cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calascio
Kasaysayan
left|thumb|270x270px| Rocca Calascio Ang pag-iral ng nayon, ng pinagmulang Normando, ay pinatunayan mula 816 sa isang dokumento ni Ludwig I bilang isang pag-aari ng mga mongheng "Volturnensi". Nang maglaon, sa paligid ng taong 1000, itinatag ang kuta sa bundok sa itaas, na orihinal na isang simpleng bantayan. Sa apat na kuta ay lumago ang kahalagahan at laki: lumipat mula sa Barony ng Carapelle (ika-14 na siglo), ang pamilyang Piccolomini (ika-15 siglo) at pagkatapos ay sa pamilya Medici (ika-16 na siglo), ay kontrolado ng mga pinuno ng mga tupa na kasangkot sa transumancia sa direktor ng track ng Royal sheep sa Foggia. Ang estruktura ng kastilyo ay binago at pinalawak sa mga dalisdis nito at nabuo ang isang maliit na nayon, na nakapatong din.
Kaya sa loob ng mahabang panahon ay nagkaroon ng sabay na pag-iral ng dalawang nayon, ang Calascio at Rocca Calascio, isang magkaibang estratehikong pag-iral, na siyang ang unang lugar ay sa bundok sa kalsada na patungo sa Santo Stefano di Sessanio at Aquila, at ang pangalawa ay sa isang nangingibabaw posisyon sa buong talampas ng Navelli at malapit sa mga pastulan ng Campo Imperatore. Noong 1703 ito ay nawasak nang isang marahas na lindol pagkatapos nito ang kuta, na labis na nasira, ay halos tuluyan nang inabandona at ang karamihan sa populasyon ay lumipat sa pinagbabatayan ng Calascio na mula ngayon ay umunlad pa nang higit kaysa kuta.
Laacher See
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Laacher See, na kilala rin bilang Lawa Laach, ay isang lawa ng bulkan na caldera na may diyametrong 2 km sa Renania-Palatinado, Alemanya, mga 24 km hilagang-kanluran ng Koblenz, 37 km timog ng Bonn, at 8 km sa kanluran ng Andernach. Ito ay nasa kabundukang Eifel, at bahagi ng bulkanikong kaparangang Silangang Eifel sa loob ng mas malaking Bulkanikong Eifel. Ang lawa ay nabuo sa pamamagitan ng Plinianong pagsabog humigit-kumulang 13,000 taon bago ang kasalukuyan na may Volcanic Explosivity Index (VEI) na 6, sa parehong tindi ng pagsabog ng Pinatubo noong 1991. Ang paglabas ng bulkan na nakikita bilang mga mofetta sa timog-silangang baybayin ng lawa ay mga palatandaan ng natutulog na bulkan.
Paglalarawan
Sa kanlurang bahagi ay matatagpuan ang Benedictinong Abadia ng Maria Laach (Abbatia Lacensis), na itinatag noong 1093 ni Enrique II ng Laach ng Pamilya Luxemburgo, unang Konde Palatino ng Rin, na ang kaniyang kastilyo niya ay sa tapat ng monasteryo sa itaas ng silangang gilid ng bulkan.
Ang lawa ay walang natural na labasan ngunit pinatuyo ng isang lagusan na hinukay bago ang 1170 at muling itinayo ilang beses mula noon. Ito ay pinangalanan para kay Fulbert, abad ng monasteryo mula 1152–1177, na pinaniniwalaang nagtayo nito.
El Sexto Sentido
Inpormasyon ng Album
Ang El Sexto Sentido ay buong inawit sa wikang Espanyol, maliban sa tatlong kanta na nasa Ingles na nasa dulo ng disk. Ang album ay naglalaman ng mga natatanging ballad (tulad ng "Un Alma Sentenciada" at "Olvídame"), mga katang ritmong pop (tulad ng "Amar Sin Ser Amada", at "Un Sueño Para Dos") at mga kantang sayaw na Latin (tulad ng "Seducción" at "No Me Voy a Quebrar"). Inawit din niya ang sarili niyang bersyon ng "Amor Prohibido", na kanta ng kapwa niyang Latina na si Selena, at ang "24,000 Besos", isang Italyanong 80's hit ni Adriano Celentano. Sa kabilang banda, ang El Sexto Sentido Re+Loaded (isang espesyal na bersyon ng album na ito) ay isinama ang istilong bachata-ballad na kantang "No, No, No" na kasama si Anthony "Romeo" Santos.
Ang El Sexto Sentido ay nagdala sa mga kilalang kompositor ng mga awitin at iprinodyus ni Estéfano. Ang album ay masyadong pinagplanuhan, masyadong makatotohanan at inakto na may damdamin. Ang album ay naging nominado sa 2006 Latin Billboard Awards at Latin Grammy.
Ang album magpasahanggang ngayon ay nakapagbenta na ng higit sa 450,000 na kopya sa buong mundo.
Standard na Edisyon
DVD Track List (only CD/DVD)
The Sixth Sense
Ang The Sixth Sense ay isa pang inilabas na CD/DVD ni Thalía sa bansang Hapon lamang noong 13 Setyembre 2005 ng Toshiba EMI.
Kasama rito ang:
Track listing:
DVD track listing:
El Sexto Sentido: Re+Loaded
Noong 14 Pebrero 2006 inilabas ni Thalía ang kanyang El Sexto Sentido na may pormal na pamagat na El Sexto Sentido Re+Loaded sa Mehiko, noong Mayo 29 sa Espanya at noong Hunyo 6 sa Estados Unidos.
Ito ay naglalaman ng apat na bagong mga track:
"Loca", "Amor Prohibido" at lahat ng mga track na Ingles, na kung saan ang mga awitin ay kasama sa orihinal na edisyon, ay tinanggal.
External links
Music Videos
Monte San Pietrangeli
Kabilang sa mga simbahan nito ang estilong Neoklasiko na simbahan ng Santi Lorenzo e Biagio.
Ito ay bahagi ng Malawak na Pook n. 4 ng Fermo, ng Iisang Rehiyonal na Awtoridad Pangkalusugan ng Marche (A.S.U.R. Marche).
Urbanidad
Ang makasaysayang sentro nito, na pinahaba ang hugis at napapalibutan ng mga medyebal na pader (na nagpapatotoo sa isang mabagyo na nakaraan ng mga digmaan sa mga kalapit na bansa), ay nailalarawan sa pamamagitan ng isang isang-daanan na pangunahing kalye (sa pamamagitan ng Roma) na bumubukas sa isang gitnang parisukat (piazza Umberto I) at dalawang makipot na pangalawang kalye sa gilid ng pangunahing kalye (sa pamamagitan ng Luigi Fontana at sa pamamagitan ng Michele Mandirola). Sa makasaysayang sentro ay may mga magagarang palasyo na pag-aari ng mga marangal na pamilya o may kahalagahan sa lipunan. Sa dulo ng via Roma ay makikita ang simbahan na nakatuon kay San Lorenzo at San Biagio.
