cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palarong Olimpiko sa Taglamig 1998
Pagpili ng host ng Lungsod
Kasunod ng isang iskandalo sa bid ng Winter ng Olimpikong 2002 na naganap noong tag-init ng 2000, ang Atlanta, host ng 1996 Summer Olympics, Nagano, at Sydney, host ng 2000 Summer Olympics, ay pinaghihinalaang magkatulad na mga iniaatas sa mga kasanayan sa pag-bid. Bagaman walang ipinagbabawal na ilegal, ang mga regalo sa mga miyembro ng IOC ay itinuturing na may moralidad. [4] Ang Nagano Olympic bid committee ay gumugol ng humigit-kumulang na $ 14 milyon upang aliwin ang 62 na mga miyembro ng International Olympic Committee at marami sa kanilang mga kasama. Ang tumpak na mga numero ay hindi kilala mula noong Nagano, matapos tinanong ng IOC na ang mga paggastos sa libangan ay hindi ipakilala sa publiko, sinira ang mga talaan sa pananalapi. [5] [6]
Talasanggunian
Notes
Citations
Ukranyanong Banduristang Pangkat ni Hnat Khotkevych
Ang Hnat Khotkevych Ukranyanong Banduristang Pangkat ay isang bokal at instrumental na Ukranyanong folklorikong nagtatanghal sa Sydney, Australia. Ito ay itinatag noong Hunyo 1964 ng banduristang si Hryhory Bazhul at mula noong Mayo 1971 ay idinirekta ni Peter Deriashnyj.
Pelecaniformes
Ang Pelecaniformes ay isang pagkakasunud-sunod ng mga medium-sized at malalaking ibon ng dagat na natagpuan sa buong mundo. Gaya ng tradisyonal-ngunit mali-tinukoy, nilakip nila ang lahat ng mga ibon na may mga paa na kasama ang lahat ng apat na paa na may.
Matematikang nalalapat
Ang nilapat na matematika, matematikang nilapat, ginagamit na matematika o matematikang ginagamit (Ingles: applied mathematics) ay isang sangay ng matematika na nakatuon sa sarili nito na ang mga teknikong pangmatematika ay pangkaraniwang ginagamit sa paggamit ng kaalamang pangmatematika sa iba pang mga dominyo o mga larangan.
Felix Brawner Jr.
Si Ret. Brig. Hen. Felix A. Brawner Jr. ay kumander ng Iskawt Ranger ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas noong huling araw ni Pangulong Ferdinand Marcos. Nagtapos si Brawner sa Akademya Militar ng Pilipinas noong 1957 at nangunguna sa kanyang klase. Noong dekada 1970, pumunta siya sa Marawi noong rurok ng rebelyon ng mga Muslim sa Mindanao upang simulan ang magandang ugnayas sa mga Muslim. Nagretiro siya mula sa serbisyong militar noong 1988.
Ukranyanong Banduristang Pangkat ni Hnat Khotkevych
Mga pinagmulan
Sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang banduristang si Hryhory Bazhul ay lumipat sa Sydney, Australia kung saan nagpatuloy siya sa pagtatanghal para sa ng Ukranyanong komunidad. Sa pagkakaroon ng matagumpay na pagtatanghal sa isang bilang ng mga pangkat ng bandura sa Alemanya noong mga taon pagkatapos ng digmaan (1944–49), siya ay masigasig na magtatatag ng isang katulad na grupo sa Sydney kung saan siya ay nanirahan sa pagkakumpleto ng kaniyang kontrata sa imigrasyon.
Noong 1952, nag-advertise si Bazhul sa pahayagang The Free Thought sa wikang Ukranyano sa pagtatangkang hanapin ang mga taong katulad ng pag-iisip. Pagkalipas ng dalawang taon, nakipagkaibigan siya sa bokalistang si Pavlo Stetsenko at nagsimulang turuan siyang tumugtog ng bandura. Sa susunod na 4-5 taon isa pang anim na indibidwal ang sumali sa grupo at nagsimulang bumuo ng technique at repertoire ng bandura.
Felix Brawner Jr.
Kapatid niya ang dating Tagapangasiwang Hukom ng Hukuman ng Pag-aapela at dating Tagapangulo ng Komisyon sa Halalan, si namayapange Romeo A. Brawner. Ang kanyang pamangkin na si Co. Romeo S. Brawner Jr (INF) GSC PA, ay kasalukuyang Hepe ng Ika-6 na Impanteryang Dibisyon ng Hukbong Katihan ng Pilipinas.
Ukranyanong Banduristang Pangkat ni Hnat Khotkevych
Mga pinagmulan
Nang maglaon, nagsimulang magtanghal ang grupong ito ng mga mananawit-bandurista, sa simula sa Sydney, at pagkatapos ay sa Melbourne sa masigasig na mga manonood. Upang markahan ang ika-100 anibersaryo ng pagkamatay ni Taras Shevchenko, nagbigay ang grupo ng serye ng mga konsiyerto sa Sydney at Melbourne at gumawa din ng recording ng apat na kanta mula sa kanilang repertoire.
Felix Brawner Jr.
Mga panlabas na link
Kaurian:Militar
Ukranyanong Banduristang Pangkat ni Hnat Khotkevych
Mga pinagmulan
Pagsapit ng 1963, pagkatapos ng mga 39 na pag-eensayo (2–3 bawat buwan), limang indibidwal na nasa hustong gulang na at iba't ibang antas ng kakayahan sa musika at boses ang masigasig na nagtrabaho upang lumikha ng isang 17-kantang repertoire. Kinailangan ng grupong ito na malampasan ang maraming paghihirap na may kaugnayan sa pagtatatag ng banduristang pangkat sa Australia, tulad ng: mga instrumento sa paggawa; ang pagkuha ng angkop na mga kuwerda; tuning pegs at tuning keys. Ang lahat ng ito ay nagdulot ng 'di-malulutas na mga problema. Ang pag-unlad ng repertoire ay isang balakid din dahil walang sinuman sa grupo ang may angkop na karanasan sa pag-aayos ng mga akdang tinig, gayundin ang problema sa pagdoble ng mga marka ng musika. Ang repertoire na nakolekta ni Bazhul mula sa iba't ibang mga mapagkukunan ay unang ginamit at unti-unting lahat ng iba pang mga problema ay napagtagumpayan sa pamamagitan ng manipis na pagsisikap, na nagpapatunay sa katatagan ng grupong ito at ang tagapagtatag nito. Pagkatapos sa hindi inaasahang mga personal na paghihirap ay nakita ang ilan sa mga miyembro na umalis at ngayon ay natagpuan ang sarili na hindi kumpleto ang quintet ay tumigil sa mga aktibidad nito noong Pebrero 1964.
Tala ng mga bansa ayon sa sistema ng pamahalaan
Pampanguluhang republika
Ito ay mga istilo ng pamahalaan kung saan ang pangulo ang pinuno ng sangay na tagapagpaganap na inihahalal at nananatili sa opisina na malaya sa lehislatura.
Punong pampanguluhang republika
Sa istilong ito, ang pangulo ang pinuno ng estado at pinuno ng pamahalaan at walang punong ministro.
