cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2028
Ang Palarong Olimpiko sa Tag-init 2028, na opisyal na kilala bilang Mga Laro ng XXXIV Olympiad, at karaniwang kilala bilang Los Angeles 2028 o LA 2028, ay isang darating na internasyonal na multi-sport event na nakatakdang maganap mula Hulyo 21 hanggang 6 Agosto 2028, sa Los Angeles, California, Estados Unidos. Ito ang magiging unang Larong Tag-init na gaganapin sa US mula noong Palarong Olimpiko sa Tag-init 1996 sa Atlanta, Georgia
Ang proseso ng pagtawad ng Host na lungsod ay orihinal na iskedyul na simula ng 2019, kasama and papanalong tawad na angkop para anunsyo sa 2021. Gayunman, sumusunod na umalis na numerous ng lungsod mula sa proseso ng pagtawad para sa kapwa 2022 at ang 2024, ang International Olympic Committee (IOC) nalutas nitong Hulyo 2017 hanggang premyo at sama-sama ay kapwa ng larong 2024 at 2028. Maya noong 31 Hulyo 2017 ang kasunduan kung saan sa Los Angeles gusto ng tawad para sa 2028 na Palaro na mahigit $1.8 bilyong ng additional funding mula sa IOC, kung saan pagkatapos clear sa Paris para kumpirmado ay host para sa Palarong 2024. Lungsod nang pormal na anunsyo as nanalo nila sa respektibong Palaro sa 131 sesyon ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko sa Lima, Peru, noong 13 Setyembre 2017. Any Tawad ay pinuri ng IOC para gamitin ang numerong record-breaking ng umiiral at pansamantalang facility at asahan ng corporate pera.
Ito na ang ikatlong beses sa Los Angeles ay maging host ng Palarong Olimpiko, paggawa na rin ay pangatlong Lungsod pagkatapos ng Londres (1908, 1948, at 2012) at Paris (1900, 1924, at 2024) para sa host ng Laro tatlong beses at ang unang Lalawigan ng Amerika. Ito na ang ikalimang Palarong Olimpiko sa Tag-init para maging host as Estados Unidos, ang nakaraang apat na okasyong pagkatao ay St. Louis 1904, Los Angeles 1932, Los Angeles 1984, at Atlanta 1996. Ito na ang ika siyam na Olimpiko na ginanap sa U.S. (pagkuha ng kapwa ay tag-init at taglamig na laro na account; ang apart na taglamig na edisyon ay Lake Placid 1932, Squaw Valley 1960, Lake Placid 1980, at Salt Lake City 2002).
Halalan sa Host City
Ang Los Angeles ay nahalal bilang host city para sa 2028 Summer Olympics sa Ika-131 na IOC Session sa Lima, Peru noong 13 Setyembre 2017. Ang tatlong miyembro ng American IOC na sina Anita DeFrantz, Angela Ruggiero at Larry Probst, ay hindi karapat-dapat na bumoto sa halalan na ito. sa ilalim ng mga patakaran ng Charter ng Olimpiko. Ito ang pangatlong beses na napili ang Los Angeles bilang isang lungsod ng host ng Olympics nang hindi nahaharap sa isang proseso ng mapagkumpitensya sa pag-bid (ang Los Angeles ang tanging lungsod na gaganapin ang pagkakaiba-iba), kasunod ng mga magkatulad na kinalabasan noong 1932 at 1984.
Nagsumite rin ng mga bid ang Los Angeles para sa Summer Olympics ngunit natalo noong 1924 (Paris), 1928 (Amsterdam), 1948 (London), 1952 (Helsinki), 1956 (Melbourne), 1976 (Montréal), at 1980 (Moscow). Karamihan sa mga kamakailan lamang, ang Los Angeles ay nag-apply upang maging kandidato ng lungsod ng Estados Unidos para sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2016, ngunit sa pagkakataong iyon ang Chicago ay napili bilang kandidato ng Estados Unidos ng United States Olympic Committee (USOC).
Downtown Los Angeles Sports Park
The Downtown Los Angeles sports park will incorporate various venues around downtown Los Angeles. Multiple venues will be located at LA Live, Exposition Park and the campus of the University of Southern California.
Valley Sports Park
The Valley Sports Park will be centered around the Sepulveda Dam in the San Fernando Valley.
South Bay Sports Park
The South Bay Sports Park will be located on the campus of California State University, Dominguez Hills in Carson, California.
Long Beach Sports Park
The Long Beach Sports Park will be located in and around Downtown Long Beach in Long Beach, California.
Potential football venues
According to the initial bid book for the Los Angeles 2024 Olympic bid, football venues are to be situated within Los Angeles and other parts of California, to be determined. According to the official website of the local organizing committee, eight venues are under consideration, all within the state of California.
Dinastiyang Julio-Claudio
Ang dinastiyang Julio-Claudio ay binubuo ng unang limang emperor ng Roma: Augusto, Tiberio, Caligula, Claudio, at Nero. Pinamunuan nila ang Imperyong Romano mula sa pagkakabuo nito sa ilalim ng Augusto noong 27 BK hanggang AD 68, nang magpakamatay ang huli sa linya, si Nero. Ang pangalang "Julio-Claudio" ay isang salitang pangkasaysayan na nagmula sa dalawang pamilya na binubuo ng dinastiyang imperyal: ang Julii Caesares at Claudii Nerones. Ang tagapagtatag nito na si Augustus Caesar ay may dugong Julian sa pamamagitan ng kanyang lola sa ina na si Julia Caesaris. Siya ay naging Julian sa pangalan na Gaius Julius Caesar "Octavianus" dahil sa pag-ampon ng kanyang dakilang tiyuhin na si Gaius Julius Caesa
Pamilya Annibaldi
Ang Annibaldi ay isang malakas pamilyang baron ng Roma at ng Lazio noong Gitnang Kapanahunan. Sinimulan nilang umangat sa katanyagan noong ika-13 siglo nang may basbas nina Papa Gregorio IX at Alejandro IV, sa puwang na naiwan ng mga Konde ng Tusculum. Sa huling mga taon ng parehong siglo sila ay natabunan ng Caetani.
Ang pinakatanyag sa pamilya ay si Riccardo Annibaldi (1210-1276), na ginawang kardinal noong 1237 ni Gregorio IX, at binili ang fief ng Molara. Ang iba pang linya ng pamilya na hindi nagmula kay Riccardo ay ang mga sa Monte Compatri, Castel Zancato, at ng Koliseo. Si Riccardo ang unang tagapagtanggol ng Ordeng Agustino.
Dinastiyang Julio-Claudio
Si Claudius ay isang Claudian, subalit gaya ni Augustus Caesar, siya'y nagmula sa pamilya Julian sa pamamagitan ng kanyang lola sa ina na si Octavia Minor— ang kapatid na babae ni Augustus— na ang lola sa ina ay si Julia, ang kapatid na babae ni Caesar.
