cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katimugang Dobrudya
Ang Katimugang Dobrudya ay naging bahagi ng nagsasariling Prinsipalong Bulgaro mula 1878 at makalipas nito ng malayang bansang Bulgaro mula 1908 hanggang sa pagkatlo ng Bulgarya sa Ikalawang Digmaang Balkano, na kung kailan ito ay nasakop ng Romanya sa ilalim ng Kasunduan sa Bukarest noong 1913.
Noong 1913-1940, sa panahon ng Kaharian ng Romanya, ang nayong ito ay kinakasakupan ng dalawang lalawigan: Durostor at Caliacra. Sa kasalukuyan, ang Katimugang Dobrudya ay binubup ng mga lalawigan ng Silistra at Dobrich.
Legato
Mayroong intermediyang artikulasyon na tinatawag na metso estakato o di-legato (tinutukoy minsan bilang portato).
Sa pagtatanghal at talihalat ng musika, ang legato (<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[leɡaːto], Italyano para sa "magkasamang nakatali"; Pranses lié; Aleman gebunden) ay nagpapahiwatig na itutugtog o kakantahin ang mga notang musikal nang konektado at walang tigil. Iyon ay, naglilipat ang tagatugtog mula nota patungo sa ibang nota nang walang hinto ng katahimikan. Kinakailangan ang kasiningang legato para sa ligaturang pagtatanghal, ngunit hindi tulad ng ligatura (dahil ipinakahulugan ito para sa ilang mga instrumento), indi ipinagbabawal ng legato ang reartikulasyon.
Klasikong instrumentong bagting
Sa musika para sa mga Klasikong instrumento na may bagting, artikulasyon ang legato na madalas na tumutukoy sa mga nota na tinutugtog nang buong hilis, at tinutugtog nang may kasamang napakaikling katahimikan, kadalasang bahagyang napapansin, sa mga nota. Nakakamit nito ng tagatugtog sa pamamagitan ng mga kontroladong paggalaw ng kamay panghilis, madalas na itinatago o pinapahusay ng vibrato. Maaari ring maiugnay ng ganitong legatong estilo ng pagtugtog bilang portamento.
Gitara
Sa pagtutugtog ng gitara (bukod sa klasikong gitara) ginagamit ang legato nang salitan bilang tatak para sa artikulasyong musikal at sa isang partikular na paggamit ng pamaraanang pagtutugtog ng mga praseng musikal gamit ang kaliwang kamay upang itugtog ang mga nota—gamit ng mga pamamaraan tulad ng glissando, string bending, hammer-on at pull-off sa halip ng pagpitas upang tumunog ang mga nota. Humahantong na mas malinaw ang paglipat-lipat ng nota kapag nagtatakda ang isang daliri mismo ng tumatanginting na bagting at tono kaysa kapag ginagamit ang isang kamay upang itakda ang tono habang ang isa pang kamay ang pumipitas sa bagting. Upang magbigay ng legatong artikulasyon sa gitarang de-kuryente, karaniwang kailangan ng pamamaraang Legato ang pagtutugtog ng mga nota na malalapit at nasa parehong bagting, kasunod ng unang nota ang iba na tinutugtog nang may mga hammer-on at pull-off.
Pinahusay ng ilang mga gitaristang birtuoso (kapansin-pansing sina Allan Holdsworth, Shawn Lane at Brett Garsed) ang kanilang mga pamamaraang legato sa punto na maaari silang magtanghal ng mga napakakumplikadong sipi na kinasasangkutan ng anumang permutasyon ng mga nota sa isang bagting sa mga matitinding tempo, at lalo na sa kaso ni Holdsworth, kadalasang iwasan ang lahat ng mga pull-off para sa kung ano, ayon sa pakiramdam ng iilan, ay masamang epekto sa tono ng gitara dahil hinila bahagyang patagilid ang bagting. Karaniwang ginagamit ang pariralang "hammer-ons from nowhere [hammer-on mula sa walang pinanggalingan]" kapag binabagtas ang mga bagting at umaasa lamang sa lakas ng gumugutay na kamay upang makalikha ng isang nota ngunit sa pinipitas na bagting. Dalubhasa ang mararaming mga birtuosong gitarista sa pamamaraang legato, dahil nagbibigay-daan ito para sa mabilis at "malinis" na pagtatakbo. Tinutukoy din minsan sa salitang kolokyal ang mga maramiha't magkakasamang hammer-on at pull-off bilang "rolls", isang reperensiya sa likidong tunog ng pamamaraang ito. Tinatawag ang mabilis na serye ng mga hammer-on at pull-off sa kalagitnaan ng solong pares ng mga nota na trino.
Karaniwang nauugnay ang legato sa gitara sa pagtutugtog ng mas maraming mga nota sa loob ng isang pintig kaysa sa nakasaad na tiyempo, ibig sabihin, ang paglalaro ng 5 (limahan) o 7 (pituhan) nota laban sa isang sangkapat sa halip ng karaniwang tukol o tatluhan. Nagbibigay ito sa sipi ng di-pangkaraniwang tiyempo at kapag dahan-dahang tinutugtog, ng hindi pangkaraniwang tunog. Gayunpaman, hindi gaanong maririnig ito ng tainga kapag tinutog nang mabilis, tulad ng karaniwang pagtugtog ng legato. Mayroong pagkakaiba ang legato at dalawang-kamay na pagtapik ng daliri, sa ilang mga kaso na ginagawang mas mahirap na pakinggan ang pagkakaiba ng dalawang pamamaraan. Sa pangkalahatan, nagbibigay ang legato ng mas tuluy-tuloy at madulas na tunog sa isang sipi.
Mga sintetisador
Sa mga sintetisador isang uri ng monoponikong operasyon ang legato. Iba sa tipikal na monoponikong paraan kung saan muling nag-uulit ng tunog ang bawat bagong nota sa pamamagitan ng muling pagsimula ng mga liksangkap ng bilot, sa paraang legato hindi umuudyok muli ang mga bilot kung tinutugtog nang "legato" ang bagong nota (na nakapindot pa rin ang dating nota). Nagiging sanhi ito ng pagtutunog lamang nang isang beses ng paunang transionte mula sa yugtong atake at pugnaw sa buong legatong pagkakasunud-sunod ng mga nota. Nananatili ang mga bilot na umaabot sa yugtong pagpatuloy hanggang sa bitawan ang huling nota.
Ipinapahiwatig ng karaniwang talihalat ang legato sa pamamagitan ng salitang legato, o sa pamamagitan ng isang ligatura (isang linyang hubog) sa ilalim ng mga nota na bumubuo ng isang pangkat ng legato. Ang legato, tulad ng estakato ay isang uri ng artikulasyon.
Musikang tinig
Sa klasikong pag-awit, nangangahulugan ang legato bilang isang bagting ng napapanatiling patinig na may napakakaunting pagkaantala mula sa katinig. Ito ay isang pangunahing katangian ng bel canto, isang estilong pang-awit na nakamit sa mga guro ng pag-awit at mang-aawit sa panahon ng ika-18 siglo at sa unang apat na dekada ng ika-19 na siglo. Karaniwang tinutukoy bilang the line [ang linya], kinakailangan pa rin ang mahusay at madulas na legato para sa mga matagumpay na klasikong mang-aawit. Sa Kanluraning Klasikong musikang tinig, karaniwang ginagamit ito ng mga mang-aawit sa anumang parirala nang walang mga malinaw na marka ng artikulasyon. Karaniwan ang pinakalaganap na isyu sa legatong tinig ay ang pagpapanatili ng "linya" sa lahat ng rehistro.
