cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helicopter 66
Legasiya
Ipinatanghal ang mga kopya ng Helicopter 66 sa Museong Evergreen ng Abyasyon at Kalawakan sa Oregon, sa Museo ng USS Midway sa San Diego, at sa Museo ng USS putakti sa Alameda, California. Ang helikopter sa Museong USS Hornet ay isang retiradong Navy Sikorsky Sea King na ginamit sa pagsasapelikula ng lihok-larawang Apollo 13.
Simbahan ng Santo Domingo (Lungsod Quezon)
Ang Simbahan ng Santo Domingo, pormal na kilala bilang Pambansang Dambana ng Mahal na Ina ng Santo Rosaryo ng La Naval de Manila (Kastila: Santuario Nacional de Nuestra Señora del Santísimo Rosario de La Naval de Manila, ay ang pinakamalaking simbahan sa Kalakhang Maynila at isa sa mga pinakamalaking simbahan sa Asya. Ito ay nakatuon kay Maria, ina ni Hesus sa ilalim ng kanyang titulong Mahal na Ina ng Banal na Rosaryo, La Naval de Manila.
Ito ay ikaanim na hugnayan ng simbahan na nagsilbi bilang inang-bahay o punong himpilan ng Orden Dominikana ng Pilipinas. Ang mga Dominikano ay isa sa "mga nagsisimulang misyonero" ng Pilipinas. Inilipat ang inang-bahay sa lokasyon ng Lungsod Quezon mula sa lokasyon ng Maynila na nasira sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig sa Pilipinas.
Australopithecus bahrelghazali
Ang Australopithecus bahrelghazali ay isang fossil hominin na unang natuklasan noong 1995 ng paleontologong si Michel Brunet sa lambak na Bahr el Ghazal malapit sa Koro Toro sa Chad. Kanyang pinangalan itong Abel. Ito ay pinestahan gamit ang batay sa beryllium na radiometric dating na nabuhay noong mga 3.6 milyong taong nakakalipas.
Diyalektong Silangang Lombardo
Ang Silangang Lombardo ay isang pangkat ng malapit na nauugnay na mga varyant ng Lombardo, isang diyalektong Galoitalika na sinasalita sa Lombardia, pangunahin sa mga lalawigan ng Bergamo, Brescia, at Mantua, sa lugar sa paligid ng Cremona at sa mga bahagi ng Trentino. Ang mga pangunahing varyant nito ay Bergamasco at Bresciano.
Sa mga kontekstong nagsasalita ng Italyano, ang Silangang Lombardo ay kadalasang tinatawag na "diyalekto", na nauunawaan bilang isang diyalekto ng Italyano, habang sinasabi ng ilan na hindi ito isang diyalekto kundi isang wika.
Ang Silangang Lombardo at Italyano ay may limitado lamang na pagkakaintindi sa isa't isa gaya ng kaso para sa maraming diyalektong Italyano.
Ang Silangang Lombardo ay walang anumang opisyal na katayuan sa Lombardia o saanman: ang tanging opisyal na wika sa Lombardia ay Italyano.
Pag-uuri
Ang Silangang Lombardo ay isang wikang Romanse ng sangay ng Galoitalika, mas malapit sa Oksitano, Catalan, Pranses, atbp. kaysa Italyano, na may Seltang substratum.
Heograpikong pagkalat
Pangunahing sinasalita ang Silangang Lombardo sa Silangang Lombardia (Hilagang Italya), sa mga lalawigan ng Bergamo, at Brescia, sa Hilagang rehiyon ng lalawigan ng Mantua at sa lugar sa paligid ng Crema. Ang mga uri na sinasalita sa mga rehiyong ito ay karaniwang mauunawaan para sa mga nagsasalita ng mga kalapit na lugar, ngunit hindi ito palaging totoo para sa malalayong lugar sa paligid. Halimbawa, ang isang naninirahan sa mga alpinong lambak ng Bergamo ay halos hindi maintindihan ng isang rural na naninirahan sa kapatagan ng Mantua. Kabilang sa mga pagkakaiba ang mga aspektong leksika, gramatika, at ponetika.
Hereford
Ang lungsod Hereford ay isang lungsod ang kabiserang lalawigan ng Deaf Smith sa Hilagang Kanlurang Texas na may layong 48 milya sa lungsod ng Amarillo.
Ang lungsod ay binansagan bilang "The Town Without a Toothache".
Ang lungsod ay ipinangalan hango sa alagang hayop na baka at hinirang sa bansag na "The Beef Capital of the World" dahil sa daming bilang ng pagpapastol ng baka (cow).
Dugong Buhay
Ang Dugong Buhay ay isang drama sa Pilipinas na pinalabas sa ABS-CBN. Batay ang seryeng ito sa isang pelikula na may kaparehong pangalan na dating pinagbidahan ng mag-amang sina Ramon Revilla Sr. at Bong Revilla.
Estasyon ng Araneta Center–Cubao (MRT)
Ang Estasyon ng Araneta Center-Cubao o Himpilang Araneta Center-Cubao, ay isang estasyon sa Linyang Dilaw (MRT-3). Ang himpilan ay isa sa maraming mga himpilang nakaakyat sa lupa. Nagsisilbi ang himpilan para sa Cubao sa Lungsod Quezon at ipinangalan sa sikat na pamilihan na Sentrong Araneta, at sa distrito kung saan ito naroroon na Cubao.
Nagsisilbi bilang pansampung himpilan ang himpilang Sentrong Araneta-Cubao para sa mga treng MRT-3 na patungo sa Abenida North at bilang pang-apat na himpilan para sa mga treng patungo sa Abenida Taft. Malapit ang himpilan sa Farmers' Market at Plaza ng Sentrong Araneta.
Mga kawing pangpanlalakbay
May mga sasakyang de-padyak, dyip, taksi, at mga bus na nagaabang ng mga pasahero sa isang himpilang pantransportasyon sa labas ng estasyon.
May tuluyang daan sa loob ng Sentrong Araneta na nagdudugtong sa Himpilang Sentrong Araneta-Cubao ng Linyang Dilaw sa Himpilang Sentrong Araneta-Cubao ng Linyang Bughaw. Pwedeng sumakay ang mga pasahero ng mga tren ng Linyang Bughaw patungong Santolan o Recto sa pagdaan sa daan na ito.
Balangkas ng estasyon
Araneta Center-Cubao
Taong Lantian
Ang Taong Lantian na dating kilala bilang Sinanthropus lantianensis at kasalukuyang tinatawag na Homo erectus lantianensis ay isang subspecies ng Homo erectus. Ang pagkakatuklas nito noong 1963 ay unang inilarawan ni J. K. Woo ng sumunod na taon. Ang mga labi ng Taong Lantian na tinawag na Lantian Ren(蓝田人 sa Tsino) ay natagpuan sa Lantian County (蓝田县; pinyin: Lántián Xiàn)sa timog kanluraning probinsiyang Shaanxi ng Tsina na tinatayang 50 km timog kanluran ng siyudad ng Xi'an. Sa sandaling pagkatapos matuklasan ang buto ng panga ng unang Taong Lantian sa Chenjiawo (陈家窝) sa Lantian County, ang isang bungo na may mga buto ng ilong, kanang maxilla at tatlong mga ngipin ng isa pang specimen ng Taong Lantian ay natagpuan sa Gongwangling (公王岭) na isa pang lugar sa Lantian County.
