cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Piazza San Marco
Ang Piazza San Marco (Italian pronunciation: [ˈPjattsa sam ˈmarko]; Piasa San Marco), na sa Tagalog ay Plaza ng San Marcos, ay ang punong pampublikong plaza ng Venecia, Italya, kung saan ito ay karaniwang kilala bilang la Piazza ("ang Plaza"). Ang lahat ng iba pang puwang sa lunsod sa lungsod (maliban sa Piazzetta at sa Piazzale Roma) ay tinatawag na campi ("mga bukid"). Ang Piazzetta ("maliit na Piazza/Plaza") ay isang dagdag sa Piazza patungo sa lunas San Marco sa timog silangan na sulok nito. Ang dalawang puwang na magkakasama ay bumubuo ng panlipunan, panrelihiyoso, at pampolitikang sentro ng Venecia at karaniwang isinasaalang-alang na magkasama. Ang artikulong ito ay nauugnay sa pareho sa kanila.
Isang komento ang nauugnay (kahit na walang katibayan) kay Napoleon na tinawag ang Piazza San Marco na "silid pangguhit ng Europa".
Pambansang Pamantasan ng Teknolohiya ng Taipei
thumb|300x300px|Pangunahing pasukan ng Taipei Tech
Ang Pambansang Pamantasan ng Teknolohiya ng Taipei (NTUT, Taipei Tech), isang pampublikong unibersidad sa pananaliksik na matatagpuan sa Lungsod ng Taipei, Taiwan. Ito ay itinatag noong 1912, bilang School of Industrial Instruction, at isa sa pinakaunang institusyon ng mataas na edukasyon sa Taiwan. Sa panahon ng industriyalisasyon pagkatapos ng digmaan, ang paaralan ay nakapagprodyus ng ilan sa mga pinakamaimpluwensyang negosyante, lider, edukador, at mga mananaliksik sa mga larang ng agham at industriya, kaya't ito ay binansagang ng "ang duyan ng pagnenegosyo"(企業家的搖籃). Noong 2017, naging kapartner ng NTUT ang Massachusetts Institute of Technology sa pagtatatag ng Science City Lab @ Taipei Tech.
Palasyo Ducal
Ang Palasyo Ducal (Palazzo Ducale; Pałaso Dogal) ay isang palasyo na itinayo sa estilong Venecianong Gotiko, at isa sa mga pangunahing palatandaan ng lungsod ng Venecia sa hilagang Italya. Ang palasyo ay ang tirahan ng Dux ng Venecia, ang kataas-taasang awtoridad ng dating Republika. Ito ay itinayo noong 1340, at pinalawak at binago sa mga sumusunod na siglo. Naging museo ito noong 1923, at isa sa 11 museo na pinapatakbo ng Fondazione Musei Civici di Venezia.
Pamilya Orsini
thumb| Palazzo Orsini sa [[Fara Sabina, hilagang Lazio, gitnang Italya. Ang Orsini ay kabilang sa pangunahing feudatories sa Italya mula sa Gitnang Kapanahunan pataas, hawak ang maraming bilang ng mga fiefs at kapanginoonan sa Lazio at sa Kaharian ng Napoles.]] Ang pamilyang Orsini ay isang marangal na pamilyang Italyano na isa sa mga pinakamaimpluwensiyang pamilyang pamuno sa medyebal na Italya at Renasimiyentong Roma. Kasama sa mga miyembro ng pamilyang Orsini ay tatlong papa: Celestino III (1191–1198), Nicolas III (1277–1280), at Benedicto XIII (1724–1730). Bilang karagdagan, naging kasapi ng pamilya ang 34 kardinal, maraming condottieri, at iba pang tanyag sa politika at relihiyon.
José de San Martín
Si José Francisco de San Martín y Matorras (Pebrero 25, 1778 - Agosto 17, 1850), na kilala lamang bilang José de San Martín (Espanyol: [xose ñe san maɾtin]) o El Libertador ng Argentina, Chile at Peru, heneral at ang pangunahing pinuno ng timog at gitnang bahagi ng matagumpay na pakikibaka ng Timog Amerika para sa kalayaan mula sa Imperyo ng Espanya na nagsilbi bilang Tagapagtanggol ng Peru.
Sopa
thumb|300x300px| Isang tatlong-almuhadong sopa sa silid-hintayan ng isang tanggapan. Ang isang sopa, kilala rin bilang sa mga katawagan sa Ingles na sofa, settee, futon, chesterfield, o couch, ay isang piraso ng muwebles sa bahay para sa pag-upo ng dalawa o tatlong tao. Ito ay karaniwang matatagpuan sa anyo ng isang bangko, na may mga tapiseryang armrests, at madalas na nilagyan ng mga spring at pinasadya na mga almuhadon. Bagaman pangunahing ginagamit ang isang sopa para sa pag-upo, maaari itong magamit para sa pagtulog. Sa mga bahay, ang mga sopa ay karaniwang inilalagay sa silid ng pamilya, sala, lungga o silid pahingahan. Minsan matatagpuan din ang mga ito sa mga kinaroroonang hindi tirahan tulad ng mga otel, bulwagan ng mga komersiyal na tanggapan, silid-hintayan, at mga bar.
Miss Universe 1988
Ang Miss Universe 1988 ay ang ika-37 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Lin Kou Stadium, Taipei, Republika ng Tsina noong 24 Mayo 1988.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Cecilia Bolocco ng Tsile si Porntip Nakhirunkanok ng Taylandiya bilang Miss Universe 1988. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Taylandiya sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Jang Yoon-jeong ng Timog Korea, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Amanda Olivares ng Mehiko.
Mga kandidata mula sa 66 na bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni Alan Thicke ang kompetisyon, samantalang si Tracy Scoggins ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon. Dapat sanang papangunahan ni Bob Barker ang kompetisyon sa ika-21 pagkakataon, ngunit bumitaw ito sa kanyang tungkulin upang magprotesta laban sa paggawad ng mga fur coat bilang gantimpala.
Kasaysayan
thumb|332x332px|Lungsod ng Taipei, ang lokasyon ng Miss Universe 1988.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 66 na mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Dalawang kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Dapat sanang lalahok sa edisyong ito si Miss Holland 1987 Angelique Cremers. Gayunpaman, dahil sa pangungulila sa kanyang bayan, nagpasya si Cremers na bumitiw na lamang sa puwesto, at iniluklok ang third runner-up ng Miss Holland 1987 Annebet Berendsen bilang kinatawan ng Olanda sa Miss Universe. Iniluklok ang first runner-up ng Miss France 1988 na si Claudia Frittolini bilang kinatawan ng Pransiya matapos na pinili ni Miss France 1988 Sylvie Bertin na huwag sumali sa kahit anong internasyonal na kompetisyon.
Bumalik sa edisyong ito ang mga bansang Republika ng Tsina na huling sumali noong 1964, Bermuda na huling sumali noong 1985, at Belhika, Eskosya, Hibraltar, Lupangyelo, at Luksemburgo na huling sumali noong 1986. Hindi sumali ang mga bansang Barbados, Belis, Curaçao, Gresya, Indiya, Kenya, Panama, Senegal, at Tsipre sa edisyong ito matapos mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1984, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Lumahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa question and answer round.
