cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malalag
Ang Bayan ng Malalag ay isang ika-1 klaseng bayan sa lalawigan ng Davao del Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Collesalvetti
Ang Collesalvetti ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Livorno sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 70 km timog-kanluran ng Florencia, 20 km hilagang-silangan ng Livorno at 16 km timog mula sa Pisa.
Ang Collesalvetti ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cascina, Crespina, Fauglia, Livorno, Orciano Pisano, Pisa, at Rosignano Marittimo.
Mga frazione
Ang comune ay nabuo ng luklukang munisipal ng Collesalvetti at ang mga frazione – mga bayan at nayon – ng Castell'Anselmo, Colognole, Guasticce, Nugola, Parrana San Martino, Parrana San Giusto, Stagno, at Vicarello. Kasama rin sa munisipyo ang nayon ng Mortaiolo.
Kakambal na bayan
Ang Colesalvetti ay kakambal sa:
Piombino
right|thumb|240x240px| Tanaw mula sa himpapawid thumb|240x240px| Ang Rivellino, ang sinaunang pangunahing tarangkahan na itinayo noong 1447 ni [[Rinaldo Orsini.]] Ang Piombino ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Livorno, rehiyon ng Toscana, Italya. Ito ay may mahigit-kumulang na 35,000 naninirahan. Ito ay nasa hangganan sa pagitan ng Dagat Liguria at ng Dagat Tireno, sa harap ng Pulo ng Elba at sa hilagang bahagi ng Maremma.
Pangkalahatang-tanaw
Mayroon itong sinaunang sentrong pangkasaysayan, na nagmula sa panahon kung saan ito ang daungan ng mga Etrusko, sa paligid ng Populonia Sa Gitnang Kapanahunan, ito ay sa halip ay isang mahalagang daungan ng Republika ng Pisa.
Heograpiya
Ang mga hangganan ng Piombino ay sa mga bayan ng Campiglia Marittima, Follonica, San Vincenzo, at Suvereto. Ang bayan ay may pitong parokyang sibil (mga frazione): Baratti, Colmata, Fiorentina, La Sdriscia, Populonia, Populonia Stazione, at Riotorto.
Mga kakambal na bayan — mga kapatid na lungsod
Ang Piombino ay kakambal sa:
Offagna
thumb|Panoramikong tanaw ng Offagna mula sa pangunahing tore ng Rocca. Ang Offagna ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ancona sa rehiyon ng Marche ng Italya, mga 11 km timog-kanluran ng Ancona. Noong 31 Disyembre 2018, mayroon itong populasyon na 1,992 at sakop na 10.5 km2.
Ang Offagna ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ancona, Osimo, at Polverigi.
Ekonomiya
Ang lokal na ekonomiya ay pangunahing nakabatay sa pana-panahong turismo, catering, agrikultura, at maliliit na negosyo. Ang agrikultura ay umaasa sa katamtamang laki ng mga pananim, na kinabibilangan ng mga baging, seryal, at forage. Walang kakulangan sa maliliit na industriya ng pagmamanupaktura, logistik, at paggawa ng metal.
Pagbabasa (teknikal)
Ang pagbabasa ay isang kilos na ginagampanan ng mga kompyuter upang makakuha ng datos mula sa isang pinangalingang tagapamagitan at nilagay ito sa kanilang pansamantalang imbakan para sa pagproseso. Halimbawa, maaari na magbasa ng impormasyon ang isang kompyuter sa isang floppy disk at iimbak ito sa RAM na ilalagay sa hard drive upang iproseso sa hinaharap. Maaari magbasa ang mga kompyuter mula sa iba't ibang pinangagalingang imbakan, katulad ng imbakang magnetic, ang Internet, o lagayan ng audio at video ports.
Maaari na ihiwalay ang pagbabasa sa isang pangunahing gawain ng isang makinang Turing.
Kaurian:Agham pangkompyuter
American Folklife Center
Ang American Folklife Center (Sentro ng Amerikanong Buhay-pambayan) sa Aklatan ng Kongreso sa Washington, DC ay nilikha ng Kongreso noong 1976 "upang mapanatili at ipatampok ang Amerikanong Buhay-pambayan". Kasama sa sentro ang Sinupan ng Kulturang-pambayan, na itinatag sa Aklatan noong 1928 bilang isang sinupan para sa Amerikanong musikang-pambayan. Ang sentro at ang mga koleksiyon nito ay lumago upang sumaklaw sa lahat ng aspekto ng kuwentong-bayan at buhay-pambayan sa buong mundo.
Mga koleksiyon
Ang ika-20 siglo ay tinawag na edad ng dokumentasyon. Sinamantala ng mga folklorista at iba pang etnograpo ang bawat susunod na teknolohiya, mula sa wax-cylinder makingang pang-record ni Thomas Edison (inimbento noong 1877) hanggang sa pinakabagong kagamitang digital audio, para i-record ang mga boses at musika ng maraming rehiyonal, etniko, at kultural na mga grupo sa Estados Unidos at sa buong mundo. Karamihan sa dokumentasyong ito ay naipon at napanatili sa Sinupan ng Kulturang-pambayan ng sentro, na tinawag ng pinunong nagtatag na siRobert Winslow Gordon na "isang pambansang proyekto na may maraming manggagawa". Ngayon ang sentro ay nagtatrabaho sa panganagalang digital, Web access, at pangangasiwa ng sinupan.
Ang arkibo ng Sentro ay may humigit-kumulang 6 na milyong mga bagay, 400,000 sa mga ito ay recording ng mga tunog.
Kabilang sa mga koleksiyon ng sentro ang Amerikanong musikang-pambayan at recording ng buhay-pambayan na kinolekta ni John Lomax at ng kaniyang anak na si Alan Lomax; awit at sayaw ng katutubong Amerikano; sinaunang mga Ingles na ballad; ang mga kuwento ng "Bruh Rabbit", sinabi sa diyalektong Gullah dialect ng Sea Islands ng Georgia; ang mga kuwento ng mga dating alipin, na ikinuwento habang buhay pa rin sa kanilang isipan; isang Apalache na fiddle na tono na narinig sa mga konsiyertong tanghalan sa buong mundo; isang Camboyanong kasal sa Lowell, Massachusetts; isang tradisyon sa mesa ng Araw ni San Jose sa Pueblo, Colorado; Balinese na musikang Gamelan na naitala ilang sandali bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig; dokumentasyon mula sa buhay ng mga koboy, magsasaka, mangingisda, minero ng karbon, tagabantay ng tindahan, manggagawa sa pabrika, gumagawa ng kubrekama, propesyonal at baguhang musikero, at mga maybahay mula sa buong US, mga unang-kamay na account ng mga kaganapan sa komunidad mula sa bawat estado; at pandaigdigang mga koleksiyon.
