cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lawn bowls sa Palaro ng Timog Silangang Asya 2005
Ang Lawn bowls sa Palaro ng Timog Silangang Asya 2005 ay ginanap sa Hidden Vale Sports Club sa Lungsod ng Angeles, Pampanga, Pilipinas mula Disyembre 1 hanggang Disyembre 4, 2005.
Bonaire
Ang Bonaire ( pagbigkas: bo•neyr; Dutch: Bonaire, Papiamentu: Boneiru) ay isang pulo sa Caribbean na kasama ng Aruba at Curaçao ay bumubo sa mga ABC islands na matatagpuan sa hilagang baybayin ng Timog Amerika malapit sa kanlurang bahagi ng Venezuela. Ang pulo ay may populasyon na 17,408 at lawak na 294 km² (kasama sa sukat ang di-tinitirhang Klein Bonaire).
Inakalang ang pangalang ng Bonaire ay nagmula sa salitang Caquetiong 'Bonay'. Binago ng mga Espanyol at Dutch ang baybay nito at naging Bojnaj at pati na rin Bonaire, na ibig sabihin ay "Mabuting Hangin".
Dating bahagi ng Netherlands Antilles ang Bonaire buwagin ang naturang bansa noong Oktubre 10, 2010, nang maging isang espesyal na munisipalidad sa loob ng bansang Netherlands.
Lalawigan ng Kastamonu
Ang Lalawigan ng Kastamonu  ay isang lalawigan sa Turkiya, sa rehiyong Dagat Itim na nasa hilaga ng bansa. Napapaligiran ito ng Sinop sa silangan, Bartın, Karabük sa kanluran, Çankırı sa timog, Çorum sa timog silangan at ang Dagat Itim sa hilaga.
Mga distrito
Nahahati ang lalawigan ng Kastamonu sa 20 distrito (nasa makapal ang distritong kabisera):
The Smurfs
Ang The Smurfs (Les Schtroumpfs; De Smurfen) ay isang prangkisa ng komiks mula sa Belgium na nakasentro sa isang kathang-isip na kolonya ng maliliit, kulay bughaw na mukhang tao na nilalang na nakatira sa mga bahay na hugis-kabute sa gubat. Unang ipinakilala at nilikha ang The Smurfs bilang isang serye ng mga karakter sa komiks ni Peyo (ang sagisag-panulat ni Pierre Culliford), isang tagaguhit ng komiks na mula sa Belgium, kung saan kilala ang serye bilang Les Schtroumpfs. Mayroon higit sa 100 mga karakter na smurf, at batay ang pangalan ng kanilang mga karakter sa mga pang-uri na binibigyan-diin ang kanilang katangian, tulad ni "Jokey Smurf", na mahilig magbigay ng mga biro sa kanyang mga kasamahang smurf. Si "Smurfette" ang unang babaeng smurf na ipinakilala sa serye. Nagsusuot ang mga smurf ng sombrerong Pridyan, na kalaunan ay kinakatawan ang kalayaan sa makabagong panahon.
Ang salitang “smurf” ay orihinal na salin sa Olandes ng Pranses na "schtroumpf", na, sang-ayon kay Peyo, ay isang salitang inimbento noong kumakain siya kasama ang kasamang kartunista na si André Franquin nang hindi nila maalala ang salita para sa asin. >
Nagsimula ang prangkisa ng The Smurfs bilang komiks at lumawak sa pagpapatalastas, pelikula, seryeng pantelebisyon, ice capade, mga larong bidyo, liwasang may tema, at manika.
Azuki-chan
Ang Azuki-chan ay isang manga na likha ni Chika Kimura na nailimbag ng kompanyang Kodansha at ginawa itong isang pantelebisiyoing programang anime ng NHK. Nagsimula ang manga na Azuki-chan sa mga pahina ng Nakayoshi noong Pebrero ng taong 1993 at ito ay tuloy-tuloy na nilimbag hanggang Abril ng taong 1997. Ang anime na Azuki-chan naman ay ipinalabas as programa ng NHK na pinamagatang Eisei Anime Gekijo mula 4 Abril 1995 hanggang 17 Marso 1998 na kung saan, ito ay napapanood sa Pilipinas bawat Biyernes mula alas-5:30 ng hapon hanggang alas-sais ng gabi.
Kuwento
Ang Azuki-chan ay tungkol sa buhay ng isang batang babaeng Azusa Noyama (na binansagang "Azuki-chan") at ang kanyang mga kamag-aral sa antas na 5 sa mababang paaaralan na pinapasukan niya.
Roascio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Roascio ay isang comune (komuna o munisipalidad), Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 80 km timog-silangan ng Turin at mga 40 km silangan ng Cuneo. Kabilang dito ang mga nayon ng San Rocco, Sant'Anna, San Giovanni, at Mondoni.
Ang Roascio ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castellino Tanaro, Ceva, Igliano, Paroldo, at Torresina.
Lipunan
Ang populasyon ng residente sa huling daang taon, mula noong 1911, ay bumaba ng 75%.
Basal ganglia
Ang basal ganglia o basal nuclei' ay isang pangkat ng mga nuclei ng magkakaibang mga pinagmulan(na karamihan ay pinagmulang telencephalikong embryonal na may ilang diencephaliko at mesencephalikong mga elemento) sa mga utak ng mga bertebrado na umaasal na isang magkakaisang unit. Ang mga ito ay matatagpuan sa ilalim ng harapangutak at malakas na nakadugtong sa cerebral cortex, thalamus at iba pang mga bahagi ng utak. Ang basal ganglia ay nauugnay sa iba't ibang mga tungkulin kabilang ang boluntaryong motor na kontrol, pamamaraang pagkatuto(procedural learnign) na kaugnay ng mga paulit ulit na pag-aasal o "habit" gaya ng bruxismo, paggalaw ng mata at mga kognitibo at emosyonal na tungkulin.
Orlando Vallejo
Si Orlando Vallejo (ipinanganak sa Arroyo Naranjo, Kuba noong 30 Abril 1919 –  namatay sa Miami, Estados Unidos noong 20 Enero 1981) ay isang Kubanong mang-aawit. Isa siya sa mga itinuturing na "dakilang bolerista" (magiting na mang-aawit sa estilong "bolero").
Talambuhay
Nakatanggap si Vallejo ng edukasyon mula sa Santiago de Las Vegas, sa Kuba, kung saan nag-umpisa siyang kumanta ng mga awiting pan-tanggo sa mga tanghalang popular, at gumanap bilang bokalista para sa orkestrang Ritmo Alegre. Pagkaraan nito nakiisa siya sa Sexteto Progreso, sa mga orkestrang Paulín, sa Quintana Melody Boys, sa mga orkestra nina René Touzet, Bebo Valdés, Sonora Matancera, Senén Suárez at Yoyo Casteleiro, sa orkestrang Orquesta Aragón, bilang kasama ni Luis Santí, sa orkestra ng Habana Casino, at sa Kuvavana at Casino. Habang nagaganap ang mga ito, nakapagsolo din siya at nakapagrekord o nakapagtala ng mga tugtugin sa ilalim ng tatak na Panart. Nakapagtanghal din siya sa maraming mga programang pangradyo at pantelebisyon, at nakapagpalabas din sa pang-gabing mga klab.
