cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lamberto B. Cabual
Ang Dasalan ni Belen
Ang “Ang Dasalan ni Belen” ay tungkol sa isang lalaking nabighani sa unang pagkikita sa isang dalaga. Ang unang pagkikita ni Belen at ng binatang nagsasalaysay ng kuwento ay sa isang mall sa Batangas kung saan hinahanap ni Belen ang kanyang wallet at nahanap ito ng binata. Bilang pasasalamat ay pinakain niya ito ng tanghalian at binigyan ng dasalan. Nagkakilala ng mas mabuti ang dalawa at naging magkaibigan. Nang umuwi na ang binata sa kanyang tahanan ay ikinuwento niya sa kanyang ama ang tungkol kay Belen at nagtanong tungkol sa mga apostol at pangungumpisal. Nagkasabay din sa misa si Belen at ang binata. Kinagabihan nito ay bumisita na ang binata sa tahanan ng dalaga kung saan kanyang ipinagtapat ang kanyang damdamin at nalaman niyang iaalay na pala ni Belen ang kanyang sarili bilang madre. Inamin rin ni Belen ang kanyang pagmamahal sa binata.
Si Mang Estong
Si Mang Estong, magpipitumpung taong gulang na manunulat, ay isang miyembro ng KAPILING o Kamanunulat na Pilipino sa Inglater na mula pagkabata ay mahusay na siyang magsulat at magbigkas pero ngayon, ayon kay Jennifer, editor ng Pinoy’s Courier at isa ring miyembro ng KAPILING, malat na ang tinig ni Mang Estong dahil sa sobrang pag-inom ng alak at may lumalaganap ring balita na pilyo siya sa tsiks at ang mga nabibiktima niya ay pawing mga bata. Nag-aalala ang narrator at ang asawa niya kay Jenny dahil napansin nilang nagkakamabutihan na si Jenny at Mang Estong lalo na noong kukamain sila sa isang restoran at nakatagong nagmamasid ang mag-asawa. Makalipas ang isang buwan, dumating na ang araw ng pagpupulong ng KAPILING at balak na sana ng narrator na kausapin si Mang Estong ukol sa relasyon nila ni Jenny ngunit hindi sila dumating na tunay namang ikinatakot ng narrator. Ibinalita ito ng narrator sa kanyang asawa at nagpasiya silang puntahan si Mang Estong sa kanyang tahanan ngunit sabi ng kapitbahay niya ay isinugod raw ang matanda sa ospital at laking gulat ng mag-asawa nang makita nilang naroon sa ospital si Jenny sa labas ng ICU (Intensive Care Unit), umiiyak nang malamang may kanser sa atay si Mang Estong at may taning na ang kanyang buhay. Laki sa Lola si Jenny at hiwalay ang kanyang mga magulang. Ang nanay niya’y nakahanap ng iba ngunit namatay sa isang motor accident at ang tatay naman niya’y naglayas at nagpakalayu-layo. Namatay sa ospital si Mang Estong na labis namang idinamdam ni Jenny at muling nagtaka si narrator sa pagmamalasakit ni Jenny. Sa huli ay inamin na rin ni Jenny na si Mang Estong ay ang kanyang tatay na iniwan siya sa kanyang Lola.
Mayo at Disyembre
Maganda at matalinong estudyanteng may pagnanasa sa kaniyang gurong si Leo. Mag-aapatnapung taong gulang na guro sa isang mataas na paaralan. Ang asawa ni Leo na isang tagapagbalita sa radyo sa lokal na himpilan sa Lungsod ng Batangas. Magandang babae, matangkad, at may magandang hubog ng katawan.
Isang Libo't Isang Halik
Magandang babae na maybahay ni Dupong na namamasukang tindera sa isang tindahan ng damit. Bungangera at matapang. Makisig na lalaki at mahusay na karpintero. Asawa ni Takya na tila sunud-sunuran sa anumang ipagawa nito. Asawa ni Anding. Kumpare ni Dupong na napaglalabasan ng hinanakit tungkol sa asawang si Takya. Kumare ni Takya na nagbigay ng payo sa kanya.
May Lihim ang Bahay-Bahayan
Kasintahan ni Peter na isang private nurse ng bilyonaryong British sa London. Isang architect at civil engineer na nagplano at tumulong sa paglikha ng mansiyon. Nangingibang bansa na nagbalik bayan na nakakita kay Melinda. Kinatawan ni Melinda.
Si Mang Estong
Si Jenny ay ang editor ng Pinoy’s Courier, miyembro ng KAPILING, at anak ni Mang Estong. Ang mag-asawa ay matatalik na kaibigan ni Jenny na labis ang pag-aalala sa kanya. Si Mang Estong ay isang miyembro ng KAPILING at ang tatay ni Jenny.
Doble baho
thumb|right|Isang Doble baho Ang Doble baho o Baho de Arko ay ang pinakamalaki at may pinakamababang pitch sa mga instrumentong de-kuwerdas na may bow. Ito ay miyembro ng modernong orkestra at mga maliliit na de-kuwerdas na ensemblong pangmusika para sa Kanlurang klasikal na musika.
Mga sanggunian
Kaurian:Instrumentong pangtugtugin
Punong Mahistrado ng Kataas-taasang Hukuman ng Pilipinas
Katungkulan
Ang kapangyarihan upang magtalaga ng Punong Mahistrado ay nakasalalay sa Pangulo, kung saan siya ay pipili sa talaan ng tatlong nominado na ginawa ng Judicial and Bar Council. Wala halos pinagkaiba ang proseso ng pagpili ng isang Punong Mahistrado mula sa pagpili ng mga Kasamang Mahistrado. Gaya rin ng ibang Mahistardo ng Kataas-taasang Hukuman, walang limitasyong ang termino ng Punong Hukom, maliban na lamang kapag umabot sa ika-70 ang gulang, ay sapilitang itong magreretiro.
Hurado
Ang isang hurado (Ingles: jury) ay isang nanumpang katawan ng mga tao na tinipon upang magbigay ng isang walang pinapanigang hatol (isang paghahanap ng katotohanan sa isang katanungan) na isinumite sa kanila ng isang hukuman o magtakda ng kaparusahan o paghatol. Sa mga hurisdiksiyong anglophone, ang hatol ay maaaring may sala, walang sala o hindi napatunayan.
Abyasyon
Ang abyasyon (sa wikang Ingles: aviation) ay ang praktikal na aspekto o sining ng eronautika, bilang disenyo, pag-unlad, produksyon, operasyon at paggamit ng mga sasakyang panghimpapawid, lalo na iyong mga mas mabigat pa sa hangin. Sa Ingles, ito ay tinatawag na aviation, na nilikha ng Pranses na manunulat at dating opisyal ng hukbong-dagat na si Gabriel La Landelle noong 1873, mula sa pandiwang avier (sabay na paglipad), na nanggaling naman sa Latinong salita na avis (ibon) at sa hulaping "-ation" ("-syon").
Ang mga piloto ang pangunahing halimbawa ng propesyong may kinalaman sa industriya ng abyasyon. Ang piloto ang siyang nagdadala sa mga pasahero o kargamento sa isang tiyak na ruta at oras. Siya rin ang namamahala sa isang multi-crew airline aircraft at may pananagutan sa kaligtasan ng lahat ng pasahero at crew ng isang sasakyang panghimpapawid.
