cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Talaan ng mga minor Lumang Tipang pigura
Ang artikulong ito ay naglalaman ng mga taong pinangalanan sa Bibliya, partikular sa Hebreo na Bibliya at Lumang Tipan, ng hindi gaanong kilala, na kakaunti o walang nalalaman, maliban sa ilang mga koneksyon sa pamilya.
Atara
Si Atara ay asawa ni Jerameel na anak ni Esrom. Siya ay ina ni Onam at step-mother ng mga panganay ni Jerameel.
Hanoc
Ang pangalang Hanoc (Ingles: Hanoch) ay pangalan ng dalawang biblikal na pigura:
Johanan
Si Johanan (Hebreo: "God is Merciful") ay ang pangalan ng 7 na pigura sa Bibliya sa Hebreo na Bibliya:
Sennacherib
Si Sennacherib (Wikang Akkadiano: Sîn-ahhī-erība "Pinalitan ni Sîn(Diyos ng Buwan) ang (nawalang) mga kapatid na lalake para sa akin") ang anak ni Sargon II na kanyang hinalinhan sa trono ng Assyria (705 – 681 BCE). Bilang prinsipe ng korona, si Sennacherib ang ginawang tagapangasiwa ng Imperyong Asiryo habang nasa digmaan ang kanyang ama. Hindi tulad ng mga hinalinhan niya, ang paghahari ni Sennacherib ay hindi malaking minamarkahan ng mga pangangampanyang militar ngunit pangunahin ay mga renobasyon sa arkitektura, mga pagtatayo at mga pagpapalawig. Pagkatapos ng marahas na kamatayan ng kanyang ama, nasagupa niya ang maraming mga problema sa pagtatatag ng kanyang kapangyarihan at humarap sa mga pagbabanta sa kanyang nasasakupan. Gayunpaman, nagawa niyang malampasan ang mga ito at nagsawa ng mga proyektong pagtatayo.Sa kanyang paghahari, inilipat niya ang kabisera ng imperyo mula sa bagong itinayong siyudad ng kanyang ama na Dur-Sharrukin hanggang sa lumang siyudad at dating kabisera ng Nineveh.
Pakikidigma sa Babilonya
Ang unang pangangampanya ni Sennacherib ay noong 703 BCE laban kay Marduk-apla-iddina II na sumunggab sa trono ng Babilonya at nagtipon ng alyansang sinuportahan ng mga Kaldeo, Arameo at Elamita. Ninais ng mga alyado na gamitin ang kaguluhang lumitaw sa pag-akyat sa trono ni Sennacherib. Hinati ni Sennacherib ang kanyang hukbo at pinalusob ang isang bahagi sa nakaestrasyong kalaban sa Kish samantalang ang siya at iba ay sumakop sa siyudad ng Cutha. Pagktapos maisakatuparan nito, bumalik siya upang tulungan ang natitira niyang hukbo. Ang paghihimagsik ay nasupil at si Marduk-apla-iddina II ay tumakas. Ang Babilonya ay nakuha at sinamsam ang palasyo nito ngunit ang mga mamamayan ay hindi sinaktan. Hinanap ng mga Aisryo si Marduk-apla-iddina II ngunit hindi siya natagpuan. Ang mga pwersang rebelde sa mga siyudad na Babilonyo ay nilipol at ang isang Babilonyong nagngangalang Bel-ibni na itinaas sa korteng Asiryo ay inilagay sa trono. Nang lumisan ang mga Asiryo, naghanda si Marduk-apla-iddina II para sa isa pang paghihimagsik. Noong 700 BCE, ang hukbong Asiryo ay bumalik upang labanan ang mga rebelde ngunit si Marduk-apla-iddina II ay tumakas sa Elam at namatay doon. Si Bel-ibni ay napatunayang hindi tapat sa Assyria at ginawang bilanggo. Tinangka ni Sennacherib na lutasin ang paghihimagsik na Babilonyo sa pamamagitan ng paglalagay sa trono ng isa na tapat sa kanya na kanyang anak na si Ashur-nadin-shumi. Gayunpaman, ito ay hindi nakatulong. Ang isa pang pangangampanya ay pinangunahan pagkatapos ng 6 na taon noong 694 BCE upang wasakin ang mga base ng mga tagaElamita sa Golpong Persiko (Persian Gulf). Upang maisagawa ito, kumuha si Sennacherib ng mga bangkang Poeniko at Syriano naglayag kasama ng natitira niyang huukbo sa tigris tungo sa dagat. Ang mga poeniko ay hindi sanay sa taas ng tubig kaya't ito ay naantala. Nilabanan ng mga Asiryo ang mga Kaldeo sa ilog Ubaya at nanalo. Habang okupado ang mga Asiryo sa gulpong Asiryo, sinakop ng mga Elamita ang hilagaang Babilonya sa isang buong surpresa. Nabihag ang anak ni Sennacherib at dinala sa Elam at ang kanyang kaharian ay kinuha ni Nergal-ushezib. Lumaban ang mga Asiryo at nabihag ang iba ibang mga siyudad. Ang isang malaking labanan ay isinagawa laban sa mga rebeldeng Babilonyo sa Nippur at ang kanilang hari ay binihag at dinala sa Nineveh. Sa pagkawala ng anak ni Sennacherib, siya ay naglunsan ng isang pangangampanya sa Elam kung saan sinimulang samsamin ng kanyang hukbo ang mga siyudad. Ang haring Elamita ay tumakas sa mga bulubundukin at napilitan si Sennacherib na umuwi dahil sa paparating na taglamig. Ang isa pang pinuno ng paghihimagsik na si Mushezib-Marduk ay nag-angkin ng trono ng Babilonya at sinuportahan ng Elam. Ang huling malaking labanan ay isinagawa noong 691 BCE na may hindi matiyak na resulta na pumayag kay Mushezib-Marduk na manatili sa trono sa 2 pang taon. Pagkatapos nito, ang Babilonya ay kinubkob na humantong sa pagbagsak nito noong 689 BCE. Ito ay inangking winasak ni Sennacherib at hindi tinirhan ng ilang mga taon.
Pakikidigma sa Judah
Ayon sa rekord ng Asirya, sinalakay ni Sennacherib ang Kaharian ng Juda at Herusalem sa kanyang ika-3 taon ng paghahari noong 701 BCE. Nagkaroon ng isang paghihimagsik na sinuportahan ng Sinaunang Ehipto at Babilonya ay sumiklab sa Kaharian ng Juda na pinangunahan ni Haring Hezekias Bilang tugon, kinubkob ni Sennacherib ang ilang mga siyudad ng Judah. Ang mga sangguniang Asiryo ay nag-angkin ng pagkapanalo ng mga Asiryo laban sa mga Hudyo samantalang ang mga manunulat ng Bibliya ay nag-angkin ng pagkapanalo ng mga Hudyo laban sa mga Asiryo. Bago nito, ang Kaharian ng Judah ay isang basalyo ng Imperyong Asirya at pwersahang nagbabayad ng taunang tributo o kabayaran sa Asirya. Ayon sa Bibliya(2 Hari 18:13-16), nagbigay si Hezekias ng mga tributo upang huwag salakayin ni Sennacherib ang Herusalem na nagpapahiwatig ng pagsuko kay Sennacherib.
