cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ebanghelyo ni Lucas
Pinagkunang L
“''[X] shall be great upon the earth. [O king, all (people) shall] make [peace], and all shall serve [him. He shall be called the son of] the [G]reat [God], and by his name shall he be hailed (as) the Son of God, and they shall call him Son of the Most High.”'' (Dead Sea scrolls manuscript Q4Q246) Magiging dakila sa mundo. O hari, lahat (ng mga tao) ay makikipag payapaan at ang lahat ay sasamba sa [kanya. Siya ay tatawaging anak ng] [Diyos] na Dakila, at sa kanyang pangalan ay tatanghalin (bilang) Anak ng Diyos at tatawagin nila siyang Anak ng Kataas Taasan.
Ang pagkakapareho ng nilalamang ito ay inilarawan na "mahirap na maiwasan ang konklusyong ang Ebanghelyo ni Lucas ay nakabatay sa isang paraan na direkta o hindi direkta sa matagal nang nawalang teksto mula sa Qumran.
Griyego
Ang mga aklat ng Bagong Tipan ay isinulat sa Griyego. Ang istilo ng Ebanghelyo ni Lucas ang pinaka literaryo sa lahat ng mga aklat na ito.
May akda
Ang may-akda ng Ebanghelyo ni Lucas ay nagpapalagay ng isang kaalam sa Lumang Tipan at kasaysayang Hudyo (1:7; 4:38; 9:9-10 & 9:28-36). Ang katunayan, "ang may-akda ng Lucas ay natanto ang kanyang sarili bilang isang Hudyo".
Ayon sa mga skolar, ang Ebanghelyo ni Lucas at ang Mga Gawa ng mga Apostol ay parehong isinulat ng parehong may-akda. Ang pinakadirektang ebidensiya ay nagmumula sa mga panimula ng parehong aklat na ito na pinadala kay Theophilus at ang panimula ng Gawa ng mga Apostol ay hayagang may reperensiya sa "aking dating aklat" tungkol sa buhay ni Hesus. Sa karagadagan, may mga linguistiko at teolohikal na pagkakatulad sa pagitan ng dalawang aklat na ito na nagmumungkahing ang mga ito ay may karaniwang may-akda. Both books also contain common interests. Linguistic and theological agreements and cross-references between the books indicate that they are from the same author.
Ayon sa mga ama ng simbahan na sina Irenaeus (c. 170), Clement ng Alexandria, Origen, at Tertullian, ang Ebanghelyo ni Lucas ay isinulat ni Lucas. Ang manuskritong P75 (circa 200 CE) ay may atribusyon ng "Ebanghelyo ayon kay Lucas", bagaman may isa pang manuskrito na P4 na posibleng mas nauna sa Papyrus sa 75 na walang atribusyong ganito.
Pananaw ng mga skolar
Ayon sa nangingibabaw na pananaw ng mga skolar ng Bagong Tipan, ang ebidensiya na hindi si Lucas ang may-akda ay sapat na malakas at ang may-akda ay hindi alamm. Ang Gawa ng mga Apostol ay sumasalungat sa mga epistula ni Pablo gaya ng ikalawang paglalakbay ni Apostol Pablo sa Jerusalem para sa konsehong apostoliko. Si Pablo ay nagbigay diin sa kamatayan ni Hesus samantalang ang may-akda ng Lucas ay nagbigay diin sa pagdurusa ni Hesus at mayroong mga pagkakaiba sa eskatolihiya at Batas ng Hudaismo. Inilarawan ni Pablo si Lucas bilang isang "minamahal na manggagamot" na nagdulot kay Hobart noong 1882 na mag-angkin na ang bokabularyong ginamit sa Lukas-Gawa ay nagmumungkahing ang may-akda nito ay may pagsasanay medikal. Gayunpaman, ang pagpapalagay na ito ay sinalungat ng isang maimpluwensiya (influential) na pag-aaral ni Cadbury noong 1926 at tinalikuran na. Bagkus, ay pinaniniwalaan ngayon na ang wika ay nagpapakita lamang ng karaniwang edukasyong Griyego.
Petsa ng pagkakasulat
Ayon sa karamihan ng mga skolar ng Bagong TIpan, ang aklat na ito ay isinulat noong mga c 80–90 CE, bagaman ang ilan mga konserbatibong komentador ng Bibliya ay naniniwalang ito ay isinulat noong mga c. 60–65 CE.
75-100 CE
Ang mga skolar ng Jesus Seminar ay nangatwirang ang mga salaysay ng kapanganak sa Lucas at Mateo ay mga kalaunang idinagdag (interpolation) sa kalaunang manuskrito ng mga ebanghelyong ito tungkol kay Hesus. Sa pananaw na ito, ang Lucas ay maaaring orihinal na nagsimula sa Lucas 3:1 kay Juan Bautista.
Ang terminus ad quem, o ang pinakahuling posibleng petsa para sa Ebanghelyo ni Lucas ay nakatali sa pinakaunang mga manuskritong papyrus na naglalaman ng mga bahagi ng Lucas (huli nang ika-2 siglo/simula ng ika-3 siglo CE) gayundin mula sa gitna hanggang huli ng ika-2 siglong CE mga kasulatan na sumipi (quoted) o sumangguni sa Ebanghelyo ni Lucas. Ang Lucas ay makikita sa Didache, mga kasulatang Gnostiko nina Basilides at Valentinus,  mga apolohetiko ng ama ng simbahan na si Justin Martyr at gayundin ay ginamit ni Marcion. Ayon sa skolar na si Helmut Koester, bukod kay Marcion, "walang ebidensiya ng paggamit nito bago ang ca. 150 CE. Sa gitna ng ikalawang siglo CE, ang isang binagong bersiyon ng Ebanghelyo ni Lucas ang tanging ebanghelyong tinanggap ni Marcion na tinawag na heretiko ng mga ama ng simbahan.
Layunin
Naging layunin ni San Lucas sa ebanghelyong ito ang mabigyan ng mas matibay na kaalaman ang mga Kristiyano tungkol sa pananampalataya.
Paglalarawan
Ito ang pinakamahabang ebanghelyo sa Bagong Tipan ng Bibliya. Sinulat ito ni San Lucas noong bago maganap ang pagkawasak ng Herusalem noong mga 70. Pinaniniwalaang sa panahong mula 63 hanggang 64, o himigit-kumulang, nasulat ang ebanghelyong sapagkat hindi ito bumabanggit ng anuman ukol sa pangyayari ng pagkawasak ng Herusalem. May mga bagay-bagay na isinulat si San Lucas na hindi matatagpuan sa ibang mga kasamang ebanghelyo sa Bibliya. Ilan sa mga halimbawa ng mga ito ang talinghaga hinggil sa "Publikano at Pariseo," ang "Anak na Alibugha" (o "Alibughang Anak"), at ang "Dives at Lazaro."
Mga bahagi
Binubuo ng limang mga bahagi ang Ebanghelyo ni Lucas:
Apulid
Ang apulid (Ingles: Chinese water chestnut o water chestnut [karaniwang katawagan sa Ingles na ang literal na salin ay kastanyas-tubig]; pangalang pang-agham: Eleocharis dulcis) ay isang halamang kamukha ng sedge (isang tila-damong yerba) na itinatanim dahil sa mga nakakaing corm. Ang apulid ay mayroong hugis-tubo at walang-dahong mga tankay na lumalaki hanggang 1.5 mga metro. Ang iba pang mga singkahulugang pangalang ginagamit para sa apulid ay ang mga sumusunod: E. equisetina, E. indica, E. plantaginea, E. plantaginoides, E. tuberosa, at E. tumida). Ang halamang water caltrop, na tinatawag din na water chestnut sa Ingles, ay hindi kamag-anak ng apulid ngunit palagiang napagkakamalang apulid.
