cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pag-aalsa ng Maynila ng 1896
Kasunod
Ang paghihimagsik ay halos hindi kapansin-pansin sa lipunan ng Maynila, na isang maliit na labanan lamang na pinasimulan ng mga katutubong tropa. Ang mga mutineer ay inilagay sa ilalim ng una sa maraming pagbitay sa Bagumbayan, na ang pinakatanyag ay ang kay Dr. Jose Rizal.
Unibersidad ng Granada
thumb|Renaissance court
Paliparang Berlin Tegel
Ang Paliparang Berlin Tegel "Otto Lilienthal" (Flughafen Berlin-Tegel „Otto Lilienthal“) ) ay ang dating pangunahing paliparang pandaigdig ng Berlin, ang federal na kabesera ng Alemanya. Ang paliparan ay pinangalanan sa Otto Lilienthal at ito ang ikaapat na pinakaabalang paliparan sa Alemanya, na may mahigit 24 milyong pasahero noong 2019. Noong 2016, pinangasiwaan ni Tegel ang mahigit 60% ng lahat ng trapiko ng pasahero ng airline sa Berlin. Ang paliparan ay nagsilbing base para sa Eurowings, Ryanair, pati na rin sa easyJet . Itinampok nito ang mga lipad sa ilang Europeong destinasyong metropolitano at pambakasyon pati na rin ang ilang interkontinental na ruta. Ito ay matatagpuan sa Tegel, isang seksiyon ng hilagang boro ng Reinickendorf, 8 km hilagang-kanluran ng sentro ng lungsod ng Berlin. Kapansin-pansin ang Paliparang Tegel para sa hexagonal na pangunahing terminal na gusali nito sa paligid ng isang bukas na parisukat, na naging maikli sa 30 m mula sa sasakyang panghimpapawid hanggang sa labasan ng terminal.
Nakita ng TXL ang huling paglipad nito noong 8 Nobyembre 2020 pagkatapos na unti-unting mailipat ang lahat ng trapiko sa bagong Paliparang Berlin Brandeburgo hanggang sa petsang iyon. Ito ay ligal na ipinawalang-bisa bilang isang paliparan pagkatapos ng isang mandatoryong panahon ng transisyon noong Mayo 4, 2021. Ang lahat ng mga lipad ng pamahalaan ay inilipat din sa bagong paliparan maliban sa mga operasyon ng helikopter na mananatili sa isang hiwalay na lugar sa hilagang bahagi ng Paliparang Tegel hanggang 2029.
Gregorio del Pilar
TUNGKOL KAY HENERAL GREGORIO HILARIO DEL PILAR y SEMPIO
Si Del Pilar ay unang nag-aral kay Maestro de la san jose at pagkatapos ay nagpatuloy sa paaralan ng mananagalong na si Pedro Serrano Laktaw. Nag-aral siya sa Ateneo Municipal de Manila noong 1880 at tumira sa bahay ng kanyang tiyo na si Deodato Arellano kung saan sinasabing itinatag ang Katipunan. Sa murang isipan ni del Pilar natimo ang mapanganib na mensahero ng mga propagandista. Noong Marso 1896, nagtapos siya sa Ateneo sa kursong Bachiller en Artes, binalak niyang magturo subalit sumiklab ang apoy.
Sa murang gulang sumapi siya sa Katipunan. Naging pinuno ng mga katipunero at sumanib siya sa tropa ni Col. Vicente Enriquez kung saan napalaban siya at bunga ng maigting na pagtatanggol siya ay nahirang bilang tinyente sa gulang na 19. Ginawa siyang heneral ng isang brigada sa gulang na 22. Ang pagsalakay niya sa Paombong, Bulakan at Quingua (ngayon ay Plaridel, Bulacan) ang nagpatanyag sa kanya. Napahanga niya si Emilio Aguinaldo at itinaas siya bilang tinyente kung saan pinalaya niya ang lalawigang ito. Nang mamatay si Hen. Antonio Luna si Del Pilar ang humalili sa maliit na hukbo ni Aguinaldo. Nang tinugis sila ng mga Amerikano sa Pasong Tirad noong Disyembre 2, 1899, nagpaiwan siya upang abangan ang mga kaaway habang tumatakas si Aguinaldo.
Maaring bisitahin
Kaurian:Katipunan Kaurian:Mga Tagalog
Jaime L. Sin
thumb|Jaime Kardinal Sin, arsobispo ng Maynila, Pilipinas (1974-2003) thumbnail Si Jaime Kardinal Sin (Agosto 31, 1928 - Hunyo 21, 2005, ipinanganak Jaime Lachica Sin sa New Washington, Aklan) ang arsobispo ng Maynila mula 1974 hanggang 2003. Siya rin ang lider ng People Power Revolution, nang pinatalsik ang mga dalawang Pangulong sina Ferdinand Marcos noong 1986 at Joseph Estrada noong 2001. Nagretiro siyang arsobispo ng Maynila noong Setyembre 15, 2003 at pumalit si Gaudencio Borbon Rosales bilang arsobispo. Siya ay may sakit at di siya makapunta sa halalan, nang binoto ang Papa Benito XVI. Siya ay dinala sa Rufino Cardinal Santos Medical Center noong Hunyo 19, 2005, dahil sa lagnat. Noong 6:15 ng umaga ng Hunyo 21, 2005, namatay si Jaime Kardinal Sin dahil sa sakit ng kidney sa Rufino Cardinal Santos Medical Center sa San Juan, Metro Manila, sa gulang na 76 (katulad sa yumaong senador Blas Ople) Ang sanhi ng kamatayan ni Jaime Cardinal Sin, ay katulad rin kay Papa Juan Pablo II.
Madalas pinagkatuwaan ng kaniyang mga kabayan at ng kardinal mismo ang kaniyang di-pangkaraniwang pangalan—tumutukoy sa Inggles ang cardinal sin sa seven deadly sins ng Katolisismo—at mismong nakisali si Sin sa mga katatawanang ito. Madalas niyang tinutukoy ang kaniyang tirahan bilang “the house of Sin.”
Sin, Jaime Cardinal Sin, Jaime Cardinal Sin, Jaimecardinal Kaurian:Mga arsobispong Katoliko Romano
Ilog Agus
Ang Ilog Agus ay isang ilog sa Pilipinas na dumadaloy sa habang 36.5 km mula Lawa ng Lanao hanggang Lawa ng Iligan.
Sanggunian
Agus
Paligsahan ng Awitin ng Eurovision ng 1998
Ang Paligsahan ng Awitin ng Eurovision ng 1998 ay isang paligsahan ng mga awitin noong 1998 na ginaganap sa Birmingham, United Kingdom. Sa patimpalak na ito, nanalo ang awiting "Diva" na inawit ni Dana International at sinulat nina Svika Pick at Yoav Ginai. Kinakatawan ng nanalo ang bansang Israel.
Kaurian:Musika sa loob ng 1998
Londres
Ang Londres, Kalakhang Londres o London ay ang de facto na kabisera ng Inglatera at ng UK. Nakatayo ito sa Ilog Thames sa timog silangang Gran Britanya, mahigit-kumulang dalawang milenyo nang isang mahalagang paninirahan. Ang London sa kasalukuyan ang isa sa mga pinakamahahalagang sentrong pangkalakalan, finance, at pangkultura, at ang impluwensiya nito sa politika, edukasyon, libangan, midiya, moda, at sining ay lahat nag-aambag sa status nito bilang isa sa mga pangunahing pandaigdigang lungsod. Itinatag ito ng mga Romano, at pinangalan nilang Londinium.[5]Ang sinaunang pusod ng Londres na Lungsod ng Londres ay nananatili pa rin sa 1.12-milyang-parisukat (2.9 km2) na hangganang medyebal nito at noong 2011 nagkaroon ito ng pamahayang populasyo na 7,375, dahilan para maging pinakamaliit na lungsod sa Inglatera.
