cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Keyk (paglilinaw)
Ang keyk, mula sa Ingles na cake, ay maaaring tumukoy sa:
Ballet
alt=Mananayaw ng ballet|thumb|320x320px|Mananayaw ng ballet Ang ballet (bigkas: /ba-ley/) o baley ay isang uri ng sayaw na itinatanghal na nagsimula sa mga korte ng Renasimyentong Italyano noong ika-15 dantaon. Umusbong ito upang maging isang anyo ng sayaw na pangkonsiyerto sa Pransiya at Rusya. Magmula noon, ito ay naging isang anyo ng sayaw na malaganap at mayroong mataas na teknikalidad, na nagkaroon ng sarili nitong talasalitaan. Naging pandaigdigan ang impluwensiya nito at nailarawan nito ang pansaligan o pundamental na mga teknikang ginagamit sa maraming iba pang mga henero o genre ng sayaw. Ito ay karaniwang sinasaliwan ng musikang pamballet.
Ang salitang ballet ay maaari ring tumukoy sa isang akdang sayaw na ballet, na binubuo ng koreograpiya at musika para sa isang produksiyon ng ballet. Ang isang kilalang-kilalang halimbawa nito ay ang The Nutcracker, isang ballet na mayroong dalawang akto (yugto) na orihinal na kinuryograpo nina Marius Petipa at Lev Ivanov na mayroong iskor ng musika ni Pyotr Ilyich Tchaikovsky.
Lumitaw at umunlad ang mga baryasyong pang-estiklo magmula noong Renasimyentong Italyano. Ang naunang mga baryasyon ay pangunahing may kaugnayan sa pinagmulang makaheograpiya. Ang mga halimbawa nito ay ang ballet na Ruso, ballet na Pranses, at ballet na Italyano. Ang nasa panghuling mga bersiyon ay kinabibilangan ng ballet na kontemporaryo at ballet na neoklasikal. Marahil ang pinaka malawakang nakikilala at itinatanghal na estilo ng ballet ay ang mas panghuling ballet na Romantiko (o Ballet Blanc), na isang estilong klasiko na nakatuon sa mga mananayaw na babae at nagtatampok ng tinatawag na akda o gawaing pointe, dumadaloy at tumpak na mga kilos na akrobatiko, at madalas na kumakatawan sa mga mananayaw na babaeng nakasuot ng tradisyunal, maiksi at puting mga tutung Pranses.
Pinagmulan ng salita
Ang salitang ballet ay nagmula sa wikang Pranses at hiniram papunta sa wikang Ingles noong humigit-kumulang sa 1630. Ang salitang Pranses ay nagmula sa Italyanong balletto, na isang diminutibo ng ballo (sayaw). Nagmula naman sa Latin na ballo, ballare, na nangangahulugang "magsayaw" o "sumayaw", na nagmula naman sa Griyegong "βαλλίζω" (ballizo), "sumayaw, tumalun-talon".
Nukleyosida
Ang mga Nukleyosida o Nucleoside ay mga glikosilamino na binubuo ng isang nukleyobase (na kadalasang tinutukoy na simpleng base) na nakabigkis o nakatali sa isang ribosa o asukal na deoksiribosa sa pamamagitan ng isang beta-pag-uugnay na glikosidiko. Ang mga halimbawa ng mga nukleyosida ay kinabibilangan ng cytidine, uridine, adenosine, guanosine, thymidine at inosine.
Mga tungkuling biolohiko
Ang mga nukleyosida ay maaaring maposporila ng mga spesipikong kinase sa selula sa pangunahing pangkat alkohol ng asukal (-CH2-OH) na lumilikha ng mga nukleyotida na mga molekular na pantayong bloke ng DNA at RNA. Ang mga nukleyosida ay maaaring malikha ng sintesis na de novo mga landas sa partikular sa atay ngunit ang mga ito ay mas saganang sinusuplay sa pamamagitan ng inhestiyon at dihestiyon ng mga asidong nukleyiko sa diyeta kung saan ang mga nukleyotidase ay sumisira sa mga nukleyotida(gaya ng thymidine monophosphate) sa mga nukleyosida(gaya ng thyrimidine) at pospata(phosphate). Ang mga nukleyosida ay kalaunang nasisira naman sa lumen ng sistemang dihestibo ng mga nukleyosidase tungo sa mga nukleyobase at ribosa o deoksiribosa. Sa karagdagan, ang mga nukleyotida ay maaaring mahati sa loob ng ng selula tungo sa mga baseng nitrohenoso at ribose-1-phosphate o deoxyribose-1-phosphate.
Gamit sa medisina at teknolohiya
Sa medisina, ang ilang mga analogong nukleyosida ay ginagamit bilang mga ahenteng antiviral o anti-kanser. Ang viral na polymerase ay nagsasama ng mga compound na ito sa mga baseng hindi kanonikal. Ang mga compound na ito ay napapagana sa mga selula sa pagiging nakonberte sa mga nukleyotida. Ang mga ito ay nilalapat bilang mga nukleyosida dahil ang may kargang mga nukleyosida ay hindi madaling makakatawid sa mga membrano ng selula. Sa biolohiyang molekular, ang ilang mga analogo ng likurangbuto ng asukal ay umiiral. Dahil sa mababang pagiging matatag ng RNA na nagagawi sa hidrolisis, ang ilang mas matatag ng mga alternatibong analogong nukleyosida/nukleyotida na tamang nagbibigkis sa RNA ay ginagamit. Ito ay nakakamit sa pamamagitan ng paggamit ng isang ibang asukal na likurangbuto. Ang mga analogong ito ay kinabibilangan ng LNA, morpholino, PNA. Sa pagsesekwensiya, ang mga dideoxynucleotide ay ginagamit. Ang mga nukleyotidang ito ay nag-aangkin ng hindi kanonikal na asukal na dideoxyribose na nagkukulang ng pangkat na 3' hydroxyl(na tumatanggap ng phosphate). Kaya ito ay hindi maaaring magbigkis sa sumunod na base at nagwawakas ng kadena dahil ang mga DNA polymerase ay hindi makapagtangi sa pagitan nito at isang regular na deoxyribonucleotide.
SM City Bicutan
Ang 'SM City Bicutan'  ay isang shopping mall na pag-aari at pinamamahalaan sa pamamagitan ng SM Prime Holdings Ito ay binuksan noong Nobyembre 29, 2002. Ito ay may sukat ng lupang 18,000m2 at isang lugar na palapag ng 112,737m2. Ang SM City Bicutan ay ang pangatlong SM Supermall sa timog na bahagi ng Kalakhang Maynila at isa sa tatlong mga SM Malls sa Parañaque, pagkatapos ng SM City Sucat (dating SM Supercenter Sucat ) na binuksan noong 2001, at SM City BF Parañaque na kung saan ay kamakailan-lamang na binuksan noong 2013. Ang 'SM City Bicutan'  ay may dalawang mga gusaling interconnected sa pamamagitan ng footbridge. Ang SM City Bicutan ay may halos 100 mga tindahan. Mahusay na mga kaganapan para sa mga matatanda at mga bata isama ang "Young Chefs ng South Metro" at tour ng mga artista ng pelikula.
