cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucrecia Kasilag
Mga parangal na natanggap
Natanggap din niya ang Presidential Award of Merit as Woman Composer noong 1956, Presidential Award of Merit at gold medal for leadership and outstanding contribution sa musika at sining noong 1960, Republic Cultural Heritage Award para sa ginawa niyang “Toccata for percussions and winds” noong 1960 at “Misang Pilipino” noong 1960 at 1966, Patnubay ng Sining at Kalinangan Award ng Lungsod ng Maynila noong 1954 at 1973 at Outstanding Filipino Award for the Arts ng Philippine Jaycee International noong 1991.
Kamatayan
Pumanaw si Lucrecia Kasilag noong Agosto 16, 2008 sa Paco, Manila sa edad na 90.
Islam sa Asya
Nagsimula ang Islam sa Asya noong buhay pa si Muhammad. Noong 2020, tinatayang nasa 1.3 bilyong Muslim ang naninirahan sa kontinente, o lagpas 60% ng kabuuang populasyon ng mga Muslim. Pinangungunahan ito ng Indonesia, Pakistan, India, at Banglades, gayundin ang mga bansa sa Kanluran (kabilang na ang Gitnang Silangan), Gitna, Timog, at Timog-silangang Asya. Simula pa noong umusbong ang relihiyon sa Tangway ng Arabia, maraming mga Muslim ang nanirahan sa kontinente sa malaking bahagi ng kasaysayan nito.
Kasaysayan
Ang Daang Sutla, bukod pa sa iba pang mga mahahalagang daanang pangkalakal na kumokonekta sa Europa at Asya, ang naging daan upang mabilis na kumalat ang relihiyon sa malaking bahagi ng mundo.
Suportado ng pamilya Barmakid ang Rebolusyong Abbasid laban sa Kalipatong Umayyad at kay As-Saffah. Naging dahilan ito upang magkaroon si Khalid ibn Barmak ng impluwensiya, bukod pa sa pagiging bisir (vizier) para sa kalipa (caliph) na si al-Mahdi (nanungkulan ) ng kanyang anak na si Yahya ibn Khalid (namatay ), na naging tutor din ni Harun al-Rashid (nanungkulan ). Matataas ang mga puwesto ng mga anak ni Yahya na sina al-Fadl at Ja'far sa ilalim ni Harun. Marami sa mga Barmakid ang sumuporta sa mga agham, na nagpabilis sa pagpasok sa mundong Arabo ng mga agham mula India sa pamamagitan ng kalapit na Pamantasan ng Gundishapur. Sinuportahan nila ang mga akademikong tulad nina Gebir at Jabril ibn Bukhtishu. Sila rin ang kinikilalang unang nagpagawa sa isang pagawaan ng mga papel sa lungsod ng Baghdad. Ipinakita sa Isang Libo't Isang Gabi ang kapangyarihan na ito ng mga Barmakid; nagpakita ang bisir na si Ja'far nang ilang beses sa mga kuwento, gayundin sa isang kuwentong nagpasikat sa katagang "barmesidang pagdiriwang" (barmecide feast, maraming ipinangako pero walang resulta).
"Kilala natin si Yaḥyā ibn Khālid al-Barmakī (namatay ) bilang isang tagasuporta ng mga manggagamot at, partikular na sa, mga salin ng mga gawang pangmedisina sa Hindu papuntang Arabo at Persyano. Malamang sa malamang, gayunpaman, ginawa niya ang mga ito sa paligid ng korte ng kalipato sa Irak, kung saan, sa utos ni Hārūn ar-Rashīd, isinalin ang mga aklat na yon sa wikang Arabo. Ibig sabihin, nilampasan nila ang [mga lugar ng] Khurāsān at Transoxiana sa paglipat ng kaalamang ito mula India papuntang Islam, kahit na, hindi maitatangging nanggaling ang ganitong pagtingin ni Barmakī sa kultura sa kanilang lupaing pinagmulan, hilagang Apganistan, at nanggaling naman ang interes sa medisina ni Yaḥyā al-Barmakī mula sa isang tradisyon ng [kanilang] pamilya na hindi na ngayon matukoy."
Marami sa mga unang gobernador ng kalipato ay Barmakid. Itinatag ni Khalid ibn Barmak ang Mansura sa Sindh gayundin ang Baghdad. Naging gobernador naman ng ngayo'y Aserbayan ang anak niya.
Demograpiya
Paalala: ang mga estadistikang makikita sa baba ay mga pagtataya mula sa iba't-ibang sanggunian (madalas ang ulat ng International Religious Freedom ng Estados Unidos). Ibig sabihin, posibleng hindi ito sumasalamin sa aktwal na bilang ng mga Muslim sa naturang lugar. Posible ring iba-iba ang mga taon ng pagtataya para sa bawat lugar. Nakahilis ang mga teritoryo o dependensiyang nakalista sa baba.
Lansangang N5 (Pilipinas)
Ang '''Pambansang Ruta Blg. 5 (N5''') ay isang bahagi ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas. Dumadaan ito sa mga lalawigan ng Capiz at Iloilo.
Santissima Trinità a Via Condotti
thumb thumb| Ang bahagi ng kisame sa simboryo. thumb| Loob. Ang Santissima Trinità a Via Condotti o Santissima Trinità degli Spagnoli ay isang simbahan sa Roma sa simula ng via Condotti sa distrito ng Campo Marzio. Ito ay isa sa mga pambansang simbahan ng Espanya sa Roma.
Tanah Lot
Ang Tanah Lot, na nangangahulugan ng "Lupain sa Dagat", ay isang pormasyon ng bato na matatagpuan malayo sa pampang sa lalawigan ng Bali sa bansang Indonesia. Ito ay may talampas at sa itaas nito ay matatagpuan ang templo ng Tanah Lot o Pura Tanah Lot. Napabilang sa 2000 World Monuments Watch ang Tanah Lot.
Lokasyon
Matatagpuan ang Tanah Lot sa 13 kilometro sa kanluran ng Tabanan sa nayon ng Beraban Kediri Tabanan District. Ito ay tinatayang 30 kilometro mula sa paliparan ng Ngurah Rai sa Denpasar. Ang Tanah Lot ay dating bahagi ng pangunahing lupain ng Bali subalit dahil sa erosyon o pagguho ng lupa, ito ay napahiwalay. Ito ay kilala na isang lugar kung saan magandang panoorin ang paglubog ng araw kaya ito ay malimit puntahan ng mga turista tuwing hapon.
Templo ng Tanah Lot
Sa itaas ng talampas ng Tanah Lot at 300 metro malayo sa pampang ay matatagpuan ang Pura Tanah Lot o Templo ng Tanah Lot. Ito ay isang templo na Hindu na nakatuon sa mga diyos ng dagat. Ito ay isang kumplikadong istruktura na gawa sa kahoy may hugis na parang tulay. Ito ay nakaharap sa dagat. Pinaniniwalaang nagawa ang templo noong ika-labinglima at ika-labinganim na siglo sa pamamagitan ng isang nirerespetong taong relihiyoso sa Bali na nagngangalang Dang Hyang Nirartha.
