cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balagtasan
Sa paligsahang ito, may dalawang magkakatunggali na magtatanghal ng kanilang mga tula sa pamamagitan ng pakikipagbatuhan ng mga tugmang salita, kaisipan, at kadalasang may satirikal na pagpapahayag sa isang paksa o tema. Ito ay isang labanan ng talino sa paggamit ng mga salitang may kahulugan, mga talinghaga, at mga makabagong ideya. Karaniwang may tagapangasiwa o tagapagsanay na magbibigay ng mga regulasyon at mga kautusan sa paligsahan, at mayroon ding isang hurado o grupo ng mga hurado na magpapasya sa magwawagi sa paligsahan. Ang balagtasan ay hindi lamang nagpapakita ng kagalingan sa tula, kundi nagbibigay rin ng oportunidad sa mga manunulat at tagapakinig upang magbahagi ng kanilang mga ideya sa mga isyu at mga paksa sa lipunan. Sa pamamagitan ng balagtasan, mayroong pagpapalitan ng mga kaisipan at pananaw, kung kaya't nagiging daan ito sa pagpapalawig ng kaalaman at pang-unawa sa iba't ibang paksa at kontrobersya sa lipunan.
Mayroon ding mga pagkakataon na ginagamit ang balagtasan bilang isang paraan ng pagtutol at paglaban sa mga pang-aapi sa mga karapatan ng mga mamamayan. Sa mga ganitong okasyon, nagiging mas malaking kahalagahan ang balagtasan bilang isang paraan ng pagpapahayag ng mga kaisipan at paninindigan. Ito ay isang mahalagang bahagi ng kultura at tradisyon ng mga Pilipino. Ito ay nagbibigay ng mahalagang papel sa pag-unlad ng panitikang Filipino, lalo na sa pagpapalawig ng kaalaman at pang-unawa sa mga isyu at paksa sa lipunan. Sa balagtasan, nagiging daan ang mga manunulat at tagapakinig upang maipahayag ang kanilang mga kaisipan at ideya sa isang mapanuring at masining na paraan.
Ang balagtasan ay hindi lamang nagpapakita ng kagalingan sa pagtula, kundi nagpapakita rin ng kahusayan sa paggamit ng wikang Filipino. Sa pamamagitan nito, nakatutulong ito sa pagpapalaganap ng wikang Filipino bilang isang opisyal na wika at patunay sa kagitingan at kahusayan ng mga Pilipino sa larangan ng panitikan. Ngunit, sa kabila ng kahalagahan ng balagtasan, mayroon din itong mga kritiko. Ilang kritisismo ang inihahain ng mga nagmamasid, na sinasabing ang balagtasan ay hindi na makatutulong sa mga isyu sa lipunan at sa halip ay nagiging tanda na lamang ng tradisyonal na kultura ng mga Pilipino. Mayroon din ding nagsasabi na ang balagtasan ay hindi naaayon sa panahon ngayon, lalo na sa pagkakaroon ng modernong teknolohiya at pagbabago ng kaisipan at pananaw sa lipunan.
Sa kabuuan, ang balagtasan ay isang bahagi ng kultura ng mga Pilipino na mayroong mahalagang papel sa pagpapalaganap ng wikang Filipino at sa pagpapalawig ng kaalaman at pang-unawa sa mga isyu at paksa sa lipunan. Ito ay patuloy na ginagamit bilang isang paraan ng pagpapahayag ng mga kaisipan at ideya sa isang masining na paraan, na nagbibigay ng pagkakataon sa mga manunulat at tagapakinig na magbahagi ng kanilang mga kaisipan sa iba't ibang larangan ng buhay.
Etymolohiya
Ang salitang "balagtasan" ay nagmula sa pangalan ng dakilang makata ng Pilipinas na si Francisco Balagtas. Si Balagtas ay kilala sa kanyang mga akda tulad ng "Florante at Laura" at "Orosman at Zafira" na mga tula na may mataas na uri ng kagalingan sa paggamit ng wikang Tagalog. Dahil sa kanyang kontribusyon sa pagpapalaganap ng kagalingan sa pagtula sa wikang Tagalog, nagkaroon ng pagkilala ang kanyang pangalan at nagsilbing inspirasyon sa pagpapalaganap ng tradisyonal na anyo ng tula na kilala ngayon bilang "balagtasan".
Unang nagsimula ang balagtasan sa Pilipinas noong Abril 6, 1924 na nilikha ng mga pangkat na manunulat para alalahanin ang kapanganakan ni Francisco Balagtas. Ginawa nila ang unang balagtasan na may tatlong hanay ng mga makata na ipinapahayag ng isang naka-iskrip na pagtatanggol. Binatay nila ang anyo sa mas naunang mga uri ng pagtatalo na gumagamit din ng elemento ng tula katulad ng karagatan, huwego de prenda at duplo.
Kadalasan itong binubuo ng tatlong magtatanghal na may dalawang magtatalo na magkasalungat ang pananaw at isang tagapamagitan na tinatawag na lakandiwa (lalaki) o lakambini (babae). Mayroon din mga hurado na siyang maghuhusga kung sino ang mananalo. Inaasahan ang panitikang ito na patalinuhan ng pagpapahayag ng mga patulang argumento ngunit maaari din itong magbigay libangan sa pamamagitan ng katatawanan, anghang ng pang-aasar, pambihirang talas ng isip, at mala-teatrikong at dramatikong pagpapahayag.
Kasaysayan
Noong Marso 28, 1924, limang araw bago ang kaarawan ni Balagtas, nagpulong ang ilang mga nangungunang manunulat sa Instituto de Mujeres,(Women's Institution) kalye ng Tayuman, Tondo, Maynila, Pilipinas para maghanda sa pagdiriwang ng Araw ni Balagtas sa Abril 2, 1925. Tanggapan ni Rosa Sevilla, isang kilalang manunulat, ang gusaling iyon. Dito nila nalikha ang konsepto ng balagtasan nang may mga ilang nagmungkahi ng makabagong duplo.
Noong Abril 6, 1924, tatlong magkatambal ang lumahok sa unang balagtasan sa Instituto de Mujeres,ito ay sina Rafael Olay laban kay Tomas de Jesus,Amado V. Hernandez laban kay Guillermo Holandez. Sa mga lumahok, sina Jose Corazon de Jesus (Huseng Batute), at Florentino Collantes(Kuntil Butil), isang rin manunula sa Bulacan ang nakatanggap ng pinakasiglang tugon mula sa madla. "Bulaklak ng Lahing Kalinis-linisan" ang pamagat ng kanilang paksang kanilang pinagtalunan na sinulat nilang pareho.Ang dalawang ito ang nanomina sa panglawang paghaharap.
Dahil sa matagumpay na pagtanggap ng publiko kina De Jesus at Collantes, naghanda ang nag-organisa ng mga ilang pang mga balagtasan na kinakasangkutan ng dalawa. Dahil sa talino ng dalawa naghanda sila ng balagtasan na walang iskrip noong Oktubre 18, 1925 sa Olimpikong Istadyum sa Maynila upang lalo pa silang masubok. Ang naging paksa nila ay "Ang Dalagang Filipina: Noon at Ngayon." Kinuha ni De Jesus ang panig ng kababaihan noon samantalang pinili ni Collantes naman ang kababaihan ngayon. Sa katapusan ng balagtasan, nanalo si De Jesus at tinanghal na Unang Hari ng Balagtasan.
