cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dhaka
Metropolitanong Dhaka
Nagsimula ang pag-unlad ng "totoong lungsod" pagkatapos ng partisyon ng India, kung kailan ang Dhaka ay nakilala bilang pangalawang kabisera ng Pakistan. Ito ay napormalisa noong 1962 nang ideklara ni Ayub Khan ang lungsod bilang pambatasang kabisera sa ilalim ng konstitusyon ng Pakistan ng 1962. Lumitaw ang mga bagong kapitbahayan sa dating mga lugar ng baog at agraryo, kabilang ang Dhanmondi (granaryo ng bigas), Katabon (tinik na gubat), Kathalbagan (kahuyan ng langka), Kalabagan (kahuyan ng saging), at Gulshan (hardin ng bulaklak). Mabilis na pinabuting ang mga antas ng pamumuhay kumpara sa mga pre-partisyon. Nagsimulang mag-industriyalisa ang ekonomiya. Sa labas ng lungsod, niyari ang pinakamalaking gilingan ng jute sa buong mundo. Ginawa ng gilingan ang mga paninda ng jute na kailangan habang Digmaang Koreano. Nagsimulang itayo ang mga bahay na duplex. Noong 1961, ang bumuting antas ng pamumuhay ay nasaksihan nina Elizabeth II at Prinsipe Philip, Duke ng Edinburgh. Noong 1966 binuksan ang otel na InterContinental Dhaka, na idinisenyo ni William B. Tabler. Isinapi ang arkitektong Estonyo-Amerikanong Louis Kahn para idisenyo ang Asambleang Dhaka, na orihinal na inilaan upang maging pederal na parlamento ng Pakistan at kalaunang naging parlamento ng Bangladesh na malaya. Iniugnay ng East Pakistan Helicopter Service (isang subsidaryo ng Pakistan International Airlines) ang lungsod sa mga rehiyonal na bayan.
Binuksan ang Dhaka Stock Exchange noong Abril 28, 1954. Ang unang lokal na kompanyang panghimpapawid na Orient Airways ay nagsimula ng mga lipad sa pagitan ng Dhaka at Karachi noong Hunyo 6, 1954. Ang Dhaka Improvement Trust ay itinatag noong 1956 upang coordinate ang pag unlad ng lungsod. Ang unang master plan para sa lungsod ay nabuo sa 1959. Ang Southeast Asia Treaty Organization ay nagtatag ng isang sentro para sa medikal na pananaliksik (na tinatawag ngayong ICDDR,B) sa lungsod noong 1960.
Ang maagang panahon ng kaguluhan sa politika ay nakita sa pagitan ng 1947 at 1952, partikular na ang Kilusang Wikang Bengali. Mula sa kalagitnaan ng 1960s, ang anim na hinihingi ng Awami League para sa awtonomiya ay nagsimulang magbunga ng mga adhikaing pro-kasarinlan sa buong Silangang Pakistan. Noong 1969, si Sheikh Mujibur Rahman ay pinalaya mula sa bilangguan sa gitna ng isang kaguluhan sa masa na humantong sa pagbibitiw ni Ayub Khan noong 1970. Ang lungsod ay may maimpluwensyang pamamahayag na may mga kilalang pahayagan tulad ng Pakistan Observer, Ittefaq, Forum, at Weekly Holiday. Habang krisis sa politika at konstitusyon noong 1971, ang junta ng militar, na pinamunuan ni Yahya Khan, tumangging ilipat ang kapangyarihan sa bagong halal na Pambansang Kapulungan, na nagdulot ng kaguluhan sa masa, sibil na pagsuway, at kilusan para sa sariling pagpapasya. Noong Marso 7, 1961, kinausap ng lider ng Awami League, ni Sheikh Mujibur Rahman, ang isang napakalaking pampublikong pagtitipon sa Ramna Race Course Maidan sa Dhaka, kung saan siya ay nagbabala ng isang pakikibaka para sa kalayaan. Kasunod nito, nakita ng Silangang Pakistan ang isang kilusang di-pakikipagtulungan kontra estadong Pakistani. Noong Araw ng Republika ng Pakistan (Marso 23, 1971), ipinakita na mga watawat ng Bangladesh sa buong Dhaka bilang isang pagpapakita ng paglaban.
Sperlonga
Ang Sperlonga (lokal na Spelonghe) ay isang baybaying bayan sa lalawigan ng Latina, Italya, halos kalahati ng pagitan ng Roma at Napoles. Kilala ito sa sinaunang Romanong grotto sa dagat na natuklasan sa bakuran ng Villa ni Tiberio naglalaman ng mga mahalaga at kamangha-manghang mga eskultura ng Sperlonga, na itinatanghal sa isang museo sa pook.
Kasama sa mga nakapalibot na bayan ang Terracina sa Kanluran, Fondi sa Hilaga, Itri sa Hilagang-Silangan, at Gaeta sa Silangan. left|thumb|350x350px| Grotto ni Tiberio
Teritoryo
Matatagpuan ang Sperlonga sa isang spur ng bato, ang huling bahagi ng kabundukan ng Aurunci, na umaabot sa Dagat Tireno at Golpo ng Gaeta, na dumadaloy sa bundok ng San Magno.
Ang paligid ay halos patag. Ang dalampasigan ng pino, ginintuang puting buhangin ay kahalili ng iba't ibang batong spur na dumadaloy sa dagat, na bumubuo ng mga kahanga-hangang cove, kadalasang mapupuntahan lamang sa pamamagitan ng bangka. Ang mga batong pormasyon na ito ay naroroon sa timog ng bayan, sa direksiyon ng promontoryo ng Gaeta.
Unibersidad ng Luxembourg
thumb|Campus Luxembourg
Ang Unibersidad ng Luxembourg (Pranses: Université du Luxembourg; Ingles: University of Luxembourg), ay isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik na may isang malinaw na internasyonal, multilingguwal at interdisiplinaryong karater, na matatagpuan sa Belval Campus at sa Luxembourg City, Luxembourg.
Panahon ng bagyo sa Pasipiko ng 2011
Ang Panahon ng bagyo sa hilagang-kanlurang Pasipiko ng 2011 ay walang opisyal na hangganan, ngunit karamihan ng mga bagyo (tropical cyclones) ay kadalasang nabubuo tuwing buwan ng Mayo hanggang Nobyembre. Sa mga petsang ito kadalasan madalas mabuo ang mga bagyo sa hilagang-kanlurang Pasipiko.