Sistemang Demokrasya
Sa istilong ito, ang pangulo ang pinuno ng estado ngunit ang punong ministro ang pinuno ng pamahalaan at ng lehislatura.
Parliamentaryong republika
Ang parliamentaryo ay isang istilo kung saan ang punong ministro ang pinuno ng estado, ng pamahalaan at ng lehislatura.
Saligan na ayon sa monarkiya
Ang punong ministro ang pinuno ng sangay na tagapagpaganap, ng pamahalaan at ng lehislatura. Ang pinuno ng estado ay ang konstitusyonal na monarchi na ginagamit lamang ang kapangyarihan para sa kapakanan ng pamahalaan, mga mamamayan at ang kanilang mga kinatawan.
Lugar ng Komonwelt
Ang reyna ng Gran Britanya, si Reyna Elizabeth II ay ang pinuno ng estado sa isang malayang pamahalaan. Naghihirang siya ng mga gobernador-heneral sa mga bansang maliban sa Gran Britanya na magsisilbing kanyang kinatawan. Ang punong ministro ang aktibong pinuno ng sangay na tagapagpaganap na pamahalaan at lehislatura.
Kalahating saligang batas na ayon sa monarkiya
Ang punong ministro ang aktibong pinuno ng sangay na tagapagpaganap at ng lehislatura. Ngunit may kapangyarihang pampolitika ang konstitusyonal na monarch na maaari niyang gamitin sa kanyang kagustuhan.
Punong mga monarkiya
Ang monarkiya ang pinuno ng ehekutibong sangay ng pamahalaan at may karapatang gamitin ang kanyang kapangyarihan.
Teokrasya
Di-demokratikong pamahalaan na ibinase sa relihiyon at pinipili ang pinuno sa pamamagitan ng mga ritwal na panrelihiyon.
Isang-partidong mga bansa
Nasa isang partido ang kapangyarihan ng pamahalaan.
Verghereto
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Verghereto (Vargaréd; Tuscan: Vergareto (bihgira))ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Forlì-Cesena sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 90 km timog-silangan ng Bolonia at mga 50 km timog ng Forlì.
Ang pangunahing simbahan ng parokya ay San Michele Arcangelo, Verghereto.
Kasaysayan
Ang unang tiyak na makasaysayang impormasyon ay tungkol sa medyebal na panahon kung kailan, sa paligid ng isang monasteryo (ngayon ay nagkalat) na itinatag ni San Romualdo, ang unang matatag na sentrong tinitirhan ay itinatag din.
Mga kakambal na bayan
Ang Verghereto ay kambal sa mga sumusunod na bayan;
Sogliano al Rubicone
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Sogliano al Rubicone (Sujén) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Forlì-Cesena sa Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 90 km timog-silangan ng Bolonia at mga 35 km timog-silangan ng Forlì.
Ang Sogliano al Rubicone ay kilala sa kesong Formaggio di Fossa.
Kasaysayan
Ang toponimo ay tila nagmula sa "Fundus Solliani", ang orihinal na pangalan ng lugar kung saan itinayo ang bayan.[4].
Simula noong ikalabing-walong siglo, tatlong minahan ng karbon ang binuksan sa Capannaccio, Montegelli, at Montetiffi, na nanatiling aktibo hanggang dekada '40.
Riparbella
Ang Riparbella ay isang komuna (munisipalidad) ng 1,630 na naninirahan sa Lalawigan ng Pisa sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 70 km timog-kanluran ng Florencia at mga 40 km timog-silangan ng Pisa.
Kasaysayan
Ang toponimo ay pinatunayan sa unang pagkakataon noong 1034 bilang Riparbella at malamang na nagmula sa Latin na Ripa Albella, na nangangahulugang "puting baybayin", mula sa kaputian ng tufaceous at mabuhanging lupain na bumubuo sa tuktok ng burol.
Sport
Ang bayan ng Riparbella ay nagtatanghal ng maraming yugto ng mga paligasahan sa sports car, pangunahin na nauugnay sa mundo ng mga rali. Mula 1979 hanggang 1991, ang Rally di Sanremo, na wasto para sa world rally championship, ay tumigil at isang espesyal na entablado na sikat sa eksena ng rally, kinuha ang pangalan ng bansa, na umaakit sa mga madla ng mga mahilig mula sa buong Italya at higit pa. Bilang karagdagan sa kampeonato sa mundo, mayroon ding mga yugto ng maraming menor na rally na may bisa ng Italyano o pambansang (Rally Casciana terme, Rally Liburna) na isanasagawa hanggang sa katapusan ng 90s. Ang kahabaan ng kalsadang kasangkot ay ang mula sa nayon ay tumatawid sa burol at sa kagubatan ng Campo a Quaranta hanggang sa mga tarangkahan ng kalsada ng estado ng Volterra.
Ciconiiformes
Ang Ciconiiformes sila ay isang order ng katutubong ibon na amplitud at komposisyon ay magkano ang tinalakay para sa taon. Ang pinakahuling pag-unlad ng taksonomiko ay nagmumungkahi na dapat lamang isama ang pamilyang Ciconiidae.
Val di Chy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Val di Chy ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya. Ito ay nilikha noong Enero 2019 kasama ang pagsasama ng dating mga comune ng Pecco, Alice Superiore, at Lugnacco. Mayroong 1,246 na naninirahan dito.
Kabilang sa munisipalidad ng Val di Chy ang mga tinatahanang sentro ng Alice Superiore (luklukan ng munisipyo), Lugnacco, at Pecco at ang mga lokalidad ng Buracco, Chiartano, Cornesco, Gauna, Raghetto at Verna.
Noong Pebrero 26, 2018, nagkaroon ng pagpupulong ang Kalakhang Konseho upang pag-usapan ang tatlong dating comune na bumubuo na ngayon ng Val di Chy. Walang tumutol sa 10 dumalong Konsehal hinggil sa pagsasanib.
Uzumaki Naruto
Konsepto ng Lumikha
Ang pananamit naman ni Naruto ay naka-batay sa kung ano ang damit na isinusuot ni Kishimoto noong siya ay bata pa lamang. Sa mga unang larawan ni Naruto ay naka-bota siya, ngunit pinalitan ito ni Kishimoto dahil mahilig siyang gumuhit ng talampakan. Tinanggal din ni Kishimoto ang goggles sa ulo ni Naruto at pinalitan ng forehead protector, dahil ang pag guhit sa mga goggles pa lamang ay aksayado na sa oras.
Talababa
Kaurian:Mga tauhan ng Naruto
Marta Shpak
Si Marta Shpak (Starling) (Марта Шпак) ay isang Ukranyanang folk-pop na mang-aawit, manunulat ng kanta, artista, at koreograpo na may natatanging liriko na boses at isang malakas na track record ng edukasyon. Siya ay propesyonal sa Music at Beauty Business. Pinasaya niya ang libo-libong tao sa maraming bansa sa Europa at Canada sa kaniyang maganda at makapangyarihang pag-awit. Si Shpak ay unang nagsimulang gumanap nang propesyonal sa edad na lima at naglabas ng limang album. Si Marta Shpak ay mayroong Master's Degree sa Artes mula sa Pamantasang York Canada (Programang Araling Teatro at Pagtatanghal) at at Master's Degree sa Koreograpiya at sa Pamamahala mula sa National Academy of Government Managerial Staff of Culture and Arts (Kyiv, Ukranya). Ang mang-aawit ay pinangalanang The Honored Artist of Ukranya noong 2009 ng Pangulo ng Ukranya, bilang pagkilala sa kaniyang dedikasyon bilang pangunahing soloista ng State Ensemble ng mga kanta at sayaw ng Ministry of Internal Affairs ng Ukranya.