Salaysay na Asiryo
Ang ilang mga kronikang Asiryo gaya ng nahurnong putik na Taylor prism na nasa British Museum ngayon at katulad na Sennacherib prism na nasa Oriental Institute, Chicago ay may petsang napakalapit sa panahong ito. Hindi itinuturing ng mga sangguniang Asiryo ang pakikidigmang ito bilang isang pagkatalo o kasawiang palad ng ma Asiryo laban sa mga Hudyo ngunit isang napakalaking pagkapanalo nila laban sa mga Hudyo. Kanilang inangkin na ang pagkubkob ay napakatagumpay na si Hezekias ay napilitang magbigay ng tributong salapi sa mga Asiryo at ang mga Asiryo ay lumisan sa Judah nang matagumpay nang walang pagkamatay ng mga libo libong nitong mga tao. Sa Taylor Prism, sinalaysay ni Sennacherib na pinatahimik niya si Hezekias sa loob ng Herusalem sa sariling siyudad na maharlika ni Hezekias at ito ay naging tulad ng isang "''nakahawlang ibon]]".
Sa mga salaysay na ito, unang isinalaysay ni Sennacherib ang ilan sa kanyang mga nakaraang pagkapanalo sa digmaan at kung paanong nalamon sa kanyang prsensiya. Nagawa niya ito sa Dakilang Sidon, Munting Sidon, Bit-Zitti, Zaribtu, Mahalliba, Ushu, Akzib at Akko. Pagkatapos bihagin ang bawat siyudad, naglagay siya ng isang pinunong puppet na si Ethbaal bilang pinuno ng buong region. Pagkatapos ay ibinaling niya ang kanyang pansin saBeth-Dagon, Joppa, Banai-Barqa, at Azjuru na mga siyudad na pinamunuan ni Sidqia at bumagsak rin kay Sennacherib. Tumulong ang Ehipto at Nubia sa mga sinakop na siyudad. Tinalo ni Sennacherib ang mga Ehipsiyo at mag-isang binihag ang mga magkakarwaheng Ehipsiyo at Nubio. Kanyang kinubkob ang ilang mga siyudad kabilang ang Lachish sa Kaharian ng Judah. Kanyang pinarusahan ang mga kriminal na mamamayan ng mga siyudad at muling inilagay si Padi ang kanilang pinuno na kanilang binihag sa Herusalem. Pagkatapos nito, bumaling siya sa Haring Hezekias ng Judah na tumangging sumuko sa kanya. Ang 46 siyudad ay sinakop ni Sennacherib. Ayon kay Sennacherib:
Salaysay ng Bibliya
Salungat sa salaysay ng mga Asiryo na nagtayo ng mga bangko si Sennacherib sa Herusalem, isinaad sa 2 Hari 19:32-34 na "Hindi niya ito malulusob na may kalasag ni magtatayo ng mga bangko laban dito". Inangkin sa 2 Hari 19:35, "Nang gabing iyon, pinasok ng anghel ni Yahweh ang kampo ng mga taga-Asiria at 185,000 kawal ang pinatay nito." Gayunpaman, ang pagkamatay ng 185,000 kawal ng Asirya ay hindi sinusuportahan ng anumang ebidensiyang arkeolohikal. Isinaad sa Bibliya na nag-atas ang Imperyong Neo-Asirya ng 300 talentong pilak kay Hezekias(ayon sa mga Asiryo ay 800 talentong pilak) sa kanyang ika-14 taon(2 Hari 18:13). Isinaad sa 2 Hari 18:9-12 ang pagbagsak ng Samaria noong ika-6 taon ni Hezekias ngunit ayon sa 2 Hari 18:13 ay nangyari ang pagsakop ni Sennacherib sa Judah noong ika-14 taon ni Hezekias na 7 taon pagkatapos ng pagbagsak ng Samaria. Ang mga salungatan sa pagitan ng mga salaysay sa pagitan ng 2 Hari 18:13-16 at 2 Hari 18:17-19:37 at sa pagitan ng mga sangguniang Asiryo at Bibliya ay nagtulak sa ilang mga skolar na magmungkahi ng ikalawang pangangampanya laban sa Judah ni Sennacherib. Ngunit ito ay hindi nakatala sa mga cuneiform at hindi malamang.
Robert Andrews Millikan
Si Robert A. Millikan (22 Marso 1868 – 19 Disyembre 1953) ay isang pisikong Amerikano na ginawaran ng Gantimpalang Nobel sa Pisika noong 1923 para sa kanyang pagsukat ng elementaryong kargang elektroniko at para sa kanyang paggawa sa epektong potoelektriko.
Manne Siegbahn
Si Karl Manne Georg Siegbahn ForMemRS (3 Disyembre 1886 – 26 Setyembre 1978) ay isang pisikong Swedish na ginawaran ng Gantimpalang Nobel sa Pisika noong 1924 para sa kanyang mga pagkakatuklas at pagsasaliksik sa larangan ng spektroskopiyang X-ray.
Lilith
Si Lilith (Hebreo: לילית‎; lilit, o lilith) ang pangalang Hebreo ng isang pigura sa mitolohiyang Hudyo na pinakamaagang nabuo sa Talmud na Babilonyo. Siya ay pangkalahatang pinaniniwalaang hinango mula sa isang klase ng mga babaeng demonyo na Līlīṯu sa mitlohiyang Mesopotamiano na Asiryo at Babilonyo. Ang mga katagang lili at līlītu ay nangangahulugang mga espirito. Ang ki-sikil-lil-la-ke ay isinalin sa Si Gilgamesh at ang punong Huluppu na Lilith. Ang salitang Lilith ay binanggit sa Isaias 34:14.
Mga skrolyo ng Patay na Dagat
Ang mga skrolyo ng Patay na Dagat ay naglalaman ng isang reperensiya kay Lilith sa Mga Awit ng mga Pantas (4Q510-511) pragmento 1. Gaya ng tekstong Masoretiko ng Isaias 34:14 at hindi gaya ng plural na liliyyot o liliyyoth sa skrolyong Isaias 34:14 ng mga skrolyo ng Patay na Dagat, ang lilith sa 4Q510-511 ay singular. Ang tekstong ito ay nagbababala laban sa presensiya ng mga supernatural na masasama. Ito ay pinaniniwalaang isang imno ng eksorsismo.
Talmud
Mayroong 3 reperensiya sa Lilith sa Babilonyong Talmud sa Gemara sa tatlong magkakahiwalay na Tractate ng Mishnah.
Hudaismo
Sa Hudaismo, ang Alpabeto ni Ben Sira ay nagsasalaysay na si Lilith ang unang asawa ni Adan na nillikha sa parehong panahon (Rosh Hashanah) ng paglikha kay Adan. Ito ay salungat sa ikalawang asawa ni Adan na si Eba na nilikha mula sa isa sa tadyang ni Adan. Ang ideya na may mas nauna pa kay Eba ay matatagpuan rin sa Genesis Rabbah na maaring mas nauna pa sa Alpabeto ni Ben Sira. Ang kuwentong ito ay pinaniniwalaang nagmula sa pagtatangkang pagkasunduin ang mga magkasalungat na salaysay ng paglikha sa Genesis 1 at 2 na matagal nang nakikilala ng mga sinaunang Hudyo.
Ayon sa Genesis 1, nilikha muna ang mga ibon (ikalimang araw) at hayop bago likhain ang tao na lalake at babae (ikaanim na araw). Pagkatapos ng paglikha ng tao ay pinagmasdan ng Diyos ang lahat niyang ginawa, at lubos siyang nasiyahan (Genesis 1:31). "Pinagpala niya ang ikapitong araw at itinuring itong banal, sapagkat sa araw na ito siya nagpahinga matapos likhain ang lahat."
