cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pasko
Kapanganakan ni Hesus ayon sa Bibliya
Ang kuwento ng kapanganakan ni Hesus ay matatagpuan lamang sa dalawang ebanghelyo na Ebanghelyo ni Lucas at Ebanghelyo ni Mateo. Gayunpaman, ang parehong Lucas at Mateo ay may salungatan tungkol sa kapanganakan ni Hesus. Sa Mateo, sina Jose at Maria ay orihinal na mula sa Bethlehem at si Maria ay nanganak kay Hesus sa kanilang bahay sa Bethlehem kung saan sila ay dinalaw ng mga mago(Mateo 2:1-7) at pagkatapos ay kinailangang nilang tumakas sa Ehipto dahil sa banta ni Dakilang Herodes ni patayin ang sanggol na si Hesus(Mateo 2:13). Pagkatapos mamatay ni Dakilang Herodes noong ca. 4 BCE, ang ama ni Hesus na si Jose ng Nazareth ay naglayong bumalik sa kanilang tirahan sa Bethlehem sa Judea ngunit binalaan sa isang panaginip na huwag ditong pumunta at sa halip ay tumungo sa Galilea sa Nazareth dahil si Herodes Arquelao ay namumuno sa Judea at ito ay upang matupad ang isang hula na si Hesus ay tatawaging isang Nazareno (Mateo 2:21-23). Salungat sa Mateo, sa Lucas 2:4-6, sina Jose at Maria ay orihinal na mula sa Nazareth sa Galilea at tumungo sa Bethlehem dahil sa Censo ni Quirinio(ca. 6 CE) dahil siya ay mula sa angkan ni David (Lucas 1:27; 2:4) at sa Bethlehem ay ipinanganak si Hesus sa isang sabsaban dahil wala silang mahanap na kuwarto na mapapanganakan ni Hesus. Pagkatapos dalhin nina Jose at Maria ang sanggol na Hesus sa Ikalawang Templo sa Herusalem para sa ritwal ng puripikasyon, sila ay bumalik sa kanilang tirahan sa Nazareth sa Galilea(Lucas 2:39). Ayon sa Ebanghelyo ni Juan 7:41-42, naniwala ang mga Hudyo na si Hesus ay hindi nagmula sa Bethlehem kundi sa Galilea at "walang propeta na manggagaling sa Galilea"(Juan 7:52)
Ayon sa Lucas, isinugo ng diyos ang anghel na si Gabriel sa isang birhen na si Maria sa Nazareth, Galilea na nagsasabi na siya ay maglilihi at manganganak ng isang lalake na tatawaging Hesus. Nang tanungin ni Maria kung paano ito mangyayari gayong isa siyang birhen, sinabi ng anghel na siya ay liliman ng banal na espirito. Nang manganganak na si Maria, siya at si Jose ay naglakbay mula sa Nazareth, Galilea sa tahanang pang-ninuno ni Jose na Bethlehem upang magpatala sa censo ni Quirinio. Nanganak si Maria kay Hesus at dahil wala nang lugar para sa kanila sa bahay-tuluyan ay inilagay ang sanggol sa sabsaban. Dinalaw ng anghel ang mga pastol na nagdadala ng mabuting balita ng malaking kagalakan na sa siyudad ni David sa Bethlehem ay ipinanganak ang mesiyas ang tagapaglitas. Ang mga pastol ay tumungo sa sabsaban sa Bethlehem kung saan nila natagpuan si Hesus kasama nina Jose at Maria. Pagkatapos nito ay tumungo sina Maria at Jose kasama si Hesus sa Herusalem upang isagawa ang ritwal ng pagdadalisay ayon sa batas ni Moises at pagkatapos na isagawa ang kautusan ni Moises ay umuwi na sila sa kanilang bayan na Nazereth, Galilea.
Ayon sa Mateo, si Maria ay nakatakdang mapangasawa ni Jose. Ngunit bago pa sila nagsama, si Maria ay natagpuang nagdadalang-tao sa pamamagitan ng Banal na Espiritu. Ang isang anghel ay nagpakita kay Jose sa isang panaginip. Sinabi ng anghel na huwag mangamba si Jose na tanggapin si Maria na kanyang asawa dahil ang dinadala ni Marya sa kaniyang sinapupunan ay sa Banal na Espiritu. Siya ay manganganak ng isang lalaki na papangalanan niyang Hesus. Ayon sa may akda ng Mateo, ito ay naganap upang matupad ang sinabi ng propeta na "ang isang dalagang birhen ang magdadalang-tao at manganganak ng isang lalaki. Tatawagin nila siyang Emmanuel na ang ibig sabihin ay: Ang Diyos ay sumasaatin." (Mat. 1:23) Ito ay pinapakahulugan ng mga skolar na isang reperensiya sa Aklat ni Isaias 7:14 ng saling Griyegong Septuagint. Sa ilang mga ikalima at ikaanim na siglo CE mga manuskrito ng Ebanghelyo ni Mateo sa Mat. 1:23 ay mababasa ang "Isaias ang propeta". Ang Isa. 7:14 na Septuagint ay nagsalin ng salitang Hebreo na עלמה (almah o isang dalaga) sa salitang Griyego na parthenos (birhen) at pinaniniwalaan ng mga iskolar na ang Septuagint ang pinaghanguan ng Mateo upang suportahan ang pananaw ng kapanganakang birhen ni Hesus. Ang mga iskolar ay umaayon na ang almah ay walang kinalaman sa isang birhen. Ang Isa. 7:14 ayon sa mga iskolar ay hula sa haring Ahaz na ang isang dalaga ay manganganak ng Immanuel at ang mga kaaway ni Ahaz ay wawasakin bago malaman ng batang ito ang pagkakaiba ng mabuti at masama. Ang may akda ng Mateo ay nag-iba rin ng tatlong detalye ng Septuagint ng Isa. 7:14: ang paggamit ng hexei kesa sa lēpsetai; ang 'tatawagin mo (isahan)' sa ikatlong personang pangmaramihan 'tatawagin nila', at ang ibinigay na interpretasyon ng Emmanuel bilang 'ang diyos ay nasa atin' Ang mga paliwanag ay iminungkahi sa pinagmulan ng mga salaysay sa Mateo at Lucas ng kapangakang birhen ni Hesus. Ayon kay Stephen L Harris, ang mga ito ay isinulat upang sagutin ang mga paninira ng mga Hudyo tungkol sa hindi lehitimong kapanganakan ni Hesus na may ebidensiya mula sa ika-2 siglo CE. Ayon sa skolar na si Helmut Köster, ang mga salaysay ng kapanganakang birhen ni Hesus ay nag-ugat sa mitolohiyang Helenistiko. Ang mga tagasunod ng Psilanthropismo na umiral sa mga sinaunang pangkat Hudyong-Kristiyano gaya ng mga Ebionita ay nangatwiran laban sa kapanganakang birhen ni Hesus at nagsaad na si Hesus ay isang mesiyas ngunit "isa lamang tao". Kanila ring itinakwil si Apostol Pablo bilang isang tumalikod. Noong ika-4 na siglo CE, ang Kredong Niseno ay tumakwil sa katuruang si Hesus ay isa lamang tao. Noong ika-2 siglo, ang paganong anti-Kristiyanong pilosopong Griyego na si Celsus ay sumulat na ang ama ni Hesus ay isang sundalong Romano na si Panthera.