Ekonomiya
Ito ay isang maliit ngunit mayamang munisipalidad, sa katunayan ang pangunahing aktibidad, bukod sa agrikultura, ay sa sektor ng tsinelas at mga kaugnay na industriya nito. Ang Monte San Pietrangeli ay kamakailan lamang ay tumutuon sa turismo, pangunahing nakatuon sa naturalistiko at tanawing kagandahan (nailalarawan ng mga tipikal na mga burol ng rehiyon ng Marche); ang patotoo ay ang pagsilang ng ilang mga agriturismo sa teritoryo nito.
Salaysay
Ang salaysay, kuwento, o istorya ay anumang paglalahad ng isang serye ng magkakaugnay na mga pangyayari o mga karanasan, kahit na ito pa ay hindi kathang-isip (talaarawan, talambuhay, ulat ng balita, dokumentaryo, panitikan sa paglalakbay, atbp.) o kathang-isip (kuwentong bibit, pabula, alamat, katatakutan, nobela, atbp.). Maaring ipahayag ang kuwento sa pamamagitan ng isang magkakasunod na mga salitang sinulat o sinabi, mga larawan o gumagalaw na larawan (bidyo), o anumang kumbinasyon ng mga ito. Tinatawag din ito na naratibo na hango sa pandiwang Latin na narrare (magsabi), na hango mula sa pang-uri na gnarus (marunong o sanay). Kasama ng pangangatuwiran, paglalarawan, at paglalahad, ang pagsasalaysay (ang proseso ng pagpapahayag ng isang salaysay), sa malawak na kahulugan, ay isa sa apat na paraang retorika ng diskurso. Sa mas makitid na kahulugan, ito ang paraan ng pagsusulat ng piksyon na kung saan direktang nakikipagtalastasan ang tagapagsalaysay sa tagapakinig.
Ang pasalitang pagkukuwento ay ang pinakamaagang pamamaraan ng pagbahagi ng mga naratibo. Sa panahon ng halos lahat ng pagkabata ng isang tao, ginagabayan sila ng mga salaysay sa tamang ugali, kasaysayang pangkalinangan, pagbuo ng isang pagkakakilanlang pampamayanan, at prinsipyo, na pinag-aralan lalo na ng antropolohiya sa mga tradisyunal na mga katutubo.
Matatagpuan ang salaysay sa lahat ng anyo ng pagkamalikhain ng tao, sining, at libangan, kabilang ang talumpati, panitikan, teatro, musika at awit, komiks, pamamahayag, pelikula, telebisyon at bidyo, mga larong bidyo, radyo, paglalaro ng laro, hindi nakaayos na libangan, at pagtatanghal sa pangkalahatan, gayon din ang ilang pagpipinta, eskultura, pagguhit, potograpiya, at ilang sining biswal, hangga't pinapakita ang magkakasunod na kaganapan. May ilang mga kilusang sining, tulad ng makabagong sining, na tinatanggihan ang naratibo kapalit ng abstrakto at konseptuwal.
Bernardo
Ang pangalang Bernardo ay ginagamit bilang isang ibinigay na pangalan at apelyido. Ang ilan sa mga sikat na tao na may ganoong pangalan o apelyido ay:
Biyoimpormatika
Ang biyoimpormatika ay ang pag-aaral ng malalaking mga dami ng impormasyong biyolohikal o kabatirang pambiyolohiya. Sa karamihan, tumutuon ito sa mga molekulang katulad ng DNA. Isinasagawa ito sa pamamagitan ng tulong ng mga kompyuter. Kung kaya't ito ang paggamit ng estadistika at agham pangkompyuter sa larangan ng biyolohiyang molekular. Ang katawagang biyoimpormatika ay inimbento nina Paulien Hogeweg at Ben Hesper noong 1978 para sa pag-aaral ng mga prosesong pangkabatiran o impormatika sa mga sistemang biyotiko. Magmula noong hindi bababa sa hulihan ng dekada ng 1980, ang pangunahing gamit nito ay ang sa henomiks (henomika) at henetika, partikular na sa mga area ng henomiks na kinasasangkutan ng may malakihang sukat na pagsesekuwensiya ng DNA. Sa kasalukuyan, kinasasangkutan na ang biyoimpormatika ng paglikha at pagpapasulong ng mga kalipunan ng dato (database), mga algoritmo, mga teknikong pangkomputasyon at pang-estadistika at teoriya upang malutas ang mga suliraning pormal at praktikal na nagmumula sa pamamahala at pagsusuri ng datong pambiyolohiya.
Ibajay
Ang Bayan ng Ibajay ay isang Ika-3 na klaseng bayan sa lalawigan ng Aklan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Ibajay ay nahahati sa 35 na mga barangay.
• Agbago
• Agdugayan
• Antipolo
• Aparicio
• Aquino
• Aslum
• Bagacay
• Batuan
• Buenavista
• Bugtongbato
• Cabugao
Valchiusa
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ibajay
Mga Barangay
• Capilijan
• Colongcolong
Valchiusa
Ang Valchiusa ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piemonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 68.1 km hilaga ng Turin. Nabuo ito noong Enero 1, 2019 sa pagsasanib ng mga comune ng Meugliano, Trausella, at Vico Canavese.
Ang pagsasanib ay pinahintulutan ng Rehiyonal na Batas blg.23 ng Disyembre 21, 2018. Ang Valchiusa ay isa sa labing-isang pagsasanib sa Piamonte na sinang-ayunan noong 2019, kabilang ang mga munisipalidad ng Alagna Valsesia, Busca, Gattico-Veruno, Lu e Cuccaro Monferrato, Quaregna Cerreto, Saluzzo, Santo Stefano Belbo, Val di Chy, Valdilana, at Valle Cannobina.
Heograpiya
Kabilang sa munisipalidad ng Valchiusa ang mga bayan ng Meugliano, Trausella, Vico Canavese, Drusacco, Novareglia, at Inverso. Ang luklukan ng munisipyo ay nasa Vico Canavese.
Ibajay
Mga Barangay
• Laguinbanua
• Mabusao
• Maloco
• Mina-a
• Monlaque
• Naile
• Naisud
• Naligusan
• Ondoy
Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ng 2015
Ang 2015 Metro Manila Film Festival ay ang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ay tig-kada walong pelikula ang kalahok sa ika-41na taunang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila. Sabay-sabay na ipinalabas ang walong pelikula sa buong Pilipinas kung saan binibigyan ang mga pelikulang kalahok ng sampung araw na ipalabas na walang kasabay na dayuhang pelikula tuwing pasko, ika-25 ng Disyembre.
Ibajay
Mga Barangay
• Poblacion
• Polo
• Regador
• Rivera
• Rizal
• San Isidro
• San Jose
• Santa Cruz
• Tagbaya
• Tul-ang
• Yawan
Letter
Ang letter [Ingles] ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Madalag
Ang Bayan ng Madalag ay isang Ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Aklan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Madalag ay nahahati sa 25 na mga barangay.
Cesario ng Terracina
Si San Cesario ng Terracina (Saint Cesario deacon sa Italyano) ay isang Kristiyanong martir. Sa kaniya nagmula ang pangalan ng simbahan ng San Cesareo sa Palatio sa Roma.
