cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grupo (matematika)
Sa matematika, ang grupo ay isang pangkat (set) na mayroong isang operasyon na pinagsasama-sama ang kahit anumang dalawang elemento upang makabuo ng isang ikatlong elemento habang naikokonekta ito, gayon din, ang pagkakaroon nito ng elementong identidad at elementong kabaligtaran. Hinahawakan ng tatlong kondisyon na ito, tinatatawag na aksiyomang grupo, ang para sa mga sistema ng bilang at marami pa ibang kayariang pangmatematika. Halimbawa, binubuo ng isang grupo ang mga buumbilang kasama ang adisyong operasyon. Bagaman, nakahiwalay ang pormulasyon ng mga aksiyoma mula sa konkretong kalikasan ng grupo at operasyon nito. Pinapahintulot nitong hawakan ng isa ang mga entidad ng mga ibang-iba pangmatematikang pinagmulan sa isang sunud-sunurang paraan, habang ipinipanatili ang mahalagang estruktural na aspeto ng maraming bagay sa abstraktong alhebra at lampas pa nito. Ang pagkakaroon ng mga grupo sa lahat ng dako-pareho sa loob at labas ng matematika-ay ginagawa silang isang sentral na nag-oorginisang prinsipyo ng kontemporaryong matematika.
Ang mga buumbilang
Isa sa mas pamilyar na grupo ay ang pangkat ng mga buumbilang
Walter Baade
Si Wilhelm Heinrich Walter Baade (24 Marso 1893 – 25 Hunyo 1960) ay isang astronomong Aleman na naghanapbuhay sa Estados Unidos mula 1931 hanggang 1959.
Haruehun Airry
Talambuhay
Nakapagtapos si Haruehun Airry ng Batsilyer ng Sining sa Komunikasyong Pamamahala mula sa Unibersidad ng Chulalongkorn kung saan naging magkaibigan sila ni Charm Osathanond, Miss Thailand Universe 2006, at sinimulan ang potograpiya simula noon. Bilang isang gumaganap na modelo para sa mga kabataang kalalakihan sa Tailanda, inatasan siya ng Thai Red Cross para sa Sentrong Pagsasaliksik ng AIDS, isang pagtataguyod para sa isang proyekto na tinatawag na Adam′s Love na nagkakandili ng edukasyong komprehensibo sa HIV/AIDS noong 2011.
Walter Baade
Talambuhay
Kasama ni Fritz Zwicky, nakilala niya ang mga supernoba bilang isang bagong kategorya ng mga bagay na pang-astronomiya. Ipinanukala rin ni Baade at ni Zwicky ang pag-iral ng mga bituing neutron, at ipinanukala na ang mga supernoba ay maaaring makalikha ng mga bituing neutron.
Simula noong 1952, si Baade at si Rudolph Minkowski ang nakakilala ng mga katumbas na optikal ng sari-saring mga pinagmumulang mga radyo, kabilang na ang Cygnus A. Natuklasan niya ang 10 mga asteryod, kasama na ang mga namumukod-tanging 944 Hidalgo (mahabang peryodo ng orbit) at ang asteroyd na klaseng Apollo na 1566 Icarus (na ang perhelion ay mas malapit kaysa sa Merkuryo) at ang asteroyd na Amor na 1036 Ganymed.
Mga parangal
Mga gantimpala Ipinangalan para sa kaniya
Kesitah
Ang kesitah o putol ay isang uri ng pera na nabanggit sa aklat na Henesis ng bibliya. Mayroong anyo ng isang maliit na tupa ang salaping ito. Walang katiyakan kung gaano talaga ang halaga ng isang kesitah. Sa AngBiblia.net, isinalin ito bilang "pilak".
Mga sanggunian
Kaurian:Pera Kaurian:Tora Kaurian:Lumang Tipan
Fara Novarese
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Charo Santos-Concio
Personal na buhay
Si Santos-Concio ay isinilang na pangalawa sa anim na anak ni Winifredo Santos, isang manggagamot, at Nora Navarro. Ang isa sa kanyang mga kapatid ay si Malou]], ang pinuno ng Star Cinema.
Fara Novarese
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Charo Santos-Concio
Personal na buhay
Ikinasal siya sa negosyanteng si Cesar Rafael Concio Jr at magkasama silang may dalawang anak na sina Francis at Martin, at dalawang apo. Siya rin ang tiyahin ni Bryan Santos, MOR disc jockey at aktor.
Nagtapos siya ng cum laude mula sa Pamantasan ng San Pablo Maynila na may degree sa komunikasyon sa komunikasyon. Natapos din niya ang isang maikling programa sa Advanced Management sa Harvard Business School noong 2007.
Karera
Si Santos-Concio ay unang napansin ng media bilang Baron Travel Girl noong 1976. Nagtrabaho din siya bilang isang katulong sa produksyon sa pre- martial law na ABS-CBN.
Noong 1980s, gumawa si Santos-Concio ng maraming mga pelikula tulad ng Oro, Plata, Mata at Himala sa ilalim ng eksperimentong Sinehan ng Pilipinas. Nagsilbi rin siya bilang malikhaing puwersa sa likod ng mga paggawa ng Vanguard Films at Vision Films bago lumipat sa Regal Entertainment.
Noong 1987, habang nagtatrabaho para sa Regal Films, inanyayahan siyang sumali sa bagong ABS-CBN, na muling nabuksan noong Setyembre 14, 1986. Si Santos-Concio ay na-promote mula sa Production Manager, hanggang sa Program Director sa Executive Vice-President. Siya ay kredito sa paggawa ng maraming kamangha-manghang serye sa telebisyon ng ABS-CBN kasama na ang Esperanza, Mula Sa Puso, Pangako Sa 'Yo, at Kay Tagal Kang Hinintay. Ang kanyang background sa pelikula ay may mahalagang papel sa paglikha ng Star Cinema. Siya rin ay nasa likod ng pinakamahabang tumatakbo na programa sa Philippine TV drama anthology na Maalaala Mo Kaya, na na-host niya mula noong una ito noong 1991.
Noong Disyembre 26, 2007, iginawad ng Film Academy of the Philippines (FAP) kay Santos-Concio ang Manuel de Leon Award para sa kanyang trabaho sa industriya. Noong Marso 1, 2008, siya ay hinirang bilang ika-5 Pangulo ng ABS-CBN, na ginagawang siya ang unang babaeng pangulo ng konglomerya ng media at ang Lopez Group of Company.
Noong Enero 1, 2016, nagretiro siya bilang Pangulo at CEO ng ABS-CBN Corporation at pinalitan ng Chief Operating Officer ng ABS-CBN na si Carlo L. Katigbak. Siya ay nananatiling Chief Chief Officer ng ABS-CBN habang may karagdagang tungkulin bilang Pangulo ng ABS-CBN University at nagsisilbing tagapayo ng executive sa Tagapangulo ng ABS-CBN Corporation Eugenio López III.
