cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iskandalo ng 2007 halalan
Noong 2007 halalan, sinasabing iniutos ni Pangulong Arroyo kay gobernador Andal Ampatuan, Sr. na masigurong ang tatlong kandidato ng oposisyon na sina Benigno S. Aquino III, Panfilo Lacson, at Alan Peter Cayetano ay walang makakuhang boto sa Maguindanao. Ito ang tanging probinsiya sa Pilipinas na nagbigay ng 12-0 pagkapanalo sa Team Unity ni Arroyo. Inamin naman ni Zaldy Ampatuan na gobernador ng ARMM na inutos ni Arroyo na ilipat ang boto ng 3 kandidato ng oposisyon kay Juan Miguel Zubiri na nagbitiw sa pagiging senador noong Agosto 3, 2011. Inamin rin ni Ampatuan na ang kanyang ama ay tumanggap ng suhol mula kay Mike Arroyo noong 2007 halalan. Noong 2011, ang dating supervisor ng halalan sa Maguindanao noong 2007 na si Lintang Bedol ay umamin sa nangyaring pandaraya noong 2007 halalan. Ayon kay Bedol, ang mga pekeng balota at mga election return ay dinala mula sa Maynila at ang dating COMELEC chair na si Benjamin Abalos at mga Comelec commissioner Nicodemo Ferrer at Rene Sarmiento ay nagpunta sa General Santos City upang i-authenticate ang mga pekeng election return para sa mga iba't ibang bayan sa Maguindano.
Noong 2011, si Aquilino Pimentel III ang pinroklamang nagwaging ika-12 kandidato ng 2007 halalan ng pagka-senado.
Pagdakip kay Arroyo
Noong 2011, dinakip si Arroyo matapos sampahan ng kasong pandaraya noong 2007 halalan ng pagka-senador.
Carciofi alla giudia
Ang Carciofi alla giudìa (bigkas sa Italyano: [karˈtʃɔːfi alla dʒuˈdiːa] ; literal na "estilong Hudyong alkatsopas") ay kabilang sa mga kilalang lutuing Romanong Hudyo. Ang recipe ay sa batayan, isang log-pritong alkatsopas, at nagmula sa pamayanang Hudyo ng Roma, giudìo sa diyalektong Romano ay ang termino para sa Hudyo. Ito ay isang kilalang lutuin ng Geto ng Roma, kung saan hinahain ito ng mga restawran ng mga Hudyo sa oras ng tagsibol. Sa Ingles ang ulam ay karaniwang tinutukoy sa pamantayang Italyanong pagbabaybay na Carciofi alla giudea;  ang baybay na ito ay maaaring matagpuan sa mga mapagkukunan ding Italyano, ngunit mas madalas na gamitin sa diyalektong Romano.
Miss Universe 1983
Ang Miss Universe 1983 ay ang ika-32 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Kiel Auditorium, St. Louis, Missouri, Estados Unidos noong Hulyo 11, 1983.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Karen Baldwin ng Kanada si Lorraine Downes ng Bagong Silandiya bilang Miss Universe 1983. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Bagong Silandiya sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Julie Hayek ng Estados Unidos, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Roberta Brown ng Irlanda.
Mga kandidata mula sa 80 bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon, samantalang si Joan Van Ark ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon. Nagtanghal sina John Schneider at ang Amerikanong-Latinong mangaawit na si Jose Luis Rodriguez sa edisyong ito.
Kasaysayan
thumb|250x250px|Kiel Auditorium, ang lokasyon ng Miss Universe 1983
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Dapat sanang gaganapin sa Cartagena, Kolombya ang edisyong ito ng Miss Universe. Gayunpaman, hindi ito natuloy dahil sa kawalang-tatag ng ekonomiya ng Kolombya at ng karamihan sa Amerikang Latino. Noong Marso 4, 1983, inanunsyo ng noo'y alkalde ng St. Louis na si Vincent Schoemehl at ng St. Louis County Executive na si Gene McNary na gaganapin ang kompetisyon sa Kiel Auditorium, St. Louis sa Hulyo 11, 1983. Bagama't nagkaroon ng mga protesta sa labas ng Kiel Auditorium sa gabi ng kompetisyon, natapos ito na walang insidenteng naiulat nang magsimula ang kompetisyon.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 80 mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Dalawang kandidata ang nailuklok upang kumatawan sa kanilangang bansa/teritoryo matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Iniluklok bilang Miss France 1983 ang first runner-up na si Frederique Leroy matapos na tanggalan ng titulo si Isabelle Turpault dahil lumabas ang mga litrato nito habang nakahubad sa isang magasin sa Pransiya. Dapat sanang lalahok si Miss Turkey 1983 Hülya Avşar sa edisyong ito, subalit napag-alaman na si Avşar ay kasal at diborsiyado na. Dahil dito, siya ay natanggalan ng titulo at iniluklok ang first runner-up na si Dilara Haraççı upang pumalit sa kanya.
Nagbigay ang pamahalaan ng Indonesya ng isang babala laban sa paglahok ni Miss Indonesia 1983 Andi Botenri sa Miss Universe matapos lumitaw ang isang litrato ng mga kandidata ng Miss Universe kasama si Botenri na nakasuot ng swimsuit sa mga dyaryo sa Jakarta. Ang litratong ito ang nagpasimula ng isang protesta sa Jakarta laban sa paglahok ni Botenri. Ayon sa Culture Ministry ng Indonesya, ang anumang uri ng paglahok sa mga internasyonal na pageant na kinakailangang lumahok sa swimsuit competition ay itinuturing na imoral at labag sa ideolohiya ng bansa. Bagama't binabalaan na ng pamahalaan ng Indonesya, nagpatuloy pa rin si Botenri sa paglahok sa Miss Universe.
Unang sumali sa edisyong ito ang mga bansang Gambya at Kapuluang Cook, at bumalik ang mga bansang French Guiana, Hibraltar, Libano, at Tsipre. Huling sumali noong 1977 ang French Guiana, noong 1978 ang Libano, at noong 1981 ang Hibraltar at Tsipre. Hindi sumali ang mga bansang Bagong Caledonia, Sint Maarten, at Suriname sa edisyong ito matapos na mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1971, 12 mga semifinalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 12 mga semifinalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa final interview. Sa edisyong ito unang ipinakilala ang mga Little Sisters na siyang kasabay ng mga 12 semi-finalist na lumakad sa evening gown competition.
Mga kandidata
80 kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Virtus Roma
Ang Pallacanestro Virtus Roma, na karaniwang kilala bilang Virtus Roma, ay isang Italyanong propesyonal na club ng basketball na nakabase sa Roma, Lazio. Naglalaro ito sa Lega Basket Serie A (LBA), mula noong panahon ng 2019-20.
Dati ay isang pangunahing panig sa Europa, na nanalo ng 1983-884 FIBA European Champions Cup (EuroLeague), at sa isang panahon ay isa lamang sa 13 club na humawak ng isang lisensiya sa EuroLeague A. Sa paglipas, ang katayuan nito ay humina, at ang Virtus ay naging hindi gaanong mapagkumpitensiya sa parehong Europa at sa loob ng bansa sa LBA – na napanaluhan nito noong 1983 – bago boluntaryong bumitiw sa pangalawang dibisyon ng Italya noong Hulyo 2015.
