cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Araw ni Ninoy Aquino
Ang Araw ni Ninoy Aquino o Ninoy Aquino Day ay ginugunita tuwing Agosto 21, taon-taon upang pag-alaala sa kanyang pag-panaw noong Agosto 21, 1983 sa Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino sa Terminal 1, Nang siya ay paslangin pababa sa kanyang sinasakyang pangakalakalan (commercial), Hinirang ang Terminal 1 na iyon na ipangalan sa kanya taong 1987 hanggang sa kasalukuyan.
Buod
Ninais niyang bumalik sa Pilipinas noong Agosto 1983 para maki-pagkita kay pangulong Ferdinand Marcos, lulan sa kanyang sinakyan; bago pa ang eleksyon noong 1984, Alam niya na maaring ika-matay niya ito, ika 21 buwan ng Agosto, nang ito'y bumaba sa paliparan ng NAIA Terminal 1, na pinaniniwalaang sugo ni President Ferdinand Marcos, ang pangyayaring ito ay nag-dulot sa pagbagsak ni Marcos sa kanyang oposisyon noong ito ay naka-puwesto pa bilang presidente, bago pa man maging pangulo ang kanyang asawang si Corazon Aquino.
Roncobello
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> left|thumb| Parokyang simbahan Ang Roncobello (Bergamasco: Roncobèl) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 30 km hilaga ng Bergamo.
Ang Roncobello ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ardesio, Branzi, Dossena, Isola di Fondra, Lenna, Moio de' Calvi, Oltre il Colle, at Serina.
Sinauna
Tulad ng maraming iba pang mga kalapit na nayon, pinaniniwalaan na ang unang permanenteng pamayanan sa lugar na ito ay maaaring masubaybayan pabalik sa panahon ng mga paglusob ng mga barbaro, nang ang mga populasyon na sumailalim sa mga pagsalakay ay sumilong sa mga malalayong lugar, na nakanlong mula sa puwersa ng mga mananakop na sangkawan. Sa partikular, ipinapalagay na ang mga naninirahan sa kalapit na Valsassina ang unang dumating (malamang noong mga ika-anim na siglo), na pinatunayan ng ilang magkaparehong mga toponimo sa pagitan ng dalawang lugar.
Brossasco
Ang Brossasco ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Frassino, Gambasca, Isasca, Martiniana Po, Melle, Sampeyre, Sanfront, Busca, at Venasca.
Heograpiya
Ito ay matatagpuan sa ibabang Val Varaita sa 606 m. sa tagpuan ng batis ng Gilba patungo sa ilog ng Varaita.
Sigmund Skard
Si Sigmund Skard (31 Hulyo 1903 - 26 Mayo 1995) ay isang Noruwegong makata, manunulat ng sanaysay, at propesor ng panitikan. Isa siya sa mga pangunahing Europeong dalubhasa sa literatura ng Estados Unidos.
Talambuhay
Ipinanganak siya sa Kristiansand, Noruwega. Noong 1938, tumanggap siya ng duktorado mula sa Pamantasan ng Oslo. Sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, dalawang taon siyang gumanap bilang isang kasangguni o konsultante sa Aklatan ng Konggreso ng Washington, D.C. Pagkaraan, naglingkod siya sa Tanggapan ng Kabatirang Pandigmaan ng Estados Unidos (Office of War Information). Noong 1946, nagsimula siyang manungkulan bilang isang propesor ng Panitikang Amerikano sa Oslo.
Pablo Santiago
Si Pablo P. Santiago (1931 - Agosto 16, 1998 ng San Juan, Metro Manila) ay isang Pilipinong dramatikong produyser direkisyong artista
Santiago ay kilala para sa kanyang mga big-budgeted action na pelikula, marami sa kanila Fernando Poe Jr. Ginawa niya ang kanyang ng patnugot pasinaya sa 19 Larry Santiago Produksyong Lo baywang Gang, na nagluklok Poe sa dulaan.
Para sa halos limampung taon, Santiago ginawa ng award-winning na pelikula tulad ng Batingaw, Nueva Vizcaya, Perlas Ng Silangan, Ibong Adarna at Digmaan Ng lahat mga Angkan, a 1974 Metro Manila Film Festival blockbuster nakapako Ronnie Poe at Joseph Estrada.
Ang kanyang huling FPJ kabaligtaran Anjanette Abayari sa Ang Syota Kong Balikbayan, noong 1996. Santiago sa pamamagitan Cielito Legaspi, ang kanyang asawa ng 39 taon, at anim na mga bata - Randy, Rowell, Rhea, Jun-Jun, Raymart at Chi-Chi.
Apat na ng kanyang mga anak ay sa ipakita ang negosyo: Randy ay isang host singer-TV, Rowell ay isang artista-direkisyor, Raymart ay isang action star at Jun-Hunyo gumagana bilang isang producer ng linya para sa Star Cinema.
Nananatiling Santiago kasinungalingan sa estado sa Santuario de San Jose sa Greenhills. Siya ay kremahin sa Sabado, Agosto 22, sa Manila Memorial Park sa Sucat, Parañaque.
Victoria
Ang Victoria (postal code: VIC) ay isang estado sa bansang Australya. Katabi nito ang estado ng Bagong Timog Gales sa hilaga. Katabi nito ang timog-silangang bahagi ng estado ng Timog Australya sa kanluran. Katabi nito ang estado ng Tasmanya sa timog.
Kaurian:Mga estado ng Australia
Briga Alta
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Briga Alta ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Cuneo, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya.
Heograpiya
Ang nayon ay matatagpuan mga 80 km sa timog ng Turin at mga 13 km timog-silangan ng Cuneo, sa hangganan ng Pransiya.
Ang Briga Alta ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Chiusa di Pesio, Cosio di Arroscia, La Brigue (Pransiya), Limone Piemonte, Mendatica, Ormea, Roccaforte Mondovì, Tende (Pransiya), at Triora.
Ang munisipalidad ay nahahati sa dalawang pisikal na pinaghihiwalay na bahagi. Kabilang dito ang buong hilagang bahagi ng lambak ng sapa ng Negrone sa kaliwang orograpiko at ang ulo ng lambak, kabilang ang pinagmulan ng Tanarello, at bahagyang umaabot sa Val Pesio. Ang isang bahagi ng Bundok Bertrand (2,481 m) ay matatagpuan sa munisipalidad ng Briga Alta; ang pinakamataas na punto ng munisipal na lugar ay Punta Marguareis (2651 m). Matatagpuan ito sa pinakatimog na bahagi ng rehiyon at sa pagitan ng munisipal na upuan ng Piaggia at mga nayon ng Upega at Carnino kinakailangan na pumasok sa teritoryo ng Liguria, na dumaraan sa Colletta delle Salse pass. Ang teritoryo ng Briga Alta ay sa katunayan isang bahagi ng munisipalidad ng Briga Marittima na nanatili sa Italya pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nang ang kabesera ay ibigay sa Pransiya. Ang munisipalidad ng Brig, sa turn, ay pinagsama-sama sa lalawigan ng Cuneo na humiwalay dito mula sa lalawigan ng Niza kasunod ng Risorgimento.
Dely Villanueva
Si Dely Villanueva (Ipinanganak noong 1938) ay isang artistang Pilipino.