Kalye Jose Laurel
Ang Kalye Jose Laurel (Jose Laurel Street), na kilala din bilang Kalye J.P. Laurel (J.P. Laurel Street), ay isang kalyeng nililinyahan ng mga puno na matatagpuan sa distrito ng San Miguel sa Maynila, Pilipinas. Dumadaan ito kalinya sa Ilog Pasig mula sa sangandaan nito sa Abenida Lacson sa silangan hanggang sa Kalye Heneral Solano sa timog-kanluran. Dito matatagpuan ang Palasyo ng Malakanyang, gayundin ang iba pang mga gusaling pampamahalaan. Ilan pa sa mga iba pang kilalang pook na matatagpuan rito ay Casa Roces, College of the Holy Spirit, ang Pambansang Dambana ni San Judas, ang Pambansang Dambana ni San Miguel at mga Arkanghel, at ang Philippine Commission on Women. Kadalasan, hindi pinapahintulutan ang pampublikong pagdaan sa kalye sa kadahilanang panseguridad.
Pitogo, Quezon
Ang Bayan ng Pitogo ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Pitogo ay nahahati sa 39 mga barangay.
Yusif Eyvazov
Si Yusif Vilayət oğlu Eyvazov (Юсиф Вилаят оглу Эйвазов; ipinanganak noon 2 Mayo 1977 sa Arhel ) ay isang tenor ng opera sa Azerbaijan, asawa ng Anna Yurievna Netrebko.
San Francisco (sans-serif na tipo ng titik)
Ang San Francisco ay isang neo-grotesque na sans-serif na pamilya ng tipo ng titik na ginawa ng Apple Inc. Una itong nilabas sa mga tagagawa o developer noong Nobyembre 18, 2014. Ito ang unang bagong pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ng Apple sa halos 20 taon at kinuha ang inspirasyon sa Helvetica at DIN.
Mga baryante
May apat na baryante ang San Francisco na pamilya ng tipo ng titik: "SF" (o "SF UI") para sa macOS, iOS, at tvOS; "SF Compact" para sa watchOS; "SF Mono" para sa Xcode, Terminal, at Console na mga aplikasyon; at "SF Serif" para sa Apple Books.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Teorya
Ang teorya ay isang salitang maraming kahulugan. Sa una, ang teorya ay maaaring isang magkakaugmang pangkat ng nasubukan nang panglahatang mga mungkahi, na itinuturing bilang tama o tumpak, na maaaring gamitin bilang mga prinsipyo ng paliwanag at prediksiyon (hula) para sa isang uri ng kababalaghan. Halimbawa ng teorya, sa ganitong diwa, ang teorya ng relatibidad ni Albert Einstein. Sa ganitong konteksto, ang teorya ay katumbas ng mga salitang prinsipyo, batas, at doktrina.
Sa ibang paggamit, ang teorya ay maaaring isang iminungkahing paliwanag na ang kalagayan ay hindi pa isang sapantaha o hagap at kailangan pang ipasailalim sa eksperimentasyon. Sa ganitong diwa, ang teorya ay ang kabaligtaran ng matagal nang nailunsad na mga proposisyon na itinuturing na bilang nag-uulat ng talagang katotohanan. Sa ganitong konteksto, ang teorya ay katumbas ng mga salitang ideya, nosyon, hipotesis, at postulado; na kabaligtaran naman ng mga salitang gawain, beripikasyon, koroborasyon at substansiyasyon.
Sa larangan naman ng matematika, ang teorya ay isang katawan ng mga prinsipyo, mga teorem, o katulad pa ng dalawang ito, na kabilang sa isang paksa. Isang halimbawa ng teorya pangmatematika ang teorya ng bilang. Maaari rin itong gamitin para sa larangan ng agham at sining. Sa pang-agham at pangsining na paggamit, ang teorya ay nakatuon sa mga prinsipyo o mga pamamaraan ng agham at sining, na maipagkakaiba mula sa gawain o paggawa sa agham o sining. Isang halimbawa sa diwang pansining o pang-agham ang teorya ng musika.
Ang teorya ay maaari ring isang pagkabatid o pananaw sa isang bagay na gagawin, o kaya ng metodo ng paggawa nito. Ang teorya ay maaari pa ring isang sistema ng mga panuntunan o mga prinsipyo. Sa ganitong diwa, isang halimbawa ang nasa pangungusap na "ang nagsasalungatang mga teorya kung paano pinakamainam na matututo ang mga bata kung paano magbasa."
Siko (sukat)
Ang siko ay isang uri ng yunit ng sukat na nabanggit sa bibliya. Sinasabing katumbas ito ng kalahating metro.
Manerbio
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Manerbio (Bresciano: Manèrbe) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Natanggap nito ang karangalan na titulo ng lungsod na may isang atas ng pangulo noong Mayo 14, 1997.
Teritoryo
Ang nakapalibot na lugar ay higit sa lahat patag at nailalarawan sa pamamagitan ng kanayunan, ang ilog Mella at ang maraming mga industriya na umunlad sa paligid ng bayan, lalo na sa hilagang-silangan na lugar. Ang isa sa pinakamalaking pinagmumulan ng kayamanan sa lugar ay nananatiling merkado ng agrikultura.
Ang teritoryo ay tinatawid ng ilog Mella.
Sa pook ng Manerbiese mayroon ding maraming mga farmstead na tipikal ng Lambak Po, mga bahay-kanayunan, sinaunang sagradong aedicules at mga sulyap sa kanayunan, interspersed sa groves, irigasyon conduits, lokal na kalsada at maliliit na simbahan.
Transportasyon
Ang Manerbio ay may estasyon ng tren sa linya ng Brescia–Cremona.
Klaus Ebner
Si Klaus Ebner (ipinanganak noong 8 Agosto 1964 sa Vienna) ay isang manunulat at tagapagsalin mula sa Austria. Siya ay isang manunulat ng tuluyan at salaysay sa Aleman, at mga tula sa Aleman at Katalan.
Talambuhay
Sa 1980 siya-aral ng German at Romansa pilolohiya, pagsasalinwika at European ekonomiya at ang pamantasan ng Vienna. Sa parehong oras na siya ay nagtrabaho para sa mga isang pampanulatan magasin at inilathala ng kanyang unang kuwento at tula. Pagkatapos siya ay nagsimulang magtrabaho bilang traduktor at bilang guro ng software at mga banyagang wika. Sa 1990s siya nai-publish na mga artikulo at mga libro tungkol sa mga software at network ng kompyuter. Din sa 1990 siya ay nagsimulang magsulat ng nobela Feuers Geraun, na kung saan ang dalawang kabanata ay nailathala sa pamamagitan ng Austrian pampanitikan magasin die Rampe.
Klaus Ebner ay sinimulan na magsulat salaysay, essays at mga tula sa ilang sandali lamang matapos na paaralan. Karaniwan siya ay isinulat para sa kamulatan magasin at mga pahayagan. Ebner magsusulat tula hindi lamang sa mga Aleman kundi pati na rin sa Katalan wika. Suportado ng isang tulong na salapi ng pamahalaan mula sa Austrian pamahalaan, siya napunta sa Andorra at sa 2007 ay may isinulat ng isang pangkulturang sanaysay tungkol sa maliit na bansa sa Pirineo.
Sa 2007, Klaus Ebner natanggap ang panitikang gantimpalang Wiener Werkstattpreis. Ang panalong maikling kuwento Der Flügel Last/Ang karga ng Chika naman tayo nagsasabi tungkol sa isang pitong taong gulang na batang babae na may kanser. Ang kuwento ay sinasabi mula sa mga batang babae ng perspektibo. Klaus Ebner buhay at gumagana sa Vienna. Siya ay kasapi ng Austrian mga may-akda asosasyon "Grazer Autorinnen Autorenversammlung at Österreichischer Schriftstellerverband''.