Alamat ng Tanah Lot at Templo ng Tanah Lot
Pinaniniwalaan na si Dang Hyang Nirartha ang gumawa ng tatlong templo sa mga nayon ng Bali kung saan nakalaan para kay Brahma ang templo na nasa hilaga, kay Vishnu ang templo na nasa gitna at para kay Shiva ang templo na nasa timog. Siya ay kilala bilang isang lalaki na nagtataglay ng makapangyarihang supernatural na lakas sa larangan ng mitolohiya ng Bali. Habang naglalakbay sa katimugang baybayin ng Bali sa nayon ng Beraban, nakita ni Dang Hyang Nirartha ang Gili Beo, isang maliit na isla na gawa sa bato na may hugis na ibon. Naramdaman ni Dang Hyang Nirartha na ito ay isang banal na lugar para pagtayuan ng isang dambana. Nagalit ang pinuno ng Beraban at inutusan ang mga tao na paalisin si Dang Hyang Nirartha sa Gili Beo. Dahil sa kapangyarihan ni Dang Hyang Nirartha ay nagawa niyang pagalawin patungong dagat ang buong isla na gawa sa bato at magtayo dito ng templo. Tinawag na Tanah Lot ang islang ito.
Ayon sa mitolohiya ng Bali, ang Templo ng Tanah Lot ay itinayo para sambahin ang diyos ng dagat na si Bhatara Segara. Gumawa ng isang makamandag na ahas si Bhatara Segara mula sa kanyang sintas para protektahan ang templo. Pinaniniwalaan na nakatira ang ahas na ito sa pinakamababang parte ng isla para pangalagaan ang templo mula sa mga masamang tao.
Golpo ng Ragay
Ang Golpo ng Ragay ay isang malaking golpo sa Tangway ng Bicol ng Luzon sa Pilipinas, at bahagi ito ng Dagat Sibuyan. Nakahiwalay ito sa Look ng Tayabas sa pamamagitan ng Tangway ng Bondoc sa kanluran. Sinasaklaw ng golpo ang mga lalawigan ng Quezon at Camarines Sur.
Pakicetidae
Ang mga Pakicetid o Pakicetidae ("Mga balyenang Pakistani") ay isang ekstintong pamilya ng mamalya ng mga karniborosong mga cetacean na namuhay noong maagang Eoseno hanggang gitnang Eoseno noog mga 55.8 milyong taon nakakaraan hanggang 40.4 milyong taong nakakaraan sa Indo-Pakistan at nabuhay sa loob ng. Ang mga modernong balyena ay nag-ebolb mula sa mga sinaunang balyena gaya ng mga basilosaurid na nagebolb naman mula sa tulad ng ampibyosong mga ambulocetid na nag-ebolb naman mula sa tulad ng mga nakatira sa lupaing mga pakicetid. Ang lahat ng species ay alam lamang mula sa ilang mga lugar ng hilagaang Pakistan sa isang rehiyon na baybayin sa Karagatang Tethys nang ang mga pakicetid ay nabuhay.
Lactase
Ang Lactase ay isang ensima na nalilikha sa sistemang dihestibo ng mga sanggol at ilang mga matatandang taong Europeo. Ang lactase ay mahalaga para sa buong dihestiyon ng buong gatas. Ang lactase ay sumisira sa lactose na isang komplikadong asukal na nagbibigay sa gatas ng katamisan nito. Ang mga matandang taong walang lactase ay nakakaranas ng mga sintomas ng lactose intolerance kapag uminom o kumain ng mga produktong gatas. Ang Lactase ay maaaring mabili bilang isang food supplement at dinadagdag sa gatas upang lumikha ng "malaya sa lactose" na mga produktong gatas. Ang lactase na kilala rin bilang lactase-phlorizin hydrolase, o LPH na isang bahagi ng pamilyang β-galactosidase ng mga ensima ay isang glycoside hydrolase na nasasangkot sa hydrolysis ng disaccharide lactose tungo sa mga bahaging monomer na galactose at glucose. Ang lactase ay pangunahing umiiral sa kahabaan ng membrano ng selula na hangganang brush ng diperensiyadong mga linyang enterocyte ng villi ng maliit na bituka. Sa mga tao, ang lactase ay kinokodigo ng gene na LCT.
Mekanismo
Ang optimun na temperatura para sa lactase ay mga 77 °F (25 °C) para sa gawain nito at may optimum na pH na 6.
Sa metabolismo, ang kawing na β-glycosidic sa D-lactose ay naha-hydrolize tungo sa anyong D-galactose at D-glucose na masisipsip sa pamamagitan ng mga pader na pambituka at tungo sa bloodstream. Ang kabuuang reaksiyon na nagkakatalisa sa lactase ay C12H22O11 + H2O → C6H12O6 + C6H12O6 + init. Ang lactase ay nagkakatalisa rin ng kombersiyon ng phlorizin tungo sa phloretin at glucose. Ang katalitikong mekanismo ng D-lactose hydrolysis ay nagpapanatili ng substratong anomerikong konpigurasyon sa mga produkto. Bagaman ang mga detalye ng mekanismo ay hindi pa matiyak, ang stereokimikal na retensiyon ay matatamo sa pamamagitan ng reaksiyong double displacement. Ang mga pag-aaral ng lactase ng E. coli ay nagmumungkahing ang hydrolysis ay sinisimulan ng isang glutamate nucleophile sa mga ensima attack mula sa gilid na axial ng karbon na galactosyl tungo sa kawing na β-glycosidic. Ang pag-aalis ng D-glucose na nag-iiwan sa pangkat ay maaaring mapadali ng nakasalalay sa Mg na katalisis ng asido. Ang ensima ay napapalaya mula sa α-galactosyl moiety sa pag-atakeng equatorial na nucleophilic ng tubig na lumilikha ng D-galactose.
Ang mga pag-aaral ng pagbabago ng substrato ay nagpapakitang ang mga moiety na 3’-OH at 2’-OH sa singsing na galactopyranose ay mahalaga para sa pagkilalang enzymatiko at hydrolysis. Ang pangkat na 3’-hydroxy ay nasasangkot sa simulang pagkakawing sa substrato samantalang ang pangkat na 2’ ay hindi kailangan para sa pagkilala ngunit kailangan sa mga kalaunang hakbang. Ito ay pinapakita ng katotohanang ang isang 2-deoxy analog ay isang epektibong kompetetibong tagapagpigil (Ki = 10mM). Ang pag-aalis ng spesipikong mga pangkat na hydroxyl sa glucopyranose moiety ay hindi buong nag-aalis ng pagkakatalisa.
Palaro ng Timog Silangang Asya 2019
Ang Palaro ng Timog Silangang Asya 2019 o mas kilala rin bilang Ika-30 Palaro ng Timog Silangang Asya at Pilipinas 2019 (Ingles: 2019 Southeast Asian Games, o 2019 SEA Games at Karaniwang kilala bilang Philippines 2019) ay ang ika-30 edisyon ng Palaro ng Timog Silangang Asya na ginanap sa Pilipinas mula 30 Nobyembre hanggang 11 Disyembre 2019.
