cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bibliya
Lumang Tipan ng Kristiyanismo
Ang mga Simbahang Romano Katoliko, Ortodoksong Oriental at Silangang Ortodokso ay nagsama ng mga aklat na hindi isinama sa kanon ng Hudaismo at kalaunan ay hindi isinama ni Martin Luther na tinawag na deuterokanonikal na mga aklat at itinuring na apokripa ng mga Protestante. Ang basehan ng pagsasama ng mga aklat na deuterokanonikal ng Katoliko at Ortodokso ay ang maagang saling Griyego ng Tanakh na Septuagint na ang pinakasiniping salin sa Griyegong Bagong Tipan ng mga siping Lumang Tipan. Ang 300 sa 350 mga sipi ng Bagong Tipan mula sa Lumang Tipan kabilang ang mga salita ni Hesus ay sinipi mula sa saling Septuagint. Ang ilang halimbawa ng mga inaangkin ng Katoliko na mga alusyon ng mga aklat deuterokanoniko sa Bagong Tipan ang Lucas 1:52(Sirach 10:14), Marcos 4:5,16-17(Sirach 40:15), Mateo 7:16,20(Sirach 27:6), Santiago 1:19(Sirach 5:11), Mateo 6:12(Sirach 28:2), Mateo 11:28(Sirach 51:28), Mateo 11:25(Tobit 7:18), Mateo 24:15(1 Macc. 1:54 at 2 Macc. 8:17), Marcos 9:48(Judith 16:17), Juan 1:3(Karunungan 9:1), Juan 3:13(Baruch 3:29), Juan 10:22(1 Macc. 4:59) at iba pa. Ang Aklat ni Enoch na hindi kasama sa kanon ng Katoliko ngunit kasama sa kanon ng Simbahang Etiopianong Ortodoksong Tewahedo ay direktang sinipi sa Sulat ni Judas 14-15. Binanggit ng mga manunulat na Kristiyano gaya nina Gelasius at Origen na ang Asumpsiyon ni Moises ang reperensiya ng Sulat ni Judas 1:9. Ayon sa iskolar na si RH Charles, ang Testamento ng mga Patriarka ay sinipi rin sa Bagong Tipan gaya ng 1 Tes 2:6(Levi 6:10), Roma 12:19(Gad 6:10), Roma 12:21(Benj. 6:3), 2 Corinto 12:10(Gad 5:7), Efeso 5:6(Naph. 3:1). Noong 382 CE, kinomisyon ni Papa Damaso I si Heronimo (ca. 347 CE-420 CE) na isalin ang Bibliya sa Latin na tinatawag na Vulgata. Ang mga pinakamaagang salin ni Heronimo ng Lumang Tipan ay batay sa mga rebisyon ni Origen ng Septuagint ngunit kalaunang direktang bumase sa orihinal na tekstong Hebreo na iba sa Septuagint sa maraming mga lugar. Ang kanyang desisyon na gumamit ng tekstong Hebreo sa halip na nakaraang isinaling Septuagint ay sumalungat sa payo ng karamihang ibang mga Kristiyano kabilang si Augustino ng Hippo na naniwalang ang Septuagint ay kinasihan ng Diyos. Gayunpaman, ang mga modernong iskolar ay nagdududa sa aktuwal na kalidad ng kaalamang Hebreo ni Heronimo. Ang mga modernong iskolar ay naniniwalang ang Griyegong Hexapla ang pangunahing sanggunian para sa saling "Iuxta Hebraeos" ni Heronimo ng Lumang Tipan. Itinakwil rin ni Jerome ang apokripa. Gayunpaman, ang kanyang mga pananaw ay hindi nanaig. Noong 393 CE sa Synod ng Hippo, ang Septuagint ay malamang na kinanonisa na malaking dahil sa impluwensiya ni Augustino. Kalaunang kinumpirma sa Synod ng Carthage noong 397 CE ang aksyong kinuha sa Hippo na muli ay dahil sa malaking impluwensya ni Augustino. Ang mga konsehong ito ay nasa awtoridad ni Augustino na tumuring sa kanon na sarado na.
Ang kanon ni Augustino ng Lumang Tipan mula sa De doctrina christiana 2.13, circa 395 ang: Genesis, Exodo, Levitico, Bilang, Deuteronomio, Josue, Hukom, Ruth, 1–4 Mga Hari, 1–2 Kronika, Job, Tobit, Esther, Judith, 1–2 Macabeo, 1–2 Esdras, Awit, Kawikaan, Awit ni Solomon, Ecclesiastes, Karunungan, Sirach, Labindalawa, Isaias, Jeremias, Daniel, Ezekiel Inilipat ni Martin Luther ang deuterokanonikal sa isang seksyong kanyang tinawag na apokripa. Sa De Canonicis Scripturis ng Konseho ng Trent na pumasa sa isang boto (24 oo, 15 hindi, 16 nangilin) noong 1546, kinumpirma ng Konseho na ang mga aklat na deuterokanonikal ay kalebel ng ibang mga aklat ng kanon ng Lumang Tipan. Ang tinatanggap ng mga Protestante na mga kinasihang teksto ng Lumang Tipan ay ang nasa mga orihinal na teksto ng Hebreo at Aramaiko sa halip na ang saling Griyegong Septuagint.
Kanon ng iba't ibang denominasyon
May pagkakaiba ang bilang ng mga aklat at pagkakasunod ng mga ito sa kanon sa iba't ibang denominasyon.
Sa Hudaismo
Sa Hudaismo ang kanon ay binubuo lamang ng 24 aklat ng Tanakh (o Lumang Tipan sa bibliang kristiyano). Hindi tinatanggap ng mga Hudyo ang "Bagong Tipan" ng Kristiyanismo bilang "salita ng Diyos" at hindi sila naniniwala na si Hesus ang katuparan ng Mesiyas na binabanggit sa "Tanakh". Ayon sa mga iskolar na Hudyo, ang mga sinasabing hula na katuparan ni Hesus sa Bagong Tipan ay base sa maling salin at misinterpretasyon ng mga talata sa Tanakh.
Sa Samaritanismo
Sa relihiyong Samaritanismo, ang kanon ay binubuo lamang ng limang aklat ng Torah na Genesis, Exodo, Levitico, Deuteronomyo, at Bilang.
Sa Marcionismo
Ang Marcionismo ay ikalawang siglong sekta ng Kristiyanismo na nagmula sa mga turo ni Marcion ng Sinope noong 144 CE. Ayon kay Marcion, ang diyos ng mga Hebreo sa Lumang tipan ay isang malupit na diyos at iba sa mapagpatawad na diyos ng Bagong Tipan. Sa dahilang ito, ang Lumang Tipan ay itinakwil ni Marcion. Ang kanon na tinanggap lamang sa Marcionismo ay binubuo ng 11 aklat: ang Ebanghelyo ni Marcion(na binubuo ng sampung kapitulo ng Ebanghelyo ni Lukas at binago ni Marcion at ang sampu sa mga sulat ni Pablo(Roma, 1 at 2 Corinto, Galacia, Efeso, Filipos, Colosas, 1 at 2 Tesalonica). Ang ibang aklat ni Pablo gaya ng ''Unang Sulat kay Timoteo, Ikalawang Sulat kay Timoteo at Sulat kay Tito at ibang pang aklat ng Bagong Tipan ay itinakwil sa Marcionismo.
