cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lindol at tsunami sa Karagatang Indiyano ng 2004
Epekto ng lindol at tsunami
Naapektuhan rin ang bansang Sri Lanka dahil sa tsunami kasama nito ang bansang Indya.
Ang bansang Thailand ay bahagi pa rin nang Karagatang Indiyano kaya naapektuhan rin ang kanlurang bahagi ng Thailand
Ang bansang Maldives ay nasa bahagi pa rin nang Karagatang Indiyano nakapaminsala rin ang tsunami sa kapital nitong Male.
Ang bansang Somalia ay nasa timog ng Africa naapektuhan rin ang bansang ito tulad nang bansang Maldives.
Alfonsine
Ito ay matatagpuan sa pagitan ng Ilog Senio at Dagat Adriatico. Ang ekonomiya nito ay halos nakabatay sa agrikultura, lalo na sa produksiyon ng alak at prutas.
Pinagmulan ng pangalan
Mayroong dalawang pangunahing teorya tungkol sa pinagmulan ng pangalang Alfonsine. Ang pinakatinatanggap na teorya, batay sa mga dokumentong mula noong unang bahagi ng ika-16 na siglo, ay ang bayan ay pinangalanan sa Alfonso Calcagnini, na kinikilala sa pagreklama ng lupa mula sa mga latian kung saan itinatag ang bayan. Ang pangalawang hinuha ay iniuugnay kay Antonio Polloni, na sa kaniyang 1966 na aklat na Toponomastica Romagnola (“Ang heolohikong estruktura ng rehiyon ng Romaña”), ay nagmumungkahing ang pangalan ay nagmula sa salitang Latin na "fossa" (ginawa ng tao na kanal, daanan ng tubig), at nang maglaon, sa pamamagitan ng pagkakataon, ito ay naimpluwensiyahan ng pangalan ng Alfonso Calcagnini.
Ugnayang pandaigdig
Ang Alfonsine ay kakambal sa:
Koledari
thumb|[[Konstantin Trutovsky. Kolyaduvannya sa Ukranya. 1864]] thumb|Koleduvane sa Rusya. 2012 thumb|Kolyaduvannya sa Lviv, Ukranya. Pagdiriwang ng lungsod. 2012 Ang Koledari ay mga Eslabong tradisyonal na nagtatanghal ng isang seremonya na tinatawag na koleduvane, isang uri ng pananapatang pamPasko. Ito ay nauugnay sa Koliada, isang pagdiriwang na isinama kalaunan sa Pasko.
Bulgaria
Ang mga koledari na nananapatan ay tradisyonal na nagsisimula sa kanilang pag-ikot sa hatinggabi sa Bisperas ng Pasko. Bumibisita sila sa mga bahay ng kanilang mga kamag-anak, kapitbahay, at iba pang tao sa nayon. Ang pananapatan ay karaniwang ginagawa ng mga kabataang lalaki, na sinasamahan ng isang matanda na tinatawag na stanenik. Bawat nananapatan ay may dalang patpat na tinatawag na gega. Hinihiling nila ang kalusugan, kayamanan, at kaligayahan ng mga tao mula sa nayon. Ang oras para sa koleduvane ay mahigpit na tinukoy ng tradisyon—mula hatinggabi hanggang madaling araw sa Bisperas ng Pasko. Sa lakas ng mga kanta kailangan nilang itaboy ang mga demonyo. Sa pagsikat ng araw nawala ang kapangyarihang iyon at huminto sa koleduvat. Nagsimula ang paghahanda tuwing ika-20 ng Disyembre. Ang mga lalaki ay nakasuot ng tradisyonal na kasuotan ng maligaya na may espesyal na palamuti sa kanilang mga sombrero.
Hilagang Macedonia
Sa Hilagang Macedonia, ang pag-awit ay magsisimula ng madaling araw sa Enero 6, na kung saan ay ang Bisperas ng Pasko o kilala sa Macedonio bilang Badnik. Kadalasan ang mga bata ay nananapatan sa North Macedonia at sila ay nagbabahay-bahay na ginigising ang mga tao gamit ang isang kanta. Kumakanta sila ng mga kantang tinatawag na koledarski pesni o mga carol. Pagkatapos ng kanta, ang tao, na kinakantahan ng kanta, ay nagbibigay ng gantimpala sa mga bata ng pera, prutas, kendi, tsokolate at iba pang regalo. Karaniwang nagigising ang mga bata upang gawin ito sa pagitan ng 5 at 11n.u. at naglilibot sila sa buong kapitbahayan o nayon.
Isa sa pinakasikat na kolyadkas (kanta) sa Hilagang Macedonia ay ang sumusunod na katutubong awit na naitala noong 1893:
Коледе леде паднало греде утепало деде деде се мачи баба го квачи со четири јајца гускини, шаткини.
Денеска е Коледе, утре е Божиќ ќе колеме теле теле вика леле не колете мене ќе ви купам зеље да месиме пита да јадеме сите.
Kolede lede padnalo grede utepalo dede dede se mači baba go kvači so četiri jajca guskini, šatkini.
Deneska e Kolede utre e Božiḱ ḱe koleme tele tele vika lele ne kolete mene ḱe vi kupam zelje da mesime pita da jademe site.
Ukranya
Isa sa mga pinakakilalang katutubong Ukranyanong kolyadka na kanta ay ang Shchedryk sa 1916 na isinaayos ni Mykola Leontovych. Nang maglaon ay inangkop ito bilang isang Ingles na pananapatang pamPasko, Carol of the Bells, ni Peter J. Wilhousky.
Manggugupit
thumb|right|Isang barberong gumugupit ng buhok ng isang batang lalaki. thumb|right|Isang babaeng manggugupit na hinuhugasan na ang [[ulo at buhok ng isang kliyente matapos itong magupitan.]] thumb|right|Tanawin sa loob ng isang pagupitan. thumb|right|Karaniwang may nakadekorasyong barber pole o tubong pambarberya ang paggupitan ng mga barbero. Umiinog ito kung bukas at tumatanggap pa ng kliyente ang mga barbero.
Ang manggugupit ay karaniwang tumutukoy sa isang taong gumugupit, tagagupit, o pumuputol ng buhok ng isang kliyenteng nagbabayad. Panlahat na tawag ito maging babae man o babae ang tagagupit. Tinatawag ring manggugupit ang mga mananabas o tagatabas ng telang gagamitin sa pananahi. Barbero ang tawag sa lalaking manggugupit na ang kadalasang kliyente ay mga kapwa lalaki rin. Sumusunod sa moda o pamantayan ang mga manggugupit. Marunong ding mag-ahit ng balbas at bigote ng mga kliyente ang mga ito. May iba ring nagkukulay ng buhok at nagmamasahe sa mga nagpapagupit, lalo kung natapos na ang gupitan. Pagupitan, barberya, o barberuhan ang tawag sa lugar na pinupuntahan ng mga ibig magpagupit. Mayroon ding mga pedikyurista, manikurista, at mangungulot sa mga paggupitan ng mga kababaihan.
