cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bahay ng Ifugao
Mga uri ng bahay ng Ifugao
Ang bale ay ang mas magandang uri ng bahay ng Ifugao, naka-angat ito mula sa lupa ng mga sampung talampakan ang taas at sapat ang laki upang bubungan ang isang buong pamilya at ang kanilang kagamitan. Karaniwan itong isang malaking kwarto lamang na nagsisilbing tulugan at kainan ng pamilya.
Ang alang ang nagsisisilbing imbakan ng palay ng mga Ifugao.
Mga elemento ng bahay ng Ifugao
Karaniwang parisukat ang hugis ng mga bahay ng Ifugao, walang durungawan, mayroong matulis na bubong at apat namatibay na mga poste sa bawat sulok upang hindi masira kapag may bagyo at lindol.
Ang bawat bahay ng ifugao ay may piling katangian at binubuo ng ilang elemento tulad ng: tukud, lidi, kuling, mundilig, gawaan, hakpo, bagat, dotal, wanan, pamadingan, huklub, gaob, patye, pumpitolan, taknang, ambubullan, palah, atag, kaho, ibat, atop, pamalakngan, pundapulan, pala-an, panto at tete.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga uri ng bahay
Marso 3
Ang Marso 3 ay ang ika-62 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-63 kung leap year), at mayroon pang 303 na araw ang natitira.
Kawing Panlabas
Kaurian:Araw
Covo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
May hangganan ang Covo sa mga sumusunod na munisipalidad : Antegnate, Barbata, Calcio, Cortenuova, Fara Olivana con Sola, Isso, at Romano di Lombardia.
Pisikal na heograpiya
Matatagpuan sa silangang kapatagang Bergamo, ito ay humigit-kumulang 27 kilometro sa timog ng kabeserang orobiko, at sumasakop sa isang lugar na 12.74 km². ganap na patag na may taas na mula 109 hanggang 129 m.
Ang teritoryo ay may hangganan sa hilaga sa Romano di Lombardia at Cortenuova; sa silangansa Calcio; at sa timog sa Antegnate Barbata, at Isso; habang sa kanluran sa Fara Olivana con Sola.
Impraestruktura at transportasyon
Sa pagitan ng 1888 at 1931 ang bayan ay pinagsilbihan ng isang estasyon na matatagpuan sa kahabaan ng tranvia ng Bergamo-Soncino.
Footlight
Ang Footlight ay isang serif na pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ni Ong Chong Wah na mula sa Malaysia noong 1986. Ginawa para sa Monotype Corporation, ibinebenta ito sa mga bigat mula manipis (light) hanggang karagdagang-kapal (extra-bold) na may katumbas na mga nakapalihis na titik (italics). Ang Footlight ay isang disenyong di-regular. Unang dinisenyo ito bilang ponteng nakapalihis, at kalaunan ay sinundan ito ng bersyong romano.
Footlight MT
Isang bersyon ng manipis na estilo ng Footlight na tinawag na "Footlight MT" (walang nakapalihis) ay ibinebenta bilang isang package kasama ang ilang sopwer ng Microsoft.
Pamamahagi
Naipamahagi na ito sa mga sumusunod na produkto:
Unicode
May suporta ang Footlight MT para sa mga sumusunod na bloke ng Unicode:
Mga panlabas na link
(Lahat nasa Ingles)
Phou Bia
Ang Phou Bia (Lao: ) ang pinakamataas na bundok sa Laos na may sukat na 9,242 ft.
Contessa
Ang Contessa ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Glaiza de Castro, Geoff Eigenmann, Lauren Young, Jak Roberto at Gabby Eigenmann. Nag-umpisa ito sa 19 Marso 2018 sa GMA Afternoon Prime na pumalit mula sa Ika-6 na Utos.
Cogie Domingo
Si Cogie Domingo(ipinanganak noong Agosto 15, 1980 bilang Redmond Christopher Domingo) ay isang aktor at modelo. Sa edad na 10, siya ay sumali sa cast ng Cyberkada ng ABS-CBN. Ito ay sinundan ng pelikulang Sa Piling ng mga Aswang ng Regal Films kung saan nakasama niya si Maricel Soriano. Ang kanyang sumunod na proyekto ay ang Yakapin Mo ang Umaga kung saan siya ay gumanap na anak nina Christopher de Leon at Lorna Tolentino. Ang pinakakilalang papel na kanyang ginampananan ay ang batang preso sa pelikulang Deathrow noong 2000 kasama si Eddie Garcia.
Si Cogie ay kasalukuyang nakakontrata bilang artista ng GMA Network.
Castelvetrano
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Trapani sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Trapani Kaurian:Sicilia
Lalawigan ng Monza at Brianza
Paglalarawan
Ito ay opisyal na nilikha sa pamamagitan ng paghahati sa hilagang-silangang bahagi mula sa lalawigan ng Milan noong 12 Mayo 2004, at naging ehekutibo pagkatapos ng halalan sa probinsiya noong Hunyo 6 at 7, 2009. Ang lalawigan ay may populasyon na 871,735 (2017) na hinati sa 55 comune. Ito ay may lawak na 405 km2, iyon ay isa sa pinakamaliit na teritoryong panlalawigan ng Italya at may populasyong humigit-kumulang 0.9 milyon, na may densidad ng populasyon na higit sa 2,000 katao bawat kilometro kuwadrado, na ibinibigay ng mabigat na urbanisadong teritoryo nito na bahagi ng urbanong pook ng Milan. Ang kabesera at pinakamalaking komunidad ay Monza (populasyon 123,776 noong 2017), 15 km mula sa Milan. Ang iba pang pinakamalaking munisipalidad ay Seregno, Desio, Limbiate, Lissone, Vimercate, Cesano Maderno, at Brugherio. Nasa hangganan nito ang mga lalawigan ng Lecco at Como sa hilaga, ang lalawigan ng Varese sa kanluran, ang lalawigan ng Bergamo sa silangan at ang Kalakhang Lungsod ng Milan sa timog-silangan.
Mga comune
Ang 55 munisipalidad sa lalawigan ay:
Cusio, Lombardia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Cusio_santuario.JPG/220px-Cusio_santuario.JPG|left|thumb| Simbahan ng Sant'Alberto Ang Cusio (Bergamasque: Cüs) ay isang comune (komuna o munisipalidad) mula sa lalawigan ng Bergamo, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, at matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 30 km hilaga ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 286 at may lawak na 9.3 km2.
Ang Cusio ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cassiglio, Gerola Alta, Ornica, at Santa Brigida.
Kasaysayan
Ang mga unang dokumento na nagpapatunay sa pagkakaroon ng nayon ay nagsimula noong taong 917, nang binanggit ang isang naninirahan sa lugar ng Abrara. Ito, sa ngayon, ang pinakalumang teksto na nauugnay sa itaas na lambak ng Brembana, kaya't ang ibig sabihin ng toponym ay ang buong lugar na karaniwang tinutukoy bilang lambak ng Averara, kabilang din ang kalapit na Santa Brigida, Averara, Olmo al Brembo, Ornica, at Cassiglio.
