cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sukarno
'Guided sa Demokrasya' at pagtaas ng autokrasya
Upang maging panimbang ang kapangyarihan ng militar, Sukarno ang nagsimula sa umaasa sa suporta ng Partido Komunista ng Indonesia (PKI). Sa 1960, siya ipinahayag ang kanyang pamahalaan na batay sa Nasakom, isang union ng tatlong ideological strands naroroon sa Indonesian lipunan: nasionalisme (nasyonalismo), agama (relihiyon), at komunisme (komunismo). Alinsunod dito, Sukarno ang nagsimula sa admitting higit pang mga communists sa kanyang pamahalaan, habang ang pagbuo ng malakas na kaugnayan sa ang PKI chairman Dipa Nusantara Aidit.
Upang dagdagan ang Indonesia ng prestihiyo, Sukarno suportado at nanalo ang bid para sa ang 1962 Asian Games na gaganapin sa Jakarta. Maraming mga sports pasilidad tulad ng Senayan sports complex (kabilang ang 100,000-upuan Tapon Karno Stadium) ay binuo upang mapaunlakan ang mga laro. Doon ay pampulitika pag-igting kapag ang mga Indonesians tumanggi ang mga entry ng mga delegations mula sa Israel at Taiwan. Pagkatapos ng International Olympic Committee ilagay ang parusa sa Indonesia dahil sa mga pagbubukod na ito patakaran, Sukarno retaliated sa pamamagitan ng pagsasagawa ng isang "non-imperyalista" katunggali kaganapan sa Olympic Games, na tinatawag na ang Laro ng mga Bagong Umuusbong na mga Pwersa (GANEFO). GANEFO ay matagumpay na gaganapin sa Jakarta noong nobyembre 1963, at ito ay dinaluhan ng 2,700 mga atleta mula sa 51 bansa.
Bilang bahagi ng kanyang pag-building program, Sukarno iniutos ang konstruksiyon ng mga malalaking mga monumental na gusali tulad ng National Monument (Monumen Nasional), Istiqlal Moske, Jakarta, CONEFO Gusali (na ngayon ang Parliament Building), Hotel Indonesia, at ang Sarinah shopping centre upang ibahin ang anyo ng Jakarta mula sa isang dating kolonyal na sapa sa isang modernong lungsod. Ang mga modernong Jakarta boulevards ng Jalan Thamrin, Jalan Sudirman, at Jalan Gatot Subroto ay binalak at constructed sa ilalim ng Sukarno.
Dayuhang patakaran
Bilang Sukarno domestic kapangyarihan ay secured, siya ay nagsimulang upang magbayad ng higit pa pansin sa mundo ng entablado. Siya embarked sa isang serye ng mga agresibo at mapamilit mga patakaran batay sa anti-imperyalismo upang madagdagan ang Indonesia ng mga internasyonal na prestihiyo. Ang mga anti-imperyalista at anti-Western patakaran, madalas na gumagamit ng brinkmanship sa iba pang mga bansa, ay dinisenyo din upang magkaisa ang iba ' t iba at praksiyus Indonesian mga tao. Sa ito, siya ay aided sa pamamagitan ng kanyang mga Banyagang Ministro Subandrio.
Pagkatapos ng kanyang unang pagbisita sa Beijing noong 1956, Sukarno ay nagsimula upang palakasin ang kanyang kaugnayan sa mga Tao ng Republika ng Tsina at ang mga komunista pagkakaisa sa pangkalahatan. Siya rin ay nagsimulang upang tanggapin ang pagtaas ng halaga ng Sobiyet pagkakaisa militar aid. Sa pamamagitan ng unang bahagi ng 1960, ang Sobiyet pagkakaisa ibinigay higit pa aid sa Indonesia kaysa sa anumang iba pang mga di-komunista bansa, habang ang mga Sobiyet militar aid sa Indonesia ay equaled lamang sa pamamagitan ng kanyang aid sa Cuba. Ang malaking pag-agos ng mga komunista aid na-prompt ng isang pagtaas sa mga militar aid mula sa Dwight Eisenhower at John F. Kennedy Administrations, na nag-aalala tungkol sa isang pakaliwa naaanod na dapat Sukarno umaasa masyadong maraming sa Sobiyet pagkakaisa aid.
Sukarno ay feted sa panahon ng kanyang pagbisita sa Estados Unidos sa 1956, kung saan siya direksiyon ng isang magkasanib na sesyon ng Kongreso ng Estados Unidos. Sa lalong madaling panahon pagkatapos ng kanyang unang pagbisita sa Amerika, Sukarno binisita ang Sobiyet Union, kung saan siya ay nakatanggap ng isang kahit na mas labis-labis na maligayang pagdating. Sobiyet Premier Nikita Khrushchev bayad sa isang pabalik na pagbisita sa Jakarta at Bali sa 1960, kung saan siya ay iginawad Sukarno sa Lenin Peace Prize. Upang gumawa ng mga bayad-pinsala para sa CIA paglahok sa PRRI-Permesta paghihimagsik, US President Kennedy inanyayahan Sukarno sa Washington, d. c. at ibinigay sa Indonesia na may bilyun-bilyong dolyar sa mga sibilyan at militar aid.
Mag-follow-up sa matagumpay na 1955 sa Bandung Conference, Sukarno tinangka upang pekein ng isang bagong alyansa na tinatawag na "Bagong Umuusbong na Pwersa" (NEFO), bilang isang kontra sa Western superpowers naka-dub ang "Lumang Itinatag ng mga Pwersa" (OLDEFO), kung kanino siya ay inakusahan ng pagkalat ng "Neo-Kolonyalismo at Imperyalismo" (NEKOLIM). Sa 1961, Sukarno itinatag ng isa pang pampulitika alyansa, na tinatawag na ang mga Non-Aligned Movement (NAM, sa Indonesia na kilala bilang Gerakan Non-Blok, GNB) sa Egypt President Gamal Abdel Nasser, Indya ni Punong Ministro Pandit Jawaharlal Nehru, Yugoslavia's President Josip Broz Tito, at Ghana' s President Kwame Nkrumah, sa isang pagkilos na tinatawag na Ang mga Inisyatiba ng Limang (Sukarno, Nkrumah, Nasser, Tito, at Nehru). NAM ay inilaan upang magbigay ng pampulitikang pagkakaisa at impluwensiya para sa mga bansa na wished upang mapanatili ang kalayaan mula sa mga Amerikano at Sobiyet pinakamalakas blocs, na kung saan ay nakikibahagi sa Malamig na Digmaan kumpetisyon. Sukarno ay pa rin pakarinyo remembered para sa kanyang papel sa nagpo-promote ng mga ang impluwensiya ng mga bagong malayang bansa. Ang kanyang pangalan ay ginagamit bilang isang pangalan ng kalye sa Cairo, Egypt at Rabat, Morocco, at bilang isang pangunahing square sa Peshawar, Pakistan. Sa 1956, ang Unibersidad ng Belgrade iginawad sa kanya ng isang honorary titulo ng doktor. thumb|Sukarno sa Borobudur sa Indian prime minister Jawaharlal Nehru at ang kanyang mga anak na babae [[Indira Gandhi sa panahon ng kanilang pagbisita sa Indonesia]] thumb|Sukarno at [[Fidel Castro sa 1960, Havana, Cuba]] Sa 1960 Sukarno ay nagsimula sa isang agresibo mga banyagang patakaran upang ma-secure ang Indonesian teritoryal na pag-angkin. Sa agosto ng na taon, Sukarno sinira-off ang diplomatikong relasyon sa Netherlands sa paglipas ng patuloy na pagkabigo upang mag-umpisa ang mga pag-uusap sa hinaharap ng Netherlands New Guinea, bilang ay sumang-ayon sa ang mga Dutch-Indonesian Round Table Conference ng 1949. Sa buwan ng abril 1961 ang mga Dutch inihayag ang pagbuo ng isang Nieuw Guinea Raad, na may intensyon ng paglikha ng isang malayang Papuan estado. Sukarno ipinahayag ng isang estado ng militar paghaharap sa kanyang Tri Komando Rakjat (TRIKORA) pagsasalita sa Yogyakarta, sa disyembre 19, 1961. Siya pagkatapos ay itinuro sa militar incursions sa kalahati-isla, na kung saan siya tinutukoy bilang Kanlurang Irian. Sa pamamagitan ng dulo ng 1962 3,000 Indonesian sundalo ay naroroon sa buong Kanlurang Irian/West Papua.