Piramide ni Cestius
Ang Piramide ni Cestius (sa Italyano, Piramide di Caio Cestio o Piramide Cestia) ay isang sinaunang piramide sa Roma, Italya, malapit sa Porta San Paolo at sa Protestanteng Sementeryo. Ito ay itinayo bilang isang libingan para kay Gaius Cestius, isang miyembro ng samahang pang-relihiyon na mga Epulon. Nakatayo ito sa isang pagtatagpo sa pagitan ng dalawang sinaunang kalsada, ang Via Ostiensis at isa pang kalsada na dumaan sa kanluran sa Tiber kasama ang tinatayang linya ng modernong Via Marmorata. Dahil sa pagsasama nito sa mga kuta at pader ng lungsod, isa ito sa pinakanananatiling sinaunang gusali sa Roma.
Sakuna sa plantang nukleyar na Fukushima Daiichi
Ang Sakuna sa plantang nukleyar na Fukushima Daiichi (福島第一原子力発電所事故) ay isang sakuna sa Plantang elektrisidad na nukleyar na Fukushima I na nagsimula noong tsunami sa Tōhoku noong 11 Marso 2011. Ang pinsalang sinanhi ng tsunami ay lumikha ng mga pagkabigo sa kasangkapan at sa kawalan ng kasangakapang ito, ang isang aksidenteng pagkawala ng coolant ay sumunod kasama ng mga meltdown na nukleyar at paglabas ng mga radyasyon simula Marso 12,2011. Ito ang pinakamalaking sakunang nukleyar simula sakunang Chernobyl noong 1986 at ikalawa na sumukat ng lebel 7 sa International Nuclear Event Scale, na naglabas ng tinatayang 10 hanggang 30% radyasyon ng sakunang Chernobyl.
Ang planta ay binubuo ng anim na magkakahiwalay na mga reaktor ng kumukulong tubig na orihinal na dinesenyo ng General Electric (GE) at minamantine ng Tokyo Electric Power Company (TEPCO). Sa panahon ng lindol, reactor 4 ay inalisan ng fuel at mga reactor 5 at 6 ay nasa malamig na pagsara para sa pagmamantine nito. Sa sandaling pagkatapos ng lindol, ang mga natitirang reaktor 1-3 ay nagsara ng kanilang mga natutustusang mga reaksiyong fission nang automatiko na nagpapasok ng mga control rod sa tinaguriang pangyayaring SCRAM. Kasunod nito ang mga emerhensiyang generator ay nag-online upang bigyan ng elektrisidad ang mga elektronika at mga sistemang nagpapalamig na gumagana hanggang sa pagdating ng tsunami.
Versace
Ang Gianni Versace Srl (bigkas sa Italyano: [ˈdʒanni verˈsaːtʃe] ), karaniwang tinatawag lamang bilang Versace, ay isang marangyang Italyanong kompanya ng fashion at pangalan ng kalakal na itinatag ni Gianni Versace noong 1978. Ang pangunahing koleksiyon ng tatak ay ang Versace, na gumagawa ng altang gawang-Italyano na ready-to-wear at mga aksesorya mula sa katad. Ang logo ng Versace ay ang ulo ni Medusa, mula sa mitolohiyang Griyego. Ang logo ay nagmula sa sahig ng mga guhong pook sa Reggio Calabria na nilalaro ng magkakapatid na Versace nang sila ay bata pa. Pinili ni Gianni Versace si Medusa bilang logo dahil nagawa niyang mahulog sa kaniya ang mga tao at wala nang makababalik pa. Inaasahan niyang ang kumpanya niya ay magkakaroon ng parehong epekto sa mga tao at sa mga nagsusuot ng kaniyang mga damit at sapatos.
Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo
Ang Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo o European Economic Community (EEC) ay isang panrehiyong samahan na naglalayong magdala ng ekonomiyang pagsasama sa mga kasaping estado. Ito ay nilikha ng Tratado ng Roma ng 1957. Sa pagbuo ng Unyong Europeo (European Union o EU) noong 1993, ang EEC ay isinama at pinalitan ng pangalan na Pamayanang Europeo o European Community (EC). Noong 2009, ang mga institusyon ng EC ay ipinasok sa mas malawak na balangkas ng EU at ang komunidad ay tumigil sa pag-iral.
Ang paunang hangarin ng Komunidad ay upang mapagsama-sama ang mga ekonomiya, kasama ang isang pangkaraniwang pamilihan at unyong adwana, kasama ng anim na kasapi nitong nagtatag: Belhika, Pransiya, Italya, Luxembourg, Netherlands, at Kanlurang Alemanya. Nakakuha ito ng isang karaniwang hanay ng mga institusyon kasama ang Pamayanang Europeo ng Asero at Uling (European Coal and Steel Community o ECSC) at Pamayanang Eherhiyang Atomikong Europeo (European Atomic Energy Committee o EURATOM) bilang isa sa mga Pamayanang Europeo sa ilalim ng Kasunduan sa Pagsasama-sama ng 1965 (Tratado ng Bruselas). Noong 1993 ang isang kumpletong nag-iisang pamilihan ay nakamit, na kilala bilang panloob na merkado, na pinapayagan ang malayang paggalaw ng mga kalakal, kapital, serbisyo, at mga tao sa loob ng EEC. Noong 1994 ang panloob na merkado ay ginawang pormal ng kasunduan sa EEA. Ang kasunduang ito ay nagpalawak din ng panloob na merkado upang isama ang karamihan sa mga estado ng kasapi ng Samahang Malayang Pamilihang Europeo, na bumubuo sa Pook Pang-ekonomikong Europeo, na sumasaklaw sa 15 bansa.
Serie A
Ang Serie A (Bigkas sa Italyano: Ang [ˈsɛːrje ˈa]), na tinatawag ding Serie A TIM dahil sa pag-sponsor ng TIM, ay isang propesyonal na ligang pangkompetisyon para sa mga club ng futbol na matatagpuan sa tuktok ng sistema ng liga ng football sa Italya at ang nagwawagi ay iginawad ng Scudetto at Coppa Campioni d 'Italia. Gumagana ito bilang isang torneong round-robin sa loob ng siyamnapung taon mula pa noong panahon ng 1929-30. Inoorganisa ito ng Direttorio Divisioni Superiori hanggang 1943 at ng Lega Calcio hanggang 2010, nang ang Lega Serie A ay nilikha para sa panahon ng 2010-11. Ang Serie A ay itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na liga ng futbol sa buong mundo at madalas itong itinatanghal bilang pinakataktikal at matatag na pambansang liga. Ang Serie A ay ang pangalawang pinakamalakas na pambansang liga sa buong mundo noong 2014 ayon sa IFFHS. Ang Serie A ay nasa ikaapat na puwesto sa mga liga ng Europa ayon sa UEFA coefficient, sa likod ng La Liga, Premier League, at ng Bundesliga, at nangunguna sa Ligue 1, na batay sa katayuan ng mga Italyanong club sa Champions League at Europa League nitong nakaraang limang taon. Pinangunahan ni Serie A ang ranggo ng UEFA mula 1986 hanggang 1988 at mula 1990 hanggang 1999.
