cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosa Aguirre
Siya ang ina ng nakulong na si Narding Anzures at asawa ni Miguel Anzures.
Una siyang lumabas sa Himagsikan ng Puso kung saan katambal si Rudy Concepcion.
Noomg panahon ng Hapon, siya ay nakagawa ng isang pelikula ito ay ang Liwayway ng Kalayaan.
Isang Nawalang Wand
Ang "Isang Nawalang Wand" ay isang kuwentong bibit na isinulat ni Jean Ingelow. Ito ay unang inilathala noong 1872 bilang bahagi ng The Little Wonder Horn, at kalaunan ay muling inilathala bilang isa sa mga kuwento sa Wonder-Box Tales noong 1902. Ang kuwento ay umiikot kay Hulda, isang masuwerteng dalagita sa Norway na nakatanggap ng pagkakataong mabigyan ng hiling matapos makakita ng singsing sa kaniyang slice ng cake.
Rosa Aguirre
Tuluyan niyang nilisan ang Sampaguita at naging free-lancer sa napakaraming kompanya tulad noong una niyang pelikula pagkatapos ang giyera ang Death March ng Philippine Pictures at lumabas din siya kay Fernando Poe ang Fernando Poe Pictures ang Daily Doble.
Isang Nawalang Wand
Buod
Matapos mahanap ang isang mahiwagang singsing sa kaniyang slice ng cake, si Hulda ay nabigyan ng pagkakataon na mag-wish. Lumilitaw ang isang diwata mula sa bulaklak sa ibabaw ng cake, at sinabi kay Hulda na ibibigay niya sa kaniya ang anumang naisin niya. Nang hindi alam kung ano ang idudulot ng kaniyang kagustuhan, humingi siya ng wand ng diwata. Matapos ibigay kay Hulda ang kaniyang magandang gintong wand, ang diwata ay tinanggalan ng kaniyang kapangyarihan at sa huli ay hahawakan sa kalooban ng kaniyang kaaway kung hindi niya makuha ang wand balang araw. Hindi ito maibabalik kaagad, kailangan itong nasa midsummers day. Hanggang noon, hiniling ng diwata na panatilihin itong ligtas ni Hulda para sa kaniya habang wala siya. Lumipas ang mga araw at hindi na bumalik ang diwata, naniwala itong si Hulda ay namatay na ang diwata. Pagkatapos ay binisita ng isang hindi tapat na panauhin si Hulda at nakumbinsi itong ipagpalit ang wand sa isang piraso ng kaniyang magagandang alahas. Matapos ipagpalit ang wand para sa isang pulseras na may kapit ng ibon, napagtanto ni Hulda na ang kaniyang bisita ay talagang isang gnome. Ang gnome ay ang kaaway na pinag-aalala ng diwata; na may hawak na wand ay gagawin niyang alipin ang diwata. Alam ni Hulda na siya ay nagkamali, at hindi siya nagpapahinga hanggang sa makuha niya ang gintong wand at ibinalik ito sa diwata. Hindi lang niya ibinalik ang kapangyarihan sa diwata, kundi pati na rin ang sarili niyang buhay ay nailigtas niya.
Rosa Aguirre
Hanggang sa noong 1951 kinuha ang kanyang serbisyo ng LVN Pictures para gumanap na ina ni Celia Flor ang Ang Tapis mo Inday at kasunod doon ay ang walang tigil na paggawa ng pelikula sa nasabing kompanya hanggang sa magsara ito noong 1961.
Isang Nawalang Wand
Kasaysayan at pinagmulan
Ang "A Lost Wand" ay isinulat noong kalagitnaan ng 1800s. Karamihan sa panitikan ni Ingelow ay naimpluwensiyahan ng mga sinulat nina Lewis Carroll at George Macdonald. Ang kaniyang mga kuwento ay partikular na isinulat para sa mga bata, hindi gaanong magtuturo ng aral; ngunit para sa libangan, na bahagyang bagong konsepto sa panahong ito.
Costa Rica
thumb
Jessica Jung
Si Jessica Jung (Hangul: 제시카 정) ay isang miyembro ng grupong Girls' Generation. Noong 2016, nag-pirma siya sa Coridel Entertainment noong nag-simula siyang maging isang soloista. Siya rin ang isa sa mga mang-aawit ng Coridel Entertainment nang siya'y nagsimulang mag-solo noong oras na iyun po.
thumb|383x383px|Sina Jessica at [[Tiffany (mang-aawit)|Tiffany noong 2010]] thumb|right|Si Jessica noong 2015
Palamuting pamasko
Ang palamuting pamasko ay anumang ilang mga uri ng palamuti na ginagamit tuwing kapanahunan ng Pasko. Ang nakaugaliang mga kulay ng Pasko ay ang lunti ng punong pino (palagiang lunti), puti ng niyebe, at pula ng puso. Ang bughaw at puti ay kadalasang ginagamit upang kumatawan sa taglamig, o sa paminsan-minsan ng Hanukkah, na nagaganap sa halos kaparehong panahon. Ang ginto at pilak ay napakakaraniwan din, katulad ng anumang iba pang mga kulay na metaliko. Ang karaniwang mga ikono o kinatawang larawan ng pagdiriwang ay ang mga wangis ng Sanggol na Hesus, Santa Claus, at ang bituin ng Betlehem. Ang karaniwang ikono ng taglamig ay kinabibilangan ng tiklap ng niyebe, taong niyebe, at mga yelong nakabitin, at pati na ang mga penguino at mga oso ng polo.
Sa maraming mga bansa, maraming iba't ibang mga uri ng mga palamuting ginagamit ayon sa mga kaugalian at nakukuhang mga bagay.
Ang punong pamasko ay kadalasang ipinaliliwanag bilang isang Kristiyanisasyon ng tradisyon at ritwal na pagano na nakapaligid sa solstisyo ng taglamig, na kinabibilangan ng paggamit ng mga sangang palaging lunti ang kulay, at isang pag-aangkop ng pagsamba sa puno. Ang pariralang Ingles na "Christmas tree" ay unang naitala noong 1835 at kumakatawan sa pag-aangkat mula sa wikang Aleman. Ang makabagong tradisyon ng punong pamasko ay pinaniniwalaang nagsimula sa Alemanya noong ika-18 daantaon bagaman maraming mangangatwiran na si Martin Luther ang nagpasimula ng tradisyon noong ika-16 na daantaon. Magmula sa Alemanya, ang kostumbre ay ipinakilala sa Inglatera, una sa pamamagitan ni Reyna Charlotte, asawa ni George III, at pagkaraan ay mas matagumpay na nailunsad ni Prinsipe Albert noong panahon ni Reyna Victoria. Ang maimpluwensiyang imahe ng pinalamutiang punong pamasko ng Reyna na may kulay na nananatiling lunti ay muling inilathala sa Estados Unidos, at bilang unang malawakang ipinamudmod na larawan ng isang pinalamutiang punong pamasko sa Amerika, ang kostumbre ay lumaganap doon. Ang mga punong pamasko ay maaaring palamutian pa ng mga ilaw at mga ornamentong pamasko.