Tulad ni Caligula, si Nero ay mayroon ding dugong Julian at Claudian. Siya ay apo sa tuhod ni Augustus.
Ang Pag-akyat at Pagbagsak ng Julio-Claudian
Nang hindi nagkaroon ng anak na lalaki at tagapagmana si Augustus, ipinakasal niya ang kanyang tunay na anak na babaeng si Julia sa kanyang pamangkin na si Marcus Claudius Marcellus subalit si Marcellus ay namatay sa pagkalason sa pagkain noong 23 BC kaya ipinakasal muli ni Agustus ang kanyang anak na babae sa kanyang tapat na kaibigang si Marcus Vipsanius Agrippa. Ang pagsasama nila ay nagdulot ng limang anak, tatlong anak na lalaki at dalawang anak na babae: Gaius Caesar, Lucius Caesar, Vipsania Julia, Agrippina, and Postumus Agrippa.
Sina Gaius at Lucius na mga unang anak nina Julia at Agrippa ay inampon ni Augustus at mga naging tagapagmana ng trono. Namatay si Agrippa noong 12 BC at ipinagutos ni Augustus na hiwalayan ni Tiberio ang kanyang asawang Vipsania upang pakasalan ang dalawang beses na nabiyudang si Julia. Si Drusus na kapatid ni Tiberio ay namatay noong 9 BC pagkatapos mahulog sa sinasakyang kabayo.
Mga Samnita
Ang mga Samnita ay isang sinaunang Italikong naninirahan sa Samnium sa timog-gitnang Italya. Kasangkot sila sa maraming giyera kasama ang Republikang Romano hanggang sa ika-1 siglo BK.
Mga nagsasalita ng Osco, ang mga Samnita ay maaaring nagmula bilang lumihis sa mga Sabino. Ang mga Samnita ay bumuo ng isang konperesasyon, na binubuo ng apat na tribo: ang Hirpini, Caudini, Caraceni, at Pentri. Nakipag-alyansa sila sa Roma laban sa mga Galo noong 354 BK, ngunit kalaunan ay naging kaaway ng mga Romano at hindi nagtagal ay nasangkot sa isang serye ng tatlong giyera (343–341 BC, 327–304 BC, at 298–290 BC) laban sa mga Romano. Sa kabila ng labis na tagumpay laban sa mga Romano sa Labanan ng Horcas Claudina (321 BK), ang mga Samnita ay kalaunan nasakop. Bagaman humina nang malubha, tuluyang tinulungan ng mga Samnita si Pyrrhus at ang ilan ay napunta kay Hannibal sa kanilang mga giyera (280-275 BK at 218-201 BK) laban sa Roma. Nakipaglaban din sila mula noong 91 BK sa Digmaang Panlipunan at kalaunan sa giyera sibil (82 BK) bilang mga kaalyado ni Gnaeus Papirius Carbo laban kay Lucius Cornelius Sulla, na tinalo sila at ang kanilang pinuno na si Ponius Telesinus sa Labanan ng Tarangkahang Collina (82 BK). Sa paglaon ay isinanib sila sa mga Romano, at naglaho ang pag-iral bilang iibang pangkat ng tao.
Imam
Ang Imam (إمام imām; maramihan: أئمة aʼimmah) ay isang Islamikong posisyong pamumuno.
Karaniwan itong ginagamit bilang isang titulo ng isang pinuno sa pagsamba sa isang mosque at pamayanang Muslim sa mga Sunismo. Sa ganitong konteksto, maaring manguna ang mga imam sa pagsambang Islamiko, nagsisilbi bilang mga pinuno ng pamayanan, at nagbibigay ng gabay panrelihiyon. Sa Yemen, ibinibigay dati ang titulo sa hari ng bansa.
Para sa Shiismo, pinuno ang mga Imam ng mga pamayanang Islamiko ummah pagkatapos ng Propeta. Nailalapat lamang ang katawagan sa mga kasapi ng Ahl al-Bayt, ang pamilya ng Islamikong Propeta Muhammad, itinalaga bilang ang mga hindi nagkakamali.
Mga imam ng Sunni
Ang sangay na Sunni ng Islam ay walang imam sa kaparehong kahulugan sa mga Shi'a, isang mahalagang pagkakaiba na kadalasang hindi napapansin sa labas ng relihiyong Islamiko. Sa pang-araw-araw na katawagan, ang imam ay ang namumuno sa is pormal na panalanging Islamiko (Fard), kahit sa mga lokasyon sa tabi ng mosque, kapag ginagawa ang mga panalangin sa isang pangkat ng dalawa o higit pa na pinamumunuan ng isang tao (imam) at sinusundan ng iba sa pamamagitan ng pagkopya ng mga aksyon sa pagsamba. Binibigay ang sermon kadalasan sa isang hinirang na imam. Lahat ng mosque ay may isang imam na namumuno sa (kongregasyunal na) panalangin, kahit na kasapi lamang ito mula sa tinipong kongregrasyon sa halip na isang opisyal na hinirang na suwelduhang indibiduwal. Kontrobersyal ang posisyon ng mga kababaihan bilang mga imam. Kailangan ang indibiduwal na pinili, sang-ayon sa Hadith, na maalam sa Quran at Sunnah (propetikong tradisyon) at may mabuting asal.
Ginagamit din ang katawagan para sa isang kinikilalang relihiyosong iskolar o awtoridad sa Islam, kadalasan para sa nagtatag na mga iskolar ng apat na Sunni na madhhab, o paaralan ng hurisprudensya (fiqh). Maaring tumutukoy din ito sa mga iskolar na Muslim na nilikha ang analitikal na mga agham na may kaugnayan sa Hadith o maaring tumukoy ito sa mga pinuno ng pamilya ni Muhammad sa kanilang henerasyunal na panahon.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Muslim
Sahaya
Ang Sahaya ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Miguel Tanfelix, Bianca Umali at Migo Adecer. Nag-umpisa ito noong 18 Marso 2019 sa GMA Telebabad na pumalit mula sa Onanay.
Miss Universe 1984
Ang Miss Universe 1984 ay ang ika-33 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa James L. Knight Convention Center, Miami, Florida, Estados Unidos noong Hulyo 9, 1984.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Lorraine Downes ng Bagong Silandiya si Yvonne Ryding ng Suwesya bilang Miss Universe 1984. Ito ang ikatlong tagumpay ng Suwesya sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Letitia Snyman ng Timog Aprika, habang nagtapos bilang second runner-up si Carmen María Montiel ng Beneswela.
Mga kandidata mula sa 81 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon, samantalang si Joan Van Ark ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon. Nagtanghal sina Tom Jones at ang Miami Sound Machine sa edisyong ito. Ito rin ang huling edisyon ng Miss Universe sa ilalim ng pamumuno ni Harold Glasser.