Pagkatapos ng pagtatanghal nila De Jesus at Collantes noong 1925 hanggang lumipas ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, naging sikat ang balagtasan sa Pilipinas at ninanais ng mga manunula ang titulong Hari ng Balagtasan. Dahil sa kasikatan ng ganitong anyo ng panitikan, nagkaroon ng ibang kahintulad na patulang pagtatalo sa ibang wika mula sa Pilipinas katulad ng Ilokano at Kampampangan maging wikang Ingles o Kastila. Naimbento ng mga Ilokano ang bukanegan bilang pagkilala kay Pedro Bukaneg, isang Ilokanong makata. Samantalan, nagkaroon naman ng crisotan ang mga Pampango na hinango nila mula sa manunula at dramatistang si Juan Crisostomo Soto.
Bilang Isang Kasiyahan
Noong 1924, nagkaroon ng isang pagtatanghal sa Instituto de Mujeres sa Tondo, Maynila. Ito ang naging balagtasan - isang paligsahan sa tula na ginaya sa duplo ng ika-19 na siglo. Ito ay binuo bilang pagsamba kay Balagtas o Francisco "Balagtas" Baltazar, ang literaryong bayani ng ika-19 na siglo na sumulat ng sikat na awit na Florante at Laura, isang alegorya sa malungkot na kalagayan ng Pilipinas sa ilalim ng kolonyal na pamahalaan ng Espanya. Naging sikat na uri ng pagpapalibang ang balagtasan at halos lahat ng makatang Filipino noong panahong iyon, kung karapat-dapat na ituring na "makata," ay kinakailangang ipakita ang kanyang kakayahan sa pagdeklama at argumentasyon bilang isang makata sa balagtasan.
Sa orihinal nitong anyo, isang makata lamang ang sumusulat ng paligsahan sa tula, at ang iba't ibang bahagi ay iginagawad, sa paraang katulad ng isang verse playlet, sa mga indibidwal na kasali sa "kontes." Gayunpaman, ang unang balagtasan na isinulat ni Jose Corazon de Jesus, ang may-akda ng "Bayan Ko," ang pambansang awit ng EDSA Revolution, ay tungkol sa isang paruparo at bubuyog na naglaban para sa isang kampupot. Sa mga susunod na taon, binago ni Benigno R. Ramos ang balagtasan sa pamamagitan ng paglalagay ng mga isyung panglipunan, ginawang mga "kontestante" na nagtatanggol ng partikular na pang-philosophical o pang-pulitikal na pananaw, tulad ng "Dalagang Bayan Laban sa Dalagang Bukid" (1930) at "Balagtasan ng Kalayaan."
Sa huli, ang balagtasan ay naging isang debateng may mga taludtod kung saan kinakailangang mag-improvise sa tula ang mga makata habang ipinagtatanggol ang kanilang posisyon.
Tungkulin ng balagtasan
Maliban sa tagisan ng talino at pagbibigay ng aliw sa mga manonood, nagkaroon ang balagtasan ng isang mas mataas na pampolitika at panlipunang tungkulin. Binibigay ng mga sumasali sa balagtasan ang kanilang saloobin tungkol sa kasalukuyang pangyayari at suliranin katulad ng ginagawa ng mga kolumnista at patnugot ng isang pahayagan. Ilan sa mga balagtasan nina De Jesus at Collantes ang mga pampolitikang paksa katulad ng "Koalisyon at Kontra Koalisyon" na tumutukoy sa masiglang kampanya ng noong Pangulong Manuel Quezon upang pag-isahin ang lahat ng partidong pampolitika sa ilalim ng Partido Nacionalista na siyang partido na pamahalaan noon.
Ang balagtasan ay isang uri ng pagtula na kilala sa Pilipinas. Ito ay naglalayong mapalawak at mapatatag ang paggamit ng wikang Filipino at pagpapalaganap ng mga kultura at kaugalian ng mga Pilipino sa iba't ibang bahagi ng mundo. Sa pamamagitan ng paggamit ng wikang Filipino sa balagtasan, nakatutulong ito sa pagtugon sa mga isyu at paksa sa lipunan. Dahil sa kahusayan ng mga manunulat ng balagtasan sa paggamit ng wika at pagpapahayag ng mga ideya, nagbibigay ito ng pagkakataon sa mga tagapakinig na mapalawak ang kanilang kaalaman at pang-unawa sa iba't ibang paksa.
Sa pamamagitan ng balagtasan, nakikita ang kahalagahan ng panitikan sa lipunan. Ito ay nagpapakita ng kagitingan ng mga Pilipino sa larangan ng panitikan, sa pagtula at paggamit ng wikang Filipino sa isang masining na paraan. Nakikita rin sa balagtasan ang kahalagahan ng pagtatalo at pagtitiyak ng katotohanan sa paghahanap ng mga solusyon sa mga isyu at paksa sa lipunan. Hindi lang naghahayag ng mga ideya at kaisipan ang mga manunulat sa balagtasan, kundi nakikinig din sila sa mga kritiko at nag-aadjust upang mapabuti pa ang kanilang mga tula.
Ang balagtasan ay hindi lamang isang paraan ng pagpapalawak ng kaalaman at kaisipan, kundi pati na rin ng pagpapakita ng kahalagahan ng pagtanggap ng kritiko. Sa paggamit ng wikang Filipino sa balagtasan, nagiging makabuluhan ang pagpapalaganap ng mga kultura at kaugalian ng mga Pilipino, at nagiging bahagi rin ang balagtasan ng pagtugon sa mga isyu at paksa sa lipunan. Sa pamamagitan ng balagtasan, nakikita ang galing at husay ng mga Pilipino sa pagtula at paggamit ng wika sa isang masining at nakakaengganyong paraan.
Mga sanggunian
Kaurian:Panitikan
Dragon
Ang dragon ay isang maalamat na nilalang na karaniwang inilalarawang isang dambuhala at napakalakas na ahas o ibang reptilya na may salamangka o katangiang pang-kaluluwa. Sa Aklat ng Apokalipsis sa Bagong Tipan ng Bibliya, kumakatawan kay Satanas ang dragon at ang ahas.
Mga uri
Kadalasan, ang dragon ay may pangkalahatang dalawang klasipikasyon; ang Dragong Tsino at ang Kanluraning Dragon. Para sa mga Tsino at iba pang mga kultura sa Silangang Asya, ang dragon ay simbolo ng suwerte, sagisag ng mga Emperador, at tagadala rin ng ulan. Sa Kanluran naman, masasama ang mga dragon, na kung minsan ay itnuturing na demonyo o si Satanas mismo ang mga ito sa panitikan at sining.
Fast
Ang fast ay isang salitang Ingles na maaaring tumutukoy sa mga sumusunod:
Hantaro Nagaoka
Si Hantaro Nagaoka (長岡 半太郎) ay isang Hapones na pisiko. Isa siyang tagapagsimula ng pisikang Hapones noong panahon ng Meiji sa bansang Hapon.
Johann Jakob Balmer
Si Johann Jakob Balmer (Mayo 1, 1825 – Marso 12, 1898) ay isang Suwisong matematiko at pisikong matematikal.
