cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alaminos, Laguna
Kasaysayan
Minsan noong 1873 nang ang isang tiyak na Don Andres Penaloza ay ang Gobernadorcillo (katumbas ng Alkalde) ng bayan ng San Pablo, pormal na pinaghiwalay si Trenchera at naging pueblo o bayan ngunit nanatiling bahagi ng Lalawigan ng Batangas. Si Don Cirilo Baylon, isang mayamang residente ng Trenchera at may mahusay na utos ng wikang Espanyol ay inanyayahan si Kapitan-Heneral Juan de Alaminos Nivera, ang Punong Tagapagpaganap ng Lalawigan ng Batangas na ang pinuno ng puwesto ay si Lipa. Tinanggap ng Kapitan-Heneral ang paanyaya at dumating sa makulay na karwahe na iginuhit ng dalawang kabayo. Sa pangunguna ni Don Cirilo Baylon, mainit siyang tinanggap ng mga residente ng Trenchera. Si Dona Gregoria Baylon, ang nakababatang kapatid na babae ni Don Cirilo Baylon ay nagtanghal ng mga bouquet ng mga sariwang bulaklak sa Kapitan-Heneral.
Sa panahon ng programa bilang parangal sa Kapitan Heneral at ng kanyang partido, ipinakita ni Don Cirilo Baylon ang petisyon ng mga residente na humihiling na gawing isang maayos na organisado at kinikilalang bayan ang Trenchera. Ang petisyon ay binasa sa publiko at ang Kapitan Heneral ay nagbigay ng katiyakan na isaalang-alang ang kanilang nais. Sa mas mababa sa 2 buwan ang opisyal na papel na nagpapahayag ng Trenchera bilang isang bagong pueblo o bayan ay dumating mula sa Lipa.
Sa parehong oras, hinirang si Don Cirilo Baylon bilang kauna-unahang Gobernadorcillo o Alkalde ng Bayan na may kasabay na kakayahan bilang Capitan de los Constables de Pueblo o katumbas ng lokal na hepe ng pulisya. Bilang pagpapahalaga kay Capitan General Juan de Alaminos Nivera, ang bagong pueblo ay pinangalanang Alaminos noong 1873 at nanatiling bahagi ng Lalawigan ng Batangas hanggang 1903.
Lokasyong Geographic
Pangkalahatan, ligtas ang Alaminos sa pagbaha at pagguho ng lupa. Batay sa Hazard Map of Mines and Geo-Science Bureau (MGB), 30.95% (1,660.08has) ng Munisipyo ay walang data o walang paglitaw ng alinman sa pagguho ng lupa o pagbaha; 33.05% (1,772.39 ay) nakilala ayon sa kategorya bilang mababang pagkamaramdamin sa pagguho ng lupa; 12.10% (648.88 ay) nakilala ayon sa kategorya bilang mababa hanggang katamtaman ang pagkamaramdamin sa pagguho ng lupa; 8.16% (437.88 ay) nakilala ayon sa kategorya bilang katamtamang pagkamaramdamin sa pagguho ng lupa; at 15.73% (843.88 lamang) ang nakilala ayon sa kategorya bilang mataas na pagkamaramdamin sa landslide na matatagpuan sa Barangays Palma, San Miguel, Santa Rosa at San Gregorio. Gayunpaman, ang lugar na ito (mataas na madaling kapitan ng pagguho ng lupa) ay may average na distansya na 0.81 km ang layo mula sa mga built-up na lugar.
Mga barangays
Ang bayan ng Alaminos ay nahahati sa 15 mga barangay.
Demograpiko
Sa senso noong 2015, ang populasyon ng Alaminos, Laguna, ay 47,859 katao, [3] na may density na 830 mga naninirahan kada kilometro kwadrado o 2,100 na mga naninirahan sa bawat square mile.
Mga alkalde ng Alaminos (Alaminos Municipal Hall)
Ang sumusunod ay ang listahan ng mga alkalde ng Alaminos mula pa noong 1944. Si Hernandez Sr. at Masa ay itinalaga bilang alkalde. Si Donato ay namatay sa pwesto, na inako ni Bise Mayor Flores ang posisyon ng alkalde kasunod ng pagkamatay ni Donato.