Noong 1963, nilisan niya ang Kuba upang magpunta sa Estados Unidos.
Mona Lisa
Ang Mona Lisa (na kilalá rin bílang La Gioconda) ay isang ikalabing-anim na dantaong pintang-larawan sa langis sa isang panel o entrepanyong gawa sa kahoy na poplar ni Leonardo Da Vinci noong panahong Italyanong Renasimyento. Pag-aari ang dibuhong ito ng Pamahalaang Pranses at nakatanghal sa Museyo ng Louvre sa Pransiya na pinamagatang Larawan ni Lisa del Giocondo, kabiyak ni Francesco del Giocondo.
May mga táong nag-iisip na ang Mona Lisa ay ang ina ni Leonardo sa isang nakaraang alaala. Noong panahong ipininta ni Leonardo ang larawan ng kanyang ina, na kanyang hinahangaan, hindi ito kabilang sa mga nabubuhay. Namatay siya noong 1495. Ang trabaho ni Lisa del Giocondo ay isang modelo lamang. Ang ideya ng pagpipinta ay isang buhay na imahinasyon ni Leonardo.
Achery
Achery ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Mona Lisa
Ang laman ng larawan ay kalahati ang laki na nagpapakita ng isang babaeng nilalang na may kabighabighani o enigmatikong pamamahayag ng mukha. Ang pag-aalangan sa itsura ng ipinintang babae o ambigwidad, ang kalahating komposisyon ng isang pigura, at ang payak na paghuhulma sa mga hugis at ang mga ilusyong pangkapaligiran o atmosperiko nito ay isang katangi-tanging mga katangian na nakatulong sa patuloy na pagiging kahikahikayat nitong dibuho. May iilang mga akdang-sining ang naging paksa ng pagsusuri, pag-aaral, mitohilisasyon nito, at iba't ibang mga parodiya ang inialay at inihambing sa katulad ng dibuhong Mona Lisa.
Pamagat at paksa
Ang Mona Lisa ay Ingles na tawag sa isang sikát na larawang ipininta ng isang kilalang pintor na si Leonardo Da Vinci, ang ibig-sabihin nito ay Ma'am, Madam, o My lady Lisa. Ang Mona ay pinaikling salitang Madonna na salitang panggalang sa isang babae, habang ang Lisa ay marahil ayon sa mga eksperto ay pangalan ng asawa ni Francesco del Giocondo na si Lisa del Giocondo. Sa Wikang Italyano una itong tinawag na La Gioconda na ibigsabihin ay natutuwa, masaya,o "siyang nagagalak" sa literal na salin, ganun din ang ibig-sabihin nito sa Pranses na tinatawag naman na La Jaconde.
Ayon sa mga eksperto, maaaring ginawa niya ito sa pagitan ng mga taóng 1503 o 1506. Madalas man itong isulat na Mona Lisa na mayroong isang letrang "N" may ibang mga gumagamit pa rin ng dalawang letrang "N", upang pagdiinan ang Monna sa Mona Lisa o Monna Lisa.
Bukod sa modelong si Lisa del Giocondo, hinihinalang may iba ring maaring mga modelo na ginamit si Leonardo sa Mona Lisa. Ilan sa mga pinag-iisipang modelo ng Mona Lisa ay sina Isabella ng Aragon, Cecilia Gallerani, Costanza d'Avalos Dukesa ng Francavilla, Isabella d'Este, Pacifica Brandano o Brandino, Isabela Gualanda, Caterina Sforza, pati na mismo sina Salai na kaniyang katulong, at si Leonardo ay pinag-iisipan na maaaring naging modelo nito. Gayon pa man, mas marami pa ring nagsasabi na si Lisa del Giocondo nga ang modelo ng larawang ipininta ni Leonardo Da Vinci na tinatawag na Mona Lisa.
Kasaysayan
Sinimulang ipinta ni Leonardo Da Vinci ang Mona Lisa noong 1503 o 1504 sa Florence, Italya. Bagama't pinagdidiinan ng Museyo ng Louvre na "walang dudang ginawa ni Leonardo ang larawan sa taóng 1503 hanggang 1506. Ang historyador pansining na si Martin Kemp ay naniniwalang may mga kahirapan kung paano matukoy ang saktong panahon kung kailan ginawa ang Mona Lisa. Ayon rin kay Giorgio Vasari, "matapos ang apat na taon iniwanang hindi tapos ni Leonardo ang kaniyang gawa". May mga nagsabi rin na, bago mamatay si Leonardo sinabi nitong pinagsisihan niya na wala man lamang syang natapos na gawang maayos.
Noong 1516 si Leonardo ay naimbitahan ng Haring si Francois I upang magtrabaho sa Clos Luce malapit sa kastilyo ng Hari sa Amboise. Pinaniniwalaang dinala niya ang Mona Lisa at ipinagpatuloy ang paggawa dito hanggang sa paglipat niya mula sa Pransiya. Ayon naman kay Carmen C. Bambach isang art historian, na maaaring ito ang patunay na pinagpatuloy ni Da Vinci ang pagpinta dito hanggang 1516 o 1517.
Samantalang nagaganap ang Digmaang Prangko-Pruso (1870-1871), ito ay muling inilipat sa Museyo ng Louvre sa bandang Brest Arsenal. Ganun rin habang nagaganap ang kalawang Digmaang Pandaigdig, ang larawang ipininta ay inilipat at inalis mula sa Louvre at matiwasay na inilipat sa Chateau d'Amboise, at nilipat muli sa Loc Dieu Abbey at Chateau de Chambord naman, at sa huli ito ay inilipat sa Museyo Ingres sa Montauban.
Pagnakaw at Bandalismo
Napansin lamang ng mundo ang larawan ng Mona Lisa ng ito ay manakaw noong Agosto 21, 1911. Kinabukasan si Louis Béroud isang pintor, ay naglalakad sa Museyo ng Louvre ng mapansin niya ang lugar na pinaglalagyan ng Mona Lisa ay walang nakalagay na anumang larawan kundi apat na sabitang bakal lamang ang nasa pader. Tinawag ni Beroud ang mga kinauukulan upang sabihin ang kaniyang nakita bagamat ang pagkakaalam ng mga bantay ng museyo na ang Mona Lisa ay pansamantalang tinanggal upang kuhanan ng litrato para sa paglalathala dito, ngunit sila'y nagkamali ng akala. Isinara ang Louvre sa loob ng isang linggo upang imbestigahan ang kaso ng pagnanakaw sa larawan.
Sina Guillaume Apollinaire isang poetikong Pranses, at si Pablo Picasso na isang pintor, ay isa sa mga unang inembistigahan at ikinulong kaugnay sa kaso ng Mona Lisa, ngunit kalauna'y pinawalang salà at pinalaya rin.
Pizzoni
Ang Pizzoni ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Simbario, Sorianello, Soriano Calabro, Stefanaconi, at Vazzano.