Wikang Asi
Ang Wikang Asi ay isang rehiyonal na wikang Bisaya na sinasalita, kasama ang mga wikang Romblomanon at Onhan, sa lalawigan ng Romblon, Pilipinas. Ang Asi ay nagmula sa pulo ng Banton, Romblon at kumalat sa mga karatig na pulo ng Sibale, Simara, at sa mga bayan ng Odiongan at Calatrava sa Pulo ng Tablas. Ang mga Asi na mananalita ay tinatawag na Odionganon sa Odiongan, Calatravanhon sa Calatrava, Sibalenhon sa Concepcion, Simaranhon sa Corcuera, at Bantoanon sa Banton.
Sa partikular, ito ay sinasalita sa mga sumusunod na mga pulo sa loob ng Romblon:
Itinatala ng lingguwistang si David Zorc na ang mga Asing mananalita ay maaaring naging ang unang mga Bisayang mananalita sa rehiyon Romblon.
Serra d'Aiello
Ang Serra d'Aiello (Arbëreshë Albanes: Serrë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Kasaysayan
Sa simula ng ikalabinsiyam na siglo, mayroon itong populasyon na halos 900 mga naninirahan, kalakhan ay nakatuon sa agrikultura at pag-aanak ng mga bulateng seda, na may mahusay na produksiyon ng alak, langis ng oliba, at prutas.
Ang Serra d'Aiello ay, hanggang sa mga 1870, ay isang bayan kung saan ginamit ang wikang Arbëreshë, ang sinaunang wikang Italoalbanes na ginagamit pa rin ngayon sa iba pang mga pamayanang Albanes sa Italya. Ang ritung Bisantino ay ganap ding nawala, kasabay sa mga nayon ng Santa Caterina Albanese, San Martino di Finita, Cerzeto, Rota Greca, at Spezzano Albanese, na pinalitan ng Latin. Ang pinanggalingang Albanes ay nananatili sa mga gamit, kaugalian, at maraming mga salita ng diyalekto.
Wikang Romblomanon
Ang Wikang Romblomanon ay isang Austronesyo na wikang panrehiyon na sinasalita, kasama ang mga wikang Asi at Onhan, sa lalawigan ng Romblon, Pilipinas. Ang wika ay tinatawag din na Ini, Tiyad Ini, Basi, Niromblon, at Sibuyanon. Bahagi ito ng pamilya ng wikang Bisaya at malapit na kaugnay ng iba pang mga wikang Pilipino
Sa partikular, ito ay sinasalita sa mga sumusunod na mga pulo sa loob ng Romblon:
Asia's Next Top Model
Asia's Next Top Model ay isang palalabas ng telebisyon para sa Singapore, Malaysia, at iba pa. mula sa pormat ng Next Top Model sa Estados Unidos, Ito ay nilikha sa pamamagitan ni Tyra Banks. Ang Asia's Next Top Model ay naayon lamang sa bansang Asya. Ito ay may Cycle 1 hanggang-kasalakuyan, Jessica Amornkuldilok nang Cycle 1, Sheena Liam nang Cycle 2, Ayu Gani nang Cycle 3, Tawan Kedkong nang Cycle 4, Maureen Wroblewitz ng Cycle 5 at Dana Slosar ng Cycle 6.
Mola di Bari
thumb|Katedral. thumb|Teatro van Westerhout. Ang Mola di Bari, na karaniwang tinatawag bilang Mola (Barese: Màule), ay isang bayan at komuna ng Kalakhang Lungsod ng Bari, sa rehiyon ng Apulia, sa Timog Italya, sa Dagat Adriatico.
Sa mga nagdaang panahon, ang bayan ay kilalang-kilala sa pagkakaroon ng pangunahin na mga whitewash na gusali, subalit, ang pag-unlad, modernong konstruksiyon, at disenyo ng gusali ay nagbago nang malaki sa imahen ng pook, partikular sa hilaga (at mas moderno) na bahagi ng bayan.
Ang sentro ng lungsod ng Mola ay ang pangunahing piazza, ang Piazza XX Settembre malapit sa daungan at may isang matayog na simbahan (Chiesa Matrice, ie Inang Simbahan) simula pa noong ika-13 siglo.
Melisa Sözen
Si Ayşe Melisa Sözen (ipinanganak noong 06 Oktubre 1985) ay isang turk aktres.
Aquilino Pimentel, Jr.
Si Aquilino Pimentel, Jr. (ipinanganak Disyembre 11, 1933 – Oktubre 20, 2019) ay isang politiko sa Pilipinas. Siya ang pangulo at nagtatag ng partidong PDP-Laban.
Mirandola
Ang Mirandola (Mirandolese: La Miràndla) ay isang lungsod at komuna ng Emilia-Romaña, Italya, sa Lalawigan ng Modena, 31 km hilagang-silangan ng kabesera ng lalawigan sa pamamagitan ng tren.
Kasaysayan
Ang Mirandola ay nagmula bilang isang Renasimiyentong kuta ng lungsod. Sa loob ng apat na siglo ito ay ang luklukan ng isang malayang prinsipalidad (una sa isang kondado, pagkatapos ay naging isang dukado), isang pagmamay-ari ng pamilyang Pico, na ang pinakatanyag na miyembro ay ang polimatang Giovanni Pico della Mirandola (1463–94). Dalawang beses itong kinubkob: noong 1510 ni Papa Julio II at noong 1551 ni Papa Julio III.
Ito ay nakuha ng Dukado ng Modena noong 1710. Ang lungsod ay nagsimulang mabulok matapos bahagyang winasak ang kastilyo ng Mirandola noong 1714.
Noong Mayo 29, 2012, isang malakas na lindol ang tumama sa pook ng Mirandola. Hindi bababa sa 17 katao ang nasawi at gumuho ng mga simbahan at pabrika. 200 din ang nasugatan. Ang 5.8 na lakas na lindol ay nag-iwan ng 14,000 kataong walang tirahan.
Sun Wukong
thumb|right|Si Haring Unggoy.
Si Sun Wukong, kilala sa Ingles bilang Monkey King o Haring Unggoy, ay isang pangunahing tauhan sa klasikong Intsik na epikong kathambuhay na Journey to the West o Paglalakbay sa Kanluran. Sa nobelang ito, sinamahan niya ang mongheng si Xuanzang sa paglalakbay upang bawiin ang mga sutrang Budista mula sa Indiya.
Mga pangalan at pamagat
Ang pangalan ni Sun Wukong ay kinilala o binibigkas bilang Suen Ng-hung sa Cantonese, Son Gokū sa wikang Hapon, Son Oh Gong sa Korean, "Sun Ngō͘-khong" sa Minnan, at Tôn Ngộ Không sa Vietnamese, Sung Ghokong o Sung Gokhong Javanese, Sun Ngokong sa Thai, at Sun Gokong sa Malay at Indonesian.