Mga kandidata
66 na kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Brie Larson
Si Brianne Sidonie Desaulniers (ipinanganak Oktubre 1, 1989), na mas kilala rin bilang Brie Larson, ay isang Amerikanong aktres at direktor. Nakilala bilang isang binatilyo para sa kanyang pagsuporta sa komedya, lumaki siya sa nangungunang mga tungkulin sa mga independiyenteng dramas at mga franchise ng pelikula, na tumatanggap ng mga parangal bilang isang Academy Award, isang BAFTA Award, at isang Golden Globe.
Ipinanganak sa Sacramento, California, Larson ay Homeschooled. Sa edad na anim, siya ay naging bunsong estudyante na inamin sa isang programa sa pagsasanay sa American Conservatory Theatre. Hindi nagtagal ay lumipat siya sa Los Angeles at sinimulan ang kanyang karera sa pag-arte noong 1998 na may isang sketsa ng komedya sa The Tonight Show with Jay Leno. Siya ay lumitaw bilang isang regular na sa 2001 sitcom na si Raising Tatay at dagliang nakakuha ng isang karera sa musika, inilabas ang album na Finally out of PE noong 2005. Kasunod ni Larson ay naglaro ng mga tungkulin sa pagsuporta sa mga komedyang pelikula na Hoot (2006), Scott Pilgrim vs. the World (2010), at 21 Jump Street (2012), at lumitaw bilang isang sardonikong tinedyer sa serye ng telebisyon sa United States of Tara (2009–2011 ).
Kamusmusan
Ipinanganak si Larson na si Brianne Sidonie Desaulniers noong Oktubre 1, 1989, sa Sacramento, California, kay Heather at Sylvain Desaulniers. Ang kanyang mga magulang ay mga homeopathic kiropraktor na nagsagawa ng pagsasanay nang magkasama, at mayroon silang isa pang anak na babae, si Milaine. Ang kanyang ama ay French Canadian at sa kanyang pagkabata, si Larson ay nagsalita ng Pranses bilang kanyang unang wika. Karamihan siya ay nag-aaral sa paaralan, na pinaniniwalaan niya na pinayagan siyang mag-explore ng mga makabagong at abstract na karanasan. Inilarawan ang kanyang maagang buhay, sinabi ni Larson na siya ay "tuwid na liko at parisukat", at nagbahagi siya ng isang malapit na bono sa kanyang ina ngunit nahihiya at nagdusa mula sa panlipunang pagkabalisa. Sa tag-araw, isusulat at idirekta niya ang kanyang sariling mga pelikula sa bahay kung saan inihagis niya ang kanyang mga pinsan at nag-film sa kanyang garahe. Sa edad na anim, nagpahayag siya ng interes na maging isang artista, sa paglaon ay sinabi na ang "malikhaing sining ay isang bagay na laging nasa akin". Sa parehong taon, nag-audition siya para sa isang programa sa pagsasanay sa American Conservatory Theatre sa San Francisco, kung saan siya ang naging bunsong estudyante.
Naranasan ni Larson ang trauma nang hiwalay ang kanyang mga magulang noong siya ay pitong taong gulang. Siya ay nagkaroon ng isang walang katuturang relasyon sa kanyang ama; naalala niya, "Bilang isang bata sinubukan kong maunawaan siya at maunawaan ang sitwasyon. Ngunit hindi niya ginawa ang kanyang sarili sa anumang pabor. Hindi ko akalain na gusto niya talagang maging magulang. " Di-nagtagal pagkatapos ng kanilang paghati, lumipat si Heather sa Los Angeles kasama ang kanyang dalawang anak na babae upang matupad ang pag-ambisyon ni Larson. Limitado ang mga ito sa mga pinansiyal na paraan at nanirahan sa isang maliit na apartment malapit sa maraming studio sa Hollywood sa Burbank. Inilarawan ni Larson ang kanyang karanasan, "Mayroon kaming isang maligalig na silid ng isang silid kung saan lumabas ang kama sa dingding at bawat isa ay mayroong tatlong mga artikulo ng damit." Kahit na, isinalaysay ni Larson ang mga masasayang alaala sa panahong iyon at kinilala niya ang kanyang ina sa paggawa ng kanyang makakaya para sa kanila.
Dahil mahirap ipahayag ang kanyang apelyido, pinagtibay niya ang pangalang entablado na Larson mula sa kanyang lola sa Suweko pati na rin ang isang Amerikanong manika na ginang na si Kirsten Larson na natanggap niya bilang isang bata. Ang kanyang unang trabaho ay ang pagsasagawa ng isang komersyal na parody para kay Barbie, na pinangalanang "Malibu Mudslide Barbie", sa isang 1998 na yugto ng The Tonight Show kasama si Jay Leno.
Mga nalalapit na proyekto
Sa 2019, si Larson ay gaganap bilang Carol Danvers / Captain Marvel sa mga superhero na pelikula sa Marvel Cinematic Universe; ang karakter ay pasayahin sa pinagmulang pelikula Captain Marvel at pagkatapos ay itampok sa Avengers: Endgame. Siya ay may pag-aalinlangan noong una upang magkaroon ng gayong mataas na profile role ngunit sumang-ayon pagkatapos na makita ito bilang isang plataporma upang bigyang kapangyarihan ang mga kabataang babae. Bilang paghahanda, siyam na buwan siyang pisikal na pagsasanay at nakipag-ugnayan sa mga servicemen sa Nellis Air Force Base. Si Larson ay magkakasama sa Destin Daniel Cretton para sa pangatlong beses sa Just Mercy, isang adaptasyon ng memoir ni Bryan Stevenson sa parehong pangalan, na isinama ang Michael B. Jordan. Siya ay naka-attach din upang maglingkod bilang producer at star bilang Victoria Woodhull, ang unang babaeng kandidato sa pagkapangulo sa kasaysayan ng Amerika, sa isang eponymous na biopic na ginawa ng Amazon Studios.
Pamantasang Teknikal ng Dortmund
Ang Pamantasang Teknikal ng Dortmund (Ingles: Technical University of Dortmund o TU Dortmund University, Aleman: Technische Universität Dortmund) ay isang unibersidad sa Dortmund, HIlagang Rhine-Westphalia, Alemanya na may higit sa 35,000 mag-aaral, at higit sa 6,000 kawani. Nag-aalok ito ng 80 programang batsilyer at master. Ito ay matatagpuan sa erya ng Ruhr, ang ikaapat na pinakamalaking eryang urban sa buong Europa. Ang unibersidad ay mataaas na nararanggo sa mga larangan ng pisika, inhenyeriyang elektriko, kimika at ekonomiks.