Sa Pilipinas, si Martina Lunud ang itinuturing na unang dalubhasang babaeng naging barbero. Noong Hunyo 1927, inilathala ng magasing Philippines Free Press si Lunud bilang "Binibining Barbero ng Maynila" (Manila’s Lady Barber). Bagaman isang larangang pangkalalakihan ang pagiging barbero o ang manggupit ng mga estilong panlalaki, naghanapbuhay si Lunud sa mga barberuhang La Marina at People's sa Sta. Cruz, Maynila. Nagmula sa Lungsod ng Olongapo si Lunud. Nabanggit niya sa Philippines Free Press ang mga katagang ito: “Hindi ito isang trabahong pambabae, sa tingin ko, ngunit nagawa ko na ang lahat ng aking magagawa sa abot ng aking makakaya, at gusto ng mga kliyente ko ang aking ginagawa.”
Ukranyanong musikang-pambayan
Kasama sa Ukranyanong musikang-pambayan ang ilang uri ng tradisyonal, awiting-bayan, inspirado ng kuwentong-pambayan na popular at inspirado ng kuwentong-pambayan na klasikong tradisyon.
Sa panahong Sobyet, ang musika ay isang kinokontrol na kalakal at ginamit bilang isang kasangkapan para sa indoktrinasyon ng populasyon. Bilang resulta, ang repertoire ng mga nagtatanghal ng Ukranyanong musikang-pambayan at mga ensemble ay kinokontrol at pinaghigpitan.
Tunay na awiting-pambayan
Ang mga Ukranyano, lalo na sa Silangang Ukranya ay nagtaguyod ng kakaibang estilo ng pag-awit – Ang Puting boses (Білий голос). Pangunahing sinasamantala ng ganitong uri ng pag-awit ang rehistro ng dibdib at katulad ng kontroladong pagsigaw o pagsigaw. Ang bokal na ranggo ay mahigpit at nasa mas mababang tessitura. Nitong mga nakaraang panahon ay naitatag na ang mga kurso sa boses upang pag-aralan ang partikular na anyo ng pag-awit. Kabilang sa mga pinakasikat na nagtataguyod ng tradisyonal na Ukranyanong awiting-pambayan sa modernong panahon ay sina Nina Matviyenko at Raissa Kyrychenko.
Mga tunay na ensemble ng awiting-bayan
Ang pag-awit ng ensemble sa 3 at paminsan-minsan ay 4 na bahagi ng pagkakatugma ay isa sa mga tampok ng tradisyonal na musika ng nayon sa Ukranya. Ang multibahaging pag-awit na ginamit sa Gitnang Ukranya ay naisip na natatangi sa simula ng ika-19 na siglo. Maraming mga katutubong koro ang itinatag (koro Okhmatinsky) at mga pag-aaral na inilathala ng estilo ng pag-awit ng koro.
Monteleone di Fermo
Ang Monteleone di Fermo ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 70 km timog ng Ancona, mga 35 km hilaga ng Ascoli Piceno at 25 km ng Fermo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 449 at may lawak na 8.1 km2.
Ukranyanong musikang-pambayan
Mga tunay na ensemble ng awiting-bayan
Sinuportahan ito noong panahon ng Sobyet bilang pagsalungat sa musika ng simbahan, dahil ang awit ng nayon ay tinitingnan ng mga awtoridad bilang mas proletaryado.
Monteleone di Fermo
Ang Monteleone di Fermo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Belmonte Piceno, Monsampietro Morico, Montelparo, Santa Vittoria sa Matenano, at Servigliano.
Ukranyanong musikang-pambayan
Mga tunay na ensemble ng awiting-bayan
Sa kamakailang mga panahon (matapos ng dekada 1980) mayroong isang kilusan patungo sa tunay na ensemble na pag-awit partikular sa silangang Ukranya na may pagtatatag ng iba't ibang mga ensemble at pista roon na tumutuon sa ganitong estilo ng musika. Ang mga kilalang grupo na gumaganap sa tradisyong ito ay ang Dyke Pole at Bozhychi.
Monteleone di Fermo
Kabilang sa mga simbahan sa bayan ay ang mga sumusunod:
Ukranyanong musikang-pambayan
Sining sa pag-awit sa koro
Ang pag-awit ng koro ay may mayamang tradisyon sa Ukranya. Habang ang Kanlurang Katoliko ay gumagawa ng mga sopistikadong gawang instrumental na tinig, hindi ikinasisiya ng simbahang Ortodokso ang paggamit ng mga instrumentong pangmusika sa sagradong musika at korong pangmusikang a cappella ang tanging genre na aktibong suportado.
Noong ika-20 siglo, ang mga kilalang koro ng Ukranyanong a cappella ay kabilang ang Ukrainian National Choir, Dumka (choir), Kiev frescoes, at Boyan na siyang naglalakbay na koro ng L. Revutsky Capella ng Ukranya.
Kabilang sa mga kilalang konduktor ng koro ay sina Olexander Koshetz, Wolodymyr Kolesnyk, Nestor Horodovenko, at Dmytro Kotko.
Musikang kanluranin
Ang "Summertime" ay isang aria na inilathala ni George Gershwin para sa 1935 na opera na Porgy and Bess. Ang mga liriko ay mula kay DuBose Heyward, ang may-akda ng nobelang Porgy na kung saan nakabatay ang opera. Simula noon ay ito ay isa nang estandardong jazz. Bagaman pangunahin itong espiritwal sa estilo ng Aprikano-Amerikanong tradisyong pangmusika noong huling bahagi ng ikalabinsiyam na siglo, iminungkahi ng Ukranyano-Canadiense na kompositor at mang-aawit na si Alexis Kochan na ang ilang bahagi ng inspirasyon ni Gershwin ay maaaring nagmula sa pagkarinig ng Ukranyanong lullaby, Oi Khodyt Son. Kolo Vikon (A Dream Passes By The Windows) sa isang pagtatanghal sa Lungsod ng New York ng Pambansang Ukranyanong Koro ni Oleksander Koshetz noong 1929 (o 1926).
Veer Lorik
Kuwento
May isang kaharian na nagngangalang Agori sa pampang ng ilog na ito na pinamumunuan ng isang hari na nagngangalang Molagat. Hindi siya mabuting hari, at hindi niya gusto ang isang kabataang Yadav na nagngangalang Mehra, dahil makapangyarihan siya. Walang pakialam si Mehra sa pamumuno ng hari at naninirahan siya sa kaniyang lugar. Inimbitahan ni Molagat si Mehra sa isang piging sa pagsusugal: ang mananalo ay mamumuno sa kaharian.
Tinanggap ni Mehra ang panukala ni Molagat, at nawala ang lahat sa hari. Umalis sa Raj Pats, lumipat siya sa kanluran. Si Brahma ay nagpakita sa kaniyang harapan na nakabalatkayo bilang isang monghe at nagbigay ng ilang mga barya para sa kaniya upang sumugal. Muling hinamon ni Molagat si Mehra, na nawalan maging ng kaniyang hindi pa isinisilang na anak. Ipinahayag ni Molagat na kung ipanganak ang isang anak na lalaki ay magtatrabaho siya sa mga kuwadra; kung ito ay isang anak na babae, siya ay hihirangin sa paglilingkod sa reyna.
