cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pangulo ng Pilipinas
Republikang Tagalog ni Bonifacio
Depende sa depenisyong napili para sa katawagang pangulo, ilang mga indibiduwal ang maaring alternatibong maituturing na nagsimulang humawak sa puwesto ng pagkapangulo. Maaaring ituring si Andrés Bonifacio bilang ang unang pangulo ng pinagkaisang Pilipinas, yayamang, habang siya ang ikatlong Kataas-taasang Supremo (Kastila: Presidente Supremo) ng Katipunan, isang lihim na samahang rebolusyonaryo na nagsimula sa hayag na pag-aalsa laban pamahalaang kolonya ng mga Kastila noong Agosto 1896, binago niya ang lipunan sa isang pamahalaang rebolusyonaryo na ginawa ang sarili bilang "Pangulo ng Haring Bayan". Habang nanatili ang katawagang Katipunan (at ang titulong Presidente Supremo), nakilala din ang pamahalaan ni Bonifacio bilang "Republika ng Katagalugan" (Kastila: República Tagala), at nilikha niya ang katawagang "haring bayan" o "haringbayan" bilang isang adapsyon at singkahulugan ng "republika." mula sa pinagmulan nito sa Latin na res publica. Bagaman tinutukoy ng salitang "Tagalog" ang mga Tagalog, isang partikular na pangkat etno-linggwistiko, ginamit ito ni Bonifacio upang ipahawatig na ito ang lahat ng di-Kastila sa Pilipinas kapalit ng katawagang Pilipino na mayroong kolonyal na pinagmulan, na tinutukoy ang kanyang konsepto ng bansa at mamamayang Pilipino bilang "Nagsasariling Bansa/Mamamayang Tagalog" o mas tumpak "Nagsasariling Bansa ng mga Tagalog" o "Haring Bayang Katagalugan", na nagresulta bilang kasingkahulugan "Republikang Tagalog" o mas tumpak bilang "Republika ng Bansang/Mamamayang Tagalog."
May ilang mga mananalaysay o dalubhasa sa kasaysayan ang nagsasabing kapag isasama si Bonifacio bilang isang nakaraang pangulo, ipinapahiwatig ito na dapat din na isama sina Macario Sakay at Miguel Malvar, dahil ipinagpatuloy ni Sakay ang konsepto ni Bonifacio na isang pambansang Republikang Tagalog, at ipinagpatuloy ni Malvar ang Republika ng Pilipinas na kasukdulan ng ilang mga pamahalaan na pinamunuan ni Emilio Aguinaldo na pumalit kay Bonifacio. Humalili si Malvar pagkatapos mahuli si Aguinaldo.
Ang mga pamahalaan ni Aguinaldo at ang Unang Republika
Noong Marso 1897, noong panahon ng Himagsikang Pilipino laban sa Espanya, nahalal si Emilio Aguinaldo bilang bagong pangulo ng rebolusyonaryong pamahalaan sa Kapulungan sa Tejeros sa Tejeros, Cavite. Inilaan ang bagong pamahalaan upang palitan ang Katipunan, bagaman, hindi pormal nabuwag ang Katipunan hanggang noong 1899. Tinatawag nito ang sarili sa iba't ibang pangalan at ang mga ito ay "Republika Pilipinas" (Kastila: Republica Filipina), "Republika ng Pilipinas" (Kastila: Republica de Filipinas) at "Pamahalaan ng Lahat ng mga Tagalog" o "Pamahalaan ng Sangkatagalugan."
Noong Abril 1898, sumiklab ang Digmaang Kastila-Amerikano, at naglayag sa Pilipinas ang Asyatikong Ekuwadron ng Hukbong-dagat ng Estados Unidos. Sa Labanan sa Look ng Maynila noong Mayo 1, 1898, mapagpasyang tinalo ng Amerikanong Hukbong-dagat ang Kastilang Hukbong-dagat. Sa dakong huli, bumalik si Aquinaldo sa Pilipinas sakay ng isang saksakyang-pandagat ng Amerikanong Hukbong-dagat at pinanumbalik ang rebolusyon. Binuo niya ang diktaduryang pamahalaan noong Mayo 24, 1898, at ipinahayag ang kalayaan ng Pilipinas noong Hunyo 12, 1898. Sa maikling panahon na ito, kinuha niya ang titulong "Diktador" at tumutukoy ang Deklarasyon ng Kalayaan sa kanya.
Noong Hunyo 23, 1898, binago ni Aguinaldo ang kanyang diktaduryang pamahalaan sa isang rebolusyonaryong pamahalaan at naging "Pangulo" muli. Noong Enero 23, 1899, nahalal si Aguinaldo bilang Pangulo ng Republica Filipina, isang bagong pamahalaan na nabuo sa pamamagitan ng isang rebolusyonaryong Kongreso sa ilalim ng katulad na rebolusyonaryong Saligang Batas. Dahil dito, tinuturing ang gobyernong ito ngayon bilang ang nararapat na Unang Republika at tinatawag din bilang Republika ng Malolos, na ipinangalan sa kabisera ng Bulacan, ang Malolos; karaniwang tinatawag din ang Kongreso ("Pambansang Kapulungan" sa pormal) at Konstitusyon nito bilang Kongreso ng Malolos at Konstitusyon ng Malolos.
Tulad ng lahat ng mga hinalinhan at mga hahali dito hanggang sa Komonwelt ng Pilipinas noong 1935, hindi tumagal ang Unang Repulika ng Pilipinas at hindi kailanmang kinilala sa internasyunal na larangan, at hindi kailanman nakontrol at/o pangkalahatang kinilala sa buong lugar na sinakop ng kasalukuyang Republika, bagaman, sinasabi ng mga nagtatag nito na kinakatawan at pinamamahalaan nito ang buong kapuluan ng Pilipinas at ang mamamayan nito. Nailipat ang pamamahala ng Pilipinas mula sa mga Kastila tungo sa mga Amerikano sa pamamagitan ng Kasunduan ng Paris noong 1898, na pinirmahan noong Disyembre ng taon na yaon. Sumiklab ang Digmaang Pilipino-Amerikano sa pagitan ng Estados Unidos at ang pamahalaan ni Aguinaldo. Epektibong nawala ang kanyang pamahalaan noong Abril 1, 1901, pagkatapos nanumpa ng katapatan sa Estados Unidos kasunod ng pagkakahuli sa kanya ng mga puwesang Amerikano noong Marso.
Tinuturing ng kasalukuyang pamahalaan ng Republika ng Pilipinas si Emilio Aguinaldo bilang unang pangulo ng Pilipinas partikular na batay sa kanyang pagkapangulo sa Republika ng Malolos, at hindi sa kahit anumang iba't ibang mga pamahalaan bago dito.
Mga ibang nag-aangkin
Pagkatapos mahuli ni Aguinaldo, ipinagpatuloy ni Miguel Malvar ang pamunuan ni Aguinaldo sa Republica Filipina hanggang nahuli din siya noong 1902, habang binuhay muli ni Macario Sakay ang Republikang Tagalog bilang isang pagpapatuloy ng estado ng Katipunan ni Bonifacio. Pareho silang tinuturing ng ilang iskolar bilang "di-opiyal na mga pangulo," at kasama ni Bonifacio, ay hindi tinuturing bilang mga pangulo ng pamahalaan.