Piso ng Pilipinas
Ang Piso ng Pilipinas ( Ingles na Pilipinong pagbigkas:, ; Filipino: o ; simbolo ng salapi: ₱; kodigo: PHP), ay ang opisyal na pananalapi ng Pilipinas. Nagmula sa salitang Kastila na ang piso ay nangangahulugang "timbang". Nahahati ang bawat piso sa 100 sentimos. Ang "PHP" ay ang kodigo nito sa ISO_4217. Ang Pilipinas ay isa mga bansang naging Kolonya ng Espanya na gumagamit ng piso bilang kanilang pananalapi, katulad ng Mehiko, Kolombiya at Arhentina. Noong Oktubre 2005, ang suplay ng piso ng Pilipinas ay umabot ng 569.2 bilyong piso (halos USD 11.5 bilyon).
Pasko
Kapanganakan ni Hesus ayon sa Bibliya
May mga pagkakasalungat sa parehong ebanghelyo. Ang parehong Mateo at Lucas ay nagbibigay ng magkaibang heneolohiya ni Hesus. Sa Mateo, si Hesus ay binisita ng mga Mago. Sa Lucas, si Hesus ay binisita mga pastol. Ang Ebanghelyo ni Mateo ay nagsasaad na si Hesus ay ipinanganak bago mamatay si Herodes (na namatay noong Marso 4, BCE). Gayunpaman, ito sinasalungat sa Ebanghelyo ni Lucas na nagsasaad na si Hesus ay ipinanganak sa panahon ng Censo ni Quirinius (Lucas 2:1-7) na ayon sa Hudyong historyan na si Josephus ay naging gobernador ng Syria noong 6–7 CE. Ang talatang ito sa Lucas ay matagal nang itinuturing ng mga skolar ng Bibliya na problematiko dahil inilalagay nito ang kapanganakan ni Hesus sa panahon ng censo noong 6/7 CE samantalang ayon sa Mateo ay ipinanganak si Hesus pagkatapos ng paghahari ni Herodes na namatay noong 4 BCE o mga siyam na taon bago ang censo ni Quirinius. Sa karagdagan, walang mga sangguniang historikal na nagbabanggit ng kinontrol ng Romanong pandaigdigang censo na sumasakop sa buong populasyon. Ang censo ni Augustus ay sumasakop lamang sa mga mamamayang Romano at hindi pagsasanay sa mga censong Romano na atasan ang mga tao na bumalik sa bayan ng kanilang mga ninuno. Dahil sa kamaliang ito sa Lucas, ang mga skolar ay nagbigay konklusyon na ang may akda ng Lucas ay mas umuukol sa paglikha ng simbolikong salaysay kesa sa isang historikal na salaysay, at walang kamalayan o walang pakielam sa kahirapang kronolohikal na ito. Ang Lucas ay nag-uugnay rin ng kapanganakan ni Hesus kay Juan Bautista na pinaniniwalaang nabuhay mga sampung taon bago ang paghahari ni Herodes. Ang parehong may-akda ng Lucas ay nag-ugnay ng censo ni Augustus kay Theudas sa Mga Gawa ng mga Apostol na naganap noong 46 CE ayon kay Josephus. Ang kamatayan ni Hesus ay karaniwang inilalagay noong 30–36 CE sa pamumuno ni Poncio Pilato na gobernador ng Judea mula 26 hanggang 36 CE.
Unibersidad ng Münster
thumb|Ang Schloss ay ang administratibong sentro at ang simbolo ng unibersidad
Ang Unibersidad ng Münster (Westfälische Wilhelms-Universität Münster, WWU, Ingles: University of Münster) ay isang pampublikong pamantasan na matatagpuan sa lungsod ng Münster, North Rhine-Westphalia sa Alemanya.
Merong higit sa 43,000 mag-aaral at higit sa 120 disiplina ng pag-aaral sa 15 mga kagawaran, ito ay ang ikalimang pinakamalaking unibersidad sa Alemanya at isa sa mga nangungunang sentro ng intelektwal na buhay ng mga Aleman. Ang uunibersidad ay nag-aalok ng isang malawak na hanay ng mga paksa sa agham, agham panlipunan at humanidades. Ilan sa mga kurso rito ay itinuro rin sa wikang ingles, kabilang ang mga programang PhD at kursong postgradwado sa geoinformatics at geospational technology.
Ilan sa mga propesor at nagtapos sa unibersidad na nanalo ng sampung Leibniz Prize, ang pinakaprestihiyoso pati na na rin ang may pinakamataas na pondo sa Europa, at isang Fields Medal.
Piso ng Pilipinas
Bago pa ang 1967, nang ang Pilipinas ay kolonya pa ng Estados Unidos, ang wikang ginagamit sa perang papel at barya ay nasa Ingles; kaya “peso” ang ginamit noon. Ngayong Filipino na ang gamit sa mga salaping papel at barya, naging “piso” na ang pangalan ng salapi ng Pilipinas.
Pasko
Kapanganakan ni Hesus ayon sa Bibliya
Ayon sa Lucas, nang si Marya ay manganganak, siya at si Jose ay naglakbay mula sa Nazareth tungo tahanan ng kanilang ninuno sa Bethlehem (Belen) upang magpatala sa censo ni Quirinius (Lucas 2:2). Ipinanganak ni Marya si Hesus at dahil wala ng lugar para sa kanila sa bahay-tuluyan, ay iniligay ang sanggol sa sabsaban. Ayon sa Lucas 2:22–40, kinuha ni Marya at Jose ang sanggol na si Hesus sa templo sa Herusalem (ang layo ng Bethlehem (Belen) sa Herusalem ay mga 6 na milya) 40 araw pagkatapos ng kanyang kapanganakan upang kumpletuhin ang puripikasyong ritwal pagkatapos ng panganganak at isagawa ang pagtubos ng panganay bilang pagsunod sa Kautusan ni Moises (Lev. 12, Exo. 13:12-15 at iba pa). Hayagang sinabi sa Lucas na kinuha nina Marya at Jose ang opsiyon na ibinibigay sa mga mahihirap (na hindi makakabili ng tupa) sa Lev 12:8 na naghahandog ng isang pares ng mga kalapati. Ang Lev. 12:1-4 ay nagsasaad na ang pangyayaring ito ay dapat gawin sa 40 araw pagkatapos ng kapanganakan ng isang anak na lalake. Pagkatapos na isagawa ang lahat ayon sa Batas ni Moises, sila ay bumalik sa Galilea sa kanilang bayan na Nazareth (Lucas 2:39). Salungat dito, ang Mateo 2:16 ay nagmumungkahi na ang pamilya ni Hesus ay nanatili sa Bethelehem nang mga 2 taon bago sila tumungo sa Ehipto. Ang pamilya ni Hesus ayon sa Mateo ay lumisan sa Ehipto at nanatili doon hanggang sa kamatayan ni Herodes (Mat. 2:15, 22–23). Ayon Mat. 2:22, Ang pamilya ni Hesus ay nagbalik sa Hudea (kung nasaan ang Bethlehem ayon sa Mat. 2:5) mula sa Ehipto pagkatapos mamatay ni Herodes. Nang marinig ni Jose na si Archelaus ay naghahari sa Hudea at sa dahil sa isang babala sa panaginip ay umurong sa Galilea na nagmumungkahing ang Galilea ay hindi ang kanyang orihinal na destinasyon. Sa karagdagan, ang Mat. 2:23 ay nagbibigay impresyon na ang Nazareth ang bagong tahanan ng pamilya ni Hesus at hindi ang lugar kung saan sila nagmula ayon sa Lucas. Ito ay salungat sa Lucas 2:4, 39 na nagsasaad na ang pamilya ni Hesus ay nagmula sa Nazareth. Walang binabanggit sa Mateo ng anumang paglalakabay tungo sa Bethlehem kung saan isinaad sa Mateo na ipinanganak si Hesus.