Kahilagaang Dobrudya
Kasaysayan
Sinakop ng mga Griyego noong mga 600 BKP ang pampang ng Dagat Itim at nagtatag ng maramaing kuta rit: Tomis (kasalukuyang Constanta), Callatis, Histria, Argamum, Heracleea, Aegysus. Nang maglaho ang kabihasnang Griyego, naging lalawigan ng Sasakharing Romano and Dobrudya. Isa sa mga sinaunang labi sa panahong ito ay ang kuta ng Enisala.
Taladutaan
Ang lupain ng Kahilagaang Dobrudya ay kasalukuyang binubuo ng mga lalawigan ng Constanța at Tulcea, na may kabuuang sukat na 15,500 km² at may santauhang hindi hihigit sa 900,000.
Sagisag
Ang Kahilagaan Dobrudya ay kinakatawan ng dalawang lumbalumba sa Kutamaya ng Romanya.
Wawa Danubyo
Ang Wawa Danubyo ay binubuo ng mararaming mga lawa. Ilan sa mga ito ay:
Sagisag
Simula noong taong 2015, ipinagdiriwang ng Romanya ang Araw ng Dobrudya tuwing Nobyembre 14, kung kailan inaalala ang pagsama ng Kahilagaang Dobrudya sa Kaharian ng Romanya noong 1878 makalipas ang Kasunduan sa Berlin.
Talaan ng mga lungsod sa Suwesya
thumb|right|250px|Mapa ng Suwesya Ito ay isang talaan ng mga lungsod sa makabagong Suwesya na dating nakatamasa ng mga pribilehyong panlungsod, kaya binigyan sila ng karapatan na tawagin ang kani-kanilang sarili bilang bayan (stad, plural städer). Tumutukoy ang taon sa taong itinatag o kung kailang binigyan sila ng kartang. Hindi kasama sa talaang ito ang mga bayan sa Pinlandiya na itinatag noong pamumuno ng Suwesya.
Buod
Ang mga sentrong urbano ng mga munisipalidad na ito ay tinatawag pa ring stad sa pang-araw-araw na pag-uusap at pinili ng 14 sa mga munisipalidad na patuloy na tawagin ang kani-kanilang sarili bilang stad para sa layuning pagbebenta, bagamat ilan sa kanila ay sumasaklaw ngayon sa malalaking mga pook na rural kasunod ng pagsasanib ng ilang mga munisipalidad sa isa't-isa noong dekada-1970 at 1980. Ang 14 na mga munisipalidad na ito ay: Munisipalidad ng Borås, Munisipalidad ng Göteborg, Munisipalidad ng Haparanda, Munisipalidad ng Hälsingborg, Munisipalidad ng Landskrona, Munisipalidad ng Lidingö, Munisipalidad ng Malmö, Munisipalidad ng Mölndal, Munisipalidad ng Solna, Munisipalidad ng Estokolmo, Munisipalidad ng Sundbyberg, Munisipalidad ng Trollhättan, Munisipalidad ng Vaxholm at Munisipalidad ng Västerås.
Talaan
thumb|250px|[[Estokolmo (Ingles at Suweko Stockholm), kabisera ng Suwesya]] thumb|250px|[[Gothenburg]] thumb|250px|[[Malmö]]
Buod
Ang kani-kanilang mga pasiya na tawagang "stad" ang kani-kanilang mga sarili ay para lamang sa mga kadahilanang pagbebenta o pagkilala ng iba sa kanila. Sa mga sitwasyong ligal, dapat kasama sa pangalan ng munisipalidad ang salitang kommun (munisipalidad) at sa ligal na mga pangalan lamang sila tutukuyin ng mga maykapangyarihan ng pamahalaan.
Kasalukuyan
Karamihan sa mga dating bayan sa kasalukuyan ay mga sentrong urbano (tätorter) at luklukan ng kani-kanilang mga munisipalidad. Dalawang mga luklukan o dating mga bayan at munisipalidad ay may ibang pangalan: Djursholm ay luklukan ng Munisipalidad ng Danderyd at Visby ay luklukan ng Munisipalidad ng Gotland.
Ilang mga bayang naik ay lumaki na kasabay ng kanilang mga karatig-bayan at hindi na lubos na itinuturing bilang hiwalay na mga bayan:
Ekspedisyon sa Laponia
thumb|332x332px| Si Linnaeus na nakasuot ng tradisyonal na damit ng mga taong Sami ng Laponia, at may hawak na linnaea borealis na naging kanyang pansariling sagisag. right|thumb| Ang kontemporaryong mapa ni [[Johann Homann (nakalimbag noong 1730) na naglalarawan sa rehiyong Iskandinabya ng Europa; ang Laponia ay ang lugar na maputlang dilaw sa itaas na gitna. ]] right|thumb| Ang mga [[Waypoint|tsekpoint ng ekspedisyon sa Laponia ni Linnaeus. ]] Ang Ekspedisyon sa Laponia, ang kahila-hilagaang rehiyon sa Suwesya, ni Carl Linnaeus noong 1732 ay isang mahalagang bahagi ng kanyang karerang pang-agham.
Unang ekspedisyon paloob ng lupain
Mula sa Umeå, tumungo si Linneaus papunta sa Lycksele, isang bayang mas malayo sa baybayin kaysa sa mga nilakbayan niya hanggang noon at sinuri ang mga ibon-tubig sa daan. Pagkaraan ng limang araw, nakarating siya sa bayan at nagtira kasama sa pastor at asawa. Pagkatapos, tinangka niyang makarating sa Sorsele ngunit kinailangan niyang lumingon sa isang lugar na tinawag na Lyckmyran ("masuwerteng bana") dahil sa mga napakahirap naa kondisyon. Sa simula ng Hunyo, bumalik siya sa Umeå pagkatapos magtira nang mga karagdagang araw sa Lyckele at mag-aral ng higit pa tungkol sa mga kaugalian ng Sami. (Tingnan ang Tablut)
Umeå patungong Luleå at pangalawang ekspedisyon paloob ng lupain
Pagkabalik sa Umeå, naglakbay pa siya sa hilaga sa may baybayin ng Golpo ng Bothnia, sa pamamagitan ng Skellefteå at Lumang Piteå, at nakadaan sa Lumang Luleå kung saan nakatanggap siya ng gora ng babaeng Sami sa daan. Mula sa Luleå, muli siyang naglakbay paloob ng lupain, kasunod ng Ilog Lule sa pamamagitan ng Jokkmokk sa bilog ng Artiko at Kvikkjokk (at Hyttan pagakatapos), papunta sa Bulubunduking Eskandinabo, tumawid ng hangganan papunta sa Norwega, na dumarating sa Sørfold sa baybayin at nagbiyahe sa Rörstadt, isang kalapit na lugar. Pagkatapos, dumaan siya muli sa ruta niya papunta, humigit-kumulang 300 kilometro (190 mi) pabalik sa Luleå.