Kasaysayan
thumb|250x250px|James L. Knight Convention Center, ang lokasyon ng Miss Universe 1984
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Setyembre 22, 1983, inanunsyo ng Punong Ministro ng Taylandiya na si Prem Tinsulanonda na sumasang-ayon ito na dalhin ang Miss Universe sa Taylandiya upang isulong ang reputasyon ng bansa at kumita ng foreign exchange. Bagama't hindi nagpatuloy ang negosasyon, idinaos kalaunan ang Miss Universe pageant sa Bangkok makalipas ang walong taon.
Noong Marso 13, 1984, inanunsyo ang desisyon na gaganapin sa Calgary, Alberta, Kanada ang kompetisyon. Pagkatapos ng pag-anunsyo, lumitaw sa mga sumunod araw ang mga isyu sa pagpopondo noong hindi pinayagan ng konseho ng lungsod ang tourist bureau na maglaan ng permanenteng pondo para sa pageant. Umabot sa isang kasunduan ang konseho ng lungsod at ang tourist bureau kung saan maaari nilang gamitin ang mga pondo mula sa lungsod ngunit kailangan itong bayaran muli. Bagamat may mga indikasyon na ang pageant ay maaaring ilipat sa Miami, Florida dahil sa patuloy na mga isyu sa pananalapi sa huling bahagi ng Abril 1984, nagpatuloy pa rin ang mga negosasyon sa pag-asang matutuloy pa rin sa Calgary ang pageant. Gayunpman, noong Abril 26, inanunsyo ng pangalawang pangulo ng Calgary Tourist and Convention bureau na si John Klassen na hindi na magpapatuloy sa Calgary ang pageant matapos tanggihan ng pangulo ng Miss Universe na si Harold Glasser ang pinal na alok ng bureau. Inanunsyo noong Mayo 12, 1984 na ang lungsod ng Miami ang bagong lokasyon kung saan gaganapin ang Miss Universe.
Kara Mia
Ang Kara Mia ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Barbie Forteza at Mika dela Cruz. Nag-umpisa ito noong 18 Pebrero 2019 sa GMA Telebabad na pumalit mula sa Cain at Abel.
Miss Universe 1984
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 81 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Isang kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Kara Mia
Orihinal na pinamagatang Ang Dalawang Mukha ni Guadalupe, ito ay nagmamarka bilang comeback show ni Paul Salas sa network matapos ang labing-isang taon.
Saligan
Si Kara at Mia ay may dalawang mukha na hinati sa isang katawan, Kara sa harap at Mia sa likod. Kapag mas matanda sila, matutuklasan nila ang isang paraan kung paano ihihiwalay ang kanilang mukha sa sarili nitong katawan tuwing umaga, habang babalik sa kanilang orihinal na anyo sa gabi.
Miss Universe 1984
Pagpili ng mga kalahok
Iniluklok si Zsa Zsa Melodias bilang kinatawan ng Tsipre sa kompetisyon matapos bumitaw si Miss Cyprus 1984 Chrýso Christodoúlou dahil sa hindi isiniwalat na dahilan.
Bumalik ang mga bansang Barbados, Luksemburgo, Polonya, Yugoslavia, at Zaire sa edisyong ito. Huling sumali noong 1959 ang Polonya, noong 1972 ang Zaire, noong 1976 ang Luksemburgo, noong 1977 ang Yugoslavia at noong 1979 ang Barbados. Hindi sumali ang mga bansang Bahamas, Indonesya, Sri Lanka, at Transkei sa edisyong ito. Hindi sumali si Pamela Lois Parker ng Bahamas matapos i-boykot ng Miss Bahamas Committee ang pageant dahil sa paglahok ng Timog Aprika. Hindi sumali si Nilmini Iddamalgoda ng Sri Lanka dahil nagkaroon ito ng depresyon at pangungulila sa kanyang bayan. Hindi sumali ang kandidata ng Transkei dahil nabigo itong makakuha ng passport.
Muntik nang hindi makasali sina Joanna Karska ng Polonya at Kresinja Borojevic nang ianunsyo ng mga city commissioner ng Miami na hindi nila papayagan ang mga kandidata mula sa mga bansang komunista upang lumahok sa Miss Universe. Gayunpaman, pinakausapan ni Glasser ang mga ito na payagan pa rin ang mga kandidatang mula sa mga bansang komunista na sumali sa kompetisyon.
Mga kandidata
81 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Otlum
Ang Otlum ay isang pang-horror na pelikula noong 2018 na inilathala ni Joven Tan. Ang pelikula ay pinangungunahan nina Jerome Ponce kasama si Ricci Rivero, Buboy Villar at Kiray Celis, ang pelikulang ito ay nilikha ng Horseshoe Studios.
TODA One I Love
Ang TODA One I Love ay isang serye ng telebisyon sa telebisyon sa Pilipinas na serye ng romantic comedy na i-broadcast ng GMA Network. Sa direksyon ni Jeffrey Hidalgo, binibintang ang Ruru Madrid at Kylie Padilla. Ito ay nag-umpisa noong 4 Pebrero 2019 sa Telebabad line ng network. .
Otlum
Ang pelikulang ito ay nakatala sa Metro Manila Film Festival (MMFF) Executive Committee ay nag-serbisyo sa opisyal na pasok sa 2018 Metro Manila Film Fetsival. Ang pelikulang ito ay naipalabas noong Araw ng Pasko 2018.
TODA One I Love
Saligan
Makikita sa San Bernabe, kung saan dalawang eleksiyon ang isinasagawa; mga opisyal ng lokal na Tricycle Owners and Drivers 'Association at ang bagong alkalde. Kasangkot sa parehong halalan ay si Gelay Dimagiba, na kumukuha ng mga labanan ng kanyang ama at ang kanyang tricycle matapos siyang patayin.
Shake, Rattle & Roll (seryeng pampelikula)
Ang serye ng Shake, Rattle & Roll ay isang serye ng horror ng antigong Pilipino na itinayo noong 1984. Karamihan sa mga pelikula sa franchise ay ginawa ng Regal Films. Ang lahat ng mga pelikula ng serye ay mga opisyal na entry para sa Metro Manila Film Festival maliban sa ika-anim na yugto na inilunsad noong Enero 1997. Ang pamagat ay batay lamang sa awit ng parehong pangalan.
Ang horror film franchise na ito ay pagmamay-ari ng Regal Films, ang serye ng serye ng Pilipinas na may pinakamaraming sinehan ng pelikula. Ang unang grupo ng paninda ay inilabas sa ilalim ng walang-kabuluhang Athena Productions habang ang lahat ng succeeding series ay ginawa ng Regal Entertainment.
