cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bagong Mundo
Pinagmulan ng pangalan
Noong 1524, ang kataga ay ginamit din ni Giovanni da Verrazzano sa loob ng isang tala ng kanyang paglalakbay noong taong iyon sa kahabaan ng dalampasigan ng lupain sa Atlantiko na bahagi na ngayon ng Estados Unidos at ng Canada.
Paggamit at kahulugan
Ang mga katagang "Lumang Mundo" laban sa "Bagong Mundo" ay pangunahing makahulugan sa diwang pangkasaysayan at para sa layunin ng pagtatangi ng mga pangunahing eko-sona ng mundo. Ang isang tao ay makapagtatalakay ng "Bagong Mundo" sa isang diwang pangkasaysayan, iyong kapag tumatalakay sa mga paglalakbay ni Cristóbal Colón (na nakikilala rin bilang Christopher Columbus), ng pananakop ng mga Kastila sa Yucatán at iba pang mga kaganapan noong panahon ng pananakop (kolonyalismo); bilang dagdag pa, ang katawagang "Bagong Mundo" ay paminsan-minsang ginagamit sa diwang pambiyolohiya, kapag ang isang tao ay mga uri ng mga nilalang o uri (espesya) na nagmula sa Lumang Mundo (Palearktiko, Aprotropiko) at mula sa Bagong Mundo (Nearktiko, Neotropiko).
Kritisismo ng kataga
Ang kataga ay nabatikos dahil sa pagiging Eurosentriko nito, na mapagkandili at pati na rin sa pagkakaroon ng tonong nag-aadya o nagtatanggol ng kolonyalismo.
Daanan ng gatas
Ang daanan ng gatas ay maaaring tumukoy sa:
Parre
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb| Simbahang Parokya ng Sacro Cuore di Gesù. Ang Parre (Bergamasque: Par) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 25 km hilagang-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 2,821 at may lawak na 22.5 km2.
Ang munisipalidad ng Parre ay naglalaman ng mga frazione (mga pagkakahati, pangunahin na mga nayon at pamayanan) ng Ponte Selva, Sant' Alberto, at Martorasco.
Ang Parre ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ardesio, Clusone, Piario, Ponte Nossa, Premolo, at Villa d'Ogna.
Kalikasan
Ang munisipalidad ng Parre ay nag-aalok ng hindi mabilang na mga posibilidad para sa sinumang nagnanais na gumugol ng ilang oras sa kalikasan. Ang mga bundok na tinatanaw ang bayan, na nagsisilbing watershed kasama ang Valcanale, sa katunayan ay ginagarantiyahan ang mga itineraryo na angkop para sa pinaka-iba't ibang pangangailangan: mula sa simpleng paglalakad na angkop para sa mga bata at hindi masyadong kabataan, hanggang sa mga riles na ginagamit para sa trekking at mountain biking.
King James Version
Lumang Tipan at Aprokipa
Ang Lumang Tipan ay isinalin sa ingles mula sa Tekstong Masoretiko ng Hebreo, habang ang apocripa ay isinalin sa inglesa mula sa Septuagint.
Bagong Tipan
Ang Bagong Tipan ay isinalin sa Ingles mula sa Textus Receptus (Tinanggap na Kasulatan) ng mga Tekstong Griyego. Ang Textus Receptus ay base sa mga manuskritong Byzantine na binubuo ng mga manuskrito ng Griyegong Bagong Tipan na pinakabago. Ang mga bagong salin ng Bagong Tipan gaya ng New International Version ay base naman sa Novum Testamentum Graece na base sa Alexandrian na pinakamatandang manuskrito. Ang Novum Testamentum Graece at hindi ang Textus Receptus ang itinuturing ng mga iskolar ng Bibliya na pinakamalapit sa Griyego ng Lumang Tipan.
Chiusano di San Domenico
Ang Chiusano di San Domenico (Irpino: Chiusànë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, Italya. Matatagpuan sa 750 m itaas ng antas ng dagat, ang Chiusano ay nasa kanlurang dalisdis ng Mount Tuoro.
Kasaysayan
Ang presensiya ng mga tao sa Chiusano ay matutunton sa panahon ng Sinaunang Roma batay sa pagkatuklas ng mga barya, palayok, at mga libingan. Noong ika-11 siglo, pinamunuan ng mga Lombardo ang lugar at ang pamumuhay sa Chiusano ay nakasentro sa isang kastilyo na itinayo sa kalapit na Monte Domenico.
Cittanova
Ang Cittanova ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa Italyanong rehiyon ng Calabria, na matatagpuan mga 80 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 45 km hilagang-silangan ng Regio de Calabria.
Parak
Ang parak ay maaaring tumukoy sa:
Talaan ng mga lungsod at bayan sa Arkansas
Ang Arkansas ay isang estado na matatagpuan sa Katimugang Estados Unidos. Ayon sa Senso ng Estados Unidos noong 2010, ang Arkansas ay pantatlumpu't-tatlong pinakamataong estado na may katao at pandalawampu't-pitong pinakamalawak na estado na may lawak na umaabot sa 52,035.48 milya kwadrado (o 134,771.3 kilometro kwadrado). Nahahati ang Arkansas sa 75 kondado at nilalaman ito ng 502 nainkorporadang munisipalidad na binubuo ng mga lungsod at bayan.
Ang mga munisipalidad sa Arkansas ay nakabukod sa tatlong kaurian batay sa populasyon. Ang lungsod ng First Class ay may populasyon ng higit sa 2,500 katao. Ang lungsod ng Second Class naman ay may populasyon sa pagitan ng 500 at 2,499 katao, habang ang nainkorporadang bayan ay may populasyon na 499 katao o mababa. Sa Arkansas, ang isang munisipalidad ay maaaring umabot sa maraming kondado.
Distritong pambatas ng Zamboanga Sibugay
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Zamboanga Sibugay, Una at Ikalawa ang mga kinatawan ng lalawigan ng Zamboanga Sibugay sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Ang kasalukuyang nasasakupan ng Zamboanga Sibugay ay dating kinakatawan ng Departamento ng Mindanao at Sulu (1917–1935), dating lalawigan ng Zamboanga (1935–1953), Rehiyon IX (1978–1984) at Zamboanga del Sur (1953–1972; 1984–2001).
Sa pamamagitan ng Batas Pambansa Blg. 8973 na niratipikahan noong Pebrero 22, 2001, hiniwalay ang buong ikatlong distrito ng Zamboanga del Sur upang buuin ang lalawigan. Ang noo'y nanunungkulang kinatawan ng ikatlong distrito ay patuloy na nirepresentahan ang Zamboanga Sibugay hanggang maghalal ito ng sariling kinatawan noong eleksyon 2001.
Sa bisa ng Batas Pambansa Blg. 9360 na naaprubahan noong Oktubre 26, 2006, hinati sa dalawang distritong pambatas ang lalawigan na nagsimulang maghalal ng mga kinatawan noong eleksyon 2007.
Pagkalat ng H5N6 sa Pampanga ng 2020
Ang pagkalat ng H5N6 sa Pampanga ng 2020 (2020 Pampanga H5N6 outbreak) ay sumiklab ng Hulyo 29, 2020 sa bayan ng San Luis, Pampanga ayon sa Department of Agriculture (DOA) at nang Bureu of Animal Industry (BAI), ay gawa mula sa isang pathogenic strain; Avian influenza, H5N6 virus (Trangkasong pang-ibon) galing sa produksyon ng isang egg farm, Mahigit 38, 701 na manok ang papatayin upang hindi na kumalat sa katabing bayan sa nasabing lalawigan ayon kay Direktor Ronnie Domingo.
