cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imbertebrado
Bumuo ang mga imvertebrado ng grupong parapiletiko. Lahat ng mga nakatalang phyla ay mga imbertebrado kasama ang dalawa sa tatlong subphyla sa Phylum na Kordata: ang Urochordata at Cephalochordata. Ang dalawang ito, kasama ang lahat ng mga nakikilalang mga imbertebrado, ay mayroon isang pulutong na henyong Hox, habang ginaya ang orihinal na kumpol ng higit sa isang beses ang sa mga bertebrado. Sa loob ng paleosoolohiya at paleobiolohiya, karaniwang pinagaaralan ang mga imbertabradong kapwa malaki at maliit sa loob ng disiplinang pagaaral ng mga fossil na tinatawag na paleontolohiyang pang-imbertebrado.
Kabilang sa mga imbertebrado ang mga hayop na may eksoiskeleton o panlabas na sangkabutuhan.
Mga makroimbertebrado
Ang salitang makroimbertebrado ay nakaugaliang gamitin para sa mga imbertebradong pantubig kasama ang mga insekto (halimbawa na ang mga larbang Ephemeroptera at Trichoptera), mga crustacean (ang mga amphipod), mga mollusc (ang mga susong pandagat) at mga bulati (ang mga platyhelminthe), na namumuhay sa mga kailugan, lawa, dagat-datagatan, basang-kalupaan o karagatan. Kaugnay sa mga usaping pang-kasaysayan, ginamit bilang palatandaan (indikasyon) ng kalusugan ng ekosistema at ng katutubong kabukurang pang-biyolohiya. Isa sila sa mga susing-bahagi ng umiikot na sistemang tanikala ng panginginain.
Karamihan sa mga palatandaang ginagamit para suriin ang kalidad ng tubig ay naging mga pang-hanay sa iba't ibang mga uri ng mga bentikong makroimbertebrado ayon sa sensitibidad sa polusyon. Nagbibigay tanda na ang katawan ng tubig ay malusog ang presensiya ng mga makroimbertebrado nakadarama ng polusyon. Sa kabaligtaran, isang indikasyon ng mababang kalidad ng tubig ang pagkakaroon ng mga makroimbertebradong sobrang magpahintulot ng polusyon. Ang isang katawaan ng tubig na may hawak na masagana at magkakaibang populasyon ng mga makroimbertebrado ay mainam ayon sa pamantayang ideyal.
Kabilang sa mga makroimbertebradong tradisyunal na sensitibo sa polusyon ang mga sumusunod:Langaw-mayo (epemeroptera), mga Caddisfly (trichoptera), at batong-langaw (Plecoptera). Mga karaniwang ibinibilang sa mga makroimbertebradong nakapagtitiis sa maruming tubig ang mga sumusunod: bulating-tubig (Oligocheata), linta (Hirudinea) at mga hindi-nangangagat na mga bulating-dugo (Chironomidae).
Ang mga pangunahing palatandaan ng pagkakaroon ng marami at magkakaibang mga makroimbertebrado ang daloy, pagkain, habitasyon, at kalidad ng tubig. Kabilang sa mga pinanggagalingan ng tubig ang mga pitoplankton, biopilmo (na mga patong mga mga bakterya o ibang mikro-organismo na bumabalot sa mga nakalubog na mga kalatagan) at ang mga organikong material na pang-terestriyal (katulad ng mga dahon) na pumapasok sa tubig mula sa mga halamanan ng mga baybayin sa pagitan ng katihan at katubigan (o sonang riparyan). Karamihan at karaniwang nagaganap ang paghuli at pagkain (predasyon) ng isda sa mga makroimbertebrado. Kabilang sa mga susing-pook (habitat) ang mga sedimentong bentiko, halamang dagat at makahoy na mga labi. May malaking impluwensiya ang antas ng salinidad, temperatura, natunaw na oksiheno, at kalabuan ng tubig.
Mariupol
Ang Lungsod ng Mariupol (Ukrainian: Mapiуполь, Mapiюпіль; Ruso: Maриуполь; Griyego: Μαριούπολη, Marioupoli) ay isang lungsod sa dakong timog-silangang bahagi ng Ukraine, matatagpuan ito sa hilagang baybayin ng Dagat ng Azov sa bukana ng ilog Kalmius. Ang lungsod ang ikasampung pinakamalaki sa Ukraine at ikalawa naman sa oblast ng Donetsk. Base sa pagtataya ng taong 2013, ang populasyon ng lungsod ay 461,810. Ang populasyon ay binubuo ng mga etnikong Ruso at Ukrainian pero karamihan sa kanila ay nagsasalita ng wikang Ruso.
Ginawang kabisera ng oblast ng Donetsk ang lungsod matapos itong makuha ng mga rebeldeng pro-Russian noong 2014. Nabawi ng gobyerno ang lungsod noong 13 Hunyo 2014.
Ang lugar ng Mariupol ay isang dating tirahan ng mga Cossack na ang pangalan ay Kalmius. Naging lungsod ang Mariupol noong 1778. Ang lungsod ay naging sentro ng kalakalan ng trigo, metalurhiya at inhenyira. Gumawa ng kontribusyon ang Mariupol sa industriyalisasyon ng Ukraine. Sa panahon ng Unyong Sobyet, ang lungsod ay dating nakilala sa pangalang Zhdanov, ang apilyedo ni Andrei Zhdanov, isang politiko sa panahon ng Unyong Sobyet.
Etimolohiya
Ang modernong pangalan ng Mariupol ay mula sa salitang Griyego na poli na ang ibig sabihin ay lungsod at Maria bilang pagbibigay pugay kay Maria Feodorovna.
Kasaysayan
Ang lungsod ng Mariupol ay itinatag noong ika-18 na siglo ni Vasily A. Chertkov, gobernador ng Gobernorado ng Azov. Noong 1782 ang lungsod ay naging kabisera ng pampangasiwaan ng Gobernorado ng Azov na may populasyon na 2,948. Pagdating ng 1850s, 4,600 na ang populasyon ng lungsod.
Pagkatapos makumpleto ang konstruksyon ng riles ng tren sa Yuzovka (Donetsk ngayon) noong 1882, iniluluwas na sa pantalan ng Mariupol ang mga trigong galing sa Gobernorado ng Yekaterinoslav at karbong galing sa Dones Basin.
Naging sentro ng lokal na kalakalan ang Mariupol hanggang 1898, nang magbukas ang isang Belgian subsidiary ng isang pagawaan ng bakal sa Sartana malapit sa lungsod (Ilyich Steels and Iron Works ngayon).
Umabot sa 58,000 ang populasyon ng Mariupol noong 1914. Unti-unting nabawasan ang populasyon at industriya pagdating ng 1917 dahil sa February Revolution at ng digmaang sibil sa Rusya. Isang bagong pagawaan ng bakal (Azovstal) ang itinayo malapit sa ilog Kalmius.
Sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, inokupa ng Alemanyang Nazi ang lungsod mula 8 Oktubre 1941 hanggang 10 Setyembre 1943. Sa panahong ito lubusang nasira ang lungsod at maraming tao ang namatay. Ang populasyon ng mga Hudyo sa lungsod ay nawala bunga ng dalawang operasyong nilunsad para sila'y ubusin.