Ayon sa Genesis 2, tila hindi pa tapos ang paglikha. Nilikha muna ang lalakeng si Adan bago likhain ang mga ibon at hayop (Gen. 2:19). Pagkatapos likhain ang ibon at hayop ay nilikha naman ang babaeng si Adan mula sa tadyang ni Adan.
Para sa mga sinaunang Hudyong rabbi, ang dalawang magkasalungat na salaysay ng paglikha sa Aklat ng Genesis 1 at 2 ay maipapaliwanag na ang Genesis 1 ay tumutukoy sa dalawang magkaibang paglikha.Para sa mga rabbi, ang Genesis 1 ay tumutukoy sa unang babae at ang Genesis 2 ay tumutukoy sa ikalawang babae na si Eba. Ang unang babae ay naging si Lilith sa Hudaismo.
Ayon sa Alpabeto ni Ben Sira, habang nililikhang mag-isa ng Diyos si Adan, hindi mabuti para sa tao na mag-isa. Kanya ring nilikha ang isang babae mula sa lupa gaya ng paglikha kay Adan at tinawag siyang Lilith. Agad na magsimulang mag-away sina Adan at Lilith. Sinabi ni Lilith na hindi siya hihiga sa ilalim ni Adam ngunit sa ibabaw lamang ni Adan. Sinabi ni Adan na hindi siya magpapailalim kay Lilith sapagkat siya ang superior. Tumugon si Lilith na sila ay pantay na parehong nilikha mula sa lupa. Hindi sila nakinig sa bawat isa. Nang makita ito ni Lilith, kanyang binigkas ang hindi mabibigkas na pangalan at lumipad sa hangin. Si Adan ay nanalangin sa maylalang at nagsabi sa Soberanya ng uniberso na ang babaeng ibinigay mo sa kanya ay lumayas. Ang maylalang ay nagpadala ng tatlong anghel upang ibalik si Lilith. Sinabi ng maylalang na kung papayag si Lilith na bumalik, ang ginawa ay mabuti. Kung hindi, pahihintulutan ni Lilith ang isang daang bata na mamatay araw araw. Iniwan ng mga anghel ang Diyos at hinabol si Lilith na kanilang naabutan sa gitna ng dagat na paglulunuran ng mga Ehipsiyo. Kanilang sinabi sa kanya ang sinabi ng Diyos ngunit hindi niya gustong bumalik. Sinabi ng mga anghel na lulunurin nila si Lilith sa dagat. Nakiusap si Lilith na iwanan nila siya at nagsabing siya ay nilikha lamang upang magsanhi ng sakit sa mga sanggol. Kung ang sanggol ay lalake, siya ay may dominyon sa kanya sa 8 araw pagkatapos ng kapanganakan at kung babae ay sa 20 araw. Nang marinig ito ng mga anghel, kanilang ipinilit na bumalik siya. Si Lilith ay sumupa sa pangalan ng Diyos na kapag nakikita niya sila o mga pangalan nila sa isang anting anting, siya ay walang kapangyarihan sa sanggol. Si Lilith ay pumayag na ang 100 bata ay mamatay araw araw. Ang 100 demonyo ay namamatay araw araw at sa parehong dahilan ay isusulat nila ang mga pangalan ng mga anghel sa mga anting anting ng mga bata. Kapag makikita ni Lilith ang kanilang mga pangalan, maaalala niya ang kanilang panunumpa at ang bata ay gagaling.
Miss Universe 1978
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Janelle Commissiong ng Trinidad at Tobago si Margaret Gardiner ng Timog Aprika bilang Miss Universe 1978. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Timog Aprika sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Judi Andersen ng Estados Unidos, habang nagtapos bilang second runner-up si Guillermina Ruiz ng Espanya.
Mga kandidata mula sa 75 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon sa ikalabindalawang pagkakataon, samantalang si Helen O'Connell ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Kasaysayan
thumb|Centro de Convenciones de Acapulco, ang lokasyon ng Miss Universe 1978|250x250px
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 75 bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Dalawang kandidata ang nailuklok upang kumatawan sa kanilang bansa/teritoryo matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Unang sumali sa edisyong ito ang mga bansang Bagong Hebrides at Lesoto, at bumalik ang mga bansang Bonaire, Guwatemala, Moroko, San Vicente, at Turkiya. Huling sumali noong 1964 ang San Vicente, noong 1969 ang Bonaire, noong 1975 ang Moroko, at noong 1976 ang Guwatemala at Turkiya. Hindi sumali ang mga bansang Antigua, French Guiana, Guadalupe, Hayti, Indonesya, Kapuluang Birheng Britaniko, Liberya, Mawrisyo, San Cristobal, Santa Lucia, Sint Maarten, at Yugoslavia sa edisyong ito. Hindi sumali sina Nadine Defraites ng Antigua, Mlue Debor ng Guadalupe, at Ingrid Desmarais ng Mawrisyo dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Hindi sumali ang mga bansang French Guiana, Hayti, Indonesya, Kapuluang Birheng Britaniko, Liberya, San Cristobal, Santa Lucia, Sint Maarten, at Yugoslavia matapos na mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1971, 12 mga semifinalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 12 mga semfinalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa final interview. Sa edisyon ring ito unang ipinapalabas ang mga iskor na binibigay ng mga hurado sa telebisyon.
Katedral ng Casale Monferrato
thumb| Kanlurang harapan at mga kampanaryo thumb| Tanaw ng nabe patungo sa abside Ang Katedral ng Casale Monferrato (Duomo di Casale Monferrato; Cattedrale di Sant'Evasio) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Casale Monferrato, lalawigan ng Alessandria, Piedmont, Italya, na alay kay San Evasio. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Casale Monferrato.
Miss Universe 1978
Mga kandidata
75 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Katedral ng Casale Monferrato
Kasaysayan at paglalarawan
Ang katedral ay mayroong nartex. Ang loob ay may limang nabe, kung saan ang gitnang isa ay minarkahan ng matangkad na mga haliging polikromo na tumataas ang dalawang palapag. Ang mga kisame ay may fresco, ang ilang bahagi ay kulay bughaw na langit.
Tratadong Letran
Ang Tratadong Letran (Patti Lateranensi; Pacta Lateranensia) ay isang bahagi ng Mga Kasunduang Letran ng 1929, mga kasunduan sa pagitan ng Kaharian ng Italya sa ilalim ni Benito Mussolini at ng Banal na Luklukan sa ilalim ni Papa Pio XI upang ayusin ang matagal nang Suliraning Romano. Ang tratado at kaakibat na mga kasunduan ay pinangalanan pagkatapos ng Palasyo Letran kung saan nilagdaan ang mga ito noong 11 Pebrero 1929, at pinagtibay sila ng parlamento ng Italya noong Hunyo 7, 1929. Kinikilala ng kasunduan ang Lungsod ng Vaticano bilang isang malayang estado ilalim ng soberanya ng Banal na Luklukan. Sumang-ayon din ang gobyerno ng Italya na bigyan ang Simbahang Katolika Romana ng bayad-pinsala sa pagkawala ng mga Estado ng Simbahan. Noong 1947, ang Tratadong Letran ay kumilala sa Saligang Batas ng Italya bilang kumokontrol sa mga ugnayan sa pagitan ng estado at ng Simbahang Katolika.
