cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balag
Ang Balag (nangangahulugang tagatugtog ng harpa sa Sumeryo ), ay isang uri ng panitikan mula sa Sumeria. Ito ang mga himno para sa Diyos na itinatanghal ng mga pari. Karaniwan ito bago ang mga ersemma. Ito ay katulad ng ibang mga himno na Sumeryo, bagaman ang teksto nito ay karaniwang paulit-ulit. Ang pagtatapos ng mga tulang ito ay mayroon ding sanggunian sa pamamaraang ginamit. Halimbawa, “Ang panalangin na ito ay dapat na ulitin" (Literal na bumalik sa orihinal na kinalalagyan) ". Ito ang unang kilalang halimbawa ng liturhikong pag-uulit. Ito ay isang mahalagang uri ng panitikan mula sa simula ng ika-2 sanlibong taon BC hanggang sa sulatin na kuneiporme. Ang mga teksto na ito ay kinopya rin sa Imperyong Seleucid at sa Imperyong Parto rin.
Tsutomu Yamaguchi
Si Tsutomu Yamaguchi (山口 彊 Yamaguchi Tsutomu?) (16 Marso 1916 – 4 Enero 2010) ay isang Hapones na nakaligtas sa pagpapasabog sa Hiroshima at Nagasaki noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Siya lamang ang kinakilala ng Gobyernong Hapones bilang ang katangi-tanging nakaligtas kahit sa dalawang pagsasabog kahit mayroong mga ibang 100 pa ang nakaligtas. Siya'y naging isang mangagawa ng Mitsubishi, inutusan siyang pumunta sa Hiroshima para sa negosyo kung saan sa kasamaang palad ay pinasabog ang Hiroshima noong 6 Agosto 1945. Subalit sa mga sugat, siya'y nagporsige para bumalik sa trabaho, bumalik siya sa Nagasaki noong 9 Agosto, kung saan naganap ang ikalawang pagsabog at ulit siya'y naging biktima. Noong 1957 kinilala siya bilang isang Hibakusha; isang salita sa Hapones na ibig sabihin isang tao naapektuhan ng pagsasabog, ng Gobyernong Hapones para sa pagsasabog sa Nagasaki pero noong Marso 2009 kinilala rin ang kanyang pagkaligtas sa Hiroshima. Sumakabilang buhay na siya noong 4 Enero 2010 sa sakit na kanser; resulta ng nuklear na pagsasabog.
Castelvetere in Val Fortore
Ang Castelvetere in Val Fortore ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Benevento sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 90 km hilagang-silangan ng Naples at mga 35 km hilagang-silangan ng Benevento sa itaas na lambak ng Ilog Fortore (Sannio).
Listahan ng pagganap ni Gretchen Corbett
Si Gretchen Corbett ay isang Amerikanong artista ng pelikula, yugto, at telebisyon. Sinimulan niya ang kanyang karera bilang isang artista sa entablado, na pinagbibidahan sa mga paggawa sa Oregon Shakespeare Festival bago siya pinalayas sa mga Broadway productions ng After the Rain (1967) at Forty Carats (1968). Ginawa niya ang kanyang tampok na film debut sa komedya Out of It (1969), at kasunod ay may mga sumusuporta sa mga papel sa mga nakakatakot na pelikula na Let’s Scare Jessica hanggang Kamatayan (1971) at The Savage Bees (1976), pati na rin ang dula na The Other Side of ang Mountain Part 2 (1978). Nagpakita rin siya sa entablado sa mga gawaing nakabase sa New York ng Henry IV (1970), The Survival of St. Joan (1970–1971), at The Justice Box (1971).
Sa pagitan ng 1974 at 1978, ipinakita ni Corbett ang abogado na si Beth Davenport sa primetime series na The Rockford Files, sa tapat ni James Garner. Kasunod niya ay nag-star bilang isang doktor sa supernatural horror film na Jaws of Satan (1981), na sinundan ng isang papel sa pelikulang drama sa telebisyon na Million Dollar Infield (1982). Patuloy na nagtrabaho si Corbett sa mga tungkulin na naka-star sa panauhin sa telebisyon sa buong 1980s, pati na rin ang paglitaw sa mga gawaing pang-rehiyon sa teatro. Mula noong 2000s, lumitaw siya sa maraming mga yugto ng yugto sa Portland Center Stage, sa kanyang bayan ng Portland, Oregon, pati na rin ang pagdidirekta ng mga dula. Sa pagitan ng 2013 at 2015, nagkaroon siya ng paulit-ulit na panauhin ng panauhin sa serye ng komedya na Portlandia, at lumitaw sa serye ng Hulu Shrill noong 2019.
Lily Mendoza
Si Lily S. Mendoza ay isang propesor sa Kultura at Komunikasyon sa Pamantasan ng Denver sa Denver, Colorado, Estados Unidos. Naging propesor siya sa Unibesidad ng Pilipinas, Maynila bago pumunta ng Estados Unidos. Siya ang may-akda ng Between the Homeland and the Diaspora: The Politics of Theorizing Filipino and Filipino American Identities.
Kaurian:Mga Pilipino
Julia Barretto
Si Julia Francesca Barretto Baldivia, mas kilala bilang Julia Barretto ay isang Pilipinong aktres. Isa siya sa mga inaalagaang talento ng ABS-CBN at Star Magic.
Santong patron
right|thumb| [[Mateo ang Ebanghelista|San Mateo Apostol, na isinasalarawan kasama ng isang anghel, ay ang patron ng Salerno, Italya, mga bangkero, at mga maniningil ng buwis.]] Ang santong patron ay isang santo na sa Katolisismo, Anglikanismo, o Silangang Ortodokso, ay itinuturing na makalangit na tagapagtaguyod ng isang bansa, lugar, gawain, aktibidad, klase, angkan, pamilya, o tao.
Julia Barretto
Talambuhay
Si Julia Barretto ay anak ng aktor at komedyanteng si Dennis Padilla at ng aktres na si Marjorie Barretto. Ipinanganak noong Marso 10, 1997. Mayroon siyang tatlong kapatid, sina Aynrand Daniella Barretto Legaspi, Claudia Isabelle Barretto Baldivia at Leon Marcux Barretto Baldivia.
Santong patron
Sa Kristiyanismo
Ang mga santo ay madalas na itinuturing na patron ng mga lugar kung saan sila ipinanganak o naging aktibo. Gayunpaman, may mga kaso sa Medyebal na Europa kung saan ang isang lungsod na sumikat at nakuha para sa katedral nito ang labi o ilang relikya ng isang sikat na santo na nanirahan at inilibing sa ibang lugar, kung kaya't ginawang santong patron ng lungsod – ang gayong kaugaliang ay nagkaloob ng prestihiyo sa mga ganoong lungsod. Sa Amerikang Latino at Pilipinas, madalas na iniaatas ng mga Español at Portuges manggagalugad ang isang santo sa isang lugar kung kaninong kapistahan tumapat ang araw na kung kailan nila unang napuntahan ang pook, na ang santong iyon ay natural na nagiging patron ng lugar.