Kultura
Ang patron ng relihiyon ng bayan ng Alaminos ay ang Nuestra Señora Del Pilar. Sa Oktubre 12 taun-taon, ipinagdiriwang ang fiesta ng bayan ng Alaminos. [12]
FS Me
Ang FS Me ay isang tipo ng titik na inilarawan bilang ang una na dinisenyo na may konsultasyon sa mga pangkat ng mga tao na may kapansanan sa pagkatuto at dinisenyo para gamitin nila. Ginawa ito ni Jason Smith bilang isang tugon sa komisyon mula sa kawanggawang Mencap noong 2008. Ito lamang ang tipo ng titik na tinanghal sa D&AD Annual 2009 na pumapaloob sa pag-aanunsyo at gawang disenyo.
All of Me (seryeng pantelebisyon)
Ang All of Me ay isang seryeng pantelebisyon sa Pilipinas ng ABS-CBN noong 2015. Ito ay drama at pantasya na dinirehe ni Dondon Santos, na pinagbibidahan nina JM De Guzman, Albert Martinez at Yen Santos. Ang programang ito inuri ng Movie and Television Review and Classification Board (MTRCB) bilang SPG (Striktong Patnubay at Gabay).
Mosaic
Ang mosaic ay isang sining ng pagdidikit-dikit ng makukulay na piyesa ng salamin, bato, o ibang kagamitan. Isa itong paraan ng paggawa ng mga imahe. Karamihan ng mosaic ay gawa sa maliliit, maninipis, na may parang parisukat na hugis, mga bato o salamin na iba’t ibang kulay, na tawag ay tesserae; pero ang iba, lalo na ang floor mosaics, ay tawag na pebble mosaics.
Ang mosaic ay may mahabang kasaysayan. Nagsimula ito sa Mesopotamia sa ika-3 milenyo, BC. Ang mga Pebble Mosaics ay ginawa sa Tiryns, Gresyang Myceneano; mga mosaic na mayroong hulmahan at imahe ay napalaganap noong Panahong Klasiko, sa Sinaunang Griyego, kasabay ng Sinaunang Romano. Ang mga sinaunang Basilikang Kristiyano ay nanggaling sa ika-4 na siglo. Patuloy ang pagpapalamuti gamit ang mosaic sa mga pader at kisame. Ang Sining na Mosaic ay mas napalawak sa Emperyong Bysantino mula ika-6 at ika-15 na siglo, na ang tradisyon ay pinagtibay ng Kahariang Norman noong ika-12 na siglo, sa pamamagitan ng Venice na may impluwensiya sa silangan, at kabilang ang mga Rus sa Ukraine. Ngunit ang mosaic ay nawala sa uso, may mga artista pa rin tulad ni Raphael na nagpatuloy ng pagpapalaganap ng makalumang paraan. Dahil sa impluwensiyang Romano at Bysantino, ang mga Hudyo ay pinalamutihan ang sinagoga noong ika-5 at ika-6 na siglo sa Gitnang Silangan ng Floor Mosaics.
Ang mosaic ay malawak na ginamit sa mga Gusaling Pangrelihiyon at mga bahagi ng Sinaunang Sining Islam, kabilang ang unang Dakilang Gusaling Pangrelihiyon sa Islam, The Dome of the Rock sa Jerusalem, at ang Moske ng Umayyad sa Damascus. Ang mosaic ay nawala sa uso sa mundo ng Islam sa ika-8 na siglo.
Mga pinagbatayan
Kaurian:Sining
Emperador Ninkō
Si Ayahito ang ika-120 na Emperador ng Hapon na umupo sa Trono ng Krisantemo (o Mansanilya). Nabuhay siya ng ika-16 ng Marso ng taong 1800 at namatay siya noong ika-21 ng Pebrero ng taong 1846. Labimpitong taong gulang lang siya ng siya’y umupo sa trono noong taong 1817 at noong pumanaw siya ay kinalala bilang Emperador Ninkou (Ninkō).
Si Ayahito ang ikaapat na anak ni Emperador Koukako (Kōkaku). Nagkaroon siya ng pitong anak na lalake at walong anak na babae sa iba’t ibang mga opisyal na kalaguyo (kabit na babae), subalit tatlo lamang ang nabuhay dito at ito ay sina Osahito na naging si Emperador Komei, Prinsesa Sumiko at si Prinesa Chikako.
Ang kanyang mga naging asawa ay sina Emperatris Tsunako Takatsukasa, Nabalong Emperatris Yasuko Takatsukasa, Naoko Ōgimachi, Kiyiko Kanroji, Tsuneko Hashimoto, Isako Nakayama at Tatsuko Imaki. Ang ina ni Ayahito ay si Tadako Kanshuuji, pero gaya ng nakaugalian siya ay inampon ng asawa ng kanyang amang emperador na si Prinsesa ng Imperyo na si Yoshiko, mas kilala din bilang Shin-seiwa-in.