Perth
Ang Perth ay ang kabisera at pinakamalaking lungsod sa estado ng Kanlurang Australya sa bansang Australya. Ika-apat sa populasyon ang Perth kapag ito ay kinumpara sa ibang lungsod sa Australya, na may 1,554,769 katao ayon sa sensus ng 2007, na may rata ng pagtaas na palaging mas mataas kaysa sa pambansang pamantayang rata.
Itinatag ang Perth noong 12 Hunyo 1829 ni Kapitan James Stirling bilang sentrong pampolitika ng Kolonyang Ilog Swan. Tuluyan pa rin itong naglilingkod bilang luklukan ng pamahalaan para sa Kanlurang Australya hanggang ngayon.
Nakapuwesto ang kalakhan ng Perth sa timog-kanluran ng kontinente sa pagitan ng Karagatang Indiyan at isang mababang matarik na dalisdis na pangalang Darling Range. Ang sentrong distrito ng negosyo at arabal ng Perth ay nakapuwesto sa Ilog Swan. Ika-apat ang Perth sa pinakamatitirahang lungsod sa mundo ayon sa The Economist.
Peter von Zahn
Si Peter von Zahn (29 Enero 1913 – 26 Hulyo 2001) ay isang Alemang manunulat, may-akda, tagagawa ng pelikula, prodyuser na pantelebisyon at tagapamahayag.
Sorbo Serpico
Ang Sorbo Serpico ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, katimugang Italya. Tatlong nayon ang may pangalang Sorbo: Sorbo-Ocagnano sa pulo ng Corsica, Sorbo Serpico sa rehiyon ng Campania, at Sorbo San Basile sa rehiyon ng Calabria.
Peter von Zahn
Talambuhay
Ipinanganak si von Zahn sa Chemnitz, Alemanya. Noong 1939, tinanggap niya ang kanyang pagkaduktorado mula sa Freiburg. Noong panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, gumanap siya bilang isang korespondiyente ng balita sa hukbong katihan ng Alemanya. Pagkaraan, naging isa siyang brodkaster sa radyo. Noong 1951, nagpunta siya sa Estados Unidos upang maglunsad ng serye ng mga programang ukol sa buhay at pulitka sa Estados Unidos. Bilang isang prodyuser ng mga palabas sa telebisyon, pangunahing nakabase siya sa Alemanya. Bilang may-akda, sumulat siya ng apat na aklat hinggil sa Estados Unidos.
Sorbo Serpico
Pisikal na heograpiya
Sentro ito ng agrikultura ng lunas ng Avellino, na matatagpuan sa lambak ng ilog ng Salzola, kanang tributaryo ng Sabato, sa paanan ng matinding hilagang mga sanga ng Kabundukang Picentini (Monte Serpico, 807 m). Ang tinitirhang sentro ng Sorbo Serpico ay nasa lambak ng Salzola. Ang kanlurang bahagi ng munisipalidad ay nailalarawan sa pamamagitan ng banayad na mga dalisdis na natatakpan ng mayabong na taniman na kanayunan, habang ang silangang bahagi, na mas bulubundukin, ay natatakpan ng coppice at kakahuyang kastanyas.
Sperone
Ang Sperone ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, katimugang Italya.
Kasaysayan
Noong panahon ng deportasyon noong unang panahaon, isang maliit na grupo na kabilang sa mga Ligur, mga naninirahan sa kapangalan na rehiyon ngayon, ay pinagsama-sama sa kolonyang Samnitang ito.
Tradisyong-pambayang Pakistani
thumb|Jahangir at [[Anarkali.]] Ang tradisyong-pambayang Pakistani ay sumasaklaw sa mitolohiya, tula, awit, sayaw, at papet mula sa iba't ibang pangkat etniko ng Pakistan.
Tradisyong-pambayang Sindi
Ang tradisyong-pambayang Sindi (لوڪ ادب) ay mga katutubong tradisyon na umunlad sa Sind sa loob ng ilang siglo. Ang Sind ay sagana sa alamat, sa lahat ng anyo, at mga kulay mula sa mga halatang pagpapakita gaya ng tradisyonal na mga kuwentong Watayo Faqir, ang alamat ng Moriro, epikong kuwento ni Dodo Chanesar, hanggang sa kabayanihan ng tauhan ni Marui na nagpapakilala dito sa mga kontemporaneong alamat ng rehiyon. Ang kuwento ng pag-ibig ni Sassui, na nangungulila sa kaniyang kasintahan na si Punhu, ay kilala at kinakanta sa bawat pamayanan ng Sindhi. Kasama sa mga halimbawa ng alamat ng Sind ang mga kuwento nina Umar Marui at Suhuni Mehar. Ang mga katutubong mang-aawit at kababaihan ng Sind ay may mahalagang papel upang maihatid ang alamat ng Sind. Kinanta nila ang mga kwentong-pambayan ng Sind sa mga awit na may damdamin sa bawat nayon ng Sind. Ang alamat ng Sind ay pinagsama-sama sa isang serye ng apatnapung volume sa ilalim ng proyekto ng Sindhi Adabi Board ng alamat at panitikan. Ang mahalagang proyektong ito ay nagawa ng kilalang Sindhi na iskolar na si Nabi Bux Khan Baloch. Ang materyal para sa proyekto ay nakolekta kapuwa mula sa mga oral na tradisyon ng mga nayon at sa nakasulat na rekord. Ang serye ng kuwentong-bayan na ito ay tumatalakay sa magkakaibang mga segment ng Sindi na kuwentong-pambayan at literatura, ibig sabihin, mga pabula at mga kuwentong-bibit, pseudo-historikong romansa, panulaang-pambayan, katutubong awit, salawikain, bugtong, at iba pa.
Diego Luis de San Vitores
Talambuhay
Isang anak ng isang maharlika, siya ay nabinyagan na si Diego Jerónimo de San Vitores y Alonso de Maluendo. Ipinanganak siya noong Nobyembre 12, 1627, sa lungsod ng Burgos, Espanya kina Don Jerónimo de San Vitores at Doña María Alonso Maluenda. Tinangka siyang akitin ng kanyang mga magulang na ituloy ang isang karera sa militar, ngunit sa halip ay pinili ng San Vitores na ituloy ang kanyang mga interes sa relihiyon. Noong 1640, pumasok siya sa novitiate ng Heswita at naordenan bilang pari noong 1651. Pinagbigyan ang San Vitores ng kanyang hiling para sa isang misyon sa Pilipinas.
Noong 1662, si San Vitores ay huminto sa Guam patungo sa Pilipinas at nanumpa na babalik. Makalipas ang tatlong taon, sa pamamagitan ng kanyang malapit na ugnayan sa korte ng hari, kinumbinsi niya sina Haring Philip IV ng Espanya at Reyna Maria Ana ng Austria na nagsulong ng isang misyon sa Guam na maitatag.