Katedral ng Castellaneta
thumb|277x277px| Katedral ng Castellaneta Ang Katedral ng Castellaneta (Duomo di Castellaneta; Cattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Castellaneta, lalawigan ng Tarento, Apulia, Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Castellaneta.
Pietro Perugino
Si Pietro Perugino (,  Italian: [ˈPjɛːtro peruˈdʒiːno] ; c. 1446/1452 - 1523), ipinanganak bilang Pietro Vannucci, ay isang pintor ng Renasimiyentong Italyano ng paaralang Umbriano, na bumuo ng ilang katangiang natagpuan sa klasikong pagpapahayag sa Mataas na Renasimiyento. Si Raphael ang kanyang pinakatanyag na mag-aaral.
Mga sanggunian
thumb|300x300px| Fresco ng [[Paghahatid ng mga Susi (Perugino)|Paghahatid ng mga Susi, 1481–1482, Kapilya Sistina, Roma.]]
Katedral ng Cesena
Ang Katedral ng Cesena (Duomo di Cesena, Cattedrale di San Giovanni Battista) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Juan Bautista sa lungsod ng Cesena, Italya. Ito ang naging luklukang episkopal ng kasalukuyang Diyosesis ng Cesena-Sarsina mula pa noong 1986, at dati ay ng Diyosesis ng Cesena.
Salatiel
Si Salatiel (שְׁאַלְתִּיאֵל, Shəʾaltīʾēl), isinalin sa Griyego bilang Salathiel (Griyego: Σαλαθιηλ, Salăthiēl) ay anak ni Haring Jeconias at ama ni Zorobabel ayon sa Ezra 3:2, Ezra 3:8, Ezra 5:2, Nehemias 12:1, Ageo 1:1, Ageo 1:12, Ageo 1:14, Ageo 2:2, Ageo 2:23, Mateo 1:12 at Lucas 3:27. Meron ding nagsasabing ang kanyang kapatid na si Pedaia o Pedaias ay ama naman ni Zorobabel. Ayon sa Lucas 3:27 siya ay anak ni Neri at hindi si Haring Jeconias, naniniwala si Robert H. Gundry na si Lucas ang nagbigay ng aktwal na pisikal na talaangkanan habang si Mateo ay naglalahad ng seremonyal. Sa panahon ng pagkabihag sa Babylonian (587/6 BC), si Salatiel ay itinuring na pangalawang Exilarch (o hari-in-exile), kasunod ng kanyang ama.
Talaan ng mga kalakhang pook sa Europa
thumb|300px|Retratong satelayt ng Europa sa gabi. Ipinakikita ng mga liwanag ng ilaw ang urbanisadong mga lugar ng Europa. Ipinakikita rin nito ang Blue Banana megalopolis mula hilagang-kanlurang Inglatera hanggang sa hilagang Italya, at urbanisadong pook ng Golden Banana sa pagitan ng Genova at Valencia.
Isinusunod ng talaang ito ang mga kalakhang pook sa Europa ayon sa kanilang populasyon sang-ayon sa tatlong magkaibang mga pinagmulan; kinabibilang nito ang mga kalakhang pook na may populasyong higit sa 1 milyon.
Mga pinagmulan
Kabilang sa talaan ang mga kalakhang pook ayon sa mga tanging pag-aaral ESPON, Eurostat, at OECD. Sa kadahilanang ito hindi nakasama sa talaan ang ilang kalakhang pook, tulad ng Italyanong Kalakhang Pook ng Genoa (ang populasyon ayon sa "CityRailway" Official Report ay higit sa 1.510.000 magmula noong 2012), aren't included in this list, with data by other statistic survey institutes.
Ang mga bilang sa unang hanay ay mula sa proyektong ESPON, "Study on Urban Functions", na tumutukoy sa lungsod ayon sa konsepto ng isng functional urban area (pusod ng pook urbano na morpolohiyang tinukoy sa saligan ng kapal ng populasyon, dagdag ang nakapaligid na populasyong manggagawa na natukoy ayon sa saligan ng pangkaraniwang paglalakbay). Ang mga bilang sa pangalawang hanay ay mula sa Audit Urbano ng Eurostat at magkatulad sa mga Larger Urban Zone (LUZ). Ang mga bilang sa pang-apat na hanay ay mula sa OECD Territorial Reviews at magkatulad sa "mga kalakhang rehiyon". Ang karagdagang kabatiran kung paanong natutukoy ang mga pook ay makikita sa mga dokumento ng pinagmulan. Dapat na tingnan ang mga bilang bilang isang interpretasyon, hindi bilang matibay o tiyak na konklusyon.
Mga kalakhang pook
{{legend|#CFECEC|Mga pook sa loob ng Unyong Europeo|border=solid 1px #AAAAAA}}
Polysemtrikong mga kalakhang pook sa Unyong Europeo
(hindi kasama ang Komonwelt ng mga Malayang Estado at Turkiya)
Gustav Ludwig Hertz
Si Gustav Ludwig Hertz (22 Hulyo 1887 – 30 Oktubre 1975) ay isang pisikong Aleman at pamangkin ni Heinrich Rudolf Hertz. Kanyang isinagawa ang mga eksperimento kasama ni James Franck hinggil sa mga inelastikong pagbabanggan ng elektron sa mga gaas na kilala bilang mga eksperimentong Franck-Hertz na nagbigay sa kanila ng Gantimpalang Nobel sa Pisika noong 1925.
Luca Signorelli
thumb| Sariling pinta ni Luca Signorelli Si Luca Signorelli (c. 1441/1445 — 16 Oktubre 1523) ay isang Italyanong Renasimiyentong pintor na nabanggit sa partikular para sa kaniyang kakayahan bilang delinyante at ang kaniyang paggamit ng pagpapaikli sa nasa harap. Ang kaniyang mga napakalaking fresco ng Huling Paghuhukom (1499-1503) sa Katedral ng Orvieto ay itinuturing bilang kaniyang obra maestra.
Arkitekturang Klasiko
alt=Sebastiano Serlio's canon of the Classical orders, a prime example of classical architectural theory|right|thumb| Si [[Sebastiano Serlio ang unang nagtalaga ang limang klasikong orden (Toscano, Ionico, Dorico, Corinto, at Compuesto), sa isang pangunahing halimbawa ng klasikal na teoryang pang-arkitektura.]] Ang arkitekturang Klasiko karaniwang nagsasaad ng arkitekturang kung saan kalakhang sinasadyang magmula sa mga prinsipyo ng Griyego at Romanong arkitektura ng sinaunang panahon, o kung minsan ay mas partikular, mula sa mga gawa ng Romanong arkitekto na Vitruvius. Ang iba't ibang mga estilo ng arkitekturang klasiko ay maaaring umiiral na mula noong Renasimiyentong Carolinia, at talagang lumitaw mula noong Renasimiyentong Italyano. Kahit na ang mga klasikal na estilo ng arkitektura ay maaaring matindi ang pagkakaiba, masasabing sa pangkalahatan ay humahango sa iisang "bokabularyo" ng mga elemento sa palamuti at konstruksiyon. Sa kalakhan ng mundong Kanluranin, iba't ibang mga klasikal na estilo ng arkitektura ang nangibabaw sa kasaysayan ng arkitektura mula sa Renasimiyento hanggang sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at patuloy nitong kaugnay sa mga arkitekto hanggang sa kasalukuyan.
