cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palingkurang Pampagkamamamayan at Pandarayuhan ng Estados Unidos
Ang Palingkurang Pampagkamamamayan at Pandarayuhan ng Estados Unidos (Ingles: United States Citizenship and Immigration Services, dinadaglat bilang USCIS) ay isang sangkap o komponente ng Kagawaran ng Kaligtasang Pambansa (Department of Homeland Security) ng Estados Unidos. Nagsasagawa ito ng maraming mga tungkuling pampamamahala o administratibo na dating isinasagawa ng dating Palingkurang Pandarayuhan at Pampagkamamamayan ng Estados Unidos (Immigration and Naturalization Service), na dating kabahagi ng Kagawaran ng Katarungan ng Estados Unidos. Ang ipinahayag na mga priyoridad ng USCIS ay ang itaguyod ang pambansang kaligtasan at katiwasayan, ang alisin ang mga nakabinbing mga kasong pampandarayuhan, at painamin ang mga paglilingkod na pangkliyente. Pinamumunuan ang USCIS ng isang direktor na tuwirang nag-uulat sa Sekretaryong Diputado (Deputy Secretary) para sa Seguridad ng Inang-Bayan. Ang USCIS ay dati at panandaliang napangalanan bilang U.S. Bureau of Citizenship and Immigration Services (BCIS) o Kawanihan ng Paglilingkod na Pampagkamamamayan at Pandarayuhan, bago naging USCIS. Alejandro Mayorkas was sworn in as USCIS Director on August 12, 2009.
Pilosopiya ng relihiyon
Ang pilosopiya ng relihiyon o pilosopiya ng pananampalataya ay isang sangay ng pilosopiya na nakatuon sa mga katanungan hinggil sa relihiyon, kabilang na ang kalikasan at pag-iral ng Diyos, sa pagsusuri at pagsisiyasat sa karanasang panrelihiyon, pagsusuri ng talasalitaan (bokabularyo) at mga tekstong panrelihiyon, at sa ugnayan ng relihiyon at ng agham. Isa itong sinaunang disiplina, na natagpuan sa pinakamaagang nakikilang mga manuskrito hinggil sa pilosopiya, at nakaugnay sa marami pang ibang mga sangay ng pilosopiya at pangkalahatang kaisipan, kabilang na ang metapisika, lohika, at kasaysayan. Ang pilosopiya ng relihiyon ay kadalasang tinatalakay sa labas ng akademiya sa pamamagitan ng mga aklat at mga pagtatalo (debate), na ang karamihan ay patungkol sa pag-iral ng Diyos at ng suliranin ng kasamaan.
Kaiba ang pilosopiya ng relihiyon magmula sa pilosopiyang panrelihiyon o pilosopiyang relihiyoso dahil sa nilalayon nitong talakayin ang mga tanong hinggil sa kalikasan ng relihiyon bilang isang kabuuan, sa halip na siyasatin ang mga suliraning dala ng isang partikular na sistema ng paniniwala. Dinisenyo ito upang maisagawa na walang simbuyo o walang kinikilingan ng mga tao na kumikilala sa kanilang mga sarili bilang mga naniniwala at mga hindi naniniwala.
Iskalang Kinsey
thumb|Ang Iskalang Kinsey, na tumutukoy sa antas ng [[oryentasyong seksuwal]]
Ang Iskalang Kinsey (Ingles: Kinsey scale), o tinatawag ding Iskalang Panukat ng Heteroseksuwal-Homoseksuwal (Heterosexual-Homosexual Rating Scale), ay nagsusubok na tukuyin ang kasaysayang pang-seksuwal ng isang tao o ang gawaing seksuwal niya sa isang tiyak na panahon. Gumagamit ito ng iskala mula sa 0, na nangangahulugang ekslusibong heteroseksuwal, hanggang 6, na nangangahulugang homoseksuwal. Kasama rin dito ang isa pang baitang, na nakatala bilang "X", na ginagamit para matukoy ang aseksuwalidad. Una itong inilimbag sa Sexual Behavior in the Human Male (1948) nina Alfred Kinsey, Wardell Pomeroy atbp, at pati na rin dagdag na lathain na Sexual Behavior in the Human Female (1953).
Mona Louise Rey
Si Mona Al-Alawi (Arabo:منى آل علوي) isang aktres sa Pilipinas.
Averroes
Si Abu al-Walid Muhammad ibn Ahmad ibn Rushd, na binabaybay din bilang abu-al-Walid Muhammad ibn-Ahmad ibn-Rushd o kaya ʾAbū l-Walīd Muḥammad bin ʾAḥmad bin Rušd (أبو الوليد محمد بن احمد بن رشد), at mas nakikilala bilang Ibn Rushd (ابن رشد) o sa anyong Latinisado ng kaniyang pangalan na Averroës (14 Abril 1126 – 10 Disyembre 1198) o Averroes, ay isang polimatang Muslim na Andalusiano na namuhay sa isang namumukod-tanging kapanahunan sa kasaysayan intelektuwal ng Kanluraning Mundo, kung kailan ang pagtuon sa mga larangan ng pilosopiya at teolohiya ay kumakaunti sa mundo ng mga Muslim at nagsisimula pa lamang na yumabong sa Kakristiyanuhang Latin. Lumitaw at bumangon magmula sa ganitong mga kalagayang maputla ang mga pilosopong Muslim na Kastila, na ang hukom (hurista) at manggagamot na si Ibn Rushd ang naging itinuturing bilang ang pinakahuli at pinakamaipluwensiyang pilosopong Muslim, natatangi na para sa mga nakamana ng tradisyon ng pilosopiiyang Muslim sa Kanluran. Ang kaniyang maimpluwensiyang mga komentaryo at namumukod-tanging mga interpretasyon o pag-unawa hinggil kay Aristotle ay nakapagpanumbalik ng pagtuon ng mga paham na Pangkanluran sa sinaunang pilosopiyang Griyego, bagaman ang halos karamihan sa kaniyang mga akda ay hindi pinapansin magmula noong ika-6 daantaon.
Apia
Ang Apia ay ang kabisera at ang pinakamalaking lungsod ng Samoa. Mula 1900 hanggang 1919, kabisera ito ng Alemang Samoa. Matatagpuan ang lungsod sa gitnang hilagang baybayin ng Upolu, ang ikalawang pinakamalaking pulo ng Samoa. Ang Apia ay ang natatanging lungsod sa Samoa at nasa loob ito ng distritong pampolitika (itūmālō) ng Tuamasaga.
May populasyon ang Urbanong Lugar ng Apia ng 37,391 (senso noong 2016) at pangkalahatang tinutukoy bilang ang Lungsod ng Apia. Ang heograpikong hangganan ng Urbanong Lugar ng Apia ay pangunahing mula sa nayon ng Letogo hanggang sa bagong rehiyong industriyalisado ng Apia na kilala bilang Vaitele.
Kasaysayan
Orihinal na maliit na nayon ang Apia (ang populasyon noong 1800 ay 304 ), kung saan nakuha ang pangalan ng kapital ng Samoa.
Ranica
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb| Ang tore ng Viandasso Ang Ranica (Bergamasco: Ranga o La Rànga o Laranga o Ràniga; Medyebal na Larianica) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia sa hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km hilagang-silangan ng Milan at mga 5 km hilagang-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 5,984 at may lawak na 4.2 km2.
