cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Butiking salamin
Ang mga butiking salamani o glass lizards ng henus na Ophisaurus, (mula sa Griyegong ahas-butiki) ay isang pangkat ng mga reptilya na mukhang mga ahas ngunit aktuwal na mga butiki. Bagaman ang karamihan ng espesye ay walang mga hita, ang hugis ng ulo ng mga ito at ang katotohanang ang mga ito ay may magagalaw na mga takipmata(eyelid) at panlabas na mga bukas sa tenga ay tumutukoy ditong mga butiki. Ang ilang mga espesye nito ay may napakaliit na mga hita sa dulong labasan. Ang mga ito ay mga organong bestihiyal na nangangahulugang ang mga ito ay nag-ebolb at hindi na ginagamit. Ang ilang mga espesye nito ay nanganganak sa isang supling na buhay ngunit ang karamihan ay nangingitlog.
Klasipikasyon
Henus Ophisaurus
thumb|right|Isang butiking salamin. thumb|left|Butiking salamin na [[Sheltopusik.]]
Liryo (paglilinaw)
Ang liryo ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Kimchi-buchimgae
Kimchijeon ay isang ng jeon (pagkain), o Koreanong pankeyk na luto, ginawa sa pamamagitan ng likyad na kimchi, harina at kung minsan iba pang mga gulay. Kimchi, maanghang na halo-halong gulay tinimplahan na may chili paminta at jeotgal, ay isang sangkap na hilaw sa Lutong Koreano. Ang ulam ay mabuti para sa paggamit ng mga mahinong kimchi. Kimchijeon ay madalas na kinikilala sa Koreanong kultura bilang isang katutubong ulam ng mababang propil na kahit sino ay maaaring gumawa ng madali sa bahay na walang dagdag na badyet.
Tokugawa Yoshinobu
Si Prinsipe Tokugawa Yoshinobu (徳川 慶喜) ay ang ika-15 at kahuli-hulihang shōgun ng Shogunatong Tokugawa sa Hapon. Naging bahagi siya ng kilusang naglayon na ireporma ang matandang shogunato, ngunit ito ay hindi nagtagumpay. Matapos siya magbitiw sa puwesto noong 1867, siya ay nagretiro at umiwas mula sa atensyon ng publiko magmula noon.
Kabataan
Ipinanganak sa Edo si Tokugawa Yoshinobu bilang Matsudaira Shichirōmaro, ang ikapitong anak na lalaki ng daimyō ng Mito na si Tokugawa Nariaki. Isa ang kanilang pamilya sa gosanke, ang tatlong pangunahing sangay ng angkang Tokugawa na maaaring pagpilian ng uupo bilang shōgun. Bahagi rin ang ina niyang si Prinsesa Arisugawa Yoshiko ng pamilyang Arisugawa-no-miya, isang sangay ng angkang imperyal; bunga nito, si Yoshinobu ay kamag-anak ni Emperador Ninkō, na nanungkulan noong panahong iyon. Pitong buwang gulang si Shichirōmaro nang siya ay ihatid sa Mito noong 1838 upang ipag-aral. Doon siya tinuruan sa panitik at sining pandigma, pati na sa mga saligan ng politika at pamamahala sa paaralan ng dominyong iyon, ang Kōdōkan. thumb|308x308px| Si Yoshinobu na naka-damit panseremonya Sa pag-uudyok ng kanyang ama, inampon si Shichirōmaro ng pamilyang Hitotsubashi upang mabigyan ng mas malaking tsansang maluklok sa pagka-shōgun at pinangalangang Akimune. Isa naman ang mga Hitotsubashi sa gosankyō, ang tatlong karagdagang sangay ng angkang Tokugawa. Noong 1847, naging pinuno si Akimune ng pamilya nang siya ay maging ganap na binata at mabigyan ng kanyang ranggo sa korteng imperyal. Muli rin siyang nagpalit ng pangalan, ngayon bilang Yoshinobu. Nang mamatay ang ika-13 shōgun na si Iesada noong 1858, ininomina si Yoshinobu bilang kasunod nito sa puwesto, dahil sa diumanong galing at bisa niya sa pangangasiwa sa kanyang angkan. Subalit, nanalo ang kalaban nitong panig na pinamunuan ni Ii Naosuke. Nailuklok sa puwesto ang kanilang kandidato na si Tokugawa Yoshitomi, na siyang nanungkulan bilang ika-14 na shōgun na si Iemochi. Di naglaon, sa gitna ng Purgang Ansei, inilagay sa house arrest si Yoshinobu at ang iba niyang mga taga-suporta. Bukod pa rito, pinagbitiw si Yoshinobu mula sa pagkapinuno ng pamilyang Hitotsubashi.
Naging talamak ang kapabayaan at pamumulitika sa pamahalaang Tokugawa sa pamumuno ni Ii. Nang siya ay paslangin noong 1860, ibinalik si Yoshinobu bilang pinuno ng pamilyang Hitotsubashi, at kalauna'y itinalaga bilang tagapagtanggol ng shōgun (将軍後見職). Kasabay nito, naluklok din ang dalawa niyang pinakamalapit na kaalyado, sina Matsudaira Yoshinaga at Matsudaira Katamori, sa matataas na posisyon: si Yoshinaga bilang tagapangasiwang politikal (政治総裁職), at si Katamori bilang punong tagapagtanggol ng Kyoto (京都守護職). Sama-sama nilang nagsagawa ng mga hakbang upang sugpuin ang kaguluhan sa paligid ng Kyoto, at nagtipon ng mga kaalyado upang kalabanin ang mapaghimagsik na dominyo ng Chōshū. Naging mahalaga silang tagapagtaguyod ng kōbu gattai, ang pagkakasundo ng shogunato at korteng imperyal.
Noong 1864, hinirang si Yoshinobu bilang pinuno para sa pagtatanggol sa palasyong imperyal (禁裏御守衛総督). Noong taon ding iyon, tinalo niya ang puwersa ng Chōshū sa binansagang Insidenteng Kinmon sa tulong ng koalisyon ng mga dominyo ng Aizu at Satsuma.
Shōgun (1866–1867)
thumb| Ang misyong militar ng Pransya sa [[Hapon, na inanyayahan ni Tokugawa Yoshinobu para sa modernisasyon ng kanyang hukbo, noong 1867 ]] Pagkamatay ni Tokugawa Iemochi noong 1866, napili si Yoshinobu na humalili sa kanya, at naging ika-15 shōgun. Nag-iisa siya sa mga ito na ni minsang nanungkulan mula sa Edo; ni hindi siya nakatapak sa Kastilyo ng Edo bilang shōgun. Sa kanyang pagkaupo, agad siyang nagsimula ng mga malawakang pagbabago upang maireporma at palakasin ang pamahalaang Tokugawa. Halimbawa nito ang paghingi ng tulong mula sa Ikalawang Imperyong Pranses, sa pamamagitan ng pagsagawa ng armeriya sa Yokosuka sa pangangasiwa ni Léonce Verny, at ang pagpapadala ng isang misyong militar upang imodernisa ang mga hukbo ng shogunato.
Pinalakas ang mga hukbong katihan at dagat, parehong binuo sa ilalim ng mga Tokugawa, sa tulong ng mga Ruso, pati na ng Misyong Tracey mula sa Royal Navy ng Inglatera. Nakalakap din ang pamahalaan ng armas at kagamitan mula sa Estados Unidos. Naging pananaw ng marami na patungo na sa panibagong lakas at kapangyarihan ang shogunatong Tokugawa. Subalit, bumagsak din ito paglaon ng kulang isang taon.