Pagkalat ng Mers-CoV ng 2012
Noong 2012 ang pagkalat ng Middle East respiratory syndrome ay apektado ang iilang bansa, pangunahin ay sa Middle East, ang birus ay sanhi ng Middle East respiratory syndrome "MERS" o (2012-nCOV), ito ay unang nakita sa isang pasyente na na admit sa Jeddah, Saudi Arabia. Noong Hunyo 6, 2012.
Ang mga kaso ay nag umpisa sa maliit na kluster hanggang sa pag laki ng pagkalat ay naiulat sa 24 na bansa na aabot sa 2,500 na mga kaso, ang birus ay nag tala ng mga utas na aabot sa 900 hanggang taong 2021.
Coronabirus
Ang MERS ay isa sa mga birus na kabilang sa pamilyang Coronabirus na unang nakita sa kanluraning lungsod sa Saudi Arabia, ay nag umpisa sa simpleng sipon, Ang pitong koronabirus ay nag tala ng infect simula sa alpha hanggang beta.
Ang Global surveillance ng potensyal na epidemya ay preparasyon, paghahanda upang umusbong dahil ang SARS (2002) at MERS (2012) ay binabantayan dahil sa mag kaparehas ang strain nito.
Epidolomohiya
Noong 2012 isang Egyptian birolohista na si Dr. Ali Mohamed Zaki ang nagbigay ng birus sample mula sa unang kumpirmado sa Saudi Arabia para kay Ron Fouchier, Simula noong Ang HPA pinangalan ang birus na ang London1_novel CoV 2012.
Rodyo
Ang Rhodium ay isang kemikal na elemento na may simbolong Rh at atomic number 45. Ito ay kakaiba, mapilak na puti, matigas corrosion-resistant at kemikal na inert transition metal.
Alaminos, Pangasinan
right|thumb|250px|Welcome sign
Matatagpuan din sa lungsod ang Hundred Islands National Park na binubuo ng 123 maliit na pulo ay matatagpuan sa katubigang sakop ng Barangay Lucap. Sa Alaminos itinatag Partido Komunista ng Pilipinas noong Disyembre 26, 1968.
Matinding tinamaan ng Bagyong Emong ang Alaminos noong Mayo 2009 na nagwasak ng maraming mga kabahayan at ng simbahan.
Ang Alaminos ay pinangungunahan ng mapamahal, maalalahanin at may malasakit sa bayan na si Mayor Arthur del Fierro Celeste. Sa pagiging magaling na leader niya at ama ng bayan ay naging Mayor uli siya nitong huling halalan 2017.
May produkto merong maipagmamalaki ang bayan ng Alaminos City, ito ay masarap at binabalik balikan ng mga tao mapa Alaminos man o hindi. Ito ay ang "longganisa".
Taon taon ginaganap ang masayang Fiesta ito ay nagsisimula sa Marso 4. Maraming aktibidad na ikinasisiya ng mga tao doon gaya ng Gay Boxing, Ms. Hundred Islands, street dancing, hip hop dance, atbp.
Mga barangay
Ang Lungsod ng Alaminos ay nahahati sa 39 na mga barangay.
Mga Kawing Panlabas
Kaurian:Pangasinan Alaminos, Lungsod ng
Oliveri
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Messina sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Messina Kaurian:Sicilia
Irving Langmuir
Si Irving Langmuir (31 Enero 1881 – 16 Agosto 1957) ay isang Amerikanong kimiko at pisiko. Ang kaniyang pinaka kilalang lathalain ay ang bantog na artikulo noong 1919 na "The Arrangement of Electrons in Atoms and Molecules" (Ang Pagkakaayos ng mga Elektron sa loob ng mga Atomo at ng mga Molekula), kung saan, habang bumabatay sa teoriya ng atomong kubikal ni Gilbert N. Lewis at sa teoriya ng pagsasanib na kimikal (chemical bonding) ni Walther Kossel, ibinalangkas niya ang kaniyang teoriyang konsentriko ng kayariang atomiko". Nasangkot si Langmuir sa isang pangunahing pakikipagtalo kay Lewis hinggil sa kaniyang gawain; ang kasanayan ni Langmuir sa paglalarawan ay naging malaking dahilan para sa pagpapatanyag ng teoriya, bagaman ang kredito o pag-aangkin sa teoriya mismo ay talagang karamihan para kay Lewis. Habang nasa kompanyang General Electric, mula 1909 hanggang 1950, pinasulong ni Langmuir ang ilang mga basikong mga larangan ng pisika at kimika, inimbento niya ang lamparang inkandesente na puno ng gas, ang tekniko ng pagwewelding na ginagamitan ng hidroheno, at nagantimpalaan siya ng Gantimpalang Nobel sa Kimika noong 1932 dahil sa kaniyang gawain sa surface chemistry (kimikang pang-ibabaw). Ang Langmuir Laboratory for Atmospheric Research (Laboratoryong Langmuir para sa Pananaliksik na Atmosperiko) na malapit sa Socorro, New Mexico, ay ipinangalan para sa kaniyang karangalan, pati na ang diyaryo o journal ng American Chemical Society para sa Surface Science, na tinawag na Langmuir.
Autonomous University of Madrid
thumb|250x250px|Fakultad ng Batas
Ang Autonomous University of Madrid (Universidad Autónoma de Madrid; impormal na La Autónoma), karaniwang kilala bilang UAM, ay isang pampublikong unibersidad na itinatag noong 1968. Ito ay matatagpuan sa hilagang Madrid; ang pangunahing kampus nito, ang Cantoblanco, ay matatagpuan malapit sa lungsod ng Alcobendas, San Sebastián de los Reyes at Tres Cantos. Sa buong kasaysayan nito, ang UAM ay naging isa sa mga pinakakilalang institusyon ng mas mataas na edukasyon sa Europa. niraranggong una sa lahat ng mga unibersidad sa Espanya ayon sa suplemento ng pahayagang El Mundo (na kilala bilang "Las 50 Carreras"), at sa mga ranggong The Times Higher Education Supplement at Academic Ranking of World Universities.
Ang UAM ay nag-aalok 94 programang PhD. Ito rin ay nag-aalok ng 72 programang master.
Unibersidad ng Gothenburg
Ang Unibersidad ng Gothenburg (Suweko: Göteborgs universitet, Ingles: University of Gothenburg) ay isang unibersidad sa pangalawang pinakamalaking lungsod sa Sweden, ang Gothenburg.
Ang Unibersidad ang ikatlong pinakamatandang unibersidad sa bansa at may humigit-kumulang 37,000 mag-aaral at 6000 kawani. Ito rin ay isa sa pinakamalaking unibersidad sa mga bansang Nordiko.
May walong mga kaguruan at 38 kagawaran, ang Unibersidad ng Gothenburg ay isang komprehensibong pamantasan. Ang walong kaguruan ay binubuo ng kreatibong sining, agham panlipunan, likas na agham, sining, edukasyon, teknolohiyang pang-impormasyon, negosyo, ekonomiks at batas, at agham pangkalusugan.
Gilbert N. Lewis
Si Gilbert Newton Lewis, ForMemRS (Oktubre 23, 1875 – Marso 23, 1946) ay isang Amerikanong kimikong pisikal na nakikilala dahil sa pagkatuklas ng covalent bond at sa kaniyang konsepto ng mga paris ng elektron; sa kaniyang mga istrukturang tuldok na Lewis at iba pang mga kontribusyon sa teoriya ng valence bond na humubog sa modernong mga teoriya ng chemical bonding (pagsasanib na kimikal). Matagumpay siyang nakapag-ambag ng mga gawain at kaalaman sa termodinamika, potokimika, paghihiwalay ng isotopo, at nakikilala rin dahil sa kaniyang konsepto ng mga asido at mga base.
