cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gerald Anderson
Sa teleserye at pagkamodelo
Pagkaraan ng "Pinoy Big Brother: Teen Edition", lumitaw si Anderson sa ilang mga palabas ng ABS-CBN Network at mga patalastas. Lumabas siya sa mga teleseryeng Sana Maulit Muli noong 2007, sa mga pelikulang I've Fallen For You at Shake Rattle & Roll X. Naging modelo siya para sa mga produktong kasuotan ng Bench at mga produkto rin ng Enervon at Close Up. .
Tambalang kimeraldsss
"kimerald" ang tawag sa tambalan o love team nina Anderson at Chiu na ginawa ng kanilang mga tagahanga. Lumabas sila sa palabas na Love Spell, Aalog-Alog, at iba pa. Lumabas din ang tambalan nina Anderson at Chiu sa pelikulang First Day High kung saan si Anderson ang tinaguriang "First Day High" at si Chiu ang tinaguriang "Brainy High" ng eskwelahan. Kasama rin nila sina Maja Salvador, Geoff Eigenmann at si Jason Abalos sa pelikula.
Kaugnay ng Sana Maulit Muli, gumanap si Anderson bilang Travis Johnson at si Chiu sa papel na Jasmine Sta. Maria. Noong 2008, gumanap ang dalawa sa Pilipinong bersyon ng Koreanong nobelang My Girl mula Mayo hanggang Setyembre. Noong Oktubre 2008, lumabas silang muli sa palabas pantelebisyong My Only Hope At ngayon mapapanood sila sa "Tayong Dalawa" Kasama si Jake Cuenca. Nagkaroon din sina Anderson and Chiu ng pangalawang palabas sa sinehan na pinamagatang I've Fallen For You.
Sa musika
Naglabas si Anderson ng mga musikang pang-CD na pinamagatang Gerald´s Noodle Dance at Gerald´s Dance picks.
Makisig Morales
Si Makisig Morales (22 Disyembre 1996) ay isang artista sa Pilipinas. Lumabas siya sa isang TV reality-show na Little Big Star at siya rin ang lead singer sa boy band na Mak and the Dudes. Bilang isang child actor, ginampanan niiya ang isang lead role sa International Emmy-nominated fantaserye, na Super Inggo.
Francesco Saverio Altamura
thumb| Francesco Saverio Altamura Si Francesco Saverio Altamura (Agosto 5, 1822 - Enero 5, 1897) ay isang Italyanong pintor, na kilala sa mga Romantikong-estilong mga canvas na naglalarawan ng mga makasaysayang kaganapan.
Talambuhay
left|thumb| Medieval Marriage: Kasal ni Buondelmonte Ipinanganak siya sa Foggia, ngunit lumipat sa Napoles noong 1840, sa simula ay may layuning mag-aral ng medisina. Siya ay nakatala sa paaralan ng mga paring Escolapio. Ngunit ang kaniyang mga interes ay humantong sa kanya na dumalo sa Accademia di Belle Arti kasama si Domenico Morelli. Nakipagkaibigan din siya kay Michele De Napoli. Ngunit tulad ng kaniyang kaibigan, naging bahagi siya ng mga protesta noong insureksiyon noong 1848. Nakipaglaban siya sa mga barikada ng Santa Brigida. Sandali siyang inaresto, at hinatulan ng kamatayan, at kung saan siya ay tumakas sa pagpapatapon sa L'Aquila, pagkatapos noong 1850 sa Florencia. Doon ay pumasok siya sa sirkulo ng mga artistang dumadalaw sa Caffè Michelangiolo, at sa mga Toscanong pintor na paaralan ng Macchiaioli. Gayunpaman, ang mga pintura ni Francesco, hindi katulad ng kay Macchiaioli, ay nakatuon sa makasaysayang at pampulitikang mga pangyayari.
Namatay si Francesco sa Napoles. Noong 1901, isang monumento sa kaniyang karangalan ang itinayo sa Foggia.
Abril 13
Ang Abril 13 ay ang ika-103 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-104 kung leap year), at mayroon pang 264 na araw ang natitira.
Colonno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Colonno (Lombardo: Colònn [kuˈlɔn]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km sa hilaga ng Milan at mga 15 km hilagang-silangan ng Como. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 557 at isang lugar na 5.7 km².
Gamergate
Ang Gamergate, tinatawag din bilang GamerGate, pinauuna ng "#" upang makabuo ng isang hashtag, ay isang iskandalo na kinasasangkutan ng mga mundo ng larong bidyo. Iba't-ibang pahayagan ay nagsasabi ng mga paratang ng pagkiling ng media at kawalan ng etika ng mga mamamahayag. Sa partikular, ang alitan ng interes ay hindi masyadong naiuulat dahil sa ugnayan sa pagitan ng mga mamamahayag at mga bumubuo ng mga larong bidyo. Ilang mga personalidad sa labas ng mundo ng larong bidyo tulad nina Julian Assange at Adam Baldwin ay nagbibigay ng suporta para sa kampanya para sa integridad ng mga mamamahayag.
Colonno
Pisikal na heograpiya
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa pagitan ng kanlurang baybayin ng Como sa sangay ng Lawa Como at ang mga dalisdis ng Monte Costone. May hangganan ito sa kanluran sa Argegno at Pigra (na bahagyang nalilimitahan ng batis ng Camoggia), sa hilaga sa Laino (sa mga taluktok ng bundok) at Tremezzina (sa maikling kahabaan ng Valle dei Rovasci na kabilang sa munisipalidad, lampas sa bundok), sa silangan sa Sala Comacina (na bahagyang nalilimitahan ng batis ng Pessetta), at sa timog sa Lezzeno (sa kabila ng lawa).
Gamergate
Nagsimula ang kontrobersya nang lumathala si Eron Gjoni ng mga akusasyon laban sa kanyang dating kasintahan na si Zoe Quinn, isang tagabuo ng larong bidyo. Inaakusa ni Gjoni si Quinn ng kawalan ng kaangkupan sa kanilang propesyonal na puwang kapalit ng publisidad para sa kanilang bagong laro, Depression Quest, na inilabas noong Agosto 11, 2014 sa pamamagitan ng Steam. Nailathala ni Gjoni ang kanyang mga pahayag sa The Zoe Post limang araw pagkatapos ilabas ang Depression Quest. Kotaku, ang kompanya kung saan nagtatrabaho si Nathan Grayson (isa sa mga nasasangkot sa mga alegasyon), ay nagsiyasat ng mga salaysay tungkol kay Quinn at nagpahayag na hindi nangyari ang alitan ng interes. Pagkatapos nito, ang komunidad na gamer ay nagsimulang bumuo ng sama ng loob kaugnay sa etika at pamantayan ng ilang mga manunulat ng tanyag na mga website, na lumaki nung nalaman nila na ilan sa kanila ay nag-ambag ng pera sa mga tagabuo ng larong bidyo kung saan sila o ang mga laro nila ay ang kanilang paksa, kasama si Quinn.
Kabilang sa iba pang mga paksa ng talakayan ay ang pinaghihinalaang pag-atake sa pagkakakilanlan ng 'gamer' bilang isang direktang resulta ng paglalathala ng isang serye ng mga artikulo na umaangkin na patay na ang kanilang pagkakakilanlan, at ang pagtaas ng pamumuwersa ng ilang pangkat na maka-panlipunang katarungan sa mga tagabuo ng larong bidyo at kanilang mga prosesong mapanlikha.