2021
Ang 2021 (MMXXI) ay isang karaniwang taon na nagsisimula sa Biyernes sa kalendaryong Gregoryano, ang ika-2021 taon ng mga pagtatalagang Karaniwang Taon at Anno Domini (AD), ang ika-21 taon ng ika-3 milenyo, ang ika-21 taon ng ika-21 dantaon, at ika-2 taon ng dekada 2020.
Tinakda sa 2021 ang mga pangunahing pangyayari na orihinal na itinakda para sa 2020, kabilang ang Wakas ng Liga ng mga Bansa ng CONCACAF ng 2020, Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision, UEFA Euro 2020, Palarong Olimpiko sa Tag-init 2020, 2021 Copa América at Expo 2020, sa mga kaganapan na ipinagpaliban o kinansela dahil sa pandemya ng COVID-19. Idineklera ng Mga Nagkakaisang Bansa ang 2021 bilang Internasyunal na Taon ng Kapayapaan at Tiwala, ang Internasyunal na Taon ng Malikhaing Ekonomiya para sa Napapanatiling Pag-unlad, ang Internasyunal na Taon ng mga Prutas at Gulay, at ang Internasyunal na Taon para sa Pagtanggal ng Paggawa ng Bata. Iproneklema ng Simbahang Katoliko ang 2021 bilang Taon ni San Jose.
Tredozio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Tredozio (Tardozî) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Forlì-Cesena sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 60 km timog-silangan ng Bolonia at mga 30 km timog-kanluran ng Forlì.
Ang Tredozio ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Marradi, Modigliana, Portico e San Benedetto, at Rocca San Casciano.
Simbahan ng Mahal na Ina ng Grasya
Ang simbahan ng Beata Vergine delle Grazie at ang Compagnia del SS.mo Sacramento ay itinayo noong ika-14 na siglo at sa simula ay mayroon ding papel na isang bautisterya. Ang patsadang terracotta, na itinayo sa panahon ng pagpapalawak ng gusali sa ikalawang kalahati ng ika-16 siglo, sa una ay naglalaman ng mga fresco mula sa paaralan ng Bramante, kung saan kakaunti na lamang ang natitira sa ngayon. Pagkatapos ng iba pang mga ekstensiyon, kung saan ang pangunahing isa sa simula ng ika-18 siglo, noong 1900 ang simbahan ay sumailalim sa isang malalim na pagpapanumbalik, kapuwa sa loob at sa harapan, pinalaki, at natapos sa bato. Ang karagdagang interbensiyon noong 2000 ay nagbigay sa simbahan ng huling hitsura nito.
Papa Pio XII
Si Papa Pio XII (Ingles: Pope Pius XII; Pius Duodecimus o Pius PP. XII; Pio XII) na ipinanganak na Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli (2 Marso 1876 – 9 Oktubre 1958) ay isang Italyanong pari ng Simbahang Katoliko Romano at naging ika-261 Papa at soberanya ng Batikano, na nanungkulan mula 2 Marso 1939 hanggang sa kanyang kamatayan noong 1958.
Bago ang kanyang pagkahalal bilang papa, si Pacelli ay nagsilbing kalihim ng Kagawaran ng Ekstraordinaryong Eklesiyastikal na mga Bagay, nunsiyo ng papa sa Alemanya (1917–1929) at Kardinal na Kalihim ng Estado na sa kapasidad na ito ay gumawa sa pagtatapos ng mga kasunduan sa mga bansang Europeo at Latinong Amerikano na ang pinakakilala ang Reichskonkordat sa Alemanyang Nazi. Ang concordat ng 1933 kung saan ay hinangad ng Batikano ang proteksiyon ng Simbahan sa Alemanya at paghahangad ni Hitler na wasakin ang Katolisismong pampolitika at pagkapinuno ni Pio XII noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig kabilang ang kanyang "desisyon na manataling tahimik sa publiko tungkol sa kapalaran ng mga Hudyo" ay nananatiling paksa ng kontrobersiya.
Unibersidad ng Montreal
thumb|Dating pangunahing gusali.
Papa Pio XII
Pagkatapos ng digmaan, itinaguyod ni Pio XII ang kapayapaan at pakikipagkasunduan kabilang ang mga maluluwag na patakaran tungo sa mga bansang Aksis at Aksis-satelayt. Ang Simbahang Romano Katoliko ay nakaranas ng malalang pag-uusig at pagpapatapon na pang-masa ng klerong Romano Katoliko sa Silanganing Bloke. Sa hayagang pakikisangkot ni Pio XII sa politika ng Italya, ang sinumang bumoto para sa isang kandidatong Komunista noong 1948 ay binantaan ng automatikong pagtitiwalag mula sa Simbahang Katoliko Romano. Hayagang hinimok ni Pio XII ang ex cathedra inpalibilidad ng papa sa dogma ng pag-akyat ni Maria sa langit noong 1950 sa kanyang konstitusyong apostoliko Munificentissimus Deus. Ang kanyang magisterium ay kinabibilangan ng halos 1,000 mga pagtugon at mga paghahayag sa radyo. Ang knayang apatnapu't isang ensiklikal ay kinabibilangan ng Mystici Corporis, ang Simbahan ng Katawan ni Kristo; Mediator Dei sa repormang liturhiya; at Humani generis tungkol sa mga posisyon ng Simbahang Romano Katoliko tungkol sa teolohiya at ebolusyon. Kaniyang tinanggal ang mayoridad na Italyano sa Kolehiyo ng mga Kardinal noong 1946.
Unibersidad ng Montreal
Ang Unibersidad ng Montreal (Ingles: University of Montreal, Pranses: Université de Montréal, UdeM; ) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik sa lungsod ng Montreal, Quebec, Canada. Ang university main campus ay matatagpuan sa hilagang libis ng mga borough ng Mont-Royal sa Outremont at Côte-des-Neiges. Ang institusyong francophone ay binubuo ng 13 fakultad, higit sa 60 mga kagawaran at 2 kaakibat na mga paaralan: ang École Polytechnique (School of Engineering) at HEC Montréal (Paaralan ng Negosyo). Ito ay nag-aalok ng higit sa 650 undergraduate at graduate na mga programa, kabilang ang 71 programang doktoral.
Ang unibersidad ay itinatag bilang isang satellite campus ng Université Laval noong 1878. Ang unibersidad ay naging isang independiyenteng institusyon matapos magawaran ng tsarter ng papa noonga 1919, at probinsyal na tsarter noong 1920. Ang unibersidad ay inilipat mula sa Montreal Quartier Latin sa kasalukuyang nitong lokasyon sa Mont-Royal noong 1942. Ang unibersidad ay naging isang sekular na institusyon sa pagpasa ng isa pang probinsiyal na tsarter noong 1967.
Papa Pio XII
Maagang bahagi ng buhay
Ipinanganak si Pacelli sa Roma, Italya. Nag-aral siya sa Seminaryo ng Capranica at sa Pontipikong Pamantasang Gregoriano. Noong 1895, nagkamit siya ng degri sa Teolohiya.
