cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Panliligaw sa Pilipinas
Pangkalahatang kaisipan
Kadalasan, ang isang lalaking manliligaw ay nagpapahiwatig ng kanyang interes sa isang babae sa isang matalino at palakaibigan na paraan upang maiwasan ang pagiging "malakas ang loob o agresibo" o mayabang sa mata ng babae. Sa kultura, ibang magandang paraan ng paghahanap ng mga pansin ng babae ay hindi na gawin ng mga tagahanga sa pamamagitan ng kanyang papalapit sa kalye para lang magtanong para sa kanyang address o numero ng telepono. Bagaman sa pagkakaroon ng isang serye ng mga pakikipag-date ay ang normal na panimulang punto sa mga Filipino na paraan ng nanliligaw, ito ay maaari ring magsimula sa pamamagitan ng ang proseso ng "panunukso", isang proseso ng "pagpapapares pares" ang isang potensiyal na malabata o matanda na pares. Ang panunukso ay ginagawa sa pamamagitan ng mga kapantay o kaibigan ng mga pares pagiging matched. Ang panunukso pagsasanay tumutulong sa marunong makita ang kaibhan ng aktwal na mga damdamin ng mga lalaki at sa babae ay kasangkot. Ayon sa kaugalian, isang Filipino babae ay "nahihiya at malihim" tungkol sa kanyang damdamin para sa isang manliligaw. Sa kabilang dako, ang mga Filipino lalake takot sa pagtanggi sa pamamagitan ng isang babae at nais na maiwasan ang pagkawala ng mukha at kahihiyan. Ito panunukso phase talagang tumutulong sa circumventing tulad ng isang nakakahiya suliranin dahil pormal na ligawan ay hindi pa opisyal na nagsimula. Bukod dito, ito "testing phase" ay tumutulong din sa isang tao na maaaring "torpe", isang katagang Filipino para sa isang manliligaw na nahihiya, "bobo", at nararamdaman na duwag, at inosente at walang muwang sa kung paano sa hukuman ang isang babae. Gayunman, ito uri ng tagahanga nadaig kanyang pagkamahiyain at pagka-naib sa pamamagitan ng pagtatanong para sa tulong ng isang "pantao tulay", karaniwan sa isang isa sa isa kaibigan ng parehong mga manliligaw at ang hinangaan, o ng isang malapit na kaibigan ng parehong pamilya. Ang "pantaong tulay" ay nagsisilbing tagapagbalita ng manliligaw. Sa pamamagitan ng "karapatang-tulay", bachelor ang maaari ding humingi ng pahintulot upang bisitahin ang babae sa bahay mula sa bachelorette's ama ang. Bilang isang pamantayan, ang ilang ay hindi kaliwa nag-iisa sa bawat isa sa panahon na ito unang pagbisita sa bahay, dahil pormal na pagpapakilala sa mga miyembro ng pamilya ay tapos na, na maaaring maisagawa sa pamamagitan ng mga "tulay ng tao". Impormal na pag-uusap din tumatagal ng lugar.
Habang sa panahon ng paunang pagsusuri, ang mga Filipino babae ay alinman tanggihan ang kanyang mga damdamin (o ang kawalan ng damdamin para sa mga manliligaw) at iwasan ang kanyang tagahanga, o hindi na maging galit dahil sa mga panunukso at naghihikayat sa mga manliligaw sa halip. Ang manliligaw hihinto ang panliligaw kung siya ay lubos na sigurado na ang babae ay hindi tugunin. Ngunit sa sandaling female ang naghihikayat manliligaw ang upang magpatuloy, ang "panunukso stage" ay dumating sa isang malapit na at isang "malubhang stage" ng Philippine panliligaw magsisimula. Ito ay sa loob ng yugtong ito kung saan ang ilang mga engages sa isang serye ng mga petsa ng grupo, chaperoned mga petsa, o pribadong mga petsa. Ang ilang mamaya sa nagpasiya na dumating out sa bukas at nagpapakita ng status ng kanilang relasyon sa mga miyembro ng pamilya, mga kamag-anak, at mga kaibigan. Ang seryosong manliligaw o boyfriend pagbisita sa pamilya ng babae ay siya admires / korte o kasintahan upang pormal na ipakilala ang kanyang sarili, lalo na pangbabae ang magulang. Nagdadala sa mga regalo o pasalubong (na maaaring kabilang ang mga bulaklak, na may mga cards, o titik, at ang gusto) ay din ng mga tipikal. Nanliligaw ng babae sa Pilipinas ay inilarawan bilang isang panliligaw na kinabibilangan din nanliligaw pamilya ng babae. Ang aktwal na-girlfriend relasyon boyfriend ay maaari ring resulta mula sa naturang mga pormal na mga pagbisita. Sa nakaraan, lalo na sa isang kanayunan setting panliligaw, isang Filipino lalake, sinamahan ng mga kaibigan, ay umaakit sa Maria ang naghaharana sa babae siya adores sa gabi. Ito Maria ang naghaharana pagsasanay ay isang impluwensiya pinagtibay ng mga Pilipino mula sa mga Kastila.
Panahon ng proseso ng panliligaw, ang isang tradisyunal na Pilipina ay inaasahan na play "hard to get", na kumilos bilang kung hindi interesado, na hindi malandi, at ipakita ang buong kakayahan na pagpigil, kahinhinan, pagkamahihiyain, mabuting pag-aalaga, ay mabuti ang modo, mahinhin, at Nakareserba ang kabila na may malaking damdamin para sa kanyang tagahanga; ng isang pag-uugali ng kultura itinuturing na angkop na habang ang pagiging courted. pag-uugali na ito ay nagsisilbi bilang isang kasangkapan sa pagsukat ng katapatan ang tagahanga at kabigatan. Sa karagdagan sa kultura nararapat na pag-uugali ng babae's, hindi na siya ay dapat na magkaroon ng mga petsa na may ilang mga admirers sabay-sabay. Dating Couples ay inaasahan na maging konserbatibo at hindi magsagawa ng pampublikong pagpapakita ng pagmamahal para sa bawat isa. Ayon sa kaugalian, panliligaw ang ilan ay maaaring huling ng isang bilang ng mga taon bago ang babae ay tumatanggap ng Filipino ang kanyang manliligaw bilang isang kasintahan. Conservativeness, kasama repressing emosyon at pagmamahal, ay minana sa pamamagitan ng mga babae Filipino mula sa kolonyal na panahon sa ilalim ng sa mga Kastila, isang katangian na tinukoy bilang ang Clara saloobin Maria.
