cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Menongue
Ang Menongue ay isang bayan at munisipalidad sa bansang Angola at ang kabiserang lungsod ng lalawigan ng Cuando Cubango sa Angola. Isa ito sa apat na mga munisipalidad sa Angola kung saang karamihan sa mga naninirahan ay liping Mbunda.
Ang Menongue ay ang kasalukuyang dulo ng Daambakal ng Moçâmedes na mula sa Moçâmedes (tinawag na Namibe mula 1985 hanggang 2016), at tahanan ng maliit na Paliparan ng Menongue.
Kasaysayan
Noong panahong kolonyal, ang bayan ay tinawag na Serpa Pinto, bilang karangalan sa Portuges na manggangalugad.
Wikang Kanembu
Ang Kanembu ay isang wikang sinasalita sa Chad.
Wikang Maba
Ang Maba  ay isang wikang sinasalita sa Chad.
Kaurian:Mga wika ng Chad
Wikang Sar
Ang Sar ay isang wikang sinasalita sa Chad.
kaurian:Mga wika ng Chad
Papa Inocencio I
Si Papa Inocencio I ang papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 401 hanggang 12 Marso 417. Ayon sa kanyang biograpo sa Liber Pontificalis, siya ang anak ng isang Innocens ng Albano. Gayunpaman, ayon sa kanyang kakontemporaryong si Jeronimo, ang kanyang ama ang kanyang predesesor na si Papa Anastasio I(399–401). Si Inocencio ay hindi nawalan ng oportunidad sa pagpapanatili at pagpapalawig ng kapangyarihan ng Imperyo Romano. Siya ay kumuha ng isang nagpasyang pananaw sa kontrobersiyang Pelagian na kumukumpirma sa mga desisyon ng synod ng probinsiya ng prokonsular na Aprika na idinaos sa Carthage noong 416 na ipinadala sa kanya. Ang historyan na si Zosimus sa kanyang Historia Nova ay nagmungkahi na noong pagsalakay sa Roma noong 410 ni Alaric I, si Inocencio I ay handa sa pagpayag ng pribadong mga pagsasanay na pagano bilang isang temporaryong aksiyon.
Santa Maria della Visitazione al Ponte delle Lame
Ang Santa Maria della Visitazione al Ponte delle Lame, ay isang simbahan o santuwaryo sa sentrong Bolonia, Italya.
Talaan ng mga munisipalidad ng Lalawigan ng Como
Ang sumusunod ay talaan ng mga comune ng Lalawigan ng Como, rehiyon ng Lombardia, sa hilagang Italya.
∑ 148 items.
Papa Pio I
Si Papa Pio I ay ang obispo ng Roma mula c. 140 hanggang sa kanyang kamatayan c.  154, ayon sa Annuario Pontificio. Ang kanyang mga petsa ay nakalista bilang 142 o 146 hanggang 157 o 161, ayon sa pagkakabanggit. Siya ay itinuturing na sumalungat sa parehong Valentinians at Gnostics sa panahon ng kanyang pagka-papa. Siya ay itinuturing na isang santo ng Simbahan Katoliko at ng Eastern Orthodox Church na may isang araw ng kapistahan noong Hulyo 11, ngunit hindi malinaw kung siya ay namatay bilang isang martir.
Noong 1862, sinubukan ni Mariano Rodríguez de Olmedo, obispo ng San Juan, Puerto Rico, na dalhin ang mga labi ni Pius sa Cathedral of San Juan Bautista matapos ang mga ito ay ipinagkaloob sa kanya ni Papa Pius IX sa pagbisita ni Rodríguez Olmedo sa Vatican City. Sa wakas ay ini-export sila sa katedral mula sa Madrid, Spain noong 1933. Ang mga labi ay nababalutan ng balat ng waks at pinananatili sa isang salamin na istraktura sa simbahan, na siyang pangalawa sa pinakamatanda sa Amerika, at si Pius ay nananatili bilang ang tanging papa na ang mga labi ay pinananatili sa labas ng Europa.
Maagang buhay
Si Pio ay pinaniniwalaang ipinanganak sa Aquileia, sa Hilagang Italya, noong huling bahagi ng ika-1 siglo. Ang kanyang tatay ay isang Italiano tinatawag na "Rufino", na isa ring katutubo ng Aquileia ayon sa Liber Pontificalis. Ayon sa ika-2 siglo Muratorian Canon at ang Liberian Catalogue, na siya ay kapatid ni Hermas, may-akda ng tekstong kilala bilang The Shepherd of Hermas. Ang manunulat ng huling teksto ay kinikilala ang kanyang sarili bilang isang dating alipin. Nagdulot ito ng espekulasyon na kapwa pinalaya sina Hermas at Pio. Gayunpaman ang pahayag ni Hermas na siya ay isang alipin ay maaaring nangangahulugan lamang na siya ay kabilang sa isang mababang ranggo na pamilyang plebeian.
Pontificate
Ayon sa Katolikong tradisyon, pinamahalaan ni Pio I ang simbahan noong kalagitnaan ng ika-2 siglo sa panahon ng paghahari ng mga Emperador Antonino Pio at Marco Aurelio. Siya ay pinaniniwalaang ikasiyam na kahalili ni San Pedro, na nag-utos na ang Easter ay dapat lamang ipagdiwang tuwing Linggo. Bagama't kinilala sa pag-uutos ng paglalathala ng Liber Pontificalis, ang compilation ng dokumentong iyon ay hindi sinimulan bago ang simula ng ika-6 na siglo. Siya rin daw ang nagtayo ng isa sa pinakamatandang simbahan sa Roma, Santa Pudenziana.
Si Justin Martir ay nagturo ng Kristiyanong doktrina sa Roma noong panahon ng pagkapobispo ni Pius I ngunit hindi siya pinangalanan ng ulat ng kanyang pagkamartir, isang hindi nakakagulat na pangyayari, kung isasaalang-alang ang kaiklian ng ulat. Ang heretics Valentinus, Cerdon, at Marcion ay bumisita sa Roma noong panahong iyon. Itinuturing ito ng mga Katolikong apologist bilang isang argumento para sa primacy ng Roman See noong ika-2 siglo. Si Pope Pius I ay pinaniniwalaang sumalungat sa Valentinians at Gnostics sa ilalim ni Marcion, na kanyang excommunicated.
Papa Severino
Si Papa Severino ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano sa taong 640 CE na nasangkot sa isang pag-aagawan ng kapangyarihan sa Emperador na Bizantinong si Heraclius tungkol sa patuloy na kontrobersiyang Monotelita.
Mysticeti
Ang mga buhakag na Baleen (sistematikong pangalan na Mysticeti), na kilala dati bilang whalebone whale, ay bumubuo ng parvorder ng orden Cetacea (mga buhakag o balyena, lumba-lumba at porpoise). Ang mga ito ay isang malawak na ipinamamahagi at magkakaibang parvorder ng mga mahilig sa karniboro na mga mamalya pandagat. Ang Mysticeti ay bumubuo sa mga pamilya Balaenidae (kanan at bowhead whale), Balaenopteridae (rorquals), Cetotheriidae (ang pygmy right whale), at Eschrichtiidae (ang grey whale). Sa kasalukuyan ay may 15 espesye ng baleen whale.