Miss International 2022
Ang Miss International 2022 ay ang ika-60 edisyon ng Miss International pageant, na ginanap sa Tokyo Dome City Hall sa Tokyo, Hapon noong 13 Disyembre 2022. Orihinal na nakatakda noong 2020 ang kompetisyon. Gayunpaman, dahil sa pandemya ng COVID-19, ito ay nausog ng dalawang beses; isa noong 2021, at isa noong 2022. Ito ang pangalawang beses na nakansela ang Miss International mula noong 1966.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Sireethorn Leearamwat ng Taylandiya si Jasmin Selberg ng Alemanya bilang Miss International 2022. Ito ang ikatlong tagumpay ng Alemanya sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Stephany Amado ng Kabo Berde, habang nagtapos bilang second runner-up si Tatiana Calmell ng Peru.
Papa Pio XII
Bilang obispo
Noong 1917, itinalaga siya ni Papa Benedicto XV bilang arsobispo at nuncio para sa Bavaria, Alemanya.
Miss International 2022
Itinampok rin sa edisyong ito ang bagong Long Beach Pearl Crown na binubuo ng 333 purong puting perlas at 1,960 puting hiyas.
Papa Pio XII
Bilang kardinal
Iniangat ni Papa Pio XI ang ranggo ni Pacelli upang maging Kardinal noong Disyembre 1929.
Miss International 2022
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Enero 15, 2020, inanunsyon ng Miss International Organization na ang ika-60 edisyon ng Miss International ay gaganapin sa Oktubre 21, 2020 sa Tokyo Dome City Hall sa Tokyo, Hapon. Gayunpaman, dahil sa pandemya ng COVID-19, inanunyso ng organisasyon noong Hunyo 3, 2020 na ang kompetisyon ay ipagpapaliban, at gaganapin sa susunod na taon.
Papa Pio XII
Bilang kardinal
Noong Pebrero 1930, si Kardinal Pacelli ay naging Sekretaryo ng Estado ng Batikano.
Miss International 2022
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Enero 29, 2021, inanunsyo ng organisasyon na muling irereskedyul ang pageant sa Nobyembre 2021 sa Pacifico Yokohama, Hapon dahil sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2020 na ginanap mula noong Hulyo hanggang Agosto 2021. Gayunpaman, inanunsyo ng organisasyon noong Agosto 31, 2021 na muling mauusog ang ika-60 edisyon ng kompetisyon sa 2022 dahil muli sa pandemya ng COVID-19.
Papa Pio XII
Bilang papa
Nahalal si Kardinal Pacelli bilang Papa noong 2 Marso 1939, na araw ng kaniyang ika-63 kaarawan. Pinili niya ang pangalang Pio XII. Nagsulat si Pio XII ng apatnapu't isang opisyal na mga liham ng pagkapapa (mga ensiklikal). Nagpangalan si Pio XII ng apatnapu't dalawang mga bagong kardinal.
Miss International 2022
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Mayo 23, 2022, inanunsyo ng Miss International Organization na ang kompetisyon ay gaganapin sa Disyembre 13, 2022 sa Tokyo Dome City Hall, ang inisyal na pagdarausan ng kompetisyon noong inanunsyo ito noong 2020.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 66 na bansa at teritoryo ay napili upang kumalahok sa kompetisyon. Dahil sa pandemya ng COVID-19, sampu sa mga kandidata ang pumalit sa orihinal na kandidatang dapat sana'y lalahok noong 2020 dahil natapos na ang termino nito at dahil nakansela rin ang kompetisyon noong 2021.
Pinalitan ni Miss New Zealand International 2022 Lydia Smit si Miss New Zealand International 2020 Sydney Faye Batters upang kumatawan sa bansang Bagong Silandiya. Pinalitan ni Miss United States International 2021 Corrin Stellakis si Miss United States International 2020 Maritsa Platis upang kumatawan sa Estados Unidos. Pinalitan ni Miss Honduras International 2022 Zully Paz si Miss Honduras International 2020 Gabriela Irías Paz Morgan upang kumatawan sa bansang Honduras. Pinalitan ni Miss Indonesia International 2022 2022 Cindy May McGuire si Miss Indonesia International 2020 Putu Ayu Saraswati upang kumatawan sa bansang Indonesya.
Mga kandidata
66 na kandidata ang lumahok para sa titulo.
Bumalik
Huling sumabak noong 1999:
Huling sumabak noong 2010:
Huling sumabak noong 2012:
Huling sumabak noong 2017:
Huling sumabak noong 2018:
Makato
Ang Bayan ng Makato ay isang Ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Aklan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Makato ay nahahati sa 18 na mga barangay.
Lajatico
Ang Lajatico ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Pisa sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 50 km timog-kanluran ng Florencia at mga 40 km timog-silangan ng Pisa. Ang Lajatico ay nasa pangunahing maburol na lupain sa mga pabagu-bagong elebasyon mula 100 to 650 m sa ibabaw ng antas ng dagat) at nangingibabaw ang parehong dulo ng lambak ng Valdera at ang pagbubukas ng lambak na kilala bilang Val di Cecina.
Ang La Sterza, isa sa mga nayon nito (mga frazione), ay ang natural na pintuan sa pagitan ng dalawang heograpikal na lugar na ito. Ang mga ilog ng Sterza, Era, at ang Ragone ay bumubuo ng mga natural na hangganan, na naglalagay ng Lajatico sa isang napakasentrong posisyon upang maabot ang mga lungsod at dalampasigang resort sa Toscana. Ang Lajatico, gayunpaman, ay mas kilala bilang nayong sinilangan ng tenor na si Andrea Bocelli. Ang kaniyang taunang mga konsyerto sa Teatro del Silenzio ay dinadaluhan ng mga tao mula sa buong mundo, bawat taon.
Ang Lajatico ay may mga sumusunod na nayon (mga frazione) na nauugnay dito: Orciatico, isang sinaunang maliit na nayong medyebal; San Giovanni di Val d'Era; at La Sterza. Ang isa pang maliit na lokalidad ay ang Spedaletto, isang pahingahan ng Lorenzo de' Medici. Ang Lajatico ay hangganan ng mga sumusunod na munisipalidad: Chianni, Montecatini Val di Cecina, Peccioli, Riparbella, Terricciola, at Volterra.
Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ng 2014
Ang 2014 Metro Manila Film Festival ay ang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ay tig-kada walong pelikula ang kalahok sa ika-40na taunang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila. Sabay-sabay na ipinalabas ang walong pelikula sa buong Pilipinas kung saan binibigyan ang mga pelikulang kalahok ng sampung araw na ipalabas na walang kasabay na dayuhang pelikula tuwing pasko, ika-25 ng Disyembre.