Makalipas ang tatlong taon ng tinamaan ang bayan ng San Luis, Pampanga na kaparehong strain ng pathogenic H5N6 at pag ka tapos ng pag tagas ng "2020 Nueva Ecija H5N6 outbreak" noong Marso 2020, mag sasagawa ang DA-BAI nang culling sa mahigit 38, 000+ manok, sa bayan ng San Luis upang masugpo ang nasabing avian influenza virus, bunsod ng COVID-19 sa Pampanga.
Tulio Favali
Si Padre Tulio Favali (isinilang noong Disyembre 10, 1946 sa Italya - namatay noong Abril 11, 1985 sa Tulunan, Hilagang Cotabato, Pilipinas) ay isang paring Italyano na pinaslang at binaril ng pari ni Favali at sinunog nito ng motorsiklo sa bayan ng Tulunan, Hilagang Cotabato noong Abril 11, 1985 ng mga makapatid ng mga Manero, at kinain nito ang parte ng utak ng pumatay ng pari. At siya ay inaresto sa kasong pagpatay ng isang Italyanong pari na si Norberto Manero Jr. alyas Kummander Bucay. Noong Enero 25, 2008 nakalaya na si Manero mga 23 taong makalipas sa piitan bago nakaalis ng Bagong Bilangguan ng Bilibid o New Bilibid Prison sa Muntinlupa at ang bumalik muli sa Tulunan, Cotabato kasama ang pamilya mula sa tahanan.
Kaurian:Mga krimen sa Pilipinas
Bujumbura
Ang Bujumbura ( or ; ), dating Usumbura, ay ang pinakamalaking lungsod at ang pangunahing daungan ng Burundi. Nilalabas dito ang karamihan sa pangunahing luwas, kape, gayon din ang bulak at mineral ng lata. Noong huling bahagi ng Disyembre 2018, ipinahayag ng pangulo ng Burundi na si Pierre Nkurunziza na tutuparin niya ang pangako noong 2007 na ibalik ang Gitega sa dati nitong katayuan bilang kabisera, kasama ang pagpapanatili sa Bujumbura bilang pang-ekonomikong sentrong kapital ng komersyo. Naging opisyal ang pagbabago sa isang boto sa Parlyamento ng Burundi noong Enero 16, 2019, kasama ang inaasahang paglipat ng lahat ng mga sangay ng pamahalaan sa Gitega sa loob ng tatlong taon.
Halik
halikanthumbnail|right|250px|Isang magkasintahang [[nagmamahalan at naghahalikan. Ipininta ito ni Francesco Hayez.]]
Bujumbura
Mga sanggunian
Kaurian:Kabisera sa Aprika
Valeriano Abanador
Si Kapitan Valeriano S. Abanador,hepe ng pulisya at isang pinuno ng maghimagsik ang Pilipino laban sa mga Amerikano ay nagpamalas ng kabayanihan sa bayan ng Balangiga. Siya ang nagbalak at siya rin umano ang isa sa mga namuno sa pag-atake sa kampo at pagpaslang sa mga Amerikano. Pagkaraan ay gumanti ang mga Amerikano at ito ay binansagang Paslangan sa Balangiga noong Setyembre 28, 1901.
Republika ng Negros
Kaurian:Kasaysayan ng Pilipinas
Halik
Ang halik o paghalik ay ang pagdampi ng mga labi ng isang tao sa ibang lugar, na ginagamit bilang pagpapahayag ng damdamin, paggalang, pagbati, pamamaalam, paghiling ng kabutihang kapalaran, damdaming romantiko, o pagnanasang seksuwal. Naging kasingkahulugan din ito ng dampi, beso, at besu-beso. At kaugnay ng mga salita o pariralang dapuan ng halik, iduop, at sagian ng halik. Naghahalikan o nagbibigay ng halik ang bawat isang tao sa pamamagitan ng pagdirikit ng kanilang mga labi at ng kanilang mga bibig. Iba-iba ang kahulugan ng halik sa sari-saring mga kalinangan. Sa mas karaniwan, naghahalikan ang mga tao upang magpakita ng pagmamahal o pag-ibig at damdamin para sa isa't isa. Kung minsan, nagpapalitan ng halik ang mga tao bilang tanda ng pagkakaibigan o pagiging magkaibigan. Kung minsan din, nagiging isa itong ritwal ng pagbati o batian.
Valeriano Abanador
Paghanay ng Harangin
Ang Bantayog ni Kapitan Valeriano Abanador (Ingles: Statue of Captain Valeriano Abanador) Ang bantayog na ito ay matatagpuan sa liwasang Balangiga sa bayan ng Balangiga, Silangang Samar ay nagsimula na ang Paslangan sa Balangiga noong Setyembre 28, 1901 ay ang paghahanda ng mga Pilipinong kalakihan ng mga itak ay lumaban sa mga sundalong Amerikano noong panahon ng Digmaang Pilipino-Amerikano.
Kaurian:Mga Pilipino
Elyson de Dios
Si Elyson de Dios (ipinanganak 1 Mayo 1999) ay isang Pilipinong artista na naging First Prince (Unang Prinsipe) sa ikaanim na season ng StarStruck na isang reality television na palabas. Nang nagkaroon ng kontrata sa GMA Network, lumabas siya sa Poor Señorita bilang si Edison Villon kasama ang kanyang kapareha na si Ayra Mariano noong 2016.
Halik
Maraming mga gawi ng paghalik. Maaaring humalik ang tao sa pisngi o mga pisngi bilang pagbati, o upang magpaalam na. Naiiba ang tinatawag na halik na Pranses (kilala sa Ingles bilang French kiss), sapagkat kinasasangkapan ito ng pagdirikit o pagdarampi ng mga dila ng tao habang naghahalikan. Karaniwan itong tinatanaw na tanda ng pagiging matalik o pagmalapit (intimasidad) ng dalawang tao kaysa ibang anyo o gawi ng paghahalikan. Maraming mga tao ang tumitingin o tumuturing sa halik bilang isang galaw o kilos na erotiko.
Air Defense Identification Zone
Ang Air Defense Identification Zone (ADIZ) ay ang himpapawirin sa ibabaw ng kalupaan at katubigan kung saan ang pagkakakilanlan, kinaroroonan, at kontrol ng isang sibilyang aircraft ay kinakailangan sa interes ng pambansang seguridad. Higit ang lawak nito sa himpapawiring sakop ng isang bansa upang bigyan ng karagdagang panahon ang isang bansa na makatugon kung saka-sakaling sa dayuhang kalaban ang isang aircraft. Ang kapangyarihang magtatag ng ADIZ ay hindi iginagawad ng isang pandaigdigang tratado o ipinagpapabawal ng pandaigdigang batas, at walang pandaigdigang lupon ang namamahala nito.