Ang edisyon na ito ay minarkahan ng unang pangunahing desentralisasyon sa kasaysayan ng Mga Palaro, na may mga lugar ng kumpetisyon na kumalat sa 23 lungsod sa buong bansa at nahahati sa apat na kumpol; ang lahat ay matatagpuan sa isla ng Luzon (Metro Manila, Clark, Subic / Olongapo, at isang pang-apat na kumpol na binubuo ng mga standalone venues sa Batangas, Cavite, Laguna, at La Union). Ito ang ika-apat na pagkakataon ng Pilipinas na mag-host ng mga laro, at una nito mula noong 2005. Nauna rito, nag-host din ito ng 1981 at 1991 na mga edisyon ng mga laro. Ang edisyon na ito ay pinakapuna sa pagiging unang edisyon na isama ang mga esports, lahi ng kurso ng kurso, kurash, sambo, hockey sa ilalim ng dagat, pagsira, surfing, modernong pentathlon, jiu-jitsu, kickboxing, at skateboarding; pati na rin ang pagkakaroon ng pinakamataas na bilang ng mga sports sa kasaysayan ng mga laro, sa kabuuan ng 56.
Nauna nang natapos ang Pilipinas upang mag-host ng Palaro ng Timog Silangang Asya 2023 ngunit, noong Hulyo 2015, pumayag na mag-host ng Mga Laro pagkatapos ng pag-alis ng Brunei (kasama ang Cambodia na naganap sa 2023). Gayunpaman, ang pagho-host ng Pilipinas ay naiwan nang hindi tiyak matapos ang pag-alis ng suporta ng gobyerno makalipas ang dalawang taon habang pinlano nitong gamitin ang pondong inilaan para sa mga laro para sa rehabilitasyon ng Marawi matapos na sakupin ng mga tagasuporta ng ISIS. Inalok ng Thailand at Indonesia na i-host ang mga laro kasama ang huli na nagpaplano upang magamit muli ang mga lugar na ginamit noong Palarong Asyano 2018. Gayunpaman, noong 16 Agosto 2017, inihayag ng gobyerno ng Pilipinas ang pagbawi sa desisyon nitong itapon ang karapatang paghost.
Ang host na bansa, Pilipinas, ay lumitaw sa talaang medalya bilang pangkalahatang kampeon sa kauna-unahang 14 na taon, hinigitan nito ang dating rekord sa medalya na tinala noong 2005, kasunod ng Vietnam at Thailand. Maraming mga laro at pambansang rekord ang sinira sa mga laro. Sa gitna ng maraming mga kontrobersya at problema, ang mga laro ay itinuring na tagumpay sa pagtaas ng pamantayan ng kompetisyon sa gitna ng mga bansa sa Timog Silangang Asya; kasama ang pagho-host nito na pinuri ng Olympic Council of Asia para sa naging kalidad ng mga pasilidad at mabuting pakikitungo. Nirekomenda nito ang Pilipinas na mag-bid sa paghost ng Palarong Asyano 2030. kasama ang Bangkok, Chonburi, at Samut Prakan sa Thailand, Daejeon, Sejong, North Chungcheong & South Chungcheong sa Timog Korea, Doha sa Qatar, India, Malaysia, Taipei sa Taiwan, at Tashkent & Samarkand sa Uzbekistan. Ngunit hindi ito nakaabot sa huling araw ng pagsumite ng aplikasyon
Si Quah Zheng Wen ng Singapore ay iginawad na Karamihan sa Pinahahalagahang Manlalaro (MVP) na parangal para sa mga lalaking atleta, na nagwagi ng anim na ginto at dalawang pilak, habang si Nguyễn Thị Ánh Viên ng Vietnam, na may parehong talaang medalya, ay iginawad na parangal sa MVP para sa mga babaeng atleta. Ang parangal sa patas na laro (Fairplay Award) ay iginawad kay Roger Casugay ng Pilipinas para sa pagligtas ng buhay ng kanyang kalaban.
Pagpili ng Host
Tulad ng bawat tradisyon ng Mga SEA Games, ang mga tungkulin sa pagho-host ay pinaikot sa mga bansa ng kasapi ng SEA Games Federation (SEAGF). Ang bawat bansa ay itinalaga bilang isang host ng kaganapan sa isang paunang natukoy na taon, ngunit ang bansa ay maaaring mapili upang bawiin o hindi ang edisyon na iyon.
Pag Unlad at Preparasyon
Hindi tulad ng mga Palarong 2005, ang 2019 SEA Games ay nag-ampon ng iba't ibang istraktura ng pag-aayos para sa Philippine Southeast Asian Games Organizing Committee (PHISGOC). Ayon kay tagapangulo ng Sports Sports ng Pilipinas na si William Ramirez, noo'y-Kalihim sa ibang bansa (ngayo'y Tagapagsalita) na si Alan Peter Cayetano ay hihirangin bilang tagapangulo ng pang-organisa ng komite, sa halip na pangulo ng Komisyon sa Olympic ng Pilipinas na nanguna sa papel noong 2005. Si Senador Juan Miguel Zubiri ay una na pinuno ng komiteng organisasyon bago siya napalitan ni Cayetano.
Ang mga opisyal ng Mga Pambansang Samahang Isports ng Pilipinas (National Sports Associations) ay itinalaga bilang tagapamahala ng kumpetisyon at inatasan na harapin ang mga lokal na pag-aayos tungkol sa kanilang isport kabilang ang logistiko, lugar at kagamitan.
Gastos
Ang badyet para sa mga laro ay hindi bababa sa ₱7.5 bilyon. ₱6 bilyon ang ibinigay ng pamahalaan habang ang natitira ay tinatag ng Philippine SEA Games Organizing Committee (PhiSGOC) Foundation mula sa mga kasunduan sa pag-isponsor. Ang pondo ng gobyerno ay inilaan sa Philippine Sports Commission na may ₱ 5 bilyon mula sa mga pondong inapruba ng Kongreso ng Pilipinas at ang nalabi ay nagmula sa pagpataas ng pondo na aprubado ni Pangulong Rodrigo Duterte. Inaprubahan ni Duterte ang karagdagang pondo noong Mayo 2019.
Tiket
Ang mga organisador ay pumasok sa isang negosasyon kasama ng SM Tickets para sa mga sistema ng pagbili ng mga tiket. Ang lahat ng mga tiket para sa lahat ng mga kaganapan ay may kaukulang bayad at ang mga kaganapan na hindi gaanong sikat ay magkakaroon ng kaunting bayad.
Noong Oktubre 3, nagsimulang mag-benta ang mga tagapag-organisa ng mga tiket para sa pagbubukas at ilang mga kaganapan sa lahat ng mga tindahan ng SM Tickets at sa online.
Transportasyon
Ang mga organisador ay nakipag-ugnay sa Kagawaran ng Transportasyon patungkol sa logistiko para sa mga laro kabilang ang posibleng pagsasara ng North Luzon Expressway sa publiko nang 12 oras na humahantong sa pagbubukas ng seremonya.
Ang mga sasakyan, kabilang ang 362 pampublikong bus, 162 sedan at 100 VIP na kotse, ay pinlanong bilhin at 268 na van ay kukuha sa pamamagitan ng pag-upa para magamit para sa mga panrehiyong laro.
Gayundin, ang tatlong mga sasakyang de-koryenteng nagmamaneho sa sarili ay bibigyan ng American firm na Nakonekta Autonomous Shared Transportation (COAST) para sa transportasyon ng mga pasahero sa New Clark City nang walang gastos sa gobyerno.
