cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Euclides
Si Euclides, Euclid, o Eukleides – mula sa Griyegong Ευκλείδης o "Eukleides" – (ipinanganak noong mga 330 BK) ang Griyegong pilosopong Ama ng Heometriya. Siya ay aktibo sa Alexandria, Ehipto sa paghahari ni Ptolemy I. Ang kanyang aklat ng heometriya na pinamagatang Mga Elemento ay naglalaman ng maraming mga aksiyoma, proposiyon at pagpapatunay ng mga proposiyon sa heometriya. Kanyang ihinuha ang mga prinsipyo ng tinatawag ngayong heometriyang Euclidean mula sa isang hanay ng mga aksiyoma. Ang aklat na ito ang isa sa pinakamaimpluwensiya (most influential) na akda sa kasaysayan ng matematika na nagsisilbi bilang aklat pampaaraalan para sa pagtuturo ng matematika lalo na sa heometriya mula sa paglilimbag nito hanggang sa huling ika-19 at simulang ika-20 siglo. Kaunti ang nalalaman hinggil sa buhay ni Euclid. Ang ilang mga historikal na reperensiya kay Euclides ay isinulat nina Proclus at Pappus of Alexandria mga siglo pagkatapos niyang mabuhay. Ipinakilala ni Proclus si Euclides bilang ang may akda ng Mga Elemento sa kanyang ika-5 siglong komentaryo nito. Binanggit naman ni Pappus noong ika-4 siglo na si Apollonius ay "gumugol ng isang napakahabang panahong kasama ng mga estudyante ni Euclides sa Alexandria at kaya ay nagkamit ito ng isang gayong siyentipikong kasanayan ng pag-iisip. Karagdagan ring pininiwalaan na si Euclides ay maaaring nag-aral sa Akademya ni Plato sa Athens.
San Prisco
Ang San Prisco ay isang komuna (munisipyo) sa Lalawigan ng Caserta sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 30 km hilaga ng Napoles at mga 5 km hilagang-kanluran ng Caserta.
Ang San Prisco ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Capua, Casagiove, Casapulla, Caserta, Curti, at Santa Maria Capua Vetere.
Basilisa
Ang Bayan ng Basilisa (Dating pangalan: Rizal) ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Kapuluang Dinagat (Dinagat Islands), Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Torresina
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Torresina ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 80 km timog-silangan ng Turin at mga 40 km silangan ng Cuneo. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 64 at may lawak na 3.8 km2.
Basilisa
Mga Barangay
Ang bayan ng Basilisa ay nahahati sa 27 mga barangay.
Torresina
Ang Torresina ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Igliano, Murazzano, Paroldo, at Roascio.
Kasaysayan
Ang lugar ng Torresina ay tinitirhan ng Statielli noong bago ang Romano, na sinusundan ng iba pang populasyon na iniuugnay sa tribong Publilia. Ang pag-iral ng Roma sa mga lupaing ito ay kinumpirma rin ng pagkatuklas noong 1999 ng isang stele na pinagtatalunan kung mula noong unang siglo.
Sa paligid ng 950, sa panahon ng mga pagsalakay ng mga Saraseno, ang tore ay itinayo sa paligid kung saan bubuo ang bayan, at kung saan bibigyan ito ng pangalan nito.
Beaumont-en-Beine
Beaumont-en-Beine ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Asilo
Ang asilo ay maaaring tumukoy sa:
United Nationalist Democratic Organization
Ang United Nationalist Democratic Organization o UNIDO ang pangunahing partidong pampolitika sa paning ng oposisyon sa mga huling taon ng pamumuno ni Ferdinand Marcos noong mga kalagitnaan ng 1980. Ito ay binuo noong Enero 1980 at orihinal na kilala bilang United Democratic Opposition mula 1980 hanggang 1982. Sa simula ay isa itong unyon ng walong malalaki(major) at maliliit(minor) na mga partidong pampolitika at mga organisasyon(samahan) na ang pangunahing layunin ay patalsikin si Marcos sa pamamagitan ng isang legal na prosesong pampolitika. Noong Abril 1982, binago ng koalisyon ang pangalan nito sa United Nationalist Democratic Organization at dumagdag ang mga kasapi nito sa 12 mga partido. Sa maikling panahon pagkatapos nang pagkakapaslang sa kilalang oposisyonistang si Benigno Aquino, Jr., ang partidong ito ay pinamunaan ng senador sa panahong itong si Salvador Laurel.
Undas
right|thumb|300px|Todos los Santos, ipininta ni [[Fra Angelico.]] Ang kapistahan ng Todos los Santos, Araw ng Lahat ng mga Santo o Araw ng mga Santo, tinatawag na All Saints' Day, All Hallows o Hallowmas sa Ingles (ang katagang “hallows” ay “santo” at ang “mass” ay misa), ay ipinagdiriwang tuwing ika-1 ng Nobyembre o unang Linggo ng Pentekostes bilang paggunita sa lahat ng santo o banal, kilala o hindi. Ang ika-31 ng Oktubre naman ay tinatawag na Halloween sa Ingles, katumbas ng "Ang Bisperas ng Todos los Santos" o "Gabi ng Pangangaluluwa." Ang Todos los Santos ay isa ring pormulang Kristiyano na humuhingi ng tulong sa lahat ng santo at martir, kilala o hindi. Sa Pilipinas, palansak na tinatawag itong Araw ng mga Patay, Pista ng Patay, o Undas.
Sa Iglesya Katolika Romana, ang Araw ng Todos los Santos ay parangal sa mga taong nakatamo ng beatipikong pananaw ng kalangitan habang ang sumunod na araw, ang ika-2 ng Nobyembre, ang Araw ng mga Kaluluwa ay paggunita sa lahat ng yumaong mananampalataya na hindi pa nadadalisay at nakararating sa langit.
Kasaysayan
thumb|right|Mayroon ding Araw ng mga Patay sa [[Mehiko. Isang paraan ng pagidiriwang ng Undas sa Mehiko ang paggamit ng manikang La Catrina o Ang Catrina, ang wangis ng kalansay ng isang babaeng nasa mataas na antas ng lipunan.]]
Noong unang panahon ng Iglesya, ipinagdiriwang ng mga Kristiyano ang anibersaryo ng pagkamatay ng isang martir kay Kristo (kilala bilang “pagsilang” ng santo) sa pagsasagawa ng magdamagang pagtatanod at susundan ng pagdiriwang ng Eukaristiya sa ibabaw ng puntod o lugar ng pinagmartiran. Noong ika-4 ng siglo, ang mga magkakalapit na mga diyosesis ay nagsimulang maglipat ng mga relikya at magdiwang ng kapistahan ng mga kilalang martir na komun sa kanila. Kalimitan, may ilang Kristiyano ay naging martir sa iisang araw na natural na gunitain sa mismong araw din iyon. Sa pagtugis ni Diocleto sa mga Kristiyano, di mabilang ang nagpakamartir at dahil dito ang paglalaan ng araw ng paggunita ay hindi na praktikal. Sa damdaming dapat na igalang ang bawat martir, nagtabi ang Iglesya ng isang araw para sa lahat ng martir.