Digmaang Boshin (1868–69)
Dahil sa kanilang takot sa muling pagpapalakas ng shogunatong Tokugawa sa ilalim ng isang malakas at marunong na pinuno, nagsanib-puwersa ang mga samurai mula sa mga dominyo ng Satsuma, Chōshū, at Tosa upang labanan ito. Bunga ng kanilang pagtataguyod ng at takot sa isang bagong shōgun na patuloy na aagawin ang kapangyarihan ng Emperador, naglayon silang pabagsakin ang shogunato sa kani-kanilang paraan. Higit na moderado ang katayuan ng Tosa; nagmungkahi lamang ito ng kompromiso kung saan magbibitiw si Yoshinobu bilang shōgun, ngunit mamumuno pa rin siya ng isang konsehong pampamahalaan na bubuuin ng iba't ibang mga daimyō. Upang makamit ito, nanawagan kay Yoshinobu ang daimyō ng Tosa na si Yamanouchi Toyonori, pati na ang kanyang tagapayo na si Gotō Shōjirō, upang magbitiw.
Noong ika-9 ng Nobyembre, 1867, ipinarating ni Yoshinobu sa Emperador ang kanyang pagbibitiw. Matapos ang 10 araw, pormal siyang bumabâ sa puwesto at tuluyan nang ibinalik ang kapangyarihang mamahala sa Emperador. Nilisan din niya ang Kyoto at nagtungo ng Osaka. Subalit, habang sang-ayon ang Satsuma at Chōshū sa isang konseho ng mga daimyō, tutol ang mga ito na si Yoshinobu ang mamuno nito. Lihim silang nakakuha ng ediktong imperyal na nanawagan ng puwersa laban kay Yoshinobu (na natuklasan ding huwad) at nagpadala sa Kyoto ng napakaraming sundalo mula sa Satsuma at Chōshū. Sa isang pagpupulong sa korteng imperyal, tinanggalan din si Yoshinobu ng lahat ng titulo at ari-arian, bagama't wala siyang ginawa na maaaring isipin na marahas o kriminal. Hindi isinama sa pagpupulong na ito ang sinumang maaaring tumutol dito. Mariing tumutol si Yoshinobu sa mga pangyayari at sumulat ng isang liham protesta na ipapadala dapat sa korteng imperyal. Sa pag-uudyok ng mga pinuno ng Aizu, Kuwana, at iba pang mga dominyo, at bunga rin ng dami ng mga sundalong Satsuma at Chōshū sa Kyoto, ipinahatid niya ang kanyang liham sa pamamagitan ng isang malaking puwersa ng sundalo.
Nang makatuntong sa labas ng Kyoto ang mga sundalong Tokugawa, hinarang ang mga ito at inatake ng puwersang Satsuma at Chōshū. Dito nagsimula ang Labanan sa Toba–Fushimi, ang unang engkuwentro ng Digmaang Boshin. Bagama't higit na nakararami ang puwersang Tokugawa, iniwan sila ni Yoshinobu at tumakas patungo sa Edo nang malaman niya na itinaas na ng Satsuma at Chōshū ang bandilang imperyal. Inilagay niya ang kanyang sarili sa boluntaryong pagkakapiit, at ipinarating sa korteng imperyal ang kanyang pagsuko. Subalit, napagkasunduan na aampunin at gagawing pinuno ng angkang Tokugawa ang batang Tayasu Kamenosuke, na pinuno lamang ng isang sangay ng pamilya nito. Pagdating ng ika-11 ng Abril, ibinigay sa hukbong imperyal ang Kastilyo ng Edo, at nailigtas ang lungsod mula sa matinding labanan.
Kasama ni Kamenosuke (na pinangalanang Tokugawa Iesato), lumipat si Yoshinobu sa Shizuoka. Ilang siglo rin ang nakaraan, doon din nagretiro ang tagapagtatag ng shogunatong Tokugawa na si Tokugawa Ieyasu. Ginawang daimyō ng bagong-likhang Dominyo ng Shizuoka si Iesato, ngunit pagkalipas ng ilang taon ay tinanggalan din ng kapangyarihang ito nang tuluyang tinanggal ang mga dominyo. thumb| Si Tokugawa Yoshinobu na naka-unipormeng pang-korte Marami rin sa mga hatamoto, mga samurai na direktang nanilbihan sa mga Tokugawa, ang inilipat sa Shizuoka, ngunit marami sa mga ito ay hindi nakahanap ng pangsustento sa sarili. Naging sanhi ito ng karamihan upang kamuhian si Yoshinobu; para sa iba, umabot ito sa pagnanais na patayin siya. Nabatid ito ni Yoshinobu, at sa kanyang takot na mapaslang ay binago ang pagkakaayos ng kanyang tulugan upang malito ang sinumang maaaring pumatay sa kanya.
Katandaan
Naging tahimik ang buhay ni Yoshinobu mula sa kanyang pagreretiro. Nahilig siya sa maraming larangan, tulad ng oil painting, pamamana, pangangaso, potograpiya, at pagbibisikleta. Sa kasalukuyan, ilan din sa kanyang mga retrato ay inilimbag ng kanyang apo sa tuhod na si Yoshitomo.
Noong 1902, pinahintulutan ng Emperador Meiji si Yoshinobu na muling itatag ang kanyang pamilya bilang sangay ng angkang Tokugawa. Ginawaran din ito ng pinakamataas na titulong noblesa, ang prinsipe (kōshaku), dahil sa kanyang tapat na paglilingkod sa Hapon. Naging miyembro rin siya ng House of Peers dahil dito, at kalauna'y nagbitiw din noong 1910. Namatay si Tokugawa Yoshinobu noong ika-21 ng Nobyembre, 1913, 4:10 ng hapon, at inilibing sa Sementeryong Yanaka sa Tokyo.
Noong ika-9 ng Enero, 1896, ikinasal ang kanyang ikasiyam na anak na si Tsuneko, at si Prinsipe Fushimi Hiroyasu, pinsan nina Emperador Shōwa at Emperatris Kōjun, at pamangkin ni Prinsipe Kan'in Kotohito.
Noong ika-26 ng Disyembre, 1911, isinilang din ang kanyang apo na si Kikuko. Sa kanyang pagtanda, ikinasal siya kay Prinsipe Takamatsu, ang nakababatang kapatid ng Emperador Shōwa, at naging Prinsesa Takamatsu. thumb| Larawan ni Tokugawa Yoshinobu sa kanyang pagtanda
Mga parangal
Naglalaman ng impormasyon mula sa kaakibat na artikulo sa Wikipediang Hapones
Mga panahon ng shogunato ni Yoshinobu
Maaaring ituring gamit ng higit sa isang pangalang pampanahon (nengō) ang mga taon kung kailan nanungkulan bilang shōgun si Yoshinobu:
Q
Ang Q [malaking anyo] o q [maliit na anyo] (bigkas: /kyu/) ay ang ika-17 titik ng alpabetong Romano. Ito ang ika-18 na titik sa makabagong alpabeto sa Pilipinas at modernong alpabetong Tagalog. Hindi ito ginamit sa lumang abakadang Tagalog at baybayin ng mga Pilipino. Sa Ingles, ito ang pang-17 titik sa alpabeto, at ika-19 naman sa wikang Hebreo. Noong panahong midyebal sa Roma, dating ginamit ito bilang isang bilang na katumbas ng 500; katumbas ito ngayon ng titik na D.