Sa Katolisismo
Ang kanong katoliko ay binubuo ng 73 aklat. Sakop ng kanong Katoliko ang Lumang Tipan at ang Bagong Tipan, pati na rin ang mga sumusunod na aklat na tinatawag na mga Deuterokanoniko o Apokripa (para sa mga Protestante): Tobít,Judith, Ester (Griyego) (madalas pinapalitan ang Hebreo na bersiyon ng Ester sa Lumang Tipan, o kaya inihahalo ang mga nasa Griyegong salin sa nasa Hebreong manuskrito), 1 Mga Macabeo, 2 Mga Macabeo, Karunungan ni Solomon, Sirac/Eclesiastico at Baruc. Ang Apokripa ay pinagtibay na kanonikal sa Konseho ng Trent noong 1546 bilang tugon sa pagtutol dito ng mga protestante noong repormasyon (1515–1648). Ang ilan sa mga doktrina ng katolisismo na sinusuportahan ng Apokripa at tinutulan ng mga Protestante ang purgatoryo (Tobit 12:12, 2 Macabeo 12:39-46), pamamagitan ng mga namatay na santo at mga anghel (2 Maccabeo 15:14, Tobit 12:12-15), pananalangin para sa mga patay (2 Macabeo 12:45-46) at iba pa.
Sa Ortodoksiya
Sa Etiopianong Ortodokso, ang bibliya ay binubuo ng 81 na aklat at sa Silangang Ortodokso, ang bibliya ay binubuo ng 84 na aklat. Sakop ng kanong Ortodokso ang lahat ng mga aklat ng bibliyang Katoliko kasama ang 3 Macabeo, Awit 151, 1 Esdras, 4 Macabeo at iba pa.
Sa Ortodoksong Syriac
Ang biblia ng Simbahang Ortodoksong Syriac na tinatawag na Peshitta ay binubuo ng Lumang Tipan, Apokripa at Bagong Tipan. Kasama rin sa Lumang Tipan nito ang Awit 151, Awit 152–155 at 2 Baruch. Hindi kasama sa Bagong Tipan ng Peshitta ang mga aklat na Ikalawang Sulat ni Pedro, Ikalawang Sulat ni Juan, Ikatlong Sulat ni Juan, Sulat ni Judas at Aklat ng Pahayag.
Sa Protestantismo
Sa Protestantismo, ang kanon ay binubuo ng 66 na aklat. Ang apokripa ng Katoliko ay hindi tinanggap ng mga Protestante.
Arkeolohiya
Ayon sa mga arkeologo at iskolar, ang karamihan sa mga istoryang binabanggit sa Bibliya ay hindi nangyari. Ang mga salaysay o pangyayaring nilalarawan sa Bibliya gaya ng mga kuwento sa Aklat ng Genesis, exodo o 'pag-alis' ng mga Israelita mula sa Ehipto, ang pagsakop ng mga Israelita sa Canaan at ang panahon ng mga Hukom ay itinuturing ng mga arkeologo at iskolar na hindi historikal o hindi nangyari. Ang isang malawak at makapangyarihang Kaharian ng Judah noong ika-10 siglo BCE na inilalarawan sa Bibliya ay hindi sinusuportahan ng ebidensiyang arkeolohikal. Sa partikular, ang Herusalem sa ika-10 siglo BCE na panahong inuugnay sa mga haring si David at Solomon ay hindi higit sa isang mahirap na baranggay. Ang mga pagkakatuklas na arkeolohikal tungkol sa lipunan at kultura sa Sinaunang Malapit na Silangan ay nagtuturo sa mga anakronismo sa Tanakh na nagmumungkahi na ang ilang mga salaysay ng Tanakh ay aktuwal na isinulat noong ca. ika-9 siglo BCE at ang karamihan ng mga salaysay ng Tanakh ay mula ika-7 siglo BCE hanggang ika-5 siglo BCE.
Ayon sa arkeologong Israeli na si Ze'ev Herzog: "Ito ang nalaman ng mga arkeologo sa kanilang paghuhukay sa bansang Israel: Ang mga Israelita ay hindi kailanman tumuntong sa Ehipto, hindi naglakbay sa ilang, hindi sinakop ang lupain (ng Canaan), at hindi ito ibinigay sa 12 lipi ng Israel. Marahil, ang isa sa napakahirap lunukin ay ang pinagkaisang kaharian ni David at Solomon na sinasabi sa Biblia na makapangyarihan sa buong rehiyon (ng Canaan), ay isang maliit na tribong kaharian lamang. At ikagugulat ng marami na ang diyos ng Israel na si Yahweh ay may asawang babae at ang mga sinaunang Israelita ay tinanggap lamang ang monoteismo sa panahong humina na ang kaharian at hindi sa Bundok Sinai."
Pinagmulan ng monoteismo sa Israel
Ang politeismo ng mga Sinaunang Israelita ay nag-uugat mula mga politeistikong relihiyon ng Sinaunang Malapit na Silangan at narereplekta sa mga ilang aklat ng Tanakh gaya ng paggamit ng salitang Hebreo na 'elohîm na anyong plural ng Eloah na anyo ng El na isang pangkalahatang salita para sa diyos sa mga Sinaunang relihiyong Semitiko. Ayon sa mga iskolar, si Yahweh ay kinikilala sa Canaan na isa sa pitumpung (70) mga anak ng diyos na si "El" o "Elyon". Sa Canaan (kasama rito ang mga bansang Lebanon, Jordan, Israel, Syria at iba pa), si El ay kinikilalang punong diyos at asawa ng diyosang si "Asherah". Ito'y makikita sa mga tabletang nahukay sa siyudad ng "Ugarit" sa Syria noong 1929 hanggang 1939. Ang pitumpung anak ni El ay mga patrong diyos ng bawat pitumpung bansa sa rehiyon ng Canaan. Sa Deuteronomio 32:8-9 ng Dead Sea Scrolls o 4QDeut4(na pinakamatandang manuskrito ng Tanakh), mababasa na hinati ng diyos na si Elyon ang mga bansa ayon sa bilang ng mga anak ng diyos. Ang bansang Israel (Jacob) ay naging bahagi naman ng diyos na si Yahweh. Ayon sa mga iskolar, ang beney ha elohim(mga anak ng mga diyos) sa Deut. 32:8-9 ay salitang Semitiko na tumutukoy sa mga mababang diyos sa kapisanan ng mga diyos (divine pantheon) sa Canaan      (tignan din ang Awit 82:1-8 kung saan ang punong diyos (Elyon) ay namumuno sa kapulungan ng mga diyos). Ang salitang Elohim (mga diyos) na anyong plural ng singular na El (diyos) ay matatagpuan ng 2500 beses sa Tanakh (Lumang Tipan). Bagama't ang Elohim ay may konstruksiyong singular sa ilang mga talata ng Tanakh (kung ang pandiwa o pang-uri na tumutukoy dito ay singular), may ilang mga eksepsiyon na ang "Elohim" ay nangangahulugang "maraming diyos". Halimbawa, sa Genesis 20:13, 35:7, 2 1 Samuel 7:23, Awit 58:11, at ang pangalan ng "Buhay na Diyos" sa Deuteronomio 5:26, ang "Elohim" ay nasa anyong plural dahil sa ito ay tinutukoy ng plural na pang-uri na אלהים חיים. Sa Septuagint at sa mga bagong salin ng Lumang Tipan mula sa Hebreo, ang salitang "Elohim" ay isinalin na "mga diyos" kapag tinutukoy ng plural na pandiwa at kapag ito ay tumutukoy sa "mga diyos na pagano" (halimbawa sa Exo 12:12 na "mga diyos (Elohim) ng Ehipto") ngunit ito ay pinalitan ng singular na "diyos" (theos sa Septuagint) kung tumutukoy sa diyos ng Israel kahit na ang kahulugan ay maliwanag na "mga diyos".
Nang hatiin ni Elyon ang mga bansa,
nang kanyang ihiwalay ang mga anak ni Adan
kanyang itinakda ang mga hangganan ng mga bansa
ayon sa bilang ng mga anak ng mga diyos.