Moksha
Sa mga relihiyon ng India, katulad ng Hinduismo at Budismo, ang moksha (Sanskrito: मोक्ष '; liberasyon o paglaya) o mukti (Sanskrito: मुक्ति; pagpapakawala - kapwa mula sa salitang-ugat na ' "kalagan, pakawalan") ay ang pinaka huling pagpapakawala ng kaluluwa o ng malay (purusha) magmula sa samsara at ang pagwawakas ng lahat ng mga pagdurusa na kasangkot sa pagiging hantad sa paulit-ulit na pagkamatay at muling pagpapanganak (reinkarnasyon). Samakatuwid, ito ang pagpapalaya sa
Air Defense Identification Zone
Itinatag ng Estados Unidos ang unang ADIZ pagkatapos na pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Makaraan ang naganap na insidente noong Setyembre 11, 2001, kung saan ginamit ang komersiyal na sibilyang aircraft upang makapangwasak nang malawakan, nakita ang kahalagahan ng ADIZ bilang isang pamamaraan upang maghanda o makontrol ang isang dayuhang aircraft sa pagpasok sa kanilang teritoryo. Sa ngayon, may 20 bansa at rehiyon na ang may naturang sona, ang Canada, India, Hapon, Pakistan, Norway at United Kingdom, Republikang Bayan ng Tsina, Timog Korea, Taiwan, Estados Unidos, Sweden, Iceland at iba pa. Ang Rusya at Hilagang Korea ay may mga kani-kanila ring di-opisyal na ADIZ. Karaniwang sinasakop lamang ng mga naturang sona ang mga di-pinagtatalunang teritoryo, hindi rin nito sinasaklaw ang mga dayuhang aircraft na walang balak na pumasok sa himpapawiring nasasakupan ng isang bansa, at hindi rin ito nagsasapawan.
Hindi dapat ikalito ang Air defense zones sa mga Flight Information Region (FIR) na ginagamit upang pangasiwaan ang trapiko sa himapapawid. Iba ang FIR sa kadahilanan na ito ay ang mga itinatag na lugar upang mapadali ang trapiko sa himpapawid at upang pangasiwaan din ito.
Conrad III
Si Conrad III, Conrado III, Konrad III, o Konrado III (1093, Bamberg – 15 Pebrero 1152, Bamberg), na nakikilala rin bilang Conrado III ng Alemanya (at iba pang anyo ng kapangalanang ito), ay ang unang Hari ng Alemanya ng dinastiya ng Hohenstaufen. Siya ang anak na lalaki ni Frederick I, Duke ng Swabia, at ni Agnes, isang anak na babae ng Salianong si Emperador Henry IV.
Yaoundé
Ang Yaoundé (, ; ; Jaunde) ay ang kabisera ng Cameroon at, kasama ang populasyon na higit sa than 2.8 milyon, ang ikalawang pinakamalaking lungsod sa bansa pagkatapos ng puwertong lungsod ng Douala. Matatagpuan ito sa Sentrong Rehiyon ng bansa at nasa elebasyon na mga 750 metro (2,500 talampakan) sa itaas ng antas ng dagat.
Ouagadougou
Ang Ouagadougou ay ang kabisera ng Burkina Faso at ang sentrong administratibo, komunikasyon, pangkalinangan at ekonomiko ng bansa. Ito rin ang pinakamalaking lungsod ng bansa, na may populasyon na mga 2,200,000 noong 2015. Kadalasang pinapaikli ang pangalan ng lungsod sa Ouaga. Tinatawag na ouagalais ang mga naninirahan dito. Hinango ang baybay ng pangalang Ouagadougou mula sa ortograpiyang Pranses na karaniwan sa dating Aprikanong kolonya ng Pransya.
Kabilang sa mga pangunahing industriya sa Ouagadougou ay ang pagproseso ng pagkain at tela. Siniserbisyuhan ito ng paliparang internasyunal na nakakabit sa pamamagitan ng riles patungo sa Abidjan sa Ivory Coast at, sa Kaya para sa kargamento lamang. May ilang lansangang-bayan ang nag-uugnay sa lungsod sa Niamey, Niger, timog sa Ghana, at timog-kanluran sa Ivory Coast. Isa ang Ouagadougou sa may pinakamalaking merkado sa Kanlurang Aprika, na natupok noong 2003 at simula noon ay muling binuksan kasama ang mas magandang pasilidad at pinabuting mga patakaran para sa pag-iwas sa sunog. Kabilang sa mga atraksyon dito ang Pambansang Museo ng Burkina Faso, ang Palasyo ng Moro-Naba (ang lugar ng Seremonyang Moro-Naba), ang Pambansang Museo ng Musika at ilang pamilihan ng kasanayan o craft.
Yoshihiko Noda
Si Yoshihiko Noda (野田 佳彦) ang dating Punong Ministro ng Hapon mula 2011 hanggang 2012. Siya ay kasapi ng Demokratikong Partido ng Hapon (DPJ) at isang kasapi ng Kapulungan ng mga Kinatawan sa Pambansang Diet. Siya ay pinangalanang humalili kay Naoto Kan Banri Kaieda sa kanyang partido. Siya ay pormal na hinalal ni Emperador Akihito noong 2 Setyembre 2011. Pagkatapos ng isang malalang pagkatalo ng DPJ sa pangkalahatang halalan noong 2012, si Noda ay nagbitiw bilang pinuno ng partido. Siya ay hinalinhan ni Shinzō Abe bilang Punong Ministro noong 26 Disyembre 2012.
Gilgamesh
Si Gilgamesh (kuneipormang Akkadiano: , Gilgameš, na kadalasang binibigyan ng epithet na ang Hari at kilala rin bilang Bilgames sa pinakamaagang mga tekstong Sumeryo) ang ikalimang hari ng Uruk na kasalukuyang Iraq, (Simulang Dinastiko II, unang dinastiya ng Uruk) na naglalagay sa kanyang paghahari noong ca. 2500 BCE. Ayon sa talaan ng mga haring Sumeryo, siya ay naghari ng 126 na mga taon. Sa Inskripsiyong Tummal, muling itinayo ni Gilgamesh at ng kanyang anak na lalakeng si Urlugal ang sanktuwaryo ng diyosang si Ninlil sa Tumal na isang sagradong kwarter sa kanyang siyudad na Nippur.
Si Gilgamesh ang sentral na karakter sa Epiko ni Gilgamesh na pinakadakilang umiiral na akda ng maagang panitikang Mesopotamiano. Si Gilgamesh ay 2/3 Diyos at 1/3 tao.
Conza della Campania
Ang Conza della Campania (o Conza di Campania; dating tinatawag na Compsa, karaniwang kilala bilang Conza (Campano: Cònze)) ay isang komuna (munisipyo) at dating Katolikong Latin na luklukan ng arsobispo sa lalawigan ng Avellino sa rehiyon ng Campania sa timog Italya.
Gilgamesh
Si Gilgamesh ay pangkalahatang tinatanggap ng mga skolar na tunay na umiral sa kasaysayan dahil sa mga inskripsiyon na natuklasan na kumukumpirma sa pag-iral ng ibang mga pigurang nauugnay sa kanya gaya ng mga haring sina Enmebaragesi at Aga ng Kish.
Conza della Campania
Maagang kasaysayan
Ang Compsa ay isang sinaunang lungsod ng Hirpini na inookupahan ng mananakop na Cartago na si Anibal noong 216 BK.
Gilgamesh
Ang mga pragmento ng tekstong epiko na natuklasan sa Me-Turan (modernong Tell Haddad) ay nagsasalaysay na sa wakas ng kanyang buhay, si Gilgamesh ay inilibing sa ilalim ng isang kama ng ilog. Inilihis ng mga tao ng Uruk ang daloy ng Euphrates na dumadaan sa Uruk para sa paglilibing ng namatay na hari sa kama ng ilog. Noong Abril 2003, inangkin ng isang ekspedisyong Aleman na kanilang natuklasan ang huling libingan ni Gilgamesh.
