cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buwan ng Multo
Pinagmulan
Nagmula ang pagsasaoras at kwentong pinagmulan ng modernong Buwan ng Multo sa eskriturang Mahayana na kilala bilang Yulanpen o Ullambana Sutra. {{Refn|Karashima: On p. 302 'Although this sutra has often been regarded as apocryphal [Japanese version has in recent times], the contents and ideas in it are well rooted in India as we have seen above. In addition to that, the vocabulary and usage of Chinese words are more archaic, compared with Kumārajīva's corpus (401-413 CE), while they resemble greatly the translations by Dharmarakṣa (fl. 265?-311 CE). Moreover, the transliteration 鉢和羅 (EH pat γwa la > MC pwât γwâ lâ} of Skt. pravāra(ṇā), which only occurs in this sutra and its adaptation, i.e. the Baoen Fengpen jing 報恩奉盆經 (T. 16, no. 686, 780a20), indicates clearly that this sutra is not apocryphal but a genuine translation, because only somebody who knew the original Indian form was able to transliterate it thus correctly into Chinese. In conclusion, I assume that [<-preceding 3 words missing in Japanese version] this sutra is not apocryphal, but a translation from an Indian text translated by Dharmarakṣa or somebody else in pre-Kumārajīva times [Japanese version has 3rd to 4th century CE]. [c.f. p 189 for equivalent in Japanese version] c.f. p 301 for derivation of Yulan from Middle Indic (Gandhari) *olana.|group=note}} Itinala ng sutra ang oras kung kailan nakamit ni Maudgalyayana ang abhijñā at ginamit ang kanyang mga bagong kapangyarihan upang hanapan ang kanyang namatay na magulang. Natuklasan ni Maudgalyayana na muling ipinanganak ang kanyang namatay na ina sa preta o kaharian ng mga gutom na multo. Amoy-tsiko siya noon at sinubukan ni Maudgalyayana na tulungan siya sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanya ng isang mangkok ng bigas. Sa kasawiangpalad bilang isang preta, hindi siya nakakain ng bigas dahil ito ay naging uling na nasusunog. Pagkatapos, hiniling ni Maudgalyayana sa Buddha na tulungan siya; pagkatapos niyon nagpapaliwanag si Buddha kung paano makatulong sa mga kasalukuyang magulang at magulang na patay sa buhay na ito at sa nakaraang pitong buhay sa pamamagitan ng kusang-loob na pag-aalok ng pagkain, at iba pa, sa sangha o komunidad ng kumbento sa panahong Pravarana (ang katapusan ng balaklaot o vassa), na karaniwang nagaganap sa ika-15 araw ng ikapitong buwan kung saan inililipat ng komunidad ng kumbento ang mga merito sa namatay na mga magulang, atbp.,
Mas matanda ang mga anyong Theravada ng pagdiriwang sa Timog at Timog Silangang Asya (kasama na ang Pchum Ben ng Kambodya), na nagmula sa Petavatthu, isang banal na kasulatan sa Kanon ng Pali na marahil ay mapepetsahan sa ika-3 siglo BK. Aproksimadong magkatulad ang salaysay ng Petavatthu sa kalaunang naitala sa Yulanpen Sutra, bagaman may kinalaman ito sa alagad na si Sāriputta at sa kanyang pamilya sa halip ng Moggallana.
Pag-oobserba
left|thumb|267x267px| Ang mga Tsinong parol-loto na lumulutang sa isang ilog. Nagaganap ang Buwan ng Multo sa ikapitong buwan ng kalendaryong Tsino. Nangyayari rin ito nang sabay sa kabilugan ng buwan, sa bagong kapanahunan, sa pag-aani sa taglagas, sa rurok ng Budistang monastikong asetisismo, ang muling pagkakatawang-tao ng mga ninuno, at ang pagtitipon ng lokal na pamayanan. Sa buwan na ito, binubuksan ang mga pintuan ng impyerno at malayang gumala ang mga multo sa mundo kung saan naghahanap sila ng pagkain at libangan. Pinaniniwalaan na itong mga multo ang mga ninuno ng mga nakalimot na magbigay pugay sa kanila pagkamatay nila o ang mga hindi pa nabigyan ng wastong ritwal na despidida. Mayroon silang leeg na mahaba at kapayat ng karayom dahil hindi sila pinapakain ng kanilang pamilya, o bilang parusa upang hindi sila makakapaglunok. Naghahandog ang mga kapamilya ng mga panalangin sa kanilang mga namatay na kamag-anak, naghahandog ng pagkain at inumin at sinusunog ang mga papel de bangko ng impiyerno at iba pang anyo ng papel de joss. Pinaniniwalaan na may halaga sa kabilang buhay ang mga bagay na gawa sa papel de joss na itinuturing na halos kapareho sa ilang mga aspeto sa mundong materyal. Sinusunog ng mga tao ang mga papel na bahay, kotse, katulong at telebisyon upang matuwa ang mga multo. Nagbibigay din ang mga pamilya ng parangal sa iba pang di-kilalang multo na halaghag para hindi makialam itong mga kaluluwang walang tirahan sa kanilang buhay at magdala ng kasawian. Pinaghahandaan ang mga multo ng isang malaking kapistahan sa ikalabing-apat na araw ng ikapitong buwan, kung kailan nagdadala ang mga tao ng mga pagkain at inilalagay ang mga ito sa isang mesang pang-alay upang mapalugdan ang mga multo at maitaboy ang masamang kapalaran. Iniilawan ang mga parol-loto at pinapakawalan sa mga ilog at sa mga dagat upang masagisag na magabayan ang mga nawawalang kaluluwa ng mga nakalimutan na ninuno sa kabilang buhay.
Sa ilang mga bansa sa Silangang Asya sa kasalukuyan, nagkakaroon ng mga live na konsiyerto at inaanyaya ang lahat na dumalo. Palaging walang nakaupo sa unang hilera dahil nakaupo ang mga multo rito. Ang mga palabas ay palaging sa gabi at napakaingay dahil pinaniniwalaang kaakit-akit at kaaya-aya sa mga multo. Kinabibilangan ang ilang mga palabas ng mga operang Tsino, drama, at sa ilang mga lugar, pati burles. Ayon sa kaugalian, operang Tsino ang pangunahing aliwan ngunit ang mga mas bagong palabas, konsiyerto, drama, digmaan, at iba pa ay tinutukoy bilang Getai. mas kilala itong mga kilos bilang "Merry-making".
Tungkol sa mga ritwal, nagsasagawa ang mga Budista at Taoista ng mga seremonya upang mapawi ang mga multo mula sa pagdurusa, nagtitipun-tipon ang karamihan sa kanila para sa seremonya sa hapon o sa gabi (dahil pinaniniwalaan na pinapalaya ang mga multo mula sa impiyerno pagkalubog ng araw). Ipinagtatayo ang mga namatay ng mga altar at nagsisisagawa ang mga pari at monghe ng mga ritwal para sa kapakinabangan ng mga multo. Madalas na naghahagis ang mga monghe at pari ng bigas o iba pang maliliit na pagkain sa hangin sa lahat ng direksyon upang ipamahagi ang mga ito sa mga multo.