Daang Magapit–Santa Teresita
Itinalaga ang kabuoang daan bilang '''Pambansang Ruta Blg. 119 (N119''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Manchester
thumb|250px|right|
Ang Lungsod ng Mantsester o Manchester ay isang lungsod sa Kalakhang Manchester, sa Kaharian ng Ingglatera, sa bansang Nagkakaisang Kaharian o Reyno Unido. Ito ay isang lungsod sa Hilagang Kanrulang Ingglatera, na may populasyon na 514,417 sa 2013. Sa pangalawang pinakamataong bayan or urban na lugar sa Nagkakaisang Kaharian o Reyno Unido, na may populasyong 2,550,000, ang Manchester ay pinalawit ng Kapatagang Chesire sa timog, Pennines sa hilaga at silangan at isang arko ng mga bayan na kung saan ito ay bumubuo ng isang tuloy-tuloy na konurbasiyon. Ang mga lokal na awtoridad ay ang Konsehong Panlungsod ng Manchester.
Daang Kalinga–Cagayan
Ang Daang Kalinga–Cagayan (Kalinga–Cagayan Road, tinatawag ding Daang Tabuk–Enrile) ay isang 39.547 kilometro (24.573 milyang) pangunahing lansangan na nag-uugnay ng lungsod ng Tabuk, Kalinga sa bayan ng Enrile, Cagayan.
Itinakda ang kabuoang daan bilang '''Pambansang Ruta Blg. 52 (N52''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Daang Pampaliparan ng Laoag
Ang Daang Pampaliparan ng Laoag (Laoag Airport Road) ay isang pambansang daang sekundarya na nag-uugnay ng Lansangang MacArthur sa Paliparang Pandaigdig ng Laoag sa lalawigan ng Ilocos Norte. Itinakda ito bilang '''Pambansang Ruta Blg. 100 (N100''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
San Luigi dei Francesi
Ang Simbahan ng San Luis ng mga Pranses (San Luigi dei Francesi, Saint Louis des Français , S. Ludovici Francorum de Urbe) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Roma, hindi kalayuan sa Piazza Navona. Ang simbahan ay alay kay Birheng Maria, kay San Dionisio Areopagita at San Louis IX, hari ng Pransiya. Ang simbahan ay dinisenyo ni Giacomo della Porta at itinayo ni Domenico Fontana sa pagitan ng 1518 at 1589, at nakumpleto sa pamamagitan ng personal na interbensiyon ni Catherine de 'Medici, na nag-abuloy dito ng ilang pag-aari sa lugar. Ito ang pambansang simbahan sa Roma ng Pransiya. Ito ay isang simbahang titulo. Ang kasalukuyang Kardinal-Pari ng titulo ay si André Vingt-Trois, Arsobispo ng Paris.
Kapilya Contarelli
Naglalaman ang Kapilya Contarelli ng isang ikot ng mga kuwadro na gawa ng Barokong maestro na si Caravaggio noong 1599–1600 hinggil sa buhay ni San Mateo. Kasama rito ang tatlong bantog na canvas ng Ang Pagtawag kay San Mateo (sa kaliwang pader), Ang Inspirasyon ni San Mateo (sa itaas ng dambana), at Ang Pagmamartir kay San Mateo (sa kanang pader).
Kapilya Polet
The Kapilya Polet ay naglalaman ng mga fresco ni Domenichino hinggil sa Mga Kasaysayan ni Santa Cecilia.
Iba pang obra
Kasama sa iba pang mga obra sa ay likha nina Cavalier D'Arpino, Francesco Bassano il Giovane, Muziano, Giovanni Baglione, Siciolante da Sermoneta, Jacopino del Conte, Tibaldi, at Antoine Derizet. right|thumb|Plano ng simbahan.
Akin Pa Rin Ang Bukas
Ang Akin Pa Rin Ang Bukas ay ang bagong teledrama ng GMA Network sa Pilipinas na pinagbibidahan nina Lovi Poe, Charee Pineda, Rocco Nacino, Cesar Montano, Solenn Heussaff at Helen Gamboa. Isasahimpapawid ito sa darating na Septyembre 9, 2013 na ipapalit sa Mundo Mo'y Akin sa GMA Telebabad.
Lalawigan ng Maha Sarakham
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Lalawigan ng Maha Sarakham (มหาสารคาม, ) ay isa sa 76 na lalawigan (changwat) ng Taylandiya na nasa gitnang hilagang-silangan ng Taylandiya, na tinatawag ding Isan. Ang mga karatig na lalawigan nito ay (mula sa hilaga paikot pakanan): Kalasin, Roi Et, Surin, Buriram, at Khon Kaen.
Ang bayan ng Maha Sarakham ay ang kabisera ng lalawigan. Ito ang tahanan ng Pamantasan ng Mahasarakham, ang isa sa pinakamalaking unibersidad sa hilagang-silangan ng Taylandiya na may 41,000 estudyante (2017), at Pamantasan ng Rajabhat Mahasarakham.
Heograpiya
Ang lalawigan ay halos isang kapatagan na kalakhan ay mga palayan. Sa hilaga at silangan lamang mayroong maliliit na burol. Ang lalawigan ay nasa pagitan ng 130 at 230 m sa ibabaw ng dagat. Ang pangunahing ilog ay ang Chi. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 214 km²  o 3.8 porsiyento ng sakop ng lalawigan.
Kasaysayan
Ang Maha Sarakham ay orihinal na satellite na bayan ng Roi Et, na itinatag noong 1865. Ang gobernador ng Roi Et ay nagpadala ng 9,000 katao upang manirahan sa bagong bayan, at isa sa kaniyang mga pinsan ang itinalaga bilang gobernador nito. Noong 1868, idineklara ng sentral na pamahalaan sa Bangkok ang Maha Sarakham bilang sariling lalawigan sa ilalim ng pangangasiwa ng Bangkok. Isa sa mga dahilan ay ang hakbang na ito ay nagpapahina sa kapangyarihan ng Roi Et.
Mga simbolo
Ang panlalawigang selyo ay nagpapakita ng isang puno sa harap ng mga palayan, na sumisimbolo sa kayamanan ng yaman ng lalawigan.
Ang bandila ng lalawigan ay nagpapakita ng selyo sa gitna, sa isang kayumangging pahalang na guhit. Sa itaas at ibaba ay isang dilaw na guhit. Ang kulay kayumanggi ay sumisimbolo sa lakas at tiyaga ng mga tao sa lalawigan, na naninirahan sa bahagyang tuyong klima; ang dilaw na kulay ay sumisimbolo sa mga damit ng mga mongheng Budista bilang katibayan ng pananampalataya ng mga tao.
Ang puno ng lalawigan ay ang puno ng dila ng babae (Albizia lebbeck). Ang simbolo ng puno ay itinalaga sa lalawigan noong 1994 ni Reyna Sirikit. Ang bulaklak ng lalawigan ay ang West Indian jasmine (Ixora).
Pamamahala
thumb|267x267px|Mapa ng 13 distrito
Pamahalaang panlalawigan
Ang lalawigan ay nahahati sa 13 distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 133 subdistrito (tambon) at 1,804 na mga nayon (muban).