Ikalawang Rebolusyon sa EDSA
thumb|[[Joseph Estrada]] thumb|[[Gloria Macapagal-Arroyo]] Ang Rebolusyon sa EDSA ng 2001, o tinatawag na EDSA II (Edsa Dos), ay isang apatang-araw na pangyayaring pampolitika na naganap noong Enero 17-20, 2001, na nagpatalsik sa Pangulo ng Pilipinas na si Joseph Estrada at nagluklok kay Gloria Macapagal-Arroyo, na siyang Bise-Pangulo, bilang maging Pangulo ng bansa. Ayon sa mga tagasuporta, ang EDSA II ay "popular", ngunit binansagan ito ng mga kritiko bilang isang sabwatan sa pagitan ng mga elitistang mga pulitiko at mga negosyante, mga matataas na puno ng militar at ni Jaime Cardinal Sin.
Hati ang reaksiyon ng mundo sa pangyayaring ito. Bagama't agad na kinilala ng Estados Unidos ang pagkalehitimo ng pagkapangulo ni Arroyo, binansagan ito ng ibang bansa bilang "pagkatalo ng due process of law", "mob rule" at "de facto coup d'etat".
Ang tangi lamang na nagpalehitimo ng pangyayaring ito ay ang paglalabas ng kapasiyahan ng Korte Suprema sa mga huling saglit na "ang patakaran ng tao ay ang katas-taasang batas." Nauna nang kumalas sa suporta ang Sandatahang Lakas ng Pilipinas mula sa pangulo, na sinasabi ng ilang mga tagasuri bilang hindi ayon sa saligang-batas, at siyang sinang-ayunan ng mga dayuhan na tagasuring pampolitika.
Noong Oktubre 4, 2000, nilantad ni Luis "Chavit" Singson, gobernador ng Ilocos Sur, na nakatanggap si Estrada, ang kaniyang pamilya, at maging ng kaniyang mga kaibigan, ng milyun-milyong halaga ng salapi mula sa operasyon ng ilegal na jueteng. Matagal nang magkaibigan dati si Estrada at si Singson bago ang pangyayaring ito.
Marami ang nagalit sa paglalantad na ito. Noong sumunod na araw, maalab na nagtalumpati ang Lider ng Minorya ng Senado na si Teofisto Guingona, Jr. na siyang nag-aakusa kay Estrada ng pagtanggap ng P220 milyong salapi galing sa jueteng mula kay Gobernador Singson mula Nobyembre 1998 hanggang Agosto 2000, at ang pagkuha ng PhP70 milyong buwis mula sa sigarilyo na nakalaan sana para sa Ilocos Sur. Sinangguni ng Pangulo ng Senado na si Franklin Drilon ang talumpating ito sa Blue Ribbon Committee at sa Komite ng Hustisya para sa magkasanib na pagsisiyasat. Isa pang komite sa Kamara de Representantes ang nagpasiya na siyasatin ang nasabing pagbubunyag, habang ang ilang mga kasapi ng Kamara ang humakbang para ma-impeach ang Pangulo.
Dumami ang panawagan para sa pagbibitiw ni Estrada. Ang ilan sa mga ito ay galing kay Jime Cardinal Sin, arsobispo ng Maynila, ang Kapulungan ng mga Katolikong Obispo ng Pilipinas (Catholic Bishops Conference of the Philippines, CBCP), ang mga dating pangulong si Corazon Aquino at Fidel Ramos, at ang bise pangulong si Gloria Macapagal-Arroyo. Pinahayag ni Cardinal Sin ang pahayag na "Sa ilalim ng iskandalong nagbahid ng dungis sa imahe ng pagkapangulo, sa nakalipas na dalawang taon, kami ay naninindigan na nawala sa kaniya ang moral na otoridad na mamuno" (In the light of the scandals that besmirched the image of presidency, in the last two years, we stand by our conviction that he has lost the moral authority to govern). Dumami pa ang panawagan para sa pagbibitiw ni Estrada, mula sa kaniyang gabinete hanggang sa mga tagapayo sa ekonomiya, at may mga kasapi ng Kongreso na tumiwalag mula sa kaniyang partido.
Noong Nobyembre 13, 2000, sa pamumuno ni Ispiker Manuel Villar, ipinadala ng Kamara de Representantes ang Articles of Impeachment, na nilagdaan ng 115 kongresista, patungong Senado. Pormal nang binuksan ang paglilitis para sa impeachment noong Nobyembre 20, kung saan nanumpa ang dalawampu't isang senador para maging hukom, at pinamunuan ito ng Punong Mahistrado ng Korte Suprema na si Hilario Davide Jr. Nagsimula ang paglilitis noong Disyembre 7.
Tinutukan ng midya ang araw-araw na paglilitis na ito, at maraming mga tao ang sumubaybay dito. Ang ilan sa mga tampok na eksena ay ang testimonya ni Clarissa Ocampo, na mataas na bise pangulo ng Equitable PCI Bank, kung saan pinatotoo niya na isang talampakan ang layo niya mula kay Estrada noong nilagdaan niya ang pangalang "Jose Velarde" sa mga dokumentong naglalaman ng mga P500 milyong kasunduang pamumuhunan (investment agreement) sa kanilang bangko noong Pebrero 2000.
Ang ikalawang sobre
Noong Enero 16, 2001, humakbang ang impeachment trial laban kay Pangulong Estrada sa pagsisiyasat sa mga sobre na naglalaman ng ebidensya na maaaring magpatunay ng mga gawaing katiwalian ni Estrada. Umaksiyon ang mga senador na kaalyado ni Estrada para harangin ang nasabing ebidensya. Naging malalim tuloy ang naging alitan sa pagitan ng mga senador-hukom at ng prosekusyon, kaya pinakiusapan ng pinuno ng Mayorya na si Francisco Tatad sa korte na pagbotohan ang pagbubukas ng ikalawang sobre. Ang naging resulta ng boto ay 10 senator na pabor sa pagsusuri sa ebidensya, habang 11 ang tumutol. Ang mga listahan ng mga senador na bumoto ukol sa nasabing sobre ay ang mga sumusunod:
Matapos ang nasabing botohan, nagbitiw si Sen. Aquilino Pimentel, Jr. bilang Pangulo ng Senado at nag-walk-out mula sa paglilitis, kasama ang 9 na mga senador sa oposisyon at 11 na prosekutor sa paglilitis kay Estrada. Naiwan ang 11 senador ng administrasyon na bumoto laban sa pagbubukas ng ikalawang sobre sa Session Hall ng Senado, kasama ang mga kasapi ng depensa. Daliang lumitaw ang mga salitang "JOE'S COHORTS" bilang kataga upang madaling matandaan ang kanilang mga pangalan: si Jaworski, Oreta, Enrile, Santiago, Coseteng, Osmena, Honasan, Ople, Revilla, Tatad at Sotto. . Ngunit, noong Pebrero 2001, sa pagkukusa ng Pangulo ng Senado na si Aquilino Pimentel, Jr., binuksan ang ikalawang sobre sa harap ng mga lokal at dayuhang mamamahayag, at naglalaman ito ng mga dokumento na si Jaime Dichavez, at hindi si Estrada, ang may-ari ng "Jose Velarde Account"..