Wikang Puelche
Ang Puelche ay isang wikang patay ng Argentina.
kaurina:Mga wika ng Argentina
Ruby Rodriguez
Si Ruby Rodriguez (Maynila, 10 Enero 1966) ay isang artista sa Pilipinas.
Siya ay Maria Ruby Rodriguez Aquino sa totoong buhay. Ikinasal sila ni Mark Aquino noong October 20, 1997. Sila ay may dalawang anak, sina Antoinette(Toni) at Antonio Jesus(AJ). Nagsimula siya sa palabas na Okay Ka, Fairy Ko at nakilala sa kanyang papel bilang si Amy. Dati rin siyang naging teacher sa OB Montessorri sa Greenhills at Dasmariñas.
Abaka (halaman)
Ang abaka (Musa textilis; Ingles: Manila hemp) ay isang espesye ng halamang saging na mula sa Pilipinas, at tumutubo din sa Borneo at Sumatra. Isang pangunahing kahalagan pang-ekonomiya ang halaman dahil sa pag-ani ng pibro nito, tinatawag din na abaka, na kinukuha mula sa isang malaki, talinghaba (oblong) na mga dahon at tangkay. Sa karaniwan, tumutubo ang halaman na may taas na mga 20 talampakan (6 na metro). Ginagamit ang pibro sa paggawa ng mga sinulid at lubid.
Pag-aani
Inaani ang abaka sa mga bukid bawat tatlo hanggang walong buwan. Pinuputol ang mga magulang na mga halaman, ngunit hinahayaan ang ugat sa lupa. Tumutubo ang mga bagong halaman mula sa mga lumang ugat. Inaalis ang mga pantakip ng dahon sa anyong manipis at mahaba. Kinakayod ang sapal na iniwan ang mga pibrong tali, na pinipilipit upang maging lubid. Matibay, lumulutang sa tubig, at may likas na panlaban sa tubig, araw at hangin ang mga pibro ng abaka. Ginagawa din ang abaka bilang papel, partikular ang Papel de Manila.
Kawing panlabas
Kaurian:Musaceae
Iseo, Lombardia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ambrine
Ang ambrine ay ang pangalan sa Ingles ng isang gamot o preparasyon na binubuo ng paraffin, rosin at pagkit. Ipinakilala ito ni Barthe de Sandfort noong 1913. Ginagamit ito bilang panggamot sa mga paso, mga frostbite ("kagat ng lamig"), mga perniosis (pernio o chilblain), mga reklamong rayumatiko (pananakit dahil sa rayuma), mga ulser, o panakip sa isang kalatagan na mayroong patong na pamprutekta. Hindi ito nakapagdurulot ng hapdi, at (hindi tulad ng collodion) hindi ito dumirikit nang malapit sa nasirang ibabaw ng balat. Madali itong matanggal kapag nagpapalit ng panapal at ang mga katas ng sugat ay nakalalabas mula sa mga palugit o gilid ng balot ng sugat.
Iseo, Lombardia
Ang Iseo (Bresciano: Izé) ay isang bayan at comune (munisipalidad o komuna) sa lalawigan ng Brescia, sa Lombardia, hilagang Italya, sa timog baybayin ng Lawa Iseo. Ito ay napapaligiran ng mga comune ng Provaglio d'Iseo, Sulzano, Polaveno, at Paratico.
Ambrine
Upang maggamit, tinutunaw ito na nakababad sa tubig, na ang pagkit na hiniwa-hiwa upang maging maliliit na mga piraso ay inilalagay sa isang tasang yari sa lata o enamel. Ang tasang iyon ay inilalagay naman sa loob ng isang kawali o bandeha o katulad na lalagyan na mayroong kaunting tubig. Ang tubig ay pinananatiling kumukulo sa loob ng sampung mga minuto, at sa panahong ito ay iniingatan na pumuslit ang tubig na papasok sa pagkit, para ang ambrine ay mailapat na maginhawa habang nasa temperaturang 140 °F hanggang 150 °F., sapagkat makakapaso ito kapag ang tubig ay pinayagang humalo sa pagkit. Gayunpaman, ang ambrine ay dapat pahintulutang lumamig bago gamitin.
Iseo, Lombardia
Mayroon itong kauna-unahang monumento na ginawa ni Giuseppe Garibaldi, na itinayo noong 1883.
Ambrine
Idinadampi ito ambrine sa isang pinsel na yari sa buhok ng kamelyo na ibinabad sa solusyong antiseptiko at puspusang pinatuyo sa pamamagitan ng isang malinis na retaso o tela. Isang manipis na sapin ng masipsip na lanang bulak (cotton wool) ang inilalapat kapag naipahid na ang ambrine, at dapat na sumanib na palibot sa gild ng ambrine. Sa ibabaw nito ay inilalagay ang isa o dalawang patong ng gasa. Ang tapal ay hindi dapat manatili nang mahigit kaysa sa 24 na mga oras sa loob ng unang ilang mga araw, ngunit maaaring panatilihin nang 48 mga oras kapag naging kaunti na ang mga katas ng sugat.
Ang mga tagagawa ng ambrine ay nagbibigay ng tubig na babaran upang maging maginhawa ang pagtunaw nito. Nagbibigay din ang mga nagmamanupaktura ng ambrine ng mga kandila ng materyal para magamit kapag maliit ang ibabaw na tatakpan.
Iseo, Lombardia
Ekonomiya
Ang mga ekonomikong gawaing naroroon sa munisipalidad ay nagpapaalala sa lahat ng tatlong tradisyonal na lugar ng agrikultura (nakaugnay sa partikular sa sektor ng alak), industriya (paggawa sa pangkalahatan, tiyak sa konstruksiyon), at higit sa lahat ng mga serbisyo (na may mga aktibidad sa turismo, kalakalan at real estate na nakatuon).
Transportasyon
Ang estasyon ng tren ng Iseo ay pinaglilingkuran ng mga rehiyonal na tren papuntang Brescia at Edolo. Ang Iseo ay konektado sa ilang iba pang mga bayan sa Lawa Iseo sa pamamagitan ng ferry.
Kakambal na bayan
Ang Iseo ay kakambal sa:
Dominikong Europeo
Ang Dominikong Europeo o karaniwang dominiko (Pica pica) ay isang residenteng ibon na dumarami sa buong hilagang bahagi ng kontinente ng Europa. Ito ay isa sa ilang mga ibon sa uwak na pamilya na itinalagang dominiko. Sa Europa, ang "magpie" ay ginagamit ng mga nagsasalita ng Ingles bilang isang magkasingkahulugan para sa European magpie, na kung saan ay limitado sa Tangway ng Iberia.
Sant'Andrea, Montefiascone
Kasaysayan
Nabanggit ang simbahan sa mga dokumento mula taong 853 bilang isang simbahan in Campo o sa isang lokasyon sa kanayunan. Ang simbahan habang makitid at kalaunan ay nasa loob ng mga pader ng bayan, ay may tatlong nabe. Ang portal at panloob na mga haligi ay Romaniko.
Carmen, Cotabato
Ang Bayan ng Carmen ay isang unang klaseng bayan sa lalawigan ng Cotabato, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Carmen ay nahahati sa 28 na mga barangay. Ang mga barangay na may watawat ng Bangsamoro ay nakapaloob sa rehiyong BARMM.
