cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adolf Hitler
Simula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig
Sa mga pribadong pakikipagtalakayan noong 1939, inilarawan ni Hitler ang Britanya bi   lang pangunahing kaaway na kailangang talunin. Sa pananaw ni Hitler, ang pagkakabura ng Poland bilang bansang soberanya ay kinakailangang panimula ng layuning ito. Ang silangang flank (gilid ng pormasyong militar) ay susunggaban at ang lupain ay madadagdag sa Lebenstraum ng Alemanya. Ninais ni Hitler na ang Poland ay maging isang estadong satellite (bansang independiyente ngunit nasa ilalim ng kontrol ng isa pang bansa) o maging neutral upang maingatan ang silangang flank ng Reich at upang mapigil ang posibleng pagharang ng Britanya. Sa simula, pumabor si Hitler sa ideya ng estadong satellite ngunit ito ay itinakwil ng gobyerno ng Poland. Dahil dito, si Hitler ay nagpasiyang sakupin ang Poland. kaniyang ginawa itong pangunahing patakarang pangdayuhang layunin noong 1939. Hindi nasiyahan si Hitler sa garantiya ng Britanya ng independensiya ng Poland na inilabas noong 1939 at kaniyang sinabi sa kaniyang mga kasama na "ipakukulo ko sila ng inumin ng diyablo". Sa isang talumpati sa Wilhelmshaven para sa paglulunsad ng barkong pandigma na Tirpitz noong 1 Abril 1939, nagbanta muna si Hitler na kokondenahin ang Briton-Alemanyang Kasunduang Pandagat kung ang Britanya ay magpipilit ng paggagarantiya ng independensiya ng Poland na kaniyang natantong patakarang "pagpapalibot". Noong 3 Abril 1939, inutos ni Hitler sa hukbo na maghanda para sa Weiss (Case White) na planong pagsakop sa Poland ng Alemanya noong 25 Agosto 1939. Sa isang talumpati sa Reichstag noong 28 Abril 1939, kinonenda ni Hitler ang Briton-Aleman na Kasunduang Pandagat at ang kasunduang Aleman-Polish na kawalang-agresyon. Noong Agosto 1939, sinabi ni Hitler sa kaniyang mga heneral na ang kaniyang orihinal na plano para sa 1939 ay upang "lumikha ng katanggap tanggap na ugnayan sa Poland upang labanan ang Kanluran". Dahil sa ang Poland ay tumangging maging estadong satellite ng Alemanya, si Hitler ay naniwalang ang kaniyang tanging opsiyon ay sakupin ang Poland.
Sa simula ay nabahala si Hitler na ang pag-atakeng militar laban sa Poland ay maaaring magresulta ng maagang digmaan laban sa Britanya. Gayunpaman, ang kalihim pangdayuhan ni Hitler at dating embahador sa London na si Joachim von Ribbentrop ay sumiguro kay Hitler na ang hindi tutuparin ng Britanya o Pransiya ang kanilang mga pangako sa Poland at ang digmaang Aleman-Polish ay limitado lamang sa isang rehiyonal na digmaan. Inagkin rin ni Ribbentrop na noong Disyembre 1938, ang kalihim pandayuhan ng Pransiya na si Georges Bonnet ay nagsabing itinuturing ng Pransiya na ang Silangang Europa ay eksklusibong sakop ng impluwensiya ng Alemanya. Ipinakita rin ni Ribbentrop kay Hitler ang mga kableng diplomatiko na sumusuporta sa kaniyang analisis. Ang Alemang embahador sa London na si Herbert von Dirksen ay sumuporta naman sa analisis ni Ribbentrop sa isang dispatya noong Agosto 1939 na nag-uulat na alam ni Chamberlain "ang sosyal na estruktura ng Britanya kahit ang konsepsiyon ng Imperyong Britanya ay hindi makakaahon sa kaguluhan ng digmaan kahit ng isang pagwawaging digmaan" kaya ito ay uurong. Kaya naman noong 21 Agosto 1939, si Hitler ay nagutos ng isang mobilisasyon laban sa Poland.
Ang mga plano ni Hitler para isang militar na kampanya sa Poland nang huli ng Agosto o simula ng Setyembre ay nangangailangan ng tahimik na suporta ng Unyong Soviet. Ang kawalang-agresyong kasunduan (o Ang Kasunduan Molotov-Ribbentrop) sa pagitan ng Alemanya at Unyong Soviet na pinamunuan ni Joseph Stalin ay kinabibilangan ng mga sikretong protokol na may kasunduang hahatiin ang Poland sa pagitan ng dalawang mga bansa. Bilang tugon sa Aleman-Soviet na kasunduang kawalang-agresyon at salungat sa prediksiyon ni Ribbentrop na ang bagong binuong kasunduan ay puputol sa ugnayang Britanya-Poland, ang Britanya at Poland ay lumagda ng alyansang Britanya-Poland noong Agosto 1939. Eto, kasama ang balita mula sa Italya na si Mussolini ay hindi tutupad sa Kasunduan ng Bakal ay nagdulot kay Hitler na ipagpaliban ang pag-atake sa Poland mula Agosto 25 hanggang Setyembre 1. Sa mga araw bago ang digmaan, sinubukang imani-obra ni Hitler ang Britanya sa pagiging neutral sa pamamagitan ng pag-aalok ng garantiya ng kawalang-agresyon sa Imperyong Britanya noong Agosto 1939 at sa pamamagitan ng pagpapagawa kay Ribbentrop ng huling-minutong plano ng kapayapaan na may imposibleng maikling panahong limitasyon sa pagsisikap na isisi ang digmaan sa kawalang aksiyon ng Britanya at Poland.
Ang Poland ay hindi na muling aahon sa anyo ng Kasunduan ng Versailles. Eto ay ginagarantiya hindi lamang ng Alemanya, kundi ng Russia. — Adolf Hitler sa kanyang publikong talumpati sa Danzig noong huli nang Setyembre 1939
Ang pagbagsak ng Poland ay sinundan ng mga tinatawag ng mga hornalista sa panahong ito na "Pekeng digmaan" o Sitzkrieg ("nakaupong digmaan"). Inutusan ni HItler ang dalawang bagong Gauleiter (pinuno ng lokal na sangay ng Nazi) sa hilagang-kanluraning bahagi ng Poland na sina Albert Forster at Arthur Greiser na gawing Aleman ang bahaging ito at nangako sa kanilang "wala ng mga tanong na itatanong" kung paanong ang "Alemanisasyon ay isasagawa". Ginawa ni Forster na paglagdain ang mga lokal na mamamayan ng Poland na lumagda ng anyong nagsasaad na sila ay may dugong Aleman at hindi na nangailangan pa ng mga karagdagang dokumentasyon. Si Greiser ay nagsagawa naman ng brutal na paglilinis ng lahi (ethnic cleansing) sa populasyong Polish na nasa kaniyang sakop. Si Greiser ay nagreklamo kay Hitler na pinapayagan ni Forster ang mga libo libong Pole na tanggapin bilang "lahing" Aleman na sa pananaw ni Greiser ay pagpapanganib sa "pagkadalisay ng lahing Aleman". Sinabi ni Hitler kina Himmler at Greiser na dalhin ang kanilang pagkasiphayo kay Forster at huwag na siyang isangkot pa dito. Ang paghawak ni Hitler sa alitang Forster-Greiser ay isinulong bilang halimbawa ng teoriya ni Ian Kershaw ng "Paggawa tungo sa Führer" na si Hitler ay naglabas ng mga hindi malinaw na instruksiyon at umaasang ang kaniyang nasasakupan ay gumawa ng mga patakaran sa kanilang sarili.
