Santatlo
Mga talatang ginagamit ng mga Trinitariano
May mga talata na pinapakahulugan ng mga Trinitariano na sumusuporta sa Trinidad. Halimbawa, may ilang mga talata na nagrerepensiya sa Ama, Anak at Banal na Espiritu bilang natatanging mga entidad sa isang salaysay:, , , ,. Salungat sa tatlong sinoptikong ebanghelyo, ang Ebanghelyo ni Juan ay pinapakahulugang nilayon na magbigay diin sa pagkadiyos ni Hesus bilang isang Logos, preeksistente at diyos ( at . Sa mga sulat ni Pablo ang mga talatang pinapakahalugan na nagsasaad ng pagkadiyos ni Hesus ang . Ang mga talatang ito ay may ibang interpretasyon o  pagpapakahulugan ng mga Hindi-Trinitariano at ang mga talatang pinapakahulugan ng mga Hindi-Trinitariano upang suportahan ang kanilang pananaw ay may ibang interpretasyon ng mga Trinitariano. Halimbawa ayon kay Arius, ang  ay hindi nangangahulugang ang ama at anak ay aktuwal na kapwa-magkatumbas o kapwa-walang hanggan o isa sa substansiya at sa halip ay ang pagiging isa sa paggawang pagpapastol o pagliligtas. Upang suportahan ito, ginamit rin ng mga Ariano ang . May dalawang mga isyung nakakaapekto sa pagsasalin ng θεὸς ἦν ὁ λόγος sa  sa teolohiya at angkop na paglalapat ng mga patakarang gramatikal. Ito ay literal na nangangahulugang Ang Diyos ang Logos o Ang Diyos ang Salita. Sa kontruksiyong ito, ang paksa (ang Logos) at ang komplemento (Diyos) ay parehong lumilitaw sa kasong nominatibo at kaya ang komplemento ay karaniwang itinatangi sa pamamagitan ng paghulog ng anumang artikulo at paglipat nito bago ang pandiwa. Kaya sa gramatika, ay maaaring basahin bilang "ang Salita ay Diyos" o "ang Diyos ay isang diyos". Sa gramar na Griyego, ang salitang Ingles na 'a' ay hindi umiiral at pangakalahatang inuunawa na nagpapahiwatig sa pinakakalikasan ng kawalan nito. Ang mga iba't ibang tagasalin ay nagpasyang idagdag ito o hindi. Ang mga sinaunang manuskritong Griyego ng Bagong Tipan ay hindi rin nagtatangi ng malaki at maliit na letra. Ang ilang mga salin ng Juan 1:1 ay nagpreserba ng kahulugang hindi malinaw na "the Word was divine". Ang mga Trinitariano ay naniniwala na ito dapat isaling "Ang Salita ay Diyos" (and the Word was God). Ang mga Hindi-Trinitariano gaya ng Saksi ni Jehovah na naniniwalang si Hesus ay mas mababa sa Ama ay naniniwala na ang tamang salin ng Juan 1:1 ay "...isang diyos" (a god) o "...ay makadiyos" (divine). Ang ilang mga skolar ay tumututol sa saling "...isang diyos" (a god)  samantalang ang ibang mga skolar ay naniniwala na ito ay posible o kahit kanais nais. Ayon sa mga modalista, ang pariralang "ang Logos ay naging laman" sa ay hindi dapat pakahulugan na isang preeksistenteng Hesus na naging tao kundi ay plano o walang hanggang isipan ng Diyos na namalas sa kapangakan ng taong si Hesus. Ang mga modalista na naniniwalang ang Ama, Anak at Banal na Espiritu ay iba't ibang mga modo o aspeto ng Isang Diyos ay nagpapakahulugan ng na ito ay nagpapatunay ng omnipresensiya (nasa lahat ng lugar ng sabay sabay) ng diyos at ang kanyang kakayahan na ipamalas ang kanyang sarili sa kanyang pagnanais. Ayon