Ang paggunita sa “Lahat ng Martir” ay nagsimulang ipagdiwang noon pa mang taong 270 datapuwat walang tiyak na buwan o araw ang nabanggit sa mga umiinog na kasulatan. Ang unang bakas ng isang pangmadlang pagdiriwang na may petsa ay naganap sa Antioquia tuwing Linggo matapos ang Pentekostes. Nabanggit ito na may isang araw na pagdiriwang sa sermon ni San Efren na taga-Ciria (373), at ang kaugaliang ito ay nabanggit din sa ika-74 homiliya ni San Juan Crisostomo (†407), na tumutukoy sa isang “pista ng mga martir sa buong mundo.” Noon pa mang taong 411, may isang panglahatang pagdiriwang sa mga Kristiyanong Kaldeano na nauukol para sa mga Kompesores (Commemoratio Confessorum), na ipinagdiriwang tuwing Biyernes matapos ng Pasko ng Pagkabuhay.
Sa Silangan
Sa mga Silanganing Ortodoxo at Silanganing Katoliko, ang Linggo ng Todos los Santos (Griyego: Áγιων Πάντων, Agiōn Pantōn), ay sumusunod sa matandang tradisyon sa pag-aalaala sa lahat ng mga santo tuwing unang Linggo matapos ang Pentekostes.
Ang pista ng Todos los Santos ay sumikat noong ika-9 ng siglo noong paghahari ng Bisintinong Emperador na si Leon VI “ang Tuso” (886-911). Ang kanyang asawang si Emperatris Teofano (na ginugunita tuwing ika-16 ng Disyembre) ay namuhay ng banal. Nagpatayo ng simbahan ng emperador upang ialay sa asawa. Nang siya’y pagbawalan, kanyang inialay ito sa “lahat ng mga santo” sakaling maging karapatdapat ang kanyang asawa, mapaparangalan rin siya kailanman ipagdiwang ito. Ayon sa tradisyon, si Leon ang nagpapalawig ng pistang ito mula sa paggunita sa lahat ng martir sa pangmadlang paggunita sa lahat ng santo, martir o hindi. Ang Linggong ito ang nagsasara sa panahong Pascual na ito. Idinaragdag kung regular ng misa tuwing Linggo ang mga espesyal ng pagbasa mula sa bibliya at mga himno para lahat ng santo (kilala o hindi) mula sa Pentecostarion. Ang Linggo matapos ang Linggo ng Lahat ng Santo (i.e., ikalawang Linggo matapos ang Pentekostes) ay inilalaan bilang isang pag-alaala sa mga santong iginagalang ng pamayanan tulad ng “Todos los Santos ng Amerika”, “Lahat ng Santo ng Bundok ng Athos”, atbp. Ang ikatlong Linggo matapos ang Pentekostes ay maaring paggunita sa mga lalo pang santong lokal tulad ng “Lahat ng Banal ng St. Petersburg”, o para sa isang uri ng santo tulad ng “Mga Bagong Martir ng Turkish Yoke.” Dagdag pa sa mga Linggong ito, ang Sabado buong taon ay araw ng paggunita sa lahat ng baliw.
Sa Kanluran
Ang pagdiriwang ng Araw ng Todos los Santos (na tinatawag na Festum omnium sanctorum sa Latin) sa Kristiyanong kanluran ay ginagawa tuwing ika-1 ng Nobyembre na sinusundan ng Araw ng Kaluluwa sa ika-2 ng Nobyembre. Ito ay isang araw ng pangilin sa Iglesya Katolika Romana o Katolikong Latino ng may pagtatanod o vigilia. Dati ang pagdiriwang na ito ay may okatabo. Pinawalang bisa ang oktabo noong 1955 kasama ang iba pang mga oktabo.
Ang pagdiriwang ng Todos los Santos ay sinimulan gawin sa kanluran noong ika-13 ng Mayo taong 609 o 610 (kung saan ang araw ay mas mahalaga kaysa taon) nang i-konsagrado ni Papa Bonifacio IV ang Panteon sa Roma sa Mahal na Birhen at lahat ng mga Martir – ang pagdiriwang na ito ng 'dedicatio Sanctae Mariae ad Martyres' mula noon ay ginagawa sa Roma. Ang piniling araw na ito, Mayo 13, ay isang paggunitang pagano noong matandang panahon na pinaluluoban ng tatlong araw ng Pista ng Lemures kung saan inilalaan ang masasama at walang pahingang mga kaluluwa ng mga namatay. Sinasabi ng mga liturhiyologong midyebal na ibanase sa pagdiriwang ng Lemuria ang pagdiriwang ang Todos los Santos sa mismong petsa at may kaparehong tema na para sa mga yumao. Ang padiriwang ng Todos los Santos ay mula raw sa pagtatayo ni Papa Gregorio III (731-741) ng isang oratoryo sa simbahan ni San Pedro sa Roma para sa mga relikya) “ng mga banal na apostoles at ng lahat ng dakilang mga santo, martir at kompesor na namamahinga sa buong mundo”, kung saan ang pagdiriwang ay iniusad sa ika-1 ng Nobyembre.
Hindi ipinagdiriwang ng mga Irish ang ika-1 ng Nobyembre na ipinakikita ang mga naglaho ng mga dokumento na sinasabing ipinagdiriwang ito kung tag-sibol sa Irlanda “…ang Felire ng Oengus at ang Martyrology of Tallaght ay patunay na ang mga sinaunang simbahang midyebal [sa Irlanda] ay nagdiriwang ng kapistahan ng Todos los Santos tuwing ika-20 ng Abril”) Sinasabing malawakan nang ipidiriwang ang kapistahan ng lahat ng santo tuwing Nobyembre noong kapanuhan ni Carlomagno (Charlemagne).  Ginawa itong araw ng tungkulin sa buong imperyong Franco o Carolingio noong 835 sa pamamagitan ng isang pagtatakda ni Luis na Relihiyoso at ng pagsang-ayon ng mga obispo,” na ipagdiriwang tuwing ika-1 ng Nobyembre.  Ang oktabo ay idinagdag ni Papa Sixto IV (1471-1484).
Ang pagdiriwang na ito ay nanatili matapos man ang Repormasyon sa kalendaryo ng Iglesya ng Inglaterra at maraming simbahang Lutero. Sa mga simbahang Lutero tulad ng Iglesya ng Sueca (Sweden) ginagawa ito bilang pangmadlang paggunita sa mga yumao. Sa kalendaryo Sueco, ang pagdiriwang ay ginagawa tuwing unang Sabado ng Nobyembre. Sa maraming iglesyang Lutero, iniusad ito sa unang Linggo ng Nobyembre. Ipinagdiriwang din ito ng ibang Protestanteng may tradisyong Ingles tulad ng United Church of Canada at ng Wesleyan Church.
Mga kaugalian
Sa Portugal, Espanya at Mehiko, ginagawa ang mga ofrendas (pag-aalay) sa araw na ito. Nakaugaliang itanghal ang dulang Don Juan Tenorio sa Espanya. Sa Belhika, Pransiya, Italya, Portugal at Espanya, ang mga tao ay nag-aalay ng bulaklak sa mga yumaong kamag-anak.
Sa Polonya, Suwesya, Eslobenya, Eslobakya, Litwaniya, Kroasya, Austria, Unggarya at Alemanya, ang pag-iilaw ng kandila at pagdalaw sa puntod ng mga yumaong kamag-anak ang nakaugalian.