Ang mga larawan, tunog, nakasulat na mga account, mga gumagalaw na imaheng record, at higit pang mga item ng dokumentasyong pangkultura ay makukuha ng mga mananaliksik sa Sinupan ng Kulturang-pambayan ng sentro at sa pamamagitan ng mga online na presentasyon sa web site ng Aklatan. Doon, higit sa 4,000 mga koleksiyon, na binuo sa paglipas ng mga taon mula sa "maraming manggagawa", naglalaman ng tradisyonal na buhay ng Amerikano, at ang kultural na buhay ng mga komunidad mula sa maraming rehiyon ng mundo. Kasama sa mga koleksiyon sa sinuoan ang materyal mula sa lahat ng 50 estado, mga trust ng Estados Unidos, mga teritoryo, at ang Distrito ng Columbia. Karamihan sa mga lugar na ito ay napagsilbihan ng mga cultural survey ng sentro, programa ng pagpapahiram ng gamit, mga publikasyon, at iba pang proyekto. Ang kasalukuyang direktor ay si Elizabeth "Betsy" Peterson.
Balon
thumb|right|Larawan ng isang balon ng tubig. thumb|right|Larawan ng timbang panalok ng tubig, na nagmumula sa loob ng isang balon. Ang balon ay isang butas mula sa lupa, na ginawa upang maka-igib o maka-hitit ng tubig, langis at iba pang mga likido. Karaniwang ginagamit ang tubig na nagmumula sa mga balon para pamatid ng uhaw ng tao at hayop, at pandilig ng mga tanim.
Anastasia (pelikula noong 1997)
Ang Anastasia ay isang Amerikanong 1997 na pelikulang animasyong at musikal na ginawa ng Fox Animation Studios at ipinamahagi ng 20th Century Fox. Ito ay idinerekta ng mga dating Disney direktor sa animasyon na sila Don Bluth at Gary Goldman. Ang pelikula ay hinahango sa alamat ng Dakilang Dukesa Anastasia Nikolaevna ng Rusya na iginigiit na nakatakas siya sa pagpapatay sa kanyang pamilya. Ang pelikula ay ukol sa kuwento ng isang 18 na taong gulang na ampon na si Anya, na sa kanaisan niyang mahanap ang bakas ng kanyang pamilya ay sumali sa dalawang con man o manloloko na nais pagsamantalahan ang kanyang pagkahawig sa Dakilang Dukesa. Itinatampok ang mga boses nila Meg Ryan, John Cusack, Kelsey Grammer, Christopher Lloyd, Hank Azaria, Bernadette Peters, Kirsten Dunst at Angela Lansbury sa pelikula.
Nelson Mandela
Si Nelson Rolihlahla Mandela (IPA ) (18 Hulyo 1918 – 5 Disyembre 2013) ay isang politiko na naglingkod bilang Pangulo ng Timog Aprika mula 1994 hanggang 1999. Bago ang kanyang pagkapangulo, kilala si Mandela sa paglaban sa mga gawain ng sistemang apartheid at pinuno ng Pambansang Kongresong Aprikano (ANC), at nahatulan ng habang buhay na pagkakabilanggo dahil sa bintang na pagsasabotahe. Sa kanyang 27 taon na pagkakakulong, halos ang kabuoan ng panahon ay ang pananatili sa Pulo ng Robben, si Mandela ay naging isang malawakang pigura sa laban sa apartheid.
Porto Azzurro
Ang Porto Azzurro ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Livorno, rehiyon ng Toscana, Italya. Ito ay nasa pulo ng Elba, na matatagpuan mga 130 km timog-kanluran ng Florencia at mga 90 km timog ng Livorno. Ito ay dating tinatawag na Porto Longone, at noong 1557 si Iacopo VI Appiani, Prinsipe ng Piombino, ay nagbigay sa España ng karapatang magtayo ng isang kuta roon, kaya inilipat sa Estado ng Presidi na ito ay isinilang bilang direktang pagmamay-ari ng ang korona ng España. Ang estado ay mayroon lamang mga gobernador na ipinadala ng sentral na pamahalaan ng España at pagkatapos ay Austrian. Noong 1801, itinatag ni Napoleon ang Kaharian ng Etruria. Sa kalaunan ay inilipat ito sa Dakilang Dukado ng Toscana.
Mga minahan ng Terra Nera at Capo Bianco
Sa hilagang-silangan ng Porto Azzurro, mahigit isang kilometro lamang habang lumilipad ang uwak mula sa isa't isa, ay ang mga minahan ng Terra Nera at Capo Bianco. Ang minahan ng Terra Nera, kung saan kinuha ang pyrite, hematita, at magnetite, ay naging, kasunod ng mga paghuhukay, isang lawang sariwa sa tabi ng dagat. Ang limonite ay pangunahing nakuha mula sa minahan ng Capo Bianco, na tinatawag na kulay ng mga bato nito.
Nelson Mandela
Pagpanaw at paglibing
Pumanaw si Mandela dahil sa impeksiyon sa baga noong 5 Disyembre 2013, sa kanyang tahanan sa Houghton, Johannesburg kapiling ang kanyang pamilya. Siya ay 95. Ang pagpanaw niya ay inihayag ni Pangulong Jacob Zuma.
Noong Disyembre 6, inihayag ni Zuma ang sampung araw ng pambansang pagluluksa sa Timog Aprika. Inihayag niya noong Disyembre 8 ang pambansang araw ng pagdadasal at pagninilaynilay: "We call upon all our people to gather in halls, churches, mosques, temples, synagogues and in their homes to pray and hold prayer services and meditation reflecting on the life of Madiba and his contribution to our country and the world.".
Osimo
Ang Osimo ay isang bayan at komuna ng rehiyon ng Marche ng Italya, sa lalawigan ng Ancona. Sakop ng munisipalidad ang isang maburol na lugar na matatagpuan humigit-kumulang 15 km timog ng pantalan na lungsod ng Ancona at ng Dagat Adriatico. Noong 2015, ang Osimo ay may kabuuang populasyon na 35,037.
Mga tala
thumb| Osimo
Distritong pambatas ng Benguet
Ang solong Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Benguet ang kinatawan ng lalawigan ng Benguet sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Unang nabigyan ng representasyon ang noo'y sub-province ng Benguet na bahagi ng dating Mountain Province noong 1917 sa bisa ng Kautusan Blg. 2711 (Revised Administrative Code). Nagtalaga ang Gobernador-Heneral ng tatlong assemblymen at-large na kinatawan ng Mountain Province sa mababang kapulungan.
Nagsimulang maghalal ng kinatawan ang Mountain Province kasama ang Benguet noon lamang 1935 sa bisa ng Kautusan Blg. 4203. Ang sub-province ay bahagi ng kinakatawan ng ikalawang distrito ng Mountain Province, kung saan kabilang rin ang Lungsod ng Baguio.
Noong panahon ng Ikalawang Republika, nagpadala ang noo'y Mountain Province ng dalawang assemblymen at-large sa Kapulungang Pambansa. Bilang nakakartang lungsod, may sariling representasyon ang Baguio. Nang manumbalik ang Komonwelt, ibinalik ang lungsod sa ikalawang distrito ng Mountain Province.
Sa pamamagitan ng Batas Pambansa Blg. 4695 na naaprubahan noong Hunyo 18, 1966, naging ganap na lalawigan ang Benguet. Ayon sa Seksiyon 10 ng batas, naging bahagi ng solong distrito ng lalawigan ang Baguio na nagsimulang maghalal ng kinatawan noong eleksyon 1969.