Kasaysayan
Ang SM City Bicutan ay binuksan noong Nobyembre 2002 sa Brgy. Don Bosco, Parañaque City sa pamamagitan ng tagapagtatag ng SM Supermalls na si Henry Sy. Ang seremonya kasama ang dating Parañaque City Vice Mayor at dating Mayor Jun Bernabe.
Lokasyon at paligid
Ang SM Bicutan ay matatagpuan sa kanto ng Doña Soledad Avenue at West Service Road (sa tabi Exit 14, Bicutan Exit) sa Barangay Don Bosco, Bicutan, Parañaque City.
Muling idisenyo redevelopment plan
Isang muling idisenyo Full Blue sa lahat ng Maitim & Light Blue Vertical parihaba ilan Blue Disenyo ng SM City San Pablo. Sa Redevelopment Plan sa 2019.
Iriga
Ang Lungsod ng Iriga ay isang lungsod sa lalawigan ng Camarines Sur, Pilipinas. Ito ay matatagpuan mga 400 kilometro sa timog ng Manila, 37 kilometro timog ng Naga, at mga 61 kilometro mula sa hilaga ng Legazpi City. Ito ay may hangganan sa bayan ng Buhi sa silangan, sa mga munisipyo ng Baao, Nabua at Bato sa kanluran, sa mga lalawigan ng Albay sa timog, at sa munisipyo ng Ocampo at Sangay sa hilaga. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Sinaunang kasaysayan ng Camarines Sur
Ang Camarines Sur ay nagmula sa labas ng isang orihinal na komunidad na sakop ang mga kasalukuyang mga lalawigan ng Albay, Sorsogon, Catanduanes, Masbate, Camarines Sur at Camarines Norte. Ayon sa pananaliksik na isinasagawa ng mananalaysay na si Dr. RAUL Gerona, ang salitang Camarines ay unang nalimbag nang ang apo ni Miguel Lopez de Legazpi na si Kapitan Juan de Salcedo, na may kasamang 120 tao, ay naglunsad ng ilang mga ekspidisyon upang hanapin at masakop ang sikat sa pagmimina na baranggay ng Paracale at Mambulao noong 1573. Ang mga kastilya ay kinilala ang mga lugar tulad ng Camarines na ang tinutukoy ay ang buong-haba ng Ilog Bicol.
Matapos ang pananakop, noong 4 Marso 1579, inutusan ni Gobernador-Heneral Francisco de Sande si Kapitan Juan de Guzman na "isama ang dalawang nakapaang paring Pransiskano at dalhin ang mga ito sa Ilog ng Bikol at sa anumang lugar ng lalawigan nila gustong pumunta ... Bumuo ng Simbahan saanman nila ipahiwatig, ipagbigay-alam ang mga kastilang naninirahan doon ang tungkol sa dalawang pari sa lugar... "
Ipinagutos din ng Gobernador-Heneral sa komandante ng Kastilang mananakop na nagkakampo sa lugar sa tabing-ilog na "pag-uusapan sa mga relihisong naroon na tumira sa lalawigan ng Bikol at Camarines at sa lugar ay isang bahay (Villa) ang itayo at bigyan ito ng pangalan na sa tingin mo'y karapatdapat at iyong pamunuan ang mga encomenderos sa lalawigan na bumuo ng kanilang mga bahay doon at hindi sa ibang lugar ..." Bilang tugon sa atas na ito, ang Villa de Caceres (Naga) ay itinatag, na sa huli ay naitaas sa isang Ayuntamiento o lungsod.
Ang Nueva Caceres ay nagsilbi bilang sentro sibil at tirahan ng mga pari o obispo habang ang iba pang mga encomiendas ay naitatag sa loob ng lambak ng ilog. Kabilang sa mga unang naitatag ay ang Milanit (Milaor), Guas (Goa), Magarao, Minalva (Minalabac), Carvanga (Calabanga), Aliman (Libmanan), Lagonoy, Nabua, Bula, at Buy (Buhi).
Mga unang pamayanan sa Iriga
Ang Iriga, mula sa isang parirala sa lokal na salita na "I raga" na nangangahulugan na may lupa, lumago mula sa pamahayan sagilid ng Ilog Bikol tinatawag na Bua (Nabua), na naghahanap ng mas mataas na kapaligiran dahil sa matagalan at mapaminsalang pagbaha sa bayan sa panahon ng tag-ulan.
Ang Bua ay isang mababang latiang kalupaan na madaling lumubog sa tubig sa panahon ng tag-ulan. Dahil dito ang ilang mga tao at ilang magsasaka, sa payo ng paring si Felix de Huertas, na noon ay kura paroko ng Nabua, ang mga magsasaka upang ilipat sa I-raga na kung saan sila ay maaaring magtanim ng kanilang mga pananim nang walang pangambang malubog sa tubig.
Ang mga tao ng Bua ay sa isang mas mataas na lupa na matatagpuan sa paa ng Sumagang, isang bundok sa silangan ng Bua. Ang paanan ng bundok ay may malalawak na kalupaan na magagamit para sa paglilinang at paninirahan na di-katulad ng Bua; ito ay hindi malubhang binabaha sa panahon ng masidhing tag-ulan. Ang pamayanan ay tinawag na Iraga, na ang ibig sabihin ay "may lupa" sa lokal na wika.
Pagpapayapa at Kristiyanismo
Nakita ng mga prayleng Pransiskano na yumapak sa Bikol peninsula na ang mga pamayanan doon ay mahusay na lugar upang ipakalat ang ebanghelyo. Habang lumalaganap ang ebanghelyo sa lugar, ang Iraga ay umunlad sa yaman at lawak ng nasasakupan. Sa lalong madaling panahon sa gayon, ang pundasyon ay nailatag upang hirangin itong isang visita ng Nabua. Parami ng paraming mga tao ang dumating mula sa Nabua at sa Iraga nanirahan.
Habang lumalaki ang populasyon at lumalaganap ang ebanghelyo, ang mga pamayanan sa paa ng Bundok ng Sumagang lumaki at lumago, dahan-dahan naitutulak ang mga katutubong Agta pataas sa mga gubat ng kabundukan. Noong taong 1578 isang simbahan na gawa sa kahoy ang itinayo. Si San Antonio de Padua ang patron ng parokya at sina Padre Pedro de Jesus at Padre Bartolome Ruiz ang naggsilbi bilang mga Kura Paroko. Noong 1583, limang taon matapos itinayo ang simbahan, Sinunog ng mga mandirigmang Agta ang simbahan. Isa pang simbahan ang itinayo ngunit ito rin ay nagiba ng isang malakas na bagyo at muling nasunog.
Noong 1682, nang ang populasyon ng I-raga ay 8,909, ito ay ginawang Pueblo de la Provincia de Ambos Camarines. At sa paglaon ay binago ang pangalan nito. Mula sa I-raga ito ay ginawang Iriga. Noong 1710 binalangkas ni Don Bonifacio de los Angeles ang unang apat na baryo ng Iriga -ang San Agustin, San Isidro, San Nicolas at San Antonio Abad.
Noong 1727, matapos mawasak ang ikalawang kapilya, isang bagong simbahan ang binuo, sa kasamaang-palad ito ay nawasak muli sa isang sunog noong 1841. Sa huli, di-kalaunan matapos ang matupok ang ikatlong simbahan, pinangunahan ni Padre Tomas de Alfafara pagpapatayo ng isang bagong simbahan ng parokya kasama ang dalawang kampanaryo na gawa sa tisa at mga bato. Ito muling inayos noong 1866, at sa taong 1892 ang kampanaryo ay itinayong muli na gawa sa kahoy at mga bakal.