Ang saklaw ng artikulong ito ay limitado lamang sa Karagatang Pasipiko, hilaga ng ekwador, at kanluran ng International Date Line. Ang mga bagyo na nabubuo sa silangan ng International Date Line, hilaga ng ekwador ay tinatawag na hurricane o bagyo. Ang mga bagyong mabubuo sa hilagang-kanlurang Pasipiko ay binibigyan ng pangalan ng Japan Metrological Agency. Ang mga bagyong na nabuo ay binibigyan ng numero na may hulapi na "W" ng Joint Typhoon Warning Center ng Estados Unidos. Sa karagdagan, ang Pangasiwaan ng Palingkurang Atmosperiko, Heopisikal at Astronomiko ng Pilipinas (PAGASA) ay nagbibigay din ng pangalan sa mga bagyo (kasama ang mga Tropical Depressions) na pumasok o nabuo sa Pilipinas. Ang mga pangalang ito ay hindi pangkaraniwang ginagamit sa labas ng Pilipinas.
Gazzaniga
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb| Ang mausoleo Briolini Ang Gazzaniga (Bergamasque: Gagianiga o Gazanega) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km hilagang-silangan ng Milan at 18 km hilagang-silangan ng Bergamo.
Ang Gazzaniga ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Albino, Aviatico, Cene, Cornalba, Costa di Serina, Fiorano al Serio, at Vertova.
Kasaysayan
Ang mga bakas ng presensya ng tao sa Panahong Bronse ay natagpuan sa Gazzaniga. Ang unang dokumento na nagpapatunay sa pagkakaroon ng isang burgh (kastilyo) ay nagmula noong 476 AD, nang hinalughog ito ng haring Barbaro na si Odoacro. Noong Gitnang Kapanahunan, ang Gazzaniga ay bahagi ng Confederazione de Honio kasama ang mga karatig na comune; noong 1397 ang Gazzaniga ay nawasak ng mga Gibelino, at muli ng mga Guelfo sa susunod na taon.
Nang maglaon, ang Gazzaniga ay nasa pag-aari ng Republika ng Venecia. Noong 1629 ang Gazzaniga ay nagdusa mula sa isang salot.
Impraestruktura at transportasyon
Ang estasyon ng Gazzaniga - Fiorano ay matatagpuan sa kahabaan ng Daambakal ng Lambak Seriana, sa pagitan ng 1884 at 1967, at nagsilbi sa tren.
Na-dismiss, ang riles ay naging istasyon ng bus at pinamamahalaan ng kumpanyang SAB - ARRIVA, at nagsisilbing isang mahalagang hub para sa mga direktang paglalakbay sa Albino, Bergamo at Clusone, ito ang dulo ng mga paglalakbay sa Gazzaniga - Orezzo at para sa mga direktang paglalakbay sa Val Gandino.
Diyosesis ng Alaminos
Ang Diyosesis ng Alaminos (Lat: Dioecesis Alaminensis) ay isang diyosesis ng Ritong latin ng Simbahang Katoliko Romano sa Pilipinas.
Kasaysayan
Enero 12, 1985 ang araw nang ang Alaminos, na tinatawag dating "Wild West ng Pangasinan," ay nilikhang isang diyosesis ni Papa Juan Pablo II. Abril 22 nang hirangin si L'Osservatore Romano ang dating katulong ng obispo ng Arkidiyosesis ng Lingayen-Dagupan, lubhang kagalang-galang Jesus A. Cabrera, D.D., PhD, bilang unang obispo ng bagong gawang diyosesis. Noong Hunyo 28, 1985 nahirang ang bagong obispo.
Matatagpuan ang Diyosesis ng Alaminos sa kanlurang bahagi ng lalawigan ng Pangasinan. Dati itong bahagi ng Arkidyosesis ng Lingayen-Dagupan hanggang sa ito'y naging hiwalay na diyosesis noong 1985. Napapaligiran ito sa silangan ng Golpo ng Lingayen at ng Arkidyosesis ng Lingayen-Dagupan, sa hilaga at kanluran ng Silangang Dagat ng Tsina, at sa timog ng hangganan ng mga lalawigan ng Zambales at Tarlac. Ang buong diyosesis ay puno ng tanawin ng mga burol at mga lambak na napapaligiran ng mga anyong tubig. Ang bantog na Hundred Islands National Park, na isang destinasyong panturista ay matatagpuan sa paligid ng bayan ng Alaminos.
Mayroong halos 420,000 na naninirahan mula sa may 84,000 na kabahayan kung saan 83 bahagdan ay mga Katoliko. Kasama sa mga namamahala sa bagong diyosesis ang 14 na paring pangdiyosesis, 5 misyonerong paring Columban, 2 kaputsina misyonero at 58 kababaihan mula sa 13 relihiyosong kongregasyon. May 19 na parokya sa labing-apat na bayan sa ilalim ng diyosesis. Ang pinakamalaki rito ay ang Parokya ng Alaminos na may 54,600 mga parokyano, sumunod ang Bugallon na may 44,000, Mangatarem sa 42,000 at Bolinao na may 41,000.
Pomarico
Ang Pomarico (Pomerikon) ay isang maliit na bayan ng 4500 naninirahan sa katimugang Italya, sa rehiyon ng Basilicata. Ito ay mga 30 km mula sa Matera, ang kabesera ng lalawigan kung saan kabilang ang Pomarico.
Ang bayan ay itinatag ng mga 850 AD ng mga Bisantino. Isang lumang kastilyo ang nakatayo ngunit iilan lamang sa mga labi nito ang nananatili.
Maharlikang Museo ng mga Tangke
Ang Maharlikang Museo ng mga Tangke ( Arabe: متحف الدبابات الملكي), ay isang museong militar na matatagpuan sa Amman, ang kabisera ng Jordan. Ito ang kauna-unahang tangkeng museo sa mundong Arabo at isa sa pinakamalaking museo ng tanke ng kasaysayan sa buong mundo. Ito ay pinasinayaan noong Enero 29, 2018.
Unibersidad ng Brunei Darussalam
thumb|Faculty of Integrated Technologies
UBD ay itinatag noong 1985, nagbukas ang pintuan nito sa unang 176 mag-aaral. Simula noon, ang UBD ay nagkaroon ng pagtaas sa ang bilang ng mga nagtapos, nagpakilala ng mga bagong akademikong programa,nagpapahusay ng imprastruktura, at nagpag-unlad ng araling gradwado.
Leroy Salvador
Si Leroy Salvador ay isang Child Star ng magsimula sa Showbiz. Katunayan siya ang gumanap ng batang Aladin noong 1946 na ginampanan naman ni Jaime dela Rosa. Si Leroy Salvador ay isa sa pinaka magaling na artista at direktor sa Pilipinas. Si Leroy ang pinakapanganay sa lahat ng mga Salvador.
Gantimpala
Famas Best Supporting Actor 1953 Huk sa bagong pamumuhay (1953) Famas Best Supporting Actor 1979 Init (1979) 1953, the Asia-Pacific Film Festival honored Leroy Salvador's performance with a Best Supporting Actor Award for the film Huk sa Bagong Pamumuhay.
Facebook Fan Page
http://www.facebook.com/pages/Leroy-Salvador/480265318650660
Spigno Saturnia
Ang Spigno Saturnia ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Latina sa rehiyon ng Lazio ng gitnang Italya.