Ang Ranica ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Alzano Lombardo, Gorle, Ponteranica, Scanzorosciate, Torre Boldone, at Villa di Serio. Bahagi ng teritoryo ni Ranica ay bahagi ng Parco dei Colli di Bergamo.
Ang bayan ay naglalaman ng Simbahan ng Santissimi Sette Fratelli Martiri.
Teritoryo
Ang munisipal na teritoryo ng Ranica ay ganap na matatagpuan sa orograpikong kanan ng lambak Seriana, sa taas sa pagitan ng 260 ng sahig ng lambak at 726 m. del Colle di Ranica, ang pangunahing kaluwagan ng munisipyo pati na rin ang sangay ng burol ng Maresana.
17 Super Exitos
Ang 17 Super Exitos ay isang halo ng album ng Selena.
Gianna Lynn
Si Gianna Lynn (ipinanganak noong 23 Nobyembre 1984) ay isang aktres ng pornograpiya ng Pelikula sa bansang Pilipinas.
17 Super Exitos
Chart performance
.TPCA= Top Pop Catalog Album
Dupax del Norte
Ang Dupax del Norte ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Nueva Vizcaya, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Dupax del Norte ay nahahati sa 15 mga barangay.
Kanluranin Pader Liwasan
Kanluranin Pader Liwasan (Western Wall Plaza רחבת הכותל המערבי) ay isang Parisukat sa Jewish Quarter ng Lumang Lungsod ng Jerusalem sa tabi ng Western Wall ang matatagpuan sa silangang bahagi ng plaza.
Lipad 091 ng Mandala Airlines
Ang Lipad 091 ng Aerolinyang Mandala o Lipad 091 ng Linyang Panghimpapawid na Mandala ay isang kaganapanang pang-abyasyon na naganap noong 2005. Noong 5 Setyembre 2005 (10:06 ng umaga. UTC +7), isang Boeing 737-200 na eroplano papuntang Jakarta, na isinasagawa ng Mandala Airlines, ay bumagsak sa isang mataong sonang pantahanan ilang segundo pagkatapos ng paglipad nito mula sa Paliparang Pandaigdig ng Polonia sa Medan, Indonesia.
Akropolis
Ang salitang acropolis (Griyego: acron, na may kahulugang "gilid" + polis, lungsod) ay nangangahulugang gilid ng isang bayan o isang mataas na lungsod. Ang katagang acropolis ay ginagamit din sa paglalarawan ng panggitna o sentrong kompleks (kasalimuotan) ng nagkakapatung-patong na mga kayarian, katulad ng mga plasa at mga piramide sa maraming mga lungsod na Mayano, kabilang na ang Tikal at ang Copán. ito rin ay isang tanyag na bayan sa larangan ng arkitektura.
Lipad 091 ng Mandala Airlines
Maraming bahay at sasakayan ang nasira, at hindi bumaba sa 39 katao ang naiulat na namatay. Pagkaraan, iniulat na mayroong hindi bababa sa 16 katao ang nakaligtas sa sakuna, at 104 sa mga pasahero nito ay napag-alamang namatay kabilang ang 3 sanggol. Karamihan sa mga nakaligtas ay inaakalang nakaupo sa hulihan ng sasakyan, ngunit ang ilan ang iniulat na namatay dulot ng kanilang mga natamong injury. Mayroong isang taga-Malaysia, Ti Teow Chuan mula sa Sabah, ang iniulat na namatay at isa mula sa Hapon. Walang taga-Singapore ang iniulat na kabilang sa mga nasawi. Ang Embahada ng Singapore sa Jakarta at Konsulado sa Pekan Baru ay parehong nakikipag-ugnayan sa lokal na awtoridad doon at ipinagpatuloy ang pag-antabay sa sitwasyon.
Si Rizal Nurdin, ang kasalukuyang gobernador ng Hilagang Sumatra, at Raja Inal Siregar, ang dating gobernador, ay parehong pinaniniwalaang kabilang sa mga nasawi.
Ang pagbagsak na ito ang ikaanim na malaking insidente na kinasasangkutan ng mga pangkalakalan (commercial) na eroplano mula Agosto 1. Ang iba ay ang mga sumusunod, ayon sa pagkakasunodsunod: Lipad 358 ng Air France; isang ATR-72 na bumagsak sa Dagat Mediterranean; Lipad 522 ng Helios Airways, na bumagsak sa Gresya at kung saan 122 ang namatay; Lipad 708 ng West Carribean Airways, na bumagsak sa Venezuela at kung saan 160 ang namatay; at Lipad 204 ng TANS Peru, kung saan namatay ang 41 sa 100 pasahero nito nang bumagsak sa Peru.
17 Super Exitos
Chart performance
.MAC= Mexican Album Chart
Album
Kaurian:Mga album
Kagawaran ng Kagalingan at Pagpapaunlad Panlipunan
Kasaysayan
Noong 1915, ang Tanggapan ng Pampublikong Kapakanan o ang Public Welfare Board(PWB) ay nilikha at inatasan na mag-aral, mag-ugma at mag-tuntun ng lahat ng gobyerno at pribadong mamamayan na nakikibahagi sa mga serbisyong panlipunan.
Noong Nobyembre 1, 1939, ang Batas ng Komonwelt Blg. 439 ay lumikha ng Kagawaran ng Kalusugan at Pampublikong Kapakanan at noong 1941, opisyal na naging bahagi ng Kawanihan ng Kalusugan Pampublikong Kapakanan ang Tanggapan ng Pampublikong Kapakanan. Bilang karagdagan sa pag-uugnay sa mga serbisyo ng lahat ng pampubliko at pribadong institusyon sa kapakanan ng lipunan, pinamamahalaan din ng Kawanihan ang lahat ng mga pampublikong institusyon na nag-aalaga sa bata at ang pagkakaloob ng mga serbisyo sa kapakanan ng bata.
Noong 1947, ipinawawalang-bisa ni Pangulong Manuel Roxas ang Tanggapan ng Pampublikong Kapakanan at ginawang Social Welfare Commission o Komisyon ng Pagpapaunlad Panlipunan at inilagay sa opisina ng Pangulo.
Taong 1968, ipinangalang ang ahensya na Kagawaran ng Pagpapaunlad Panlipunan o Department of Social Welfare. Noong 1976, ipinangalan ni Pangulong Ferdinand Marcos ang ahensya na Kagawaran ng Serbisyong Panlipunan at Kagalingan, na naging ministro noong 1978. Naging DSWD o Kagawaran ng Kagalingan at Pagpapaunlad Panlipunan sa utos ni Pangulong Corazon Aquino noong 1987 mula sa Kautusang Tagapagpaganap bilang 123, at noong 1991, ang mga serbisyo ng DSWD ay binigay responsibilidad sa mga pamahalaang lokal.
San Mango sul Calore
Ang San Mango sul Calore ay isang nayon at komuna sa lalawigan ng Avellino, sa rehiyon ng Campania sa timog Italya.
