cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fiber Optics
Preform
Sa loob ng pag-aalis ng singaw, ang preform ay nagsisimula bilang isang hollow glass tube na humigit-kumulang 40 cm  mahaba, na inilalagay pahalang at pinaikot nang dahan-dahan sa isang lathe. Ang mga gas tulad ng silikon tetrachloride (SiCl 4 ) o germanyum tetrachloride (GeCl 4 ) ay sinisiksik na may oxygen sa dulo ng tubo. Ang mga gas ay pinainit sa pamamagitan ng isang panlabas na burner ng haydrodyen, na nagdadala ng temperatura ng gas hanggang sa 1,900  K (1,600   °C, 3,000   °F), kung saan ang tetrachlorides ay tumutugon sa oksiheno upang makagawa ng mga particle ng silica o germania (germanyum dioxide). Kapag ang mga kondisyon ng reaksyon ay pinili upang pahintulutan ang reaksyong ito na maganap sa gas phase sa kabuuan ng dami ng tubo, sa kaibahan sa mga naunang mga diskarte kung saan ang reaksyon ay naganap lamang sa ibabaw ng salamin, ang pamamaraan na ito ay tinatawag na modified chemical vapor deposition (MCVD).
Terminasyon at splicing
Ang mekanikal hibla ng mga splice ay idinisenyo upang maging mas mabilis at mas madali upang i-install, ngunit mayroon pa rin ang pangangailangan para sa pagtanggal, maingat na paglilinis at katumpakan cleaving. Ang mga dulo ng hibla ay nakahanay at pinagsama sa pamamagitan ng isang manggagawa na ginawa ng katumpakan, kadalasang gumagamit ng isang malinaw na pagtutugma ng gel na nagpapadali sa paghahatid ng liwanag sa kabuuan ng magkasanib na bahagi. Ang ganitong mga joints ay karaniwang may mas mataas na pagkawala ng optical at mas mababa kaysa sa malakas na pagsabog ng fusion, lalo na kung ginagamit ang gel. Lahat ng splicing techniques ay kinabibilangan ng pag-install ng enclosure na pumoprotekta sa paghugpong.
Preform
thumb|Paglalarawan ng nabagong proseso ng pag-iwas sa singaw ng kemikal (sa loob) Ang Standard optical fibers ay ginawa sa pamamagitan ng unang pagtatayo ng isang malaking-diameter "preform" na may isang maingat na kinokontrol na repraktibo index profile, at pagkatapos ay "pulling" ang preform upang bumuo ng mahaba, manipis optical fiber. Ang preform ay karaniwan nang ginawa ng tatlong kemikal na paraan ng pag- aalis ng singaw ng kemikal : sa loob ng pag-aalis ng singaw, sa labas ng pag-aalis ng singaw , at singaw ng ehe ng singaw.
UV-Vis-IR absorption
Ang disenyo ng anumang optikong transparent na aparato ay nangangailangan ng pagpili ng mga materyales batay sa kaalaman ng mga katangian at limitasyon nito. Ang mga katangian ng pagsipsip ng Lattice na sinusunod sa mas mababang mga rehiyon ng dalas (kalagitnaan ng IR hanggang sa malayo-infrared na haba ng daluyong na hanay) ay tumutukoy sa pang-haba ng daluyong na limitasyon ng transparency ng materyal. Ang mga ito ay ang resulta ng interactive na pagkabit sa pagitan ng mga motions ng thermally sapilitan vibrations ng constituent atoms at molecules ng solid sala-sala at ang insidente liwanag alon radiation. Samakatuwid, ang lahat ng mga materyales ay nakatali sa pamamagitan ng paglilimita ng mga rehiyon ng pagsipsip na dulot ng mga atomic at molekular vibration (pag-iipon ng bono) sa far-infrared (> 10  μm).
Pagkawala ng badyet
Ang mga konektor ay karaniwang nagpapakilala ng 0.3  DB bawat connector sa mahusay na pinakintab na konektor. Ang mga splice ay karaniwang nagpapakilala ng mas mababa sa 0.3  db sa bawat paghugpong.
Cable construction
Ang isa pang mahalagang katangian ng cable ay ang kakayahan ng cable na mapaglabanan ang pahalang na puwersang ginagamit. Ito ay technically tinatawag na max makunat lakas na tumutukoy kung magkano ang puwersa ay maaaring mailapat sa cable sa panahon ng pag-install.
Ang fiber cable ay maaaring maging napaka-kakayahang umangkop, ngunit ang pagkawala ng tradisyonal na hibla ay lubhang nagdaragdag kung ang hibla ay nakatungo sa isang radius na mas maliit kaysa sa paligid ng 30  mm. Lumilikha ito ng problema kapag ang cable ay nakatungo sa paligid ng mga sulok o sugat sa paligid ng isang spool, na ginagawang mas kumplikado ang mga installation ng FTTX. Ang "nabaluktot na fibers", na na-target sa mas madaling pag-install sa mga kapaligiran ng bahay, ay na-standardize bilang ITU-T G.657. Ang uri ng hibla ay maaaring baluktot na may radius na mas mababa sa 7.5  mm nang walang masamang epekto. Kahit na higit pa ang mga nabaluktot na fibre ay binuo. Ang nababaluktot na hibla ay maaari ring lumalaban sa pag-hack ng hibla, kung saan ang signal sa isang hibla ay tahimik na sinusubaybayan ng baluktot na hibla at tiktik ang butas na tumutulo.
Preform
Dahil sa pag-igting sa ibabaw, ang hugis ay na-smoothed sa panahon ng proseso ng pagguhit, at ang hugis ng nagreresultang hibla ay hindi pinarami ang mga matalim na dulo ng preform. Gayunpaman, ang maingat na buli ng preform ay mahalaga, dahil ang anumang mga depekto ng ibabaw ng preform ay nakakaapekto sa optical at mekanikal na mga katangian ng nagresultang hibla. Sa partikular, ang preform para sa test-fiber na ipinakita sa figure ay hindi pinakintab na rin, at ang mga bitak ay nakikita sa confocal optical mikroskopyo.
Prinsipyo ng operasyon
Ang optical fiber ay isang cylindrical dielectric waveguide ( nonconducting waveguide) na nagpapadala ng ilaw kasama ang axis nito, sa pamamagitan ng proseso ng kabuuang panloob na pagmuni-muni. Ang hibla ay binubuo ng isang core na napapalibutan ng isang layer ng cladding, parehong na binubuo ng mga dielectric na materyales. Upang ikulong ang optical signal sa core, ang repraktibo index ng core ay dapat na mas malaki kaysa sa cladding. Ang hangganan sa pagitan ng mga core at cladding ay maaaring alinman sa bigla, sa step-index hibla, o unti-unti, sa graded-index hibla.
Pagkalat ng ilaw
Sa gayon, ang mga pagpapalabas ay nagreresulta mula sa walang- hintong pagsabog ng liwanag sa mga panloob na ibabaw at mga interface. Sa (poly) na mga kristal na materyales tulad ng mga metal at keramika, bukod pa sa mga pores, ang karamihan sa mga panloob na ibabaw o mga interface ay nasa anyo ng mga hangganan ng butil na hiwalay ang mga maliliit na rehiyon ng mala-kristal na pagkakasunud-sunod. Kamakailan ay naipakita na kapag ang laki ng sentro ng scattering (o hangganan ng butil) ay nabawasan sa ibaba ng laki ng haba ng daluyong ng liwanag na nakakalat, ang scattering ay hindi na nangyayari sa anumang makabuluhang lawak. Ang kababalaghan na ito ay nagbigay ng pagtaas sa produksyon ng mga transparent na ceramic na materyales.