Sa taong 1823, ipinapakita sa Memorias de la Provincia de Ambos Camarines na ang bilang ng mga Barangay sa "pueblo de Iriga" ay binubuo ng San Roque, San Francisco de Asis, San Juan Bautista, Sto. Domingo de Guzman, San Miguel Arcangel, San Nicolas de Tolentino, San Agustin, San Antonio Abad, Sto. Nino at Santiago de Galicia na may populasyong 13,813. Mayroon lamang apat na daanang nababanggit at ang nga ito mula sa Nabua, papunta sa Bato, sa Buhi at sa Polangui, Albay at may isa lamang paraan ng pagpunta sa Nueva Caceres (Naga) ito ay sa pamamagitan ng Bicol River sa pamamagitan ng bangka.
Masalimuot na panahon
Noong 1846, sa panahon ng termino ni Don Juan Lomaad, isang malalang taggutom ang tumama sa Bikol. Ang presyo ng bigas ay tumaas. Ipinag-utos ng gobyerno ng kastila sa mga tao na magtanim ng mas maraming pangunahing pagkain ngunit ito ay hindi naging sapat upang maibsan ang taggutom na kumitil ng maraming buhay.
Mahigit isang dekada ang lumipas, noong 1857, tumama ang epidemyang kolera sa lugar na naging sanhi ng kamatayan ng libu-libong mga naninirahan. At parang hindi pa ito sapat, isang lindol ang tumama sa Iriga na sumira sa simbahan at iba pang gusali at kabahayan. Noong 1871, sa panahon ng termino ni Don Lucas Caayao, isang bagong epidemya, ngayon naman ay bulutong, ang kumitil ng maraming buhay. Bukod dito sinira ng mga balang ang pananim sa Iriga na naging sanhi na naman ng taggutom sa mamamayan.
Ang unang pampasaherong kompanya ng bus sa Pilipinas
Ang pag-unlad ng bayan lalong sumigla noong itinatag ni Albert B. Ammen, isang dating sundalong amerikano, ang A.L. Ammen Transport Co., Inc.(ALATCO) noong Hulyo 1914. Ang ALATCO, na noong una ay mayroon lamang isang Grawbosky Truck na may makinang dalawa ang piston, ang unang kompanya ng bus sa Pilipinas.
Ang unang ruta nito ay Iriga-Naga, gayunpaman, nang naging matagumpay ay pinalawak ng kompanya ang operasyon nito upang serbisyuhan ang iba pang mga bayan ng Camarines Sur, Camarines Norte, Albay at Sorsogon na siyang nagbukas ng mga liblib na mga nayon ng Bikol sa pag-unlad na pang-ekonomiya at panlipunan.
Noon namang 1918, Itinatag ni Max L. Blouse, isa sa mga driver ng ALATCO, ang kanyang sariling kompanya ng transportasyon, ang Batangas, Laguna, Tayabas Bus Company o BLTB.
Panahon ng Ikalwang Digmaang Pandaigdig
Ang panahon ng pananakop ng mga Amerikano ay panandaliang natapos nang sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig noong 1942. Ang Hukbo ng Imperyo ng Hapon ay nagtatag ng isang garrison sa Burol ng Kalbaryo kung saan tanaw ang buong lungsod. Ang Iriga Central School ay naging isang kampo ng mga bihag sa digmaan; ang mga bihag na wala nang lugar doon ay dinala sa Ateneo de Naga.
Tulad sa maraming iba pang mga lugar, nagsulputan sa Iriga ang mga bikolanong tropang gerilya matapos ang pormal na paglaban ng mga Amerikano at Pilipinong sa mga mananakop na hapones. Ang bundok ng Iriga ang naging himpilan ng paglaban na umakit sa iba pa na sumapi hindi lamang mula sa Iriga kundi maging sa Albay. Sa tulong ng Agta na pamilyar sa bawat sulok ng bundok ay hindi nakapasok ang mga hapon sa kalooblooban ng bundok.
Bilang isang lungsod
Sa pagtatapos ng pananakop ng Hapon noong 15 Mayo 1945, ang pwersa ng mga Hapon ay sumuko sa mga tropa ng Philippine Commonwealth at Bicolanong gerilya sa Iriga. Ang Iriga Central School ay muling binuksan. Noong 1948, ang unang kolehiyo sa Lungsod ng Iriga, ang Mabini Memorial College (ngayon ay University of Northeastern Philippines o UNEP) ay itinatag ni Atty. Felix O. Alfelor. Makalipas ang isang taon, itinatag din Dr.Santiago G. Ortega ang Saint Anthony College (ngayon ay University of Saint Anthony o USANT).
Ang pagtatatag ng mga paaralang ito para sa mas mataas na pag-aaral, kasama ang La Consolacion Academy ay nakatulong sa paglago at pag-unlad ng bayan dahil na rin sa mga mag-aaral na dumayo dito mula sa lahat ng dako ng rehiyon.
Noong 1960s, Ang Iriga ay dumanas ng katakut-takot na pag-unlad sa ekonomiya at lipunan. At noong Huly0 8, 1968, ang munisipyo ay ginawang isang lungsod sa pamamagitan ng Republic Act 5261. Gayunman, noon lamang Setyembre 3 ng pareho ding taon na ang lungsod ay pormal na itinatag bilang ikatlong lungsod ng Rehiyon ng Bikol ni Pangulong Ferdinand Marcos.
Pambobomba sa Mindanao ng Hulyo 2009
Ang Pambobomba sa Mindanaw ng 2009 o July 2009 Mindanao bombings ay isang seryeng pangyayaring naganap noong ika Hulyo taong 2009 ay sunod sunod na pambobomba sa iba't ibang lugar sa Mindanaw.
Cotabato City
Isang bomba ang sumabog na humigit-kumulang 8:50 ng umaga sa Cotabato City malapit sa isang stall nang pagkain sa lechon sa kalsada mula sa Roman Catholic Cathedral ng Immaculate Conception noong Linggo Mass bilang isang trak nang militar na pinalayas, pagpatay nang limang tao at pagpatay hanggang sa 55 pa. Kabilang ang patay ay hindi bababa sa isang miyembro nang Citizen Armed Force Geographical Unit isang street food vendor, at isang tatlong taong gulang na batang lalaki. Limang sundalo ang nasugatan sa pagsabog. Ang ika-anim na biktima, isang nasugatang sanggol, ay namatay mamaya sa ospital. thumb|Ang simbahan ng Immaculate Concepcion na kung saan malapit ang pinangyarihan Ayon sa isang tagapagsalita nang Philippine Army ang bomba ay binubuo nang isang mortar shell at detonated mula sa malayo sa pamamagitan nang mobile phone. Sinabi nang mga saksi na ang katedral ay hindi nagpapanatili nang malaking pinsala. Ipinahayag nang militar ang pagsabog sa mga nakababagang elemento nang Moro Islamic Liberation Front, gayunpaman, tinanggihan nang pangkat na isinasagawa nila ang pag-atake. Ang pag-atake ay nagbigay nang kahatulan mula sa Simbahang Katoliko Romano, kabilang ang mula kay Pope Benedict XVI, mga opisyal nang pamahalaan nang Pilipinas, at Moro Islamic Liberation Front.
