cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Talaan ng mga pangulo ng Veneto
Ito ay ang talaan ng mga Pangulo ng Veneto simula noong 1970.
Jean Lafitte
Si Jean Lafitte (c. 1776 – c. 1823) ay isang pirata at pribaterong (korsaryo) Pranses sa Tangway ng Mehiko noong kaagahan ng ika-19 daantaon. Siya at ang kaniyang mas nakatatandang kapatid na lalaking si Pierre ay nagbabaybay ng kanilang apelyido bilang Laffite, subalit ang mga kasulatang nasa wikang Ingles noong kanilang kapanahunan ay gumagamit ng baybay na "Lafitte", isang naging pangkaraniwang pagbabaybay sa Estados Unidos, kabilang na ang mga pook na pinangalanan para sa kaniya.
Pinaniniwalaang si Lafitte ay maaaring ipinanganak sa Pransiya o sa kolonyang Pranses ng Saint-Domingue. Pagsapit ng 1805, nagpatakbo siya ng isang bodega sa New Orleans upang makatulong sa pagpapakalat ng mga kontrabandong kalakal ng kaniyang kapatid na lalaking si Pierre Lafitte. Pagkaraang ipasa ng pamahalaan ng Estados Unidos ang Batas sa Embargo ng 1807, inilipat ng mga Lafitte ang kanilang mga gawain sa isang pulo na nasa Look ng Barataria, Louisiana. Pagsapit ng 1810, ang kanilang bagong puwerto ay naging napaka matagumpay; ipnagpatuloy ang mga Lafitte ang kanilang matagumpay na pangangalakal ng mga kontrabando at nagsimula ring lumahok sa pandarambong.
Bagaman sinubok ni Lafitte na bigyan ng babala ang Barataria hinggil sa isang paglusob ng mga Britaniko, matagumpay na nakalusob ang mga may-kapangyarihang Amerikano noong 1814 at nadakip ng mga ito ang karamihan sa mga pulutong na barko ni Lafitte. Bilang kapalit ng pagpapaumanhin, tinulungan ni Lafitte si Heneral Andrew Jackson na ipagtanggol ang New Orleans laban sa mga Britaniko noong 1815. Ang mga Lafitte ay naging mga espiya para sa mga Kastila noong panahon ng Mehikanong Digmaan ng Kalayaan at lumipat sa Pulo ng Galveston, Texas, kung saan nakapagpaunlad sila ng isang kolonya ng mga tulisan na tinawag bilang Campeche.
Nagpatuloy si Lafitte sa pag-atake ng mga barkong pangkalakalan bilang isang pirata sa paligid ng mga daungan ng Gitnang Amerika hanggang sa mamatay siya noong humigit-kumulang sa 1823, habang tinatangkang dumakip ng mga sasakyang-dagat na Kastila. Nagpapatuloy pa rin ang mga haka-haka ng mga manunulat ng kasaysayan hinggil sa kaniyang buhay at kamatayan.
San Giovanni in Fiore
Ang San Giovanni sa Fiore (bigkas sa Italyano: [san dʒoˈvanni iɱ ˈfjoːre]; Sangiuvanni [sandʒuˈvanni]) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya.
Ang bayan ay nagmula sa Abadia Florense, na itinayo ng mongheng Calabres na si Joachim ng Fiore noong 1188.
Si Marjorie Reeves ng Pamantasang Oxford ay ginawang isang onoraryong mamamayan ng San Giovanni para sa muling pagbuhay ng interes kay Joachim ng Fiore.
Liwasang Rizal
Ang Liwasang Rizal o Parkeng Rizal (Ingles: Rizal Park, Kastila: Parque Rizal) ay isang makasaysayang lunsuring liwasan na nasa puso ng Lungsod ng Maynila, Pilipinas. Dating tinatawag na Bagumbayan (mula sa "bagong bayan") noong kapanahunan ng kolonyalismo sa ilalim ng mga Kastila, at tinawag na Luneta pagdaka. Matatagpuan ito sa may Bulebar Roxas, katabi ng lumang napapaderang lungsod ng Intramuros at ang bahaging katimugan naman ay nasa Ermita. Ito ay isa sa mga pinakamalaking lunsuring liwasan sa Asya. Pinupuntahan din ito bilang lugar ng paglilibang, lalo na sa mga Linggo at mga pista opisyal. Isa ito sa mga pangunahing atraksyong panturista ng Maynila.
Nakatagpo sa tabi ng Look ng Maynila, mahalagang pook ito sa kasaysayan ng Pilipinas. Sa pook na ito binaril si José Rizal noong 30 Disyembre 1896. Ang pagkamartir ni Rizal ang dahilan ng kaniyang pagiging bayani ng Himagsikang Pilipino, bagkus, ipinangalan sa kanya ang liwasan para ikarangal ang kanyang pagkabayani. Pinalitan ng opisyal na pangalang Liwasang Rizal ang parke bilang parangal kay Rizal. Nagsisilbi ring punto ng orihen o Kilometro Kupong patungo sa lahat ng ibang mga kalunsuran sa Pilipinas ang monumento ni Rizal. Bilang karagdagan, naganap dito ang Pahayag ng Kalayaan ng Pilipinas mula sa Estados Unidos noong 4 Hulyo 1946 at naganap din ang mga demonstrasyong pulitikal nila Ferdinand Marcos at Corazon Aquino noong 1986 na nagwakas sa Rebolusyong EDSA.
Lokasyon
thumb|Bantayog ni Rizal sa Luneta Matatagpuan ang Liwasang Rizal sa hilagang hanggahan ng Bulebar Roxas. Sa silangan ng bulebar, pinapalibutan ang liwasan ng Abenida Taft, Abenida Padre Burgos and Abenida Kalaw. Sa kanluran ang ibinawi na lupa ng liwasan na pinapalibutan ng Daang Katigbak, Daang Timog, at ang baybayin ng Look ng Maynila.
Panahong kolonyal ng Kastila
Nagsimula ang kasaysayan ng Liwasang Rizal noong 1820 noong nakumpleto ang Paseo de Luneta sa timog ng mga pader ng Maynila sa isang gitatang piraso ng lupa sa tabi ng dalampasigan noong panahon ng Kastila. Bago ang liwasan, naging lokasyon ang gitatang lupa ng isang maliit na bayan na tinatawag na Nuevo Barrio (Bagumbayan sa wikang Tagalog) na nagmumula noong 1601. Madiskarteng ginamit ang bayan at kanyang mga simabhan, na malapit sa napaderang lungsod, bilang silungan ng mga Briton noong kanilang atake. Inasam ng mga Kastilang awtoridad ang panganib na maaaring dalhin ng mga paninirahan na pumalibot sa Intramuros sa aspeto ng mga atakeng panlabas, ngunit itinaguyod ng mga opisiyal ng Simbahan na manatili ang mga bayan na ito. Dahil sa kanilang papel noong Pagsalakay ng Briton, inalis ang mga ito pagkatapos ng maikling mamamahala ng mga Briton mula 1762 hanggang 1764. Nakadambana dati ang Itim na Nazareno sa simbahan ng Bagumbayan. Dahil sa utos na sirain ang bayan at ang kanyang simbhan, inilipat muna ang imahe sa San Nicolas de Tolentino at sa Simbahan ng Quiapo pagkatapos. Ipinapaalaala ito mula noon ng Traslación ng relikiya bawat Enero 9, na mas kilala bilang Kapistahan ng Itim na Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit nagsimula ang mga prusisiyon ng Enero 9 doon magmula noong 2007. Pagkatapos ng pag-alis ng tirahang Bagumbayan, nakilala ang lugar bilang Bukid Bagumbayan kung saan nakatagpo ng Cuartel la Luneta (Kuwartel ng Luneta), isang opsital pangmilitar ng Kastila (na nawasak noong isa sa mga lindol ng Maynila), at isang kutang pinapalibutan ng moat ng napaderang lungsod ng Maynia, na kilala bilang Luneta (lunette) dahil sa kanyang hugis-gasuklay.