Mi corazón es tuyo
Ang Mi corazón es tuyo ay isang palabas sa telebisyon sa Mehiko ng Las Estrellas.
Roccalbegna
Ang Roccalbegna ay isang bayan at komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Grosseto, timog Toscana, Italya, na matatagpuan mga 110 km timog ng Florence at mga 35 km silangan ng Grosseto.
Matatagpuan halos 43 km mula sa kabesera ng lalawigan, ang sentro ay tumataas sa itaas na lambak ng ilog Albegna, sa paanan ng dalawang matarik na bangin, ang isa ay mas mataas kaysa isa, sa bawat isa ay nakatayo sa isang kuta, ang Rocca Aldobrandesca at ang Cassero Senese.
Kasaysayan
Ang Roccalbegna ay isang fief ng Aldobrandeschi noong Gitnang Kapanahunan; kalaunan ay bahagi ito ng Republika ng Siena, hanggang sa mahulog ang huli sa mga kamay ng Medici, na nagbebenta ng bayan sa Kondado ng Santa Fiora. Noong ika-18 siglo, ibinalik ito sa Dakilang Dukado ng Toscana.
Mga frazione
Ang munisipyo ay nabuo sa pamamagitan ng luklukang munisipal ng Roccalbegna at ang mga nayon (mga frazione) ng Cana, Santa Caterina, Triana at Vallerona.
Borno, Lombardia
Ang Borno (Camuniano: Búren) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.
Ito ay matatagpuan sa tinatawag na talampas ng Araw.
Mga pangunahing tanawin
left|thumb|360x360px| Toreng bahay sa Borno left|thumb|250x250px| Simbahan ng parokya ni S. Martin at S. Juan
Kultura
Ang scütüm ay, sa diyalektong Camuniano, mga palayaw, minsan ay personal, sa ibang lugar na nagpapakita ng mga katangian ng isang komunidad. Ang isang katangian ng mga tao ng Borno ay Burnàs, Bigi, Làder, maia patate.
Nick Lowe
Si Nicholas Drain Lowe (ipinanganak noong 24 Marso 1949) ay isang British singer-songwriter, musikero at prodyuser. Ang isang bantog na pigura sa power pop at new wave, Lowe ay naitala ang isang string ng mahusay na nasuri nang solo na mga album. Kasabay ng mga tinig, si Lowe ay tumutugtog ng gitara, bass gitara, piano at harmonica.
Kilala siya sa mga kantang "Cruel to Be Kind" (isang US Top 40 single) at "I Love the Sound of Breaking Glass" (isang nangungunang 10 hit sa UK), pati na rin ang kanyang gawaing produksyon kasama si Elvis Costello, Graham Parker, at iba pa. Sumulat din si Lowe ng " (What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding", isang hit para kay Costello.
Talambuhay
Matapos iwanan si Brinsley Schwarz noong 1975 nagsimulang maglaro ng bass si Lowe sa Rockpile kasama si Dave Edmunds. Noong Agosto 1976, inilabas ni Lowe ang "So It Goes" b / w "Heart of the City", ang unang solong sa label na Stiff Records, kung saan siya ay isang in-house na tagagawa. Ang solong at ang tatak ay pinondohan ng pautang na £ 400 mula kay Lee Brilleaux ng Dr. Feelgood. Muna ang label na iyon EP ay ni Lowe 1977 four-track release Bowi, tila pinangalanan bilang tugon sa David Bowie ni kasabay LP Low. Ang biro ay paulit-ulit nang ginawa ni Lowe ang album na The Rumor na Max bilang isang 'sagot' sa Fleetwood Mac's Rumors. Si Lowe ay nagpatuloy sa paggawa ng mga album sa Matigas at iba pang mga label. Noong 1977 gumawa siya ng album ni Dr. Feelgood, Be Seeing You, na may kasamang "That's It, I Quit", na isinulat ni Lowe. Private Practice, na inilabas sa susunod na taon, ay may kasamang "Milk and Alcohol", na isinulat nina Lowe at Gypie Mayo. Ang kantang ito at "I Love the Sound of Breaking Glass" ay ang tanging komposisyon ng Lowe na naabot ang Nangungunang 10 ng UK Singles Chart.
Dahil ang dalawang pangunahing mang-aawit sa Rockpile ay mayroong mga kontrata sa pagtatala na may magkakaibang mga label at manager ng record, ang mga album ay palaging nai-kredito sa alinman sa Lowe o Edmunds, kaya mayroon lamang isang opisyal na album ng Rockpile, 1980's Seconds of Pleasure, na hindi pa pinakawalan hanggang sa paparamdam ng mga araw ng ang pakikipagtulungan. Ang Seconds of Pleasure ay itinampok ang mga kantang Lowe na "When I Write the Book" at "Heart". Gayunpaman, dalawa sa mga pinakamahalagang solo na album ng pares mula sa panahon, ang Labor of Lust ng Lowe at ang Repeat When Necessary ng Edmunds 'Kapag Kinakailangan, ay mabisang mga album ng Rockpile, tulad ng album na Musical Shapes na ginawa ni Lowe ng Carlene Carter. Ang album na Labor of Lust ng album ni Lowe ay nakatanggap ng isang sertipikasyon ng ginto sa Canada noong Nobyembre 1979.
Sinabi ni Lowe na sinabi na siya ay "nakatakas mula sa malupit na snare drum" sa No Depression, (Setyembre–Oktubre 2001) nang ipaliwanag ang kanyang paglayo sa regular na pop music na mapapatugtog sa mainstream radio.
Ang iba pang mga kilalang kanta ng Lowe ay may kasamang "All Men Are Liars" at "Cruel to Be Kind", kapwa isinulat kasama si Ian Gomm at orihinal na naitala kasama si Brinsley Schwarz para sa kanilang hindi napalabas na huling album na Lahat ng Ngayon. Ang isang re-record ng "Cruel to Be Kind" ay kanyang lamang US Top 40 hit, na umaabot sa No. 12 sa Billboard Hot 100 chart sa 1979.
Noong 1979, ikinasal si Lowe ng mang-aawit ng bansa na si Carlene Carter, anak ng mga kapwa mang-aawit na sina Carl Smith at June Carter Cash at stepdaughter ni Johnny Cash. Inampon niya ang kanyang anak na si Tiffany Anastasia Lowe. Natapos ang kasal noong 1990, ngunit nanatili silang magkaibigan, at si Lowe ay nanatiling malapit sa pamilya Carter/Cash. Tumugtog siya at nagrekord kasama si Johnny Cash, at ang Cash ay naitala ang maraming mga kanta ni Lowe. Ang kasal nina Lowe at Carter noong 1979 ay nakunan ng pelikula at ang footage ang naging batayan para sa pampromosyong video clip para sa "Cruel to Be Kind".
Matapos ang pagkamatay ng Rockpile, si Lowe ay naglibot sa isang panahon kasama ang kanyang banda na Noise to Go at kalaunan kasama ang Cowboy Outfit, na kasama rin ang nabanggit na manlalaro ng keyboard na si Paul Carrack. Si Lowe ay miyembro din ng panandaliang proyekto ng studio na Little Village kasama sina John Hiatt, Ry Cooder at Jim Keltner, na orihinal na nagkasama upang i-record ang 1987 album ni Hiatt na Bring the Family.