Kenzaburō Ōe
So Kenzaburō Ōe (大江 健三郎) ay isang manunulat na Hapones at isang pangunahing pigura sa kontemporaryong panitikang Hapones. Ang kanyang mga akda ay malakas na naimpluwensiyahan ng teoriya ng panitikan na nauukol sa mga isyung pampolitika, panlipunan, at pilosopikal kabilang ang mga sandatang nukleyar, lakas na nukleyur, hindi pag-ayon sa lipunan at eksistensiyalismo. Siya ay nagwagi ng Gantimpalang Nobel sa Panitikan noong 1994.
Mga napiling akda
Mga aklat ni Kenzaburō Ōe na isinalin sa Ingles:
Renzo Piano
Si Renzo Piano (  pee-AH -noh, Italian: [ˈRɛntso ˈpjaːno] ; ipinanganak noong 14 Setyembre 1937) ay isang Italyanong arkitekto. Kabilang sa mga kilalang gusali niya ang Center Georges Pompidou sa Paris (kasama si Richard Rogers, 1977), The Shard sa Londres (2012), ang Whitney Museum of American Art sa Bagong York City, (2015) at Stavros Niarchos Foundation Cultural Center sa Atenas (2016). Nanalo siya ng Pritzker Architecture Prize noong 1998.
S.S. Lazio
thumb| Ang pag-usad ng Lazio sa estraktura ng liga ng futbol ng Italya mula pa noong unang season ng isang pinag-isang Serie A (1929/30). Ang Società Sportiva Lazio (Sport Club ng Lazio), karaniwang tinutukoy bilang Lazio (Bigkas sa Italyano: [ˈlattsjo]), ay isang Italyanong propesyonal na sports club na nakabase sa Roma, na kilala sa koponang futbol nito. Ang samahan, na itinatag noong 1900, ay naglalaro sa Serie A at ginugol ang karamihan ng kanilang kasaysayan sa nangungunang nibel ng futbol ng Italya. Ang Lazio ay naging kampeon ng Italya nang dalawang beses (1974, 2000), at nanalo ng Coppa Italia nang pitong beses, sa Supercoppa Italiana nang tatlong beses, at kapuwa ang UEFA Cup Winners 'Cup at UEFA Super Cup sa isang pagkakataon.
Daniele De Rossi
Si Daniele De Rossi  (bigkas sa Italyano: [daˈnjɛːle de ˈrossi]; ipinanganak noong 24 Hulyo 1983) ay isang Italyano na dating propesyonal na futbolista na naglaro bilang isang defensive na midfielder. Lubos siyang kilala sa kaniyang panahon sa paglalaro kasama ang kanyang hometown club na Roma sa Serie A. Siya rin ay dating manlalaro ng pambansang koponan ng Italya.
Teodora (senadora)
thumb|Teodora at Marozia Si Theodora (circa 870 - 916) ay isang senatrix at serenissima vestaratrix ng Roma.
Siya ay ina ni Marozia, sinasabing kerida ni Papa Sergio III, at ang ina ni Papa Juan XI, na ang ama ay si—ayon kay Liutprand ng Cremona at ng Liber Pontificalis—Sergio. Ang ikatlong kakontemporaneong sanggunian—ang analistang si Flodoard (c 894-966.)—ay nagsasabing si Juan XI ay kapatid ni Konde Alberico II ng Spoleto, ang huli ay ang supling ni Marozia at ng kanyiang asawa na si Konde Alberico I ng Spoleto. Samakatuwid si Juan ay marahil ay anak din ni Marozia at Alberico I.
Torre dei Conti
thumb| Ang natitirang mas mababang bahagi ng Torre dei Conti Ang Torre dei Conti ay isang medyebal na kutang tore sa Roma, Italya, na matatagpuan malapit sa Koliseo at Foro ng Roma. Ang tore ay isa sa mga pinaka-kahangahangang toreng nangingibabaw sa medyebal na Roma.
Itinayo noong 1238 ni Richard Conti, kapatid ni Papa Inocencio III bilang isang pinatibay na tirahan para sa kaniyang pamilya, ang Conti di Segni, sa isa sa exedra ng portico ng apat na abside ng Imperyal na foro (Ang Templo ng Kapayapaan) malapit sa ang Foro ni Nerva. Ang tore ay matatagpuan sa hangganan ng teritoryo ng karibal na pamilya ng Frangipani. Kasalukuyang nakatayo sa 29 m, ito ay dating 50-60 m, at nakakuha ng palayaw na Torre Maggiore (Dakilang Tore) dahil sa laki nito. Orihinal na natatakpan ng travertinang mula sa mga lugar ng pagkasira ng mga Imperyal na Foro, ang pabalat na ito ay tinanggal din para magamit sa pagtatayo ng Porta Pia noong ika-16 na siglo, na idinisenyo ni Michelangelo.
Marozia
right|thumb|330x330px| Ang larawang ukit na naglalarawan sa kasal nina Marozia at [[Hugo ng Italya, mula sa Francesco Bertolini, Historia de Roma.]] Si Marozia, ipinanganak na Maria at kilala rin bilang Mariuccia o Mariozza (c. 890 - 937), ay isang marangal na Romanong sinasabing kerida ni Papa Sergio III at binigyan ng walang uliran mga titulong senatrix ("senador") at patricia ng Roma ni Papa Juan X.
Sinulat ni Edward Gibbon tungkol sa kaniya na ang "impluwensiya ng dalawang magkapatid na patutot, sina Marozia at Teodora ay batay sa kanilang kayamanan at kagandahan, kanilang pampolitika at mga intriga sa pag-ibig: ang kanilang masisisgasig na tagapagmahal ay ginawaran ng Romanong tiara, at ang kanilang paghahari ay maaaring nagmumukhahi ng malalaging na kuwento ng isang babaeng papa (papisa). Ang bastardong anak, dalawang apo, dalawang dakilang apo, at isang dakilang apo ng Marozia—isang bihirang talaangkanan—ang nakaupo sa Luklukan ni San Pedro." Si Papa Juan XIII ay ang kaniyang pamangkin, ang supling ng kaniyang nakababatang kapatid na si Theodora. Mula sa paglalarawan na ito, ang salitang "pornokrasya" ay naiugnay sa mabisang pamamahala sa Roma ni Teodora at ng kaniyang anak na si Marozia sa pamamagitan ng mga lalaking kahalili.
Carbonara
thumb|Carbonara Ang Carbonara ay isang Italyanong putaheng pasta mula sa Roma  gawa sa itlog, matigas na keso, burong baboy, at itim na paminta. Ang putahe ay humantong sa modernong porma, na may kasalukuyang pangalan, sa kalagitnaan ng ika-20 siglo.
Ang keso ay karaniwang Pecorino Romano, Parmigiano-Reggiano, o isang kombinasyon ng dalawa. Ang spaghetti ay ang pinaka-karaniwang pasta, ngunit ginagamit din ang fettuccine, rigatoni, linguine, o bucatini. Karaniwan ang guanciale o pancetta ang ginagamit para sa sangkap ng karne, ngunit ang mga lardon ng pinausukang bacon ay isang pangkaraniwang kapalit sa labas ng Italya.
Kiernan Shipka
Si Kiernan Brennan Shipka (ipinanganak Nobyembre 10, 1999) ay isang Amerikanong aktres. Kilala siya sa pagbubunyag bilang Sabrina Spellman sa Netflix supernatural na horror series Chilling Adventures of Sabrina (2018-kasalukuyan), Sally Draper sa AMC na drama series na Mad Men (2007-2015), B. D. Hyman sa FX antolohiya serye Feud: Bette and Joan (2017). Ipinahayag din ni Shipka si Jinora sa Avatar: The Last Airbender sumunod na pangyayari, The Legend of Korra (2012-14).