Unang Araw: Miyerkules, Enero 17, 2001
Nagbitiw ang lahat ng 11 prosekutor sa paglilitis kay Estrada. Napakita sa pambansang telebisyon si Sen. Tessie Aquino-Oreta, isa sa mga tatlong senador na bumoto laban sa pagbubukas ng sobre (ang botong "NO" o "HINDI"), na maligayang sumasayaw habang nagwo-walk-out ang mga oposisyon. Lalo itong nagpainit sa mga damdaming kontra-Erap sa mga taong nagtipon-tipon sa Dambana ng EDSA, at siya ang pinaka-kinamuhian sa 11 senador. Binansagan siyang "patutot" at "kabit" ni Erap dahil sa kaniyang pagsasayaw, habang binansagan at nilait ng mga tao si Sen. Santiago bilang isang "baliw".
Ikalawang Araw: Huwebes, Enero 18, 2001
thumb|left|Panulukan ng EDSA at Abenida Ortigas Mas lalong dumami ang mga tao na nagtipon sa EDSA. Sa dami ng tao ay hindi na madaanan ang panulukan ng EDSA at ng Abenida Ortigas. Maraming mga grupo ng estudyante mula sa mga pribadong paaralan at mga grupong makakaliwa ang lumahok. Sumanib din sa protesta ang mga aktibisang Bayan at Akbayan, at maging ang mga abogado na kasapi ng Integrated Bar of the Philippines at iba pang samahan ng mga abogado.
Ikatlong Araw: Biyernes, Enero 19, 2001
Tumiwalag mula sa pagsuporta sa Pangulo ang Pambansang Pulisya ng Pilipinas at ang Sandatahang Lakas ng Pilipinas, at sumali sila sa mga tao sa Dambana ng EDSA.
Bandang 2:00 ng hapon, lumabas si Joseph Estrada sa pambansang telebisyon sa unang pagkakataon simula ng pagsisimula ng protesta, at iginiit na hindi siya magbibitw. Pinahayag niya ang kaniyang nais na magpatuloy ang impeachment trial, at tanging ang hatol ng pagkakasala (guilty) ay ang tanging magpapaalis sa kaniya sa katungkulan.
Bandang 6:15 ng gabi, lumabas ulit si Estrada sa telebisyon, na nananawagan ng biglaang halalan, na isasabay sa nakatakdang halalan para sa kongreso at sa lokal na posisyon sa Mayo 14, 2001. Idinagdag niya na hindi siya tatakbo sa halalan.
Ikaapat na Araw: Sabado, Enero 20, 2001
Bandang tanghali, nanumpa si Gloria Macapagal-Arroyo bilang ika-14 na pangulo ng Pilipinas, sa harapan ng mga tao sa EDSA.
Bandang 2:00 ng hapon, naglabas ng liham si Estrada, na nagpapahayag ng kaniyang "malakas at seryosong pag-aalinlangan sa legalidad at pagka-konstitusyonal ng kaniyang proklamasyon bilang pangulo." Sa nasabi ding liham, pinahayag din niya na magbibitiw siya sa tungkulin para sa pambansang pagkakasundo.
Kritisismo
Hati ang reaksiyon ng mundo sa administrasyon. Bagaman agad ng kinilala ng mga dayuhang bansa, kabilang ang Estados Unidos, ang pagka-lehitimo ng pagkapangulo ni Arroyo, pinahayag ng mga dayuhang komentarista ang rebolusyong ito bilang "pagkatalo ng due process of law," "mob rule," at isang "de facto coup".
Noong Enero 18, 2008, naglabas ang Pwersa ng Masang Pilipino (PMP) ni Joseph Estrada ng isang paanunsyo (advertisement) sa mga pahayagan sa Metro Manila, na isinisisi ang EDSA 2 sa "pagkakaroon ng yupi sa demokrasya sa Pilipinas." Isinama din dito ang mga guping ng lathalain, na nag-uusisa sa konstitusyonalidad ng rebolusyon. Ang mga guping ay kinuha mula sa mga pahayagang Time Magazine, The New York Times, The Straits Times, Los Angeles Times, The Washington Post, Asia Times Online, The Economist at International Herald Tribune. Ipinalagay ng mahistrado ng Korte Suprema na si Cecilia Muñoz Palma na lumabag sa Saligang Batas 1987 ang EDSA 2.
Noong Pebrero 2008, humingi ng kapatawaran ang bahagi ng Simbahang Katoliko na nakilahok sa EDSA II. Nagpahayag ang Pangulo ng CBCP at Arsobispo ng Iloilo na si Angel Lagdameo ng matinding pagkabigo kay Gng. Arroyo, na sinasabi na sa isang pangyayari na ngayo'y kilala bilang EDSA II, ay nakapagluklok ng isang pangulo na siyang pinahayag noong Pebrero 2008 sa isang pahayagang Pilipino na The Daily Tribune, na hinuhusgahan sa mga survey bilang pinaka-tiwaling lider ng bansa.
Noong Marso 13, 2008, pinangalan ni Joseph Estrada si Lucio Tan, Jaime Sin, Fidel Ramos, Luis Singson, at ang mga angkan ng Ayala at Lopez (na siyang parehong may kinalaman sa negosyo sa tubig) bilang mga kasabwat sa Rebolusyong EDSA ng 2001.
Katedral ng Terracina
thumb| Kanlurang harapan thumb| Vault Ang Katedral ng Terracina (Duomo di Terracina; Concattedrale di San Cesareo o dei Santi Cesareo e Pietro) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Terracina, Italya, na alay kay Saint Cesario ng Terracina at dating kay San Pedro. Dating luklukan ng episkopal na diyosesis ng Terracina, ngayon ay co-katedral sa diyosesis ng Latina-Terracina-Sezze-Priverno.
Kuomintang
Ang Kuomintang ng Tsina ( or ; KMT), o minsang binabaybay na Guomindang (GMD) sa salintitik na Pinyin nito, ay ang partidong politikal ng Republika ng Tsina na kasalukuyang umiiral sa Taiwan. Ang pangalan ay kalimitang isinasalinwika na Partidong Nasyonalistang Tsino (Chinese Nationalist Party sa Ingles)
Ang hinalinhan ng Kuomintang, ang Alyansang Rebolusyonaryo (Revolutionary Alliance), ay isa sa mga naging pinaka-pangunahing tagapag-taguyod sa pagpapabagsak ng Dinastiyang Qing at ang pagkakatatag ng naturang republika. Itinatag ang Kuomintang (KMT) nila Song Jiaoren at Sun Yat-sen pagkatapos agad ng Rebolusyong Xinhai noong 1911. Si Sun ang naging pansamantalang pangulo ngunit hindi siya nagkaroon ng kapangyarihang pang-militar at inilipat ang unang pagka-pangulo kay Yuan Shikai na isang pinuno ng militar. Pagkatapos ng kamatayan ni Yuan, hinati-hati ang Tsina ng mga hepe militar, habang na-kontrol lang ng KMT ang katimugang bahagi. Binuo ng KMT ang Pambansang Rebolusyonaryong Hukbo, sa pamumuno ni Chiang Kai-shek at nagtagumpay sa Hilagang Ekspedisyon upang pag-isahing muli ang kalakihan ng Tsina noong 1928. Iyon ang umiiral na partido sa mismong lupain ng Tsina mula 1928 hanggang sa pag-urong nito sa Taiwan noong 1949 pagkatapos matalo ng Komunistang Partido ng Tsina (CPC, Communist Party of China) noong Digmaang Sibil na Tsino. Sa Taiwan, nanatili ang KMT bilang nag-iisiang namumunong partido hanggang sa mga reporma nito noong bandang mga 1970 hanggang sa pagkawala ng paghawak nito sa puwesto. Noon pang 1987, hindi na isang nag-iisang partidong estado ang Taiwan; ganoon pa man, nananatili bilang isa sa mga pangunahing partidong politikal ang KMT, na hawak ang Lehislatibong Yuan (parlamento) at karamihan sa mga konseho nito. Kasalukuyang kasapi ang KMT ng Unyong Demokratang Pandaigdig (International Democrat Union). Ang kasalukuyang pangulong si Ma Ying-jeou, na nahalal noong 2008 at muling nahalal noong 2012 ay ang ikapitong kasapi ng KMT na hawakan ang tanggapan ng pagkapangulo.