Itinakda siyang bilang Prinsipeng Tagapagmana noong taong 1809, at walong taon pagkatapos nito siya ang humalili sa kanyang ama noong magretiro ito noong taong 1817.
Ayon sa kahilingan ng kanyang retiradong amang emperador, sinunod ni Ayahito ang pagbuhay na muli ng mga ilang ritwal at mga nakaugalian na sa korte ng imperyo. Isang halimbawa nito ang pagdudugtong sa pangalan ng mga umupo sa Trono ng Krisantemo ng titulong tenno o ang ibig sabihin ay emperador.
Sa pamumuno ni Ayahito nagsimula na ang pagkalagas ng mga kapangyarihan ng bakufu o yung korteng pinamumunuan ng mga sugun (shogun). Lumala pa ang problemang itong ng namuno ang kanyang anak na si Osahito o mas kilala bilang Emperador Koumei (Komei-tennō). At tuluyang nabura o nagtapos ang kapangyarihan ng mga sugun ng umupo ang kanyang apong si Mutsuhito, mas kilala Emperador Meiji (Meiji-tennō).
Isa sa mga pagbabagong isinagawa ni Ayahito ay pagtatayo ng Gakushuusho (Gakushūsho) ang pinagsimulan ng Gakushuin, isang paaralan para sa mga maharlika sa labas lamang ng Imperyong Palasyo.
Ang Misasagi o Imperyong Libingan ni Ayahito ay nasa Nochi no Tsukinowa no Misasagi sa bahaging Higashiyama sa Kyoto.
Hindi lamang isang nengo o pangalan ng panahon ng panunungkulan ang ginamit ni Ayahito. Noong nabubuhay pa siya apat ang ginamit niyang pangalan ng panunungkulan. Ito ay ang
Nung namatay lamang si Ayahito tinawag ang buong panahon niya sa Trono bilang Ninkou
Kaurian:Mga Emperador ng Hapon
Noel Cabangon
Si Noel Cabangon ay isang Pilipinong folk singer at kompositor, na kilala para sa pagsusulat ng makatuturang panglipunan na mga awit. Noong 1987, binuo niya ang pangkat na Buklod kasama sina Rene Boncocan at Rom Dongeto.
Buhay kabataan
Ipinanganak siya noong 25 Disyembre 1963 sa bayan ng Rosario, La Union. Sa edad na sampung taon, sinimulan niya ang kanyang karera sa musika at natutong tugtugin ang gitara na hiniram niya mula sa isang kapitbahay. Gumawa siya ng isang pangalan sa lokal na eksena ng musika noong 1982 na nagsimula sa mga maliit na kilalang folk house at mga bar.
Karera ng musika
Noong 1987 ay binuo niya ang pangkat na Buklod kasama sina Rene Boncocan at Rom Dongeto. Gumawa sila ng tatlong album: Bukid at Buhay, Tatsulok, at Sa Kandungan ng Kalikasan. Ang banda ay sumulat at nagsagawa ng mga awit tungkol sa kapaligiran, karapatang pantao, at politika.
Matapos mabuwag ang banda, nagpatuloy si Noel Cabangon na mag-rekord upang maitala ang anim na sariling album; gumanap ng solo sa mga music bar at mga pribadong kaganapan; gumawa ng mga kanta para sa mga pelikula at para sa iba pang mga artista; at pumasok sa lokal na industriya ng teatro bilang isang musikal na direktor, bilang isang kompositor o kung minsan bilang isang artista.
Colli del Tronto
Ang Colli del Tronto ("mga burol ng Tronto") ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ascoli Piceno sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 80 km timog ng Ancona at mga 14 km hilagang-silangan ng Ascoli Piceno. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 3,290 at may lawak na 5.9 km2.
Ang Colli del Tronto ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Ancarano, Ascoli Piceno, Castorano, Spinetoli.
Yaring-kamay
Kabilang sa mga pinakatradisyonal, laganap, at aktibong pang-ekonomiyang aktibidad ay mayroong mga yaring-kamay, tulad ng sining ng puntas na kilala sa buong Italya.