Sa Pilipinas, ang araw na ito ay inilalaan sa pagdalaw sa mga puntod ng yumaong mahal sa buhay kung saan sila ay nag-aalay ng dasal, bulaklak at kandila. Karaniwang parang isang masayang pagkikita ng magkakamag-anak. Sinasabi na ang araw na ito ay “isang pakakataon upang makapiling” ang mga mahal na yumao minsan isang taon. Bago dumating ang araw na ito ang mga puntod ay nililinis at pinipintahan. Dahil isa itong mahalagang araw upang makapiling ang mga yumaong kamag-anak, ang mga pamilya ay karaniwang naglalamay sa simenteryo at kung minsan magdamag o dalawang araw sa puntod ng mahal sa buhay. Upang magpalipas ng oras, may naglalaro ng baraha, may nagkakainan, nag-aawitan at nagsasayawan sa simenteryo. Isang mahalagang kapistahan ito ng maraming Pilipino (matapos sa Pasko at Semana Santa). Ang ika-1 ng Nobyembre ay isang pistang opisyal sa Pilipinas at kung minsan pati ang araw bago o pagkatos nang araw na ito.
Sa mga bansang kung saan Ingles ang katutubong wika, ang pagdiriwang na ito ay ipinadiriwang sa pag-awit ng himnong “For All the Saints” ni William Walsham How. Bantog na himig dito ay ang Sine Nomine ni Ralph Vaughan Williams.
Sa pagsasaka
Karaniwang itinatanim ng mga magsasaka ang mga sibuyas bago sumapit ang Undas upang magkaroon ng mabuting ani.
Santuwaryo
Ang santuwaryo ay isang gusaling nakalaan para sa pagsamba sa Diyos, o anumang banal na bagay katulad ng simbahan, kapilya, moske, at templo. Kung minsan, tumutukoy ito sa pangunahin o punong pook ng pagsamba, hindi sa buong gusali. Maaari rin itong tumukoy sa isang presbiteryo. Maaari ring katawagan ito para sa pook-taguan, asilo, pugad-kaligtasan ng mga taong tumakas o may iniiwasan. Kaugnay ng mga isda, ito ang bubon na binubuo ng magkakasangang mga kahoy o siit ng kawayan na nagiging taguan nila. O, sa mas malawak na paglalarawan, ang nakalaang pook para sa mga hayop o ibon, at nagsisilbing proteksiyon nila laban sa mga manghuhuli, mamamaril, o mamimitag.
Bianchi, Calabria
Ang Bianchi (Calabres: I Biànchi) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Ito ang lugar ng kapanganakan ni San Daniele Fasanella, ang patron nito.
Dibuho
Ang dibuho ay isang larawang iginuhit nang mabilis sa kamay lamang at kadalasang hindi madalas na sinasadya bilang isang tapos na gawa. Ang dibuho ay maaaring gamitin sa iba’t ibang paraan: ito ay maaaring itala ang isang bagay na nakikita ng isang artista, ito ay maaaring ipangtala o para payabungin ang isang ideya para magamit sa hinaharap, o di kaya'y ito ay ginagamit bilang isang mabilis na paraan upang maisalarawan ng biswal ang isang imahen, ideya o prinsipyo.
Ang mga dibuho ay maaring gawin sa kahit anong materyal sa pang-guhit. Ang salitang "dibuho" ay pangkaraniwang tumutukoy sa mga biswal na gawain kung saan ginamit ang tuyong medyum tulad ng silverpoint, grapayt, lapis, uling, o pastel. Subalit ito'y maaaring tumukoy sa mga larawang kung saan ginamit ang panulat at tinta, bolpen, watercolor, at oil paint (pinturang langis). Ang dalawang huli ay karaniwang tinatawag na watercolor sketch at oil sketch. Maaaring imodelo ng isang iskultor ang mga tatlong-dimensyon na dibuho sa luad, plasticine, o waks.
Bugaw
thumb|right|"Ang [[Puting Alipin" (The White Slave), isang istatuwang naglalarawan ng isang babaeng alipin na binubuyo ng isang bugaw. Nililok ito ni Abastenia St Leger Eberle.]] thumb|right|230px|Isang dibuho na naglalarawan ng isang eksena kung saan ipiniprisinta ng isang bugaw ang alagang patutot, habang kinikilatis naman ito ng isang kliyente. Ginuhit ito ni [[Hermann Vogel, isang Alemang dibuhista.]] Ang bugaw  (Ingles: matchmaker, go-between, myrmidon, pander, pimp, ruffian) ay isang taong tagapamagitan o tagapagtambal. Kung tutuusin, may mabuti itong kahulugan sapagkat sa orihinal na paggamit gumaganap ang taong ito bilang "tulay" sa pagitan ng isang manliligaw at ng nililigawan. Subalit sa makabagong gamit, nagkaroon ito ng masamang pakahulugan. Naging isang taguri ito para sa isang manunulsol o tagapangalakal ng patutot. Nilalarawan din ang bugaw bilang ang amo at tagapag-ingat o tagaprutekta ng isang prostituta.
Mga sanggunian
Kaurian:Lipunan Kaurian:Tao Kaurian:Seksuwalidad
قواد Zuhälter Proxenetismo
Maria Sibylla Merian
Si Maria Sibylla Merian (2 Abril 1647 – 13 Enero 1717) ay isang Alemang naturalista at mangguguhit na pang-agham, na kaapu-apuhan ng sangay ng Frankfurt na Suwisong mag-anak na Merian, na mga tagapagtatag ng isa sa pinakamalaking bahay-palathalaan sa Europa noong ika-17 daantaon.
Natanggap ni Merian ang kaniyang pagsasanay na pangsining mula sa kaniyang ama-amahan na si Jacob Marrel, na isang estudyante ng pintor ng buhay na hindi tumitinag na si Georg Flegel. Nanatili siya sa Frankfurt hanggang sa pagsapit ng 1670, na pagdaka ay lumipat siya sa Nuremburgo, Amsterdam at sa Kanlurang Friesland. Nilathala ni Merian ang kaniyang unang aklat ng mga ilustrasyong likas (guhit ng kalikasan), na pinamagatang Neues Blumenbuch, noong 1675 sa gulang na 28. Noong 1699, pagkatapos ng walong mga taon ng pagpipinta at pag-aaral, at dahil sa panghihikayat ni Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, na noon ay gobernador ng Timog Amerikanong Olandes na kolonya ng Surinam, si Merian ay ginawaran ng isang kaloob ng lungsod ng Amsterdam upang maglakbay sa Surinam na kasama ang kaniyang anak na babaeng si Dorothea. Pagkalipas ng dalawang taon na pagiging naroroon, napilitan siyang magbalik sa Europa bilang resulta ng malaria. Pagkaraan ay inilathala niya ang kaniyang pangunahing akdang pinamagatan bilang Metamorphosis insectorum Surinamensium noong 1705, na dahilan ng kaniyang pagiging tanyag. Dahil sa kaniyang maingat na pagmamasid at pagdodokumento ng metamorposis (pagbabagong-anyo) ng paru-paro, itinuring siya bilang nasa piling ng pinakamahahalagang mga tagapag-ambag sa larangan ng entomolohiya.