Kasaysayan
Ang Ponte Romano ("Tulay ng Roma"), na kilala rin bilang Ponte del Diavolo o Ponte di Annibale, ay ang pinakalumang estrukturang gawa ng tao sa San Mango, na itinayo noong mga 100 BK. Ang tulay ay binubuo ng mga ladrilyo, mortar, at cobblestone na kinuha mula sa ilog Calore na dumadaloy sa ilalim nito. Ito ay bahagi ng lumang kalsada ng Napoletana na dumaan sa kapilya ng Sant'Anna, pakurbada pababa sa Ilog Calore. Ang daan ay kalaunan ay nakipagtagpo sa Daang Apia, ang sinaunang Romanong daan na tumatakbo mula sa Roma hanggang Brindisi.
Lady Mai
Si Lady Mai (ipinanganak noong 4 Hulyo 1984) ay isang aktres ng pornograpiya ng Pelikula sa bansang Pilipinas.
Alamat ng baka at kalabaw
alt=Baka|thumb|350x350px|[[Talaksan:San_Vicente,_Carabao,_Buffalo,_Palawan,_Philippines.jpg|frameless|350x350pxAng baka (itaas) at ang kalabaw (ibaba) a ang mga pangunahing karater sa kwentong "Ang Alamat ng Baka at Kalabaw.Ang pagiging masikip at maluwag ng kaniyang damit o balat ay isinasalaysay ng Alamat ng Baka at Kalabaw.]] Ang alamat ng baka at kalabaw ay isa sa mga kilalang kwentong bayan sa Pilipinas. Ito ay naglalahad ng isang kwento tungkol sa pagkakaibigan ng dalawang hayop na kadalasang ginagamit sa pagtatrabaho sa bukid - ang kalabaw at baka.
Pamagat
May iba’t ibang estilo ang pagsulat ng pamagat ng kwentong ito. Halimbawa:
Mayroong iba't ibang dahilan kung bakit may mga kuwento na may magkaibang pamagat kahit na pareho ang nilalaman. Maaaring ito ay dahil sa pagkakaiba ng kultura at wika, kung saan ang pamagat ay naglalarawan ng isang tiyak na aspeto o interpretasyon ng kuwento na natatangi sa kulturang iyon. Kapag isinalin naman ang kuwento sa ibang wika, maaaring magbago rin ang pamagat upang mas maipakita ang kahulugan ng kuwento sa bagong wika o dahil sa pagkakaiba ng interpretasyon ng mga tagasalin. May mga pagkakataon din na binabago ang pamagat ng kuwento para sa layuning mag-apila sa mas malawak na audience o para maipakita ang natatanging interpretasyon ng kuwento sa partikular na format. Sa kabuuan, mahalaga pa rin na bigyang pansin ang mga nilalaman at tema ng kuwento kaysa sa pamagat nito.
Kuwentoj
Noong unang panahon, ang baka at kalabaw ay ginawaran ng Bathala ng tungkulin na tumulong sa magsasaka sa bukid. Masipag sila at hindi inaapakan ang kanilang trabaho, kahit mahirap ito. Isang gabi, napansin nila na sila lamang ang pagod na pagod sa buong araw, samantalang ang ibang hayop ay walang ginawa kundi maglaro o kumain lamang. Dahil dito, nagpasya sila na magpahinga sa susunod na araw at magpunta sa ilog upang maligo.Sa kwento, tinanggal ng baka at kalabaw ang kanilang mga balat at nagpunta sa ilog upang maligo, ngunit nakalimutan nilang isuot ang mga ito nang biglang nagising ang magsasaka. Nang mahuli sila, pinatawad sila ngunit hindi na pinagpalit ng magsasaka ang mga balat nila bilang parusa sa kanilang katamaran.
Bersyong Chamoru
Ito ang bersyong Chamoru ng alamat na ito:
"''Noong unang panahon, may isang baka at isang kalabaw na magkaibigan. Gusto nilang mag-usap pero hindi sila nagtitiwala sa isa't isa. Isang mainit at maalinsangang araw, nagkita ang baka at kalabaw sa beach sa Inarajan. Pareho silang pumunta roon upang magpakalma sa malamig na tubig kung saan pumapasok ang ilog sa baybayin. Bago pumasok sa tubig, nagtanggal ng balat ang baka at itinago sa ilalim ng puno ng saging. Nagtago naman ng balat ang kalabaw sa ilalim ng puno ng niyog. Habang sila'y nag-nagsasaya sa kanilang paglangoy, may isang taong katutubo ang nakatagpo ng mga balat ng dalawang hayop at nag-isip ng isang biro. Pinagpalit niya ang dalawang balat. Kinuha niya ang balat ng baka at inilagay ito sa ilalim ng puno ng niyog, at inilagay naman ang balat ng kalabaw sa ilalim ng puno ng saging. Habang dumadating na ang dilim, nagpasiya ang mga hayop na umuwi na mula sa tubig at magbihis na ng mabilisan. Dahil sa kadiliman, hindi nila nakita kung aling balat ang kanila, kaya hindi nila alam na nakasuot sila ng maling balat. Hanggang sa ngayon, ang baka ay may balat na masyadong malaki para sa kanya, kaya nahihirapan siyang tumakbo nang mabilis. Ang kalabaw naman ay may balat na sobrang kasya sa kanya, kaya kayang-kaya niyang tumakbo nang mabilis.''"
Sa Thesis na sinulat ni Curtis J. Jewel noon Agosto 2021, kasama ang Alamat ng Baka at Kalabaw sa dalawang alamat na napagtuunan ng atensyon. At isa pang alamat ay ang Alamat ng Buko. Si Tome Tani ang ilustrador.
Iba pang bersyon
Isang bersyon ni Dean Fransler, na naisinalaylay ni Francisco Africa ang ginagamit sa pagtuturo sa kursong Mitolohiya at Folklore na itinuturo sa Unibersidad ng Oklahoma. Ganito ang pagkakahabi ng kwento: "May isang mahirap na magsasaka na may dalawang hayop lamang na baka at kalabaw. Araw-araw, pinapagal niya ang dalawang hayop sa pag-araro ng kanyang lupa. Pero dahil sa sobrang pagsasaka, nagrereklamo na ang mga hayop sa kanya. Isang araw, naisipan ng baka na tumakas kasama ng kalabaw dahil ayaw na nilang magtrabaho para sa magsasaka. Pinilit ng baka ang kalabaw at sa wakas ay pumayag din ito. Nagtakbo silang dalawa papalayo sa kanilang magsasaka at nagtago sa kung saan-saan. Nang makarating sila sa ilog, nagpakaisip ang baka na maligo muna upang makapagpahinga. Ngunit ayaw naman ng kalabaw dahil baka raw magkasakit sila. Dahil sa tawanan at kaguluhan, nagkapalit ang kanilang damit. Kaya naman, simula noon, may kulubot sa leeg ng baka dahil sa maluwag na damit na hindi na nila maipagpalit. At ang kalabaw naman ay may balat sa leeg na masikip dahil sa maluwag na damit na isinuot ng baka. Nakatakbo silang dalawa nang mabilis upang hindi sila mahuli ng kanilang magsasaka na nagpapahirap sa kanila. Hindi naman nakasunod ang magsasaka dahil napagod siya sa paghabol sa kanila. Mula noon, hindi na sila bumalik kay magsasaka at nagtulungan na lang silang dalawa. Ipinamalas ng baka at kalabaw sa kuwentong ito ang kahalagahan ng pagtutulungan at pagkakaisa sa panahon ng pangangailangan."