Sa gabi, inusunog ang insenso sa harap ng mga pintuan ng kabahayan. Kumakatawan ang insenso sa kaunlaran sa kulturang Tsino, kaya naniniwala ang mga pamilya na may higit na kasaganaan sa pagsunog ng mas maraming insenso. Sa pagdiriwang, sarado ang ilang mga tindahan dahil nais nilang iwanang bukas ang mga kalye para sa mga multo. Sa gitna ng bawat kalye, nakatayo ang isang altar ng insenso na may sariwang prutas at mga alay na niladlad sa ibabaw nito.
Labing-apat na araw pagkatapos ng pagdiriwang, nagpapalutang ang mga tao ng mga parol-tubig at pinapakawala sa labas ng kanilang mga bahay upang matiyak na nakakapunta ang lahat ng mga nagugutom na multo sa impyerno. Ginawa itong mga parol sa pamamagitan ng paglagay ng isang parol na hugis-loto sa isang papel na bangka. Ipinapanggabay ang mga parol sa mga multo pabalik sa ilalim ng daigdig, at sinisimbolo ng pagkawala ng mga ito ang paghahanap nila sa kanilang daan.
Indonesia, Singapore at Malaysia
Sa Singapore at Malaysia, halatang tampok ng Buwan ng Multo ang mga malakonsiyertong pagtatanghal. Kilalang-kilala ang mga konsyertong live bilang Getai sa Mandarin o Koh-tai sa Hokkien. Ginampanan sila ng mga pangkat ng mga mang-aawit, mananayaw, tagapaglibang at mga tropa ng opera o palatuntunang papet sa isang pansamantalang entablado na itinayo sa loob ng isang pamahayang distrito. Pinopondohan ang pagdiriwang ng mga residente ng bawat distrito. Sa panahon nitong mga Getai iiniwanang bakante ang mga upuan sa unang hilera para sa mga espesyal na bisita—ang mga multo. Pinaniniwalaang malas na umupo sa harapan ng mga pulang upuan, kung may sinumang makaupo roon, magkakasakit sila.
Sa Singapore, ipinapanalangin ng mga tao ang mga multo/espiritu o ninuno na may kasamang alay at iba pa sa labas ng kanilang mga tahanan para sa pagsisimula ng ika-7 buwan. Karamihan sa mga kaganapang makabayan ay noong ika-7 buwan para sa Singapore, kinabibilangan ng pangkalahatang at panguluhang halalan, ang Olimpiko at Parada ng Pambansang Araw. Ito ay kung saan nabawasan ang bilang ng mga pagliliwaliw.
Sa Indonesia, kilalang-kilala ang pagdiriwang bilang Cioko, o Sembahyang Rebutan sa Indones, (Panalangin ng pagkakalat). Nagtitipon-tipon ang mga tao sa paligid ng mga templo at nag-aalay sa isang espiritu na namatay sa malas na paraan, at pagkatapos nito, ipinapamahagi nila ito sa mahihirap. Pinagmulan ng pangalan ng kapistahan ang pinapakalat ng mga tao na mga handog.
Taiwan
Ayon sa kaugalian, pinaniniwalaan na naglalagi ang mga multo sa isla ng Taiwan sa buong ikapitong bulaning buwan, kung kailangan nagaganap ang gitag-arawang Pista ng Multo. Kilala ang buwan bilang Buwan ng Multo. Minamarkahan ang unang araw ng buwan sa pamamagitan ng pagbubukas ng tarangkahan ng isang templo na sumisimbolo sa mga pintuang-daan ng impiyerno. Sa ikalabindalawang araw, iniilawan ang mga lampara sa pangunahing dambana. Sa ikalabintatlong araw, nagaganap ang prusisyon ng mga parol. Sa ikalabing-apat na araw, nagaganap ang parada para sa pagpapakawala ng mga parol de-tubig. Inihahandog ang insenso at pagkain sa mga espiritu upang maitaboy ang mga ito mula sa pagbisita sa mga bahay at sinusunog din ang salaping papel pang-espiritu bilang handog. Tuwing itong buwan, iniiwasan ng mga tao ang pagtitistis, pagbili ng mga kotse, paglalangoy, paglipat ng bahay, pag-aasawa, pagsisipol at paglalakwatsa o pagkukuha ng litrato sa gabi. Mahalaga rin na hindi ipinapahayag ang mga tirahan sa mga multo.
Kapitan Kidlat
Si Kapitan Kidlat ay isang kathang-isip na karakter na nilikha ni Leonardo P. Abutin Sr., isang abogado, para sa isang palatuntunan sa radyo sa DZRH ng Colgate-Palmolive noong dekada 1950. Si Gustavo "Gus" R. Gonzalez, isang mamahayag at nagboboses na aktor, ang nagbigay boses sa karakter ni Kapitan Kidlat sa radyo. Nang naglaon, naitanghal ang karakter sa ibang midyum kabilang ang komiks, pelikula at telebisyon.
Buwan ng Multo
Chūgen
Ang Chūgen (中元) o Ochūgen (お中元) ay isang taunang kaganapan sa Japan sa ika-15 araw ng ika-7 bulaning buwan, kapag kailan nagbibigay ang mga tao ng mga regalo sa kanilang mga superyor at kakilala. Dati, taunang kaganapan ito para sa pagbibigay ng mga regalo sa mga espiritu ng mga ninuno.
Kapitan Kidlat
Balangkas ng karakter
Si Inocencio Santos ay isang empleyado sa isang himpilan ng pulis. Hanggang isang araw, nagawaran siya ng kapangyarihan ng kidlat ni Zeus, ang diyos ng kalangitan at ng kulog sa mitolohiyang Griyego, upang tulungan ang mga naapi sa mga kriminal. Si Inocencio ay nagiging isang superhero kapag sinasambit niya ang mga katagang "Kapitan Kidlat ngayon." Kasama niya si Ramon, isang sakristan, bilang kasama niya sa kanyang mga pakikipagsapalaran.
Kabilang kanyang mga kalaban sina Kalawit at Taong Bakal.
Buwan ng Multo
Bon
thumb| Nagsasagawa ang mga Haponesang boluntaryo ng [[ Tōrō nagashi |tourō nagashi: paglalagay ng mga parol na inilawan ng kandila para sa mga patay sa umaagos na tubig sa panahon ng Obon, sa kasong ito sa Ilog Sasebo. ]] Ang Obon (isinasalin minsan na O-bon), o Bon lamang, ay ang bersyong Hapones ng Pista ng Multo. Sa paglipas ng panahon, nagbago para maging isang pista ng muling pagsasama-sama ng pamilya kung saan umuuwi ang mga tao mula sa mga malalaking lungsod papunta sa kanilang mga bayan at binibisita at nililinis ang mga libingan ng kanilang mga ninuno.
Kapitan Kidlat
Sa ibang midya
Sa komiks, nailathala ang 15 isyu ng mga kuwento ni Kapitan Kidlat sa Kidlat Komiks Magasin ng PSG Publishing House. Ang unang pelikula na itinampok si Kapitan Kidlat ay ang pelikulang Kapitan Kidlat noong 1953 na pinagbidahan ni Armando Goyena bilang si Inocencio Santos at Kapitan Kidlat. Nasa produksyon ito ng LVN Pictures. Isang pelikula noong 1981 na pinamagatan uling Kapitan Kidlat ang pinalabas bilang lahok sa Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila na pinagbidihan ni Carlo Gabriel bilang si Kapitan Kidlat. Si Dranreb Belleza ay nanalo bilang ang Pinakamahusay na Batang Aktor sa pelikulang ito na gawa ng Premiere Production.