Single-mode fiber
Ipinapakita ng pag-aaral ng weyb gayd na ang ilaw na enerhiya sa fiber ay hindi ganap na nakakulong sa core. Sa halip, lalo na sa single-mode fibers, ang isang makabuluhang bahagi ng enerhiya sa nakagapos na mode ay naglalakbay sa cladding bilang isang evanescent wave.
Multi-mode fiber
thumb|Ang pagpapalaganap ng liwanag sa pamamagitan ng multi-mode optical fiber. thumb|Ang isang laser ay nagba-bounce ng isang acrylic rod, na naglalarawan ng kabuuang panloob na pagmumuni-muni ng liwanag sa isang multi-mode optical fiber. Hibla na may malaking diameter ng core (mas malaki kaysa sa 10  micrometers) ay maaaring aralan ng geometrical optika. Ang nasabing fiber ay tinatawag na multi-mode fiber, mula sa electromagnetic analysis (tingnan sa ibaba). Sa isang step-index na hibla ng multi-mode, ang mga sinag ng liwanag ay ginagabayan sa pamamagitan ng fiber core sa pamamagitan ng kabuuang panloob na pagmuni-muni. Ang mga ray na nakakatugon sa hangganan ng pangunahing cladding sa isang mataas na anggulo (sinusukat sa kamag-anak sa isang linya na normal sa hangganan), mas malaki kaysa sa kritikal na anggulo para sa hangganan na ito, ay lubos na nakikita. Ang kritikal na anggulo (pinakamaliit na anggulo para sa kabuuang panloob na pagmuni-muni) ay tinutukoy ng pagkakaiba sa indeks ng repraksyon sa pagitan ng mga materyales ng core at cladding. Ang mga ray na nakakatugon sa hangganan sa isang mababang anggulo ay nabago mula sa core sa cladding, at hindi nagbibigay ng liwanag at samakatuwid ang impormasyon sa fiber. Tinutukoy ng kritikal na anggulo ang anggulo ng pagtanggap ng hibla, na kadalasang iniulat bilang numerong siwang. Ang isang mataas na butas na butas ay nagbibigay-daan sa liwanag upang palaganapin ang hibla sa ray parehong malapit sa axis at sa iba't ibang mga anggulo, na nagpapahintulot sa mahusay na pagkabit ng liwanag sa hibla. Gayunpaman, ang mataas na numerong siwang ay nagpapataas ng dami ng pagpapakalat tulad ng mga ray sa magkakaibang anggulo na may iba't ibang haba ng landas at sa gayon ay magkaiba ang oras upang tumawid sa himaymay. thumb|Mga uri ng optical fiber. Sa grado na index hibla, ang index ng repraksyon sa core ay patuloy na bumababa sa pagitan ng axis at cladding. Ito ay nagiging sanhi ng mga ilaw na ray upang maayos na liko habang nilalapitan nila ang cladding, sa halip na sumasalamin nang biglaan mula sa hangganan ng pangunahing cladding. Ang nagresultang mga kurbatang landas ay nagbabawas ng pagpapakalat ng multi-path dahil ang mataas na anggulo ng mga ray ay pumasa nang higit pa sa pamamagitan ng mas mababang-index na paligid ng core, sa halip na ang high-index center. Pinili ang index profile upang mabawasan ang pagkakaiba sa mga bilis ng pagpapalaganap ng ehe ng iba't ibang mga ray sa hibla. Ang perpektong profile ng index ay napakalapit sa isang parabolic relationship sa pagitan ng index at ang distansya mula sa axis.
UV-Vis-IR absorption
Ang pumipili na pagsipsip ng infrared (IR) na ilaw sa pamamagitan ng isang partikular na materyal ay nangyayari dahil ang piniling dalas ng liwanag na alon ay tumutugma sa dalas (o isang integer na maramihang ng dalas) kung saan ang mga particle ng materyal na iyon ay nag-vibrate. Dahil ang iba't ibang atoms at molekula ay may iba't ibang mga likas na frequency ng vibration, sila ay pipili ng mga iba't ibang frequency (o mga bahagi ng spectrum) ng infrared (IR) na ilaw.
Cable construction
thumb|Isang optical fiber cable Sa praktikal na fibers, ang cladding ay karaniwang pinahiran na may isang matibay dagta patong at isang karagdagang buffer layer, na maaaring karagdagang napapalibutan ng isang jacket layer, ay karaniwang plastic. Ang mga layer na ito ay nagdaragdag ng lakas sa hibla ngunit hindi nag-ambag sa mga pag-aari ng optical optical guide nito. Ang mga matitigas na pagtitipon ng hibla kung minsan ay naglalagay ng light-absorbing ("dark") na salamin sa pagitan ng mga fibers, upang maiwasan ang liwanag na lumalabas sa isang hibla mula sa pagpasok ng isa pa. Binabawasan nito ang cross-talk sa pagitan ng mga fibers, o binabawasan ang sumiklab sa mga application ng fiber bundle imaging.
Power transmission
Ang optical fiber ay maaaring gamitin upang magpadala ng kapangyarihan gamit ang photovoltaic cell upang i-convert ang ilaw sa elektrisidad. Habang ang paraan ng paghahatid ng kuryente ay hindi kasing dami ng mga maginoo, lalo na ito ay kapaki-pakinabang sa mga sitwasyon na kung saan ito ay kanais-nais na hindi magkaroon ng isang metaliko konduktor tulad ng sa kaso ng paggamit malapit sa MRI machine, na gumagawa ng malakas na magnetic field. Ang iba pang mga halimbawa ay para sa powering electronics sa mga high-powered antenna element at mga aparatong pagsukat na ginamit sa mataas na boltahe na paghahatid ng kagamitan.
Silica
Lalo na para sa mga aktibong fibers, ang dalisay na silica ay kadalasang hindi angkop na salamin ng host, dahil nagpapakita ito ng mababang solubility para sa mga bihirang lupa ions. Ito ay maaaring humantong sa pagsusubo ng mga epekto dahil sa clustering ng dopant ions. Ang mga Aluminosilicates ay mas epektibo sa paggalang na ito.
Mga Sensor
Ang Extrinsic fiber optic sensors ay gumagamit ng isang optical fiber cable, karaniwang isang multi-mode na isa, upang magpadala ng modulated light mula sa alinman sa isang non-fiber optical sensor-o isang elektronikong sensor na konektado sa isang optical transmitter. Ang isang pangunahing benepisyo ng mga panlabas na sensors ay ang kanilang kakayahan na maabot ang ibang lugar na hindi maa-access. Ang isang halimbawa ay ang pagsukat ng temperatura sa loob ng mga jet engine ng sasakyang panghimpapawid sa pamamagitan ng paggamit ng isang hibla upang magpadala ng radiation sa isang radiation pyrometer sa labas ng engine. Ang mga extrinsic sensors ay maaaring gamitin sa parehong paraan upang masukat ang panloob na temperatura ng mga elektrikal na mga transformer, kung saan ang matinding mga patlang ng electromagnetic ay nagpapakita ng iba pang mga pamamaraan sa pagsukat na imposible. Sinusukat ng mga sensitibong sensor ang pag-vibrate, pag-ikot, pag-aalis, bilis, pagpapakilos, metalikang kuwintas, at pamamaluktot. Ang solidong bersyon ng estado ng dyayroskop, gamit ang panghihimasok ng liwanag, ay naitaguyod. Ang fiber optic gyroscope (FOG) ay walang mga gumagalaw na bahagi, at sinasamantala ang epekto ng Sagnac upang makita ang mekanikal na pag-ikot.