Renasimiyento
thumb|[[David (Michelangelo)|David, ni Michelangelo (Accademia di Belle Arti, Florence) isang obra maestra ng Renasimiyento at ng pandaigdigang sining. ]] Ang Renasimiyento (mula Renacimiento; Renaissance), kilala rin sa tawag na Muling Pagsilang, ay isang panahon sa Europa, mula ika-14 hanggang ika-17 dantaon, at itinuturing na nagtulay sa pagitan ng Gitnang Kapanahunan at ng makabagong kasaysayan. Nagsimula ito bílang isang pagkilos na kultural sa Italya noong hulihan ng Gitnang Kapanahunan at tuluyang kumalat sa iba pang bahagi ng Europa, na nagpaumpisa sa Sinaunang Makabagong Panahon. Nakatuon ang tradisyonal na pananawa sa mga maagang modernong aspeto ng Renasimiyento at hinihimok na pagtigil ito ng nakaraan, ngunit nakatuon ang mga mananalaysay ngayon sa mga edad medyang aspeto at hinihimok na karugtong ito ng gitnang panahon. . Ang panibagong pag-iisip na ito ay inihayag sa sining, arkitektura, politika, agham, at panitikan. Ang mga sinaunang halimbawa ay ang pagpapaunlad ng persperktibo sa pagpipintang langis at ang ginamit muling kaalaman sa kung paano gumawa ng semento. Bagama't pinabilis ng imbensiyon ng metal movable type ang pagkalat ng mga ideya sa dulo ng ika-15 dantaon, ang mga pagbabago ay hindi pantay-pantay na naranasan sa buong Europa.
Nagsimula ang Renasimiyento noong ika-14 na siglo sa Florencia, Italya. Mararami ang mga napanukalang teorya para mapaliwanag ang kanyang pinagmulan at katangian na nakatuon sa iba't ibang salik katulad ng kakaibhang panlipunan at pambayan sa panahong iyon: istrakturang pampulitika, ang pagtataguyod ng kanyang nangingibabaw na pamilya, ang Medici, at ang pandarayuhan ng mga Griyegong iskolar at kanilang mga teksto sa Italy pagkatapos ng Pagbasak ng Constantinople sa Ottomang Turko. Kabilang sa mga ibang pangunahing sentro ang mga hilagang Italyanong lungsod-estado katulad ng Venezia, Genova, Milano, Bologna, at sa huli Roma noong Renasimiyentong Kapapahan.
Ang Renasimiyento ay may mahaba at masalimuot na historyograpiya, at, alinsunod sa pangkalahatang pag-aalinlangan ng mga hiwalay na pagpapanahon, nagkaroon ng debate ang mula mananalaysay na tumugon sa ika-19 na siglong pagkaluwalhati ng "Renasimiyento" at indibidwal na bayani ng kultura bilang "taong Renasimiyento" na inuusisa ang kahalagahan ng Renasimiyento bilang isang termino at makasaysayang guhit-balangkas. Naobserbahan ni Erwin Panofsky, isang mananalaysay ng sining ang pagtutol sa konsepto ng "Renasimiyento": "Marahil na hindi aksidente na ang katotohanan ng Italyanong Renasimiyento ay pinaka-nausisa nang masigla ng mga taong hindi obligadong kumuha ng propesyonal na interes sa estetikang aspeto ng sibilisasyon – mga mananalaysay ng pag-uunlad pang-ekonomika at panlipunan, mga sitwasyong pampulitika at pangrehilyon, at lalo na, agham pangkalikasan – ngunit katangi-tangi lamang ng mga mag-aaral ng panitikan at bihira lamang sa mga mananalaysay ng Kasiningan."Nagduda ang mga ibang tagamasid kung kultural na "pagsulong" ang Renasimiyento mula sa Gitnang Kapanahunan, at tinitingnan nila ito bilang panahon ng pesimismo at galimgim para sa klasikong sinaunang kasaysayan, habang ang mga panlipunang at pang-ekonomikang mananalaysay, lalo na ng mga longue durée, ay nakatuon na lamang sa kawalang-tigil ng dalawang kapanahunang ito, na konektado, tulad ng inobserbahan ni Panofsky, "ng isang libong pagkakaugnay".
Unang lumitaw ang salitang Renaissance, na nangangahulugang "muling pagsilang" (Ingles: Rebirth) noong dekada 1830. Matatagpuan din ang salita sa gawain ni Jules Michelet noong 1855, Histoire de France. Ginagamit din ang salitang Renasimiyento sa mga ibang makasaysayang at kultural na kilusan, katulad ng Renasimiyentong Carolingo at Renasimiyento ng ika-12 siglo.
Pangkalahatang ideya
Ang Renasimiyento ay isang kilusang pangkultura na labis na umepekto sa Europeong buhay-intelektwal sa maagang modernong kapanahunan. Nagsimula sa Italya, at kumalat sa iba pang bahagi ng Europa noong ika-16 na siglo, naramdaman ang impluwensiya nito sa panitikan, pilosopiya, sining, musika, pulikta, agham, relihiyon, at iba pang aspeto ng intelektwal na pagtatanong. Ginamit ng mga Renasimiyentong iskolar ang pamamaraang pantao sa pag-aaral, at naghanap ng realismo at damdamining pantao sa sining.
Suzanne Somers
Si Suzanne Somers (ipinanganak na Suzanne Marie Mahoney noong 16 Oktubre 1946) ay isang Amerikanang aktres, may-akda, manganganta, at negosyante, na nakikilala dahil sa kanyang mga gampaning pantelebisyon bilang Chrissy Snow sa Three's Company at bilang Carol Lambert noong Step by Step.
Renasimiyento
Pangkalahatang ideya
Hinanap ng mga Renasimiyentong humanista katulad ni Poggio Bracciolini sa mga monasteryong aklatan ng Europa ang Lating pampanitikang, makasaysayang, at pang-orador na teskto ng Sinaunang Kasaysayan, habang nakabuo ang Pagbagsak ng Constantinople (1453) ng pagdagsa ng dumadayong Griyegong iskolar na nagdala ng mga mahahalagang manuskrito sa sinaunang Griyego, karamihan na nawala sa karimlan sa Kanluran.
Suzanne Somers
Sa pagdaka, si Somers ay naging may-akda ng magkakasunud-sunod na mabiling mga aklat na pantulong sa sarili, kabilang na ang Ageless: The Naked Truth About Bioidentical Hormones (2006), na may kahulugang "Walang Pagtanda: Ang Lantad na Katotohanan Hinggil sa mga Hormonang Magkamukha ang Biyolohiya", isang aklat tungkol sa terapiya ng pagpapalit ng hormonang biyoidentikal. Naglabas din siya ng dalawang mga awtobiyograpiya, apat na mga aklat ng diyeta, at isang aklat ng panulaan na pinamagatang "Touch Me" (1980), na may kahulugang "Hipuin mo Ako".