Ang apulid (Tsinong tradisyunal: 荸薺; Tsinong payak: 荸荠; hanyu pinyin: bíqí) ay katutubo sa Tsina at malawakang inaalagaan sa mga matutubig na mga taniman sa mga bukirin ng katimugang Tsina at mga bahagi ng Pilipinas. Mas maliliit ang mga apulid na matatagpuan sa Pilipinas. Karaniwang ipinagbibili ng sariwa ang mga ito, ngunit mayroon ding nasa lata.
Ang maliit at biluging bungang corm ay may malutong at puting laman na maaaring kainin ng hilaw, bahagyang pinakuluan, inihaw, inatsara, o dinelata. Ang mga ito ay tanyag na sahog sa mga lutuing Tsino. Sa Tsina, kalimitang kinakaing hilaw ang mga ito, na kung minsan ay minamatamisan. Maaari rin silang gilingin hanggang sa maging harina para gawing mga mamon, na karaniwan nang inihahaing kasama ng mga lutuing may dim sum. Kakaiba sila sa mga gulay sapagkat nananatili silang malutong kahit man matapos maluto o maisadelata. Nagagawa nila ang katangiang ito dahil ang mga dingding ng kanilang mga selula ay magkakaugpong na parang mga krus at pinatitibay ng mga kompawnd na penoliko, isang katangiang-ari na mayroon rin sa ibang mga gulay na nananatiling malutong sa ganitong paraan, katulad ng tiger nut (tigreng mani) at ugat-lotus.
Kapag kinain ng hindi luto, maaaring makapagdulot na sakit na Fasciolopsiasis ang pang-ibabaw ng mga halamang ito.
Tingnan din
thumb|right|240px|Malapitang larawan ng isang bunga ng apulid.
Amyntas II
Si Amyntas II o Amintas II (Griyego: Ἀμύντας Βʹ; ang pangalang "Amyntas" ay ang pangalan ng ilang tanyag na mga lalaking Griyego at Helenistiko, na hinango magmula sa Griyegong "amyntor" na may kahulugang "tagapagtanggol") o si Amyntas na Maliit ay ang hari ng Macedon na lalaking anak ni Philip o Menelaus, na kapatid na lalaki ni Perdiccas II. (Thuc. ii. 95.) Humalili siya sa kaniyang ama sa kaniyang puwesto at lupain na nasa Pang-itaas na Masedonya, na tila ipinagkait ni Perdicass II sa kaniya, dahil sa dating nagsikap siya na bunuin ang pagkuha nito magmula kay Philip, subalit nahadlangan ng mga Atenyano.
Noong 429 BC, sa tulong ni Sitalces na hari ng mga Tracianong Odrysiano, tinangka ni Amyntas II na kuhanin ang trono ng Masedonya magmula kay Perdiccas II; subalit nakipagkasundo si Perdiccas II, sa pamamagitan ng pamamagitan ni Seuthes na pamangking ng haring Traciano (Thuc. ii. 101), upang makamit ang kapayapaan; kung kaya't si Amyntas II ay napilitang makuntento sa kaniyang namanang prinsipalidad.
Pundamental na lapya
Ang pundamental na lapya ay maaaring tumukoy sa:
Prinsipe Henry
Ang Prinsipe Henry ay maaaring tumukoy kina:
Macario Sakay
Si Macario Sakay y de León (1870 – 13 Setyembre 1907) ay isang Pilipinong heneral na nakibahagi sa Himagsikang Pilipino noong 1896 laban sa Espanya at sa Digmaang Pilipino-Amerikano. Pagkatapos ihayag ang digmaan laban sa Estados Unidos noong 1902, ipinagpatuloy ni Sakay ang paglaban at ang sumunod na taon ay naging Pangulo ng Republikang Tagalog.
Pagkabata at Katipunan
Tinatayang ipinanganak si Sakay sa pagitan ng 1870 at 1878 sa Daang Tabora, Tondo. Unang nagtrabaho si Sakay bilang baguhay sa pagawaan ng kalesa. Isa rin siyang mananahi at aktor, at lumalabas sa ilang mga teatro kabilang ang Principe Baldovino, Doce Pares de Francia, at Amante de la Corona. Orihinal siyang kasapi ng kilusang Katipunan, na nilahukan niya noong 1894, nakipaglaban siya kasama sina Andrés Bonifacio laban sa mga Kastila sa kabuuan ng Himagsikang Pilipino. Noong 1899, ipinagpatuloy niya ang pagsagupa para sa kalayaan ng Pilipinas laban sa Estados Unidos. Noong unang bahagi ng Digmaang Pilipino-Amerikano, nakulong siya dahil sa sedisyon o pagsusulsol laban sa pamahalaan, at kinalaunan ay pinalaya bilang bahagi ng amnestiya.
Pagkatapos ng digmaan
Isa si Sakay sa mga nagtatag ng Partido Nacionalista (walang kaugnayan sa kasalukuyang Nacionalista Party na naitatag noong 1907), na naglalayong makamtan ang kalayaan ng Pilipinas sa pamamagitan ng legal na pamamaraan. Umapela ang partido sa Philippine Commission, subalit ipinasa ng komisyon ang SedtionLaw, na nagbabawal sa lahat ng uri ng propaganda na nagtataguyod ng kalayaan. Dahil dito, muling lumaban si Sakay.
