cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RMS Titanic
Pagdating ng Carpathia' sa New York
Nakadaong ang Carpathia bandang 9:30 ng gabi ng Abril 18 sa Pier 54 ng New York at sinalubong ng 40,000 katao na naghihintay sa pantalan sa kabila ng malakas na ulan. Agad na nagpadala ng pampaginhawa sa pamamagitan ng damit at transportasyon ang mga organisasyon tulad ng Women's Relief Committee, ang Travelers Aid Society of New York at ng National Council of Jewish Women. Karmaihan sa mga nakaligtas na pasahero ng Titanic ang hindi nagtagal sa New York ngunit agad na pumunta sa kanilang mga kamag-anak. Ang ilan sa mga mas mayayamang mga nakaligtas ang sumakay ng pribadong tren para lang makauwi, at naglaan ng Pennsylvania Railroad ng libre at espesyal na tren para maihatid ang mga nakaligtas sa Philadelphia. Ang mga 214 nakaligtas na tauhan ng Titanic ay naihatid sa barko ng Red Star Line, ang SS Lapland, kung saan sila ay sinakay sa mga pampasaherong mga silid. Dali-daling kinargahan ang Carpathia ng pagkain at mga pangangailangan bago nagpatuloy sa kaniyang biyahe sa Fiume, Awstrya-Unggarya. Binigyan ang mga tauhan ng bonus ng isang buwan nilang sahod ng Cunard bilang pabuya sa kanilang aksiyon, at ang ilan sa mga pashaeor ng Titanic ang sumali para mabigyan ng karagdagang bonus ng halos £900, na hinati sa pagitan ng mga tauhan.
Pinagkaguluhan ng mga pahayagan ang pagdating ng Carpathia sa New York, at marami sa kanila ang nagpaligsahan upang unang maibalita ang mga kuwento ng mga nakaligtas. Sinuhulan pa ng ilang mga mamamahayag ang pilot boat na New York na gumabay sa Carpathia patungo sa daungan, at may isa pang nakarating sa Carpathia bago pa siya makadaong. Napuno ang mga tanggapan ng pahayagan ng mga tao na nais makaalam ng pinakahuling balita na pinapaskil sa mga bintana o sa mga billboard. Inabot pa ng apat na araw bago mailathala ang kumpletong listahan ng mga nasawi, na nagpadagdag pa sa dalamhati ng mga kamag-anak na naghihintay ng balita ukol sa mga kaanak nilang sakay ng Titanic. Noong 23 Abril, ibinalita ng Daily Mail ang mga sumusunod:
""Late in the afternoon hope died out. The waiting crowds thinned, and silent men and women sought their homes. In the humbler homes of Southampton there is scarcely a family who has not lost a relative or friend. Children returning from school appreciated something of tragedy, and woeful little faces were turned to the darkened, fatherless homes."
(Kinahapunan naglaho na ang pag-asa. Nagsialisan na ang mga naghihintay na mga tao, at nagiuwian na ang kalalakihan at kababaihan. Sa mga mas payak na mga tahanan ng Southampton halos walang pamilya na hindi namatayan ng kaanak o kaibigan. Bumalik ang mga paslit galing sa paaralan na waring tinanggap ang trahedya, at ang mga kaawa-awang mga mumunting mukha ay napalingon sa mga tahanang madilim at walang ama.)"
Maraming mga kwawanggawa ang binuo para tulungan ang mga biktima at ang kanilang mga pamilya, na karamihan ay nawalan ng mga kaisa-isang tagapagtaguyod, o sa kaso ng mga nakaligtas na Third Class, ang lahat ng kanilang mga ari-arian. Noong Abril 29 nakalikom ng $12,000 ang mga bituin ng opera na sina Enrico Caruso at Mary Garden at ang mga kasapi ng Metropolitan Opera para sa mga biktima ng kalamidad. Nagbigay sila ng espesyal na pagtatanghal kung saan kasama ang mga awit ng "Autumn" at "Nearer My God To Thee". Sa Britanya, bumuo ng mga pampaginawang pondo para sa mga naulila ng mga tauhan ng Titanic, at nakalikom sila ng halos £450,000. Ang isa sa kanila ay nasa operasyon pa hanggang sa mga 1960s.
Pagsisiyasat sa trahedya
thumb|"The Margin of Safety Is Too Narrow!" (Ang Pamantayan Ng Kaligtasan Ay Napakaliit!), isang cartoon ni Kyle Fergus, na nagpapakita ng mga publiko na nagahanap ng kasagutan mula sa mga kompanya ng barko
Bago pa man dumating ang mga nakaligtas sa New York, binabalak na ang pag-imbestiga sa kalamidad kung ano ang nangyari, at kung ano ang maaaring gawin para hindi na maulit ito. Sinimulan ng Senado ng Estados Unidos ang pagsisiyasat sa kalamidad noong Abril 19, isang araw matapos makarating ang Carpathia sa New York.
Gusto ng pinuno ng pagsisiyasat na si Senator William Alden Smith na makapag-ipon ng mga ulat mula sa mga pasahero at mga tauhan habang sariwa pa ang trahedya sa kanilang mga isipan. Gusto ring ipa-subpoena ni Smith ang lahat ng mga pasahero at tauhang Briton habang nasa Amerika pa sila, na siyang pipigil sa kanilang makabalik sa Britanya bago matapos ang pagsisiyasat ng Amerika sa Mayo 25. Binatikos ng mga pahayagang Briton si Smith bilang isang oportunista, na walang pakiramdamang pinipilit ang pagsisiyasat para sa kaniyang pampolitika na interes at "maitayo ang kaniyang sarili sa pandaigdigang tanghalan". Ngunit may reputasyon na si Smith bilang tagapagtaguyod ng kaligtasan sa mga daanan ng Estados Unidos, at gusto ring ipa-imbestiga ang anumang maling pamamalakad ng taykon ng daangbakal na si J. P. Morgan na siya ding may-ari ng Titanic.
Kyouka
Si Kyouka (京佳) ay isang artista, gravure idol, tarento at idolo sa bansang Hapon. Kinakatawan siya ng Tambourine Artists.
Salvator Mundi (Leonardo da Vinci)
Ang Salvator Mundi ay isang Kuwardong ni Kristo bilang Salvator Mundi (Latin para sa Tagapagligtas ng Mundo) Kay Leonardo da Vinci, na may petsang sa c. 1500 1500. Ang pagpipinta ay nagpapakita na si Hesus, sa Renasimiyentong damit, na Bumibibigay sa isang Pangwakas na panalangin sa kanyang kanang kamay at itinaas ang dalawang daliri Na Pinalawak niya, Habang hawak ng isang Nanganganinag na Kristal na Bato na Parang globo sa kanyang kaliwang kamay, pagbibigay ng senyas sa kanyang papel bilang tagapagligtas ng Mundo at Maestro ng mga Kosmos, at Kinakatawan ang 'mala-kristal globo' ng kalangitan, tulad ng ito ay Pinaghihinalaang ng panahon ng Renasimiyento.
Ibong sekretaryo
Ang ibong sekretaryo, sekretaryo ng panitikan o kalihim na ibon (Sagittarius serpentarius) ay isang malaki, karamihan sa terestre na ibon ng biktima. Endemiko sa Aprika, kadalasang matatagpuan ito sa bukas na mga damo at savanna ng rehiyon ng sub-Saharan. Inilarawan ni John Frederick Miller ang mga espesye noong 1779. Bagaman ang isang miyembro ng order na Accipitriformes, na kasama rin ang maraming iba pang mga ibon sa diurnal na mga biktima tulad ng mga kuting, lawin, buwitre, at harriers, inilalagay ito sa sarili nitong pamilya Sagittariidae. Ang sekretarya ay agad na nakikilala bilang isang napakalaking ibon na may katawan na tulad ng agila sa mga binti na tulad ng crane na nagbibigay ng ibon ng taas na halos 1.3 m (4 p. 3 in).