Ilog Davao
Mga sanggunian
Davao
Excise
Ang excise, o excise tax, ay anumang buwis na ipinapataw sa mga iginawang mga produkto (manufactured goods) sa sandali ng paggawa imbes na ipataw sa oras ng pagbebenta. Ang mga excise ay kadalasang nauugnay sa mga pangkaraniwang tungkulin, na ipinapataw sa mga dati nang kalakal kapag tumawid sila sa isang itinalagang hangganan sa isang partikular na direksyon; ang customs ay ipinapataw sa mga kalakal na nagiging mga bagay na nabubuwisan sa labas ng bansa, habang ang excise ay ipinapataw sa mga kalakal na umiiral sa loob ng bansa.
The Remaining
Ang The Remaining ay isang Amerikanong pelikulang katatakutang ipinalabas noong 2014. Ito ay idinirek at isinulat ni Casey La Scala, kasama rin sumulat ng skript kina Chris Downing. Ang pelikula ay may limitadong theatrical release noong 5 Setyembre 2014 at ang mga sentro sa isang pangkat ng mga kaibigan ay pinilit na suriin ang kanilang buhay pagkatapos ng mga pahayag ng Apocalypse.
Excise
Ang isang excise ay itinuturing na isang hindi direktang buwis, ibig sabihin na ang prodyuser o nagbebenta na nagbabayad ng buwis sa gobyerno ay inaasahang susubukan na mabawi ang kanilang pagkalugi sa pamamagitan ng pagtataas ng presyong binayaran ng tuluyang bumibili ng mga produkto. Karaniwang ipinapataw ang mga excise bilang karagdagan sa iba pang di-direktang mga buwis tulad ng buwis sa pagbebenta (sales tax) o value-added tax (VAT). Karaniwan, ang isang excise ay naiiba kaysa sa sales tax o VAT sa tatlong paraan:
Ang mga karaniwang halimbawa ng mga excise tax ay ang mga buwis para sa gasolina at iba pang panggatong pati na rin sa mga buwis para sa tabako at alkohol (minsan ay tinutukoy bilang sin tax ).
The Remaining
Buod
Skylar and Dan are happily celebrating their wedding when suddenly the Rapture occurs. Skylar's Christian parents are raptured, leaving their daughter and her new husband behind. She and Dan must find shelter from the new, extreme weather as well as from several winged demons that are keen on making Skylar and Dan their prey. They manage to take shelter in a nearby church along with several others remaining, where they re-examine their lives and personal faith in Jesus Christ, in the wake of remaining on Earth as it enters the seven years of Tribulation. The movie ends with the fifth trumpet being blown from Heaven as thousands upon millions of locusts descend to Earth to finish off the human race. Translate from: English Skylar at maligaya na ipagdiriwang ang kanilang kasal kapag biglang nangyari ang Pag-agaw. Ang mga magulang na Kristiyano ng Skylar ay inagaw, na iniiwan ang kanilang anak na babae at bagong asawa sa likod. Siya at si Dan ay dapat makahanap ng kanlungan mula sa bagong, matinding panahon mula sa ilang mga pakpak na mga demonyo na gumagawa ng skylar at kanilang biktima. Pumuputol sila sa isang malapit na simbahan kasama ang ilang natitirang iba, kung saan muling sinusuri ang kanilang buhay at personal na pananampalataya kay Jesu-Cristo, sa kalagayan ng natitira sa Earth bilang pitong taon ng Tribulation. Ang pelikula ay nagtatapos sa ikalimang trumpeta na hinipan mula sa Langit bilang libu-libo sa mga libo-libong bumaba sa Earth upang tapusin ang sangkatauhan.
Excise
Sa Pilipinas
Ayon sa Bureau of Internal Revenue (BIR), ang excise tax ay ang buwis na ipinapataw sa produksiyon, pagbebenta at konsumo ng mga produkto. Ang buwis na ito ay ipinapataw sa mga produktong gawa sa bansa gayundin sa mga produktong imported.
The Remaining
Produksyon
Si La Scala ay inspirasyon na lumikha ng The Remaining habang nagtatrabaho sa pelikula na Amityville: The Awakening at pagbisita sa hanay ng Paranormal Activity 5, kung saan siya nagtaka Ano kaya ang magagawa ng pandaigdigang "" Paranormal Activity "?" Pagkatapos nito, sinimulan ni La Scala ang pagsasaliksik ng mga mythologies para sa pelikula habang dinakit sa kanyang sariling nakaraang kaalaman sa Bibliya. Nagpasya siyang "sundin ang mga alituntunin ng "Apocalipsis"at sinubukang gawin ang pelikula na tumpak sa Bibliya.
Excise
Sa Pilipinas
Ito ang mga produktong sakop ng excise tax batay sa mga artikulo at koda ng bansa:
Sa pangkalahatang oras naman ng pagbabayad ng excise tax:
Monumento ni Victor Emmanuel II
Ang Pambansang Monumento ni Victor Emmanuel II (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II) o (mole del) Vittoriano, tinawag na Altare della Patria (Tagalog: Altar ng Amang Lupain), ay isang pambansang monumentong itinayo bilang parangal kay Victor Emmanuel II, ang unang hari ng isang pinag-isang Italya, na matatagpuan sa Roma, Italya. Sakop nito sa isang pook sa pagitan ng Piazza Venezia at ng Burol Capitolino. Kasalukuyan itong pinamamahalaan ng Polo Museale del Lazio at pagmamay-ari ng Ministro ng Pamanang Kultural at mga Gawain.
The Remaining
Kritikal na pagtanggap
Ang mga review ay nakararaming negatibong pagtatanggap. Ayon sa Variety ay pinaghalo sa kanilang opinyon ng pelikula, na pinupuna ito sa paggamit ng mga cliched elemento ng natagpuang at para sa "ham-handed" na dialogue, pagsasalita, at proselytizing, habang sinasabi na ang pelikula ay maaaring "makahanap ng isang nagpapasalamat na madla kapag ang natapos na maliit na badyet na ito ay may limitadong teatro na tumakbo at nabuhay muli sa mga platform ng mga homescreen." Ayon sa mga pahayagang Commonsensemedia at The Washington Post ay parehong tumama ang pelikula, na sang-ayon ng The Washington Post ang pelikula sa kalahating bituin at nagsusulat na "Mayroong isang pangunahing problema dito. Ang pelikula ay nakasalalay sa nakakaalam na tao na takot sa kamatayan, ngunit ang mensahe nito ay ang pagkamatay ay pag-promote."
Arnaldo ng Brescia
right|thumb|334x334px| Monumento kay Arnaldo ng Brescia sa [[Lungsod ng Brescia|Brescia, Italya (1882).]] Si Arnaldo ng Brescia (c. 1090 – Hunyo 1155), na kilala rin bilang Arnaldus (Arnaldo da Brescia), ay isang Italian canons regular mula sa Lombardy. Nanawagan siya sa Simbahan na talikuran ang pagmamay-ari ng pag-aari, at lumahok siya sa nabigong Komuna ng Roma.
The Remaining
Kritikal na pagtanggap
Sa Rotten Tomatoes, ang pelikula ay kasalukuyang mayroong 56% na "bulok" na rating.