Maagang buhay
thumb|Si Marta Shpak sa sinaunang kasuutan ng Boykivshchyna [[Ukraine|Ukranya]] Si Marta Shpak ay ipinanganak sa Perehinske (rehiyon ng Ivano-Frankivsk), Ukranya. Musika ang pangunahing interes at libangan niya noong bata pa siya. Nag-aral siya sa paaralan ng sining ng mga bata, mga paglilibot kasama ang folk ensemble na "Malenki Boiky" (Маленькі бойки). Ang kaniyang ina na si Nataliya Shpak, ay may mahalagang bahagi sa pagbibigay sa kaniya ng mga aralin sa musika at nagbigay ng inspirasyon. Sa edad na 5, si Marta at ang kaniyang kapatid na si Ann, ay unang nagsimulang magtanghal at manalo ng mga kumpetisyon sa mga purong-Ukranya at mga Pandaigdigang pistang-pambayan.
Karera
Noong 1999 pumasok siya sa State College of Arts sa Chernivtsi, kung saan nag-aral siya ng Koreograpo at sinimulan ang kaniyang karera bilang isang solo na mang-aawit, na nakikipagtulungan sa kompositor at guro ng mga vocal na si Oksana Kyrylyuk. Ang kaniyang unang studio track na "Rainbow Paradise" at Bukovyna ay isinulat ni Valeriy Syrotiuk (paring Ukranyano) at naging napakapopular sa rehiyong iyon ng Ukraine. Mula 2003 hanggang 2008 si Marta Shpak ay dumalo sa National Academy of Government Managerial Staff of Culture and Arts sa Kyiv kung saan nakuha niya ang kaniyang Master's degree sa Modernong koreograpiya at Pamamahala ng mga organisasyon at Sining sa Pagtatanghal; naging Soloista/Mang-aawit ng State Ensemble ng mga kanta at sayaw ng Ministro ng Uganayang Panloob ng Ukranya at isang Aktris ng pampanulaang teatro na "Mushlya" ("Ang Kabibe", direktor - Sergiy Arkhypchuk). Noong 2019, si Shpak ay naging kandidato ng MA sa Pamantasang York, Toronto, Canada, na nagtatrabaho sa loob ng Programang Araling Teatro at Pagtatanghal sa Faculdad ng Mahusay na Sining, TV, at Media.
Antrum
Antrum (alam din ay Antrum: Ang Pinaka Nakamamatay na Pelikulang Ginawa) (Ingles: Antrum: The Deadliest Film Ever Made) ay isang 2018 na Pelikula sa Kanadang mokumentaryong katatakutan isinulat sa direksyon ni David Amito at ichael Laicini. Ang Pelikula nahati ay dalawang bahagi: isang pagbubukas at pagsasarado salaysay ng kuwadro sa anyo ng mokumentaryo at tampok pelikula. Ang dokumentaryo naglalayong sa
ikuwento ang Antrum, isang pelikulang ipinalabas noong huling bahagi ng dekada 70 na diumano ay may masamang epekto sa mga nanonood nito; ang bulto ng pelikula ay di-umano'y ang tanging kilalang print ng pelikula, na mismong binago ng hindi kilalang third party.
Ang Antrum ay binuo nina Amito at Laicini, sa panahon ng pagbuo sa isang hiwalay na proyekto, kung saan sila ay nag-brainstorming ng mga posibleng senaryo na maaari nilang isama sa pelikula. Ang pangunahing ideya, na sa kalaunan ay magiging batayan para sa Antrum, ay nagmula sa konsepto ng kung ano ang pakiramdam na manood ng isang sinasabing "sumpain" na pelikula, na naramdaman ng mga gumagawa ng pelikula na gagawin para sa isang mahusay na horror film. Para sa okultismo ng pelikula, pinag-aralan nina Amito at Laicini ang iba't ibang makasaysayang at kultural na paglalarawan ng mga demonyo at demonyo, habang ang karagdagang inspirasyon ay nagmula sa isang maikling pelikula ni David B. Earle na pinamagatang Dining Room o There is Nothing, na inaangkin ni Laicini na nakita niya habang nasa paaralan ng pelikula. Ang American actress na si Nicole Tompkins ay gumanap sa pangunahing papel ng Oralee, habang ang child actor na si Rowan Smyth ay gumanap sa papel ng kanyang nakababatang kapatid na si Nathan. Ang pangunahing pagkuha ng litrato ay naganap sa Southern California, sa loob ng isang buwan.
Ginawa ng Antrum ang world premiere nito sa Brooklyn Horror Film Festival noong 14 Oktubre 2018, at na-screen sa iba pang mga film festival, kung saan ito ay nominado para sa ilang mga parangal. Kalaunan ay nakuha ng Uncork'd Entertainment ang mga karapatan sa pamamahagi ng North American sa pelikula, kalaunan ay inilabas ito sa pamamagitan ng Video-on-Demand at mga serbisyo ng streaming noong Fall 2019. Nakatanggap ito ng mga positibong review mula sa mga kritiko na pumuri sa kapaligiran, pag-arte, at pagkamalikhain nito, habang pinuna ng ilan ang pacing, runtime, at plot.
Balangkas
left|thumb|278x278px|Ang legal na abiso ay ipinapakita bago magsimula ang pelikula. Noong 1979 isang pelikulang pinangalanang Antrum-- kinunan sa Ingles ngunit tila Bulgarian ang pinagmulan-- ay isinumite para isama sa iba't ibang mga festival ng pelikula; walang tumatanggap nito. Pagkatapos ng bawat pagtanggi, ang iba't ibang mga direktor ng festival ay namamatay sa mga kahina-hinalang pangyayari. Lumipas ang ilang taon kung saan ang pelikula ay nananatiling hindi nakikita hanggang sa misteryosong lumabas ito sa isang teatro sa Budapest noong 1988. Sa panahon ng screening, isang sunog-- noong una ay pinaniniwalaan na resulta ng isang sira na projector-- ang sumunog sa teatro hanggang sa lupa. Nang maglaon, natukoy ng mga imbestigador na ang mga miyembro ng audience ang mismong nagsunog. Ang pelikula ay muling hindi napapanood sa loob ng maraming taon hanggang sa ito ay ipalabas sa isang teatro sa California noong 1993. Bago ang pelikula, ang isang concession stand worker ay nag-dosis ng popcorn na may LSD; ang kumbinasyon ng gamot at ang pelikula ay nagreresulta sa isang kaguluhan kung saan ang isang buntis ay pinatay. Kasunod ng screening na ito, ang lahat ng kopya ng pelikula ay tila nawawala, at ito ay nakakuha ng reputasyon bilang isinumpa.
