihirap na Clarang Kaputsina sa Alicante, Espanya.
Kamusmusan
Nagsimula ang kanyang karanasang místiko noong siya ay apat na taong gulang pa lamang sa kalagitnaan ng kanyang sakit na bulutong na halos kanyang ikinamatay.
Ganito nagsimula ang kanyang buhay espirituwal kung saan natutunan niya ang pagdarasal, pag-aayuno, at mortipikasyon. Nagkaroon siya ng iba pang mga karanasang mistika habang nagsasagawa ng ganitong mga gawain.
Hinggil sa kanyang edukasyon, natuto siyang bumasa at sumulat sa tulong ng kanyang kapatid na babae, na sa kanyang kapanahunan, kakaunti lamang ang mga kababaihang nakatatanggap ng edukasyon.
Kabataan
Noong 1648, nagkaroon ng salot o peste sa Murcia, at si Madre Ursula ay gumanap na isang tagapag-alaga ng mga may sakit na naapektuhan ng peste. Noong 1651 at 1653, dahil sa pag-apaw ng Ilog ng Segura, napilitang lisanin ng komunidad ang kanilang monasteryo at upang manatiling ligtas, sila ay nagpunta sa Bundok ng mga Ermita. Sa panahong ito, naranasan ni Madre Ursula ang "madilim na gabi," o isang krisis espirituwal ng mga mistiko. Noong 1652, tumanggap siya ng utos mula sa kanyang kumpesor na isulat niya ang kanyang talambuhay.
Landas espirituwal
Noong 1653, nagkaroon din si Madre Ursula ng karanasan na transberberasyon katulad ni  Santa Teresa ng Avila at iba’t ibang karanasang sobrenatural katulad ng iba pang místico: pangitain, mga lokusyon o pariralaan, mga milagro, persepsiyong ekstrasensoryo, at iba pa. Gayundin ang bilokasyon, na nagdala sa kanya sa ibang bansa; at sa pamamagitan ng kanyang mga propetikong pahayag nakapagbigay siya ng mga payo sa mga taong lumalapit sa kanya, katulad nina Carlos II ng Espanya at Juan Jose ng Austriya, kung saan nanatili siyang may kaugnayan sa mga ito.
Kamatayan at beatipikasyon
Pagkaraan ng dalawang taong pagkakasakit, namatay si si Madre Ursula noong 9 Enero 1703, sa edad na 75. Dahil sa kanyang kabanalan at katanyagang natamo mula sa lipunan, nanatiling nakahimlay ang kanyang bangkay sa simbahan, sa loob ng 6 araw. Ang kanyang katawan ay nanatiling buo (o hindi naagnas), mainit at naigagalaw. Noong 1742, natagpuan ng Obispo ng Orihuela, Juan Elias Gomez de Terán na ang bangkay ay nanatiling buo kung kaya’t iniutos niya na ito ay manatili sa isang arko na hanggang ngayon ay konserbado. Sinimulan naman ni Rafael Palmero Ramos obispo ng Orihuela noong 11 Oktubre 2006 ang proseso ng kanyang beatipikasyon at nagsara ito noong 11 Hunyo 2009.
Anila (paglilinaw)
Ang anila ay tumutukoy sa mga sumusunod:
Where You Been
Ang Where You Been ay ang ikalimang opisyal na album sa studio ng Dinosaur Jr., na inilabas noong Pebrero 9, 1993.
Listahan ng track
Lahat ng mga kanta na isinulat ni J Mascis.
Sentrong pangkalusugan
Ang isang samahang pangkalusugan (tinatawag din bilang isang samahang kaangkupan, sentrong pangkalusugan, spa pangkalusugan, at karaniwang tinutukoy bilang isang gym) ay isang lugar na naglalaman ng mga kagamitang pang-ehersisyo para sa layuning pisikal na ehersisyo.
Sa mga nagdaang taon, tumaas ang bilang ng mga serbisyong pangkalusugan at kaangkupan, na pinalalawak ang interes sa mga tao. Reperensya ang mga samahang pangkalusugan at sentrong kaangkupan ng serbisyong pangkalusugan, na tumataas ang pagsunod sa pisikal na aktibidad.