Piso ng Pilipinas
Ang piso ay kadalasang sinusulat sa simbolong “₱”. Ang ibang paraan ay: “PHP”, “PhP”, “Php” o kaya’y simpling “P”. Ang ₱ ay naidagdag sa pamantayang Unicode sa bersiyong 3.2 at itinala sa U+20B1. Ang simbolo maipalalabas sa mga sulat-tala (Ingles: word processor) sa pamamagitan ng pagpindot ng “20B1” at pindutin ang Alt at X nang sabay. Ang simbolong ito ay natatangi sa Pilipinas dahil ang mga bansang gumagamit ng piso tulad ng Mehiko at ang mga iba pang dating sakop ng Espanya sa Amerikang Latino ay gumagamit ng “$”.
Pasko
Bethlehem
Ayon sa mga arkeologo, ang Bethlehem, Hudea ay hindi umiiral bilang isang gumagana at tinitirhang bayan sa pagitan ng 7 BCE at 4 BCE na panahong inaangking ang kapanganakan ni Hesus. Si Herodes ay namatay noong 4 BCE at ayon sa Bibliya ay ipinanganak si Hesus bago mamatay si Herodes. May mga materyal na nahukay ang mga arkeologo sa Bethlehem sa pagitan ng 1200 BCE hanggang 550 BCE gayundin sa panahon mula sa ika-6 siglo CE ngunit wala noong unang siglo BCE o unang siglo CE. Ayon sa arkeologong si Aviram Oshri, "nakakagulat na walang ebidensiyang arkeolohikal na nag-uugnay sa Bethlehem sa Hudea sa panahon na ipinanganak si Hesus".
Piso ng Pilipinas
Ang mga salaping papel at barya ng Pilipinas ay nililimbag at ginagawa sa Bangko Sentral ng Pilipinas sa Lungsod Quezon.
Pasko
Mga Mago
Ayon sa salaysay ng Mateo 2:1-9, Pagkatapos na maipanganak si Hesus sa Bethlehem ng Hudea, sa panahon ng paghahari ni Herodes, may dumating sa Herusalem na mga mago mula sa silangan. Sinabi nila: Saan naroroon ang ipinanganak na Hari ng mga Hudio? Ito ay sapagkat nakita namin ang kaniyang bituin sa silangan at naparito kami upang sambahin siya. Nang marinig ni haring Herodes ang mga bagay na ito, naligalig siya at ang lahat ng mga tao sa Herusalem. Tinipon niya ang lahat ng mga pinunong-saserdote at mga guro ng kautusan ng mga tao. Tinanong niya sa kanila kung saan ipanganganak ang mesiyas. Nang magkagayon, tinawag ni Herodes nang palihim ang mga mago. Itinanong niyang mabuti sa kanila kung kailan nagpakita ang bituin. At pinapunta niya sila sa Bethlehem. Sinabi niya: Pumaroon kayo at matiyaga ninyong ipagtanong ang patungkol sa bata. Kapag natagpuan ninyo siya, balitaan ninyo ako upang makapunta rin ako at sambahin siya. Pagkarinig nila sa hari ay tumuloy na sila sa kanilang lakad. Narito, ang bituin na kanilang nakita sa silanganan ay nanguna sa kanila. Nanguna ito sa kanila hanggang sa sumapit at tumigil sa tapat ng kinaroroonan ng maliit na bata. Nang makita nila ang bituin, lubos silang nagalak. Nang sila ay nasa loob na ng bahay, nakita nila ang bata, kasama ang kaniyang inang si Marya. Sila ay nagpatirapa at sinamba ang bata. Nang mabuksan na nila ang kanilang mga kayamanan, naghandog sila sa kaniya ng mga kaloob. Ang mga ito ay ginto, kamangyan at mira. At nagbabala ang Diyos sa kanila sa isang panaginip na huwag na silang bumalik kay Herodes. Kaya sila ay nag-iba ng daan pauwi sa kanilang sariling lupain.
Piso ng Pilipinas
Bago ang Panahong Kastila
Ang pakikipagkalakalan ng mga sinaunang Pilipino sa mga mangangalakal gáling sa mga kalapit pulo ay sinasagawa sa pamamagitan ng palítan ng mga bagay. Ang hindi magandang naidudulot ng palítan na ito ay nagbunsod ng paggamit ng ginto bílang sukatán ng palítan.
Pasko
Mga Mago
Ang Griyegong magoi (μάγοι) na ginamit sa Ebanghelyo ni Mateo ay hinango mula sa Lumang Persian na maguŝ mula sa Avestan magâunô, i.e. ang kasteng relihiyoso kung saan ipinanganak si Zoroaster. Ang terminong ito ay tumutukoy sa kasteng saserdote (pari) ng Zoroastrianismo.
Piso ng Pilipinas
Kastilang Kolonyal na Panahon
Dala-dala ng mga Kastila ang kanilang salaping barya ng dumating sila noong 1521. Ang teston o apat na reales na baryang pilak ang tinuturing na kaunaunahang baryang Europeo na nakarating sa isla ng Pilipinas sabay sa pagdating ni Ferdinand Magellan. Ang teston ay naging de facto na yunit ng kalakalan sa pagitan ng mga Espanyol at Pilipino bago ang pagbangon ng Maynila noong 1574. Ang katutubong pangalan sa Tagalog ng barya ay "salapi".
Nena Linda
Talambuhay
Si Nena ay unag lumibas noong walang pang talkies sa pelikula at ito ay ang pelikulang Anak sa Ligaw. Taong 1938 ng gumawa siya ng pelikula sa bakuran ng Sampaguita Pictures ang Tigre (Ang Taong Halimaw). Ang pelikulang Makasalanan at Birhen ang huli niyang ginawa sa ilalim ng Philippine National Pictures
Desentralisasyon
Ang Desentralisasyon ay isang paraan ng pagsasalin ng kapangyarihan at awtoridad mula sa pambansang pamahalaan patungo sa lokal na pamahalaan. Napatupad at sinimulang gamitin ito sa Pilipinas noong panahon ni Pangulong Corazon Aquino.
Naipasa noong panahon ni Pangulong Corazon Aquino ang RA 7160 o mas kilala bilang " The Local Government Code of 1991". Ito ang naging daan upang maaprubahan ang paglilipat ng kapangyarihan at awtoridad sa mga lokal na unit ng pamahalaaan. Sa ganitong sistema ng pamamahala, ang lokal na pamahalaan na ang siyang nagbubuo at gumagalaw para sa mga proyekto ng kanilang lugar. Sila na rin ang namamahala ng mga gawain na nooy nasa responsibilidad ng pambansang lebel. Kasama na rin sa kanila ng jurisdiksiyon ang pangangalap ng sapat na pondo upang maitaguyod ang mga proyekto. Sa paraang ito, nabibigyan ng kalayaan ang ating mga lokal na pamahalaan na tumayo sa sarili nilang mga paa.
Sa kabilang banda, hindi pa din nawawala ang pamamahala ng pambansang lebel. Nariyan pa rin sila upang gabayan ang pangkalahatang pamamahala sa mga ito. Nakakaapekto pa rin sila sa mga desisyon na ginagawa ng lokal na pamahalaan. Ito rin ay isang paraan ng ating pambansang pamahalaan upang mapalapit ang gobyerno sa ating mga mamamayan. Bilang nariyan ang ating pamahalaan para pagsilbihan ang bayan, nararapat lamang na accessible ito sa atin.