Gayunpaman, karaniwang paniwalaan na ang mga unang permanenteng paninirahan sa lugar na ito ay matutunton pabalik sa panahon ng mga pagsalakay ng mga barbaro, nang ang mga populasyon na sumailalim sa mga pagsalakay ay sumilong sa malalayong lugar.
Como
Maaaring tumukoy ang Como sa mga sumusunod na pook:
Bundok Hamiguitan
Ang Kabundukang Hamiguitan, na may lawak na 6,834 ektarya (68.34 km²), ay idineklarang pambansang parke at santuwaryo ng buhay-iláng noong 2003. Noong 2009, isinumite ng mga opisyal ng lalawigan ng Davao Oriental ang parke upang maitala bilang UNESCO World Heritage Site.
UNESCO World Heritage Site
Sa ika-38 Sesyon ng World Heritage Committee sa Doha, Qatar noong 23 Hunyo 2014, inaprubahan ang pagkakatalâ ng Mount Hamiguitan Range Wildlife Sanctuary bilang isang World Heritage Site.
Credaro
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Credaro (Bergamasque: Credér) ay isang comune (komuna o munisipalidad) mula sa lalawigan ng Bergamo, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km hilagang-silangan ng Milan at mga 20 km silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 2,608 at may lawak na 3.4 km2.
Ang Credaro ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Capriolo, Castelli Calepio, Gandosso, Paratico, Trescore Balneario, Villongo, at Zandobbio.
Kasaysayan
Ang bayan ay may napakasinaunang pinagmulan, mula pa noong Panahon ng Tanso. Ang tesis na ito ay sinusuportahan ng mga natuklasan ng ilang alahas at kasangkapan, na nagpapatunay sa pagkakaroon ng primitibong paninirahan ng mga tao. Kahit na sa panahon ng Romano ang bayan ay nakita ang pag-unlad ng mga nakapirming pamayanan, kaya't ang isang vicus (isang pinagsama-samang mga bahay at lupa) ay itinayo doon, kung saan binigyan ng mga Romano ang pangalan ng Cretarium, na kabilang sa pagus ng Calepio.
Ang reclamation ng lupa ay humantong sa isang malawakang pagsasabog ng mga tirahan na pamayanan, na may pangunahing mga pananim na cereal, at ang paglikha ng isang mahalagang network ng kalsada, kabilang ang Via Francesca, na ginagamit din para sa mga kadahilanang militar. Sa kalyeng ito, malapit sa oratoryo ng Santi Cosma e Damiano, natagpuan ang sikat na milestone na haligi, na itinuturing na isa sa pinakamahalagang epigrapeng Romano sa Lalawigan ng Bergamo.
Prince Hat under the Ground
Ang Prince Hat under the Ground (Prinsipe Balanggot sa ilalim ng Lupa, Swedish: Prins Hatt under jorden) ay ang Suwekong na bersiyon ng isang lumang Eskandinabong kuwentong bibit. Ang Noruwegong bersiyon ay tinatawag na East of the Sun and West of the Moon (Norwegian: Østenfor sol og vestenfor måne).
Ito ay tinipon sa Småland o Blekinge nina Gunnar Olof Hyltén-Cavallius at George Stephens at inilathala sa Svenska folksagor och äfventyr (1:1-2, 1844-49). Ito ay kinukunan sa ilang pagkakataon at naging batayan ng opera ni Erik Bergman na ''Det sjungande trädet. ''
Ito ay nasa Aarne-Thompson tipo 425A, ang paghahanap sa nawawalang asawa. Ang mga tema ng kasal sa napakapangit o misteryosong asawa, ng kuryusidad na inspirasyon ng ina, at maging ang mga patak ng natapong taba ay halos kapareho sa Helenistikong pag-iibigan nina Cupid at Psyche.
Buod
Dahil sa padalos-dalos na pangako, kailangang ibigay ng ama ang kaniyang anak kay Prinsipe Balanggot sa ilalim ng Lupa. Ginugugol niya ang mga araw nang mag-isa sa kaniyang tirahan sa ilalim ng lupa, ngunit kapag sumasapit ang gabi, bumabalik siya at palagi siyang malambing at nagmamalasakit.
Ang problema ay nangako siya sa kaniya na hinding-hindi niya makikita ang mukha nito. Lumipas ang tatlong taon at mayroon na siyang tatlong anak. Siya ay lalong nagiging malungkot at mas masaya. Tatlong magkakasunod na taon, binisita niya ang kastilyo ng kaniyang ama, nang muling nagpakasal ito at ikinasal ang kaniyang dalawang kapatid na babae. Gayunpaman, pinaniwalaan siya ng bagong asawa ng hari na kailangan niyang makita ang mukha ng kaniyang asawa, dahil baka isa itong troll. Sa ikatlong pagbisita, binibigyan siya ng kaniyang madrasta ng kandilang wax na hawakan niya sa natutulog na asawa upang makita ang mukha nito. Sa kaniyang masayang sorpresa, nakita niya ang isang magandang binata, ngunit isang patak ng waks ang bumagsak sa dibdib nito. Siya ay nagising sa takot, ngunit ngayon siya ay bulag at ang tirahan ay naging isang guwang ng mga palaka at ahas.
Sinusundan siya ng prinsesa sa kaniyang mga pagala-gala, at kailangan niyang iwan ang kaniyang mga anak isa-isa. Kapag siya ay hindi tumupad sa isang pangako sa pangalawang pagkakataon, siya ay nawawala. Pagkatapos ng mahabang paghahanap, tinulungan siya ng tatlong matandang babae hanggang sa makarating siya sa isang kastilyo, kung saan ang isang troll queen ay naghahanda para sa kasal kay Prinsipe Balanggot.
Camiguin
Mambajao ang kapital nito at ito ang ang pangalawang pinakamaliit na lalawigan pareho sa populasyon at lawak. Batanes lamang ang higit na maliit. Nasa Dagat Bohol ang pulo ng Camiguin na mga 10 kilometro sa hilaga ng Misamis Oriental.
Demograpiya
Tinatawag na Camiguinon ang mga taga-Camiguin. Cebuano at Hiligaynon ang mga pangunahing wika sa lalawigan, samantalang ang katutubong wikang Kinamiguin ay sinasalita na lamang sa mga bayan ng Sagay at Guinsiliban.
Pampolitika
Ang lalawigan ng Camiguin ay nahahati sa 5 mga bayan. Tinagurian ito bilang "pulo na isinilang sa apoy".
Mga bayan
thumb|none|300px|Camiguin at ang Dagat Bohol
Taong bisyesto
Ang taong bisyesto (sa Ingles: leap year, "taon ng paglundag", "taon ng paglukso", "taon ng pag-igtad", o "taon ng pag-iktad") ay ang taon na naglalaman ng karagdagang araw o buwan upang makahabol sa pangkalendaryong taon na kasabay ng isang astronomikal o pana-panahong taon. Hindi umuulit ang tumpak na bilang ng mga araw sa mga pangyayari sa panahon at astronomiya, dahil dito ang isang kalendaryo na may parehong bilang ng mga araw sa bawat taon ay aanod palayo sa aktuwal na pangyayari na sinusundan nito. Naitatama ito sa pamamagitan ng paminsan-minsang pagpasok (o interkalasyon) ng isang karagdagang araw o buwan sa taon. Ang tawag sa taong hindi bisyesto ay karaniwang taon.
