cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asklepios
Talambuhay
Ipinapatay ni Apollo sa kanyang kapatid na babaeng si Artemis si Coronis gamit ang kanyang mga pana. Huli na nang si Apollo ay nagsisi sa kanyang galit at ang katawan ni Coronis ay sinusunog na sa apoy na pangpuneral. Gayunpaman, ipinatanggal ni Apollo sa kanyang kapatid na lalakeng si Hermes ang sanggol na si Asclepius sa sinapupunan ni Coronis. Ang batang si Asklepios ay ibinigay sa centauro upang palakihin. Si Asklepios ay binigyan ng dalawang mga bote ng dugo mula sa Gorgon Medusa na pinatay ng bayaning si Perseus sa tulong ni Athena. Ang dugo mula sa kanang bahagi ng katawan ni Medusa ay nagbuhay muli. Ang dugo mula sa kaliwang bahagi ng katawan ni Medusa ay nakalalason. Ang iba ay nagsasaad na nakamit ni Asklepios ang kapangyarihan na bumuhay muli ng mga patay mula sa isang halaman na ginamit ng ahas upang buhaying muli ang isa pang ahas na pinatay ni Asklepios nang kanyang tungkod. Sinimulan ni Asklepios na gamitin ang kanyang kapangyarihan na bumuhay ng mga patay ng may malaking kasigasigan. Kanyang binuhay si Hippolytus na anak ni Theseus nang ang kanyang karwahe ay bumangga. Ang isa pang binuhay muli ni Asklepios ay si Glaucon na anak ng Haring Minos ng Creta na namatay sa pagkakalunod sa isang tangke ng pulot. Ang isa pang binuhay ni Asklepios ang isang dakilang mangangasong si Orion na namatay sa tibo ng alakdan dahil sa kanyang binagabag ang diyosang si Artemis. Sa pagbubuhay muli ni Asklepios ng mga namatay, ang daigdig ng mga namatay ay nauubusan ng populasyon. Si Hades na diyos ng ilalim na mundo ay dumaing kay Zeus sa pagkawala ng mga namatay. Bilang tugon, pinatamaan ni Zeus si Asklepios ng kulog at kidlat. Si Apollo ay nagalit sa pagkamatay ng kanyang anak na si Asklepios at naghiganti sa pamamagitan ng pagpaslang sa tatlong mga may isang matang nilalang na mga Cyclopes na gumawa ng mga kulog at kidlat ni Zeus. Upang palubagin ang galit ni Apollo, muling binuhay ni Zeus si Asklepios at inilagay siya sa kalangitan bilang konstelasyon na Ophiuchus. Sa ilang sanggunian, pinatay ni Zeus si Asklepios ng kulog at kidlat dahil kanyang muling binuhay si Hyppolitus at tumanggap ng ginto para dito.
Libjo
Ang Bayan ng Libjo ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Kapuluang Dinagat (Dinagat Islands), Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Libjo ay nahahati sa 16 mga barangay.
Pormula
Sa agham, ang pormula ay isang maiksi ngunit epektibong paraan ng pagpapahayag ng impormasyon sa pamamagitan ng mga simbolo tulad ng matematikal o kimikal na pormula. Ang impormal na gamit ng terminong pormula sa agham ay tumutukoy sa pangkalahatang yari sa relasyon sa pagitan ng mga ibinigay na bilang.
Sa matematika, ang pormula ay isang bagay na binubuo ng mga simbolo at patakaran sa pagbuo ng isang binigay na lohikal na wika. Halimbawa, ang pag-alam ng kabuuan ng isang globo ay nangangailangan ng makabuluhang dami ng integral na kalkulo o analogong heometrikal, ang paraan ng pagkaubos; ngunit, sa paggawa nang isang beses sa tuntunin ng kung anong parametro (halimbawa ang radius), may naggawang pormula ang mga matematiko upang mailarawan ang kabuuang sakop na ito: Ang partikular na pormula na ito ay:
<center data-cx-weight="12" data-cx-state="source" data-source="38" class="" id="cx38" contenteditable="true">
Bocchigliero
Ang Bocchigliero (Calabres: Vucchigliari o Vuccugliari) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Kasaysayan
Ang pinagmulan ay napakasinauna; maaaring ito ay Bruzia Arento o Arintha (Άριθα sa sinaunang Griyego); pagkatapos ay ang mga kolonistang Romano, na inialay ang kanilang sarili sa pagsasaka ng tupa, tinawag ang lugar na Bocchilierus (iyon ay, isang bayan na pinaninirahan ng mga pastol).
Ang ilang mga artepakto na itinayo noong panahon ng Romano, na natagpuan noong 1934 ni Alberto Puglisi, at natagpuan sa numerong 1326 / 1b / 34 ng makasaysayang sinupan ng Cosenza, ay nagpapatunay sa pagpasa ng mga hukbo ni Anibal. Batay sa mga dokumentong ito, iginiit ni Propesor Puglisi na ang bayan ay itinatag ng pinuno ng Aprika. Samakatuwid ang pangalang Vuccugliari, na nagmula sa Arabikong Muck Ali Hèri. Ang ibig sabihin ng muck ay talampas, ang ibig sabihin ng Ali ay tao, at ang ibig sabihin ng Heri ay kanlungan. Samakatuwid, ayon sa hindi tiyak na etimolohiya na iniulat ng prop. Puglisi, at kamakailang nakumpirma ng pananaliksik ni Propesor Marco Filippelli, ang ibig-sabihin ng Bocchigliero ay ang talampas ng Califato, ang kanlungan ng Emir.
Sa paligid ng 1870 isang lokal na relihiyosong kilusan ang nabuo, sa simula sa loob ng Katolisismo at pagkatapos ay tiyak na erehe, na tinatawag na "Santi di Bocchigliero". Ang kilusan ay tumagal lamang ng isang dekada at ang mga pinuno nito ay nilitis at nasentensiyahan.
Mga rione
Ang Bocchigliero ay nahahati sa limang rione: La Destra, L'Umbro, La Riforma, I Russi, at San Rocco.
Paliparang Pandaigdig ng San Francisco
thumb|Ang paliparang pandaigdig ng San Francisco
Ang Paliparang Pandaigdig ng San Francisco (IATA: SFO, IACO: KSFO) ay isang paliparang pandaigdig sa lungsod ng San Francisco sa California. Ito ay ang ikapito sa mga pinakamalaking paliparan sa Estados Unidos ayon sa bilang ng mga dumaan na pasahero (sa 2018).
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
Ito ay ang talaan ng mga kabanata ng Noli Me Tángere ni Jose Rizal, pati na rin ang mga buod nito.
...mamamatay akong hindi mamamalas ang pagsikat ng araw sa aking bayan... Kayong mga makakakita sa pagbubukang-liwayway, malugod ninyo siyang tanggapin, at inyong gunitain ang mga nabuwal sa dilim ng gabi!
