cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teolohiyang Katoliko ng seksuwalidad
Sa mga kaso na kung saan hinahanap ang ekspresyong seksuwal sa labas ng kasal, o kung saan, sadyang pinipigilan ang pagpaparami sa loob ng kasal (e.g., ang paggamit ng artipisyal na kontrasepsyon), ipinapahayag ng Simbahang Katoliko ang pag-aalala nito. Ayon sa Katesismo, labilang sa mga itinuturing na kasalanan sa kalinisang-puri ang masturbasyon, pakikiapid, pornograpiya, at kasanayang homoseksuwal. Karagdagan dito, "ang pangangalunya, diborsyo, poligamya, at malayang unyon ay matinding pagkakasala laban sa dignidad ng kasal".
Munisipalidad
Maaaring sumaklaw sa teritoryo kung saan may hurisdiksyon ang munisipalidad ang mga sumusunod:
Karnabal ng Santa Cruz de Tenerife
thumb|250px|Karnabal ng Santa Cruz de Tenerife Ang Karnabal ng Santa Cruz de Tenerife, Karnabal ay ang pangalawang pinakamalaking sa mundo, kasunod ng Karnabal ng Rio de Janeiro (Brasil). Ginaganap ito taun-taon sa lungsod ng Santa Cruz de Tenerife (Kapuluang Canarias, Espanya).
Munisipalidad
Mga kapangyarihang pampulitika
Saklaw sa mga kapangyarihan ng mga munisipalidad ang mula sa awtonomiyang birtwal hanggang sa lubusang pagpapasupil sa estado. Maaaring magkaroon ng karapatan ang mga munisipalidad na pabuwisin ang mga indibidwal at korporasyon na may buwis sa kinikita, buwis sa ari-arian, and buwis sa kinikita sa korporasyon, ngunit makatatanggap din ng kargdagang pagpopondo mula sa estado.
Karnabal ng Santa Cruz de Tenerife
Tampok sa karnabal na ito ang pagpili ng mga isasagalang reyna ng karnabal bilang bahagi ng parada na gaganapin sa kalye ng lungsod. Ang Karnabal sa Santa Cruz de Tenerife ay ipinahayag bilang isang Pandaigdig na Pestibal ng mga Turista (International Tourist Festival), at sa ngayon ang pook ay naghahangad na maging isang Pandaigdigang Pamanang Pook.
Munisipalidad
Sa mga iba't ibang bansa
alt=A map with five insular regions of different colors.|thumb|Munisipalidad ang lahat ng [[New York City|Lungsod ng New York pati na rin ang kanyang pinagsamang limang boro. {{legend|#4DAF4A|1. Manhattan}} {{legend|#FFFF33|2. Brooklyn}} {{legend|#FF7F00|3. Queens}} {{legend|#E41A1C|4. The Bronx}} {{legend|#984EA3|5. Staten Island}}]]
Komuna
Sa mga iba't ibang bansa, karaniwang tinutukoy ang mga munisipalidad bilang mga "komuna" o "komyun", lalo na sa mga wikang Romanse (na nagmula sa Latin) tulad ng Pranses na commune (Pransya, mga rehiyon ng Belhiko at Suwesa na nagsasalita ng Pranses, mga bansa ng Aprika na nagsasalita ng Pranses, hal. Benin), Italyanong comune, Rumanong comună, at ang Kastilang comuna (Tsile), at sa mga Hermanikong wika tulad ng Alemang Kommune (sa pulitikal na pagsasalita, Gemeinde ang opisyal na termino), Suwekong kommun, Peroes na kommuna, Noruwego, Danes na kommune, Polakong gmina, Olandes/Flamenkong Gemeente, at Luksemburgues na Gemeng.
Munisipalidad
Nagkakaugnay ang lahat sa "municipality" (kadalasang tumutukoy sa teritoryo o istrakturang pampulitikal) Sa Kastila municipio (Espanya, Teritoryo), municipalidad (Tsile, Munisipyo or Teritoryo), Katalan municipi (Teritoryo).
Mga ibang salita
Ikinalilito ng ilang mga tao ang mga salitang tumutukoy sa teritoryo o sa istrakturang pampulitkal (Komuna o Munisipalidad) laban sa Munisipyo. Kastilang ayuntamiento (na tumutukoy sa Munisipyo). Halimbawa, sa Moldova at Romania mayroong mga munisipalidad (municipiu; lunsuring pangkat ng pamamahala) at mga komuna (comună; lahat ng mga kanayunang pangkat), at maaaring maging bahagi ng munisipalidad ang isang komuna (tingnan din: mga komun ng Moldova, mga komun ng Rumanya).
Garuda
Sa Pilipinas, ang apelyidong Galúrâ sa Wikang Kapampangan na ang ibig sabihin ay higanteng agila o kapampangan phoenix ay hinango sa sanskritong Garuda. Pinaniniwalaan din ng mga Maranao na may mga nilalang na ang ngalan ay garuda na nasa ilalim ng dagat nakatira.
Procyonidae
Ang Procyonidae ay isang pamilyang mga mamalya ng order na Carnivora. Kasama raccoons, coatis, kinkajous, olingos, olinguitos, ringtails at cacomistles. Ang Procyonids ay naninirahan sa isang malawak na hanay ng mga kapaligiran at sa pangkalahatan ay walang kamag-anak.
Anseriformes
Ang Anseriformes ay isang pagkakasunud-sunod ng mga ibon na binubuo ng mga 180 species ng buhay sa tatlong pamilya: Anhimidae (ang mga screamer), Anseranatidae (ang magpie goose), at Anatidae, ang pinakamalaking pamilya, na kinabibilangan ng mahigit sa 170 species ng waterfowl, kabilang dito ang mga pato at sisne. Sa katunayan, ang mga espesyes ng pamumuhay na ito ay kasama sa Anatidae maliban sa tatlong screamer at ang magpie goose. Ang lahat ng mga species sa pagkakasunod-sunod ay lubos na iniangkop para sa isang nabubuhay na tubig sa ibabaw ng tubig. Ang mga lalaki, maliban sa mga screamer, ay mayroon ding titi, isang katangian na nawala sa Neoaves. Ang lahat ay web-footed para sa mahusay na swimming (bagaman ang ilan ay may kasunod na maging pangunahin panlupa).
Cyan
Ang cyan (akwa) (Kastila: cian, Ingles: cyan o aqua) ay isang uri ng kulay.
San Fabian, Pangasinan
Ang Bayan ng San Fabian ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Volpiano
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
Ang bayan ng San Fabian ay nahahati sa 34 na mga barangay.
Volpiano
Ang Volpiano ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya. Ang lungsod ay matatagpuan tungkol sa 15 km hilaga-silangan ng Turin.