Renasimiyento
Pangkalahatang ideya
Sa kanilang bagong pokus ng mga makasaysayang at literaryong teksto, kitang-kita na magkaiba ang mga Renasimiyentong iskolr sa mga edad medyang iskolar ng Renasimiyento ng ika-12 siglo, na nagpokus sa pag-aaral ng mga Griyegong at Arabeng gawain ng agham pangkalikasan, pilosopiya, matematika, sa halip ng mga kutural na teksto. left|thumb|[[Portrait of a Young Woman (Botticelli, Frankfurt)|Ritratto di giovane donna [Litrato ng Dalagang Babae] (s. 1480–85) (Simonetta Vespucci) ni Sandro Botticelli]] Sa muling pagsilang ng neo-Platonismo, hindi tinanggihan ng mga Renasimiyentong humanista ang Kristiyanismo; medyo salungat, nilaan ang karamihan ng mga pinakadakilang gawain ng Renasimiyento rito, at pinatangkilik ng Simbahan ang maraming gawin ng Renasimiyentong sining. Gayunpaman, nagkaroon ng banayad na pagbabago sa pagtingin ng mga intelektuwal sa relihiyon na sumalamin sa ibang aspeto ng kultural na buhay. Bilang karagdagan, ibinalik ang maraming Griyegong Kristiyanong gawin, kasama ang Griyegong Bagong Tipan, mula sa Byzantium patungo sa Kanlurang Europa at umakit sa mga Kanluraning iskolar sa unang pagkakataon noong huling sinaunang kasaysayan. Makatutulong ang bagong interes na ito sa mga Griyegong Kristiyanong gawain, at lalo na ang pagbabalik sa orihinal Griyego ng Bagong Tipan na itinaguyod ng mga humanistang Lorenzo Valla at Erasmus, sa pagkakaroon ng Repormang Protestante.
Suzanne Somers
Kasalukuyan siyang nagtatampok ng mga bagay-bagay na kanyang dinisenyo sa ShopNBC.
Renasimiyento
Pangkalahatang ideya
Pagkatapos ng unang pagpahalimbawa ng artistikong pagbabalik sa klasisismo sa iskultura ni Nicola Pisano, nagpunyagi ang mga Florentinong pintor na pinangunahan ni Masaccio na ilarawan nang makatotohanan ang anyo ng tao, kaya nagbuo sila ng mga kasiningan para ilarawan ang perspektibo at liwanag nang mas natural. Sinikap ng mga pampulitikang pilosopo, si Niccolò Machiavelli ang pinakatanyag, na ilarawan ang totoong buhay-pulitika, iyan ay makaunawa nang makatwiran. Isang kritikal na ambag sa humanismo ng Italyanong Renasimiyento, sinulat ni Giovanni Pico della Mirandola ang tanyag na teksto "De hominis dignitate" (Talumpati tungkol sa Dignidad ng Tao, 1486) na binubuo ng mga serye ng mga tesis tungkol sa pilosopiya, natural na pag-iisip, pananampalataya at salamangka na ipinagtanggol sa anumang kalaban sa batayan ng katwiran. Bilang karagdagan sa pag-aaral ng klasikong Latin at Griyego, nagsimulang gumamit ang mga Renasimiyentong may-akda ng mga katutubong wika; na kasama ng panimula ng paglilimbag, nagpahintulot ito sa marami pang mga tao na makapagbasa ng mga aklat, lalo na ang Bibliya.
Sa pangkalahatan, maaaring tingnan ang Renasimiyento bilang pagtatangka ng mga intelektwal na mag-aral at pabutihin ang sekular at makamundo sa pamamagitan ng muling pagsilang ng mga ideya mula sa sinaunang panahon at sa pamamagitan ng makabagong diskarte sa pag-iisip. Hindi pinahahalagahan ang Renasimiyento ng ilang mga iskolar, katulad ni Rodney Stark, sa pabor ng mga mas maagang pagbabago ng mga Italyanong lungsod-estado noong Mataas na Gitnang Kapanahunan, na ikinasal ang tumutugon na gobyerno, Kristiyanismo, at ang pagsilang ng kapitalismo. Ayon sa pagsusuri nito, samantalang absolutista ang mga dakilang Europeong estado (Pransiya at Espanya), at nasa ilalim ng direktang kontrol ng Simbahan ang iba, kinuha ng mga nagsasariling republikang lungsod ng Italya ang mga prinsipyo ng kapitalismo na inimbento sa mga monastikong estado at nagpalitaw ng napakalawak na walang ulirang komersyal na rebolusyon na nauna sa at pinondohan ang Renasimiyento.
Pinagmulan
Maraming nangangatwiran na ang mga ideyang nilalarawan ng Renasimiyento ay buhat ng huling bahagi ng ika-13 dantaong Florencia, partikular sa mga sulat nina Dante Alighieri (1265–1321) at Francesco Petrarca (1304–1374), gayon din sa mga pinta ni Giotto di Bondone (1267–1337). Medyo tumpak ang pinepetsahan ng mga ibang manunulat sa Renasimiyento; iminungkahi ng isa na 1401 ang simula, habang nakipagkumpitensya ang mga magkaribal na henyo Lorenzo Ghiberti at Filippo Brunelleschi para sa kontratang yumari ng tansong pinto para sa Pabinyagan ng Katedral ng Florencia (nanalo si Ghiberti). Nakikita ng iba ang mas kalahatang labanan ng mga manlilikha at erudito katulad ni Brunelleschi, Ghiberti, Donatello, and Masaccio para sa mga artistikong komisyon bilang apoy na nagsimula ng pagkamalikhain ng Renasimiyento. Gayunman, nananatiling pinagtatalunan kung bakit nagsimula ang Renasimiyento sa Italya, at kung bakit nagsimula ito noong nagsimula ito. Alinsunod dito, pinanukala ang ilang mga teorya para paliwanagin ang kanyang pinagmulan. alt=|thumb|Tanawin ng [[Lungsod ng Florencia|Florencia, pinagmulan ng Renasimiyento]] Noong Renasimiyento, hawak-kamay ang pera at sining. Nakasalalay ang mga manlilikha sa mga tagatangkilik habang kinailangan ng mga tagatangkilik ng pera para pagyamanin ang talento ng mga manlilikha. Dinala ang kayamanan sa Italya noong ika-14, ika-15, at ika-16 na siglo sa pamamagitan ng pagpapalawak ng kalakalan sa Asya at Europa. Pinalakas ng pagmimina ng pilak sa Tyrol ang daloy ng pera. Idinagdag ng mga karangyaan mula sa Silangang mundo na iniuwi noong Mga Krusada ang kaunlaran ng Genoa at Venice. left|thumb|[[Coluccio Salutati]]
Suzanne Somers
Noong 2011, napangalanan siya bilang isa sa "100 Hottest Women of All-Time" (100 Pinaka Maiinit na mga Babae sa Lahat ng Panahon) ng Men's Health.