1: Isang Pagtitipon
Sa kabanatang ito, naglalarawan si Rizal ng pagbabalik ni Crisostomo Ibarra sa Pilipinas matapos ang pitong taon niyang pag-aaral sa Europa. Bumalik siya upang ipagpatuloy ang kanyang mga pangarap para sa kanyang bayan. Nang dumating siya sa Maynila, dinala siya ni Don Rafael Ibarra, ang kanyang ama, sa bahay ng kanilang kaibigan na si Kapitan Tiago. Dito, ginanap ang isang malaking salu-salo sa kanyang pagbabalik.
Paliparang Pandaigdig ng San Francisco
Ang Lungsod at County ng San Francisco ay unang umupa ng 150 ektarya (61 ektarya) sa kasalukuyang lugar ng paliparan noong Marso 15, 1927, para sa noon ay isang pansamantala at eksperimental na proyekto sa paliparan. Nagdaos ang San Francisco ng seremonya ng pagtatalaga sa paliparan, na opisyal na pinangalanang Mills Field Municipal Airport ng San Francisco, noong Mayo 7, 1927.
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
1: Isang Pagtitipon
Sa salu-salo, ipinakita ang kalagayan ng mga mayayamang Espanyol at mga Pilipinong elitista na nagmula sa mga panginoong maylupa at nasa malalayong lalawigan ng Pilipinas. Sa kabila nito, ipinakita rin ni Rizal ang kahirapan at paghihirap ng mga magsasaka at karaniwang mamamayan.
Sa salu-salo, nakilala ni Ibarra ang ilang mga tauhan na magiging mahalagang bahagi ng kwento, tulad ni Padre Damaso, ang paring Franciscan na kilala sa kanyang malupit na pagtrato sa mga Pilipino, at Maria Clara, ang anak ni Kapitan Tiago na nagustuhan ni Ibarra. Natuklasan din ni Ibarra na ang kanyang ama ay namatay sa bilangguan dahil sa isang gawa-gawang kaso na isinampa laban sa kanya.
Sa kabuuan, ang kabanatang ito ay nagtataglay ng mga tema ng kawalang-katarungan sa kolonyal na sistema, ang tunggalian sa pagitan ng mga mananakop at mga sinakop, at ang pakikibaka para sa kalayaan at katarungan.
2: Si Crisostomo Ibarra
Ang Kabanata 2 ng Noli Me Tangere ay pinamagatang "Crisostomo Ibarra." Sa kabanatang ito, ipinakikilala ni Rizal ang pangunahing tauhan ng nobela, si Crisostomo Ibarra, at ang kanyang mga karanasan sa Europa.
Dahil sa kanyang karanasan sa Europa, mas naging malawak ang pananaw ni Ibarra sa mundo, kaya nakakapagsimula siya ng mga pagtatanong tungkol sa kawalan ng katarungan sa lipunang Pilipino. Nagpasya siya na ipaglaban ang katarungan para sa kanyang ama at labanan ang mga hindi makataong kalakaran na kanyang napapansin sa Pilipinas.
Sa kabanatang ito, ipinakilala rin ni Rizal ang karakter ni Elias, isang misteryosong lalaki na magiging kakampi at kaibigan ni Ibarra. Katulad ni Ibarra, naranasan din ni Elias ang hirap ng kolonyalismo, kaya nagkakaisa sila sa kanilang pakikipaglaban para sa katarungan at kalayaan.
Sa pamamagitan ng karakter ni Ibarra, ipinakikita ni Rizal ang kahalagahan ng edukasyon at kaalaman sa pakikibaka laban sa pang-aapi ng kolonyalismo. Sa pamamagitan ng kanyang mga karanasan sa Europa, nakakuha si Ibarra ng mas malawak na pananaw sa mundo, at nakakita ng paraan upang magbigay ng kapangyarihan sa mga Pilipino at hamunin ang kolonyal na kalakaran.
Sa kabuuan, naglalatag ang Kabanata 2 ng mga tunggalian at pakikibaka na magaganap sa buong nobela, habang lumalaban si Ibarra at ang kanyang mga kakampi laban sa korap na kolonyal na gobyerno at sa mapang-aping Simbahang Katolika, upang makamit ang katarungan at kalayaan para sa mga Pilipino.
3: Ang Hapunan
Ang kabanatang 3 ng Noli Me Tangere ay pinamagatang "Ang Hapunan". Sa kabanatang ito, ipinapakilala ang karakter ni Elias, isang kababayan ni Ibarra at isang masipag na mag-aalaga ng kanyang ina na may malubhang sakit.
Sa hapunan na dinaluhan ni Ibarra at ni Kapitan Tiago, nakipag-ugnayan si Elias kay Ibarra upang hingin ang tulong nito upang maipakulong ang kanyang tiyuhin na si Tandang Selo. Ayon kay Elias, si Tandang Selo ay nagkakalat ng mga ideya ng rebolusyon at malaking banta ito sa kanyang kapatid at sa kanyang sarili.
4: Erehe at Filibustero
Ang Kabanata 4 ng Noli Me Tangere ay pinamagatang "Ang Erehe at ang Kanyang Rabies". Sa kabanatang ito, nagkuwento si Padre Damaso sa kanyang mga kababayang Espanyol tungkol sa isang manggagamot na si Elias, na siyang nag-aalaga kay Sisa, ang ina ni Basilio at Crispin. Pinaratangan ni Padre Damaso si Elias na erehe dahil sa kanyang mga kaibigan na may mga hindi makasampalad na buhay at isinama niya si Elias sa kanyang listahan ng mga taong dapat sundin sa mga parusa ng simbahan.
Kasabay ng nangyaring ito, isang asong may rabies ang nangagat ng ilang tao sa bayan, kabilang na ang aso ni Elias. Hindi nagpakonsulta sa manggagamot si Padre Damaso upang gamutin ang kanyang mga kagawad, kaya't isa sa kanila ay namatay sa rabies. Ipinakita sa kabanatang ito ang pagkakawalang-bahala ng simbahan sa kalagayan ng mga Pilipino.
Sa kabuuan, ang kabanatang ito ay nagpapakita ng pang-aapi at pang-aabuso ng mga Kastila sa mga Pilipino, pati na rin ang kakulangan ng pagkalinga ng simbahan sa kalagayan ng mga mamamayan.
5: Isang Bituin sa Gabíng Madilim
Sa bungad ng kabanata, nakwento ni Ben Zayb ang mga balita tungkol sa pagdating ng mga Pransiskano sa bayan at ang mga iba pang pangyayari. Sa kabilang banda, nakipagsapalaran naman si Basilio sa gitna ng malakas na ulan at bagyo upang makauwi sa kanyang bahay at maghanda para sa kanilang Noche Buena.