Papa Simplicio
Si Papa Simplicio ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 468 CE hanggang 10 Marso 483 CE. Siya ay ipinanganak sa Tivoli, Italy at anak ng isang Castinus. Ang karamihan ng alam sa kanya ay hinango mula sa Liber Pontificalis. Ipinagtanggol ni Simplicio ang aksiyon ng Konseho ng Chalcedon laban sa heresiyang Eytchian. Siya ay gumawa sa pagtulong sa mga tao ng Italya laban sa mga mananalakay na barbarian. Kanyang nakita ang pag-aalsa ng mga mersenaryong Heruli at pinroklama si Odoacer na hari ng Italya noong 476 CE na nagpatalsik sa trono kay Romulus Augustulus na huling emperador ng Kanlurang Imperyo Romano. Si Odoacer ay gumawa ng ilang mga pagbabago sa pamamahala sa Roma na matatag sa mga kamay ng obispo nito si Simplicio. Siya ay gumawa upang panatilihin ang kapangyarihan ng Roma sa kanluran.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga papa ng Simbahang Katoliko Romano
Wikang Gourmanché
Ang Gourmanchema ay isang wikang sinasalita sa Burkina Faso.
Kaurian:Mga wika ng Burkina Faso
Palazzo Aldrovandi, Bolonia
Ang Palazzo Aldovrandi ay isang palasyong Senatorial sa Via Galliera 8 sa Bolonia, na itinayo sa estilong Rococo.
Edmond Dantès
Si Edmond Dantès (na nakikilala rin sa kaniyang mga alyas na Ang Konde ng Monte Kristo, Sinbad ang Mandaragat, Abbé Busoni, at Lord Wilmore, literal na "Panginoong Wilmore") ay ang isang bidang pampamagat o pangunahing tauhan at protagonista sa nobela ng pakikipagsapalaran ni Alexandre Dumas, père na Ang Konde ng Monte Kristo noong 1844.
Alpha Ceti
Ang Alpha Ceti (α Cet, α Ceti) ay isang bituin sa konstelasyon ng Cetus. May tradisyunal na pangalan itong Menkar o Menkab. Nanggaling ang salitang Menkar mula sa salitang Arabe na منخر manħar "butas ng ilong" (ng Cetus).
Ang bituing ito, kasama ang γ Cet (Kaffaljidhma), δ Cet, λ Cet (Menkar), μ Cet, ξ1 Cet at ξ2 Cet ay mga Al Kaff al Jidhmah, "bahagi ng isang kamay".
Sa Wikang Tsino, tumutukoy ang 天囷 (Tiān Qūn), na may kahulugang Circular Celestial Granary, sa isang asterismo na naglalaman ng α Ceti, κ1 Ceti, λ Ceti, μ Ceti, ξ1 Ceti, ξ2 Ceti, ν Ceti, γ Ceti, δ Ceti, 75 Ceti, 70 Ceti, 63 Ceti at 66 Ceti. Dahil dito, nakilala ang α Ceti bilang 天囷一 (Tiān Qūn yī, the First Star of Circular Celestial Granary.)
Papa Anastasio I
Mga sanggunian
Anastasio 01
Santa Maria Maggiore, Bolonia
Ang Santa Maria Maggiore ay dating Kolehiyo at Katoliko Romanong simbahang matatagpuan sa Via Galliera #10 sa sentrong Boloniaa, Italya. Ito ay isang bahay mula sa Palazzo Aldrovandi.
Papa Sabiniano
Si Papa Sabiniano (namatay noong 22 Pebrero 606) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 604 CE hanggang 606 CE. Siya ay ipinanganak sa Blera (Bieda) malapit sa Viterbo. Siya ay papa noong Kapapahang Bisantino. Siya ay ikaapat sa dating apocrisiarius sa nahalal na papa sa Constantinople.
Kaurian:Mga papa ng Simbahang Katoliko Romano
Papa Víctor I
Hanggang sa panahon ni Victor, ang Roma ay nagdiriwang ng misa sa Griyego. Binago ni Victor ang wika nito sa Latin na ginagamit sa kanyang katutubong Hilagang Aprikano. Ayon kay Jeronimo, siya ang unang may akdang Kristiyano na sumulat tungkol sa teolohiya sa wikang Latin. Gayunpaman, ang mga misang Latin ay hindi naging pangkalahatan hanggang sa huli ng ika-4 na siglo CE.
May ilang nagmumungkahi na siya ang unang itim na Aprikanong papa ng Simbahang Katoliko Romano.
Wikang Zarma
Ang Zarma ay isang wikang sinasalita sa Niger.
Lubango
Pamumuno ng Portuges
Noong 1882 humigit-kumulang isandaang mga nakipamayang Portuges ay dumating sa kasalukuyang sityo ng Lubango mula sa kapuluan ng Madeira. Sinamsam ng mga magsasakang Portuges na ito ang lupa ng katutubong populasyon at pinaunlad ang ekonomiyang aangkop sa kanilang mga kapakinabangang ekonomiko. Nagtatag sila ng pamayanang para lamang sa mga "puti" at inilagay ang mga katutubo sa pagka-alipin. Ang pamayanan na unang itinatag noong 1885 para sa mga kolonistang mula Kapuluan ng Madeira, ay nasa taas na 1,760 metro sa isang lambak ng Talampas ng Huíla at pinaliligiran ng magagandang liwasan na sumasakop sa mga dalisdis ng bundok.
Wikang Zarma
Kaurian:Mga wika ng Niger
Lubango
Pamumuno ng Portuges
Pagsapit ng 1910 mayroong higit na 1,700 etnikong Portuges ang nakatira sa pamayanan. Pagsapit ng 1923 naiugnay na ng Daambakal ng Moçâmedes ang pamayanan sa pambaybaying-dagat na bayan ng Moçâmedes (tinawag na Namibe mula 1985 hanggang 2016). Ginawa itong lungsod ng pamahalaang Portuges at pinangalanan itong "Sá da Bandeira", mula kay Bernardo de Sá, Unang Markwis ng Sá da Bandeira. Dating isang pangunahing sentro ng pamayanang Portuges sa loob-looban ng katimugang Angola na sapilitang inilipat ang pagpapastol ng mga baka, at pansakahang kultura at ekonomiya ng mga katutubong nauna nang nakatira rito bago ang kolonyalismo, itinayo ang Sá da Bandeira sa estilong-Portuges na arkitektura na may katedral, bulwagan ng komersiyo, bulwagan ng industriya, at isang mataas na paaralan, at tulad ng mga Portuges na bayan o lungsod sa kalupaan at sa mga ibayong-dagat na teritoryo, mayroon itong Portuges na gusaling pambayan, pagamutan at ang karaniwang tanggapang koreo ng CTT, gayon din ang mga paglilingkod na aangkop sa pangangailangan ng puting populasyon tulad ng pagbabangko at seguro (banking and insurance). Umusbong ang lungsod bilang sentro ng pagsasaka at transportasyon, kalakip ng sarili nitong paliparan at estasyong daambakal, gayon din mga pangunahing pasilidad ng pagpapanatili at pagkukumpuni para sa mga ito. Inilaan lamang sa mga puti ang pagmamay-ari ng lupa sa Lubango.
Nandayuhan mula Namibia papuntang Angola ang ilang mga Baster (mga anak ng mga taong may kanunúnunuang Aprikano at Olandes ng Kolonya ng Kabo) at tumira sa Sá da Bandeira, kung saang sila ay nakilala bilang Ouivamo. Karamihan sa kanila ay napilitang bumalik sa Namibia sa pagitan ng 1928 at 1930 dahil sa mga puting Timog Aprikano.