Misyon sa Guam
Noong 1668, ang San Vitores ay tumulak mula Acapulco patungong Guam. Tinawag ng San Vitores ang kapuluan ng Chamorro na "Islas Marianas" bilang parangal sa Reina Regente ng Espanya, Maria Ana ng Austria, at ng Mahal na Birheng Maria. Dumating ang misyonero sa Guam sa nayon ng Hagåtña at sinalubong siya ni Punong Kepuha. Ang pamilya ni Kepuha ay nagbigay ng lupa upang maitaguyod ang unang misyon sa Katoliko sa Guam. Noong Pebrero 2, 1669, itinatag ng San Vitores ang unang Simbahang Katoliko sa Hagåtña at inilaan ito sa "Dulce Nombre de Maria."
Ayon sa dating mamamahayag at editor ng Guampedia na si Tanya Champaco Mendiola: "Ang mga Chamorros ay paunang sinalubong ang San Vitores at ang iba pang mga misyonerong Katoliko, at daan-daang kaagad na napalit. Ang mga maharlika sa pamayanan ay maaaring naniniwala na ito ay magpapataas ng kanilang katayuan sa lipunan habang ang ibang mga pinuno ng nayon ay nagnanasa ng mga pari para sa kanilang sariling nayon, marahil bilang mga simbolo ng katayuan. Ang ilang mga taga-isla ay tila nakatanggap din ng sakramento ng binyag ng higit sa isang base para sa mga regalong kuwintas at damit na ibinigay sa kanila. Ang sigasig na ito para sa Katolisismo ay hindi nagtagal, subalit, dahil maraming mga salik ang mabilis na nagbaghay, kasama na ang mga salungatan na nilikha nito sa sistemang herarcuiko ng mga Chamorro. Ipinangaral ng simbahan na kapag nabinyagan, ang mga tao ay pantay sa paningin ng Diyos. Ang dogmatiko na sigasig ng misyonero ay hindi rin natanggap nang mabuti nang iwasan ng mga Heswita ang matagal nang tradisyonal na paniniwala at kasanayan sa pagsubok na maipasok ang mga Chamorro sa doktrinang Kristiyano. Kasama rito ang pagtanggi sa Chamorro na matagal nang paggalang sa mga ninuno. Bilang bahagi ng mga relihiyosong kasanayan sa kultura ng Chamorro, inilagay ng mga tao ang mga bungo ng namatay na mga miyembro ng pamilya sa mga basket sa mga lugar ng karangalan sa kanilang mga tahanan. Naniniwala ang mga Chamorro na pinapayagan nito ang kanilang namatay na magkaroon ng isang lugar upang manatili at madalas na humingi ng patnubay ng kanilang mga ninuno at mga pabor mula sa kanila sa kanilang pang-araw-araw na pagsisikap. Sinabi ng mga misyonero sa mga Chamorrona ang kanilang mga ninuno ay nasusunog sa impiyerno dahil hindi sila nabinyagan bilang mga Kristiyano. "
Ang pagkawasak ng mga iginagalang na bungo ng mga ninuno ay madalas na binanggit bilang isang malubhang at hindi sensitibong pagkakasala ng mga misyonero laban sa mga katutubong mamamayang Chamorro.
Matapos mamatay si Maga'låhi Kepuha noong 1669, lumala ang misyonero ng Espanya at ang relasyon ni Chamorro, at nagsimula ang Digmaang Kastila-Chammoro noong 1671, pinangunahan sa panig ng Chamorro ni Maga'låhi (Pinuno) Hurao. Matapos ang maraming pag-atake sa misyon ng Espanya, napagkasunduan ang kapayapaan. Bagaman inangkin ni San Vitores na nais na tularan si Francis Xavier, na hindi gumagamit ng mga sundalo sa kanyang pagsisikap sa misyon sa India, bilang modelo ng pari, naramdaman din niya na kinakailangan ng presensya ng militar upang maprotektahan ang mga pari na naglilingkod sa Guam. Noong 1672, nag-order ang San Vitores ng mga simbahan na itinayo sa apat na nayon, kasama na ang Merizo. Sa paglaon ng taong iyon, tumaas ang paglaban ni Chamorro.
Pagkamartir
Isang lalaking Intsik na nagngangalang Choco, isang kriminal mula sa Maynila na ipinatapon sa Guam, ay nagsimulang kumalat ng mga alingawngaw na ang tubig binyag ng mga misyonero ay lason. Tulad ng ilang mga masasakit na sanggol na Chamorro na nabinyagan sa huli ay namatay, marami ang naniwala sa kwento at responsable ang mga misyonero. Choco ay kaagad na suportado ng macanjas at ang urritaos (batang lalaki) na hinamak ang mga misyonero.
Sa kanilang paghahanap para sa isang tumakas na kasama na nagngangalang Esteban, si San Vitores at ang kasamang Bisaya na si Pedro Calungsod ay dumating sa nayon ng Tumon, Guam noong 2 Abril 1672. Nalaman nila na ang asawa ng punong baryo na si Matapang ay nanganak ng isang anak na babae, at agad silang nagtungo upang mabinyagan ang bata. Naimpluwensyahan ng mga paninirang-puri ng Choco, mahigpit na tinutulan ng pinuno; upang bigyan si Mata'pang ng kaunting oras upang huminahon, tinipon ng mga misyonero ang mga bata at ilang mga may sapat na gulang ng nayon sa kalapit na baybayin at nagsimulang ibigay sa kanila ang mga paniniwala ng relihiyong Katoliko. Inanyayahan nila si Mata'pang na sumali sa kanila, ngunit sumigaw siya na galit siya sa Diyos at nagsawa na siya sa mga katuruang Kristiyano.
Nang Determinadong pumatay sa mga misyonero, umalis si Mata'pang at sinubukang magpatawag sa isa pang tagabaryo, na nagngangalang Hurao, na hindi isang Kristiyano. Si Hurao ay paunang tumanggi, na nag-isip ng kabaitan ng mga misyonero sa mga katutubo, ngunit nang tatakin siya ni Mata'pang na isang duwag, siya ay naging piqued at kapit. Samantala, sa maikling pagkawala ng Mata'pang mula sa kanyang kubo, bininyagan nina San Vitores at Calungsod ang sanggol na batang babae sa pahintulot ng kanyang ina na Kristiyano.
Nang malaman ni Mata'pang ang bautismo ng kanyang anak na babae, lalo siyang nagalit. Marahas niyang binato ang mga sibat muna kay Pedro, na nagawang iwasan ang mga sibat. Inaangkin ng mga nakasaksi na maaaring nakatakas si Calungsod sa atake ngunit ayaw nilang iwan nang mag-isa ang San Vitores. Gayunman, ang mga nakakakilala kay Calungsod na personal na naniniwala na maaari niyang talunin ang mga nang-atake sa pamamagitan ng sandata; Gayunman, pinagbawalan ng San Vitores ang kanyang mga kasama na magdala ng armas. Si Calungsod ay tinamaan ng sibat sa dibdib, at nahulog siya sa lupa, pagkatapos ay agad na sinisingil siya ni Hurao at tinapos ng isang palo sa ulo. Si San Vitores ay nagabsueldo kay Calungsod bago siya pinatay.
Kinuha ni Mata'pang ang krusipiho ni San Vitores at hinampas ito ng isang bato habang nilapastangan ang Diyos. Ang parehong mamamatay-tao ay pagkatapos denuded ang mga bangkay nina Calungsod at San Vitores, nakatali ng malalaking bato sa kanilang mga paa, dinala sila sa dagat sa kanilang mga proas, at itinapon sa tubig.