Pilipino
Ang Pilipino ay maaaring mangahulugan ng mga sumusunod:
Londres
Bilang kabisera
'Di tulad ng ibang mga kabisera, ang status ng London bilang kapital ng Reino Unido ay hindi magpakailanmang iginawad o pinagtibay nang opisyal—pabatas man o sa anyong nakasulat. Ang katayuan nito bilang kabisera ay naitatag lámang sa pamamagitan ng kumbensiyon o kinagawian, ginagawa ang katayuan nito bilang de facto na kapital bahagi ng di-sulat na saligang batas ng UK.
Aklat ni Mikas
May-akda
thumb|left|80px|Si Propeta Mikas. Nanggaling si Mikas sa Morasti, o Moreset, na nasa nayon ng Juda sa pook ng Hebron. Namuhay siya noong ika-8 daantaon BK. May ibig sabihing "Sino ang katulad ng Panginoon?" ang kaniyang pangalan. Hindi siya ang Mikas na anak ni Yemla (o Micaiah, lalaking anak ni Imlah) at nabuhay noong panahon ni Josafat ng Juda at ni Acab ng Israel. Nanghula si Mikas ng Morasti noong mga panahon nina Joatam, Acaz, at Ezequias, ng kaharian ng Juda. Katulad ng kaalinsabay at kapanahon niyang si Isaias, binatikos niya ang kasamaan ng mga mamamayan at mga bulaan o hindi tunay na mga propeta. Hinulaan din niya ang bayang pagsisilangan ng tinatawag na Mesias.
Paglalarawan
Naglalaman ang Aklat ni Mikas ng mga panamdam o pahiwatig mula sa Diyos - mga orakulo - na sinasambit sa magkakaibang mga kapanahunan, na pinagsama-sama sa kalaunan ngunit walang kakinisan o kapinuhan sa pagpapalitan mula sa isa patungong isa pang pagpapahiwatig. Katulad ng hula ng propetang si Amos, naniwala si Mikas sa malapit na pagsapit ng pambansang kapahamang daranasin ng kaniyang bansa. Magkakaroon ng kaparusahan mula sa Diyos ang mga tao dahil sa kanilang kawalan ng katarungan, subalit nagtataglay ng mas malinaw at mas mapupunang mga palatandaan ng pagkakaroon ng pag-asa para sa mga maralita. Bagaman tinuligsa ni Mikas ang pagkukunwari at katalipandasan ng mga mamamayan ng Jerusalem at Samaria, hinulaan niya ang darating na dakila at maluwalhating hinaharap ng bayang Israel, kasama ang pagbabalik ng isang maka-David na kaharian.
Mga bahagi
Kapuna-puna sa Aklat ni Mikas ang mga bahaging ito: ang may paglalarawan sa isang "kapayapaang pandaigdig" na nasa ilalim ng paghahari ng Diyos; ang isang hula hinggil sa isang dakilang haring magmumula sa angkan ni David, isang haring maghahatid ng kapayapaan sa bansa; magbubuhat ang mamumunong Mesias mula sa Belen. Nahahati sa tatlong bahagi ang aklat na ito ni Mikas:
Naglalaman pa ang mga natitirang bahagi ng Aklat ni Mikas ng mga karagdagang bala-balaking mga pandamdam (mga orakulo). Kabilang dito ang pangwakas na mga pangungusap na tumatalakay sa tunay na pananampalataya bilang katumbas ng katarungan, kabutihan ng kalooban, at isang pagiging kaisa ng Diyos na may kababaan ng loob.
Kaugnayan sa Bagong Tipan
Matutunghayan sa Bagong Tipan na humalaw ng mga kataga mula sa mga sinabi ni Propeta Makias si Hesukristo. Katulad ng nasa Ebanghelyo ni Mateo (Mateo: 10, 35-36). Sinipi ni San Mateo para sa kaniyang ebanghelyo sa Bagong Tipan ang hula hinggil sa nabanggit na maghaharing Mesias at iniugnay ito ni San Mateo sa pagsisilang kay Hesus.
Laing (katayuan)
Ang laing, tuyo, tuyot, lanta, o luoy ay ang katayuan ng pagkatuyo, pagkalanta o pagkakupas ng mga dahon ng mga gulay at prutas.
Talasanggunian
Kaurian:Agrikultura
The Legend of Zelda
Ang The Legend of Zelda ay isang francise ng laro ng pakikipagsapalaran ng laro ng aksyon na nilikha ng mga taga-disenyo ng laro ng Hapon na sina Shigeru Miyamoto at Takashi Tezuka. Pangunahin itong binuo at nai-publish sa pamamagitan ng Nintendo, bagaman ang ilang mga portable installment at muling paglabas ay nai-outsource sa Capcom, Vanpool, at Grezzo. Isinasama ng gameplay ang pagkilos-pakikipagsapalaran at mga elemento ng mga laro ng aksyon na RPG.
Ang mga serye na sentro sa iba't ibang mga pagkakatawang-tao ng Link; isang matapang na binata, na may mga tainga na tulad ng tainga at Princess Zelda; ang muling pagkakatawang muli ng diyos na si Hylia. Bagaman naiiba ang kanyang pinagmulan at backstory mula sa laro hanggang sa laro, ang Link ay madalas na binibigyan ng gawain ng pagligtas sa kaharian ng Hyrule from Ganon, isang masamang mandirigma na naging demonyo na pangunahing punong antagonista ng serye; gayunpaman, ang iba pang mga setting at antagonist ay lumitaw sa maraming mga laro. Ang mga plots na karaniwang kasangkot sa Triforce, isang sagradong relic na naiwan ng mga diyosa na lumikha ng Hyrule; Din, Farore at Nayru, na kumakatawan sa mga birtud ng Tapang, Karunungan at Kapangyarihan na kung pinagsama ay magkakaisa.
Dahil ang orihinal na Legend of Zelda ay pinakawalan noong 1986, ang serye ay pinalawak upang maisama ang 19 na mga entry sa lahat ng mga pangunahing console ng laro ng Nintendo, pati na rin ang isang bilang ng mga spin-off. Ang isang Amerikanong animated na serye sa TV batay sa mga larong ipinalabas noong 1989 at ang mga indibidwal na pagbagay sa manga na inatasan ng Nintendo ay ginawa sa Japan mula noong 1997. Ang The Legend of Zelda ay isa sa pinakatanyag at matagumpay na mga prangkisa ng Nintendo; ang ilan sa mga entry nito ay itinuturing na kabilang sa mga pinakadakilang mga video game sa lahat ng oras.
CatDog
Ang CatDog ay isang animated television series ng Nickelodeon sa Estados Unidos na nilikha ni Peter Hannan. Nagsimula ito noong 5 Oktubre 1998. Ito ang salaysay ng conjoined twins ng isang matalinong pusa at ng isang hyperactive na aso. Ang paggawa ng episodes nito ay natapos noong Pebrero 2002. Pinapalabas ito sa Nick on ABC sa Pilipinas. Sila CatDog ay nakatira sa isang bahay na hugis buto at isda sa Nearburg. May kasama sila na daga (minsan peste) na si Winslow Oddfellow. Mortal nilang kaaway ang Greasers, isang gang sa kanilang siyudad.