Fluoride glass
Ang isang halimbawa ng isang mabigat na metal fluoride glass ay ang ZBLAN glass group na binubuo ng zirconium, barium , lanthanum , aluminum , at sodium fluorides. Ang kanilang pangunahing teknolohikal na application ay tulad ng optical waveguides sa parehong planar at fiber form. Ang mga ito ay kapaki-pakinabang lalo na sa mid-infrared (2,000-5,000  hanay ng nm).
Pagkalat ng ilaw
thumb|Specular reflection thumb|Sumasalamin ang pagsasalamin Ang pagpapalaganap ng ilaw sa pamamagitan ng core ng isang optical fiber ay batay sa kabuuang panloob na pagmuni-muni ng lightwave. Ang magaspang at irregular na mga ibabaw, kahit na sa antas ng molekula, ay maaaring maging sanhi ng mga liwanag na sinag na maipakita sa mga random na direksyon. Ito ay tinatawag na diffuse reflection o scattering, at karaniwan itong nailalarawan sa pamamagitan ng iba't ibang mga anggulo sa pagmuni-muni.
Ang scattering ng ilaw ay depende sa haba ng daluyong ng liwanag na nakakalat. Samakatuwid, ang mga limitasyon sa mga spatial na antas ng paglitaw ay lumitaw, depende sa dalas ng insidente na alon ng liwanag at ang pisikal na dimensyon (o spatial scale) ng scattering center, na karaniwan ay sa anyo ng ilang partikular na tampok na microstructural. Dahil ang nakikitang ilaw ay may haba ng daluyong ng pagkakasunud-sunod ng isang mikrometer (isang milyon na isang metro) ang mga sentro ng scattering ay magkakaroon ng sukat sa isang katulad na spatial scale.
Iba pang mga gamit
Sa espektroskopya, ang optical fiber bundle ay nagpapadala ng ilaw mula sa isang spektrometer sa isang sangkap na hindi maaaring ilagay sa loob ng spektrometer mismo, upang pag-aralan ang komposisyon nito. Pinag-aaralan ng isang spektrometer ang mga sangkap sa pamamagitan ng pagbubukas ng liwanag at sa pamamagitan ng mga ito. Sa pamamagitan ng paggamit ng fibers, ang isang spektrometer ay maaaring magamit upang pag-aralan ang mga bagay mula sa malayo.
Preform
Ang mga particle ng oksido pagkatapos ay nagtipon upang bumuo ng malaking mga chain ng particle, na sa dakong huli ay magdeposito sa mga dingding ng tubo bilang uling. Ang pagtitiwalag ay dahil sa malaking pagkakaiba sa temperatura sa pagitan ng gas core at ang dingding na nagiging sanhi ng gas upang itulak ang mga particle palabas (ito ay kilala bilang thermophoresis ). Ang ilaw ay pagkatapos ay traversed up at down ang haba ng tubo sa deposito ang materyal nang pantay-pantay. Matapos ang sulo ay nakarating sa dulo ng tubo, pagkatapos ay ibabalik ito sa pasimula ng tubo at ang nadeposito na mga particle ay pagkatapos ay natunaw upang bumuo ng isang matatag na layer. Ang prosesong ito ay paulit-ulit hanggang sa ideposito ang sapat na halaga ng materyal. Para sa bawat layer ang komposisyon ay maaaring mabago sa pamamagitan ng pag-iba-iba ang komposisyon ng gas, na nagreresulta sa tumpak na kontrol ng optical properties ng tapos na fiber.
Pagkawala ng badyet
Ang pagpapalambing sa isang cable run ay malaki ang nadagdagan ng pagsasama ng mga konektor at mga splices. Kapag ang pagkalkula ng katanggap-tanggap na pagpapalambing (pagkawala ng badyet) sa pagitan ng isang transmiter at isang receiver kabilang ang:
Terminasyon at splicing
Noong dekada ng 1990s, ang pagtatapos ng fiber optic cables ay matindi ang paggawa. Ang bilang ng mga bahagi bawat connector, buli ng fibers, at ang pangangailangan sa oven-maghurno ang epoxy sa bawat connector na ginawa terminating hibla ng mata cable mahirap. Sa ngayon, maraming mga uri ng konektor ang nasa merkado na nag-aalok ng mas madali, mas kaunting mga masinop na paraan ng pagtatapos ng mga kable. Ang ilan sa mga pinakasikat na konektor ay pre-polished sa pabrika, at may kasamang gel sa loob ng connector. Ang dalawang hakbang na ito ay makakatulong sa pag-save ng pera sa paggawa, lalo na sa mga malalaking proyekto. Ang isang cleave ay ginawa sa isang kinakailangang haba, upang makakuha ng mas malapit sa pinakintab na piraso na nasa loob ng connector. Ang gel ay pumapaligid sa punto kung saan nakasalubong ang dalawang piraso sa loob ng connector para sa napakaliit na pagkawala ng ilaw. Long term pagganap ng gel ay isang disenyo na pagsasaalang-alang, kaya para sa pinaka-demanding mga pag-install, factory pre-kininis pigtails may sapat na haba upang maabot ang unang fusion maghugpong enclosure ay karaniwang ang pinakaligtas na paraan na minimizes on-site na paggawa.
