cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hieron II ng Siracusa
Si Hieron II (c. 308 BCE – 215 BCE), na nakikilala rin bilang Hiero II, Hiero II ng Siracusa at Hieron II ng Siracusa, ay ang Griyegong haring Siciliano ng Siracusa mula 270 BCE hanggang 215 BCE, at ang lalaking "anak sa labas" ("putok sa buho") ng isang maharlikang Siracusano na si Hierocles ng Siracusa, na umangkin ng katayuan bilang nagmula sa angkan ni Gelo (Gelon). Dati siyang heneral ni Pyrrhus ng Epirus at isang mahalagang pigura o tao sa Unang Digmaang Puniko. Ang asawa niya ay si Philistis. Sa paglisan ni Pyrrhus mula sa Sicilia noong 275 BCE, itinalaga si Hieron II ng hukbong panlupa at ng mga mamamayan ng Siracusa bilang komandante ng mga tropa. Pinalakas niya ang kaniyang posisyon sa pamamagitan ng pagpapakasal sa anak na babae ni Leptines, ang nangungunang mamamayan. Samantala, ang Mamertines, na isang katawan ng mga mersenaryo ng Campania na binabayaran ni Agathocles ang kanilang paglilingkod, ay kinuha ang matibay na tanggulan ng Messana, at nagpatuloy sa panliligalig ng mga Siracusano. Nagapi sila, sa wakas, ni Hieron II sa isang labanan na naganap malapit sa Mylae, na napigilan lamang na madakip ang Messana dahil sa pakikialam ng mga Carthaginiano. Pagkaraan nito, ginawa siyang hari ng nagpapasalamat niyang mga kababayan noong 270 BCE.
Noong 264 BCE, nagbalik siyang muli sa paglusob, at tumawag ang mga Mamertines ng pagtulong mula sa Roma. Kaagad na sumapi si Hieron II sa pinunong Puniko na si Hanno, na noon ay kamakailan lamang na dumaong at lumapag sa Sicilia; subalit dahil ang pakikipaglaban sa isang pakikipaglaban sa mga Romano na pinamumunuan ng konsul na si Appius Claudius Caudex ay walang tiyak na kahihinatnan, umurong si Hieron II na papunta sa Siracusa. Dahil nagigiit at napapaatras ng mga puwersang Romano, nakipagkasundo siya sa mga Romano noong 263 BCE sa pamamagitan ng isang tratado, kung saan siya ay mamumuno sa timog-silangan ng Sicilia at sa silangang dalampasigan na umaabot sa Tauromenium.
Magmula noong panahong ito hanggang sa kaniyang kamatayan noong 215 BCE, nanatiling matapat si Hiero II sa mga Romano, at madalas na tinutulungan ang mga ito sa pamamagitan ng mga tauhan at ng mga kailangang mga bagay-bagay noong panahon ng digmaang Puniko. Nagpanatili siya ng isang makapangyarihang pulutong ng mga hukbong pandagat at mga sasakyang dagat para sa mga layunin ng pagtatanggol, at hinirang na maghanapbuhay para sa kaniya ang bantog na kamag-anak na si Archimedes sa pagbubuo ng mga makina, na sa sumunod na petsa, ay gumanap ng isang mahalagang gampanin noong panahon ng paglusob ng mga Romano sa Siracusa.
Ayon sa isang kuwento na isinalaysay ni Vitruvius, nagduda si Hiero II kung nililinlang siya ng kaniyang platero (panday-ginto) na binigyan niya ng ginto upang magpagawa ng isang korona ng pangako para sa isang templo. Hiniling niya kay Archimedes na alamin kung ang lahat ng mga ginto ay ginamit ng platero, at pumayag naman si Archimedes. Nang matuklasan ni Archimedes ang prinsipyo ng paglinsad (displacement, "pagkawala sa ayos") ay nangailangang sukatin ang densidad (kasiksikan) ng korona, at sinabing napasigaw ng "Eureka, eureka!" habang tumatakbong naka-hubo't hubad sa kahabaan ng Siracusa. Tinapos ni Vitruvius ang kuwentong ito sa pagpapahayag na matagumpay na napuna at nalaman ng pamamaraan ni Archimedes ang panlolokong ginawa ng panday-ginto; kinuha ng platero ang ilan sa ginto at pinalitan ang kinuha niya ng pilak.
Isang paglalarawan ng kasaganaan ng Siracusa habang namumuno si Hiero II ay ibinigay sa isang maiksing tula hinggil sa "maligayang buhay" (idyll) noong ika-16 na daantaon na isinulat ni Theocritus, ang paboritong makata ni Hiero II.
Sa Ang Prinsipe (VI), binanggit ni Machiavelli si Hiero II bilang isang katangi-tanging mabuti, mabati at malinis na tao at isang bihirang halimbawa ng isang tao na umangat sa kaprinsipehan (pagkaprinsipe) mula sa katayuang pribado.
Prosencephalon
Sa anatomiya ng utak ng mga bertebrado, ang prosencephalon o harapangutak(Ingles: forebrain) ang pinaka-rostral(pinakaharap) na bahagi ng utak. Ang prosencephalon, mesencephalon at rhombencephalon ang tatlong pangunahing mga bahagi ng utak sa simulang pag-unlad ng sentral na sistemang nerbiyos. Ito ay kumokontrol sa temperatura, mga tungkuling reproduktibo, pagkain, pagtulog at anumang pagpapakita ng mga emosyon. Sa limang besikulong yugto, ang prosencephalon ay humihiwalay sa diencephalon(prethalamus, thalamus, hypothalamus, subthalamus, epithalamus, at pretectum).
Bantay, Ilocos Sur
Ang Bayan ng Bantay ay isang ika-3 na klaseng bayan sa lalawigan ng Ilocos Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Bantay ay nahahati sa 34 na mga barangay.
Diyos Ama
Ang Diyos Ama ay ang titulong ibinigay sa Diyos sa iba't ibang relihiyon. Sa Hudaismo, inilalarawan ang Diyos bilang "Ama" dahil kinikilala siya bilang nag-iisang lubos, hindi mahahati at maihahambing, nangingibabaw, palagian, at di- na Diyos ng paglikha at kasaysayan. Ang Diyos sa Hudaismo ang nagbigay ng shabbath at ng mga Torah—mga nakasulat na torah, binibigkas na torah, mistikal—sa kaniyang piniling sambayanan. Subalit, sa Hudaismo, ang paggamit ng titulong "Ama" ay karaniwang talinghaga at ito ay isa sa maraming titulong ginagamit ng mga Hudyo upang tukuyin ang Diyos.
Sa santatluhang Kristiyanismo, ang Diyos Ama ay kinikilala bilang unang persona ng Santatlo, kasunod ng Diyos Anak (si Hesukristo) na siyang ikalawang persona, at ng Diyos Espiritu Santo na ikatlong persona. Mula noong ikalawang dantaon, nakapaloob na sa mga kredong Kristiyano ang pananampalataya sa "Diyos Amang Makapangyarihan", dahil siya ang "Ama at maylikha ng sanlibutan". Gayunman, ang konsepto ng Diyos bilang ama ni Hesukristo sa Kristiyanismo ay humihigit pa sa metapisikal na konsepto ng Diyos bilang Lumikha at Ama ng sanlibutan, gaya ng isinasaad sa Kredo ng mga Apostol kung saan ang pagpapahiwatig ng paniniwala sa "Amang makapangyarihan sa lahat, na may gawa ng langit at lupa" ay kagyat ngunit sinusundan ng nakabukod na "Hesukristo, iisang Anak ng Diyos, Panginoon nating lahat", kaya ito'y pagpapahiwatig ng magkatulad na diwa ng pagka-Ama.