Kasama ng People First Policy at ng Tsinong Bagong Partido, binubuo ng KMT ang kinilalang Koalisyong Lahatang-Bughaw (Pan-Blue Coalition), na sumusuporta sa inaasahang unipikasyon kasama ng Mainland. Ganoon pa man, napilitan ang KMT na pababawin ang katayuan nito sa pamamagitan ng pagtaguyod ng political at legal na status quo ng modernong Taiwan. Tinatanggap ng KMT ang Patakarang Iisang Tsina – opisyal na tinuturing nito na mayroon lang iisang Tsina, ngunit bilang Republika ng Tsina sa halip na Pangmadlang Republika ng Tsina bilang tunay at ganap na pamahalaan nito sa ilalim ng 1992 Konsenso. Subalit, simula pa noong 2008, upang mapaluwag ang tensyon nito sa PRC, pinagtibay ng KMT ang patakarang "tatlong wala" na binanggit ni Ma Ying-jeou – walang unipikasyon, walang pagsasarili, at walang paggamit ng dahas.
Mga maaagang taon, kapanahunan ni Sun Yat-sen
Nakatura ang KMT sa ugat-ideolohiko at pang-organisasyon sa gawa ni Sun Yat-sen, ang tagapagbigay-proposisyon ng Nasyonalismong Tsino at demokrasya, na siyang nagtatag ng Revive China Society sa Honolulu, Hawaii, Republika ng Hawaii noong ika-24 ng Nobyembre 1894. Noong ika-20 ng Agosto 1905, nakipagsanib-lakas si Sun sa samahang laban sa mga monarkista sa Tokyo, Imperyo ng Hapon upang isa-buo ang Tongmenghui, ang pangkat na nakatuon sa pagpapatalsik sa Dinastiyang Qing at pagtatag ng isang pamahalaang republikano.
Noong ika-25 ng Agosto 1912, naitatag ang Kuomintang sa Bulwagang Kapisanan ng Huguang sa Peking, kung saan nagsama-sama ang Tongmenghui at ang limang higit na maliliit na mga partidong maka-rebolusyon upang pasimulan ang kauna-unahang pambansang halalan. Si Sun, na naging punong ministro ng Republika ng Tsina, ay napiling tagapangulo ng partido kasama si Huang Xing bilang kanyang kinatawan.
Ang pinaka-maimpluwensiyang kasapi ng partido ay si Song Jiaoren ng ikatlong ranggo, na nagpakilos ng maramihang pagsuporta mula sa mga maharlika at mga mangangalakal para sa KMT upang itaguyod ang isang demokrasyang parlamentaryong maka-saligang-batas. Sinalungat ng partido ang mga konstitusyonal na monarkista at sinubaybayan ang kapangyarihan ni Yuan. Nanalo ang KMT nang pambihirang kataasan sa kauna-unahang Pambasang Asamblea para sa halalan noong Disyembre 1912.
Ngunit sinumulang balewalain ni Yuan ang parlamentaryo sa paggawa ng mga pagpapasyang pang-pangulo. Pinapatay si Song Jiaoren sa Shanghai noong 1913. Pinaghinalaan ng mga kasapi ng KMT na pinamumunuan ni Sun Yat-sen na si Yuan ang nasa likod ng pag-asesina at kaya naman ginanap ang Ikalawang Rebolusyon noong Hulyo 1913, na isang armadong pag-aalsang malabong napag-balakan at may mahinang pagsuporta upang patalsikin si Yuan, at nabigo. Si Yuan, na binansagang mapag-himagsik at mapagkanulo, ay pinatalsik ang mga taga-suporta ng KMT mula sa parlamento. Binuwag ni Yuan ang KMT noong Nobyembre (kung saan nagsipuntahan sa bansang Hapon ang mga kasapi nito) at inalis ang parlamento noong kasibulan ng 1914.
Iprinoklama ni Yuan Shikai ang kanyang sarili bilang emperador noong 1915. Habang nasa Hapon siya noong 1914, itinatag ni Sun ang Partidong Rebolusyonaryong Tsino noong ika-8 ng Hulyo 1914, ngunit karamihan sa kanyang mga kasamahan sa rebolusyon, kabilang sila Huang Xing, Wang Jingwei, Hu Hanmin at Chen Jiongming, ay tumangging sumama sa kanya, ni suportahan ang kanyang mga pagsisikap sa pag-udyok ng armadong pag-aalsa laban kay Yuan. Upang makasali sa Partidong Rebolusyonaryong Tsino, ang mga kasapi ay kailangang isagawa ang panunumpa ng personal ng katapatan kay Sun, kung saan itinuring iyon ng mga sinaunang rebolusyonaryo bilang di-demokratiko at taliwas sa diwa ng rebolusyon.
Kaya naman, marami sa mga sinaunang rebolusyonaryo ang hindi umanib sa bagong organisasyon ni Sun, at malawakan siyang inisangtabi sa loob ng msimong kilusang Republikano noong panahong iyon. Nagbalik si Sun sa Tsina noong 1917 upang itatag ang katunggaling pamahalaan sa Canton, ngunit sapilitan din siyang pinaalis mula sa tanggapan at ipinatapon sa Shanghai. Doon, katuwang ng muling pinabagong pagsuporta, binuhay niyang muli ang KMT noong ika-10 ng Oktubre 1919 sa ilalim ng pangalang Kuomintang ng Tsina at itinatag ang himpilan niyon sa Kwangtung noong 1920.