Nang makarating si Basilio sa kanyang bahay, nakita niya ang kanyang kapatid na si Crispin na nakabulagta at hindi na gumagalaw. Lumabas siya upang maghanap ng tulong, ngunit hindi siya matulungan ng kanyang kapitbahay na may sapat na lakas upang ilapit si Crispin sa manggagamot dahil sa takot sa mga prayle.
Sa kabuuan, ang kabanatang ito ay nagpapakita ng kalagayan ng mga mahihirap na Pilipino, ang kahirapan ng mga manggagawa, at ang kawalan ng tulong sa panahon ng pangangailangan.
6: Si Kapitan Tiago
Ang kabanata 6 ng Noli Me Tangere ay pinamagatang "Si Kapitan Tiyago". Sa kabanatang ito, ipinakilala nang husto ang karakter ni Kapitan Tiyago, ang mayamang kaibigan ni Don Rafael Ibarra at ama ni Maria Clara.
Naglalarawan si Rizal kay Kapitan Tiyago bilang isang mayamang indio na nakatira sa Intramuros, at kilalang-kilala sa kanyang pagiging malambing, mapagbigay, at mahilig sa mga handaan. Ipinakilala rin sa kabanata ang ilan sa mga tauhan ni Kapitan Tiyago, tulad ng kanyang alila na si Victoria at ang kanyang katulong na si Andeng.
Sa kabanata, nag-organisa si Kapitan Tiyago ng isang handaan para sa mga paring Dominikano na nagmula sa Europa. Nagpakitang-gilas din dito si Padre Damaso sa kanyang panunuyo kay Maria Clara, pati na rin ang pagkakaroon ng hidwaan sa pagitan niya at ni Elias. Sa kabuuan, ang kabanatang ito ay nagbibigay ng mas malalim na pag-unawa sa karakter ni Kapitan Tiyago, ang kanyang papel sa lipunan, at ang kanyang mga kilos at gawi.
7: Suyuan sa Isang Asotea
Ang kabanata 7 ng Noli Me Tangere ay pinamagatang "Mga Unang Kabanata". Sa kabanatang ito, ipinakita ni Rizal ang mga mahahalagang pangyayari na naganap bago pa man nakabalik si Ibarra sa Pilipinas.
Nagsimula ang kabanata sa paglalarawan ng mga suliranin sa Pilipinas, kabilang na ang pang-aabuso ng mga prayle at ang kahirapan ng mga tao. Naging pangunahing tema rin ang edukasyon at ang mga pahirap sa pag-aaral ng mga Pilipino, pati na rin ang pagkakaroon ng magandang edukasyon sa Europa.
Nakilala rin sa kabanata si Don Santiago de los Santos o mas kilala bilang si Kapitan Tiago, na isang mayamang indio na magaling sa negosyo at nagmamay-ari ng malawak na lupain. Ipinakilala rin si Padre Damaso, ang mapanuring paring Pransiskano, at ang kanyang mga pang-aabuso sa mga Pilipino. Binanggit rin sa kabanata na namatay ang ama ni Ibarra, si Don Rafael Ibarra, na pinatay ng mga prayle dahil sa pakikibahagi niya sa isang pag-aalsa laban sa Espanya. Ipinakilala rin ang karakter ni Elias, isang mahusay na manggagamot at kaibigan ni Ibarra, pati na rin si Sisa, ang ina ni Basilio at Crispin. Sa kabuuan, ang kabanatang ito ay naglalagay ng kasaysayan at konteksto sa mga pangyayari sa nobela, pati na rin ang pagpapakilala sa mga mahahalagang karakter.
8: Mga Alaala
Ang kalesang sinasakyan ni Ibarra ay masayang bumabagtas sa isang masayang pook sa Maynila. Ang kagandahan ng sinag ng araw ay nakakapagpapawi sa kaniyang kahapisang nadarama. Sa pagmamasid niya sa kapaligiran, biglang bumangon sa kaniyang nahihimlay na diwa ang isang alaala. Kabilang dito ang mga kalesa at karumatang hindi tumitigil sa pagbibiyahe, mga taong may ibat-ibang uri ng kasuotan na katulad ng mga Europeo, Intsik, Pilipino, mga babaing naglalako ng mga bungang-kahoy, mga lalakinh hubad na nagpapasan, mga ponda at restauran at pati ang mga karitong hila ng mga makupad na kalabaw. Pati ang bilanggong patay sa ilalim ng kariton at malapit sa dalawang bilanggo rin ay kaniyang naalala.
Sa patuloy na pagsusuyod ng kaniyang tingin, napansin niya na walang ipinagbago ang punong Talisay sa San Gabriel. Ang Escolta naman sa tingin din niya ay lalong pumangit. Nakita din niya ang mga magagandang karwahe na ang mga sakay ay mga kawaning inanatok pa sa kanilang mga pagpasok sa mga tanggapan at pagawaan, mga tsino at paring walang kibo. Sa mga paring nakasakay sa mga karwahe, namataan niya si Padre Damaso na nakakunot-noo. Si Kapitan Tinong noon na kasama ang asawa at dalawang anak na babae at nakasakay sa ibang karwahe ay binati si Ibarra. Napadaan din siya sa Fabrica de Tabacos de Arroceros (ngayon ay C.M. Recto) sa bahaging kinalalagyan ng pagawaan ng tabako. Naalala niya na minsan na siyang nahilo dahil sa masamang amoy ng tabako. Nang madaan siya sa Jardin Botanico saglit na napawi ang kaniyang mga magagandang gunita. Pumasok sa kaniyang isip na ang hardin sa Europa ay nakakaakit at nakapag-aanyaya sa mga ito upang iyon ay malasin. Itinoon niya ang tingin sa malayo at makita niya ang matandang Maynila na naliligid ng makakapal at nilumot ng mga pader.
Ang pagkakapatingin niya sa Bagumbayayn ay nagpabangon sa bilin ng kaniyang naging guring pari bago siya tumulak sa ibang bansa. Ang bilin ng pari ay (1) Ang karunungan ay para sa tao, ngunit ito ay natatamo lamang ng mga may puso lamang. (2) Kailangang pagayamanin ang karunungan upang maisalin ito sa mga susunod na salin-lahi at (3) ang mga dayuhan ay nagpunta sa Pilipinas upang humanap ng ginto. Kung kaya’t nararapat lamang na puntahan ang lugar ng mga dayuhan upang kunin naman ni Ibarra ang ginto nila (dayuhan).
9: Mga Bagay-bagay sa Paligid
May isang karwaheng nakatigil sa tapat ng bahay ni Kapitan Tiago. Ang nakasakay sa loob nito ay si Tiya Isabel at hinihintay na lamang na sumakay si Maria. Tiyempong dumating si Padre Damaso at tinanong ang mag-ale. Sinabi nilang kukunin ni Maria ang mga kagamitan nito sa Beaterio. Ang ganito ay hindi minabuti ng pari, bubulong-bulong na nagtuloy na nagtuloy siya sa bahay ni Tiago. Ang pagbulung-bulong ng pari ay inaakala ni Isabel na mayroon itong minimemoryang sermon.