Lokal na pamahalaan
Noong 26 Nobyembre 2019 mayroong: isang Organisasyong Pamamahalang Panlalawigan ng Maha Sarakham (ongkan borihan suan changwat) at 19 na munisipal (thesaban) na lugar sa lalawigan. Ang Maha Sarakham ay may katayuang bayan (thesaban mueang). Karagdagang ay may 18 munisipalidad ng distrito (thesaban tambon). Ang mga hindi munisipal na lugar ay pinangangasiwaan ng 123 Subdistritong Pamamahalang Organisasyon - SAO (ongkan borihan suan tambon).
Indeks ng pantaong nakamit ng 2017
Mula noong 2003, sinusubaybayan ng United Nations Development Programme (UNDP) sa Taylandiya ang pag-unlad ng human development sa sub-national level gamit ang Human achievement index (HAI), isang sama-samang indeks na sumasaklaw sa lahat ng walong pangunahing bahagi ng human development. Kinuha ng National Economic and Social Development Board (NESDB) ang gawaing ito mula noong 2017.
Bacolod North Road
Ang Bacolod North Road ay isang 141.88 kilometro (88.16 na milyang) pangunahing panaligirang lansangan na hilaga-patimog na nag-uugnay ng lungsod ng Bacolod sa lungsod ng San Carlos sa lalawigan ng Negros Occidental.
Bahagi ang lansangan ng Pambansang Ruta Blg. 7 (N7) ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Toamasina
Ang Toamasina, nagngangahulugang "tulad ng asin" o "maalat", di-opisyal at kilala sa wikang Pranses bilang Tamatave, ay ang kabisera ng rehiyon ng Atsinanana sa silangang baybaying-dagat ng Madagascar sa may Karagatang Indiyano. Ito ang pangunahing pantalang pandagat ng bansa at nasa 215 kilometro (134 milya) hilaga-silangan ng Antananarivo, ang pambansang kabisera. Ayon sa opisyal na pagtataya noong 2013, mayroong 274,667 katao ang Toamasina. Pinaglilingkuran ito ng Paliparan ng Toamasina.
Ang lungsod ay may malawak na mga abenidang nililinyahan ng mga punong palma at ilang mga otel at restoran. Pantawag-pansin ang mga dalampasigan - bagamat ang mga pating at polusyon ay malimit na nagpapahadlang sa paglalangoy at mga palakasan sa tubig. Ang Bazary Be ay isang makulay na pampamilihang karsada na nagdadalubhasa sa eksotikong mga pampalasa at gawang-pampook na mga yaring-kamay. Isa sa pinakapatok na mga lugar sa lungsod ang gitnang pamilihan sa pusod ng lungsod.
Tahanan ang lungsod ng Unibersidad ng Toamasina na bahagi ng pampublikong sistema ng mga pamantasan sa Madagascar at ng Lycée Français de Tamatave na isang Pranses na pandaigdigang paaralan.
Kasaysayan
thumb|left|Daang pangkomersiyo sa Toamasina (Tamatave) noong 1912 Sa ilalim ng pamumuno ng mga Pranses, ang Toamasina ay luklukan ng ilang banyagang mga konsul, gayon din ng maraming mga Pranses na opisyal. Ito rin ang pangunahing pantalan para sa kabisera at sa looban. Karamihan sa mga ini-aangkat ay mga tela, ma-harinang pagkain, at mga produktong bakal at asero. Ang pangunahing mga iniluluwas ay alabok ng ginto, raffia, mga balat (ng hayop), kawtso (goma) at buhay na mga hayop. Napanatili ang pagpapatalastas sa Europa sa pamamagitan ng mga bapor ng mga kompanyang Messageries Maritimes at Havraise, at pati sa Mauritius, at sa Sri Lanka, sa pamamagitan ng Linyang Union-Castle ng Britaniya.
Noong panahong kolonyal, dahil sa katangian ng lupa at ng dating nagsisiksikang katutubong populasyon, malimit na tinatamaan ng mga epidemya ang bayan: lumitaw ang salot buboniko noong 1898 at naulit ito noong 1900, ngunit gumanda ang sitwasyon mula nang inalis ang tubig sa kalapit na mga latian. Pagkaraan ng 1895, ang inilipat ang katutubong populasyon sa isang bagong nayon sa hilagang-kanluran.
Demograpiya
Ang Katedral ng St. Joseph sa lungsod ay ang archiepiscopal see ng Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Toamasina, kasalukuyang isang Metropolitan ng isang lalawigang eklesiastiko na may apat na supraganong mga diyosesis.
Mga serbisyong tubig
Nangangasiwa ang Jirama sa pambayang serbisyo ng tubig sa lungsod. Umaasa ang karamihan ng populasyon sa pampribadong mga posong pitcher sa mga balon para sa pagkuha ng magagamit na tubig.
Transportasyon
thumb|Ang pantalan ng Toamasina na naglilingkod bilang pinakamahalagang pasukan ng Madagascar sa Karagatang Indiyano at sa mundo. Ang lungsod ay ang dulo ng riles para sa linyang daambakal papuntang Antananarivo. Pangunahing mga uri ng pampublikong transportasyon sa lungsod ang mga bisikletang rickshaw (tinatawag na pousse-pousse), mga traysikel (tuk-tuk), at mga taksi. Ang lungsod ay hilagang dulo ng Canal des Pangalanes.
Pinaglilingkuran ng Paliparan ng Toamasina ang lungsod, na may kaunting mga serbisyong panloob at pandaigdig. Pangunahing pantalang pandagat ng Madagascar ang Toamasina para sa pandaigdigang pagbabarko.
Mga kambal at kapatid na lungsod
Magkakambal ang Toamasina sa:
Dating may isang kalye ang lungsod ng Holon na nakapangalang Kalye Tamatave (רחוב טמטב) noong dekada-1960, sa panahong mayroong magiliw na ugnayan ang Israel sa Madagascar. Kasunod ng pagpaslang ni Rehav'am Ze'evi noong 2001, binago ang pangalan ng kalye sa kaniya.
Ta (kana)
Ang た, sa hiragana, o タ sa katakana, ay isa sa mga kanang Hapones na kumakatawan sa isang mora. Kumakatawan itong dalawa sa [ta]. Nagmula ang た sa Tsinong titik 太, habang nagmula sa 多 ang タ.
Ayos ng pagkakasulat
none|thumb|300x300px| Pagsulat ng た none|thumb|230x230px| Pagsulat ng タ
Lansangang-bayang Negros Occidental Eco-Tourism
The Lansangang-bayang Eko-Turismo ng Negros Occidental (Negros Occidental Eco-Tourism Highway o Daang Bacolod–San Carlos (Bacolod–San Carlos Road) ay isang 81.408 kilometro (50.585 milyang) matanawing lansangan na may dalawa hanggang apat na mga landas at nag-uugnay ng lungsod ng Bacolod sa lungsod ng San Carlos.
Itinalaga bilang '''Pambansang Ruta Blg. 69 (N69''') ang kabuoang pambansang lansangang primera.
Botong Francisco
Si Carlos Modesto "Botong" Villaluz Francisco (Nobyembre 4, 1912 - Marso 31, 1969) ay isang Pilipinang muralista mula sa Angono, Rizal.
Bacolod South Road
Ang Bacolod South Road ay isang 207.967 kilometro (129.225 milyang) pangunahing na lansangang panaligiran mula hilaga-patimog na nag-uugnay ng lungsod ng Bacolod sa bayan ng Hinoba-an sa lalawigan ng Negros Occidental.