Lauren Kalman
Si Lauren Kalman (ipinanganak noong 1980) ay isang kontemporaryong Amerikanong visual artist na gumagamit ng potograpiya, iskultura, alahas, mga craft object, pagganap, at pag- install. Ang mga gawa ni Kalman ay nagsisiyasat ng mga ideya ng kagandahan, imahe ng katawan, at kultura ng mga mamimili. Nagturo si Kalman sa mga institusyon kabilang ang Brown University at ang Rhode Island School of Design. Sa kasalukuyan siya ay isang associate professor sa Wayne State University.
Maagang buhay at edukasyon
Si Kalman ay ipinanganak at lumaki sa Midwest. Ang kanyang ama ay isang industrial designer at ang kanyang ina ay isang komersyal na litratista na walang alinlangan na naiimpluwensyahan ang atake ni Kalman sa kanyang sining. Nag-aral si Kalman sa Massachusetts College of Art kung saan nag-major siya sa pag-aalahas at metalsmithing. Pagkatapos, nag-aaral siya sa Johnson Atelier Technical Institute of Sculpture kung saan siya ay sinanay sa pandayan na may pagtuon sa paghabol at pag-welding ng metal. Nang maglaon, nakakuha si Kalman ng isang MFA sa sining at teknolohiya mula sa Ohio State University kung saan nakatuon ang pansin niya sa sining at teknolohiya na malinaw na isinama sa kanyang interdisiplinaryong gawain. Si Kalman ay kasalukuyang nagtuturo sa Wayne State University at nagtatrabaho sa kanyang studio sa Detroit, MI.
Mga Koleksyon
Ang gawa ni Kalman ay nasa mga koleksyon ng Museum of Fine Arts, Boston, Detroit Institute of Art, at The Renwick Gallery ng Smithsonian American Art Museum,  bukod sa iba pa.
Isolabella
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Isolabella ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Itaya, na matatagpuan mga 25 km timog-silangan ng Turin.
Ang Isolabella ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Villanova d'Asti, Poirino, Valfenera, at Cellarengo.
Ang Munting Toro-Guya
Si Marian Roalfe Cox, sa kaniyang pangunguna sa pag-aaral ng Cinderella, ay kinilala ito bilang isang "bayani" na uri, na nagtatampok ng isang lalaking bayani sa halip na ang karaniwang pangunahing tauhang babae.
Isolabella
Pamamahala
Nasa ibaba ang isang talahanayan na may kaugnayan sa mga sunod-sunod na administrasyon sa munisipalidad na ito.
Ang Munting Toro-Guya
Kasama rin sa The Red King and the Witch: Gypsy Folk and Fairy Tales ni Ruth Manning-Sanders at A Book of British Fairy Tales ni Alan Garner.
Buod
thumb|Larawan ni [[John D. Batten para sa Higit pang English Fairy Tales]] Isang maliit na batang lalaki ang binigyan ng kaniyang ama ng isang maliit na toro. Namatay ang kaniyang ama, at muling nag-asawa ang kaniyang ina. Ang kaniyang bugtong na ama malupit sa kaniya at nagbanta na papatayin ang guya. Pinayuhan ng isang matandang lalaki ang bata na tumakas, at ginawa niya ito. Humingi siya ng tinapay, na ibinahagi niya sa guya. Nang maglaon, humingi siya ng keso, na ibabahagi niya sana, ngunit tumanggi ang guya. Sinabi nito sa bata na pupunta ito sa ligaw at papatayin ang lahat ng nilalang na makikita nito, maliban sa isang dragon, na papatay dito. Sinabihan nito ang batang lalaki na umakyat sa isang puno, at kapag ito ay patay na, balatan ito at kunin ang pantog nito, na magpapapatay sa anumang matamaan nito. Kasama nito, papatayin niya ang dragon.
Nangyari ito gaya ng sinabi ng guya. Inakyat ng mga unggoy ang puno pagkatapos niya, at piniga ng bata ang keso, sinasabing ito ay flint; nang makita nila ang whey, umatras sila. Nagsimula ang bata upang hanapin ang dragon at patayin ito. Natagpuan niya ang isang prinsesa na na-staked out para sa dragon. Pinatay niya ito, bagama't kinagat nito ang kaniyang hintuturo. Kailangan daw niyang iwan siya, ngunit pinutol muna niya ang dila ng dragon at binigyan siya ng prinsesa ng singsing na diyamante. Sinabi ng prinsesa sa kaniyang ama, na humiling sa kaniya na pumunta, at maraming mga ginoo ang pinutol ang kanilang mga hintuturo at nagdala ng mga singsing na brilyante at ang mga dila ng lahat ng uri ng mga hayop, ngunit walang dila ng dragon o singsing ng prinsesa.
Dumating ang bata, ngunit tinalikuran siya ng hari bilang isang pulubi, kahit na alam ng prinsesa na siya ay tulad ng bata. Maya-maya, bumalik siya, mas nakabihis, at pinilit ng prinsesa na makipag-usap sa kaniya. Ginawa niya ang singsing at ang dila at pinakasalan ang prinsesa. At namuhay sila ng maligaya magpakailanman.
Mga paksa
Nabanggit ni Jacobs na ang tema ng pagpatay ng dragon ay karaniwan sa mga alamat ng Perseus at Andromeda, at ang lansihin sa keso ay karaniwan din sa mga kuwentong-bibit.
Laura Chinchilla
Si Laura Chinchilla Miranda (ipinanganak noong 28 Marso 1959) ay isang politikong taga-Costa Rica at ang kauna-unahang babaeng Pangulo ng Costa Rica. Siya ay isa sa dalawang Pangalawang Pangulo ng Óscar Arias, nagsilbi rin siya bilang Ministro ng Katarungan. Nakakuha siya ng 46.76% bahagdan ng mga boto noong Halalan ng 2010 sa Costa Rica.
Buhay
Si Chinchilla ay nagtapos as Pamantasan ng Costa Rica at nakakuha siya ng master’s degree sa pampublikong polisiya mula sa Pamantasan ng Georgetown. Bago pa siya pumasok sa politika, si Chinchilla ay nagtrabaho bilang isang tagapapayo sa mga NGO sa Latinong Amerika at Aprika, na karaniwang naamahala sa mga antas ng reporma sa hukuman at pampublikong isyu sa seguridad. Namahala siya sa administrasyon ni José María Figueres Olsen bilang pangalawang ministro para sa pampublikong seguridad (1994–1996) at ministro para sa pampublikong seguridad (1996–1998). Mula 2002 hanggang 2006, naglingkod siya sa Pambansang Asambleya bilang isang tinyente para sa lalawigan ng San José.
Isa si Chinchilla sa dalawang pangalawang pangulong nahalal sa ikalawang termino ni Arias (2006–2010). Bumaba siya sa puwesto noong 2008 para makapaghanda sa pagkakandidato bilang pangulo sa taong 2010. Noong 7 Hunyo 2009, nanalo siya bilang kinatawan ng Partido Liberación Nacional (PLN) na may 15% na lamang laban sa pinakamalapit niyang katunggali. Dahil dito, siya ang napili ng partido sa pagkakandidato para sa pagkapangulo.
