Papa_Bonifacio_VIII
Talambuhay
Siya ay ipinanganak noong 1235 sa Anagni malapit sa Roma. Siya ang mas batang anak ng isang maliit na pamilyang maharlika na Caetani. Kanyang kinuha ang mga unang hakbang sa buhay relihiyoso nang siya ay ipadala sa isang monasteryo ng mga Menor na Prayle sa Velletri kung saan ay inilagay siya sa pangangalaga ng kanyang tiyuhing si  Fra Leonardo Patrasso. Siya ay naging isang canon ng katedral sa kanyang pagkatinedyer. Noong 1252, nang ang kanyang tiyuhing si Pietro Gaetani ay nanging Obispo ng Todi sa Umbria, si Benedetto ay sumama sa kanya at sinimulan ang kanyang mga pag-aaral ng batas doon. Noong 1260, nakamit ni Benedetoo ang isang kanonriya sa Todi gayundin ang isang maliit na katabing kastilyo ng Sismano. Noong 1264, si Benedetto ay naging bahagi ng Curia Romano kung saan ay nagsilbi siya bilang kalihim ng Kardinal Simon de Brion na naging Papa Martin IV sa isang misyon sa Pransiya. Kanya ring sinamahan si Kardinal Ottobuono Fieschi na naging Papa Adriano V sa Inglatera noong 1265–1268 upang supilin ang isang paghihimagsik ng isang pangkat ng mga barona laban kay Haring Henry III ng Inglatera. Sa pagbabalik ni Benedetto mula Inglatera, ay nagkaroon ng 8 taon na walang alam tungkol sa kanyang buhay. Pagkatapos nito, si Benedetto ay pinadala sa Pransiya upang pangasiwaan ang pangongolekta ng ikapu noong 1276 at naging notaryo ng papa sa huli nang 1270. Sa panahong ito, nakamit ni Benedetto ang labingpitong mga benefice na pinayagang kanyang panatilihin nang siya ay itinaas sa posisyon, una sa kardinal na deakono noong 1281 at pagkatapos ng 10 taon ay kardinal pari. Bilang kardinal, siya ay nagsilbing legato ng papa sa mga negosiasyong diplomatiko sa Pransiya Naples, Sicily, and Aragon. Noong 13 Disyembre 1294, isinuko ni Papa Celestino V ang kanyang pagkapapa sa Napleskung saan ay itinatag niya ang koret ng papa sa ilalim ng pagtangkilik ni Haring Carlos II ng Sicily. May isang alamat na si Benedetoo ay responsable sa pagsuko ni Celestino V ng pagkakapa sa pamamagitan ng paghikayat sa kanya na walang tao sa mundo ay maaaring dumaan sa buhay nang walang kasalanan. Ang kakontemporaryo ni Benedetto na si Bartolomeo ng Lucca na nasa Naples noong Disyembre 1294 at nakasaki ng maraming mga pangyayari sa pagsuko ni Celestino ng pagkapapa ay nagsabing si Benedetto ay isa lamang sa ilang mga kardinal na nagpilit kay Celestino na magbitiw. Si Benedetto ang pumalit kay Celestino V na kumuha ng pangalang Papa Bonifacio VIII. ang konklabeng pampapa ay nagsimula noong 23 Disyembre 1294 na 10 araw pagkatapos ng pagbibitiw ni Celestino sa isang striktong pagsunod sa patakarang itinatag ni papa Gregoryo X sa Ikalawang Konseho ng Lyons noong 1274. Si Benedetto Gaetani ang nahalal na papa nang sumunod na araw. Kanyang agad na ibinalik ang Curia ng Papa sa Roma kung saan ay kinoronahan siya sa Vatican Basilica noong 23 Enero 1295. Ang isa sa mga unang ginawa niya bilang papa ay ipakulong ang kanyang predesesor sa Kastilyo ng Fumone sa Ferentino kung saan ito namatay sa sumunod na taon sa edad na 81. Noong 1300, ginawang pormal ni Bonifacio VIII ang kustombreng Romanong Hubilee na pagkatapos ay naging isang pinagmumulan ng tubo at