Queensland
Ang Queensland (kodigo postal: QLD) (Tagalog: Lupain ng Reyna) ay isang estado sa bansang Australya. Katabi nito ang Hilagang Teritoryo sa kanluran. Katabi nito ang Karagatang Pasipiko sa silangan. Katabi nito ang hilagang-silangang bahagi ng Timog Australya sa timog-kanluran. Katabi nito ang New South Wales sa timog.
Kaurian:Mga estado ng Australia
Cisco Packet Tracer
Ang Cisco Packet Tracer o Packet Tracer ay isang cross-platform visual simulation tool na dinisenyo ng Cisco Systems, Inc. na itinatag noong 1984 sa San Francisco, California, Estados Unidos (USA) na pinapahintulutan ang mga tagagamit na mag-likha ng network topologies at imitiate na modernong "computer networks", Ang software ay pinapahintulot sa tagagamit na mag simulate ng configuration ng Cisco routers at switches gamit ang simulate command sa line interface. Ang Packet Tracer ay gumawa at gumamit ng drag at drop ng tagagamit para maipasok, Ang mga tagagamit (users) ay nag dagdag (+) at nag aalis ng simulate networks devices para makita ang fit. Ang software ay pangunahing naka tuon papunta sa "Certified Cisco Network Associate Academy" ng estudyante sa bilang pag-aralan ang gamit para tulungan at matutunang ang Fundamental ang CCNA koncepto, Sa nag-daang mga estudyanteng nag-enrolled ng CCNA Academy program ang tawag ay freely download at gamit ang tool free charge para sa pag-aaral upang ma gamit.
Pangkalahatang-ideya
Ang Packet Tracer ay may kakayahang maka-pag patakbo sa Linux at Microsoft Windows at maging ang iOS app ay available, Ang Packet Tracer ay pinahintulutan sa mga tagagamit (user) na mag-likha at mag simulate ng network topologies na dragging at i dropping routers, switches, various ang ibang types ng network devices, Ang Pisikal koneksyon sa pagitan ng devices ay nag-rerepresenta ng kableng item. Ang Packet Tracer ay sumusuporta sa array ng simulate "Application Layer protocols". bilang basic sa routing kasama ang mga: RIP, OSPF, EIGRP, BGP, papunta sa extert ay required ng kasalukuyang CNNA kurikulum, bilang ng version 5.3, Packet Tracer ay sumusuporta sa Boreder Gateway Protocol.
Ang karagdagan at simulation ay tiyak na aspeto ng computer networks, Ang Packet Tracer ay magagamit sa kolaburasyon bilang version 5.0 at sumusuporta ng multi-user system ay makakaya na magparami ng tagaggamit konektado sa multiple topologoes kasama ang over computer network, Ito rin ay nag papahintulot sa mga instruktor na mag-likha ng mga aktibidad sa mga estudyante upang ma-kumplet, Ng sa gayon ay ma-gamit ang educational settings at mtutunan ang aid, Ang Cisco system ay inaangkin ang Packet Tracer ng sobrang pag-gamit para sa network experientation.
Ginampanan sa Edukasyon
Ang Packet Tracer ay puwede sa mga estudyante na mag-disenyo ng complex at malakihang network, Ay hindi feasible sa pisikal hardware, Ang Packet Tracer ay karaniwang gamit ng CCNA Akademyang estudyante, simula noong available ito sa karamihan ng libre, Gayonpa-man dahil sa mga gastos. Ang Packet Tracer ay karaniwang ginagamit ng mga mag-aaral ng CCNA Academy, dahil magagamit ito sa kanila nang libre. Gayunpaman, dahil sa mga limitasyon sa pag-andar, inilaan ito ng CISCO na gagamitin lamang bilang isang tulong sa pag-aaral, hindi isang kapalit para sa mga router ng Cisco at switch. Ang application mismo ay mayroon lamang isang maliit na bilang ng mga tampok na natagpuan sa loob ng aktwal na hardware na nagpapatakbo ng isang kasalukuyang bersyon ng iOS IOS. Kaya, ang Packet Tracer ay hindi angkop para sa pagmomolde ng mga network ng produksyon. Mayroon itong isang limitadong set ng utos, nangangahulugang hindi posible na magsagawa ng lahat ng mga utos ng IOS na maaaring kailanganin. Ang Packet Tracer ay maaaring maging kapaki-pakinabang para sa pag-unawa sa abstract na mga konsepto sa network, tulad ng Enhanced Interior Gateway Routing Protocol sa pamamagitan ng pag-animate ng mga elementong ito sa isang visual form. Ang Packet Tracer ay kapaki-pakinabang din sa edukasyon sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga karagdagang bahagi, kabilang ang isang sistema ng pag-akda, kunwa sa protocol ng network at pagpapabuti ng kaalaman sa isang sistema ng pagtatasa.
PTTP protocol to make Packet Tracer interact with real network devices
Nakarehistro ang Cisco sa isang bagong ** PTTP ** scheme ng URI kasama ang IANA upang mapalawig ang Packet Tracer 7.2.2 ng mga kakayahan at gawin itong nakikipag-ugnay sa mga virtual na CSR virtual router. Ang mga Cisco CSR router ay cloud-based na IOX-XE router na na-deploy sa x86 virtual machine.
Lomé
Kasaysayan
Itinitag ang lungsod ng mga Ewe at pagkatapos noon ay mga mangangalakal na mga Aleman, Briton at Aprikano noong ika-19 na siglo, na naging kabisera ng Togoland noong 1897.
Masbate (pulo)
Ang Masbate ay isa sa tatlong pangunahing mga pulo ng Lalawigan ng Masbate sa Pilipinas. Ang dalawa pang pangunahing pulo ay ang Ticao at Burias.
J. Robert Oppenheimer
Pagkatapos ng digmaan, si Oppenheimer ay naging Tagapangulo ng maimpluwensyang Komite ng Pangkalahatang Tagapayo ng bagong likhang United States Atomic Energy Commission. Ginamit niya ang posisyong iyon upang mag-lobby para sa pandaigdigang kontrol ng kapangyarihang nukleyar, upang maiwasan ang paglaganap ng nuklear at pakikipaglaban sa armas nukleyar sa Unyong Sobyet. Tinutulan niya ang pagbuo ng bombang idrohino sa panahon ng debate ng gobyerno noong 1949–1950 sa mga katanungan at pagkatapos ay nanindigan sa mga isyu na may kaugnayan sa depensa na nagdulot ng galit ng ilang paksyon ng gobyerno at militar ng Estados Unidos. Sa panahon ng Ikalawang Pulang Pagkatakot (Second Red Scare), ang mga paninindigan na iyon, kasama ang mga nakaraang asosasyon ni Oppenheimer sa mga tao at organisasyong kaanib ng Partido Komunista, ay humantong sa pagpapawalang-bisa ng kanyang clearance sa seguridad sa isang maraming nakasulat tungkol sa pagdinig noong 1954. Nang epektibong tinanggal ang kanyang direktang impluwensyang pampulitika, nagpatuloy pa rin siya sa pagtuturo, magsulat, at magtrabaho sa larangan ng pisika. Pagkaraan ng siyam na taon, ginawaran siya ni Pangulong John F. Kennedy (at binigyan din ni Lyndon B. Johnson) ng Gawad Enrico Fermi bilang isang kilos ng rehabilitasyon sa pulitika. Noong 2022, limang dekada pagkatapos ng kanyang kamatayan, pormal na pinawalang-bisa ng gobyerno ng US ang desisyon nito noong 1954 at pinagtibay ang katapatan ni Oppenheimer.