Unang Susog ng Saligang Batas ng Estados Unidos
Ang Unang Susog ng Saligang Batas ng Estados Unidos ay nagpipigil sa gobyerno ng Estados Unidos sa paggawa ng mga batas na nangangasiwa sa pagtatatag ng isang relihiyon o nagpipigil sa malayang pagsasanay ng relihiyon o nag-aalis sa kalayaan ng pagsasalita, kalayaan ng press(media), kalayaan ng pagpupulong o karapatan na himukin ang pamahalaan sa paglutas ng mga pagkasiphayo. Ito ay nilikha noong Disyembre 15, 1791 bilang isa sa mga 10 susog na bumubuo sa Katipunan ng mga Karapatan.
Ang Katipunan ng mga Karapatan ay isinulong upang papayapain ang pagtutol ng mga anti-pederalista sa ratipisayon ng Saligang Batas ng Estados Unidos. Sa simula, ang Unang Susog ay nilalapat lamang sa mga batas na ipinasa ng Kongreso ng Estados Unidos at ang karamihan sa mga probisyon nito ay pinakahulugan sa mas makitid na paraan kesa sa kasalukuyang panahon.
Sa Everson v. Board of Education (1947), ang Korte Suprema ng Estados Unidos ay humango sa liham ni Thomas Jefferson na tumatawag para sa "isang pader ng paghihiwalay ng simbahan at estado" bagaman ang tiyak na hangganan nito ay nanatiling pinagtatalunan. Ang mga karapatan sa paagsasalita ay malawakang pinalawig sa mga sunod sunod na desisyon ng korte noong ika dalawampu at ikadalawampu't isang siglo na pumoprotekta sa iba't ibang anyo ng pagtatalumpating pampolitika, hindi kilalang mga pagsasalita, pagbibigay salapi sa kampanya, pornograpiya, at pagsasalita sa paaralan. Ang mga desisyong ito ay nagbibibigay ng mga sunod sunod na eksepsiyon sa mga proteksiyon ng Unang Sugo. Binaligtad ng Korte Suprema ng Estados Unidos ang naunaawang karaniwang batas ng Iglaters upang dagdagan ang tibay ng timbang sa mga demandang libelo at paninirang puri lalo na sa New York Times Co. v. Sullivan (1964). Gayunpaman, ang pagsasalita sa komersiyal(pinapakinabangan) ay hindi gaanong pinoprotektahan ng Unang Susog kesa sa pagsasalitang pampolitika at kaya ay sakop ng mas malaking regulasyon.
Reengkarnasyon
Ang reinkarnasyon (Espanyol: reencarnacion; Ingles: reincarnation), na nangangahulugang "maging laman uli", ay ang paniniwala na ang kaluluwa, pagkamatay ng katawan, ay muling bumabalik sa lupa sa ibang katawan. Ayon sa paniniwala, isang bagong personalidad ang nabubuo sa bawat buhay sa mundo, subalit ang kaluluwa ay nananatili sa mga pabago-bagong buhay.
Lamec (Inapo ni Cain)
Ang Lamec (Ingles: Lamech ; לֶמֶך-Lemech) ay ang pangalan ng dalawang lalaki sa mga henealohiya ni Adan na nasa aklat ng Henesis. Isa ang ika-anim na pansalinlahing kaapu-apuhan ni Cain (Henesis 4:18); ama niya si Metusael (o Methusael) at ang may gawa ng "Ang Awit ng Espada". Kinikilala rin siya bilang ang unang poligamistang nabanggit sa Bibliya, na kumuha ng dalawang asawa: sina Ada (o Adah) at Sela (Zillah o Tselah rin). Ang isa pang Lamec ay ang ika-walong pansalinlahing kaapu-apuhan ni Set (o Seth) (Henesis 5:25). Siya ang anak ni Metusela (o Methuselah) at ang ama ni Noe (Henesis 5:29).
Reengkarnasyon
Mga sanggunian
*
Lamec (Inapo ni Cain)
Dahil sa mga pagkakatulad ng dalawang linya o salinlahi, itinuturing na iisa lamang ang dalawa ng ilang mga dalubhasa. May ibang mga konserbatibong mga iskolar ang nagsasabing walang dahilang dapat na magkaroon ng kalituhan sa pagitan ng dalawang Lamec. Isang tradisyon mula sa Genesis Rabba, mula sa puna ni Rashi hinggil sa Henesis 4:22, ang tumutuon na si Noema (o Na'amah), ang anak na babae ni Sela (o Tselah) at Lamec, anak na lalaki ni Metusael, ay ang asawa ni Noe, ang anak na lalaki ng isa pang Lamec (anak na lalaki ni Metusela).
Sa Bibliya
Nakapagitna sa dalawang linyang henealohikal, ang mga pangungusap na naglalarawan kay Lamec, na anak na lalaki ni Metusael, kaapu-apuhan ni Cain at ng kanyang mga anak ay naglalaman ng ganito:
"Si Lamec ay nagkaasawa ng dalawang babae, ang isa ay si Ada, ang ikalawa ay si Sela. Ipinanganak ni Ada si Jabel na naging pinaka-ama ng nagsisitira sa mga kubol at may mga kawan. Ang pangalan ng kanyang kapatid ay Jubal, ang pinaka-ama ng mga tumutugtog ng kudyapi at ng plauta.  Si Sela naman ang naging ina ni Tubalcain (o Tubal-Cain), ang pinaka-ama ng mga panday ng mga sisidlang tanso at bakal.  Ang kapatid na babae ni Tubalcain ay si Noema."
Nakatala sa Henesis 5:25-31 na ang isa pang Lamec, anak na lalaki ni Metusela, ay 182 taong gulang na noong ipanganak si Noe, at namuhay siya sa loob ng karagdagan pang 595 mga taon pagkaraan nito, kaya't ang edad niya ay 777 mga taon nang sumakabilang-buhay (o ilang mga taon lamang bago ang Pagbaha). Dahil sa ganitong mga bilang sa ganitong paglalahad na makahenealohiya, ang mga pagbibilang na katulad ng kay Arsobispo Ussher ang nagmumungkahing buhay pa si Adan sa loob ng 50 mga taon ng buhay ni Lamec.
Sanggunian
Kaurian:Mga tauhan sa Lumang Tipan
Urashima Tarō
thumb|Urashima Tarō at prinsesa ng Horai, ni Matsuki Heikichi (1899) Ang Urashima Tarō (浦島 太郎) ay isang protagonista ng isang Hapones na kuwentong bibit (otogi banashi), na sa isang tipikal na modernong bersiyon ay isang mangingisdang ginantimpalaan dahil sa pagsagip sa isang pawikan, at dinala sa likod nito papunta sa Palasyo ng Dragon (Ryūgū-jō) sa ilalim ng lupa. Doon, siya ay inaliw ng prinsesang si Otohime bilang pabuya. Nagtagal siya ng pinaniniwalaan niyang ilang araw kasama ang prinsesa, ngunit nang siya ay bumalik sa kaniyang sinilangang nayon, natuklasan niyang nawala na pala siya nang hindi bababa sa 100 taon. Nang binuksan niya ang ipinagbabawal na hiniyasang lalagyan (tamatebako), na ibinigay sa kaniya ni Otohime sa kaniyang paglisan, siya ay naging isang matandang lalaki.
Ang kuwento ay nagmula sa alamat ng Urashimako (Urashima no ko o Ura no Shimako) na naitala sa iba't ibang piraso ng panitikan noong ika-8 siglo, tulad ng Fudoki para sa Lalawigan ng Tango, Nihon Shoki, at ang Man' yōshū.