Noong 1951, opisyal na itinakda ang kolonyang Portuges ng Angola bilang Ibayong-dagat na Lalawigan ng Angola.
Pagkaraan ng kalayaan
Kasunod ng kalayaan ng Angola mula sa Portugal dahil sa mga kaganapan ng Rebolusyong Carnation sa Lisbon noong ika-25 ng Abril 1974, muling binago ang pangalan ng lungsod sa "Lubango". Noong Digmaang Sibil ng Angola (1975–2002), nagsilbing pangunahing himpilan ng mga kawal ng Cuba, SWAPO at pamahalaan ang Lubango. Bumagsak ang dati nitong maunlad na ekonomiya.
Klima
Isa ang Lubango sa pinakamataas na mga pook sa Angola na may taas na 1,760 metro (5,774 talampakan). Mayroon itong klimang subtropikal na paltok (Cwb) sa ilalim ng Köppen climate classification. Mainit at mahalumigmig ang klima tuwing araw at malamig at maginaw tuwing gabi. Ang taunang karaniwang temperatura ay 18.6 C, bagamat may mga sukdulan ng 0 hanggang 34.4 °C (32.0 hanggang 93.9 °F). Maginaw ang Hunyo at Hulyo kung kailang maaari ang niyebe, bagamat madalang. Ang pinakamalakas na ulan ay nasa pagitan ng Disyembre at Marso at ang pinakamainit na mga buwan ay Setyembre at Oktubre.
Santa Maria Maggiore, Bolonia
Mga sanggunian
44.49803°N, 11.34194°W
Lubango
Klima
Itinuturing na pinakamalamig na lungsod sa Angola ang Lubango, kalakip ng naitalang temperatura na -2 C.
Ekonomiya
Nakabatay ang ekonomiya ng Lubango sa pagsasaka, lalo na sa mga produktong karne, angkak, sisal, tabako, prutas, at gulay na itinatanim sa nakapalibot na matabang rehiyon. Ang mga pangunahing industriya ng lungsod ay pagpoproseso ng pagkain, pagkukutli ng katad (leather tanning), at mga produktong pangkonsyumer.
Maraming mga bangkong Angolan tulad ng BAI at BPC ay nagbibigay ng maayos na serbisyong pananalapi. Ang pangunahing gusaling pampamilihan sa Lubango ay ang bagong tayong "Milleneum" kung saang mabibilhan ang karamihang mga produkto ng pang-araw-araw na gamit.
Transportasyon
Tahanan ang lungsod ng Paliparan ng Lubango na nakakatanggap ng araw-araw na mga lipad mula Luanda sa pamamagitan ng TAAG, ang kompanyang panghimpapawid ng Angola at tatlong beses sa isang linggo mula Windhoek, kabisera ng Namibia.
Pinaglilingkuran ang Lubango ng Daambakal ng Moçâmedes. Ito ang tagpuan para sa sangay ng daambakal na papuntang Chiange. Pinaglilingkuran din ang lungsod ng mga taksi na karamihan ay pinaghahatian at tumatakbo sa bawat panig ng lungsod. Makakakuha rin ng mga serbisyong bus mula sa Lobito.
Edukasyon
Ang lungsod ay may isang Portuges na paaralang internasyonal, ang Escola Portuguesa do Lubango ("Paaralang Portuges ng Lubango"), at ang Instituto Superior Politécnico Gregório Semedo (Suriang Politekniko ng Gregório Semedo) na nagaalok ng mga digring kurso sa samu't-saring mga larangan.
Wikang Tasawaq
Ang Tasawaq ay isang wikang sinasalita sa Niger.
Santa Maria Lacrimosa degli Alemanni
Ang Santa Maria Lacrimosa degli Alemanni ay isang maliit na simbahan at santuwaryo, na itinayo noong panahong Renasimiyento, at matatagpuan sa Via Mazzini bilang 65 sa sentrong Bolonia, Italya.
Santa Maria Maddalena, Bolonia
Kasaysayan
Isang simbahan sa pook ay umiral noong pang ika-11 siglo, ngunit ang estruktura ay itinayong muli sa paglipas ng mga siglo. Noong 1564, ang labas na portico ay idinisenyo ni Giovanni Piccinini mula sa Como. Noong 1758, isang pangunahing rekonstruksiyon ang idinisenyo ni Alfonso Torreggiani. Naglalaman ang simbahan ng isang Madonna delle Febbri na nuugnay kay Lippo di Dalmasio.
Panggagalugad sa kailaliman ng dagat
Ang panggagalugad sa kailaliman ng dagat o panggagalugad sa pinaka kailaliman ng karagatan ay ang pagsisiyasat sa mga kalagayang pisikal, kimikal, at biyolohiyal na nasa ibabaw ng kalatagan ng dagat, para sa mga layuning pang-agham o pangkomersiyo. Ang eksplorasyon ng pinaka ilalim ng karagatan ay itinuturing na siang halos kamakailan lamang na gawain ng tao kapag inihambing sa iba pang mga pook ng pananaliksik na geopisikal, dahil sa ang mga kailaliman ng dagat ay naimbistigahan lamang noong kamakailang mga taon lamang. Ang kailaliman ng mga karagatan ay nananatili pa rin bilang isang malaking hindi nagagalugad na bahagi ng planeta, at bumubuo ng isang halos hindi pa natutuklasang dominyo.
Sa pangkalahatan, ang modernong pang-agham na eksplorasyon ng ilalim ng dagat ay masasabing nagsimula nang siyasatin ng Pranses na dalub-agham na si Pierre Simon de Laplace ang karaniwang lalim ng Karagatang Atlantiko sa pamamagitan ng pagmamasid sa mga galaw na taib-tabsing (laki't kati ng tubig) na nakatala sa mga dalampasigan ng Brasil at ng Aprika. Kinalkula niya ang lalim na nasa 3,962 m (13,000 ft), isang halaga na napatunayan pagdaka na talagang tumbak sa pamamagitan ng paggamit ng mga instrumentong pinatutunog. Sa lumaon, dahil sa tumataas na pangangailangang maglapat ng mga kableng pangsubmarino, ang tumapk na mga pagpapatunog ay kinailangan at isinagawa ang unang mga pag-iimbistiga sa kailaliman ng dagat. Ang unang mga nilalang na may buhay sa kailaliman ng dagat ay natuklasan noong 1864 nang nakakuha ang mga mananaliksik na Noruwego ng isang halimbawa ng isang may tangkay na crinoid habang nasa lalim na 3,109 m (10,200 ft). Ipinaadala ng Pamahalaan ng Britanya ang ekspedisyong Challenger (isang barko na tinawag bilang HMS Challenger) noong 1872 na nakatuklas ng 715 bagong sari (henera) at 4,417 bagong mga espesye ng mga organismong marino (pang-ilalim ng dagat) sa loob ng apat na mga taon.
Ang unang instrumentong ginamit sa pagsisiyasat na pangkailaliman ng karagatan ay ang pabigat na may tunog (sounding weight), na ginamit ng manggagalugad na Britanikong si Sir James Clark Ross. Sa pamamagitan ng instrumentong ito, naabot niya ang lalim na 3,700 m (12,140 ft) noong 1840. Ang ekspedisyong Challenger ay gumamit na kahalintulad na mga instrumentong tinawag na mga Baillie sounding machine (mga makinang Baillie na tumutunog) upang makakuha ng mga halimbawa mula sa kapatagan ng ilalim ng dagat.