Jolo
Sa Jolo sa isla nang Sulu, inilagay ang isang "improvised explosive device" (IED) sa loob nang isang motorsiklo na pinalayas sa downtown Jolo sa 7:55 ng umaga sa labas nang isang tindahan nang hardware, na pumatay sa anim na tao. Ang may-ari nang tindahan ay isa sa mga nasawi. Humigit-kumulang 40 katao ang nasugatan sa pagsabog. Ito ay sumabog sa halos 100 metro mula sa Mount Carmel Church at, ayon sa mga awtoridad, natuklasan nang pulisya ang dalawang iba pang mga aparatong walang unexploded sa loob nang isang katulad na radius sa paligid nang simbahan.
Iligan
thumb|Ang downtown Area sa Iligan, malapit kung saan ang pagsabog Humigit-kumulang dalawa hanggang tatlong oras pagkatapos nang pagsabog sa Jolo, isang bomba ang sumabog sa Iligan City sa Mindanao sa isang kotse na naka-park na malapit sa isang pawnshop, nasugatan sa pagitan nang pito at labintatlong tao (kabilang ang hanggang tatlong sundalo), ngunit nagdulot ng walang kamatayan. Ang bomba ay sumabog sa tabi ng isang "mini-cruiser" ng Philippine Army.
Pinamalayan
Ang Bayan ng Pinamalayan ay isang ika-2 klaseng bayan sa lalawigan ng Oriental Mindoro, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Pinamalayan ay nahahati sa 37 na mga barangay.
En
Ang en ay maaaring tumukoy sa:
Fraxinus
Ang Fraxinus (bigkas: /frak-si-nus/) ay isang sari ng halamang namumulaklak na nasa pamilyang Oleaceae, na kasama ng mga oliba at ng mga lilak. Binubuo ito ng 45 hanggang 65 na mga espesye ng hindi kalakihan at malalaking mga puno na karamihang naglalagas ng mga dahon bagaman may mangilan-ngilang mga espesyeng subtropikal na palagiang lunti ang mga dahon. Tinatawag din itong punong abo, na nagmula sa karaniwang pangalan nito sa Ingles na ash tree o ash lamang. Ang katawagang ito sa Ingles ay nagbuhat pa sa Matandang Ingles na æsc, samantalang ang pangalang heneriko ay nagmula sa Latin. Ang mga salitang ito ay kapwa may kahulugang "sibat" sa kani-kanilang mga wika, kaya't mas angkop na matatawag bilang punong sibat o puno ng sibat. Ang mga dahon ay baligtaran ang kaayusan (bihira ang pagbilot na tatluhan), at karamihan ay masalimuot na pinado, na mailalarawan din bilang parang suklay ang pagkakaayos (pektinado), na maaaring payak sa ibang mga espesye. Ang mga buto, na tinatawag na mga "susi" o mga "susing helikopter", ay isang uri ng bunga na nakikilala bilang samara. Ang mga Rowan o Pambundok na mga Punong Abo (Mountain Ash sa Ingles) ay walang kaugnayan sa totoong mga punong abo at kabilang sa saring Sorbus bagaman ang mga dahon at ang mga buko (sibol o usbong) ay panlabas o pang-ibaba na kahalintulad.
Eksibisyonismo
thumb|Babaeng hubad sa isang kalye sa [[Budapest]] 300px|thumb|right|Pampublikong hubad sa [[Praga.]]Ang eksibisyonismo (Kastila: exhibicionismo; Ingles: exhibitionism; mula sa Latin: exhibere, na nangangahulugang "itanghal") ay tumutukoy sa kagustuhang magpakita o paglantad ng mga parte ng katawan—partikular na ang ari o puwitan ng babae o lalaki, o ang dibdib ng babae—sa isang pampubliko o semi-publikong pangyayari, sa mga grupo ng mga kaibigan o kakilala, o sa mga hindi kakilala. Kapag nasangkot ang mga awtoridad, at ang kilos ay nakababanta o laban sa lipunan, ito ay maaaring tawaging "indecent exposure", depende sa tiyak na mga batas ng hurisdiksiyon na nasasangkot, at maaaring humantong sa pagkakakulong at prosekusyon ng nasasakdal.
Ang hindi nakababahalang eksibisyonismo ay maaaring pisikal na ipahayag sa dalawang paraan. Ang una, karaniwang tinatawag na "flashing", ay kabilang ang pagpapakita ng tao ng kanyang ari sa ibang tao o sa grupo ng mga tao, sa paraang hindi nakababahala, sa isang sitwasyon kung saan hindi ito karaniwang pinapakita, kagaya ng isang pagtitipon o sa pampublikong lugar. Ang pagsasagawa ng "flashing", lalo na ng mga babaeng pinapakita ang dibdib at pati na rin ang kanyang ari at puwitan, ay maaaring may kahit na parsiyal na intensiyong sekswal, i.e para udyukan ang sekswal na pagpukaw sa pinapakitaan, kung saan nama'y ang nagpapakita ay nabibigyan ng dagdag sa kaakuhan. Gayunman, ang "flashing" ay maaari ring ginawa para lamang akitin ang hindi napukaw na "atensiyon" ng iba, para sa pabuya, o panggulat. Ang ganitong uri ng exhibiionism ay maaari ring ipahayag sa konteksto ng grupong nag-iisip na pareho ang kagustuhang ipakita ang mga sarili nila sa isa't isa. Ito ay maaaring mangyari sa isang pormal o inpormal na kaganapan, gaya ng nudist clubs o sa maliliit na grupo na na naghahati sa isang palikuran o nagsi-"skinny dipping".
Ang eksibisyonismo ay hindi awtomatikong kompulsiyon, pero may mga taong mayroong natatanging sikolohikal na inklinasyon para ilahad ang sarili nila sa sekswal na pamamaraan, ito man ay para mag-"flash"(hindi nakababahala), o para gawin ang "indecent exposure" (nakababanta). Kapag ito ay kompulsiyon, ito ay kundisyon na minsan ay tinatawag na apodysophilia.
Kasaysayan
Ang pampublikong eksibisyonismo ng mga babae ay naitala na mula pa noong mga panahong klasiko, kadalasan sa konteksto ng mga babaeng ipinapahiya ang mga grupo ng lalaki para magsagawa, o buyuhin sila para magsagawa, ng isang pampublikong aksiyon. Ang sinaunang Griyegong mananaysay na si Herodotus ay nagbigay ng salaysay tungkol dito noong ikalimang dantaon BC sa The Histories. Ayon sa kanya
Sa larangang klinikal, isang kaso ang unang naitalang nangyari sa Venicia noong 1550 ayon sa komisyon nito laban sa blaspemya.
Ang pagusbong ng mga makabagong teknolohiya tulad ng mga selpon at tablet ay nagdudulot sa ilang mga ekshibisyonista na muling gawin ang kanilang mga pamamaraan tulad ng pagkuha ng mga selfie nang nakahubad.