Panunumpa
Sa ilalim ng Artikulo VII, Seksiyon 5 ng Saligang Batas, bago makapagsimula ang Pangulo sa pagtupad ng kanyang katungkulan ng kanyang tanggapan, dapat magsagawa ng Pangulo ang sumusunod na panunumpa o pagpapatotoo:
"Ako si____________________, ay taimtim kong pinanunumpaan (o pinatotohanan) na tutuparin ko nang buong katapatan at sigasig ang aking mga tungkulin bilang Pangulo (o Pangalawang Pangulo o Nanunungkulang Pangulo) ng Pilipinas, pangangalagaan at ipagtatanggol ang kanyang konstitusyon, ipatutupad ang mga batas nito, magiging makatarungan sa bawat tao, at itatalaga ang aking sarili sa paglilingkod sa Bansa. Kasihan nawa ako ng Diyos." [Kapag pagpapatotoo, ang huling pangungusap ay kakaltasin.]
Angelia Ong
Si Angelia Ong ay isang Tsinong Pilipino na beauty queen. Sya ay nakilala sa kanyang pagka-panalo sa Miss Earth 2015 pageant. Siya ay pinanganak noong 27 Hunyo 1990 sa Iloilo City, Iloilo, Pilipinas. Gumawa siya ng kasaysayan sa pamamagitan ng kaniyang pagkapanalo sa Miss Earth para sa Pilipinas sa ikalawang magkakasunod na taon. Ang kanyang kahalili sa Miss Earth ay si Jamie Herrell.
Nemrod
Ayon sa Aklat ng Henesis ng Lumang Tipan ng Bibliya, si Nemrod o Nimrod ay ang anak ni Cush at kaapu-apuhan ni Noe. Isa siyang bantog na mangangaso at nagmamalaking dakilang haring namuno sa sinaunang Babilonya. Siya rin ang nagtatag ng mga lungsod na Asiryong kinabibilangan ng Nineve at ng Calah. Siya ang sinundan ng mga Asiryong haring naitangi dahil sa pagkagusto sa digmaan, pangangaso, at tiranikong paghahari. Naging bahagi ang salitang nimrod na may kahulugang may kasanayan at mapaghamong mga mangangaso.
Unibersidad ng Guyana
Ang Unibersidad ng Guyana, sa Georgetown, Guyana, ay isang pampublikong unibersidad na itinatag noong 1963 ng pamahalaang Guyanese.
Kasaysayan
Naisip ni Cheddi Jagan, noo'y Premier ng British Guiana, na hindi napupunan ng University of the West Indies, na kung saan ang kanyang pamahalaan ay nag-ambag mula noong 1948, ang pangangailangan ng kanyang mga kababayan para sa mas mataas na edukasyon. Noong Enero 4, 1962, sumulat si Jagan kay Harold Drayton, na noo'y nasa Ghana, upang hilingin sa kanya na humingi ng payo kay W. E. B. Du Bois tungkol sa pagsisimula ng isang bagong unibersidad.
Ang Unibersidad ay binuksan sa loob ng Queen's College, isang paaralang sekundarya, noong huli 1963. Ang unang chanselor ay si Edgar Mortimer Duke at ang mga unang Punungguro at Bise-Chanselor ay ang biyolohista at matematikong si Lancelot Hogben.
Organisasyon at istruktura
Ang unibersidad ay nahahati sa ilang mga fakultad:
Kim Jong-hyun
Si Kim Jong-hyun (김종현); 8 Abril 1990 - 18 Disyembre 2017) ay isang Koreanong idolong mang-aawit, mananayaw, aktor, modelo at leader ng grupong SHINee.
Rafael Nadal
Si Rafael Nadal Parera (isinilang Hunyo 3, 1986, sa Manacor, Mallorca) ay isang Kastilang propesyunal na manlalaro ng tenis. Nakahanay bilang pangalawa sa mundo (nakatala sa 156 na magkakasunod na linggo), siyam na beses siyang nanalo sa larong isahan sa kampeonato ng French Open (2005/06/07/08/10/11/12/13/14) at nanalo sa kampeonato ng Wimbledon noong 2008, kung kaya't siya ang naging kaunaunahang manlalaro (mula kay Bjorn Borg) na nanalong magkasabay sa French Open at Wimbledon. Nagawa rin ito ni Borg noong 1980.
Sa kampeonatong pang-2008 sa Wimbledon, Inglatera, natalo ni Nadal si Roger Federer ng Switzerland sa unang pagkakataon.
Bibi ng Lawa
thumb|left|Mga babaeng bibi ng lawa
Ang Bibi ng Lawa (Oxyura vittata) ay isang maliit na bibing may matigas na buntot sa Timog Amerika. Ito ay tinatawag ding Bughaw na tuka ng Arhentina, Bibi ng Lawa ng Arhentina, o Mapulang Bibi ng Arhentina. Matatagpuan ang Bibi ng Lawa sa Arhentina, Tsile, at Brasil sa katimugan ng Timog Amerika.
Kilala ito sa pagkakaroon, kaugnay ng haba ng katawan, ng pinakamahabang titi sa lahat ng mga naguguluguran; ang titi, na nakapulupot habang nasa kalagayang malambot, ay maaaring umabot hanggang sa bandang kahalintulad na haba ng hayop mismo kapag buumbuo ang pagtayo, subalit mas karaniwang nasa bandang kalahati ng haba ng ibon. Mayroong isang teoriya na ang hindi pangkaraniwang sukat ng matinik na titi na may bahalibong dulo ay maaaring nabuo dahil sa ebolusyon bilang tugon sa pangangailangang pangtagisan sa mga ibong ito na napaka hindi mapili at hindi maselan sa pakikipagtalik, na tinatanggal ang esperma mula sa nauunang mga pakikipagtambalan at pagtatalik sa paraan ng eskobang pambote.
Bagaman karamihan sa mga lalaking ibon ay walang titi, ang mga bibi ay mayroon isang mahabang tirabuson (tribuson), at mga babae ay mayroong isang mahabang puking tirabuson, na pumipilipit na papunta sa kabilang direksiyon. Ang mga lalaki ay kadalasang sumusubok na pilitin ang kopulasyon, ngunit ang kumplikadong heometriya ng pagtatambalan ay nagpapahintulot sa mga babae na makapagpanatili ng pagtaban — karamihan sa iginiit na mga kopulasyon ay hindi nagreresulta sa matagumpay na pertilisasyon.
Letonya
Ang Letonya (Leton: Latvija), opisyal na Republika ng Letonya, ay bansang matatagpuan sa rehiyong Baltiko ng Hilagang Europa. Hinahangganan ito ng Estonya sa hilaga, Litwanya sa timog, Rusya sa silangan, at Biyelorusya sa timog-silangan; nagbabahagi rin ito ng limitasyong maritimo sa Suwesya sa kanluran. Ang kabisera at pinakamalaking lungsod nito ay Riga.
Ang Republika ng Latbiya ay itinatag noong 18 Nobyembre 1918, ngunit ang kalayaan nito ay naputol nang sinakop ito ng Unyong Sobyet noong 1940, ng Alemanyang Nazi noong 1941, at muling sakupin ng Unyong Sobyet noong 1944 para buuin ang Latbiyanong SSR sa loob ng limampung taon. Noong 21 Agosto 1991, muling nagdeklara ng kalaayan ang Latbiya.
Graffignano
Ang Graffignano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Viterbo sa rehiyon ng Lazio ng Gitnang Italya, na matatagpuan mga 80 km hilagang-kanluran ng Roma at mga 20 km hilagang-silangan ng Viterbo.