Fossano
Ang Fossano (Fossan) ay isang bayan at komuna sa Piamonte, hilagang Italya. Ito ang pang-apat na pinakamalaking bayan sa Lalawigan ng Cuneo, pagkatapos ng Cuneo, Alba, at Bra.
Matatagpuan ito sa pangunahing linya ng riles mula sa Turin patungong Cuneo at sa Savona, at may linya ng sangay patungong Mondovì.
Kasama sa mga punong industriya ng bayan ay confectionery (kasama ang mga industriyang Italyano na Balocco at Maina), mga kimika, metalurhiya, at tela.
Talavera, Nueva Ecija
Mga Barangay
Ang Bayan ng Talavera ay nahahati sa 53 na mga barangay.
Maestrang Kikay
Ang Maestrang Kikay ay isang barangay sa Talavera na may populasyon na 3,469 noong 2010. Tinturing ang barangay na ito bilang urbano (mala-lungsod) na lugar. Isang Poblacion ang barangay na ito at naging tanyag sa kakaiba nitong pangalan dahil maaring ipakahulugan ang pangalan bilang "gurong makiri" o sa Ingles coquettish teacher.
Pananampalataya
Depende sa relihiyon, ang pananampalataya ay isang paniniwala sa isang diyos o mga diyos o sa mga doktrina o mga katuruan ng isang relihiyon. Ang hindi pormal na paggamit ng pananamapalataya ay maaaring kabilangan ng pagtitiwala o paniniwala ng walang patunay o pruweba. Ang pananampalataya ay kadalasang hinahalili para sa "pag-asa", "pagtitiwala" o "paniniwala". Ang ilang mga hindi mananampalataya ng isang pananampalataya ay pangatwirang ang pananampalataya ay salungat sa katwiran. Salungat dito, ang ilang mga mananampalataya ng pananampalataya ay nangatwirang ang angkop na sakop ng pananampalataya ay nauukol sa mga tanong na hindi malulutas ng pebidenensiya. Ito ay hinahalimbawa ng mga saloobin tungkol sa hinaharap na sa depinisyon ay hindi pa nangyayari.
Kritisismo ng pananampalataya
Ayon kay Bertrand Russell "Kung saan may ebidensiya, walang isa na nagsasalita ng pananampalataya". Hindi tayo nagsasalita ng pananampalataya na ang dalawa na idinagdag sa dalawa ay apat o ang mundo ay bilog. Nagsasalita lamang tayo ng pananampalataya kung nais nating ihalili ang emosyon para sa ebidensiya.
Binatikos ng biologong si Richard Dawkins ang lahat ng mga pananampalataya sa pamamagitan ng paglalahat mula sa spesipikong pananampalataya sa mga proposisyon na direktang sumasalungat sa ebidensiyang siyentipiko. Kanyang inilarawan ang pananampalataya bilang isa lamang paniniwalang walang ebidensiya na isang proseso ng aktibong hindi-pag-iisip. Kanyang isinaad na ito ay isang kasanayang hindi lamang nagpapababa ng ating pagkaunawa ng daigdig ng kalikasan sa pamamagitan ng pagpayag sa sinuman na gumawa ng isang pag-aangknin tungkol sa kalikasan na nakabatay lamang sa kanilang mga pansariling pag-iisip at posibleng mga nalikong persepsiyon na hindi nangangailangan ng pagsubok laban sa kalikasan, walang kakayahang makagawa ng maasahan at konsistenteng mga hula at hindi sumasailalim sa pagsusuri ng mga magkakasama sa larangan.
Mga sanggunian
Víra Πίστη Vjerovanje Hit (vallás) İman 信念
Absolute Boyfriend
Ang Absolute Boyfriend (絶対彼氏.) ay isang anim na bolyum na seryeng manga ni Yuu Watase, unang binigyang halaga ng Shōjo Comic. Ang Chuang Yi ang nagbigay ng paglilisensiya rito para sa Wikang Ingles na ipinalabas sa Singapore, na may unang bolyum na ipinalabas noong Marso 2005.
Manga
Isinulat ni Yuu Watase, ang Absolute Boyfriend ay ipinalabas sa Japan sa isyung Marso 2003 ng Shōjo Comic.
Abenida Abad Santos
Ang Abenida Jose Abad Santos (José Abad Santos Avenue) ay isang pangunahing daang arteryal at panlungsod sa Maynila na matatagpuan sa distrito ng Tondo sa hilagang bahagi ng lungsod. Isa itong daang hinahatian sa gitna ng panggitang harangan na may apat na linya sa bawat direksiyon na dumadaan sa silangang gilid ng Tondo mula sa sangandaan nito sa Abenida Rizal malapit sa Manila Chinese Cemetery sa hilaga hanggang sa sangandaan nito sa Abenida Recto malapit sa Estasyong daangbakal ng Tutuban, pamilihang distrito ng Divisoria, at Binondo sa timog.
Paglalarawan ng ruta
thumb|left|Sangandaan ng Abenida Abad Santos at Kalye Bambang. Nagsisimula ang Abenida Abad Santos sa paghiwalay nito mula Abenida Rizal sa timog ng Kalye Hermosa malapit sa Simbahan ng San Jose Manggagawa de Manuguit at Sementeryong Tsino ng Maynila sa hangganan ng mga distrito ng Tondo at Santa Cruz. Dadaan ito patimog sa karamiha'y pook-pamahayan ng Manuguit at tatawid ng Kalye Solis at linya ng Pambansang Daambakal ng Pilipinas sa Kalye Antipolo. Papasok naman ang abenida sa pook ng Tayuman at babagtasin ang Kalye Yuseco (dating Kalye Tayabas), Kalye Tayuman at Kalye Quiricada. Sa timog ng Kalye Bambang, dadaan ang Abenida Abad Santos sa pook ng Tutuban na tahanan ng Templo ng Seng Guan, Kolehiyo ng Chiang Kai Shek, Philippine Cultural College, gayundin ang Mababang Paaralan ng General Hizon at Mababang Paaralan ng Gregorio del Pilar. Nagtatapos ang daan sa sangandaan nito sa Abenida Recto malapit sa distritong pamilihan ng Divisoria.
Mayroong maiksing karugtong ang abenida patungong Binondo at Plaza San Lorenzo Ruiz sa timog ng Abenida Recto bilang Kalye Reina Regente (Reina Regente Street). Pinaglilingkuran ito ng Estasyong Abad Santos ng LRT sa Abenida Rizal.
Miley Cyrus
Si Destiny Hope "Miley" Cyrus (ipinanganak noong 23 Nobyembre 1992) ay isang Amerikanong aktres, mang-aawit at manunulat ng awit. Pinakakilala siya sa kanyang karakter bilang si Miley Stewart/Hannah Montana sa Seryeng orihinal ng Disney Channel na Hannah Montana.