Luleå patungong Tornio, pangatlong ekspedisyon paloob ng lupain at pagbalik sa Uppsala
Ipinagpatuloy ni Linnaeus ang kanyang biyahe sa may baybayin patungong Tornio (Torneå sa Suweko), kung saan ginawa niya ang kanyang pangatlong at pangwakas na ekpedisyon paloob ng lupain mula ang Ilog Torne hanggang sa Vittangi. Naglaan siya ng ilang oras sa pook ng Tornio; sa Kalix nakatanggap siya ng mga panuto sa pagsusuri ng metal. Sa kalagitnaan ng Setyembre, sinimulan niya ang kanyang paglalakbay pabalik. Sa pamamagitan ng pagdaan sa Kemi, sinundan niya ang baybaying Finlandes papunta sa Turku (Åbo sa Suweko), kung saan siya ay naglayag sa mga Kapuluan ng Åland, nakarating sa Suwesya sa Grisslehamn at sa Uppsala sa wakas.
Umalis mula sa Uppsala si Linnaeus at naglakbay nang pakanan sa paligid ng baybayin ng Gulpo ng Bothnia sa loob ng anim na buwan, kung saan pumasok siya paloob ng bansa mula sa Umeå, Luleå at Tornio. Ang kanyang mga obserbasyon ay naging batayan ng kanyang aklat na Flora Lapponica (1737) kung saan unang ginamit ang mga ideya ni Linnaeus tungkol sa mga katawagan at pag-uuri sa praktikal na paraan. Itinago ni Linnaeus ang talaarawan ng kanyang ekspedisyon na unang inilathala nang postumo bilang salin sa Ingles na pinamagatang Lachesis Lapponica: A Tour in Lapland (1811).
Mga kinalabasan
Nakabalik siya mula sa kanyang anim-na-buwang, mahigit sa 2,000 kilometrong (1,200 mi) ekspedisyon noong 10 Oktubre na nakatipon at nakaobserba ng mararaming mga halaman, ibon at bato. Kahit limitado ang biodibersidad ng Laponia, nakalarawan si Linnaeus ng halos isang daang halaman na hindi pa nailarawan. Naging batayan ang mga detalye ng kanyang mga natuklasan ng kanyang aklat na Flora Lapponica.
Isinalin sa Ingles ni James Edward Smith ang salaysay ni Linnaeus tungkol sa biyahe, Iter Lapponicum at inilathala noong 1811 bilang Lachesis Lapponica: A Tour in Lapland. Ang ilan sa mga orihinal na guhit ni Linnaeus:
Sanligan
Noong Abril 1732, binigyan si Linnaeus ng kaloob mula sa Makaharing Lipunan ng Agham sa Uppsala para sa kanyang biyahe. Naka-ekspedisyon na si Olof Rudbeck ang Mas Bata, isa sa mga dating propesor ni Linnaeus sa Unibersidad ng Uppsala, sa Laponia noong 1695, ngunit nawala sa apoy ang detalyadong resulta ng kanyang paggalugad pagkatapos ng pitong taon. Umasa si Linnaeus na makahanap ng mga bagong halaman, hayop at posibleng mahalagang mineral. Naging interesado rin siya tungkol sa mga kaugalian ng mga katutubong Sami, ang mga taong lagalag na nagpapastol ng reyndir na naglalakbay sa malawak na tundra ng Iskandinabya.
Mula Uppsala hanggang Umeå
Sinimulan ni Linnaeus ang kanyang ekspedisyon mula sa Uppsala noong Mayo; naglakbay siya sa pamamagitan ng paa at kabayo, at idinala niya ang kanyang talaarawan, mga manuskritong botaniko at ornitolohiko, at mga piraso ng papel pampiga ng mga halaman. Kinailangan niya ng 11 araw upang abutan ang Umeå, sa pamamagitan ng Gävle (malapit sa lugar kung saan natagpuan niya ang napakaraming Campanula serpyllifolia na kilala rin bilang Linnaea borealis, ang twinflower na magiging paborito niya). Minsan, bumaba siya upang magsuri ng bulaklak o bato at naging lalong interesado sa mga lumot at layken, ang ikalawa ay pangunahing bahagi ng diyeta ng reyndir, isang karaniwang hayop sa Laponia.
Talaan ng mga lungsod sa Suwesya
Buod
Sa ligal at pang-administratibong konteksto, hindi na ginagamit ang salitang stad sa Suwesya mula nang isinagawa ang pagbabago noong 1971 kung kailang tanging kommun (munisipalidad) lamang ang umiiral na uri ng lokal na pamahalaan. Bago ang pagbabagong ito may 132 mga sentrong urbano (133 noong 1966) na may titulong stad.
Uddevalla
Ang Uddevalla ay isang stad at luklukan ng Bayan ng Uddevalla sa Lalawigan ng Västra Götaland, Suwesya. Noong 2010, ito ay may santauhang 31,212.
Kasaysayan
Noong Pandaigdigang Kampeonato ng 1958, ang Uddevalla ay isa sa mga labindalawang bayan sa Suwesya na naglunsad ng mga palaro, na ginawa sa estadyo ng Rimnersvallen.
Ipinagkaloob sa Uddevalla ang karangalang pambayan noong 1498, ngunit maaaring isa na itong lundayan ng pangangalakal bagupaman. Dati itong sakop ng Norwega at ang kasalukuyang pangalan nito ay nagbuhat sa wikang Norwegano Oddevald. Dahil ito ay malapit sa Suwesya at Dinamarka, malimit itong nakukubkob. Sinunog ito ng mga kawal Suweko noong 1612 sa pamumuno ni Jesper Mattson Krus at noong 1644, sinunog magmuli naman ng punong Suweko na si Harald Stake. Noong 1658, ito ay ipinagkaloob sa Suwesya sa kasunduan sa Roskilde. Ngunit, muling nakuha ng mga Norwegano makalipas ng isang taon, at noong 1660, magmuli itong ipinagkaloob sa Suwesya sa ilalim ng kasuduang pangkapayapaan sa Kopenhage. Kinalaunan, makailang sinakop ng Norwega ang Uddevalla at mga karatig kuta nito sa Galleberg, at sa huling pagkakataon noong 1788.
Ika-21 dantaon
Makalipas ang kagipitan sa dakinang kalalang sa Suwesya noong pultaong 80, na nagbunsod sa pagpapasara ng Uddevallavarvet, nakaranas ang Uddevalla ng kahirapang agimatin. Makalipas ng tatlumpung taon, ang bayan ay muling nanumbalik at ang santauhan ay muling dumarami, bagaman may kabagalan.
Kasaysayan
Noong ika-18 at ika-19 na dantaon, ang pangunahing hanapbuhay sa Uddevalla ay ang pangingisda ng tamban. Bantog din ang bayan sa mga natamo nitong malawakang sunog na ikinasira ng lungsod sa maraming pagkakataon. Ang lubhang mapinsalang sunog ay noong 1806 kung kailan natupok ang kabuuan ng bayan. Tanging apat na mga kabahayan lamang ang hindi nasunog at may mga 4,000 katao ang nawalan ng tirahan.
Katuruan
Lahat ng mga matataas na paaralan sa Uddevalla ay isahang pinangangasiwaan ng Uddevalla Gymnasieskola ("Mataas na Paaralan ng Uddevalla"), na siya ring pinakamalaking mataas na paaralan sa Suwesya. Ang paaralan ay may 4,000 mag-aaral na nag-aaral sa mga sumusunod na sangay nito:
Kasaysayan
Noong ika-19 na dantaon, hindi naging madali sa Uddevalla ang pagbangon mula sa pagbagsak ng agimat; ang kahirapan at paglalasing ay laganap sa mga mamamayan nito. Ang mga pangunahing kadahilanan nito ay ang sinapit ng bayan sa sunog noong 1806, ang pagtumal sa pangingisda ng tamban at ang pagbubukas ng Agusan ng Trollhätte.