Freddie Roach
Si Freddie Roach (ipinanganak noong 5 Marso 1961 sa Dedham, MA) ay isang tagapagsanay sa larangan ng boksing at isang dating boksingero. Isa si Roach sa mga kilalang tagapagsanay ng boksing sa buong mundo, naiboto bilang Tagapagsanay ng Taon ng Boxing Writers Association ng America noong 2003, 2006 at 2008. Siya ang kasalukuyang tagapagsanay ng kampeyon na si Manny Pacquiao, WBA light-welterweight champion Amir Khan, at sikat na boksingero ng Cuba na si Guillermo Rigondeaux.
Karamdamang Parkinson
Dahil sa paulit-ulit na tama sa ulo na natamo niya sa kanyang karera si Roach ay nagkaroon ng Parkinson's disease. Iniwan ni Roach si Wayne McCullough dahil sa pagpupumilit ni McCullough na ituloy ang laban kahit na mayroon na siyang bukol sa kanyang utak. Mayroon ding distonya si Roach.
Mga Mandirigmang Sinanay
Ilan sa mga Boksingero at mga Mixed Martial Artists na nagsanay sa ilalim Roach sa ilang bahagi ng kanilang karera sina:
Mga Kawing Panlabas
Kaurian:Mga boksingero mula sa Estados Unidos Kaurian:Mga tagapagsanay ng mga boksingero
Emperador Rokujō
Si Emperador Rokujō (六条天皇 Rokujō-tennō) (Disyembre 28, 1164 – Agosto 23, 1176) ay ang Ika-79 Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Scalenghe
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Pinyin
Ang Pinyin o Hanyu Pinyin (汉语拼音 / 漢語拼音) ay ang kasalukuyang pinakaginagamit na sistemang romanisasyong para sa Pamantayang Mandarin (标准普通话 / 標準普通話). Ang ' (汉语 / 漢語) ay nangangahulugang Wikang Tsino, at ang ' (拼音) ay nangangahulugang "ponetiko". Kilala ang sistema sa paggamit sa Pamantayang Mandarin, at hindi ginagamit sa ibang wikang Tsino, kasama na ang sinaunang opisyal na Tsinong Guangyun (广韵 / 廣韻). Ang sistema ay ginagamit ngayon sa Tsina, Hong Kong, Macau, at ilang bahagi ng Taiwan, Malaysia at Singapore bilang panturo sa Wikang Mandarin at sa ibang bansa upang turuan ng Mandarin bilang ikalawang wika. Ginagamit din ito upang baybayin ang mga pangalang Tsino sa mga banyagang palimbagan at maaaring gamitin upang maipasok ang mga Tsinong karakter (hanzi} sa kompyuter o sa cellphones.
Scalenghe
Ang Scalenghe ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, mga 25 km timog-kanluran ng Turin.
May hangganan ang Scalenghe sa mga sumusunod na munisipalidad: Wala, Pinerolo, Airasca, Piscina, Castagnole Piemonte, Buriasco, at Cercenasco.
Kasaysayan
Ang toponimo ay matatagpuan sa unang pagkakataon sa pundasyon kasulatan ng abadia ng Cavour ng obispo ng Turin na si Landolfo noong taong 1037, at ang pareho ay nagpapakita ng maraming mga pagkakaiba-iba sa iba't ibang mga dokumento sa mga sumusunod na tatlong siglo: ang Hermanikong pinagmulan ng porma ay nangunguna pabalik sa isang paninirahan ng Lombardo. Ang mga toponimong makikita sa mga sumusunod ay: Scelenga (1037), Calenges, Schelenga (1041), Scalingiis (1148), Scalengis (1229), Scalenghis (1235), Skalengiarum (1243), Scalengiis (1356), Escalengiis (1377).
Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod
Ang Scalenghe ay kakambal sa:
Exsultet
Ang Exsultet o Exultet, kilala rin bilang Ang Maringal na Pagpapahayag na Ngayo'y Pasko ng Pagkabuhay (Latin: Praeconium Paschale), ay isang mahabang awitin na inihahayag ang papuri ng Kristong Muling Nabuhay sa pamamagitan ng isang Kandilang Pampaskwa. Ito'y inaawit kalimitan ng isang diakono sa Bisperas ng Pasko ng Pagkabuhay sa Rito Romano ng Iglesia Katolika. Sa kasalukuyang Rito Romano, maaaring ang pari o isang mang-aawit ang maghahayag nito; kung sakaling isang mang-aawit ang maghahayag nito, hindi niya sasasabihin ang nauukol sa diakono. Ito'y inaaawit pagkaprusisyon ng Kandilang Pampaskwa at bago ang Pagpapahayag ng Salita ng Diyos.
Kasaysayan
Sa aklat na "Orate Fratres" ni Dom Jerome Gassner, O.S.B., ipinaliliwanag niya kung paano nabuo ang awit na ito. Ayon sa kaniyang pananaliksik, ang Kandilang Pampaskwa na kaugnay ng Exultet ay nagmula sa pagkuha ng tradisyon sa mga Hudyo sa Lumang Tipan. Ang pagsisindi ng ilawan na ginagamit sa Sinagoga sa pagtatapos ng Sabbath at ang pag-aalay ng insenso na matatagpuan sa Exodo 27 at 30 ay ginamit ng mga unang Kristyano bilang hudyat naman sa kanilang pagsamba na si Kristo'y inihain bilang Kordero at muling mabubuhay sa ikatlong araw.
Kaya't nagtanod ang mga sinaunang Kristyano para sa taunang paggunita ng Muling Pagkabuhay ni Kristo. Itinawag itong Lucenarium, kung saan salit-saling tradisyon mula sa Apostol ang pagsisindi ng maraming ilawan at pag-aawit ng mga Salmo na naghahayag ng mahusay na papuri sa Poon, tulad ng "Ito ang araw na ginawa ng Panginoon / magsaya tayo't magalak" (Ps 91)
Mula sa Lucenarium, umusbong ang dalawang natatanging pagdiriwang: ang Panalangin sa Takipsilim, at ang Pagbabasbas ng Kandilang Pampaskwa. Bagaman inalis ng sinaunang Simbaha ng Roma ang Lucenarium noong ikatlong siglo, may mga ilang simbahan sa labas ng Roma ang nagpanatili ng ganitong gawain tuwing Sabado Santo. Muling ipinakilala ang Lucenarium sa Simbahan ng Roma sa ikapitong siglo, bagaman iniuugnay kay Papa Sosimo (c. 417 AD) ito. Kaya't nang maiayos na ang gawi sa pagsamba sa Sabado de Gloria doon sa Roma, sinasabing sa ikalimang siglo ay nabuo na ang awit-papuring ito para sa Kandilang Pampaskwa. Matatgapuan ito sa mga Sakramentaryong Gallicano: sa Aklat ng Pagmimisa na gamit ng Abadia sa Bobbio sa Paris (ika-5 siglo), Aklat ng Pagmimisa na gamit ng Kaharian ng mga Goth (ika-8 siglo) at ang kaparehong Misal nito. Ngunit hindi matatgapuan ang Exsultet sa pinakamtatandang Sakramentaryong Gregoriano; isingit na lamang ang naturang awit bilang apendise, na maaaring iniutos ni Alcuin.