Buwan ng Multo
Bon
Tumagal na ang Obon nang higit sa 500 taon sa Hapon, kasama ang isang pagdiriwang ng sayaw na tinatawag na Bon Odori, ayon sa kaugalian. Sa modernong Hapon, nagaganap ito sa Hulyo 15 sa silangang bahagi (Kantō), sa Agosto 15 sa kanlurang bahagi (Kansai), at sa ika-15 araw ng ika-7 bulaning buwan sa Okinawa at sa Kapuluang Amami tulad ng sa Tsina. Noong 2019, naganap ang Obon sa parehong petsa sa Kansai, Okinawa at ang Kapuluang Amami dahil Agosto 15 sa taong iyon ang ika-15 araw rin ng ika-7 bulaning buwan.
Biyetnam
thumb| Tig-isang puti at tig-isang pula na rosas ang naibigay sa mga bisita sa isang seremonya ng Tết Trung Nguyên Kilala itong pagdiriwang bilang Tết Trung Nguyên at itinuturing bilang panahon para sa pagpapatawad ng mga nahatulang kaluluwa na pinalaya mula sa impiyerno. Dapat "pinapakain" ang mga "walang bahay" at pinapalugod sa mga handog-pagkain. Naiipon din ang mga gantimpala para sa nabubuhay kapag pinapalaya ang mga ibon at isda. Karaniwang kilala ang bulaning buwan kung saan nagaganap ang pagdiriwang bilang Tháng Cô Hồn - ang buwan ng mga nalulumbay na espiritu, at pinaniniwalaang pinagmumultuhan at lalong malas.
Oktubre 28
Ang Oktubre 28 ay ang ika-301 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-302 kung leap year) na may natitira pang 64 na araw.
Buwan ng Multo
Biyetnam
Naimpluwensyahan ng Budismo, nagkakasabay itong pista sa Vu Lan, ang pagsasalinwikang Biyetnames para sa Ullambana.
Kapitan Kidlat
Sa ibang midya
Noong 1985 hanggang 1986, isa namang seryeng pantelebisyon na pinamagatang Kidlat ang ginawa tungkol sa karakter na pinagbidahan ni Ricky Davao bilang si Kapitan Kidlat. Iniba ng seryeng ito ang pinagmulan ng karakter, imbis na si Zeus, si Bathala ang nagbigay sa kanya ng kapangyarihan. Noong 2003, si Mikey Arroyo naman ang naging Kapitan Kidlat sa pelikulang pinamagatang Kapitan Kidlat Ngayon! na ginawa ng Movie Production Philippines na pinagbibidahan din ni Armando Goyena, ang gumanap na Kapitan Kidlat noong pelikula ng 1953. Natapos ang pelikula ngunit hindi napalabas sa sinehan.
Mga panlabas na link
Kaurian:Mga karakter sa komiks mula sa Pilipinas Kaurian:Mga superhero sa pelikula Kaurian:Mga karakter sa pelikulang superhero Kaurian:Mga karakter sa pelikulang pantasya
Buwan ng Multo
Biyetnam
Sa modernong panahon, nakikita rin ang Vu Lan bilang Araw ng Ina. Magdadala ang mga taong may buhay na ina ng isang pulang rosas at magpapasalamat samantalang ang mga wala ay maaaring magdala ng isang puting rosas; at dumalo sa mga seremonya upang ipanalangin ang mga namatay.
Kaugnay na mga Budistang tradisyon sa ibang bahagi ng Asya
Sa mga bansang Budistang Theravada, nagaganap din ang mga kaugnay na tradisyon, seremonya at pista. Tulad ng mga pinagmulang Ullambana Sutra nito sa bansang Budistang Mahayana, ang eskriturang Theravada, ang Petavatthu ay nagbigay-daan sa ideya na mag-alay ng pagkain sa mga gutom na multo sa tradisyong Theravada bilang isang uri ng pag-ipon ng gantimpala. Sa mga kwentong nailathala sa Petavatthu Maudgalyayana na pumapapel sa paglago ng konsepto sa tradisyong Mahayana, kasama ng Sariputta na may papel din sa paglago ng konsepto sa tradisyong Theravada. Katulad sa paglago ng konsepto sa Budismong Mahayana, isang bersyon ng Inililigtas ni Maudgalyayana Ang Kanyang Ina, kung saan pinalitan si Maudgalyayana ni Sariputta na naitala sa Petavatthu at bahagyang naging batayan sa pagsasagawa ng konsepto sa mga lipunang Theravada. Matatagpuan din ang konsepto ng paghahandog ng pagkain sa mga gutom na multo sa mga sinaunang panitikan ng Budismo, sa Tirokudda Kanda.
Cambodia
Sa Cambodia, isang taunang pagdiriwang na kilala bilang Pchum Ben na tumatagal nang labinlimang araw ay karaniwang nagaganap sa Setyembre o Oktubre. Nagbigay-respeto ang mga taga-Cambodia sa mga namatay na kamag-anak hanggang sa pitong henerasyon. Pinaniniwalaan na nagbubukas ang mga tarangkahan ng impyerno sa panahong ito at maraming tao ang nag-aalay sa mga nagugutom na multong ito.
Laos
Sa Laos, ang isang pagdiriwang na kilala bilang, Boun khao padap din ay karaniwang nagaganap sa Setyembre bawat taon at tumatagal nang dalawang linggo. Sa panahong ito, pinaniniwalaan na pinapalaya ang mga gutom na multo mula sa impiyerno at pumapasok sa mundo ng mga buhay. Nagaganap ang pangalawang pagdiriwang na kilala bilang Boun khao salak direktang pagkatapos ng Boun khay padab din. Sa panahong ito, iniaalay ang mga handog-pagkain sa mga gutom na multo.
Sri Lanka
Sa Sri Lanka, inihahandog ang mga pagkain sa mga multong gutom sa ikapitong araw, tatlong buwan at isang taon pagkatapos ng araw ng pagkamatay ng isang tao. Isa itong seremonya na isinasagawa pagkatapos ng kamatayan bilang bahagi ng tradisyunal na ritong panlibing na taga-Sri Lanka at kilala bilang mataka dānēs o matakadānaya. Nagkakamit ang mga nahandog ng merito na nagiging katumbas na bagay sa mundo ng mga gutom na multo. Dumarating ang alay sa ikapitong araw isang araw pagkatapos ng pagbibigay sa hardin ng mga isinapersonal na handog-pagkain sa espiritu ng namatay na kamag-anak na nagaganap sa ikaanim na araw. Ang mga patay na hindi nakararating sa wastong kabilang buhay, ang kaharian ng mga Multong Gutom, ay kinatatakutan ng mga nabubuhay dahil pinaniniwalaan na sila ang sanhi ng mga iba't ibang sakit at sakuna sa mga nabubuhay. Inaanyayahan ang mga Budistang monghe na gawin ang pirit upang salagin ang mga espiritung lumulutang. Isinasagawa rin ang ritwal sa Taylandiya at Myanmar at isinasagawa rin tuwing Pista ng Multo sa ibang mga bansa sa Asya.
Taylandiya
Sa Taylandiya, ipinagdiriwang ang Sat Thai, isang labinlimang araw na pang-taunang pagdiriwang, sa Setyembre at Oktubre sa Taylandiya lalo na sa katimugang Taylandiya, partikular sa lalawigan ng Nakhon Si Thammarat. Tulad ng mga kaugnay na mga kapistahan at tradisyon sa iba pang mga bahagi ng Asya, pinaniniwalaang bumabalik ang mga patay sa mundo sa loob ng labinglimang araw at ipinahahandog sila ng mga tao. Kilala ang pista bilang Sat Thai upang maiba ito mula sa Tsinong Pista ng Multo na kilala bilang Sat Chin sa wikang Thai.