Bagoong alamang
Ang bagoong alamang o bagoong aramang (Ingles: shrimp paste, shrimp sauce) ay ang bagoong na hipon (ang hipon ay tinatawag ding alamang, krill sa Ingles) o pagkit na hipon na karaniwang sangkap na ginagamit sa mga lutuing sa Timog-Silangang Asya at sa mga lutuing Intsik. Tinatawag itong terasi (binabaybay din na trassi o terasie) sa Indonesyano, ngapi (MY ငါးပိ ) sa Burmes, kapi (กะปิ) sa Thai, Khmer (កាពិ) at wikang Lao, belacan (binabaybay din na belachan o blachang) sa Malay, mắm ruốc, mắm tép at mắm tôm sa Biyetnames (nakabatay ang pangalan sa uri ng hipong ginamit), haam ha/ha jeung sa wikang Intsik na Kantones at hom ha/hae ko sa wikang Intsik na Min Nan.
Unibersidad ng Graz
thumb|Pangunahing gusali thumb|"ReSoWi" building, tahanan ng mga fakultad ng batas at mga agham panlipunan
Bagoong alamang
Gawa ito mula sa giniling na hipon na sumailalim sa proseso ng permentasyon na hinaluan ng asin. Ang ilang mga bersiyon ay nasa anyo nitong basa na katulad ng mula sa Biyetnam, habang ang iba namang bersiyon ay pinatuyo sa sikat ng araw at maaaring hiniwa upang maging mga bloke parisukat na kahugis ng kamao o ipinabibili nang nakabulto. Isa itong mahalagang sangkap sa maraming mga kari (almuhasa, na curry sa Ingles) at mga sarsa. Matatagpuan ang bagoong alamang sa karamihan ng mga pagkain sa Myanmar, Laos, Thailand, Malaysia, Singapore, Indonesia, Vietnam at Pilipinas. Madalas itong isinasangkap sa mga sawsawan para sa isda o mga gulay.
Unibersidad ng Graz
Ang Unibersidad ng Graz (Ingles: University of Graz, Aleman: Karl-Franzens-Universität Graz), na matatagpuan sa Graz, Austria, ay ang pinakamalaki at pinakamatandang unibersidad sa Styria, pati na rin ang pangalawang-pinakamalaking at ikalawang-mga pinakalumang unibersidad sa Austria.
Ang unibersidad ay itinatag noong 1585 ni Arkiduke Charles II ng Austria. Sa kalakhan ng pag-iral nito ito ay kinontrol ng simbahang Katoliko, at sinarado noong 1782 ni Emperador Joseph II sa isang pagtatangkang makakuha ng kontrol ang estado sa mga institusyong edukasyonal. Sa 1827 ito ay muling itinatag bilang isang unibersidadni Emperador Francis I, dito nito nakuha ang pangalan nitong Karl-Franzens-Universitat. Higit sa 30,000 mag-aaral ang kasalukuyang nakaenrol sa unibersidad.
Bagoong alamang
Bagoong alamang
Ang bagoong alamang o ginamos (sa Kanlurang Kabisayaan, bagaman ang "ginamos" ay maaaring tumukoy sa "bagoong isda") ay isang lutuing Pilipino na gawa sa maliliit na mga hipong tinatawag na alamang, at karaniwang kinakain bilang pamatong sa hilaw na mga mangga o ginagamit bilang isang pangunahing sangkap sa pagluluto. Nag-iiba-iba ang anyo, lasa, at kalinamnaman ng bagoong alamang ayon sa uri. Ang kulay rosas at maalat na bagoong alamang ay ipinagbibili bilang "sariwa", subalit ang pinaghalong hipon at asin ay iniwang inaatsara sa loob ng ilang mga araw. Ang ganitong bagoong ay madalang na giangamit na nasa ganitong anyo, maliban na lamang bilang pamatong para sa mga manggang hilaw. Ang bagoong na ito ay kadalasang iginigisang may kasamang iba pang mga pampalasa o rekado, at ang lasa nito ay maaaring maging maalat hanggang sa pagiging maanghang na matamis. Ang kulay ng sarsa ay maaaring paiba-iba rin ayon sa oras ng pagkakaluto at sa mga sangkap na ginamit sa paggisa. Ang cincalok ay isang bersiyon ng "sariwang" bagoong alamang.
Hindi katulad ng iba pang mga bahagi ng Timog-Silangang Asya at sa Kanlurang Kabisayaan, kung saan ang hipon ay sumailalim sa permentasyon o "binulok" (binuro) na hindi na makikilala ang orihinal na hitsura o iginiling upang maging makinis ang hitsura, ang hipon sa bagoong alamang, sa maraming bahagi ng Pilipinas, ay kaagad na makikilala, at ang sarsa mismo ay mayroong isang matipak na hitsura. Sa Kanlurang Kabisayaan, ang bagoong na tinatawag na ginamos ay inihahanda sa napaka kahalintulad na paraan, gayon din sa iba pang mga bansa sa Timog-Silangang Asya. Sa Ilo-ilo, natatangi na sa Banate (na tanyag dahil sa pagkaing ito), ang maliliit na mga hipon ay inaasnan, tinutuyo sa ilalim ng sikat ng araw, at ginigiling.
Ang isang kaunting dami ng niluto o ginisang bagoong ay inihahain sa gilid ng isang tanyag na lutuing tinatawag na "kare-kare", isang "nilagang" buntot ng kapong baka na mayroong mga mani. Ginagamit din ito bilang pangunahing sangkap na pampalasa ng isang ginisang pagkaing may karneng baboy, na tinatawag na "binagoongan" (literal na "nilagyan ng bagoong"). Subalit ang salitang "bagoong" ay nagpapahiwatig din ng bagoong na ginamitan ng isdang Emmelichthys nitidus (kilala sa Ingles bilang mga bonnetmouth) at dilis (lagunlong) at tinatawag na bagoong terong.
Carlos Quirino
Si Carlos Quirino, isang Pilipino manunulat ng talambuhay, ay kilala sa pagsulat niya nang tinuturing na pinakamatandang talambuhay nang pambasang bayaning si Jose Rizal, na pinamagatang, The Great Malayan. Ang kanyang mga aklat at artikulo ay sumasaklaw sa kasaysayan at kalinangan ng Pilipinas. Taong 1997, Pinasinayaan ni pangulong Fidel V. Ramos ang paggawad ng panitikang pangkasaysayan bilang isang kaurian ng parangal sa Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas at si Quirino ang una nitong nagkamit.
Ang iba pa sa kanyang mga aklat ay Quezon, Man of Destiny, Magsaysay of the Philippines, Lives of the Philippine Presidents, Philippine Cartography, The History of Philippine Sugar Industry, Filipino Heritage: The Making of a Nation, Filipinos at War: The Fight for Freedom from Mactan to EDSA.
Samone, Piamonte
May hangganan ang Samone sa mga sumusunod na munisipalidad: Fiorano Canavese, Banchette, Salerano Canavese, Loranzè, Pavone Canavese, at Colleretto Giacosa.