Napapaloob sa mga pangunahing gawain ng piloto ang paghahanda ng isang flight plan. Bago lumipad, sinisiyasat niya ang eroplano, flight controls, mga instrumento at makina nito. Sumasangguni din siya sa mga flight dispatchers at weather forecasters. Sa tulong ng radio equipment, nakikipag-ugnayan sila sa control tower para sa take off, clearance, at arrival instructions. Sinisiguro din niya na maayos na naipapaalam sa mga pasahero ang mga emergency procedures, detalye tungkol sa panahon, at iba pang mahalagang impormasyon.
Ang modernong panahon ng abyasyon ay nagsimula sa unang walang taling paglipad na mas magaan pa sa hangin noong Nobyembre 21, 1783, gamit ang isang hot-air balloon (lobong may mainit na hangin sa loob) na dinisenyo ng magkapatid na Montgolfier. Ang pagiging praktikal ng mga lobo ay limitado dahil ang mga ito ay maaari lamang humikap pababa. Agad na nakilanlan na iyong naigigiya na lobo pala ang kailangan. Ang unang barkong panghimpapawid na gawa ng tao ay ipinalipad ni Jean-Pierre Blanchard noong 1784 at ito ay tumawid sa Bambang ng Inglatera noong 1785.
Kaurian:Abyasyon
Panitikan sa Pilipinas
thumb|right|Malawakang bahagi ng buhay pampanitikan ng mga Pilipino ang nobelang [[Noli me Tangere (c. 1887) ng kanilang pambansang bayaning si Dr. José Rizal.]] Ang Panitikan ng Pilipinas ay pangunahing tumutukoy sa umiiral, umuunlad, at namamayaning uri at anyo ng katutubòng panitikan. Subalit nakakasáma rin dito ang mga panitikang nilikha at ginawa ng mga Pilipinong nása labas ng sariling bansa, sapagkat inakdaan ang mga ito ng mga Pilipino, o ng may-lahing Pilipino sa malawak na nasasakupan ng paksa. Dahil dito, tinatawag ding Panitikang Pilipino ang Panitikan ng Pilipinas. Sa kasalukuyan, tinatawag din itong Panitikang Filipino, sapagkat kinabibilangan ng mga likhang pampanitikang nagmula sa at kinabibilangan ng iba’t ibang wika sa Pilipinas.
Mayaman ang Pilipinas sa sari-saring anyo at hubog ng panitikan na naglalarawan sa kalinangan ng mga Pilipino. Kabilang sa mga ito ang kuwentong-bayan, maikling kuwento o maikling katha, sanaysay, tula, dula, nobela, drama, balagtasan, parabula, bugtong, salawikain, kasabihan, pabula, alamat, tanaga, bulong, awiting-bayan, epiko, pelikula, at mga iskrip na pangradyo, pantelebisyon at pampelikula
Kahulugan ng Panitikang Pilipino
May iba’t ibang mga manunulat at mga dalubahasang Pilipino ang nagbigay ng kahulugan sa panitikan ayon sa kanilang pananaw bilang mamamayan ng Pilipinas. Kabilang sa mga ito sina Jose Arrogante, Zeus Salazar, at Patrocinio V. Villafuerte, bukod pa sa iba.
Noong 1983, para kay Arrogante, isang talaan ng buhay ang panitikan kung saan nagsisiwalat ang isang tao ng mga bagay na kaugnay ng napupuna niyang kulay ng buhay at buhay sa kanyang daigdig na kinabibilangan. Ginagawa ito ng isang tao sa pamamagitan ng malikhain pamamaraan.
Noong 1995, inilarawan ni Salazar ang panitikan bilang isang lakas na nagpapagalaw sa lipunan. Dinagdag pa niyang isa itong kasangkapang makapangyarihan na maaaring magpalaya sa isang ideyang nagpupumiglas upang makawala. Para sa kanya, isa rin itong kakaibang karanasang pantaong natatangi sa sangkatauhan.
Sa bagong tema ng Buwan ng Panitikan sa taong 2022 ay binigyan ng kahulugan ni Dr. Benjamin Mendillo na ang pag-aaral ng panitikan ay muling pagtuklas at PANANARIWA SA ATING KAMALAYANG-BAYAN sa pamamagitan ng mga kathang-bayan na naging bahagi ng ating sensibilidad bilang isang lipunan na humubog at patuloy na humuhubog sa atin at nagpapatibay sa ating identidad bilang isang Pilipino.
Mga katangian ng Panitikang Pilipino
Isang paglalantad ang panitikan ng mga katotohanang panlipunan at ng mga kathang-isip na guni-guni. Hinahaplos nito ang mga sensorya ng tao: ang pantanaw, pandinig, pang-amoy, panlasa, at pandama. Noong 2000, binigyang katangian ito ni Villafuerte bilang isang buhay ngunit payak na salitang dumadaloy sa katawan ng tao. May búhay ang panitikan sapagkat may sarili itong pintig at dugong mainit na dumadaloy sa mga arteryo at bena ng bawat nilalang at ng isang buong lipunan. Sa kasong ito, sa mga Pilipino at sa kanilang lipunang ginagalawan.
Kapag binasa ang panitikan, pinagmumulan ito ng madamdaming emosyon sa isang tao o pangkat ng mga tao, sapagkat sinulat ang mga ito ng kapwa tao.
Sa kasalukuyan, madali at magaang ang pamamaraan ng pagkalat at pagpapamudmod ng panitikan sa Pilipinas. Dahil ito sa makabagong mga kaunlaran sa larangan ng teknolohiya. Bukod sa mga nasusulat na salita sa mga aklat, radyo, at telebisyon, kumakalat din ang panitikan sa pamamagitan ng mga kagamitang elektronika, katulad ng grabador ng tinig at tunog (tape recorder), diskong kompakto (compact disk), plaka, mga tape ng VHS, at mga kompyuter. Dahil sa internet, naging maginhawa at madali ang pagkuha ng impormasyong pampanitikan. Isa nang instrumento ito para sa mga mambabasang Pilipinong may pagpapahalaga at pagmamalaki sa kanilang pinagmulan, kasaysayan, at kalinangan o kultura.
Kahalagahan ng Panitikang Pilipino
May kaakibat na kahalagan ang panitikan para sa mga Pilipino. Isa itong uri ng mahalagang panlunas na tumutulong sa mga tao upang makapagplano ng sari-sariling mga buhay, upang matugunan ang kanilang mga suliranin, at upang maunawaan ang diwa ng kalikasan ng pagiging makatao. Maaaring mawala o maubos ang mga kayamanan ng isang tao, at maging ang kanyang pagiging makabayan, subalit hindi ang panitikan. Isang halimbawa nito ang pangdadayuhan ng ibang mga Pilipino. Bagaman nilisan nila ang kanilang bayang sinilangan, ang panitikan ang kanilang tulay sa naiwan nilang bansa.
