cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toy Story
Tinatampok dito ang mga boses nina Tom Hanks at Tim Allen. Kabilang sa ibang boses sina Jim Varnes, Don Rickles, Wallace Shawn, John Ratzenberger, Annie Potts, John Charles Morris, Erik Von Detten, Sarah Freeman, Laurie Metcalf at R. Lee Ermey.
Neptunyo
Bagaman maraming maling sinasabing pagkatuklas nito ang nagawa sa mga nakaraang taon, ang elemento ay unang nagawa nina Edwin McMillan at Philip H. Abelson sa Berkeley Radiation Laboratory noong 1940. Simula noon, ang karamihan sa neptunyo ay, at patuloy pa ring, ginawa sa pamamagitan ng neutron irradiation ng uranium sa mga nuclear reactor. Ang karamihan ay nabuo bilang isang produkto sa mga pangkaraniwang reaktor ng enerhiyang nukleyar. Habang ang neptunyo mismo ay walang komersiyal na gamit sa kasalukuyan, ginagamit ito bilang pauna para sa pagbuo ng plutonyo-238, ginagamit sa radioisotope thermal generators upang magbigay ng elektrisidad para sa spacecraft. Ang Neptunium ay ginamit din sa mga detektor ng mga neutron na may mataas na enerhiya.
Ang pinakamahabang isotopo ng neptunyo, neptunyo-237, ay isang produkto ng mga nukleyar na reaktor at paggawa ng plutonyo. Ito, at ang isotope neptunyo-239, ay matatagpuan din sa mga halaga ng bakas sa mga mineral ng uranyo dahil sa mga reaksiyon ng neutron capture at pagkabulok beta.
Daang Apia
thumb|Ang landas ng Via Appia at ng Via Appia Traiana right|thumb| Malapit sa Roma Ang Daang Apia (Latin at Italyano: Via Appia) ay isa sa pinakamaaga at madiskarteng pinaka-estratehikong daang Romano ng sinaunang republika. Iniugnay nito ang Roma sa Brindisi, sa timog-silangan ng Italya. Ang kahalagahan nito ay ipinahiwatig ng karaniwang pangalan nito, na naitala ng Statius:
"Appia longarum... regina viarum
"ang Daang Apia, ang reyna ng mahahabang kalsada""
thumb| [[San Sebastiano fuori le mura|San Sebastiano fuori le Mura, na matatagpuan sa mga catacumba ni San Sebastian]]
Estasyon ng Zapote
Kasaysayan
Ang istasyon ng Zapote ay unang binalak bilang bahagi ng Line 1 South Extension plan, na humihiling ng halos nakataas na extension na humigit-kumulang 11.7 kilometro (7.3 mi). Ang extension ay magkakaroon ng 8 istasyon ng pasahero na may opsyon para sa 2 susunod na istasyon (Manuyo Uno at Talaba). Ang proyekto ay unang inaprubahan noong Agosto 25, 2000 at ang pagpapatupad ng kasunduan para sa proyekto ay naaprubahan noong Enero 22, 2002. Gayunpaman, ang konstruksyon para sa extension ay paulit-ulit na naantala hanggang sa ang proyekto ay nai-shelf pagkaraan ng mga taon.
Ang mga plano para sa southern extension project ay sinimulan muli noong 2012 sa panahon ng administrasyong Aquino at inaasahang magsisimula sa pagtatayo noong 2014, ngunit naantala dahil sa mga isyu sa right of way. Naresolba ang mga isyu noong 2016 at nagsimula ang proyekto noong Mayo 4, 2017. Samantala, nagsimula ang mga construction work sa south extension noong Mayo 7, 2019 matapos ma-clear ang mga right-of-way acquisition.
Noong Disyembre 2021, 61.60% na ang kumpleto ng proyekto. Ang extension ay nakatakda para sa mga bahagyang operasyon sa huling bahagi ng 2024 o unang bahagi ng 2025 at ganap na operasyon sa ikalawang quarter ng 2027.
Kanunununuan ni Hesus
May dalawang ulat sa Bagong Tipan ng Bibliya ang naglalarawan sa kanunununuan ni Hesus, isa sa aklat ni Mateo at isa kay Lucas. Nagsimula si Mateo kay Abraham, samantalang nagsimula naman si Lucas kay Adan. Bagamat magkapareho ang dalawang ulat hanggang kay David, nagkaiba ito matapos nito. Dalawampu't pitong henerasyon na nakatala sa ulat ni Mateo, mula Abraham hanggang kay Jose, samantalang apatnapu't dalawang henerasyon ang kay Lucas, nang halos walang magkakapareho sa dalawang listahan. Kapansin-pansin sa mga pagkakaibang ito ang magkaibang tatay ni Jose; ayon kay Mateo, si Jacob ang tatay ni Jose, samantalang si Eli naman ang tatay ni Jose ayon kay Lucas.
Mga tradisyunal na iskolar ng Kristiyano (nagsisimula sa Africanus at Eusebius ) naglagay ng iba't ibang teorya na naglalayong ipaliwanag kung bakit magkaiba ang mga angkan, tulad ng salaysay ni Mateo ay sumusunod sa angkan ni Jose, habang ang kay Lucas ay sumusunod sa angkan ni Maria, bagaman kapwa nagsimula kay Jesus at pagkatapos ay napunta kay Jose, hindi kay Maria. Ilan sa mga modernong kritikal na iskolar tulad nina Marcus Borg at John Dominic Crossan ay nagsasaad na ang parehong genealogies ay mga imbensyon, na nilayon upang dalhin ang Messianic claims sa pagsunod sa Jewish criteria.
Ayon kay Mateo
Mateo 1:1–17 ay sinimulan ang Ebanghelyo sa "Isang talaan ng pinagmulan ni Jesu-Cristo, ang anak ni David, ang anak ni Abraham: si Abraham ay naging anak ni Isaac,..." at nagpatuloy hanggang sa "... naging anak ni Jacob si Jose, ang asawa ni Maria, na ipinanganak si Jesus, na tinatawag na Cristo. Kaya't mayroong labing-apat na salin ng lahi mula kay Abraham hanggang kay David, labing-apat mula kay David hanggang kay David. ang pagkatapon sa Babilonya, at labing-apat mula sa pagkatapon hanggang kay Kristo."
Binibigyang-diin ni Mateo, sa simula pa lamang, ang titulo ni Jesus na Christ—ang salin sa Griego ng titulong Hebreo na Messiah—nangangahulugang pinahiran, sa diwa ng isang pinahirang hari. Ipinakita si Jesus bilang ang pinakahihintay na Mesiyas, na inaasahang magiging inapo ni Haring David. Nagsimula si Mateo sa pagtawag kay Jesus na "anak ni David", na nagpapahiwatig ng kanyang maharlikang pinagmulan, at gayundin sa "anak ni Abraham", na nagpapahiwatig na siya ay isang Israelita; pareho ay stock phrase, kung saan ang ibig sabihin ng "anak" ay "kaapu-apuhan", na nagpapaalala sa mga pangakong ginawa ng Diyos kay David at kay Abraham.
Ang panimulang pamagat ni Mateo (βίβλος γενέσεως, aklat ng mga salinlahi) ay binigyang-kahulugan sa iba't ibang paraan, ngunit malamang ay isang pamagat lamang para sa kasunod na talaangkanan, na umaalingawngaw sa Septuagint paggamit ng parehong parirala para sa mga genealogies.