Renasimiyento
Mga Lating at Griyegong yugto ng Renasimiyentong humanismo
Hindi katulad sa Lating teksto, na pinatilian at pinag-aralan sa Kanlurang Europa mula noong huling bahagi ng sinaunang kasaysayan, sobrang limitado ang pag-aaral ng sinaunang Griyegong teksto sa edad medyang Kanlurang Europa. Pinag-aralan ang mga Sinaunang Griyegong teksto tungkol sa agham, matemtika, at pilosopiya mula noong Mataas na Gitnang Kapanahunan sa Kanlurang Europa at sa edad medyang Islamikong mundo (karaniwan sa pagsasalin), ngunit hindi pinag-aralan ang mga Griyegong pampanitikan, pang-orador, at makasaysayang gawain (tulad ng Homer, mga Griyegong mandudula, Demosthenes at Thucydides) sa mga Lating at edad medyang Islamikong mundo; sa Gitnang Kapanahunan, pinag-aralan lamang ang mga tekstong ito ng mga Bisantinong iskolar. Isa sa mga pinakamalaking tagumpay ng Renasimiyentong iskolar ang pag-uuwi ng buong klase ng Griyegong kultural na gawain sa Kanlurang Europa sa unang pagkakataon mula noong huling sinaunang kasaysayan. Minana ng mga Arabeng lohiko ang mga Griyegong ideya pagkatapos nilang sumalakay at manlupig sa Ehipto at sa Levant. Kumalat ang kanilang mga pagsasalin at komentaryo mula sa Arabeng Kanluran patungo sa Iberia and Sicilia na naging mahahalgang sentro para sa transmisyon ng mga ideya. Mula ika-11 hanggang ika-13 siglo, natatag sa Iberia ang maraming paaralan na nakalaan sa pagsasalin ng mga pilosopikong at siyentipikong gawain mula sa Klasikong Arabe patungo sa Edad Medyang Latin. Pinakatanyag dito ang Paaralang Toledo ng mga Tagasalin. Bumuo ang pagpupunyagi ng pagsasalin mula sa Islamikong kultura, kahit na madalas na hindi planado at desorganisado, ng pinakamalaking transmisyon ng ideya sa kasaysayan. Kadalasang pinepetsahan ang kilusang ito na muling pagsamahin ang karaniwang pag-aaral ng Griyegong pampanitikang, makasaysayang, pang-orador, at teolohikong tektso sa kurikulum ng Kanlurang Europa sa imbitasyon noong 1396 mula kay Coluccio Salutati sa Bisantinong diplomata at iskolar Manuel Chrysoloras (s. 1355–1415) na magtuto ng wikang Griyego sa Florencia. Itinuloy ang legado nito ng ilang mga ekspatriateng Griyegong iskolar, katulad nila Basilios Bessarion at Leo Allatius. alt=|thumb|Pampulitikang mapa ng Italyanong [[Peninsula|Tangway sirka 1494]]
Mga panlipunang at pampulitikang istraktura sa Italya
Ipinahiwatig ni Quentin Skinner, isang mananalaysay at pilosopong pampulitika na napansin ni Otto ng Freising (s. 1114–1158), isang Alemang obispo na bumisita sa hilgang Italya noong ika-12 siglo, ang laganap na bagong uri ng pampulitikang at panlipunang organisasyon, na inobserba na waring tumalikod ang Italya sa Piyudalismo para nakabase ang kanyang lipunan ayon sa mga mangangalakal at komersyo. Konektado rito ang antimonarkikal na pag-iisip na kinatawan sa tanyag na maagang Renasimiyentong Allegoria ed effetti del Buono e del Cattivo Governo [Alegorya ng Mabuti at Masamang Gobyerno] ni Ambrogio Lorenzetti (ipininta 1338–1340), na may malakas na mensahe tungkol sa mga birtud ng pagkamakatarungan, katarungan, republikanismo, at pangangasiwa. Nagpigil sa Simbahan at Imperyo, nakalaan ang mga republika ng lunsod sa mga paniwala ng kalayaan. Inuulat ni Skinner na maraming mga pagsasanggalang ng kalayaan tulad ng pagdiriwang ni Matteo Palmieri (1406–1475) ng Florentinong kadalubhasaan hindi lamang sa kasiningan, iskultura, at arkitekto, pero sa "kapuna-punang pagbulaklak ng pang-asal, panlipunang, pampulitikang pilosopiya na nangyari sa Florencia sa parehong oras".
Kahit mga lungsod at estado sa ibayo ng gitnang Italya, tulad ng Republika ng Florencia sa panahong ito, ay kilala para sa kanilang Republikang pangkalakal, lalo na ang Republika ng Venezia. Bagaman oligarkiyal ang mga ito sa totoo lamang, at halos walang pagkakahawig sa moderong demokrasya, nagkaroon sila ng mga demokratikong katangian at nakikiramay na estado, na may anyo ng pakikilahok sa pamamahala at paniniwala sa kalayaan. Kaaya-aya ang nadulot nilang kaukulang pampulitikang kalayaan sa akademikong at artistikong pagsulong. Gayundin, ginawang intelektwal na sagandaan ang posisyon ng mga Italyanong lungsod tulad ng Venezia bilang dakilang sentro ng pangangalakal. Dinala ng mga mangangalakal ang mga ideya mula sa malayong sulok ng daigdig, lalo na mula sa Levant. Naging susi ang Venezia sa pangangalakal ng Europa sa Silangan, at tagagawa ito ng magandang salamin, habang kabisera ang Florencia ng tela. Ang ibig sabihin ng dinalang kayamanan ng mga negosyong ito sa Italya ay maaaring atasin ang mga pampublikong at pribadong proyekto at mas maraming oras ang mga indibidwal para mag-aral.
Salot na Itim
thumb|[[The Triumph of Death|Ang Pagwagi ng Kamatayan ni Pieter Bruegel (s. 1562) ay sumasalamin sa kaguluhan sa lipunan at sindak na sumunod sa salot na lumuray sa edad medyang Europa.]] Isang ihinarap na teorya ay ang pagkaluray sa Florencia na dala ng Salot na Itim na sumalanta sa Europa sa pagitan ng 1348 at 1350, ay nagbunga sa pagbabago sa pagtigin sa mundo ng mga tao sa ika-14 na siglong Italya. Apektadong apektado ang Italya ng salot, at nagbakasakali na ang nagresultang kasanayan sa kamatayan ay nagpangyari sa mga palaisip na mas pag-isipan nila ang kanilang buhay sa Daigdig, sa halip ng espiritwalidad at ang kabilang buhay. Ikinatwiran din ang pag-udyok ng Salot na Itim ng bagong alon ng debosyon na inihayag sa pagtangkilik ng relihiyosong gawaing sining. Gayunpaman, hindi ito ipinapaliwanag kung bakit nangyari ang Renasimiyento sa Italya mismo noong ika-14 na siglo. Naapektuhan ng Salot na Itim ang buong Europa sa mga inilarawang paraan, hindi lamang sa Italya. Marahil naging resulta ang paglitaw ng Renasimiyento sa Italya sa kumplikadong interaksyon ng mga salik sa itaas.
Idinala ang salot ng mga pulgas sa mga naglalayag na barkong bumabalik mula sa mga daungan ng Asya. Mabilisan ang pagkalat nito dahil sa kakulangan sa wastong sanitasyon: nawalan ang populasyon ng Inglatera, dating 4.2 milyon, ng 1.4 katao sa salot bubonika. Muntik nang mahati ang populasyon ng Florencia sa taong 1347. Bilang resulta ng pagwawasak ng mga tao, tumaas ang halaga ng uring manggagawa, at naging mas malaya ang mga karaniwang tao. Upang matugunan ang lumalaking pangangailangan para sa trabaho, naglakbay ang mga manggagawa para sa pinakamainam na posisyong pangkabuhayan.
Nagkaroon ng kinahinatnan sa ekonomiya ang pagbagsak ng populasyon dahil sa salot: bumaba ang presyo ng pagkain at bumaba ang halaga ng lupa ng 30–40% sa karamihang bahagi ng Europa sa pagitan 1350 ng 1400. Marami ang nawalan ng mga maylupa, ngunit para sa mga ordinaryong tao, ito ay naging di-inaasahan kapalaran. Ang mga nakaligtas sa salot ay hindi lamang nakaranas ng mas murang presyo ng pagkain ngunit mas masagana ang mga lupa, at karamihan sa kanila ay nakapagmana ng ari-arian sa kanilang mga namatay na kamag-anak.