Ang Graffignano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Alviano, Attigliano, Bomarzo, Civitella d'Agliano, Lugnano sa Teverina, at Viterbo.
Kasama sa mga tanawun ang Kastilyo Baglioni (ika-13 siglo) at simbahan ng San Martino Vescovo.
Castelnuovo Nigra
Pisikal na heograpiya
Ang bayan ay nasa 828 m. sa huling paanan ng Prealpes patungo sa mga bundok ng Verzel at Giavino, sa lambak na dating tinatawag na Castelnuovo at ngayon ay Valle Sacra.
Dahil sa posisyon nito sa mga burol na nakapalibot sa kapatagang Canavese, at sa mga paborableng klimatikong elemento, ang lokalidad ay isang kaaya-ayang lugar ng bakasyon sa tag-init, lalo na para sa mga bata at matatanda, at isa ring perpektong lugar para sa hiking.
Castel San Giorgio
Ang Castel San Giorgio (Campanian: Sangiorge) ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Noong 2011, mayroon itong populasyon na 13,411.
Kasaysayan
Ang bayan, na itinatag noong 1810 at matatagpuan malapit sa lugar ng sinaunang Nuceria Alfaterna, ay orihinal na pinangalanang San Giorgio, hanggang 1861.
Heograpiya
Kabilang dito ang labing-isang nayon (mga frazione): Aiello, Campomanfoli, Castelluccio, Cortedomini, Fimiani, Lanzara (pinakamatao), Santa Croce, Santa Maria a Favore, Taverna-Casalnuovo, Torello, at Trivio Codola (pinangalanan ding Codola).
Reseta
thumb|right|200px|Simbolo ng reseta o preskripsiyon Ang reseta o preskripsiyon (Ingles: medical prescription) na may simbolong ℞ ay isang programa ng pangangalaga ng kalusugan na ipinapatupad ng isang medikal na doktor o iba pang tagasanay medikal sa anyo ng mga instruksiyon na nangangasiwa sa plano ng pangangalaga para sa isang indibidwal na pasyente. Ang mga reseta ay maaaring kabilangan ng mga utos na isasagawa ng pasyente, tagapangalaga, nurse, o parmasista o iba pang mga terapista. Sa karaniwang paglalarawan, ang terminong reseta o preskripisyon ay ginagamit upang pakahulugan ang utas na uminom ng ilang mga medikasyon (gamot). Ang mga reseta ay may legal na implikasyon dahil ang mga ito ay maaarign tumukoy na ang nagrereseta ay nagpapasan ng responsibilidad para sa klinikal na pangangalaga ng pasyente at sa partikular para sa pagmomonitor ng pagiging epektibo at kaligtasan nito. Dahil sa ang mga gamot ay tumataas na nagiging nakalagay na sa mga pakete (pre-packaged) na mga minanipakturang mga produkto at ang pagsasanay medikal ay naging mas komplikado, ang saklaw ng kahulugan ng terminong "reseta" ay lumawak upang kabilangan ng mga pagtatayang klinikal (mga clinical assessment), pagsubok sa laboratoryo (mga laboratory test) at mga pag-aaral ng larawan na nauugnay sa pagpapataas ng kaligtasan o pagiging epektibo ng paggamot medikal.
Torbole Casaglia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Torbole Casaglia (Bresciano: Tórbole) ay isang comune (bayan o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.
Pisikal na heograpiya
Ang bayan ay patag; ang taas sa ibabaw ng antas ng dagat ay nag-iiba mula sa pinakamababang 98 m. sa maximum na 124 m. Sinasaklaw nito ang isang lugar na humigit-kumulang 13 km² at 12 kilometro mula sa kabesera ng probinsiya, Brescia.
Kasaysayan
Ang Torbole, na ang lugar ng mga sinaunang pamayanan, ay kolonisado ng mga Romano simula noong ika-1 siglo AD. Tulad ng sa panahon ng mga paghuhukay para sa pagtatayo ng isang minahan ng luwad, noong 1926 isang bakal na casket na naglalaman ng mga barya na nauugnay sa panahong ito ay lumitaw, isang sintomas ng isang maunlad na ekonomiya na sa lahat ng posibilidad ay nag-uugnay sa Torbole sa kalapit na Travagliato Roncadelle na napakamayabong na mga bayan.
Ekonomiya
Ang ekonomiya ng bansa ay palaging pang-agrikultura, at kahit ngayon, salamat sa pangunahing patag na teritoryo, ang pag-unlad ng maliliit at katamtamang laki ng mga negosyo kamakailan ay nagbigay ng malaking tulong sa ekonomiya na nagbigay-daan sa isang makabuluhang pagbabago mula sa pananaw ng artesano at pang-industriya.
15 (bilang)
Ang 15 (labinlima) ay isang likas na bilang at bilang rasyonal na pagkatapos ng 14 at bago ng 16.
Rudolph the Red-Nosed Reindeer
Ang Rudolph the Red-Nosed Reindeer ("Si Rudolph, ang Usang Reno na may Mapulang Ilong") ay isang kathang-isip na usang reno o reindeer na mayroong kumikinang na pulang ilong. Mas nakikilala siya bilang ika-9 na usang reno ni Santa Claus at, kapag inilalarawan, ay ang pangunahing usang reno na humihila sa paragos ni Santa Claus tuwing Bisperas ng Pasko. Ang kakinangan ng kaniyang ilong ay napakalakas kung kaya't naiilawan nito ang landas ng pangkat habang mayroong masungit na panahong pangtagniyebe.
Unang lumitaw si Rudolph noong 1939 sa isang libreto na isinulat ni Robert L. May at inilathala ni Montgomery Ward.
Ang kuwento ay pag-aari ng The Rudolph Company, L.P. at naiakma sa maraming mga uri na kinabibilangan ng isang sikat na awitin, isang natatanging palabas sa telebisyon at mga karugtong, at isang tampok na pelikula. Pinamamahalaan ng Character Arts, LLC ang paglilisensiya para sa Rudolph Company, L.P. Sa maraming mga bansa, si Rudolph ay naging isang pigura ng kuwentong bayang Pamasko.
Kasaysayan ng paglalathala
Nilikha ni Robert L. May si Rudolph noong 1939 bilang isang takdang gawain para kay Montgomery Ward. Ang magtitingi ay nakapagbibili at nagbibigay ng mga aklat na nakukulayan tuwing Pasko taun-taon at napagpasyahan na ang paglikha ng sarili nilang aklat ay makatitipid sila sa gugulin. Isinaalang-alang ni May na pangalanan ang usang reno bilang "Rollo" at "Reginald" bago mapagpasyahan na gamitin ang pangalang "Rudolph". Sa unang taon ng paglalathala nito, 2.5 milyong mga kopya ng kuwento ni Rudolph ang naipamahagi ni Montgomery Ward. Ang kuwento ay isinulat bilang isang tula na nasa metro ng "'Twas the Night Before Christmas". Ang mga karapatan sa paglalathala at muling paglilimbag para sa aklat na Rudolph the Red-Nosed Reindeer ay kinukontrol ng Pearson Plc.