Ang talaangkanan ni Mateo ay mas kumplikado kaysa kay Lucas. Ito ay hayagang eskematiko, nakaayos sa tatlong set ng labing-apat, bawat isa ay may natatanging karakter:
Ang kabuuang 42 henerasyon ay nakakamit lamang sa pamamagitan ng pag-alis ng ilang pangalan, kaya ang pagpili ng tatlong hanay ng labing-apat ay tila sinadya. Iba't ibang paliwanag ang iminungkahi: labing-apat ay dalawang beses pito, na sumasagisag sa pagiging perpekto at tipan, at ito rin ang gematria (numerical na halaga) ng pangalang David.
Ang pagsasalin sa Griego ng mga pangalang Hebreo sa talaangkanan na ito ay kadalasang kaayon ng Septuagint, ngunit may ilang mga kakaiba. Ang anyong Asaph ay waring nagpapakilala kay Haring Asa sa salmista Asaph. Gayundin, nakikita ng ilan ang anyong Amos para kay Haring Amon bilang nagmumungkahi sa propeta Amos, bagaman ang Septuagint ay may ganitong anyong. Ang dalawa ay maaaring mga asimilasyon lamang sa mas pamilyar na mga pangalan. Gayunpaman, mas kawili-wili ang mga natatanging anyo na Boes (Boaz, LXX Boos) at Rachab (Rahab, LXX Raab).
Abraham
Si Abraham ang pinaka unang binanggit sa Genealogy ni Hesus at siya ay ang buto ng puno ni Hesus
Isaac
Siya ay ang anak ni Abraham at ama ni Jacob
Jacob
Si Jacob ang ama ni Juda at anak ni Isaac
Juda at Tamar
Si Juda ay isang anak ni Jacob at si Tamar ay ang pinaka unang babae na binanggit sa Genealogy ni Hesus ayon kay Mateo.
Fares
Anak ni Juda
Esron
Anak ni Fares
Aram
Anak ni Esrom
Naason
Anak ni Aminadab
Salmon at Rahab
Si Salmon ay ama ni Boaz at anak ni Naason at si Rahab naman ay ang asawa ni Salmon. Ngunit ang kasal ni Salmon at Rahab ay hindi nabanggit sa lumang tipan. Posible naman rin na ibang Rahab at Hindi yung spy.
Obed
Anak ni Boaz at Rut.
Jesse
Ama ni Haring David at ninuno ni Hesus.
David at asawa ni Urias (Batsheba)
Si David ay ang ipinangako ng Panginoon kay Abraham na kanyang inapo na hari. At si Batsheba naman ay asawa ni Urias na pinatay ni David at pinarusahan ng Panginoon si David dahil diyan.
Solomon
Ay anak ni David at ang pinaka matalinong hari ng Israel.
Roboam
Hari at anak ni Solomon.
Abias
Hari at anak ni Roboam.
Asa
Hari at anak ni Abias.
Josafat
Hari at anak ni Asa.
Joram
Hari at anak ni Josafat.
Ozias
Hari at anak ni Joram.
Jotam
Hari at anak ni Ozias.
Acaz
Hari at anak ni Jotham.
Ezekias
Mabuting Hari at anak ni Acaz.
Manases
Hari at anak ni Ezekias.
Ammon
Hari at anak ni Manases.
Josias
Mabuting Hari at anak ni Ammon.
Jeconias
Hari at anak ni Josias.
Salathiel
Anak ni Jeconias.
Zorobabel
Si Zorobabel ay nag muling itinayo na Templo ng Panginoon at anak ni Salathiel.
Abiud
Anak ni Zorobabel.
Eliakim
Anak ni Abiud.
Azor
Anak ni Eliakim.
Sadoc
Anak ni Azor.
Aquim
Anak ni Sadoc.
Eleazar
Anak ni Eliud.
Matan
Anak ni Eleazar.
Jacob
Anak ni Matan at ama ni San Jose.
San Jose at Maria
Si San Jose ay asawa ni San Maria na ina ni Jesus.
Hesus
Si Hesus ay pangunahing karakter ng Bibliya at ang ating Panginoon at Tagapag ligtas.
Omisyon
Ang isa pang inalis na hari ay si Jehoiakim, ang ama ni Jeconias, na kilala rin bilang Jehoiachin. Sa Griyego ang mga pangalan ay higit na magkatulad, parehong tinatawag minsan na Joachim. Nang sabihin ni Mateo, "Isinilang ni Josias si Jeconias at ang kanyang mga kapatid noong panahon ng pagkatapon," lumilitaw na pinagsasama niya ang dalawa, dahil si Jehoiakim, hindi si Jeconias, ay may mga kapatid, ngunit ang pagkatapon ay noong panahon ni Jeconias. Bagama't nakikita ito ng ilan bilang isang pagkakamali, ang iba ay nangangatuwiran na ang pagkukulang ay muling sinadya, na tinitiyak na ang mga hari pagkatapos ni David ay eksaktong labing-apat na henerasyon.
Ang huling grupo ay naglalaman din ng labing-apat na henerasyon. Kung ang anak ni Josias ay inilaan bilang Jehoiakim, kung gayon si Jeconias ay maaaring bilangin nang hiwalay pagkatapos ng pagkatapon. Ang ilang mga may-akda ay iminungkahi na ang orihinal na teksto ni Mateo ay may isang Jose bilang ni Maria, na siyang pagkatapos ay nagpakasal sa ibang lalaki na may parehong pangalan.
Labing-apat na henerasyon ang sumasaklaw sa panahon mula Jeconiah, isinilang noong mga 616 BC, hanggang kay Jesus, isinilang mga 4 BC. Ang average na generation gap ay nasa apatnapu't apat na taon. Gayunpaman, sa Lumang Tipan, mayroong mas malawak na agwat sa pagitan ng mga henerasyon. Gayundin, wala kaming nakikitang anumang mga pagkakataon ng papponymic na mga pattern ng pagbibigay ng pangalan, kung saan ang mga bata ay ipinangalan sa kanilang mga lolo't lola, na isang karaniwang kaugalian sa buong panahong ito. . Maaaring ipahiwatig nito na na-telescope ni Matthew ang segment na ito sa pamamagitan ng pagbagsak ng mga naturang pag-uulit.
Ayon kay Lucas
Sa Ebanghelyo ni Lucas, ang talaangkanan ay makikita sa simula ng pampublikong buhay ni Jesus. Ang bersyon na ito ay nasa pataas na pagkakasunud-sunod mula kay Joseph hanggang kay Adan. Matapos sabihin ang tungkol sa bautismo ni Jesus, sinabi ng, "Si Jesus mismo ay nagsimulang humigit-kumulang tatlumpung taong gulang, bilang (gaya ng inaakalang) anak ni Jose, na [ang anak] ni Heli, ..." (3:23) at nagpatuloy hanggang sa "Adan, na [ang anak] ng Diyos." (3:38) Ang Griyegong teksto ng Ebanghelyo ni Lucas ay hindi gumagamit ng salitang "anak" sa talaangkanan pagkatapos ng "anak ni Jose". Sinabi ni Robertson na, sa Griyego, "Si Lucas ay may artikulong tou na inuulit ang uiou (Anak) maliban kay Joseph".
