cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kasaysayan ng Aprika
Ang kasaysayan ng Aprika ay nagsisimula sa paglitaw ng Homo sapiens sa Silangang Aprika, at nagpapatuloy sa kasalukuyan bilang isang tagpi-tagpi ng mga magkakaibang at umuunlad na pulitikal na mga estadong bayan. Ang naitalang kasaysayan ng maagang kabihasnan ay lumitaw sa Sudan, at mamaya sa Sinaunang Ehipto, ang Sahel, ang Magreb at ang Sungay ng Aprika. Sa panahon ng Gitnang Kapanahunan, ang Islam ay kumalat pakanluran mula sa Arabia hanggang sa Ehipto, tumawid ng Magreb at ng Sahel. Ang ilang mga bantog na pre-kolonyal na mga estado at mga lipunan sa Aprika ay nagbibilang ng Kaharian ng Nri, Kalinangang Nok, Imperyong Mali, Imperyong Songhai, Imperyong Benin, Imperyong Ashanti, Imperyong Ghana, Mga Kahariang Mossi, Imperyong Mutapa, Kaharian ng Mapungubwe, Kaharian ng Sine, Kaharian ng Sennar, Kaharian ng Saloum, Kaharian ng Baol, Kaharian ng Cayor, Kaharian ng Zimbabwe, Kaharian ng Kongo, Imperyo ng Kaabu, Sinaunang Carthage, Numidia, Mauretania, ang Imperyong Aksumite, ang Sultanatong Ajuran, at ang Sultanatong Adal.
Mula sa kalagitnaan ng ika-7 siglo, ang Arabong kalakalan ng alipin ay nakakita sa mga Arabong Muslim na umalipin sa mga Aprikano kasunod ng isang armistisyo sa pagitan ng Kalipato ng Rashidun at ng Kaharian ng Makuria matapos ang Ikalawang Labanan ng Dongola sa 652 AD. Sila ay dinala kasama ng mga Asyano at Europeo sa sakop ng Dagat Pula, Karagatang Indiyano, at disyertong Sahara.
Mula sa kahulihan ng ika-15 siglo, ang mga Europeo ay sumali sa mga Arabo na inumpisahan ng mga Portuges sa pagkuha ng mga alipin sa pamamagitan ng kalakalan at kalaunan sa pamamagitan ng lakas bilang bahagi ng Atlantikong Kalakalan ng Alipin. Dinala nila ang mga inaliping Kanluran, Gitna, at Katimugang mga Aprikano sa ibayong dagat.
Sa huling bahagi ng ika-19 at maagang ika-20 siglo, ang Europeong kolonisasyon ng Aprika mabilis na naganap sa Pag-aagawan para sa Aprika. Malawak na pinaniniwalaan na ang Aprika ay nagkaroon ng hanggang sa 10,000 iba't ibang mga estado at awtonomong mga grupo na may natatanging mga wika at mga kaugalian bago ito nasakop. Sumunod sa mga pakikibaka para sa pagsasarili sa maraming bahagi ng lupalop, pati na rin ang isang huminang Europa pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang dekolonisasyon ay naganap, na humantong sa 1960 Taon ng Aprika.
Ang kasaysayan ng Aprika ay isang hamon para sa pananaliksik sa larangan ng pag-aaral ng Aprika dahil sa kakulangan ng mga nakasulat na mga mapagkukunan sa mga malalaking bahagi ng lupalop, lalo na sa pagkawasak ng marami sa mga pinaka-mahahalagang mga manuskrito mula sa Timbuktu. Ang mga palaaral na pamamaraan tulad ng ng pagtatala ng mga kasaysayang pasalita, makasaysayang lingguwistika, arkeolohiya at genetika ay mahalaga.
Baboy-ramo
Ang Baboy-ramo ay maaring tumukoy sa iba't ibang mababangis na uri ng baboy:
The Tales of Beedle the Bard
Ang The Tales of Beedle the Bard ay isang libro ng mga kuwento para sa mga bata na sinulat ng British autor na si JK Rowling. Ito rin ang librong nabanggit sa Harry Potter and the Deathly Hallows, ang huling libro ng Harry Potter serye. [2] Ang libro ay orihinal na ginawa sa isang limitadong edisyon ng pitong kopyalamang, bawat kopya ay sinulat at isinalarawan ni JK Rowling. [3] Isa sa kanila ay inaalok para sa auction sa huling mga buwan ng 2007 at ay inaasahang mabebenta ng £ 50,000 (US $103.000, € 80000) ; ito ay ganap na binili para sa £ 1.95 milyong ($ 3.98 milyon, € 2,280,000) ng Amazon.com, ito ay ganap na naging pinakamataas na nakamit sa auction para sa isang modernong manuskrito ng pampanitikan [4] [5] Ang pera na kinita sa auction ng libro ay ipinagkaloob sa The Children’s Voice charity. [6] Ang libro ay nai-publish para sa pangkalahatang publiko sa 4 Disyembre 2008, kung saan ang mga nalikom ay pupunta sa Children’s High Level Group. [7] [8] [9]
Sa Harry Potter serye
Ang The Tales of Beedle the Bard ay unang lumitaw bilang isang kathang-isip na libro na binaggit sa Harry Potter and the Deathly Hallows, ang ikapitong at huling nobela ng serye ng Harry Potter, na isinulat ni JK Rowling noong 2007. Ang libro ay binigay kay Hermione Granger ni Albus Dumbledore, dating punong-guro ng Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. Ito ay inilarawan bilang isang tanyag na koleksiyon ng mga engkanto kuwento para sa mga batang Wizards, kaya nga habang si Ron Weasley ay pamilyar sa mga kuwento, sina Harry Potter at Hermione Granger ay hindi kailanman narinig ang mga kuwento dahil sa kanilang di-mahikong pagpapalaki. [2] Ang libro natatanggap ni Hermione galing kay Dumbledore ay isang kopya ng orihinal na edisyon ng kathang-isip na libro. [10] Ito ay inilarawan bilang isang sinaunang maliit na libro na ang tahi nito ay sinabing "marumi at nagbabalat na sa mga lugar-lugar". Sa nobela din nito ay sinasabing may isang pamagat sa takip nito, na nakasulat na runik na mga simbolo na naka-alsado. [2] Ang libro ay gumaganap bilang ang sasakyan para sa pagpapasok ng mga Deathly Hallows.[6] Sa itaas ng kuwentong "The Tales of the Three Brothers", si Hermione Granger ay nakahanap ng isang kakaibang simbolo na kung saan maya-maya’y ay ipinahayag ni Xenophilius Lovegood na ang mga ito ay simbolo ng mga Hallows. Ang tatsulok mula sa simbolo ay kumakatawan sa isang Invisibility Cloakl, ang bilog sa loob ng tatsulok ay simbolo ng Resurrection Stone, at ang bertikal na linya ay kumakatawan sa Elder Wand. [10] Itong mga tatlong bagay ay nabanggit din sa kuwento mismo, at sinasabi na nabibilang sa Peverell brothers, [10] na maya-maya’y ipinahayag bilang mga ninuno ni Harry Potter. [11] Patungo sa dulo ng nobela, kinumpirma din ni Albus Dumbledore ang koneksiyon ni Harry sa Peverells, at sinabi na ang tatlong kapatid na lalaki ay maaaring sa katunayan ay mga tagalikha ng Hallows. [12] Ang panimula ( na isinulat ni Rowling) sa paglathala na inilabas noong Disyembre 2008 ay bumanggit na ang fictional character na Beedle the Bard ay ipinanganak sa Yorkshire, nakatira sa ika-15 na siglo, at may "isang malagong balbas". [13] [14]