Noong 2018, lumabas ang isang kopya ng Antrum, na nag-udyok sa isang documentary crew na gumawa ng maikling pelikula sa kasaysayan at epekto nito. Bagama't nananatiling hindi alam ang pinagmulan ng pelikula, tinutukoy ng mga siyentipiko at eksperto sa pelikula na sumusuri sa 35 mm reel na, bukod sa iba pang natatanging katangian, ang pelikula ay gumagamit ng mga nakakagambalang tunog at subliminal na imahe. Ang dokumentaryong crew ay higit pang nagpasiya na ang hindi nauugnay, itim-at-puting mga snippet ng isang maliwanag na snuff film ay na-splice sa orihinal na pelikula ng isang third party. Ang dokumentaryo ay huminto upang ang Antrum ay maipakita nang buo sa unang pagkakataon sa loob ng dalawampu't limang taon.
Ang Antrum ay nag-aalala sa magkapatid na sina Oralee at Nathan, na ang alagang aso, si Maxine, ay na-euthanize kamakailan. Matapos tanungin ni Nathan kung napunta si Maxine sa Langit, tinutukso siya ng kanilang ina sa pagsasabing dahil masama siyang aso, napunta si Maxine sa Impiyerno. Na-trauma, nagsimulang makaranas si Nathan ng nakakagambalang mga panaginip at mga pangitain ng mga demonyo. Sa pagsisikap na mapagaan ang kanyang isip, sinabi ni Oralee na nakakuha siya ng isang grimoire mula sa isang haka-haka na kaklase na nagngangalang Ike na sinasabi niyang bihasa sa okultismo. Gamit ang aklat—sa katunayan, ang isang sketchbook na si Oralee ay napuno ang kanyang sarili ng mga arcane na guhit at "mga spelling"—dinala niya si Nathan sa isang kalapit na kagubatan na kilala sa lugar bilang isang lugar para sa mga pagpapakamatay, na sinasabi sa kanya na ito ang lugar kung saan nahulog si Satanas sa Earth noong siya ay ay pinalayas sa Langit at kung mahahanap nila ang lugar kung saan siya napadpad, ang mag-asawa ay maaaring maghukay ng butas sa Impiyerno at iligtas si Maxine. Ginagabayan ni Oralee si Nathan sa isang serye ng mga ritwal at "ritwal," na naglalayon na lahat ay ayusin para matuklasan ni Nathan ang kwelyo ni Maxine sa kakahuyan bilang isang "tanda" na nailigtas nila ang kanyang kaluluwa. Habang lumilipas ang araw, nabalisa si Oralee nang makitang ang kanyang "mga spelling" ay may maliwanag na epekto sa totoong mundo, na naghuhudyat ng mga aktwal na infernal figure. Bukod pa rito, hindi sinasadyang naantala ng mag-asawa ang isang lalaki na nagtatangkang magseppuku, at hindi nila napansing dumaan sa nabubulok na bangkay ng isang pagpapatiwakal malapit sa kanilang lugar ng kamping
Sa kanilang unang gabi sa kakahuyan, lumabas si Nathan ng tolda at nakita ang isang bangka na sinasagwan sa malapit na batis ng isang pigura na kahawig ni Charon, na nagsasakay ng isang hubad na babae. Naririnig din niya ang isang dumadagundong na kadena na iniuugnay niya kay Cerberus. Kinabukasan, sina Nathan at Oralee ay natitisod sa isang pares ng mga cannibal sa kakahuyan, na kumukuha at nagluluto ng mga tao nang buhay sa loob ng isang higanteng bakal na estatwa ni Baphomet, kabilang ang lalaking naantala ang pagtatangkang magpakamatay. Nang malaman ng mga cannibal ang kanilang presensya, sinubukan ni Oralee na dalhin ang sarili at si Nathan sa kaligtasan sa pamamagitan ng pag-abandona sa kanilang kampo at paggaod sa ilog sa bangkang nakita ni Nathan noong nakaraang gabi; ang pares ay parehong nahuhulog sa tubig. Nakarating sina Oralee at Nathan sa pampang, napagtanto lamang na lumipat sila sa isang bilog at bumalik sa kanilang kampo. Habang nagtatago sila para sa gabi, ipinagtapat ni Oralee ang pandaraya kay Nathan, ngunit sinabi niyang nakilala niya si Ike. Sinabi pa ni Nathan kay Oralee na sinabihan siya ni Ike na huwag magtiwala sa kanya.
Kinaumagahan, hinuli sila ng mga cannibal at sinubukang lutuin si Nathan, ngunit nakatakas si Oralee sa kanyang kulungan at pinalaya siya. Habang tumatakas si Nathan, nakakuha si Oralee ng baril at binaril ang mga cannibal hanggang mamatay. Sa kakahuyan, napadpad si Nathan sa isang aso na nahuli ang paa nito sa bitag ng oso. Pinalaya ni Nathan ang hayop, tinatanggap ito bilang tanda na napalaya na niya si Maxine mula sa Impiyerno. Ang isang "The End" title card ay lilitaw sa screen; biglang nagpatuloy ang pelikula, kasunod si Oralee habang tumatakbo siya sa kakahuyan, tinutugis ng mga demonyo, at nakakaranas ng marahas na guni-guni. Nagtago siya sa tolda ng magkapareha, itinutok ang kanyang baril sa pasukan. Habang papalapit si Nathan, isang natarantang Oralee ang nagpaputok at natapos ang pelikula.
Ang dokumentaryo ay nagpapatuloy sa ilang sandali pagkatapos nito, na may mga iskolar na nagmamasid sa isang rune na nakita sa buong pelikula na pagmamay-ari ng isang demonyo na nagngangalang Astaroth; ang mga halimbawa ng rune na lumilitaw sa subliminally sa buong pelikula ay ipinapakita habang ang mga istoryador ay nagsasalaysay ng mga trahedya na nauugnay sa demonyo sa buong kasaysayan.
Produksyon
Ang Antrum ay isinulat, ginawa, at idinirek nina David Amito at Michael Laicini. Nagsimula ang pagbuo para sa pelikula habang sina Amito at Laicini ay gumagawa ng hiwalay na proyekto, na inilarawan nila bilang isang "horror love story". Habang ginagawa ang iskrip ng pelikulang iyon, nagsimula silang mag-brainstorming ng mga posibleng senaryo na maaari nilang isama sa pelikula, partikular ang mga nakakatakot sa kanila. Tulad ng naaalala nila sa ibang pagkakataon sa isang panayam kay Rue Morgue, ang pangunahing ideya ay nagmula sa konsepto ng kung ano ang magiging hitsura ng panonood ng isang sinasabing "sumpain" na pelikula na may kasaysayan ng pananakit sa mga taong nakakita nito. Sa pakiramdam na ang ideya ay gagawa ng isang mahusay na horror film, ang mga gumagawa ng pelikula ay nagsimulang bumuo ng isang screenplay batay sa paunang konsepto. Sa isang panayam kay Rue Morge, parehong sinabi nina Amito at Laicini na ang balangkas ng "sumpain na pelikula" ay sadyang ginawa na parang ito ay "isang madilim na engkanto", na may mga tema na tumatalakay sa pagkawala at moral na mga epekto ng paniniwala. Ang karagdagang inspirasyon ay nagmula sa isang short film horror film na pinamagatang Hapag kainan o Walang kahit ano, na inaangkin ni Laicini na napanood niya habang nasa pelikulang paaralan, na nag-iwan ng pangmatagalang impresyon sa kanya. Para sa mga okultong aspeto ni Antrum, pinag-aralan nina Amito, at Laicini ang iba't ibang makasaysayang at kultural na paglalarawan ng mga demonyo at diyablo para sa inspirasyon, kasama ang kanilang magkabahaging interes sa relihiyosong imahen at ang supernatural na kasama rin sa pagbuo ng iskrip ng pelikula. Karamihan sa mga simbolo at rune na inilalarawan sa pelikula ay kinuha mula sa isang Ika-17 Dantaon na teksto na tinatawag na Lesser Key of Solomon.