Pagkaraan ng yugtong girlfriend-boyfriend, sumusunod ang pagtawag ng pansin (engagement) at kasal. Ukol naman sa mga yugtong pagpapansin at bago ang pag-aasawa, dinidikta ng kaugaliang Filipino na magsagawa ang "pamamanhikan" ang lalake at kanyang mga magulang (ang "pamanhikan" sa literal, ay isang salitang Tagalog na nangangahulugang "upang pumunta sa hagdanan ng bahay" ng kasintahan at kanyang mga magulang; kilala ang "pamamanhikan" bilang tampa o danon sa mga Ilokano, pasaguli sa mga Palaweño, at kapamalai sa mga Maranao ). Ito ay kung saan at kapag ang mga tao at ang kanyang magulang na pormal na humingi na pangbabae ang kamay at pagpapala mula sa kanyang mga magulang upang magpakasal. Ito ay kapag ang mga pormal na pagpapakilala ng mga magulang ang mga tao at mga magulang babae's mangyayari. Bukod sa mga regalo, ang mga Cebuano bersyon ng pamamanhikan kabilang ang nagdadala sa mga musikero. Matapos ang pagtatakda sa petsa ng kasal at ang dote, ang ilang ay itinuturing na opisyal na pansin. Ang bigay-kaya, bilang isang pamantayan sa Pilipinas, ay ibinigay sa pamamagitan ng groom's family ang. Para sa mga Pilipino, ang kasal ay isang pagsasama ng dalawang mga pamilya, hindi lamang ng dalawang tao. Samakatuwid, ang maiging pagpapakasal ay "nagpapadagdag ang magandang pangalan" ng kapuwang pamilya.
Tunog
Ang tunóg ay isang naglalakbay na alon o pagaspas, na isang osilasyon o pagpapabalik-balik ng presyong pinadaraan o dumaraan sa isang solido, likido, o gas, at binubuo ng mga frequency o pagpapaulit-ulit sa loob ng nasasakupan ng pandinig at may sapat na antas ng lakas upang marinig, o ang sensasyon o pag-igting na nagpapasigla sa mga organo ng pandinig dahil sa ganitong mga pagyanig o bibrasyon. Kasingkahulugan o may kaugnayan ito sa mga salitang: pagukpok, haguthot, kugkog, kaluskos, kalatis, hagutak (ang tunog ng paglalakad sa putik), hagunghong (tunog ng rumaragasang tubig), lagunlong (tunog ng tagaktak ng isang talon), ingay, dagundong, at alingayngay.
Longitudinal at transverse waves
Dumadaloy ang tunog sa gas, plasma at likido bilang longitudinal waves, na tinatawag rin na compression waves. Kinakailangan nito ng isang medyum upang lumaganap. Sa mga solid, ang tunog ay pwedeng dumaloy bilang parehong longitudinal at transverse waves. Ang mga longitude waves ay epekto ng salitang pwersa galing sa punto ng balanse, na nagdudulot ng mga rehiyon ng compression at rarefaction, habang ang transverse waves (sa mga solid), ay mga wave ng salitang stress sa 90° anggulo sa direksyon ng paglalaganap. Pwedeng makita ang mga sound waves bilang parabolic mirrors o mga bagay na gumagawa ng tunog.
Pabalik balik ang pwersang dala ng sound wave patungo sa potential energy ng extra compression (sa lagay ng longitudinal waves) o later displacement strain (sa lagay ng transverse waves) ng materyal, pabalik sa kinetic energy ng displacement velocity ng bumubuo sa medyum.
ito ay salin mula sa Ingles na pahina sa wikipedia na Longitudinal and transverse waves
Pinamungajan
Mga Barangay
Ang bayan ng Pinamungajan ay nahahati sa 26 na mga barangay.
Tunog
Mga katangian ng sound waves
PInapaliwanag ang mga sound waves sa paglalarawan ng mga sinusoidal plane waves, na nilalarawan ng mga ito: dalas, haba ng wave (wavelength), bilang ng wave (wave number), lakas o lawak (amplitude), bigat ng tunog (sound pressure), pwersa ng tunog (sound intensity), bilis ng tunog, direksyon. Ang naaaninaw na tunnog ng isang tao ay may frequency na 20 Hz hanggang 20,000 Hz.
ito ay salin mula sa Ingels na pahina sa wikipedia na http://en.wikipedia.org/wiki/Sound#Longitudinal_and_transverse_waves
Mga sanggunian
http://en.wikipedia.org/wiki/Sound#Longitudinal_and_transverse_waves
Kaurian:Tunog
Madeleine Béjart
Si Madeleine Béjart (8 Enero 1618 - 17 Pebrero 1672), ay isang Pranses na aktres at direktor ng teatro, na naging isa sa pinakatanyag na mga aktor na pang-entablado sa Pransiya noong ika-17 daantaon. Kabilang siya sa mag-anak ng mga Béjart, isang bantog na pamilyang may kaugnayan sa teatro noong ika-17 daantaon sa Pransiya. Si Madeleine ay ang ikalawang anak nina Joseph at Marie-Herve Béjart. Ang kaniyang debut sa pagtatanghal ay naganap na kasabay ang kaniyang mas nakatatandang kapatid na lalaking si Joseph at ginanap sa Theatre du Marais at sa mga lalawigan noong kahulihan ng dekada ng 1630.
Noong 1643, inilunsad niya ang Illustre Théâtre, na kasama si Molière sa pagtatatag nito, kung saan siya ay naging kasamang direktor. Inilarawan siya bilang isang may kasanayang tagapangasiwa na may kakayahang maiwasan ang hidwaan sa pagitan ng mga tauhan. Malaya siyang makapagtatanghal ng anumang mga papel o gampanin sa mga dula ni Molière. Naging sikat siya dahil sa kaniyang mga pagganap sa mga dula ni Molière. Unti-unti, pumili siya ng mas maliliit na mga bahagi o gampanin at hinayaan ang pagganap ng pangunahing mga bahagi kay Mademoiselle Du Parc at sa kaniyang anak na babaeng si Armande Béjart. Nagkaroon siya ng ugnayan kay Molière. Noong 1662, pinakasalan ni Molière ang anak na babae ni Madeleine na si Armande. Sa kabila ng pagkakakasal na ito ni Molière at Armande, tila hindi nagwakas ang relasyon sa pagitan nina Madeleine at Molière.
Inilarawan si Madeleine ng isang kasabayan (kontemporaryo) sa kanilang kapanahunan na si Georges de Scudery bilang:"'Maganda siya, galante (may magandang asal) siya, napakarunong niya, umaawit siya, mahusay siyang sumayaw, natutugtog niya ang lahat ng uri ng mga instrumento, napakainam ng kaniyang pagsusulat ng tugmaan at tuluyan at ang kaniyang pakikipag-usap ay napaka nakaaaliw. Sa pangkalahatan, isa siya sa pinakamahuhusay na mga aktres na nasa kaniyang edad at ang kaniyang pag-arte ay mayroong matinding karisma, na talagang nakapukaw sa lahat ng mga siglang pakunwari na nasa mga dulang pinangatawanan niya, na nasaksihan ng isang tao sa Tanghalang kinaroroonan niya.'"
Nat Turner
Sa araw ng pagsilang, itinala lamang ng kanyang panginoon ang kanyang ibinigay na pangalang Nat, bagaman maaaring nagkaroon siya ng isang apelyido sa loob ng pamayanang inalipin. Ayon sa nakagawian, tinutukoy siya ng puting pamayanan ayon sa apelyido ng kanyang amo, si Samuel Turner. Naging kaugalian din ng susunod pang mga manunulat ng kasaysayan ang ganitong gawi sa pagpapangalan.