Noong 1960, lumusong na papasok at papalubog sa Bambang na Mariana sina Jacques Piccard at Tenyente ng Hukbong Pandagat ng Estados Unidos na si Donald Walsh habang nakasakay at nasa loob ng bathyscaphe na Trieste. Nilusong nila ang Bambang na Mariana, ang pinaka malalim na bahagi ng karagatan ng mundo, upang gawin ang pinakamalalim na pagsisid sa kasaysayan: 10,915 mga metro (35,810 ft). Noong 25 Marso 2012, ang tagagawa ng pelikula na si James Cameron ay lumusong na papalubog papunta sa pinaka malalim na bahagi ng Bambang na Mariana at, sa unang pagkakataon, ay inaasahang naigawa niya ng pelikula ang pagsisid na iyon at nakakuha ng halimbawa ng kalatagan ng kailaliman ng dagat.
Lubusang kalakhan
Ginagamit rin ng lubusang kalakhan ang parehong konbesyon ng nakikitang kalakhan: isang paktor ng rasyong 100.4 (≈2.512) ng liwanag na sumusunod sa diperensiyang 1.0 sa kalakhan. Ang Daanang Magatas, halimbawa, ay mayroong lubusang kalakhan na −20.5. Kaya, ang isang quasar na mayroong lubusang kalakhan na −25.5 ay 100 beses na mas maliwanag kaysa sa ating galaksiya (dahil (100.4)(−20.5-(−25.5)) = (100.4)5 = 100).
Wikang Tayiṛt
Ang Tayiṛt ay isang wikang sinasalita sa Niger.
kaurian:Mga wika ng Niger
Mahal na Ina ng Banal na Rosaryo, La Naval de Manila
Ang Mahal na Ina ng Banal na Rosaryo, La Naval de Manila (Espanyol: Nuestra Señora del Santísimo Rosario- La Naval de Manila; mas kilala bilang Ina ng La Naval de Manila, Santo Rosario, o La Gran Señora) ay isang titulo na pinaparangalan kay Birheng Maria na nauugnay sa parehong imahe sa Pilipinas.
Inaangkin ng mga Katolikong Pilipino na ang pamamagitan ng Birhen sa ilalim ng titulo nito ay nakatutulong nang matagumpay sa pagwawaksi sa mga sumasalakay na puwersa ng Protestanteng Republikong Olandes sa panahon ng Mga Labanan ng La Naval de Manila, sa anyong katulad sa Labanan ng Lepanto ng 1571. Pinaniniwalaan din ng mga mananampalataya ang Birhen sa pamamagitan ng ikono na may pananatili ng pananampalatayang Katoliko, ay may bansag na "El Pueblo Amante de María" ("Bayang Sumisinta Kay Maria").
Ang imahen ay iginawad ni Papa Pio X ng koronasyong kanonika noong Ika-5 ng Oktubre, 1907. Itinalaga ng pamahalaang ng Pilipinas noong 2009 ang ikono at ang dambanang ito bilang Pambansang Yamang Pangkultura, na ginawang isa sa mga Ari-ariang Pangkultura.
Paglalarawan
Ang katawan na may sukat na apat na talampakan at walong pulgada ay gawa sa matigas na kanoy sa tangkal o istilong Bastidor. Ang mukha at mga kamay, ganundin ang kabuuang Batang Hesus ay gawa sa purong garing. Mula noong nilikha nito, ang rebulto - itinuturing ang pinakalumang paglililok ng garing na makaluma sa Pilipinas - ay laging pinalamutian ng mga detalyadong kasuotan at isang korona.
Ang ilang 310,000 indibidwal na pinamunuan ng mga dalubguro ng Pamantasan ng Santo Tomas, ay naghandog ng kanilang mga mga alahas na mana, mga batong hiyas, ginto at pilak sa imahen para sa Koronasyong Kanonika noong Oktubre 1907. Ang mga ito ngayon ay nagbubuo ng bahagi ng malawak na koleksyon ng detalyadong sagisag na pagkareyna ng imahen, na may ilang mga piraso na may katandaang ika-18 dantaon
Pagsang-ayong pampuntipika
Ang rebulto ay nakanagindapat ng maraming karangalang pampapa, lalo na ang mga sumusunod:
""...Tumungo sa templo ng Santo Domingo, sa banal na lugar ng kahusayan ng Pinakabanal na Birhen ng Rosaryo sa Pilipinas, sa lugar kung saan ang mga matatanda ay nagluluhod upang magpasalamat sa kanya na nagpalaya sa Kapuluang ito mula sa erehiyang Protestante, sa lugar na inilaan ng kabanalan ng sandaang salinlahing nakapunta roon upang ilagak ang kanilang kabanalan at pagtitiwala kay Mariang pinakabanal... <Br>Leone XIII, P.P. ""
Kasaysayan
Noong 1593, ang bagong Kastilang Gobernador-Heneral Don Luis Pérez Dasmariñas ay nagkomisyon ng isang rebulto ng Ina ng Banal na Rosaryo para sa pampublikong pamimitagan sa alaala ng kanyang yumaong ama kamakailan lamang. Sa ilalim ng dirihi ni Kapitang Hernando de los Rios Coronel, ang panlililok ay ginawa ng isang di-kilalang dayong Tsino, na sumunod na naging Kristiyano; ito ang karaniwang nabanggit na dahilan ukol sa mga tampok na Asyano ng rebulto. Ang imahen ay sumunod na ibinigay sa mga prayleng Dominikano, na iniluklok ito sa Simbahan ng Santo Domingo.
Noong 1646, gumawa ang puwersang pandagat ng Republikong Olanda maraming pagtatangka nang paulit-ulit upang malupig ang Pilipinas sa isang pag-atas na upang makontrol ang kalakalan sa Asya. Ang pinagsamang puwersa ng Kastila't Pilipino na lumaban ay nagsabing nakahiling ng panalangin ng pamamagitan ng Birhen sa pamamagitan ng imahen bago ang laban. Inudyukan sila na ilagay ang kanilang mga sarili sa ilalim ng pagsanggalang ng Mahal na Ina ng Rosaryo at sa pagdarasal ng rosaryo nang paulit-ulit. Ipinagpatuloy nila upang mag-aboy ang mga patuloy na pagsugod ng higit na mataas na armadang Olandes, umaakit sa limang pangunahing labanan sa dagat at natatalo ang labinlimang kasapi ng Hukbong Pandagat ng Espanya. Pagkatapos ng pag-urong ng mga Olandes, bilang pagtupad sa kanilang panata, ang mga nakaligtas ay naglakad nang nakapaa sa dambana bilang pasasalamat sa Mahal na Birhen.
Kinamamayaan, noong 9 Abril 1662, idineklara ng balangay pangkatedral ng Arkidiyosesis ng Maynila na ang tagumpay ng hukbong-dagat ay isang mapaghimalang kaganapan nang dahil sa pamamagitan ng Birheng Maria, nagpapahayag:
"Ipinagkaloob ng Pinakadakilang Panginoon sa pamamagitan ng pamamagitan ng Pinakabanal na Birhen at pamimintuho sa kanyang Rosaryo, na ang mga himala ay dapat ipagdiwang, ipangaral at ipagdaos ang kasiyahan at maisasalaysay sa gitna ng mga himala na ginawa ng Birhen ng Rosaryo para sa higit na malawak na pamimintuho ng pananampalataya sa Ating Pinakabanal na Birheng Maria at ang Kanyang Banal na Rosaryo."