Ang bahagi ni Yahweh ang kanyang bayan,
Ang ibang iskolar ay naniniwala na si Yahweh ay isang pang-tribong diyos na sinamba sa timog ng Canaan (Edom, Moab at Midian) mula 14 siglo BCE at ang kulto ni Yahweh ay naipasa sa hilaga ng Canaan sa pamamagitan ng mga Cineo (Kenite). Ang hipotesis na ito ay iminungkahi ni Cornelius Tiele noong 1872. Ayon din sa ilan na naniniwala sa hipotesis na ito, si Yahweh ang diyos ni Jethro (biyenan ni Moises) na isang Cineo ayon sa Hukom 1:16 at mula kay Jethro naipasa ni Moises ang kulto ni Yahweh sa mga Israelita. Gayunpaman, si Moises ay hindi tinatanggap na historikal ng mga kasalukuyang iskolar.
Kritisismong tekstuwal
thumb|right|220px|Ang Codex Sinaiticus na sinulat noong ika-apat ng siglo CE ang pinakamatandang kumpletong manuskrito ng Luma (na saling Septuagint) at Bagong Tipan. Kabilang sa Bagong Tipan ng Codex Sinaiticus ang Sulat ni Barnabas at Pastol ni Hermas. Kabilang sa Lumang Tipan ng Codex Sinaiticus ang mga aklat ng apokripa o deuterokanoniko na 2 Esdras, Tobit, Judith, 1 & 4 Maccabees, Karunungan at Sirac Dahil sa hindi na umiiral ang mga "orihinal na manuskrito" (sulat kamay) ng biblia at ang mga kopya ng kopya ng orihinal na manuskritong ito ay hindi magkakatugma, ang kritisismong tekstuwal ay lumalayon na alamin ang orihinal o ang pinakamalapit na teksto ng orihinal na manuskrito. Ang ilang halimbawa ng mga tekstong sinasabi ng mga iskolar na mga "interpolasyon" (dagdag) o hindi bahagi ng orihinal na manuskrito ay Juan 7:53-8:11, 1 Juan 5:7-9, Markos 16:9-20 na idinagdag lang sa ikalawang siglo CE gayundin ang mga salaysay ng kapanganakan at pagkasanggol ni Hesus na huli ng idinagdag sa mga teksto. Ayon pa sa mga iskolar, ang Lukas at Mateo ay orihinal na isinulat na hindi kasama ang unang dalawang kapitulo ng mga aklat na mga ito. Ang ilan sa mga talatang ito ay inalis sa mga bagong salin ng Biblia gaya ng NIV at Magandang Balita ngunit kasama sa mga lumang salin gaya ng King James Version (1611).
Ang 5,800 manuskritong Griego ng Bagong Tipan ay hinati sa tatlong pangkat ng magkakatugmang uri ng teksto (text-type): Ang Alexandrian, Western at Byzantine. Ang Alexandrian na binubuo ng pinagkalumang teksto ng Bagong Tipan (mula ikalawa hanggang ikaapat ng siglo) ang siyang naging basehan ng edisyong kritikal na "Novum Testamentum Graece" na naging basehan ng mga bagong salin ng Biblia tulad ng NIV, NASB at Magandang Balita Biblia (Good News Bible) samantalang ang Byzantine, na bumubuo ng 80% ng manuskrito ng Bagong Tipan at siyang pinakabagong teksto (ika 5 hanggang 15 siglo CE) ang siya namang naging basehan ng Textus Receptus na naging basehan ng mga saling gaya ng King James Version na isinalin mula 1604-1611.
Lumang Tipan o Tanakh
Ang Kritisismong historikal o mas mataas na kritisismo sa pag-aaral biblikal, ay naglalayon na alamin ang tunay na may-akda at panahon ng pagkakasulat ng mga aklat sa bibliya. Ayon sa mga iskolar, karamihan sa mga aklat ng Biblia ay hindi isinulat ng mga pinaniwalaang tradisyonal na may-akda nito. Halimbawa, ayon sa Tradisyon ng mga Hudyo, ang Torah (Genesis, Exodo, Levitico, Deuteronomio at Bilang) ay inihayag kay Moises noong 1312 BCE sa Bundok ng Sinai. Ayon sa mga iskolar, hindi maaaring si Moises ang sumulat ng mga aklat na ito dahil sa mga anakronismo na matatagpuan sa mga aklat na ito. Ang anakronismo ay mga konsepto o salitang hindi umaangkop sa sinasabing kapanahunan ng pagkakasulat ng isang aklat. Halimbawa ang kaharian ng Edom, lupain ng Goshen, Rameses, Arameo ay hindi pa umiiral noong sinasabing kapanahunan ni Moises. Bukod dito, ang iba pang indikasyon na ang Torah ay isinulat ng maraming mga may akda at hindi ni Moises: ang mga talata gaya ng Deut. 34:5-8 at Bilang 21:14 na isinulat pagkatapos mamatay ni Moises, doublets o dalawang magkaibang pagsasalaysay sa isang storya (gaya ng dalawang storya ng pagkakalikha sa Genesis 1 at 2, dalawang storya ni Sarah sa Genesis 12 at 20, at iba pa), paggamit ng dalawang pangalan ng diyos na Yahweh at Elohim, paggamit ng istilong lingwistiko na ginamit sa iba't ibang panahon, at mga kontradiksiyon gaya ng Genesis 6:19-20(isang pares ng lahat ng hayop at ibon ang ipinasok sa arko) at Genesis 7:2-3(pitong pares ng malinis na hayop at ibon at isang pares ng maruming hayop ang ipinasok sa arko)
Ayon sa mga iskolar ang mga aklat na ito ay sinulat ng apat na idenpendiyenteng may-akda na tinawag na Jahwist (J) (mga 900 BCE), Elohist (E) (mga 800 BCE), Deuteronomista (D) (mga 600 BCE) at Priestly (P) (mga 500 BCE) at pinagsama-sama ng iba't ibang redactors(editor) noong kapanahunan ng imperyong Persian ca. 450 BCE.
Ang paniniwalang ang Torah ay isinulat ng maraming may-akda ay napatunayan noong Hunyo 2011, sa pamamagitan ng isang software sa Intelihensiyang Artipisyal na ginawa ng mga iskolar sa Bar Ilan University sa Israel.
Bagong Tipan
Ang mga ebanghelyo ayon sa mga iskolar ay hindi isinulat ng mga tradisyonal na pinaniwalaang may akda nito na sina Mateo, Marcos, Lukas at Juan. Ang mga pangalang ito ay ikinabit lang sa mga aklat na ito sa ikalawang siglo CE. Ayon sa mga iskolar, ang mga ebanghelyo ay orihinal na isinulat sa Griyego. Ang unang ebanghelyo na isinulat ay ang Marcos na sinulat sa Syria ng hindi kilalang Kristiyano noong 70 CE. Ang Aklat ni Marcos ang pinagkopyahan ng mga may-akda ng mga aklat Mateo at Lucas. Bukod sa Marcos, ang mga aklat ng Mateo at Lukas ay kumopya din sa kalipunan ng mga kasabihan ni Hesus (na hindi pa natatagpuan) na tinatawag na "Dokumentong Q".