Isa pang alitan ang sumiklab sa pagitan ng iba't ibang mga paksiyon. Ang isang panig na kinakatawan ni Himmler at Greiser ay nagtaguyod ng pagsasagawa ng paglilinis ng lahi sa Poland. Sa kabilang panig naman na kinakatawan ni Göring at Hans Frank ay tumatawag sa pagsasagawa ng Poland bilang granaryo (malagong rehiyong tinataniman ng mga butil ng Reich. Sa isang kumperensiyang idinaos sa estadong Karinhall ni Göring noong 12 Pebrero 1940, ang alitan ay sa simula nalutas na pabor sa pananaw ni Göring-Frank ng eksploytasyong ekononomiko na nagwakas sa nakakagambala sa ekonomiyang pagpapatalsik ng masa. Noong Mayo 1940, si Himmler ay nagtanghal kay Hitler ng isang memo na pinamagatang "Ilang Pag-iisip sa Pagtrato ng mga populasyong alien (dayuhan) sa Silangan" na tumatawag sa pagpapatalsik ng buong populasyon ng Hudyo mula sa Europa sa Aprika at pagpapaliit ng natitirang populasyon sa isang "walang pinunong uri ng mga manggagawa". Tinawag ni Hitler ang memo ni Himmler na "mabuti at tama". kaniyang winasak ang tinatawag na kasunduang Karinhall at ipinatupad ang pananaw na Himmler-Greiser bilang patakarang Aleman para sa populasyong Polish.
Sinimulang palakasin Hitler ang mga puwersang militar sa kanlurang hangganan ng Alemanya at noong Abril 1940, sinakop ng mga puwersang Aleman ang Denmark at Norway. Noong Mayo 1940, inatake ng mga puwersa ni Hitler ang Pransiya at sinakop ang Luxembourg, Netherlands, at Belgium. Ang mga pagwawaging ito ay nagtulak kay Benito Mussolini na isali ang Italya sa mga puwersa ni Hitler noong 10 Hunyo 1940. Ang Pransiya ay sumuko noong 22 Hunyo 1940.
Noong Seytembre 27, 1940, ang isang Kasunduang Tripartite ay nilagdaan sa Berlin nina Saburō Kurusu ng Imperyong Hapon, Hitler at kalihim pandayuhan ng Italya na si Ciano. Ang kasunduan ay kalaunang kinabilangan ng Hungarya, Romania at Bulgaria. Ang mga ito ay sama samang tinawag na Kapangyarihang aksis (axis powers). Ang layunin ng kasunduan ay upang pigilan ang Estados Unidos na suportahan ang Britanya. Sa huli ng Oktubre 1940, ang pangunguna sa himpapawid para sa Operasyong Sea Lion ay hindi nakamit at iniutos ni Hitler ang gabi gabing pag-atake panghimpapawid ng mga siyudad ng Britanya kabilang ang London.
Cassino
Ang Cassino (bigkas sa Italyano: [kasˈsiːno]) ay isang komuna sa lalawigan ng Frosinone, gitnang Italya, sa timog na dulo ng rehiyon ng Lazio, ang huling lungsod ng Lambak Latin.
Adolf Hitler
Simula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig
Sa tagsibol nang 1941, si Hitler ay nagambala mula sa kaniyang mga plano para sa Silangan ng kaniyang mga aktibidades sa Hilagang Aprika, Balkan at Gitnang Silangan. Noong Pebrero, ang mga puwersang Aleman ay dumating sa Libya upang palakasin ang presensiya ng Italya. Noong Abril, si Hitler ay naglunsad ng pananakop sa Yugoslavia na mabilis na sinundan ng pagsakop sa Gresya. Noong Mayo, ang mga puwersang Aleman ay ipinadala upang suportahan ang mga rebeldeng Iraqi na lumalaban sa Britanya at upang sakupin ang Crete. Noong Mayo 23, inilabas ni Hitlert ang direktiba ng Führer bilang 30.
Cassino
Matatagpuan ang Cassino sa paanan ng Monte Cairo malapit sa tagpuan ng mga ilog ng Gari at Liri. Ang lungsod ay kilalang sa Abadia ng Montecassino at Labanan ng Monte Cassino noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, na nagresulta sa malakihang bilang ng namatay mula sa mga Alyado at Aleman pati na rin ang halos ganap na pagkasira ng mismong bayan. Ito ay tahanan din ng Unibersidad ng Cassino.
Adolf Hitler
Simula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig
Ang isang malaking debateng historikal tungkol sa mga patakarang pandayuhan ni Hitler bago ang digmaan noong 1939 ay sumesentro sa dalawang magkasalungat na paliwanag. Ang isa ay ang paliwanag ng Marxistang historyang si Timothy Mason na nagmungkahing ang straktural na krisis ng ekonomiya ang nagtulak kay Hiler sa isang "pagtakas sa digmaan" samantalang sa isa pang paliwanag ng mga historyan na sina William Carr, Gerhard Weinberg at Ian Kershaw, ang hindi dahilang ekonomiko ng pagmamadali sa digmaan ni Hitler ang morbidong at obsesibong takot sa maagang kamatayan at ang pakiramdan na wala na siyang mahabang panahon upang isakatuparan ang kaniyang gagawin.
Cassino
Ang populasyon ng Cassino ay may 36,570 noong Pebrero 2017. ang pangalawang pinakamataong bayan sa lalawigan.
Adolf Hitler
Landas tungo sa pagkatalo
Noong 22 Hunyo 1941, sa paglabag sa Hitler-Stalin na kasunduan ng kawalang agresyon noong 1939, tatlong milyong tropa (troops) ng Alemanya ang umatake sa Unyong Soviet sa Operasyong Barbarossa. Ang pagsakop na ito ay sumunggab sa isang napakalaking area (sakop) kabilang ang mga estado ng Baltic, Belarus at Ukraine. Gayunpaman, ang pagsulong ng Aleman ay napigilan sa mabangis na paglaban ng Soviet.
Ang ilang historyan gaya ni Andreas Hillgruber ay nangatwirang ang Operasyon Barbarossa ay isa lamang yugto ng Stufenplan (pahakbang na plano) ni Hitler sa pagsakop ng buong mundo na isina-pormula ni Hitler noong 1920. Ang iba gaya ni John Lukacs ay nagmungkahing si Hitler ay walang Stufenplan at ang pagsakop sa Unyong Soviet ay hindi pinlano bilang tugon sa pagtanggi ng Britanya na sumuko. Ikinatwiran din ni Lukacs na si Winston Churchill ay umasang ang Unyong Soviet ay papasok sa digmaan para sa panig ng mga Allies. Upang wasakin ang pag-asang ito at puwersahin ang pagsuko ng Britanya, sinimulan ni Hitler ang Operasyong Barbarossa. Sa kabilang dako, si Klaus Hildebrand ay nandigang si Joseph Stalin at Hitler ay nagplanong atakihin ang bawat isa noong 1941. Ang mga konsentrasyon ng mga tropang Soviet sa kanlurang hangganan ng Alemanya noong tagsibol nang 1941 ay maaaring nagtulak kay Hitler sa isang Flucht nach vorn ("flight forward") upang manguna sa hindi maiiwasang labanan. Ayon naman kina Viktor Suvorov, Ernst Topitsch, Joachim Hoffmann, Ernst Nolte, at David Irving, ang opisyal na ibinigay ng hukbong Aleman para sa Operasyong Barbarossa ang tunay na dahilan: ito ay isang digmaang paghadlang upang maiwasan ang paparating na pag-atake ng Soviet na plinano para sa Hulyo 1941. Gayunpaman, ang teoriyang ito ay binatikos. Ang Amerikanong historyan na si Gerhard Weinberg ay minsang kumompara sa mga tagataguyod ng teoriya ng paghadlang na digmaan sa mga naniniwala sa mga kuwentong-bibit.