Noong 2002, itinala ng iskolar na si Molefi Kete Asante ang pangalan ni Nat Turner sa kanyang listahan ng 100 Greatest African Americans o "100 Pinakadakilang mga Aprikano Amerikano.
2018
Ang 2018 (MMXVIII) ay isang karaniwang taon na nagsisimula sa Lunes ng kalendaryong Gregoryano, ang ika-2018 taon sa mga pagtatalagang Karaniwang Panahon at Anno Domini (AD), ang ika-18 taon ng ika-3 milenyo, ang ika-18 taon ng Ika-21 siglo, at ika-9 na taon ng dekada 2010.
Imre Nagy
Si Imre Nagy (Hunyo 7, 1896 - Hunyo 16, 1958) ay isang Hungarian na komunistang pulitiko na hinirang ng Tagapangulo ng Konseho ng mga Ministro ng Republika ng Hungarian sa dalawang okasyon. Natapos ang ikalawang termino ni Nagy nang ang kanyang gobyernong hindi na sinusuportahan ng Sobyet ay dinala ng pagsalakay ng Sobyet sa nabigong Hungarian Revolution of 1956, na nagresulta sa pagpapatupad ni Nagy sa mga pagtaksil ng pagtataksil dalawang taon na ang lumipas.
Revolution
Nagy naging Tagapangulo muli ng Konseho ng mga Ministro ng Republika ng mga Tao ng Hungaria, sa pagkakataong ito sa pamamagitan ng popular na pangangailangan, noong anti-Soviet rebolusyon noong 1956. Di nagtagal ay lumipat siya patungo sa isang pulitikal na sistema ng pulitika.
2018
Mga sanggunian
Kaurian:2018
Imre Nagy
Revolution
Noong Nobyembre 1, inihayag niya ang pag-withdraw ng Hungary mula sa Warsaw Pact at nag-apela sa UN para sa mga dakilang kapangyarihan, tulad ng Estados Unidos at ng United Kingdom, upang makilala ang kalagayan ng Hungary bilang isang neutral na estado.
Sa buong panahong ito, nanatiling matatag si Nagy sa Marxismo; ngunit ang kanyang konsepto ng Marxismo ay "isang agham na hindi maaaring manatiling static", at siya ay nagrereklamo laban sa "matigas na dogmatismo" ng "monopolyo ng Stalinis"
Solero, Piamonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Solero ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, matatagpuan mga 70 km silangan ng Turin at mga 8 km kanluran ng Alessandria. May hangganan ito sa mga sumusunod na munisipalidad: Alessandria, Felizzano, Oviglio, at Quargnento.
Kasaysayan
Ang mga unang bakas ng isang paninirahan ay nagmula sa Panahon ng Tanso, ngunit ang makasaysayang pundasyon ay nagmula sa dominasyon ng Roma.
Sa panahon ng paghahari ng mga Franco (5th-9th century) ang lugar ay isang fiefdom ng Abadia ng San Martino di Tours, na noong ika-10 siglo ay dinala kay Solero ang mga labi ni San Perpetuo, obispo ng Tours pagkatapos ng San Martino. Ang mga ito ay itinatago pa rin sa simbahan ng parokya na nakatuon sa parehong santo.
Mga mamamayan
Ang Solero ay ang lugar ng kapanganakan nina:
Pambansang Awit ng Libano
Ang Pambansang Awit ng Libano o Pambansang Awit ng Lebanon (النشيد الوطني اللبناني) ay isinulat ni Rashid Nakhle at isang komposisyon ni Wadih Sabra. Inangkin ito noong Hulyo 12, 1927 bago ang panahon pagkaraan ng araw ng kalayaan mula sa Mandatong Pranses ng Libano. Mayroon itong pamagat na Koullouna Lilouataan Lil Oula Lil Alam o "Tayong Lahat! Para sa Ating Bansa, Ating Watawat, Ating Luwalhati".
Panitik
كلنـا للوطـن للعـلى للعـلم ملء عين الزّمن سـيفنا والقـلم سهلنا والجبـل منبت للرجـال قولنا والعمـل في سبيل الكمال
كلنا للوطن للعلى للعلم
Carife
Ang Carife (Callifae; Irpino: Carìfë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, Italya. Noong taong 2001, ang populasyon ay 1,697.
Matatagpuan sa mga Apenino sa gitna ng Lambak Ufita at Kabundukang Dauno, at ang bayan ay bahagi ng Katoliko Romanong Diyosesis ng Ariano Irpino-Lacedonia. Ang teritoryo nito ay may hangganan sa mga munsipalidad ng Castel Baronia, Frigento, Guardia Lombardi, San Nicola Baronia, Sturno, Trevico, at Vallata.
Pambansang Awit ng Libano
Panitik
كلّنا للوطن
Blue Screen of Death
Ang Blue Screen of Death (BSoD) (salin: Bughaw na Tabing ng Kamatayan) ay isang tabing o screen na ipinapakita ng Windows operating system ng Microsoft kapag hindi na ito (o nasa panganib na hindi makayang) makaahon sa isang kamalian ng sistema (system error). May dalawang uri ng mga tabing kamalian (error screen) ang Windows na kapwang tumutukoy sa blue screen of death, na mas malubha ang una kaysa sa ikalawa.
Pambansang Awit ng Libano
Panitik
شيخنـا والفتـى عنـد صـوت الوطن أسـد غـاب متى سـاورتنا الفــتن شــرقنـا قلبـه أبــداً لبـنان صانه ربه لمدى الأزمان كلنا للوطن للعلى للعلم كلنا للوطن
Kerstin Hesselgren
Si Kerstin Hesselgren (14 Enero 1872 - 19 Agosto 1962) ay isang politiko sa Sweden. Si Kerstin Hesselgren ay naging unang babaeng nahalal sa Mataas na Kapulungan ng parliyamento ng Sweden matapos ang female suffrage sa bansa noong 1921. Napili siya sa pamamagitan ng mungkahi ng mga Liberal na may suporta mula sa mga Demokratiko sa lipunan.
Talambuhay
Si Hesselgren ay ipinanganak sa Torsåker, Gästrikland. Anak siya ng doktor ng medisina na si Gustaf Alfred Hesselgren at ni Maria Margareta Wærn. Siya ang panganay sa anim na anak. Hindi siya nag-asawa.
Pinag-aral siya ng isang governes sa bahay at pagkatapos ay sa paaralang pambabae sa Switzerland. Noong 1895, nagtapos siya bilang isang feldsher sa Uppsala; noong 1896. Nang sumunod na taon pinangunahan niya ang School of Domestic Science sa Stockholm. Habang hindi pumapasok ay naging kwalipikado siya bilang isang Sanitary Inspector mula sa kolehiyo ng Bedford noong 1905 at iniwan niya naman ang kolehiyo at ang kanyang trabaho noong 1906.
Unang karera
Si Kerstin Hesselgren ay nagtrabaho bilang isang sanitary-inspector sa Stockholm 1912-1934 at school kitchen inspector noong 1909-34.