Ferrandina
Ang Ferrandina (Lucano : Frannéine) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata. Ito ay isang sentro para sa paggawa ng de-kalidad na langis ng oliba.
Taong bisyesto
Halimbawa, sa kalendaryong Gregoryano, bawat taong bisyesto ay tumatagal ng 366 na araw sa halip na 365 sa karaniwan, sa pamamagitan ng pagpahaba ng araw sa Pebrero sa 29 na araw sa halip na 28 araw sa karaniwan. Sa kaparehong kaparaanan, sa kalendaryong Hebreo, ang Adar Aleph, ang ika-13 buwang lunar ay dinadagdag ng pitong beses bawat 19 na taon sa labindalawang buwan na lunar sa kanyang karaniwang mga taon upang mapanatili ang kalendaryong taon mula sa pagtangay nito sa kapanahunan (season).
Ferrandina
Klima
Ang tipikal na klima ng burol ng Matera ay napakainit sa panahon ng tag-init at malamig at sariwa sa panahon ng taglamig. Ang pagbagsak ng ulan ay pangunahing nangyayari tuwing Oktubre hanggang Mayo at niyebe sa taglamig. Makapal din ang ulap tuwing panahon ng taglagas-taglamig.
John Henry
Ang John Henry ay ang ikalimang studio album ng American alternative rock group They Might Be Giants. Ito ay inilabas noong 1994. Ito ang kauna-unahang album ng They Might Be Giants na nagsasama ng isang buong pag-aayos ng banda, kaysa sa synthesize at programmed backing track. Ang pangalan ng album, isang sanggunian sa man versus machine fable ni John Henry, ay isang parunggit sa pangunahing paglipat ng banda sa higit na maginoo na kagamitan, lalo na ang bagong itinatag na paggamit ng isang drummer ng tao sa halip na isang drum machine.
Ang John Henry ang pinakamahabang rekord ng TMBG at ang pinakamataas na charting album ng pang-adulto ng banda, na sumikat sa #61 sa Billboard 200, hanggang Join Us noong 2011, na umakyat sa #32. Noong 2013, ang album ay muling inilabas sa isang dobleng LP ng Asbestos Records.
Tauhan
Ang John Henry ay ang unang album na na-credit sa They Might Be Giants bilang isang buong banda, kaysa sa isang duo:
Estilistika (panitikan)
Ang estilistika o estaylistika (Ingles: stylistics, literal na "mga kaestiluhan" o "mga pang-estilo") ay isang sangay ng linggwistika na may kinalaman sa agham o pag-aaral ng literatura sa pamamagitan ng pagsusuri sa mismong teksto ng isang nasulat na akda. Sa pamamagitan ng masusing pagsusuri sa teksto gamit ang mga sangay na linggwistika tulad ng ponolohiya, morpolohiya atbp., maaring ipakita kung anong tipong istilo ang naipapaloob sa pagsulat ng isang manunulat at kung anong ideolohiya ang ipinapalabas sa teksto. Madalas na ginagamit ang estaylistika sa pagsusuri ng mga pampanitikang akda, bagaman ginagamit din ito sa mga realista o mga hindi kathang-isip na akda.
Ang Ruso na si Roman Jakobson ang pormal na nagpasimula ng pormalista o makatekstong estaylistika. Ang sangay na ito ng estaylistika ay nagpapalagay na ang pakahulugan o ibig ipahiwatig ng isang teksto ay ganap na maipapahiwatig ng teksto lamang. Sa medaling sabi, hindi nito binibigyang halaga ang personal na pagkaintindi ng mambabasa sa teksto. Sa kabila nito at sa iba pang kritisismo sa ganitong istilo ng estaylistika, ipinasimula ni Jakobson ang pormal na pag-aaral ng literatura sa paggamit ng mga opisyal na sangay ng linggwistika.
Ang mga sumunod na uri ng estaylistika ay nagsilbing hamon sa naunang ideya ni Jakobson na ang teknikal na aspeto ng teksto lamang ang nararapat na bigyang-suri sa pag-aaral ng estaylistika. Kabilang dito ang functionalist na paggamit sa estaylistika ni Michael Halliday na ipinapahiyag na ang statistikal na pagsusuri sa teksto, tulad ng pagbibilang ng bilang ng pang-uri o pang-abay, ay nagpapahiwatig ng mainam na pagpapahalaga sa teksto. Ang apektibong estaylistika naman ay nagbibigay-halaga sa katayuan ng mambabasa sa isang teksto. Pinaninindigan nito na ang kahulugan ng isang teksto ay nakasalalay sa pagpapakahulugan dito na isang mambabasa. Isang kahinaan ng ganitong estaylistika ay ang pagkakaibaiba ng interpretasyon ng mga mambabasa sa isang teksto na nagbubunga ng kahirapan sa pag-iisa ng pakaulugan ng isang teksto.
Sa kalaunan ay nagkaroon na rin ng gamit ang estaylistika sa pagtuturo, sa larangan ng pragmatika at pati na rin sa gamit ng feminismo. Napapaloob sa mga nasabing turo sa estaylistika na ang bawat teksto, lalo na ang mga literaryong uri, ay napapalooban ng ideolohiya, mga representasyon ng lipunan, pagkatao at mga nosyon ng subersibong pag-iisip. Sa pamamagitan ng pagsusuri at paggamit ng mga halimbawa mula sa teksto, maipapakita kung anong klase ng ideolohiya o pagpapahalaga ang ipanapahiwatig ng isang teksto.
Isang epektibong panuri ng teksto ang estaylistika. Nagbibigay ito ng iba’t ibang perspektibo kung paano maipapakita o mahihinuha ang kahulugan ng isang pampanitikang akda.
Range (Estadistika)
Sa estadistika, ang range ay ang haba ng pinakamaliit na pagitan na kung saan ito ay naglalaman ng lahat ng datos. Ito ay kinukuha sa pamamagitan ng pagbabawas ng pinakamaliit na obserbasyon (sample minimum) sa pinakamalaki (sample maximum) at nagpapakita ng indikasyon ng estadistikang pagkalat.
Ito ay sinusukat lamang kung ang mga yunit ng mga elemento sa datos ay magkakapareho. Nakadepende kasi lamang ito sa dalawang obserbasyon, ang pinakamalaki at ang pinakamaliit na elemento. Ito ay isang mahinang sukatan ng pagkalat maliban na nga lamang kung ang dami ng mga elemento sa isang sampol ay malaki. Para sa isang populasyon, ang hanay ay mas pareho o mas malaki ng dalawang beses sa standard deviation.