Ang pinakamahusay na pagsakop ng Wehrmacht ng Alemanya sa Unyong Soviet ay naganap noong 2 Disyembre 1941 nang ang dibisyong ika-258 na inpantriya (infantry) ay sumulong sa 15 milya na malapit sa Moscow na sapat na malapit upang makita ang mga spiro (spire) ng Kremlin. Gayunpaman, ang mga ito ay hindi handa sa malupit na kondisyon ng tagginaw sa Russia kaya ang ang mga tropang Aleman ay napaurong ng 320 kilometro ng mga puwersang Soviet.
Noong 7 Disyembre 1941, inatake ng Hapon ang Pearl Harbor sa Hawaii. Pagkatapos ng apat na araw, ang pormal na deklarasyon ni Hitler ng pakikidigma laban sa Estados Unidos ay opisyal na naglahok sa kaniya sa digmaan sa koalisyon ng Allies na kinabibilangan ng pinakamalaking imperyo sa mundo (nang panahong ito) na Imperyong Britaniko, ng pinakadakilang industriyal at pinansiyal na kapangyarihan sa mundo na Estados Unidos at pinakamalaking hukbo sa mundo na Unyong Soviet.
Noong 18 Disyembre 1941, si Himmler ay nakipagkita kay Hitler at bilang tugon sa tanong ni Himmler na "Anong gagawin sa mga Hudyo sa Russia?", si Hitler ay sumagot na "als Partisanen auszurotten" ("lipulin sila bilang mga partisan"). Ang historyang Israeli na si Yehuda Bauer ay nagkomentong ang tugong ito ni Hitler ang malamang na pinakamalapit na makukuha ng mga historyang ng depinitibong utos mula kay Hitler ng genocide sa mga Hudyo na isinagawa noong holocaust.
Sa huli nang 1942, ang mga puwersang Aleman ay natalo sa ikalawang laban sa El Alamein na nagpigil sa mga plano ni Hitler na kamkamin ang Suez Canal at ang Gitnang Silangan. Noong Pebrero 1943, ang Laban sa Stalingrad ay nagwakas sa pagwasak ng ika-anim na Hukbong Aleman. Pagkatapos nito ay dumating ang Labanan sa Kursk. Ang mga pagpapasyang militar ni Hitler sa panahong ito ay lalong nagiging eratiko (paiba-iba) at ang ekonomiko at militar na posisyon ng Alemanya ay lumubha kasama ang kalusugan ni Hitler. Si Ian Kershaw at ang iba ay naniniwalang si Hitler ay dumanas ng sakit na Parkinson. Ang syphilis ay pinagsuspetsahan rin na isa sa mga dahilan ng ilan sa kaniyang mga sintomas.
Pagtatangkang asasinasyon kay Hitler
thumb|right|Ang nawasak na Wolfsschanze sa pagtatangkang asasinasyon kay Hitler noong 20 Hulyo 1944 Sa pagitan ng 1939–1945, may 17 pagtatangka o planong pagpatay kay Hitler. Ang pinakakilala nito ay nangyari sa loob ng Alemanya at ang nagtulak dito ay sa isang bahagi ang papalaking prospekto ng pagkakatalo ng Alemanya sa digmaan.
Noong Hulyo 1944, sa Operasyong Valkyrie, si Claus von Stauffenberg ay nagtanim ng bomba sa punongkwarter (headquarters) ni Hitler na Wolfsschanze (Kuta ng Lobo) sa Rastenburg. Si Hitler ay bahagyang nakaligtas sa pagtatangkang ito dahil sa may nakapagtulak ng hindi alam ng lalagyan ng papeles (briefcase) na naglalaman ng bomba sa likod ng isang binti ng isang napakabigat ng tablang pangkumperensiya. Nang sumabog ang bomba, ang tabla ang sumapo ng halos lahat ng pagsabog mula kay Hitler. Dahil dito, si Hitler ay nagutos ng isang mabangis na paghihiganti na nagresulta sa eksekusyon (pagpatay) ng higit sa 4,900 katao.
Pagkatalo sa digmaan at kamatayan
Noong 20 Abril 1945, ipinagdiwang ni Hitler ang kaniyang ika-56 kaarawan sa Führerbunker ("Führer's shelter") sa ilalim ng Reichskanzlei (Kansilyerya ng Reich). Ang komander ng garison ng sinalakay na Festung Breslau ("fortress Breslau") na si Heneral Hermann Niehoff ay namahagi ng mga tsokolate sa kaniyang mga tropa (troops) upang parangalan ang kaarawan ni Hitler.
Noong Abril 21, ang unang Belorusyanong Pronta ni Georgi Zhukov ay nagbasag sa huling mga depensa ng pangkat hukbo ng Alemang Heneral na si Gotthard Heinrici's Army Group Vistula sa Labanan ng Seelow. Dahil sa hinarap na kaunting pagharang ng Alemanya, ang mga Soviet ay sumulong sa labas ng bayan ng Berlin. Sa pagtanggi sa papalapit na malubhang sitwasyon, inilagay ni Hitler ang kaniyang pag-asa sa mga unit na pinangangasiwaan ng Heneral ng Waffen SS na si Felix Steiner na tinatawag na Armeeabteilung Steiner ("Army Detachment Steiner"). Bagaman ang "Army Detachment Steiner" ay mas malaki sa isang pulutong (corps), ito ay mas maliit sa isang hukbo (army). Inutusan ni Hitler si Steiner na salakayin ang hilagang gilid ng salyente (salient) na binubuo ng unang prontang belorusyano ni Zhukov. Kasabay nito, ang ika-siyam na hukbo ng Alemanya na napaurong sa timog ng salyento ay inutusang sumalakay papahilaga sa isang atakeng pinser.
Sa gabi ng Abril 21, si Gotthard Heinrici ay tumawag Hans Krebs na hepe ng Oberkommando des Heeres (Supreme Command of the Army or OKH) upang ipaalam sa kaniya na ang planong depensa ni Hitler ay hindi maisasagawa. Sinabi ito ni Heinrici kay Krebs upang idiin kay HItler ang pangangailangang pag-urong ng ika-siyam na hukbong Aleman sa posisyon nito.