Ito ay isang sentrong pang-industriya (gasolina, transportasyon, electronics) at agrikultura (trigo, mais) sa ibabang Canavese.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Alacan
• Ambalangan-Dalin
Volpiano
Pinagmulan ng pangalan
Ang pagsusuri ng toponimo ay lumalabas na kapaki-pakinabang para sa pagpapatunay sa pinagmulan ng isang kasunduan
Sa kaso ng Volpiano, ginawa ng mga pananaliksik ng Giandomenico Serra ang pinagmulan ng pangalan mula sa Vicus Ulpianus mula sa marangal na Ulpius.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Angio
• Anonang
Volpiano
Formula 1
Mula 1978 hanggang 1990 ang punong-tanggapan ng Osella Corse, isang militanteng koponan sa Formula 1 World Championship, ay matatagpuan ilang daang metro mula sa kabesera. Noong 1990 ang koponan ay ibinenta sa Fondmetal, na nagpasyang ilipat ang punong-tanggapan mula Volpiano patungong Bergamo.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Aramal
Volpiano
Kakambal na bayan
Ang Volpiano ay kakambal sa:
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Bigbiga
• Binday
• Bolaoen
• Bolasi
• Cabaruan
• Cayanga
• Colisao
• Gomot
• Inmalog
• Inmalog Norte
• Lekep-Butao
• Lipit-Tomeeng
• Longos Proper
• Longos-Amangonan-Parac-Parac Fabrica
• Mabilao
• Nibaliw Central
• Nibaliw East
• Nibaliw Magliba
• Nibaliw Narvarte (Nibaliw West Compound)
Talaan ng mga kabiserang prepektural sa Hapon
Ang kabisera ng isang prepektura ay isang lungsod na kung saan makikita ang pamahalaang prepektural at asembliya.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Nibaliw Vidal (Nibaliw West Proper)
• Palapad
Talaan ng mga kabiserang prepektural sa Hapon
Hapon
Sa Hapon, tinatawag na todōfukenchō shozaichi (都道府県庁所在地) ang isang kabiserang prepektural todōfukenchō shozaichi (都道府県庁所在地).
Barberino Tavarnelle
Ang Barberino Tavarnelle ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Florencia sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 25 km timog ng Florencia.
Talaan ng mga kabiserang prepektural sa Hapon
Talaan ng mga kabisera ng mga Prepektura sa Hapon
Notes: ¹ as of May 1, 2008
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Poblacion
Barberino Tavarnelle
Kasaysayan
Ang Barberino Tavarnelle ay nilikha noong 1 Enero 2019 sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Barberino Val d'Elsa at Tavarnelle Val di Pesa, na ngayon ay mga frazione nito.
Talaan ng mga kabiserang prepektural sa Hapon
Mga hindi kabisera na kapareha ang pangalan sa kanilang prepektura
Kadalasan, ang isang lungsod na kapareha ng pangalan ng kanyang prepektura ay isang kabiserang prepektural. Subalit, mayroong ilang munisipalidad na hindi kabisera.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Rabon
Barberino Tavarnelle
Mga frazione
Badia a Passignano, Barberino Val d'Elsa, Bonazza, Casanuova del Piano, Chiostrini, Cipressino, Linari, Madonna di Pietracupa, Magliano, Marcialla (partially), Monsanto, Morrocco, Noce, Palazzuolo, Pastine, Petrognano, Pontenuovo, Ponzano, Sambuca Val di Pesa, San Donato sa Poggio, San Filippo a Ponzano, San Martino, San Michele, San Pietro sa Bossolo, Sant'Appiano, Sosta del Papa, Spoiano, Tavarnelle Val di Pesa, Tignano, Vico d'Elsa, Vigliano, Zambra
Talaan ng mga kabiserang prepektural sa Hapon
Kabiserang hindi pinakamalaking lungsod/munisipalidad sa kanilang prepektura
Ang mga italiko ay ang mga kabiserang prepektural, o lugar metropolitan.
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Sagud-Bahley
Barberino Tavarnelle
Mga kakambal na bayan – mga kapatid na lungsod
Ang Barberino Tavarnelle ay kakambal sa:
San Fabian, Pangasinan
Mga Barangay
• Sobol
• Tempra-Guilig
• Tiblong
• Tocok
Mga Krusada
Ang Mga Krusada ay isang sunod sunod ng digmaang militar na may kaugnayan sa relihiyon na itinaguyod ng karamihan ng Kristiyanong Europeo noong 1096–1273, karamihan nito ay pinagtibay ng Papa sa ngalan ng Kristiyanismo. Ang kaunaunahang layunin mga Krusada ay ang mabawi ang Jerusalem at ng "Banal na Lupain" mula sa kapangyarihang Muslim at kaunaunang binunsod bilang tugon sa panawagan mula sa Silangang Ortodoksong Silangang Imperyong Romano, na mula kay Emperador Bisantino Alexios I Komnenos upang masugpo ang pagdating ng Muslim na Seljuk Turks sa Anatolia
Nagbalak si Papa Urbano II na bawiin ang banal na lupain sa kamay ng mga Muslim noong 1095. Pinangunahan ng mga maharlikang Pranses at Norman ang unang krusada. ang ikalawang Krusada naman ay pinangunahan ni Papa Eugenius II, Ang ikatlong krusada naman ay mas kilala sa tawag na Krusada ng tatlong Hari sapagkat Tatlong Hari ang nanguna nito, sila ay si Haring Richard I ng Great Britain, Haring Philip II ng Espanya at Emperador Frederick Barbossa ng Germany. Habang ang ika-apat na Krusada naman ay pinangunahan ni Papa Innocent III, ito ay nagdulot lamang ng pag-sama ng mga Venezio sa Pagsalakay sa Constantinople noong 1203–1204 na ikinahina ng Silangang Imp. Romano (Imperyong Bizantion). Ang Krusada naman ng mga kabataan ay nabigo dahil sila ay nilinlang ng sinakyan nilang barko at ipnagbili bilang mga alipin.
Ang layunin ng mga krusada ay hindi naisakatuparan at ang mga episodyo ng brutalidad na isinagawa ng mga hukbo ng mga Kristiyano at Muslim ay nag-iwan ng isang legasiya ng mutual na kawalang pagtitiwala sa pagitan ng mga Muslim at mga Kristiyano. Nabigo rin ang mga Kristiyanong nagkrusada na magtatag ng mga permanenteng Kahariang Kristiyano sa Herusalem.