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon I sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng isang assemblyman at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa. Nagpadala ng sariling kinatawan ang Baguio.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, muling ipinangkat ang Baguio sa Benguet na nirepresentahan bilang unang distrito ng lalawigan mula 1987 hanggang 1992.
Mula 1992, hiniwalay ang Baguio mula sa Benguet at nabigyan muli ng sariling distrito. Mula dalawa, nabawasan sa isa ang distrito ng lalawigan.
Pista ng Malagkit
Ang Pista ng Malagkit o Pista ng Ansakket ay isang pista sa Aguilar, Pangasinan, Pilipinas na nagsimula noong 2014 na sinabay sa ika-209 na pagkatatag ng bayan. Tumutukoy ang "malagkit" sa malagkit na bigas.
Distritong pambatas ng Benguet
Solong Distrito
Notes
Unang Distrito (defunct)
Notes
Sanggunian
Kaurian:Distritong Pambatas ng Pilipinas
Malita
Ang Bayan ng Malita ay isang unang klaseng bayan at kabisera ng lalawigan ng Davao Occidental, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Malita ay nahahati sa 30 mga barangay.
San Quintin, Abra
Ang San Quintin ay isang bayan sa lalawigan ng Abra, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Papel moras
Ang papel moras o papel amoras (Broussonetia papyrifera o Morus papyrifera L.) ay isang punong nasa pamilyang Moraceae, katutubo silangang Asya. Kabilang sa mga dayuhang pangalan nito ang halibun, kalivon, kozo at ang Ingles na tapacloth tree o "puno ng telang tapa".
Sanggunian
Kaurian:Moras Kaurian:Moraceae
Pagbabasa (gawain)
thumb|225px|Isang pagbabasa sa isang rural na paaralan. [[Nikolai Bogdanov-Belsky, 1895.]]
Ang pagbabasa ay ang proseso ng pagkuha at pag-unawa sa ilang anyo ng inimbak o nakasulat na impormasyon o ideya. Kadalasang kinakatawan ng ilang uri ng wika ang mga ideya na ito, bilang mga simbolo na sinisuri ng paningin, o hipo (halimbawa Braille). Maaari na di nakasalig sa wika ang ibang uri ng pababasa, katulad ng notasyon sa musika o piktogram. Sa paghahambing, sa  pangkompyuter, tinatawag na pagbabasa ang pagkuha ng datos mula sa ilang uri ng imbakan ng kompyuter.
Sugal
Ang salitang sugal ay nagkaroon ng maraming magkakaibang kahulugan depende sa kultura o kasaysayang pinaggagamitan nito. Sa ngayon, sa mga Lipunang Kanluranin, ay mayroon itong kahulugang pang-ekonomika, tumutukoy sa "paggagamit ng salapi o mga bagay na may halaga sa mga kaganapan na hindi tiyak ang kakahantungan na ang pangunahing intensiyon ay manalo na karagdagang salapi o/at mga materyal na bagay".
Pagbabasa (gawain)
Kahit na ang pagbabasa ngayon ay isang pangunahing dahilan sa karamihan nga mga tao upang makakuha ng impormasyon, naging ganito lamang ito noong nakalipas na 150 na taon o mahigit pa, na may unting eksepsiyon, tulad ng mga kolonya ng Amerika, na may maliit na bilang ng populasyon sa ibang bansa na muwang na bago pa ang rebolusyong industriyal.
Mga uri ng pagbabasa
Mayroong apat na uri ng pagbabasa. Ginagawa ng tao ang pagbabasa ng mga babasahin dahil sa mga sumusunod na mga dahilan: ang pagbabasa upang malibang, ang pagbabasa para sa kabatiran, ang pagbabasa para sa pakikipagsapalaran, at ang pagbabasa para sa pagkamulat at pagbasang vmunozjr.
Sugal
Sa Bibliya, mayroong sugal o pagsusugal na tinatawag na sapalaran o pakikipagsapalaran   (mula sa salitang palad ), na nangangahulugang pagbabakasakali, isang laro ng pagkakataon. Katumbas ito ng alaswerte, pag-ato, huwego (laro) o pagtikim. Sinasabi pa rin na ginagawa ang palabunutan upang malaman kung ano ang kagustuhan ng Diyos, kung sino ba ang mauuna o magwawagi.
Kasaysayan
Ang pagsusugal ay nagsimula noong panahong Paleolitiko, bago ang nakasulat na kasaysayan. Sa Mesopotamia ang pinakamaagang anim na panig na dice ay may petsang mga 3000 BC. Gayunpaman, ang mga ito ay batay sa astragali na dating libu-libong taon na ang nakalilipas. Sa Tsina, laganap ang mga bahay sa pagsusugal noong unang milenyo BC, at karaniwan ang pagtaya sa mga hayop na nakikipaglaban. Ang mga laro sa lotto at domino (mga pasimula ng Pai Gow) ay lumitaw sa China noong ika-10 siglo.
Ang paglalaro ng mga baraha ay lumitaw noong ika-9 na siglo AD sa Tsina. Sinusubaybayan ng mga rekord ang pagsusugal sa Japan hanggang sa ika-14 na siglo.
Ang unang kilalang casino, ang Ridotto, ay nagsimulang gumana noong 1638 sa Venice, Italy.
Britanya
Pangunahing artikulo: Pagsusugal sa United Kingdom at Kasaysayan ng pagsusugal sa United Kingdom
Ang pagsusugal ay naging pangunahing aktibidad sa paglilibang sa Great Britain sa loob ng maraming siglo. Ang Horseracing ay naging paboritong tema sa loob ng mahigit tatlong siglo. Ito ay lubos na kinokontrol. Sa kasaysayan, karamihan sa mga pagsalungat ay nagmumula sa mga evangelical na Protestante, at mula sa mga social reformers.
Estados Unidos
Ang pagsusugal ay naging isang tanyag na aktibidad sa Estados Unidos sa loob ng maraming siglo. Ito ay pinigilan din ng batas sa maraming lugar nang halos kasingtagal. Noong unang bahagi ng ika-20 siglo, halos pantay na ipinagbabawal ang pagsusugal sa buong U.S. at sa gayon ay naging isang ilegal na aktibidad, na tumutulong sa pag-udyok sa paglago ng mafia at iba pang mga organisasyong kriminal. Ang huling bahagi ng ika-20 siglo ay nakakita ng paglambot sa mga saloobin sa pagsusugal at pagluwag ng mga batas laban dito.
Mga Batas sa Online na Pagsusugal sa Pilipinas
Mayroong maraming mga regulatory body na humahawak sa online na pagsusugal at pagtaya sa casino sa Pilipinas. Ang pangunahin ay ang Philippine Amusement and Gaming Corporation, PAGCOR. Ito ang sangay ng regulasyon sa pagsusugal ng gobyerno. Lahat ng may kinalaman sa pagsusugal sa bansa ay dumadaan dito. Ang PAGCOR ay aktwal na nagmamay-ari ng halos 50 online casinos sa buong bansa, kung saan kumikita ang gobyerno ng malaking kita.