Noong Hulyo 1925, dumalo si Hesslegren at nagsalita sa First International Conference of Women in Science, Industry and Commerce na ginanap sa London, na inorganisa ni Caroline Haslett at ng British Women's Engineering Society.
Mula 1906 at sa mga sumunod pang mga taon, nakatanggap siya ng maraming mga aralin sa politika.
Politiko
Si Hesselgren ay binigyan ng Illis Korum noong 1918, at noong 1921 siya ay naging isa sa limang unang mga kababaihan na inihalal sa Parliyamento ng Sweden matapos ang paghalal ng mga kababaihan kasabay ni Nelly Thüring (Social Democrat), Agda Östlund (Social Democrat) Elisabeth Tamm (liberal) at Bertha Wellin (Konserbatibo) sa Mababang silid. Siya ay sumapi sa liberal noong 1922–23 at 1937–44 at independiyente naman noong 1923–1937. Gayunpaman, hanggang 1934, pormal na nilagyan niya ng label ang kanyang sarili bilang hindi kabilang anumang partikular na partido sa parliyamento, sapagkat siya ay nahalal sa pamamagitan ng suporta ng dalawang partido.
Pambansang Awit ng Libano
Panitik
بحـره بــرّه درّة الشرقين رِفـدُهّ بــرّهُ مالئ القطبين إسمـه عـزّه منذ كان الجدود مجــدُهُ أرزُهُ رمزُهُ للخلود كلّنا للوطن للعلى للعلم كلّنا للوطن
Transliterasyon
Kulluna Lil ouataan lil ola lil alam
Mil ’ou Ayn il Zaman Sayfouna Wal Qalam,
Blue Screen of Death
Nasa lahat ng uri ng Windows operating system ang blue screen of death sa iba't ibang anyo simula pa noong Windows 3.1 na bersiyon. May kaugnayan ito sa black screen of death ng OS/2. Sinasabing mayroong namang red screen of death ang Vista, na ginagamit para sa mga kamalian sa instalasyon (installation errors).
Espada (paglilinaw)
Maaaring tumukoy ang espada o ispada sa:
Tingnan din:
Pambansang Awit ng Libano
Transliterasyon
Sahlouna Wal jabal, Manbiton Lirrijal
Koullouna Lil batan Lil ’Oula Lil 'QaLam, Koullouna Lil watan.
Shaykhouna Wak fata 'India saout il Batan
Ousdou GhaBin Mata SawaratNa lfitan
Sharkouna Qalbuhu AbaDan Loubnan
Sanahou RabBhou Li maDa l Azman
Koullouna Lil watan Lil ’Oula Lil 'ALam, Koullouna Lil watan.
Bahrouhou Barrouhou Dourratoush Sharqain
Ismouhou 'Izzouhou Mounthou Kan al Joudoud
Majdouhou Arzouhou Ramzouhou Lil khouloud
Stephan Schröck
Si Stephan Markus Cabizares Schröck (ipinganak noong Agosto 21, 1986) ay isang propesyonal na manlalaro ng futbol na naglalaro para sa klab na SpVgg Greuther Fürth sa 2. Bundesliga. Naglaro siya para sa iba't ibang antas ng koponang pangkabataan ng Alemanya bago siya lumipat sa paglalaro para sa Pilipinas. Siya ay isang midfielder na maari ring maglaro bilang isang defender sa likurang bahagi sa kanan o sa kaliwa.
Karin Bergöö Larsson
thumb| Si Karin Bergöö Larsson, nakuhanan ng litrato noong mga 1882 Si Karin Larsson, née Bergöö, (Oktubre 3, 1859 –Pebrero 18, 1928) ay isang Suwekang manlilikha at taga-disenyo na nakipagtulungan sa kanyang asawang si Carl Larsson, at inilarawan nang madalas sa kanyang mga pinta.
Maagang buhay at edukasyon
thumb| Still Life with Fruit, 1877 pinta ni Karin Bergöö Ipinanganak si Karin Bergöö sa Örebro at lumaki sa Hallsberg, kung saan naging matagumpay na negosyante ang kanyang ama na si Adolf Bergöö. Nagpakasal ang kanyang nakababatang kapatid na si Stina sa Ingles na heologo na si Francis Arthur Bather. Nagpakita si Karin ng kahusayan sa sining, at pagkatapos ng pagpasok sa Franska Skolan École Française sa Estokolmo, nag-aral siya sa Slöjdskolan (Paaralang Panggamlang; Konstfack ngayon) at mula 1877 hanggang 1882 sa Maharlikang Suwekong Akademya ng Sining. Pagkatapos niyang kumpletuhin ang kanyang pag-aaral doon, pumunta siya sa Grez-sur-Loing sa labas ng Paris, kung saan mayroong kolonya ng mga manlilikhang Eskandinabyo upang magpatuloy sa pagpipinta.
Buhay kasama ni Carl Larsson
thumb| Idinala ni Karin ang kanyang sariling mga masining na salpok sa disenyo sa kanyang tahanan Sa Grez-sur-Loing nakilala niya si Carl Larsson; naibigan sila sa isa't isa at noong 1883 ay bumalik sa Estokolmo at nagpakasal at bumalik nang magkasama sa Grez-sur-Loing, kung saan ipinanganak ang kanilang panganay na si Suzanne noong 1884. Nang sumunod na taon, bumalik sila sa Suwesya.
Noong 1997, itinanghal ng Museong Victoria at Albert sa Londres ang kanyang disenyong interiyor sa exhibit ni Carl Larsson.
Noong 2009, naitampok siya sa isang eksibisyon sa Sundborn.
Noong 2018, ipinakita ng eksibisyon na Carl Larsson and His Home: Art of the Swedish Lifestyle ("Si Carl Larsson at Ang Kanyang Bahay: Sining ng Buhay-Suweko") sa Seiji Togo Memorial Sompo Japan Nipponkoa Museum of Art ang mga tela na gawa ni Karin, at mga pinta ng kanilang tahanan na ginawa ni Carl.
Sa kulturang tanyag
Si Larsson ang naging inspirasyon para sa 2018 nobelang Sofie & Cecilia ni Kofie Ashenburg, isang kathang-isip na talambuhay niya.
Chuvashia
thumb|250px|right Ang Republika ng Chuvasnia (Чува́шская Респу́блика — Чува́шия; Чăваш Республики — Чăваш Ен), o Chuvashia (Чува́шия) ay isang republika sa bansang Rusya.
Pakikipagkamay
Ang pakikipagkamay o pakikipagdaup-palad ay isang maikling ritwal kung saan naghahawak ng kanan o kaliwang kamay ang dalawang tao, na kalimitang may kasamang maiksing paitaas at pababang galaw ng magkahawak na mga kamay. Ginagamit ito sa pakikipagkilala, bilang pagbati sa dati nang kakilala, sa pakikipagbati sa dating kaalitan o pakikipagkasundo sa negosyo, at maging sa pamamaalam.