Sa labas naman ng Roma, ang paggamit ng Kandilang Pampaskwa ay isang matanda at iginagalang na nakagawian tulad ng sa Italya, Gaul, at Espanya; may patungkol na banggit din si San Agustin (batay sa kaniyang aklat na De Civitate Dei, kab. XV, blg. xxiii) na ginagamit ang naturang kandila sa Africa.
Ang kaayusan ng awit
Maihahanay ang awitin sa ganitong paraan:
Ang Exsultet sa Nakatatandang Uso ng Rito Romano (bago ang 1970)
Kung walang diakono, ang hahalili sa kaniya ay ang pari na nagdiriwang. Sa gayon, isusuot ng pari ang puting dalmatiko at isasantabi muna niya ang kapa na kulay lila. Hindi ito maaaring gampanan ng hindi kasama sa orden.
Panalangin para sa Emperador ng Banal na Imperyo ng Roma
Hanggang sa taong 1955, ang Exsultet ay nagtatapos sa isang mahabang panalangin para sa Emperador ng Banal na Imperyo ng Roma:
Tanging ang Emperador ng Banal na Imperyo ng Roma ang maaaring mabanggit sa panalangin na ito. Dahil nagbitiw sa tungkulin ang huling Emperador nito na si Fransico II ng Austria noong 1806, hindi na isinasama ang pagluhog na ito. Kaya't ipinalit dito ay ang panalangin para sa mga kasapi ng Simbahan.
Makalipas naman ang dekreto na Imperii Galliarum ni Papa Pio IX noong ika-10 ng Setyembre 1857, iniutos niya ang pagbabanggit ng ngalan ni Emperador Napoleon III ng Pransya mula 1858 hanggang 1870:
Noong 1955, inalis na ni Pio XII ang panalangin para sa Emperador at ipinalit dito ang isinamang pagluhog para sa mga umuugit sa pamahalaan:
Samantala, inalis naman na ito sa mga naging pagbabago sa liturhiya noong 1970, subalit nananatiling gamit ito sa Nakatatandang Uso ng Rito Romano.
Ang Exsultet sa kasalukuyang Rito Romano (post-1970)
Ayon sa Ikatlong Siping Huwaran ng Aklat ng Pagmimisa sa Roma (2002) para pagdiriwang ng Bisperas na ito, kung walang diakono, ang hahalili sa kaniya ay ang pari na nagdiriwang o isang mang-aawit. Kung mang-aawit naman, lalaktawan niya ang mga katagang "Kaya mga minamahal na kapatid..." hanggang sa "Sumainyo ang Panginoon." Hindio rin ibibigay ng pari ang pagbabasbas tulad nang sa diakono, o hihingi ng pagbabasbas mula sa pari. May mahaba at maiksing paraan ng pagpapahayag na pagpipilian.
Walter Persegati
Si Walter Persegati ay ang dating kalihim at ingat-yaman ng mga Bantayog ng Batikano (o mga Moog o Monumento ng Batikano), mga Museo, at mga Tanghalan (o Galeriya). Siya ang namahala at namuno, kasama ng direktor-panglahat na si Carlo Pietrangeli, sa pagpapalinis at restorasyon (pagbabalik sa dating kasiglahan at kaanyuan) ng mga mural ni Michelangelo sa Kapilyang Sistino ng Batikano.
Isa siyang lalaking may uban o kulay abuhing buhok na nagsusuot ng makapal na mga salaming pangmata. Nagsimula siyang manungkulan bilang kalihim-panglahat ng Mga Museo at Tanghalan ng Sining ng Batikano noong 1971. Siya ang nakipagkasundo sa Nippon Television Network Corporation ng bansang Hapon, sa halagang $3 milyon, upang linis ang mga dingding at kisame ng kapilya, bilang kapalit ng eksklusibong mga karapatan sa paggawa ng pelikula sa proyektong tumagal ng labindalawang mga taon. Sa panahong iyon, tinaya ni Persegating mabubuo ang restorasyon sa taong 1992.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Italyano
Suka (pagkain)
thumb|right|Mga binoteng suka na binabaran ng pampalasang mga dahon ng [[oregano.]]
Ang suka (Ingles: vinegar, Griyego: acetum ) ay isang uri ng maasim na panimpla o sawsawan. Karaniwang gamit ito bilang panimpla ng mga salad o ensalada. Maaaring gumawa ng suka mula sa sabaw ng buko, palma, mansanas, bigas at iba pa.
Lily (paglilinaw)
Ang lily ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod:
Lily (name) Lília Лилия (имя)
Sheltopusik
thumb|dalawang nag-aaway na mga schetopusik Ang Scheltopusik o Europeong Walang hitang butiki (Pseudopus apodus) ay isang malaking butiking salamin na matatagpuan mula katimugang Europa hanggang Sentral Asya. Ang karaniwang pangalan nito ay nagmula sa Rusong желтопузик (na literal na "may tiyang dilaw"). Ito ay nakaraang nasa henus na Ophisaurus ngunit inilagay sa sarili nitong henus na Pseudopus. 240px|left|thumb|Scheltopusik
Kaharian ng Kush
Ang Kaharian ng Kush o Kaharian ng Cush (Wikang Ehipsiyo: 𓎡𓄿𓈙𓈉 kꜣš, Wikang Akkadiyo:  Ku-u-si, in LXX Κυς and Κυσι; ; כּוּשׁ) ay isang sinaunang kaharian sa Nubia na nakasentro sa kahabaan ng Ilog Nilo sa ngayong Sudan at katimugang Ehipto. Ang rehiyon ng Nubia ay isang maagang duyan ng kabihasnan sa lumikha ng maraming mga masalimuot na lipunan na nagsagawa ng kalakalan at industriya.. Ang lungsod-estado ng Kerma ay umahon bilang dominanteng kapangyarihang politikal sa pagitan ng 2450 BCE hanggang 1450 BCE na may kontrol sa Lambak ng Nilo sa pagitan ng una at ikaapat na Katarata ng Nilo na lugar na kasing laki ng Ehipto. Ang karamihan ng Nubia ay sumailalim sa pamumuno ng Sinaunang Ehipto sa Bagong Kaharian ng Ehipto (1550–1070 BCE). Kasunod ng pagguho ng Sinaunang Ehipto sa gitna ng Pagguho ng Panahong Bronse, muling itinayo ng mga Kushita ang isang kaharian sa Napata(modernong Karima sa Sudan. Bagaman may mga pagkakatulad ang Kush sa Ehipto gaya ng pamimintuho kay Amun at ang mga maharlikang pamilya ng Ehipto at Kush nito ay kadalasang nag-asawa sa sa't isa, ang kultura ng Kush ay natatangi sa kanilang pananamit, hitsura at transportasyon,. Si Haring Kashta ay mapayapang naging hari ng Itaas ng Ehipto samantalang ang kanyang anak na babaeng si Amenirdis I ay hinirang na MakaDiyos na Adoratrice ni Amun sa Thebes, Ehipto. Sinakop ni Piye ang Ibabang Ehipto at itinatag ang Ikadalawampu't limang dinastiya ng Ehipto. Ang anak ni Piye na si Shepenupet II ay hinirang na MakaDiyos na Adoratris ni Amun. Ang mga hari ng Kush ay naghari sa Sinaunang Ehipto nang higit sa isang siglo hanggang sa pananakop ng Imperyong Neo-Asirya nito at pinatalik ng Ehipsiyong si Psamtik I ang mga ito. Nang tapusin ang ugnayan ng Kush sa Ehpto, ang kabisera ng kahariang ito ay nilipat sa ,Meroë na kilala ng mga Griyego bilang Aethiopia.