Aspetong pangkaisipan
thumb|Unang ginamit ni [[Charles Lasègue ang salitang exhibitionist o ekshibisyonista noong 1877]] Ang eksibisyonismo bilang isang karamdaman ay unang inilarawan sa isang siyentipikong dyornal noong 1877 ng isang Pranses na manggagamot na si Charles Lasègue (1809–1883).
Ang eksibisyonismo ay maaaring tratuhin bilang isang sakit sa pag-iisip kapag ito ay nakaabala sa kalidad ng buhay o normal na paggalaw ng indibidwal. Ang eksibisyonismo ay nabanggit sa Diagnostic and Statistical Manual, 4th Edition (class 302.4). Maraming saykayatrikong depinisyon ng eksibisyonismo ay tinutukoy ito bilang "kalugurang sekswal, lampas sa mismong sekswal na gawain, na nakakamit ng peligrosong publikong gawaing sekswal at/o paglalantad ng katawan." Lampas sa paglalantad ng katawan, maaari rin ritong makabilang ang "pakikipagtalik kung saan maaaring may makakita o makadakip sa gumagawa."
Mga uri ng paglalantad
thumb|Pagsagawa ng mga babae ng "flashing" sa isang pagdiriwang noong 2011. thumb|Pagsasagawa ng mga estudyante ng [[Pamantasang Stanford ng "mooning" bilang protesta at bilang isang pagsubok sa pandaigdigang rekord.]] Maraming klase ng pag-uugali ay tinuturing na eksibisyonismo, kabilang ang:
Pilipinas
Sa Pilipinas, saklaw ng Revised Penal Code ang mga kaukulang limitasyon tungkol o may kaugnayan sa eksibisyonismo. Ipinagbabawal nito ang pampublikong pagpapakita ng anumang maselang parte ng katawan ng tao. Ang sinumang lalabag ay mapaparusahan ng pagkulong na arresto mayor. '''Art. 336. Acts of lasciviousness.' — Any person who shall commit any act of lasciviousness upon other persons of either sex, under any of the circumstances mentioned in the preceding article, shall be punished by prision correccional''.
Halimbawa
thumb|UPLB Oblation Run noong 2004 Isa sa mga halimbawa nito na nangyari sa Pilipinas ay ang kaso ni Mocha Uson noong 2010. Nag-upload siya ng kanyang larawang hubad sa Facebook na naging hudyat sa pagpapaliban ng kanyang akawnt.
David Foster
Si David Walter Foster, OC, OBC (Nobyembre 1, 1949), ay isang Canadian na musikero, record producer, kompositor, mang-aawit, manunulat ng kanta at arranger. Siya ang naging producer ng mga matagumpay na artist gaya nina Bryan Adams, Christina Aguilera, Air Supply, All-4-One, The Bee Gees, Andrea Bocelli, Boz Scaggs, Toni Braxton, Michael Bublé, Mariah Carey, Charice, Cher, Chicago, Destiny's Child, The Corrs, Neil Diamond, Céline Dion, Earth Wind and Fire, Sheena Easton, Gloria Estefan, Jackie Evancho, Josh Groban, Hall & Oates, Keith Harkin, Whitney Houston, Janet Jackson, Michael Jackson, Katherine Jenkins, Chaka Khan, Beyoncé Knowles, Kenny Loggins, Jennifer Lopez, Madonna, Misia, Olivia Newton-John, Brandy Norwood, Nsync, Prince, LeAnn Rimes, Kenny Rogers, Seal, Rod Stewart, Barbra Streisand, Donna Summer, Tamia, The Tubes, Shania Twain, at Yuna. Si Foster ay nagwagi ng 16 Grammy Awards mula sa 47 nominasyon. Si Foster ang kasaulukuyang Chairman ng Verve Music Group.
Talambuhay
Si Foster ang keyboardist ng grupong pop na Skylark, na natuklasan ni Eirik Wangberg. Ang kanta ng bandang "Wildflower", ay isang top ten hit noong 1973. Kasama ni Jay Graydon, binuo niya ang bandang Airplay. Noong 1975, nagpatugtog siya sa album ni George Harrison na Extra Texture. Sa 1980 Boz Scaggs album 'Middle Man' ay kapwa sumulat si Foster ng kanta at nagpatugtog ng keyboard sa ilang pinakamatagumpay nilang mga kanta kabilang ang "Breakdown Dead Ahead", "Jojo" at "Simone". Noong 1985, sinulat ni Foster ang score ng pelikulang St. Elmo's Fire kabilang ang instrumental na "Love Theme from St. Elmo's Fire" na naging No. 15 sa US pop charts.Sumulat rin siya ng mga score sa pelikulang kabilang ang Michael J. Fox comedy The Secret of My Success (1987). Siya ay nagcollaborate sa kanyang dating asawang si Linda Thompson sa pagsulat ng kantang I Have Nothing ni Whitney Houston sa 1992 pelikulang The Bodyguard. Sinulat ni Foster ang theme song ng 1988 Winter Olympics sa Calgary, Alberta na "Winter Games" na naging soundtrack para sa mga palabas ng fountain sa Bellagio resort sa Las Vegas at Sea World Orlando sa Florida. Noong 1995, siya ay lumagda ng isang kasunduan sa Warner Brothers na pumayag sakanyang magtayo ng kanyang sariling boutique label, 143 Records, bilang isang magkasamang venture sa Warner. Ang isa sa mga unang nilagda ng label ang Irish folk-rock band, The Corrs kung saan siya naging producer ng kanilang debut album. Noong 1997, ibinenta ni Foster ang kanyang label sa Warner at naging senior vice-president sa korporasyon. Sinulat ni Foster, kasama ni Kenneth "Babyface" Edmonds ang "The Power of the Dream" na opisyal na kanta ng 1996 Summer Olympics. na kinanta ni Celine Dion. Si Foster ay nagproduce ng mga major-label debut album para kina Josh Groban (2001), Michael Bublé (2003), Renee Olstead (2004), at Charice Pempengco (2010) na inilabas sa ilalim ng kanyang 143 Records. Sinulat ni Foster at kanyang anak na si Amy Foster-Gillies at kanta ni Beyonce na "Stand Up For Love" bilang anthem ng World Children's Day. Noong Disyembre 15, 2011, kinumpirma na si Foster ang magiging Chairman ng Verve Music Group. Si Foster ang nagproduce ng ika-14 studio album ni Andrea Bocelli na Passione na inilabas noong Enero 2013.
Ang Espiritu sa Bote
Ang "Espiritu sa Bote" (Der Geist im Glas) ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm, kuwento numero 99. Ito ay Aarne-Thompson tipo 331.