Gayunpaman, may ilang iba pang mga grupo, bawat isa ay may mas tiyak na layunin. Ang First Cagayan Leisure and Resort Corporation, FCRLC, ay ang lokal na awtoridad sa pagsusugal sa ilalim ng CEZA, sa loob ng Cagayan Special Economic Zone. Kinokontrol nila ang lahat sa loob ng rehiyong ito, sa halip na PAGCOR. Sa itaas ay naghanda kami ng mga opisyal na channel sa pakikipag-ugnayan ng mga Filipino gambling regulators.
May mga maliliit na pagkakaiba lamang sa batas sa pisikal na pagsusugal sa pagitan ng Pilipinas at rehiyon ng Cagayan, ngunit ang kanilang mga diskarte sa online na pagsusugal ay iba. Sa Cagayan, ang mga website ng online na pagsusugal ay bukas lamang sa mga dayuhang manlalaro, habang ang mga Pilipino ay ipinagbabawal na gamitin ang mga domain na iyon sa karamihan ng bahagi ng bansa.
Mga sanggunian
Japanese games
Pinta
thumb|Pinta Ang pagpipinta ay ang kasanayan ng pagpapahid ng pintura, pigmento, kulay o iba pang gamit pangguhit sa isang pang-ibabaw. Ang produkto na pagpipinta ay tinatawag na pinta. Ang gamit pangguhit ay kadalasang inilalagay sa base gamit ang isang brush, ngunit ang iba pang kagamitan tulad ng mga kutsilyo, spongha at airbrushes, ay maaari ding gamitin.
Sa sining, ang mga pinta ay maaring magkaroon ng suportang pang-ibabaw na katulad ng mga ding-ding, papel, kambas, kahoy, salamin, laka, luad, dahon, tanso, o kaya nama'y kongkreto, at maari ring gumamit ng marami pang ibang gamit pangguhit kasama na rito ang buhangin, luad, papel, plaster, gold leaf at pati na rin ang iba pang mga kagamitan.
Ang salitang pagpinta ay ginagamit rin sa hindi saklaw ng sining bilang pangkaraniwang gawain sa pagitan ng mga artisano at manggagawa.
Sa sining, ang terminong "painting" ay naglalarawan sa parehong aksyon at sa resulta ng aksyon (ang huling gawa ay tinatawag na "painting"). Ang mga suporta para sa paintings ay maaaring mag-include ng mga surpresa tulad ng mga pader, papel, canvas, kahoy, salamin, lacre, pottery, dahon, tanso at concrete, at ang painting ay maaaring mag-isa ng maraming iba pang mga materyal, kabilang ang buhangin, luwad, papel, plaster, gold leaf, at kahit na mga buong bagay.
Ang painting ay isang mahalagang anyo sa mga visual arts, na nagdadala ng mga elemento tulad ng pagguhit, composition, gesture (tulad ng gestural painting), narration (tulad ng narrative art), at abstraction (tulad ng abstract art). Maaaring naturalistiko at representational ang mga paintings (tulad ng still life at landscape painting), photographic, abstract, narrative, symbolistic (tulad ng Symbolist art), emotive (tulad ng Expressionism), o political sa kalikasan (tulad ng Artivism).
Ang bahagi ng kasaysayan ng painting sa parehong Eastern at Western art ay nakadomina ng religious art. Ang mga halimbawa ng ganitong uri ng painting ay naglalayong mula sa artwork na naglalarawan sa mga mitolohikal na tauhan sa pottery, sa mga Biblical na eksena sa Sistine Chapel ceiling, sa mga eksena mula sa buhay ni Buddha (o iba pang mga imahe ng Eastern religious origin).
Kasaysayan
Ang pinakamatandang alam na larawang pang-figurative ay ang paglalarawan ng isang toro na natagpuan sa kweba ng Lubang Jeriji Saléh sa Indonesia. Ito ay nakalagay sa pintura 40,000 - 52,000 taon na ang nakakalipas o mas maaga pa. Ang pinakamatandang alam na mga pintura ay mga halos 40,000 taong gulang, natagpuan sa rehiyon ng Franco-Cantabrian sa kanlurang Europa, at sa mga kweba sa distrito ng Maros (Sulawesi, Indonesia). Noong Nobyembre 2018, ngunit iniulat ng mga siyentipiko ang pagtatuklas ng pinakamatandang larawang sining pang-figurative na kilala noon, na mahigit na 40,000 (marahil hanggang 52,000) taong gulang, ng isang hindi kilalang hayop, sa kweba ng Lubang Jeriji Saléh sa Indonesian island ng Borneo (Kalimantan). Noong Disyembre 2019, ang mga figurative cave painting na naglalarawan ng pangangaso ng baboy sa Maros-Pangkep karst sa Sulawesi ay tinatantya na mas matanda pa, sa hindi bababa sa 43,900 taong gulang. Ang pagtatuklas ay binanggit na "ang pinakamatandang pictorial record ng storytelling at ang pinakamatandang figurative artwork sa mundo". Kamakailan lamang noong 2021, iniulat ang pagtatagpuan ng cave art ng baboy sa isang Indonesian island, at ito ay tinatantya na mahigit na 45,500 taon na ang gulang. Gayunpaman, ang pinakamatandang ebidensiya ng pagpipinta ay natagpuan sa dalawang rock-shelters sa Arnhem Land, sa hilagang Australya. Sa pinakamababang layer ng materyal sa mga site na ito, may mga ginamit na piraso ng okra na tinatantya na 60,000 taon na ang gulang. Natagpuan din ng mga archaeologist ang isang piraso ng rock painting na napreserba sa limestone rock-shelter sa Kimberley region ng North-Western Australia, na tinatantya na 40,000 taong gulang. May mga halimbawa ng mga cave paintings sa buong mundo - sa Indonesia, France, Spain, Portugal, Italy, China, India, Australia, Mexico, atbp. Sa mga kanluraning kultura, ang oil painting at watercolor painting ay mayaman at may komplikadong tradisyon sa estilo at paksa. Sa Silangan, ang tinta at kulay ng tinta ay nakapangunguna sa pagpili ng media, na may parehong mayaman at may komplikadong tradisyon.
Ang imbentong photography ay may malaking epekto sa pagpipinta. Sa mga dekada pagkatapos ng unang litrato na ginawa noong 1829, nag-improve ang mga proseso sa pagkuha ng litrato at naging mas malawak na ginagamit, nawalan ng maraming historic purpose ang pagpipinta sa pagbibigay ng tumpak na rekord ng nakikita sa mundo.
Linyang Hanawa
Ang Linyang Hanawa (花輪線) ay isang linya ng daangbakal sa Hapon na nag-uugnay sa Estasyon ng Koma sa Morioka, Prepektura ng Iwate at Estasyon ng Ōdate sa Ōdate, Prepektura ng Akita, Hapon. May habang 106.9 km ang linya na dumadaan sa bundok na may kabuuang 27 estasyon. Kilala rin sa tawag na Linyang Towada-Hachimantai Shikisai (十和田八幡平四季彩ライン), pinapatakbo ang Linyang Hanawa ng East Japan Railway Company (JR East).