Pag-aaral ng Panitikang Pilipino
Isang malaki at mahalagang bahagi ng edukasyon sa Pilipinas ang pag-aaral at pagkakaroon ng kurikulum na ukol sa panitikang Pilipino. Bilang isang kurso sa paaralan, dalubhasaan, o pamantasan, ginagamitan ang pag-aaral ng Panitikan sa Pilipinas ng makasaysayang pananaw. Sinasaklawan nito ang kasaysayan ng Panitikang Pilipino sa iba't ibang panahong pinagdaanan ng bansang Pilipinas. Sakop din nito ang mga mga uri at anyo ng Panitikang Pilipino, paglinang nito, mga manunulat, mga bayani, at mga mithiin ng sangkabansaan.
Mga paraan ng pag-uuri
May dalawang paraan ng pag-uuri ng panitikan: ang ayon sa paghahalin at ang ayon sa kaanyuan o anyo.
Ayon sa paghahalin
May tatlong kabahaging uri ang paraan ng pag-uuri ng panitikan ayon sa paghahalin. Ito ang pasalindila, pasalinsulat, at ang pasalintroniko.
Pasalindila
Ang pasalindila ay ang paraan ng paglilipat ng panitikan mula sa dila at bibig ng tao. Noong hindi pa marunong magsulat ang mga ninuno ng mga makabagong Pilipino, binibigkas lamang nila ang mga tula, awit, nobela, epiko, at iba pa. Kalimitang nagtitipun-tipon ang sinaunang mga Pilipino upang pakinggan ang mga salaysayin, paglalahad o pamamayag na ito. Paulit-ulit nilang pinakikinggan ang mga ito upang matanim sa kanilang isipan. Sa ganitong palagiang pakikinig at pagbigkas ng panitikan, nagawa nilang maisalin ang mga ito papunta sa susunod na salinlahi o henerasyon ng mga Pilipino.
Pasalinsulat
Ang pasalinsulat, isinatitik, isinulat, inukit, o iginuhit ng mga ninuno ng pangkasalukuyang panahong mga Pilipino ang kanilang panitikan. Naganap ito noong matutunan nila ang sinaunang abakada o alpabeto, kabilang na ang mas naunang baybayin at mga katulad nito.
Pasalintroniko
Isang bagong kaparaanan ng pag-uuri ang pansalintroniko, o pagsasalin ng panitikan sa pamamagitan ng mga kagamitang elektroniko na dulot ng teknolohiyang elektronika. Ilan sa mga halimbawa nito ang paggamit ng mga diskong kompakto, plaka, rekorder (tulad ng tape recorder at ng VHS), mga aklat na elektroniko (hindi na binubuklat dahil hindi na yari sa papel, bagkus ay nasa mga elektronikong anyo na), at ang kompyuter.
Ayon sa anyo
Ayon sa anyo, ang panitikan ay nahahati sa tatlong uri. Ito ang patula, patuluyan at patanghal.
Patuluyan
Ilan sa mga uri ng anyong patuluyan ang maikling kuwento, sanaysay, nobela o kathangbuhay, at kuwentong bayan. Kinabibilangan ang mga kuwentong bayan ng alamat, mulamat o mito, pabula, kuwentong kababalaghan, kuwentong katatawanan, at palaisipan.
Patanghal
Tinataguriang patanghal ang anyo ng panitikan kung isinasadula ito sa mga entablado, mga bahay, mga bakuran, mga daan, o sa mga naaangkop na mga pook. Mayroon itong mga sangkap na diyalogong nasusulat na maaaring patula o kaya patuluyan ang anyo. Mayroon din itong mga yugto na bumibilang mula sa isa magpahanggang tatlo. Binubuo ng tagpo ang bawat yugto. Sa moro-moro, na isang halimbawa ng panitikang patanghal, tinatawag na kuwadro ang tagpo. Kinakailangang ipalabas ito sa isang tanghalaan o dulaan upang matawag na patanghal.
Paraan ng pagbasa at pagpapaliwanag
Mayroong dalawang pamamaraan ng pagbasa at papaliwanang ng mga tekstong pampanitikan: ang makasaysayan o historikal na paraan at ang pormalistikong kaparaanan.
Paraang historikal
Isang tradisyonal o nakaugaliang paraan sa pagbása at pagpapaliwanag ng mga tekstong pampanitikan. Isa itong metodong nagpapakita ng mga bagay, karanasan, at puwersang pangkasaysayan na nagbigay ng impluwensiya tungo sa paggawa, pagsulat, paghubog, at pag-unlad ng panitikan sa Pilipinas.
Sa ganitong paraan, nagkaroon ng apat na kahatian ang kapanahunang pangkasaysayan ng Pilipinas: ang Panahon ng Pananakop Bago Dumating ang mga Kastila o Pre-Spanish Colonial Period (1400-1600), ang Panahon ng mga Kastila o Spanish Period (1600-1898), Panahon ng mga Amerikano o American Occupation (1898-1946), at ang Pangkasalukuyang Panahon Pagkaraan ng Kolonyalismo o Contemporary Post-colonial Period. Kaugnay ng panitikang Pilipino, sina Jose Villa Panganiban at Teofilo del Castillo ang unang gumamit ng ganitong paraan upang makamit ang interpretasyon ng panliteraturang mga teksto.
Paraang pormalistiko
Ang paraang pormalistiko ay isang pormal at empirikal na pamamaraan ng pagbasa at pagpapaliwanag –  maging pagsulat  –  ng tekstong pampanitikan na Dumating sa Pilipinas ang ganitong paraan sa pamamagitan ng Amerikanong sistemang pang-edukasyon.
Sa ganitong paraan, mas detalyado at empirikal (batay sa karanasan, obserbasyon, pagsubok o eksperimento, ayon sa praktikal na karanasan, sa halip na teoriya ) ang pamamaraan ng pagbasa ng pampanitikang teksto na may layuning tuklasin ang kung ano talaga ang makapampanitikan o literaryo sa teksto. Nag-iiba-iba ang mga kaparaanan mula sa diin at patutunguhan o direksiyon ng mga gumagamit nito. Kabilang sa pinagtutuonan ng pansin dito ang pagkakaroon ng pagkakaisa o unidad ng katawan ng teksto, o sa madalaing sabi: nakatuon mismo sa pinakateksto.
Unibersidad ng El Salvador
Ang Unibersidad ng El Salvador (Espanyol: Universidad de El Salvador, UES, Ingles: University of El Salvador) ay ang pinakamatanda at ang pinakakilalang unibersidad sa El Salvador. Ito ay nagsisilbi bilang pambansang unibersidad ng bansa. Ang pangunahing campus, Ciudad Universitaria, ay matatagpuan sa kabisera ng San Salvador, ngunit meron ding mga sangay ng unibersidad sa iba pang mga lungsod tulad ng Santa Ana, San Miguel at San Vicente. Meron ding isang bagong sangay ng unibersidad sa munisipalidad ng Nueva Concepcion, Chalatenango, na matatagpuan sa hilaga ng El Salvador. thumb|Pangunahing gusali ng Paaralan ng Medisina.
Celle di Macra
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Paglilinis ng pera
Ang paglilinis ng pera   (money laundering) ang anumang akto na nagkukubli ng mga salaping nakuha mula sa ilegal na paraan o krimen upang ang mga ito ay magmukhang nagmula sa legal o lehitimong pinagmulan.