Single-mode fiber
[[Talaksan:Singlemode_fibre_structure.svg|thumb| Ang istraktura ng isang tipikal na single-mode fiber . 1. Core: 8   μm diameter
Kasaysayan
Noong 1953, ang Dutch scientist na si Bram van Heel unang nagpakita ng pagpapadala ng imahe sa pamamagitan ng mga bundle ng optical fibers na may isang transparent cladding. Noong parehong taon, si Harold Hopkins at si Narinder Singh Kapany sa Imperial College sa London ay nagtagumpay sa paggawa ng mga bundle na nagdadala ng imahe na may higit sa 10,000 fibers, at pagkatapos ay nakamit ang paghahatid ng imahe sa pamamagitan ng isang 75  cm mahaba bundle na pinagsama ilang libong mga fibers. Ang kanilang artikulo na pinamagatang "Ang nababaluktot na fibrescope, gamit ang static scan" ay inilathala sa journal Nature noong 1954. Ang unang praktikal na fiber optic na semi-flexible gastroscope ay patent sa pamamagitan ng Basil Hirschowitz, C. Wilbur Peters, at Lawrence E. Curtiss, mga mananaliksik sa University of Michigan , noong 1956. Sa proseso ng pagpapaunlad ng gastroscope, ginawa ni Curtiss ang unang fiber-clad na fibre; Ang mga nakaraang optical fibers ay umaasa sa hangin o hindi praktikal na mga langis at waxes bilang mababang-index cladding na materyal. Ang isang iba't ibang mga iba pang mga imaheng paghahatid ng imahe ay sumunod sa lalong madaling panahon
Guiding of light by refraction, the principle that makes fiber optics possible, was first demonstrated by Daniel Colladon and Jacques Babinet in Paris in the early 1840s. John Tyndall included a demonstration of it in his public lectures in London, 12 years later. Tyndall also wrote about the property of total internal reflection in an introductory book about the nature of light in 1870:  Sa huling bahagi ng ika-19 at unang bahagi ng ika-20 siglo, ang ilaw ay ginabayan sa pamamagitan ng mga tungkod na salamin sa salamin upang maipaliwanag ang mga cavity ng katawan. Ang mga praktikal na application tulad ng malalim na panloob na pag-iilaw sa panahon ng pagpapagaling ay lumitaw nang maaga sa ikadalawampu siglo. Ang paghahatid ng imahe sa pamamagitan ng mga tubo ay nagpakita nang nakapag-iisa sa pamamagitan ng radio experimenter na si Clarence Hansell at ng telebisyon pioneer na si John Logie Baird noong 1920s. Noong dekada ng 1930, ipinakita ni Heinrich Lamm na maaaring magpadala ng mga imahe sa pamamagitan ng isang bundle ng mga optical fibers na hindi na ginagamit at ginagamit ito para sa panloob na medikal na eksaminasyon, ngunit ang kanyang trabaho ay higit na nakalimutan.
Cable construction
Ang ilang mga fiber optic cable na mga bersyon ay pinalakas ng aramid yarns o glass yarns bilang intermediary strength member. Sa mga komersyal na termino, ang paggamit ng salamin yarns ay mas epektibong gastos habang walang pagkawala sa mekanikal tibay ng cable. Ang mga yarns ng salamin ay nagpoprotekta rin sa cable core laban sa rodents at mga anay.
Silica
Ang Silica ay nagpapakita ng medyo magandang transmisyon sa loob ng malawak na hanay ng mga wavelength. Sa malapit-infrared (malapit sa IR) na bahagi ng spectrum, lalo na sa paligid ng 1.5 μm, ang silica ay maaaring magkaroon ng napakababa na pagsipsip at pagkalat ng pagkalugi ng pagkakasunud-sunod ng 0.2  db / km. Ang ganitong mga kapansin-pansing mababang pagkalugi ay posible lamang dahil ang ultra-purong silikon ay magagamit, ito ay mahalaga para sa pagmamanupaktura ng mga integrated circuits at discrete transistors. Ang isang mataas na transparency sa 1.4-μm rehiyon ay nakamit sa pamamagitan ng pagpapanatili ng isang mababang konsentrasyon ng hydroxyl group (OH). Bilang kahalili, ang isang mataas na concentration ng OH ay mas mahusay para sa paghahatid sa ultraviolet (UV) na rehiyon.
Iba pang mga gamit
Optical fibers doped na may wavelength shifter mangolekta pagkislap liwanag sa mga eksperimentong physics.
Ang optical fiber na doped na may ilang bihirang mga elemento tulad ng erbium ay maaaring magamit bilang medium ng isang laser o optical amplifier. Maaaring magamit ang mga bihira sa lupa na doped optical fibers upang magbigay ng signal amplification sa pamamagitan ng splicing isang maikling seksyon ng doped fiber sa isang regular (undoped) optical fiber line. Ang doped fiber ay optically pumped na may isang pangalawang laser haba ng daluyong na isinama sa linya bilang karagdagan sa alon ng signal. Ang parehong haba ng daluyong ng ilaw ay ipinadala sa pamamagitan ng doped fiber, na naglilipat ng enerhiya mula sa ikalawang bomba haba ng daluyong sa alon ng signal. Ang proseso na nagiging sanhi ng paglaki ay nagpapalit ng paglabas.
UV-Vis-IR absorption
Kaya, ang pagsipsip ng multi-phonon ay nangyayari kapag ang dalawa o higit pang mga phonon ay sabay-sabay na nakikipag-ugnayan upang makabuo ng mga sandali ng dipole ng kuryente kung saan maaaring mag-asawa ang radiation ng insidente. Ang mga dipoles na ito ay maaaring sumipsip ng enerhiya mula sa radiation ng insidente, na umaabot sa isang maximum na pagkabit na may radiation kapag ang dalas ay katumbas ng pangunahing vibrational mode ng molekular dipole (hal. Si-O bono) sa malayo-infrared, o isa sa mga harmonika nito.
Pagkalat ng ilaw
Katulad nito, ang scattering ng liwanag sa salamin sa mata na salamin na hibla ng kalidad ay sanhi ng mga irregularidad ng molecular level (compositional fluctuations) sa istraktura ng salamin. Sa katunayan, ang isang umuusbong na paaralan ng pag-iisip ay ang isang baso ay simpleng paglilimita ng isang solidong polycrystalline. Sa loob ng balangkas na ito, ang "mga domain" na nagpapakita ng iba't ibang antas ng maikling hanay na pagkakasunod-sunod ay naging mga bloke ng gusali ng parehong mga metal at mga haluang metal, pati na rin ang mga baso at keramika. Ang ibinahagi sa pagitan ng dalawa at sa loob ng mga domain na ito ay mga depekto ng micro-structural na nagbibigay ng pinakamagandang lokasyon para sa scattering ng liwanag. Ang ganitong kababalaghan ay makikita bilang isa sa mga limitasyon ng mga kadahilanan sa transparency ng mga IR missile domes.
Chromatic dispersion
Ang repraktibong index ng mga fiber ay bahagyang nag-iiba sa dalas ng liwanag, at liwanag pinagmumulan ay hindi perpektong monochromatic. Ang modulasyon ng liwanag na pinagmumulan upang magpadala ng isang senyas ay bahagyang nagpapalawak sa dalas ng bandang nakukuha na ilaw. Ito ay ang epekto na, sa matagal na distansya at sa mataas na bilis ng modulasyon, ang iba't ibang mga frequency ng liwanag ay maaaring tumagal ng iba't ibang oras upang makarating sa receiver, sa huli ay ginagawa ang signal na imposibleng makilala, at nangangailangan ng mga dagdag na repeaters. Ang problemang ito ay maaaring pagtagumpayan sa maraming mga paraan, kasama na ang paggamit ng isang medyo maikling haba ng hibla na may kabaligtaran ng refractive index gradient.
Fiber fuse
Sa mataas na optical intensities, higit sa 2 megawatts bawat parisukat sentimetro, kapag ang isang hibla ay napapailalim sa isang pagkabigla o kung hindi man ay biglang nasira, ang isang fiber fuse ay maaaring mangyari. Ang pagmumuni-muni mula sa pinsala ay vaporizes agad ang fiber bago ang break, at ang bagong depekto ay nanatiling mapanimdim upang ang pinsala ay nagpapalaganap pabalik sa transmiter sa 1-3 metro kada segundo (4-11  km / h, 2-8   mph). Ang bukas na fiber control system, na nagsisiguro sa kaligtasan ng mata sa mata sa kaganapan ng isang basag na hibla, ay maaari ring epektibong mapigil ang pagpapalaganap ng fiber fuse. Sa mga sitwasyon, tulad ng mga cable sa ilalim ng dagat, kung saan maaaring gamitin ang mataas na lebel ng kuryente nang hindi nangangailangan ng bukas na kontrol ng hibla, ang isang proteksyon ng "hibla ng fuse" sa transmiter ay maaaring masira ang circuit upang mapanatiling pinsala sa isang minimum.