Kasaysayan
Pinangalanan noong 955 sa isang diploma ni Berengario sa mga nayon na kabilang sa Pedagna, ang Samone ay lumitaw nang maglaon sa isang kasunduan na itinakda noong 1278 sa pagitan ng lungsod ng Ivrea at ng mga markes ng Monferrato; sa pagkakataong iyon, ayon sa isinulat ng mananalaysay na si Giovanni Benvenuti, napagkasunduan na ang Ivrea at ilang mga lupain, kabilang ang Samone, ay "hindi binibigyang-bigat ng anumang hukbo, daanan o kabalyerya, o iba pang pag-uusig". Noong 1619, ang Duke ng Sabiya, si Carlo Emanuele, ay nagpalakas sa nayon, kasama ng mga Banchette at Salerano, sa marangal na Francesco di Damas ng angkan ng Pranses. Kasunod nito ang piyudo, na may titulong bilang, sa mga Bruno, mga patriciano ng Cuneo: isang pamilyang namatay noong kalagitnaan ng ikalabinsiyam na siglo. Hanggang 1912 ang titulo ng Konde ng Samone ay ipinasa sa mga konde ng Morri ng Castelmagno.
MacOS
thumb Ang macOS, dating kilala bilang OS X at  Mac OS X, ay mga serye ng mga graphical interface operating system na nakabatay sa Unix na ginawa, pinapamahagi, at binebenta ng Apple Inc.  Dinesenyo ito para eksklusibong tumakbo sa mga kompyuter na Mac na nakargahan na sa lahat ng mga Mac noon pang 2002. Ito ang sumunod sa Mac OS 9, na nilabas noong 1999, ang huling labas ng "klasikong" Mac OS, na naging pangunahing operating system ng Apple noon pang 1984. Nailabas ang unang bersiyon na Mac OS X Server 1.0 noong 1999, at sumunod noong Marso 24, 2001 ang pang-desktop na bersiyon, Mac OS X v10.0 "Cheetah". Pinangalan sa mga malalaking pusa ang mga bersiyon ng OS X: halimbawa, tinutukoy ang OS X v10.8 bilang "Mountain Lion" (Tagalog: Leong Bundok).
Awiting-bayan
Sa musika, tinatawag na awiting-bayan (Ingles: folk music) ang tradisyunal na musika at ang genre na umusbong mula sa panunumbalik nito noong ika-20 siglo.
Distritong pambatas ng Davao Oriental
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Davao Oriental, Una at Ikalawa ang mga kinatawan ng lalawigan ng Davao Oriental sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Pamantasang Haring Khalid
Ang Pamantasang Haring Khalid (Ingles: King Khalid University, KKU; Arabe: جامعة الملك خالد) ay isang pampublikong unibersidad, na nakakalat sa ilang mga bayan sa lalawigan ng 'Asir sa timog-kanluran ng Saudi Arabia, kabilang ang mga kampus sa Abha at al-Namas.
Distritong pambatas ng Davao Oriental
Kasaysayan
Ang kasalukuyang nasasakupan ng Davao Oriental ay dating kinakatawan ng Departamento ng Mindanao at Sulu (1917–1935) at ng dating lalawigan ng Davao (1935–1967).
Pamantasang Haring Khalid
King Khalid University ay isang mabilis na lumagong institusyon ng mas mataas na edukasyon sa Saudi Arabia. Meron itong humigit-kumulang 70,000 mag-aaral, kaya't ito ay isa sa mga pinakamalaking sentro ng pag-aaral sa Gitnang Silangan na may reputasyon bilang isang pangunahing tagabigay ng serbisyo ng sa mas mataas na edukasyon. Ang eLearning Center (eLC) sa KKU ay itinatag noong 2005 bilang bahagi ng unibersidad sa pagsusumikap nitong mag-implementa ng mga pinakabagong pamamaraan upang mapabuti proseso ng edukasyon.
Distritong pambatas ng Davao Oriental
Kasaysayan
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon XI sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng isang assemblyman at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, nahati ang lalawigan sa dalawang distritong pambatas noong 1987.
Parali
Ang parali ay maaaring tumukoy sa:
Koror
Ang Koror ay ang estadong bumubuo sa pangunahing sentro ng komersiyo ng Palau. Binubuo ito ng maraming pulo kasama ang Pulo ng Koror (o Pulo ng Oreor). Nasa estado ng Koror ang 70% populasyon ng buong bansa. Nasa estado ang dating-kabisera at pinakamalaking bayan ng Palau na Koror. Ang pinakabayan ay may populasyong aabot sa 11,200. Noong Oktubre 7, 2006, pinalitan ng Ngerulmud ang Koror bilang kabiserang lungsod ng Palau.
St. Louis (paglilinaw)
Ang Saint Louis ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Kipot ng Tañon
Ang Kipot ng Tañon ay isang kipot na matatagpuan sa pagitan ng mga pulo ng Negros at Cebu sa Pilipinas. Ang kipot ang nag-uugnay sa Dagat Kabisayaan sa Dagat Bohol.
Unibersidad ng Linz Johannes Kepler
thumb|Main Library ng JKU thumb|TNF Tower
San Benigno Canavese
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang San Benigno Canavese (Piamontes: San Balègn) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 20 km hilagang-silangan ng Turin, na ang teritoryo ay nasa hangganan ng mga ilog ng Malone at Orco.
Unibersidad ng Linz Johannes Kepler
Ang Unibersidad ng Linz Johannes Kepler (Ingles: Johannes Kepler University Linz, Aleman: Johannes Kepler Universitat Linz, pinaikli: JKU) ay isang pampublikong institusyon ng mas mataas na edukasyon sa Austria. Ito ay matatagpuan sa Linz, ang kabisera ng Upper Austria. Nag-aalok ito ng mga kwalipikasyon sa antas batsilyer, master, diploma at doktoral sa negosyo, inhenyeriya, batas, agham, at agham panlipunan.
San Luis (paglilinaw)
Ang San Luis ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Unibersidad ng Linz Johannes Kepler
Isa sa bawat siyam na mag-aaral ng unibersidad ay mula sa labas ng bansa. Ang unibersidad ay ang una sa Austria na magpakilala ng elektronikong ID noong 1998.
San Benigno Canavese
Ang teritoryo ng munisipalidad ay kasama sa pagitan ng mga sapa ng Malone at Orco. Kadalasan ay patag, kabilang din dito ang isang maliit na bahagi ng morenong burol na tinatawag na Vauda.
Mga pangunahing tanawin
left|thumb| Mosaic ng mga grifon
Unibersidad ng Linz Johannes Kepler
Ang unibersidad ay ang tahanan ng Johann Reydon Institute for Computational and Applied mathematics (RICAM) ng Austrian Academy of Sciences.
Hilagang Korea
Ang Hilagang Korea (Koreano: 조선; MR. Chosŏn), opisyal na Demokratikong Republikang Bayan ng Korea, ay bansang matatagpuan sa Silangang Asya na saklaw ang itaas na kalahati ng Tangway ng Korea. Hinahangganan ito ng Tsina at Rusya sa mga ilog ng Yalu (Amnok) at Tumen ayon sa pagkabanggit sa hilaga, Dagat Hapon sa silangan, Dagat Dilaw sa kanluran, at Timog Korea sa Sonang Desmilitarisado ng Korea. Ang Pyongyang ay ang kabisera at pinakamalaking lungsod ng bansa.