Themes
Subjects and themes used in Shake, Rattle & Roll include Filipino supernatural beings, superstitions, urban legends, cults and demonic possessions. While films of the series usually premiere in Christmas season, only the "Christmas Tree" episode of Shake, Rattle & Roll IX had Christmas related content.
Miss Universe 1985
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Yvonne Ryding ng Suwesya si Deborah Carthy-Deu ng Porto Riko bilang Miss Universe 1985. Ito ang ikalawang tagumpay ng Porto Riko sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Teresa Sánchez ng Espanya, habang nagtapos bilang second runner-up si Benita Mureka ng Zaire.
Kasaysayan
thumb|250x250px|James L. Knight Convention Center, ang lokasyon ng Miss Universe 1985
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Pinili muli ng mga pageant organizer sa dalawang magkasunod na taon ang Miami bilang host city ng Miss Universe pageant. Naglaan ang lungsod ng $2 milyon para sa pagpopondo ng pageant, ngunit hindi nasisiyahan si Honchar sa hindi umano'y kakulangan ng lokal na suporta para sa pageant, at sinabi niya na iniisip niyang ilipat sa susunod na taon ang kompetisyon sa Espanya, Kanada, Cairo, o sa Budapest.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 79 na mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon.
Unang sumali sa edisyong ito ang bansang Dominika at bumalik ang mga bansang Bahamas, Hayti, Senegal, Sri Lanka, at Tahiti. Huling sumali noong 1974 ang Senegal, noong 1977 ang Hayti, noong 1981 ang Tahiti, at huling sumali noong 1983 ang Bahamas at Sri Lanka. Hindi sumali ang mga bansang Aruba, French Guiana, Guadalupe, Martinika, Namibya, Suwisa, Timog Aprika, at Turkiya sa edisyong ito. Hindi sumali ang Aruba matapos matanggalan ng prangkisa ang national director ng Miss Aruba pageant na si Ronny Brete. Hindi sumali ang French Guiana, Martinika at Guadalupe dahil simula sa edisyong ito, ipapadala na lamang nila ang kanilang kandidata sa Miss France. Hindi sumali si Alice Pfeiffer ng Namibya dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Mayroon sanang kandidata mula sa Turkiya na lalahok sa edisyong ito, subalit ito ay nagkaroon ng isang emergency appendectomy isang buwan bago ang kompetisyon. Hindi sumali ang Suwisa matapos mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pagbitiw ni Miss South Africa
Noong Abril 1985, hiniling ng lungsod ng Miami sa Miss Universe Organization na huwag ipadala ang kandidata ng Timog Aprika sa lungsod dahil sa banta ng mga demonstrasyon sa patakaran ng apartheid sa Timog Aprika, matapos magsimula ang Free South Africa protests noong 21 Nobyembre 1984 sa Estados Unidos. Nangako ang Free South Africa Movement na magsasagawa sila ng isang demonstrasyon laban sa Miss Universe kung ipinagpatuloy ng kandidata mula sa Timog Aprika ang kanyang partisipasyon sa kompetisyon. Noong Mayo 20, inanunsyo ng pamahalaan ng Timog Aprika na bibitiw na sa kompetisyon si Miss South Africa 1985 Andrea Stelzer para sa kanyang kaligtasan. Kalaunan, lumahok si Andrea Stelzer sa Miss Universe 1989 sa Cancun, Mehiko bilang kandidata ng Alemanya.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1984, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa question and answer round.
Mga kandidata
79 na kandidata ang lumahok para sa titulo.
Inagaw na Bituin
Ang Inagaw na Bituin (lit. Stolen Star) ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network. Sa direksyon ni Mark A. Reyes, ang mga ito ay sina Kyline Alcantara at Therese Malvar. Ito ay nag-umpisa noong 11 Pebrero 2019 sa linya ng Afternoon Prime ng network na pumalit mula sa Ika-5 Utos. Ito ay orihinal na pinamagatang Kidnap.
Saligan
Ang relasyon sa pagitan ng Eduard at Belinda ay susubukan pagkatapos ng kanilang anak, si Anna ay inagaw. Sa nawala ng kanilang tunay na anak, itutuon nila ang kanilang pansin at pagmamahal sa kanilang pamangking babae, si Ariela. Habang lumalaki si Anna bilang Elsa kasama ang Aurora. Dahil sa musika, ang kanilang mga pamilya ay tatawid ng mga landas.
Lungsod ng Kotabato
Lungsod ng Kotabato (Maguindanaon: Ingud nu Kutawatu; Iranun: Inged isang Kotawato; Wikang Ingles: Cotabato City) ay isang lungsod sa Pilipinas. Ayon sa 2015 census, ito ay may populasyon ng 299,438.
Kahit na ang Lungsod ng Cotabato ay ang pagrehiyon na sentro ng Awtonomong Rehiyon sa Muslim Mindanao (ARMM), ang lungsod ay administratively bahagi ng Soccsksargen region, na kung saan ay binubuo ng mga lalawigan ng South Cotabato, North Cotabato, Sultan Kudarat at Sarangani, pati na rin ang mataas na urbanisadong lungsod ng General Santos. Ang lungsod ng Cotabato ay isang malayang lungsod, hindi napapailalim sa mga regulasyon mula sa Pamahalaan ng Probinsiya ng Maguindanao kung saan ito ay heograpiya matatagpuan. Para sa mga heograpikal at mga pambatasan mga layunin, ito ay naka-grupo sa lalawigan ng Maguindanao ngunit pa rin ay hindi nabibilang sa ARMM.
Noong 25 Enero 2019, rapikahan ang Bangasamoro Organic Law (BOL). Ang Lungsod ng Cotabato ay naging bahagi ng (BARMM) o Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao mula sa Rehiyon ng SOCCSKSARGEN dahil sa Plebesito. Karamihan ritong naninirahan ay mga muslim at mga kristyano na namumuhay sa lungsod.
Kasaysayan
left|thumb|Ang mga espanyol ang kuta sa Cotabato, El Fuerte Reina Regente, 1896 Bago ang pagdating ng mga Hindus at Muslim, ang lungsod ay isang malawak na lumubog at magubat kung saan maraming mga ethno-linguistikong mga grupo ang nanirahan. Kalaunan, ang mga Hindung mangangalakal ay dumating at ang mga tao ng lugar na niyakap ang pagsasanay ng Hinduismo. Ang hanay ng mga moral na pamantayan at kultura ng kasalukuyan-araw na mga tao ng Maguindanao ay impluwensya ng mga Hindu.