Ang range, sa kamalayan ng mga pagkakaiba sa pagitan ng mga pinakamataas at ng mga pinakamababang mga puntos, ay tinatawag din na crude range. Kapag isang paraan para sa pagsukat ay binuo, dito magmumula ang mga potensiyal na pinakamalaki o pinakamaliit na puntos. Ito ang tinatawag na Maaliit na range Ang hanay na ito ay hindi dapat na pinili na masyadong maliit, upang maiwasan ang ceiling effect. Kapag ang pagsukat ay nakuha, ang mga pinakamaliit o pinakadakilang obserbasyon na nakuha ang magbibigay ng Malawak na range
Dahil sa mga pagiging limitado ng estadistikang ito, marami pang mga nabuong estadistika na nahango mula dito.
Dalmine
Teritoryo
Ang munisipalidad ng Dalmine ay matatagpuan mga 8 kilometro sa timog-kanluran ng Bergamo, sa silangang pampang ng ilog Brembo.
Ang Dalmine ay ang resulta ng urbanong pagsasanib ng pitong magkakaibang sentro: Dalmine, Brembo, Guzzanica, Mariano, Sabbio, Sforzatica Sant'Andrea, at Sforzatica Santa Maria d'Oleno. Ang munisipalidad ay itinatag noong 1927 sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng mga dati nang umiiral na munisipalidad ng Sabbio Bergamasco, Mariano al Brembo, at Sforzatica, gayundin ang nayon ng Dalmine, na hindi isang luklukan sa munisipyo.
Ang munisipalidad ng Dalmine ay naglalaman ng mga frazione (mga subdibisyon, pangunahin na mga nayon o kabahayan) ng Sforzatica S. Maria d'Oleno, Sforzatica S. Andrea, Mariano al Brembo, Brembo, Guzzanica, at Sabbio.
Ang Dalmine ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bonate Sotto, Filago, Lallio, Levate, Osio Sopra, Stezzano, at Treviolo.
Marso 4
Ang Marso 4 ay ang ika-63 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-64 kung taong bisyesto), at mayroon pang 302 na araw ang natitira.
Garaguso
Ang Garaguso ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata.
Heograpiya
Ito ay isang sentro ng agrikultura sa itaas na lambak ng Ilog Cavone. Makikita ang bayan sa isang 460 m burol at may hangganan sa hilaga ng bayan ng Grassano, sa silangan ng Salandra, sa timog ng San Mauro Forte, at kanluran kasama sina Oliveto Lucano at Calciano.
Perpektong kumpetisyon
Mga Pagpapalagay
1. Ang bawat kompanya ang maliit lamang. Sa ganito, maliit lamang ang hati niya sa produksiyon ng buong industriya at hindi kaya ng isang kompnaya magdikta ng mga presyo. Sa ganun din, maraming kompanya ang nasa loob ng industriya.
Gorgoglione
Ang Gorgoglione (Lucano Gruùglionë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata.
Perpektong kumpetisyon
Mga Pagpapalagay
2. Kinakailangan ang malayang pagpasok at pag-alis ng mga kompanya sa industriya.
3. Ang binebentang produkto nga mga kompanya sa perpektong kumpetisyon ay magkaiba. (walang pagkaparehas) 4. Perpekto ang impormasyon na natatanggap ng mga mamimili at ng mga kompanya.
Mga Katangian
Ang isang perpektong kumpetisyon ay mayroon pagkalastiko na perpektong elastiko. Ang ibig sabihin nito ay hindi na maaaring gumalaw sa presyong binigay ng industriya dahil kapag nagdagdag ang isang kompanya ng presyo, lahat ng mamimili ay lilipat sa ibang mga kompanya. At dahil parepareho ang ibinebentang kagamitan, walang dahilan para hindi nalang lumipat ang mamimili.
Sa panandalian, ang isang merkadong perpektong kumpetisyon ay tulad lamang ng lahat ng merkadong pang-ekonomika: sila ay sinusubukang maabot ang pinakamataas na kita. Para sa perpektong kumpetisyon, ito ay kung saan pantay ang pagpupuno at ang pangangailangan.
Pagsusuri
Ang perpektong kompetisyon ay isa lamang sa mga merkado sa ekonomika ngunit ito ay ang pinakasimple at pinakamalawak ang gamit.
Ang ibang mga istruktura ay ang monopoliya, oligopoliya at monopoliyang kumpetisyon.
Marso 5
Ang Marso 5 ay ang ika-64 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-65 kung leap year), at mayroon pang 301 na araw ang natitira.
Bern
Ang Bern (Bärn ; Berne ; Berna ; Berna ) ay ang de facto na kabisera ng Suwisa, tinutukoy ng mga Suwiso bilang kanilang "pederal na lungsod", na sa Bundesstadt, ville fédérale, at città federale. May isang populasyon na mga 144,000 (noong 2020), ang Bern ay ang ika-limang pinakamataong lungsod sa Switzerland. Ang pagsama-sama ng Bern, na kabilang ang 36 munisipalidad ay may isang populasyon na 406,900 noong 2014. Mayroon naman na 660,000 populasyon ang kalakhang lugar noong 2000.
Ang Suwiso na may uring Pamantayang Aleman ang opisyal na wika sa Bern, subalit ang pinakasasalitang wika ay ang Alemanikong Suwiso Alemang diyalekto, ang Berneseng Aleman.
Nonong 1983, ang makasaysayang lumang bayan (sa Altstadt) sa sentro ng Bern ay naging issang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO.
Mga sanggunian
Kaurian:Switzerland Kaurian:Kabisera sa Europa
Christopher Reeve
Si Christopher D'Olier Reeve (25 Setyembre 1952 - 10 Oktubre 2004) ay isang Amerikanong aktor. Kilala siya sa pagganap bilang ang klasikong DC Comics na superhero na si Superman, na sinumulang niyang gampanan sa pelikulang Superman (1978), kung saan nanalo siya ng isang Parangal ng BAFTA.
1980-1986
Sa parehong taon, nagtrabaho siya sa The Muppet Show, kung saan ginawa niya ang "East of the Sun (at West ng Buwan)" sa piano para sa Miss Piggy, na may crush sa kanya. Tinanggihan ni Reeve ang pagiging Superman ngunit ipinakita ang mga superpower sa buong buong episode na iyon. Pagkatapos ay bumalik siya upang magpatuloy sa paggawa ng pelikula sa hindi pa natapos na produksyon ng Superman II.
