cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capiz
Heograpiya
Historically the arrival of Spaniards in 1569 brought about major changes in the lives of the Capizeños. May 8, 1570, marked the conquest of Panay consequently the district of Aklan by the Spaniards under the leadership of Martin de Goiti. Capiz was created into a separate encomienda and later was organized into a politico-military province in 1716, embracing the neighboring islands of Romblon, Tablas, and Sibuyan.
In 1746, Capiz was made the seat of the politico-military government although it was still ecclesiastically controlled by the Bishop of Cebu. On May 31, 1847, a Royal Decree turned the province into an alcadia. The American takeover of the Philippines resulted in the establishment of a civil government in Capiz on April 15, 1901. Capiz became a province again under Act No. 2711 on March 10, 1917 and it included what is now Aklan until it was separated in 1956.
Roxas City was once known as the Municipality of Capiz and it became a chartered city on May 12, 1951 by virtue of Republic Act No. 603 otherwise known as the City Charter. The late Hon. Lorenzo Arnaldo was its first City Mayor. This city was named "Roxas City" in honor of its most President Manuel Acuña Roxas.
Major Festivals
The City of Roxas celebrates the legend of the Bornean datus coming during the Halaran festival. It features the giving of gifts by the datus to the Ati as token of goodwill. Babaylans give offerings to the nature spirit as riotous dancing takes place in the city street. Halaran used to be held in October. Now it has been fused with another festival, the Sinadya, which showcases the varied rituals and festivities of the different municipalities of Capiz, highlighted by the diana, fireworks display, grand dancing parade, giant paper maches, processions, sea food festival and sports exhibition.
The two festivals fused together is now called Sinadya sa Halaran, literally "Joy in Sharing and Thanksgiving, and celebrated on the first weekend of December.
The culinary experience in Capiz and Roxas City can be experienced during the Lutong Capiznon (Seafood Tripping) of Sinadya sa Halaran which runs every night for the entire duration of the festival. Here, local concessionaires sell their culinary masterpieces at the plaza. One of the best ways to enjoy the city's fresh seafood is simply by broiling.
'''THE ARTS OF CAPIZ
Dance'''
The Panay Bukidnon in the forested hills of Tapaz and Jamindan are well known for their courage and performance of the Binanog, a dance imitating the body movements of the hawk. Among the folk of Capiz, a song-debate-dance tradition used to be very popular, the Balitaw. Today, old Capiznon can still sing Balitaw Sang Capiz.
Visual Arts
The traditional weaving method of piña is called pili or sinuksuk. This is a floating weft technique accomplished after cloth weaving. A typical design is a cluster of five-petal flowers surrounding a butterfly. This is repeated in a series along the borders of the cloth.
The Panay Bukidnon still makes their weapons like spears, swords and shields, with ornately carved designs and mythological figures, used in their rituals. They also make brightly-colored dresses for women with indigenous patterns, midriff cut and butterfly sleeves very similar to those made by the Talaandig or Higaonon in Bukidnon, Mindanao. Tapis is used in conjunction with this dress.
Traditional houses in Capiz are aesthetically pleasing and comfortable. The great variety of window pane designs using bamboo has been a source of inspiration even to architects in Manila. An adjunct to the traditional house is the payag, which functions as a rest house. Sigma town in Capiz has been a leader in promoting diversity in payag construction.
In Roxas City, the remnants of the Moro Towers in Sitio Nipa still stands as evidence of the stone structure built in 1814 to repel the invading Moros and Portuguese colonizers. The monumental and impressive Roxas City Bridge, built in 1910, remains a sturdy feature in city landscape.
Oral Lore
As in medieval Europe during the inquisition, a patriarchal Catholic church in Capiz cannot tolerate competition from strong women leaders in traditional communities such as the babaylan, who are mostly women. They are not only highly respected for their wisdom but continue to practice healing method based on an indigenous spirituality unacceptable to the Catholic Church. They could even walk on fire. Because of this power that the church could not explain, babaylan are demonized as witches, called Aswang. The Aswang as viscera suckers is actually a figment of imagination. Though there may be some babaylan who misuse their magical abilities to harm other people, these are the exceptions. We must also remember that the babaylan fought and mightily resisted Spanish occupation.
Literary — Musical Arts
Prose narrative consist of tales, fables and legends explaining the origin of place names, land features such as caves and forest, and other elements of nature such as root crops and animals.
The most popular type of narrative poetry is Kumpusu/Composo -- a ballad, the topics of which range from historical events to love affairs and social condition. On the other hand, there are kumpusu that are fictional narratives with a didactic purpose.
Musical Instruments
There are several kinds of Tulali or bamboo flutes that may still be found in remote barangays. The bunkaka or takup is a section of bamboo with split end. It is held in the right hand and stuck against a pole in the left hand. Different ways of striking cause variation of rhythm
Drama
The roots of Capiznon drama are in ritual, such as the babaylan rites for appeasing spirits and curing the sick, which include mimetic elements and chants and second, in the verbal games played at wakes. In the rituals, sacrifices are offered, prayers chanted, and symbolic dance motion made.
-->
Kolehiyo ng Pinong Sining ng Unibersidad ng Pilipinas
Ang Kolehiyo ng Fine Arts ng Unibersidad ng Pilipinas o mas kilala bilang UP College of Fine Arts (CFA) ay ang pinakamatandang institusyon sa Pilipinas na nagtuturo ng sining at disenyo. Ito rin ay isa sa mga unang yunit ng Unibersidad ng Pilipinas na nagsimula pa mula noong unang parte ng ika-labingsiyam na siglo. Ang Kolehiyo ng Pinong Sining ay unang kinilala bilang Academia de Dibujo noong 1823, tapos ay naging Escuela Superior de Pintura, at noong 1891 naman ay binantog na Escultura y Grabado. Noong naisakatuparan ang Act No. 1870 sa pamamagitan ng Asembliya ng Pilipinas na nagtatag ng Unibersidad ng Pilipinas noong 1908, ang Escuela, na napalitan sa bantog na Paaralang ng Pinong Sining, ay nabilang bilang isa sa yunit ng Unibersidad ng Pilipinas.
Sa kasalukuyan, ang CFA ay produkto ng mga pinagsama-samang pananaw ng mga kilala sa sining na nagpalago sa buhay ng institusyon hanggang sa kinilala na ito bilang isa sa pinakamagaling sa bansa. Ang kolehiyo ay pinanggalingan na ng siyam sa mga Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas pati na rin ng marami pang iba na mga magagaling at kilalang mga alagad ng sining.
Ang Kolehiyo ng Pinong Sining ay nananatiling matatag sa kanyang pananaw na maging bantog na aralang institusyon para sa sining at disenyo, na may malalim na kahulugan ng sangkatauhan na binibigyang inspirasyon ng mga Pilipino upang magsikap para sa kahusayan. Ang UPCFA ay nanunumpa mismo sa gawain na pangalagaan ang mga mag-aaral nito at iukol sila sa pagpapabuti sa kanilang mga talento at sining at sa pagpapayabong pa sa lipunan ng Pilipinas.