Calbiga
Ang Bayan ng Calbiga ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Samar, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Calbiga ay nahahati sa 41 mga barangay.
Per capita
Ang per capita ay isang pariralang Latin na nangangahulugan ng ukol sa isang ulo na ang per ay nangangahulugang 'pamamagitan' ...at...capita (sg.: caput) na nangangahulugan na  'ulo'. Ang dalawang salitang ito ay tumutumbas sa pariralang para sa bawat ulo. Ito ay kadalasang ginagamit sa larangan ng estadistika upang malaman ang average o pangkaraniwang bilang ng antas o katangian ng bawat tao para sa kahit anong dahilan, gaya ng kita, taas ng krimen at iba pa.
Tingnan din
Kaurian:Mga salita at pariralang Latin
Bangungot
Ang bangungot, sindroma ng biglaang hindi inaasahang kamatayan, sindroma ng biglaang hindi inaasahang kamatayan sa gabi, o sindroma ng biglaang hindi nalalamang pagkamatay (Ingles: sudden unexpected death syndrome, dinadaglat bilang SUDS, at tinatawag ding sudden unexpected nocturnal death syndrome o SUNDS, o sudden unknown death syndrome na dinadaglat ding bilang SUDS; karaniwang katawagan: nightmare, bagaman hindi sapat ang pagtutumbas na ito; maaaring katumbas din ng Taylandes na lai tai o ng Biyetnames na tsob tsuang) ay isang biglaang hindi inaasahang kamatayan sa mga adolesente at matanda habang natutulog. Ang sindromang ito ay unang napansin noong 1977 sa mga repuhiyadong Hmong sa Estados Unidos. Ito ay napansin din sa Singapore kung saan ang isang retrospektibong pagsisiyasat ng mga rekord ay nagpakitang ang mga malulusog na lalakeng Thai ay biglaang namatay sa hindi maipaliwanag na dahilan sa pagitan ng 1982 at 1990. Sa Pilipinas, umaapekto sa 43 kada 100,000 lalakeng kabataan kada taon.
Ang ganitong bangungot, na tinatawag o nilalarawan din bilang masamang panaginip o masamang pangarap, ay itinuturing na isang karamdaman na kinasasangkutan ng ganitong mga katangian: pagiging nagigising sa gabi, pag-ungol, pananaginip ng masama, pagkakaroon ng pakiramdam na mayroong nakadagan sa dibdib. Bilang sakit, ang bangungot ay isang uri ng karamdaman na wala tiyak na katumbas na katawagan sa wikang Ingles at sa modernong panggagamot. Ang bangungot, bilang isang sakit, ay itinuturing na isang emerhensiyang medikal, na kinakailangan ng dagliang pagtulong, pagdadala sa ospital, at pag-usisa sa katayuan ng puso.
Mga apektado
Ang kalalakihan may gulang na 17 hanggang 30 ang karaniwang dinadapuan ng bangungot (bagaman maaari ring dapuan ang mga babae), partikular na iyong mga nalalayo sa kanilang mga mag-anak.
Mga sanhi
Ayon sa karaniwang paniniwala ang mga matatanda, ang bangungot ay dulot ng kaagad na pagtulog pagkaraan ng pagkain nang marami, o kaya pagkaraan ng pag-inom ng maraming alak o serbesa. Maaaring may kaugnayan ang bangungot sa acute pancreatitis, o sa sindromang Brugada (isang uri ng sakit sa puso na partikular sa mga lalaking Asyano) Maaari rin na ang sakit na bangungot ay dahil sa tambalan ng iba't ibang mga kondisyon.
Lunas
Ayon sa mga matatanda, kailangang gisingin kaagad ang taong binabangungot, at subukang pagalawin ang anumang mga bahagi ng katawan (katulad ng mga daliri) ng taong binabangungot. Ang mga gawain ito ay pinaniniwalaang nakakatulong sa taong binabangungot upang "makawala sa bangungot".
Pag-iwas
Ayon sa nakaugalian ng mga matatanda, maiiwasan ng isang tao ang bangungutin kapag hindi kumakain ng marami at hindi pag-inom ng marami bago matulog. Kapag nakaranas naman ng bangungot ang isang tao, ang taong ito ay kailangan kumonsulta sa manggagamot upang tiyakin na malusog ang taong ito at walang ibang mga karamdaman na makakapagpalubha sa pagkakaroon ng bangungot. Kailangan uminom ng marami para hindi bangungotin.
Charles Seignobos
Si Charles Seignobos (1854-1942) ay isang Pranses na historyador, at espesyalista sa kasaysayan ng Ikatlong Republika ng Pransiya.
Talambuhay
Ipinanganak siya noong 1854 sa Lamastre sa Ardèche. Anak siya ni Charles Andrew Seignobos, Pangalawang Alkalde ng Privas mula 1871 hanggang 1894. Ang pamilya niya ay maka-Republikano at Protestante. Nagbakaloriyat siya sa Tournon noong 1871. Matapos ang matagumpay na pag-aaral sa École Normale Supérieure kung saan nag-aral siya sa ilalim nina Fustel de Coulanges at Ernest Lavisse, nagtapos siya na primera sa agregasyon sa kasaysayan.
Pagkatapos ay nag-aral siya ng dalawang taon sa Deutschland. Tumira siya ng ilang panahon sa Göttingen, Berlin, Munich at Leipzig. Hinirang siyang lektyurer sa Unibersidad ng Dijon noong 1879 at propesor ng Écoles des Hautes Études Internationales et Politiques (HEI-HEP). Naipagtanggol niya ang tesis niya para sa pagkadoktor noong 1881, pagkatapos ay hinirang siyang guro sa Sorbonne. Itinuturing siyang isa sa dalawang nagtatag ng pamayanang siyentipiko at humanista na “Sorbonne-Plage ", sa Arcouest malapit sa Paimpol, kasama ng kaibigan niyang pisiyologo na si Louis Lapicque (1). Namatay siya noong Abril 1942, matapos siyang ikulong sa sarili niyang bahay sa Ploubazlanec sa Bretanya.
Sipi
"Ang historyador ay parang isang pisiko na nababatid ang katotohanan sa pamamagitan ng isinalaysay ng kanyang katuwang sa laboratoryo na ignorante na ay posibleng sinungaling pa."
Sinipi ito mula kay Seignobos sa La Méthode historique appliquée aux sciences morales (Ang aplikasyon ng pamamaraang pangkasaysayan sa siyensiyang pangmoralidad).
Panlabas na Kawing
Kaurian:Mga Pranses
Unibersidad ng Cordilleras
Ang Pamantasan ng Kordilleras (Ingles: University of the Cordilleras, dinadaglat bilang UC) at dating tinatawag na Baguio Colleges Foundation (BCF), ay isang pribadong pamantasan na matatagpuan sa Lungsod ng Baguio, Benguet, Pilipinas.
Ito ay itinatag noong 1946 nina Atty. Benjamin R. Salvosa at Evangelina D. Salvosa.