Tabriz
Ang Tabriz (تبریز) ay ang pinakamataong lungsod sa hilagang-kanlurang Iran, isa sa mga makasaysayang kabisera ng Iran at ang kasalukuyang kabisera ng Silangang Lalawigan ng Azerbaijan. Ito ang ikalimang pinakamataong lungsod sa buong Iran. Sa lambak ng Ilog Quri sa makasaysayang rehiyon ng Azerbaijan sa pagitan ng mahabang tagaytay ng mala-bulkan na apa sa mga bulubunduking Sahand at Eynali, pumapatak ang elebasyon ng Tabriz sa pagitan ng 1,350 at 1,600 metro (4,430 at 5,250 talampakan) sa taas ng dagat. Nagbubukas ang lambak sa isang kapatagan na dahan-dahang dumadalisdis pababa sa silangang baybayin ng Lawa ng Urmia, 60 km sa kanluran. Sa mga malamig na taglamig at katamtamang tag-init, tinuturing ang Tabriz bilang isang bakasyunan sa tag-init. Ipinangalan ito bilang Pandaigdigang Lungsod na Humahabi ng Alpombra ng Pandaigdigang Konseho ng Kasanayan (World Crafts Council) noong Oktubre 2015 at Huwarang Lungsod Panturista noong 2018 ng Organisasyon ng Islamikong Kooperasyon.
May populasyon na higit sa 1.7 milyon (2016), ang Tabriz ay ang pinakamalaking ekonomikong sentro at kalakhang lugar sa Hilagang-kanlurang Iran. Labis na Aserberyano ang populasyon, bagaman, Persyano ang sinasalita ng mga residente bilang ikalawang wika. Isang pangunahing sentro ng industriyang mabigat ang Tabriz para sa mga awtomobil, kagamitang makina, pagdalisayan ng petrolyo, petrokimiko, tela at produksyon ng sementong mga industriya. Sikat ang lungsod sa mga gawaing-kamay nito, kabilang ang mga alpombra at alahas na hinabi ng kamay. Kinikilala ang mga lokal na kompiteriya, tsokolate, pinatuyong mani at tradisyonal na pagkain ng Tabriz sa buong Iran bilang ilan sa mga pinakamahusay. Isa ring akademikong sentro ang Tabriz at isang lugar para sa ilan sa mga pinaka-prestihiyosong institusyon ng kultura sa Hilagang-kanlurang Iran.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga lungsod ng Iran
Kahariang Ostrogodo
Ang Kahariang Ostrogodo, na opisyal bilang Kaharian ng Italya (Latin: Regnum Italiae), itinatag ng mga Hermanikong Ostrogodo sa Italya at mga karatig lugar mula 493 hanggang 553.
Sa Italya, ang mga Ostrogodo, na pinamunuan ni Teodorico ang Dakila, ang pumatay at pumalit kay Odoacer, isang sundalong Aleman, na pinuno ng foederati sa Hilagang Italya, at ang de facto na pinuno ng Italya, na pinaalis ang huling emperor ng Kanlurang Imperyong Romano, si Romulo Augustulo, noong 476. Sa ilalim ng Teodorico, ang kauna-unahang hari nito, naabot ng kahariang Ostrogodo ang rurok ng teritoryo nito, mula sa modernong Pransiya sa kanluran hanggang sa modernong Serbia sa timog-silangan. Karamihan sa mga institusyong panlipunan ng huling Kanlurang Imperyong Romano ay napanatili sa panahon ng kaniyang pamamahala. Tinawag ni Theodoric ang kaniyang sarili na Gothorum Romanorumque rex ("Hari ng mga Godo at Romano"), na ipinapakita ang kaniyang pagnanais na maging isang pinuno para sa parehong pangkat ng tao.
Simula noong 535, sinalakay ng Imperyong Bisantino ang Italya sa ilalim ni Justiniano I. Ang pinuno ng Ostrogothic sa oras na iyon, si Witiges, ay hindi nagawang mapagtagumpayang ipagtanggol ang kaharian at humantong sa pagsakop at pagbagsak ng kabeserag Ravenna. Sinuportahan ng mga Ostrogodo ang isang bagong pinuno, si Totila, at higit sa lahat nagawang baligtarin ang pananakop, ngunit sa kalaunan ay natalo. Ang huling hari ng Kahariang Ostrogodo ay si Teia.
Lawrence O'Donnell
Lawrence Francis O'Donnell, Jr. (ipinanganak Nobyembre 7, 1951) ay isang aktor, prodyuser ng pelikula, at tagasulat ng senaryo na mula sa Estados Unidos.
Ponte Sisto
right|thumb| Ponte Sisto Ang Ponte Sisto ay isang tulay sa sentrong pangkasaysayan ng Roma, na tumatawid sa ilog Tiber. Ikinokonekta nito ang Via dei Pettinari sa Rione ng Regola sa Piazza Trilussa sa Trastevere. Ang pagtatayo ng kasalukuyang tulay ay nangyari sa pagitan ng 1473 at 1479, at ikinomisyon ni Pope Sixto IV (r. 1471-84), na pagkatapos ay pinangalanan ito, mula sa arkitektong si Baccio Pontelli, na muling ginamit ang mga pundasyon ng isang dating Romanong tulay, ang Pons Aurelius, na nawasak noong maagang Gitnang Kapanahunan. Sa kasalukuyan ang trapiko sa tulay ay mahigpit para sa paglalakad lamang. (Ayon sa History of the Papacy ni Mandell Creighton, ang Ponte Sisto ay itinayo mula sa mga bloke mula sa Koliseo. Dagdag dito, nasa isipan ni Sixto ang kalamidad na nangyari sa Hubileo ng 1450 sa pagsisikip ng Bridge of S. Angelo, na tanging magagamit na paraan ng paglalakad papunta sa Basilika ni San Pedro.)
Cien días para enamorarse
Ang Cien días para enamorarse ay isang palabas sa telebisyon sa Arhentina ng Telefe.
Landsknecht
thumb| Landsknechte, [[grabado ni Daniel Hopfer, c. 1530]] Ang Landsknechte (isahan: Landsknecht, bigkas [ˈlantsknɛçt] ) ay mga mersenaryong nagsasalita ng Aleman na ginamit sa mga pormasyong pica at baril sa maagang modernong panahon. Kalakhang binubuo ng mga piquero at sumusuporta sa mga hukbong lakad, ang kanilang linya sa harap ay nabuo ni Doppelsöldner ("dobleng bayad na mga kalalakihan") na kilala sa kanilang paggamit ng arcabuz at Zweihänder. Sila ang kalakhang ng Imperial Army ng Banal na Imperyong Romano mula pa noong huling bahagi ng 1400 hanggang umpisa ng 1600s.
Inskripsyon sa Đông Yên Châu
Ang inskripsyon sa Đông Yên Châu ay isang inskripsyong Cham na nakasulat sa sulatang Lumang Timog Brahmi, na nakita noong 1936 sa Đông Yên Châu, sa hilagang-kanluran ng Trà Kiệu malapit sa kabisera ng Champa na Indrapura, sa bansang Vietnam. Ang inskripsyon ay nakasulat sa tuluyan, at ang pinakalumang dokumento ng wikang Cham, at inilalahad ang pag-iiral ng mga sinaunang paniniwala ng mga Cham ng kahariang Champa.
Ang wikang nasa inskripsyon ay mayroong mga pagkakatulad na balarila at bokabularyo sa Malay, ngunit may pagtatalo patungkol dito kung ang wikang ginamit ay Lumang Cham o Lumang Malay. Ang pagkakatulad ay hindi nakakagulat sapagkat ang dalawang wikang ito ay magkakaugnay sa loob ng pamilyang Awstronesyo.