Mga kawing panlabas
Kaurian:Ipinanganak noong 1999 Kaurian:Mga artista mula sa Estados Unidos Kaurian:Mga modelo mula sa Estados Unidos
Francesco Totti
Si Francesco Totti (bigkas sa Italyano: [franˈtʃesko ˈtɔtti];  ipinanganak noong 27 Setyembre 1976) ay isang Italyanong dating propesyonal na futbolista na naglaro lamang para sa Roma at sa pambansang koponan ng Italya, pangunahin bilang isang attacking midfielder o second striker, ngunit maaari ring maglaro bilang isang nag-iisang striker o winger. Siya ay madalas na tinutukoy bilang Er Bimbo de Oro (Ang Ginintuang Bata), L'Ottavo Re di Roma (Ang Ikawalong Hari ng Roma), Er Pupone (Ang Malaking Sanggon), Il Capitano (Ang Kapitan), at Il Gladiatore (Ang Gladyador) ng Italyanong sports media. Ang isang malikhaing playmaker sa opensiba na kilala sa kaniyang pananaw, pamamaraan, at kakayahan sa pag-goal, si Totti ay itinuturing na isa sa pinakadakilang manlalarong Italyano sa kasaysayan at ang pinakadakilang manlalaro ng Roma.
Ginugol ni Totti ang kaniyang buong karera sa Roma, nanalo ng isang titulong Serie A, dalawang titulong Coppa Italia, at dalawang titulong Supercoppa Italiana. Siya ang pangalawang pinakamataas na scorer sa kasaysayan ng liga ng Italya na may 250 goal, at siya ang pang- pang-anim na pinakamataas na Italyanong naka-score sa lahat ng kompetisyon na may 316 na mga layunin. Si Totti ang nangungunang goalscorer at ang pinaka-cap na manlalaro sa kasaysayan ng Roma, nagtataglay ng rekord para sa pinakamaraming goal na nakuha sa Serie A habang naglalaro para sa iisang solong club, at nagtataglay din ng rekord para sa pinakabatang kapitan ng club sa kasaysayan ng Serie A. Noong Nobyembre 2014, pinalawig ni Totti ang kaniyang rekord bilang pinakamatandang goalscorer sa kasaysayan ng UEFA Champions League, na may edad na 38 taon at 59 na araw.
Miss Universe 1982
Ang Miss Universe 1982 ay ang ika-31 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Coliseo Amauta, Lima, Peru noong Hulyo 26, 1982.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Irene Sáez ng Beneswela si Karen Baldwin ng Kanada bilang Miss Universe 1982. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Kanada sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Patty Chong Kerkos ng Guam, habang nagtapos bilang second runner-up si Cinzia Fiordeponti ng Italya.
Mga kandidata mula sa 77 bansa at teritoryo ang lumahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon sa ikalabinlimang pagkakataon, samantalang si Joan Van Ark ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon. Nagtanghal sina Rex Smith at Jose Luis Rodriguez sa edisyong ito.
Kasaysayan
thumb|Lungsod ng Lima, ang lokasyong ng Miss Universe 1982|408x408px
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong Enero 1982, nilapitan ni Genaro Delgado Parker ng Panamericana Television ang Miss Universe Inc. upang magpakita ng interes sa pagdaos ng kompetisyon sa Peru. Matapos ang ilang linggong pakikipag-negosasyon, nakuha rin ni Parker ang mga karapatan upang idaos ang pageant sa Peru, at kaagapay ng kanyang kompanyang Panamericana ang CBS at Miss Universe Inc. upang isahimpapawid ang kompetisyon. Noong Pebrero 16, 1982, nilagdaan na ng mga miyembro ng komisyon ng Miss Universe ang opisyal na kontrata matapos bisitahin nang isang linggo ang lungsod ng Lima. Ayon sa mga miyembro ng Miss Universe, ang Lima ay napili dahil sa mga pasilidad nito sa telebisyon, mga hotel accomodation, at ang mainit na pagsuporta. Inanunsyo rin mga miyembro ng Miss Universe na gaganapin ang kompetisyon sa Hunyo 26 sa Coliseo Amauta. Kalaunan ay itinama ang petsa ng kompetisyon kung saan ito ay gaganapin sa Hulyo 26.
Pagpili ng mga kalahok
Unang sumali sa edisyong ito ang teritoryong Bagong Caledonia, at bumalik ang mga bansang El Salvador, Indonesya, Papuwa Bagong Guniya, Sint Maarten, at Suriname. Huling sumali noong 1979 ang El Salvador at Suriname, at huling sumali noong 1980 ang Indonesya, Papuwa Bagong Guniya, at Sint Maarten. Hindi sumali ang mga bansang Hibraltar, Pidyi, San Cristobal, Tahiti, at Tsipre sa edisyong ito. Hindi sumali si Michelle Lara ng Hibraltar dahil ito ay nagkasakit matapos sumali sa Miss Europe, ilang linggo bago magsimula ang kompetisyon sa Lima. Hindi nakasali sina Loretta Marie Ragg ng Pidyi at Ichel Jeffers ng San Cristobal dahil sa kakulangan sa badyet. Hindi sumali si Maimiti Kinnander ng Tahiti dahil sa hindi isiniwalat na dahilan. Hindi sumali si Sylvia Spanias Nitsa ng Tsipre dahil ito pinatalsik sa kompetisyon matapos matuklasan na siya ay isang mamayanang Ingles mula sa Londres at hindi mula sa Tsipre.
Dapat sanang lalahok si Dolly Michel El-Khoury ng Libano, subalit ito ay lumiban sa kompetisyon dahil sa partisipasyon ni Miss Israel. Hindi rin sumali si Nancy Ann Martin ng Hamayka dahil tutol ang pamahalaan sa pagsali sa kompetisyon dahil sa pagsali ng kandida mula sa Timog Aprika. Hindi sumali si Charmine Theobalds ng San Vicente at ang Granadinas dahil sa kakulangan sa badyet.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1971, 12 mga semifinalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Kumalahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 12 mga semifinalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa final interview.
Mga kandidata
77 kandidata ang lumahok para sa titulo.
Mga Visigodo
thumb| Detalye ng [[Reccesuinth|votive na korona ng Reccesuinth mula sa Treasure of Guarrazar, (Toledo-Spain) na nasa Madrid. Binabaybay ng mga nakasabit na titik ang [R]ECCESVINTHVS REX OFFERET [Inalok ito ni Haring R.].]] Ang mga Visigodo (Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi, Wisi) ay isang maagang grupong Hermaniko na kasama ng Ostrogodo ay bumubuo ng dalawang pangunahing grupong pampolitika ng mga Godo loob ng Imperyong Romano sa huling sinaunang panahon, o kilala bilang Panahon ng Paglipat. Ang mga Visigodo ay umusbong mula sa mga naunang pangkat ng mga Godo, kabilang ang isang malaking pangkat ng Thervingi, na lumipat sa Imperyong Romano simula pa noong 376 at naging pangunahing papel sa pagkatalo sa mga Romano sa Labanan ng Adrianopolis noong 378. Ang mga ugnayan sa pagitan ng mga Romano at mga Visigodo ay magkakaiba-iba, minsanang nagtutunggalian sa isa't isa, at gumagawa ng mga kasunduan kung maginhawa. Sa ilalim ng kanilang unang pinuno, ang Alarico I, sinalakay nila ang Italya at dinambong ang Roma noong Agosto 410. Pagkatapos, nagsimula silang tumira, una sa timog Galo at kalaunan sa Hispania, kung saan itinatag nila ang Kahariang Visigodo at pinanatili ang pag-iral mula ika-5 hanggang ika-8 siglo AD.