Sa pananampalatayang Islam, pinaniniwalaan nila ang Diyos bilang natatanging may likha ng sanlibutan at siyang nagbigay ng buhay, at bagaman hindi hayagang ipinagbabawal ng tradisyonal na katuruang Islam ang paggamit ng katagang "Ama" bilang pantukoy sa Diyos, hindi nito pinalalaganap o hinihikayat ang paggamit nito.
Pangkalahatang pananaw
Bagaman may pagkakatulad na umiiral sa mga relihiyon, ang pangkaraniwang wika at diwa hinggil sa Diyos sa kaniyang titulong Ama sa mga Abrahamikong relihiyon ay limitado, at bawat relihiyong at may natatanging nakabalangkas na paniniwala at pagpapangalan bilang paggalang sa paksa. Kahit na madaling maipapaliwanag ng nagtuturo ng relihiyon ang konsepto ng kaniyang paniniwala sa kanilang mananampalataya, may nagiging hadlang ang pagtuturo ng mga konseptong nito sa labas ng kaniyang relihiyon.
Kristiyanismo
Sa pangkalahatan, ang taguring Ama (nakamalaking titik) ay tanda ng pagbibigay-buhay ng Diyos na siyang may kapangyarihan at kumukopkop sa sanlibutan. Kadalasan ang tingin sa Diyos ay pinakadakila, pinakamakapangyarihan, nakababatid ng lahat-lahat, at naroroon saan mang dakò, at may walang hanggang pagmamahal na di-lubos na mauunawaan ng tao. Halimbawa, nang matapos ni Santo Tomas de Aquino ang kaniyang pinagpipitagang Summa Theologica, kaniyang sinabi na hindi pa niya nasimulang maunawaan ang kaniyang Kristiyanong 'Diyos Ama'. Bagaman ang salitang "Ama" ay nagpapahiwatig ng katangiang panlalaki, ang Diyos ay karaniwang itinuturing na nasa anyong espiritu na walang kasarian gaya ng tao, e.g. ayon sa Katesismo ng Simbahang Katolika #239 ang "Ang Diyos ay hindi lalaki o at hindi rin babae: siya ay Diyos". Kahit pa hindi tuwirang tinatawag na "Ina" ang Diyos, may mga pagtukoy sa Lumang Tipan gaya ng sa, o  na maipapalagay na katangian ng isang ina.
Sa Bagong Tipan, ang Kristiyanong konsepto ng Diyos Ama ay masasabing pagpapatuloy ng konseptong Hudyo, ngunit may mga karagdagan na at pagbabago, na sa pagdaan ng panahon simula noong Gitnang Panahon ay naging tangi na ang konseptong Kristiyano. Ang pagtalima sa mga konsepto ng Lumang Tipan ay makikita sa Mateo 4:10 at Lucas 4:8 kung saan binanggit ang: "Magkaroon kayo ng takot kay Yahweh, paglingkuran ninyo siya at sa kaniyang pangalan kayo manumpa" ng Deuteronomio 6:13 na naging tugon sa tukso ni Hesus. Subalit matutunghayan sa 1 Mga Taga-Corinto 8:6 ang kakaibang turong Kristiyano tungkol sa sangay ni Kristo sa pagsabing: "Nguni't sa ganang atin ay may isang Dios lamang, ang Ama, na buhat sa kaniya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa kaniya; at isa lamang Panginoon, si Jesucristo, na sa pamamagitan niya ang lahat ng mga bagay, at tayo'y sa pamamagitan niya. Malinaw na kinikilala sa nakasaad na nito ang katuruang Hudyo sa pagkatangi-tangi ng Diyos, gayunman sinasaad din ang ginampanan ni Hesus noong paglilikha. Sa paglipas ng panahon, tuluyan nang humiwalay ang doktrinang Kristiyano sa Hudaismo sa pamamamgitan ng mga turo ng Mga Ama ng Simbahan noong ikalawang dantaon, at naging pormal na ang paniniwala sa Santatlo noong ikaapat na dantaon. Ayon kay Mary Rose D'Angelo at James Barr, ang salitang Aramaic na Abba noong sinaunang panahon ng Bagong Tipan ay walang kahulugan ng pagiging malapít,  at hindi rin ito pormal na salita; ngunit karaniwang ginagamit ng mga supling na may konteksto ng pamilya.
Hudaismo
Ang konseptong Hudyo patungkol sa Diyos ay lubos na nagkakaiba sa mga pananaw ng mga Kristiyano na may mangilan-ngilan lang pagkakatulad sa pananaw ng mga Muslim, lalo na sa “Ang Diyos ay hindi tao” (Aklat ng mga Bilang ).
Nana Asakawa
Si Nana Asakawa (浅川 梨奈) ay isang artista at idolo sa bansang Hapon. Siya ay kasapi ng bandangSuper Girls at kinakatawan siya ng Avex Vanguard.
Mga sanggunian
Asakawa, Nana Kaurian:Mga artista mula sa Hapon
Mona Lisa (paglilinaw)
Ang Mona Lisa ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Ruhr
Ang Ruhr (Ruhrgebiet ), na tinutukoy din bilang ang pook Ruhr, minsan distriton Ruhr, rehiyon ng Ruhr, o lambak Ruhr, ay isang polisentrikong urbanong pook sa Hilagang Renania-Westfalia, Alemanya. Sa densidad ng populasyon na 2,800/km 2 at populasyong higit sa 5 milyon (2017), ito ang pinakamalaking urbanong pook sa Alemanya. Binubuo ito ng ilang malalaking lungsod na napapaligiran ng mga ilog Ruhr sa timog, Rin sa kanluran, at Lippe sa hilaga. Sa timog-kanluran ito ay hangganan ng Bergisches Land. Ito ay itinuturing na bahagi ng mas malaking kalakhang rehiyon ng Rin-Ruhr ng higit sa 10 milyong tao, na kabilang sa pinakamalaki sa Europa, sa likod lamang ng London at Paris.
Ang mga lungsod ng Ruhr ay, mula kanluran hanggang silangan: Duisburg, Oberhausen, Bottrop, Mülheim an der Ruhr, Essen, Gelsenkirchen, Bochum, Herne, Hagen, Dortmund, Lünen, Bergkamen, Hamm at ang mga distrito ng Wesel, Recklinghausen, Unna, at Ennepe-Ruhr-Kreis. Ang mga pinakamataong lungsod ay ang Dortmund (na may populasyon na humigit-kumulang 588,000), Essen (mga 583,000), at Duisburg (mga 497,000).
Ang pook ng Ruhr ay walang sentrong pampangasiwaan bawat lungsod sa lugar ay may sariling administrasyon, bagaman mayroong suprakomunal na "Regionalverband Ruhr" na institusyon sa Essen. Para sa 2010, ang rehiyon ng Ruhr ay isa sa mga Europeong Kabesera ng Kultura.
Rafael Yabut
Si Rafael Yabut ay isang pamoso at kilalang personalidad sa larangan ng radyo sa Pilipinas. Asawa niya si Margaret Mcveyhally Yabut. Mga anak niya si Luzviminda Yabut, Ma. Filipinas Yabut, Ma. Fatima Yabut, Ma. Jesu-Cristina Yabut, at John Fitzgerald Kennedy Yabut at nakagawa rin siya ng mga pelikula.