Ang ilang mga ikonikong elemento sa modernong bersiyon ay bahagyang bago. Ang paglalarawan sa kaniya na nakasakay sa isang pagong ay nagsimula lamang noong unang bahagi ng ika-18 siglo, at habang siya ay dinala sa ilalim ng tubig sa Palasyo ng Dragon sa modernong mga pagkukuwento, sumakay siya sa isang bangka patungo sa mundo ng prinsesa na tinatawag na Hōrai sa mga mas lumang bersiyon.
Kuwentong-pambayan o kuwentong bibit
Ang kuwentong Urashima Tarō na pamilyar sa karamihan ng mga Hapones ay sumusunod sa takbo ng kuwento ng may-akda ng kuwentong pambata na sa panahong Meiji. Ang isang pinaikling bersiyon ng muling pagsasalaysay ni Sazanami ay lumabas sa, ang pambansang itinalagang aklat-aralin ng Japan para sa elementarya, at naging malawak na binasa ng mga mag-aaral ng mga tao. Ang mga modernong bersyon ng Urashima Tarō, na sa pangkalahatan ay magkatulad, ay makikitang batay sa kuwento mula sa mga seryeng ito na itinalagang teksbook na pambansa.
Buod
Isang araw ang isang batang mangingisda na nagngangalang Urashima Tarō ay nangingisda nang mapansin niya ang isang grupo ng mga bata na nagpapahirap sa isang maliit na pagong. Iniligtas ito ni Tarō at hinayaan itong bumalik sa dagat. Kinabukasan, isang malaking pagong ang lumapit sa kaniya at sinabi sa kaniya na ang maliit na pagong na kaniyang naligtas ay ang anak ng Emperor ng Dagat, si Ryūjin, na gustong makita siya para magpasalamat sa kaniya. Ang pagong ay mahiwagang nagbibigay ng mga hasang Tarō at dinala siya sa ilalim ng dagat, sa Palasyo ng Dragong Diyos (Ryūgū-jō). Doon niya nakilala ang Emperador at ang maliit na pagong, na ngayon ay isang magandang prinsesa, si Otohime. Sa bawat isa sa apat na panig ng palasyo ay may iba't ibang panahon.
Fontaneto d'Agogna
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Castellammare di Stabia
Kasaysayan
Ang Castellammare di Stabia ay matatagpuan sa tabi ng sinaunang Romanong lungsod ng Stabiae, na nawasak buhat ng pagsabog ng Vesubio noong AD 79. Ang kastilyo, kung saan kinuha ng lungsod ang pangalan nito, ay itinayo noong ika-9 na siglo sa isang burol na namumuno sa timog na bahagi ng Golpo ng Napoles. Ito ay ipinanumbalik sa panahon ng paghahari ni Federico II ng Hohenstaufen at pinalaki ni Haring Carlos I ng Anjou.
Fontaneto d'Agogna
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Novara Kaurian:Piemonte
Castellammare di Stabia
Kasaysayan
Ang komuna, na dating tinawag na Castellamare, ay ginamit ang pangalang Castellammare noong 22 Enero 1863, at ang kasalukuyang pangalan nito ay simula noong 31 Mayo 1912.
Tanglad
Ang tanglad (Cymbopogon citratus, lemon grass) ay isang uri ng damo na katutubo sa Maritimong Timog-silangang Asya at ipinakilala sa maraming mga tropikal na rehiyon.
Paggamit sa pagluluto
Laganap ang tanglad sa Pilipinas, at laganap din ito sa Indonesia, kung saan kilala ito bilang sereh. Ginagamit ang mabangong dahon nito sa pagluluto, lalo na sa litson at inihaw na manok.
Maaari ring pakuluan ang tuyong dahon para maging tsaa, sa ganang sarili o bilang pampalasa sa mga ibang tsaa. Nagbibigay ito ng lasa na kahawig ng katas ng limon ngunit may banayad na tamis na halos walang asim.
Sa Sri Lanka, kilala ang tanglad bilang sera (සේර). Ginagamit ito bilang yerba sa pagluluto, bukod sa paggamit nito para sa mahahalagang langis nito.
Tinatawag na takhrai (ตะไคร้) ang tanglad sa Thailand. Mahalagang sangkap ito sa tom yam at tom kha kai. Ginagamit din ang mga sariwang maninipis na hiwa ng tanglad sa miangpla, bilang merienda.
Talasanggunian
Kaurian:Poaceae
Lalawigan ng Sakon Nakhon
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Sakon Nakhon (สกลนคร, ) ay isa sa pitumpu't anim na lalawigan (changwat) ng Taylandiya sa itaas na hilagang-silangang Taylandiya na tinatawag ding Isan. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa hilaga pakanan) Nong Khai, Bueng Kan, Nakhon Phanom, Mukdahan, Kalasin, at Udon Thani. Ang kabesera ay Sakon Nakhon.
Pamahalaang panlalawigan
thumb|205x205px| Mapa ng 18 distrito Ang lalawigan ay nahahati sa 18 distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 125 na mga subdistrito (tambon) at 1,323 na mga nayon (muban).
Ikatlong Mundo
Ang katagang Ikatlong Mundo (Ingles: Third World) ay lumitaw noong panahon ng Digmaang Malamig upang ilarawan ang mga bansang nanatiling hindi nakaanib sa kapitalismo at sa NATO (na sa piling ng mga kaanib ng NATO ay kumakatawan sa Unang Mundo), o komunismo at sa Unyong Sobyet (na sa piling ng kaanib ng Unyong Sobyet ay kumakatawan sa Ikalawang Mundo). Ang kahulugan ay nagbigay ng isang paraan ng malawak na pag-uuri ng mga bansa ng mundo sa tatlong mga pangkat batay sa mga kahatiang panlipunan, pampolitika, at pang-ekonomiya.
Dahil sa katotohanan na maraming mga hindi maunlad na mga bansa ang nasa Ikatlong Mundo, ang isang pangkaraniwang estereotipo o klitse ang lumitaw na nagpangalan ng kawalan ng kaunlaran sa anuman bilang "ikatlong mundo" sa paraang mapanira.
Buli (halaman)
Ang buli ay isang halama na mula sa pamilyang Arecaceae o mga palmera. Matatagpuan ito sa bansang malapits sa Ekwador. Tinatawag itong buli sa Pilipinas. Ang kanyang anyo ay nahahawig sa halamang anahaw subalit may kataasan (higit sa 50 talampakan) at matagal mamunga (50-70 taon). Matatagpuan ito sa buong kapuluan ng Pilipinas. Ang buli nakilala na pinanggagalingan ng tingting na ginagawang banig at maging ng isang uri ng gawgaw na nasa gitna ng katawan nito. Ang gawgaw nito ay naiimbak, nakakain at nailuluto tulad ng sa balinghoy, bibingkang bigas, at ginataang ulam. Ang bunga naman nito ay tinawag na sago na nailuluto kagaya ng sa kaong at nata ng niyog (nata de coco). Ginagamit rin itong bilang isang halamang palamuti.