Sa 1964 Sukarno ay nagsimula sa isang anti-Amerikano na mga kampanya, na kung saan ay motivated sa pamamagitan ng kanyang shift patungo sa komunista pagkakaisa at mas friendly na relasyon sa mga Lyndon Johnson ng Administrasyon. Amerikano mga interes at negosyo sa Indonesia ay denunsyado sa pamamagitan ng mga opisyal ng gobyerno at inaatake sa pamamagitan ng PKI-led mobs. American na mga pelikula ay naka-ban, ang mga Amerikano na mga libro at Beatles album ay burn, at ang Indonesian band Koes Plus ay ibinilanggo para sa paglalaro ng mga Amerikano-estilo ng rock and roll music. Bilang isang resulta, ang US aid sa Indonesia ay itinigil, na kung saan Sukarno ginawa ang kanyang tanyag na pangungusap, "Pumunta sa impiyerno sa iyong aid". Sukarno withdrew mula sa Indonesia ang United Nations sa 7 enero 1965 kung kailan, sa AMIN pag-back, Malaysia kinuha ng isang upuan sa UN Security Council.
Domestic tensions
Domestically, Sukarno ang patuloy na upang mapagsama-sama ang kanyang kontrol. Siya ay ginawa ng pangulo para sa buhay sa pamamagitan ng ang MPRS sa 1963. Ang kanyang ideological kasulatan sa Manipol-USDEK at NASAKOM naging ipinag-uutos na mga paksa sa Indonesian mga paaralan at mga unibersidad, habang ang kanyang mga speeches ay upang maging kabisado at tinalakay sa pamamagitan ng lahat ng mga mag-aaral. Ang lahat ng mga pahayagan, ang tanging radio station (RRI), at ang tanging television station (TVRI) ay ginawa sa "mga tool ng rebolusyon" at tumayo upang maikalat Sukarno ang mga mensahe. Sukarno nakabuo ng isang uri ng pagsamba ng pagkatao, sa ang kabisera ng mga bagong nakuha sa Kanlurang Irian pinalitan ang pangalan upang Sukarnapura at ang pinakamataas na bundok sa bansa ay pinalitan ng pangalan mula sa Carstensz Pyramid sa Puntjak Sukarno (Sukarno Peak).
Sa kabila ng mga appearances ng unchallenged control, Sukarno ay guided sa demokrasya nakatayo sa babasagin lugar dahil sa likas na taglay ng salungatan sa pagitan ng kanyang dalawang kalakip na suporta sa mga haligi, ang militar at ang mga communists. Ang militar, nationalists, at ang mga Islamic group ay shocked sa pamamagitan ng ang mabilis na paglago ng partido komunista sa ilalim ng Sukarno ng proteksyon. Natakot sila sa isang nalalapit na pagtatatag ng isang komunistang estado sa Indonesia. Sa pamamagitan ng 1965, ang PKI ay 3 milyong mga kasapi, at ay partikular na malakas sa Gitnang Java, at Bali. PKI ay maging ang pinakamatibay party sa Indonesia.
Ang militar at ang nationalists ay lumalaking-ingat ng Sukarno ang malapit na alyansa sa komunistang Tsina, kung saan sila naisip nakompromiso Indonesia soberanya. Mga elemento ng militar ang di sumang-ayon sa Sukarno patakaran ng paghaharap sa Malaysia, na sa kanilang mga view lamang ang nakinabang communists, at nagpadala ng ilang opisyal (kabilang ang mga hinaharap na mga Armadong Pwersa Chief Leonardus Benjamin Moerdani) upang maikalat ang lihim sa kapayapaan-feelers sa Malaysian government. Ang mga Islamic clerics, na karamihan ay mga landowners, nadama threatened sa pamamagitan ng PKI ay kumpiska ng lupa pagkilos (aksi sepihak) sa kanayunan at sa pamamagitan ng ang komunista sa kampanya laban sa "pitong baranggay ng mga demonio", isang term na ginagamit para sa landlords o mas mahusay na-off ang mga magsasaka (na katulad ng mga anti-kulak kampanya sa Stalinist panahon). Ang parehong mga grupo harbored malalim na pang-aaba para PKI sa mga partikular na dahil sa mga alaala ng duguan 1948 komunistang rebelyon.
Bilang tagapamagitan ng tatlong mga grupo sa ilalim ng NASAKOM system, Sukarno ipinapakita sa mas malawak na mga sympathies sa communists. Ang PKI ay napaka-ingat upang suportahan ang lahat ng mga Sukarno ang mga patakaran. Samantala, Sukarno nakita ang PKI bilang ang pinakamahusay na-organisadong at ideologically solid party sa Indonesia, at isang kapaki-pakinabang na mga tubo upang makakuha ng higit pang mga militar at pinansiyal na tulong mula sa mga Komunista Pagkakaisa ng mga bansa. Sukarno din sympathised sa communists' rebolusyonaryo ideals, na kung saan ay katulad ng sa kanyang sarili.
Tensions sa pagitan ng militar at communists tumaas sa buwan ng abril 1965, kapag PKI chairman Aidit na tinatawag na para sa pagbuo ng isang "ikalimang armadong puwersa" na binubuo ng mga armadong magsasaka at manggagawa. Sukarno naaprubahan sa ideya na ito at sa publiko na tinatawag na para sa agarang pagbuo ng tulad ng isang puwersa sa 17 Mayo 1965. Gayunpaman, ang ideya na ito ay tinanggihan sa pamamagitan ng Hukbo Chief Ahmad Yani at Pagtatanggol Ministro Nasution, bilang na ito ay para na rin na nagpapahintulot sa mga PKI upang magtatag ng kanyang sariling sandatahang lakas. Sa lalong madaling panahon pagkatapos na ito sa pagtanggi, sa Mayo 29,"Gilchrist Sulat" ay lumitaw. Ang sulat ay parang nakasulat sa pamamagitan ng British ambassador Andrew Gilchrist sa mga Banyagang Opisina sa London, sa pagbanggit ng isang magkasanib na mga Amerikano at British pagtatangka sa pagbabagsak sa Indonesia sa tulong ng mga "lokal na hukbo ng mga kaibigan". Ang sulat na ito, na ginawa sa pamamagitan ng Subandrio, aroused Sukarno ay takot ng isang militar na isang lagay ng lupa upang ibagsak sa kanya, isang takot na kung saan siya paulit-ulit na nabanggit sa panahon ng susunod na ilang buwan. Ang Czechoslovakian agent Ladislav Bittman na defected sa 1968-claim na ang kanyang ahensiya (StB) huwad na mga sulat sa mga kahilingan mula PKI sa pamamagitan ng Sobiyet Union, pahid sa mga anti-komunista generals. Sa kanyang independence day speech ng 17 agosto 1965, Sukarno ipinahayag ang kanyang intensyon upang gumawa ng Indonesia sa isang anti-imperyalista alyansa na may China at sa iba pang mga komunista regimes, at binigyan ng babala ang mga Hukbo na hindi makagambala. Siya rin ipinahayag ang kanyang suporta para sa pagtatatag ng "ikalimang puwersa" ng mga armadong magsasaka at manggagawa.