Ang Kolehiyo ng Pinong Sining ay nag-aalok ng mga sumusunod na mga kurso: Para sa mga undergraduate, mayroong kursong Sertipiko sa Pinong Sining na maaaring espesyalista sa Pang-Industriyang Disenyo, Pagpinta, Iskultura o Biswal na Komunikasyon. Para naman sa Batsilyer sa Pinong Sining, ang kolehiyo ay nag-aalok ng pagpapadalubhasa sa larangan ng Edukasyon sa Sining, Kasaysayan ng Sining, Pang-Industriyang Disenyo, Pagpinta, Iskultura at Biswal na Komunikasyon. Nag-aalok din ng kurso para sa mga nagtapos ang kolehiyo kung saan maaaring kumuha ng antas ng pagkakadalubhasa (masters degree) sa Pinong Sining.
Bago makapag-aral ang kahit sino sa kursong naisin ninuman sa Kolehiyong ito, dapat ay makapasa siya sa ilang serye ng mga pagsusulit. May pakikipanayam, pagsusulit sa mental na abilidad at pagsisiyasat sa talento ng mga nais pumasok sa kolehiyong ito.
Kaurian:Unibersidad ng Pilipinas
Lalawigan ng Rimini
Ang lalawigan ng Rimini (provincia di Rimini) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya. Ang kabesera ng probinsiya ay ang eponimong lungsod ng Rimini. Ang lalawigan ay may hangganan sa malayang Republika ng San Marino. Noong 2019, ang lalawigan ay may populasyon na 339,437 na naninirahan sa isang lugar na 921.77 km2, na nagbibigay dito ng densidad ng populasyon na 357 na naninirahan kada kilometro kuwadrado. Ang tinatayuang pook ng urbanong pook ng Rimini ay may populasyon na 147,578 na naninirahan sa loob ng mga limitasyon ng lungsod. Mayroong 26 na mga komuna (comune) sa lalawigan.
Kalinga
Ang Kalinga ay isang walang baybayin na lalawigan ng Pilipinas sa Rehiyong Pampangasiwaan ng Cordillera sa Luzon. Tabuk ang kapital nito at napapaligiran ng Lalawigang Bulubundukin sa timog, Abra sa kanluran, Isabela sa silangan, Cagayan sa hilagang-silangan, at Apayao sa hilaga. Bago ang 1995, dating isang lalawigan ang Kalinga at Apayao na pinangalang Kalinga-Apayao, hanggang naghiwalay ang dalawa upang mapabuti ang serbisyo at pangangailangan ng indibiduwal na mga katutubong tribo sa mga lalawigan.
Pampolitika
Ang lalawigan ng Kalinga ay nahahti sa 8 mga bayan.
Steven Pruitt
Biograpiya
Si Pruitt ay isinilang noong 17, Abril 1984 at lumipat sa estado ng Virginia, siya ay ang nag-iisang anak nila Alla Pruitt, ang Russian Jewish immigrant, at Donald Pruitt ng Richmond, Virginia.
Isabela (lalawigan)
Ang Isabela ay isang lalawigan ng Pilipinas na matatagpuan sa rehiyon ng Lambak ng Cagayan. Ilagan ang kapital nito at napapaligiran ng Aurora, Quirino, Nueva Vizcaya, Ifugao, Mountain Province, Kalinga, at Cagayan. Isang lalawigang agrikultural ang Isabela at ang ikalawang pinakamalaki sa Pilipinas, at ang pinakamalaki sa pulo ng Luzon.
Heograpiya
Ang lalawigan ng Isabela ay sukat na 10,665 kilometro parisukat, na kumakatawan sa halos 40 bahagdan ng sakop na lupa ng rehiyon. Ito ang pinakamalaking lalawigan sa Hilagang Luzon at ang ikalawang pinakamalaking lalawigan sa Pilipinas, kung ang tinutukoy ang sukat ng lupa.
Pampolitika
Ang Isabela ay nahahati sa 34 bayan at 3 lungsod. 350px|thumbnail|left|Mapa ng lalawigan ng Isabela
Biskek
Ang Biskek (Бишкек, ; Бишкек) ay ang kabisera at pinakamalaking lungsod ng bansang Kirgistan. Ang Biskek ay din ay sentrong pampangasiwaan ng Rehiyon ng Chüy. Lumiligid ang rehiyon ng lungsod, maski ang mismong lungsod hindi ay bahagi ng rehiyon kundi isang yunit sa antas ng rehiyon ng Kirgistan. Ang Biskek ay nakalagay nasa hangganang Kasakistan-Kirgistan na may populasyon ng 1,074,075 noong 2021.
Ang Biskek ay isang lungsod ng malalawak na bulebard at pampublikong gusali na may marmol na mukha, sabay-sabay sa mga bloke ng apartment (хрущёвка) mula sa panahong Sobyetiko na lumiligid ng panloob na mga patyo. May rin libu-libong mga bahay na mas maliit, pribadong itinayo, karamihan sa labas ng sentro ng lungsod. Isinasaayos ang mga kalye sa isang grid, kung saan ang karamihan ay may mga kanal ng patubig nasa magkabilang panig, na ibinibigay ang tubig sa mga puno, na ibinibigay ang lilim habang maininit na tag-init.
Etimolohiya
Parang ipinangalan ang Bisket sa pamalong ginagamit para haluin ang inasim na gatas.
Ibinibigay ng opisyal na website ng bulwagan ng lungsod ng Biskek ang kasunod na etimolohikal na pangangatwiran para sa pangalan ng lungsod: ang buntis na asawa ng isang heo ay nawalan ng isang pamalong ginagamit para haluin ang kumis. Habang paghahanap, biglang nagkaanak ng isang batang lalaki, tinawag na Biskek. Si Biskek ay lumaki at naging isang marangal na lalaki, at pagkatapos ng niyang pagkamatay, ibinaon sa isang tambak na malapit sa pampang ng Alamüdün (Аламүдүн). Dito, itinayo ang isang lapida. Ang gusali ay nakita at inilarawan ng mga biyahero ng ika-17 at ika-18 siglo.
Kasaysayan
Ayon sa ebidensiya ng DNA, ang lugar na malapit na Biskek ay ipinalalagay bilang isa sa mga posibleng pinagmulan ng Salot na Itim sa pagitan ng AD 1346 at 1353.
Paghaharing Kokhand
Orihinal na isang pahingahang pangkarabana, posibleng itinayo ng mga Sogdiyano, sa isa sa mga sanga ng Daan ng Sutla, na pinagdaan ang hanay ng Tian Shan, ang lugar ay pinalakas noong 1825 ng khan ng Kokand sa pamamagitan ng isang moog na yari sa putik. Sa mga huling taon ng paghaharing Kokhand, ang itong moog ay pinamahalaan ni Atabek, ang Datka. Noong 1844, ang mga puwersa ni Ormon Khan, ang lider ng Кыргыз хандыгы, bahagyang bumihag ng moog.