Arena
Ang Agnebergshallen arenang panloob ay ginagamit sa mga ilang mga palakasan tulad ng handball.
Kasaysayan
Nakahikayat ng mga bagong kalalang ang Uddevalla noong 1870-80. Karamihan ng kaunlarang ito ay ipinatungkol sa isang mangangalakal na Eskoses na si William Thorburn. Masasabing siya ay napahanga sa angking kagandahan ng bayan na nagpasiya siyang makipamayan dito kasama ang kanyang asawa na si Jessy Macfie noong 1822. Itinatag niya ang mga ilang kalalang, at isa sa mga nanguna ay isang pagawaan ng tela. Ang pagtatayo ng bagong daang-bakal, ang Hanay Bohus, ay nakatulong din sa muling pagbangon ng agimat ng bayan. Isa sa mga bantog na tao sa kasaysayan ng Uddevalla ay si Ture Malmgren, isang tagapaglathala ng pahayagan at isang politikong malabusaw at masulong.
Arena
Ang tahanang dako ng IK Oddevold ay ang arenang panlabas ng Rimnersvallen. Karatig nito ay isang malaking arenang panloob, ang Rimnershallen na ginagamit sa handball at floorball maging sa iba pang mga palakasan.
Kapisanang pampalakasan
Ang mga sumusunod na kapisanang pampalakasan ay matatagpuan sa Uddevalla:
Matatagpuan ito sa isang look ng timog-silanganang bahagi ng Skagerrak. Ang mga dalampasigan ng Udevalla ay puno ng mga kabibe at ito ay isa sa may pinakamalaking mga pampang ng may mga kabibe sa daigdig.
May isang daungan ang Udevalla at minsan nagkaroon ng isang malaking dahikan, ang Uddevallavarvet ("daungan ng Uddevalla"), na naging pinakamalaking maypagawa sa Bohuslän noong pultaong 60. Nang bumagsak ang agimat noong pultaong 70, malubhang tinamaan ang kalalangang dahikan sa Suwesya, at ito ay nagsara noong 1985.
Katuruan
Marami ring mga mabababang paaralan sa Uddevalla, ilan sa mga ito ay ang:
Kapatid-bayan at Kapatid-lungsod
Ang mga sumusunod ay ang mga kapatid-bayan at kapatid-lungsod ng Uddevalla:
Jianbing
Kasaysayan
Nagmula ang jianbing sa Hilagang-Silangan ng Tsina. Maaaring mabakas ang kasaysayan nito pabalik 2,000 taon sa lalawigan ng Shandong noong Panahon ng Tatlong Kaharian (220-280 AD). Ayon sa mga alamat, nakaranas ang kanselor na si Zhuge Liang ng problema ng pagpapakain sa kanyang mga sundalo pagkatapos nilang mawalan ng kanilang mga wok. Iniutos niya ang mga tagaluto na maghalo ng tubig at harinang trigo upang gumawa ng galapong, pagkatapos ipagkalat ito sa mga kalasag, o mga patag na tansong kawaling malanday sa ibabaw ng apoy. Itinataas ng putahe ang kasiglahan ng mga sundalo at tinulungan silang manalo sa labanan. Pagkatapos nito, ipinasa ang jianbing sa mga henerasyon sa lalawigan ng Shandong at unti-unting kumalat sa iba't ibang bahagi ng Tsina. Dapat dawa ang mga hilaw na materyales na ginagamit sa mga sinaunang kawaling puto, at isa sa mga karaniwang pagkain ng mga sinaunang hilaga ang mga dawang kawaling puto. Noong sinaunang panahon, ginawa ang mga pankeyk mula sa 鏊 ("ao" - pinyin). Natuklasan na ang mga arkeolohikong diskubre noong sinaunang panahon, maliban sa mga sinaunang mga palayukang pigurin na pinetsahan ng higit sa 5,000 taon, pati na rin ang bakal na pala at tansong batingaw na pag-aari ng mga Dinastiyang Liao, Song, Jin, Xixia at Yuan. Gumawa ang mga taong Yangshao ng mga pigurin ng palayok at iba pa. Natagpuan din sa mga kagamitan sa pagluluto, na nahukay sa iba't ibang panahon, ang mga miyural ng mga pankeyk mula sa iba't ibang panahon, na nagpapakita ng tunay na pagkakaroon ng mga kawaling puto sa kasaysayan.
Kumakalat na ang jianbing ngayon sa Kanluran sa mga lungsod tulad ng Lungsod ng New York, Seattle, Austin, Chicago at San Francisco, kung minsan ay may mga pagbabago para sa mga panlasa ng Kanluran.
Mga dahilan para sa katanyagan
thumb| Niluluto ang jianbing thumb| Inihanda ng isang tindero ang jianbing sa kalye thumb| Ang isang nabuksan na jianbing na nagpapakita ng lahat ng mga sangkap sa loob. Isa sa mga pinakapopular na almusal sa kalye sa Tsina, madaling mahanap ang jianbing sa maraming lungsod. Nagpapaliwanag ang mga katangian ng jianbing sa katanyagan nito sa Tsina at sa Kanluran.
Maaaring masiyahan ng jianbing ang mga kagustuhan ng iba't ibang tao dahil maaari itong gawin mula sa maraming iba't ibang sangkap at haluin sa iba't ibang mga sarsa, kusilba at lasa sa iba't ibang sukat. Ayon sa mga tindero sa labas ng Pamantasang Normal ng Silangang Tsina, bagaman gusto ng ilang mga mamimili ang maanghang na lasa at hindi gusto ng ilan ang unsoy, maaari silang gumawa ng kanilang sariling jianbing.
Maaaring gawin ang jianbing mula sa iba't ibang mga butil tulad ng trigo, bean, batad, mais, atbp. Naglalaman ito ng iba't ibang mga sustansiya ng butil mismo. Madaling kainin ang mga ito. Pangunahing pagkain ang mga ito para sa katawan upang lumakas muli. Pagkatapos, ibinababad ang mga ito ng iba't ibang mga gulay, itlog, karne at iba pang mga sangkap. May epekto ito ng pagpapahusay ng kakayahan ng nginunguyang ng ngipin. Dahil mas mataas ang katigasan at kayamutan ng jianbing kaysa sa taro at iba pang mga pikolete, maaaring magpalakas ng ngipin ang pang-matagalang pagkonsumo ng jianbing. Masagana ang jianbing sa protina, almirol, krudo hibla, karbohidrata, karotina, kalsiyo, posporo, bakal, at potasyo. Tinatakpan ng upak ang lahat ng mga uri ng asidong amino, bitamina, at mga hilaw na materyales para sa jianbing. Naglalaman sila ng mas maraming krudo hibla at maaaring alisin ang dumi ng katawan. Mayroon silang epekto ng pampaalis ng lason at pampalusog sa balat. Maaari rin nilang pabutihin ang sirkulasyon ng dugo upang mabawasan ang taba ng dugo, palakasin ang pali at kimkimin ang tiyan at tulungan ang panunaw.