Buod
Noong unang panahon, may isang matandang magtotroso at ang kaniyang batang anak. Palaging gusto ng mangangahoy na mag-aral ang kaniyang anak ngunit wala silang sapat na pera, at pagkatapos ng ilang taon ay kailangan niyang umuwi. Pinilit ng anak na pumunta sa kakahuyan para magtrabaho kasama ang kaniyang ama, ngunit hindi inakala ng ama na kakayanin niya ang hirap sa trabaho. Sa isang pahinga sa tanghalian, sa halip na magpahinga, sinuway niya ang kaniyang ama at naglibot sa kagubatan, kung saan narinig niya ang isang tinig na nagsasabing ito ay nakulong sa ilalim ng puno. Doon ay nakakita siya ng isang bote, ngunit nang buksan niya ito ay isang higanteng demonyo ang lumabas at sinabing babaliin nito ang kaniyang leeg at papatayin siya. Pagkatapos ay hinamon ng batang mangangahoy ang espiritu ng demonyo, sinabing wala itong kakayahang makabalik sa bote. Kaya't ang espiritu, para ipakita na kaya niya talagang gawin ang lahat ng gusto niya, muling pumasok sa bote para ipakita sa bata kung gaano siya kalakas, at muling itinigil ng bata ang bote. Ang demonyo, na nabigla, ay nagsimulang makiusap sa anak ng mangangahoy na buksan muli ang bote, ngunit tumanggi siya maliban kung ang espiritu ay nangako na makikinabang sa bata.
Pagkatapos noon ay nakilala ng ama na ang katalinuhan ng bata ang nagpayaman sa kanila at naging masaya. Ang batang lalaki ay bumalik sa paaralan upang maging isang doktor at naging isa sa pinakamatagumpay at sikat na mga doktor sa tulong ng kaniyang mahiwagang tela na nagpapagaling ng mga sugat.
Kahaliling bersiyon
Sa isang alternatibong bersiyon, nilustay ng anak ang perang kinikita niya mula sa kaniyang pilak at napilitang gumawa ng higit pang pilak gamit ang tela, na ikinadismaya ng kaniyang ama nang makitang matakaw at tamad ang kaniyang anak. Sa kalaunan ang kaniyang tela ay nahulog sa apoy at nawala ang kaniyang kayamanan. Desperado na mabawi ang kaniyang kayamanan, bumalik siya sa kakahuyan upang hanapin ang espiritu sa bote upang palitan ang kaniyang tela, ngunit sa pagkakataong ito ay nilinlang ng espiritu ang bata na pumalit sa kaniya sa bote.
Gurkha
Ang Gurkha o Gorkha na may endonym Gorkhali ( गोरखाली    ) Ay katutubong sundalo sa Nepal na mga lahing Nepali at mga etnikong Nepali na mamamayan ng Nepal na hinikayat na sumali para sa British Army, Nepalese Army, Indian Army, Gurkha Contingent Singapore, Gurkha Reserve Unit Brunei, pwersang pangkapayapaan ng UN at mga pook digmaan sa buong mundo. Ayon sa kasaysayan, ang mga salitang "Gurkha" at "Gorkhali" ay magkasingkahulugan ng "Nepali", na nagmula sa Gorkha Kingdom, kung saan  ang Kaharian ng Nepal  ay lumawak sa ilalim ni Prithivi Narayan Shah. Ang pangalan ito ay maaaring matunton mula sa sinaunang mga mandirigma ng Hindu na si Guru Gorakhnath na may makasaysayang dambana sa Gorkha. Ang mismong salita ay nagmula sa "Go-Raksha" ( गोरक्षा   ), "raksha" nagiging "rakha" (रखा). Ang "Rakhawala" ay nangangahulugang "tagapagtanggol" at nagmula sa din sa "raksha".
Mayroong mga pangkat militar na Gurkha sa Nepalese, Briton at Indianong mga sundalo na nakalista sa Nepal, United Kingdom at India. Bagaman natutugunan nila ang marami sa mga kinakailangan ng Artikulo 47 ng Protocol I ng Geneva Conventions tungkol sa mga mersenaryo, sila ay hindi sakop sa ilalim ng mga sugnay 47 (e) at (f) na katulad sa French Foreign Legion.
Ang mga Gurkha ay malapit na nauugnay sa khukuri, isang pakurbang kutsiloyo ng Nepal, at may reputasyon na walang takot na katapangan bilang militar. Ang dating Indian Army Chief of Staff Field Marshal na si Sam Manekshaw minsan ay nagsabi na: "Kung sinabi ng isang tao na hindi siya natatakot na mamatay, siya ay maaaring nagsisinungaling o siya ay isang Gurkha."
Panimula
left|thumb| Prithvi Narayan Shah, Unang Hari ng Pinag-isang Kaharian ng Gorkha. Sa panahon ng Digmaang Anglo-Nepalese (1814–16) sa pagitan ng Gorkha Kingdom (kasalukuyang Pederal na Demokratikong Republika ng Nepal ) at ang East India Company, ang mga sundalong Gorkhali ay gumawa ng impresyon sa mga Briton, na tinawag silang Gurkhas.
Anglo-Nepalese War
thumb|Mga sundalo ng Gurkha sa panahon ng Digmaang Anglo-Nepalese, 1815. Ang digmaang Anglo-Nepalese ay nagdigma sa pagitan ng Gurkha Kingdom of Nepal at ang British East India Company bilang resulta ng mga hindi pagkakaunawaan at mapaghangad na pagpapalawak ng kapwa mga nagdidigmaang partido. Natapos ang digmaan sa pag-prima ng Treaty of Sugauli noong 1816.
Si David Ochterlony at Briton na ahente pampulitikang si William Fraser ay kabilang sa mga unang nakilala ang potensyal ng mga sundalong Gurkha sa paglilingkod sa Britanya. Sa panahon ng digmaan, ang mga Briton ay masigasig na gumamit ng mga nagtaksil mula sa hukbo ng Gurkha at ginamit sila bilang mga hindi regular na puwersa. Ang kanyang tiwala sa kanilang katapatan ay tulad noong Abril 1815 na iminungkahi niya ang pagbuo sa kanila ng isang batalyon sa ilalim ni Lt. Ross na tinawag na regimen ng Nasiri. Ang regimentong ito, nang maglaon ay naging Sariling Gurkha Rifles ng unang Haring George, ay nakitahan ng husay sa kuta ng Malaun sa ilalim ng pamumuno ni Lt. Lawtie, na nag-ulat kay Ochterlony na siya ay "may pinakamalaking kadahilanan upang masiyahan sa kanilang mga pagsisikap".
Halos 5,000 mga lalaki ang pumasok sa serbisyo ng Britanya noong 1815, na ang karamihan ay hindi lamang Gorkhalis kundi Kumaonis, Garhwalis at iba pang mga lalaki ng Himalayan. Ang mga pangkat na ito, sa kalaunan ay nagkasama sa ilalim ng salitang Gurkha, ay naging gulugod ng mga puwersa ng British Indian.
Pati na rin ang batalyong Gurkha ng Ochterlony, sina Fraser at Lt. Frederick Young ay pinalaki ang batalyong Sirmoor, nang maglaon ay naging Sariling Gurkha Rifles ngpangalawang Haring Edward VII ; isang karagdagang batalyon — ang Kumaon — ay pinalaki din, nang lumaon ay naging Sariling Gurkha Rifles ng ikatlong Reyna Alexandra. Wala sa mga kalalakihang ito ang nakipaglaban sa ikalawang kampanya.
Ang mga Gurkha a nagsilbi bilang pangkat sa ilalim ng kontrata ng East India Company sa Pindaree War noong 1817, sa Bharatpur noong 1826 at ang Una at Pangalawang Anglo-Sikh Wars noong 1846 at 1848.