Isang artikulo sa New York Daily News sumipi kay Lowe na nagsabi na ang kanyang pinakadakilang takot sa mga nakaraang taon ay "nananatili sa iyong ginawa noong sikat ka." "Hindi ko nais na maging isa sa mga taong maninipis, may-edad na mga geezer na gumagawa pa rin ng parehong shtick na ginawa nila noong bata pa sila, payat at maganda," aniya. "Iyon ay naghihimagsik at sa halip trahedya." Ang kritiko ng Rock na si Jim Farber ay nagmamasid, "Ang mga kamakailang album ni Lowe, na ehemplo ng bagong At My Age, ay inilipat siya mula sa mga lugar ng nakatatawang pop at animated na bato at naging papel ng isang makamundong balladeer, na nagdadalubhasa sa mga libingan ng boses at kaaya-aya na mga tunog. Ang apat na pinakabagong solo na album ni Lowe na minahan ang kayamanan ng mga musikang Amerikanong ugat, pagguhit sa vintage country, kaluluwa at R&B upang lumikha ng isang matikas na halo ng kanyang sarili. alt=A white-haired man smiles as he strums his guitar on stage|left|thumb| Gumanap si Lowe sa Eales Blue Festival sa 2019 Noong 2008, naglabas sina Yep Roc at Wastong Records ng isang tatlumpung taong edisyon ng kauna-unahang solo album ni Lowe, na Jesus of Cool (pinamagatang Pure Pop for Now People in the US, na may isang kakaibang listahan ng track). Ang muling pag-isyu ay may kasamang mga track mula sa paglabas ng British at American bilang karagdagan sa maraming mga track ng bonus. Noong Marso 2009, pinakawalan niya ang isang 49-track CD / DVD na pagtitipon ng mga kanta na sumasaklaw sa kanyang buong karera. Inilabas ito ng Wastong Rekord sa UK at Europa, na may pamagat na Quiet Please... The New Best of Nick Lowe.
Noong Setyembre 2010 ay naglabas si Yep Roc ng The Impossible Bird, Dig My Mood at The Convincer sa vinyl sa kauna-unahang pagkakataon, at pagkatapos ng isang isang gabing muling pagsasama ng konsiyerto kasama si Elvis Costello noong Oktubre sa San Francisco, Lowe ay nagsimula sa kanyang unang hindi solo tour ng Estados Unidos na "milenyo na ito." Ang kanyang backing band ay binubuo nina Geraint Watkins (keyboard), Robert Treherne (drums), Johnny Scott (gitara) at Matt Radford (bass). Noong Marso 2011, muling inilabas ni Yep Roc ang solo album ni Lowe na 1979 na Labour of Lust.
Ginampanan ni Lowe ang Glastonbury 2011, na gumaganap ng isang maikling hanay ng mga track ng Brinsley Schwarz sa yugto ng The Spirit of 71, kung saan nilaro sila noong 1971, bago magtungo sa Acoustic Stage para sa isang buong band show. Noong 29 Oktubre 2013, inilabas niya ang kanyang kauna-unahang Christmas album, ang Quality Street, sa Yep Roc Records. Nag-perform siya ng dalawang kanta mula sa album na ito noong 7 December taping ng NPR's Wait Wait... Don't Tell Me!
Noong tagsibol 2019 ay nagsimula siyang mag-tour, sa parehong US at UK, kasama ang American instrumental rock band na Los Straitjackets. Noong Hunyo 2019 naglaro si Lowe sa Glastonbury Festival.
Personal na buhay
Dalawang beses nang ikasal si Lowe. Ang kanyang unang kasal sa mang-aawit ng bansa na si Carlene Carter ay tumagal mula 1979 hanggang 1990. Ikinasal siya sa taga-disenyo na si Peta Waddington noong 2010. Ang mag-asawa ay may isang anak na lalaki, ipinanganak noong 2005.
Kasaysayan ng karera
alt=A shot of a white-haired man as he looks away from the camera|thumb| Si Lowe noong 2017
Manunulat ng awit
Ang mga kilalang kanta ni Lowe ay may kasamang sariling hits:
Sumulat din siya ng mga awit na pinakatanyag sa kanilang mga bersyon ng pabalat:
Ang ilang mga kanta ay isinulat o co-nakasulat para sa mga album na ginawa niya:
Sumulat din si Lowe ng isang bilang ng mga kanta na may matalinong wordplay na kwalipikado bilang "novelties", kasama ng mga ito:
Tagagawa
Ang gawain ni Lowe bilang isang tagagawa ay hindi gaanong kapansin-pansin sa kanyang trabaho bilang isang tagapalabas at manunulat ng kanta. Ang kanyang maagang 'magaspang at handa' na istilo ng produksyon ay nakakuha sa kanya ng palayaw na "Basher", na inspirasyon ng kanyang dapat na mga tagubilin sa mga banda na 'bash it out - susubukan natin ito mamaya'. Simula sa kanyang panunungkulan sa Stiff Records bilang isang in-house na prodyuser noong 1976, responsable si Lowe sa paggawa ng ilang benchmark na paglabas ng punk at bagong alon, kasama na ang unang solong "New Rose" ng the Damned, na isinasaalang-alang ang unang English punk solong, pati na rin ang debut album ng pangkat na, Damned Damned Damned. Gumawa rin siya ng unang limang album ni Elvis Costello, mula 1977 hanggang 1981, kasama ang My Aim Is True, This Year's Model, at Armed Forces, na nag-ikot ng maraming pinaslang na mga single sa UK. Ang iba pang mahigpit na kilos na ginawa ni Lowe ay kasama ang punk parody group na Alberto y Lost Trios Paranoias, bagong icon ng alon na Wreckless Eric at mga root rocker na si Mickey Jupp.
Mula 1982 hanggang 1985, gumawa siya ng materyal para kina Paul Carrack, John Hiatt, ang Fabulous Thunderbirds at the Men They Couldn't Hang. Simula noong kalagitnaan ng 80s, si Lowe ay naging mas pumipili sa kanyang pagpili ng mga gawain sa labas ng produksyon, pinangangasiwaan ang 1986 LP Blood & Chocolate para kay Elvis Costello, isang solong 1988 ("Windows of the World" b / w "1969") para sa mga Pretenders, at ang pansariling pamagat na debut album ng Katydids ng 1990. Pagkatapos nito, si Lowe ay mahalagang nagretiro mula sa paggawa ng mga pagrekord para sa iba pang mga pagkilos, bagaman ang banda ng rock ng bansa na the Mavericks ay hinimok siya na gumawa ng isang track para sa Apollo 13 soundtrack noong 1995.
Impluwensiya
Si Alex Turner, ng Arctic Monkeys, ay inilarawan si Lowe bilang isa sa kanyang mga paboritong lyricist. Sa isa pang panayam, sinabi niya na siya ay "tinatangay" at ipinadala sa "back to square one" ng pagsulat ng kanta ni Lowe.
