cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuel Tinio
1896 at ang Himagsikan
Ang awtoridad ng Espanya ay nag-organisa ng kumpanya na may 200 sibilyan na Espanyol at mga mersenaryo ng sumunod na araw at inatake ang mga kampanteng naghimagsik, at itinaboy ang mga ito palayo sa sentro ng gobyerno. Nang sumunod na araw ay dumating ang dagdag puwersa ng Espanya na dumating sa Peñaranda, na puwersa ang mga rebeldeng kulang sa armas na umatras, at naiwan ang may 60 na patay. Hinabol ng mga Espanyol ang mga naghihimagsik, itinulak papalayo ang mga nasa Cabiao papatakas sa Candaba, Pampanga, at ang mga nasa Gapan ay nagtago sa San Miguel de Mayumo sa Bulacan. Ang mga naghimagsik sa San Isidro ay tumakas patawid ng ilog at nagtago sa Jaen. Ang mga kamag-anak ng mga nakilala ay itinaboy sa kanilang mga tahanan ng kolonyang awtoridad. Si Manuel Tinio at kanyang tropa ay naiwan upang protektahan ang mga taong masa sa Calaba, San Isidro, na halos kanyang mga kamag-anak, ay nagmamadali na makatawid sa ilog ngJaen, Nueva Ecija.
1897
Ang mga rebelde ay muling nabuo ng tumigil sa paghabol ang mga Espanyol. Si Tinio at kanyang mga tauhan ay sumama kay Hen. Llanera sa pakikipaglaban nito sa mga Espanyol. Si Tinio ay ginawang kapitan ni Llanera.
Ang pagiging agresibo ng batang si Manuel Tinio ay nakarating kay General Emilio Aguinaldo, na ang kanyang mga puwersa ay napapalayas sa Cavite at Laguna. Umatras siya sa bundok Puray sa Montalban, Rizal at nagpatawag ng pulong ng mga patriotiko noong Hunyo 1897. Sa pulong na iyon, itinalaga ni Aguinaldo si Mamerto Natividad, Jr. bilang kumandante heneral ng Himagsikang Hukbo at si Mariano Llanera bilang bise kumandante na may ranggo na Tinyente Heneral. Si Manuel Tinio ginawang Koronel at nagsilbi kay Heneral Natividad.
Ang patuloy na lakas ng hukbo ni Gov. Gen. Primo de Rivera ay naitaboy si Aguinaldo to Gitnang Luzon. Noong Agosto, nag desisyon si Hen. Aguinaldo na ilikas ang kanayng puwersa na 500 kalalakihan sa kuweba ng Biak-na-Bato sa San Miguel, Bulacan sapagkat ang lugar ay madaling idipensa. Doon, ang kanayang puwersa ay sumama kay Hen. Llanera. Sa tulong ni Pedro Paterno, isang prominenteng Philippines abugado, si Aguinaldo ay nagumpisang makipag-ayos sa isang pansamantalang kapayapaan sa gobyernong Espanyol kapalit ng mga pagbabago, bayad pinsala, at isang ligtas na pag-uugali.
Noong Agosto 27, 1897, Si Heneral Mamerto Natividad at Koronel Manuel Tinio ay nagsagawa ng pagsalaky sa Carmen, Zaragoza at Peñaranda, Nueva Ecija. Matapos ang tatlong araw, noong ika-30, ay nakuha nila ang Santor (ngayon ay Bongabon) sa tulong ng mga mamamayan. Tumigil sila doon hanggang Setyembre 3.
Noong Setyembre 4, na may pangunahing layunin ng pagkuha ng mga probisyon na kulang sa Biak-na-Bato, si Hen. Natividad and Koronel Manuel Tinio ay nagsama kasama ang puwersa ni Koronel Casimiro Tinio, Hen. Pío del Pilar, Koronel Jose Paua at Eduardo Llanera sa isang madaling araw na pag-atake sa Aliaga. (si Casimiro Tinio, na kilala bilang ‘Capitan Berong’, ay nakatatandang kapatid ni Manuel sa kanyang ama sa una nitong kasal.)
Ang Labanan sa Aliaga, itinuturing na isa sa mga pinaka maluwalhating labanan ng paghihimagsik. Nakuha ng mga rebelde ang mga simbahan at kumbento, ang Casa Tribunal at iba pang gusali ng gobyerno. Namatay ang kumandante ng Espanya sa unang bugos ng labanan, habang ang iba ay nakulong sa makapal na pader ng bilangguan.Ang mga rebelde naman ay nagpatuloy at pinatibay ang mga bahay. nang sumunod na araw,linggo ika-5, ang simbahan at kumbento at iba pang mga bahay ay sinunogbilang depensa.
Iba pang gawa at kanyang Kamatayan
Si Manuel Tinio, kasama ang mga katulad niyang mason (karamaihan sa mga rebolusyunaryo ay kasapi), ay nanguna sa pagtatayo ng unang Masonic Lodge sa Nueva Ecija sa Cabanatuan City, na ipinangalan sa kanya.
Isa din siyang pangunahing mangangalakal bukod sa pagiging hacendero. May natatanging kaalaman ukol sa matinding kakulangan sa pagtatrabaho na dumating dahil kalat na pag-gawa ng mga gubat na maging mga kabukiran noong 1903 hanggang 1920, siya at kanayng mga kapwa hacenderos ay nagtayo ng Samahang Magsasaka noong 1910. Ang Samahan ay nag-angkat at namahala ng kauna-unahang rice thresher sa bansa. Isang malaking makina na pinapagana ng apoy mula sa kahoy na steam engine at mas maraming ulit na mas malaki sa pinakamalaking trilladoras na kilala noong 50s at 60s. Sa bandang huli, ang kumpanya at ay nagbigay ng elektrisidad saCabanatuan City, at nagpapatuloy hanggang ngayon.
Nagtatag din siya noong 1911, nang unang kumpanya ng soft drink sa bansa. Ang Marilao Mineral Water Co. ay may planta ng bote sa tabi ng isang bukal sa Marilao, Bulacan na naging Coca-Cola.
Ang laganap na pag-gawa ng mga bukid mula sa pagiging kagubatan noong unang dalawang dekada ika 20 siglo ay nagbunga ng madaming produkto ng bigas. nang ikalawang dekada, ang Nueva Ecija ay naunahan ang Pangasinan sa pagiging kamalig ng bigas sa buong Luzon, ang Cabanatuan ay nasa tungo ng pagiging sentro ng distribyusyon ng bigas sa Central Luzon. Madaming mga kiskisan ang nagsulputan. Si Manuel Tinio ang nagtayo ng una at pinakamalaking ricemill sa Cabanatuan. Noong araw na iyon, ang pagkakaroon ng sariling ricemill ay parang may sarili kang banko. Ang palay na idinidiposito dito ay maaring ipalit ng ilang beses hanggang ang may-ari ay mabawi ang kanyang kalakal, at ang may-ari ng ricemill ay tumutubo sa mga transaksyon.
Nang siya ay mamatay, naiwan nya ang may 2,200 na mga baka sa kanyang mga anak.