Panahon ng bagyo sa Pasipiko ng 2023
Ang panahon ng bagyo sa Pasipiko ng 2023 ay ang paparating na panahong bagyo na taunang nagaganap sa hilagang-kanlurang bahagi ng Karagatang Pasipiko. Bagamat taunan, nagiging aktibo ito pagsapit ng buwan ng Mayo o Hunyo.
Katedral ng Castelsardo
thumb|250x250px| Katedral ng Castelsardo Ang Katedral ng Castelsardo Cathedral (Concattedrale di Sant'Antonio abate) ay isang katedral sa Castelsardo, hilagang Sardinia, Italya, at alay kay San Antonio ang Dakila. Ito ang naging luklukan ng obispo ng Ampurias noong 1503. Noong 1839 ang diyosesis ng Ampurias ay isinasib sa Tempio, at ang luklukang episkopal ay lumipat sa Katedral ng Tempio, at ang kastilyo ng Castelsardo ay naging isang konkatedral, dahil nananatili ito sa kasalukuyang diyosesis ng Tempio-Ampurias.
Sandro Botticelli
thumb|245x245px| Detalye mula sa pinakatanyag na obra ni Botticelli, [[Ang Kapanganakan ni Venus (c. 1484–1486)]] Si Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi ( c. 1445 - May 17, 1510), na kilala bilang Sandro Botticelli (, Italian: [ˈSandro bottiˈtʃɛlli] ), ay isang Italyanong pintor ng Maagang Renasimiyento. Ang pustomong reputasyon ni Botticelli ay nagdusa hanggang sa huling bahagi ng ika-19 na siglo, nang siya ay muling nakilala ng Prerafaelita na nagpasigla ng muling pagsusuri sa kanyang trabaho. Mula noon, ang kaniyang mga pinta ay nakitang kumatawan sa malinyang biyaya ng pagpipinta ng Maagang Renaissance.
Bilang karagdagan sa mga mitolohikal na paksa na kung saan siya ay pinakilala sa ngayon, pininturahan ni Botticelli ang isang malawak na hanay ng mga paksa sa relihiyon (kasama ang dose-dosenang rendisyon ng Madonna at Bata, marami sa bilog na hugis tondo) at ilang larawan din. Ang kaniyang mga kilalang akda ay Ang Kapanganakan ni Venus at Primavera, kapuwa sa Uffizi sa Florencia. Nabuhay si Botticelli sa buong buhay niya sa parehong kapitbahayan ng Florence; ang tangi lamang niyang makabuluhang oras sa ibang lugar ay ang mga buwan na ginugol niya sa pagpipinta sa Pisa noong 1474 at ang Kapilya Sistina sa Roma noong 1481–82.
Panahon ng bagyo sa Pasipiko ng 2023
Kabilang ang hilagang-silangan sa Karagatang Pasipiko, mayron dalawang magkaibang ahensya naka assign na pangalan sa bawat tropikal bagyo na nagreresulta sa pagpangalan ng dalawang pangalan ang Japan Meteorological Agency (JMA). Ang PAGASA ay nagbibigay lamang ng mga pangalan sa bagyo, kung ang isang magiging ganap o papasok na bagyo ay papasok sa Philippine Area of Responsibility (PAR), Ang mga ahensya ng JMA at JTWC ay patuloy na naka-antabay sa mga papasok at mabubuong bagyo.
Seasonal summary
Ginagamit sa timeline na ito ang mga pangalang binigay ng PAGASA, kung saan makikita sa loob ng mga panaklong ang pangalang internasyonal nito. Para naman sa mga bagyong may isang pangalan lamang, ginagamit ang pangalan ng PAGASA kung may binigay ito, kundi gagamitin ang pangalang internasyonal nito, una JMA bago ang JTWC.
Pilipinas
Gagamitin ng PAGASA ang mga pangalang huling ginamit noong panahon ng 2019, kung saan 21 ang pumasok sa Sakop na Responsibilidad nito. Ang mga pangalang Tamaraw at Ugong ay inaasahang gagamitin sa kauna-unahang pagkakataon sa taon'g 2027, matapos nitong palitan ang mga Tisoy at Ursula, na nakapagtala ng malaking pinsala at pagkawala ng buhay sa Luzon at Visayas.
Auxiliary list
Katedral ng Cervia
thumb| Kanlurang harap ng katedral, kung saan ang dapat na ilalaang marmol sa patsada ay hindi naidagdag Ang Katedral ng Cervia (Duomo di Cervia; Cattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa bayan ng Cervia, sa lalawigan ng Ravenna, rehiyon ng Emilia-Romagna, Italya.
Ito ang dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Cervia at mula pa noong 1986 ay naging konkatedral ng Arkidiyosesis ng Ravenna-Cervia.
Arnaldo ng Brescia
Pinatapon nang hindi bababa sa tatlong beses at kalaunan ay naaresto, binitay ng papado si Arnaldo, pagkatapos ay postumong sinunog at tinapon ang kaniyang mga abo sa Ilog Tiber. Bagaman nabigo siya bilang isang relihiyosong repormador at isang pinuno sa politika, ang kaniyang mga aral hinggil sa apostolikong kahirapan ay nagkaroon ng mga tagasunog pagkatapos ng kaniyang pagkamatay sa mga "Arnaldista" at mas malawak sa mga Valdense at mga Espiritwal na Franciscano, kahit na walang nakasulat na salita niya ay nakaligtas buhat ng mga opisyal na pagkondena. Inihahanay siya ng mga Protestante bilang isa sa mga nauna sa Repormasyon.
Crisostomo Garbo
Si Crisostomo "Cris" Garbo ay isang pulitiko sa Pilipinas.
Ancus Marcius
Si Ancus Marcius (c. 677 –617 BK; naghari 642–617 BC) ay ang maalamat na ika-apat na hari ng Roma. Sa pagkamatay ng nakaraang hari, si Tullus Hostilius, ang Senado ng Roma ay humirang ng isang interrex, na siya namang tumawag sa isang sesyon ng pagpupulong ng mga tao na naghalal ng bagong hari. Si Ancus ay sinasabing namuno sa pamamagitan ng pagsasagawa ng giyera tulad ng ginawa ni Romulo, habang nagtataguyod din ng kapayapaan at relihiyon tulad ng ginawa ni Numa.
Si Ancus Marcius ang pinaniniwalaan ng mga Romano na naging pangalan ng Marcii, isang pamilyang Plebo.
Dirham
Ang dirham, dirhem o dirhm (درهم; Amazigh: ⴰⴷⵔⵉⵎ, romanisado: adreem) ay dati at, sa ibang mga kaso, ginagamit pa rin bilang isang yunit ng pananalapi sa ilang estadong Arabe. Dati itong may kaugnayan sa yunit na bigat (ang Otomanong dram) sa Imperyong Otomano at Dinastiyang Sasanida. Hinango ang pangalan mula sa pangalan ng sinaunang Griyegong pananalapi na drachma.
Yunit ng bigat
Noong huling panahon ng Imperyong Otomano (Otomanong Turko درهم), ang pamantayang dirham ay 3.207 g; katumbas ng 400 dirhem ay isang oka. Nakabatay ang Otomanong dirham sa Sasanidang drachm (sa Gitnang Persyano: drahm), na nakabase din sa Romanong dram/drachm.
Sa Ehipto noong 1895, katumbas ito ng 47.661 butil ng troy (3.088 g).