Kitniyot
Kasaysayan
Kahit na sa lugar na ensayado ang pagbabawal sa kitniyot, sumalungat ang ilang poskim dito, kabilang rito si Rabbi Yeruham ng ika-14 siglo na Provence. Hindi nagtaguyod ng pagpapabaya sa kaugalian ang iba, katulad ni Rav Moshe Feinstein, ngunit tinutulan niya ang pagpapalawak ng listahan ng ipinagbabawal na kitniyot.
Modernong Hudaismo at kitniyot
Nagpasiya rin ang mga repormistang awtoridad ng mga Hudyo, tulad ng Komite ng Kilusan ng Repormistang Hudyo para sa pangunahing organisasyon ng mga Reformistang rabbi sa Estados Unidos at Canada, sa pagpapahintulot sa kitniyot. Noong ika-19 na siglo ang unang panahon na pormal na pinayagan ng Repormistang Hudaismo ang pagkakain ng kitniyot sa panahon ng Paskuwa.
Habang pinapraktis ng karamihan sa mga Konserbatibong Hudyo ang tradisyon ng pag-iwas sa kitniyot sa panahon ng Paskuwa, nagpalabas ang Komite ng Hudyong Batas at Pamantayan, isang mapanghahawakang awtoridad sa Konserbatibong Hudaismo, ng dalawang responsa noong Disyembre 2015 na nagsasabing pinahihintulutan na ngayon na kainin ang mga dating ipinagbabawal na pagkain sa buong mundo. Batay ang mga responsa sa isang responsa mula noong 1989 ng Komiteng Responsa ng Konserbatibong Kilusan ng Israel na pinahintulutan na kumain ng kitniyot ang Konserbatibong mga Hudyo sa Israel. Habang naging mas karaniwan ang pagkakain ng kitniyot sa Israel, dahil sa malaking impluwensya ng mga kaugalian ng mga Separdikong Hudyo, hindi pa malinaw kung yayakapin ng mga Konserbatibong Hudyo sa ibang bahagi ng mundo ang mga bagong pasya o kung patuloy na iiwasan ang kitniyot.
Kasaysayan
Nagpahayag si Vilna Gaon (Hagaos HaGra, ibid.) ng ibang pinagmulan para sa kaugaliang ito. Nagtala ang Gemara sa Pesachim (40b) na tumutol si Rava sa mga manggagawa ng Exilarch na nagluluto ng pagkain na tinatawag na chasisi sa Pesach, dahil maaari itong malito sa chametz. Nauunawaan ng Tosafot na lentil ang chasisi, at sa gayon, nagtalo si Vilna Gaon, nagtatatag ng batayan para sa alapap para sa kitniyot. Sumisipi si Rabbi David Golinkin sa Responsa ng Kilusang Masorati (Konserbatibo) kay Rabbenu Manoah (Provence, ca 1265) na nagsulat ng isang opinyon sa kanyang komentaryo kay Maimonides (Laws of Festivals and Holidays 5:1) na "Hindi dapat kumain ng kitniyot sa mga pista opisyal sapagkat nakasulat na 'magagalak ka sa iyong mga pagdiriwang' at walang kasiyahan sa pagkakain ng putahe na gawa sa kitniyot". Isang pagkain ng mga nagdadalamhati ang mga lentil.
Modernong Hudaismo at kitniyot
Noong dekada ng 1930, inupahan ng Maxwell House coffee ang kumpanyang pamadya ni Joseph Jacobs upang magtaguyod sa isang demograpikong Hudyo. Nag-upa ang ahensya ng isang rabbi upang magsaliksik ng kape, na nagreresulta sa isang pagpapasiya na mas katulad ang buto ng kape sa isang berry kaysa sa isang ratiles, kaya kashrut ito para sa Paskuwa.
Talasanggunian
<references group="" responsive="0">
Modernong Hudaismo at kitniyot
Humimok ang ilang Ortodoksiyang rabbi, tulad ni David Bar-Hayim sa 'Beth HaWaad' beth din ng Machon Shilo at Konserbatibong Rabbi David Golinkin ng Suriang Schechter ng Araling Hudaismo, na habang naaangkop ang pagbabawal ng kitniyot sa Silangang Europa kung saan nagsimula ang tradisyong Askenazi, hindi dapat ipraktis ito sa Estados Unidos o Israel. Ayon sa The Forward, pumipili ang mga ibang Israeli ng mas mapagpahintulot na rabinikong interpretasyon ng kitniyot, na pumapayag sa pagkonsumo ng mas malawak na saklaw ng mga dating ipinagbawal na bagay, at hiniram ng ilang mga Hudyong Ashkenazi sa Israel na kasal sa mga Hudyong Separdiko ang tradisyong Separdiko. Gayunpaman, pinanatili pa rin ng Unyon ng Mga Kongregasyon ng Ortodoksiyang Hudyo ng Amerika at iba pang mga Ortodoksiyang organisasyon na dapat sundin ang pagbabawal ng lahat ng Hudyong Ashenazic sa buong mundo. Nagpapanatili ang Ortodoksiyang Unyon ng isang kitniyot hechsher na inilaan para sa mga di-Hudyong Ashkenazic na kumakain ng kitniyot sa Paskuwa.
Jianbing
Ang Jianbing ay isang tradisyunal na Tsinong pagkaing kalye katulad ng mga krep. Isang uri ito ng bing na karaniwang kinakain para sa almusal at pinupuri bilang "isa sa mga pinakapopular na almusal sa kalye ng Tsina." Ang mga pangunahing sangkap ng jianbing ay isang galapong ng trigo at harinang butil, mga itlog at mga sarsa. Maaari itong talbusan ng iba't ibang mga palaman at sarsa tulad ng baocui (, manipis at malutong na pinritong galyetas), hamon, tinadtad o hiwang-kwadradong mustasang atsara, iskalyon at unsoy, sawsawang maanghang o sarsang hoisin depende sa kagustuhan ng tao. Madalas itong nakatiklop nang ilang beses bago inihahain.
Mga rehiyonal na baryante
Nagmula sa Shandong ang tradisyunal na jianbing at umunlad sa Tianjin. Karaniwang binubuo ang jianbing ng harina at itlog na may iba't ibang palaman at sarsa. Dahil marami ang mga baryante depende sa panlasa at kagustuhan sa iba't ibang mga rehiyon, karamihan ng mga lungsod ay may sariling mga bersyon ng jianbing. Ang Shandong na jianbing at Tianjin na jianbing ang dalawang pinakakaraniwang bersyon ng jianbing sa Tsina.
Shandong na jianbing
Mas malutong at mas matitigas ang jianbing mula sa lalawigan ng Shandong habang ang galapong nito ay gawa sa halo ng harina na higit sa lahat ay naglalaman ng mga magaspang na butil tulad ng mais, sorgo at dawa. Sa mga lumang araw, karaniwang kinain ng mga tao ang Shandong na jianbing sa pamamagitan ng pagligid nito na may kasamang mga iskalyon o paghahain nito na may kasamang karne na sabaw. Sa kasalukuyang panahon, mas masagana at naiiba ang mga laman ayon sa kagustuhan ng tao, halimbawa, ginagamit din ang mga kamote, letsugas at karne ng baboy bilang mga laman.