Higit na mas makabuluhan ang pagkalat ng salot sa mga mahirap na lugar. Sinalanta ng mga salot ang mga lungsod, lalo na ang mga kabataan. Madaling ikinalat ang salot ng mga kuto, maruming inuming tubig, hukbong-kati, o di-mabuting sanitasyon. Ang mga kabataan ang naging pinakaapektado dahil tudlaan ng mga sakit tulad ng tipus at sipilis ang sistemang imunidad, kaya halos walang pagkakataon ang mga bata. Naging mas apektado ng pagkalat ng salot ang mga kabataan sa mga tirahan sa lungsod kaysa sa mga kabataan ng mga mayayaman.
Ang Salot na Itim ang ikinagulo sa istrakturang panlipunan at pampulitikal ng Florencia kumpara sa mga kinamamayaang salot. Sa kabila ng makabuluhang pagkakamatay ng mga miyembro ng mga namumunong uri, nanatiling umandar ang pamahalaan ng Florencia sa panahong ito. Isinuspinde ang mga pormal na katipunan ng mga nahalhal na kinatawan sa kasukdulan ng salot dahil sa mga napakagulong kondisyon sa lungsod, ngunit hinirang ang isang maliit na pangkat ng opisyal para patakbuhin ang lungsod na tumiyak sa pagpapatuloy ng gobyerno.
Sining
Sa panahong ito nagbago ang pananaw ng madla tungkol sa gamit ng sining. Sa halip na gamitin ito sa pananampalataya, nagamit na ito bilang pagtutulad sa tunay na buhay. Ninais ng mga manlilikha ng sining na gumamit ng mga Klasikong, o Greko-Romanong, dalumat sa kanilang mga gawa.
Lalawigan ng Pistoia
Ang lalawigan ng Pistoia (provincia di Pistoia) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Tuscany sa gitnang Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Pistoia at ang lalawigan ay napapaligiran ng lupain. Ito ay may lawak na 964.12 km2 at kabuuang populasyon na 291,788 na naninirahan (mula noong 2015). Mayroong 22 mga komunidad sa lalawigan.
Ang lalawigan ay nabuo noong 1927 sa ilalim ng pamumuno ni Mussolini, at may pinakamababang kita per capita sa Toscana noong 1966 dahil sa mataas na antas ng kahirapan. Ito ay dahil ang lalawigan ay pangunahing agrikultural bago matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at mula noon ay kailangang mabilis na umunlad tungo sa kapitalismo ng industriya at talikuran ang mga ugat nito sa agrikultura. Ang populasyon ng lalawigan ay tumataas kamakailan, na lumilipat mula 268,437 noong 2011 hanggang sa humigit-kumulang 292,000 noong 2015.
Ang Bundok ng Pistoia at ang mga resort na Abetone at Val di Luce ay mga destinasyon ng turista para sa mga skier, at ang lalawigan ay naglalaman ng kumbinasyon ng patag na lupain tulad ng lugar ng lambak ng Ombrone at ang ilog na dumadaloy dito, at bulubunduking lupain. Ang lungsod ng Pistoia ay humigit-kumulang 40 km malayo sa parehong Lucca at Florencia. Ang lupain sa paligid ng mga lungsod ng Pistoia at Pescia ay mga sikat na lokasyon para sa pagtatanim ng bulaklak at halaman para sa mga pandaigdigang pagluluwas, at kilala ang bayan at komunidad na Quarrata sa mga kasangkapang gawa sa kahoy nito.
Mga panlabas na link
Province of Pistoia
Shinzō Abe
Si Shinzō Abe (安倍 晋三) ay ang dating Punong Ministro ng Hapon simula 2006 hanggang 2007 at simula 2016 hanggang 2020. Siya ay naging Pangulo ng Partido Liberal Demokratiko (LDP) at chairman ng Oyagaku pangkat propulsiyong parliamentaryo. Si Abe ang ika-90 na Punong Ministro ng Hapon na hinalal sa isang espesyal na sesyon ng Pambansang Diet noong 26 Setyembre 2006. Siya ang pinakabatang punong ministro pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdigan at ang una na ipinanganak pagkatapos ng digmaan. Siya ay nagsilbing punong ministro na kaunti sa isang taon at nagbitiw noong 12 Setyembre 2007. Siya ay pinalitan ni Yasuo Fukuda na nagpasimula ng mga punong ministr ona hindi nagpanatili ng posisyon sa higit sa isang taon. Noong 26 Setyembre 2012, tinalo ni Abe ang dating Ministro ng Pagtatanggol na si Shigeru Ishiba sa isang botong run-off upang manalo sa halalang pampanguluhan (presidential) ng LDP. Si Abe ay muling naging Punong Ministro pagkatapos ng malaking pagkapanalo ng LDP sa 2012 pangkalahatang halalan noong 26 Disyembre 2012. Siya ang naging pinkamatagal na naglingkod na punong ministro matapos niyang pangunahan ang pagkapanalo ng LDP sa mga eleksyon noong 2014 at 2017. Noong Agosto 2020 ay inanunsyo ni Abe ang kanyang pagbitiw bilang punong ministro dahil sa kanyang kalusugan. Ibinigay niya ang kanyang pagbitiw noong 16 ng Setyembre, siya ay sinundan ni Yoshihide Suga.
Si Abe ay isang matatag na konserbatibo na inilalarawan ng mga komentarista sa pulitika na bilang isang maka-kanang nasyonalistang Hapon.
Napatay si Abe ni Tetsuya Yamagami (isang dating marino ng Japan Maritime Self-Defense Force) noong Hulyo 8, 2022 habang nagbibigay ng kanyang kampanyang pananalita sa Nara.
Asasinasyon ni Shinzō Abe
Sa ika-8 Hulyo 2022, dakong 11:30 JST (UTC+9) ng tanghali sa Nara ay nabaril si Abe habang hinahatid ang kanyang kampanyang pananalita. . Isang 41 taong gulang na suspek na si Yamagami Tetsuya (isang dating marino ng Japan Maritime Self-Defense Force [mula 2002 hanggang 2005]) ang naaresto at umamin sa lokal na kapulisan. Isinugod si Abe sa Nara Medical University Hospital sa Kashihara, dito inanunsyo ang kanyang pagpanaw sa dakong 17:03 JST. Siya ay nasa edad na 67 sa kanyang oras ng pagpanaw.
Bilang tugon sa pagbaril at sa kanyang pagpanaw, maraming mga kasalukuyang at dating pinuno ng daigdig ang nagpadala ng kanilang simpatya at suporta para kay Abe.
Valenza
Ang Valenza (Valensa) ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria sa rehiyon ng Italya na Piamonte, na matatagpuan mga 80 km silangan ng Turin at mga 11 km hilaga ng Alessandria.
Kasaysayan
Isang kuta ng Ligures, ito ay nasakop ng mga Romano noong ika-2 siglo BK, at naging isang foro bilang Forum Fulvii Valentinum, na mayroong hurisdiksyon ng batas at isang merkado. Matapos ang pagbagsak ng Kanlurang Imperyong Romano, ang karamihan sa populasyon ay lumipat mula sa mga burol ng nakaraang mga tirahan upang manirahan kung saan naroon ang kasalukuyang bayan. Ito ay sinalanta ng mga Burgundio at pinamunuan ng mga Lombardo. Matapos ang Francong pananakop sa hilagang Italya, naging bahagi ito ng marka ng Montferrat.