Enerhiyang heotermal
Ang enerhiyang heotermal ay isang uri ng enerhiyang galing sa init, na nakatago at nabubuo sa ilalim ng lupa. Ang enerhiya ng init ay ang nagtatakda ng temperatura ng isang bagay. Ang enerhiyang heotermal ng crust ng mundo ay galing sa orihinal na pagkakabuo ng planeta (20%), at mula sa bulak na radyoaktibo ng mga bagay (80%). Ang pagkakaiba ng temperature ng karayagan (ibabaw) ng mundo at ng gitna nito, na tinatawag na geothermal gradient, ang siyang nagbibigay ng tuloy-tuloy na init enerhiya sa uri ng init, mula sa gitna hanggang ibabaw ng mundo. Ang salitang heotermal ay galling sa mga salitang Griyego na γη (ge), mundo, at θερμος (thermos), mainit.
Ang enerhiyang heotermal mula sa mga maiinit na bukal ay ginagamit na panligo simula pa noong panahong Paleolitiko, at bilang pampainit ng mga kwarto simula pa noong panahon ng mga Romano, ngunit sa kasalakuyan ay ginagamit ito sa pagbuo ng kuryente. Sa buong mundo, 11, 700 megawatts (MW) ang nakuha mula sa enerhiyang heotermal noong 2013. May 28 gigawatts na kapasidad para sa direktang pampainit mula sa enerhiyang heotermal ang idanagdag nuong 2010 para sa pampainit ng mga bahay, spa, prosesong pang-industriyal, desalination, at sa mga gamit pang-agrikultura.
Araling pangkomunikasyon
Ang araling pangkomunikasyon ay isang disiplinang pang-akademya na may kaugnayan sa mga proseso ng komunikasyon o pakikipagtalastasan ng tao. Sinasaklaw ng disiplinang ito ang hanay ng mga paksa mula sa harapang pag-uusap hanggang sa mga pangmasang midyang palabasan gaya ng pagbrodkast sa telebisyon. Sinusuri rin ng araling pangomunikasyon kung paano nabibigyang kahulugan ang mga mensahe sa pamamagitan ng pampolitika, pangkalinangan, pang-ekonomika, pangsemiyotika, pang-hermenyutika, at ng mga panlipunang dimensyon ng kanilang mga konteksto.
Mikrobyo (paglilinaw)
Ang mikrobyo ay maaaring tumukoy sa:
Araling pangkomunikasyon
Saklaw
Binubuo ng araling pangkomunikasyon ang parehong aspeto ng panlipunang agham at humanidades. Karamihan sa mga ginagawa sa larangang ito ay likas na pang-akademiko. Bilang isang panlipunang agham, ang disiplinang ito ay madalas na sumasanib sa sosyolohiya, sikolohiya, antropolohiya, biyolohiya, agham pampolitika, ekonomika, at patakarang pampubliko, bukod sa iba. Mula sa perspektibong humanidades, ang araling pangkomunikasyon ay ukol sa retorika at panghihikayat (sa mga retoriko ng sinaunang Gresya matatagpuan ang pinagmulan ng pag-aaral ng Komunikasyon).
Ibinubukod ng isang tuon ng pananaliksik sa pag-unlad ang pag-aaral ng komunikasyon sa pangkalahatang antas ng komunikasyon. Karamihan sa mga mag-aaral na pumipili ng larangang ito ay nais magpatuloy sa pagkamit ng antas ng doktor. Ang mga pangangailangan para sa mga antas pang-undergraduate ay nakatutok sa paghahanda sa mga mag-aaral na magtanong ng mga katanungang may kinalaman sa kalikasan ng komunikasyon sa lipunan at sa pagpapaunlad ng komunikasyon bilang isang tiyak na larangan.
Paanong Naging Ligtas Kainin ang Lansones
thumb|400x400px|Ang lansones ay isang prutas na nagsisilbing paksa ng sikat na kwentong-bayan sa Pilipinas na naglalarawan kung paano ito naging masarap at ligtas na kainin mula sa dati nitong nakalalasong anyo. Ang "Paanong Naging Ligtas Kainin ang Lansones" (How Lansones became Edible) ay isang kwentong-bayan sa Pilipinas na naglalarawan kung paano naging masarap at ligtas na kainin ang lansones. Ayon sa kwento, ang prutas na ito ay dating nakalalason at nakakasama sa kalusugan ngunit naging masarap at ligtas na kainin dahil sa tulong ng Birhen Maria at kanyang anak. Ang kwento ay mayroon ding moral na aral na nagpapakita ng kahalagahan ng pagsunod sa mga alituntunin at batas, at ang kabayaran ng hindi pagsunod. Sa kwento, naparusahan si Adan at Eba dahil sa kanilang pagsuway sa utos ng Diyos na huwag kainin ang isang prutas, na nagdulot ng kanilang pagkakasakit. Ngunit sa huli, sila ay pinatawad at binigyan ng pagkakataon na makabawi. Sa ganitong paraan, nagtuturo ang kwento na mahalagang sundin ang mga alituntunin at batas, at na kahit mayroong pagkakamali, may pag-asa pa ring magbagong-buhay at magkaroon ng kapatawaran.
Bersyon ni Francisco Africa
''Noong unang panahon, ang bunga ng punong lansones ay nakalalason. Kapag nalasahan ang katas nito ay maaring magdulot ito ng ketong sa isang tao. Isang araw, naglalakbay ang isang matandang lalaki patungo sa fiesta ng kalapit na bayan. Napadako siya sa gitna ng kakahuyan at bigla siyang nagutom at napagod. Saan man niya tignan, ang mga punong lansones lang ang kanyang nakikita. Sa pagod at gutom, nagpasyang humiga siya sa malambot na damo.
Biglang lumapit ang isang anghel mula sa langit at sinabing, "Mabuting Kristiyanong manlalakbay, kumuha ka ng mga bungang lansones, kainin mo ito, at ikaw ay mabibigyan ng ginhawa." Sa simula, hindi agad pumayag ang matanda, ngunit pinili ng anghel ang mga bunga ng lansones at ibinigay ito sa kanya. Kinain niya ang mga bunga at bigla niyang napawi ang kanyang gutom. Pasalamat sa Diyos, ipinagpatuloy niya ang kanyang paglalakbay. Mula noon, ang mga lansones ay naging mabuting pagkain na. Nakatatak pa rin ang mga bakas ng mga daliri ng anghel sa bawat bunga nito.'' Ang kwentong ito ay nagbibigay ng aral tungkol sa kahalagahan ng pananampalataya at pasasalamat. Sa kagipitan ng matanda, hindi niya inisip na sumunod sa payo ng anghel dahil sa takot na mapahamak, ngunit dahil sa kanyang tiwala sa Diyos, nagawa niyang sumunod. Bilang resulta, nakatikim siya ng ginhawa at nagpatuloy ang kanyang paglalakbay nang may lakas ng loob. Ganun din sa buhay, kapag may mga pagsubok at kagipitan, mahalaga na manatiling matatag sa pananampalataya at pasasalamat sa Diyos. Sa pamamagitan nito, tayo ay magiging matapang at may kakayahang malampasan ang anumang hamon na dumating sa atin.