Noong Abril 22, sa isang militar na kumperensiya, itinanong ni Hitler ang tungkol sa opensibo ni Steiner. Pagtapos ng matagal na pananahimik, si Hitler ay sinabihang ang pagsalakay ay hindi naisagawa at ang mga Rusyano ay nakapasok na sa Berlin. Eto ay nagtulak kay Hitler upang paalisin ang lahat ng nasa kwarto maliban kina Wilhelm Keitel, Hans Krebs, Alfred Jodl, Wilhelm Burgdorf, at Martin Bormann Si Hitler ay naglunsad naman ng mga tirada sa kataksilan at pagkainutil ng kaniyang mga komander na humantong sa pagdedeklara ni Hitler sa kauna unahang pagkakataon na ang Alemanya ay talo na sa digmaan. Inihayag din ni Hitler na siya ay mananatili sa Berlin upang pangasiwaan ang pagtatanggol ng siyudad at pagbabaril sa kaniyang sarili.
Bago magwakas ang araw, si Hitler ay muling nakatagpo ng panibagong pag-asa sa isang bagong plano na kinabibilangan ng ika-labindalawang hukbo ni Heneral Walther Wenck. Ang planong ito ay nagtutulak sa hukbo ni Wenck na kasalukuyang nakaharap sa mga Amerikano sa kanluran na sumalakay papasilangan upang tulungan ang Berlin. Ang ika-labindalawang hukbo ay makikipag-ugnayan sa ika-siyam na hukbo at pumasok sa siyudad ng Berlin. Si Wenck ay nakasalakay at gumawa ng pansamantalang ugnayan sa garisong Potsdam ngunit ang pakikipag-ugnayan sa ika-siyam na hukbo ay hindi naging matagumpay.
Noong Abril 23, si Joseph Goebbels ay naghayag ng proklamasyon sa madla ng Berlin: Tinatawagan ko kayong ipaglaban ang inyong siyudad. Lumaban kayo ng lahat ng meron kayo para sa kapakanan ng inyong mga asawa, mga anak, mga ina at mga magulang. Ang inyong armas ang magtatanggol sa lahat ng ating pinakaiingatan at ang lahat ng mga henerasyon na susunod sa atin. Maging mapagmalaki at matapan! Maging malikhain at matalino! Ang inyong Gauleiter ay nasa gitna ninyo. Siya at ang kanyang mga kasama ay mananatili sa gitna ninyo. Ang kanyang asawa at mga anak ay naririto rin. Siya na minsang sumakop sa siyudad na may 200 katao ay gagamitin ang lahat ng paraan upang paigtingin ang pagtatangol sa kabisera. Ang labanan para sa Berlin ay dapat maging hudyat ng pag-ahon ng buong bansa sa labanan...
Noon ding Abril 23, si Göring ay nagpadala ng telegrama mula sa Berchtesgaden sa Bavaria na nangangatwirang dahil si Hitler ay hiwalay na sa Berlin, siya ang dapat gumampan ng pamumuno ng Alemanya. Si Göring ay nagtakda ng panahon kung saan kaniyang ituturing na si Hitler ay wala ng kakayahan na mamuno. Si Hitler ay galit na tumugon sa pamamagitan ng pagpapadakip kay Göring at nang isulat niya ang kaniyang testamento noong 29 April, kaniyang inalis si Göring sa lahat ng mga posisyon ng gobyerno. Hinirang ni Hitler si Heneral der Artillerie Helmuth Weidling bilang komander ng Berlin Defence Area na nagpapalit Tenyente Heneral (Generalleutnant) Helmuth Reymann at Koronel (Oberst) Ernst Kaether. Hinirang din Hitler ang Waffen-SS Brigadeführer na si Wilhelm Mohnke na Labanang Komander ("Kommandant") para sa pagtatanggol ng distrito ng gobyerno (Zitadelle sector) na kinabibilangan ng Kansilyerya ng Reich at Führerbunker.
Noong Abril 27, ang Berlin ay tuluyan nang nawalay sa buong Alemanya. Habang ang mga puwersa ng Soviet ay papalapit, ang mga tagasunod ni Hitler ay humikayat sa kaniyang tumakas sa mga bundok ng Bavaria upang gumawa ng huling tropa (troop) na magtatanggol sa bansa. Gayunpaman, si Hitler ay determinado na mabuhay o mamatay sa kabisera ng Alemanya.
Noong Abril 28, natuklasan ni Hitler na si Himmler ay sinubukang talakaying ang mga termino ng pagsuko sa mga Kanlurang Alyado (sa pamamagitan ng diplomateng Swede na si Konde Folke Bernadotte). Iniutos ni Hitler ang pag-aresto kay Himler at pagbaril kay Hermann Fegelein na kinatawan ni Himmler sa punongkwarter ni Hitler sa Berlin. Ang nagdagdag pa sa problema ni Hitler ang ulat ni Wenck na ang kaniyang ika-labindalawang hukbo ay napilitang umurong sa kabuuan ng pronta at ang kaniyang mga puwersa ay hindi na matutulungan ang Berlin.
Pagkatapos ng hatinggabi ng Abril 29, pinakasalan ni Hitler si Eva Braun sa isang maliit na sibil na seremonya sa isang mapang kwarto sa loob ng Führerbunker. Sinabi ni Antony Beevor na pagkatapos magdaos ng isang simpleng agahang kasal sa kaniyang bagong asawa, dinala ni Hitler ang kaniyang kalihim sa isang kwarto at idinikta ang kaniyang huling nais at testamento. Nilagdaan ni Hitler ang mga dokumentong ito ng alas-kwatro ng madaling araw. Ang pangyayari ay nasaksihan at ang mga dokumento ay nilagdaan nina Hans Krebs, Wilhelm Burgdorf, Joseph Goebbels, at Martin Bormann. Pagkatapos nito, si Hitler ay natulog na. Nang katanghalian, ipinagbigay alam kay Hitler ang asasinasyon ng Italyanong diktador na siBenito Mussolini na ipinagpalagay na nagpalaki ng determinasyon ni Hitler na umiwas sa pagkakahuli.
Kamatayan ni Hitler
thumb|200px|right|Harapang pahina ng diyaryo ng Puwersang Hukbo ng Estados Unidos na "Stars and Stripes" noong 2 Mayo 1945 Noong 30 Abril 1945, pagkatapos ng isang matinding labanan sa mga kalye at nang ang Soviet ay nasa isa o dalawang bloke na ng Kansilyerya ng Reich, si Hitler at ang kaniyang asawang si Eva Braun ay nagpatiwakal. Si Braun ay kumain ng kapsula ng siyanuro samantalang si Hitler ay nagbaril sa sarili gamit ang isang 7.65 mm Walther PPK pistol. Sa iba't ibang pagkakataon, si Hitler ay nag-isip na magpakamatay. Ang Walther ang parehong pistol na ginamit ng kaniyang pamangking babaeng si Geli Raubal sa pagpapatiwakal nito noong 1931. Ang mga walang buhay na katawan ni Hitler at Braun ay dinala sa itaas ng gusali sa pamamagitan ng emerhensiyang panlabas sa binombang hardin sa likod ng Kansilyerya ng Reich kung saan sila inilagay sa isang bunganga na sanhi ng pagbomba. Ang mga labi nila ay binuhusan ng petrol at sinunog habang ang Pulang Hukbo ay papasulong at ang pambobomba ay nagpapatuloy.
Noong Mayo 2, ang Berlin ay sumuko. May magkakasalungat na salaysay kung ano ang nangyari sa mga labi ni Hitler. Ang mga tala sa arkibo ng Soviet na nakuha pagkatapos bumagsak ang Union ng Soviet ay nagpapakitang ang mga labi ni Hitler, Braun, Joseph at Magda Goebbels, ang anim na anak ni Goebbels, Hans Krebs, at mga aso ni Hitler ay muling hinukay.