Anna Vicente
Si Anna Vicente, ay (ipinanganak noong 9 Hulyo 1998) ay isang Pilipinong aktres na unang nakita sa showbis industry sa Aswang (2011), Shake Rattle and Roll Fourteen: The Invasion (2012) at Inday Wanda (2010). Siya ay kasalukuyang naka-kontrata at makikita sa himpilan ng GMA Network sa kanyang pagganap sa kontrabida roles.
Chanel
Ang Chanel ay isang Pranses na tahanan ng moda na nakatuon sa mataas na moda pangkababaihan at mga damit na ready-to-wear, pangkarangyaan, at mga palamuti. Ang kumpanya ay pagmamay-ari nina Alain Wertheimer at Gérard Wertheimer, mga apo ni Pierre Wertheimer, na isang maagang kasosyo sa negosyo ni couturière Coco Chanel. Sa kaniyang kabataan, nakuha ni Gabrielle Chanel ang palayaw na "Coco" mula sa kanyang panahon bilang isang chanteuse. Bilang isang tagadisenyo ng moda, si Coco Chanel ay nagsilbi sa panlasa ng kababaihan para sa kagandahan sa damit, na may mga blusa, suit, pantalon, damit, at alahas (hiyas at bijouterie) na may simpleng disenyo, na pumalit sa masagana, sobrang disenyo, at mahigpit na damit at palamuti ng moda noong ika-19 na siglo. Ang mga tatak ng produktong Chanel ay naisapersonal ng mga lalaki at babae na mga modelo ng fashion, idolo, at artista, kasama sina Inès de La Fressange, Catherine Deneuve, Carole Bouquet, Vanessa Paradis, Nicole Kidman, Jackie Kennedy, Anna Mouglalis, Audrey Tautou, Keira Knightley, Kristen Stewart, Pharrell Williams, Jennie Kim, Cara Delevingne, at Marilyn Monroe.
Elohim
Ang Elohim (אֱלֹהִ֔ים) ay isang katagang ginagamit sa Tanakh o Lumang Tipan na singular Diyos o plural na "mga Diyos". Sa Hebreo, ang hulaping -im ay tumutukoy sa maskulinong plural o maramihan. Kapag ginagamit sa mga pandiwa at pang-uring singular, ang elohim ay itinuturing na isang Diyos. Kapag ginagamit sa mga pandiwa at pang-uring plural, ito ay itinuturing na plural na "Mga Diyos". Ayon sa mga iskolar ng Bibliya, ang mga Sinaunang Israelita sa simula ay mga politeistiko na sumasamba sa maraming mga Diyos at kalaunang naging mga monolatrista na sumasamba sa isang pambansang Diyos na si Yahweh ngunit kumikilala sa pag-iral ng ibang mga Diyos at kalaunan ay naging mga monoteista na kumikilala at sumasamba lamang sa isang Diyos na si Yahweh na lumitaw pagkatapos ng pagkakatapon sa Babilonya noong ca. 587/586 BCE.
Pinagmulan
Pinaniniwalan ng mga skolar na ang Elohim ay nabuo mula sa eloah na isang pinalawak na anyo ng Hilagang kanlurang Semitikong katagang (אֵל, ʾēl). Ang katagang "Elohim" ang isa sa maraming mga pangalan ng Diyos ng Israel na ginamit sa Tanakh o Lumang Tipan. Gayunpaman, ito ay ginagamit rin sa Tanakh para tukuyin ang "Mga Diyos" ng ibang mga bansa. Ang ekstaktong kognato sa labas ng Hebreo ay matatagpuan sa Ugaritikong ʾlhm, ang pamilya ng Diyos na si El na manlilikhang Diyos at pinunong Diyos ng panteon na Cananeo. Ang salitang el ang pamantayang kataga para sa Diyos sa ibang mga wikang Semitiko kabilang ang Ugaritiko. Sa siklo ni Ba'al na Ugaritiko, mababasa ang "pitumpong mga anak na lalake ni Asherah(KTU2 1.4.VI.46). Ang pariralang bene elohim sa Tanakh na karaniwang sinasalin sa Ingles na "mga anak na lalake ng Diyos" ay may katumbas sa mga tekstong Penisyo at Ugaritiko na tumutukoy sa kapulungan ng mga Diyos.
Hindi malinaw na kahulugan
Bagaman ang Elohim upang tukuyin ang Diyos ng Israel ay may konstruksiyong singular sa ilang mga talata ng Tanakh(kung ang pandiwa o pang-uri na tumutukoy dito ay singular), may ilang mga eksepsiyon na ang "Elohim" ay nangangahulugang "mga diyos" upang tukuyin ang Diyos ng Israel. Halimbawa, sa Genesis 20:13, 35:7, 2 1 Samuel 7:23, Awit 58:11, at ang pangalan ng "Buhay na Diyos" sa Deuteronomio 5:26, ang "Elohim" ay nasa anyong plural dahil sa ito ay tinutukoy ng plural na pang-uri na אלהים חיים.
Ang Elohim ay ginamit upang tukuyin ang mga espirito ng namatay (1 Samuel 28:13).
Sa Tanakh, minsang ginagamit ang Elohim bilang referent o object ng pangungusap at walang kasamang pandiwa o pang-uri kaya hindi malinaw kung ito ay nangangahulugang singular na "Diyos" o plural na "Mga Diyos" gaya ng sa Awit 8:5.
Kapulungan ng mga Diyos
Ayon sa skolar ng Hebreo na si Mark S. Smith, ang nosyon ng Diyos sa Israel ay sumailalim sa mga radikal na pagbabago sa buong kasaysayan ng pagkakabuo ng sinaunang Israel. Ayon kay Smith, ang pagiging hindi malinaw ng kahulugan ng Elohim sa Bibliya ay resulta ng mga gayong pagbabago na muling pagpapakahulugan ng politeistismo o paniniwala nila sa "maraming Diyos" sa mga simulang yugto ng Israel tungo sa paniniwalang monolatrismo noong ika-7 hanggang ika-6 siglo BCE hanggang sa paglitaw ng striktong monoteismo o "isang Diyos" sa paglitaw ng Hudaismong rabiniko noong ika-2 siglo CE.
Sa Awit 82:1, ang Elohim ay ginamitan ng singular na pandiwa at maliwanag na tumutukoy sa "Diyos"
Mosque ng Roma
Ang Mosque ng Roma (Moschea di Roma), na matatagpuan sa Parioli, Roma, Italya, ay ang pinakamalaking mosque sa kanluraning mundo sa lawak ng sakop. Mayroon itong lugar na 30000 m2 at kayang tumanggap ng higit sa 12,000 katao. Ang gusali ay matatagpuan sa lugar ng Acqua Acetosa, sa paanan ng Monti Parioli, hilaga ng lungsod. Ito rin ang upuan ng Sentro ng Kulturang Islamiko ng Italya ( Centro Culturale Islamico d'Italia).