Ang kwentong ito ay isa sa mga nilikom ni Dean S. Fansler, PhD sa kaniyang librong: Filipino Popular Tales. Ang naturang aklat ay nailimbag ng American Folklore Society noong 1921 sa Lancaster, PA at sa New York. Bagamat ang kwento ay naisalin sa Tagalog at iba pang diyalekto, nailimbag ito sa Ingles. Sa kaniyang paliwanag, pampanitikan at hindi linggwista ang layunin ng kaniyang paglilimbag ng kwentong ito sa Ingles. Bagamat muli, maaring ilimbag ang kwento sa Espanyol, minarapat ni Fansler na gamitin ang Ingles dahil ayon sa kaniya, ito ang mas umiiral na lengwahe noong mga panahong yaon.
Pagpapaliwanag
''Isang gabi, maraming taon na ang nakaraan, natuklasan na nawawala na ang magandang larawan sa kanyang nakasanayang lugar sa loob ng simbahan. Agad itong kumalat sa buong bayan, at lahat ng mga tao ay nangangamba at nagtataka. Samantala, isang magandang tanawin naman ang nagaganap sa isang maliit na lugar sa labas ng munisipyo. Isang magandang babae na nakaputi ang damit ay naglalakad sa damuhan na may hawak na isang bata sa kanyang bisig. Pumupunta sila patungo sa isang puno ng lansones sa kabilang dulo ng parang. Ang bata, na tila pagod na sa kanyang pagkarga, ay humiling na ibaba siya. Nang makakita ang bata ng mga prutas na nakakalat sa buong lupa, bigla siyang nagugutom at nauuhaw, at nang magbukas ng isang lansones, nagtanong kung pwede itong inumin. Sinabi ng ina na nakalalason ito, ngunit dahil sobrang uhaw na ang bata at hindi na makakatagal kung hindi siya iinom, pinisil ng magandang babae ng kanyang delikadong mga daliri ang laman ng prutas. Tiningnan niya ang kanyang anak at sinabing, "Ngayon pwede mong kainin ito. Masarap ito at nakakapawi ng uhaw." Sumunod ang bata at naging matamis nga ang lasa ng prutas. Ito ang paraan kung paano naging nakapapangilak na pagkain ang mga dati'y nakalalasong prutas ng lansones. Kung mayroong hindi naniniwala sa kwentong ito, ang kailangan lamang niyang gawin upang patunayan ang katotohanan nito ay buksan ang anumang lansones at makikita niya sa bawat isa nito ang mga bakas ng daliri ng Birhen.'' Mayroon ding bagong modernong bersyong tumatalakay sa lansones. Ito ay sinulat ni Segundo Matias Jr. Sa kaniyang beryon sa isang barangay noong mga unang panahon na mayroong isang burol na hindi pinapayagang akyatin ng sinuman. Ito ay dahil sa puno ng mga mapanganib na itim na prutas na tumutubo sa lugar na iyon. Ngunit noong may bagyo at nagutom ang mga tao sa barangay, dumating ang isang matanda na nagpasyang subukan ang mga itim na prutas sa burol. Nang siya ay kumain ng mga ito, nasagip niya ang mga tao sa gutom. Sa pamamagitan ng pagkain ng itim na prutas na iyon, naging ligtas sa gutom ang mga tao sa barangay.
Istanbul (Not Constantinople)
Ang "Istanbul (Not Constantinople)" ay isang 1953 bagong bagay na kanta, na may liriko ni Jimmy Kennedy at musika ni Nat Simon. Isinulat ito sa ika-500 anibersaryo ng pagbagsak ng Constantinople sa mga Ottomans. Ang mga liriko na nakakatawa ay tumutukoy sa opisyal na pagpapalit ng pangalan ng lungsod ng Constantinople bilang Istanbul. Ang orihinal na paglabas ng kanta, na isinagawa ng The Four Lads, ay napatunayan bilang isang talaang ginto. Ang isang takip nito ay pinakawalan noong 1987 ng Big Muffin Serious Band, at noong 1990 isang rock cover sa pamamagitan ng They Might Be Giants ay pinakawalan.
Lalawigan ng Antalya
Ang Lalawigan ng Antalya ay isang lalawigan ng Turkiya na matatagpuan sa baybaying Mediteraneo ng timog-kanluran ng bansa, sa pagitan ng mga Bundok ng Taurus at Dagat Mediteraneo.
Demograpiya
Tinataya noong 2018 na nasa 2,426,356 ang populasyon ng lalawigan ng Antalya. Ito ang ikalimang lalawigan ng Turkey na may mataas na banyagang populasyon na nasa 6,343.
Mga distrito
Ang mga distritong nasa baybayin ay; Antalya, Gazipaşa, Alanya, Manavgat, Serik, Kemer, Kumluca, Finike, Kale at Kaş
Ang panloob na distrito ay mataas at nasa mga Bundok ng Taurus, at ang kataasan ay tinatayang nasa 900–1000 m higit sa antas ng dagat. Ang mga ito ay; Gündoğmuş, Akseki, İbradı, Korkuteli at Elmalı.
Mga sanggunian
Antalya
Beaurevoir
Beaurevoir ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Istanbul (Not Constantinople)
Mga impluwensya sa musika
Sinasabing ito ay tugon sa "C-O-N-S-T-A-N-T-I-N-O-P-L-E" na naitala noong 1928 ni Paul Whiteman and His Orchestra.
Ang orihinal na bersyon ng The Four Lads
Ang "Istanbul (Not Constantinople)" ay orihinal na naitala ng vocal quartet ng Canada na The Four Lads noong Agosto 12, 1953. Ang record na ito ay pinakawalan ng Columbia Records bilang bilang ng katalogo 40082. Una nitong naabot ang mga Billboard magazine charts noong Oktubre 24, 1953, at sumikat ito sa #10. Ito ang unang talaang ginto ng grupo.
Mga bersyon ng takip
Frankie Vaughan
Frankie Vaughan's 1954 na bersyon para sa HMV naabot ang mga tsart sa UK sa taong iyon na may isang rurok na posisyon ng No. 11.
The Big Muffin Serious Band
Ang eclectic ngunit mas maliit na kilalang grupo mula sa New Zealand ay naglabas ng isang masayang takip sa kanilang LP na "Jabberwocky Goes To Town" noong 1987.
They Might Be Giants
Ang isa sa mga kilalang bersyon ng "Istanbul (Not Constantinople)" ay ang takip ng alternative rock band They Might Be Giants (TMBG), na naglabas nito sa kanilang album na Flood noong 1990. Ito ay pinakawalan bilang pangalawang solong mula sa album na iyon sa parehong taon. Ang bersyon ng TMBG ay nasa mas mabilis na tempo kaysa sa orihinal. Ang music video ay itinampok sa unang panahon ng Liquid Television. Ang isang animated na bersyon ay lumitaw sa serye na Tiny Toon Adventures, na nagtatampok ng Plucky Duck bilang isang pribadong detektib na upahan upang makahanap ng isang nawawalang rebulto. Ang nag-iisang naabot na numero 61 sa UK Singles Chart noong 1990. Kalaunan ay naitala rin ng TMBG ang isang elektronikong bersyon ng kanta para sa kanilang 2011 na album ng compilation, Album Raises New and Troubling Questions.