Celle di Macra
left|thumb| Retrato ng simbahan Ang Celle di Macra (minsan 'Celle Macra') ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon Piamonte, hilagang Italya. Ito ay matatagpuan mga 80 km timog-kanluran ng Turin at mga 30 km hilagang-kanluran ng Cuneo. Sa pagtatapos ng 2017 mayroon itong populasyon na 94.
Paglilinis ng pera
Kasaysayan
Ang konsepto ng mga tuntunin sa paglilinis ng pera ay mula pa noong sinaunang panahon, kasabay ng pagyábong ng pananalapi at pagbabangko. Unang itong ginawa ng mga táong nagtatagò ng kanilang mga yaman mula sa estado upang makaiwas sa buwis o pagsasamsam, o kombinasyon ng dalawa.
Barbarossa
Ang Barbarossa, na may kahulugang "balbas na pula", ay maaaring tumukoy kina:
Celle di Macra
May hangganan ang Celle di Macra sa mga sumusunod na munisipalidad: Castelmagno, Macra, Marmora, at San Damiano Macra.
Ang mga simbahan ng San Giovanni ay mayroong 1496 poliptiko ng maestrong Flamenco na si Hans Clemer, na nagtrabaho sa korte ng Markes ng Saluzzo.
Kasaysayan
Ang Celle ay malamang na nagmula sa medyebal na kaugalian ng pagbibinyag sa maliliit na nukleo ng mga monghe na tinitirhan ng malalaking abadia sa mga rural na lugar para sa pangangalaga ng parehong mga kaluluwa at agropastoral na mga aktibidad. Sa kasong iyon, ito ay isang dependensiya ng Abadia ng Villar San Costanzo. Gayunpaman, may isa pang interpretasyon: ang toponimo ay nagmula sa lokal na wika kung saan ang "saddles" ay nagpapahiwatig ng malalaking tambak ng troso na nakolekta sa lugar.
Zungoli
Ang Zungoli ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, katimugang Italya, mga 58 km mula sa bayan ng Avellino.
Matatagpuan sa makasaysayang distrito ng Irpinia sa pagitan ng Lambak Ufita at Kabundukang Dauno, ang Zungoli ay ginawaran ng dalawang kaledad na marka: Bandiera arancione at I borghi più belli d'Italia.
Ang bayan ay bahagi ng Katoliko Romanong Diyosesis ng Ariano Irpino-Lacedonia at ang teritoryo nito ay nasa hangganan ng mga munisipalidad ng Anzano di Puglia, Ariano Irpino, Flumeri, Monteleone di Puglia, San Sossio Baronia, at Villanova del Battista.
Paglilinis ng pera
Kasaysayan
Noong mga 2000 BCE sa Tsina, tinatago ng mga mangangalakal mula sa kanilang mga pinuno ang kanilang yaman dahil maaari nila itong kuhanin sa kanila at ipatápon na lamang silá pagkatapos. Bukod sa pagtatago ng kanilang yaman, inililipat din nila ito at ginagawang puhunan sa mga negosyo sa malaláyong probinsiya o kaya'y sa labas ng Tsina.
Sa pagdaan ng panahon, maraming mga pinuno at estado ang nagpátaw ng mga tuntunin na magsasamsam ng yaman ng kanilang mga mamamayan. Dahil dito lumaganap ang offshore banking at pag-iwas sa buwis. Isa sa mga nananatiling pamamaraan ang paggamit ng parallel banking o Informal value transfer systems gaya ng hawala na nagpapahintulot na mailabás ang pera sa kanilang bansa nang hindi nasusuri ng pamahalaan.
Noong ika-20 siglo, naging laganap muli ang pagsasamsam sa yaman bilang karagdagang hakbangin sa pagsasawata ng kriminalidad. Una itong nangyari sa panahon ng prohibisyon sa Estados Unidos noong mga 1930. Nagkaroon ng pagtuon ang estado at mga ahensiyang nagpapatupad ng batas na sundan at mangumpiska ng pera. Bunsod ng prohibisyon, lumago ang kita ng mga organisadong krimen mula sa ilegal na benta ng alak.
Kalendaryo ng Marte
thumb|Ang pulang planeta ([[Marte) ang ika-apat sa Sistemang Solar]]. Ang kalendaryo sa Marte ay ang panahong naka-ukit sa Sistemang Solar, bagaman iba ang panahon, taon ng planetang Marte sa planetang Daigdig (Earth), base sa rotasyon ang taon ay binabase sa orbita, Sols, o solar ng kalendaryong Martian ay nasa 39 minuto lamang at 35 segundong haba mula sa planetang Earth ay mayroong 668 sols sa (687 Earth days) sa kalendaryong "Martian".
Panahon
thumb|Ang pag-inog ng planetang Marte sa direksyong pa-kanan. Ang pagkahati sa 24 orasan, Ay bawat lapag sa misyong Marte ay na-itatrack sa "Local Solar Time" o LST sa landing site nito, Dahil ang Local Solar time ay naka-direkta sa posisyon mula sa Araw at sa alapaap mula sa angle na kuha nito gamit ang kamera ay kuha sa illuminate, Ang oras at araw sa LST ay nakadepende sa paglapag sa longhitud ng Marte.
Kapakanang pampubliko
Ang kapakanang pampubliko, kapakanang pangmadla, o kapakanang pambalana (Ingles: public welfare) ay ang tulong na pampubliko, maaaring panandalian, o gawaing pangkawanggawa na natatanggap ng isang tao o mga tao na hindi makapaghanapbuhay upang kumita ng salapi, anuman ang dahilan. Dahil sa ganitong kalagayan, dito pumapasok ang pamamagitan at pagtulong ng mga programang pangtulong na pampubliko ng pamahalaan at serbisyong panlipunan (mga palingkurang panlipunan). Kabilang sa mga suliraning nilulunasan ng mga programang pangkapakanang pampubliko ang kawalan ng pagkain, kawalan ng matutuluyan at matutulugan, at kawalan ng pangangalagang pangkalusugan. Mayroong dalawang tungkulin ang tulong na pangmadla:
Samakatuwid, ang pinagtutuunan ng pansin ng kapakanang pampubliko, kilala rin bilang gawaing pangkapakanan o sistemang pangkapakanan ay ang kapakanan o kabutihan, prosperidad (kasaganaan), at pagsulong ng buhay o kabuhayan ng mga indibiduwal at ng mga mag-anak.
Aloran
Ang Bayan ng Aloran ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Misamis Occidental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Aloran ay nahahati sa 38 mga barangay.
