Kaharian_ng_Juda
Mahabang kuwento
Nang maging hari si Josias noong Juda noong c. 641/640 BCE, ang sitwasyon sa Sinaunang Malapit na Silangan ay palaging nagbabago. Ang Imperyong Neo-Asirya ay nagsisimulang humina, ang imperyong Neo-Babilonya ay hindi pa umaakyat upang palitan ito at ang Ehipto sa kanluran ay nagpapagaling pa rin sa pamumuno ng Asirya. Sa panahong ito, nagawa ng Juda na pamahalaan ang sarili nito sa puntong ito nang walang panghihimasok ng dayuhan. Gayunpaman, sa tagsibol nang 609 BCE, ang Paraon na si Necho II ay personal na namuno sa isang malaking hukbo hanggang sa Ilog Eufrates upang tulungan ang mga huminang Asiryo. Sa pagkuha ng rutang baybaying Via Maris tungo sa Syria, dumaan si Necho sa mamabang mga trakto ng Philistia at Sharon. Gayunpaman, ang daan sa ibabaw ng tagaytay ng mga kabundukan na nagsasara sa timog ng dakilang lambak Jezreel ay hinarang ng hukbong ng Juda na ni Josias na maaring tumuring sa mga Asiryo at Ehipsiyo na humina dahil sa kamatayan ng Paraon na si Psamtik I isang taon lamang ng mas maaga(610 BCE). Sa pagpapalagay na pagtatangka na tulungan ang mga Asiryo laban sa Imperyong Neo-Babilonya, tinangka ni Josias na harangin ang pagsulong ng hukbo ni Necho II sa Megiddo kung saan ang isang mabangis na labanan ay nangyari at kung saan si Josias ay pinatay ni Necho II. Pagkatapos nito ay sumali si Necho sa mga pwersa ng Asiryong si Ashur-uballit II at pareho nilang tinawid ang Eufrates at tinangkang bawiin ang Harran na naging kabisera ng Imperyong Neo-Asirya matapos bumagsak ang kabisera nitong Nineveh sa mga Babilonyo at Medes noong 612 BCE. Ang pinagsamang mga pwersa ay nabigo na mabihag ang siyudad at si Necho ay umurong pabalik sa hilagaang Syria. Ang pangyayaring ito ay nagmarka rin sa pagbagsak ng Imperyong Neo-Asirya.. Sa kanyang martsang pagbabalik sa Ehipto noong 608 BCE, nalaman ni Necho na si Jehoahaz ng Judah ay napili na humalili sa kanyang amang si Josias. Pinatalsik ni Necho si Jehoahaz na hari sa loob pa lamang ng 3 buwan at siya ay pinalitan ni Necho ng kanyang mas nakatatandang kapatid na si Jehoiakim. Nagpatupad si Necho ng tributo sa Juda ng 100 talentong mga pilak (mga 3 tonelada o mga 3.4 metrikong tonelada) at isang talento ng ginto (mga 34 kg). Pagkatapos nito ay muling dinala ni Necho si Jehoahaz pabalik sa Ehipto bilang bilanggo na hindi na kailanman nagbalik. Si Jehoiakim ay orihinal na namuno bilang isang basalyo ng mga Ehipsiyo na nagbabayad ng isang mabigat na tributo. Gayunpaman, nang ang mga Ehipsiyo ay natalo ng mga Babilonyo sa Labanan ng Carcemish noong 605 BCE, si Jehoiakim ay nagpalit ng mga katapatan na nagbayad ng tributo kay Nabucodonosor II ng Imperyong Neo-Babilonya.. Noong 601 BCE sa kanyang ika-4 na paghahari, hindi matagumpay na nagtangka si Nebucodonozor na sakupin ang Ehipto at umurong nang may mabigat na pagkamatay ng mga tauhan. Ang pagkabigong ito ay nagtulak sa maraming mga paghihimagsik sa mga estado ng Levant na may utang ng katapatan sa Imperyong Neo-Babilonya. Si Jehoiakim ay huminto rin sa pagbabayad ng tributo kay Nabucodonosor II at kumuha ng isang posisyong maka-Ehipsiyo. Sa sandali nito ay sinupil ni Nabucodonosor II  ang mga paghihimagsik. Si Jehoiakim ay namatay noong 598 BCE sa panahon ng pagsalakay at sinundan ng kanyang anak na si Jeconias sa edad na walo o labingwalo. Ang siyudad ay bumagsak mga tatlong buwan pagkatapos nito, noong 2 Adar (Maso 16) 597 BCE. Ninakawan ni Nebuchadnezzar ang parehong Herusalem at ang Templo at dinala ang kanyang mga nakuha sa Lungsod ng Babilonya. Si Jeconiah at ang kanyang korte at iba pang mga kilalang mamamayan at trabahador kasama ng malaking bahagi ng populasyong Hudyo sa Juda na mga 10,000 ay pinatapon mula sa lupain at nabihag sa Lungsod ng Babilonya Kasama sa mga ito si Ezekiel. Hinirang ni Nabucodonosor II si Zedekias na kapatid ni Jehoiakim na hari ng lumiit na kaharian na ginawang tributaryo ng Imperyong Neo-Babilonya.