Mayroong dalawang klase ng desentralisasyon. Ito ay ang pampolitika na desentralisasyon at administratibong desentralisasyon. Sa Pampolitika na desentralisasyon, mas binibigyan nito ng kapangyarihan ang ating mga mamammayanupang makapili kung sino ang nais nilang maglingkod sa sambayanan. Nagaganap ito sa pamamagitan ng eleksiyon at botohan.Nilalayon nito na isama ang mga mamamayan at makibahagi para sa pambublikong pagdedesisyon. Samantala, ang administratibong desentralisasyon naman ay ang paglilipat ng responsibilidad at awtoridad sa lokal na pamahalaan. Ilan sa mga gawain na inilipat rito ay ang pagpaplano ng mga polisiya at proyekto at saka pangangalap ng pondo. Mayroong iba't ibang klase din ng administratibong desentralisasyon. Ito ay ang dekonsentrasyon, delegasyon at debolusyon.
Ligamento
Ang ligamento ay maaaring tumukoy sa:
Piso ng Pilipinas
BSP Serye ng Salaping Barya (BSP Coin Series, 1995 – 2017)
Noong 1995, isang bagong pangkat ng salaping barya at papel ang nilabas na tampok ang sagisag ng bagong BSP: 5- at 1- piso at 25-, 10-, 5- at 1-sentimo. Noong ika-10 ng Hulyo, 2001, nilabas ng BSP ang 10-pisong barya para sa pangkalahatang sirkulasyon upang ipagunita ang ikawalong taóng anibersaryo nito. Tampok dito ang magkasamang tagiliran nina Andres Bonifacio at Apolinario Mabini sa tagiliran ng barya. Tampok sa baliktaran ang selyo ng Bangko Sentral ng Pilipinas na kasang-ayon sa karaniwang baliktarang disenyo ng iba pang anim na halaga ng salaping barya. Ito ay karagdagang halaga sa kasalukuyang sirkulasyon ng barya at pamalit sa 10-pisong Serye ng Bagong Disenyong salaping papel.
Serye ng Bagong Salinlahing Baryang Salapi (New Generation Currency Coin Series, 2018 - Kasalukuyan)
Noong Marso 26, 2018, ipinakita ng Bangko Sentral ng Pilipinas ang New Generation Currency Coin Series na ipinamamahagi sa pamamagitan ng mga bangko noong Marso 27. Nagtatampok ang bagong serye ng katutubong flora ng Pilipinas. Gayunpaman, ang 10-sentimo na barya ay hindi kasama sa serye na ito, dahil ito ay inalis bilang isang pangkalahatang barya sa sirkulasyon.
Serye ng Bagong Salinlahing Salapi (New Generation Currency, 2010 - Kasalukuyan)
Noong 2009, ang Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) ay nagpahayag na maglulunsad ito ng malawakang pagbabago sa disenyo ng kasalukuyang salaping papel at barya upang paigtingin pa ang mga tampok na panseguridad at kalidad nito. Ang mga kasapi ng munismatikong komite ay sina Deputy Governor Diwa Guinigundo at Ambeth Ocampo, Chairman ng Pambansang Pangkasaysayang Institusyon (Ingles: National Historical Institute). Tampok sa bagong disenyo ng mga salapi ang mga sikát na Pilipino at tanawin. Ang BSP ay nagsimulang magpaikot ng unang pangkat ng mga bagong salaping papel noong Disyembre 2010.
Pasko
Mga Mago
Ayon sa historyan ng Kristiyanismo na si Sebastian Brock, "walang duda na sa mga naakay sa Zoroastrianismo na...ang ilang mga alamat ay nabuo sa Mago ng mga Ebanghelyo". Ayon kay Anders Hutgård, ang kuwento ng mago sa ebanghelyo ay naimpluwensiyahan ng alamat na Iranian nauukol sa mago (magi) at isang bituin na nauugnay sa mga paniniwalang Persian sa paglitaw ng bituin na humuhula sa isang pinuno at sa mga mito na naglalarawan ng manipestasyon ng isang pigurang diyos sa apoy at liwanag. Ang sinaunang Mago (Magi) ay isang namamanang pagka-saserdote ng Medes na may malalim at ekstraordinaryong kaalamang pang-relihiyon. Ang Sinaunang relihiyong ito ng Medes ay isang anyo ng bago-ang-Zoroastrianismong Mazdaismo o pagsamba kay Mithra. Ayon kay Herodotus, may anim na mga tribong Medes :"Kaya tinipon ni Deioces ang Medes sa isang bansa at tanging namuno sa kanila. Ngayon, ito ang mga tribo na bumubuo nito: ang Busae, ang Paretaceni, ang Struchates, ang Arizanti, ang Budii, at ang Mago." Pagkatapos na ang ilang Magong Persian na nauugnay sa korteng Medes ay napatunayang eksperto sa mga interpretasyon ng panaginip, itinatag ni Dakilang Darius ang mga ito sa ibabaw na relihiyon ng estado ng Persia. Binanggit ni Herodotus ang Mago ng Medes bilang tribong Medes na nagbibigay ng mga saserdote (pari) para sa parehong mga Medes at Persian. Ang mga ito ay may kasteng saserdote na nagpapasa ng katungkulan mula sa ama tungo sa anak na lalake. Ang mga Mago na Medes ay gumampan ng isang mahalagang papel sa korte ng haring Medes na si Astyages na sa kanyang korte ay may ilang mga tagapayo, nagpapakahulugan ng mga panaginip at mga manghuhula. Ang mga historyan ng klasiko ay pangakalahatang umaayon na ang Mago (Magi) ay mga saserdote (pari) ng pananampalatayang Zoroastrianismo. Mula sa mga personal na pangalan ng Medes gaya ng itinala ng mga Assyrian (noong ika-9 hanggang ika-8 siglo CE), may mga halimbaw ng paggamit ng salitang Indo-Iranian na arta- ("katotohana") na pamilyar mula sa parehong Avestan at Lumang Persian at mga halimbawa rin ng mga pangalang teoporiko na naglalaman ng wMaždakku at ang pangalang "Ahura Mazda".
Disyembre 25
Ang petsang Disyembre 25 ng kapanganakan ni Hesus ay hindi matatagpuan sa bibliya. Noong ika-4 siglo CE nang gawin ng Kanluraning Simbahan ang pasko sa petsang Disyembre 25. Ang petsang ito ay maaaring pinili upang tumugma sa petsa ng katimugang solstice o ang Romanong taglamig na solstice dahil sa itinuturing ng ilang mga Kristiyano na si Hesus ang "araw ng katwiran" ayon Malakias 4:2.