Ang talaangkanang ito ay nagmula sa linya ni David hanggang kay Nathan, na hindi gaanong kilala na anak ni David, na binanggit nang maikli sa Lumang Tipan.
Sa lipi ni David, lubos na sumang-ayon si Lucas sa Lumang Tipan. Cainan ay kasama sa pagitan ng Arfacsad at Selah, kasunod ng Septuagint na teksto (bagaman hindi kasama sa Masoretic Text na sinusundan ng karamihan sa mga modernong Bibliya).
Ang pagbabasa na "anak ni Aminadab, anak ni Aram", mula sa Lumang Tipan ay mahusay na pinatunayan. Ang Nestle-Aland na kritikal na edisyon, na itinuturing na pinakamahusay na awtoridad ng karamihan sa mga modernong iskolar, ay tinatanggap ang variant na "anak ni Aminadab, anak ni Admin, anak ni Arni", counting the 76 generations from Adam rather than God.
Ang kwalipikasyon ni Lucas na "gaya ng dapat" (ἐνομίζετο) ay iniiwasang sabihin na si Jesus ay talagang anak ni Jose, dahil ang kanyang birhen na kapanganakan ay pinagtibay sa parehong ebanghelyo. Itinuturing ng ilan na "gaya ng inaakalang kay Jose" ay tinawag ni Lucas si Jesus na anak ni Eli—ibig sabihin ay si Eli (Ἠλί, Heli) ay ang lolo sa ina ni Si Hesus, kasama si Lucas na tinunton ang ninuno ni Hesus sa pamamagitan ni Maria. Samakatuwid, ayon kay Adam Clarke (1817), John Wesley, John Kitto at iba pa ang pananalitang "Joseph, [ ] ni Heli", nang walang salitang "anak" na naroroon sa Griyego, ay nagpapahiwatig na ang "Joseph, ni Heli" ay dapat basahin na "Joseph, [manugang] ni Heli". Ang pananaw na ito ay mahigpit na sinusuportahan ng classical Jewish Rabbinical records, na nagsasaad na si Maria ay anak ni "Eli." Sinusuportahan din ito ng Judiong tradisyon ng patrilineality na "ang pamilya ng ina ay hindi tinatawag na pamilya," na nagpapahiwatig pa na tinutukoy ni Lucas ang talaangkanan ni Maria (na, sa pamamagitan ng pag-aasawa kay Maria, si Jose ay anak ni Heli ). May, gayunpaman, iba pang mga interpretasyon kung paano nauugnay ang kwalipikasyong ito sa iba pang genealogy. Nakikita ng ilan ang natitira bilang ang tunay na talaangkanan ni Jose, sa kabila ng iba't ibang talaangkanan na ibinigay sa Mateo.
Kipot ng Makassar
Ang Kipot ng Makassar ay isang kipot sa pagitan ng mga isla ng Borneo at Sulawesi sa Indonesia. Dinudugtong nito sa hilaga ang Dagat Celebes, habang sa timog ay Dagat ng Java. Sa hilagang-silangan, binubuo nito ang Look ng Sangkulirang, timog ng Tangway ng Mangkalihat. Ang kipot ay isang mahalagang ruta sa kalakal sa rehiyong Timog-silangang Asya.
Ang Ilog Mahakam at Ilog Karangan ng Borneo ay umaagos papunta sa kipot.
Estasyon ng Redemptorist
Ang Estasyong Redemptorist ay isang under-construction Manila Light Rail Transit (LRT) station na matatagpuan sa Line 1. Ito ay bahagi ng Line 1 South Extension Project. Ang istasyon ang magiging pinakahilagang bahagi ng extension. Ito ang magiging dalawampu't dalawang istasyon mula sa hilagang dulo ng Unified Grand Central Station. Ito ay itatayo sa Baclaran, Parañaque at ipangalan sa kalapit na Redemptorist Road. Ang istasyon ay katabi ng Simbahan ng Baclaran, Kagawaran ng Ugnayang Panlabas Office of Consular Affairs sa kahabaan ng Bradco Avenue, Aseana City at Singapore School of Manila.
Kasaysayan
Ang mga plano para sa southern extension project ay sinimulan muli noong 2012 sa panahon ng Aquino administration at inaasahang sisimulan ang konstruksiyon noong 2014, ngunit naantala dahil sa mga isyu sa right of way. Nalutas ang mga isyu noong 2016 at nagsimula ang proyekto noong Mayo 4, 2017.
, ang proyekto ay 75.3% na kumpleto. Ang extension ay nakatakda para sa mga bahagyang operasyon bago ang Setyembre 2024.
Dahon (halaman)
Ang isang dahon (Ingles: leaf)ay alinman sa mga pangunahing dugtungan ng isang baskyulang sanga ng halaman, ito'y karaniwang nadadala sa gilid sa itaas ng lupa at mahalaga para sa potosintesis.
Ang mga dahon ay karaniwan ay berde. May iba't - ibang sukat ang mga ito; maaaring malaki o malait depende sa espesye ng halaman.
Istraktura ng Dahon
Ang petiole ang kumokunekta sa dahon mula sa sanga. Ito ay mahalaga sapagkat dito kumukuha ang dahon ng mga inabsorbahang sustansya mula sa ugat ng halaman.
Ang leaf base naman ay kalapit lang ng petiole, ito ay prumoprotekta sa isang bago o batang axillary bud.
Kahalagahan ng Dahon
Ang mga dahon ay mahalaga sa halaman sapagkat ito ang nagbibigay pagkain dito sa pamamagitan ng prosesong potosintesis. Ang mga kloropil (chlorophyll), isang substansya na nagbibigay pagkakulay berde ng dahon, ay kumukuha ng enerhiya mula sa araw. Kapag ang mga kloropil na nagtataglay ng mga kloroplast (chloroplasts) ay nakipag-ugnayan sa ilang mga ensima, ginagamit nito ang enerhiya para makuha mula sa tubig ang mga elementong idrohino at oksihino. Ang mga oksihinong ito ay inaalis mula sa dahon at pinapalitan ang mga lumang oksihino sa atmospera. Ang mga dahon din ay naglilinis ng ating hangin sa pamamagitan ng pag-absorba ng carbon dioxide.
Carlo Verdone
Si Carlo Gregorio Verdone (ipinanganak noong 17 Nobyembre 1950) ay isang Italyanong artista, tagasulat ng pelikula, at direktor ng pelikula.
Adapa
Ayon sa mitolohiyang Mesopotamiano, si Adapa ay isang mamamayan ng siyudad ng Eridu sa Sumerya. Siya ang una sa pitong mga pantas (Apkallu sa wikang Akkadiano o Abgal sa wikang Sumeryo) ng Mesopotamia. Siya ay tumanggi sa kaloob na imortalidad o walang hanggang buhay na inalok ng Diyos. Ang kuwento ni Adapa ay unang pinatutunayan sa panahong Kassite noong ika-14 siglo BCE sa mga pragmentaryong tableta mula sa Tell el-Amarna at mula sa Assur ng huling ikalawang milenyong BCE. Ang mitolohiyang Mesopotamiano ay nagsasalaysay ng pitong mga pantas bago ang malaking baha na ipinadala ng Diyos na si Ea na matalinong Diyos ng Eridu upang magdala ng mga sining sa kabihasnan ng sangkatauhan. Ang una sa mga ito na si Adapa na kilala rin bilang Uan ay nagpakilala ng kasanayan ng mga tamang rito ng pagmamasid na pang-relihiyon bilang saserdote ng templong E'Apsu sa Eridu. Ang mga pantas na ito ay inilalarawan sa panitikang Mesopotamiano blang purong isdang parādu na ang mga buto ay natagpuang nauugnay sa pinakamaagang dambana at pinananatili pa rin bilang banal na katungkulan sa mga presinto ng mga moske at monastreryo sa Malapit na Silangan. Ang Abgallu, pantas (Ab = tubig, Gal = dakila, Lu = tao, Sumeryo) ay nagpatuloy hanggang sa mga panahong Nabateo noong sinasabing panahon ni Hesus bilang apkallum na ginagamit upang ilarawan ang propesyon ng isang uri ng saserdote o pari.