Cable construction
Ang mga modernong cable ay may iba't ibang mga sheathings at armor, na dinisenyo para sa mga application tulad ng direktang paglilibing sa trenches, mataas na boltahe paghihiwalay, dual paggamit bilang mga linya ng kapangyarihan,    install sa tubo, paghagupit sa mga himpapawid sa himpapawid, pag-install ng submarino, at pagpasok sa mga aspaltado na kalye. Karaniwang gumagamit ng multi-fiber cable ang kulay na coatings at / o buffers upang makilala ang bawat strand. Ang halaga ng maliit na fiber-count na mga mount-mount cables ay lubhang nabawasan dahil sa mataas na demand para sa fiber sa home (FTTH) na pag-install sa Japan at South Korea.
Terminasyon at splicing
Ang pagsasama ng Fusion ay ginagawa gamit ang dalubhasang instrumento. Ang hibla ng mga dulo ay unang nakuha ng kanilang proteksiyon na patong polimer (pati na rin ang mas matibay na panlabas na jacket, kung kasalukuyan). Ang mga dulo ay dumidikit (hiwa) na may katumpakan puthaw upang gawin itong patayo, at ay inilalagay sa espesyal na may hawak sa fusion splicer. Ang paghahati ay karaniwang sinusuri sa pamamagitan ng isang pinalaki screen ng pagtingin upang suriin ang cleaves bago at pagkatapos ng paghugpong. Ang splicer ay gumagamit ng maliliit na motors upang ihanay ang dulo ng mga mukha magkasama, at nagpapalabas ng isang maliit na spark sa pagitan ng mga electrodes sa puwang upang masunog ang dust at kahalumigmigan. Pagkatapos ang splicer ay bumubuo ng isang mas malaking spark na nagpapataas ng temperatura sa itaas ng temperatura ng pagkatunaw ng salamin, na pinagsasama ang mga dulo nang permanente. Ang lokasyon at enerhiya ng spark ay maingat na kinokontrol upang ang tunaw na core at cladding ay hindi makihalubilo, at pinipinsala nito ang pagkawala ng optical. Ang pagtantya ng pagkagumon ay natutukoy ng splicer, sa pamamagitan ng pagdidirekta sa liwanag sa pamamagitan ng paglalagay sa isang panig at pagsukat ng liwanag na pagtulo mula sa cladding sa kabilang panig. Ang isang pagkagumon pagkawala sa ilalim ng 0.1  DB ay tipikal. Ang pagiging kumplikado ng prosesong ito ay gumagawa ng fiber splicing mas mahirap kaysa sa splicing copper wire.
Phosphate glass
Ang mga baso ng pospeyt ay maaaring maging kapaki-pakinabang sa mga baso ng silica para sa optical fibers na may mataas na konsentrasyon ng doping bihirang-lupa ions. Ang isang halo ng fluoride glass at pospeyt glass ay fluorophosphate glass.
Fluoride glass
Fluoride glass ay isang klase ng mga non-oxide na salamin sa mata na kalidad na binubuo ng mga fluoride ng iba't ibang mga metal. Dahil sa kanilang mababang lagkit, napakahirap na lubos na maiwasan ang pagkikristal habang pinoproseso ito sa pamamagitan ng paglipat ng glass (o pagguhit ng hibla mula sa matunaw). Kaya, kahit na ang mga mabigat na metal fluoride na baso (HMFG) ay nagpapakita ng napakababang optical attenuation, hindi lamang sila mahirap gumawa, ngunit medyo babasagin, at may mahinang paglaban sa kahalumigmigan at iba pang mga pag-atake sa kapaligiran. Ang kanilang pinakamahusay na katangian ay ang kakulangan nila ng pagsipsip na may kaugnayan sa grupong hydroxyl (OH) (3,200-3,600  cm −1 ; ibig sabihin, 2,777-3,125   nm o 2.78-3.13 μm), na nasa halos lahat ng baso na nakabase sa oksido.
Pagkawala ng badyet
Ang kabuuang pagkawala ay maaaring kalkulahin ng:
Kabuuang panloob na pagmuni-muni
Sa mas simpleng mga termino, mayroong isang maximum na anggulo mula sa axis ng hibla kung saan ang liwanag ay maaaring pumasok sa hibla upang ito ay magpalaganap, o maglakbay, sa core ng hibla. Ang sine ng pinakamataas na anggulo ay ang numerical siwang (NA) ng fiber. Ang hibla na may mas malaking NA ay nangangailangan ng mas kaunting katumpakan sa paghugpong at nagtatrabaho nang may hibla na may mas maliit NA. Ang single-mode fiber ay may maliit na NA.
Mga Pintura
Tatlong pangunahing katangian ng fiber optic waveguides ay maaaring maapektuhan ng mga kondisyon ng kapaligiran: lakas, pagpapalambing at paglaban sa mga pagkalugi na sanhi ng microbending. Ang panlabas na optical fiber jackets at buffer tubes ay nagpoprotekta sa optical glass fiber mula sa mga kondisyon ng kapaligiran na maaaring makaapekto sa pagganap ng hibla at pang-matagalang tibay. Sa loob, tinitiyak ng mga coatings ang pagiging maaasahan ng signal na isinasagawa at makatulong na i-minimize ang pagpapalambing dahil sa microbending.
Silica
Ang Silica fiber ay nagpapakita rin ng isang mataas na threshold para sa optical damage. Ang ari-arian na ito ay nagsisiguro ng isang mababang pagkahilig para sa paghihiwalay ng laser-sapilitan. Ito ay mahalaga para sa mga amplifiers ng hibla kapag ginagamit para sa paglaki ng maikling pulses.
UV-Vis-IR absorption
Bilang karagdagan sa liwanag na scattering, ang pagpapalambing o pagkawala ng signal ay maaari ding maganap dahil sa pumipili ng pagsipsip ng mga tiyak na wavelength, sa paraang katulad ng responsable sa hitsura ng kulay. Ang mga pangunahing pagsasaalang-alang sa materyal ay kinabibilangan ng parehong mga electron at molekula tulad ng sumusunod:
Fluoride glass
Ang HMFGs ay una na para sa mga optical fiber applications, dahil ang tunay na pagkalugi ng isang mid-IR fiber ay maaaring sa prinsipyo ay mas mababa kaysa sa mga fibers ng silica, na kung saan ay transparent lamang hanggang sa tungkol sa 2 μm. Gayunpaman, ang mga mababang pagkalugi ay hindi kailanman natanto sa pagsasagawa, at ang kahinaan at mataas na halaga ng mga fibers ng fluoride ay nagbigay sa kanila ng mas mababa kaysa sa mainam bilang mga pangunahing kandidato. Nang maglaon, natuklasan ang utility ng fibers ng fluoride para sa iba't ibang mga application. Kabilang dito ang mid- IR spectroscopy, fiber optic sensors , thermometry , at imaging. Gayundin, ang fluoride fibers ay maaaring magamit para sa guided lightwave transmission sa media tulad ng YAG ( yttrium aluminum garnet ) na mga lasers sa 2.9 μm, gaya ng kinakailangan para sa mga medikal na aplikasyon (eg ophthalmology at dentistry ).