Ang asawa ni Mehra ay nagsilang ng isang batang babae na nagngangalang Manjari. Nalaman ito ni Molagat at nagpadala ng isang sundalo para kunin si Manjari. Tumanggi ang asawa ni Mehra na ipadala siya, at nagpadala ng mensahe sa hari na kapag nagpakasal si Manjari, papatayin niya ang kaniyang asawa at dadalhin siya sa Manjari. Tanggap ito ni Molagat. Sinabi ni Manjari sa kaniyang mga magulang sa isang lugar na tinatawag na Ballia at nakahanap ng lalaking nagngangalang Yadav Lorik. Pumunta si Mehra sa bahay ni Lorik, at pinakasalan ni Lorik si Manjari. Dumating ang hari upang labanan si Lorik.
Nagsimulang matalo si Lorik sa labanan, at sinabi sa kaniya ni Manjari na sa isang nayon na pinangalanang Gothani malapit sa kuta ng Agori, ay isang templo ng Shiva.
Nag-aalok si Manjari ng isang bato kay Lorik at sinabihan siyang putulin ito gamit ang isang espada, at nahati ito sa dalawang piraso. Tinawag ito ng SM Pandey na pambansang epiko ng mga Ahir Kshatriya ng India.
Cappadocia, Abruzzo
Ang Cappadocia (sa Diyalektong Marsicano Cappadoza ) ay isang komuna at bayan na may tinatayang 550 na mga naninirahan sa lalawigan ng L'Aquila sa rehiyon ng Abruzzo ng gitnang Italya. Bahagi ito ng Marsica. Bahagi rin ito ng club ng "Borghi autentici d'Italia" (Ingles: Mga Tunay na Boro ng Italya).
Pisikal na heograpiya
Ang lugar, na napapabilang sa Lambak ng Nerfa, sa may Kabundukang Caresolain (Padiglione at Aurunzo), at minamarkahan nito ang hangganan sa pagitan ng Abruzzo at Lazio, sa gitna ng Appenino Centrale Abbruzzese.
Ito ay 100 km mula sa Roma 135 km mula Pescara, 68 mula L'Aquila at 22 mula sa Avezzano. Kasama sa komuna ang mga frazione ng Petrella Liri, Verrechie, at ang tunguhing pangturista ng Camporotondo, na kabilang sa Kabundukang Cesca, at ang kapangalang ski station.
Pagpupunla
right|200px|thumb|Isang similyang pumupunlay sa isang itlog. Ang pagpupunla, pagpupunlay o pertilisasyon (mula sa Ingles na fertilization at halaw-Kastilang pagbabaybay na fertilizacion ; Kastila: fecundación) ay ang pagsasanib ng mga binhi ng lalaki at babae: similya o punlay mula sa lalaki at itlog mula sa babae. Tinatawag din itong paglilihi bagaman maaari ring tumukoy ang katagang "paglilihi" sa pamimithi o pananabik nang labis sa isang bagay na katulad ng pagkain (food craving o dietary craving) na maaaring maranasan ng babaeng naglilihi, o pati na ng lalaking katambal ng babaeng naglilihi. Ang paglilihi na nararanasan ng babae ay katumbas ng pagiging "karamdaman tuwing umaga" (morning sickness) o "sakit na pampagdadalangtao" (pregnancy sickness), na maaaring kasangkutan ng pagsusuka, pagduduwal (nausea), mataas na kaselanan sa panlasa at pang-amoy.
Mga kawingang panlabas
Kaurian:Seksuwalidad
Carsoli
Ang Carsoli (Marsicano: Carsòi) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng L'Aquila, Abruzzo (gitnang Italya). Ang sinaunang Romanong lungsod ay umiiral 4 km timog-kanluran ng modernong bayan.
Kasaysayan
Ang sinaunang lungsod, na kilala bilang Carsioli (o Carseoli ), ay itinatag sa bayan ng Aequi sa pagitan ng 302 at 298 BK, pagkakatatag lamang ng Alba Fucens, walang alinlangan bilang kuta upang bantayan ang daan patungo sa huli. Nabanggit noong 211 BK bilang isa sa 12 ng 30 mga kolonyang Latin na nagpoprotesta sa kanilang kawalan ng kakayahan na magbigay ng mas maraming kalalakihan o pera para sa giyera laban kay Hannibal. Nabatid na, noong 168 BK, ginamit ito bilang isang lugar ng pagkakulong para sa mga bilanggong pampolitika. Ito ay dinambong noong Digmaang Panlipunan, ngunit marahil ay naging municipium pagkatapos nito. Ang agrikultural na manunulat ng ika-1 siglo na si Columella ay nag-may-ari ng mga lupain dito.
Ang modernong bayan ng Carsoli ay unang lumitaw sa isang diploma noong 866 AD, ngunit ang dating lugar ay tila hindi iniwanan hanggang sa ika-13 siglo.
Lisa (mang-aawit)
Si Lalisa Manoban (ปราณปรียา มโนบาล) ay mas kilala rin bilang Lisa ay isang miyembro ng Black Pink.
Kamusmusan
Si Lisa ay ipinanganak noong Marso 27, 1997 sa Bangkok, Thailand.
Karera
Si Lisa ay sumali sa grupong Blackpink noong 2016. Siya rin ay isang dancer, rapper at isang bokalista. Siya rin ay ang pinakabatang miyembro ng grupo (maknae).
Talasanggunian
Kaurian:Mga artista Kaurian:Ipinanganak noong 1997
Galaxy Angel
Ang Galaxy Angel ay isang seryeng anime, manga at larong bidyo ng BROCCOLI. Ipinalabas sa Pilipinas ang anime nito noong 2006 sa QTV Channel 11
Kuwento
Ang Angel Brigade ay isa sa pinakadalubhasang sangay ng sandatahang lakas ng Imperyong Transbaal. Sila ay pinamumunuuan ni Volcott O' Huey, isang retiradong kolonel. Ang layunin nila ay ang maglakbay sa iba't ibang planeta upang hanapin ang Lost Technology, mga teknolohiyang may misteryosong kapangyarihan.
Vecchiano
Ang Vecchiano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Pisa sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 70 km sa kanluran ng Florencia at mga 8 km hilaga ng Pisa. Ito ay tahanan ng isang kastilyo, na kilala bilang kastilyo ng Gaetani o Lanfranchi, o bilang ermita ng Santa Maria sa Castello, na tinatanaw ang bayan at ang kalapit na kapatagan.
Ang Vecchiano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Lucca, Massarosa, San Giuliano Terme, at Viareggio.
Pinagmulan ng pangalan
Ang toponimo ay pinatunayan sa unang pagkakataon noong 762 bilang Vecliano at malamang na nagmula sa Latin na personal na pangalan na Vetuleius o Venuleius, na may kahulugan na "lupain ng Vetuleio o Venuleio". Ang Venuleii, mga patron ng kolonyang Pisano, ay nagtayo ng Romanong akwedukto ng Caldaccoli at ang mga paliguang termal ng Pisa at malamang na sila ang may-ari ng mga teritoryo sa pagitan ng nayon ng Corliano at Lawa Massaciuccoli. Si Lucio Venuleio Aproniano Ottavio Prisco ay isang senador sa Roma noong 123 AD, konsul ng Pisa at proconsul sa Asya sa ilalim ng emperador na si Antonino Pio.