Mga kritisismo ng Bibliya
Ang kritisismo ng Bibliya ay nagsimula pa noong sinaunang panahon. Ang isa sa sinaunang kritiko ng Lumang Tipan ang Kristiyanong si Marcion na tagapagtatag ng sektang Kristiyano na tinatawag na Marcionismo noong ikalawang siglo CE. Ang mga sinaunang kritiko naman ng Bagong Tipan ay kinabibilangan ni Celsus at Porphyry. Sa modernong panahon, ang kritisismo ng Bibliya ay sumidhi pagdating ng Panahon ng Kaliwanagan (Age of Enlightenment) noong ika 18 siglo CE at pagsulong ng historikal na kritisismo o pagsusuri sa pinagmulan ng Bibliya. Ang pagsulong din ng agham gaya ng teoriya ng ebolusyon ay lalong nagbigay duda sa pagiging totoo ng Bibliya. Ayon sa mga kritiko, ang Bibliya ay hindi salita ng diyos dahil ito ay naglalaman ng mga paniniwalang sinasalungat ng arkeolohiya, agham, at kasaysayan. Bukod dito, ang Bibliya ay pinaniniwalaan ring naglalaman ng mga kontradiksiyon, mga palpak na hula, mga anakronismo, kahindik hindik na moralidad (pang-aalipin ng mga Israelita na pinapayagan ni Yahweh sa Lumang Tipan gayundin sa Bagong Tipan, poligamiya ng mga patriarka, genocide na iniutos ni Yahweh sa mga Israelita o pagpatay sa mga ibang bansa kabilang ang mga bata, sanggol, buntis na babae at mga hayop upang sakupin ang mga bansang ito at ang kanilang mga ari-arian) at magkakakontrang moralidad gaya ng matatagpuan sa Luma at Bagong Tipan. Ayon sa mga kritiko, ang kawalang tiyak na moralidad ay makikita sa mga ng libo-libong mga sektang ng Kristiyanismo at Hudaismo na magkakaiba ng pananaw at magkakalaban noon pang sinaunang panahong hanggang sa kasalukuyan sa ibat ibang isyu ng moralidad at mga katuruan.
Ospital Heneral ng Pilipinas
Ang Ospital Heneral ng Pilipinas (Philippine General Hospital), na tinutukoy rin bilang UP–PGH o PGH, ay tersiyaryong opsital na pagmamay-ari ng na pinapangaswaan at pinapatakbo ng Unibersidad ng Pilipinas, Maynila. Naitalaga ito bilang Pambansang Pamantasang Opsital at ang pinakamalaking pasilidad at referral center ng gobyerno. Nakatayo ito sa loob ng 10-ektaryong (25-akre) pook na matatagpuan sa Kampus ng UP Maynila sa Ermita, Maynila. Ang PGH ay may 1,100 kama at 400 pribadong kama, at may tinatantyang 4,000 empleyado upang mapaglinguran ang higit sa 600,000 pasyente bawat taon.
Ang PGH, na pinakamalaking ospital sa pagsasanay sa bansa, ay opsital panlaboratoryo ng mga mag-aaral ng agham pangkalusugan na nakaenrol sa Unibersidad ng Pilipinas. Kabilang dito ang mga mag-aaral ng medisina, pagnanars, terapiyang pisikal, parmasyutika, terapiyang pang-okupasyon, pagdedentista, at patolohiya sa pagsasalita.
Acaz
Si Ahaz ( Akhaz; Achaz) na isang pinaikling anyo ng Jehoahaz("Hinawakan ni Yahweh") ayon sa Bibliya ay isang hari ng Kaharian ng Juda at anak at kahalili ni Jotham. Siya ay 20 taon nang maging hari at naghari ng 16 taon. Siya ay isang masamang hari ayon sa 2 Hari 16:2 at 2 Cronica 28. Ayon kay Thiele, siya ay isang kapwa-pinuno ng kanyang amang si Jotham at naging isang hari mula 732/731 BCE hanggang 716/715 BCE. Ayon kay William F. Albright, siya ay naghari noong 735-715 BCE.
Ayon sa kasaysayan
Nang pinalawig ni Ashurnasirpal II ang sakop ng Imperyong Neo-Asirya, pinalawig niya ang mga sakop nito hanggang sa Arva, Byblos, Sidon at Tyre kung saan nagpataw siya ng mga tributo sa mga ito. Dahil sa pananakop ng mga Asiryo, ang mga kaharian sa Palestina, Lebanon at Syria ay bumuo ng isang koalisyon nang ang sumunod na haring si Shalmaneser III ay sumakop sa kanluran. Sa Labanan ng Qarqar, hinarap ni Shalamaneser ang koalisyong ito kung saan ayon sa mga rekord na Asirya ay winasak ng mga Asiryo ang mga ito at nagwagi laban sa mga pinuno ng koalisyong ito na binubuo ng 12 hari kabilang ang mga hukbo ng Kaharian ng Israel (Samaria) ng haring si Ahab.
Ospital Heneral ng Pilipinas
Kasayasayan
Noong 1907, nagpasa ang Komisyong Pilipino ng ''Akto Blg. 1688'' na naglaan ng kabuuan ng halos P780,000.00 para sa pagtatayo ng Ospital Heneral ng Pilipinas sa Maynila. Inilagak ang batong-panulukan ng ospital noong Pebrero 28, 1908. Nabuksa ang pag-aalok para sa pagtatayo ng mga gusali noong Enero 27 at ipinagkaloob ang kontrata sa pinakamababang bidder, H. Thurber ng Manila Construction Company. Nakumpleto ang mga gawaing istruktura para sa sentrong gusaling pampangasiwaan, isang pabilyong pampaninistis na may dalawang silid ng operasyon, isang gusali para sa dispensaryo at labas-klinika, limang pabilyong silid na may tig-aanimnapung kama, isang bahay-nars, isang kusina, isang kuwadrang pang-ambulansya at morge noong Nobyembre 30, 1909. Noong 1910, binuksan ang Ospital Heneral ng Pilipinas sa publiko noong Setyembre 1 na may tatlong daan at tatlumpung kama at kalaunan ay kinonekta sa Paaralang Medikal ng Piilipinas. Nanatiling bukas ang PGH noong Ika-2 Digmaang Pandaigdig, kung kailan punung-pano ang kanyang silid ng mga biktima ng labanan. Kapwang pinagamot nito ang mga Pilipino at Hapones na sundalo at Amerikanong bilanggo, kahit noong paubos na ang suplay ng ospital.
Acaz
Kuwento ayon sa Bibliya
Laban sa pananakop ng mga Asiryo, ang magkaaway na mga kahariang ng Syria at Kaharian ng Israel (Samaria) ay bumuo ng alyansa(2 Hari) 22:1). Bago nito, humingi ng tulong si Ahab sa hari ng Kaharian ng Juda na si Jehoshaphat laban sa Syria(2 Kronika 18:3). Bagaman namatay si Ahab, ipinagpatuloy ni Jehoshaphat ang pakikipagtulugan sa mga hari ng Kaharian ng Israel (Samaria) na sina Jehoram at Ahazias. Sa sumunod na siglo, naging basalyo ng mga Asiryo ang mga hari ng Israel at Syria. Ang hari ng Israel na si Menahem ay pumayag na maging basalyo ng Asirya. Si Pekah na pinuno ng hukbo ng Israle sumunggab sa trono ni Pekaiah na anak ni Menahem. Tumanggi si Pekah na maging basalyo ng Asirya at kasama ng Syria ay naghimagsik laban sa Asirya. Gayunpaman, alam nilang ang kanilang koalisyon ay walang kakayahan na talunin ang mga Asiryo at sinikap na bumuo ng koalisyon sa ibang mga bansa. Tanging ang hari ng Kaharian ng Juda na si Ahaz ang tumanggi na sumapi sa koalisyong ito. Dahil dito, sinikap nina Pekah at hari ng Syria na si Rezin na palitan si Ahaz at ilagay ang anak ng isang taong nagngangalang Tabeel(Aklat ni Isaias 7:6). Sinalakay ng dalawa ang Kaharian ng Juda(1 Cronica 28, 2 Hari 16:6). Sa takot ni Ahaz, humingi siya ng tulong sa Asirya(2 Hari 16:7-8) at nagbigay ng tributo dito. Ayon sa 2 Hari 16:9, pinatay ng hari ng Asirya si Rezin. Ito ay salungat sa 2 Cronica 28:20-21 na nagsalaysay na hindi tinulungan ng Asirya si Ahaz. Ang Israel ay naging basalyo ng Asirya. Pinatalsik ni ni Tiglath Pileser si Pekah at ipinalit si Hoshea na pumayag na maging basalyo ng Asirya. Pinatay ni Hoshea si Pekah. Pagkatapos mamatay ni Tiglath Pileser, tumanggi si Hoshea na magbigay ng tributo sa Asirya. Kinulong ng sumunod na haring si Shalmaneser V si Hoshea at kinubkob ang Kaharian ng Israel (Samaria). Ipinagpatuloy ng sumunod na haring si Sargon II ang pagsalakay sa Israel at ipinatapon ang mga mamamayan nito noong ca.722 BCE.