Sakop ng Wilco ang kantang Nick Lowe na "I Love My Label" bilang B-side sa "I Might" (2011) sa kanilang sariling label na dBpm. Si Nick Lowe ay naglibot kasama si Wilco para sa kanilang album na The Whole Love at magpapakita sa mga panauhin sa kanyang "Cruel to Be Kind" at (kasama ang Mavis Staples) ay lumitaw sa entablado para sa isang pabalat ng kanta ng the Band na "The Weight."
Caoayan, Ilocos Sur
Ang Bayan ng Caoayan ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Ilocos Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Caoayan ay nahahati sa 17 mga barangay.
Curti, Campania
Mga pangunahing tanawin
left|thumb| Monumento ng Conocchia Ang Conocchia ay isang monumentong panlibing (bandang ika-2 siglo AD) na nakatayo sa ruta ng Daang Apia; ang pangalan ay tumutukoy sa hugis nito, na kahawig ng distaff ng spinner. Ayon sa tradisyon, doon inilibing si Flavia Domitilla; siya ay pamangkin ng Romanong emperador na si Vespasiano noong panahon ng pag-uusig ng mga Kristiyano ni Domitiano.
Unibersidad ng Wellington Victoria
thumb|Kampus
Ang Unibersidad ng Wellington Victoria (Ingles: Victoria University of Wellington, Maori: Te Whare Wānanga o Te Ūpoko o Te Ika a Māui) ay isang unibersidad sa Wellington, New Zealand. Ito ay itinatag noong 1897 sa isang Batas ng Parlamento, at noon ay isang bahaging kolehiyo ng Unibersidad ng New Zealand.
Ang unibersidad ay kinikilala sa mga programa nito sa batas, humanidades, at iba pang disiplina, at nag-aalok ng malawak na hanay ng iba pang kurso. Ang pagpasok sa lahat ng kurso sa unang taon ay bukas sa lahat, at sa pangalawang taon nagiging limitado ito sa ilang programa (hal. batas, kriminolohiya, malikhaing pagsulat, arkitektura, inhinyeriya ).
Harapang lobo
Ang harapang lobo(Ingles: frontal lobe) ang area sa utak ng mga tao at iba pang mga mamalya na matatagpuan sa harapan ng bawat hemisperong serebral at nakaposisyon na anterior(harap) sa lobong parietal at superior at anterior sa mga lobong temporal. Ito ay hinihiwalay mula lobong parietal ng espasyo sa pagitan ng mga tisyung tinatawag na sentral na sulcus at mula sa temporal na loob ng isang malalim na tiklop na tinatawag na lateral(Sylvian) sulcus. Ang presentral gyrus na bumubuo ng hangganang posterior ng harapang lobo ay naglalaman ng pangunahing motor na korteks na kumokontrol sa boluntaryong mga paggalaw ng mga spesipikong bahagi ng katawan.
Ang harapang lobo ay naglalaman ng karamihan sa mga sensitibo sa dopaminong(dopamine) mga neuron sa serebral na korteks. Ang sistemang dopamino ay umuugnay sa gantimpala, atensiyon, mga gawain ng maikling terminong memorya, pagpaplano at motibasyon. Ang dopamino ay may kagawiang mag limita at mamili ng ng mga impormasyong pandama na dumarating mula sa thalamus patungo sa harapangutak. Ang isang ulat mula sa National Institute of Mental Health ng Estados Unidos ay nagsasaad na ang barianto ng gene na nagbabawas ng gawaing dopamino sa preprontal na korteks ay umuugnay sa mahinang pagganap at hindi mahusay na paggana ng rehiyong ito ng utak habang isinasagawa ang mga gawain ng gumaganang memorya. Ito rin ay bahagyang nagdaragdag ng panganib ng sakit na schizophrenia.
Anatomiya
Ang harapang lobo ay maaaring hatiin sa lateral, polar, orbital(taas ng orbito ng mata na tinatawag ring basal o ventral) at bahaging medial. Ang bawat mga bahaging ito ay binubuo ng mga partikular na gyri:
Ang mga gyri ay hinihiwalay ng sulci. Halimabawa ang precentral gyrus ay nasa harapan ng sentral na sulcus at nasa likod ng presentral sulcus. Ang superior at gitnang harapang gyri ay hinahati ng superior na harapang sulcus. Ang gitna at inferior na harapang gyri ay hinahati ng inferior na harapang sulcus.
Acy
Acy ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Judy Ann Drama Special
Ang Judy Ann Drama Special (Natatanging Dula ni Judy Ann) ay lingguhang dulang palatuntunan ng ABS-CBN kung saan ang aktres mula sa Pilipinas na si Judy Ann Santos ang pangunahing tampok.
Harapang lobo
Anatomiya
Sa mga tao, ang harapang lobo ay umaabot sa buong maturidad pagkatapos ng mga edad na 20 na nagmamarka sa kaunlarang kognitibong nauugnay sa pagiging matanda(adulthood) ng tao.
Natuklasan ni Dr. Arthur Toga na propesor ng neurolohiya sa UCLA ang pagtaas ng myelin sa puting materya ng harapang lobo ng mga bata pang may edad na tao(young adults) kumpara sa mga tinedyer. Ang isang tipikal na pagsisimula ng schizophrenia sa simulang pagtanda sa tao ay kaugnay ng mahinang naka-myelinado at sa gayon ay hindi mahusay na mga koneksiyon sa pagitan ng mga selula sa harapangutak.
She-Ra
Si She-Ra ay isang kathang-isip na karakter at bayaning babaeng bida sa serye ng mga laruang gawa ng Mattel na tinatawag na She-Ra: Princess of Power (o She-Ra: Prinsesa ng Kapangyarihan [literal na salin]). Lumalabas din siya sa isang kartun na mayroong katulad na pangalan ng produkto, na isang pagsubok sa pagkakaroon ng bersyon na katulad ng He-Man and the Masters of the Universe, isang serye ng mga kartun na mas kahalihalina sa mga kabataang babae, kaparis ng pagiging kaayaaya ng He-Man sa mga batang lalaki. Si She-Ra ang kakambal at kapatid na babae ni He-Man.
Panlabas na kawing
She-Ra - księżniczka mocy pt:She-Ra: A Princesa do Poder sr:Ши-Ра: принцеза моћи
Judy Ann Drama Special
Kasalukuyang napapanood nito sa YouTube channel ng Jeepney TV tuwing 3:00 pm.
Elemento (kimika)
450px|thumbnail|right|Ang [[periodic table|talaang peryodiko ng mga elementong kimikal.]] Sa agham, ang elemento (mula sa espanyol elemento) ay isang kalipunan ng mga atom na may natatanging bilang ng proton sa nucleus. Ang bilang na ito ay tinatawag na numero atomiko ng elemento. Halimbawa, ang lahat ng atom na may 6 na proton sa kanyang nucleus ay atom ng elementong karbon, at ang lahat ng mga atom na may 92 proton sa kanilang nucleus ay atom ng elementong uranium.