Mafalda, Molise
Ang Mafalda ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Campobasso sa katimugang Italyanong rehiyon ng Molise, matatagpuan mga 45 km hilaga ng Campobasso.
Ang Mafalda ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipyo: Dogliola, Fresagrandinaria, Lentella, Montenero di Bisaccia, San Felice del Molise, Tavenna, at Tufillo.
Freddie Aguilar
Si Ferdinand Pascual Aguilar (ipinangak 5 Pebrero 1953), higit na kilala bilang Freddie Aguilar o Ka Freddie Aguilar, ay isang Pilipinong mang-aawit. Kilala siya sa pag-awit niya ng "Bayan Ko", na naging awit ng oposisyon ng rehimeng Marcos noong Rebolusyong EDSA ng 1986, at sa awitin niyang "Anak", ang pinakamabentang awiting Pilipino.
Siya ay nakapag-aral ng "electrical engineering" sa De Guzman Institute of Technology ngunit hindi nakapag-tapos ng kanyang programa. Sa halip, pinursige nito ang pagiging musikero mula sa kalye hanggang sa mga bar. Noong 1973,napangasawa niya si Josephine Quiepo.
Pagiging Aktibista
Limang taon bago niya isulat ang "Anak", Si Freddie Aguilar ay sumali sa mga protesta laban sa gobyerno noong panahon ni Marcos sa pamamagitan ng pag-sulat ng mga awitin. Ang mga kanta na nagpabawal sa kanya sa publiko ay ang "kata-rungan", "Pangako", at "Luzviminda" na naghihikayat sa mga Pilipino na magising sa katotohanan. Nakikilala rin siya sa pagdagdag ng verse sa "Bayan Ko".
Pagpuri sa ibang bansa
Ang "Anak" ay di lang nakakamit ng mataas na bilang sa charts ng Pilipinas ngunit pati na rin sa karatig bansa. Nakabilang ang kantang ito sa Japan sa unang ranko at nabigyangg halaga sa Indonesia, Malaysia, Hong Kong, at mga bansa sa Europa. Ang kanta ay naging tanyag at naisulat sa 23 ibat-ibang lengwahe. Ang Billboard ay rumeporta na ito ay ang ikalawang hit na awit noong 1980s. Ito rin ay naitalagang highest selling record sa kasaysayan ng musika sa Pilipinas.
Sa kasalukuyan
Nakatira pa rin si Freddie sa bansa at nasa kalagyan kung saan may mga panatiko itong "Ka Freddies". Malakas ang kanyang ugnay sa mga sambayanang Pilipino at mga kababayang naninirahan sa ibang bansa.
Noong 18 Enero 2008, siya ay naparangalan ng Asia Star Award sa prestihiyosong Korea Asia Model Award Festival
Carasi
Ang Bayan ng Carasi (Tagalog: Karasi) ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Ilocos Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Carasi ay nahahati sa 3 mga barangay.
Sergio Apostol
Si Sergio Apostol ay isang politiko sa Pilipinas at kasalukuyang legal counsel administrasyon ni Gloria Macapagal-Arroyo.
Bibliotheca Alexandrina
300px|right|thumb|Tanawing panloob 300px|right|thumb|Tanawing panlabas ng aklatan Ang Bibliotheca Alexandrina (Latin para sa “Aklatang Alehandrino”) ay isang pangunahing aklatan at sentrong pangkultura sa Dagat Mediterraneo sa Egyptian na lungsod ng Alexandria. Ang makabagong kompleks ang pagsasamuling buhay ng sinaunang Aklatan ng Alexandria.
Nagpapanatili ang Bibliotheca Alexandrina ng kopya ng Internet Archive.
Kai Ato
Si Kai Ato  (阿藤快) ay isang artista sa bansang Hapon.
Pederal na Estado ng Visayas
Ang Pederal na Estado ng Visayas (Estado Federal de Visayas) ay isang rebolusyonaryong estado sa kapuluan ng Pilipinas noong panahon ng rebolusyonaryo. Ito ay isang iminungkahing administratibong yunit ng isang Pilipinas sa ilalim ng isang pederal na anyo ng pamahalaan.
Pag-aalsa ng Panay
Isang rebolusyonaryong grupo, ang Comité Conspirador (Conspirators Committee), ay inorganisa sa bayan ng Molo sa isla ng Panay noong Marso 1898. Ang grupo, na nagplano ng pag-aalsa laban sa kolonyal na pamahalaan ng Espanya, ay regular na nagdaos ng mga pagpupulong sa tahanan ni Francisco Villanueva. Ang organisasyon kalaunan ay naging Comité Central Revolucionario de Visayas (Pangulong Komiteng Rebolusyonaryo ng Visayas) bilang suporta para sa grupo na lumalago. Sinimulan nila ang isang rebolusyon sa Panay noong Agosto 1898 at nagtatag ng isang pansamantalang rebolusyonaryong pamahalaan noong Nobyembre 1898, na kalaunan ay nakilala bilang Gobierno Provisional del Distrito de Visayas (Pamahalaang Provisiyonal ng Distrito ng Visayas). Ang mga rebelde ay pinangunahan ni Koronel Adriano Hernandez.
Kongreso ng Malolos
Ang pamahalaan ng Panay, kasama ang dalawang pamahalaang cantonal at iba pang pamahalaan sa Leyte at Samar ay kinatawan sa Kongreso ng Malolos na pinagtibay ang Pagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas kahit na mayroon silang mga reserbasyon tungkol sa pamahalaang nakabase sa Malolos ni Pangulong Emilio Aguinaldo. Sa loob ng buwan kung kailan ipinatawag ang kongreso, kinilala ng mga pamahalaang ito ang awtoridad ng Pamahalaan ng Malolos ngunit pinanatili ang pamamahala sa nasasakupan nito. Ang mga pamahalaan ng Visayas ay mayroon pa ring kakayahan na magsagawa ng pagbubuwis at magpanatili ng kanilang sariling mga hukbo.
Pansamantalang pamahalaan
Isang kombensiyon ang ginanap sa bayan ng Santa Barbara noong Nobyembre 17, 1898 kung saan nakita ang pagtatatag ng isang pansamantalang rebolusyonaryong pamahalaan kung saan si Roque Lopez ang nahalal bilang pangulo. Itinaas ang watawat ng Pilipinas sa isang kawayan sa bahay Bermejo house sa plaza ng bayan.
Hindi bababa sa dalawang iba pang pamahalaan ang naitatag sa Kabisayaan; Ang Cantonal Government ng Bohol noong Agosto 1898 at ang Cantonal Government ng Negros noong Nobyembre 1898.
Pagbubuo
Ang mga lider na nakabase sa Visayas ay iminungkahi na ang isang malayang bansa ng Pilipinas ay maging isang pederasyon. Upang isulong ang ideyal na ito, ang mga pamahalaang Cantonal ng Bohol at Negros, gayundin ang Pansamantalang Pamahalaan sa Visayas na gumamit ng mga kapangyarihan sa Panay at Romblon ay bumuo ng Pederal na Estado ng Visayas noong Disyembre 2, 1898. Ang pamamahala ng pederal na estado ay naaayon sa pederalismo ng Estados Unidos at sa Swiss confederacy. Ang pamahalaan ay naiulat na nilikha kasunod ng mga konsultasyon kay Emilio Aguinaldo. Si Roque Lopez na naging presidente ng provisional government sa Panay ay naging presidente ng pederal na estado at ang Lungsod ng Iloilo ay itinalaga bilang Visayas kapitolyo.