Ikalawang Triunvirato
Ang Ikalawang Triunvirato (Alter triumviratus) ang alyansang pampolitika sa pagitan ng tatlo sa pinakamakapangyarihan ng Republikang Romano: Octavio (ang magiging emperador Augusto), Marco Antonio, at Lepido. Pormal na tinawag na Triunvirato para sa Pagsasaayos ng Republika (tresviri rei publicae constituendae), ito ay nabuo noong 27 Nobyembre 43 BK kasama ang pagsasabatas ng Lex Titia, at umiral para sa dalawang limang taong termino, na sumasaklaw sa panahon hanggang 33 BK. Hindi tulad ng naunang Unang Triunvirato (sa pagitan nina Julio Cesar, Pompey, at Crassus), ang Ikalawang Triunvirato ay isang opisyal, ligal na itinatag na institusyon, na ang napakalaking kapangyarihan sa estadong Romano ay binigyan ng legal na kapangyarihan, at kung saan ang imperium maius ay higit sa ng lahat ng iba pang mga mahistrado, kabilang ang mga consul.
Lungsod ng Kotabato
Sultanato ng Maguindanao
Noong 1515, matapos ang isang matagumpay na Islamikong kolonisasyon sa Sulu, ang mga mangangalakal na Muslim ay nagpunta sa Maguindanao at naging hudyat sa pagyakap ng mga katutubo sa Islam. Sa parehong panahon, ang Sultanato ng Maguindanao ay pormal na itinatag, at ang Kota Wato ay ang naging kabisera nito hanggang sa ang kabuuang pagbagsak sa 1888. left|thumb|205x205px|Datu Piang, ika-apat mula sa kaliwa, na may mga Amerikanong opisyal circa 1899. Siya ang unang gobernador ng Imperyo Lalawigan ng Cotabato; Cotabato City ay isang beses ang kabisera ng lalawigan mula 1920 hanggang 1967. Matapos ang paglisan sa Jan. 1899,si  Datu Piang ang namuno sa mga Moro sa isang digmaan laban sa mgan natitirang mga Kristiyano na komunidad. Ang mga Amerikano ay dumating sa Mindanao noong 1900 matapos ang Spanish–American War noong 1898. Ang bayan ng Kotabato ay naging bahagi ng Moro Province at ng Kagawaran ng Mindanao at Sulu mula 1903 hanggang 1920. Ang bayan ng Kotabato ang naging kabisera at si Datu Piang ang naging unang gobernador.
Katayuan Ng Pagiging Lungsod
right|thumb|Cotabato City Pambatasan Gusali Ang lungsod ay orihinal na sakop at kabisera ng Lalawigan ng Cotabato mula 1920 hanggang 1967, isang taon matapos ang paghihiwalay ng South Cotabat o. Ang lungsod ay ang administratibong sentro ng ARMM mula noong pagkatatag ng Maguindanao noong 1973. Gayunpaman, ang lungsod ay administratibong hiniwalay mula sa Maguindanao at sumanib sa Soccsksargen sa 1990s. Ang lungsod ay heograpiyang sakop ng probinsya Maguindanao.
Heograpiya
Ang Kotabato ay humigit-kumulang 698.9 nauukol sa dagat milya (1,294.4 na kilometro) mula sa Manila, ang kabisera ng bansa, at napapaligiran ng  munisipyo ng Sultan Kudarat sa hilaga—sa Rio Grande de Mindanao na naghihiwalay sa dalawang—Kabuntalan sa silangan, at Datu Odin Sinsuat sa timog. Ang lungsod ay nakaharap sa Illana Bay, sa kanlurang bahagi ng Moro Gulf.
Ang lungsod ng Kotabato ay may isang kabuuang area lupain ng 176.0 parisukat kilometro, na matatagpuan sa bibig ng Rio Grande de Mindanao at Pulangi River.
Mga barangay
Ang Lungsod ng Cotabato ay nahahati sa 37 na mga barangay. thumb|300x300px|Cotabato City Map
Klima
Sa ilalim ng Köppen klima system, Ang lungsod ng Cotabato ay isang tropikal na rainforest klima (Af), bumabagsak na maikli lamang ng isang tropikal na tag-ulan klima (Am).
Demograpiko
Ang karamihan ng ang mga naninirahan sa Lungsod ng Cotabato ay Maguindanaoan, na binubuo ng tungkol sa 50% ng populasyon ng lungsod. May malaki-laking etniko na populasyon ng mga nagsasalita ng cebuano (14%), Tagalog (9.7%), Iranun (7%), Hiligaynons (5.6%), Binisaya (2.7%) at Intsik (2%). Ang natitirang bahagi ng populasyon ay kabilang sa iba pang mga ethnicities (hal. Tausug, Tiruray, Ilocano, Maranao at Indian).
Wika
Ang pangunahing wika ay Maguindanao at Tagalog. Ang Cebuano at Chavacano, na sinasalita ng parehong mga Kristiyano at mga Muslim, pati na rin ang mga Iranun, Maranao, tagalog, at mga arabe, ay narinig din sa lungsod. Ang salita ng Chavacano katutubong sa Lungsod ng Kotabato ay tinutukoy bilang Cotabateño.
Relihiyon
Sa ulat ng Philippine Statistics Authority (PSA) noong 2015, 76.15% ng mga tao sa Lungsod ng Cotabato ay nananampalataya sa Islam.
Ekonomiya
thumb|200x200px|CityMall Cotabato
Commerce
Ang Lungsod ng Kotabato ay isa sa may pinakamataas na deposito sa bangko sa Mindanao sa kabuuan ng Php18,736,523,000.00 noong hunyo 30, 2017 na may humigit kumulang 150,406 bank account. Ang lungsod ay may 20 mga bangko (sa mga Pribado at Pamahalaan). Ang sangay ng Bangko Sentral ng Pilipinas sa gitnang Mindanao ay nasa lungsod. thumb|200x200px|Alnor Suites Hotel Ang lungsod ay may mga lokal at pambansang-based na mga sentro ng pamimili. Lokal na-based na mga sentro ng shopping tulad ng Superama, Sugni, sa Mall of Alnor, at South Seas Mall sa kumpetisyon sa pambansang-based na mga sentro ng shopping tulad ng CityMall, Puregold, Robinsons Supermarket at Department Store, Centro Department Store, at SM Savemore. Cotabato City ay isa ng ang pinakamabilis na lumalagong ekonomiya sa Soccsksargen region.
Industriya
thumb|150x150px|Bayan ng Cotabato City sa kahabaan ng Magallanes Street Cotabato City ay isang higit pa o mas mababa 1,700 ektarya ng palaisdaan na kung saan ay isang taunang produksyon ng 85,000 kg ng putik alimasag, hipon at bangus.