Si Papa Pio X ay pinahintulutan sa pagbibigay ng isang koronang kanonika sa imahen noong 1906, na ipinagkaloob ng Kinatawang Apostoliko sa Pilipinas, Ang Lubhang Klg-glg. Ambrose Agius, O.S.B.. Sa panahon ng nagbobomba ng mga Hapones noong 1942, kinatatakutan na ang imahen ay masisira, itinago ng mga may kapangyarihan ng simbahan sa Pamantasan Santo Tomas hanggang 1946, ang ika-300 anibersaryo ng mga labanan.
Ang rebulto ay lumipat noong Oktubre 1954 sa bagong tayong dambana upang manahan ito sa loob ng bagong Simbahan ng Santo Domingo sa Lungsod ng Quezon- ang ikaanim na Simbahan ng Santo Domingo mula itinayo noong huling ikalabing-anim na dantaon. Para sa paglalakbay, ang mga namimintuho ay nagbuo ng karwahe na hugis-bangka (Carroza Triunfal) upang dalhin ang image sa bagong tahanang ito, na ipinahayag siyang Pambansang Dambana ng Kapulungan ng mga Katolikong Obispo ng Pilipinas (CBCP). Noong Oktubre 1973, ang La Naval ay pormal nang ipinahayag na patrona ng Lungsod Quezon, sa panahong iyon ang pambansang kabisera. Ipinahayag siya ni Pilipinong Arsobispong Mariano Gaviola bilang Patrona ng Hukbong-Dagat ng Pilipinas noong 1975, isang pagtangkilik na ipinatawag hanggang sa araw na ito.
Sa panahon ng Rebolusyon ng Lakas Sambayanan ng Pebrero 1986, dinala ang isang replika ng imahen sa pamamagitan ng prusisyon sa Palasyo ng Malakanyang ng mga prayleng Dominikano, sa mapayapang protesta ng estado ng batas militar na sinimulan ni Pangulong Ferdinand Marcos. Ang replika ay dinala rin sa silangang tarangkahan ng Kampo Crame, ang punong-himpilan ng kapulisan kung saan ang pwersa ng mga rebelde na pinamunuan nina Juan Ponce Enrile at Fidel V. Ramos na nakakulong sa panahon ng pag-aalsa. Ipinalagay ng maraming Katolikong Pilipino ang mapayapang tagumpay ng rebolusyon sa mapaghimalang pakikialam ni Birheng Maria.
Nag-abot ang Pilipinong mananalaysay na si Nick Joaquin ng isa sa mga pulang alahas sa isa sa mga korona ng imahen sa isang lumang alamat ng higanteng ahas na natagpuan sa Ilog Pasig; ang lokal na kuwentong-bayan ay mas malamang isang talinghaga ng tagumpay ng Kristiyanismo sa paganismo. Ang ibang korona ay nakasulat diumano at hinandog ng Haring Norodom ng Kambodya noong 1872, ang isa ay nawala pagkatapos ng pagnanakaw noong 1930 samantala ang isa pa ay ang simpleng dalawang perlas na pinalamutian ang mga orbe ng rebulto.
Mga nakatalang kaganapan
Ang burol ng dating senador Benigno Aquino Jr. ay idinao sa dambana ng imahen pagkatapos ng kanyang pagpatay noong Agosto 1983. Ang iba pang mga nakatalang burol sa dambana ay kabilang ang kilalang Pilipinong aktor na si Fernando Poe Jr. noong 2004 at Doña María Ejercito, ina ng dating Pangulo ng Pilipinas}Pangulong Joseph Estrada noong 2009.
Ang mamamahayag at personalidad sa telebisyong Korina Sanchez ay ikinasal kay Senador-noon Manuel A. Roxas II sa kasal na nasa himpapawid na pantelebisyon sa harapan ng imahen noong 27 Oktubre 2009.
Noong Disyembre 2011, itinampok ng Eternal Word Television Network (EWTN) ang imahen bilang "Pinakadakilang Imahen ni Maria sa Pilipinas" sa isang episodyo ng programang Maria: Ina ng Pilipinas.
Ang imahen, ang simbaha't kumbento nito, kasama ng iba pang mga bagay na nakatago sa hugnayan ay idinreklara bilang "Pambansang Yamang Pangkultura" ng Pambansang Museo ng Pilipinas noong Ika-4 ng Oktubre, 2012. Ang deklarasayong ito na alinsunod sa Batas Republika 10066 ("Batas sa Pambansang Pamanang Pangkultura ng 2009") ay inihayag ng Kapulungan ng mga Katolikong Obispo ng Pilipinas (CBCP) at ng Pambansang Museo.
Sa taong 2020, sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng dambana, hindi itinuloy ang kapistahan ng Ina ng La Naval nang dahil sa banta ng COVID-19 at nananatili ang mga patakarang pangkuwarentenas ng Pilipinas.
Zacarias
Si Papa Zacarias ay nagsilbing Papa at taganamamahala ng Simbahang Katoliko.
Kasunduang pagpapakasal
Ang kapangakuan ng pagpapakasal o kasunduang pagpapakasal, na tinatawag ding tipan o tipanan, ay isang pangako ng pagpapakasal, at ang panahon na nasa pagitan ng pag-aalok na magpakasal at sa mismong kasal – na maaaring maging matagal o pangkaraniwan lamang. Ang tagal ng pagliligawan ay malawakan ang pagkakaiba-iba. Ang mahahabang mga panahon ng pagkakaroon ng pangako ng pagpapakasal ay dating karaniwan sa pormal na mga inareglong kasal at karaniwang inaayos na ng mga magulang ang kapangakuang ito ng pagpapakasal ng kanilang mga anak bago pa man sumapit ang ipinagpaparis sa hustong edad ng pagpapakasal.
Songhoyboro Ciine
Ang Songhoyboro Ciine ay isang wikang sinasalita sa Niger.
kaurian:Mga wika ng Niger
Papa Gregorio III
Si Papa Gregorio III (Gregorius PP. III, Gregorio III; namatay noong 28 Nobyembre 741) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 11 Pebrero 731 CE hanggang sa kanyang kamatayan noong 741 CE. Ang kanyang kapapahan gaya ng kanyang hinalinhan ay nagulo ng kontrobersiyang ikonoklastiko sa Imperyong Bisantino at ng patuloy na pagsulong ng mga Lombard kung saan niya hinimok ang pamamagitan ni Charles Martel na sa huli ay nauwi sa wala.
San Mattia, Bolonia
thumb Ang San Mattia ay isang dating Katoliko Romanong monasteryo at simbahan na matatagpuan sa 14 sa via Sant'Isaia sa Bolonia, rehiyon ng Emilia Romagna, Italya. Ang simbahan ay alay kay San Matias.
Papa Efimero Esteban
Si Papa Efimero Esteban ay nahalal na Papa at taganamamahala ng Simbahang Katoliko upang pumalit kay Papa Zacarías noong 752 ngunit siya ay nagkasakit ng Apoplejia matapos ng tatlong araw o bago siyang opisyal na maordinahan. Siya ay sinundan ni Esteban II. Mula 752 hanggang 1960 siya ay nasa opisyal na listahan ng papa.