Unang Krusada
Ang Unang Krusada (1096–1099) ay isang ekspedisyong militar ng Romano Katolikong Europa upang muling maibalik ang mga banal na lupain na nasakop ng mga Muslim sa Levant (632–661) na sa huli ay humantong sa muling pagkakabihag ng Herusalem noong 1099. Ito ay inilunsad ni Papa Urban II noong 27 Nobyembre 1095 na may pangunahing layunin ng pagtugon mula sa apela mula sa Emperador ng Imperyong Byzantine na si Alexios I Komnenos na humiling ng mga bolunterong kanluraning upang tulungan siya at patalsikin ang mga mananakop na Turkong Seljuk mula sa Anatolia. Ang karagdagang layunin ay sandaling naging pangunahing layunin na Kristiyanong pananakop ng Herusalem at Banal na Lupain at pagpapalaya ng mga Silangang Kristiyano mula sa pamumunong Islamiko. Sa panahon ng unang krusada, ang mga kabalyero at mga magsasaka mula sa iba't ibang mga banks ng Kanluraning Europa ay naglakbay sa lupain at dagat una ay sa Constantinople at pagkatapos ay tungo sa Herusalem bilang mga nagkukrusada. Ang mga magsasaka ay mas marami sa mga kabalyero. Ang mga magsasaka at mga kabalyero ay nahati sa dalawang magkakahiwalay na mga hukbo dahil ang mga magsasaka ay hindi mahusay na sinanay sa labanan gaya ng mga kabalyero. Ang kanilang hukbo ay nabigong makarating sa Herusalem. Ang mga kabalyero ay nakarating sa Herusalem at naglunsad ng pagsalakay sa siyudad. Kanila itong nasakop noong Hulyo 1099 at nang-masaker ng maraming mga Muslim at Hudyong mamamayan nito. Kanila ring itinatag ang mga estado ng nagkrusada na Kaharian ng Herusalem, Kondado ng Tripoli, Prinsipalidad ng Antioch at Kondado ng Edessa. Dahil ang Unang Krusada ay malaking nauukol sa Herusalem na isang siyudad na hindi napasailalim ng mga Kristiyano sa loob ng 461 taon, ang mga nagkrusad ay tumanggi na ibalik ang lupain sa kontrol ng Imperyong Byzantine. Ang Unang Krusada ay bahagi ng tugong Kristiyano sa mga pananakop ng Muslim. Ito ay sinundan ng Ikalawang Krusada hanggang Ikasiyam na Krusada ngunit ang mga nakamit dito ay tumagal sa kaunti sa 200 taon. Ito rin ang unang pangunahing hakbang tungo sa muling pagbubukas ng kalakalang internasyonal sa Kanluran simula ng pagbagsak ng Kanluraning Imperyo Romano.
Ikalawang Krusada
Ang Ikalawang Krusada (1145–1149) ang ikalawang krusada na inilunsad mula sa Europa. Ang Ikalawang Krusada ay sinimulan bilang tugon sa pagbagsak ng Kawnti ng Edessa sa nakaraang taon ng mga pwersa ni Zengi. Ang Kawnti ay itinatag noong Unang Krusada (1096–1099) ni Baldwin ng Boulogne noong 1098. Bagaman ito ang unang itinatag na estado ng nagkrusada, ito rin ang una na bumagsak. Ang Ikalawang Krusada ay inanunsiyo ni Papa Eugene III at ang una sa mga krusada na pinamunuan ng mga haring Europeo na sina Louis VII ng Pransiya at Conrad III ng Alemanya na may tulong ng isang bilang ng ibang mga maharlikang Europeo. Ang mga hukbo ng mga dalawang haring ito ay nagmartsa ng magkahiwalay sa buong Europa. Pagkatapos na tumawid sa teritoryong Byzantine tungo sa Anatolia, ang parehong mga hukbong ito ay magkahiwalay na natalo ng mga Turkong Seljuq. Ang pangunahing sangguniang Kristiyano sa Kanluran ng Krusadang ito na si Odo ng Deuil at ang mga sangguniang Kristiyanismong Syriac ay nag-angkin na sikretong hinarang ng Emperador ng Imperyong Byzantine na si Manuel I Comnenus ang pagsulong mga nagkrusada partikular na sa Anatolia kung saan inakusahan na kanyang sinadyang utusan ang mga Turko na atakihin ang mga ito. Sina Louis at Conrad at mga natitirang mga hukbo nito ay dumating sa Herusalem at noong 1148 ay lumahok sa isang hindi mahusay na napayuhang pag-atake sa Damascus. Ang krusada sa silangan ay isang pagkabigo para sa mga nagkrusada at isang malaking pagkapanlo para sa mga Muslim. Ito ay kalaunang nagkaroon ng mahalagang impluwensiya sa pagsalakay sa Herusalem at naglunsad ng Ikatlong Krusada sa wakas ng ika-12 siglo. Ang tanging tagumpay ng Ikalawang Krusada ay ang isang pinagsamang pwersa ng mga 13,000 na nagkrusadang Flemish, Frisian, Norman, Ingles, Scottish, at Aleman noong 1147. Sa paglalakbay mula sa Inglatera sa pamamagitan ng barko tungo sa Banal na Lupain, ang hukbo ay huminto at tumulong sa mas maliit na 7,000 hukbong Portuges sa pagsalakay sa Lisbon na nagpatalsik sa mga naninirahan nitong mga Moor.
Ikatlong Krusada
Ang Ikatlong Krusada (1189–1192) na kilala rin bilang Krusada ng mga Hari ang pagtatangka ng mga pinunong Europeo na muling masakop ang Banal na Lupain mula kay Saladin (Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb). Ito ay malaking matagumpay ngunit nagkulang sa huling layunin nito na muling pananakop ng Herusalem. Pagkatapos ng pagkabigo ng Ikalawang Krusada, ang dinastiyang Zengid ay kumontrol sa isang pinag-isang Syria at lumahok sa isang alitan sa mga pinuno ng dinastiyang Fatimid ng Ehipto na humantong sa pagkakaisa ng mga pwersang Ehipsiyo at Syrian sa ilalim ng pamumuno ni Saladin na ginamit ang mga ito upang paliitin ang mga estadong Kristiayno at muling mabihag ang Herusalem noong 1187. Sa kanilang kasigasigang relihiyoso, winakasan nina Henry II ng Inglatera at Philip II ng Pransiya ang kanilang alitan at namuno sa isang bagong krusada (bagaman ang kamatayan ni Henry noong 1189 at naglagay sa kontinhenteng ingles sa ilalim ng pamumuno ni Richard Lionheart). Ang matandang Banal na Emperador Romanong si Frederick Barbarossa ay tumugon sa pagtawag sa digmaan at nanguna sa isang malaking hukbo sa buong Anatolia. Gayunpaman, siya ay nalunod at namatay sa Asya minor noong 10 Hunyo 1190 bago makarating sa Herusalem. Ang kanyang kamatayan ay nagsanhi ng pinakamalaking kalungkutan sa mga nagkrusadang Aleman. Ang karamihan ng kanyang mga napanghinaan ng loob na hukbo ay umuwi sa kanilang mga tahanan. Pagkatapos ng pagtataboy sa mga Muslim mula sa Acra, ang kahalili ni Frederick na si Leopold V ng Austria at Philip ay lumisan sa Banal na Lupain noong Agosto 1191. Nabigo si Saladin na talunin si Richard sa anumang mga digmaan at nakuha ni Richard ang ilang mga mahahalagang siyudad na pang-baybayin. Gayunpaman, noong 2 Setyembre 1192, ginawang pinal ni Richard ang isang kasunduan kay Saladin kung saan ang Herusalem ay mapapasailalim ng kontrol ng mga Muslim ngunit pumapayag rin sa mga walang sandatang Kristiyanong mga pilgrim at mangangalakal na bumisita sa Herusalem. Nilisan ni Richard ang Banal na Lupain noong Oktubre 9. Ang mga tagumpay ng Ikatlong Krusada ay pumayag sa mga nagkrusada na panatilihin ang malaking kaharian batay sa Cyprus at baybaying Syrian. Gayunpaman, ang pagkabigo na muling mabihag ang Herusalem ay humantong sa pagtawag ng Ikaapat na Krusada pagkatapos ng anim na taon.