<!--KAILANGAN NG MAAYOS NA SALIN. ITINAGO MUNA Sakay patuloy na pagtutol laban sa Estados Unidos ng pagsunod sa mga opisyal na Amerikano na deklarasyon ng pagtatapos ang Pilipino-Amerikano Digmaan sa 1902 at sa mga sumusunod na taon ay naging presidente ng Republika ang Tagalog, [1] Sakay ay conned ng Amerikano sa darating na pababa mula sa mga bundok sa pangako ng indulto para sa kanya at sa kanyang mga opisyal, sa tuktok ng pagbuo ng Philippine Assembly na binubuo ng mga Pilipino upang magsilbi bilang ang 'gate ng kalayaan. Kanyang SUMUKO ay ginawa sa isang kailangan para sa isang estado ng kapayapaan na parang matiyak ang halalan ng Pilipino delegates sa Philippine Assembly. Sakay naniniwala na pakikibaka ay Paglipat sa konstitusyunal na paraan, na may Assembly bilang ay nangangahulugan sa pagpanalo sa pagsasarili. Dominador Gómez, isang Pilipino na lider ng paggawa, ay pinahintulutan sa 1905 sa pamamagitan ng Gobernador General Henry Clay Ide upang makipag-ayos para sa SUMUKO ng Sakay at ang kanyang mga lalaki. Gómez nakilala may Sakay sa kanyang kampo at Nagtalo na ang pagtatatag ng isang pambansang pagpupulong ay na gaganapin sa pamamagitan ng Sakay ng intransigence, at na ang ang mga establishment ay ang unang hakbang patungo sa pagsasarili ng Pilipino. Sakay sumang-ayon upang tapusin ang kanyang paglaban sa kondisyon na isang pangkalahatang indulto ipinagkaloob kanyang lalake, na sila ay pinapayagan na magdala ng mga baril, at na siya at ang kanyang mga opisyal pinahihintulutan upang iwanan ang bansa. Gómez panatag Sakay na mga kundisyon na ito ay magiging katanggap-tanggap sa Amerikano, at Sakay ng sugo, General León Villafuerte, nakuha na kasunduan sa mga ito mula sa American Gobernador-Heneral. Sakay at Villafwerrte nalakbay sa Manila, kung saan sila ay tinatanggap at inanyayahan sa reception at banquet. Isa imbitasyon ay nagmula mula sa tanod-bansa Chief, Col. Harry H. Bandholtz. Imbitasyong iyon ay isang kolonyal na bitag at Sakay at ang kanyang mga punong-guro lieutenants ay disarmed at naaresto habang ang partido ay nasa progreso. [2] [3] Sakay ay inakusahan ng "bandolerismo sa ilalim ng pandarambong Batas ng 12 Nobyembre 1902, na kahulugan sa lahat ng mga gawa ng armadong paglaban sa Amerikano panuntunan bilang banditry." Ang kolonyal Supreme Court ng Pilipinas upheld ang desisyon. [4] Sa Septiyembre 13, 1907, Macario Sakay ay hanged. Bago ang kanyang kamatayan, ginawa niya ang mga sumusunod na pahayag: "Kamatayan pagdating sa lahat ng sa amin maaga o huli, kaya ko harapin ang Panginoong makapangyarihan sa lahat mahinahon. Pero gusto kong sabihin sa iyo na hindi namin mga pangkat at magnanakaw, bilang Amerikano inakusahan sa amin, ngunit ang mga miyembro ng rebolusyonaryo lakas na defended aming ina bansa, ang Pilipinas! paalam! Long nakatira sa Republika at maaaring aming pagsasarili ipinanganak sa hinaharap! Long mabuhay ang Pilipinas! "[5] [6] -->
Imperyo ng Korea
Ang Imperyo ng Korea o Imperyong Koreano (대한제국; Hanja: 大韓帝國; Daehan Jeguk; literal "Dakilang Koreanong Imperyo") ay ipinahayag noong Oktubre 1897, pagkatapos na tuluyang umalis ang Dinastiyang Joseon mula sa Sistemang Tributaryo ng Imperyong Tsino. Nagtagal iyon hanggang sa pagkakasanib (annexation) ng Korea sa Hapon noong Agosto 1910.
Tambulig
Ang Bayan ng Tambulig ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Zamboanga del Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Tambulig ay nahahati sa 31 mga barangay.
Alicia Fox
Si Victoria Crawford (pinanganak June 30, 1986) ay isang Amerikanag modelo at propesyonal na mambubuno na pinakakilala sa pangalan na Alicia Fox.
Kalakhang Lungsod ng Catania
Ang Kalakhang Lungsod ng Catania (Città metropolitana di Catania) ay isang kalakhang lungsod sa Sicilia, timog ng Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Catania. Pinalitan nito ang Lalawigan ng Catania at binubuo ang lungsod ng Catania, kasama ang iba pang 57 munisipalidad (comuni).
Kasaysayan
Ito ay unang nilikha ng reporma ng mga lokal na awtoridad (Batas 142/1990) at pagkatapos ay itinatag ng batas ng rehiyon noong 15 Agosto 2015.
Almondigas
thumb|right|Mga almondigas mula sa [[Sweden.]] thumb|right|Almondigas mula sa [[Pilipinas.]]
Ang almondigas (Ingles: meatball, binilog o bolang karne) ay mga bilugang masa ng mga giniling na karne at iba pang mga sahog, katulad ng tinapay o mga nahuhulog na tira ng tinapay, hiniwa-hiwang sibuyas, sari-saring panimpla o paminta, at itlog, na piniprito, hinuhurno, pinauusukan, o sinasarsahan.
Mula sa mga Balkan hanggang sa Indiya, malawak at sari-sari ang mga almondigas na nasa mag-anak ng mga kofta.
Ang aklat-panlutuing Romano, ang Apicius, ay naglalaman ng maraming resiping may almondigas.
Pangangasiwa ng mga liwasan at mga pook na libangan
Ang aralin o programa hinggil sa pangangasiwa o pamamahala ng mga liwasan at rekreasyon (pook na libangan) ay maaaring maging isang pag-aaral na humahantong sa pagkakaroon ng degri ng pagkabatsilyer sa agham. Isa itong programang pang-edukasyon na nakapagbibigay sa mag-aaral ng karanasan kung paano mamahala o mangasiwa ng mga liwasan at mga pook na panlibangan, kung paano gumawa ng mga palatuntunang pangrekreasyon, kung paano magbigay ng proteksiyon sa mga rekursong pangliwasan at panglibangan, kung paano maging pinuno, kung paano magpaunawa, kung manalisik, at kung paano magplano ng at para sa pook na libangan o ng liwasan. Ang mga prupesyunal na pangliwasan at pangrekreasyon ay may mahalagang gampanin sa pagseseguro at pagpapanatili ng mga liwasan at mga palingkurang panlibangan para sa pagdating ng hinaharap.
Sikoterapiya
Ang sikoterapiya ay ang sinasadya o intensiyonal na pagkakaugnayang interpersonal o pakikisalamuha ng mga tao na ginagamit na mga may pagsasanay na mga sikoterapista upang matulungan ang isang kliyente o pasyente hinggil sa mga suliranin sa pamumuhay. May layunin itong makapagpataas ng kainamang pangtao o kalusugan ng isang indibidwal. Gumagamit ang mga sikoterapista ng maraming mga kasakop na mga tekniko o pamamaraan batay sa pagtatatag ng pangkaranasang pakikipag-ugnayan, diyalogo, komunikasyon o pakikipagtalastasan, at pagbabago ng kaasalan o ugali, na idinisenyo upang mapabuti o mapainam ang kalusugang pangkaisipan ng isang kliyente, o upang mapabuti ang relasyon ng isang pangkat, katulad ng sa mag-anak. Maaaring isagawa ang sikoterapiya ng isang bilang sari-saring taong may mga kuwalipikasyon, kabilang ang mga sikolohista (o sikologo), mga terapista sa kasal at ng mag-anak, mga terapistang okupasyonal, mga lisensiyadong klinikal na manggagawang pangsosyal o panglipunan, mga konselor, mga sikiyatrikong nars, mga sikoanalista, at mga sikiyatrista.
Sa maikling pagsasaad, nilalarawan ng o sa sikoterapiya ang paraang ginagamit ng mga sikoterapista, mga taong espesyalistang tumutulong sa mga taong may mga suliranin at kawalan ng katuwaan sa kanilang mga buhay o sa mga taon nais painamin ang kalidad ng kanilang mga buhay at pakikipag-ugnayan sa kapwa.
Serina, Lombardia
Ang Serina ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia ng hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km hilagang-silangan ng Milan at mga 31 km hilagang-silangan ng Bergamo. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 2,214 at may lawak na 27.6 km2.