Planetang menor
Ang isang planetang menor (planeta menor, minor planet) ay isang bagay na pang-astronomiya na direktang umorbita sa palibot ng Araw (o mas malawak na kahulugan, kahit anumang bituin sa isang sistemang planetaryo) na hindi isang planeta ni hindi eklusibong inuuri bilang isang kometa. Bago ang 2006, opisyal na ginamit ng International Astronomical Union (IAU o Pandaigdigang Unyong Astronomiko) ang katawagang minor planet (planetang menor), ngunit sa pagpupulong noong taon na iyon, muling inuri ang mga planetang menor at kometa sa mga planetang unano at mga maliit na bagay sa Sistemang Solar o small Solar System bodies (SSSBs).
Archi, Abruzzo
Ang  ay isang comune sa lalawigan ng Chieti sa bansang Italya.
Katolikong Unibersidad ng Andrés Bello
Ang Katolikong Unibersidad ng Andrés Bello na kilala rin sa Español bilang Universidad Católica Andrés Bello ay isang pribadong unibersidad sa Venezuela. Isa sa pinakamalaking unibersidad sa Venezuela, ang UCAB ay may mga kampus sa ilang lungsod, tulad ng sa Caracas (kung saan matatagpuan ang pangunahing kampus), Los Teques, Guayana, at Coro.
Archi, Abruzzo
Heograpiya
Ang bayan ng Archi ay matatagpuan sa isang mabatong lugar kung saan matatanaw ang Val di Sangro at Valle dell'Aventino. Sinasaklaw nito ang 2818 ektarya, at hangganan ang mga bayan ng Perano, Atessa, Tornareccio, Bomba, Roccascalegna, at Altino. Ang ilog Sangro ay dumadaloy sa lugar.
Katolikong Unibersidad ng Andrés Bello
Pinangalanan para sa Venezolanong manunulat na si Andrés Bello, ang UCAB ay itinatag noong Oktubre 1953 ng Kapisanan ni Hesus (Episcopado Venezolano a la Compañía de Jesús). Noong 2017 ito ay niraranggo bilang ika-apat na pinakamahusay at nangungunang pribadong unibersidad sa Venezuela.
Mga kilalang alumni
Kabilang sa mga kilalang nagtapos nito ay sina: José Antonio Abreu (konduktor ng orkestra, ekonomista, aktibistang politikal), Milos Alcalay (diplomatiko ng Venezuela), Nery Santos Gómez (may-akda), Édgar Ramírez (mamamahayag at aktor), María Corina Machado, (miyembro ng Asamblea, tagapagtatag ng Súmate), at Henrique Capriles (abogado at gobernador).
Planetang menor
Kabilang sa mga planetang menor ang mga asteroyd (mga bagay na malapit-sa-Daigdig, mga tumatawid sa Marte, mga pangunahing sinturon ng asteroyd, at mga troyano ng Hupiter), gayon din ang mga malayong planetang menor (mga cenatauro at mga bagay na transneptuniyano), na matatagpuan ang karamihan sa sinturon ng Kuiper at sa diskong nakakalat. Noong Hunyo 2021, mayroong 0 kilalang mga bagay, na mahahati sa 567,132 nakanumero (siniguradong mga tuklas) at 519,523 di-nakanumerong planetang menor, na lima lamang dito ang opisyal na kinikilala bilang planetang unano.
Archi, Abruzzo
Kasaysayan
left|thumb|Simbahan ng Santa Maria dell'Olmo left|thumb|220x220px|Mga labi ng kastilyong baron. Ang lugar na Archi ay pinaninirahan pa noong ika-11 hanggang ika-7 siglo BK, na pinatunayan ng Panahon ng Tansong Pula na pook ng Fonte Tasca, na ang mga gusali para sa pagtatanggol ay mula pa noong panahong Elenistiko.
Noong Gitnang Kapanahunan, ang Archi ay may muog na sentro na, kasama ang Casoli at Roccascalegna, ay bumubuo ng isang nagtatanggol na tatsulok na humaharang sa daanan mula sa silangang Maiella hanggang sa lambak ng Sangro.
Ugnay Panlabas
Kaurian:Chieti
Planetang menor
Ceres ang natuklasang planetang menor noong 1801. Ginamit ang katawagang planetang menor simula pa noong ika-19 na dantaon upang isalarawan ang mga ganitong bagay. Ginagamit din ang katawagang planetoyd (planetoid), lalo na para sa mas malaking planetaryong mga bagay tulad ng mga tinatawag ng IAU bilang mga planetang unano simula noong 2006. Sa kasaysayan, humigit-kumulang magkasingkahulugan ang asteroud, planetang menor, at planetoyd. Naging mas komplikado ang terminolohiyang ito sa pagkakatuklas ng napakamaraming planetang menor lampas ng sa orbita ng Hupiter, lalo na ang mga bagay na transneptuniyano na pangkalahatang tinuturing na mga asteroyd.
Mga sanggunian
*
Sining sa kalye
Ang sining sa kalye (sa Ingles: street art) ay isang sining biswal na nilikha sa mga pampublikong lokasyon, karaniwang likhang sining na hindi napapahintulang ginagawa sa labas ng konteksto ng mga tradisyunal na sining. Sumikat ang katagang ito sa panahon ng pagputok ng sining na graffiti noong unang bahagi ng dekada 1980 at patuloy na ilalapat sa mga kasunod na anyo. stencil graffiti', wheatpasted poster art o sticker art, pop up art" at street installation o eskultura ay karaniwang anyo ng modernong sining sa kalye. Video projection, yarn bombing at lock on sculpture'' ay naging uso sa ika-21 na siglo.
Mga pintor na pumili ng mga lansangan bilang kanilang galeriya ay madalas nagmula sa isang kagustuhang paggawa upang makipag-usap nang direkta sa publikong malakihan, libre mula sa pinaghihinalaang pormal na paligid ng mundo ng sining. Ang alagad ng sining sa kalye o street artist ay minsan nagpapakita ng mga gawa na kaugnay sa lipunan na naglalaman din ng estetikong halaga, upang makaakit ng pansin sa isang layunin o bilang isang anyo ng art provocation.
Mga sanggunian
Kaurian:Sining biswal
Lee Jai-jin
Binuo ni Lee at Kim Jae-duck ang crew na pinangalang "Quicksilver’" sa kanilang sariling bayan ng Busan, at napili bilang isang trainee sa kompanya ni Lee Juno. Sikat si Lee Juno bilang kasapi ng Seo Taiji and Boys'. Noong panahong iyon, humiling si Lee Ho-yeon, ang CEO ng Daesung Entertainment, sa kanya ng mairerekomendang kasaping idolo sa pangkat. Iyon ang paraan kung papaano nasali si Lee bilang kasapi ng Sechs Kies. Noong 2016, sinabi ni Kang Sung-hoon na pinanood niya ang audition tape at pinili si Lee bilang isang kasapi dahil sa kanyang angking kasanayan sa pag-sayaw at sa pagiging guwapo.