Nahalata kaagad ni Kapitan Tiago ang pagbabagong anyo ng pari nang hindi nito iabot ang kamay nang magtangka siyang magmano rito. Sinabi ng pari na kailangang mag-usap silang sarilinan ni Kapitan Tiago. Pumasok sila sa isang silid at isinarang mabuti ang pinto.
Sa kabilang dako, pagkaraang makapagmisa si Padre Sibyla, kaagad na nagtuloy siya sa kumbento ng mga Dominiko sa Puerta de Isabel II. Dumiretso siya sa isang silid at tumambad sa kaniyang paningin ang anyo ng isang matandang paring may sakit. Sinigilahan siya ng matinding pagkaawa rito. Ikinuwento ni Padre Sibyla sa paring may-sakit ang tungkol sa naganap na pagkakaalitan nina Padre Damaso at ni Ibarra. Ipinaliwanag ni Padre Sibyla na si Ibarra ay taong mabait at mabuting tao. Ang dalawang pari ay nagpalitan ng mga kuru-kuro tungkol sa mayamang binata, kay Maria Clara at kay Kapitan Tiago. Sa kanilang pagsusuri, ang mga ito ay lubhang napakalaki ng maitutulong sa ikasusulong ng kanilang korporasyon at kapatiran ng panahong iyon. Sa paniniwala ng may sakit na pari, dahan-dahan ng nawawala ang kanilang mga kayamanan lalo na sa Europa dahil sa pagtaas ng buwis na nagiging dahilan ng pagkawala ng kanilang mga ari-arian. Hindi na nararapat, anya, ang pagtataas ng buwis sa kanilang mga lupain sapagkat ang Pilipino ay natututo ng mamili ng lupa sa iba’t ibang lugar at lumilitaw na kasimbuti rin ng sa kanila o higit pa.
Bago umalis si Padre Sibyla, naibalita rin niya na ang tenyente ay hindi rin nagsumbong sa Kapitan-Heneral at diumano, ito ay nakikiisa pa kay Padre Damaso. Pero, nalaman din ng kapitan ang buong pangyayari. Ito ay naibalita ni Laruja sa isang pahayagan. Si Padre Damaso ay napalipat pa sa higit na mabuting bayan. Sa kabilang banda naman, natapos na rin ang masinsinang pag-uusap nina Kapitan Tiyago at Padre Damaso. Sinisi ni Padre Damaso si Kapitan Tiago dahil sa hindi nito pagtatapat. Binalaan pa niya ang kapitan na kailanman ay huwag itong magsinungaling sa kaniya sapagkat siya ang inaama ni Maria Clara. Pag-alis ng pari, kaagad na pinatay niya ang mga ipinatulos na dalawang kandila kay Maria na patungkol para sa maluwalhating paglalakbay ni Ibarra patungong San Diego.
10: Bayan ng San Diego
Ang San Diego ay isang karaniwang bayan sa Pilipinas na nasa isang baybayin ng isang lawa at may malalapad na bukirin at palayan. Karamihan sa nakatira rito ay mga magsasaka. Dahil sa kanilang kamangmangan, ang mga inaaning produkto agrikultura ay naipagbibili nila ng murang-mura sa tsino.
Isang araw ang mga nagpapastol ng kalabaw ay nakaamoy ng masangsang na amoy. Hinanap nila ang pinanggalingan ng amoy at nakita nila ang nabubulok na bangkay ng matanda na nakabitin sa isang puno ng baliti.
Pagnanakaw
Sa karaniwang gamit, ang pagnanakaw (sa Ingles: theft) ay ang pagkuha ng pagmamay-ari ng ibang tao nang walang pahintulot o pagpayag nito na may tangkang agawan ang talagang may-ari nito. Ginagamit din ang salita sa impormal na mabilisang katawagan sa ilang mga krimen laban sa ari-arian, tulad ng panloloob, paglustay, larceny (pagnanakaw ng ari-arian), pagdambong, puwersahang pagnanakaw (robbery), pagnanakaw na tindahan (shoplifting), pagnanakaw ng aklat sa aklatan (library theft), at pandaraya (i.e., ang pagkuha ng salapi sa pagkukunwari). Sa ilang hurisdiksyon, tinuturing na kasing-kahulugan ng larceny ang pagnanakaw (sa Tagalog, pagnanakaw din ang tawag sa larceny); sa iba, pinalitan ng pagnanakaw ang larceny. Sinuman ang gumagawa ng pagnanakaw o gumagawa ng karera sa pagnanakaw ay tinatawag na magnanakaw.
Ang pagnanakaw ay ang pangalan ng sala ayon sa batas sa California, Canada, England at Wales, Hong Kong, Hilagang Ireland, Ireland, at Victoria (Australia).
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
10: Bayan ng San Diego
Dahil sa pagkamatay ng matanda, lalo siyang kinatakutan sapagkat nung nabubuhay pa siya, takot na takot sa kaniya ang mga babae sa pagkat bahaw ang tinig nito, paimpit kung tumawa at malalalim ang mga mata. Sinunog ng ilan ang damit na galing sa matanda at ang mga hiyas naman ay tinapon sa ilog.
Hindi nagtagal, isang batang mistisong kastila ang dumating at sinabing siya ang anak ng namatay. Ito ay may pangalang Saturnino. Siya ay masipag at mapusok. Sininop niya ang gubat. Sa kalaunan, nakapag-asawa siya ng isang babaeng taga-Maynila at nagkaroon ng anak na tinawag niyang Rafael o Don Rafael, na siyang ama ni Crisostomo.
Si Don Rafael ay hindi malupit bagkus siya ay mabait. Ito ang dahilan kung bakit kinagiliwan siya ng mga magsasaka. Napaunlad niya ang lugar, mula sa pagiging nayon. Ito ay naging bayan.
Nagkaroon ng isang kura Indio. Pero, nang namatay si Padre Damaso na ang pumalit at naging kura pareho ng bayan.
11: Mga Hari-Harian
Bagamat Don Rafael, ang tawag sa ama ni Ibarra, hindi siya ang kinikilalang makapangyarihan kahit na siya ang pinakamayaman. Pero, siya ay iginagalang at halos lahat ng mga tao ay mayroong pagkakautang sa kaniya. Sa kabila ng kabusilakan ng kaniyang damdamin, siya ay kinalaban ng magkaroon ng usapin at ni wala pa ngang kakampi.
Si Kapitan Tiago man, kahit na masalapi at sinasalubong ng banda ng musiko at hinahainan ng masasarap na pagkain kapag nagpupunta sa bayan,siya ay nakatalikod, siya ay tinayawag na Sakristan Tiago.