Gaga (paglilinaw)
Ang gaga ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Elemento (kimika)
Mayroon na tayong 118 na mga elemento, mula idroheno (na nagtataglay ng isang proton) hanggang ununoktiyum (na mayroong 118 na proton).
Ang pinakamakisig na pagpapakita ng mga elemento ay ang talaang peryodiko. Ito ay nagpapangkat sa mga elemento na may magkakamukha ng katangian. Matutunghayan rin ang listahan ng mga elemento na iniayos ayon sa pangalan, simbolo o numero atomiko.
Dahil sa ang bilang ng mga proton sa nucleous ang nagdidikta sa bilang ng electron sa palibot ng nucleus at nang kaniyang katangian, at dahil sa ang mga electron ang panglabas na bahagi ng atom (ang bahaging rabaw na nakikita ng sanlibutan), ang pagkakakilanlan ng isang elemento ang nagdidikta kung paano ito makikipagsanib sa ibang kemikal. May ilang banayad na pagbabago sa katangiang kemika ang idinudulot ng bilang ng neutron sa nucleous ng halos ‘iisang’ elemento.
Kachi-kachi Yama
right|thumb|326x326px|Ang klimaktikong eksena ng Kachi-kachi Yama, kung saan hinampas ng kuneho ang lumulubog na tanuki gamit ang isang sagwan, at inihayag ang kanyang paghihiganti. Detalye mula sa isang Hapones na pinta bandang 1890s-1900s. Ang Kachi-kachi Yama (かちかち山), na kilala rin bilang Kachi-Kachi Mountain at The Farmer and the Badger, ay isang Hapones na tradisyong-pambayan na kung saan isang tanuki (Hapones na raccoon dog) ay ang kontrabida, kaysa kadalasang mas maingay, mabuting pinagkalooban na alkoholiko.
Mga sanggunian sa modernong panahon
Ang Bundok Kachi Kachi at ang Tenjō-Yama Park Mt. Kachi Kachi Ropeway ay tumutukoy sa kuwentong ito at may mga estatwa na naglalarawan ng mga bahagi ng kuwento.
Sa video game na Super Mario Sunshine, sa antas na "Noki Bay", nakilala ni Mario ang isang "Tanooki" na nagbibigay ng libreng sakay sa mga bangkang putik, isang malinaw na sanggunian sa bangka na ginamit ng tanuki sa kuwentong ito. Bagaman maaaring manatiling nakalutang ang mga bangkang ito, matutunaw ang mga ito kung mananatili sila nang napakatagal o kung may nabangga sila.
Ang isa pang sanggunian sa isang produkto ng Nintendo ay matatagpuan sa panloob na pangalan para sa kanilang in-house, custom na NES emulator (pinangalanang Kachikachi) na paunang naka-install sa NES Classic Edition.
Sa anime na Hoozuki no Reitetsu, ang kuneho ay isa sa mga pinakamahusay na nagpapahirap sa Impiyerno, na napupunta sa bulag na galit kapag may nagsabi ng salitang tanuki /racoon.
Sa komedyanteng anime na Heya Camp, binisita ng mga pangunahing tauhan ang Mt. Kachi Kachi at isinalaysay ang kuwento habang nakasakay sa ropeway. Hindi nila naaalala nang tama ang mga detalye, gayunpaman, ang paghahalo sa mga bahagi ng pabula na The Tortoise and the Hare pati na rin ang pag-iiwan sa mabangis na tono ng orihinal, kabilang ang pagsasabi na "lahat sila ay nabuhay nang maligaya magpakailanman". Ang lahat ng ito ay nagsisilbing lituhin ang iba pang mga namamasyal sa cable car sa kanila.
Sa anime na BNA, tinutuya ng mga karakter sa isang kalabang sports team ang pangunahing tauhan na si Michiru (isang tanuki Beastman) sa pagsasabing dapat siyang gumawa ng bangkang putik sa halip na maglaro ng baseball.
Pangkalahatang halalan ng Pilipinas, 1992
Ang Halalan sa pagkapangulo, mga mambabatas at lokal na opisyal sa Pilipinas ay na ginawa noong Mayo 11 taong 1992. Ito ang kauna-unahang pangkalahatang halalan sa ilalim ng Saligang Batas 1987 ng Pilipinas. May tinatayang 80,000 kandidato ang tumakbo para sa 17,000 posisyon mula sa pangulo hanggang sa konsehal ng bayan. Kahit pa pinapahintulutan ng Saligang Batas ng Pilipinas, si pangulong Corazon Aquino ay hindi tumakbo sa pagka-pangulo.
Nanalo ang retiradong heneral na si Fidel V. Ramos ng Lakas-NUCD bilang pangulo. Ang halalang naganap noong 1992 na ang nanalong pangulo at pangalawang pangulo ay galing sa magkaibang partido. Ang aktor na si Senador Joseph Estrada ang nanalo sa pagiging Pangalawang Pangulo.
Anemometer
thumb| Isang hemispherical cup na anemometer na uri na naimbento noong 1846 ni John Thomas Romney Robinson. Ang anemometer ay isang aparato na ginagamit para sa pagsukat ng bilis at direksyon ng hangin. Isa rin itong karaniwang instrumento sa mga weather station. Ang termino ay nagmula sa salitang Griyego na anemos, na nangangahulugang hangin, at ginagamit upang ilarawan ang anumang instrumento sa anumang bilis ng hangin na ginagamit sa meteorolohiya. Ang unang kilalang paglalarawan ng anemometer ay ibinigay ni Leon Battista Alberti noong 1450.
Kasaysayan
Ang anemometer ay bahagyang nagbago mula noong pag-unlad nito noong ika-15 siglo. Si Leon Battista Alberti (1404–1472) ay sinasabing nag-imbento ng unang mechanical anemometer noong 1450. Sa mga sumunod na siglo, marami pang iba, kabilang si Robert Hooke (1635–1703), ang bumuo ng sarili niyang mga bersyon, kung saan ang ilan ay napagkamalan na kinilala siya bilang imbentor. Noong 1846, pinahusay ni John Thomas Romney Robinson (1792–1882) ang disenyo sa pamamagitan ng paggamit ng apat na hemispherical cups at mechanical wheels. Noong 1926, ang meteorologist ng Canada na si John Patterson (Enero 3, 1872 - Pebrero 22, 1956) ay bumuo ng isang tatlong-tasang anemometer, na pinahusay nila Brevoort at Joiner noong 1935. Noong 1991, idinagdag ni Derek Weston ang kakayahang sukatin ang direksyon ng hangin. Noong 1994, binuo naman ni Andreas Pflitsch ang sonic anemometer.
Pangkalahatang halalan ng Pilipinas, 1992
Talahanayan ng mga boto
Ang nangungunang 12 nahalal na kandidato ay magsisilbi mula 30 Hunyo 1992 hanggang 30 Hunyo 1998 samantalang ang mga sumunod na 12 nahalal na kandidato ay magsisilbi mula 30 Hunyo 1992 hanggang 30 Hunyo 1995.