Ang plataporma ni Chinchilla ay umiikot sa mga batas laban sa krimen dahil sa isyu ng seguridad sa Costa Rica. Handa niyang ipagpatuloy ang suporta ng administrasyong nauna sa kanya sa larangan ng malayang pangangalakal. Sa larangan ng lipunan, itinuturing siyang koserbatibo dahil sa pagtutol niya sa kasalang homosekswal at as isyu ng aborsyon.
"Lakad para sa Buhay at Pamilya"
Noong ika-28 ng 28 Nobyembre 2009, si Chinchilla ang katangi-tanging kandidato ng isang pambansang partido sa Costa Rica na sumuporta sa "Lakad para sa Buhay at Pamilya". Inorganisa ng mga pinuno ng simbahan, hangad ng lakad na tumutol sa paglalaglag ng sanggol at sa mga unyong sa mga parehong-kasariang mga magkasintahan. Pinangambahan ng mga pinuno ng mga organisasyong karapatang pantao ang pagsali ni Chinchilla sa naturang paglakad dahil sa kanila sinismbolo nito ang pundamentalismo at homopobya. Itinanggi ni Chinchilla na "hindi laban sa kahit anong grupo ang naturang paglakad".
Karapatan sa pagkakaanak
Si Chinchilla ay tutol sa "morning after pill na itinuturing na pampalaglag. Itinatanggi ito ng World Health Organization's (WHO) na nagsasabing di gagana ang gamot sa buntis na babae.
San Mango Piemonte
Ang San Mango Piemonte ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa katimugang Italya.
Ito ay isang sentrong pang-agrikultura sa paanan ng Monti Picentini, na itinatag noong 88 BK pagkatapos ng pagkawasak ng Picentia ng mga Romano.
Batman Returns
Ang Batman Returns ay isang pelikula na hango sa karakter ng DC Comics na si Batman at ang kasunod ng pelikulang Batman (1989). Sinundan ito ng pelikulang Batman Forever noong 1995.
San Mango Piemonte
Heograpiya
Ang nayon ay nasa hangganan ng Castiglione del Genovesi, Salerno, at San Cipriano Picentino.
Sports
Ang kilalang koponang futbol ng pamayanan ay ASD Temeraria 1957.
Ang Hari ng Ginintuang Ilog
Ang Hari ng Ginintuang Ilog o Ang mga Itim na Magkakapatid: Isang Alamat ng Stiria ay isang fkuwentong pantasya na orihinal na isinulat noong 1841 ni John Ruskin para sa labindalawang taong gulang na si Effie (Euphemia) Gray, na kinalaunan ay ikinasal ni Ruskin. Inilathala ito sa anyo ng libro noong 1851, at naging isang maagang Victorianong klasiko na nabili ng tatlong edisyon. Sa "Advertisement to the First Edition", na nangunguna dito, ito ay tinatawag na kuwentong bibit, isa, maaari itong idagdag, na naglalarawan ng tagumpay ng pag-ibig, kabaitan, at kabutihan laban sa kasamaan; gayunpaman, maaari din itong ilarawan bilang isang pabula, isang gawa-gawang mito ng pinagmulan at isang talinghaga. Inilarawan ito ng 22 mga guhit ni Richard Doyle (1824–1883). Ang isang mas huling edisyon ay inilarawan ni Arthur Rackham noong 1932.
Buod
Ang kayamanan ng Treasure Valley, mataas sa kabundukan ng Stiria o Styria, timog-silangang Austria, ay nawala dahil sa kasamaan ng mga may-ari nito, ang dalawang nakatatandang "Maiitim na Magkakapatid", Hans at Schwartz, na sa kanilang kahangalan ay minamaltrato ang Southwest Wind, Esquire, na binabaha naman ang kanilang lambak, hinuhugasan ang kanilang mga ari-arian, at ginagawang patay na lambak ng pulang buhangin ang kanilang lambak.
Hinahangad nina Hans at Schwartz na tanggapin ang hamon, mag-duel sa isa't isa sa resulta na itinapon si Schwartz sa bilangguan dahil sa pag-istorbo sa kapayapaan. Si Hans, na may mabuting pakiramdam na magtago mula sa constable, ay nagnakaw ng banal na tubig mula sa simbahan at umakyat sa mga bundok patungo sa Ginintuang Ilog. Siya ay nahihirapan dito sa isang glacier at nakakawala nang wala ang kaniyang mga probisyon at tanging ang kaniyang prasko ng banal na tubig. Dahil sa pagkauhaw, napilitan si Hans na uminom mula sa prasko na ito, alam na tatlong patak lang ang kailangan. Sa daan, nadatnan ni Hans ang tatlong nakahandusay na mga indibidwal na namamatay sa uhaw, isang tuta, isang makatarungang bata, at isang matanda. Sinasapatan ni Hans ang sarili niyang uhaw habang tinatanggihan ang tatlong nangangailangang indibidwal.
Ang paligid sa kaniyang paglalakbay ay naging madilim at hindi kanais-nais, ang sukdulan sa Hans ay naging isang itim na bato sa sandaling ihagis niya ang lalagyan ng banal na tubig sa Ginintuang Ilog. Siniguro ni Gluck na palayain ang kaniyang kapatid na si Schwartz, na, bumili ng kaniyang banal na tubig mula sa isang "masamang pari", sa kalaunan ay nagbabayad din, na tinanggihan naman ang makatarungang bata, ang matanda, at ang kaniyang kapatid na si Hans na nakahandusay sa kaniyang landas. Ang Ginintuang Ilog pagkatapos ay nakakakuha ng isa pang itim na bato sa paligid kung saan sumugod at tumatangis.
Si Gluck ay umiikot sa pag-akyat sa bundok. Nakasalubong niya muna ang isang matandang naglalakad sa tugaygayan ng bundok na humihingi ng tubig sa prasko. Pinapahintulutan siya ni Gluck na uminom, na naiwan lamang ang ikatlong bahagi ng banal na tubig. Pagkatapos ay nakatagpo siya ng isang makatarungang bata, nakahiga sa tabi ng kalsada, na pinapayagan niyang uminom ng lahat maliban sa ilang patak. Kasunod ng mga di-makasariling gawaing ito, ang landas ni Gluck ay naging maliwanag at kaaya-aya kaya mas maganda ang pakiramdam niya kaysa sa buong buhay niya—walang duda, dahil sa kaniyang kabaitan. Pagkatapos ay nakita niya ang nakahandusay na tuta, na binibigyan niya ng mga huling patak ng banal na tubig. Ang tuta ay naging Hari ng Ginintuang Ilog, na nagsabi kay Gluck ang dahilan ng nakamamatay na kapalaran ng kaniyang dalawang kapatid: ang tubig na itinapon nila sa ilog ay ginawang hindi banal sa pamamagitan ng kanilang pagkakait nito sa mga namamatay sa uhaw sa daan. Pagkatapos, itinapon niya ang tatlong patak ng hamog mula sa isang liryo patungo sa prasko ni Gluck upang itapon sa ilog at pagkatapos ay mawala sa pamamagitan ng pagsingaw. Inihagis ni Gluck ang mga patak ng hamog sa Ginintuang Ilog, at bumubuo ito ng whirlpool kung saan ito napupunta sa ilalim ng lupa at pagkatapos ay lumabas sa Lambak ng Kayamanan. Ang Lambak ng Kayamanan ay muling naging malago at mayabong. Si Gluck ang bagong may-ari ay isang mayamang tao, na hindi kailanman tinatalikuran ang nangangailangan mula sa kaniyang pintuan. Gayunpaman, pagkatapos, ipinakita at sinasabi ng mga tao sa mga manlalakbay ang kuwento ng dalawang itim na bato sa Ginintuang Ilog, na kilala bilang Ang Magkakapatid na Itim.