Habang Sukarno nakatuon ang kanyang enerhiya sa domestic at internasyonal na pulitika, ang ekonomiya ng Indonesia ay napapabayaan at deteryorado mabilis. Pamahalaan ang mga naka-print na pera upang tustusan ang kanyang mga militar expenditures, na nagreresulta sa hyperinflation lumalagpas sa 600% sa isang taon sa 1964-1965. Pagpupuslit at pagbagsak ng i-export ang mga plantasyon ng mga sektor deprived ang pamahalaan ng magkano-kinakailangan na dayuhang palitan ng mga kita. Dahil dito, ang pamahalaan ay hindi serbisyo ang napakalaking mga banyagang mga utang na ito na naipon mula sa parehong Western at Komunista pagkakaisa ng mga bansa. Karamihan sa mga badyet ng pamahalaan ay ginugol sa militar, na nagreresulta sa pagkasira ng mga imprastraktura tulad ng mga daan, riles, port, at iba pang mga pampublikong pasilidad. Deteriorating transportasyon imprastraktura at mahihirap harvests sanhi ng shortages ng pagkain sa maraming mga lugar. Ang maliit na pang-industriya sektor languished at lamang na ginawa sa 20% ng kapasidad dahil sa kakulangan ng investment.
Sukarno ang kanyang sarili ay mapanlait ng macroeconomics, at ay hindi at ayaw magbigay ng praktikal na mga solusyon upang ang mga mahirap pang-ekonomiyang kalagayan ng bansa. Sa halip, Sukarno ginawa mas ideological conceptions tulad ng Trisakti: pampulitikang kapangyarihan, pang-ekonomiyang kasarinlan, at kultural na pagsasarili. Siya advocated mga Indonesians na "nakatayo sa kanilang sariling mga paa" (berdikari) at maabot ang pang-ekonomiyang kasarinlan, libre mula sa mga banyagang impluwensiya.
Patungo sa dulo ng kanyang mga panuntunan, Sukarno ng kakulangan ng interes sa economics na nilikha ng isang distansya sa pagitan ng kanyang sarili at ang mga Indonesian mga tao, na ay naghihirap matipid. ang Kanyang mukha ay naging namamaga sa pamamagitan ng sakit at ang kanyang mga pagkamatingkad at sexual conquests – na kung saan ay sabay-sabay na endeared siya sa mga tao – dulot ng pampublikong pintas at naka-suporta patungo sa hukbo.
Pag-alis mula sa kapangyarihan at kamatayan
thumb|Sukarno Sa bukang-liwayway ng 1 oktubre 1965, anim na ng Indonesia pinaka-senior hukbo generals ay inagaw at pinatay sa pamamagitan ng isang kilusan ng pagtawag sa kanilang sarili ang "30 setyembre Kilusan" (G30S). Kabilang sa mga namatay ay Ahmad Yani, habang Nasution makitid escaped, ngunit ang mga kilusan inagaw Unang Tenyente Pierre Tendean, ang kanyang pangalawa militar; siguro mistaking sa kanya para sa Pangkalahatang Nasution sa kadiliman. Ang G30S Kilusan na binubuo ng mga miyembro ng Presidential Guards, Brawidjaja Division, at Diponegoro Division, sa ilalim ng utos ng isang Tinyente-Colonel Untung bin Sjamsuri, isang kilalang komunista tagahanga na lumahok sa 1948 PKI paghihimagsik. Ang kilusan kinuha kontrol ng sa istasyon ng radyo at ang Merdeka Square. Sila broadcast ng isang pahayag deklarasyon ang mga kidnappings ay sinadya upang maprotektahan ang Sukarno mula sa isang pagtatagumpay pagtatangka sa pamamagitan ng CIA-naiimpluwensyahan sa generals. Mamaya, ito-broadcast ng balita ng disbandment ng Sukarno ng gabinete, upang mapalitan sa pamamagitan ng isang "Revolutionary Council". Sa Gitnang Java, ang mga sundalo na nauugnay sa ang Kilusan din kinuha kontrol ng Yogyakarta at nag-iisa sa 1-2 oktubre, pagpatay ng dalawang mga colonels sa proseso.
Major General Suharto, commander ng Army ' s strategic reserve command, kinuha kontrol ng hukbo ang mga sumusunod na umaga. Suharto iniutos ng hukbo upang sakupin ang radio station ng Radyo Republik Indonesia at Merdeka Square mismo. Sa hapon ng araw na iyon, Suharto na ibinigay ng isang ultimatum sa Halim Air Force Base, kung saan ang G30S ay batay sa kanilang mga sarili at kung saan Sukarno (ang mga dahilan para sa kanyang presensya ay hindi maliwanag at ang mga ay ang paksa ng ang claim at counter-claim), Air Mariskal ng hukbo Omar Dhani, at PKI chairman Aidit ay natipon. Sa pamamagitan ng ang mga sumusunod na araw, ito ay malinaw na ang incompetently organisadong at mahina coordinated ang pagtatagumpay ay nabigo. Sukarno kinuha up paninirahan sa Bogor Palasyo, habang Omar Dhani tumakas sa East Java at Aidit sa Central Java. sa Pamamagitan ng oktubre 2, Suharto ng mga sundalo inookupahan Halim Air Force Base, matapos ang isang maikling gunfight. Sukarno ng pagsunod sa Suharto ng oktubre 1 ultimatum upang mag-iwan Halim ay nakikita bilang ang pagbabago ng lahat ng kapangyarihan relasyon. Sukarno babasagin balanse ng kapangyarihan sa pagitan ng mga militar, pampulitika Islam, communists, at nationalists na salig sa kanyang "Guided sa Demokrasya" ay ngayon sa collapsing. Sa ika-3 ng oktubre, ang mga corpses ng ang inagaw generals ay natuklasan na malapit sa Halim Air Force Base, at sa oktubre 5 sila ay buried sa isang pampublikong seremonya na pinangunahan ng mga Suharto.