Ang Maxton Books ang naglathala ng unang edisyon na pangpamilihang pangmasa ng Rudolph at naglathala rin ng isang karugtong na kuwento, ang Rudolph the Red-Nosed Reindeer Shines Again noong 1954. Noong 1991, inilathala ng Applewood Books ang Rudolph's Second Christmas, isang hindi pa dati nalalathalang karugtong na kuwento na isinulat ni Robert May noong 1947. Noong 2003, naglabas ng Penguin Books ng isang muling inilimbag na bersiyon ng orihinal na Rudolph the Red-Nosed Reindeer na mayroong bagong akdang-sining na ginawa ni Lisa Papp. Muli ring inilimbag ng Penguin Books ang mga karugtong na kuwentong isinulat ni May na Rudolph Shines Again at Rudolph's Second Christmas (na pinalitan ng pamagat upang maging Rudolph to the Rescue).
Ang kuwento
Isinasalaysay ng kuwento ang mga karapatan ni Rudolph, isang lalaking usang reno na mayroong hindi pangkaraniwang makislap at nagliliwanag na pulang ilong. Sa kabila ng panliligalig o pangyayamot at hindi pagsali sa kaniya ng kaniyang mga kasinggulang na mga renong usa dahil sa katangiang ito, nagawang patunayan ni Rudolph isang Bisperas ng Pasko makaraang napuna ni Santa Claus ang kaniyang ilong at inanyayahan siyang pamunuan ang paragos ni Santa Claus para sa gabing iyon. Pumayag si Rudolph, at nagantimpalaan ng katangi-tanging pagkilala at pagtanggap na panlipunan sa piling kaniyang mga kasamahang usang reno dahil sa kaniyang kabayanihan.
Mga Selta
Ang mga Selta (Ingles: mga Celt) ay isang malaking pangkat ng mga tribong Caucasiano sa Europa na unang lumitaw noong Kaagahan ng Panahon ng Bakal, humigit-kumulang sa 1200 BC sa Austria. Nagmula sila sa Hallstatt at mga La Tène. Ang kanilang kultura at mga hene ay lumaganap sa karamihan ng mga bahagi ng Europa, at sa pagsapit ng panahon ng paglitaw ng mga Griyego at pagdaka ng mga Romano, ang Mga Pulong Britaniko at mga bahagi ng kanluran, katimugan, at silangang Europa ay mga Seltiko (Celtic) na - ang pinaka maraming mga tribong Seltiko ay dating nasa Gaul. Ang mga Selta ay nagsasalita ng mga wikang Seltiko. Sa kasalukuyan, ang mga wikang Seltiko na nananatili pa ay ang Breton, Cornes, Welsh at ang mga Gaeliko (Goideliko).
Ang lipunan at teknolohiyang Seltiko, bagaman hindi kasing masulong ng mga Romano, ay hindi primitibo para sa kapanahunan nito. Namumuhay ang mga Selta sa isang uri ng pamumuhay na nakabatay sa mga kodigo ng etika at mga kodigo ng karangalan at nakapagpaunlad ng isang kulturang pansarili na puno ng namumukod-tanging mga larawan o pagguhit, mga eskultura, mga alahas, kuwentong-bayan, at mga disenyo at mga teknika sa pagtatayo ng mga gusali. Mayroon din silang kasanayan sa pagpapanday, pagsasaka at diplomasya.
Ang mga mandirigmang Seltiko ay magsusuot ng mga pinturang pandigma at tatangkain nilang takutin ang mga kalaban nila sa pamamagitan ng pagsigaw ng mga sigaw na pandigma. Maraming mga tribo ang mayroong iba't ibang mga pamantayan na pangkasuotan para sa labanan, may ilang mga mandirigma na nagsusuot ng mga tanikala at/o mga baluting katad, ang ilan ay nagsusuot ng mga damit lamang at mayroong ilan na nalalamang nakikipaglaban na nakahubo't hubad. Mayroon din silang pansariling uri ng espada na napakatibay at isang kalasag na talagang nakakapananggalang. Nang magsimulang lumaganap ang Republikang Romano, naging marahas sa isa't isa ang mga Galo at ang mga Romano at nagsasagupaan sa maraming mga pagkakataon; subalit, sa paglaon ay nagapi rin sila ng mga Romano at humantong na nasakop ng mga Romano ang halos lahat ng mga tribong Seltiko sa Europa at pinamunuan sila hanggang sa pagbagsak ng Imperyong Romano. Nag-aaway-away din sa isa't isa ang mga tribong Seltiko. Pagkaraang magwagi sa isang labanan, pupugutin ng mga Seltiko ang mga ulo ng kanilang mga kaaway at dadalhin pabalik sa kanilang mga tahanan.
Noong panahon ng pagbagsak ng Imperyo ng Roma, karamihan sa mga dating lupain ng mga Selta ay humantong na napamunuan ng mga nandarayuhang mga tribong Hermaniko at sumanib sa mga lahing Romano-Seltiko (mga tao na kapwa mayroong mga ninunong Romano at Seltiko) upang sa paglaon ay bumuo ng ilang mga bansang Europeo ng pangkasalukuyang kapanahunan, katulad ng Pransiya. Ang mga teritoryong itinuturing pa rin bilang Seltiko ay ang Irlanda, Gales, Iskotlandiya, Pulo ng Man, at Britaniya (huwag ikalito sa Britanya).
Bakunawa
Si Bakunawa, binabaybay din bilang Bakonawa, Baconaua, o Bakonaua, ay isang dragon sa mitolohiyang Pilipino na kadalasang kinakatawan bilang isang malahiganteng serpyenteng pang-dagat. Pinapaniwalaang si Bakunawa ang nagiging sanhi ng eklipse. Ayon sa mitolohiya, si Bakunawa ang diwata o diyosa na nagbabantay sa Sulad.
At-Talaq
"Ang Paghihiwalay" (الطلاق, aṭ-talāq) ay ang ika-65 kabanata ng Qur'an na may 12 kabanata (ayat). Ang At-Talaq lamang ang parehong pangalan ng Surah at pamagat ng isang paksa, sa gayon, naglalaman ito ng mga kautusang tungkol sa diborsyo o paghihiwalay (talaq) mismo. Inilarawan ni Abdullah ibn Masud ito bilang ang mas maikling surah An-Nisa. Binibigay kahulugan din ng surah ang panahon ng Iddah bilang ang tatlong panahon ng regla. Para sa mga batang babaeng bago ang kanilang menarkiya (o unang regla) at para sa kababaihan pagkatapos ng kanilang layog (o wala ng regla) - tatlong buwan. Kung buntis, pagkatapos manganak.
Pagkatapos tugunan ang paksa ng diborsyo at isang bilang ng ibang nagreresultang mga isyu ng pamilya sa unang pitong talata, matibay na hinihimok ng surah ang mga tao na tumalima sa alituntunin at gabay ng Diyos, at pinaalalahanan ang tadhana ng naunang mga taong sumuway na pinarusahan ang mga tumalikod at sumuway para sa kanilang mga kasalanan. Inilarawan ng ika-11 talata ang kinakailangang ugali ng totoong naniniwala na hinihimok nila ang pananampalataya sa mensahero at ang tungkol sa mga pagbibigay. Sa wakas, binigay-diin sa dulo ang kapangyarihan at kaalaman ng Diyos
Don't Cry for Me, Argentina
Ang "Don't Cry for Me, Argentina", o "Huwag Lumuha Para sa Akin, Arhentina" sa literal na pagsasalinwika, ay ang pinakakilalang awitin mula sa musikal na Evita noong 1978. Nagbuhat ang tugtugin mula kay Andrew Lloyd Webber, samantalang nagbuhat ang mga panitik o mga liriko kay Tim Rice. Inawit ito ng pangunahing tauhang si Eva Peron. Una itong pinamagatang "It’s Only Your Lover Returning" (literal na "Ang Mangingibig Mo Lamang na Nagbabalik") bago humantong sa pangkasalukuyang kinikilalang kinalabasang pamagat. Lumitaw ito nang maaga sa pangalawang akto habang nagpapahayag si Evita sa madla mula sa balkonahe ng Casa Rosada at nagtatangi ng melodiyang may malawak na temang may makabagbag na damdamin ng panghihinayang at hindi pagtanggap ng pangyayaring naganap, na katangian ng mga bantog na mga pinakabantog na mga awit ni Lloyd Webber. Katulad ng tono ng kanta ang sa "Oh What a Circus" na nagbuhat din sa palabas na ito.