Pagpatay kila Gómez, Burgos at Zamora
left|thumb|Ang Paseo de Luneta noong dekada ng 1920 (Mayroon nang Bantayog ni Rizal) Noong panahon ng Kastila mula 1823 hanggang 1897 lalo na sa huling bahagi nito, kilalang-kilala ang lugar bilang lugar sa publikong pagbitay. Ipinatay ang kabuuan ng 158 kalabang pulitikal ng Espanya sa liwasan. Noong 17 Pebrero 1872, ipinatay ang tatlong Pilipinong pari, Mariano Gómez, José Burgos, at Jacinto Zamora, na kilala bilang Gomburza sa pamamagitan ng garote, dahil inakusahan sila ng pagbabagsak mula sa paghihimagsik ng Cavite ng 1872. thumb|Pook kung saan binitay ang [[Gomburza|GomBurZa.]]
Bantayog ni Rizal
thumb|Bantayog ni [[José Rizal|Gat Jose Rizal]] Ang bantayog na gawa sa tanso at batumbesi ay isa sa mga pinakatanyag na muhong lilok sa bansa. Halos protokol para sa mga nabibisitang dignitaryo na maglagay ng isang korona o wreath sa bantayog. Hindi lamang rebulto ni Rizal ang matatagpuan sa bantayog, kundi pati na rin ang kanyang bangkay. right|thumb|250x250px|Ang pagbitay ni Jose Rizal noong 30 Disyembre 1896 Noong 28 Setyembre 1901, inaprubahan ng Amerikanong Philippine Commission ang Act No. 243, na magtatayo ng bantayog sa Luneta para gunitain ang memorya ni José Rizal, Pilipinong bayani, manunulat, at makata. Gumawa ang komite na nabuo ng akto ng pandaigdigang kumpetisyon ng disenyo mula 1905 hanggang 1907 at inimbita ang mga iskultor mula sa Europa at Estados Unidos para magsumite ng mga entrada na may tantyang halaga ng ₱100,000 gamit ang mga lokal na materyales.
Precious Lara Quigaman
Si Precious Lara Quigaman ay isang artista sa Pilipinas.
Monte San Giacomo
Ang Monte San Giacomo ay isang comune sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya.
Heograpiya
Ang munisipyo ay may hangganan sa Piaggine, Sanza, Sassano, at Teggiano.
Liwasang Rizal
Bantayog ni Rizal
Nanalo si Carlos Nicoli ng Carrara, Italya para sa kanyang pinaliit na modelong eskayola na pinamagatang “Al Martir de Bagumbayan” (Para sa Martir ng Bagumbayan) na dumaig sa ibang 40 tinanggap na entrada. Gayunpaman, ipinagkaloob ang kontrata sa ikalawang nanalo na si Richard Kissling, isang Suwisong iskultor, para sa kanyang “Motto Stella” (Gumagabay na Bituin). Paglipas ng higit sa labindalawang taon pagkatapos ng kanyang pag-apruba, sa wakas ipinakita ang dambana noong 30 Disyembre 1913 noong ika-17 anibersaryo ng kamatayan ni Rizal. Nakakintal ang kanyang tula "Mi Ultimo Adios" ("Huling Paalam") sa plakang pang-alaala. Patuloy na binabantayan ang lugar ng mga seremonyal na sundalo ng Seguridad Pandagat at Konsorteng Pangkat ng Hukbong Kawal Pandagat ng Pilipinas.
Pambansang Sentro ng Gobyerno
right|thumb|Proklamasyon ng kalayaan sa Liwasang Rizal Noong 1902, kinomisyon ni William Taft si Daniel Burnham, arkitekto at tagaplano ng lungsod, na gawin ang plano ng lungsod ng Maynila. Binalak na magkaroon ang mga gusali ng pamahalaan ng mga neoklasikong edipisyo at mga Greko-Romanong haligi. Pinili ni Burnham ang Luneta bilang lokasyon ng bagong sentro ng pamahalaan. Magiging sentro dapat nito ang isang malaking gusaling Kapitolyo, na binalak na maging Pilipinong beryson ng Kapitolyo sa Washington. Binalak na palibutan ito ng mga ibang gusali ng pamahalaan, ngunit dalawa lamang ng mga gusaling ito ang itinayo sa Agrifina Circle, na humaharap sa isa't isa. Ang mga ito ay ang Kagawaran ng Pagsasaka (ang Pambansang Museo ng Antropolohiya ngayon) at ang Kagawaran ng Pananalapi (ang Kagawaran ng Turismo ngayon at magiging Pambansang Museo ng Kasaysayan ng Kalikasan). Nakumpleto ang dalawang gusali bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Binalak din ang liwasan na maging Pilipinong bersyon ng The Mall sa Washington, D.C., kasabay ng planadong pagtayo ng mga tangapan ng pamahalaan.
Pambansang Liwasang Luneta
Noong Agosto 1954, binuo ni Pangulong Ramon Magsaysay ang Pambansang Komisyong Sentenaryo ni Jose Rizal o Jose Rizal National Centennial Commission (JRNCC) para ayusin at pangasiwaan ang pagdiriwang para sa sentenaryo ng kapanganakan ni José Rizal. Kasama sa mga plano nito ang pagtatayo ng maringal na bantayog ni José Rizal at Rizal Memorial Cultural Center na magkakaroon ng pambansang teatro, pambansang museo, at pambansang silid-aklatan sa Luneta. Idineklara ang lugar bilang pambansang liwasan noong 19 Disyembre 1955 sa birtud ng Proclamation No. 234 na pinirmahan ni Pangulong Magsaysay. Sumasaklaw ang Pambansang Liwasang Luneta ng halos 16.24 ektarya (40.1 acre) na sumasakop ng lugar na nakapalibot sa Bantayog ni Rizal. Pinangasiwaan ng Komisyon ng mga Liwasan at Kahayupan o Commission of Parks and Wildlife (na kilala ngayon bilang Kawanihan ng Pangangasiwa ng Biodiversidad o Biodiversity Management Bureau) ang pook noong pagtatatag nito bilang protektadong lugar.
Noong 1957, nagpalabas sa Pangulong Carlos P. Garcia ng Proclamation No. 470 na naglipat ng pangangasiwa ng pambansang liwasan sa Pambansang Komisyong Sentenaryo ni Jose Rizal. Noong 1961, sa pagdiriwang ng sentenaryo ng kapanganakan ni Rizal, inagurahan ang Pambansang Aklatan sa liwasan. Ipinasa ang pamamahala nito sa Komite para sa Paglilinang mga Pambansang Liwasan, isang nakalakip na ahensiya ng Kagawaran ng Turismo, na ibinuo noong 1963 ni Pangulong Diosdado Macapagal. Noong 1967, ibinago ang pangalan ng Pambansang Liwasang Luneta. Naging Liwasang Rizal ito noong pagkalagda ng Proclamation No. 299 ni Pangulong Ferdinand Marcos. thumb|244x244px
Sentenaryo ng Pilipinas
Noong 12 Hunyo 1998, pinagdiriwang ng marami ang liwasan at naging kasukdulan nito ang 1998 Sentenaryo ng Pilipinas, isang kaganapan na nagpapagunita ng isang daang taon mula noong Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas mula sa Espanya at pagtatatag ng Unang Republika ng Pilipinas. Namuno ang mga pagdiriwang ng dating Pangulo Fidel V. Ramos.