Constantin Gâlcă
Si Constantin Gâlcă ( ipinanganak noong 8 ng Marso ng 1972) ay isang Romanian nagretiro footballer, at ang kasalukuyang manager ng Espanyol club RCD Espanyol. Pantay sa kagaanan bilang defensive o gitnang midfielder sa isang tumpak na malayuan shot, siya unang ginawa ng isang pangalan para sa kanyang sarili sa Steaua Bucureşti, pagkatapos ay pumunta na sa gastusin sa isang buong dekada sa Espanya, ang pag-play sa 318 mga tugma sa parehong mga pangunahing mga antas pinagsama at na kumakatawan sa limang mga klub. Bukod pa rito, Gâlcă lumitaw para sa Romania sa dalawang World tasa at ng maraming mga European Championships, pagkakaroon ng 68 caps. [1] Noong 2009, nagsimula siyang nagtatrabaho bilang isang manager.
Paete
Ang Bayan ng Paete ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Laguna, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Paete ay nahahati sa 9 mga barangay.
Mga Institusyong Pang-edukasyon
Mga Mababang Paaralan
Mga Mataas na Paaralan
Mga Dagdag Babasahin
Madridejos, Sancho. Zonification of Paete. copyright@2003,paete.org
Madriñan, Virgil. Lanzones. copyright@2003, paete.org.
Pruden, Marie Cagahastian. Paete on My Mind. copyright@2003,paete.org
Quesada, Eugenio C. Paete. 1956. Manila, Philippines
Quesada, Frank Col. Freedom at Dawn: 7-part series. copyright@2003,paete.org
Quesada, Frank Col. World War II in Paete. copyright@2003,paete.org
Quesada, Juan, Jr. Paete: The Once And Future Village. copyright@2003,paete.org
Vicente Albo
''Si Vicente Albo ay isang kilalang direktor at prodyuser ng pelikula noong dekada 30s. Karamihan sa kanyang mganagawa pelikula ay mga Drama, tungkol sa mga Himagsikan ng Bayan at Aksiyon''.
Agosto 12
Ang Agosto 12 ay ang ika-224 na araw sa Kalendaryong Gregorian (ika-225 kung leap year) na may natitira pang 141 na araw.
Laura Schiff Bean
Si Laura Schiff Bean, ipinanganak sa estado ng New York, ay isang napapanahon na visual artist. Bago naging isang career artist, nakakuha siya ng degree sa sikolohiya mula sa George Washington University at pagkatapos ay nagtrabaho sa print advertising sa Boston, MA. Upang makuha ni Laura Schiff Bean ang kanyang Masters in Fine Arts (MFA), nagtapos siya sa School of the Museum of Fine Arts at Tufts. Ang kanyang inspirasyon ay nagmula sa mga artista tulad nina Lucien Freud, Jenny Saville, at Jim Dine.
Kilala si Bean "sa kanyang damit na 'mga larawan' na pininturahan ng maraming mga layer ng makapal na tumutulo na pintura." Sinusubukan niyang itanim ang mga kuwadro na gawa sa pakiramdam ng nagsusuot.
Delphi
Ang Delphi ( or; Δελφοί, ) ay parehong isang lugar na arkeolohikal at isang modernong bayan sa Gresya sa timog-kanlurang spur ng Bundok Parnassus sa lambak ng Phocis. Ang Delphi ang lugar ng orakulong Delphi na pinakamahalagang orakulo sa klasikong daigdig na Griyego. Ito ay isa ring pangunahing lugar para sa pagsamba ng diyos na si Apollo pagkatapos niyang paslangin si Phtyhon na isang dragon na nabuhay doon at nag-ingat sa pusod ng Mundo.
Dedikasyon kay Apollo
thumb|250px|Ang Templo ni Apollo. thumb|250px|Tanawin ng stadyong tuktok ng bundok ng santuwaryong Delphi na ginamit para sa [[mga palarong Pythian.]]
Ang Delphoi ay nagmula sa parehong ugat bilang δελφύς delphys, "sinapupunan" at maaaring tumukoy sa sinaunang pagpipitagan kay Gaia na lola ng mundo at ang diyosang mundo sa lugar na ito. Si Apollo ay nauugnay sa lugar na ito sa pamamagitan ng kanyang epithet Δελφίνιος Delphinios, "ang Delphinian". Ang epithet ay nauugnay sa mga dolphin (Griyego δελφίς,-ῖνος) sa mga himnong Homeriko linya 400 na nagsasalaysay ng alamat kung paanong unang dumating si Apollo sa Delphi sa anyo ng isang dolphin na nagdadala ng mga saserdoteng Creta sa kanyang likuran. Ang pangalang Homeriko ng orakulo ay Pytho (Πυθώ).
Ayon sa isang alamat, si Apollo ay naglakad sa Delphi mula hilaga at tumigil sa Vale ng Templo na isang siyudad sa Thesally upang pumitas ng bay laurel na kanyang itinuturing na isang sagradong halaman. Bilang pag-alala sa alamat na ito, ang mga nagwagi ng mga larong Pythian ay nakatanggap ng isang korona ng laurel na pinitas sa Templo.
Ang Delphi ang naging lugar ng isang pangunahing templo ni Phoebus Apollo gayundin din ng mga larong Pythian at ang sikat na orakulong prehistoriko. Kahit sa mga panahong Romano, ang mga daang daang estatwang botibo ay nanatili na inilarawan ni Pliny ang Nakababata at nakita ni Pausanias.
Ang nakaukit sa templo ay mga tatlong parirala: γνῶθι σεαυτόν (gnōthi seautón = "kilalanin ang iyong sarili") at μηδέν άγαν (mēdén ágan = "walang labis"), at Ἑγγύα πάρα δ'ἄτη (eggýa pára d'atē = "mangako at ang kapilyuhan ay malapit"), Sa mga sinaunang panahon, ang pinagmulan ng mga pariralang ito ay itinuro sa isa o higit pang mga pitong pantas ng Gresya,
Sa karagdagan, ayon sa sanaysay ni Plutarko tungkol sa kahulugan ng "E sa Delphi"—na tanging sangguniang panitikan para sa inskripsiyon, may nakasulat rin sa templora na isang malaking letrang E. Kabilang sa ibang mga bagay na tinutukoy ng epsilo ang bilang na 5. Gayunpaman, ang mga sinauna gayundin ang mga modernong skolar ay nagduda sa lehitemasya ng mga gayong inskripsiyon.