Ang kapitan sa bayan ay hindi rin kabilang sa mga tinatawag na casique o makapangyarihan. Ang kaniyang puwesto ay nabili niya sa halagang P5,000. Madalas siyang sabunin at kagalitan ng alkalde mayor.
Asian Idol
Ang Asian Idol ay isang malaking bersiyon ng timpalak na Pop Idol kung saan maglalaban-laban ang mga nagwaging Idol mula sa anim na bansa sa Asya na kinabibilangan ng Indiya, Indonesia, Malaysia, Pilipinas, Singapore, at Vietnam. Napanalunan ito ni Hady Mirza, representante ng Singapore Idol, kung saan ginawaran siya ng libreng pagbiyahe sa iba't ibang panig ng mundo at kontratang pangrekording na pang-ibang-bansa, matapos bilangin ang halos dalawang milyong boto. Hangad ng timpalak na ito na lalong buksan ang mga karera ng mga representante ng Idol sa Asya. Ginanap ito noong Disyembre 15 at 16, 2007 sa Jakarta, Indonesia. Pangunahing himpilan ng patimpalak ang RCTI na siya ring nagpapalabas sa Indonesian Idol. Ipinalabas ito nang "live" sa mga kasaping bansa.
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
11: Mga Hari-Harian
Ang alpares at Padre Salvi ang tunay na makapangyarihan sa San Diego. Ang tawag sa kanila ay mga casique.
12: Todos Los Santos (Araw ng mga Patay)
Ang sementeryo ng San Diego ay nasa kalagitnaan ng isang malawak na palayan at may bakod na lumang pader at kawayan. Lubhang napakakipot ng daang patungo rito. Ito ay maalikabok kung tag-araw at nagpuputik naman kung tag-ulan.
Mayroong isang malaking krus na nasa gitna ng libingan. Ito ay mayroong nakatungtong na bato at nakatitik ang INRI sa isang kuping lata na niluma na ng panahon. Masukal ang kabuuan ng libingan.
Sa ibang bahagi ng libingan, may dalawang tao ang humuhukay ng paglilibingan na malapit sa pader na parang babagsak na. Ang isa ay dating sepulturero at ang isa naman ay parang bago sapagkat hindi siya mapakali, dura ng dura sa lupa at panay ang hitit ng sigarilyo.
Sinabi ng naninigarilyong lalaki sa sepulturero na lumipat na sila ng ibang lugar sapagkat sariwa at dumudugo pa ang bangkay na kaniyang hinuhukay. Hindi niya matagalan ang gayong tanawin.
Asian Idol
Produksiyon
Pinasinayangan ito nina Amelia Natasha at Daniel Mananta mula sa Indonesian Idol at ni Soo Kui Jien ng Malaysian Idol. May sariling sistema ang bawat kasaping bansa sa kung papaano nila pipiliin ang kani-kanilang mga representante, lalo na sa mga bansang may higit sa isang nagwagi ng Idol.
Becquigny, Aisne
Ang Becquigny ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Asian Idol
Produksiyon
Bilang panimula sa Asian Idol, ipinakilala ang anim na kalahok sa pamamagitan ng isang espesyal na pagtatanghal na pinamagatang Road to Asian Idol noong 8 Disyembre 2007, kung saan ipinakita ang pinagmulan ng bawat kalahok at ang kani-kanilang mga karanasan sa kompetisyon. Dalawang beses aawit ang mga kalahok sa mismong gabi ng pagtatanghal, isang awit sa Ingles at isa naman sa kani-kanilang wika. Maliban sa Asian Idol, magsasagawa rin ang RCTI ng isang seryeng pinamagatang Asian Idol Extra mula huling linggo ng Nobyembre hanggang kalagitnaan ng Disyembre.
Isinagawa ang produksiyon ng Asian Idol sa tulong ng mga taong bahagi ng Australian Idol.
Mga kalahok
Kabilang dapat ang SuperStar KZ ng bansang Kazakhstan ngunit hindi nakapagpadala ng representante.
Mga paraan ng pagboto
May ilang pagkakaiba sa pagboto at pagbilang ng mga boto sa pagitan ng Asian Idol at sa iba pang palabas na Idol. Di-tulad ng huli na kung saan pipili ng isang kalahok kada boto ang mga manonood, kinakailangang dalawang Idol ang iboboto ng mga manonood sa Asian Idol kung kaya't maaaring makatanggap ang mga kalahok ng mga boto mula sa kani-kanilang mga bansa.
Bahaginang resulta
Ayon kay Daniel Hartono, tagapangasiwang pamproyekto ng Asian Idol, si Mohede ang nakakuha ng pinakamaraming aktuwal na boto na halos isang milyon sa kabuuan. Ngunit, dahil manggagaling sa kalahating bilang ng bawat kasaping bansa ang kabuuang bilang ng mga boto, nahati sa kalahati ang mga boto ni Mohede at ibinilang din ang boto mula pa sa ibang mga bansa. Samantala, nanguna naman si Hady sa bilang ng mga ikalawang boto. Sa kabuuan, nakakuha si Hady ng 115% habang si 111% naman ang kay Mohede. Si Victor naman ang nakakuha ng pinakamababang bilang ng boto. Hindi na inilahad ang ranggo ng iba pang mga kalahok.
Kontrobersiya
Inireklamo ni Sandeep Acharya, ang nagwagi sa ikalawang season ng Indian Idol, ang pagpili kay Sawant bilang representante ng Indiya sa Asian Idol. Ayon sa kanya, magkakaroon dapat ng patimpalak ang Sony TV India, na siyang nagpapalabas ng Indian Idol, sa pagitan ng tatlong nagsipagwagi. Pakiramdam daw niya na binaypas siya.
Pahayag naman ng mga representante ng estasyon na kahit na mayroon silang opsiyon na mamili ng kanilang sariling representante, pinaplano nila ang pagkakaroon ng patimpalak sa pagitan ng tatlong nagsipagwagi sa Indian Idol—kabilang ang nagwagi noong ikatlong season na si Prashant Tamang. Anila, hindi ito natuloy dahil sa kakulangan sa oras.
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
12: Todos Los Santos (Araw ng mga Patay)
Sumagot ang kausap na siya raw ay napakaselan at marahil kung siya ang nasa kaniyang kalagayan na ipinahukay ang isang bangkay na may 20 araw pa lang nalilibing sa gitna ng kadiliman ng gabi, kasalukuyang bumubuhos ang malakas na ulan at namatay ang kaniyang ilaw ay lalo siyang mandidiri at kikilabutan ang buong katawan. Ang bangkay anya ay kailangang pasanin at ilibing sa libingan ng mga intsik.