Gapong
Ang paggapong (mula sa salitang ugat na gapong) o amputasyon ay ang paghihiwalay ng anumang bahagi o sangkap ng katawan mula sa katawan. Sa mas tiyak na kahulugan, ito ay ang pagtatanggal ng isang sanga ng katawan (katulad ng kamay, paa, binti, hita, o bisig) mula sa katawan sa pamamagitan ng traumang pangkatawan, pinatagal na pag-ipit (konstriksiyon), o pagtitistis (siruhiya). Bilang isang lunas na pangpagtitistis, ginagamit ito upang kontrolin ang hapdi o isang proseso ng karamdaman na nasa apektadong sanga, katulad ng kanser (malignansiya) o kanggrena. Sa ilang mga pagkakataon, isinasagawa ito sa mga indibidwal bilang isang siruhiyang pang-iwas (prebentatibo ) para sa ganitong mga suliranin. Ang isang natatanging kaso ay ang amputasyong konhenital, isang diperensiyang konhenital, kung saan ng mga sanga ng namumuong sanggol ay ginugupit sa pamamagitan ng mga pang-ipit. Sa ilang mga bansa, ang pagputol ng mga kamay, mga paa, o iba pang mga bahagi ng katawan ay ginagamit o dating ginagamit bilang isang uri ng parusa para sa mga taong nakagawa ng krimen. Ang pagtitistis ay ginagamit din bilang isang taktika ng digmaan at mga gawain ng terorismo; maaari rin itong mangyari bilang isang pinsalang dulot ng digmaan. Sa ilang mga kalinangan at mga relihiyon, ang mga paggapong na hindi malakihan o mga mutilasyon ay itinuturing bilang isang pagkakamit na pangritwal. Hindi katulad ng ilang mga hayop na hindi mamalya (katulad ng mga butiki na naghuhulas ng kanilang mga buntot, ang mga salamandro ay muling nakapagpapatubo ng maraming nawawalang mga bahagi ng katawan; pati na mga hydra, mga bulating sapad (flatworm), at mga isdambituin na muling nakapagpapatubo ng buong katawan magmula sa maliliit na mga pragmento o mga piraso), ang mga sanga ng katawan ng tao, kapag natanggal na, ay hindi na muling tumutubo, hindi katulad ng ilang porsiyon o bahagi ng piraso ng ilang mga organo, katulad ng atay. Ang transplantasyon ng organo o isang prostisis lamang ang natitirang opsiyon upang mapalitan ang nawalang sanga ng katawan.
Pagmimina
thumb|Diorama ng tradisyunal na pagmimina sa Pilipinas na matatagpuan sa [[Pambansang Museo ng Pilipinas|Pambansang Museo.]] Ang pagmimina ay isang proseso ng paghuhukay at pagkuha ng mga yamang mineral mula sa lupa. Ang anumang materyal na hindi malilikha at mapapalago ay kailangang minahin. Ang pagmimina ng mga bagay mula sa lupa ay tinatawag na ekstraksiyon, paghango, o paghugot. Maaaring maging kabilang sa pagmimina ang paghango ng mga metal at mga mineral, na katulad ng uling, ginto, pilak, platinum, tanso, at bakal. Maaari rin namang iba pang mga bagay, katulad ng langis at likas na gas. Ang taong nagmimina ay tinatawag na tagapagmina, tagamina, mangmimina, o minero.
Ilang uri ng pagmimina ay ginagawa sa pamamagitan ng pagkayod ng lupa o dumi mula sa ibabaw ng lupa. Tinatawag itong pagmiminang patalop o strip mining sa Ingles. Ang ilang pagmimina ay isinasagawa sa pamamagitan ng malalim na pagpunta sa ilalim ng lupa upang marating ang isang poso ng mina (mine shaft sa Ingles). Tinatawag ang ganitong pagmimina bilang pagmimina sa ilalim ng lupa o undergound mining. Ang ilang pagmimina, katulad ng pagmimina ng ginto, ay isinasagawa sa ibang mga paraan. Ang ginto ay maaaring mamina sa pamamagitan ng paghahanap sa loob ng himlayan ng isang ilog o ibang agusan o bugsuan ng tubig upang maalis ang mga maliliit na piraso ng ginto. Tinatawag itong pananala ng ginto.
Ang pagmimina ay ang tanging paraan upang makangalap ng uling, isang mahalagang mapagkukunan ng enerhiya. Ang mga minahang ito ay maaaring pagmiminang patalop, o kaya ay maaaring pagmimina na umaabot at nagmumula sa daan-daang talampakan ang pagiging kalaliman sa lupa. Ang pagmimina sa ilalim ng lupa ay isang mapanganib na hanapbuhay. Nagkakaroon ng mga aksidente sa mga minahan ng uling at tanso, at maraming mga tagapagmina ng uling ang namamatay taun-taon. Ang mga panuntunan na pangkaligtasan at natatanging mga kagamitang pangkaligtasan ay ginagamit upang mabigyan ng proteksiyon ang mga minero mula sa mga aksidente.
Ang Mga Gawa ng mga Apostol
thumb|left Ang Mga Gawa ng mga Alagad o Ang Mga Gawa ng mga Apostol ay isang aklat sa Bagong Tipan ng Bibliya. Sinasabing ipinagpapatuloy nito ang Ebanghelyo ayon kay San Lucas. Pinaniniwalaang nasulat ang aklat na ito noong mga 63 CE. (bagaman 68 A.D. o sa pagitan ng 75 A.D. at 85 A.D. ayon sa iba). Sinasaklawan ng mga pahina nito ang buhat sa pag-akyat ni Hesus sa kalangitan magpahanggang sa pangalawang taon ng pagkakabilanggo ni Apostol Pablo sa Roma. Inakdaan ito ni San Lucas, na kapanalig at kasama ni Pablo ang Alagad. Tinatawag din itong Ebanghelyo ng Espiritu Santo, sapagkat pinatnubayan ng Espiritu Santo ang mga unang alagad ni Hesus. Dumating sa mga mananampalataya ang Espiritu Santo noong araw ng Pentecostes. Ang may akda nito ay maaaring kumopya sa pangunahing sanggunian ng kasaysayan sa Hudea sa unang siglo na si Josephus bagaman may mga pagkakataong nagkaroon ng maling pagbasa ang may akda ng Mga Gawa sa mga isinulat ni Josephus.
Layunin
Isa sa mga pangunahing layunin ni San Lucas sa pagkakalikha ng Aklat ng mga Gawa ng mga Alagad ang isalaysay ang kung paano pinalaganap ng mga unang tagasunod ang mga pagtuturo ni Hesus, ang paglalahad ng mga pangyayaring katulad ng mga naging misyon nina San Pedro at San Pablo, kasama ang kanilang mga naging katulong sa pananampalataya, at ang pagtatayo ng Simbahan. Itinuturing itong isang kasaysayan ng Kristiyanismong nagsimula sa bansa ng mga Hudyo sa Herusalem, sa Judea, sa Samaria, at sa iba pang mga pook. Inilalarawan sa aklat na ito na hindi isang panghihimagsik na pampolitika ang Kristiyanismo laban sa Imperyo ng Roma, bagkus isa lamang katuparan at kaganapan ng Hudaismo. Ipinababatid din ng aklat ng Mga Gawa na ang pagiging kasapi sa Kristiyanismo ay bukas para sa lahat ng mga magsisipagsisi at mananalig sa ebanghelyo. polnahing mga bahagi ang aklat ng Mga Gawa ng mga Alagad:
Paglalarawan at balangkas
thumb|right|Isang siping naglalaman ng Mga Gawa ng mga Alagad mula sa Codex Laudianus (bilang 35, ika-7 daantaon). Magkahanay ang dalawang wika sa pahinang ito: nasa [[wikang Latin|Latin ang kaliwa, samantlang nasa Griyego ang kanan.]] Bukod sa pagiging karugtong ng Mabuting Balita ayon kay Lucas, ito ang pinakunang pagtatala ng pagtatatag at pagkalat ng Iglesyang Kristiyano pagkaraan ng muling pagkabuhay ni Kristo. Nilalahad nito ang hinggil sa unang sermong apostoliko (sermon mula sa mga alagad ni Hesus), ang unang himala o milagrong apostoliko, ang mga unang hakbang sa pagkakaroon ng samahang Kristiyano, ang unang pag-uusig sa mga Kristiyano, ang unang martir na Kristiyano, ang unang hentil na nagbagong-loob para maging Kristiyano, at ang unang simbahang Europeano. Sa aklat na ito nahubog ang likas a paglipat o pagdurugtong mula sa apat na mga ebanghelyo papunta at pagbibigay daan sa dalawampu't isang sulat ni Pablong Alagad at iba pa.