Pananakop ng mga Ingles sa Maynila
Ang pananakop ng mga Ingles sa Maynila sa pagitan 1762 at 1764 ay isang bahagi ng kasaysayan ng Pilipinas kung saan sinakop nang Kaharian ng Gran Britanya ang kabisera ng kolonyang Kastila, ang Maynila at ang kalapit nitong pangunahing daungan sa Kabite.
Ang paglaban mula sa pansamantalang pamahalaang kolonyal na Kastila na itinatag ng mga kasapi ng Real Audiencia ng Maynila at nang mga kakamping Pilipino nito ang nakapigil sa puwersang Ingles upang mapasailalim ang iba pang mga teritoryo sa mga kalapit na bayan ng Maynila at Kabite. Ang pananakop ng mga Ingles ay nagwakas sa isang kasunduang pangkapayapaan ng Pitong Taong Digmaan.
Donita Nose
Si Ogie Solano o mas kilala bilang Donita Nose ay isang komedyanteng mula sa Pilipinas. Nakilala siya bilang Donita Nose dahil ginagaya niya ang katauhan ng artistang si Donita Rose. Lumalabas siya bilang host ng Wowowin sa GMA Network at naging komedyanteng stand-up sa mga bar pang-komedya na Punch Line at Klownz sa Lungsod ng Quezon.
Pananakop ng mga Ingles sa Maynila
Mga kaganapan bago ang pananakop
Noong panahong iyon, mayroon nang digmaan ang Britanya at Pransiya na tinatawag ngayong Pitong Taon Digmaan. Habang tumatagal ang digmaan, ang walang pinapanigang pamahalaan ng mga Kastila ay nag-aalala na ang mga pagkatalo ng mga Pranses sa mga Ingles ay magiging isang malaking banta sa interes ng Espanya. Unang naghayag ng digmaan ang Britanya laban sa Espanya noong 4 Enero 1762, at noong 18 Enero 1762 ay naglabas din ang Espanya ng kanilang sariling pagpapahayag ng digmaan laban sa Britanya. Matagumpay na nakagawa ng kasunduan ang Pransiya at Espanya na kinilala bilang Pacte de Famille na nilagdaan noong 15 Agosto 1761. Sa isang lihim na pagpupulong, madaling nakapaghanda ang Espanya upang makipagdigma sa Britanya.
Mga dagdag babasahin
Borschberg, P. (2004), “Chinese Merchants, Catholic Clerics and Spanish Colonists in British-Occupied Manila, 1762-1764” in "Maritime China in Transition, 1750-1850", ed. by Wang Gungwu and Ng Chin Keong, Wiesbaden: Harrassowitz, pp. 355–372.
Cheryl Tiegs
Si Cheryl Rae Tiegs (ipinanganak noong Setyembre 25, 1947) ay isang Amerikanang modelo at aktres. Noong 2011, napangalanan siya bilang isa sa "100 Hottest Women of All-Time" (100 Pinaka Maiinit na mga Babae sa Lahat ng Panahon) ng Men's Health. Ayon pa rin sa Men's Health naging tanyag si Tiegs dahil sa kanyang maraming ulit na paglabas sa pangharap na pabalat sa damit na pampaligong edisyon ng Sports Illustrated, kabilang ang mga taon ng 1970, 1975, at 1983. Noong nasa gulang siyang 17, lumitaw na siya sa pangharap ng pabalat ng magasing Glamour. Bagaman hindi naging gaanong matagumpay sa karera ng pag-aartista, nagkaroon siya ng kameya bilang dating asawa ng karakter na si Quagmire sa animadong sitwasyon ng komedya na Family Guy.
Tsinong Han
Ang mga Han  (o Tsinong Han  ay isang pangkat etniko sa Silangang Asya na katutubo sa Tsina. Sila ang pinakamalaking pangkat etniko sa mundo, na binubuo ng tinatayang 18% ng populasyon ng mundo. Binubuo ang mga Han ng iba't ibang subgrupo na nagsasalita ng mga bariyedad o uri ng wikang Tsino.  Tinatayang nasa 1.4 bilyong Tsinong Han na pangunahing natitipon sa Republikang Bayan ng Tsina (kabilang ang Kalupaang Tsina, Hong Kong, at Macau), kung saan binubuo sila ng mga 92% ng kabuuang populasyon. Sa Taiwan, binubuo ito ng mga 97% ng populasyon.  Binubuo din ng mga 75% ng kabuuang populasyon ng Singapore na Tsinong Han.
Nagmula sa Hilagang Tsina, mababakas ang liping Tsinong Han sa Huaxia, isang kompederasyon ng mga kalipunang pang-agrikultura na namuhay sa may Ilog Dilaw. Kabilang sa kolektibong kompederasyong Neolitikong ito ang mga kalipunang pang-agrikultura na Hua at Xia, kaya ganito ang pangalan nila. Nanirahan sila sa mga Kalagitnaang Kapatagan sa palibot ng gitna at mas mababang bahagi ng Ilog Dilaw sa Hilagang Tsina. Mga ninuno ng mga makabagong Tsinong Han ang mga kalipunang ito na nagsimula ng kabihasnang Tsino. Sa loob ng panahon ng mga Estadong Nikikidigma, nagdulot ito ng pag-usbong ng sinaunang nakikilalang kamalayan ng Tsino sa panahong Zhou na tinutukoy ang sarili bilang Huaxia (literal na "ang magandang kadakilaaan"), na katangi-tanging ginamit upang purihin ang isang kalinangang "sibilisado", taliwas sa tinuturing na "barbaro" sa katabi at karatig na paligid na nasa hangganan ng mga Kahariang Zhou na pinapanirahan ng iba't ibang hindi Tsinong Han na pumapalibot sa kanila. Sa maraming pamayanang Tsino sa ibayong-dagat, ginagamit ang katawagang mga Hua o Huazu  para sa mga etnisidad na Tsinong Han na iba sa Zhongguo Ren  na may mga konotasyon at implikasyon na pagiging mamamayan ng Tsina, kabilang ang mga may etnisidad na hindi Tsinong Han.
Patuloy na lumawak ang mga kalipunang Huaxia mula sa Hilagang Tsina tungo sa Katimugang Tsina sa nakaraang dalawang milenyo, sa pamamagitan ng pananakop ng militar at kolonisasyon. Kumalat ang kalinangang Huaxia tungong timog mula sa sentro ng Palanggana ng Ilog Dilaw na kinuha ang iba't ibang mga pangkat na hindi etnikong Han na naging sinisado sa loob ng mga siglo at iba't ibang punto ng kasaysayan ng Tsina.
Kaibyō
Ang "pusang kakaiba" (かいびょう) ay mga pusang sobrenatural sa kuwentong-pambayang Hapones. Kabilang dito ang bakeneko, isang yōkai (o sobrenatural na nilalang) na madalas isinasalarawan na may kakayahang magbagong-anyo papunta sa anyong tao maneki-neko, na karaniwang isinasalarawan bilang isang figurine na madalas pinaniniwalang naghahatid ng suwerte sa may-ari; at nekomata, na tumutukoy sa isang tipo ng yōkai na naninirahan sa mga kabundukang pook at mga domestikadong pusa na tumanda na at nagtransporma at naging yōkai.