Ika-apat na Krusada
Ang Ika-apat na Krusada (1202–1204) ay orihinal na nilayon upang sakupin ang kinokontrol ng mga Muslim na siyudad ng Herusalem sa pamamagitan ng pananakop sa pamamagitan ng Ehipto. Sa halip nito, noong Abril 1204, sinakop ng mga nagkrusadang Europeo ang siyudad na Silangang Kristiyano ng Constantinople na kabisera ng Silanganing Imperyo Romano. Ito ay nakikita na huling mga akto ng Schismo ng Silangan-Kanlurarn sa pagitain ng Simbahang Silangang Ortodokso at Simbahang Katoliko Romano at isang mahalagang pangyayari sa pagbagsak ng Imperyo at Kristiyano sa Silangan. Itinatag ng mga nagkrusada ang Imperyong Latin (1204–1261) at iba pang mga estadong Latin sa mga lupaing Byzantine na kanilang sinakop. Ang pagsalungat ng Byzantine sa mga hindi nasakop na bahagi ng imperyo gaya ng Nicaea, Trebizond, at Epirus ay sa huli nagpalaya sa kabisera at nagpabagsak sa mga estado ng nagkrusada.
Krusadang Albigensian
Ang Krusadang Albigensian (1209–1229) ang 20 taong kampanyang militar na sinimulan ni Papa Inosente III upang lipulin ang Catharismo sa Languedoc. Ang Krusada ay pangunahing nilitis ng Koronang Pranses at mabilis na naging pampolitika na humantong sa hindi lamang ang malaking pagbawas ng bilang ng mga nagsasanay na Cathar kundi isang muling paglilinya ng Occtinania na nagdala nito sa sakop ng Koronang Pranses at nagbawas ng natatanging pang-rehiyong kultura at mataas na lebel ng impluwensiyang Aragonese. Ang mga Cathar ay isang mediebal na sektang Kristiyano na may pilosopiyang neo-manichean. Ito ay nagmula sa isang repormang kilusan sa loob ng mga simbahang Bogomil ng Dalmatai at Bulgaria na tumatawag sa pagbabalik ng mensaheng Kristiyano ng pagiging perpekto, kahirapan at pangangaral. Sila ay nakilalang mga Albigensian dahil ito ay nagkamit ng maraming mga tagasunod sa siyudad ng Albi at mga palibot na lugar noong ika-12 at ika-13 siglo CE. Nang mabigo ang mga diplomatikong pagtatangka ni Papa Inosente III na paurungin ang Catharismo at pagkatapos ng pagpatay sa legato ng papang si Pierre de Castelnau, idineklara ni Inosente III ang isang krusada laban sa Languedoc na nag-aalok ng mga lupain ng mga heretikong Cathar sa sinumang maharlikang Pranser na makikidigma sa mga Cathar. Ang karahasan nito ay humantong sa pagkakamit ng Pransiya ng mga lupain na may malapit na kaugnayang linguistiko, kultural at pampolitika sa Catalonia. Idineklaran ng papa na ang lahat ng mga Albigenses "ay dapat ikulong at ang mga pag-aari nito ay kompiskahin". Nang matanto ng papa na nabigo siyang lipulin ang mga Cathar, kanyang inilunsad ang Inkisisyong Mediebal upang tapusin ang trabaho ng paglipol sa mga ito.
Krusada ng mga Bata
Ang mga kronika ay nag-ulat ng isang kusang loob na kilusan ng mga kabataan sa Pransiya at Alemanya noong 1212 na umakit ng malalaking mga bilang ng mga magsasakang tinedyer at kabataan (na ang ilan ay mas bata sa 15). Ang mga ito ay nahikayat na kanilang mapapagtagumpayan kung saan nabigo ang mga mas matanda at mas makasalanang nagkrusada. Hinikayat ng mga mga pari at mga magulang ang gayong kasigasigan sa relihiyon at hinimok ang mga ito. Sinalungat ng papa at mga obispo ang pagtatangkang ito ngunit buong nabigo itong mapigilan. Ang kilusan ng mga bata sa Pransiya ay pinamunuan ni Stephen na isang batang pastol na mga 12 taon gulang mula sa maliit na bayan ng Cloyes sa Orléannais. Iginiit ni Stephen bilang angkop sa pinuno na magkaroon ng magarang kariton na may palyo upang liliman siya mula sa araw. Sa kanyang tabi ay sumakay ang mga maharlikang bata na sapat na mayaman upang mag-angkin ng isang kabayo. Si Stephen ay trinatong isang santo at ang mga buhok at mga piraso ng kanyang kasuotan ay tinipon bilang mahalagang mga reliko. Sila'y dumaan ng lagpas sa Tours at Lyon at tumungo sa Marseilles. Ito ay isang mahirap na paglalakbay at ang tag-init ay hindi karaniwang mainit. Sila ay umasa sa kawanggawa para sa kanilang pagkain. Ang tagtuyo ay nag-iwan ng kaunti sa kawntri at ang tubig ay nagkukulang. Marami sa mga bata ay namatay sa mga gilid ng daanan at ang iba ay umurong upang umuwi sa kanilang mga tahanan. Sa huli, narating ng mga bata ang Marseilles. Pagkatapos ng ilang mga araw, ang dalawang mga mangangalakal ng Marseilles ay nag-alok na kanilang gamitin ang mga barko at isakay sila ng walang bayad para sa kaluwalhatian ng diyos tungo sa Palestina. Ang ilang mga sasaksiyan ay inupahan ng mga mangangalakal at isinakay ang mga bata at naglakabay. Ang 18 taon ay lumipas bago magkaroon ng anumang karagdagang mga balita sa mga ito. Ang isang pangkat ng mga ilang libong bata at kabataan na pinamunuan ng Aleman na si Nicholas mula sa Rhineland ay nagtipon at naglakbay para sa Italya. Ang mga ikatlo ay nakaligtas sa pagmamartsa sa Alps at umabot hanggang sa Genoa. Ang pangkat ni Stephen mula sa Pransiya ay nakarating sa Marseilles. Ang mga mas mapalad ay kalaunang nagawang makauwi sa kanilang mga tahanan ngunit ang iba ay ipinagbili bilang mga alipin sa Marseilles. Maraming mga bata lalo na ang mga babae ay hindi nakaya ang kasidhian sa lansangan at naiwan sa isang bayang Italyano. Ang tanging kakaunting naligaw ay nakabalik sa Rhineland. Ngunit iginiit ng mga galit na magulang ng mga bata na napahamak na hulihin ang ama ni Nicholas na tila humikayat sa bata para sa pagyayabang. Ang kanyang ama ay hinuli at binigti.
Ikaanim na Krusada
Ang Ikaanim na Krusada ay nagsimula noong 1228 bilang pagtatangka na muling makuha ang Herusalem. Ito ay nagsimula pitong taon pagkatapos ng pagkabigo ng Ikalimang Krusada. Ito ay kinasasangklutan ng napakakaunting aktuwal na labanan. Ang maniobrang diplomatiko ng Banal na Emperador Romano Frederick II ay humantong sa muling pagkontrol ng Kaharian ng Herusalem sa Herusalem at iba pang mga lugar sa loob ng 15 taon.