Elohim
Kapulungan ng mga Diyos
ngunit sa Awit 82:6 ang elohim ay ginamitan ng pandiwang plural na nangangahulugang "Mga Diyos"
Mosque ng Roma
Dagdag sa pagiging isang lugar ng pagpupulong para sa mga relihiyosong aktibidad, nagbibigay ito ng mga serbisyong pangkultura at panlipunan na nagbubuklod sa mga Muslim. Mayroon din itong mga aral, seremonya sa kasal, serbisyong libing, exegesis, eksibisyon, konbensiyon, at iba pang pangyayari, sa kabila ng lokasyon ng mosque ay may maliit na porsiyento ng Muslim.
Elohim
Kapulungan ng mga Diyos
Ang talatang ito ay sinipi rin ni Hesus sa Juan 10:34,
Sodium bicarbonate
thumb|Mga cupcake na hinalo ng sodang panghurno bilang pampaalsa Ang sodium bicarbonate (bicarbonato de sodio), na kilala rin bilang sodang panghurno (baking soda), ay isang kompuwestong kimikal na may pormulang NaHCO3. Isa itong asin na binubuo ng sodyong kasyon (Na+) at bikarbonatong anyon (HCO3−). Isang puting solido ang sodium bicarbonate na malakristal, ngunit pinong pulbos ang kadalasang itsura nito. Mayroon itong bahagyang maalat, alkalinang lasa ng kahawig sa sodium carbonate. Nahcolite ang tawag sa anyong likas na mineral nito. Isa itong bahagi ng mineral na natron at masusumpungan ito na nakatunaw sa maraming bukal.
Pampaalsa
Sa pagluluto, pangunahing ginagamit ang sodang panghurno sa paghuhurno bilang pampaalsa. Kapag may reaksiyon ito sa asido, lumalabas ang carbon dioxide, kaya umaalsa ang batter at nabubuo ang kilalang tekstura at ligasgas sa mga cake, tinapay, at iba pang pagkaing inihuhurno at ipiniprito. Maaaring katawanin ang reaksiyong asido–base ng sumusunod:
Kabilang sa mga asidong materyales na nag-uudyok ng ganitong reaksiyon ang mga hydrogen phosphate, krema ng tartar, katas ng limon, yogurt, buttermilk, cocoa, at suka. Maaaring gamitin ang sodang panghurno sa maasidong sourdough, para gumaan ito at mabawasan ang maasidong lasa nito.
Maaari ring pakilusin ng init mismo ang sodium bicarbonate bilang pampaalsa sa paghuhurno dahil sa dekomposisyong termal, at lumalabas ang carbon dioxide sa mga temperaturang higit sa 80 C, gaya ng sumusunod:
Kapag ginamit sa ganitong paraan na mag-isa, nang walang maasidong sangkap (sa batter man o sa paggamit ng pulbos panghurno na may nilalamang asido), kahalati lamang ng CO2 ang lumalabas (isang molekula ng CO2 ang nabubuo sa bawat dalawang katumbas na NaHCO3). Bukod pa rito, sa kawalan ng asido, ang dekomposisyong termal ng sodium bicarbonate ay nagluluwal din ng sodium carbonate, na napakaalkalina at nagbibigay ng mapait at masabon na lasa at dilaw na kulay sa inihurnong produkto. Dahil mabagal ang reaksiyon sa temperatura ng silid, maaaring ipatayo ang mga halo (cake batter, atbp.) nang hindi umaalsa hanggang pinainit sa hurno.
Pulbos panghurno
Naglalaman ang pulbos panghurno, na ibinebenta rin sa pagluluto, ng halos 30% ng bikarbonato, at iba't ibang maasidong sangkap na naaaktiba sa pagdagdag ng tubig nang hindi kailangan ng karagdagang asido sa pinaglulutuan. Maraming anyo ng pulbos panghurno ang naglalaman ng sodium bicarbonate na pinagsama sa calcium acid phosphate, sodium aluminum phosphate, o krema ng tartar. Alkalina ang sodang panghurno; hindi nagkakaroon ng lasang metal ang asido na ginagamit sa pulbos panghurno kapag naglilikha ng sodium carbonate ang kemikal na pagbabago sa paghuhurno.
Populares
Ang Populares ( Latin para sa "pagbibigay ng pabor sa mga tao", isahan popularis) ay isang paksiyong pampolitika sa huling Republikang Romano na pinapaboran ang panawagan ng mga plebo (mga karaniwang tao).
Ang Populares ay lumitaw bilang isang pampulitika na pangkat na may mga reporma ng magkakapatid na Gracchi, na mga Tribuno ng mga Plebo sa pagitan ng 133 at 121 BK. Bagaman ang Gracchi ay kabilang sa pinakamataas na Roman aristokrasya dahil sila ay apo ng Scipio Africanus, nababahala sila para sa mga maralita sa lunsod, na ang masamang kalagayan ay tumaas ang peligro ng isang krisis sa lipunan sa Roma. Sinubukan nilang ipatupad ang isang malawak na programang panlipunan na binubuo ng isang pagbibigay ng butil, mga bagong kolonya, at muling pamamahagi ng Ager publicus upang maibsan ang kanilang sitwasyon. Gumawa rin sila ng mga batas upang bigyan ang pagkamamamayang Romano ang mga kaalyadong Italyano at repormahin ang sistemang panghukuman upang matugunan ang katiwalian. Ang magkapatid ay pinaslang ng kanilang mga kalaban, ang Optimates, ang konserbatibong paksiyon na kumakatawan sa mga interes ng may-lupang aristokrasya, na nangingibabaw sa Senado. Maraming Tribuno ng mga Plebo na kalaunan ay sinubukang ipasa ang programa ng mga Gracchi sa pamamagitan ng paggamit ng mga plebisito upang malampasan ang oposisyon ng senadora, ngunit sina Saturninus at Clodius Pulcher ay nagdusa ng parehong kapalaran ng Gracchi. Bukod dito, maraming mga politiko ng huli na Republika ang nagpostura bilang Populares upang mapahusay ang kanilang katanyagan sa mga plebo, kapansin-pansin sina Julio Cesar at Octaviano (kalaunan ay Augusto), na sa wakas ay naisabatas ang karamihan sa agenda ng Populares sa panahon ng kanilang pamamahala.
Agostino Chigi
Si Agostino Andrea Chigi (29 Nobyembre 1466 - Abril 11, 1520) ay isang Italyanong bangkero at patron ng Renasimiyento.
Ipinanganak sa Siena, siya ay anak ng kilalang bangkerong si Mariano Chigi, isang miyembro ng sinaunang at bantog na pamilya Chigi. Lumipat siya sa Roma bandang 1487, nakikipagtulungan sa kaniyang ama. Ang tagapagmana ng isang mayamang pondo ng kapital, at napayaman pa pagkatapos ng pagpapautang ng malaking halaga ng pera kay Papa Alejandro VI (at sa iba pang mga pinuno ng panahong iyon), lumayo siya mula sa karaniwang kasanayan sa merkantilismo sa pamamagitan ng pagkuha ng kapakipakinabang na mga monopolyo tulad ng monopolyo sa asin ng mga Estado ng Simbahan at ang Kaharian ng Napoles, pati na rin ang tawas nahukay sa Tolfa, Agnato, at Ischia di Castro. Ang tawas ay isang mahalagang pandikit sa industriya ng tela.