Kasaysayan
Ang Baguio Colleges at itinatag noong 19 Marso 1946 ni Atty. Benjamin R. Salvosa at ng kanyang asawa na si Evangelina D. Salvosa. Ito ay itinatag sa lungsod ng Baguio matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Daniel Burnham
Si Daniel Hudson Burnham, FAIA (4 Setyembre 1846 – 1 Hunyo 1912) ay isang Amerikanong arkitekto at tagaplano ng lungsod. Isa siya sa mga arkitektong naging responsable sa pagbabago ng abot-tanaw o guhit-tagpuan (skyline sa Ingles) ng mundo. Siya ang nagpanimula ng mga Amerikanong tukudlangit. Siya ang dating Direktor ng mga Pagawain para sa Kolumbyanong Eksposisyon ng Daigdig at nagdisenyo ng ilang mga kilalang mga gusali, kabilang ang Gusaling Flatiron sa Lungsod ng New York at Estasyong Unyon sa Washington D.C., pati na ang Kolumbiyanong Eksposisyon ng Daigdig sa Tsikago ng 1893. Sa Pilipinas, muli niyang dinisenyo ang Maynila at siyang lumikha ng resort sa Lungsod ng Baguio, kabilang ang Liwasang Burnham.
Hindi nagkaroon ng plano sa pagiging arkitekto si Burnham, bagkus bumagsak siya sa mga pagsusulit na pangpagpasok sa Harvard at sa Yale. Sumubok muna rin siyang magkaroon ng karera sa politika, bago magbalik sa Tsikago upang maging katulong na mangguguhit ng plano o draftsman. Pagdaka, naging kasama niya sa pagka-arkitekto si John Wellborn Root. Nakilalang lalo si Burnham dahil sa Plano ng Tsikago o Planong Pang-Tsikago (kilala sa Ingles bilang Plan of Chicago) na pinaunlad noong 1909.
Luya
Ang luya (Ingles: ginger) ay isang uri ng gulaying ugat na ginagamit panimpla ng mga lutuin.
Mga Aklanon
thumb|150px|right|Lokasyon ng [[Aklan, tahanan ng mga Aklanon.]]
Pangkalahatang Kalendaryong Romano ng 1960
Ang mga nakatala rito ay ang kapistahan ng mga banal ng Pangkalahatang Kalendaryo ng Roma, ayon sa motu propio (o sulat ng Papa na ginawa sa sariling pagkukusa) na Rubricarum Instructum ni Papa Juan XXIII na kinasihan noong Hulyo 25, 1960. Isinakatuparan ito kinabukasan, Hulyo 26, 1960, ng Banal na Kalipunan sa Gawi sa Pagsamba, sa dekretong Novum rubricarum. Kabilang ang kalendaryong ito sa sipi ng Aklat ng Pagmimisa ng Roma na inilmbag noong 1962, na pinahintulot ang patuloy na paggamit ni Papa Benedicto XVI batay sa kanyang motu propio na Summorum Pontificum.
Pinalitan ng Novum rubricarum ang dating klasipikasyon na Doble, Semidoble at Simple kasama ang mga uri at gunita na I, II at III. Inalis na rito ang ilang kapistahan, partikular ang mga nauulit na pista, tulad ng Pagtatampok sa Krus na Banal (Mayo 3 at Setyembre 14), ang Luklukan ni Apostol San Pedro (Enero 18 at Pebrero 22), San Pedro (Agosto 1 at Hunyo 29), San Juan ang Ebanghelista (Mayo 6 at Disyembre 27), San Miguel (Mayo 8 at Setyembre 29), at San Esteban.
Ang pinagkaiba nito sa Pangkalahatang Kalendaryong Romano ng 1954, isinasama na rito ang mga pababago na ginawa ni Papa Pio XII noong 1955 na may pagbabawas ng mga Octava (Walong Araw na Pagdiriwang) na nauwi sa tatlo na lamang: yaong Pasko, Pasko ng Pagkabuhay at Pentekostes.
Mga pagbabago sa Kalendaryo
Mas pinasimple ng Novum rubricarum ang paghahati ng mga antas para sa araw ng Linggo, mga araw sa loob ng linggo (feria) at mga kapistahan. Ang mga pista na may antas na Doble I clase ay binago para sa I clase. Ang mga pista na may antas na Doble II clase ay binago para sa II clase. Ang mga Doble at Semidoble na kapistahan ay binago sa iisang kategorya na III clase. Ang mga pista naman na Simple ay nanatiling Paggunita, bagay na una nang ginawa ni Papa Pio XII sa kaniyang rebisyon ng Kalendaryo noong 1955.
Ang mga Linggo ng Adbiyento, Kwaresma, Pagpapakasakit (Passiontide), at Domingo de Alba (Low Sunday) ay tinawag na Unang Uri ng mga Linggo. Ang nalalabing mga Linggo sa taon ay naging Ikalawang Uri ng mga Linggo.
Daram
Ang Bayan ng Daram ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Samar, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Pangkalahatang Kalendaryong Romano ng 1960
Mga pagbabago sa Kalendaryo
Ang Miyerkules ng Abo, Ang mga Mahal na Araw, at ang Walong Araw na pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay at Pentekostes ay inilagay bilang mga Unang Uri ng Mga Karaniwang Araw. Habang ang mga karaniwang araw ng Adbiyento mula ika-17 hanggang ika-23 ng Disyembre, mga karaniwang araw sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang (ika-29 hanggang ika-31 ng Diysembre), mga Araw ng Pagluhog sa Adbiyento, Kwaresma at Setyembre, ay inilagay naman bilang mga Ikalawang Uri ng Mga Karaniwang Araw. Ang nalalabing karaniwang araw sa Adbiyento, Kwaresma, at Pagpapasakit ay inilagay bilang mga Ikatlong Uri ng Mga Karaniwang Araw. Ang mga pista na III Uri ay ginugunita na lamang sa Misa kung ito'y papatak sa buong panahon ng Kwaresma. Ang nalalabing mga karaniwang araw sa buong taon ay Ikaapat na Uri ng Mga Karaniwang Araw.
Daram
Mga Barangay
Ang bayan ng Daram ay nahahati sa 58 mga barangay.
Pangkalahatang Kalendaryong Romano ng 1960
Mga pagbabago sa Kalendaryo
Ang mga sumusunod na kapistahan naman ay ginawang Paggunita na lamang:
Ang mga Ikalawang Uri na Pista naman na ito ay naging Unang Uri:
Ang mga sumusunod naman na pista ay naging Ikalawang Uri:
Mga inalis at idinagdag sa Kalendaryo
Ito ang mga kapistahan na inalis sa kalendaryo, dahil sa pag-uulit ng mga pista ng mga Banal:
Ang paggunita kay San Vitalis, Martir (ika-28 ng Abril) ay inalis na rin sa kalendaryo dahil sa kasaysayan ng umano'y pagiging martir niya.
Samantala, isinama naman sa kalendaryo ang mga sumusunod:
Iba pang pagbabago
Inilipat ng petsa ang mga sumusunod na kapistahan:
Ang paggunita kina San Sergio, Bacchus, Marcello, at Apoleo, mga Martir, ay inilipat sa ika-8 ng Oktubre, upang magbigay-laan sa mga pagbabago sa kalendaryo ukol sa bilang ng mga paggunita na maaaring gawin sa mga II clase na kapistahan.
Ang pamagat ng mga sumusunod na kapistahan ay pinalitan din:
Hindi rin pinahintulutuan ng bagong kautusan ang paglilipat ng mga I clase (dating Doble I clase) na kapistahan na parehong nagtatapat. Sa mas nakatatandang kalendaryo, ang mga kapistahan na Doble I clase at Doble II clase ay kapwa inililipat kung ito'y matatapat sa isa't isa.