Pagkukumpuni noong 2011
Pinagkumpunihan ang Liwasang Rizal ng Komite para sa Paglilinang mga Pambansang Liwasan (NPDC) para maisauli sa dati ang mga elemento ng liwasan. Kabilang sa mga plano ang rehabilitasyon ng lumang balon na pansayaw sa musika na matatagpuan sa 40 x palanguyan na kung saan ang sentro ng heograpiya ng liwasan. Ang balon, na nakatakda para sa inagurasyon sa 16 Disyembre 2011, ay pinangasiwaan ng Aleman-Pilipino na si William Schaare, ang taong nagtayo rin ng orihinal na balon noong dekada 1960. Kasama rin sa pagkukumpuni ang Orasang Bulaklak na nakatakda para sa inagurasayon sa ika-113 Araw ng Kalayaan ng Pilipinas; ang Harding Noli Me Tangere at Luzviminda Boardwalk para sa ika-150 pagdiriwang ng kaarawan ni Jose Rizal.
Mga kalimi-liming kaganapan sa liwasan
thumb|Tanaw mula sa himpapawid ng Liwasang Rizal noong misang pangwakas ni [[Pope Francis|Papa Francisco]]
Mga kawing panlabas
Luneta
PBA on ABC
Ang PBA on ABC ay ang opisyal na palabas ng mga laro ng Philippine Basketball Association. Nagsimula ito noong Pebrero 2004.
Palutang
Ang palutang ay maaaring tumukoy sa:
Unibersidad ng Suriname Anton de Kom
Ang Unibersidad ng Suriname Anton de Kom (Ingles: Anton de Kom University; Olandes: Anton de Kom Universiteit van Suriname) ay ang tanging unibersidad sa Suriname. Ito ay matatagpuan sa kabisera ng Paramaribo, at ipinangalan kay Anton de Kom, isang anti-kolonyalista aktibista na pinatay ng mga Nazis habang nasa exile sa Netherlands.
Mga fakultad
Ang Unibersidad ay hinahati sa mga sumusunod na mga fakultad:
Lemlunay
Ang Lemlunai o Lemlunay ay isang pagdiriwang na isinasagawa ng mga tribo ng mga taong T'boli. Nagaganap ito mula ika-16 hanggang ika-18 ng Setyembre taun-taon sa munisipalidad ng Lake Sebu sa Timog Cotabato.
Rajah Baguinda
Si Rajah Baguinda Ali, kilala rin bilang Rajah Baginda Ali, Rajah Baginda, o Rajah Baguinda, ay isang prinsipe mula sa isang Minangkabau na kaharian sa Sumatra, Indonesia na tinatawag na "Pagaruyung". (Baginda/Baguinda ay isang Minangkabau na pamitagan para sa isang prinsipe.) Siya ang unang lider ng namuuong estado sa Sulu, Pilipinas, na kinalaunan ay naging Sultanato ng Sulu.
Pagdating sa Pilipinas
Si Baguinda Ali ay dumating sa Buansa, Sulu taong 1390, sampung taon makalipas ng pagdating ni Sheikh Karim-ul Makhdum sa Sulu at pagdala ng Sheikh ng Islam sa Pilipinas. Noong umpisa, ang mga taga-Buansa ay naghihinala sa kanya; sinubukan nilang palubugin ang mga bangka ng prinsipe, para mahayaan siyang malunod sa dagat. Pinagtanggol ni Baguinda Ali ang kanyang sarili, at tinanong ang mga taga-Buansa, "bakit ninyo ako sinusubukang lunurin?" Giniit niya na siya ay dumating lamang bunga ng paglalakbay at mabuting kalooban—dumating lamang upang manirahan kabilang ng mga mamamayan ng Buansa, sapagkat siya ay katulad ng mga taga-Buansa, mga taga-sunod ni Mohammad. Ang mga mamamayan ng Sulu ay tinanggap ang kaniyang katuwiran, at siya'y naging kaisa ng mga mamamayan. Ginawa pa nga siyang Rajah—Rajah Baguinda Ali.
Si Rajah Baguinda at Abu Bakr
Taong 1450, isang Arabong manlalakbay na ipinanganak sa Johore ay dumating sa Sulu. Siya ay si Sayyid Abubakar Abirin, at pagkarating niya sa Sulu, tinanong niya ang mga mamamayan ng Sulu kung "saan ang inyong bayan at saan ang inyong sambahan?" at siya ay sinagot, "sa Buansa." Mula sa puntong iyon ay tumungo siya ng Buansa, at nanirahan kasama ni Rajah Baguinda Ali, ang namumuno sa Prinsipado ng Sulu.
Si Abubakar Abirin ay nagdadala ng pamagat na Sayyid (ito'y nababaybay rin bilang Saiyid, Sayyed, Seyyed, Sayed, Seyed, Syed, Seyd), isang pamitagan na nangangahulugang siya ay isang tanggap na desendyente ni Mohammad, ang propeta ni Allah. Ang pangalan ni Abubakar Abirin ay binabaybay rin bilang Abu Bakr Abirin.
Si Rajah Baguinda Ali ay walang lalaking tagapagmana ng kaniyang Prinsipado, ngunit may babaeng anak siya, si Dayang-dayang Paramisuli. (Dayang-dayang ay isang Austronesian na pamitagan na naghihiwatig na ang isang babae ay mataas ang ranggo sa lipunan, o parte ng nobilidad. ) Pagkalipas ng panahon, si Dayang-dayang Paramisuli at Sayyid Abubakar ay nagpakasal at ipinamana ni Rajah Baguinda Ali ang kanyang Prinsipado kay Sayyid Abubakar.
Taong 1457, nagsimula ang pamumuno ni Sayyid Abubakar. Pinalitan niya ang porma ng pamamahala sa estado ng Sulu—mula sa prinsipadong porma, ginawa niya itong sultanato. Siya ay umampon ng pangngalan na pinalamutian ng limang pamagat, kaya sa pagtayo ng Sultanato ng Sulu, siya ay nakilala bilang Paduka Mahasari Maulana al Sultan Sharif ul-Hashim, o "Ang Panginoong (Paduka) Kaniyang Kamahalan (Mahasari), Tagapatanggol (Maulana) at (al) Sultan (Sultan), Sharif (Sharif) ng (ul-) Hashim (Hashim)." [Ang parteng "Sharif ng Hashim" ay pagpapatibay ng kaniyang nobilidad bilang desendyente ng angkan ng Hashim, isang angkan na kabilang si Mohammad mismo.] Ang pinalamutiang pangngalang ito ay kadalasang pina-iikli bilang "Sharif ul-Hashim."
Talaan ng mga himpilan ng radyo sa Kalakhang Maynila
Narito ang listahan ng mga himpilan ng radyo sa Kalakhang Maynila, na ang saklaw nito ay nasa bahagi o buong lugar ng Mega Manila.
Gisele Camargo
Si Gisele Camargo (ipinanganak noong 1970) ay isang Brazilian visual artist na nagtatrabaho sa pagkuha ng litrato, video at pagpipinta. Ipinanganak siya sa Rio de Janeiro.