Pagsusuri
Ang ilang mga posibleng psychological lenses na maaring gamitin para ma-analyze ang kwento ng Alamat ng Baka at Kalabaw:
Mga aral
Ang kwento ay nagtuturo ng mahalagang aral tungkol sa pagiging masipag at responsableng tagapagtulong sa trabaho. Pinapakita nito na ang pagiging tamad at pagsasawalang-bahala sa trabaho ay maaring magdulot ng mga kamalian at parusa. Sa halip, kailangan nating maging masigasig at matiyaga sa pagtupad ng ating tungkulin, kahit gaano man ito kahirap.
Ang baka at kalabaw sa kulturang popular
Ang mga karakter ng Baka at Kalabaw ay naging mga popular na personalidad sa Philippine pop culture, lumilitaw sa iba't ibang anyo ng media tulad ng mga aklat para sa mga bata, animated shows, at mga pelikula.
Isang popular na animated series na nagtatampok ng Baka at Kalabaw ay ang "Pandesal and Friends," isang show para sa mga bata na naglalayong mag-promote ng mga halaga at kultura ng mga Pilipino. Sa isa sa mga episode nito, nagtulungan si Baka at Kalabaw upang matulungan ang isang magsasaka sa pangangailangan, nagtuturo sa mga bata ng kahalagahan ng pagpapakatino, kooperasyon, at teamwork.
Lumitaw din ang mga karakter sa ilang mga aklat para sa mga bata, tulad ng "Ang Matalinong Bakang Si Balong," "Mga Kuwento ni Lola Basyang," at "Ang Pinakamagandang Kwento ng Baka at Kalabaw." Ang mga aklat na ito ay kadalasang naglalakbay sa kwento ng Baka at Kalabaw at ginagamit ito upang magturo ng mahalagang mga aral sa mga mambabasa na bata.
Bukod dito, nagpakita rin ang mga karakter sa iba't ibang mga merchandise, tulad ng mga laruan, gamit sa paaralan, at damit. Ginamit din sila sa mga kampanya sa advertising, tulad ng sa isang commercial ng gatas na gumagamit ng Baka at Kalabaw upang mag-promote ng mga benepisyo ng nutrisyunal ng gatas.
Ang Baka at Kalabaw ay naging isang mahalagang bahagi ng Philippine pop culture at patuloy na nagiging isang popular na personalidad na nagpo-promote ng mga halaga ng pagpapakatino, kooperasyon, at teamwork.
Aklat ni Tobias
Ang Aklat ni Tobias o Aklat ni Tobit ay isang aklat sa Lumang Tipan ng Bibliya. Kabilang ito sa mga deuterokanonikong aklat ng Bibliya.
Paglalarawan
Tungkol sa kasaysayan ng mag-anak ni Tobias, kilala rin bilang Tobit na anak ni Tobiel, ang librong ito. Isang Israelita si Tobias na dating nanirahan sa hilaga ng Palestina. Nanatili siyang matapat sa batas ng Diyos kahit na naging laganap ang kasamaan sa kaniyang bayan. Dati siyang nadalang bihag sa Ninive ng Asiria. Bilang pagsubok ng Diyos sa kaniya, nabulag siya dahil sa dumi ng isang ibon. Dahil sa pagsubok na ito, inatasan niya ang kaniyang anak na Tobias/Tobit din ang pangalan, para maningil ng utang sa kanila ni Gabael (o Gabelo). Tinulungan sila ng anghel na si Rafael sa tungkuling ito. Nagpakita sa magkapangalang mag-ama ang anghel na si Rafael sa kaanyuan ni Azaria. Makaraang magtagumpay sa paniningil, nanumbalik ang pananaw ng matandang Tobias; samantalang nakakuha naman ng mabait na asawa ang anak niyang si Tobias.
Puno rin ng mga mabubuting aral para sa mag-anak ang librong ito ni Tobias.
Wika
Hindi matiyak kung ano ang orihinal na wikang ginamit sa pagsulat ng Aklat ni Tobias. Maaaring Ebreo o Arameo. Pinakamatatandang kopya nito ang tinatawag na Codex Sinaiticus, Codex Vaticanus, at Vulgata. Nagkakaisa sa nilalaman ang tatlo subalit mayroong mga hindi pagkakahawig. Maiksi lamang ang paglalahad sa Vulgata, samantalang mahahaba ang mula sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus. Ginawa ni San Jeronimo ang pagsasalin buhat sa wikang Arameo, at sinasabing isang araw lamang niyang ginawa.
Battifollo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Battifollo ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 90 km timog-silangan ng Turin at mga 35 km silangan ng Cuneo.
Ang Battifollo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bagnasco, Ceva, Lisio, Nucetto, at Scagnello. Kabilang sa mga tanawin ang mga labi ng isang kastilyo, na ginamit ng mga hukbong Pranses noong 1796 bilang depensibong posisyon.
Ekonomiya
Ang pangunahing aktibidad sa ekonomiya ay ang agrikultura; sa sandaling nagkaroon ng dalawang pasilidad sa tirahan ng otel, ang una (Locanda Mirabella) ay nagsara noong dekada '80 at ang pangalawa (Albergo Cavallo Gigio) sa pagtatapos ng dekada '90, na unang nilimitahan ang aktibidad nito sa catering lamang at pagkatapos noong Hulyo 2015 ay naging isang pagtanggap para sa mga migranteng naghahanap ng asilo ).
Lungsod ng San Marino
Ang Lungsod ng San Marino (Italyano: Città di San Marino) (kilala din sa pinasimpleng katawagan na San Marino o Città sa mga lokal) ay ang kabiserang lungsod ng Republika ng San Marino, Katimugang Europa. May populasyon ang lungsod na 4,044. Matatagpuan ito sa kanlurang dalisdis ng pinakamataas na punto ng San Marino, ang Monte Titano.
Heograpiya
Bagaman hindi kapital, karamihan sa mga negosyo ay nasa Borgo Maggiore. Ito ang ikatlong pinakamalaking lungsod sa bansa, pagkatapos ng Dogana at Borgo Maggiore. Nasa hangganan nito ang mga munisipalidad ng San Marino na Acquaviva, Borgo Maggiore, Fiorentino, at Chiesanuova at ang Italyanong munisipaliad ng San Leo.
Mga parokya
Mayroon ang Lungsod ng San Marino ng mga sumusunod ng pitong parokya o purok (curazie):
Bihar
Ang Bihar ay isang estado na nakikita sa parte ng silangan at hilagang India. . Ito ay ang ika-13 pinakamalaking estado ng India, na may lawak na 94163 km2.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga estado ng India
Dalahikan ng Tayabas
Matatagpuan ang naturang dalahikan sa lalawigan ng Quezon at sinasakop ng mga bayan ng Atimonan, Plaridel, Gumaca, Padre Burgos, Agdangan, Unisan, at Pitogo.
Leonidas I
Si Leonidas I (Dorikong Griyego: Λεωνίδας, Leōnidas) ay isang hari sa lungsod-estado ng Sparta sa sinaunang Gresya. Kilala siya sa kanyang kagitingan sa labanan sa Thermopylae, kung saan siya at kanyang mga kasamang 300 sundalo ay lumaban sa mga hukbong Persa (Persian) hanggang kamatayan.