Panahong Tsaristo
Noong 1860, nagdagdag ang Imperyong Ruso ng purok, at ang mga puwersang militar ni Koronel Apollon Zimmermann ay kumuha at sumira ng moog. Ang Koronel Zimmerman ay muling gumawa ng bansa sa itaas ng siraing moog at nagtakda ng kampong-Poruchik Titov bilang ulo ng isang bagong Rusong garison. Mula sa 1877 muling nabuo ng Imperyong Rusong pamahalaan ang pook, at hinimok ang pagtira ng mga Rusong magsasaka sa pamamagitan ng mga regalo ng matabang lupain.
Panahong Sobyetiko
Noong 1926, ang lungsod ay naging kabisera ng bagong matatag na Kirgis na ASSR at muling pinangalanan Frunze para sa Mikhail Frunze. Si Frunze ay malapit na kasama ni Lenin kung sino isinilang sa Biskek at gumanap ng mahahalagang papel sa mga himagsikan ng 1905 at 1917, at sa Digmaang Sibil sa Rusya ng maagang dekada 1920.
Panahon ng kasarinhan
Ang maagang dekada 1990 ay magulong panahon para sa Biskek. Noong Hunyo 1990, ipinahayag ang isang estado ng emerhensiya, pagkatapos ng matinding kaguluhan sa lahi sa katimugang Kirgistan na halos kumalat sa kabisera. Ang lungsod ay muling pinangalanan Biskek noong Pebrero 5, 1991, at nakagawa ang Kirgistan ng kasarinlan nang mamaya sa taong iyon habang pagbuwag ng Unyong Sobyet. Bago kasarinlan, ang karamihan ng populasyon ng Biskek ay etnikong mga Ruso. Noong 2004, bumuo ang mga Ruso ng 20% ng populasyon ng lungsod, at mga 7–8% in 2011.
Ang Biskek ay sentro ng pananalapi ng Kirgistan, at ang lahat ng 21 komersyal na bangko ng bansa ay may kanilang punong himpilan doon. Habang panahong Sobyetiko, ang lungsod ay tahanan para sa mararaming pang-industriya na planta, pero mula sa 1991 ang karamihan ay sarado o binabagalan. Ngayon ang isa sa mga pinakamalaking sentro ng empleyo ng Biskek ay Bazar Dordoy (Дордой Базары) kung saan ibinebenta ang mararaming Tsinong panindang inaangkat sa mga bansang CIS.
Suzumiya Haruhi no Shoushitsu
Ang Suzumiya Haruhi no Shoushitsu, kilala rin sa Ingles na pamagat nitong The Disappearance of Haruhi Suzumiya at The Vanishment of Haruhi Suzumiya, ay isang pelikulang anime noong 2010 ng bansang Hapón. Ibinase ito sa ikaapat na nobelang magaan ng seryeng Haruhi Suzumiya ni Nagaru Tanigawa, at nagsisilbing kasunod (sequel) ng anime ng kaparehong serye. Dinirek nina Tatsuya Ishihara at Yasuhiro Takemoto, at ginawan ng iskrip ni Fumihiko Shimo, prinodyus ito ng istudyong Kyoto Animation.
Lumabas ito sa mga sinehan sa bansang Hapón noong 6 Pebrero 2010, at sa DVD at Blu-ray naman noong 18 Disyembre 2010. Nalisensyahan ang Bandai Entertainment para isalin ito sa wikang Ingles sa Hilagang Amerika, at Manga Entertainment naman sa Reyno Unido. Simula 2016, napunta sa Funimation ang lisensiya nito sa Hilagang Amerika.
Sa habang 163 minuto (2 oras, 43 minuto), ito ang ikalawang pinakamahabang pelikulang animasyong nagawa, mas mabilis lamang ito nang isang minuto sa inilabas na 70mm print ng Final Yamato.
Kuwento
Matapos ang mga pangyayaring naganap sa anime, tumakbo ang buong kuwento mula 16 Disyembre hanggang sa bisperas ng Pasko, isang buwan pagkatapos ng bunkasai nila. Plinano ni Brigada SOS, sa pangunguna ni Haruhi Suzumiya, na magdaos ng isang nabe party bilang ipagdiwang ang Pasko. Subalit, sa umaga ng 18 Disyembre, pumasok si Kyon sa paaralan at nalamang nagbago na pala ang realidad na alam niya - nawawala sina Haruhi at Itsuki Koizumi, biglang nagpakita muli si Ryoko Asakura, hindi siya kilala ni Mikuru Asahina, at ordinaryong tao na lang si Yuki Nagato. Tanging si Kyon lang ang may alam na nagbago ang lahat, at wala ni isa sa kanila ang nakakakilala kina Haruhi o tungkol sa Brigada SOS.
Gustong makabalik sa dating buhay niya, binuksan ni Kyon ang programa at bumalik sa oras ng Tanabata tatlong taon ang nakakaraan. Matapos makita si Mikuru mula sa hinaharap, nakuha niya ang isang programa ng pag-uninstall mula sa alien na Yuki, na nangangailangang ibato sa maysala sa hatinggabi ng 18 Disyembre. Pagkabalik sa kasalukuyan, nakita nila ang maysala, si Yuki, na nanghiram ng kaunting kapangyarihan mula kay Haruhi para baguhin ang lahat maliban kay Kyon. Dahil rito, nabigyan si Kyon ng dalawang pagpipilian sa kung saang mundo siya gustong pumunta. Kinwestyon ni Kyon ang pinili niya at napaisip na ang mundong wala si Haruhi o ang Brigada SOS ay mapayapa at kalmado. Bukod pa doon, naisip rin niyang pagod na pagod na yata si Yuki sa kakabantay sa mga kilos ni Haruhi at sa pagprotekta sa kanya. Sa huli, nagdesisyon siyang mas maganda at mas masaya ang orihinal na mundo niya. Sinubukan niyang i-install ang programa kay Yuki ngunit sinaksak siya ni Ryoko, na bumalik sa dati nitong ugali, bago pa man niya ito magawa.
Bago matuluyan si Kyon ni Ryoko, iniligtas siya nina Yuki, Mikuru, at siya mismo mula sa hinaharap. Nagising na lamang siya ilang araw pagkatapos sa loob ng isang ospital, kung saan normal na ang lahat. Sa mundong ito, halos naniniwala ang lahat na na-coma noon pang 18 Disyembre pagkatapos mahulog sa hagdanan. Nabanggit ni Yuki kay Kyon na mapaparusahan siya ng organisasyon niya dahil sa mga ginawa niya, ngunit sinabi ni Kyon na kung ganon nga ang mangyayari, sasabihin niya kay Haruhi na siya si John Smith at hihikayatin niya itong baguhin muli ang realidad para mawala ang organisasyon. Pagsapit ng 24 Disyembre, nagdesisyon si Kyon na kailangan niya pang bumalik sa oras para iligtas ang sarili niya, habang pumasok siya sa silid ng club nila para ipagdiwang ang Pasko.