Noong 21 Hunyo 1912, pinakasalan niya si Mary Hinckley Sheldon, anak na babae ng isang propesor sa Harvard na nagtuturo ng mga wikang Romanse. Nagkaroon sila ng dalawang mga anak na lalaki, na kapwa naging mga propesor ng kimika, at ng isang anak na babae.
Bagaman nanomina siya nang 35 mga ulit, hindi kailanman nagwagi si G. N. Lewis ng Gantimpalang Nobel sa Kimika. Noong 23 Marso 1946, natagpuan patay si Lewis sa kaniiyang laboratoryo sa Berkeley kung saan nagtatrabahong gumagamit ng hydrogen cyanide; marami ang naghaka-haka na ang dahilan ng kaniyang kamatayan ay ang pagpapakamatay. Pagkaraan ng kamatayan ni Lewis, sinundan ng kaniyang mga anak ang larangan ng kanilang ama sa kimika.
Unibersidad ng Wuhan
thumb|Dating aklatan na makikita rin sa logo ng unibersidad
Ang Unibersidad ng Wuhan (Ingles: Wuhan University, WHU; 武汉大学) ay isang pampublikong unibersidad sa lungsod ng Wuhan, Hubei, Tsina. Ang unibersidad ay nasa burol ng Luojia, kung nasaan ang mga mala-palasyong gusali na merong disenyong Tsino at kanluranin. Ito ay karaniwang itinuturing na isa sa pinakamagandang kampus at nasa Top 10 na unibersidad sa bansa sa aloob ng ilang dekada. Ito ay pinamamahalaan ng Ministri ng Edukasyon ng Tsina. Ito ay napili ng Project 985 at Project 211 bilang isang pangunahing tagatanggap ng pagpopondo ng estado.
Unibersidad ng Kanlurang Virginia
Ang Unibersidad ng Kanlurang Virginia (Ingles:  West Virginia University), mas kilala bilang WVU, ay isang pampubliko, land-grant at space-grant na unibersidad sa pananaliksik na matatagpuan sa Morgantown, estado ng Kanlurang Virginia, Estados Unidos. Bukod dito, meron ding kampus ang unibersidad gaya ng West Virginia University Institute of Technology sa Montgomery at Potomac State College sa Keyser; at isang pangalawang klinikal na kampus para sa paaralang medikal at dental na nasa Charleston Area Medical Center sa Charleston. Meron ding WVU Extension Service na may tanggapan sa lahat ng 55 county ng Kanlurang Virginia. Mula pa noong 2001, ang WVU ay pinamamahalaan isang Lupon ng Mga Gobernador.
Ang WVU ay nakapagprodyus ng 24 Rhodes Scholars, kabilang ang mga dating pangulo ng WVU na si David C. Hardesty, Jr. Ang Unibersidad ay nakapagprodyus din ng 36 Goldwater Scholars, 22 Truman Scholars, at limang mga miyembro ng "All‑USA College Academic First Team." ng USA Today's."
Erya ng pag-aaral
Ang agham porensiko at agham imbestigatibo ay mga programa ng WVU na kinikilala sa buong bansa, na orihinal na nilikha sa pamamagitan ng pakikipagtulungan sa ng Federal Bureau of Investigation. Ang programa ay kinikilala ng American Academy of Forensic Science at ang opisyal na repositoryo ng International Association for Identification.
Maureen Larrazabal
Si Maureen Larrazabal, ay (ipinanganak noong Setyembre 23, 1979) ay isang artista at komedyante sa Pilipinas, siya ay tanyag at nakikita sa Friday night "gag show" na Bubble Gang.
Alabat
Ang Bayan ng Alabat ay isang ika-5 Klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Alabat ay nahahati sa 19 na mgabarangay.
Pilmograpiya ni Tabu
Ang aktres na Indyanang si Tabu ay kilala sa kangyang paglabas sa mga pelikulang Hindi, Telugu, at Tamil. Ang pinakauna niyang pagganap sa pelikula bilang sarong tineyder sa pelikulang Hum Naujawan (1985) ni Dev Anand, at ang kanyang pinakamalaking papel ay ang pagganap sa pelikulang Telugu na Coolie No. 1 (1991). Noong 1994, si Tabu ay nakatanggap ng Filmfare Award for Best Female Debut para sa dramang aksyon na pelikulang Hindi na Vijaypath. Matapos na lumabas sa serye ng mga pelikulang dai nagtabo sa takilya kan 1995, nagin matagumpay si Tabu noong sumunod na taon. Ang kanyang pagganap bilang isang batang babai na apektado ng insurhensya sa Punjabi sa pelikulang Maachis ni Gulzar ay nakapagbigay sa kanya ng pagkakataon na manalo bilang National Film Award for Best Actress. Gayundin noong taon na iyo, si Tabu ay nanalo bilang Filmfare Award for Best Actress – Telugu para sa romansang Ninne Pelladata, at naitampok kasama si Govinda sa matagumpay na pelikulang komedyang Saajan Chale Sasural.
Si Tabu ay nagkaroon ng maikling pagganap sa pelikulang gyerang Border, ang pinakamabentang pelikulang Hindi kan 1997, at ginampanan niya ang isang bata sa komunidad katambal si Anil Kapoor sa pelikulang idinirekta ni Priyadarshan sa Virasat. Kasali sa kanyang mga pelikula noong 1999 ay ang dalawang pinakamabentang pelikula ng taon sa Bollywood—ang komedyang Biwi No.1, at ang pampamilyang drama na Hum Saath-Saath Hain. Lumabas din siya bilang rebeldeng anak ng isang koraptong politiko sa pelikula ni Gulzar na Hu Tu Tu (1999). Ang pelikula ay nakakuha ng mga positibong kritisismo mula sa mga kritiko pero hindi ito tumabo sa takilya. Sa sumunod na taon, siya ay naglabas sa Kandukondain Kandukondain, isang adaptasyon sa Tamil ng Sense and Sensibility, at gumanap bilang isang asawa na submisibo sa bilinggwal na dramang Astitva. Si Tabu ay nakakuha ng kanyang ikalawang National Film Award for Best Actress para sa pagganap bilang isang mananayaw sa bar sa pelikula ni Madhur Bhandarkar na Chandni Bar (2001). Noong 2003, ginampanan niya ang isang pelikulang Bengali, an Abar Aranye, isang karakter na nakabase kay Lady Macbeth, sa Maqbool—isang adaptasyon ng Macbeth mula sa Vishal Bhardwaj. Ang iba pa niyang paglabas noong 2003 ay ang sumusunod—an erotikong thriller na Hawa at dramang aksyon na Jaal: The Trap—hindi nagtabo sa takilya. Noong sumunod na taon, ginampanan ni Tabu ang tatlong papel sa dramang musikal ni M. F. Husain na Meenaxi: A Tale of Three Cities.