Ayon sa mga pahina ng aklat na ito, namuno sa una sina San Pedro at San Juan, na nasundan ng pagtuon ng pansin sa mga naging gawain ni San Pablo hinggil sa mga hentil, mga pagkilos na naging dahilan ng pagtawag sa kaniya bilang ang "alagad ng mga hentil." Sinasabing gumamit si Pablong Alagad ng isang talaarawan sa kaniyang mga paglalakbay na pampananampalataya, dahil na rin sa paggamit niya ng mga salitang kami, sa halip na sila, sa pansariling talaang ito.
Narito ang buod ng mga pangyayari sa aklat:
Historisidad
Ang tanong ng pagiging may-akda ay malaking nakatili sa historikal na kahalagahan ng mga nilalaman ng aklat na ito. Ang isang mahalagang pinagtatalunang isyu ang historisidad o pagiging historikal na depiksiyon ni Lukas kay Apostol Pablo. Ayon sa pananaw na mayoridad ng mga skolar ng Bibliya, ang Mga Gawa ay inilalarawan si Pablo ng iba sa kung paano nito inilalarawan ang sarili nito sa parehong katotohanan at teolohikal na paglalarawan. Ang Mga Gawa ay iba sa mga Sulat ni Pablo sa mahahalagang mga isyu gaya ng pananaw ni Pablo tungkol sa kautusan ni Moises, pagka-apostol, at ang kanyang relasyon sa iglesia sa Herusalem. Ang mga skolar ng Bagong Tipan ay pangkalahatang mas pinapaboran ang salaysay ni Pablo sa kanyang mga liham kesa sa matatagpuan sa salaysay ng Mga Gawa.
Mga paglalakbay ni Pablo
Ang kuwento ng mga paglalakbay ni Apostol Pablo sa Galatia sa Mga Gawa ng mga Apostol ay sinasalungat sa deskripsiyon ni Pablo sa Sulat sa mga taga-Galatia. Isinasaad ng Mga Gawa na si Pablo ay nasangkot sa iglesia sa Herusalem at kanyang binista ang Herusalem ng ilang mga beses. Spesipikong isinaad ni Pablo sa kanyang Sulat sa mga taga-Galatia na hindi siya nasangkot sa iglesia sa Herusalem at hindi niya nakita ang sinuman doon. Ang Mga Gawa ay nag-ulat ng dalawa lamang pagbisita sa Corinto. Nagsalita si Pablo ng tatlong pagbisita sa Corinto sa kanyang mga liham sa Corinto na pinaniniwalaan ng mga skolar na mas naunang isinulat kesa sa Mga Gawa.
Theudas at Judas
Ang ay nagbibigay ng salaysay ng pananalumpati ng unang siglo fariseong si Gamaliel kung saan kanyang tinukoy ang dalawang unang siglong mga kilusan. Ang isa sa mga ito ay pinangunahan ni Theudas (v. 36) at pagkatapos nito ay pinangunahan naman ni Judas na Galilean (v. 37). Inilagay ng historyan na Hudyong si Josephus si Judas na Galilean sa Censo ni Quirinius nang taong 6 CE at si Theudas sa ilalim ng prokurador na si Fadus noong 44–46 CE. Kung ipagpapalagay na ang Mga Gawa ay tumutukoy sa parehong Theudas sa tinutukoy ni Josephus, ang dalawang problema ay lumilitaw. Una, ang kaayusan nina Judas at Theudas ay binaligtad sa Mga Gawa kabanata 5. Ikalawa, ang kilusan ni Theudas ay dumating pagkatapos ng sinasabing panahon ni Gamaliel.
Pananalumpati ni Pedro
Ang ay nagsasalaysay na si Apostol Pedro ay nagsasalita sa mga makinig na nagresulta sa mga akay na Kristiyano na tumaas ng mga 5,000 libong katao. Ang propesor ng Bagong Tipan na si Robert M. Grant ay nagsabing "Ebidenteng itinuring ni Lukas ang kanyang sarili na historyan ngunit maraming mga tanong ang maaaring itaas tungkol sa reliabilidad ng kasaysayan nito[…] Ang kanyang 'estadistika' ay imposible; Hindi maaaring pagsalitaan ni Pedro ang tatlong libong nakikinig (e.g. sa ) nang walang mikropono at dahil ang populasyon ng Herusalem ay mga 25–30,000, ang mga Kristiyano ay hindi maaaring magkaroon ng bilang na limang libo[e.g. Acts 4:4]."
Ang pagtatantiya ni Grant ng populasyon ng Herusalem ay umasa sa maimpluwensiya  (influential) na pag-aaral ni Jeremias noong 1943.
Dogrel
Ang Dogrel ay ang debut studio album ni Dublin post-punk band Fontaines D.C.. Inilabas ito sa pamamagitan ng Partisan Records noong 12 Abril 2019 sa cassette, CD, digital download, at vinyl format.
Ang Mga Gawa ng mga Apostol
Probinsiya ng Cilicia
Ang ay binanggit ang probinsiya ng Cilicia sa isang eksenang nangyari noong gitnang 30 CE. Ang probinsiya ng imperyo Romano na may pangalang ito ay huminto mula 27 BCE at muling itinatag ni Emperador Vespasian lamang noong 72 CE.
Dogrel
Listahan ng track
Ang lahat ng mga track ay nakasulat at ginanap ng Fontaines D.C.
Ang Mga Gawa ng mga Apostol
Ang Sicarii at ang Ehipsiyo
Sa, ang isang Romano ay nagtanong kay Pablo kung siya ay isang 'Ehipsiyo' na nanguna sa pangkat ng mga sicarii sa disyerto. Sa parehong The Jewish Wars at Antiquities of the Jews, nagsalita si Josephus tungkol sa mga nasyonalistang rebeldeng Hudyo na tinatawag na sicarii nang direkta bago ang pagsasalita ng Ehipsiyo na nanguna ng ilang mga tagasunod sa Bundok ng mga Olibo. Naniniwala si Richard Pervo na ito ay nagpapakitang ginamit ni Lukas si Josephus bilang pinagkunan at maling inakala na ang ang mga sicarii ay mga tagasunod ng Ehipsiyo.