Vulgata
Ang Vulgata o Vulgate ay isang salin ng Bibliya sa wikang Latin noong bandang huli ng ika-4 siglo CE. Ito ay malaking ginawa ni Jeronimo na kinomisyon ni Papa Damaso I noong 382 na gumawa ng isang rebisyon ng ng mga lumang saling Latin ng Bibliya. Noong ika-13 siglo CE, ang rebisyon ni Jeronimo ay nakilalang versio vulgata na "karaniwang ginagamit na salin" at sa huli ay naging depinitibo at opisyal na prinomulgang bersiyong Latin ng Bibliya sa Simbahang Katoliko Romano.
May akda
Ang Vulgata ay isang halong teksto na hindi buong gawa ni Jeronimo. Ito ay kinabibilangan ng mga sumusunod na bahagi:
Pagsasalin
Si Jeronimo ay kinomisyon ng Obispo ng Roma na si Papa Damaso I noong 382 na baguhin ang tekstong Lumang Latin ng apat na ebanghelyo mula sa mga pinakamahusay na tekstong Griyego. Noong 385 CE, si Jeronimo ay pinatalsik sa Roma at kalaunang tumira sa Belen kung saan nagawa niyang gamitin ang isang umiiral na manuskrito ng Hexapla na malamang ay mula sa kalapit na Aklatang Teolohikal ng Caesarea Maritima na isang paghahambing sa kolumna sa mga bersiyon ng Lumang Tipan na isinagawa ng 150 taong bago nito ni Origen. Unang nagsagawa ng isang rebisyon si Jeronimo ng Mga Awit na isinalin mula sa binagong kolumnang Griyegong Septuagint ng Hexapla na kalaunang nakilala bilang bersiyong Galikano. Kanya ring isinagawa ang karagdagang bagong mga salin sa wikang Latin mula sa kolumnang Hexaplar na Septuagint para sa ibang mga aklat. Gayunpaman, mula 390 hanggang 405, nagsagawa ng bagong pagsasalin si Jeronimo mula sa Hebreo ng lahat ng 39 aklat ng Tanakh kabilang ang isang karagdagang bersiyon ng Mga Awit. Ang bagong saling ito ng mga Awit ay kanyang tinawag na iuxta Hebraeos(malapit sa mga Hebreo) at karaniwang matatagpuan sa Vulgata hanggang ito ay palitan ng bersiyong Galikano ng Mga Awit noong ika-9 siglo CE. Ang Vulgata ay karaniwang itinuturing na ang unang saling Latin na direktang mula sa Hebreong Lumang Tipan sa halip na sa Griyegong Septuagint. Gayunpaman, ang ektensibong paggamit ni Jeronimo ng mga materyal na eksehetikal na isinulat sa Griyego gayundin din ang paggamit sa mga kolumna ng Hexapla nina Aquila at Theodotion at ang medyo stilo paraprasis ng pagsasalin ay gumagawang mahirap na tukuyin kung gaanong kadirekta ang pagsasalin niya ng Hebreo sa Latin. Bago ang pagsasalin ni Jeronimo ng berisyong Latin na Vulgata, ang lahat ng mga nakaraang saling Latin ng Bibliya ng Lumang Tipan ay bumase sa Griyegong Septuagint sa halip na sa Hebreo. Ang kanyang desisyon na direktang gumamit ng Hebreo sa halip na Septuagint ay sumalungat sa payo ng ibang karamihan ng mga Kristiyano kabilang si Augustino ng Hippo na naniwalang ang Septuagint ay kinasihan ng diyos. Gayunpaman, ang modernong skolarship ay nagdududa sa aktuwal na kalidad ng kaalamang Hebreo ni Jeronimo. Maraming mga modernong skolar ay naniniwalang ang Griyegong Hexapla ang pangunahing pinagkunan ni Jeronimo ng saling iuxta Hebreo ng Lumang Tipan. Habang kinukumpleto ni Jeronimo ang kanyang mga salin ng bawt aklat ng Bibliya, kanyang itinala ang kanyang mga obserbasyon at komento sa isang ekstensibong pagsagot sa ibang mga Kristiyano. Ang mga sulat na ito ay kalaunang tinipon at idinagdag bilang mga prologo sa Vulgata. Sa mga liham na ito, inilarawan ni Jeronimo ang mga aklat(deuterokanoniko) sa Septuagint na hindi matatagpuan sa kanon ng Hebreong Tanakh bilang apokripa. Gayunpaman, ang mga pananaw ni Jeronimo ay hindi nanaig. Ang lahat ng mga kumpletong manuskrito at edisyon ng Vulgata ay kinabibilangan ng ilan o lahat ng mga aklat na ito.
Arakawa Under the Bridge
Ang Arakawa Under the Bridge (荒川アンダー ザ ブリッジ) ay isang Hapones na seryeng manga na ginawa ni Hikaru Nakamura. Ang manga ay nabigyang ng paglilisensiya sa Hapones na magasin na seinen manga, ang Young Gangan na nagsimula noong 3 Disyembre 2004. Ang isang adapsiyong anime ng Shaft ay naipalabas sa Hapon noong 4 Abril 2010 sa TV Tokyo. ikalawang sesono, na pinamagatang Arakawa Under the Bridge*2, ay magsisimulang ipalabas a Hapon ngayong Oktubre 2010.
Frabosa Soprana
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Frabosa Soprana ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 90 km timog ng Turin at mga 25 km timog-silangan ng Cuneo.
Ang Frabosa Soprana ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Frabosa Sottana, Magliano Alpi, Monastero di Vasco, Montaldo di Mondovì, Ormea, at Roburent. Ang ekonomiya ay batay sa turismo sa taglamig: ito ay konektado sa pamamagitan ng isang chair lift sa Prato Nevoso ski resort.
Kabilang sa mga pasyalan ang mga Yungib of Bossea, isang 2 km ang haba ng mga karstic grotto na natuklasan noong ika-19 na siglo, at ang Monte Fantino.
Teritoryo
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa mga dalisdis ng Bundok Moro, na sumasaklaw sa Corsaglia/Maudagna watershed. Ang kabesera ay matatagpuan sa taas na humigit-kumulang 900 metro; ang tagaytay ay nagpapatuloy pahilaga hanggang sa halos 1,200 metro ng Monte Pelato.
Stuttgart
Ang Stuttgart ay isang lungsod sa Alemanya. Ito ang kabisera ng Estado ng Baden-Württemberg ng Alemanya, na nasa ilog ng Neckar at may 590,000 naninirahang mga tao. Sa kasalukuyan, ang Stuttgart ang ika-6 sa pinakamalalaking mga lungsod sa Alemanya. Ang Rehiyong Stuttgart ang ikatlong pinakamalaking rehiyon ng bansa. Nahahati ang lungsod sa 23 distritong panglungsod. Ito rin ang tahanan ng dalawang kompanyang gumagawa ng mga kotse: ang Mercedes-Benz at Porsche.