Noong Disyembre 28, 1923, si Manuel Tinio ay dinala sa isang ospital sa Maynila hospital sa sakit na cirrhosis sa atay. Sobra siyang kinikilala ng karamihang kaya't si Manuel Quezon, ng marinig na si Hen. Tinio ay may matinding karamdaman, gayundin si Pres. Emilio Aguinaldo ay nagmadaling nagtungo sa ospital, nang nakapajama lamang. Namatay siya sa edad na 46 at 10:00 PM noong February 22, 1924 sa 214 Real St., Intramuros, Maynila, iniwan ang kanyang biyuda at 12 na anak.
Dahil sa kanyang nagawa sa bansa, ang gobyerno at nagbahagi ng isang ispesyal na tren na dalhin ang kanyang kabaong sa Cabanatuan. Ang tren ay humihinto sa bawat istasyon, upang ang mga opisyal ng bawat bayan ay makapag bigay pugay sa kanya. Si Hen. Manuel Tinio ay inilibing sa Cabanatuan noong Marso 2, 1924. Si Hen. Aguinaldo at iba pang nabubuhay na heneral ng himagsikan, si Quezon, Osmeña at iba pang opisyal ng gobyerno ay nagbigay galang sa kanya.
General Tinio, Nueva Ecija
Si Congressman Celestino Juan ay nagtaguyod ng isang congressional act na nagpapalit sa bayan ng Papaya at pangalanan ito na General Tinio upang gunitain si Heneral Manuel Tinio, isang marangal at kilalang rebolusyonaryong pinuno laban sa mga Kastila na nagmula sa Nueva Ecija. Ang utos ay naisabatas noong Hunyo 20, 1957 bilangRepublic Act No. 1665. Ang bagong pangalan ng bayan ay pinasinayaan makalipas ang ilang araw, noong Agosto 19, 1957.
Mga anak at kamag-anak
Mga Anak
kay Laureana Quijano
kay Maura Quijano
kay Basilia Huerta
sa hindi nakilalang ina
Mga Apo
Great Grandchildren
Great Great Grandchildren
Iba pa
Magbasa pa
http://www.oocities.org/afpmuseum/bktiniobde.html
Inhenyeriyang pamproduksiyon
Ang inhenyeriyang pamproduksiyon o production engineering ay pagsasama ng manufacturing technology at management science. Ang isang inhenyero ay kadalasang may malawak na kaalaman sa mga gawaing pang-inhenheriya at may malay sa hamong pangangasiwa na kaugnay sa produksyon. Ang layunin ay matupad proseso ng produksyon sa pinakamaayos, pinakamahusay, at pinakamatipid na paraan.
Sinasaklaw ng production engineering ang paggamit ng casting,machining processing, joining processing, pagpuputol ng metal at pagdisenyo ng kagamitan, metrolohiya, kagamitang pang-makina, machining systems, automasyon, mga jigs at fixtures, pagdisenyo ng selyo at moldihan, material science, pagdisenyo ng mga parte ng kotse, at pagdididsenyo’t pagyari ng makina. Sa pangkalahatan, kasanib ng production engineering ang manufacturing engineering at ''industrial engineering''.
Sa industriya, kung ang disenyo ay nakilala, ang mga konsepto ng production engineering na ukol sa trabahong pag-aaral, ergonomiya, operation research, manufacturing management, production planning, at iba pa ay gumaganap ng importanteng tungkulin sa mabisang proseso ng mga produkto. Ito ay tumatalakay sa sari-saring disenyo at mabisang pagplano ng buong manufacturing system, na kung saan ay unti-unting nagiging komplikado na may pag-usbong ng masulong na pamamaraan ng produksyon at mga control systems.
Talaan ng mga pelikulang nasa pampublikong dominyo sa Estados Unidos
May copyright na mga elemento ng isang pelikula
Walang opisyal na listahan ng mga pelikula (o iba pang mga gawa) sa pampublikong domain. Mahirap matukoy ang katayuan ng pampublikong domain ng isang pelikula dahil maaaring kasama dito ang anuman o lahat ng mga sumusunod na may copyright na elemento:
Pagdodokumento ng katayuan sa pampublikong domain
Kung ang isang pelikula ay lilitaw sa listahan sa ibaba, malaki ang posibilidad na nawala ang ilan o lahat ng proteksyon sa copyright ng Estados Unidos o sa kaso ng mga pelikula ng gobyerno ng Estados Unidos, ay hindi kailanman protektado ng copyright.
Walang iisang pamamaraan para sa pagtukoy kung ang isang pelikula, o mga bahagi nito, ay nasa pampublikong domain. Mayroong maraming mga pamamaraan na maaaring magamit upang idokumento ang katayuan sa pampublikong domain ng isang pelikula. Kabilang dito ang mga sumusunod:
Kawalan ng pagbabago
Bago ang taong 1988, ang lahat ng pelikula ng pelikula ay inilathala pagkatapos ng 1909 na may paunawa sa copyright kung saan magaganap ang ika-28 taon ng copyright bago ang taong 1988, na kailangang irehistro at bago ang ika-28 taon, ang pagrehistro ay kailangang i-renew, o ang copyright para sa pelikula ay mag-e-expire at papasok ito sa pampublikong domain. Nalalapat ito sa lahat ng mga pelikulang nakarehistro para sa copyright bago ang taong 1960. Ang mga pag-renew ng copyright ay naging opsyonal noong 1988.
Tukuyin ang pagpaparehistro sa copyright
Ang mga pagrehistro ng copyright ng larawan ng paggalaw bago ang 1978 ay na-publish sa semi-taunang Catalog ng Copyright s. Nag-publish din ang Library of Congress ng pinagsama-sama na Mga Catalog ng Copyright ng mga pagarehistro ng larawan para sa mga yugto
Katayuan sa pag-renew ng copyright
Para sa mga pelikulang nakarehistro sa - kasama ang 1963, mahalagang malaman ang katayuan sa pag-renew. Ang semi-taunang mga booklet ng Copyright Catalog ay may halos kumpleto (hindi bababa sa 99.99%) na mga listahan ng mga pag-renew para sa mga pelikulang nakarehistro 28 taon na ang nakalilipas. Ang mga buklet na semi-taunang iyon lahat ay hindi naka-print. Gayunpaman, para sa hanggang 1959, tumutugma ang mga aklat ng Film Superlist sa mga pag-renew ng copyright sa mga naunang pagrehistro. Ang mga pagrerehistro at pag-update ng copyright ay matatagpuan sa
Listahan ng mga pelikula sa pampublikong dominyo sa Estados Unidos
Ang lahat ng mga pelikulang inilabas bago ang, o gawa ng gobyerno ng Estados Unidos, ay nasa pampublikong domain na ngayon sa United States. Ang mga ito ay hindi nakalista dito upang mapanatili ang listahang ito sa isang mapapamahalaang laki. Tingnan ang Category:Films by year para sa mga pre- na pelikula.
Katsushika Hokusai
Si Katsushika Hokusai (葛飾北斎) ay isang Hapong alagad ng sining, nagpipinta ng ukiyo-e at gumagawa ng mga impresyon sa panahon ng Edo. Noong panahon niya, siya ang nangungunang dalubhasa sa pintang Tsino. Ipinanganak sa Edo (Tokyo ngayon), pinaka-kilala si Hokusai bilang may-akda ng mga seryeng impresyon sa kahoy na Tatlumpu't Anim na Tanawin ng Bundok Fuji (mga 1831) na kinabibilangan ng sikat at kinikila sa buong mundo na impresyon, ang Ang Dakilang Alon sa labas ng Kanagawa, na nilikha noong dekada 1820.