Sinapupunan
Ang sinapupunan ay nagmula sa mga salitang sapo at sapopo, na maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Florante at Laura
Pinagdaanang búhay ni Florante at ni Laura sa kahariáng Albanya: Kinuhà sa madláng cuadro histórico o pinturang nagsasabi sa mg̃á nangyari nang unang panahón sa imperyo ng̃ Gresya, at tinulâ ng̃ isáng matuwaín sa bersong Tagálog.
Isa itong mahabang tulang itinuturing na pinakamahalaga sa lahat ng mga korido (corridos ) sa Pilipinas noong ika-19 dantaon, ayon kay Fray Toribio Minguella, isang paring Rekolekto at pilologo
Kasaysayan
Ayon kay Epifanio de los Santos, isang mananalaysay, nalimbag ang unang edisyon ng “Florante at Laura” noong 1838. 50 taong gulang na si Francisco Baltasar ng panahong iyon. Noong 1906, nalimbag naman ang “Kung Sino ang Kumatha ng ‘Florante’” ni dalubhasang sa Tagalog na si Hermenegildo Cruz, sa tulong ni Victor Baltasar, anak ni Francisco Baltasar, at ng iba pang kasapi sa mag-anak ng huli.
Unang Paglimbag
Maraming lumabas na mga edisyon ng Florante at Laura na nasa wikang Tagalog at Ingles, subalit natupok ang mga ito noong 1945, nang magwakas ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sapagkat kabilang nga ito sa mga korido noong ika-19 dantaon, nalimbag lamang ang mga kopya ng akda ni Baltasar sa mga mumurahing klase ng papel (papel de arroz ayon kay Epifanio de los Santos) na yari sa palay na ipinagbibili tuwing may misa at mga kapistahan sa halagang 10 centavo bawat isa. Natatanging ang Aklatang Newberry ng Chicago, Estados Unidos lamang ang nakapagtabi ng mga kopya nalimbag noong 1870 at 1875, kabilang sa tinatawag na Koleksiyong Ayer. Nabanggit ang mga kopyang ito sa Biblioteca Filipina ni T. H. Pardo de Tavera. Magkatulad na magkatulad ang kopyang pang-1870 at ang gawa noong 1875.
Nalilimbag ang pamagat ng bersiyong pang-1870 sa ganitong paraan ng pagbabaybay:
PINAGDAANANG BUHAY NI FLORANTE AT LAURA, SA CAHARIANG ALBANIA. QUINUHA SA MADLANG CUADRO HISTORICO O PINTURANG NAGSASABI SA MANGA NANGYAYARI NANG UNANG PANAHON SA IMPERIO NANG GRECIA. at tinula nang isang matouain sa versong tagalog.
Paglalarawan
Pangunahing tagpuan ng Florante at Laura ang madilim na gubat ng Quezonaria, at ang nagsasalaysay ay mismong si Florante, habang nakikinig naman ang muslim na si Aladdin. Batay ang pagsasalaysay ng tauhan ng kuwentong si Florante mula sa sariling karanasan at kasawian ni Francisco Baltasar, sapagkat nakulong ang huli dahil sa bintang ni Mariano Kapule (kaagaw ni Selya) at kawalan ng katarungan - si Maria Asuncion Rivera o MAR - ay napakasal kay Mariano Kapule o Nano Kapule, na isang karibal sa pag-ibig. Isinulat ni Baltasar ang Florante habang nasa piitan.
Buod
Nagsimula ang kuwentong patula sa isang madilim na kagubatan. Nakatali si Florante, isang taga-kaharian ng Albanya, sa isang puno ng Higera, habang namimighati sa pagkawala ng kaniyang amang si Duke Briseo. Halos ikabaliw niya ang pagkakaisip na mapasakamay ng kaaway niyang si Konde Adolfo ang kaniyang minamahal na si Laura. Anak si Konde Adolfo ni Konde Sileno.
Narinig ng isang moro, na naglalakbay noon sa kagubatan, ang mga pagtangis ni Florante. Aladin ang pangalan ng moro, na naantig ng mga pananalita ni Florante. Dalawang mga gutom na liyon ang biglang umatake kay Florante subalit naligtas ni Aladin ang binata. Nawalan ng malay tao si Florante. Nagpasya si Aladin na pangalagaan si Florante hanggang sa manumbalik ang lakas nito.
Nang lubusang gumaling si Florante, nagulat siya noong una nang mapagmasdan ang morong si Aladin. Hindi siya makapaniwalang ang isang kalaban ng mga Kristiyano ang kaniyang naging tagapagligtas sa tiyak na kamatayan. Matapos ang ilang mga pagpapaliwanag, naging lubos ang pasasalamat ni Florante kay Aladin, at dito siya nagsimulang magsalaysay hinggil sa kaniyang buhay. Bilang anak ng isang prinsesa at ng isang tagapag-payong maharlika, lumaking masiyahin at puno ng pagmamahal at kalinga si Florante. Sapagkat mahilig ngang maglaro noong may anim na gulang pa lamang, muntik na siyang mapaslang ng isang buwitreng nagtangkang dumagit sa batong hiyas na nasa dibdib ni Florante. Sa kabutihang palad, nasagip siya ng pinsang si Menalipo, isang mamamana mula sa Epiro.
Sa edad na 11, ipinadala si Florante ng kaniyang mga magulang - na sina Duke Briseo at Prinsesa Floresca – sa Atenas, Gresya upang mag-aral sa ilalim ng kilalang guro na si Antenor. Sa Atenas niya natagpuan si Adolfo, na nagmula rin sa bayan ni Florante. Si Adolfo ang pinakamatalinong mag-aaral sa paaralan nang mga panahong iyon, subalit makaraan lamang ang anim na taon, nalampasan na ni Florante ang mga kakayahan, kagalingan at katalinuhan ni Adolfo. Nagtamo ng katanyagan at pagkilala si Florante, na lubhang hindi ikinatuwa ni Adolfo.
Habang gumaganap sa isang dulang pampaaralan, pinagtangkaang patayin ni Adolfo si Florante. Sa kabutihang palad, madaliang nakapamagitan si Menandro, ang kaibigan ni Florante. Dahil sa pagkaunsiyami ng balak, umuwi si Adolfo sa Albanya. Pagkalipas ng isang taon, nakatanggap si Florante ng isang liham mula sa ama na naglalahad ng balitang pumanaw na ang kaniyang inang si Prinsesa Floresca. Bagaman namimighati, naghintay ng dalawang buwan bago nakabalik si Florante sa Albanya. Sumama si Menandro kay Florante. Sa pagsapit nila sa Albanya, isang kinatawan ng kaharian ng Krotona ang humiling ng pagtulong mula kay Florante hinggil sa nalalapit na digmaan laban sa mga Persa (Persian). Wala kakayahang tumanggi si Florante sapagkat lolo niya ang hari ng Krotona.
Sa kaniyang paglalagi sa Albanya, naimbitahan si Florante sa palasyo ng hari, kung saan nabighani siya sa pagkakakita kay Laura, ang anak na babae ni Haring Linseo, ang hari ng Albanya.