Sa likod ng pabalat ng 56 Best of Tunog Sikat non-stop (disko kompakto), isinalin ang pamagat ng awiting ito bilang Huwag Lumuha Argentina.
Panitik
Narito ang piling bahagi ng panitik ng awiting ito, na nasa orihinal na anyo sa Ingles. Karugtong nito ang naging anyo ng liriko sa pagsasalinwika:
Zsa Zsa Padilla
Esperanza Perez Padilla (born May 28, 1964), kilalang malawakan sa pangalang Zsa Zsa Padilla (bigkas: ), ay isang tanyag na mang-aawit at artista ng pelikulang Pilipino.
Kinagisnan
Si Zsa Zsa Padilla ay isinilang sa pangalang Esperanza Perez Padilla noong 1964, anak nina Esperanza "Kating" Felipa Perez at ang aktor at sportsman na si Carlos Padilla, Sr., na naging bantog bilang referee ng makasaysayang Thrilla in Manila. Si Zsa Zsa, magmulat-mula pa, ay naging isang tanyag na mang-aawit na tumampok sa iba't ibang mga konsyerto at malalaking palatuntunan sa Pilipinas at mga ibang bansa; at gayundin bilang artista sa pelikula, telebisyon at entablado. Siya din ay naging isang modelong pang-komersyo, endorser ng produkto, negosyante, vlogger; at kumakatha ng kanta.
Buhay-Propesyonal
Nagsimula si Padilla bilang isang miyembro ng bandang Hotdog, isa sa mga nagtaguyod ng Manila Sound noong kalagitnaan ng dekada-70. Siya ay nagsimula bilang isang tanging mang-aawit noong 1982.
Noong 1987, siya ay unang gumanap sa telebisyon sa seryeng “Lovingly Yours, Helen”. Noon ding taon na iyon, siya ay tumampok sa pinilakang-tabing sa unang pagkakataon, sa pelikulang “Mga Anak ni Facifica Falayfay”, katambal ng komedyanteng Pilipino na si Dolphy. Si Zsa Zsa ay may tatlong anak na babae: si Karylle mula sa kanyang unang asawa na si Modesto Tatlonghari; at sina Zia at Nicole bunga ng kanilang pagsasama ni Dolphy Quizon sa mahigit na dalawampung taon. .
J. D. Salinger
Si Jerome David "J. D." Salinger (1 Enero 1919 – 27 Enero 2010) ay isang Amerikanong manunulat, na kilala sa kanyang pinakatanyag na nobela ang The Catcher in the Rye. Ang kanyang huling inilathalang gawa ay noong 1965; nagbigay siya ng huling panayam noong 1980.
Lumaki sa Manhattan, nagsimula sa pagsusulat ng maikling kuwento si Salinger habang nasa mataas na paaralan, at nakapaglathala ng ilang kuwento sa unang bahagi ng Dekada 1940 bago magsilbi sa Ikalawang Digmaan Pandaigdig. Taong 1948 inilathala niya ang kuwentong "A Perfect Day for Bananafish" sa The New Yorker magazine, na naging tagapaglathala nang kanyang mga sumunod na akda. Taong 1951 inilathala ni Salinger ang nobelang The Catcher in the Rye, na di naglao'y naging matagumpay. Ang paglalarawan niya ng pagiging dayuhan sa pagkabata at pagkawala ng kainosentihan ng kontrabida na si Holden Caulfield ay naging maimpluwensiya, lalo na sa mga kabataang mambabasa. Hanggang sa ngayon nananatiling kontrobersiyal at malimit binabasa ang nobela, kung saan nakakabenta ng 250,000 kopya kada taon.
Wikang Kagayanen
Ang Kagayanen ay isang wikang ginagamit sa iba't-ibang mga bahagi ng lalawigan ng Palawan. Matatagpuan din ito sa mga maliit na pulo sa kalapitan ng Palawan, tulad ng Kapuluang Calamian o ang Pulong Balabac.
Selektibong Tagapigil ng Muling Pagsisipsip ng Serotonin
Ang Mga Selektibong Tagapigil ng Muling Pagsisipsip ng Serotonin (Ingles: Selective serotonin re-uptake inhibitors o serotonin-specific reuptake inhibitor at pinaikling SSRI) ay isang klase ng mga compound na tipikal na ginagamit bilang mga antidepressant sa paggamot ng depresyon, mga diperensiya ng pagkabalisa at ilang mga diperensiya ng personalidad. Ang pagiging epektibo ng mga SSRI ay tinutulan ng ilan sa kasalukuyan. Isinaad sa isang meta-analisis noong 2010 na, "Ang magnitudo ng benepisyo ng medikasyong plasebo... ay maaaring minimal(maliit) o hindi umiiral sa mga pasyenteng may mahinahon o mahinay na mga sintomas. Para sa mga pasyente na may matinding depresyon, ang benepisyo ng mga medikasyon kesa sa plasebo ay malaki.". Gayunpaman, hindi isinaalang alang ng pagsasaliksik na ito ang mga pag-aaral na inapruhan ng FDA(Food and Drug Administration) ng Estados Unidos kabilang ang mga gumamit ng plasebo na mga yugtong washout na tipikal na ginagamit bilang mga siyentipikong kontrol.
Ang mga SSRI ay pinaniniwalaang nagdadagdag ng ekstraselular na lebel ng neurotransmitter na serotonin sa pamamagitan ng pagpipigil ng muling pagsisipsip nito sa presinaptikong selula na nagpaparami ng lebel ng serotonin sa sinaptikong cleft na magagamit pa upang magbigkis sa post-sinaptikong reseptor. Ang mga ito ay may iba ibang digri ng selektibidad para sa ibang mga tagahatid ng monoamino na ang purong SSRI ay may mahinang apinidad lamang para sa tagahatid noradrenalino at dopamino.
Santiago, anak ni Alfeo
Si Santiago na bata, anak ni Alfeo ay isa sa mga naging unang alagad ni Hesus. Siya ay kadalasang kinikilala kay Santiago ang Kaunti. May ilang mga dalubhasang ang Santiagong ito ang siyang tumanggap o bumati kay San Pablo sa Jerusalem noong panahong marami ang hindi naniniwala sa pagbabagong-kalooban sa pananampalataya patungong Kristiyanismo ni San Pablo. Si Maria Jacobe ang ina ng Santiagong ito.