Wikang Paranan
Ang wikang Paranan ay isang wika sa Pilipinas.
Kaurian:Mga wika ng Pilipinas
Felix ng Valois
Si San Felix ng Valois (1217 - 4 Nobyembre 1212) ay isang santong Pranses. Binigyan siya ng apelidong Valois ng ilan dahil pagkakasapi niya sa Kabahayan ng Valois, isang kadeteng sangay ng maharlikang Kabahayan ng Capet sa Pransiya. Ayon naman sa ilan, ibinigay sa kaniya ang apelyidong ito dahil katutubo siya ng lalawigan ng Valois. Namatay siya sa Cerfroid.
Talambuhay
Sa maagang edad, itinakwil niya ang kaniyang mga ari-arian at nagretiro sa isang pook na gubat-na-gubat sa Diyosesis ng Meaux, kung saan itinakda niya ang sarili sa pananalangin at pagmumuni-muni. Sumama sa kaniyang paglisang ito si Juan ng Matha na nagmungkahi sa kaniya ng proyektong ilunsad ang isang ordeng magliligtas sa mga aliping Kristiyano na nasa kamay ng mga Muslim.
Silang ng Khyber
thumb Ang Silang ng Khyber ay isang silang sa Khyber Pakhtunkhwa lalawigan ng Pakistan, sa hangganan kasama ng Afghanistan (Nangarhar Province). Ikinokonekta nito ang bayan ng Landi Kotal hanggang sa Lambak ng Peshawar sa Jamrud sa pamamagitan ng paglalakad ng bahagi ng mga bundok ng Spin Ghar. Isang mahalagang bahagi ng sinaunang Daan ng Sutla, matagal na itong mayroong malaking kultural, pang-ekonomiya, at geopolitikal na kabuluhan para sa kalakalan ng Eurasya. Sa buong kasaysayan, ito ay isang mahalagang ruta ng kalakalan sa pagitan ng Gitnang Asya at ng subkontinenteng Indiyano at isang mahalagang estratehikong estratehikong pang-militar para sa iba't ibang estado na dumating upang kontrolin ito. Ang summit ng pass ay 5 km (3.1 mi) sa loob ng Pakistan sa Landi Kotal, habang ang pinakamababang punto ay 0.46 km (0.29 mi) sa Jamrud sa lambak ng Peshawar. Ang Khyber Pass ay bahagi ng Asian Highway.
Felix ng Valois
Talambuhay
Matapos ang taos-pusong pagdarasal, tumungo si Felix na kasama si Juan ng Matha sa Roma at dumating doon noong kasisimula pa lamang ng pontipikado ni Inocencio III.
Kipkip nila ang mga liham ng rekomendasyon mula sa Obispo ng Paris, at malugod na tinanggap ito ng bagong papa at pinahintil ang mga ito sa palasyo. Pinagaralan ang proyekto ng paglulunsad ng order sa ilang mga konklabe ng mga kardenal at mga prelato, at makaraan ang taimtim na pananalangin ng papa, pinagpasiyahan niyang binigyang-lakas ng loob ng Diyos ang sina Felix ng Valois at Juan ng Matha para iniangat ang mga sarili para sa kabuhtihan ng Simbahan. Binindisyunan at kinumpirmahan ng papa ang samahan, na pinangalanan niyang Orden ng Kabanal-banalang Katatluhan para sa Pagkakaligtas ng mga Bihag (o Ordeng Trinitaryo). Kinumisyon ng papa ang Obispo ng Paris at ang Abbot ng San Viktor na gumawa ng patakaran para sa panimulaan, na kinumpirma ng papa noong 17 Disyembre 1198. Nanumbalik si Felix sa Pransiya upang itatag ang orden. Malugod na tinanggap, pinahintuluan, at sinuportahan ni Haring Philip Augustus sa Pransiya si Felix at ang panimulaan.
Square
Ang square (binibigkas na /is-kweyr/) ay isang salitang Ingles na maaaring tumukoy sa:
Felix ng Valois
Talambuhay
Pinagkalooban ni Margaret ng Blois, ang kondesa ng Blois, ang samahan ng dalawampung hektarya ng magubat na lupa kung saan unang itinayo ni Felix ang isang ermitahe. Sa halos kaparehong pook, itinayo niya ang kilalang monasteryo ng Cerfroi, ang punong-tahanan ng panimulaan. Sa loob ng apatnapung mga taon, pinanghawakan ng orden ang anim-na-raang mga monasteryo sa bawat bahagi ng Europa. Napilitang maghiwalay nina San Felix ng Valois at San Juan ng Matha. Kinailangang magpunta ni Juan ng Matha sa Roma upang itatag ang isang kabahayan ng orden, kung saan nakatayo pa rin ang simbahan nito, ang Santa Maria sa Navicella, sa Burol Caelian. Nanatili si San Felix sa Pranya upang pangalagaan ang mga hangarin ng kongregasyon. Itinatag niya ang isang kabahayn sa Paris na kakabit sa simabahan ng St. Maturinus, na naging kilala pagdaka sa ilalim ng pangangasiwa ni Robert Guguin, ang maestro-heneral ng orden.
Benerasyon
Bagaman wala na ang Bula ng kanonisasyon ni San Felix, naging malimit na kaugalian ng kaniyang panimulaan na ipahayag na kinanonisa siya ni Urbano IV noong 1262.
Sinasabi ni Du Plessis na ipinagdiriwang na ang kapistahan ni San Felix sa Diosesis ng Meaux noon pa mang kaagahan ng 1215. Noong 1666, dineklara siyang santo ni Alejandro VII dahil sa walang-kamatayan kulto para kay San Felix. Noong 1679, inilipat ni Inocencio XI ang kaniyang araw ng kapistahan sa 20 Nobyembre, noong isinisingit ito sa Romanong Kalendaryo. Muling ibinalik ito sa 4 Nobyembre, ang araw ng kaniyang kamatayan.
Athena
thumb|250px|right|Si Athena, habang nakatuntong sa kanang kamay niya si [[Nike (mitolohiya)|Nike.]]
Paglalarawan
Si Athena ay isang parthenos, sa wikang Griyego, o birhen. Hindi siya isinilang mula sa sinapupunan ng isang babae. Sa halip, nagmula siya sa ulo ng kanyang amang si Zeus. Noong ipinanganak, balot na ang kanyang buong katawan ng mga baluting pandigma. Mayroon siyang abuhing mga mata, at may marangal na pagtindig at pagkilos. Mataas niyang hinahawakan ang kanyang sibat. Kasama sa kanyang mga baluti ang aegis, isang kalasag na pangdibdib. Mayroon siyang pantawag na pangdigmaan o sigaw na panglabanan na nakakapagdala ng takot sa mga kalalakihan at iba pang mga tao. Ngunit bagaman kalimitang kasangkot sa mga digmaan, hindi niya nais ang labanan dahil lamang sa kasiyahan o kasiglahang nakukuha mula rito. Isa siya sa itinuturing na pinakamarunong at pinakamakapangyarihang sa mga diyosa.