Nang sumuko ang Imperyo ng Hapon noong 1945 sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay nahati ang Korea sa dalawa sa kahabaan ng ika-38 hilera. Ang hilagang lugar ay sinakop ng Unyong Sobyetiko habang ang timog ay sinakop ng Estados Unidos. Nabigo ang mga negosasyon para sa muling pagkakaisa ng dalawang lugar, at noong 1948 ay nabuo ang sosyalistang Republikang Bayang Demokratiko ng Korea sa hilaga ng tangway, sa kaibahan ng kapitalistang Republika ng Korea sa timog. Nagsimula ang Digmaang Koreano noong 1950 nang sinalakay ng Hilagang Korea ang Timog, at tumagal ito hanggang 1953 na nagresulta sa pagkapatas. Ang Kasunduang Pang-armistisyo ng Korea ay nagdulot ng tigil-putukan at nagtatag ng isang sonang desmilitarisado sa tangway, ngunit walang pormal na tratadong pangkayapaan na nilagdaan, kaya't ang dalawang Korea ay de factong nasa digmaan hanggang sa kasalukuyan. Pagkatapos ng digmaan ay muling itinayo ang bansa sa ilalim ng isang industriyalisadong ekonomiyang planado. Sa huling bahagi ng mga 1950 at noong mga 1960 at 1970 ay nagtamasa ang Hilagang Korea ng mas mataas na antas ng pamumuhay kaysa sa Timog Korea, na noo'y dumaranas ng kaguluhan sa politika at mga krisis sa ekonomiya. Gayunpaman, ang sitwasyon ay nabaligtad noong dekadang 1980 nang naging matibay na kapangyarihang pang-ekonomiya ang Timog dahil sa panloobang pag-unlad at pamumuhuna't ayudang militar mula Estados Unidos at Hapon, habang ang Hilagang Korea ay tumimik at nanghina. Lubos na naapektuhan ang ekonomiya ng Hilagang Korea noong nabuwag ang Unyong Sobyetiko at mga estadong komunista sa Silangang Bloke. Dahil dito, nagkaroon ng malawakang taggutom sa bansa noong 1994 hanggang 1998 na naging sanhi ng tinatayang 240 libo hanggang 3.5 milyong pagkamatay. Patuloy na dumadaranas ang bansa ng malnutrisyong laganap. Naging bahagi ang Hilagang Korea ng Nasyones Unidas noong 1991, at kabilang rin sa iba't-ibang organisasyong pandaigdig tulad ng Grupo ng 77, Kilusang Di-Nakahanay, at Porong Rehiyonal ng Samahan ng mga Bansa sa Timog-Silangang Asya.
Ayon sa Artikulo 1 ng saligang batas ng bansa, ang Hilagang Korea ay isang "estadong sosyalistang may kasarinlan", at sa Artikulo 3 nakasaad na ang Juche ang ideolohiyang pampamahalaan ng Hilagang Korea. Ang mga moda ng produksyon ay pag-aari ng estado sa pamamagitan ng mga negosyong pinamamahalaan ng pamahalaan at sakahang kolektibo. Karamihan sa mga paglilingkod kagaya ng pangangalagang pangkalusugan, edukasyon, pabahay, at produksyon ng pagkain ay tinutustusan o pinopondohan ng estado. Sumusunod din ang bansa sa ideolohiyang Songun, ang patakarang "una-militar" ng Hilagang Korea. Ang hukbong tungkuling aktibo nito na binubuo ng halos 1.28 milyong sundalo ay higit 5% ng populasyon ng bansa at ang ikaapat na pinakamalaki sa mundo. Mayroon din ito ng higit 7.769 milyong tauhang aktibo, nakalaan, at paramilitar, halos 30% ng populasyon ng bansa at ang ikalawang pinakamataas na tauhang militar at paramilitar sa buong daigdig. Mayroon ang bansa ng mga sandatang biyolohiko, kimiko, at isa sa iilang bansang mayroon ng mga sandatang nukleyar. Tinatayang mayroon ang Hilagang Korea ng higit 30 hanggang 40 nito.
Ang Hilagang Korea ay isang namamanang diktadurang totalitaryo na pinamumunuan ng dinastiyang Kim. Bagama't mayroong nagaganap na mga halalan sa bansa, itinuturing ito ng mga dayuhang tagapagmasid bilang huwad. Ang Partido ng mga Manggagawa ng Korea, na pinamumunuan ng isang kasapi ng naghaharing pamilya, ay ang partidong nangingibabaw at namumuno ng Demokratikong Hanay para sa Muling Pag-iisa ng Amang Bayan, kung saan ang lahat ng opisyal sa politika ay kinakailangang maging kasapi. Ang talaan ng pang-aabuso ng mga karapatang pantao sa Hilagang Korea, na tinatanggi ng pamahalaan, ay madalas na itinuturing bilang ang pinakamasama sa mundo. Ito ay kinokondenang internasyonal ng mga organisasyon tulad ng Nasyones Unidas, Unyong Europeo, at mga grupo tulad ng Human Rights Watch (Filipino: Obserbatoryo ng Karapatang Pantao) at Amnesty International (Filipino: Amnestiyang Pandaigdig). Dahil sa pamamahalang dinastiko at paghihiwalay nito sa mundo, tinutukoy ang bansa na "ermitanyong kaharian". Ang panimula ng saligang batas ng bansa ay tumutukoy kina Kim Il-sung at Kim Jong-il, ang una at ikalawang kataas-taasang pinuno ng bansa ayon sa pagkabanggit, bilang mga walang hangganang pinuno ng Jucheng Korea. Dahil dito, isinasaalang-alang ang bansa ng ibang akademiko't kritiko bilang isang estadong teokratiko.