Papa Gregorio I
Mga sanggunian
Gregorio 01
Papa Clemente I
Si Papa Clemente Clemens Romanus; Griego: Κλήμης Ῥώμης) (c. 35 AD – 99 AD) ay obispo ng Roma noong huling bahagi ng unang siglo AD. Siya ay nakalista nina Irenaeus at Tertullian bilang obispo ng Roma, na may hawak na katungkulan mula 88 AD hanggang sa kanyang kamatayan noong 99 AD. Siya ay itinuturing na maging unang Ama ng Apostol ng Simbahan, isa sa tatlong pinuno kasama sina Polycarp at Ignatius ng Antioch.
Ilang detalye ang nalalaman tungkol sa buhay ni Clement. Si Clement ay sinasabing itinalaga ni San Pedro, at siya ay kilala bilang isang nangungunang miyembro ng simbahan sa Roma noong huling bahagi 1st century. Ang mga naunang listahan ng simbahan ay naglalagay sa kanya bilang pangalawa o pangatlo obispo ng Roma pagkatapos ni Pedro. Ang Liber Pontificalis ay nagsasaad na si Clemente ay namatay sa Greece sa ikatlong taon ng paghahari ni Emperor Trajan, o 101 AD.
Ang tanging tunay na sulat ni Clemente ay ang kanyang liham sa simbahan sa Corinth (1 Clement) bilang tugon sa isang pagtatalo kung saan ang ilang presbyter ng simbahan ng Corinto ay pinatalsik. Iginiit niya ang awtoridad ng mga presbyter bilang mga pinuno ng simbahan sa kadahilanang ang Apostles ang nagtalaga ng ganoon. Ang kanyang liham, na isa sa mga pinakalumang umiiral na dokumentong Kristiyano sa labas ng Bagong Tipan, ay binasa sa simbahan, kasama ng iba pang mga sulat, na ang ilan ay kalaunan ay naging bahagi ng Kristiyanong kano n. Ang mga gawang ito ang unang nagpatibay sa awtoridad ng apostol ng klero. Ang pangalawang sulat, 2 Clement, ay minsang pinagtatalunan na iniugnay kay Clement, bagama't ipinahihiwatig ng kamakailang iskolar na ito ay isang homily ng isa pang may-akda. Sa maalamat na Clementine literature, si Clement ang tagapamagitan kung saan nagtuturo ang mga apostol sa simbahan.
Ayon sa tradisyon, si Clemente ay nakulong sa ilalim ng Emperor Trajan; sa panahong ito siya ay naitala na namuno sa isang ministeryo sa mga kapwa bilanggo. Pagkatapos noon ay pinatay siya sa pamamagitan ng pagkakatali sa isang angkla at itinapon sa dagat. Si Clemente ay kinikilala bilang isang santo sa maraming simbahang Kristiyano at itinuturing na isang patron saint ng mga marinero. Siya ay ginugunita noong 23 Nobyembre sa Simbahan ng Katoliko, ang Anglican Communion, at ang Lutheran Church. Sa Eastern Orthodox Christianity ang kanyang kapistahan ay ginaganap sa 24 o 25 Nobyembre.
Buhay
Ang Liber Pontificalis nagtatanghal ng isang listahan na ginagawang Lino ang pangalawa sa linya ng mga obispo ng Roma, kung saan si Pedro ang una; ngunit kasabay nito ay nagsasaad na si Pedro ay nag-orden ng dalawang obispo, sina Lino at Anacleto, para sa paglilingkod ng mga pari ng komunidad, na inilaan ang kanyang sarili sa halip sa pananalangin at pangangaral, at kay Clemente niya ipinagkatiwala ang Simbahan bilang isang buo, hinirang siya bilang kanyang kahalili. Itinuring ni Tertullian na si Clemente ang agarang kahalili ni Pedro. Sa isa sa kanyang mga gawa, inilista ni Jerome si Clement bilang "ang ikaapat na obispo ng Roma pagkatapos ni Pedro, kung talagang ang pangalawa ay si Linus at ang pangatlong Anacletus, bagaman karamihan sa mga Latin ay nag-iisip na si Clement ay pangalawa pagkatapos ng apostol." Si Clemente ay inilagay pagkatapos ng Linus at Cletus/Anacletus sa pinakaunang (c. 180) na account, na kay Irenaeus, na sinundan ni Eusebio ng Caesarea.
Inililista ng maagang sunod-sunod na pangalan si Clement bilang ang una, pangalawa, o pangatlo  kahalili ni Pedro. Gayunpaman, ang kahulugan ng kanyang pagsasama sa mga listahang ito ay naging napakakontrobersyal. Naniniwala ang ilan na may mga presbyter-bishop noong unang siglo, ngunit walang ebidensya para sa monarchical episcopacy sa Roma sa ganoong kaaga. Gayunpaman, walang katibayan ng pagbabagong nagaganap sa organisasyong simbahan sa huling kalahati ng ika-2 siglo, na magsasaad na ang isang bago o bagong monarkiya na episcopacy ay nagtatag ng sarili nito.
Isang tradisyon na nagsimula noong ika-3 at ika-4 na siglo, ang nagpakilala sa kanya bilang si Clemente na binanggit ni Pablo sa Philippians, isang kapwa manggagawa kay Kristo.{{efn|{{harvnb|Kelly|Walsh|2005|p=7}} tandaan na "Ang mga manunulat noong ika-3 at ika-4 na siglo, tulad ni Origen, Eusebio] ], at [[Jerome, itinutumbas siya (San Clemente I), marahil, tama, sa Clemente na binanggit ni San Pablo ({{bibleref2|Fil|4:3}}) bilang isang kamanggagawa."} } Habang nasa kalagitnaan ng ika-19 na siglo ay nakaugalian na siyang kilalanin bilang isang pinalaya ni Titus Flavius ​​Clemens, na konsul kasama ng kanyang pinsan, ang Emperador Domitian] ], ang pagkakakilanlang ito, na walang iminumungkahi ng mga sinaunang mapagkukunan, pagkatapos ay nawalan ng suporta. Ang ika-2 siglo na [[Shepherd of Hermas ay nagbanggit ng isang Clement na ang tungkulin ay makipag-ugnayan sa ibang mga simbahan; malamang, ito ay isang sanggunian kay Clement I.
Isang malaking kongregasyon ang umiral sa Roma c. 58, nang isulat ni Pablo ang kanyang Sulat sa mga Romano. Dumating si Pablo sa Roma c. 60 (Mga Gawa). Pinatay daw doon sina Paul at Peter. Inusig ni Nero ang mga Romanong Kristiyano matapos masunog ang Roma noong 64, at ang kongregasyon ay maaaring dumanas ng karagdagang pag-uusig sa ilalim ni Domitian (81–96). Si Clement ang una sa pinakakilalang mga obispo sa sinaunang Roma. Ang Liber Pontificalis, na nagdodokumento ng mga paghahari ng mga papa, ay nagsasaad na nakilala ni Clemente si Pedro.