Pandaigdigang Kopa ng Basketbol 2019 Group A
Group A para sa Pandaigdigang Kopa ng Basketbol 2019 ay ang yugto ng pangkat ng Pandaigdigang Kopa ng Basketbol 2019 para sa, , at. Bawat isang koponan naglaro bawat isa iba pa isang beses, para sa kabuuan ng tatlong laro bawat koponan, na may lahat ng laro gaganapin sa Wukesong Arena, Beijing. Pagkatapos lahat ng mga laro ay naglaro, ang top two teams na may ang pinakamahusay ng talaan kwalipikado para sa Ikalawang round at ang bottom two teams naglaro sa Classification Round.
Mga laro
All times are local (UTC+8).
Ivory Coast vs. China
This was the fourth meeting between the Ivory Coast and China in the World Cup. The Chinese have won all three prior meetings, including their 2010 match-up, which was the most recent game.
Linab (iskoma)
Ang lanib o iskoma (Ingles: scum, impurity) ay mga maninipis na patong ng mga dumi na lumulutang sa ibabaw ng isang likido. Sinasagap ito upang hindi maging bahagi ng niluluto o inihahandang uri ng inumin, pagkain, o anumang uri ng preparasyon.
Pandaigdigang Kopa ng Basketbol 2019 Group A
Venezuela vs. Ivory Coast
This was the first competitive game between Venezuela and the Ivory Coast.
Linab (iskoma)
Sanggunian
Kaurian:Mga dumi Kaurian:Pagluluto
Pandaigdigang Kopa ng Basketbol 2019 Group A
China vs. Poland
This was the first competitive game between China and Poland.
Ivory Coast vs. Poland
This was the first competitive game between the Ivory Coast and Poland.
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
12: Todos Los Santos (Araw ng mga Patay)
Gayunman, dahil nga sa malakas ang buhos ng ulan at kabigatan ng bangkay, minarapat na lamang na itapon niya ito sa lawa. Ito ay dahil sa utos ng malaking kura na si Padre Garrote.
Brandi Carlile
Si Brandi Carlile (ipinanganak noong 1 Hunyo 1981 sa Ravensdale, Washington) ay isang Amerikanang mang-aawit at manunulat ng awitin. Nakauri ang tugtugin ni Carlile sa ilang mga henero o kasarian, kabilang na ang pop, rock, alternatibong pangnayon, indie, at rock na tugtuging-bayan.
Talaan ng mga kabanata sa Noli Me Tangere
13: Mga Banta ng Unos
Dumating si Ibarra sa libingan at hinanap ang puntod ng ama- si Don Rafael. Kasama niya ang isang matandang utusan niya. Sinabi ng matanda kay Ibarra, na si Kapitan Tiyago ang nagpagawa ng nitso ni Don Rafael. Ito anya ay tinaniman niya ng mga bulaklak ng adelpa at sampaga at nilagyan ng krus.
Nakita nina Ibarra at matanda ang sepulturero. Sinabi nila ang palatandaan ng libingan ni Don Rafael. Tumango ang tagapaglibing. Pero, nasindak si Ibarra ng ipagtapat ng sepulturero na kaniyang sinunog ang krus at itinapon naman ang bangkay sa lawa dahil sa utos ni Padre Garrote. Higit umanong mabuti na mapatapon ang bangkay sa lawa kaysa makasama pa ito sa libingan ng mga intsik.
Parang pinagtakluban ng langit at lupa si Ibarra. Nasindak siya ng husto. Ang matanda naman ay napaiyak sa kaniyang narinig. Parang baliw na nilisan ni Ibarra ang kausap hanggang sa makasalubong niya si Padre Salvi na nakabaston na may puluhang garing.
Kaagad na dinaluhong ni Ibarra si Padre Salvi. Bakas sa mukha ni Ibarra ang nagalalatang na poot at galit sa dibdib. Nararamdaman iyon ni Padre Salvi. Tinanong ni Ibarra si Padre Salvi kung bakit nagawa nila ang malaking kalapastangan sa kaniyang ama. Sumagot si Padre Salvi na hindi siya ang may kagagawan niyon kundi si Padre Damaso na tinawag na Padre Garrote.
14: Tasiong Baliw o Pilosopo
Si Pilosopo Tasio ay dating Don Anastacio. Siya ay laging laman ng lansangan, walang tiyak na direksiyon ang kaniyang paglalakad. Nang araw na iyon ay dumalaw din siya sa libingan upang hanapin ang puntod ng nasirang asawa. Ang pagkakilala kay Tasyo ng mga mangmang ay isang taong may toyo sa ulo o baliw.
Anak siya ng mayaman. Pero, dahil sa katalinuhan niya ay pinahinto sa pag-aaral mula sa dalubhasaan ng San Jose. Natatakot kasi ang kaniyang ina, na dahil sa pagtatamo niya ng higit na mataas na kaalaman, baka makalimutan niya ang Diyos. Isa pa, gusto ng kaniyang ina na siya ay magpare. Pero, hindi niya ito sinunod at sa halip ay nag-asawa na lamang siya. Gayunman, pagkaraan ng isang taon, namatay ang kaniyang asawa. Inukol na lamang ni Tasyo ang sarili sa pagbabasa ng mga aklat hanggang sa mapabayaan niya ang kaniyang mga minanang kayamanan.
Bagamat nang hapong iyon mayroong babala na darating ang unos sapagkat matatalim na kidlat ang gumuguhit sa nagdidilim na langit, masaya pa rin ang hitsura ni Pilosopo Tasyo. Ito ang ipinagtaka ng mga taong nakakausap niya. Tinanong siya kung bakit, Diretso ang sagot niya:”Ang pagdating ng bagyo ang tangi kong pag-asa sapagkat’t ito ang magdadala ng mga lintik na siyang papatay sa mga tao at susunog sa mga kabahayan. Sana magkaroon din ng delubyo sapagkat may sampung taon na ngayon, isinuwestiyon ko sa bawat kapitan ang pagbili nila ng tagahuli ng kidlat o pararayos ngunit ako’y pinagtawanan lamang ng lahat.”
Ayon pa sa kaniya, hindi binili ng mga kapitan ang kaniyang pinabibili at sa halip ay mga paputok at kuwitis ang kanilang binili at binayaran ang bawat dupikal ng kampana, gayong sa agham ay mapanganib ang tugtog ng mga batingaw kapag kumukulog. Iniwanan ni Tasyo ang kausap at nagtuloy ito sa simbahan. Inabutan niya ang dalawang bata sa pagsasabing ipinaghanda sila ng kanilang ina ng hapunang pangkura. Tumanggi ang mga bata.
Lumabas ng simbahan si Tasyo at nagtuloy sa may kabayanan. Nagtuloy siya sa bahay ng mag-asawang Don Filipo at Aling Doray. Masayang sinalubong ng mag-asawa at itinanong kung nakita niya si Ibarra na nagtungo sa libingan. Sumagot siya ng oo sa pagsasabing nakita niya itong bumaba sa karwahe. Naramdaman niya, anya, ang naramdaman ni Ibarra nang hindi makita ang libing ng ama. Ayon kay Tasyo isa siya sa anim na kataong nakipaglibing kay Don Rafael.