Sa pagpapaunlak sa hinihinging tulong ng Krotona, nakipagdigma si Florante laban sa heneral ng Persiya na si Osmalik. Tumagal ang tunggali ng may limang oras. Nagtagumpay si Florante sa pagpatay kay Heneral Osmalik. Namalagi sa Croton si Florante ng limang buwan bago nagbalik sa Albanya para makita si Laura. Nang magbalik na nga sa Albanya, nagulat si Florante nang mapagmasdan ang watawat ng Persiya na nagwawagayway sa kaharian, ngunit muli namang nagapi ni Florante ang mga kalabang Persa (Persian). Nailigtas ni Florante sina Duke Briseo, Adolfo, Haring Linceo at Laura mula sa mga kamay ni Emir. Muntikan nang mapatay ni Emir si Laura. Itinalagang “Tagapagtanggol ng Albanya” si Florante dahil sa kaniyang naipakitang kagitingan at katapangan, isang bagay na lubhang ikinamuhi at ikinaiinggit ni Adolfo.
Muling ipinagtanggol at ipinagsanggalang ni Florante ang kaharian ng Albanya mula sa puwersa ng mga taga- Turkiya. Pinamunuan ni Heneral Miramolin, isang kilalang mananakop, ang mga taga-Turkiya. Naganap ang labanan sa Etolya, kung saan tumanggap si Florante ng isang liham mula sa kaniyang ama. Pinabalik si Florante sa Albanya, kung kaya’t naiwan sa pangangalaga ni Menandro, ang kaibigan ni Florante, ang hukbong pinamumunuan. Nang makauwi sa bayan si Florante, tinugis si Florante ng 30,000 mga kawal na sumusunod sa paguutos ni Adolfo. Nabilanggo si Florante ng may 28 araw. Sa piitan na lamang nalaman ni Florante ang kinahinatnan ng kaniyang ama at hari, na kapwa pinapugutan ng ulo ni Adolfo. Ipinadala si Florante sa kagubatan at itinali sa isang puno ng akasya.
Isinalaysay ni Florante ang kaniyang kaugnayan at pag-ibig kay Laura, nilahad rin niya ang pagkainggit sa kaniya ni Adolfo, at maging ang kagustuhan ng huling angkinin ang trono ng Albanya. Dahil sa mga ito, ibig siyang patayin ni Adolfo. Pagkalipas ng ilang panahon ng paglalakbay sa kagubatan, binanggit ni Aladin – na isa palang Persa (Persian) – ang katotohanan na katulad rin ng kay Florante ang kaniyang kapalaran. Pinagbintangan si Aladin ng sariling ama, si Sultan Ali-Adab, ni iniwan ni Aladin ang kaniyang mga alagad na naging sanhi ng pagkagapi mula sa kanilang kaaway. Inibig ni Ali-Adab na papugutan ng ulo si Aladin. Ngunit dahil sa pag-ibig sa kaniya ni Flerida, hiniling ng huli sa hari na huwag nang pugutan ng ulo si Aladin, sa halip ay palayasin na lamang mula sa kaharian. Bilang kapalit, pumayag si Flerida na magpakasal sa sultan.
Nagambala ang paglalahad ni Aladin nang makarinig sila ng mga tinig. Isang babae ang nagkukuwento hinggil sa kaniyang pagtakas mula sa isang kaharian at sa kaniya sanang pagpapakasal. Hinahanap ng babae ang kaniyang minamahal na kasintahan, isang paghahanap na tumagal ng may anim na taon. Sinabi pa nito na habang nasa loob ng kagubatan, nakarinig siya ng mga iyak ng paghingi ng tulong. Nang matagpuan niya ang isang babae na inaalipusta ng isang lalaking ibig gumasa dito, ginamit ng naglalahad na babae ang kaniyang pana para paslangin ang lumalabag sa puring lalaki. Nagpakilala ang babae bilang si Flerida.
Si Laura ang babaeng sinagip ni Flerida. Nagumpisa siyang maglahad ng kaniyang kuwento. Nang malayo sa piling niya ang kaniyang kasintahan, naging kaayaaya at bantog si Konde Adolfo sa mga mamamayan ng Albanya, kahit na pulos kasinungalingan naman ang ginagawa nito. Nagtagumpay si Adolfo na sirain ang hari sa mga mata ng mamamayan. Naangkin at naupo sa trono ng Albanya si Adolfo, kung kaya’t napilitang maging reyna nito si Laura. Isang hukbo na nasa ilalim ng pamumuno ni Menandro, ang kaibigan mula sa pagkabata ni Florante, ang naging dahilan ng pagkalupig ni Adolfo. Tumakas si Adolfo na tangay si Laura bihag, patungo sa kagubatan.
Matapos ang paglalahad ni Laura, nagsibalik sina Florante at Aladin sa piling ng kanilang mga mahal sa buhay. Nagbalik si Florante at Laura sa Albanya, kung saan naging hari at reyna sila. Nagbalik naman sina Aladin at Flerida sa Persiya, kung saan naging sultan si Aladin sapagkat namatay na ang kaniyang ama. Namuhay ng mapayapa at matiwasay ang dalawang kaharian.
Ang akda at mga bayani
Sinasabi na nagdala ng kopya ng Florante at Laura si José Rizal noong kapanahunan ng kaniyang mga paglalakbay sa Europa. Samantalang pinaniniwalaan na sumipi si Apolinario Mabini naman sa kopyang nalimbag noong 1870 o 1853 para malalang ang isang kopya ng Florante at Laura na nasa sarili niyang sulat-kamay. Ginawa ito ni Mabini, habang nasa Guam noong 1901, ayon sa mungkahi ng isang kapitan ng hukbong-katihan ng Estados Unidos. Walang pahintulot na makabalik pa sa Pilipinas si Mabini noong panahong ginawa ito ni Mabini.
Alcantara, Romblon
Ang Bayan ng Alcantara ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Romblon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Alcantara ay nahahati sa 12 mga barangay.
Matris
Ang matris ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Real, Quezon
Ang Bayan ng Real ay isang ikatlong klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan. Ang baybaying bayan na ito ay nasa silangang bahagi ng Luzon na nakarap sa Dagat ng Pilipinas at kilala sa mga magagandang beach resort.
Noong Disyembre 2004, Dinaan ng mga bagyong Violeta, Winnie at Yoyong ang bayan na nagdulat sa pagkawala o pagkamatay ng 500 katao.
Heograpiya
Ang Real ay isang maliit na bayan na nakaharap sa Karagatang Pasipiko, 133 kilometro ang layo mula sa kabisera ng Quezon, ang Lungsod ng Lucena, at 145 kilometro ang layo mula Maynila. May 17 barangay ang bayan ng Real kung saan 14 ay rural at 3 ay urban. May kabuuang sukat ito na 563.8 km², ang ikalawa sa pinakamalaki sa lalawigan.
Maraming lugar panturista ang Real, ang mga zigza na daan, mga tanawin sa mga ilog, ang pulo ng Baluti, at mga beach dito na dinadayo ng maraming turista tuwing tag-init.
Barangay
Ang Real ay nahahati sa 17 barangay.