Ang orihinal na petsa ng pasko sa Silangang Ortodokso ay Enero 6 na nauugnay sa Epipanya (pista ng mga Mago). Ang Enero 6 na pasko ang petsang pinagdiriwang sa Simbahang Apostolikong Armenian sa Armenia kung saan ito ay isang publikong pista. Sa ngayon, may pagkakaiba na 13 araw sa pagitan ng modernong Kalendaryong Gregoryano at Kalendaryong Huliano. Ang mga patuloy na gumagamit ng Kalendaryong Huliano o mga katumbas nito gaya ng sa mga bansang Ethiopia, Russia, Ukraine, Serbia, Republika ng Macedonia, at Republika ng Moldova ay nagdiwang ng pasko tuwing Enero 7. Isinaad ni Clemente ng Alexandria (c.150CE-215 CE) ang ang iba ay nagmungkahi ng petsa ng pasko na Abril 18 Abril 19 o Mayo 28. Kanyang pinili ang Mayo 20. Si Hippolytus (c.170 CE-236 CE) ay nagmungkahi ng araw na Enero 2. Noong mga 220 CE, idineklara ni Tertullian ang kamatayan ni Hesus sa petsang 25 Marso 29 CE. Ito ay humantong sa malawakang paniniwala sa panahong ito na si Hesus ay ipinangak sa o sa mga petsang ito dahil ang paniniwalang Hudyo sa panahong ito ay ang mga propeta sa isang edad na integral sa anibersaryo ng kanilang kapanganakan o paglilihi. Noong 221 CE, iminungkahi ni Sextus Julius Africanus na ipinanganak si Hesus sa petsang Disyembre 25. Ang iba ay nagmungkahi ng Nobyembre 17 Nobyembre 20 o Marso 25. Gayunpaman, itinuro ni Origen (c. 185 CE-254 CE) na ang pagdiriwang na pang-relihiyon ng mga kaarawan ay nabibilang sa pagsamba ng mga diyos na pagano at dapat ay itakwil ng mga Kristiyano. Naniwala siya na ang mga makasalanan lamang at hindi ang mga santo ang nagdiriwang ng kanilang kaarawan. Ang maraming mga relihiyon na lumitaw bago ang paglitaw ng relihiyong Kristiyanismo ay nagpaparangal sa kapanganakan o muling kapanganakan ng kanilang mga diyos o diyosa. Ang mga diyos na ito ay tipikal na tinatawag na "Anak ng Tao", "Liwanag ng Daigdig", "Anak ng Katwiran", "Tagapagligtas" at iba. Halimbawa nito ang sumusunod:
Saturnalia
Ang mga aspeto ng pistang Saturnalia ay pinaniniwalaan ng mga skolar na pinagmulan ng mga kalaunang kagawian tuwing Pasko partikular na ang pagbibigay ng mga regalo na sinupil ng Simbahang Katoliko dahil sa nakita nitong mga "pinagmulang pagano". Noong sinunang Romanong Saturnalia, ang isang hugis taong mga pagkain ay kinakain at ang mga masayang pag-awit ay isinasagawa na gumagawa ritong prekursor ng taong tinapay na luya at pangangaroling. Ang Saturnalia ang sinaunang Romanong pista bilang parangal sa diyos na si Saturno. Ito ay orihinal na ipinagdiwang tuwing Disyembre 17 ngunit kalaunang pinalawig ng mga pagdiriwang hanggang Disyembre 23. Ang pistang ito ay ipinagdiwang na may isang handog sa Templo ni Saturno sa Romanong Forum na sinundan ng pagbibigay regalo, patuloy na pananalangin, at isang atmosperong karnibal na nagpataob ng mga kagawiang panlipunan ng Roma. Ang pagsusugal ay pinayagan at ang mga panginoon ay nagbigay ng serbisyo sa mesa sa kanilang mga alipin. Ayon sa manunulang si Catullus, ito ang "pinakamahusay sa mga araw".
Bagyong Ursula
Ang Bagyong Ursula, (Pagtatalagang Pandaigdig: Bagyong Phanfone) ay isang malakas na bagyong pumasok sa Pilipinas noong ika Disyembre 23, 2019 ng umaga, Ito ay huling namataan sa ganap na 3pm ng hapon sa layong 2, 314 kilometro silangan ng Mindanao, Ito ay nasa kategoryang "Typhoon", kasapi ang Low Pressure Area (97w)
Kasaysayan
Ang Bagyong Ursula ay ang ika (1929) huling bagyo na pumasok sa Pilipinas sa huling buwan ng 2019-Disyembre, Ito ay nag-umpisang namuo sa mga isla; ng Yap at Micronesia habang binabagtas (kilos) pa-kanluran sa layong 822 kilometro sa silangan ng Hinatuan, Surigao del Sur; Isa itong Tropikal Depresyon (Disyembre 19) at naging Tropikal Bagyo (Disyembre 22), Ito ay inaasahang mag dadala ng matitinding pag-ulan sa pagitan ng Disyembre 24-25 at inaasahang lalabas sa Disyembre 26 ng gabi, Hango ang pangalang "Ursula" sa "Ursa, Oso" (Ingles: Bear) Ito ay nag lanfall sa mga bayan ng: Salcedo, Eastern Samar, Guiuan, Silangang Samar, Cabucgayan, Biliran, Carles, Iloilo, Ibajay, Aklan -at Bulalacao, Oriental Mindoro.
Banta
thumb|Ang galaw ng Bagyong Ursula (Phanfone) Si Ursula ay magdadala ng malalakas na hangin at ulan sa Disyembre 24-25 sa Gitnang Visayas, Silangang Visayas at posibilidad sa buong Bisayas at tinawid ng mag-landfall ito sa pagitan ng Cebu at Iloilo. Ito ay huling dadaaan sa hilangang Palawan kasalukuyan minamatyagan sa ngayon ng Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Servises Administration (Pagasa).
Pinaghahandaan ng mga rehiyon sa Silangang Visayas, Gitnang Visayas, Kanlurang Visayas at Palawan ang pag tawid ni Ursula sa araw ng ka-paskohan (Disyembre 25) dahil mag-iiwan ito ng malawakng pag-kasira ng mga ka-bahayan, komunikasyon at malakihang pag-baha sa mga lalawigan, Naka-alerto ang mga lalawigan sa isla ng Samar o Leyte at tatawirin ang Masbate, Romblon at Occidental/Oriental Mindoro, Maihahalindtulad si "Ursula" sa mga bagyong si Karen, Labuyo, Lando, Ruby at Tisoy
Pinsala
thumb|Ang Ursula (2019) landfall Unang nag-landfall si "Ursula" (Phanfone) sa bayan ng "Salcedo" sa Eastern Samar, ito ay nag dala ng mga pag-ulan at malakas na hangin matapos mag-landfall, Nag-iwan ito ng mga sirang buhay, pag-putol; linya ng komunikasyon at kuryente sa lalawigan ng Biliran at sa mga bayan Daanbantayan, Cebu, Carles, Iloilo, Roxas, Capiz at Malay, Aklan, Simula Silangang Samar hanggang sa Kanlurang Mindoro ito ay nag-iwan ng malawakang pag-kasira ng mga kabahayan, pag-lubog ng tubig baha sa lungsod ng Ormoc, pag-kawala ng suplay sa kuryente, linya ng komunikasyon at kawalan ng tubig. Nag-lika ito ng Ipo-ipo sa Calapan, Silangang Mindoro matapos dumaan si "Ursula" sa bayan ng Bulalacao, Mindoro.
Carbone, Basilicata
Ang Carbone (Lucano: Carvùnë) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Potenza, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata.
Bagyong Ursula
Mga lugar na sinalanta
thumb|Si Typhoon Ursula habang Ammular Solar Eklips Pinadapa ni Ursula ang mga bayan at lalawigan ng mga: Salcedo, Silangang Samar, Guiuan, Hernani, Silangang Samar, Cabucgayan, Biliran, Naval, Biliran, Esperanza, Masbate, Daanbantayan at Bantayan, Cebu, Carles, Iloilo, Batad, Iloilo, Ibajay, Aklan, Kalibo, Malay, Aklan/Boracay, Bulalacao, Oriental Mindoro, Bongabong, Oriental Mindoro, Bansud, Oriental Mindoro, Magsaysay, Occidental Mindoro, San Jose, Occidental Mindoro, Rizal, Occidental Mindoro at Calintaan, Occidental Mindoro.
Katedral ng Anunsiyasyon, Kharkiv
thumb| Ang Katedral ng Anunsiyasyon The Katedral ng Anunsiyasyon (Благовещенский собор; Свято-Благовіщенський кафедральний собор) ay ang pangunahing simbahan ng Ortodokso ng Kharkiv, Ukranya. Ang estrakturang pentakupolar naNeobisantina na may natatanging 80-metrong taas na kampanaryo ay nakumpleto noong Oktubre 2, 1888, mula sa mga disenyo ng isang lokal na arkitekto, si Mikhail Lovtsov. Ang simbahan ay pinasinayaan noong 1901, at ang naunang simbahan ng Anunsiyasyon ay matapos ay giniba.