Kasaysayan
Noong 2006, naging "palauran" ng World Cup 2006 o Kopa ng Mundo ng 2006 ang Stuttgart. Mayroong 590,000 kataong naninirahan sa loob ng hangganan ng lungsod. Ito ang ika-6 na pinakamalaking pagkaraan ng Berlin, Hamburg, Munich, Cologne, at Frankfurt am Main. Ayon sa pagtataya noong 2005, nagkaroon ang urbanong pook ng Stuttgart ng nasa pagitan ng 1,238,000 at 1,250,000 mga naninirahan. Sa ngayon, mayroong 1,261,000 mga taong naninirahan sa urbanong pook ng Stuttgart, habang 1,495,000 naman ang namumuhay sa mas malawak na urbanong pook (ayon sa pagtataya noong 2008). Nasa 2,700,000 mga katao ang nasa metropolitanong pook at nasa mga 3,460,000 naninirahan ang rehiyong metropolitano ng Stuttgart.
Larawan
thumb|center|800px|Panorama o tanawin ng Stuttgart habang tinataw sa Timog Silangan. Mula sa lambak ng [[Neckar sa kaliwa ng lungsod, umaangat ang lungsod papuntang kalagitnaan ng lungsod, na pinalalamutian sa likod ng matataas na mga kahuyan sa katimugan (tore ng telebisyon). Nasa kanan ang Katimugan at Kanlurang Stuttgart.]]
Binagkat
Ang binagkat ay isang lutuing tinamisan sa pulo ng Poliliyo sa lalawigan ng Quezon. Ang lamang kati na gamit dito ay tinawag na galyang (palaw sa Bisaya) na isang uri ng malaking gabi na nakukuha sa kumunoy o tabi ng bukal ng tubig. Ayon sa nakarating na sa Poliliyo, ang binagkat ay lalung masarap kapag hinahampas muna bago iluto sa gata ng niyog. Ang tamis o sirup nito ay bukod na niluluto at ibinubuhos na lang sa lutong galyang kapag kakainin na. Isa nga itong kilalang pagkain sa mga liblib na dako na mainam ipalit sa tinapay at sitsirya sa agahan at merienda. Sa ibang lalawigan, ang balinghoy ang ginagamit dahil madali itong makita sa kapaligiran at sa pamilihan.
Kaurian:Pagkain
Kalakhang Maynila
Ang Kalakhang Maynila (Metropolitan Manila), tinatawag din bilang Pambansang Rehiyong Kapital (National Capital Region), ay ang kabiserang rehiyon at isa sa mga itinakdang kalakhang pook ng Pilipinas. Binubuo ito ng 16 na lungsod: ang Lungsod ng Maynila, Lungsod ng Quezon, Caloocan, Las Piñas, Makati, Malabon, Mandaluyong, Marikina, Muntinlupa, Navotas, Parañaque, Pasay, Pasig, San Juan, Taguig, at Valenzuela, pati na rin ang bayan ng Pateros. Ang rehiyon ay may sukat na 619.57 sqkm at kabuuang populasyon na 12,877,253 noong 2015.
thumb|170px|Makati
Ang Kalakhang Maynila ang pinakamaraming naninirahan sa tinutukoy na 12 kalakhan ng Pilipinas at pang-11 sa pinakamaraming naninirahan sa buong mundo. Batay sa senso noong 2010, ito ay may populasyon na 11,855,975, katumbas ng 13% populasyon ng bansa.
Ang kabuuang produktong pampook ng Kalakhang Maynila ayon noong Hulyo 2011 ay tinatayang $159 bilyon o 33% ng kabuuang produktong pambansa. Sa loob ng taong 2011, ayon sa PricewaterhouseCoopers, ito ay pang-28 sa mga pinakamalalaking ekonomiya sa pinagsamasamang lungsod sa buong mundo at pang-4 sa Timog-Silangang Asya.
Batay sa census noong 2007, ay populasyon ay 11,553,427. Kung isasama sa pagbibilang ng populasyon ang mga katabing lalawigan (Bulacan, Kabite, Laguna at Rizal) ng Malawakang Maynila, ang populasyon ay humigit kumulang 20 milyon.
Kasaysayan
Mula pa noong panahong kolonyal ng mga Espanyol, ang Maynila ay itinuturing bilang isang orihinal na lungsod pandaigdig.
Ang galeon ng Maynila ay ang pinaka-unang kilalang kalakalan na naglayag sa rutang pangkalakaran sa Karagatang Pasipiko sa loob ng 250 taon, na nagdadala sa Espanya ng mga karagamentong may luho, benepisyong pang-ekonomiya, at pagpapalit ng kultura.
During the American period, at the time of the Philippine Commonwealth, American architect and urban designer Daniel Burnham was commissioned to create the grand Plan of Manila to be approved by the Philippine Government. The creation of Manila in 1901 is composed of the places and parishes of Binondo, Ermita, Intramuros, Malate, Manila, Pandacan, Quiapo, Sampaloc, San Andrés Bukid, San Fernando de Dilao, San Miguel, San Nicolas, Santa Ana de Sapa, Santa Cruz, Santa Mesa and Tondo. Meanwhile, the towns and parishes of Caloocan, Las Piñas, Mariquina, Pasig, Parañaque, Malabon, Navotas, San Juan del Monte, San Pedro de Macati, San Felipe Neri, Muntinlupa and the Taguig-Pateros area were incorporated into the province of Rizal. Pasig serves as its provincial capital.
In 1939, President Quezon established Quezon City with a goal to replace Manila as the capital city of the country. A masterplan for Quezon City was completed. The establishment of Quezon City meant the demise of the grand Burnham Plan of Manila, with funds being diverted for the establishment of the new capital. World War II further resulted in the loss most of the developments in the Burnham Plan, but more importantly, the loss of more than 100,000 lives at the Battle of Manila in 1945. Later on, Quezon City was eventually declared as the national capital in 1948. The title was re-designated back to Manila in 1976 through Presidential Decree No. 940 owing to its historical significance as the almost uninterrupted seat of government of the Philippines since the Spanish colonial period. Presidential Decree No. 940 states that Manila has always been to the Filipino people and in the eyes of the world, the premier city of the Philippines being the center of trade, commerce, education and culture.
During the war, President Manuel L. Quezon created the City of Greater Manila as an emergency measure, merging the cities of Manila and Quezon City, along with the municipalities of Caloocan, Las Piñas, Mariquina, Pasig, Parañaque, Malabon, Navotas, San Juan del Monte, San Pedro de Macati, San Felipe Neri, Muntinlupa and the Taguig-Pateros area. Jorge Vargas was appointed as its mayor. Mayors in the cities and municipalities included in the City of Greater Manila served as vice mayors in their town. This was in order to ensure Vargas, who was Quezon's principal lieutenant for administrative matters, would have a position of authority recognized under international military law. The City of Greater Manila was abolished by the Japanese with the formation of the Philippine Executive Commission to govern the occupied regions of the country. The City of Greater Manila served as a model for the present-day Metro Manila and the administrative functions of the Governor of Metro Manila that was established during the Marcos administration.
