cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pamangkin
Sa sinaunang wikang Ingles, ang isang pamangking lalaking mula sa partido ng ina ay tinatawag na sister-son o "kapatid na babae-anak na lalaki", na nagbibigay diin sa kahalagahan bilang pinakamalapit na kamag-anak na lalaki ng isang tao kung sakaling walang sariling mga kapatid na lalaki o mga anak na lalaki. Ginamit ang salitang ito para tukuyin at ilarawan ang ilang mga kabalyero ni Haring Arturo, na ginaya ni J.R.R. Tolkien, natatangi na sa mga talaan ng Mga Hari ng Rohan o mga duwendeng kung saan tagapagmana rin ang sister-son. Katumbas nito ang sister-daughter o "kapatid na babae-anak na babae" para tukuyin ang isang "pamangking babae", ngunit hindi naging pangkaraniwan.
Sanggunian
Kaurian:Tao Kaurian:Pamilya
Lagikway
Mga sanggunian
Kaurian:Malvaceae Kaurian:Bulaklak
Budismo
Pagkanlong sa mga Tatlong Hiyas
Ayon sa mga kasulatang Budista, itinanghal ni Gautama Buddha ang kanyang mismong sarili bilang isang modelo. Ang Dharma ay nag-aalok ng isang kanlungan sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga gabay para sa pagpapaginhawa ng pagdurusa at pagkakamit ng Nirvana. Ang Sangha ay itinuturing na nagbibigay ng isang kanlungan sa pamamagitan ng pag-iingat ng mga tunay na katuran ni Buddha at pagbibigay ng mga karagdagang halimbawa na ang katotohanan sa mga katuruan ni Buddha ay makakamit.
Etikang Budista
Ang Śīla ang saligan ng Samadhi/Bhāvana (kultibasyong pagninilay-nilay) o kultibasyon ng isipan. Ang pagsunod sa mga patakaran ay nagtataguyod ng hindi lamang kapayapaan ng kaisipan ng nagpapalago na panloob kundi pati kapayapaan sa pamayanan na panlabas. Ayon sa Batas ng Karma, ang pagsunod sa mga patakaran ay kapuri puri at umaasal bilang mga sanhi na magdudulot ng kapayapaan at mga epektong maligaya. Ang pagsunod sa mga kautusang ito ay pumipigil sa nagpapalago mula sa muling kapanganakan sa mga apat na kaaba-abang mga sakop ng pag-iral.
Ang Śīla ay tumutukoy sa kabuuang mga prinsipyo ng pag-aasal na etikal. May ilang mga antas ng Śīla na tumutugon sa basikong moralidad (limang mga patakaran), "basikong moralidad na may asetisismo (walong mga patakaran), baguhang pagkamonghe (sampung mga patakaran]]) at pagkamonghe (Vinaya o Patimokkha). Ang mga taong lay ay pangkalahatang nagtatala sa mga sarili nito na mamuhay ayon sa limang mga patakaran na karaniwan sa lahat ng mga eskwelang Budista. Kung kanilang naisin, maaari nilang piliing isagawa ang walong mga patakaran na nagdadagdag ng basikong asetisismo.
Ang limang mga patakaran ang mga patakarang pagsasanay upang mamuhay ng isang mas mabuting buhay kung saan ang isang tao ay masaya nang walang mga pag-aalala at makapagninilay nilay ng mahusay:
Ang mga patakaran ay hindi pinormula bilang nag-uutos ngunit bilang mga patakarang pagsasanay na isinagawa ng boluntaryo ng mga taong lay upang padaliin ang pagsasanay. Sa pananaw na Budista, ang pagpapalago ng Dana at ang mismong pag-aasal na etikal ay nagdadalisay ng kamalayan sa gayong isang lebel na ang muling kapanganakan sa isa sa mga mas mababang kalangitan ay malamang kahit walang karagdagang pagsasanay na Budista. Walang hindi angkop o hindi-Budista sa paglimita ng mga layunin ng isa sa antas na ito ng pagkakamit.
Budismo
Ang Vinaya ay isang spesipikong kodigong moral para sa mga monghe at madreng Budista. Ito ay kinabibilangan ng Patimokkha na isang hanay ng mga 227 patakaran para sa mga monghe sa resensiyong Theravadin. Ang tiyak na nilalaman ng vinayapitaka na mga kasulatan sa Vinaya ay katamtamang iba iba ayon sa iba't ibang mga eskwela at ang iba't ibang mga eskwela o subeskwela ay nagtatakda ng iba't ibang mga pamantayan para sa digri ng pagsunod sa Vinaya. Ang mga baguhang monghe ay gumagamit ng mga sampung kautusan na mga basikong patakaran para sa mga monastiko. Tungkol sa mga patakarang monastiko, patuloy na pinaalala ni Buddha sa kanyang mga tagapakinig na ang espirito ang mahalaga. Sa kabilang dako, ang mga mismong patakaran ay nilikha upang seguraduhin ang isang nakasasapat na pamumuhay at nagbibigay ng isang sakdal na panlunsad para sa mas mataas na mga pagtatamo. Ang mga monastiko ay tinuruan ni Buddha na mamuhay bilang "mga isla sa kanilang mga sarili".
Sa Budismong Silanganin, may isa ring natatanging Vinaya at etika na nilalaman sa loob ng Mahayana Brahmajala Sutra (hindi dapat ikalito sa tekstong Pali ng parehong pangalan) para sa mga Bodhisattva kung saan, halimbawa, ang pagkain ng karne ay hindi inaaprobahan at ang behetaryanismo ay aktibong hinihikayat. Sa Hapon, ito ay halos buong pumalit sa monastikong vinaya at pumapayag sa klero na magpakasal.
Pagninilay-nilay
Ang pagninilay-nilay na Budista ay pundamental na nauukol sa dalawang mga tema: pagbabago ng isipan at gamitin ito upang galugarin ang sarili at iba pang mga phenomena. Ayon sa Budismong Theravada, ang Buddha ay nagturo ng dalawang mga uri ng pagninilay-nilay, ang pagninilay-nilay na samatha (Sanskrit: śamatha) at pagninilay-nilay na vipassanā (Sanskrit: vipaśyanā). Sa Budismong Tsino, may umiiral (isinalin nachih kuan), ngunit ang pagninilay-nilay na Chán (Zen) ay mas sikat. Ayon kay Peter Harvey, kung saan malusog ang Budismo, hindi lamang ang mga monghe, madre at mga ikinasal na lama ang nagsasanay nito kundi pati ang mga nagtalaga sa sariling mga taong lay. Ayon Routledge's Encyclopedia of Buddhism, sa bong karamihan ng kasaysayan ng Budismo bago ang mga modernong panahon, ang seryosong pagninilay-nilay sa mga taong lay ay hindi karaniwan. Ang ebidensiya ng mga maagang teksto ng Budismo ay nagmumungkahing sa panahon ni Buddha, maraming mga lalake at babaeng tagapagsanay na lay ang nagsanay ng pagninilay-nilay.