Mula ika-3 BCE hanggang ika-3 siglo CE, ang hilagang Nubia ay sinakop at naging bahagi ng Ehipto.Ito ay pinamunuan ng Kahariang Ptolemaiko at Imperyong Romano sa sumunod na 600 taon at nakilala sa mundong Greko-Romano bilang Dodekaschoinos. Ito ay kalaunang muling nakontrol ng ikaapat na haring Kushitang si Yesebokheamani. Ang Kaharian ng Kush ay nagpatuloy bilang kapangyarihang sa rehiyon hanggang ika-4 siglo BCE nang ito ay humino at gumuho dahil sa panloob na mga himagsikan sa gitnan ng lumalalanng kondisyon ng klima at mga pananakop ng mga taong Noba. Ang lungsod ng Meroe ay nabihag ng Kaharian ng Aksum na nagwakas sa Kaharian ng Kush at nahati sa taatlong politiyang Nobatia, Makuria, at Alodia.
R
Ang R [malaking anyo] o r [maliit na anyo] (bagong bigkas: /ar/, lumang bigkas: /ra/) ay ang ika-18 titik ng alpabetong Romano. Ito ang pang-19 sa makabagong alpabetong Tagalog. Ito ang pang-15 titik sa lumang abakadang Tagalog.
thumb|right|190px|Ang sumasagisag sa tunog ng mga titik na R (bigkas: /ra/) at D (bigkas: /da/) sa sinaunang [[alibata|baybayin o alibata ng Pilipinas.]]
Sanggunian
Kaurian:Mga Latinong titik
Internet Movie Database
Ang Internet Movie Database (IMDb) at IMDB, ay isang online database ng impormasyon tungkol sa mga artista, pelikula, palatuntunan sa telebisyon at video games. Ang websayt ng IMDb ay nagsimula noong Setyembre 1993. Naging pagmamay-ari ito ng "Amazon.com" mula 1998.
Rizal, Kalinga
Ang Bayan ng Rizal ay isang Ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Kalinga, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Rizal ay nahahati sa 14 na mga barangay.
Mga talatang makasatanas
Ang Mga talatang makasatanas o Mga Talatang Sataniko ay ang katawagang ibinigay sa isang maliwanag na kalipunan ng mga talatang pagano ng Koran. Ito ay sinasabing temporaryong isinama sa Koran ng tagapagtatag at propeta ng Islam na si Muhammad ngunit kalaunang inalis. Ang salaysay na hinango mula sa hadith na kinasasangkutan ng mga talatang ito ay maaaring basahin sa ibang mga lugar kabilang ang mga talambuhay ni Muhammad n al-Wāqidī, Ibn Sa'd (na skriba ni Waqidi), al-Tabarī, at Ibn Ishaq.
Salaysay
Ayon sa tradisyong Muslim, ang asawa ni Muhammad na si Khadija ang unang naniwala na siya ay isang propeta. Ito ay agad na sinundan ng sampung taong gulang na pinsan ni Muhammad na si Ali ibn Abi Talib na malapit na kaibigan ni Abu Bakr at inampong anak ni Zaid. Noong mga 613 CE, sinimulan ni Muhammad ang kanyang pangangaral ng publiko (Quran 26:214). Siya ay hindi pinansin at kinutya ng karamihan ng mga Mecacn samantalang ang iba ay kanyang naging mga tagasunod. Mayroong tatlong pangunahing mga pangkat ng sinaunang mga tagasunod ni Muhammad: mga batang kapatid at anak ng mga dakilang mangangalakal; mga taong naalis sa unang ranggo ng kanilang tribo o nabigong makamit ito; at mga mahina at karamihang hindi protektadong dayuhan. Ayon kay Ibn Sad, ang pagtutol sa Mecca ay nagsimula nang si Muhammad ay maghayag ng mga talatang kumokondena sa pagsamba ng mga idolo (diyos-diyosan) at ng mga ninunong Meccan na nagsagawa ng politeismo. Gayunpman, sinasabi ng ekshesis na Quraniko na ito ay nagmula sa sandaling mangaral ng publiko si Muhammad. Habang ang bilang ng mga tagasunod ni Muhammad ay lumago, siya ay naging banta sa mga lokal na tribo at mga pinuno ng lungsod na ang kayamanan ay nakasalig sa Kaaba, na sentro ng relihiyosong buhay ng Mecca at binantaan ni Muhammad na pababagsakin. Ang pagtakwil ni Muhammad ng tradisyonal na relihiyong Meccan ay lalong opensibo sa kanyang sariling tribo na Quraysh dahil ang mga ito ang tagapag-ingat ng Kaaba. Ang makapangyarihang mga mangangalakal ay sumubok na kumibinsihin si Muhammad na iwan ang kanyang pangangaral sa pamamagitan ng pag-aalok ng pagpasok sa panloob na pangkat ng mga mangangalakal at pagpapatibay ng kanyang posisyon sa pamamagitan ng isang nakapakikinabangang pagpapakasal. Gayunpaman, si Muhammad ay tumanggi. Ang tradisyon ay nagtatala ng pag-uusig at masamang pakikitungo kay Muhammad at ng kanyang mga tagasunod. Si Sumayyah bint Khabbab na isang babaeng alipin ng kilalang pinunong Meccan na si Abu Jahl ay kilala bilang unang martir ng Islam na pinatay ng sibat ng kanyang pinuno nang ito ay tumangging itakwil ang kanyang pananampalataya. Si Bilal na isa pang aliping Muslim ay pinahirapan ni Umayyah ibn Khalaf na naglagay ng isang mabigat na bato sa kanyang dibdib upang pwersahin ang kanyang konbersiyon. Sa kabila ng mga insulto, si Muhammad ay naprotektahan mula sa panganib na pisikal dahil siya ay kaanib sa angkang Banu Hashim. Noong 615 CE, ang ilan sa mga tagasunod ni Muhammad ay lumipat sa Imperyong Etiopian na Aksumite at nagtatag ng isang maliit na kolonya dito sa ilalim ng proteksiyon ng Emperador na Kristiyanong si Aṣḥama ibn Abjar. Dahil sa kadesperaduhan ng pag-asa ni Muhammad ng akomodasyon sa kanyang tribo dahil sa takot o sa pag-asang magtagumpay sa paraang ito, kanyang inihayag ang isang talata na kumikilala sa pag-iral ng tatlong mga diyosang Meccan na itinuturing na mga anak na babae ni Allah at umapela sa mga ito para sa pamamagitan o intersesyon ng mga ito. Kalaunan ay binawi ni Muhammad ang mga talatang ito sa utos ni Gabriel na nag-aangking ang mga talatang ito ay ibinulong ng mismong diyablo.