Ayon sa mitolohiyang Mesopotamiano, si Adapa ay isang pantas o matalinong tao mula sa siyudad ng Eridu sa Sumerya na sumusunod sa mga kautusan ng mga Diyos. Ginawa ng Diyos na si Ea si Adapa na pangunahin sa mga tao at pinakalooba niya si Adapa ng karungunan ngunit hindi ng buhay na walang hanggan. Isang araw, habang nangingisda si Adapa, ang katimugang hangin ay marahas na umihip na siya ay tumapon sa karagatan. Sa kanyang galit, kanyang binali ang mga pakpak ng hangin na tumigil sa pagihip. Dahil dito, tinanong ng Diyos na si Anu ang kanyang sugo kung bakit ang katimugang hangin ay hindi umiihip sa lupain sa pitong araw at sumagot ang sugo na binali ito ni Adapa. Ipinatawag ni Anu si Adapa sa mga kalangitan upang ipaliwanag ang kanyang pag-aasal. Pinagbihis ni Ea si Adapa ng damit ng pagdadalamhati at nagpayo na kapag tinanong siya kung para kanino ang kanyang pagpunta sa langit at ang kanyang pagdadalamhati ay para sa dalawang Diyos na naglaho sa lupain na sina Tammuz at Ningishzida (Diyos na orihinal na may anyong Ahas). . Binalaan rin ni Ea si Adapa na huwag kainin ang pagkain ng kamatayan na ihahain nila sa kanya ngunit isuot ang mga kasuotang inihain nila at ipahid ang langis na ihahain nila. Sinunod ni Adapa ang payo ni Ea at ang dalawang Diyos ay namagitan kay Anu para kay Adapa. Isinaad nina Ningishzida na dalhin sa kanila si Adapa upang kumain ng pagkain ng buhay ngunit ito ay tinanggihan ni Adapa. Dahil dito, si Adapa ay pinabalik sa mundo.
Neolitiko
thumb| Neolitikang pagpinta sa dingding mula sa [[Sabihin mo kay Bouqras|Tell Bouqras sa Museo Deir ez-Zor, Syria]] Ang Neolitiko (kilala rin bilang "Bagong Panahong Bato") ay ang pangwakas na paghahati ng Panahon ng Bato, nagsimula mga 12,000 taon na ang nakalilipas nang lumitaw ang mga unang pagpapaunlad ng pagsasaka sa Epipaleolitikong Malapit sa Silangan, at kalaunan sa iba pang mga bahagi ng mundo. Ang dibisyong Neolitiko ay tumagal (sa bahaging iyon ng mundo) hanggang sa transisyonal na panahon ng Chalcolithic mula noong mga 6,500 taon na ang nakaraan (4500 BC), na minarkahan ng pag-unlad ng metalurhiya, na humahantong sa Panahon ng Tanso at Panahon ng Bakal. Sa ibang lugar, ang Neolitiko ay tumagal ng mas matagal. Sa Hilagang Europa, ang Neolitiko ay tumagal hanggang mga 1700 BK, habang sa Tsina ay umabot hanggang 1200 BK. Ang iba pang bahagi ng mundo (kabilang ang Oceania at mga hilagang rehiyon ng Amerika) ay kalakhang nanatili sa yugto ng pag-unlad ng Neolitiko hanggang sa ugnay sa Europa.
San Paolo alla Regola
right|thumb|280x280px| Intern Ang San Paolo alla Regola, isang simbahan sa diyosesis ng Roma, ay ginawang isang kardinalata diyakonya ni Papa Pio XII noong 1946. Ang kasalukuyan nitong Kardinal-Diyakno, mula noong Nobyembre 21, 2010, ay si Francesco Monterisi, arsoparing emerito ng Basilika ni San Pablo Extramuros.
Tammuz
Ang Tammuz ay maaaring tumukoy sa:
Pamantasang Marquette
thumb|Johnston Hall, ang pinakamatandang akademikong gusali sa Marquette thumb|Marquette Hall, kung nasaan ang tanggapan ng Kolehiyo ng Sining at Agham
Ang Pamantasang Marquette (Ingles: Marquette University, ) ay isang pribadong unibersidad sa pananaliksik sa Milwaukee, Wisconsin, Estados Unidos. Itinatag ito ng Kapisanan ni Jesus bilang Marquette College noong Agosto 28, 1881.
Ang unibersidad ay ipinangalan sa ika-17 siglong misyonero at manlalakbay na si Padre Jacques Marquette, sa intensyong magbigay ng abot-kayang edukasyong Katoliko sa mga imigranteng Aleman. Unang naging institusyong panlalaki, sa kalaunan ay naging koedukasyonal ang Marquette noong 1909.
Federico Fellini
Si Federico Fellini, (Italyano: [fedeˈriːko felˈliːni]; Enero 20, 1920 – 31 Oktubre 1993) ay isang direktor ng pelikulang Italyano at tagasulat ng manuskrito na kilala sa kaniyang natatanging istilo, na pinaghalo ang pantasya at mga barokong imahen na may kamunduhan. Kinikilala siya bilang isa sa pinakadakila at pinaka-maimpluwensiyang tagagawa ng pelikula sa kasaysayan. Ang kaniyang mga pelikula ay may mataas na ranggo sa mga kritikal na mga lugar ng botohan tulad ng na ng Cahiers du cinéma at Sight & Sound, na naglilista ng kaniyang pelikulang 1963 na 8½ bilang ang ikasampung pinakadakilang pelikula.
Si Fellini ay nagwagi sa Palme d'Or para sa La Dolce Vita, ninomina ngpara sa labindalawang Gawad Academy, at nagwagi ng apat sa kategorya ng Best Foreign Language Film, ang pinakamarami para sa anumang direktor sa kasaysayan ng Academy. Nakatanggap siya ng isang Panghabambuhay na Parangal na Nakamit noong ika-65 na Gawad Academy sa Los Angeles. Ang kaniyang iba pang kilalang pelikula ay gaya ng La Strada (1954), Nights of Cabiria (1957), Juliet of the Spirits (1967), ang segment na "Toby Dammit" ng Spirits of the Dead (1968), Fellini Satyricon (1969), Roma (1972), Amarcord (1973), at Fellini's Casanova (1976).