Ang kauna-unahang proyektong internasyunal ni Tabu ay ang pelikulang adaptation ni Mira Nair ng nobelang panulat ni Jhumpa Lahiri sa The Namesake. Sa taong ito, siya ay nagkaroon ng maikling pagganap sa romantic thriller na Fanaa. Sa pelikulang Cheeni Kum (2007) ni R. Balki, ginampanan ni Tabu ang isang babae na nagmamahal sa nakakatandang lalaki na ginampanan ni Amitabh Bachchan; ang pagganap niya rito ay nagbigay sa kanya ng ikaapat na Filmfare Critics Award for Best Actress. Tumanggap ng iilang pelikula si Tabu sa sumunod na mga taon. Gumanap siya bilang isang puta sa pelikulang Telugung Pandurangadu (2008) at saglit na lumabas sa pelikulang adbenturang Life of Pi (2012) ni Ang Lee. Noong 2014, si Tabu ay gumanap kasama si Salman Khan sa Jai Ho, at nakakuha ng mga positibong komento sa kanyang pagganap bilang si Gertrude sa pelikulang Haider ni Bhardwaj. Nanalo siya ng Filmfare Award for Best Supporting Actress para rito. Nagpatuloy si Tabu sa pagganap sa ensemble horror comedy na Golmaal Again, at nakakuha ng mga paghanga sa mga kritiko para sa pagganap bilang isang police-officer sa Drishyam (2015) at bilang isang mamamatay sa Andhadhun (2018). Ang huling pelikula ay nakasama sa may pinakamataas na benta sa mga pelikulang Indyan.
Aldo Moro
Si Aldo Romeo Luigi Moro (Setyembre 23, 1916 - Mayo 9, 1978) ay isang Italyanong estadista at isang kilalang miyembro ng Kristiyano Demokrasya. Naglingkod siya bilang 38th Prime Minister ng Italya, mula 1963 hanggang 1968, at mula 1974 hanggang 1976. Isa siya sa pinakamahabang-serving Prime Ministers post-digmaan, na may hawak na kapangyarihan para sa isang pinagsama kabuuang higit sa anim na taon; dahil sa kanyang tirahan sa pinuno ng Komunista Enrico Berlinguer, na kilala bilang Historic Compromise, malawak na itinuturing na Moro ang isa sa mga pinaka-kilalang ama ng Centre-left in Italyat isa sa mga pinakadakilang at pinaka-popular na lider sa kasaysayan ng Republika ng Italya.
Ang Moro ay itinuturing na isang intelektwal at isang tagapamagitan ng pasyente, lalo na sa panloob na buhay ng kanyang partido. Inagaw siya noong ika-16 ng Marso 1978 ng Red Brigades at pinatay pagkatapos ng 55 araw ng pagkabihag.
Maagang buhay
Si Aldo Moro ay ipinanganak noong 1916 sa Maglie, malapit sa Lecce, sa rehiyon ng Apulia, sa isang pamilya mula sa Ugento. Ang kanyang ama ay isang inspector sa paaralan, habang ang kanyang ina ay isang guro. Sa edad na 4, lumipat siya sa kanyang pamilya patungo sa Milan, ngunit di nagtagal ay bumalik sila sa Apulia, kung saan nakuha niya ang isang klasikal na grado sa mataas na paaralan sa Archita lyceum sa Taranto. Hanggang 1939, nag-aral siya ng Batas sa University of Bari, isang institusyon kung saan siya ay nagtataglay ng post na ordinaryong propesor (isang katumbas sa isang pinuno, buong propesor sa akademikong sistema ng US) ng Pilosopiya ng Batas at Kolonyal Patakaran (1941) at ng Kriminal Batas (1942).
Noong 1935, sumali siya sa Italian Federation of Students of University (Federazione Universitaria Cattolica Italiana, FUCI) ng Bari. Noong 1939, sa ilalim ng pag-apruba ng Giovanni Battista Montini na kanyang kinakasalan, pinili si Moro bilang pangulo ng asosasyon; itinatago niya ang post hanggang 1942 nang siya ay pinilit na labanan sa World War II at pinalitan ng Giulio Andreotti, na sa panahong iyon ay isang mag-aaral ng batas mula sa Roma. Sa panahon ng kanyang mga taon sa unibersidad, ang Italya ay pinasiyahan ng Pasista pasista ng Benito Mussolini, at ang Moro ay nakibahagi sa mga kumpetisyon ng mga mag-aaral na kilala bilang Lictors of Culture and Art na inorganisa ng samahan ng mga lokal na pasismo ng mag-aaral, ang Unibersidad Mga Pasistang Grupo.
John Roberts
Si John Glover Roberts Jr. (ipinanganak Enero 27, 1955) ay ang ika-17 at kasalukuyang Punong Mahistrado ng Estados Unidos. Nanumpa siya sa katungkulan noong Setyembre 29, 2005, nang siya'y hirangin ni Pangulong George W. Bush nang pumanaw si Punong Mahistradong William Rehnquist. Inilarawan siyang may konserbatibong pilosopiya sa kaniyang mga hurisprudensiya.
Lumaki si Roberts sa hilagang-kanlurang Indiana at nag-aral sa isang pribadong paaralan. Pumasok siya sa Harvard College at Harvard Law School kung saan siya naging tagapamahalang patnugot ng Harvard Law Review. Makaraang pumasá sa bar, nagtrabaho siya sa tanggapan ni Hukom Henry Friendly at kalaunan kay Mahistrado William Rehnquist, bago mamasukan sa tanggapan ng Pangkalahatang Abogado noong administrasyon ni Ronald Reagan. Nagpatuloy siyang maglingkod sa Administrasyon ni Reagen at ni George H. W. Bush sa Kagawaran ng Katarungan at ng Tanggapan ng White House Counsel, bago magtrabaho bilang pribadong abogado sa loob ng 14 na taon. Noong panahong iyon, humarap siya sa Kataas-taasang Hukuman upang mag-argumento ng 39 na kaso. Kumatawan din siya sa 19 na estado sa United States v. Microsoft. Noong Enero 20, 2009 Nanumpa niya si Barack Obama bilang ika-44 Pangulo ng Estados Unidos. Enero 21, 2013 na Linggo Ikalawang Nanumpa niya si Obama bilang Pangulo ng Estados Unidos na ikawalang termino At Enero 20, 2017 Nanumpa niya si Donald Trump bilang ika-45 Pangulo ng Estados Unidos
Duranta erecta
Paglalarawan
Ang Duranta erecta ay isang malawak na palumpong o (madalang) isang maliit na puno. Maaari itong lumaki hanggang 6 m matangkad at maaaring kumalat sa pantay na lapad. Ang mga mature na specimen ay nagtataglay ng axillary thorns, na kadalasang wala sa mas batang specimens. Ang mga dahon ay mapusyaw na berde, elliptic hanggang ovate, tapat, at lumalaki hanggang 7.5 cm ang haba at 3.5 cm malawak, na may 1.5 cm tangkay.
Ang mga bulaklak ay mapusyaw na asul o lavender, na ginawa sa masikip na kumpol na matatagpuan sa mga terminal at axillary stems, kung minsan ay lumilitaw bilang mga panicle, madalas na recurved o pedulous, namumulaklak sa tag-araw. Ang prutas ay isang maliit na globose yellow o orange na berry, hanggang 11 mm diameter at naglalaman ng ilang mga buto.