Watawat ng Indonesia
thumb|right|250px|[[Talaksan:FIAV 111111.svg|23px Flag ratio: 2:3]]
Ang Pambansang watawat ng Indonesya, na kilala rin bilang Sang Merah Putih sa Indones, ay batay sa watawat ng Imperyo ng Madyapahit noong ika-13 dantaon. Ang watawat ay ipinakilala at itinaas sa mga Indones noong seremonya ng Araw ng Kalayaan ng Indonesya noong 17 Agosto 1945. Sa loob ng 60 taon, ang disenyo ng watawat ay hindi nabago pati na ang haba at kulay nito.
Montegranaro
Ang Montegranaro ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 45 km sa timog ng Ancona at mga 45 km hilaga ng Ascoli Piceno. Ito ay isa sa mga pangunahing sentro para sa produksyon ng sapatos sa Italya.
Watawat ng Indonesia
Ang disenyo ng watawat ay simpleng dalawang kulay na watawat na may dalawang pantay na parihaba, pula sa taas at puti sa baba na may rasyo ng 2:3. Ang watawat ay kahalintulad ng watawat ng Polonya, na baligtad lang ang posisyon ng kulay, at ng Monaco, kung saan iba ang rasyo. Sinisimbolo ng pula ang katapangan, samantalang ang puti naman ang sumasagisag sa ispiritwal na aspeto. Higit pa, may awit na pinamagatang "Merah Putih" (Pula at Puti) at isa sa mga pambansang awit.
Montegranaro
Mga simbahan
Ang mga simbahan sa bayan ay kinabibilangan ng:
Watawat ng Indonesia
Kahulugan ng watawat
Tumatayo ang pula sa katapangan, habang ang puti naman ay sa kadalisayan. ''Tumatayo ang pula bilang katawan ng tao o ang panlabas na anyo, at ang puti naman ang sumasagisag sa kaluluwa o buhay ispirtwal ng tao. At kapag pinagsama ay ang kabuuang pagkatao
Sabong
Ang sabong ay isang uri ng madugong paglalaban o "madugong palaro" sa pagitan ng dalawang tandang na pansabong, na isinasagawa sa loob ng isang bilog na pook pangtunggalian o sabungan, na tinagurian ding simburyo. Natatangi ang pagpapalaki, pangangalaga, at pagsasanay na ginagawa para sa mga manok na pansabong upang magkaroon ito ng sapat o higit pang resistensiya at lakas sa oras ng sagupaan. Karaniwang ginugupit ang mga palong ng mga lalaking manok na inihahanda sa pagsasabong. Mayroong likas na galit ang mga tandang laban sa kapwa tandang. Katulad ng mga atleta o mga tao na manlalarong pampalakasan, kinukundisyon din ang mga manok na panlaban, bago maganap ang labanan. Mayroong mga samahan ng mga aktibistang may malasakit sa mga hayop ang laban sa pagkakaroon ng mga sabong sapagkat madugo ito at dahil sa pagkakabugbog na tinatanggap ng katawan ng mga ibong nabanggit. Sa Pilipinas, itinuturing itong isang "pambansang palaro" o palabas, mayroong mga ayon sa batas at mayroon ding mga ilegal, at kinasasangkutan ng mga pustahan at pagsusugal. Sapagkat pinuputol o pinupulpol ang mga likas na tahid ng mga tandang na panabong, kinakabitan ng mga metal na tahid na may mga talim ang mga paa ng manok na ilalaban. Ginagamit lamang ang guwantes na panabong para sa pagsasanay ng mga tandang. May dalawang uri ng mga talim na ginagamit sa pagsasabong, yaong may isahang talim at yung may dalawahang talim. Ikinakabit ang mga talim sa kaliwang binti ng manok, subalit sang-ayon din ito sa kasunduan ng mga may-ari ng mga manok. Maaari ring ilagay ang mga talim sa kanang binti o maging sa dalawang binti ng paa ng mga manok. Tinatawag na tupada ang ilegal na sabong. Kapwa may tagapamagitan ang mga ito, ang tinatawag na sentensyador, na may pagpapasyang hindi mababali o hindi mababago ninuman. Tinatawag na magsasabong o sabungero ang taong mahilig sa sabong.
Montegranaro
Iba pang makasaysayang-sining
Malaki rin ang interes ng mga palasyo ng Conventati, Ranier - Luciani at Cruciani. Kapansin-pansin din ang Torrione, isang sinaunang portipikadong gilingan na itinayo noong bago ang taong 1000, na itinayo sa kapatagan ng ilog Chienti, sa homonimong distrito.
Sabong
Talasanggunian
Kaurian:Palaro
Montegranaro
Iba pang makasaysayang-sining
Sa munisipal na lugar ay may malawak na (at marami pa ring napanatili) na mga bahay ng hilaw na lupa, patotoo ng sinaunang sibilisasyon ng magsasaka.
Gaara
'Si Gaara ay isang kathang-isip na tauhan sa anime at manga series na Naruto. Mas kilala siyang bilang Gaara of the Sand sa Viz translation, Gaara of the Desert sa English anime, at Sabaku no Gaara (砂瀑の我愛羅, Gaara of the Sand Waterfall) sa Wikang Hapon. (Sabaku 砂瀑 ibig sabihin "Buhangin", pero mas kilala siyang bilang Hari ng mga taga-Disyerto'''.)
Ang kakayahan o kapangyarihan ni Gaara ay napapalibot sa paggamit ng buhangin. Kaya niyang pagkilusin ang buhangin sa kahit anong direksiyon. Laging daladala ni Gaara ang kanyang higanteng gourd kung saan nakatago ang buhangin na kanyang madalas gamitin sa pakikipaglaban. Nabasbasan na ng kanyang chakra ang mga buhanging ito kung kaya't masmabilis niya itong nakokontrol. Maliban sa kapangyarihang buhangin,taglay din ni Gaara ang halimaw na nagtataglay ng isang buntot o ang tinatawag na Shukaku. Tulad ni Uzumaki Naruto,nakakulong ito sa kanyang katawan at dati ring nagdulot ng kaguluhan sa mga bayan ng ninja. Ipinakulong ito ng kanyang ama sa tulong ni Chiyo, upang gamitin sa pakikipaglaban sa ibang mga bayan ng ninja. Ngunit nang malaman ng ama ni Gaara na siya'y maaaring bumaligtad at magdulot ng kapahamakan sa sariling bayan,lingid siyang ipinapatay. Hindi nagtagumpay ang nais ng amang Kazekage at nagdulot ng masamang hangarin kay Gaara ang plano ng ama kaya ganuon na lamang ang galit nito sa mundo at sa ibang mga tao. Sa pagsusulit ng Chuunin,nagtuos sina Uzumaki Naruto at Gaara. Dito naipamalas ng dalawa ang taglay nilang mga kapangyarihan. Sabay silang bumagsak sa labanan ngunit dito naipahiwatig ni Naruto ang kahalagahan ng isang samahan at ng pagmamahal. Mula noon,sinikap ni Gaara na makilala bilang isang karapat-dapat na tagapagmana ng kanyang amang Kazekage. May nakasulat na salitang-tsino sa may noo ni Gaara na ang ibig-sabihin ay Pagmamahal. Mayroon ding dalawang kapatid si Gaara na sina Kankuro at Temari. Sila ang gumagabay at tumutulong kay Gaara sa pakikipagsapalaran.