Populasyon
Ang populasyong ng Mariupol ay 486,856 tao (2011), pagkuha sa account ang suburbs. Etniko grupo: mga Ukrainians — tungkol sa 48 %, Russian — 43 %, Greeks — 7 %, Belarusians, Hudyo, Armenians, Bulgarians at iba pang mga tao. Ang maximum na bilang ng populasyon ng halos 550,000 mga tao ay sinusunod sa 1992. Ang ganap na karamihan (87 %) ay nagsasalita Russian, Ukrainian wika ay gumagamit ng mas mababa sa 10 % ng populasyon (halos lahat ng mga ito magsalita sa «Surzhik» — isang timpla ng Russian at Ukrainian wika). Mga natatanging katangian ng bayan ay ang lokal na Griyego na wika («Azov Greeks»): Rumaiic wika (Griyego-Hellenic) at Urum wika (Griyego-Tatar). Tungkol sa 2 % ng populasyon ay nagsasalita ang mga lokal na wika Greeks.
Industriya
Ang lungsod ay may malaking bilang ng mga pangunahing pang-industriya na mga negosyo, kabilang ang pinakamalaking enterprise sa ang Donbass — Ilyich Iron at Steel gawa at metalurhiko gawa sa «Azovstal», isang higanteng machine-gusali halaman «Azovmash» pagawaan ng mga bapor, kemikal, kouk, pagkain at hinabi industriya. Ang pinakamalaking sasakyan kompanya ay kalakalan dagat port, paliparan, estasyon ng tren, estasyon ng bus at intercity sasakyan (trambya, troli, bus, minibuses).
Administrative dibisyon
Mariupol ay nahahati sa apat na administrative na «raions» (rehiyon) na may populasyong ng higit sa 100,000 mga tao, sa «Zhovtnevy» (gitnang rehiyon, ang pinakamalaking sa pamamagitan ng populasyon), sa «Illichivsky» (pinangalanan matapos Illich), sa «Ordzhonikidzevsky» (pinangalanan matapos Ordzhonikidze), sa «Primorsky». Gayundin lokal na settlements ay subordinated sa ang mga awtoridad ng lungsod: Sartana, Stary Krym at Talakovka.
City pamamahala
Buhay ng Mariupol pinamamahalaang sa pamamagitan ng Konseho ng Lunsod — lokal na parliyamento, na binubuo ng 76 deputies. Ang pinuno ng ang Mariupol konseho ng lungsod ay ang Mayor («Lungsod Head»). Dahil ang 1998 Mariupol Mayor ang Yuri Khotlubey. Ang mga ganap na bilang ng mga deputies ay mula sa ang pampolitika ng Partido sa Rehiyon, mayroon ding mga kasapi ng komunista, sosyalista at iba pang mga partido ng Ukraine.
Arkitektura
Ang Downtown binubuo pangunahin ng limang-kuwento gusali, bagong tirahan distrito na ay binuo sa mga bahay ng mga sampung o labindalawang sahig, ay matatagpuan sa paligid at ang layo mula sa industriya. Kalahati ng ang pabahay ay iniharap ng isang asyenda isa-kuwento bahay. Ang isang malaking teritoryo ay sumasakop sa pamamagitan ng pang-industriyang mga negosyo.
Ekolohiya
Mariupol ay isa sa mga pinaka-polluted lungsod sa Ukraine dahil sa malaking bilang ng mga itinapon ng mga pang-industriya gas at dust. Ang pinakamalaking pinagmumulan ng polusyon ng kapaligiran ay metalurhiko at kouk halaman. Matatagpuan ang bayan sa paraan ng hangin mula sa metalurhiko gawa ang «Azovstal», kung ano ang itinayo sa 1933 sa ang puso ng lungsod sa baybayin ng Sea Azov. Sa karagdagan, ang isang mahalagang pinagkukunan ng polusyon ay isang labis na karga ng mapanganib na mga kalakal sa ang puwerto.
Edukasyon
Mariupol ay may dalawang mga unibersidad ng estado (Mariupol State University at Azov Technical State University), Azov Naval Institute, tungkol sa animnapung paaralan, ang ilang mga kolehiyo at teknikal na mga paaralan.
Travel Guide
Ang mga pangunahing attractions ng lungsod: Mariupol lokal na kasaysayan museo at Mariupol sining museo (address: Georgievskaya STR), sa parke sa «City Garden», Luna Park «Extreme-Park» (address: Metallurgov Av), swimming pool «Neptune» (address : Metallurgov Av), yelo komplikadong «malaking bato ng yelo» (address: Petrovsky park), artipisyal ski tumatakbo «Alaska», urban tabing-dagat, ang lumang tore ng tubig (address: Varganov STR), ang mga tahanan na may spiers at teatro (Address: madula sq.), ang palasyo kultura «Molodyozhny» (address: Harlampievskaya STR), ang gusali ng Industrial teknikal na paaralan (address: Georgievskaya STR), stadiums «Illichivets», sa «Azovstal» at iba pang, ang mga monuments ng sa Vladimir Vysotsky, Arkhip Kuindzhi (ipinanganak sa Mariupol), Metropolitan Ignatius, Taras Shevchenko at din Orthodox at Muslim na mga templo. Kalikasan reserbang Kamennye Mogily («Stone libingan») at Khomutovskaya kapatagan (sa «Khomutovo kapatagan») na may mga natatanging mga lokal na flora at palahayupan ay malapit sa bayan.
Police telepono — 102, pangangalagang medikal telepono — 103, iligtas serbisyo ng telepono — 101, lungsod pangangasiwa telepono — 332,240, Griyego Konsulado telepono — 345,384, tren estasyon telepono — 334,217, estasyon ng bus telepono — 331,168, otel «Spartak» telepono — 331,088, otel «European» telepono — 530,373.
Ang Brahmin at ang Mangosta
Ang Brahmin at ang Mangosta (o Ang Asawa ng Brahmin at ang Mangosta) ay isang kuwentong-pambayan mula sa India, at "isa sa mga pinakanaglakbay na kuwento sa mundo". Inilalarawan nito ang padalus-dalos na pagpatay sa isang tapat na hayop, at sa gayon ay nagbabala laban sa padalus-dalos na pagkilos. Ang kuwento ay pinagbabatayan ng ilang alamat sa Kanluran, tulad ng kay Llywelyn at ng kaniyang asong si Gelert sa Gales, o ng Saint Guinefort sa Pransiya. Ito ay inuri bilang Aarne-Thompson tipo 178A.
Pinamulan at paglalakbay
Ang kuwento ay unang pinag-aralan noong 1859 ni Theodor Benfey, ang paunang nagtaguyod ng panitikang mapaghambing, nang ikumpara niya ang mga bersiyon sa India, Gitnang Silangan, at Europa. Noong 1884, ipinakita ng W. A. Clouston kung paano ito nakarating sa Gales.
Itinuturing ni Murray B. Emeneau ang pagkalat ng kuwentong ito, sa pamamagitan ng mga hakbang nito mula sa India hanggang Gales, bilang "isa sa mga pinakamahusay na napatunayang kaso ng naturang mga pagkalat ng mga kuwentong-pambayan". Ito ay inuri bilang Aarne-Thompson type 178A.
Ang kuwento ay nangyayari sa lahat ng mga bersiyon ng Panchatantra, gayundin ang mga huling gawa ng Sanskritong Hitopadesha at ang Kathasaritsagara. Ito rin ay nangyayari sa karamihan ng mga wika ng India (at Timog Asya) kung saan ito ay lubos na pamilyar. Halimbawa, sa estado ng Karnataka sa Timog India, ang kuwento ay nangyayari bilang isang salawikain sa mga inskripsiyon, bilang isang eskultura sa isang templo, sa mga salaysay ng naglalakbay na mga mananalaysay at mang-aawit, at sa pelikula. Katulad nito, ang epiko ng Tamil na Silappatikaram ay naaalala ang kuwento sa pamamagitan lamang ng pangalan nito.