Paghahagis
Ang Amerikanong aktres na si Nicole Tompkins ay tinanghal sa pangunahing papel ng Oralee. Si Tompkins ay dating naka-star sa 2016 na mga pelikulang Opening Night, at The Amityville Terror. Si Tompkins ay agad na naakit sa papel pagkatapos matanggap ang script ng pelikula sa panahon ng kanyang audition, sa kalaunan ay naalala: "Nang nakuha ko ang materyal ay talagang nag-click ito para sa akin. Pakiramdam ko ay may sasabihin ako at isang bagay na dadalhin sa papel at tila, ang Ganun din ang pakiramdam ng direktor dahil nandito na tayo!" Inilarawan ni Tompkins ang kanyang karakter bilang hindi kapani-paniwalang matalino, at malikhain, sa kanyang mga aksyon na naudyukan ng isang matibay na ugnayan sa kanyang nakababatang kapatid. Ang American child actor na si Rowan Smyth, na dating bida sa Christian drama film na I Believe (2017), ay tinanghal bilang batang kapatid ni Oralee na si Nathan.
Pagpe-pelikula
Ang pangunahing pagkuha ng litrato para sa Antrum ay tumagal ng isang buwan sa Southern California, kinunan sa ilalim ng mababang badyet na may kakaunting production staff lamang na nagtatrabaho sa pelikula, at kalaunan ay ibinunyag ni Amito sa isang pakikipanayam kay Rue Morgue: "Kami ay kulang sa kawani, sobrang kulang sa pondo at hindi handa para sa buwanang shoot na ito... ngunit, kahit papaano ay may ilang elementong mahiwagang dumapo sa aming kandungan." Ang mga eksenang kinasasangkutan ng mga karakter nina Tompkins at Smyth ay kinunan sa isang daang ektaryang kagubatan na pag-aari ng pribadong pag-aari, kung saan nabigyan ang mga gumagawa ng pelikula ng espesyal na pahintulot na kunan. Napakapositibong nagsalita ang aktres na si Tompkins tungkol sa kanyang karanasan sa pagtatrabaho sa pelikula, na tinawag itong parehong mapaghamong at kapakipakinabang, at inilarawan ang kanyang relasyon sa pagtatrabaho sa mga filmmaker na sina Amito, at Laicini bilang napaka "nakakasabay" sa isa't isa.
Pagpapalabas sa dula-dulaan
Ginawa ng Antrum ang world premiere nito sa Brooklyn Horror Film Festival noong 14 Oktubre 2018. Naipalabas ito kalaunan sa Brussels International Fantastic Film Festival noong 18 Abril 2019. Noong 1 Setyembre 2019, ipinalabas ito sa Horrible Imaginings Film Festival. Ito ay bahagi ng opisyal na pagpili ng mga pelikula sa Sitges Film Festival, kung saan ang screening ay ginanap noong 1 Oktubre 2019. Noong 1 Nobyembre 2019, ito ay ipinalabas sa Morbido Film Festival. Ipinalabas ito sa Night Visions International Film Festival, noong 20 Nobyembre 2019.
Media sa tahanan
Nang maglaon ay inanunsyo na ang Uncork'd Entertainment ay nakakuha ng mga karapatan sa pamamahagi ng North American sa Antrum, at nagplanong ilabas ito sa pamamagitan ng Video-on-Demand at mga serbisyo ng streaming sa Fall 2019. Inilabas ang Antrum sa pamamagitan ng Video-on-Demand, at espesyal na edisyon ng VHS sa Estados Unidos at Canada noong 12 Nobyembre 2019.[15] Ang Antrum ay magiging #1 trending na pelikula sa Amazon Prime. Inanunsyo na ang pelikula ay ipapalabas din sa Hapon sa unang bahagi ng Pebrero 2020, at magkakaroon ng home media release doon sa ika-7 ng Pebrero.
Mga panlabas na kawing
Opisyal websayt
Antrum sa IMDb
Antrum sa Rotten Tomatoes
Agila
Ang agila o banoy (Ingles: eagle, Kastila: águila) ay isang uri ng malaking limbas o ibong maninilang kasapi sa mag-anak ng mga ibong, at nabibilang sa ilang saring hindi naman talagang malapit magkakaugnayan. Karamihan sa mahigit sa 60 mga uri ang matatagpuan sa Eurasya at Aprika. Sa labas ng pook na ito, dalawang mga uri lamang (Kalbong Agila at Ginintuang mga Agila) ang matatagpuan sa Estados Unidos at Canada, siyam pa ang nasa Gitna at Timog Amerika, at tatlo ang nasa Australya.
Pontedera
Ang Pontedera (Pons Herae) ay isang industriyal na komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Pisa sa rehiyon ng Toscana ng sentrong Italya. Dito matatagpuan ang punong-tanggapan ng kompanya ng Piaggio, ng kompanya ng alak na Castellani, at ng pabrika ng tsokolate na Amedei.
Ang Pontedera ay nasa lambak ng Arno sa tagpuan ng Ilog Era at ng Ilog Arno. Ang teritoryo nito ay tinatawid din ng kanal ng Scolmatore dell'Arno, at ng Roglio, isang tributaryo ng Era. Mayroon ding maliit na lawa, sa frazione ng La Rotta, na kilala bilang lawa Braccini.
Dreaming of You
Ang Dreaming of You album mula sa Amerikanong mang-aawit na si Selena.
Pontedera
Ang Pontedera ay ang tagpuan ng ilang mga makasaysayang labanan. Noong 1369, ang hukbo ng Milan ng Barnabò Visconti, na pinamumunuan ni John Hawkwood, ay natalo dito ng mga tropang Florentino. Noong 11 Hunyo 1554, ang Pontedera ay pinangyarihan ng isang pirikang tagumpay sa huling pagsisikap ng Republika ng Siena na mapanatili ang kalayaan nito, nang manalo si Piero Strozzi laban sa mga Florentino. Pagkalipas ng dalawang buwan, tiyak na natalo siya sa Labanan ng Marciano, isang pangyayari na nagmarka ng pagtatapos ng kalayaang Senese. Ang koponan ng futball sa bayan ay tinatawag na US Città di Pontedera, at sila ay kasalukuyang nakalagay sa Lega Pro Seconda Divisione.