Samādhi (pagpapalagong pagninilay-nilay): pagninilay-nilay na samatha
Sa wika ng Maharling Makawalong Landa, ang samyaksamādhi ang "tamang konsentrasyon". Ang pangunahing paraan ng pagpapalago ng samādhi ang pagninilay-nilay. Sa pag-unlad ng samādhi, ang isipan ng isa ay dumadalisay sa karumihan, kalmado, tiwasay at maningning. Kapat nakamit ng nagninilay-nilay ang isang malakas at makapangyarihang konsentrasyon (jhāna, Sanskrit ध्यान dhyāna), ang kanyang isipan ay handang tumago at makabatid (vipassanā) tungo sa huling kalikasan ng realidad at kalaunan ay pagkakamit ng pagpapalaya mula sa lahat ng pagdurusa. Ang pagpalago ng kamatyagan ay mahalaga sa konsentrasyon ng isipan na kailangan upang makamit ang kabatiran.
Ang paninilay-nilay na Samatha ay nagsisimula mula sa pagiging mapagmatyag sa isang bagay o ideya na pinalalawig sa katawan ng isa, kaisipan at buong mga kapaligiran na humahantong sa isang estado ng buong konsentrasyon at katiwasayan (jhāna). Maraming mga anyo ng istilo ng pagninilay-nilay mula sa nakaupo ng nakakrus na mga hita o pagluhod sa pag-awit o paglalakad. Ang pinakakaraniwang paraan ng pagninilay-nilay ay tumuon sa paghinga ng isa (anapanasati), dahil ang kasanayang ito ay hahantong sa parehong samatha at vipassana. Sa kasanayang Budista, sinasabing bagaman ang samatha ay makapagpapakalma ng isipan, ang tanging ang pagninilay-nilay na vipassanā ay makapaghahayag kung paanong ang isipan ay nagulo sa simula na humahantong sa kaalaman (jñāna; Pāli ) at pagkaunawa (prajñā; Pāli paññā), at kaya ay hahantong sa nirvāṇa (Pāli nibbāna). Kapag ang isa ay nasa jhana, ang lahat ng mga karumihan ay temporaryong nasusupil. Ang tanging pagkaunawa (prajñā o vipassana) ang lilipols sa mga karumihan ng buo. Ang mga Jhana ay nagsasaad rin na ang mga Arahant namamalagi upang makapagpahinga.
Sa Theravāda
Sa Budismong Theravāda, ang sanhi ng pag-iral at pagdurusa ng tao ay natukoy bilang pananabik na nagdadala dito ng iba't ibang mga karumihan. Ang mga iba ibang karumihang ito ay tradisyon na sinusuma bilang kasakiman, poot at delusyon. Ang mga ito ay pinaniniwalaang malalim na naka-ugat sa mga paghihirap ng isipan na lumilikha ng pagdurusa at stress. Upang maging malaya mula sa pagdurusa at stress, ang mga karumihang ito ay dapat permanente bunutin sa pamamagitan ng panloob na pag-iimbestiga, pagsisiyasat, pagdanas at pag-unawa ng tunay na kalikasan ng mga karumihang ito sa pamamagitan ng paggamit ng jhāna na isang paraan ng Maharlikang Makawalong Landas. Ito ay humahantong naman sa nagninilay-nilay na matanto ang mga Apat na Maharlikang Katotohanan, Kaliwanagan at Nibbana. Ang Nibbana ang huling layunin ng mga Theravadin.
Prajñā (Karunungan): pagninilay-nilay na vipassana
Ang Prajñā (Sanskrit) o paññā (Pāli) ay nangangahulugang ang karunungan na batay sa isang pagkatanto ng nakasalalay na pagmumula, ang mga Apat na Maharlikang Katotohanan at mga tatlong marka ng pag-iral. Ang Prajñā ang karunungan na makakapawi ng mga kahirapan at magdulat ng bodhi. Ito ay sinasalita bilang ang pangunahing paraan ng pagkakamit ng  sa pamamagitan ng pahayag nito ng tunay na kalikasan ng lahat ng mga bagay gaya ng dukkha (kawalang satispaksiyon), anicca (pagiging hindi permanente) ayanatta (hindi-sarili). Ang Prajñā ay itinatala rin bilang ikaanim na pāramitā ng Mahayana.
Sa simula, ang prajñā ay nakakamit sa isang lebel na pang-konsepto sa pamamagitan ng pakikinig sa mga sermon (mga usapang dharma), pagbasa, pag-aaral at minsan ay pagbigkas ng mga tekstong Budista at pakikilahok sa diskurso. Kapag ang pagkaunawang pang-konsepto ay nakamit, ito ay nilalapat sa pang-araw araw na buhay upang ang bawat Budista ay magpatunay ng katotohanan ng katuruan ni Buddha sa isang praktikal na lebel.
Zen
Ang Budismong Zen (禅) na binibigkas na Chán sa Tsino, seon sa Koreano o zen sa Hapones (na hinango mula sa terminong Sanskrit na dhyāna na nangangahulugang pagninilay-nilay) ay isang anyo ng Budismo na naging sikat sa Tsina, Korea at Hapon at naglalagay ng espesyal na pagbibigay diin sa pagninilay-nilay. Ang Zen ay naglalagay ng kaunting pagbibigay diin sa mga kasulatan kesa sa ibang mga anyo ng Budismo. Ang Budismong Zen ay nahahati sa dalawang mga pangunahing eskuwela: Rinzai (臨済宗) at Sōtō (曹洞宗), na ang una ay malaking pumapabor sa paggamit ng pagninilay-nilay sa kōan (公案, na isang pagninilay-nilay na palaisipan) bilang isang kasangkapan para sa pagsulong na espiritwal. Ang huli ay mas nakatuon sa shikantaza o pag-upo lamang.
Ang katuruang Budismong Zen ay kadalasang puno ng paradokso upang makalag ang kapit ang ng ego at upang mapadali ang pagtagos tungo sa sakop ng Tunay na Sarili o Walang anyong Sarili na tinutumbas sa mismong si Buddha. Ayon sa maestrong Zen na si Kosho Uchiyama, kapag ang mga isipan at pagtuon sa munting Ako ay nalagpasan, ang isang Pagkagising sa isang pangkalahatang hindi-dual na Sarili ay nangyayari. Kaya ang pag-iisip at kaisipan ay hindi dapat payagan na maglimita at magtali sa isa.
Vajrayana at Tantra
Bagaman nakabase sa Mahayana,ang Budismong Tibeto-Mongolian ang isa sa mga eskwela na nagsasanay ng Vajrayana o o "Diamanteng Sasakyan" na tinutukoy rin bilang Mantrayāna, Tantrayāna, Budismong Tantriko o Budismong estoriko ngunit kinabibilangan rin ng isang malawak na kalipunan ng mga pamamaraang espiritwal at pisikal na dinisenyo upang palakasin ang pagsasanay na Budista. Ang Budismong tantriko ay malaking nauukol sa mga kasanayang ritwal at pagninilay-nilay. Ang pagdanas ng huling katotohanan ang sinasabing layunin ng lahat ng iba't ibang mga pamamaraang tantriko na sinasanay sa Vajrayana. Bukod sa mas maunlad na mga kasanayang pagninilay-nilay gaya ng Mahamudra at Dzogchen na naglalayon na makaranas ng walang lamang kalikasan ng naliwanagang isipan na makakakita sa huling katotohanan, ang lahat ng mga kasanayan ay nilalayon sa isang paraan sa pagdadalisay ng hindi dalisay na persepsiyon ng nagsasanay upang payagan ang huling katotohanan na makita. Ang mga ito ay maaring ang ngondro o mga preliminaryong kasanayan o ang mas maunlad na mga pamaraan ng tantrikong sadhan. Sa tradisyong Tibetan, ang mga kasanayang ito ay kinabibilangan ng yogang pang-seksuwal.