Mga pagbabago makalipas ang 1960
Noong ika-25 ng Marso, 2020, Ang Banal na Kalipunan sa Pananampalataya ay naglabas ng dekreto na may pamagat na Cum sanctissima, inilatag nila ang mga maaaring mapagipilian para sa paggamit ng nakatatandang uso ng Rito Romano sa kasalukuyang panahon. Ukol naman sa kalendaryo, pinahihintulutan naman na makapagmisa sa kapistahan ng mga Banal na kamakailan lamang nahayag na Santo makalipas ang ika-26 ng Hulyo 1960 batay sa mga petsa na itinalaga ng Santa Sede para sa buong Simbahan. Pinapayagan din ng dekreto na maipagdiwang ang ilang III clase na kapistahan sa buong panahonn ng Kwaresma, na noo'y ipinagbawal ng Batayan sa Gawi sa Pagsamba na inilimbag noong 1960.
Mga karagdagang misa sa Aklat ng Pagmimisa sa Roma (1960)
Sa Aklat ng Pagmimisa sa Roma na inilimbag noong 1962, tinipon naman ang ilan sa mga Misa para sa kapistahan na ipinagdiriwang sa iba’t ibang dako. Kabilang din dito ang mga kapistahan na ipinatigil ipagdiwang ng buong Simbahan, at ibinigay ang pagpapasiya nito sa mga tanging kalendaryo ng kani-kaniyang diosesis o bansa, batay sa kautusang De calendariis particularibus noong ika-14 ng Pebrero, 1961. Ngayon, ang mga pagdiriwang na nasa hulihan ng Misal na ito ay pinahihintulutang ipagdiwang, basta’t ang araw na iyon ay nasa IV clase. Mayo ilan sa mga kapistahan dito sa talaang ito ay matatagpuan din sa Pangkalahatang Kalendaryo, subalit maaari itong ipalit sa nakatakdang mga panalangin at pagbasa sa Misal.
Mga misa na hindi na isinama sa Misal
Batay sa De calendariis particularibus (tal. 32 & 33), ang sumusunod na mga pista na "ipinakilala sa noo’y Edad Medya sa pamamagitan ng pribadong pagdedebosyon tungo sa panglahatang pagsamba ng Santa Iglesia" ay ipinahintong ipagdiwang ng buong Simbahan, maliban kung may “tunay at malubhang dahilan” upang ito’y patuloy na ipagdiwang.
Karagdagan dito ay inalis na sa lahat ng kalendaryo ng Simbahan ang pista ni Santa Filomena (ika-11 ng Agosto); subalit ito’y nananatili sa mga simbahan na nakapangalan sa kaniya at mga piling lugar na kung saa’y siya ay patuloy na dinarasalan ng binyagan, yayamang may pahintulot ng obispo.
Templo ni Solomon
Ang Templo ni Solomon o Unang Templo sa Herusalen(בֵּית-הַמִּקְדָּשׁ הָרִאשׁוֹן ayon sa Bibliya ay ang unang Templo sa Herusalem na itinayo ni Solomon sa Nagkakaisang Kaharaian ng Israel noong mga c. 957 BCE. Ito ay winasak ng Imperyong Neo-Babilonio noong 587 0 586 BCE ni Nabucodonosor II sa Pagkukubkob sa Herusalem noong 587 BCE at kalaunang humantong sa pagpapaton sa mga mamamayang taga-Judea sa Babilonia  pagkatapos ng pagbagsak ng Kaharian ng Judah. Ayon sa Bibliya, ang pagkawasak ng templo at pagpapaton sa mga taga-Judea ay katuparan ng mga propesiya sa Bibliya na ito ay dahil sa pagsamba ng mga Sinaunang Israelita sa politeismo at ayon sa mga iskolar ay ang dahilan kung bakit nabuo ang paniniwalang monoteismo na si Yahweh lamang ang dapat sambahin ng mga Israelita.  Isinalaysay sa Bibliya na ang ama na pinag-isa ng ama ni Solomon na si David ang labindalawang lipi ng Israel, sumakop sa Herusalem at dinala ang pangunahing artipako ng mga Israelita  na Kaban ng Tipan sa lungsod. Kalaunan ay pinili ni David ang Bundok Moriah bilang lugar ng hinaharap na templo upang pagbahayan ng kaban ng tipan. Gayunpaman, ayon sa Bibliya, pinagbawal ng Diyos na itayo ito ni David dahul sa pagdanak niya ng maraming dugo. Ang templo ay itinayo ng kanyang anak na si Solomon at inalagay ang Kaban ng Tipan sa Banal ng mga Banal na lugar dapat lamang para sa mga Dakilang Saserdote ng Israel na pumapasok rito tuwing Yom Kippur kada taon na nagdadala ng dugo ng inihandog na batang tupa at nagsusunog ng insenso.. Ayon sa Bibliya, ang templo ay hindi lamang ang gusali ng pagsamba para sa mga Israelita kundi isang lugar rin ng pagtitipon. Ang mga Hudyong ipinatapon sa Babilonya ay pinayagang makabalik sa Herusalem ni Dakilang Ciro ng Imperyong Akemenida at pinayagan ang mga Hudyo na muling itayo ang nawasak ng templo ni Solomon. Ang bagong templo ay wala ng Kaban ng Tipan dahil ito ay naglaho. Ang Mga Aklat ng mga Hari sa Bibliya ay naglalarawan sa pinakadetalyadong paglalarawan sa pagtatayo ng templo ni Solomon. Mula 1980, ang karamihan ng mga iskolar ng Bibliya ay nagduda at nagsaad na walang templo sa Herusalem noong ika-10 siglo BCE. Ayon sa arkeologong Israeli na si Israel Finkelstein, walang ebidensiya na ang Templo ni Solomon ay umiral sa arkeolohiya. Sa karagdagan, Wala ring mga ebidensiya sa labas ng Bibliya o sa arkeolohiya ang sumusuporta sa isang makapangyarihang kapangyarihang Kaharian ng Judea na umiral noong panahon ni David o Solomon. Ayon rin sa arkeologong Israeli na si Israel Finkelstein, walang ebidensiya na ang Templo ni Solomon ay umiral.
Aklat ni Jonas
Ang Aklat ni Jonas o Aklat ni Jonah ay isang aklat na isinulat ng mga propeta na nasa Lumang Tipan ng Bibliya. Inakdaan ito ng propetang si Jonas, na pinaniniwalaang siyang nabanggit sa 2 Hari: 14: 25. Ang Aklat ni Jonas ay isinulat pagkatapos ng pagpapatapon sa Babilonya ng mga mamamayan ng Kaharian ng Juda sa Lungsod ng Babilonya.
May-akda at panahon ng pagkasulat
Isang anak Amitai si Jonas, at taga-Gat Jefer. Namuhay siya noong panahon ng pamumuno ni Jeroboam II, ang hari noon ng Israel, noong mga 783 BCE hanggang 743 BCE. Pinaniniwalaang isinulat ang aklat pagkatapos ng Pagpapatapon sa Babilonya ng mga mamamayan ng Kaharian ng Juda ng Imperyong Neo-Babilonya noong mga ika-6 daantaon BCE. Subalit may mga nagsasabing namuhay at nangaral din si Jonas noong mga may dalawang-daan taon pa sa nakaraan mula sa petsang nabanggit (mula sa ika-6 daantaon pabalik pa sa nakaraan).