Indonesia
Sa Bali at ilang bahagi ng Indonesia, lalo na sa mga katutubong Hindu ng Indonesia, sinasabing bumabalik ang mga ninuno na namatay at nakrema upang bisitahin ang kanilang mga dating tahanan. Kilala itong araw bilang Hari Raya Galungan at karaniwang tumatagal nang higit sa dalawang linggoang mga pagdiriwang madalas sa anyo ng mga tespesipikong pagkain t relihiyonsongkhandog asama ag mga pagdiriwang. Madalas na kinakalkula ang petsa ng pagdiriwang ayon sa Balinesang kalendaryo at karaniwang gumaganap bawat 210 araw.
47 (paglilinaw)
Ang 47 (apatnapu't pito) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Rexona
Ang Rexona ay isang tatak ng desodorante at antiperspirant na ipinakilala sa bansang Australia at isang pagmamayari ng Unilever. Ang pangalang Rexona sa maraming bansa, kilala rin bilang Sure sa United Kingdom, Ireland, at Indiya, ang pangalang Degree ay isang tatak ng pangalang Rexona sa Estados Unidos, at Canada, Rexena sa bansang Hapon, at Shield sa Timog Aprika. Sa Norway, ang tatak ng pangalan ng deodorant ay Sterilan sa parehong formula. Ito ay ipinakilala noong 1969.
Sikhye
Ang Sikhye (binabaybay din na shikhye o shikeh) ay isang tradisyunal na Koreano na inumin gawa ng bigas, kadalasan ay nakasilbi bilang isang panghimagas. Maliban pa sa likido na laman ng inumin na ito, ang sikhye ay naglalaman din ng butil ng kanin, at minsan nuwes ng pino din.
Paghahanda
Ang Sikhye ay ginawa sa pamamagitan ng pagbuhos ng tubig na malta sa nakalutong kanin. Ang tubig na malta ay magbabad sa kanin sa karaniwang 150 degrees Parenhayt hanggang ang mga butil ng bigas ay lumitaw. Pagkatapos ibubuhos ang likido para maiwan lamang ang mga butil, at kinakuluan ito na may dagdag na asukal. Luya o dyudyube ay madalas na idinagdag para sa karagdagang lasa. Ito ay sinisilbi na pinalamig. Sa Timog Korea at sa mga pamilihin na Koreano na natatagpuan sa paligid, ang sikhye ay madaling mahahanap na nakalaman sa lata o plastic na bote. Ang isa sa mga pinakamalaking tagagawa ng sikhye sa Timog Korea ay ang kompanya ng Vilac] ng [[Busan. Hindi tipiko sa mga ibang inuming de-lata ang pagkakalaman ng mga butil na kanin sa ilalim ng bawat isang de-latang Sikhye na nabibili. Sikhye na nagagawa sa bahay ay madalas na sinisilbi pagkatapos kumain ng isang pagkain.
Mayroong ilang mga panrehiyong pagkakaiba-iba ng sikhye. Ilan sa mga ito ay ang Andong sikhye at yeonyeop sikhye o yeonyeopju, at mga iba't-ibang sikhye na nagawa sa probinsiya ng Gangwon. Andong sikhye ay nagkakaiba sa mga ibang sikhye dahil ito ay nakakalaman ng labanos, karot, at pulbos na pulang paminta. Sapagkat ang matamis na de-latang sikhye o ang mga sikhye na nagagwa sa bahay ay naging isang inumin na panghimagas, ang Andong sikhye ay iniinom bilang isang pagtunaw na inumin.
Pangalan
Sikhye ay tinatawag din na dansul (단술) at gamju (감주; 甘酒). Ang mga pangalan na ito ay parehong ibig sabihin na matamis na alak. Gayunman, ang dalawang pangalan na ito ay ginagamit din upang tawagin ang ibang alkohol na inumin na gawa ng bigas at tawag dito ay gamju.
Orria
Ang Orria ay isang ckomuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Noong 2011, ang populasyon nito ay 1161.
Heograpiya
Matatagpuan sa gitna ng Cilento, at bahagi ng pambansang liwasan nito, ang Orria ay isang bayan sa burol na ang munisipalidad ay may hangganan sa Gioi, Magliano Vetere, Monteforte Cilento, Perito, Salento, at Stio. Ang mga nayon nito (mga frazione) ay ang mga nayon ng Casino Lebano (pop.: 69) at Piano Vetrale (pop.: 475).
Suzuki Harunobu
Si Suzuki Harunobu (鈴木春信) ay isang Hapones na alagad ng sining na gumagawa ng mga dibuho sa pamamagitan ng mga blokeng kahoy na panlimbag. Isa siya sa mga pinakatanyag sa estilong Ukiyo-e.
Sanggunian
Kaurian:Mga Hapones
Padula
Ang Padula (Cilentano: A Parula) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Ito ang tahanan ng Cartuhong monasteryo na Certosa di San Lorenzo, minsan ay tinatawag na Certosa di Padula. Noong 2011 ang populasyon nito ay 5,279.
Heograpiya
Matatagpuan ito mga 100 kilometro sa timog-silangan ng kabesera ng lalawigan ng Salerno. Ang karamihan ng bayan ay nasa gilid ng burol na umaabot sa 698 metro sa ibabaw ng dagat. Ang comune sumasaklaw sa isang lugar na 66.33 kilometro kuwadradro.
Jeanne Randolph
Mga libro
Si Dr. Jeanne Randolph ay ang may-akda ng Shopping Cart Pantheism (2015), Joanne Todd (1989, kasalukuyang wala sa print), Psychoanalysis & Synchronized Swimming and Other Writings on Art (1991), Psychoanalysis & Synchronized swimming and Other Writings on Art (1991),  Symbolism and its Discontents ( 1997),   Why Stoics Box (2006)  at Ethics of Luxury: Materialism and Imagination (2007),  at kapwa may-akda ng Semble: Lyn Carter, Ginette Legaré at Jeannie Thib .  Nag-ambag siya ng mga sanaysay sa mga libro tungkol sa sining at mga artista kabilang ang Subconscious City,  Susan Kealey: Ordinary Marvel  at Robbin Deyo: Sweet Sensation  maliban sa iba pa.
Mga Pagganap
Ang mga panayam ni Randolph ay umusbong sa mga pagtatanghal na ipinakita sa mga lugar tulad ng Space Camp ng Dunlop Art Gallery (2000), ang Banff Center for the Arts (2004) at Gallery 1.1.1 (2008). Inilarawan sila bilang, "extemporaneous soliloquies [na] nag-iilaw at nagpapakahulugan ng tradisyunal na pedagogy ng akademya, na nagbibigay ng pagpuna bilang isang pabagu-bagong psychoanalytic at pilosopiko na kontribusyon sa mga kultural bagay".