Kaiba sa pakikipagkamay o pakikipagdaup-palad, maaari ring tumukoy ang daup-kamay o magdaup-kamay sa pagdirikit ng mga kamay na magkaharap ang mga palad ng iisang tao o indibiduwal lamang, katulad ng ginagawa sa pagdarasal.
Kaugnay ng pakikipagkamay, may isang tagpuan ang Sulat sa mga Galata (nasa Galata 2:9) sa Bagong Tipan ng Bibliya kung saan "nag-abot ng kanang kamay" kay San Pablo at Bernabe sina Santiagong anak ni Alfeo, Cefas (ibang tawag para kay San Pedro ito), at Juan bilang tanda ng pagtanggap sa pakikiisa ni San Pablo sa ibang mga apostol.
Sanggunian
Kaurian:Negosyo Kaurian:Pakikipag-ugnayan Kaurian:Komunikasyon
Identity (album ni BoA)
Ang Identity ay ang ika-pitong Hapones na album ni BoA, na inilabas noong Pebrero 10, 2010, makalipas ang halos dalawang taon sa The Face.
Promosyon
Ang album ay nasundan sa paglabas ng sinsilyong "Bump Bump!", na kolaborasyon na kasama si Verbal (mula sa grupong hip-hop na M-flo), at "Mamoritai: White Wishes". Tumaas ang mga sinsilyo sa #5 at #2 sa mga tsart ng Oricon.
Tanghal-Tsart
Nag-debut ang Identity ng #2 sa pang-araw araw na album tsart ng Oricon na may bentang ng halos 14,023 bilang sa unang araw at sa #4 sa lingguhang tsart na may benta ng halos 37,606 kopya, na hindi nagtalaga sa kanyang Hapones na album sa numero uno, na nagtapos ng kanyang guhit ng kanyang mga album na nag-debut sa #1 sa lingguhang tsart ng Oricon. Ang "Identity" rin ang naging album ni BoA na hindi nakaabot sa pagbenta ng higit 100,000 kopya at hindi nakatanggap ng sertipikasyon.
Calanna
Ang Calanna (Kalanne) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa Italyanong rehiyon Calabria, na matatagpuan mga 110 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 9 km hilagang-silangan ng Regio de Calabria.
Ang Calanna ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Fiumara, Laganadi, Regio de Calabria, San Roberto.
Rovigo
thumb|250x250px| Simbahang "La Rotonda". Ang Rovigo ( Italian: [roˈviːɡo], Veneciano: [ɾoˈviɡo]; Emiliano: Ruig) ay isang bayan at komuna sa rehiyon ng Veneto ng Hilagang-silangang Italya, ang kabesera ng kapangalang lalawigan.
Heograpiya
Matatagpuan ang Rovigo sa mababang lupa na kilala bilang Polesine, 80 km pamamagitan ng riles timog-kanluran ng Venecia at 40 km timog-timog-kanluran ng Padua, at sa Kanal Adigetto. Ang komuna ng Rovigo ay umaabot sa pagitan ng mga ilog ng Adige at Kanal Bianco, 40 km kanluran ng Dagat Adriatico, maliban sa frazione ng Fenil del Turco na umaabot sa timog ng Kanal Bianco.
Ang Polesine ay ang pangalan ng mababang lupa sa pagitan ng mas mababang kurso ng mga ilog Adige at Po at dagat; ang pinagmulan ng pangalan ay tinatalakay, sa pangkalahatan ay inilalapat lamang sa lalawigan ng Rovigo, ngunit kung minsan ay pinalawak sa mga kalapit na bayan ng Adria at Ferrara.
Salamin
Maaaring tumukoy ang salamin sa:
Nakaturo ang salitang Ingles na glass dito, maaaring tumukoy ito sa baso, isang sisidlan para sa tubig. Tingnan din: Glass (paglilinaw)
Deismo
Ang deismo ay ang paniniwala ng mga deista na ang Diyos, o isang nilalang o manlilikhang makapangyarihan ang siyang lumikha ng sangkalawakan o uniberso, subalit pagkaraang maisagawa ito ay pinabayaan o hinayaan nang mag-isa ang sangkalawakan. Isa rin itong pananalig sa likas na relihiyon o pananampalataya ngunit walang paniniwala sa rebelasyon.
Spigno Monferrato
Pisikal na heograpiya
Ang kabesera ng munisipyo ay nakatayo sa isang burol na napapaligiran sa timog ng isang paliko-liko ng sapa ng Valla at na nangingibabaw sa lambak ng Val Bormida mula sa itaas. Ang munisipal na lugar ay hangganan ng Liguria at ito ang mas malayo sa timog kaysa sa buong lalawigan ng Alessandria.
Kasaysayan
Ang lupain ng Spigno ay pag-aari ng Konde ng Sales, isang hindi lehitimong kapatid ni Victor Amadeo II ng Saboya. Ito ay dati nang naging teritoryo ng Banal na Imperyong Romano. Noong 1730, pinakasalan niya nang morganatiko kay Anna Canalis di Cumiana, na nilikha ang Markes ng Spigno sa kaniyang sariling karapatan.
Palaulatang Suweko
Ang Palaulatang Suweko (Statistiska centralbyrån, SCB) ay isang pangasiwaang pampamahalaan ng Suwesya na may katungkulang lumikha ng mga tungkulaning palaulatan ukol sa Suwesya. Noon pang taong 1686 nagkaroon ang Suwesya ng palaulatang pambansa kung kailan ang mga parokya ng Simbahan ng Suwesya ay naatasang panatilihin ang mga talaan ukol sa santauhan. Ang dating pangasiwaan ay tinatawag na Tabellverket ("tanggapan ng mga talaan"), na itinatag noong 1749, at ang kasalukuyang katawagan ay ginamit simula noong 1858.
, ang pangasiwaan ay mayroong tinatayang 1,350 mga manggagawa. Ang tanggapan ng pangasiwaan ay matatagpuan sa Estokolmo at Örebro. Inilalathala ng Palaulatang Suweko ang Journal of Official Statistics.
Poro
Mga Barangay
Ang bayan ng Poro ay nahahati sa 17 mga barangay.
Yesha Camile
Si Yesha Nichole Therese Camile (ipinanganak 26 Hunyo 2009) ay isang batang artista mula sa Pilipinas. Nakilala siya sa pagkapanalo sa ikalawang season ng I-Shine Talent Camp noong 2013. Lumabas siya sa kanyang kauna-unahang serye sa telebisyon na Hawak Kamay na kasama sina Piolo Pascual, Zaijan Jaranilla, Xyriel Manabat at Andrea Brillantes.
Casalbore
Ang Casalbore ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, Italya.
Matatagpuan sa makasaysayang rehiyon ng Irpinia, ang teritoryo nito ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Buonalbergo, Ginestri degli Schiavoni, Montecalvo Irpino, at San Giorgio La Molara.