Anemometer
Mga anemometer na tasa
right|thumb| Cup anemometer animation Ang isang simpleng uri ng anemometer ay naimbento noong 1845 ni Rev Dr John Thomas Romney Robinson, ng Armagh Observatory. Binubuo ito ng apat na hemispherical cup na naka-mount sa mga pahalang na braso, at naka-mount sa isang patayong shaft. Ang daloy ng hangin sa mga tasa sa anumang pahalang na direksyon ay pinaikot ang baras sa bilis na halos proporsyonal sa bilis ng hangin. Samakatuwid, ang pagbibilang ng mga pagliko ng baras sa isang nakatakdang agwat ng oras ay gumawa ng isang halaga na proporsyonal sa average na bilis ng hangin para sa isang malawak na hanay ng mga bilis. Tinatawag din itong rotational anemometer.
Sa isang anemometer na may apat na tasa, madaling makita na dahil ang mga tasa ay nakaayos nang simetriko sa dulo ng mga bisig, ang hangin ay palaging may guwang ng isang tasa na iniharap dito at humihip sa likod ng tasa sa kabaligtaran. dulo ng krus. Dahil ang hollow hemisphere ay may drag coefficient na .38 sa spherical side at 1.42 sa hollow side, mas maraming puwersa ang nalilikha sa tasa na nagpapakita ng guwang na bahagi nito sa hangin. Dahil sa asymmetrical na puwersa na ito, nabubuo ang torque sa axis ng anemometer, na nagiging sanhi ng pag-ikot nito.
Ang three-cup anemometer na binuo ng Canadian na si John Patterson noong 1926 at ang mga kasunod na pagpapabuti ng cup ng Brevoort & Joiner ng United States noong 1935 ay humantong sa isang disenyo ng cupwheel na may halos linear na tugon at nagkaroon ng error na mas mababa sa 3% hanggang 60 mi/h. Nalaman ni Patterson na ang bawat tasa ay gumawa ng pinakamataas na torque kapag ito ay nasa 45° sa daloy ng hangin. Ang three-cup anemometer ay mayroon ding mas pare-parehong torque at mas mabilis na tumugon sa gusts kaysa sa four-cup anemometer.
Ang three-cup anemometer ay binago pa ng Australian Dr. Derek Weston noong 1991 upang sukatin ang parehong direksyon ng hangin at bilis ng hangin. Nagdagdag si Weston ng tag sa isang tasa, na nagiging sanhi ng pagtaas at pagbaba ng bilis ng cupwheel habang ang tag ay gumagalaw nang salit-salit kasama at laban sa hangin. Ang direksyon ng hangin ay kinakalkula mula sa mga paikot na pagbabagong ito sa bilis ng cupwheel, habang ang bilis ng hangin ay tinutukoy mula sa average na bilis ng cupwheel.
Ang mga three-cup anemometer ay kasalukuyang ginagamit bilang pamantayan sa industriya para sa mga pag-aaral at pagsasanay sa pagtatasa ng mapagkukunan ng hangin.
Ang vane anemometer
Ang isang vane anemometer kaya pinagsasama ang isang propeller at isang buntot sa parehong axis upang makakuha ng tumpak at tamang bilis ng hangin at mga sukat ng direksyon mula sa parehong instrumento. Ang bilis ng pamaypay ay sinusukat sa pamamagitan ng isang rev counter at nako-convert sa isang windspeed sa pamamagitan ng isang electronic chip. Kaya, maaaring kalkulahin ang volumetric flow rate kung ang cross-sectional area ay alam.
Sa mga kaso kung saan ang direksyon ng paggalaw ng hangin ay palaging pareho, tulad ng sa mga ventilating shaft ng mga minahan at mga gusali, ginagamit ang mga wind vane na kilala bilang air meter, at nagbibigay ng kasiya-siyang resulta.
Mga hot-wire anemometer
left|thumb| Hot-wire sensor Ang mga hot wire anemometer ay gumagamit ng isang pinong wire (sa pagkakasunud-sunod ng ilang micrometres) na pinainit ng kuryente sa ilang temperatura sa itaas ng kapaligiran. Ang hangin na dumadaloy sa kawad ay nagpapalamig sa kawad. Dahil ang electrical resistance ng karamihan sa mga metal ay nakasalalay sa temperatura ng metal (ang tungsten ay isang popular na pagpipilian para sa mga hot-wire), ang isang relasyon ay maaaring makuha sa pagitan ng paglaban ng wire at ang bilis ng hangin. Sa karamihan ng mga kaso, hindi sila maaaring gamitin upang sukatin ang direksyon ng daloy ng hangin, maliban kung isinama sa isang wind vane.
Mayroong ilang mga paraan ng pagpapatupad nito, at ang mga hot-wire device ay maaaring higit pang uriin bilang CCA ( constant current anemometer), CVA ( constant voltage anemometer) at CTA (constant-temperature anemometer). Ang output ng boltahe mula sa mga anemometer na ito ay ang resulta ng ilang uri ng circuit sa loob ng device na sinusubukang panatilihin ang tukoy na variable (kasalukuyan, boltahe o temperatura) na pare-pareho, na sumusunod sa batas ng Ohm.
Bukod pa rito, ginagamit din ang PWM ( pulse-width modulation ) anemometers, kung saan ang bilis ay hinuhulaan ng haba ng oras ng paulit-ulit na pulso ng kasalukuyang na nagdadala sa wire hanggang sa isang tinukoy na resistensya at pagkatapos ay huminto hanggang sa maabot ang isang threshold na "sahig", kung saan ang pulso ay ipinadala muli.
Ang mga hot-wire anemometer, bagama't napakadelikado, ay may napakataas na frequency-response at fine spatial resolution kumpara sa iba pang mga paraan ng pagsukat, at dahil dito ay halos ginagamit sa pangkalahatan para sa detalyadong pag-aaral ng mga magulong daloy, o anumang daloy kung saan ang mabilis na pagbabagu-bago ng bilis ay interes.
Ang pang-industriya na bersyon ng fine-wire anemometer ay ang thermal flow meter, na sumusunod sa parehong konsepto, ngunit gumagamit ng dalawang pin o string upang subaybayan ang pagkakaiba-iba ng temperatura. Ang mga string ay naglalaman ng mga pinong wire, ngunit ang pagbabalot ng mga wire ay ginagawang mas matibay ang mga ito at may kakayahang tumpak na sukatin ang daloy ng hangin, gas, at mga emisyon sa mga tubo, duct, at stack. Ang mga pang-industriya na aplikasyon ay kadalasang naglalaman ng dumi na makakasira sa klasikong hot-wire anemometer. thumb|360x360px| Pagguhit ng isang laser anemometer. Ang ilaw ng laser ay ibinubuga (1) sa harap ng lens (6) ng anemometer at nakakalat sa likod ng mga molekula ng hangin (7). Ang backscattered radiation (mga tuldok) ay muling pumapasok sa device at makikita at ididirekta sa isang detector (12).