Kaurian:Arecaceae
Martano
Ang Martano (Griko: Μαρτάνα, translit. Martána; Salentino: Martanu) ay isang bayan at komuna na 9,573 naninirahan sa lalawigan ng Lecce sa Apulia, Italya, 20 km mula sa Lecce at 18 km mula sa Otranto. Ito ang pinakamalaking bayan ng Grecìa Salentina, isang lugar na nagsasalita ng Griyego kung saan ang ilang mga naninirahan ay nakakapagsalita rin ng isang Griyegong diyalektong tinatawag na Griko.
Maiko Nakamura
Si Maiko Nakamura (中村 舞子) ay isang mang-aawit na Hapon na ipinanganak sa Pilipinas na mayroong lahing Pilipino at Kastila.
Candice Michelle
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Amerikano
My Destiny
Ang My Destiny ay isang drama sa GMA Network. Ang pinagbibidahan nina Carla Abellana, Tom Rodriguez, Rhian Ramos at Sid Lucero.
Pautang
Ang pautang (Ingles: loan) ay isang uri ng utang. Gaya ng lahat ng mga instrumentong utang, ang isang pautang ay nagtatakda ng redistribusyon ng mga ari ariang pinansiyal sa paglipas ng panahon sa pagitan ng umuutang at nagpapautang.
Antipas
Ang bayan ng Antipas ay itinuturing bilang Sentro ng Komersyo, Kalakalan at Industriya sa Arakan Valley Complex. Isang pangalawang klaseng bayan sa probinsiya ng Cotabato at bahagyang urban. Ito ay may pinakamabababang bilang ng populasyon sa buong probinsiya. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Heograpiya
Ang bayan ng Antipas ay matatagpuan sa pusod ng Arakan Valley. Ito ay napaligiran sa timog-silangan ng Bayan ng Magpet, sa hilagang-silangan sa pamamagitan ng Bayan ng Arakan, sa hilaga sa pamamagitan ng Bayan ng  President Roxas(North) at Ilog ng Arakan, sa kanluran sa pamamagitan ng bayang dating nakasakop sa Antipas, ang Bayan ng Matalam at sa timog sa pamamagitan ng bayan ng President Roxas(South).Ito ay nasa 7 08 '16 "sa 7 24' 07" longhitud at sa 24 48 '40 "sa 125 02' 36" latitud.
Mga Barangay
Ang bayan ng Antipas ay nahahati sa 13 mga barangay.
Klima
Ang klima dito ay ma-uuri sa pang "4" na uri ng klima na may malaki at mababang distribusyon ng ulan sa buong taon at may average na dami ng ulan na 72 mm. Ang pinakamalakas na ulan ay madalas na nangyayari sa mga buwan ng Mayo, Hunyo, Hulyo at Agosto. Dahil ang bayan ay matatagpuan sa sentro ng Arakan Valley ito ay napoprotektahan ng matayog na Bundok Apo mula sa mga bagyo at iba pang pangklimang kalamidad. Ang mga hanging amihan at habagat ay dumaraan dito.
Ang temperatura ay nagbabago mula 18 hanggang 28 degrees Celsius dahil sa taas nito na 320 metro mula lebel ng dagat at pagiging kalapit nito sa bulubunduking probinsiya ng Bukidnon. At itong ang pinaka malamig na lugar sa buong SOCCSKSARGEN at isa sa pinakamalamig sa buong Mindadano. Ang pinakamataas na temperatura ay nararanasan sa mga buwan ng Marso at Abril habang ang pinakamababa ay sa buwan naman ng Disyembre. Ang mahabang tag-init ay karaniwang nagsisimula mula sa buwan ng Enero hanggang Abril, kung kailan nararanasan ang pagbawas sa supply ng tubig na ginagamit pang-agrikultura. Ang ilang mga pinagkukunan ng tubig ay natutuyo kaya nakakaapektuhan ang produksiyon ng agrikultura. Sa panahon ng malakas na tag-ulan, ang ilang mga ilog o sapa ay umaapaw na nagiging sanhi ng pagbaha sa mga mababang lugar.
Natural Resources
Ang bayan ng Antipas ay isang agrikultural na bayan na ngayo'y nagiging sentro ng industriya. Kilala ang bayan bilang pangungahing prodyuser ng saging, mais at goma kung pagbabasehan ang uri at kakayahan ng lupa na naririto. Isa pa rito ay ang mga potensiyal ng lugar para sa agri-based na industriya tulad ng kamoteng kahoy, niyog at goma, kape at kakaw.
Diyalekto
Ang mga pangunahing linggwahe ay ang Hiligaynon or Ilonggo na sumasakop sa 74% ng populasyon. Pangalawa dito ang Cebuano, 12% at Ilocano, 7.9%. Ang mga pangkat etniko ay bumubuo sa 6.1% ng populasyon.
Mga Industriya
Goma at cavendish na saging ang mga pangungahing produkto. Ang AJMR/SUMITOMO isang malaking kompanyang Hapon na nagpoprodyus ng cavendish. Iba pang mga industriya naroroon sa lugar ay mga pasilidad pang-agrikultura. Mayroong gilingan ng palay, corn sheller at drier at ilang paggawa ng furniture, pananahi at pagwewelding.
Kasaysayan
Bago pa man ang paglikha ng Bayan ng Antipas bilang isang regular na munisipalidad ng cotabato, isang lamang itong maliit na lugar na tinatawag nilang sitio Buru-Buruan ng Barangay Kiyaab ng Bayan ng Matalam na kung saan ay nakatira ang maraming Manobo. Dahil sa patuloy na pagdami ng mga Kristiyano sa lugar, ang Municipal Council ng Matalam ay nagpasa ng isang resolusyon noong 1963, na inaprobahan ng mga dating Provincial Board ng Cotabato pagkatapos kilalanin bilang isa sa mga regular na barangay ng Matalam, Cotabato nabuo ang pangalan ng ANTIPAS. Ang pangalan ANTIPAS ay nagmula mula sa dalawang pangunahing mga tribo na nanirahan sa lugar; ANTI mula sa salitang ANTIQUE at PAS mula sa PASSI, dalawang lugar na matatagpuan sa Isla ng Panay. Ang kasigasigan ng mga katutubo at ang kanilang determinasyon upang patakbuhin sa kanilang mga sariling kapakanan at sa pagkamayabong ng lupain at ng isang pangako ng isang maliwanag na hinaharap ng lugar napagkasunduan ng mga tao na hilingin sa National Government sa pamamagitan ng Provincial Government na pinamumunuan ni Gobernador Carlos B. Cajelo at kinakatawan ng Assemblyman Jesus Amparo ng Batasang Pambansa. Noong 14 Oktubre 1980 sa pamamagitan ng bisa ng ng Batas Pambansa Bilang 88, inaprubahan ng Pangulong Ferdinand E. Marcos, pinagtibay sa pamamagitan ng mga tao ng Bayan ng Matalam sa 6 Disyembre 1980 at sa huli pinasinayaan sa 7 Marso 1981, ang Antipas ay nilikha bilang ang ika-15 munisipalidad ng Cotabato.
Transportasyon
Ang paraan ng transportasyong panglokal ay sa pamamagitan ng tricyle o kilala bilang "motor". Ang transportasyon sa mga barangay ay at sa mga karatig bayan ay sa pamamagitan ng motorsiklo, jeep at L300 vans. Ang mga mini-bus ay nagsisili sa rotang Arakan-Lungsod ng Kidapawan na dumaraan sa mga bayan ng President Roxas at Antipas. Ang mga pampublikong mga van ay nagsisilbi sa rotang nagmula sa mga bayan ng Arakan, President Roxas, Barangay Kiya'ab at Linao ng Antipas at lungsod nd Kidapawan.