Nokia Pure
Ang Nokia Pure ay isang pamilya ng tipo ng titik na dinisenyo ng foundry ng tipo na nakabase sa London na Dalton Maag para sa Nokia. Pangunahin itong dinisenyo para gamitin sa digital na midya, sa mga device o kagamitan ng Nokia, at sa mga environment (o pinapaligiran) ng mga teleponong selular. Ito ang naging pangunahing pamilya ng tipo ng titik ng kompanya simula pa noong pinakilala ito. Kabilang sa nagdisenyo nito si Vincent Connar, ang lumikha sa klasikong tipo ng titik na Comic Sans.
Carthamus tinctorius
Ang kasubha (mula sa Sanskrito: कुसुम्भ [kusumbha]),(Ingles: safflower) o Carthamus tinctorius, isang uri ng carthamus na nasa pamilyang Asteraceae. Ito ay masangay, mala-damo, mala-dawag na taunang halaman. Itinatanim ito dahil sa mantika nito na hango sa mga buto nito. Ang mga halaman ay nasa 30 hanggang 150 sentimetro ang taas, na may mabilog na kumpol ng bulaklak na kadalasa'y may kulay pula, dilaw at kahel. Bawat sanga ay kadalasa'y may isa hanggang limang kumpol ng bulaklak, kada isa'y may 15 hanggang 20 buto. Ang kasubha ay katutubo sa mga tigang na klima na may pana-panahong pag-ulan. Tinutubuan ito ng malalim na punong-ugat, kaya nito nagagawang mabuhay sa klimang ito.
Einar Haugen
Si Einar Ingvald Haugen (/ˈhaʊɡən/; 19 Abril 1906 - 20 Hunyo 1994) ay isang Americanong lingguwista, awtor, at propesor sa University of Wisconsin-Madison at Harvard University.
Carthamus tinctorius
Mga sanggunian
Kaurian:Mga halaman
Einar Haugen
Biyograpiya
Noong 1931 naging faculty si Haugensa University of Wisconsin–Madison, kung saan siya nanatili hanggang 1962. Ginawaran siya ng Victor S. Thomas Professor of Scandinavian and Linguistics sa Harvard University noong 1964, at nanatili doon hanggang sa kaniyang pagreretiro noong 1975. Nagsilbi siyang pangulo ng Linguistic Society of America, ngAmerican Dialect Society, at ng Society for the Advancement of Scandinavian Study. Naging miyembro din siya ng Lupon ng mga Editor ng Norwegian-American Historical Association
Pinarangalan siya ng honorary degree noong 1972, doctor philos. honoris causa, sa Norwegian Institute of Technology, na pagkaraan ay naging bahagi ng Norwegian University of Science and Technology
Kinikilala si Haugen bilang tagapagpasimuno [citation needed] ng larang ng sosyolingguwistika at bilang isang nangungunang iskolar sa larang ng Araling Norwegian-American, kasama ang Araling Old Norse. Marahil ang pinakamalaking ambag niya ang The Norwegian language in America; A study in bilingual behavior ( ISBN 0-253-34115-9 ). Dagdag pa sa maraming mahahalagang akda sa nabanggit na larang, isinulat niya ang awtoritaryong akda sa diyalekto ng kaniyang bayang sinilangan ng Oppdal at ang aklat na pinamagatang The Ecology of Language, kung saan niya pinasimuno ang bagong larang sa lingguwistika na tatawagin pagkaraan bilang Ecolinguistics.Isinulat din ni Einar Haugen ang Norwegian American Dictionary/Norsk engelsk ordbok ( ISBN 0-299-03874-2 ).
Ang huli niyang aklat ay isang biyograpiya ng Norwegian virtuoso violinist Ole Bull na kasamang isinulat ng kaniyang anak na si Camilla Cai.
Mga Memoryal
Ang Einar and Eva Lund Haugen Memorial Scholarship ay itinatag ng Norwegian-American Historical Association bilang parangal kay Einar Haugen at ang kaniyang asawang si Eva Lund Haugen. Itinatag din ng Boston Chapter ng American-Scandinavian Foundation ang Einar and Eva Haugen Prize. Ang gawad ay taon-taong ibinibigay sa isang undergraduate o graduate student para sa kahusayan sa larang ng wika at panitikang Scandinavian sa Harvard University.
98 Degrees
98 Degrees (inilarawan sa moda bilang 98°) ay isang Amerikanong pop at kontemporaryong R & B boy band na binubuo ng apat na vocalists: sina Nick at Drew Lachey, Justin Jeffre, at Jeff Timmons. Ang grupo ay nabuo sa pamamagitan ng Timmons sa Los Angeles, California, bagaman lahat ng mga miyembro nito ay nagmula sa Ohio.