On November 7, 1975, Metro Manila was formally established through Presidential Decree No. 824. The Metropolitan Manila Commission was also created to manage the region. On June 2, 1978, through Presidential Decree No. 1396, the metropolitan area was declared the National Capital Region of the Philippines. When Metro Manila was established, there were four cities, Manila, Quezon City, Caloocan, Pasay and the thirteen municipalities of Las Piñas, Makati, Malabon, Mandaluyong, Marikina, Muntinlupa, Navotas, Parañaque, Pasig, San Juan, Taguig, Valenzuela and Pateros. At present, all of these municipalities except for one have become an independent charted city; only Pateros remains as a municipality.
President Ferdinand Marcos appointed his wife, First Lady Imelda Marcos as the first governor of Metro Manila. She launched the City of Man campaign. The Cultural Center of the Philippines Complex, Metropolitan Folk Arts Theater, Philippine International Convention Center, Coconut Palace and healthcare facilities such as the Lung Center of the Philippines, Philippine Heart Center, and the Kidney Center of the Philippines are all constructed precisely for this purpose. President Marcos was overthrown in a non-violent revolution along EDSA, which lasted three days in late February 1986. The popular uprising, now known as the People Power Revolution, made international headlines as "the revolution that surprised the world".
In 1986, President Corazon Aquino issued Executive Order No. 392, reorganizing and changing the structure of the Metropolitan Manila Commission and renamed it to the Metropolitan Manila Authority. Mayors in the metropolis chose from among themselves the chair of the agency. Later on, it was again reorganized in 1995 through Republic Act 7924, creating the present-day Metropolitan Manila Development Authority. The chairperson of the agency will be appointed by the President and should not have a concurrent elected position such as mayor. Former Laguna province governor Joey Lina was the last to serve as the Officer-In-Charge governor of Metro Manila.
By late 2014, then-MMDA Chairman Francis Tolentino proposed that San Pedro, Laguna be included in Metro Manila as its 18th member city. Tolentino said that in the first meeting of the MMDA Council of mayors in January 2015, he will push for the inclusion of the city to the MMDA.
Coprographia
Ang coprographia ay ang hindi kusang paggawa ng malalaswa o bulgar na mga sulatin o mga guhit (pagguhit ng mga larawan). Nagmula ang salitang "coprographia" sa Griyegong κόπρος na mayroong kahulugang "tae".
Ang kaugnay nitong mga salita ay ang coprolalia, ang hindi kusang paggamit ng mga salitang mapanglapastangan o hindi banal, at ang copropraxia, ang hindi kinukusang pagsasagawa ng mga kumpas, kilos, o galaw na masagwa o may kabastusan.
Kalakhang Maynila
Kasaysayan
In 2015, Pimentel filed Senate Bill No. 3029 for the creation of San Pedro as a separate district to commence in the next national and local elections.
Heograpiya
Pinakamaliit sa mga rehiyon ng Pilipinas ang Kalakhang Maynila, subalit pinakamatao at pinakamakapal ang populasyon nito. 636 kilometrong parisukat ang lawak nito at pinapaligiran ito ng mga lalawigan ng Bulacan sa hilaga, Rizal sa silangan, at Laguna at Cavite sa timog. Matatagpuan naman sa kanluran ng Kalakhang Maynila ang Look ng Maynila at sa timog-silangan naman ang Laguna de Bay. Dumadaloy sa gitna ng Kalakhang Maynila ang Ilog Pasig na siyang nagdudugtong Laguna de Bay sa Look ng Maynila.
Ang Kalakhang Maynila ay itinuturing swampy isthmus na may karaniwang elebasyon na 10 metro. Ang pangunahing anyong tubig ng Kalakhang Maynila ay ang Ilog Pasig; ito ang humahati sa isthmus ng Kalakhang Maynila.
Klima
Ayon sa pagbubukod ng klima na Köppen, ang Pambansang Punong Rehiyon ay may tropikong basa at tuyo na klima at tropikong balaklaot na klima. Ang Kalakhang Maynila ay may maikling tagtuyo mula Enero hanggang Mayo, at may pagkahabang tag-ulan mula Hunyo hanggang Disyembre.
Mga lungsod at bayan
thumb|Mapa ng Kalakhang Maynila.
Ang labimpitong mga yunit ng lokal na pamahalaan ng Kalakhang Maynila ay administratibong kapantay sa mga lalawigan. Binubuo ang mga ito ng labing-anim na mga malayang lungsod na iniuri bilang "mga lungsod na mataas na urbanisado", at isang malayang bayan: Pateros.
Mga distrito
Hindi tulad ng ibang rehiyon na nahahati sa mga lalawigan, nahahati ang Kalakhang Maynila sa limang hindi administratibong distrito, na nakauri batay sa heograpiya nito gamit ang Ilog Pasig bilang reperensiya. Nabuo ang mga distritong ito noong 1976 ngunit walang lokal na pamahalaan o may kinatawan sa kongreso, salungat sa mga lalawigan. Ginagamit ang mga distritong ito para sa layuning piskal at estadistikal.
Nahahati ang mga lungsod at munisipyo sa Kalakhang Maynila sa apat na distrito, ang mga ito ang sumusunod:
thumb|left|Mga distrito ng Kalakhang Maynila
Ekonomiya
Ang Pambansang Punong Rehiyon ay bumuo ng 36% ng pambansang kita noong 2018.
Transportasyon
Ayon sa Land Transportation Franchising and Regulatory Board, ang pampublikong sakayan sa Kalakhang Maynila ay binubuo ng mga sumusunod: 46% ng mga tao ay lumilibot sa pamamagitan ng mga dyipni, 32% sa pamamagitan ng mga pampribadong kotse, 14% sa pamamagitan ng bus, at 8% ay gumagamit ng sistemang daambakal. Nakaalinsunod ang pagpapausbong ng transportasyon ng Kamaynilaan sa Metro Manila Dream Plan, na binubuo ng pagpapatayo ng mga impraestruktura na tatagal hanggang 2030 at tumutugon sa mga usaping ukol sa trapiko, paggamit ng lupain, at kalikasan.
Mga daan at lansangan
thumb|Tanawing panghimpapawid ng [[Abenida Epifanio de los Santos|EDSA, ang pinakaabalang lansangan sa kalungsuran.]] thumb|[[NAIA Expressway, ang kauna-unahang mabilisang daanang pampaliparan sa kalakhan at sa bansa.]] Itinayo ang mga daan ng Kamaynilaan sa paligid ng Lungsod ng Maynila. Ibinukod ang mga daan bilang mga lokal na daan, pambansang daan, o daang subdibisyon. Mayroong sampung daang radyal na lumalabas ng lungsod. Gayundin, mayroong limang daang palibot na bumubuo sa isang serye na mga bilugang hating-bilog na arko sa paligid ng Maynila. Ang mga daang palibot at daang radyal ay mga sistema ng nakakonektang daan at lansangan. Isang suliranin sa mga daang palibot ay mga nawawalang daan (missing road links). Ito ay mga daan na hindi pa itinatayo (sa ngayon) para magbigay-daan sa pagpapausbong dahil sa mabilisang urbanisasyon ng Kamaynilaan. Inilulutas na ng kalakhan ang suliraning ito sa pamamagitan ng pagtatayo ng mga nawawalang daan o sa pamamagitan ng pagtatayo ng mga daang nag-uugnay (connector roads).