Layunin
Sa pamamagitan ng aklat ng ito, ipinakikilala sa mambabasa na mga "anak ng Diyos" ang sangkatauhang karapatdapat na tumanggap ng awa mula sa Diyos kapag nagsagawa ng pagsisisi sa kanilang mga kasalanan at pagkukulang. Ipinakikita rin dito ang "lubos na kapangyarihan ng Diyos" sa ibabaw ng kabuoan ng kaniyang sangnilikha. Ngunit bagaman may ganitong katangian ang Diyos, pinapatunghayan na ang Diyos ay isang "Diyos ng pag-ibig at awa" at nakahandang magpataw ng kapatawaran at maggawad ng kaligtasan sa mga "kaaway ng kaniyang bayan." Bilang karagdagan, itinuturo pa rin ng Aklat ni Jonas na hindi lamang nakalaan ang pagmamahal, awa at pagkalinga ng Diyos sa Israel lamang, bagkus kabilang dito ang mga mamamayan ng isang dayuhang lungsod, ang Ninive, isang pook na kinamumuhian ng mga Israelita. Dahil dito, ipinamumukha ng aklat na pandaigdigan ang Diyos sapagkat para siya sa mga Hudyo at maging para sa mga hentil; at may tungkulin ang Israel na ipahayag ang katotohanang ito sa iba pang mga bansa.
Paglalarawan
thumb|left|200px|Si Jonas, habang iniluluwa ng dambuhalang isda. Sinasabing naiiba ang Aklat ni Jonas kung ihahambing sa ibang mga aklat ng isinulat ng mga propeta ng Bibliya sapagkat isa itong sulatin tungkol sa isang propetang nagtangkang suwayin ang kautusan ng Diyos na si Yahweh. Tumanggi si Jonas nang atasan siya ng Diyos upang pumunta sa Nineveh, ang kabisera ng Imperyong Neo-Asirya(na wumasak sa Kaharian ng Israel (Samaria) at ipinatapon ang mga mamamayan nito sa Asirya noong ca. 722 BCE). Hindi naniwala si Jonas na gagawin ng Diyos ang banta nitong pagwasak sa lungsod ng Nineveh. Sa kaniyang pakikipagsapalarang ito bilang propeta, pinilit na iwasan ni Jonas ang mahirap na kautusan ng Diyos sa pamamagitan ng pagbalak na pumunta sa Tarsis, subalit inabutan lamang ng isang malakas na unos ang kinalululanan niyang sasakyang dagat. Nagpalabunutuan at nabatid ng kaniyang mga kasama sa sasakyan na siya ang dahilan ng pagbagyo, kaya't itinapon ng mga ito si Jonas sa tubig. Nang nasa tubig na ng dagat, nilamon si Jonas ng isang dambuhalang isda sa loob ng 3 araw at 3 gabi. Si Jonas ay nanalangin at inutos ni Yahweh na iluwa si Jonas ng isda. Pagkaraan ng kaganapang ito, tumuloy si Jonas sa Nineveh, at may pagbabantulot niyang sinunod ang utos sa kaniya ng Diyos. Nagsisisi ang hari ng Asirya at mga mamamayan at hindi itinuloy ni Yahweh ang pagwasak ng Nineveh, Nagkaroon siya ng paghihinanakit sa Diyos dahil hindi nga natupad ang pangwawasak sa nasabing lungsod.
Panlabas na kawing
Kaurian:Nevi’im
Ikalawang Templo sa Herusalem
thumb|left|300px|[[Arko ni Tito na pagbibigay pugay sa pagwawagi ng mga Romano laban sa mga Hudyo at pagkawasak ng Herusalem at Ikalawang Templo sa Herusalem o Templo ni Herodes noong 70 CE. Makikita ang mga bagay na kinuha ng mga Romano mula sa templo kabilang ang Menorah.]]
Ikalawang Templo sa Herusalem(בית־המקדש השני, ) na kalaunang tinawag na Templo ni Herodes ay isang Templo sa Herusalem na isang muling pagtatatyo ng templo sa lugar na dating kinatayuan ng Templo ni Solomon na umiral mula c. 516 BCE - 70 CE. Ang Ikalawang Templo ay winasak ng mga Romano noong 70 CE sa Unang Digmaang Hudyo-Romano. Pagkatapos wasakin ng Imperyong Neo-Babilonya ang Templo ni Solomon noong 587 BCE, ito ay muling itinayo sa utos ni Dakilang Ciro ng Imperyong Akemenida nang pinayagan ang mga Hudyong ipinatapon ni Nabucodonosor II na makabalik sa Herusalem. Ito ay ang simula ng panahong Ikalawang Templo sa kasaysayan ng Hudaismo. Ang Ikalawang Templo sa Herusalem at ang lungsod ng Herusalem ay winasak ng Imperyong Romano noong 70 CE na tinawag na Dakilang Babilonya sa Aklat ng Pahayag bilang ang bagong Imperyong Neo-Babilonya na wumasak sa Templo ni Solomon at Herusalem noong 587/586 BCE.
Ayon sa Ebanghelyo ni Marcos 13, Ebanghelyo ni Mateo 24, at Ebanghelyo ni Lucas 21:20-36 na mga hulang inilagay sa bibig ni Hesus ng mga kalaunang may-akda ng mga ebanghelyo ito, ang dahilan ng pagkakawasak ay dahil sa pagtakwil ng mga Hudyo kay Hesus bilang isang mesiyas ng Hudaismo. Ang mga propesiyang ito ay isang vaticinium ex eventu upang pangatwiranan na ang pagkawsak nto ay isang kaparusahan sa pagtakwil ng mga Hudyo kay Hesus bilang mesiyas. Ang pagkawasak nito ay tanda ng pagbabalik ni Hesus at pagwawakas ng mundo noong unang siglo CE.
The Else
Ang The Else ay ang ikalabindalawang album ng studio sa pamamagitan ng rock group They Might Be Giants, na inilabas ng Idlewild Records noong 2007. Ang album ay ginawa sa bahagi ng The Dust Brothers, kasama sina Pat Dillett at ang banda.
Ang The Else ay unang magagamit para sa pag-download sa pamamagitan ng iTunes Store noong Mayo 15, 2007. Ang bersyon ng CD ay pinakawalan sa mga tindahan noong Hulyo 10, 2007, kasama ang paunang pagtakbo na sinamahan ng isang buong haba ng disc ng pambihirang materyal, Cast Your Pod To The Wind (ang pamagat na pagiging isang parody ng piano ng jazz na si Vince Guaraldi noong 1962 ay tumama na "Cast Your Fate to the Wind"). Noong Setyembre 11, 2007, naglabas ang banda ng isang gatefold vinyl LP ng album. Ang Iyong Pod ay ginawang magagamit nang hiwalay sa iTunes noong Hulyo, 2009.
Ang isang video, na nilikha ni Mizushima Hine, para sa "With the Dark" ay inilabas sa pahina ng band ng YouTube noong Hunyo 7, 2007. Dalawang iba pang mga video, para sa "The Shadow Government" at "I'm Impressed" ay pinalaya rin sa kalaunan. Ang isang buong haba ng video para sa "The Mesopotamians" ay inilabas sa Stereogum.com noong Oktubre 2.
Ang "Careful What You Pack" ay orihinal na isinulat para sa soundtrack ng 2009 film na Coraline, ngunit hindi ito sa huli ay ginamit sa pelikula.