sa mga modalista, ang ay nagpapatunay na ang Ama ay nasa Anak at umiiral ng sabay bilang Ama at Anak gayundin din ang  na nananahan sa kaniyang katawan ang lahat ng kapuspusan (fullness) ng kalikasan ng Diyos. Gayunpman, ayon sa mga hindi-Trinitariano, ang Colosas 2:9 ay hindi nagpapatunay na diyos din si Hesus dahil ayon sa, ang mga mananampalataya ay napupuspos rin ng lahat ng kapuspusan(fullness) ng Diyos. Ang isang pang talata na ginagamit ng mga oneness ang  na Ang hiwaga ng pagmakaDiyos ay dakila: siya ay nahayag sa laman. Ang ilang mga kalaunang manuskrito ng  ay mababasang "Ang diyos (theos) ay nahayag sa laman" sa halip na matatagapuan sa mga pinakamaagang manuskrito na hos o ho ("he who" o "he"). Ayon kay Ehrman, ang pagbasang theos (diyos) ay korupsiyon ng sektang ortodokso sa manuskrito bilang pagsalungat sa sinaunang paniniwala na adoptionismo. Ayon sa sektang Hindi-Trinitariano na Oneness, ang dahilan kung bakit si Hesus ay palaging nagsalita ng Diyos sa ikatlong persona ay dahil hindi niya nais na lumitaw sa mga tao bilang Diyos ngunit ninais na magmukhang tao gaya ng isinasaad sa. Kanilang ikinatwiran na minsang nagtatangi si Hesus sa Ama at Anak dahil sa kanyang dalawang kalikasan na buong tao at buong Diyos. Kabilang sa mga talatang kanilang ginagamit upang patunayan na ang Ama rin ang Anak: Sinabi ni Hesus na siya ay magpapadla ng isang Tagapayo ( ngunit kanya ring sinabi na ang Ama ang magpapadala ng tagapayo . Ayon sa, ang tanging Ama ang makakapaglapit ng mga tao sa Diyos at ayon sa ay sinabi ni Hesus na kanyang ilalapit ang lahat ng tao sa kanya. Ayon sa , bubuhayin ni Hesus ang lahat ng mga mananampalataya sa huling araw at ayon sa  at  ay ang Ama ay bumbuhay sa mga namatay. Ayon sa  ay si Hesus ang tagabanal ng mga mananampalataya at ayon sa  ay ang tagabanal ang Ama. Ang mga Oneness ay naniniwala na mga paglalarawan sa Bagong Tipan na ang Anak ay nasa kananng kamay ng Diyos gaya ng nasa , ,  etc. ay hindi nagpapakita na si Hesus ay pisikal na nasa kanan ng Diyos na tila nagpapahiwatig na si Hesus ay iba sa Diyos. Sa halip ay kanilang pinapakahulugan itong isang ekspresyon ng pagluluwalhati, kapangyarihan, prestihiyo, karangalan ni Hesus gaya ng pinapahiwatig sa  at. Ito ay kanilang sinusuportahan ng mga talata gaya ng Exodo 15:6; Awit 20:6,77:10,98:1,109:31; Isaias 62:8; 63:12. Sa Awit 16:8 ay isinasaad na ang Panginoon ay nasa kanang kamay ni David na kanilang ikinatwirang hindi literal na nasa kanan ni David ang Diyos. Ang Diyos ay inilalarawan ring may mga mata, butas ng ilong , paa , pakpak at balahibo  na hindi mga literal na paglalarawan ng Diyos. Gayundin, kanilang ikinatwirang ang pagkuha ng Kordero (Hesus) ng balumbon mula sa kanang kamay ng nakaupo sa trono ay hindi nangangahulugang si Hesus ay iba sa nakaupo sa trono. Sa halip ay isa itong simbolikong paglalarawan (gaya ng ibang mga simbolismo sa Pahayag) ng pagkakamit ng kapangyarihan ng pinaslang na Kordero mula sa Diyos. Kanilang ikinatwirang ang korderong pinaslang bilang handog ay ang pag-iral ng nag-iisang Diyos bilang