Kasaysayan ng publikasyon
Sinimulan ni Rowling ang pagsulat ng libro sa lalong madaling panahon pagkatapos ng pagtatapos ng kanyang pagsusulat sa ikapitong nobela ng Harry Potter. [15] Sa isang pakikipanayam sa kanyang fandom, sinabi niyang gumamit siya ng iba pang mga libro bilang inspirasyon para sa mga kuwento. Mas partikular, "The Tale of the Three Brothers", ang tanging kuwento kasama sa The Deathly Hallows, [10] ay inspirasyon sa pamamagitan ng "The Pardoner’s Tale" ni Geoffrey Chaucer mula sa The Canterbury Tales. [16]
Handmade Edition
Noong una, ang The Tales of Beedle the Bard ay ginawa sa limitadong bilang ng mga pitong kopya, lahat ng mga ito ay isinulat at isinalarawan ng mismong may-akda. [1] Ang mga libro ay nakatali sa kayumanggi Morocco katad, at ginayakan sa kamay-chased pilak burloloy at inimuntar ng semiprecious na mga bato ng platero at alaherong Hamilton & Pulgada ng Edinburgh. [17] Ang bawat isang silver na piraso ay kumakatawan sa isa sa limang kuwento sa libro. [18] Nagsabi din si Rowling na ang bawat kopya sa pitong kopya ay adornohan gamit ng magkaibang mahalagang bato. [19] Anim sa mga orihinal na kopya ay natatanging nakatuon at ibinigay ni Rowling sa anim na mga tao na pinaka-kasangkot sa Harry Potter serye. [19] Ang mga tatanggap ng mga kopya ay hindi unang pinakilala. Simula noon, dalawa sa mga taong ito ay pinangalanan. Isa si Barry Cunningham, [20] pinakaunang editor ni Rowling. Ang isa ay si Arthur A. Levine, [21] editor ng Scholastic, ang US publisher ng mga libro ng Harry Potter. Pinahiram nina Cunningham at Levine ang kanilang personal na kopya bilang bahagi ng Beedle the Bard eksibit noong Disyembre 2008. [20] [21] Nagpasya din si Rowling na lumikha ng ikapitong handwritten na kopya (nakikilala mula sa iba sa pamamagitan ng mineral ng munstown jewelling) para ibenta sa auction upang mangolekta ng pondo para sa The Children’s Voice charity.
References
1. a b c d "J. K. Rowling's The Tales of Beedle the Bard". Amazon.com.
2. a b c d Rowling, J. K. (2007). "The Will of Albus Dumbledore". Harry Potter and the Deathly Hallows.
4. a b Cleland, Gary (14 Disyembre 2007). "Amazon admits to record Harry Potter bid". The Daily Telegraph (UK). Retrieved 11 Mayo 2008.
5. a b Strange, Hannah (14 Disyembre 2007). "Amazon says it bought £2m Rowling book as "thank you"". The Times (UK). Retrieved 11 Mayo 2008.
6. a b c "Never-Before-Told Wizarding Stories by J. K. Rowling Sell at Sotheby's for £1,950,000". chlg.co.uk. 13 Disyembre 2007. Archived from the original on 17 Disyembre 2007. Retrieved 21 Mayo 2008.
7. a b c Pressley, James (31 Hulyo 2008). "J.K. Rowling Children's Charity to Publish 'Beedle the Bard'". Bloomberg. Retrieved 31 Hulyo 2008.
8. "New Harry Potter Out In December". booktrade.info. 31 Hulyo 2008. Retrieved 31 Hulyo 2008.
9. a b "J. K. Rowling’s Children’s Charity to Publish The Tales of Beedle the Bard on 4 Disyembre 2008". Scholastic Inc..
10. a b c d e Rowling, J. K. (2007). "The Tale of the Three Brothers". Harry Potter and the Deathly Hallows.
11. Rowling, J. K. (2007). "The Deathly Hallows". Harry Potter and the Deathly Hallows.
12. Rowling, J. K. (2007). "King's Cross". Harry Potter and the Deathly Hallows.
13. a b Rowling, J. K. (4 Disyembre 2008). The Tales of Beedle the Bard, Standard Edition. Children's High Level Group. ISBN 0545128285. Retrieved 20 Disyembre 2008.
14. a b Rowling, J. K. (4 Disyembre 2008). The Tales of Beedle the Bard, Collector's Edition. Children's High Level Group. ISBN 0956010903. Retrieved 20 Disyembre 2008.
15. "Interview by Razia Iqbal, BBC". BBC News: Event occurs at 0:33. 1 Nobyembre 2007. Retrieved 6 Enero 2010.
16. Rowling, Joanne (30 Hulyo 2007). Webchat with J. K. Rowling. Interview with The Leaky Cauldron. Accio Quote!. Retrieved 13 Agosto 2008.
17. "Autograph manuscript of The Tales of Beedle the Bard". Artfact. 13 Disyembre 2007. Retrieved 14 Hunyo 2008.
18. Patterson, Bryan (30 Nobyembre 2008). "Enthusiastic fans await new release". Herald Sun (Australia). Retrieved 3 Nobyembre 2009.
19. a b c d "Auction of "The Tales of Beedle the Bard"". jkrowling.com. 1 Nobyembre 2007. Retrieved 18 Hunyo 2008.
20. a b Alison Flood (20 Oktubre 2008). "JK Rowling to launch Beedle the Bard at tea party". The Guardian (UK). Retrieved 23 Oktubre 2008.
21. a b "Scholastic Announces "The Tales of Beedle the Bard" Launch Plans for 4 Disyembre 2008". scholastic.com. Retrieved 23 Oktubre 2008.
22. The Tales of Beedle the Bard Auction. Event occurs at 0:39.
23. "The Tales of Beedle the bard Overview". Sotheby's. Retrieved 10 Hulyo 2008.
24. "Inside JK Rowling's Amazing New Handwritten Book". Daily Record. 2 Nobyembre 2007. Retrieved 14 Hunyo 2008.
25. "The Tales of Beedle the Bard Translated from the Original Runes". AntiqBook. Retrieved 17 Hunyo 2008.
Mitsubishi A6M Zero
Ang Mitsubishi Navy Type 0 Carrier Fighter (零式艦上戦闘機), na tinatawag ring 'Mitsubishi A6M Rei-sen' at 'Mitsubishi Navy 12-shi Carrier Fighter', ay isang malayuang ranggo ng eroplanong pandigma na pinapatakbo ng Serbisyong pang-hukbong panghihimpapawid ng Hapong Imperyal (IJNAS) mula noong 1940 hanggang 1945. Ang A6M ay tinatawag din ng mga Alyado na "Zero", mula sa designasyong 'Navy Type 0 Carrier Fighter'. Ang opisyal na kodigong pangalan ng eroplano ay Zeke.