Talambuhay
Si Haring Leonidas na ang pangalan ay nangangahulugang "mala-leon" ay hari ng Sparta (ang bantog na 300) sa pagitan ng 488 BC at 480 BC. Siya ay higit na kilala sa kasaysayan bilang kumander ng mga Griyego, nakinabibilangan ng karamiha’y mga Spartano, maging ng mga Thebano at Thespiano, sa Labanan sa Thermopylae. Ito ay laban sa mas malaking hukbo ng mga Persa (Persian) sa pamumuno ni Xerxes I noong Digmaang Persa (Persian).
Si Leonidas ay ipinanganak sa Sparta sa Tangway ng Peloponesy sa Timog Gresya sa pagitan ng 530-500 B.C kay Haring Anaxandrinas II, na isang apo ni Hercules. Siya ay panglabimpito sa linyang Agiad. Nang ang unangasawa ni Haring Anaxandrinas ay hindi naglilihi sa unang taon ng kanilang pag-aasawa ay napilitan siyang kumuha ng ikalawang asawa na kontra sa kaugaliang Spartan. Si Cleomenes ang panganay at nag-iisang anak sa pangalawang asawa ni Anaxandrinas at siyang tagapagmana ng trono. Samantala, ang unang asawa ni Anaxandrinas ay nagkaanak na sina: Dorieus, Leonidas at Cleombrotus. Pagkaraan ng pagpapakamatay ni Cleomenes, si Leonidas ay naging hari dahil sa ang namatay na si Cleomenes ay walang iniwang anak na lalake o malapit na kamag-anak na lalake. Ang kapatid na si Dorieus ay nangibang bayan dahil sa hindi makayanan ang pamamahala ni Cleomenes at inabot ngkamatayan doon.
Ayon sa istoryador na si Herodutus, isa sa mga dahilan sa pagiging hari ni Leonidas ay dahil sa napangasawa niya ang nag-iisang anak nababae ni Cleomenes na si Gorgo. Noong 480 BKP, nagpadala si Leonidas ng 7000 sundalo upang harangan ang pasong Thermopylae laban sa 150,000 tropang naka-barko ni Xerxes I ng Persiya. Naisip ni Leonidas na ito ang pinakamainam na lugar upang depensahan ang Gresya dahil sa makipot nitong dalampasigan at katabing kabundukan. Ang maliit na sukat ng hukbo ay kaniyang sinadya dahil sa isang hula sa kaniya ng isang orakulo sa Delphi na maililigtas lamang ang Sparta ng kamatayan ng isa sa mga hari nito. Kaya’t nang siya’y nagpaalam sa asawa at sinabi niyang magpakasal sa isang matinong lalake at magkaroon ng mga anak. Ito’y pahiwatig at pagtanggap sa kaniyang kapalaran.
Sa puntong iyon pinaalis ni Leonidas ang lahat ng mga hukbo ng Griyego at nanatili sa daan ng Thermoplyae kasama ang kanyang 300 Spartano, 900 Helots, at 700 Thespians na tumangging umalis. Ang Thespians ay nanatili sa kabuuan ng kanilang sariling kalooban, sa deklarasyon na hindi nila iiwanan si Leonidas at ang kanyang hukbo. Sa pamumuno ng kanilang pinuno si Demophilus, anak ni Diadromes, at ayon kay Herodotus na siyang nagsulat: "Samakatuwid sila ay nanirahan kasama ng mga Spartans at mamatay kasama nila."
Isang teorya na ibinigay ni Herodotus ay ipinaalis ni Leonidas ang mga natira sa kanyang hukbo dahil siya ay nag-aalala tungkol sa kanilang kaligtasan. Ito’y napag-isipang maiigi ng hari upang mapanatili ang mga Griyegong hukbo para sa hinaharap laban, laban sa mga Persa (Persian), ngunit alam niya na ang mga Spartano ay hindi kailanman maaaring abandunahin ang kanilang mga poste sa gitna ng digmaan. Ang mga sundalo na nanatili sa likod ay nakatalaga upang maprotektahan ang kanilang pagtakas laban sa kanilang kalbaryo sa mga Persa (Persian). Si Herodotus ay naniniwala na si Leonidas ay nagbigay ng utos dahil napansin niya ang kanyang mga kaalyado ay wala ng puso at ayaw nang danasin ang mga panganib na kanilang makakaharap na namuo sa kanyang isipan. Pinili niyang paalisin ang kanyang mga hukbo maliban sa Thespians at Helots upang iligtas ang karangalan ng mga Spartano.
Sa maliit na puwersa ng mga Griyego, umatake sila mula sa magkabilang panig, namatay ang lahat ng mga sundalo maliban sa Thebans na siyang sumuko sa mga Persa (Persian). Si Leonidas ay namatay sa labanan ngunit binawi ng mga Spartano ang kanyang katawan at prinotektahan ito. Ayon kay Herodotus inutos ni Xerxes na putulin ang ulo ni Leonidas at ilagay sa isang lalagyan at ang katawan nito ay ipako sa krus. At para sa iba ito ay itinuturing na isang kalapastanganan. Ang Kabayanihan sa Thermopylae ay naging maalamat, naging simbolo ng tunay na katapangan sa harap ng napakalaking labanan. Si Leonidas, ang haring leon, pinatunayan ang kanyang sarili na karapat-dapat sa kanyang pangalan at lahi.
Bantayog
Ang monumento ni Leonidas ay naitayo sa Thermopylae noong 1955. Tampok dito ang bronseng statwa ni Leonidas. Ang karatula na nasa ibaba ng statwa ay nagsasabing Come and Take. Ito ay sinabi ng mga Spartans noong sinabi ng mga Persiano sa kanila na sumuko na sa laban noong digmaan sa Thermopylae.
Lansangang-bayang Aguinaldo
Ang Lansangang-bayang Aguinaldo (Aguinaldo Highway), na kilala din bilang Cavite-Batangas Road at Manila West Road, ay isang lansangang-bayan panlalawigan na may anim na linya at haba na 41.4 kilometro (25.7 milya) at dumadaan sa mga pinaka-abalang bayan at lungsod sa lalawigan ng Kabite, Pilipinas. Ito ang pinaka-maabala at pinaka-matrapik sa mga tatlong pangunahing lansangan sa lalawigan (ang dalawang iba pa ay Daang Juanito Remulla Sr. (dating Daang Governor) at Lansangang-bayang Antero Soriano). Ang hilagang dulo ng lansangan ay nasa Las Piñas sa Kalakhang Maynila. Dadaan ito sa Bacoor, Imus, Dasmariñas, Silang, at tatapos ito sa Tagaytay.
Bahagi ang lansangan ng Daang Radyal Blg. 2 (R-2) ng sistemang pamilang ng mga daan sa Kamaynilaan. Bahagi rin ito ng tatlong ruta ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas: N62 sa Bacoor, N419 mula Bacoor hanggang Silang, at N410 sa nalalabing bahagi na papuntang Tagaytay.
Kasaysayan
Ang kasalukuyang Lansangang-bayang Aguinaldo ay nagmula sa isang lumang daan na pumapasok sa Kabite mula Las Piñas. Ang mga lumang daan na umiral bago ang Lansangang-bayang Aguinaldo ay may ibang pagkakalinya sa Bacoor at Imus; ang mga ito ay umiiral ngayon bilang magkahalong mga daan na pinapanatili ng lungsod at mga pambansang daan. Ilang bahagi ng daan ay naging kinalalagyan ng mga labanan noong Himagsikang Pilipino.