Mga kasakupang pederal ng Rusya
Ang Rusya ay isang pederasyon na nakahati sa 83 kasakupang pederal (federal subjects; mga kasapi ng Pederasyon). Noong unang inaprubahan ang Saligang Batas noong 1993, may 89 kasakupang pederal ang nakatala rito. Pagdating ng 2008, bumaba ang bilang nito sa 83 dahil sa pagsasanib ng ilang mga kasakupang pederal.
Magkapantay ang mga karapatang pederal ng mga kasakupang pederal sa pagkakapantay-pantay nila ng pagkakatawan sa Sangguniang Pampederasyon (ang mataas na kapulungan ng Asemblea Pederal), kung saan mayroon silang dalawang kinatawan. Gayunpaman, magkakaiba ang antas ng pagkakasarili ng bawat kasakupang pederal.
Tala ng mga kasakupang pederal
center|400px|frame
thumb|center|750px|Subdyek Pederal ng Russia
Further proposals for mergers
The following merger proposals have been made in the recent years; most have since become inactive.
Inhinyeriyang may halaga
Ang value engineering (salitang Ingles; literal sa Tagalog: inhinyeriyang may halaga) ay ang sistematikong pamamaraan ng pag-angat ng halaga ng mga kagamitan o produkto at serbisyo ayon sa pagsusuri ng gamit. Ang halaga, ayon sa katuturan, ay ang rasyo ng gamit sa gastos. Ang halaga ay maaring tumaas sa pamamagitan ng pag-angat ng gamit o pagbawas ng gastos. Ito ang pangunahing prinsipyo ng inhinyeriyang panghalaga na ang pangunahing gamit ay maipreserba at hindi mabawasan kapalit ng pag-aayos ng halaga.
Ang pangangatwiran sa likod ng inhinyeriyang panghalaga ay: kung inaasahan ng mga marketer na ang isang produkto ay maluluma sa loob ng tiyak na oras, maaring nilang disenyuhan ito upang tumagal sa loob ng tiyak na oras na iyan. Ang mga produkto ay maaring gamitan ng mas dekalidad na bahagi pero sa inhinyeriyang panghalaga, ito ay hindi puwede dahil magdadala ito ng dagdag gastos sa tagapaggawa at maaring itaas ang gastos ng mamimili. Babawasan ng inhinyeriyang panghalaga ang mga gastos na ito. Ang kompanya ay karaniwang gumagamit ng mga murang bahagi na kayang tumagal ayon sa buhay ng produkto.
Dahil sa sobrang ikli ng buhay na siyang kadalasang resulta ng ganitong pamamaraan sa Inhinyeriyang panghalaga, ang planadong pagluma ay nauugnay sa pagkasira ng produkto at mababang kalida. Ayon kay Vance Packard, ang ganitong paraan ang nagbigay ng masamang pangalan sa inhinyeriya dahil ang malikhaing enerhiyang pang-inhinyeriya ay napupunta patungo sa pakinabang ng panandaliang kalakalan. Binatikos ng mga pilosopo kagaya nina Herbert Marcuse at Jacque Fresco ang implikasyon ng ganitong modelo sa ekonomiya at komunidad.
Talon (tubig)
Ang talon ay mga daloy ng tubig mula sa isang mataas hanggang sa mababang bahagi ng isang pook. Nabubuo ang mga ito kapag dumadaloy ang tubig mula sa isang lugar na may matitigas na mga batuhan patungo sa mas mabubuwag o mahihinang uri ng lupa, yelo o bato. thumb|center|800px|[[Talon ng Iguazu]] thumb|right|Isang talon. thumb|right|Isang halimbawa ng [[talon.]] thumb|right|[[Talon ng Anghel]]
Kabilang sa mga kilalang mga talon ang mga sumusunod:
Katipunan
Ang Kataas-taasang, Kagalang-galangang Katipunan ng mga Anak ng Bayan o mas kilala bilang Katipunan at KKK ay isang lihim na samahan na itinatag sa Pilipinas ni Andres Bonifacio na may layuning palayain ang bansa sa ilalim na ng mga mananakop na Espanyol.
Naitatag ang Katipunan noong Hulyo 7, 1892, matapos na mahuli at maipatapon si Jose Rizal na isa sa mga pinuno ng Kilusang Propaganda at siya ding tagatatag ng La Liga Filipina, na kung saan miyembro rin si Andres Bonifacio. Ang La Liga ay binubuo ng mga panggitnang uri na intelektual o mga ilustrado na nagtataguyod ng mapayapang reporma. Ang paghahadlang ng rehimeng Espanyol sa La Liga ang nagpatunay kay Andres Bonifacio na walang saysay ang mapayapang reporma sa ilalim ng pamamahala ng Espanyol. Ito ay binuo sa isang bahay sa Kalye Azcarraga (ngayon ay Abenida Claro M. Recto) sa Tondo, Maynila.
Dahil sa isang pagiging lihim na samahan, isinailalim ang mga kasapi nito sa lubusang paglilihim at inaasahan sila na tumalima sa mga patakarang ipinapairal ng samahan. Ang mga nais sumapi sa samahan ay pinadadaan sa seremonya ng pagbunsod upang maging ganap na kasapi. Noong una, ang mga kalalakihang Pilipino lamang ang tinatanggap, ngunit noong lumaon ay nagpapasapi na rin sila ng mga kababaihan. May sariling pahayagan ang Katipunan, na tinatawag na Kalayaan na nagkaroon ng una at huling paglimbag noong Marso 1896. Umusbong ang mga kaisipan at gawaing rebolusyonaryo sa samahan, at pinayaman ng ilang mga tanyag na kasapi nito ang literatura ng Pilipinas.
Sa pagpaplano sa rebolusyon, nakipagtalastasan si Bonifacio kay Rizal para sa kaniyang lubos na pagsuporta sa Katipunan kapalit ng pangako ng pagsagip kay Rizal mula sa pagkapiit. Noong Mayo 1896, isang delegasyon ang pinadala sa Emperador ng Hapon para makalikom ng pondo at mga sandata. Nabunyag ang Katipunan sa pamahalaang Kastila noong umamin ang isang kasapi na si Teodoro Patiño sa kaniyang kapatid na babae ukol sa mga ilegal na gawain ng Katipunan, at kinalaunan sa madreng pinuno ng Ampunang Mandaluyong. Pitong taon matapos ang pagkakatuklas ng mga Kastila sa Katipunan, pinunit ni Bonifacio at ang kaniyang mga tauhan ang kanilang mga cedula sa Sigaw sa Pugadlawin, na nagpasimula ng Rebolusyong Pilipino.
Pangalan ng Samahan
Ang opisyal na pangalan ng samahang ito ay "Kataas-taasang, Kagalang-galangang Katipunan ng mga Anak ng Bayan". Kilala rin ang samahang ito sa mga bansag na Katipunan o KKK. Wala itong kinalaman sa isang samahang rasista na kilala bilang Ku Klux Klan na kilala din sa daglat na "KKK".
Kasaysayan
Dahil sa isang pagiging lihim na samahan, isinailalim ang mga kasapi nito sa lubusang paglilihim at inaasahan sila na tumalima sa mga patakarang ipinapairal ng samahan. Ang mga nais sumapi sa samahan ay pinadadaan sa seremonya ng pagbunsod upang maging ganap na kasapi. Noong una, ang mga kalalakihang Pilipino lamang ang tinatanggap, ngunit noong lumaon ay nagpapasapi na rin sila ng mga kababaihan. May sariling pahayagan ang Katipunan, na tinatawag na Kalayaan na nagkaroon ng una at huling paglimbag noong Marso 1896. Umusbong ang mga kaisipan at gawaing rebolusyonaryo sa samahan, at pinayaman ng ilang mga tanyag na kasapi nito ang literatura ng Pilipinas.