Sa unang bahagi ng oktubre 1965, ang isang militar na kampanya ng propaganda ay nagsimula upang walisin ang mga bansa, matagumpay na kapani-paniwala sa parehong mga Indonesian at internasyonal na madla na ito ay isang Komunista kapalaran, at na ang mga murders ng mga duwag na mga kabuktutan laban sa Indonesian bayani dahil sa mga taong ay kinunan ay beteranong opisyal ng militar. Ang PKI ay denials ng paglahok ay may maliit na epekto. Sumusunod na mga pagtuklas at mga pampublikong libing ng generals' corpses sa 5 oktubre, ang mga sundalo kasama ang mga Islamic organisasyon Muhammadiyah at Nahdlatul Ulama, na humantong sa isang kampanya upang linisin ang Indonesian lipunan, pamahalaan at mga armadong pwersa ng partido komunista at iba pang mga makakaliwa organisasyon. Nangungunang PKI mga miyembro ay agad naaresto, ang ilang mga hinatulan ng bitay. Aidit ay nakunan at pinatay noong nobyembre 1965. linisin Ang kumalat sa buong bansa gamit ang pinakamasama massacres sa Java, at Bali. Sa ilang mga lugar ang mga sundalo organisadong mga sibilyan na mga grupo at mga lokal na militias, sa iba pang mga lugar ng komunidad vigilante aksyon sinundan ng mga hukbo. Ang mga pinaka-tinatanggap tinanggap ng mga pagtatantya ay na hindi bababa sa kalahati ng isang milyong ay namatay. Ito ay naisip na ang bilang maraming bilang na 1.5 milyong ay nabilanggo sa isang yugto o sa isa pa.
Sa oktubre 1, 1965, Sukarno itinalaga General Pranoto Reksosamudro bilang Punong Hukbo upang palitan ang mga patay Ahmad Yani, ngunit siya ay sapilitang upang bigyan ito ng posisyon sa Suharto ng dalawang linggo mamaya. Sa pebrero 1966, Sukarno reshuffled ang kanyang mga gabinete, tela ng sako Nasution bilang Pagtatanggol Ministro at abolishing ang kanyang posisyon ng mga armadong pwersa ng chief ng mga kawani, ngunit Nasution tumanggi sa hakbang pababa. Simula sa enero 1966, university mga mag-aaral na nagsimula nagpapakita laban sa Sukarno, hinihingi ang disbandment ng PKI at para sa pamahalaan upang makontrol ang spiraling sa pagpapalabas ng labis na salapi. Sa pebrero 1966, estudyante demonstrators sa harap ng Merdeka Palasyo ay kinunan sa pamamagitan ng Presidential Guards, pagpatay sa mga mag-aaral Arief Rachman Hakim, na noon ay mabilis na naging isang martir sa pamamagitan ng demonstrators mag-aaral.
Sa isang pulong ng Sukarno ang buong gabinete ay gaganapin sa Merdeka Palasyo sa Marso 11 1966. Bilang mga mag-aaral ay nagpapakita laban sa administrasyon, unidentified mga hukbo ay nagsimulang magtipon sa labas. Sukarno, Subandrio at isa pang ministro agad na umalis ang mga pulong at nagpunta sa Bogor Palasyo sa pamamagitan ng helicopter. Tatlong mga pro-Suharto generals (Basuki Rahmat, Amirmachmud, at Mohammad Jusuf) ay despatsado sa Bogor palasyo at sila ay nakilala sa Sukarno na naka-sign para sa kanila ng isang Presidential Order na kilala bilang Supersemar. Sa pamamagitan ng ang pagkakasunod-sunod, Sukarno nakatalaga Suharto sa "gawin ang lahat ng hakbang itinuturing na kinakailangan upang magarantiya ang seguridad, kalmado at katatagan ng pamahalaan at ang rebolusyon at upang magarantiya ang personal na kaligtasan at kapangyarihan [ng Sukarno]". Ang pag-akda ng dokumento, at kung Sukarno ay sapilitang upang mag-sign, marahil kahit na sa tutok ng baril, ay isang punto ng makasaysayang debate. Ang epekto ng pagkakasunud-sunod, gayunpaman, ay ang paglipat ng mga awtoridad sa Suharto. Pagkatapos ng pagkuha ng Presidential Order, Suharto ay ang PKI ipinahayag ilegal at ang mga partido ay na-buwag. Siya rin ang naaresto ng maraming mga mataas na ranggo na opisyal na tapat sa Sukarno sa singil ng pagiging PKI mga kasapi at/o sympathizers, karagdagang pagbabawas ng Sukarno ng pampulitikang kapangyarihan at impluwensiya. thumb|Abril 1967 ABC ulat ng pampulitika tensions sa dulo ng Sukarno panahon Sa 22 hunyo 1966, Sukarno ginawa ang Nawaksara pagsasalita sa harap ng MPRS session, isang hindi matagumpay na huling-bambang na pagtatangka upang ipagtanggol ang kanyang sarili at ang kanyang mga guided sa sistema ng demokrasya. Sa agosto 1966, sa paglipas ng Sukarno ng pagtutol, Indonesia natapos na ang kanyang paghaharap sa Malaysia at rejoined ang United Nations. Pagkatapos ng paggawa ng isa pang matagumpay na mga pananagutan pagsasalita (Nawaksara Addendum) sa 10 enero 1967, Sukarno ay nakuha ng kanyang president-para-sa-buhay pamagat sa pamamagitan ng MPRS sa 12 Marso 1967, sa isang session chaired sa pamamagitan ng kanyang mga dating kapanalig, Nasution. Siya ay ilagay sa ilalim ng aresto sa bahay sa Bogor Palasyo, kung saan ang kanyang kalusugan deteryorado dahil sa pagtanggi ng sapat na medikal na pangangalaga. Namatay siya ng bato kabiguan sa Jakarta Ospital ng Hukbo sa 21 hunyo 1970 sa edad na 69. Siya ay inilibing sa Blitar, East Java, Indonesia.
Pamilya
thumb|Sukarno sa Fatmawati at limang ng kanilang mga anak. Clockwise mula sa sentro: Sukarno, Sukmawati, Fatmawati, Guruh, Megawati, Guntur, Rachmawati Sukarno ay ng mga Javanese at mga Balinese pinaggalingan. Sukarno ng may-asawa Siti Oetari sa 1920, at diborsiyado kanyang sa 1923 mag-asawa Inggit Garnasih, kanino siya diborsiyado c. 1943 mag-asawa Fatmawati. Sukarno nag-asawa Hartini sa 1954, matapos na kung saan siya at Fatmawati pinaghiwalay nang divorcing. Sa 1959, siya ay ipinakilala sa ang pagkatapos ay ang 19-taon gulang na Hapon na babaing punong-abala Naoko Nemoto, kanino siya na may-asawa sa 1962 at palitan ang pangalan ng Ratna Dewi Sukarno. Sukarno nag-asawa ng limang iba pang mga mag-asawa: Haryati (1963-1966); Kartini Manoppo (1959-1968); Yurike Sanger (1964-1968); Heldy Djafar (1966-1969).