Tulad ng iba pang bahagi ng Panchatantra, sa pakanlurang paglipat nito ay naglakbay ito mula sa Sanskrit patungong Arabic (bilang Kalila wa Dimna), Persa, Ebreo, Griyego, Latin, Lumang Pranses, at kalaunan sa lahat ng pangunahing wika ng Europa (bilang The Fables of Pilpay o Bidpai, mula sa Ruso hanggang Gaelika hanggang Pranses. Sa paglipat nito sa silangan, lumilitaw ito sa Tsino (sampung bersiyon, kasama ang pagtanggal ng Vinaya Pitaka), at sa isang malawak na rehiyon mula Mongolia hanggang Malaysia. Ito rin ang tanging kuwento na matatagpuan sa lahat ng pamamatnugot ng Panchatantra, lahat ng bersiyon ng "Aklat ng Sindibad" (hindi Sindbad), at lahat ng bersiyon ng "The Seven Sages of Rome".
Ito ay matatagpuan din sa Mehiko at Estados Unidos. Napagmasdan ni Blackburn na ang pabula ay hindi isang patay na tradisyon at kasalukuyan pa rin, dahil iniulat ito ng isang pahayagan sa Belhika bilang isang anekdota tungkol sa isang lalaki na iniwan ang kaniyang anak at aso sa isang shopping trolley sa kaniyang kotse.
Naganap din ang paksa, na may masayang pagtatapos, sa pelikulang Disney na Lady and the Tramp (1955).
Salmonella nitra
Ang Salmonella nitra ay isang ikalawang pang-uring uri ng Salmonella na kung saan ay napapabilang sa Grupo A na may antigens na O na may 2,12 at H, Phase 1 ay g,m subalit walang Phase 2.
Pakil
= Kasaysayan = Ang lupain mula Punta Inuod hanggang sa Guinabihan, Banilan ay kung saan ang mga unang naninirahan na sina Gat Maitan at asawang si Panumbalihan, at Gat Silayan Maginto at asawang si Potongan ay unang nagtatag. Matapos ang serye ng mga pagsalakay ng mga pirata at mandarambong, lumipat sila sa kasalukuyang lugar ng Poblacion, naiwan ang Punong Maginoong Dalaga na namuno sa lugar. Ipinapaliwanag ng account na ito kung bakit ang Pakil ay may dalawang teritoryo sa silangang at kanlurang bahagi ng lawa. Ang Gat Maitan at Gat Silayan ay isa sa mga pinuno ng pinuno mula sa sinaunang bayan ng Malolos na tinawag ng mga pre-kolonyal na mangangalakal na Tsino mula sa Fujian bilang "Lihan" kung saan sagana na naninirahan sina Gats at Lacandolas sa baybayin ng baybayin ng Manila sa ilalim ng Kaharian ng Tondo. Si Gat Silayan ay talagang isa sa mga kasapi ng naghaharing angkan ng Lihan na ang mga pangalan ay nagtatag ng awalan na "gat" isang titulong pang-hari. Ang bawat miyembro ng angkan sa Malolos ay tinawag na "Gat", at ito ay naging "Gatchalian", Gatmaitan, kasama sina Lakandula at Gatbonton sa takbo ng oras [5] [mas mahusay na kailangan ng mapagkukunan]
Nang ang Espanyol Conquistador kasama ang mga Augustinian na nakadestino sa Bay ay dumating sa lugar noong 1571, ang kolonya na ito ay sa ilalim ng pamumuno ni Gat Paquil, isang inapo ni Gat Maitan na ang pangalan ay ginamit upang pangalanan ang pamayanan bilang "Paquil", na nanatili sa panahon ng buong Pamamahala ng Espanya at maagang bahagi ng panahon ng Amerikano. Ginawang "Pakil" ng Executive Order No. 77 noong 1927. [kailangan ng banggit]
Nang dumating ang mga misyonerong Franciscan noong 1578 Order of Friars Minor (OFM) Ang Pakil ay nakakabit sa bayan ng Paete noong 1602 bilang "visita" nito. Si Padre Francisco Barajas, nagsikap na paghiwalayin ang bayang ito mula sa Paete, at si Don Diego Jorge ay naging unang Capitan Municipal o Gobernadorcillo noong 12 Mayo 1676 at sa wakas ay pinangalanan si Pakil bilang isang malayang bayan na may pamamahala ng "Capitan Municipal" sa timon ng ang pamahalaang lokal na kolonyal, na ang huli ay ang Capitan Municipal na si Don Nicolas Regalado. [kailangan ng banggit]
Sa pagbabago ng pamahalaan mula sa Espanya patungong Amerikano sa kabuuang Pananakop ng Estados Unidos sa Pilipinas matapos ang pagkatalo ng Puwersang Pilipino sa Philippine-American War noong 1898-1900, kailangang ayusin ng mga Amerikano ang huwaran ng Pamahalaang Sibil sa bansa noong 1901. Ito ay si Bernardo Gonzales ay itinalaga bilang unang Pangulo ng munisipyo (Presidente Municipal) sa ilalim ng Panahon ng Amerika hanggang 25 Nobyembre 1903. Sa muling pagsasaayos na ito, ang Batas Batas Blg. 1009, ng Komisyon ng Pilipinas, ang bayan ng Pakil ay pinagsama Pangil upang mabawasan ang bilang ng mga mayroon nang bayan samantalang ang mga mahihinang bayan na isasama sa matatag para sa pagpapatibay ng lokal na ekonomiya dahil sa pinsala ng mga nakaraang digmaan. Pagkalipas ng labing siyam na taon, Noong 1 Oktubre 1927, sa bisa ng Executive Order Blg. 77, ang Pakil ay muling itinatag sa bayan kung kaya't ang Munisipalidad ng Pakil ay naibalik.
= Pananakop ng Japan sa Pilipinas = Ang pananakop ng mga Hapones sa Pilipinas (Filipino: Pananakop ng mga Hapones sa Pilipinas; Japanese: 日本 の フ ィ リ ピ ン 占領 占領; Hepburn: Nihon no Firipin Senryō) ay naganap sa pagitan ng 1942 at 1945, nang sakupin ng Imperial Japan ang Commonwealth of the Philippines noong World War II.
Ang pagsalakay sa Pilipinas ay nagsimula noong 8 Disyembre 1941, sampung oras matapos ang pag-atake sa Pearl Harbor. Tulad ng sa Pearl Harbor, ang mga sasakyang panghimpapawid ng Amerika ay malubhang napinsala sa paunang pag-atake ng Hapon. Dahil sa kawalan ng takip sa hangin, ang American Asiatic Fleet sa Pilipinas ay umatras sa Java noong 12 Disyembre 1941. Inutusan si General Douglas MacArthur na umalis, naiwan ang kanyang mga tauhan sa Corregidor noong gabi ng 11 Marso 1942 para sa Australia, 4,000 km ang layo. Ang 76,000 nagugutom at may karamdaman na mga tagapagtanggol ng Amerikano at Pilipino sa Bataan ay sumuko noong 9 Abril 1942, at pinilit na tiisin ang kasumpa-sumpa noong Marso ng Kamatayan sa Pagkamatay kung saan 7,000–10,000 ang namatay o pinatay. Ang 13,000 na nakaligtas sa Corregidor ay sumuko noong 6 Mayo.