Sa pagpaplano sa rebolusyon, nakipagtalastasan si Bonifacio kay Rizal para sa kaniyang lubos na pagsuporta sa Katipunan kapalit ng pangako ng pagsagip kay Rizal mula sa pagkapiit. Noong Mayo 1896, isang delegasyon ang pinadala sa Emperador ng Hapon para makalikom ng pondo at mga sandata. Nabunyag ang Katipunan sa pamahalaang Kastila noong umamin ang isang kasapi na si Teodoro Patiño sa kaniyang kapatid na babae ukol sa mga ilegal na gawain ng Katipunan, at kinalaunan sa madreng pinuno ng Ampunang Mandaluyong. Pitong taon matapos ang pagkakatuklas ng mga Kastila sa Katipunan, pinunit ni Bonifacio at ang kaniyang mga tauhan ang kanilang mga cedula sa Sigaw sa Pugadlawin, na nagpasimula ng Rebolusyong Pilipino.
Impluwensya ng Kilusang Propaganda
thumb|200px|right|Isang kuha sa mga huling araw ng ika-19 siglo ng mga pinuno ng Kilusang Propaganda: sina [[Jose Rizal, Marcelo H. del Pilar at Mariano Ponce. Kinuha ang larawang ito sa Espanya noong 1890.]] Ang Katipunan at ang Cuerpo de Compromisarios ay ang humaliling organisasyon sa samahang La Liga Filipina, na tinatag mismo ni Jose Rizal, na nagkaroon ng inspirasyon mula sa pagkamartir ng mga paring si Mariano Gomez, Jose Burgos at Jacinto Zamora na kilala bilang Gomburza. Ang samahang ito ay bahagi ng Kilusang Propaganda sa Pilipinas noong huling bahagi ng ika-19 siglo. Naging kasapi ng La Liga ang mga pundador ng Katipunan na sina Andres Bonifacio, Ladislao Diwa at Teodoro Plata at naimpluwensiyahan sila ng mga kaisipang makabayan ng Kilusang Propaganda sa Espanya.
Nagbigay din ng inspirasyon sa pagbuo ng Katipunan si Marcelo H. del Pilar, na isa rin sa mga pinuno ng Kilusang Propaganda sa Espanya. Naniniwala ang mga kasalukuyang historyador na mayroon siyang direktang koneksyon sa organisasyon dahil sa kaniyang ginampanan sa Kilusang Propaganda at sa kaniyang tanyag na posisyon sa Masonerya ng Pilipinas, at karamihan sa mga pundador ng Katipunan ay mga mason. Ang mga seremonya ng pagbunsod ng Katipunan ay hinalaw mula sa mga seremonya ng mga mason. Mayroon din itong pagkakahanay ng mga ranggo na katulad sa masonerya. Nakita ng Espanyol na mananalambuhay ni Rizal na si Wenceslao Retana at ng Pilipinong mananalambuhay na si Juan Raymundo Lumawag ang pagkakatatag ng Katipunan bilang tagumpay ni Del Pilar kay Rizal.
Pagtatag ng Katipunan
thumb|left|Isa sa mga kauna-unahang watawat ng Katipunan Naibunyag sa mga otoridad na Kastila ng mga nahuling kasapi ng Katipunan, na tinatawag na Katipunero, na sila ding kasapi ng La Liga, na mayroong pagkakaiba-iba ng opinyon sa mga kasapi ng La Liga. Iginiit ng isang grupo na ang layunin ng La Liga ay isang mapayapang repormasyon samantala ang iba ay nagnanasa ng armadong rebolusyon.
Noong gabi ng 7 Hulyo 1892, matapos na ipatapon si Jose Rizal sa Dapitan sa Mindanao, itinatag ni Andres Bonifacio, na kasapi ng La Liga Filipina, ang Katipunan sa isang tahanan sa Tondo, Maynila. Itinatag ni Bonifacio ang Katipunan noong kinukutuban na ng mga Pilipinong kontra-Kastila na susupilin ng mga mananakop ang mga samahang tulad ng La Liga Filipina. Sinamahan siya ng dalawa niyang kaibigan na sina Teodoro Plata (bayaw) at Ladislao Diwa, at kasama din sina Valentin Diaz at Deodato Arellano. Itinatag ang Katipunan sa may Kalye Azcarraga (kasalukuyang Abenida Claro M. Recto) malapit sa Kalye Elcano sa Tondo. Sa kabila ng kanilang reserbasyon ukol sa mapayapang rebolusyon na ninanasa ni Rizal, pinangalan nila si Rizal bilang pandangal na pangulo ng hindi niya nalalaman. Itinatag ang Katipunan bilang isang lihim na samahang kapatiran, sa ilalim ng pangalang Kataas-taasang, Kagalang-galangang Katipunan ng̃ mg̃á Anak ng̃ Bayan.
May apat na layunin ang Katipunan:
Administrasyon
Pinamumunuan ang Katipunan ng Kataastaasang Sanggunian. Ang unang Kataastaasang Sanggunian ng Katipunan ay binuo noong Agosto 1892, isang buwan matapos ang pagkakatatag ng samahan. Ang Kataastaasang Sanggunian ay pinamumunuan ng isang halal na Pangulo, na sinundan ng mga Kalihim, ng Tagaingat-yaman at ng Tagausig. Ang Kataastaasang Sanggunian ay mayroon ding mga Kasangguni, na ang bilang ay iba-iba sa iba't ibang mga pagkapangulo. Upang maitangi mula sa mga pangulo ng mga mas nakakababang sanggunian, ang pangulo ng Kataastaasang Sanggunian ay tinatawag na Kataastaasang Pangulo, o Presidente Supremo sa Wikang Kastila.
Claude Monet
Si Claude Monet (Pranses: ) kilala din bilang Oscar-Claude Monet o Claude Oscar Monet (14 Nobyembre 1840 – 5 Disyembre 1926) ay ang nagtatag ng pagpipintang impresyonismong Pranses, at ang pinaka hindi pabagu-bago at mabungang nagsasanay ng pilosopiya ng kilusan na naghahayag ng sariling pagkaunawa sa kalikasan, lalo na kapag nalapat na sa plein-air na pagpipintang tanawin. Hinango ang katagang Impresyonismo sa pamagat ng kanyang pintang Impression, Sunrise.
Katipunan
Administrasyon
Sa pagsiklab ng Rebolusyon ng 1896, inayos muli ang Sanggunian sa pagiging 'gabinete' kung saan pinalagay ang Katipunan bilang isang tunay na pamahalaang rebolusyonaryo, de facto at de jure.