Sikoterapiya
Nangangahulugan ang sikoterapiya ng paggagamot ng isip o isipan, na may layuning painamin ang damdamin ng isang tao, upang maging mas magkaroon ang tao ng lakas ng loob, maging mas masaya, at mas magkaroon ng pagtaban o kontrol sa kanilang mga buhay. Ang pangunahing paraan upang maisagawa ito ay ang pakikipag-usap sa isang taong tumatangan sa mga suliranin, sa isang paraan na makakapagsimula silang maunawaan ng mas mabuti ang kanilang mga sarili. May ilang mga sikoterapista maaaring makilahok sa iba pang pangkat ng mga tao, katulad ng isang pamilyang may mga suliranin at hindi maligaya.
Serina, Lombardia
Ang munisipalidad ng Serina ay naglalaman ng mga frazione (mga pagkakahati, pangunahin na mga nayon at pamayanan) ng Corone, Lepreno, Bagnella, at Valpiana.
Edukasyong elementarya
Ang edukasyong elementaryo, edukasyong elementarya, edukasyong pangmababang baitang, edukasyong panimula, edukasyong pansimula, o edukasyong primarya (Ingles: primary education, elementary education) ay ang unang hakbang ng edukasyong kompulsoryo ("edukasyong sapilitan", "edukasyong dapat daluhan", o "edukasyong obligado") na karaniwang natatanggap magmula sa mababang paaralan o paaralang primarya. Nauuna sa edukasyong elementarya ang edukasyong pre-iskul o edukasyong narseri. Kasunod ng edukasyong elementaryo ang edukasyong sekundaryo. Sa bansang katulad ng Estados Unidos, kasunod ng edukasyong elementaryo ang paaralang panggitna o middle school.
Sikoterapiya
Mga sanggunian
Kaurian:Panggagamot Kaurian:Sikolohiya
Serina, Lombardia
Mga monumento at natatanging tanawin
Ang bayan ay isang destinasyon sa bakasyon at may mga natural na itineraryo na nagbibigay-daan sa iyong magsagawa ng mga eskursiyon sa teritoryo na may mga landas na angkop din para sa mga dalubhasang namumundok.
Edukasyong elementarya
Sa karamihan ng mga bansa, kompulsoryo para sa mga bata ang makatanggap ng edukasyong primarya. Pangunahing mga layunin ng edukasyong primarya ang makapagpakamit sa mga mag-aaral ng saligang literasiya (karunungan sa pagbasa at pagsulat) at numerasiya (karunungan sa pagbilang at paggamit ng bilang), pati na ang pagtatatag ng mga pundasyon sa agham, matematika, heograpiya, kasaysayan at iba pang mga agham na panlipunan. Ang nauukol na priyoridad ng sari-saring mga pook ng pag-aaral, at ang mga paraan na ginagamit sa pagtuturo ng mga ito, ay isang pook ng malaking pagtatalong pampolitika.
Sa karaniwan, ang edukasyong primarya ay ibinibigay sa loob ng mga paaralan, kung saan ang bata ay mananatili sa sumusulong na mga klase hanggang sa mabuo nila ito at makalipat sa hayskul/paaralang sekundaryo. Ang mga bata ay karaniwang inilalagay sa mga klase na mayroong isang guro na magiging pangunahing mananagot para sa edukasyon at kapakanan ng mga ito para sa taong iyon. Ang titser na ito ay maaaring tulungan na may sari-saring antas ng mga gurong espesyalista sa ilang mga pook na pampaksa, na kadalasang nasa larangan ng musika o edukasyong pangkatawan. Ang pagpapatuloy na mayroong iisang guro at ang pagkakataon na makapagbuo ng isang malapit na ugnayan sa klase ay isang kapuna-punang tampok ng sistema ng edukasyong primarya.
Sa nakaugalian, sari-saring mga uri ng parusang pangkatawan ang naging sangkap ng sinaunang edukasyon. Sa kamakailan, ang ganitong gawain ay binatikos, at sa maraming mga kaso ay ipinagbabawal na.
Yarda
Ang isang yarda (bara ; Ingles: yard; daglat: yd) ay isang yunit ng haba sa loob ng iba't ibang mga sistema na kasama ang kustomaryong mga yunit ng Estados Unidos, mga yunit na Imperyal at ang dating mga yunit na Ingles (yunit ng Ingglatera). Katumbas ito ng 3 mga talampakan o 36 na mga pulgada. Sa ilalim ng isang kasunduan noong 1959 sa pagita ng Australia, Canada, New Zealand, Timog Aprika, ang Nagkakaisang mga Kaharian at ng Nagkakaisang mga Estado, ang yarda (na nakilala bilang "yardang internasyunal" o "pandaigdigang yarda", na "international yard" sa wikang Ingles ng Estados Unidos) ay legal na binigyan ng kahulugan upang maging hustong 0.9144 mga metro (metre). Bago dumating ang petsang iyan, ang makabatas na kahulugan ng yarda kapag isinaad sa mga kataga ng yunit na metriko ay umiiba ng bahagya sa iba't ibang mga bansa.
Watawat ng Korea
Nagkaroon ng iba't ibang watawat ang Korea, kabilang ng Watawat ng Hilagang Korea, ng Timog Korea at ng Imperyo ng Korea.
Serendra
Tinatawag itong garden residential condominium development dahil halos 65% nito ay tatamnan ng mga puno at halaman.
May istilong Europeo na hango sa Tegel Harbor at Berliner Strasse sa Alemanya at istilong bahay na bato ng Pilipinas ang arkitektura nito. Mayroon itong pook-pasyalang tinatawag na The Shops at Serendra, kung saan makikita ang mga mamahaling tindahan at mga kainang may mga istilong Pilipino, Europeo, Asyano, at Kontinental.
Bakit Umaakyat ng Damo ang mga Suso
Ang "'Bakit Umaakyat ng Damo ang mga Suso" (Why Snails Climb up Grass) ay isang kwentong-bayan mula sa Pilipinas. Maari itong ituring na isang alamat — isang uri ng kuwentong bayan na nagpapaliwanag o naglalaman ng mga kwento tungkol sa pinagmulan ng isang lugar, pangalan ng mga tao, hayop, halaman o bagay-bagay. Karaniwan, ang mga alamat ay naglalaman ng mga elementong mahika o di-karaniwan na tumutugma sa paniniwala at kultura ng isang lugar o grupo ng mga tao. Ito ay isang mahalagang bahagi ng mga tradisyonal na kwento ng isang kultura o bansa.
Sinalaysay ng isang nagngangalang José E. Tomeldan ng Binalonan, Pangasinan kay Dean Fansler ang kuwentong-bayan na "Bakit Umaakyat ng Damo ang mga Suso" na napabilang sa aklat ni Fansler na Filipino Popular Tales. Katulad ng ibang kuwentong-bayang Pilipino, pinapaliwanag nito kung bakit umaakyat ng damo ang mga suso na nilalahad sa anyong pabula kung saan ang mga karakter ay mga hayop.
Koleksyon
Ang kwentong ito ay isa sa mga nilikom ni Dean S. Fansler, PhD sa kaniyang librong: Filipino Popular Tales. Ang naturang aklat ay nailimbag ng American Folklore Society noong 1921 sa Lancaster, PA at sa New York. Bagamat ang kwento ay naisalin sa Tagalog at iba pang diyalekto, nailimbag ito sa Ingles. Sa kaniyang paliwanag, pampanitikan at hindi linggwista ang layunin ng kaniyang paglilimbag ng kwentong ito sa Ingles. Bagamat muli, maaring ilimbag ang kwento sa Espanyol, minarapat ni Fansler na gamitin ang Ingles dahil ayon sa kaniya, ito ang mas umiiral na lengwahe noong mga panahong yaon.