Medyebal na Spinium, na may sariling mga konde noong panahong Normando, ito ay tumutugma sa frazione ng Spigno Vecchio.
Pinagmulan ng pangalan
Ang toponimong "Spigno" ay nagmula sa pagkalat sa teritoryo ng dalawang matinik na halaman, ang espino at ang ligaw na ciruela, at mula sa katotohanan na ang huli ay ginamit ng mga naninirahan sa Spigno upang gawing mas mabisa ang palisadang bakod na may mga tinik nito.
Jumbotron
Ang Jumbotron (tinatawag din minsan bilang "Jumbovision") ay isang malaking telebisyon na ginagamit sa isang istadyum pampalakasan o sa lugar ng isang konsiyerto upang ipakita malapit ang kaganapan. Ang teknolohiya ng Jumbotron ay isinagawa ng Sony, Bagaman nakarehistrong tatak-pangkalakal ang JumboTron na pagmamay-ari ng Sony Corporation, itinigil ng Sony ang paggawa ng mga kagamitang ito noong 2001 at simula noon ang salitang jumbotron ay naging pangkalahatang tatak-pangkalakal.
Ghisalba
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Ghisalba ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 50 km hilagang-silangan ng Milan at mga 13 km timog-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2010, mayroon itong populasyon na 5,967 at may lawak na 10.2 km2.
Ang Ghisalba ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Calcinate, Cavernago, Cologno al Serio, Martinengo, Mornico al Serio, at Urgnano.
Kasaysayan
Ang pinagmulan ng bayan ay nagmula sa panahon ng mga Romano (ika-5 siglo AD); Sa panahong ito, natagpuan ang mga arkeolohiko na may malaking kahalagahan, kabilang ang isang altar na nakatuon sa kulto ng diyos na si Hupiter.
Ang Via Francesca ay maaari ding makita pabalik sa panahong ito, kung saan ang modernong sistema ng kalsada ay sinusubaybayan pa rin ngayon, bilang isang pababang daan, na pumuputol sa mataas na kapatagang Bergamo mula silangan hanggang kanluran. Ang isang malabong hinuha ay nagsasaad na ang kalsadang ito ay naibalik ng mga Franco upang payagan ang paglipat ng katawan ni Emperador Ludwig II mula sa Brescia patungong Milan.
All Jolly Fellows that Follow the Plough
Ang "All Jolly Fellows that Follow the Plow" (Lahat ng Masasayang Sumusunod sa Araro Roud 346) o The Ploughman's Song (Ang Kanta ng Nag-aararo) ay isang awiting-pambayang Ingles tungkol sa buhay-trabaho ng mga mangangabayo sa isang sakahan sa Ingles noong mga araw bago ang makinang pinapaandar ng petrolyo. Nakolekta ang mga pagkakaiba mula sa maraming tradisyonal na mang-aawit - Napagmasdan ni Cecil Sharp na "halos lahat ng mang-aawit ay nakakaalam nito: ang masasamang mang-aawit ay kadalasang nakakaalam ngunit kaunti lang." Ito ay naitala ng maraming mang-aawit na naimpluwensiyahan ng pangalawang muling pagbuhay sa tradisyong-pambayang Britaniko.
Mga bersiyong broadside at maagang nakaimprenta
Mayroong 11 bersiyong broadside ng kantang ito sa Koleksiyong Bodleian Broadside, na may pinakamaagang posibleng petsa na 1813. Karamihan ay kulang sa unang taludtod na sinipi sa itaas. Ang Taluntunang Roud Broadside ay naglilista ng naglathala 20 mula sa buong Inglatera at isa mula sa Eskosya na nag-imprenta ng kanta.
Ang isang teksto ng kanta ay kasama sa iba pang mga kanta na kinanta ng mga miyembro ng National Agricultural Labourers' Union sa isang kontemporaneong libro tungkol sa industriyal na ahitasyon noong 1874.
Mga bersiyong nakolekta mula sa mga tradisyonal na mang-aawit
Ang kantang ito ay kilala at minamahal sa mga rural na lugar mula sa unang bahagi ng ikalabinsiyam hanggang sa katapusan ng ikadalawampu siglo, at tampok sa marami kung hindi lahat ng mga koleksiyon ng mga katutubong kanta ng Ingles. Mayroong humigit-kumulang isang daang bersiyon na nakolekta sa Inglatera na nakalista sa Roud Folk Song Index, na may mga halimbawang nakolekta mula sa 27 kondado mula Cornwall hanggang Cumbria. Ang mga pangunahing lugar na nawawala ay ang Kent, ang Silangang Midlands, at ang Hilagang-silangan. Apat na bersiyon ang nakolekta mula sa Eskosya.
Mga pagkakaiba
Isang adaptasyon na pinamagatang "Come all you bold fellows that follow the plough" (Halina kayong lahat ng matatapang na sumusunod sa araro) ang ginamit bilang isang kantang pang-recruit para sa National Agricultural Labourers' Union ni Joseph Arch. Ang mga lugar na pinangalanan sa kanta ay nasa Somerset.
Ang makatang si John Clare ay nagsulat ng dalawang saknong na tula na tila naimpluwensiyahan ng kanta. Inilalarawan nito ang buhay ng mag-aararo sa mas liriko na mga termino. Ang bawat saknong ay may anim na linya, ngunit ito ay gumagamit ng parehong metro at ang huling linya ng bawat saknong ay naglalaman ng pariralang "All jolly fellows that follow the plough". Ito ay isinulat sa pagitan ng 1832 at 1837.
All Around My Hat (kanta)
Ang kantang "All Around my Hat" (Lahat Paikot ng aking Balanggot, Roud 567 at 22518, Laws P31) ay nagmula sa Ingles noong ikalabinsiyam na siglo. Sa isang maagang bersiyon, mula noong dekada 1820, isang Cockney costermonger ang nanumpa na maging tapat sa kaniyang kasintahan, na nasentensiyahan ng pitong taong transportasyon sa Australia para sa pagnanakaw at magdalamhati sa pagkawala nito sa pamamagitan ng pagsusuot ng berdeng wilow sprigs sa kaniyang hatband para sa "isang labindalawang buwan at isang araw", na ang willow ay isang tradisyonal na simbolo ng pagluluksa. Ang kanta ay ginawang tanyag ni Steeleye Span noong 1975, na ang rendisyon ay maaaring batay sa isang mas tradisyonal na bersiyon na kinanta ni John Langstaff.