Timbuktu
Pandaigdigang Pamanang Pook
Pagkatapos, inilagay ang mga bantayog sa Talaan ng Napapanganib na Pandaigdigang Pamana ng pamahalaang Mali, ng komite sa pagpili sa panahon ng nominasyon. Tumagal ang unang panahon sa Talaang Panganib mula 1990 hanggang 2005, nang pinahintulutan ng mga panukala kasama ang trabahong pagpapanumbalik at ng pagtitipon ng isang imbentaryo "ang pagtanggal nito mula sa Talaang Panganib". Noong 2008 inilagay ng WHC ang protektadong lugar sa ilalim ng masusing pagsisiyasat na tinatawag na "reinforced monitoring" (pinatibay na pagsubaybay), isang panukalang naging posible noong 2007, dahil hindi malinaw ang epekto ng naplanong konstruksiyon. Lalong ibinigay-pansin ang pagtatayo ng sentro ng kultura.
Mga atake
Dahil sa mga kinatatakutan sa seguridad, inilipat ng gobyernong Mali ang 2010 Pista sa Ilang mula sa Essakane papunta sa labas ng Timbuktu. Noong Nobyembre 2011, sinalakay ng mga mamamaril ang mga turista na naninirahan sa isang otel sa Timbuktu, kung saan pinatay ang isa sa kanila at dinukot ang iba pang tatlo. Ito ang unang insidente ng terorista sa Timbuktu mismo.
Noong Enero 28, 2013, nagsimulang bawian ang Timbuktu ng mga kawal ng gobyerno ng Pransya at Mali mula sa mga rebeldeng Islamista. Binawi ng puwersa ng 1,000 Pransyang sundalo na may kasamang 200 sundalong taga-Mali ang Timbuktu nang walang labanan. Tumakas na ang mga grupo ng Islamista sa hilaga nang ilang araw bago nito, habang sinunog ang Suriang Ahmed Baba, na nagtataglay ng maraming mahahalagang manuskrito. Pinondohan ng Timog Aprika ang gusaling nagtaglay ng Suriang Ahmed Baba, at nagtaglay ng 30,000 manuskrito. IIniulat ng BBC World Service radio news noong ika-29 ng Enero 2013 na inalis ang humigit-kumulang 28,000 ng mga manuskrito para sa kaligtasan mula sa lugar bago ang pag-atake ng mga grupong Islamista, at hindi alam ang kinaroroonan ng mga 2,000 manuskrito. Nilayon ito upang maging mapagkukunan para sa pananaliksik sa Islam.
Shabeni
Halos 250 taon pagkatapos ng pagbisita ni Leo Africanus sa Timbuktu, marami ang namuno sa lungsod. Sa katapusan ng ika-18 siglo humina ang mahigpit na pagkakahawak ng Morokanong pinuno sa lungsod, na nagbunga sa panahon ng mabuway na pamahalaan sa mabilis na pagbabago ng mga tribo. Sa panahon ng pamamahala ng isa sa mga tribo, ang Hausa, sinamahan ng isang 14-taong-gulang na bata na nagngangalang Shabeni (o Shabeeny) mula sa Tetuan sa hilagang baybayin ng Morocco ang kanyang ama sa pagbisita sa Timbuktu.
Sentro ng kaalaman
Tahasang relihiyoso ang mga institusyong ito, kumpara sa mas sekular na talaaralan ng moderno't Europong unibersidad at mas katulad sa modelong medyebal sa Europa. Gayunpaman, kung saan nagsimula ang mga Europeong unibersidad bilang mga kapisanan ng mga mag-aaral at mga guro, itinangkilik ang Kanlurang-Aprikanong edukasyon ng mga pamilya o mga angkan, kasama ang mga pamilya ng Aqit at Bunu al-Qadi al-Hajj na dalawa sa pinakakilala sa Timbuktu – pinangasiwaan din ng mga pamilyang ito ang mga mag-aaral sa mga natabing kwarto sa kanilang pabahay. Kahit na dinala sa Timbuktu ang batayan ng batas-Islam at pagtuturo nito mula sa Hilagang Aprika noong pagkalat ng Islam, umunlad ang karunungan sa Kanlurang Aprika: itinuturing si Ahmad Baba al Massufi bilang pinakadakilang iskolar ng lungsod.
Fiber Optics
Chalcogenide glass
Ang mga chalcogens - ang mga elemento sa pangkat 16 ng periodic table -tulad ng sulfur (S), selenium (Se) at tellurium (Te) -ang may higit pang mga electropositive elemento, tulad ng pilak, upang bumuo ng chalcogenides. Ang mga ito ay lubhang maraming nalalaman compounds, na maaaring sila ay mala-kristal o walang hugis, metal o semiconducting, at conductors ng mga ions o mga electron. Maaaring magamit ang salamin na naglalaman ng mga chalcogenide upang gumawa ng mga fibre para sa malayong infrared transmission. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2014)">kailangan ng pagbanggit  ]
Timbuktu
Sa kalinangang tanyag
Sa "Scales of Gold" (1991), ang ikaapat na aklat sa serye ng House of Niccolo ni Dorothy Dunnett, pumunta ang mga pangunahing tauhan sa Aprika noong 1464-1467 para maghanap ng ginto. Makikita nila ang intelektwal at espirituwal na kayamanan ng Timbuktu na magbabago sa kanila.
Mga manuskrito at mga aklatan
Sa panahon ng okupasyon ng mga Islamikong ekstremista, nagsimula ang mga mamamayan ng lungsod ng isang proyekto upang iligtas ang mga "pinakamahusay na nakasulat na salaysay ng Kasaysayan ng Aprika." Kinapanayam ng The Times nagpahayag ang mga lokal na residente na pinrotektahan ang tatlong daang libong manuskrito ng ilang mga henerasyon. Itinago ang marami sa mga dokumentong ito ng mga lokal na residente na nag-aatubili na bigyan sila ng overs sa Ahmed Baba Institute na pinamumunuan ng pamahalaan na nasa isang modernong gusali ng digitalisasyon na itinayo ng pamahalaan ng South Africa noong 2009. Nagtataglay lamang ang institusyon ng 10% ng mga manuskrito. Kasunod, kinumpirma ito ni Jean-Michel Djian sa New Yorker na "Nakatago ang karamihan sa mga manuskrito, mga limampung libo, sa tatlumpu't dalawang aklatang pamilya ng 'Lungsod ng 333 Santo'. Idinagdag niya, "Pinoprotektahan ang mga iyon hanggang ngayon." Idinagdag din niya na dahil sa napakalaking pagpupunyagi ng isang indibidwal, inihatid din sa kaligtasan ang dalawang daang libong pang manuskrito.
Toponomiya
Nakasalalay ang katumpakan ng mga teoryang ito sa pagkakakilanlan ng mga orihinal na tagapagtatag ng lungsod: kamakailan lamang noong 2000, hindi natagpuan ng mga pananaliksik-arkeolohikal ang mga labing pinepetsa mula sa ika-11/ika-12 siglo sa loob ng mga limitasyon ng modernong lunsod na nagpapahirap sa paghuhukay ng mga metro ng buhangin na naglibing sa labi sa nakalipas na mga siglo. Nang walang pinagkaisahan, nananatiling hindi maliwanag ang etimolohiya ng Timbuktu.