tao. Ayon sa mga Oneness, ang tamang salin sa Griyego ng ay ang Kordero ay nasa gitna ng trono at hindi ang salin na ang Kordero ay nasa harap ng trono. Upang suportahan ito, kanilang itinuturo ang na nagsasaad na walang nakitang templong sa siyudad ng langit dahil ang Panginoong Diyos at ang Kordero ang templo nito. Sa Griyego, ang pandiwang estin ay kanilang ikinatwirang singular na literal na nagsasaad na "the Lord God Almighty and the Lamb is the temple". Ang ay kanila ring ikinatwirang nagsasaad ng "trono (singular) ng Diyos at ng Kordero ay makikita sa lungsod. Ang kaniyang mga alipin ay maglilingkod sa kaniya. Makikita nila ang kaniyang mukha. Ang kaniyang pangalan ay nasa mga noo nila" na maliwanag na tumutukoy sa isang trono at isang entitad at hindi isang trono na may dalawang mga entidad. Kanilang ikinatwirang may isang trono lamang sa langit at hindi dalawa o tatlong mga trono. Ang mga Trinitariano ay naniniwala na ang Trinidad ay ipinakilala sa Lumang Tipan sa Aklat ni Isaias 9:6 na nagsasaad na ''Sapagkat isinilang ang isang sanggol na lalaki para sa atin. Ibibigay sa kanya ang pamamahala; at siya ay tatawaging Kahanga-hangang Tagapayo, Makapangyarihang Diyos, Walang Hanggang Ama, Prinsipe ng Kapayapaan. Gayunpaman, ang mga Hindi-Trinitariano'' na onenesss ay nangatwirang ang talatang ito ay nagpapahiwatig na si Hesus rin ang Diyos Ama. Ang mga Trintariano ay nangatwiran na kaya siya tinawag na Walang Hanggang Ama ay dahil sa kanyang papel bilang manlilikha ng mga tao gayundin ang kanyang pagiging isa at pagkakawangis sa Ama. Ayon sa patakaran ni Granville Sharp, kapag ang dalawang mga pangngalan na personal, singular at hindi mga angkop na pangalan ay nauugnay sa isang patern na The—Substantive—Kai—Substantive kung saan ang kai ay salitang Griyego para sa at, kung gayon ang dalawang mga pangngalan ay tumutukoy sa parehong persona. Ang mga talatang at  ay inaangking nagkakasya sa patern na ito. Kaya nang sabihin sa Tito 2:13 na ng ating dakilang Diyos at Tagapagligtas na si Hesucristo siya ay gramatikong tumutukoy kay Kristo bilang dakilang Diyos. Ang mga angkop na pangngalan ay hindi ginagamit sa pariralang ito. Ayon kay Christopher Wordsworth, ang mga ama ng simbahan ay may parehong pagkaunawa sa mga tekstong ito. Ang isang sumasalungat na pananaw ng mga Hindi-Trinitariano sa patakaran ni Granville Sharp ay nangatwirang ang ay nagsaad na itinaboy niya ang lahat ng nagtitinda at namimili sa templo (τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας). Kaya sa, ang mga dalawang klase ay ginawang natatangi ng pagpasok ng τούς bago ἀγοράζοντας. Dahil dito, kanilang ikinatwiran na walang makatwirang magpapalagay na ang parehong mga persona ay inilalarawan na parehong nagtitinda at bumibili ngunit ang mga ito ay nagkakasya sa patakaran ni Sharp. Kaya kanilang ikinatwirang may ebidensiyang biblikal na nagtatangi sa pagitan ng ang dakilang Diyos at ating Tagapagligtas na si HesuKristo sa Tito 2:13 at sa ekstensiyon ay sa 2 Pedro 1:1. Gayunpaman, ayon sa mga Trinitariano, hindi tulad ng 2 Pedro 