Si Clemente ay kilala sa kanyang sulat sa simbahan sa Corinto (c. 96), kung saan iginiit niya ang apostolikong awtoridad ng mga obispo/presbitero bilang mga pinuno ng simbahan. Binanggit sa sulat episkopoi (mga tagapangasiwa, obispo) o presbyteroi (mga elder, presbyter) bilang pinakamataas na uri ng ministro, na pinaglilingkuran ng mga diakono, ngunit, dahil hindi nito binanggit ang kanyang sarili, hindi ito nagbibigay ng indikasyon ng titulo o mga pamagat na ginamit para kay Clemente sa Roma.
Santa Maria della Vita
thumb|Patsada thumb|Loob Ang Santuwaryo ng Santa Maria della Vita ay isang estilong huling Baroque na simbahang Katoliko Romano sa sentrong Bolonia, malapit sa Piazza Maggiore.
Papa Pablo I
Si Papa Pablo I (700 – 28 Hunyo 767) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 29 Mayo 757 CE hanggang 28 Hunyo 767 CE. Siya ay unang nagsilbi bilang deakonong Romano at kadalang pinagtrabaho ng kanyang kapatid na si Papa Esteban II sa mga negosiasyon as mga Haring Lombardo.
Santa Maria della Vita
Kasaysayan
Ang pagtatayo ng kasalukuyang simbahng Baroque ay nagsimula noong 1687-1690 sa ilalim ng mga disenyo ni Giovanni Battista Bergonzoni, na nagtayo ng elipseng planong may simboryo na idinisenyo ni Giuseppe Tubertini, na natapos noong 1787. Ang patsada ay hindi naidagdag hanggang 1905. Ang santuwaryo ay matatagpuan ang pangkat ng eskulturang ng Dalamhati sa Patay na Kristo (1463) ni Niccolò dell'Arca.
Papa Martin I
Si Papa Martin I na ipinanganak sa Todi, Umbria sa lugar ngayong pinangalanan para sa kaniya (Pian di San Martino) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 649 CE hanggang 653 CE. Siya ang tanging papa ng Kapapahang Bizantino na ang pagkahalal ay hindi inaprobahan ng isang iussio ng Constantinople. Si Martin I ay dinukot ng Emperador Constans II at namatay sa Crimean peninsula. Siya ay itinuturing na isang martir sa Simbahang Katoliko Romano. Siya ang huling apocrisiarius na nahalal na papa.
Fagaceae
Ang Fagaceae ay isang pamilya ng mga namumulaklak na halaman na kabilang ang mga beeches at oaks, at binubuo ng walong genera na may mga 927 species.
San Nicolò di San Felice, Bolonia
thumb|Ang portada ng simbahan ay nakuhanan ng retrato noong 1970 ni [[Paolo Monti]] Ang San Nicolò di San Felice ay isang deskonsagrdong Katoliko Romanong simbahang matatagpuan sa pamamagitan ng San Felice 41 sa Bolonia, rehiyon ng Emilia Romagna, Italya. Ang pambobomba sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay nagdulot ng malalang pinsala upang maipasara ang estrukturang ladrilyong pader na may isang harapang portico.
Asterales
Ang Asterales ay isang pagkakasunud-sunod ng mga halaman na dama ng dicotyledonous na kinabibilangan ng malalaking pamilya na Asteraceae (o Compositae) na kilala para sa mga bulaklak na composite na gawa sa florets, at sampung pamilya na may kaugnayan sa Asteraceae.
Papa Sergio II
Si Papa Sergio II ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula Enero 844 CE hanggang 24 Enero 847 CE. Sa kamatayan ni Papa Gregorio IV, ang arkodeakonong si Juan ay pinroklamang papa ng mga tao samantalang pinili ng mga maharlika si Sergio na isang Roma na ipinanganak na maharalika. Ang oposisyon ay sinupil at si Sergio ay namagitan upang iligtas ang buhay ni Juan. Pagkatapos ay agad na kinonsagra si Sergio ng mga maharlika o mga obispo nang hindi naghangad ng ratipikasyon ng korteng Frankish.
Sergio 02
Fagales
Ang Fagales ay isang pagkakasunud-sunod ng mga namumulaklak na halaman, kabilang ang ilan sa mga kilalang puno. Ang pangalan ng order ay nagmula sa genus Fagus. Sila ay kabilang sa mga rosas na grupo ng dicotyledons.
Lamiales
Ang Lamiales ay isang order sa asterid group ng dicotyledonous sa bulaklak ng halaman. Kabilang dito ang tungkol sa 24,000 espesyes na hinati sa halos 20 pamilya.
Ika-12 dantaon
Ang ika-12 dantaon (taon: AD 1101 – 1200), ay isang panahon mula 1101 hanggang 1200 sang-ayon sa kalendaryong Huliyano. Sa kasaysayan ng kalinangang Europeo, tinuturing ang panahon na ito bilang bahagi ng Mataas na Gitnang Panahon at tinatawag minsan bilang ang Panahon ng mga Cister. Ang Ginintuang Panahon ng Islam ay patuloy na nakakaranas ng kaunlaran, partikular ang Islamikong Espanya, Selyusida, at mga teritoryong Gurida. Karamihan sa mga Krusadong estado kabilang ang Kaharian ng Jerusalem ay bumagsak sa dinastiyang Ayyubid na itinatatag ni Saladin, na nilampasan ang mga Fatimid. Humarap ang dinastiyang Song sa Tsina ng isang pagsakop ng mga Jurchen, na nagdulot ng isang paghahating pampolitika sa hilaga at timog. Umusbong ang Imperyong Khmer ng Kambodya sa siglo na ito. Pagkasunod ng paglaki ng mga Ghaznavid at Imperyong Gurida, ang pananakop ng Muslim sa subkontinenteng Indiyano hanggang Bengal ay nagsimula sa huling bahagi ng dantaon.
Mahahalagang tao
thumb|Iluminasyon mula sa Liber Scivias na ipinapakita si [[Hildegard von Bingen na tinatanggap ang bisyon at dinidikta sa eskriba at sekretarya]]
Mga sanggunian
Kaurian:Ikalawang milenyo Kaurian:Ika-12 siglo
Luena, Angola
Ang Luena (tinawag na  Luso bago ang taong 1975) ay isang bayan na matatagpuan sa gitna-silangang Angola. Ito ang kabisera ng lalawigan ng Moxico. Habang walang makakukuha na mga pinakahuling tiyak na bilang, iba't-iba ang mga pagtataya ng populasyon sa lungsod mula 60,000 hanggang 200,000 katao, kasama ang hindi matukoy na bilang ng mga takas mula sa Digmaang Sibil ng Angola na opisyal na natapos noong 2002.
Ang bayan na ito ay mas kilala bilang lugar ng huling himlayan ng dating rebeldeng pinuno ng UNITA na si Jonas Savimbi na binaril at napatay sa naglalabanang militar at kawal ng pamahalaang Angolan noong ika-22 ng Pebrero 2002. Paglaon, noong ika-3 ng Enero 2008, binaboy ang líbingan ni Savimbi sa Pangunahing Sementeryo ng Luena, at apat na mga kasapi ng kabataang panig ng MPLA ay hinuli at kinasuhan.
Transportasyon
thumb|Paliparan ng Luena noong Disyembre 1975 Pinaglilingkuran ang Luena ng Paliparan ng Luena na nasa hilagang dako ng bayan.