Ospital Heneral ng Pilipinas
Kasayasayan
Noong 1981, inatasan ni Unang Ginang Imelda R. Marcos si Ariktektong J. Ramos upang maisagawa ang punong balak ng proyektong pagkukumpuni ng PGH. Ipinagdiwang ng PGH ang kanyang sentenaryo noong 2007, isang daang taon mula noong nagpasa ng batas na nagtatag nito.
Acaz
Aklat ni Isaias at ang tanda ng sanggol na Emmanuel
Dahil sa takot ni Ahaz kay Pekah at Rezin, hinikayat ni Isaias na manalig si Ahaz kay Yahweh na ililigtas siya mula sa dalawang pinunong ito. Gayunpaman, humingi ng tulong si Ahaz kay Tiglath Pileser at nagbigay ng mga handog dito. Ayon sa Aklat ni Isaias Kapitulo 7:11-16: "Humingi ka sa ganang iyo ng tanda na mula sa Panginoon mong Diyos; humingi ka maging sa kalaliman, o sa kaitaasan sa itaas. Nguni't sinabi ni Ahaz, Hindi ako hihingi, ni tutuksuhin ko man ang Panginoon. At kaniyang sinabi, Dinggin ninyo ngayon, Oh sambahayan ni David; maliit na bagay ba sa inyo ang mamagod sa mga tao na inyong papagurin rin ang aking Diyos? Kaya't ang Panginoon nga ay magbibigay sa inyo ng tanda; narito, isang dalaga ay maglilihi, at manganganak ng isang lalake, at tatawagin ang kaniyang pangalan na Emmanuel. Siya'y kakain ng mantekilya at pulot, pagka siya'y natutong tumanggi sa kasamaan, at pumili ng mabuti.Sapagka't bago maalaman ng bata na tumanggi sa kasamaan, at pumili ng mabuti, pababayaan ang lupain ng dalawang haring iyong kinayayamutan."
Ospital Heneral ng Pilipinas
Kasayasayan
Noong pandemya ng coronavirus ng 2020 sa Pilipinas, napili ang PGH bilang isa sa tatlong COVID-19 Referral Center para sa bansa. Naglaan ang ospital ng 130 kama para sa mga pasyente ng COVID-19, habang naglilingkod sa mga taong may ibang sakit. Opisyal na tumanggap ang PGH ng mga referral ng COVID-19 mula sa mga ibang ospital simula noong Marso 30, 2020.
Acaz
Aklat ni Isaias at ang tanda ng sanggol na Emmanuel
Ayon sa Ebanghelyo ni Mateo, and tanda ng sanggol na Emmaneul ay natupad kay Hesus.
Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 2006
Ang Eurovision Song Contest 2006 ay ang ika-51 Eurovision Song Contest, gaganapin sa Olympic Panloob Hall sa Athens, Greece noong Mayo 18 (para sa mga semi-final) at May 20, 2006 (para sa huling). Ang hosting pambansang broadcaster ng paligsahan ay ERT. Ang Bandang  Lordi Ay Nanalo Ang Kantang "Hard Rock Hallelujah", Nagsulat Si Mr. Lordi. Ang Kantang "Hard Rock Hallelujah" ay ang unang kanta kailanman hard rock upang manalo sa paligsahan, dahil Eurovision ay karaniwang kaugnay sa hinaan pop music at Schlager. Ito ay unang tagumpay Finland sa Eurovision pagkatapos na maghintay ng apatnapu't-limang taon. Ito ay nabanggit din na nakapuntos sila ng parehong halaga ng mga puntos sa mga semi-final at grand final. Ang mga host ng Eurovision Song Contest sa Atenas ay Isang Gregiyo  maawit Siya si Sakis Rouvas, sa salitang Griyego na kinatawan sa Eurovision sa 2004 at 2009, at ang mga Griyego Amerikanong telebisyon nagtatanghal at artista, Maria Menounos.
Lizzano in Belvedere
Ang Lizzano in Belvedere (Mataas na Bulubunduking Boloñesa: Lizã; Kalunsurang Boloñesa: Lizàn) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Bolonia sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 50 km timog-kanluran ng Bolonia.
Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 2006
Lokasyon
Ang lugar na ay pinili bilang ang host venue, ay ang Olympic Indoor Hall sa Atenas, ang kabisera ng lungsod ng Gresya.
Yanbu
thumb|left|Lungsod ng Yanbu. thumb|Litratong NASA ng Yanbu 'al Bahr thumb|right|Yanbu, Saudi Arabia
Untitled Goose Game
Ang Untitled Goose Game ay isang 2019 puzzle stealth video game na binuo ng House House at inilathala ng Panic. Sa laro, kinokontrol ng mga manlalaro ang isang gansa na nakakaabala sa mga naninirahan sa isang nayon sa Ingles. Dapat gamitin ng player ang mga kakayahan ng gansa upang manipulahin ang mga bagay at mga character na hindi player upang makumpleto ang mga tukoy na layunin at pag-unlad sa pamamagitan ng laro. Ito ay inilabas para sa Microsoft Windows, macOS, Nintendo Switch, PlayStation 4, at Xbox One.
Lizzano in Belvedere
Kabilang sa mga parokya ay ang simbahan ng San Pietro, Vidiciatico.
Yanbu
Yanbu 'al Bahr (Arabe: ينبع "tagsibol ng dagat"), o Yanbu, Yambo o Yenbo, ay isang importateng puwerto sa Red Sea sa probinsiyang Al Madinah, sa kanluran ng Saudi Arabia. Ito ay malapit sa 350 kilometro norte ng Jeddah (sa 24.08333°N, 38°W). Ang populasyon ay 188,430 (2004 census). Marami sa mga nakatira ay mga expatriates, halos lahat mula sa Asya, ngunit mayroon ding mga malalaking bilang mula sa Middle East at Europa.
Ang kasaysayan ng Yanbu nagsimula ng hindi mababa sa 2500 na taon, kapag ito ay isang dula ng ruta ng spice at incense mula sa Yemen hanggang Ehipto at ang rehiyong Mediterranean. Ang Yanbu ay nagsilbi bilang isang supply at operational base sa mga suldadong Arabo at British na lumaban sa Imperyong Otomano noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ito ay isang maliit na puwertong lungsod hanggang 1975, kapag ang gobyernong Saudi ay nag-mahalaan ito bilang isa sa bansang mga dalawang bagong sentrong pang-industriya (ang iba bilang ang Al Jubayl sa Golpong Persiko (Persian Gulf)).
Lizzano in Belvedere
Kasaysayan
Noong panahon ng mga Romano, ang Lizzano ay tinawag na Litanos, at ito ay isang nayon ng Selta, upuan ng isang santuwaryo kay Boi, hanggang sa ito ay isinama sa pamamahala ng mga Romano.