Sa Ikalawang yugto ng serye o kilala sa tawag na Naruto:Shippuuden, si Gaara ang pumalit sa kanyang ama(na ipinapatay ni Orochimaru) bilang Kazekage ng Bayan ng Buhangin(Sand Village).
Talababa
pt:Anexo:Lista de personagens de Naruto
Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ng 2010
Ang 2010 Metro Manila Film Festival ay ang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ay tig-kada walong pelikula ang kalahok sa ika-36na taunang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila. Sabay-sabay na ipinalabas ang walong pelikula sa buong Pilipinas kung saan binibigyan ang mga pelikulang kalahok ng sampung araw na ipalabas na walang kasabay na dayuhang pelikula tuwing pasko, ika-25 ng Disyembre.
Democritus
Si Dimokritos (460 BCE–370 BCE) (sulat Griyego: Δημόκριτος; Latin: Democritus; Ingles: Democritos ) ay isang Griyegong pilosopo. Nakikilala rin siya bilang si Democritus ng Abdera. Ipinaliwanag niya ang doktrina ng atomo.
Ayon sa isang alamat, si Democritus ay dapat maging baliw dahil palagi niyang tinatawanan ang mga bagay kaya siya dinala kay Hippocrates.
Jason
Si Iás o n (sulat Griyego: Ιάσων; Latin: Jason) ay isang bayani sa mitolohiyang Griyego na kinilala para sa kanyang papel bilang pinuno ng mga Argonota. Anak siya ni Aeson, ang karapat-dapat na hari ng Iólkos. Ikinasal siya sa manghuhula na si Medea.
Kaurian:Mitolohiyang Griyego
Ne (kana)
Ang ね sa hiragana o ネ sa katakana ay isa sa kanang Hapones na parehong kumakatawan sa isang mora. Binubuo ang hiragana sa dalawang hagod, habang binubuo ang katakana sa apat. Kumakatawan itong dalawa sa [ne].
Bilang isang partikula, ipinantatapos ito ng isang pangungusap, katumbas ng "diba?" o "hindi ba?" sa Tagalog. Ginagamit din ito bilang salitang balbal sa Hapon upang makakuha ang pansin ng isang tao, katumbas ng "hoy" o "hoy, ikaw" sa Tagalog.
Ayos ng pagkakasulat
none|thumb|177x177px| Pagsulat ng ね none|thumb|275x275px| Pagsulat ng ネ
Lindol sa Bisayas ng 2012
Ang Lindol sa Bisayas ng 2012 o Lindol sa Negros ay isang biglaang paglindol noong ika 6 Pebrero 2012 sa probinsya nang Negros Oriental, ang sentro nito ay nasa Tayasan malapit sa karatig lugar ang Guihulngan masasabing ang episentro nang lindol ay malalim-lalim.
Niyanig nang 6.5 na lindol ang probinsya nang Cebu dahil sa 6.7 na lindol sa Tayasan nag taas ng tsunami warning sa Cebu dahil sa banta nang lindol o tinatawag na Cebu Strait nakaramdam din ang ilang mga probinsya sa Rehiyon na 7.
Kasama ang kanlurang Negros dahil sa lindol na aabot sa 6.6 at ilang mga bayan at lungsod rito ay naapektuhan.
Ang Ilo ilo at ang isla nang Guimaras ay nakaramdam nang 6.3 na lindol pero wala namang babala sa tsunami.
Tsunami sa Negros
Nagtaas ng 2 metro alert tsunami sa Negros Oriental at sa Cebu dahil sa 6.7 na lindol at ang sentro nang lindol ay nasa baybayin nang Tayasan, Negros Oriental.
Sanggunian
Kaurian:Mga lindol ng 2012
Amrutha Suresh
Si Amrutha Suresh (ipinanganak noong Agosto 2, 1990) ay isang Indiyanang mang-aawit, kompositor, manunulat ng kanta, at personalidad sa radyo. Nakamit niya ang katanyagan pagkatapos ng kaniyang panahon sa realidad na telebisyon na kompetisyong pangmang-aawit na Idea Star Singer sa Asianet noong 2007. Mula noon, kumanta siya at lumikha sa ilang pelikula at mga album ng musika. Naging celebrity radio jockey siya sa Radio Suno 91.7 kasama ang music show na Suno Melodies. Noong 2014, itinatag niya ang musikong banda na Amrutam Gamaya, kung saan si Amrutha at ang kaniyang kapatid na si Abhirami Suresh ang mga punong bokalista.
Sun Jieping
Ang Sun Jieping (ipinanganak Enero 10, 1983) ay isang Taiwanese dating basketball player para kay Chunghua Telecom ng WSBL at isang dating head coach ng Prestige International Aranmare Akita.
Amrutha Suresh
Maagang buhay
Ipinanganak si Amrutha noong Agosto 2, 1990 sa musikero na sina PR Suresh at Laila. Ang kaniyang ama na si Suresh ay isang Hindu at ang ina na si Laila ay isang Kristiyano. Siya ay may kapatid na babae, mang-aawit-kompositor na si Abhirami Suresh, na limang taong mas bata. Sila ay mula sa Edappally, Kochi. Ang pamumuhay sa isang pamilya (paternal) ng mga musikero ay nagbigay inspirasyon sa kanya na ituloy ang musika mula sa murang edad. Nagsimulang kumanta si Amrutha sa edad na tatlo; Sina Celine Dion at Michael Jackson ang mga mang-aawit na nag-impluwensiya sa kaniya upang maging isang mang-aawit. Si Amrutha ay isang nangingibabaw sa paaralan. Kahit na, bumaba siya sa ika-12 na pamantayan para sa paligsahan sa realidad na telebisyon na kompetisyong pangmang-aawit na Idea Star Singer, nang maglaon ay natapos niya ang kurso nang pribado. Pagkatapos ay kumuha siya ng graduation sa Bachelor of Business Administration (BBA) at post-graduation sa Master of Business Administration (MBA), at mayroon ding mga degree sa Karnatikong musika at Hindustani klasikal na musika.
Musika
Galing sa pamilya ng isang musikero, madalas siyang gumanap sa mga palabas sa entablado noong kaniyang kabataan. Habang nag-aaral sa ikawalong pamantayan, siya ay naging isang batang mang-aawit sa mga palabas sa entablado ni Nadirshah.  Noong 2007, lumaban si Amrutha sa ikalawang season ng realidad na telebisyon na kompetisyong pangmang-aawit na Idea Star Singer sa Asianet, isa siya sa mga sikat na contestant sa palabas. Nakatulong ito sa kaniyang pagpasok sa industriya ng pelikula. Mula noon, kumanta na siya ng playback sa ilang pelikulang Malayalam. Ang Pulliman ang kaniyang debut na pelikula bilang playback singer, na kinomposita ni Sharreth. Ang kaniyang pag-awit ng kantang "Munthirpoo" mula sa pelikulang Aagathan (2010) ay tinanggap ng mabuti.