May maraming mga salaysay na nag-uulat ng insidenteng ito. Ang iba't ibang mga bersiyon ng salaysay na ito ay lahat nagmula sa isang tagapagsalaysay na si Muhammad ibn Ka'b. Sa anyo nito, ang kuwento ay nag-uulat na nagnais si Muhammad na akayin ang kanyang mga kamag-anak at kapitbahay sa Mecca tungo sa relihiyong Islam. Habang kanyang binibigkas ang Sūra an-Najm, na itinuturing na isang pahayag ng anghel na si Gabriel, tinukso ni Shaitan (Satanas) si Muhammad na bigkasin ang mga sumusunod na talata pagkatapos ng mga ayat (talatang) na 19 at 20: Naisip mo ba ang Al-Lat at Al-‘Uzzá
at Manāt, ang ikatlo, ang iba pa? Ang mga ito ay itinaas na gharāniq, na ang intersesyon (pamamagitan) ay inaasahan. Ang Allāt, al-'Uzzā at Manāt ay mga diyosa na sinasamba ng mga Meccan. Ang pagtukoy ng kahulugan ng "gharāniq" ay mahirap dahil ito ay hapax legomenon (i.e. isang beses lang ginamit sa teksto). Ito ay pinakahulugan ng mga komentador na ibong crane. Ang Arabikong salita ay pangkalahatang nangangahulugang "crane" na lumilitaw na singular na ghirnīq, ghurnūq, ghirnawq at ghurnayq. Ang salitang ito ay may mga anyo sa ibang mga salita para sa mga ibon kabilang ang raven, uwak at agila. Ang ipinapahiwatig na kahulugan ng salaysay na ito ay si Muhammad umuurong sa kanyang paniniwalang monoteismo sa pamamagitan ng pagsasabi na ang mga diyosang ito ay tunay at ang intersesyon ng mga ito ay epektibo. Nagalak ang mga Meccan na marinig ito at sinamahan si Muhammad sa ritwal na pagpapatirapa sa wakas ng sūrah. Narinig ng mga tumakas sa Abyssinia na Meccan ang pagwawakas ng pag-uusig at nagsimulang bumalik sa kanilang mga tahanan. Ayon sa tradisyong Islamiko, kinastigo ni Gabriel si Muhammad sa pagpaparumi ng pahayag at sa puntong ito, ang ay inihayag upang aliwin siya. Binawi ni Muhammad ang kanyang mga salita at ang fitna (pag-uusig) ng mga Meccan ay nagpatuloy. Ang mga talatang ay ibinigay kung saan ang mga diyosa ay minata.
Pagpasa
Ang insidenteng ito ay iniulat sa tafsir at panitikang sir-maghazi na mula sa una at ikalawang siglo ng Islam. Ito ay iniulat sa mga tafsir na ipinasa mula sa halos bawat komentador ng Koran sa unang mga dalawang siglo ng hijra.
Mga pananaw
Ang mga talatang ito ay nakikitang problematiko sa maraming mga Muslim dahil ang mga ito ay malalim na heretikal dahil sa ang pagpayag ng intersesyon ng tatlong mga diyosang pagano, sinira nito ang autoridad at omnipotensiya ni Allah.
Ang salaysay na ito ay tinatanggap ng mga orientalista na nangyari. Ito ay pinaniniwalaang tunay batay sa hindi posibleng pag-iimbento ng kuwento ng mga sinaunang Muslim na hindi maganda sa kanilang propeta.
Guanzate
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Guanzate (Comasco: Guanzaa [ɡwãˈtsaː]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 30 km hilagang-kanluran ng Milan at mga 11 km timog-kanluran ng Como. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 5,290 at may lawak na 6.9 km².
Ang Guanzate ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Appiano Gentile, Bulgarograsso, Cadorago, Cassina Rizzardi, Cirimido, Fenegrò, Fino Mornasco, Lomazzo, at Veniano.
Kasaysayan
Ang pinakalumang makasaysayang pagbanggit ng lugar ay nagsimula noong 1125, sa gitna ng sampung taong digmaan, nang wasakin ang Guanzate ng mga naninirahan sa Como pagkatapos na paslangin ng Guanzatesi, na pumanig sa Milan, ang marangal na Comascong si Beltramo Brocco.
Duhandas
thumb|right|270px|Isang diodo, na pinapakita ang isang hugis parisukat na semikondaktor na krystal.
Tingnan din
Kaurian:Elektronika
Sciolze
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Sciolze ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 15 km silangan ng Turin.
Kultura
Noong unang panahon, sa Piamonte, sinasabi nila: Va a Siosse! (= Pumunta sa Sciolze!) para magpadala ng isang tao sa impiyerno. Ang kahulugan ng sumpang ito, na ngayon ay hindi na ginagamit, ay ibinibigay—marahil—sa pamamagitan ng katotohanan na sa nakalipas na malalaking pangungusap ay isinagawa sa kastilyo ng Sciolze. Ayon sa isa pang hinuha, ang sanggunian ay ang layo mula sa lungsod (Turin) at ang kahirapan ng mga kalsada, hindi tinatablan at nailalarawan sa pamamagitan ng matarik na paakyat.
Università Cattolica del Sacro Cuore
thumb|300x300px|Kampus sa Milan
Ang Università Cattolica del Sacro Cuore (Ingles: Catholic University of the Sacred Heart), na kilala bilang UCSC, UNICATT, o Cattolicca, ay isang pribadong Italyano unibersidad sa pananaliksik na itinatag noong 1921. Ang Cattolica ang pinakamalaking pribadong unibersidad sa Europa at ang pinakamalaking pamantasang Katoliko sa mundo. Ang pangunahing kampus nito ay matatagpuan sa Milan, Italya, na may mga sangay na kampus sa Brescia, Plasencia, Cremona, at Roma.
Gotham
Ang Gotham ay isang pamilya ng malawak na ginagamit na heometrikong sans-serif na digital na tipo ng titik na dinisenyo ng Amerikanong nagdidisenyon ng tipo na si Tobias Frere-Jones noong 2000. Kinuha ang inspirasyon ng mga anyo ng titik ng Gotham sa isang anyo ng pang-arkitekturang karatula na natamo ang kasikatan noong kalagitnaan ng ika-20 siglo, at ito ay partikular na sikat sa buong Lungsod ng New York, Estados Unidos.
Mga kilalang gamit
Ginagamit ang Gotham bilang tipo ng titik ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision simula pa noong 2013.
Noong 30 Mayo 2014, ipinabatid ng Twitter na babaguhin nila ang kanilang tipo ng titik mula Helvetica Neue patungong Gotham.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Ang Ahas na Prinsipe (Kuwentong-pambayang Unggaro)
Ang Ahas na Prinsipe ay isang Unggaro na kuwentong bibit na kinolekta ng Unggara-Amerikanang iskolar na si Linda Dégh. Ito ay inuri sa pandaigdigangTalatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 425A, "Hayop bilang Nobyo".
Mga pinagkuhanan
Kinolekta ni Dégh ang kuwento noong 1950s mula sa Unggarong manalaysay na si Zsuzsanna Pálkó.
Buod
Ang pagsasalaysay ni Pálkó ay nagsimula nang ganito: ang isang hari ay nagreklamo sa kaniyang asawa na hindi siya nagkaanak sa kaniya. Ang reyna ay nagtatanong kung bakit hindi ibinigay ng Diyos ang kaniyang mga anak, at humingi ng isang anak na ahas, upang sa wakas ay magkaroon sila ng mga supling. Tulad ng sinabi niya, lumitaw ang isang anak na ahas. Ipinahayag ng hari na dapat nilang itago ang hayop mula sa mga mata, upang walang makaalam na mayroon silang anak na ahas.