Ayon sa himnong Homeriko kay Pythia, tinudla ni Apollo ang kanyang unang palaso bilang isang sanggol na epektibong pumaslang sa serpiyenteng si Pytho na anak na lalake ni Gaia na nagbabantay sa lugar. Upang magtika sa kanyang pagpatay sa anak ni Gaia, si Apollo ay napilitang lumipad at gumugol ng walong taon sa menial na paglilingkod bago siya mapatawad. Ang isang pista na Septerla ay idinadaos kada taon kung saan ang buong kuwento ay kinakatawan: ang pagpatay ng serpiyente, ang paglipag, ang pagtitika at pagbabalik ng diyos.
Ang mga palarong Pythian ay ginaganap tuwing apat na taon upang alalahanin ang pagwawagi ni Apollo. Ang isa pang regular na pistang Delphi ang "Theophania" (Θεοφάνεια) na isang taunang pista tuwing tagsibol na nagdiriwang ng pagbabalik ni Apollo sa mga kwarter na tagginaw sa Hyperborea. Ang kulminasyon ng pista ay isang pagtatanghal ng imahen ng mga diyos na karaniwang nakatago sa santuwaryo para sa mga mananamba.
Ang "Theoxenia" ay idinadaos kada tag-init na nakasentro sa pisa para "sa mga diyos at mga embahador mula sa mga ibang estado". Ang mga mito ay nagpapakita na pinatay ni Apollo ang chtonic na serpiyente na si Python, Pythia sa mga mas lumang mito ngunit ayon sa ilang mga kalaunang salaysay ay kanyang asawang babaeng si Pythia nna namuhay sa tabi ng Batis na Castalian. Ayon sa ilan ay dahil tinangka ni Python na gahasain si Leto habang siya'y buntis kay Apollo at Artemis. Ang mga katawan ng pares ay ibinalot sa palibot ng kanyang tungkol na ang mga pakpag ay lumikha ng simbolikong caduceus ng diyos.
Ang batis na ito ay dumadaloy tungo sa templo ngunit naglaho sa ilalim na lumilikha ng isang biyak na naglalabas ng mga singaw na nagsanhi sa Orakulo ng Delphi na magbigay ng kanyang mga hula. Pinatay ni Apollo si Python ngunit kailangan parusahan para dito dahil siya ay isang anak ni Gaia. Ang dambanang inalay kay Apollo ay orihinal na inalay kay Gaia at pinagsasaluhan kay Poseidon. Ang pangalang Pythia ay nanatiling pamagat ng Orakulong Delpiko.
Orakulo
thumb|View of Delphi.
Ang Delphi ay marahil pinakakilala para sa orakulo sa santuwaryo na inalay kay Apollo noong panahong klasiko. Ayon kay Aeschylus sa kanyang prologo ng Eumenides, ito ay may pinagmulan sa mga panahong prehistoriko at pagsamba kay Gaia. Sa huling kwarter ng ika-8 siglo BCE, may patuloy na pagtaas ng mga artipakto sa lugar na tirahan sa Delphi na isang bagong pagkatapos ng Mycenaean na tirahan ng huling ika-9 siglo BCE. Ang mga palayok at gawang tanso gayundin ang mga tripod na dedikasyon ay patuloy. Wala sa mga bagay na ito o mga prestihiyosong dedikasyon ay nagpapatunay na ang Delphi ang pinagtutuunan ng pansin para sa malawakang saklaw na mananamba ngunit ang malaking bilang ng mga mahahalagang bagay na hindi natagpuan sa ibang mga pangunahing lupaing santuwaryo ay tiyak na humihikayat sa pananaw na ito. Si Apollo ay nagsalita sa pamamagitan ng kanyang orakulo: ang sybil o saserdotisa ng orakulo ng Delphi ay kilala bilang Pythia: siya ay dapat isang mas matandang babae ng malinis na pamumuhay na nahirang mula sa mga magsasaka ng lugar. Siya ay nakaupo sa isang upuang tripod sa ibabaw ng isang bukanan ng lupa. Kapag pinapatay ni Apollo ang serpiyente, ang katawan nito ay nahuhulog sa biyak na ito at ang mga amoy ay umaalingasaw mula sa nabubulok na katawan nito. Sa pagkalango sa mga singaw nito, ang sibyl ay mahuhulog sa isang transiya na pumapayag kay Apollo na sapian ang kanyang espirito. Sa estadong ito ay siya ay nanghuhula. Pinagpalagay na ang isang gaas na mataas sa ethylene na kilalang lumilikha ng mga bayolenteng transiya ay lumalabas sa bukanang ito.
Habang nasa transiya, ang Pythia nagtatalak na malamang ay isang anyo ng ekstatikong pananalumpati at ang kanyang mga pagtalak ay isinasalin ng mga saserdote ng templo sa mga eleganteng heksametro. Ang mga tao ay dumudulog sa orakulong Delphi tungkol sa lahat ng bagay mula sa mga mahahalagang bagay ng patakarang pampubliko hanggang sa mga pansariling mga bagay. Ang orakulo ay hindi madudulugan tuwing mga buwan ng tagginaw sapagkat ito ang tradisyonal na panahon nang si Apollo ay namumuhay kasama ng mga Hyperboreano. Si Dionysus ay mananahan sa templo sa kawalan ni Apollo.
Ayon kay H.W. Parke, ang pundasyon ng Delphi at orakulo nito ay naganap bago pa ang itinalang kasaysayan ngunit nagpepetsa ng pagsamba sa mga Titano at kay Gaia. Herbert William Parke, The Delphic Oracle, v.1, p.3. "The foundation of Delphi and its oracle took place before the times of recorded history. It would be foolish to look for a clear statement of origin from any ancient authority, but one might hope for a plain account of the primitive traditions. Actually this is not what we find. The foundation of the oracle is described by three early writers: the author of the Homeric Hymn to Apollo, Aeschylus in the prologue to the Eumenides, and Euripides in a chorus in the Iphigeneia in Tauris. All three versions, instead of being simple and traditional, are already selective and tendentious. They disagree with each other basically, but have been superficially combined in the conventional version of late classical times." Parke goes on to say, "This version [Euripides] evidently reproduces in a sophisticated form the primitive tradition which Aeschylus for his own purposes had been at pains to contradict: the belief that Apollo came to Delphi as an invader and appropriated for himself a previously existing oracle of Earth. The slaying of the serpent is the act of conquest which secures his possession; not as in the Homeric Hymn, a merely secondary work of improvement on the site. Another difference is also noticeable. The Homeric Hymn, as we saw, implied that the method of prophecy used there was similar to that of Dodona: both Aeschylus and Euripides, writing in the fifth century, attribute to primeval times the same methods as used at Delphi in their own day. So much is implied by their allusions to tripods and prophetic seats." Continuing on p.6, "Another very archaic feature at Delphi also confirms the ancient associations of the place with the Earth goddess. This was the Omphalos, an egg-shaped stone which was situated in the innermost sanctuary of the temple in historic times. Classical legend asserted that it marked the 'navel' (Omphalos) or center of the Earth and explained that this spot was determined by Zeus who had released two eagles to fly from opposite sides of the earth and that they had met exactly over this place". On p.7 he writes further, "So Delphi was originally devoted to the worship of the Earth goddess whom the Greeks called Ge, or Gaia (mythology). Themis, who is associated with her in tradition as her daughter and partner or successor, is really another manifestation of the same deity: an identity which Aeschylus himself recognized in another context. The worship of these two, as one or distinguished, was displaced by the introduction of Apollo. His origin has been the subject of much learned controversy: it is sufficient for our purpose to take him as the Homeric Hymn represents him – a northern intruder – and his arrival must have occurred in the dark interval between Mycenaean and Hellenic times. His conflict with Ge for the possession of the cult site was represented under the legend of his slaying the serpent."