Ang isang junta ay hinirang ng Pederal na Estado ng Visayas at ang mga opisyal ay nagpahayag ng pangangailangan na magtatag ng isang republikanong pederal na estado sa Luzon, Visayas, at Mindanao at nagpapanatili ng katapatan kay Aguinaldo. Ang mga halalan ay binalak sa sandaling maitatag ang kapayapaan.
Pagbuwag
Ang pagbuwag ng pederal na estado ay pinagtatalunan ng iba't ibang mga pinagmulan. Ang estadong pederal ay inalis ng pamahalaang Sentral sa Malolos ni Emilio Aguinaldo noong Abril 27, 1899. Sinabi ng mananalaysay na si Gregorio Zaide na si Jovito Yusay, ang huling pangulo ng pederal na estado, ay binuwag ang gobyerno ng Visayas noong Setyembre 23, 1899 sa pamamagitan ng atas. Ang sulsol ng Consejo de Luzon, isang pangkatang Tagalog, ang dahilan ng pagkamatay ng estado sa hindi pa tiyak na petsa ayon sa Philippine Revolutionary Records. Pumayag si Heneral Martin Delgado na bumuo ng isang pamahalaang politiko-militar matapos makipag-usap sa mga lokal na pinuno ng militar nang hindi humihingi ng pahintulot mula sa pamahalaang pederal na sibilyan noong Setyembre 21, 1899 at binuwag ang estadong pederal noong Oktubre 5, 1899 sa pamamagitan ng pagpapalabas ng isang atas na nagbabanggit sa naunang kautusan ni Aguinaldo. Isang gobyernong politiko-militar ang iniluklok sa Iloilo kung saan si Martin Delgado ang naging gobernador.
Ang Republika ng Negros, isang bahaging estado, ay naging isang tagapagtanggol ng Amerika bago ito napasok sa gobyernong Pilipinas na pinangangasiwaan ng Estados Unidos.
Pakikipag-ugnayang pahapyaw
Ang pakikipag-ugnayang pahapyaw, pakikipag-ugnayang panandalian, pakikipag-ugnayang impormal, pakikipag-ugnayang hindi pangmatagalan, pakikipag-ugnayang kaswal, o ugnayang maluwag (Ingles: casual relationship, fling) ay isang pangkatawan o pisikal at pandamdaming pakikipag-ugnayan o ugnayan sa pagitan ng dalawang tao na maaaring may pakikipag-ugnayang seksuwal o pampagtatalik (isang sitwasyong tinatawag na pakikipagkaibigang may benepisyo, pakikipagkaibigang pampagtatalik, pakikipagkaibigang may pakinabang, pakikipagkaibigang may pagkinabang, pakikipagkaibigang impormal, o pakikipagkaibigang seksuwal) ) o isang halos pampagtatalik o seksuwal na ugnayan na hindi talaga nangangailangan ng paghingi o paghiling o umaasa ng dagdag na paninindigan na makikita sa isang mas pormal na pakikipag-ugnayang romantiko. Ang mga motibo para sa mga ugnayang kaswal ay nag-iiba-iba. Mayroong mahahalagang mga pagkakaibang pangkasarian at pangkultura sa pagtanggap ng at lawak ng mga ugnayang pahapyaw,   pati na sa panghihinayang hinggil sa pagkilos o hindi pagkilos sa ganitong mga ugnayan.
Ang isang ugnayang kaswal ay maaaring minsanan lamang, o para sa loob ng maiksing panahon, at maaari o maaaring hindi monogamo. Ang katawagang ito ay nagsasangkot ng mga pagkakaibigan sa pagitan ng mga tao na nakakakuha ng kasiyahan sa pagiging matalik nila na pangkatawan subalit hindi naghahangad na maging pangmatagalan, at maaari o maaaring hindi kasangkutan ng mga partidong nagnanais ng pansamantalang ugnayan para sa layunin ng kasiyahang seksuwal. Sa bawat isang kasong ito, ang pangingibabaw ng ugnayan sa mga buhay ng mga kasangkot ay kusang may hangganan o mayroong limitasyon, at pangkaraniwan na mayroong isang diwa o pagdama na ang ugnayan ay nilalayon na magtagal lamang habang o hangga't ang mga partido o magkabilang panig ay nagnanais nito o malagay sa ganitong kalagayan.
Kaiba ang ugnayang kaswal mula sa pagtatalik na pahapyaw, na may kaunti o walang elementong pandamdamin, at mula sa isang pang-isang gabing pagtatalik, dahil ang ugnayan ay lumalampas sa isang enkuwentrong seksuwal o may pagtatalik. Hanggang sa kalagayan na nagkaroon ng kaswal na pagniniig na seksuwal, ang ugnayan ay pangkalahatang nakatuon sa pagsasakatuparan ng mga kagustuhang seksuwal, sa halip na pangpag-ibig, romansa, o pangdamdaming mga pangangailangan. Paminsan-minsan, ang pakikipag-ugnayang seksuwal ay kinabibilangan ng pagtangkilik o pagsuportang nagbibigayan at sabayan, apeksiyon at kaaliwan, na makikita sa iba pang mga uri o anyo ng pakikipag-ugnayang may pagmamahalan.
Pokwang
Si Marietta Supot (ipinanganak 27 Agosto 1970) mas kilala sa bansag na Pokwang (kinuha sa pangalan ng karakter sa komiks ni Vincent Kua Jr noong dekada 80)ay isang Filipina aktres, TV Host, at komedyante. Nanalo siya sa isang kompetisyon sa ABS-CBN na naging daan sa kaniyang pagiging sikat. Siya ay dating isang entertainer.
First North Luzon Transit
Ang First North Luzon Transit, Incorporated (FNLT) ay isang kompanya ng bus sa Pilipinas. Ito ay sinimulan ang operasyon sa Hagonoy, Bulacan, ang kanilang operasyon ay pinalawig sa San Isidro, Nueva Ecija.
Pokwang
Si Pokwang ay pormal na miyembro ng Golden State Warriors grupo ng mga  "Talunan". Ngunit dahil sa pandemya, siya ay lumipat sa APT Entertainment, GMA Network.
First North Luzon Transit
Mga fleet
First North Luzon Transit maintains and utilizes the following:
Mga Destinasyong Panlalawigan (galing sa Kalakhang Maynila)
Note: Buses from Cubao to San Carlos/San Manuel Pangasinan will pass SCTEX Concepcion exit.
Under Bataan Transit
Kalakhang Maynila
Mga Inter-Probinsiyal na ruta
Sodyak
thumb|right|Mga sagisag ng Kanluraning sodyak. thumb|right|Mga sagisag na hayop ng Sodyak na Intsik. Sa larangan ng astrolohiya, ang sodyak (Ingles: zodiac) ay ang nilalakaran ng araw sa loob ng isang taon. Sa paningin ng mga astrologo, ang araw ay bumabaybay sa kalangitan at may mga partikular na pangkat ng mga bituin na dinadaanan dito. Ang mga pangkat ng mga bituin na ito ay mga sagisag ng mga hayop: gaya ng kambing (Aries), Leon (Leo), Alimango (Cancer), Alakdan (Scorpio)o di naman kaya ay tao: gaya ng Birhen (Virgo), Taga-igib ng tubig (Aquarius), Nanunudla (Sagittarius) o di naman kaya ay bagay: gaya ng Timbangan(Libra).