Isa na rito ang Mr. Announcer kung saan nakasama niya ang ilang bituin ng LVN Pictures. Visit his website at http://rafaelyabut.tripod.com
Pelikula
Kaurian:Mga artista mula sa Pilipinas
Julian Manansala
''Si Julian ang ikalawang prodyuser na nagtatag ng sariling produksiyon ng pelikula mula kay Jose Nepomuceno. Noong kapanahunan ng dalawang ito ay sila ang nagpapasiklaban sa takilya at nagkakakumpetensiya rin sa pasikatan''. Siya ay tinaguriang FATHER OF PHILIPPINE NATIONALISTIC FILMS. Si Julian ay naging isang sikat na abogado ng kanyang kapanahunan. Ang kanyang kabiyak ay si Ginang Donata Quito de Manansala. Ang kanilang mga anak ay sina Antonio; Bonifacio; Carolina at Donata. Isa sa mga pamangkin niya si Vicente S. Manansala (National Artist-Painter).
Tunay na Pangalan
''Julian M. Manansala : Attorney-at-law
Kapanganakan
''28 Enero 1901
Lugar ng Kapanganakan
''Masantol, Pampanga
Pelikula
''Patria Amore; Mutya ng Katipunan. ..
Cenozoic
Ang Cenozoic Era ay ang kasalukuyan at ang kamakailan sa tatlong Phanerozoic geological era, sinundan nito ang Mesozoic Era at sumasaklaw sa panahong mula 66 milyong taong nakaraan hanggang kasalukuyan. Ang Cenozoic ay kilala rin bilang Panahon ng mga Mammal (Age of Mammals) at Panahon ng mga Ibon (Age of Birds), dahil naging dominado ang malalaking mamalya at ibon, tulad ng Entelodont, Paraceratherium, Gastornis at Basilosaurus. Ang pagkalipol ng maraming grupo ng malalaking Diapsid tulad ng mga non-avian dinosaur, Plesiosauria at Pterosauria ang nagtulak sa mga mamalya at ibon upang lubos na nagbago-bago (diversify) at naging nangingibabaw na fauna, pati na sa kasalukuyan.
Noong Maagang Cenozoic, pagkatapos ng K-Pg event, ang mga planeta ay dominado ng mas maliit na fauna, kabilang ang maliliit na mamalya, ibon, reptile at amphibian. Sa pananaw heolohikal, hindi nagtagal upang ang mga mamalya at ibon ay lubos na nagbago-bago (diversify) sa kawalan ng malalaking reptile na naging dominado sa panahon ng Mesozoic. Ang ilan sa mga di-lumilipad na ibon ay mas lumalaki, mas malaki kaysa sa karaniwang tao. Mga species na ito ay minsang tinutukoy na "terror birds," at kakilakilabot na predator. Sinakop ng mga mamalya ang halos lahat na magagamit na niche (kapuwa pandagat at panlupa), at ang ilan din ay lumago nang napakalaki, umabot ang kalakihang hindi na makikita sa kasalukyang mamalyang panlupa.
Ang klima ng mundo ay nagsimula sa direksiyong patuyo at palamig (drying and cooling trend), humantong sa mga glaciation ng Pleistocene Epoch, at bahagyang ni-offset ng Paleocene-Eocene Thermal Maximum. Ang mga kontinente ay nagsimula na ring maging pamilyar sa panahong ito at lumipat na sa kanilang kasalukuyang posisyon.
Lalawigan ng Bartın
Mayroon ang bayan ng Bartın ng ilang mga lumang bahay na kahoy sa istilong hindi na umiiral sa ibang mga lugar. Kabilang sa lalawigan ang sinaunang bayan na puwerto ng Amasra (Amastris). Nakatayo ang bayan na ito sa dalawang maliit na pinatibay na mga pulo at mayroong maraming interesanteng lumang gusali at restawran.
Mga distrito
Nahahati ang lalawigan ng Bartın sa 4 na distrito (nasa makapal ang distritong kabisera):
Ang Lalaking Gumuhit ng mga Pusa
thumb|330x330px|Ang batang lalaki ay gumuhit ng mga pusa sa isang tabing ng [[byōbu sa pinagmumultuhan na templo.—Hearn tr., (1898). Iginuhit ni Kason.]] Ang "Ang Lalaki na Gumuhit ng mga Pusa" (猫を描いた少年) ay isang Hapones na kuwentong bibit na isinalin ni Lafcadio Hearn, inilathala noong 1898, bilang numero 23 ng Japanese Fairy Tale Series ni Hasegawa Takejirō. Ito ay kalaunang isinama sa Japanese Fairy Tales ni Hearn.
Ang orihinal na pamagat sa manuskrito ni Hearn ay "Ang Artista ng mga Pusa". Ang paglathala nito sa payak na papel tulad ng sa iba pang serye ay hindi umayon sa pag-apruba ni Hearn, at ang aklat na ito ang naging una sa limang tomo na itinakda ni Hearn na nakalathala sa crepe paper. Ang mga ilustrasyon ay ginawa ng artistang si.
Buod
Sa isang maliit na nayon nakatira ang isang magsasaka at ang kanyang asawa, na inilarawan bilang disenteng mga tao. Marami silang anak na may kakayahang magsaka, maliban sa bunsong anak na matalino ngunit maliit at mahina, at hindi nababagay sa pagsusumikap. Ang mga magulang ay nagpasiya na ang batang lalaki ay mas mabuti kung siya ay naging isang pari, at siya ay tinatanggap bilang isang acolyte sa pagsasanay sa ilalim ng matandang pari ng templo ng nayon. Bagama't mahusay ang batang lalaki bilang isang mag-aaral, mayroon siyang hindi mapaglabanan na ugali ng pagguhit ng mga pusa sa lahat ng dako, kabilang ang mga gilid ng mga libro, mga haligi ng templo, at lahat ng mga screen nito, at pinatalsik. Binalaan ng pari ang bata: "Iwasan ang malalaking lugar sa gabi. Manatili sa maliit". thumb|300x300px|Ang higanteng daga-goblin na natalo ng mga pininturahang pusa.—Hearn tr., (1898). Illustrated by Kason. Ayaw ng bata na bumalik sa bukid ng kanyang ama dahil sa takot sa parusa, at sa halip, naglakbay siya sa templo sa kalapit na nayon, labindalawang milya ang layo, umaasang matanggap bilang isang acolyte doon, hindi napagtanto na ang lahat ng mga pari na naninirahan doon ay may. matagal na ang nakalipas ay itinaboy ng isang higanteng daga, at ilang mandirigma ang nawala matapos tangkaing lipulin ang duwende sa gabi. Ang batang lalaki ay pumasok sa desyerto na templo, na maalikabok at may pakana. Ngunit nakahanap siya ng maraming malalaking puting screen upang gumuhit, at sa paghahanap ng isang kahon para sa pagsusulatan (na naglalaman ng isang brush), dinurog niya ang ilang tinta (ibig sabihin, giniling ang inkstick sa isang inkstone), at iginuhit ang mga ito ng mga pusa.
Nang makaramdam ng antok, hihiga na sana siya para matulog sa tabi ng screen, ngunit naalala niya ang sinabi ng matandang pari at umakyat siya sa loob ng maliit na kabinet para matulog. Sa gabi ay nakakarinig siya ng mga nakakakilabot na tunog ng hiyawan at labanan. Pagdating ng umaga at sa wakas ay umakyat siya, natuklasan niya ang bangkay ng duwende-daga. Habang iniisip niya kung ano ang maaaring pumatay dito, napansin niya na ang lahat ng kanyang mga pusa ngayon ay may dugo sa kanilang mga bibig. Siya ay pinarangalan bilang isang bayani sa pagkatalo sa halimaw, at lumaki bilang isang sikat na artista.