Mga tinitirhang lugar
Ang mga matataong lugar sa loob ng Pontedera ay kinabibilangan ng:
Ashita ga Arusa
Ang Ashita ga Arusa ay maaring tumukoy sa:
Eroplano
thumb|275px|right|Ang [[Airbus A340|Airbus A340-313X (rehistro F-OHPK) ng Philippine Airlines sa Paliparan ng Naha, Okinawa, Hapon ay halimbawa ng isang eroplano.]]
Ang eroplano ay isang uri ng sasakyang panghimpapawid ngunit mas mabigat kaysa hangin. May pakpak ang lahat ng mga salipawpaw. Glayder, palutang, patangay, salimbay, o salibad ang tawag sa mga eroplanong walang makina o motor, sapagkat sumasabay at nagpapatangay lamang sa ihip ng hangin. Bagaman isang uri ng salimpapaw ang salipawpaw, minsang tinatawag din itong salipawpaw o salimpawpaw sa mapangkamalawakang diwa ng salita.
Kasaysayan
Isang eroplanong walang lulang tao, na pinapaandar ng singaw at may timbang na 9 na libra, ang nilikha ni John Stringfellow noong 1848. Nakakalipad ito sa pamamagitan ng sarili lamang na hindi kinakailangang ihulog mula sa himpapawid. Bago ito, mayroon nang mga glayder, ngunit kailangang itulak ang mga ito mula sa isang gusali o burol upang mapalipad.
Naganap ang unang pagpapalipad ang isang tao ng isang eroplanong pinapagana ng motor noong 1903 sa Kitty Hawk, Estados Unidos na isinagawa ni Orville Wright. Pumailanlang si Wright mula sa lupa, minaneho ang salipawpaw, at pinalapag ito pabalik sa lupa. Subalit hindi lubos na makontrol ang eroplanong ito na tinaguriang Flyer 1 (katumbas ng "Manlilipad 1" o "Tagalipad 1"). Ang Brasilenyong si Alberto Santos Dumont ang nag-imbento ng unang eroplanong may makina, nakokontrol, at napapanatili ang kapangyarihan ng pagkontrol, noong 1906 sa Paris, Pransiya.
Paghilera ng limang planeta ng 2022
Ang Paghilera ng limang planeta sa taong 2022 ay masisilayan sa mundo sa pasadong 3:34 hanggang 4:43 ng umaga sa gawing silangan ng planetang earth, Ang mga planetang Mercury, Venus, Moon (astrology), Mars, Jupiter at Saturn ang limang nakahilera sa Sistemang Solar maliban sa mga Uranus at Neptune na malayo sa pagitan ng pagkahilera.
Ang mga tatlong planetang terrestrial na Mercury, Venus at Mars ay makikita sa gawing kaliwa na pinagigitnaan ng Moon at ang dalawang gas planets ay ang Jupiter at Saturn na makikita sa gawing kanan.
thumb|155px|Ang [[Daigdig (Earth) na kung saan namumuhay ang mga tao]].
Pilipinas
Nakita ng isang netizens ang magkakahilerang planeta sa lungsod ng Baguio noong ika 20, Hunyo 2022.
Dakong 3:31 hanggang 4:48 a.m ng madaling araw ng masilayan sa Calamba, Laguna ang magkakahilerang nasa sistemang solar ang Buwan, Mars, Hupiter at Saturno maging ang nasa kanang bahagi ang Uranus at Neptuno.
Nasilayan noong 3:50a.m ng umaga sa Burauen, Leyte ang paghilera ng mga limang planeta kabilang ang Buwan (Earth's moon).
Glan (paglilinaw)
Pangunahing tumutukoy ang Glan sa isang bayan sa Sarangani, Pilipinas. Maari ring tumutukoy ang pangalang ito sa:
Caryophyllales
Caryophyllales ay isang order ng namumulaklak na mga halaman na kinabibilangan ng kakto, carnation, amaranto, halaman ng yelo, beet, at maraming mga karne. Maraming mga miyembro ay makatas, may mataba stems o dahon.
Father and Sons
Ang Father and Sons ay maaring tumutukoy sa mga sumusunod:
Banduristang Capella ng Kyiv
thumb|250x250px|Ang Banduristang Capella ng Kyiv sa sa ilalim ng direksiyon ni D. Balatsky, 1937. Ang Banduristang Capella ng Kyiv (Київська капeла бандуристiв ) ay isang samahang bokal-instrumental ng mga lalaki na sinasabayan ang pag-awit nito sa pagtugtog ng multikuwerdas na instrumentong-pambayang Ukranyano na kilala bilang bandura.
Ang grupo ay unang kilala bilang Koro Kobzar at itinatag noong Agosto 1918 sa ilalim ng direksiyon ng kilalang banduristang virtuoso na si Vasyl Yemetz, na nagkaroon ng unang pagtatanghal noong Nobyembre ng taong iyon. Ang grupo ay patuloy na aktibong gumaganap hanggang ngayon bilang Ukranyanong Korong Bandurista.
Panimula
Ang ideya ng pag-oorganisa ng bandura ensemble ay dumating kay V. Yemetz matapos makita ang pagtatanghal ng apat na kobzar sa Okhtyrka: Ivan Kuchuhura Kucherenko, Pavlo Hashchenko, Petro Drevchenko, at Oleksander Hamaliya noong Agosto 20, 1911. Sa ilan sa mga piraso, ang mga kobzar ay sinalihan ng nagtutugtog ng lira na si Sampson Vesely. Ang pagtatanghal na ito ay tila naging dahilan ng pagbuo ng unang Korong Kobzar.
Organisasyon
Noong Abril 1917, unang binisita ni Yemetz ang Kiev na naglalakbay doon bilang isang delegado sa Unang Kongresong Ukranyano. Pagkatapos ng maikling pagbabalik sa Kharkiv, nanirahan siya sa Kyiv. Noong Mayo 1918, naglagay siya ng mga patalastas sa mga pahayagan ng Kyiv Vidrodzhennia, Robitnycha hazeta, at Narodna volia na humihiling ng mga interesadong tao na lumapit sa kaniya na may layuning mag-organisa ng isang kobzar ensemble.
Ilang bandurista ang sumagot sa mga patalastas na ito at nagkaroon sila ng kanilang unang pagtitipon noong Hunyo ng taong iyon. Sa kabuuan, 18 katao ang dumating sa unang pagpupulong. Ang bawat isa ay may iba't ibang antas ng pagtugtog, kaalaman sa musika, at teknikal na kasanayan. Ang bawat isa ay tumugtog ng iba't ibang estilo ng bandura na ginawa ng iba't ibang mga gumagawa. Ang estilong Chernihiv ay pinili kaysa sa estilong Kharkiv ni Yemetz bilang mas madali para sa bawat isa na unang maisaulo. Kailangang pumili ng isang karaniwang pagtono na sa una ay napatunayang may problema rin. Ang ilan sa mga unang interesado ay huminto dahil hindi sila marunong magbasa ng musika at naisip na ang pagtugtog mula sa musika ay hindi tradisyonal.
Ang grupo ay unang kilala bilang Koro Kobzar Choir (Kobzarsky khor) at kalaunan ay Kobzar Capella (Kapela Kobzariv). Sinabi ni Yemetz na ang salitang bandurista ay hindi ginamit sa lahat ng oras na iyon.