Mga panlabas na link
https://www.artsy.net/artist/gisele-camargo
Pagkakuntento
thumb|right|300px|Isang magkasintahang nagpapakita ng kanilang pagkakuntento sa bawat isa.
Ang kasiyahan ng loob, pagkakuntento, kakuntentuhan, o satispaksiyon ay ang karanasan ng pagkakaroon ng pagkapuno o kabusugan na may kaginhawahan sa sariling sitwasyon, katayuan, o kalagayan. Tinatawag na sapak o pagkasapak ang pagpapadama ng buong-buong pagkakuntento. Dahil sa karanasang ito, nakakaramdam ang tao ng kaluguran at kasiyahan. Nakakaranas ng satispaksiyon o gratipikasyon ang isang tao kapag naisakatapuran na ang kagustuhan o dahil sa pagkakatanggap ng isang bagay na nakapagbibigay ng kasiyahan, o maaari rin kapag nakapagbayad-pinsala na ang isang taong dating nagkamali, nagkulang, o nagkasala.
May kaugnayan ang pagkakuntento sa mga salitang lugod, kasayahan, katuwaan, kagalakan, at nasisiyahangloob. ang pag ka kuntinto ay isang pag iisip ng tao! kung paano tinanggap at pinahalagahan ng isang tao ang kanyang natatanggap ito ay maituturing lang kung ang isang tao ay nag pakitang giliw o kasiyahan sa mga biyayang kanyang natatangga.
Kamatayan
Ang kamatayan ay ang katapusan ng buhay ng isang organismo. Maraming dahilan ang umaambag sa kamatayan, kabilang ang mga aksidente, pagkakasakit, di-sapat na nutrisyon, at iba pa. Ang pangunahing dahilan ng kamatayan ng tao sa ibang modernisadong bansa ay dahilan sa pagkakatanda. Ang mga tradisyon at paniniwala na patungkol sa kamatayan ay mahalagang bahagi ng kultura at relihiyon. Sa Kristiyanismo at Hudaismo, tumutukoy ang pariralang "unang kamatayan" sa kamatayan ng katawan, samantalang ang pariralang "ikalawang kamatayan" ay tumataguri sa kaparusahan sa impiyerno.
Ang kamatayan ay ang pamalagiang pagwawakas ng mga tungkuling pambiyolohiya na nagpapanatili ng buhay na organismo. Ang mga pangyayari na karaniwang nagdurulot ng kamatayan ay ang edad, paninila, pamamaslang, malnutrisyon, karamdaman, at mga aksidente o trauma na nagreresulta sa kapinsalaang pangkatawan. Ang mga katawan ng nabubuhay na mga organismo ay nagsisimulang maagnas at mabulok saglit lamang pagkaraan ng kamatayan.
Sa mga lipunan ng tao, ang kalikasan ng kamatayan ay naging isang pangunahing tuunin ng mga kaugaliang panrelihiyon ng mundo at ng mga pagsisiyasat na pampilosopiya sa loob ng isang milenyo. Maaaring kabilang dito ang ilang uri ng kabilang-buhay o reinkarnasyon. Ang mga seremonya ng komemorasyon o pag-alala pagkaraan ng kamatayan ay maaaring kabilangan ng pagluluksa o isang sandali ng katahimikan.
Kaugnay na mga kataga
Ang diwa at mga sintomas ng kamatayan, at nagbabagu-bagong mga antas ng kaselanan na ginagamit sa mga talakayan sa mga porong publiko, ay nakalikha ng maraming mga katagang katanggap-tanggap na pang-agham, legal, at panglipunan, o mga eupemismo para sa kamatayan. Kapag namatay ang isang tao, sinasabi rin na ang tao ay sumakabilang-buhay na, pumanaw na, yumao na, umakyat na sa langit, kinuha na ng Diyos, kinuha na siya sa atin, binawian na ng buhay, natulog na hindi na magigising, nakalimot nang huminga, o nalagutan na ng hininga, bukod sa marami pang ibang mga katanggap-tanggap na pangpakikipagkapwang mga kataga, mga pananalitang may katiyakang pangpananampalataya, salitang may malabong kahulugan, salitang balbal, at salitang hindi namimitagan o gumagalang. Sa kawalan na ng buhay, ang isang tao ay isa nang bangkay, isang patay na katawan na lamang, at sa panghuli ay kalansay na lamang. Batay sa kalagayan ng bangkay, ang walang buhay na katawan ng tao ay tinatawag ding karneng bulok o lamang bulok, bagaman ang mga ito ay kadalasang nagpapakahulugan na may kaugnayan sa mga labi ng mga hayop na hindi tao.
Oton
Ang Bayan ng Oton ay isang ika-1 na klaseng bayan sa lalawigan ng Iloilo, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Montecorvino Pugliano
Ang Montecorvino Pugliano ay isang komuna sa lalawigan ng Salerno sa rehiyon ng Campania sa timog-kanlurang Italya. Ang luklukang komunal ay nasa Pugliano; walang pamayanan sa munisipyo ang tinatawag na "Montecorvino", isang toponym na nauugnay sa kalapit na komunidad ng Montecorvino Rovella.
Heograpiya
Ang Montecorvino ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Bellizzi, Giffoni Valle Piana, Montecorvino Rovella, at Pontecagnano Faiano.
Kabilang dito ang mga frazione ng Pugliano (upuan), Bivio Pratole, Pagliarone, Santa Tecla, San Vito at Torello.
John C. Swallow
Si John C. Swallow (ipinanganak noong 1923) ay isang Ingles o Britanikong oseanograpo. Siya ang umimbento ng palutang na Swallow (o Swallow float o neutral buoyance float sa Ingles), isang siyentipikong lumulutang na bote na hiniram mula sa metodo o pamamaraan ng mga mandaragat na nasiraan o nilubugan ng barko (nagpapasok ng mga mensahe ang mga mandaragat sa loob ng mga bote at umaasang dadalhin ito ng daloy tubig at ng hangin sa isang may taong baybayin).
Ang imbensiyon ni Swallow
Ginawa ang boteng palutang ni Swallow upang lumubog ito sa isang partikular na lalim lamang ng tubig at doon sa antas na ito mananatiling nakalutang. Kailangan masusundan ito ng mga taong nakalulan sa barko. Ginawa ito upang makagawa ng mga senyal ng tunog papasok sa katubigan. Pinakikinggan ng mga siyentipikong nasa barko ang mga tanda ng tunog na ito upang malaman kung saan naroroon ang bote. Dahil sa palutang ni Swallow, maraming napag-alaman ang mga siyentipiko hinggil sa kung paano dumadaloy ang tubig na nasa kailaliman ng karagatan. Maraming mga pang-ibabaw na daloy, katulad ng Daloy ng Golpo, ang may mga panlabang daloy (mga countercurrent sa Ingles) o mga daloy na dumadaloy sa ilalim ng pang-ibabaw na daloy. Dumadaloy ang mga panlabang daloy papunta sa kabilang direksiyon ngunit nasa katulad na daanan o daluyan ng pang-ibabaw na daloy. Naipakita rin sa mga siyentipiko ng palutang ni Swallow na hindi matatag ang sirkulasyon ng tubig sa loob ng malalim na karagatan, dahil pumupuntang paikut-ikot lang ang tubig, kung minsan, sa loob ng isang malaking ikot o alimpuyo habang mabagal na nakikidaloy.