Mga Boluntaryo
Ang mga tagapag-ayos ng mga laro ay naglunsad ng isang boluntaryong programa noong Abril 2019 sa Taguig upang tulungan ang samahan ng 2019 Timog Silangang Asya na may target ng mga boluntaryo sa una ay nakatakda sa 12,000. Halos 9,000 mga indibidwal ang na-recruit sa 20,686 na mga tao na nagpahayag ng interes na sumali sa boluntaryong programa, 14,683 na kung saan nag-apply sa pamamagitan ng mga opisyal na online portal. 2,960 na mga aplikante ay dayuhan habang 6,003 ang nahalal ng mga institusyong pang-edukasyon. Ang sumusunod ay ang tinatayang paglalaan ng mga boluntaryo bawat cluster: 2,250 sa Clark cluster, 1,980, sa Subic cluster, 3,150 sa Metro Manila, at 1,620 sa iba pang mga lugar na hindi bahagi ng unang tatlong cluster.
Medalya
Ang mga opisyal na medalya para sa 2019 Timog Silangang Asya ay dinisenyo ng Pilipinong eskultor ng metal na si Daniel dela Cruz, na dinisenyo din ng sulo ng SEA Games, naglaro ng mga elemento mula sa Pilipinas. Sa harap ng medalya, sa itaas ng logo ng SEA Games ay isang layag o "layag" na karaniwang ginagamit ng mga bangka ng Pilipino. Ang pag-bibilog ng logo ay mga alon ng dagat na nagpapahiwatig ng kapuluan ng Pilipinas. Sa likod ay isang pag-render ng mga pasilidad sa palakasan sa New Clark City, site ng SEA Games, na isinama gamit ang high density etching. Ang mga simbolo ng iba't ibang mga isports ay naka-embed gamit ang laser etching.
Ang gintong medalya ay gawa sa 24-karat gintong plinatong materyal at ang disenyo ng alon nito sa harap ay gawa sa rhodium sa pamamagitan ng bi-plating. Ang tansong medalya ay ginawang "gintong rosas" na kulay sa halip na tradisyonal na kayumangging hue. Ang laso na ginamit upang hawakan ang medalya ay nagtatampok ng disenyo ng dobleng panig; ang isang panig ay nagtatampok ng mga kulay na nauugnay sa Timog Silangang Asya at ang iba pa ay pinalamutian ng mga tradisyunal na pattern ng paghabi ng Pilipino.
Sulo
Ang disenyo ng opisyal na sulo para sa mga laro ay idinisenyo ng iskultor ng metal na si Daniel dela Cruz. Ang sulo ay inspirasyon mula sa sampaguita (Jasminum sambac) pambansang bulaklak ng Pilipinas at ang mga hammered na bahagi ng bagay ay kumakatawan sa mga sinag ng Pilipinas araw ng watawat. Ayon sa mga tagapag-ayos, ang araw ay sumisimbolo sa "pagkakaisa, soberanya, pagkakapantay-pantay ng lipunan, at kalayaan" bukod sa pagbabahagi ng parehong simbolismo ng araw ng watawat ng Pilipinas. Ang sulo ay tumitimbang ng mga 1.5 kilo, hindi masyadong mabigat para sa tagadala ng sulo. Ang sulo ay opisyal na ipinasilip noong 23 Agosto 2019 sa Philippine International Convention Center sa Pasay sa ika-100 araw na countdown ng palaro.
Pagtakbo ng Sulo
Nangunguna sa pagtakbo ng sulo sa Pilipinas ay ang seremonyal na pag-iilaw ng parol sa Bukit Jalil National Stadium sa Kuala Lumpur noong 3 Oktubre 2019. Sa panahon ng seremonya, ang mga awtoridad ng Malaysian ay nagbigay ng sulo sa mga awtoridad ng Pilipinas. Sa panahon ng seremonya, ang apoy ay inilagay sa isang espesyal na parol at dinala sa Lungsod ng Davao upang simulan ang pansariling bansang bahagi ng relay.
Ang bahagi ng Pilipinas ng relay, nagsimula sa harap ng SM Lanang sa Lungsod Dvaao noong 30 Oktubre 2019. Ang ikalawang leg ng pagtakbo, na sumali sa 6,500 runner ay ginanap sa Cebu South Coastal Road sa Lungsod Cebu noong 16 Nobyembre 2019. Ang huling leg ay ginanap noong 23 Nobyembre 2019 sa Parkeng Bayanihan sa Clark Freeport Zone sa Pampanga.
Kuldron
Ang kaldero ay dinisenyo ng Pambansang Arista sa Arkitektura, Francisco Mañosa, na siyang huling proyekto bago siya namatay.
Salawikain
Ang Opisyal na salawikain ng 2019 Southeast Asian Games pati na rin ang tema ay "We Win As One."
Mga Kalahok na mga bansa
Lahat ng 11 na mga kasapi ng Southeast Asian Games Federation (SEAGF) ay inaasahang lalahok sa Palaro ng Timog Silangang Asya 2019. Nakatala ang lahat na mga inaasahang sasaling mga National Olympic Committee o NOC.
Mga Laro
Ang mga sumusunod ay ang listahan ng mga laro na paglalabanan sa palaro kasama ang bilang ng mga disiplina o "events":
In addition, the following will be demonstrations events:
Talaan ng Medalya
Ang 2019 Timog Silangang Asya ay mayroong 530 mga kaganapan sa 56 na laro, na nagreresulta sa 530 set ng medalya na ibabahagi.
Ibinobrodkast
Live NA Broadcasting=
Pag-aalala at Kontrobersiya
** (Mangyaring isalin sa Tagalog/Filipino)**
Kutchicetus
Ang Kutchicetus ("balyenang Kutch") ay isang ekstintong henus ng maagang balyena ng pamilyang Remingtonocetidae na namuhay noong maagang eoseno hanggang gitnang eoseno (Lutetian at Ypresian, ) sa ngayong hangganang baybayin ng Pakistan at India India (23.7°N, 68.7°W, mga paleokoordinatong 6°N, 61.8°W). Ito ay malapit na nauugnay sa Andrewsiphius na ginawang kasingkahugan ni. Sina ay nagmungkahi ng isang bagong klado na  Andrewsiphiinae para sa 2 species. Ang mga kalaunang may akda ay tumatanggap pa rin sa pareho bilang hiwalay na henera.
Bagyong Gita
Ang mabangis na bagyong tropikal na Gita ay ang pinakamatibay na bagyong tropikal na nakakaapekto sa Tonga mula nang magsimula ang mapagkakatiwalaang mga rekord. Ang ikalawang bagyo at ang unang pangunahing tropikal na bagyo ng 2017-18 South Pacific hurricane season, ang Gita nagmula sa isang monsoon trough na pinamamahalaan sa South Pacific noong unang bahagi ng Pebrero 2018. Ang unang pagkakataon ay ipinamamahagi. Ang uri ay tropikal na kaguluhan sa Pebrero 3, ang bagong panganak na sistema na malapit sa Vanuatu sa loob ng ilang araw na may maliit na pag-unlad. Matapos makuha ang isang matatag na orbit sa silangan malapit sa Fiji, itinatag ito sa isang tropikal na Bagyong 1 noong Pebrero 9 malapit sa Samoa. Ang Arcing ay pinaikot sa timog, ang sistema ay mabilis na lumakas, at naging malubhang tropikal na bagyo noong Pebrero 10 malapit sa Niue.