Pablo Hanh
Si San Pablo Hanh (1826 – Mayo 28, 1859), kilala sa Ingles bilang Saint Paul Hanh, ay isang Katolikong santong Biyetnames na nagmula sa Cho Quan, Biyetnam.
Talambuhay
Naligaw ng landas mula sa kanyang pananampalatayang Katoliko si Hanh dahil sa kanyang pagsanib sa isang pangkat ng mga bandido. Ngunit sa kabila ng kanyang pagiging isang bandido, palihim siyang nagbigay ng tulong sa ibang mga taong Katolikong naghihirap sa ilalim ng pag-uusig na ginawa ni Emperador Tu Duc.
Sa paglaon, nahuli si Hanh dahil sa kanyang mga pagnanakaw. Nagsisi si Hanh sa kanyang mga nagawang kasalanan, at lantad na ipinahayag ang kanyang katauhan bilang isang Katoliko sa harap ng may kapangyarihang mga pagano. Bagaman dumanas ng mga pagpapahirap sa katawan, upang mapilit siyang itanggi at bitawan ang kanyang pananampalatayang Kristiyanong dati niyang kinaligtaang isabuhay, hindi niya na muling tinalikuran ang kanyang pagiging Katoliko.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga santo
Kaurian:Mga Katoliko Kaurian:Mga Kristiyano
Revello
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Revello (Arvel sa Piamontes, Revel sa Oksitano) ay isang comune (komuna o munisipalidad), Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km timog-kanluran ng Turin at mga 30 km hilagang-kanluran ng Cuneo.
Ang Revello ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Barge, Brondello, Cardè, Envie, Gambasca, Martiniana Po, Pagno, Rifreddo, at Saluzzo. Sa frazione ng San Firmino, sa Ilog Po, ay ang eponimong simbahan, na itinayo sa ibabaw ng isang sinaunang Romanong templo (kung saan nananatili ang mga bahagi ng dalawang hanay).
Kasaysayan
Ang Revello ay dating isang maliit na lungsod sa huling bahagi ng Gitnang Kapanahunan ng dating Markesado ng Saluzzo. Ito ay matatagpuan sa isang rehistro ng Korte mula pa noong ikasampung siglo. Sa rehistrong ito ito ay tinatawag na "Curtis Regia".
Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod
Ang Revello ay kakambal sa:
Amonya
Ang amonya (pormula: NH 3, na isinusulat din bilang NH3), na binabaybay sa Ingles bilang ammonia, ay isang mahalagang kemikal na ginagawa sa buong mundo upang magamit sa agrikultura at industriya. Sa katunayan, ito ay isang gas. Kalimitan, ang amonya ang nagbibigay ng nitroheno sa paggawa ng iba pang mga kemikal. Nalilikha ang amonya sa pamamagitan ng prosesong Haber. Hindi ito dapat ikalito sa Ammonium na mayroong pormula na NH4+). Ang amonya ay yari sa mga atomo ng nitroheno at hidroheno.
Sa pangkalahatan, ang amonya ay ginagagamit sa larangan ng medisina na tinutunaw sa tubig upang, para sa mga layuning praktikal, ito ay isang likidong walang kulay. Ang gas ng amonya ay nalilikha sa pamamagitan ng puspusang paghahalo ng quicklime, salammoniac, at init. Ginagamit ang amonya sa paghahanda ng maraming mga gamot na para sa loob at labas ng katawan, katulad ng panlunas sa kagat o duro ng mga kulisap. Kapag ipinahid sa balat, ang amonya ay isang iritante at madalas na ginagamit sa mga linimento, katulad ng pagiging nilalaman ng sinaunang mga linimento ng camphor at amonya, na pampaginhawa ng mga pilay (sprain), tulad ng pagkatapos na matapilok, o panlunas ng mga pagdaing na may kaugnayan sa dibdib.
Kapag nilanghap ang amonya bilang gas, ito ay gumaganap na matapang at mabilis na estimulante (pampasigla). Kaya't ginagamit ito na nasa anyo ng mga asin na inaamoy (smelling salts) na panlunas ng pagkahilo o biglaang pagkahandusay. Ang malakas na amonya ay isang lason na nakakaagnas, na nilalabanan sa pamamagitan ng pagbibigay ng suka o katas ng lemon na hinalo sa tubig.
Lalawigan ng Trabzon
Ang Lalawigan ng Trabzon ay isang lalawigan sa Turkiya na matatagpuan sa baybayin ng Dagat Itim. Matatagpuan sa isang mahalagang estratehikong rehiyon, ang Trabzon ang pinakamatandang puwertong lungsod ng kalakalan sa Anatolia. Kabilang sa mga katabing lalawigan ang Giresun sa kanluran, Gümüşhane sa timog-kanluran, Bayburt sa timog-silangan at Rize sa silangan. Ang kabiserang panlalawigan ay ang lungsod ng Trabzon. Ang mga pangunahing pangkat-etniko ay ang mga Turko, ngunit nasa lalawigan din ang minoryang Muslim na mananalita ng Pontikong Griyego, bagaman hindi palagiang matatas ang mga mas batang mananalita ng wikang ito.
Mga distrito
Nahahati ang lalawigan ng Trabzon sa 18 distrito: • Akçaabat
• Araklı
• Arsin
• Beşikdüzü
• Çarşıbaşı
• Çaykara
• Dernekpazarı
Lalawigan ng Tokat
Ang Lalawigan ng Tokat ay isang lalawigan sa Turkiya na matatagpuan sa hilaga ng bansa. Kabilang sa mga katabing mga lalawigan nito ay Amasya sa hilagang-kanluran, Yozgat sa timog-kanluran, Sivas sa timog-silangan, at Ordu sa hilagang-silangan. Kabisera nito ang lungsod ng Tokat, na nasa loob ng bansa mula sa gitna ng rehiyong Dagat Itim, 422 kilometro mula sa Ankara.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Hayrat
Lalawigan ng Tokat
Kasaysayan
Ang Tokat ay isang mahalagang Romanong lungsod ng Comana ng Pontus noong sinaunang panahon, na nawasak noong 47 BCE ng mga Romano. Noong 1071 CE, naging bahagi ito ng mga Turkong Danismend, at naging isa sa mga prinsipal na lungsod. Umunlad ang rehiyon mula sa kalakalan sa pagitan ng Anatolia at Persia.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Köprübaşı
Lalawigan ng Tokat
Mga distrito
Nahahati ang lalawigan ng Tokat sa 12 distrito (nasa makapal ang distritong kabisera): • Almus
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Of
Lalawigan ng Tokat
Mga distrito
• Başçiftlik
Mao Zedong
thumb|Si Mao Zedong noong 1959. Si Mao Zedong (o Mao Tse-tung) (26 Disyembre 1893 - 9 Setyembre 1976), ay isang rebolusyonaryo at komunistang pinuno ng Tsina. Siya ang pinuno ng Republikang Popular ng Tsina magmula nang itatag ito noong 1949 hanggang sa kaniyang kamatayan noong 1976. Nagapi ni Mao, na isang Intsik na Han, ang isang hukbong makabansa para sa pagkontrol ng Tsina. Karaniwan siyang tinutukoy bilang Chairman Mao ("Tagapangulong Mao") sapagkat pinamunuan niya ang Republikang Popular ng Tsina bilang tagapangulo o chairman ng Partidong Komunista ng Tsina. Ang kaniyang mga teoriyang Marxista-Leninista, mga estratehiyang militar at mga patakarang pampulitika ay magkakasamang nakikilala bilang Marxismo-Leninismo-Maoismo (na madalas pinaiikli bilang Maoismo) o Kaisipang Mao Zedong (Kaisipang Mao Tse-tung).