Teksto
Ang wika ng inskripsyon ay hindi malayo sa modernong Cham o Malay sa balarila o bokabularyo. Ang mga pagkakatulad nila ay ang pagkakagamit ng yang at ya, maging ang dengan at di, maging ang impluwensiyang Indiyano sa mga salitang Siddham, isang salitang nagbibigay kahulugan sa swerte; naga "dragon, ahas, naga"; svarggah "langit", paribhu "mang-insulto", naraka "impiyerno", at kulo "pamilya".
Miss Universe 2011
Ang Miss Universe 2011 ay ang ika-60 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Credicard Hall sa São Paulo, Brasil noong 12 Setyembre 2011.
Mga kandidata mula sa 89 na bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito, ang pinakamarami sa kasaysayan ng Miss Universe matapos lagpasan ang dating rekord na 86 na kandidata noong 2006. Pinangunahan nina Andy Cohen at Natalie Morales ang kompetisyon, samantalang sina Miss USA 2004 Shandi Finnessey at Jeannie Mai ang nagsilbing backstage correspondent. Nagtanghal sina Bebel Gilberto at Claudia Leitte sa edisyong ito.
Mga kandidata
89 na kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Katedral ng Crema
thumb| Katedral ng Crema Ang Katedral ng Crema (Duomo di Crema , Cattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Crema, hilagang Italya. Alay ito sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria, ito ang luklukan ng Obispo ng Crema.
Tigre (sodyak)
Ang Tigre (寅) ay ang pangatlo ng 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Tsino na zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Tsino. Ang Taon ng Tigre ay nauugnay sa simbolong Earthly Branch.
Taon at ang Limang Sangkap
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Tigre", habang dinadala ang sumusunod na Wu Xing.
Kuneho (sodyak)
Ang Kuneho (卯) ay ang ikaapat na bahagi ng 12-taong siklo ng mga hayop na lumilitaw sa sodyak na Tsino zodiac na nauugnay sa kalendaryong Tsino. Ang Taon ng Kuneho ay nauugnay sa simbolo ng Makalupang Sangay 卯.
Taon at ang Limang Elemento
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Kuneho", habang dinadala ang sumusunod na simbolong pang-elemento.
Miss Universe 1989
Ang Miss Universe 1989 ay ang ika-38 edisyon ng Miss Universe pageant, na ginanap sa Fiesta Americana Condesa Hotel, Cancún, Mehiko noong 23 Mayo 1989.
Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Porntip Nakhirunkanok ng Taylandiya si Angela Visser ng Olanda bilang Miss Universe 1989. Ito ang kauna-unahang tagumpay ng Olanda sa kasaysayan ng kompetisyon. Nagtapos bilang first runner-up si Louise Drevenstam ng Suwesya, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Gretchen Polhemus ng Estados Unidos.
Mga kandidata mula sa 76 na bansa at teritoryo ang kumalahok sa kompetisyong ito. Pinangunahan ni John Forsythe ang kompetisyon, samantalang sina Emma Samms at Miss Universe 1982 Karen Baldwin ang nagbigay ng komentaryo sa buong kompetisyon.
Kasaysayan
thumb|360x360px|Lungsod ng Cancún, ang lokasyong ng Miss Universe 1989
Lokasyon at petsa ng kompetisyon
Noong 6 Enero 1989, Inanunsyo ng pangulo ng Miss Mexico pageant na si Carlos Guerrero na ang kompetisyon ay gaganapin sa Fiesta Americana Condesa Hotel sa Cancún sa 23 Mayo 1989. Ito ang panglawang beses na ginanap sa Mehiko ang kompetisyon. Noong 16 Enero, nilagdaan ng noo'y Gobernador ng Quintana Roo na si Miguel Borge Martín ang kontrata kasama ang Miss Universe Inc. upang idaos ang Miss Universe pageant sa Cancún.
Pagpili ng mga kalahok
Ang mga kalahok mula sa 76 na mga bansa at teritoryo ay napili upang lumahok sa kompetisyon. Dalawang kandidata ang nailuklok matapos ang pag-urong ng orihinal na kalahok.
Iniluklok ang second runner-up ng Miss Hong Kong 1989 na si Cynthia Yuk upang kumatawan sa kaniyang bansa matapos na umurong sa kompetisyon ang orihinal na nagwagi na si Michelle Reis dahil sa dahilang pangkalusugan. Iniluklok ang third runner-up ng Miss France 1989 na si Pascale Meotti upang kumatawan sa kanyang bansa dahil hindi umabot sa age requirement si Miss France 1989 Peggy Zlotkowski.
Unang sumali sa edisyong ito ang San Vicente at ang Granadinas bilang isang malayang bansa, at bumalik ang mga bansang Mawrisyo na huling sumali noong 1979, Suriname na huling sumali noong 1982, Hayti at Kapuluang Kayman na huling sumali noong 1985, Aruba at Polonya na huling sumali noong 1986, at Belis, Curaçao, Gresya, at Indiya na huling sumali noong 1987. Hindi sumali ang bansang Libano sa edisyong ito mabigo ang kanilang mga organisasyong pambansa na magdaos ng kompetisyong pambansa o magtalaga ng kalahok.
Pormat ng kompetisyon
Tulad noong 1984, 10 semi-finalist ang napili sa pamamagitan ng paunang kompetisyon at ang mga closed-door interview. Lumahok sa swimsuit competition at evening gown competition ang 10 mga semi-finalist, at kalaunan ay napili ang limang pinalista na sumabak sa question and answer round.
Mga kandidata
thumb|250x250px|Mga bansa at teritoryong sumali sa Miss Universe 1989 at ang kanilang mga pagkakalagay. 76 na kandidata ang kumalahok para sa titulo.
Conti di Segni
Nagsimulang magpakita sa mga talaang pangkasaysayan ang pamilya kay Trasimondo, ang ama ni Lotario Conti, na naging Papa Inocencio III noong 1198. Ang pangalawang papang Conti ay si Ugolino (1227-1241), bilang Gregorio IX, ang pangatlo ay si Rinaldo, bilang Alejandro IV (r. 1254-1261). Si Obispo Pablo ng Tripoli (1261–1285) ay isang Conti at ang kaniyang kapatid na si Lucia ay ang Prinsesa ng Antioquia. Kasama sa medieval sa panahon ng mga Renasimiyentong kardinal ng pamilya ay sina Giovanni dei Conti di Segni, Niccolò dei Conti di Segni, Ottaviano di Paoli, Giovanni Conti (d. 1493), at Francesco Conti (d. 1521). Sa medyebal na Roma, kapuwa ang Torre dei Conti (itinayo noong 1238) at ang Torre delle Milizie, ang nagpamalas ng piyudal na kapangyarihan ng pamilya.
Sa maagang modernong panahon, si Michelangelo Conti ay namuno bilang Papa Inocencio XIII mula 1721 hanggang 1724. Si Torquato Conti (1591–1636) ay nagsilbi bilang isang General-Field Marshal ng Banal na Imperyong Romano sa panahon ng Tatlumpung Taong Digmaan, kung saan ang kaniyang kalupitan ay nagtamo sa kaniya ng palayaw na Ang Diyablo.