Sa pag-uusap pa rin nila, nabanggit ni Aling Doray ang tungkol sa purgatoryo sapagkat noon ay undas nga. Sinabi ni Tasyo na hindi siya naninwala sa purgatoryo. Pero, sinabi niyang iyon ay mabuti, banal at maraming kabutihan ang nagagawa nito sa tao upang mabuhay ng malinis at dalisay na pamumuhay. Binigyang diin pa niya na ang purgatoryo ay siyang tagapag-ugnay ng namatay sa nabubuhay.
15: Mga Sakristan
Sinabi ni Crispin kay Basilio ng kung kasama sila ni Sisa. Disin sana, siya ay hindi mapagbibintangang isang magnanakaw. At kung malalaman ni ni Sisa na siya ay pinapalo, tiyak hindi papayag ang kanilang ina. Ang anyo ng pangamba sa mukha ni Crispin ay nababakas. Idinadalangin na sana magkasakit silang lahat. Ang suweldo lang kasi ni ay dalawang piso sa isang buwan. Minultahan pa siya ng tatlong beses. Pero, hindi pumayag si Basilio sapagkat walang kakainin ang kanilang ina. Isa pa ang katumbas ng dalawang onsa ay P32.00. lubhang mabigat ito para kay Basilio.
Ipinakiusap ni Crispin na bayaran na lamang ni Basilio ang ibinibintang sa kaniya. Pero, kulang pa ang sasahurin ni Basilio kahit magbayad sila. Dahil dito, nasabi ni Crispin na mabuti pa ngang magnanakaw na siya sapagkat maililitaw niya ito. At kung papatayin man siya sa palo ng kura at siya’y mamamatay magkakaroon naman ng mga damit si Sisa at ang kapatid na si Basilio. Nasindak ang huili sa binanggit ng kapatid.
Nag-aalala pa si Basilio na kapag nalaman ng kanilang ina napagbintangang nagnakaw si Crispin, tiyak na magagalit ito. Pero, sinabi ni Crispin na hindi maniniwala ang kanilang ina sapagkat ipikikita niya ang maraming latay na likha ng pagpalo ng kura at ang bulsa niyang butas-butas na walang laman kundi isang kuwalta na aginaldo pa niya noong paslo, na kinuha pa sa kaniya ng hidhid na kura.
Gulo ang isip ni Crispin dahil mahirap na gusot na napasukan nilang magkapatid. Gusto niyang makauwi silang magkapatid upang makakain ng masarap na hapunan. Magmula ng mapagbintangan siyang nagnakaw, hindi pa siya pinapakain hangga’t hindi niya naisauli ang dalawang onsa. Maliwanag sa mga pahayag ni Crispin na kaya siya napagbintangang magnanakaw sapagkat ang kanilang ama ay mabisyo, lasenggero at sabungero.
Habang nag-uusap ang magkapatid, ang sakristan mayor ay walang kilatis na nakapanhik sa palapag na kinaroonan nila. Antimano, puyos ito sa galit. Sinabi niya kay Basilio na ito ay kaniyang minumultahan dahil sa hindi tamang pagtugtog ng kampana. Kapagdaka, si Crispin naman ang hinarap at sinabing hindi ito makakauwi hanggang hindi niya inilalabas ang dalawang onsa na binibintang sa kaniya. Tinangkang mangatwiran ni Basilio, pero sinanslaa siya ng sakristan mayor sa pagsasabing kahit na siya ay hindi makakauwi hanggang hindi sumasapit ang eksaktong ika-10 ng gabi. Gimbal si Basilio sapagkat ika-9 pa lamang ng gabi ay wala ng puwedeng maglakad sa lansangan kung gabi. Makikiusap pa sana si Basilio, pero biglang sinambilat ng sakristan mayor si Crispin sa bisig at kinaladkad na papanaog sa hagdanan hanggang sa sila ay lamunin sa dilim. Dinig ni Basilio ang pagpapalahaw ng kapatid. Pero, wala siyang magawa, naiwan itong parang tulala. Ang bawat pagsampal ng sakristan kay Crispin ay sinusundan ng masakit na pagdaing. Nanlaki ang mata at nakuyom ni Basilio ang kaniyang palad sa sinapit ng kapatid. Pumasok sa isip na kung kailan siya maaaring magararo sa bukid habang naririning niya ang paghingi ng saklolo ni Crispin. Mabilis na pumanhik siya sa ikalawang palapag ng kampanaryo. Mabilis na kinalag niya ang lubid na nakatali sa kampana at nagpatihulog na padausdos sa bintana ng kampanaryo. Noon ang langit ay unti-unti ng nagliliwanag sapagkat humihinto na ang ulan.
16: Sisa
Ang kadiliman ay nakalatag na sa buong santinakpan. Mahimbing na natutulog ang mga taga-San Diego pagkatapos na makapag-ukol ng dalangin sa kanilang mga yumaong mga kamag-anak. Pero, si Sisa ay gising. Siya ay nakatira sa isang maliit na dampa na sa labas ng bayan. May isang oras din bago narating ang kaniyang tirahan mula sa kabayanan.
Kapuspalad si Sisa sapagkat nakapag-asawa siya ng lalaking iresponsable, walang pakialam sa buhay, sugarol at palaboy sa lansangan. Hindi niya asikaso ang mga anak, tanging si Sisa lamang ang kumakalinga kay Basilio at Crispin. Dahil sa kapabayaan ng kaniyang asawa, naipagbili ni Sisa ang ilan sa mga natipong hiyas o alahas nito noong sila siya ay dalaga pa. Sobra ang kaniyang pagkamartir at hina ng loob. Sa madalang na paguwi ng kaniyang asawa, nakakatikim pa siya ng sakit ng katawan. Nananakit ang lalaki. Gayunaman, para kay Sisa ang lalaki ay ang kaniyang bathala at ang kaniyang mga anak ay anghel.
Nang gabing iyon, abala siya sa pagdating nina Basilio at Crispin. Mayroong tuyong tawili at namitas ng kamatis sa kanilang bakuran na siyang ihahain niya kay Crispin. Tapang baboy-damo at isang hita ng patong bundok o dumara na hiningi niya kay Pilosopo Tasyo ang inihain niya kay Basilio. Higit sa lahat, nagsaing siya ng puting bigas na sadyang inani niya sa bukid. Ang ganitong hapunan ay tunay na pangkura, na gaya ng sinabi ni Pilosopo Tasyo kina Basilio at Crispin ng puntahan niya ang mga ito sa simbahan.
Windang ang puso ni Sisa. Hindi nito mapigilan na hindi umiyak. Paano na ang kaniyang dalawang anghel. Ngayon lamang siya nagluto, tapos uubusin lamang ng kaniyang walang pusong asawa.