Itinago nila ang anak na hayop sa isang silid at doon siya lumaki. Makalipas ang mga taon, kapag siya ay lumaki nang napakalaki, nagsimula siyang sumipol nang napakalakas na yumanig sa kastilyo. Ang kaniyang ina ay binisita siya upang tanungin kung ano ang reson para sa pagsipol. Ipinaliwanag niya na siya ay nasa hustong gulang na at nagnanais ng mapapangasawa, at nagmumungkahi na ang prinsesa ng isang kalapit na kaharian ang magiging perpektong kandidato.
Kaya ipinatawag ng kaniyang ina ang prinsesa at pumunta siya sa kastilyo upang malaman ang higit pa tungkol sa kaniyang magiging asawa. Inakay ng reyna ang prinsesa sa kwarto ng prinsipe. Nang makita niya ang higanteng ahas, siya ay sumisigaw at nahimatay. Ang reyna ay nagwiwisik ng tubig sa kaniya, na lumapit, at ipinaliwanag na ang prinsipe ay ang ahas, kahit na isang hindi nakakapinsala. Tumanggi ang prinsesa na pakasalan ang prinsipe ng ahas at sinubukang makatakas sa silid, na ang mga bintana ay hinarang ng bakal. Ikinulong siya ng reyna at ng hari kasama ng prinsipe ng ahas at iwanan sila.
Ang sitwasyong ito ay tumatagal nang isang linggo: sinusubukan ng prinsesa na mag-isip ng isang paraan upang makalabas, ngunit kahit saan siya tumingin ang mga bintana at ang mga pinto ay nakasara. Ni hindi niya ginagalaw ang kaniyang pagkain, piniling matuyo nang dahan-dahan kaysa pakasalan ang ahas. Sa kabila ng mga hinaing ng kaniyang nobya, sinubukan ng prinsipe ng ahas na kumbinsihin ang batang babae na hindi niya ito sinasaktan. Pagkatapos ay nagsimula siyang gumapang sa kanilang pangkasal na kama, sa takot ng prinsesa. Sa loob ng dalawang gabi, sinubukan niyang lumayo sa kaniya, medyo matagumpay.
Requiem
Ang Requiem ay isang lumang estilong serif na pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ni Jonathan Hoefler noong 1992 para sa magasin na Travel & Leisure at binenta ng kanyang kompanya na Hoefler & Frere-Jones. Kinuha ang inspirasyon sa pamilya ng tipo ng titik mula sa nakasulat na kapital na matatagpuan sa manwal sa pagsusulat ni Ludovico Vicentino degli Arrighi noong 1523 na Il Modo de Temperare le Penne, at batay ang mga italiko sa kaligrapiya ng kansileriya, o cancelleresca corsiva noong panahon na iyon.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Ang Ahas na Prinsipe (Kuwentong-pambayang Unggaro)
Buod
Sa ikatlong gabi, pagkatapos ng mabilis na pahinga, nagising siya sa isang guwapong lalaki sa tabi niya. Ginising niya ang lalaki at tinanong ang presensya nito roon: sinabi niya sa kaniya na siya ang ahas, ngunit nagsusuot ng balat ng ahas sa gabi "dahil mayroon din siya", dahil ito ang kaniyang "balabal". Ang prinsesa ay nakakaramdam ng higit na kagaanan at sila ay namumuhay bilang mag-asawa, siya ay nabuntis pagkaraan ng ilang panahon.
Sa kabila ng paghahayag, hindi ipinakita ng prinsipe sa kaniyang mga magulang ang kaniyang anyo ng tao, na nakakainis sa prinsesa. Bumisita siya sa isang mangkukulam sa malapit at sinabi sa kaniya ang kaniyang sitwasyon. Pinayuhan siya ng mangkukulam na kunin ang balat ng ahas at sunugin ito sa kalan.
Nang gabing iyon, kapag natutulog ang prinsipe ng ahas, nagising ang prinsesa, kinuha ang balat ng ahas sa kaniya. Gumapang siya sa kusina, sinindihan ang kalan at itinapon ang balat. Bumalik siya sa kaniyang mga silid sa isang nagising na prinsipe, na nagtanong sa kaniya tungkol sa amoy ng nasusunog. Nagsisinungaling siya na ilang hibla lang ng buhok niya ang nasusunog, pero alam niyang nagsisinungaling siya. Pagkatapos ay ipinaliwanag ng prinsipe na siya ay magsusuot ng balabal sa loob ng isang buwan pa, at isinumpa siya na huwag ipanganak ang kanilang mga anak hanggang sa muli niya itong yakapin; at ang isang singsing sa kaniyang daliri ay mananatili roon hanggang sa ilagay niya ang kaniyang daliri sa kaniya. Pagkatapos ay binigyan niya siya ng isang tuyong hazel-rod na dapat niyang didiligan ng kaniyang mga luha hanggang sa ito ay mamunga, at isang butil ng trigo ang dapat niyang itanim at sa pag-aani ay maghurno ng tinapay; pagkatapos ay maaari siyang sumunod sa kaniya. Pagkatapos ay nawala siya.
Sinabi ng prinsesa sa kaniyang mga biyenan na ang prinsipe ng ahas ay nawala, at pumunta upang diligin ang tuyong hazel-rod at ang butil ng trigo. Pagkaraan ng mahabang panahon, kinuha niya ang pamalo at ang tinapay at nagsimulang maglakbay. Sa isang kagubatan, nakakita siya ng liwanag sa di kalayuan - isang matandang babae (ang ina ng Buwan) ng bahay, kung saan siya sumilong sa gabi. Umuwi ang kaniyang anak at tinanong kung nasaan ang Serpent Prince. Itinuro ng matandang babae ang prinsesa sa kaniyang tiyahin, at binigyan siya ng gintong bobbin.
Ang sitwasyon ay nauulit ng dalawang beses sa susunod na dalawang bahay (ng Araw at ng Hangin), at nakakuha siya ng gintong reel at isang gintong spool at bola ng sinulid; sa ikatlong bahay lamang niya sa wakas nalaman kung nasaan ang kaniyang asawa: sinabi sa kaniya ng Hurricane Wind na pumunta siya sa kaniyang kastilyo at maaari niya itong dalhin doon.
Sa ikatlong araw, sinabi sa kaniya ng valet ng hari na isang babae ang pumunta sa kaniyang mga silid at umiyak sa tabi ng kaniyang kama, ngunit hindi siya nakasagot. Inaasahan ng hari na siya ay nilagyan ng gamot na pampatulog, at hiniling sa kaniyang valet na ibuhos ang anumang inumin na natatanggap niya sa paliguan. Ipinagbili sa kaniya ng prinsesa ang gintong sinulid, umaasang magising siya. Pumasok siya sa silid at pinakiusapan ang asawa na gumising at hawakan ang kaniyang dibdib. Ginawa niya at ipinanganak niya ang kanilang mga anak: dalawang batang lalaki na ginintuang buhok.
Pumasok ang reyna sa silid, nagbabalak na paalisin ang babae, ngunit inutusan ng hari ang mga guwardiya na kunin siya at ikulong siya sa isang selda. Ipinatawag ng hari ang kaniyang mga tagapayo, na nagpapayo sa kaniya na ang isang babaeng may asawa ay mas mabuti kaysa isang hindi kasal. Nanatili siya sa prinsesa at sa kaniyang dalawang anak, at pinarusahan ang reyna.
Yema
Ang yema (mula sa Kastilang yema "pula ng itlog" ) ay isang kendi o minatamis na pang-himagas ng mga Pilipino.
