Kanser
Radyasyon
Hanggang 10% ng mga sumasalakay na kanser ay kaugnay ng pagkakalantad sa radyasyon kabilang ang parehong nag-iionisang radiasyon at hindi nag-iionisang radiasyon. Sa karagdagan, ang malawak na karamihan ng mga hindi sumasalakay na kanser ay hindi-melanomang kanser ng balat na sanhi ng hindi nag-iionisang radiasyong ultraviolet. Ang mga pinagmumulan ng nag-iionisang radiasyon ay kinabibilangan ng pag-iimaheng medikal at gaas na radon. Ang radiasyon ay maaaring magsanhi ng kanser sa karamihan ng mga bahagi ng katawan, sa lahat ng mga hayop at sa anumang edad bagaman ang pinukaw ng radiasyon na mga solidong tumor ay karaniwang kumukuha ng 10-15 mga tao at maaaring kumuha hanggang 40 taon para klinikal na mahayag at ang pinukaw ng radiasyong mga leukemia ay karaniwang nangangailangan ng 2-10 taon upang lumitaw. Ang ilang mga tao gaya ng mga nevoid basal cell carcinoma syndrome o retinoblastoma ay mas marupok kesa sa aberahe sa pagkakaron ng kanser mula sa pagkakalantad sa radyasyon. Ang mga bata at adolesente ay dalawang beses na mas malamang na magkaroon ng pinukaw ng radiasyon na leukemia bilang mga matanda. Ang pagkakalantad sa radiasyon bago ang kapanganakan ay may 10 bese na epekto. Ionizing radiation is not a particularly strong mutagen. Ang residential na pagkakalantad sa gas na radon halimbawa ay may parehong mga panganib ng kanser gaya ng pasibong paninigarilyo(passive smoking o hindi aktibong paninigarilyo ngunit panglanghap ng usok ng katabing mga naninigarilyo). Ang mababang dosis na mga pagkakalantad gaya ng pamumuhay malapit sa isang planta ng kapangyarihang nukleyar ay pangkalahatang pinaniniwalaang wala o labis na kaunting epekto sa pag-unlad ng kanser. Ang radiasyon ay isang mas makapangyarihang pinagmulan ng kanser kapag ito ay kasama ng ibang mga ahenteng nagsasanhi ng kanser gaya ng pagkakalantad sa gaas na radon at dinagdagan pa ng paninigarilyo ng tabako. Hindi tulad ng mga pumupukaw na kemikal o pisikal sa kanser, ang nag-iionisang radyasyon ay tumatama sa mga molekula sa loob ng mga selula nang walang-pili. Kung ito ay nagkataong tumama sa isang kromosoma, maaari nitong sirain ang kromosoma, magresulta sa abnormal na bilang ng mga kromosoma, hindi magpagana ng isa o maraming mga gene sa bahagi ng kromomosang natamaan nito, magbura ng mga bahagi ng sekwensiyang DNA, magsanhi ng mga translokasyong kromosoma, o magsanhi ng ibang mga uri ng mga abnormalidad ng kromosoma. Ang pangunahing pinsala ay nagreresulta sa pagkamatay ng selula ngunit ang mas maliit na pinsala ay maaaring mag-iwan ng isang matatag, isang bahaging gumaganang selula na maaaring magkaroon ng kakayahan na dumami at mabuo sa kanser lalo na kung ang gene na tagasupil ng tumor ay napinsala ng radyasyon. Ang tatlong mga yugont independiyente ay lumilitaw na sumasangkot sa paglikha ng kanser ng nag-iionisang radiasyon: mga morpolohikal na pagbabago sa selula, pagkakamit ng imortalidad na selular(pagkawala ng normal na naglilimita ng buhay na mga prosesong regulatoryo ng selula), at mga adaptasyon na pumapabor sa tumor. Kahit pa ang partikulong radiasyon ay hindi tumama nang direkta sa DNA, ito ay pumupukaw ng mga tugon mula sa selula na hindi direktang nagpapataas ng pagiging malamang ng mga mutasyon. Ang paggamit medikal na nag-iionisang radiasyon ang isang papalagong pinagmulan ng pinukaw ng radiasyon na mga kanser. Ang nag-iionisang radiasyon ay maaaring gamitin upang gamutin ang ibang mga kanser ngunit ito ay maaari sa ilang mga kaso na pumukaw ng ikalawang anyo ng kanser. Ito ay ginagamit rin sa ilang mga uri ng pag-iimaheng medikal. Ang isang ulat nagtatantiya na ang mga 29,000 ng panghinaharap na kanser ay maaaring maiugnay sa tinatayang 70 milyong mga CT scan na isinagawa sa US noong 2007. Tinatayang ang 0.4% ng mga kanser noong 2007 sa Estados Unidos ay sanhi ng mga CT scan na isinagawa sa nakaraan at maaaring ito ay tumaas sa 1.5–2% na may mga rate ng paggamit ng CT sa parehong yugto ng panahon. Ang pangmatagalang pagkakalantad sa radiasyong ultraviolet mula sa araw ay maaaring magsanhi ng melanoma at iba pang mga malignansiya sa balat. Ang maliwanag na ebidensiya ay nagpapatunay na ang radiasyong ultraviolet lalo na ang hindi nag-iionisang medium wave na UVB bilang sanhi ng karamihan ng mga hindi-melanomang kanser sa balat na pinakakaraniwang mga anyo ng kanser sa buong mundo. Ang hindi nag-iionisang radiasyon ng kadalasang radyo (radio frequency) mula sa mga teleponong selular, transmisyon ng kuryenteng elektriko at iba pang mga katulad na pinagmulan ay inilarawan bilang isang posibleng karsinoheno ng International Agency for Research on Cancer ng Samahan ng Pandaigdigang Kalusugan (WHO).