eskandalo sa simbahang Katoliko Romano. Itinatag ni Bonifacio ang University of Rome La Sapienza noong 1303. Si Bonifacio VIII ay nagsulong ng isa sa pinakamalakas na pag-aangkin sa temporal gayundin sa espiritwal na kapangyarihan ng anumang papang Romano Katoliko at patuloy na sinangkot ang kanyang sarili sa mga bagay na pandayuhan. Sa kanyang papa bull noong 1302 na Unam Sanctam, prinoklama ni Bonifacio VIII na "absolutong kinakailangan para sa kaligtasan ng bawat nilalang na tao na sumailalim sa papang Romano" na nagtulak sa supremasiya ng papa sa kasidhiang historikal. Ang mga pananaw na ito at ang kanyang patuloy na panghihimasok sa mga bagay na "temporal" ay humantong sa maraming mga mapait na pakikipag-alitan kay Emperador Albert I ng Habsburg, ang makapangyarihang pamilya ng Roma na Colonna, Haring Philip IV ng France, at  Dante Alighieri na sumulat ng kanyang sanaysay na De Monarchia upang tutulan ang mga pag-aangkin ng supremasiya ng papa ngni Bonifacio VIII. Ang alitan sa mga Colonnas ay humantong sa pag-uutos ni Bonifacio VIII ng pagwasak ng siyudad ng pamilyang ito na Palestrina noong 1298 pagkatapos itong mapayapang sumuko sa ilalim ng mga kasiguraduhan ni Bonifacio VIII na ito ay patatawarin. Ang karamihan ng siyudad ay nagyabang ng mga buong gusali at monumento ngunit ito ay winasak pa rin ni Bonifacio VIII at nagkalat pa ng asin sa lugar gaya ng ginawa ng mga Romano sa Carthage nang 1500 taon bago nito. Ang tanging ang katedral ang pinatawad ni Bonifacio VIII sa pagkawasak. Inangkin ni Bonifacio VIII na ang mga papa ang huling autoridad sa parehong simbahan at estado. Nang nakamit ni Haring Frederic III ng Sicily ang trono pagkatapos ng kamatayan ni Pedro III, tinangka ni Bonifacio VIII na pigilan siya sa pagtanggap ng trono ng Sicily. Nang magpilit si Frederick, siya ay itinawalag ni Bonifacio VIII at naglagay ng isang interdika sa isla ng Sicily noong 1296 na nagbawal sa mga paring Katoliko Romano na magsagawa ng ilang mga serbisyo doon. Ang alitan ay nagpatuloy hanggang sa kapayaan ng Caltabellota noong 1302 na nakikita sa anak ni Pedro na si Frederick III na kilalanin bilang hari ng Sicily samantalang si Carlos III ay kinilala bilang hari ng Naples. Upang maghanda sa isang krusada, inutos ni Bonifacio VIII ang Venice at Genoa na lumagda sa isang tigil away. Sila ay naglaban sa tatlo pang taon at tumanggi sa kanyang alok na mamagitan sa kapayapaan. Inilagay ni Bonifacio VIII ang siyudad ng Florence sa ilalim ng isang interdikta at inimbitahan ang kondeng Pranses na si Valois na pumasok sa Italya noong 1300 upang wakasan ang alitan sa mga Itim at Puting Guelph na ang manunulang si Dante ay nasa partido ng mga puti. Ang mga ambisyong pampolitika ni Bonifacio VIII ay direktang umapekto kay Dante nang si Bonifacio sa pagpapanggap ng isang pagpapayapa ay umimbita kay Carlos ng Valois na manghimasok sa mga bagay ng Florence. Ang paghihimasok ni Carlos ay pumayag sa mga Itim na Guelph na patalsikin ang namumunong mga Puting Guelph na ang mga pinuno kabilang ang manunulang si Dante ay sinentensiyahan ng pagpapatapon. Gumanti si Dante sa pamamagitan ng pagkondena sa papa bago ang kamatayan ng papa sa kanyang Divina Comedia na Inferno.