Mga pahayag bilang isang Kristiyano
thumb|right|Si Hitler kasama si Cesare Orsenigo noong 1935. Si Cesare Orsenigo ang Apostolic Nuncio ng Romano Katolika sa Alemanya mula 1930 hanggang 1945. Si Orsenigo rin ang direktang ugnayang diplomatiko sa pagitan nina [[Papa Pius XI at Papa Pius XII at ng rehimeng Nazi. Si Orsenigo bilang nuncio ay palaging tumatangging mamagitan sa paglipol ng Nazi sa mga Hudyo noong Holocaust]] thumb|right|Si Orsenigo kasama sina Hitler at Joachim von Ribbentrop na kalihim pandayuhan ng [[Nazi. Pagkatapos ng konklusyon ng Reichskonkordat noong 20 Hulyo 1933, hinikayat ni Orsenigo ang mga Alemang obispong Katoliko na suportahan ang rehimeng Nazi. ]] Sa mga publikong pahayag ni Hitler lalo sa simula ng kaniyang pamumuno, si Hitler ay palaging nagsasalita ng positibo tungkol sa Kristiyanong kulturang Aleman at sa kaniyang paniniwala sa isang Aryan na kristo.
Noong Nobyembre 1936, ang prelate ng Romano Katolika na si Michael von Faulhaber ay nakipagkita kay Hitler sa Berghof para isang tatlong oras na pagpupulong. Lumisan sa pagpupulong si von Faulhaber na nakumbinsing "si Hitler ay napakalalim na relihiyoso" at ang "Kansilyer ng Reich ay walang dudang nabubuhay sa paniniwala sa diyos. kaniyang nakilala na ang Kristiyanismo ang tagapagtatag ng kulturang Kanluranin".
Sa kaniyang pangangatwiran sa pagiging marahas ng Nazi, si Hitler ay kumuha ng paghahalintulad sa pagitan ng militantismo at ng pag-ahon ng kristiyanismo sa kapangyarihan bilang opisyal na relihiyon ng estado ng imperyo Romano.
Sa kaniyang aklat na Mein Kampf, isinulat ni Hitler na: Kaya ngayong araw, ako ay umaasal ayon sa kalooban ng Makapangyarihan sa lahat na May lalang: sa pamamagitan ng pagtatanggol sa aking sarili laban sa Hudyo, ako ay nakikipaglaban para sa gawain ng Panginoon.
Sa isang panahon, itinaguyod ni Hitler ang isang positibong kristiyanismo na isang militante at hindi denominasyonal na anyo ng kristiyanismo na nagbibigay diin kay kristo bilang isang aktibong mangangaral, tagapangasiwa at manlalaban na tumutol sa naitatag na Hudaismo noong kaniyang kapanahunan. Ang positibong kristiyano ay naglinis at nag-alis diin sa mga aspetong Hudyo ng kristiyano at hinaluan ng mga aspeto ng nasyonalismo at panlahing antisemitismo. Itinuring ni Hitler si hesus bilang kalabang Aryan ng mga Hudyo. Para kay Hitler, ang tradisyonal na kristiyanismo ay isang korupsiyon ng apostol na si Pablo ng mga orihinal na ideya ni Hesus. Sa Mein Kampf, isinulat ni Hitler na si Hesus ay:
Sa talumpati ni Hitler noong 26 Hunyo 1934, isinaad ni Hitler na: Ang Nazi ay naghahayag ng katapatan sa positibong kristiyanismo. Magiging tapat na hinahangad nito na protektahan ang parehong dakilang mga Konpesyong Kristyano sa mga karapatan nito, upang ingatan ito mula sa panghihimasok sa mga doktrina nito (Lehren) at sa kanilang mga tungkulin na bumuo ng pagkakaisa sa mga pananaw at mga pangangailangan ng estado sa kasalukuyan.
Ang historyan na si Steigmann-Gall ay nangatwirang si Hitler ay nagpakita ng preperensiya sa Protestantismo kesa sa Katolisismo dahil ang protestantismo ay pwedeng muling pakahulugan gayundin ang mga hindi tradisyonal na pagbasa nito at ito ay mas makakatanggap sa positibong Kristiyanismo dahil ang ilan sa mga liberal na sangay nito ay may parehong mga paniniwala. Ang mga pananaw nito ay sinuportahan ng Alemang Kilusang Kristiyano ngunit itinakwil ng Kumukumpisal na simbahan. Ayon kay Steigmann-Gall, si Hitler ay nagsisi na ang "mga simbahan ay nabigong suportahan siya at ang kaniyang kilusan gaya ng kaniyang inaasahan. Isinaad ni Hitler kay Albert Speer na "sa pamamagitan ko, ang simbahang protestante ang magiging itinatag na simbahang pang estado gaya ng sa Inglatera".
Martin Luther
Ang nananaig na pananaw ng mga historyan ay ang anti-Hudyong retorika ni Martin Luther ay malaking nag-ambag sa pagpapaunlad ng antisemitismo sa Alemanya at noong mga 1930 at 1940 ay nagbigay ng isang kanais-nais na saligan para sa mga pag-atake ng Partidong Nazi sa mga Hudyo. Sa kaniyang Mein Kampf, tinawag ni Hitler si Martin Luther na isang dakilang mandirigma, tunay na politiko at isang dakilang repormer kasama nina Richard Wagner at Frederick the Great. Ayon kay Michael, ang bawat anumang mga aklat na anti-Hudyo na inilimbag ng Ikatlong Reich ng Nazi ay naglalaman ng mga sanggunian at mga sipi mula kay Martin Luther. Ikinatwiran ni Diarmaid MacCulloch na ang pampleto ni Luther noong 1543 na Tungkol sa mga Hudyo at Kanilang Kasinungalingan ang "blueprint" para sa Kristallnacht. Sa sandaling pagkatapos ng Kristallnacht, si Obispo Martin Sasse na nangungunang ministrong Protestante ay naglimbag ng isang kompendiyum ng mga kasulatan ni Martin Luther. kaniyang pinuri ang pagsusunog ng mga sinagoga at ang koinsidensiya nito sa kaarawan ni Luther. kaniyang isinaad na "Noong 10 Nobyembre 1938, sa kaarawan ni Luther, ang mga sinagoga ay nasusunog sa Alemanya". kaniyang hinimok ang mga Aleman na pakinggan ang mga salita "ng pinakadakilang anti-Semita ng kaniyang panahon at taga-babala ng kaniyang mga tao laban sa mga Hudyo". Noong 1940, sumulat ng may paghanga si Heinrich Himmler tungkol sa mga kasulatan at sermon ni Martin Luther tungkol sa mga Hudyo. Ang siyudad ng Nuremberg ay nagtanghal ng isang unang edisyon ng Tungkol sa mga Hudyo at Kanilang mga Kasinungalingan ni Luther kay Julius Streicher na editor ng diyaryong Nazi na Der Stürmer sa kaniyang kaarawan noong 1937. Inilarawan ito ng diyaryo na pinaka-radikal na antisemitikong trakto na kailanman ay inilimbag. Ito ay pampublikong itinanghal sa isang kahang salamin sa mga rally ng Nuremberg at sinipi sa isang 54 pahinang paliwanag ng Batas na Aryan nina Dr. E.H. Schulz and Dr. R. Frercks. Noong 17 Disyembre 1941, ang pitong mga pang-rehiyong simbahang Lutherano ay nag-isyu ng pahayag na umaayon sa patakaran ng pamumwersa sa mga Hudyo na magsuot ng dilaw na tsapa "dahil mula sa kaniyang mapait na karanasan, malakas na iminungkahi ni Luther ang mga pag-iwas na mga aksiyon laban sa mga Hudyo at ang kanilang pagpapatalsik mula sa teritoryong Aleman.