Astrolohiya
Para sa mga sinaunang astrologo, mas maganda nga namang pangalan na lang ang buong sagisag o signo - gaya halimbawa ng Aries, kesa nga naman isa-isahin yung bituin na bumubuo ng signo ng Aries. May apat na bituin na bumubuo ng Signo ng Aries at ito ang Hamal, Sheratan, Mesartim at 41 Arietis. Isipin mo na lang kung sasabihin ng Astrologo: "ang araw ay ngayon ay nasa katabi ng Sheratan, at sa makalawa ay nasa Mesartim na ito." Mas madaling memoryahin ang 12 signo ng sodyak, kesa pangalan lahat ang halos daang-daang bituin sa kalangitan.
Napansin din ng mga astrologo na kapag nakikita na nilang binabaybay ng "buntalang" araw ang signo ng Aries, nagsisimula na ang Tagsibol. Kapag nasa signo na siya ng Alimango Cancer, Tag-init na siya, at kapag nasa signo na siya ng Timbagan (Libra) ay Taglagas. Ang sodyak ang naging basehan ng mga kalendaryo at ng mga pagtatanim.
Magkaiba ang sagisag ng sodyak ng tradisyong Kanluranin at sa mga Tsino. Kung ang sa mga taga-Kanluran ay sa mga dibuho o imahe na nakikita nila sa mga bituin. Ang sa mga Tsino ay batay sa kanilang relihiyong Budismo.
Kaharian ng Israel (Samaria)
Ang Kaharian ng Israel o Hilagang Kaharian ng Israel o simpleng Kaharian ng Samaria ay isang kaharian sa Sinaunang Israel noong panahong Bakal. Ayon sa Lumang Tipan ng Bibliya, ito ay isa sa dalawang kaharian na nagmula sa nakaraang umiral na Nagkakaisang Kaharian na pinamununuan nina David at Solomon. Ang historidad o pagiging totoo ng mga salaysay sa Bibliya tungkol sa kahariang ito ay patuloy na pinagdedebatihan ng mga iskolar at arkeologo. Ang Kaharian ng Samaria ay winasak ng Imperyong Neo-Asiryo npong ca. 722- 720 BCE kung saan pinatapon ni Haring Sargon II ng Assyria ang mga 27,290 mamamayan nito sa Mesopotamia. Ang mga salaysay sa Lumang Tipan ay isinulat sa pananaw na teolohikal ng mga may-akda nito na isinulat noong mga ika-6 siglo BCE at karaniwan ay sobrang nabaluktot at sobrang malabis at lubos na maraming mga salungatan(2 Kronika at 1 at 2 Hari). Ayon sa may akda ng mga Mga Aklat ng mga Hari, ang pagkawasak ng Israel ay dahil sa kaparasuhan ng Diyos dahil sa kanilang kasamaan at politeismo. Dahil sa paglaho nito sa historikal na rekord, ito ang batayan ng paniniwala sa Nawalang Sampung Tribo ng Israel ngunit ang ilang arkeologo ay naniniwalang ang ilang mamamayan ay tumungo sa Judah. Ang mga dayuhan ay pangkat ay pinaniniwalaan ng ilan na pinatira sa winasak na kaharian ng Samaria.
Mga sanggunian ng kwento sa Lumang Tipan
Ang tinatanggap ng mga iskolar ng Bibliya ang thesis na isinulong ni Martin Noth na ang Mga Aklat ng mga Hari ay sumasalamin sa wika at teolohiya ng Aklat ng Deuteronomio na tinatawag ng mga iskolar na kasaysayang Deuteronomistiko. Ayon kay Noth, ang mga salaysay sa Aklat ng mga Hari ay gawa ng isang tao na nabuhay noong ika-6 siglo BCE ngunit ang mga karamihan ng mga iskolar at historyan ay naniniwalang ito ay binubuo ng dalawang patong kung saan ang unang edisyon ay isinulat noong panahon ng hari ng Kaharian ng Juda na si Josias(huli nang ika-7 siglo BCE) na nagtataguyod ng pagbabagong pang relihiyon at pangangailangan ng kapatawaran. Ang ikalawang edisyon ay mula ika-6 siglo BCE.
Sa Kasaysayan
Nang pinalawig ni Ashurnasirpal II ang sakop ng Imperyong Neo-Asirya, pinalawig niya ang mga sakop nito hanggang sa Arva, Byblos, Sidon at Tyre kung saan nagpataw siya ng mga tributo sa mga ito. Dahil sa pananakop ng mga Asiryo, ang mga kaharian sa Palestina, Lebanon at Syria ay bumuo ng isang koalisyon nang ang sumunod na haring si Shalmaneser III ay sumakop sa kanluran. Sa Labanan ng Qarqar, hinarap ni Shalamaneser ang koalisyong ito kung saan ayon sa mga rekord na Asirya ay winasak ng mga Asiryo ang mga ito at nagwagi laban sa mga pinuno ng koalisyong ito na binubuo ng 12 hari kabilang ang mga hukbo ng Kaharian ng Israel (Samaria) ng haring si Ahab.