Ang lansangan ay bahagi ng Pambansang Ruta Blg. 7 (N7), '''Pambansang Ruta Blg. 6 (N6), at Pambansang Ruta Blg. 712 (N712''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Paglalarawan ng ruta
Nagsisimula ang daan sa kilometro sero ng Pulo ng Negros sa may Kapitolyong Panlalawigan ng Negros Occidental sa Bacolod.
Shanghai
Ang  Lungsod ng Shanghai ay isang pangunahing lungsod sa bansang Tsina. Isa ito sa pinaka-mataong lungsod sa Republikang Bayan ng Tsina na may populasyon (taya ng 2008) na 14,460,000 (urban) at 18,542,200 (total).
Lalawigan ng Loei
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Loei (Thai: เลย, ), ay isa sa mga lalawigan na mas kakaunti ang populasyon (changwat) ng Taylandiya. Ito ay matatagpuan sa rehiyon ng Isan sa itaas na hilagang-silangan ng Taylandiya. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa silangan pakanan) Nong Khai, Udon Thani, Nong Bua Lamphu, Khon Kaen, Phetchabun, at Phitsanulok. Sa hilaga ito ay nasa hangganan ng mga lalawigan ng Xaignabouli at Vientiane ng Laos.
, ang panlalawigang gobernador ay si Chaiwat Chuenkosum. 225.6 milyong baht ang inilaan sa lalawigan sa FY2019 ng Taylandiya.
Heograpiya
left|thumb|240x240px| Phra That Si Song Rak, distrito ng Dan Sai Mabundok ang lalawigan. Ang luklukan ng pamahalaang panlalawigan, ang Loei, ay nasa isang mayamang bana na napapalibutan ng mga bundok na ang mga taluktok ay natatakpan ng fog at masaganang iba't ibang flora. Ang pinakakilalang mga bundok sa lalawigan ay ang Phu Kradueng, Phu Luang, at Phu Ruea. Ang Ilog Loei, na dumadaloy sa lalawigan, ay isang tributaryo ng Mekong, na bahagi ng hilagang hangganan ng lalawigan kasama ang kalapit na Laos. Ang Phu Thap Buek, ang pinakamataas na bundok ng Kabundukang Phetchabun, ay nasa lalawigan. Ang bundok Phu Kradueng ay nasa Pambansang Liwasan ng Phu Kradueng (อุทยานแห่งชาติภูกระดึง). Ang kanlurang bahagi ng lalawigan ay umaabot sa katimugang dulo ng Kabundukang Luang Prabang ng Kabundukang Thai. Ang kabuuang kagubatan ay 3,382 km² o 32.2 porsiyento ng lalawigan.
Kasaysayan
Ipinapalagay na ang Loei ay itinatag ng mga tao mula sa Chiang Saen, ang kabisera ng Lan Na. Itinatag ni Khun Pha Muang ang nayon ng Dan-kwa, at itinatag ng Bang Klang Hao ang Dan Sai. Nang maglaon, ang tagtuyot at sakit ay humantong sa paglipat ng mga taganayon sa lugar ng kasalukuyang Loei.
Ekonomiya
Ang agrikultura ang nagtutulak sa ekonomiya ni Loei. Ang Macadamia na mani, passion fruit, at Arabica na kape ay itinatanim sa kabundukan; saging, linga, at goma sa kapatagan. Ang Loei ay isang ekoturismong desitnasyon dahil sa natural na kapaligiran nito at amalgam ng hilagang at hilagang-silangan na kultura.
Ang Distrito ng Wang Saphung ay ang lugar ng isang malaking open pit na minahan ng ginto na gumagamit ng maraming lokal. Ang lokalidad ay naging lugar ng matagal nang hindi pagkakaunawaan pati na rin ang pisikal na salungatan sa pagitan ng mga taganayon ng Ban Na Nong Bong at ng mga paligid nito at Tungkum Limited, isang subsidiyaryo ng Tongkah Harbour PCL. Ang operasyon ng pagmimina ng ginto ni Tungkum ay inakusahan sa mga korte ng pagkasira ng kapaligiran.
Daang Tagudin–Cervantes–Sabangan
Ang Daang Tagudin–Cervantes–Sabangan (Tagudin–Cervantes–Sabangan Road, kilala rin bilang Daang Mountain Province–Ilocos Sur) ay isang 98 kilometro (o 61 milyang) pambansang lansangan sa hilagang Luzon, Pilipinas na nag-uugnay ng mga lalawigan ng Ilocos Sur at Lalawigang Bulubundukin.
Paglalarawan ng ruta
Nagsisimula ang daan sa tagpuan ng Lansangang Halsema sa Sabangan, Lalawigang Bulubundukinbilang silangang dulo nito. Dumadaan ito sa mga bayan ng Bauko at Tadian bago pumasok sa lalawigan ng Ilocos Sur. Ang mga katangian nito ay maraming mga kurbadang hugis-U (hairpin curves) sa mga bahaging matarik (lalo na sa Cervantes) sa kahabaan ng bulubunduking ruta sa loob ng Kabundukan ng Cordillera. Habang nasa daan, nagbibigay ito ng daang papasok sa Likas na Bantayog ng Pasong Bessang na matatagpuan sa pinakamataas na dako ng daan bago tumungo sa mga kapatagan ng lalawigan. Nagtatapos ang daan sa tagpuan nito sa Lansangang MacArthur (tinatawag ding Manila North Road) sa Tagudin.
Lalawigan ng Mukdahan
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Mukdahan (มุกดาหาร, ) ay isa sa pitumpu't anim na lalawigan ng Taylandiya (changwat) at nasa itaas na hilagang-silangan ng Taylandiya, na tinatawag ding Isan. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa timog paikot pakanan) Amnat Charoen, Yasothon, Roi Et, Kalasin, Sakon Nakhon, at Nakhon Phanom. Ang silangan ito ay nasa hangganan ng Ilog Mekong, kung saan matatagpuan ang lalawigan ng Savannakhet ng Laos kung saan ito ay dinirugtong ng Ikalawang Tulay ng Pagkakaibigang Taylandes–Lao.
Heograpiya
Ang lalawigan ay nasa lambak ng Mekong. Sa kanluran ng lalawigan ay ang mga Kabundukang Phu Phan, na natatakpan ng makapal na kagubatan. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 1,362 km² o 33 porsiyento ng sakop ng lalawigan.
Mga pambansang liwasan
Mayroong kabuuang tatlong pambansang liwasan, kung saan dalawa, kasama ang apat na iba pang pambansang parke, ang bumubuo sa rehiyon 9 (Ubon Ratchathani) at Phu Pha Yon sa rehiyon 10 (Udon Thani) ng mga protektadong lugar ng Taylandiya.
Kasaysayan
Si Panginoong Chandrasuriyawongse (เจ้า จันทรสุริยวงษ์) at ang kaniyang mga tagasunod ay nagtatag ng isangpaninirahan sa Baan Luang Phonsim (บ้าน หลวง โพนสิม) malapit sa Thad Ing Hang Stupa (พระธาตุ อิงฮัง) sa kaliwang pampang ng Ilog Mekong sa Laos. Pagkaraan ng ilang dekada, namatay siya.