Sa buong kalsada sa South Pacific, ang Bagyong Gita ay nakakaapekto sa maraming mga bansa at teritoryo sa isla. Ang Tonga ang pinakamalakas na suntok, na may malubhang pinsala na nangyayari sa Tongatapu at đảoEua islands; dalawang pagkamatay at apat na pung isa ang nasugatan sa kaharian. Hindi bababa sa 171 mga bahay ang nawasak at higit sa 1,100 katao ang nasira. Ang malalakas na hangin ay nagwasak ng mga bahay at iniwan ang dalawang isla sa kalakhan nang walang kuryente. Ang malakas na pag-ulan at mapaminsalang hangin ay naging sanhi ng malawakang pagkagambala sa American Samoa at Samoa, na nagpapalaki ng mga claim sa emergency sa pareho. Ang malayong isla sa Fiji Ang Lau Islands ay naapektuhan nang malaki, lalo na ang Ono-i-Lau at Vatoa. Ang Wallis at Futuna, Niue at Vanuatu ay apektado rin, ngunit ang epekto sa mga lugar na ito ay napakaliit.
Amelia Lapeña-Bonifacio
Si Amelia Lapeña-Bonifacio (Abril 4, 1930 - Disyembre 29, 2020) na kilala sa taguring “Grand Dame of Southeast Asian Children’s Theater” ay idineklarang Pambansang Alagad ng Sining sa teatro noong 2018. Siya ay gumagawa ng dula, direktor sa teatro, pintor, guro at nagdidisenyo ng mga set at papet (puppet).
Unang yugto ng buhay
Ipinanganak si Amelia Lapeña-Bonifacio noong Abril 4, 1930 sa Binondo, Maynila. Ikinasal siya kay Manuel Flores Bonifacio.
Edukasyon
Nagtapos ng AB English si Amelia Lapeña-Bonifacio sa Unibersidad ng Pilipinas noong 1953. Naging iskolar siya ng Fulbright-Smith Mundt at nakuha ang Master of Arts sa Speech and Theatre Arts sa Unibersidad ng Wisconsin-Madison noong 1958.
Sirko Maximo
Ang Sirko Maximo o Circus Maximus (Latin para sa pinakadakila o pinakamalaking sirko; Italyano: Circo Massimo) ay isang sinaunang Romanong estadyong pangkarera ng karo at malawakang pinagdadausan ng libangan sa Roma, Italya. Sa agwat sa pagitan ng mga burol ng Aventino at Palatino, ito ang una at pinakamalaking estadyo sa sinaunang Roma at sa kalaunan ng Imperyo. Ito ay may habang 621 m at may lapad na 118 m at kayang magpapasok ng higit sa 150,000 mga manonood. Sa ganap nitong porma, naging modelo ito para sa mga sirko sa buong Imperyong Romano. Ang pook ay isa nang pampublikong parke.
Amelia Lapeña-Bonifacio
Propesyon
Si Amelia Lapeña-Bonifacio ay naging propesor at miyembro ng Board of Advisors ng College of Arts and Letters– Institute of Creative Writing ng Unibersidad ng Pilipinas.
Sirko Maximo
Mga panlabas na link
( https://www.youtube.com/watch?v=t8Thra4T80c)- AP Archive. Video ng mga pagdiriwang matapos magwagi ang Italya sa 2006 World Cup Finals sa Alemanya. http://www.aparchive.com/metadata/youtube/c195a43af063a416da53a7ec15430ef2.
Bundok Natib
Ang Bundok Natib ay isang di-aktibong bulkan at caldera na matatagpuan sa lalawigan ng Bataan sa kanlurang Luzon. Ang bulkan ay sumasakop sa hilagang bahagi ng Tangway ng Bataan. Ang mga bundok at mga nakapalibot dito ay isang protektadong lugar, unang ipinahayag noong 1945, bilang Bataan National Park.
Mga Aktibidad ng Bulkan
Walang kasaysayan ng pagsabog ang Bundok Natib. Ayon sa pag-aaral noong 1991 ng (Panum at Rayem), pinapalagay na huling pumuputok ang bulkan noong panahon ng Holocene hanggang Pleystosin. Sa isa pang naunang pag sasaliksik noong 1971 ng (Ebasco Services) ito ay pumutok sa pagitan ng 69,000 + / - 27,000 taong gulang. Ayon sa pag-aaral ni Dr Kevin Rodolfo ng Department of Earth and Environmental Sciences mula sa University of Illinois sa Chicago, nagkaroon pinakahuling pagsabog ang Bundok Natib sa pagitan ng 11,000 at 18,000 taon na ang nakakaraan matapos pag-aralan ang isang sinaunang-panahong pyroclastic flow mula sa ang bulkan papasok sa Subic Bay sa lalawigan ng Zambales.
Sa kasalukuyan ang aktibidad ng Bundok Natib ay pinag-aaralan sa limang maiinit na lugar ng bulkan. Ang maiinit na batis sa  Natib caldera ay ang Asin, Mamot, Tigulangin, Uyong at Batis ng Paipit. Ang maiinit na batis ay may temperatura mula 30-56°C, ito ay may mabagal na daloy at may matatagpuang bahagyang alkaline sa tubig nito.
Itinala ng ng Suriang Pilipino ng Bulkanolohiya at Sesmolohiya ang Bundok Natib ng bilang isang posibleng aktibong bulkan.
Heolohiya
Karamihan sa mga batong matatagpuan sa Natib ay  biotite, hornblende, andesite, hinahalintulad din  ang daloy ng dacite at dacitic tuffs sa Bundok Mariveles, sa katimugang bahagi ng Tangway ng Bataan.
Ang Natib ay bahagi ng kanlurang Sinturong Mabulkan ng Bataan kung saan kabilang ang aktibong  Bundok Pinatubo.
Amelia Lapeña-Bonifacio
Mga nagawa
Nakilala si Amelia Lapeña-Bonifacio sa pagsasama-sama ng puppetry, pangbatang literatura, alamat at teatro. Itinatag niya ang UP Teatrong Mulat ng Pilipinas na isang samahang pang-teatro na nakasentro sa mga bata at puppetry. Siya ay nakagawa ng sampung libro, labing-anim na mga dula, tatlungpu na dula para sa mga bata at nakapagpalimbag sa Philippine Journal of Education ng mahigit sa isangdaan at tatlongpu na maikling kwento para sa mga bata. Ilan sa mga nagawa niyang dula na naging tanyag ay ang “Sita & Rama: Papet Ramayana” na itinanghal sa 2006 Kaohsiung Country International Puppet Festival sa Taiwan at “Papet Pasyon (The Passion Play in Puppetry)” na unang itinanghal sa Sentrong Pangkultura ng Pilipinas noong 1985. Ang sinulat niyang mga maikling kwento na pinamagatang “Tia Purificacion” ay isinalin sa Aleman at nailathala sa Frauen Auf Den Philippinen Frauen sa Alemanya at ang “The Stairs” ay isinalin sa Olanda at nailathala bilang bahagi ng aklat na Het Ver-Welken Van De Regenbloesem sa Amsterdam.