Dark matter
Sa astronomiya at kosmolohiya, ang madilim na materya (Ingles: dark matter) ay isang hindi matukoy sa kasalukuyang uri ng materya na sumasaalang-alang sa malaking bahagi ng masa ng uniberso ngunit hindi naglalabas o nagkakalat ng liwanag o iba pang mga elektromagnetikong radiasyon at kaya kaya hindi direktang makita sa mga teleskopyo. Ang madilim na materya ay pinagpapalagay na binubuo ng 83% ng materya sa uniberso at 23% ng masa-enerhiya.
Plaridel, Quezon
Ang Bayan ng Plaridel ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Plaridel ay nahahati sa 9 mga barangay.
Palaro ng Timog Silangang Asya 1993
Ang ika-17 na Palaro ng Timog Silangang Asya ay ginanap sa Singapore mula Hunyo 12 hanggang Hunyo 20 1993.
Talaan ng medalya
(May haylayt ang punong-abalang bansa.)
Mga Larong Pangpalakasan
•
Rajinikanth
Mga kawing panlabas
Kaurian:Ipinanganak noong 1950 Kaurian:Mga artista mula sa India Kaurian:Mga pelikula mula sa India Kaurian:Nabubuhay na mga tao
Lattarico
Ang Lattarico (Lattarioi) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Supernoba
Ang supernoba na pinaikling SN ay isang pambituing pagsabog na mas enerhetiko kesa sa isang nova. Ang mga supernovae ay labis na luminoso at nagsasanhi ng putok(burst) ng radiasyon na kalimitan ay maikling lumalagpas ang kaliwanagan kesa sa buong galaksiya bago maglaho mula paningin sa loob ng ilang mga linggo o buwan.
Santa Maria di Montedoro
thumb|250x250px| Santa Maria di Montedoro. Ang Simbahan ng Santa Maria di Montedoro (dating tinawag na Monte Moro) ay isang gusaling pangrelihiyon sa Montefiascone, gitnang Italya, na matatagpuan sa paanan ng isang burol, tatlong kilometro ang layo mula sa lungsod, sa Strada Verentana.
Kasaysayan
Ang plano nito ay sinimulan ni Antonio da Sangallo ang Nakababata habang siya ay abala sa pagpapanumbalik ng Palazzo Papale sa Montefiascone, na kinomisyon ni Papa Leo X. Ang proyekto ng simbahan na ito ay nagkaroon ng mga ekonomikong sagabal dahil sa isang matinding salot noong 1523, at kalaunan ay kinumpleto ng arkitektong si Pietro Tartarino. left|thumb|200x200px| Ang Pagpapako sa Krus.
Anggilya
Ang Anguilla ay isang teritoryo sa ibayong dagat ng Britanya at teritoryong pang-ibayong dagat ng Unyong Europeo sa Karibe. Isa ito sa pinaka nasa hilaga ng Kapuluang Leeward sa Maliit na Antilles, na nakahimlay sa silangan ng Portoriko at ng Kapuluang Birhen at tuwirang nasa hilaga ng San Martin. Ang teritoryo ay binubuo ng pangunahing pulo ng Anguilla mismo, na tinatayang 26 km ang haba at 5 km ang lapad sa kanyang pinaka malapad na punto, kasama ang isang bilang ng mas maliliit na mga pulo at mga kayo na walang pampamalagiang populasyon. Ang kabisera ng pulo ay ang Ang Lambak. Ang kabuuang area ng lupain ng teritoryo ay 91 km2, na may populasyong tinataya na nasa 13,500 (pagtaya noong 2006).
Ang Anguilla ay isang pangkat ng limang mga pulo sa Dagat Karibe, na pinamamahalaan ng Gran Britanya. Dating bahagi ang Anguilla ng nakikilala na sa kasalukuyan bilang San Kitts at Nevis, subalit humiwalay noong 1980. Nais ng Anguilla na maging bahagi pa rin ng Dakilang Britanya, habang ang San Kitts at Nevis ay nais maging nagsasarili. Pinangalanan ang Anguilla mula sa salitang Kastila para sa "igat", dahil sa pagiging magkahugis nito.
Politika
Ang reyna ng Nagkakaisang Kaharian ang pinuno ng Anguilla, subalit namamahala siya sa pamamagitan ng isang gobernador. Siya ang nagpapangalan, o nagtatalaga ng gobernador, at namamahala ang gobernador sa Anguilla bilang kinatawan niya. Ang lehislatura ay inihahalal ng mga tao, na may 11 mga kasapi, at tinatawag na House of Assembly o "Kabahayan ng Asemblea".
Ekonomiya
Ang kabuhayan ng Anguilla ay halos nakukuha mula sa pangingisda at sa turismo.
Kultura
Karamihan sa mga tao sa Anguill ay mga Protestante, at nagsasalita ng Ingles.
Marmentino
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Marmentino (Bresciano: Marmintì) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ang mga karatig na komunidad ay ang Bovegno, Collio, Irma, Lodrino, Pertica Alta, Pertica Bassa, Pezzaze, at Tavernole sul Mella. Ito ay matatagpuan sa lugar ng lambak ng Trompia.
Kasaysayan
Ang isang dokumento na may petsang Setyembre 19, 1240 ay nagpapatunay na ang simbahan ng Santi Cosma e Damiano ay nasa isang mapaminsalang sitwasyon sa ekonomiya, dahil sa kapabayaan ng mga rektor na nakontrata ng ilang mga utang. Ang kabigatan ng sitwasyon kung kaya't ginawa ang isang mapagpasyang interbensiyon ng radikal na pagpapanibago ng simbahan na kailangang-kailangan, na naglalayong palitan ang mga eklesyastikong iyon na napatunayang hindi sapat. Ang gawain ay ipinagkatiwala kay Azzone di Torbiato, na nag-utos na ang palipat-lipat na ari-arian ng simbahan ng Marmentino (tupa, baka, baka, baboy, at dayami) ay ipagbili, upang ang mga utang ay mabayaran gamit ang mga nalikom.
Noong 1281, nagsampa si Bovegno ng kaso laban sa munisipalidad ng Marmentino, dahil ang huli ay tumanggi na lumahok sa mga gastos para sa konserbasyon ng simbahan ng inang parokya ng S. Giorgio (Bovegno), kung saan napapailalim si Marmentino.
Pamantasang Federal ng Viçosa
Ang Pamantasang Federal ng Viçosa (UFV ; Universidade Federal de Viçosa; Ingles: Federal University of Viçosa) ay isang pamantasang federal ng Brazil na may pangunahing kampus na matatagpuan sa lungsod ng Viçosa, sa estado ng Minas Gerais, Brazil.