Isang mahalagang daang palibot ay ang Daang Palibot Blg. 4 (o C-4), na binubuo ng Daang C-4 sa Navotas at Malabon, Daang Samson sa Caloocan, at EDSA (Abenida Epifanio de los Santos]]. Dumadaan ito sa mga lungsod ng Pasay, Makati, Mandaluyong, Lungsod Quezon, at Caloocan. Sinusundan ng Linya 3 ng MRT ang pagkakalinya ng EDSA mula Abenida Taft sa Pasay hanggang Trinoma malapit sa sangandaan nito sa Abenida North. Ang Daang Palibot Blg. 5, o mas-kilala bilang C-5, ay nagsisilbi sa mga nakatira malapit sa mga hangganang panrehiyon ng Kamaynilaan at nagsisibi ring alternatibong ruta para sa C-4.
Ang pinakatanyag na daang radyal ay ang Daang Radyal Blg. 1 (R-1), na binubuo ng Kalye Bonifacio (Bonifacio Drive), Bulebar Roxas, at Manila–Cavite Expressway (o Coastal Road). Inuugnay nito ang Kalakhang Maynila sa lalawigan ng Kabite. Ang mga iba pang kilalang daang radyal sa Kamaynilaan ay ang Daang Radyal Blg. 3 (R-3), o ang South Luzon Expressway na nag-uugnay ng Kamaynilaan sa Laguna; Daang Radyal Blg. 6, na binubuo ng Bulebar Ramon Magsaysay, Bulebar Aurora, at Lansangang Marikina–Infanta na dumadaan patungong Rizal; Daang Radyal Blg. 7 (R-7), na nag-uugnay ng Maynila sa Lungsod Quezon at San Jose del Monte, Bulacan; at Daang Radyal Blg. 8 (R-8), o ang mga daan ng Abenida Bonifacio at North Luzon Expressway na nag-uugnay ng Kamaynilaan sa mga lalawigan sa hilaga tulad ng Bulacan at Pampanga.
thumb|Isang palatandaan ng [[Pambansang Ruta Blg. 150|N150 sa Abenida Padre Burgos. Ang nasabing abenida ay isang bahagi ng nabanggit na ruta ng sistemang lansangambayan ng Pilipinas.]] Ang sistemang daang radyal at palibot ay kasalukuyang pinapalitan ng isang bagong sistema ng nakabilang na lansangambayan na ipinapatupad ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan (DPWH), at kasalukuyang inilalagay ang mga bagong palatandaan sa pagpapatupad nito. Itinatanda ang mga mabilisang daanan ng mga bilang na may unlaping "E" (nangangahulugang "expressway" o mabilisang daanan). Itinakda naman ang mga pambansang lansangan ng mga bilang may isa hanggang tatlong tambilang, maliban lamang sa mga lansangang iniuri bilang mga pambansang daang tersiyaryo.
Sa ngayon, tuluy-tuloy ang pagtatayo ng Metro Manila Skyway Stage 3 at ang NAIA Expressway Phase 2 na bahagi ng Metro Manila Dream Plan. Kabilang sa mga iba pang proyekto itinatayo ay ang pagpapaganda ng EDSA, pagtatayo ng Taft Avenue Flyover, at ang pagtatayo ng mga nawawalang daan para sa mga daang palibot circumferential roads (hal. Metro Manila Interchange Project Phase IV).
Mga sistemang daambakal
thumb|center|350px|Mapang sistema ng [[Sistema ng Light Rail Transit ng Maynila|LRT at MRT (Hulyo 2015)]] thumb|Ang [[Estasyong J. Ruiz ng LRT|Estasyon ng J. Ruiz ng Linya 2.]]
Ang Unang Linya ay may 560,000 bilang ng mga mananakay kada linggo. Noong Pebrero 2014, ang kabuuang bilang na 14.06 milyong pasahero ang gumamit ng Unang Linya habang 6.13 milyon naman ang gumamit ng Ikalawang Linya.
Sa kasalukuyan, itinatayo ang Ikapitong Linya ng Metro Rail Transit ng Maynila (Linyang Pula). Pag-nakumpleto, uugnayin nito ang Kalakhang Maynila sa lalawigan ng Bulacan. Bukod pa riyan, isang common station na mag-uugnay ng Unang Linya, Ikatlong Linya, at Ikapitong Linya ay nakapanukala, subalit ang pagtatayo nito ay hinahadlangan ng burukrasya sa Kagawaran ng Transportasyon (DOTr), mahigpit na alitan sa korporasyon, at mga usapin ukol sa ipinapanukalang lokasyon nito.
Ang Pambansang Daambakal ng Pilipinas (PNR) ay nagpapatakbo ng isang serbisyong riles pang-komyuter sa Kalakhang Maynila na tinatawag na PNR Metro South Commuter. Ang pangunahing estasyong terminal nito ay matatagpuan sa Tutuban sa Tondo. Kapag nakumpleto na ang kanlurang karugtong ng Linya 2, ang Tutuban ay magiging pinaka-maabalang estasyong palitan sa buong kalakhan, na may dagdag na isa pang 400,000 tao mula sa kasalukuyang 1 milyong tao na pumupuntang Tutuban Center.
Himpapawid
Ang Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino (NAIA) na matatagpuan sa mga lungsod ng Pasay at Parañaque ay ang primerang pasukan sa Kalakhang Maynila. Ito lamang ang paliparan na naglilingkod sa rehiyon at ito ang pinaka-abalang paliparan sa bansa. Ang Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino ay nahahati sa mga apat na terminal: ang Terminal 1, ang Terminal 2 na ekslusibong ginagamit ng Philippine Airlines, ang Terminal 3 na pinakabago at pinakamalaki sa NAIA komplex, at ang Terminal 4 na kilala rin bilang Manila Domestic Passenger Terminal. Ang isa pang paliparan na naglilingkod sa Kalakhang Maynila ay ang Paliparang Pandaigdig ng Clark na matatagpuan sa Angeles, Pampanga.
Ferry
thumb|Isang bangka ng Pasig River Ferry Service. Ang Pasig River Ferry Service na pinapatakbo ng MMDA ay ang sistemang shuttle na lantsang pantawid ng Kalakhang Maynila. Dumadaan ito sa Ilog Pasig mula Plaza Mexico sa Intramuros hanggang Barangay Pinagbuhatan sa Pasig. Bagamat itinuturi itong ferry, mas-kahawig nito ang isang taksi na pantubig. Ito ay may labimpitong (17) estasyon, subalit labing-apat (14) lamang ang gumagana.
Demograpiko
Ang Pambansang Punong Rehiyon ay may populasyon na, ayon sa pambansang senso 2015. Ang kabuuang pook-urban (urban area), na binubuo ng pinagsamang pook-urban na tumutukoy sa tuluy-tuloy na paglawak ng urbanisasyon ng Kamaynilaan patungong Bulacan, Kabite, Laguna, Rizal, at Batangas ay may populasyon na. Ito ang pinakamataong rehiyon sa Pilipinas, ang ikapitong pinakamataong kalakhan sa Asya, at ang ikatlong pinakamataong pook-urban sa buong mundo.