Ang pamilya ay nahati sa maraming sangay, na ang pangunahin ay naging mga konde ng Segni at Valmontone, at ang mga duke ng Poli at Guadagnolo (cf. Pamilya Torlonia). Ang dating sangay ay namatay na kay Donna Fulvia (namatay noong 1611), na nagpakasal sa bilang na Sforza ng Santa Fiora. Ang huling sangay ay nagbunga ng pamilya Colonna (kung saan miyembro si Papa Martin V) bago naglaho ito, noong 1808.
Katedral ng Como
thumb| Loob ng simboryo sa taas ng transepto thumb| Kanlurang harapan thumb| Ang nabe, pasilangan Ang Katedral ng Como (Cattedrale di Santa Maria Assunta; Ang Duomo di Como) ay ang Katoliko Romanong katedral ng lungsod ng Como, Lombardy, Italya, at ang luklukan ng Obispo ng Como. Ito ay alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria.
Ahas (sodyak)
Ang Ahas (蛇) ay ang ikaanim sa 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa Kalendaryong Intsik. Ang Taon ng Ahas ay nauugnay sa simbolo ng Daigdig na Sangay 巳.
Ayon sa isang alamat, may dahilan para sa pagkakasunud-sunod ng 12 na hayop sa 12 na taon na cycle. Ang kuwento ay napupunta na ang isang lahi ay gaganapin upang tumawid ng isang mahusay na ilog, at ang pagkakasunud-sunod ng mga hayop sa cycle ay batay sa kanilang order sa pagtatapos ng lahi. Sa kuwentong ito, binigyan ng Snake ang hindi maging pinakamagaling na manlalangoy sa pamamagitan ng pagputol ng isang nakatago na pagsakay sa kuko ng Kabayo, at kapag ang Kabayo ay malapit na na tumawid sa linya ng tapusin, lumulukso, nagwasak ng Kabayo, at sa gayon ay pinalitan ito ng ika-anim lugar.
Ang parehong 12 mga hayop ay ginagamit din upang simbolo ang cycle ng oras sa araw, ang bawat isa ay nauugnay sa isang dalawang-oras na tagal ng panahon. Ang "oras" ng Snake ay 9:00 hanggang 11:00 ng isang oras, kapag ang Araw ay nagpainit sa Lupa, at ang mga Snake ay sinasabing sa kanilang mga cave at butas. Ang "buwan" ng Snake ay Mayo 5 hanggang Hunyo 5.
Ang dahilan kung bakit ang mga palatandaan ng hayop ay tinutukoy bilang zodiacal na ang personalidad ng isang tao ay sinasabing naimpluwensiyahan ng mga palatandaan ng hayop na namumuno sa panahon ng kapanganakan, kasama ang mga elemental na aspeto ng mga karatulang hayop sa loob ng ikot ng sexagenary. Katulad nito, ang taon na pinamamahalaan ng isang partikular na karatula ay dapat na makilala sa pamamagitan ng ito, na may mga epekto lalo na para sa mga taong ipinanganak sa anumang taon na pinamamahalaan ng parehong karatulang hayop.
Sa Tsino symbology, Snake ay itinuturing na intelligent, ngunit may isang ugali na medyo walang prinsipyo.
Taon at ang Limang Sangkap
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Ahas", habang dinadala ang mga sumusunod na elemental sign.
Katedral ng Comacchio
Ang Katedral ng Comacchio (Duomo di Comacchio; Cattedrale di San Cassiano), tinatawag ding Basilika ng San Cassiano, ay isang Barokong Katoliko Romanong katedral at basilika menor na alay kay San Casiano ng Imola (San Cassiano) sa lungsod ng Comacchio, sa lalawigan ng Ferrara, Emilia-Romagna, Italya. Dating luklukan ng mga obispo ng Comacchio, mula pa noong 1986 ay isa na itong konkatedral sa Arkidiyosesis ng Ferrara-Comacchio.
Kasaysayan
Alay sa patron ng bayan, ang simbahang ito ay nakatayo sa lugar ng sinaunang Romanikong katedral na itinayo noong 708 at iginiba noong 1694. Ang pagtatayo ng bagong katedral ay nagsimula noong 1659 sa ilalim ng Obispo ng Comacchio, Sigismondo Isei, na may pagpapasinaya noong 1740. Noong 1961 ang simbahan ay ginawang isang basilika menor ni Papa Juan XXIII.
Unggoy (sodyak)
Ang Unggoy(猴) ay ang ikasiyam ng 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Intsik. Ang Taon ng Unggoy ay nauugnay sa simbolong Earthly Branch
Taon at ang Limang Sangkap
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Unggoy", habang dinadala ang mga sumusunod na Wu Xing.
Yoon Suk-yeol
Si Yoon Suk-yeol (ipinanganak noong Disyembre 18, 1960) ay isang politiko mula sa Timog Korea, dati rin siyang pampublikong tagausig at abogado na ngayo'y nagsisilbing ika-13 at kasalukuyang pangulo ng Timog Korea mula noong 2022. Bago ang kanyang pagkapangulo, nagsilbi siya bilang pangkalahatang piskal sa Timog Korea mula 2019 at 2021.
Ipinanganak sa Seoul, pumasok si Yoon sa Pambansang Unibersidad ng Seoul. Sa kanyang kapasidad bilang pinuno ng Distritong Sentral ng Seoul sa Opisina ng Piskal, gumanap siya ng mahalagang papel sa paghatol sa mga dating pangulo katulad nina Park Geun-hye at Lee Myung-bak para sa kanilang mga pang-aabuso sa kapangyarihan. Si Yoon ay hinirang na pangkalahatang piskal ng Timog Korea ni Pangulong Moon Jae-in noong Hulyo 2019. Sa pamumuno ni Yoon, nagsagawa ang Opisinang Piskal ng Korte Suprema ng mga kontrobersyal na imbestigasyon kay Cho Kuk, isang maimpluwensyang tao sa administrasyon ni Pangulong Moon, na magdadala sa pagbitiw ni Cho sa puwesto. Ang mga pakikibaka ni Yoon sa administrasyong Moon hanggang sa kanyang pagbitiw bilang pangkalahatang piskal noong Marso 2021 ay humantong sa kanyang pagbangon bilang kandidato sa pagkapangulo.
Noong Hunyo 2021, inihayag ni Yoon ang kanyang pagkandidato sa 2022 South Korean presidential election. Sumali siya sa isang konserbatibong partidong People Power Party noong Hulyo, at nanalo sa nominasyon ng PPP noong Nobyembre. Makitid na tinalo ni Yoon ang nominado ng Demokratikong Partido na si Lee Jae-myung noong 9 Marso 2022 at nanungkulan bilang pangulo noong 10 Mayo 2022.
Kabayo (sodyak)
Ang Kabayo ay ang ikapitong ng 12-taong siklo ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Tsino. Ang ilang mga katangian ng Kabayo kalikasan ay dapat na tipikal ng o nauugnay sa alinman sa isang taon ng Kabayo at mga kaganapan nito, o tungkol sa personalidad ng sinumang ipinanganak sa anumang taon. Ang mga aspeto ng kabayo ay maaari ring pumasok sa iba pang mga kadahilanan o mga panukala, gaya ng oras-oras.