Pangunahng lugar ng pag-eehersisyo
Karamihang may pangunahing lugar sa pag-eehersisyo ang mga samahang pangkalusugan, na pangunahing kinabibilangan ng pabigat kabilang ang mga dambel at barbel at mga lalagyan at upuan na ginagamit ng mga kagamitang iyon, at mga makinang pang-ehersisyo, na gumagamit ng mga kambyo, kable, at mga ibang mekanismo upang maging gabay sa pag-ehersisyo. Kadalasan may mga salamin ang lugar na ito upang makita ng mga nag-eehersisyo ang tamang tindig tuwing nag-eehersisyo sila. Tinatawag minsan na black-iron gym (gym na bakal na itim) ang isang gym na mayroon lamang (o halos lahat) na mga pabigat (dambel at barbel), salungat sa mga makinang pang-ehersisyo. Pinangalan itong black-iron gym dahil sa tradisyunal na kulay ng mga plato ng pabigat.
Kasaysayan
Nagsimula ang maagang himnasyo sa Paris noong 1847. Marahil na nagbukas ang unang samahang pangkalusugan sa pangkalahatang publiko sa Santa Monica, California noong 1947 at binuksan ito ni Vic Tanny.
Pang-batasang halalan sa Komoros, 2009
Ang Pang-batasang halalan ay ginanap sa Komoros noong 6 Disyembre 2009; Orihinal itong itinakda noong Hulyo 2009, subalit naiatras ng petsa hanggat hindi pa tapos ang constitutional referendum. Naitakda ang halalan na maganap noong 29 Nobyembre. Ginanap ang unang bugso ng halalan noong Disyembre 6, at ang ikalawang bugso naman ay magaganap sa Disyemre 20.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga halalan sa Aprika noong 2009 Kaurian:2009 sa Komoros Kaurian:Halalan sa Komoros
Animal (paglilinaw)
Ang animal ay tumutukoy sa mga sumusunod:
Takdang-aralin
Huwag ihalintulad sa awiting Takdang-aralin ni Gloc-9. thumb|Paggawa ng takdang-aralin sa [[Sipnayan]] Ang takdang-aralin (Ingles: assignment o school work) ay trabahong tinatakda ng isang guro, paaralan, o isang edukasyonal na institusyon. Ang termino ay madalas na nagkakahulugang trabahong kinukumpleto sa tahanan (homework o araling-pambahay), pati na rin ang trabahong tinatapos sa klase (classwork). Karaniwang ginagawa sa klase ang takdang aralin sa oras na ibinigay ng instruktor. Ang mga gawain (exercises) ay maaaring gawin sa tahanan o sa labas ng klase.
Kadalasang kasama sa banghay-aralin (lesson plan) ang mga itinatakda ng guro para sa kanyang mga mag-aaral. Ang layunin nito ay ihasa ang kaalaman ng mag-aaral tungkol sa nakaraang aralin o mga susunod na aralin. Kapag may impormasyong pinapakuha mula sa pinanggagalingan, isinasama rito ang mga sangguniang ginamit.
Mayroong ilang mga mag-aaral na nagsasabi na ang takdang-aralin ay sayang lang ng oras at kaalaman. Gayunpaman, madalas na pinaniniwalaan na ang takdang-aralin ay mahalaga para sa isang mag-aaral sapagkat maaari itong makatulong sa kanilang pagsusulit at edukasyon.
Tinutulungan din ng takdang-aralin ang mga magulang na malaman ang kalagayan ng kanilang mga anak na umuunlad sa pag-aaral. Maaari rin nitong turuan ang isang bata na maging responsable. Sa kasalukuyang panahon, maraming mga modernong kagamitan ang ginagamit bilang katuwang sa pag-aaral tulad ng mga selpon at kompyuter.
Minsan, ang paraang ito bilang pagkatuto ng mga estudyante ay kontrobersyal at sinasabing may masamang dulot. Noong 2019, sinuportahan ng DepEd ang pagpapatupad ng 'No-homework policy ' sa senado na naglalayong ipagpaliban ang mga takdang aralin sa katapusan ng linggo.
Mga sanggunian
Kaurian:Edukasyon
Elektrikong motor
Ang elektrikong motor ay isang makinang elektrikal na nagpapalit ng enerhiyang elektrikal sa enerhiyang mekanikal. Ang kabaligtaran nito ay ang pagpalit ng enerhiyang mekanikal sa enerhiyang elektrikal at ang nagsasagawa naman nito ay isang elektrikong henerador.
Kabite
Ang Kabite o Cavite (Kastila at Ingles: Cavite) ay isang lalawigan ng Pilipinas na matatagpuan sa katimugang baybayin ng Look ng Maynila sa rehiyon ng CALABARZON ng Luzon, 30 kilometro sa timog ng Maynila. Imus at Trece Martires ang kabisera nito at ang nanatiling sentro ng pamahalaang panlalawigan kung saan matatagpuan ang kapitolyo. Pinalilubutan ang Kabite ng mga lalawigan ng Laguna sa silangan at Batangas sa timog. Sa kanluran matatagpuan ang Dagat Timog Tsina.