Mayroon kasalukuyang kilusan sa mundong Islamiko na naglalayong muling buhayin ang Dirham bilang isang yunit ng bigat para sa pagsukat ng pilak, bagaman pinagtatalunan ang tumpak na halaga (aliman sa 3 o 2.975 gramo).
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2020
Ang Palarong Olimpiko sa Tag-Init 2020 (Hapon: 2020年夏季オリンピック, Hepburn: Nisen Nijū-nen Kaki Orinpikku), na opisyal na kilala bilang Palaro ng Ika-XXXII Olimpiyada at karaniwang kilala bilang Tokyo 2020 (tōkyō ni-zero-ni-zero) , ay isang pandaigdigang palarong pampalakasan na itinakdang gaganapin sa lungsod ng Tokyo, Hapon. Ang mga palaro ay unang itinakdang gaganapin mula 24 Hulyo – 9 Agosto 2020, ngunit bilang tugon sa pandemyang COVID-19, ipinahayag ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko (IOC) at ng kumiteng tagapag-ayos ng Lungsod ng Tokyo noong 24 Marso 2020 na ang palaro ay ipagpapaliban hanggang 2021, at gaganapin ng hindi tatagal sa tag-init ng 2021. Ang palaro ay tatawagin at kikilalanin pa rin bilang Tokyo 2020, bagama't may pagbabago sa iskedyul. Napagkasunduan ng IOC at ng kumiteng tagapag-ayos ng lungsod ang mga bagong petsa para sa palaro noong 30 Marso 2020. Ayon sa nabuong palatuntunan, bubuksan ang palaro sa 23 Hulyo 2021, habang ang pagsasara ay magaganap sa ika-8 ng Agosto. Ang kasunod na Palaro sa Taglamig sa Beijing naman ay nakatakdang buksan sa 4 Pebrero 2022, anim na buwan matapos itong palaro.
Nahalal ang lungsod na ito noong 7 Setyembre 2013 sa ika-125 sesyon ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko sa Buenos Aires, Arhentina. Ito ang magiging ikalawang pagkakataon na ang Hapon, partikular na ang Tokyo, ang magdaraos ng Palarong Olimpiko sa Taginit, ang una bilang noong 1964, at ang unang lungsod sa Asya na maglulunsad ng Palaro sa Tag-Init ng dalawang beses. Sa pangkalahatan, ito ang magiging ika-apat na Palarong Olimpikong gaganapin sa Hapon, na nagdaos rin ng Palarong Olimpiko sa Taglamig noong 1972 (Sapporo) at 1998 (Nagano). Ang mga Palarong 2020 ang magiging ikalawa sa tatlong sunod-sunod na mga Palarong Olimpiko na magaganap sa Timog Asya, ang una bilang Palarong Olimpiko sa Taglamig 2018 sa probinsya ng Pyeongchang, Timog Korea, at ang susunod bilang Palarong Olimpiko sa Taglamig 2022 sa Beijing, Tsina.
Balak simulan ng Palarong ito ang ilang bago at karagadagang mga kumpetisyon sa Palarong Olimpiko sa Taginit, kabilang ang 3x3 basketbol, malayang BMX, at Madison cycling, pati rin mga karagdagang halong labanan. Sa ilalim ng mga bagong pulisiya ng IOC na nagbibigay pahintulot sa kumiteng tagapag-ayos ng punong-abalang lungsod na magdagdag ng mga laro sa programang Olimipiko upang palawigin ang palagiang buod ng mga larong Olimpiko, balak rin ng palarong ito na idagdag ang karatedo, sport climbing, pagsusurp at skatebording, at ibalik ang beysbol at sofbol para sa unang pagkakataon mula noon 2008.
Proseso ng paganyaya
Ang Tokyo, Istanbul at Madrid ang tatlong opisyal na kandidato sa pagka-punong abalang lungsod. Natanggap din ng IOC ang mga anyaya ng Baku (Azerbaijan) at Doha (Qatar), ngunit hindi ito tumuloy sa proseso ng pagkakandidato. Binawi naman ng Roma ang kanilang paganyaya.
Pagpili ng punong-abalang lunsod
Nagbotohan ang IOC upang mahalal ang punong-abalang lunsod ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 2020 noong 7 Setyembre 2013 sa ika-125 Sesyon ng IOC sa Buenos Aires Hilton sa Buenos Aires, Arhentina. Ginamit ang sistemang exhaustive ballot upang piliin ang punong-abalang lungsod. Walang nanalong lungsod ang may 50% o kalahati ng mga boto sa unang yugto, at naging patas ang labanan ng Madrid at Istanbul sa ikalawang puwesto. Isang run-off na pagboto sa pagitan ng dalawang lungsod ang isinagawa upang matukoy kung sino ang tatanggalin. Sa huling yugto, sa isang ulo sa ulong labanan sa pagitan ng Tokyo at Istanbul, napili ang Tokyo na nagkamit ng 60 boto sa 36, sapagkat nakakuha ito ng hindi baba sa 49 boto kinakailangan para sa mayorya.
Epekto ng 2019-20 pandemyang coronavirus
Noong 2020, umani ng pangamba ang pandemyang coronavirus ng 2019-2020 hinggil sa potensyal na epekto nito sa mga manlalaro at mga bisita sa Palarong Olimpiko. Hindi tulad ng kaso ng Zika virus sa panahon ng Palarong Olimpikong 2016 sa Rio de Janeiro, ang SARS-CoV-2 ay maaring kumalat sa tao, isang karagdagan sa humihirap na mga hamon para sa kumiteng tagapag-ayos ng Tokyo na pigilan ang nakakahawang sakit at idaos ng ligtas ang palaro. Sa isang panayam noong Pebrero 2020 sa City AM, ang kinatawan ng mayor ng konserbatibong Londres na si Shaun Bailey ay nangatwiran na maaaring muling mag-host ng Palarong Olimpiko ang Londres sa dating mga lugar ng Palarong Olimpiko 2012, kung ang palaro ay kailangang ilipat dahil sa pagkalat ng coronavirus. Tinuligsa ng Tokyo Governor Yuriko Koike ang komento ni Bailey bilang hindi naaangkop.
Pagpapaliban ng Palarong Olimpiko ng Tokyo hanggang tag-init ng 2021
Noong ika-2 ng Marso 2020, sinabi ng isang tagapagsalita ng IOC na ang Palaro ay magpapatuloy ayon sa plano, at noong 18 Marso ay inulit ng IOC ang pagsalungat nito sa isang pagkaantala o pagkansela. Noong ika-23 ng Marso, tatlong bansa — Canada, Australia, at Great Britain — ang nagsabi na aalis sila sz Palaro kung hindi ito ipinagpaliban ng isang taon. Sa parehong araw, sinabi ni Punong Ministro Shinzo Abe na susuportahan niya ang mungkahing pagpapaliban, binabanggit na ang pagtiyak sa kaligtasan ng mga manlalaro ay "pinakamahalaga". Nang araw ding iyon, sinabi ng beterano na miyembro ng IOC at dating bise-presidente na si Dick Pound sa USA Today na inaasahan niyang ipagpaliban ang mga Palaro.