Mula noong 1946 ang katedral ay ang luklukan eparkiya ng Kharkiv at Bohodukhiv Simbahang Ortodokso ng Ukranya (Patriyarkado ng Mosku), habang ang Kumbento ng Pamamagitan ay nagsilbi bilang tirahan ng obispo. Ang Ekumenikong Patriyarko na si Atanasio III at maraming mga santo obispo ay inilibing sa katedral.
Balikat
thumb|right|250px|Balikat ng isang babaeng tao, na may [[sunburn|dagandang o katim dahil sa pagkakabilad sa araw.]]
Sa anatomiya ng tao, bumubuo ang hugpungan ng balikat (Ingles: shoulder joint) sa bahagi ng katawan kung saan dumirikit ang humero sa paypay. Tumutukoy ang balikat (Ingles: shoulder) sa pangkat ng mga kayariang nasa rehiyon ng hugpungang ito. Binubuo ito ng tatlong mga buto: ang balagat (buto ng kuwelyo), ang paypay (iskapula o "talim ng balikat"), at ang humero (buto ng pang-itaas na bisig), pati na ng kaugnay na mga masel, mga ligamento, at mga tendon. Ang mga artikulasyon o hugpungan sa pagitan ng mga buto ng balikat ang bumubuo sa mga hugpungan ng balikat.
Francisco Gainza
Si Francisco Gainza (3 Hunyo 1818 – 31 Hulyo 1879) ay ang ika-25 na obispo ng Diosesis ng Nueva Caceres. Siya ay ipinanganak sa lungsod ng Calahorra sa lalawigan ng Logroño, Espanya.
Biograpiya
Siya ay lumaki sa pamlyang maka-diyos sa isang baryo. Siya ay nabilang sa orden sa mga Predicadores sa Pampalona, Espanya, noong Oktubre 1833. Siya ay bumalik sa bilang Orden noong 1840.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga obispo
Nora Linda
Si Nora ay gumaganap sa pelikula bilang kontrabida subalit siya ay di gaanong tumagal sa pelikula. Lumabas siya sa isang pelikula tungkol sa digmaan ang Bayan O Pag-ibig nina Rogelio dela Rosa at Tessie Quintana. Pangalawang Pelikula niya ay ang sinaunang pelikulang Shalimar na pinagbidahan naman ni Delia Razon. Sumubok din siya sa Komedyang pelikula ang Dalawang Prinsipeng Kambal kung saan pinangunahan nina Pugo at Togo.
Komposisyong pangbunin
Sa matematika, ang komposisyong pangbunin (Ingles: function composition) ay ang operasyon na kumukuha ng dalawang bunin na f at g at gumagawa ng isang bunin na h nang ganito: h(x) = g(f(x)). Sa operasyong ito, nilalapat ang bunin na g sa resulta ng paglalapat ng bunin na f sa x. Ibig sabihin, binubuo ang mga bunin na at  para magbunga ng isang bunin na nagmamapa sa x sa X papunta sa g(f(x)) sa Z.
Kung ang z ay isang bunin ng y, at ang y naman ay isang bunin ng x, edi ang z ay isang bunin ng x. Ang resulta, isang pinaghalong bunin, ay isinusulat sa anyong, na binigyang-kahulugan naman ng para sa lahat ng x sa X. Ang notasyong g \circ f ay binabása na "g ng f" o sa Ingles na "g of f."
Isang espesyal na kaso ng komposisyong pangrelasyon ang pagbuo ng bunin. Bilang resulta, ang lahat ng mga katangian ng pagbuo ng relasyon ay katangian din ng komposisyong pangbunin. Gayunpaman, may mga karagdagang katangian din ang komposisyong pangbunin.
Iba ang komposisyong pangbunin mula sa pagpaparami ng mga bunin, gayundin sa mga katangian nito. Isa sa mga pagkakaibang ito ay ang pagiging di-komutatibo ng mga komposisyong pangbunin.
Chloromethane
Ang Chloromethane, tinatawag ring methyl chloride, R-40 o HCC 40, ay isang kumpuwesto ng pangkat ng mga organikong kompond na tinatawag na haloalkane.
Cancellara
Ang Cancellara (Lucano: Cangeddàre) ay isang bayan at komuna sa lalawigan ng Potenza, sa rehiyon ng Timog Italya ng Basilicata. Ito ay may hangganan sa mga comune ng Acerenza, Avigliano, Oppido Lucano, Pietragalla, Tolve, at Vaglio Basilicata.
GMA Affordabox
Pangkalahatang-ideya
Noong kalagitnaan ng Hunyo 2020, isang teaser ang ipinahayag at inilunsad noong Hunyo 26, 2020 habang ang Wowowin.
Pac-Man
Ang Pac-Man o Pacman ay maaaring tumukoy sa:
Shaira Diaz
Si Shaira Mae Dela Cruz ay (ipinanganak noong Mayo 3, 1995) ay isang Pilipinang aktres. Siya ay kasalukuyang naka kontrata sa GMA Network.
Pagpaplano ng mga kailangang materyal
Ang Material Requirements Planning (MRP) o pagpaplano ng mga kailangang materyal ay isang sistema ng impormasyon na nangangasiwa ng pag-order at pag-schedule ng mga dependent na imbentaryo (hal. hilaw na materyales, subassemblies, spare parts). Ang layunin ng Material Requirements Planning ay makontrol ang dami ng imbentaryo. Malaki ang naitututlong nito sa pagpapadali ng pag-sschedule ng pagbili, paggawa, at pagbilang ng imbentaryo.
Proseso ng Material Requirement Planning
1. Paggawa ng Master Schedule para sa huling produkto
2. Kalkulahin ang dami ng total na kinakailangang parte o bahagi ng produkto
3. Kalkulahin ang dami ng karagdagang produktong dapat gawin.
4. Tantiyahin ang inaasahang darating na order
5. I-proseso ang MRP: pagtaya kung kailan matatapos ang order ng produkto.
6. I-tsek at subaybayan ang mga susunod na panahon.
Mall of Asia Arena
Ang Mall of Asia Arena (kolokyal MoA Arena) ay isang panloob na arena na nasa loob ng langkapan ng SM Mall of Asia. Naglalaman ito ng halos 16,000 na upuan for sporting events, and a full house capacity of 20,000. para sa mga kaganapang pampalakasan, at may punong kapasidad ng 20,000 na upuan.
Ang Mall of Asia ang alternatibong lugar para sa Kapisanang Basketbol ng Pilipinas noong panahong hindi magamit ang Smart Araneta Coliseum. Ang arena din ang bagong tahanan ng Kapisanang Atletikong Pampamantasan ng Pilipinas (UAAP).
Cecil Sharp
Si Cecil James Sharp (Nobyembre 22, 1859 – Hunyo 23, 1924) ay isang kolektor, musikero, at kompositor ng mananawit-pambayan na ipinanganak sa Ingles. Siya ay isang pangunahing pinuno ng muling pagbuhay ng awiting-pambayan sa Inglatera bilang isang kolektor, arkibista, guro, at tagapagtaguyod. Nagtipon siya ng libo-libong himig kapuwa mula sa kanayunan ng Inglatera at rehiyon ng Timog Apalache ng Estados Unidos, at nagsulat ng isang maimpluwensiyang tomo, English Folk Song: Some Conclusions.