Kasama sa mga nagawa ni Oppenheimer sa pisika ang aproksimasyong Born–Oppenheimer para sa mga punsyong molecular wave, gumagana sa teorya ng mga elektron at positron, ang prosesong Oppenheimer–Phillips sa nuclear fusion, at ang unang hula ng quantum tunneling. Sa kanyang mga mag-aaral ay gumawa din siya ng mahahalagang kontribusyon sa modernong teorya ng bituing neutron at black hole, gayundin sa mekanikang quantum, teoryang quantum field, at mga interaksyon ng mga cosmic ray. Bilang isang guro at tagapagtaguyod ng agham, siya ay naaalala bilang isang founding father ng paaralang Amerikano ng teoretikal na pisika na nakakuha ng katanyagan sa mundo noong 1930s. Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, naging direktor siya ng Institute for Advanced Study sa Princeton, New Jersey.
Kabataan at Edukasyon
Si J. Robert Oppenheimer ay isinilang sa isang pamilyang Hudyo sa Lungsod ng New York noong Abril 22, 1904, kina Ella (née Friedman), isang pintor, at Julius Seligmann Oppenheimer, isang mayamang importer ng tela. Si Julius ay ipinanganak sa Hanau, noon ay bahagi ng lalawigan ng Hesse-Nassau ng Kaharian ng Prussia, at dumating sa Estados Unidos bilang isang binata noong 1888 na may kaunting mapagkukunan, walang pera, walang digring batsilyer sa pag-aaral, at walang kaalaman sa wikang Ingles. Siya ay tinanggap ng isang kumpanya ng tela at sa loob ng isang dekada ay naging isang ehekutibo roon. Ito ang naging daan niya upang siya'y yumaman. Ang pamilya ni Oppenheimer ay hindi masunurin sa mga tradisyong Hudyo. Noong 1912, lumipat ang pamilya sa isang apartment sa ika-11 palapag ng 155 Riverside Drive, malapit sa ika-88 Kalyeng Kanluran sa Manhattan, isang lugar na kilala sa mga mararangyang mansyon at townhouse. Kasama sa kanilang koleksyon ng sining ang mga gawa nina Pablo Picasso at Édouard Vuillard, at hindi bababa sa tatlong orihinal na mga pintura ni Vincent van Gogh. Si Robert ay may isang nakababatang kapatid na lalaki, si Frank, na naging isang pisiko rin, at kalaunan ay nagtatag ng Exploratorium na pang-agham na museo sa San Francisco.
Kobie Brown
Si Kobie Brown ay (ipinanganak noong 12 Oktubre 2003 sa Mancherster, United Kingdom) ay isang Pilipino'ng briton bilang Senior High School student, Football Player na kasalukuyang naninirahan sa Parañaque na pumasok sa Pinoy Big Brother: Connect noong Araw 1 at lumabas noong Araw 99. Nasungkit niya ang ikatlong puwesto sa ika-15 sa season ng Pinoy Big Brother: Connect kasama si Andrea Abaya sa ikalawang puwesto.
Pamantasang Federal ng Rio de Janeiro
thumb|314x314px|Palasyo ng Unibersidad thumb|270x270px|Ang Rektoriya
J. Robert Oppenheimer
Kabataan at Edukasyon
Nagtapos si Oppenheimer sa kimika, ngunit hinihiling ng Harvard ang mga mag-aaral sa agham na mag-aral din ng kasaysayan, panitikan, at pilosopiya o matematika. Binayaran niya ang huli niyang pagsisimula sa pamamagitan ng pagkuha ng anim na kurso bawat termino at natanggap sa undergraduate honor society na Phi Beta Kappa. Sa kanyang unang taon, siya ay tinanggap bilang nagtatapos sa pisika batay sa indipendyenteng pag-aaral, na nangangahulugang hindi siya kinakailangang kumuha ng mga pangunahing klase at maaaring mag-enroll sa halip sa mga mahihirap na klase. Naakit siya sa pang-eksperimentong pisika sa pamamagitan ng kursong termodinamika na itinuro ni Percy Bridgman. Noong 1925, pagkatapos ng tatlong taong pag-aaral, nagtapos si Oppenheimer ng Bachelor of Arts degree na summa cum laude.
Pamantasang Federal ng Rio de Janeiro
Ang Pamantasang Federal ng Rio de Janeiro o Unibersidad ng Brazil (Universidade Federal do Rio de Janeiro, UFRJ o Universidade do Brasil) ay isang pampublikong unibersidad sa estado ng Rio de Janeiro, Brazil. Ang UFRJ ay ang pinakamalaking federal university sa bansa at isa sa mga sentro ng kahusayan sa pagtuturo at pananaliksik. Sa mga tuntunin ng pang-agham, masining at kultural na mga produksyong ito ay kinikilala nationally at internationally dahil sa ang mga dakilang mga guro, mananaliksik, mga pagsusuri at pagtasa na ginawa sa pamamagitan ng mga internasyonal na ahensya. Sa 2015 QS World University Rankings, ang UFRJ ay kinilala bilang pinakamahusay na pamantasang federal sa Brazil, pati na rin ikatlong pinakamahusay sa bansa na nasa ikasiyam na posisyon sa Amerikang Latino. Sa taong 2015 niranggo ng Ranking Universitário Folha (RUF) ang UFRJ bilang ang ikalawang pinakamahusay na unibersidad sa Brazil at ang pinakamahusay sa mga pamantasang federal sa bansa.
UFRJ ay isa sa mga pangunahing instrumento sa pagbuo ng intelektwal na elit sa Brazil, na nag-ambag nang malaki hindi lamang ang kasaysayan ng Rio de Janeiro kundi pati sa buong Brazil.
J. Robert Oppenheimer
Pag-aaral sa Europa
thumb|Ang laboratoryo ni [[Heike Kamerlingh Onnes sa Leiden, Netherlands, 1926. Si Oppenheimer ay nasa gitnang hanay, pangalawa mula sa kaliwa.|alt=Fifteen men in suits, and one woman, pose for a group photograph]] Noong 1924, ipinaalam kay Oppenheimer na siya ay tinanggap sa Kolehiyo ni Kristo sa Cambridge. Sumulat siya kay Ernest Rutherford na humihiling ng pahintulot na magtrabaho sa Laboratoryo ng Cavendish. Binigyan ni Bridgman si Oppenheimer ng isang rekomendasyon, na inamin na ang pagiging malamya ni Oppenheimer sa laboratoryo ay naging maliwanag na ang kanyang talento ay hindi pang-eksperimento ngunit sa halip ay teoretikal na pisika. Si Rutherford ay hindi napahanga, ngunit nagpunta si Oppenheimer sa Cambridge sa pag-asang makakuha ng isa pang alok. Sa huli ay tinanggap siya ni J. J. Thomson sa kondisyon na kumpletuhin niya ang isang pangunahing kurso sa laboratoryo. Nakabuo siya ng isang mapaaway na relasyon sa kanyang tagapagturo, si Patrick Blackett, na ilang taon lamang ang nakatatanda sa kanya. Habang nasa bakasyon, gaya ng naalala ng kanyang kaibigang si Francis Fergusson, minsang inamin ni Oppenheimer na nag-iwan siya ng mansanas na binuhusan ng mga nakakalason na kemikal sa mesa ni Blackett. Habang ang panayam ni Fergusson ay ang tanging detalyadong bersyon ng kaganapang ito, ang mga magulang ni Oppenheimer ay inalertuhan ng mga awtoridad ng unibersidad na isinasaalang-alang ang paglalagay sa kanya sa probasyon, isang kapalaran na pinigilan ng kanyang mga magulang na matagumpay na naglo-lobby sa mga awtoridad.