Yanbu
Ang lungsod ay nahahati sa tatlong mga barangay, halos sa 15 minutong drive ng kotse sa isa't isa. Ang Lungsod (madalas na tinatawag na Al-Balad) ay ang aktwal na lungsod at ang mayroong pinakamalaking populasyon at lahat ng mga shopping center. Ang Yanbu Al-Nakhel (Al-Nakheel) ay isang masyadong matandang barangay; higit sa lahat ng mga laman nito ay mga sakahan. Ang Yanbu Al-Sina'iya ("ang industryal Yanbu"), ay lungsod ng industrya. Ito ay itinatag noong 1975 at mayroong napaka-modernong arkitekturang pagbahay. Laman nito ang lahat ng mga importanteng refinery at ang mga petrochemical instalayson. Ngayon, mabilis pa rin itong lumalago.
Lizzano in Belvedere
Mga kambal bayan - mga kapatid na lungsod
Ang Lizzano sa Belvedere ay kambal sa:
Yanbu
Ang Yanbu ay isang mahalagang terminal ng bapor ng petrolyo at mayroong tatlong mga refinery ng petrolyo, isang pasilidad ng plastik, at iba-iba pang mga petrochemical plant. Ito ay ang pangalawang puwerto ng bansa (pagkatapos ng Jeddah) at ang pangunahing puwerto para sa sagradong lungsod ng Medina, 160 km (100 milya) sa silangan. Ang natural na silungan ay protektado sa dalawang tagiliran ng mga malawak na mga coral reef. Ang itong mga reef ay mananatiling birhen, anopa't ito ay mga magandang mga lugar para sa diving. May tatlong pangunahing pipeline ng langis na humahantong sa kabila ng disyerto mula sa oilfields sa silangan hanggang Red Sea sa Yanbu. Ang Yanbu ay mayroon ding domestic airport (code YNB) at isang base ng hukbong-dagat. Ang base na tintawag Al-Minhalapin ay gumagamit ng mga isla at underwater facilities para ma-protekto ang lupa.
Ngayon, may bago nang highway na pumapasa sa Yanbu mula sa Jeddah hanggang mga parteng norte ng kaharian at ang mga malapit na mga bansang Syria, Jordan, atbp.
Ang Yanbu International School ay isang paaralang K-12 sa Yanbu Al-Sinaiyah.
Konsehong Panseguridad ng mga Nagkakaisang Bansa
Ang Konsehong Panseguridad ng mga Nagkakaisang Bansa (United Nations Security Council) ay isa sa anim na pangunahing organo ng mga Nagkakaisang Bansa na responsable sa pagtitiyak ng pandaigdigang kapayapaan at katiwasayan, pagrekomenda ng pagpasok ng mga bagong kasapi sa Asembleyang Pangkalahatan, at pag-apruba ng anumang pagbabago sa Karta. Habang nagbibigay lamang ng mga rekomendasyon ang ibang bahagi ng Mga Nagkakaisang Bansa sa mga kasabi nitong pamahalaan, may kapangyarihan ang Security Council na gumawa ng desisyon na dapat tuparin ng mga kasaping pamahalaan sa ilalim ng United Nations Charter. Kilala bilang UN Security Council Resolutions ang mga desisyon ng Kapulungan.
Lingks palabas
Kaurian:Mga Nagkakaisang Bansa
Pagkamakabayan
Ang pagkamakabayan ay nagpapahiwatig ng positibong pag-uugali ng isang tao sa kaniyang sariling bansa, sa kaniyang nasyonal na bayang sinilangan, sa kultura nito, sa 'totoong' kasapi nito at sa interes nito. Iniuugnay ito kadalasan sa etnosentrismo - ang paniniwalang na mas mataas ang nasyonal o etnikong grupo sa iba, at maaaring gamitin bilang pamantayan sa paghuhusga sa kanila. Tinatawag na isang bayani ang isang tao na makabayan.
Tingnan din
Kaurian:Nasyonalismo
Tropiko
thumb|240px|left|Ang hitsura ng [[Pilipinas ay isang tropikong rehiyon.]]
Ang tropiko o mga bansa na tropiko ay ang heograpikong rehiyon sa Lupa o "earth" na naka-sentro sa ekwador o "equator". Nililimitahan ito sa latitud ng dalawang tropiko: ang Tropiko ng Cancer sa hilaga at ang Tropiko ng Capricorn sa timog na hemisperyo. Ito ay nagmula sa salitang griyego na tropos, na ang ibig sabihin ay bwelta o pag-ikot.
Ang rehiyong ito ay nakalatag sa pagitan ng 23.5° H latitud at 23.5° T latitud, at kasama dito ang lahat ng parte ng Lupa na direktang tinatamaan ng araw(o kung saan naka-anggulong 90° altitud ang araw mula sa lupa) nang maski isang beses lang sa isang taong solar (hindi nagagawa ito ng araw lampas hilaga ng Tropiko ng Cancer at lampas timog ng Tropiko ng Capricorn). Sa panukalang klasipikasyon ng klima ni Köppen, ang klimang tropikal ay nilalarawan bilang isang klimang hindi-arid, na ang lahat sa labindalawang buwan ng taon ay may promedyong temperaturang hindi bababa sa 18 °C.
Mga Organismo
Ang mga tropikal na halaman at hayop ay yung mga katutubong espesye (species) sa rehiyon. Ang salitang ito ay ginagamit din bilang pagtukoy sa isang lugar na mainit at mahalumigmig buong taon, na may saganang kahalamanan. Subalit may mga ilang lugar sa tropiko na hindi talaga "tropikal" at mga alpine tundra at niyebeng tuktok, tulad ng sa bundok ng Mauna Kea.
Tingnan din
Kaurian:Klima
Perugia
thumb|Tanaw mula sa Perugia, sa ibabaw ng isang lambak sa ibaba thumb|Tingnan ng iba pang burol sa paligid ng Perugia Ang Perugia ay ang kabeserang lungsod ng rehiyon ng Umbria sa gitnang Italya, na tinatawid ng Ilog Tiber, at ng lalawigan ng Perugia. Ang lungsod ay matatagpuan mga 164 km sa hilaga ng Roma at 148 km timog-silangan ng Florencia. Sinasaklaw nito ang isang mataas na tuktok ng burol at bahagi ng mga lambak sa paligid ng lugar. Ang rehiyon ng Umbria ay napapaligiran ng Toscaan, Lazio, at Marche. left|thumb| Tanaw ng lungsod at lambak sa tuktok ng burol ng Perugia Ang kasaysayan ng Perugia ay bumalik sa panahon ng Etrusko; ang Perugia ay isa sa mga pangunahing Estruskong lungsod.
Ang lungsod ay kilala rin bilang bayan ng mga unibersidad, kung saan itinatag ang Unibersidad ng Perugia noong 1308 (mga 34,000 estudyante), Unibersidad para sa mga Dayuhan (5,000 estudyante), at ilang mas maliliit na kolehiyo gaya ng Academy of Fine Arts "Pietro Vannucci" (Accademia di Belle Arti "Pietro Vannucci") pampublikong athenaeum na itinatag noong 1573, ang Pamantasan ng Perugia Surian ng Meditasyong Lingguwistika para sa mga tagapagsalin at interpreter, ang Musikang Konserbatoryo ng Perugia, na itinatag noong 1788, at iba pang institusyon.
Ang Perugia ay isa ring kilalang sentro ng kultura at sining ng Italya. Nagtatanghal ang lungsod ng maraming taunang pista at pangyayari, halimbawa, ang Pistang Eurochocolate (Oktubre), ang Umbria Jazz Festival (Hulyo), at ang Pandaigdigang Pista ng Pamamahayag (tuwing Abril), at nauugnay sa maraming kilalang tao sa sining.
Trevignano Romano
thumb| Makasaysayang sentro ng Trevignano. Ang Trevignano Romano ay isang maliit na bayan at komuna sa Kalakhang Lungsod ng Roma Capital, Lazio, gitnang Italya. May populasyon na humigit-kumulang 5,000, matatagpuan ito sa Lawa Bracciano. Ito ay mga 47 km layo mula sa Roma.