Mga kawal na Romano sa Caesarea
Ang nagsasalita tungkol sa centuriong Romano na tinatawag na Cornelius na kabilang sa rehimenteng Italyano at naka-estasyon sa Ceasarea. Ayon kay Robert Grant, sa paghahari ni Herod Agrippa noong 41–44 CE, walang mga kawal na Romano ay naka-estasyon sa teritoryong ito. Gayundin, natagpuan ni Wedderburn ang salaysay na historikal na nakakaduda, at pananaw ng kawalan ng inkripsiyonal at ebidensiyang panitikan na sumusuporta sa Mga Gawa ng mga Apostol, ang historyan na si de Blois ay nagmungkahing ang unit ay hindi umiiral o kalaunang unit na ang may akda ng Mga Gawa ay inilapat sa mas naunang panahon.
Sa pagbibigay pansin na ang 'rehimenteng Italyano'' ay pangkalahatang tinutukoy bilang cohors II Italica civium Romanorum na isang unit na ang presensiya sa Judea ay pinatunayan hindi mas nauna sa 69 CE, napansin ng historyan na si E Mary Smallwood na ang mga pangyayari mula sa Gawa 9:31 hanggang kapitulo 11 ay maaaring hindi nasa kaayusang kronolohikal sa natitira pa ng kabanata ngunit aktuwal na nangyari pagkatapos ng kamatayan ni Agrippa sa kapitulo 12 at ang rehimenteng Italyano ay maaaring ipinakilala sa Caesarea na ang pinakamaaga ay 44 CE. Binigyan pansin ni Wedderburn ang suhestiyon ng muling pagsasaayos na kronolohikal kasama ng suhestiyon na si Cornelius ay namuhay sa Caesarea nang malayo sa kanyang unit.
Konseho ng Herusalem
Ang paglalarawan ng Konseho ng Herusalem sa ay pangkalahatang itinuring ng mga skolar na ang parehong pangyayaring tinutukoy sa , ay itinuturing ng ilang mga skolar na sumasalungat sa salaysay sa Sulat sa mga taga-Galatia. Ang historisidad ng salaysay ni Lukas ay hinamon  at buong itinakwil ng ilang mga skolar noong gitna hanggang huli nang ika-20 siglo.
Paglilitis ni Pablo
Ang paglilitis ni Pablo sa ay inilarawan ng ilang skolar na itinanghal na walang pagkakaisa.
Pananalumpati ni Santiago
Sa, si Santiago na pinuno ng mga Hudyong Kristiyano sa Herusalem ay nagtalumpati kung saan kanyang sinipi (quoted) ang mga kasulatan sa saling Griyego na Septuagint ng Tanakh mula sa Amos. Ang ilang mga skolar ay naniniwalang ito ay hindi umaayon sa paglalarawan kay Santiago bilang pinunong Hudyo na pinagpalagay na nagsalita ng Aramaiko at hindi Griyego.
Pagdating sa Leyte
Ang Leyte Landing ay mga bantayog na itinayo na nagpapakita ng pagdating ni Hen. Douglas MacArthur sa Leyte noong Oktubre 20, 1944
Pagdating ni MacArthur
Bago umalis si Hen. Douglas MacArthur patungong Australia mula sa Corregidor sa utos ni Pangulong Franklin Roosevelt ng Estados Unidos noong 1942, sinabi niyang "I shall return." ("Ako'y magbabalik."). Tinupad niya ang kanyang pangako nang dumating siya kasama ang isang armada na kinabibilangan ng 700 na barko na may sakay na 174,000 na sundalong Amerikano sa Red Beach, Palo, Leyte bago sumapit ang hatinggabi noong Oktubre 20,1944. Kasama niya sina Sergio Osmena, Basilio J. Valdes at Carlos P. Romulo. Lulan ng landing barge mula sa Nashville, sinundo ni MacArthur sina Osmena at Romulo sa John Land. Huminto ang landing barge nga 50 yarda ang layo mula sa pampang. Mula doon ay lumusong na sila sa tubig paahon sa dalampasigan.
Estatuwa
Ang bantayog ni MacArthur at mga kasamahan na kinabibilangan nina Pangulong Sergio Osmena, Heneral Basilio J. Valdes, Brig. Heneral Carlos P. Romulo at Hen. Richard K. Sutherland ay itinayo sa lugar kung saan siya umahon. Ito ay naging bantog at naging pang-akit sa mga turista.
Kaurian:Kasaysayan ng Pilipinas
Varapodio
Ang Varapodio (Calabrian: Marrapòdi; Bαραποδιον) ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa katimugang rehiyon ng Calabria sa Italya, na matatagpuan mga 80 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 35 km hilagang-silangan ng Regio de Calabria.
Ang Varapodio, 20 km mula sa baybayin ng Gioia Tauro, ay isa sa mga bayan sa kapatagan ng Gioia Tauro. May hangganan ito sa mga sumusunod na munisipalidad: Ciminà, Molochio, Oppido Mamertina, Platì, Taurianova, at Terranova Sappo Minulio.
Pader ng Berlin
Ang Pader ng Berlin (Aleman: Berliner Mauer, Ingles: Berlin Wall) ay isang harang na itinayo ng Republikang Demokratiko ng Alemanya (GDR, Silangang Alemanya) simula noong 13 Agosto 1961, na siyang tuluyang naghiwalay sa Kanlurang Berlin mula sa pumapalibot ditong Silangang Alemanya at sa Silangang Berlin Binubuo ng mga bantay na tore na nakalagay sa kahabaan ng kongkretong pader na siyang pumalibot sa isang malapad na sakop (na nakilala bilang "Kahabaan ng Kamatayan" o Death Strip) na nilagyan ng trinserang kontra-sasakyan, mga pako at iba pang depensa. Ipinagtanggol ng Eastern Bloc na itinayo ang pader para maprotektahan ang populasyon mula sa mga elementong pasista na nagnanais pumigil sa "kagustuhan ng masa" sa pagbuo ng estadong sosyalista sa Silangang Alemanya. Nagsilbing hadlang ang Pader sa pagpigil sa malawakang paglisan na naging tanda sa Alemanya at sa buong Eastern Bloc matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Opisyal na binanggit ang Pader ng Berlin bilang "Kutang Pangdepensa Kontra Pasismo" (Aleman: Antifaschistischer Schutzwall) ng otoridad ng GDR, at ipinahiwatig din nila na hindi pa tuluyang naaalis ang Nazizmo sa katabing Kanlurang Alemanya. Binanggit din ng gobyerno ng Kanlurang Berlin ang nasabing pader bilang "Pader ng Kahihiyan" na siyang binuo ni alkalde Willy Brandt habang kinukundena ang pagpipigil ng pader sa "kalayaan sa paglalakbay". Kasabay ng isa pang mas mahabang pader, ang Panloob na Harang ng Alemanya (Inner German Border, IGB) na siyang naghihiwalay sa Silangan at Kanlurang Alemanya, sinisimbulo ng magkaparehong pader ang "Bakal na Tabing" na naghihiwalay din sa Kanlurang Europa at sa Eastern Bloc noong Digmaang Malamig.