Buod
Ang isang binata ay napipilitang iwanan ang kaniyang kasintahan, kadalasan upang pumunta sa dagat. Sa kaniyang pagbabalik ay natagpuan niya ito sa puntong ikakasal na siya sa ibang lalaki. Sa ilang mga bersiyon siya ay nagluluksa, kasama ang berdeng wilow bilang simbolo ng kaniyang kalungkutan (willow ay itinuturing na isang umiiyak na puno). Sa ibang mga bersiyon ay ipinaalala niya sa kaniya ang kaniyang nasirang pangako, at namatay siya nang mahiwaga. Sa ilang mga bersiyon ay iniisip lang niya ang kaniyang kasintahan na naiwan, nang hindi talaga bumabalik upang mahanap ang kaniyang kasal. Sa ibang bersiyon, ang binata ay isang nagbebenta sa bangketa na nagdadalamhati sa paghihiwalay sa kaniyang katipan na ipinatapon sa Australia dahil sa pagnanakaw.
Mga tradisyonal na bersiyon
Ang kanta ay matatagpuan sa karamihan ng mga bansang nagsasalita ng Ingles. Dose-dosenang mga ikalabinsiyam na siglong bersiyong broadside ng kanta ang nakolekta. Ang sikat na tono na nauugnay sa kanta ay nauugnay sa Roud 22518 kaysa sa Roud 567.
Ang isang bersiyon na inawit ng isang G. Verrall ng Horsham, Sussex, Ingaltera ay binigyang-pansin ng kompositor at folkloristang si George Butterworth noong 1909, at ang himig ng bersiyon na ito ay maririnig sa pamamagitan ng Pang-alaalang Aklatan ni Vaughan Williams. Binanggit ni Ralph Vaughan Williams ang isang bersyon na inawit ng isang G. Harris ng Little Burstead, Essex noong 1904, at isa pa ni Ellen Powell sa Herefordshire sa parehong taon, ang orihinal na mga manuskrito na magagamit din sa publiko.
Mga recording sa larangan
Ilang mga tunay na pag-record ang ginawa sa kanta, karamihan ay sa Hilagang Amerika.
Calisto MT
Ang Calisto MT ay isang lumang estilo na serif na pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo para sa Monotype Corporation foundry noong 1986 ni Ron Carpenter, isang tipograpong Briton. Ang napakaliit na glipo nito ay parang may laki na malalaking korpus.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Janice Yan
Si Janice Yan (, ipinaganak noong 21 Marso 1990 sa Beijing, Tsina), ay isang mang-aawit, aktres, at TV host mula sa bansang Singapore.
Apple Pie ABC
thumb|Ang pahina ng pamagat ng bersiyon ng alpabeto ni [[Kate Greenaway, 1886]] Ang Apple Pie ABC ay isang luma at matagal nang Ingles na tugmaang alpabeto para sa mga bata na dumaan sa ilang mga pagkakaiba mula noong ika-17 siglo.
Janice Yan
== Talambuhay ==
Diyosesis ng Cabanatuan
Ang Diyosesis ng Cabanatuan (Lat: Dioecesis Cabanatuanensis) ay isang diyosesis ng Ritong latin ng Simbahang Katoliko Romano sa Pilipinas.
Apple Pie ABC
Kasaysayan
Ang Apple Pie ABC ay isang simpleng tugma na nilalayong ituro sa mga bata ang pagkakasunud-sunod ng alpabetong Ingles at iniuugnay ang iba't ibang paraan ng reaksiyon ng mga bata sa isang apple pie. Pagkatapos ng unang linya, A was an apple pie, ang natitirang mga titik ay tumutukoy sa mga pandiwa. Ang pinakaunang nakalimbag na mga bersiyon, mula pa noong ika-18 siglo, ay may sumusunod na anyo: "A was an Apple pie; B bit it; C cut it; D dealt it; E eat it; F fought for it; G got it; H had it; J joined it; K kept it; L longed for it; M mourned for it; N nodded at it; O opened it; P peeped in it; Q quartered it; R ran for it; S stole it; T took it; V viewed it; W wanted it; X, Y, Z, and ampersand, All wished for a piece in hand". Sa panahong iyon ang pagsulat ng malalaking titik na I at J, at ng U at V, ay hindi pinagkaiba, na nagpapaliwanag sa kawalan ng dalawang patinig. Ang mga susunod na bersiyon ay idinagdag ang I at U ng, "I inspected it" and "U upset it".
Diyosesis ng Cabanatuan
Naitayo ang diyosesis noong 1963 mula sa Arkidiyosesis ng Lingayen-Dagupan.
Apple Pie ABC
Kasaysayan
Ang pinakaunang pagbanggit ng tula ay sa isang gawaing panrelihiyon na may petsang 1671, ngunit sakop lamang ang mga letrang AG. Una itong lumitaw sa nakalimbag na anyo sa Child’s New Plaything: being a spelling-book intended to make the learning to read a diversion instead of a task (Londres 1742, Boston 1750), na sinundan kaagad ng Tom Thumb's Playbook to teach children their letters as soon as they can speak, being a new and pleasant method to allure little ones in the first principles of learning (Londres 1747; Boston 1764). Ang huli ay muling na-print ng walong beses sa US sa pagtatapos ng siglo. Ngunit noong panahong iyon, ang parehong tula ay lumalabas sa ilalim ng nakakatakot na pamagat na The Tragical Death of A, Apple Pye Who was Cut in Pieces and Eat by Twenty-Five Gentlemen with whom All Little People Ought to be Very well acquainted (Londres 1770; Worcester, Misa 1787) - maraming beses ding muling inilimbag sa dalawang bansa.
Diyosesis ng Cabanatuan
Taong 1984 nabawasan ang teritoryo ng diyosesis sa pagkakagawa ng Diyosesis ng San Jose sa Pilipinas.
Apple Pie ABC
Kasaysayan
Ipinagpalagay na ang pariralang 'in apple pie order' ay tumutukoy sa regular na pag-unlad ng alpabetong tugmang ito.
Diyosesis ng Cabanatuan
Isang supragan ang diyosesis ng Arkidiyosesis ng Lingayen-Dagupan.
Apple Pie ABC
Mga pagkakaiba-iba
Ang mga pagkakaiba-iba sa mga salita ay nagsimulang lumitaw sa pagsisimula ng ika-19 na siglo. The History of the APPLE PIE, an Alphabet for little Masters and Misses, 'written by Z' (Londres 1808), has "B bit it, C cried for it, D danced for it, E eyed it, F fiddled for it, G gobbled it, H hid it, I inspected it, J jumped over it, K kicked it, L laughed at it, M mourned for it, N nodded for it, O opened it, P peeped into it, Q quaked for it, R rode for it, S skipped for it, T took it, U upset it, V viewed it, W warbled for it, X Xerxes drew his sword for it, Y yawned for it, Z zealous that all good boys and girls should be acquainted with his family, sat down and wrote the history of it" Mayroong dalawang Amerikanong bersiyon sa Aklatang Beinecke ng mga Bihirang Aklat at Manuskrito; isang bahagyang naiibang bersiyong Ingles mula 1835 ay nakasinop sa Open Library Ang pinakasikat na isinalarawan sa huling edisyon ng tula ay ang A Apple Pie ni Kate Greenaway: A Apple Pie: An Old-Fashioned Alphabet Book (Londres, 1886), na patuloy na muling inimprenta hanggang sa kasalukuyan. Sa halip na malungkot na pagnanais para sa isang piraso ng pie kung saan nagtatapos ang orihinal na bersiyon, pinalitan niya ang mas natupad na "UVWXYZ all had a large slice and went off to bed", kaya hinahayaan ang sarili na makatakas gamit ang dalawampung larawan lamang.