Siddharta Gautama
Si Siddhārtha Gautama ang historikal na tagapagtatag ng Budismo. Siya ay ipinanganak na isang mandirimang prinsipeng Kshatriya warrior sa Lumbini, Nepal noong 623 BCE. Pagkatapos ng asesitismo at pagninilay-nilay, natuklasan ni Siddharta ang Gitnang Daan na Budista na isang landas ng kahinahunan mula sa mga kasukdulan ng pagpapakasasa sa sarili at mortipikasyon ng sarili. Nakamit ni Siddharta ang kaliwanagan sa ilalim ng isang punong peepal na kilala ngayon bilang punong Bodhi sa Bodh Gaya, India. Mula noon, si Siddharta ay nakilala bilang "Ang Isang Naliwanagan", ang Samyaksambuddha. Si Buddha ay ay tinangkalik ng pinuno ng Magadha na si emperador Bimbisāra. Tinanggap ng emperador ang Budismo bilang pansariling pananampalataya at pumayag sa pagtatayo ng maraming mga vihāras na Budista. Ito ay kalaunang humantong sa muling pagpapangalan ng buong rehiyon bilang Bihār. Sa Parkeng Usa malapit sa Vārāṇasī sa hilagaang India, sinimulan ni Buddha ang Dharma sa pamamagitan ng paghahatid ng kanyang unang sermon sa isang pangkat ng limang mga kasama na kanyang nakaraang hinanapan ng kaliwanagan. Kasama ni Buddha, kanilang binuo ang unang Sanga na pangkat ng mga mongheng Budista at kaya ang unang pagkakabuo ng Tatlong Hiyas (Buddha, Dharma at Saṅgha) ay nabuo. Sa natitira ng kanyang buhay, si Buddha ay naglakbay sa Kapatagang Gangetiko ng Hilagang silanganing India at iba pang mga rehiyon. Nakamit ni Buddha ang parinirvāṇa sa inabandonang mga kagubatan ng Kuśināra. Bago ang kanyang kamatayan, kanyang iniulat na sinabi sa kanyang mga alagad na pagkatapos nito ay kanilang magiging pinuno ang Dharma (doktrina, katuruan).
Maagang Budismo
Ang maagang Budismo ay nanatiling nakasentro sa palibot ng Lambak Ganges na unti-unting kumalat mula sa sinaunang sentro nito. Ang mga sangguninang kanonikal ng Budismo ay nagtatala ng dalawang mga konseho kung saan ang monastikong Sanha ay nagtatag ng mga kalipunang tekstuwal batay sa mga katuruan ni Buddha at nagpasya sa ilang mga problemang disiplinaryo sa buong pamayanan. Ang unang Konsehong Budista ay idinaos pagkatapos lamang ng Parinirvana ni Buddha at pinangasiwaan ni Gupta Mahākāśyapa na isa sa kanyang pinakanakatatandang mga alagad sa Rājagṛha (ngayong Rajgir) noong ika-5 siglo BCE sa ilalim ng maharlikang suporta ni haring Ajāthaśatru. Ang layunin ng konseho ay itala ang lahat ng mga katuruan ni Buddha sa mga katuruang doktrina (sutra) at Abhidhamma at ikodigo ang mga patakarang monastiko (vinaya). Si Ānanda na isa sa mga pangunahing alagad at pinsan ni Buddha ay tinawag upang bigkasin ang mga diskurso at Abhidhamma ng Buddha, at si Upali na isa pang alagad ni Buddha ay nagbigkas ng mga patakaran ng vinaya. Ang mga ito ang naging basehan ng Tripiṭaka na iningatan lamang sa Pāli. Ang ikalawang Konsehong Budista ay idinaos sa Vaisali noong ika-4 siglo BCE kasunod ng isang alitan sa Sangha tungkol sa relaksasyon ng ilang mga mongke ng iba't ibang mga punto ng disiplina. Kalaunan, ito ay nagpasya na magdaos ng isang ikalawang konseho kung saan ang mga orihinal na tekstong Vinaya na inangatan sa unang konseho ay binanggit upang ipakita na ang mga relaksasyong ito ay sumalungat sa naitalang mga katuruan ni Buddha.
Pagkaakay ni Emperador Aśoka sa Budismo
Ang Emperador ng Imperyong Maurya na si Aśoka (273 BCE –232 BCE) ay naakay sa Budismo pagkatapos ng kanyang madugong pananakop sa teritoryo ng Kalinga (modernong Odisha) sa silanganing India noong Digmaang Kalinga. Sa pagsisi sa mga sindak at pagdurusa na idinulot ng alitan, dakilang pinagpasyahan ng hari na itakwil ang karahasan at palitan ang pagdurusa na sinanhi ng digmaan ng paggalang at dignidad para sa lahat ng sangkatauhan. Kanyang pinalaganap ang pananampalatayang Budismo sa pamamagitan ng pagtatayo ng mga stupa at mga haligi na humihikayat kabilang sa mga ibang bagay na igalang ang lahat ng buhay ng hayop at iniutos sa mga tao na sundin ang Dharma. Nagtayo siya ng mga lansangan, mga libreng ospital, mga libreng edukasyon, mga pahingahan, mga unibersidad at mga sistema ng irigasyon sa buong bansa. Kanyang itinaguyod ang mga karapatang pantao at tinrato ang kanyang mga nasasakupan bilang mga magkakatumbas kahit pa ano ang kanilang reliihiyon, politika o kaste. Ang panahong ito ay nagmamarka ng unang pagkalat ng Budismo nang lagpas sa India sa ibang mga bansa. Ayon sa mga plato at haliging iniwan ni haring Aśoka (mga kautusan ni Aśoka), ang mga emisaryo ay ipinadala sa iba't ibang mga bansa upang ikalat ang Budismo na kasing layo sa timog Sri Langka at kasing layo sa kanluran sa mga kahariang Griyego, sa partiklular ang Kahariang Greko-Baktriano at posibleng mas malayo pa sa Mediterraneo. Tinipon ni Haring Aśoka ang ikatlong Konsehong Budista noong mga 250 BCE sa Pataliputra (ngayong Patna). Ito ay idinaos ng mongheng Moggaliputtatissa. Ang layunin ng konseho ay dalisayin ang Sangha partikular na ang mga hindi-Budistang asetiko na naakit ng pagtangkilik ng hari. Kasunod ng konsehong ito, ang mga misyonaryong Budista ay ipinadala sa buong kilalang daigdig sa panahong ito.