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Sürmene
Lalawigan ng Tokat
Mga distrito
• Erbaa
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Tonya
Lalawigan ng Tokat
Mga distrito
• Niksar
Mao Zedong
Si Mao ay anak ng isang maunlad na magsasaka sa Shaoshan, Hunan. Sinuportahan niya ang nasyonalismong Tsino at nagkaroon ng anti-imperyalistang pananaw sa maagang bahagi ng kaniyang buhay, at partikular na naimpluwensiyahan ng mga pangyayari ng Rebolusyong Xinhai ng 1911 at Kilusang Mayo Apat ng 1919. Kalaunan ay pinagtibay niya ang Marxismo–Leninismo habang nagtatrabaho sa Unibersidad ng Peking bilang isang biblyotekaryo at naging nagtatag na kasapi ng Partido Komunista ng Tsina (PKT), na pinamunuan ang Aklasang Pag-aani sa Taglagas noong 1927. Sa panahon ng Digmaang Sibil ng Tsina sa pagitan ng Kuomintang (KMT) at ng PKT, tumulong si Mao na itatag ang Pulang Hukbo ng mga Manggagawa at Magsasaka ng Tsina, pinamunuan ang mga radikal na patakaran sa lupa ng Jiangxi Soviet, at sa huli ay naging pinuno ng PKT noong Mahabang Martsa. Bagaman pansamantalang nakipag-alyansa ang PKT sa KMT sa ilalim ng Ikalawang Nagkakaisang Prente noong Ikalawang Digmaang Sino-Hapones (1937–1945), nagpatuloy ang digmaang sibil ng Tsina pagkatapos ng pagsuko ng Hapon, at natalo ng mga puwersa ni Mao ang pamahalaang Nasyonalista, na umatras sa Taiwan noong 1949.
Lalawigan ng Tokat
Mga distrito
• Pazar
• Reşadiye
• Sulusaray
• Tokat
• Turhal
• Yeşilyurt
Mga muhon
Dalawang sikat na bantayog sa lalawigan na ito ang Hatuniye Medrese ng ika-15 siglo, na ginawa ni Sultan Bayezid II, at isang tulay ng Seljuk na bumabagtas sa IlogYeşilırmak, na ginawa noong ika-12 siglo. Ang ikatlo pang muhon ay ang Mansyon ngLatifoğlu Mansion, na isang halimbawa ng tradisyunal na arkitektura ng isang bahay na Turko ng ika-19 na siglo, na pananumbalik sa orihinal na katayuan.
Deirdre
Si Deirdre ay isang bayaning babae sa mitolohiya at alamat ng hindi pa Kristiyanong Irlanda. Batay sa panitikang Irlandes, nagkaroon ng hula na magdadala ang kanyang kagandahan ng parusang pagpapalayas at kamatayan sa mga bayani. Dahil dito itinago siya ni Haring Conchobar hanggang sa dumating ang panahong maaari na niyang pakasalan si Deirdre. Subalit hindi sinasadyang nakita at umibig si Deirdre kay Naoise. Dinala ni Naoise si Deirdre sa Eskosya. Sa paglalakbay na ito, isinama ni Naoise ang kanyang mga kapatid na lalaki. Sinugo ni Haring Conchobar ang mandirigmang si Fergus sa Eskosya upang kuhanin at maibalik sina Deirdre. Napatay ang tatlong magkakapatid. Sa kalaunan, namatay si Deirdre dahil sa pagdadalamhati.
Mga sanggunian
Kaurian:Mitolohiyang Irlandes
Mao Zedong
Noong Oktubre 1, 1949, ipinahayag ni Mao ang pundasyon ng RBT, isang Marxist-Leninistang iisang partidong estado na kontrolado ng PKT. Sa mga sumunod na taon, pinatatag niya ang kaniyang kontrol sa pamamagitan ng Reporma sa Lupa ng Tsina laban sa mga panginoong may-lupa, ang Kampanya upang Supilin ang mga Kontrarebolusyonaryo, ang "Mga Kampanyang Tatlong-anti at Limang-anti", at sa pamamagitan ng isang sikolohikal na tagumpay sa Digmaang Koreano, na nagresulta sa lahat ng pagkamatay ng ilang milyong Tsina. Mula 1953 hanggang 1958, si Mao ay gumanap ng mahalagang papel sa pagpapatupad ng ekonomiyang planado sa Tsina, pagbuo ng unang Konstitusyon ng RBT, paglulunsad ng programa sa industriyalisasyon, at pagsisimula ng mga proyektong militar tulad ng proyektong "Dalawang Bomba, Isang Satellite" at Proyekto 523. Ang kaniyang mga patakarang panlabas sa panahong ito ay pinangungunahan ng hiwalayang Sino-Sobyetiko na nagdulot ng hiwa sa pagitan ng Tsina at Unyong Sobyetiko. Noong 1955, inilunsad ni Mao ang kilusang Sufan, at noong 1957 ay inilunsad niya ang Kampanyang Anti-Makakanan, kung saan hindi bababa sa 550,000 katao, karamihan sa mga intelektuwal at disidente, ang inuusig. Noong 1958, inilunsad niya ang Kampanyang Anti-Makakanan na naglalayong mabilis na baguhin ang ekonomiya ng China mula sa agraryo tungo sa industriyal, na humantong sa pinakanakamamatay na taggutom sa kasaysayan at pagkamatay ng 15–55 milyong tao sa pagitan ng 1958 at 1962. Noong 1963, inilunsad ni Mao ang Kilusang Edukasyong Sosyalista, at noong 1966 ay pinasimulan niya ang Himagsikang Pangkalinangan, isang programa para alisin ang "kontra-rebolusyonaryo" na mga elemento sa lipunang Tsino na tumagal ng 10 taon at namarkahan ng marahas na tunggalian ng uri, malawakang pagkawasak ng mga artepakto ng kultura, at isang bagong nibel ng kulto ng personalidad ni Mao. Sampu-sampung milyong tao ang inuusig sa panahon ng Rebolusyon, habang ang tinatayang bilang ng mga namatay ay mula sa daan-daang libo hanggang milyon. Pagkatapos ng mga taon ng masamang kalusugan, dumanas si Mao ng serye ng mga atake sa puso noong 1976 at namatay sa edad na 82. Sa panahon ni Mao, lumaki ang populasyon ng China mula sa humigit-kumulang 550 milyon hanggang mahigit 900 milyon habang hindi mahigpit na ipinatupad ng gobyerno ang patakaran sa pagpaplano ng pamilya nito.