New Jersey Institute of Technology
thumb|Eberhardt Hall
Ang New Jersey Institute of Technology (NJIT) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik sa Newark, New Jersey, Estados Unidos. Itinatag noong 1881 sa suporta ng mga lokal na industriyalista at imbentor partikular si Edward Weston, ang NJIT ay binuksan bilang Newark Technical School noong 1885 na may 88 mag-aaral. Ang paaralan ay lumaki bilang isang klasikong kolehiyo sa inhenyeriya - Newark College of Engineering - at dulot ng pagdaragdag ng isang School of Architecture noong 1973, naging isa itong politeknikong unibersidad na ngayon ay may limang kolehiyo at isang paaralan.
Arko ni Constantino
thumb| Ang Arko ng Constantine, Roma - ipininta ni [[Herman van Swanevelt, ika-17 siglo]] thumb| Timog na panig, mula sa Via triumphalis . [[Koliseo sa kanan]] thumb| Hilagang bahagi, mula sa Koliseo thumb| Kanluran bahagi thumb| Ang mga relief panel, bilog na relief at frieze sa kaliwang (kanluran) arko, mula sa timog thumb| Mga bilogn na relief at frieze sa kanang (silangan) arko, mula sa timog thumb| Arko ni Constantino 2013
Ang Arko ni Constantino (Arco di Costantino) ay isang arko ng tagumpay sa Roma na alay sa emperador na si Constantino ang Dakila. Ang arko ay kinomisyon ng Senado ng Roma upang gunitain ang tagumpay ni Constantino laban kay Maxentius sa Labanan ng Tulay Milvio noong AD 312. Matatagpuan sa pagitan ng Koliseo at ng Burol Palatino, ang arko ay sumasaklaw sa Via triumphalis, ang ruta na kinukuha ng mga matagumpay na mga lider-military kapag sila ay pumapasok sa bayan, sa isang prusisyon ng tagumpay. Inialay noong 315, ito ang pinakamalaking Romanong arko ng tagumpay, na may pangkalahatang sukat na 21 m mataas, 25.9 m ang lapad at 7.4 m malalim. Mayroon itong tatlong bahagi, ang gitnang isa ay 11.5 m mataas at 6.5 m ang lapad at ang mga nasa gilid ay 7.4 m ng 3.4 m bawat isa. Ang arko ay itinayo sa pamamagitan ng kongkretong tinapalan ng ladrilyo at kinalupkupan ng marmol.
Subkontinenteng Indiyo
Ang subkontinenteng Indiyano, o, simpleng tinatawag minsan bilang ang subkontinente, ay isang rehiyong pisiyograpikal sa katimugang Asya, matatagpuan sa Platong Indiyano at umuusli tungong timog sa Karagatang Indiyano mula sa Himalaya. Sa heolohiya, may kaugnayan ang subkontinenteng Indiyano sa kumpol ng lupain na bumiyak mula sa Gondwana at sumanib sa kumpol na lupain ng Eurasya noong halos 55 milyong taon na nakalipas. Sa heograpiya, ito ang rehiyong pantangway sa timog-sentral Asya, na nahihiwalay Himalaya sa hilaga, ang Hindu Kush sa kanluran, at ang bulubunduking Arakan sa silangan. Sa heopolitikal, kabilang sa subkontinenteng Indiyano ang lahat o bahagi ng Bangladesh, Bhutan, Indya, Nepal, Pakistan at Sri Lanka, gayun din ang Maldives.
Sin-shumu-lishir
Si Sin-shumu-lishir (o Sin-shum-lishir) ang mang-aagaw ng trono ng hari ng isang bahagi ng imperyong Asiryo noong 626 BCE. Si Sin-shumu-lishir ay unang lumitaw sa mga sangguniang Asiryo bilang heneral ng haring Asiryo na si Ashur-etil-ilani. Kalaunan niyang tinangkang agawin ang trono. Siya ay naghari ng isang taon ng talaan ng hari ng Uruk at nauna kay Sin-shar-ishkun.
Subkontinenteng Indiyo
Pangalan
Naging partikular na karaniwan bilang isang katawagan ang subkontinenteng Indiyano sa Imperyong Britaniko at ang mga sumunod dito, habang mas karaniwan ang katawagang "Timog Asya" (o katumbas nito sa Ingles o ibang wika) sa Europa at Hilagang Amerika. Sang-ayon sa mga dalubhasa sa kasaysayan na sina Sugata Bose at Ayesha Jalal, nakilala na ang subkontinenteng Indiya bilang Timog Asya "sa mas kamakailan at walang kinikilingang paraan ng pagsasalita." Ipinaliwanag ng Indolohistang si Ronald B. Inden na ang paggamit ng katawagang "Timog Asya" ay nagiging mas malawak na ginagamit yayamang mas malinaw na ipinagkakaiba ang rehiyon mula sa Silangang Asya. Habang ang "Timog Asya," isang mas tumpak na katawagan na sumasalamin sa kontemporaryong pampolitika paghihiwalay ng rehiyon, ay pinapalitan ang "subkontinenteng Indiyano", isang katawagan na malapit na nauugnay sa kolonyal na pamana ng rehiyon. Bilang isang panakip na katawagan, ginagamit ang "subkontinenteng Indiyano" sa tipolohikal na pag-aaral.
Mga sanggunian
Kaurian:Timog Asya
Pagpapalakas (matematika)
Sa matematika, ang pagpapalakas o pagpapaangat (Ingles: exponentiation) ay isa sa mga operasyon sa aritmetika na isinusulat sa anyong b^n, kung saan ang b ay ang báse nito at n ang lakas o eksponente (mula Espanyol exponente). Binibigkas itong "b pinalakas nang n (na) beses" o "b inangat nang n (na) beses." Kung isang positibong buumbilang ang n, katumbas lang ito sa paulit-ulit na pagpaparami sa báse nito, ang sagot sa b^n ay ang produkto ng pagpaparami sa b nang n (na) beses.
thumb|315x315px|Mga [[grap ng
y = bx
sa iba't ibang mga báse.]] Isinusulat kadalasan ang eksponente nang nakaangat (superscript) sa kanan ng báse.
Kung pinalakas ang b nang isang beses, o sa ekspresyong matematikal, b^1, magreresulta ito sa sarili niya (b^1 = b). Kung pinarami naman ang dalawang b na itinaas sa lakas na m at n, magreresulta naman ito sa b^{m + n}.
Para mapalawig ang katangiang ito sa mga negatibong buumbilang na lakas, ginagawang 1 ang sagot sa b^0. Samantala, naman ang sagot sa b^{-n}, basta ba positibong buumbilang ang n at hindi sero ang b. Sa pananaw na ito, magkatumbas ang b^{-1} sa, ang kabaligtaran (reciprocal) ng b.
Maaaring palawigin ang kahulugan ng pagpapalakas para masáma ang kahit anong mga tunay o komplikadong eksponente. Maaari ring mabigyang-kahulugan ang pagpapalakas na gumagamit ng buumbilang bilang eksponente (hal. 2^2) gamit ng samu't saring mga istrakturang alhebraiko, tulad ng mga baskagan (matrix).
Madalas gamitin ang pagpapalakas sa iba't iba at samu't saring mga larangan, kabilang na ang ekonomika, biyolohiya, kimika, pisika, at agham pangkompyuter. Magagamit rin ang operasyong ito sa mga tubong tinubuan (compound interest), paglaki ng populasyon, galawang kemikal (chemical kinetics), pag-aaral sa ugali ng mga alon, at kriptograpiyang nakasusing pampubliko (public-key cryptography).