Si Panginoong Chanthakinnaree (เจ้าจันทกินรี), ang kaniyang anak, ang humalili sa kaniya bilang pinuno. Noong BE 2310, isang mangangaso ang tumawid sa Mekong at dumating sa kanang pampang sa bukana ng batis na Bang Muk (บังมุก), kung saan natuklasan niya ang isang itinapon na kaharian na kompleto sa monasteryo at pitong sugar palm sa kalapit na tabing ilog. Natagpuan niya ang lugar na higit na mas mahusay kaysa sa mga teritoryo sa kahabaan ng kaliwang bahagi ng Mekong, at saka sa bukana ng Bang Muk ay isang kasaganaan ng mga isda. Iniulat niya ito sa kaniyang pinuno, si Panginoong Chanthakinnaree. Pinangunahan ni Chanthakinnaree ang kaniyang mga tagasunod sa buong Mekong upang siyasatin ang lugar at nalaman na ang lugar ay talagang mga labi ng isang sinaunang kaharian at nasa mas mabuting kalagayan kaysa sa alinmang lugar sa kaliwang pampang ng Mekong. Pinamunuan niya ang kaniyang mga tao mula sa Baan Luang Phonsim upang magtatag ng isang pamayanan sa kanang pampang sa bukana ng Bang Muk.
Nang simulan niyang alisin ang mga kagubatan upang bigyang-daan ang kanyang muling paninirahan ng kaharian, nakakita siya ng dalawang imahen ng Buddha sa ilalim ng isang sagradong puno ng igos. Ang mas malaki sa dalawa ay ladrilyo-at-mortar, habang ang mas maliit ay gawa sa pinong bakal. Siya ay nagkaroon ng isang bagong monasteryo nang sabay-sabay na itinayo sa paligid ng luma, abandonadong templo, at pinangalanan itong Wat Sri Moungkhoun (วัดศรีมุงคุณ) (kaugnay ng Sri Mongkol (ศรงัดศรีมุงคุณ) sa Sentrong Taylandes, nangangahulugang 'Templo ng mga Mapayapang Tangkilik). Siya ay nagtayo ng isang malapalasyong manse sa paligid ng templo kung saan niya inilagay ang parehong mga imahen ng Buddha sa isang vihara. Nang maglaon, ang imaheng bakal na Buddha (ang mas maliit) ay lumitaw na misteryosong muling naitatag sa ilalim ng puno ng igos kung saan ito unang natuklasan at sa huli, pagkatapos ng mga tatlo o apat na salamin ng ganitong kalikasan, ay nagsimulang dahan-dahang lumubog sa lupa doon hanggang sa korona na lamang ng ulo ay makikita. Isang kahaliling lugar ng pagsamba ang itinayo doon upang masakop ang lugar sa halip at ang imahen mismo ay pinangalanang Phra Loup Lek (พระหลุบเหล็ก), o 'Siyang Iginagalang na Isa sa Bakalmetal Na Pinalilibutan ang Sarili'. Ngayon ang lugar kung saan lulubog si Phra Loup Lek sa ilalim ng lupa ay inabutan ng tubig ng Mekong at naanod (malamang na naiwan lamang ang dambana na iniligtas at napreserba sa harap ng vihara sa Wat Sri Mongkol South ngayon (วัดศรีมงงคมงล ใต้)).
Mga simbolo
Ipinapakita ng selyong panlalawigan ang Palasyo ng Prasart Song Nang Sathit, kung saan ang isang opalo ay ipinapakita sa isang phan.
Kalayaan Flyover
Ang Kalayaan Flyover (kilala rin bilang EDSA–Kalayaan Flyover) ay isang pang-apatang flyover na nag-uugnay ng Abenida Gil Puyat, Abenida Epifanio de los Santos (EDSA) at Abenida Kalayaan sa Kalakhang Maynila. Malaking bahagi nito ay matatagpuan sa Makati at may kasamang maikling bahagi sa Taguig. Pinadadali nito ang pagpasok mula Makati Central Business District papuntang Bonifacio Global City at kalaunan, sa Daang Palibot Blg. 5 (C-5).
Nagsimula ang gawaing paghahanda para sa flyover noong 1997, nang inihayag ng Bases Conversion and Development Authority (BCDA) ang pagtatayo ng dalawang pasimulang mga lugar papasok sa Bonifacio Global City, kalakip ng isang flyover na maglilingkod sa pangunahing punto ng pagpasok sa lugar mula sa kanluran. Dinisenyo ito ng Katahira & Engineers Asia, at nagsimula ang pagpapatayo noong kahulihan ng 1997 kalakip ng pagtatayo ng bahaging Abenida Gil Puyat Avenue-EDSA na ikinontrata sa Uy-Pajara Construction Company. Nagsimula naman ang pagtatayo sa bahaging Abenida Kalayaan-Bonifacio Global City noong Abril 1999, ang gawaing ito ay ikinontrata sa F.F. Cruz and Co. na isa sa pinakamalaking mga kompanya sa konstruksiyon sa Pilipinas. May kakayahan itong magkarga ng aabot sa 4,000 sasakyan sa isang oras, at mababawasan nito ang oras ng paglalakbay sa pagitan ng Makati at Bonifacio Global City sa limang minuto sa pamamagitan ng pagbibigay ng tuwirang pag-uugnay sa pagitan ng dalawang mga distritong pangnegosyo sa halip na dumaan pa sa EDSA.
Ang 5 kilometro (0.93 milyang) flyover ay ipinasinaya ni dating Pangulo Joseph Estrada at ibang mga opisyal ng pamahalaan noong Enero 25, 2000. Bagamat isinulong ito bilang pampublikong proyekto, may bulung-bulungan na ang halagang ₱950 milyon na ginastusan para sa pagpapatayo nito ay hindi nagmula sa pampublikong pondo, kung hindi ay pina-underwrite ng pangkat na First Pacific sa pamamagitan ng kanilang pampook na sangay, Metro Pacific.
Bagamat isa itong flyover, ang kabuoan nito ay itinalaga ng Kagawaran ng mga Pagawain at Lansangang Bayan (DPWH) bilang '''Pambansang Ruta Blg. 191 (N191''') ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Estrabon
Si Estrabon o Strabo (Στράβων Strábōn; 64 o 63 BK – c. AD 24) ay isang Griyegong heograpo, pilosopo, at istoryador na nanirahan sa Asya Menor sa panahon ng transisyon ng Republikang Romano patungo sa Imperyong Romano.
Lalawigan ng Kanchanaburi
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Kanchanaburi (กาญจนบุรี, ) ay ang pinakamalaki sa mga kanlurang lalawigan (changwat) ng Taylandiya. Ang mga kalapit na lalawigan ay (paikot mula kanan, mula sa hilaga) Tak, Uthai Thani, Suphan Buri, Nakhon Pathom, at Ratchaburi. Sa kanluran ito ay may hangganan sa Estado ng Kayin, Estado ng Mon, at sa Rehiyon ng Tanintharyi ng Myanmar.
Naaakit ang mga turista sa kasaysayan ng sinaunang sibilisasyon nito at sa Tulay noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig sa ibabaw ng Ilog Kwai, na orihinal na binabaybay na "Khwae" ngunit opisyal na binago sa Kwai upang matugunan ang mga inaasahan ng mga turista.
Heograpiya
left|thumb|370x370px|Ika-5 palapag ng pitong-palapag na talon ng Erawan sa Pambansang Liwasan ng Erawan. Ang lalawigan ay nasa kanluran ng Thailand, 129 km mula sa Bangkok, at sumasaklaw sa kabuuang lawak na humigit-kumulang 19,483 km2. Ito ang ikatlong pinakamalaking lalawigan ng bansa, pagkatapos ng Nakhon Ratchasima at Chiang Mai. Sa topograpiya, natatakpan ito ng mga troso at evergreen na kagubatan. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 12,002 km² o 61.9 porsyento ng panlalawigang pook. Sinasaklaw ng distrito ang pinagmumulan ng mga lambak ng mga ilog na Kwae Yai at Kwae Noi ("Ilog Kwai"), na nagsanib sa lungsod ng Kanchanaburi upang bumuo ng Ilog Mae Klong.