Kuwento ayon sa Bibliya
Laban sa pananakop ng mga Asiryo, ang magkaaway na mga kahariang ng Syria at Kaharian ng Israel (Samaria) ay bumuo ng alyansa(2 Hari) 22:1). Bago nito, humingi ng tulong si Ahab sa hari ng Kaharian ng Juda na si Jehoshaphat laban sa Syria(2 Kronika 18:3). Bagaman namatay si Ahab, ipinagpatuloy ni Jehoshaphat ang pakikipagtulugan sa mga hari ng Kaharian ng Israel (Samaria) na sina Jehoram at Ahazias. Sa sumunod na siglo, naging basalyo ng mga Asiryo ang mga hari ng Israel at Syria. Ang hari ng Israel na si Menahem ay pumayag na maging basalyo ng Asirya na napilitang magbigay ng tributo sa Asirya ng 2000 talento ng pilak (2 Hari 15:19)  o mga 36 tonelada ng pilak Si Pekah na pinuno ng hukbo ng Israel sumunggab sa trono ni Pekaiah na anak ni Menahem. Tumanggi si Pekah na maging basalyo ng Asirya at kasama ng Syria ay naghimagsik laban sa Asirya. Gayunpaman, alam nilang ang kanilang koalisyon ay walang kakayahan na talunin ang mga Asiryo at sinikap na bumuo ng koalisyon sa ibang mga bansa. Tanging ang hari ng Kaharian ng Juda na si Ahaz ang tumanggi na sumapi sa koalisyong ito. Dahil dito, sinikap nina Pekah at hari ng Syria na si Rezin na palitan si Ahaz at ilagay ang anak ng isang taong nagngangalang Tabeal(Aklat ni Isaias 7:6). Sinalakay ng dalawa ang Kaharian ng Juda(1 Cronica 28, 2 Hari 16:6). Sa takot ni Ahaz, humingi siya ng tulong sa Asirya(2 Hari 16:7-8) at nagbigay ng tributo dito. Ayon sa 2 Hari 16:9, pinatay ng hari ng Asirya si Rezin. Ito ay salungat sa 2 Cronica 28:20-21 na nagsalaysay na hindi tinulungan ng Asirya si Ahaz. Ang Israel ay naging basalyo ng Asirya. Pinatalsik ni ni Tiglath Pileser si Pekah at ipinalit si Hoshea na pumayag na maging basalyo ng Asirya. Pinatay ni Hoshea si Pekah. Pagkatapos mamatay ni Tiglath Pileser, tumanggi si Hoshea na magbigay ng tributo sa Asirya. Kinulong ng sumunod na haring si Shalmaneser V si Hoshea at kinubkob ang Kaharian ng Israel (Samaria). Ipinagpatuloy ng sumunod na haring si Sargon II ang pagsalakay sa Israel at ipinatapon ang mga mamamayan nito noong ca.722
Kronolohiya
Ayon sa 2 Hari 22:51, si Ahazias ng Israel ay nagsimulang sa ika-17 taon ng paghahari ni Jehoshaphat at naghari ng 2 taon at ang sumnod kay Ahazias ng Israel na si Jehoram ng Israel ay naghari noong ika-18 taon ni Jehoshaphat (2 Hari 3:1) na nangangahulugang si Ahazias ng Israel ay naghari lamang ng isang taon. Ayon sa 1 Hari 15:25, si Nadab ay naghari noong ika-2 taon ni Asa at naghari ng 2 taon. Ayon sa 1 Hari 15:28, si Baasha ay naghari noong ika-3 taon ni Asa at naghari ng 24 taon na nangangahulugang ang kahang kahaliling si Zelah ay dapat magsimula sa ika-29 ni Asa sa halip na ika-26 taon ni Asa (1 Hari 16:8). Si Zimri ay naghari sa ika-27 taon ni Asa (1 Hari 16:10) sa halip na ika-31 taon ni Asa.Si Elah ay naghari ng 2 taon (1 Hari 15:25) at si Omri ay naghari sa ika-31 taon ni Asa (1 Hari 16:23) samantalang si Zimri ay naghari lamang ng 7 araw(1 Hari 16:15). Si Omri ay naghari nang 12 taon(1 Hari 16:23) sa ika-31 taon ni Asa ngunit ang sumnod sa kanya na si Ahab ay naghari sa ika-38 taon ni Asa(1 Hari 16:29) sa halip na ika-2 taon ni Jehoshaphat at kaya ay nagtapos sa ika-24 taon ni Jehoshaphat ngunit ang sumunod na si Jehoram ng Israel ay nagsimula sa ika-17 taon ni Jehoshaphat(1 Hari 22:51). Si Ahazias ay naghari ng 2 taon na ika-1 taon ni Jehoram ngunit ayon sa 2 Hari 1:17 ay sa ika-2 taon ni Jehoram samantalang sa 2 Hari 3:1, siya ay naghari sa ika-18 taon ni Jehoshaphat na mas maaga ng 8 taon.Si Ahazias at Jehoram ay naghari ng magkasama nang 14 taon(1 Hari 22:51, 2 Hari 3 1), si Jehu nang 28 taon(2 Hari 10:36) na may kabuuang 42 taon mula sa ika-25 taon ni Jehoshaphat na nangangahulugang ito ang ika-27 taon ni Jehoash dahil sa Jehoshaphat ay naghari nang 25 taon(1 Hari 22:42), si Jehoram nang 8 taon(2 Hari 8:16), si Ahazias  nang isang taon(2 Hari 8:26) at si Ataliah nang 6 na taon(2 Hari 11:3) na ibinigay na ika-23 taon ni Jehoash(2 Hari 13:1) ngunit si Jehoaz ay naghari nang 17 taon(2 Hari 13:1). Ito ay gagawa sa sumunod sa kanya sa ika-3 taon ni Amazias ngunit ayon sa 2 Hari 13:10 ay noong ika-37 ni Jehoash na mas kaunti sa 10 taon. Walang direktang sinabi kung gaanon katagal naghari si Jeroboam II ngunit may pahiwatig sa 2 Hari 15:1 na sinasabing si Ahazias ay naghari sa ika-27 taon ni Jeroboam at si Zecarias ay sumunod kay Jeroboam sa ika-38 taon ni Azarias (2 Hari 15:8) at kaya ay si Jeroboam ay naghari nang 65 taon Si Jehoash ng Israel nang ika-40 taon ni Jehoash ng Juda at naghai ng 16 taon(2 Hari 13:10).Si Jeroboam II ay nagsimula sa ika-17 taon ni Amazias at si Zecarias sa ika-1 taon ni Jotham hindi sa ika-38 taon ni Azasia na nangangahulang nawawala ang 15 taon at kaya ay sa mga sumunod na hari ng Israel.
Marco Alcaraz
Si Marco Alcaraz ay isang artista sa Pilipinas.
Currimao
Ang Bayan ng Currimao (Tagalog: Kurimaw) ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Ilocos Norte, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Currimao ay nahahati sa 23 mga barangay.
Pami
Si Usermaatre Setepenre Pami ang paraon na naghari sa Ehipto ng 7 taon. Siya ay kasapi ng Ikadalawampu't dalawang Dinastiya ng Ehipto ng mga Meshwesh Libyan na namuhay sa Ehipto simula ng Ikadalawampung Dinastiya ng Ehipto nang ang kanilang mga ninuno ay nanghimasok sa Deltang Ehipsiyo mula sa Libya. Ang kanilang mga inapo ay nagsimulang maghari sa Ehipto mula gitna ng mga 940 BCE sa pag-akyat sa trono ni Shoshenq I. Ang pangalan ni Pami sa Ehipsiyo ay nangangahulugang Pusa o "Siya na kabilang sa Pusang Bastet".
Luz Oliveros Belardo
Ipinanganak si Belardo noong 3 Nobyembre 1906 sa Navotas, Rizal. Siya ay panganay sa walong anak ni Aurelio Oliveros (isang magsasaka at negosyante) at Elisa Belarmino (maybahay). Natutuhan niya sa kanyang ama ang pagpapahalaga sa edukasyon, samantalang nakuha naman niya sa kanyang ina ang pagpapakumbaba at pagmamahal sa kapwa.
Nag-aral ng elementarya sa Silang Elementary School, Cavite (1921) at nag-high school naman sa Philippine Women's College o kilala ngayong Philippine Women's University (PWU) (1925) sa Taft, Maynila. Parehong valedictorian ang natamo niyang karangalan sa dalawang paaralan.
Pagsusulat sana ang pangarap noon ni Lusing, ngunit dahil sa paghihikayat ng kanyang ama, at dahil na rin sa kanyang interes sa mga halaman, nagpasiyang mag-aral ng Phytochemistry (pag-aaral ng kemikal na sangkap ng halaman). Natapos niya ang Certificate of Pharmaceutical Chemistry noong 1928 at Bachelor of Science in Pharmacy noong 1929 sa Unibersidad ng Pilipinas. Habang nagtuturo at nagtratrabaho bilang pharmacist ay natapos rin niya ang kanyang Master's Degree (Master of Science in Pharmaceutical Chemistry) noong 1933.
Sa tulong ng Fulbright travel grant at scholarship mula sa American Association of University Women, matagumpay na natapos rin niya ang kanyang Ph.D. in Pharmaceutical Chemistry mula sa Unibersidad ng Connecticut sa Estados Unidos noong 1954. Si Dr. Belardo ay mapalad na nakasali sa mahigit sa 20 International Scientific Conferences sa iba't ibang bahagi ng mundo na kung saan lalo pang nahasa ang kanyang kaalaman at kagalingan.