Mga pahayag laban sa mga Hudyo
Nakita ni Hitler ang Hudyo bilang mga kaaway ng lahat ng sibilisasyon at materialistiko, na mga hindi spiritwal na mga nilalang. kaniyang isinulat sa Mein Kampf ang Hudyo na: Ang kanyang buhay ay tanging sa mundo lamang at ang kanyang espiritu ay sa panloob dayuhan sa tunay na Kristiyanismo gaya ng kanyang kalikasan dalawang libong taon na ang nakalilipas sa dakilang tagapagtatag ng bagong doktrina."
Inilarawan din ni Hitler ang kaniyang mandato o kautusan mula sa diyos para sa kaniyang antisemitismo: Kaya ngayong araw, ako ay naniniwalang ako ay umaasal ayon sa kalooban ng Makapangyarihan sa Lahat na Manlalalang: sa pamamagitan ng pagtatanggol sa aking sarili laban sa mga Hudyo, ako ay nakikipaglaban para sa gawain ng Panginoon."
Ang dating punong ministro ng Bavaria na si Count Graf von Lerchenfeld-Köfering ay nagsaad sa isang talumpati sa harap ng Landtag ng Bavaria na ang kaniyang mga paniniwala bilang "isang tao at isang kristiyano" ay pumigil sa kaniya na maging antisemitiko o sa paghahangad ng mga patakarang antisemitiko. Si Hitler habang nagsasalita sa Bürgerbräukeller ay iniba ang perspektibo ni Lerchenfeld tungkol kay Hesus: Gusto kong umapela rito sa mas dakila sa aking si Count Lerchenfeld. Kanyang sinabi noong huling sesyon ng Landtag na ang kanyang pakiramdam bilang 'isang tao at isang kristiyano' ang pumigil sa kanya bilang isang antisemitiko. Aking sasabihing: Ang aking pakiramdam bilang isang kristiyano ay nagtuturo sa akin sa aking Panginoon at tagapagligtas bilang manlalaban. Ito ay nagtuturo sa akin sa tao na minsan sa kalungkutan at napaligiran ng ilang mga tagasunod ay nakakilala sa mga Hudyong ito kung ano sila at hinikayat ang mga tao na labanan sila at siya, katotohanan ng diyos! ang pinakadakila hindi bilang tagadusa kundi bilang manlalaban. Sa walang hanggang pag-ibig bilang kristiyano at bilang isang tao, aking nabasa sa mga talatang nagsasabi kung paanong ang panginoon ay umaahon sa wakas at sa kanyang lakas ay sinunggaban ang latigo upang ipagtabuyan mula sa templo ang mga anak ng ulupong at ahas. Gaano ka-teripiko ang kanyang laban sa lason ng sangka-hudyohan. Ngayong araw, pagkalipas ng dalawang libong taon na may malalaim na emosyon, aking nakikilala ng higit na malalim kahit kailan sa harap ng katotohanan na para dito ay kanyang pinadanak ang kanyang dugo sa krus. Bilang kristiyano, wala akong tungkuluin na hayaan ang sarili kong madaya ngunit may tungkulin akong maging manalalaban ng katotohanan at hustisya.
Mga pahayag laban sa ateismo
Palaging iniugnay ni Hitler ang ateismo sa bolshevismo, komunismo at sa Hudyong materialismo. Isinaad ni Hitler sa isang talumpati sa mga mamamayan ng Stuttgart noong 15 Pebrero 1933 na: Ngayong araw, sinasabi nilang ang kristiyanismo ay nanganganib, na ang pananampalatayang katoliko ay binantaan. Ang sagot ko sa kanila ay: sa kasalukuyang panahon, ang mga kristiyano at hindi ang mga internasyonal na ateista ang nakatayo sa harap ng Alemanya. Ako ay hindi lamang nagsasalita tungkol sa kristiyanismo. Aking ikinukumpisal na hindi ako makikipagkasundo sa mga partidong ang layunin ay wasakin ang kristiyanismo. Sa loob ng labing apat na taom, sila ay magkakabraso. Sa walang panahon na mas dakilang pinsalang nagawa sa kristiyanismo kesa sa mga taon nang ang mga partidong kristiyano ay namunong kasabay ng mga tumatanggi sa lubusang pag-iral ng diyos. Ang buong buhay kultural ng Alemanya ay nawasak at nadumihan nang mga panahong ito. Ating magiging trabaho na sunugin ang mga manipestasyong ng pagsadlak sa kababaan sa mga panitikan, teatro, paaralan at sa press-na sa buong kultura natin at upang burahin ang lason na kumakalat sa bawat aspeto ng ating mga buhay sa nakalipas na labing apat na mga taon.
Sa isang pahayag sa radio noong 14 Oktubre 1933, isinaad ni Hitler na: Sa loob ng walong buwan, kami ay nagsasagawa ng isang makabayaning paglaban laban sa bantang Komunismo sa ating Volk, ang pagguho ng ating kultura, ang pagkawasak ng ating sining at pagkalason ng ating pampublikong moralidad. Ating winakasan ang pagtanggi sa diyos at pang-aabuso sa relihiyon. Ating inuutangan ng loob ang May Kapal ng pagpapakumbabang pagpapasalamat sa hindi pagpayag sa ating pagkatalo laban sa pagdurusa ng kawalang trabaho at para sa kaligtasan ng mga magsasakang Aleman."
Sa isang talumpating inihayag ni Hitler sa Berlin noong 24 Oktubre 1933, isinaad ni Hitler na: Tayo ay nahikayat na ang mga tao ay nangangailangan at dapat atasan ng pananampalatayang ito. Kaya ating isinagawa ang isang paglaban laban sa kilusang ateistikio at hindi lamang sa ilang mga teoretikal na paghahayag: ating dinurog ito."
Sa isang talumpating ibinigay sa Koblenz noong 26 Agosto 1934, isinaad ni Hitler na: Maaaring may panahong na kahit ang mga partidong itinatawag sa saligang pangsimbahan ay kinakailangan. Sa mga panahong ito, ang liberalismo ay tumututol sa simbahan samantalang ang Marxismo ay anti-relihiyon. Ngunit ang panahong ito ay nakaraan. Ang Nazi ay hindi tumututol sa simbahan o ito ay isang anti-relihiyon, ngunit sa kabaligtraran, ito ay nakatayo sa saligan ng tunay na Kristiyanismo. Ang mga interes ng simbahan ay hindi mabibigong umayon sa atin sa ating paglaban laban sa mga sintomas ng pagsadlak sa kababaan ng mundo ngayon, sa ating paglaban laban sa kulturang Bolshevista, paglaban laban sa kilusang ateista, laban sa kriminalidad at sa ating pakikibaka para sa kamalayan ng pamayanan sa ating pambansang buhay, para sa pagsakop ng poot at hindi pagkakaisa sa pagitan ng mga uri, para sa pagsakop ng sibil na digmaan at kaguluhan, ng alitan at kaguluhan. Ang mga ito ay hndi anti-kristiyano, ang mga ito ay mga prinsipyong Kristiyano."