Noong ika-24 ng Marso 2020, inihayag ng IOC at Tokyo Organizing Committee na ang 2020 Summer Olympics at Paralympics ay "mai-iskedyul sa isang petsa na lampas sa 2020 ngunit hindi lalampas sa tag-araw 2021". Sinabi nila na ang Palaro "ay maaaring tumayo bilang isang parola ng pag-asa sa mundo sa panahon ng mga pagkabagabag na ito at na ang apoy ng Olimpiko ay maaaring maging ilaw sa dulo ng lagusan kung saan mahahanap ng mundo ang sarili sa kasalukuyan." Sinabi ni Punong Ministro Abe na ang pangulo ng IOC na si Thomas Bach ay "tumugon ng 100% na pagsang-ayon" sa kanyang panukala na maantala ang Palaro. Para sa pagpapatuloy at marketing na mga layunin, ang Palaro ay kikilalanin pa rin bilang Tokyo 2020, sa kabila ng pagbabago sa pag-iskedyul. Bagaman maraming mga Palarong Olimpiko ay tuluyang nakansela dahil sa mga digmaang pandaigdig, kabilang na ang Palarong Olimpiko sa Tag-init 1940 (na orihinal na iginawad sa Tokyo, nilipat sa Helsinki pagkatapos ng pagsisimula ng Ikalawang Digmaang Sino-Hapon, at sa huli ay ipinagliban dahil sa mas malawak na pagsisimula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig), ito ang kauna-unahang Palarong Olimpiko sa halip na ipagpapaliban sa hinaharap na petsa.
Ayon sa isang pagtatantya na isinagawa ng propesor ng University ng Kansai University na si emerito Katsuhiro Miyamoto at iniulat ng NHK, ang gastos ng pagpapaliban sa Palarong Olimpiko ng 2020 ng isang taon ay magkakahalagang 640.8 bilyong yen (US $ 5.8 bilyon), isaalang-alang ang paggasta sa pagpapanatili ng mga hindi nagamit na mga pasilidad, habang ang pagkansela nito ay magkakahalangang 4.52 trilyon yen (US $ 41.5 bilyon), batay sa mga gastos sa pagpapatakbo at pagkawala ng aktibidad ng turismo.
Pagpapaunlad at paghahanda
Ang Pamahalaang Metropolitan ng Tokyo ay nagtabi ng JP ¥400 bilyong pondo (higit sa 3.67 bilyong USD) upang matustusan ang gastos sa pagdaraos ng Palaro. Isinasaalang-alang ng pamahalaang Hapon ang pagtanggal ng mga paghihigpit sa himpapawid upang payagan ang pagtaas ng kapasidad sa parehong mga paliparan ng Haneda at Narita. Isang bagong linya ng riles upang maiugnay ang parehong mga paliparan sa pamamagitan ng pagpapalawak ng Tokyo Station, paggupit ng oras ng paglalakbay mula sa Tokyo Station hanggang Haneda mula 30 minuto hanggang 18 minuto, at mula sa Tokyo Station hanggang Narita mula 55 minuto hanggang 36 minuto; pinondohan lalo na ng mga pribadong mamumuhunan ang linya na nagkakahalaga ng ¥400 bilyon. Ang East Japan Railway Company (JR East) ay nagpaplano din ng isang bagong ruta malapit sa Tamachi hanggang Haneda Airport. May mga plano rin na pondohan ang pabilis na pagkumpleto ng ruta ng Central Circular, Tokyo Gaikan Expressway, at Ken-Ō Expressway, at ang pag-aayos ng iba pang mga pangunahing daanan sa lugar. Ang Yurikamome automated transit line ay dapat din palawigin mula sa nakatayo nang terminal sa Toyosu Station patungo sa isang bagong terminal sa Kachidoki Station, na dadaan sa lugar ng Nayong Olimpiko, bagaman ang linya ay hindi inaasahan na magkakaroon ng sapat na sariling kakayahan upang pagdausan ng mga pangunahing kaganapan sa Odaiba.
Ang Tokyo Organizing Committee ay pinamumunuan ng dating punong ministro ng Hapon na si Yoshirō Mori. Si Seiko Hashimoto, ministro para sa Palarong Olimpiko at Paralimpiko ng Tokyo, ay pinangangasiwaan ang mga paghahanda sa ngalan ng pamahalaang Hapon.
Mga lugar at imprastraktura
Noong Pebrero 2012, ipinahayag na ang National Stadium ng Tokyo, ang pangunhaning pinagdausan ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 1964, ay isasailalim sa ¥100 bilyong pagsasaayos para sa 2019 Rugby World Cup at Palarong Olimpiko sa Tag-init 1964. Noong Nobyembre 2012, inanunsyo ng Japan Sport Council na tatanggap sila ng mga disenyo para sa napipintong istadyum. Sa mga 46 na napili, iginawad sa Zaha Hadid Archtiects ang proyekto, na inaasahang papalitan ang lumang stadium ng bagong 80,000-upuan na istadyum. Nakatanggap ng kritisismo ang disenyo ng Zaha Hadid, na inihambing sa helmet ng bisikleta, at itinuring na sumasalungat sa malapit na Meiji Shrine at laganap na hindi pagsangyon ng halaga nito, sa kabila ng pagsubok na baguhin at pagbutihin ang disenyo.
Noong Hunyo 2015, inanunsyo ng pamahalaan na plano nitong bawasan ang permanenteng kapasidad ng bagong istadyum sa 65,000 na atletikong konpigurasyon nito (bagama't maari rin nila dagdagan ng hanggang 15,000 pansamantalang upuan para sa futbol). Ang mga unang plano na magtayo ng umuurong na bubuong ay binasura. Bilang bunga ng pagtututol ng publiko sa tumataas na gastos ng stadium, na umabot ng ¥252 bilyon, napilitan ang pamahalaan na tanggihang tuluyan ang disenyo ng Zaha Hadid, at piliin ang bagong disenyo ng Hapong arkitekto na si Kengo Kuma. Halaw mula sa tradisyonal na mga templo na may mababang tagiliran, ang disenyo ni Kuma ay nagkakahalagang ¥149 bilyon. Dahil sa mga pagbabago sa plano, hindi natapos sa oras ang bagong stadium para sa 2019 Rugby World Cup gaya ng unang napagplanuhan.
Noong Oktubre 2018, naglabas ang lupon ng awdit ng isang ulat na nagsasabi na ang kabuuang gastos ng mga lugar ay maaaring lumampas sa US $25 bilyon.
Sa 33 na lugar ng kumpetisyon sa Tokyo, 28 ang nasa loob ng 8 kilometro (4.97 milya) ng Nayong Olimpiko. Labing-isang bagong lugar naman ang kailangan itayo. Noong 16 Oktubre 2019, inihayag ng IOC na may balak ilipat ang marathon at racewalking na mga kaganapan sa Sapporo dahil sa problema sa init. Ang mga plano ay ginawang opisyal noong 1 Nobyembre 2019 matapos tanggapin ng Gobernador ng Tokyo na si Yuriko Koike ang desisyon ng IOC, sa kabila ng kanyang paniniwala na ang mga kaganapan ay dapat na manatili sa Tokyo.
Heritage Zone
Pitong lugar para sa siyam na mga laro ang matatagpuan sa central business area ng Tokyo, hilagang-kanluran ng Nayong Olimpiko. Ilan sa mga lugar na ito ay unang binuo para sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 1964.
Magkakaroon ng 13 lugar para sa 15 mga laro na matatagpuan sa kalapit na Look ng Tokyo, timog-silangan ng Nayong Olimpiko, karamihan sa Ariake, Odaiba at sa palibot na mga islang artipisyal.