48 (paglilinaw)
Ang 48 (apatnapu't walo) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Pamantasang Estatal ng Novosibirsk
alt=New dormitories for international students are 3 minutes walk from the university. Comfortable double rooms with forest view are available, as well as some home-stay opportunities. The campus is located 800 meters from the Ob Lake and the beach|thumb|381x381px|Kampus
Ang Pampamahalaang Unibersidad ng Novosibirsk (Ruso: Новосибирский государственный университет, Ingles: Novosibirsk State University,  NSU) ay isa sa mga nangungunang institusyon sa mataas na edukasyon sa Rusya. Ito ay matatagpuan sa Novosibirsk, isang sentrong kultural at industriyal ng Siberia. Ang Unibersidad ay mahalaga sa bansa bilang tagalikha ng akademikong elit sa Rusya. Ang NSU ay nilikha sa prinsipyo ng pagsasanib ng edukasyon at agham, ang pakikilahok ng mga mag-aaral sa mga aktibidad ng pananaliksik at pakikipag-ugnayan sa mga nangungunang siyentipiko sa pagtuturo.
David Luiz
Si David Luiz Moreira Marinho (ipinanganak noong ika-22 ng Abril 1987), o mas kilalang David Luiz, ay isang Brasileirong putbolistang propesyunal na kasalukuyang naglalaro sa koponang Pranses na Paris Saint-Germain at nagsisilbi bilang bise kapitan para sa Pambansang Koponan ng Brazil. Bukod sa pagiging isang central defender, maari siyang maglaro bilang isang defensive midfielder.
Balasan
Ang Bayan ng Balasan ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Iloilo, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Balasan ay nahahati sa 23 mga barangay.
Republika ng Gitnang Aprika
thumb Ang Republika ng Gitnang Aprika (Ingles: Central African Republic, dinadaglat bilang CAR; Sango: Ködörösêse tî Bêafrîka ; République centrafricaine, o Centrafrique ) ay isang bansang walang pampang na matatagpuan sa Gitnang Aprika. Napapaligiran ito ng Chad sa hilaga, Sudan sa hilagang silangan, sa Republika ng Congo at Demokratikong Republik ang Congo sa timog at sa Cameroon sa kanluran. Sumasakop ang CAR ng tinatayang 620,000 km2 ng kalupaan at tirahan ng may tinatayang 4.4 milyong katao noong 2008. Ang kabisera nito ay Bangui.
Naging malayang bansa ito noong 13 Agosto 1960. Sa loob ng tatlong dekada pagkatapos ng kalayaan nito, pinamunuan ito ng isang pangulo o ng isang emperador, na inihalal o nakuha ang kapangyarihan ng sapilitan.
Bagaman mayaman sa mineral at ilang likas yaman ang bansa, gaya ng reserba ng uranium sa Bakouma, ginto, diyamante, troso at hydropower, ay may malawak na lupang maaaring gamitin sa agrikultura, nananatiling isa sa pinakamahirap na bansa sa daigdig ang Republika ng Gitnang Aprika at isa sa sampung pinakamahirap sa Aprika.
Oktubre 30
Ang Oktubre 30 ay ang ika-303 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-304 kung leap year) na may natitira pang 62 na araw.
51 (paglilinaw)
Ang 51 (limampu't isa) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
49 (paglilinaw)
Ang 49 (apatnapu't siyam) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
MBLAQ
Ang MBLAQ (엠블랙, エムブラック; acronym para sa Music Boys Live in Absolute Quality) ay isang boy band sa Timog Korea na nilikha ni Rain sa ilalim ng J.Tune Camp. Ang grupo ay binubuo nina Seungho, G.O, Lee Joon, Cheondung, at Mir. Sila ay nagdebut noong Oktubre 15,2009 sa konsiyerto ni Rain na Legend of Rainism.
Noong Oktubre 14, 2009, inilabas ng grupo ang kanilang debut album na Just BLAQ na nanguna sa mga online at offline music chart Timog Korea.
Pagkatapos ay inilabas ng grupo ang kanilang unang extended play album Y noong Mayo 19, 2010 at noong Enero 10, 2011 ay inilabas ang kanilang studio album na BLAQ Style.
Wikang Garifuna
Ang Garifuna ay isang wikang sinasalita sa Honduras.
kaurian:Mga wika ng Honduras
52 (paglilinaw)
Ang 52 (limampu't dalawa) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Edward Heath
Ang heath ay nakapag-aral sa Balliol College, Oxford.
Noong 1937, bilang isang estudyante habang naglalakbay siya sa Nuremberg, nakilala ni Heath ang tatlo sa mga pinuno ng Nazi na si Adolf Hitler Hermann Goering, Joseph Goebbels at Heinrich Himmler. Inilarawan niya ang Himmler bilang ang pinakamasamang tao na kanyang nakilala. Heath din manlalakbay sa Barcelona sa Espanya sa 1938 sa panahon ng Espanyol Sibil Digmaan. Noong 1939, bumalik si Heath sa Alemanya, at bumalik sa Britain bago sumiklab ang World War II
Heath ay isang lifelong bachelor. Hindi siya nag-asawa. Ang kanyang sekswal na oryentasyon ay isang bagay ng pagtatalo sa panahon ng kanyang buhay, at mula noon. May mga alingawngaw na siya ay gay. Heath hindi kailanman nagsalita tungkol sa kanyang sekswalidad. Isa rin siyang klasikal na organista at konduktor at isang mandaragat.
Noong Agosto 2015, sampung taon pagkatapos ng kanyang kamatayan, inaangkin na limang mga pwersang pulis ang sinisiyasat kay Heath tungkol sa mga paratang ng pang-aabusong sekswal sa bata. Sumulat sa The Independent, sinabi ng biographer ni Heath na si John Campbell: "Kung mayroon siyang anumang mga inclinations sa ganitong paraan, siya ay mapipigilan sa kanila, siya ay masyadong kontrolado at may kontrol sa sarili upang gumawa ng anumang bagay na maaaring magkaroon ng panganib sa kanyang karera".
Cabo Verde
Ang Republika ng Cabo Verde (Ingles: Cape Verde) ay isang republika na matatagpuan sa kapuluan ng ekorehiyon ng Makronesya ng Hilagang Dagat Atlantiko, sa labas ng kanlurang pampang ng Aprika. Natuklasan at ginawang kolonya ang dating walang-nakatirang mga pulo ng mga Portuges noong ika-15 daang taon; naging sentro ito ng kalakalan ng mga aliping Aprikano sa kalaunan.
Ang pangalang "Cape Verde" ay nakagisnang ginagamit sa wikang Ingles para sa kapuluan, at para sa bansa mula nang nakamit nito ang kalayaan noong 1975. Noong 2013, napagpasiyahán ng pamahalaan ng Cabo Verde na ang katawagang Portuges na Cabo Verde ang siyang gagamitin para sa mga layuning opisyal, tulad sa Mga Nagkakaisang Bansa, pati na sa mga kontekstong Ingles. Isang kasapi ng Unyong Aprikano ang Cabo Verde.
Datu Puti
Ang Datu Puti ay isang tatak ng toyo, suka, patis, at oyster sauce na pagmamayari ng Nutriasia (ang dating pangalang kompanya ay Southeast Asian Foods). Ito ay ipinakilala noong 1975.
Kasaysayan
Noong 1975, ang Datu Puti ay ipinakilala ng Pamilyang Reyes. Ito ay isang tatak ng toyo at patis na ang produkto ng Datu Puti ay ipinakilala noong dekada nobenta o 1990s. Ang tatak ng oyster sauce ay ipinakilala din sa Datu Puti.