Mga Obra Maestra ng Pasalita at Di-nasasalat na Pamana ng Sangkatauhan
Sa kabuuan, ang talaan ay may 429 elemento pagsapit ng 2017.
Cola di Rienzo
Si Nicola Gabrini  (1313 – 8 Oktubre 1354), karaniwang kilala bilang Cola di Rienzo ( Italian pronunciation: [ˈKɔːla di ˈrjɛntso] ) o Rienzi, ay isang Italyanong medyebal na politiko na tanyag na pinuno, na ipinakilala ang sarili bilang "tribuno ng mamamayang Romano". Para sa kanyang demagogong retorika, popularidad, at kontra-disestablisimiyneto (bilang maharlika) na damdamin, itinuturing siya ng ilang sanggunian bilang naunang populista at bilang proto-pasista.
Plaza
thumb|[[Plaza Roma, Intramuros, Maynila]] Ang isang plaza (o liwasan, pampublikong liwasan, liwasang pambayan, liwasang panglungsod, liwasang urbano, o piazza) ay isang bukas na pampublikong espasyo karaniwang matatagpuan sa gitna ng isang tradisyonal na bayan na ginagamit para sa mga pagtitipon ng pamayanan. Ang mga nauugnay na konsepto ay ang sentrong pansibiko, ang plazang pampamilihan, at ang parke ng pamayanan.
Karamihan sa mga parisukat ay mga matigas na espasyo angkop para sa bukas na pamilihan, konsiyerto, mga rally pampolitika, at iba pang mga pangyayari na nangangailangan ng matatag na lupa. Dahil matatagpuan sa gitna, ang mga parisukat ng bayan ay kadalasang napapaligiran ng maliliit na tindahan tulad ng mga panaderya, pamilihan ng karne, tindahan ng keso, at mga tindahan ng damit. Sa kanilang sentro ay madalas na isang balon, bantayog, estatwa, o iba pang tampok. Ang mga may balong ay tinatawag na liwasang may balong.
Lindol sa Surigao del Sur ng 2020
Ang Lindol sa Surigao del Sur ng 2020 o 2020 Surigao del Sur earthquake, ay isang magnitud 6.0 na lindol ang yumanig sa lalawigan ng Surigao del Sur dahil sa paggalaw ng Philippine Trench sa Dagat Pilipinas, Nobyembre 16, 2020 6:37 am ng umaga, ito ay naramdaman sa lakas na enerhiya mula Intensity 1 hanggang 5 sa kapuluaan ng Mindanao, sa pagtataya ito ay nasa magnitud 6.4 ngunit kalaunan ito ay nasa magnitud 6.0.
Lindol
Ayon sa Philippine Institute of Volcanology and Seismology (PHIVOLCS) sa ulat ay naitala ang m 6.0 ng 6am ng umaga Philippine Standard Time (PST), at huli ng naiulat na pumalo mula m 6.4 hanggang 6.7.
Pinsala
Ito ay nagiwan ng mga sirang bahay at nagpaguho ng mga materyal sa mga naramdamang lugar, sa bayan ng Prosperidad, Agusan del Sur ay nasira ang ilang kabahayan gawa sa light materials, sirang kalsada at pag-uka ng lupa.
Ang pagyanig ay naramdaman sa malakihang isla ng Mindanao mula Camiguin hanggang Cagayan de Oro.
Optimates
Ang Optimates (Latin para sa "mga pinakamahusay", isahan: optimas), na kilala rin bilang boni ( "mabubuting tao"), ay isang konserbatibong pampulitikang pangkatin sa huling bahagi ng Republikang Romano.
Caetani
Ang Caetani, o Gaetani, ay ang pangalan ng isang marangal na pamilyang Italyano na may malaking bahagi sa kasaysayan ng Pisa at ng Roma, pangunahin sa pamamagitan ng kanilang malapit na mga ugnayan sa papado. thumb| Ang eskudo de armas ng Gaetani noong panahon ni Bonifacio VIII
Basilika
thumb| Digital na muling pagtatayo ng ika-2 siglo BC [[Basilica Sempronia, sa Forum Romanum .]] thumb| Muling ika-19 na siglong pagtatayo ng ika-2 siglo AD na[[Basilica Ulpia, bahagi ng Foro ni Trajano, Roma.]] thumb| Mga guho ng huling bahagi ng ika-5 siglo AD na basilika sa Mushabbak, Syria alt=|thumb| Ang muling pagtatayo ng basilica sa [[Fano mula sa isang paglalarawan ng arkitekto nitong si Vitruvio]] Sa arkitekturang Sinaunang Roman, ang isang basilica o basilika ay isang malaking pampublikong gusali na maraming puwedeng paglaanan, karaniwang itinatayo sa tabi ng foro ng bayan. Ang basilica ay nasa Latin na Kanlurang katumbas ng isang stoa sa Griyegong Silangan. Ang gusali ay nagbigay ng pangalan nito sa arkitekturang anyo ng basilika.
Orihinal, ang isang basilica ay isang sinaunang Romanong pampublikong gusali, kung saan isinasagawa ang mga korte, pati na rin ang pagsasagawa ng iba pang opisyal at pampublikong gawain. Ang mga basilika ay karaniwang mga hugis-parihaba na mga gusali na may gitnang nabe na tinatabihan ng dalawa o higit pang naaayong pasilyo, na may bubong sa dalawang antas, na mas mataas sa gitna ng nabe upang magkaroon ng claristorio at mas mababa sa mga gilid-pasilyo. Isang abside ay sa isang dulo, o mas madalas sa magkabilang dulo o sa gilid, karaniwang naglalaman ng nakataas na tribuno na inuupuan ng mga mahistradong Romano. Ang basilika ay matatagpuan sa gitna ng bawat bayanng Romano, karaniwang katabi ng foro at madalas na katapat ng isang templo sa mga foro ng panahong imperyal. Ang mga Basilicas ay itinayo din sa mga pribadong tirahan at mga palasyong imperyal at kilala bilang "basilika pampalasyo".
Sa huli na pahnahon, ang mga gusali ng simbahan ay karaniwang itinatayo bilang martyria, o may plano sa arkitektura ng basilica. Ilang dakilang Kristiyanong basilika ang itinayo noong huling bahagi ng paghahari ni Constantino ang Dakila. Matapos ng Konsilyong Niceno, ang mga basilika ay naging isang karaniwang modelo para sa mga puwang pang-Kristiyano para sa kongregasyonal na pagsamba sa buong Mediteraneo at Europa. Mula sa unang bahagi ng ika-4 na siglo, ang mga basilikang Kristiyano, kasama ang kanilang mga nauugnay na catacumba, ay ginamit para ilibing ang mga patay.
Sa pamamagitan ng pagpapalawig, ang pangalan ay inilapat sa mga simbahang Kristiyano na gumamit ng parehong pangunahing plano at ginagamit bilang isang termino sa arkitektura upang ilarawan ang mga naturang gusali. Patuloy itong ginagamit sa isang kahulugan ng arkitektura upang ilarawan ang mga hugis-parihaba na gusali na may gitnang pusod at mga pasilyo, at karaniwang isang nakataas na plataporma sa kabaligtaranng dulo mula sa pintuan. Sa Europa at sa Amerika ang basilica ay nanatiling pinakakaraniwang estilo ng arkitektura para sa mga simbahan ng lahat ng denominasyong Kristiyano, kahit na ang plano sa pagtatayong ito ay naging mas hindi nangingibabaw sa mga bagong gusali mula pa noong huling bahagi ng ika-20 siglo.