Sa bawat probinsya na mayroong kasapi ng Katipunan ay itinatag ang isang sangguniang probinsya na tinatawag na Sangguniang Bayan, at sa bawat bayan ay may itinatag na sangguniang pangbayan na tinatawag na Sangguniang Balangay. Ang bawat Bayan at Balangay ay mayroong sariling mga halal na opisyal: ang Pangulo, Kalihim, Tagausig, Tagaingat-yaman, Pangalawang Pangulo, Pangalawang Kalihim, mga Kasanguni, Mabalasig, Taliba, Maniningil, Tagapamahala ng Basahan ng Bayan, Tagapangasiwa, Manunulat, Tagatulong sa PAgsulat, Tagalaan, at Tagalibot. Binigyan ng pagkakataon ang bawat Balangay upang palawigin ang kanilang impluwensya sa pamamagitan ng sistemang triyanggulo upang maitaas ang kanilang mga katayuan sa pagiging Sangguniang Bayan Ang mga bawat Balangay na hindi nakamit ang katayuang Sangguniang Bayan ay binubuwag at sinasanib sa ibang mas malaking sangguniang probinsya o pangbayan.
Ang mga bayan at lungsod na sumusuporta sa layunin ng Katipunan ay binibigyan ng makahulugang pangalan, tulad ng Magdiwang para sa Noveleta, Cavite; Magdalo para sa Kawit; Magwagi para sa Naic; Magtagumpay para sa Maragondon; Walangtinag para sa Indang; at Haligue para sa Imus -lahat ng ito ay nasa probinsya ng Cavite.
Sa loob din ng samahan ay mayroong isang lihim na kamara, na tinatawag na Camara Reina, na pinamumunuan ni Bonifacio, Jacinto, at Pio Valenzuela. Ang kamarang ito ay naglilitis sa sinumang nagtaksil sa kanilang mga sinumpaan at sa mga inaakusahan ng ilang mga paglabag sa mga alituntunin ng Katipunan. Ang bawat katipunero ay mayroong pagkahangang pagkatakot sa kamarang ito. Ayon kay Jose P. Santos, sa buong panahon ng pag-iral ng kamarang ito, mayroong limang mga Katipunero ang nahatulan at nasintensyahan ng kamatayan. Ang sintensyang kamatayan ay ibinababa sa pamamagitan ng isang tasa na may serpyente na nakapalibot dito.
Kasaysayan ng Pamunuan
Noong 1892, matapos na maitatag ang Katipunan, ang mga bumubuo ng Kataastaasang Sanggunian ay sina Arellano bilang pangulo, Bonifacio bilang tagasiyasat, Diwa bilang taga-usig, Plata bilag kalihim at Diaz bilang tagaingat-yaman.
Naiulat ng iskolar na Pilipino na si Maximo Kalaw na isinuko ni Basa ang pagkapangulo kay Bonifacio noong 1984 dahil sa alitan ukol sa pagiging pakinabang ng mga ritwal pangbunsod at sa pamamalakad ni Bonifacio sa samahan. Tinutulan pa ni Basa ang gawain ni Bonifacio na pautangin ang mga nangangailangang mga kasapi gamit ang pondo ng samahan, na ginagamitan pa ng liham pangako. Ang isa pa nito, hindi rin pinasali ni Basa ang kaniyang anak sa samahan.
Sa taon din ng 1894 sumapi sa Katipunan si Emilio Jacinto, pamangkin ni Dizon na nag-aaral ng abogasya sa Pamantasan ng Santo Tomas. Siya ang bumuo sa mga prinsipyo ng samahan at isinulat niya ito sa isang aklat na tinatawag na Kartilla. Isinulat ito sa wikang Tagalog at kinakailangan ang mga gustong sumapi na manumpa dito ng buong puso bago pa man sila isalang sa ritwal pambunsod. Dahil dito kinilala si Jacinto bilang Utak ng Katipunan.
Sa panahon ding iyon, naging patnugot si Jacinto ng Kalayaan, ang opisyal na pahayagan ng Katipunan. Ngunit isang isyu lang nailathala, dahil noong inihahanda ang pangalawang isyu ay natuklasan ang Katipunan. Inilimbag ang Kalayaan gamit ang palimbagan ng Diario de Manila na isang pahayagang Kastila. Ang palimbagang ito at ang mga manggagawa dito ay magkakaroon ng malaking papel sa pagsiklab ng rebolusyon.
Noong 1895 ay pinatalsik sa samahan si Jose Turiano Santiago, na isang malapit na kaibigan ni Bonifacio, dahil nahulog ang isang kinodigong mensahe ng Katipunan sa kamay ng isang Kastilang pari na nagtuturo sa Pamantasan ng Santo Tomas. Dahil kaibigan ng pari ang kapatid ni Santiago, inakusahan siya at maging ang kaniyang kapatid sa labas na si Restituto Javier ng pagtataksil. Sa kabila nito mananatiling tapat ang dalawa sa Katipunan, at kinalaunan ay sasapi rin si Santiago sa hukbong rebolusyonaryong Pilipino sa Digmaang Pilipino-Amerikano. Si Jacinto ang pumalit kay Santiago bilang kalihim.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Agusan del Sur, Una at Ikalawa ang mga kinatawan ng lalawigan ng Agusan del Sur sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Katipunan
Kasaysayan ng Pamunuan
Noong 31 Disyembre 1895, isang halalan ang muling ginanap, at nahalal sina Bonifacio bilang pangulo, Jacinto bilang tagausig, Santiago bilang kalihim, Molina bilang kalihim, Pio Valenzuela at Pantaleon Torres bilang manggagamot, at Aguedo del Rosario at Doroteo Trinidad bilang kasangguni.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Kasaysayan
Ang kasalukuyang nasasakupan ng Agusan del Sur ay dating kinakatawan ng Departamento ng Mindanao at Sulu (1917–1935) at dating lalawigan ng Agusan (1935–1969).
Katipunan
Kasaysayan ng Pamunuan
Ang mga naging kasapi ng Kataastaasang Sanggunian noong 1895 ay sina Bonifacio bilang pangulo, Valenzuela bilang tagausig at manggagamot, Jacinto bilang kalihim, at Molina bilang tagaingat-yaman. Sina Enrico Pacheo, Pantaleon Torres, Balbino Florentino, Francisco Carreon at Hermenegildo Reyes ang naging mga kasangguni.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Kasaysayan
Sa pamamagitan ng Batas Pambansa Blg. 4979 na naaprubahan noong 1967, hinati ang noo'y lalawigan ng Agusan sa dalawa, Agusan del Norte at Agusan del Sur at binigyan ng tig-iisang distrito. Nagsimulang maghalal ng kinatawan ang solong distrito ng Agusan del Sur noong eleksyon 1969.
Katipunan
Kasaysayan ng Pamunuan
Matapos ang walong buwan, noong Agosto 1896, nagkaroon ng halalan para sa ikalima at kahulihulihang Kataastaasang Sanggunian sa mga posisyong binago ang pangalan. Ihinalal sina Bonifacio bilang Supremo, Jacinto bilang Kalihim ng Estado, Plata bilang Kalihim ng Digmaan, Brico Pantas bilang Kalihim ng Hukuman, Aguedo del Rosario bilang Kalihim ng Panloob at Enrice Pacheco bilang Kalihim ng Pananalapi.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Kasaysayan
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon X sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng isang assemblyman at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa.