Ikapitong Krusada
Ang Ikapitong Krusada ay pinamunuan ni Louis IX ng Pransiya mula 1248 hanggang 1254. Ang tinatayang 800,000 bezant ay pinantubos para kay Haring Louis na kasama ng mga libo libong hukbo ay nabihag at natalo ng hukbong Ehipsiyo na pinamunuan ng Ayyubid Sultan na si Turanshah na sinuportahan ng mga Bahariyya Mamluk na pinamunuan nina Faris ad-Din Aktai, Baibars al-Bunduqdari, Qutuz, Aybak at Qalawun.
Ikawalong Krusada
Ang Ikawalong Krusada ang krusada na inilunsad ng Hari ng Pransiyang si Louis IX noong 1270. Ang Ikawalong Krusada ay minsang binibilang na Ikapito, kung ang Ikalimang Krusada at Ikaanim na Krusada ni Frederick II ay bibilanging isang krusada. Ang Ikasiyam na Krusada ay minsang binibilang na bahagi ng Ikawalong Krusada. Nabalisa si Louis sa mga pangyayari sa Syria kung saan ang Mamluk sultan Baibars ay umaatake sa natitira ng mga estado ng nagkrusada. Sinunggaban ni Baibars ang pagkakataon pagkatapos na ang isang digmaan na naglalaban ng mga siyudad ng Venice at Genoa sa bawat isa (1256–1260) ay umubos sa mga puertong Syrian na kinokontrol ng dalawang mga siyudad. Noong 1265, nasakop ni Baibars ang Nazareth, Toron, Asruf. Si Hugh III ng Cyprus na nominal na hari ng kaharian ng Herusalem ay lumapag sa Acre upang ipagtanggol ang siyudad samantalang si Baibars ay nagmartsa hanggang sa hilaga sa Armenia na sa panahong ito ay nasa kontrol ng Mongol. Ang mga pangyayaring ito ay nagtulak kay Louis na tumawag ng isang bagong krusada noong 1267 bagaman may kaunting suporta sa panahong ito. Ang nagkokronikang si Jean de Joinville na sumama kay Loius sa Ikapitong Krusada ay tumangging pumunta. Si Louis ay agad na nahikayat ng kanyang kapatid na si Charles ng Anjou na atakihin muna ang Tunis na magbibigay sa kanila ng isang malakas na base para sa pag-atake sa Ehipto. Ito ang layunin ng Ikaanim na Krusada ni Louis dayundin din ang Ikalimang Krusada bago niya na parehong natalo doon. Si Charles ng Kaharian ng Sicily ay may sariling interes rin sa sakop na ito ng Meditteraneo. Ang Khalif ng Tunis na si Muhammad I al-Mustansir ay may mga koneksiyon rin sa Espanyang Kristiyano at itinuturing na mabuting kandidato para sa pang-aakay. Noong 1270, si Louis ay lumapag sa baybaying Aprikano noong Hulyo na isang napaka hindi kanais nais panahon para paglapag. Ang karamihan ng hukbo ay nagkasakit dahil sa maruming inuming tubig. Ang kanyang anak na ipinanganak sa Damietta na si John Sorrow ay namatay noong Agosto 3 at noong Agosto 25 ay namatay si Lous mula sa isang flux sa tiyan isang araw pagkatapos ang pagdating ni Charles. Ang kanyang salita sa pagkamatay ay "Herusalem:". Prinoklama ni Charles ang anak ni Louis na si Philip III ng Pransiya na bagong hari ngunit dahil sa kanyang pagiging bata, si Charles ang naging aktuwal na pinuno ng krusada. Dahil sa karagdagang mga sakit, ang pagsalakay sa Tunis ay inabandona noong Oktubre 3 sa isang kasunduan sa sultan. Sa kasunduang ito, ang mga Kristiyano ay nagkamit ng malayang pakikipagkalakalan sa Tunis at ang parsiyal na tagumpay. Pagkatapos marinig ang kamatayan ni Lous at ang paglikas ng mga nagkrusad mula sa Tunis, kinansela ni Sultan Baibars ng Ehipto ang kanyang plano na magpadala ng mga hukbo upang labanan si Louis sa Tunis. Sa ngayon ay nakipagalyansa na si Charles sa Prinsipe Edward ng Inglater na dumating. Nang ipinagpaliban ni Charles ang pagtake sa Tunis, si Edward ay nagpatuloy tungo sa Acre na huling nagkrusada sa bantay sa Syria. Ang kanyang ginugol doon ay kadalasang tinatawag na Ikasiyam na Krusada.
Ikasiyam na Krusada
Ang Ikasiyam na Krusada ay minsang pinapangkat sa Ikawalong Krusada at karaniwang tinuturing na huling pangunahing krusadang mediebal sa Banal na Lupain. Ito ay nangyari noong 1271–1272. Ang pagkabigo ni Louis IX ng Pransiya na bihagin ang Tunis sa Ikawalong Krusada ay nagtulak kay Edward I ng Inglatera na maglayag sa Acre na kilala bilang Ikasiyam na Krusada. Ang Ikasiyam na Krusada ay nakakita ng ilang mga kahanga hangang pagkapanalo ni Edward kay Baibars. Sa huli, ang krusada ay hindi labis na nabigo bilang pag-urong dahil si Edward ay may mga mahalagang pagkabahala sa tahanan at naramdamang hindi magagawang malutas ang mga panloob na alitan sa natitirang mga estado ng nagkrusada. Ikinatwirang ang espirito ng pagkukrusada ay halos naglaho na sa panahong ito. Ito ay nagbabala rin sa nalalapit na pagguho ng huling natitirang mga muog na mga nagkrusada sa kahabaan ng baybaying Mediteranneo.
San Jacinto, Pangasinan
Ang Bayan ng San Jacinto ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Pangasinan, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng San Jacinto ay nahahati sa 19 na mga barangay.
Mga wikang Mon-Khmer
Ang mga wikang Mon-Khmer ay mga awtoktonong pamilya ng wika sa Timog-silangang Asya. Kasama ang mga wikang Munda ng Indiya, isa sila sa mga dalawang tradisyunal na pangunahing mga sangay ng Awstro-asyatikong pamilya.
Ang Ginintuang Ugat (Italyanong Kuwentong Bibit)
Ang Ginintuang Ugat o Ang Ginintuang Baul (Italyano: Lo turzo d'oro) ay isang kwentong pampanitikan na isinulat ni Giambattista Basile sa Pentamerone.
Buod
Nakatuon ang kuwento kay Parmetella, isang mahirap na babae at bunso sa tatlong magkakapatid: siya, si Pascuzza at Cice. Sila ay mga anak na babae ng isang hardinero, na nagbibigay sa kanila ng mga baboy sa pag-asang makakuha ng isang dote sa hinaharap. Pinilit ng kaniyang mga kapatid na babae si Parmetella na itaboy ang mga baboy sa ibang bahagi ng parang, kung saan nakahanap siya ng fountain at isang puno na may gintong mga dahon. Kumuha siya ng ilan at ibinibigay sa kaniyang ama, na nagbebenta ng mga ito. Inulit niya ang pagkilos hanggang sa ang puno ay nahubaran ng mga dahon nito.