Leo Africanus
Nag-akit ang mga paglalarawan at mga sipi ng mga taga-Europang manggagalugad. Gayunpaman, inilarawan din ng Africanus ang mas maraming mga makalupang aspeto ng lungsod, tulad ng "mga kubo na gawa sa tisa, at tinakpan ng atip" – bagaman halos hindi pinansin ang mga ito.
Mga atake
Simula noong 2008, nagsimulang dumukot ang Samahang Al-Qaeda sa Islamikong Magreb ng mga grupo ng mga turista sa rehiyong Sahel. Noong Enero 2009, apat na mga turista ang dinukot malapit sa hangganan ng Mali at Niger matapos silang dumalo sa kultural na pagdiriwang sa Anderamboukane. Pinatay ang isa sa mga turista. Bilang resulta nito at iba't iba pang mga insidente, nagsimulang magpayo ang ilang mga estado kabilang ang Pransya, Bretanya at ang US, sa kanilang mga mamamayan na iwasan ang paglalakbay malayo sa Bamako. Bumaba bigla ang bilang ng mga turista na bumibisita sa Timbuktu mula sa 6000 sa 2009 hanggang naging 492 lamang sa unang apat na buwan ng 2011.
Sa kalinangang tanyag
Matatagpuan ang katulad na mga paggamit ng lungsod sa mga pelikula, kung saan ginamit ito upang ipahiwatig na hindi matatagpuan ang isang lugar, isang tao o isang kalakal – sa isang Olandeng komikong subseye ng Donald Duck na nakatagpo sa Timbuktu, ginagamit ni Donald Duck ang lungsod bilang kanlungan, at sa 1970 animadong feature ng Disney na The Aristocats, mananakot si Edgar, ang mayordomong kontrabida ng kwento, kay Thomas O'Malley, Duchess, Marie, Toulouse, at Berlioz na ipapadala sila sa Timbuktu pero ililigtas sila ng kaibigan ni Thomas O'Malley at ipapadala doon si Edgar mismo. Maling ibinanggit na nasa Pransesang Aprikang Ekwatoryal, sa halip ng Pransesang Aprikang Kanluranin.
Sentro ng kaalaman
thumb|250x250px| Ang mga [[Timbuktu Manuscripts|Manuskrito ng Timbuktu na nagpapakita ng matematika at pamana ng astronomiya sa medyebal na Islam. ]] Naging sentro ang Timbuktu ng Islamikong pag-aaral mula ika-13 hanggang ika-17 siglo, lalo na sa ilalim ng Imperyong Mali at pamamahala ni Askia Mohammad I. Nagtatrabaho ang pamahalaang Mali at mga NGO upang talaan at maibalik ang mga labi nitong pamantayang isklor: Mga manuskrito ng Timbuktu.
Sa kalinangang tanyag
Nakasalalay ang pinagmulan ng mistipikasyong ito sa kagalakan na dinala sa Europa sa pamamagitan ng mga maalamat na kwento, lalo na ang mga kwento ni Leo Africanus: nakatuon lamang ang mga sangguniang Arabe sa mga mas mayamang lungsod sa rehiyon ng Timbuktu, tulad ng Gao at Walata. Sa Kanlurang Aprika ang lungsod ay may imahe na inihambing sa pananaw ng Europa sa Atenas. Samakatuwid, Europeong larawan ang larawan ng lungsod bilang ang ehemplo ng distansya at misteryo.
Agrikultura
Lumalaki ang mga halaman hanggang 3 metro (9.8 feet) habang tumataas ang antas ng tubig. Ipinang-ani ng bigas ang kanue sa Disyembre. Alanganin ang pamamaraan at mababa ang mga ani ngunit may kalamangan ang paraan sa liit na kinakailangang puhunan. Nakadepende ang matagumpay na pananim sa dami at oras ng pag-ulan sa tag-ulan at sa taas ng baha. Sa limitadong saklaw maaaring kontrolin ang pagdating ng tubig sa baha ng pagtatayo ng mga maliliit na dike na gawa sa putik na nagiging lubog habang tumataas ang antas ng tubig.
Kasaysayan
Naging isang rehiyonal na sentro ng kalakalan ang Timbuktu noong mga panahong medyebal, kung saan nagkasalubong ang mga karaban upang makipagpalitan ng asin mula sa Ilang Sahara para sa ginto, garing, at mga alipin mula sa Sahel, na maaaring naabutan sa pamamagitan ng malapit na Ilog Niger. Dumami ang populasyon (populasyon noong 2018: 32,460) mula sa 10,000 sa ika-13 siglo hanggang sa halos 50,000 sa ika-16 na siglo pagkatapos ng pagtatayo ng isang pangunahing unibersidad ng Islam, na umakit sa mga iskolar mula sa buong mundong Muslim. Noong siglong 1600, ang isang kombinasyon ng pagpurga ng isang monarkang inakusahan ang mga iskolar ng "pagtataksil" at paghina sa pangangalakal na dulot ng mas mataas na kumpetisyon mula sa mga bagong mga ruta sa paglayag sa Atlantiko ay naging sanhi ng dalisdis ng lungsod. Hindi dumating ang unang Europeong umabot sa Timbuktu, si Alexander Gordon Laing, hanggang 1826, at noong dekada 1890 lamang isinama nang pormal ang Timbuktu sa kolonyang Pranses ng Mali. Ngayon, nananatili pa rin ang lungsod, ngunit hindi ganoong mahalaga sa heopolitikal na aspeto tulad ng dati.
Pandaigdigang Pamanang Pook
Lumagpak ang isang mas maagang nominasyon noong 1979 sa susunod na taon dahil kulang ito sa tamang hangganan isinama ng pamahalaang Mali ang kabuuan ng bayan ng Timbuktu sa kanais-nais na isama. Pagkalipas ng halos isang dekada, tatlong moske at 16 mosoliem o libingan ang pinili mula sa Lumang Bayan para sa katayuan ng Pandaigdigang Pamana: dumating sa pagtatapos nito ang panawagan para sa proteksyon ng kondisyon ng mga gusali, ang pagbubukod ng mga bagong konstruksiyon malapit sa mga lugar at mga panukala laban sa nanghihimasok na buhangin.
Prehistorya
Hinukay ang isang Panahong Bakal na tell complex na natagpuan 9 kilometrong (6 milya) timog-silangan ng Timbuktu malapit sa Wadi el-Ahmar noong pagitan ng 2008 at 2010 ng mga arkeologo mula sa Pamantasang Yale at ng Mission Culturelle de Tombouctou. Nagpapahiwatig ang mga resulta na unang inookupahan ang lugar sa panahon ng ika-5 siglo BK, lumago sa buong ikalawang kalahati ng ika-1 milyeno PK at sa huli ay bumagsak sa mga huli ng ika-10 o unang bahagi ng ika-11 siglo PK.