Thia Thomalla
Si Thia Thomalla ay (ipinanganak noong 25 Pebrero 1995 sa Macrohon, Timog Leyte) ay isang aktres at modelo sa Pilipinas, tanyag siya sa kanyang ginampanan bilang Faith Salcedo ng The Gift at Glow Up (2019).
Karera
Siya ay itinanghal bilang Miss Eco International 2018 ay inirepresenta ang Pilipinas, na ginanap sa Cairo, Egypt at kinilala bilang "Sinulog Festival Queen 2016".
Pagkatapos dumalo sa pagarteng-pagawaan taong 2018, siya ay kumontrata sa GMA Artist Center tsanel 7.
Norman Bethune
Si Henry Norman Bethune ( Marso 4, 1890 – Nobyembre 12, 1939) ay komunista at siruhanong Canadian at isa sa mga sinaunang nagsulong ng sosyalisadong kalusugan. Nakilala siya sa kanyang serbisyong medikal para sa gobyernong republikano noong giyera sibil sa Espanya at kamakalawa, para sa Ikawalong Hukbong Larangan ng Partido Komunista ng Tsina noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Dinala ni Bethune ang modernong medisina sa mga kaparangan ng Tsina kung saan pareho siyang nanggamot sa mga maysakit na residente at sugatang mandirigma.
Bumuo si Bethune ng serbisyo ng paglilipat ng dugo na lumilipat-lipat sa iba't ibang pook. Namatay siya sa pagkalason ng dugo matapos niyang masugatan ang kanyang daliri habang nagsasagawa ng operasyon sa mga sugatang sundalo.
Kinilala at ginunita ni Mao Zedong ang paglilingkod ni Bethune sa PKT sa pamamagitan ng isang parangal noong 1939. Ginugunita pa rin ang kanyang alaala sa Tsina magpasa-hanggang ngayon.
Pamilya at maagang yugto ng buhay
left|thumb|250x250px| Ang bahay kung saan isinilang si Bethune na museo na sa kasalukuyan. Isinilang si Bethune sa Gravenhurst sa Ontario noong ika-4 ng Marso, 1890. Mayroon siyang dalawang kapatid.
Matapos ang maigsing panahon bilang guro sa elementarya, nag-aral siya ng pisyolohiya at biokimika sa Unibersidad ng Toronto noong 1909. Pansamantala niyang hininto ang pag-aaral nang magboluntir siyang maging guro sa isang liblib na kampo ng mga mangangahoy sa lalawigan ng Sudbury. Bumalik siya sa pag-aaral noong 1912 ngunit lumipat siya sa kursong medisina.
Muli na naman siyang huminto sa pag-aaral nang pumutok ang Unang Digmaang Pandaigdig sa Europa at naging bahagi ng kwerpong medikal ng hukbo ng Canada. Sa Pransiya, naging tagadala siya ng langkayan ng mga sugatan at nasugatan nang mabubog ng sumabog na bomba sa Ikalawang labanan sa Ypres. Nang gumaling siya mula sa kanyang pagkakasugat, bumalik siya sa Toronto upang tapusin ang kanyang pag-aaral ng medisina.
Noong 1917 naman, sumali si Bethune sa Hukbong Pandagat ng Britanya bilang Tinyente-Siruhano ospital ng Chatham sa Inglatera. Nag-aral din siya sa panggagamot ng sakit ng mga bata at kalauna'y pumunta sa Edinburgh kung saan nakamit nya ang kwalipikasyong maging siruhano mula sa Royal College of Surgeons. Sa isang ospital sa Toronto siya nagsimulang magsapraktika ng pagiging siruhano noong 1921.
Nagpakasal siya sa isang nagngangalang Frances Penney noong 1923 at matapos maglakbay sa Europa, ay nanahan silang mag-asawa sa Detroit, Michigan kung saan naging pribadong doktor si Bethune, kasabay ng pagtuturo ng medisina. Nang magkasakit siya ng tuberkulosis noong 1926, nagdiborsyo silang mag-asawa. Nagkabalikan sila noong 1929 subalit naghiwalay rin ulit noong 1933.
Mula 1928 hanggang 1936, pinaghusay ni Bethune ang kanyang mga kasanayan sa operasyon ng dibdib (thoracic surgery) at nakapagbuo at nagpaunlad ng mga kasangkapang ginagamit sa paninistis, isa na rito ang Bethune Rib Shears na nananatiling ginagamit hanggang ngayon.
Mga gawaing pampulitika bago siya pumunta sa Tsina
Sa panahon ng kanyang pagiging doktor, namulat si Bethune sa aspektong panlipunan at ekonomikal ng sakit. Kinalinga ni Bethune ang mga dukha sa kasagsagan ng matinding depresyong ekonomikal na tumama rin sa Canada noong dekada 1930, kung kailan nagbigay siya ng libreng serbisyong medikal. Nagtangka rin siyang magsagawa ng ahitasyong pagmumulat sa kanyang mga kapwa doktor at nagpanawagan sa pamahalaan noong panahong iyon na magpatupad ng reporma sa serbisyong medikal at pangkalusugan.
Internasyonal na Unibersidad ng Hapon
right|thumb|270x270px|Ang pangunahing pasukan at harapan ng IUJ right|thumb|180x180px|Ang Matsushita Library and Information Center Ang Internasyonal na Unibersidad ng Hapon (国際大学) (Ingles: International University of Japan) ay isang pribadong unibersidad na matatagpuan sa lungsod ng Minami-Uonuma sa prepektura ng Niigata, Hapon.
Norman Bethune
Mga gawaing pampulitika bago siya pumunta sa Tsina
Bago siya lumisan papuntang Espanya, isinulat ni Bethune ang sumusunod na tula na inilathala sa isang magasin noong 1937: Isiniwalat din ni Bethune ang kanyang pananaw hinggil sa praktika ng medisina:
Internasyonal na Unibersidad ng Hapon
Ang IUJ ay ang unang paaralang gradwado sa Hapon, at isa sa kaunting unibersidad na nag-aalok ng lahat ng mga kurso nito sa ingles. Ito ay itinatag noong 1982, upang sanayin ang mga lider ng pandaigdigang lider sa globalisadong mundo, maging ito ay sa negosyo, pamahalaan, organisasyon, o di-panggobyernong sektor. Ang IUJ ay nag-aalok ng Master's degree sa International Development, Ekonomiks, Pampublikong Pangangasiwa, Internasyonal na Kapayapaan at Ugnayang Pandaigdigan, pati na rin ang  MBA. Ang IUJ ay ganap na naaprubahan at kinikilala ng ang Ministri ng Edukasyon, Hapon.
Norman Bethune
Mga gawain sa Tsina
left|thumb| Si Norman Bethune sa China kasama si Nie Rongzhen (gitna) at isang tagapagsalin, taong 1938. right|thumb| Estatwa ni Bethune sa Kuta ng Wanping sa Beijing Ang Libano-Amerikanong doktor na si George Hatem ang nagsilbing kontak ni Bethune sa Tsina at siyang tumulong sa kanya na makapunta roon. Noong Enero 1938 naglakbay si Bethune sa Yan'an sa rehiyon ng Shanbei sa lalawigan ng Shaanxi sa Tsina. Doon siya sumapi sa mga Komunistang Tsino sa pamumuno ni Mao Zedong.