Isang kontrobersiyal na pigura sa loob at labas ng Tsina, si Mao ay itinuturing pa rin bilang isa sa pinakamahalagang indibidwal sa ikadalawampu siglo. Higit pa sa politika, kilala rin si Mao bilang isang teorista, estrategang militar, at makata. Sa panahon ng Mao, ang Tsina ay labis na nasangkot sa iba pang mga komunistang tunggalian sa timog-silangang Asya tulad ng Digmaang Koreano, Digmaang Biyetnames, at Digmaang Sibil ng Camboya, na nagdala sa Khmer Rouge sa kapangyarihan. Pinamunuan niya ang Tsina sa pamamagitan ng isang autokratiko at totalitarian na rehimen na responsable para sa malawakang panunupil pati na rin ang pagsira sa mga relihiyoso at kultural na artepakto at mga pook. Ang pamahalaan ay may pananagutan para sa napakaraming bilang ng mga pagkamatay na may mga pagtatantya na mula 40 hanggang 80 milyong biktima sa pamamagitan ng gutom, pag-uusig, paggawa sa bilangguan, at malawakang pagbitay. Pinuri si Mao sa pagbabago ng Tsina mula sa isang malakolonya tungo sa isang nangungunang kapangyarihang pandaigdig, na may lubos na nangungunang literasiya, mga karapatan pangkababaihan, pangunahing pangangalagang pangkalusugan, pangunahing edukasyon, at haba ng buhay na inaasahan.
Kabataan at ang Rebolusyong Xinhai: 1893–1911
Noong 1911, nagsimula si Mao sa gitnang paaralan sa Changsha. Malakas ang rebolusyonaryong sentimyento sa lungsod, kung saan nagkaroon ng malawakang poot sa absolutong monarkiya ni Emperador Puyi at marami ang nagtataguyod ng republikanismo. Ang pinunong mukha ng mga republikano ay si Sun Yat-sen, isang Kristiyanong nakapag-aral sa Amerika na namuno sa lipunang Tongmenghui. Sa Changsha, naimpluwensiyahan si Mao ng pahayagan ni Sun, Ang Kalayaan ng Bayan (Minli bao), at nanawagan na maging presidente si Sun sa isang sanaysay sa paaralan. Bilang simbolo ng paghihimagsik laban sa monarko ng Manchu, pinutol ni Mao at ng isang kaibigan ang kanilang mga koleta tsina, na tanda ng pagsunod sa emperador.
Ikaapat na Paaralang Normal ng Changsha: 1912–1919
Isang tanyag na estudyante, noong 1915 si Mao ay nahalal na kalihim ng Samahang Pangmag-aaral. Inorganisa niya ang Asosasyon para sa Sariling-Pamahalaang Estudyante at pinangunahan ang mga protesta laban sa mga patakaran ng paaralan. Inilathala ni Mao ang kaniyang unang artikulo sa Bagong Kabataan noong Abril 1917, na nagtuturo sa mga mambabasa na dagdagan ang kanilang pisikal na lakas upang maglingkod sa rebolusyon. Sumali siya sa Lipunan para sa Pag-aaral kay Wang Fuzhi (Chuan-shan Hsüeh-she), isang rebolusyonaryong grupo na itinatag ng Changsha literati na nagnanais na tularan ang pilosopo na si Wang Fuzhi. Noong tagsibol ng 1917, siya ay inihalal upang mamuno sa boluntaryong hukbo ng mga estudyante, na itinayo upang ipagtanggol ang paaralan mula sa mga mandarambong na sundalo. Lalong naging interesado sa mga pamamaraan ng digmaan, nagkaroon siya ng matinding interes sa Unang Digmaang Pandaigdig, at nagsimula ring bumuo ng isang pakiramdam ng pagkakaisa sa mga manggagawa. Si Mao ay nagsagawa ng pisikal na pagtitiis kasama sina Xiao Zisheng at Cai Hesen, at kasama ng iba pang mga kabataang rebolusyonaryo ay binuo nila ang Samahan ng Pagpapanumbalik ng Pag-aaral ng Bayan noong Abril 1918 upang pagdebatehan ang mga ideya ni Chen Duxiu. Sa pagnanais ng personal at panlipunang pagbabago, ang Samahan ay nakakuha ng 70–80 miyembro, na marami sa kanila ay sumapi sa Partido Komunista. Nagtapos si Mao noong Hunyo 1919, na ikatlo sa taon.
Beijing, anarkismo, at Marxismo: 1917–1919
Nagiging "lalo at lalong radikal", si Mao ay unang naimpluwensiyahan ng anarkismo ni Peter Kropotkin, na siyang pinakakilalang radikal na doktrina noong panahong iyon. Ang mga anarkistang Tsino, tulad ni Cai Yuanpei, Kansilyer ng Pamantasan ng Peking, ay nanawagan para sa ganap na rebolusyong panlipunan sa mga ugnayang panlipunan, estruktura ng pamilya, at pagkakapantay-pantay ng kababaihan, sa halip na ang simpleng pagbabago sa anyo ng pamahalaan na hinihiling ng mga naunang rebolusyonaryo. Sumali siya sa Pangkat ng Pag-aaral ni Li at "mabilis na umunlad patungo sa Marxismo" noong taglamig ng 1919. Binabayaran ng mababang sahod, tumira si Mao sa isang masikip na silid kasama ang pitong iba pang estudyanteng Hunanes, ngunit naniniwala na ang kagandahan ng Beijing ay nag-aalok ng "matingkad at buhay na kabayaran". Sinamantala ng ilan sa kaniyang mga kaibigan ang inorganisa ng mga anarkista na Mouvement Travail-Études upang mag-aral sa Pransiya, ngunit tumanggi si Mao, marahil dahil sa kawalan ng kakayahang matuto ng mga wika.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Vakfıkebir
Mao Zedong
Beijing, anarkismo, at Marxismo: 1917–1919
Sa unibersidad, si Mao ay hindi pinansin ng ibang estudyante dahil sa kanyang rural Hunanes na pananalita at mababang posisyon. Sumali siya sa Samahang Pilosopiya at Pamamahayag ng unibersidad at dumalo sa mga lektura at seminar ng mga tulad nina Chen Duxiu, Hu Shih, at Qian Xuantong. Ang oras ni Mao sa Beijing ay natapos noong tagsibol ng 1919, nang maglakbay siya sa Shanghai kasama ang mga kaibigan na naghahanda na umalis patungong Pransiya. Hindi na siya bumalik sa Shaoshan, kung saan ang kaniyang ina ay may malubhang karamdaman. Namatay siya noong Oktubre 1919 at namatay ang kaniyang asawa noong Enero 1920.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
• Yomra
Mao Zedong
Bagong Kultura at mga protestang pampolitika, 1919–1920
Noong Mayo 4, 1919, nagtipon ang mga mag-aaral sa Beijing sa Tiananmen upang iprotesta ang mahinang pagtutol ng pamahalaang Tsino sa pagpapalawak ng Hapon sa Tsina. Nagalit ang mga makabayan sa impluwensiyang ibinigay sa Hapon sa Dalawampu't Isang Demanda noong 1915, ang pakikipagsabwatan ng Pamahalaang Beiyang ni Duan Qirui, at ang pagtataksil sa Tsina ng Kasunduan sa Versailles, kung saan pinahintulutan ang Hapon na tumanggap ng mga teritoryo sa Shandong na isinuko ng Alemanya. Ang mga demonstrasyong ito ay nagpasiklab sa buong bansa ng Kilusang Mayo Apat at nagpasigla sa Bagong Kilusang Kultura na sinisi ang diplomatikong pagkatalo ng Tsina sa pagkaatrasado sa lipunan at kultura.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
Mga distrito na nasa 114 km baybayin (mula kanluran patungong silangan): Beşikdüzü, Vakfıkebir, Çarşıbaşı, Akçaabat, Yomra, Arsin, Araklı, Sürmene at Of. Mga distrito nasa loob ng bansa: Tonya, Düzköy, Şalpazarı, Maçka, Köprübaşı, Dernekpazarı, Hayrat at Çaykara.