Noong panahon ng pananakop ng mga Amerikano, ang daan ay umabot sa Silang, hanggang sa pagbubukas ng isang karugtong papuntang Tagaytay. Ang mga lumang daan na dumaan sa mga kanluraning barangay ng Bacoor at Imus ay nilampasan ng isang bagong pagkakalinya na umiiral hanggang sa kasalukuyan. Itinalagang Highway 17 ang daan at pinangalanang Manila West Road, na umabot hanggang sa dako ng bayan ng Batangas (Lungsod ng Batangas ngayon). Kalaunan, binigyan ng bagong pangalan ang bahagi ng lansangan mula Bacoor at Tagaytay na mula kay Heneral Emilio Aguinaldo, ang unang pangulo ng Pilipinas..
Paglalarawan ng ruta
thumb|Lansangang-bayang Aguinaldo sa [[Silang, Cavite|Silang.]] Dumadaan ang Lansangang-bayang Aguinaldo sa maraming mga establisimiyento tulad ng mga gusaling pampamilihan (malls), tindahan, tanggapan ng pamahalaan, atbp. Dumadaan kalinya o bumabagtas sa lansangan ang mga linyang transmisyon, sub-transmisyon, at pamamahagi ng kuryente na pinapatakbo at pinapanatili ng National Grid Corporation of the Philippines (NGCP), lalo na ang linyang transmisyon ng Las Piñas-Dasmarinas mula Bulebar Aguinaldo hanggang NGCP Dasmarinas Substation.
Unang isang pang-apatan na lansangan, nagsisimula ang Lansangang-bayang Aguinaldo bilang karugtong ng Abenida Diego Cera at Tulay ng Zapote. Magiging isang daang anim anim ang mga linya ang lansangan paglampas ng Bulebar Molino (na papuntang Molino at Bulebar Aguinaldo na kumokonekta sa Manila–Cavite Expressway). Pabagtasin naman nito ang Lansangang-bayang Tirona na papuntang Kawit at Lungsod ng Cavite. Dadaan naman ito sa Imus at papasukin nito ang Dasmarinas, kung saan kikipot ito hanggang sa maging apat ang mga linya nito at kung minsa'y nagiging lansangang hinahatian sa gitna sa ilang bahagi nito. Pagkaraan, babagtasin naman nito ang Daang Juanito Remulla Sr. sa Barangay Palapala.
Paglampas ng Palapala, magsisimula na itong umakyat patungong Tagaytay, at dadaan ito sa Silang. Sa Rotondang Tagaytay, babagtasin nito ang Daang Tagaytay–Calamba, (na nag-uugnay sa Daang Santa Rosa–Tagaytay patungong Santa Rosa, Laguna) at Daang Tagaytay–Talisay (isang daang sigsag na dumadaan sa pababang dalisdis patungong Talisay, Batangas). Kalaunan, tutuloy ang lansangan pakanluran bilang bahagi ng Lansangang-bayang Tagaytay–Nasugbu patungong Nasugbu sa pamamagitan ng Palico. Ang bahagi ng Daang Tagaytay–Nasugbu mula Tagaytay Rotunda hanggang Mendez Crossing ay nilagyan ng mga palatandaang "Aguinaldo Highway". Dadaan ito malapit sa Parokya ng Ating Ina ng Lourdes, Leslie's, Josephine, Robinsons Summit Ridge, Sky Ranch, at Taal Vista Hotel bago matapos sa Bagtasang Mendez.
Mga bilang ng ruta
Mula 2014, inilunsad ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan (DPWH) ang bagong sistemang pamilang ng ruta na nagmarka ng malaking bahagi ng Lansangang-bayang Aguinaldo bilang bahagi ng mga rutang N62, N419, at N410. Binigyan ang lansangan ng iba't-ibang mga opisyal na pangalan, tulad ng Daang Manila–Cavite (Manila–Cavite Road) at Daang Cavite–Batangas (Cavite–Batangas Road). Ang pagkakalinya sa kanluran ng kabayanan ng Silang ay nananatiling hindi nakabilang habang ang bagong bypass road na nangangalang Silang Bypass Road ay itinakdang pambansang daang tersiyaryo. Ang bahagi na nag-uugnay sa Manila–Cavite Expressway o CAVITEx, ang Bulebar Aguinaldo (Aguinaldo Boulevard), ay nananatiling hindi nakabilang bilang isang pambansang daang tersiyaryo (ang mga pambansang daang tersiyaryo ay hindi tinatakda ng mga bilang, tanging mga pambansang daang primera at pambansang daaang sekundarya lamang ang may mga itinalagang bilang).
Pilosopiya ng agham
Ang pilosopiya ng agham ay ang bahagi ng pilosopiya na nagsasagawa ng mga pag-aaral hinggil sa mga agham. Ang mga pilosopo na nakatuon sa agham ay nag-aaral ng kung paanong ang kaalaman ay nabubuo ng mga siyentipiko, at kung ano ang pagkakaiba ng agham mula sa iba pang mga gawain. Walang duda, ang makabagong agham ay mayroong masulong na kaalaman sa malawak na kasaklawan ng mga larangan. Upang maharap ang paksang ito, marami pang ibang mga paksang dapat ding harapin. Noong maaagang mga kapanahunan, may mga tao na nag-isip, katulad ni Thomas Henry Huxley, na ang agham ay isa lamang iniayos na sentido komun o common sense (karaniwang pagdama o karaniwang pag-iisip). Subalit habang nagpatuloy ang ika-20 daantaon, ang agham ay nakagawa ng maraming mga ideya na hindi naman katulad ng sentido komun. Naging malinaw na ang agham ay talaga palang isang bagay na naiiba mula sa kaalaman na pangsentido komun. Dahil sa hindi matukoy kung paano mapaghihiwalay ang agham at ang sentido komun, nagkaroon ng tinawag na suliranin ng demarkasyon o problema ng paghihiwalay sa dalawang ito.
Friederike Otto
Si Friederike Elly Luise Otto (ipinanganak noong 1982) ay isang klimatolohistang Aleman na noong Enero 2021 ay naging Associate Director ng Environmental Change Institute (ECI) sa Unibersidad ng Oxford. Ang kanyang pananaliksik ay nakatuon sa kung paano maaaring magresulta ang matinding mga kondisyon ng panahon mula sa mga panlabas na dahilang panklima. Isang kinikilalang dalubhasa sa larangan ng pagsasaliksik ng pagpapatungkol, sinusuri niya kung hanggang saan ang mga pag-unlad na ginawa ng tao ay malamang na responsable para sa mga kaganapan tulad ng matinding tag-init ng 2019, at ang kanilang mga epekto sa pag -init ng mundo. Bilang isang resulta ng mga interes na ito, naging miyembro siya ng pang-internasyonal na proyekto na World Weather Attribution.