Nobelang Pilipino
Sa pangkalahatan, ang Nobelang Pilipino o Nobela sa Pilipinas ay ang mga nobelang nalimbag sa Pilipinas na inakdaan ng mga may-akdang Pilipino tungkol sa mga Pilipino at sa Pilipinas. Maaari itong nasusulat sa wikang Tagalog, wikang Pilipino, o wikang Filipino, iba pang mga wika sa Pilipinas, at mga wikang dayuhan na katulad ng Ingles at Kastila.
Mga impluwensiya sa pagsulat ng Nobelang Pilipino
Ayon kay Virgilio S. Almario, naging impluwensiya sa ilang mga nobelistang Pilipino ang sumusunod na mga akdang banyaga: ang Hudeo Errante (1844) ni Eugene Sue, ang Conde de Montecristo (1844–46) at ang La Dama de las Camellias (1848) ni Alexandre Dumas, ang Les Miserables (1862) ng mga Kastila.
Panahon ng Kastila
Ang Commission Permanente de Censura ang sumusuri ng mga akdang pampanitikan na nilalathala upang siguraduhin na walang ano mang paglaban sa pamahalaang Kastila.
Montefalcone Appennino
Ang Montefalcone Appennino ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 85 km timog ng Ancona, mga 30 km hilagang-kanluran ng Ascoli Piceno at mga 35 km silangan ng Fermo. Ito ay sumasakop sa isang patusok sa pagitan ng mga ilog Aso at Tenna.
Nobelang Pilipino
Panahon ng Kastila
Mga uri ng nobela sa panahon ng Kastila:
Halimbawa ng Nobela noong panahon ng Kastila:
Montefalcone Appennino
Simbahan ni San Miguel Arkanghel
Ito ang simbahan ng parokya ng nayon. Ito ay binanggit sa unang pagkakataon bilang San Angel ng Kastilyo sa isang dokumento na itinayo noong 1332. Noong 1572 ito ay kasama sa diyosesis ng Fermo: Ang kasalukuyang konstruksiyon ay itinayo noong 1821–1824 ng Komuna ng Montefalcone na nagbayad ng 3000 Romanong scudi na naibigay ni Livio Palmoni, isang kutsero ni Papa Pio VII. Ito ay matatagpuan sa parehong lugar kung saan ang dating simbahan ng San Pedro sa pinto ay matatagpuan. Ito ay may hugis Griyegong krus at ito ay itinayo sa estilong Romaniko. Sa loob ay may tatlong altar. Sa itaas, matatagpuan ang isang pinta na kumakatawan kay San Miguel Arkanghel ni Giuseppe Toscani (1947). Ang iba pang mga altar ay inialay sa Banal na Puso, na naglalaman ng isang pagpipinta na nagpapakita ng Santa Orosia na iniugnay kay Antonio Liozzi mula sa Penna San Giovanni (ika-labing walong siglo) at mahal na Ina ng Dolorosa. Ang simbahan ay nagtiis ng ilang gawain sa pagpapanumbalik; ang una ay nangyari sa pagitan ng 1899 at 1902 sa pamamagitan ng utos ng kura paroko na si Don Donato Mariucci. Inutusan ni Don Raffaele Gasparri ang gawain noong 1925 at noong 1949–1950 nang i-fresco ni Toscani ang kisame at ang mga dingding. Noong mga dekada '70, ginawa ng kura paroko na si Don Tarcisio Molini ang kasalukuyang Salone na Don Bosco mula sa dalawang lokal na nagsilbing sakristiya.
Nobelang Pilipino
Panahon ng Amerikano
Nahahati sa tatlong panahon ang kasaysayan ng nobela noong panahon ng Amerikano, ang Panahon ng AklatanBayan (1900–1921), Panahon ng Ilaw at Panitik (1922–1934) at Panahon ng Malasariling Pamahalaan (1934–1942). Noong Panahon ng Akalatan, naging maunlad ang nobela na tumatalakay sa mga paksain tungkol sa pag-ibig, paghihimagsik, buhay lalawigan at karanasan. Inilalathala sa mga pahayagan ang mga nobela na payugtu-yugto o hinahati sa parte ang nobela sa mga kabanata. Si Lope K. Santos, ama ng Balarilang Tagalog ang nagsimula ng ganitong paglalathala.
Noong Panahon ng Ilaw at Panitik, hindi naging maunlad ang nobela at nahalina ang mga nobelista na sumulat tula at maikling kuwento.
Halimbawa ng nobela sa pahanon na ito:
Mana (Jatropha mullifida)
Ang mana o Jatropha mullifida (Ingles: coralbush ) ay isang maliit na palumpong, madagta, at may bulaklak na kulay lila.
Nobelang Pilipino
Panahon ng Amerikano
Noong panahon ng Malasariling Pamahalaan, bumaba ang urin ng nobela dahil sa pagkakahilig ng mga tao sa mga tula at maikling kuwento at pagbabago ng panahon.
Panahon ng Hapon
Halimbawa ng nobela sa panahong ito:
Mana (Jatropha mullifida)
Mga sanggunian
Kaurian:Euphorbiaceae
Nobelang Pilipino
Panahon ng Republika (1946–1972)
Noong panahon ng Ikatlong Repulika ng Pilipinas, walang pagbabago sa sistema ng pagsulat ng nobela at naging tradisyunal. Tumatalakay ng mga paksain tungkol sa nasyonalismo, isyung panlipunan at naglalayong mang-aliw ng mambabasa.
Halimbawa ng nobela sa panahon na ito
Bagong Lipunan (1972-kasalukuyan)
Halimbawa ng nobela sa panahong ito:
Mga nobela sa Pilipinas
Mga kinathang nobela ng mga Pilipinong manunulat:
Teritoryo
Ang teritoryo ay isang elemento ng isang Estado na tumutukoy sa lupang tirahan at nasasakupan nito kung saan kinukuha ang mga likas na yaman na kailangan ng mga mamamayan.
Kaurian:Pilosopiyang pampolitika Kaurian:Pilosopiyang panlipunan
Bugnara
Kasaysayan
Ang pinakamaagang dokumentado na katibayan ng Bugnara ay nagsimula sa ika-6 na siglo, bagaman ang mga arkeolohikong nahahanap ay nagpapakita na ang mga tinitirhan nang mas maaga. Sa taong 1000 AD, ang simbahan ng Madonna della Neve ay itinayo. Noong 1079 ang borgo (pinatibay na tirahan) ay naging fiefdom ni Simone di Sangro. Nanatili ito sa pamilyang Sangro hanggang sa mawala ang kanilang linya noong 1759 kay Vittoria Mariconda di Sangro. Noong ika-11 siglo, ang palasyo ng ducal o Palazzo Ducale ay itinayo ng pamilyang Sangro. Itinayo rin nila ang simbahan ng Madonna della Neve noong 1361. Ang kapangyarihan ng mga Sangro ay kumalat sa mga kalapit na bayan ng Anversa degli Abruzzi, Frattura, Chiarana, ngunit hindi nila nagtagumpay na hawakan ang mga teritoryong ito.