Pagpuntirya upang maging halal hub ng Pilipinas, ang Lungsod na Pamahalaan at Malaysian Negosyante na binuo ng isang Class AA halal pagpatay ng mga bahay sa Baranggay Kalangan II sa mga pangunahing lungsod sa paghahatid sa buong Central Mindanao. Ang lungsod din ay may iba 't ibang mga restaurant sa parehong mga lokal na (Lesorelle, Kai' s lounge, Maanghang Pizza, Asukal Pappi, Chefmel, Cheraf, Maguindanaon Restaurant, Reese Restaurant, Las Hermanas, Aling Precy, Elcomedor, Tati, Mang gorio, Pritong Manok, Manong, Moro Cafe at Rebecca Buffet Restaurant) at mga sikat na restaurant tulad ng McDonald ' s, Jollibee, Chowking, Greenwich Pizza, Mang Inasal, Goldilocks, Red Ribbon, Chicken Deli, Mandarin Tsaa Hardin, Queen Bee, Hukad, Calda Pizza, Bo ' s Coffee, Infinitea, Cafetribu at Turks Shawarma.
Ang lungsod ay may iba ' t-ibang pabrika para sa pagluluto ng langis, kape, mais almirol, na naproseso pagkain at kasangkapan sa bahay operating sa loob ng lungsod na kung saan ay tumutulong sa pagpapalakas ng ekonomiya nito. Higanteng pabrika mula sa kalapit na mga bayan ay itinatag ang kanilang mga tanggapan sa lungsod tulad ng Lamsan Inc. at Maria Makiling Niyog Resources Corp.
Transportasyon
thumb|Pagdating Sa Lugar Cotabato City Airport Cotabato City ay mapupuntahan sa pamamagitan ng Cotabato Airport sa kalapit na mga Datu Odin Sinsuat, Maguindanao. Cebu Pacific at Philippine Airlines nagpapanatili ng pagkonekta ang mga lungsod sa Maynila, Cebu at Zamboanga.
Ang lungsod ay mapupuntahan sa pamamagitan ng lupa mula sa maraming bahagi ng Mindanao. Mga bus, jeepney at mga minivan link lungsod sa Midsayap, Bilaan, Lebak, Pagadian, Tacurong, Kidapawan, Marawi, Iligan, General Santos, Davao City at sa iba ' t-ibang mga puntos sa Maguindanao.
Multicab at tricycle ay ang karaniwang paraan ng transportasyon sa palibot ng lungsod, ang minimum na pamasahe ay P7. Doon ay nag-Taxi na naka-roaming sa paligid ng lungsod at ang Habal habal. Dalawang taxi operator ay kasalukuyang operating sa lungsod, lalo na sa Alnor Taxi at Wow Taxi.
Edukasyon
right|thumb|Cariño Gusali, Notre Dame University. Doon ay (1) ang publiko at (15) mga pribadong institusyon ng edukasyon sa lungsod.
Mga unibersidad at mga kolehiyo:
Sa mga istasyon ng radyo
FM Stations
AM Istasyon
News Paper
Cotabato City ay may dalawang mga pahayagan, na kung saan ay Mindanao Cross na pag-aari sa pamamagitan ng Notre Dame Broadcasting Corporation at Luwaran, ang Moro Islamic Liberation Front sa mga opisyal na balita magazine.
Kambal na bayan – mga kapatid na lungsod
Cotabato City ay magkatambal na may:
Razia Sultana
Si Raziya al-Din ((r. 1236 – 1240)), mas popular na kilala bilang Razia Sultana, ay isang pinuno ng Sultanato ng Delhi sa hilagang bahagi ng subkontinenteng Indiyano. Nakilala siya dahil sa pagiging unang babaeng Muslim na pinuno sa subkonetinenteng Indiyano.
Anak ng Sultan na Mamluk na si Shamsuddin Iltutmish, pinamahalaan ni Razia ang Delhi noong 1231–1232 nang naging abala ang kanyang ama sa kampanya sa Gwalior. Sang-ayon sa isang posibleng apokripikong alamat, napahanga sa kanyang pagganap bilang tagapamahala noong panahon na iyon, ninomina ni Iltutmish si Razia bilang kanyang maliwanag na tagapagmana pagkatapos bumalik sa Delhi. Ang sumunod kay Iltutmish ay ang kapatid na lalaki sa ama ni Razia na si Ruknuddin Firuz, na binalak ng kanyang ina na si Shah Turkan na patayin si Razia. Noong nagkaroon ng rebelyon laban kay Ruknuddin, inudyok ni Razia ang pangkalahatang publiko na labanan si Shah Turkan, at umakyat sa trono pagkatapos napatalsik si Ruknuddin noong 1236.
Hinamon ang pag-akyat ni Razia sa trono ng isang seksyon ng mga maharlika, na ilan sa mga ito ang sumama din sa kanya noong huli, habang natalo naman ang iba. Inasahan ng mga Turkong maharlika na sinuporta siya na siya ay magiging isang tau-tauhang pinuno, subalit iginiit niya ang kanyang kapangyarihan. Ito, kasama ang mga pinagsamang mga hinirang na hindi Turkong opisyal sa mga mahahalagang puwesto, ang nagdulot sa kanilang hinanakit laban sa kanya. Pinatalsik siya ng isang pangkat ng mga maharlika noong Abril 1240, pagkatapos mamuno ng mas mababa sa 4 na taon. Pinakasalan niya ang isa sa mga rebelde – si Ikhtiyaruddin Altunia – at sinubok na kunin uli ang trono, pero natalo siya ng kanyang kapataid na lalaki sa ama na si Muizuddin Bahram noong Oktubre ng taon na iyon, at dagliang pinatay pagkatapos noon.
Mga pangalan at titulo
Ang transliterasyon ng pangalan ni Razia ay Raḍiyya o Raziyya. Ginamit ang katawagang "Sultana" ng ilang mga makabagong mga manunulat na isang maling tawag dahil nangangahulugan ito bilang "ang asawa ng hari" sa halip na "babaeng pinuno." Tinatawag si Razia ng kanyang sariling barya bilang Sultan Jalalat al-Duniya wal-Din o bilang al-Sultan al-Muazzam Raziyat al-Din bint al-Sultan. Tinatawag siya sa inskripsyon ng Sultanato sa wikang Sanskrit bilang Jallaladina, habang tinatawag siya ng halos kontemporarayong mananalaysay na si Minhaj bilang Sultan Raziyat al-Duniya wa'l Din bint al-Sultan.
Maagang buhay
Ipinanganak si Razia sa ama niyang Sultan ng Delhi na si Shamsuddin Iltutmish, isang Turkong alipin (mamluk) ng kanyang hinalinhan na si Qutb al-Din Aibak at sa ina niyang si Turkan Khatun na anak ni Qutb al-Din Aibak, at punong asawa ni Iltutmish. Si Razia ang panganay na babae ni Iltutmish, at marahil ang pinakapanganay sa lahat.
Libingan
Sa ngayon, labis na napabayaan ang lugar: nagsasagawa ang Suriang Arkeolohiko ng Indya ng taunang pagpapanatili dito, ngunit hindi nila ito mapaganda pa dahil napapaligiran ito ng ilegal na konstruksyon, at mararating lamang sa pamamagitan ng makitid at masikip na daanan. Noong huling bahagi ng ika-20 dantaon, nagtayo ang lokal na mga residente ng isang mosque na malapit dito.