Pinangunahan ni Dr. Belardo ang pagsasaliksik sa bisa ng mga halamang ginagamit ng mga albularyo sa kanilang panggagamot. Napagtuunan niya ng pansin ang Tanglad Tagalog (Cymbopogon ciratus). Nadiskubre niyang marami pala itong potassium citrate, isang mabisang panlinis (diuretic compound) kung kaya't nakapagpapababa ng presyon ng dugo ng isang tao.
Sa higit pang pag-aaral ni Dr. Belardo ay napagalaman niyang ang dahon ng Chichirica (Vinca rosea) ay mayaman sa alkaloids, glycosides, terpenoids, sterols, fatty acids at volatile oil. Ang kanyang grupong pinamunuan ang kauna-unahan sa buong Timog Silangasng Asya na nakapagsagawa ng ganitong uri ng pag-aaral sa halamang ito.
Sa kasawiang palad, dulot ng Pangalawang Pandaigdigang Digmaan ay naudlot ang nasabing pag-aaral. Higit pa rito, isang kilalang pharmaceutical firm na Amerikano ang nakapagpatuloy ng nahintong pananaliksik at silang nakadiskubre ng alkaloid vincristine na mayroon ang chichirica na panlaban sa kanser.
Napagtuunan din ng pansin ni Dr. Belardo ang bulaklak ng sampaguita (scientific name: Jasminum sambac). Ito ang nagbigay daan upang maengganyo ang mga may-ari ng lupa na magtanim nito para sa mga gawaan ng pabango.
Ang malikhain ding kaisipan ni Dr. Belardo ang nagpasimula sa paggamit ng mga pinagbalatan ng mga prutas bilang pampalasa sa mga sorbetes, kendi, minatamis at inuming yari sa prutas.
Noong dekada 80, bilang pagtugon sa kautusan ng pamahalaan na maghanap ng kasagutan sa kakulangan ng pagkukunan ng langis, nadiskubre ni Dr. Belardo ang oleoresin, isang tila petroleum compound mula sa apitong (Oipterocarpus grandiflorus) at pili (Canarium luzonicum). Nakapagpatakbo ito ng isang sasakyang Isuzu 240. Patunay na maaari itong maging kapalit o pandagdag sa diesel bilang (biofuel).
Nalathala sa iba't ibang lokal at internasyonal na mga babasahin ang iba't ibang pag-aaral ni Dr. Belardo.
València (lalawigan)
Ang València ay isang lalawigan ng Espanya, sa gitang bahagi ng Pamayanang Balensiyano.
Nahahati ang lalawigan sa mga sumusunod na mga komarka:
Yugoslavia
thumb|right|200px|Pangkalahatang kinaroroonan ng Yugoslavia. Pabagu-bago ang sukat ng mga hangganan sa loob ng maraming mga taon.
Ang Yugoslavia (Serbiyo, Kroato, Bosniyo, Eslobeno: Jugoslavija; Serbiyo, Masedonyo: Југославија) ay isang dating bansa sa Timog-Silangang Europa. Ito ay nilikha noong 1918 pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig sa ilalim ng pangalang Kaharian ng mga Serbo, Kroato, at Islobeno. Kinilala ang Yugoslavia bilang bansa noong 13 Hulyo 1922. Noong 3 Oktubre 1929, binago ang pangalan ng bansa at naging Kaharian ng Yugoslavia. Sinakop ng Axis powers ang bansa noong 6 Abril 1941. Noong 1943, iprinoklama ng mga Yugoslav Partisans ang Demokratikong Federal ng Yugoslavia. Noong 1944, kinilala ito ng hari bilang lehitimong pamahalaan ng bansa pero noong Nobyembre 1945 ang monarkiya ay binuwag.
Paglikha ng Yugoslavia
Ang konsepto ng Yugoslavia, bilang isang solong estado para sa lahat ng mga mamamayan ng South Slavic, ay lumitaw noong huling bahagi ng ika-17 siglo at nakakuha ng katanyagan sa pamamagitan ng Illyrian Movement ng ika-19 siglo. Ang pangalan ay nilikha sa pamamagitan ng kumbinasyon ng mga salitang Slavic "jug" (timog) at "slaveni" (Slavs). Ang Yugoslavia ay bunga ng Deklarasyon ng Corfu, bilang isang proyekto ng Parlamento ng Serbiano sa pagpapatapon at ang Serbian royal karađorđevi dynasty, na naging Yugoslav royal dinastiya.
Kaharian ng Yugoslavia
Banovinas ng Yugoslavia, 1929-39. Pagkatapos ng 1939 ang Sava at Littoral banovinas ay pinagsama sa Banovina ng Croatia Ang bansa ay nabuo noong 1918 pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig bilang Kaharian ng Serbs, Croats at Slovenes sa pamamagitan ng unyon ng Estado ng Slovenes, Croats at Serbs at ng Kaharian ng Serbia. Karaniwang tinutukoy ito sa panahong "estado ng Versailles". Nang maglaon, pinalitan ng pamahalaan ang bansa na humantong sa unang opisyal na paggamit ng Yugoslavia noong 1929.
Sa ngayon, nahahati ang dating Yugoslavia sa mga sumusunod na bansa:
Haring Alexander
Noong Hunyo 20, 1928, pinalabas ng Serbian deputy Puniša Račić ang limang miyembro ng oposisyon ng Partidong Pangkagaling sa Croatia sa National Assembly na nagreresulta sa pagkamatay ng dalawang deputies sa lugar at ng pinuno na si Stjepan Radić ng ilang linggo. [6] Noong Enero 6, 1929, sinususpinde ni Haring Alexander ang konstitusyon, pinagbawalan ang mga pambansang partidong pampulitika, na nanunungkulan sa ehekutibong kapangyarihan at pinalitan ang pangalan ng bansa Yugoslavia. Inaasahan niya na pigilin ang mga tendensiyang separatista at pagaanin ang mga pasyonistang pambansa. Ipinataw niya ang isang bagong konstitusyon at isinara ang kanyang diktadura noong 1931. Gayunpaman, ang mga patakaran ni Alexander ay nakaranas ng pagsalungat mula sa iba pang mga kapangyarihang European na nagmumula sa mga pagpapaunlad sa Italya at Alemanya, kung saan ang mga pasista at mga Nazi ay naging kapangyarihan, at ang Unyong Sobyet, kung saan si Joseph Stalin ay naging ganap na pinuno. Wala sa tatlong mga rehimen na ito ang pinapaboran ang patakaran na hinabol ni Alexander I. Sa katunayan, nais ng Italya at Alemanya na baguhin ang mga internasyonal na kasunduan na nilagdaan pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig, at ang mga Soviets ay determinadong maibalik ang kanilang mga posisyon sa Europa at ipagpatuloy ang isang mas aktibong internasyunal na patakaran.
Tinangka ni Alexander na lumikha ng sentralisadong Yugoslavia. Nagpasiya siyang wakasan ang mga makasaysayang rehiyon ng Yugoslavia, at ang mga bagong panloob na mga hangganan ay inilabas para sa mga lalawigan o mga banovina. Ang mga banovina ay pinangalanan ayon sa mga ilog. Maraming mga pulitiko ang ibinilanggo o pinanatili sa ilalim ng surveillance ng pulisya. Ang epekto ng diktadura ni Alexander ay upang higit pang magpalayo sa mga di-Serbiano mula sa ideya ng pagkakaisa. Sa panahon ng kanyang paghahari, ang mga bandila ng mga bansa ng Yugoslav ay pinagbawalan. Ang mga ideya sa komunista ay pinagbawalan din.