Brigada SOS
Haruhi Suzumiya (涼宮 ハルヒ)
Kyon (キョン)
Yuki Nagato (長門 有希)
Mikuru Asahina (朝比奈 みくる)
Itsuki Koizumi (古泉 一樹)
Mataas na Paaralang Hilaga
Ryoko Asakura (朝倉 涼子)
Tsuruya (鶴屋)
Taniguchi (谷口)
Kunikida (国木田)
Suporta
Nakababatang kapatid na babae ni Kyon (キョンの妹)
Sir Okabe (岡部)
Produksiyon at pagpalabas
Noong 18 Disyembre 2007, pinalitan ng isang pekeng 404 error ang pahina ng opisyal na websayt ng anime na Suzumiya Haruhi no Yuuutsu. May lima itong form-input field, isang reference sa unang araw na tinukoy sa ikaapat na nobela ng serye. Di tulad ng naunang naanunsyo, hindi lumabas ang kwento ng Shoushitsu sa ikalawang season nito. Isang pagsasaere muli ng mga episode na unang ipinalabas noong 2006 na may kasamang mga bagong episode hango sa mga kwento ng ikalawa, ikatlo, at sa ikalimang nobela ng serye ang inere noong 2009. Gayunpaman, sa pagtatapos ng pagsasaere nito, isang 30 segundong teaser trailer ang inere na nagpapakita kay Yuki Nagato, at ipinahayag rito na gagawing pelikula ang Shoushitsu. Nakaplano itong ilabas sa darating na 6 Pebrero 2010. Inilabas noong Disyembre 2009 ang isang minutong promosyonal na bidyo nito. Inilabas naman ang parehong regulár at limitadong edisyon ng DVD/Blu-ray nito noong 18 Disyembre 2010.
Lisensiyado ang Bandai Entertainment para ilabas ang pelikula sa Hilagang Amerika. Ipinalabas nito ang pelikula nang naka-subtitle sa Ingles sa sinehan ng Viz sa San Francisco mula 21 Mayo 2010, na sinundan naman ng pagpapalabas sa sinehan ng Laemmle's Street sa Hollywood noong 24 Hunyo 2010. Ipinalabas rin ito sa mga sinehan sa Hawaii noong Hunyo 2010 sa tulong ng Consolidated Theaters at ng Artisan Gateway bilang parte ng kanilang programang Spotlight Asia Films. Magkasamang prinodyus ang bersyon nito sa Ingles ng Bang Zoom! Entertainment. Inilabas ang DVD at Blu-ray nito sa Hilagang Amerika noong 20 Setyembre 2011. Inilabas naman ng Manga Entertainment ang DVD nito sa Reyno Unido noong 7 Nobyembre 2011, matapos maantala ang orihinal na paglabas sana nito noong 25 Hulyo. Nakansela ang balak na paglabas ng Blu-ray nito sa 2012. Samantala, inilabas din ng Madman Entertainment ang DVD at Blu-ray ng pelikula sa Awstralya at sa Bagong Selanda noong 16 Nobyembre 2011. Inilabas naman ito sa Europa noong 17 Oktubre 2010 sa Scotland Loves Anime sa lungsod ng Edinburgh. Samantala, inere naman ng Animax Asia ang naturang pelikula.
Samantala, dinagdag ng Netflix ng Pilipinas ang naturang pelikula pati na ang dalawang season ng Suzumiya Haruhi no Yuuutsu noong 2019.
Musika
Ang pangunahing tema ng pelikula ay ang kantang "Yasashii Boukyaku" na kinanta ni Minori Chihara. Inilabas ang single nito noong 24 Pebrero 2010. Ginamit naman bilang pambungad na tema ang "Bouken Desho? Desho?" na kinanta ni Aya Hirano. Inilabas naman ang soundtrack ng pelikula noong 27 Enero 2010. Naglalaman ito ng mga orihinal na iskor at Gymnopédies, Gnossiennes, at Je te veux ni Erik Satie, na ginamit sa pelikula. Itinugtog ito ng Eminence Symphony Orchestra at prinodyus ni Satoru Kousaki.
Kaugnay na midya
Nagkaroon ang pelikula ng isang spinoff na manga na pinamagatang Nagato Yuki-chan no Shoushitsu (長門有希ちゃんの消失, Filipino: Ang Paglaho ni Nagato Yuki-chan). Iginuhit ito ni Puyo at baha-bahaging inilathala sa magasing Young Ace ng Kadokawa Shoten simula noong Hulyo 2009. Nagkaroon rin ito ng anime, na prinodyus ng istudyong Satelight at umere noong Abril 2015.
Samantala, nagkaroon rin ang pelikula ng isang larong nobelang biswal na pinamagatang Suzumiya Haruhi no Tsuisou. Inilabas ito noong 12 Mayo 2011 ng Bandai Namco Games para sa PlayStation 3 (PS3) at sa PlayStation Portable (PSP). Naganap ang kwento ng laro pagkatapos ng mga pangyayari sa pelikula.
Pagtanggap
Pampito ang pelikula sa sampung pinakakumitang pelikula sa bansang Hapón noong una itong lumabas sa mga sinehan, at kumita ng tinatayang 200 milyong yen (103.2 milyong piso) sa una nitong linggo. Nanalo ito ng "Pinakamahusay na Pelikulang Pansinehan" sa Animation Kobe ng taong 2010. Nakabenta ang Blu-ray nito ng higit sa 77,000 kopya, una sa mga tsart ng Oricon, habang pumang-apat naman ang DVD nito na nakabenta ng 19,667 kopya. Samantala, nanalo si Minori Chihara ng "Pinakamahusay na Pag-awit" sa ikalimang taon ng Seiyuu Awards noong 2011 sa Tokyo para sa kanyang pagkanta sa "Yasashii Boukyaku."
Sa pangkalahatan, nakatanggap ang pelikula ng mga positibong papuri mula sa mga kritiko at sa mga tagahanga nito. Pinuri ni Theron Martin ng Anime News Network ang maraming aspeto ng pelikula, kasama na ang kwento, animasyon, at pagboses sa parehong Hapón at Ingles, ngunit tinukoy niya na nabawasan ang posibleng manonood ng pelikula dahil hindi ito nagbigay ng pagbabalik-tanaw sa serye. Pinansin rin niya ang haba ng pelikula, na kahit "gahibla" lang ang pagitan ng haba nito sa Final Yamato, pakiramdam niya'y "20-30 minutong mas mahaba" kaysa sa pinakamahabang pelikulang animasyong nagawa dahil sa mga eksenang "mas mahaba kaysa sa kinakailangan nito."
Talababa
<references group="lower-alpha" responsive="" />
Estasyon ng Taytay
Ang estasyong Taytay ay isang dating estasyon sa inabandonang Linyang Antipolo ng Kompanyang Daambakal ng Maynila (MRR). Naglilingkod ito sa Taytay, Rizal.
Kasalukuyang kalagayan
Ang gusali ng estasyon ng Taytay ay umiiral pa rin at ito ay naging isang pamilihan katulad sa orihinal na estasyon ng Tutuban.