Sinakop ng Japan ang Pilipinas ng higit sa tatlong taon, hanggang sa pagsuko ng Japan. Isang mabisang epektibo ang kampanyang gerilya ng mga pwersang paglaban ng Pilipinas na kumontrol sa animnapung porsyento ng mga isla, karamihan sa mga kagubatan at mga pook na bundok Ang MacArthur ay nagtustos sa kanila ng submarine, at nagpadala ng mga pampalakas at opisyal. Ang mga Pilipino ay nanatiling tapat sa Estados Unidos, bahagyang dahil sa garantiya ng Amerikano ng kalayaan, at dahil din sa pagdikit ng mga Hapones ang maraming mga Pilipino sa mga detalye sa trabaho at inilagay pa ang mga kabataang kababaihang Pilipino sa mga brothel. [1]
Noong 1942, ang mga tropang Hapon ay sinakop ang Pakil, Laguna at noong 1945, ang napalaya mula sa pwersang Commonwealth ng Pilipinas sa ilalim ng Philippine Army at Philippine Constabulary na pumasok sa Pakil, Laguna kasama ang mga lokal na kinikilalang gerilya laban sa mga puwersang Hapones noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Mga barangay
Ang bayan ng Pakil ay nahahati sa 13 mga barangay.
= Klima = Ang data ngClimate para sa Pakil, Laguna Buwan Jan Peb Mar Abr May Jun Hul Aug Sep Okt Nov Dis Taon Average na mataas na °C (°F) 26 (79) 27 (81) 29 (84) 31 (88) 31 (88) 30 (86) 29 (84) 29 (84) 29 (84) 29 (84) 28 (82) 26 (79) 29 (84) Average na mababang °C (°F) 22 (72) 22 (72) 22 (72) 23 (73) 24 (75) 25 (77) 24 (75) 24 (75) 24 (75) 24 (75) 24 (75) 23 (73) 23 (74) Average na mm mm (pulgada) 58 (2.3) 41 (1.6) 32 (1.3) 29 (1.1) 91 (3.6) 143 (5.6) 181 (7.1) 162 (6.4) 172 (6.8) 164 (6.5) 113 (4.4) 121 (4.8) 1,307 (51.5) Karaniwan na mga araw ng pag-ulan 13.4 9.3 9.1 9.8 19.1 22.9 26.6 24.9 25.0 21.4 16.5 16.5 214.5 Pinagmulan: Meteoblue [10]
Demograpiko
Sa senso noong 2015, ang populasyon ng Pakil, Laguna, ay 20,659 katao, [3] na may density na 440 na mga naninirahan kada square square o 1,100 na mga residente bawat square mile.
= Pamana ng kultura = Pormal na pinasimulan ang musika sa bayan ng Pakil ni San Pedro Bautista (1586) na Tagapangalaga ng orden na Franciscan. Itinatag niya ang nag-iisang Music Academy sa bansa. Nagsimula ang paaralan sa 400 mga bata mula sa mga bayan sa tabi ng Laguna Bay. Ang mga mag-aaral na ito ay nagsimula bilang mga miyembro ng choir ng simbahan at tinuruan kung paano gumawa ng mga instrumento sa musika mula sa mga magagamit na lokal na materyales tulad ng kawayan, lata, kahoy at mga shell ng niyog. Ang mga batang ito ay tinawag na "Tiple" at sinanay nila ang iba pang mga mas batang bata upang maging miyembro ng choir ng simbahan.
Ang buong populasyon ay naging kasangkot sa pagtuturo sa kanilang kabataan na umawit at tumugtog ng mga instrumento. Ang tradisyon na ito ay ipinamana mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon. Naimpluwensyahan ng pamilya Adonay ang pagkalat ng interes ng musika at tumulong sa pagbuo ng unang tanso na tanso sa Pakil.
Ang matandang si Tacio Celis ay tumulong sa pagsasanay sa mga bata na basahin ang mga tala ng musikal at mga instrumento sa pagtugtog. Mula noon, maraming mga batang musikero ang natapos sa kolehiyo sa mga iskolarsip sa pamamagitan ng paglalaro para sa kanilang mga banda sa paaralan.
Sa kasalukuyan ang Pakil Music Program ay tumutulong sa mga batang mag-aaral na ipagpatuloy ang mayamang pamana sa musika ng bayan. Ang Pakil Music Program (PMP) ay nagbibigay ng edukasyon sa musika sa pamamagitan ng pagbasa ng tala at mga pagganap ng instrumento sa tulong ng ilang retiradong musikero. Ang kasalukuyang executive director ng PMP ay si G. Roy Regalado.
= St. Peter of Alcantara Parish = Pangunahing artikulo: St. Peter of Alcantara Parish, Pakil, Laguna Ang St. Peter of Alcantara Parish, din ang Diocesan Shrine ng Our Lady of Turumba ay ang Simbahang Roman Catholic ng Pakil at tahanan ng Our Lady of Sorrows de Turumba.
Liceo de Pakil
Ang Liceo de Pakil ay isang pribadong sekta ng Katolikong high school na orihinal na itinatag ng mga Maryknoll Fathers noong 1956. Sa una, ang paaralan ay pinangalanang Maryknoll Fathers High School kasunod ng pangalan ng mga pinuno nito. Nang ang mga Maryknoll Fathers ay kailangang magtungo sa kanilang misyon sa Davao, ibinigay nila ang pamumuno sa Maryknoll Sisters na kasunod na pinalitan ang pangalan ng paaralan sa Maryknoll High School. Sa pagwawakas ng misyon ng Maryknoll Sisters noong 1972, inimbitahan ni Bishop Pedro N. Bantigue ang Augustinian Recollect Sisters na pangasiwaan ang paaralan. Ang pangalan ay binago ulit sa Mary Immaculate Academy ng Augustinian Recollect Sisters. Noong 1982, ang pangalan ng paaralan ay pinalitan ng Liceo De Pakil ng Diyosesis ng San Pablo. Ang unang batch na nagtapos sa ilalim ng Liceo de Pakil ay ang batch ng 1983 graduating class. Noong 1986, ang pamamahala ng paaralan ay ipinasa sa Missionary Catechists ng St. Therese (MCST). Si Liceo De Pakil ay kasalukuyang nasa ilalim ng administrasyon ng MCST at ng Diocese ng San Pablo
= Mga kilalang tao = Marcelo Adonay - pangunahing kompositor ng Pilipinas at musikero ng simbahan. [16] Danilo Echavaria Dalena - moderno at napapanahon na pintor. [17] [18] Jun Regalado - isa sa pinaka mabungang drummer sa Pilipinas. [19]
Relihiyon
Ang relihiyon ay isang kalipunan ng mga sistemang paniniwala, mga sistemang kultural at pananaw sa daigdig na nag-uugnay ng sangkatuhan sa espiritwalidad at minsan ay sa moralidad. Ang maraming mga relihiyon ay may mga mitolohiya, mga simbolo, mga tradisyon at mga sagradong kasaysayan na nilalayon na magbigay kahulugan sa buhay o ipaliwanag ang pinagmulan ng buhay o sansinukob. Ang mga ito ay humahango ng mga moralidad, etika, mga batas relihiyoso o pamumuhay mula sa mga ideya nito ng kosmos at kalikasan ng tao. Tinatayang may mga 4,200 relihiyon sa mundo sa kasalukuyan. Ang karamihan ng mga relihiyon ay may organisadong mga pag-aasal, pinuno (gaya ng kaparian at pastor) o tagapagtatag, isang depinisyon ng kung ano ang bumubuo sa pagiging kasapi o pagsunod dito, mga banal na lugar at mga kasulatang relihiyoso. Ang pagsasanay ng relihiyon ay kinabibilangan rin ng mga ritwal, mga sermon, mga pag-alaala o benerasyon ng isang diyos, mga diyos o mga diyosa, mga paghahandog, mga pista, mga transiya, mga inisiasyon, mga puneral, mga matrimonyo, meditasyon, panalangin, musika, sining, sayaw, o iba pang mga aspeto ng kultura ng tao.