1987-1989
Pagkatapos ng  Superman IV  noong 1987, ang relasyon ni Reeve sa Exton ay nahulog, at sila ay naghiwalay. Lumipat siya sa New York nang wala ang kanyang mga anak. Siya ay naging nalulumbay at nagpasiya na ang paggawa ng komedya ay maaaring maging mabuti para sa kanya. Siya ay binigyan ng lead sa Switching Channels. Ang Burt Reynolds at Kathleen Turner ay nagkaroon ng isang pag-aaway sa panahon ng paggawa ng pelikula, na naging mas matagal ang panahon para kay Reeve. Nang maglaon ay sinabi ni Reeve na siya ay naging isang tanga sa kanyang sarili sa pelikula at na ang karamihan sa kanyang oras ay ginugol ng refereeing sa pagitan ng Reynolds at Turner. Ang pelikula ay hindi maganda, at naniwala si Reeve na minarkahan nito ang wakas ng kanyang bida ng pelikula karera. Ginugol niya ang mga susunod na taon sa karamihan ng mga pag-play. Sinubukan niya ang papel na Richard Gere sa Pretty Woman ngunit lumabas sa audition dahil mayroon silang kalahating puso na casting director para sa Julia Roberts.
Limang buwan pagkatapos ng pagkakahiwalay mula sa Gae Exton at pagkatapos ng pag-film Switching Channels, bumalik siya sa Williamstown kasama ang kanyang mga anak, sina Matthew at Alexandra, na pito at tatlo. Napanood ni Reeve ang isang grupo ng mga mang-aawit na tinatawag na Cabaret Corps na gumanap, at napansin ang isa sa mga mang-aawit, Dana Morosini. Ang dalawa ay nagsimulang makipag-date at kasal sa Williamstown noong Abril 1992.
Rehabilitasyon
Habang nasa Israel, ipinakita ni Reeve ang makabuluhang pagpapabuti sa kanyang kalagayan. Mas maaga, ipinakita niya ang kakayahang kakayahan upang ilipat ang kanyang kaliwang kamay hintuturo, sa paglaon ay nagpapatuloy pa sa pamamagitan ng muling pagkuha ng kakayahan upang ilipat ang kanyang mga armas at mga binti sa isang tiyak na lawak.
Pilmograpiya
Ito ay isang kompletong pilmograpiya ng aktor na si Christopher Reeve.
Broadway
Ang Broadway ay isa palamuting pamilya ng tipo ng titik na nilikha noong 1927. Naging matagal ang kasikatan nito hanggang hindi na pinagpatuloy ng American Type Founders noong 1954. Muli itong natuklasan noong Panahon ng Cold Type at simula noon, ito ay ginagamit na upang pukawin ang pakiramdam noong dekada 1920 at dekada 1930. May ilang uri ang nagawa:
Extractive metallurgy
Ang extractive metallurgy ay isa sa tatlong pangunahing sanga ng metalurhiya. Ang mga paksa na maaaral sa extractive metallurgy ay napakalawak at kahit ang isang napakahusay ng metallurgist ay hindi maaring maging sobrang galing sa lahat ng mga paksang ito. Ang mga paksa sa extractive metallurgy ay, mineral processing, hydrometallurgy, pyrometallurgy at electrometallurgy. Ang pagkakasunod-sunod ng mga ito ay tulad din ng pagkakasunos sunod sa pag extract ng bakal mula sa bato. Sa mineral processing ang pinakapakay ng buong proseso ay ma-liberate ang gustong mineral at maihiwalay ito sa iba pang mineral. Ito ay ginagawa sa paraan ng pagdurog ng pinong pino. Kalamitan ang pagdurog ay ginagawa hanggang umabot ng 50 microns. Sa pagdurog naman ng bato ay may dalawa pa uling sanga. Ang crushing at grinding. Ang crushing ay pagdurog ng bato sa paraan ng ipit ng bato at sa grinding naman ay ang pagdurog ng bato sa paraan ng pag-gasgas. Matapos maliberate ang mineral na gustong maliberate, ay ihihiwalay mo na to sa ibang mineral. Maraming paraan ang maaring gawin para mangyari to. Puwedeng gumamit ng kuryente, magnet, gravity separation o ang pinakasikat na flotation. Ang flotation ay isang paraan kung saan ang mineral ay ginagawang hydrophobic o matatakutin sa tubig. Pag ang mineral ay takot na sa tubig, mag susupply tayo ng mga bubbles sa isang vessel kung nasaan nakatimpla ang mineral sa isang tubig. Dahil takot siya sa tubig, siya ay kakapit sa bubble at siya ay aandar pataas ng iyong vessel. Pag tumaas na sa vessel ay naihiwalay mo na siya sa iba pang mineral sapagkat siya lang ang ginawa mong matatakutin sa tubig. Matapos ang proseso ng flotation, ang produkto ay papatuyuin at idedeliver na sa mga kompanya na gusto bumili nito. Gusto ko lang idiin na ang produkto dito ay hindi pa maaring gamitin sa pangaraw araw. Ang hydrometallrgy, pyrometallurgy at electrometallurgy naman ay iba pang sanga ng extractive metallurgy at tatalakayin natin sa ibang pahina.
Elastisidad (ekonomika)
Ang elastisidad (o elasticity sa Ingles) sa ekonomika ay isang sukat ng pagkasensitibo ng isang nagbabago sa isa pa. Ito ay numero na nagsasabi ng pagbabago sa porsiyento na mangyayari sa isang nagbabago sa pagtugon nito sa isang porsiyentong dagdag ng isa pang nagbabago. Sa mas madaling salita, ang pagkaelastiko ng isang bagay ay ang kanyang kakayahang tumugon sa dalang pagbabago ng isa pang bagay. Ang mga kikita dito ay ang abilidad ng isang nagbabago na maapektuhan ang isa pang nagbabgo. Kadalasan, ang elastisidad ay sumusukat sa pagiging sensitibo ng isang nagbabgo sa pagbabago ng presyo.
Sa pampresyong elastisidad, maaaring gumamit ng formula na puntong elastisidad. Kukunin namang dito ang porsyentong pagbabago sa nagbabago na ninanais at hahatiin ito ng porsyentong nagbago sa presyo.
Pag ipinasok na ang konseptong ito sa mga kurbadang pagpupuno at pangangailangan (supply and demand) maaaring makakita ng mga galaw sa kurba na dala ng pagkaelastiko. Sa ganitong paraan, itinitimbang natin ang pagiging sensitibo ng mga bagay pangkabuhayan sa pagpalit ng presyo. Kung paano naaapektuhan ng pagtaas ng presyo ang paggastos na ugali ng mga mamimili.
Ginagamit ang ekwasyon na elastisidad = (% pagbago sa dami / % pagbago sa presyo)
Sa ganun, ang mga produkto na sinasabing mataas ang pagkalastiko ay nakakaranas ng mataas na pagbaba ng bilang kinakailangan tuwing tumataas ang presyo. Itong mga produkto ay mga bagay na hindi naman kinakailangan para sa pamumuhay. Ngunit ang mga produkto na hindi elastiko ay mga produkto na nakakaranas ng maliit lamang na pagbago sa pangangailangan dala ng pagtaas ng presyo. Ang mga gamit na ganito ay mga kagamitan na kinakailangan ng mga mamimili sa pangkabuhayan.
Marami pang mga uri ng pagkalastiko, depende nalang ito sa isinusuri na bahagi ng ekonomiya (pagpupuno o pangangailangan).