Sinasabi na ang isang wasak na gusali sa Kaithal ang orihinal na lugar ng libingan ni Razia.
Wag Kang Lilingon
Ang Wag Kang Lilingon ay isang pelikulang Pilipino noong 2006 na katatakutan-sobrenatural na ginawa ng Star Cinema at Viva Films na pinagbibidahan nina Anne Curtis at Kristine Hermosa. Nasa direksyon nina Jerry Lopez Sineneng at Quark Henares ang pelikula. Ito ang unang pelikula na ginawa ng Viva Films at Star Cinema matapos nahiwalay ang Viva mula sa ABS-CBN noong 2001.
Balangkas
Ang balangkas ay nahahati sa tatlong bahagi: Uyayi, Salamin, at epilogo ng pelikula.
Miss Universe 1986
Ang Miss Universe 1986 ay ang ika-35 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Atlapa Convention Centre, Lungsod ng Panama, Panama noong 21 Hulyo 1986.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Deborah Carthy-Deu ng Porto Riko si Barbara Palacios ng Beneswela bilang Miss Universe 1986. Ito ang ikatlong tagumpay ng Beneswela sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Christy Fichtner ng Estados Unidos, habang nagtapos bilang second runner-up si Mónica Urbina ng Kolombya.
Mga kandidata mula sa 77 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon, samantalang si Mary Frann ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Kasaysayan
thumb|250x250px|Atlapa Convention Centre, ang lokasyong ng Miss Universe 1986
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
May plano si George Honchar, pangulo ng Miss Universe Inc., na ilipat ang kompetisyon mula sa Miami para sa Miss Universe 1986 pageant. Kinokonsidera ni Honchar ang mga lungsod ng Budapest sa Unggarya, Cairo sa Ehipto, pati rin ang mga bansang Espanya at Kanada upang gawing lokasyon ng pageant.
Noong 25 Abril 1986, inanunsyo ng Kagawaran ng Turismo ng Panama na gaganapin ang edisyong ito sa Lungsod ng Panama sa Hulyo 20 sa Atlapa Convention Centre. Gayunpaman, ang petsa nito ay nausog ng isang araw. Naglaan ng $2 million ang Panama upang idaos ang kompetisyon at $2 million para sa advertising campaign nito na 'My Name is Panama' upang isulong ang turismo sa bansa.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 77 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon.
Unang sumali ang bansang Baybaying Garing sa edisyong ito. Bumalik ang bansang Hamayka na huling sumali noong 1975, at ang mga bansang Aruba, Suwisa, at Turkiya na huling sumali noong 1984. Hindi sumali si Samantha Jayne Morton ng Bermuda dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Hindi sumali si Tatjana Spasic ng Yugoslavia dahil hindi ito umabot sa age requirement. Hindi sumali ang mga bansang Dominika, Hayti, Kapuluang Kayman, Senegal, at Tahiti sa edisyong ito matapos mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1984, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa question and answer round.
Mga kandidata
77 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Piro ng Epiro
Si Piro o Pyrrhus (Πύρρος , Pyrrhos ; 319 / 318–272 BK) ay isang hari ng Gresya at estadista ng panahong Elenistiko. Siya ay hari ng tribong Griyego ng mga Moloso, ng maharlikang pamilya ng Aeacid, at kalaunan ay naging hari siya (tinawag din siyang toparka ni Malalas ) ng Epiro. Isa siya sa pinakamalakas na kalaban ng maagang Roma. Marami sa kaniyang mga ipinagwaging laban ay naging sanhi ng hindi katanggap-tanggap na matinding pagkalugi, kung saan nagmula ang katagang Pirong tagumpay.
Miss Universe 1987
Ang Miss Universe 1987 ay ang ika-36 na edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa World Trade Center sa Singapura noong 27 Mayo 1987.
Mga kandidata mula sa 68 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Naapektuhan ang bilang ng mga kandidata sa edisyong ito at maraming bansa ang hindi sumali dahil sa pagbabago ng petsa ng Miss Universe. Ang kompetisyon ay kalimitang ginanap tuwing buwan ng Hulyo, ngunit ito ay naganap sa buwan ng Mayo para sa edisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon, samantalang si Mary Frann ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Kasaysayan
thumb|250x250px|World Trade Centre Singapore, ang lokasyon ng Miss Universe 1987
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Oktubre 1986, inanunsyo ng Singapore Tourism Promotion Board na gaganapin ang kompetisyong ito sa Singapura sa 27 Mayo 1987. Napili ang bansa mula sa apat na lungsod na nag-bid mula sa Timog Aprika at Europa—isa sa mga ito ang lungsod ng Paris. Inanunsyo sa isang press conference noong Nobyembre 19 na gaganapin ang kompetisyon sa World Trade Centre imbis na sa Raffles City Singapore dahil sa mas malaki ang mga pasilidad ng World Trade Centre.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 68 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Isang kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Iniluklok ang first runner-up ng Miss England 1987 na si Yvette Livesey bilang kinatawan ng Inglatera sa kompetisyon matapos bumitaw si Miss England 1987 Debbie Pearman dahil sa hindi isiniwalat na dahilan.
Unang sumali sa edisyong ito ang mga bansang Ehipto, Kenya, at Lupanglunti, at bumalik ang mga bansang Niherya na huling sumali noong 1964 at Senegal na huling sumali noong 1985. Hindi sumali ang mga bansang Aruba, Baybaying Garing, Belhika, Eskosya, Gambya, Hibraltar, Kanlurang Samoa, Kapuluang Cook, Lupangyelo, Luksemburgo, Papuwa Bagong Guniya, Polonya, Reunion, at Zaire sa edisyong ito. Diskuwalipikado si Miss Scotland 1987 Eileen Catterson dahil siya ay menor de edad bago sumapit ang Pebrero 1, 1987. Hindi sumali ang bansang Reunion dahil simula sa edisyong ito ipinapadala na lamang nila ang kanilang kandidata sa Miss France. Hindi sumali si Mesatewa Tuzolana ng Zaire matapos bitawan ng Miss Zaire ang prangkisa nito para Miss Universe. Hindi sumali ang mga bansang Aruba, Baybaying Garing, Belhika, Gambya, Hibraltar, Kanlurang Samoa, Kapuluang Cook, Lupangyelo, Luksemburgo, Papuwa Bagong Guniya, at Polonya matapos mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1984, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Lumahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa ''question and answer round. ''
Mga kandidata
68 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Mga tala
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Unang Triunvirato
thumb|500x500px| Pakanan: [[Julio Cesar|Cesar, Crassus, at Pompey]] Ang Unang Triunvirato (60–53 BK, Primus triumviratus) ay isang impormal na alyansa sa tatlong kilalang mga politiko sa huling bahagi ng Republikang Romano: Cayo Julio Cesar, Gnaeus Pompeius Magnus, at Marcus Licinius Crassus.