Nang ito ay ipakilala sa lahat noong bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ito ay isa pinakamagaling na eroplanong pandigma na pinapalipad mula sa mga barkong pandigma Aircraft Carrier sa buong mundo, na pinagsama ang mahusay na kontrol sa himpapawid at malayong mararating. Sa unang sabak nito sa operasyong militar, nakakuha ang Zero mahiwagang reputasyon na "dogfighter", na naabot ang pinakamatinding pagpatay sa rasyong 12:1, subalit noong kalagitnaan ng 1942, isang kombinasyon ng mga bagong taktika at ang pagpapalabas ng panibagong kagamitan ay nagbigay ng oportunidad sa mga kaalyadong piloto upang labanan ito ng patas. Madalas din ito ginamit ng IJNAS bilang eroplanong nakabase sa lupa. Noong 1943, ang mga kahinaan sa disenyo at pagkakamali na gumawa ng mas malakas na mga makina nangangahulugang ang Zero ay naging hindi gaanong epektibong laban sa mga mas eroplanong pandigma na katapat nito na mas malaki and armas, pananggalang, and bilis, at lumapit sa bilis nitong makaiwas. Kahit na ang Mitsubishi A6M ay hindi na napapanahon noong 1944, hindi ito tuluyang napalitan ng mas bagong eroplanong pandigma ng mga Hapon. Noong huling mga taon ng Digmaan sa Pasipiko, ang Zero ay ginamit sa operasyong kamikaze. Sa kurso ng digmaan, higit pa zero ay binuo kaysa sa anumang iba pang mga Hapon na sasakyang panghimpapawid.
Disenyo at Pagpapaunlad
Ang Mitsubishi A5M na eroplanong pandigma ay kakapasok lamang sa serbisyo noong unang bahagi ng 1937, noon lamang nagsimulang maghanap ang IJN(Imperyal na Hukbong pandagat ng mga Hapon) para sa papalit dito. Noong Mayo sila nagbigay ng detalye ng 12-Shi para sa isang bagong barkong pangiyera na batay sa eroplanong pandigma na gagamitin nito, ipinadala ito sa Nakajima at Mitsubishi. Pareho silang nagsimula paunang trabaho sa disenyo habang sila ay nag-iintay sa mas malalim na mga pangangailangan na ipapasa pagkatapos ng ilang buwan.
Batay sa mga karanasan ng A5M sa China, ang Hukbong Dagat ang nagpadala ng-update mga pangangailangan noong Oktubre para sa pangangailangang bilis ng 370 mph at pagakyat sa 3,000 m (9840 piye) sa loob ng 3.5 min. Kasama ang drop tank, ninais nilang tatagal itong lumaban sa loob ng dalawang oras sa normal na lakas ng makina, o anim hanggang walong oras sa matipid na lipad. Armamento ay binubuo ng dalawang 20 mm na Kanyon, dalawang 7.7 mm (0.303 in) na mga masinggan at dalawang 30 kg (70 lb.) o 60 kg (130 ; lb) na bomba. Isang kumpletong hanay ng radyo sa lahat ng sasakyang panghimpapawid, kasama ang tagahanap ng direksiyon ng radyo para sa mahabang nabigasyon. Kadaliang mapakilos ay hindi bababa sa katumbas ng A5M, habang ang wing span ay hindi mas mababa sa 12 m (39 piye) upang payagan para sa paggamit sa mga carrier ng ​​sasakyang panghimpapawid. Ang lahat ng ito ay nakamit na may magagamit engine, isang makabuluhang limitasyon ng disenyo. (Ang makina ng Zero ay bihira naabot 1000 HP sa anumang ng mga variant).
Ang koponan ng Nakajima ay itinuturing na ang bagong pangangailangan ay hindi matatamo at sumuko sa kumpetisyon noong Enero. Habang and Punong tagapagdisenyo ng Mitsubishi na si Jiro Horikoshi, ay nadama na maaaring matugunan ang mga pangangailangan, ngunit kung magagawa lamang ang sasakyang panghimpapawid na ito ay gawing magaan hanggat maaari. Bawat posibleng pambawas-timbang na panukala ay isinama sa disenyo. Karamihan ng ang sasakyang panghimpapawid ay binuo ng isang bagong matinding lihim na halo ng bakal na7075 aluminyo na alloy binuo sa pamamagitan ng Industriyang Bakal ng Sumitomo noong 1936. Tinatawag ito na Extra Super dyuralyumin (ESD), ito ay mas magaan at malakas kaysa sa iba pang mga alloys (eg 24S haluang metal) na ginamit noong panahon na ito, ngunit mas malutong at madaling kapitan ng kalawang (ito ay ipininta sa isang anti-kaagnasan pagkulangin bilang isang countermeasure). Walang Pananggalang ang binigay para sa mga piloto, makina at iba pang mga kritikal na punto ng sasakyang panghimpapawid, at mga sariling sinasara na tanke ng gasolina, na karaniwan sa panahon noon, ay hindi ginagamit. Ito ang nagbigay sa Zero ng mas magaan, mas manueverable, at ang pinakamahabang tagal sa himpapawid bilang "isang makinang eroplanong pandigma'' ng WWII; kung saan ginawa itong may kakayahang maghanap ng daan-daang mga kaaway na milya ang layo, dalhin ang mga ito sa labanan, pagkatapos ay bumalik sa daan-daang milya pabalik sa base o barkong pandigma na lumululan nito. Gayunpaman,ang kapalit sa timbang at konstruksiyon ginawa itong madaling kapitan ng apoy at sumasabog kapag natamaan ng bala.
Mga sanggunian
(Illustrator). Zero Fighter. London: Jane's Publishing Company Ltd., 1981. ISBN 0-7106-0037-2.
Palaro ng Timog Silangang Asya 2001
Ang ika-21 na Palaro ng Timog Silangang Asya o 21st SEA Games ay ginanap sa Kuala Lumpur, kapitolyo ng Malaysia noong ika-8 hanggang 17 ng Setyembre, 2001. Ang nasabing palaro ay pormal na binuksan ng Hari ng Malaysia Sultan Salahuddin ng Selangor sa Bukit Jalil National Stadium. Siya ay ipinakilala ni Punong Ministro Dr. Mahathir bin Mohamad.
Talaan ng Medalya
(Ang Punong Abala ay nasa makapal na teksto.)
Senado ng Pilipinas
Ang Senado ng Pilipinas ay ang mataas na kapulungan sa dalawang kamara ng tagapagbatas ng Pilipinas, ang Kongreso ng Pilipinas. Hindi katulad ng Senado ng Estados Unidos, binubuo ang Senado ng Pilipinas ng 24 mga senador na hindi kinakatawan ang kahit anong partikular na distritong pang-heograpiya.
The Tales of Beedle the Bard
References
26. "'Tales of Beedle the Bard' Catalogue". Sotheby's. Retrieved 14 Hunyo 2008.
Senado ng Pilipinas
Nagsisilbi ang mga senador sa 6-taong termino, kasama ang kalahati ng mga senador na hinahalal sa bawat 3 taon. Sa ganitong paraan, isang katawang nagpapatuloy ang Senado. Nang mabalik ang Senado ng Saligang Batas ng 1987, nahalal ang 24 mga senador noong 1987 at nagsilbi hanggang 1992. Noong 1992, ang mga kandidato nagkamit ng 12 pinakamataas na bilang ng mga boto ang naglingkod hanggang 1998, habang hanggang 1995 lamang ang sumunod na 12. Simula noon, nahahalal ang bawat senador sa buong termino na 6 na taon.