1:1 at Tito 2:12, ang Mateo 21:12 at Marcos 11:15 ay hindi nagkakasya sa patakaran ni Sharp dahil ang mga ito ay gumagamit ng mga partisipleng plural at hindi mga singular na pangngalang personal. Ang mga Hindi-Trinatariano ay gumagamit rin ng mga talata na kanilang pinapakahulugang tumatakwil sa katuruang Trinidad bagaman ang mga Trinitariano ay may ibang mga interpretasyon o pagpapakahulugan sa mga talatang ito. Bagaman ang pangunahing tekstong ginamit ng mga Trinitariano upang ipagtanggol ang pagkadiyos ng Banal na Espiritu ang, ang Mga Amang Cappadocian gaya ni Dakilang Basil ay gumamit ng mga talatang at. Ang isa pang talata na sinipi ng mga Amang Cappadocian ay Awit 33:6. Kanilang ikinatwirang ang "hininga" at "espiritu" ay parehong "רוּחַ" ("ruach"), ang talatang ito ay naghahayg ng mga papel ng Anak at Banal na Espiritu bilang mga kapwa manlilikha. Ayon sa mga Hindi-Trinitariano, ang "רוּחַ" ("ruach") na Griyegong espiritu na pneuma ay may may iba't ibang mga kahulugan at matutukoy lamang mula sa konteksto ng paggamit nito. Kanilang inangkin ang ang mga Griyegong manuskrito ay parehong gumamit ng mga malalaking letra at kaya ay walang tumpak na pagtatangi ang magagawa sa mga Griyegong manuskrito sa pagitan ng may malaking letrang "Banal na Espiritu" na isang angkop na pangngalan at ang mababang letrang "banal naeEspiritu" na tumutukoy sa isang hindi personal na pwersa. Sa karagdagan, kanila ring ikinatwirang ang salitang Griyegong "espiritu" (pneuma) ay neuter gayundin ang lahat ng mga panghalip na tumutukoy sa espiritu at kaya ay gumagawa ritong hindi personal. Kanilang isinaad na ang mga ilang tagasalin ng Bagong Tipan ay alam ito ngunit isinalin pa rin ng "He" sa halip na "it" (halimbawa sa ) dahil sa kanilang pagkiling sa Trinatarianismo. Ang sektang Hindi-Trinitariano na Pneumatomachi ay sumalungat sa mga Amang Cappadocian sa pamamagitan ng pagsipi ng  na nangatwirang ang Banal na Espiritu ay walang pinagkaiba sa mga nilikhang espiritung anghel. Ang mga ama ng simbahan ay tumutol na nangatwirang ang Banal na Espiritu ay mas dakila sa mga anghel dahil ito ay nagkakaloob ng kaloob ng propesiya. Inaangkin rin ng mga Hindi-Trinitariano na ang Banal na Espiritu ay sinasalita sa maraming mga paraan na nagpapakitang ito ay hindi isang personang diyos. Halimbawa, ito ay tinukoy na kaloob, ang spirito ay mapapawi o mapapatay , mabubuhos , maiinom at matitikman. Ang mga pangkat Kristiyano na may teolohiyang Unitariano ay naniniwala na ang Banal na Espiritu ay hindi isang aktuwal na persona gaya ng Ama at Anak ngunit aspeto ng kapangyarihan ng Diyos. Sa Hindi-Trinitarianong sektang Oneness, ang Banal na Espiritu ay si Hesus. Ito ay kanilang pinatutunayan sa ,, kung saan ay nagsasalita tungkol sa pagtanggap ng Espiritu ni Kristo o sa, , ay tumutukoy kay Kristo bilang ang Espiritu. Ang ay nagsasaad na may iisang Espiritu at sinasaad sa  na ang pagtanggap kay Kristo ay pagtanggap sa Espiritu. Sa, ang Kordero (Hesus) ay inilarawan na may pitong sungay at pitong mga mata na mga pitong Espiritu ng Diyos na sinugo