Laksana
Si Laksana ay ang kapatid sa magulang ni Rama, ang pangunahing tauhan sa Ramayana. Ayon sa salaysay ng Ramayana, nakasama nina Rama at Sita (ang babaeng minamahal ni Rama) nang napaalis si Rama mula sa kanyang kaharian at napilitang mamuhay sa isang gubat. Habang nasa gubat silang tatlo, tinangay ng dimonyong-haring si Ravana ng Lanka o Sri Lanka si Sita patungo sa kaniyang sariling kaharian. Nagawang maibalik nina Rama at Laksana si Sita sa pamamagitan ng tulong ni Sugriva, ang hari ng mga unggoy, at ng heneral nitong si Hanuman; kaya't nakabalik sina Rama at Sita sa kanilang kaharian ng Oudh.
Dukado ng Sorrento
Ang Dukado ng Sorrento ay isang maliit na prinsipalidad ng tangway ng Maagang Gitnang Kapanuhan na nakasentro sa lungsod ng Sorrento sa Italya.
Noong una, ang Sorrento ay bahagi ng Bisantinong Dukado ng Napoles noong Madilim na Panahon, ngunit noong ikasiyam na siglo, kasama ang Amalfi at Gaeta, humiwalay ito mula sa mga Napolitano upang makahanap ng sarili nitong ducatus (o republika). Gayumpaman, karamihan ay nanatili sa ilalim ng Amalfi at isang independiyenteng duke lamang ang kilala mula sa panahong ito, isang Sergio noong huling bahagi ng ikasiyam na siglo.
Francisco de Quevedo
Si Francisco Gómez de Quevedo y Santibáñez Villegas, KOS (bigkas ng Kastila: [fɾanˈθisko ðe keˈβeðo]; 14 Setyembre 1580 - 8 Setyembre 1645) ay isang maharlika sa Espanya, politiko at manunulat ng panahon ng Baroque. Kasama ng kanyang habang-buhay na karibal, si Luis de Góngora, si Quevedo ay isa sa pinakatanyag na makatang Espanyol sa kapanahunan. Ang kanyang istilo ay nailalarawan sa tinatawag na konsepismo. Ang istilong ito ay umiiral sa matindi na kaibahan sa culteranismo ni Góngora.
Klasismo
Ang klasismo ay isang pagkiling o pagtatangi na batay sa kauriang panlipunan kabilang ang pansariling ugali, kilos, kaparaanan ng mga patakaran, at mga pagsasanay na ginawa upang makinabang ang mataas na uri sa kapinsalaan ng mababang uri o ang kabaligtaran nito.
Mga sanggunian
Kaurian:Lipunan
Pavia, Iloilo
Ang Bayan ng Pavia ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Iloilo, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Pavia ay nahahati sa 18 na mga barangay.
Being There
Ang Being There pangalawang album sa studio ng American alternative rock band Wilco, na inilabas noong Oktubre 29, 1996 sa pamamagitan ng Reprise Records. Sa kabila ng paglabas nito bilang double album, Pagiging Nagkaroon naibenta sa isang solong presyo album bilang isang resulta ng isang pakikitungo sa pagitan ng mga pangunahing mang-aawit Jeff Tweedy at label ng banda Reprise Records. Ang album ay isang pagpapabuti para sa banda sa parehong mga benta at kritikal na pagtanggap, kaibahan sa kanilang debut album na A.M. (1995). Kinuha ang pangalan nito mula sa pelikulang 1979 ng parehong pangalan, ang album na ginawa ng sarili na nagtampok ng mas suristicistic at introspective na pagsulat kaysa sa A.M. Ito ay dahil sa bahagi ng maraming makabuluhang pagbabago sa buhay ni Tweedy, kasama na ang kapanganakan ng kanyang unang anak. Sa musikal, nai-juxtaposed nito ng alternative country kanta ng mga estilo ng bansa na nakapagpapaalaala kay Uncle Tupelo na may psychedelic, surreal songs. Ito ay ang nag-iisang album ni Wilco kasama ang gitara ng bakal na si Bob Egan, ang una nila kasama ang multi-instrumentalist na si Jay Bennett at ang kanilang huling kasama ng multi-instrumentalist na si Max Johnston.
Background
Si Jeff Tweedy ay nabuo si Wilco noong 1994 matapos ang mga pagkakaiba-iba ng malikhaing pagkakaiba sa pagitan nina Jay Farrar at Tweedy na sanhi ng pagbagsak kay Uncle Tupelo. Ang band ay pumasok sa recording studio halos kaagad pagkatapos upang i-record at mailabas ang A.M. noong 1995, na nakakita ng mga pagkabigong benta. Ang bagong banda ni Jay Farrar na si Son Volt ay naglabas ng Trace noong huling bahagi ng 1995 sa kritikal na papuri at mabuting numero ng benta. Nagbigay din ang Trace ng isang song rock hit song sa "Drown", na pumasok sa nangungunang sampung ng tsart ng Billboard Mainstream Rock Tracks, na karagdagang pagtaas ng kumpetisyon sa pagitan ng dalawang banda.
Naramdaman ni Tweedy na hindi kumpleto si Wilco nang walang pangalawang gitarista dahil sa pag-alis ni Brian Henneman matapos ang mga sesyon ng pag-record ng AM. Ang manager ng kalsada ni Wilco na si Bob Andrews ay tumulong kay Tweedy na makipag-ugnay kay Jay Bennett, isang multi-instrumentalist na naghahanap ng isang bagong banda na sumali mula nang ang kanyang power pop band na Titanic Love Affair ay tinanggal mula sa record label. Sumali si Bennett kay Wilco matapos na padalhan siya ng Tweedy ng ilang mga kanta ni Uncle Tupelo at isang kopya ng A.M.. Ang tweedy ay naiintriga sa katotohanan na si Bennett ay maaaring maglaro ng mga keyboard, isang instrumento na walang ibang miyembro ng Wilco na naglaro.
Produksyon
Ang mga unang konsepto ng materyal para sa album ay dumating sa isang partikular na nakababahalang oras sa buhay ni Tweedy. Kamakailan lamang ay tumigil si Tweedy sa paninigarilyo ng marijuana, ang pagdalo sa mga konsiyerto sa Wilco ay humina, at sinubukan ni Tweedy na pamahalaan ang kanyang kasal, isang mortgage, at ang kapanganakan ng kanyang unang anak. Tumugon siya sa mga panggigipit na ito:
I was a later bloomer. I was in my thirties before I even came to terms with the idea that I was making a living as a recording artist. I was in a punk band for a long time and thought it was my life. I was a bass player in a band making fifty dollars a night, paying eighty dollars a month in rent, making indie records and not getting paid for them, and having this naive sense of well-being that I would always do this and never have much more responsibility than that. I went from that to being a dad and a major-label recording artist who had the pressure of supporting a family and also making something I felt good about artistically.