Laser Doppler anemometers
Sa laser Doppler velocimetry, ang mga laser Doppler anemometer ay gumagamit ng isang sinag ng liwanag mula sa isang laser na nahahati sa dalawang beam, na ang isa ay pinalaganap sa labas ng anemometer. Ang mga particulate (o sadyang ipinakilalang materyal ng binhi) na dumadaloy kasama ng mga molekula ng hangin malapit sa kung saan lumalabas ang sinag ay sumasalamin, o nagsasabog, ang liwanag pabalik sa isang detektor, kung saan ito ay sinusukat kaugnay sa orihinal na laser beam. Kapag ang mga particle ay nasa mahusay na paggalaw, gumagawa sila ng Doppler shift para sa pagsukat ng bilis ng hangin sa laser light, na ginagamit upang kalkulahin ang bilis ng mga particle, at samakatuwid ang hangin sa paligid ng anemometer. thumb| 2D ultrasonic anemometer na may 3 landas
Ultrasonic anemometers
thumb| 3D ultrasonic anemometer Ang mga ultrasonic anemometer, na unang binuo noong 1950s, ay gumagamit ng mga ultrasonic sound wave upang sukatin ang bilis ng hangin. Sinusukat nila ang bilis ng hangin batay sa oras ng paglipad ng mga sonic pulse sa pagitan ng mga pares ng transducers. Ang mga sukat mula sa mga pares ng mga transduser ay maaaring pagsamahin upang magbunga ng pagsukat ng bilis sa 1-, 2-, o 3-dimensional na daloy. Ang spatial na resolusyon ay ibinibigay ng haba ng landas sa pagitan ng mga transduser, na karaniwang 10 hanggang 20 cm. Ang mga ultrasonic anemometer ay maaaring magsagawa ng mga sukat na may napakahusay na temporal na resolution, 20 Hz o mas mahusay, na ginagawang angkop ang mga ito para sa mga pagsukat ng turbulence. Ang kakulangan ng mga gumagalaw na bahagi ay ginagawang angkop ang mga ito para sa pangmatagalang paggamit sa mga nakalantad na automated weather station at weather buoy kung saan ang katumpakan at pagiging maaasahan ng mga tradisyonal na cup-and-vane anemometer ay masamang naaapektuhan ng maalat na hangin o alikabok. Ang kanilang pangunahing kawalan ay ang pagbaluktot ng daloy ng hangin ng istrukturang sumusuporta sa mga transduser, na nangangailangan ng pagwawasto batay sa mga sukat ng wind tunnel upang mabawasan ang epekto. Isang pang-internasyonal na pamantayan para sa prosesong ito, ISO 16622 Meteorology—Ultrasonic anemometers/thermometers—Acceptance test methods for mean wind measurements ay nasa pangkalahatang sirkulasyon. Ang isa pang kawalan ay ang mas mababang katumpakan dahil sa pag-ulan, kung saan ang mga patak ng ulan ay maaaring mag-iba sa bilis ng tunog.
Dahil ang bilis ng tunog ay nag-iiba sa temperatura, at halos stable sa pagbabago ng presyon, ginagamit din ang mga ultrasonic anemometer bilang mga thermometer.
Ginagamit ang two-dimensional (bilis ng hangin at direksyon ng hangin) na sonic anemometer sa mga application tulad ng mga istasyon ng panahon, nabigasyon ng barko, abyasyon, weather buoy at wind turbine. Ang pagsubaybay sa mga wind turbine ay karaniwang nangangailangan ng refresh rate ng mga sukat ng bilis ng hangin na 3 Hz, madaling makamit ng mga sonic anemometer. Ang mga three-dimensional na sonic anemometer ay malawakang ginagamit para sukatin ang mga gas emissions at ecosystem fluxes gamit ang eddy covariance method kapag ginamit sa mga fast-response infrared gas analyzer o laser -based analyzer.
Ang dalawang-dimensional na wind sensor ay may dalawang uri:
Acoustic resonance anemometers
Dahil ang teknolohiya ng acoustic resonance ay nagbibigay-daan sa pagsukat sa loob ng isang maliit na lukab, ang mga sensor ay karaniwang mas maliit sa laki kaysa sa iba pang mga ultrasonic sensor. Ang maliit na sukat ng mga acoustic resonance anemometer ay ginagawa itong pisikal na malakas at madaling magpainit, at samakatuwid ay lumalaban sa icing. Ang kumbinasyong ito ng mga feature ay nangangahulugan na nakakamit nila ang mataas na antas ng availability ng data at angkop na angkop sa wind turbine control at sa iba pang mga gamit na nangangailangan ng maliliit na mahuhusay na sensor gaya ng battlefield meteorology. Ang isang isyu sa ganitong uri ng sensor ay ang katumpakan ng pagsukat kung ihahambing sa isang naka-calibrate na mechanical sensor. Para sa maraming paggamit, ang kahinaan na ito ay nababayaran ng mahabang buhay ng sensor at ang katotohanang hindi ito nangangailangan ng muling pagkakalibrate kapag na-install.
Mga anemometer ng bola ng ping-pong
Ang isang karaniwang anemometer para sa pangunahing paggamit ay ginawa mula sa isang ping-pong ball na nakakabit sa isang string. Kapag ang hangin ay umihip nang pahalang, ito ay pumipindot at ginagalaw ang bola; dahil ang mga ping-pong ball ay napakagaan, madali silang gumalaw sa mahinang hangin. Ang pagsukat ng anggulo sa pagitan ng string-ball apparatus at ang vertical ay nagbibigay ng pagtatantya ng bilis ng hangin.
Ang ganitong uri ng anemometer ay kadalasang ginagamit para sa pagtuturo sa antas ng middle-school, na ginagawa ng karamihan sa mga mag-aaral sa kanilang sarili, ngunit ang isang katulad na aparato ay pinalipad din sa Phoenix Mars Lander.
Mga anemometer ng presyon
right|thumb| Britannia Yacht Club clubhouse tour, burgee, at wind gauge sa bubong Ang mga unang disenyo ng mga anemometer na sumusukat sa presyon ay nahahati sa mga klase ng plato at tubo.
Mga plate anemometer
Ito ang mga unang modernong anemometer. Binubuo ang mga ito ng isang patag na plato na sinuspinde mula sa itaas upang ang hangin ay nagpapalihis sa plato. Noong 1450, naimbento ng Italyano na arkitekto ng sining na si Leon Battista Alberti ang unang mekanikal na anemometer; noong 1664 ito ay muling inimbento ni Robert Hooke (na madalas na maling itinuturing na imbentor ng unang anemometer). Ang mga susunod na bersyon ng form na ito ay binubuo ng isang flat plate, parisukat man o pabilog, na pinananatiling normal sa hangin sa pamamagitan ng wind vane. Ang presyon ng hangin sa mukha nito ay balanse ng isang bukal. Tinutukoy ng compression ng spring ang aktwal na puwersa na ibinibigay ng hangin sa plato, at ito ay maaaring basahin sa angkop na gauge, o sa isang recorder. Ang mga instrumento ng ganitong uri ay hindi tumutugon sa mahinang hangin, hindi tumpak para sa mataas na pagbabasa ng hangin, at mabagal sa pagtugon sa mga pabagu-bagong hangin. Ang mga plate anemometer ay ginamit upang mag-trigger ng mga alarma ng malakas na hangin sa mga tulay.