Taon at ang Limang Sangkap
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na isinilang sa "Taon ng Kabayo", habang dinadala ang mga sumusunod na elemental sign
Katedral ng Corfinio
Ang Katedral ng Corfinio (Cattedrale di Corfinio; Basilica chiesa di San Pelino) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Corfinio, Abruzzo, Italya, na alay kay San Pelino. Dati ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Valva (ang Valva ay ang dating pangalan ng Corfinio) at ngayon ay isang konkatedral sa Diyosesis ng Sulmona-Valva.
Pamilya Pamphili
thumb| Ang eskudo de armas ng pamilya Pamphili thumb| Ang [[Palazzo Pamphilj|Palazzo Pamphili sa Roma]] Ang pamilya Pamphili (madalas kasama ang pangwakas na mahabang i sa ortograpiya, Pamphilj) ay isa sa mga papal na pamilyang malalim na nakapaloob sa Simbahang Katolika, politika ng Roma at Italya noong ika-16 at ika-17 na siglo.
Nang maglaon, ang linya ng pamilya Pamphili ay sumanib sa mga linya ng mga pamilya Doria at Landi upang mabuo ang linya ng pamilya Doria-Pamphili-Landi.
Kasaysayan
Ang apelyidong Pamphili ay nagmula sa Gubbio at pumunta sila sa Roma sa ilalim ng pontipikasyon ni Papa Inocencio VIII (1484–1492).
Ang rurok ng kapangyarihan ng Pamphili ay dumating sa halalan ni Giovanni Battista Pamphili bilang Papa Inocencio X, na naghari mula 1644-1655. Tulad ng paghahari ng kanyang pinalitan na si Urbano VIII (ng kapuwa papal na pamilya na Barberini), ang pamunuan ni Inocencio X ay pinuno ng mga kaso ng nepotismo. Ang mga miyembro ng pamilya Pamphili ay may mahusay noong papado ni Inocencio X.
Katedral ng Cortona
thumb|240x240px| Kanlurang harapan ng katedral thumb| Nabe ng katedral Ang Katedral ng Cortona (Duomo di Cortona, Concattedrale di Santa Maria Assunta) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Cortona, Tuscany, gitnang Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ito ang luklukan ng mga Obispo ng Cortona mula 1507 hanggang 1986, at ngayon ay isang konkatedral sa kasalukuyang Diyosesis ng Arezzo-Cortona-Sansepolcro.
The New School
thumb|300x300px|Ang Union Square, ang lokasyong madalas na tinutukoy sa bilang heograpikong "nukleyus" ng The New School. thumb|300x300px|The New School University Center sa 14th Street at Fifth Avenue, isang LEED Gold na gusaling nakompleto noong 2014
Ang The New School ay isang pribadong di-pantubong unibersidad sa pananaliksik na nakasentro sa komunidad ng Manhattan, sa lungsod ng New York, Estados Unidos. Ito ay itinatag noong 1919 bilang The New School for Social Research na may isang orihinal na misyong nakatuon sa mga akademikong kalayaan at intelektwal na inkwiri, at tahanan para sa progresibong pag-iisip. Simula noon, ang paaralan ay lumago sa pagkakaroon ng limang dibisyon. Kasama sa mga ito ang Parsons School of Design, Eugene Lang College of Liberal Arts, The New School for Social Research, Schools of Public Engagement, at College of Performing Arts na binubuo ng Mannes School of Music, School of Drama, at School of Jazz and Contemporary Music. Sa karagdagan, ang unibersidad ay mayroong Parsons Paris campus sa Pransiya. Naglunsad din ito ng ilang institusyon, tulad ng mga pandaigdigang sentro ng pananaliksik World Policy Institute, Vera List Center for Art and Politics, India China Institute, Observatory on Latin America, at Center for New York City Affairs.
Sa kanyang mga guro at alumni isama ang maraming mga pambihirang mga designer, manunulat, musikero, artist, at mga pampulitikang aktibista. Humigit-kumulang 10,000 mga mag-aaral ay nakatala sa mga undergraduate at postgradweyt programa at disiplina kabilang ang social sciences, liberal arts, makataong sining, arkitektura, sining, disenyo, musika, drama, pananalapi, sikolohiya, at pampublikong patakaran.
Ibn al-Nafis
Si Ala-al-Din abu al-Hasan Ali ibn Abi-Hazm al-Qarshi al-Dimashqi (Arabe: علاء الدين أبو الحسن عليّ بن أبي حزم القرشي الدمشقي), kilala din bilang Ibn al-Nafis (Arabe: ابن النفيس), isang Arabe-Siriong polimata na kabilang sa kanyang mga gawang larangan ang medisina, pagtistis, pisiyolohiya, anatomiya, biyolohiya, Islamikong pag-aaral, hurisprudensya, at pilosopiya. Karamihang sikat siya sa pagiging ang unang naglarawan ng pulmonaryong sirkulasyon ng dugo. Mas nauna ang gawa ni Ibn al-Nafis tungkol sa kanang panig (pulmonaryo) na sirkulasyon kaysa sa kalaunang gawa (1628) ni William Harvey na De motu cordis. Sinubok ng parehong teoriya ang pagpapaliwanag ng sikulasyon. Nanatili na walang tumututol sa ika-2 dantaon na Griyegong manggagamot na si Galen tungkol sa pisiyolohiya ng sistemang sirkulatoryo hanggang sa mga gawa ni Ibn al-Nafis, kung saan inilarawan siya bilang "ang ama ng sirkulatoryong pisiyolohiya."
Bilang isang sinaunang anatomista, nagsagawa din si Ibn al-Nafis ng ilang diseksyon ng tao sa panahon ng kanyang paggawa, na nakagawa ng ilang mahahalagang mga tuklas sa mga larangan ng pisiyolohiya at anatomiya. Bukod sa kanyang tanyag na pagtuklas sa pulmonaryong sirkulasyon, nagbigay din siya ng isang maagang pananaw sa koronaryo at kapilyar na mga sirkulasyon. Hinirang din siya bilang punong manggagamot sa Ospital ng al-Naseri na itinatag ni Sultan Saladin.
Bukod sa medisina, nag-aral din si Ibn al-Nafis ng hurisprudensya, panitikan, at teolohiya. Eksperto din siya sa paaralang hurisprudensya ng Shafi'i at isang ekspertong manggagamot. Tinatayang nasa 110 bolyum ang bilang ng mga nasulat na aklat-aralin pang-medisina ni Ibn al-Nafis.
Biyograpiya
Ipinanganak si Ibn al-Nafis noong 1213 sa isang pamilyang Arabe marahil sa isang nayon malapit sa Damascus na nagngangalang Karashia, pagkatapos noon, maaring hinango ang kanyang Nisba. Noong maagang bahagi ng kanyang buhay, nag-aral siya ng teolohiya, pilosopiya at panitikan. Tapos, sa gulang na 16, nagsimula siyang mag-aral ng medisina sa higit sa sampung taon sa Ospital ng Nuri sa Damascus, na itinatag ng Turkong Prinsipe na si Nur-al Din Muhmud ibn Zanki, noong ika-12 dantaon. Kontemporaryo siya ng sikat na manggagamot na si Ibn Abi Usaibia at pareho silang tinuruan ng tagapagtatag ng isang paaralang pangmedisina sa Damascus, si Al-Dakhwar. Hindi nabanggit ni Ibn Abi Usaibia si Ibn al-Nafis sa kanyang pambiyograpikong diksyunaryong "Buhay ng mga Manggagamot." Ang tila sinasadyang pagtanggal ay maaring dahil sa personal na poot o marahil sa tunggalian sa pagitan ng dalawang manggagamot.