Ang hari ay pinaslang sa Marseille sa isang opisyal na pagbisita sa France noong 1934 ni Vlado Chernozemski, isang bihasang dalubhasa mula sa Panloob na Macedonian Revolutionary Organization ng Ivan Mihailov sa pakikipagtulungan ng Ustaše, isang pasistang rebolusyonaryong organisasyong Croatian. Si Alexander ay nagtagumpay sa kanyang labing-isang-taong-gulang na anak na si Peter II at isang konseho ng rehimen na pinangunahan ng kanyang pinsan, si Prince Paul.
Ikalawang Digmaang Pandaigdig
Noong 5:12 ng umaga noong 6 Abril 1941, sinakop ng mga pwersang Aleman, Italyano at Hungarian ang Yugoslavia. Ang Aleman Air Force (Luftwaffe) ay nagbomba ng Belgrade at iba pang mga pangunahing lungsod ng Yugoslavia. Noong Abril 17, ang mga kinatawan ng iba't ibang rehiyon ng Yugoslavia ay nag-sign ng isang armistice sa Alemanya sa Belgrade, nagtatapos ng labing isang araw ng paglaban laban sa mga Pwersang Aleman. Mahigit 300,000 opisyal at sundalo ng Yugoslav ang kinuha bilanggo.
Inilagay ng Axis Powers ang Yugoslavia at hinati ito. Ang Independiyenteng Estado ng Croatia ay itinatag bilang isang estado ng satelayt ng Nazi, na pinasiyahan ng mga pasistang milisiya na kilala bilang Ustaše na nanggaling noong 1929, ngunit medyo limitado sa mga gawain nito hanggang 1941. Ang mga hukbong Aleman ay sinakop ang Bosnia at Herzegovina pati na rin ang bahagi ng Serbia at Slovenia, habang ang ibang mga bahagi ng bansa ay inookupahan ng Bulgaria, Hungary, at Italya. Mula noong 1941-45, pinatay ng rehimeng Croatian Ustaše ang humigit-kumulang 500,000 katao, pinatalsik ang 250,000, at isa pang 200,000 ang pinilit na i-convert sa Katolisismo.
Mula sa simula, ang mga pwersang panlaban ng Yugoslav ay binubuo ng dalawang paksyon: ang mga komunista na pinangunahan ng Yugoslav Partisans at ang royalist na Chetnik, na may dating pagtanggap ng Allied lamang sa pagpupulong sa Tehran (1943). Ang mabigat na pro-Serbian Chetnik ay pinamumunuan ni Draža Mihajlović, samantalang pinangunahan ni Josip Broz Tito ang pan-Yugoslav oriented Partisans.
Mga nota
<references group="lower-alpha"/>
Wikang Polabo
Ang wikang Polabo ay isang wikang Kanlurang Eslabo na sinasalita ng mga Polabong Eslabo (Wenden) sa kasalukuyang hilagang-silangan ng Alemanya sa palibot ng ilog ng Elbe (Łaba/Laba/Labe sa Eslabo), kung saan nagmula ang pangalan nito ("po Labe" – hanggang Elbe o [naglalakbay] sa Elbe). Ito ay sinasalita humigit-kumulang hanggang sa pagbangon sa kapangyarihan ng Prusya noong kalagitnaan ng ika-18 siglo – nang ito ay pinalitan ng Mababang Aleman – sa mga lugar ng Pomoré (Mecklemburgo-Kanlurang Pomerania), ihambing ang nauugnay na mga Morino at Veneto ng Armorica), gitnang ( Mittelmark) bahagi ng Branibor (Brandeburgo) at silangang Sahonya-Anhalt (Wittenberg na orihinal na bahagi ng Béla Serbia), gayundin sa silangang bahagi ng Wendland (Mababang Sahonya) at Dravänia (Schleswig-Holstein), Ostholstein at Lauenburg). Ang Polabo ay medyo mahaba din (hanggang sa ika-16 na siglo) na sinasalita sa at sa paligid ng mga lungsod ng Bukovéc (Lübeck), Starigard (Oldenburg), at Trava (Hamburgo). Ang mga di-napatutunayang diyalektong Eslabo ng Rügen ay tila may higit na pagkakatulad sa Polabo kaysa mga uri ng Pomeranio. Sa timog, may hangganan ito sa lugar ng wikang Sorabo sa Lusacia.
Mga Nazareno
Ang Mga Nazareno o Mga Nazoreo (Griyego: Ναζωραῖοι, Nazōraioi) ay isanang sektang Hudyo Kristiyano noong unang siglo CE. Ang unang pagbanggit nito ay sa Mga Gawa ng mga Apostol 24:5 kung saan inakusahan si Apostol Pablo ng pagiging pinuno ng sekta ng ma Nazareno ("πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως") sa  harap ng prokurador ng Imperyong Romano na si Antonius Felix ni Tertullus. Sa unang siglo CE< ang mga tagasunod ni Hesus ng Nazareth ay tinawag נוֹצְרִי‎ (nôṣrî) at sa Arabe نَصَارَى (naṣārā). Sa paglipas ng panahon, ang sektang ito ay patuloy na sumusunod sa Torah kasama ng mga hentil] at salungat sa mga kalaunang [[Kristiyano na hindi na sumusunod sa Torah. Sila ay binanggit nina Epifanio ng Salamis, Jeronimo at Agustin ng Hipona.
Rosenda Ann Ocampo
Si Rosenda Ann Ocampo ay isang politiko sa Pilipinas. Naupo siya bilang konsehala ng lungsod sa sa ika-6 na distrito ng Maynila sa halos anim na taon at siyam na taon bilang kongresista sa nasabing distrito.
Kaurian:Mga politiko ng Pilipinas
Sheshonk III
Si Usermaatre Setepenre o Usimare Setepenamun Shoshenq III ang paraon ng Ikadalawampu't dalawang Dinastiya ng Ehipto sa loob ng 39 taon ayon sa kontemporaryong mga historikal rekord. Ang dalawang mga toro ni Apis ay inilibing sa ikaapat at ika-28 na taong kanyang paghahari at ipinagdiwang ang kanyang Heb Sed sa kanyang taong paghahari na 30. Kaunti ang alam sa eksaktong basehen ng kanyang matagumpay na pag-aankin sa trono dahil siya ay hindi isang anak na lalake ni Osorkon II at ang kanyang mga magulang at ugnayang pampamilya ay hindi alam. Mula ika-8 taon ng paghahari ni Shoshenq III, ang kanyang paghahari ay minarkahan ng kawalan ng pagkakaisang pampolitika ng Ehipto sa paglitaw ni Pedubast I sa Thebes. Mula sa panahong ito, ang mga hari ng ika-22 dinastiya ay kumontrol lamang sa Mababang Ehipto. Ang Dakilang Saserdoteng Theban na si Osorkon B (na hinaharap naOsorkon III) ay nagpetsa ng kanyang mga aktibidad sa Thebes at Itaas na Ehipto sa paghahari ni Shoshenq III ngunit ito ay tanging para sa mga dahilang administratibo dahil hindi idineklara ni Osorkon ang kanyang sarili na hari pagkatapos ng pagkamatay ng kanyang amang si Takelot II. Sa basehan ng mahusay na kilalang Kronika ni Osorkon B, ang karamihan ng mga Ehiptologo ngayon ay tumatanggap na ang ika-25 taon ng paghahari ni Takelot II ay katumbas ng ika-22 taon ng paghahari ni Shoshenq III.