Ang Digmang Bayan
Ang Banal na Digmaan (Ruso: Священная война, Svyashchennaya Voyna) o mas kilala sa Filipino na Digmang Bayan  ay isa sa mga pinakabantog sa mga Sobyetikang awit na nakaugnay sa Pangalawang Digmaang Pandaigdig.
Cabo Verde
Pagpapangalan
Ang pangalang Cabo Verde ay nagmula sa Cap Vert (wikang Pranses na nangangahulugang "Lunting Kapa") sa Senegal, ang pinakakanluraning pook sa kontinente ng Aprika.
Ang Digmang Bayan
Sinulat ni Vasily Lebedev-Kumach ang mga titik noong 1941 pagkatapos ng pagsalakay ng Alemanya sa Unyong Sobyet, at ang musika naman ay nilikha ng kompositor na si Alexander Vasilyevich Alexandrov. Nabuo at nilathala ang awit sa Hunyo 1941. Mula sa taglagas ng taon, tinugtog ito araw-araw sa umaga sa radyo ng Unyong Sobyet.
Cabo Verde
Pagpapangalan
Noong 24 Oktubre 2013, ipinahayag ng delegasyon ng bansa sa Mga Nagkakaisang Bansa (UN) na ang kinikilalang pangalan ay hindi na dapat isalin sa ibang mga wika. Sa halip ng "Cape Verde" sa wikang Ingles, gagamitin ang katawagang "Republic of Cabo Verde" (sa wikang Filipino o Tagalog, "Republika ng Cabo Verde").
Kasaysayan
Walang naninirahan sa Cabo Verde nang magsidating ang mga Portuges noong 1460 at gawing bahagi ng imperyong Portuges ang mga kapuluan. Dahil sa lokasyon nito sa may dalampasigan ng Aprika ang Cabo Verde ay naging isang mahalagang tubigang himpilan, na noon ay isang lugar na taniman ng mga tubo, at naging pangunahing pinagkukunan ng mga alipin para sa kalakalang transatlantiko, na nang kalaunan ay humubog ng Diyasporang Aprikano, o sapilitang pagkalat ng bilang ng mga Aprikano sa ibang mga lupain.
Noong 1975, nakamit ng Cabo Verde ang kasarinlan mula sa Portugal matapos ang isang mahabang pakikibakang sandatahan sa mga kagubatan ng Guinea-Bissau. Ang Partidong Aprikano para sa Kasarinlan ng Guinea-Bissau at Cabo Verde (PAIGC) ay ang nagiisang kinatawan na nagdulot ng kalayaan para sa Cabo Verde. Bilang karagdagan, may ginanapan ding papel ang rebolusyanoryang popular ng armadong hukbo ng Cuba sa pagsasarili ng Cabo Verde. Pagkatapos ng kasarinlan, sinubok ng PAIGC na pag-isahin ang Cabo Verde at Guinea-Bissau para maging isang bansa, na hinahawakan ng PAIGC ang dalawang pamahalaan, ngunit naunsiyami ang plano dahil sa pag-aalsa (kudeta) ng Guinea-Bissau noong 1980. Bilang resulta, ang titik na G - na panandang titik para sa Guinea-Bissau, ay tinanggal mula sa daglat na PAIGC. Mula sa paglaglag na ito, nabuo ang PAICV o Partidong Aprikano para sa Kasarinlan ng Cabo Verde. Sa Cabo Verde, namuno ang PAICV hanggang sa ganapin ang halalang makademokrasya ng 1991, na nagdulot ng pagpapalit ng pamahalaan. Nagwagi sa eleksiyong ito ang Mobimyento para sa Demokrasya (MPD, Mga Galaw para sa Demokrasya). Muling nahalal ang MPD noong 1996. Muling nagbalik sa kapangyarihan ang PAICV noong 2001, at muling nanalo noong 2006.
Valenti (awit)
Sanggunian
Kaurian:Mga awit ni BoA
53 (paglilinaw)
Ang 53 (limampu't tatlo) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
55 (paglilinaw)
Ang 55 (limampu't lima) ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Ludvík Svoboda
thumb|right|Wangis ni Ludvík Svoboda.
Si Ludvík Svoboda (Nobyembre 25, 1895 sa Hroznatín [dating Hrovnedin], Moravia – Setyembre 20, 1979, sa Praga) ay isang was a Tsekoslobakong (o Czechoslovak) pinuno ng militar at politiko. Nakipaglaban siya noong Una at Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa paglaon, naging pangulo siya ng Sosyalistang Republika ng Czechoslovakia. Pinahirapan ng mga Aleman ang kanyang labimpitong taong gulang na anak na lalaki hanggang sa mamatay. Naglingkod siya bilang ministro ng tanggulang pambansa subalit nabilanggo noong panahon ni Stalin. Pagkaraang makalaya, pagkatapos ng pagkamatay ni Stalin, pinamunuan niya ang akademyang militar ng Czechoslovakia. Nahalal siya bilang pangulo ng bansa noong 1968. Tumanggap siya ng mahigit sa 50 mga medalya, kabilang ang Amerikanong Lehiyon ng Merito. Isa siya sa mangilan-ngilang mga banyagang nabigyan ng pamagat o titulong "Bayani ng Unyong Sobyet".
Downy (tatak)
Ang Downy ay isang tatak ng fabric conditioner na ipinakilala noong 1960, ito ay pagmamayari ng Procter & Gamble at itininda ito sa Estados Unidos. Ito ay binili rin sa Pilipinas, Malaysia, Indonesia, Singgapur, Thailand, Vietnam, Timog Korea, Egypt, Kenya, at Latinong Amerika. Ang Lenor ay isang tatak ng fabric conditioner at dryer sheets, pagmamayari din ng Procter & Gamble, ito ay binili sa Europa, Rusya, Tsina, at Hapon.
Patrick Garcia
Unang hinangaan si Patrick at nagkamit pa ng parangal ng gumanap siya bilang alibughang anak ni Zsa Zsa Padilla sa pelikulang Batang PX''.
Forno Canavese
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Forno Canavese ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 35 km hilagang-kanluran ng Turin.
Ang Forno Canavese ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Pratiglione, Corio, Rivara, Rocca Canavese, at Levone.
Pisikal na heograpiya
Ang munisipalidad ng Forno ay matatagpuan sa unang bundok elebasyon ng Canavese. Ang teritoryo nito ay tinatawid ng sapa ng Viana at may lawak na 16.7 kilometro kuwadrado; ang pinakamataas na altitude ay naabot sa tuktok ng Bundok Soglio (1971).
Pinagmulan ng pangalan
Ang toponimo ay konektado sa presensiya sa lugar sa paligid ng bayan ng maraming hurno ng apog; ang aktibidad na ito ay may malaking kahalagahan para sa munisipalidad, kaya't ang eskudo ay naglalarawan ng isang hurno na may Latin na kasabihang "Virtus et labor ad solium ducunt".
Plaskang Florencia
Ang plaskang Florencia o praskong pakuluan ay isang uri ng plaska o prasko. Isa itong piraso ng kagamitang panglaboratoryong babasagin na yari sa salamin na ginagamit na lalagyan ng mga solusyong kimikal. Mayroon itong bilugang katawan na may mahabang leeg. Kalimitang gawa ito na mayroong sukat na 1 litrong bolyum. Maaaring bilugan o lapad ang pinakapuwitan o ilalim nito. Ang isang plaskang Florencia na may puwitang sapad ay nakakatayo ng mag-isa sa ibabaw ng patag na kalatagan. Samantala, kailangan naman ng suporta ng mga Florenciang plaskang may bilugang ilalim upang makatayo ng tuwid at patindig.