Ang salitang relihiyon ay minsang ginagamit upang ipalit sa pananampalataya. Gayunpaman, ayon kay Émile Durkheim, ang relihiyon ay iba sa pananamapalataya o paniniwalang pansarili o pribado dahil ang relihiyon ay isang panininiwala na natatanging pang panlipunan.
Pinagmulan ng salita
Ang salitang Tagalog na relihiyon na hinango sa Espanyol na religión o Ingles na religion mula sa Lumang Pranses na religion (pamayanang reliyoso) mula sa Latin na religionem (nom. religio) "paggalang sa sagrado, paggalang para sa mga diyos, obligasyon, pagbubuklod sa pagitan ng tao at mga diyos ay hinango mula sa Latin religiō na ang pinagmulan ay hindi maliwanag. Ang posibilidad ay isa itong paghango mula sa muling kinopyang *le-ligare na isang interpretasyong mula kay Cicero na nag-uugnay ng lego (basa), i.e (muli) + lego sa kahulugan ng pagpili, muling suriin o maingat na isaalang alang". Ang mga modernong skolar gaya nina Tom Harpur at Joseph Campbell ay pumapabor sa paghango mula sa ligare "buklod, umugnay" na malamang ay mula sa may panlaping re-ligar i.e. re (muli) + ligar (muling makipag-ugnayan) na pinasikat ni Augustine kasunod ng interpretasyon ni Lactantius. Ang paggamit mediebal ay pumapalit sa orden sa pagtatakda ng mga magkakabuklod na pamayan tulad ng mga orden na monastiko. Ayon sa pilolohistang si Max Müller, ang ugat ng salitang Ingles na religion na salitang Latin na religio ay orihinal na ginamit upang pakahulugan lamang ang "paggalang sa diyos o mga diyos, maingat na pagninilay nilay ng mga bagay na pang-diyos, kabanalan" na karagdagan pang hinango ni Cicero upang pakahulugang dilihensiya. Inilarawan ni Max Müller na ang maraming mga ibang kultura sa buong mundo kabilang ang Ehipto, Persia at India bilang may isang katulad na istruktura ng kapangyarihan sa puntong ito ng kasaysayan. Ang tinatawag ngayong sinaunang relihiyon ay kanila lamang tinatawag na "batas".
Distribusyon ng relihiyon at paniniwala sa Diyos
thumb|right|Ang persentahe ng populasyon sa mga bansang Europeo na tumugon sa survey noong 2005 ng paniniwala sa [[diyos. Ang mga bansang Romano Katoliko (Poland, Portugal atbp), Silangang Ortodokso (Gresya, Romania, Cyprus etc) o Muslim (Turkey, Cyprus) ay may pinakamataas na persentahe ng populasyon na may paniniwala sa diyos.]] Ang tinatayang kinabibilangang mga relihiyon ng populasyon ng daigdig ay: 33% sa Kristiyanismo, 20% sa Islam, kaunti sa 1% sa Hudaismo, 6% sa Budismo, 13% sa Hinduismo, 6% sa tradisyonal na relihiyong Tsino at 7% sa iba't ibang mga relihiyon. Ang karamihan ng mga relihiyong ito ay naniniwala sa isang diyos o mga diyos. Ang 15% ay hindi relihiyoso. Ang isang pandaigdigang poll noong 2012 ay nag-ulat na ang 59% ng populasyon ng daigdig ay relihiyoso, ang 23% ay hindi relihiyoso at ang 13% ay mga ateista. Ayon sa isang poll, ang mga bansang may pinakamataas na populasyon ng mga ateista ang Tsina, Hapon, Czech Republic, Pransiya at Alemanya. Ang mga bansang may pinakamataas na populasyon ng mga relihiyoso ang Ghana, Nigeria, Armenia, Fiji, Macedonia, Romania at Iraq. Sa poll ng mga relihiyon, ang mga Hudyo ang pinaka hindi relihiyoso. Ang tanging 38% lamang ng populasyong Hudyo sa daigdig ang tumuturing sa kanilang mga sarili na relihiyoso samantalang ang 54% ng populasyong Hudyo sa daigdig ay hindi-relihiyoso. Sa paghahambing, ang 97% ng mga Budista, 83% ng mga Protestante at 74% ng mga Muslim ay tumuturing sa kanilang mga sarili na relihiyoso. Ayon sa isang pag-aaral, ang Pilipinas ay nangunguna sa daigdig sa pinakamaraming populasyon (94%) na naniniwala sa diyos. Sa Israel, ang mga 50% ng mga Israeli na ipinanganak na mga Hudyo (sa etnisidad) ay tumuturing sa kanilang mga sarili na sekular o hilonim (hindi relihiyoso). Ang bilang ng mga atheista at agnostiko sa Israel ay mula 15% hanggang 37%. Ang mga ateistang Hudyo ang mga ipinanganak na Hudyo sa etnisidad ngunit naging mga ateista.
Mga Relihiyong Abrahamiko
Ang mga Mga Relihiyong Abrahamiko ang mga relihiyon na nag-aangkin ng karaniwang pinagmulan kay Abraham. o kumikilala sa tradisyong pang-espiritwal na nauugnay sa kanya.
Mga relihiyong Indiyano
Ang Mga Relihiyong Indiyano ay sinimulan o sinasanay sa subkontinente ng Indiya.
Mga relihiyong Iraniano
Ang mga relihiyong Iraniano o relihiyong Irani ang mga sinaunang relihiyon na ang mga ugat ay nauna sa Islamisasyon ng Iran. Sa kasalukuyan, ang mga relihiyong ito ay sinasanay lamang ng mga minoridad.
Mga relihiyong katutubo
Ang Relihiyong katutubo ay tumutukoy sa hindi mas organisadong mga pagsasanay ng mga katutubo. Ito ay tinatawag ring paganismo, shaminismo, animismo, pagsamba ng ninuno, relihiyong pang-aina o totemismo. Ang kategoryang relihiyong katutubo ay pangkalahatang kinabibilangan ng anumang relihiyon na hindi bahagi ng isang organisasyon. Ang mga modernong neopagano ay humahango mula sa relihiyong katutubo para sa inspirasyon.
Mga kilusang bagong relihiyoso
Ang mga kilusang bagong relihiyoso ay kinabibilangan ng:
Ang mga sosyolohikal na klasipikasyon ng mga kilusang relihiyon ay nagmumungkahi na sa loob ng anumang ibinigay na pangkat relihiyoso, ang isang pamayanan ay maaaring kamukha ng iba't ibang mga uri ng istruktura kabilang ang "mga simbahan", "mga denominasyon", "mga sekta", "mga kulto" at "mga institusyon".
Relihiyon at ekonomika
Ayon sa mga pagsasaliksik, may pangkalahatang negatibong kaugnayan sa pagitan ng pagiging relihiyoso ng mga mamamayan nito at ang kayamanan ng bansa. Sa ibang salita, ang isang mas mayamang bansa ay mas hindi relihiyoso. Ayon sa isang pag-aaral, ang "mga antas ng pagiging relihiyoso at kreasyonismo ay bumabagsak habang ang mga lebel ng sahod ay tumataas..."