Hindi tulad ng karamihan sa mga banda ng lalaki, nabuo ang mga ito nang nakapag-iisa at sa kalaunan ay kinuha ng isang label ng record, sa halip na tipunin ng isang label o isang producer. Nagbenta sila ng mahigit sa 10 milyong talaan sa buong mundo at nakakamit ng walong top 40 singles sa A.S.
Karera
Ang pagkuha ng isang serye ng mga trabaho kabilang ang landscaping, nagtatrabaho bilang mga opisyal ng seguridad ng club at naghahatid ng pagkain sa pagkain, pinuhin ng band ang mga harmonya at presentasyon, hinahanap ang mga grupo tulad ng Boyz II Men, Take 5, at Jodeci para sa inspirasyon. Ginawa rin ng bagong grupo ang mga pag-audition sa Los Angeles at unti-unti na binuo ang mga kontak nito sa industriya ng musika. Sa kabutihang palad, ang paghihintay ng grupo para sa isang tagapamahala at isang kontrata sa pag-record ay hindi magtatagal, habang kinuha nila ang isang pagkakataon upang maisagawa sa isang radio broadcast ng isang konsyerto ng Boyz II Men, na dinaluhan nila sa pag-asa na makapasa ng demo tape sa banda. Natuklasan sila ng music manager na si Paris D'Jon, na sa panahong iyon ay namamahala sa Montell Jordan.
Rocca San Giovanni
Ang Rocca San Giovanni ay isang komuna (munisipalidad) at bayan sa lalawigan ng Chieti, sa Italyanong rehiyon Abruzzo.
Mga pangunahing tanawin
Ang pangunahing atraksiyon ng kapitbahayan ay ang Abadia ng San Giovanni in Venere. Kasama sa iba pang tanawin sa Rocca San Giovanni ang:
Talaan ng mga mabilisang daanan sa Pilipinas
thumb|[[Subic–Clark–Tarlac Expressway o SCTEX, ang pinakamahabang mabilisang daanan sa Pilipinas.]] thumb|[[Manila–Cavite Expressway o CAVITEX, ang kauna-unahang mabilisang daanan sa bansa na nasa dalampasigan.]] Ito ay isang talaan ng mga mabilisang daanan sa Pilipinas.
Ang mga mabilisang daanan sa Pilipinas ay binubuo ng sampung (10) mabilisang daanan na nag-uugnay ng Kalakhang Maynila sa mga lalawigan sa Hilaga at Katimugang Luzon. Sa ngayon hindi mag-kakaugnay ang lahat ng mga mabilisang daanan, ngunit may pangkinabukasang panukala na mag-uugnay ng lahat ng mga ito upang makabuo ng isang ugnayan (network).
Mula 2014, inilunsad ng Kagawaran ng Pagawaing Bayan at Lansangan (DPWH) ang panibagong sistema ng pagtatakda ng mga nakabilang na ruta para sa mga mabilisang daanan sa bansa, kahalintulad ng sistemang lansangambayan ng bansa na inilunsad din ng DPWH sa parehong taon.
Sa ilalim ni Pangulong Rodrigo Duterte, isasakatuparan ang isang ugnayan na tinatawag na "Luzon Spine Expressway Network".
Gumagana
Mga tala:
Mga itinatayo pa
Hindi kasama sa bahaging ito ang mga nabanggit na sa talaan sa itaas.
Mga ipinapanukalang mabilisang daanan
thumb|Mapa ng ipinapanukalang [[Davao City Expressway]]
Sistema ng Pagbabayad
thumb|Tarangkahang Pambayad ng Santo Tomas sa SLEx. Karamihan sa mga mabilisang daanan ay nagpapatupad ng mga bayarin, na kadalasang mga sistemang tarangkahang bayarin (barrier toll) at nakasarang daanan (closed road). Sa mga mabilisang daanang gumagamit ng nakasarang daanan sa pagsisingil ng bayarin, unang kukuha ang mga motorista ng isang kard o tiket sa pasukan at ibabalik nila ang mga ito paglabas. Sa mga mabilisang daanang nagpapatupad ng bayaring tarangkahan, isinasagawa ang pangongolekta ng bayarin sa mga tarangkahang pambayad sa tapat na halaga. Ilan sa mga mabilisang daanan ay gumagamit ng isang magkahalong sistema na kinabibilangan ng kapuwa, tulad ng North Luzon Expressway, na gumagamit ng kapuwang sistemang tarangkahang bayarin (sa NLEx ay tinaguriang "sistemang bukas") at nakasarang daanan.