Etimolohiya at mga Pangalan
Ang pangalang Korea ay nagmumula sa pangalang Goryeo (binabaybay din na Koryŏ). Unang ginamit ang pangalang Goryeo ng kahariang sinaunang Goguryeo (Koguryŏ) na isa sa mga kapangyarihang dakila sa Silangang Asya noong panahon nito. Ang ika-10 dantaong kahariang Goryeo ay humalili sa Goguryeo, at sa gayon ay minana ang pangalan nito, na binigkas ng mga bumibisitang Persang mangangalakal bilang "Korea". Ang modernong pagbaybay ng salitang Korea ay unang lumitaw noong huling bahagi ng ika-17 dantaon sa mga sulatin sa paglalakbay ni Hendrick Hamel ng Kompanyang Olandes ng Silangang Indiya. Pagkatapos ng paghahati ng tangway ng Korea sa Hilaga at Timog ay gumamit ang dalawang panig ng mga magkaibang termino para tumukoy sa Korea. Ginamit ng Hilagang Korea ang Chosŏn o Joseon (Koreano: 조선) habang ginamit ng Timog Korea ang Hanguk (Koreano: 한국). Noong 1948, ang Hilagang Korea ay pormal na naging Republikang Bayang Demokratiko ng Korea (Koreano: 조선민주주의인민공화국; McCune-Reischauer: Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk). Ang bawat bahagi ng pangalan ay maingat na pinili. Ang terminong Chosŏn ay pinili dahil ginamit ito noong erang kolonyal upang kilalanin ang tangway. Ang Konghwaguk naman ay pinili kaysa sa Minguk dahil sa mga makaliwang konotasyon nito, ginamit ang termino upang tumukoy sa mga bumubuong republika ng Unyong Sobyetiko. Ginusto ng mga Hilagang Koreano na gumamit ng mga pangalang ginamit nang Silangang Bloke upang magkaroon ang bansa ng pagkakalehitimo. Nagkaroon ng pagpipilian sa katawagang "Republikang Bayan" at "Republikang Demokratiko". Ginamit ito ng mga panandaliang estado na Republikang Bayang Ukranyo ng mga Sobyetiko (ang naging unang bansa gumamit ng katawagang "Republikang Bayan") at Republikang Demokratiko ng Pinlandiya ayon sa pagkakabanggit. Ang katawagang "Republikang Bayan" ay pinaboran ni Pak Hon-yong ng Partido Komunista ng Korea at ginamit ito ng pansamantalang Republikang Bayan ng Korea na nabuo sa Seoul pagkatapos ng pagpalaya sa tangway. Ang "Republikang Demokratiko" naman ay nauugnay sa konseptong Bagong Demokrasya ni Mao Zedong, na nakaimpluwensya kay Kim Tu-bong ng Bagong Partidong Bayan ng Korea. Nagsanib-puwersa ang Bagong Partidong Bayan ng Korea ni Kim Tu-bong at Partido Komunista ng Hilagang Korea. Nang makarating ang paksa kay Kim Il-sung, nagsimula siyang gumamit ng katawagang "Republikang Bayang Demokratiko", kung saan sinaad niya ang ideya sa isang talumpati noong 1946. Iminungkahi naman ni Heneral Nikolai Georgiyevich Lebedev ng Hukbong Sobyetiko na tawagin ang bansa na "Republikang Demokratikong-Bayan" (Народно-Демократическая Республика). Nang hinarap ni Kim ang sitwasyon ay napagpasyahan ni Kim na tawagin ang bansa na "Republikang Bayang Demokratiko ng Korea" sa Koreano at Republikang Demokratikong-Bayan" sa Ruso upang isipin ng mga Sobyetiko na sinusunod ang kanilang mga utos at maiulat ni Kim sa mga Koreano na ang kanyang katawagan ang pinili ng mga Sobyetiko. Dahil dito, maaaring sabihin ng magkabilang panig na sila ang gumawa ng pangalan.
Topograpiya
Sinasakop ng Hilagang Korea ang hilagang bahagi ng Tangway ng Korea, na nasa pagitan ng mga latitud na 37° at 43°H, at mga longitud na 124° at 131°S. Sumasaklaw ito ng sukat na 120,540 kilometrong kuwadrado (46,541 milyang kuwadrado). Sa kanluran nito ay ang Dagat Dilaw at Look ng Korea, at ang nasa silangan nito ay ang Hapon sa kabila ng Dagat ng Hapon.
Pangkalahatang-ideya at Biyodibersidad
Tatlong espesyeng nanganganib ay lubhang natatangi na nauuri sa kanilang sariling saring monotipiko. Ang nanganganib na Pentactina rupicola ng pamilyang Rosaceae ay matatagpuan lamang malapit sa tuktok ng Bundok Kumgang sa Kangwon Province. Ang nag-iisang miyembro ng sari nito, ang mga relasyon nito ay hindi malinaw, ngunit ang pagsuring molekular ay nagmumungkahi na ang pinakamalapit na kamag-anak nito ay ang saring Hilagang Amerikano na Petrophytum. Ang kritikal na nanganganib na Abeliophyllum distichum ay mula sa gitnang tangway ng Korea at gaya ng Pentactina rupicola ay kabilang din ito sa isang sari kung saan ito ang nag-iisang miyembro. Mula sa Korea ay ipinakilala ito sa hortikultura sa Inglatera at Hilagang Amerika, pati na rin sa paglilinang sa Hilagang Korea. Ang Sophora koreensis ay inuri din sa sarili nitong sari, ngunit ang Echinosophora ay natagpuang henetikong nasa loob ng saring Sophora.
Suliranin at Programang Pangkalikasan
Aang kapaligiran ng Hilagang Korea ay kilala na hindi gaanong kontaminado kaysa sa Timog Korea, ngunit ang Hilagang Korea ay nasa malubhang kalagayan din ng polusyon sa kapaligiran dahil sa kakulangan ng kamalayan, pamumuhunan, kondisyong teknolohikal, at walang ingat na pag-unlad na sumisira sa kalikasan. Sa ngayon, ang kinatawan ng Hilagang Korea ay lumahok sa Sumite ng Rio at nagpahayag ng kanyang intensyon na tumugon sa mga konsultasyong interkoreano sa mga isyung pangkapaligiran. Ang kalagayang pangkalikasan sa Hilagang Korea ay hindi pa rin ganoon kakilala sa labas ng mundo, at ang mga kaugnay na pinsala ay paulit-ulit lamang na iniuulat.
Paghahating Pampangasiwaan
Ang mga paghahating pampangasiwaan ng Hilagang Korea ay nakasaayos sa tatlong antas. Ang una at pinakamataas na antas ay sinasaklaw ang siyam na lalawigan at apat na espesyal na lungsod, ang ikalawang antas ay binubuo ang mga lungsod, kondado, at distrito, at ang ikatlong antas ay nahahati sa mga bayan, kapitbahayan, nayon, at distrito ng mga manggagawa. Ang sistemang pampangasiwaan na ito na kasalukuyang ginagamit sa Hilagang Korea ay unang pinasinayaan ni Kim Il-sung noong 1952 bilang bahagi ng malawakang muling pagtatatag pamahalaang lokal. Noong nakaraan ay gumamit ang bansa ng maraming-antas na sistema katulad ng ginagamit pa sa Timog Korea.
Pink Floyd
Si Wright ay umalis sa banda noong 1979 na sinundan ni Waters noong 1985. Sina Gilmour at Mason ay nagpatuloy ng Pink Floyd at si Wright ay kalaunang sumali sa kanila bilang isang binayarang musikero. Sila ay patuloy na nagrecord at nagtour noong 1994. Ito ay sinundan ng dalawa pang album na A Momentary Lapse of Reason (1987) and The Division Bell (1994). Sila ay inilagay sa  US Rock and Roll Hall of Fame noong 1996, at vUK Music Hall of Fame noong 2005. Sila ay nakapagbenta ng higit sa 250 milyong record sa buong mundo kabilang ang 74.5 million certified unit sa Estados Unidos.
Hilagang Korea
Unang Antas
Ang siyam na lalawigan sa Hilagang Korea ay nagmula sa tradisyonal na mga lalawigan ng Korea, ngunit higit pa itong hinati simula noong pagkakahati ng Korea. Ang mga ito ay malalaking lugar kabilang ang mga lungsod, kanayunan at bulubunduking rehiyon. Ang tatlong espesyal na lungsod at natatanging direktang pinamamahalaang lungsod ay mga malalaking lungsod ng kalakhan na hiniwalay sa kanilang mga dating lalawigan upang maging mga unang antas na yunit. Mayroon ng apat na iba pang mga lungsod (Chongjin, Hamhung, Kaesong, at Gwangju) na direktang pinamamahalaan sa nakaraan, ngunit sa paglipas ng panahon ay muling pinagsama ang iba sa kanilang mga lalawigan o kung hindi man ay muling isinaayos. Ang mga espesyal na lungsod ay mayroon ng pantay na katayuan sa mga lalawigan.