sa lahat ng lupa. Ayon sa at ayon sa, si Hesus ay nagmumula sa Ama. Ayon sa, hiningahan niya (Hesus) sila at sinabi sa kanila: Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu. Sa Hudaismo, ang "Banal na Espiritu" ay pangkalahatang tumutukoy sa aspetong propesiya at karunungan ng diyos. Ito ay tumutukoy rin sa pwersang makadiyos, kalidad at impluwensiya ng diyos sa uniberso o sa nilalang sa ibinigay na mga konteksto. Sa Hudaismo, ang Diyos ay Isa at ang ideya na ang Diyos ay isang dualidad o trinidad na pinaniniwalaan ng mga hentil ay isang Shituf (hindi purong monoteistiko). Ang ilang mga Trinitariano ay nag-aangkin na ang Shema (Deut. 6:4) ay sumusuporta sa Trinidad dahil ang mga salitang echad (isa) at elohim (literal na "mga diyos") ay kanilang inaangking tumutukoy sa pluralidad. Gayunpaman, ang interpretasyong ito ay tinatakwil ng mga Hudyo. Ang echad ay maaaring tumukoy sa pinaghalong isa ngunit tumutukoy rin sa absolutong isa, halimbawa sa 2 Samuel 13:30, 2 Samuel 17:12, Exodus 9:7, Ecclesiastes 4:8. Inaangkin ng mga Hudyo na sa kahulugang absolutong isa na ang echad ay ginamit sa Deut. 6:4. Sa Exodo 7:4, ang elohim ay ginamit rin kay Moises. Ayon sa ilang mga skolar, kapag ang elohim ay ginagamitan ng mga pandiwa at pang-uring singular, ito ay karaniwang singular na "diyos". Kapag ginagamit sa mga pandiwa at panghalip na plura, ito ay nangangahulugang "mga diyos" o "mga kapangyarihan". Walang mga pandiwa o panghalip na plural na tumutukoy sa elohim sa Deuteronomy 6:4, kaya ang elohim sa talatang ito ay tumutukoy sa "diyos" at hindi "mga diyos". Pangkalahatang pinananiwalaan ng mga skolar na ang elohim ay nabuo mula sa eloah na pinalawig na anyo ng Hilagang-kanlurang pangngalang Semitiko na il (אֵל, ʾēl ). Ang eksaktong kognato nito ang Ugaritikong ʾlhm, na pamilya ni El na manlilikhang diyos ng panteon na Relihiyong Cananeo. Ayon kay Smith, ang pagiging hindi malinaw ng elohim sa Tanakh ay resulta ng mga pagbabago na muling interpretasyon ng politeistikong mga diyos ng sinaunang Israelita bilang ang monolatristang diyos na lumitaw noong ika-7 at ika-6 siglo BCE at karagdagan sa paglitaw ng monoteismo sa paglitaw ng Rabinikong Hudaismo noong ika-2 siglo CE. Sa Awit 82:1 ang elohim ay ginamitan ng pandiwang singular at tumutukoy sa "diyos". Sa Awit 82:6 ay ginamitan ng plural na pandiwa at tumutukoy sa "mga diyos". Ito ay pinapakahulugan ng mga skolar na ang diyos ay nangangaiwa sa kapulungan ng mga diyos. Ang ay pinapakahulugan ng mga Hindi-Trinitariano na ang pahayag ni Hesus na "ang aking Ama ay higit na dakila kaysa sa akin" ay naghahayag ng isang hierarka. Gayunpaman, ang mga ama ng simbahan na Trinitariano gaya ni Augustine ay nangatwirang ang pahayag na ito ay dapat unawain na si Hesus ay nagsasalita sa anyo ng isang tao. Ang sektang Agnoetae na Hindi-Trinitariano ay nangatwirang mismong si Hesus ay tumanggi sa kanyang omnisiyensiya (alam ang lahat ng bagay) nang kanyang sabihin sa at  na Ngunit patungkol sa araw o oras na iyon walang nakakaalam, kahit na ang mga anghel sa langit, kahit na ang