Alejandrong_Dakila
Talambuhay
Sa edad na 13, si Alejandro ay tinuruan ng Griyegong pilosopong si Aristoteles.Noong tag-init nang 336 BCE si Felipe II ng Macedonia na ama ni Dakilang Alejandro ay pinatay ng kapitan ng mga bantay na si Pausanias]]. Habang tinangka ni Pausanias na tumakas, siya ay natalisod at pinatay ng mga humahabol kabilang ang mga kasama ni Alejandro na sinai Perdiccas at Leonnatus. Sa sandaling iyon, si Dakilang Alejandro ay prinoklamang hari ng mga maharlika at hukbo sa edad na 20. Sinimulan ni Alejandro ang kanyang paghahari sa pagpatay sa mga potensiyal na katunggali sa trono.Pinapatay niya ang dalawang prinsipeng Mecedonio sa rehiyon ng Lyncestis. Pinapatay rin ni Alejandro si Attalus na namuno sa hukbo sa Asya Menor. Sa panahong iyon, si Attalus ay nakikipagsagutan kay Demosthenes tungkol sa posibilidad ng paglipat sa Atenes. Lubos ring ininsulto ni Attalus si ALejandro. Ang kamatayan ni Felipe II ay nagdulot sa maraming mga estado na maghimagsik kabilang ang Thebes, Gresya, Atenas, at mga tribo sa Thessaly sa hilaga ng Macedon. Tinipon ni Alejandro ang 3,000 kabalyero ng Macedo at tumungo sa Thessaly. Natagpuan niyang ang hukbong Thessaliano ay nasa paso sa pagitan ng Bundok ng Olimpo at Bundo Ossa at inutusan ang kanyang hukbo na tumungo sa Bundok Ossa. Nang magising ang mga Thessaliano nang sumunod na araw, nalaman nilang si Alejandro ay nasa kanilang likuran at agarang sumuko at idinagdag ang kanilang kabalyero sa puwersa ni Alejandro. Nagpatuloy si Alejandro sa Peloponnese at tumigil sa Thermopylae kung saan siya kinilalang pinuno ng Ligang Amphictyonika bago tumungo sa timog ng Corinto. NagdemaLeague before heading south to Corinth. Nagmakaawa ang Ateneas at pinatawad ni Alejandro ang mga rebelde. Sa Corinto, kinuha ni Alejandro ang pamagat na Hegemon(Pinuno) at tulad ng kanyang ama ay naging komandante para sa papalapit na digmaan laban sa Imperyong Persiyano. Sa pagpapatuloy ng proyekto ng pagsakop sa Persiya ng kanyang ama, tumawid ang hukbo ni Alejandro sa Hellespont noong 334 BCE na may 48,100 sundalo, 6,100 kabalyero at mga 120 barko na may tripulanteng 38,000. Pagkatapos ng isang paunang pagwawagi laban sa mga puwersang Persiyano sa Labanan ng Granicus, tinanggap ni Alejandro ang pagsuko ng kabiserang pamprobinsiya ng Sardis. Pagkatapos nito ay tumungo siya sa baybaying Ioniano na nagbibigay ng autonomiya at demokrasya sa mga siyudad nito.Sa Halicarnassus sa Carnia, matagumpay na naisagawa niya ang malawakang pagkubkob rito na napilitang sumuko ang kanyang mga kalaban sa karagatan. Mula Halicarnassus, si Alejandro ay tumungo sa Lycia at sa kapatagang Pamphyliano na nagpatbay ng kanyang kontrol sa lahat ng mga baybaying siyudad laban sa mga baseng pandagat ng Persiya. Mula Phamphylia, siya ay pumasok sa loobang lupain. Sa tagsibol nang 333 BCE, tumawid siya sa Taurus tungo sa Cilicia at pagkatapos ng isang mahabang paghinto dahil sa isang karamdaman ay nagmartsa sa Syria. Bagaman mas malaki ang hukbo ni Dario III, si Alejandro ay bumalik sa Cilicia kung saan niya tinalo si Dario IIIsa Issus. Si Dario ay tumakas sa labanan na humantong sa pagbagsak ng kanyang hukbo at iniwan ang kanyang asawa, dalawang anak na babae, ina at kayamanan. Inalok niya ng kasunduang kapayapaan si Alejandro na kinabibilangan ngmga lupaing nawalaa at pantubos na 10,000 talento para sa kanyang pamilya. Sumagot si Alejandro na dahil siya na ang hari ng Asya siya lamang ang magpapasya sa paghahati ng mga teritoryo. Kinuha niya ang Syria at karamihan ng baybayin ng Levant. Nang sumunod na taon noong 332 BCE, napilitan siyang salakayin ang Tyre na kanyang nasakop sa kabila ng kahirapan sa pagkubkob rito. Ang mga hukbo nito ay pinaslang at ang mga kababaihan at mga bata ay ibinenta sa pang-aalipin. Ang Ehipto ang tanging ang pinakamalaking mga teritoryo na nakuha ni Alejandro mula sa mga Persiyano. Pagkatapos ng paglalakbay sa Siwa, siya ay kinoronahang sa templo ni Ptah sa Memphis, Ehipto. Ibinalik niya ang mga templo na iniwan ng mga Persiyano at inalay ang mga bagong monumento sa mga Diyos ng Ehipto. Sa templo sa Luxor malapit sa Karnak, nagtayo siya ng kapilya sa isang sagradong bangka. Sa kanyang pananatili sa Ehipto, binago niya ang mga pagbubuwis sa Ehipto batay sa modelong Griyego at nangasiwa ng pananakop sa bansa ngunit noong 331 BCE iniwan niya ito upang tumungo sa Asya at habulin ang mga Persiyano. Sa Ehipto, siya ay itinuring na nagpalaya at itinuring na inapo ng mga paraon. Nag-alay siya ng mga handog sa mga Diyos sa Memphis, Ehipto at kumonsulta sa orakulo ni Amun-Ra sa Oasis ng Iswa. Siya ay prinoklamang anak ng Diyos na si Amuna at kadalasang tumuturing kay Zeus-Ammon na kanyang tunay na ama. Pagkatapos ng kamatayan ni Alejandro, ang mga barya ay karaniwang naglalarawan sa kanya na may Mga Sungay ni Ammon bilang simbolo ng kanyang pagkaDiyos na para sa mga Ehipsiyo ay isang propesiya. Itinatag niya ang Alehandriya na naging masaganang kabisera ng Kahariang Ptolemaiko sa kanyang kamatayan. Sa Labanan ng Gaugamela noong 331 BCE na huling digmaan sa pagitan ni Alejandro kay Dario III, bumagsak ang Persiyanong Imperyong Akemenida at ito ay sinakop ni Alejandro.