Elektrikong motor
Sa karaniwang pagpapatakbo, ang mga elektrikong motor ay gumagana dahil sa interaksyon ng magnetikong field ng elektrikong motor at gayong kuryente upang gumawa ng puwersa mula sa motor. Sa iilang aplikasyon, tulad ng sa industriyang pantransportasyon na gumagamit ng motor sa traction, ang elektrikong motor ay gumagana na parehong motor at (henerador o preno) upang makapagpalit rin ng enerhiyang mekanikal sa enerhiyang elektrikal.
Makikita sa iba't ibang aplikasyon tulad ng pamaypay na pang-industriya, mga tagahihip at bomba, mga kasangkapang pangmakina at pambahay, power tools at mga disk drive, ang mga elektrikong motor ay maaaring paganahin ng mga pinagmumulan ng direct current (DC), tulad ng mga baterya, behikulong de motor o rectifier, o hindi kaya'y mga pinagmumulan ng alternating current (AC), tulad ng sa power grid, mga inverter at henerador. May makikita ring motor sa loob ng elektrikong orasan. Ang mga motor na may pangkalahatang gamit na mahigpit na ipinatutupad ang tamang pamantayan sa dimensyon at katangian ay nagbibigay ng madaling mapagkukunan ng lakas na mekanikal para sa kagamitang pang-industriya. Ang pinakamalalaking elektrikong motor ay ginagamit sa pagpapatakbo ng barko, pagpapaliit ng tubo at mga aplikasyon ng de bombang imbakan na umaabot sa lakas na 100 megawatts. Ang mga elektrikong motor ay maaaring uriin ayon sa pinagmumulan ng elektrikong lakas, pagkakayari ng looban, aplikasyon, pagkilos at iba pa.
Kabite
Demograpiya
Populasyon. Ang lalawigan ng Kabite ay may kabuuang populasyon na 3,090,691 base sa 2010 senso.
Wika. Ang mga pangunahing lenguaheng sinasalita ay ang Tagalog, Chabacano at Ingles
Ekonomiya
Ang Kabite ay isa sa mga lalawigan mabilis ang pag-angat ng ekonomiya sa Pilipinas dahil sa kalapitan nito sa Metro Manila. Maraming kompanya katulad ng Intel, ay nagtaguyod ng planta sa mga maraming industrial parks.
Anim na SM Malls at apat na Robinsons malls ang matatagpuan sa lalawigan ng Kabite. Ito ay ang SM City Dasmarinas, SM City Bacoor, SM City Molino (matatagpuan din sa Bacoor), SM City Rosario, SM City Trece Martires, SM Center Imus, Robinsons Place Imus, Robinsons Place Dasmariñas, Robinsons Place Tagaytay at Robinson's Place General Trias.
Tradisyon, Paniniwala at Debosyon
Ang lalawigan ng Cavite ay isa sa may pinaka mayaman na tradisyon sa ating bansa. Maraming kapistahan ang ipinagdiriwang sa bawAt lalawigan ng Cavite ang isat barrio at bayan nito. Ilan din dito ay ang kapistahan ni San Agustin sa Tanza, Sto Nino sa Ternate, Sta Maria Magdalena ng Kawit, Sto Rosario de Caracol ng Salinas, Birhen ng Candelaria sa Silang at ang Nuestra Señora de la Soledad de Porta Vaga na tinatawag din na Reina de Cavite at "La Excelsa y La Celestial Guardiana y Protectora dela Provincia de Cavite".Pinaniniwalaan na ang imaheng ito ay mapaghimala kung kaya't tinawag itong " Birheng may libong Milagro". And debosyon sa Virgen ng Soledad ang pinakamalaking ambag ng mga Kabitenyo sa kasaysayan ng debosyon kay Maria at sa Simbahang Katolika sa Pilipinas. Ayon kay Propesor Genoveva Edroza, ang kapistahan ng San Diego sa Noli Me Tangere ay ibinase sa kapistahan ng Virgen ng Soledad ng Porta Vaga.Noong 17 Nobyembre 1978 iginawad ng Roma ang Koronasyong Kanonikal sa imahen. Ang kanyang kapistahan ay ipinagdididwang tuwing ikalawa at ikatlong linggo ng Nobyembre. Ang imahen ay matatagpuan sa Parokya ng San Roque, Lungsod ng Cavite.