Internasyonal na jianbing
Bukod dito, magkakaiba ang mga laman ng jianbing na may bagong inobasyon. May fish floss jianbing ang Tai Chi Jianbing mula sa San Francisco, na gawa sa pinatuyong tuna. Nagbebenta ang isang food truck sa New York na tinatawag na "The Flying Pig jianbing" ng iba't ibang mga pagpipilian na laman tulad ng tuyo na sinulid-baboy, tiyan ng baboy at kawayan. Sa isa pang tindahan na tinatawag na Mr. Bing, ang galapong-krepe ay gawa sa harinang dawa, harinang hayang trigo at lilang kanin. Itinatampok din ang maraming mga kakaibang jianbing. Halimbawa, ipinapakilala ang cha chaan bing na may mantikilyang mani at kondensada, at bibing Peking bing na may sarsang pato, mga tipak ng pipino at hiwa ng pato.
Ang dosa ay isang krepang Indyano na gawa sa mala-jianbing na galapong.
Jianbing guozi
Ang jianbing mula sa Tianjin ay isang transpormasyon ng jianbing na nagmula sa Shandong. Jianbing guozi din ang tawag dito at tumutukoy ang Guozi sa kanyang palamang youtiao. Mas malambot ang Tianjin na jianbing dahil gawa sa harinang monggo ang krep nito, na naglalaman ng mas kaunting gluten. Gayundin, tinatalbusan ang Tianjin na jianbing ng youtiao (pritong kuwartang tungkod), habang ang estilong Shandong na ipinagbebenta ng mga tindero ay kadalasang tinatalbusan ng baocui (薄脆 malutong na pritong galyetas).
Mga dahilan para sa katanyagan
Una, hindi kailanman 'niluluto nang pauna' ang jianbing. Upang mapanatili ang kalutungan nito, kailangang maghintay ang mga mamimili para sa kanilang pagkakataon, na kadalasan ay nagreresulta sa pila, bagaman maikli ang oras ng paghahanda. Bahagi ng pagkahumaling ang maaaring panoorin ng mga mamimili ang pagsasama ng mga hilaw na sangkap upang bumuo ng putahe.
Kitniyot
Ang Kitniyot (קִטְנִיּוֹת, qitniyyot) ay isang salitang Hebreo na nangangahulugang legumbre. Gayunman, sa panahon ng Paskuwa, mas malawak ang kahulugan ng salitang kitniyot upang maisama ang mga butil at buto tulad ng kanin, mais, buto ng mirasol, buto ng linga, balatong, gisantes, at lentil, bukod pa sa mga legumbre.
Mga batas at kaugalian
Pinagbabawalan lamang ng Torah sa mga Hudyo ang pagkakain ng chametz sa panahon ng Paskuwa. Ang chametz ay lebadura na ginawa mula sa "limang butil": trigo, nabalutan, sebada, shibbolet shu'al (barley na may dalawang hilera, ayon kay Maimonides; obena ayon kay Rashi) o senteno. May mga karagdagang rabinkong pagbabawal sa pagkakain ng mga butil na ito sa anumang anyo maliban sa matsa.
Jianbing
Internasyonal na jianbing
Sa Reyno Unido, nagdala ang Mei Mei's Street Cart, isang tindahan ng pagkaing kalye, ng jianbing sa eksenang pagkaing kalye ng London at Reyno Unido noong 2012 - idinala ang kanilang jianbing sa London, Manchester, Leeds, Sheffield at Brighton at nanalo ng dalawang parangal. Ibinebenta nila ang tradisyunal na jianbing sa tabi ng kanilang 'London' na jianbing na may mga laman tulad ng pritong manok at char siu na baboy, upang payamanin ang tradisyunal na jianbing at gawin itong isang mas masagang putahe.
Kitniyot
Kahulugan ng kitniyot
Dahil nagiging chametz lamang ang harina ng trigo pagkatapos durugin at haluin sa tubig, maaaring isipin ng isang tao na hindi nagbabawal ang kostumbreng kitniyot sa kitniyot na hindi kailanman nadurog o hindi kailanman nahalo sa tubig. Sa pamamagitan ng lohika na ito, maaaring kumain ng sariwang kitniyot (tulad ng buong beans), o naprosesong kitniyot na hindi kailanman nahalo sa tubig (tulad ng ilang mga kinatas na langis o tostadong solido). Sa katunayan, sinabi ni Rabbi Mordechai Eliyahu na kumain ang Ashkenazim sa Israel ng sariwang kitniyot sa Pesach hanggang sa ika-17 siglo, nang nagdala ang mga bagong imigranteng Ashkenazi (ang mga estudyante ng Vilna Gaon at Baal Shem Tov) ng kaugaling hindi kumain ng sariwang kitniyot. Pinapayagan ng mga konserbatibong rabbi ang sariwang kitniyot.
Jianbing
Internasyonal na jianbing
Hinahain din ang jianbing sa Reyno Unido, Estados Unidos at Australya sa pamamagitan ng tinderong taga-Kanluran at mga batang negosyanteng Tsino. Sa Estados Unidos, naging isa sa mga pinakabagong pagkahumaling ng pagkain ito at napakatanyag ito sa mga mamimiling Amerikano at Asyano, lalo na sa mga estudyanteng Tsino mula sa ibang bansa. Pinukaw ang mga taga-Kanlurang tindero na magsimula ng negosyong jianbing pagkatapos na subukan ito sa Tsina.
Kitniyot
Mga batas at kaugalian
Kabilang sa Ortodoksiyang Ashkenazi at ilang Separdikong Hudyo, ang kaugalian (minhag) sa panahon ng Passover ay iwasan ang iba pang mga butil at mga legumbre bukod sa mga produkto ng limang buti. Iba-iba ang mga tradisyon ng kinabibilang sa kitniyot ayon sa komunidad ngunit sa pangkalahatan ay kinabibilangan ng mais (Amerikanong mais), pati na rin ang kanin, mga tsitaro, mga lentil, at mga bean. Isinasama rin ng marami ang iba pang mga legumbre, tulad ng mani at balatong, sa pagbabawal na ito. Itinuturing ni Chayei Adam ang patatas bilang di-kitniyot dahil hindi sila kilala sa panahong nilikha na ang pagbabawal, isang opinyon na sinusundan ngayon ng halos lahat ng awtoridad ng Ashkenazi.
Jianbing
Internasyonal na jianbing
Maliban sa tradisyunal na Tsinong jianbing, naghahain ang ilang mga tindero sa Estados Unidos ng iba't-ibang mga bersyon nito upang bumagay sa panlasa ng mga Amerikano, tulad ng panggugulaying jianbing at jianbing na walang gluten. Binibigyan din bilang karagdagan ang mga lamang may pagsasama ng kultura na tulad ng barbecue pulled pork, bacon, keso, hotdog at spam para makagawa ang mga mamimili ng kanilang sariling beryson ng jianbing.
Talasanggunian
<references group="" responsive="0">
Kitniyot
Kasaysayan
Nagmula ang Halakhang argumento (ang argumento ayon sa batas at tradisyon ng Hudyo) laban sa pagkakain ng kitniyot sa panahon ng Paskuwa sa unang bahagi ng medyebal na Pransya at Provence at umunlad kinamamayaan sa mataas na medyebal na Ashkenazi (Rhineland) Alemanya.