Mga kambal na bayan — mga kapatid na lungsod
Ang Casalbore ay kambal sa:
Camulodunum
Ang Camulodunum ay ang pangalang Romano para sa isang sinaunang pamayanan na sa kasalukuyan ay nakikilala bilang Colchester, isang bayan na nasa Essex, Inglatera. Inaako na ang Camulodunum ay ang pinakamatandang bayan sa Britanya ayon sa pagkakatala ng mga Romano, na umiral bilang isang pamayanang Seltiko bago ang paglusob ng sinaunang mga Romano, noong ito ay maging unang bayang Romano, at pagdaka ay naging pamayanan ng tiniwalag nang mga kawal na Romano, na nakikilala bilang Colonia Claudia Victricensis. Mayroong ebidensiyang pang-arkeolohiya ng pamayanang ito noong 3,000 mga taon na ang nakalilipas. Ang pangalang Seltiko nito ay "Camulodunon", na nangangahulugang "ang kuta ni Camulos" (na si Camulos bilang isang diyos na Britaniko na katumbas ng diyos na Romanong si Marte). Ang pangalang ito ay binago upang magkaroon ng pagbabaybay na "Camulodunum".
Salamin (materyales)
thumb|right|Malinis na salamin ng bombilya
Ang salamin ay pangkalahatang tumutukoy sa matigas, babasagin, naaninag na materyal, katulad ng ginagamit sa mga durungawan, maraming mga bote, o sa salamin sa mata. Ilan sa mga halimbawa ng mga ganitong materyales ang salaming soda-apog, salaming borosilikato, salaming akriliko, salaming asukal, salaming muskobita, o aluminyo oksinitride. Sa teknikal na kaisipan, isang inorganikong produkto na pinagsama ang salamin na pinalamig sa isang maigtig na kalagayan na hindi ginagawang kristal. Naglalaman ang salamin ng silika bilang pangunahing sangkap at pangbuo nito.
Guiyang
Ang Guiyang ay ang kabisera ng lalawigan ng Guizhou sa Timog-kanlurang Tsina. Matatagpuan ito sa gitnang bahagi ng lalawigan, sa silangan ng Talampas Yunnan–Guizhou, at sa hilagang pampang ng Ilog Nanming, isang sangay ng Ilog Wu. May elebasyon ito na humigit-kumulang 1,100 metro (3,600 talampakan). May lawak itong 8,034 kilometro kuwadrado (3,102 milya kuwadrado). Ayon sa Senso 2010, ang populasyon nito ay 4,324,561 katao, 3,037,159 sa kanila ay nakatira sa 7 mga distritong urbano.
Uling
Nakaturo ang salitang Ingles na charcoal dito. Para sa ibang gamit, tingnan Charcoal (paglilinaw)
saan ba makakakita nito?
Agnes Chan
Si Agnes Chan (20 Agosto 1955 -) ay isang mang-aawit sa Hong Kong.
Guiyang
Napalilibutan ang Guiyang ng mga bundok at gubat, at mayroon itong mahalumigmig na klimang subtropikal. Tinitirhan na ang pook mula pa noong panahon ng Tagsibol at Taglagas, at pormal itong naging kabisera ng lalawigan noong 1413, sa panahon ng dinastiyang Yuan. Tahanan ang lungsod ng malaking populasyon ng mga Miao at Bouyei na etnikong minorya. May samu't-saring ekonomiya ang Guiyang na kinagisnang sentro ng paggawa ng aluminyo, pagmina ng phosphate, at pagyari ng mga kagamitan sa paningin (optical instruments). Ngunit kasunod ng mga pagbabago, malaking bahagi ng benta (eocomic output) ng lungsod ay sa sektor ng paglilingkod. Mula noong 2015, naranasan nito ang nakapuntiryang mga pamumuhunan sa big data at mabilis na naging isang pusod ng lokal na inobasyon ang lungsod.
Mga paghahating pampangasiwaan
Ang buong pamprepektura na teritoryo ng Guiyang ay kasalukuyang binubuo ng anim na mga distrito, isang antas-kondado na lungsod at tatlong mga kondado. Ang mga distrito ay Nanming, Yunyan, Huaxi, Wudang, Baiyun at Guanshanhu. Ang antas-kondado na lungsod ay Qingzhen at ang mga kondado ay Kaiyang, Xifeng at Xiuwen. Ang Bagong Distrito ng Gui'an, isang hindi pampangasiwaan na proyektong ekonomiko, ay matatagpuan sa timog-kanluran ng Guiyang. Umaabot ito sa mga lugar na nasa hurisdiksiyon ng kalapit na antas-prepektura na lungsod ng Anshun.
Cassano Irpino
Relihiyosong arkitektura
May pitong simbahan sa bayan. Ang mga pangunahin ay ang Inang Simbahan ng San Bartolomeo Apostolo, Santa Maria delle Grazie, San Rocco, Santa Maria La Longa, Madonna del Carmine, at San Pasquale.
Taraxacum
Ang Taraxacum (dandelions; Hapones: タンポポ Tanpopo o Tampopo) ay isang malaking sari ng mga halamang namumulaklak na nabibilang sa pamilya o angkan ng Asteraceae. Katutubo sila sa Europa at sa Asya, at ang kilala na dalawang mga uri nito, ang T. officinale at ang T. erythrospermum, ay laganap na matatagpuan bilang mga halamang damo sa maraming panig ng Daigdig. Kapwa nakakain ang lahat ng mga bahagi ng dalawang  uri  ng Taraxacum na ito. Ibinibigay ang karaniwang pangalang dandelion sa mga kasapi ng sari at katulad ng iba pang mga halaman na nabibilang sa pamilyang Asteraceae, mayroon silang kayliliit na mga bulaklak na kumpol o buo na sila namang bumubuo ng isang pabilog na mabusigsig na ulo ng bulaklak. Bawat isang mumunting bulaklak sa pabilog na ito ay siyang plorete (maliit na bulaklak na bahagi ng isang pumpon). Maraming uri ng Taraxacum ang naglalabas ng mga binhi sa paraang aseksuwal o apomiksis, kung saan ang binhi ay ganap na mabubuo pa rin kahit walang pinagdaanang panlabas na polinasyon, na nagbubunga naman sa pagkabuo ng mga supling na identikal o  tulad  sa henetikal ng pinagmulan na inang  halaman. Ang maliliit na mga parakayda ang pinaka binhi nito ay madaling mapadpad sa hangin at himpapawid upang dalhin sa malalayong lupain kung kaya't madali ang pagkalat at paglaganap ng uri ng halamang ito.
Mga sanggunian
Kaurian:Bulaklak Kaurian:Taraxacum Kaurian:Asteraceae
Simbahan ng San Agustin
Ang Simbahan ng San Agustin (Espanyol: Iglesia de San Agustín) ay isang simbahang Romano Katoliko sa ilalim ng Orden ng San Agustin na matatagpuan sa loob ng Intramuros, Maynila.
Noong 1993, ang Simbahan ng San Agustin at tatlo pang simbahan sa Pilipinas na itinayo noong panahon ng mga Kastila ay idineklara bilang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO. Idineklara ito ng pamahalaan ng Pilipinas bilang Pambansang Makasaysayang Pook noong 1976.