Si Oppenheimer ay isang matangkad, manipis na maninigarilyo, na madalas na nagpapabaya sa pagkain sa mga panahon ng matinding pag-iisip at konsentrasyon. Marami sa kanyang mga kaibigan ang nagsabing mayroon siyang mga hilig na pahirapan ang kanyang sarili. Isang nakakagambalang kaganapan ang nangyari nang magbakasyon siya mula sa kanyang pag-aaral sa Cambridge upang makipagkita kay Fergusson sa Paris. Napansin ni Fergusson na hindi maganda ang pakiramdam ni Oppenheimer. Upang matulungan siyang makaabala sa kanyang depresyon, sinabi ni Fergusson kay Oppenheimer na siya (Fergusson) ay magpakasal sa kanyang kasintahan, si Frances Keeley. Hindi tinanggap ni Oppenheimer ang balita nang maayos. Tumalon siya kay Fergusson at sinubukan siyang sakalin. Bagama't madaling napigilan ni Fergusson ang pag-atake, nakumbinsi siya ng episode sa malalim na sikolohikal na problema ni Oppenheimer. Sa buong buhay niya, sinalanta si Oppenheimer ng mga panahon ng depresyon, at minsang sinabi niya sa kanyang kapatid, "Kailangan ko ng pisika nang higit pa sa mga kaibigan".
Noong 1926, umalis si Oppenheimer sa Cambridge patungo sa Unibersidad ng Göttingen upang mag-aral sa ilalim ng Max Born. Ang Göttingen ay isa sa mga nangungunang sentro sa mundo para sa teoretikal na pisika. Nakipagkaibigan si Oppenheimer na nagpatuloy sa mahusay na tagumpay, kasama sina Werner Heisenberg, Pascual Jordan, Wolfgang Pauli, Paul Dirac, Enrico Fermi at Edward Teller. Kilala siya sa pagiging masyadong masigasig pagdating sa mga talakayan, kung minsan hanggang sa punto ng pagkuha sa mga sesyon ng seminar. Ito ay labis na ikinagalit ng ilan sa iba pang mga mag-aaral ni Born kung kaya't iniharap ni Maria Goeppert si Born ng isang petisyon na nilagdaan ng kanyang sarili at ang iba ay nagbabanta ng boycott sa klase maliban kung pinatahimik niya si Oppenheimer. Iniwan ito ni Born sa kanyang mesa kung saan mababasa ito ni Oppenheimer, at ito ay epektibo nang walang sinasabi.
Nakuha ni Oppenheimer ang kanyang digring Doktor sa Pilosopiya noong Marso 1927 sa edad na 23, pinangangasiwaan ni Born. Pagkatapos ng oral exam, sinabi ni James Franck, ang propesor na nangangasiwa, "Natutuwa akong tapos na iyon. Siya ay nasa punto ng pagtatanong sa akin." Naglathala si Oppenheimer ng higit sa isang dosenang papel habang nasa Europa, kabilang ang maraming mahahalagang kontribusyon sa bagong larangan ng mekanikang quantum. Siya at si Born ay naglathala ng isang sikat na papel sa aproksimasyong Born–Oppenheimer, na naghihiwalay sa nuclear motion mula sa electronic motion sa matematikal na pagtrato ng mga molekula, na nagpapahintulot sa nuclear motion na mapabayaan upang pasimplehin ang mga kalkulasyon. Ito ay nananatiling kanyang pinaka binanggit na akda.
Gawaing pang-edukasyon
Si Oppenheimer ay ginawaran ng United States National Research Council fellowship sa Pamantasang Teknolohiya ng California (Caltech) noong Setyembre 1927. Gusto rin siya ni Bridgman sa Harvard, kaya isang kompromiso ang naabot kung saan hinati niya ang kanyang fellowship para sa 1927–28 na mga akademikong taon sa pagitan ng Harvard noong 1927 at Caltech noong 1928. Sa Caltech, nagkaroon siya ng malapit na pakikipagkaibigan kay Linus Pauling, at nagplano silang mag-mount ng magkasanib na pag-atake sa likas na katangian ng kawing na kemikal, isang larangan kung saan si Pauling ay isang tagapanguna, kung saan si Oppenheimer ang nagbibigay ng matematika at si Pauling ang umiintindi ng mga resulta. Parehong natapos ang pakikipagtulungan at ang kanilang pagkakaibigan nang magsimulang maghinala si Pauling na si Oppenheimer ay naging masyadong malapit sa kanyang asawang si Ava Helen Pauling. Minsan, noong nasa trabaho si Pauling, dumating si Oppenheimer sa kanilang tahanan at inimbitahan si Ava Helen na sumama sa kanya sa isang tryst sa Mexico. Kahit na siya ay tumanggi at iniulat ang pangyayari sa kanyang asawa, ang imbitasyon, at ang kanyang maliwanag na kawalang-interes tungkol dito, ay nabalisa kay Pauling at tinapos niya ang kanyang relasyon kay Oppenheimer. Kinalaunan ay inanyayahan siya ni Oppenheimer na maging pinuno ng Dibisyong Pangkimika ng Proyektong Manhattan, ngunit tumanggi si Pauling, na nagsasabing siya ay isang pasipista.
Noong taglagas ng 1928, binisita ni Oppenheimer ang paturuan ni Paul Ehrenfest sa Unibersidad ng Leiden, Netherlands, kung saan hinangaan siya sa pagbibigay ng mga lektura sa wikang Olandes, sa kabila ng kanyang kaunting karanasan sa nasabing wika. Doon ay binigyan siya ng palayaw na Opje, nang maglaon ay tinawag ng kanyang mga estudyante bilang "Oppie". Mula sa Leiden nagpatuloy siya sa Swiss Federal Institute of Technology (ETH) sa Zurich upang magtrabaho kasama si Wolfgang Pauli sa mekanikang quantum at sa tuloy-tuloy na ispektrum. Nirerespeto at nagustuhan ni Oppenheimer si Pauli at maaaring tinularan niya ang kanyang personal na istilo gayundin ang kanyang kritikal na diskarte sa mga problema.
thumb|Ang Unibersidad ng California, Berkeley, kung saan nagturo si Oppenheimer mula 1929 hanggang 1943|alt=Greek style buildings and a clock tower
Sa kanyang pagbabalik sa Estados Unidos, tinanggap ni Oppenheimer ang isang associate professorship mula sa Unibersidad ng California, Berkeley, kung saan gustong-gusto siya nang labis ni Raymond T. Birge hangga't nagpahayag siya ng kanyang pagpayag na ibahagi siya sa Caltech.