Diyosesis ng Cabanatuan
Ang kasalukuyang obispo ay si lubhang kagalang-galang Sofronio Aguirre Bancud, na naitalaga noong 2004.
Iloilo
Ang Iloilo ay isang lalawigan ng Pilipinas na matatagpuan sa rehiyong Kanlurang Visayas. Lungsod ng Iloilo ang kapital nito at matatagpuan sa timog-silangang bahagi ng Pulo ng Panay, at nasa hangganan ng Antique sa kanluran at Capiz sa hilaga. Matatagpuan naman ang Guimaras sa timog-silangan ng pampang ng Iloilo at Negros Occidental naman sa ibayo ng Golpo ng Panay at Kipot ng Guimaras.
Diyosesis ng San Fernando de La Union
Ang Diyosesis ng San Fernando de La Union (Lat: Dioecesis Ferdinandopolitana ab Unione) ay isang diyosesis ng Ritong latin ng Simbahang Katoliko Romano sa Pilipinas. Itinatag ang diyosesis noong 1970 mula sa Arkidiyosesis ng Nueva Segovia.
Iloilo
Tao at kultura
Kilala ang mga taga-Iloilo bilang mga Ilonggo at Ilonggo din ang kanilang wika na pormal na kilala bilang Hiligaynon. Nagsasalita din ng Hiligaynon o ilonggo ang mga tao mula sa Capiz.
Hinggil sa kasaysayan nito bilang isang mahalagang puerto, mga mestizo ang maraming Ilonggo, o mga taong may halong Kastilang dugo.
Kilala ang distrito ng Jaro sa Lungsod ng Iloilo sa kanyang buhay na mga pista.
Pampolitika
Nahahati ang Iloilo sa 42 munisipalidad at 2 lungsod.
Djoomart Otorbaev
Djoomart Otorbaev ay isang Punong Ministro ng Kyrgyzstan Mula 2014 hanggang 2015.
Rotondella
Wika
Ang mga mamamayan ng Rotondella ay nagsasalita ng R'tunnar (Rontondellese), isang diyalekto ng Basilicata.
Gorlago
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Gorlago (Bergamasque: Gorlàgh) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km hilagang-silangan ng Milan at mga 12 km timog-silangan ng Bergamo.
Kolehiyong Trinity, Dublin
thumb|Exterior thumb|College Park, Trinity Dead thumb|Isang taglamig sa College Park
Gorlago
Ang Gorlago ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bolgare, Carobbio degli Angeli, Costa di Mezzate, Montello, San Paolo d'Argon, at Trescore Balneario.
Kolehiyong Trinity, Dublin
Ang Kolehiyong Trinity, Dublin (Coláiste na Tríonóide, Ingles: Trinity College, Dublin) ay ang nag-iisang bahaging kolehiyo ng Unibersidad ng Dublin, isang pananaliksik na unibersidad sa Ireland. Ang kolehiyo ay itinatag noong 1592 bilang "ina" ng isang bagong unibersidad,  na iminodelo sa mga unibersidad ng Oxford at Cambridge, ngunit, hindi tulad ng mga ito, isa lamang sa kolehiyong naitatag, kaya't ang titulong "Trinity College" at "University of Dublin" ay itinuturing na magkasingkahulugan sa praktikal na kadahilanan. Ito rin ay isa sa pitong mga sinaunang unibersidad ng Britanya at Ireland, pati na rin ang pinakamatanda sa Ireland.
Ang Kolehiyong Trinity ngayon ay napapalibutan ng lungsod ng Dublin at matatagpuan sa College Green, malapit sa Bahay ng Parlamento ng Ireland. Ang kolehiyo ay sumasakop sa eryang 190,000 m2 (47 acres), kung saan marami sa mga gusali nito ay nakakalat sa malaking quadranggel at dalawang playing field. Ang kolehiyo ay nahahati sa tatlong mga kaguruan na binubuo ng 25 mga paaralan, at nag-aalok ng mga digri at kursong diploma sa mga antas andergradweyt at gradwado. Noong 2016, ang unibersidad ay nairanggo sa  Times Higher Education (THE) World University Rankings bilang ang ika-96 pinakamahusay na unibersidad sa mundo, sa QS World University Rankings naman ay ika-98, habang sa  Academic Ranking of World Universities ay nasa 151-200 hanay, at ayon sa mga ito ay ang pinakamahusay na unibersidad sa Ireland. Ang aklatan ng kolehiyo ay isang legal na deposito para sa Ireland at United Kingdom, na naglalaman ng higit sa 4.5 milyong naka-print na mga volyum at makabuluhang dami ng mga manuskrito (kabilang ang Book of Kells), mga mapa at musika.
Gorlago
Ang mananawit ng opera na si Luigi Bolis ay nagmamay-ari ng isang villa at lupaing sakahan sa pampang ng Ilog Cherio sa Gorlago noong huling bahagi ng ika-19 na siglo at namatay doon noong 1905.
Kasaysayan
Ang pook ng Gorlago ay tinitirhan na noong mga panahong Neolitiko at Huling Bakal, bilang ebidensya ng mga bagay na nakuhang muli sa panahon ng arkeolohikong pananaliksik. Sa katunayan, parehong buto at bato na mga labi ng mga kasangkapan sa pangangaso at mga labi ng palayok ay matatagpuan. Ang mga artepakto mula sa panahon ng Imperyong Romano tulad ng mga barya, pitsel, at mga sisterna ay nakuha muli.
Lalawigan ng Asti
{{Infobox settlement }}
Ang Lalawigan ng Asti (Provincia di Asti) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Piemonte sa Italya. Ang lungsod ng Asti ang kabisera nito.
Kasaysayan
link=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Moscato_d%27asti.jpg/220px-Moscato_d%27asti.jpg|left|thumb|Isang Moscato d'Asti. Ang Lalawigan ng Asti ay muling itinatag noong Abril 1, 1935 sa pamamagitan ng Maharlikang Dekreto No. 297 ni Haring Victor Manuel III. Ito ay hiwalay mula sa umiiral na Lalawigan ng Alessandria kung saan ito ay nakuha sa paglikha ng lalawigang iyon noong 1859.