Katipunan
Mga Kasapi
Maliban sa Maynila, nagkaroon din ang Katipunan ng mga malagong sangay sa Batangas, Laguna, Cavite, Rizal, Bulacan, Pampanga, Tarlac, at Nueva Ecija. Mayroon ding mga mas maliit na sangay sa Ilocos Sur, Ilocos Norte, Pangasian at sa Kabikulan. Iginugol ng mga tagapagtatag ng Katipunan ang kanilang libreng oras sa pag-aakay ng mga kasapi. Halimbawa, si Diwa na isang kawani ng isang korteng hukuman, ay itinalaga sa isang hukuman pangkapayapaan sa Pampanga. Nag-akay siya ng mga kasapi sa probinsyang iyon at maging sa karatig-probinsya ng Bulacan, Tarlac, at Nueva Ecija. Karamihan sa mga Katipunero ay mga karaniwang tao ngunit mayroon ding mga mayayamang mga makabayan na sumapi sa Katipunan at kinilala ang pamumuno ni Bonifacio.
Sistemang Patatsulok at mga Antas
Kasama na sa orihinal na balak ni Bonifacio ang pagpapalawak ng kasapian ng Katipunan sa pamamagitan ng sistemang patatsulok. Nabuo niya ang kauna-unahang tatsulok kasama ang kaniyang dalawang mga kasamang sina Teodoro Plata at Ladislaw Diwa. Tinuro ng bawat isa ang kaisipang Katipunan sa dalawa pang mga bagong kasapi. Alam ng nagbuo ng tatsulok ang dalawang mga bagong kasapi, ngunit hindi alam ng huli ang isa't isa. Ngunit binuwag ang sistemang ito noong Disyembre 1892 dahil sa pagiging kumplikado ng prosesong ito, at pinalitan ito ng bagong sistema ng pagsasapi na hango sa Masonerya.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Kasaysayan
Sa bisa ng Batas Pambansa Blg. 9508 na naaprubahan noong Oktubre 20, 2008, hinati ang lalawigan sa dalawang distritong pambatas na nagsimulang maghalal ng mga kinatawan noong eleksyon 2010.
Katipunan
Sistemang Patatsulok at mga Antas
Noong umabot na sa higit sandaang kasapi ang Katipunan, hinati ni Bonifacio ang mga kasapi sa tatlong antas: ang Katipon na pinakamababang antas; ang Kawal, at ang Bayani. Sa pagpupulong ng samahan, nagsusuot ang mga Katipion ng itim na talukbong na may tatsulok ng puting laso na may mga titik na "Z. Ll. B", na kumakatawan sa romanong "A. N. B." na nangangahulugang Anak ng Bayan. Nakasuot naman ang mga Kawal ng lunting talukbong na may medalya na may mga titik "ka" sa sulat na Baybayin sa itaas ng imahe ng naka-krus na mga espada at watawat. Ang kontrasenyas ay Gom-Bur-Za, na hinango sa tatlong martir na sina Mariano Gomez, Jose Burgos at Jacinto Zamora. Nakasuot naman ang mga Bayani ng pulang maskara na may sintas, na may lunting gilid, na sumisimbolo sa katapangan at pag-asa. Ang harapan ng maskara ay may puting linya na bumubuo sa tatsulok na may tatlong titik K na nakahanay sa bawat panloob na sulok ng tatsulok, at may mga titik na "Z. Ll. B." sa ibaba. Ang kontrasenyas ay Rizal. Ginagamit ang mga kontrasenyas para makilala nila ang iba nilang kasapi sa lansangan. Kapag nagkikita ang isang kasapi sa isa pang kasapi, nilalagay niya ang kaniyang kanang palad sa dibdib, at habang padaan siya sa kasaping iyon ay isinasara niya ang kaniyang mga kamay upang maidikit ang kaniyang hinlalaki at hintuturo sa kanang kamay.
Distritong pambatas ng Agusan del Sur
Sanggunian
Kaurian:Distritong Pambatas ng Pilipinas
Katipunan
Sistemang Patatsulok at mga Antas
Mga nakatalagang kulay: Maaaring maging Kawal ang Katipon kapag nakapagdala siya ng mga bagong kasapi sa kilusan. Maaaring maging Bayani ang Kawal kapag nahalal siya bilang isang opisyal ng samahan.
Pagsasapi
Anumang tao na nais sumapi sa Katipunan ay dumadaan sa mga ritwal na halintulad sa mga ritwal ng Masonerya upang subukin ang kaniyang katapangan, pagka-makabansa at katapatan. Tatlong bagong kasapi ang dumadaan sa mga panimulang ritwal kada pagkakataon, upang sa ganoon ay walang kasapi ang makaalam sa higit na dalawang iba pang mga kasapi sa samahan. Tinatakluban ang mata ng baguhan at dinadala siya sa isang madilim na silid na pinapailawan ng iisang kandila at may itim na kurtina, at inaalis ang kaniyang taklob sa mata niya. Dalawang mga paalala ang nakapaskil papasok ng silid:
Kung may lakás at tapang, ìkaw'y makatutuloy! Kung ang pag-uusisa ang nagdalá sa iyó dito'y umurong ka. Kung di ka marunong pumigil ng̃ iyong masasamang hilig, umurong ka; kailan man ang pintuan ng̃ May-kapangyarihan at Kagalanggalang Katipunan ng̃ mg̃á Anak ng̃  Baya'y hindi bubuksan nang dahil sa iyó.
Sa loob ng silid ay idadala sila sa isang hapag na mayroong bungo at bolo. Doon ay isusumpa nila ang mga pang-aabuso ng pamahalaang Kastila at mamamanatang lalabanin ang panggigipit ng mga dayuhan:
Noong panahon ni Bonifacio, lahat ng mga Pilipino ay tinatawag ng Katipunan bilang mga Tagalog, at ang Pilipinas bilang Katagalugan.
Ang sumunod na hakbang sa panimulang ritwal ay ang pagtuturo na pinamumunuan ng tagapamahala ng seremonya na tinatawag na Mabalasig/Mabalasik, na siyang nagpapayo sa baguhan na umatras kung wala siyang tapang dahil wala siyang kalulugaran sa lipunang makabayan. Kung nais magpatuloy ng baguhan, ay pinapakilala siya sa asamblea ng mga magkakapatid, kung saan sinasabak siya sa iba't ibang mga pagsubok tulad ng pagtataklob sa kanyang mga mata at ipapabaril sa kaniya kunwari ang isang tao gamit ang rebolber, o ipapatalon siya sa kunwaring mainit na apoy. Pagkatapos ng mga pagsusubok ay ang huling ritwal: ang pacto de sangre o ang pagsasandugo, kung saan nilalagdaan ng baguhan ang isang sumpa gamit ang dugo na galing sa kaniyang braso. Pagkatapos ay tatanggapin siya bilang isang ganap na kasapi, na may simbolikong pangalan kung saan siya makikilala sa loob ng Katipunan. Ang simbolikong pangalan ni Bonifacio ay Maypagasa, si Jacinto bilang Pingkian at si Artemio Ricarte bilang Vibora.
Pagtanggap ng mga kababaihan sa lipunan
Noong una ay mga kalalakihan lamang ang tinatanggap sa Katipunan. Dahil sa pag-aalala sa mga pag-uusisa sa mga kababaihan ukol sa mga gabi-gabing pagkawala ng kanilang mga asawa, sa pagbawas ng kanilang kita at "mahabang oras ng paggawa", pinasya ni Bonifacio na dalhin sila sa loob ng KKK. Isang pangkat ng mga kababaihan sa Katipunan ang binuo: at upang makasapi ay kailangan niyang maging asawa, anak o kapatid ng lalaking katipunero. Tinatayang mga 20 hanggang 50 kababaihan ang naging kasapi ng lipunan.