Mao Zedong
Bagong Kultura at mga protestang pampolitika, 1919–1920
Noong Mayo 4, 1919, nagtipon ang mga mag-aaral sa Beijing sa Tiananmen upang iprotesta ang mahinang pagtutol ng pamahalaang Tsino sa pagpapalawak ng Hapon sa Tsina. Nagalit ang mga makabayan sa impluwensiyang ibinigay sa Hapon sa Dalawampu't Isang Demanda noong 1915, ang pakikipagsabwatan ng Pamahalaang Beiyang ni Duan Qirui, at ang pagtataksil sa Tsina ng Kasunduan sa Versailles, kung saan pinahintulutan ang Hapon na tumanggap ng mga teritoryo sa Shandong na isinuko ng Alemanya. Ang mga demonstrasyong ito ay nagpasiklab sa buong bansa ng Kilusang Mayo Apat at nagpasigla sa Bagong Kilusang Kultura na sinisi ang diplomatikong pagkatalo ng Tsina sa pagkaatrasado sa lipunan at kultura. thumb|Kumilos ang mga estudyante sa Beijing noong Kilusang Mayo Apat Ipinagbawal ni Zhang ang Samahang Pangmag-aaral ngunit itinuloy ni Mao ang paglalathala pagkatapos ipagpalagay ang pagiging editoryal ng liberal na magasing Bagong Hunan (Xin Hunan) at nag-alok ng mga artikulo sa sikat na lokal na pahayagan na Hustisya (Ta Kung Po). Ang ilan sa mga ito ay nagtataguyod ng mga pananaw na feminista, na nananawagan para sa pagpapalaya ng kababaihan sa lipunang Tsino; Si Mao ay naimpluwensiyahan ng kaniyang sapilitang pinagkasunduang kasal. Noong Disyembre 1919, tumulong si Mao na mag-organisa ng isang welgang-bayan sa Hunan, na nakakuha ng ilang mga konsesyon, ngunit si Mao at iba pang mga lider ng estudyante ay nakaramdam ng pananakot ni Zhang, at bumalik si Mao sa Beijing, binisita ang may karamdaman na si Yang Changji. Nalaman ni Mao na ang kaniyang mga artikulo ay nakamit ang isang antas ng katanyagan sa rebolusyonaryong kilusan, at nagsimulang humingi ng suporta sa pagpapabagsak kay Zhang. Pagdating sa mga bagong isinalin na Marxistang literature nina Thomas Kirkup, Karl Kautsky, at Marx at Engels—katangi-tangi ang Manipestong Komunista—napasailalim siya sa kanilang dumaraming impluwensiya, ngunit eklektiko pa rin ang kaniyang mga pananaw.
Binisita ni Mao ang Tianjin, Jinan, at Qufu, bago lumipat sa Shanghai, kung saan nagtrabaho siya bilang isang labandero at nakilala si Chen Duxiu, na binanggit na ang pag-ampon ni Chen sa Marxismo ay "napahanga sa akin sa malamang na isang kritikal na panahon sa aking buhay". Sa Shanghai, nakilala ni Mao ang isang matandang guro niya, si Yi Peiji, isang rebolusyonaryo at miyembro ng Kuomintang (KMT), o Partido Nasyonalista n Tsina, na tumataas ang suporta at impluwensiya. Ipinakilala ni Yi si Mao kay Heneral Tan Yankai, isang matataas na miyembro ng KMT na may katapatan ng mga tropang nakatalaga sa hangganang Hunanes kasama ang Guangdong. Nagbalak si Tan na pabagsakin si Zhang, at tinulungan siya ni Mao sa pamamagitan ng pag-oorganisa ng mga estudyante ng Changsha. Noong Hunyo 1920, pinamunuan ni Tan ang kaniyang mga hukbo sa Changsha, at tumakas si Zhang. Sa kasunod na reorganisasyon ng administrasyong panlalawigan, si Mao ay hinirang na punong guro ng seksiyong pang-junior ng Unang Paaralang Normal. Ngayon ay tumatanggap na ng malaking kita, pinakasalan niya si Yang Kaihui, anak ni Yang Changji, noong taglamig ng 1920.
Lalawigan ng Trabzon
Mga distrito
Natamo ng Beşikdüzü at Şalpazarı ang pagiging distrito noong 1988 habang ang Çarşıbaşı, Düzköy, Köprübaşı, Dernekpazarı at Hayrat noong 1990.
Piazza del Popolo
thumb| Ang Piazza del Popolo, tanaw sa kanluran mula sa Pincio. Ang Piazza del Popolo ay isang malaking pampublikong urbanong liwasan sa Roma. Ang pangalan sa modernong Italyano ay literal na nangangahulugang "Liwasan ng mga Mamamayan", ngunit ayon sa kasaysayan ay nagmula ito sa mga poplars (populus sa Latin, pioppo sa Italyano) na kung saan kinuha ang pangalan ng Santa Maria del Popolo, sa hilagang-silangan na sulok ng piazza.
Ang piazza ay nasa loob ng hilagang tarangkahan sa mga Pader Aureliano, dating Porta Flaminia ng sinaunang Roma, at ngayon ay tinawag na Porta del Popolo. Ito ang panimulang punto ng Via Flaminia, ang daan patungong Ariminum (moderning Rimini ) at ang pinakamahalagang ruta pahilaga. Kasabay nito, bago ang panahon ng mga riles, ito ang unang tanaw ng mga manlalakbay sa Roma sa pagdating. Sa loob ng maraming siglo, ang Piazza del Popolo ay isang lugar para sa mga pampublikong pagbitay, na ang huli na isinagawa noong 1826. right|thumb| Ang isang [[Ehipto|Ehiptong obelisk ni Ramesses II mula sa Heliopolis ay nakatayo sa gitna ng Piazza. ]] alt=|thumb|Ang entrada ng Tridente mula sa Piazza del Popolo, na kakikitaan ng "kambal" na simbahan ng [[Santa Maria dei Miracoli at Santa Maria di Montesanto|Santa Maria sa Montesanto (kaliwa, itinayo 1662-75) at Santa Maria dei Miracoli (kanan, itinayo 1675-79). Ang Via del Corso ang nasa pagitan ng dalawang simbahan.]]
Scarlino
Ang Scarlino ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Grosseto sa rehiyon ng Tuscany ng gitnang Italya, na matatagpuan mga 100 km timog-kanluran ng Florencia at mga 25 km hilagang-kanluran ng Grosseto.
Ang Scarlino ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castiglione della Pescaia, Follonica, Gavorrano, at Massa Marittima.
Kasaysayan
Ang Scarlino ay lumitaw bago ang taong 1000 bilang pag-aari ng pamilya Aldobrandeschi, at kalaunan ay ibinigay sa mga obispo ng Roselle at pagkatapos ay sa pamilyang Alberti. Noong ika-13 siglo, muli itong nakuha ng Aldobrandeschi, ngunit nang maglaon ay naipasa ito sa Pisa at pagkatapos sa ang Appiani ng Piombino.
Ang Scarlino ay nanatiling bahagi ng Prinsipalidad ng Piombino hanggang sa unang bahagi ng ika-19 na siglo, nang ito ay naging bahagi ng Dakilang Dukado ng Toscana.
Mga frazione
Ang munisipalidad ay nabuo sa pamamagitan ng luklukang munisipal ng Scarlino at ang mga nayon (mga frazione) ng Pian d'Alma, Puntone di Scarlino, at Scarlino Scalo.
Palapag
thumb|right|Isang plano ng palapag Ang palapag (storey sa Britanikong Ingles at story sa Amerikanong Ingles, o tinatawag ding floor) ay anumang lebel na bahagi ng isang gusali na may sahig na maaaring gamitin ng mga tao (para sa panirahan, trabaho, pantago ng mga gamit, libangan, at iba pa).