Anak kundi ang Ama lamang ang nakakaalam. Gayunpaman inangkin ng mga ama ng simbahan na ang "makaalam" ay minsang nangangahulugang "ihayag". Ayon kay Athanasius, nang sabihin ni Hesus na hindi alam ng anak ay nagsasalita siya ayon sa kanyang pagkatao at hindi pagkadiyos. Ikinatwiran rin ni Athanasius na kung ang nakakaalam lang ng araw at oras ang ama, kung gayon, ang implikasyon ay hindi rin alam ng Banal na Espiritu ang araw at oras. Ikinatwiran ng ilan na ito ay sumasalungat sa na naglalarawan sa Banal na Espiritu na "sumasaliksik ng lahat ng mga bagay maging ang mga malalalim na bagay ng Diyos". Si Ambrose ay naniwalang ang pariralang "...kahit na ang Anak" ay isang interpolasyon ng mga Ariano at nangatwirang kung talagang isinulat ng ebanghelista ang mga salitang ito, ang pangalang "Anak" ay yumayakap sa parehong mga kalikasan. Ang ilang mga komentador ng bibliya ay naniniwalang ang ay isang kalaunang dagdag ng sinaunang Simbahan upang pangatwiranan ang pagkaantala ng inaasahang nalalapit na muling pagbabalik ni Hesus sa unang siglo CE. Kanilang ikinatwiran na dahil hindi kailanman ginamit sa Marcos ang absolutong anyong "ang Anak" sa iba pang lugar, ang pag-iral nito ay dapat pagdudahan. Ang ilang mga Hindi-Trinitariano ay tumututol sa paniniwala ng mga Trinitariano na ang Anak ay limitado lamang sa kanyang buhay sa lupa. Kanilang inaangking si Hesus ay mas mababa sa Ama kahit pagkatapos ng kanyang pagkabuhay na muli at pagluluwalhati. Halimbawa,,. Ayon sa mga Hindi-Trinitariano, ang na nagsasaad na Sumagot si Tomas at sinabi sa kaniya: Aking Panginoon at aking Diyos. ay hindi nangangahulugang si Hesus ang tinawag na Diyos kundi Ang Panginoong Hesus at pagkatapos ay ang Ama. Kanilang isinaad na ang mga anyong Griyego na ginamit sa tekstong ito ay hindi tumutukoy sa dalawang mga deskripsiyon ng isang persona kundi dalawang mga persona na inilarawan ng hiwalay. Ang ilan ay nangatwirang kahit pa ipagpalagay na si Hesus ay tinawag na diyos ay hindi nangangahulugang siya ay katumbas na ng diyos ama dahil mismong si Hesus ay nagsalita sa na ''Sumagot ang mga  Hudio sa kaniya na sinasabi: Hindi ka namin binabato dahil sa anumang mabuting gawa kundi dahil sa iyong pamumusong. Ginagawa mong Diyos ang sarili mo, ikaw na isang tao. Tinugon sila ni Jesus: Hindi ba nasusulat sa inyong kautusan: Aking sinabi na kayo ay mga diyos? Tinawag niyang mga diyos ang mga tao, na sa pamamagitan nila ay dumating ang salita ng Diyos. At ang kasulatan ay hindi masisira.'' Ayon kay Arius, si Hesus ay tinawag na Diyos sa pangalan lamang at hindi kasalo sa kalikasan ng pagkaDiyos. Ang mga talatang pinapakahulugan ng mga Hindi-Trinitariano na nagpapatunay na si Hesus ay isa lamang tao at hindi Diyos kundi ang Ama lamang ang, , ,. Gayunpaman, ayon sa mga Trinitariano, sa talatang ay tinawag ng Diyos ang Anak na Diyos. Ayon sa mga hindi-Trinitariano, ang tekstong Hebreo ng Awit45:5-6 na sinipi sa Hebreo 1:8 sa Griyego gayundin ang bersiyong Griyego ng Awit 45:5-6 ay hindi naglalaman ng pahayag na "O, Diyos". Ito ay isinalin sa bibliyang