Kasaysayan
Ang lakas ay isang literal na pagsalin sa salitang Ingles na power, na isang maling pagsalin naman sa sinaunang Griyego na δύναμις (dúnamis, dito, "pagpapaangat") na ginamit ng matematikong Griyego na si Euclid para sa pagparirami (squaring) sa isang linya, ayon na rin sa ginawa ni Hippocrates ng Chios. Natuklasan at napatunayan ni Archimedes ang batas ng pag-aangat,, na kailangan para mamanipula ang mga lakas ng 10. Noong ika-9 na siglo, ginamit ng matematikong Persano na si Muhammad ibn Mūsā al-Khwārizmī ang salitang مَال (māl, "pagmamay-ari", "pag-aari") para sa pagparirami, at كَعْبَة (kaʿbah, "kubo") para naman sa pagtitriplé (cube), kung saan ginamit ng sumunod na matematikong Islam sa notasyong matematikal ang mga titik na mīm (m) and kāf (k) bandang ika-15 siglo, tulad ng nakita sa mga gawa ni Abū al-Hasan ibn Alī al-Qalasādī.
Ang salitang eksponente ay galing sa salitang Espanyol na exponente, na galing naman sa Latin na salitang exponere ("ilagay", "ipuwesto"). Galing din ang salitang Ingles na exponent sa nagaganap na aspeto ng exponere, ang exponentem, na nangangahulugang "ilabas" o "tubuan."
Noong huling bahagi ng ika-16 na siglo, ginamit ni Jost Bürgi ang mga bilang Romano (I, II, III, atbp.) para sa mga eksponente. Sinulat naman ni Nicolas Chuquet ang isang anyo ng notasyong nagpapalakas noong ika-15 siglo, na ginamit nina Henricus Grammateus at Michael Stifel sa sumunod na siglo. Unang ipinakilala ni Stifel ang salitang exponent (exponens ang ginamit niya rito) noong 1544 sa ''Arithmetica integra. ''
Noong simula ng ika-17 siglo, ipinakilala ni René Descartes ang unang anyo ng modernong notasyon sa pagpapalakas. Ipinakilala niya ito sa kanyang tekstong La Géométrie, partikular sa unang aklat nito.
Ginagamit lang ng ilang mga matematiko (tulad ni Isaac Newton) ang mga eksponente para lamang sa lakas na higit sa dalawa. Mas pabor sila sa pagsulat sa mga pagdodoble bilang pauulit-ulit na pagpaparami, kaya naman isinusulat nila ang isang damikay (polynomial) bilang.
Tinawag rin ang prosesong ito bilang imbolusyon (Ingles: involution), ngunit bihira na lang itong gamitin. Iba ito sa imbolusyon na ginagamit ngayon para sa mga bunin (function) na kabaligtaran ng sarili niya.
Noong 1748, isinulat ni Leonhard Euler: ''Primum ergo considerandæ sunt quantitates exponentiales, seu Potestates, quarum Exponens ipse est quantitas variabilis. Perspicuum enim est hujusmodi quantitates ad Functiones algebraicas referri non posse, cum in his Exponentes non nisi constantes locum habeant. ''
Sin (diyos)
Si Sin (Wikang Akkadiano: Su'en, Sîn) o Nanna (Sumerian: DŠEŠ.KI, DNANNA) ang Diyos ng buwan sa mitolohiyang Mesopotamiano ng Akkad, Assyria at Babylonia. Si Nanna ang Diyos na Sumeryo na anak nina Enlil at Ninlil at kinikilala sa Semitikong Sin. Ang dalawang mga pangunahing upuan ng pagsamba kay Sin/Nanna ang Ur sa timog Mesopotamia at Harran sa hilaga.
Pagpapalakas (matematika)
Kasaysayan
Salin:
Ikonsidera muna ang mga kantidad na pinapalakas, o [sa madaling salita] lakas, kung saan nagbabago ang mga eksponente nila. Maliwanag na ang mga kantidad na ito ay hindi mga buning alhebraiko, dahil dapat di-nagbabago ang mga eksponente nito. Sa panimulang ito ng mga buning nangingibabaw (transcendental functions), sinimulan ni Euler ang pundasyon para sa modernong panimula sa mga likas na logaritmo—bilang mga buning kabaligtaran para sa natural na buning nagpapalakas na f(x) = e^x.
Terminolohiya
Kapag isa itong positibong buumbilang, tinutukoy ng eksponente kung ilang beses kailangang paramihin ang báse. Halimbawa,. Ang báse na 3 ay nagpakita nang 5 beses sa paulit-ulit na proseso ng pagpaparami, dahil 5 ang eksponente nito. Dito, ang bilang na 243 ang ikalimang lakas ng 3, o 3 pinalakas nang 5 beses.
Madalas tinatanggal ang salitang "pinalakas nang n (na) beses," kahit maging ang "lakas," kaya binabása rin ang 3^5 bilang "tatlo sa ikalima" o sa Ingles, "3 to the 5th."
Pamantasang Nicolaus Copernicus sa Toruń
Ang Pamantasang Nicolaus Copernicus sa Toruń (Ingles: Nicolaus Copernicus University sa Toruń, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, UMK) ay isang pampublikong unibersidad na matatagpuan sa Toruń, Poland. Ito ay ipinangalan kay Nicolaus Copernicus na ipinanganak sa bayang ito noong 1473.
Lagusan ni Hezekias
thumb|250px|Hezekiah's tunnel 2010 thumb|right|250px|[[Siloam Inscription]] thumb|250px|Copy of the Inscription, placed in Hezekiah's Tunnel 2010
Pamantasang Nicolaus Copernicus sa Toruń
thumb|Ang tanggapan ng rektor sa unibersidad thumb|Astronomical observatory sa Piwnice
Lagusan ni Hezekias
Ang Hezekiah's Tunnel, o Siloam Tunnel (נִקְבַּת השילוח, Nikbat HaShiloah) ay isang lagusan na hinukay sa ilalim sa Herusalem noong sinaunang panahon. Ang pangalan nito ay dahil sa hipotesis na ito ay nagmula sa panahon ng paghahari ni Hezekias na hari ng Kaharian ng Judah noong huling ika-8 at maagang ika-7 siglo CE at inaangking binanggit sa  sa Bibliya. Ang pagpepetsa sa panahon ng Hezekias ay sinasabing batay sa inskripsiyong nakasulat sa pader nito at sa mga radiocarbon date ng mga organikong materyang nasa orihinal na pagpaplaster. Gayunpaman, ang pagpepetsa nito ay hinamon noong 2011 ng mga bagong paghuhukay sa lugar na ito na nagmumungkahing ang petsa nito ay mula huling ika-9 o maagang huling ika-8 siglo BCE.
Pagdududa sa pagpepetsa noong panahon ni Hezekias
Ang paghuhukay sa lagusan nina Ronny Reich ng University of Haifa at Eli Shukron ng Israel Antiquities Authority ay nagduda sa pagpepetsa nito sa panahon ni Hezekias. Naniniwala sila na ang ebidensiya ay nagtuturo sa petsang mga ilang dekadang mas maaga noong huling bahagi ng ika-9 siglo BCE o maagang bahagi ng ika-8 siglo BCE. Kanilang isinaad na ang lagusang binanggit sa Bibliya na naguugnay kay Hezekias sa pagpapatayo ng patubigan ay hindi tumutukoy ng isang lugar sa siyudad at nagmungkahi silang ito ay tumukoy sa patubigan sa lugar na Mamilla. Ang binagong pagpepetsa nito ay batay sa kanilang pagsisiyasat ng mga palayukan.