Negasyon
Sa lohika, ang negasyon o pagnenegatibo, tinatawag ring komplementong lohikal, ay ang operasyon na kinukuha ang proposisyong P sa isa pang proposisyong "hindi P." Isinusulat ito sa anyong \neg P,, o. Sa lohikang na pagpapakahulugan, totoo ang isang lohika kung di-totoo ang P, at di-totoo naman ang isang lohika kung totoo ang P. Dahil rito, itinuturing na isang pang-isahang konektibong lohikal ang negasyon. Magagamit ito sa pangkalahatan bilang isang operasyon sa mga nosyon, proposisyon, halaga ng katotohanan, o halagang semantiko. Sa lohikang klasiko, ang negasyon ay ang buning pangkatotohanan na ginagawang di-totoo ang totoo (at kabaligtaran). Sa lohikang kawatasan, ayon sa interpretasyong Brouwer–Heyting–Kolmogorov, ang negasyon ng proposisyong P ay ang proposisyon na may mga patunay na sumasalungat sa P.
Talababa
<references group="lower-alpha" responsive="" />
Gorle
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Gorle (Bergamasque: Górel) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km hilagang-silangan ng Milan at mga 4 km silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 5,506 at may lawak na 2.4 km2.
Panahong Romano
Ang bayan ay may malayong pinagmulan, na bumalik sa panahon ng Imperyong Romano, kung saan maraming libingan at libingan ng tao ang natagpuan. Mula sa panahong ito ay ang tulay sa ibabaw ng ilog Serio, na nag-uugnay sa Gorle sa Scanzorosciate, na tinatawag na Ponte Marzio, ang pangalan ay nagmula sa ikaapat na hari ng Roma na si Anco Marcio, gayunpaman ang tulay na kasalukuyang nadadaanan sa trapiko ay gayunpaman ay isang muling paggawa ng nauna, ng na nilalabanan ng mga pundasyon.
Panahon ng Medyebal at Renasimyento
Hinggil sa mga susunod na panahon, binanggit ang presensiya sa teritoryong ito, ng isang kampo (Castrum) at ng isang mahalagang villa, mga elemento na nagpapatunay sa kahalagahan ng lugar, hanggang sa punto na kahit ang obispo ng Bergamo ay may malawak na pag-aari ng lupa sa pook.
Vilna
Ang Vilna o Vilnius (, tingnan din ang ibang mga pangalan) ay ang kabisera ng Lithuania at ang pinakamalaking lungsod nito, na may populasyon na 587,581 noong 2020. Tinataya naman ang populasyon ng gumaganang urbanong lugar ng Vilna, na sumasakop sa labas ng hangganan ng lungsod, sa 700,275 noong 2018, habang sang-ayon sa panteritoryong pondo sa segurong pangkalusugan ng Vilna, mayroong 729,923 permanenteng naninirahan noong May 2020 sa pinagsamang lungsod ng Vilna at mga munisipalidad ng distrito ng Vilna. Nasa timog-silangan ng at ikalawang pinakamalaking lungsod sa mga estadong Baltiko ang Vilna. Ito ang luklukan ng pambansang pamahalaan at ng Distritong Munisipalidad ng Vilna.
Sang-ayon sa pag-aaral ng GaWC, nauuri ang Vila bilang isang pandaidigang lungsod na Gamma, at nakilala sa arkitektura nito sa Lumang Bayan, na idineklara na isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO noong 1994. Bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, isa ang Vilna sa may pinakamalaking sentrong Hudyo sa Europa. Nagdulot ang impluwensiya Hudyo sa pagkakaroon ng palayaw nito na "ang Jerusalem ng Lithuania". Tinawag ito ni Napoleon bilang "ang Jerusalem ng Norte" nang dumaan siya noong 1812. Noong 2009, ang Vilna ay naging Kabisera ng Kultura sa Europa, kasama ang Linz, Austrya.
Tenth Avenue North
Ang Tenth Avenue North ay isang Krisyanong banda mula sa Amerika.
Saklay
thumb|Isang pilay na nakasaklay Ang saklay ay isang kagamitan na dagliang nakakatulong sa paglipat ng bigat mula sa mga biyas patungo sa itaas na bahagi ng katawan. Kadalasan itong ginagamit ng mga taong hindi magamit ang kanilang biyas o binti para maalalayan ang kanilang timbang. May iba't ibang mga kadahilanan kung bakit hindi magamit ang binti para masuportahan ang sariling bigat. Ito ay maaring dahil sa panandaliang pinsala o kaya'y dahil sa habambuhay na pagkapilay o pagkalumpo.
Mga uri
May iba't ibang uri ng mga saklay.
Bisig
Isang uri ng saklay na mayroong lupi sa itaas upang mailagay ang bisig ay tinatawag na saklay na Lofstrand. Ito ay ang mga uri ng pinaka-karaniwang ginagamit sa Europa.
Plataporma
Hindi gaanong karaniwang ang mga saklay na plataporma at kadalasang ginagamit ito ng mga taong hindi makahawak ng mabuti dahil sa rayuma, cerebral palsy at iba pang karamdaman. Nakakapahinga ang mga bisig sa isang pahalang na plataporma at tinatali ito. Mailalagay ang kamay sa hawakan na kung maayos na nagawa ay maaring ibahin ang anggulo batay sa kapinsalaan ng gagamit.
Suporta sa binti
Ang mga hindi tradisyunal na mga saklay na sumusuporta sa binti ay kapakipakinabang para sa mga taong may pinsala o pagkabaldado sa mababang bahagi ng binti lamang.
Maricel Soriano
Si Maria Cecilia Dador Soriano (ipinanganak 25 Pebrero 1965) ay ang tinaguriang "Diamond Star" ng Pelikulang Pilipino. Unang nasilayan ang kanyang talento sa pagganap sa "My Heart belongs to Daddy" noong 1971 bilang nakakabatang kapatid ni Tirso Cruz III.
Salandra
Ang Salandra (Lucano: Salândr; Salandhra) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Matera, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata.
Yunit 731
Ang Yunit 731, na pinaigsing pantukoy sa Detatsment Manchu 731 at kilala rin bilang Detatsment Kamo at Yunit Ishii ay isang palihim na organisasyon ng Hukbong Imperyal ng Hapon na nagsagawa ng pananaliksik sa mga sandatang biolohikal at kemikal, ng mga nakamamatay na eksperimentasyon sa tao, at nagbuo ng mga sandatang biolohikal noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at Ikalawang Digmaang Tsino-Hapones. Tinatayang 200,000 hanggang 300,000 katao ang pinatay ng yunit. Nakahimpil ito sa Pingfang, distrito ng Harbin, ang noo'y pinakamalaking lungsod sa estadong papet ng mga Hapon na Manchukuo (ngayo'y bahagi na ng hilagang-silangang Tsina). Mayroon din itong ilang sangay na aktibong umiiral sa Tsina at Timog-Silangang Asya.