Mga pangunahing tanawin
Ang mga nitsong Etrusko mula ika-8-ika-6 na siglo BK ay natagpuan sa mga burol sa hilaga ng Trevignano. Ang mga napangalagaang mga artipakto mula sa dalawa sa mga libingang ito ay ipinapakita sa lokal na Romanong Etruskong Museo.
Ang kastilyo ay itinayo bandang 1200 sa pamamagitan ng utos ni Papa Inocencio III, at kalaunan ay pinalakas ng Orsini. Dati itong mayroong 3 patong ng napakalaking pader, ngunit ang pagkubkob ni Cesare Borgia noong 1497 at kasunod na mga lindol ang bumawas sa mga estruktura sa isang kalagayang hindi na lubos na maaayos.
Lysochrome
Ang lysochrome ay isang natutunaw na tina na ginagamit para sa histokemikal na paglamlam ng mga lipid, na kinabibilangan ng triglycerides, fatty acids, at lipoproteins. Ang mga lysochrome tulad ng Sudan IV ay natutunaw sa lipid at nagpapakita bilang mga rehiyon na may kulay. Ang tina ay hindi dumidikit sa anumang substrate, kaya maaaring makuha ang kwantipikasyon o kwalipikasyon ng presensya ng lipid.
Ang pangalan ay nilikha ni John Baker sa kanyang aklat na "Principles of Biological Microtechnique", na inilathala noong 1958, mula sa mga salitang Griyego na lysis (solusyon) at chroma (kulay).
Mumbai
thumb|right|270px|Palengke sa Mumbai Ang Mumbai, dating kilala bilang Bombay (मुंबई. mula sa Portuges na Bombaim), ay ang kabisera ng Maharashtra na isang estado ng India at pinakamaraming populasyon na lungsod sa India. Matatagpuan ang Mumbai sa Isla ng Salsette sa kanlurang pampang ng India. Binubuo ito sa isa sa mga konurbasyon na may pinakamaraming populasyon. Ang lungsod, na mayroong malalim na natural na pundahan, ay ang pinakamalaking daungan sa kanlurang India, inaasikaso ang higit sa kalahati ng pampasaherong trapiko sa India.
Daang Samson
Ang Daang Samson (Samson Road) ay isang pangunahing kalye na dumadaan mula silangan pa-kanluran sa Lungsod ng Kalookan sa hilagang Kalakhang Maynila, Pilipinas. Ito ang karugtong ng EDSA, at naka-ugnay ito sa nasabing lansangan sa pamamagitan ng Rotonda ng Monumento upang makabuo ng isang deretsong ruta. Kapwa bahagi ng Daang Palibot Blg. 4 (C-4) ng sistemang daang arteryal ng Kamaynilaan ang EDSA at Daang Samson. May haba na 2.0 kilometro (1.2 milya) ang Daang Samson, na nagsisimula sa Monumento at nagtatapos sa sangandaan nito sa Abenida Paterio Aquino sa Malabon.
Ipinangalan ang kalye mula kay Apolonio Samson, isang tenyente pambaryo ng Katipunan na mula sa Sitio Kangkong, Baryo Balintawak, Kalookan (ngayon ay nasa Lungsod Quezon), na nakipaglaban kasama si Andres Bonifacio noong Himagsikan ng 1896 (1896—1898).
Canossa
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Canossa (Reggiano: Canòsa) ay isang comune (komuna at munisipalidad) at bayang kastilyo sa Lalawigan ng Reggio Emilia, rehiyon ng Emilia-Romaña, hilagang Italya. Dito nagpepenitensiya ang Banal na Romanong Emperador Enrique IV noong 1077 at tumayo nang tatlong araw na walang takip sa ulo sa niyebe upang baligtarin ang kaniyang eksomunyon sa kaniya ni Papa Gregorio VII. Ang Daan pa-Canossa ay minsan ginagamit bilang simbolo ng pagbabago ng relasyon sa pagitan ng medyebal na Simbahan at Estado.
Noong Disyembre 2014, ang Canossa ay may paopulasyon ng 3,778, at may hangganan sa mga comune ng Casina, Castelnovo ne' Monti, Neviano degli Arduini (PR), San Polo d'Enza, Traversetolo (PR), Vetto, and Vezzano sul Crostolo.
Ang bayan ay dating kilala bilang Ciano d'Enza, habang ang Canossa ay ang pangalan lamang ng kastilyo, na ngayon ay guho, na dating pag-aari ni Matilda ng Toscana, at kalapit na nayon, na nasa 8 km silangan ng bayan. Ang bagong pangalan ay napagpasyahan noong 1992.
Barbara Miguel
Si Barbara Miguel ay ipinanganak noong Mayo 15, 2004 sa Quezon City, Philippines isa siyang Pinay na batang actress.Nanalo siya sa kategoryang Best Actress sa 2013 Harlem International Film Festival dahil sa kanyang mahusay na pagganap bilang Krista sa  pelikulang Nuwebe.
Aloysius Lilius
Si Aloysius Lilius (Luigi Lilio, 1510 — 1576) ay isang doktor mula sa Calabria sa Italya (parte ng kaharian ng Naples noong mga panahon na iyon). Siya ang prinsipal na imbentor ng pagbabago sa Kalendaryong Gregorian, ngunit namatay bago pa natanggap ang kaniyang plano. Pinakita ng kanyang kapatid na si Antonio ang mga planong ito sa kumite ng pagbabago ng Papa Gregoryo XIII.
Gualtieri
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Gualtieri (Mantovano: Gualtēr) ay isang comune (komuna at munisipalidad) sa Lalawigan ng Reggio Emilia, rehiyon ng Emilia-Romaña, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-kanluran ng Bolonia at mga 25 km hilaga ng Reggio Emilia sa kanang pampang ng Ilog Po. Sa kasaysayan, dumanas ito ng maraming baha, ang huling nangyari noong 1951.
Pinagmulan ng pangalan
Ayon sa mga istoryador, ang pangalang 'Castrum Valterii' ay nauugnay sa Longobardong 'Gualtiero' (katumbas ng Ingles ng Walter), na ipinadala ni Haring Agilulf noong 602 upang sakupin ang Mantua.
Kasaysayan
Noong ika-2 siglo BK, sa kolonisasyong Romano, nahati ang teritoryo. Ang mga palatandaan ng senturyasyon ay maliwanag pa rin hindi kalayuan sa Brescello (Brixellum), isang nayon kung saan umikot ang pamayanan ng Gualtieri hanggang sa Panahong Lombardo.
Libangan
Kabilang sa mga libangan ang pangingisda at pag-canoe sa ilog ng Po, paglalakad sa protektadong kakahuyan (Caldarèn) at pagbibisikleta sa mga daang pagbibisikleta sa kahabaan ng pook ng binabaha ng ilog. Ang landas para sa pagbibisikleta at paglalakad na pinangalanang Po – fiume d'Europa (Po - ilog ng Europa) ay nag-uugnay sa anim na munisipalidad sa kahabaan ng pook ng dalampasigang Po.
Loiano
Ang Loiano (Gitnang Kabundukang Boloñesa: Lujèn [luˈjɛŋ]; Kabundukang Boloñesa: Lujàn) ay isang bayan at komuna ng Kalakhang Lungsod ng Bolonia sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya sa Tusco-Emilianong Apenino mga 714 m itaas ng antas ng dagat. Kinokonekta ito ng Highway SS 65 sa Bologna, 35 km sa hilaga, at Florencia, 73 km sa timog.
Ito ang pook ng astronomikong obserbatoryo ng Unibersidad ng Bologna, na pinangalanan pagkatapos ng astronomong si Giovanni Domenico Cassini.