Ang mga pinakamataong lungsod sa Kamaynilaan ay Lungsod Quezon (2,936,116), Maynila (1,780,148), Caloocan (1,583,978), Taguig (804,915), Pasig (755,300), Parañaque (665,822), Valenzuela (620,422), Las Piñas (588,894), Makati (582,602), at Muntinlupa (504,509).
Mga slum
Noong 2014, tinatayang may apat na milyong mga tumitira sa mga slum sa Kalakhang Maynila. Isang pangunahing suliranin sa mga lungsod ng Kalakhang Maynila ang kawalan ng tirahan.
Gloria Villaraza Guzman
Talambuhay
Isinilang si Gloria Villaraza Guzman sa Malabon noong 11 Enero 1925. Siya ay anak nina Lucino Villaraza and Flordeliza Sogueco. Nagtapos siya ng elementarya sa Malabon Elementary School bilang Salutatorian, hayskul sa Malabon Central Institute na may second honor at kolehiyo sa National Teachers College noong 1955.
Ilan sa kanyang mga natanggap na parangal ang Carlos Palanca Memorial Award for Literature (1975), Cultural Center of the Philippines Literary Award (1979) at Quezon City Literary Award (1980).
Noong 1983, ginawaran siya ng Komisyon ng Wika Award para sa Tula, Fiksyon at Literaturang Pambata.
Noong 1985, dalawa sa kanyang mga kuwentong pambata ang na-eksibit ng UNESCO sa Paris, ang Munting Sinag-araw at Munting Patak-ulan. Ginawan ng mural sa Philippine Children's Medical Center ang Munting Patak-ulan.
Buod
Nakatakdang ikasal si Eden kay Dino, isang Pilipinong nakilala ni Eden sa Amerika, pero di pa rin niya magawang makalimutan si Miguel. Sa isang mall sa California, nagkita sina Eden at kababata niyang si Beth; naikwento ni Eden na ikakasal na siya at, dahil nagmamadali na si Beth, nagpalitan na lamang sila ng mga numero ng telepono. Sa kanilang pag-uusap sa telepono nang gabing iyon, nabanggit ni Beth na taga-Sta. Ana siya at dahil doon din nakatira ang nobyong si Dino, naikwento ni Eden ang tungkol sa magiging asawa. Sikat ang pamilya ni Dino sa Sta. Ana kaya't agad na nakilala ito ni Beth—binalaan niya si Eden na nagkabalikan na si Dino at ang kinakasama nitong si Minda.
Hindi natuloy ang kasal makaraang makumpirma ni Eden na totoo ang mga sinabi ni Beth at pagkatapos ay umuwi sila pabalik ng Pilipinas ni Aling Bining (na lumuwas pa ng Amerika para lamang sa kasal ng anak) at namalagi sa bahay ng kamag-anak. Isang hapon, gulat na gulat si Eden nang dumalaw sa bahay si Miguel at nagsabing mamamanhikan ito kasama ng Mama at Papa niya kay Aling Bining.
Tatlong taong nanligaw si Ismael kay Enyang at tatlong taong naging sila. Ayon kay Enyang, pagkaraan ng dalawang taon ay tapos nang mag-aral ang kapatid niya at pwede na silang magpakasal ni Ismael.
Ngunit isang araw, habang nasa bus papuntang Bicol, nakilala ni Ismael si Irma. Pagkaraan ng limang buwan, ikinasal sila sa harap ng altar ng lumang simbahan sa bayan nina Irma.
Nagbigay ng tulong si Ismael sa mga kanayon ni Enyang sa pamamagitan ng pagdadala ng mga doktor na nanggamot nang libre. Hindi ito nagustuhan ng mga nakikipaglaban sa pamahalaan kaya't tinambangan nila si Ismael minsang pauwi ito sa bahay nila ni Irma. Pinigilan ni Irma ang mga rebelde at nabaril siya sa dibdib at nasawi samantalang tinamaan ng mga bala sa mga hita si Ismael kaya't kinailangang putulin ang kanyang mga paa.
Sa V. Luna, ang ospital ng mga kawal, dinalaw si Ismael ni Delfin at, sa kanilang pagkukuwentuhan, nabanggit ni Delfin na dalaga pa rin si Enyang.
Naipangako ni Buddy sa ina bago ito mamatay na papakasalan nito ang kaisa-isang anak ng matalik nitong kaibigan sa bangko na si Helen.
Ilang taon rin na nakipaglaban sa sakit na cancer si Helen bago ito binawian ng buhay. Ang kanyang asawang si Buddy ay matiyagang nagbantay sa kanyang labi sa funeral home at nagpasalamat sa bawat panauhing nakiramay. Hindi inaasahan ni Buddy na makikita niya sa mga nakiramay si Olivia, ang dati nitong karelasyong napangakuang papakasalan.
Isang araw, dumating sa bangko ni Buddy ang mga kliyenteng sina Mila at Ester, kasama si Olivia na walang kamalay-malay sa kung sino ang may-ari ng bangkong pagbubukasan niya ng bagong account at kukuhanan ng loan para mabili ang inaasam na bahay sa Magallanes.
Nagkalakas ng loob si Olivia na lapitan si Buddy para makakuha ng loan at dito na inaya ni Buddy si Olivia na kumain ng tanghalian sa isang bagong bukas na kainan.
Sumama ang babae sa kanyang Tiya Miding papuntang Roma at Herusalem hindi lamang para mabendisyunan ng Mahal na Papa kung hindi para makalimutan ang panloloko sa kanya ng kasintahang si Lemuel. Malapit na noon ang kanilang pagtatapos nang maibalita ni Thelma sa babae na may kinakasama si Lemuel sa tinutuluyan nitong apartment.
Isang linggong namalagi at naglibot-libot sa Roma ang mag-tiyahin. Pagdating sa Herusalem, sinamahan sila ng giyang Hudyo ng hotel na kanilang tinutulyan patungo sa simbahan ng Golgotha, ang lugar kung saan ipinako sa krus si Hesus. Nagpresenta ang mag-amang si Norberto Felix at Lino, kapwa Pilipino, na umagapay sa magtiyahin sa mahaba-habang paglalakad mula ikalimang estasyon ng Via Dolorosa at pumayag naman ang mga ito. Nagkakuwentuhan ang apat at kinalaunan ay sabay-sabay na umuwi ng Pilipinas.
Sa Maynila, naging malapit sa isa't isa ang apat at kung saan-saan sila namasyal: Tagaytay, Caliraya, Caylabne, Puerto Azul, Tagaytay.
Sa huling pagpunta nila sa Tagaytay kung saan nagkasarilinan si Norberto at ang babae, inilabas ni Norberto mula sa bulsa ng dyaket ang isang brilyanteng singsing at inalok ng kasal ang babae.