Solto Collina
Ang Solto Collina (Bergamasco: Sólt) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia ng hilagang Italya, na matatagpuan mga 80 km hilagang-silangan ng Milan at mga 30 km hilagang-silangan ng Bergamo.
Ang Solto Collina ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castro, Endine Gaiano, Fonteno, Pianico, Pisogne, Riva di Solto, at Sovere.
Kasaysayan
Ang dokumentasyong nagtataglay ng mga sinupan ay nagpapahiwatig na ang pinagmulan ng nayon ay itinayo noong Gitnang Kapanahunan, humigit-kumulang noong ika-11 siglo.
Sa panahong iyon ng malakas na kawalang-tatag sa politika, nagpasya ang tatlong may mataas na ranggo at nakikitang mga pamilya, ang Codoferri, ang Oldrati, at ang Colombini, na lumipat sa napakagandang lugar na ito at bumuo ng isang pinatibay na sistema.
Kapuluang Pitcairn
Ang Kapuluan ng Pitcairn ay isang pangkat ng mga pulo na nasa katimugang Pasipiko. Ang mga tao ay namumuhay lamang sa pangalawang pinakamalaking pulo ng kapuluang binubuo ng apat na mga pulo. Ang pulong ito ay pinangalanang "Pitcairn". Pinamamahalaan ito ng Nagkakaisang Kaharian. Ito ang mayroong pinakamaliit na dami ng mga tao sa anumang bansa. Noong 2007, 48 mga tao ang naninirahan dito.
Ang kapuluan ay higit na nakikilala bilang tahanan ng mga kinaapuhan ng ng mga nanghimagsik sa Bounty at ng mga Tahitiano (o mga Polinesyo) na sumama sa kanila, isang kaganapang muling isinalaysay sa maraming mga aklat at mga pelikula. Ang kasaysayan ay nagpapakita pa rin ng mga apelyido ng maraming mga taong ito. Mayroon lamang apat na mga apelyido ng mga pamilya (magmula noong 2010): Christian, Warren, Young at Brown.
Kasaysayan
Sa una, ang mga tao mula sa Polinesya ay nanirahan sa Kapuluang Pitcairn, subalit walang nanirahan sa mga pulo noong matuklasan (matagpuan) ang mga ito ni Kapitan Philip Carteret ng HMS Swallow noong 2 Hulyo 1767. Ang pulo ay pinangalanan magmula kay Robert Pitcairn, isang guardiyamarina (midshipman sa Ingles) na labinlimang taong gulang, na unang taong nakalulan sa HMS Swallow na nakakita sa pulo. Pinaniniwalaang si Robert Pitcairn ay naligaw sa dagat noong kaagahan ng 1770 nang ang barkong sinasakyan niya, ang HMS Aurora, ay nawala sa Karagatan ng India.
BBC Radio 6 Music
Ang BBC Radio 6 Music (kilala rin bilang BBC 6 Music o BBC 6) ay isang istasyon ng radyo digital na pinamamahalaan ng BBC, na espesyalista sa alternatibong musika. Ito ay kilala nang opisyal bilang BBC 6 Music mula sa paglulunsad nito noong Marso 11, 2002 hanggang Abril 2011. 6 Ang musika ay ang unang pambansang istasyon ng radyo ng musika na inilunsad ng BBC sa loob ng 32 taon. Magagamit lamang ito sa digital media: DAB radio, Internet, digital telebisyon, at sa hilagang Europa sa pamamagitan ng Astra 2B satellite.
Ang BBC 6 Music ay inilarawan bilang isang "nakatuong alternatibong istasyon ng musika". Maraming nagtatanghal ang nagtalo laban sa pang-unawa na ang pangunahing pokus ay ang indie guitar music. Ang istasyon mismo ay naglalarawan ng output nito bilang "the cutting edge music of today, the iconic and groundbreaking music of the past 40 years and unlimited access to the BBC's wonderful music archive". Mula noong 2014 isang taunang pagdiriwang ng musika, 6 Music Festival, ay ginanap sa iba't ibang mga lungsod sa paligid ng United Kingdom at nai-broadcast nang live sa istasyon.
Noong Hulyo 2010, inihayag ng BBC Trust na tinanggihan nito ang isang panukala ng BBC upang isara ang 6 Music upang magbigay ng mas maraming silid sa komersyal. Ang tiwala ay nagkomento na ang istasyon ay "well-liked by its listeners, was highly distinctive and made an important contribution." Noong 2018, 6 Music ang pinakinggan-sa digital-lamang na istasyon ng radyo, na may average na lingguhang madla na 2.53 milyon.
Kasaysayan
thumb|220px|Dating logo ng BBC Radio 6 Music
United States Agency for International Development
Ang United States Agency for International Development o USAID ay isang ahensiya ng pederal na pamahalaan ng Estados Unidos na pangunahing responsable para sa pagbibigay ng mga sibilyang tulong pandayuhan sa ibang bansa. Ito ay may layuning makatulong sa mga tao sa ibang bansa na mapabuti ang kanilang buhay, makaahon sa isang sakuna o magsikap na mamuhay sa isang malaya at demokratikong bansa. Ito ay pinapatakbo sa Aprika, Asya, Latin Amerika at Europa. Nilikha ito ni Pangulong John F. Kennedy noong 1961 bilang executive order upang ipatupad ang mga programang pagtulong ng kaunlaran sa mga lugar na pinahintulutan ng Kongreso ng Estados Unidos sa Foreign Assistance Act. Isinasapanahon ng Kongreso ng Estados Unidos ang pagpapahintulot na ito sa pamamagitan ng taunang mga akto ng paglalan at iba pang batas.
Castelnuovo di Ceva
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Castelnuovo di Ceva ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 90 km timog-silangan ng Turin at mga 45 km silangan ng Cuneo.
Tigbao
Ang Bayan ng Tigbao ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Zamboanga del Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Castelnuovo di Ceva
Ang Castelnuovo di Ceva ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Montezemolo, Murialdo, Priero, at Roccavignale.
Tigbao
Mga Barangay
Ang bayan ng Tigbao ay nahahati sa 18 na mga barangay.
Castelnuovo di Ceva
Pinagmulan ng pangalan
Ang toponimo na Castelnuovo ay nagmula sa Latin na Castrum novum o mula sa huli na Castronovo, upang ipahiwatig ang muling pagtatayo ng nayon at ang pagtatayo ng isang kastilyo pagkatapos ng pagkawasak ng mga Saraseno.
Kasaysayan
Ang mga unang pamayanan sa teritoryo ng Castelnuovo di Ceva ngayon ay malamang na nagsimula noong ika-10 siglo, pagkatapos ng panahong Carolingia. Katulad din sa mga kalapit na bansa na kabilang ito sa Komite ng Bredulo, isang katotohanang napatunayan ng pagbanggit sa lugar sa isang akto ng 1033.
Villamaina
Ang Villamaina ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, katimugang Italya.