Makalipas ang ilang sandali, napansin ni Parmetella na ang gintong dahon na puno ay may gintong ugat. Kaya kinuha niya ang isang palakol sa ugat at nakahanap ng isang hagdanan na patungo sa ilalim ng lupa. Bumaba siya sa butas kung saan nakatayo ang puno ng kahoy at nakarating sa isang napakagandang palasyo. Siya ay gumagala sa palasyo at namangha sa mga tanawin nito, hanggang sa makakita siya ng isang mesa na may pagkain at inumin. Lumilitaw ang isang aliping Moro at hiniling sa kaniya na maging asawa niya. Pumayag siya, at sinabihan siya ng Panginoon na dapat siyang mangako na hinding-hindi magsisindi ng lampara sa gabi.
Kinabukasan, naghihintay si Parmetella hanggang sa makatulog ang kaniyang misteryosong kasama, at magsindi ng kandila. Isang gwapong lalaki ang kaniyang nakikita. Nagising ang lalaki, sinumpa siya dahil sa hindi pagsunod sa kaniyang mga utos at naglaho. Umalis si Parmetella sa palasyo at nakilala ang isang diwata, na nagbigay sa kaniya ng pitong spindle, pitong igos, isang banga ng pulot, at pitong pares ng sapatos na bakal. Inutusan niya siyang magpatuloy sa paglalakad hanggang sa makatagpo siya ng pitong babaeng kumakain ng buto ng tao, at gamitin ang mga regalong natanggap niya para akitin sila.
Nahanap ni Parmetella ang bahay ng mga dambuhala, na nakumbinsi niyang isumpa ang pangalan ng kaniyang asawa, Truone-e-lampe ("Kulog-at-Kidlat"), na hindi siya sasaktan. Nang maglaon, lumitaw ang kanilang ogresa na ina at pinilit siya ng taong babae na isumpa ang pangalan ng kaniyang anak na hindi siya sasaktan. Sumusunod ang dambuhala.
Inutusan ng ogresa na ina si Parmetella, bilang unang gawain, na paghiwalayin ang labindalawang sako ng butil, na pinaghalo sa isang bunton. Ang kaniyang asawang si Truone-e-lampe, ay nagpatawag ng hukbo ng mga langgam na gagamitin para paghiwalayin ang mga butil. Bilang pangalawang gawain, hinihiling ng dambuhala na punan niya ng mga balahibo ang isang dosenang kutson, na nagawa rin niya sa payo ng kaniyang asawa: ilalatag niya ang mga kutson sa lupa at sumigaw na ang hari ng mga ibon ay patay na, at ang lahat ng ibon. lilitaw upang bigyan siya ng ilan sa kanilang mga balahibo.
Ang huling gawain ay pumunta sa bahay ng kapatid ng bruha at kumuha ng isang kahon ng mga instrumento mula sa kaniya, na gagamitin sa hinaharap na kasal ni Truone-e-lampe sa isa pang asawa. Kasunod ng payo ng kaniyang asawa, pumasok siya sa bahay ng kapatid, binibigyan ng pagkain ang kabayo at aso, at pinupuri ang mga bisagra ng pinto. Nilinlang niya ang pamangkin ng dambuhala sa oven sa halip na siya, kinuha ang kahon ng mga instrumento at tumakas; inutusan ng mangkukulam ang mga bisagra ng pinto, ang kabayo at ang aso na pigilan siya, ngunit umalis siya nang hindi nasaktan dahil sa kaniyang mabubuting kilos. Sa isang ligtas na distansya mula sa mangkukulam, kuryusidad kinuha ang pinakamahusay sa kaniya at binuksan niya ang kahon; lumilipad ang mga instrumentong pangmusika. Lumilitaw ang Truone-e-lampe at, sa pamamagitan ng isang sipol, ay inuutusan ang mga instrumento pabalik sa kahon.
Sa wakas, inihanda ng ogresa na ina ang kasal ng kaniyang anak: binibigyan niya ng sulo ang bawat isa sa kaniyang pitong anak na babae, at dalawa kay Parmetella upang hawakan, at inilagay siya malapit sa isang balon para, kapag siya ay nakatulog, maaaring mahulog siya dito. Ang pangit na nobya ni Truone-e-lampe ay dumaan kay Parmetella at kinukutya siya sa hindi paghalik sa nobyo, habang hinahalikan niya ang isang pastol para sa ilang mga kastanyas. Narinig ni Truone-e-lampe ang pag-amin ng nobya at tahimik na umuusok. Pagkatapos ng party ng kasal, sa kaniyang mga silid sa kasal, pinatay ni Truone-e-lampe ang kaniyang nobya.
Nakita ng ogresa na ina ang kaniyang anak sa mga bisig ni Parmetella, nagpasya siyang bisitahin ang kaniyang kapatid na babae upang maalis ito. Nang pumasok siya sa bahay ng kaniyang kapatid, natuklasan ng dambuhala na, dahil sa kalungkutan sa pagkawala ng kaniyang sanggol, tumalon siya sa oven upang mamatay sa tabi niya. Ang dambuhala ay nagiging isang lalaking tupa at isinandal ang ulo nito sa dingding. Sina Truone-e-lampe at Parmetella ay nakipagpayapaan sa kaniyang mga hipag at namuhay nang maligaya.
Miss World 1964
Ang Miss World 1964 ay ang ika-14 na edisyon ng Miss World pageant na ginanap sa Lyceum Ballroom sa Londres, Reyno Unido noong 12 Nobyembre 1964.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Carole Joan Crawford ng Hamayka si Ann Sidney ng Reyno Unido bilang Miss World 1964. Ito ang pangalawang tagumpay ng Reyno Unido sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Ana María Soria ng Arhentina, habang nagtapos bilang second runner-up si Linda Lin ng Republika ng Tsina.
Kasaysayan
thumb|Lyceum Ballroom, ang lokasyon ng Miss World 1964
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 42 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Tatlong kandidata ang nailuklok upang kumatawan sa kanilang mga bansa/teritoryo matapos maging runner-up sa kanilang pambansang kompetisyon, o napili sa isang casting process.
Kapwa Ko Mahal Ko
Ang Kapwa Ko Mahal Ko  ay isang palabas sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network. Isa sa mga hangarin nito ay ang magsilbi sa publiko sa pamamaraan ng pagtulong. Ito ay unang ipinalabas noong Desyembre 1, 1975 at hanggang ngayon patuloy padin sa pag bigay ng serbisyo. Mapapanuod ito tuwing 5:30 ng umaga hanggang 6, sa pinamumunuan ni Mr. Orly Mercado.
Miss World 1964
Pagpili ng mga kalahok
Iniluklok ang first runner-up ng Miss Jamaica 1964 na si Erica Cooke upang kumatawan sa kanyang bansa matapos hindi tanggapin ang hiling ng orihinal na nagwagi na si Mitsy Constantine na siya ay samahan ng kanyang ina sa kompetisyon. Ito ay matapos na magbago ang patakaran sa kompetisyon kung saan ipinagbabawal na ang mga kandidata na samahan ng kanilang ina matapos sumama ang ina ni Miss World 1963 Carole Joan Crawford sa kanya habang siya ay nanunungkulan bilang Miss World. Iniluklok si Jacqueline Gayraud bilang ang bagong Miss France 1964 na siyang kakatawan sa Miss World matapos tumangging lumibot sa buong Pransiya si Arlette Collot, ang orihinal na nagwagi.