Megawati Sukarnoputri, na nagsilbi bilang ang ika-limang pangulo ng Indonesia, ay ang kanyang anak na babae sa pamamagitan ng kanyang asawa Fatmawati. Ang kanyang mga mas bata kapatid na lalaki Guruh Sukarnoputra (ipinanganak sa 1953) ay minana Sukarno ng masining na baluktot at isang koreograpo at sumulat ng kanta, na ginawa ng isang pelikula Untukmu, Indonesiaku (Para sa Iyo, ang Aking Indonesia) ang tungkol sa Indonesian kultura. Siya ay din ng isang miyembro ng Indonesian mga Tao ay mga Kinatawan ng Konseho para sa Megawati ng Indonesian Democratic Party – Pakikibaka. Ang kanyang mga kapatid Guntur Sukarnoputra, Rachmawati Sukarnoputri at Sukmawati Sukarnoputri lahat ng naging aktibo sa pulitika. Sukarno ay nagkaroon ng isang anak na babae na nagngangalang Kartika sa pamamagitan ng Dewi Sukarno. Noong 2006 Kartika Sukarno may-asawa Frits Seegers, Netherlands-ipinanganak chief executive officer ng Barclays Global Tingian at Komersyal na mga Bangko. Iba pang mga supling isama Taufan at Bayu sa pamamagitan ng kanyang asawa Hartini, at isang anak na lalaki na may pangalang Toto Suryawan Soekarnoputra (ipinanganak noong 1967, sa Alemanya), sa pamamagitan ng kanyang asawa Kartini Manoppo.
Look ng San Miguel
Ang Look ng San Miguel ay isang malaking look sa Tangway ng Bicol ng pulo ng Luzon sa Pilipinas. Pumapaligid ito sa mga lalawigan ng Camarines Norte at Camarines Sur.
Hannah Forster (aktibista)
Si Hannah J. Forster (ipinanganak noong huling bahagi ng dekada 1950) ay isang aktibista sa karapatang pantao sa Gambia.
Talambuhay
Si Forster ay nag-aral sa St. Joseph's Preparatory School at sa St. Joseph's High School.
Matapos magtrabaho sa isang opisina sa maikling panahon, nagtrabaho siya para sa Gambian National Library. Nagtapos siya mula sa Unibersidad ng Ghana na may degree sa siyensiya sa sa silid-aklatan at pagkatapos ay muli siyang nagtapos sa Unibersidad ng Loughborough sa Gran Britanya na may degree sa Agham pang-aklatan at pang-impormasyon. Sa Sant'Anna School of Advanced Studies, nakakuha siya ng master's degree sa Human Rights at Conflict Management.
Sa loob ng dekada 1990 nagtrabaho siya sa African Center for Democracy and Human Rights Studies (ACDHRS). Matapos ang biglaang pagkamatay ni Zoe Tembo, siya ay hinirang na direktor ng institusyon noong Marso 12, 2001. Siya ang pinakamahabang naglilingkod na empleyado sa panahon ng pagtalaga sa kanya. Hanggang sa kinuha niya ang puwestong ito, siya ay naging Pangulo ng Gambia Library and Information Service, na responsable para sa Gambia National Library.
Bilang karagdagan sa kanyang trabaho sa ACDHRS, kasali siya sa maraming iba pang mga samahan. Mula noong 2006 siya ay pinuno ng African Democracy Forum at isang miyembro ng steering committee ng World Movement for Democracy at isang miyembro ng Council for a Community of Democracies at Solidarity for African Women Rights (SOAWR). Mula 1992 hanggang 2009 siya ay isang consultant para sa Human Rights Information and Documentation Systems (HURIDOCS). Mula 2004 hanggang 2010 nagturo rin siya ng mga kurso sa Center for Human Rights ng Unibersidad ng Pretoria.
Noong 2007 natanggap niya ang International Women of Courage Award mula sa Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos, na ipinarangal sa kanya ng American Ambassador sa Gambia, na si Joseph D. Stafford.
Doenjang Babae
Ang Doenjang Babae at Doenjang batang Babae(Koreanong:된장녀, Wikang Ingles:Doenjang Girl, Doenjang Woman) ay isang Koreanong magkapanabay nakakatawang imitasyon ng luxury at banidad Koreanong babae. na nilikha noong 2000, isang anonymous Koreanong gumagamit ng internet. sila sa opinyon mula sa mga ngipin sa forward kasarian pagkakapantay-pantay, ngunit lamang sa mga tao demand na iba't ibang obligasyon, kinakailangan na kondisyon.
Hannah Forster (aktibista)
Talambuhay
Si Forster ay may asawa at may mga anak.
Doenjang Babae
Doenjang(된장 ; 豆醬) ay Sopas ay gumawa ng bean umasim napagkaugalian sa Koreanong. ay nakasalalay tao kaibigan at kanya pamilya pinagbatayan sa ekonomiya, hugasan ang aking buhok sa advertisement shampoo sikat na bituin ay, mamahaling mga tatak ng mga pampaganda at pampaganda at makakuha ng bihis. tanghalian at hapunan 'ng kurso' popular na pagkain pamilya restawran at isang mahusay-kilalang tumagal-ang mga coffee inumin.
Purgatoryo
thumb|right|Isang paglalarawan ng purgatoryo.
Ang purgatoryo ay isang kalagayan o proseso ng paglilinis kung saan ang mga kaluluwa ng mga namatay na nasa katayuan ng grasya o awa ay inihahanda para sa Kalangitan. Isa itong ideya na may sinaunang mga pinag-ugatan at maiging pinagtitibay ng maagang panitikang Kristiyano, habang ang konsepto ng purgatoryo bilang isang lugar na may kinalalagyang heograpiko ay isang likha ng Kristiyanong midyibal na pagtuon at pagsamba sa Diyos at kathang-isip.
Mga sanggunian
Kaurian:Teolohiya at doktrinang Katoliko Kaurian:Eskatolohiyang Kristiyano Kaurian:Mga lugar ng kabilang buhay
Punsiyon
Ang tungkulin o punsiyon ay maaaring tumukoy sa:
Haley Ramm
Si Haley Ramm ay isang Amerikanong aktres na gumanap bilang batang Jean Grey sa X-Men: The Last Stand.
Robert Clyde Lynch
Si Robert Clyde Lynch (1880 - 1931) ay isang Amerikanong manggagamot.
Talambuhay
Ipinanganak siya sa Carson City, Nevada, Nevada.
Larangan
Marami siyang naibigay na mahahalagang mga gawaing ambag sa otolaringolohiya, ang larangang sa medisina na kaugnay ng mga pag-aaral at panggagamot para sa mga karamdaman ng mga tainga, ilong at lalamunan. Siya ang nagpaunlad ng mga gawaing pang-siruhiya na kilala bilang Operasyong Lynch, isang operasyon sa pangharap na sinus o uka. Siya ang pinakaunang nagsagawa ng mga gumagalaw na pelikula hinggil sa larynx at kuwerdas na pangtinig.
Sanggunian
Kaurian:Panggagamot
Pos-Siyonismo
Kasaysayan
Ang walang-Siyonismo (Kastila: no sio·nis·mo; Inggles: non-Zionism) ang hindi pagsasang-ayon ni pagsasalungat sa Siyonismo. Pagkamuling-tatag ng Israel noong 1948, bumalangkas ito bilang pos-Siyonismo sa pagkilala na nakamit na ng Siyonismo ang layunin nito.
Stephanie Ortoleva
Si Stephanie Ortoleva ay ang Founding President at Legal Director ng Women Enabled International (WEI), isang non-profit na samahan na nagtatrabaho sa interseksyon ng mga karapatan ng kababaihan at mga karapatan sa kapansanan at nagtuturo at nagtataguyod sa pandaigdigan para sa karapatang pantao ng mga kababaihan at batang babae na may mga kapansanan. Ito ay sa pamamagitan ng pakikipagtulungan sa mga samahan ng mga kababaihang may kapansanan sa buong mundo. Nagtatrabaho ang WEI(Women Enabled International) sa United Nations at iba pang mga samahang multilateral upang matiyak ang pagsasama ng mga kababaihan at batang babae na may mga kapansanan sa pambansa, panrehiyon at internasyonal na karapatang pantao, pag-program ng patakaran at kaunlaran.