May pananagutan ang Yunit 731 sa pinaka-nakaririmarim na mga krimeng pandigma na ginawa ng hukbong sandatahang Hapones. Paulit-ulit itong nagsagawa ng mga eksperimento sa mga tao na inalisan ng pagkatao at tinuring na "troso." Ilan sa mga sinagawang eksperimento ay pagturok ng mga mikrobyo, pagsubok ng mga sandatang biolohikal, paghiwa nang buhay (live vivisection), pagkuha ng mga bahagi ng katawan, pagputol ng mga bahagi ng katawan, kontroladong pagpapauhaw, at pagsubok sa mga kombensyonal na sandata. Kasama sa mga biktima ay mga kababaihan, buntis, bata, at mga sanggol na isinilang mula sa mga panggagahasang sinagawa ng mga tauhan nito mula sa loob ng nakabakod na ahensya. Mayorya sa mga biktima ay mga Tsino bagaman may signipikanteng minorya ng mga Ruso. Dagdag pa rito, nagmanupaktura ang yunit ng mga sandatang biolohikal na ginamit sa mga lugar sa Tsina na hindi nasakop ng mga pwersang Hapones, tulad ng mga lungsod, bayan, pinagkukunan ng tubig, at sakahan. Sa huling mga sandali ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, lahat ng mga nakakulong ay pinatay upang itago ang ebidensya. Walang mga nakaligtas sa mga biktima.
Gorno
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Gorno (Bergamasque: Góren) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 25 km hilagang-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,760 at may lawak na 9.9 km².
Yunit 731
Noong 1932, itinalaga bilang kumander ng Laboratoryo sa Pananaliksik para sa Pagpigil ng Epidemya ng Hukbo si Shirō Ishii, isang siruhano-heneral at hepe-medikal. Nag-organisa si Ishii ng isang lihim na grupo ng mga mananaliksik, ang yunit "Tōgō", para sa eksperimentasyong kemikal at biolohikal sa Manchuria.
Gorno
Ang munisipalidad ng Gorno ay naglalaman ng mga frazione (mga pagkakahati, pangunahin ang mga nayon at pamayanan) ng Riso, Chignolo, Erdeno, Campello, at Sant'Antonio.
Ghostface
Si Ghostface ay isang karakter sa mga pelikulang katatakutan.
Yunit 731
Habang dinakip at nilitis sa Khabarovsk ng mga pwersang Sobyet ang mga mananaliksik at tauhan mula sa Yunit 731, ang mga nahuli ng mga Amerikano ay palihim na binigyan ng proteksyon sa pag-uusig kapalit ng mga datos na kanilang nakuha sa kanilang pag-eeksperimento sa mga tao. Pinagtakpan ng Estados Unidos ang mga eksperimentong ito at pinasahod pa ang mga salarin. Noong 28 Agosto 2002, kinalala ng isang korte sa Tokyo na nagsagawa ng pakikidigmang biolohikal ang Hapon sa Tsina at pumatay sa napakaraming tao.
Pagkakatatag
thumb| Isa sa mga gusali ng Yunit 731 sa [[Harbin na hindi matagumpay na nagiba ng mga salarin]] Nagsimula ang lihim na programa ng Hapon sa pagbuo ng mga biolohikal na sandata nito noong dekada 1930 sa kabila ng pagbabawal dito ng Kumbensyon ng Geneva noong 1925. Noon namang 1931, sinakop ng Hapon ang Manchuria. Nagpasya ang pamunuan ng hukbong Hapones na itayo ang Yunit 731 sa Manchuria hindi lang upang maging malayo sa pag-uusisa ng sentral na pamahalaan kundi dahil sa napakalaking batis ng mga Intsik na pwede at libre nilang magamit sa kanilang mga eksperimento.
Noong 1936, naglabas ng atas si Emperador Hirohito na nagpapahintulot sa pagpapalaki ng yunit at pagpapaloob nito sa Hukbo ng Kwantung bilang Kagawaran sa Pagsugpo ng Epidemya. Mula Agosto 1940, nakilala ang yunit bilang "Kagawaran ng Pagsugpo sa Epidemya at Paglilinis ng Tubig ng Hukbo ng Kwantung" na pinaigsi sa "Yunit 731".
Gorno
Kasaysayan
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa ibabang bahagi ng Lambak del Riso, isang lambak na nagsisimula sa silangan ng Colle di Zambla at bumababa na bumubukas patungo sa kanluran, na dumadaloy sa mas malawak na Val Seriana. Ang teritoryo ay gumuhit ng isang iregular na heometrikong katanguan, na may napakatingkad na mga pagkakaiba-iba ng altimetriko. Ang altitud ng munisipal na sakop ay nasa pagitan ng minimum na 475 m. sa Sentrong pook (sa pasukan sa bayan) at may pinakamataas na altitud na 1,775 m. sa lokalidad ng Preda Balaranda, na may pagkakaiba sa taas na 1300m. na nailalarawan sa itaas na bahagi ng isang napakalawak at nagmumungkahi na panoramikong pagbubukas na inaalok ng mga nakapaligid na Orobikong relyebe.
Expedito
Ang expedito ay maaaring tumukoy sa:
Yunit 731
Kuta ng Zhongma
Unang humimpil at nagsagawa ng pananaliksik sa Kuta ng Zhongma ang yunit Tōgō, isang kulungan at kampo sa isang sityo ng Beiyinhe, 100 km sa timog ng Harbin. Ilan sa mga preso na dinala sa kampo ay mga karaniwang kriminal, nahuling bandido at gerilyang anti-Hapones, mga presong pulitikal, at mga kung sinu-sinong taong dinampot ng Kempeitai sa mga huwad na asunto. Sa simula, pinalusog muna ng mga tauhan ng yunit ang mga preso bago sila ubusan ng dugo, gutumin, uhawin, hawaan ng mikrobyo, at hiwain nang buhay.
Gayunman, ang pagtakas ng ilang preso noong taglagas ng 1934 at isang pagsabog noong 1935 ay naging banta sa pagiging lihim ng pasilidad, kung kaya isinara ni Ishii ang nasabing kuta. Nakatanggap siya ng pahintulot na lumipat sa Pingfang, 24 kilometro sa timog ng Harbin, upang magtayo ng bago at mas malaking pasilidad.
Paglipat sa Harbin
thumb| Mas malapitang larawan ng parisukat na gusali ng Yunit 731 noong 1940 Dinampot ang mga taong ginamit sa mga eksperimento mula sa mga kanugnog na lugar at tinaguriang mga "troso" (maruta sa wikang Hapones) upang alisan ng kanilang pagkatao. Ang mga bangkay ng mga biktima ay dinispatsa sa pamamagitan ng pagsunog. Inilathala ng mga mananaliksik sa Yunit 731 ang kanilang mga resulta sa mga dyornal, kung saan pinalabas nilang mga "unggoy" ang mga taong pinag-eksperimentuhan nila.