Pagpapalaganap ni Aśoka ng Budismo sa daigdig na Helenistiko
Ang ilan sa mga kautusan ni Asoka ay naglalarawan ng kanyang mga ginawang pagsisikap na ipalaganap ang pananampalatayang Budista sa buong daigdig na Helenistiko na sa panahong ito ay bumubuo ng isang walang patid na pagpapatuloy mula sa mga hangganan ng India hanggang Gresya. Ang mga kautusan ni Asoka ay nagpapakita ng isang maliwanag na pagkaunawa sa organisasyong pampolitika sa mga teritoryong Helenistiko. Ang mga pangalan at lokasyon ng mga pangunahing haring Griyego sa panahong ito ay tinukoy at inangking mga nakatangap ng pang-aakay na Budista. Ang mga ito ay kinabibilangan nina Antiochus II Theos ng Kahariang Seleucid (261–246 BCE), Ptolomeo II Philadelphus ng Dinastiyang Ptolemaiko (285–247 BCE), Antigonus Gonatas ng Macedonia (276–239 BCE), Magas (288–258 BCE) sa Cyrenaica (modernong Libya), at Alexander II (272–255 BCE) sa Epirus (modernong Hilagang kanluraning Gresya). sa karagdagan, ayon sa mga sangguniang Pāli, ang ilan sa mga emisaryo ni Aśoka ay mga Griyegong Budistang monghe na nagpapakita ng malapit na pagpapalitang relihiyoso sa pagitan ng dalawang mga kultura. Si Aśoka ay naglabas rin ng mga kautusan sa wikang Griyego gayundin sa Aramaiko. Ang mga puntod na Budista mula sa panahong Ptolemaiko (305 BCE–30 BCE) ay natagapuan rin sa Alehandriya, Ehipto na pinalamutian ng gulong ng Dharma. Kalaunan, sa napaka-lugar na ito (Alehandriya) na ang ilan sa mga pinaka-aktibong sentro ng Kristiyanismo ay itinatag.
Noong ika-2 siglo CE, ang dogmatistang Kristiyanong si Clemente ng Alehandriya ay kumilala sa impluwensiya sa kaisipang Griyego ng mga Budistang Baktriano (śramanas) at Indianong gymnosophista.
Isinulat ni Clemente ng Alehandriya tungkol kay Buddha na: "εἰσὶ δὲ τῶν Ἰνδῶν οἱ τοῖς Βούττα πειθόμενοι παραγγέλμασιν. ὃν δι’ ὑπερβολὴν σεμνότητος ὡς θεὸν τετιμήκασι. [Sa mga Indiano ang mga pilosopo ring sumusunod sa mga patakaran ni Boutta, na kanilang ginagalang bilang isang diyos sa kadahilanan ng kanyang ekstraordinaryong kabanalan.]"
Ang kuwento ng kapanganakan ni Buddha ay alam rin sa Kanluran. Ang isang pragmento ni Archelaos ng Carrha (278 CE) ay nagbanggit sa birheng kapanganakan ni Buddha. Ang Kristiyanong si Jeronimo (ika-4 na siglo) ay nagsaaad tungkol sa kapanganakan ni Buddha na "ipinanganak mula sa panig ng isang birhen".
Ang mga misyonaryong ipinadala ni emperador Ashoka sa India, Ceylon, Syria, Ehipto at Gresya ay maaaring nakatulong sa paghahanda ng mga etikang katuruan ni Hesus. Ang Dhammapada ay naglalaman ng mga pagkakatugma sa mga konsepto sa Sermon sa Bundok ni Hesus ng paghaharap ng kabilang pisngi, liwanag ng daigdig, hindi pagtinging ng may pagnanasa, ginintuang patakaran, kahalagahan ng buhay, kahabagan sa iba, pagtakwil sa karahasan, pangungumpisal, kawang gawa at pagsasanay ng birtud.
Ang mga salaysay na Romano ay naglarawan ng isang embahadang ipinadala ng haring Indianong si Porus (Pandion (?) Pandiya (?) o Pandita (Budismo) (?)) kay Caesar Augustus sa isang panahon sa pagitan ng 22 BCE at 13 CE. Ang embahada ay naglakbay na may liham na diplomatiko sa isang balat sa wikang Griyego. Ang isa sa mga kasapi nito ay isang sramana na nagsunog ng buhay sa kanyang sarili sa Atenas upang ipakita ang kanyang pananampalataya. Ang pangyayaring ito ay inilarawan ni Nicolaus ng Damascus na nakatagapo sa embahadang ito sa Antioquia at isinalaysay nina Strabo at Dio Cassius. Ang mga salaysay na ito ay kahit papaano nagpapakita na ang mga banal na taong Indiano (Sramanas kung saan kabilang ang mga Budista na salungat sa mga Brahmana ng Hinduismo) ay kumakalat sa Levant sa panahon ni Hesus.
Ang maagang ika-3 siglo hanggang ika-4 siglo CE mga manunulat na Kristiyano gaya nina Hipolito at Epiphanius ay sumulat tungknol sa isang Scythianus na dumalaw sa India noong mga 50 CE na mula dito ay kanyang dinala ang "doktrina ng Dalawang mga Prinsipyo". Ayon kay Cirilo ng Herusalem, ang estudyante ni Scythianus na si Terebinthus ay nagtanghal sa kanyang sarili bilang isang "Buddha" (Buddas). Si Terebinthus ay tumungo sa Palestina at Hudea ("na nakilala at kinondena") at tumira sa Babilon. Sinasabing kanyang dinala kasama niya ang mga aklat ni Scythianus na sa kanyang kamatayan ay napunta sa pag-aari ng isang babaeng balo at sa pagkamatay ng balo ay napunta ang mga aklat sa kanyang inampong isang alipin  si Cubricus na kalaunang nagpalit ng kanyang pangalan sa Mani.
Ang historyan na si Jerry H. Bentley ay sumulat sa mga pagkakatulad ng Budismo at Kristiyanismo at nagsaad na posibleng "ang Budismo ay umimpluwensiya sa maagang pag-unlad ng Kristiyanismo" at nagmungkahi ng "pansin sa maraming mga pagkakatugma tungkol sa mga kapanganakan, buhay, mga doktrina at mga kamatayan nina Buddha at Hesus". .
May ilang mga ugnayan sa pagitan ng mga Kristiyanong Gnostiko at mga Indian. Halimbawa, ang teologong gnostikong si Bar Daisan ay naglarawan noong ika-3 siglo ng kanyang mga palitan sa mga misyon ng mga banal na tao mula sa India (Griyego:Σαρμαναίοι) na dumaan sa Syria sa kanilang pagtungo sa Elagabalus o isa pang emperador na Romano. Ito ay nagpalitaw sa mga mungkahing ang tradisyong Budista ay nakaimpluwensiya sa Gnostisismo at kaya ay sa Kristiyanismo. Isinaalang ni Thundy posibleng mga impluwensiya ng Budismo sa pamamagitan ng sektang Hudyo na Therapeutae na kanyang iminungkahing mga Budista noong unang siglo.
Mga sanggunian
<references group="lower-alpha"/>
Vische
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Vische ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 35 km hilagang-silangan ng Turin.