Sa Pilipinas, tumutukoy ang salitang "palapag" sa kapuwang "floor" at "storey." Binabaybay ang "storey" sa paraang Britaniko, at tumutukoy ito sa kabuoang bilang ng mga palapag sa isang gusali, habang malimit na ginagamit ang "floor" sa isang partikular na palapag. Malawakang ginagamit ang sitemang Amerikano ngunit ginagamit ng ilang mga gusali (tulad ng Ayala Malls at mas lumang mga tanggapan ng pamahalaan) ang sistemang Europeo. Kaya maaring gamitin nang halinhinan ang mga salitang "ground floor" at "first floor." Ang mga katagang "Lower" at "Upper Ground Floor" ay maari ring gamitin ng mga gusaling pamilihan (malls) at ilang mga gusaling tanggapan na may isang bahagyang-nakababa at isang bahagyang-nakaangat na ground level, kapuwa ay mapupuntahan o madaraanan sa mismong ground level gamit ang mga hagdan o eskalera. Sa sistemang ito, ang "ikatlong palapag" ay opisyal na nagiging "ikalawang palapag" dahil sa dalawang mga "ground floor", bagamat pangkalahatang tinatawag na "ikalawang palapag" ang upper ground level at "ikatlong palapag" sa bagong second level sa kagustuhan ng madla.
Mga panlabas na link
Kaurian:Gusali
Juan Marcos Arellano
Si Juan Marcos Arellano y De Guzmán (Abril 25, 1888 - Disyembre 5, 1960), o Juan M. Arellano, ay isang Pilipinong arkitekto, na kilala dahil sa mga sumusunod na gusali sa Maynila: ang Tanghalang Pangkalakhan ng Maynila (1935), Legislative Building (1926) (na bumabahay ngayon sa Pambansang Museo ng Pilipinas), Gusaling Pang-koreo ng Maynila (1926), at Tulay Jones.
Isinilang siya sa Maynila, Pilipinas. Nag-aral siya sa Ateneo Municipal de Manila at nagtapos noong 1908. Una niyang naging hilig ang pagpipinta at nagsanay sa ilalim nina Lorenzo Guerrero, Toribio Antillon, at Fabian de la Rosa.
Sanggunian
Kaurian:Mga arkitekto mula sa Pilipinas
Fox News Channel
Ang Fox News Channel (FNC), minsan tinatawag na Fox o Fox News, ay isang gumagamit ng kable at satellite na news channel na pagmamay-ari ng Fox Entertainment Group, isang sangay ng News Corporation. Hanggang noong Abril 2009, mapapanood ito sa 102 milyong kabahayan sa Estados Unidos at sa ilang manonood sa ibang bansa, sumasahimpapawid gamit ang kanyang istudyo sa lungsod ng Bagong York.
Ang tsanel ay ginawa ng Australian-American media mogol na si Rupert Murdoch, na kumuha kay Roger Ailes bilang tagapagtatag na CEO nito. Inilunsad ang tsanel noong Oktubre 7, 1996 sa 17 milyong cable subscribers. Mabagal na tumaasa sa pamamayagpag ang network sa huling bahagi ng 1990s. Sa usapin ng kalimitang manonood (Nielsen ratings), nangunguna ang Fox News bilang pinakapinapanood na cable na network ng balita sa Estados Unidos, nauunahan nito ang CNN at MSNBC.
Mga kawing panlabas
* Kaurian:News Corporation
Bayan (paglilinaw)
Ang bayan ay isang uri ng komunidad. Maaaring tumukoy rin ang bayan sa:
Berzo Inferiore
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Berzo Inferiore (Camuniano: Bèrs) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Italya na may 2,316 na naninirahan sa Val Camonica, lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.
Heograpiya
Ang nayon ng Berzo Inferiore (Ang ibig sabihin ng Inferiore ay "sa ibaba" upang makilala mula sa Berzo Demo ) ay matatagpuan sa Val Grigna, isang gilid na lambak ng lambak ng Oglio, upstream mula sa Esine at pababa mula sa Bienno.
Kasaysayan
left|thumb| Parokya ng St Maria thumb|Pagpapakita ni Maria sa Berzo Inferiore (1618)- Ang lugar ay may kilala na tirahan na itinayo noong prehistorikong Mesolitiko, na itinuring mula sa mga artepakto na natagpuan malapit sa Passo Crestoso. Ang unang dokumentasyon ng pangalan ng bayan ay nasa isang dokumento mula 1041, na nagbabanggit sa Bercio. Binabanggit din ng mga dokumento ang isang away sa kalapit na bayan ng Bovegno hinggil sa mga pastoral na lupain. Noong 1350, iginiit ng obispo ng Brescia, Zanino Federici ng Gorzone, ang piyudal na karapatan para sa mga teritoryo ng Mababang Berzo, Ono at Cricolo at Cerveno ng Rainaldo.
Plais na gato
thumb|Isang naikakandadong plais. thumb|Isang maliit na gatong plais na mahigpit na humahawak sa isang lapis.
Berzo Inferiore
Kasaysayan
Noong Hulyo 1404, ang bayan ng Berzo ay winasak ng mga Guelfo mula sa mga bayan ng Predore at Adrara San Rocco, na dumanas ng mga pagkasira at pagnanakaw sa mga kamay ng mga taong bayan ng Berzo. Noong 1562, ang pari na si Giacomo Pandolfi ay ipinadala ng Obispo ng Brescia, Domenico Bollani, sa Berzo; ang kaniyang misyon ay hikayatin ang mga lokal na awtoridad na punahin at itigil ang madalas na mga yugto ng pampublikong pagsasayaw sa bayan.
Plais na gato
Ang naikakandadong plais, plais na gato, o gatong plais (Ingles: locking pliers, mole grips, mole wrench o vise-grips) ay isang uri ng plais o gatong nahahawakan na maikakandado upang mahawakan ng mahigpit o ipitin ang isang bagay. Isa itong pangklampang may hawakan na mayroong isang tuwerka (bolt) na mababagu-bago ang puwang ng mga "panga", at mayroon namang panikwat (lever) ang isa pang gilid ng hawakan (partikular na ang mas malalaking uri) upang maitulak na mapaghihiwalay ang dalawang gilid ng hawakan upang matanggal ang pagkakakandado ng plais. Mga pangalang pangkalakal ng iba't ibang tatak ng plais na naikakandado ang "Mole" at "Vise-Grip". Inimbento ni William Petersen ang unang naikakakandadong plais, na pinangalanang vise grips, sa DeWitt, Nebraska noong 1924. Inimbento naman ni Thomas Coughtrie ang mole grips noong 1955, na siyang tagapamahalang direktor ng kompanyang M. K. Mole and Son.
Makakakuha ng naikakandadong plais na nasa maraming pagkakaayos o konpigurasyon, katulad ng may "ilong na karayom" (needle-nose locking pliers), naikakandadong liyabe (locking wrenches), naikakandadong mga klampa (locking clamps), at may sari-saring mga hugis upang matatag na maipit ang mga bahagi ng metal para sa paghihinang o pagwewelding. Mayroon din silang maraming sukat. Gumagawa ang Leatherman ng isang tinatawag na "maramihang-kasangkapan" (multitool) na kinabibilangan ng naikakandadong plais sa halip na isang pangkaraniwang plais, at naititiklop hanggang sa maging kasukat lamang ng isang pangkaraniwang multitool.