Sa panahon ng paghihimagsik ng India noong 1857, ang mga Gurkha ay nakipaglaban sa panig ng Britianya at naging bahagi ng British Indian Army ng buoin nito. Ang 8th (Sirmoor) Local Battalion ay gumawa ng isang kapansin- pansin na kontribusyon sa panahon ng kaguluhan, at sa katunayan 25 ang mga parangal na Indian Order of Merit ay ginawa para sa mga kalalakihan mula sa regimentong iyon noong Paglusob ng Delhi.
Tatlong araw pagkatapos magsimula ang paghihimagsik, inutusan ang Sirmoor Battalion na lumipat sa Meerut, kung saan ang garison na Britanya ay malapit ng bumitaw, at dahil dito ay kinailangan nilang magmartsa hanggang 48 km sa isang araw. Nang maglaon, sa loob ng apat na buwan na Paglusob ng Delhi, ipinagtanggol nila ang bahay ni Hindu Rao, na nawalan ng 327 sa 490 na mga sundalo. Sa panahon ng pagkilos na ito ay nakipaglaban sila kasama ang 60th Rifles at nabuo ang isang malakas na samahan.
Labindalawang regimen mula sa Hukbo ng Nepal ay nakibahagi rin sa kaginhawahan ng Lucknow sa ilalim ng utos ni Shri Teen (3) Maharaja Jung Bahadur Rana ng Nepal at ang kanyang kuya na si C-in-C Ranodip Singh Kunwar (Ranaudip Singh Bahadur Rana) (kalaunang sumunod kay Jung Bahadur at naging Sri Teen Maharaja Ranodip Singh ng Nepal).
Matapos ang pag-aaklas ng 60th Rifles ay nagpatuloy para sa Sirmoor Battalion na maging isang rifle regiment. Ang karangalan na ito ay ipinagkaloob pagkatapos ng sumunod na taon (1858) nang ang batalyon ay pinalitan ng Sirmoor Rifle Regiment at iginawad sa sunadalong pangkat ang isang pangatlong kulay ng parangal. Noong 1863, iniharap ni Queen Victoria sa sundalong pangkat kasama ang Queen's Truncheon, bilang kapalit para sa mga kulay na hindi karaniwang mayroon ang mga sundalong pangkat.
British Indian Army (c. 1857–1947)
Sa pagitan ng 1901 at 1906, ang mga sundalong pangkat ng Gurkha ay nalamangan sa bilang mula ika-1 hanggang ika-10 at muling itinalaga bilang ang Gurkha Rifles. Sa oras na ito ang Brigada ng Gurkha, dahil ang mga sundalong pangkat ay nakilala nang sama-sama, ay pinalawak sa 20 batalyon sa loob ng sampung-pangkat. left|thumb| 2nd / 5th Royal Gurkha Rifles, North-West Frontier 1923. Sa panahon ng World War I (1914–1918) higit sa 200,000 Gurkhas ay nagsilbi sa British Army, dumanas ng halos 20,000 nasawi at tumanggap ng halos 2,000 mga parangal na kagitingan. Ang bilang ng mga batalyon ng Gurkha ay tumaas sa 33, at ang mga pangkat ng Gurkha ay inilagay sa pamumuno ng kataastaasang pamunuang Britanya ng gobyerno ng Gurkha para sa lahat ng mga serbisyo. Maraming mga boluntaryo ng Gurkha ang naglingkod sa mga tungkulin na hindi pangdigma, na nagsisilbi sa mga pangkat tulad ng Army Bearer Corps at mga pangkat na manggagawa.
Malaking bilang din ang nagsilbi sa labanan sa Pransya, Turkey, Palestine at Mesopotamia. Nagsilbi sila sa mga labanan ng Pransya sa laban ng Loos, Givenchy at Neuve Chapelle ; sa Belgium sa labanan ng Ypres ; sa Mesopotamia, Persia, Suez Canal at Palestine laban sa Turko, Gallipoli at Salonika. isang pangkat ay nagsilbi kay Lawrence ng Arabia, habang sa Labanan ng Loos (Hunyo-Disyembre 1915) isang batalyon ng ika-8 Gurkhas ay nakipaglaban hanggang sa huling tao, ipinagmamalaki sa kanilang sarili na sa bawat oras ng laban sa bigat ng mga depensa ng Aleman, at sa ang mga salita ng kumander ng Indian Corps na si Lt. Gen. Sir James Willcocks, "natagpuan nito ang Valhalla".
Sa panahon ng hindi matagumpay na Kampanya sa Gallipoli noong 1915, ang Gurkha ay kabilang sa mga unang dumating at  huling umalis. Ang ika-1 / ika-6 na Gurkha, na nakarating sa Cape Helles, ay pinangunahan ang pag-atake sa pangunahing operasyon na magawa ang isang mataas na posistyon ng Turko, at sa paggawa nito ay nakuha ang isang tampok na kalaunan ay naging kilala bilang "Gurkha Bluff". Sa Sari Bair sila lamang ang mga tropa sa buong kampanya na maabot at hawakan ang linya ng crest at tingnan ang mga makipot na daanan, na siyang pangwakas na layunin. Ang 2nd Battalion ng 3rd Gurkha Rifles (2nd / 3rd Gurkha Rifles) ay kasama din sa pagsakop sa Baghdad.
Pagkaraan ng pagtatapos ng digmaan, ang mga Gurkha ay bumalik sa India, at sa panahon ng mga taon ng digmaan ay higit na iniiwasan ang panloob na kaguluhan at mga kaguluhan sa lunsod ng sub-kontinente, sa halip karamihan ay nagtrabaho sa mga hangganan at sa mga burol kung saan ang matatapang at walang takot na mga tribu ay patuloy na pinagmumulan ng mga kaguluhan.
Tulad nito, sa pagitan ng Digmaang Pandaigdig ang mga sundalong pangkat ng Gurkha ay nakipaglaban sa Ikatlong Digmaang Afghanistan noong 1919. Pagkatapos ay sumali ang mga sundalong pangkats a maraming mga kampanya sa North-West Frontier, pangunahin sa Waziristan, kung saan sila ay nagtrabaho bilang mga tropa ng garrison na nagtatanggol sa mga hangganan. Pinananatili nila ang kapayapaan sa gitna ng lokal na populasyon at nakikipag-ugnayan sa mga kalaban ng batas at madalas na lumalaban sa mga tribong Pathan.
Sa panahong ito ang North-West Frontier ay ang pinangyarihan ng kaguluhan sa politika at sibil at ang mga tropa na nakapwesto sa Razmak, Bannu at Wanna ay nakaranas ng maraming labanan. right|thumb| Gurkhas sa pagkilos na may anim na libong anti-tank gun sa Tunisia, 16 Marso 1943. Sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig (1939–1945) mayroong sampung pagnkat ng Gurkha, na mayroong dalawang batalyon bawat isa, na gumagawa ng kabuuang 20 na batalyon ng digmaan. Kasunod ng paglisan ng Dunkirk ng British Expeditionary Force (BEF) noong 1940, inalok ng pamahalaang Nepal na dagdagan ang paghikayat upang mapalaki ang kabuuang bilang ng mga batalyon ng Gurkha sa serbisyo ng Britanya hanggang sa 35. Nang lumaon ito ay tumaas sa 43 batalyon.
Bülent Ersoy
Si Bülent Ersoy (ipinanganak noong 9 Hunyo 1952) ay isang Turkish na trans woman na celebrity at sikat na mang-aawit ng musikang klasikal na Ottoman. Si Ersoy ang naging simbolo ng lumalaking pagtanggap sa mga taong LGBT sa Turkiya.