Talambuhay
Ipinanganak sa Kiel, Alemanya, noong 1992, si Friederike Elly Luise Otto ay nagtapos ng pisika mula sa Unibersidad ng Potsdam bago kumuha ng isang PhD sa pilosopiya ng agham mula sa Malayang Unibersidad ng Berlin noong 2012. Nagtrabaho siya sa ECI mula noong 2011 nang magsimula niyang siyasatin ang epekto ng mga kaganapan sa panahon sa pagbabago ng klima. Sa kanyang tungkulin bilang katuwang na pinuno ng World Weather Attribution, nagawang maimpluwensyahan niya ang internasyonal na pag-unlad ng mga diskarte sa pagbabago ng klima. Kaugnay ng Hurricane Harvey noong 2017, napagpasyahan niya na sanhi ito sa pagitan ng 12% at 22% ng karagdagang pag-ulan na bumagsak sa Houston. Nanatili rin siyang walang kaunting pagdududa ang Hurricane Laura noong 2020 ay resulta ng mga epekto sa pagbabago ng klima. Naniniwala siya na ang mga naturang ulat ng pagpapatungkol ay makakatulong upang mahimok ang mga gobyerno na gamitin ang mga hakbang na naglalayong lumikha ng mas maraming mga komunidad na walang-carbon.
Ang aklat ni Otto noong 2019 na Wütendes Wetter, na inilathala sa English bilang Angry Weather, ay naging isang best seller at nakatanggap ng positibong pagsusuri.
Marmoulak
Ang Marmoulak (na may pamagat sa Ingles na The Lizard) ay isang pelikula mula sa Iran. Si Kamal Tabrizi ang direktor ng pelikula.
Abstrakto (sining)
Ang sining na abstrakto o abstraktong sining ay isang sining na moderno na hindi kumakatawan ng mga imahe ng pang-araw-araw na buhay. Mayroon itong mga kulay, mga guhit, at mga hugis o hubog, subalit hindi nilalayon na kumatawan ang mga ito ng mga bagay o mga organismo (mga bagay na may buhay). Ang mga ito ay mga larawan na walang tiyak na anyo. Sa kadalasan, ang mga artista ng sining ay naimpluwensiyahan ng mga ideya at mga pilosopiya. Ang mga sining na abstrakto ay natatagpuan sa mga larawang ipininta at sa eskultura. Marami ring mga akda ng sining na bahaging abstrakto, at bahaging pangrepresentasyon (representasyunal o kumakatawan). At maraming mga alagad ng sining na gumagawa ng abstrakto at iba pang mga uri ng modernong sining. Ang purong sining na abstrakto ay isang imbensiyon noong ika-20 daantaon. Lumaki at umunlad ito magmula sa mas maaga pang mga uri ng modernong sining, subalit marahil ito ay isang kilusan o pagkilos na talagang moderno o makabago. Wala itong pinag-ugatan mula sa mas maagang sining (ayon sa paggamit ng kataga sa kasalukuyan), na maaaring ilang mga sining na prehistoriko (sining sa bato) lamang ang maaaring maibilang. Maaaring maging kandidato sa pinag-ugatan nito ang mga pampalamuting mga tisa na Islamiko na nasa moske ng maagang mga kapanahunan.
Ang sining na abstrakto ay gumagamit ng wikang pampaningin o wikang biswal ng hubog o hugis, kulay, at guhit upang makalikha ng isang kumposisyon na maaaring umiral na may isang antas ng kalayaan mula sa mga sanggunian o pantukoy na pampaningin ng mundo. Ang sining na kanluranin, magmula sa Renasimiyento hanggang sa kalagitnaan ng ika-19 na daantaon, ay naging naiipit ng lohika ng pananaw o perspektibo at ng isang pagtatangka na muling makalikha ng isang ilusyon (pangitain o malikmata) ng natatanaw na katotohanan. Ang mga sining ng mga kultura na bukod pa sa mga Europeo ay naging napupuntahan o nakukuha at nagpakita ng pamalit na mga paraan ng paglalarawan ng karanasang biswal o pampaningin sa alagad ng sining. Sa pagwawakas ng ika-19 na daantaon, maraming mga artista ng sining ang nakadama ng isang pangangailangan na makalikha ng isang bagong uri ng sining na yayakap sa mga pagbabagong saligan o pundamental na nagaganap sa mga larangan ng teknolohiya, agham at pilosopiya. Ang mga pinanggagalingan na pinagbabatayan ng mga artista ng sining hinggil sa kanilang mga argumentong teoretikal ay sari-sari, at nagpapasalamin ng mga preokupasyon o pagkaabala sa loob ng lahat ng mga pook ng kalinangan ng Kanluran noong kapanahunang iyon.
Ang sining na abstrakto, sining na hindi piguratibo (sining na walang pigura o walang hubog o walang hugist), sining na hindi obhektibo (sining na walang layon), at sining na hindi kumakatawan (sining hindi representasyunal) ay mga katagang may maluwag na pagkakaugnayan. Magkakahalintulad ang mga ito, subalit marahil ay hindi magkakatulad ang mga kahulugan.
Ang abstraksiyon ay nagpapahiwatig ng isang paglayo o paglisan magmula sa katotohanan ng imaheriya (paglalarawan o pagbabanghay ng larawan) sa sining. Ang ganitong paglayo magmula sa tiyak na representasyon o pagkakatawan ay maaaring bahagya lamang, o maaaring kabahagi lamang, o maaaring buo. Umiiral ang abstraksiyon sa piling ng isang continuum o pagpapatuloy. Kahit na ang sining na naglalayon ng beri similitud na may pinakamataas na antas ay maaaring masabi na isang abstrakto, na sa kaliit-liitang diwa ay pangteoriya lamang, dahil sa ang perpektong representasyon ay maaaring maging napaka mailap. Ang akdang-sining na gumagamit ng mga kalayaan, na nagpapalit halimbawa na ng kulay at hubog sa pamamagitan ng mga paraang litaw, ay maaaring masabing bahagi lamang ang pagkaabstrakto. Ang ganap na abstraksiyon ay walang bakas ng anumang pagtukoy sa anumang bagay na makikilala. Sa abstraksiyong heometriko, halimbawa na, ang isang tao ay hindi maaaring makakita ng mga pagtukoy sa mga entidad na makakalikasan o likas. Ang sining na piguratibo at abstraksiyong buo ay halos mga pangyayaring kapwa nakabukod at walang halo (eksklusibo).
Ang abstraksiyong heometriko at ang abstraksiyong lirikal ay kapwa madalas na nagiging abstraktong buo. Kabilang sa napakaraming mga kilusang pangsining na kumakatawan sa abstraksiyong pambahagi lamang (hindi buo), bilang halimbawa, ay ang fauvismo kung saan ang kulay ay lantaran at sinasadyang palitan, na may kaugnayan sa katotohanan, at ang kubismo na garapalang bumabago sa mga anyo o mga hubog ng inilalarawang mga entidad na nasa tunay na buhay.
San Martino Valle Caudina
Ang San Martino Valle Caudina ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, sa rehiyon ng Campania sa katimugang Italya.
Pisikal na heograpiya
Matatagpuan ito sa paanan ng Bundok Pizzone at Bundok Teano, na bahagi ng kabundukang Partenio. Mayroon itong taas sa ibabaw ng antas ng dagat na nag-iiba mula 197m hanggang 1525m.
Ang teritoryo ng San Martino Valle Caudina ay inailalarawan sa pamamagitan ng matabang lupa sa ibaba ng agos ng bayan at isang mayayabong na halaman sa hilaga na siksik na kastanyas at kakahuyan ng haya.