Kaki
Ang kaki ay isang matamis, bahagyang tanging prutas na may malambot na paminsan-minsan na fibrous texture. Ang species na ito, katutubong sa Tsina, ay nangungulag, na may malawak, matigas na dahon. Ang paglilinang ay pinalawak muna sa ibang bahagi ng Silangang Asya, kabilang ang Hapon kung saan ito ay napakapopular.
Solanales
Ang Solanales ay isang pagkakasunud-sunod ng mga namumulaklak na halaman, kasama sa asterid group ng dicotyledons. Ang ilang mga mas lumang mga pinagkukunan ay ginamit ang pangalang Polemoniales para sa kautusang ito.
Papa Leo III
Si Papa Leó III(750 – 12 Hunyo 816) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 795 CE hanggang sa kanyang kamatayan noong 816 CE. Siya ay iningatan ni Charlemagne mula sa kanyang mga kaaway sa Roma. Kanyang kalaunang pinakalakas ang posisyon ni Charlemagne sa pamamagitan ng pagkorona rito bilang Banal na Emperador Romano.
León 03
Benguela
Ang Benguela (, São Felipe de Benguela, dating binaybay na Benguella) ay ang kabiserang lungsod ng lalawigan ng Benguela sa kanlurang Angola, sa timog ng pambansang kabisera na Luanda. Ito ay nasa isang look na may kaparehong pangalan, sa tugmaang pampook na 12° 33’ S., 13° 25’ E. Isa ang Benguela sa pinakamataong mga lungsod ng bansa.
Talaan ng mga malalayang estado at teritoryong dependensiya sa Asya
Ito ang talaan ng mga malalayang estado at teritoryong dependensiya sa Asya. Bukod sa mga estadong kinikilala ng lahat (o ng isang malaking mayorya) bilang malaya, meron din ang kontinenteng ito ng mga estadong may limitadong pagkilala, mga de facto (sa katunayan) na mga estado na may halos wala o wala talagang pagkilala, at mga dependensiya ng mga estado sa Asya o sa ibang mga kontinente.
Benguela
Pamumuno ng mga Portuges
Maliban sa mga simbahan ng S. Felipe at S. António, pagamutan, at muog, may kaunti lamang mga kabahayang gawa sa bato magmula noong 1911. Malapit lamang sa Benguela ang Baía Farta, kung saang ginawa ang asin at kinuha ang asupre. Malapit sa Baia Farta naman ang dalampasigan ng Baia Azul. Umunlad at lumago ang lungsod sa mga sumunod na dekada. Itinayo ng Portugal ang Daambakal ng Benguela noong unang bahagi ng ika-20 dantaon upang iugnay ang lungsod at ang Lobito sa looban, at nakamit nito ang malaking tagumpay nang ini-ugnay nito ang Copperbelt ng Katanga, Demokratikong Republika ng Congo at Sambia. Simula noong unang-bahagi ng ika-20 dantaon, naka-akit, umunlad, at napanatili ang de-kalidad na mga negosyo at propesyonal ang Benguela papunta sa malusog at lumalagong ekonomiya. Lumawak ang mga industriyang sisal at pangingisda at tumubo ang pamilihang pampinansiya, pangkomstruksiyon at panserbisyo hanggang 1974.
Talaan ng mga malalayang estado at teritoryong dependensiya sa Asya
Mga malalayang estado
Ang isang malayang estado ay isang organisasyong politikal na may epektibong soberanya sa nasasakupan nitong populasyon na nagiging sentro ng kanilang mga desisyon para sa interes ng bansa. Ayon sa Kumbensiyon sa Montevideo, dapat may permanenteng populasyon ang isang estado, isang malinaw na sakop na teritoryo, pamahalaan, at kapasidad na pumasok sa ugnayang panlabas.
Pilosopiyang Budista
Ang pilosopiyang Budista ay ang pagpapaliwanag at pagpapainam ng mga ipinadalang mga turo ng Buddha ayon sa pagkakatagpo sa loob ng Tripitaka at Agama. Ang pangunahing pinagtutuonan nito ay madetalyeng pagpapaliwanag ng mga dharma na nagtatatag ng katotohanan. Ang isang paulit-ulit na tema ay ang pagpapatunay ng mga diwa, at ang kasunod na pagbabalik sa Budistang gitnang daan.
Ang sinaunang Budismo ay umiwas sa mapampanukalang kaisipan hinggil sa metapisika, penomenolohiya, etika, at epistemolohiya, subalit nakabatay sa halip sa katibayang empirikal na nakakamit ng mga organong pandama (ayatana).
Papa Nicolás I
Si Papa Nicolás I (c. 800 CE – 13 Nobyembre 867 CE), o San Nicolas ang Dakila ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 24 Abril 858 CE hanggang sa kanyang kamatayan. Siya ay naalala bilang konsolidator ng kapangyarihan at autoridad ng papa na naglalapat ng impluwensiya sa historikal na pag-unlad ng kapapahan at sa posisyon nito sa mga bansang Kristiyano ng Kanluraning Europa. Kanyang inangking ang papa ay dapat magkaroon ng kapangyarihang suseranya sa lahat ng mga Kristiyano kahit sa mga maharlika(hari) sa mga bagay ng pananamapalataya at moralidad.
Mga sanggunian
Nicolás 01
Talaan ng mga malalayang estado at teritoryong dependensiya sa Asya
Mga estadong may kaunting pagkilala
Ipinapakita sa talahanayan sa baba ang mga estado sa Asya na may kaunting pagkilala mula sa ibang mga estado. May epektibo silang kontrol sa kanilang mga teritoryo. Gayunpaman, di tulad ng Palestina o Taiwan, kaunting bilang lang ng mga estado ang tunay na kumikilala sa kanila.
Tatlo sa mga ito ay mga republikang nasa Kaukasya: Abhasya at Timog Osetya na kinilalang bahagi ng Heorhiya ng mayorya ng mga estado sa mundo, ang Artsa na kinikilalang bahagi ng Aserbayan ng mayorya ng mga estado sa mundo, at ang Hilagang Tsipre na kinikilalang bahagi ng Tsipre ng halos lahat ng mga estado ng mundo maliban lang sa Turkiya.
Ginagamit ang teoryang deklaratibo ng pagkabansa bilang basehan ng mga estadong nakalista rito.
Mga dependensiya at teritoryo
Nasa baba ang mga dependensiya at teritoryo ng isang estado. Sakop ng mga estadong ito ang naturang dependensiya o teritoryo, pero hindi nila ito itinuturing na bahagi ng estado nila.
Sa kabuuan, may apat na dependensiya sa Asya. Dalawa sa mga ito — Akrotiri at Dhekelia at Britanikong Teritoryo sa Karagatang Indiyano — ay nasa ilalim ng Reyno Unido. Isang baseng militar ang unang teritoryo na nasa isla ng Tsipre, samantalang isang kapuluan naman sa Karagatang Indiyano ang pangalawa. Samantala, meron ding dalawang dependensiya ang Australia, na parehong nasa Karagatang Indiyano — Pulo ng Christmas at Kapuluang Cocos (Keeling).
Mga espesyal na nagsasariling lugar
Nasa baba ang mga lugar na nagsasarili ngunit sakop ng isang estado at itinuturing bilang isang bahagi nito. Di tulad ng mga rehiyong nagsasarili, ang dalawang nakalista sa baba ay may politikang hiwalay sa estado nito na napagkasunduan sa pamamagitan ng isang pandaigdigang kasunduan.