Mga kandidata
42 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Mga tala
<references group="lower-alpha" responsive="1">
(She Was A) Hotel Detective
(She Was A) Hotel Detective ay isang EP ng They Might Be Giants.
Hengyang
Ang Hengyang ( Mandarin pronunciation: ) ay ang pangalawang pinakamalaking lungsod ng lalawigan ng Hunan, Tsina. Nakasaklang ito sa Ilog Xiang mga 160 km timog ng panlalawigang kabisera ng Changsha. Mayroon itong lawak na 15,279 km2 at populasyon na 7,141,162 katao. Ang kalakhang pook at built-up area nito, na binubuo ng apat sa limang mga distritong urbano, ay tahanan ng 1,075,516 katao noong senso 2010.
Salaan
thumb|right|Isang salaan pang-pagkain.
Hengyang
Ekonomiya
Isang maabala at lumalagong lungsod pang-industriya ang Hengyang at isa rin itong pangunahing sentro ng transportasyon sa lalawigan ng Hunan na nag-uugnay ng mga pantubig, pandaambakal, at panlansangang mga ruta. Kabilang sa mga gawang produkto ang mga kimikal, mga kagamitang pansaka at pangmina, tela, papel, at mga nakaprosesong pagkain. Di-kalayuan minimina ang tingga, sink, karbon, at tinggaputi.
Salaan
Ang salaan o panala ay isang kasangkapang ginagamit upang mahiwalay ang mga malalaki mula sa maliliit na bagay, o para maihiwalay ang mga solido mula sa mga likido. Tinatawag din itong pansala o pilter. Halimbawa na lang, sa hayop (kasama ang tao), ang renal na piltrasyon ay nakakatanggal ng aksaya sa dugo, at ito ay treatment sa tubig at sewage.
Gingoog
Mga Barangay
Ang Lungsod ng Gingoog ay nahahati sa 79 na mga barangay.
Iba pang impormasyon
Gingoog
Hengyang
Klima
Ang Hengyang ay may klimang mahalumigmig na subtropikal (Köppen Cfa) na may apat na di-magkauring mga panahon. May malakas na pag-ulan ang tagsibol, habang mahaba, mainit, at mahalumigmig ang mga tag-init na may mas-kaunting pag-ulan, at maginhawa at tuyo ang taglagas. Panandalian ang mga taglamig, ngunit nagaganap ang mga cold snap kalakip ng paminsan-minsang pagbaba ng temperatura hanggang sa lampas na sa antas ng pagyeyelo, at maaaring madalas ang pag-ulan, bagamat hindi mabigat. Nagpapalo ang buwanang pang-araw-araw na katamtamang temperatura mula 6.0 °C sa Enero hanggang 29.8 °C sa Hulyo.
Salaan
Mga sanggunian
Kaurian:Gamit
Max Laurel
Si Max Laurel (1945 - 2016) ay isang Pilipinong aktor. Siya ay gumanap bilang taong ahas na si Zuma. Siya ay gumanap bilang mga karakter sa mga maaksyong at katatakutang pelikula.
Si Laurel ay namatay noong 2016 sa edad na 71.
Sanggunian
Kaurian:Mga artista mula sa Pilipinas Kaurian:Mga artistang gumanap bilang Zuma
Hormonal replacement therapy
Ang hormonal replacement therapy (HRT) o terapiya ng pagdaragdag o pagpapalit ng hormone ay tumutukoy sa anumang uri ng terapiyang hormonal kung saan ang pasyente, sa aspetong pangmedisina, ay nagdaragdag ng mga hormone upang matugunan ang kakulangan ng natural na mga hormone ng katawan o mapalitan ito. Ang mga uri ng HRT ay ang mga sumusunod:
Ang hormonal replacement therapy na para sa menopause ay base sa ideyang ang HRT ay makakatulong na maibsan ang pagkabalisa dulot ng paghinto sa pagdaloy ng mga hormone na estrogen at progesterone. Sa kasong premature menopausal, may kakayahan itong mapatagal ang buhay ng mga hormone at mabawasan ang pagdanas ng demensiya. Gumagamit ng isa o higit pang medikasyong idinisenyo para sa artipisyal na pagpapataas ng lebel ng mga hormone. Ang mga pangunahing uri nito ay estrogen, progesterone o progestin at kung minsan ay testosterone. Ito ay madalas na tinutukoy bilang treatment imbis na therapy.
Ang hormonal replacement na para sa transgender ay ang pagbibigay sa katawan ng mga sex hormone ng nais na kilalaning kasarian (testosterone para sa trans men at estrogen sa trans women). Ang ibang mga taong intersex ay maari ring gumamit ng HRT. Ang cross-sex hormone treatment na para sa mga transgender ay nahahati sa dalawang mga pangkat: HRT (lalaki patungong babae) at HRT (babae patungong lalaki).
Ang androgen replacement therapy ay ang hormone treatment na madalas na inirirekomendang panlaban sa epekto ng hypogonadism sa kalalakihan. Ito rin ay inirirekomenda upang mabawasan ang epekto o maantala ang normal na pagtanda. Dagdag pa rito, ang androgen replacement therapy ay ginagamit din sa mga lalaking nawalan ng gana sa pakikipagtalik dulot ng iba’t ibang sakit.
Nanolitograpiya
Ang nanolitograpiya ay ang sangay ng nanoteknolohiyang nakatuon sa pag-aaral at paglalapat ng pabrikasyon o paggawa ng mga kayariang ang mga sukat ay nasa nanometro, na nangangahulugang mga padron na mayroong kahit na isang dimensiyong lateral na nasa pagitan ng isang indibiduwal na atomo at tinatayang nasa 100 nm. Ginagamit ang nanolitograpiya sa panahon ng pabrikasyon ng may kalidad na semikonduktibong mga sirkitong integrado (nanosirkitriya) o mga sistemang nanoelektromekanikal o NEMS (daglat ng Ingles na nanoelectromechanical systems). Magmula noong 2007, ang nanolitograpiya ay isa nang napakamasiglang pook ng pananaliksik sa akademiya at sa industriya.
Volvera
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Volvera ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 20 km timog-kanluran ng Turin.
Pisikal na heograpiya
Ang teritoryo ng munisipalidad ng Volvera, na ganap na patag, ay umaabot sa isang sinaunang alubyal na terasa. Ang sentro ng bayan ay matatagpuan sa taas na 251 m sa ibabaw ng dagat. Ang mga lupa ay napaka-iba-iba, mula sa maluwag na mga lupa na may kasaganaan ng mga bato hanggang sa mabuhangin-arsilyoso, na dumadaan sa mga mabibigat na clayey (ang presensya sa nakaraan ng isang pugon para sa produksiyon ng terracotta ay dahil sa huling katangian). Ang munisipalidad ay dinadaluyan ng sapa ng Chisola.
Sport
Ang Volvera Rugby ay lumalahok, kasama ang men's seniors, sa Italian Serie C rugby championship, kasama ang women's seniors sa Italian Serie A/1 championship at may isa sa pinakamaraming grupo ng "mini rugby players" sa Piamonte.