The Tales of Beedle the Bard
References
27. "The Tales of Beedle the Bard' launched at Edinburgh tea party". Children's High Level Group. 4 Disyembre 2008. Retrieved 7 Disyembre 2008.
Senado ng Pilipinas
Maliban sa mag-aaral at paggawa ng mga panukalang batas na ipapasa para lagdaan ng Pangulo upang maging ganap na batas, ang senado lamang ang kinatawan ng pamahalaan ng Pilipinas na maaaring magsabatas ng mga kasunduan sa ibang bansa, at makapaglitis ng mga kasong pagkakatuwalag.
Kasaysayan
Nag-ugat ang Senado sa Philippine Commission ng Pamahalaang Insular. Sa ilalim ng Philippine Organic Act, mula 1907 hanggang 1916, ang Philippine Commission na pinamumunuan ng Gobernador-Heneral ng Pilipinas ay nagsisilbing mataas na kapulungan ng Philippine Legislature, at ang Philippine Assembly bilang mga halal na kinatawan ng mababang kapulungan. Kasabay nito, ang gobernador-heneral ang nagsisilbing sangay na tagapangulo.
The Tales of Beedle the Bard
References
28. Iqbal, Razia (1 Nobyembre 2007). "Rowling completes Potter spin-off". BBC News (BBC). Retrieved 24 Oktubre 2008.
Senado ng Pilipinas
Kasaysayan
Noong Agosto 29, 1916, ipinasa ng Kongreso ng Estados Unidos ang Philippine Autonomy Act o higit na kilala bilang "Jones Law", na nagbuo sa Philippine Legislature, na nahahati sa dalawang kapulungan, ang Senado bilang Mataas na kapulungan, at ang Kapulungan ng mga Kinatawan. Nanatiling Tagapangulo ang Gobernador-Heneral ng Pamahalaang Insular.
The Tales of Beedle the Bard
References
29. "'The Tales of Beedle the Bard' launched at Edinburgh tea party". Retrieved 25 Disyembre 2008.
Senado ng Pilipinas
Kasaysayan
Nagpatuloy ito hanggang 1935, nang maipasa ng Kongreso ng Estados Unidos ang Philippine Independence Act o ang "Tydings–McDuffie Act", na nagbibigay karapatan sa mga Pilipino magbuo ng kanilang sariling saligang batas bilang paghahanda sa kanilang kasarinlan, kung saan itinatag nila ang isang unikameral na Pambansang Asambleya, na nagbuwag sa Senado. Bago pa man gamitin ang saligang batas ng 1935, may ilang mga susog na ang iminungkahi. Noong 1938, sinimulang kilalanin ng Pambansang Asambleya ang mga mungkahing ito, na kinabibilangan ng pagpapanatili ng Senado bilang mataas na kapulungan ng Kongreso. Ang susog ng saligang batas ng 1935 na gawing lehislaturang bikameral ay naipasa noong 1940 at isinigawa ang halalan para sa bagong mataas na kapulungan noong Nobyembre 1941.
The Tales of Beedle the Bard
References
30. "FAQs about The Tales of Beedle the Bard". lumos.org.uk. 11 Enero 2010. Retrieved 27 Disyembre 2010.
Senado ng Pilipinas
Komposisyon
Ayon sa Artikulo VI, Seksyon 2 ng Saligang Batas ng Pilipinas ng 1987, ang senado ay dapat buuin ng dalawampu’t apat na Senador na dapat ihalal sa kalahatan ng mga kwalipikadong botante ng Pilipinas, ayon sa maaaring itadhana ng batas.
Ang komposisyon ng Senado ay higit na maliit kung ihahambing sa Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas. Ang mga kasapi ng kapulungan na ito ay halal ng kalahatan ng mga kwalipikadng botante. Ang makatwirang paliwanag dito ay upang gawin ang senado bilang sanayan para maging pambansang tagapamuno o maging Pangulo ng Pilipinas.
Unibersidad ng Kyoto
Ang Unibersidad ng Kyoto (Ingles: Kyoto University; Hapones: 京都大学 Kyōto daigaku), o Kyodai (京大) ay isang pambansang unibersidad sa Kyoto, Hapon. Ito ay ang pangalawang pinakamatandang unibersidad sa bansa,  at isa sa pinakatanyag sa Asya. Ito rin ay isa sa National Seven Universities ng Hapon. Bilang isa sa mga nangungunang research-oriented na institusyon sa Asya, ang Kyodai ay kilala bilang ang paaralan kung saan nanggaling ang mga tanyag na mananaliksik, kabilang ang sampung Nobel Prize laureates, dalawang Fields medalists at isang Gauss Prize winner.
Senado ng Pilipinas
Komposisyon
Pinipili ang mga kandidatong senador ng mga pinuno ng mga pangunahing partidong politikal o mga koalisyon ng mga partido. Ang proseo sa pagpili ay hindi malinaw at isinasagawa ng pribado. Kaya ang kawalan ng rehiyunal na pagkatawan sa Senado ay nagpapalala sa sistema ng pamamahala, na ang halos lahat ng kapangyarihan ay nagmumula sa Kalakhang Maynila. Madalas iminumungkahi na ang bawat rehiyon ng bansa ay dapat maghalat ng kani-kaniyang mga senador, upang magkaroon ng wastong pagkatawan ang mga tao.
The Tales of Beedle the Bard
References
32. Rahim, Sameer (5 Disyembre 2008). "Harry Potter: The Tales of Beedle the Bard by JK Rowling – review". London: The Telegraph. Retrieved 12 Disyembre 2008.
Unibersidad ng Kyoto
Kampus
right|thumb|240x240px|Ang Clocktower Ang unibersidad ay may tatlong kampus sa Yoshida, Kyoto; sa Katsura, Kyoto; at sa Gokashō, Uji
Senado ng Pilipinas
Kapangyarihan
Inihulma ang Senado ng Pilipinas sa Senado ng Estados Unidos; may dalawang kapulungan ng mga kinatawan, na may halos pantay na kapangyarihan, at bawat panukalang batas o resolusyon na dadaan sa parehong kapulungan ay kinakailangan na may pahintulot sa parehong kapulungan bago ito maipasa upang lagdaan ng pangulo. Kapag hindi naipasa ang panukalang batas sa Senado, hindi na ito magiging ganap na batas. Kapag ang panukalang batas ay pinagtibay ng senado sa ikatlong basa, ang panukalang batas ay ipapasa sa mababang kapulungan, maliban na lamang kung mayroong itong kahalintulad na batas sa mababang kapulungan. Kapag ang kahalintulad na panukalang batas sa mababang kapulungan ay iba sa naipasa ng senado, maaaring magkaroon ng bikameral na pagpupulong na binubuo ng mga kasapi ng dalawang kapulungan upang pagtugmain ang pagkakaiba ng panukalang batas, o maaari rin na alin man sa kapulungan ang pagtibayin ang kahalintulad na panukala ng kabilang kapulungan.