Kasaysayan
Ang kasalukuyang istraktura ay ang pangatlong simbahang Agustino na itinayo sa pook na iyon. Ang unang Simbahan ng San Agustin ay ang unang simbahan na itinayo ng mga Kastila sa isla ng Luzon. Ito ay yari sa kawayan at nipa at nakumpleto noong 1571, ngunit nawasak ito ng sunog noong Disyembre 1574 sa kasagsagan ng paglusob ng mga puwersa ni Limahong sa Maynila. Ang pangalawang istraktura na itinayo ay yari sa kahoy, ngunit nawasak din ito noong Pebrero 1583 dahil sa sunog na nagmula sa kandila na siyang lumiyab sa telang pinagtatakpan ng ataul habang binuburol ang Gobernador-Heneral na si Gonzalo Ronquillo de Peñalosa.
Napagpasyahan ng mga Agustino na itayong muli ang simbahan gamit ang bato, at magtayo din ng katabing monasteryo. Nagsimula ang pagpapatayo noong 1586, ayon sa disenyo ni Juan Macías. Ang istraktura ay yari sa batong adobe na kinuha mula sa Meycauayan, Binangonan at San Mateo, Rizal. Naantala ang nasabing proyekto dahil sa kakulangan ng pondo at materyales, at sa kakulangan ng mga artisano. Nagsimula ang operasyon ng monasteryo noong 1604, at pormal na idineklarang kumpleto ang simbahan noong 19 Enero 1607, na pinangalang San Pablo ng Maynila. Si Macías, na pumanaw bago natapos ang simbahan, ay opisyal na kinilala ng mga Agustino bilang tagapagtayo ng gusali.
Pinagnakawan ang simbahan ng San Agustin ng mga pwersang Briton na siyang sumakop sa Maynila noong 1762 sa kasagsagan ng Digmaan ng Pitong Taon. Noong 1854, isinagawa ang renobasyon sa simbahan sa pamamahala ng arkitektong si Luciano Oliver. Pagkaraan ng siyam na taon, noong 3 Hunyo 1863, niyanig ng pinakamalakas na lindol sa panahong iyon ang Maynila na nag-iwan ng malaking pinsala sa lungsod. Tanging ang Simbahan ng San Agustin lamang ang hindi napinsala sa lungsod. Isang serye ng lindol ang muling yumanig sa Maynila noong 18 hanggang 20 Hulyo 1880. Sa pagkakataong ito, nag-iwan ang lindol ng isang malaking lamat sa kaliwang kampanaryo ng simbahan. Bagaman pinaayos ang lamat, permanente ding giniba ang kaliwang kampanaryo gaya ng nakikita sa kasalukuyan. Nakatagal ang simbahan sa iba pang mga malalakas na lindol na yumanig sa Maynila noon pa ma noong 1645, 1699, 1754, 1796, 1825 at 1852.
Noong 18 Agosto 1898, ang simbahan ang nagsilbing lokasyon kung saan hinanda ng Kastilang Gobernador-Heneral na si Fermin Jaudenes ang mga kondisyon sa pagsuko ng Maynila sa Estados Unidos matapos ang Digmaang Kastila-Amerikano.
Noong sinakop ng mga Hapon ang Pilipinas noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang simbahan ay ginawang kulungan ng mga preso. Sa mga huling bahagi ng Labanan sa Maynila, daan-daang mga residente ng Intramuros at mga klero ang binihag ng mga sundalong Hapon sa loob ng simbahan, at karamihan sa mga ito ay napatay sa kasagsagan ng labanan. Nakaligtas ang simbahan sa pagkawasak ng halos buong Intramuros ng pinagsanib na mga puwersang Amerikano at Pilipino noong Mayo 1945, bagaman tanging ang bubungan lamang nito ang napinsala. Tanging ang Simbahan ng San Agustin ang nakaligtas sa pitong mga simbahan sa loob ng Intramuros. Hindi pinalad ang katabing monasteryo na siyang nawasak, ngunit pinatayo itong muli noong dekada 1970 bilang isang museo sa ilalim ng disenyo ng arkitektong si Angel Nakpil. Isinagawa ang renobasyon sa simbahan noong 2013, kung saan pininturahan muli ang simbahan ng kulay na katulad sa lumang bato.
Arkitektura
Ang Simbahan ng San Agustin ay idinisenyo ayon sa ilan sa mga magagandang mga templo na pinatayo ng mga Agustino sa Mexico. Ang kasalukuyang istraktura nito ay sinimulang ipatayo noon pang 1587, at kasama ng monasteryo, ay nakumpleto noong 1604. Ang atmospera nito ay medebal sapagkat "ang parehong simbahan at monasteryo ay sumisimbolo sa karingalan at balanse ng isang ginintuang panahon ng Kastila".
Ang malaking istraktura ng simbahan, ang simetriya at karangyaan ng loob (na siyang pininta ng dalawang Italyano na nagtagumpay sa pagbuo ng tompe l'oeil), ang detalye ng molde, rosetta at nakalubog na entrepanyo na animo'y inukit sa tatlong dimensyon, ang pulpitong barok na ang motif ay katutubong pinya, ang pipang organo, ang antekoro na may krus na ginawa pa noong ika-16 siglo, ang upuan ng koro na inukit sa molabe at may kaluplupang garing na mula pa nong ika-17 siglo at isang set ng 16 malaki at magagandang mga aranya mula sa Paris.
Charcoal (paglilinaw)
Ang charcoal ay Ingles na salita para sa uling. Maaaring tumukoy ito sa:
Bruzzano Zeffirio
Ang Bruzzano Zeffirio (Zephyrion) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa Italyanong rehiyon ng Calabria, na matatagpuan mga 110 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 40 km timog-silangan ng Regio de Calabria.
Ang teritoryo nito ay kasama sa Pambansang Liwasan ng Aspromonte.
Determinismo
Ang determinismo ay isang paniniwala na nasa guhit ng kapalarang itinakda noong una pa lamang ang lahat ng mga nangyayari sa mundo. Isa itong teoryang nagsasabing nagaganap ang mga galaw o kilos ng tao hindi dahil sa kalayaang pumili o magpasya, sa halip ay dahil sa mga puwersang malalaya.
Phörpa
Pagpapalabas
Ang Phörpa ay ipinalabas sa DVD na pinamagatang The Cup noong 13 Nobyembre 2007 sa Hilagang Amerika sa pamamagitan ng Festival Media (IBFF). Ang DVD ay mastered mula sa isang bagong direct-to-digital na paglipat mula sa orihinal na pelikula, at kabilang ang isang bonus na dokumentaryo na pinamagatang Inside Ang Cup, tampok ang direktor na tinatalakay ang pelikula, sine sa pangkalahatan at pilosopiyang Buddhist, kasama ang mga outtake sa pelikula. Mayroon ding audio track na naglalaman ng komentaryo ng direktor.
Piario
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
left|thumb| Ospital ng Piario Ang Piario (Bergamasque: Piér) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 80 km hilagang-silangan ng Milan at mga 30 km hilagang-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 990 at may lawak na 1.5 km2.
May hangganan ang Piario sa mga sumusunod na munisipalidad: Clusone, Parre, at Villa d'Ogna.