Gurkha
British Indian Army (c. 1857–1947)
Upang makamit ang pagtaas ng bilang ng mga batalyon, ang ikatlo at ika-apat na batalyon ay itinaas para sa lahat ng sampung mga pagnkat, na may pang-limang batalyon din na naitaas para sa 1 GR, 2 GR at 9 GR. Ang paglawak na ito ay nangangailangan ng sampung mga sentro ng pagsasanay para sa mga pangunahing pagsasanay at mga rekord ng sundalong pangkat sa buong India. Bilang karagdagan, limang batalyon sa pagsasanay (14 GR, 29 GR, 38 GR, 56 GR at 710 GR) ang naitaas, habang ang iba pang mga pangkat (25 GR at 26 GR) ay pinalaki bilang mga batalyon ng garison para sa pagpapanatili ng kapayapaan sa India at pagtatanggol sa mga malayong lugar. Malalaking bilang ng mga kalalakihan ng Gurkha ay nahikayat din para sa mga pangkat na hindi Gurkha, at iba di karaniwang gawain tulad ng mga paratroops, signal, inhinyero at pulisya ng militar.
Isang kabuuang 250,280 Gurkhas ay nagsilbi sa 40 batalyon, kasama ang walong mga batalyon ng Hukbong Nepal, parasyut, pagsasanay, garison at porter unit sa panahon ng digmaan, sa halos lahat ng mga gawaing militar. Karagdagan sa pagpapanatili ng kapayapaan sa India, ang mga Gurkha ay nakipaglaban din sa Syria, North Africa, Italy, Greece at laban sa mga Hapon sa mga gubat ng Burma, sa hilagang-silangan ng India at sa Singapore. Ginawa nila ito na may malaking pagkakaiba, umani ng 2,734 mga parangal na karangalan sa proseso at nagbuwis ng halos 32,000 na namatay sa lahat ng mga gawaing militar.
Bülent Ersoy
Talambuhay
Si Bülent Ersoy ay ipinanganak sa Bülent Erkoç noong 9 Hunyo 1952 sa Istanbul. Siya ay nagsimula ng kanyang karera sa pagkanta bilang isang lalakeng mang-aawit sa genre ng Turkish classical music, at naging isang aktor. Siya ay nagpapalit ng kasarian sa London noong 1981 bagaman hindi niya pinalitan ang kanyang pangalang panglalake. Pagkatapos ng pagbabago ng kasarian, siya ay sinalungat ng rehime ni Kenan Evren. Sa pagsugpo ni Evren sa mga "hindi umaayon sa kaugaliang panlipunan", ipinagbawal ang mga pagtatanghal ni Ersoy at ng ibang mga transeksuwal. Pinetisyon ni Ersoy ang mga korte na kilalanin siya bilang isang babae noong Enero 1982 ngunit ito ay hindi pinayagan. Pagkatapos ng ilang araw, siya ay nagtangkang magpakamatay. Noong 1983, nilisan na niya ang entertainment industry. Sa parehong taon, umalis na si Evren sa opisina at ang mga patakaran niya ay binawi. Pinagpatuloy ni Ersoy ang kanyang karerang pagkanta sa Germany bukod pa sa Turkey. Gumawa rin siya ng mga pelikulang Turkish sa Germany. Sa parehong panahon, siya ay nagkaroon ng relasyon kay Birol Gürkanlı. Noong 1988, ang Turkish Civil Code ay binago upang ang mga nagpapalit ng kasarian ay makakapagapply ng isang pink o blue(kung lalaki) na identity card na legal na kikilala sa kanilang bagong kasarian. Agad na bumalik si Ersoy sa pagkanta at pagarte sa Turkey at naging mas sikat bilang isang babae kesa bilang isang lalake. Ang publiko ay tumawag sa kanyang Abla o "Ate" bilang pagtanggap nila ng kanyang bagong kasarian. Noong 1995 sa kanyang album na Alaturka, kinanta niya ang adhan bilang bahagi ng "Aziz İstanbul," na aktong ikinagalit ng mga klerikong Muslim dahil sa kanyang pagiging transwoman. Noong 1998, pinakasalan niya si an Cem Adler. Si Ersoy ay nasugatan noong Enero 1999 habang nagmamaneho kasama ng kanyang asawa ngunit gumaling. Sa parehong taon, diniborsiyo niya ang kanyang asawa dahil sa nalaman niya ang pakikitagpo nito sa isang call girl. Nagpatuloy na magtanghal si Ersoy sa maraming mga palabas sa telebisyon at nagsilbing hurado sa isa sa pinakasikat na palabas sa telebisyon sa Turkey na "Popstar Alaturka". Pinakasalan ni Ersoy ang contestant ng "Popstar Alaturka" na si Armağan Uzun noong Hulyo 2007 ngunit nakipagdiborsiyo noong Enero 2008.
Gurkha
Ranggo militar ng Gurkha sa sistema ng British Indian Army
Ang ranggo ng Gurkhasa British Indian Army ay sinusunod ang parehong huwaran tulad ng mga ginagamit sa buong natitirang bahagi ng Indian Army noong panahon na iyon. Tulad ng sa British Army mismo, mayroong tatlong magkakaibang mga antas: pribadong sundalo, mga di-nakatalaga na opisyal at mga opisyal na inatasan. Ang mga komisyonado na opisyal sa loob ng sundalong pangkat ng Gurkha ay ginanap ang Komisyon ng Viceroy, na naiiba sa Komisyon ng Hari o Reyna na ang mga opisyal ng Britanya na naglilingkod sa isang pangkat ng Gurkha. Ang anumang Gurkha na may hawak ng isang komisyon ay nasasakop sa sinumang opisyal ng Britanya, anuman ang ranggo. thumb|Ang 2 / 5th Royal Gurkha Rifles na nagmamartsa sa Kure sa lalong madaling panahon pagkatapos ng kanilang pagdating sa Japan noong Mayo 1946 bilang bahagi ng Allied pwersa ng trabaho
British Indian Army at kasalukuyang ranggo ng Army ng India / kasalukuyang katumbas ng British Army
Ang mga Opisyal na Komisyonado ng Viceroy (VCO) hanggang sa 1947 at ang mga Junior na Tagapangasiwa ng Mga Opisyal (JCO) mula 1947:
Mga hindi komisyonadong opisyal
Pribadong sundalo
Pangkat ng Gurkha Rifles (c. 1815–1947)
thumb|Pag-alaala sa 10th Princess Mary's Own Gurkha Rifles, Winchester Cathedral, Hampshire thumb|300x300px| Pag-aari ng Prinsesa Mary
Matapos ang kalayaan ng India, at ang pagkahati sa India, noong 1947 at sa ilalim ng Kasunduang Tripartite, ang orihinal na sampung regulasyon ng Gurkha na binubuo ng 20 na batalyong bago-digmaan ay nahati sa pagitan ng British Army at ang bagong independiyenteng Army ng India. Anim na regulasyon ng Gurkha (12 batalyon) ay inilipat sa Indian Army matapos ang kalayaan, habang ang apat na mga regimen (walong batalyon) ay inilipat sa British Army.