Noong 1891, isang linya ng tren at isang estasyon ang itinayo ni Bugnara. Ang mataas na tulay ng riles sa ibabaw ng Sagittario ay sinabog noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, dahil nakita ito bilang isang ugnay sa Roma. Muling itinayo ang tulay.
Urbanong pagkakaayos
Kinukuha ng nayon ang tatsulok na pagkakaayos na tipikal ng panahon ng Medyebal. Ang mga bahay, na itinayo nang buong bato, ay itinayo laban sa isa pa. Masikip ang mga kalye ang umaakyat patungo sa tuktok ng nayon, kung saan matatagpuan ang kastilyo. Sa paligid ng nayon ay ang tratturi, mga pastoral na ruta para sa paglipat ng mga tupa sa pagitan ng mga pastulan ng tag-init at taglamig. Bumigat ang pakinabang ng mga ito sa paglipas ng panahon.
Libacao
Ang Bayan ng Libacao (Tagalog: Libakaw) ay isang Ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Aklan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Libacao ay nahahati sa 25 na mga barangay.
Montefortino
Ang Montefortino ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 80 km timog ng Ancona, mga 35 km hilagang-kanluran ng Ascoli Piceno at mga 45 km sa kanluran ng Fermo.
Ang Montefortino ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Amandola, Bolognola, Castelsantangelo sul Nera, Comunanza, Montemonaco, Sarnano, Ussita, at Visso.
Ang koleksiyon ng sining ng lungsod ay makikita sa Pinacoteca Civica Fortunato Duranti.
Pisikal na heograpiya
Ang bayan ay matatagpuan sa isang padalisdis na posisyon mula sa timog-kanlurang dalisdis ng isang burol sa kanan ng ilog Tenna. Ito ay niyakap ng ampiteatro ng Kabundukang Sibillino kung saan makikita ang pinakamataas na taluktok sa malalawak na panorama: mula sa Monte Vettore sa timog, sa Monte Sibilla, sa Monte Priora (lahat ng higit sa 2000 metro sa ibabaw ng dagat), hanggang sa Monte Amandola at sa malayo sa hilaga ang Pizzo di Meta.
Wikang Bulgaro
Ang Bulgaro (bălgarski) ay isang wikang Indo-Europeo na kasapi ng sangay Timog Slavonic ng mga wikang Slavonic.
Distribusyon
Bulgaro ang opisyal na wika ng Bulgaria. Sinasalita din ito sa Canada, Gresya, Hungary, Israel, Moldova, Republika ng Masedonya, România, Rusya, Serbia, Turkiya, Ukraine, Nagkakaisang Kaharian (UK), at sa Estados Unidos. Pinapalagay sa 12 milyon ang kabuuang bilang ng mga katutubong tagapagsalita ng Bulgaro.
Ayon sa ilang mga linggwista, kasama na ang halos lahat ng mga nasa Bulgaria at Gresya, ang wikang Masedonyo ay isang rehyonal na diyalekto lamang ng Bulgaro.
Mga pangkalahatang katangian
Nagpapakita ang Bulgaro ng maraming mga innobasyong linggwistiko na nagpapatanyag dito mula sa iba pang mga wikang Slavonic, kasama na ang pagkawala ng deklinasyong pampangngalan, ang pagkadevelop ng isang hinuhulaping tiyak na pantukoy (posibleng minana mula sa naunang wika ng mga Bulgaro), ang kawalan ng anyong pawatas ng mga pandiwa, at ang pagpapanatili ng sistemang pampandiwang proto-Slavonic. May mga iba’t ibang anyong pampandiwa na ginagamit upang magpahayag ng mga kilos na di-nasaksihan, ikwinento muli, o dinududa.
Bahagi ang Bulgaro sa unyong linggwistikong Balkan, kung saan kasama din ang Griyego, Romanian, Albanes, at ang ilang mga diyalekto ng Serbyo. Karamihan sa mga wikang ito ang nagtatanyag ng mga karakteristikang binanggit sa itaas (e.g., tiyak na pantukoy, pagkawala ng pawatas, komplikadong sistemang pampandiwa) atbp. Gayumpaman, tila natatatangi ang Bulgaro mula sa ibang mga wikang Slavonic dahil sa kawalan nito ng deklinasyong pang-case (kahit na maaaring sabihin na isa itong lohikong development ng “Balkanisasyon”). Ang mga anyong pampandiwang “di-nasaksihang kilos” ay ipinapalagay ng ilang mga linggiwsta sa impluwensiya ng Turko.
Alpabeto
Mayroong 30 titik ang alpabetong Bulgaro. Binibigay sa sumusunod na teybol ang mga titik na ito:
1 pinapalambot ang mga patinig bago ng о
Kumakatawan ang karamihan sa mga titik sa alpabetong Bulgaro sa isang espesipikong tunog lamang. Tatlong titik ang kumakatawan sa isahang pagbigkas ng magkasamang tunog: ang щ / sh t/, ю /yu/, at я /ya/. Dalawang tunog ang walang sariling titik na nakatalaga para sa kanila: ang дж /j/ at дз /dz/. Hindi binibigkas ang titik ь, ngunit pinapalambot nito ang anumang patinig na nauuna bago ang о.
Leksis
Karamihan sa stak ng mga salita ng Modernong Bulgaro ay binubuo ng mga deribasyon ng reflexes ng mga 2000 salitang minana mula sa proto-Slavonic sa pamamagitan ng Sinauna at Kalagitnaang Bulgaro. Hindi gaano kahalaga ang impluwensiya ng wika ng mga sinaunang Bulgaro, at kulang pa sa 200 salitang may pinagmulan sa wika ng mga sinaunang Bulgaro ang pa ring ginagamit sa Modernong Bulgaro. Sa gayon, bumubuo ng 70–75% ng stak ng mga salita ng wika ang mga katutubong katawagang leksiko ng Bulgaro.
Ang natitirang 25–30% ay mga salitang hiram mula sa iba’t ibang wika, gayon din sa mga deribasyon ng mga ito. Ang mga wikang nag-ambag nang pinakamalaki sa Bulgaro ay ang Latin at Griyego ang (karamihan internasyonal na terminolohiya) at, sa hindi gaanong malawak na sakop, ang French at Ruso. Ang malawak na karamihan ng mga mabibilang na salitang hiram mula sa Turko (at sa pamamagitan nito, mula sa Arabo at Persa) na napasok sa Bulgaro noong panahon ng pamumunong Otomano ay napalitan na halos ng mga katawagang katutubo o mga hiram mula sa ibang mga wika. Tulad ng halos sa buong mundo, ang Inggles ang nagkakaroon ng pinakamalaking impluwensiya sa Bulgaro sa mga kamakailang dekada.
San Cesareo de Appia
thumb| San Cesareo sa Palatio Ang San Cesareo in Palatio o San Caesareo de Appia ay isang simbahang titulo sa Roma, malapit sa simula ng Daang Appia. Ito ay alay kay San Cesareo de Terracina, isang ikalawang siglong diyakono at martyr.
Calascio
Ang Calascio ay isang comune at nayon sa lalawigan ng L'Aquila, sa rehiyon ng Abruzzo ng gitnang Italya. Matatagpuan ito sa Pambansang Parke ng Gran Sasso e Monti della Laga.