Para sa Pagiging Narito, nais ni Bledy na timpla ang mga karanasan niya sa paggawa ng musika sa mga naririnig niya sa musika. Ang isa sa mga unang kanta na isinulat ni Tweedy ay "Misunderstood", isang kanta tungkol sa isang pinahihirapan na musikal na artista mula sa punto ng pananaw ng isang tagahanga. Ang kanta ay naglalaman ng maraming mga labis na sanggunian sa pagbasag ni Uncle Tupelo, kasama ang pagdaragdag ng mga pang-iinsulto na ginamit ni Farrar laban sa Tweedy — partikular na ang isang tumatawag sa kanya bilang "anak ni mama". Bahagi ng lyrics ng kanta ("Take the guitar player for a ride/See, he ain't never been satisfied/He thinks he owes some kind of debt/Be years before he gets over it") ay nagmula sa Peter Laughner, isang underground alternative rock artist mula sa Cleveland na namatay noong 24 noong 1977, kinuha mula sa kanyang awit na "Amphetamine". Ang kanta ay nagtapos kasama ang artist na tumatalo laban sa tagapakinig na may satirical self-awa, isang rebelyon laban sa paraan na nakita ng mga tagahanga kay Uncle Tupelo bilang isang archetype lamang ng inspirasyon ng Gram Parsons na country rock. Upang mapukaw ang isang pakiramdam ng kaguluhan sa track, ang mga miyembro ng Wilco ay naitala ang isang track kung saan lumipat ang mga miyembro sa mga instrumento ng nobela at inilagay ang mga seksyon nito sa kanta. Ang tema ng isang "tortured artist" ay matatagpuan din sa iba pang mga kanta; ang pagtatapos ng "Sunken Treasure" ay nagtatampok ng Tweedy na nanawagan para sa pagbabago ng kanyang kabataan bilang isang punk rocker.
Ang isang dikotomy ng musikal na estilo ay itinampok sa mga kanta ng album. Ang "Hotel Arizona", "Sunken Treasure", at "Misunderstood" ay nagtampok ng personal na wika at higit na surrealism kumpara sa mga alternatibong bansa tulad ng "The Lonely 1" at "Far, Far Away". Upang mapahusay ang diyototiko sa pagitan ng simple at surreal, ang bawat kanta ay isinagawa, naitala, at halo-halong sa isang araw lamang. Pangalan ng album ay kinuha mula sa 1979 comedy Being There, dahil ang banda ay naniniwala na si Peter Sellers' na character Tsansa ay nagkaroon ng isang analogous mentality sa mindset ng album. Hinahangad ni Wilco na isama ang mga impluwensya mula sa iba pang mga banda, ngunit hindi sa labis na pagtitiis; gayunpaman, hindi nila nagawa ito sa mga kanta tulad ng mga Rolling Stones-na-impektibong "Monday". Hindi tulad ng AM -radio-friendly na AM, ang banda ay walang kagustuhan tungkol sa kung ang Being There maaaring magbunga ng mga hit sa radyo.
Nang matapos ang mga sesyon ng pagrekord, una nang naitala ni Wilco ang tatlumpung kanta, ngunit nagawang putulin ito sa labing siyam na mga kanta na sumasaklaw sa isang pitumpu't pitong minuto. Nagpasya ang tweedy na nais niyang palayain ang lahat ng materyal bilang isang dobleng CD, ngunit nababahala na ang mga mamimili ay nag-aatubili upang bilhin ito. Ang presyo ng pagbili ng isang dobleng album ay hindi bababa sa $ 30, ngunit nagkakahalaga ng solong mga album (halos lahat) $ 17.98. Lumapit ang tweedy sa record executive na si Joe McEwen, na orihinal na nilagdaan ni Uncle Tupelo sa isang label ng Warner Brothers, tungkol sa pagbebenta ng pagiging Doon sa isang solong presyo ng album. Nag-atubili si McEwen sa una, ngunit nakumbinsi ang pangulo ng Reprise Records na si Howie Klein na sumunod sa kahilingan ni Tweedy. Upang mabayaran ang pagkawala ng pananalapi na gagawin ng tatak, sumang-ayon si Tweedy na gupitin ang karamihan sa kanyang mga royalties para sa album. Pagsapit ng 2003, tinatayang nawalan siya ng halos $ 600,000 dahil dito, ngunit nanatiling nasiyahan ang Tweedy sa deal.
Ang Being There ang nag-iisang Wilco album na may Freakwater's Bob Egan. Inanyayahan si Egan na pumunta sa studio matapos mabuksan ang Freakwater para kay Wilco para sa ilang mga palabas. Nag-play lamang siya sa dalawang track ("Far, Far Away" at "Dreamer in My Dreams"), ngunit sinamahan ang banda sa suporta sa paglibot. Ito ang huling album para sa multi-instrumentalist na si Max Johnston, na umalis dahil sumasailalim siya sa mga problema sa pag-aasawa at naniniwala na si Bennett ang pumalit sa kanyang puwesto sa banda. Si Jeff Tweedy ay gumanap bilang lead singer at pangalawang gitarista. Si Jay Bennett ay ang nangungunang gitarista, at nag-play din ng iba't ibang iba pang mga instrumento. Si John Stirratt ay naglaro ng gitara ng bass at si Ken Coomer ay naglalaro ng mga tambol. Ang lahat ng mga miyembro ng banda ay naglaro ng ibang instrumento sa "Misunderstood".
Pagtanggap
Ang pagiging May natanggap na positibo ng mga kritiko. Binigyan ng AllMusic editor na si Jason Ankeny ang album ng isang apat-at-kalahating bituin at tinukoy ito bilang "mahusay na paglukso pasulong ng grupo." Pinuri niya ang kakayahan ng banda na mag-juxtapose psychedelia at power pop na may mga track na "hindi magiging tunog sa labas ng lugar sa Exile on Main Street ". Si Greg Kot, na sumulat para sa Rolling Stone, ay nagbigay sa album ng apat na bituin at pinuri kung paano ito "pakikipagsapalaran [d] sa isang pag-aalala ng isang bagay na sigurado sa mundo  ... ang nag-iisa na patuloy nilang nahanap sa rock and roll." Si Robert Christgau ay mas katamtaman, pagsulat ng "walang punto sa pagtanggi sa nakamit ni Jeff Tweedy hangga't kinikilala mo ang pagkakakilanlan nito." Ryan Schreiber ng Pitchfork na tinawag si Wilco na "napakalaking pinabuting bilang pareho ng isang banda at bilang mga tagasulat ng kanta" ngunit nabanggit din na "ang set ng dalawang-disc ay talagang wala sa isang pamamaraan sa marketing." Ang Being There na-ranggo sa ika-14 na pinakamahusay na album ng taon sa The Village Voice 's Pazz & Jop kritiko' poll para sa 1996. Noong 2003, pinangalanan ito ng Pitchfork na ika-88 pinakamagandang album ng 1990s. Noong 2004, inilagay ng Stylus Magazine ang ika-178 sa kanilang listahan na "Top 101–200 Favorite Albums of All-Time". Kasama rin ang album sa aklat na 001 Albums You Must Hear Before You Die.
Ang album ay isang minarkahang pagpapabuti sa AM sa mga tsart ng Billboard. Sumilip ito sa numero 73 sa Billboard 200, samantalang ang AM ay nabigo na matumbok ang tsart. Ang "Outtasite (Outta Mind)" ay pinakawalan bilang isang solong, at nakatanggap ng katamtamang airplay sa ilang mga istasyon ng radyo sa kolehiyo.
Ginamit ni Valve ang "Someone Else's Song" bilang batayan para sa pambungad na tema para sa The Engineer sa kanilang first-person shooter game Team Fortress 2.
Listahan ng track
Lahat ng mga kanta na isinulat ni Jeff Tweedy.
Tauhan
Karagdagang mga musikero:
Hannibal Lecter
Si Hannibal Lecter ay isang karakter na ginampanan ng mga apat na aktor: sina Brian Cox, Anthony Hopkins, Mads Mikkelsen at Gaspard Ulliel.