Iba pang kahalintulad na yunit
Bukod pa sa Yunit 731, kasama rin sa iniatas ni Hirohito ang paglikha ng mga dagdag na yunit sa pagbubuo ng mga biolohikal na sandata. Ang mga ito ay ang Yunit 100 at Yunit 516 ng Manchuria. Matapos salakayin ng Hapon ang iba pang bahagi ng Tsina noong 1937, nagtatag ng mga sangay na yunit sa mga malalaking lungsod na nasakop at tinagurian ang mga ito bilang mga "yunit panugpo ng epidemya at panustos ng tubig." Kabilang sa mga detatsment na ito ay ang Yunit 1855 sa Beijing, Yunit Ei 1644 sa Nanjing, Yunit 8604 sa Guangzhou, at Yunit 9420 sa Singapura. Lahat ng mga yunit na ito ay magkakaugnay at pinangasiwaan ni Ishii at umabot sa 10,000 katao sa rurok nito noong 1939. Naakit na magtrabaho o makipagtulungan dito ang mga doktor at propesor sa medisina sa Hapon dahil sa pambihirang pagkakataong makapagsagawa ng eksperimentasyon sa mga tao at sa laki ng pondong nilalaan dito ng hukbo.
Mga eksperimento
Dinampot ang mga taong ginamit sa mga eksperimento mula sa mga kanugnog na lugar at tinaguriang mga "troso" (maruta sa wikang Hapones) upang alisan ng kanilang pagkatao. Ang mga bangkay ng mga biktima ay dinispatsa sa pamamagitan ng pagsunog. Inilathala ng mga mananaliksik sa Yunit 731 ang kanilang mga resulta sa mga dyornal, kung saan pinalabas nilang mga "unggoy" ang mga taong pinag-eksperimentuhan nila.
Ayon sa Amerikanong mananalaysay na si Sheldon Harris:"Gumamit ng kahindik-hindik na mga kaparaanan ang Yunit Togo upang makakuha ng partikular na mga bahagi ng katawan. Kung nais ni Ishii o kanyang mga katrabaho ng piraso ng utak, maghahanap ang mga guwardiya ng preso at bibiyakin ang kanyang ulo gamit ng palakol. Kukunin ang kanyang utak at ibibigay sa isang patolohista, habang ang nalalabing bahagi ng katawan ay diniretso sa krematoryo para gawing abo."Tinurukan ng mga nakakasakit na mikrobyo ang mga preso sa tabing ng pagbabakuna, upang maaral ang kanilang epekto. Upang malaman ang epekto ng hindi paggamot sa mga sakit na naipapasa sa pakikipagtalik, sinadyang hawaan ang mga lalaki at babaeng preso ng sipilis at gonorea, bago aralin. Paulit-ulit ding ginahasa ang mga babaeng preso ng mga guwardiya.
Paghihiwa nang buhay (bibiseksyon)
Madalas na hinihiwa nang buhay ang mga preso matapos silang hawaan ng iba-ibang klase ng sakit. Nagsasagawa ng operasyon ang mga mananaliksik upang kunin ang laman-loob ng biktima at maaral ang naging epekto rito ng mikrobyo. Libu-libong bata, sanggol, lalaki, at babae ang hiniwa nang buhay nang walang pampamanhid, isang prosesong napakasakit at madalas humahantong sa kamatayan. Sa isang panayam sa bidyo, umamin si Okawa Fukumatsu, isa sa mga dating tauhan ng Yunit 731, sa paghiwa nang buhay sa isang buntis. thumb| Pagsasadula ng silid kung saan ginagawa ang paghihiwa nang buhay Bukod dito, pinuputol ang mga binti at braso ng mga preso upang aralin ang proseso ng pagkaubos ng dugo. Minsan, muling itinatahi sa magkabaliktad na bahagi ng katawan ng mga biktima ang mga pinutol na braso o binti. May ilang mga biktima naman ang inalisan ng sikmura at pinagdugtong ang lalanga sa bituka. Ang ilan naman ay inalisan ng utak, baga, at atay.
Sa pakikipagpanayam ng pahayagang New York Times sa isang dating tauhan ng yunit na tumangging ilabas ang kanyang pangalan, ikinuwento niya ang unang beses niyang paghiwa nang buhay sa isang taong sinadyang hawaan ng sakit na bubonik, na bahagi ng layuning makalikha ng mga bombang gumagamit ng mikrobyong nagdudulot nito:"'Alam na ng biktima na wala nang pag-asa para sa kanya, kung kaya hindi na siya nanlaban nang dinala siya sa silid at ginapos siya, subalit nang pinulot ko ang panistis, nagsimula siyang humiyaw. Binuksan ko siya sa pamamagitan ng paghiwa mula sa dibdib hanggang sa tiyan at napakatindi ng kanyang sigaw, ang kanyang mukha'y namamaluktot sa hirap. Gumawa siya nang hindi mawaring tunog, matindi ang paghuhumiyaw niya. Pero tumigil din siya kalaunan. Ito'y bahagi lamang ng mga gawain sa araw-araw ng mga siruhano, subalit nag-iwan ito sa akin ng alaala dahil unang beses ko ginawa iyon."Gayunman, ayon sa iba pang mga nagsagawa ng paghihiwa, karaniwang binubusalan ang mga biktima ng trapo o gasa bago ang operasyon.
Estasyon ng Rosario
Ang estasyon Rosario ay isang dating estasyon sa Linyang Antipolo na matatagpuan ito sa Brgy. Rosario sa Lungsod ng Pasig. Ito ay isang junction point ng Linyang Antipolo at Linyang Montalban.
Yunit 731
Pagsubok at paggamit ng mga biolohikal na armas
thumb| Mga labi ng gusali ng Yunit 731 para sa pagpapakulo ng mga mikrobyo thumb|Modelo ng bombang nagtataglay ng mga mikrobyo (kanan) na dinisenyo ng mga tauhan ng Yunit
RxBox
Ang NTSP ng "Ospital Heneral ng Pilipinas (PGH)", kasama ng "Electrical and Electronics Institute (EEEI)" at "National Institute of Physics (NIP)" galing sa Unibersidad ng Pilipinas Diliman ay nakaisip sa ideyang "Project Lifelink". Ang layon ng proyektong ito ay gumawa ng isang kagamitang pagkalusugan na madaling dalhin kung san-san at base sa linux ang software. Ang kagamitang ito ay maglalaman ng mga sensor pangmedical upang sumukat ng mahahalagang datus ukol sa katawan at kalusugan ng tao, tapos ay ipapadala ang datos na ito sa isang sentrong opisina nagngangalang "Emergency Care and Coordination System (ECCS)" sa PGH. Ang pangalan ng kagamitang ito ay "Rxbox".