Ang Lalawigan ng Asti ay kabilang sa mga institusyong ginawaran ng Gintong Medalya para sa Kagitingang Militar (Medaglia d'Oro al Valor Militare) para sa kontribusyon nito sa partidistang pakikibaka noong huling dalawang taon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Mga munisipalidad
Mayroong 118 munisipalidad (isahan: comune) sa lalawigan. ang pinakamalaki ayon sa populasyon ay:
Mga sanggunian
Kaurian:Asti Kaurian:Mga lalawigan ng Italya
Allan's Illustrated Edition of Tyneside Songs and Readings
Paglalathala ng mga Kantang Tyneside
Noong 1862 inilathala ni Thomas Allan ang unang aklat sa seryeng ito, na tinawag na "mga kantang Tyneside". Ang unang edisyon ay napakaliit at pangunahing sinasaklaw ang mga kanta nina Edward "Ned" Corvan at George "Geordie" Ridley.
Sa paglipas ng mga taon ay binuo niya ang libro, idinagdag dito, hanggang sa kalaunan ay naging napakalaking tomo na may halos 600 pahina at naglalaman ng 400 kanta. Ang pangalan ay pinalitan ng Mga Kantang Tyneside ni Allan, at ang mga nilalaman ay dumami upang masakop hindi lamang ang mga kanta kundi ang mga detalye at kasaysayan ng mga ito, ng kanilang mga manunulat at mang-aawit. Sa pagbuo nito, nagbago ang tema mula sa isa sa mga sikat na kanta para sumaklaw sa maraming mas lumang tradisyonal na kanta, na naglalayong ipalaganap ang kasikatan ng aklat sa mas malawak na madla. Ito ngayon ay isang napakahalagang mapagkukunan ng makasaysayang sanggunian na nagbibigay ng kayamanan ng impormasyon.
Ang ikalawang edisyon ay sumunod sa sumunod na taon ng 1863.
1872, isang karagdagang edisyon ang inilathala.
Ang edisyon ng 1873 ay tinawag na "Isang pagpipiliang koleksiyon ng mga kanta ng Tyneside ni Wilson, Corvan, Mitford, Gilchrist, Robson, Harrison, Emery, Ridley, Oliver, Shield, &c,. &c., &c. na may mga buhay ng mga may-akda na may larawan ng bayan at mga larawan ng mga makata at sira-sira ng Newcastle." Inilathala ito ni Allan, 62 Dean Street, Newcastle upon Tyne: & 16 Collingwood Street, North Shields. ("Ralph Allan, Tyne Street, Newcastle upon Tyne" ay binanggit din sa pabalat, posibleng bilang isang nagbebenta).
Ang huling edisyon ay inilathala noong 1891 at ngayon ay tinatawag na "llan's illustrative edition of Tyneside Songs and readings with lives, portraits and autographs of the writers and notes on the songs. Revised edition." Ang naglathala ay Thomas & George Allan, 18 Blackett Street at 34 Collingwood Street, Newcastle upon Tyne, at ang pabalat ay nakasaad na ito ay "Sold by W Allan, 80 Grainger Street & B Allan, North Shields: & W Scott of London."
John Lloyd Cruz
Si John Lloyd Cruz ay isang dating artistang Pilipino. Una siyang nakilala sa teleseryeng Tabing-ilog ng ABS-CBN.
Twin Peaks (paglilinaw)
Ang Twin Peaks ay isang serye noong 1990–91 at 2017 American TV.
High Risk Behaviour
Ang High Risk Behaviour ay ang debut studio album ng Australian punk rock band na the Chats, na inilabas sa pamamagitan ng Bargain Bin Records noong Marso 27, 2020. Ito ang unang buong-buong paglabas ng pangkat kasunod ng paglabas ng dalawang EP, The Chats (2016) at Get This in Ya!! (2017). Ang paglabas ng album ay naunahan ng limang sensilyo: "Do What I Want", "Pub Feed", "Identity Theft", "The Clap", at "Dine N Dash".
Background
Mahigit isang taon bago ang paglabas ng album, noong Marso 19, 2019, nilagdaan ng banda ang isang kasunduan sa pag-publish sa buong mundo kasama ang Universal Music Publishing Australia. Sa pag-sign, si Arwen Hunt, A&R para sa kumpanya, ay pinuri ang banda bilang pagsulat ng "perfect, three minute nuggets about everyday things that are so obvious, they can only be genius". Sa panahon ng taon paminsan-minsan ay nagbigay ng puna ang banda sa darating na untitled na album. Ang pamagat ng album ay nagmula umano mula sa pagkakasala na nakalista sa mga tiket na ibinigay sa drummer na si Matt Boggis para sa skateboarding sa publiko.
Kritikal na pagtanggap
Nakatanggap ang album ng halos positibong pagsusuri. Na-rate ito ng Metacritic 80/100, na nangangahulugang "generally favorable reviews". Si Ali Shutler ng NME ay na-rate ito ng apat na bituin at inilahad na ito ang "perfect soundtrack to being bored, broke and optimistic" at inisip na nakita ng album ang banda na "make good on their promise of being one of the most exciting punk bands around", na nagtatapos sa pagsusuri sa deklarasyon na ang album ay "set to inspire plenty". Ang The Guardian ay katulad na na-rate ito ng apat na mga bituin, na nabanggit na ito ay "exhilarating, cheerily undemanding fun, something in scant supply at the moment" at inihambing ang album sa unang alon ng punk rock noong 1970s kasama ng the Saints. Exclaim! nabanggit na nabanggit na mayroon itong "classic punk sound" na may sariwang sensibilidad sa kanilang mga lyrics.
Ang album ay na-hit at sumikat sa #5 sa Australian Albums Chart. Nag-chart din ito sa Belgium at Scotland, ang huli kung saan umakyat ito sa #15.
Sa kulturang popular
Nagtatampok ang music video para sa "Dine N Dash" ng isang kame ni Cecil George Edwards, kapansin-pansin mula sa sikat na segment ng balita at viral video na "Democracy Manifest". Ang isang libangan ng sikat na clip na nagtatampok kay Edwards ay lilitaw sa katapusan ng music video. Ang banda ay medyo nai-kredito sa pagbubunyag ng pagkakakilanlan ng tao sa video, na pinagdebatehan sa loob ng maraming taon.
Ang Australian thrash metal band na Hidden Intent ay naitala ang isang takip ng "Pub Feed" bilang isang panig na B sa kanilang sensilyo ng 2020, A Place of Horror. Ang kasamang music video, na parodying ang COVID-19 lockdown, ay nagtatampok ng isang webcam video collage ng banda at kanilang mga kaibigan na "craving a pub feed" habang nakahiwalay.
Oratoryo ng Caballero de Gracia
Ang Oratoryo ng Caballero de Gracia (Espanyol : Oratorio del Caballero de Gracia) ay isang simbahang (oratoryo) neoklasiko na matatagpuan sa Madrid, Espanya. Ito ay pinangalanang kau ni Jacobo de Grattis na kilala bilang Caballero de Gracia.