Elastisidad sa presyo ng pangangailangan
Sinusukat ng elastisidad sa presyo ng pangangailangan (price elasticity of demand sa wikang Ingles) ang pagkasensitibo ng dami ng pangangailangan sa pagbabago sa presyo. Ito ay makikita sa ekwasyon:
kung saan ang EP ay ang elastisidad ng presyo, Q ang dami ng demand at P ang presyo. (Ang "Δ" ang Griyegong letrang delta na nagsasaad ng "pagbabago sa".)
Ang elastisidad ng presyo ay karaniwang negatibong numero (negative number). Habang tumataas ang presyo ng isang produkto, bumababa ang dami ng pangangailangan nito.
Kapag ang elastisidad ng presyo ay higit pa sa 1, sinasabing ang pangangailangan ay elastikong presyo dahil ang pagbawas sa porsiyento ng dami ng pangangailangan ay mas mataas nsa porsyento ng taas ng presyo. Halimbawa nito ay kapag tumaas ang presyo ng sapatos, mas malaki ang bawas sa dami ng bibili ng sapatos kaysa sa tinaas ng presyo. Kadalasan, ang elastisidad ay base sa dami o pagkakaroon ng mga kapalit ng produkto. Sa halimbawa, maaring kapalit ang sandalyas sa sapatos. Tumaas man ang presyo ng sapatos, maghahanap na lamang ng kapalit ang karaniwang konsumer sa sapatos.
Kapag ang elastisidad ng presyo ay mababa pa sa 1, sinasabing ang demand ay di-elastikong presyo. Ang mga produktong may ganitong elastisidad sa presyo ay kadalasang wala o mahirap mahanapan ng kapalit. Halimbawa ay bigas o tubig. Kahit na ano pa man ang taas ng presyo sa singil sa tubig, kakaunti lamang ang bawas sa pagkonsumo ng tubig dahil ang tubig ay isang pangangailangan sa araw-araw na buhay at wala itong katumbas na kapalit.
Mga Sanggunian
Kaurian:Ekonomika
Marso 6
Ang Marso 6 ay ang ika-65 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-66 kung leap year), at mayroon pang 300 na araw ang natitira.
Custonaci
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Trapani sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Trapani Kaurian:Sicilia
Marso 7
Ang Marso 7 ay ang ika-66 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-67 kung leap year) na may natitira pang 299 na araw.
Pangyayari
Kaurian:Araw
The Enchanted Snake
Ang Enchanted Snake o The Snake (Ang Mahiwagang Ahas o Ang Ahas) ay isang Itayanong kuwentong bibit. Si Giambattista Basile ay sumulat ng isang pagkakaiba sa Pentamerone. Kinuha ni Andrew Lang ang variant na ito, upang isama sa The Green Fairy Book.
Ito ay Aarne-Thompson tipo 425A, ang paghahanap para sa nawawalang asawa. Kasama sa iba sa ganitong uri ang The Black Bull of Norroway, The Brown Bear of Norway, The Daughter of the Skies, The King of Love, The Enchanted Pig, The Tale of the Hoodie, Master Semolina, The Sprig of Rosemary, East of the Sun at Kanluran ng Buwan, at White-Bear-King-Valemon.
Buod
Isang mahirap na babae ang nagnanais ng anak. Isang araw, nakakita siya ng isang maliit na ahas sa kagubatan at sinabi na kahit ang mga ahas ay may mga anak; ang maliit na ahas ay nag-alok na maging kaniya. Pinalaki ng babae at ng kaniyang asawa ang ahas. Nang ito ay lumaki, nais nitong magpakasal, at hindi sa ibang ahas kundi sa anak na babae ng hari. Nagpunta ang ama upang magtanong, at sinabi ng hari na dapat siyang makuha ng ahas kung maaari niyang gawing ginto ang lahat ng prutas sa taniman. Sinabi ng ahas sa kaniyang ama na tipunin ang lahat ng mga hukay na mahahanap niya at ihasik ang mga ito sa taniman; nang sila ay sumibol, ang lahat ng mga bunga ay ginto.
Pagkatapos ay hiniling ng hari na ang mga pader at mga landas ng kaniyang palasyo ay gawing mga mahalagang bato; ang ahas ay nagtipon sa kaniyang ama ng mga sirang babasagin at itinapon ito sa mga dingding at daanan, na nagpabago sa kanila, na nagpakinang sa mga ito ng maraming kulay na hiyas.
Pagkatapos ay hiniling ng hari na gawing ginto ang kastilyo; ipinapahid ng ahas sa kaniyang ama ang mga dingding ng isang damo, na nagpabago sa kanila.
Sinabi ng hari sa kaniyang anak na babae, si Grannonia, sinubukan niyang ipagpaliban ang manliligaw na ito ngunit nabigo. Sinabi ni Grannonia na susundin niya ito. Ang ahas ay dumating sa isang kotse ng ginto, iginuhit ng mga elepante; lahat ng iba ay tumakbo sa takot, ngunit si Grannonia ay nanindigan. Dinala siya ng ahas sa isang silid, kung saan nalaglag ang kaniyang balat at naging isang guwapong binata. Ang hari, sa takot na ang kaniyang anak na babae ay kinakain, tumingin sa butas ng susian, at pagkakita nito, hinawakan ang balat at sinunog ito. Ibinulalas ng kabataan na ang hari ay isang hangal, naging kalapati, at lumipad.
Umalis si Grannonia sa paghahanap sa kaniya. Nakilala niya ang isang fox at naglakbay kasama niya. Sa umaga habang binabanggit ng prinsesa ang kamangha-manghang mga tunog ng mga huni ng ibon, sinabi sa kaniya ng soro na ang huni ng ibon ay magiging mas mabuti kung malalaman niya ang sinasabi ng mga ibon: na ang isang prinsipe ay isinumpa na kumuha ng anyo ng isang ahas sa loob ng pitong taon, na malapit sa katapusan ng panahon, siya ay umibig at nagpakasal sa isang prinsesa, ngunit ang kaniyang balat ng ahas ay nasunog, at siya ay natamaan ang kaniyang ulo habang siya ay tumakas, at ngayon ay nasa pangangalaga ng mga doktor. Pagkatapos ay sinabi sa kaniya ng soro na ang dugo ng mga ibon ay magpapagaling sa kaniya, at hinuli niya ang mga ito para sa kaniya. Pagkatapos ay sinabi niya sa kaniya na ang kaniyang dugo ay kailangan din; hinikayat niya itong sumama sa kaniya at pinatay siya.
Pinuntahan niya ang ama ng kaniyang asawa at nangakong pagagalingin ang prinsipe kung pakakasalan siya nito; pumayag ang hari at pinagaling niya siya. Tumanggi ang prinsipe dahil nangako na siya sa ibang babae. Ang prinsesa, natuwa, ay ipinahayag na siya ang babaeng iyon at sila ay nagpakasal.