Mga modelo sa totoong buhay
Si Thomas Harris ay nagbigay ng ilang mga panayam at hindi ipaliwanag kung saan nakuha niya ang inspirasyon para kay Hannibal Lecter hanggang kalagitnaan ng 2013. Sinabi ni Harris na ang karakter ay kinasihan ng isang real-life na doktor at mamamatay-tao na nakilala niya habang dumadalaw sa isang bilangguan sa lungsod ng Monterrey sa isang paglalakbay sa Mexico noong 1960 nang siya ay isang 23-taong-gulang na reporter. Ang doktor ay naghahatid ng isang buhay na sentensiya para sa pagpatay sa isang kabataang lalaki, parang isang "malapit na kaibigan", pinawalang-bisa ang kanyang katawan sa maraming bahagi ng katawan, at inilalagay ito sa isang napakaliit na kahon. Si Harris, na sumangguni lamang sa siruhano sa pamamagitan ng pekeng pangalan na "Dr. Salazar", ay inilarawan sa kanya bilang isang "maliit na maliit na maputlang tao na may madilim na pulang buhok". Idinagdag niya: "May ilang katalinuhan at kagandahan tungkol sa kanya." Si Harris ay pumunta sa Mexico upang pakikipanayam si Dykes Askew Simmons, isang mamamayan ng Estados Unidos sa death row para sa pagpatay sa tatlong kabataan sa bansa, ngunit nakipag-usap din siya sa "Salazar", na nagligtas ng buhay ni Simmons matapos na siya ay kinuha ng bantay sa isang pagtakas bid. Sinabi ni "Salazar" ang madilim niyang panig habang sinimulang talakayin ang mukha ni Simmons, pinahihirapan ang pag-aalaga at kung paano kaakit-akit ang kanyang mga biktima.
Tampuhan (pinta)
Ang Tampuhan ay isang 1895 klasikong langis sa lonang impresyonistang pinta ni Juan Luna, isang Pilipinong pintor at rebolusyonaryong aktibista. Inilalarawan nito ang magkasintahang Pilipino at Pilipina na may alitan sa isa't isa at tila nagtatampuhan sa kanilang oras.
Laika
thumb|right|Isang [[Romania|Rumanong selyo mula 1959 kasama si Laika (ang kapsyon ay nakasulat na "Si Laika, unang manlalakbay sa kosmos")]] Si Laika (1954 – 3 Nobyembre 1957), ay isang babaeng asong husky at kosmonota, at ang unang hayop na umorbit (umikot) sa Daigdig. Ang layunin ng pagpapadal ng isang aso sa kalawakan ay ang upang makapangalap ng dato hinggil sa magiging asal ng mga organismong nabubuhay sa kapaligiran ng kalawakan. Ibinunsod si Laika habang nasa loob ng satelayt na Sputnik 2 noong Nobyembre 3, 1957. Ang Sputnik 2 ay hindi idinisenyong makabalik sa Daigdig. Namatay si Laika habang ang Sputnik 2 ay umoorbit sa paligid ng Daigdig pagkaraang maubos na ang panustos na oksiheno para sa kaniya. Ang impormasyong nakuha magmula sa paglipad na ito sa kalawakan ay humantong sa pagkakatuklas ng mga radyasyong solar (ng araw) at kosmiko.
Tampuhan (pinta)
Paglalarawan
Ang Tampuhan ni Luna ay paglalarawan ng dalawang tao na nananatili sa loob ng sala ng isang bahay na bato. Nagtatampuhan ang dalawang Pilipinong magkasintahan – dahil sa isang argumento. Nakatingin ang lalaki sa kalye sa tabi ng isang bintanang Capiz. Sa kabilang dako naman, nakatuon sa sahig ng silid ang mata ng babaeng nakasuot na Pilipinyana. Ayon kay Rosalinda Orosa, si Ariston Bautista Lin ang lalaki na isang kaibigan ni Luna na nag-aral ng panggagamot sa Europa. Ipinaliwanag pa ni Orosa na si Emiliana Trinidad ang babae. Si Trinidad ang ninuno ng may-ari ng pinta, at inaangkin ni Orosa na kaparehong babae sa Ang Bulakenya ni Luna, isa pang likhang-sining ni Luna na naglalarawan sa kulturang Pilipino.
Kaugnayan sa kulturang Pilipino
Sa panliligaw, kultura, kaugalian at sikolohiyang Pilipino, ang tampuhan (mula sa salitang-ugat tampo) ay sa pinakadiwa isang di-pagkakasunduan ng mga kasintahan kung saan hindi sila nakikipag-usap sa isa't isa. Minsan tinawag itong "pagsasawalang-kibo". Kabilang sa mga iba pang pagpapahayag ng tampuhan sa buhay pag-ibig ng mga Pilipino ang mga iba pang di-berbal na kilos tulad ng hindi pakikipag-usap sa ibang tao, pagbubukod-sa-sarili, pagtatahimik na di-karaniwan, walang pakikibahagi sa mga kaibigan sa mga aktibidad, walang pakikibahagi sa pamamasyal ng pamilya o mga iba pang aktibidad, at kahit na ang pagkakandado ng sarili sa personal na silid-tulugan. Upang wakasan ang tampuhan, kailangang maghikayat ang isang umiibig sa isa pa, o maghikayatan sa isa't isa na mangako sa kasunduan o kompromiso. Mahalaga rin ang tagpuan sa kulturang Pilipino sa kadahilanang nasa loob ang mga magkasintahan ng isang bahay na bato, isang kinaugaliang kolonyal na bahay Pilipino, kasama ng ikonikong panloob nito, pasamanong Capiz at bintanilya, habang ang babae ay nakasuot ng tradisyonal na Pilipinyana ng Kababaihang Pilipino.
Mga piyesa sa ahedres
thumb|upright=1.3| Mga orihinal na [[Piyesang Staunton Mula sa kaliwa hanggang sa kanan: kawal, tore, kabalyero, obispo, reyna, hari. ]] Ang isang piyesa ng ahedres ay alinman sa anim na magkakaibang uri ng mga bagay na maigagalaw, maililipat, o maitatanggal sa isang chessboard sa laro ng ahedres. Maaari itong maging gawa sa kahoy, bakal, plastik, o anumang bagay na maaaring hulmahin ayon sa kani-kanilang hugis at anyo. Sa ilang mga pagkakataon, maaari ring gamitin ang anumang bagay bilang pananda sa mga ito tulad ng mga takip ng bote o barya.
Bilang ng mga piyesa
Ang bawat manlalaro ay nagsisimula sa kabuuang labing anim na piyesa. Ang mga piyesa na pagmamay-ari ng bawat manlalaro ay nakikilala sa pamamagitan ng kulay. Ang mga mas matitingkad na kulay na piyesa ay itinukoy bilang "puti," at ang manlalaro na nagmamay-ari nito, "Puti". Ang mas madidilim na kulay na mga piyesa ay itinutukoy bilang "itim", at ang manlalaro na nagmamay-ari nito, "Itim".
Sa isang karaniwang laro ng ahedres, ang bawat isa sa dalawang manlalaro ay nagsisimula gamit ang mga sumusunod na labing anim na piyesa:
Notasyon
Sa pagtatala ng mga piyesa, ginagamit ang alhebraikong pamamaraan. Maaaring gamitin ang mga simbolo (sa alpabetong Ingles) o guhit upang ihayag kung anong piyesa ang iginalaw. Ang simbolong (x) ay ginagamit sa pagkuha o pagkatanggal ng piyesa dahil ito ay nakain mo o ng kalaban. Ang O-O ay ang paraan ng pagtatago ng hari, kasama ang toreng pinakamalapit at ang O-O-O naman sa malayong tore (tore ng reyna). Tandaan na ang kawal ay walang simbolong ginagamit sa notasyon. Kapag ang isang hanay o kahon ay walang inilagay na simbolo ng malaking titik, itinuturing ito bilang isang paggalaw o pagsulong ng kawal (halimbawa: e4; d4).