Bertinoro
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Panorama_bertinoro_drone.jpg/220px-Panorama_bertinoro_drone.jpg|thumb| Panorama ng Bertinoro link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Bertinoro_009.jpg/200px-Bertinoro_009.jpg|thumb|200x200px| Palazzo Ordelaffi. Ang Bertinoro (Bartnòra) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Forlì-Cesena, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya. Matatagpuan ito sa burol ng Bundok Cesubeo, sa Romaña, ilang kilometro mula sa Via Emilia.
Kasaysayan
Noong 1177 ang kastilyo, na mahusay na binuo at kilala bilang Castrum Cesubeum, ang naging tahanan ng emperador Federico Barbarossa. Ang pinangalanan ay pinalitan ng Castrum Brittinori sa panahon ng paghahari ni Otto III, na naging luklukan ng kondado.
Ekonomiya
Pinapaboran ng heograpikong pagkakaayos at kaledad ng lupa, ang bayan ay isang mahalagang sentro ng produksiyon ng alak, lalo na ng Albana at Sangiovese, pati na rin ng mas tipikal at angkop na mga alak tulad ng cagnina at pagadebit. Ang mga yaring-kamay at industriya ay binuo, na puro sa distrito ng Panighina, na may mga kompanya sa packaging at plastic, pati ng electronikong sektor.
Mahalaga ang turismo, dahil maaasahan nito ang mga termal na paliguan na matatagpuan sa lokalidad ng Fratta, at sa malaking katabing liwasan. Ang planta, pagkatapos ng mahabang panahon ng kawalan ng aktibidad, ay muling binuksan noong Mayo 2008, pagkatapos ng 5 taon ng pagsasaayos.
Lee Jung-jae
Mga sanggunian
Kaurian:Mga artista mula sa Timog Korea
Mga misteryong Mitraiko
Ang mga Misteryong Mitraiko o Mithraic Mysteries ay mga relihiyong misteryong sinanay sa Imperyo Romano mula mga ika-1 hanggang ika-4 na siglo CE. Ang pangalan ng diyos na si Mithra na ginawang Griyego bilang Mithras ay iniugnay sa isang bago at natatanging paglalarawan. Ito ay tinukoy ng mga Romano na Mga Misteryo ni Mithras o Mga Misteryo ng mga Persa (Persian). Ito ay tinutukoy ng mga modernong historyan bilang Mitraismo o minsan ay Mitraismong Romano. Ang mga misteryong ito ay sikat sa hukbong Romano.
Ang mga mananamba ni Mithras ay may masalimuot na sistema ng pitong mga grado ng inisiasyon na may mga ritwal na pagkain. Ang mga inisiyado ay tumawag sa kanilang mga sarili na syndexioi na mga "nagkaisa sa pamamagitan ng pagkakamay". Ang mga ito ay nagtatagpo sa mga pang-ilalim na templo na tinatawag na mithraea na nagpatuloy sa malaking mga bilang. Ang kultong ito ay lumilitaw rin na may episentro sa Roma.
Ang ilang mga pagkakatuklas na arkeolohikal, kabilang ang mga tagpuang lugar, mga monumento, mga artipakto ang nag-ambag sa modernong kaalaman tungkol sa Mitraismo sa buong Imperyo Romano. Ang mga eksenang ikoniko ni Mithras ay nagpapakita sa kanyang ipinanganak mula sa isang bato, nagpapaslang ng isang toro, at nagsasalo ng isang salo-salo sa diyos na si Sol(ang Araw). Ang mga 420 lugar ay nagdulot ng mga materyal na nauugnay sa kultong ito. Kabilang mga mga bagay na natuklasan ang mga 1000 inskripsisyon, 700 mga halimbawa ng eksenang pagpatay ng toro(tauroctonya) at mga 400 iba pang mga monumento. Tinatayang may mga hindi bababa sa 680-690 Mithraea sa Roma. Walang nakasulat na mga salaysay o teolohiya ang umiiral, may limitadong impormasyon na mahahango mula sa mga inskripsiyon at tanging maikli mga reperensiya sa mga panitikang Griyego at latin. Ang interpretasyon ng ebidensiyang pisikal ay nananatiling problematiko at pinagtatalunan.
Ang mga mismong Romano ay tumuturing sa mga misteryo na may mga pinagkunang Persian o Zoroastrian. Simula noong mga 1970, ang nananaig na skolarsyip ay nagbigay pansin sa hindi pagkakatulad sa pagitan ng pagsambang Persian-Mithra sa Romano-Mitraikong at ang mga misteryo ni Mithras ay pangkalahatan ngayong nakikitang natatanging produkto ng daigdig na relihiyoso ng Imperyo Romano. Sa kontekstong ito, ang Mitraismo ay minsang nakikitang katunggali ng sinaunang Kristiyanismo.
Magma
Isang komplikado at mainit na likido ang magma. Ang temperatura ng magma ay 700 °C hanggang 1300 °C o 1300 °F hanggang 2400 °F, ngunit may mga tunaw na carbonite na may temperaturang kasing-baba ng 600 °C at may mga komatiite melts na umaabot ang temperatura sa 1600 °C. Karamihan sa magma ay gawa sa silicate.
Ang katangian ng pagkabuo ng magma at ang komposisyon nito ay may pagkakapareho. Mabubuo ang magma sa mga sonang subduksyon, mga sona sa punit sa kontinente, mga tagaytay sa gitna ng karagatan, at mga hotspot. Miski natatagpuan ang magma sa mga malalawak na mga lugar, ang karamihan ng komposisyon ng lupa ay hindi tunaw. Maliban sa likidong panlabas na core ng daigdig, kinukuha ng mundo ang hugis na rheid o isang uri ng solidong maaring gumalaw o maiba ang anyo miski napupuwersa. Ang magma, bilang likido, ay nabubuo sa mga paligid kung saan matataas ang temperatura at sa mga kapaligiran na may mababang persyon na nahahanap ilang kilometro sa ilalim ng ibabaw ng mundo.
Paghihinang
thumb|right|Isang taong naghihinang.
Ang paghihinang o welding ay isang paraan ng pagdirikit ng dalawang piraso ng mga metal sa pamamagitan ng init. Kasama sa mga produkto ng paghinang ang mga bapor, eroplano, makinarya, tubo, tulay, kagamitan sa bahay, mga parte elektriko at elektroniko, mga laruan, at mga produktong pan-sining.
Arthur Wellesley, Unang Duke ng Wellington
Talambuhay
Isinilang si Wellesley sa Dublin, Irlanda sa kaparehong taon nang isilang din si Napoleon Bonaparte. Si Bonaparte ang pinakamagiting na kalaban ni Wellesley noong kanilang kapanahunan. Nag-aral sa Kolehiyo ng Eton sa Inglatera, at naging opisyal sa hukbo ng Britanya noong 1787. Nagsilbi rin siya sa Parlamento ng Inglatera. Ginawa siyang isang Duke ng Wellington ni Haring George III, at dahil sa kaniyang mga katangiang - katulad ng katapangan, pagkamahigpit at pagkakaroon ng paninindigan - siya ay tinagurian bilang Bakal na Duke (o Iron Duke). Nanungkulan siya bilang punong ministro mula 1828 hanggang 1830.