Noong 1923, tinanggap ng KMT at ng pamahalaan nito ang tulong mula sa Unyong Sobyet matapos hindi sila binigyang-kilanlan ng mga makapangyarihang kanluranin. Ang mga tagapayong Sobyet - kung saan ang isa sa pinakatanyag na si Mikhail Borodin, isang ahente ng Comintern - ay dumating sa Tsina noong 1923 upang tumulong sa muling pagsasa-ayos at pagpapatibay ng KMT kasama sa kahanayan ng Partidong Komunista ng Unyong Sobyet (CPC), pagtatatag ng partidong mayroong anyong Leninista na nagtagal hanggang bandang 1990. Nasa ilalim ng pangangasiwa ng Comitern ang CPC na nakikipag-tulungan sa KMT, at hinimok ang mga kasapi nito umanib habang pinapanatili ang kanya-kanyang pagkakakilanlang partido, na binubuo ang First United Front sa pagitan ng dalawang partido. Sumali rin sa KMT si Mao Zedong at ang mga sinaunang kasapi ng CPC noong 1923.
thumb|Pinag-ganapan ng [[Unang Pambansang Kongreso ng Kuomintang noong 1924.]] Tinulungan din ng mga tagapayong Sobyet ang KMT na pasimulan ang isang suriang pampulitika upang sanayan ang mga propagandista sa malawakang kilusang pamamaraan, at noong 1923, si Chiang Kai-shek, isa sa mga tenyente ni Sun mula pa sa kapanahunan ng Tongmenghui, ay ipinadala sa Mosku, para sa pag-aaral ng militar at politika ng maraming buwan. Sa unang partidong kongreso noong 1924 sa Kwangchow, Kwangtung, kung saan kabilang ang mga kinatawang di-kasapi ng KMT kagaya ng mga kasapi ng CPC, ay pinatibay at kinupkop nila ang teoriyang politikal ni Sun, kung saan kabilang ang Tatlong Saligan ng Madla (Three Principles of the People) - nasyonalismo, demokrasya at kabuhayan ng mga tao.
Pag-áko ni Chiang Kai-shek ng Pamumuno
Nang mamatay si Sun Yat-sen noong 1925, napunta ang pamumunong politikal ng KMT kay Wang Jingwei at Hu Hanmin, ang mga pinuno ng kaliwang kapulungan (left wing) at kanang kapulungan (right wing) ng partido. Subalit ang tunay na kapangyarihan ay nasa mga kamay ni Chiang Kai-shek na may halos na kabuuang kontrol ng hukbong pangmilitar bilang superintendente ng Akademyang Militar ng Whampoa.
Kaakibat ng kanilang superyoridad pangmilitar, kinumpirma ng KMT ang kanilang pamumuno sa Canton, ang kabiserang panlalawigan ng Kwangtung. Nangako ng katapatan sa KMT nang mga hepe militar ng Guangxi. Kaya ang KMT ang naging pamahalaang karibal sa pagsalungat sa Pamahalaang Beiyang na panghepe militar na naka-base sa Peking.
Inako ni Chiang ang pamumuno ng KMT noong ika-6 ng Hulyo 1926. Di-katulad ni Sun Yat-sen, na kanyang lubos na hinahangaan, lubhang may bahagyang ugnayan lang noon si Chiang sa Kanluranin. Isinabuo ni Sun ang lahat ng kanyang mga ideyang pampulitika, pang-ekonomiya at pang-rebolusyonaryo batay sa kanyang mga natutunan sa Hawaii, at sa pamamagitan nang di-direkta sa Britanikong Hong Kong at Imperyo ng Hapon sa ilalim ng Pagpapanumbalik ng Meiji. Subalit, lubhang kakaunti lang ang kaalaman ni Chiang tungkol sa Kanluranin. Nag-aral din siya sa Hapon, ngunit malalim siyang naka-ugat sa kanyang pagkakakilanlang Tsino at nababad sa siya sa Kalinangang Tsino. Sa pagtakbo ng kaniyang buhay, higit niyang nakagisnan ang kalinangan at kostumbreng Tsino. Kinumpirma sa mangilan-ngilan niyang paglakbay sa kanluran ang kaniyang mga pananaw na maka-Tsino at kaniyang pinag-aralan ang Klasikong Tsino at maging ang Kasaysayang Tsino nang masigasig at may pagtitiyaga. Noong 1924, ipinadala ni Sun Yat-sen si Chiang sa Mosku ng tatlong buwan upang mapag-aralan ang mga sistemang pampulitika at pangmilitar ng Unyong Sobyet. Nakakilala ni Chiang si Leon Trotsky at ang ibang mga pinuno ng Sobyet, ngunit mabilisang nauwi sa konklusyong hindi nababagay sa Tsina ang Huwarang Sobyet ng pamahalaan. Ito ang nagpasimula sa mahabaang pagsalungat sa komunismo.
Nakatuong ganap din si Chiang sa ideya ni Sun na "politikal na pangangalaga" (political tutelage). Naniniwala si Sun na ang tanging pag-asa sa iisa at higit na mabuting Tsina ay nakasalalay sa pananakop militar, kasunod ng panahon ng politikal na tutela na maaaring humantong sa transisyon patungo sa demokrasya. Gamit ang ideolohiyang ito, itinalaga ni ang Chiang ang kaniyang sarili bilang diktador ng Republika ng Tsina, na parehong sa Tsina Kontinental at nang mailipat sa Taiwan ang pambansang pamahalaan.
Kasunod ng pagkamatay ni Sun Yat-sen, umusbong si Chiang Kai-shek bilang pinuno ng KMT at inilunsad ang Panghilagang Ekspedisyon upang talunin ang mga hepeng militar sa hilaga at pag-isahin ang Tsina sa ilalim ng partido. Kaakibat ng kapangyarihan nitong naka-himpil sa timog-silangan, hinirang ng Makabayang Pamahalaan si Chiang Kai-shek na punong komandante ng Pambansang Rebolusyonaryong Hukbo, at nagsimula ang Panghilagang Ekspedisyon upang pigilan ang mga hepeng militar. Kinailangang talunin ni Chiang ang tatlong magkakahiwalay na hepeng pangmilitar at dalawang nagsasariling hukbo. Nasakop ni Chiang, kasama ng tulong na Sobyet ang kalahati ng katimugan ng Tsina sa loob ng siyam na buwan.
Isang alitan ang ang pumutok sa pagitan ng Partidong Komunistang Tsino at ng KMT, na siyang nagpabahala sa Panghilagang Ekspedisyon. Noong Enero 1927, nasakop ang lungsod ng Wuhan ni Wang Jing Wei, na namuno sa kaliwang kapulungang kakamping KMT. Katuwang ng suporta ng ahenteng Sobyet na si Mikhail Borodin, idineklara ni Wang na nailipat ang Pambansang Pamahalaan sa Wuhan. Sa pagkakasakop sa Nanking noong Marso, hininto ni Chiang ang kampanya at naghanda sa isang malupit na pakikipag-tuligsa kay Wang at sa mga komunistang kakampi nito. Ang pagpapatalsik kay Chiang at mga tagapayong Sobyet nito mula sa CPC ang nagpasimula sa Digmaang Sibil na Tsino. Isinuko rin ni Wang ang kapangyarihan nito kay Chiang. Iniutos ni Joseph Stalin ang CPC na sumunod sa pamumunong KMT. Nang maging maayos na ang pagkakawatak, ipinagpatuloy ni Chiang ang kaniyang Panghilagang Ekspedisyon at nagawang makuha ang Shanghai.