Radyo Batikana
Ang Radyo Batikana (Ingles: Vatican Radio, Radio Vaticana) ay isang palingkurang pambrodkast ng Lungsod Batikano. Itinatag noong 1931 ni Guglielmo Marconi, ang mga programa nito sa ngayon ay iniaalok sa 47 mga wika, at ipinasasahimpapawid sa pamamagitan ng maikling daluyong (pati na sa DRM), daluyong na midyum (hindi gaanong kahabaang daluyong), FM, satelayt at Internet. Ang Ordeng Jesuita ay nabigyan ng pananagutan sa pamamahalaa ng Radyo Batikana magmula noong pagsisimula nito. Noong panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig at noong pagbangon ng Italyang Fascista at Alemanyang Nazi, naglingkod ang Radyo Batikana bilang isang napagkukunan ng mga balita ng Mga Alyado (Mga Magkakampsi) pati na pagsasahimpapawid ng propagandang maka-Alyado (o payak na walang pinapanigan). Pagkaraan ng isang linggo, iniatas ni Papa Pio XII ang palatuntunan, nagbrodkast ang Radyo Batikana sa isang hindi makapaniwalang mundo na ang mga Polako at mga Hudyo ay hinuhuli at pinupuwersa sa loob ng mga ghetto.
Sa ngayon, ang produksiyon ng pagpoprograma ay nasa kamay ng 200 mga mamamahayag na nasa 61 iba't ibang mga bansa. Ang Radyo Batikana ay lumilikha ng mahigit sa 42,000 mga oras ng magkakasabay na mga pagbobrodkast na sumasaklaw sa mga balitang pandaigdigan, mga pagdiriwang na panrelihiyon, mga palatuntunang may masinsing pagtalakay sa mga paksa, at musika. Ang pangkasalukuyang direktor na pangkalahatan ay si Padre Federico Lombardi, S.J.
Kelly Kelly
thumb|right|Larawan ni Kelly Kelly.
Si Barbara "Barbie" Jean Blank (ipinanganak noong Enero 15, 1987) ay isang Amerikanang modelo, propesyunal na wrestler, na nakilala bilang Kelly Kelly sa WWE.
Kodigo ni Hammurabi
thumb|Stele ng Kodigo ni Hammurabi na nagpapakita kay [[Hammurabi na direktang tumatanggap ng mga batas mula sa Diyos na si Shamash. Ang isang pauna sa kodigo ni Hammurabi ay nagsasaad na pinili si Hammurabi ng mga Diyos ng kanyang mga tao upang magdala ng mga batas sa kanila. Louvre Museum, Paris]] Ang Kodigo ni Hammurabi o Code of Hammurabi ay isang batas kodigo na nilikha noong ca 1772 BCE (gitnang kronolohiya) sa sinaunang Babilonya ng ikaanim na hari ng Babilonyang si Hammurabi. Iisa lamang ang halimbawa ng Kodigo ang nananatili at nasagip sa kasalukuyan, na nakaukit sa isang pitong talampakan, apat na pulgada ang habang basalto na nasa wikang Akkadian na nasa panitik na kuneiporma.
Ang Kodigo ni Hammurabi ang isa sa mga pinakaunang isinulat na batas sa kasaysayan at isinulat sa isang stela at inilagay sa lugar na pampubliko upang mabasa ng lahat. Ang stela na ito ay kalaunang kinuha ng mga taga-Elam at inalis sa kabisera nitong Susa. Ito ay muling natuklasan noong 1901 at nakalagak ngayon sa Louvre Museum sa Paris. Ito ay naglalaman ng 282 batas na isinulat ng mga skriba sa 12 tableta. Hindi tulad ng mas maagang mga batas, ito ay isinulat sa wikang Akkadian na pang-araw araw na wika ng Babilonya at kaya ay mababasa ng sinumang nakakabasang tao sa siyudad. Sinasabing ang mga kaparusahan nito ay napakabagsik sa mga modernong pamantayan na ang maraming mga kasalanan ay nagreresulta sa kamatayan, pananakit o paggamit ng pilosopiyang "mata sa mata". Ang kodigo ni Hammurabi ang isa sa mga pinakamaagang halimbawa ng ideya ng pagpapalagay ng pagiging inosente ng nagkasala at ang akusado at nag-akusa ay may pagkakataon na magpakita ng ebidensiya. Ikinatwiran ni David P. Wright na ang mga batas ng Hudaismo o kautusan ni Moises ay gumamit sa kodigo ni Hammurabi bilang isang modelo na gumagaya sa istruktura at nilalaman nito.
Kasaysayan ng Timog Amerika
Ang kasaysayan ng Timog Amerika ay isang pag-aaral ng nakaraan, partikular ang nakasulat na tala, kasaysayang pinasa sa salita lamang, at mga tradisyon na pinasa mula sa salinlahi hanggang salinlahi sa lupalop sa katimugang hating-daigdig at (pangunahin sa) kanluraning hating-daigdig. May kasaysayan ang Timog Amerika na nagtagal sa iba't ibang pagbuo ng kultura ng tao at kabihasnan. Habang ang sanlibong taon na malayang pagsulong ay naabala ng kapanyang kolonisasyon ng mga Kastila at Portuges noong ika-15 siglo at sumunod na mga demograpikong pagbasak, nanatiling iba ang mestiso at katutubong kultura mula sa mga nagkolonya. Sa pamamagitan ng trans-Atlantikong pangangalakal ng mga alipin, naging tahanan ang Timog Amerika (lalo na sa Brazil) ng mga milyong katao sa diyaspora ng mga Aprikano. Ang paghahalo ng mga lahi ang nagdulot sa bagong kayarian ng lipunan. Ang tensiyon sa pagitan ng mga kolonyal na mga bansa sa Europa, katutubong mga tao at nakatakas na mga alipin ang humubog sa Timog Amerika mula ika-16 na siglo hanggang ika-19 na siglo. Kasama ang himagsikan para sa kalayaan mula sa mga Kastila noong ika-19 na siglo, sumailalim muli ang Timog Amerika sa isang pagbabagong panlipunan at pampolitika na nagtagal hanggang unang bahagi ng 1900.
Kolonisasyon ng mga Europeo
Bago dumating ang mga Europeo, mayroong tinatayang 30 milyong katao ang naninirahan sa Timog Amerika. Noong 1493, ang bula ng papa, Inter ceatera, ang ikatlo sa isang serye na nagbigay daan sa kolonisasyon ng mga Europeo at Misyoneryong Katoliko sa Bagong Mundo, na pinapahintulot ang pagkuha ng hindi-Kristiyanong mga lupain at hinihimok ang pang-aalipin ng hindi mga Kristiyanong mga tao ng Aprika at Amerika.
Galliate
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Novara sa bansang Italya.
Tzu Chi
Ang Pundasyong Tzu Chi (Ingles: Tzu Chi Foundation, ) ay isa sa pinakamalaking organisasyong Budista na nakabase sa Taiwan. Ang organisasyong ito ay itinatag ni Master Cheng yen, sa Hualien, Taiwan noong 14 Abril 1966 sa Hualien, Taiwan, matapos maliwanagan ng kanyang mentor na si Venerable Master Yin Shun (印順導師, Yin Shun Dao Shi), na nagturo ng makabagong bersiyon ng Makataong Budismo. Ang kanyang abiso ay "magsilbi para sa budismo at para sa sangkatauhan." Nagsimula ang samahan na may 30 maybahay na nagbigay ng maliit na halaga araw-araw hanggang sa lumawak ang organisasyon na kumakabilang sa mahigit 10 milyong kasapi.
Datapwat ang mga tradisyunal na mga samahang Budismo ay nagtuturo ng makasariling kaliwanagan at meditasyon, ang Tzu Chi ay nakapokus sa boluntaryong pagseserbisyo at outreach (kabilang ang medikal, edukasyonal, at tulong sa sakuna). Ngayon, masasabing isa sa pinakaepektibo at pinakamaayos na aid agencies sa rehiyon.