Ikalawa at Ikatlong Antas
Ang pinakakaraniwang ikalawang antas na paghahati ay ang kondado (Chosongul: 군; Hanja: 郡; MR: kun), isang hindi gaanong urbanisadong lugar sa loob ng isang lalawigan o direktang pinamamahalaang lungsod. Ang mga mas mataong distrito sa loob ng mga lalawigan ay mga lungsod (Chosongul: 시; Hanja: 市; MR: si). Ang mga sentrong panlungsod ng mga direktang pinamamahalaang lungsod ay isinaayos sa mga distrito (Chosongul: 구역; Hanja: 區域; MR: kuyŏk).
Ang mga bahaging rural ng mga lungsod at kondado ay isinaayos sa mga nayon (Chosongul: 읍; Hanja: 邑; MR: ŭp). Ang mga bayanang lugar sa loob ng mga lungsod ay nahahati sa mga kapitbahayan (Chosongul: 동; Hanja: 洞; MR: tong), at ang mga mataong bahagi ng isang kondado ay bumubuo ng isang bayan (Chosongul: 리; Hanja: 里; MR: ri). Ang ibang kondado ay mayroon ng mga distrito ng mga manggagawa (Chosongul: 로동자구; Hanja: 勞動者區; MR: rodongjagu).
Pamahalaan at Politika
Ang pamahalaan at politika ng Republikang Bayang Demokratiko ng Korea ay nagaganap sa loob ng balangkas ng Juche, isang ideolohiyang pangunahing binuo ni Hwang Jang-yop (ngunit krinedito kay Kim Il-sung sa kalaunan) na naglilingkod bilang pilosopiyang pang-estadong opisyal ng estado. Isinasaad ng teorya ng Juche na sa pamamagitan lamang ng pag-asa sa sarili at isang estadong malakas at malaya ay makakamit ang sosyalismong tunay.
Arkitektura at Sining
Ang biswal na sining sa bansa ay karaniwang ginawa sa estetika ng reyalismong sosyalista. Pinagsasama ng pagpipintang Hilagang Koreano ang impluwensya ng ekspresyong biswal ng mga Hapones at Sobyetiko upang maitanim ang katapatang sentimental sa sistema. Lahat ng artista ay kinakailangang sumali sa Unyon ng mga Artista, at ang mga pinakamahusay ay maaaring makatanggap ng isang lisensyang opisyal upang ilarawan ang mga pinuno. Ang mga litrato at eskultura na naglalarawan kina Kim Il-sung, Kim Jong-il at Kim Jong-un ay inuuri bilang "mga gawaing numero uno". Sa panahon ng pamamahala ni Kim Il-sung ay pinayagan lamang ang pagpipinta sa henerong reyalistang sosyalista. Pagkatapos ng kamatayan ni Kim Il-sung noong 1994 ay pinaluwag at minsa'y ganap na inalis ang mga direktiba sa pagpipinta sa ilalim ni Kim Jong-il. Ang mga bagong anyo ng sining, kabilang ang isang kakaibang uri ng impresyonismo sa Hilagang Korea ay umakma sa mga poster. Makikita ang ibang anyo ng sining sa mga pelikulang makabayan na nangibabaw sa kalinangan mula 1949 hanggang 1994, at ang muling nagising na arkitektura, kaligrapya, gawang tela, at pagpipintang neo-tradisyonal na naganap mula 1994 hanggang sa kasalukuyan. Malaki ang naging epekto nito sa mga manghihimagsik na poster, litograpiya at mga multiplo, pelikulang pandula at dokumental, pagpipintang makatotohanan, arkitekturang engrande, at maliit sa palayukang domestiko, seramika, at pananahing eksportable. Ang mga palakasang sining at pampolitikang manghihimagsik na poster ay ang pinakasopistikado at internasyonal na kinokolekta ng mga bahay ng subasta at kolektor ng espesyalidad. Sina Duk Soon Fwhang at Chung Soon Fwhang O'Dwyer, dalawang magkapatid na Hilagang Koreanong pintor na tumakas sa Estados Unidos noong huling bahagi ng mga 1950, ay umiwas sa mga tahasang pampolitikang pahayag at pabor sa tanawing mabagsik, na pinag-ugnay ang mga pamamaraan ng pagpipinta sa Kanluran at Malayong Silangan. Ang mga pintor sa Hilagang Korea ay kilala sa kanilang husay, at ang mga Hilagang Koreanong pintor na desertor sa Timog Korea ay regular na nagtatrabaho bilang mga artista roon.
Ang anyong pinakanatatangi at kahanga-hanga sa kontemporaryong pagpapahayag ng kalinangan sa Hilagang Korea ay ang arkitektura at pagpaplano ng lungsod. Ang Pyongyang, na halos ganap na nawasak ng Estados Unidos sa panahon ng Digmaang Koreano, ay muling itinayo sa malaking sukat. Sinuportahan ang Stalinista at absolutista, madalas na arkitekturang brutalista. Nag-aral ang mga Hilagang Koreanong arkitekto sa Mosku o mga sateliteng Sobyetiko, at ibinalik ang mga istilong manggagawang sosyalista at malaking arkitekturang bayang selebratoryo sa isang engrande at napakalaking kahanga-hangang sukat. Nanirahan ang mga taga-lungsod at burokratiko blokeng apartamentong istilo-Sobyetiko; nanirahan ang mga magsasaka at manggagawang rural sa mga tradisyonal na bahay gaya ng dati; hindi nangyari ang urbanisasyon hanggang kamakailan lamang. Binuo sa Pyongyang ang mga gusaling engrande at malalaking pampublikong plasa bilang mga palabas sa arkitektura. Ang mga tanawing pormal na prusisyonal ay sinamahan ng mga sitio na ito. Halos lahat ng arkitektura ay itinaguyod ng pamahalaan, at pinanatili ang mahusay na homoheneidad ng pag-andar at istilo. Maraming mga gusaling bago na itinayo noong dekadang 1980 at 1990 upang mapahusay ang katayuan ng Pyongyang bilang isang kabisera.
Nahahati ang mga istrakturang pangunahin sa tatlong kategorya: mga bantayog, gusaling pinagsasama ang mga tradisyonal na Koreanong paksang tradisyonal at konstruksyong moderno, at gusaling matataas na may disenyong moderno. Ang mga halimbawa ng unang kategorya ay ang Rebulto ng Chollima, isang dalawampu't metrong taas na estatwang tanso ni Kim Il-sung sa harap ng Museo ng Himagsikang Koreano (isa sa mga istrukturang pinakamalaki sa mundo na nasa 240,000 metrong kuwadrado), Arko ng Tagumpay (katulad ng kahawig nito sa Paris bagama't mas mataas ng sampung metro), at ang Tore ng Juche na itinayo sa okasyon ng ikapitumpung kaarawan ni Kim Il-sung noong 1982. Ang ikalawang kategorya ng arkitektura ay gumagawa ng espesyal na paggamit ng mga tradisyonal na disenyong baldosadong bubong. Ang mga halimbawa nito ay ang Palasyo ng Kalinangang Bayan at Maringal na Bahay ng Pag-aaral ng Bayan, parehong nasa Pyongyang, at ang Eksibisyong Internasyonal ng Pagkakaibigan sa Bundok Myohyang na nagpapakita ng mga regalong ibinigay kay Kim Il-sung ng mga dignitaryong dayuhan. Kasama sa ikatlong kategorya ang mga komplehong apartamentong matataas at otel sa kabisera. Ang pinakakapansin-pansin sa mga gusaling ito ay ang di pa tapos na Otel Ryugyong (itinigil ang konstruksiyon mula 1992 - Abril 2008) na inilalarawan bilang isa sa mga pinakamataas na otel sa mundo na may 105 palapag, ang hugis tatsulok nito ay makikita sa hilaga-gitnang Pyongyang. Ang Otel Koryo ay isang istrakturang ultramodernong toreng-kambal na apatnapu't limang palapag ang taas.