Ang Vische ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Strambino, Vestignè, Borgomasino, Candia Canavese, Moncrivello, Mazzè, at Villareggia.
Rovellasca
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Rovellasca ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 25 km hilagang-kanluran ng Milan at mga 15 km timog ng Como.
Vische
Futbol
Ang Vische ay may isang koponan ng futbol na kasalukuyang naglalaro sa Piamontes Unang Kategorya kampeonato, ang Piedmont and Aosta Valley National Amateur League. Sa 2022-2023 season, na kamakailan lamang natapos, nagtapos ito sa ikasampung puwesto sa grupo B. Ang buong pangalan nito ay ang "La Vischese" Amateur Sports Association at ang mga kulay ng club ay asul at granada. Ang iba pang mga koponan na kabilang sa kumpanya ay ang Provincial Juniores U19 at ang Allievi Regionali U18.
Rovellasca
Ang Rovellasca ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bregnano, Lazzate, Lomazzo, Misinto, at Rovello Porro.
Vische
Futbol
Sa municipal sports facilities na 'Stefano Acotto' ay mayroon ding 5-a-side football field, na nitong mga nakaraang taon ay naging eksena ng "Torneo dei Cantun" (torneo ng mga distrito). Ang torneo na ito ay ginaganap sa tag-araw kadalasan sa kalagitnaan ng Hunyo, at nagtatampok ng 4 na koponan na binuo ng mga lalaki at babae ng 4 na umiiral na mga distrito sa bayan (distrito ng Via Roma, distrito ng Muntisel, distrito ng Jere, distrito ng Lèvio).
Rovellasca
Ang manggagamot at zoolohistang si Giovanni Battista Grassi ay ipinanganak sa Rovellasca.
Kasaysayan
Ang mga pinagmulan ng Rovellasca ay nagmula noong ika-2 siglo BK, ayon sa pinaka kinikilalang mga tesis, nang ang mga Romanong lehiyon ay tumulak patungo sa Galo, na dinadala rin ang mga populasyon ng Griyego.
Ang teritoryo kung saan nakatayo ang Rovellasca, noong 844, kasama ang subdibisyon ng imperyong Caroliño, ay higit na nakatalaga sa kondado ng Seprio at para sa natitira sa kondado ng Martesana; gayunpaman, ito ay kinakailangan upang makarating sa tungkol sa 1100 upang makahanap ng isang urbanong aglomerasyon kung saan nakatayo ngayon ang Manera, o sa halip sa silangan ng Lura sa lugar ng Lomazzo.
Gasgas
Sa dermatolohiya, ang gasgas, galos, abrasyon, o kaskas ay isang uri ng sugat sa ibabaw ng balat at mababaw lamang. Ito rin ang tawag sa mababaw na sugat na membranong gumuguhit sa bibig, ilong, at iba pa. Karaniwang bahagya lamang ang pagdurugo ng gasgas. Sa dentistriya, ginagamit ang katawagang gasgas para tukuyin ang likas na pagkapilas ng dentin, enamel (kilala rin bilang esmalte), at pangtabas na gilid ng mga ngipin, dahil sa sigwasang nagaganap tuwing ngumunguya.
Mga sanggunian
Kaurian:Sugat
Pretty Little Liars
Ang Pretty Little Liars ay isang palabas sa telebisyon sa Estados Unidos, na pinapalabas sa Freeform mula noong 8 Hunyo 2010 hanggang 27 Hunyo 2017.
Ikaapat na Aklat ng mga Macabeo
Ang 4 Macabeo, tinatawag din bilang Ikaapat na Aklat ng mga Macabeo at posibleng orihinal na kilala bilang Sa Kalayaan ng Katwiran, ay isang aklat na sinulat sa Griyegong Koine, malamang noong una o maagang ikalawang dantaon. Isa itong homiliya o pampilosopiyang diskurso na pinupuri ang pangingibabaw ng banal na katwiran sa silakbo ng damdamin. Pinagsasama ng gawang ito ang Hudaismong Helenistiko na may impluwensiya ng pilosopiyang Griyego, partikular ang paaralan ng Stoisismo.
Karamihang pagdedetalye ang gawa ng mga kuwento ng pagiging martir sa aklat ng 2 Macabeo: ng mga babae na may pitong anak na lalaki at ng eskribang si Eleazar, na pinahirapan hanggang mamatay ng Haring Seleucid na si Antioco IV Epipanes sa pagsubok na itakwil ang pagsunod sa Hudaismo. Kung ano ang sinalaysay ng 2 Macabeo sa isa at kalahating kabanata, pinalawig naman ng 4 Macabeo ito sa 14 na kabanata ng mga diyalogo at usaping pampilosopiya. Binuo muli ng 4 Macabeo ang istorya bilang isang katwiran at lohika: gagantimpalaan ang mga martir sa kabilang-buhay, kaya makatuwiran ang patuloy na pagsunod sa batas ng mga Hudyo, kahit may panganib ng pagpapahirap at kamatayan.
Xenarthra
Ang superorder na Xenarthra ay isang pangkat ng mga mamalyang plasental(impraklaseng Eutheria) na nabubuhay lamang ngayon sa mga Amerika at kinakatawan ng mga anteater, sloth at armadillo. Ang pinagmulan ng order na ito ay mababakas pabalik sa Paleohene mga 65 hanggang 60 milyong taon ang nakalilipas pagkatapos ng Mesosoiko sa Timog Amerika. Ang mga xenarthran ay umunlad at nagdibersipika ng malawak sa Timog Amerika sa panahon ng mahabang isolasyon nito at sumakop sa Antilles sa Simulang Mioseno at pagkatapos ay kumalat sa Sentral at Hilagang Amerika na nagsimula mga 9 na milyong taon ang nakalilipas bilang bahagi ng Great American Interchange. Ang halos lahat ng mga dating saganang megafaunang xenarthran gaya ng mga ground sloth, mga Glyptodont at mga pampathere ay naging ekstinto sa Wakas ng panahong Pleistoseno.
Obserbatoryong Batikano
Ang Obserbatoryong Batikano (Latin: Specola Vaticana) ay isang institusyong pang-astronomikong pananaliksik at edukasyon ng Lungsod ng Batikano.
Eslobenya
Ang Eslobenya (Slovenia, Eslobeno: Republika Slovenija) ay isang bansa sa katimugan ng gitnang Europa na napapaligiran ng Italya sa kanluran, Dagat Adriatiko sa timog kanluran, ng Croatia sa silangan at timog, at ng Hungary sa hilagang-silangan. Sa hilagang direksiyon ng bansang ito ay ang Austria.
Postharvest
Sa agrikultura, ang postharvest handling ay isang parte ng produksyon ng mga pananim na kasunod agad ng pag-aani, kasali na ang pagpapalamig, paglilinis, paghihiwalay, at pagbabalot. Sa oras na ang pananim ay tinanggal mula sa lupa, o kapag nahiwalay ito sa punong tanim, nagsisimula na itong mabulok. Postharvest treatment ang siyang pangunahing nagtutukoy ng pangwakas na kwalidad, maging ang pananim man ay ibenta para sa kaagarang pagkonsumo, o gamitin bilang sangkap ng isang naprosesong produktong pagkain.