Kinumbida ni Ely ang kaibigang sina Cynthia at Edwin na magbakasyon. Habang namamasyal, nawili si Cynthia sa pamimitas ng bulaklak kaya't inantay siya ni Edwin at pinauna nito si Ely. Biglang bumuhos ang napakalakas na ulan kaya't napilitan silang sumilong at magpalibas ng gabi sa isang malapit na kuweba, pero walang nangyari sa kanilang dalawa. Sinabi ni Edwin kay Cynthia kinabukasan na magpapakasal sila pagdating nila sa Maynila dahil siguradong kakalat ang tsismis na magkasama sila buong gabi sa kuweba. Walang nagawa si Cynthia, nagpakasal sila ni Edwin at tumira sa bahay nito kung saan napalapit ang loob ni Cynthia kay Edwin at sa ina nito. Sinustentuhan ni Edwin ang pag-aaral ni Cynthia at, hindi nagtagal, nakatapos ng kolehiyo si Cynthia. Masayang-masaya si Cynthia pero hindi nito maunawaan kung bakit parang kulang ang kasiyahang nadarama. Sinabi nito kay Edwin na gusto na niya ng totoong kasal; na-in love na siya kay Edwin.
Origenes
Si Origenes (Wikang Griyego: Ὠριγένης Ōrigénēs), o Origen Adamantius (184/185 – 253/254), ay isang skolar at teologong Kristiyano sa Alexandria, Ehipto at isa sa mga manunulat tungkol sa sinaunang simbahang Kristiyano. Noong mga ika-5 at ika-6 na siglo CE, ang kanyang ortodoksiya ay kinuwestiyon na malaking dahil sa kanyang paniniwala sa preeksistensiya at transmigrasyon ng mga kaluluwa at apokatastasis, o unibersal na pagkakasundo na mga ideyang tinalakay ng ng ilang mga manunulat na patristiko ngunit kalaunang itinakwil bilang isang heresiya. Ang Konseho ng Constantinople noong 453 CE ay nagtiwalag kay Origen pagkatapos ng kanyang kamatayan at ang Ikalawang Konseho ng Constantinople noong 553 CE ay nagdeklara sa apokatastasis bilang isang heresiya. Gayunpaman, ang ideyang ito ay nakatagpo ng ilang muling pagsasaalang-alang lalo na sa mga pangkat na Kristiyanong Restorasyonismo. Ang mga kasulatan ni Origen ay isinama sa pangkalahatang kalipunan ng sinaunang mga ama ng simbahan. Ang kanyang mga pananaw tungkol sa Trinidad na subordinasyonismo na ang Anak ng Diyos ay mababa sa Diyos Ama ay naging kontrobersiyal noong kontrobersiyang Ariano noong ika-4 na siglo CE bagaman ang pananaw na ito ay karaniwan sa mga ama ng simbahan ng panahong ante-niceno. Itinuro ni Origen na si Hesus ay isang "DEUTEROS THEOS" (ikalawang Diyos), ang Anak ay "natatangi" mula sa Ama at ang Anak ay nang ibang substansiya sa Ama. Ang isang pangkat na nakikila bilang Origenista na matatag na naniniwala sa preeksistensiya ng mga kaluluwa at apokastasis ay idineklarang anathema noong ika-6 siglo CE.
Panukat
Ang mga panukat, tinatawag ding pangsukat, pansukat, o sukatan, ay mga kagamitang ginagamit na pamantayan sa pagsusukat. Ilan sa mga halimbawa nito ay ang mga sumusunod:
Cataluña
Ang Katalunya (Katalan: Catalunya; Kastila: Cataluña; Occitan: Catalonha) ay isang malayang rehiyon na matatagpuan sa hilagang-silangan ng Tangway ng Iberya. Hinahanggan ito sa hilaga ng Pransiya at Andorra, sa silangan ng Dagat Mediterraneo, sa timog ng Pamayanang Balensiyano, at sa kanluran ng Espanya. Barcelona ang kabisera nito. Nakamit ng Katalunya ang kasarinlan nito mula sa Espanya noong Oktubre 27, 2017.
Klima
Iba-iba ang klima ng Katalunya. Ang matataong bahagi ng baybayin ng mga lalawigan ng Tarragona, Barcelona at Girona ay kinatatampukan ng mainit na klimang Mediteraneo. Ang mga bahaging nasa looban (kabilang ang lalawigan ng Lleida at ang dulong bahagi ng lalawigan ng Barcelona ay halos klimang Mediteraneo din.
Sa mga bahaging nasa Mediteraneo, ang tag-araw ay mainit na dulot ng hangin mula sa dagat, at ang pinakamataas na temperatura ay nasa 26 - 31 °C. Ang taglamig ay malamig o hindi gaano kalamigan. Madalas magniyebe sa Pyrenees, at paminsan minsan sa mga mababang lugar, kahit sa mga baybayin. Ang tagsibol at taglagas ay kadalasang maulang panahon, maliban sa lambak ng Pyrenees, kung saan maulan tuwing tag-araw.
Pulitika
Matapos ang kamatayan ni Franco noong 1975 at pagpapatibay ng saligang batas na demokratiko noong 1978, nakabawi ang Katalunya at napalawig ang kapangyarihang nakuha sa Kautusan ng Autonomiya noong 1932 subalit nawala noong mabuwag ang Ikalawang Republikang Espanyola sa pagtatapos ng Digmaang Sibil ng Espanya noong 1939.
Ang pamayanang autonomiya ay unti-unting natamasa ang higit na pagsasarili simula ng pahintulutan ng Saligang Batas ng Espanya ng 1978. Mayroong natataning saklaw sa kultura, kalikasan, talastasan, transportasyon, kalakalan, kaligtasang pampubliko at pamahalaang lokal, at nakikibahagi sa saklaw kasama ang pamahalaang Espanyol sa edukasyon, kalusugan at hukuman.
Javaris Crittenton
Si Javaris Crittenton (isinilang noong 31 Disyembre 1987) ay isang Amerikanong propesyonal na basketbolista na huling naglaro bilang point guard sa koponan ng Washington Wizards. Siya ay dating panimulang point guard para sa koponan ng Georgia Tech men's basketball team.
Ang buhay sa high school
SiJavaris Crittenton ay isinilang ni Sonya Dixon sa Atlanta, Georgia. Mayroon siyang isang nakababatang kapatid na babae na nagngangalang Shaniya Lee. Si Crittenton ay lumaki sa nagiisang magulang, ang kanyang ina. Bilang isang bata, si Javaris Crittenton ay nahumaling sa paglalaro ng basketball; siya ay nagsasanay sa pambatang basketball hoop na nakuha pa niya sa araw ng pasko noong siya ay limang taong gulang pa lamang. Siya ay patuloy na naglalaro dito hangang sa tuluyan itong masira. Sa mga sumunod na taon nahirapan na ang kanyang ina na patigilin siya sa pagalalaro at pagsasanay ng basketball. Subalit, sa kabila ng kanyang kahumalingan sa pagalalaro basketball, si Javaris Crittenton ay isang magaling na mag-aaral. Despite this obsession Crittenton was a good student as a child.