Posibilidad ng Santiagong Mababa
Madalas na iniuugnay si Santiagong anak ni Alfeo kay Santiagong Mababa, na siyang tatlong beses binabanggit sa Bibliya at tuwinang inuugnay sa kanyang ina. Sa binanggit sila bilang "Maria anak ni Santiagong Nakababata at ni Joses", habang sa  at  Mateo 27:56 naman ay "Maria ina ni Santiago". Kinikilala na siya bilang Santiago, ang pangnakaugaliang lalaking kapatid na kalahati (kapatid sa magulang) ni Hesus.
Dahil may iba nang Santiago (Santiago, anak ni Zebedeo) sa labindalawang apostol, tama lang na iugnay si Santiagong anak ni Alfeo kay "Santiagong Mababa". (Madalas na tinatawag na "Santiagong Nakatatanda" ang Santiagong anak ni Zebedeo.)
Gayunpaman, nananatiling kontrobersiyal ang katauhang ito sa mga tagasuri ng Bibliya. Pinapabulaanan ito ni John Paul Meier. Para naman sa mga Ebanghelista, sinusuportahan ng New Bible Dictionary ang tradisyonal na pagkakakilanlan, habang pinapanukala nina Don Carson at Darrell Bock na ang katauhan ay posible ngunit walang kasiguruhan.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga santo Kaurian:Mga alagad ni Hesus Kaurian:Labindalawang alagad
Talon ng Mapahon
Ang Talon ng Mapahon ay isang talon na nasa rehiyon ng Kanlurang Kabisayaan ng Pilipinas.
Aparatong Geiger
Ang panukat na Geiger o aparatong Geiger (tinatawag ding aparatong Geiger-Müller; Ingles: Geiger counter, Geiger-Müller counter, G-M counter) ay isang dosimetrong may kakayahang umalam ng pagkakaroon ng radyason at kakayahang sumukat sa antas ng radyasyong ito. Nilikha ang kasangkapang ito ni Hans Geiger, isang Alemang siyentipiko (1882-1945), at ni Ernest Rutherford noong 1908. Pinainam pa ito ni Walther Müller noong 1928. Napapansin at nababasa ng aparatong ito ang pagkakaroon ng radyasyon sa isang lugar. May ilan ding nakaaalam ng intensidad o lakas ng radyasyon, maging ang anggulo kung saan ito nanggagaling.
Paano gumagana
Pumapasok ang radyasyon sa loob ng isang silindro at tumatama sa mga atomikong hangin o gas. Nabubuwag ang mga atomikong gas na nagiging mga partikulo naglalaman at nagiipon ng mga kuryente, na bubunggo naman sa mga alambre, at nagiging sanhi ng pulo ng kuryente. Lumalakas ang tunog (amplipikasyon) na maririnig bilang mga "klik" mula sa isang lawdispiker.
Saan ginagamit
Ginagamit ang panukat na Geiger sa industriya, medisina, at pananaliksik na makaagham. Kasangkapan ito sa pagsusukat ng kakapalan ng tablang metal. Sa panggagamot, katulong ito ng mga duktor sa pagsusuri ng antas ng daloy ng dugo na dumaraan sa puso, makaraang iniksyunan ng sustansiyang radyoaktibo ang isang pasyente. Kasangkapan din ito ng mga geologo sa pananaliksik nila ng mga radyoaktibong mineral katulad ng uranyum.
Imperyong Songhai
Ang Imperyong Songhai (isinasalintitik din bilang Songhay) ay isang estado na nangibabaw sa kanluraning Sahel sa ika-15 at ika-16 na siglo. Sa tugatog nito, ito ay naging isa sa mga pinakamalaking estado sa Aprikanong kasaysayan. Ang estado ay nakikilala sa historyograpikal na pangalan nito, na nagmula mula sa nangungunang pangkat etniko at mga namumunong mga piling tao nito, ang Songhai. Itinatag ni Sonni Ali ang Gao bilang ang kabisera ng imperyo, bagaman ang isang estadong Songhay ay umiral na loob at paligid ng Gao noon pang ika-11 siglo. Ang iba pang mahahalagang mga lungsod sa buong imperyo ay ang Timbuktu at Djenne, na nasakop noong 1468 at 1475 ayon sa pagkakabanggit, kung saan ang mga nakasentro sa lungsod na kalakalan ay yumabong. Sa una, ang imperyo ay pinamahalaan ng dinastiyang Sonni (c. 1464-1493), ngunit mamaya ito ay pinalitan ng dinastiyang Askiya (1493-1591).
Sa panahon ng ikalawang kalahati ng ika-13 siglo, ang Gao at ang mga nakapalibot na rehiyon ay lumago sa isang mahalagang sentro ng kalakalan at nakahimok ng interes ng lumalawak na Imperyong Mali. Nilupig ng Mali ang Gao patungo sa dulo ng ika-13 siglo at mananatiling sa ilalim ng Malyanong gahum hanggang sa huling bahagi ng ika-14 siglo. Subalit nang magsimulang matibag ang Imperyong Mali, binawi ng Songhai ang kontrol sa Gao. Sa dakong huli, inabuso ng mga mamamahala ng Songhai ang huminang Imperyong Mali upang mapalawak ang Songhai na pamamahala. Sa ilalim ng pamamahala ni Sonni Ali, nadaig ng Songhai ang Imperyong Mali sa lugar, kayamanan, at kapangyarihan, sumanib ng malalawak na mga lugar ng Imperyong Mali at naabot nito ang pinakadakilang lawak nito. Ang kanyang anak na lalaki at kahalili, si Sonni Bāru (1492-1493), ay hindi gaanong matagumpay na pinuno ng imperyo, at bilang gayon ay napatalsik ni Muhammad Ture (1493-1528; tinatawag na Askia), isa sa mga heneral ng kanyang ama, na nagtatag ng mga pampulitika at pang-ekonomiyang mga reporma sa buong imperyo.
Dahil sa isang serye ng mga pakana at kudeta ng mga humalili kay Askia, napilitan ang imperyo sa isang panahon ng pagbaba at karupukan. Ang mga kamag-anak ni Askia ay nagtangkang pamahalaan ang imperyo, ngunit ang pampulitikang kaguluhan at ilang mga digmaang sibil sa loob ng imperyo ay nagtiyak sa patuloy na pagbaba ng imperyo, lalo na sa panahon ng malupit na pamamahala ni Askia Ishaq I (1539-1549). Gayunman, ang imperyo ay nakaranas ng isang panahon ng katatagan at isang serye ng militar na pagtatagumpay sa panahon ng paghahari ni Askia Daoud (1549-1582 / 1583). Si Ahmad al-Mansur, ang Morokan na sultan noong panahon, demanda ng kita sa buwis mula sa mga mina ng asin ng imperyo Si Askia Daoud ay tumugon sa pamamagitan pagpapadala ng isang malaking dami ng ginto bilang regalo sa isang pagtatangka upang masuyo ang sultan. Si Askia Ishaq II (1588-1591) ay umakyat sa kapangyarihan sa isang mahabang dinastikong pakikibaka kasunod ng pagkamatay ni Askia Daoud. Siya ang magiging huling pinuno ng imperyo. Noong 1590, sinamantala ni al-Mansur ang kamakailang mga sibil na alitan sa imperyo at nagpadala ng isang hukbo sa ilalim ng pamumuno ni Judar Pasha upang lupigin ang Songhai at upang makuha ang kontrol ng Trans-Saharan na ruta ng kalakalan. Matapos ang mapaminsalang pagkatalo sa Labanan ng Tondibi (1591), ang Imperyong Songhai ay gumuho. Ang Kaharian ng Dendi ay humalili sa imperyo bilang ang pagpapatuloy ng Songhai na kalinangan at lipunan.