Kapag naman may dalawang magkaparehong piyesa na maaaring makapunta sa iisang parisukat o makakain ng iisang piyesa, kailangang italaga ang naunang puwesto ng piyesang gagawa ng aksyon, at susunod ang kaukulang notasyon (halimbawa: Ned4- ang kabalyero sa parisukat ng hanay 'e' ay pupunta sa d4).
Paggalaw ng mga piyesa
Ang panimulang posisyon ng ahedres na nagpapakita ng kabuuang ayos at bilang ng bawat piyesa. Ang mga patakaran ng laro ay nakabatay sa mga uri ng paglipat o paggalaw na maaaring gawin ng isang manlalaro sa bawat piyesa ng chess. Ang bawat uri ng piyesa ay gumagalaw sa iba't ibang paraan. Sa laro ng ahedres, nagpapalitan ng mga galaw ang bawat isa sa kanila gamit ang kanilang sariling mga piyesa.
Kaukulang halaga ng bawat piyesa
Ang mga halagang itinalaga sa isang piyesa ay sinusubukang kumatawan sa potensyal na lakas ng piyesang iyon sa laro. Habang tumatagal ang laro, nagbabago rin ang mga kaukulang halaga ng mga piyesa. Halimbawa, ang isang obispo na nakaposisyon upang makontrol ang mga mahahaba at bukas na mga puwang na pahilis ay karaniwang mas mahalaga kaysa sa isang kabalyero na nakatengga lang sa isang sulok o tabi. Nalalapat din ang mga katulad na ideya sa paglalagay ng mga tore sa bukas na mga hilera at mga kabalyero sa mga aktibo at gitnang parisukat. Ang karaniwang pagtatalaga ng halaga sa bawat piyesa ay
(Hooper & Whyld 1992: 438–39)
Sinaunang paglalarawan
Ang Ahedres ng Mensahero, isang uri ng naunang laro na naging batayan ng modernong ahedres, ay gumagamit ng lahat ng anim na mga piyesa kabilang ang mga karagdagang mensahero, mann, at payaso. thumb|upright=2.2|left|Mga larawan ng mga halimbawang piyesa na ginagamit sa larong "Ahedres ng Mensahero" ni Gustav Selenus mula sa librong "Das Schach-Oder Königs-Spiel" (1616). Ang nakalarawan ay ang hari, reyna, tore, manunudla (o obispo), kabalyero, kawal (o sundalo), mensahero, mann (o taong paham), at payaso.
Mga katawagan
Ang mga karakter na ipinahihiwatig ng mga pangalan ng bawat piyesa ay nag-iiba sa pagitan ng mga wika. Halimbawa, sa maraming wika, ang piyesa na kilala sa Tagalog at Ingles bilang "kabalyero" ay madalas na isinalin bilang "kabayo", at ang "obispo" ay madalas na isinalin bilang "elepante".
Tsina (paglilinaw)
|right|200px
Ang Tsina (Ingles: China; ; Wade-Giles (Mandarin): Chung¹kuo²) ay isang rehiyong pangkultura, isang matandang sibilisasyon (kabihasnan), at isang entidad na binubuo ng isang (national) o maraming (multinational) bansa na sumasaklaw sa malaking bahagi ng Silangang Asya. May 16 dinastiyang naghari sa rehiyong ito.
Nagdulot ang huling Digmaang Sibil ng Tsina ng dalawang pampolitikang entidad na gumagamit ng pangalang Tsina:
ckb:چین Hiina pcd:Chine
Arkanghel Miguel
Si Miguel o Michael (מִיכָאֵל na binibigkas na, Micha'el o Mîkhā'ēl; Μιχαήλ, Mikhaḗl; Michael o Míchaël; ميخائيل, Mīkhā'īl) ay isang arkanghel sa mga pagtuturong Hudyo, Kristiyano, at Islamiko. Tinutukoy siya ng mga Katoliko Romano, mga Ortodoksiya ng Silangan, mga Angglikano, at mga Lutherano bilang "San Miguel na Arkanghel" at payak lamang bilang "San Miguel". Tinutukoy siya ng mga Kristiyanong Ortodokso bilang "Taksiarkong Arkanghel Miguel" (Brigadier na Arkanghel Miguel) o "Arkanghel Miguel".
Sa wikang Hebreo, ang "Miguel" ay nangangahulugang "siya na katulad ng Diyos". Binanggit nang tatlong si Miguel sa Aklat ni Daniel, isang ulit bilang isang "dakilang prinsipen tagapagtanggol ng mga anak ng mga mamamayan mo". Ang ideya na si Miguel ay ang tagapagtanggol ng mga Hudyo ay naging napakalaganap kung kaya't sa kabila ng pagbabawal na rabiniko laban sa pananawagan sa mga anghel bilang mga tagapamagitan sa pagitan ng Diyos at ng kaniyang mga mamamayan, si Miguel ay nagkaroon ng isang partikular na lugar sa liturhiyang Hudyo.
Sa Aklat ng Pahayag ng Bagong Tipan ng Bibliya, pinamunuan ni Miguel ang mga hukbo ng Diyos laban sa mga puwersa ni Satanas, kung saan noong panahon ng digmaan sa kalangitan ay nagapi niya si Satanas. Sa Sulat ni Juda, si Miguel ay tiyakang tinukoy bilang isang "arkanghel". ang mga santuwaryong Kristiyano para kay Miguel ay lumitaw noong ika-4 na daantaon, noong una siyang makita bilang isang anghel na nagpapagaling, at sa paglipas ng mga panahon bilang isang tagapag-ingat at pinuno ng hukbo ng Diyos laban sa mga puwersa ng kasamaan. Sa pagsapit ng ika-6 na daantaon, ang mga debosyon kay Arkanghel Miguel ay laganap na kapwa sa mga Simbahan ng Silangan at ng Kanluran. Sa pagdaan ng mga panahon, ang mga pagtuturo hinggil kay Miguel ay nagsimula maging magkakaiba sa mga denominasyong Kristiyano.
Bibliyang Hebreo
Sa mga Kasulatang Hebreo, at sa gayon sa Lumang Tipan ng Bibliya, nakaranas ang propetang si Daniel ng isang pangitain pagkaraang sumailalim sa isang panahon ng pag-aayuno. Sa pangitaing nasa Daniel 10:13-21, ipinakilala ng isang anghel si Miguel bilang ang tagapag-ingat ng Israel. Tinukoy ni Daniel si Miguel bilang isang "prinsipeng nasa unang ranggo". Sa pagdaka, sa pangitaing nasa Daniel 12:1, ipinagbigay-alam kay Daniel ang gampanin ni Miguel sa "Panahon ng Wakas" kung kailan magkakaroon ng "pagkabagabag na katulad ng hindi pa nagaganap magmula sa pagsisimula ng mga bansa" at:
Bilang pagtanaw dito, si Miguel ay tinatanaw bilang gumaganap ng isang mahalagang gampanin bilang tagapagtanggol ng Israel, at pagdaka ay tagapagtanggol ng Simbahang Kristiyano.