Musika
Kasali sa musika ng Hilagang Korea ang malawakang saklaw ng iba't-ibang pop, magaang instrumental, pambayan, klasiko, at pampolitikang tagapaglabas. Itinuturong laganap ang edukasyon sa musika, kung saan unang ipinatupad ni Kim Il-sung ang isang programa ng pag-aaral ng mga instrumentong pangmusika noong 1949 sa isang bahay-ampunan sa Mangyongdae. Patuloy na nauugnay ang diplomasyang pangmusika sa Hilaga, kung saan kumukumpleto ang mga delegasyong pangmusika at pangkalinangan sa mga konsyerto sa Tsina at Pransiya sa mga taong nakalipas, at ang mga musiko mula sa Timog at mga bansang Kanluranin ay nagtutulungan sa mga proyekto sa bansa.
Nang nahati ang Korea at naitatag ang pamahalaang komunista sa Hilaga ay inihatid sa suporta ang mga tradisyong manghihimagsik sa pagsusulat ng mga awitin para sa estado. Sa kalaunan ay naging isang istilo ito ng awiting makabayan na tinatawag na taejung kayo noong dekadang 1980, kung saan pinagsama-sama ang musikang sinponikong Kanluraning klasikal at anyong pangmusikang Koreanong tradisyonal. Karaniwang inaawit ang mga ito ng mga babae't lalaking tagapaglabas na may kasamang mga banda o koro na sinasaliwan ng isang orkestang malaki o bandang konsiyerto, at sa mga nakaraang taon, isang bandang pop na may mga gitara, teklado, at seksyong tansong dilaw na paminsan-minsan'y mayroon ng akordeon at instrumentasyong tradisyonal. Sumusunod ang musika ng bansa sa mga prinsipyo ng ideolohiyang Juche, ang katangiang masigla't parang-martsa ng musika ay maingat na binubuo, bihirang isa-isang ginaganap, at ang mga liriko at imahe nito'y mayroon ng positibong nilalamang malinaw. Sa halos buong ika-20 dantaon, nagbigay-diin ang pamahalaan sa mga maasahing himig na batay sa musikang katutubo't manghihimagsik. Ang mga mensaheng ideolohikal ay inihahatid sa pamamagitan ng mga napakalaking piyesang orkestal tulad ng "Limang Dakilang Orkestang Manghihimagsik" batay sa tradisyonal na Koreanong ch'angguk. Ang mga operang manghihimagsik ay naiiba sa kanilang mga Kanluraning katapat sa pamamagitan ng pagdaragdag ng mga instrumentong tradisyonal sa orkesta at pag-iwas sa mga segmentong resitatibo. Ang Dagat ng Dugo ay isa sa mga pinakamalawak na ginanap sa Limang Dakilang Opera mula nang ipalabas ito noong 1971; ito'y ginanap nang mahigit 1,500 beses at naging malaking tagumpay ang gira nito sa Tsina noong 2010. Karamihan sa musikang binubuo ay para sa mga pelikula at dramang pantelebisyon, at ang mga gawa ng Koreanong kompositor na si Isang Yun, na nanirahan ng halos buong-buhay sa Alemanya, ay sikat sa bansa. Ang musikang Kanluraning klasikal nina Brahms, Tchaikovsky, Stravinsky at iba pang mga kompositor ay parehong ginagampanan ng Orkestang Sinponikong Pampamahalaan at mga orkestang pambata.
Iniakma ang mga instrumentong tradisyonal ng bansa upang payagan silang makipagkumpitensya sa mga instrumentong Kanluranin. Gayunpaman, maraming mas lumang anyong pangmusika na nananatili at ginagamit sa parehong tradisyonal na pagtatanghal na naaayon sa mga ideya at paraan ng pamumuhay sa estado at upang samahan ang mga modernong awit bilang papuri kina Kim Il-sung, Kim Jong-il, at Kim Jong-un mula 2012, kasama ang mga kanta na naghahangad ng muling pagsasama-sama ng Korea. Mga halimbawa ng mga minodernisang instrumentong tradisyonal na ginagamit sa Hilagang Korea ay ang mga sitarang moderno na Ongnyugeum at ang apat-na-kuwedrang biyoling tradisyonal na Sohaegeum. Sa kaibahan, kadalasang ginagamit sa musikang militar ang instrumentong tansong Kanluranin, kahoy-hangin, at perkusyon, kung saan inaalis ang mga instrumentong Koreano. Bagama't kadalasang komposisyong orihinal, hindi madaling makilala ang mga ito mula sa mga komposisyong Kanluranin sa kawalan ng kanilang mga liriko, na labis na nagtatampok sa nakagawiang nilalamang nakatuon sa ideolohiya.
Pambansang Aklatan ng Pilipinas
Ang Pambansang Aklatan ng Pilipinas o Aklatang Pambansa ng Pilipinas (Ingles: National Library of the Philippines, dinadaglat bilang NLP) ay ang opisyal na pambansang aklatan ng Pilipinas. Ang aklatan ay nasa Ermita sa isang bahagi ng Liwasang Rizal na nakaharap sa Abenida T.M. Kalaw, na katabi ng ilang mga gusaling may kahalagang kultural tulad ng Pambansang Sinupan ng Pilipinas at ng Pambansang Suriang Pangkasaysayan. Tulad ng mga katabi nito, ang Pambansang Aklatan ay nasa ilalim ng Pambansang Komisyon para sa Kultura at Sining (NCCA).
Kilala ang aklatan bilang tirahan ng mga orihinal na kopya ng mga gawaing nagbigay-katuturan kay José Rizal: ang Noli Me Tangere, El Filibusterismo at Huling Paalam (Mi último adiós).
Unang munisipalidad ng Napoles
Ang Unang Munisipalidad (Sa Italyano: Prima Municipalità o Municipalità 1) ay isa sa mga sampung boro kung saan ang Italyanong lungsod ng Napoles ay nahahati. Ito ay ang munisipalidad na mas kakaunti ang populasyon.
Heograpiya
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa tabi ng baybayin sa timog-kanlurang lugar ng lungsod. Ito ay pinalawak mula sa kanlurang sangay ng Pantalan ng Napoles hanggang sa mga hangganan ng Nisida (bahagi ng Bagnoli).
Kasama sa teritoryo nito ang mga sona ng Mergellina, Piedigrotta, Borgo Santa Lucia, Borgo Marinari, Marechiaro, at Rione Amedeo.
Pagkakahating pampangasiwaan
Ang Unang Munisipyo ay nahahati sa 3 kuwarto:
Emperatris Genshō
Si Emperatris Genshō (元正天皇 Genshō-tennō) (680 – Mayo 22, 748) ay ang ika-44 na maharlikang pinuno ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono. Siya ang ika-anim na babaeng umakyat sa Tronong Krisantemo.