Kigali
Ang Kigali ay ang kabisera at ang pinakamalaking lungsod sa Rwanda. Malapit ito sa pangheograpiyang sentro ng isang rehiyon sa gumugulong na mga burol, kasama ang isang serye ng mga lambak at tagaytay na kinakabit ng matatarik na dalisdis. Sentro ang lungsod ng ekonomiya, kalinangan at transportasyon simula pa noong naging kabisera kasunod ng kalayaan nito noong 1962 mula sa Belgang pamumuno.
Sa isang lugar na kinokontrol ng Kaharian ng Rwanda mula ika-17 dantaon at pagkatapos ng Imperyong Aleman, naitatag ang lungsod noong 1907 nang pinili ni Richard Kandt, ang residenteng kolonyal, ang lugar para sa kanyang punong-himpilan, na binabanggit ang gitnang lokasyon nito, tanawin at seguridad. Nagsimula ang mga banyagang mangangalakal na mangalakal sa lungsod noong panahon ng mga Aleman, at binuksan ni Kandt ang ilang paaralan na pinapatakbo ng pamahalaan para sa mga mag-aaral na Tutsi na taga-Rwanda. Kinontrol ng Belhika ang Rwanda at Burundi noong Unang Digmaang Pandaigdig, na binubuo ang mandato ng Ruanda-Urundi. Nanatili ang Kigali bilang luklukan ng kolonyal na pamamahala para sa Rwanda subalit ang kapital ng Ruanda-Urundi ay nasa Usumbura (Bujumbura ngayon) sa Burundi at nanatili ang Kigali na maliit na lungsod na mayroong 6,000 na populasyon lamang noong lumaya sila.
Lumago ang Kigali noong sumunod na mga dekada. Una itong direktang naapektuhan ng Digmaang Sibil ng Rwanda sa pagitan ng mga puwersa ng pamahalaan at ang rebeldeng Makabayang Prente ng Rwanda o Rwandan Patriotic Front (RPF), na nagsimula noong 1990. Bagaman, noong Abril 1994 namatay ang Pangulong Juvénal Habyarimana nang ang kanyang sasakyang-panghimpapawid ay pinatumba malapit sa Kigali. Sinundan ang kanyang kamatayan ng henosidyo ng mga taga-Rwanda, na pinatay ng ektremistang Hutu na tapat sa pansamantalang pamahalaan ang tinatayang 500,000–800,000 na Tutsi at katatamang Hutu sa buong bansa. Ipinagpatuloy ng RPF ang labanan, na tinapos ang tigil-putukan ng higit sa isang taon. Unti-unti nila nakontrol ang karamihan sa bansa at sinakop ang Kigali noong Hulyo 4, 1994. Pagkatapos ng henosidyo, nakaranas ang Kigali ng mabilis na paglago ng populasyon, kasama ang muling pagtayo ng karamihan ng lungsod.
Ang lungsod ng Kigali ay isa sa mga probinsya ng Rwanda, na tinakda ang mga hangganan noong 2006. Nahati ito sa tatlong distrito—Gasabo, Kicukiro, at Nyarugenge—na sa kasaysayan, nagkaroon ng kontrol sa mahahalagang lugar ng lokal na pamamahala. Ang mga reporma noong Enero 2020 ay nagdulot sa paglipat ng karamihan sa kapangyarihan ng distrito sa konseho ng buong lungsod. Narito sa lungsod ang pangunahing residente at tanggapan ng pangulo ng Rwanda at karamihan ng ministeryo ng pamahalaan. Ang pinakamalaking tagapag-ambag sa gross domestic product (kabuuan ng gawang katutubo) ay sektor ng serbisyo, subalit may mahalagang proporsyon ng populasyon ay nagtratrabaho sa agrikultura kabilang ang maliliit na ikinabubuhay ang pagsasaka. Prayoridad ang pag-akit ng mga internasyunal na panauhin ng mga awtoridad ng lungsod, kabilang ang turismo ng paglilibang, pagpupulong at tanghalan.
Etimolohiya
Nagmula ang pangalang Kigali mula sa unlaping Kinyarwanda na ki- na pinagsama sa pang-uring hulapi na -gali, na nangangahulugang malawak o malapad. Orihinal na nailapat ito sa Bundok Kigali, na malamang dahil ang bundok mismo ay malawak at malapad, na sa kalaunan, ipinangalan ang lungsod sa bundok. Sang-ayon sa pasalitang kasaysayan ng Rwanda, nagmula ang pangalan noong ika-14 na dantaon. Sinulat ng iskolar na taga-Rwanda na si Alexis Kagame, na gumawa ng malawak na pananaliksik sa pasalitang kasaysayan at tradisyon ng bansa, na nagsimula gamitin ang pangalang Kigali pagkatapos makumpleto ni Hari Cyilima I Rugwe ang isang pananakop sa lugar. Sinabi sa alamat na tiningnan ni Rugwe ang teritoryo sa itaas ng burol at sinabing burya iki gihugu ni kigali, na sinasalin bilang "malawak ang bansang ito".
Yogo Singh
Si Yogo Singh (ipinanganak Hunyo 17, 2002 ) ay isang artista mula sa Pilipinas. Natuklasan ang kanyang talento ni Maryo J. delos Reyes noong siya'y apat na taong gulang. Unang siyang nakilala bilang batang aktor sa telebisyon sa GMA Network at lumabas sa mga palabas na Futbolilits at Jillian: Namamasko Po. Sa kalunan, napunta siya sa ABS-CBN at lumabas sa mga programang pantelebisyon na Wako Wako at Wansapanataym.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga artista mula sa Pilipinas
San Roberto
Ang San Roberto ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa rehiyon ng Italya ng Calabria, na matatagpuan mga 110 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 12 km hilagang-silangan ng Regio de Calabria. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 2,034 at isang lugar na 34.3 km2.
Ang San Roberto ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Calanna, Fiumara, Laganadi, Santo Stefano sa Aspromonte, at Scilla.
Sistemang ekwatoryal ng mga koordinado
Ang sistemang ekwatoryal ng mga koordinado ay ang kadalasang ginagamit na metodo upang gawan ng mapa ang mga bagay na makikita sa kalawakan. Nagagamit ito sa pamamagitan ng pagtukoy sa polong heyograpiko ng Mundo at ang ekwador sa panlangit na timbulog Karagdagan, ang pagtukoy sa hilaga at timog polong heyograpiko ng mundo ay nagiging hilaga at timog panlangit na timbulog.
Lutong Koreano (Hansik)
Lutong Koreano bilang isang pambansang pagluluto na kilala ngayon ay nagbago sa pagbabago ng panlipunan at politika. Na nanggagaling mula sa sinaunang-panahon ng Korea at sa agrikultura at laog na tradisyon sa timog ng Mantsurya at Korea, ang Lutong Koreano ay nagbago sa isang kumplikadong ugnayan sa mga likas na kapaligiran at iba't-ibang kulturang uso.
Ang mga sahog at ang mga luto ay nakakaiba sa bawat lalawigan. Mayroong maraming mga makabuluhang panrehiyong luto na naging parehong pambansang at rehiyonal na luto. Maraming mga luto na dating pangrehiyon, gayunman, ay naiiba sa mga pagkakaiba-ibang uri sa mga ibat-ibang rehiyon ng bansa. Ang Lutong Koreano para sa Koreanong Hari dati ay nagdala ng lahat ng mga natatanging rehiyong luto para sa mga kapamilya ng hari.