Trabaho
Sa larangan ng pagtatrabaho, si Stephanie ay gumawa ng mga makabuluhang kontribusyon, paghanap sa problema at paglutas ng mga kumplikadong problema sa trabaho. Siya ang nasa likod ng pagbubuo ng makatwirang pamamaraan ng tirahan para sa mga aplikante at empleyado na may mga kapansanan.
Si Stephanie ay gumawa ng mga kontribusyon sa mga taong may kapansanan sa buong mundo. Ang mga tao sa kagawaran at iba pa sa buong pederal na pamahalaan at pribadong sektor ay tumingin sa kanya bilang isang pinahahalagahan na dalubhasa at kasamahan.
Sa panahon ng kanyang karera sa karapatang sibil, si Ortoleva ay nagsilbi bilang Supervising Attorney sa New York City Commission on Human Rights, nagturo ng isang klinikal na programa sa New York University School of Law, nagsilbi bilang Senior Regional Civil Rights Attorney sa Kagawaran ng Estados Unidos ng Opisina ng Edukasyon para sa Mga Karapatang Sibil sa Lungsod ng New York at bilang isang klerk ng batas para sa Korte ng Apela ng Estados Unidos para sa Ikalawang Circuit, bukod sa iba pang mga posisyon. Si Ms. Ortoleva ay nagtapos mula sa Hofstra University School of Law na may natitirang parangal, na nagsisilbing isang Associate Editor ng Hofstra Law Review at bilang isang Hofstra Law Fellow at pinapasok na nagsasanay sa Estado ng New York at sa harap ng Korte Suprema ng Estados Unidos.
Ang Women Enabled International
Ang WEI ay kinikilala bilang makabago at nagsisilbing pangunahing mapagkukunan para sa mga tagapagtaguyod ng mga karapatan ng kababaihan na may kapansanan sa buong mundo. Sa ilalim ng pamumuno ni Stephanie sa WEI ay lumawak at ngayon ay mayroong siyam na kawani at isang lumalaking badyet. Sa WEI, pinamamahalaan niya ang samahan, pinangangasiwaan ang siyam na kawani, nakikibahagi sa pangangalap ng pondo, at pinangungunahan ang konseptwalisasyon, disenyo, at pagpapatupad ng gawain nito at mga espesyal na proyekto, kasama ng makabagong WEI Toolkit, bukod sa iba pang mga proyekto. Bilang isang babaeng may kapansanan mismo ay nagdadala siya ng kaunlaran, pang-akademiko at legal na pananaw sa kanyang trabaho pati na rin ang kanyang personal na karanasan bilang isang babaeng may kapansanan.
Gigolo
Ang gigolo ay isang lalaking patutot na naglilingkod para sa mga babae. Isa itong kaparehang lalaki o kasamang panlipunan na sinusuportahan ng isang babae habang nasa loob ng isang ugnayang nagpapatuloy, na madalas na nakatira sa tahanan ng nasabing babae o pumaparoon sa tahanang iyon kapag sinabihan o tinawagan. Ang gigolo ay inaasahang maging kasama ng babae, magsilbi bilang isang pamalagiang eskorte na mayroong mabuting pagkilos at pag-asal at mga kasanayang panlipunan, at madalas, maglingkod bilang isang kasayawan ayon sa pangangailangan ng babae na ang kapalit ay suporta (na taliwas sa karaniwang pamantayan). Maaaring bigyan nang labis-labis na mga regalo ang gigolo, katulad ng mamahaling mga dami at isang kotseng mamanehuhin. Ang relasyon ay maaaring magsangkot din ng mga serbisyong seksuwal, kung saan maaaring tukuyin ang lalaking ito bilang isang "lalaking angkin o pag-aari (ng isang babae)".
Ang katagang gigolo ay karaniwang nagpapahiwatig ng isang lalaki na umako ng isang estilo sa buhay na binubuo ng mga bilang ng mga serye ng relasyon, sa halip na magkaroon ng ibang anyo ng suporta o mapagkakakitaan.
Ang salitang gigolo ay maaaring tuntunin sa isang paggamit bilang isang neolohismo noong dekada ng 1920 bilang isang back formation mula sa salitang Pranses na gigolette, isang babae na inuupahan bilang isang kapareha sa pagsasayaw.
Kulturang indibidwalistiko
Ang Kulturang indibdiwalistiko ay isang uri ng kultura na nagbibigay halaga sa indibdiwal o sarili kesa sa isang grupo. Kabilang sa mga bansa na ang kultura ay indibidwalistiko ang Estados Unidos, Canada, Australia, Alemanya at Netherlands. Ang salungat nito ay mga Kulturang kolektibo o mga kulturang nagbibigay halaga sa isang grupo sa halip na sa sarili. Ang mga kulturang indibidwalistiko ay nagbibigay tuon sa kamalayang Ako sa halip na kamalayang Kami. Ang mga kulturang indidbidwalistiko ay nagbibigay halaga sa sariling pananaw, pribasiya, autonomiya(pangangasiwa sa sariling buhay), pag-asa sa sarili at sariling sikap. Ang mga kulturang indibidwalistiko ay gumagamit ng diretsang pakipagtalastasan, naghahayag sa sariling naisin, at gumagamit ng mga iba't ibang paraan upang maayos ang mga alitan sa ibang kapwa tao. Ang mga kulturang indidbidwalistiko ay isang uri rin ng may mababang pagitan ng kapangyarihan(low power distance culture) kung saan ito ay nagbibigay halaga sa bawat indibidwal na walang tinitingnang estado o katayuan sa buhay at nagtatakwil ng kawalang kapantayan sa lipunan. Tinatakwil ng mga kulturang indibidwalistiko ang mga autoridad sa ikabubuti ng bawat indibidwal na bahagi ng isang lipunan.
Helena Benitez
Si Helena Zoila Tirona Benitez (27 Hunyo 1914 – 14 Hulyo 2016) ay dating politiko sa Pilipinas at tagapangasiwa ng Philippine Women's University. Nanungkulan siya sa Senado ng Pilipinas mula 1967 hanggang sa pagsasara ng Kongreso nang ideklara ang Batas Militar noong 1972 at sa Batasang Pambansa mula 1978 hanggang buwagin ito noong 1986. Si Benitez din ang nagtatag at nagtaguyod ng Bayanihan Dance Company.
Personal na buhay
Anak ng mga respetadong edukador si Helena Benitez. Ang kaniyang inang si Francisca Tirona ay isa sa mga nagtatag ng Philippine Women's College (ngayo'y Philippine Women's University) noong 1932; ang ama naman niyang si Conrado Benitez isang pensionado noong panahon ng mga Amerikano, ay naging delegado sa Kumbensiyong Konstitusyonal ng 1935 at naging unang dekano ng Kolehiyo ng Administrasyong Pangkalakalan ng Unibersidad ng Pilipinas.
Edukasyon
Nagtapós na magna cum laude sa Sining at Edukasyon mula PWU si Benitez. Nagpatuloy siya ng kaniyang graduwadong pag-aaral sa George Washington University at Iowa State College para sa kaniyang master's degree at sa University of Chicago.
