cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Howard Hughes
Si Howard Robard Hughes, Jr. (24 Disyembre 1905 – 7 Abril 1976) ay isang Amerikanong magnate ng negosyo, inbestor, abiator (manlilipad), inhinyero, prodyuser ng pelikula, direktor at pilantropo. Siya ang isa sa pinakamayamang tao sa buong mundo. Siya'y tumanyag noong huli nang 1920s bilang independiyenteng prodyuser ng pelikula at gumawa ng malalaking badyet at kontrobersiyal na mga pelikula gaya ng like The Racket (1928), Hell's Angels (1930), Scarface (1932), at The Outlaw (1943). Si Hughes ay isa sa pinakamaimpluwensiya (most influential) na abiator (manlilipad) sa kasaysayan. Siya ay nagkaroon ng maraming pandaigdigan bilis na hangin na mga rekord. Kanyang nilikha ang Hughes H-1 Racer at H-4 "Hercules" (na kilala sa kasaysayan bilang "Spruce Goose") aircraft at nakamit at pinalawig ang Trans World Airlines na kalaunan ay nakipag-isa sa American Airlines. Si Hughes ay kilala rin sa kanyang pag-uugaling eksentriko at reklusibo (mapag-isang) pamumuhay sa huli ng kanyang buhay. Ito ay sanhi ng papalalang diperensiyang obsesibo-kompulsibo at/o kronikong sakit. Ang kanyang legasiya ay napapanatili sa pamamagitan ng Howard Hughes Medical Institute.
Biograpiya
Ang lugar ng kapanganakan ni Hughes ay naitala sa Humble o Houston, Texas. Ang petsa ay hindi rin tiyak bagaman inangkin ni Hughes na ang kanyang kaarawan ay sa bisperas ng Pasko. Ang isang 1941 apidabit na sertipiko ng kapanganakan ay nilagdaan ng kanyang tiyahing si Annette Gano Lummis at isinaad ni Estelle Boughton Sharp na si Hughes ay ipinanganak noong 24 Disyembre 1905 sa Harris County, Texas. Gayunpaman, ang rekord ng kanyang pagbibinyag noong 7 Oktubre 1906 sa redyister ng parokyang St. John's Episcopal Church sa Keokuk, Iowa ay nagtala ng kanyang kaarawan bilang 24 Setyembre 1905 na walang sanggunian sa lugar ng kanyang kapanganakan.
Ang kanyang mga magulang ay sina Allene Stone Gano (na inapo ni Owen Tudor na ikalawang asawa ni Catherine of Valois, reynang Dowager ng Inglatera) at si Howard R. Hughes, Sr. na nag-patento ng dalawang konong roller bit na nagbibigay ng kakayahang papaikot sa pag-barena para sa petrolyum sa mga nakaraang hindi mapupuntahang mga lugar. Si Howard R. Hughes, Sr. ay gumawa ng matalino at lukratibong pagpapasya na i-negosyo ang inbensiyon kesa sa ibenta ito at itinatag ang Kompanyang Hughes Tool Company noong 1909.
Sa maagalang gulang pa lang ay kinakitaan na ng dakilang kahusayan sa inhinyerya si Hughes. Siya ay gumawa ng unang transmitter ng radyo sa Houston noong siya ay 11 taong gulang. Sa edad 12, siya ay nalitratuhan sa isang lokal na diyaryo bilang unang bata sa Houston na isina-motor ang bisikleta na kanyang ginawa mula sa mga bahagi ng makinang singaw (steam engine) ng kanyang ama. Siya ay isang walang bahalang estudyante na may pagkahilig sa matematika, paglipad at mga bagay na mekanikal. Kanyang kinuha ang unang araling pagpapalipad sa edad na 14 at kalaunan ay kumuha ng mga subhektong matematika at inhinyerang aeronotikal sa Caltech.
Terracina
Ang Terracina ay isang lungsod sa Italya at komuna sa lalawigan ng Latina, na matatagpuan sa baybayin 56 km timog-silangan ng Roma sa Via Appia (76 km pamamagitan ng riles). Ang pook ay patuloy nang sinakop mula pa noong unang panahon.
Howard Hughes
Biograpiya
Si Allene Hughes ay namatay noong Marso 1922 mula sa komplikasyon ng ektopikong pagbubuntis. Noong Enero 1924, ang kanyang amang si Howard Hughes Sr. ay namatay sa atake sa puso. Ang kamatayan ng kanyang mga magulang ang maliwanag na pumukaw sa pagsama ng pagkakalikha ng isang laboratoryong medikal ng pagsasaliksik sa kanyang kahilingan (will) na kanyang nilagdaan noong 1925 sa edad na 19. Dahil ang kahilingan (will) ni Howard Sr. ay hindi nabago simula nang mamatay si Allene, si Hughes ay nagmana ng 75 porsiyento ng kayamanan ng kanyang pamilya. Sa kanyang ika-19 na kaarawan, si Hughes ay ideneklarang pinalayang menor de edad na nagbigay sa kanya ng buong kontrol sa kanyang legasiya.
Si Hughes ay isang mahusay at entusiyastikong golper mula pa sa maagang gulang na kalimitang nakaka-iskor ng malapit sa mga pigurang par at humawak ng handicap ng tatlo nang siya ay nasa mga edad na 20. Siya ay kalimitang nakikipaglaro sa mga nangungunang mga manlalaro kabilang si Gene Sarazen. Gayunpaman, si Hughes ay bihirang naglaro sa mga kompetisyon at unti unti ay tinalikdan ang larong ito.
Si Hughes ay huminto sa pag-aaral sa Rice University sa maikling sandali pagkatapos mamatay ang kanyang ama. Noong 1 Hunyo 1925, kanyang pinakasalan si Ella Botts Rice (1925–1929). Sila ay lumipat sa Los Angeles kung saan siya'y umasa na makilala sa paggawa ng mga pelikula.
Mga taon sa Hollywood
Ang kanyang unang mga pelikulang Everybody's Acting (1927) at Two Arabian Knights (1928) ay pumatok sa takilya at ang huli ay nagwagi ng unang Academy Award para sa mahusay na direktor ng pelikulang komedya. Ang The Racket (1928) at The Front Page (1931) ay pareho ring hinirang (nominated) para sa Academy awards. Bukod dito si Hughes ay gumugol ng US$3.8 milyong upang gumawa ng pelikulang lumilipad na Hell's Angels (1930). Siya ay nagprodyus ng isang pang patok sa takilyang na Scarface (1932) na naantala dahil sa pagkabahala ng mga censor sa karahasan na makikita dito. Ang The Outlaw (1943) na nakumpleto noong 1941 na nagtatampok kay Jane Russell ay nagkamit rin ng labis na atensiyon sa mga censor ng pelikula dahil sa masyadong malantad na kasuutan ni Russell. Si Hughes ay nagdisenyo ng espesyal na bra para sa kay Russell bagaman si Russel ay nagpasya laban sa pagsusuot nito dahil sa ordinaryong kalidad nito.
Ang asawa ni Hughes ay bumalik sa Houston noong 1929 at nagsampa ng diborsiyo. Si Hughes ay nakipag tipanan (dated) sa maraming mga kilalang babae kabilang sina Billie Dove, Bette Davis, Ava Gardner, Olivia de Havilland, Katharine Hepburn, Ginger Rogers at Gene Tierney. Siya ay nagmungkahi ng kasal kay Joan Fontaine ayon sa kanyang autobiograpiyang No Bed of Roses. Si Bessie Love ang kabit ni Hughes nang siya ay unang ikinasal. Sinamahan ni Jean Harlow si Hughes sa premiere ng Hell's Angels ngunit ayon kay Noah Dietrich, ang relasyong ito ay striktong propesyonal dahil personal na ayaw ni Hughes kay Harlow. Ayon kay Dietrich, totoong nagustuhan ni Hughes si Jane Russell ngunit hindi naghangad ng romantikong pakikisama sa kanya. Ayon sa autobiograiya ni Russell, sinubukan ni Hughes na makipagsiping kay Russel pagkatapos ng isang kasiyahan ngunit tinanggihan ni Russel si Hughes at nangako naman si Hughes na ito ay hindi na mangyayari pa. Ang dalawang ito ay nagpanatili ng isang propesyonal at pribadong pagkakaibigan sa loob ng maraming taon. Si Hughes ay nanatiling mabuting kaibigan kay Tierney na nagsalita pagkatapos ng bigong pagtatangka ni Hughes na akitin siya na "Sa tingin ko hindi maiibig ni Howard ang anumang bagay na hindi naglalaman ng motor". Kalaunan, nang ang anak ni Tierney ay ipinanganak na bingi, bulag at may matinding retardasyon dahil sa pagkakalantad sa rubella sa kanyang pagbubuntis, ninais ni Hughes na si Daria ay makatanggap ng pinakamahusay na pag-iingat medikal at kanya ring binayaran ang lahat ng gastusin.
Noong 11 Hulyo 1936, si Hughes ay nakasagasa at nakapatay ng isang pedestriyan na nagngangalang si Gabriel S. Meyer sa sulok ng 3rd Street at Lorraine sa Los Angeles. Bagaman si Hughes ay napatunayang hindi lasing sa hospital kung siya dinala pagkatapos ng aksidente, ang nag-aasikasong doktor ay gumawa ng sulat na si Hughes ay umiinom ng alak ng mga oras na ito. Ang isang saksi sa aksidente ay nagpahayag sa pulis na si Hughes ay nagmamaneho ng padalos dalos at sobrang bilis at si Mayer ay nakatayo sa isang sonang ligtas ng tigil (stop) ng streetcar. Si Hughes ay kinasuhan ng suspisyong kapabayaang homisidyo at ibinilanggo hanggang sa ang kanyang abogadong si Neil MaCarthy ay nakakuha ng writ ng habeas corpus para sa kanyang paglaya habang isinasagawa ang pagiimbestiga. Gayunpaman, sa panahong ng pagsusuri ng koroner, ang saksi ay nagbago ng kanyang kuwento at inangking si Meyer ay lumipat ng diretso sa harap ng sasakyan ni Hughes. Si Nancy Bayly (Watts) na kasama ni Hughes sa sasakyan nang ito ay mangyari ay umaayon sa bersiyong ito. Noong 16 Hulyo 1936, si Hughes ay napagpasyahang ng hurado (jury) ng koroner na walang kasalanan sa pagsusuri sa kamatayan ni Meyer. Sinabi ni Hughes sa mga reporter na ang isang lalake ay "humakbang mula sa isang madilim na lugar patungo sa aking harapan".
Noong 12 Enero 1957, nagpakasal si Hughes sa aktres na si Jean Peters. Ang magkasintahan ay nagkakilala noong mga 1940 bagong naging isang artista ng pelikula sa Peters. Ang kanilang pagmamahalan ay naging labis na publiko noong 1947 at may usapan ng pagpapakasal ngunit sinabi ni Peters na hindi niya maaaring pagsamahin ito sa kanyang karera. Kalaunan ay inangkin na si Peters lang an tanging babaeng inibig ni Hughes at iniulat na inutusan ni Hughes ang kanyang mga opiser panseguridad na sundan si Peters saan man ito magpunta kung sila ay hindi magkasama. Ito ay nakumpirma ng aktor na si Max Showalter na naging matalik na kaibigan ni Peters noong kinukunan ang pelikulang Niagara (1953). Sinabi ni Showalter sa isang panayam na dahil palagi niyang nakakasama si Peters, si Hughes ay nagbanta na wawasakin nito ang kanyang karera kung hindi niya lulubayan si Peters.
Sakit sa pag-iisip at pagbagsak ng kalusugan
Sa simula nang mga 1930, si Hughes ay nagpakita ng mga tanda ng sakit sa pag-iisip na pangunahin ay diperensiyang obsesibo kompulsibo. Ang malalapit na mga kaibigan ay nag-ulat na siya ay may obsesyon sa sukat ng mga gisantes (peas) na isa sa kanyang pinakapaboritong pagkain at gumamit ng isang espesyal na tinidor upang isa-ayos ang mga ito ayon sa sukat.
Habang dinederekta ang pelikulang The Outlaw, si Hughes ay naging matutok sa maliit na pagkakamali sa isa sa mga blusa ni Jane Russell at nagsabing ang tela ay sumabit sa kahabaan ng pinagtahian at nagbigay ng histura ng dalawang utong sa bawat suso. Si Hughes ay iniulat na sobrang nabalisa sa bagay na ito na siya ay sumulat ng isang detalyadong memorandum sa mga tauhan kung paano aayusin ang problema. Si Richard Fleischer na nagdirekta ng His Kind of Woman kasama si Hughes bilang ehekutibong prodyuser ay sumulat ng mahaba sa kanyang autobiograpiya tungkol sa kahirapan ng pakikisalamuha kay Hughes. Sa kanyang aklat na Just Tell Me When to Cry, ipinaliwanag ni Fleischer na si Hughes ay nakatutok sa mga maliliit na detalye at paiba iba ng desisyon at matigas ang ulo. Kanya rin inihayag ang mga sumpong sa damdamin (mood swings) ni Hughes ay nagpaisip sa kanya kung ang pelikula ay matatapos pa.
Noong Disyembre 1957, sinabi ni Hughes sa kanyang mga katulong na nais niyang panoorin ang ilang mga pelikula sa studyo na malapit sa kanyang bahay. Si Hughes ay nanatili sa madilim na kwartong pang-screen ng studyo sa loob ng higit na apat na buwan na hindi umaalis sa lugar na ito. Sa panahong ito, siya ay nanatili sa pagkain lamang ng mga bar ng tsokolate, manok, at gatas at dumudumi sa pamamagitan ng mga walang lamang bote at mga lalagyan. Siya ay napapaligiran ng isang dosenang mga kahong ng Kleenex na kanyang patuloy na pinagpapatong-patong at isinaayos na paulit ulit. Siya ay sumulat ng mga detalyadong memo sa kanyang mga katulong sa mga papel de legal na dilaw na nagbibigay ng mga hayagang instruksiyon na huwag nila siyang tingnan at dapat tumugon kung kinakausap niya sila ngunit huwag magsalita sa kanya. Sa panahong ding ito, siya ay nakaupo lang sa kanyang silya na kalimitan ay nakahubad at patuloy na nanonood ng mga pelikula ng tuloy tuloy sa sunod sunod na reel araw araw. Nang sa wakas na umahon siya noong tagsibol nang 1958, ang kanyang kalinisan sa katawan ay terible dahil hindi siya kailanman naligo o naggupit ng kanyang buhok at mga kuko sa loob ng mga linggo.
Pagkatapos ng insidenteng ito, si Hughes ay lumipat sa isang bungalow sa Beverly Hills Hotel. Siya ay umupa rin ng ilang mga kwarto para sa kanyang mga katulong, asawa at maraming mga siyota. Gayunpaman, ang kanyang eratikong pag-uugali ay nagpatuloy. Ang isa sa mga ito ang kanyang pag-upo sa kwartong tulugan na may pink na hotel napkin sa ibabaw ng kanyang henital habang nanonood ng mga pelikula. Sa isang taon, siya ay gumugol ng $11 milyon sa hotel.
Sa kanyang obsesyon sa kanyang tahanang estado, nagsimulang bilhin ni Hughes ang lahat ng mga magkakadugtong na restorant gayundin ang mga apat na bituing mga hotel na matatagpuan sa hangganan ng Texas. Kabilang din sa isang maikling panahon ang maraming mga hindi kilalang prankisa na niligpit ng negosyo. Ang pag-aari ng mga restorant ay inilagay sa mga kamay ng Howard Hughes Medical Institute at ang lahat ng lisensiya ay muling ibinenta sa loob ng maikling panahon.
Sa isang pagkakataon, si Hughes ay na-obses sa 1968 na pelikulang Ice Station Zebra at inutos na ipalabas ito ng paulit ulit sa kanyang tahanan. Ayon sa kanyang mga katulong, ito ay pinanood niya ng 150 ulit.
Ipinilit din ni Hughes ang paggamit ng mga tisyu sa pagpulot ng mga bagay upang maprotektahan ang kanyang sarili sa mga mikrobyo. Kanya ring napansin ang mga alikabok, mga mantsa at iba pang imperpeksiyon sa mga damit ng ibang tao at kanyang hiniling na ayusin nila ito.
Bilang isa sa pinaka-nakikitang lalake sa buong Amerika, si Hughes ay sa huli naglaho sa paningin ng publiko bagaman ang mga tabloid ay patuloy na sumunod sa kanyang mga kinikilos at kinarorooanan. Siya ay naiulat na may taning ang buhay, baliw o patay na.
Bilang resulta ng kanyang natamong maraming mga pagbagsak (crashes) ng eroplano, nagugol ang buhay ni Hughes sa kirot bago lubusang naging labis na adik sa codeine na kanyang tinutusok sa kanyang masel. Isang beses lang sa isang taon ipinapagupit ni Hughes ang kanyang buhok at mga kuko. Maaring siya ay nagdurusa ng labis na kronikang kirot mula sa mga labis na pinsalang kanyang natamo kaya kahit ang pagsisipilyo ay kanyang iniiwasan.
Ang retrospektibong kasong pag-aaral kay Hughes ay nagmungkahing ang adiksiyon ni Hughes sa droga ay isang "pseudoaddiction" kesa sa tunay na adiksiyon. Kanyang ginamit ang gamot narkotiko upang makontrol ang kanyang sakit. Hindi lamang niya ito itinutusok sa mga ugat kundi mismong sa mga masel na nagkaroon ng maraming epekto ng kirot. Gayunpaman, ang codeine na itinusok sa ugat ay maaaring magdulot ng nakapapanganib sa buhay na mga sintomas at hindi isang ligtas na ruta sa pagpasok ng gamot sa anumang sirkunstansiya. Si Hughes ay hindi gumamit ng tabako o iba pang mga droga at bihira lamang uminom ng alak.
Sa huli ng kanyang buhay, ang pinakamamalapit na mga taong pinakikipag-ugnayan ni Hughes ay binubuo ng malaki ng mga Mormon dahil ito lamang ang mga taong kanyang tinuturing na katiwa-tiwala bagaman si Hughes ay hindi kasapi ng simbahang Mormon.
Las Vegas baron at isolasyon
Ang mayama at may edad nang si Howard Hughes ay sinasamahan ng kanyang mga katulong at nagsimulang lumipat mula sa isang hotel sa iba pang hotel at palaging kinukuhang tirahan ang pinakamataas na palapag na penthouse. Sa huli ng 10 taon ng kanyang buhay mula 1966 hanggang 1976, si Hughes ay tumira sa Beverly Hills, Boston, Las Vegas, Nassau, Freeport, Vancouver, London, Managua, Acapulco, at iba pa.
Noong 24 Nobyembre 1966(Thanksgiving Day), si Hughes ay dumating sa Las Vegas sa pamamagitan ng kotse at lumipat sa Desert Inn. Dahil siya ay tumangging umalis sa hotel na ito at upang maiwasan ang karagdagang alitan sa mga may-ari ng hotel, binili ni Hughes ang buong hotel na Desert Inn noong simula nang 1967. Ang ika-8 palapag ng hotel ang naging pangkontrol na sentro ng kanyang imperyo at ang ika-9 na palapag ang kanyang naging sariling tahanan. Sa pagitan ng 1966 at 1968, binili ni Hughes ang ilang mga hotel/casino gaya ng Castaways, New Frontier, The Landmark Hotel and Casino, at Sands. Kanyang binili ang maliit na kasinong Silver Slipper casino na ang layunin ay upang ilipat sa ibang lugar ang trademark na neon silver slipper (neon na pilak na tsinelas) na nakikita mula sa kwarto ni Hughes na maliwanag na nagpapagising sa kanya sa gabi. Ang isang hindi karaniwang insidente ang nagmarka ng koneksiyon ni Hughes sa Las Vegas. Nang siya ay may gagawing pakikipag-ugnayan sa Last Frontier hotel sa Las Vegas noong 1954, ang maningning na pianistang si Liberace ay napagkamalan si Hughes na kanyang direktor ng liwanag at biglang iniutos kay Hughes na ipakita ang asul na liwanag kung siya ay magsisimula nang magpatugtog ng Clair de lune. Si Hughes ay um-oo bilang pagsunod. Pagkatapos nito ay dumating direkto ng libangan ng hotel at ipinakilala kay Hughes si Liberace.
Ninais ni Hughes na baguhin ang imahe ng Las Vegas sa mas glamoroso sa kasalukuyan nitong kondisyon. Gaya ng isinulat ni Hughes sa isang memo sa kanyang katulong, "Gusto kong isipin ang Las Vegas bilang isang mahusay na nabihisang lalake sa isang diyaket pang hapunan at isang magandang nahihiyasang at may balahibong damit na babaeng lumalabas sa isang mamahaling kotse". Binili ni Hughes ang ilang mga lokal na estasyon ng telebisyon kabilang ang KLAS-TV.
Bilang may-ari ng ilang mga malalaking negosyo sa Las Vegas, si Hughes ay humawak ng labis na pampolitika at ekonomikong impluwensiya sa Nevada at sa iba pang lugar. Noong mga 1960 at simula ng 1970, hindi inaprubahan ni Hughes ang isang pang-ilalim na pagsubok nukleyar sa subukang lugar sa Nevada. Si Hughes ay nabahala sa panganib na idudulot ng mga natirang radiasyon nukleyar mula sa mga pagsubok kaya kanyang tinangkang pigilan ang mga pagpapasabog na ito. Nang ang mga pagsubok ay natuloy bagaman sinubukang harangan ni Hughes, ang mga pagsabog ay sobrang lakas na kahit ang buong hotel na tinutuluyan ni Hughes ay nanginig. Sa dalawang magkahiwalay na huling pagtatangka, iniutos ni Hughes ang kanyang mga kinatawan na mag-alay ng milyong dolyar na mga suhol sa parehong mga pangulo ng Estados Unidos na sina Lyndon B. Johnson at Richard Nixon. Gayunpaman, ito ay hindi ginawa ng kanyang mga kinatawan. Imbis nito ay iniulat na lang nila kay Hughes na tumanggi si Johnson sa suhol at nabigo silang maka-ugnayan si Nixon.
Noong 1971, si Jean Peters ay nagsampa ng diborsiyo. Si Hughes at Peters ay hindi magkasamang namuhay sa loob ng maraming mga taon. Si Peters ay humiling ng habang buhay na kabayaran ng diborsiyo (alimonya) na US$70,000 kada taon at isinuko ang lahat ng pag-aangkin sa mga pag-aari ni Hughes. Si Hughes ay nag-alok ng kasunduan na isang milyong dolyares ngunit ito ay hindi tinanggap ni Peters. Si Hughes ay hindi nagpilit ng kasunduan konpidensiyal mula kay Peters bilang kondisyon ng diborsiyo. Ang mga katulong ni Hughes ay nag-ulat na hindi kailanman nagsalita si Hughes ng masama laban kay Peters. Tumanggi rin si Peters na talakayin ang kanyang naging buhay kay Hughes at tumangging tanggapin ang ilang mga alok mula sa tagalimbag at biograper. Ang tanging sinaad ni Peters ay hindi niya nakita si Hughes ng ilang mga taon bago ang kanilang diborsiyo at nakisalimuha lamang ito kay Hughes sa pamamagitan ng telepono.
Si Hughes ay tumira sa Intercontinental Hotel malapit sa Lake Managua sa Nicaragua at naghangad ng pag-iisa at seguridad nang ang isang 6.5 na magnitudong lindol ay puminsala sa Managua noong Disyembre 1972. Bilang pag-iingat, si Hughes ay lumipat sa Pambansang Palasyo ng Nicaragua at nanatili rito bilang bisita ni Anastasio Somoza Debayle bago lumisan sa Florida sa isang pribadong jet ng sumunod na araw. Kalaunan ay lumipat siya sa Penthouse ng Xanadu Princess Resort sa Grand Bahama Island na kanyang kamakailan lang binili. Siya ay tumira ng eksklusibo sa penthouse ng Xanadu Beach Resort & Marina sa huling apat na taon ng kanyang buhay. Sa kabuuan, si Hughes ay gumugol ng US$300 milyon sa kanyang mga pag-aari sa Las Vegas.
Dalubmayawan
Ang kosmolohiya, mula sa Ingles na cosmology, na hinango naman sa Griyegong cosmologia: κόσμος (cosmos, o kosmos) sanlibutan + λόγος (logos) (pag-aaral, salita, dahilan, plano) ay ang pag-aaral ng sanlibutan sa kaniyang kabuoan, at bilang pagpapalawak, ang kinalalagyan ng sangkatauhan sa loob nito. Isa itong pagaaral na tumatalakay sa pinagmulan, balangkas at mga likas na pangyayari sa sansinukob o uniberso. Bagaman kamakailan lamang ang salitang kosmolohiya (unang ginamit noong 1730 sa Cosmologia Generalis ni Christian Wolff), mayroon nang mahabang kasaysayan ang pag-aaral ng uniberso na kinabubukluran ng agham, pilosopiya, esoterisismo, at pananampalataya. Tinatawag na kosmologo o kosmolohista ang mga dalubhasa sa kosmolohiya.
Evonne Goolagong
Si Evonne Fay Goolagong Cawley, AO, MBE (ipinanganak noong Hulyo 31, 1951 sa Barellan ng Griffith, Bagong Timog Wales, Australya) ay isang dating Pandaigdigang Unang babaeng manlalaro ng tenis mula sa Australya. Siya ang isa sa pinakapangunahing mga manlalaro ng mundo noong mga 1970 at maagang mga 1980, noong manalo siya ng 14 na pamagat na Grand Slam: pito sa mga isahan (apat na Australian Open) dalawang Kampeonatong Wimbledon (isa noong 1971 ), at isang French Open (1971 ), anim sa dalawahang pambabae, at isa sa magkahalong dalawahan.
Isa siyang aborihina. Napansin siya ng mga dalubhasa ng mga manlalaro ng tenis sa Australya. Tinulungan siya ng mga dalubhasang ito upang maging unang "bituin ng tenis" mula sa kanyang lahi.
Jean-Paul Gaultier
Si Gaultier ay hindi nagkaroon ng pormal na pagsasanay bilang isang designer. Sa halip, nagsimula siyang magpadala ng mga sketches sa mga sikat na stylists couture sa murang edad. Si Pierre Cardin ay humanga sa kanyang talento at tinanggap siya bilang isang katulong(assistant) noong 1970.Pagkatapos ay nagtrabaho siya sa Jacques Esterel noong 1971 at Jean Patou makaraan ang ilang taon, pagkatapos ay bumabalik sa pamahalaan ng Pierre Cardin boutique sa Maynila ng isang taon noong 1974.
Ang kanyang unang indibidwal na koleksiyon ay inilabas noong 1976 at ang kanyang mga katangian mula sa pusong estilo ay nagsimula noong 1981, at siya ay nakilala ng mahabang panahon bilang pilyong bata ng fashion ng Pransiya. Marami sa mga sumusunod sa mga koleksiyon ni Gaultier ay may tema na batay sa kasuotan sa kalye na tumututok sa popular na kultura, samantalang ang iba, lalo na sa kanyang mga koleksiyon ng Haute Couture, ay napaka-pormal ngunit kaalinsabay nito ay ang pagiging hindi pangkaraniwang at mapaglaro.
Si Gaultier ay nagdulot ng gimbal sa pamamagitan ng paggamit ng hindi kinasanayang mga modelo para sa kanyang mga eksibit, tulad ng mga mas matatandang mga kalalakihan at mga kababaihan na buong-may korte o matataba, at maraming tattoo na mga modelo, at sa pamamagitan noon ay ipinakita niya ang mga tradisyunal na papel ng kasarian. Ito ay nagdulot sa kanya ng pagpupula at batikos ngunit kasabay nito ay napakalaking katanyagan.
Sa katapusan ng 1980s, si Gaultier nagdusa ng ilang personal na pagkawala, kabilang ang kanyang katipan at kasosyo sa negosyong si Francis Menuge, na namatay dahil sa AIDS.
Idinisenyo ni Gaultier ang mga damit ng maraming mga pelikula, kabilang ang Fifth Element ni Luc Besson, Kika ni Pedro Almodóvar, The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover ni Peter Greenaway, at ang La Cité des enfants perdus (Ang Lungsod ng mga Nawalang Bata ) ni Jean-Pierre Jeunet. Siya kasalukuyang nagdidisenyo para sa tatlong koleksiyon: ang kanyang sariling couture at ready-to-wear lines na para sa mga kalalakihan at kababaihan.
Noong 1988, si Gaultier naglabas ng isang sayaw na may pamagat na "How TO Do That" sa Fontana records kung saan galing ang isa sa mga ang unang "single title" na album remix na "Aow Tou Dou Zat" sa Mercury records. Ang album ay may kasamang mixes ni Norman Cook, JJ Jeczalik, George Shilling, Mark Saunders, Latin Rascals, David Dorrell, Tim Atkins, Carl Atkins, at Mantronik. Isinulat at ginawa katulong si Tony Mansfield, video direct ni Jean Baptiste Mondino. Ang album ay nagtampok din ng pakikipagtulungan sa isang tumutugtog ng akurdyon na si Yvette Horner. Si Gaultier ay nagdisenyo maraming mga kasuotang isinuot ni Marilyn Manson, kasama ang mga damit para sa Golden Age of Grotesque na album ni Manson. Sa Pransiya, ang mga kasuotang kanyang idinisenyo para sa mang-aawit na si Mylène Farmer ay nakakuha maraming pansin. Noong tagsibol ng taong 2008, siya ay pumirma ng kontrata na muli maging taga-disenyo para sa kanyang paglilibot sa 2009. Siya din ay nakilala dahil sa kanyang eksibit sa Metropolitan Museum of Art ng New York na kilala bilang Bravehearts - Lalaki sa Skirts Idinisenyo niya ang mga kasuotan ni Kylie Minogue para sa international KYLIEX2008 tour nito, pati na rin ang pumanaw na na mang-aawit mula sa Hong Kong na si Leslie Cheung. Kinuha niya si Gaultier upang idisenyo ang walong iba't ibang mga kasuotan para sa huling konsiyerto nito bago ang kanyang pagpanaw.
Ang Aktibo Label labels ay kinabibilangan ni Jean Paul Gaultier, Gaultier Paris - couture collection - ang dating JEAN's Paul Gaultier, Eyewear Jean Paul Gaultier at Jean Paul Gaultier Argent. Bukod sa kanyang ready-to-wear na koleksiyon, nooong 1988 pinalawak ang kanyang tatak upang isama ang label na Junior Gaultier, ang isang mas mababang-presyo linya na idinisenyo para sa kabataan ng merkado na kanyang naimpluwensiya nang nagsimulang dalhin sa lahat ang kanyang mga koleksiyon. Noong 1988, ang isang Junior Gaultier na kasuotan ay napili ni Jeff Banks na maging Damit ng Taon. Ang Junior Gaultier label ay pinalitan noong 1994 ng JPG ni Gaultier, isang koleksiyon ng unisex na dulot ng mga ideya ng designer sa daloy ng mga kasarian. Gaultier Jean, isang katulad na linya na binubuo pangunahin ng maong at mas simpleng disenyo ng kasuotan na may mabigat impluwensiya ng kalye, na sinundan noong 1992, na kung saan ay pinalitan ng Jean's Paul Gaultier mula noong 2004 hanggang 2008. Ang label na Junior Gaultier ay muling nagamit noong 2009 para sa paglulunsad ng mga kasuotang pambata, na nakumpleto ng isang Baby Line noong 2011. Ang nagdala kay Gaultier sa napakalawak na tagumpay ay ang pagdating ng kanyang haute couture line noong 1997. Sa pamamagitan ng koleksiyon na ito, nagawa niyang malayang ipahayag ang saklaw ng kanyang aesthetic, nagdala siya ng inspirasyon sa naiibang kultura, mula sa imperyal na Indiya patungo sa Hasidic na Hudaismo. Bilang isang resulta ng tagumpay na ito, tinanggap ng Hermès si Gaultier bilang creative director mula noong 2003 hanggang 2010. Ang Hermes ay tumaya ng 30% sa Jean Paul Gaultier noong 2003 at kalaunan ay nadagdagan ang kanilang itinaya sa 45%. Ang Gaultier's Spring 2009 couture ay naiimpluwensiyahan ng biswal na estilo ng mang-aawit na si Klaus Nomi at siya ay ginamit ang record ni Nomi ng Cold Song sa kanyang tanghal na ipinakita.
Bilang karagdagan sa pagiging isang fashion designer, Jean Paul Gaultier ay nakilala dahil sa isang tanyag na linya ng mga pabango. Ang kanyang unang paghalimuyak, Classique, isang women's floral-oriental, ay ipinakilala noong 1993, na sinundan ng Le Mâle na para sa lalaki makalipas ang dalawang taon. Pareho itong lubos na matagumpay, at ang Le Mâle ay ngayon ay pinakauna pabangong panlalaki sa European Union batay sa mga benta; hawak din nito ng isang malakas na posisyong merkado sa Australia at Estados Unidos. Ang kanyang ikatlong samyo, ang pambabaeng samyo na Fgagile, ay ipinakilala noong 2000, gayunpaman, ito ngayon ay nasa limitadong pamamahagi dahil sa mababang benta. Noong 2005, ang unisex "fragrance for humanity" ni Gaultier ² (binibigkas na Gaultier to the power of two) ay inilunsad (maliban sa Canada, kung saan ito ay inilunsad noong Enero 2006, at ang Estados Unidos, kung saan ito ay inilunsad noong Agosto 2006). Kamakailan lamang, ang pinakabagong samyo Jean Paul Gaultier na panlalaki, Eau de Cologne Fleur du Male ay inilunsad noong Abril 2007. Makalipas lamang ang maikling panahon, ang "Eau de Cologne Fleur du Male" ay inilabas na nagpapakita lighter na bersyon ng Fleur du Male. Ang pinakabago sa pamilya ng mga pabango ni Gaultier ay ang pamababaeng halimuyak na "Ma Dame". Noong 6 Hulyo 2011 ang bagong samyo, Kokorico, ay inilunsad sa La Gaîté Lyrique, matapos ipakita ang Haute Couture F / w 2011-2012 fashion. Lahat ng Jean Paul Gaultier na pabango ay ginawa sa ilalim ng pang-matagalang lisensiya sa pamamagitan ng Paris-based Beauté Prestige International.
Niyodimyo
Ang Neodimyo o Neodymium ay isang elementong kimikal na may simbolong Nd at bilang atomikong 60. Ito ay isang malambot na mapilak na metal na nawawalan ng kinang sa hanging. Ang Neodimyo ay natuklasan noong 1885 nang kimikong Austriyanong si  Carl Auer von Welsbach. Ito ay umiiral sa malalaking mga bilang sa mga mineral na mena na monazite at bastnäsite. Ang Neodimyo ay hindi likas na matatagpuan sa anyong metaliko o hindi kahalo ng ibang mga lantanido. Ito ay karaniwang pinipino para sa pangkalahatang paggamit. Bagaman ang Neodimyo ay inuuri bilang isang elementong bihirang mundo, ito ay hindi mas bihira sa ore na cobalt, nickel, at copper. Ito ay malawakang nakabahagi sa kortesa ng mundo. Ang karamihan ng neodimyo ng mundo ay minimina sa Tsina. Ang mga kompuwestong neodimyo ay unang ginamit ng pangkalakalan (commercial) bilang mga dye ng salamin noong 1997 at ito ay nananatiling sikat na aditibo sa mga salamin. Ang kulay ng mga kompuwestong neodimyo sanhi ng Nd3+ ion ay kadalasang mapulang-purpura ngunit nagbabago sa uri ng pagliliwanag sanhi ng mga epektong fluorescent. Ang ilang mga salaming dinopahe ng neodimyo ay ginagamit rin sa mga laser na naglalabas ng liwanag imprared na may mga wavelength sa pagitan ng 1047 at 1062 nanometro. Ang mga ito ay ginagamit sa mga aplikasyong may mataas na kapangyarihan gaya ng mga eksperimento sa inertial confinement fusion.
Mga katangiang pisikal
Ang neodimyo ay umiiral sa klasikong mischmetal sa konsentrasyong mga 18%. Ang metalikong neodimyo ay may maliwanag na mapilak na metalikong ningning ngunit bilang isa sa mas reaktibong mga bihirang mundong metal na lantanido, ito ay mabilis na nag-ooksido sa ordinaryong hangin. Ang patong na oksido na nabubuo ay naaalis at ito ay naglalantad sa metal sa karagdagang oksidasyon. Ang isang may sukat na sentimetrong samplo ng neodimyo ay buong nag-ooksido sa loob ng isang taon.
Ang neodimyo ay karaniwang umiiral sa dalawang mga anyong allotropiko na may isang transpormasyon mula sa isang dobleng heksagonal tungo sa isang istrukturang kubikong nakasentro sa katawan na nangyayari sa mga 863 °C.
Asturias
Maaaring tumukoy ang Asturias sa mga sumusunod na lugar:
Ravena
Ang Ravena o Ravenna (Italyano: [raˈvenna], lokal ding [raˈvɛnna]; Romagnol: Ravèna) ay ang kabeserang lungsod ng Lalawigan ng Ravenna, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Hilagang Italya Ito ang kabeserang lungsod ng Kanlurang Imperyong Romano mula 402 hanggang sa gumuho ang imperyo noong 476. Nagsilbi itong kabesera ng Kahariang Ostrogodo hanggang sa ito ay muling nasakop noong 540 ng Imperyong Bisantino. Pagkatapos, nabuo ng lungsod ang sentro ng Bisantinong Eksarkado ng Ravena hanggang sa pagsalakay ng mga Lombardo noong 751. Bagaman ito ay isang panloob na lungsod, ang Ravenna ay konektado sa Dagat Adriatico sa pamamagitan ng Kanal Candiano. Kilala ito sa napangalagaang arkitekturang ng huling Romano at ng Bisantino, na may walong gusali ang bumubuo sa Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO na "Mga Maagang Kristiyanong Monumento ng Ravena"
Palitan ng Ortigas
Ang Palitan ng Ortigas (Ortigas Interchange), na kilala rin bilang Palitang EDSA-Ortigas o Ortigas Flyover, ay isang kalahating palitang tambak (stack interchange) na may tatlong antas na nakapuwesto sa pagitan ng Mandaluyong at Lungsod Quezon sa Kalakhang Maynila, Pilipinas. Nagsisilbi itong sangandaan sa pagitan ng Abenida Epifanio de los Santos (EDSA) at Abenida Ortigas. Orihinal na itinayo bilang regular na sangandaang may apat na daan, itinayo ang kasalukuyang palitan noong 1991 bilang pangunahing proyektong pang-imprastruktura ni Pangulong Corazon Aquino.
Kasaysayan
Pangunahin sa mga dahilan kung bakit itinayo ang Palitan ng Ortigas ay ang pangangailangang ipagbuti ang oras na nakalaan ng paglalakbay sa kahabaan ng Abenida Epifanio de los Santos (EDSA), kung saan matindi ang pagsisikip ng trapiko. Noong 11 Enero 1991, sinang-ayunan ni Pangulong Corazon Aquino ang pagtayo ng palitan kasama ang dalawa pang pangunahing proyektong panlansangan. Gayunpaman, pinayagang mapadali ang proyekto dahilan ng pangangailangang malutas sa lalong madaling panahon ang problema ng trapiko sa EDSA.
Sinimulan ang konstruksiyon ng palitan, na may halagang ₱400 milyon, noong 1 Abril 1991. Ikinontrata ang pagtayo ng palitan sa F.F. Cruz and Co, isa sa mga pinakamalaking kontratista sa Pilipinas, sa pangangasiwa ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan. Binuksan ang mga pahilagang landas ng palitan sa trapiko noong 23 Disyembre 1991.
Mula 1993 hanggang 1998, pinangasiwaan ang pagpapanatili ng palitan ng Junior Chamber International ng Maynila (Manila Jaycees), sa ilalim ng isang kasunduan na nilagdaan nito kasama ang Pangasiwaan ng Kalakhang Maynila.
Noong Ikalawang Rebolusyon sa EDSA sa taong 2001, marami ang nagtipon sa paligid ng Palitan ng Ortigas at ang Dambana ng EDSA, kung saan idinemanda nila ang pagbibitiw ni Pangulong Joseph Estrada.
Kritisismo
Kahit kung may intensiyong maibsan ng Palitan ng Ortigas ang pagsikip ng trapiko sa bahagi ng EDSA na kinatatayuan nito, binatikos ang palitan dahil pinalala umano nito ang trapiko sa lugar. Binatikos ang mga daang pang-serbisyo ng palitan dahil napakakitid ang paggawa nito, at dahil napakasama ang kalidad ng paletada sa patimog na daang pang-serbisyo, bumabagal ang mga bus na gumagamit nito, at ito ay nagpapabagal pa ng trapiko para sa lahat.
Wiktoria Johansson
Si Wiktoria ay isang Mang-aawit Galing Sweden.
Buhay at Karera
Si Johansson ay ipinanak noong 8 Nobyembre 1996 sa Brämhult, isang Naik ng Borås. Noong 2011,siya ay nagdalo sa Lilla Melodifestivalen at nasa Ika-Apat ng Pwesto ay Kanyang Sariling-Awitin ay ang "Jag behöver dig". Noong  30 Nobyembre 2015, Siya Ay Napili sa Mga 28 Na Naglahok sa Melodifestivalen 2016 ng Awiting "Save Me".
At Nasa Ika-Apat Na Pwesto Noong 2017 sa Melodifestivalen 2016. Taong 2017, Naglahok Muli Siya Sa Melodifestivalen 2017 ng awiting "As I Lay Me Down", at nasa ika-anim na pwesto At Nag-Anunsyo ng 12 Point Sa Eurovision Song Contest 2017.
Galicia (Espanya)
Ang Galicia ay isang awtonomong pamayanan ng Espanya na matatagpuan sa hilagang-kanluran ng Peninsulang Iberiko. Hinahanggan ito sa hilaga ng Look ng Bizkaia, sa timog ng Portugal, sa kanluran ng Karagatang Atlantiko, at sa silangan ng Asturias at Castilla y León.
All Nippon Air Line
Ang All Nippon Air Line (楽園30000フィート―All Nippon Air Line) ay isang one-shot na manga na Hapon na sinulat at ginuhit ni Kei Azumaya. Nakalisensya ito sa Hilagang Amerika sa pamamagitan ng Digital Manga Publishing, na kung saan nailabas ang manga sa pamamagitan ng imprenta nitong Juné, noong Pebrero 26, 2008.