Casole d'Elsa
Ang Casole d'Elsa [ˈkaːzole] ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Siena sa rehiyon ng Toscana ng Italya, na matatagpuan mga 50 km timog-kanluran ng Florencia at mga 25 km kanluran ng Siena. thumb|Patsada ng Collegiata ng Santa Maria Assunta.
Mga pangunahing tanawin
Ang Casole d'Elsa ay tahanan din ng Sentrong Pansining ng Verrocchio na kilala sa buong mundo na nag-aalok ng mga kursong fine art, painting holidays, kursong pang-eskultura, mga estudyo, at akomodasyon. Si Nigel Konstam ay ang residenteng direktor at isang eskultor na ang trabaho ay matatag na nakabatay sa tradisyon ng Europa.
Aklat ni Isaias
Ang Aklat ni Isaias o Aklat ni Isaiah ay isa sa mga aklat na isinulat ng mga propeta na nasa Lumang Tipan ng Bibliya. Isinulat ito ng propetang ebanghelikong si Isaias.
Isaias
Si Isaias (Hebreo: יְשַׁעְיָהוּ‎, Yəšaʿyāhū, "Si Yahweh ay Kaligtasan") ay isang propeta na itinuturing na pinakadakilang propeta sa Tanakh o Lumang Tipan ng Bibliya na sumulat ng Aklat ni Isaias kapitulo 1-39. Tinatawag siya ng Diyos sa pagkapropeta mula kamatayan ni Haring Uzzias, ca. 742 BCE at nabuhay sa mga panahon ng mga hari ng Kaharian ng Juda na sina Uzzias, Jotham, Ahaz, at Hezekias. Natanggap niya ang katungkulang humula mula sa Diyos sa loob ng Templo ni Solomon sa Herusalem sa pamamagitan ng isang pangitain. Naging tungkulin ni Isaias ang akitin ang sambayanang Juda para manumbalik sa Diyos sapagkat kung hindi nila gagawin ito parurusahan sila ng Diyos. Namuhay siya noong mga mahalagang panahon kung kailan sinakop ng Imperyong Neo-Asirya ang Israel at kung kailan naging isang tributaryo o "nagbibigay ng buwis" sa Asirya ang Kaharian ng Juda at nang salakayin ng Asirya ang Herusalem sa panahon ni Hezekias
Ayon sa Pag-akyat ni Isaias, si Isaias ay pinatay ni haring Mannases na anak ni Hezekias sa pamamagitan ng paghati sa kanyang katawan sa dalawa. Ito ay may alusyon sa Sulat sa mga Hebreo 11:37.
Estilo at impluho ng pagsulat
Dahil sa estilo ni Isaias bilang manunulat, at maging dahil sa sariwang paglalarawan ng mga kaganapan, itinuturing siyang isang makatang henyo sa larangan ng panitikang pambibliya. Isa rin siyang tanyag na pambansang pigura, partikular na sa mga usapin at gawaing pambayan. Sa kapanahun ng Bagong Tipan, karaniwang ipinaliwanag ng mga Kristiyanong manunulat na tumutukoy sa makasaysayang si Kristo ang mga propesiya ni Isaias tungkol sa pagdating ng Mesias.
Sanggol na Emmanuel
Ayon sa Isaias Kapitulo 7, ang isang sanggol ay isisilang ng isang dalaga (Hebreo:Almah) na isisilang sa panahon ni haring Ahaz ng Kaharian ng Juda bilang tanda na hindi mananaig ang kanyang mga kaaway na sina Pekah ng Kaharian ng Israel (Samaria) at Rezin ng Aram-Damasco. Ito ay pinakahulugan ng Ebanghelyo ni Mateo na tumutukoy sa isang mesiyas at sa kapanganakang birhen ni Maria kay Hesus
Sanggol na Maher-shalal-hash-baz
Ang sanggol na Maher-shalal-hash-baz (Hebreo: מַהֵר שָׁלָל חָשׁ בַּז, Mahēr šālāl ḥāš baz – "Pinabilis ang pagkubkob") (Kapitulo 8-9) ang ikalawang sanggol na ipinanganak upang tanda sa pagwasak ng mga kaaway ni Ahaz na sina Pekah at Rezin ni Tiglath-Pileser III ng Imperyong Neo-Asirya.
Hezekias
Sa kapanganakan ng anak ni Ahaz na si Hezekias, si Hezekias ay inilarawan ni Isaias na haring magpapatuloy sa pamumuno sa sa trono ni David sa Kaharian ng Juda (Kapitulo 9-39). Ayon sa 2 Hari 18, si Hezekias ay isang matuwid na hari na "walang katulad niya pagkatapos niya o bago niya" na dumalisay sa Templo ni Solomon, nagbalik ng pagsamba "lamang" kay Yahweh at wumasak sa mga Asherah(2 Hari 18). Sa panahon ni Hezekias, ang kapayapaan ay sinabi ring mananaig sa Juda(Kapitulo 9-39; 39:8).
Mga bahagi
Binubuo ang Aklat ni Isaias ng mga sumusunod na mga bahagi:
Komposisyon
Dahil sa mga ebidensiyang ito, hinati ng mga skolar ang aklat na ito sa tatlong mga bahagi:
Ito ay nagpapahiwatig na ang sekwensiya ng bago ang pagkakatapon(pre-exilic), pagkakatapon(exilic) at pagkatapos ng pagkakatapon(post-exilic) ay medyo nakaliligaw dahil ang labis na pagbabago o editing ay nangyari sa lahat ng mga seksiyong ito.
Walang katiyakan kung paanong ang mga seksiyong Deutero-Isaias at Trito-Isaias ay naidugtong sa orihinal na Isaias. Ang dalawang magkalabang mga teoriya ng skolar ay ang Deutero-Isaias ay isinulat bilang pagpapatuloy ng Proto-Isaias o ito ay isinulat nang hiwalay at naidugtong sa unang seksiyon sa kalaunang panahon.
Sa Nagkakaisang mga Bansa
thumb|200px|left|Ang taludtod mula sa Isaias 2:4 na ginagamit ng [[Nagkakaisang mga Bansa, at nakapaskel sa pader ng isang muog malapit sa himpilan nito sa Lungsod ng New York.]] Hinango ng Nagkakaisang mga Bansa ang paggamit ng isang hindi opisyal na paglalahad ng misyong pang-organisasyon, na nasa wikang Ingles, mula sa Isaias 2:4 na naglalaman ng ganitong mga pananalita:
"Siya ang huhukom sa mga bansa at hahatol sa maraming bayan, at gagawing sudsod ang kanilang mga tabak at karit ang kanilang mga sibat. Hindi na sila gagamit ng patalim, ang isang bansa sa kapwa bansa at hindi sila magsasanay sa digmaan."
Nagsasabi ito sa Ingles ng ganito: "And he shall judge between the nations, and shall reprove many peoples: and they shall beat their swords into plowshares, and their spears into pruninghooks: nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any more."
Ang mga sumusunod ang mismong hinango ng Nagkakaisang mga Bansa, at nakaukit sa tinatawag na Pader ni Isaias sa isang muog malapit sa himpilan nito sa Lungsod ng New York:
Sa Ingles: "They shall beat their swords into plowshares. And their spears into pruning hooks. Nation shall not lift up sword against nation.  Neither shall they learn war any more."
Antonius Felix
Si Marcus Antonius Felix (Felix sa Sinaunang Wikang Griyego: ὁ Φῆλιξ'; ipinanganak noong circa 5–10 CE) ayon kay Josephus ay isang prokurador Lalawiang Romano na Judea noong 52–60 at humalili kay Ventidius Cumanus.