Mga parangal na natanggap
Iginawad kay Amelia Lapeña-Bonifacio ang Pambansang Alagad ng Sining sa teatro noong Oktubre 24, 2018. Kabilang sa iba pa niyang natanggap na mga parangal ay ang Outstanding Citizen Award ng Lungsod ng Maynila noong 2017 at ang Most Outstanding Citizen Award ng Lungsod ng Quezon noong 2013. Nakamit din niya ang Carlos Palanca Memorial Award sa Literatura noong 1995 para sa One Act Play sa kanyang dulang “Dalawang Bayani” at pangalawang gantimpala noong 2006 para sa Full Length Play sa kanyang dulang “Chinchina and the Five Mountains”.
J-Hope
Si Jung Hoseok (, ipinanganak 18 Pebrero 1994), mas kilala sa pangtanghalang pangalan na J-Hope, ay isang mang-aawit, nagrarap at mananayaw mula sa bansang Timog Korea. Siya ay isang miyembro ng Korean music group na BTS.
Amelia Lapeña-Bonifacio
Kamatayan
Yumao si Amelia Lapeña-Bonifacio noong Disyembre 29, 2020 sa edad na 90 taong gulang.
J-Hope
undefined
Bagyong Siony (2020)
Ang Bagyong Siony, (Pagtatalagang Pandaigdig: Bagyong Atsani) ay isang malakas na bagyong nag babadyang tumama sa "Extreme Northern Luzon" sa Batanes, habang tinatawid nito ang Luzon Strait, Ito ay kumikilos sa 80 kilometro kanlurang direksyon at ito ay tinatayang tatama sa bansang Vietnam matapos ang nagdaang Bagyong Quinta at Super Bagyong Rolly. Sa Pagtatalaga ito ay malaking banta para sa Hilagang Luzon kasama ang Taiwan dahil sa lakas nito ito ay maaring umabot sa 265 kph, ayon sa ilang Weather agencies, Ito ay may kahalintulad sa Super Bagyong Ompong na may lapad ng 900 kuwadrado, Ito ay namuo sa mahigit 2, 500 kilometro silangang bahagi ng Mindanao. Namuo ito sa Karagatang Pasipiko, Oktubre 28 at inaasahang papasok sa PAR sa Nobyembre 1. ito ay huling namataan sa layong 675 silangan ng Basco, Batanes at 950 kilometro hilagang silangan ng Tuguegarao, Cagayan. Si Bagyong Siony ay ika-23 na bagyo sa Panahon ng bagyo sa Pasipiko ng 2020. Ika-28th na Depresyon, Ika 19-th na Bagyo.
Kasaysayan
thumb|Ang galaw ng Bagyong Siony (Atsani) Ito ay huling namataan sa layong 2, 144 silangan ng Mindanao, Nobyembre 6, 2020 ito ay lalabas ng PAR ang "Super Bagyong Siony", Ito ay kumikilos sa direksyong Hilagang Kanluran sa bilis na 100 kilometro sa kategoryang "Tropical Storm".Si Bagyong Siony (Atsani) ay inaasahang mag-lalandfall sa vicinity ng Gonzaga, Cagayan at lalabas sa bayan ng Burgos, Ilocos Norte sa Nobyembre 6, 2020. Noong namamaybay ang Bagyong Atsani ito ay inaasahang tataas sa antas bilang "Super Typhoon Siony" kasama ang "Super Bagyong Rolly" na nanalasa sa Katimugang Luzon. Ito ay nag landfall sa Itbayat, Batanes.
Banta
Ito ay tinatantyang tatama sa ilang isla ng Babuyan at isla lalawigan ng "Batanes". Nobyembre 5-6, 2020 at kikilos sa direksyong timog kanluran. Sa mga susunod na oras habang binabaybay ng "Bagyong Siony" ang Timog Dagat Tsina ay inaasahan ang matataas at malalakas na alon sa Luzon Sea na aabot sa 2-3 metro sa mga lalawigan ng Ilocos Norte, Ilocos Sur, Cagayan, Babuyan Is. at Batanes. Ang bagyo ay inaasahang mag lalandfall sa "Ibayat, Batanes" habang ma bagal ang pag kilos nito sa direksyong galaw pa kanluran sa 80 kilometro at tinutumbok ang bansang 'Vietnam' na kung saan dumaan ang mga nakaraang bagyo sa loob buwan ng Oktubre. Ito ay inaasahang maging ganap sa "Typhoon Category" sa pagitan ng mga probinsya ng Batanes sa Pilipinas at Taiwan sa Tsina, Sa pagkat sa kanyang napapanatiling lakas bilang "Severe Tropical Storm" nag babadya ito'ng manalanta sa "Extreme Northern Luzon", Ito ay magdadala ng malalakas na ulan at pabugso bugsong hangin at daraan ang Paracel isla sa Timog Dagat Tsina, habang tatamaan ang bayan ng Nha Trang, Vietnam.
Pilipinas
Nagdala ng matitinding ulan at pabugsong hangin si 'Siony' sa isla ng Babuyan sa lalawigan ng Batanes, bilang ang mga kabahayan rito ay niliparan ng yero at pagkasira ng mga bangka sa dalampasigan, mahigit 4.9 milyong peso ang nawala dahil sa pananalasa.
Taiwan
Sa bansang Taiwan bilang Tropikal Bagyong si "Siony" ay mga naghuhulugang bato ang naminsala sa mga kalsada sa "Taitung County", 3 minor rito ang naiulat na sugatan sa mga munisipalidad ng "Haiduan" at "Jinfeng".
Sangguniang Barangay
Pinamumunuan ng bawat sanggunian o konseho ng Punong Barangay o tinatawag sa Ingles bilang barangay captain, at mayroon itong pitong kasapi na tinatawag na barangay kagawad (o barangay councilman sa Ingles), at kasama din ng konseho ang tagapangulo ng Sangguniang Kabataan, kaya, ang Sangguniang Barangay ay binubuo ng walong kasapi. Hinahalal lahat ng opisyales na ito ng mga residente ng isang partikular na barangay. Tulad ng ibang mga lokal na opisyales na hinahalal, ang kasapi ng Sangguniang Barangay ay kailangang isang mamamayang Pilipino at nakatira sa barangay na kanyang nais pagsilibhan ng hindi bababa sa isang taon bago agad ng halalan ng barangay. Dagdag pa dito, kailangang marunong magsulat ang kandidato ng Filipino o kahit anumang ibang wika o diyalekto sa Pilipinas. Para sa mga nais maging punong barangay o kasapi ng Sangguniang Barangay, kailangang hindi bababa ang gulang nila sa 18 taon sa araw ng eleksyon habang sa mga kandidato ng Sanggunian Kabataan, kailangang 15 taon hanggang 21 taon gulang lamang sila sa araw ng halalan.
Bilang isang asambleang katawan, pangunahing pinapasa ng Sangguniang Barangay ang mga ordinasa at resolusyon para sa epektibong pamamahala ng barangay. Nakalahad ang kapangyarihan at tungkulin ng lupon na ito sa Lokal na Kodigo ng Pamahalaan ng 1991. Para sa iba pang opisyal, hinihirang ang kalihim (o sekretarya) at ingat-yaman ng punong barangay na may pagsang-ayon ng Sangguniang Barangay. Nakalahad din ang kanilang kuwalipikasyon, kapangyarihan, at tungkulin sa Lokal na Kodigo ng Pamahalaan ng 1991.