Daniel Radcliffe
Ipinanganak at lumaki sa Londres, nagsimula ang pag-arte ni Radcliffe noong siya ay 10 taong gulang sa pelikula sa telebisyon ng BBC One na David Copperfield (1999), na sinundan ng kaniyang debut sa sinehan sa The Tailor of Panama (2001). Sa parehong taon, siya ay gumanap sa Harry Potter and the Philosopher's Stone. Sa susunod na 10 taon, ginampanan niya ang nangungunang papel sa pitong sumunod na pelikula, na nagtatapos sa Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2 (2011). Sa panahong ito, si Radcliffe ay naging isa sa pinakamataas na binabayarang artista sa buong mundo, nakakuha ng katanyagan sa buong mundo, kasikatan, at kritikal na pagkilala, at nakatanggap ng maraming gantimpala sa kaniyang pagganap sa serye.
Inanna
Si Inanna (Cuneiform:  DMUŠ3; Wikang Sumeryo: Inanna; Wikang Akkadiano: Ištar; Unicode: U+12239) ang Diyosang Sumeryo ng pag-ibig na seksuwal, pertilidad at digmaan.
Shalmaneser V
Si Shalmaneser V (Wikang Akkadiano: Šulmanu-ašarid; ; Σαλαμανασσαρ Salamanassar; Salmanasar) ang hari ng Asirya mula 727 hanggang 722 BCE. Siya ay gobernador ng Zimirra sa Phoenicia sa paghahari ng kanyang amang si Tiglath-Pileser III. Sa kamatayan ng kanyang ama, siya ay humalili sa trono ng Asirya noong ika-25 ng Tebet 727 BCE at pinalitan ang kanyang pangalang Ululayu sa "Shalmaneser".
Shamshi-Adad V
Si Shamshi-Adad V ang hari ng Asirya mula 824 hanggang 811 BCE. Siya ay ipinangalan sa Diyos na si Adad o Hadad. Siya ang anak at kahalili ng haring Shalmaneser III na asawa ng reynang Shammuramat (na kinikilala ng iba kay Semiramis). Siya ang ama ni Adad-nirari III na humalili sa kanya sa trono.
Pamantasang Miami
alt=|thumb|Ang "Beta Bells" ng Pamantasang Miami thumb|Ang MacCracken Hall ang pinakakilalang simbolo ng unibersidad
Ang Pamantasang Miami (Ingles: Miami University) ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik sa Oxford, Ohio, Estados Unidos. Ang unibersidad ay itinatag noong 1809, bagaman ang mga klase ay nagsimula noong 1824. Ang Miami ang pangalawang-pinakamatandang unibersidad sa Ohio at ang ika-10 pinakamatandang pampublikong unibersidad (ika-32 sa kabuuan) sa Estados Unidos. Ang sistema ng paaralan ay binubuo ng pangunahing kampus sa Oxford, pati na rin ang mga kampus sa rehiyon sa malapit na Hamilton, Middletown, at West Chester. Pinananatili rin ng Miami ang isang internasyonal na kampus, ang Dolibois European Center sa Differdange, Luxembourg. Ayon sa Carnegie Foundation ang Miami ay isang unibersidad sa pananaliksik na may mataas na aktibidad sa pananaliksik. Ito ay kaanib sa University System of Ohio.
Militar ng Litwaniya
Ang Sandatahang Lakas ng Litwaniya ay may 4 na sangay:
Talaan ng mga kalakhang pook sa Pilipinas
Pinakamalaking conurbation o aglomerasyong urbano ang Kalakhang Maynila sa bansa, at ang kinikilalang kalakhang pook nito ay binubuo ng lungsod ng Maynila at 15 mga karatig-lungsod at bayan ng Pateros. Pangalawang pinakamalaking pook urbano ang Kalakhang Cebu na matatagpuan sa Kabisayaan, habang pumapangatlo naman ang Kalakhang Dabaw na nasa Mindanao.
Ang opisyal na kahulugan ng bawat kalakhang pook ay hindi laging sumusunod sa tunay na saklaw ng patuloy na urbanisasyon. Halimbawa, matagal nang umabot ang built-up area ng Kalakhang Maynila sa mga kalapit na lalawigan ng Bulacan, Rizal, Laguna, at Kabite, lampas sa kinikilalang mga hangganan nito.
Binawas ang bilang ng mga kalakhang pook sa Pilipinas sa kasalukuyang tatlo batay sa 2017-2022 Philippine Development Plan ng NEDA, mula sa dating labindalawa (18) noong 2018. Ang labing walong na iba pang mga kalakhang pook ay Kalakhang Angeles, Kalakhang Bacolod, Kalakhang Baguio, Kalakhang Batangas, Kalakhang Butuan, Kalakhang Cagayan de Oro, Kalakhang Dagupan, Kalakhang Heneral Santos, Kalakhang Iloilo–Guimaras, Kalakhang Laoag, Kalakhang Legazpi, Kalakhang Lucena, Kalakhang Naga, Kalakhang Olongapo, Kalakhang San Pablo, Kalakhang Tacloban, Kalakhang Tuguegarao at Kalakhang Vigan.
Mga kalakhang lungsod ng Italya
thumb| Mga kalakhang lungsod ng Italya. Ang mga kalakhan o metropolitanong lungsod ng Italya (Italyano: città metropolitane d'Italia) ay mga pagkakahating pampangangasiwa ng Italya, na nagsisimula pa noong 2015, na isang natatanging uri ng lalawigan. Ang kalakhang lungsod, na binibigyang-kahulugan ng batas, ay kasama ang isang malaking pangunahing lungsod at ang mga mas maliit na nakapalibot na bayan na malapit na nauugnay rito hinggil sa mga gawaing pang-ekonomiya at mahahalagang serbisyo pampubliko, pati na rin sa mga kaugnayang pangkultura at mga salik sa teritoryo.
Bartolomeo Scappi
right|thumb| Bartolomeo Scappi right|thumb|208x208px| Edisyon ng 1622 Si Bartolomeo Scappi (c. 1500 - 13 Abril 1577) ay isang tanyag na chef ng Renasimiyentong Italyano. Ang kaniyang pinagmulan ay naging paksa ng haka-haka, ngunit ipinakita ng kamakailang pagsasaliksik na siya ay nagmula sa bayan ng Dumenza sa Lombardy, ayon sa inskripsiyon sa isang plakeng bato sa simbahan ng Luino. Bago ito, ang unang alam na katotohanan sa kaniyang buhay ay noong Abril 1536 na nag-organisa siya ng isang piging habang siya ay nasa serbisyo ni Kardinal Lorenzo Campeggio. Nagsilbi siya ng maraming iba pang kardinal pagkatapos nito, at matapos ay nagsimulang magsilbi sa papa na si Pio IV, sa kusina ng Vaticano. Nagpatuloy siyang nagtatrabaho bilang isang chef para sa papa na si Pio V. Si Scappi ay madalas na itinuturing na isa sa mga unang kilalang tanyag na chef sa buong mundo.