Pansit lomi
Ang lomi o pansit lomi ay isang pagkaing Pilipino na may sabaw mula sa pinakuluang manok, baboy o baka at pansit na kilala rin sa katawagang lomi. Mayroon ding halong gulay at laman ng hipon ang lutuing ito.
Kromosomang 1 (tao)
Ang kromosomang 1 (Chromosome 1) ang pagtatakda ng pinakamalaking kromosomang pantao. Ang mga tao ay may dalawang mga kopya ng kromosomang 1 gaya ng sa lahat ng mga autosoma na hindi mga kromosomang kasarian. Ang kromosomang 1 ay sumasaklaw sa mga 247 milyong mga nucleotide na mga base na pares na mga pundamental na unit ng impormasyon para sa DNA. Ito ay kumakatawan sa halos 8 porsyento ng kabuuang DNA sa mga selula ng tao.
Mga gene
Ang mga sumusunod ang ilan sa mga gene na matatagpuan sa kromosomang 1:
brasong-q
Ayon sa http://www.ornl.gov/sci/techresources/Human_Genome/posters/chromosome/chromo01.shtml, ang kromosomang 1 ay naglalaman ng 263 milyong base na mga pares.
Mga sakit at diperensiya
Mayroong 890 na alam na mga sakit na kaugnay ng kromosomang ito. Ang ilan sa mga sakit na ito ang pagkabingi, sakit na Alzheimer, glaucoma at kanser ng suso. Ang muling pagsasaayos at mga mutasyon ng kromosomang 1 ay laganap sa kanser at maraming mga iba pang sakit. Ang mga paterno(patterns) ng bariasyon(pagkakaiba) ng sekwensiya ay naghahayag ng mga hudyat ng kamakailang seleksiyon sa spesipikong mga gene na maaaring mag-ambag sa pagiging angkop ng tao at gayundin sa mga rehiyon na walang tungkuling ang ebidente.
Ang mga sumusunod na sakit ang ilan sa mga kaugnay ng mga gene sa kromosomang 1 na naglalaman ng pinaka-alam na mga henetikong sakit sa anumang kromosomang pantao:
Miko Palanca
Si Miko Palanca, (Pebrero 3, 1978 - Disyembre 9, 2019) ay isang artista at modelo mula sa Pilipinas, siya kilala sa kanyang ginampanan sa Shake, Rattle and Roll VIII bilang Rico sa segment ng LRT.
Siya ang nakababatang kapatid ng aktor na si Bernard Palanca. mula kay Armando Goyena at mayrong dugong intsik.
S
Ang S [malaking anyo] o s [maliit na anyo] (bagong bigkas: /es/, lumang bigkas: /sa/) ay ang ika-19 na titik ng alpabetong Romano. Ito ang pang-20 sa makabagong alpabetong Tagalog. Ito ang pang-16 na titik sa lumang abakadang Tagalog. Kalimitang ginagamit ang titik na S na pamalit sa mga titik na C at Z kung nanghihiram ang wikang Tagalog (nagsasatagalog) ng mga salita mula sa wikang Kastila, katulad halimbawa ng cedula, circo, at zapato ng Kastila na naging sedula, sirko, at sapatos sa Tagalog.
thumb|right|190px|Ang sumasagisag sa tunog ng titik na S (bigkas: /sa/) sa sinaunang [[alibata|baybayin o alibata ng Pilipinas.]]
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Latinong titik
Unibersidad ng Andorra
thumb|Universitat d'Andorra
Ang Unibersidad ng Andorra (Universitat d'Andorra; , ; Ingles: University of Andorra) ay isang pampublikong institusyon ng mas mataas na edukasyon na nilikha noong 1997, at ang kauna-unahang unibersidad sa Andorra. Ang unibersidad ay binubuo ng isang paaralan ng narsing, isang paaralan ng pamamahala at agham pangkompyuter, at isang sentro para sa mga online na pag-aaral.
Ang unibersidad ay isang miyembro ng Vives Network, European University Association, at International Association of Universities. Mula noong 2006, halos tatlong-kapat ng badyet ng unibersidad ay nagmumula sa estado ng Andorra.
Talaan ng mga lungsod sa Bahrain
Ito ay isang talaan ng mga lungsod at bayan sa Bahrain:
Mga pinakamalaking lungsod
thumb|[[Manama]] thumb|[[Riffa]]
Paliparang Pandaigdig ng Ostafyevo
Ang Paliparang Pandaigdig ng Ostafyevo (Междунаро́дный аэропо́рт «Оста́фьево») ay isang klase "B" na paliparang pandaigdig na malapit sa Moscow na pinamamahalaan ng kompanyang Gazpromavia, isang dibisyon ng Gazprom. Ito ay nagbukas noong 2000 sa isang base ng baseng panghihimpapawid ng militar, na ipinapalita ang bagong terminal na babasagin, at kaya nitong papasukin ang mga abiasyong pang-negosyo.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga paliparan sa Moscow Oblast Kaurian:Gazprom
T
Ang T [malaking anyo] o t [maliit na anyo] (bagong pagbigkas: /ti/, lumang pagbigkas: /ta/) ay ang ika-20 titik ng alpabetong Romano. Ito ang pang-21 titik sa makabagong alpabetong Tagalog. Sa lumang abakadang Tagalog, ito ang pang-17 titik.
thumb|right|190px|Ang sumasagisag sa tunog ng titik na T (bigkas: /ta/) sa sinaunang [[alibata|baybayin o alibata ng Pilipinas.]]
Tritill, Litill, at ang mga Ibon
Lumilitaw din ang isang bersiyon ng kuwento sa A Book of Ogres and Trolls, ni Ruth Manning-Sanders. Galing daw sa Islandya ang bersiyong iyon.
Sandatang pumuputok
Ang sandatang pumuputok (Ingles: firearm) ay isang kagamitan, kadalasang dinisenyo upang gamitin bilang armas, na tumutudla sa isahan o maramihang pantudla sa isang mataas na belosidad sa pamamagitan na pinigil na pagpuputok.
Tritill, Litill, at ang mga Ibon
Buod
Ang magandang anak ng hari ay nawala nang walang anumang bakas. Ipinahayag ng hari na ang sinumang bumalik na kasama niya ay maaaring pakasalan siya.
Sandatang pumuputok
Kabilang sa mga halimbawa ng mga sandatang pumuputok ay ang baril at ang kanyon (katulad ng lantaka, na isang uri ng kanyon na ginagamit na sa Timog-Silangang Asya bago pa man ang panahon ng pagdating ng mga Europeo
Tritill, Litill, at ang mga Ibon
Buod
Malapit, isang mag-asawang magsasaka ang may tatlong anak na lalaki; ang nakatatandang dalawa ay nagpakasawa, at ang bunso ay laging kailangang magbigay daan sa kaniyang mga kapatid. Ang pinakamatanda ay nagtakda upang hanapin ang kaniyang kapalaran. Tinanggihan niya ang pagkain sa dalawang pulubi at binato ang mga ibong naghahanap ng mga mumo. Natulog siya sa isang kuweba, ngunit bumalik ang isang ogro. Pumayag siya na manatili lamang siya kung gagawa siya ng isang gawain sa umaga, at pagkatapos ay itinakda niya siyang walisin ang kuweba. Hindi gumagalaw ang dumi, at tinamaan siya ng dambuhala sa ulo, na ikinamatay niya. At sumunod naman ang pangalawang kapatid at ganoon din ang sinapit ng kapalaran.
Sandatang pumuputok
Mga sanggunian
Kaurian:Sandata