Habang nangyayari ang negosasyon na tumungo sa Nazi-Vatican Concordat noong 26 Abril 1933, ikinatwiran ni Hitler na ang: Mga sekular na paaralan ay hindi kailanman papayagan dahil ang mga gayong paaralan ay walang pagtuturong panrelihiyon at ang isang pangkalahatan pagtuturo ng moralidad na walang saligang relihiyoso ay itinatag sa hangin. Sa dahilang ito, ang lahat ng pagsasanay pangkatangian at relihiyon ay dapat hanguin mula sa pananampalataya."
Mga pahayag tungkol sa ibang mga relihiyon
Sa mga ibang relihiyon, inilarawan ni Hitler ang mga pinuno ng mga relihiyog gaya nina "Confucius, Buddha, at Muhammad" bilang tagapagbigay ng mga kabuhayang spiritual.
Ang pagpili ni Hitler ng simbolong Swastika ng Hinduismo bilang opisyal na simbolo ng Nazi ay iniugnay sa kaniyang paniniwalang pinagmulang angkang Aryan ng mga Aleman. Kanilang itinuring na ang mga sinaunang Aryan ng India ang prototipikal na puting mananakop at ang swastika bilang simbolo ng pinunong lahing Aryan.
Pahayag tungkol sa Diyos
Sa kaniyang paniniwala sa diyos, si Hitler ay hindi naniniwala sa isang "malayo at rasyonalistang diyos" kundi sa isang "aktibong diyos".
Sa paniniwala ni Hitler, nilikha ng diyos ang mundo kung saan ang iba't ibang lahi ay naglalaban-laban para sa pagpapatuloy ng mga ito gaya ng inilarawan ni Arthur de Gobineau. Ang "lahing Aryan" na sinasabing tagapagdala ng sibilisasyon ay pinaglaanan ng espesyal na lugar: Ang ating dapat paglabanan ang pag-iingat ng pag-iral at pagpaparami ng ating lahi...upang ang ating mga mamamayan ay lumago para sa katuparan ng misyong inalaan dito ng Manlalalang ng uniberso...Ang mga taong bumabastardo (anak sa labas) sa kanilang sarili o hinahayaan ang kanilang sarili na mabastardo ay nagkakasala laban sa kalooban ng walang hanggang May Lalang."
Etnisidad ni Hitler
thumb|300px|right|Mga biktima ng [[Holocaust ni Hitler.]] Ayon sa mga eksperto ng henetika, si Hitler ay kabilang sa Y-DNA haplogrupong E1b1b na matatagpuan sa mga lahing Hudyo na kaniyang nilipol sa Holocaust. Ayon sa dalubahasa ng henetika na si Ronny Decorte sa Katholieke Universiteit Leuven na nagsampol ng mga DNA mga kasalukuyang nabubuhay na kamag-anak ni Hitler, ang "mga resulta ng pag-aaral na ito ay nakagugulat" at "si Hitler ay hindi magiging masaya". Ang kromosomang haplogrupong E1b1b1 na lumabas sa mga sampol ng DNA ng kamag-anak ni Hitler ay bihira sa Kanluraning Europa at pinakaraniwang matatagpuan sa mga Berber sa Morocco, Algeria at Tunisia sa Aprika gayundin sa mga Hudyong Ashkenazi at Sephardiko. Ito ay kumakatawan sa 8.5 porsiyento hanggang 30 porsiyento ng Sephardikong kromosomang-Y na lumalabas na isa sa pangunahing tagapagtatag ng lahing Hudyo.
Gulong
thumb|right|Gulong ng isang [[bisikleta.]] Ang gulong ay isang mabilog na aparatong may kakayahang umikot o uminog sa kaniyang aksis (painugan o paikutan), na nakapagdurulot ng paggalaw na pag-ikot o paggulong. Tinatawag din itong ruweda. Nakatutulong ito sa pagdadala ng mga bagay na may bigat o lulang tao, at maging sa pagsasagawa ng mga gawaing pangmakina. Naiiwasan ng gulong ang pagkakaroon ng pagkagasgas o pamimingki (priksyon) sa pamamagitan ng galaw o kilos na pagulong.
Para umikot ang mga gulong, kailangang may momentum o buwelo sa kaniyang aksis na nagbubuhat sa gawi ng dagsin o iba pang panlabas na lakas o kapangyarihan. Ginagamit ang gulong sa transportasyon o paglalakbay. Nagagamit din ang gulong bilang pangmaneho ng mga sasakyang katulad ng manibela sa kotse at sa barko.
Itinuturing na isang payak na makina ang gulong at kadalasan ginagamitan ng metalikang liyabe para maayos ang paghugot ng mga kunsi at para suwabe tumakbo ang kaakibat nitong sasakyan.
Mojacko
Ang Mojacko ay isang manga na shōnen na likha ni Fujiko F. Fujio na siya ring lumikha ng sikat na mangang Doraemon. Nailimbag sa lingguhang babasahin na pinamagatang Bokurano Weekly ng Kodansha. Ito ay isina-telebisiyon bilang isang programang anime at pinalabas ng TV Tokyo sa Hapon mula 3 Oktubre 1995 hanggang 31 Marso 1997. Ang Mojacko ay pinalabas sa Pilipinas sa GMA Network.
Minsang nilisenya ito ng Enoki Films sa labas ng Hapon.
Korina Sanchez
Si Korina Sanchez (Buong pangalan: Korina Maria Sanchez-Roxas; Palayaw: Koring) ay isang TV host at mamamahayag na Pilipino.
Talambuhay
Ipinanganak si Korina Sanchez sa Hong Kong noong 5 Oktubre 1964. Anak siya nina Ramon Sanchez, isang tagapangasiwa sa Ambassador Hotel, at Celia Baluyut, isang mang-aawit. Ang pamilya Sanchez ay bumalik ng Pilipinas ng itaguyod ng mga magulang niya ang isang kompanyang gumagawa ng mga posturyosong alpombra.
Nag-aral si Korina Sanchez sa Maryknoll College (ngayo'y Miriam College) na kung saan nagtapos siya ng kursong Communications Arts. Nag-aral rin siya ng wikang Pranses sa Alliance Francaise de Manille. Sa panahon ding ito nag-aral si Korina Sanchez sa Programs Philippines Incorporated na kung saan ay nag-aral siya ng pamamahayag. Di kalaunan ay naging takapahayag siya ng balita sa telebisyon.
Nagsimula si Korina Sanchez sa pag-uulat ng panahon bago siya naging tagabalita. Nang buksan muli ang ABS-CBN matapos ang Edsa Revolution noong taong 1986, si Korina Sanchez ay isa sa mga unang host at mamamahayag dito. Siya ang host at tagapangasiwang ng mga tanyag na programang pantelebisyon tulad ng Magandang Umaga, Bayan (kasama ang kapwa mamamahayag at ang nakaraang pangalawang pangulo ng Pilipinas na si Noli de Castro), Hoy Gising!, Balitang K, Isyu 101 at TV Patrol.