Tsukasa Saito
Si Tsukasa Saito (斎藤 司) ay isang artista at komedyante sa bansang Hapon. Mula siya sa Yokohama. Nagtatanghal siya ng boke sa duo o dalawahang pangkat ng komedya na "Trendy Angel" kasama si Takashi. Ipinanganak siya sa Machida, Tokyo, at lumaki sa Aobadai, Yokohama pagkatapos tumira sa Saginuma, Kawasaki.
Oratoryo ng Caballero de Gracia
Si Juan de Villanueva ang gumuhit ng mga plano para sa muling pagtatayo ng umiiral nang simbahan.
Tsukasa Saito
Mga panlabas na link
Saito, Tsukasa Kaurian:Mga artista mula sa Hapon
Oratoryo ng Caballero de Gracia
Ang panloob ay may isang minantsahang salamin mula sa kompanyang Maumejean.
Konserbasyon
Ang hilagang bahagi ng gusali ay muling itinayo noong ika-20 siglo nang mailatag ang Gran Via. Ang arkitekto ay si Carlos de Luque López. Ang patsada sa Gran Via ay kalaunan ay binago ni Javier Feduchi Benlliure.
Meta, Campania
Ang Meta (o, mali, Meta di Sorrento) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Napoles sa rehiyon ng Italya na Campania, na matatagpuan mga 25 km timog-silangan ng Napoles.
Ang Meta ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Piano di Sorrento at Vico Equense. Sinasabi sa atin ng isang alamat na halos isang libong taon bago si Kristo ang bayan ay winasak ng isang duwende, si Vincenzus Gargiulus, unang pinuno ng lupain.
Doxorubicin
Ang doxorubicin ay isang gamot laban sa kanser. Itong gamot na ito ay binebenta sa mga pangalan na Adriamycin at Rubex. Ito ay karaniwan ginagamit sa kimoterapya dahil sa husay nito sa pagpuksa ng mga mapagpahamak na tumor.
Ang abilidad ng gamot pang kimoterapya na pumatay ng mga selula ay nakabase sa kakayahan nito pahintuin ang pagpapalaganap ng mga selula. Ang karaniwan na aksiyon ng mga gamot ay ang ng pagsira sa mga DNA at RNA ng mga selula dahil itong dalawa na ito ay ang namamahala sa pagpapalaganap ng selula. Kung ang selula ay hindi na makapagpalaganap ito ay namamatay, at kung sobrang bilis ng pagpapalaganap ng selula, mas mabilis rin ito mapapatay ng mga kimoterapyang gamot.
Ang mga parte ng katawan na tinatamaan kanser na ginagamitan ng doxorubicin ay ang mga sumusunod: pantog, dibdib, ulo at leeg, lukemya, atay, baga, lymphomas, mesothelioma, maramihang myeloma, neuroblastoma, obaryo, pancreas, prostate, sarcomas, tiyan, bayag, teroydeo, at matris.
Binibigay ang doxorubicin sa mga tao sa pamamagitan ng pagturok ng gamot sa ugat ng tao. Maaari rin ibigay ang doxorubicin sa pamamagitan ng tuloy-tuloy na paghalo ng tao sa sistema ng tao. Ang doxorubicin ay isang vesicant, matinding pagiingat ang kailangan tuwing nagtuturok ng gamot na ito sa mga ugat. Pag kumawala ang doxorubicin sa ugat at tumungo sa laman ng tao, maaring magdulot ng matinding sira at sakit sa mga pumapalubot na kalamnan. Ang wastong dami ng doxorubicin na ibibigay sa mga pasyente ay dumidepende sa mga sumusunod: tangkad, bigat, pangkalahatang kalusugan, tipo ng kanser, o ibang problema sa kalusugan.
Ang mga karaniwan nauunang pangalawang epekto ng doxorubicin ay ang sakit sa parte ng katawan kung saan tinurok ang gamot, pagkahilo, at pagsusuka. Sa kabilang dako, ang mga karaniwan na nahuhuling pangalawang epekto ay ang pagkakaroon ng mababang bilang ng dugo, pigsa sa bibig, at pagkawala ng buhok.
Jacob Tremblay
Si Jacob Tremblay, ay (ipinanganak noong Oktubre 5, 2006 sa Vancouver, Canada ay isang batang aktor, na nakatanggap ng ilang gantingpala sa Canadian Screen Award, a Critics' Choice Movie Award, a Young Artist Award at nominado sa Screen Actors Guild Award, two Saturn Awards and an Empire Award. Siya ay tanyag sa kanyang ginampanan bilang si August "Auggie" Pullman sa palabas na Wonder taong 2017.
Gavin Newsom
Si Gavin Christopher Newsom (ipinanganak noong ika-10 ng Oktubre, 1967) ay isang Amerikanong politiko at mangangalakal na ang ika-40 gobernador ng California mula 2019. Isang miyembro ng Democratikong Partido, siya ang ika-49 na lieutenant governor ng California mula 2011 hanggang 2019 at ang ika-42 na alkalde ng San Francisco mula 2004 hanggang 2011.
Nag-aral si Newsom sa Redwood High School at nagtapos sa Santa Clara University. Pagkatapos ng graduation, itinatag niya ang PlumpJack wine store kasama ang isang kaibigan ng pamilya, si Gordon Getty, bilang isang investor. Ang PlumpJack Group ay lumago upang pamahalaan ang 23 mga negosyo, kabilang ang mga gawaan ng alak, restaurant at hotel. Sinimulan ni Newsom ang kanyang karera sa pulitika noong 1996, nang italaga siya ng alkalde ng San Francisco na si Willie Brown sa Komisyon sa Paradahan at Trapiko ng lungsod. Hinirang ni Brown si Newsom upang punan ang isang bakante sa Lupon ng mga Superbisor sa susunod na taon at ang Newsom ay inihalal sa lupon noong 1998, 2000 at 2002.
Noong 2003, sa edad na 36, ​​si Newsom ay nahalal na ika-42 alkalde ng San Francisco, ang pinakabatang alkalde ng lungsod sa loob ng isang siglo. Siya ay muling nahalal noong 2007 na may 72% ng boto.
Nag-host si Newsom ng The Gavin Newsom Show sa Current TV mula 2012 hanggang 2013 at isinulat ang 2013 na aklat na Citizenville, tungkol sa paggamit ng mga digital na tool para sa demokratikong pagbabago. Ang pagsusuri sa agham pampulitika ay nagmungkahi na siya ay moderate sa halos lahat ng mga Demokratikong mambabatas sa California.
Capiz
Ang Capiz ay isang unang klaseng lalawigan sa Pilipinas na matatagpuan sa rehiyon ng Kanlurang Kabisayaan. Lungsod ng Roxas ang kabisera nito at matatagpuan sa hilagang-silangang bahagi ng Pulo ng Panay, pinapaligiran ng Aklan at Antique sa kanluran, at Iloilo sa timog. Nakaharap ang Capiz sa Dagat Sibuyan sa hilaga.