Ang Saligang Batas ng Republika ng Romano ay isang kumplikadong sistema ng mga pagsusuri at balanse na idinisenyo upang maiwasang umangat ang iisang tao kaysa iba at maging monarko. Upang lampasan ang mga sagabal na ito sa konstitusyon, sina Caesar, Pompey, at Crassus ay nagtaguyod ng isang lihim na alyansa kung saan ipinangako nilang gagamitin ang kani-kanilang impluwensiya upang tulungan ang bawat isa. Ayon kay Goldsworthy, ang alyansa ay "wala sa diwa ng mga naghahangad ng kaparehong ambisyon sa mga pinaniniwalaan at politika", ngunit isa kung saan "lahat [ay] naghanap ng ambisyng pansarili." Bilang pamangkin ni Gaius Marius, si Cesar ay sa panahong iyon ay mahusay na konektado sa paksiyon ng Populares, na nagtulak sa mga repormang panlipunan. Siya rin ang Pontifex Maximus—ang punong pari sa relihiyong Romano—at lubos na nakakaimpluwensiya,na kapansin-pansin sa pamamagitan ng interpretasyon ng mga auspicio. Si Pompey ang pinakadakilang pinunong militar noong panahong iyon, na kapansin-pansing nagwagi sa mga giyera laban kay Sertorius (80–72 BK), Mithridates (73-63 BK), at sa mga Piratang Cilicia (66 BK). Bagaman nagwagi siya sa digmaan laban kay Spartacus (73–71 BK), si Crassus ay lubos na mas kilala sa kaniyang kamangha-manghang kayamanan, na nakuha niya sa pamamagitan ng matinding espekulasyon sa lupa. Parehong mayroon ding malawak na mga ugnayang patronato sina Pompey at Crassus. Ang alyansa ay nasemento sa kasal ni Pompey sa anak na babae ni Cesar na si Julia noong 59 BK.
Lebanese American University
Ang Lebanese American University (الجامعة اللبنانية الأميركية) ay isang sekular at pribadong pamantasang Amerikano na matatagpuan sa Beirut at Byblos, Lebanon. Ito ay may tsarter mula sa Lupon ng Rehente ng University of the State of New York at ito ay akreditado ng Commission on Institutions of Higher Education ng New England Association of Schools and Colleges (CIHE–NEASC). Ito ay may dalawang kampus at nag-aalok ng 64 digri.
Parco della Musica
Ang Parco della Musica ay isang malaking complex pangmusika sa Roma, Italya, na may tatlong bulwagang pangkonsiyerto at isang panlabas na teatro na matatagpuan ng parke, na pinangmulan ng pangalan. Idinisenyo ito ng Italyanong arkitektong si Renzo Piano. Si Jürgen Reinhold ng Müller-BBM ang namamahala sa mga akustika para sa mga bulwagan; si Franco Zagari ang nagsilbing arkitektong pang-landscape para sa mga panlabas na espasyo. Ang Parco della Musica ay kung saan isinagawa ang Mga Palarong Olimpiko sa Tag-init noong 1960, bahagyang hilaga ng sinaunang sentro ng Roma, at dito matatagpuan ang karamihan sa mga pasilidad ng Accademia Nazionale di Santa Cecilia.
NasaanAngPangulo
Ang #NasaanAngPangulo ay isang hashtag na ginagamit sa social media, lalo na sa Twitter, upang batikusin ang hindi paglitaw ng pangulo sa mga press briefings sa tuwing may kalamidad (lindol, bagyo, pagputok ng bulkan, atbp.) o kawalan ng tugon sa mga kalamidad. Una itong nag-trending noong termino ni Noynoy Aquino, ngunit mas maraming beses na nag-trending ang hashtag sa termino ni Rodrigo Duterte.
Halimbawa
Bukod pa sa hashtag, ilang mga gumagamit ng Twitter ang nag-post din ng larawan ni Duterte na natutulog sa kama, na ginamit ng mga Twitter users upang ipakita ang kanyang kawalan o katamaran. Ang larawang iyon ay nakunan noong 2017, ngunit patuloy pa rin nag-post.
Pambansang Pamantasang Chung Hsing
Ang Pambansang Chung Hsing University (Ingles: National Chung Hsing University, NCHU) ay isang pampublikong unibersidad para sa pananaliksik sa Taichung, Taiwan.
Sa kasalukuyan, ang NCHU ay kabilang sa apat na "Public Ivy" ng Taiwan - ang Taiwan Comprehensive University System.
Epiro
Ang Epiro o Epirus ay isang heograpikal at makasaysayang rehiyon sa dakong timog-silangan Europa, ngayon ay nakabahagi sa pagitan ng Gresya at Albanya. Matatagpuan ito sa pagitan ng Kabundukang Pindo at ng Dagat Jonico, mula sa Look ng Vlorë at Kabundukang Acroceraunia sa hilaga hanggang sa Golpo ng Ambracia at ng guhong Romanong lungsod ng Nicopolis sa timog. Kasalukuyan itong nahahati sa pagitan ng rehiyon ng Epirus sa hilagang-kanlurang Gresya at ang mga lalawigan ng Gjirokastër, Vlorë, at Berat sa katimugang Albanya. Ang pinakamalaking lungsod sa Epirus ay ang Ioannina, luklukan ng rehiyon ng Epirus, at ang Gjirokastër ay ang pinakamalaking lungsod sa Albanes na bahagi ng Epiro.
Lauren Bacall
Kamusmusan
Si Lauren Bacall ay ipinanganak bilang Betty Joan Perske noong 16 Setyembre 1924 sa The Bronx, New York City.
Mga Franco
Ang mga Franco (Franci  o gens Francorum) ay isang pangkat ng mga taong Hermaniko, na ang pangalan ay unang binanggit sa mga sangguniang Romano ng ika-3 siglo, at nauugnay sa mga tribo sa pagitan ng Ibabang Rin at Ilog Ems, sa hangganan ng Imperyong Romano. Nang maglaon ang terminong ito ay naiugnay sa Romanisadong dinastiyang Aleman sa loob ng bumagsak nang Kanlurang Imperyong Romano, na kalaunan ay naghari sa buong rehiyon sa pagitan ng mga ilog ng Loira at Rin. Ipinataw nila ang kapangyarihan sa maraming pang kahariang post-Romano at mga taong Aleman. Nang maglaon pa, ang mga namumunong Francico ay binigyan ng pagkilala ng Simbahang Katolika bilang mga kahalili sa mga dating pinuno ng Kanlurang Imperyong Romano.
Tallinn University of Technology
thumb|Aklatan