Neopterygii
Ang Neopterygii (mula Griyego νέος neos 'bago' and πτέρυξ pteryx 'palikpik') ay isang subklase ng mga isdang may palikpik na ray (Actinopterygii). Ang Neopterygii ay kinabibilangan ng Holostei at Teleostei kung saan ang huli ay bumubuo sa karamihan ng mga nabubuhay na isda at higit sa kalahat ng lahat ng nabubuhay na espesyeng bertebrado. Bagaman ang mga nabubuhay na holostean ay kinabibilangan ng mga taxa ng mga isdang sariwang tubig, ang mga teleost ay nabubuhay tubig alat at tubig sariwa. Ang ebidensiya ng fossil para koronang pangkat na neopterygia ay mula pa noong 251 milyong taon sa yugtong Induan ng epoch na Maagang Triasiko.
Bahala na
Isa itong pagpapadamang pampilosiya ng mga Pilipino na naglalahad ng pananaw na "Haharapin ko ang anumang mangyari pagkatapos" ng isang pangyayari o gagawing kilos at hindi ang karaniwang patalistiko o mapagmatalong pahiwatig. Ayon sa Pilipinong manunulat na si Paraluman S. Aspillera, maaaring nabago ang ekspresyon sa loob ng pagdaan ng panahon. Maaari itong nagmula sa "Bathala na!", na tuwirang nangangahulugang "Kung gugustuhin ng Diyos", o ni Bathala, ang Diyos ng mga sinaunang Tagalog. , subalit nabago sa isang punto ng panahon. Maaari itong banggitin ng isang Pilipino na ginawa na ang lahat ng posibleng kaparaanan para makaalis sa isang mahirap na katayuan, kalagayan, o suliranin sa buhay. . Isang makabagong bersiyon nito ang mas buong bersiyong "Bahala na ang Diyos!" at ang mas nakakatawa at nakapagpapasiyang bersiyong "Bahala na si Batman!".
Etimolohiya
May kaugnayan ang pariralang ito sa salitang bahala na nagbabadya ng pananagutan o responsibilidad, kaya't singkahulugan din ito ng pamamatnubay o pamamatnugot. Sa payak na kahulugan, ito ang tiwala at pagbabantay o (nasa) pag-iingat. Maaari ring pamalit ito sa mga panawag pan-taong tagapangasiwa, katiwala, patnugot, at tagapangalaga.
Dito nagmula ang salitang pabahalaan, katumbas ng trusteeship o board of trustees sa Ingles. Nag-ugat din sa salitang bahala at bathala, sa kasong ito, ang salitang pamahalaan (gobyerno), na ayon sa mga pag-aaral pang-linggwistika na nagsasabing ang pamahalaan ay ang pinagsama-samang unlapi o prepiks na pang-, salitang bathala, at ang hulapi o supiks na -an. Kaya't. sa katunayan. nangangahulugan ang terminong "pamahalaan" na "Mamamanginoon sa ibabaw", "Maging panginoon sa ibabaw", o "Maging bikaryo ng Diyos."
Maling Kuro-kuro ukol sa Bahala Na
Ang karaniwang tumatatak sa isipan ng karamihan pag narinig ang "Bahala Na" ay ang pagtalikod sa mga responsibilidad, ang paggawang mga pagdadahilan, ang hindi pagsisikap para tuparin ang mga kinakailangan, atbp.
Connie Sison
Si Connie Del Rosario-Escudero (ipinanganak Disyembre 8, 1975 sa Pasig ), mas kilala bilang Connie Sison, ay isang mamamahayag, taga-ulat, punong-abala at tagpaghatid ng balita sa telebisyon na mula sa Pilipinas. Kilala siya bilang ang tagapaghatid ng balita sa Balitanghali na umeere sa GMA News TV, isa sa mga punong-abala ng palabas sa umaga ng GMA Network na Unang Hirit, at ang punong-abala sa programang pangkalusugan na Pinoy M.D. kasama ang ibang doktor bilang kasamang punong-abala. Mayroon din bersyon sa radyo ang Pinoy M.D., ang Pinoy MD sa Dobol B na umeere sa DZBB. Nakilala ang kakayahan niya sa pagiging punong abala sa Pinoy M.D. ng Kagawaran ng Agham at Teknolohiya at ginawan siya ng ahensiya ng gawad Bantog para sa Nagsasanay sa Medya sa Telebisyon noong 2018.
Bahala na
Maling Kuro-kuro ukol sa Bahala Na
Dahil dito, ang ugali ng "Bahala Na" ay tinitignan at kinikilala bilang isang negatibong ugali ng mga Pillipino. Sinasabi ng karamihan- kadalasan mga dayuhan- na ito'y walang iba kung hindi fatalism o isang escapist value kung saan agad na sumusuko lamang ang mga Pilipino sa kanilang inaakalang kapalaran kapag sila'y nahihirapan sa hinaharapang sitwasyon o problema. Tinitignan ito bilang isang ugali na kailangan alisin sa karakter ng mga Pilipino dahil ito'y pumipigil sa pag-asenso ng bansa.
Ngunit, sa Sikolohiyang Pilipino, ang ibig sabihin ng "Bahala Na" ay "hindi natin hawak ang bukas, hindi natin mailalagay sa ating palad ang kapalaran ninuman, kung kaya’t dapat nating ipasa-Diyos ang magaganap." Ito'y simpleng pagtanggap ng naaayon kapag nagawa na ang lahat ng makakaya ng isang indibidwal, kapag na-ubos na ang lahat ng kanyang kakayahan, at kapag wala nang posibleng magagawa sa pagkamit ng layunin na iyon.
Corvidae
Ang Corvidae ay isang kosmopolita na pamilya ng order mga Passeriformes na naglalaman ng mga uwak, ravens, rooks, jackdaws, jays, magpies, treepies, choughs, at nutcrackers. Sa pangkaraniwang Ingles, kilala ang mga ito bilang pamilya ng uwak, o, higit na teknikal, mga corvido. Higit sa 120 species ay inilarawan. Ang genus Corvus, kabilang ang mga jackdaw, uwak, rooks, at mga uwak, ay bumubuo ng higit sa isang-katlo ng buong pamilya.
Bahala na
Mga sanggunian
9.  Menguito, M. & Teng-Calleja, M. (2010). "Bahala Na as an Expression of the Filipino's Courage, Hope, Optimism, Self-efficacy and Search for the Sacred."
Connie Sison
Karera sa telebisyon
Noong 1997, nagsimula si Connie Sison bilang isang taga-ulat sa Studio 23, ang kapatid na himpilan ng ABS-CBN, at SNN (na napalitan ang pangalan sa kalaunan bilang ANC). Itinaas ang posisyon ni Sison ng ABS-CBN pagkatapos ng 8 buwan at naging taga-ulat ng mga mabibigat na balita para sa TV Patrol. Sa kalaunan, naging punong-abala si Sison ng La Niña Watch, isang programa na nakatuon sa pagbabago ng klima, at napasama sa Hoy Gising!, ang serbisyo publikong palabas ng ABS-CBN.