Heograpiya
Matatagpuan ang Capiz sa pulo ng Panay at binuo ng mga Ilog Panay at Ilog Banica. Dating tanyag ang Ilog Panay sa malaking bilang ng mga buwayang matatagpuan doon.
<!--ITINAGO. HINDI NAKASALIN SA TAGALOG
Capiz is one of the six provinces in the Western Visayas found on the northeastern portion in the island of Panay. Shaped like an open palm, it is situated at the heart of the Philippine Archipelago at 11° 35′ 0″ North latitude and 122° 45′ 0″ East Longitude. The Province is bounded by the Sibuayan Sea on the North, where Roxas City and the six (6) coastal municipalities: Ivisan, Sapian, Panay, Pontevedra, Pres. Roxas, and Pilar are wholly dependent on fishing for their existence. It is bounded on the South and Southeast by Iloilo Province, on the Southwest by the Province of Antique, and on the West and Northwest by the Province of Aklan.
The coast of Capiz sustains the vibrant fishing industry of the province. Its rich fishing grounds can be a basis for the claim of Capiz as the seafood capital of the Philippines. Roxas City, the provincial capital, where the largest in terms of population size Capiz has a population of 701,664 (2007 census). Among the sixteen municipalities and one city of Capiz, Roxas City, the provincial capital, has the largest population comprising 19.32 percent of the total provincial population Followed next by the municipalities of Tapaz (6.74 percent); Panay (6.21 percent); Dumarao (6.16 percent); and Pontevedra (6.13 percent). On the other hand, Sapian, Cuartero, Ivisan and Dumalaghave the smallest population with less than 4.0 percent each.
Linguistic Identity
Capiznon refers to the culture, language and the people of Capiz province. The Capiznon speaks Kinaraya and Hiligaynon, with slightly different inflection compared to Ilonggo speakers in Iloilo. The towns of Ivisan and Sapian of Capiz which are already near Aklan speak Ilonggo mixed with some aklanon words. Those in the interiormost town of Tapaz, Capiz,-- home of the mountain people (Bukidnon)-- speak Kinaray-a.
Myths, Folk Beliefs and Practices
The early Panaynon believed in many gods like Bulalakaw, a bird which looks like a peacock and could cause illness, was said to live in the islands sacred mountain called Madya-as. Mediators to the gods, also said to be the first priests, were; Bangutbanwa, who prayed for good harvest and an orderly universe; Mangindalon, who interceded for sick persons and prayed for the punishment of enemies; and Soliran and Solian, who performed marriage ceremonies. Manunubo was the good spirit of the sea.
The kama-kama are dwarfs living in earth mounds, and are lazy and fun loving. The tamawu /taglugar are spirits that can be either friendly or evil. They live in the resplendent palaces that look like mere boulders to the human eye. When they find a human being attractive, they entice the person to join them; this peculiar act of courtship is called Yanggaw. The dwindi is a dwarf residing in a mount of earth. The lulid sa bungsud has a big head, but a small torso and limbs. One who disturbs the mound where it resides falls ill. The agta is a very dark, hairy person living in the forest. Although a trickster, it is helpful to people. The Amamanhig is a dead person who has return to life and simply echoes everything that mortals say; it has lost the power to think. Hiwit or Barang is a ritual that gives one of the powers to inflict pain on an enemy.
Origins of the Capiznon according to folk beliefs; the coming of the Spaniards
Migrants from Borneo are believed to have come to Capiz in Pre-Hispanic times and bought the land from its original inhabitants, the Ati. Capiz was settled by the Spaniards in 1569 making it the second Spanish settlement in the Philippines, the first being Cebu.
Folk history recorded in the Maragtas by Pedro Monteclaro says ten Bornean datus landed at a site now known as San Joaquin town in Iloilo province. They purchased Panay Island from the Ati Chief named Marikudo, negotiated with the Ati allow them to settle along the coast in exchange for a golden salakot, basin and necklace. The Bornenans cultivated the land, and renamed the island Madya-as. They divided it into three communities: Irong-irong, Akean (which included the Capiz area), and Hamtik.
Capiz is a province where legend and history merge. One enduring legend about how Capiz got its name goes like this: Balingangan, Datu Bankaya's eldest son, named his two territories "Akean" and "Kapid" in honor of his twin daughters "Bulan" and "Adlaw" (moon and sun). Spaniards who later settled in the area adopted the names of Aklan and Capiz. Another version was based on the story that when the Spaniards came to settle it was the time when the wife of Bangkaya (head of the Aklan District then) gave birth to twin daughters.
Irong-Irong appears in the Maragtas legend of the coming of the ten Bornean datus to Panay who bartered gold for the plains and valleys of the island from a local Ati chieftain. One datu, Paiburong by name, was given the territory of Irong-Irong in what is now Iloilo. For 300 years before the coming of the Spaniards, the islanders lived in comparative prosperity and peace under an organized government and such laws as the Code of Kalantiaw.
Unfortunately as the historian William Henry Scott has pointed out the Maragtas goes no further than 1907. "The Maragtas is an original work by Pedro A. Monteclaro published in mixed Hiligaynon and Kiniraya in Iloilo in 1907 which claims to be nothing more than that. It is based on written and oral sources then available, and contain three sorts of subject matter-folk customs still being practiced or remembered by old folks, the description of an idealized confederation whose existence there is reasonable grounds to doubt and for which there is no evidence, and a legend recorded in 1858 of a migration of Bornean settlers, some of whom are still remembered as folk heroes, deities, or progenitors of part of the present population of Panay. There is no reason to doubt that this legend preserves the memory of some actual event, but it is not possible to date the event itself or to decide which of these details are historic fact and which are embellishments of generations of oral transmission (Scott 1984: 103).
Regarding the Code of Kalantiaw, Scott observes that its source is "the Macro¬ Pavon Antiguas Leyendas." Jose E. Macro of Pontevedra, Negros Occidental was a stamp collector and aantiquarian who brought to the director to the America director of the National Library, Alexander Blair, supposedly ancient manuscripts about the Visayas. The Pavon manuscript was allegedly written by FR. Jose Maria Pavon y Araguro, a priest of the Diocese of Cebu and assigned parish priest of Himamaylan (1843-49 [501). In 1848-49, the Recollects took charge of Negros and Pavon presumably return to Cebu. Other historians aside from scott doubt the authenticity of manuscript presented by Macro to the National Library. Regarding the Pavon manuscript, Scott includes: "The Jose E. Macro contribution to Philippine historiography ... appear to be deliberate fabrications with no historic validity. There is therefore no present evidence that any Filipino ruler by the name of Kalantiaw ever existed or that the Kalantiaw penal code is any older than 1914" (Scott 1984: 134).