Pangangalakal ng asin
Umabot ng tatlong linggo ang mga karaban ng ilang libong mga kamelyo sa bawat daan, na nagdadala ng pagkain sa mga minero at nagbabalik na may apat o lima na 30 kilogramong (66 Ib) tilad ng asin sa bawat kamelyo. Halos kontrolado ang transportasyon ng asin ng mga taong pagala-gala sa ilang ng tribong Berabich (o Barabish) na nagsasalita ng Arabe. Bagaman walang mga kalsada, kadalasang inihahatid mula sa Taoudenni ang mga tilad ng asin sa pamamagitan ng trak. Mula sa Timbuktu inihahatid ang asin sa pamamagitan ng bangka patungo sa ibang mga bayan ng Mali.
Nagsimula bilang isang pana-panahon na paninirahan, ang Timbuktu ay naging permanenteng paninirahan sa maagang ika-12 siglo. Pagkatapos ng paglilipat ng mga ruta ng kalakalan, lumago ang Timbuktu mula sa kalakalan sa asin, ginto, garing at mga alipin. Naging bahagi ito ng Imperyong Mali noong unang bahagi ng ika-14 siglo. Sa unang kalahati ng ika-15 siglo, sandaling sinakop ng mga tribung Tuareg ang lungsod hanggang nilupig ng lumalawak na Imperyong Songhai ang lungsod noong 1468. Tinalo ng isang hukbong Morokano ang Songhai noong 1591 at pinangalan ang Timbuktu, sa halip na Gao bilang kanilang kabisera. Nagtatag ang mga manlulupig ng bagong naghaharing uri, ang Arma, na pagkatapos ng 1612 ay naging halos malaya mula sa Moroko. Gayunpaman, natapos na ang ginintuang edad ng lungsod, na kung saan isang sentro ng kaalaman at kultura ito ng Imperyo ng Mali, pumasok ito sa mahabang panahon ng paghina. Pinamamahalaan ang iba't ibang mga tribo hanggang sinakop ito ng mga Pranses noong 1893, isang sitwasyon na tumagal hanggang naging bahagi ito ng kasalukuyang Republika ng Mali noong 1960. Sa kasalukuyan, mahirap ang Timbuktu at nagdudusa ito sa desertipikasyon.
Mga manuskrito at mga aklatan
right|thumb|232x232px| [[Moro|Morong marabout ng tribong Kuntua, isang etnikong angkang Kounta, kung saan nagmula ang pangalan ng koleksyon ng manuskrito ng Al Kounti. Pintetsahan 1898. ]] Daang-libo nang daang-libong mga manuskrito ang nakolekta sa Timbuktu sa paglipas ng mga siglo: isinulat ang ilan sa bayan mismo, ang iba pa – kabilang ang mga eksklusibong kopya ng Qur'an para sa mga pamilyang mayayaman – ay inangkat sa pamamagitan ng buhay na buhay na kalakalang aklat.
Sining at kultura
thumb| Pagmumuling-tatag ng Aklatang Ben Essayouti, Timbuktu
Pangangalakal ng asin
thumb| Karabang asin ng Azalai, kalagitnaan ng Disyembre 1985. Nakasalalay ang kayamanan at pag-iral ng Timbuktu sa posisyon nito bilang katimugang dulo ng isang mahalagang trans-Saharanong ruta ng kalakalan; sa kasalukuyan, ang tanging mga kalakal na karaniwang indinadaan sa disyerto ay mga tilad ng asing bato na dinala mula sa sentrong minahan ng Taoudenni sa kalagitnaang Sahara 664 kilometro (413 milya) hilaga ng Timbuktu. Hanggang sa ikalawang kalahati ng ika-20 siglo karamihan ng mga tilad ay idinala sa pamamagitan ng mga malalaking karaban ng asin o azalai, na umaalis ng Timbuktu sa unang bahagi ng Nobyembre at ang iba pa sa mga katapusan ng Marso.
Fiber Optics
Terminasyon at splicing
Tinatapos ang mga fibre sa mga konektor na hawak nang husto ang hibla at ligtas. Ang isang fiber-optic connector ay karaniwang isang matibay na cylindrical barrel na napapalibutan ng isang manggas na humahawak sa bariles sa kanyang mating socket. Ang mekanismo ng isinangkot ay maaaring itulak at i-click, buksan at mag-aldaba ( bayonet mount ), o tornilyo-in ( sinulid ). Ang bariles ay karaniwang libre upang ilipat sa loob ng manggas, at maaaring magkaroon ng isang susi na pumipigil sa bariles at hibla mula sa umiikot na bilang ang mga konektor ay mated.
Timbuktu
Sentro ng kaalaman
Nagsilbi ang Timbuktu sa prosesong ito bilang sentro ng pamamahagi ng mga iskolar at karunungan. Nangahulugan ang dependensya nito sa kalakalan ng masinsinang pagkilos ng mga iskolar mula sa lungsod papunta sa malawak na kalambatan ng mga kasosyo sa kalakalan nito (at pabalik). Gayunpaman, noong 1468-1469, umalis ang maraming iskolar para sa Walata noong sinakop ng Imperyong Songhay ni Sunni Ali ang Timbuktu at muli noong 1591 sa Morokanong pananakop.
Ang Timbuktu (Mga wikang Berber: ⵜⵏⴱⴾⵜⵓ, ⵜⵉⵏⴱⵓⴽⵜⵓ; Tombouctou; Koyra Chiini: Tumbutu) ay isang sinaunang lungsod sa Mali, na nakatayo sa 20 kilometro (12 milya) hilaga ng Ilog Niger. Ang bayang ito ay kabisera ng Rehiyon ng Timbuktu, isa sa walong administratibong rehiyon ng Mali. Ito ay may populasyon na 54,453 sa senso noong 2009.
Klima
Nagtatampok ang Timbuktu ng isang mainit na klimang disyerto ayon sa Pag-uuri ng Klima ng Köppen. Napakainit ang panahon at tuyo halos buong taon. Mas mataas ang antas ng pagkakaiba-iba ng temperaturang diurnal sa taglamig kaysa sa tag-init. Lumalampas sa 40 °C ang karaniwang pinakamataas na temperaturang pang-araw-araw sa mga pinakamainit na buwan ng taon – Abril, Mayo at Hunyo. Nagaganap ang pinakamababang temperatura sa panahon ng taglamig ng Hilagang emisperyo – Disyembre, Enero at Pebrero. Gayunpaman, hindi bumaba ang karaniwang pinakamataas na temperatura sa 30 °C. Nailalarawan ang mga buwan ng taglamig na ito bilang isang tuyo at maalikabok na hanging kalakalan mula sa Rehiyong Tibesti ng Sahara patungong timog sa Gulpo ng Ginea: kung saan kumuha ang mga ito ng tinga ng alikabok habang dumadaan, hinahadlang ng mga hanging ito ang kakayahang makakita na pinangalang ' Harmattan Haze '. Bukod pa rito, kapag nananatili sa lunsod ang alikabok, umiipon ang buhangin at nagkakaroon ng desertipikasyon.
Suludkayarian
Pinaglilingkuran ang Paliparang Timbuktu sa pamamagitan ng kapwang Air Mali at Mali Air Express, na naglalaan ng mga lipad papunta at mula sa Bamako, Gao at Mopti. Ang kanyang 6,923 talampakang (2,110 m) patakbuhan sa 07/25 patakbuhang satungo ay maliwanag at aspaltado.