Kasaysayan
Noong Panahong Kolonyal ng mga Amerikano, nalikha ang mga Konsehong Rural (o Rural Council), na may apat na mga konsehal na tumutulong sa Tenyente ng Baryo, na kilala na ngayon bilang Punong Barangay (o Kapitan ng Barangay). Sa kalaunan, napalitan ang pangalan ng lupon sa Konsehong Baryo (o Barrio Council). Nabago ng Batas ng Karta ng Baryo (Barrio Charter Act) ng 1959, na pinasa pagkatapos ng kalayaan ng Pilipinas noong 1946, ang konseho mula sa paghirang tungo sa paghalal sa kanila.
Noong 1982, pinasa ang Batas Pambansa Bilang 222 upang magbigay ng batas para sa eleksyon ng mga opisyal ng barangay, at sa ibang layunin. Sa batas na ito, binubuo ang mga opisyales ng barangay ng isang Punong Barangay at anim na Kagawad ng Sangguniang Barangay. Binago ito ng Lokal na Kodigo ng Pamahalaan ng 1991 at ito ang namamayaning batas para sa mga gampanin at responsibilidad ng Sangguniang Barangay.
Mahalaleel
Ang Mahalalel (מַהֲלַלְאֵל,, Μαλελεήλ, Maleleḗl) ay isang Antediluvianotriarch patriarch na pinangalanan sa Hebrew Bible. Binanggit siya sa talaangkanan ng Sethite bilang lolo ni Enoch at pagkatapos ay ang ninuno ni Noe.
Etymolohiya
Ang kahulugan ng pangalan ay maaaring isalin bilang "ang nagniningning ng El." Binabaybay ng King James Version ang kanyang pangalang Mahalaleel sa Lumang Tipan at 'Maleleel ' sa Bagong Tipan.
Biblikal na salaysay
Si Mahalalel ay isinilang noong ang kaniyang ama Kenan (Adan na apo sa tuhod sa pamamagitan ni Seth) ay 70 taong gulang. Isa siya sa maraming anak ni Kenan ayon sa Genesis 5:12-13.
Nang siya ay may edad na 54-60, pinakasalan ni Mahalaleel si Dina, ang anak ng kanyang tiyuhin sa ama na si Barakiel. Sa edad na 65, naging anak niya si Jared (nang ang Watchers ay "bumaba sa lupa" ayon sa /jubilees/4.htm Jubilees 4:15). Nagkaroon siya ng maraming iba pang mga anak pagkatapos ng puntong iyon (Genesis 5:15-16).
Sa edad na 227, naging lolo siya ng anak ni Jared Enoch (Genesis 5:18), na isinilang. sa pamamagitan ni Baraka, ang anak ng kapatid ni Mahalalel na si Râsûjâl (Jubilees 4:16).
Ilang sandali bago siya naging 292, ipinaliwanag ni Mahalaleel kay Enoc ang una sa dalawang panaginip na nakita ng huli, gaya ng isinalaysay sa pananaw ni Enoc:
"Inihiga ko ako sa bahay ng aking lolo na si Mahalaleel, (nang) nakita ko sa isang pangitain kung paano gumuho ang langit at natangay at nahulog sa lupa. At nang bumagsak ito sa lupa nakita ko kung paano nilamon ang lupa sa isang malaking kailaliman, at ang mga bundok ay nakabitin sa mga bundok, at ang mga burol ay lumubog sa mga burol, at ang matataas na puno ay napunit mula sa kanilang mga tangkay, at itinapon at lumubog sa bangin. At pagkatapos ay isang salita ang nahulog sa aking bibig, at aking itinaas (ang aking tinig) upang sumigaw ng malakas, at sinabi: 'Ang lupa ay nawasak.' At ginising ako ng aking lolo na si Mahalaleel habang nakahiga ako malapit sa kanya, at sinabi sa akin: 'Bakit ka umiiyak, anak ko, at bakit ka nananaghoy?' At isinalaysay ko sa kanya ang buong pangitain na aking nakita, at sinabi niya sa akin: 'Isang kakilakilabot na bagay ang nakita mo, aking anak, at ang iyong pangitain sa panaginip ay tungkol sa mga lihim ng lahat ng kasalanan ng lupa. : dapat itong lumubog sa kalaliman at mawasak ng malaking pagkawasak. At ngayon, anak ko, bumangon ka at magsumamo sa Panginoon ng kaluwalhatian, yamang ikaw ay isang mananampalataya, upang ang isang nalabi ay manatili sa lupa, at upang hindi Niya sirain ang buong lupa. Anak ko, mula sa langit ang lahat ng ito ay darating sa lupa, at sa lupa ay magkakaroon ng malaking pagkawasak'. Pagkatapos noon ay bumangon ako at nanalangin at nagsumamo at nagsumamo, at isinulat ang aking panalangin para sa mga henerasyon ng mundo..."
Noong siya ay 840, malamang na nakita ni Mahalaleel ang pagkamatay ng kanyang ama na si Kenan (Genesis 5:14).
Paggamit ng Latter Day Saint
Sa orihinal na 1835 na edisyon ng Doctrine and Covenants, si Mahalaleel ay ginamit bilang isang code name para kay Algernon Sidney Gilbert.
Panitikan
Thomas Hardy, sa kanyang nobela, The Return of the Native (1878), ay binanggit si Mahalaleel bilang isa na nagpatotoo sa isang advanced na buhay: "Ang bilang ng kanilang mga taon ay maaaring sapat na buod kay Jared, Mahalaleel, at ang natitirang bahagi ng mga antediluvian, ngunit ang edad ng isang modernong tao ay dapat masukat sa tindi ng kanyang kasaysayan."
Ang alagang pusa na dumarating sa asyenda sa bagyo sa nobela ni Joyce Carol Oates na Bellefleur (1980) ay pinangalanang Mahalaleel.
Mga Pelikula
Pinangalanan si Mahalalel bilang bahagi ng Henerasyon ni Adan ng tagapagsalaysay ng pelikula Genesis: The Creation and the Flood (1994).
Sa pelikulang Noah (2014), Lamech (ginampanan ni Marton Csokas) ay naalala si Mahalalel at iba pang mga ninuno bago igawad ang Sethite birthright sa batang Noah (Dakota Goyo).
Chrysochloridae
Ang mga ginintuang topo ang mga maliliit na mga insektiborosong mga naglulunggang mamalya na katutubo sa Aprika. Sila ay bumubuo ng pamilyang Chrysochloridae at taksonomikong natatangi mula sa mga tunay na topo na kahawig nila dahil sa Convergent evolution.
Palazzo Madama
Ang Palazzo Madama (bigkas sa Italyano: [paˈlattso maˈdaːma]) o Palasyo Madama sa Roma ay ang luklukan ng Senado ng Republikang Italyano.
Kasaysayan
Itinayo ito sa ibabaw ng mga guho ng mga sinaunang paliguan ni Neron, sa tabi ng Piazza Navona. Ang lupain ay nakuha noong Gitnang Kapanahunan ng mga monghe ng Abadia ng Farfa, na kalaunan ay ibinigay ito sa Pransiya.
Ang bagong gusali ay sinimulan sa pagtatapos ng ika-15 siglo at natapos noong 1505, para sa pamilya Medici. Tinirhan ito ng dalawang Medici na kardinal at pinsan, sina Giovanni at Giulio, na kalaunan ay naging mga papa bilang Leo X at Clemente VII, ayon sa pagkakabanggit. Dito rin nakatira si Catherine de' Medici, pamangkin ni Clemente VII, bago siya ikinasal kay Enrique, anak ni Haring Francisco I ng Pransiya noong 1533. Si Kardinal Francesco Maria Del Monte, patron ng artistang si Caravaggio, ay nanirahan doon hanggang sa kaniyang kamatayan noong 1627.