Heograpiya
Ang mga frazione ng Villamaina ay ang mga sumusunod: Antica, Bagni, Buffone (Toppolo), Campoluongo, Cerasito, Cesine, Cisterne, Conche, Costa, Croce, Demanio, Fontanelle, Formulano, Fulitto, Gaudiello (contrada), Isca, Madonna delle Grazie, Lenze, Luccolo, Mazzarella, Melazzo, Osco, Piro, Ponterutto, Pretachiana, Rasole, San Giovanni, San Paolino, Santa Caterina, Sarzano, Sicciano, Sotto le Coste, Taverna, Vertoli, Puntiddi, at Vallipara.
Lusaka
Ang Lusaka ay ang kabisera at pinakamalaking lungsod ng Zambia. Isa rin ito sa pinakamabilis na umuunlad na mga lungsod sa katimugang Aprika. Ito ay nasa katimugang bahagi ng gitnang talampas sa taas ng 1,279 metro (4,196 talampakan). , nasa hunigit-kumulang 1.7 milyong katao ang populasyon ng mismong lungsod, habang nasa 2.4 milyon naman ang pook urbano nito. Ang Lusaka ay sentro ng kapuwa komersiyo at pamahalaan sa Zambia, at nagdurugtong sa apat na pangunahing mga lansangan ng bansa na papuntang hilaga, timog, silangan at kanluran. Ang wikang Ingles ay ang kinikilalang wika ng lungsod, at karaniwan din ang Nyanja at Bemba.
Mga kambal at kapatid na lungsod
Magkakambal ang Lusaka sa:
Reserbang Pangkalikasan ng Visim
Ang Reserbang Pangkalikasan ng Visim (Висимский заповедник) (tinatawag din Visimskiy) ay isang Rusong 'zapovednik' (mahigpit na reserbang pangkalikasan) na prinoprotekta ang isang lugar sa katimugang taiga sa mababang Gitnang Bulubunduking Ural. Noong 2001, ipinangalan ito bilang isang Biyosperang Reserba ng UNESCO MAB. Ipinangalan ito sa sinaunang nayon ng Visim, na kilala na tahanan ng manunulat na Rusong si Dmitry Mamin-Sibiryak, na nagsulat ng buhay kanyunan sa Ural. Karamihan matatagpuan ang reserba sa kanlurang dalisdis nito sa puno ng Ilog Sulёm, isang tributaryo ng Ilog Chusovoi, na bahagi ng napalaking palanggana ng Volga-Kama. Bagaman, ang bahagi nito ay nasa silangang dalisdis sa tubig-saluran ng Ilog Ob. Kaya, nakalaan ang reserba sa pangkontinenteng paghati ng Europa-Asya: dumadaloy ang tubig mula sa reserba tungo sa parehong Dagat Kaspiyo sa pamamagitan ng Ilog Volga, at ang Dagat Kara sa pamamagitan ng Ilog Ob. Matatagpuan ang reserba sa Distrito ng Kirovgrad ng Oblast ng Sverdlovsk, mga 100 km hilagang-kanluran ng Yekaterinburg.
Topograpiya
May isang kalupaan ang Reserba ng Visim na karamihang mababang mga bundok na may may gubat na koniperus (puno ng pino). Halos hugis-parihaba ang pangunahing reserba, 20 km sa kabuuan, na may mas malaking mga sonang buffer (kung saan ipinagbabawal ang pangangaso at pangingisda) sa hilaga. Mababang mga bundok ang silangang bahagi ng reserba na may kaugnay na mga taas na mula 250 hanggang 300 metro, at may isang pinakamataas na taas na 700 metro sa taas ng lebel ng dagat. Kabilang sa nakikitang biyospera ang pangunahing rehiyon ng Visimskiy (33,487 ektarya), dagdag pa dito ang sonang buffer na lumalagpas sa hilaga ng mga 46,000 ektarya, at isang sonang transisyon na lumalagpas pa hanggang mga 100,000 ektarya sa hilaga.
Klima at ekorehiyon
Matatagpuan ang Visim sa mga bundok na tundra at taiga ng Ural na ekorehiyon, isang rehiyon na sumasaklaw sa mga Bulubunduking Ural sa isang banda na makitid mula kanluran tungong silangan, subalit pinapatakbo ang halos lahat ng paghati sa pagitan ng Rusyang Europeo at Rusyang Asyatiko. Pagkikitang sona ang lugar ng espesyeng taiga at tundrang puno at halaman.
Ang klima ng Visim ay klimang pang-kontinenteng mahalumigmig, mainit-init na tag-init (Klasipikasyonng klima ng Köppen (Dfb)). Nailalarawan ang klima na ito sa pamamagitan ng malaking mga pag-kampay sa temperatura, kapwa araw-araw at pana-panahon, na may banayad na tag-init at malamig, maniyebe na taglamig. Sa Reserba ng Visim, ang lumalagong kapanahunan ay may karaniwan na 141 araw; ang karaniwan na taunang pag-ulan ay 600 mm.
Kahalamanan at palahayupan
Nagsisilbi ang Reserba ng Visim bilang isang sanggunian para sa kinatawan ng mga pamayanan ng halaman ng katimugang mga Ural na taigang bundok. Matatagpuan sa loob ng Visimsky ang 56% ng espesye ng halaman ng Gitnang mga Ural na pambotanikang rehiyon. Maaring pag-aralan sa siyentipikong pag-aaral ang kaugnay na paglago ng mga huwaran sa gubat na may lumang-lago (sa pangunahing reserba), sekondaryang gubat (partikular sa mga sonang buffer kung saan naganap ang pagtrotroso noong dekada 1950), at mga gubat sa sonang transisyunal na naapektuhan ng pagminina at ibang ekonomikong aktibidad. Naitala ng mga siyentipiko sa reserba ang 435 espesye ng halamang baskular.
Nakaranas ang reserba ng malaking pagkawask dulot ng ihip ng hangin noong mga unos ng 1995, at mga sunog-gubat noong 1998 at 2010, na nag-iwan ng mga 1,500 ektarya lamang ng malinis na lumang-lagong na katayuan. Kagubatan ang 86% ng teritoryo, na may Siberyanong pisea, Siberyanong abeto at abedul na nangingibabaw sa sekondaryang gubat.
Tipikal sa mga Gitnang Ural na taiga ang buhay hayop: alse, lobo, oso, kuneho, kastor, marta, ermina, komadreha, musaraña at iba pang mga rodentia. Naitala ng mga siyentipiko sa reserba ang 48 espesye ng mga mamalya. May 185 espesye ng mga ibon ang naitala, na 125 sa mga ito ang namumugad.
Ekoedukasyon at pagpunta
Bilang isang mahigpit na reserba ng kalikasan, sarado sa pangkalahatang publiko ang karamihan sa Reserba ng Visim, bagaman, maaring makipag-ugnayan sa namamahala ng parke para sa mga pagdalaw ang mga siyentipiko at ang mga may layuning 'edukasyon sa kapaligiran'. Nagtatayo ng tatlong ekoturistang ruta ang reserba, bagaman magbubukas iyon sa publiko, nangangailangan ito ng pahintulot na makukuha ng maaga. Makakapasok ng madali ang publiko sa mga sonang buffer at transisyon. Matatagpuan ang pangunahing tanggapan sa lungsod ng Kirovgrad.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga reserbang pangkalikasan
Water caltrop
Ang apulid (Ingles: water caltrop o water chestnut) ay anuman sa dalawang uri ng saring Trapa - ang Trapa natans at Trapa bicornis. Ang mga ito ay kapwa mga lumulutang na taunang halamang pantubig (akwatiko), na lumalaki sa mga tubigang may mabagal na daloy, umaabot sa 5 metro patungo sa ilalim ng tubig, at katutubo sa mga maligamgam na bahagi ng Eurasya at Aprika. Nagbubunga ang mga ito ng mga mapalamuting-hugis na prutas na kahawig ng ulo ng toro, na naglalaman ng isang lubhang malaking magawgaw na buto. Dahil sa mga butil nito, inalaagan na ito sa Tsina noon pa mang may 3,000 taon na ang nakalilipas. Pinakukuluan ang mga buto para minsanang maipagbili bilang mga pagkaing panlansangan sa katimugan ng Tsina. Bagaman tinatawag na water chestnut (apulid) sa wikang Ingles, ang mga ito ay hindi maituturing na tunay na mga apulid (chinese water chestnut), sapagkat hindi naman sila magkamag-anak.