interlinyar at NAS bilang "ng Diyos". Inaangkin ng mga Trinitariano na dahil sinamba(proskuneo) si Hesus ng mga tao(e.g., "Sila ay nagpatirapa at sinamba(proskuneo) ang bata") at anghel(, "At hayaan siyang sambahin(proskuneo) ng lahat ng anghel ng Diyos") ay nagpapatunay na isa siyang Diyos. Ayon sa footnote ng ng ASV, ang proskuneo ay tumutukoy sa akto ng paggalang kahit ito ay ibinigay sa nilalang o sa maylalang. Sa Pahayag 3:9, isinaad ni Hesus sa mga mananampalatayang Kristiyano na gagawin niya ang mga nasa sinagoga ni Satanas na "sumamba(proskuneo) sa iyong(mga Kristiyano) mga paa". Ayon sa mga Trinitariano, si Hesus ay isinasaad na may preeksistensiya na kanilang pinapakahulugan na nagpapatunay ng kanyang pagkaDiyos. Ayon sa ilang mga Hindi-Trinitariano, ang mga talatang ito ay hindi nagpapatunay na ang Anak ay personal na kasama ng Ama sa pagsimula. Sa halip ay kanilang pinapakahulugan ang mga talatang ito na nagpapakita ng kaalaman ng Diyos sa pasimula. Kanilang pinaniniwalaang si Hesus ay umiral sa isipan ng Diyos bilang plano ng Diyos sa pagtubos ng mga tao. Kanilang inaangking ang ay tumpak na isinalin na nakita ni Abraham ang araw ni Hesus na araw ng pagsakop ni Hesus sa daigdig at pagtatag ng kanyang kaharian at nagkakasya sa  na nagsasaad na inaasahan ni Abraham na makita ang isang lungsod na nasa hinaharap. Nang makita ni Abraham ang araw ni Hesus, ang araw na ito ay umiiral sa isipan ng Diyos bago pa kay Abraham at kaya ay sa konteksto ng plano ng Diyos na umiiral mula pa sa pasimula, si Kristo ay tiyak na "bago" pa kay Abraham. Ayon sa Jeremias 1:5, si Jeremias ay nakilala na at ginawang banal at propeta bago pa siya ipinanganak. Gayundin, ayon sa, si Hesus ay pinili na bago pa itinatag ang sanglibutan, nguni't inihayag sa mga huling panahon. Sa na si Hesus ay inilarawan na "ang Korderong pinatay mula ng itatag ang sanlibutan" na hindi nangangahulugang si Hesus ay pinatay bago pa ang kanyang pagiging tao. Kanila ring ikinatwiran na kung ito ay tumutukoy sa preeksistente ni Hesus ay mangangahulugan rin ng preeksistensiya ng mga tagasunod ni Hesus ayon sa Ayon sa oneness, hindi ang Anak ng Diyos ang preekstintente sa pagkakatawang tao ngunit si Hesus bilang Espiritu ay preeksistente bilang Logos. Kung paanong si Hesus ay sinasabing ang korderong pinaslang bago itatag ang sanlibutan nang walang pisikal na katawan, ang Diyos ay maaaring magbigay luwalhati sa Logos bago ito magkatawang tao. Kanilang inaangkin na ito ay sinusuportahan ng na ang Diyos ay tumatawag na magkaroon ng mga bagay na wala pa. Ang ilang mga Trinitariano ay nagpalagay na ang pagsasabi ni Hesus na Ako ay (I am) o ego eimi sa ay kanyang paghahayag ng kanyang sarili na Diyos dahil sa pagpapalagay na ang ego eimi ay nauugnay sa "I am that I am" (Hebreong Ehyeh-Asher-Ehyeh sa Exo. 3:14). Gayunpaman, sa saling Septuagint ng Exo. 3:14, ang aktuwal na pagsasalin ay "ego eimi ho on" na nangangahulang "The Being, The One Who Is". Si Jason BeDuhn ay nagbanggit ng gramar ni Hebert Weir Smyth na nagpapakita ng mga halimbawa sa klasikong