Idinisenyo ang plaskang ito upang magkaroon ng pantay na pag-init sa loob at para sa maginhawang pagpapaikot ng likido. Ginagawa ito na may sari-sari at iba't ibang kapal ng salamin upang makatagal sa magkakaibang uri ng paggamit. Kalimitang yari ito sa salaming borosilikado upang maiwasan ang mga lamat o pagkasira ng salamin. Pinangalanan ang plaska mula sa Florencia, Italya. Karaniwang walang ugpungang salamin ang mga nakaugalian o tradisyonal na yari ng mga plaskang Florencia sa kanilang mahahabang mga leeg, ngunit karaniwang mayroong bahayagyang labi sa palibot ng dulo ng leeg.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga kagamitang panglaboratoryo
Wikang Mopan
Ang Mopan ay isang wikang sinasalita sa Belize.
Mga sanggunian
kaurian:Mga wika ng Belize
San Lucido
Heograpiya
Ang munisipalidad ay may hangganan sa Falconara Albanese, Marano Marchesato, Marano Principato, Paola, Rende, at San Fili. Binibilang nito ang mga nayon (mga frazione) ng Acqua Bianca, Acqualeone, Cerasuolo, Deuda, Granoriso, Miccisi, Pollella, Puppa, San Giovanni, Santa Lucia, at Varco.
Jean-Marie Obin
Si Jean-Marie Obin ay isang Haitian na artista. Siya ay mula sa isang pamilya ng mga pintor at anak ng pintor na si Philomé Obin.
Si Philomé ay naging instrumento sa pagbuo ng artistikong istilo ni Obin. Ang istilo ni Obin ay madalas na naglalarawan sa pang-araw-araw na buhay ng mga taga- Haiti, kasama ang kanyang gawa na nagtatampok ng relihiyon na Vodou, kasaysayan ng Haiti, at ang tanawin ng Haiti. Ang kanyang sining ay may kasamang mga abstraktong buhay Haitian at tanawin ng Haiti. Inilalarawan niya ang mga eksenang kanayunan at lunsod, kasama ang mga aktibidad sa domestiko at pangyayaring seremonyal ng mga Haitian.
Rodolfo Biazon
Si Rodolfo "Pong" Gaspar Biazon (ipinanganak 14 Abril 1935) ay isang politiko sa Pilipinas. Sa kasalukuyan, isa siyang Senador. Nahalal siya sa Senado noong halalan noong 1992 para sa tatlong taong termino. Nahalal siya para sa kanyang unang anim na taong termino sa halalan noong 1998, at muling nahalan noong halalan noong 2004.
Unibersidad ng Miami
thumb|Marine Physics Building
Ang Unibersidad ng Miami (Ingles: University of Miami, impormal na tinutukoy bilang UM, U of M, o The U) ay isang pribado at di-pansektang unibersidad sa pananaliksik sa Coral Gables, Florida, Estados Unidos. Magmula 2016, ang unibersidad ay mayroong 16,801 mag-aaral sa 12 hiwalay na mga kolehiyo/paaralan, kabilang ang Leonard M. Miller School of Medicine sa Miami's Health District, ng isang paaralan ng batas sa main campus, at ang Rosenstiel School of Marine and Atmospheric Science na nakatuon sa pag-aaral ng oseanograpiya at agham atmosperiko, na nasa Virginia Key, na may mga pasilidad sa pananaliksik sa Richmond Facility sa timog na bahagi ng Miami-Dade County.
Labanan sa Tours
thumb|300px|Labanan sa Tours ([[732).]]
Suso (paglilinaw)
Ang suso ay maaaring tumukoy sa:
Labanan sa Tours
Ang Labanan sa Tours (Oktubre 732), na tinatawag ding Labanan sa Poitiers at sa معركة بلاط الشهداء (ma‘arakat Balâṭ ash-Shuhadâ - Labanan sa Palasyo ng mga Martir)  na pinaglabanan sa isang pook na nasa pagitan ng mga lungsod ng Poitiers at ng Tours, na nasa hilaga-gitnang Pransiya, na malapit sa nayon ng Moussais-la-Bataille, na humigit-kumulang 20 km sa hilagang-silangan ng Poitiers. Ang lokasyon ng labanan ay malapit sa hangganan na nasa pagitan ng nasasakupang Prankiso at ng noon ay malaya nang Aquitaine. Nagtunggali sa labanan ang mga puwersa ng mga Franco at ng mga Burgundiyanong na nasa ilalim ng kapangyarihan ng Austrasyanong Alkalde ng Palasyong si Charles Martel, laban sa isang hukbo ng Kalipaduhan ng Umayyad na pinamunuan ni  ‘Abdul Rahman Al Ghafiqi, Gobernador-Heneral ng al-Andalus.
Aboitiz Foundation
Ang Aboitiz Foundation, Inc., na unang nakilala bilang Aboitiz Group Foundation, Inc., ay isang pundasyon o haliging pangkorporasyon ng pangkat ng mga kompanyang Aboitiz na itinatag noong Disyembre 1989 na may layuning harapin ang mga pangangailangang panlipunan at pangkaunlaran ng mga mahihirap at nangagailangang pamayanan at mga kasapi ng lipunan. Isa itong pundasyon hindi pangkinikitang salapi at hindi pampuhunan. Nagpapaunlad ito at nagsasakatuparan ng mga proyektong may kaugnayan sa edukasyon, pagpapaunlad ng mga negosyo, pangunahing pangangalagang pangkalusugan at pambata, mga donasyon ng korporasyon, at mga proyektong pangkapaligiran. Ang gawaing pampilantropiyang ito ay pinasimulan ng isa sa mga unang pinuno ng pundasyon na si Don Ramon Aboitiz.
Jeanette Pasin Sloan
Si Jeanette Pasin Sloan (ipinanganak noong 1946 Chicago ) ay isang Amerikanong artista-biswal na lumilikha ng mga kopya ng photorealist, pati na rin mga watercolor at guhit.
Ottati
Ang Ottati (Cilentano: Utatte) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Noong 2011 ang populasyon nito ay 680.
Unibersidad ng Tsukuba
thumb|250x250px|Ang kampus ng Unibersidad ng Tsukuba
Ottati
Kasaysayan
Ang bayan ay itinatag noong ika-12 siglo, marahil ng mga nagpapastol na iniwan ang sinaunang nayon ng Fasanella.
Unibersidad ng Tsukuba
Ang Unibersidad ng Tsukuba (Ingles: University of Tsukuba, Hapones: 筑波大学, Tsukuba daigaku) ay isa sa mga pinakamatandang pambansang unibersidad (itinatag sa pamamagitan ng mga pamahalaan ng Hapon) at isa sa ang pinakakomprehensibong unibersidad sa pananaliksik sa Hapon. Ito ay nasa lungsod ng Tsukuba (na kilala bilang Tsukuba Science City), Ibaraki Prefecture sa rehiyon ng Kantō ng Hapon. Ang unibersidad ay may 28 klaster ng kolehiyo at paaralan, kung nasaan ang humigit-kumulang 16,500 mag-aaral (sa taong 2014). Ang pangunahing kampus ng Tsukuba ay sumasaklaw sa 258 ektarya (636 aakre), kaya't ito ang pangalawang pinakamalaking kampus sa Hapon. Ang sangay ng kampus ay nasa Bunkyo-ku, Tokyo, na nag-aalok ng mga programang gradwado para sa mga nagtatrabaho sa kabisera at namamahala rin ito ng isang paaralang K-12 sa Tokyo na nakadikit sa unibersidad.