Bago niya sinimulan ang kanyang pagkapropesor sa Berkeley, si Oppenheimer ay na-diagnose na may banayad na kaso ng tuberkulosis at gumugol ng ilang linggo kasama ang kanyang kapatid na si Frank sa isang ranso sa New Mexico, na kanyang inupahan at kalaunan ay binili. Nang marinig niya na ang ranso ay maaaring paupahan, napabulalas siya, "Hot dog!", at kalaunan ay tinawag itong Perro Caliente, literal na "hot dog" sa Espanyol. Nang maglaon, sinabi niya na ang "pisika at disyerto na bansa" ay ang kanyang "dalawang dakilang pag-ibig". Siya ay gumaling mula sa tuberkulosis at bumalik sa Berkeley, kung saan siya ay umunlad bilang isang tagapayo at katuwang sa isang henerasyon ng mga pisikong humahanga sa kanya para sa kanyang intelektwal na birtuosidad at malawak na interes. Nakita siya ng kanyang mga mag-aaral at kasamahan bilang kaakit-akit: nakakaanyaya sa pribadong pakikipag-ugnayan, ngunit madalas na malamig sa mas pampublikong mga lugar. Ang kanyang mga kasamahan ay nahulog sa dalawang kampo: ang isa ay nakakita sa kanya bilang isang malayo at kahanga-hangang henyo at aesthete, ang isa naman bilang isang mapagpanggap at walang katiyakan na poseur. Ang kanyang mga estudyante ay halos palaging nahulog sa dating kategorya, na pinagtibay ang kanyang paglalakad, pananalita, at iba pang asal, at maging ang kanyang pagkahilig sa pagbabasa ng buong mga teksto sa kanilang orihinal na mga wika. Sinabi ni Hans Bethe tungkol sa kanya:
Mark McMahon
Si Mark Elardo McMahon, ay (ipinanganak noong Nobyembre 11, 1991) sa Siargao Isla, Pilipinas ay isang aktor, modelo sa Pilipinas. Taong 2011 siya ang naka-base sa ABS-CBN noong 2011 at taong 2015 ay sa GMA Artist Center, Siya ay may liping Pilipinong Scott.
J. Robert Oppenheimer
Gawaing pang-edukasyon
Malapit na nakipagtulungan si Oppenheimer sa pang-eksperimentong pisisista na nanalo ng Nobel Prize na si Ernest O. Lawrence kasama ang kanyang mga tagapanguna sa paggamit ng cyclotron, na tinutulungan silang maunawaan ang datos na ginagawa ng kanilang mga makina sa Pambansang Laboratoryo ng Lawrence Berkeley. Noong 1936, itinaguyod ng Berkeley si Oppenheimer bilang ganap na propesor sa suweldong $3,300 sa isang taon (katumbas ng $64,000 noong 2021). Bilang kapalit, hiniling sa kanya na bawasan ang kanyang pagtuturo sa Caltech, kaya naabot ang isang kompromiso kung saan pinakawalan siya ni Berkeley sa loob ng anim na linggo bawat taon, sapat na upang magturo ng isang termino sa Caltech.
Mark McMahon
Personal na buhay
Siya ay pinanganak sa Siargao Isla, Dinagat Isla sa Mindanao ay may liping Scott.
J. Robert Oppenheimer
Gawaing pang-agham
Si Oppenheimer ay gumawa ng mahalagang pananaliksik sa teoretikal na astronomiya (lalo na kung nauugnay sa pangkalahatang relativity at teoryang nuklear), pisikang nuklear, espektroskopya, at teoryang quantum field, kabilang ang pagpapalawig nito sa elektrodinamikang quantum. Ang pormal na matematika ng relatibong mekanikang quantum ay nakaakit din ng kanyang atensyon, kahit na nagdududa siya sa bisa nito. Ang kanyang trabaho ay hinulaang maraming mga natuklasan sa ibang pagkakataon, na kinabibilangan ng neutron, meson at bituing neutron.
Sa una, ang kanyang pangunahing interes ay ang teorya ng tuloy-tuloy na ispektrum at ang kanyang unang nailathala na papel, noong 1926, ay nag-aalala sa teoryang quantum ng molecular band spectra. Gumawa siya ng isang paraan upang magsagawa ng mga kalkulasyon ng mga posibilidad ng paglipat nito. Kinakalkula niya ang potoelektrikong epekto para sa idrohino at X-ray, na nakuha ang absorption coefficient sa K-edge. Ang kanyang mga kalkulasyon ay ayon sa mga obserbasyon ng absorpsyong X-ray ng araw, ngunit hindi elyo. Pagkalipas ng mga taon ay napagtanto na ang araw ay higit na binubuo ng idrohino at na ang kanyang mga kalkulasyon ay talagang tama. thumb|left|Mga pisikong sina [[Albert Einstein at Oppenheimer na nag-uusap noong 1950|alt=Einstein writing at a desk. Oppenheimer sits beside him, looking on.]]
Si Oppenheimer ay gumawa din ng mahalagang kontribusyon sa teorya ng cosmic ray shower at nagsimula ng trabaho na kalaunan ay humantong sa mga paglalarawan ng quantum tunneling. Noong 1931, nagsulat siya ng isang papel sa "Relativistic Theory of the Photoelectric Effect" kasama ang kanyang estudyante na si Harvey Hall, kung saan, batay sa empirical na ebidensya, tama niyang pinagtatalunan ang pahayag ni Dirac na dalawa sa mga antas ng enerhiya ng atomong idrohino ay may parehong enerhiya. Kasunod nito, natukoy ng isa sa kanyang mga estudyanteng doktoral, si Willis Lamb, na ito ay bunga ng tinawag na Lamb shift, kung saan si Lamb ay ginawaran ng Nobel Prize sa pisika noong 1955.
Sa kanyang unang mag-aaral ng pagkadoktor, si Melba Phillips, nagtrabaho si Oppenheimer sa mga kalkulasyon ng artipisyal na radyoaktibidad sa ilalim ng pambobomba ng mga deuteron. Nang binomba nina Ernest Lawrence at Edwin McMillan ang nuclei ng mga deuteron, natagpuan nila na ang mga resulta ay sumang-ayon nang malapit sa mga hula ni George Gamow, ngunit kapag ang mas mataas na enerhiya at mas mabibigat na nuclei ay kasangkot, ang mga resulta ay hindi umayon sa teorya. Noong 1935, gumawa sina Oppenheimer at Phillips ng isang teorya—na kilala ngayon bilang prosesong Oppenheimer–Phillips—upang ipaliwanag ang mga resulta; ang teoryang ito ay ginagamit pa rin hanggang ngayon.