Doon, nagsagawa si Bethune mga operasyong medikal sa mga sugatan sa labanan at nagsanay rin ng mga doktor, nars, at kaakibat na mga manggagawang medikal. Ginamot niya maging ang mga sugatan ng Kuomintang na kalaban ng mga komunista.
Noong tag-init ng 1939 at sa kasagsagan ng pakikipaglaban ng Ikawalong Hukbong Larangan ng Partido Komunista ng Tsina sa pananalakay ng mga Hapones, naitalaga si Bethune na maging tagapayong medikal sa distrito-militar ng hangganang rehiyon ng Shaanxi-Chahar-Hebei na nasa pamumuno ng heneral na si Nie Rongzhen.
Noong Oktubre 29, 1939, aksidenteng nasugatan ni Bethune ang kanyang panggitnang daliri habang tinitipon niya ang nadurog na mga buto ng isang sundalong sugatan ang binti. Makalipas ang tatlong araw, muling nabuksan ang sugat sa kanyang daliri habang nagsasagawa siya ng operasyon sa isang sundalo na may erysipelas sa leeg. Naimpeksyon ang kanyang sugat na humantong sa pagkalason ng dugo na kanyang ikinamatay noong Nobyembre 12, 1939.
Sa kanyang huling habilin, pinakiusap niya ang mga sumusunod:
Sin Island (pelikula)
Buod
Si David (Xian Lim), isang litratista, ay kasal sa kanyang flight attendant na asawa na Kanika (Coleen Garcia) sa loob ng dalawang taon, at nakatira sila ng isang matalik na buhay bilang isang mag-asawa. Gayunman, isang araw ay nakuha ni David ang pagdaraya ni Kanika sa kanya kasama ang kanyang katrabaho (TJ Trinidad), at gumugol ng ilang oras bukod sa kanyang asawa sa pamamagitan ng pagpunta sa Sin Island (maikli para sa Sinilaban Island). Sa beach, nakita ni David ang isang tattooed na babae na nagngangalang Tasha (Nathalie Hart), isang fashion designer na nagsasanay ng kanyang yoga, at ang dalawa ay nagsimula ng isang bagay. Samantala, nagpasya si Kanika na ayusin ang kanyang kaugnayan kay David, ngunit nahahanap ang kanyang sarili na salungat sa Tasha, na sa kalaunan ay naging kanyang ginang.
Norman Bethune
Mga gawain sa Tsina
Mahal na Kumander Nie,
Ngayong araw, hind maganda ang pakiramdam ko. Maaaring habambuhay na akong magpapaalam sa iyo! Mangyaring pakipadalhan ng liham si Tim Buck, ang Pangkalahatang Kalihim ng Partido Komunista ng Tsina. Ang patutunguhan ng sulat ay Blg. 10, Kalye Wellington, Toronto, Canada. Mangyaring bigyan din ng sipi ng liham ang Komite sa Pandaigdigang Lingap para sa Tsina at ang Alyansang Demokratiko ng Canada... Mangyaring pakibigay ang aking kamerang Kodak Retina II kay Kasamang Sha Fei.
— Norman Bethune, 04:20nh, ika-11 ng Nobyembre, 1939.
Sa Canada
Kumpara sa Tsina, hindi masyadong kilala at laganap ang gunita ni Bethune sa Canada kung saan siya isinilang. Gayunman, may mangilan-ngilang monumentong itinayo upang alalahanin ang kanyang naging ambag sa larangan ng medisina, tulad ng tansong estatwa niya sa Gravenhurst at sa lungsod ng Montréal. Noong 1976, inayos ang labi ng bahay kung saan siya isinilang at binuksan bilang museo ng Bethune Memorial House sa publiko. Pinamamahalaan ng ahensyang Parks Canada bilang pambansang makasaysayang lugar ang museo.
Sa Tsina
Bagaman hindi siya kilala ng publiko habang siya ay nabubuhay, nakarating si Bethune sa pandaigdigang pansin nang nilathala ni Mao Zedong ang kanyang parangal na Sa Alaala ni Norman Bethune kung saan nabanggit niya ang huling mga buwan sa buhay ng doktor. Ang parangal na ito ay naging bahagi ng mga kailangang aralin at basahin sa mga mababang paaralan sa Tsina noong dekada 1960s at kasama pa rin sa mga batayang babasahin ng mga mag-aaral sa elementarya hanggang sa kasalukuyan:
Noong nagsagawa ng kampanyang industriyalisasyon sa mga nayon ng Tsina na tinaguriang "Ikatlong Larangan," madalas na ipinababasa sa mga manggagawa ang parangal kay Bethune.
Si Bethune ay ilan sa mangilan-ngilang dayuhan na may mga monumentong itinirik sa Tsina bilang pag-alala. Nakahimlay ang kanyang mga labi sa Sementeryo ng mga Rebolusyonaryong Martir sa Shijiazhuang, sa lalawigan ng Hebei, sa tapat ng dambana ni Dwarkanath Kotnis, isang doktor na Indian na pinarangalan din sa kanyang makataong paglilingkod sa Tsina.
Sa Espanya
Sa lungsod ng Malaga sa Espanya, may lakaran sa tabing-dagat na inialay sa kanyang alaala na pagkilala na rin sa ginawa niyang pagkalinga sa mga mamamayan ng naturang lungsod noong panahon ng digmaang sibil.
Bill Gates
Si William Henry Gates III (ipinanganak noong Oktubre 28, 1955), mas kilala bilang Bill Gates, ay isang Amerikanong negosyante at pangunahing nakagawa ng microcomputer. Kasama ang iba, sinulat niya ang orihinal na Altair BASIC interpreter para sa Altair 8800 (isang sinaunang microcomputer). Kasama si Paul Allen, itinatag nila ang Microsoft Corporation, at siya ang kasalukuyang puno at "Chief Software Architect" nito. Sang-ayon sa magasin na Forbes, si Gates ang pinakamayamang tao sa buong mundo.
H. P. Lovecraft
Si Howard Phillips Lovecraft 1890 - Marso 15, 1937) ay isang Amerikanong manunulat ng makakaiba, mapa-agham, mala-pantasya, at piksyong katatakutan. Kilala siya sa kanyang paglikha ng Cthulhu Mythos.
Ipinanganak sa Providence sa Isla ng Rhode, ginugol ni Lovecraft ang halos buong buhay niya sa Bagong Inglatera. Matapos ang institusyonalisasyon ng kanyang ama noong 1893, namuhay siya nang mayaman hanggang sa mawala ang yaman ng kanyang pamilya pagkamatay ng kanyang lolo. Pagkatapos ay nanirahan si Lovecraft kasama ang kanyang ina, sa ilalim ng mababang kalidad ng seguridad ng pananalapi, hanggang sa kanyang institusyonalisasyon noong 1919. Nagsimula siyang magsulat ng mga sanaysay para sa United Amateur Press Association, at noong 1913 ay nagsulat ng isang kritikal na sulat sa isang pulp magazine na sa huli ay humantong sa kanyang paglahok sa piksyong pulp. Naging aktibo siya sa speculative fiction community at nailathala sa ilang pulp magazine. Lumipat ang Lovecraft sa Lungsod ng New York, pinakasalan si Sonia Greene noong 1924, at kalaunan ay naging sentro ng mas malawak na grupo ng mga may-akda na kilala bilang "Lovecraft Circle". Ipinakilala nila siya sa Weird Tales, na magiging kanyang pinakakilalang tagalathala. Ang oras ni Lovecraft sa New York ay nagdulot ng pinsala sa kanyang estadong mental at mga kondisyon sa pananalapi. Bumalik siya sa Providence noong 1926 at gumawa ng ilan sa kanyang pinakasikat na mga gawa, kabilang ang The Call of Cthulhu, At the Mountains of Madness, The Shadow over Innsmouth, at The Shadow Out of Time. Siya ay nanatiling aktibo bilang isang manunulat sa loob ng 11 taon hanggang sa kanyang kamatayan mula sa kanser ng bituka sa edad na 46.