Pamilya Chigi
thumb|194x194px| Eskudo de armas ng Agostino Chigi. Ang pamilya Chigi ( IPA: Ang [ˈkiːdʒi] ) ay isang pamilyang prinsipeng Romano na mula sa Siena na nagmula sa mga konde ng Ardenghesca, na nagmamay-ari ng mga kastilyo sa Maremma, katimugang Tuscany. Ang pinakamaagang tunay na pagbanggit sa kanila ay noong ika-13 siglo, kasama ang isang Alemanno, tagapayo ng Republika ng Siena.
Solifugae
Ang Solifugae ay isang pagkakasunud-sunod ng mga hayop sa klase ng Arachnida na kilala nang iba-iba bilang mga kamelyo, mga alakdan ng hangin, mga gagamba ng araw, o solifuge. Kasama sa orden ang higit sa 1,000 na inilarawan espesye sa tungkol sa 153 genera. Sa kabila ng karaniwang mga pangalan, hindi sila totoo alakdan (order Scorpiones) o totoo gagamba (order Araneae).
Daungang Victoria
Ang Daungang Victoria (Ingles: Victoria Harbour; Tsino: 維多利亞港 (tradisyonal), 维多利亚港 (payak)) ay isang likas na daungan na matatagpuan sa pagitan ng Tangway ng Kowloon at Pulo ng Hong Kong sa Hong Kong. Naging instrumental ang Daungang Victoria sa pagsakop ng mga Briton sa Hong Kong, ang pag-unlad nito bilang isang sentro para sa pandaigdigang pangangalakal, at isa ito sa mga pinakatampok na simbolo ng lungsod.
800px|thumb|center|Isang panorama ng Pulo ng Hong Kong sa gabi mula sa Abenida ng mga Bituin (Avenue of Stars) sa Tsim Sha Tsui
Kasaysayan
Ilan sa mga unang gawaing panlibangang isinagawa sa daungan ay ang mga paligsahang pampalakasan sa tubig, tulad ng paglalangoy at water polo, sa pagitan ng mga kasapi ng unang samahang pampalakasan sa Hong Kong, ang Victoria Recreation Club, noong dekada 1850. Sa panahon ng Himagsikang Taiping, pumarada any mga armadong rebelde sa mga kalsada ng Hong Kong. Noong 21 Disyembre 1854, inaresto ng pulisya ng Hong Kong any ilang mga armadong rebelde na malapit nang atakihin ang Lungsod Kowloon. Noong 23 Enero 1855, muntik nang magkadigmaan sa pagitan ng isang plota ng mga hungkong Taiping at mga barkong pandigma ng hukbong dagat ng Tsinang Imperyal sa daungan, at umambag ito sa pag-init ng tensiyon sa pagitan ng dalawang panig na nagresulta sa Digmaan ng mga Pana (Arrow War). Orihinal na ipinangalang "Daungan ng Hong Kong" ang daungan, ngunit pinalitan ang pangalan nito sa kasalukuyang "Daungang Victoria" upang masiguraduhan ang kalagayan ng daungan bilang kanlungan para sa plota ng mga barkong pandigma ng Britanya sa ilalim ng autoridad ni Reyna Victoria.
Heograpiya
May lawak na halos 41.88 km2 ang Daungang Victoria sa hulling pagtataya noong 2004. Karaniwang kinikilala bilang silangang hangganan nito ang guhit na binubuo sa pagitan ng pinakasilangang bahagi ng Siu Chau Wan (小酒灣) at ng A Kung Ngam (亞公岩). Karaniwang kinikilala naman bilang kanlurang hangganan nito ang guhit na nasa pagitan ng pinakakanlurang punto ng Pulo ng Hong Kong hang gang sa pinakakanlurang punto ng Pulong Lunti (Green Island), tapos isang tuwid na guhit mula sa pinakakanlurang bahagi ng Pulong Lunti sa pinakapunto ng Tsing Yi sa timog-silangan tapos sinusundan nito ang dalampasigan sa silangan at hilaga ng Tsing Yi hanggang sa pinakakanluran nito, at mula roon isang tuwid na guhit papunta sa tunay na hilagan patungong Tsina.
May apat na pangunahing pulo na nasa loob ng daungan:
Dahil sa reklamasyon ng lupa, may ilan ding mga dating pulo na konektado na ngayon sa magkakatabing lupain o mas malaking pulo:
Gil Álvarez Carrillo de Albornoz
Si Gil álvarez Carrillo de Albornoz mas karaniwang Gil de Albornoz (Egidio Álvarez de Albornoz y Luna  ; c. 1295/1310 - 23 Agosto 1367), ay isang Espanyol na kardinal, arsobispo, Kansilyer ng Toledo at pinuno ng simbahan. Siya ay isang inapo ng mga hari ng León at Aragón at nagtatag ng Collegio di Spagna, isang institusyong pang-akademiko sa Bologna.
Mga panlabas na link
Pinagmulan ng Juan Ginés de Sepúlveda tungkol kay G. Albornoz
Maika Rivera
Si Maika Jae Rivera Tanpoco (ipinanganak Oktubre 27, 1995 sa Angeles, Pampanga), higit na kilala bilang Maika Rivera, ay isang Pilipina na manlalaro ng tennis, modelo at aktres.
Jiang Zemin
Si Jiang Zemin (17 Agosto 1926 - 30 Nobyembre 2022) ay isang politikong Tsino na nagsilbi bilang pangkalahatang kalihim ng Partidong Komunista ng Tsina (CCP) mula 1989 hanggang 2002, bilang tagapangulo ng Komisyong Sentral ng Sandatahan mula 1989 hanggang 2004, at bilang pangulo ng Tsina mula 1993 hanggang 2003. Si Jiang ay ang panakamataas na pinuno (paramount leader) ng Tsina mula 1989 hanggang 2002. Siya ang pangunahing pinuno ng ikatlong henerasyon ng Tsinong pamunuan, isa lamang sa apat na pangunahing pinuno kasama sina Mao Zedong, Deng Xiaoping at Xi Jinping.
Hindi niya inaasahan na mapapapunta siya sa kapangyarihan pagkatapos lamang ng protesta at masaker sa Tiananmen Square noong 1989, ito'y nangyari nang palitan niya si Zhao Ziyang bilang pangkalahatang kalihim ng CCP dahil sa kanyang umano'y suporta sa mga protesta.
Noong panahong iyon, si Jiang ang pinuno ng partido sa lungsod ng Shanghai. Habang patuloy na humihina ang pagkikipagugnayan ng "Walong Nakatatanda" sa mga pulitikang Tsino, pinagpatibay ni Jiang ang kanyang hawak para sa kapangyarihan bilang isang "pinaka-pangunahing pinuno" ng bansa noong 1990s. Nang mahimok sa impluwensya sa mga paglalakbay ni Deng Xiaoping noong 1992, opisyal na ipinakilala ni Jiang ang terminong "sosyalistang ekonomiya ng merkado" sa kanyang talumpati noong ika- 14 na CCP National Congress na ginanap sa huling bahagi ng taong iyon, na nagpapabilis ng "pagbukas at reporma".