Bago ang imperyal na Songhai
Noong sinaunang panahon, may ilang iba't ibang mga pangkat ng mga tao na kolektibong bumuo ng Songhai na identidad. Kabilang sa mga unang mga tao na manirahan sa rehiyon ng Gao ay ang Sorko na mga tao, na kung sino ay nagtatag ng mga maliit na pananahan sa mga bangko ng Ilog Niger. Ang Sorko ay humugis ng mga bangka at kanowa mula sa kahoy ng punongkahoy ng cailcedrat at nangisda at nangaso mula sa kanilang mga bangka at naglaan ng pantubig na transportasyon para sa mga kalakal at mga tao. Ang isa pang pangkat ng mga tao na lumipat sa lugar upang pagsamantalahan ang kayaman ng Niger ay ang Gow na mga tao. Ang Gow ay mga mangangaso at nagdalubhasa sa pangangaso ng hayop sa ilog tulad ng buwaya at hipopotamus. Ang isa pang kilalang pangkat ng mga tao na alam na nanirahan sa lugar ay ang Do na mga tao. Sila ay mga magsasaka na nagpalaki ng mga pananim sa mayamang lupain na humahanggan sa ilog. Sa isang panahon bago ang ika-10 siglo, ang mga naunang nanirahan ay nasupil ng mas malalakas na mga sumasakay ng kabayo na Songhai na mananalita, na nagtatag ng kontrol sa boong lugar. Ang lahat ng mga pangkat ng mga tao ay unti-unting nagsimulang magsalita ng parehong wika at sila at ang kanilang mga bansa sa huli ay naging kilala bilang ang Songhai.
Bago ang imperyal na kaharian
Ang sumasakay ng kamelyo na Sanhaja na mga tribo ay kabilang sa mga maagang mga tao ng likong rehiyon ng Niger. Lokal silang kilala bilang ang Tuareg. Ang mga mga tribong ito ay sumakay mula sa labas ng dakilang Disyerto ng Sahara at nagtatag ng mga pananahan ng kalakalan malapit sa Niger. Sa paglipas ng panahon, mga Hilagang Aprikanong mangangalakal ay tumawid ng Sahara at sumali sa mga Tuareg sa kanilang likong Niger na mga pananahan. Lahat sila ay nagsagawa ng negosyo na may mga taong naninirahan malapit sa ilog. Ang bilang ng kalakalan sa rehiyon ay nadagdagan, ang kinuha ng mga Songhai na puno ang kontrol ng kumikitang komersyo sa paligid ng kung ano ay mamayang naging Gao. Sa pagitan ng 750 at 950, habang umunlad ang Imperyong Ghana bilang ang "lupain ng ginto" malayo sa kanluran, ang sentro ng kalakalan sa Gao ay naging isang humahalagang hanggahan para sa kalakalan sa buong Sahara. Ang kalakalang mga ari-arian ay nagbilang ng ginto, asin, mga alipin, mani na kola, katad, datiles, at garing. At noong ika-10 siglo, naitatag ng mga Songhai na puno ang Gao bilang isang maliit na kaharian, kumukuha ng kontrol sa mga taong naninirahan sa kahabaan ng mga ruta ng kalakalan. Sa paligid ng 1300, ang Gao ay naging sobrang masagana na ito ay naaakit ng pansin ng Imperyong Mali at mga pinuno nito. Kasunod na sinakop ang Gao ng mga ito at napakinabangan ng Mali ang kalakalan at mga kinokolektang buwis ng Gao mula sa mga hari nito hanggang bandang mga 1430. Naging bunga ng mga kaguluhan sa mga lupaing pinagmulan ng Mali ang imposibleng pagpapanatili ng kontrol sa Gao. Bumisita si Ibn Battuta sa Gao noong 1353 noong ang bayan ay bahagi ng Imperyong Mali. Dumating siya sa pamamagitan ng bangka mula sa Timbuktu sa kanyang pabalik na paglalakbay mula sa pagbisita sa kabisera ng imperyo:"Pagkatapos naglakbay ako sa bayan ng Kawkaw, na kung alin ay isang mahusay na bayan sa Nīl [Niger], isa sa mga pinakamainam, pinakamalaking, at pinaka-mayaman na lungsod ng Sūdān. Marami ang bigas doon, at gatas, at manok, at isda, at ang pipino, kung alin ay walang katulad. Ang mga mamamayan nito ay nagsasagawa ng kanilang pagbili at pagbebenta sa mga sigay, tulad ng mga tao ng Mālī."
Imperyal na Songhai
Maging sa pagyao ni Mansa Sulayman sa 1360, mga pagtatalo tungkol sa paghalili ay nagpahina sa Imperyong Mali. Bukod dito, ang mapangwasak na paghahari ni Mari Djata II ay nagiwan sa imperyo sa masamang pinansiyal na kalagayan, ngunit ang imperyo mismo ay naipasa ng buo kay Musa II. Gayunpaman, ang tunay na kapangyarihan sa imperyo ay nasa mga kamay ni Mari Djata, ang kankoro-sigui ni Musa. Napuksa niya ang isang Tuareg na paghihimagsik sa Takedda at nagtangkang sugpuin ang Songhai na paghihimagsik sa Gao. Habang siya ay matagumpay sa Takedda, hindi niya nakayang muling supilin ang Gao, at sa gayon ang mga Songhai ay mabisang napanatili ang kanilang pagsasarili. Sa panahon ng kanyang paghahari, si Sonni Ali ang naging ang isa na magpalawak ng maliit na kaharian ng Gao sa isang napakalaking imperyo.
Sonni Ali
Sonni Ali ay ang unang hari ng Imperyong Songhai at ang ika-15 pinuno ng dinastiyang Sonni. Siya ay nagtrabaho ng kanyang pinakamahirap upang makuha ang Imperyong Songhai sa labas ng mabatong simula nito. Ang hiniling ng mga Muslim na mga pinuno ng Timbuktu sa kanya na palalayasin ang mga manlulupig. Noong sila ay naitaboy na ni Sunni Ali palabas, kinuha niya ang pagkakataong ito at kinuha niya ang Timbuktu. Hindi nagtagal, halos lahat ng mga bayan ng kalakalan sa kahabaan ng Ilog Niger ay napasakanya.
Sam Strike
Si Samuel Harry "Sam" Strike (ipinanganak 18 January 1994) ay isang mahusay na aktor na Ingles na mas kilala rin sa kanyang mga pagganap bilang Johnny Carter sa BBC soap opera na EastEnders at Daniel "Dan" Morgan sa CBBC series M.I. High.
Abu Bakr
Si Abū Bakr (c. 573–Agosto 23 634/13 AH), na nakikilala rin bilang Abu Bakr (Abdullah ibn Abi Quhafa) o Abū Bakr as-Șiddīq, ay ang unang pinunong Muslim pagkaraan ni Propeta Muhammad (632–634). Habang itinuturing siya ng mga Sunni bilang tunay na kahalili (kalipa) ni Muhammad, na pinili ng mga tao, iginigiit ng mga Shiite na nilabag niya ang tuwirang mga kaatasan ni Muhammad at nagsagawa ng isang coup d'état. Sa mga talaang pandaigdigan, nakalista siya bilang ang unang Kalipang Muslim.
Castellamonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Castellamonte ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 35 km hilaga ng Turin.