Ang unang kababaihan na naging kasapi ng Katipunan ay si Gregoria de Jesus, maybahay ni Bonifacio. Tinawag siyang Lakambini ng Katipunan. Noong una ay mga 29 kababaihan ang pinasapi sa Katipunan: sina Gregoria de Jesus, Maria Dizon, pangulo ng pangkat ng mga kababaihan; sina Josefa at Trinidad Rizal, mga kapatid ni Dr. Jose Rizal; Angelica Lopez at Delfina Herbosa Natividad, malapit na kamag-anak ni Dr. RIzal; Carmen Rodriguez; Marina Hizon; Benita Rodriguez; Semiona de Remigio; Gregoria Montoya; Agueda Kabahagan, Teresa Magbanua, Trinidad Tecson, na tinatawag na "Ina ng Biak-na-Bato"; Nazaria Lagos; Patronica Gamboa; Marcela Agoncillo; Melchora Aquino, ang "Dakilang Matandang Babae ng Balintawak" ; Marta Saldaña at Macaria Pangilinan.
Mahalaga ang papel na ginampanan ng mga kababaihan sa Katipunan. Iningatan nila ang mga lihim na papeles at dokumento ng lipunan. Kapag may nagaganap na pagpupulong ang Katipunan sa isang bahay, masasaya silang nag-aawitan at nagsasayawan kasama ang ilang mga kalalakihan sa sala upang walang makitaan ang mga guwardya sibil liban sa isang inosenteng piging sosyal.
Sampaloc
Maaaring tumukoy ang Sampaloc sa
Katipunan
Pagtanggap ng mga kababaihan sa lipunan
Bagaman sinasabing mga kasapi ng Katipunan ang mga kababaihan, iilan lang ang mga nakalap na impormasyon ukol sa pangkat ng mga kababaihan, at ang ilan pa sa kanila ay magkakasalungat. Halimbawa, inalis ni Teodora Agoncillo si Marina Dizon at sinabing si Josefa Rizal lamang ang naging Pangulo ng nasabing pangkat. Ngunit binanggit ni Gregorio Zaide ang tungkol sa pagkapangulo ni Dizon sa kaniyang aklat na History of the Katipunan (Kasaysayan ng Katipunan) noong 1939, ngunit binago niya ito noong inangkin niya ang kuro-kuro ni Dr. Pio Valenzuela na hindi naghahalal ng mga opisyal ang mga babaeng kasapi, kaya walang maaaring puwesto para sa pangulo.
Tondo, Maynila
Ang Tondo ay isang distrito sa Lungsod ng Maynila. Ang Tondo ang pinakamalaking distrito sa Maynila, na ang lawak ay 9.10 km.
Les Savy Fav
Ang Les Savy Fav ( lay SAH -vee FAHV ) ay isang New York City indie rock band. Ang kanilang estilo ay naiimpluwensyahan ng art punk at post-hardcore. Kilala ang pangkat para sa pagkakaroon ng entablado ng lead singer na si Tim Harrington. Ang band ay naka-sign sa Frenchkiss Records, na pag-aari ng bassist ng banda, si Syd Butler.
Tondo, Maynila
Mga ugnay panlabas
Kaurian:Distrito ng Maynila kaurian:Maynila
Katipunan
Mga panitikan ng lipunan
Sa buong panahon ng Katipunan ay umusbong ang panitikan sa pamamagitan ng mga prominenteng manunulat tulad ni Andres Bonifacio, Emilio Jacinto, at Dr. Pio Valenzuela. Ang bawat mga katha nila ay ukol sa makabayang damdamin at naglalayon na palawigin ang kaisipang rebolusyonaryo at saloobin ng lipunan.
Vastogirardi
Ang Vastogirardi ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Agnone, Capracotta, Carovilli, Castel di Sangro, Forlì del Sannio, Rionero Sannitico, Roccasicura, at San Pietro Avellana.
Katipunan
Kalayaan
Kalayaan ang opisyal na pahayagan ng Katipunan. Una itong inilimbag noong Marso 1896 (bagaman nakapetsa ito sa Enero 1896). Hindi na nasundan ang isyu na ito.
Tarko-Sale
Ang Tarko-Sale (Та́рко-Сале́) ay isang lungsod at sentrong pampangasiwaan ng Purovsky District sa Yamalo-Nenets Autonomous Okrug, Rusya. Matatagpuan ito sa Ilog Pyakupur malapit sa tagpuan nito sa Ilog Ayvasedapur, 560 kilometro (350 milya) timog-silangan ng Salekhard na kabisera ng awtonomong okrug.
Katipunan
Kalayaan
Noong 1895, nakabili ang Katipunan ng isang lumang manu-manong imprentahan gamit ang salaping pinagkaloob ng dalawang makabayang Bisaya, sina Francisco del Castillo at Candido Iban, na bumalik sa bansa matapos magtrabaho sa Australia bilang tagasisid ng perlas at kabibi, at nakakuha ng salapi mula sa panalo sa loterya. Kasama sa biniling imprentahan ang kaunting piraso ng mga typeface mula sa "Bazar el Cisne" ni Antonio Salazar sa Kalye Carriedo, at dinala ni Del Castillio ang mga ito sa bahay ni Andres Bonifacio sa Santa Cruz, Maynila. Noong 1 Enero, 1896, tinanggap ni Valenzuela ang posisyon bilang "piskal" ng Katipunan kapalit ang pahintulot ni Bonifacio na ilagay ang imprentahan sa kaniyang bahay sa Kalye de Lavezares, San Nicolas, Maynila, "upang masubaybay at mapatnugot ang buwan-buwang paglilimbag ng magiging pangunahing pahayagan ng Katipunan". Pumayag si Bonifacio, at sa kalagitnaan ng Enero ay idinala ang imprentahan sa San Nicolas.
Tarko-Sale
Mayroong isang museo ng pampook na kuwento o turò sa lungsod.
Kasaysayan
Itinatag ito noong 1932. Ginawaran ito ng katayuang pampamayanang uring-urbano noong 1976, at katayuang panlungsod noong Marso 23, 2004.
Ekonomiya
Nakahimpil sa Tarko-Sale ang Novatek, ang pinakamalaking nagsasariling prodyuser ng gas sa Rusya.
Mga pinagmulan
Kaurian:Mga lungsod sa Yamalo-Nenets Autonomous Okrug Kaurian:Mga bayan at lungsod sa Rusya
Katipunan
Kalayaan
Sa buwan ding iyon nagsimula ang paglilimbag ng Kalayaan. Inasahan ni Valenzuela na matatapos ito sa katapusan ng buwan, kaya pinetsa nila ito sa Enero. Pinanatili nilang lihim ang pagkakaroon ng palimbagan. Sa pangangasiwa ni Valenzuela, dalawang taga-imprenta, sina Faustino Duque, mag-aaral ng Colegio de San Juan de Letran, at si Ulpiano Fernandez, na nagtatrabaho din sa El Comercio bilang taga-imprenta, ang nag-imprenta ng mga panitikang rebolusyonaryo ng lipunan at ng Kalayaan.