Gosudarstvennyy gimn Rossiyskoy Federatsii
Ang Awit ng Pederasyong Ruso (Ruso: Государственный гимн Российской Федерации, Gosudarstvennyj gimn Rossijskoj Federacii) ang pambansang awit ng Rusya. Isinulat ito ni Sergej Mihalkov at isinamusika ni Aleksandr Aleksandrov. Ginawa itong opisyal noong 2001 nang palitan nito ang naunang Makabayang Awit na naging pambansang awit ng Rusya pagkabagsak ng Unyong Sobyet. Ginagamit ng kasalukuyang pambansang awit ang musika ng dating pambansang awit ng Kaisahang Sovyet at ang bagong liriks ni Mihalkov, na siya ring sumulat ng dating liriks noong panahon ni Stalin. Sangguni sa Kabanata 4 ng Batas ng Pambansang Awit ng Rusya, kinakailangang ibrodkast ang pambansang awit dalawang beses bawat araw.
Helena Benitez
Buhay pulitika
Sumabak si Benitez sa pulitika noong 1967 nang tumakbo siyang senador sa ilalim ng Partido Nacionalista ni Ferdinand Marcos. Nanalo siya nang pumangwalo sa halalan sa pagka-senador. Sa Senado, isinulong ni Benitez ang mga batas na may kaugnayan sa pagpapanatili ng kalikasan, konserbasyong ng Haribon.
Fire Tripper
Ang Fire Tripper (炎トリッパー. Faiā Torippā.) ay isang TV anime OVA mula 1985 na ginawa ng Rumiko Takahashi.
Balangkas
Ang serye ay tungkol kay Suzuko, isang normal na batang babae sa mataas na paaralan ng Hapon mula sa modernong panahon, ngunit may kakaibang memorya na nakulong sa isang nasusunog na bahay noong siya ay maliit. Isang araw, habang naglalakad siya pauwi kay Shuhei, ang anak ng kapitbahay niya na kamakailan lamang tinanggal ang kanyang apendiks, isang malaking pagsabog ng gas ang nangyayari.Nang magising si Suzuko, nahanap niya ang kanyang sarili sa isang haligi-larangan ng digmaan, sa panahon ng digmaang sibil sa Hapon, na may mga patay na katawan sa paligid niya. Ang ilang mga kalalakihan ay natagpuan siya sa bukid, at tinangka na panggahasa siya.
Gayunpaman, ang isang binata na nagngangalang Shukumaru ay lumuwas sa Suzuko. Matapos mailigtas si Suzuko, dinala ni Shukumaru si Suzuko sa kanyang nayon. Siya ang magnanakaw / tagapagtanggol. Pagdating doon, binigyan ni Shukumaru ang kanyang maliit na kapatid na babae, na nagngangalang Suzu, isang kampanilya. Inaangkin din niya na papakasalan niya si Suzuko.
Sinasabi ni Shukumaru kay Suzuko na kailangan niyang baguhin ang kanyang damit, at sa puntong ito, si Suzuko ay nasa tapat ng shirt ni Shuhei. Napagtanto niya na si Shuhei ay dapat na naglakbay pabalik sa oras kasama niya. Sinusubukan niyang hanapin siya, ngunit hindi niya mahahanap.
Tinukso ng mga tagabaryo si Shukumaru dahil sa hindi pa niya nasasakupan si Suzuko, at labis siyang nasaktan. Isang gabi, nalasing siya at pumunta sa kubo ni Suzuko, ngunit ang lahat ng ginagawa niya ay natutulog.
Sa lalong madaling panahon natanto ni Suzuko na siya ay sa katunayan ang maliit na batang babae sa nayon na nagngangalang Suzu, at ipinanganak siya sa panahon ni Shukumaru. Labis siyang nag-aalala tungkol dito, dahil mahal niya si Shukumaru, at hindi siya maaaring pakasalan kung sila ay magkakapatid. Kapag nasusunog ang nayon, nakikita niya ang kanyang nakaraang sarili na nawala sa hinaharap, kung saan siya ay dadalhin at itataas bilang isang modernong batang babae.
Kung bumalik sa modernong panahon, dinala ni Suzuko si Shukumaru sa bahay upang alagaan ang kanyang mga sugat at napansin na mayroon siyang isang peklat sa kanyang tiyan na eksaktong katulad ng peklat ng Shuhei. Napagtanto ni Suzuko na si Shukumaru ay Shuhei, at dapat na hiwalay na siya sa kanya sa kalagitnaan ng oras na lumipat nang mas maaga. Si Shukumaru ay si Shuhei mula sa kasalukuyan, at siya ay natagpuan at pinalaki noong nakaraan, kaya hindi siya ang kanyang kapatid na biological. Si Suzuko ay hindi nakakaramdam ng pagkakasala sa nangyari kay Shukumaru, gayunpaman, nang sabihin niya sa kanya kung gaano niya nasisiyahan ang kanyang buhay sa nakaraan. Mula roon, sina Suzuko at Shukumaru ay gumagamit ng parehong pagsabog ng gas na nagpabalik sa kanila sa oras sa unang pagkakataon upang maglakbay pabalik sa oras ni Shukumaru, at natapos ang kwento nang inanunsyo ni Shukumaru na mayroon silang kasal na dapat dumalo.
Awiting tema ng Fire Tripper
Pambungad na awit: "Presentiment" ni Kaoru Akimoto
Pangwakas na awit: "Paradox" ni Kaoru Akimoto
Makidai
Si Makidai (inistilo bilang MAKIDAI; ipinanganak 27 Oktubre 1975 sa Sakae-ku, Yokohama, Prepektura ng Kanagawa) ay isang mananayaw, artista at nagprepresinta sa telebisyon mula sa bansang Hapon. Dati siyang nagtatanghal sa bandang Exile  at kasapi ng PKCZ. Dati siyang kasapi ng unang henerasyon ng J Soul Brothers at Rather Unique.
Mga sanggunian
Kaurian:Ipinanganak noong 1975 Kaurian:Mga artista mula sa Hapon
Fiji
Ang Fiji /fi·ji/, opisyal na tinutukoy bilang Republika ng Fiji, (internasyunal: Republic of Fiji) ay isang pulong bansa sa Timog Karagatang Pasipiko, silangan ng Vanuatu, kanluran ng Tonga at timog ng Tuvalu. Sinasakop ng isang kapuluan na may dalawang kalakihang pulo, Viti Levu at Vanua Levu, kung saan nakatira ang karamihan sa mga mamamayan, at kasama ang higit sa walong daang mga pulo na may isang daang regular na mga mamamayan. thumb|Mapa ng Fiji
Prognosis
Ang prognosis ay ang tinatayang kalalabasan, prediksiyon, hula, o opinyon ng manggagamot hinggil sa isang karamdaman o mangyayari sa pasyenteng may karamdaman, partikular na ang pagkakataon o tsansang paggaling ng pasyente mula sa isang sakit. Sa ganitong pagbibigay ng palagay ng manggagamot, maraming mga bagay-bagay ang isinasaalang-alang katulad ng reputasyon o katangian ng uri ng karamdaman, ang kalusugan ng may-sakit, ang dating mga gawi ng pasyente kaugnay ng sariling kalusugan, at ang tugon ng pasyente sa mga pagbibigay-lunas.