Matatagpuan ito sa Canavese, sa paanan ng isang burol na natatabunan ng isang kastilyo noong ika-14 na siglo, pinagmulan ng pangalan (nangangahulugang "Kastilyo sa Bundok"). Mga bakas na lamang ang natitira sa orihinal na estruktura ng huli, kung ano ang nakikita ngayon mula sa isang ika-18 siglong pagsasaayos. Ang bayan ay tahanan din ng isang hindi natapos na rotonda na idinisenyo ni Alessandro Antonelli, ang Barokong simbahan ng San Rocco; ang Sacro Monte di Belmonte ay hindi malayo, bagaman nasa komunal na teritoryo ng Valperga.
Ang mga arkitektong sina Carlo at Amedeo di Castellamonte ay ipinanganak sa bayan.
Kaharian ng Nri
Ang Kaharian ng Nri (Igbo: 'Ọ̀ràézè Ǹrì') (948-1911) ay ang Kanlurang Aprikanong medyibal na rehiyon sa timog-silangang Nigeria, isang pangalawang putulong ng mga Igbong nagsasalita na mga tao. Ang Kaharian ng Nri ay kakaiba sa kasaysayan ng mundo ng pamahalaan sa ang pinuno nito ay walang kapangyarihang militar sa kanyang mga naiilaliman. Ang kaharian ay umiral bilang isang mundo ng relihiyoso at pampulitikang impluwensiya sa saikatlo ng Igboland, at pinangasiwaan ng isang paring-hari na tinatawag bilang isang Eze Nri. Pinamahalaan ng Eze Nri ang kalakalan at diplomasya sa ngalan ng mga taong Nri, at umari ng banal na awtoridad sa mga usaping relihiyon.
Ang kaharian ay isang kanlungan para sa lahat ng mga taong tinanggihan sa kanilang mga komunidad at isa ding lugar kung saan ang mga alipin ay pinalalaya sa sa kanilang pagkaalipin.
Kasaysayan
Ang kaharian ng Nri ay itinuturing na sentro ng kalinangang Igbo.
Pagkatatag
Arkeolohikal na katibayan ay nagmumungkahi na ang gahum ng Nri sa Igboland ay maaaring bumalik hanggang sa ika-9 na siglo, at mga maharlikang libing ay nahukay na petsahan sa hindi bababa sa ika-10 siglo.
Cauayan, Negros Occidental
Ang Bayan ng Cauayan ay isang Unang Klaseng bayan sa lalawigan ng Negros Occidental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Cauayan ay nahahati sa 25 barangay.
Temple Run 2
Ang Temple Run 2 ay isang laro ng Android na ni-release noong Enero 17, 2013 kay Kieth Sheperd at kay Natalia Luckyanova, at sining kay Kiril Tchangov. Ito ay inilathala ng Imangi Studios, isang sequel ng orihinal na laro. Noong Hunyo 2014, Temple Run 2 ay na-download ng 1 bilyong beses.
You Must Love Me
Ang "You Must Love Me", o "Dapat Mo Akong Mahalin" sa literal na pagsasalinwika, ay isang awitin ng Amerikanang mang-aawit na si Madonna, na nagwagi ng Parangal na Academy. Nagbuhat ito mula sa tugtuging pampelikula ng 1996 para sa pelikulang Evita. Pinakawalan o inilabas ang awit bilang isang singgulo noong Oktubre 1996. Nakapagbenta ang singgulo ng may 1.5 milyong mga yunit sa buong mundo.
Sa likod ng pabalat ng 56 Best of Tunog Sikat non-stop (disko kompakto), isinalin ang pamagat ng awiting ito bilang Ako Sana'y Mahalin Mo.
Panitik
Narito ang piling bahagi ng panitik ng awiting ito, na nasa orihinal na anyo sa Ingles. Karugtong nito ang naging anyo ng liriko sa pagsasalinwika:
Roger Federer
Si Roger Federer (isinilang Agosto 8, 1981) ay isang dating dalubhasang manlalaro ng tenis mula sa Switzerland, na nakahanay bilang una sa daigdig mula Pebrero 2, 2004, sa nakatalang 231 magkakasunod na linggo.
Sa unang pagkakataon, natalo siya ni Rafael Nadal ng España sa kampeonatong pang-2008 sa Wimbledon, Inglatera.
Dalawampung Paligsahang Grand Slam ang napanalunan ni Federer. Kasama sa mga Paligsahang Grand Slam na napanaluhan niya ay ang Australian Open, Roland Garros (French Open), Wimbledon, at U.S Open. Isa rin siya sa tatlong manlalaro (kasama sina Agassi at Nadal) na nagwagi ng Grand Slam sa tatlong iba't ibang rabaw (Luad, Damo, at Hard court). Siya lamang ang natatanging manlalaro na nakalahok sa finals ng lahat ng Paligsahang Grand Slam na hindi bababa sa limang beses. Itinuturing pinakamagaling na manlalaro ng tenis si Federer ng karamihan sa mga sports analysts, tennis critics, at dating mga manlalaro.
Si Federer ay nakasali na sa 23 career Grand Slam Finals, 10 dito ay sunod-sunod, at 18 sa 19 na finals sa pagitan ng apat at kalahating taon magmula 2005 sa Wimbledon Championships hanggang 2010 Australian Open, hindi kasama ang 2008 Australian Open. Hawak niya ang record ng pagkakarating sa semifinals o mas mabuti pa sa 23 magkakasunod na Paligsahang Grand Slam sa pagitan ng lima at kalahating taon mula 2004 Wimbledon Championships hanggang sa 2010 Australian Open. Sa 2011 French Open, nakamit niya ang kanyang pang-28 sunod na quarterfinal sa Paligsahang Grand Slam. Sa pagkakataong ito, nalampasan niya ang dating record na naitalaga ni Jimmy Connors.
Nanalo na si Federer ng record na limang ATP Tour Finals at 17 Paligsahang ATP Masters Series. Nanalo na rin siya ng Gintong medalya sa Olympics sa larong doubles kasama ang kapwa Swiss na si Stanilas Wawrinka noong 2008 sa Beijing. Mula 2003 hanggang 2010, si Federer ay parating nasa nangungunang dalawa sa rankings ng katapusan ng taon.
Bilang kalalabasan ng tagumpay ni Federer sa tennis, pinangalanan siyang Laureus World Sportsman of the Year ng apat na sunod-sunod na taon magmula't taong 2005 hanggang 2008. Kilala siya bilang Federer Express o Fed Express, Ang Swiss Maestro, o Maestro. Noong 2011, si Federer ay pang-25 sa Forbes Celebrity 100 List.
Sangke
Ang Illicium verum, karaniwang kilala bilang sangke (Ingles: star anise, star aniseed, o Chinese star anise) ay isang pampalasa na kasinglasa ng anise, galing sa hugis bituin na pericarp ng halaman ng Illicium verum, isang katamtaman na malaki na punong may dahon na laging lutnisa hilagang silangang Biyetnam at timog kanluran ng Tsina. Ang mga hugis bituin na prutas ay inaani bago mahinog. Ang mantika mula sa sangke ay isang mabangong mantika na ginagamit sa pagluluto, paggawa ng pabango, sabon, tutpeyst, pangmumog at kremang pangbalat. 90 na porsyento ng mga ani ng sangke ay ginagamit para pangkuhanan ng asidong shikimic, isang kemikal na ginagamit sa paggawa ng gamot na oseltamivir.