Napangasawa niya si Catherine Pakenham noong 1806, kung kanino siya nagkaroon ng dalawang supling. Nang mamatay, inilibing siya sa Katedral ni San Pablo.
Matanao
Ang Bayan ng Matanao ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Davao del Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Matanao ay nahahati sa 33 mga barangay.
Emerson
Ang Emerson ay isang pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ni Joseph Blumenthal. Noong 1930, pinutol ang tipo ni Louis Hoell sa Bauer Type Foundry sa Frankfurt at pinangalang Spiral. Pagkatapos, noong n 1935, pinutol muli ni Stanley Morison ang tipo, kasama ang italiko, para sa Monotype Corporation sa Inglatera. Unang lumabas ang pamilya ng tipo ng titik sa isang natatanging, pribadong-peryodikong edisyon ng sanaysay ni Ralph Waldo Emerson na Nature, at sa gayon, ang bersyong Monotype ay naging kilala bilang Emerson.
Nakikilala ang Emerson sa kanyang mga serif sa paanan sa maliit na titik "a", "d" at "u", at ang malawak na mga kapital (lalo na ang "M"). Katulad ang katangian ng pamilya ng tipo ng titik na ito sa klasikong Renasimiyentong mga tipo, at ang malambot at mapurol na anyo nito ay dinisenyo para umakma sa reproduksyong photogravure.
Paggamit sa Emerson
Ginamit ang Emerson sa tagpuan ng Golden Encyclopedia ng 1946, na isang may larawang ensiklopedya pambata na nilimbag ng Golden Press sa New York, Estados Unidos.
Paglabas
Isang bersyon ng Emerson ang kamakailan lamang lumabas na naging isang pamilya ng tipo ng titik para sa paggamit sa mga kompyuter mula sa Nonpareil Type.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Eurostile
Ang Eurostile ay isang heometrikong sans-serif na pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ni Aldo Novarese noong 1962. Nilikha ng Novarese ang Eurostile para sa isa sa mga kilalang mga foundry sa Italya, ang Nebiolo na nasa Turin.
Ang Eurostile at ang nauna dito, ang Microgramma, ay mayroong halos monopolyo sa lahat ng pamilya ng tipo ng titik sa kathang-isip na salaysaying pang-agham sa katapusan ng ika-20 sigloy bago nagsimula si Ray Larabie magdisenyo ng mas makabagong mga tipo ng titik sa kompyuter para sa uring iyon at ipinamahagi ito sa pamamagitan ng freeware, nang nakita ang isang pagbubukas sa merkado.
Mga kopyang cold type
Nagpatuloy na malakas ang kasikatan ng Eurostile patungo sa panahon ng cold type (malamig na tipo) o phototypesetting, at inalok ng iba't ibang tagagawa sa iba't ibang mga sumusunod na pangalan:
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Ari, Abruzzo
Ang Ari ay bayan at komuna sa lalawigan ng Chieti, Abruzzo, timog-silangang Italya.
Ito ay isang sentro ng agrikultura ng Frentan Sub-Apenino, na matatagpuan sa isang tulis sa kaliwa ng ilog Dendalo.
Kasaysayan
Ang pagkakaroon ng tao sa maagang makasaysayang panahon ay pinatunayan ng isang estatwang tanso na matatagpuan malapit, na kasalukuyang nasa Antiquarium Teatinum. Inilalarawan ng rebulto ang isang lalaking may isang trla na may hawak na isang plato sa kaniyang kanang kamay bilang tanda ng alok o hiling sa isang diyos. Ang mga inskripsiyong mula sa ika-1 siglo BK ay natagpuan din.
Bogle (manga)
Ang Bogle (ボーグル) ay isang seryeng manga na ginawa nina Yuko Ichiju at Shino Taira. Ang mga indibidwal na mga kabanata ay nailathala ng baha-bahagi sa Princess ng Akita Shoten noong Pebrero 6, 2002, at Abril 5, 2003.
María Lionza
Si María Lionza ang sentral na pigura sa isa sa pinakalaganap na bagong relihiyosong kilusan sa Venezuela. Ang kulto ni María Lionza ay isang paghahalo ng mga paniniwalang Afrikano, katutubo, at Katoliko. Siya ay iginagalang bilang isang diyosa ng kalikasan, pag-ibig, kapayapaan, at pagkakaisa. Mayroon siyang mga tagasunod sa buong lipunan ng Venezuelan, mula sa maliliit na nayon sa kanayunan hanggang sa Caracas, kung saan nakatayo ang isang monumental na estatwa bilang karangalan sa kaniya. Ang Likas na Monumento ng Cerro María Lionza (kilala rin bilang bundok Sorte) kung saan nangyari ang isang mahalagang peregrinasyon tuwing Oktubre, ay pinangalanan bilang parangal sa kaniya.
Alamat at mga simbolo
Inilalarawan minsan si María Lionza bilang isang katutubong babae at kung minsan bilang maputlang balat na may berdeng mga mata, karaniwang napapaligiran ng mga hayop. Madalas siyang inilalarawang nakahubad na nakasakay sa tapir.
Si María Lionza ay minsang tinatawag na Yara, isang katutubong alternatibong pangalan. Ayon sa ilang bersiyon, kinuha sana ni Yara ang pangalang Santa María de la Onza Talavera del Prato de Nívar o simpleng Santa María de la Onza ("Santa Maria ng Onza") sa ilalim ng impluwensiyang Katoliko noong kolonisasyon ng mga Español sa Venezuela. Kasunod nito, ang kaniyang pangalan ay pinaikli sa "María Lionza".
Kulto at peregrinasyon
Nangyayari ang mga ritwal ni María Lionza sa bundok ng Sorte, malapit sa bayan ng Chivacoa sa estado ng Yaracuy, Venezuela. Ang pinagmulan ng kulto ay hindi tiyak, ito ay isang sinkretismo ng mga paniniwalang Katutubo, Katoliko, at Afrikano. Ang mga tradisyon ng komunikasyon sa kawalan ng ulirat (naghahangad na maihatid ang kaluluwa ng mga patay na tao sa isang buhay na katawan) ay maaaring nagsimula noong mga ika-19 at ika-20 siglo sa Amerika Latina, na pinasikat ng mga turo ng ika-19 na siglong Pranses na si Allan Kardec. Sinabi ni Angelina Pollok-Eltz mula sa Katolikong Unibersidad ng Andrés Bello sa Venezuela, na pinagsumikapan ang paksa, na ang mga ritwal sa Sorte ay nagsimula noong unang bahagi ng dekada 1920 at dinala sa mga lungsod o bayan makalipas ang isang dekada.
Damiana Eugenio
Si Damiana L. Eugenio ay isang babaeng Pilipinong manunulat at propesorang kilala bilang Ina ng Kuwentong-Bayan ng Pilipinas (Filipino: Ina ng Folklor ng Pilipinas), isang pamagat na natanggap niya noong 1986. Bukod sa pagtuturo sa Unibersidad ng Pilipinas, maraming siyang naging lathalain sa larangan ng Kuwentong-bayan ng Pilipinas, kabilang dito ang magkakasunud-sunod na pitong mga aklat na tinipon niya at pinatnugutan.