Noon pang 1930, sumulat si Oppenheimer ng isang papel na mahalagang hinulaan ang pagkakaroon ng positron. Ito ay pagkatapos ng isang papel ni Paul Dirac na iminungkahi na ang mga elektron ay maaaring magkaroon ng parehong positibong singil at negatibong enerhiya. Ipinakilala ng papel ni Dirac ang isang ekwasyon, na kilala bilang ekwasyong Dirac, na pinag-isang mekanikang quantum, espesyal na relatibidad at ang bagong konsepto ng electron spin, upang ipaliwanag ang epektong Zeeman. Si Oppenheimer, gumuguhit sa katawan ng pang-eksperimentong ebidensya, ay tinanggihan ang ideya na ang hinulaang positibong sisingilin na mga elektron ay mga proton. Nagtalo siya na kailangan nilang magkaroon ng parehong bigat bilang isang elektron, samantalang ipinakita ng mga eksperimento na ang mga proton ay mas mabigat kaysa sa mga elektron. Pagkalipas ng dalawang taon, natuklasan ni Carl David Anderson ang positron, kung saan natanggap niya ang 1936 Nobel Prize sa Pisika.
Sa huling bahagi ng 1930s, naging interesado si Oppenheimer sa astropisika, malamang sa pamamagitan ng kanyang pakikipagkaibigan kay Richard Tolman, na nagresulta sa isang serye ng mga papel. Sa una sa mga ito, isang 1938 na papel na isinulat kasama si Robert Serber na pinamagatang "On the Stability of Stellar Neutron Cores", Sinaliksik ni Oppenheimer ang mga katangian ng puting unano. Sinundan ito ng isang papel na isinulat kasama ng isa sa kanyang mga estudyante, si George Volkoff, "On Massive Neutron Cores", kung saan ipinakita nila na mayroong limitasyon, ang tinatawag na Tolman–Oppenheimer–Volkoff limit, upang ang masa ng mga bituin na lampas na kung saan hindi sila mananatiling matatag bilang mga bituing neutron at sasailalim sa malagrabidad na pagbagsak. Sa wakas, noong 1939, si Oppenheimer at isa pa sa kanyang mga estudyante, si Hartland Snyder, ay gumawa ng papel na "On Continued Gravitational Contraction", na hinulaan ang pagkakaroon ng tinatawag ngayon bilang mga black hole. Pagkatapos ng papel para sa aproksimasyong Born–Oppenheimer, ang mga papel na ito ay nananatiling pinaka binanggit niya, at mga pangunahing salik sa pagpapasigla ng pananaliksik pang-astropisika sa Estados Unidos noong 1950s, pangunahin ni John A. Wheeler.
Ang mga papel ni Oppenheimer ay itinuturing na mahirap unawain kahit na sa pamamagitan ng mga pamantayan ng abstract na mga paksang siya ay dalubhasa. Mahilig siyang gumamit ng matikas, kung lubhang kumplikado, mga pamamaraan sa matematika upang ipakita ang mga pisikal na prinsipyo, kahit na minsan ay pinupuna siya sa paggawa ng mga pagkakamali sa matematika, marahil ay wala. ng pagmamadali. "Ang kanyang pisika ay mabuti", sabi ng kanyang mag-aaral na si Snyder, "ngunit ang kanyang aritmetika ay kakila-kilabot".
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, naglathala lamang si Oppenheimer ng limang pang-agham na papel, isa sa mga ito ay nasa biopisika, at wala pagkatapos ng 1950. Si Murray Gell-Mann, isang Nobelista sa kalaunan na, bilang isang bumibisitang siyentipiko, ay nagtrabaho kasama niya sa Institute for Advanced Study noong 1951, ay nag-alok ng opinyon dito:
Fortunato de la Peña
Si Fortunato " Boy " Tanseco de la Peña (isinilang noong Nobyembre 12, 1949) ay isang Pilipinong inhinyero at propesor na naglilingkod bilang Kalihim ng Agham at Teknolohiya sa Gabinete ni Pangulong Rodrigo Duterte. Bago niya ginampanan ang pamumuno ng Department of Science and Technology (DOST), siya ay ang Undersecretary para sa Science and Technology Services mula 2001 hanggang 2014. Maliban sa kanyang maikling pagreretiro mula 2014 hanggang 2016, nakasama niya ang departamento mula pa noong 1982.
Si De la Peña ay nagsilbi rin bilang pangulo ng Samahan ng Pilipinas para sa Pagpapaunlad ng Agham at Teknolohiya (PhilAAST)  at dating kalihim ng United Nations Commission on Science and Technology for Development.
Talambuhay
Si de la Peña ay ipinanganak sa munisipalidad ng Bulakan, Bulacan noong Nobyembre 12, 1949. Siya ang bunso sa tatlong anak nina Emilio Banzon de la Peña at Luz Fajardo Tanseco. Nag-aral siya sa Unibersidad ng Pilipinas Diliman sa Lungsod ng Quezon kung saan natanggap niya ang kanyang Bachelor of Science degree sa kemikal na engineering noong 1969. Nakamit din niya ang kanyang degree sa MS sa industrial engineering at isang Ph.D. sa pangangasiwa ng negosyo mula sa parehong pamantasan noong 1976. Nakatanggap siya ng diploma sa Industrial Quality Control mula sa Bouwcentrum International Education sa Rotterdam, Netherlands noong 1975 at nagtuloy sa karagdagang pag-aaral sa Operations Research sa New York University Tandon School of Engineering sa Brooklyn, EUA noong 1982.
Si De la Peña ay isang Career Executive Service Officer (CESO) Ranggo I, ang pinakamataas na antas sa serbisyo sa karera ng Komisyon sa Serbisyo Sibil ng Pilipinas. Naglingkod siya sa Kagawaran ng Agham at Teknolohiya nang higit ng 30 taon. Nagsilbi rin siya sa iba't ibang posisyon sa kanyang alma mater na UP Diliman at nagtrabaho rin bilang Operations Engineer sa ESSO Philippines.
Sinimulan ni De la Peña ang kanyang karera sa UP Diliman nang sumali siya sa guro ng UP College of Engineering noong 1978. Siya ay isang katulong sa pananaliksik ng pamantasan at ang unang patnugot ng Philippine Engineering Journal. Pinamunuan din niya ang Department of Industrial Engineering and Operations Research hanggang 1988 nang siya ay naging isang full-time na propesor sa Industrial Engineering. Noong 1992, hinirang siya bilang Direktor ng Institute for Small Scale Industries ng UP at bilang bise presidente para sa Pagplano at Pag-unlad ng buong Unibersidad ng Pilipinas System noong 1993. Nagsilbi siya sa mga capacities na iyon hanggang sa 2001 at 1999 ayon sa pagkakabanggit. Kinilala ng Unibersidad ng Pilipinas si de la Peña para sa kanyang kilalang karera sa isang Outstanding Achievement Award noong 1999.
Kagawaran ng Agham at Teknolohiya
Si de la Peña ay nagsimulang magtrabaho sa departamento ng ehekutibo, Pinuno siya ng Serbisyo sa Pagpaplano nito mula 1982 hanggang 1984 at hinirang bilang Direktor ng Technology Application and Promosi Institute mula 1989 hanggang 1991. Ginawaran siya ng pangunahing papel sa paglikha at pagpapatupad ng maraming programa ng gobyerno tulad ng programang Technology Business Incubation (TBI) at programa ng Manufacturing Productivity Extension (MPEX) na sumusuporta sa maliliit na negosyo mula pa noong 1991.