Ang Orakulo ay nagkaroon ng malaking impluwensiya sa buong daigdig na Sinaunang Griyego at siya ay dinudulugan bago ang lahat ng mga pangunahing gawain: mga digmaan, ang pagtatatag ng mga kolonya at iba pa. Siya ay ginagalang rin sa mga bansang semi-Heleniko sa buong daigdig na Sinaunang Griyego gaya ng Lydia, Caria at kahit sa Sinaunang Ehipto. Ang orakulo ay kilala rin sa mga sinaunang Romano. Pagkatapos masaksihan ng ikapito at huling hari ng Sinaunang Roma na si Lucius Tarquinius Superbus ang isang ahas malapit sa kanyang palasyo ay nagpadala ng isang delegasyon kabilang ang dalawa sa kanyang mga anak na lalake upang dumulog sa orakulo.
Ang Orakulo ay nakinabang mula sa mga haring Macedonian. Kalaunan, ito ay nilagay sa ilalim ng pag-iingat ng mga Aetoliano. Pagkatapos ng isang maikling panahon, ang impluwensiya ng mga Romano ay nagsimulang lumitaw at kanilang iningatan ang Orakulo mula sa isang mapanganib na pananakop na barbariko noong 109 BCE at 105 BCE. Ang isang pangunahing muling organisasyon ay sinimulan ngunit nagambala ng mga Digmaang Mithridatiko at mga digmaan ni Sulla na kumuha ng maraming mga mayayamang handog mula sa Orakulo. Ang mga pananakop ng Barbarian ay sumunog sa Templo na labis na napinsala ng lindol noong 83 BCE at kaya ang Orakulo ay nabulok at ang nakapalibot na lugar ay naghirap. Ang kalat kalat na lokal na populasyon ay humantong sa mga kahirapan sa pagpuno ng mga posteng kinakailangan.
Nang dumating si Emperador Nero sa Gresya noong 66 CE, kanyang tinangay ang higit sa 500 mga mahuhusay na estatwa mula sa Delphi tungo sa Roma. Ang mga kalaunang emperador Romano ng dinastiyang Flaviano ay malaking nag-ambag sa restorasyon nito. Si Emperador Hadrian ay nag-alok ng isang buong autonomiya dito. Gayundin, si Plutarko ay isang mahalagang paktor sa kanyang presensiya bilang punong saserdote. Gayunpaman, ang mga pananalakay ng mga barbarian noong panahon ni Marcus Aurelius at pag-aalis ng mga estatwa at ibang mga kayamananan ni Constantino I ay nagsanhi ritong mabulok. Ang maikling paghahari ni Julian ang Tumalikod ay hindi makapagpabuti rito. Ang Orakulo ay nagpatuloy hanggang sa ito ay isara ni emperador Theodosius I noong 395 CE. Ang lugar ay inabandona sa loob ng halos 100 taon hanggang sa ang mga Kristiyano ay nagsimulang permanenteng tumira sa lugar nito. Ang mga Krisityanong ito ay nagtayo ng isang maliit na bayan ng Kastri noong mga 600 CE.
Don't Start Now
Ang "Don't Start Now" ay kanta ng English singer na si Dua Lipa mula sa kanyang pangalawang studio album, Future Nostalgia (2020). Sinulat ni Lipa ang track kasama sina Caroline Ailin, Emily Warren, at ang tagagawa nito na si Ian Kirkpatrick. Ang kanta ay pinakawalan para sa digital na pag-download at streaming ng Warner Records noong 31 Oktubre 2019 bilang nangungunang solong mula sa album. Ang "Don't Start Now" ay isang nu-disco na kanta na may nakakabit na funk bassline, na inspirasyon ng musika ng Bee Gees, Daft Punk at Two Door Cinema Club. Mayroon itong maraming 1980s at disco tropes sa paggawa nito, kabilang ang mga handclap, isang ingay ng karamihan ng tao, cowbell, synth bursts at accent string. Natagpuan sa mga liriko nito na ipinagdiriwang ni Lipa ang kanyang kalayaan at nagtuturo sa dating kasintahan na kalimutan ang tungkol sa kanilang dating relasyon.
Ang track ay nakatanggap ng positibong pagsusuri sa paglabas nito; maraming mga tagasuri ang nakapansin ng makabuluhang paglago ng tunog at boses ni Lipa. Pinaboran din ng mga kritiko ang mga 1980 at elemento ng disco nito para sa nakatayo sa mga pop release noong panahong iyon. Ang kanta ay sumikat sa bilang dalawa sa parehong UK Singles Chart at US Billboard Hot 100, na daig ang "New Rules" ng 2017 upang maging kanyang pinakamataas na charting na solong sa US. Gumugol ito ng isang kabuuang 20 linggo sa nangungunang 10 sa tsart ng US Hot 100. Sa UK, nagrehistro ito ng pang-apat na pinakamahabang nangungunang 10 manatili sa tsart, at sinira ang isang tala para sa pinakamaraming linggong ginugol sa nangungunang 10 nang hindi naabot ang numero uno. Sa pandaigdigan, ang awit na na-chart sa nangungunang 10 sa mga tsart sa 40 mga bansa, kasama ang bilang-isang tuktok sa pitong mga bansa. Ang solong ay sertipikadong Multiplatinum sa walong mga bansa, kabilang ang Triple Diamond sa Brazil.
Ang music video para sa "Don't Start Now" ay dinidirek ni Nabil Elderkin, at nagtatampok ng mga point-of-view at matataas na anggulo na pag-shot ng Lipa na sumasayaw sa isang masikip na nightclub at masquerade ball. Upang maitaguyod ang solong, isinagawa ito ni Lipa sa maraming mga programa sa telebisyon at mga palabas sa parangal, kabilang ang 2019 MTV Europe Music Awards, ang 2019 American Music Awards at ang 2019 Mnet Asian Music Awards. Maraming remix ang sumabay sa kanta, kasama ang isa nina Dom Dolla, Kungs at About. Ang isang pinalawig na bersyon ng kanta ay pinakawalan: pinamagatang "Live in LA", nagtatampok ito ng isang 19-piraso na banda at sinamahan ng isang music video na idinidirekta ni Daniel Carberry.
Manoryalismo
Ang manoryalismo, senyoralismo, o senyoryo ay isang makaprinsipyong organisasyon o komunidad na sumibol noong unang panahon lalong lalo na sa gitnang-kanlurang Europa. Ito ay isang pamamaraan ng paghawak ng isang panginoong may lupa ng mga malalawak na lupain. Ang sistemang ito ay hindi rin nagtagal ng mahabang panahon. Isa itong sistemang pang-ekonomiya kung saan ang mga taga-bukid ay nagbibigay ng serbisyo sa isang piyudal na hari, pinuno, o may-ari bilang kapalit ng proteksiyon.