Ang Bong Ti ay isang transnasyonal na pook-tawiran sa hangganan, na inaasahang magkakaroon ng kahalagahan kung magpapatuloy ang nakaplanong proyektong malalimang pantalan ng Dawei, kasama ang isang highway at isang linya ng tren sa pagitan ng Bangkok at ng daungan.
Ilang pambansang liwasan ang nasa bulubunduking kagubatan ng Kaburulang Tenasserim ng lalawigan: ang mga Pambansang Liwasan ng Erawan, Sai Yok, Khao Laem, Thong Pha Phum, Khuean Srinagarindra, at Chaloem Rattanakosin. Ang Santuwaryong Ilahas ng Thungyai Naresuan ay nasa listahan ng Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO.
Kasaysayan
Lumilitaw ang Kanchanaburi sa mga salaysay na ang Kanchanaburi ay isang kolonya ng Suphanburi noong panahon ng Sukhothai. Hanggang sa panahon ng Ayutthaya, ang Kanchanaburi ay isa ring mahalagang estasyon sa digmaan sa pagitan ng mga hukbong Taylandes at Burmes. Hanggang sa panahon ng Thonburi at panahon ng Rattanakosin, ang orihinal na lungsod ng Kanchanaburi ay orihinal na matatagpuan sa Tambon Lat Ya (Sa kasalukuyan sa Kampo ng Pagsasanay ng Khao Chon Kai).
Ang Kanchanaburi ay isang larangan ng digmaan noong Digmaang Burmes–Siames (1785–1786).
Noong 1831, iniutos ni Haring Rama III ang pagtatayo ng pader ng lungsod at ang kuta sa Kanchanaburi, na matatagpuan sa Tambon Pak Phraek, na kung saan ay ang lugar ng tagpuan ng Ilog Khwae Yai at Ilog Khwae Noi. Nagsimula ang konstruksiyon noong 8 Marso 1831, at natapos noong 17 Mayo 1832, at humiwalay sa Suphanburi mula noon. Nang maglaon sa paghahari ni Haring Rama V, nang magkaroon ng anyo ng pamahalaan bilang kondado ng Thesapiban, inilipat ang Kanchanaburi sa Monthon Ratchaburi at kalaunan ay naging lalawigan ng Kanchanaburi noong 1924.
Hindi gaanong naitala ang kasaysayan tungkol sa lalawigan ng Kanchanaburi bago ang paghahari ni Haring Rama I, ngunit naniniwala ang ilang mga mananalaysay na ang lalawigan ay may estratehikong kahalagahan sa panahon ng Ayutthaya, dahil ito ay nasa ruta ng pagsalakay mula sa Burma. Noong 1982, maraming kalansay at espada ng tao at elepante ang natagpuan sa distrito ng Phanom Thuan, na humahantong sa haka-haka na ang pook na ito ay maaaring ang lugar ng sikat na labanan ni Haring Naresuan laban sa Burmes na prinsipeng tagapagmana, na kadalasang nakatalaga sa distrito ng Don Chedi sa kalapit na lalawigan ng Suphanburi.
Karamihan sa mga dayuhan ay higit na nakakaalam sa kamakailang kasaysayan ng Kanchanaburi sa Daambakal ng Burma. Sa panahon ng pananakop ng mga Hapones sa Taylandiya noong 1942, ang parehong mga kaalyadong bihag ng digma (POW) at mga manggagawang Asyano ay inutusan ng mga Hapones na magtayo ng isang riles ng Taylandiya-Burma. Sa kalaunan, mahigit 100,000 katao (16,000 kaalyadong POW at 90,000 lokal na manggagawang Asyano) ang namatay dahil sa kasuklam-suklam na kalagayan sa pagtatrabaho. left|thumb|Tulay sa ibabaw ng Ilog Kwai ni Leo Rawlings, isang POW na kasangkot sa pagtatayo ng linya (guhit na may petsang 1943) right|thumb|[[Ang Tulay sa ibabaw ng Ilog Kwai, Ilog Kwai]]
Mga simbolo
Ang selyo ng lalawigan ay nagpapakita ng tatlong stupa sa Bundok Bantadthong. Ibinigay nila ang pangalan sa silang sa Myanmar, na tinatawag na "Pasong Tatlong Pagoda".
Ang bulaklak ng lalawigan ay ang night-flowering jasmine (Nyctanthes arbortristis). Ang puno ng lalawigan ay ang Moulmein lancewood (Homalium tomentosum).
Ang sawikaing panlalawigan ay "Isang lalawigan ng sinaunang komunidad, pasong tatlong pagoda, mahalagang bato, Tulay sa Ilog Kwae, mga mineral, at mga rekurso ng talon".
Mga pagkakahating pampangasiwaan
thumb|Mapa ng 13 distrito
Pamahalaang panlalawigan
Ang Kanchanaburi ay nahahati sa 13 distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 98 mga subdistrito (tambon) at 887 na mga nayon (muban).
Binoy Henyo
Ang Binoy Henyo o Wonder Kid (pamagat na internasyunal) ay isang seryeng drama-komedyang pantelebisyon na ginawa ni Marlon Miguel at sa produsyon ng GMA Network. Pinagbibidahan ito nina David Remo, Sheena Halili, Luis Alandy, Nova Villa at Gwen Zamora.
Karl Lagerfeld
Si Karl Otto Lagerfeld (10 Setyembre 1933  - 19 Pebrero 2019) ay isang Aleman na creative director, fashion designer, artist, potograpo, at caricaturist na nanirahan sa Paris.
Siya ay nakilala bilang creative director ng French fashion house Chanel, na naging posisyon niya mula 1983 hanggang sa kanyang kamatayan, at naging creative director ng Italian fur at leather goods fashion house Fendi, at ng kanyang sariling kapangalang fashion label. Nakipagtulungan siya sa iba't ibang mga proyektong may kaugnayan sa fashion at art.
Nakilala si Lagerfeld para sa kanyang pansariling estilong puting buhok, itim na sunglasses, guwantes na walang daliri, at mataas, inalmirol, at nababaklas na kuwelyo.
Edinburgh
Ang Edinburgh (Scottish: Dùn Èideann) ay ang kabisera at isa sa mga council areas ng Eskosya, sa United Kingdom. Ito ang 2nd pinakamataong lungsod sa Eskosya, at 7th sa buong Reyno Unido. Ito ay pinapaligiran ng mga council areas ng: Falkirk at West Lothian sa kanluran, Midlothian at Scottish Borders sa timog, East Lothian sa silangan, at Firth of Forth sa hilaga. Ito ay kinilalang kabisera ng Eskosya mula noong ika-15 na siglo. Ang Edinburgh ay ang luklukan ng Pamahalaang Eskoses, Parlamentong Eskoses at ang Hukuman ng Eskosya. Ang palasyo ng Holyroodhouse ay ang residensya ng monarkiya sa Eskosya. Ang lungsod ay dati nang sentro ng pag-aaral, tulad ng larangan ng gamot, Batasang Eskoses, panitikan, pilosopiya, agham at inhinyero. Ito ay ika-2 na pinakamalaking sentro ng pinansya pagkatapos ng London.