Comune
thumb| [[Italya|Mga pampangasiwaang pagkakahati ng Italya:- Mga rehiyon (itim na hangganan) - Mga Lalawigan (madilim na kulay abong mga hangganan) - Comuni (mapusyaw na kulay abong mga hangganan)]] Ang comune o komuna (maramihan: comuni [koˈmuːni]) ay isang lokal na pagkakahating pampangasiwaan ng Italya, halos katumbas ng isang township o munisipalidad. Ito ang ikatlong antas na pagkakahating pampangasiwaan ng Italya, pagkatapos ng mga rehiyon (regioni) at mga lalawigan (province). Ang comune maaari ding magkaroon ng pamagat ng città ('lungsod').
Nabuo ang praeter legem ayon sa mga prinsipyong pinagsama-sama sa mga medyebal na komuna, ang comune ay ibinibigay ng artikulo 114 ng Saligang Batas ng Republika ng Italya. Maaari itong hatiin sa mga frazione, na maaaring may limitadong kapangyarihan dahil sa mga espesyal na hinahalal na kapulungan.
Sa nagsasariling rehiyon ng Lambak Aosta, opisyal na tinatawag na commune ang isang comune sa Pranses.
Pangkalahatang-tanaw
Ang comune ay nagbibigay ng mahahalagang serbisyong pampubliko: pagpapatala ng mga kapanganakan at pagkamatay, pagpapatala ng mga kasulatan, at pagpapanatili ng mga lokal na kalsada at mga pampublikong gawain. Maraming comuni ang may Polizia Comunale (komunal na pulisya), na responsable para sa mga tungkulin sa kaayusan ng publiko. Ang comune ay humaharap din sa kahulugan at pagsunod sa piano regolatore generale (pangkalahatang plano ng pangangasiwa), isang dokumento na kumokontrol sa aktibidad ng gusali sa loob ng komunal na lugar.
Kampo Crame
thumb|Punong-himpilan ng Kampo Crame. Ang Kampo Rafael C. Crame (Ingles: Camp Crame) ay ang pambansang punong-tanggapan ng Pambansang Pulisya ng Pilipinas (PNP) at matatagpuan sa Abenida Epifanio delos Santos sa Lungsod Quezon. Katapat lang ng Kampo Crame, na siyang dating punong-tanggapan ng Konstabularyo ng Pilipinas, ang Kampo Aguinaldo, na siyang pambansang punong-himpilan ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas. Ipinangalan ang kampong ito sa unang Pilipinong pinuno ng Konstabularyo ng Pilipinas, si Brigadyer Heneral Rafael Crame.
Comune
Pangkalahatang-tanaw
Ang lahat ng mga estrukturang pangkomunidad o mga paaralan, mga estrukturang pampalakasan at pangkultura tulad ng mga komunal na aklatan, mga teatro, atbp. ay pinamamahalaan ng comuni. Ang mga komuna dapat magkaroon ng sariling batas ng komunidad at magkaroon ng klasipikasyon ng klima at seismiko ng kanilang teritoryo para sa layunin ng pag-iwas sa sakuna at sa proteksiyong sibil. Ang comune rin ang makikitungo sa pamamahala ng basura.
Ito ay pinamumunuan ng isang alkalde (sindaco o sindaca) na tinutulungan ng isang kinatawang lehislatibo, ang consiglio comunale (konsehong komunal), at isang kinatawang ehekutibo, ang giunta comunale (komite ng komunidad). Ang alkalde at mga miyembro ng consiglio comunale ay sama-samang inihalal ng mga residenteng mamamayan: ang koalisyon ng halal na alkalde (na nangangailangan ng kalakhang mayorya o ganap na mayorya sa una o ikalawang beses ng pagboto, depende sa populasyon) ay nakakakuha ng tatlong ikalimang bahagi ng consiglio ang mga luklukan.
Ang giunta comunale ay pinamumunuan ng alkalde, na nagtatalaga ng iba pang miyembro, na tinatawag na assessori, isa sa kanila ay nagsisilbing ikalawang alkalde (vicesindaco). Ang mga tanggapan ng comune ay matatagpuan sa isang gusali na karaniwang tinatawag na municipio, o palazzo comunale ("munisipyo").
Noong Enero 2021, mayroong 7,904 na comune sa Italya; malaki ang pagkakaiba-iba nila sa laki at populasyon. Halimbawa, ang comune ng Rome, sa Lazio, ay may lawak na 1,287.36 km2 at may populasyon na 2,758,454 na naninirahan, at pareho na pinakamalaki at pinakamatao. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Corona_di_comune.svg/220px-Corona_di_comune.svg.png|thumb|[[Koronang mural para sa titulo ng comune. Ito ay matatagpuan sa itaas na bahagi ng eskudo de armas ng comune.]] Ang Atrani sa lalawigan ng Salerno (Campania) ay ang pinakamaliit na comune ayon sa lugar, na mayroon lamang 0.1206 km2, at Morterone (Lombardia) ang pinakamaliit ayon sa populasyon. Maraming mga kasalukuyang comuni ang bumabakas ang kanilang mga ugat sa mga panahong sumasaklaw sa mga siglo at minsan millennia.
Ang pinakahilagang comune ay Predoi, ang pinakatimog ay Lampedusa e Linosa, ang pinakakanluran ay Bardonecchia, at ang pinakasilanga ay Otranto. Ang comune na may pinakamahabang pangalan ay San Valentino sa Abruzzo Citeriore, habang ang comuni na may pinakamaikling pangalan ay Lu, Ro, Ne, Re, at Vo'
Freyja
thumb|Freja (1905) ni [[John Bauer (ilustrador)|John Bauer (1882–1918)]] Sa paganismong Nordiko, si Freyja ; Lumang Nordiko : [ˈfrœyjɑ], "(ang) Dama") ay isang diyosa na nauugnay sa pag-ibig, kagandahan, pagkamayabong, kasarian, digmaan, ginto, at seiðr (mahika para makita at maimpluwensiyahan ang hinaharap). Si Freyja ang may-ari ng kuwintas na Brísingamen, nakasakay sa kalesa na hinihila ng dalawang pusa, kasama ng bulugan na si Hildisvíni, at nagtataglay ng balabal ng balahibo ng dumagat. Sa pamamagitan ng kanyang asawang si Óðr, siya ay ina ng dalawang anak na babae, sina Hnoss at Gersemi. Kasama ang kaniyang kambal na kapatid na si Freyr, ang kaniyang ama na si Njörðr, at ang kaniyang ina (kapatid na babae ni Njörðr, hindi pinangalanan sa mga mapagkukunan), siya ay miyembro ng Vanir. Nagmumula sa Lumang Nordikong Freyja, ang mga modernong anyo ng pangalan ay kinabibilangan ng Freya, Freyia, at Freja.