Kinanta niya ang "Kannu Karuthu" para sa direktor ng musika na si Sharreth sa kaniyang album na Strawberry Theyyam (2014) na pinaghalong folk at kanluraning orkestrasyon, partikular na pinuri ang kanta sa 9-na-kantang na album. Noong 2014, itinatag ni Amritha ang musikong bandang Amrutam Gamay. Si Amritha at ang kaniyang kapatid na si Abhirami Suresh ang mga panguahing bokalista ng banda. Ang banda ay nagtanghal nang internasyonal sa mga gig sa loob ng anim na buwan ng pagkakabuo nito. Sinaklaw ng banda ang lahat ng uri ng genre, kabilang ang Indiyano, kanluranin, awiting-pambayan, klasiko, o rock. Ang cover version ng banda ng Israeli na awiting-pambayan na "Hava Nagila" na kinanta ni Amritha ay sikat sa pandaigdigang komunidad ng mga Hudyo. Ang kanta ay nagbigay sa kaniya ng maraming pagpapahalaga. Noong 2015, sumulat at gumawa sina Amritha at Abhirami ng maraming orihinal na kanta para sa kanilang banda, kabilang ang "Katturumbu", "Ayyayo", at "Harps of Peace".
Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ng 2004
Ang 2004 Metro Manila Film Festival ay ang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ay tig-kada walong pelikula ang kalahok sa ika-30na taunang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila. Sabay-sabay na ipinalabas ang walong pelikula sa buong Pilipinas kung saan binibigyan ang mga pelikulang kalahok ng sampung araw na ipalabas na walang kasabay na dayuhang pelikula tuwing pasko, ika-25 ng Disyembre.
Tagalista
Ang tagalista ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Naomi Morinaga
Si Naomi Morinaga ( 森永奈緒美 ) ay isang artistang Haponesa na ipinanganak noong Marso 12, 1964 sa Kanagawa Prefecture. Isa siya sa mga bida ng Uchuu Keiji Shaider. Ginampanan niya dito ang papel ni Annie.
Mga Pinagbidahan
Morinaga, Naomi
Bagnacavallo
Ang Bagnacavallo (Bagnacavàl) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Ravena, Emilia-Romaña ng Italya.
Ang Renasiyentong pintor na si Bartolomeo Ramenghi ay nagdala ng palayaw ng kaniyang katutubong lungsod.
Kasaysayan
Noong Maagang Gitnang Kapanahunan, ang Bagnacavallo ay tinawag na castrum Tiberiacum (Anastasio Bibliotecario, taong 756). Ang castrum ay may estratehikong pag-andar: ito ay bahagi ng depensibong linya na itinayo ng mga Byzantine upang ipagtanggol ang hangganan kasama ang teritoryo ng mga Lombardo. Kasama ang Bagnacavallo, ang kalapit na mga sentro ng maagang medieval ng San Potito, San Biagio at Villa Cornete ay may parehong pinagmulan.
Mga kakambal na bayan at kinakapatid na lungsod
Ang kambal na bayan at kapatid na lungsod ng Bagnacavallo ay:
Joel Swanner
Si Joel Swanner o mas kilala sa Blake, ay ipinanganak noong Mayo 15, 1991 sa Arizona, Estados Unidos), ay isang perpormer (aktor) pornograpiya ng Sean Cody.com, kasama niya ang iilang perpormer na sina Robbie, Shaw at Stu.
Castel del Monte, Abruzzo
Ang Castel del Monte ay isang medyebal at Renasimiyentong burol na bayan at komuna sa lalawigan ng L'Aquila sa hilagang Abruzzo, Italya. Matatagpuan sa gitna ng bulubundukin ng Gran Sasso, ang bayan ay makikita sa isang matarik na burol na matatagpuan sa ilalim ng mga tuktok ng bundok malapit sa mataas na kapatagan ng Campo Imperatore. Matatagpuan ang Castel del Monte sa tapat ng sinaunang kuta ng bundok ng Rocca Calascio at nakaharap sa Monte Sirente sa di-kalayuan. Matatagpuan ito sa Pambansang Parke ng Gran Sasso e Monti della Laga.
Kasaysayan
Ang pangalang Castel del Monte ay mula sa Latin na Castellum Montis, nangangahulugang "kuta ng bundok". Ang unang katibayan ng paninirahan ng tao ay ang mga labi mula sa ika-11 siglo BK na natuklasan sa lambak sa ilalim ng Castel del Monte at pinaniniwalaang mula sa isang sinaunang nekropolis Noong ika-4 na siglo BK, sinakop ng mga Romano ang lugar at itinatag ang Città delle Tre Corone, ang pangalang nangangahulugang "bayan ng tatlong korona". Ang bayan na ito ay kalaunan ay inabandunang matapos ang pagbagsak ng Kanlurang Imperyong Romano, at pinalitan ng pinatibay na bayan ng Ricetto na ngayon ay ang pinakalumang bahagi ng Castel del Monte.
Ang unang naitala na pagbanggit sa Castellum Del Monte ay dumating noong 1223 sa isang bulang pampapa ni Papa Honorio III. Noong 1298, ang Konde ng Aquaviva ay sumakop sa bayan. Noong 1474, dumaan ito kay Alessandro Sforza at ilang sandali pa sa mga Piccolomini. Noong 1501, sinamsam ng mga pwersang tapat sa Espanya ang Castel del Monte dahil sa katapatan ng bayan sa Pransiya.
Eschweiler
Ang Eschweiler (Latin Ascvilare, Ripuarian Aischwiile) ay ang siyudad sa Nordrhein-Westfalen, Alemanya. Nasa "border" ito ng Belgium at ng Nederland, 50 kilometro patungo sa Kanlurang Cologne. Kasalukuyang populasyon ay 55,646 (2006). Láwa Blausteinsee.
Parokya
Ang isang parokya ay isang yunit pang-teritoryo ng isang simbahan na binubuo ng paghahati sa loob ng isang diyosesis. Nasa alaga at pamamahala ng isang kura parako, na maaaring pang tulungan ng isa o higit pa na kura, at namamahala mula sa isang parokyang simbahan. Sa kasaysayan, kadalasang nasasakop ng parehong lugar ang isang parokya bilang isang manor (ang kanyang pagkakabit sa parokyang simbahan ay nanatiling mataas).
Mga sanggunian
Kaurian:Kristiyanismo
Barcelona (paglilinaw)
Maaaring tumukoy ang Barcelona:
Kaurian:Paglilinaw
Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ng 2003
Ang 2003 Metro Manila Film Festival ay ang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila ay tig-kada walong pelikula ang kalahok sa ika-29na taunang Paligsahan ng mga Pelikula ng Kalakhang Maynila. Sabay-sabay na ipinalabas ang walong pelikula sa buong Pilipinas kung saan binibigyan ang mga pelikulang kalahok ng sampung araw na ipalabas na walang kasabay na dayuhang pelikula tuwing pasko, ika-25 ng Disyembre.
North Luzon Expressway
Ang North Luzon Expressway (NLE o NLEx), dating tinatawag na North Diversion Road at Manila North Expressway (MNEX), ay isang may takdang mabilisang daanan (expressway) na nagkokonekta sa Kalakhang Maynila sa mga lalawigan ng Gitnang Luzon sa Pilipinas. Ito ay isang bahagi ng Expressway 1 (E1) ng sistemang mabilisang daanan ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan (DPWH) at Daang Radyal Blg. 8 (R-8) ng sistemang arteryal ng mga lansangan sa Kamaynilaan. Itinayo ito noong dekada-1960.