Mga batas at kaugalian
Hindi sumusunod ayon sa kaugalian ang ilang mga Separdiko at Yemening Hudyo sa pagbabawal ng pagkakain ng kitniyot sa Paskuwa, bagaman nag-aabstinesya ang ilang mga grupo mula sa paggamit ng tuyong legumbre sa panahon ng Paskuwa.
Ayon sa Ortodoksiyang Ashkenazi at ilang mga Separdikong kaugalian, hindi maaaring kainin ang kitniyot sa panahon ng Paskuwa. Kahit na pinapayagan ngayon ang pagkonsumo ng Kitniyot sa panahon ng Paskuwa ng Reporma at Konserbatibong Hudaismong Ashkenazi, ang natatag na tradisyon sa mga ito at sa iba pang mga komunidad ay dapat umiwas sa kanilang pagkonsumo. Ayon kina Torat Eretz Yisrael at Minhagei Eretz Yisrael, maaaring kumain ng kitniyot sa Paskuwa ang sinumang Hudyo sa buong mundo, anuman ang pinagmulan, at sa kabila ng kasanayan ng kanilang mga ninuno, sapagkat isang kasanayan ito na tinanggihan bilang isang hindi kinakailangang pananggol mula sa mga Halakhang awtoridad mula noong oras ng paglitaw nito.
Jianbing
Internasyonal na jianbing
Ang Senbei ay isang meryendang Hapon na may pangalang may kaugnayan sa jianbing, at binabaybay gamit ang mga parehong Tsinong titik sa wikang Hapones, ngunit ibang pagkain talaga ito.
Wikang Eskayano
Ang Eskayano ay isang artipisyal na pantulong na wika ng lipi ng Eskaya sa Bohol, isang lalawigan ng isla ng Pilipinas. Ito ay gramatikong Boholano, ang katutubong wika ng Bohol, na may isang substituted lexicon. Habang si Eskayan ay walang mga nagsasalita ng wika ng ina, tinuruan ito ng mga boluntaryo ng hindi bababa sa tatlong mga paaralan ng kulturang nasa southern silangan ng lalawigan. right|thumb| Ang rebulto ni Mariano Datahan, na nakasulat sa script ng Eskayano Ang Eskayano ay may isang bilang ng mga idiosyncrasies na nakakaakit ng malawak na interes. Ang isa sa mga pinakakapansin-pansing tampok na tampok nito ay ang natatanging sistema ng pagsulat na higit sa 1,000 mga silabikong karakter, na sinasabing modelo sa mga bahagi ng katawan ng tao, at leksikong di kabilang sa mga wika sa Pilipinas.
Kasaysayan
Ang mga katutubong likhang wika itinaguyod na may kasamang mitolohiya ng paglikha ay pinatunayan sa ibang lugar sa mundo. Ang isang kilalang kaso ay ang wikang seremonya ng Damin ng Gulpo ng Carpentaria na sinasabing likha ng ninuno na si Kalthad; ang isa pa ay mga wikang Pandanus ng rehiyon ng Medan ng Papua New Guinea.
Pag-uuri
Ang Eskayan ay isang "sopistikadong pag-encrypt" ng wikang Cebuano. Ipinapakita nito walang pagkakapareho sa leksikal sa alinman sa mga katutubong wika ng Pilipinas, bukod sa napakakaunting mga salitang Ingles. Kung sa gramatika, gayunpaman, ito ay Cebuano. Karamihan sa mga salita ay naimbento, bagaman may inspirasyon mula sa Espanyol at Ingles na bokabularyo at phonotactics. Ang ilang mga salitang Espanyol ay nagbago ang kanilang mga kahulugan, tulad ng astro 'sun' (mula sa 'bituin') at tre 'two' (mula sa 'tatlo').
Kasaysayan
Ayon sa mga nagsasalita, ang wika at script ng Eskaya ay mga likha ni Pinay, ang ninuno ng angkan ng Eskaya, na binigyang inspirasyon ng anatomya ng tao. Ang wika ni Pinay ay "natuklasang muli" noong unang bahagi ng ika-20 siglo ni Mariano Datahan (ipinanganak si Mariano Sumatra, ca. 1875–1949), isang sundalong rebelde na Messianic na ipinadala ito sa kanyang mga tagasunod. Itinatag ni Datahan ang isang pamayanan ng utopian sa timog-silangan na Bohol kasunod ng Digmaang Pilipino-Amerikano, upang labanan ang mga paghahabol sa imperyal at magtatag ng isang katutubong bansa sa Bohol, at ang wikang Eskayan at script ay nakita bilang sagisag ng hindi kapani-paniwala na kulturang pambansang ito.
Mahigpit na iminungkahi ng kamakailang pananaliksik na ang wikang Eskayan ay nilikha sa panahon pagkatapos na maitatag ang pakikipag-ugnay sa Espanya. Kasama sa katibayan nito ang pagkakaroon ng mga salitang "katutubong" (ibig sabihin, hindi hiniram o calqued) para sa post-contact na mga kategorya ng kultura tulad ng "pope" at "eroplano". Dagdag pa, ang wika ay gumagawa ng mga pagkakaiba sa semantiko na ginawa sa Espanyol at Ingles ngunit hindi sa Visayan (tulad ng pagitan ng "buwan" at "buwan"). Napakahusay na ang bokabularyo ng Eskayan ay nilikha sa pamamagitan ng pagkuha ng kahanay na mga salitang pang-Espanyol-Ingles-Visayan mula sa mga aklat-aralin, at pinalitan ang layer ng Visayan sa Eskayan. Sa wakas, ang script ng Eskayan ay nagdudulot ng malakas na pagkakapareho sa sulat-kamay ng pagsulat ng Copperplate.
Sistema ng kaso
Ang mga teksto ng Eskayano at Cebuano, na laging nakasulat na mukha-sa-mukha sa mga wikang pangwika sa Eskayano, sa pangkalahatan ay mayroong isang pagkakaugnay. Halimbawa:
Ponolohiya at phonotactics
Ang Eskayano namamahagi ng lahat ng parehong phonemes bilang Boholano-Bisaya (ang partikular na iba't-ibang mga Cebuano sinasalita sa Bohol) at kahit na kasama ang mga natatanging Boholano tininigan palatal aprikata /d͡ʒ/ na lalabas sa Visayan salita tulad ng maayo [maʔad͡ʒo] ( 'good'). Maliban sa phoneme na ito, ibinahagi ni Eskayan ang parehong pangunahing ponolohiya bilang Cebuano-Visayan, Tagalog at maraming iba pang mga wika sa Pilipinas.
Mga Impluwensiyang Espanyol
Bagaman ang Eskayan lexicon ay nagdadala ng isang minarkahang impluwensyang Espanyol, ang mga pattern ng pautang ay mahirap mapa. Ang ilang mga salitang Espanyol ay lumilitaw na direktang hiniram sa Eskayan na walang halos semantiko o phonetic na pagbabago. Hal, ang Eskayan na salitang merido, na nangangahulugang 'asawa', ay maliwanag na hiniram mula sa Spanish marido, na nangangahulugang 'asawa'. Ang iba ay nagpapanatili lamang ng ilan sa mga semantiko na katangian ng orihinal. Hal, ang salitang astro ay nangangahulugang 'sun' sa Eskayan ngunit 'star' sa Espanyol. Sa ilang mga kagiliw-giliw na kaso Eskayan lexical item ay lilitaw na hiniram ngunit itinalaga ang mga bagong kahulugan. Eg, ang Eskayan memorya ( 'sky') ay hindi nag-tutugma semantically na may mga Espanyol memoria ( 'memory'). Ang isa sa mga nakakaintriga na halimbawa ng tulad ng 'nakakaabala na utang' ay ang Eskayan tre ('dalawa') na tila nagmula sa Espanyol tres ('tatlo'). Narito ang semantikong pag-aari ng 'number' ay napanatili ngunit ang aktwal na dami na kinakatawan nito ay muling itinalaga.