Hellboy (pelikula ng 2019)
Ang Hellboy (orihinal na inanunsyo bilang Hellboy: Rise of the Blood Queen) ay isang pelikulang aksyon na pantasya na ipinalabas noong 2019 na batay sa karakter sa komiks na may kaparehong pangalan. Dinirehe ito ni Neil Marshall at isinulat nina Mike Mignola, Andrew Cosby, Christopher Golden at Aron Coleite. Ang pelikulang ito ay itinuturing bilang isang reboot ng prangkisang Hellboy at itinatampok sina David Harbour, Ian McShane, Milla Jovovich, Sasha Lane, Penelope Mitchell, Daniel Dae Kim, Sophie Okonedo, Alistair Petrie at Brian Gleeson.
Santa Maria dell'Orto
Ang Santa Maria dell'Orto ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Rione ng Trastevere sa Roma (Italya). Ito ang pambansang simbahan ng Hapon sa Roma.
Hellboy (pelikula ng 2019)
Pagbuo
Noong 2014, nagsimula ang lumikha ng Hellboy na si Mike Mignola na magtrabaho kasama ang manunulat na si Andrew Cosby sa isang kuwento para isang bagong pelikula. Nilayon ang proyekto na kasunod ng mga pelikula ni Guillermo del Toro na Hellboy at Hellboy II: The Golden Army, na pinagbidahan ni Ron Perlman bilang ang titulong karakter. Inalok si Del Toro bilang isang kreditong prodyuser, ngunit tumanggi siya, na hiniling sa halip na idirehe ang sariling iskrip para sa Hellboy III, at tumanggi si Perlman na bumalik kung wala si Del Toro. Nang sumali si Neil Marshall, pinasyahan na ang bagong pelikula ay magiging reboot. Noong Mayo 2017, ipinabatid ni Mignola sa kanyang pansariling pahina ng Facebook na ang reboot, na unang pinangalan bilang Hellboy: Rise of the Blood Queen, ay ididirehe ni Neil Marshall at pagbibidahan ni David Harbour bilang ang eponimong karakter. Binanggit din Mignola na magiging "R" ang pagkauri ng pelikula, Noong panahon na iyon, tinarget ang pagpapalabas nito sa 2018.
Noong Agosto 2017, tinanggal ang subtitulo ng pelikula na Rise of the Blood Queen at muling pinamagatan ito bilang simpleng Hellboy.
European School of Management and Technology
Ang European School of Management and Technology (Paaralang Europeo ng Pangangasiwa at Teknolohiya), na kilala rin bilang ESMT Berlin, ay isang pribadong 'di-kumikita na paaralang pangnegosyo na nakabase sa Berlin, Alemanya. Ang paaralang pangnegosyo ay itinatag noong 2002 ng 25 pandaigdigang kumpanya at institusyon kabilang ang McKinsey & Company, Inc., KPMG, The Boston Consulting Group, Siemens, at T-Mobile. Nag-aalok ang ESMT ng full-time na MBA, isang ehekutibong MBA, isang part-time na MBA, isang global online MBA, isang master sa pangangasiwa, isang master sa pandaigdigang pangangasiwa, isang master sa innovation at entrepreneurship, isang master sa analitika at programang artipisyal na katalinuhan, pati na rin ang bukas na pagpapatala at pinasadyang mga programa sa ehekutibong edukasyon.
Kasaysayan
Ang ESMT Berlin ay itinatag noong 2002 ng 25 nangungunang multinasyonal na kompanya. Nakatuon ang kadalubhasaan ng paaralan sa pagbuo ng mga responsableng pinuno na may pandaigdigang pagtutok sa makabagong pamamahala, analitika, at teknolohiya at ito ay isang unibersidad na kinikilala ng estado. Ang ESMT ay may satellite na campus sa Berlin-Schöneberg at sangay na tanggapan sa Shanghai. Ang paaralan ay may higit sa 8,000 alumni sa mga kabanata na matatagpuan sa buong mundo at humigit-kumulang 3,500 executive at manager ang lumahok sa ESMT Executive Development Programs bawat taon. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/State_Council_building_in_Berlin.jpg/290px-State_Council_building_in_Berlin.jpg|thumb| Campus sa Berlin
Estruktura ng organisasyon
Ang mga pangunahing estruktura ng pamamahala ay ang Executive Management Committee, na pinamumunuan ni Jörg Rocholl, PhD, Pangulo at Namamahalang Direktor ng ESMT Berlin at ang Lupon ng Superbisor ng ESMT GmbH na pinamumunuan ni Werner Zedelius, Senyor na Tagapayo, Allianz SE.
Couples for Christ
right|thumb|Ang sagisag ng Couples For Christ
Ang Couples for Christ (CFC), na may pormal na pangalan na Couples For Christ Global Mission Foundation, ay isang kilusang Kristyano na naghahangad ng pagpapanibago at pagpapatibay ng buhay ng pamilyang Kristyano. Ang mga miyembro ng CFC ay nangako sa Diyos at sa kapwa nila na sila'y yayabong bilang mga ulirang anak ng Diyos at tutuparin ang kanilang bokasyon ng pagpapalaki ng mga pamilya sa ilalim ni Hesukristo at naglilingkod para sa Kaharian ng Panginoon.
Ang CFC ay isang gawa ni Kristo na nagtataguyod ng mga mag-asawang Kristyano at ng mga Kristyanong pamilya na maglilingkod para maipanalo ang sangkatauhan para kay Kristo at totoong kalayaan ng sangkatauhan sa kapangyarihan ng Espiritu Santo.
Organisasyon
Ang mga miyembro ng CFC ay pinagsasama-sama sa mga maliit na grupo na Household (binubuo ng 10 hanggang 12 miyembro, o 5 hanggang 6 na mag-aasawa), na pinangungunahan ng isang Household Head. Ang mga household ay bumubuo sa isang Unit, ang mga unit ay bumubuo sa isang Chapter, ang mga chapter ay bumubuo sa isang Cluster, at depende sa dami ng cluster ay maaaring bumuo ng isang Sector. Ang direksiyon ng mga ito ay nagmumula sa ihinahalal na International Council at Board of Elders, na siya namang napapailalim sa Elders Assembly, ang pagsasama-sama ng mga pinuno ng CFC sa Pilipinas at ibang bansa.
Ang International Council
Ang International Council (IC) ng CFC ay isang kapulungan ng pitong pinuno ng CFC na iniluluklok ng Elders Assembly bawat dalawang taon. Ang kanilang panunungkulan ay nagsisimula mula Hulyo hanggang Hunyo dalawang taon ang makalipas. Tumatanggap sila ng pormal na pagkilala sa pamamagitan ng isang seremonya ng pagbabasbas sa Anibersaryo ng CFC, na ginaganap tuwing Hunyo. Sa 25 taong nakalipas ng CFC, maaaring maibotong muli ang mga miyembro ng IC. Ang kasalukuyang IC ay manunungkulan mula 1 Hulyo 2007, hanggang 30 Hunyo 2009.
Ang Board of Elders
Ang Board of Elders (BOE) ng CFC ay isang mataas na kapulungan sa istruktura ng CFC. Kagaya ng International Council, ang BOE ay iniluluklok ng Elders Assembly sa termino ng dalawang taon.
Vision at Mission
Kinopya ito mula sa websayt ng CFC.