Relihiyon at katalinuhan
Ang iba't ibang mga pag-aaral ay nagmungkahi na ang pag-iisip batay sa intuisyon at pangangatwirang induktibo ay tumataas sa pagkakaroon ng paniniwalang relihiyon at mas konserbatibong mga paniniwala. Ang mga taong hindi relihiyoso ay gumagamit ng pag-iisip na analitikal at pangangatwirang deduktibo. Ang ideya na ang pag-iisip na analitikal ay gumawa sa isang tao na mas hindi relihiyoso ay sinusuportahan ng mga naunang pag-aaral sa isyung ito Noong 2008, sinuri ni Helmuth Nyborg kung ang IQ ay nauugnay sa relihiyon at sahod gamit ang data mula sa National Longitudinal Study of Youth. Ang mga resulta ay nagpapakita na ang mga ateista ay nakaiskor ng aberahe na 1.95 mga punto ng IQ na mas mataas sa mga agnostiko at 5.8 mga punto ng IQ kesa sa mga dogmatiko (relihiyoso). Sa isang pag-aaral nina Nyborg at Richard Lynn, ang relihiyosong paniniwala at ang aberahe na pambansang IQ ng 137 mga bansa ay kinumpara. Sa mga sample ng 137 bansa, ang tanging 23 (17%) sa mga bansang ito ay may higit sa 20% mga ateista na bumubuo ng "halos lahat ng mga bansa na may mataas na IQ". Ang paniniwala sa diyos ay mas mababa sa mga akademiko kesa sa pangkalahatang populasyon dahil ang mga skolar ay may mas mataas na IQ. Ang ilang mga pag-aaral ng gallup poll ay nagpapakitang ang mga taong may mas mataas na IQ ay mas malamang na hindi maniwala sa diyos. Ang isang pag-aaral na inilimbag sa Social Psychology Quarterly noong Marso 2010 ay nagsasaad na "ang ateismo ay nuugnay sa mas mataas na katalinuhan".
Relihiyon at krimen
Ang ilang mga pag-aaral ay nagpapakita na ang mas mababang mga lebel ng pagiging relihiyoso sa isang lipunan ay nauugnay sa mas mababang mga rate ng krimen lalo na ang mga marahas na krimen. Ayon sa 2008 aklat ni Phil Zuckerman na Society without God, ang Denmark at Sweden "na malamang na pinakahindi relihiyosong mga bansa sa mundo at posibleng sa buong kasaysayan ng mundo ay may pinakamababang mga rate ng mga marahas na krimen at ang pinakamababang mga lebel ng korupsiyon sa buong mundo". Ang 2005 pag-aaral ni Gregory Paul ay nagsaad na "Sa pangkalahatan, ang mas mataas na rate ng paniniwala sa isang manlilikha ay nauugnay sa mas mataas na mga rate ng homisidyo (pagpatay), mortalidad ng bata at simulang matanda, rate ng impeksiyon ng STD, pagkabuntis ng mga tinedyer at aborsiyon sa mga masaganang demokrasiyang bansa". Isinaad rin dito na "sa lahat ng mga sekular na umuunlad na bansa, ang mga tumagal na mga siglong trend ay nakakita ng mga rate ng homisidyo sa mga mababang historikal maliban sa Estados Unidos at Portugal. Noong 26 Abril 2012 ang resulta ng isang pag-aaral ay nagsasaad na ang mga hindi relihiyosong tao ay may mas mataas na mga score ng mga sentimentong pro-panlipunan na pagpapakita na ang mga ito ay mas malamang na maging mapagbigay sa mga walang pinipiling akto ng kabutihan gaya ng pagpapahiram ng mga pag-aari nito at pag-aalay ng isang upuan sa isang punong bus o tren. Ang mga taong relihiyoso ay may mas mababang mga score pagdating sa kung gaanong pagkahabag ang nagtulak sa mga ito na maging matulungin sa ibang mga paraan gaya ng pagbibigay ng salapi o pagkain sa isang walang tirahang tao o sa mga hindi mananampalataya sa diyos.  Sa isang meta analisis ng mga pag-aaral sa relihiyon at krimen, isinaad na "ang mga pag-aasal na relihyoso at paniniwala ay nagdudulot ng katamtamang pagpipigil na epekto sa pag-aasal na kriminal ng mga indibidwal".
Antiochus II Theos
Si Antiochus II Theos (Griyego: Αντίοχος Β' Θεός, 286BCE–246 BCE) ang hari ng Helenistikong Kahariang Seleucid na namuno mula 261 BCE hanggang 246 BCE). Kanyang hinalinhan ang kanyang amang si Antiochus I Soter sa trono noong tagginaw ng 262BCE–61 BCE. Siya ang mas batang anak na lalake ni Antiochus I at prinsesa  Stratonice na anak ni Demetrius Poliorcetes. Sa panahon ng digmaan, siya ay binigyan ng pamagat na Theos (Griyego: Θεός, "Diyos") para sa mga Milesian dahil sa kanyang pagpaslang ng malupit na pinunong si  Timarchus. Kanyang namana sa kanyang ama ang isang katayuan ng pakikidigma sa Ehipto na tinatawag na Ikalawang Digmaang Syrian at kawalang katahimikan ng mga siyudad-estado sa Asya menor. Sa panahong si Antiochus ay abala sa pakikidigma sa Ptolemaikong Ehipto, ang kanyang satrap sa Parthia na si Andragoras ay nagdeklara ng kalayaan. Ayon sa epitome ni Pompeius Trogus sa Bactria ni Justin, ang kanyang satrap na si Diodotus ay nag-alsa rin noong 255 BCE at nagtatag ng kahariang Greko-Baktrinao na karagdagang lumawak sa India noong 180 BCE upang bumuo ng kahariang Greko-Indiano noong 180 BCE hanggang 1 BCE. Noong mga 238 BCE, si Arsaces ay nanguna sa paghihimagsik laban kay Andragoras na humantong sa pagkakatatag ng Imperiyanong Parthian. Ang mga pangyayaring ito ay pumutol ng mga komunikasyon sa India. Si Phylarchus ay naghatid ng mga kasalukuyang eskandalo tungkol sa kanyang mga piging na nakakalasing at mga pakikipag-ugnayan sa mga hindi nararapat na mga binatang lalake. Sa mga panahong ito, si Antiochus ay nakipagpayapaan kay Ptolomeo II ng Ehipto na nagwawakas ng Ikalawang Digmaang Syriano. Itinakwil ni Antiochus ang kanyang asawang si Laodice II at ipinatapos siya sa Efeso. Upang selyohan ang kasunduan, kanyang pinakasalan ang anak na babae ni Ptolomeo na si Berenice at tumangap ng isang malaking dote.
Relihiyon
Relihiyon at karahasan
Ang panatisismong relihiyoso ang panatisismong nauugnay sa debosyon at kasigasigan ng isang indibidwal o isang sekta sa kanilang relihiyon. Ang karahasang relihiyoso ay isinasagawa ng mga panatikong tagasunod ng isang relihiyon upang makamit ang mga layuning pampolitika, pwersahin ang kanilang relihiyon sa ibang mga tao, ipagtanggol ang kanilang relihiyon laban sa mga kaaway o dahil sa paniniwalang ang karahasan ay kalooban at inutos ng diyos. Kabilang sa mga karahasang ito ang mga henosidyong inutos ng diyos sa bibliya, pagpatay sa mga pinaniniwalaang manggagaway o nasasapian ng demonyo, mga ritwal na karahasan gaya ng pagpatay at paghahandog ng mga tao sa (mga) diyos, pag-uusig at pagpatay sa mga heretiko sa inkisisyong Katoliko, mga banal na digmaan gaya ng mga krusada, antisemitismo ni Martin Luther, terorismong Islamiko at iba pa.