Pinamumunuan ni Freyja ang kaniyang makalangit na larangan, ang Fólkvangr, kung saan tinatanggap niya ang kalahati ng mga namamatay sa labanan. Ang kalahati ay pumunta sa bulwagan ng diyos na si Odin, Valhalla. Sa loob ng Fólkvangr matatagpuan ang kanyang bulwagan, ang Sessrúmnir. Tinutulungan ni Freyja ang iba pang mga bathala sa pamamagitan ng pagpayag sa kanila na gamitin ang kaniyang balahibo na balabal, hinihikayat sa mga usapin ng pagkamayabong at pag-ibig, at madalas na hinahangad ng makapangyarihang jötnar na gustong gawin siyang asawa. Ang asawa ni Freyja, ang diyos na si Óðr, ay madalas na wala. Umiiyak siya ng pulang ginto para sa kaniya, at hinahanap siya sa ilalim ng mga ipinapalagay na pangalan. Ang Freyja ay may maraming pangalan, kabilang ang Gefn, Hörn, Mardöll, Sýr, at Vanadís.
Si Freyja ay pinatunayan sa Poetic Edda, na pinagsama-sama noong ika-13 siglo mula sa mga naunang tradisyonal na mapagkukunan; sa Prose Edda at Heimskringla, na binubuo ni Snorri Sturluson noong ika-13 siglo; sa ilang Saga ng mga Islandes; sa maikling kwentong "Sörla þáttr" ; sa tula ng mga skald; at sa modernong panahon sa tradisyong-pambayang Eskandinabo.
Pinagtatalunan ng mga iskolar kung si Freyja at ang diyosa na si Frigg sa huli ay nagmula sa iisang diyosa na karaniwan sa mga mamamayang Aleman. Iniugnay nila siya sa mga valkyry, babaeng pumili sa larangan ng digmaan ng mga napatay, at sinuri ang kaugnayan niya sa iba pang mga diyosa at pigura sa mitolohiyang Aleman, kabilang ang tatlong beses na nasunog at tatlong beses na muling ipinanganak na si Gullveig/Heiðr, ang mga diyosa na sina Gefjon, Skaði, Þorgerðr Hölgabrúr Irpa, Menglöð, at ang unang siglong CE "Isis" ng Suebi. Sa Eskandinabya, ang pangalan ni Freyja ay madalas na lumilitaw sa mga pangalan ng mga halaman, lalo na sa timog Suwesya. Ang iba't ibang halaman sa Eskandinabya ay minsang nagdala ng kaniyang pangalan, ngunit ito ay pinalitan ng pangalan ng Birheng Maria sa panahon ng proseso ng Kristiyanisasyon. Ang rural na mga Eskandinabo ay patuloy na kinikilala si Freyja bilang isang sobrenatural na pigura noong ika-19 na siglo, at si Freyja ay nagbigay inspirasyon sa iba't ibang mga gawa ng sining.
Etimolohiya
Ang pangalang Freyja ay malinaw na nangangahulugang 'babae, maybahay' sa Lumang Nordiko. Nagmumula sa Proto-Hermanikong pangngalang pambabae *frawjōn ('babae, maybahay'), ito ay kaugnay ng Lumang Sahon frūa ('lady, mistress') o Lumang Mataas na Aleman frouwa ('lady'; cf. Bagong Mataas na Aleman Frau). Ang Freyja ay etimolohikong malapit din sa pangalan ng diyos na Freyr, ibig sabihin ay 'panginoon' sa Lumang Nordiko. Ang theonym na Freyja ay itinuturing na isang epithet sa pinagmulan, na pinapalitan ang isang personal na pangalan na ngayon ay hindi pa nasusuri.
Endine Gaiano
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Endine Gaiano (Bergamasque: Ènden Gaià) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 25 km hilagang-silangan ng Bergamo.
Ang Endine Gaiano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Fonteno, Gandino, Monasterolo del Castello, Ranzanico, Solto Collina, at Sovere.
Mga monumento at pangunahing tanawin
Ang lugar ng pinakadakilang atraksiyon ay walang alinlangan ang lawa na kumukuha ng pangalan nito mula sa mismong bayan: isang destinasyon ng turista, maaari itong mag-alok sa bisita ng pagsasanay ng mga aktibidad sa palakasan tulad ng pangingisda, mga iskursiyon sa bangka, windsurfing, at trekking, ngunit pati na rin ang mga simpleng paglalakad. Maraming pagkakataon sa paglilibang, kabilang ang mga dalampasigan at kilalang retawran na nakakalat sa baybayin ng lawa. Hindi kalayuan, naroon din ang pook ng Lawa ng Gaiano o Piangaiano (sa lokal na wikang "poha de Piangaià"), na may mas maliliit na sukat.
Maraming mga gusali na nagpapakilala sa munisipal na lugar, ang ilan sa mga ito ay nagbabalik ng isipan sa panahong medyebal, kung saan ang bayan ay nilagyan ng mga elemento ng depensa: ito ang kaso ng kastilyo, kung saan ang ilan ay nananatiling kasama sa mga konstruksiyon ng sa mga sumunod na siglo at ng tore na isinama sa kampanaryo ng simbahan ng parokya ng Endine.
Marso 8
Ang Marso 8 ay ang ika-67 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-68 kung leap year) na may natitira pang 298 na araw.
Ebolusyon
Ang Kasunlaran o ebolusyon ay ang pagbabago sa mga namamanang katangian ng mga populasyon ng organismo sa loob ng mga sunod-sunod na henerasyon sa paglipas ng mahabang panahon. Ang kasunlaran ang paliwanag na tinatanggap sa agham ng paglitaw ng mga magkakaiba ngunit magkakaugnay na mga anyo ng buhay sa mundo. Ang sentral na ideya ng kasunlarang biyolohikal ay ang lahat ng mga anyo ng buhay sa mundo ay nagsasalo ng isang pinagmulang karaniwang ninuno. Ito ay nangangahulugang ang mga organismo mula sa mga tao, ibon, mga balyena at hanggang sa mga halaman ay mga magkakamag-anak. Ang karaniwang ninuno na ito ay nagsanga o naghiwalay sa iba't ibang mga species(espesye) sa pangyayaring tinatawag na speciation. Sa paglipas ng mahabang panahon, ang kasunlaran ay lumikha at kasalukuyan pa ring lumilikha ng mga pagbabago at mga iba't ibang espesye sanhi ng mga pagbabagong pangkasunlaran na natural na seleksiyon, mutasyon, daloy ng gene, at genetic drift.
Si Charles Darwin ang unang bumuo ng argumentong siyentipiko para sa teoriya ng kasunlaran sa pamamagitan ng natural na seleksiyon. Ang kasunlaran sa pamamagitan ng natural na seleksiyon ay hinahango mula sa tatlong mga katotohanan tungkol sa mga populasyon:
Marso 8
Kapanganakan
Kaurian:Araw
Ebolusyon
Dahil dito, kapag ang mga kasapi ng isang populasyon ay namatay, ang mga ito ay pinapalitan ng mga supling o inapo na mas mahusay na nakaangkop na makapagpatuloy at makapagparami sa kapaligirang pinangyarihan ng natural na seleksiyon. Ang natural na seleksiyon ang tanging alam na sanhi ng pag-aangkop(adaptation) ngunit hindi ang tanging sanhi ng kasunlaran. Ang iba pang mga hindi-pag-aangkop na sanhi ng kasunlarn ay kinabibilangan ng mutasyon at genetic drift.