salaysay kung saan ang paggamit ng kasalukuyan ng Griyego ay maisasalin bilang kasalukuyang perpektong progresibo at nangatwiran si DeBuhn para sa nakaraang progresibo na "I have been" ng. Ang ilan ay nangatwirang ang ego eimi ay buong malamang na walang kaugnayan sa Exo. 3:14. Ang ilang mga Hindi-Trinitariano' gaya ni Isaac Newton at John Locke ay tumanggap sa preeksistensiya ni Kristo ngunit hindi tumanggap sa kanyang buong pagkaDiyos ayon sa pagpapakahulugang Trinitariano. Ang Saksi ni Jehovah ay naniniwalang si arkanghel Miguel ay ang pangalan ni Hesus sa langit sa kanyang preeksistensiya bago ang kanyang pagkakatawang tao at pagkatapos ng resureksiyon. Si Arius at mga tagasunod nito ay malamang na tumanggap ng preeksistensiya ni Kristo. Gayunpaman, ayon kay Thomas Aquinas, si Arius ay "nagpanggap na ang Persona ng Anak ng Diyos ay isang nilalang at mas mababa sa Ama kaya kanyang isinaad na ang Anak ay nagsimula at 'may isang panahon na siya ay hindi." Ginamit ni Arius ang saling Griyego na LXX ng Kawikaan 8:22 na ako ay nilikha (ektisen) ng Panginoon bilang ebidensiya na bagaman ang Anak ay umiiral bago nilikha ang daigdig, siya ay hindi walang hangganan at nagmula sa isang panahon at sumasailalim ng Diyos. Ayon kay Arius, kung ang anak ay bugtong (pinanganak) gaya ng makikita sa, , ang Anak ay dinala sa pag-iral ng Ama. Ginamit rin ni Arius ang na sa ilang salin ay nagsasaad na ang Anak ang panganay ng lahat ng mga nilalang. Ang mga kalaban ni Arius gaya nina Athanasius na umayon na ang Karunungan ay tumutukoy sa Anak ay gumamit ng ibang bersiyon na matatagpuan sa ilang manuskrito ng LXX at Aquila etc. na nagsasaad sa Kawikaan 8:22 na ako ay nakamit (ektesato) ng Panginoon. Ang salin ng LXX na nilikha ay pinakahulugan rin ni Athanasius na binuo ako bilang ulo ng paglalang. Ayon sa Interpreter's Bible, "ang qanah (ng Hebreo ng Kaw. 8:22) ay maaaring isalin na nakamit ako o nilikha ako. Sa pananaw ng mga pahayag na ginawa sa mga sumusunod na talata na nauukol sa karunungan, tila ang RSV (Revised Standard Version) ay nagsasalin ng tama[na nilikha]." Ang qanah ay isinalin ng iba't ibang mga salin ng Bibliya bilang ipinanganak, nilikha, binuo at iba pa. Ang mga adoptionista ay tumanggi sa walang hanggang preeksistensiya ni Kristo at nagsaad na si Hesus ay naging Anak ng Diyos sa kanyang pag-aampon ng ama sa kanyang bautismo, resureksiyon o pag-akyat sa langit. Ang sa mga mas lumang manuskrito ay sumipi ng Awit 2:7, "Ikaw ang aking Anak, ngayong araw ay ipinanganak kita". Ayon kay Bart D. Ehrman ang pag-aalis na ito sa Lucas 3:22 at ang mga salitang "sa kapangyarihan" sa  na isang kalaunang dagdag sa manuskrito ang ilan sa maraming halimbawa ng "mga korupsiyong ortodokso" ng nanaig na bersiyon ng Kristiyanismo upang paliitin ang mga implikasyong adoptionista ng tekstong ito. Ang karagdagang suporta para sa pananaw na si Hesus ay naging Anak ng Diyos lamang sa kanyang resureksiyon ang nasa. Sinuri din ni Ehrman ang mga talatang kung saan ang Pagiging Anak ni Hesus ay malamang na nauugnay sa kanyang resureksiyon.