Sa kanyang buong buhay bilang adulto, hindi kailanman nasuportahan ni Lovecraft ang kanyang sarili mula sa mga kita bilang isang may-akda at editor. Siya ay halos hindi kilala sa kanyang buhay at halos eksklusibong nailathala sa mga pulp magazine bago siya namatay. Nagsimula ang isang scholarly revival ng mga gawa ni Lovecraft noong 1970s, at siya ngayon ay itinuturing na isa sa pinakamahalagang ika-20 siglo na awtor ng supernatural na piksyong katatakutan.
Pace del Mela
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Messina sa bansang Italya.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Messina Kaurian:Sicilia
Wikang Koreano
Ang Wikang Koreano (Timog Korea: 한국어 hangugeo, Hilagang Korea: 조선말 chosŏnmal) ay ang opisyal na wika ng parehong Hilagang Korea at Timog Korea. Ito rin ang isa sa dalawang opisyal na wika sa Nagsasariling Prepekturang Koreano ng Yanbian sa Tsina. Isinusulat ito sa alpabetong Hangeul. Mahigit sa 78 milyong katao ang nagsasalita ng Wikang Koreano sa buong daigdig. Sa mahigit na sanlibong taon, ang Wikang Koreano ay isinusulat kasama ng mga hiram na karakter panulat ng mga Tsino at tinawag na hanja, kasama ang mga sistemang ponetikong gaya ng hyangchal, gugyeol, at idu. Noong ika-15 dantaon, isang pambansang sistemang panulat ang tinawag na hangul ang pinagawa ni Sejong na Dakila, subali't hindî agad nagamit ng lahat hanggang noon lamang ika-20 dantaon, dahil sa higit na pinili ng aristokrasyang yangban noon ang paggamit ng hanja.
Ang kaurian ng angkan ng Wikang Koreano ay pinagtatalunan ng maraming mga linguistiko. Marami ang nag-uuri dito bilang hiwalay na wika samantalang may mga nagsasabi na kabilang ito sa kontrobersiyal na pamilyang wika ng Altaic. Isang aglunatibong wika ang wikang Koreano sa kanyang morpolohiya at ang kanyang syntax ay simuno-paksa-pandiwa.
Mga pangalan
Nakabatay ang mga pangalang ng wikang Koreano sa mga pangalang ng Korea na ginagamit sa Hilagang Korea at Timog Korea.
Sa Timog Korea, ang wika ay kadalasang tinatawag na Hangungmal
(한국말; 韓國말), o sa mas magalang na salitang Hangugeo (한국어; 韓國語) o Gugeo (국어; 國語; na literal na nangangahulugang "pambansang wika").
Sorbo San Basile
Ang Sorbo San Basile (Calabres: U Sòrbu) ay isang nayon at komuna sa lalawigan ng Catanzaro sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya. Ang salitang "sorbo" sa Italyano ay nangangahulugang "ang puno ng serbisyo o puno ng sorb-mansanas" kung saan maraming halamanan sa paligid. Ang mga salitang "San Basile" ay tumutukoy sa Griyegong Santong si Basilio ang Dakila sapagkat ang mga mongheng Basiliano ay nagtatag ng isang monasteryo sa lugar noong 640.
Wikang Koreano
Mga pangalan
Sa Hilagang Korea at sa Yanbian Korean Autonomous Prefecture ng Tsina, ang wika ay mas kadalasang tinatawag na (조선말; 朝鮮말), o sa mas pormal na Chosŏnŏ (조선어; 朝鮮語).
Sorbo San Basile
Ang bayan ay may hangganan sa Bianchi, Carlopoli, Cicala, Colosimi, Fossato Serralta, Gimigliano, Panettieri, at Taverna.
Wikang Koreano
Mga pangalan
Sa kabilang banda, ang mga Koreanong nasa dating USSR, na tinatawag ang kanilang sarili bilang Koryo-saram (고려사람); at Goryeoin (고려인; 高麗人; na literal na, "Mga Tao ng Goryeo") ay tinatawag ang wika bilang Goryeomal (고려말; 高麗말).
Kasaysayan
Nagmula ang mga Koreano sa mga Sinaunang mga Koreano, Lumang Koreano, Gitnang Koreano at Modernong Koreano. Simula nang matapos ang Digmaang Koreano, ang mga kasalukuyang mga Koreano ay nakabuo ng pamantayang wikang Koreano, kasama na dito ang pagkakaiba ng mga bigkas, pag-iiba ng mga pandiwa at talasalitaan.
Mga sistema ng pagsulat
Dumating ang mga panitik ng Tsino sa Korea (tingnan din ang Mga Sino-Henikong pagbigkas para sa mas impormasyon) kasama na Budismo habang panahong Proto-Tatlong Kaharian ng Korea (tingnan din ang Tatlong Kaharian ng Korea) noong ika-1 na siglo BK. Iniakma para sa Koreano at naging hanja, at tumagal bilang pangunahing iskrip para sumulat ng Koreano sa loob ng mas kaysa sa isang milenyo kasama na iba't ibang ponetikong iskrip na inimbento mamaya tulad ng Idu, Gugyeol at Hyangchal. Lamang ang mga pili ay nasulat sa Hanja, yamang ang karamihan ng populasyon ay hindi man lang nasulat.
Noong ika-15 na siglo, lumikha si Dakilang Sejong mismo ng isang alpabeto na ngayong kilala bilang hangul. Naniwala na ang hanja ay kulang para sumulat ng Koreano at na nagdulot ito ng niyang bihirang paggamit. Ang layon ng hangul ay tulungan ang pagbasa, o kahit ang kumpletong kapalit, ng hanja. Inihayag sa dokumentong Hunminjeongeum, at tinawag eonmun ("kolokyal na iskrip") at mabilis na kumalat sa lahat ng Korea para itaas ang kaalaman sa pagbasa at pagsulat. Malawak na ginamit ng lahat ng mga Koreanong klase pero madalas na ipinalagay bilang amkeul ("pambabaeng iskrip") at kaya dinedma ng mga pili, at ang hanja ay ipinalagay bilang jinseo ("totoong teksto"). Dahil sa ito, ang opisyal na dokumento ay laging sinulat sa hanja habang ang panahong Joseon. Dahil ang kaunti ay nakaintindi ang hanja, minsan na nag-abot ang mga haring Koreano ng mga abisong pampubliko, ganap na sa hangul, noong ika-16 na siglo pa, para sa lahat ng mga klase, na sumaklaw ng mga magsasakang walang pinag-aralan at mga alipin. Noong ika-17 na siglo, ang klaseng piling yangban ay nakipag-usap sa hangul sa mga alipin, kaya iminumungkahi mataas na pagbasa at pagsulat sa hangul habang panahong Joseon.