Digmaan sa Crimea
Ang Digmaang Crimeano o Digmaan ng Crimea (Ingles: Crimean War) (1853–1856), na tinatawag ding Digmaan ng Silangan, Digmaan sa Silangan, o Digmaang Silanganin (Ingles: Eastern War; Восточная война), ay isang digmaan na pinaglabanan sa pagitan ng Rusya at ng Pransiya, ng Nagkakaisang Kaharian, ng Kaharian ng Sardinia at ng Imperyong Ottomano sa kabilang gilid. Ang karamihan ng pakikipaglaban ay naganap sa Tangway ng Crimea, na ang iba ay nakikipaglaban sa kanlurang Turkiya, at sa paligid ng Dagat Baltiko.
Paglalarawan
Pabagsak na ang Imperyong Ottomano sa pagsapit ng kalagitnaan ng dekada ng 1800. Ang mga bansang Europeo, na nagnanais ng hangga't maaari ay maraming mga lupain sa paligid ng mundo, ay tumanaw sa Imperyong Ottomano. Ang talagang digmaan ay nagsimula pagkaraan nang sabihin ng Imperyong Romano na ang Rusya, at hindi ang Pransiya, ang mayroong karapatan na prutektahan ang Lupaing Banal na malapit sa pook ng pangkasalukuyang Israel.
Pagkakaiba
Ang Digmaang Crimeano ay isang napaka mahalagang tuldok sa kasaysayan ng pakikipagdigma. Hindi lamang naiiba ang mga ginamit na sandata, sapagkat ito rin ang unang digmaan na may kaugnayan sa pagbabalita, sa potograpiya, at sa pamamahayag. Ang isang bagay na napaka mahalaga ay ang ito ang unang digmaan na mayroong tunay na mga ospital na nasa pook ng labanan, na pinasimulan ni Florence Nightingale. Ang pagkatalo ng Rusya sa digmaan ang nagsanhi ng pagtaas sa pagpapaunlad ng mga sandata at sa pagwawakas ng kaalipinan noong 1861.
Water caltrop
Etimolohiya
Ang panlahatang pangalan (katawagang heneriko) o sari (genus) na Trapa [Ingles] ay hinango mula sa isang salitang Latin - ang calcitrappa (caltrop) - na nangangahulugang "thistle". Ang salitang caltrop ay tumutukoy din sa isang maliit na sandatang bakal na ginamit noong mga araw ng gitnang kapanahunan (medyibal). Ang sandatang bakal na ito ay may apat na tulis, na sadyang ginawa para matusok ang mga ulunggadong paa ng mga kabayong pag-aari ng mga kalabang kabalyero. May kagamitang katulad ng mga ito na ginamit naman noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig para wakwakin ang mga gomang gulong ng mga trak ng mga kaaway.
Ang pangalan nito sa wikang Tsino ay língjiǎo (菱角), ang ibig sabihin ng líng ay "water caltrop" [ingles] o "apulid", samantalang ang jiǎo ay nangangahulugang "sungay."
Hindi dapat mapagkamalaman na mga Eleocharis dulcis (chinese waterchestnut, tunay na apulid) ang mga ito. Ang Eleocharis dulcis ay isang sedge na may mga mabilog at malutong na corm, at isa itong halamang akwatika na itinatanim na sa Tsina noon pa mang mga isinaunang mga panahon. Ang mga corm ng Eleocharis dulcis ay pangkaraniwang sangkap sa mga Kanluraning gawi ng mga lutuing Tsino.
Mga talasanggunian
Kaurian:Apulid Kaurian:Halaman Kaurian:Halamang pantubig
Harare
Ang Harare (opisyal na tinutukoy na Salisbury hanggang 1982 ) ay ang kabisera ng Zimbabwe. Ito ang luklukan ng pamahalaan at pinakamalaking lungsod na may tinatayang populasyon na 1,606,000 (2009), at may 2,800,000 sa kalakhang sakop nito (2006). Sa pangangasiwa, ang Harare ay isang kalakhang lalawigan, kung saan nakapaloob ang mga bayan ng Chitungwiza at Epworth. Ito ang nangungunang sentro ng pananalapi, komersiyo, at komunikasyon, at sentro ng kalakalan ng tabako, mais, bulak at mga citrus na prutas. Ang mga pagawaan ng tela, asero at kemikal ay dito rin matatagpuan. Minimina rin ang ginto sa lugar. Matatagpuan ang Harare sa taas na 1,483 metro (4,865 talampakan) at ang katamtaman lang ang init ng klima nito.
Nasa Harare rin ang University of Zimbabwe, ang pinakamatandang pamantasan sa bansa, na matatagpuan sa naik ng Mount Pleasant, mga 6 km sa hilaga ng kalungsuran. Maraming naik ang nakapalibot sa lungsod na nanatili sa pangalang ibinigay ng mga nangasiwa dito noong ika-19 na daantaon, gaya ng Warren Park, Borrowdale, Mount Pleasant, Marlborough, Tynwald and Avondale; ang pinakamayayamang naik ay nasa hilaga ng lungsod.
Bajo de Masinloc
Ang Kulumpol ng Panatag o Bajo de Masinloc (Ingles: Scarborough Shoal; Tsino: 黃岩島 Huangyan Dao), mas tamang sinasalarawan bilang isang pangkat ng mga pulo at bahura sa isang hugis atol sa halip na kulumpol, ay matatagpuan sa Pampang ng Macclesfield at Luzon, Pilipinas sa Dagat Timog Tsina, partikular ang Dagat Luzon. Katulad din ng karamihan ng anyong lupa sa dagat, pinagtatalunan ang soberenya ng lugar na ito. Ito ay inaankin ng Pilipinas, Tsina at Taiwan bilang kanilang territoryo.
Mga kawing panlabas
Kaurian:Mga pulo
Khol
right|thumb Ang khol ay isang terracotta na may dalawang panig na tambol na ginagamit sa hilaga at silangang India para sa saliw ng musikang debosyonal (bhakti). Ito ay kilala rin bilang isang mridanga (< Sanskrito mrit + anga, ), hindi dapat ipagkamali sa mridangam. Nagmula ito sa mga estado ng India ng Kanlurang Bengal, Assam, at Manipur. Ang tambol ay nilalaro gamit ang mga palad at daliri ng magkabilang kamay.