Ang kasalukuyang patsada ay itinayo noong kalagitnaan ng 1650s nina Cigoli at Paolo Maruccelli. Idinagdag ng huli ang magarbong kornisa at kakaibang dekorasyong urna sa bubong.
Tingnan din
Ang ilan pang mga gusaling institusyong Italyano:
Kyoto Animation
Kasaysayan
Magkasamang itinatag ng mag-asawang sina Yoko at Hideaki Hatta ang Kyoto Animation, kung saan naging limitadong kumpanya ito noong 1985 at korporasyon noong 1999. Bago ito, nagtrabaho muna si Yoko Hatta, ang pangalawang pangulo ng kumpanya, bilang pintor sa Mushi Production hanggang sa lumipat siya sa Kyoto matapos pakasalan si Hideaki Hatta, ang pangulo ng kumpanya. Galing sa kanji na kyou (京) ang logo ng kumpanya, na hango sa unang karakter ng pangalan ng lungsod at prepektura ng Kyoto (京都).
Bagamat itinatag noong 1981, unang nakapagprodyus ang Kyoto Animation ng teleseryeng anime noong 2003, nang ginawa nila ang seryeng Full Metal Panic? Fumoffu. Naging kilala sila sa mundo ng anime nang nilabas nila ang Suzumiya Haruhi no Yuuutsu noong 2006. Kasabay nito, nilabas nila ang mga pagsasa-anime ng mga sikat na nobelang biswal ng Key na Kanon (2006), Clannad (2007), at ang kasunod nitong Clannad After Story (2008). Noong 2009, inilabas nila ang K-On!, na itinuturing ng ilan bilang ang promotor ng dyanrang moe at ang kaugnay na istilo nito. Sinimulan din noong taóng din iyon ng Kyoto Animation ang taunang Kyoto Animation Awards para sa mga orihinal na nobelang magaan, manga, at scenario. Nililimbag sa ilalim ng imprentang KA Esuma Bunko ng kumpanya ang mga nanalo. Maaari ring magkaroon ang mga ito ng anime, tulad ng mga nangyari sa Chuunibyou demo Koi ga Shitai! (2012), Free! (2013, mula sa nobelang magaan na High Speed!), at Kyoukai no Kanata (2013). Noong 2014, ang nobelang magaan na Violet Evergarden ang kauna-unahan at, sa kasalukuyan, kaisa-isang nanalo ng Pinakamataas na Gatimpala (Grand Prize) sa alinman sa tatlong kategorya. Nagkaroon ito ng anime noong 2018.
Samantala, isina-anime din ng kumpanya ang mangang Nichijou (2011) at ang serye ng mga nobelang magaan na Hyouka (2012). Noong 2013, inilabas nila ang Tamako Market, ang kauna-unahan nilang orihinal na serye, mula sa produksiyon na gumawa rin sa K-On!. Nilabas naman nila ang anime ng nobelang magaan na Hibike! Euphonium noong 2015, mangang Kobayashi-san Chi no Meidoragon noong 2017, at nobelang magaan na Tsurune noong 2018.
Kilala ang Kyoto Animation sa kanilang napaka-makatotohanang istilo ng animasyon (maliban sa ilang mga stylistic na seryeng tulad ng Nichijou at Kobayashi-san), mataas na kalidad ng produksiyon, at sa "pagiging sensitibo sa mga kababalaghan at pag-aalinlangan sa pang-araw-araw na pamumuhay." Di tulad ng karamihan sa mga istudyong pang-animasyon sa bansang Hapón, may sahod ang mga empleyado nito imbes na mga freelance. Ineensayo din ng kumpanya ang mga empleyado nito. Dahil rito, madalas itinuturing ng mga tagalabas bilang nakakahiyakat sa mga empleyado nito na paghusayin pa nang husto ang kalidad ng bawat kwadro imbes na maghabol sa quota ng produksiyon.
Dahil sa epekto ng pandemya ng COVID-19, inanunsyo ng Kyoto Animation ang pansamantalang pagtigil sa operasyon nito nang isang buwan noong Abril. Pinalawig pa ito nang husto hanggang Mayo.
Animation Do
Para makatulong sa mga produksiyon nila, hiwalay na itinatag noong taóng 2000 ang limitadong probadong kumpanyang Animation Do (株式会社アニメーションドゥウ). Orihinal na itinatag bilang sangay ng kumpanya sa Osaka, ginawa itong limitadong kumpanya noong 2000 at korporasyon noong 2010. Magkasabay at parehong pinamumunuan ni Hideaki Hatta ang dalawang kumpanya. Nagpoprodyus sila ng mga ilalabas pa lang na mga gawa sa ilalim ng tatak na Animation Do, kung saan pangunahing nangongontrata ang Kyoto Animation, gayundin sa mga gawang magkasama nilang ginagawa ng Kyoto Animation. Sila ang nasa likod ng ilang mga produksiyon ng Kyoto Animation.
Panununog noong 2019
Ilang minuto pagsapit ng 10:30 ng umaga (oras sa Hapón) noong ika-18 ng Hulyo 2019, nagkaroon ng sunog sa unang istudyo ng Kyoto Animation. Unang napaulat itong sinadyang sunugin ng 41 taong gulang na si Shinji Aoba sa pamamagitan ng pagbuhos ng gasolina sa gusali. Agad siyang umamin sa krimen. Sa 70 katao na nasa gusaling iyon noong mga oras na iyon, 36 ang namatay, ang pinakamalalang insidente ng panununog sa bansang Hapón pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. kabilang na ang direktor na si Yasuhiro Takemoto at Yoshiji Kigami. Nagtamo naman ng samu't saring antas ng sugat ang 34 na iba pa, kabilang na ang suspek.
Lansangang N54 (Pilipinas)
125px|right
Ang '''Pambansang Ruta Blg. 54 (N54) o Rutang 54''' ay isang pambansang daang primera ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas. Ini-uugnay nito ang mga bayan at lungsod sa mga lalawigan ng La Union at Benguet sa hilagang Luzon.
Paglalarawan ng ruta
Alinsunod sa pagtatakda ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan (DPWH), binubuo ang N54 ng mga sumusunod na bahagi:
Aniene
Ang Aniene (ibinibigkas [aˈnjɛːne] ; Anio), dating kilala bilang Teverone, ay isang 99 km ilog sa Lazio, Italya. Nagmula ito sa Apenino sa Trevi nel Lazio at dumadaloy pakanluranin tungo Subiaco, Vicovaro, at Tivoli upang sumanib sa Tiber sa hilagang Roma. Ito ang bumuo ng punong libis sa silangan ng sinaunang Roma at naging isang mahalagang mapagkukunan ng tubig habang lumago ang populasyon ng lungsod. Ang mga talon sa Tivoli ay kilala sa kanilang kagandahan. Kabilang sa mga makasaysayang tulay sa ilog ang Ponte Nomentano, Ponte Mammolo, Ponte Salario, at Ponte di San Francesco, na lahat ay may orihinal na muog na tore.