Ang pinakaimportanteng layunin ng postharvest handling ay ang panatilihing malamig ang produkto, para maiwasan ang pagkawala ng tubig at para bagalan ang hindi kanais-nais na pagbabago sa aspetong kemikal, at para maiwasan ang pisikal na pinsala katulad ng pagkakaroon ng mga pasa, upang ang pagkabulok ay maantala. Ang sanitasyon ay isa ring mahalagang salik, para bawasan ang posibilidad ng mga pathogens na maaaring dalhin sa pamamagitan ng preskong produkto, halimbawa, bilang mga nalalabi mula sa kontaminadong tubig na ginamit sa paghugas.
Pagkagaling sa taniman, ang postharvest ay kadalasang ipinagpapatuloy sa mga bahay na ginagamit sa pagbabalot. Maaari itong maging isang simpleng shed na nagbibigay ng lilim at tubig, o isang malaki, sopistikado, mekanisadong pasilidad, may mga conveyor belt, automated na paghihiwa-hiwalay at estasyon ng pagbalot, mga walk-in na coolers at iba pa. Sa mekanisadong pag-aani, ang pagpoproseso ay maaari ring magsimula bilang parte ng aktuwal na proseso ng pag-ani, na may nauna nang paglilinis at paghihiwa-hiwalay na ginagawa ng makinaryang nag-aani.
Ang artikulong ito ay isinalin mula sa [orihinal na artikulo].
Vinci, Toscana
Ang Vinci (, Italian: [ˈvintʃi] ) ay isang lungsod sa rkomuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Florencia sa rehiyon ng Toscana ng Italya. Ang lugar ng kapanganakan ng Renasimyentong polimata na siLeonardo da Vinci ay nasa labas lamang ng bayan.
Kakambal na bayan
Ang Vinci ay may dalawang opisyal na kapatid na lungsod na itinalaga ng Sister Cities International:
I Have Returned
Nilalaman
Kaurian:Mga album
Catherine at ang Kaniyang Kapalaran
Ang Catherine at ang Kaniyang Kapalaran ay isang Italyanong kuwentong bibit na kinolekta ni Thomas Frederick Crane sa Italian Popular Tales, at isinama ni Andrew Lang sa The Pink Fairy Book. Ito ay inuri bilang Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 938, "Placidas" (Eustacius).
Buod
Si Catherine ay isang magandang anak na babae ng isang mayamang mangangalakal. Isang araw ay nagpakita sa kaniya ang isang babae at nagtanong kung mas gugustuhin ba niyang maging masaya sa kaniyang kabataan o sa kaniyang pagtanda. Nagpasya si Catherine sa katandaan, at ang babae, na Kapalaran ni Catherine, ay nawala. Di nagtagal, nawalan ng kayamanan ang ama ni Catherine at namatay. Tinangka ni Catherine na pumasok sa serbisyo, ngunit sa tuwing may kumukuha sa kaniya, ang kaniyang Destiny ay lumilitaw at pinunit ang tahanan kapag si Catherine ay nag-iisa, tumakas siya sa takot na siya ay sisihin.
Pagkaraan ng pitong taon, huminto ang kaniyang Destiny, at naging alipin siya ng isang babae na nag-utos sa kaniya na magdala ng mga tinapay araw-araw sa Destiny ng babae. Isang araw, tinanong siya ng babae kung bakit siya madalas umiyak, at sinabi ni Catherine ang kaniyang kuwento. Sinabi sa kaniya ng babae, sa susunod, na hilingin sa kaniyang Destiny na hilingin kay Catherine na itigil ang mga pag-uusig na ito. Kinabukasan pagkatapos niyang magtanong, dinala siya ng Destiny ng babae sa kaniyang sarili, na nagbigay sa kaniya ng isang skein ng seda.
Isang araw, ikakasal ang batang hari. Mayaman ang kaniyang damit pangkasal, ngunit nang halos matapos na ang sastre, naubos ang seda, at wala nang makikitang ganoong kulay. Ipinahayag ng isang proklamasyon na sinumang nagdala ng gayong sinulid sa kastilyo ay tatanggap ng malaking halaga, at ang babae, na nakakita ng damit, ay nagsabi kay Catherine na ang kaniyang skein ay tamang kulay. Dinala ito ni Catherine, at iminungkahi ng korte na tanggapin niya ang timbang nito sa ginto. Ngunit nang ito ay ilagay sa timbangan, gaano man karaming ginto ang idinagdag, ang mga timbangan ay hindi nabalanse sa lahat ng maharlikang kayamanan hanggang sa ihagis ng hari ang kaniyang korona.
Hiniling ng hari na malaman niya kung saan niya nakuha ang seda, at sinabi niya ang kaniyang kuwento. Isang matalinong ginang sa korte ang nagsabi na malinaw na magsisimula na ang kaniyang maliligayang araw, at ang mga timbangan ay hindi balanse hangga't hindi naidagdag ang korona, ay patunay na siya ay magiging isang reyna. Ipinahayag ng hari na siya ang magiging kaniyang reyna, at pinakasalan siya sa halip na ang nobya na kaniyang nilayon, at si Catherine ay namuhay nang maligaya magpakailanman.
Mga paksa
Ang pagpili ng tadhana ay tampok sa kuwentong bibit na The Slave Mother at gayundin ang mga kabalyereskong romansa gaya ng Sir Isumbras.
Vistrorio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Vistrorio ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 40 km hilaga ng Turin.
Ang Vistrorio ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Rueglio, Issiglio, Castelnuovo Nigra, Vidracco, Quagliuzzo, Strambinello, Baldissero Canavese, at Val di Chy.
Pinagmulan ng pangalan
Ang etimolohiya ng pangalang Vistrorio ay natunton pabalik sa Latin na Vicus Subterior na nagpahiwatig ng bayan hanggang sa ika-labing-apat na siglo, na nakikilala ito mula sa Vicus Superior, ang kasalukuyang Vico Canavese.
Simbolo
Ang eskudo de armas at ang munisipal na watawat ay ipinagkaloob sa pamamagitan ng utos ng Pangulo ng Republika noong Setyembre 28, 2007.
Rosales, Pangasinan
Ang Bayan ng Rosales ay isang ika-1 klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Rosales ay nahahati sa 37 mga barangay.
Viù
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb|200x200px| Kampanaryo ng simbahang parokya. Ang Viù ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 30 km hilagang-kanluran ng Turin.
Lawa ng Volta
thumb|200px|Lawa ng Volta sa Ghana.