Batman (pelikula ng 1989)
Ang Batman ay isang pelikula na hango sa karakter ng DC Comics na si Batman. Ito ay pinagbibidahan nina Michael Keaton bilang si Batman, pati na rin nina Jack Nicholson, Kim Basinger, Robert Wuhl, Pat Hingle, Billy Dee Williams, Michael Gough, at Jack Palance. Sinundan ito pelikulang Batman Returns (1992), Batman Forever (1995) at Batman & Robin (1997). Tinalakay ng pelikulang ito ang mga unang laban ni Batman sa mga kriminal, at ang pagtutuos niya sa kanyang pinaka-kalaban na si Joker.
Giambattista Marino
Si Giambattista Marino (kilala rin bilang Giovan Battista Marini) (Oktubre 14, 1569 – 26 Marso 26, 1625) isang Italyanong makata na isinilang sa Napoles. Siya ay pinakatanyag sa kanyang epikong L'Adone.
Impluwensiya
Si Marino ay sikat sa kaniyang panahon at kinilala ng kanyang mga kapanahunan bilang kahalili at modernisador ng Tasso. Ang kanyang impluwensiya sa Italyano at iba pang panitikan noong ika-17 siglo ay dakila. Sa katunayan siya ang kinatawan ng isang kilusan sa buong Europa na kinabibilangan ng préciosité sa Pransiya, Eufuismo sa Inglatera, at culteranismo sa España.
Paniniwala ng mga Kristiyano tungkol sa pagpapakamatay
Mula sa mga unang simbahan, nagkaroon ng maraming mga opinyon at paniniwala tungkol sa pagpapakamatay. Sa tingin ng mga unang Kristiyano, ang pagpapakamatay ay isang masamang kasalanan na walang kaligtasan. Ngunit ngayon, tinatanggi ng mga modernong simbahan na dumideretso ang mga taong nagpakamatay sa Impiyerno, pero may naniniwala pa rin na hindi naliligtas ang mga taong nagpakamatay. alt=|thumb|[[Le Suicidé ni Édouard Manet (1877-1881)]]
Ayon sa nauunang simbahan
Ang unang dokumentong Kristiyano na ikinokondena ang pagpapakamatay ay ang librong The City of God na isinulat ni San Agustin noong ikalimang siglo. Ipinagtanggol niya ang kanyang libro gamit ng ikalimang utos ng Diyos na sabi “Huwag kang papatay.” Gumamit din siya ng mga rason mula sa Phaedo ni Platon. Ikinodena rin ni Santo Tomas ng Aquino ang pagpapakamatay. Ang kanyang tatlong pangunahing rason kung ba’t niya ito ikinokondena ay :
Naging sekular na krimen ang pagpapakamatay noong ikaanim na siglo at hindi nakakatanggap ang mga taong nagpakamatay ng Kristiyanong libingan.
Spezzano Albanese
Ang Spezzano Albanese (Arbëreshë: Spixan) ay isang komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Paniniwala ng mga Kristiyano tungkol sa pagpapakamatay
Ayon sa Simbahang Katolika ngayon
Ayon sa teolohiya ng Simbahang Katolika, ang pagpapakamatay ay isang malubhang bagay na puwedeng ituring bilang isang mortal na kasalanan. Ang dahilan kung ba’t ikinokondena ng Simbahan ang pagpapakamatay ay ang buhay ng isang tao. Ayon sa Simbahan, ang buhay ng isang tao ay handog mula sa Diyos, na Siya ang may-ari; kapag may nagpakamatay, sinira niya ang isang bagay na ang Diyos ang may-ari.
Spezzano Albanese
Ito ay matatagpuan sa isang 320 m mataas na burol na namumuno sa kapatagan ng Sibari at lambak ng ilog Esaro. Nagmula ito mula sa emigrasyong Albanes noong ika-15 siglo. Kasama sa mga tanawin ang pook arkeolohiko ng Torre del Mordillo, na ang nahukay ay mula noong Panahon ng Tansong, at isang nekropolis na mila noong ika-18 siglo BK hanggang sa maagang Panahong Elenistiko; ang Torre Scribla, na labi ng isang kutang Normando na orihinal ay may kasamang dalawang tore; na kung saan ay ang unang tirahan / Fief ni Robert Guiscard ang hinaharap na Duke ng Calabria at Puglia, sa kaniyang pagdating sa Calabria, at ang Santuwaryo ng Madonna delle Grazie, isang simbahang Katoliko mula noong ang ika-16 na siglo.
Babuyan
Ang babuyan ay ang lugar kung saan pinapalaki at pinapaanak ang mga domestikong baboy bilang ganado (mga hayop na inaalagaan, kinakatay at ipinabibili), at isa itong sangay ng paghahayupan. Pangunahing inaalagaan ang mga baboy para sa pagkain (e.g. karne ng baboy, tosino, gamon) at balat.
Paniniwala ng mga Kristiyano tungkol sa pagpapakamatay
Ayon sa Simbahang Katolika ngayon
Nakasulat sa puntong 2281 ng Katesismo na: "2281 Ang pagpapakamatay ay sumasalungat sa natural na hiling ng tao na panatilihin ang kanyang buhay. Labag ito nang malubha sa makatarungang pagmamahal sa sarili. Nakakasakit din ito sa pagmamahal para sa kapwang-tao dahil sinisira nito ang dugtong-dugtong pagkakaisa sa pamilya, bansa, at sa iba pang pantaong lipunan kung saan may mga obligasyon tayo. Ang pagpapakamatay ay labag sa pagmamahal para sa buhay na Diyos."Pinapaalala man din ng Katesismo ng Simbahang Katolika na maaaring hindi maayos ang isip ng mga taong nagpakamatay; hindi nila maintindihan na ang gagawin nila ay isang kasalanan dahil “maaaring mawala ang katinuan ng isang taong nagpapakamatay dahil sa malulubhang mga problemang sikolohikal...” Ipinagdarasal ng Simbahang Katolika ang mga taong nagpakamatay, na si Kristo ang hahatol nang patas at makatarungan. "2282 ...Maaaring mawala ang katinuan ng isang taong nagpapakamatay dahil sa malulubhang mga problemang sikolohikal, pighati, o isang malakas na katakutan sa paghihirap, pagdurusa, o pasakitan."
Dati, hindi nakakakuha ang mga taong nagpakamatay ng Katolikong libingan. Ayon kay Papa Pio X: "Ipinagbawal ng Diyos sa Ikalimang Utos ang pagpapakamatay dahil hindi tao ang may-ari sa kanyang buhay...[o ang buhay ng iba]. Kaya't pinaparusahan ng Simbahan ang pagpapakamatay sa pamamagitan ng pagtatanggi ng Kristiyanong libingan." Ngunit ngayon, hindi na isang rason ang pagpapakamatay upang itanggi ang isang tao ng Kristiyanong libingan sa Simbahan Katolika.