Tteok
Ang Tteok (ibinabaybay din nang ddeock, duk, dduk,  ddeog, o  thuck) ay Koreanong cake na ginawa ng malagkit o bigas na malagkit at galapong (kilala rin bilang matamis na kanin o chapssal), sa pamamagitan ng pasingawan. Ang galapong ay maaaring gamitin para sa mga ilang uri ng tteok. May mga daan-daang mga iba't-ibang uri ng tteok na kinakain sa buong taon. Sa Korea, sa kaugalian ang pagkakain ng
Lungsod ng Sorsogon
Ang Lungsod ng Sorsogon ay isang ika-5 klaseng lungsod sa lalawigan ng Sorsogon, Pilipinas. Ito ang kabiserang lungsod ng Sorsogon. Nabuo ang lungsod sa pinagsamang mga bayan ng Sorsogon at Bacon noong 2000.
Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
36 ay mula sa dating bayan ng Sorsogon
28 barangay naman ang galing sa dating bayan ng Bacon:
Mga Kawing Panlabas
Sorsogon
Balat-oso (Aleman na kuwentong bibit)
Ang Bearskin o "Balat-oso" (Der Bärenhäuter) ay isang kuwentong bibit na kinolekta ng Brothers Grimm (KHM 101). Ang isang variant mula sa Sicilia, "Don Giovanni de la Fortuna", ay nakolekta ni Laura Gonzenbach sa Sicilianische Märchen at isinama ni Andrew Lang sa The Pink Fairy Book. Isinama ni Italo Calvino ang isa pang bersiyong Italyano, "The Devil's Breeches" mula sa Boloña, sa kaniyang Italian Folktales.
Ang kuwento ay inuri bilang Aarne–Thompson tipo 361 (Bearskin), kung saan ang isang lalaki ay nakakuha ng kayamanan at isang magandang nobya sa pamamagitan ng pagpasok sa isang kasunduaan sa diyablo.
Buod
Ang isang lalaki ay isang sundalo, ngunit nang matapos ang digmaan, ang kaniyang mga magulang ay patay, at ang kaniyang mga kapatid ay walang lugar para sa kaniya.
Isang lalaking may berdeng baluti na may baak na kuko ang nagpakita sa kaniya at nag-alok na payayaman siya kung hindi siya magpapagupit ng kaniyang buhok sa loob ng pitong taon, maggupit ng kaniyang mga kuko, maliligo, o magdasal, at magsuot ng amerikana at balabal na ibibigay niya sa kaniya. Sa huli, kung mabubuhay siya, magiging mayaman siya at malaya. Kung namatay siya sa panahong iyon, kukunin siya ng diyablo. Sumang-ayon ang desperadong sundalo at binigyan siya ng diyablo ng berdeng amerikana na nagsasabi sa kaniya na makikita niya ang mga bulsa nito na laging puno ng walang limitasyong pera at pagkatapos ay isang balat ng oso, na sinasabi sa kaniya na dapat siyang matulog dito at tatawagin siyang Balat-oso dahil dito.
Umalis si Balat-oso, at nagbigay ng maraming pera sa mga dukha upang ipanalangin nila siya, upang mabuhay ang pitong taon. Pagkaraan ng ilang taon, naging mapanghimagsik siya kaya kinailangan niyang magbayad nang malaki para makakuha ng anumang masisilungan. Sa ika-apat na taon, narinig niya ang isang matandang lalaki na nananaghoy at hinikayat siya na sabihin ang kaniyang kuwento: nawala ang lahat ng kaniyang pera, hindi alam kung paano tustusan ang kaniyang mga anak na babae at hindi mabayaran ang may-ari ng bahay-tuluyan, kaya ipapadala siya sa bilangguan. Binayaran ni Balat-oso ang nangangalaga ng inuman at binigyan din ang matanda ng isang pitaka ng ginto.
Sinabi ng matanda na ikakasal siya sa isa sa kaniyang mga anak bilang pasasalamat. Ang pinakamatanda ay tumakbo palayo, sumisigaw, mula sa paningin. Ang nasa gitna ay nagsabi na siya ay mas masahol pa kaysa sa isang oso na sinubukang magpakatotoo bilang tao. Pumayag naman ang bunso na tuparin ang pangako ng kaniyang ama. Binigyan siya ni Balat-oso ng kalahating singsing at nangakong babalik sa loob ng tatlong taon. Matagal siyang kinutya ng mga kapatid niya.
Sa pagtatapos ng pitong taon, natagpuan muli ni Balat-oso ang diyablo at hiniling na tuparin niya ang kaniyang pangako. Ang diyablo pagkatapos ay nagpatuloy upang paliguan ang Balat-oso, i-cut ang kaniyang mga kuko at gupitin ang kaniyang buhok hanggang sa siya ay kasing ganda ng bago. Pagkatapos ay hinihiling ng Balat-oso na sabihin ng diyablo ang panalangin ng Panginoon. Binabalaan ng diyablo ang Balat-oso na huwag itulak ang kaniyang kapalaran dahil nanalo na siya sa kanilang bargain at nawala. Malinis at gamit ang kaniyang pera, binihisan niya ang kaniyang sarili bilang isang mabuting maginoo at pumunta sa bahay ng matanda, kung saan pinagsilbihan siya ng mga nakatatandang kapatid na babae, at ang kaniyang nobya (nakasuot ng itim) ay hindi nagpakita ng reaksyon sa kaniya. Sinabi niya sa matanda na ipapakasal niya ang isa sa kaniyang mga anak na babae. Tumakbo ang dalawang nakatatandang kapatid na babae upang magbihis ng maganda, at ibinaba ni Balat-oso ang kalahati ng singsing sa isang tasa ng alak at ibinigay ito sa kaniyang nobya. Ininom niya ito at napagtanto na siya pala ang nobyo niya.
Sila ay nagpakasal. Nang mapagtanto kung sino siya at kung ano ang ibinigay nila, ang isang kapatid na babae ay nagbigti sa kaniyang sarili sa galit at ang isa ay nilunod ang sarili. Noong gabing iyon, kumatok ang diyablo sa pinto para sabihin sa Balat-oso na nakakuha siya ng dalawang kaluluwa sa halaga ng isa.
Cotronei
Ang ekonomiya ng Cotronei ay umaasa sa produksiyon ng langis, alak, cereal, sitrus, at ang matinding pag-aanak ng baka.
Pandaigdigang Toreng G.T.
Ang Pandaigdigang Toreng G.T. (Ingles: G.T. International Tower) ay isang gusaling tukudlangit na opisina sa Lungsod ng Makati, Pilipinas. Ang pasimulang pangalang "G.T.", ay nangangahulugang George Ty, ang nagmamay-ari ng gusali at isa sa mga may mataas na katungkulan sa Metrobank. Pangalawa ito sa pinakmataas na gusali sa Pilipinas. Ang gusali ay isa sa maraming pook-palatandaan sa Lungsod ng Makati at isa sa mga kinikilalang gusali.
Sanggunian
Kaurian:Mga gusaling tukudlangit
Connor Jessup
Connor William Jessup (ipinanganak Hunyo 23, 1994) ay isang artistang Canadian, Nakikilala siya sa kanyang pagganap bilang Ben Mason sa serye ng TNT na may temang agham-kathambuhay Falling Skies at sa Amerikanong serye na American Crime.