Sa Val Sicura, sa loob ng teritoryo ng komuna, may isang pagbarilan na itinatag noong 1889 na nananatiling aktibo.
Heograpiya
Ang munisipalidad ay binubuo ng mga teritoryal na komunidad ng mga frazione ng: Anconella, Barbarolo, Bibulano, La Guarda, Roncastaldo, Quinzano, Sabbioni, Scanello, at Scascoli.
Katolisismo
Ang salitang Katolisismo o Katolisidad ay may dalawang eklestiyastikal na kahulugan ayon sa talatinigang Webster, una ay ang buong Ortodoks ng Kristiyanong Simbahan o ang pagsunod dito, at pangalawa, ang mga doktrina na paniniwalaan ng Simbahang Romano Katoliko o ang pagsunod dito.
Ang salitang ito ay hango sa salitang Griyegong καθολικός -ή -όν (katholikos), nangangahulugan ng "pangkalahatan" o "unibersal". Sa Griyego, ang salita para sa simbahan ay gumagamit ng pambabaeng porma ng pang-uri ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία.
"Isa, Banal, Katolika at Apostolika"
Ang sulat para sa mga Kristiyano noong 107 AD, ng isang obispo ng Antioch na si San Ignacio ay ang pinakamaagang paggamit ng salitang "Simbahang Katolika" (Smyrnaeans, 8). Sa paggamit ng nasabing salita, itinakda ni San Ignacio ang kabuluhan nito sa unibersal na aspeto. Gayumpaman, hindi kasama sa nasabing kabuluhan ang mga erehe tulad ng mga hindi nagsisipaniwala na sa Banal na Pakikinabang ay naroon ang laman ng Tagapagligtas na si Hesukristo, na syang nagpakasakit para sa kasalanan ng mga tao, sya rin na binuhay na magmuli ng kaniyang Ama (Smyrnaeans, 7). Tinawag niya ang mga nasabing tao bilang "mababangis na hayup sa wangis ng tao" na hindi dapat "tanggapin ni kilalanin (o pakisalamuhaan)" (Smyrnaeans, 4).
Samantalang, may mayroong mas direktang paggamit ng salitang "Simbahang Katolika", na naghihiwalay sa Simbahan ito sa iba pang mga ereheng simbahan. Ito ay ang paggamit ni San Cirilo ng Herusalem (315-386 siglo). Sa Araling Katekismo, XVIII, 26 (Ingles:Catechetical Lectures, XVIII, 26), ibinilin ni San Cirilo na "kung paroroon ka sa mga siyudad, huwag mong basta hahanapin o ipagtatanong ang Tahanan ng Panginoon, (pagkat ang ibang sekta ng mga di karapat dapat (o kagalang kagalang) ay sumusubok ding tawagin ang kanilang kural bilang tahanan ng Panginoon), bagkus ay inyong hanapin ang Simbahang Katolika, pagkat ang hindi nakasanayang pangalang ito, ang tunay na Banal na Simbahan, ang ina nating lahat, ang esposo ng ating Panginoong Hesukristo; ang nagiisang bugtong na Anak ng Diyos.
Ang salitang "Katoliko" ay ginagamit noon pa bilang pantukoy sa tunay at nag-iisang orihinal na Simbahan na itinatag ni Kristo at ng kaniyang mga Apostol. Ito rin ay napapaloob sa ibat ibang kredo (ng ibat ibang pakahulugan sa paniniwala). Ilan sa mga ito ay ang "Sumasampalataya Ako" (Ingles: Apostles' Creed) at Nicene Creed. Maging ang ibang denominasyon ng Kristiyanismo ay naniniwala na sila ang "katoliko". Nahahati sila sa dalawang grupo:
Ang mga Kristiyano mula sa ibat-ibang denominasyon, kabilang na ang karamihan sa mga protestante ay nananalig sa "Isang Banal na Katoliko at Apostolikong Simbahan". Para sa mga protestante, ang karamihan sa kanila ay naniniwala na ang kanilang pananalig ay ang may pinakaisa sa lahat ng simbahang nasa ilalim ng pamumuno ng Panginoon at ng iisang Tagapagligtas, imbes na sa pinag-isang institusyonal na simbahan. Sa kanilang gamit ng salitang "katoliko", ginagamit nila ang maliit na titik "k" (katoliko, hindi Katoliko). Ang Kredong Apostoles (Apostles Creed) ay may linyang "Sumasampalataya ako sa ... banal na simbahang katolika ... (na may pagkakataon na ginagamitan ng malaking titik). Ginagamit ito sa mga pagsamba ng ibang mga protestante, ngunit hindi ng mga Alemang Luterano. Ang Kredong Niceno (Nicene Creed) naman ay kagaya rin ng Kredong Apostoles (Apostles Creed) na nagtataglay ng mga katagang "isang banal na katoliko at apostolikong Simbahan"
Maikling Kasaysayan ng Simbahang Katolika
Ang Simbahang Katolika ay orihinal na nasa ilalim ng pamamahala ng tatlong patriarka. Ito ay ang patriarka ng Roma, Alexandria at ng Antiquia. Nang kalaunan ay naidagdag ang patriarka ng Constantinople at ng Jerusalem. Ang obispo ng Roma ang siyang pinakakilala noong mga panahong iyon. May kakataon na ang pagtatalo sa doktrina at pamamalakad ay isinasangguni sa Roma. Noong mailipat ang kabisera sa Constantinople, napadalas ang panghahamon (batikos at kwestiyon) sa mga impluwensiya ng Roma. Bagamat, inaangkin ng Roma ang natatanging kapangyarihan at pagiging angkan ni San Pedro at San Pablo, na pinaniniwalaan ng lahat ng patriarka bilang isang martir at nailibing sa Roma, ang Constantinople naman ang siyang residensiya ng Emperador, at ang simbahan naman ng Antioch at ng Alexandria ay matanda pa sa Roma. Itinuturing din na unang namahala o tatag ng Sede si San Pedro sa Antioch bago ito pumaroon sa Roma.
Noong taong 431, ang Konseho ng Efeso ang Ikatlong Konsehong Ekumenikal, ay siyang nagbigay pansin sa Nestorianismo. Ang Nestorianismo ay isang ereheng paniniwala ng paghihiwalay ng katauhan at kabanalan ni Jesus. Ito rin ang paniniwalang nagsasabing ang Birheng Maria ay nagluwal lamang, hindi sa Diyos, kundi sa katauhan (o katawang tao) lamang ni Hesukristo. Tahasang itinakwil ng Konsehong ito ang paniniwalang ito, at kinatigan nila ang paniniwalang si Birheng Maria ay Theotokos, o "Ina ng Diyos". Isa ito sa pinakamalaking kaguluhan sa kasaysayan ng Simbahan. Yaong mga hindi tumanggap ng desisyon ng Konseho ng Efeso ay karamihang Persa (Persian) at nagsipagtatag o kinakatawan ng mga Simbahang Assyrian ng Silangan at ng mga kaugnay na simbahan.
Isa pa pangyayari ang lumikha ng alingusngos sa Simbahang Katolika. Ito ay ang matapos na ilabas ng Konseho ng Kalsedonya ang pananaw nila sa Eutychian Monophysitism. Ayon sa doktrinang ito, nakikiisa ang kabanalan sa katauhan ni Kristo. Dagdag pa ng konseho na ang iisang personang ito ay may dalawang kalikasan "walang pagkakalito, walang pagbabago, walang paghahati at walang paghihiwalay" o "hindi dapat ipagkalito, hindi maipagbabago, hindi mahahati at hindi mapaghihiwalay", at kukng magkagayon ay parehong buong Diyos at buong tao. Ang mga simbahang Alexandrino ay hindi sumang-ayon dito. Ang mga ito ay ang mga "Sinaunang Simbahang Oriental" o ang "Kumunyong Ortodoxong Oriental".