Kasaysayan
Ang Edinburgh ay nagmula sa isang tanggulan. Ang Castle Rock ay madaling ipagtanggol kaya ito ginawang isang tanggulan. Noong ika-7 siglo sinakop ng mga Ingles itong bahagi ng Eskosya at pinangalanang Eiden's burgh (ang ibig sabihin ng burgh ay tanggulan). Noong ika-10 siglo sinakop ulit ng mga Eskoses ang lugar na ito. Noong huling bahagi ng ika-11 siglo nagtayo si Haring Malcolm III ng isang kastilyo sa Castle Rock at may maliit na bayan ang lumaganap malapit mula sa kastilyo. Noong ika-12 siglo ang Edinburgh ay mayabong na bayan.
Ang Medyebal na Edinburgh ay sikat sa paggawa ng tela. Malapit mula sa Edinburgh ang bayan ng Leith na ginagamit bilang daungan. Ang pangunahing kalakal panluwas ay katad, ang baka at tupa ay binebenta sa isang pamilihan sa Cowgate. Kinakatay sila sa loob ng bayan. Pagkatapos ng 1477 mga butil at dayami ay binebenta sa Grassmarket.
Mula ika 19 na siglo ang Edinburgh ay nilalaman ang industriya ng produksyon ng alak at pagpiprinta. Noong ika 20 na siglo naging sikat sa mga turista ang Edinburgh. Noong ika-1 ng Hulyo ng taong 1999. Itinatag ang Scottish Parliament. Kung saan maaaring gumawa ng kanilang mga batas ang mga Eskoses.
Heograpiya
Cityscape
Ang Edinburgh ay matatagpuan sa sentral na bahagi ng Eskosya, ito ay nakapaligid sa timog na baybayin ng Firth of Forth.
Mga Areas
BIGKIS.com
Itinitag mula sa isang kompanyang Intsek sa Pilipinas at lumikha na mula sa Pilipino noong Abril 2020, Ito ay sariling likhang Pilipino, na may halintulad sa kasalukuyang social media platform na Facebook na nilikha sa Cambridge, Massachusetts, Estados Unidos.
Mayroong dalawang app na maidodownload sa "Playstore" sa Android ang "BIGKIS Timeline" at "BIGKIS Messenger" na saklaw ng "BIGKIS".
Agosto 2021 ng pumalo sa mahigit 107.3 milyon o 71 hanggang 76% ang mga tagagamit ng Bigkis platform na mga Pilipino sa Pilipinas.
Ebanghelyo ng mga Nazareno
Ang Ebanghelyo ng mga Nazareno ang pangalang ibinigay ng mga skolar sa isang ebanghelyo na sinipi ni Jeronimo. Ang Ebanghelyo ng mga Nazareno ay nagbibigay diin sa pagiging Hudyo ni Hesus.
Ito ay iba mula sa ibang mga ebanghelyong Hudyong Kristiyano na Ebanghelyo ng mga Ebionita at Ebanghelyo ng mga Hebreo.
Mga Nazareno
Ang katagang Nazareno ay nilapat kay Hesus sa Ebanghelyo ni Mateo 2:23. Ang "sekta ng mga Nazareno" ay binanggit sa Mga Gawa ng mga Apostol 24:5. Ang pangalang Nazareno ay hindi muling lumitaw(maliban sa isang hindi malinaw na reperensiya sa Onomasticon ni Eusebio ng Caesarea) hanggang sa ang isang katulad na pangalan na mga Nazorean ay itinangi ni Epiphanius ng Salamis sa kanyang Panarion noong ika-4 siglo CE. Ang katagang "Nazareno" ay ginamit upang tukuyin ang isang halos sektang Hudyong Nazareno na naniwalang si Hesus ang mesiyas. Nang ito ay nagsanga tungo sa daigdig na hentil, ang mga ito ay nakilalang mga Kristiyano. Noong ika-4 siglo CE, ang mga Nazareno ay pangkalahatang tinatanggap na mga unang Kristiyanong sumusunod sa Kautusan ni Moises na pinamunuan ni Santiago ang Makatarungan na kapatid ni Hesus. Kanyang pinamunuan ang Iglesia mula sa Herusalem at ayon sa 1 Cor. 15:7) ay nagkaroon ng unang pagpapakita ng nabuhay na si Hesus sa kanya at pagkatapos lamang nito ay pati sa lahat ng mga apostol.
Mga sanggunian
Isinalaysay ni Jeronimo na ang mga Nazareno ay naniniwalang ang ebanghelyong Hebreo na kanyang natanggap habang nasa Chalcis ay isinulat ni Mateo. Sa kanyang akdang Ukol sa mga Kilalang Lalake, ipinaliwanag ni Jeronimo na sumulat si Mateo ng isang ebanghelyo na unang inilimbag sa Judea sa skriptong Hebreo para sa kapakanan ng mga nasa pagtutuli(Hudyo) na sumampalataya. Samantala, sa kanyang Komentaryo ukol sa Ebanghelyo ni Mateo, tinukoy ni Jeronimo ang Ebanghelyo ng mga Nazereno at Ebanghelyo ng mga Hebreo. Si Epiphanius ay nagsaad na sa mga may akda ng Bagong Tipan ay tanging si Mateo ang nagpaliwanag at naghayag ng ebanghelyo sa Hebreong skripto (Panarion 30.13.1). Isinaad ni Origen na sa mga apat na ebanghelyo na si Mateo ay unang sumulat ng ebanghelyo para sa mga akay mula sa Hudaismo na inilimbag sa wikang Hebreo (Eusebius, Historia Ecclesiastica, 6.25).
Mga pananaw ng mga skolar
May dalawang mga pananaw ukol sa ugnayan ng mga sipi mula sa "Ebanghelyo ng mga Nazareno".
Ang una ay nagbase ang Ebanghelyo ng mga Nazareno sa Ebanghelyo ni Mateo. Ayon kay Philipp Vielhauer, "Ang literaryong karakter nito ay nagpapakitang ang Ebanghelyo ng mga Nazareno ay sekundaryo kung ikukumpara sa kanonikal na Ebanghelyo ni Mateo. Mula sa pananaw ng anyong-kritisismo at kasaysayan ng tradisyon gayundin mula sa wikang iyon, ito ay hindi nagtatanghal ng proto-Mateo kundi isang pagunlad ng Griyegong Ebanghelyo ni Mateo."
Ang ikalawa ay nagbase ang Griyegong kanonikal na Ebanghelyo ni Mateo sa orihinal na Hebreong Ebanghelyo ng mga Nazareno. Ang posisyon ni Nicholson na ang Ebanghelyo ng mga Hebreo ng mga Nazareno ang tunay na Ebanghelyo ni Mateo ay pinagtatalunan pa rin ng mga skolar. Gayunpaman, ang karamihan ng mga skolar ng Bibliya ay naniniwalang ang Ebanghelyo ni Mateo ay hindi isinulat ni Mateo kundi ng isang hindi kilalang may akda.
Ang ebidensiyang Talmudiko para sa mga maagang ebanghelyo Kristiyano gayundin ng reperensiya ni Papias ng Hebreong "logia" at ng "Ebanghelyo ng mga Hebreo" ni Jeronimo sa Aramaiko ay nagtulak sa ilang mga skolar gaya nina C. C. Torrey (1951) na isaalang alang ang orihinal na Aramaiko o Hebreong ebanghelyo na nangangahulugang "Ebanghelyo ng mga Hebreo" na ginamit ng mga Nazareno.