Paglalarawan
Ang khol ay itinuturing na kahawig ng sinaunang gopuchha na hugis ng mga tambol, gaya ng inilarawan sa Natya Shastra. Ang kanang mukha ng tambol ay may mataas na pitch at gumagawa ng metal na tunog, samantalang ang kaliwang mukha, ay gumagawa ng mas mababang tunog ng bass.
Konstruksiyon
right|thumb|Mga bahagi ng khol (mridanga) Ang khol ay isang tambol na may guwang na katawan ng lupa, na may mga ulo ng tambol sa magkabilang dulo, ang isa ay mas maliit kaysa sa isa. Ang mga ulo ng tambol ay gawa sa balat ng baka o kambing, at tatlong-layer at ginagamot ng isang bilog ng rice paste, pandikit, at bakal na kilala bilang syahi. Ang ilang mga modernong instrumento ay ginawa gamit ang isang fiberglass na katawan at sintetikong mga ulo ng tambol.
Kasaysayan
Napakaraming kasaysayan tungkol sa pinagmulan nito. Ang iba't ibang uri ng Khol ay makukuha sa hilagang silangang India. Ang Odisha, Manipur, Bengal, at Assames na Khol ay karaniwang matatagpuan sa iba't ibang anyo. Ang kahoy na khol ay ginawang terracotta ng Assamese polimata na Sankardev.
Gamit
Ang khol ay itinuturing na mahalagang bahagi ng kultura ng Ek Saran Naam Dharma at ginagamit sa bhaona (mga dula), gayan-bayan , prasanga-kirtan at borgeet (mga liriko na kanta). Kilala si Assames na polimata na si Sankardeva na inangkop at pinaunlad ang tradisyon ng gayan-bayan sa pamamagitan ng paggamit ng mga instrumentong pangmusika tulad ng khol at taal. Ayon sa Assames na Neo-Vaishnavita, ang pagtugtog ng khol ay itinuturing na isang banal na aktibidad at ito rin ay itinuturing na isa sa pinakamahalagang tradisyonal na instrumentong pantambol.  Isa rin itong pangunahing instrumentong pangmusika na sinasabayan ng pagtatanghal ng Sattriya.
Abenida Julia Vargas
Ang Abenida Doña Julia Vargas (Doña Julia Vargas Avenue) ay isang pangunahing daan ng Lundayang Ortigas sa Kalakhang Maynila, Pilipinas, na dumadaan mula silangan pa-kanluran. Isa itong abenidang hinahatian sa gitna ng pangitnang harangan at may anim na linya na dumadaan kalinya ng Abenida Ortigas sa hilaga at Bulebar Shaw sa timog. Sumasaklaw ito sa 2.3 kilometro (o 1.4 milyang) ruta mula Abenida Eulogio Rodriguez Jr. (ng C-5) sa Ugong, Pasig sa silangan hanggang Abenida Epifanio de los Santos (o EDSA) sa Wack-Wack Greenhills, Mandaluyong sa kanluran. Walang salubong na pakanluran ang daloy ng trapiko sa bahagi ng abenida mula Abenida ADB/San Miguel hanggang sa kanlurang dulo nito sa EDSA.
Pinangalanan ito kay Doña Julia Vargas y Camus vda. de Ortigas, isang pilantropo at asawa ni Don Francisco Ortigas y Barcinas na nagtatag ng Ortigas & Company Limited Partnership na namamay-ari sa lupaing Hacienda de Mandaloyon kung saan itinayo ang Lundayang Ortigas.
Daluyang Dauletabad–Salyp Yar
Ang Daluyang Dauletabad–Salyp Yar (kilala rin bilang Daluyang Dauletabad–Sarakhs–Khangiran) ay isang daluyang ng natural na gas mula sa kabukiran ng gas sa Dauletabad sa Turkmenistan patungong Salyp Yar sa Iran, kung saan ito konektado sa sistemang Iran Gas Trunkline. Malaking tulong ito na magbibigay ng iba't-ibang ruta ng gas mula sa Turkmenistan, na magdodoble sa pagluluwas ng gas patungong Iran. Nagsimulang padaluyin ang gas noong 3 Enero 2010, at pinasinayaan ang daluyan sa isang seremonya sa Turkmenistan noong 6 Enero 2010.
Ang desisyon na gawin ang daluyan ay nabuo noong Hulyo 2009. Natapos ang daluyan noong Oktubre 2009, at pinasinayaan noong 6 Enero 2010 nina pangulong Mahmoud Ahmadinejad at Gurbanguly Berdimuhamedow. Sa pasinaya, sinabi ni Ahmadinejad na, "Ang dalawang ito ay hindi lamang proyektong pang-ekonomiya, subalit pagpapakita rin ng matibay na ugnayan at interes ng dalawang bansa gayundin ang patas na relasyon sa rehiyon ... Magandang pampasigla ang daluyang ito sa ugnayang pang-enerhiya ng Turkmenistan at Iran, kasama rin ang pagdadala ng gas mula sa Turkmenistan patungong Persian Gulf at sa pamilihang pandaigdig." The ceremony was also attended by Taner Yildiz, the minister of Energy and Natural Resources of Turkey.
Hoda Shaarawi
Talambuhay
Ipinanganak sa Minya, siya ay anak ni Muhammad Sultan, ang unang pangulo ng Egyptian Representative Council. Tinuruan siyang magbasa ng Qur'an at, sa tulong ng mga guro niyang mga kababaihang Muslim, siya ay natuto ng Arabic, Persian, Turkish, at Islamic na mga paksa sa Cairo. Nakapagsulat din siya ng mga tula sa salitang Arabic at Pranses. Siya ay kasal sa kanyang pinsan, na si Ali Shaarawi, isang masugid na aktibista. Si Ali Pasha Shaarawi ay isang mahalagang papel sa paglitaw ng kanyang asawa bilang isang pampublikong pigura, aktibong sumusuporta sa kanyang peministang kilusan at madalas kasama sa kanyang pampolitikang mga kumperensiya at pulong. Madalas na hinahangad ni Ali Pasha ang konseho ng kanyang asawa at, sa maraming mga okasyon, ay kanyang pinauupo sa kanyang makabuti sa mataas na antas na pulong pampolitika.
Sa panahong iyon, ang mga kababaihan sa Ehipto ay nakakulong lang sa bahay o ang tinatawag na harem. Sa publiko naman, ang mga kababaihan ay inaasahang ipakita ang pagiging mahinhin sa pamamagitan ng pagtakip ng kanilang buhok at mukha sa isang tabing nakilala bilang ang hijab. Si Shaarawi ay nagalit sa naturang pagbabawal sa pananamit ng mga kababaihan at paggalaw. Sinimulan niyang mag-ayos ng mga lectures para sa mga kababaihan tungkol sa mga paksa na pingkaiinteresan ng mga kababaihan. Ito ay nagdala ng maraming mga kababaihan na lumabas sa kanilang mga tahanan at magpakita sa mga pampublikong lugar para sa unang pagkakataon. Kinumbinsi ni Shaarawi ang mga prinsesa  upang makatulong sa kanyang pagtatag ng welfare ng mga babae upang magbigay ng pera para sa mga mahihirap na kababaihan ng kanilang bansa. Noong 1910, Binuksan ni Huda Shaarawi ang paaralan para sa mga batang babae na kung saan siya ay nakatutok sa pagtuturo ng pang-akademikong mga paksa kaysa sa mga praktikal na kasanayan tulad ng karalubhasaan sa pagpapaanak.