Batay sa kaniyang pag-aaral ng mga nakaligtas na sayaw-pambayan sa kanayunan pati na rin ang mga nakasulat na mapagkukunan, kinolekta niya, ginawaran at pinasikat ang mga nakatagong kasanayan ng English country dance at sayaw na Morris. Noong 1911, kapuwa niya itinatag ang Ingles na Samahang Sayaw-pambayan (na kalaunan ay pinagsama sa English Folk Dance at Song Society).
Ang pamana ni Sharp ay nananatili sa musikang-pambayan at mga sayaw na tinulungan niyang mapanatili, ang ilan sa mga ito ay ginaganap pa rin hanggang ngayon. Marami sa mga pinakasikat na musikero ng Britanikong muling pagbuhay ng tradisyong-pambayan noong dekada 1960, halimbawa, ang gumamit ng mga kanta na kinolekta ni Sharp sa kanilang musika at naunawaan ang kaniyang kontribusyon.
Sa kabaligtaran, si Sharp ay binatikos ng mga istoryador para sa paraan kung saan ang kaniyang mga rasista at seksistang saloobin ay nakaimpluwensiya sa kaniyang mga gawa, na binanggit na tumanggi siyang mangolekta ng katutubong musika mula sa mga taong may kulay. Binatikos din si Sharp dahil sa pagmamaliit sa papel ng mga tagalikha ng babae at etnikong Eskoses sa kasaysayan ng katutubong musika.
Carbonara Scrivia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang Carbonara Scrivia ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 100 km silangan ng Turin at mga 20 km timog-silangan ng Alessandria.
Ang Carbonara Scrivia ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Spineto Scrivia, Tortona, at Villaromagnano.
Akne
thumb|right|250px|Iba't ibang uri ng akne o acne vulgaris.
Ang akne (Ingles: acne vulgaris, a. vulgaris, karaniwang tinatawag na acne lamang) ay ang kalagayan o sakit ng pagkakaroon ng sobrang daming tagihiyawat. Ayon kay Esta Kronberg, M.D., isang dermatologo sa Houston, Teksas ng Estados Unidos, nakakaapekto ang pagkakaroon ng akne sa pagtingin o pagsasaalang-alang ng isang tao sa kanyang sarili, kaya't nakasasanhi ng mga suliranin sa maraming bahagi ng buhay, ngunit hindi ito isang banta o pinsala sa kalusugan ng katawan. Pero mayroong isang bihira o hindi madalas na anyo o uri ng akne, ang acne fulminans, na may kasamang lagnat at pigsa na bumabalot sa mukha. Mabalasik o masidhi ang acne fulminans kaya't nangangailangan ng kaagad na pansin sa panggagamot.
Carbonara Scrivia
Simbolo
Ang eskudo de armas ng munisipalidad ng Carbonara Scrivia ay ipinagkaloob sa isang maharlikang dekreto noong Disyembre 10, 1942.
Sa gitna ng nayon ay nakatayo ang isang torreon, ang tanging nalalabi ng isang kastilyo na dapat itinayo noong ika-labing-apat na siglo o unang bahagi ng ikalabinlimang siglo, na pag-aari ng Guidobono Cavalchini na nag-iingat nito hanggang sa mga otsenta ng ikadalawampu siglo, at pagkatapos ay ibinigay ito sa ang munisipalidad ng Carbonara Srivia. Ang kuta, tulad ng kastilyo na walang bakas na natitira ngayon, ay nawasak at itinayo muli ng maraming beses; noong 1828 isang malakas na lindol ang sumira sa kuta at makalipas ang ilang taon ang huli at huling pagbagsak ng bubong ay lubhang nasira ang gusali, kung saan nananatili ang panlabas na estruktura.
Baguio
Ang Baguio (bigkas /bá·gyo/) ay isang 1st-class highly urbanized na lungsod sa hilagang Luzon sa Pilipinas at ang punong-lungsod ng Cordillera Administrative Region. Napapalibutan ito ng probinsiya ng Benguet. Itinatag ang Baguio ng mga Amerikano noong 1900 bilang isang bakasyonan sa panahon ng tag-araw sa isang nayon ng mga Ibaloi na dating tinatawag na Kafagway. Ginawang "Summer Capital" ang lungsod noong 1 Hunyo 1903 ng "Philippine Commission" at idineklarang lungsod ng "Philippine Assembly" noong 1 Setyembre 1909. Ang pangalang Baguio ay hango sa salitang Ibaloi na bagiw na ang ibig sabihin ay 'lumot'. Tinatayang nasa mahigit-kumulang sa 1500 metro (5100 talampakan) ang taas ng lungsod na naaayon para sa paglaki at pagdami ng mga punong pino at mga halamang namumulaklak.
Heograpiya
Ang Lungsod ng Baguio ay matatagpuan sa bulubundukin ng Cordillera Central sa hilagang Luzon. Ito'y napapaligiran ng probinsiya ng Benguet. Ang kabuuang sukat ng lungsod ay 57.5 kilometro kwadrado. Ang ayos ng lungsod ay naaayon sa naunang plano ng tanyag na arkitektong si Daniel Burnham. Ang bahay-pamahalaan ng lungsod ay itinayo sa mismong gitna ng lungsod.
Ang Lungsod ng Baguio ay kilala dahil sa kanyang katamtamang klima. Dahil sa kanyang taas, ang temperatura ng lungsod ay mas mababa ng 8 sentigrado kumpara sa temperatura sa mga mabababang lugar. Maburol ang kabuuan ng lungsod at ang kanyang mga lansangan ay ginawa ayon sa ayos ng lupa.
Klima
Ayon sa klasipikasyon ng klima ng Köppen, ang Baguio ay may isang subtropiko klima sa mataas na lugar (Cwb), malapit sa monsoon tropikal na klima (Am). Ang lungsod ay kilala para sa kanyang mapagpigil na klima.
Kasaysayan
Ang lugar na kung saan nakatayo ang lungsod ay unang tinirhan ng mga katutubong Ibaloi at Kankana-ey. Una itong naging pastulan ng mga baka at mga iba pang alagang hayop. Noong panahon ng pamamhala ng mga Kastila hindi gaano binigyang pansin ang lugar.
Dahil sa klima ng lugar, nahikayat ang mga Amerikano na ayusin ang lugar bilang isang bakasyonan. Noong taong 1901, inumpisahang gawin ang "Kennon Road". Sa pamumuno ng mga Amerikano at sa tulong ng mga manggagawang Pilipino at mga Hapon, inukit ang daanang ito sa pagitan ng mga bundok at sinusundan ang ilog ng Bued mula sa bayan ng Rosario sa lalawigan ng La Union hangang sa Kafagway. Naging madali ang paglalakbay patungo sa lugar na ito, at pagkatapos ng ilang taon ay lumaki ang populasyon. Idineklarang "Summer Capital" ng "Philippine Commission" ang lungsod noong 1 Hunyo 1903. Noong 1904, inatasan ang sikat na arkitekto na si Daniel Burnham na gawan ng plano ang pagpapaunlad ng lungsod. Noong 1 Setyembre 1909 ay idineklarang lungsod and Baguio ng "Philippine Assembly".
Isa ang Lungsod ng Baguio sa mga unang binomba ng pwersa ng Imperyo ng Hapon noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Madaling nasakop ng mga Hapon a lugar. Sa pagbalik ng mga Amerikano sa mga huling buwan ng digmaan, sa lungsod umatras ang karamihan ng mga sundalong Hapon sa Luzon kasama na si Hen. Tomoyuki Yamashita. Noong 3 Setyembre ay pormal na isinuko ni Hen. Yamashita sa mga hukbong Amerikano at Pilipino ang mga natitirang puwersa ng Imperyo ng Hapon sa Pilipinas. Ito ay ginanap sa "Camp John Hay" na matatagpuan sa silangang bahagi ng lungsod.