Bago ang pagtayo ng Pader, nakaiwas na ang 3.5 milyong taga Silangang Alemanya mula sa paghihigpit sa emigrasyon at tuluyang nakalikas mula sa GDR, sa pamamagitan ng pagtawid sa hangganan ng Silangang Berlin patungong Kanlurang Berlin, kung saan maaari na silang maglakbay patungong Kanlurang Aleman at sa iba pang bansa sa Kanlurang Europa. Sa pagitan ng 1961 hanggang 1989, napigilan ng nasabing pader ang halos lahat ng uri ng emigrasyon. Sa loob ng mga taong iyon, humigit kumulang sa 5,000 katao ang nagtangkang tumakas sa pader, at tinatayang 100 hanggang 200 sa kanila ang napatay.
Alemanya Matapos Ang Digmaan
Nahati sa apat na sona ng pagsakop ang Alemanya tulad ng napagkasunduan sa Kasunduan sa Potsdam, kung saan ang bawat isa sa kanila ay pinapamahalaan ng isang mananakop na bansang Allied: ang Estados Unidos, Gran Britanya, Pransiya at ang Unyong Sobyet. Bagaman ang buong lungsod ng Berlin ay nasa bahagi ng Sobyet, nahati din sa apat na sona ng pagsakop ang kabisera na siya ding lokasyon ng Allied Control Council.
Sa loob ng dalawang taon nabalot sa hidwaang pampolitika ang Sobyet at iba pang mga mananakop. Kasama dito ang pagtutol ng Sobyet sa plano ng rekonstruksiyon upang masustentuhan ng Alemanya ang kaniyang sarili at maitala din ang mga pabrika at imprastraktura na tinanggal ng mga Sobyet. Nagpulong ang Britanya, Pransiya, ang Estados Unidos at ang mga bansang Benelux para ipagsanib ang mga bahaging hindi sakop ng mga Sobyet bilang iisang sona para sa rekonstruksiyon at para din maaprubahan ang pagpapalawig ng Planong Marshall.
Ang Eastern Bloc at ang Berlin Airlift
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, binuo ng lider ng Sobyet na si Joseph Stalin ang isang samahan ng mga bansa sa kanluran ng Rusya na kung tawagin ay Eastern Bloc. Kasama dito ang mga bansang Polonya, Unggarya at Czechoslovakia. Simula pa lang noong 1945 nais na ni Stalin na makasapi rin ang buong Alemanya sa bloc bilang isang pinagsanib na komunismong bansa. Umaasa siya na sa susunod na mga taon hihina ang posisyon ng Britanya sa kanilang nasasakupang bahagi at tatalikod na rin ang Estados Unidos, kaya wala nang magiging hadlang sa kaniya sa kaniyang kagustuhan.
Ang isa sa pinakamabigat na tungkulin ng Komunistang pamunuan sa bahaging Sobyet ay ang pagsasalin ng utos ng mga Sobyet sa pamahalaan at sa iba pang mga partido sa bloc, at naging isa itong panloob na patakaran. Pinasakamay ng gobyerno sa Silangang Alemanya ang lahat ng mga ari-arian at mga industriya sa kanilang nasasakupan. Ang sinuman na tumutol o sumalungat sa kagustuhan ng mga Sobyet ay sinesermonan, o kung sila man ay wala sa pamahalaan sila ay maaaring parusahan, tulad ng pagpapakulong, pagpapahirap o pagpapatayin. Salungat ito sa pampolitika na proseso na ipinatupad sa kanlurang bahagi ng Alemanya na sinasakupan ng Britanya, Pransiya at Estados Unidos, kung saan mga ministro-pangulo ay pinipili ng mga kabahagi sa parlamento na malayang binoboto ng sambayanan.
Sapilitang itinuro ang doktrinang Marxismo-Leninismo bilang bahagi ng kurikulum sa paaralan. Dahil dito maraming mga propesor at estudyante ang lumikas sa Kanluran. Bumuo din ng malawakang sistemang kapulisan ang Silangang Alemanya para mabusising masiyasat ang buong populasyon, tulad ng pagbuo ng lihim na kapulisang Sobyet, ang SMERSH.
Noong 1948 nagkaroon ng malaking hidwaan ukol sa rekonstruksiyon at sa pagbuo ng bagong pananalaping Aleman. Dahil dito inutos ni Stalin ang Berlin Blockade (Pagbangkulong sa Berlin) upang hindi makapasok ang mga pagkain at iba pang pangangailangan sa Kanlurang Berlin. Tinugon ito ng Estados Unidos, Britanya, Pransiya, Kanada, Australya, New Zeland at iba pang mga bansa sa pamamagitan ng "Berlin Airlift" upang maihatid ang pangangailangan ng lungsod. Naglunsad ng malawakang kompanyang pakikisalamuhang pampubliko ang Sobyet para labanan ang pagbabago sa patakaran ng kanluran. Tinangka ng mga komunista na ipatigil ang halalan noong 1948 matapos ang malaking pagkatalo, habang nagkaroon ng malawakang protesta ang mga 300,000 taga-Berlin upang ipagpatuloy ang airlift. Noong Mayo 1949, pinatigil na rin ni Stalin ang blockade, at pinahintulutan na rin na makarating ang mga kargamentong Kanluranin sa Berlin.
Idineklara ang pagbuo ng Republikang Demokratiko ng Alemanya (GDR, Silangang Alemanya) noong 7 Oktubre 1949. Sa pamamagitan ng lihim na kasunduan, pinagkasunduan ng Ministeryo ng Ugnayang Panlabas ng Sobyet ang pagkakaroon ng pamahalaang administratibo sa Silangang Alemanya, ngunit hindi ang pagkakaroon ng autonomiya. Sinakop at pinakialaman ng histo ng mga Sobyet ang sistemang administratibo, miltar at lihim na kapulisan ng Silangang Alemanya at may buo silang kontrol.
Maraming pagkakaiba ang Silangang Alemanya sa Kanlurang Alemanya (Republikang Pederal ng Alemanya). Na-debelop ang Kanlurang Alemanya bilang isang Kanluraning kapitalistang bansa na may ekonomiyang pangmerkadong panlipunan (social market economy, Aleman: Soziale Marktwirtschaft) at may pamahalaang demokratikong parlamentaryo. Dahil sa patuloy na paglagong pang-ekonomiya noong 1950s nagkaroon ng "milagrong pang-ekonomiya" (Aleman: Wirtschaftswunder) na tumagal ng 20 taon. Habang patuloy ang pag-angat ng ekonomiya at ng pamantayan ng pamumuhay sa Kanlurang Alemanya, marami sa mga taga-Silangang Alemanya ang gustong lumipat sa Kanlurang Alemanya.
Pagtatayo ng Panloob na Hangganan ng Alemanya
Sa mga unang bahagi ng 1950, nag-umpisa nang pakialamin ng Sobyet ang pambansang kontrol. Naghigpit sila sa emigrasyon sa halos buong bahagi ng Eastern Bloc, kabilang na ang Silangang Alemanya. Nagdulot ito ng suliranin sa ilang bansa sa Eastern Bloc na mas maunlad at mas bukas pa kaysa sa Unyong Sobyet, tulad ng kinaugalian nang pagluwas tungo sa katabing bansa, lalu na dati na wala pang naitayong hangganan sa pagitan ng Silangan at Kanlurang Alemanya.