Ang Lawa ng Volta (nasa 6.5°N, °W) ay ang pinakamalaking imbakan ng tubig sa buong mundo ayon sa area o lawak ng kalatagan, at ang pang-apat ayon sa bolyum o bulto ng tubig. Matatagpuan itong buo sa loob ng bansang Ghana, at mayroon itong area ng kalatagan na may 8,502 km² (3,275 mga milya kuwadrado). Nakahimlay ang Lawa ng Volta sa kahabaan ng Meridyanong Greenwich, at anim na degri lamang ng latitud sa hilaga ng ekwador. Malapit sa bayan ng Yapei ang pinakahilagang dulo ng lawa, at nasa Saplad ng Akosombo ang pinakakatimugan nito, 520 mga kilometro pababa mula sa Yapei. Pinananatili ng Saplad ng Akosombo ang kapwa Ilog ng Puting Volta at ang Ilog ng Itim na Volta, na dating naging magkatagpo, kung saan nakahimlay ang gitna ng imbakan ng tubig, upang bumuo sa nag-iisang Ilog ng Volta. Dumadaloy ang pangkasalukuyang Ilog ng Volta mula sa mga labasan ng tubig ng pinagmumulan ng puwersa ng saplad o prinsa at mula rin sa mga kanal na daanan ng umaapaw na tubig papunta sa Karagatang Atlantiko sa pinakatimog ng Ghana.
Kaurian:Lawa Kaurian:Mga lawa sa Ghana
Luane Dy
Si Luzia Jannie Dy (ipinanganak 25 Enero 1986), mas kilala bilang Luane Dy, ay isang artista at tagapagbalita sa telebisyon mula sa Pilipinas. Kilala siya bilang isa sa mga punong-abala ng Unang Hirit, isang palabas pang-umaga ng GMA Network. Sa nasabing palabas, nakatanggap siya at kanyang mga kasama ng parangal bilang mga Pinakamagagaling na mga Punong-Abala ng isang Palabas Pang-umaga na ginawaran noong Ika-29 na Star Awards para sa Telebisyon. Makikita din siya nagbabalita ng balitang shobis sa 24 Oras Weekend at Balitanghali.
Bukod sa pagiging punong-abala, siya ay isang artista at unang lumabas sa mga palabas ng ABS-CBN na The Wedding at Precious Hearts Romance Presents: Somewhere In My Heart. Sa GMA Network, bumida naman siya sa I Heart You Pare na gumanap siya bilang kasintahan ni Dingdong Dantes at sa Genesis.
Paghahating Silangan-Kanluran
thumb|200px|Ang Ikalawang Konsehong Ekumenikal na ang mga pagdaragdag nito sa [[Kredo ng Niseno|orihinal na Kredo ng Niseno ang naglatag sa puso ng isa sa mga teolohikal na pagtatalo na nakakabit sa Paghahati ng Silangan-Kanluran. (Ilustrasyon, 879–882 AD, mula sa manuskripto, Mga Homiliya ni Gregory Nazianzus, Bibliothèque nationale de France)]] Ang Paghahati ng Silangan-Kanluran o ang Dakilang Paghahati o East–West Schism o Great Schism, ang paghahati noong panahong mediebal ng Kristiyanismong Chalcedoniano tungo sa mga sangay na Silanganin(Griyego) at Kanluranin(Latin) na kalaunang nakilala bilang Simbahang Silangang Ortodokso at Simbahang Katoliko Romano. Ang mga alitang teolohikal sa pagitan ng dalawang ito ay kinabibilangan ng Filioque, kung ang may lebadura o walang lebadurang tinapay ay dapat gamitin sa Eukarista, pag-aangkin ng Papa ng Simbahang Katoliko Romano ng pangkalahatang hurisdiksiyon sa ibang mga simbahan, at ang lugar ng Constantinople sa pentarkiya.
Ang paghahati ay nanatili sa mga linyang teolohikal, doktrinal, linggwistiko, pampolitika at heograpikal at ang bawat panig ay nag-akusa sa kabilang panig ng pagkahulog sa erehiya at pagsisimula ng paghahati. Ang mga Krusada, ang Masaker ng mga Latin noong 1182, paghihiganti ng Simbahang Kanluraning sa paglusob sa Thesalonica noong 1185, pagbihag at paglusob sa Constantinople noong 1204, at pagpapataw ng mga patriarkang Latin ang lalong gumawa sa pagkakasundo na mahirap. Ang pagtatatag ng mga hierarkang Latin sa mga estado ng nagkrusada ay nangahulugang may dalawang mga magkatunggaling tagapag-angkin sa bawat mga partiarkala na sede ng Antioquia, Constantinople at Herusalem. Ang Ikalawang Konseho ng Lyon noong 1274 at Konseho ng Florence noong 1439 ay nagtangkang pag-isahin ang dalawang mga simbahan. Sa kabila ng pagtanggap ng mga lumahok na delegasyon ng Silangan, walang epektibong pagkakasundo ang nangyari dahil ang Simbahang Ortodokso ay naniwalang ang mga akto ng konseho ay dapat pagtibayin ng mas malawakang Simbahan at mga akto ng konsehong ito ay hindi kailanman nagkamit ng malawakang pagtanggap sa mga simbahang Ortodokso. Noong 1484, 31 taon pagkatapos ng pagbagsak ng Constantinople sa mga Turkong Ottoman, ang synod ng Constantnople ay tumakwil sa Unyon ng Florence na opisyal na nagsasaad na ang posisyon ay nakuha ng Ortodokso sa pangkalahatan.
Rovello Porro
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Rovello Porro (Comasco: Rovell [ruˈʋɛl]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 25 km hilagang-kanluran ng Milan at mga 20 km timog ng Como. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 5,797 at may lawak na 5.6 km2.
Ang Rovello Porro ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cogliate, Gerenzano, Lomazzo, Misinto, Rovellasca, Saronno, at Turate.
Maagang kasaysayan
Iba't ibang hinuha ang isinulong tungkol sa kahulugan ng pangalan ng bayan. Ang isang paliwanag para sa salitang "Rovello" ay hinango nito sa mga salitang Seltikong rose (lambak) at vel (kuta); ibig sabihin, "kuta ng lambak". Kung tama ang interpretasyong iyon, ito ay tumutukoy sa isang napakaagang paninirahan, yamang ang mga grupo ng Selta ay nanirahan sa mga bahagi ng hilagang Italya hanggang mga 300 BK. Ang lugar ay tiyak na tinitirhan noong panahon ng Romano, gaya ng kinumpirma ng 1977-78 na pagtuklas ng mga 40 libingan sa pagitan ng Via Manzoni at Via Carducci. Ang mga libingan ay naglalaman ng mga pang-araw-araw na bagay na may kaugnayan sa pang-araw-araw na buhay (salamin, pulseras, lampara at plorera, atbp., pati na rin ang mga barya mula noong unang siglo BK hanggang unang siglo AD).
Pangangasiwa
Sa huling bahagi ng ika-16 na siglo, ang Rovello ay may pagitan ng 500 at 600 katao sa hindi bababa sa 80 pamilya na naninirahan sa higit sa 40 mga bahay na matatagpuan sa paligid ng kasalukuyang Piazza ng Porro. Karamihan sa populasyon ay mga nangungupahan na magsasaka at manggagawa, ngunit mayroon ding mga dalubhasang artesano (mga sastre, karpintero, panadero) at isang namamahala ng panuluyan.
Ta’u-sug–English–Tagalog Dictionary
Ang Ta’u-sug–English–Tagalog Dictionary ay isang diksiyonaryong Tausug–Inggles–Pilipino na isinulat ni Hamsali Jawali at inilathala ng National Bookstore.