Mga kritisismo
Ang mga kritisismo sa relihiyon ay may matagal na kasaysayan simula pa noongika-5 siglo BCE. Sa mga panahong klasiko, ang mga kritiko ng relihiyon sa Sinaunang Gresya ay kinabibilangan nina Diagoras ng Melos at noong unang siglo BCE ay ni Titus Lucretius Carus sa kanyang De Rerum Natura. Noong Gitnang Panahon, ang mga potensiyal na kritiko ng relihiyon ay inusig at pinwersang manahimik. Ang isang kilalang kritiko ng relihiyon na si Giordano Bruno ay ipinasunog dahil sa pagtutol sa autoridad na relihiyoso. Noong Panahon ng Kaliwanagan noong ika-17 at ika-18 siglo, ang mga kritiko ng relihiyon ay kinabibilangan nina David Hume at Voltaire. Noong ika-19 at simulang ika-20 siglo, ang kritiko ay kinabibilangan nina Thomas Huxley, Jeremy Bentham, Karl Marx, Charles Bradlaugh, Robert Ingersol, at Mark Twain. Sa ika-20 siglo, ang pagbatikos ng relihiyon ay ipinagpatuloy nina Bertrand Russell, Siegmund Freud, at iba pa. Sa kasalukuyang panahon, ang mga kilalang kritiko ng relihiyon ay kinabibilangan nina Sam Harris, Richard Dawkins, Victor J. Stenger at si Christopher Hitchens. Ang kritisismo ng mga relihiyon ay nagpapatuloy pa rin hanggang sa kasalukuyan at ito ay isinagawa sa internet. Ang relihiyon ay binabatikos ng mga kritiko dahil sa sumusunod: ito ay luma na at hindi na mahalaga sa modernong panahon, ito ay mapanganib sa mga tao gaya ng brainwashing ng mga bata at matanda, ito mapanganib sa lipunan gaya ng mga banal na digmaan at terorismo at pagpapatiwakal ng mga kulto, ito ay humihikayat ng diskriminasyon sa mga hindi kapananampalataya ng relihiyon, ito ay humihikayat sa pagkakaron ng mga hindi makatwiran at mga hindi siyentipikong paniniwala gaya ng paniniwala sa mga faith healer, ito ay paraan ng pagpapayaman at pagkakaroon ng kapangyarihan ng mga pinuno at tagapagtatag ng relihiyon, ito ay sumusupil sa pagsulong ng agham (kung ang agham ay sumasalungat sa paniniwala ng relihiyon), at marami pang iba. Ang relihiyon ay itinuturing ng mga kritiko na: opium ng masa, delusyon, lason, sakit sa pag-iisip, virus ng isipan, pagkontrol ng isipan, batay sa takot ng misteryoso, pagkatalo at kamatayan, isang saklay para sa mga taong may mahinang pag-iisip na nangangailangan ng lakas sa mga bilang, katamaran ng pag-iisip, batay sa kamangmangan at laban sa malayang pagsisiyasat, at iba pa.
Mga karanasang relihiyoso
Ayon sa mga siyentipikong pagsasaliksik, ang mga ilang anyo ng tumor o epilepsiya sa temporal lobe ay nauugnay sa sukdulang pagiging relihiyoso at ang mga tagapagtatag ng mga relihiyon ay pinaniniwalaang posibleng dumanas nito. Ang ilang mga substansiya na tinatawag na entheogen ay pumupukaw sa mga karanasang espiritwal at mistikal. Mayroon ring mga pag-aaral sa phenomenon ng mistisismo at ang mga kaugnayan sa pagitan ng mga aspeto ng mga karanasan ng isang mistiko at sa mga kaugnayan sa mga karanasan pang-aabuso sa kabataan nito. Ang isang karaniwang ulat mula sa mga indibidwal na may schizophrenia ay pagkakaroon ng isang uri ng delusyong relihiyoso na kinabibilangan ng paniniwalang sila ay mga diyos o mesiyas, ang diyos ay nakikipag-usap sa kanila, sila ay nasasapian ng demonyo at iba pa. Sa isang pag-aaral ng mga pasyenteng may schizophrenia na nakaraang ipinasok sa hospital, ang 24% ay mayroong mga delusyong relihiyoso. Naipakita ng pag-aaral na ang mga indibidwal na may schizophrenia na dumaranas ng mga delusyong relihiyoso ay mas relihiyoso kesa sa mga hindi dumaranas ng mga delusyong ito. Naipakita rin ng pag-aaral na ang mga dumaranas ng mga delusyong relihiyoso ay mas malamang na hindi magpatuloy sa pangmatagalang paggamot ng schizophrenia ng mga ito. Ang mga halimbawa mula sa isang pag-aaral (Rudaleviciene et al 2008) sa Lithuania ng 295 pasyente ay nagpapakitang ang pinaka-karaniwang anyo ng delusyong relihiyoso sa mga babae ay ang pagiging santo at sa mga lalake ay pagiging diyos. Ang delusyong relihiyoso ay natagpuan na malakas na nauugnay sa pagiging hindi matatag ng temporolimbic ng utak. (Ng 2007).
Sikolohiya ng relihiyon
Ang mga siyentipiko ay naniniwalang ang mga tao ay nag-ebolob ng pagdeteta ng ahente bilang isang stratehiya ng pagpapatuloy. Sa mga sitwasyong hindi sigurado ng isang tao ang presensiya ng ahenteng intelihente gaya ng kaaway o predator, may kahalagahang pagpapatuloy sa pagpapalagay ng presensiya nito upang ang mga pag-iingat ay makuha. Halimbawa, kung ang isang tao ay nakakita ng isang bakas sa lupa na maaring bakas ng paa ng isang leon, mas mapapakinabangan na magkamali sa panig ng pag-iingat at magpalagay na ang leon ay umiiral. Ang mga siyentipiko ay naniniwalang ang paniniwala sa mga manlilikhang diyos ay isang resulta ng deteksiyon ng ahente. Ang isang spandrel ay isang hindi-umaangkop na katangian na nabubuo bilang ikalawang epekto ng isang umaangkop na katangian. Ang katangiang sikolohikal ay "kung narinig mong naputol ang sanga sa gubat, ang isang may kamalayang pwersa ay malamang na nasa likod nito". Ang katangiang sikolohikal na ito ay pumigil sa primado na mapatay o makain bilang pagkain. Gayunpamn, ang katangiang ito ay maaaring manatili sa mga modernong tao, kaya ang mga ebolusyonaryong sikologo ay nagteoriya na "kahit pa ang pagkaputol ng sanga ay sinanhi ng hangin, ang mga modernong tao ay magagawi pa ring magturo ng tunog ng pagkaputol sa isang ahenteng may kamalayan; kanilang tinatawag ang ahenteng ito na isang diyos". Iminungkahi ni Freud na ang mga malalaking utak ng mga tao na nagebolb sa ibang mga kadahilanan ay humantong sa kamalayan. Ang pasimula ng kamalayan ay pumwersa sa mga tao na makitungo sa konsepto ng kamatayang pansarili ng mga ito. Ang relihiyon ay maaaring isang solusyon sa problemang ito.