17: Basilio
Napatigagal si Sisa nang dumating si Basiliong sugatan ang ulo. Dumadaloy ang masaganang dugo. Ipinagtapat ni Basilio ang dahilan ng kaniyang pagkakasugat. Siya ay hinabol ng mga guwardiya sibil at pinahihinto sa paglakad. Pero siya ay kumaripas ng takbo sapagkat nangangamba siyang kapag nahuli siya ay parurusahan siya at paglilinisin sa kuwartel. Dahil sa hindi niya paghinto siya ay binaril. Dinaplisan siya ng punglo sa ulo. Sinabi din niya sa ina na naiwan niya sa kumbento si Crispin. Nakahinga ng maluwag si Sisa. Ipinakiusap ni Basilio sas ina, na huwag sabihin kanino man ang dahilan ng kaniyang pagkakasugat sa ulo. At sa halip ay sabihin na lamang na nahulog siya sa puno.
Tinanong ni Sisa kung bakit naiwan si Crispin. Sinabi ni Basilio na napagbintangan na nagnakaw ng dalawang onsa si Crispin. Hindi niya sinabi ang parusang natikman ng kapatid sa kamay ng sakristan mayor. Napaluha si Sisa dahil sa awa sa anak. Sinabing ang ma dukhang katulad lamang nila ang nagpapasan ng maraming hirap sa buhay. Hindi nakatikim ng pagkain si Basilio. Kaagad na sinayasat ng ang ina nang malaman na dumating ang ama. Alam niyang pagdumarating ang ama tumitiking ng bugbog ang ina. Nito. Nabanggit ni Basilio na higit na magiging mabuti ang kanilang kalagayan, kung silang tatlo na lamang. Hitsa puwera ang ama. Ito ay pinagdamdam ni Sisa.
Sa pagtulog ni basilio siya ay binangungot. Sa panaginip niya, nakita niya ang kapatid na si Crispin ay pinalo ng yantok ng kura at sakristan major hangang sa ito ay panawan ng malay tao. Dahil sa kaniyang malakas na pagungol, siya ay ginising ni Sisa. Tinanong ni Sisa kung ano ang napanaginipan nito. Hindi sinabi ni Basilio ang dahilan at sa halip, kaniyang sinabi kung ano ang balak nito sa kanilang pamumuhay. Ang kaniyang balak ay (1) ihihinto na silang magkakapatid sa pagsasakristan at ipapakaon niya si Crispin kinabukasan din, (2) hihilingin niya kay Ibarra na kunin siyang pastol ng kaniyang baka at kalabaw at (3) kung malaki-laki na siya, hihilingin niya kay Ibarra na bigyan siya ng kapirasong lupa na masasaka.
Si Crispin ay mag-aaral kay Pilosopo Tasyo at si Sisa ay titigil na sa paglalamay ng mga tinatahing mga damit. Sa lahat ng sinasabi ni Basilio, si Sisa ay nasisiyahan. Ngunit lihim na napaluha ito sapagkat hindi isinama ng anak sa kaniyang mga balak ang kanilang ama.
18: Mga Kaluluwang Naghihirap
Napuna ng mga manang na matamlay at tila may-sakit si Padre Salvi ng magmisa kinabukasan. Naruon sa kumbento ang mga manang at manong upang isangguni sa kura kung sino ang pipiliin niyang magsermon sa kapistahan ng bayan. Si Padre Damaso ba? Padre Martin o ang coordinator? Sa kanilang paghihintay, naging paksa sa kanilang usapan ang tungkol sa pagkakaroon ng ‘indulhensiya plenarya,’ na siyang tanging kailangan ng mga kaluluwang nagdurusa sa purgatoryo upang mahango roon. Ang isang karaniwang indulhensiya sa kanilang pagkaalam ay katumbas na ng mahigit na 1,000 taong pagdurusa sa purgatoryo. Ang mga manang na nag-uusap ay pinangungunahan ng isang batang-batang balo, Manang Rufa at Manang Juana. Dahil sa kanilang kaabalahan sa pag-uusap, hindi nila napansin ang pagdating ni Sisa.
Siya ay mayroong sunong na bakol na puno ng sariwang gulay na pinitas niya sa kaniyang halamanan. Mayroon din siyang halamang dagat na katulad ng pako, na paboritong gawing salad ng kura. Suot niya ang kaniyang pinakamagandang damit. Tulog pa si Basilio ng umalis siya sa kanilang dampa.
Dumiretso si Sisa sa kusina ng kumbento. Inaasahan niya na marinig ang tinig ni Crispin. Ngunit hindi niya ito marinig. Binati niya ang nga sakristan at kawasi sa kumbento. Hindi siya napansin ng mga ito. Kung kaya’t siya na mismo ang nag-ayos sa mga dala niyang gulay sa isang hapag.
Nakiusap si Sisa sa tagapagluto kung maari niyang makausap ang pari. Pero, sinabi sa kaniyang hindi sapagkat may sakit ito. Tinanong niya ang tagapagluto, Kung nasaan si Crispin.
Ang sagot sa kaniyang tanong ay parang bombang sumabog sa kaniyang pandinig: Si Crispin ay nagtanan din pagkatapos na makapagnakaw ng dalawang onsa at pagkawala ng pagkawala ng makapatid. Naipagbigay alam na ng alila sa utos ng kura ang pangyayari sa kwartel. Ang mga guwardiya sibil ay maaring nasa dampa na nina Sisa upang hulihin ang magkapatid, pagdiin pa ng alila.
Nangatal si Sisa. Naumid ang labi. Mabilis na tinakpan ang kaniyang dalawang tainga nang paratangan siya ng alila na isang inang walang turong mabuti sa mga anak dahil nagmana ito sa ama.
Tuliro siyang nagtatakbong nilisan ang kumbento. Gulong-gulo ang isip.ewan
19: Mga Kapalaran ng Isang Guro
Malaki ring problema anya, ang kawalan ng pagtutulungan ng mga magulang at mga taong nasa pamahalaan. Lumilitaw na hindi ang lahat ng mga pangangailangan ng mga batang nag-aaral na katulad ng mga libro na karaniwang nasusulat sa wikang Kastila at ang pagmememorya ng mga bata sa mga nilalaman nito. Dahil din sa kakulangan ng mga bahay-paaralan, ang klase ay ginaganap sa silong ng kumbento sa tabi ng karwahe ng kura. Nasanay ang mga bata na bumasa ng malakas. Ito ay nakakabulabog sa kura, kaya nakakatikim ng sigaw, at mura ang mga bata at guro.
Nabanggit din ng guro kay Ibarra na dahil sa pagbabagong kaniyang ginawa, madaling natutuhan ng mga mag-aaral ang wikang kastila. Pero siya ay nilait ni Padre Damaso sa pagsasabing ang wikang kastila ay hindi nababagay sa katulad niyang mangmang. Ang kailangan lamang niyang matutuhan ay tagalog.