Mga sagisag ng lalawigan ng Pilipinas
Silipin din
Pilipinas
Mga kaso ng pang-aabusong seksuwal sa Simbahang Katoliko Romano ayon sa bansa
Ang mga sumusunod ang mga kaso ng pang-aabusong seksuwal sa Simbahang Katoliko Romano ayon sa bansa. Ang ilan sa mga ito ay inamin ng mga akusado, inareglo ng Romano Katoliko at hiningan ng patawad.
Kenya
Noong 2009, ilang tao ang lumabas upang aksusahan ng pang-momolestiya ang isang Italyanong pari na nagtatrabaho sa bansang ito. Ang simbahang Katoliko ay nagbigay ng kasiguraduhan ng isang imbestigasyon ngunit ito ay hindi nangyari. Sinabi naman ng kapulisan sa Kenya na walang ebidensiya na ito ay nangyari at naniniwala silang si Sesana ay inosente.
Noong 2010, isang kabataang babae ay nag-akusana ang isang Katolikong pari ay nagsagawa ng hindi angkop na gawaing seksuwal laban sa kanyang kagustuhan ngunit ang mga autoridad ng simbahang Katoliko at kapulisan ay nabigong asikasuhin ang mga alegasyong ito.
Noong 2011, isang obispong Dutch ay iniulat na nasa ilalim ng imbestigasyon dahil sa pang-aabusong seksuwal. Ang obispo ay inakusahan ng pang-aabuso sa isang menor de edad nang ito ay magsilbi bilang isang pari sa diyoses na Ngong mga ilang 18 taon bago ang ulat na ito.
Tanzania
St Michael's Catholic Boarding School, Soni, Tanzania
Ang isang kilalang Nagkakaisang Kahariang kasapi ng orden na Fr Kit Cunningham kasama ng tatlo pang mga paring Katoliko ay inilantad pagkatapos ng kamatayan ni Cunningham bilang mga pedophile  Habang nasa Soni, si Cunningham ay nagsagawa ng pang-aabusong seksuwal na ginawa sa paaralan na ayon sa isang estudyante ay "a loveless, violent and sad hellhole". Ang ibang mga estudyante ay nagsabing sila'y kinunan ng litrato nang nakahubad at inalis sa kama sa gabi upang ang mga ari nito ay hipuin at abusuhin. Bagaman alam ang tungkol sa mga Rosminian bago ang kamatayan ni Cunningham noong 2010, ang pang-aabusong seksuwal ay naging publiko lamang sa media noong 2011   fuck
Austria
Noong 1995, si Hans Hermann Cardinal Groer ay nagbitiw bilang pinuno ng Romano Katoliko sa Austria kasunod ng mga aksusayang ng hindi nararapat na mga seksuwal na gawain. Noong 1998, siya ay lumisan sa bansa ngunit nanantiling isang cardinal.
Belgium
Ang pari ng parokyang si Bruno Vos ng parokyang Nieuwmoer sa Kalmthout ay opisyal na kinasuhan ng panggahasa ng isang menor de edad ng isang hukom na Belgian. Kabilang din sa mga alegasyon ang pagkakaroon nito ng pornograpiya ng bata.
Germany
Noong Pebrero 2010, iniulat ng Der Spiegel na higit sa 94 pari at mga laymen ang pinagsuspetsahan ng pang-aabusong seksuwal noong 1995 ngunit 30 lamang sa mga ito ang aktuwal na inusig dahil sa kawalang panahon sa pagpupursigi ng mga kasong ito.
Ireland
Ang ilan sa mga paring nang-abuso ng mga bata sa Estados Unidos ay mga nasyonal ng Irish na ang pinakilala ay sina Patrick Colleary, Anthony O'Connell at Oliver O'Grady.
Sa Ferns Inquiry 2005 noong 22 Oktubre 2005 na isang kinomisyon ng pamahalaang ulat na tinipon ng dating hukom ng Superema Korte ng Irelan ay nagsampa ng pagkakaso sa paghawaka ng mga pang-aabusong seksuwal sa Irish diocese of Ferns.
Netherlands
Noong 1993, si Father H.H.M. Jansen ay tinuligsa sa kanyang pang-aabusong seksuwal habang isinagawa ang kanyang mga gawain bilang pastor ng militar at bilang guro ng seminaryo sa Rolduc.
Noong 14 Mayo 1998, ang mga pinsalang kabayaran na € 56.800 ay binayad ng diyoses ng Rotterdan sa biktima ng pang-aabusong seksuwal ng paring ng diyoses upang makaiwas sa prosekusyong sibil.
Si Father J. Ceelen, pastor ng mga parokyang Lieshout at Mariahout ng munisipalidad ng Laarbeek ay nagbitiw sa kanyang tungkulin pagkatapos ng mga alegasyon ng pang-aabusong seksuwal noong 1 Setyembre 2005.
Noong Pebrero 2010, ang mga Salesian ay inakusahan ng pang-aabusong seksuwal sa kanilang juvenate Don Rua sa 's-Heerenberg. Ang obispong Salesian ng Rotterdam na si van Luyn ay nagsamo ng kompletong imbestigasyon. .
Noong 2011, ang Deetman Commission na gumaganap para sa 2010 kahilingan ng  Conference of Bishops at Dutch Religious Conference ay nag-ulat sa pagsisiyasata nito ng mga pang-aabusong seksuwal mula 1945 hanggang 2010 na umapekto sa mga batang ipinagkatiwala sa pangangalaga ng simbahan sa Netherlands.
Norway
Si Georg Müller na dating obispong Katoliko sa Trondheim, Norway ay umamin sa pang-aabusong seksuwal sa isang batang lalakeng altar noong 1980s nang siya ay magsilbing pari dito. Si Müller na nagretiro bilang obispo noong 2009 ay nagsabing wala ng iba pang mga biktima.
Poland
Noong Marso 2002, ang arsobispo ng Poznań na si Juliusz Paetz ay nagbitiw kasunod ng mga aksusasyon ng pang-aabuso ng mga kabataang pari na kanyang itinanggi.
Noong 2007, ang mga alegasyon ay lumitaw na ang dating obispong si Stanislaw Wielgus na kalaunan ay sa maikling panahon naging arsobispo ng Warsaw ay may alam na ang ilang mga pari sa kanyang dati diyoses ng  Płock ay seksuwal na nang-aabuso ng mga menor de edad.
Sweden
Ang isang bata ay seksuwal na inabuso ng isang pari ng ilang mga tao noong huli nang 1950. Nang itinaas ang isyu ng pang-aabusong noong panahong ito, ang pari ay pinrotektahan at ang isyu ay pinatahimik ng simbahan. Ang bitkima ay kalaunang nag-ulat ng pang-aabuso sa diyoses ng Stockholm noong Disyembre 2005. Ang bitkima ay humingi ng paghingi ng tawad ng simbahan at noong Hunyo 2007, ang simbahang Katoliko ng Sweden ay humingi ng publikong paghingi ng tawad sa mga diyaryo.
Gran Britanya
Noong 2007, ang dalawang dating mga monghe ng Buckfast Abbey ay sinentensiyahan ng pang-aabusong seksuwal sa mga lalake.