Mataas na Paaralang Rizal
Ang Mataas na Paaralang Rizal (Ingles: Rizal High School o RHS) ay isang institusyong sekundaryong edukasyon sa Pasig, Kamaynilaan, Pilipinas, ay nakalista bilang "pinakamalaking sekundaryong paaralan sa buong mundo" mula pa noong 1993 ng mga Pandaigdigang Tala ng Guinness hanggang 2005 nang City Montessori School sa Lucknow, India ay nagtaglay ng titulo ng pinakamalaking paaralan sa buong mundo, kung mayroon itong 29,212 na mag-aaral, na tinalo ang Mataas na Paaralang Riza, na mayroong 19,738 na mag-aaral.
Ang paaralan ay ipinangalan sa pambansang bayani ng Pilipinas na si Dr. José P. Rizal. Ang mga kilalang nagtapos sa institusyon ay kinabibilangan ng mga dating pangulo ng Senado na sina Neptali Gonzales at Senador Jovito Salonga, dating Senador Rene Saguisag, Maestro Lucio San Pedro, at Pambansang Alagad ng Sining na si Carlos "Botong" Francisco, at marami pa.
Honesto Ongtioco
Talambuhay at edukasyon
Ipinanganak si Honesto Flores Ongtioco noong 17 Oktubre 1948, sa San Fernando, Pampanga. Nagtapos siya ng mababang paaralan sa Akademiyang Sta. Scholastica at mataas na paaralan sa Akademiyang Don Bosco. Noong 1958, siya ay may pagsasanay sa pagkapari sa Seminaryo ng San Jose. Tatlong taon pagkatapos ng pag-aaral ng pilosopiya noong 1964, kumuha siya ng teolohiya sa Paaralang Loyola ng Teolohiya sa Pamantasang Ateneo de Manila. Nakakuha si Ongtioco ng antas ng pagkapantas sa Pag-unlad at Pagpaplano ng Organisasyon noong 1983 sa Instituto ng Pag-unlad na Interdisiplina ng Timog-Silangang Asya sa Maynila.
Noong 1984, pumunta siya sa Nagkakaisang Estado upang kumuha ng mga panibangong kurso sa Liturhiya at Kabanalan sa Pamantasang St. John sa Lungsod ng Bagong York. Pagkatapos kumuha ng mga panibangong kurso, siya ay pumunta sa Roma noong 1987 kung saan kumuha siya ng lisensyatura sa Banal na Teolohiya mula sa Pamantasang Pampuntipika ng Santo Tomas Aquino.
Lalawigan ng Nakhon Nayok
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Nakhon Nayok (นครนายก, ) ay isa sa mga sentral na lalawigan (changwat) ng Taylandiya, na itinatag ng Batas na Nagtatatag ng Changwat Samut Prakan, Changwat Nonthaburi, Changwat Samut Sakhon, at Changwat Nakhon Nayok, Taong Budistang 2489 (1946), na nagkabisa noong 9 Mayo 1946.
Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa hilaga paikot pakanan) Saraburi, Nakhon Ratchasima, Prachinburi, Chachoengsao, at Pathum Thani. Ang Nakhon Nayok ay kilala sa mga talon at mga uri ng prutas.
Ang Nakon Nayok ay isang kalapit na lalawigan sa Bangkok at may iba't ibang atraksiyong panturista. Ang Pambansang Liwasan ng Khao Yai, ang pinakamatandang pambansang liwasan ng Taylandiya ay nasa lalawigan ng Nakhon Nayok at umaakit ng maraming turista. Ang Prinsa ng Khun Dan Prakarn Chon ay isa pang atraksiyong panturista 2 oras sa labas ng Bangkok sa Nakhon Nayok.
Toponimo
Ang salitang nakhon ay nagmula sa salitang Sanskrito na nagara (Devanagari: नगर) na nangangahulugang 'lungsod', at ang salitang nayok ay ipinapalagay na nagmula sa Sanskrit nayaka (Devanagari: नायक) na nangangahulugang 'pinuno' o 'kapitan'. Gayunpaman, sa ugnayang ito, ang na ay nangangahulugang '[buwis ng] palayan' at ang yok ay nangangahulugang 'hindi kabilang'. Kaya ang pangalan ng lalawigan ay literal na nangangahulugang 'lungsod na walang buwis'.
Kasaysayan
Ang lungsod ng Nakhon Nayok ay nagmula sa Kahariang Dvaravati, malamang na itinatag noong ika-11 siglo. Ang mga guho mula sa panahong ito ay makikita sa Mueang Boran Dong Lakhon sa timog ng modernong lungsod. Orihinal na pinangalanang Mueang Lablae, ang pangalang "Nakhon Nayok" ay itinalaga dito noong 1350, nang ito ay naging isang garrison na bayan ng kahariang Ayutthaya na nagpoprotekta sa silangang hangganan. Noong 1 Enero 1943, ibinuwag ng pamahalaan ang lalawigan ng Nakhon Nayok at pinagsama ito sa lalawigan ng Prachinburi, maliban sa distrito ng Ban Na na naging bahagi ng lalawigan ng Saraburi. Noong 9 Mayo 1946, muling itinatag ang lalawigan.
Heograpiya
Ang hilagang bahagi ng lalawigan ay nasa Kabundukang Sankamphaeng, ang katimugang pagpapahaba ng Kabundukang Dong Phaya Yen, na may pinakamataas na elebasyon ang 1,292-metrong-taas na Yod Khao Kiew. Karamihan sa lugar na iyon ay sakop ng Pambansang Liwasan ng Khao Yai, 2166 km2, kasama ng tatlong iba pang pambansang liwasan, ang bumubuo sa rehiyon 1 (Prachinburi) ng mga protektadong pook ng Taylandiya. Ang gitnang bahagi ng lalawigan gayunpaman ay isang medyo patag na kapatagan ng ilog na nabuo ng Ilog Nakhon Nayok. Ang katimugang bahagi ng lalawigan ay may medyo hindi matabang asidikong lupa. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 642 km² o 30 porsiyento ng sakop ng lalawigan.
Ang pangunahing ilog ng lalawigan ay ang Ilog Nakhon Nayok. Sumasali ito sa Ilog Prachinburi sa Pak Nam Yothaka sa distrito ng Ban Sang, lalawigan ng Prachinburi, na pagkatapos ay naging Ilog Bang Pa Kong.
Mga dibisyong pampangasiwaan
thumb|Apat na distrito ng Nakhon Nayok
Pamahalaang panlalawigan
Ang lalawigan ay nahahati sa apat na distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 41 na mga subdistrito (tambon) at 403 mga nayon (mubans).
Juan dela Cruz (seryeng pantelebisyon)
Ang Juan dela Cruz ay isang seryeng drama sa Pilipinas na dinerekta ni Malu Sevilla. Ito ay pinangunahan ni Coco Martin bilang Juan dela Cruz, isang kalahating tagabantay at kalahating aswang na napaibig kay Rosario (Erich Gonzales). Ito ang pangalawang seryeng drama sa TV sa Pilipinas na ginawa ng ABS-CBN na nilikha at ipinalabas sa high definition. Ang serye ay unang ipinalabas sa ABS-CBN at sa buong mundo sa TFC noong 4 Pebrero 2013. Pinalitan nito ang Princess and I.