Unibersidad ng Kyoto
Kampus
Ang Yoshida Campus ay ang pangunahing campus, at ang ilan naman sa mga laboratoryo ay matatagpuan sa Uji. Ang Graduate School of Engineering ay kasalukuyang sa nasa proseso ng paglilipat sa bagong Katsura Campus.
Samahan
Ang unibersidad ay may merong humigit-kumulang 22,000 mag-aaral na naka-enroll sa mga undergraduate at graduate na programa.
Akademikong ranggo
Ang Kyodai ay isa ng ang pinakaprestihiyosong unibersidad sa Hapon. Ito ay makikita sa ilang mga ranggo tulad ng ipinapakita sa ibaba. Para sa Academic Ranking of World Universities, ang Kyodai ay may mga sumusunod na ranggo: Para sa Times Higher Education, ang Kyodai ay may mga sumusunod na ranggo: Para sa QS World University Rankings, ang Kyodai ay may mga sumusunod na ranggo: Para sa URAP, ang Kyodai ay may mga sumusunod na ranggo:
Luz Fernandez
Si Luz Fernandez, (Hulyo 13, 1935 – Marso 5, 2022) ay isang aktres kilala sa kanyang pagganap sa Malinak ya labi (2016), Feng Shui (2004), Takbo...Talon...Tili!!! (1992) at Ursula (1976).
Beverly Salviejo
Si Beverly Salviejo, ay isang aktres mula sa Pilipinas, ginampanan niya ang mga pamagat sa Bawal na Gamot, 1994, Bawal na Gamoy, 1995, Princess and I (2012) at The Ghost Bride'' (2014).
Nakaupong Toro
thumb|Si Sitting Bull noong 1885.
Tanyag siya sa kasaysayan ng mga Amerikano at ng mga Katutubong Amerikano dahil sa kanyang ginampanan sa pangunahing tagumpay sa Labanan sa Little Bighorn laban sa Tinyente Heneral George Armstrong Custer at ang Ika-7 Kabalyerya Rehimiyento ng Estados Unidos noong Hunyo 25, 1876, kung saan naging makakatotohanan ang salagimsim ni Sitting Bull na matalo ang kabalyerya.
Siya ang pinunong Indiyang Amerikano na naging punong hepe ng buong nasyon ng mga Sioux. Hinikayat niya ang iba pang mga pinuno ng mga Sioux na tanggihan ang mga kahilingan ng pamahalaan ng Estados Unidos na bilhin ang mga lupain na nasa mga reserbasyon ng Black Hills.
Konstantin Novoselov
Si Konstantin Sergeevich Novoselov (Константи́н Серге́евич Новосёлов; ipinanganak noong 23 Agosto 1974) ay isang Ruso-Briton na pisiko, na kilala sa anyang pagaaral sa graphene kasama sih Andre Geim, na kungt saan ay natamo nila ang Nobel Prize in Physics noong 2010. Si Novoselov ay kasalukuyang miyembro ng grupong paghahalughog ng mesoscopiko sa Unibersidad ng Manchester bilang isang Royal Society University Research Fellow. Si Novoselov ay isa ring tagatanggap ng ERC Paumpisang Bigay mula sa European Research Council. Siya ngayon ang tinuturing na pinakabatang nabubuhay na nakakuha ng Nobel Price sa lahat ng kaurian (batay noong 2010).
Lanny McDonald
Si Lanny King McDonald (ipinanganak Pebrero 16, 1953 sa Hanna, Alberta) ay isang dating manlalarong ng ice hockey na mula sa Canada. Naglaro siya para sa Toronto Maple Leafs, Colorado Rockies at Calgary Flames ng National Hockey League (NHL).
Kaurian:Mga Kanadyano
Lequio Berria
May hangganan ang Lequio Berria sa mga sumusunod na munisipalidad: Albaretto della Torre, Arguello, Benevello, Borgomale, Bosia, Cravanzana, at Rodello.
Ebolusyong demograpiko
Ang populasyon ng residente ay nahati sa huling daang taon, simula noong 1921.
Kultura
Sa punong-tanggapan ng Proteksyon ng Sibil nakikita ang "Permanenteng Koleksiyon ng Malambot na Pastel", natatangi sa bansa, itinatag noong 2001 salamat kay propesor Luigi Carbone at ang pintor na si Pierre Tchakhotine, na mayroong humigit-kumulang 133 mga gawa.
Ken Chan
Si Ken Steven Chan (ipinanganak noong Enero 17, 1993 sa Shanghai, Tsina) ay isang Pilipinong Intsik  na aktor, modelo at host. Bahagi siya ng Walang Tulugan with the Master Showman kasama sina Jake Vargas, Hiro Peralta (Yusei Fudo & K'), Jak Roberto (Jack Atlas), Prince Villanueva (Leo), at Crow Hogan sa kanyang sarili. Nakilala siya sa kanyang gampanin bilang Joey Vergara, Jr. at Destiny Rose Flores sa seryeng pantelebisyon na Destiny Rose. Noong 2017, muling naranasan niya ang tugatog sa kanyang karera nang bumida siya sa Meant To Be kasama ang kanyang kapares na si Barbie Forteza, kasama sina Jak Roberto, Ivan Dorschner, at Addy Raj.
Wikang Uab Meto
Ang Wikang Uab Meto ay isang Wikang Austronesian na sinasalita ng mga mamamayang Atoni ng West Timor. Ang mga wika ay may iba't-ibang klase na sinasalita ng mga East Timorese na sakop ng Oecussi-Ambeno na tinatawag na Baikenu. Ang Baikenu ay gumagamit ng mga salita na galing sa Wikang Portuges, halimbawa ay ang obrigadu para sa salitang tagalog na "Salamat", kaysa sa mga wika ng Indonesian na terima kasih.
Ang Talaan ng mga Salita na may 200 basic vocabulary items ay makikita sa Austronesian Basic Vocabulary Database.
Forchia
Ang Forchia ay isang isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Benevento sa Italyanong rehiyon ng Campania, na matatagpuan mga 35 km hilagang-silangan ng Napoles at mga 25 km timog-kanluran ng Benevento.
Ang pangalang Forchia ay ang pagsasalin ng Latin na forculae, ibig sabihin ay "pamatok".
May hangganan ito sa mga sumusnod na munisipalidad: Airola, Arienzo, Arpaia, Moiano, at Roccarainola.
Daniel Ruzo
Si Daniel Ruzo (1900–1991) ay isang Peruanong manggagalugad o eksplorador na nagbigay ng pangalan sa monumentong batong kilala bilang Bantayog sa Sangkatauhan at naglalarawan o may mga wangis o itsura ng apat na natatangi at magkakaibang mga lahi o lipi ng sangkatauhan. Asawa niya si Carola Ruzo.
ClariS
Ang ClariS ay isang Hapon na idol unit mula sa Hokkaido. Una sila nakilala bilang "Alice Clara" sa website na Nico Nico Douga, kung saan gumawa sila ng mga cover ng mga kanta galing sa mga anime at kinanta ng mga Vocaloid.