Sistema ng kaso
Ipinapakita sa talahanayan sa ibaba ang pangunahing sistema ng kaso ng Eskayan, na may mga katumbas na Cebuano sa mga braket. Kon at esto kahanay ng Espanyol con 'kasama' at esto 'na', tinatayang mga glosses ng Espanya para sa Cebuano ni at ang.
Sistema ng pagsulat
Ang script ng Eskayano ay may parehong alpabeto   at mga sillabikong sangkap. Ang isang pangunahing 'alpabeto' ng 46 na mga account sa character para sa karamihan ng mga karaniwang tunog at pantig na ginamit sa Eskayan habang ang isang mas malawak na subset na sumasaklaw sa higit sa 1000 ay ginagamit upang kumatawan sa natitirang mga pantig. Ang hindi pangkaraniwang pagkakaiba-iba ng mga kumpol ng katinig at patinig para sa medyo malaking bilang ng mga pinagsama-samang character, na kasama rin ang mga sobrang simbolo. Ang mga simbolo ay sinasabing batay sa mga bahagi ng anatomya ng tao, bagaman marami ang malinaw na batay sa mapanghusga na alpabetong Romano.
Mga Panghalip
Ang mga panghalip panao ng Eskayano ay minarkahan din ng kaso. Sa talahanayan sa ibaba, ang mga katumbas na Cebuano ay ipinahiwatig sa mga bracket. (Ang mga panghalip na ito ay iginuhit mula sa isang limitadong corpus; ang mga pagtanggal ay ipinahiwatig ng [] at mga kawalan ng katiyakan na may asterisk. )
Sistema ng kaso
Sumusunod ang Eskayan sa parehong syntactic at morphological na istraktura bilang Cebuano. Alinsunod dito, ang mga pangngalan sa Eskayan ay hindi maipaliwanag ngunit maaaring minarkahan para sa kaso sa isa sa maraming naunang mga marker ng kaso.
Lalawigan ng Västra Götaland
Ang Lalawigan ng Västra Götaland (Västra Götalands län) ay isang lalawigan o län sa kanluraning baybayin ng Suwesya.
Wikang Eskayano
Mga teorya at kontrobersiya
Noong 1980s at 1990s, naakit ng pamayanan ng Eskaya ang interes ng mga lokal na mistiko na nagtaguyod ng paniwala na ang kanilang wika ay galing sa galing sa ibang bansa. Ngayon, ang ilang mga linggwistiko na napagmasdan ang Eskayan sa pangkalahatan ay sumasang-ayon na ito ay istruktura na Cebuano ngunit lexically makabago, na nagmumungkahi na ang Eskayan ay isang pantulong na wika o isang napaka sopistikadong anyo ng disguised na pagsasalita na naka-encode mula sa Cebuano.
Romanisadong Ortograpiya
Ang isang romanisadong porma ng Eskayano ay ginagamit sa mga paaralan ng kultura para sa layunin ng paglalantad. Bagaman hindi mahigpit na pamantayan, ang ortograpiya na ito ay may mga elemento na karaniwan sa sistemang Espanyol na dati nang ginagamit para sa pagsasalin ng wikang Cebuano. Eg, ang mga titik i at e ay mapagpapalit mga simbolo na kumakatawan sa mga tunog /ɪ/ ang 'll' kumbinasyon ay binibigkas /lj/ at ang sulat c ay binibigkas /s/ kapag ito Nauuna ang isang front patinig, tulad ng sa Espanyol. Ang isang kilalang pagbabago sa orkograpiyang romanised ng Eskayan ay ang kombinasyon ng titik na 'chd' na kumakatawan sa tunog /d͡ʒ/.
Lalawigan ng Västra Götaland
Pangasiwaan
Ang Västra Götaland itinatag noong 1998 nang pagsamahin ang mga dating lalawigan ng Gotemburgo at Bohus, Älvsborg at Skaraborg. Ang luklukan ng mga Punong-lalawigan o Landshövding ay nasa Gotemburgo, samantalang ang luklukan ng banwahang pangasiwaan at kapangyarihan ay nasa Vänersborg. Ang Punong-lalawigan ay ang pinuno ng Lupong Pampangasiwaan ng Lalawigan o Länsstyrelse.
Kabayanan
• # Lilla Edet
• # Essunga
• # Tanum
Ito ay ikalawa sa may pinakamalaking santauhan sa mga lalawigan ng Suwesya at ito ay binubuo ng 49 na mga kabayanan (kommuner). Ang santauhang 1,616,000 ay bumubuo ng 17% ng kabuuan ng santauhan ng Suwesya. Ang punungbayan at luklukan ng punong-lalawigan ay nasa Gotemburgo. Ang banwahang punungbayan at luklukan ng Sangguniang Lalawigan ng Västra Götaland ay nasa Vänersborg.
Kabayanan
• # Grästorp
• # Alingsås
Karatig-pook
Ang Lalawigan ng Västra Götaland ay may hangganan sa karatig nitong mga lalawigan ngVärmland, Örebro, Östergötland, Jönköping at Halland. Ito ay may hangganan din sa karatig nitong bansa sa Norwega: lalawigan ng Østfold, mga lawa ng Vättern at Vänern, at ang kipot ng Skagerrak.
Kabayanan
• # Tidaholm
• # Strömstad
• # Lerum
• # Färgelanda
• # Bollebygd
• # Vara
• # Götene
• # Öckerö
• # Mölndal
• # Åmål
• # Uddevalla
• # Vänersborg
• # Töreboda
• # Gullspång
• # Vårgårda
Kutamaya
Ang kutamaya ng Lalawigan ng Västra Götaland ay ipinagkaloob noong 1998 kung kailan din ito itinatag. Ito ay ang mga pinagsamang kutayama ng lalawigan ng Västergötland, Bohuslän at Dalsland at ang kutayama ng lungsod ng Gotemburgo. Kung ang kutayama ay may putong makahari, kumakatawan ito sa Lupong Pampangasiwaan ng Lalawigan, na siyang may kapangyarihang (makahari) pampamahalaan. Lathala: "Sinangkapat, I. ang kalasag ng Gotemburgo, II. ang kalasag ng Bohuslän, III. ang binaliktad na kalasag ng Dalsland, IV. ang kalasag ng Västergötland."
Kabayanan
• # Dals-Ed
• # Orust
• # Svenljunga
• # Kungälv
• # Ulricehamn
• # Herrljunga
Lalawigan
Ang mga län ng Suwesya ay higit na mahalaga kaysa sa mga sinaunang lalawigan nito. Ang mga län ay ang pangunahing pampangasiwaang lupon sa banwahan at santauhang pagbibilang.
Kabayanan
• # Gotemburgo
• # Mariestad
• # Munkedal
• # Hjo
• # Trollhättan
• # Bengtsfors
• # Härryda
• # Tibro
• # Sotenäs
• # Lidköping
• # Tjörn
• # Borås
• # Falköping