Teritoryo
Ang bayan, na nakahiga sa isang maliit na talampas sa kaliwa ng ilog Serio, na may 1.5451 kilometro kuwadrado na ekstensiyon, ay ang ikalabinlimang pinakamaliit sa Italya.
Hangzhou
Ang  Lungsod ng Hangzhou  ay isang lungsod sa probinsiya ng Zhejiang, sa bansang Tsina.
E.R. Ejercito
Si Emilio Ramon Pelayo Ejercito (kapanganakan 5 Oktubre 1963), o mas kilala bilang ER Ejercito at kilala din sa kaniyang opisyal na pangalan sa pelikula bilang Jorge Estregan, George Estregan Jr. at Jeorge "ER" Ejercito Estregan, ay isang Pilipinong aktor na nanilbihan noon bilang Gobernador ng Laguna. Bago pa man siya nahalal bilang gobernador, nanilbihan muna siya bilang alkalde ng Pagsanjan, Laguna. Anak siya ng aktor na si George Estregan at pamangkin ng dating Pangulo at ngayo'y alkalde ng Maynila na si Joseph Estrada. Noong 27 Mayo, 2014, inalis ng Komisyon ng Halalan si Ejercito matapos ang di-umanong sobrang paggasta sa kaniyang kampanya para sa halalan noong 2013; makalipas ang tatlong araw, hinikayat siya ng kaniyang tiyuhing si Alkalde Joseph Estrada para bumaba sa puwesto.
Personal na buhay
Ikinasal siya sa isa pang artista at kasalukuyang alkalde ng Pagsanjan na si Alkalde Maita Sanchez (Girlie Ejercito sa totoong buhay). May apat silang mga anak: si Eric Ejercito (kapanganakan 1987), Jet Ejercito (kapanganakan 1989), Jerico Ejercito (kapanganakan 1992) at Jhulia Ejercito (kapanganakan 2002).
Masa real
Ang masa real (Kastila para sa makaharing tapay) ay isang confecture na Pilipino na nagmula sa lungsod ng Mandaue sa Cebu. Sa pinakapayak nitong anyo, isa itong tapay na taglay ang dinurog na mani at matamis na almibar bilang mga kasangkapan.
E.R. Ejercito
Pelikula
Mga malalaking papel sa bold
Solonghello
May hangganan ang Solonghello sa mga sumusunod na munisipalidad: Camino, Mombello Monferrato, Pontestura, at Serralunga di Crea.
Simbolo
Ang eskudo de armas at ang watawat ng munisipalidad ng Solonghello ay ipinagkaloob sa pamamagitan ng utos ng Pangulo ng Republika ng Disyembre 22, 2010.
Teismo
thumb|240x240px|Mga diyos sa Pagtatagumpay ng Kabihasnan Ang Teismo (Ingles: Theism) o Paniniwala sa Diyos, sa larangan ng paghahambing na relihiyon, ay ang paniniwala na hindi bababa sa isang diyos ang umiiral. Sa laganap na paraan ng pagsasalita, ang katagang teismo ay kadalasang naglalarawan ng klasikong pagkaintindi ng Diyos na matatagpuan sa Kristiyanismo, Hudaismo, Islam, Sikhismo, at Hinduismo.
Ang katagang theism ay nagmula sa Griyegong theos na ibig sabihin ay "diyos o bathala". Ang katagang theism ay unang ginamit ni Ralph Cudworth (1617-88). Sa kahulugan ni Cudworth, sila ay "mahigpit at maayos na tinatawag na mga Teista, na nagpatibay, na isang ganap na may kamalayang pag-unawa na katauhan, o kaisipan, na umiiral sa sarili nito mula sa kawalang-hanggan, ay ang sanhi ng lahat ng ibang mga bagay".
Politeismo
Ang Politeismo o paniniwala sa maraming diyos o bathala ay ang paniniwala na mayroong higit sa isang diyos o bathala. Sa pagsasanay, ang polyteismo ay hindi lamang ang paniniwala na mayroong mga maraming diyos o bathala; ito ay kinabibilangan din ng paniniwala sa pag-iiral o pagkakaroon ng isang partikular na panteon ng mga natatanging mga diyos o bathala.
Sa loob ng politeismo ay mayroong mga matatag at mahina na pagka-uri: Ang Politeismo ay hinati rin ayon sa paano ang indibidwal na mga diyos o bathala ay isinasaalang-alang:
Panteismo at panenteismo
Nakikita ng ilang mga tao na ang mga pagkakaiba sa pagitan ng dalawang mga paniniwala bilang hindi maliwanag at hindi nakatutulong, habang ang iba ay nakikita ito bilang isang makabuluhang punto ng paghahati. Ang panteismo ay maaaring maunawaan bilang isang uri ng hindi-pagkateismo, kung saan ang pisikal na sansinukob ay kumukuha ng ilan sa mga tungkulin ng isang teistikong Diyos, at iba pang mga tungkulin ng Diyos na itinuturing hindi kailangan.
Deismo
Karaniwang itinatakwil ng Deismo ang mga sobrenatural na mga kaganapan (tulad ng mga hula, mga himala, at banal na kapahayagan) na nangingibabaw sa organisadong relihiyon. Sa halip, pinanghahawakan ng Deismo na ang paniniwalang pangrelihiyon ay dapat na itinatag sa dahilan ng tao at sinusunod ang mga tampok ng natural na mundo, at na ang mga pinagkukunan ay nagbubunyag ng pagkakaroon ng isang pinakamataas na katauhan bilang manlilikha.
Shijiazhuang
Magmula noong 2015 mayroon itong kabuuang populasyon na 10,701,600 katao kalakip ang 4,303,700 katao sa sentral ("o metro") na pook na binubuo ng pitong mga distrito at ang kondado ng Zhengding na malakihang nakadugtong sa kalakhang pook ng Shijiazhuang habang patuloy ang paglawak ng urbanisasyon. Nasa panlabing-dalawang puwesto ang kabuuang populasyon ng Shijiazhuang sa kalupaang Tsina.
Nakaranas ang Shijiazhuang ng malakihang paglago kasunod ng pagtatag ng Republikang Bayan ng Tsina noong 1949. Dumami nang higit sa apat na beses ang populasyon ng kalakhang pook sa loob ng 30 mga taon bilang bunga ng mga pagpapaunlad sa industriyalisasyon at imprastraktura. Mula 2008 hanggang 2011, ipinatupad ng Shijiazhuang ang pantatlong-taong plano na natapos sa pagbabagong-tatag ng lungsod. Nagbunga ito ng pagdami ng luntiang mga pook at bagong mga gusali at daan. Binuksan ang isang estasyon ng daambakal, isang paliparan, at isang sistemang subway.
Matatagpuan ang Shijiazhuang sa silangan ng Bulubundukin ng Taihang, isang bulubunduking umaabot ng higit sa 400 km mula hilaga-patimog at may karaniwang taas na 1500 to 2000 m, kaya isang angkop na lugar ang Shijiazhuang para sa paglalakad, panlabas na mga biyahe, at pagbibisikleta.
Karbon (paglilinaw)
Maaaring tumukoy ang carbon o karbon sa: