cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galbi
Mga uri
"maanghang buto-buto ng baboy" sa Korean.
Mga kawing panlabas
Kaurian:Barbecue Kaurian:Beef dishes Kaurian:Pork dishes
Bartolommeo Ligozzi
thumb| Mga Bulaklak, Prutas at isang loro ni Bartolommeo Ligozzi, 1688 Si Bartolommeo Ligozzi ay isang ika-17 siglong Italyanong pintor na dalubhasa sa inanimadong pagpipinta ng mga bulaklak at mga paksang kategoryal. Pamangkin siya ni Jacopo Ligozzi. Ipinanganak si Bartolommeo sa Verona at naging maunlad sa Florence noong taong 1620. Namatay siya sa edad na 76.
Mary Otis Stevens
Si Mary Otis Stevens (ipinanganak noong 1928) ay isang Amerikanong arkitekto na nagmula sa Cambridge, Massachusetts. Tinawag siya ng MIT Museum na "isa sa pinakamahalagang babaeng arkitekto sa Hilagang-silangan noong 1960s at 1970s".
Maagang buhay at edukasyon
Ipinanganak siya sa New York City, sa isang mayaman na pamilya na nagmula sa mga nangungunang pigura sa Rebolusyong Amerikano. Nag-aral si Stevens sa Smith College, kung saan nakatanggap siya ng degree sa pilosopiya noong 1949. Aktibo siya sa kilusang karapatang sibil sa panahon ng kanyang undergraduate na taon. Pinangungunahan niya ang isang panghabang buhay na pangako sa panlipunang at sibiko na aktibismo. Noong 1950, ikinasal siya kay William Vaughn Moody Fawcett. Si Stevens ay pumasok sa programa ng arkitektura sa MIT noong 1953, nagtapos sa isang SBArch noong 1956. Ang mga impluwensya niya sa MIT ay sina Alvar Aalto, Eero Saarinen, Kevin Lynch, at Buckminster Fuller, na isang kaibigan din ng pamilya. Ang iba pang mga impluwensya niya ay ang mananalaysay na si Samuel Eliot Morison, isang kamag-anak at itinuturing niyang tatay.
Karit
Ang karit ay maaring tumukoy sa mga sumusunod:
Mary Otis Stevens
Trabaho
Si Stevens ay nagtrabaho para sa The Architects' Collaborative (TAC) bago naglunsad ng isang kasanayan sa miyembro ng guro ng MIT na si Thomas McNulty noong 1956, na pinakasalan niya rin pagkatapos ng diborsyo noong 1958. Sina Stevens at McNulty ay magkasama na nagsanay hanggang 1969, nang itatag nila ang i Press Inc., isang publisher ng mga libro tungkol sa arkitektura at teorya ng lunsod, na pinalakad at pinamunuan ni Stevens hanggang sa pagkasira nito noong 1978. Itinatag din ni Stevens ang Design Guild noong 1975, isang kasanayan sa arkitektura na nakatuon sa adaptive reuse at sustainability.
Huling yugto ng buhay
Matapos ang pagkamatay ni Jesse Fillman noong 1991, isang abugado na pinakasalan niya noong 1978, binuwag na at itinigil ni Stevens ang Design Guild upang ipagpatuloy ang mga pag-aaral sa komposisyon ng musika sa Longy School of Music. Noong 2007, naibigay niya ang kanyang mga archive sa MIT.
Caccuri
Ang Caccuri ay isang komuna at bayan sa lalawigan ng Crotone sa Calabria, katimugang Italya.
Ito ang lugar ng kapanganakan ng Renasimyentong estadistang si Cicco Simonetta.
Kontrobersiya sa pagpapanibago ng prangkisa ng ABS-CBN
Tumutukoy ang kontrobersiya sa pagpapanibago ng prangkisa ng ABS-CBN sa 'di-pagpapanibago ng prangkisang pambatas ng ABS-CBN, isa sa mga pinakamatanda at pinakamakaimpluwensiyang kalambatan ng midya (media network) sa Pilipinas. Humantong ito sa pagkawalang-bisa ng prangkisa nito noong 4 Mayo 2020, at ang pansamantalang paghinto sa pag-brodkast ng kalambatan sa susunod na araw, makatapos itong atasan ng Pambansang Komisyon sa Telekomunikasyon (NTC) sa bisa ng isang kautusang cease and desist ("tumigil at huminto") na may kinalaman sa pagkawalang-bisa ng mismong prangkisa.
Mula 2014, humiling ang kalambatan sa pagpapanibago ng prangkisa nito sa bisa ng mga panukalang batas na nakabinbin sa Kapulungan ng mga Kinatawan, ngunit hindi ito inaksiyunan ng Ika-16, 17 at 18 Kongreso ng Pilipinas. Ibinandera ng mga grupong pangmidya sa Pilipinas, at ng midya sa labas ng bansa, ang kontrobersiya bilang isyu ng kalayaan ng pamamahayag dahil sa paulit-ulit na pagpuna ni Pangulong Rodrigo Duterte, na kung saan may supermayorya ang kaniyang mga kaalyado sa magkaparehong kapulungan ng Kongreso,  sa pamamahayag ng brodkaster. Dati rin niyang idineklara na hindi mapapanibago ang prangkisa nito.
Ang paghinto sa pagbrodkast ng ABS-CBN ay ang kauna-unahang beses na naghinto ang pagbrodkast nito mula pa noong 1986, kung saan nagbukas muli ito makatapos itong isara noong 1972 sa panahon ng batas militar. Nakabitin din ang seguridad ng 11,000 manggagawa ng ABS-CBN na mananatili ang kanilang mga trabaho habang panahon ng pandemya ng COVID-19 sa Pilipinas.
Pangangailangan ng prangkisa upang magpatakbo ng mga himpilan ng telebisyon at radyo
Ayon sa itinakda ng Batas Blg. 3846 o ang Radio Control Act, na itinakda noong 1932, kailangan ng mga kalambatang pambrodkast na kumuha ng prangkisang pambatas upang magpatakbo ng mga himpilan ng telebisyon at radyo, na karaniwang tumatagal ng 25 taon. Huling binigyan ang ABS-CBN, na unang itinatag noong 13 Hunyo 1946 at unang nagbrodkast sa telebsyon noong 23 Oktubre 1953, ng 25-taong pagpapalawig ng prangkisa nito noong 30 Marso 1995 sa bisa ng Batas Republika Blg. 7966 (ngunit kalaunang ipinatupad mula 4 Mayo 1995). Napawalang-bisa ito noong 4 Mayo 2020, na pinatilihan ng Kagawaran ng Katarungan.
Mga isyu sa kalayaan ng pamamahayag at demokrasya
Ipinagmamalaki ang Pilipinas bilang bansang may "pinakamalaya at pinakamasiglang pamamahayag" sa Asya,  kung saan itinuturing na tagapagbantay at “ika-apat na estado” ang midya, na nakatutulong sa pagpapanatili ng sistema ng kontrol at katatagan (checks and balances) na kinakailangan ng demokratikong pamamahala.
Sa kabila nito, palaging niraranggo ang bansa bilang isa sa mga pinakamapanganib na bansa sa mundo para sa mga mamamahayag. Noong Mayo 2020, bumaba ito sa ika-136 puwesto (sa 180 bansa) sa Pandaigdigang Talatuntunan ng Kalayaan ng Pamamahayag (World Press Freedom Index), mas mababa ng dalawang puwesto.
Binatikos ang kautusan ng pagsasara ng mga grupong pangmidya at samahang panlipunan bilang kawalan ng demokrasya, malayang pagpapahayag at kalayaan sa pamamahayag.
Naitala ng mga tagapagbantay sa midya tulad ng Reporters Without Borders, Center for Media Freedom and Responsibility, Amnesty International, Photojournalists' Center of the Philippines (PCP), Foreign Correspondents Association of the Philippines (FOCAP), at Consortium on Democracy and Disinformation (D&D) ang pagtaas sa mga sari-spring uri ng pag-atake laban sa pamamahayag mula noong nailuklok ang administrasyong Duterte noong 2016 – kung saan naging mga partikular na tudlaan ang Philippine Daily Inquirer, Rappler, mga organisasyon sa midya na 'di-kumikinabang tulad ng Vera Files at Philippine Center for Investigative Journalism, at ABS-CBN dahil sa pagbabalitang mapamintas sa administrasyon.
Nagpahayag ang karamihan sa mga tagapagbantay na ito kung saan inilagay ang pagpapatigil sa pag-brodkast ng ABS-CBN sa kontesksto ng mapamaraang pag-atake laban sa kalayaan sa pamamahayag sa Pilipinas. Inilagay din ito ng mga ilang grupo sa konteksto ng mga pag-atake at panggugulo na nakatuon sa mga nagbabatikos sa pamahalaan.
Merkado ng ABS-CBN
Kinikilala ang kalambatang pagbrodkast ng ABS-CBN bilang isa sa mga pinakamatanda at pinakamaimpluwensiyang kalambatan ng midya sa Pilipinas, na pinatatakbo ng pamilyang Lopez. Nanggagaling ang halos 50 hanggang 60 porsiyento ng kabuuang taunang kita ng grupo sa pagbebenta ng oras sa pagsasahimpawid ng mga ari-arian nito sa telebisyon at radyo sa mga tagapatalastas. Nanggagaling ang natitirang kita mula sa panininda sa pamamagitan ng pamamahagi ng mga kanal nito sa telebisyong de-kable at pandaigdig, pati na rin ang mga operasyon ng over-the-top platform services, at isang sentro ng libangang pampamilya sa Taguig. Ayon sa Komisyon sa Kompetisyon ng Pilipinas, kinontrol ng ABS-CBN Corporation ang "halos sa pagitan ng 31% at 44%" ng kabuuang merkado sa telebisyon ng Pilipinas pagsapit ng 2020.
Dating pagpapatigil ng brodkast sa ilalim ni Ferdinand Marcos
Sa loob ng 14 taong iyon, ipinagkaloob ang paggamit ng mga prekuwensya (maliban sa DZXL-AM, na ibinigay sa KBS/RPN bilang DWWW at ibinigay ang DZXL-TV sa National Media Production Center bilang DWGT-TV noong 1974) sa Banahaw Broadcasting Corporation (BBC) na pagmamay-ari ni Roberto Benedicto, isang katoto ni Marcos at may-ari ng plantasyon ng asukal, at inilunsad noong Nobyembre 4, 1973. Sa ilalim ng batas militar, nagbuo ang BBC ng monopolyong de facto kasama ng Kanlaon Broadcasting System/Radio Philippines Network (KBS/RPN), Intercontinental Broadcasting Corporation (IBC, nakmit noong 1975), at pagmamay-ari ng pamahalaan na Government Television/Maharlika Broadcasting System (GTV/MBS). Nasamsam din ang punong-himpilan ng kumpanya, ang ABS-CBN Broadcasting Center, at muling pinangalanang Broadcast Plaza upang magsilbi bilang punong-himpilan ng BBC, KBS/RPN, GTV/MBS at, mula 1980, ang Bureau of Broadcasts (BB).
Sa kalaunan, pinatasik si Marcos sa pamamagitan ng Rebolusyong EDSA ng Pebrero 1986. Ibinuwag ang BBC ng rebolusyonaryong pamahalaan na nangasiwa sa kalaunan at ibinalik angmga prekuwensya sa ABS-CBN noong Hulyo 1986 at ipinagpatuloy ang pagbobrodkast noong Setymbre 14, 1986.
thumb|Pag-rally ng suporta para sa ABS-CBN noong Hulyo 18, 2020
Relihiyong Proto-Indo-Europeo
Ang Relihiyong Proto-Indo-Europeo ang pinagpapalagay na relihiyon ng mga Proto-Indo-Europeo (PIE) batay sa pag-iral ng mga pagkakatulad sa mga diyos, kasanayang relihiyoso at mitolohiya ng mga taong Indo-Europeo. Ang rekonstruksiyon nito ay batay sa ebidensiyang linggwistiko gamit ang pamamarang komparatibo. Ang ebidensiyang arkeolohikal ay mahirap na magtugma sa anumang spesipikong kultura sa panahon ng maagang kulturang Indo-Europeo sa Chalcolithic. Ang ibang mga pakikitungo sa mitolohiyang Indo-Europeo ay posible na ang pinakilala ang hipotesis na tripunsiyonal ni Georges Dumézil.
Punong daigdig
Tila may isang paniniwala sa isang punong daigdigkung saan sa mitolohiyang Germaniko ay isang punong Abo (Norse Yggdrasil; Irminsul), sa Hinduismo ay isang punong banyan, sa Slaviko ay isang punong oak at sa mitolohiyang Celtic ay pungon hazel.
Dragon o Serpiyente
Ang isang karaniwang mito na matatagpuan sa halos lahat ng mga mitolohiyang Indo-Europeo ang isang labanan sa pagitan ng diyos at serpiyente ng dagat o halimaw ng dagat na nagwawakas sa pagpaslang ng isang serpiyente o halimaw. Ang mga ito ay kinabibilangan ng mga sumusunod: May mga katulad na kuwento rin sa ibang mga kapitbahay na mitolohiya: Anu or Marduk vs. Tiamat sa mitolohiyang Mesopotamian; Ra vs. Apep sa mitolihiyang Ehipsiyo; Baal or El vs. Lotan (may pitong ulong halimaw ng dagat) o Yam-Nahar sa Ugarit; Yahweh o Gabriel vs. Leviatan orRahab o Tannin sa mitolohiyang Hudyo. Si Hesus vs. Satanas (sa anyo ng isang serpiyente ng dragong may pitong ulo) Christ vs. Satanas, Saint George at ang Dragon sa mitolohiyang Kristiyano. Ang mito ay sumisimbolo sa isang labanan sa pagitan ng mga pwersa ng kaayusan at kaguluha (na kinakatawan ng serpiyente) at ang diyos o bayani ay palaging nagwawagi (maliban sa ilan gaya ng sa mitong Ragnarök ng mitolohiyang Norse). Ang mga aspetong serpiyente ay matatagpuan sa maraming mga diyos na pantubig gaya nina Poseidon, Oceanus, Triton, Typhon, Ophion, at ang Slavic Veles. Ito ay posibleng tinawag na *, o isang pangalang kognato sa *Velnos/Werunos o sa ugat na *Wel/Vel- (VS Varuna, na nauugnay sa serpiyenteng naga, Vala at Vṛtra, Slavic Veles, Baltic velnias), o "serpent" (Hittite Illuyanka, VS Ahis, Iranian azhi, Greek ophis and Ophion, and Latin anguis), or the root *dheubh- (Griyego Typhon atPython).
Araw
Ang nauugnay sa pagpaslang ng serpiyente o dragon ang mito ng "araw sa bato" ng isang bayaning mandirigmang diyos na humahati sa isang bato kung saan ang araw o bukang liwayway ay nakabilanggo. Ang gayong mito ay naingatan sa Rigvedic Vala, kung saan ang Usha at mga baka na ninakaw ni Panis ay binilanggo. Ito ay nauugnay sa ibang mga mito ng pagdukot sa mundong ilalim gaya ng mga mga misteryong Elueusinian na nauugnay kay Persephone, Dionysus at Triptolemus.
Ang mundo bilang isang katawan
May isang mito ng paglikha na kinasasangkutan ng mundong ginawa mula sa katawan ng isang higante. Ang mga elemento ng mito ay (1) *Yemós, ang kambal na (2) na pinagputol putol ni (3)*Mánu, na kanyang kapatid na lalake at pagkatapos ang mga bahagi ng katawan ng kambal ay ginamit upang (4) lumikha ng mundo ayon sa spesipikong pormula na "ang mga buto ang mga bato, ang kanyang dugo ang ginawang mga ilog at dagat, etc. Ang bawat entrada ay sinusundan ng isang orihinal na pinagmulan ng mito at pagkatapos ay isang lugar kung saan ito inilimbag. Marami sa mga reperensiya ay mula sa SBE = Sacred Books of the East, ed. ni Max Müller.
Magkapatid na lalake
Ang pagsisiyasat ng iba't ibang mga kuwentong Indo-Europeo ay nagpapakita na ang mga Proto-Indo-Europeo ay naniwalang may dalawang mga ninuno ng sangkatauhan: sina *Manu- ("Man"; Indic Manu; Germanic Mannus) at*Yemo- ("Kambal") na kanyang kambal.
Ibang mga mito
Ang ibang mga mito ay kinabibilangan ng:
Mga Mito ng paglikha Mga mitong sikliko Mga mitong kultura
Villapiana
Ang Villapiana (Calabres: Villapiène) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Cosenza sa rehiyon ng Calabria sa katimugang Italya
Heograpiya
Matatagpuan sa hilagang sulok ng lalawigan nito, malapit sa mga hangganan ng Calabria sa Basilicata, ang mga hangganan ng Villapiana ay sa mga munisipalidad ng Cassano all'Ionio, Cerchiara di Calabria, Francavilla Marittima, Plataci, at Trebisacce. Kasama sa munisipalidad ang mga nayon (mga frazione) ng Villapiana Lido at Villapiana Scalo, kapuwa nasa Baybaying Honiko.
Mitsuho Otani
Si Mitsuho Otani (大谷 みつほ, 大谷 允保) ay isang artista at personalidad sa telebisyon sa bansang Hapon. Ipinanganak siya sa Suzuka, Prepektura ng Mie. Siya ay kinakatawan ng ahensiyang Fujiga Office. Ipinahayag niya na sa kanyang blog noong Enero 1, 2009 na umalis siya sa San Music noong huling bahagi ng 2008.
Mga panlabas na link
Otani, Mitsuho Kaurian:Mga artista mula sa Hapon
Talaan ng mga lungsod sa Nigeria
Ito ay isang talaan ng mga lungsod sa Nigeria, isa sa mga bansa sa Kanlurang Aprika. Nahahati ang talaang ito sa dalawang pangunahing seksiyon: mga lungsod na nakaayos ayon sa alpabeto, at mga lungsod na nakaayos ayon sa populasyon.
Mga lungsod ayon sa alpabeto
thumb|Pambansang Asambleya ng Nigeria sa [[Abuja.]] thumb|Panoramang urbano ng [[Ibadan.]] thumb|[[Lagos, ang pangunahing lungsod ng bansa]] Ang mga lungsod na naka-madiin na salita ay kabilang sa labing-apat na pinakamatao sa bansa:
Talaan ng mga lungsod ayon sa populasyon
thumb|[[Lagos, ang pinakamalaking lungsod ng Nigeria.]] thumb|[[Kano]] thumb|[[Ibadan]] thumb|[[Lungsod ng Benin]] thumb|[[Port Harcourt]] thumb|[[Jos]] thumb|[[Ilorin]] thumb|[[Abuja, ang kabisera ng Nigeria]] thumb|[[Enugu]] thumb|[[Zaria]]
thumb|[[Aba, Abia|Aba]] thumb|[[Bauchi]] thumb|[[Abeokuta]]
thumb|[[Sokoto]] thumb|[[Osogbo]] thumb|[[Calabar]]
Duhat (paglilinaw)
Ang duhat ay maaaring tumukoy sa:
Talaan ng mga lungsod sa Nigeria
Talaan ng mga lungsod ayon sa populasyon
Ang seksiyong ito ay binubuo ng tatlong magkaibang talahanayan na may iba't-ibang uri ng pamayanan; isang talaan para sa mga itinakdang lungsod (na nagtatala ng populasyon sa loob ng mismong itinakdang hangganan ng lungsod), isang talaan para sa populasyon ng pook urbano, at isa pang talaan para sa populasyon sa mga kalakhang pook.
Mga itinakdang lungsod/bayan
Nakauri sa tatlong uri ang mga Niheryanong lungsod: ang "Metropolis" na may higit sa isang "Local Government Area" (LGA). Ang uring ito ay kadalasang binuo kapag hinati ang mga malaking munisipalidad sa mga mas-maliit na LGA, upang matulong sa mahusay na pangangasiwa at pamamahala, o kung lumaki ang mga maliit na bayan at sumama sa mga nariyan nang lungsod, o kapuwa; ang ila'y binuo rin kapag sumama ang mga pook urbano ng mga maraming LGA bunsod ng paglaki at ngayo'y itinakda nang husto bilang isang pamayanan. Isa pang uri ng pamayanan ay "Municipality", na isang LGA na itinakda nang husto bilang isang lungsod o bayan. Ang uring ito ay kadalasang pangkaraniwan ang laki, subalit umiiral din bilang iisang LGA ang ilang malaking lungsod. Ang ikatlong uri ng pamayanan ay ang "village", na sabay-sabay nakagrupo kasama ang ilang ibang nayon sa isang may kalakihang LGA.
Ang kasunod na talahanayan ay nagtatala ng itinakdang ininkorporadang lungsod sa Nigeria, na may populasyong hindi bababa sa 100,000 katao, tulad ng ipinahayag ng Nigerian National Population Commission sa pinagtatalunang pambansang senso ng 2006. Tumutukoy lamang ang talaan sa populasyon ng bawat lungsod sa loob ng kanilang mga hangganan, at hindi kasama ang ibang magkalapit na pamayanan o magkarugtong na mga pook-arrabal (suburban areas) sa loob ng mga urban agglomeration. Nakadiin ang mga lungsod kapag ito'y kabisera ng estado o bansa, at naka-italics kapag ito'y pinakamataong lungsod sa estado.
Mga pook urbano
Ang seksiyong ito ay nagtatala ng tuloy-tuloy na mga pook urbano sa Nigeria, na may populasyong hindi bababa sa 500,000. Ang mga numero rito ay kinuha mula sa isang pag-aaral ng Demographia na "World Urban Areas" noong 2016. Gumagamit ang Demographia ng mga mapa at retratong satelayt upang matantiya ang patuloy na urbanisasyon.
Mga wikang Berber
Ang wikang Berber o Amazigh (pangalan sa Berber: ⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜ, Tamaziɣt, Tamazight, binigkas bilang ) ay ang mga pamilyang wika ng magkatulad at magkalapit na magkarelasyon ng mga wika at diyalekto sa Hilagang Aprika.
Hipokratikong mukha
Ang Hipokratikong mukha (Ingles: Hippocratic face o Hippocratic facies ; Latin: facies Hippocratica) ay ang pagbabagong nagaganap sa mukha dahil sa naghihintay na kamatayan ng isang tao o nilalang, o matagalang pagkakasakit, labis na pagdumi, lubhang kagutuman, at mga katulad. Mapapansin sa mukha ng pasyente ang pagtulis o pagtalim ng pinisil na ilong, nakalubog na mga mata, humpak na mga pilipisan (binabaybay ding palipisan) o sintido, madarama rin ang panlalamig at pag-urong o pag-atras ng mga tainga, banat at tuyong balat sa noo, namumutla o kayumangging kutis, nakalaylay, mahina o nangangalay at malalamig na mga labi. Tinatawag itong Hipokratikong mukha dahil una itong nilarawan ni Hippocrates. Kaugnay ito ng cachexia.
Luserna San Giovanni
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
thumb| Simbahan sa San Giovanni. Ang Luserna San Giovanni (Oksitano: Luzerna e San Jan, Piedmontese: Luserna e San Gioann, Pranses: Lucerne Saint-Jean) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin sa rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan sa Val Pellice mga 45 km timog-kanluran ng Turin.
Ang Luserna San Giovanni ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Angrogna, Bricherasio, Torre Pellice, Bibiana, Lusernetta, Rorà, at Bagnolo Piemonte.
Kasaysayan
Hanggang sa isang pagsasanib noong 1872, ang San Giovanni at Luserna ay magkahiwalay na mga nayon. Ang Caffarel, isang Italyanong konglomeradon ng toskolate, ay itinatag sa bayan noong 1826.
Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod
Ang Luserna San Giovanni ay kakambal sa:
Kayoko Hoshino
Si Kayoko Hoshino (ipinanganak noong 1949, Kyushu, Japan) ay isang Hapon na gumagawa ng mga seramika. Si Hoshino ay unang nagkaroon ng interes sa mga seramika habang pinag-aaralan ang kasaysayan ng Europa sa Kyoto, ang kabisera ng seramika ng Japan. Ang kanyang trabaho ay humuhugot ng inspirasyon mula sa kalikasan. Sinabi niya ang tungkol sa kanyang proseso, "Madalas akong maglakad-lakad sa mga bundok sa paligid ng lugar na ito bilang pahinga sa pagitan ng mga sesyon ng pagtatrabaho, at madalas ay nasasabik akong ipahayag ang likas na kalawakan at pagiging monumental ng tanawin sa aking trabaho."
Mga likha
Cutout 11-2, 2011. Koleksyon ng Metropolitan Museum of Art (2015.442.3).
Artistikong Proseso
Pinagsasama ni Hoshino ang pula at puting luwad sa pamamagitan ng pagmamasa sa kanila hanggang sa mapansin niya na ang luwad ay lumilikha ng isang natatanging organikong porma. "Minsan sa sandali kapag nagmamasa ako napapansin ko na ang hugis ay maganda, na may kaibig-ibig na paggalaw," sabi niya. Sa pag-abot sa sandaling ito, gumagamit siya ng isang kagamitang kawad upang maihugis ng maayos ang ibabaw kasama ang mga contour ng luwad na katawan at upang maihubaran ang piraso para bigyang diin ang natural na anyo nito.
Keno
Si Keno, Joaquin Francisco Sanchez sa tunay na buhay, (1962) ay isang mang-aawit sa Pilipinas.
Triton (mitolohiya)
thumb|250px|Triton. Si Triton ay isang diyos ng dagat sa Mitolohiyang Griyego. Siya ay ang anak ni Poseidon at Amphitrite, diyos at diyosa ng dagat ayon sa pagkakabanggit. Si Triton ay nakatira kasama ang kanyang mga magulang, sa isang gintong palasyo sa ilalim ng dagat. Kalaunan ay madalas na siya ay inilalarawan bilang pagkakaroon ng conch shell na siya ay sasabog tulad ng isang trumpeta.
Si Triton ay kadalasang kinakatawan bilang isang merman, na may itaas na katawan ng isang tao at ang buntot na mas mababang katawan ng isang isda. Sa ilang oras sa panahon ng Greek at Roman, si Triton (s) ay naging isang pangkaraniwang termino para sa isang merman (mermen) sa sining at panitikan. Sa panitikang Ingles, ang Triton ay inilalarawan bilang mensahero o tagapagbalita para sa diyos na Poseidon.
Si Triton ng Lawang Tritonis ng Sinaunang Libya ay isang pangalan ng alamat ng mitolohiya na lumitaw at tinulungan ang Argonauts.
Teorya ng kategorya
Ang teoriya ng kategorya (category theory) ay isang sakop ng pag-aaral sa matematika na sumusuri sa abstraktong paraan ng mga katangian ng partikular na mga konseptong matematikal sa pamamagitan ng pagpopormula ng mga ito bilang kalipunan (o koleksiyon) ng mga obhekto at palaso (arrows) na tinatawag na morpismo, bagaman ang terminong ito ay mayroon ring spesipikong hindi kategoryang teoretikal na kahulugan, kung saan ang mga kalipunang ito ay sumasapat sa ilang mga tiyak na basikong kondsiyon. Maraming mga mahahalagang sakop sa matematika ay maaaring ipormula bilang mga kategorya at ang paggamit ng teoriya ng kategorya ay pumapayag ng maraming mga masalimuot at mahirap ng mga resultang matematikal sa mga larangang ito na maihayag at mapatunayan sa mas simpleng paraan kesa sa hindi paggamit ng mga kategorya.
Estasyon ng Valenzuela
Ang estasyong daangbakal ng Valenzuela ay isang ipapanukalang estasyon sa Pangunahing Linyang Pahilaga ng Pambansang Daambakal ng Pilipinas. Kung ang linya ng tren ay muling itatayo, ito ay matatagpuan sa loob ng lungsod ng Valenzuela.
Kasaysayan
Binuksan ang estasyong Valenzuela noong Marso 24, 1891 bilang Polo sa panahon ng kastila na binuo ng Ferrocarril de Manila-Dagupan. Ang mga serbisyo sa pagitan ng Meycauayan at Caloocan ay tumigil noong 1997.
Ang estasyon ay dapat na itinayo bilang isang resulta ng proyektong Northrail, isang muling pagtatayo ng linya mula sa Maynila hanggang Pampanga na kung saan ay bahagyang gamitin ang lumang kanang-daan. Ang proyekto ay nagsimula noong 2007, gayunpaman, ang konstruksiyon ay nahinto bagamat noong 2011. Ang masamang pamamahala ay hindi nagpatuloy kahit na matapos ang isang pag-renegotiation,    dahil sa China pagtawag sa tulong sa pag-unlad sa ibang bansa pondo para sa proyekto.
Ipapanumbalik
Ang estasyon na ito ay magiging isa sa mga unang 6 na estasyon ng Manila-Clark Railway o North-South Commuter Railway, isang mass transit railway mula Manila hanggang sa New Clark City. Inaasahan itong matapos sa 2021.
Hanji
papel na Korean o hanji ay ang pangalan ng tradisyonal na papel na gawang kamay mula sa Korea. Korea. Hanji ay ginawa mula sa kalooban na tahol ng Papel ng Mulberry, isang puno sa Korea na lumalaki ng mabuti sa mababato na bundok, na kilala sa Korean bilang dak. Ang mahalaga sa paggawa ng hanji ay ang uhog na lumalabas mula sa mga ugat ng Hibiscus manihot. Ang substansiya na ito ay tumutulong sa isuspinde ng mga indibidwal na fibers sa tubig.
Kate Crackernuts
Ang "Kate Crackernuts" (o "Katie Crackernuts") ay isang Eskoses na kuwentong bibit na kinolekta ni Andrew Lang sa Kapuluang Orkney at inilathala sa Longman's Magazine noong 1889. Pinamatnugot at muling inilathala ni Joseph Jacobs ang kuwento sa kaniyang English Fairy Tales (1890). Ang kuwento ay tungkol sa isang prinsesa na nagligtas sa kaniyang magandang kapatid na babae mula sa isang masamang enchantment at isang prinsipe mula sa isang sayang sakit na dulot ng pagsasayaw gabi-gabi kasama ang mga diwata. Ang kuwento ay inangkop sa isang nobela ng mga bata at isang dula sa entablado.
Hanji
Papermaking methods that originated in China migrated to Korea and were likely well-developed by the 6th century. These methods are similar to those used in Japan to make washi but differ in sheet formation techniques (traditional hanji is made in laminated sheets using the we bal method, which allows for multi-directional grain) and calendering (dochim is a method of pounding finished sheets to compact fibers and lessen ink bleed).
Paggagawa ng papel na pamamaraan na buhat sa Tsina ay lumipat sa Korea at ito ay mahusay na binuo ng ika-anim na siglo. Ang mga pamamaraan ay katulad sa mga ginagamit sa Japan upang gumawa ng washi pero nakakaiba ito sa mga pamamaraan ng pagpormasyon ng sheet.
Kate Crackernuts
Kuwento
Ang isang hari ay may anak na babae na nagngangalang Anne, at ang kaniyang reyna ay may anak na babae na nagngangalang Kate, na hindi gaanong kagandahan. (Ipinakikita ng mga tala ni Jacob na sa orihinal na kuwento ang dalawang babae ay tinawag na Kate at pinalitan niya ang pangalan ng isa sa Anne.) Nagseselos ang reyna kay Anne, pero mahal siya ni Kate. Ang reyna ay sumangguni sa isang henwife upang sirain ang kagandahan ni Anne, at pagkatapos ng tatlong pagsubok, ginaya nila ang ulo ni Anne sa ulo ng isang tupa. Binalot ni Kate ng tela ang ulo ni Anne, at lumabas sila upang hanapin ang kanilang kapalaran.
Natagpuan nila ang isang kastilyo ng isang hari na may dalawang anak na lalaki, na ang isa ay nagkakasakit. Ang sinumang nagmasid sa kaniya sa gabi ay misteryosong naglaho, kaya ang hari ay nag-alok ng pilak sa sinumang manood sa kaniya. Humingi si Kate ng tirahan para sa kaniyang sarili at sa kaniyang "may sakit" na kapatid, at nag-alok na bantayan siya. Sa hatinggabi, bumangon ang maysakit na prinsipe at sumakay. Si Kate ay palihim na sumakay sa kaniyang kabayo at nangolekta ng mga mani habang sila ay nakasakay sa kakahuyan. Isang luntiang burol kung saan nagsasayaw ang mga diwata ang bumukas para tanggapin ang prinsipe, at sumakay si Kate sa kaniya nang hindi napansin. Nakipagsayaw ang prinsipe sa mga diwata hanggang sa umaga bago nagmadaling bumalik.
Inalok ni Kate na panoorin ang prinsipe sa pangalawang gabi para sa ginto. Lumipas ang ikalawang gabi bilang una ngunit natagpuan ni Kate ang isang fairy baby sa burol. Nilaro nito ang isang wand, at narinig niya ang mga diwata na nagsabi na ang tatlong hagod ng wand ay magpapagaling kay Anne. Kaya't gumulong siya ng mga mani upang makagambala sa sanggol at kinuha ang wand, pagkatapos ay pinagaling ang kaniyang kapatid na babae.
Sa ikatlong gabi, sinabi ni Kate na mananatili lamang siya kung mapapangasawa niya ang prinsipe, at nang gabing iyon, naglaro ang sanggol sa isang ibon, tatlong kagat nito ang magpapagaling sa prinsipe na may sakit. Muli niyang ginulo ang sanggol gamit ang mga mani para makuha ito. Sa sandaling bumalik sila sa kastilyo, niluto niya ito, at ang prinsipe ay gumaling sa pamamagitan ng pagkain nito. Samantala, nakita ng kaniyang kapatid na lalaki si Anne at nahulog ang loob sa kaniya, kaya lahat sila ay nagpakasal - ang may sakit na kapatid na lalaki sa balon na babae, at ang balon ay nagpakasal sa may sakit na kapatid na babae.
Amélie Mauresmo
Amélie Mauresmo (isinilang Hulyo 5, 1979) ay isang Pranses manlalaro ng tennis, dating nangunguna sa talaan ng World Tennis Association (may ranggog World No. 1).
Keiko Saito
Si Keiko Saito (斉藤 慶子) ay isang artista at tarento sa bansang Hapon. Siya ay kinakatawan ng Ohta Production.
Proseso
Ang proseso (Kastila: proceso, Ingles: process) ay maaaring tumutukoy sa:
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2012
Ang Palarong Olimpiko sa Tag-init 2012, na pormal na Mga Laro ng XXX Olympiad at karaniwang kilala bilang London 2012, ay isang pandaigdigang palarong pampalakasan na ginanap mula 27 Hulyo hanggang 12 Agosto 2012 sa Londres, Gran Britanya. Ang unang kaganapan, ang yugto ng pangkat sa futbol ng kababaihan, ay nagsimula noong ika-25 ng Hulyo sa Milenyong Istadyum sa Cardiff, na sinundan ng pambungad na seremonya noong 27 Hulyo. May 10,768 mga atleta mula sa 204 mga Pambansang Lupong Olimpiko (NOCs) ang lumahok.
Kasunod ng isang bid na pinamumunuan ng dating kampeon ng Palarong Olimpiko na si Sebastian Coe at dating Alkalde ng Londres na Ken Livingstone, ang Londres ay napili bilang punong-abalang lungsod noong 6 Hulyo 2005 sa ika-117 na sesyon ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko (IOC) sa Singapore, kung saan natalo ang mga bid mula sa Moscow, New York City, Madrid, at Paris. Ang Londres ang naging unang lungsod na nagdaos ng modernong Olimpiko nang tatlong beses, dahil naging abala rin ito sa Palarong Tag-init noong 1908 at noong 1948.
Ang konstruksyon para sa palaro ay kinasasangkutan ng malaking pagpapaunlad, na may diin sa pagpapanatili. Ang pangunahing pokus ay isang bagong 200-ektarya (490-acre) na Liwasang Olimpiko, na itinayo sa isang dating lugar pang-industriya sa Stratford, Timog Londres. Ginagamit din ng palaro ang mga lugar na mayroon na bago ang bid.
Ang Mga Laro ay nakatanggap ng pangkalahatang papuri para sa kanilang samahan, kasama ang mga boluntaryo, ang militar ng British at pampasigla sa publiko ay pinuri lalo na. [15] [16] [17] Ang pambungad na seremonya, na nakadirekta ni Danny Boyle, ay tumanggap ng laganap na pag-akyat sa buong mundo, partikular na papuri mula sa publiko ng Britanya at isang minorya ng malawak na dumaraming mga pagpuna mula sa ilang mga social media sites. [18] [19] Sa Mga Palaro, si Michael Phelps ay naging pinaka pinalamutian na atleta ng Olympic sa lahat ng oras, nanalo ng kanyang ika-22 medal. [20] Ang Saudi Arabia, Qatar, at Brunei ay pumasok sa mga babaeng atleta sa kauna-unahan, kaya't ang bawat kasalukuyang karapat-dapat na bansa ay nagpadala ng isang babaeng katunggali sa kahit isang manlalaro ng Olimpiko. [21] Kasama sa boksing ng kababaihan sa kauna-unahang pagkakataon, sa gayon ang Mga Laro ay naging una kung saan ang bawat isport ay may mga babaeng kakumpitensya. [22] [23] [24] Ito ang pangwakas na Larong Olimpiko sa ilalim ng panguluhan ng IOC ng Belgian na si Jacques Rogge, na humalili sa Aleman na si Thomas Bach sa susunod na taon.
Ang pangwakas na medalya tally ay pinangunahan ng Estados Unidos, na sinundan ng China at nag-host ng Great Britain. Maraming mga rekord sa mundo at Olimpiko ang itinakda sa mga laro. Kahit na mayroong maraming mga kontrobersya, ang mga laro sa 2012 ay itinuturing na matagumpay sa pagtaas ng mga pamantayan ng kumpetisyon sa gitna ng mga bansa sa buong mundo, naka-pack na mga istadyum at maayos na samahan. Bukod dito, ang pagtuon sa palakasan sa palakasan at post-game venue na pagpapanatili ay nakita bilang isang plano para sa hinaharap na Olimpiko.
Proseso ng Pag-bid
Pagsapit ng 15 Hulyo 2003, ang deadline para sa mga interesadong lungsod na magsumite ng mga bid sa International Olympic Committee (IOC), siyam na lungsod ang nagsumite ng mga bid upang i-host ang 2012 Summer Olympics: Havana, Istanbul, Leipzig, London, Madrid, Moscow, New York City, Paris, at Rio de Janeiro. [25] Noong 18 Mayo 2004, bilang isang resulta ng isang marka ng teknikal na pagsusuri, binawasan ng IOC ang bilang ng mga lungsod sa lima: London, Madrid, Moscow, New York at Paris. [26] Ang lahat ng limang ay nagsumite ng kanilang mga file ng kandidato noong ika-19 ng Nobyembre 2004 at binisita ng pangkat ng inspeksyon ng IOC noong Pebrero at Marso 2005. Ang bid sa Paris ay nagdusa ng dalawang mga pag-aataya sa pagbisita sa inspeksyon ng IOC: maraming mga welga at demonstrasyon na magkakasabay sa mga pagbisita, at isang ulat na ang isang pangunahing kasapi ng pangkat ng bid na si Guy Drut, ay haharapin sa mga paratang sa sinasabing tiwaling pampulitika na pampinansyal na pananalapi.
Sa buong proseso, ang Paris ay malawak na nakikita bilang paborito, lalo na dahil ito ang pangatlong bid nito sa mga nakaraang taon. Ang London ay una nang nakita bilang nahuli sa likod ng Paris ng isang malaking margin. [28] Ang posisyon nito ay nagsimulang pagbutihin pagkatapos ng appointment ni Lord Coe bilang bagong pinuno ng London 2012 noong 19 Mayo 2004. [29] Sa huling bahagi ng Agosto 2004, ang mga ulat ay hinulaang isang tali sa pagitan ng London at Paris. [30]
Noong ika-6 ng Hunyo 2005, inilabas ng IOC ang mga ulat ng pagsusuri para sa limang mga lungsod na kandidato. Hindi sila naglalaman ng anumang mga marka o ranggo, ngunit ang ulat para sa Paris ay itinuturing na pinaka positibo. Ang London ay malapit sa likuran, na isinara ang halos lahat ng puwang na sinusunod ng paunang pagsusuri noong 2004. Ang New York at Madrid ay nakatanggap din ng napaka positibong pagsusuri. [31] Noong 1 Hulyo 2005, nang tanungin kung sino ang mananalo, sinabi ni Jacques Rogge, "Hindi ko mahuhulaan ito dahil hindi ko alam kung paano iboboto ang mga miyembro ng IOC. Ngunit ang pakiramdam ng aking gat ay sinabi sa akin na ito ay malapit na. Marahil ay darating ito. hanggang sa isang pagkakaiba-iba ng sabihin sampung mga boto, o marahil mas mababa. "[32]
Noong ika-6 ng Hulyo 2005, ang panghuling pagpili ay inihayag sa ika-117 na IOC Session sa Singapore. Ang Moscow ay ang unang lungsod na tinanggal, na sinundan ng New York at Madrid. Ang panghuling dalawang contenders ay ang London at Paris. Sa pagtatapos ng ika-apat na pag-ikot ng pagboto, nanalo ng karapatan ang London na mag-host ng 2012 Game na may 54 boto hanggang 50.
Ang mga pagdiriwang sa London ay maikli ang buhay, na napunan ng mga bomba sa sistema ng transportasyon ng London mas mababa sa 24 na oras pagkatapos ng anunsyo.
Istadyum ng Londres
thumb|right|300px|Istadyum ng Londres
Logo
Ito ang unang pagkakataon na ang magkatulad na ganap na logo ay gagamitin para sa mga palarong Olimpiko at Paralimpiko.
Ang logo ay ang una sa paggamit sa mga iba't ibang kulay sa kasaysayan ng Olimpiko. Ang mga pamantayang kulay ay luntian, madyenta, kahel at bughaw; gayumpaman ang logo ay dapat isinakatawan sa pagkakasamu't-sari ng mga kulay, kabilang ang Watawat ng Unyon upang isulong ang seremonya ng paglilipat. . Ang pagkalubay ng logo ay nabibigyan din ng mga pagkakataon ng mga nagtataguyod na maisakatawan ng kanilang mga korporadong kulay sa bersyong pansarili, tulad ng Lloyds TSB, British Airways at Adidas.
900px|center|frame|Ang [[Palarong Paralimpiko sa Tag-init 2012|Paralimpikong logo (malayong kaliwa) at mga iba't ibang opisyal na pinagsamang kulay para sa pangunahing disenyo ng logo ng Wolff Olins.]]
Mga kasali
[[File:2012 Summer olympics team numbers.svg|thumb|300px|Bilang ng mga kalahok bawat bansa
Humigit kumulang 10,500 atleta mula sa 204 na Pambansang Lupong Olimpiko (NOC) na inaasahang sasali, na kung saan ay hihigit kaysa Palarong Olimpiko sa Tag-init 1948 sa London at Palarong Komonwelt 2002 sa Manchester bilang pinakamalaking palarong palakasan na naganap sa Nagkakaisang Kaharian.
Palakasan
Mayroong itinatampok na 26 na palakasan at kabuuang 39 na disiplina ang Palarong Olimpiko sa Tag-init 2012:
Sa unang pagkakataon, isinama sa programa ang boksing para sa mga babae, na may 36 na atletang kalahok sa tatlong magkakaibang antas ng bigat. Mayroong espesyal na dispensasyon para payagan ang ilang pangyayari sa pamamaril, kung saan ay magiging ilegal sa ilalim ng Batas Pambaril sa NK. Sa Tenis, ibinalik muli ang magkahalong dalawahan sa programang Olimpiko sa unang pagkakataon simula noong 1924.
Rafael Banquells
Si  Rafael Banquells Garafulla  (Hunyo 25, 1917 sa Havana, Cuba – Oktubre 27, 1990 sa Lungsod ng Mehiko, Mehiko) ay isang aktor at direktor mula sa Cuba.
Palarong Olimpiko sa Tag-init 2012
Palakasan
Kahit na tinanggal na ang mga palakasang demonstrasyon pagkatapos ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 1992, may mga espesyal na patimpalak para sa mga hindi olimpikong palakasan na maaaring ganapin habang isinasagawa ang laro, tulad na lamang ng Patimpalak sa Wushu sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2008. Mayroong ilang pagtatangka na magkaroon ng Twenty20 cricket, at palakasan sa netball na kasabay lamang sa Larong 2012, subalit hindi ito naging matagumpay.
Kalendaryo
Inilabas ang huling opisyal na gagawin sa palaro noong 15 Pebrero 2011.
San Francisco, Surigao del Norte
Ang Bayan ng San Francisco ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Surigao del Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng San Francisco ay nahahati sa 11 na mga barangay.
Imperyong Mughal
Ang Imperyong Mughal, (Persa (Persian): دولتِ مغل) ay isang imperyong mongol na namuno sa kanyang malaking nasasakupang teritoryo sa karamihan ng Subkontinenteng Indiyano, na dating kilala bilang Hindustan, at ilang bahagi ng Afghanistan at Persiya, sa pagitan ng 1526 at 1707.
Diyos ng kalagayan ng panahon
Ang diyos ng panahon o diyos ng kalagayan ng panahon ay isang diyus-diyosan sa mitolohiya na may kaugnayan sa kababalaghan ng kalagayan ng panahon na katulad ng kulog, kidlat, ulan at hangin. Karaniwang silang tampok sa mga relihiyong politeisko, na kadalasan bilang pinuno ng mga panteon.
Patakaran sa bisa ng Pilipinas
Ang patakaran sa bisa ng Pilipinas ay nakapaloob sa Batas Komonwelt Blg. 613, na tinatawag ding Batas sa Pandarayuhan ng Pilipinas, at ilan pang batas na nagsusog dito. Magkasama itong ipinapatupad ng Kagawaran ng Ugnayang Panlabas at Kawanihan ng Pandarayuhan, bagaman ang mga pagbibigay ng bisa ay tanging kapangyarihan ng Kawanihan ng Pandarayuhan.
Diyos ng kalagayan ng panahon
Ang mga diyos ng bagyo ay nilalarawan bilang humahawak ng kulog at ng kidlat. Karaniwan silang mga lalaki, makapangyarihan at bugnuting mga pinuno. Halimbawa ng mga ito ang mga diyus-diyosang Indo-Europeo na hinango mula sa Dyeus na Proto-Indo-Europeo, at ng diyos ng bagyo ng Sinaunang Malapit sa Silangan na si Teshub/Hadad/Yahweh, na ang mas nahuhuling pangalan ay naging angkop na pangalan ng Diyos ng Israel sa kaharian ng Judah noong Panahon ng Bakal.
Patakaran sa bisa ng Pilipinas
Sa pangkalahatan, ang mga dayuhang mamamayan na nagnanais na makapasok sa Pilipinas ay nangangailangan ng bisa, liban na lang kung:
Programang nagpapaubaya ng bisa
Inilunsand ng Pilipinas ang programang magpapaubaya ng bisa sa ilalim ng Kautusang Tagapagpaganap Blg. 408. noong Nobyembre 9, 1960 sa ilaim ng Pangulong Carlos P. Garcia. Habang ang Kawanihan ng Pandarayuhan ang nagbibigay ng bisa, pinangangasiwaan naman ng Kagawaran ng Ugnayang Panlabas ang programa, na siyang nagpapanatili ng talaan ng mga bansang maaari lumahok dito. Sumusunod ito sa panuntunang, ang mga mamamayan ng mga bansang may ugnayang diplomatiko sa Pilipinas at hindi kasama sa mga bansang pinaghihigpitan ng Kagawaran ang mga mamamayan ay maaaring makapasok sa Pilipinas nang walang bisa. Ang mga mamamayang pinahihintulutang makapasok ng walang bisa ay dapat may pasaporteng may bisa pa ng di-bababa sa anim na buwan matapos ang kabuuang panahon na kanilang gugugulin sa Pilipinas.
Diyos ng kalagayan ng panahon
Ang Indo-Europeong diyos ng bagyo ay paminsan-minsang inaakala o inilalarawang bukod pa sa namumunong diyos ng langit. Sa ganitong mga kaso, mayroon siyang mga pangalan na nakahiwalay sa etimon na "Dyeus", na maaaring Perkwunos o Taranis.
Patakaran sa bisa ng Pilipinas
Programang nagpapaubaya ng bisa
Noong Huyo 1, 2013, sinimulang ipatupad ng Kawanihan ang pinalawig na pagpapaubaya ng bisa sa mga mamamayang saklaw ng mula sa 21 hanggang 30 araw, sa pag-asang payayabungin nito ang turismo. Ganap na mapapatupad ang programa sa Agosto ng naturang taon. Maaaring manatili hanggang dalawang buwan, bawat pagpapalawig ngunit di-dapat humigit sa kabuuang dalawang taon ang mga mamamayang di-saklaw ng pinalawig. Maaari pang manatili ng isang buwan bawat pagpapalawig ngunit di-lalagpas sa kabuuang anim na buwan at ang mga dayuhang nangangailangan ng bisa, kailangan din nilang magpakita na sila'y may tiket ng kanilang palabas na paglalakbay.