Noong 1236, lumipat si Ibn al-Nafis, kasama ng ilang sa kanyang mga kasamahan, sa Ehipto sa ilalim ng hiling ng sultang Ayyubid na si al-Kamil. Hinirang si Ibn al-Nafis bilang punong manggagamot sa ospital ng al-Naseri na itinatag ni Saladin, kung saan nagturo at nagsanay siya ng medisina sa ilang mga taon. Isa sa kanyang pinakakilalang mag-aaral ay ang Kristiyanong manggagamot na si Ibn al-Quff. Nagturo din si Ibn al-Nafis ng hurisprudensya sa al-Masruriyya Madrassa (Arabe: المدرسة المسرورية). Matatagpuan ang kanyang pangalan sa ibang mga iskolar, na nagbibigay ng pananaw sa kung gaano siya kahalaga sa pag-aaral at pagsasagawa ng batas sa relihiyon.
Nanirahan si Ibn al-Nafis sa halos lahat ng kanyang buhay sa Ehipto, at nasaksihan ang ilang mahahalagang kaganapan tulad ng pagbagsak ng Baghdad at ang pagbangon ng mga Mamluk. Naging personal din siyang manggagamot ni sultan Baibars at ibang prominenteng pampolitikang pinuno, sa gayon, ipinamalas ang sarili bilang isang awtoridad sa mga nagsasanay ng medisina. Sa huling bahagi ng kanyang buhay, nang siya ay 74 gulang, hinirang si Ibn al-Nafis bilang punong manggagamot ng bagong tatag na ospital ng al-Mansori kung saan nagtrabaho siya sa natitirang buhay niya.
Namatay si Ibn al-Nafis sa Cairo pagkatapos ng ilang araw ng pagkakasakit. Nagsulat ang kanyang mag-aaral na si Safi Aboo al-fat'h ng isang tula tungkol sa kanya. Bago siya namatay, ipinagkaloob niya ang kanyang bahay at aklatan sa Ospital ng Qalawun, na kilala din bilang Bahay ng Paggaling.
Aso (sodyak)
Ang Aso (狗) ay ikalabing-isang ng 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Tsino. Ang Taon ng Aso ay nauugnay sa simbolo ng Daigdig na Sangay 戌
Taon at ang Limang Sangkap
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Aso", habang dinadala ang sumusunod na elemental sign:
Velasco
Ginagamit ang pangalang Velasco bilang isang apelyido. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong apelyido ay:
Baybaying Malabar
thumb| Mapang nagpapakita ng Baybaying Malabar Ang Baybaying Malabar (kilala rin bilang Malabar) ay isang rehiyon sa timog-kanlurang baybayin ng punong lupain ng India. Sa heograpiya, binubuo nito ang mga pinakamababang rehiyon ng katimugang India, habang naharang ng mga Kanlurang Ghats ang mga balaklaot na puno ng kahalumigmigan, lalo na sa mga dalisdis ng bundok na nakaharap sa kanluran. Sa kultura, sumasaklaw ito sa hilagang bahagi ng estado ng Kerala kasama ang Tulu Nadu at distrito ng Kodagu, mula sa Dagat Arabe papasok sa Kanlurang Ghats. Minsan ginagamit ang terminong ito upang tumukoy sa buong baybayin ng India mula sa kanlurang baybayin ng Konkan hanggang sa dulo ng subkontinente sa Kanyakumari.
Katedral ni San Francisco Javier, Bangalore
Ang Katedral ni San Francisco Javier ay ang katedral ng Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Bangalore sa India. Noong una, ang Bangalore ay ang luklukan ng Diyosesis ng Mysore mula 1886 hanggang 1940 at sa panahong ito, ang simbahan ni San Patricio sa Bangalore ay ang katedral ng diyosesis. Nang biniyak sa dalawa ang diyosesis ng Mysore noong 13 Pebrero 1940 upang mabuo ang diyosesis ng Bangalore, ang simbahan ni San Francisco Javier ay pinili bilang katedral nito.
Baybaying Malabar
Heograpiyang pisikal
Ang terminong Baybaying Malabar ay minsang ginagamit bilang isang malawak na termino para sa buong baybayin ng India mula sa kanlurang baybayin ng Konkan hanggang sa dulo ng subkontinente sa Kabo Comorin. Ito ay higit sa 525 milya o 845 ang haba ng kilometro. Sumasaklaw ito mula sa timog-kanlurang baybayin ng Maharashtra at dumadaan sa baybaying rehiyon ng Goa, sa buong buong baybayin ng Karnataka at Kerala at umabot hanggang sa Kanyakumari. Ito ay nasa tabi ng Dagat Arabe sa kanluran at ang Kanlurang Ghats sa silangan. Ang Timog na bahagi ng makitid na baybayin na ito ay ang Mga Mamasa-masang lagas-dahong kagubatan sa Timog-kanlurang Ghats. Sa klima, ang Baybaying Malabar, lalo na ang nakaharap sa kanluran na dalisdis, ang sumasaklaw sa pinakabasang rehiyon ng katimugang India, habang naharang ng Kanlurang Ghats ang balaklaot ng TImog-kanluran na puno ng kahalumigmigan.
Kristiyanismo sa India
Ang Kristiyanismo ay ang ikatlong pinakamalaking relihiyon sa India matapos ang Hinduismo at Islam, na may humigit-kumulang na 31.9 milyong tagasunod, na bumubuo ng 2.3 porsyento ng populasyon ng India (2011 senso). Ayon sa tradisyon ng mga Kristiyanong India, ang pananampalatayang Kristiyano ay ipinakilala sa India ni Tomas ang Alagad, na sinasabing umabot sa Baybaying Malabar (Kerala) noong 52 AD. Ayon sa isa pang tradisyon, si Bartolome ang Alagad ay sinasabing sabay na ipinakilala ang Kristiyanismo sa kahabaan ng Baybaying Konkan. Mayroong pangkalahatang pinagkasunduan ang iskolar na ang mga pamayanang Kristiyano ay matatag nang naitatag sa Baybaying Malabar (Kerala) ng India noong ika-6 na siglo AD, na mga pamayanan na gumamit ng Siriakong liturhiya. Simula mula noong kolonisasyong Europa mula ika-15 siglo maraming pamayanang Kristiyanismong Kanluranin tulad ng Ritung Latinong Katoliko at mga Protestante ang itinatag sa iba't ibang bahagi ng bansa.