Patuloy ang pagunlad ng lungsod pagkatapos ng digmaan hangang noong ika-16 Hulyo taong 1990, naranasan ng mga residenta ng lungsod ang isa sa pinakamalakas na lindol na tumamasa bansa. Maraming mga nasirang gusali at maraming mga tao ang nasawi. Karamihan sa mga gusaling nasira ay mga hotel.
Sa 1 Setyembre ng taong 2009 ay gaganapin ang pagdiriwang ng ika-100 taon anibersaryo ng lungsod.
Ekonomiya
thumb|Mga ibinebentang [[walis sa pamilihan ng Baguio]] Ang Ekonomiya ng Lungsod ng Baguio ay nakadepende sa kanyang kinaroroonan at sa kanyang klima. Maraming mga Unibersidad ang umusbong dito dahil sa dami ng mga magaaral na gustong magaral sa lugar na tahimik at malamig. Madali rin itong puntahan kahit ito ay nasa mabundok na lugar. Ito rin ang centro ng kalakalan sa Cordillera. Karamihan ng mga kalakal ng mga kalapit na probinsiya ay dumadaan muna sa lingsod bago ito maipamahagi sa mga ibang probinsiya. Dahil sa kanyang klima, ang lungsod ang karaniwang bakasyonan ng mga turistang galing sa mga kalapit na probinsiya at maging mga turistang dayuhan lalo na sa tag-araw.
Matatagpuan din sa lungsod ang isang sangay ng "Philippine Economic Zone Authority" na nagbibigay kabuhayan sa mga residente ng lungsod. Karamihan sa mga produktong ginagawa sa lugar an ito ay iniluluwas sa ibang bansa.
Sentro ng Edukasyon sa Hilagang Luzon
Mayroong walong pangunahing institusyon o pamantasan ang matatagpuan dito. Dahil sa mga ito, and Lungsod ng Baguio ay ang sentro ng edukasyon sa buong hilagang luzon.
May mga institusyon din na tumatangap ng mga dayuhang mag-aaral. Karamihan sa mga dayuhang ito ay pumupunta sa lungsod para mag-aral ng salitang Ingles, o kaya'y para makapag-aral sa isa sa mga kilalang pamantasan sa lungsod. Karamihan sa kanila ay mga Koreano, Indiyano, at mga taga Nepal.
Turismo
thumb|Lawa ng Liwasang Burnham Dahil sa klima, mga magagandang tanawin, at sa mga makasaysayang lugar sa lungsod, maraming mga turista ang gustong magbakasyon dito. Sa panahon ng tag-araw, halos nadodoble ang populasyon ng lungsod dahil sa dami ng mga dumadayo dito. Dahil dito, mahigit sa walumpong hotel ang naitayo sa lungsod. Marami ding mga bahay paupahan ang nagsislbing pansamantalang tirahan ng mga turista.
Ang Panagbenga Festival ang isa sa mga pangunahing kaganapan sa Lungsod ng Baguio na humuhikayat sa mga turista na akyatin ang lungsod. Ito ay isang buwang pagdiriwang na binibigyang halaga ang kagandahan ng kalikhasan sa panahon ng pamumulaklak ng mga halaman.
Dahil din sa turismo, umusbong ang mga iba't ibang mga negosyo na nagbibigay serbisyo ayon sa mga pangangailangan ng mga turista.
Sentro ng Kalakalan sa Cordillera
Karamihan ng mga produktong galing sa mga kalapit probinsiya ng Cordillera ay iniimbak muna sa lungsod bago ito maipamahagi sa buong bansa. Karamihan sa mga produktong ito ay mga gulay na bihirang tumubo sa mga maiinit na lugar. Naging kilala ang lungsod bilang bilihan ng mga gulay na may mataas ka kalidad.
"Baguio City Economic Zone"
Isa sa mga pinakaprudoktibong lugar ng "Philippine Economic Zone Authority" ay matatagpuan sa lungsod. Karamihan sa mga produktong ginagawa dito ay iniluluwas sa ibang bansa. Ang mga dayuhang kompanya dito ang syang nagbibigay kabuhayan sa mga residente ng lungsod. Ang ilan sa mga kompanyang matatagpuan dito ang isa sa pinakamalaking pagawaan ng gamit pang elektroniko, ang "Texas Instruments", ang MOOG na gumagawa ng mga piyesang pang makina, at ang SiTEL na isang "BPO Company" o mas kilala sa tawag na "call center".
Kultura
Ang Lungsod ng Baguio ay isang lugar na kung saan nagtatagpo ang mga iba't ibang kultura.
Mga barangay
Nahahati ang lungsod ng Baguio sa 129 barangay.
Varsi
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Varsi (Parmigiano: Värz) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Italya ng Emilia-Romaña, na matatagpuan mga 120 km sa kanluran ng Bolonia at mga 40 km timog-kanluran ng Parma.
Pisikal na heograpiya
Ang Varsi ay tumataas sa Val Ceno sa paanan ng Monte Dosso, sa isang talampas sa kanan ng batis. Sa hilagang-silangan ng tinatahanang sentro ay may isang maliit na lawa, na napapalibutan ng isang hanay ng mga poplar at tsipre; ang katawan ng tubig, na pinapakain ng isang bukal, ay pinatuyo noong 1724 at ginawang taniman, ngunit pagkaraan ng humigit-kumulang 30 taon ay naharang ang daluyan ng paagusan at ang lambak ay muling pinasok ng tubig.
Kasaysayan
Ang teritoryo ay tinitirhan na noon pang Mesolitiko, isang panahon kung saan ang mga bakas ng ilang mga kampo ng mangangaso ay natagpuan malapit sa santuwaryo ng Nostra Signora della Guardia sa lokalidad ng Tosca.
Mga frazione
Baghetti, Bianchi, Busi, Casa Carnevale, Ca' Pesatto, Casa Tron, Case Marianna, Contile, Corticella, Ferrè, Franchini, Golaso, Groppo, Lagadello, Leonardi, Lubbia Sopra, Lubbia Sotto, Manini, Marsaia, Michelotti, Minassi, Molinazzo, Peracchi, Peretti, Perotti, Pessola, Pietracavata, Pietrarada, Ponte Vetrioni, Rocca Barborini (Rocca Vecchia), Rocca Nuova, Scaffardi, Scortichiere, Sgui, Tognoni, Tosca, Villora, Volpi.
Olmo al Brembo
Ang Olmo al Brembo (Bergamasque: L'Ulem) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia ng hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km hilagang-silangan ng Milan at mga 45 km hilaga ng Bergamo.
Ang Olmo al Brembo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Averara, Cassiglio, Mezzoldo, Piazza Brembana, Piazzatorre, Piazzolo, at Santa Brigida. Ang Olmo al Brembo ay isang sinaunang nayon na itinayo sa kahabaan ng Strada Priula. Mga 15 km mula doon ay ang Pasong San Marco Pass, na nag-uugnay sa Valle Brembana at Valtellina.
Kasaysayan
Ang unang dokumento na nagpapatunay sa pagkakaroon ng bayan ay itinayo noong 1194, nang ang nayon ng Olmo ay binanggit sa isang akto tungkol sa isang investitura. Gayunpaman, ipinahihiwatig ng mga kamakailang pag-aaral na ang mga unang pamayanan ay bago pa ang ika-11 siglo. Ang toponimo ay tiyak na nagmula sa Ulmus, iyon ay ang halaman ng olmo, partikular na naroroon sa lugar sa mga panahong iyon.