Pinag-aralan
May hawak na degring BSE si Eugenio at nagtapos bilang cum laude mula sa Unibersidad ng Pilipinas. Tinamo niya ang kaniyang degring M.A. sa Panitikang Ingles mula sa Kolehiyong Mount Holyoke, Massachusetts, at ang kaniyang degring Ph.D. mula sa Pamantasan ng California sa Los Angeles, kung nagsagawa siya ng mga pag-aaral hinggil sa mga kuwentong-bayan o folklor. Isa siyang propesora sa Kagawaran ng Ingles at Palahambingang Panitikan para sa Kolehiyo ng mga Sining at Sulatin sa Unibersidad ng Pilipinas sa Diliman, Lungsod ng Quezon. Naglingkod rin siya bilang isang pangalawang pangulo ng Ugnayang Panlabas ng Samahang Pangkuwentong-Bayan ng Pilipinas (External Affairs of the Philippine Folklore Society), dating tagapangasiwa ng Kahatian para sa mga Araling Pantao, at kalihim na pangkorporasyon ng Pambansang Konsehong Pampananaliksik ng Pilipinas (National Research Council of the Philippines, NCRP).
Paglalarawan
Nilarawan ang mga akda ni Eugenio bilang mga tomo ng masinsin at madalubhasa ang pagkakabanghay at bilang isang mahalagang mga sanggunian para sa mga dalubhasang gumagawa ng mga pag-aaral ukol sa Pilipinas at bilang mga panghambing na mga kuwentong-bayan. Nasusulat sa wikang Ingles, nagsilbi ang kaniyang Philippine Folk Literature: The Myths (1993) bilang isang kalipunang nagtataguyod sa "pambansa at pandaigdigang batayan sa kuwentong-bayang Pilipino," na tinipon mula sa mga nasusulat na mga napagkunan sa halip na mga kinalap na mga bersyong pasabi, at nilayong makahikayat ng mga may-hilig o pagkiling sa paksa. Sa akdang ito, nagpakita rin si Eugenio ng mga tinipong mga paglalahad ng mga nararapat na kontekstong pangdalubhasa na nagtatanggol sa pagkakasama ng mga alamat ng mga santo, na taliwas sa pagiging isang purong kalipunan ng mga mito. Nilarawan din ang partikular na tomong ito bilang isang mairerekomendang gawa para sa "sinumang taong may interes sa mga paksang pangdaigdigang-pananaw ng mga Pilipino at sistema ng mga pagpapahalaga, sa mga dalubhasang nagsusuri sa mga mitong sumasakop sa mga kalinangan, at sa sinumang nasisiyahan sa mga pananaw na ibinibigay ng mga paglalahad ng isang kultura."
Mga parangal at pagkilala
Nakatanggap si Eugenio ng isang gawad mula sa Philippine Board on Books for Young People (Gawad PPBY) noong 1991 para sa kaniyang mga gawain sa tanang buhay at para rin sa kaniyang mga mahahalagang ambag para sa pagtataguyod na pang-edukasyon ng mga kabataan. Bukod sa pagtatalaga sa kaniya bilang Ina ng Kuwentong-Bayan ng Pilipinas ng U.P. Folklorists, Inc. at U.P. Folklore Studies Program noong 1986, nagkamit din siya ng mga sumusunod na mga pagkilala: Most Outstanding Novo Ecijano in the Field of Arts for Literature (Nueva Ecija High School Alumni Association, 1983), Professional Achievement Award in the Humanities for folklore studies (U.P. Alumni Association, 1987), Catholic Mass Media Award: Best Book in English (isang pinalista, 1987), National Book Award for Literary History (Manila Critic Circle, 1987), Achievement Award in the Humanities (Philippine National Science Society/NCRP, 1989), Gawad Sentrong Pangkultura ng Pilipinas na pangsining para sa pagsasaliksik na pangkalinangan (Gawad CCP para sa Sining, 1992), Golden Jubilarian Achievement Award (U.P. Education Alumni Association, 1992), National Follower of Balagtas Award (Gawad Pambansang Alagad ni Balagtas, mula sa Unyon ng mga Manunulat sa Pilipinas o ang Philippine Writers Union, UMPIL, 1993), Manila Critics Circle Citation (1995), Centennial Award for Cultural Research (Parangal Sentenyal sa Sining at Kultura) (Sentrong Pangkultura ng Pilipinas, 1999), Most Distinguished Alumna of the Nueva Ecija High School (1999), at ang Silver Torch Award (U.P. Educational Alumni Association, 2000).
Rio Marina
Ugnay Panlabas
Kaurian:Mga Communi ng Livorno Kaurian:Tuskanya
Sedro
Ang Sedro (karaniwang Ingles na cedar) ay isang genus ng mga puno sa koniperus sa pamilya Pinaceae. Ang mga ito ay katutubong sa mga bundok ng Himalayang at sa rehiyon ng Mediteraneo, na nagaganap sa mga altitud ng 1,500-3,200 m sa Himalayang at 1,000-2,200 m sa Mediteraneo.
Lin Gengxin
Si Lin Gengxin (林更新, ipinanganak noong Pebrero 13, 1988) ay isang artista mula sa Tsina. Nakilala si Lin sa kaniyang ginampanang papel sa Scarlet Heart.
Talaan ng mga komuna sa Pransiya na may higit sa 20,000 katao
Ito ay isang talaan ng mga commune sa Pransiya (kasama ang mga panlabas na departamento) na may populasyong higit sa 20,000 noong senso 2013. Lahat ng mga numero ay kumakatawan sa paraang pagbilang na sans doubles comptes ng INSEE (population municipale).
Talaan
thumb|upright|[[Avignon]] thumb|upright|[[Nanterre]] thumb|upright|[[Poitiers]]
thumb|upright|[[Fort-de-France]] thumb|upright|[[Versailles (city)|Versailles]] thumb|upright|[[Vitry-sur-Seine]] thumb|upright|[[Asnières-sur-Seine]] thumb|upright|[[Pau, Pyrénées-Atlantiques|Pau]] thumb|upright|[[Rueil-Malmaison]] thumb|upright|[[La Rochelle]] thumb|upright|[[Antibes]] thumb|upright|[[Calais]] thumb|upright|[[Cannes]] thumb|upright|[[Béziers]] thumb|upright|[[Colmar]] thumb|upright|[[Saint-Nazaire]] thumb|upright|[[Bourges]] thumb|upright|[[Douai]] thumb|upright|[[Lens, Pas-de-Calais|Lens]]
Mga panlabas na teritoryo ng Pransiya
Para sa mga panlabas na teritoryo ang ligal na mga pinagkunan ng populasyon ay:
Bruselas
Ang Bruselas (Ingles: Brussels; Olandes: Brussel; Kastila: Bruselas; Pranses: Bruxelles) ay ang kabisera ng Belhika, ng Flanders (binubuo ng parehong Pamayanan ng mga Flamenco at ng Rehiyong Flamenco) at ng Pamayanang Pranses sa Belhika, at ang himpilan ng institusyong Unyong Europeo.