Ang mga Kristiyano sa India ay kasapi ng iba't ibang denominasyon ng simbahan bagaman ang ilan ay hindi rin denominasyonal. Ang estado ng Kerala ay tahanan ng pamayanan ng mga Kristiyano ni Santo Tomas, isang sinaunang pangkat ng mga Kristiyano na ayon sa tradisyon ay inuugat ang kanilang pinagmulan sa gawaing ebanghelyo ni Tomas ang Alagad noong unang dantaon. Nahahati sila ngayon sa maraming iba't ibang simbahan at tradisyon. Mayroong mga denominasyon ng Ritung Silangang Siriako: ang Simbahang Katolikong Syro-Malabar at ang Simbahang Caldea Siriano. Mayroong mga denominasyong Ritung Kanlurang Siriako : ang Simbahang Ortodoksong Syranong Malankara, ang Kristiyanog Simbahang Jacobong Syriano, ang Simbahang Syrianong Mar Thoma, ang Simbahang Katolikong Syro-Malankara, at ang Malayang Simbahang Syriano ng Malabar. Ang mga Anglikanong Santo Tomas ay miyembro ng Simbahan ng Timog India (CSI). Ang Ritung Romanong Katolisismo ay ipinakilala sa India ng mga Portuges, mga Italyanong Capuchino, at mga Irlandang Heswita mula noong ika-16 na siglo, sa ilalim ng impluwensiya ng mga kaalyadong emperyo nito, na nagresulta sa pagtatag ng mga pamayanan tulad ng mga Kristiyanong Bettiah ng Bihar. Maraming paaralang Kristiyano, ospital, at sentro ng pangunahing pangangalaga ang nagmula sa mga misyong Katoliko Romano na dinala ng kalakalan sa mga bansang ito.
Tandang (sodyak)
Ang Manok (pinasimpleng Intsik: 鸡; tradisyunal na Intsik: 雞 / 鷄) ay ang ikasampu ng 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Tsino. Ang Taon ng Tandang ay kinakatawan ng simbolo ng Daigdig na Sangay 酉. Ang pangalan ay isinalin sa Ingles bilang Chicken.
Sa zodiac ng Tibet at ang Gurung zodiac, ang ibon ay nasa lugar ng tandang.
Taon at ang limang elemento
Ang mga taong ipinanganak sa loob ng mga petsang ito ay maaaring sinabi na ipinanganak sa "Taon ng Tandang", habang dinadala ang mga sumusunod na mga tanda ng elemental.
Rodriguez (apelyido)
Ginagamit ang pangalang Rodriguez bilang isang apelyido. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong apelyido ay:
Ortiz
Ginagamit ang pangalang Ortiz bilang isang apelyido. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong apelyido ay:
Cucurbitaceae
Ang Cucurbitaceae na tinatawag ding cucurbits at pamilya ng lung, ay isang pamilya ng halaman na binubuo ng mga 965 espesye sa paligid ng 95 genera, ang pinakamahalaga sa mga ito ay:
Suárez
Ginagamit ang pangalang Suárez bilang isang apelyido. Ilan sa kilalang mga taong taglay ang gayong apelyido ay:
Kambing (sodyak)
Ang Kambing (羊) ay ang ikawalo ng 12-taong cycle ng mga hayop na lumilitaw sa Chinese zodiac na may kaugnayan sa kalendaryong Tsino. Ang palatandaan ay tinutukoy bilang ang ram at tupa, dahil ang Chinese word yáng ay wastong isinalin bilang Caprinae, isang taxonomic subfamily na kinabibilangan ng mga kambing at tupa. Ang Taon ng Kambing ay nauugnay sa ika-8 simbolo ng Earthly Branch,
Kambing o Tupa
Mga katangian Ang mga Intsik ay karaniwang itinuturing ang mga tupa bilang isang mapalad na hayop at samakatuwid ay nagpahayag ng isang taon ng pangako at kasaganaan. Ang "Yáng" (羊) ay isang bahagi ng iba pang nakasulat na mga salitang Tsino na "xiang" (祥), na nangangahulugang auspiciousness, at ang dalawa ay mapagpapalit sa sinaunang Tsino, ayon sa isang pinagmulan. Ito ay bahagi ng karakter na "shan" (善), na binibilang ang kabutihan at kabaitan bilang kabilang sa mga kahulugan nito.
Ang mga taong ipinanganak sa anumang taon ay dapat na magbahagi ng ilang mga katangian na isinilang sa mga taon ng parehong tanda ng hayop. Katulad nito, ang mga taon na nagbabahagi ng parehong sign ng hayop ay dapat na magbahagi ng ilang mga katangian, na paulit-ulit sa kanilang cycle ng 12/60 na taon. Ang mga nakabahaging katangian sa kasong ito ay mga katangiang iniuugnay sa mga kambing.
Dahil sa kalikasan ng lunisolar ng tradisyunal na sistema ng kalendaryo ng Tsina, ang taon ng zodiacal ay hindi nakahanay sa Gregorian calendar: ang mga bagong taon ay tinutukoy ng isang sistema na nagreresulta sa bawat bagong taon simula sa isang bagong buwan sa pagitan ng huli ng Enero hanggang kalagitnaan -to-huli Pebrero. Ang mga aspeto ng kambing ay maaaring pumasok sa pamamagitan ng iba pang mga kadahilanan ng kronomantik o mga hakbang, tulad ng oras-oras.
Sa astrolohiya ng Intsik, ang mga kambing ay inilarawan bilang mapagmahal sa kapayapaan, mabait, at tanyag. Gamit ang pagdaragdag ng elemento ng Wood, ang katangian ng Kambing ay naisip na mahalin ang kapayapaan at maging kapaki-pakinabang at nagtitiwala, ngunit hindi pa nakakakapit at ng kalawang na lumalaban sa pagbabago.
Palaro ng Timog Silangang Asya 2021
Ang Palaro ng Timog Silangang Asya 2021 (Đại hội Thể thao Đông Nam Á 2021), na karaniwang kilala bilang 31st SEA Games o Vietnam 2021, ay ang ika-31 edisyon ng Palaro ng Timog Silangang Asya. , a biyenal na palarong rehiyonal na gaganapin sa 12 Mayo hanggang 23 Mayo sa Hanoi, Biyetnam. Orihinal na tinakdang ganapin ito mula 21 Nobyembre hanggang 2 Disyembre 2021, inilipat ito sa 12 hanggang 23 Mayo 2022 dahil sa pinsala ng pandemya ng COVID-19. Ito ay magtatampok ng 40 mga isports, higit sa lahat ang mga nilalaro sa Palarong Olimpiko. Ito ang ikalawang pagkakataon na ginanap sa Vietnam ang Mga Larong SEA mula noong 2003.
Pagpili ng Host
Parehong Hanoi at Lungsod Ho Chi Minh ang nagsumite ng kani-kanilang mga bid upang ihost ang mga palaro. Samantala Lungsod Ho Chi Minh ang pinakapinapabor na punong-abalang lungsod, Hanoi is itinuring na pinakaunang lokasyon dahil sa sapat na mga kumpletong pasilidad na pang-isports. Lumabas ito pagkatapos utusan ni Punong Ministro Nguyen Tan Dung ang mga probinsya at mga lungsod na huwag nang magpatayo ng mga bagong pasilidad para sa mga kaganapan upang makatipid sa gastusin, ito ay matapos ang pagbawi ng bansa sa paghohost ng Palarong Asyano 2018 dahil sa problemang pampinansyal.