Nagtamo siya ng katanyagan noong 1570 nang mailathala ang kanyang dakilang libro sa pagluluto, Opera dell'arte del cucinare. Sa libro, naglista siya ng mga 1000 recipe ng Rensimiyentong lutuin at inilarawan ang mga diskarte at tool sa pagluluto, na nagbibigay ng unang kilalang larawan ng isang tinidor. Inihayag niya na ang Parmesan ay ang pinakamahusay na keso sa mundo, at nabanggit na "ang atay ng [isang] domestikong gansa na inalagaan ng mga Hudyo ay may matinding laki at may bigat [sa pagitan ng] dalawa at tatlong libra", nagpapahiwatig na Ang mga Hudyo noong panahon ay nagsasanay ng labis na pagpapakain na kinakailangan upang makabuo ng foie gras. Ang mga muling paglathala ng Opera ay patuloy mula 1570 hanggang 1643.
Klarisse de Guzman
thumb Si Klarisse De Guzman ay isang mang-aawit sa Pilipinas. Siya ang sumasali sa show na Star For a Night at sumali din siya sa The Voice of the Philippines. Siya ay pinsan ng artistang si JM De Guzman.
Sargon II
Si Sargon II ( Wikang Akkadiano Šarru-ukin "ginawa niyang(ang Diyos) matatag ang hari") ay isang hari ng Imperyong Neo-Asiryo. Siya ay naging kapwa hari ni Shalmaneser V noong 722 BCE at naging nag-iisang pinuno ng kaharian ng Babilonya noong 722 pagkatapos ng kamatayan ni Shalmaneser V. Hindi maliwanag kung siya ay anak ni Tiglath-Pileser III o isang mang-aagaw ng trono na walang kaugnayan sa maharlikang pamilya. Kanyang tinawag ang kanilang sarili bilang isang bagong tao at kinuha ang pangalang Sharru-kinu ("tunay na hari") pagkatapos ni Sargon ng Akkad na nagtatag ng unang Imperyong Semitiko sa rehiyon mga 1600 taon ang nakakaraan.
Maagang reynado
Si Sargon II ay isang anak ni Tiglath-Pileser III na tila sinamsam ang trono mula sa kanyang kapatid na lalaki na si Salmaneser V sa isang marahas na kudeta. Balubata na si Sargon nang siya'y dumating sa trono, at tinulungan ng kanyang anak na lalaki, ang korona prinsipe na si Sennacherib. Ang kapatid na lalaki ni Sargon na si Sinahusur ay nagsilbi bilang kanyang dakilang vizier.
Pamantasang Meiji
thumb|300x300px| Meiji University Museum (Kagawaran ng Arkeolohiya). thumb|333x333px|Meiji University School House (Liberty Tower)
Hibla
right|thumb| Isang bugkos ng mga [[Fiber Optics|optical fiber]] Ang hibla o himaymay (Ingles: fiber mula sa fibra ) ay isang likas o gawa ng tao bagay na higit na mas mahaba kaysa sa malawak nito. Ang mga hibla ay madalas na ginagamit sa paggawa ng iba pang bagay. Ang pinakamatibay na materyales sa inhenyeriya ay madalas na nagsasama ng mga hibla, halimbawa ng carbon fiber at ultra-high-high-molekular-weight polyethylene.
Pamantasang Meiji
Ang Pamantasang Meiji (Ingles: Meiji University, Hapon: 明治大学, Meiji daigaku) ay isang pribadong unibersidad na may mga kampus sa Tokyo at Kawasaki sa Hapon. Itinatag ito noong 1881 ng tatlong abugado sa panahon ng Meiji: Kishimoto Tatsuo, Miyagi Kōzō, at Yashiro Misao. Ito ay isa sa pinakamalaki at pinakaprestihiyosong unibersidad sa Tokyo.
May siyam na kaguruan ang unibersidad na may humigit kumulang 33,000 mag-aaral sa tatlong kampus sa Ochanomizu sa Chiyoda, Tokyo, distrito ng Izumi sa Suginami-ku, Tokyo, at kapitbahayan ng Ikuta sa Tama-ku, Kawasaki. Ang unibersidad ay isa sa 13 "Global 30" Project universities ng Hapon.
Metrolohiya
Ang metrolohiya ang agham ng pagsukat. Ito ay kinabiblangan ng lahat ng mga teoretikal at praktikal na aspeto ng pagsukat. Ang salita ay mula sa Griyegong μέτρον (metron), "sukat" + "λόγος" (logos) na nangangahulugang "salita, orasyon, diskurso, sipi, pag-aaral, pagkukwenta, katwiran"). Sa sinunang Griyego, ang katagang μετρολογία (metrologia) ay nangangahulugang "teoriya ng mga rasyo".
Miss Universe 1977
Ang Miss Universe 1977 ay ang ika-26 na edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Teatro Nacional, Santo Domingo, Republikang Dominikano noong Hulyo 16, 1977. Ito rin ang unang edisyon ng kompetisyon na ginanap sa ilalim ng pagmamay-ari ng Gulf+Western Industries.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Rina Messinger ng Israel si Janelle Commissiong ng Trinidad at Tobago bilang Miss Universe 1977. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Trinidad at Tobago sa kasaysayan ng kompetisyon, at ang kauna-unahang babaeng itim ang balat na nagwagi bilang Miss Universe. Nagtapos bilang first runner-up si Eva Duringer ng Austrya, habang nagtapos bilang second runner-up si Sandra Bell ng Eskosya.
Kasaysayan
thumb|Teatro Nacional, ang lokasyon ng Miss Universe 1977
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Enero 16, 1977, inanunsyo ng Miss Universe Inc. na ang ika-26 na edisyon ng kompetisyon ay gaganapin sa Teatro Nacional sa Santo Domingo, Republikang Dominikano sa Hulyo 16, 1977. Ang dahilan kung bakit idinaos sa Republikang Dominikano ang Miss Universe ay upang "buksan ang Republikang Dominikano sa mundo".
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 80 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Isang kandidata ang nailuklok upang kumatawan sa kaniyang bansa/teritoryo matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Unang sumali sa edisyong ito ang mga teritoryong Antigua, French Guiana, Guadalupe, Kapuluang Birheng Britaniko, Réunion, San Cristobal, at Santa Lucia, at bumalik ang mga bansang Belis, Hayti, Libano, at Tahiti. Huling sumali noong 1962 ang Tahiti, at noong 1975 ang Belis, Hayti, at Libano. Hindi sumali ang mga bansang Guwatemala, Luksemburgo, at Turkiya sa edisyong ito. Hindi sumali sina Marta Elisa Tirado ng Guwatemala at Jeannette Colling ng Luksemburgo dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Hindi sumali si Manolya Onur ng Turkiya dahil dalawang beses na siyang lumahok.
Dapat sanang kakalahok sa edisyong ito si Patricia Vatble ng Martinika. Gayunpaman, napatalsik si Vatble sa kompetisyon dahil hindi ito nakaabot sa age requirement.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1971, 12 mga semifinalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 12 mga semfinalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa final interview.
Hibla
Ang mga sintetikong hibla ay madalas na mabubuo nang napakamura at sa malalaking kantidad kumpara sa mga likas na hibla, ngunit para sa pananamit ang mga likas na hibla ay maaaring magbigay ng ilang mga benepisyo, tulad ng ginhawa, kaysa mga kapares na sintetikong hibla.