Mga Parangal
Si Korina Sanchez ay pinagkalooban ng iba't ibang parangal...tulad ng Gawad CCP para sa Telebisyon, Community Outstanding Young Achievers Awards, Catholic Mass Media Awards, KBP Golden Dove Awards at PMPC Star Awards. Siya ay ginawaran din ng parangal bilang Best Newscaster para sa TV Patrol, Best Talk Show Host para sa Morning Girls with Kris and Korina, Pipol of the Year 2004, at Best Female Newscaster ng Unibersidad ng Santo Tomas noong 2005.
World Shut Your Mouth
Ang World Shut Your Mouth ay maaaring:
Botticino
Ang Botticino (Bresciano: Butisì) ay isang bayan at comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Brescia, sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ang comune ay nilikha noong 1928 sa pamamagitan ng unyon ng mga dating comune ng Botticino Mattina at Botticino Sera na ngayon, kasama ng San Gallo, ay inuri bilang tatlong frazione ng munisipalidad.
Pamantasan ng Bond
Ang Pamantasan ng Bond (sa Ingles: Bond University) ay ang unang pribadong di-pangkalakal na pamantasan ng Australya na matatagpuan sa Robina, sa lungsod ng Gold Coast, Queensland. Mula nang mabuksan ito noong 15 Mayo 1989, ang Pamantasan ng Bond ay pangunahing nakatuon sa pagtuturo ng mataas na edukasyon, na nagtatampok ng tatlong semestre kada taon, na kung saan ay nagbibigay-daan sa mga mag-aaral na makumpleto ang kanilang undergraduate degree sa loob ng dalawang taon.
Botticino
Ang mga karatig na komunidad ay ang Brescia, Nave, Nuvolera, Rezzato, at Serle. Direkta itong matatagpuan sa hilagang-silangan ng Brescia. Ibinigay nito ang pangalan nito sa marmo botticino, isang mahalagang sedimentaryong apog. Ang Botticino ay isa ring DOC ng Lombardong bino.
Kasaysayan
Ang Botticino Mattina noong ika-17 siglo ay kilala na sa buong Republika ng Venecia para sa mga mamahaling batong marmol nito, na mayroong pinakamalawak na silyaran dito.
Alexander von Humboldt
Si Alexander von Humboldt (ipinanganak sa Berlin noong 14 Setyembre 1769 – namatay sa Berlin noong 6 Mayo 1859) ay isang naturalista at eksplorador na Prusyano. Ang gawain ni Humboldt hinggil sa heograpiyang pambotanika ay naging napaka mahalaga sa larangan ng biyoheograpiya.
Talambuhay
Ipinanganak si Humboldt sa Berlin. Ang kaniyang amang si Alexander Georg von Humboldt ay naging isang mayor (major, komandante) sa Hukbong Panlupa ng Prusya. Pinakasalan ni Humboldt, Sr. (si Alexander Georg von Humboldt) si Maria Elizabeth von Colomb noong 1766. Sila ay nagkaroon ng dalawang mga anak na lalaki, na ang mas nakababata ay si Alexander von Humboldt, Jr. Ang mas nakatatandang kapatid na lalaki ni Alexander na Wilhelm von Humboldt ay naging isang ministro, pilosopo, at lingguwista ng Prusya.
Noong kaniyang kabataan, naging mahilig na si Humboldt sa pangungulekta ng mga halaman, mga kabibe, at mga kulisap. Namatay ang ama ni Humboldt nang maaga, noong 1779. Magmula noon, ang kaniyang ina na ang nangasiwa sa kaniyang edukasyon.
Sa bandang huli ng kaniyang buhay, tinangka niyang pagsama-samahin ang iba't ibang mga larangan ng agham sa kaniyang akdang Kosmos.
Foshan
Ang Foshan, alternatibong niroromanisado bilang Fatshan, ay isang antas-prepektura na lungsod sa gitnang bahagi ng lalawigan ng Guangdong, Tsina. Ang kabuuang prepektura ay sumasaklaw sa lawak na 3,848.49 km² at may populasyong urbano na humigit-kumulang 7.2 milyon noong 2012. Bumubuo itong bahagi ng kanlurang panig ng Sonang Ekonomiko ng Delta ng Ilog Perlas na kinabibilangan ng Guangzhou sa silangan at hilagang-silangan, at Zhongshan sa timog-silangan.
Itinuturing ang Foshan bilang tahanan ng operang Kantones, isang genre ng operang Tsino; Nanquan, isang sining pandigma; at pagsasayaw ng leon.
Noong Nobyembre 2002 isang uri ng Coronavirus ang sumiklab sa lungsod na sanhi ng SARS, Na nakapagtala ng kaso sa Tsina 5,327 at 349 na mga nasawi.
Pangalan
Ang Fóshān ay ang romanisasyong pinyin ng pangalang Tsino ng lungsod, batay sa pagbigkas ng Mandarin. Ang pagbaybay ng Postal Map na "Fatshan" ay nagmumula sa pampook na Kantonesna pagbigkas ng parehong pangalan. Kasama sa ibang mga romanisasyon ang Fat-shan at Fat-shun. Ang Foshan ay nagngangahulugang "BundokngBuddha" na tumutukoy sa isang burol malapit sa sentro ng bayan kung saang natuklasan ang tatlong mga lilok ng Buddha noong AD 628. Hindi ito tumutukoy sa mas-tanyag na estatwa ni Guanyin o Kwanyin sa Bundok Xiqiao, na hindi isang Buddha. Lumaki ang bayan sa paligid ng isang kalapit na monasteryong nawasak noong 1391.
Mga paghahating pang-administratibo
Nangangasiwa ang antas-prepektura na lungsod ng Foshan ng limang mga dibisyong antas-kondado, lahat ay mga distrito.
Ang mga ito ay nahahati pa sa 32 mga dibisyong antas-township, kasama ang 11 mga subdistrito at 21 mga bayan.
Malapit ang Foshan sa Guangzhou at itinuturing na napakahalaga ang ugnayan nito sa Guangzhou. Dahil diyan, ito ay bahagi ng Delta ng Ilog Perlas at metropolis ng Malawakang Pook ng Look ng Guangdong-Hong Kong-Macau na nakasentro sa Guangzhou.
Hermann Cohen
thumb|Hermann Cohen likhang sining ni Karl Doerbecker
Si Hermann Cohen (Hulyo 4, 1842–Abril 4, 1918) ay isang Hudiyong Aleman na pilosopo. Kilala siya bilang isa sa mga pinakamahalagang representante ng German Jewish thought ng ika-20 dantaon at, kasama ni Paul Natorp, ang pinakamahahalagang representante ng Marburger Schule ng Neo-Kantismong itinatag ni Friedrich Albert Lange.
Ipinanganak si Cohen sa Coswig, Sachsen-Anhalt. Nag-aral siya mula 1876 ng pilosopiya mula sa Unibersidad ng Marburg at lumipat noong 1912 sa Berlin, kung saan siya namatay noong 1918.
Ang akdang relihyopilosopikong Religion der Vernunft aus den Quellen des Judentums, inilathala noong 1919, ang pinakamahalaga sa mga akda ni Cohen.
Mga panlabas na kawing
Kaurian:Mga Alemang Hudyo Kaurian:Mga pilosopo
Aizy-Jouy
Aizy-Jouy ay isang pakikipagniig sa Aisne departamento sa silangang Pransiya.
Cervantes, Ilocos Sur
Ang Bayan ng Cervantes ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Ilocos Sur, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Mga Barangay
Ang bayan ng Cervantes ay nahahati sa 13 mga barangay.