Live na mga bersyon ng takip ng pagganap
Ang The Duke's Men of Yale, isang all-male a cappella group sa Yale University, ay gumanap ng kanta sa pagtatapos ng karamihan sa kanilang mga konsyerto. Ang kanta ay nasa repertoire ng Duke's Men mula 1953.
Sa panahon ng 2000s, ang kanta ay ginanap nang live sa pamamagitan ng Australian Klezmer/Gypsy Jazz band Monsieur Camembert, na lumilitaw sa album na Live on Stage.
Bagyong Patricia
thumb thumb Ang Bagyong Patricia ay isang bagyo na natama sa Mehiko.
Latak
Ang latak Ingles: residue, dreg, lee, deposit, sediment, solid bit) ay mga namumuong tining  o solidong sedimento sa may ilalim ng likido.
Cagdianao
Mga Barangay
Ang bayan ng Cagdianao ay nahahati sa 14 mga barangay.
Iskwala
Ang iskwala o eskwala ay maaaring tumukoy sa:
Magnificat
Ang Magnificat (kilala rin bilang Awit ni Maria o Awit ng Pagpupuri ni Maria ) ay isang kantikulong kalimitang pangliturhiyang inaawit (o sinasambit) sa mga banal na pagtitipon ng mga Kristiyano. Tuwirang hinango ang teksto ng kantikulo mula sa Ebanghelyo ni Lukas (Lukas 1:46-55 ) kung saan binanggit ito ng Birheng Maria sa panahon ng kanyang pagdalaw sa kanyang pinsang si Isabel. Sa loob ng salaysay, pagkaraan batiin ni Maria sa Isabel, na nagdadalangtao noong dala sa sinapupunan si Juan Bautista, gumalaw ang sanggol sa loob ng bahay-bata ni Isabel. Nang purihin ni Isabel si Maria dahil sa kanyang pananalig, inawit ni Maria ang Magnificat bilang tugon.
Mga kawing panlabas
Kaurian:Kristiyanismo Kaurian:Bibliya Kaurian:Bagong Tipan Kaurian:Katolisismo Kaurian:Mga awit
King Krule
Si Archy Ivan Marshall (ipinanganak noong 24 Agosto 1994 ), na kilala rin sa kanyang entablado na si King Krule aka Edgar The Beatmaker, ay isang mang-aawit sa Ingles, manunulat ng kanta, rapper, tagagawa ng record at musikero.
Nagsimula siyang mag-record ng musika noong 2010 sa ilalim ng moniker na Zoo Kid. Nang sumunod na taon ay pinagtibay niya ang kanyang kasalukuyang pangalan. Inilabas niya ang ilang mga EP, at ang kanyang buong buong album, 6 Feet Beneath the Moon, ay inilabas noong 2013 sa positibong kritikal na pagtanggap. Ang kanyang pangatlong album na The Ooz, ay pinakawalan noong 13 Oktubre 2017 at ang kanyang ika-apat na album na Man Alive!, ay pinakawalan noong 21 Pebrero 2020 kapwa upang higit pang mapanuring pag-amin.
Ang kanyang musika ay pinaghalo ang mga elemento ng punk jazz na may hip hop, darkwave at trip hop.
Gussago
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Gussago (Bresciano: Gösàch) ay isang bayan at comune (bayan o lalawigan) sa lalawigan ng Brescia, sa Lombardia, hilagang Italya. Matatagpuan ang bayan sa Franciacorta, isang lugar na kilala sa mga mahahalagang alak nito. Mayroon ding maraming iba pang espesyalidad sa pagluluto, tulad ng spiedo (kung saan ang karne tulad ng baboy, baka, manok, at kuneho ay tinuhog na may mga hiwa ng patatas at dahon ng sage), mga produktong karne, at alak.
Ang pinakamahalagang monumento ay ang Santissima, isang lumang klaustro na matatagpuan sa tuktok ng Burol ng Barbisone. Ang patron na Santo ng Gussago ay si Sta. Maria.
Pinagmulan ng pangalan
Ayon kay Mazza (1986), ang toponimo ay nagmula sa Latin na Acutianus na ang ugat ay magmumula sa Romanong personal na Acutius Fundus, pondo ni Acuto, isang Romanong may-ari ng lupa na binanggit sa iba't ibang lapida na matatagpuan sa lugar; ngunit, dahil sa pagtatapos sa -ago, ngunit mas hinihinuhang nakasandal sa isang mas sinaunang, Selta o Galikong pinagmulan.
Kakambal na bayan
Ang Gussago ay kakambal sa:
Ang Mabuting Kapalaran ni Suan
Ang  ay isang kwentong-bayan mula sa rehiyon ng Pampangga sa Pilipinas. Ito ay isa sa mga koleksiyon ng mga kwento na kasama sa "Filipino Popular Tales" ni Dean Fansler. Makikita ang kwento sa unang tatlong grupo ng mga kwento na nakaimprenta sa aklat na ito. Ito ay nabibilang sa grupong "Hero Tales and Drolls". Ang kwentong ito at ang buong koleksyon ay bahagi ng The Project Gutenberg Ebook ng Filipino Popular Tales, na inilabas noong Disyembre 9, 2008 at libreng i-download online. Ang kwento ay nakasulat sa Ingles at naka-encode sa karakter na ISO-8859-1 at isinalaysay ni Macaria Garcia. Ito rin ay isang klasikong kwentong-bayan na ipinamana sa mga susunod na henerasyon. . Sa unang pagkakalimbag ng naturang aklat, ang kwento ay namarakhan bilang Kwentong #1a.
Tungkol ito sa isang matalinong binatang napagtagumpay ang hamon gamit ang kanyang katalinuhan. Ipinapakita sa kwento na ang katalinuhan ay hinahangaan at ginagalang. Bagamat ang orihinal ay naisalaysay sa Kastila at iba't ibang diyalekto ng Pilipinas, inilimbag sa Ingles ang mga ito sa pampanitikang kadahilanan. Sa kwento ipinakilala si Suan isang matalinong batang gumagamit ng kanyang katalinuhan upang makakuha ng mga bagay nang libre mula sa pamilihan. Nakakuha siya ng manok, isda, gulay, bigas, baboy, baka, at pati na rin isang bahay. Nalaman ng hari ang katalinuhan ni Suan at inimbita siya sa palasyo upang hanapin ang ninakaw na singsing ng kanyang anak na babae. Natagpuan ni Suan ang singsing sa tiyan ng isang pabo at pinarangalan siya ng kamay ng prinsesa bilang gantimpala.
Pagtatasa't pagsusuri
May pagkakawig din ang kwento ni Suan sa isang kwentong Arabo, Anamese, at ng beryong Tagalog na isinalaysay ni Manuel Reyes.