Kasulatan ng Pilosopiya
Kinopya ito mula sa websayt ng CFC.
Ang Kabilang "CFC"?
Ang Foundation for Family & Life (FFL) ay isang tumiwalag na grupo ng mga dating pinuno ng CFC sa ilalim ng dating CFC Direktor na si Frank Padilla na inaakusahan ang komunidad ng CFC na nalihis na sa orihinal na misyon ng pagpapanibago ng buhay-pamilya at masyadong nabubuhos ang lakas sa Gawad Kalinga, na nakakasama sa kalusugang ispiritwal ng mga miyembro. Ang grupong ito, na nabuo sa Araw ng Muling Pagkabuhay ni Kristo (Abril 8), 2007, ay naunang tinawag ang kanilang sarili bilang "CFC Easter Group" or "CFC Restoration Movement". Sa mga sumunod na buwan ng paglala ng Krisis, ang grupong ito ay nabuo at naging CFCFFL, na may hangaring itaguyod muli, panatilihin, at palakasin ang totoong charism ng CFC.
Sa kabila ng kanilang pagtiwalag, sinasabi pa rin ng mga pinuno ng FFL na kabilang pa rin sila ng katawan ng CFC, na ayon sa kanila ay naiiba sa legal na katawang CFC Global Mission Foundation (na tinatawag nilang CFC-GK). Dahil dito, sinusubukan ng FFL na malista sa SEC bilang "Couples For Christ Foundation for Family and Life" (CFC-FFL), at ginagamit nila ang mga kagamitan, istruktura, at mga miyembro ng CFC sa kanilang pagbuo ng organisasyon. (Halimbawa na lamang nito ang kanilang pagkuha ng isa sa mga unang logo ng CFC nang walang pahintulot sa CFC, na kasalukuyan nilang ginagamit bilang logo.) Kinukwestyon din ng mga pinuno ng FFL ang Vatican at CBCP na pagkilala sa CFC; ayon sa kanila, dahil sila ay "CFC-FFL", may karapatan ang parehong grupo sa mga pagkilalang ito, o di kaya'y dapat pagsikapan (o muling pagsikapan, sa kaso ng CFC) na makuha. (Tandaan nating si Frank Padilla ang CFC Director nung nakuha nito ang Vatican recognition)
Sa kasalukuyan, marami nang obispo ang kumikilala sa FFL. Dahil sa isyu ng copyright, hindi pa natutupad ang pakana ng FFL na malista bilang "CFC-FFL". Samantala, hindi nawala ang Vatican at CBCP na pagkilala sa CFC; sa panig ng CBCP, hinikayat nila ang FFL na mag-rehistro sa bawat diyosesis upang magkaroon ng pagkilala na katulad sa CFC.
Menorah
thumb|left|[[Arko ni Tito na pagbibigay pugay sa pagwawagi ng mga Romano laban sa mga Hudyo at pagkawasak ng Herusalem at Ikalawang Templo sa Herusalem noong 70 CE. Makikita ang mga bagay na kinuha ng mga Romano mula sa templo kabilang ang Menorah.]]
Ang Menorah (מְנוֹרָה ) ay inalalarawang sa Bibliyang Hebreo o Tanakh bilang isang may pitong sangay na candelabrum na ginamit sa Tabernakulo sa Templo sa Herusalem (Templo ni Solomon at Templo ni Herodes). Ang menorah ay isang simbong ng Hudaismo at diasporang Hudyo mula pa sa sinaunang panahon. Ito ay isang pambansang emblem ng estado ng Israel. Ayon sa Bibliya, ito ay gawa sa dalisay na ginto at ang isang sariwang langis ng olibo au ginagamit upang sindihan ang mga lampara o sangay nito. Sa tradisyong Hudyo, ang Templo ni Solomon ay naglalaman ng sampung menorah na kinuha ng mga Babilonio sa ilalim ni Nabucodonosor II. Ang menorah ay nakalagay rin sa Ikalawang Templo sa Herusalem na winasak ng mga Romano noong 70 CE at kinuha ng mga Romano ang gamit sa templo kabilang ang menorah. Ang mga representasyon ng menorah ay natuklasan sa mga libingang Hudyo at monumento mula ika-1 siglo. Ang menorah ay ginagamit sa Hanukah at may siyam na lampara at simbolo ng pagwawagi ng mga Hudyo laban sa Dinastiyang Seleucid noong ika-2 siglo BCE.
Kabundukang Min
thumb| Isang talon sa pook Huanglong Ang Kabundukang Min o Minshan ay isang bulubundukin sa gitnang Tsina. Ito ay tumatakbo sa pangkalahatang hilaga-timog na direksiyon mula sa hilagang Sichuan (ang silangang bahagi ng Nagsasariling Prepektura ng Ngawa Tibetano at Qiang at mga katabing lugar ng Mianyang Antas-prepekturang lungsod) at pinakatimog na hangganan ng Gansu. Ang pinakamataas na tuktok ay Bundok Xuebaoding ("Bundok Kayamanang NIiyebe"), 5588 m at ang pangalawang pinakamataas ay ang Bundok Maliit na Xuebaoding ("Bundok Maliit ba Kayamanang NIiyebe"), 5443m.
Heograpiya
Ang bulubundukin ng Min ay isang katimugang pagpapahaba ng Kabundukang Kunlun na naghihiwalay sa mga lunas ng dalawang pangunahing ilog ng Sichuan: ang Ilog Min (sa kanluran) at ang Ilog Jialing (sa silangan). Ang parehong mga ilog ay dumadaloy sa pangkalahatang timog na direksyon, at mga sanga ng Yangtze.
Ang Kabundukang Min ay bahagi ng isang mas malawak na bulubunduking rehiyon:
Kasaysayan
Ayon sa Mga Tala ng Dakilang Historyador, pinamamahalaan ng Dinastiyang Xia ang bulubunduking ito noong 2000 BK.
Ekolohiya
Ang katangiang ekosistema ng Kabundukang Min at ng Kaundukang Qionglai (na matatagpuan sa kanluran, na hiwalay sa Kabundikang Min ng Ilog Lambak Min) ay inilarawan ng World Wildlife Fund bilang koniperang gubat ng Qionglai-Minshan.
Pondong tulungan
Ang pondong tulungan (Ingles: mutual fund) ay tumutukoy sa isang uri ng kolektibong pamumuhunan na ipinapagsama ang salapi ng iba’t ibang mga mamumuhunan at nilalagay ang kanilang puhanang salapi sa mga stock, bond, pangmadaliang instrumentong pampamilihang pansalapi, at/o iba pang mga seguridad. Sa isang pondong tulungan, kinakalakal ng tagapamahala ng pondo ang mga batayang seguridad ng pondo, pinapangasiwa niya ang mga kita o lugi ng kapital, at kinokolekta niya ang tubo. Pinapasa naman pagkatapos ang kita sa mga indibiduwal na namumuhunan. Ang halaga ng isang share ng pondong tulungan, kilala bilang ang net asset value sa bawat isang share (NAV), ay tinatantya batay sa kabuuang halaga ng pondo na hinati-hati sa bilang ng mga share na kasalukuyang iniisyu at nananatili. Kung ang NAVPS ay tuluyang lumago o may appreciation o nagkahalaga, maaaring ibenta ang mga share upang maging ganap ang kita o realized profit. Sa kabilang banda, kapag bumaba ang NAVPS o may depreciation o pagmumura, maaaring malugi sakaling subuking tubusin ang kapital.