Yunit 731
Pagsubok at paggamit ng mga biolohikal na armas
Ang Yunit 731 at kaakibat nitong mga grupo ay dawit sa pagsasaliksik, pagbuo, at eksperimental na paggamit ng mga biolohikal na armas laban sa populasyon ng mga sibilyan at sundalong Hapones. Halimbawa, noong 1940 at 1941, pinakalat sa pamamagitan ng mga eroplano sa mga lungsod ng Ningbo at Changde ang mga kutong may dala-dalang mikrobyong bubonik na pinarami sa mga laboratoryo ng Yunit 731 at Yunit 1644. Ikinatuwa naman ng mga mananaliksik ng yunit na nagdulot ng epidemya ng tipus sa Nanjing ang pagpapakalat nila ng mikrobyo nito sa mga balon, latian, bahay, at mga pagkaing pinamigay nila, pagka't ito'y patunay na isa ang tipus sa pinakaepektibong mikrobyong pandigma.
RxBox
Sanggunian
Kaurian:Kalusugan
Yunit 731
Pagsubok at paggamit ng mga biolohikal na armas
Bumuo at naghulog din sa iba't ibang lugar ng mga bombang yari sa porselana, isang ideyang minungkahi ni Ishii noon pang 1938, na naglalaman ng mga mikrobyong may anthrax, tipus, kolera, at iba pang mga mikrobyo. Naghulog din ng mga pagkain at damit na may mikrobyo sa mga lugar na di pa nasasakop ng mga Hapones. Namigay din ng kontaminadong mga pagkain sa mga walang-muwang na biktima. Nagdulot ang mga epidemyang nag-ugat sa mga ito ng hindi bababa sa 400,000 na patay na mga sibilyang Instik. Sinubok din ang sakit na Tularemia sa mga sibilyan.
Dahil sa dami ng ulat ng pag-atake sa mga mamamayan gamit ng mga biolohikal na sandata, nagpadala ng delegasyon ng mga imbestigador si Chiang Kai-shek sa Changde upang magtala ng ebidensya at gamutin ang mga biktima. Gayunman, noon lang 1943 naglabas ng pahayag ang noo'y pangulo ng Estados Unidos na si Franklin Roosevelt na kumundena sa mga pag-atake at nagbabala sa Hapon sa paggamit ng mga armas na ito.
Noong mga huling buwan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, binalak ng yunit na magpakalat ng bubonik sa San Diego sa California gamit ng mga pilotong kamikaze, isang operasyong kinodahan na "Bulaklak ng sersa sa gabi." Ang plano ay nakatakda sanang ilunsad sa 22 Setyembre 1945, ngunit naunahan nang limang linggo ng pagsuko ng mga Hapones.
Pagsubok sa mga kumbensyonal na armas
Gumamit ng mga aktwal na tao bilang target ng mga granadang inihagis mula sa iba't ibang puwesto at layo. Maging ang mga flamethrower ay sinubok din sa mga tao. Ginapos din sa mga poste ang mga biktima at ginawang target upang subukan ang mga bomba, pampasabog na may iba't ibang dami ng bubog, at maging mga bayoneta at kutsilyo.
Iba pang samu't saring mga eksperimento
Bukod sa mga nabanggit, samu't saring eksperimentasyon sa mga tao pa ang ginawa ng yunit. Ilan sa mga ito ay ang:
Pagsubok sa epekto ng frostbite
Nagsagawa ng eksperimentasyon sa frostbite ang isang inhinyeryo ng hukbo ng Yunit 731 na si Hisato Yoshimura sa pamamagitan ng paglantad ng mga bilanggo sa napakababang mga temperatura at paglubog ng bahagi ng kamay at paa sa nagyeyelong tubig hanggang manigas. Kapag nanigas na ang mga ito, papaluin ng patpat ni Yoshimura ang apektadong mga bahagi, na lumilikha ng tunog na katulad ng "tunog ng tabla" kapag ito'y hinampas. Pagkatapos nito, pipilasin ang nanigas na bahagi nang dahan-dahan at isasailalim sa iba pang proseso tulad ng paglubog sa kumukulo o maligamgam na tubig, paglantad sa apoy, at iba pa. Inamin ni Yoshimura ang kawalan niya ng pagsisisi nang inamin niya sa isang artikulo ng pisyolohiya noong 1950 na gumamit siya ng 20 bata at isang sanggol na tatlong araw pa lang ang edad sa mga eksperimentong naglantad sa kanila sa nagyeyelong tubig at tubig-dagat at tinanggi niyang may mali siyang ginawa sa isang panayam sa pahayang Mainichi Shimbun. thumb| Sipi ng datos ni Yoshimura Hisato mula sa kanyang eksperimentasyon ng frostbite sa tao
Mga eksperimento sa sipilis
Matapos mahawaan ng sakit ang mga biktima, hinihiwa sila nang buhay sa iba't ibang yugto ng impeksyon upang malaman kung ano ang epekto ng sipilis sa laman-loob at labas na bahagi ng katawan sa proseso ng paglala nito. Sinisisi ng mga guwardiya ang mga babaeng biktima bilang nagdadala ng sakit na mga ito kahit na pinwersa silang hawaan. Tinawag na "tinapay na puno ng palaman" ng mga guwardiya ang ari ng mga babaeng nahawaan ng sipilis. Maging ang mga bata na anak ng mga biktima at nahawaan ng sipilis ay inaral din sa kaparehong kaparaanang dinanas ng kanilang magulang.
Mga ikinulong at naging biktima
Tinaya ng isang pandaigdigang symposium noong 2002 sa Changde sa Tsina na maaaring umabot sa 580,000 ang dami ng mga pinatay ng Hukbong Imperyal ng Hapon sa mga eksperimentasyon nito sa tao at sa pagsalakay nito gamit ng mga biolohikal na armas. Samantala, ayon sa mananalaysay na si Sheldon Harris, lampas 200,000 ang namatay. Hindi pa kasama sa mga bilang na ito ang 1,700 na sariling sundalo ng hukbong Hapones na namatay bunga ng aksidenteng pagkakalantad nila sa sarili nilang mga biolohikal na sandata habang nilulusob nila ang lalawigan ng Zhejiang noong 1942. Hindi rin natapos sa pagsuko ng Hapon ang perwisyong dinulot ng biolohikal na pakikidigma ng mga pwersa nito sa Tsina sapagkat nagdulot pa ng pagsambulat ng mga kaso ng bubonik ang mga hayop na nanatiling nagtaglay ng mikrobyo nito. May 30,000 katao sa bisinidad ng Harbin ang namatay bunga ng bubonik mula 1946 hanggang 1948.
thumb|right|Mga tauhan ng Yunit 731 na hinahawaan bubonik ang isang bata sa tabing ng pagpigil sa sakit na ito
Wala sa mga ikinulong sa Yunit 731 ang lumabas nang buhay. Madalas silang dinadala roon sa gabi sakay ng isang itim na sasakyang walang bintana ngunit may butas para sa bentilasyon. Matapos salubungin ng espesyal na grupong panseguridad na pinamumunuan ng kapatid ni Ishii ang bagong-dating na bilanggo, pararaanin siya sa isang lihim na lagusan sa ilalim ng sentral na gusali ng yunit papasok sa mga selda. May hiwalay na kulungan para sa kababaihan at mga bata (Gusali Blg. 8) at sa kalalakihan (Gusali Blg. 7).