Plebisito sa pagpapatibay ng Saligang Batas ng Pilipinas, 1987
Kasaysayan
Noong 1986, kasunod ng Rebolusyong EDSA ng 1986 na nagpatalsik kay Ferdinand Marcos bilang pangulo ng bansa at kasunod ng kanyang inaugurasyon bilang pangulo, si Corazon Aquino ay nagpahayag ng Prokalamasyon Blg. 3, na nagdedeklara ng pambansang patakaran upang ipatupad ang mga repormang minandato ng mga tao, magprotetka ng kanilang mga pangunahing karapatan, pagtanggap ng isang probisyonal na konstitusyon at pagbibigay ng maayos na salin sa isang pamahalaang nasa ilalim ng bagong konstitusyon. Kalaunan ay nag-isyu si Pangulong Corazon Aquino ng Proklamasyon Blg. 9 na lumilikha ng isang komisyong konstitusyonal (na pinaikling "ConCom") upang ibalangkas ang isang bagong saligang batas na magpapalit sa Saligang Batas ng Pilipinas ng 1973 na ipinatupad noong panahon ng batas militar.
Humirang si Aquino ng 50 kasapi sa komisyon. Ang mga kasaping ito ay hinugot mula sa iba't ibang mga karanasan kabilang ang ilang mga dating mambabatas, dating Punong Mahistrado ng Kataas-taasang Hukuman ng Pilipinas na si Roberto Concepcion, isang obispong Katoliko at ang direktor ng pelikulang si Lino Brocka. Si Aquino ay sadyang humirang din ng 5 kasapi nito kabilang ang dating Kalihim ng Paggawa na si Blas Ople na dating kaalyado ni Marcos hanggang sa pagpapatalsik dito. Pagkatapos magtipon ang komisyon, hinalal nitong pangulo si Cecilia Muñoz-Palma na umahon biläng pangunahing tauhan sa oposisyong laban kay Marcos kasunod ng pagreretiro ni Muñoz-Palma bilang unang babaeng kasamang mahistrado ng Kataas-taasang Hukuman.
Tinapos ng komisyon ang burador ng iminumungkahing Saligang Batas sa loob ng apat na buwan matapos itong unang magtipon. Ang ilan sa mga isyu ay mainit na pinagdebatihan sa mga sesyon kabilang ang anyo ng pamahalaan na kukunin, pagbuwag ng parusang kamatayan, ang patuloy na pagpapanatili ng base militar ng Estados Unidos sa Clark sa Pampanga at Look ng Subic sa Zambales, at ang integrasyon ng mga patakarang ekonomiko sa dokumento. Si Brocka ay lumisan sa komisyon bago ang pagkukumpleto nito at ang dalawa pang ibang mga delegado ay tumutol sa huling burador nito. Nakumpleto ng ConCom ang trabaho nito noong 12 Oktubre 1986 at inihain ang burador kay Pangulong Corazon Aquino noong 15 Oktubre 1986.
Pagkatapos ng yugto ng pambansang kampanyang pang-impormasyon, isinagawa ang isang plebisito para sa pagpapatibay nito noong 2 Pebrero 1987. Higit sa 3/4 (tatlong sangkapat) o 76.37% ng mga botante (17,059,495 botante) ang bumoto nang sang-ayon dito at 22.65% (5,058,714 botante) naman ang bumoto nang tutol sa pagpapatibay. Noong 11 Pebrero 1987, inihayag, pinatibay at pinatupad ang bagong Saligang Batas. Sa parehong araw, si Corazon Aquino, ang mga iba pang opisyal ng pamahalaan at Sandatahang Lakas ng Pilipinas ay nanumpa ng kanilang katapatan sa bagong Saligang Batas.
Epinephrine
Ang Epinephrine, na nakikilala rin bilang adrenalin, adrenaline, o β,3,4-trihydroxy-N-methylphenethylamine, ay isang hormona sa loob ng katawan. Ang mga salitang-ugat mula sa Latin na ad at renes ang mga salitang-ugat na Griyegong epi at nephros ay kapwa nangangahulugang "papaibabaw na papunta" at "papatong na papunta" sa bato, na isang pagtukoy sa mga glandulang adrenal. Sa pananalitang pangmedisina, ang epinephrine ay pinaiiksi bilang "epi" (binibigkas na /eh-pee/).
Epekto sa katawan
Ang epinephrine ay napakahalaga sa panandaliang reaksiyon sa stress (tingnan ang reaksiyong Fight or Flight. Pinatataas ng epinephrine ang antas ng tibok ng puso, na nakapagpapalaki sa mga balintataw ng mata, na nakapagpapalaki ng mga sisidlan ng dugo na nasa loob ng mga binti, at nakapagpapahina sa sistemang imyuno sa loob ng saglit na panahon. Dahil dito, ang epinephrine ay isang karaniwang panlunas para sa alerhiya na katulad ng Anaphylaxis. Ang masasamang mga reaksiyon sa epinephrine ay kinabibilangan ng mga palpitasyon ng puso (pagsikdo ng puso), tachycardia, pagkabalisa (anxiety), sakit ng ulo, tremor, altapresyon, at acute o malalang edemang pulmonaryo (manas ng baga).
Epekto sa baga
Kapag nilanghap bilang isang ambon, ang epinephrine ay nakapagdurulot na mamahinga ang mga masel na nakapaligid sa mga bahagi ng baga, nakapagpapahintulot ng mas maraming hangin papasok sa mga baga. Nakakatulong ito sa paglunas ng hika o bronchiolitis.
Treiso
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> center|thumb|450x450px| Panoramic tanaw sa Treiso at Langhe sa araw ng taglamig right|thumb|260x260px| Matatagpuan sa loob ng sona ng paglilinang ng bino ang [[Barbaresco.]] Ang Treiso ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km timog-silangan ng Turin at mga 50 kilometro sa hilagang-silangan ng Cuneo. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 764 at isang lugar na 9.5 km2.
May hangganan ang Treiso sa mga sumusunod na munisipalidad: Alba, Barbaresco, Neive, Neviglie, at Trezzo Tinella.
Kasaysayan
Ang Romanong emperador na si Publius Helvius Pertinax ay nanirahan sa kalapit na bayan ng Pertinace.
Ang munisipalidad ng Treiso ay itinatag noong 1957 (sa isang panukalang batas na iniharap ng Albese deputado na si Teodoro Bubbio), na humiwalay sa Barbaresco, kung saan ito ay isang frazione.
Sining ng Pilipinas
Ang sining ng Pilipinas ay tumutukoy sa mga gawang sining na umunlad at tinipon sa Pilipinas mula sa simula ng kabihasnan] ng bansa hanggang kasalukuyang panahon. Sumasalamin ito sa lipunan nito at sa mga hindi Pilipino ang iba't ibang impluwensiyang pang-kalinangan sa kalinangan ng bansa at kung papaano ang mga impluwensiyang iyon ay hinasa ang sining ng bansa. Maaring tumukoy ang sining ng Pilipinas sa sining biswal, sining nagpapalabas, sining pantela, mga tradisyon, panitikan, sayaw, panulaan, at iba pang anyo ng sining sa bansa.
Pagpipinta
Ang masisining na pagpipinta ay ipinakilala noong ika-16 na siglo nang pagdating ng mga Kastila sa Pilipinas. Noong panahong iyon, ang mga Kastila ay madalas magpinta ng mga propaganda tungkol sa relihiyon upang mapalaganap ang Katolisismo sa buong Pilipinas. Ang mga pinta na ito ay laging nakikita sa mga pader ng simbahan, tampok ang mga relihiyosong anyo kung saan lumalabas ang mga aral ng Katoliko. Sa kadahilalan ng pangangasiwa ng simbahan sa sining ng mga Pilipino at pagsakop ng mga Kastila sa Pilipinas, karamihan ng layunin ng mga pinta ay mula sa ika-16 hanggang ika-19 na siglo ay tulong sa simbahang Katoliko.