Jeanette Pasin Sloan
Edukasyon, at maagang karera
Si Sloan ay ipinanganak sa Chicago noong 1946, isang ng mga imigrante sa Estados Unidos. Natanggap niya ang kanyang mga bachelor mula sa Marymount College at ang kanyang MFA mula sa University of Chicago, sa kasaysayan ng sining.
Sinimulan niya ang kanyang karera sa sining sa mga kuwadro na gawa, matapos niyang makuha ang kanyang MFA, at habang siya ay isang "batang ina sa mga kanluraning suburb" ng Chicago. Bilang isang batang ina noong dekada 70, na may dalawang maliliit na anak, nagpapinta siya sa kanyang kusina, pagkatapos matulog ang kanyang mga anak sa gabi. Ang kanyang diskarte ay kumuha ng isang makabuluhang pagliko noong napansin niya ang isang pagmuni-muni sa isang toaster na kanyang ipininta.
Kamakailang karera
Ang mga gawa ni Sloan ay nasa mga koleksyon ng maraming pangunahing mga museo at gallery ng art, kasama ang sa Palm Springs, ang Renwick Gallery ng Smithsonian Institution, ang Art Institute of Chicago,  at maraming iba pang museyo sa Midwestern United Mga Estado. Ang kanyang trabaho ay nasa maraming mga pribadong koleksyon din.
Dinisenyo ni Sloan ang mga label ng bote para sa Imagery Wines dalawang beses. Nakatanggap siya ng isang komisyon noong 2011 mula sa Print Club ng Albany.
Pakiramdam
thumb|right|220px|Tarok ng isipan ng isang [[manlalaro ng ahedres|manlalaro ng ahedres ang susunod na hakbang ng kalaban, kaya't kailangang pag-isipan niya ng mabuti ang susunod niyang galaw.]]
Ang tarok ng isip, paki-ramdam, o pakiramdam (Ingles: insight, intuition, introspection) ay ang intuwisyon, lalim ng pagwawari, nakapaglilinaw na tanaw, o panloob na damdamin ay ang kakayahang makita o matingnan ang tunay na situwasyon o kalagayan. Tinatawag din itong kutob, andam, dama, kaba, o sapantaha, dahil ang isang may katarukan ng pag-iisipan ng kakayahang makaalam sa pamamagitan ng kutob. Mayroon ang taong ito ng galing sa panghuhula ng mangyayari, o katalasan ng pananaw sa magaganap.
Maaari rin itong tumukoy sa o may kaugnayan sa introspeksyon sapagkat kinasasangkapan ang lalim na pagwawari ng kontemplasyon, pagmumuni-muni, o pagdili-dili ng saloobin o kalooban, at pati na ng pagsusuri ng sarili.
Mga sanggunian
Kaurian:Pang-unawa Kaurian:Kaalaman Kaurian:Obserbasyon Kaurian:Sarili Kaurian:Pilosopiya ng agham Kaurian:Pagkamalikhain Kaurian:Pilosopiya
Oktubre 31
Ang Oktubre 31 ay ang ika-304 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-305 kung leap year) na may natitira pang 61 na araw.
Goldilocks at ang Tatlong Oso
Ang "Goldilocks at ang Tatlong Oso" (orihinal na pinamagatang "Ang Kuwento ng Tatlong Oso") ay isang ika-19 na siglong Britanikong kuwentong bibit kung saan mayroong tatlong bersiyon. Ang orihinal na bersiyon ng kuwento ay nagsasabi tungkol sa isang hindi gaanong magalang na matandang babae na pumasok sa kagubatan na tahanan ng tatlong bachelor na oso habang sila ay wala. Umupo siya sa kanilang mga upuan, kumain ng ilan sa kanilang sopas, umupo sa isa sa kanilang mga upuan at sinira ito, at matulog sa isa sa kanilang mga kama. Nang bumalik ang mga oso at natuklasan siya, nagising siya, tumalon sa bintana, at hindi na muling nakita. Ang pangalawang bersiyon ay pinalitan ang matandang babae ng isang maliit na batang babae na nagngangalang Goldilocks, at ang ikatlo at sa ngayon ay pinakakilalang bersiyon ay pinalitan ang orihinal na trio ng oso na may Papa Bear (Amang Oso), Mama Bear (Inang Oso), at Baby Bear (Sanggol na Oso).
Ang orihinal na nakakatakot na kuwento sa bibig ay naging isang maaliwalas na kuwento ng pamilya na may pahiwatig lamang ng banta. Ang kuwento ay nakakuha ng iba't ibang mga interpretasyon at inangkop sa pelikula, opera, at iba pang media. Ang "Goldilocks and the Three Bears" ay isa sa mga pinakasikat na kuwentong bibit sa wikang Ingles.
Buod
right|thumb|Ilustrasyon sa "The Story of the Three Bears" ikalawang edisyon, 1839, inilathala ni WN Wright ng 60 [[Pall Mall, Londres]] Sa bersiyon ng kuwento ni Robert Southey, tatlong atropomorpikong oso – "isang maliit na oso, isang katamtamang-laking oso, at isang mahusay, malaking oso" – nakatira magkasama sa isang bahay sa kakahuyan. Inilalarawan sila ni Southey bilang napakabuti, mapagkakatiwalaan, hindi nakakapinsala, malinis, at mapagpatuloy. Ang bawat isa sa mga "bachelor" oso na ito ay may sariling mangkok, upuan, at kama ng lugaw. Isang araw ay nagluluto sila ng lugaw para sa almusal, ngunit ito ay masyadong mainit upang kainin, kaya nagpasya silang mamasyal sa kakahuyan habang lumalamig ang kanilang lugaw. Isang matandang babae ang lumapit sa bahay ng mga oso. Pinaalis na siya ng pamilya niya dahil kahihiyan siya sa kanila. Siya ay bastos, masama, mabaho, pangit, marumi, at isang palaboy na karapat-dapat sa isang stint sa House of Correction. Tumingin siya sa bintana, sumilip sa keyhole, at itinaas ang trangka. Nang masigurong walang tao sa bahay, pumasok siya. Kinain ng matandang babae ang lugaw ng Osong Maliit, pagkatapos ay umupo sa kaniyang upuan at binasag ito. Paikot-ikot, nakita niya ang mga kama ng mga oso at nakatulog sa kama ni Osong Maliit. Ang katapusan ng kuwento ay naabot kapag bumalik ang mga oso. Nakita ni Osong Maliit ang kaniyang walang laman na mangkok, ang kaniyang sirang upuan, at ang matandang babae na natutulog sa kaniyang kama at umiiyak, "May nakahiga sa aking kama, at narito siya!" Nagising ang matandang babae, tumalon sa bintana at hindi na muling nakita.
Unibersidad ng Teknolohiya, Malaysia
thumb|Pangunahing pasukan
Ang Universiti Teknologi Malaysia (kilala rin bilang UTM) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik sa Malaysia at kilala sa mga larangan ng inhinyeriya, agham, at teknolohiya. Ang pangunahing kampus ay matatagpuan sa Iskandar Puteri, sa estado ng Johor at ito may isang sangay na kampus sa Kuala Lumpur.