Iminungkahi naman noong Marso 2015 na palawigin ang pagpapaubay sa pangangailangan ng bisa sa mga mamamayan ng India at Tsina.
Alchemilla vulgaris
Ang alkemilyang bulgar, alkemilyang bulgaro, o alkemilyang bulgaris (mula sa pangalang pang-agham na: Alchemilla vulgaris ) ay isang uri ng halamang yerba. Isa ito sa mga halamang tinatawag na lambong ng babae (Lady's mantle sa Ingles) na kabilang sa mga alkemilya, na mahalaga sa mga hinekolohikal na paggamit, partikular na sa labis na pagdurugo sa panahon ng pagreregla at pangangati sa puki. Nakapipigil ito ng pagdurugo at mayaman sa mga tanin (tannin). Naging isang tanyag na panghilom ng mga sugat ito noong mga panahon ng digmaan sa Kanluraning mundo noong mga ika-15 at ika-16 na daantaon. Nagagamit ang mga bahagi nito (pinatuyo o sariwa) bilang mga pamahid at tintura, na mainam sa paglulunas ng pagtatae, gastroentiris, malakas na pagreregla, pananakit sa pagreregla, at pangkontrol o pagpapanatili sa regular na siklo ng pagreregla. Dahil malamig sa pandama, nagagamit din itong pang-alis ng mga pamamaga at mga impeksiyon.
Sagñay
thumb|279x279px|Ang baybayin ng Nato na isa sa mga pinakapopular na panturistang pook ng bayan. Ang Bayan ng Sagñay ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Camarines Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
The Beatles
Ang The Beatles ay isang banda na galing sa Liverpool, Britanya. Nagsimula ang banda noong 1962 at bumuwag noong 1970. Kabilang sa banda sina John Lennon, Paul McCartney, George Harrison at Ringo Starr. May higit na sa dalawandaang kanta ang kanilang nagawa. Sila ay isa sa mga pinakasikat na banda sa buong mundo.
Potosintesis
thumb|Plagiomnium affine laminazellen.jpeg|Ang potosintesis ay nagaganap sa mga [[kloroplasto]] Ang potosintesis ay ang pamamaraang ginagamit ng mga halamang may kloropila sa kanilang mga selula. Dahil sa pamamaraang ito, nagagamit ng mga halaman ang enerhiya ng liwanag upang maging enerhiyang kemikal, na kinakailangan sa pagbuo ng mga kompawnd o mga kompuwestong hindi organiko. Isang halimbawa nito ang pagbuo ng karbohidrato mula sa karbong dioksido at tubig, na nasusundan ng pagpapakawala ng oksiheno.
Estasyon ng Ogose
Ang Estasyon ng Ogose (越生駅) ay isang estasyon ng daangbakal sa Ogose, Saitama, Hapon, na parehong pinangangasiwaan ng Kompanya ng Daangbakal sa Silangang Hapon (JR East) at Daangbakal ng Tobu.
Linya
Sineserbisyuhan ng Estasyon ng Ogose ang Linya ng Hachikō sa pagitan ng at, at bumubuo ng hangganan ng 10.9 km haba ng Linya ng Ogose ng Tōbu mula sa.
Balangkas ng estasyon
Naglalaman ang estasyon ng dalawang (Tobu at JR East) pulo ng plataporma na parehong sumeserbisyo sa dalawang daangbakal. Makikita rin ang isang karagdagang daangbakal sa silangang bahagi ng mga plataporma.
History
Binuksan ang estasyon ng JR East (dating JNR) noong 15 Abril 1933. The Tobu station opened on 16 December 1934.
Mula 17 Marso 2012, pinasimulan ang palabilangan ng estasyon ng Linya ng Ogose ng Tobu, na may "TJ-47".
Estadistika ng pasahero
Noong taong 2010, tinatayang 741 pasahero araw-araw ang gumagamit ng estasyon ng JR East (mga sumasakay na pasahero lamang). Noong 2010 rin, tinatayang 4,221 pasahero araw-araw ang gumagamit ng estasyon ng Tobu.
Marsmalow
thumb|right|Isang piraso ng puting marsmalong nakatuhog sa isang patpat at iniihaw ng bahagya. Ang marsmalow o marsmalo (mula sa Ingles na marshmallow ) ay isang uri ng kakaning malambot at matamis.
Ang isang marikit tradisyonal at popular sa Estados Unidos ay ang mga inihaw na marshmalows, luto sa isang sunog o iba pang mapagkukunan ng apoy. Halaman ng masmelow A ay nakalagay sa dulo ng isang stick o tuhog at nainitan mabilis. Lumilikha ito ng isang caramelized na tinapay na may isang likido layer, tunawin sa ilalim. Alinsunod sa mga indibidwal na kagustuhan, ang init inilapat maaaring mag-iba mula sa isang bahagyang Browning sa pagkasunog ng mga panlabas na layer at maaaring kinakain halaman ng masmelow purong kabuuan o lamang ang "talukab", at ang mga natitirang purong muli. Ang isa pang pagkakaiba-iba ay upang ubusin ang marshmalows na may biskwit tsokolate sa pagitan ng mga uri ng krema-kraker.
Taghiyawat
Ang taghiyawat (Ingles: pimple, acne), na nakikilala rin bilang akne, ay isang uri ng pamamaga ng balat na sanhi ng impeksiyon sa glandulang malangis. . Karaniwan itong parang mga pulang butlig o maiitim na mga tuldok sa mukha.
Proseso ng paglitaw ng taghiyawat
Ang mga taghiyawat ay lumilitaw kapag tinubuan ng mikrobyong tinatawag na Propionibacterium acnes (P. acne) ang balat ng tao na pawisin, madumi, may labis na paggawa ng langis, at may pagbabara ng mga maliliit na mga butas ng balat, na kaakibat ng mga tumutubong buhok na manipis at maliliit. Nagmumula ang langis ng balat mula sa malapit na lugar na kinalalagyan ng dulo ng buhok (polikula ng buhok) sa loob ng balat.
Mga uri ng taghiyawat
Kabilang sa mga uri ng taghiyawat ang mga puting ulo (mga closed comedone, mga white head), mga itim na ulo o pekas (mga open comedone, mga black head), ang mga pustula (mga pustule, mga taghiyawat na mapula at nagnanana).
Panahon ng taghiyawat
Kabilang sa mga normal na panahon sa buhay ng tao ang pagkakaroon ng taghiyawat, partikular na ang panahon ng pagdadalaga ng isang babae at ang panahon ng pagbibinata ng isang lalaki. Mayroon namang mga tao na nagsasabing ang pagkakaroon ng taghiyawatay dahil sa pagkain ng mga pagkaing mamantika o ng maraming mga tsokolate.