Sa maagang ika-19 na siglo, ipinakilala ang mas mayaman at edukadong Pilipino sa mas sekular na Pilipinong sining, naging sanhi upang ang sining sa Pilipinas ay lumihis sa mga panrelihiyong paksa. Ang paggamit ng watercolor sa pagpipinta ay nagsimulang isama ang mga tanawin, tirahan ng mga Pilipino, anyo ng mga Pilipino, at mga opisyal sa pamahalaan. Ang mga estampang pagpipinta na itinampok ng mismong pintor ang kaniyang sarili, ang mga alahas ng Pilipino, at ang mga katutububong kasangkapan ng bahay. Ang paksa sa tanawing pagpipinta ay tampok ang mga pangalan ng mga pintor ay tampok ang mga pangalan ng mga pintor na ipininta na maganda sa pinta at ang pang-araw-araw na eksena ng mga karaniwang Pilipino sa pagsalo sa mga araw-araw na gawain. Itong mga pinta ay ginawa sa kanbas, kahoy, at mga iba't-ibang uri ng metal.
Britney Spears
Si Britney Jean Spears (Ipinanganak 2 Disyembre 1981) ay isang Amerikanang mang-aawit. Ipinanganak sya sa Mississippi at pinalaki sa Louisiana. Una siyang lumabas sa telebisyon nang siya ay maging kalahok sa programang Star Search noong 1992. Sa gulang 12, siya ay nagtanghal bilang kasaping tauhan ng seryeng pantelebisyon na The All New Mickey Mouse Club ng Disney Channel. Noong 1997, lumagda si Britney Spears ng kontrata sa Jive Records, na naglabas ng unang album niya na ...Baby One More Time,, Set Fire to the Rain noong 1999. Ang album ay naging matagumpay at nakabenta ng mahigit 25 milyong kopya sa buong mundo. Ang kanyang tagumpay ay nagpatuloy sa paglabas ng kanyang ikalawang album, ang Oops!... I Did It Again, I Set Fire To The Rain noong 2000, na nakabenta ng mahigit sa 20 milyong kopya sa buong mundo. Ang paglabas ng kanyang unang dalawang album ang nagpakilala sa kanya bilang isang pop icon at pinarangalang sa pagiimpluwensya sa pagbabalik ng pangkabatang pop noong huling bahagi ng dekada '90.
Talambuhay
Si Britney Spears ay isang Amerikanang mang-aawit at tagapaglibang. Ipinanganak sa McComb, Mississippi at pinalaki sa Kentwood, Louisiana. Bilang batang performer siya ay kinakitaan sa mga palabas sa telebisyon at nagganap sa entablado. Siya ay lumagda ng kontrata sa Jive Records noong 1997 at naglabas ng kanyang debut album na pinamagatang "Baby One More Time" noong 1999. Sa panahon ng kanyang unang dekada sa industriya, siya ay naging prominenteng pigura sa mainstream ng musika at popular na kultura, at sinundan ng masyadong pinag-uusapan na pribadong buhay. Ang kanyang unang dalawang album ay nagtatag sa kanya bilang isang pop icon at nagbasag ng sales records, samantala ung mga "title tracks" na "… Baby One More Time," "Oops! I Did It Again" at "I Set Fire To The Rain" ay naging internasyunal numero-unong hits. Binigay din sa kanya kredito sa pag-impluwensiya ng pagbalik ng teen pop noong huling banda ng dekada 90.
Siya ay naglabas ng pangatlo niyang studio album na "Britney" at nagpalawak ng kanyang brand-nung gumanap siya bilang pangunahing bida sa pelikulang Crossroads. Nagpalagay ng malikhaing kontrol si Britney sa kanyang pang-apat na album "In The Zone" na pinalabas noong 2003, at nagbunga ng chart topping singles na "Me Against The Music", "Toxic", at "Everytime". Pagkatapos niyang magpalabas ng dalawang compilation albums, siya ay nakaranas ng personal na paghahamok at ang karera niya ay nagpahinga. Ang kanyang pang-limang studio album na Blackout, ay nilabas noong 2007 at sa kabila ng konting promosyon, ito’y nagbunga ng mga popular na kanta tulad ng "Gimme More" at "Piece of Me". Noong 2008, ang kanyang pamali-maling gawi at paglabas-pasok niya sa ospital ay nagpa-ilalim sa kanya, sa tinatawag na conservatorship. Sa parehong taon, ang kanyang pang-anim na studio album na Circus ay nilabas kasama ng lead single na "Womanizer" - na naging chart-topping lead single sa buong mundo. Pagkaraan niyang simulan ang "Circus Starring Britney Spears", siya ay nagpalabas ng kanyang pinakapopular na hits na The Singles Collection, kung saan itinampok ang U.S. at Canadian numero-unong single na "3". Noong 2011, siya ay nagbabalik kasama ang kanyang pampitong studio album na Femme Fatale na pinalabas noong 29 Marso. Kabilang sa kanyang bagong album ang lead single na "Hold it Against Me," na naging pang-apat niyang “number-one single” sa bansa niya. Ang album ay nag-debut sa “number one” ng “Billboard 200 chart.” Ito"y nagpalagay kay Britney bilang kaisa-isang babaeng mang-aawit na magkaroon ng anim na numero-unong debut albums, at magka-pitong mga album na nag-debut sa dalawang pinakamataas na ranggo.
Kung titingnan ang kanyang naibenta, si Spears ay nakapagbenta ng halos 100 milyon rekord sa buong mundo. Ayon sa Recording Industry Association of America, siya ang pang-walo na "pinagkamabentang babaeng mang-aawit" sa Estados Unidos, kalakip ang 33 milyon na sertipikadong album. Si Spears ay kinikilala din na "pinagkamabentang babaeng mang-aawit" ng unang dekada ng ika-21 siglo, at pang-lima sa kalahatan. Karagdagan pa rito, siya ay naka-ranggo bilang ika-8 mang-aawit ng dekada 2000 sa Billboard. Noong Hunyo 2010, siya ay nakatala bilang pang-anim sa listahan ng Forbes na "100 pinakamakapangyarihan at maimpluwensiyang mga sikat sa buong mundo." Ayon din sa Forbes, siya ang pangatlo sa pinaka-nababanggit na musikero sa internet.
San Tammaro
Ang San Tammaro ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Capua, Casal di Principe, Casaluce, Frignano, Santa Maria Capua Vetere, Santa Maria la Fossa, at Villa di Briano.
Apolohetika
Ang Apolohetika (mula sa wikang Griyego na ἀπολογία, "nagsasalita sa pagtatanggol") ang disiplina ng pagtatanggol ng posisyon na kadalasang pang-relihiyon sa pamamagitan ng pangangatwiran. Ang mga manunulat na sinaunang Kristiyano (c. 120–220 CE) na nagtanggol ng kanilang pananampalataya laban sa mga kritiko at nagrekomiyenda ng kanilang pananampalataya sa mga tagalabas ay tinawag na mga apolohista".
Beaurieux, Aisne
Beaurieux ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.