Kinilaw
Ang kinilaw ay isang putahe na gawa sa hilaw na pagkaing-dagat at paraan ng paghahanda ng pagkain na katutubo sa Pilipinas. Tinatawag din itong ceviche ng Pilipinas dahil kahawig nito ang ceviche ng Amerikang Latino. Para maging mas tumpak, isa itong uri ng pagluluto na dumidepende sa suka at mga katas ng asidikong prutas (karaniwan sitrus) para madenaturalisa ang mga sangkap, sa halip na putahe lang ito, dahil maaari ring kilawin ang karne at gulay. Malimit na kinakain ang kinilaw bilang pampagana bago ang ulam, o bilang kutkutin na sinasabayan ng alak. Tinatawag ding kilawin ang kinilaw, ngunit hindi dapat ito ipagkamali sa kilawin, isang ulam ng inihaw na karne sa Hilagang Pilipinas na magkaugnay ngunit magkaiba.
Paglalarawan
Ang pinakakaraniwang kinilaw ay kinilaw na isda na inihahanda sa paghalo ng hilaw na isda na ibinabad sa suka ng niyog o tubo na nagsisilbi bilang pampadenaturalisa at pampaasim para mapahusay ang lasa kagaya ng kalamansi, dayap, biasong, kamias, sampalok, hilaw na mangga, balimbing, at berdeng sinegwelas. Tinitimplahan ito ng asin at espesya kagaya ng paminta, luya, sibuyas, at sili (karaniwang siling labuyo o Thai). 147 kaloriya lamang ang nilalaman ng karaniwang porsiyon ng kinilaw na isda.
Upang maneutralisa ang malansang lasa at kaasiman bago ihain, karaniwang idinaragdag din ang mga kinatas mula sa ginadgad na laman ng tabon-tabon, dungon, o murang niyog. Ginagamit din sa halos parehong paraan ang mga ekstrakto mula sa balakbak ng mga puno ng sinegwelas o bakawan. Sa ilang rehiyonal na baryante, inilalagay rin ang gata, asukal, o kahit soft drink para mabawas ang asim.
Malimit na ginagamit ang mga sumusunod na isda: tanigue, malasugi (istiophoridae o isdang-ispada), tambakol, bangus, pating, at dilis. Kinikilaw rin ang mga ibang ulam kagaya ng hipon, pusit, kabibe, talaba, alimango, bihud ng salungo, damong-dagat, dikya, tamilok, at kahit larba ng uwang.
Dapat sariwa ang isda at nilinis nang mabuti upang maiwasan ang mga panganib sa kalusugan habang kinakain ang hilaw na pagkaing-dagat. Gayunman, kailangang ibanli ng ilan, kagaya ng pusit para lumambot ang laman.
Ensalada
Tumutukoy rin ang kinilaw sa mga putaheng gumagamit ng sariwang prutas at gulay na ibinabad sa suka at espesya, at kung ganoon, minsan tinatawag itong ensalada, isang salita mula sa wikang Kastila. Kabilang sa mga ginagamit na pagkain ang pipino, ampalaya, batang dahon ng kamote, batang papaya, pako, at puso ng saging.
Kasaysayan
Katutubo sa Pilipinas ang kinilaw. Sa pinaghukayan ng balangay sa Butuan (pinetsahang s. ika-10 hanggang ika-13 siglo PK), nahukay ang mga labí ng hiniwang tabon-tabon at buto ng isda na hiniwa sa paraang nagmumungkahi na kinubika ang mga ito, na ipinapahiwatig na hindi kukulangin sa isang libong taon gulang itong proseso ng pagluluto. Inilarawan din ito ng mga Kastilang kolonista at eksplorador sa Pilipinas, ang unang pagbanggit nito ay nasa Vocabulario de la lengua tagala (1613) bilang cqinicqilao at cquilao, isang Kinastilang pagbabay ng Bisayang pandiwa, kilaw ("kainin nang hilaw"), at isang kognado ng pag-uring hilaw. Kabilang sa mga ibang sangguniang nagbanggit nito ang Vocabulario de la lengua Pampanga en romance (1732) bilang quilao; at sa edisyong 1754 ng Vocabulario de la lengua tagala bilang quilauin.
Hindi kagaya sa mga ceviche ng Amerikang Latino na gumagamit ng mga katas ng sitrus (na hindi katutubo sa Kaamerikahan), ginagamit ng kinilaw ang kombinasyon ng suka at sitrus (katutubo sa tropikal na Asya), at iba pang asidikong katas ng prutas.
Mga pangalan at baryante ayon sa rehiyon
Ang ilan sa mga pinakamatandang umiiral na baryante ng kinilaw ay mula sa timog Kabisayaan at Hilagang Mindanao, kagaya ng kinilaw ng Cagayan de Oro (o minsan tinatawag na kinilaw de Oro) at binakhaw ng Dumaguete. Tuwirang inapo itong dalawa ng mga sinaunang paraan ng paghahanda ng mga Bisaya gaya ng makikita sa mga natuklas ng arkeolohiya sa Butuan. Itong dalawa ang mga orihinal na bersiyon na gumagamit ng tabon-tabon at dungon ayon sa pagkabanggit.
Sa ilang rehiyon ng Pilipinas, may mga lokal na espesyalidad o pangalan para sa kinilaw. Sa hilagang Pilipinas, lataven ang tawag ng mga Ivatan sa Batanes para sa kinilaw. Lataven a among (o lataven a amung) ang tawag nila sa kinilaw na isda. Sa timog Pilipinas, lawal ang tawag ng mga Tausug ng Sulu para sa kinilaw. Hindi kagaya ng mga ibang uri ng kinilaw, suka ang ginagamit sa lawal para hugasan ang isda, at sitrus na prutas at iba pang pampaasim ang ginagamit para madenaturalisa ang laman ng isda. Sa mga Sama-Bajau, kilala ito bilang kilau o kinilau at minsan ginagamit ang hilaw na mangga bilang pampaasim. Sa mga Maranao ng timog-kanlurang Mindanao, ang biyaring ay isang uri ng kinilaw na gawa sa maliliit na hipon. Isa itong paborito ng rehiyon at kapansin-pansin ito dahil karaniwang hinahanda ito habang buhay pa rin ang mga hipon.
Isang karaniwang paraan ng paghain ng kinilaw sa mga kapuluang Bisayas at Mindanao ang sinuglaw, isang kombinasyon ng kinilaw na isda (karaniwang tuna) at sinugba (inihaw na tiyan ng baboy).
Talasanggunian
Kaurian:Pagluluto Kaurian:Pagkain Kaurian:Lutuing Pilipino
Circello
Ang Circello (Campano: Ciorceglio) ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Benevento sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Napoles at mga 25 km hilaga ng Benevento at humigit-kumulang 700 m itaas ng antas ng dagat.
Ang Circello ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Campolattaro, Castelpagano, Colle Sannita, Fragneto l'Abate, Morcone, Reino, at Santa Croce del Sannio.
Mayflower, Arkansas
Ang Mayflower ay isang lungsod sa Kondado ng Faulkner sa gitnang Arkansas, Estados Unidos. Ang populasyon nito ay 2,234 katao ayon sa senso noong 2010.
Museo ng Orsay
right|thumb|300px|Ang Museo ng Orsay
Ang Museo ng Orsay (Pranses: Musée d'Orsay) sa Paris, Pransiya ay isa sa mga mahahalagang mga museo sa mundo. Itinatag ito noong 1986, may sukat na 57,400 m² at binisita ng may 3,200,000 katao noong 2007.