Kei Nishikori
Personal na buhay
Ipinanganak si Nishikori sa Matsue sa Shimane Prefecture, Japan. Ang kaniyang amang si Kiyoshi, ay isang inhenyero, at ang kaniyang inang si Eri ay isang guro ng piyano. Ang nakatatanda niyang kapatid na si Reina ay nagtapós sa kolehiyo at nagtatrabaho sa Tokyo. Nagsimula siyang maglaro ng tennis sa edad na lima. Una siyang nagwagi sa All Japan Tennis Championships for Kids noong 2001. Nagtapós siya sa Mataas na Paaralan ng Aomori-Yamada at lumipat sa Florida upang pumasok sa IMG Academy. Kasama sa kaniyang libangan ang football, golf, pagbábasa, at pakikinig ng musika.
Noong Disyembre 2010, pinahayag na iko-coach ni Brad Gilbert si Nishikori para sa 2011 season at ni Dante Bottini mula sa IMG Academy. Si Gilbert din ang nag-coach kay Andy Murray at dating world No. 1 na si Andre Agassi at Andy Roddick. Coach ni Nishikori ang dating world No. 2 na si Michael Chang mula noong Enero 2014.
Abril 14
Ang Abril 14 ay ang ika-104 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-105 kung leap year), at mayroon pang 263 na araw ang natitira.
Kei Nishikori
Junior career
Napanalunan ni Nishikori ang 2004 title sa Riad 21 Tournament sa Rabat, Morocco, at nag-quarter-finalist sa 2006 Junior French Open. Nakipagpartner siya kay Emiliano Massa upang mapanalunan ang 2006 Junior French Open. Nagwagi si Nishikori sa 2007 Luxilon Cup na ginanap sa 2007 Sony Ericsson Open nang talunin niya si Michael McClune.
Bilang isang junior, nakapagtalá siya ng 73–37 win/loss record sa singles (at 53–31 sa doubles), upang maging ika-pito sa combined world rankings noong Hulyo 2006. Umabot siya sa quarterfinals ng 2006 Junior Australian Open, at 2006 Junior French Open. Umabot siya sa ikatlong round sa 2005 ng Junior US Open, habang unang round siya sa 2005 Wimbledon Championships.
St Peter's College, Auckland
thumb|right|300px|St. Peter’s College (Kolehiyo ni San Pedro), Auckland
Ang St. Peter’s College (Salin: Kolehiyo ni San Pedro sa Auckland) ay isang Katolikong sekundaryong paaralan para sa mga batang lalaki sa gitnang Auckland, Bagong Selanda at isa sa pinakamalaking Katolikong sekundaryong paaralan sa New Zealand. Ito ay itinaguyod noong 1939 ng mga Christian Brothers (Kapatirang Kristiyano), ngunit mula 2008 lahat ng mga kawani nito ay karaniwang tao. Ang paaralan ay may pinakamalaking magkakaibang-etniko na tala na 1200 na mga estudyante. Sa akademiko, ang paaralan ay naghahandog para sa mga senior na taon ng National Certificate of Educational Achievement (Pambansang Katibayan ng Tagumpay sa Edukasyon) na sistemang pangtasa (NCEA) at ang Cambridge International Examinations (Pandaigdigang Pagtatasa ng Cambridge) (CIE). Ang paaralan ay nagtatala ng humigit-kumulang 70 na banyagang estudyante. Kasama sa mga tanyag na nagtapos dito ay sina Sir Michael Fay (negosyante at magya-yate) at si Sam Hunt (Makata). Ang punong-guro ng dalubhasaan ay si K. F. Fouhy. "Magmahal at Magsilbi" (To Love and To Serve o Amare et Servire) ang sawikain nito at may kaurian bilang pinagsamang sekundaryo para sa mga Katolikong batang lalaki na may edad na 7 hanggang 13.
Opisyal na website
www.st-peters.school.nz
Kagalantihan
Ang kagalantihan o ang kodigo ng kagalantihan ay kodigo ng asal na may kaugnayan sa samahan ng mga kabalyero noong Gitnang Panahon.
Sa kasaysayan, ang kodigo ng kagalantihan sa huling parte ng Gitnang Panahon ay nagmula sa pinagsamasamang ideya mula sa maagang Gitnang Panahon ng mga tradisyong militar ng mga Aleman at Romano — na may kinalaman sa katapangang militar, sariling pagsasanay, at paglilingkod sa iba — at lalo na sa mga Pranses sa mga kawal na nagsisipangabayo sa kabalyerya ni Charlemagne. Sa wikang Ingles, tinatawag ang kagalantihang bilang chivalry na nagmula sa lumang Pranses na salitang chevalerie na ang ibig sabihin ay "sundaluhang kabayo."
Sa paglipas ng panahon, ang ibig sabihin nito ay napalitan para bigyang diin ang panlipunan at moral na asal sa pangkalahatan, at ang kodigo ng kagalantihan, katulad ng sa huling Gitnang Panahon, ay sistemang moral na pinagsama ang karakter ng mandirigma, birtud at magalang na pakikitungo ng mga Kristiyano, na lahat tumutulong para sa pagtatag ng dangal at antas.
Kaurian:Gitnang Panahon
Mulawin (seryeng pantelebisyon)
Ang Mulawin ay isang telefantasya na palabas ng GMA Network na nagsimulang umere noong Agosto 2, 2004 at natapos noong Marso 18, 2005 na may kabuuang 168 kabanata. Tungkol ang serye sa pagkikipagsapalaran ng mga mabubuting taong ibon na Mulawin at mga masasamang taong ibon na Ravena na gustong maghiganti sa mga tao. Nakasentro din ang palabas sa pag-iibigan nina Aguiluz, isang mandidirigmang Mulawin, at ni Alwina, isang kalahating Mulawin at kalahating tao.
Dinirehe ito nina Don Michael Perez at Dode Cruz at ang mga pangunahing aktor ay sina Richard Gutierrez bilang Aguiluz, Angel Locsin bilang Alwina at Dennis Trillo bilang Gabriel. Sinundan agad ito ng spin-off (o isang palabas na hinango mula sa orihinal), ang Encantadia na sinumulan ang worldbuilding o pagbuo ng mundo ng Mulawin at Encantadia sa kathang-isip na uniberso. Lumitaw ang mga karakter ng Mulawin sa Encantadia. Nagpatuloy ang kuwento ng mga Mulawin sa pelikulang Mulawin: The Movie noong 2005. Nagkaroon uli ng kaugnay na spin-off noong 2011, ang Iglot. Noong 2017 naman, umere ang sequel o kasunod na serye ng Mulawin, ang Mulawin vs. Ravena. Noong 2016, nagkaroon ng muling paglilikha o reboot (tinatawag ng mga muling naglikha ito bilang requel ) ang Encantadia at lumitaw din dito ang mga lahing Mulawin.
Sa panahon ng orihinal na pag-ere nito sa Pilipinas noong 2004 hanggang 2005, binasag nito ang tala ng marka o ratings ng primetime (o pangunahing oras) sa telebisyon. Sa matataas na mga punto ng serye, nagkaroon ito ng rating na 49.9% ng mga manonood. Ayon noong 2020 sa mga tala ng AGB Nielsen, nilalagay ang marka o rating ng Mulawin sa ika-33 na puwesto sa pinakamataas na marka para sa isang palabas sa telebisyon sa Pilipinas sa lahat ng panahon.
Mandaue
Ang Lungsod ng Mandaue  ay isang unang-klaseng lungsod sa lalawigan ng Cebu, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang Lungsod ng ay nahahati sa 27 mga barangay.
Panlabas na kawing
Mandaue