Kasaysayan
Noong Oktubre 2010, inilabas ng ClariS ang kanilang unang single, ang "irony", na ginamit bilang opening theme ng anime na Ore no Imōto ga Konna ni Kawaii Wake ga Nai. Ang kanilang pangalawang single, ang "Connect", ay inilabas noong Pebrero 2, 2011 at ginamit sa anime na Puella Magi Madoka Magica. Ang kanilang pangatlong single, ang "Nexus", ay inilabas noong Setyembre 14, 2011. , habang ang kanilang pang-apat na single, ang "Naisho no Hanashi" (ナイショの話) ay inilabas noong Pebrero 2, 2012 at ginamit sa anime na Nisemonogatari. Inilabas nila ang kanilang unang album, ang Birthday, noong Abril 11, 2012. Inilabas nila ang "Wake Up", ang kanilang pang-limang single, noong Agosto 15, 2012. Ang "Wake Up" ay ginamit sa anime na Moyashimon Returns. Ang kanilang pang-anim na single, ang "Luminous" ay inilabas noong Oktubre 10, 2012 at ginamit sa mga pelikula ng Puella Magi Madoka Magica. Ang kanilang pang-pitong single, ang "Reunion", ay ilalabas sa Abril 17, 2013 at gagamitin sa pangalawang season ng Ore no Imōto ga Konna ni Kawaii Wake ga Nai.
Sa kasalukuyan, hindi naglalabas ang ClariS ng kanilang mga litrato o lumalabas sa publiko upang hindi maka-apekto ang kanilang karera sa kanilang pag-aaral. Sa halip, may mga ilustrador na gumuguhit ng kanilang mga larawan.
Ureter
Sa anatomiya ng tao, ang mga ureter, mga yuriter o mga yureter ay ang mga tubong yari sa hibla o tisyu ng makikinis na mga masel na nagtutulak ng ihi magmula sa mga bato papunta sa pantog na pang-ihi. Sa isang taong nasa hustong gulang na, ang mga ureter ay karaniwang 25–30 sentimetro (10–12 mga pulgada) ang haba at ~3-4 mm ang diyametro.
Sa mga tao, nagsisimula ang mga ureter mula sa pelbis na renal (pelbis na pambato) na nasa aspetong midyal o panggitna ng bawat isang bato bago bumabang papunta sa pantog na nasa harapan ng masel na malaking psoas. Ang mga ureter ay tumatawid sa labi ng butong pambalakang na malapit sa bipurkasyon o pagsasanga ng mga arteryang iliako (na tinatawid nilang pa-anteryor). Ito ay isang pangkaraniwang pook ng impaksiyon o salpukan ng mga bato sa bato ng tao (na ang iba pa ay ang balbulang ureterobesikal, kung saan nakakatagpo ng mga ureter ang pantog, at ang salikop na pelbo-uteriko, kung saan nakakatagpo ng pelbis na renal ang ureter sa loob ng hilum na pambato (hilum na renal). Ang mga ureter ay tumatakbong pa-posteroinperyor sa panggilid na mga dingding ng buto ng balakang at pagkaraan ay kumukurbang pa-anteryor-midyal upang makapasok sa pantog sa pamamagitan ng paglagos sa likuran, doon sa salikop na besikoureteriko, na tumatakbo nasa loob ng dingding ng pantog na may isang mangilan-ngilang mga sentimetro. Ang daloy na pabalik ng ihi ay naiiwasan sa pamamagitan ng mga balbulang nakikilala bilang mga balbulang ureterobesikal.
Sa kababaihan, ang mga ureter ay dumaraan na lumalagos sa mesometrium at sa ilalim ng mga arteryang uterino (mga arteryang pambahay-bata) habang papunta sa pantog na pang-ihi. Isang mabisang parirala para sa pag-alala ng ganitong ugnayang pang-anatomiya ay ang "tubig (ureter) sa ilalim ng tulay (mga arteryang uterino o vas deferens)."
Ang mga ureter ay natatagpuan din sa lahat ng iba pang mga espesyeng amniota, bagaman gumaganap ng katulad na gampanin ang ibang mga dukto (padaluyan o paagusan) sa mga ampibyano at mga isda.
Hiroshi Nishihara
thumb|Si Propessor Hiroshi Nishihara noong ipinagdiwang ang kanyang ika-60 kaarawan Si Hiroshi Nishihara (ipinanganak Marso 21, 1955 sa Kagoshima, Hapon) ay isang kimikong Hapones at Propesor sa University Tokyo, Hapon. Siya ang kasalukuyang tagapamuno ng Department of Chemistry at Inorganic Chemistry Laboratory sa University of Tokyo. Nakilala siya sa pananaliksik at tagapanguna sa larangan ng synthesis at elektrokikima ng mga conductive metal complex polymers.
Francesca Stavrakopoulou
Si Francesca Stavrakopoulou (ipinanganak noong 3 Oktubre 1975) ay isang British na iskolar ng Bibliya. Siya ang Propesor ng Bibliyang Hebreo at Sinaunang Relihiyon sa University of Exeter. Ang kanyang pinagtutuunan ang Kasaysayan ng Sinaunang Israelita at relihiyon nito.
Rehiyon ng Marmara
Matatagpuan sa hilagang-kanluran ng Turkiya, napapaligiran ito ng Gresya at ang Dagat Egeo sa kanluran, Bulgaria at ang Dagat Itim sa hilaga, ang Rehiyon ng Dagat Itim sa silangan, ang Kalagitnaang Rehiyon ng Anatolia sa timog-silangan at ang Rehiyon ng Egeo sa timog. Nasa gitna ng rehiyon ang Dagat ng Marmara, kung saan kinuha ang pangalan nito.
Francesca Stavrakopoulou
Siya ay palaging makikita sa mga palabas tungkol sa Bibliya at relihiyon sa BBC2 at Channel 4. Palagi siyang nagbibigay ng mga pahayag tungkol sa historisidad ng Bibliya, mga kababaihan sa bibliya at mga pinagmulan ng mga tekstong ito.
Hiroshi Nishihara
Ang kanyang mga pananaliksik ay nakatuon sa paglikha ng mga bagong elektro- at poto-punsyonal na materyales galing sa mga transition metals at ∏-conjugated chains, at paglikha ng uni-directional electron transfer systems sa molecular layer interface. Siya ay kasalukuyang Pangalawang Pangulo ng Electrochemical Society sa Hapon, at representante ng rehiyon sa Hapon sa International Society of Electrochemistry (ISE)
National and Kapodistrian University of Athens
thumb|300x300px|Ang ika-19 na siglong makasaysayang gusali ng Unibersidad na dinisenyo ni Christian Hansen. Noon ay nagsilbi ito bilang ang tanging gusali ng unibersidad at ngayon ay isa nang bulwagang panseremonya at rektorya.
Francesca Stavrakopoulou
Mga aklat
Stavrakopoulou's dissertation-based monograph, and her subsequent authored book-length publications are:
Hiroshi Nishihara
Kaurian:Mga Hapones
National and Kapodistrian University of Athens
right|thumb|300x300px|Ang Fakultad ng Batas. Ang gusali ay natapos noong 1930. May idinagdag na pangalawang sangayna nata[os noong dekada '60. Ang malawakang mga pagbabago ay nagsimula noong 2002 at nakumpleto noong 2006.
Rehiyon ng Marmara
Sa pitong mga rehiyong pang-heograpiya, ang Rehiyon ng Maramara ay ang ikalawang pinakamaliit na lugar, ngunit may pinakamalaking populasyon; ito ang may pinakamakapal na populasyon sa rehiyon ng bansa.