Santuwaryo ng Mahal na Ina ng Lourdes
Ang Santuwaryo ng Mahal na Inang Lourdes ay isang lugar na pumapalibot sa dambana o groto para sa Mahal na Ina ng Lourdes sa bayan ng Lourdes sa Pransiya. Ang lupaing ito ay pinag-aarian ng Simbahang Katoliko Romano, at may ilang mga gamit, katulad na ng mga gawaing debosyonal, mga tanggapan, mga pangangailangan ng mga maysakit na dumadalaw at ang mga tumutulong sa kanila. Ang Santuwaryo kasama ng mismong Grotto, ang mga kalapit na gripo na nagbibigay ng Tubig sa Lourdes, at ang mga opisina ng Tanggapang Medikal ng Lourdes, kasama na rin ang ilang mga simbahan at mga basilika. Ito ay may lawak na 51 hektarya, at kasama na ang 22 iba't ibang mga lugar ng pananampalataya. Mayroong mga anim na wika ang sanktuaryo: Pranses, Ingles, Italyano, Kastila, Olandes at Aleman.
Kasaysyan
Simula sa 11 Pebrero 1858, isang 14-taong gulang na magsasaka babae na nagngangalang Bernadette Soubirous ay umano'y nagkaroon ng karanasan sa isang serye ng mga pagpapakita ng isang babaeng bihis sa puti at may kulay-asul na sinturon sa paligid ng kanyang baywang, na sa kalaunan ipinakilala ang kanyang sarili bilang Imaculada Concepción, sa isang pangalan sa pamamagitan ng kung saan ang Birheng Maria ay nakilala.
Sa lupain na mga napapalibutan ng ilog ng Gave de Pau ay isang pagkakahayag ng mga bato na tinatawag na Massabielle, (mula sa masse vieille: "lumang bato"). Sa hilagang bahagi ng batuhan, na malapit sa tabing-ilog, ay isang kakaibang hugis na mababaw na lungga o yungib, kung saan ang mga pagpapakita ng birhen ay naganap.
Sa panahon ng pagpapakita, ang lupain na may kalayuan sa bayan ay ginagamit ng mga mamamayan ng maraming mga gawain gaya ng pagiging isang pastulan, kung saan puwedeng makakuha ng mga panggatong at imbakan ng basura. Ito ay nagkaroon ng paniniwalang bilang isang pangit o di-kanais-nais na lugar.
Ang Birheng Maria ay laging nagpapakita sa isang lugar, isang nakaungat sa mismong bahagi ng grotto, na kung saan mayroong isang di-karaniwang rosas ang tumutubo. Kasama sa mga utos ng Birheng Maria ay "Pumunta ka at uminom sa buka", "Pumunta ka sa mga pari na magpalagay ng isang kapilya rito", at "Papuntahin mo ang mga tao rito." Ang tatlong utos na ito ay nagpapatunay sa hindi nag-iibang pag-unlad ng Santuwaryo at sa mga gawain nito.
An pagmamayanang kagustuhan sa mga pagpapakita ay lumaki; at ang mga mapagsiyat na mga bumibisita ay nagimula ng palitan ng mga deboto mula sa mga napakalayong luray na napaparito dahil sa mga kakaibang mga kuwento ng pagpapakita at mga milagro.
ISang lokal na pari na si Abbe Dominique Peyramale, kasama ng obispong si Monsignor Bertand-Sévère Mascarou Lawrence ay nagdala ng grotto at ang mga lupaing nasa paligid nito sa comune noong 1861, 3 taong nakalipas ng mga pagpapakita ng Birhen. Agad-agad sila ay nagplano na sa pag-iiba ng lugar at para gawing itong madaling puntahan ng mga bisita, at nagsimulang magpatayo ng una sa mga simbahan, na ngayon ay tawag na Crypt.
Ang Crypt
Ang Crypt ay ang unng simbahan na natapos sa Santuwaryo.
Ang Upper Basilica
Ang Basilica ng Imakulada Concepcion, na mas kilala bilang ang Upper Basilica, ay ang pangalawa sa mga simbahan na natapos.
Basilica Rosario
Ang Basilica Rosario ay ang pangatlo sa mga simbahan na matapos. ito ay natapos noong 1899 at dinisenyo ng isang arkitektong nagngangalang Leopold Hardy.
Ang Koronadong Istatua at ang Rosary Square
Ang malawak na bukas na espasyo sa harap ng Basilica Rosario ay tinatawag na Rosary Square.
Ang Istatua ng Koronadong Birhen, mas kilala sa "Koronadong Istatua"(Prenses: La Vierge Couronnée), ay nakatatag sa Rosary Square mula sa Basilica Rosario at nakaharap sa pasukan.
Basilica sa Ilalim ng Lupa
Ang '''Basilica ni Sto. Pius X, kilala rin bilang ang Basilica sa Ilalim ng Lupa''', ay ang pinakamalaki at pinaka kontrobersiyal sa lahat ng mga simbahan sa Santuwaryo.
Simbahan ni Sta. Bernadette
Ang isa sa mga pinakabagong pangunahing lugar ng pananampalataya ay ang '''Simbahan ni Sta. Bernadette''' na naitatag noong 1988.
Kapilya ng Reconciliation
Ang Kapilya ng Reconciliation na dating sumasakop sa isang lugar na mas malayo, ay nasa pasukan ng Upper Estasyon ng Krus.
Bentiu
Ang Bentiu, na binabaybay rin bilang Bantiu, ay isang bayan sa Timog Sudan. Ito ang kabisera ng estado ng Northern Liech sa hilagang bahagi ng bansa. Matatagpuan ito sa Kondado ng Rukhona sa Northern Liech, malapit sa pandaigdigang hangganan nito sa Republika ng Sudan, 654 kilometro (406 milya) hilaga-kanluran ng Juba sa pamamagitan ng daan. Nakatayo ito sa katimugang pampang ng Ilog Bahr el Ghazal na naghihiwalay nito sa bayan ng Rukhona na nasa hilagang pampang ng ilog. Tinataya na ang populasyon nito ay 9,700 katao noong 2006. Noong 2010, tinatayang nasa 6,508 katao ang populasyon ng Bentiu.
Apocalypse Meow
{{Infobox animanga/Print ADV Manga Glénat Green Boat Magics }}
Ang Apocalypse Meow ay isang seryeng manga.
Kautusang Tagapagpaganap Bilang 464 ng Pilipinas
Ang Kautusang Tagapagpaganap Bilang 464 ay isang kontrobersiyal na kautusang tagapagpaganap (executive order) na inilabas sa Pilipinas noong 26 Setyembre 2005 ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo na hindi pinapahintulutan ang mga kasapi ng gabinete, mga heneral ng pulisya at militar, mga senyor na opisyal pambansang seguridad, at "ibang mga opisyal na maaaring itukoy ng Pangulo" na dumalo sa pandinig ng kongreso maliban kung papayagan ng Pangulo ang mga dadalo sa mga ganoong pandinig.
Nalikha ang kautusan ng dalawang opisyal ng militar na nagpakita sa pandinig ng Komite ng Senado sa Pambansang Pagtatanggol ukol sa Hello Garci scandal.