Ang ilang mga mananaliksik ay nagmungkahi ng mga spesipikong prosesong sikolohikal na maaaring inangkop para sa relihiyon. Ang gayong mga mekanismo ay maaaring kinabibilangan ng kakayahan na maghinuha ng presensiya ng mga organismo na maaaring makapinsala (deteksiyon ng ahente), ang kakayahan na makatuklas ng mga nagsasanhing salaysay para sa mga pangyayari sa kalikasayan (etiolohiya) at kakayahan na makakilala na ang ibang mga tao ay may mga sariling pag-iisip na may mga sariling paniniwala, pagnanais at mga intensiyon (teoriya ng isip). Ang tatlong mga pag-aangkop na ito bukod pa sa iba ay pumapayag sa mga tao na makaisip ng mga may layuning ahente sa likod ng maraming mga oberserbasyon na hindi maipapaliwanag kung wala nito gaya halimbawa ng sa kidlat, kulog, paggalaw ng mga planeta at iba pa.
Maraming mga teoriya ng relihiyon ay mga teoriya ng pagkakaisang panlipunan na nakakakita sa relihiyon bilang nag-ebolb upang palakasin ang pakikipagtulungan at pagkakaisa sa loob ng mga pangkat. Ang pagiging kasapi ng pangkat ay nagbibigay naman ng mga pakinabang na makakapagpalakas ng mga tsansa ng indibidwal na makapagpatuloy at makapagparami. Ang mga teoriyang ito ay maaaring makatulong na magpaliwanag ng mga masakit o mapanganib na kalikasan ng maraming mga ritwal na panrelihiyon. Ang teoriyang maggastos na paghuhudyat ay nagmumungkahing ang mga gayong ritwal ay maaaring magsilbi bilang pampubliko at mahirap na ipekeng mga hudyat na ang paglalaan ng sarili sa pangkat ay tapat. Dahil may malaking pakinabangan sa pagtatangkang dayain ang sistema o pagsasamantala sa mga pakinabang ng pamumuhay sa isang pangkat ng hindi kumukuha ng anumang mga posibleng paggugol, ang ritwal ay hindi isang simpleng bagay na hindi maseseryoso. Ang digmaan ay isang mabuting halimbawa ng isang gastos ng pamumuhay sa pangkat. Sina Richard Sosis, Howard C. Kress, at James S. Boster ay nagsagawa ng isang survey sa maraming mga kultura na nagpapakita na ang mga lalake sa mga lipunang nakikidigma ay sumasailalim sa sa mga pinakamagastos na mga ritwal.
Jessica Lynch
Si Jessica Dawn Lynch (Ipinanganak noong Abril 26, 1983 sa Palestine, Kanlurang Virginia, Estados Unidos) ay isang babaeng sundalong Amerikano ng dating Hukbo ng Pag-Apating Bahagi ng Maunawaang Mabuti ng Unang Pribadong Kawal (UPK) sa Hukbong Katihan ng Estados Unidos ay patungo sa Iraq, na siya ang dating nabihag ng isang babaeng sundalo ay bilang bilanggo ng digmaan sa kamay ng puwersa ng mga Iraqi.
Lomazzo
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Lomazzo (Kanlurang Lombardo: Lomazz [luˈmats]) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Como, sa rehiyon ng Lombardia sa hilagang Italya. Matatagpuan ito sa kalagitnaan ng Como at Milan. Ang sinaunang sentrong pangkasaysayan ng bayan ay itinatag sa tuktok ng isang burol na matatagpuan sa lambak sa kanang pampang ng Lura. Ang teritoryo ng munisipyo ay naglalaman ng malaking bahagi ng Liwasang Lura. Natanggap ni Lomazzo ang titulong Città (Lungsod) na may utos ng pangulo noong Hulyo 11, 2006. Ang Lomazzo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bregnano, Cadorago, Cirimido, Guanzate, Rovellasca, Rovello Porro, at Turate.
Vista Land
Ang Vista Land & Lifescapes Inc. ay isang developer ng ari-arian sa Pilipinas at umiikot sa mga industriya ng real estate at retail. Ang kompanya ay bahagi ng Villar Group of Companies na nauugnay kay Manny Villar, kasama ang Starmalls, Inc. at Golden Haven, Inc.
Kasaysayan
Ang Vista Land ay naitala bilang isang korporasyon noong 28 Pebrero 2007 bilang isang holding company ng Vista Group, na imiikot sa industriya ng real estate bilang isang developer ng mga subdivision at condominium.
Lomazzo
Kasaysayan
Sa loob ng mahigit isang libong taon, ang gitnang kalye ng Lomazzo ay naging hangganan ng politika at relihiyon na naghiwa-hiwalay sa bayan sa dalawang bahagi, mula timog hanggang hilaga. Nahati rin ang administrasyong komunal, kaya ang bayan ng Lomazzo ay pinamamahalaan nang magkahiwalay ng dalawang munisipalidad: Lomazzo Comasco (parokya ng San Siro, tinatawag ding Lomazzo di Sotto o, sa diyalekto, Lumazz de Sott at Lomazzo Milanese (parokya ng San Vito, tinatawag ding Lomazzo di Sopra o Lumazz de Sura).
Noong Gitnang Kapanahunan ang hangganan sa pagitan ng Como at Milan ay dumaan na sa Lomazzo. Noong ika-16 na siglo pa rin ang mga buwis ng aduana ay nakolekta sa daanan ng hangganan ng Lomazzo, para sa mga piyudal na karapatan na ipinagkaloob sa pamilya Carcano ng mga Kastila, na noong panahong iyon ay kinokontrol ang Dukado ng Milan.
Vista Land
Organisasyon
Ang operasyon ng Vista Land ay nahahati sa apat na segment: pahalang, patayo, komersyal, at abot-kayang pabahay. Ang unang dalawa ay imiikot sa pag-develop at pagbenta ng mga ari-ariang pantahanan, ang pangatlong imiikot sa venture ng kompanya sa mga industriya ng retail at business process outsourcing, at ang huli ay imiikot sa pag-develop at pamamahala ng iba pang negosyo gaya ng resort, hotel, club, at spa pati na rin ang mga aktibidad ng mga hawak na kompanya. Ang Vista Land ay may anim na subsidiary: Brittany Corporation, Crown Asia Properties, Vista Residences, Camella, Camella Manors, Lessandra, Communities Philippines, at VLL International Inc.
Upang sagutin ang panawagan ng pamahalaan para sa murang pabahay, nilikha ng Vista Land ang Lumina Homes bilang serye ng pang-masang pabahay.
Pinapatakbo rin ang Vista Land ng Vista Malls shopping mall chain.
Pink (mang-aawit)
Si Alecia Beth Moore (8 Setyembre 1979), mas kilala bilang Pink (stylized bilang P!nk), ay isang Amerikanong mang-aawit, manunulat ng kanta at aktres. Siya ay orihinal na kasapi ng grupong babae na Choice. Nagsimula siyang solo sa kanyang 2000 single "There You Go" na kasama sa kanyang debut album, Can't Take Me Home. Ito ay naging double platinum sa Estados Unidos. Siya ay nakipagcollaborate kina Lil' Kim, Christina Aguilera at Mýa para sa cover ng "Lady Marmalade" para sa Moulin Rouge! soundtrack. Ang kanta ay nagbigay ng unang Grammy Award kay Pink at kanyang unang number one single sa Billboard Hot 100.