National and Kapodistrian University of Athens
Kasaysayan
Ang Unibersidad ng Atenas ay itinatag noong Mayo 3, 1837 ni Haring Otto ng Gresya (sa Griyego, Othon) at pinangalanan sa kanyang karangalan bilang Othonian University (Οθώνιον Πανεπιστήμιον). Ito ang unang pamantasan sa malayang estadong Griyego, pati na rin sa nakapalibot na erya sa Timog-silangang Europa. Ito din ang pangalawang akademikong institusyon pagkatapos ng pagkakatatag ng Ionian Academy. Ang unibersidad ay binubuo ng apat na mga fakultad; Teolohiya, Batas, Medisina at Mga Sining (kung saan kasama ang gamiting agham at matematika). Sa panahon ng unang taon ng operasyon, ang institusyon ay merong sa 33 propesor, habang ang mga kurso ay dinaluhan ng 52 mag-aaral at 75 di-matrikuladong "awditor".
Rehiyon ng Marmara
Mga lalawigan
Mga lalawigan na buong nasa Rehiyon ng Marmara:
Mga lalawigan na karamihang nasa Rehiyon ng Marmara:
Mga lalawigan na bahagiang nasa Rehiyon ng Marmara:
Francesca Stavrakopoulou
Journal articles and book chapters
Stavrakopoulou's major journal articles and her authored book chapters include:
Bundok Dulang-dulang
Ang Bundok Dulang-dulang, kilala rin sa tawag na “D2” ng mga Pilipinong namumundok, ay isa sa may matataas na taluktok sa bulubundukin ng Kitanglad na matatagpuan sa gitnang hilagang bahagi ng lalawigan ng Bukidnon sa pulo ng Mindanao. Ito ang ikalawang pinakamataas na bundok sa Pilipinas na 2,941 metro (9,649 talampakan) sa taas ng antas ng dagat, pumapangalawa lamang ito sa Bundok Apo ng Davao na may sukat na 2,956 metro (9,698 talampakan) at bahagyang mas mataas sa Bundok Pulag ng Luzon, ikatlong pinakamataas na may tayog na 2,922 metro (9,567 talampakan).
Itinuturing ng tribo Talaandig ng Lantapan ang bundok bilang isang sagradong pook. Pagmamay-ari ito ng tribo na nagmula pa sa kanilang ninuno.
Ang bundok Dulang-dulang, katulad din ng iba pang taluktok o matataas na bahagi ng bulubundukin ng Kitanglad, ay pinapalibutan ng kagubatan at tahanan ng iba’t ibang uri ng halaman. Ito ay nagsisilbing kanlungan ng 58 uri ng mamalya kabilang na ang mga paniki, ardilya, baboy-ramo, lumilipad na lemur, shrew at usa. Matatagpuan din sa paligid ng bundok ang Haribon o Banoy.
Kaurian:Mga bundok sa Pilipinas
Republikang Romano
Sa panahon ng unang dalawang siglo ng pag-iral nito, lumawak ang Republikang Romano sa pamamagitan ng kumbinasyon ng pananakop at pakikipag-alyansa, mula sa gitnang Italya hanggang sa buong tangway nito. Nang sumunod na siglo, nakabilang nito ang hilagang Aprika, Espanya, at ang ngayon ay timog Pransiya. Dalawang siglo matapos noon, sa bandang huli ng ika-1 siglo BK, nakabilang na ang natitirang bahagi ng modernong Pransiya, Gresya, at karamihan ng silangang Mediteraneo. Sa panahon na ito, ang mga panloob na salungatan ay humantong sa isang serye ng mga digmaang sibil, umabot sa kasukdulan noong panahon ng pagpaslang kay Julio Cesar, na humantong sa transisyon mula sa republika sa pagiging imperyo. Ang eksaktong petsa ng pagtransisyon ay bukas sa interpretasyon. Maraming historyador ang nagpapahayag na ang pagtawid ni Julio Cesar ng Ilog ng Rubicon sa 49 BK, ang paghirang ni Cesar bilang diktador pang habang-buhay sa 44 BK, at ang pagkatalo ni Mark Antony at Cleopatra sa Labanan ng Actium sa 31 BK. Gayunman, ang ginagamit ng karaniwan ay ang parehong petsa na ginamit ng mga sinaunang Romano, ang pagkaloob ng pambihirang kapangyarihan kay Octavian at ang kanyang paggamit ng titulong Augustus noong 27 BK bilang ang pagtukoy sa kaganapang nagtapos sa Republika.
Ang Romanong pamahalaan ay pinamunuan ng dalawang konsul, inihahalal taun-taon ng mga mamamayan at pinapayuhan ng isang senado na binubuo ng hinirang na mga mahistrado. Dahil napaka makaherarkiya ng Romanong lipunan sa modernong pamantayan, ang pagsulong ng pamahalaang Romano ay lubhang naiimpluwensyahan ng pakikibaka sa pagitan ng mga patrisyo, ang pagaangkin ng lupa ng Romanong aristokrasya, na kung sino ay sinaliksik ang kanilang lahi sa pagtatag ng Roma, at ang mga plebo, ang higit na mas maraming mamamayang karaniwang tao. Sa paglipas ng panahon, ang mga batas na nagbigay ng eksklusibong mga karapatan sa mga patrisyo sa pinakamataas na mga tanggapan ng Roma ay nabago o pinahinaan, na humantong sa mga plebong pamilya na maging ganap na kasapi ng aristokrasya. Ang mga pinuno ng Republika ay nakabuo ng isang malakas na tradisyon at moralidad na nangangailangan ng pampublikong serbisyo at pagtataguyod sa kapayapaan at digmaan, na gumawa ng hindi mapaghiwalay na ugnay sa militar at pampulitikang tagumpay. Marami sa ligal at lehislaibong istraktura ng Roma (mamaya isinabatas sa Justinianong Kodigo, at muli sa Napoleonikong Kodigo) ay maaari pa ring ma-obserbahan sa buong Europa at karamihan sa mundo sa modernong mga estadong bansa at internasyonal na mga organisasyon.
Kasaysayang militar
Ang eksaktong mga dahilan at mga layunin para sa salungatan ng Romang militar at mga pagpapalawak sa panahon ng republika ay napapailalim sa malawak na debate.
Mga Maaagang Italyanong kamapanya (458 - 396 BK)
Ang unang Romanong republikanong mga digmaan ay mga digmaan ng parehong pagpapalawak at pagtatanggol na naglayon sa pagprotekta ng Roma mismo mula sa kalapit na mga lungsod at mga bansa at pagtatag ng teritoryo nito sa rehiyon.
Keltikong panghihimasok sa Italya (390 - 387 BK)
Sa 390 BK, ilang Makapranses na mga tribo ay nanghimasok sa Italya mula sa hilaga habang kumalat ang kanilang kultura sa buong Europa. Naalertuhan ang mga Romano dito noong ang isang partikular na paladigmang tribo ay nanghimasok sa dalawang Etruskanong bayan malapit sa baluwarte ng Roma. Ang mga bayan na ito ay nadaig ng mga numero ng kaaway at bagsik kaya sila'y tumawag sa Roma para sa tulong.
Kasaysayang pampulitika
Ang konstitusyonal na kasaysayan ng Republikang Romano ay maaaring hatiin sa limang mga yugto. Ang unang yugto ay nagsimula sa rebolusyon na kung saan giniba ang monarkiya sa 509 BK. Ang huling yugto ay nagtapos sa transisyon na nagbago sa Republika na kung alin ay epektibong naging ang Imperyong Romano sa 27 BK. Sa kabuuan ng kasaysayan ng Republika, ang konstitusyonal na ebolusyon ay nahimok ng hindi pagkakasunduan ng mga pangkat sa pagitan ng aristokrasya at ang ng mga ordinaryong mamamayan.
Patrisyong panahon (509 - 367 BK)
Ang huling hari ng Romanong Kaharian na si Lucius Tarquinius Superbus ay napatalsik noong 509 BK sa pamamagitan ng isang grupo ng mga maharlika sa pamumuno ni Lucius Junius Brutus.
Militar
Ang kasaysayang istruktura ng Romanong militar ay naglalarawan sa mga pangunahing magkakasunod na pagbabago sa organisasyon at saligang batas ng Romanong armadong puwersa. Ang Romanong militar ay nahati sa hukbong Romano at ang Romanong hukbong-dagat, ngunit ang dalawang sangang mga ito ay mas kaunti ang pagkakaiba kaysa sa modernong manananggol na mga puwersa.
Mga Hoplite na hukbo (509 - m. 309 BK)
Sa panahong ito, ang mga sundalong Romano ay tila tumulad sa mga Etruskano sa hilaga, na kung sino ay pinaniniwalaang kumopya ng kanilang mga asal ng pakikipagdigmaan mula sa mga Griyego.
Politika
Ang Saligang-Batas ng Republikong Romano ay isang di nasusulat na hanay ng mga alituntunin at mga simulain na pinasa sa pamamagitan ng pagkakasumundan. Ang Romanong konstitusyon ay hindi pormal o kahit opisyal. Ito ay higit sa lahat hindi nakasulat, hindi nakakodigo, at patuloy na nagbabago.
Kultura
Ang buhay sa Republikong Roma ay umikot sa paligid ng lungsod ng Roma, at ang tanyag na pitong burol nito. Mayroon din ang lungsod ng ilang mga teatro, mga himnasyo, at maraming mga taberna, paliguan at mga aliwan.
Karamihan sa mga Romanong bayan at lungsod ay mayroong isang pagtitipon at mga templo, gaya mismo ng lungsod ng Roma. Ang mga paagusan ang nagdala ng tubig sa mga sentrong urban at ang alak at mantika ay inangkat mula sa ibang mga bansa.
Pananamit
Karaniwang suot ng mga kalalakihan ang toga at mga kababaihan ng stola. Ang pambabaeng stola ay naiba sa hitsura ng toga at mas madalas na matingkad ang kulay. Ang tela at ang damit ang nagbukod sa isang klase ng mga tao mula sa iba pang mga klase. Ang tunika na isinuot ng mga plebo, o karaniwang tao, tulad ng mga pastol at mga alipin, ay gawa sa magaspang at madilim na materyal, habang ang mga tunika na isinuot ng mga patrisyo ay gawa sa linen o maputing lana. Ang isang kabalyero o mahistrado ay nagsuot ng isang angusticlavius, isang tunika na nagdadala ng maliliit na lilang mga stud. Ang mga senador naman ay nagsuot ng mga tunika na may malawak na pulang guhitan, na tinatawag na tunica laticlavia. Militar na mga tunika ay mas maikli kaysa sa mga isinusuot ng populasyong sibil.
Kahit ang pampaa ay nagpahiwatig ng katayuan sa lipunan ng isang tao. Pula at kahel ang mga sandalyas na sinusuot ng mga Patrisyo, kayumangging mga pampaa sa mga senador, puting sapatos sa mga konsul, at mabibigat na bota naman para sa mga sundalo. Ang mga Romano din ang nagimbento ng medyas para sa mga sundalo na kinakailangang lumaban sa hilagang hangganan, minsan suot sa mga sandalyas.
Edukasyon at wika
Matapos ang ilang mga militar na pananakop sa Griyegong Silangan, inangkop ng Roma ang ilang bilang ng mga Griyegong pang-edukasyon na mga tuntunin sa kanilang sariling baguhang sistema.
Sila ay nagsimula ng pisikal na pagsasanay upang ihanda ang mga batang lalaki na lumaki na mga mamamayang Romano at para sa pagsungko sa hukbo. Ang pagiging matularin sa disiplina ay isang punto na binibigyan ng malaking kahalagahan. Ang mga batang babae naman ay kalimitang tumanggap ng tagubilin mula sa kanilang mga ina sa sining ng pagsusulid, paghahabi, at pananahi. Ang pag-aaral sa isang mas pormal na kahulugan ay nagsimula sa bandang 200 BK. Ang edukasyon ay nagsisimula sa edad na anim, at sa susunod na anim hanggang pitong taon, ang mga batang lalaki at mga batang babae ay inaasahang matuto ng batayan ng pagbabasa, pagsusulat at pagbibilang. Sa edad na labindalawa, sila ay pag-aaralin ng Latin, Griyego, balarila at panitikan, na susundan ng pagsasanay para sa pampublikong pagtatalumpati.
Mga sining
Ang Romanong panitikan ay mula sa simula, lubhang naiimpluwensyahan ng mga Griyegong manunulat. Ang ilan sa mga pinakamaagang mga gawa na taglay natin ay mga makasaysayang epiko na nagsasabi tungkol sa unang bahagi ng kasaysayan ng militar ng Roma. Habang lumalago ang republika, ang mga manunulat ay nagsimulang lumikha ng mga tula, komedya, kasaysayan, at trahedya.
Sa ika-3 siglo BC, ang Griyegong sining na kinuha bilang samsam mula sa mga digmaan ay naging sikat, at maraming mga Romanong bahay ay pinalamutian ng mga tanawin na likha ng mga Griyegong pintor.
Relihiyon
Ang mga paniniwalang pangrelihiyong Romano ay mapepetsahan pabalik sa pagkatatag ng Roma, noong 800 BK.
Fernando Poe
Maaaring tumukoy sa dalawang prominenteng tao ang Fernando Poe:
Simone de Beauvoir
Si Simone-Ernestine-Lucie-Marie Bertrand de Beauvoir o mas kilala bilang si Simone de Beauvoir (9 Enero 1908 – 14 Abril 1986) ay isang pilosopong Pranses at theorist. Marami na siyang naisulat na mga nobela, mga talambuhay at mga monograp sa pilosopiya, politiko at problemang panlipunan. Ngayon, siya ay kilala sa kanyang mga metapisikal na nobela, tulad ng She Came to Stay and The Mandarins, at para sa kanyang akda noong 1949, The Second Sex, isang detalyadong pagsusuri sa mga pang-aapi sa mga kababaihan at ukol din ito sa feminism. Siya ay kilala rin dahil sa pagkakaroon niya ng iba pang relasyon bukod sa kanyang asawa na si Jean-Paul Sartre.
American Dragon: Jake Long
Ang American Dragon: Jake Long ay isang guhit-larawan (kartun) na ipinalabas sa telebisyon ng Disney Channel. Noong 21 Enero 2005, unang lumabas ito sa telebisyon, at nagtapos noong 1 Setyembre 2007.