Unang ininlunsad ang sistemang de-kuryente sa pangongolekta ng mga bayarin (electronic toll collection o ETC) noong 2001 sa South Luzon Expressway at Metro Manila Skyway, gamit ang teknolohiyang transponder na tinatakang E-Pass. Ang mga sistemang ETC ay ipinapatupad ng ilang mayhawak ng mabilisang daanan, kasama ang inter-running support sa ibang mga magkarugtong na mabilisang daanan. Ang mga tarangkahang pambayad ay may mga linyang ETC sa pinakakaliwang mga linya o sa mga "pinaghalong" linya na pumapahintulot ng pangongolekta ng mga bayarin o kapuwa. Ang mga bagong sistemang ETC ay gumagamit ng teknolohiyang radio frequency identification (RFID) para sa pangongolekta. Dahil sa mga magkaibang sistema ng ETC na hindi suportado sa ibang mga daan, ipinahihikayat ang isang panukala para sa isang pinagsamang sistemang ETC para sa kaginhawaan ng mga motorista.
Magmula noong Abril 2011, ang mga bayarin ayon sa mabilisang daanan ay ang sumusunod:
Luzon Spine Expressway Network
Ang Luzon Spine Expressway Network (LSEN) ay binubuo ng mga maraming pag-uugnay ng mga mabilisang daanan sa loob ng pangunahing pulo na Luzon.
Ang mga umiiral na mga mabilisang daanan ng LSEN ay North Luzon Expressway (NLEX), South Luzon Expressway (SLEX), Manila–Cavite Expressway (CAVITEX), Metro Manila Skyway (Stage 1 at 2), NAIA Expressway (NAIAX), Muntinlupa–Cavite Expressway (MCX), Subic–Clark–Tarlac Expressway (SCTEX), Southern Tagalog Arterial Road (STAR Tollway), Subic Freeport Expressway at Tarlac–Pangasinan–La Union Expressway (TPLEX). Bahagi rin ng ugnayang LSEN ang mga karugtong ng SLEX (Santo Tomas hanggang Matnog), TPLEX (Binalonan hanggang San Fernando, La Union), Skyway Stage 3 (Makati hanggang Balintawak), CAVITEX–C-5 Link Expressway), at ang mga ipinapanukalang mabilisang daanan tulad ng C-6 Expressway, North Luzon East Expressway (NLEE o NLEX East), Central Luzon Link Expressway (CLLEX), Harbor Link Expressway (NLEX Segment 10.1), Cavite–Laguna Expressway (CALAX) at Cavite–Tagaytay–Batangas Expressway (CTBEX).
Karagdagag Impormasyon
thumb|[[Muntinlupa–Cavite Expressway, ang pinakamaiksing mabilisang daanan sa Pilipinas.]]
Cossignano
Ang Cossignano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ascoli Piceno sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 70 km timog ng Ancona at mga 15 km hilagang-silangan ng Ascoli Piceno. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,029 at may lawak na 15.1 km2.
Ang munisipalidad ng Cossignano ay naglalaman ng frazione (pagkakahati) ng Ponte.
May hangganan ang Cossignano sa mga sumusunod na munisipalidad: Carassai, Castignano, Montalto delle Marche, Offida, ar Ripatransone.
Yaring-kamay
Kabilang sa mga pinakatradisyonal, laganap, at aktibong pang-ekonomiyang aktibidad ay may mga gawaing-kamay, tulad ng sining ng puntas na kilala sa buong Italya.
Futbol
Ang lokal na koponan ng futbol ay Cossinea, na kasalukuyang naglalaro sa Unang Kategorya-Group D. Sa 2018/2019 season, na-promote ito sa Unang Kategorya, ang unang pagkakataon sa kasaysayan ng club.
Dokumentong Lakan Dula
Ang terminong " Dokumentong Lakan Dula " (Ingles: Lacandola Documents) ay ginagamit ng mga Historiograpo ng Pilipinas upang ilarawan ang seksyon ng Spanish Archives sa Maynila na nakatuon sa mga tala-angkanan na may kaugnayan sa pag-aaral o pagsubaybay sa mga pinagmulan ng pamilya  ( cuadernos de linaje ) ng "Aristokrasya ng Maynila" mula sa panahon  ng kolonyal na Europa. Noong 2001, isang bigkis ng labindalawang folder na lamang (naglalaman ng labing-isang natatanging hanay ng mga dokumento) ang nananatili sa archive, ang iba ay nawala, naiwala, o nasira ng iba't ibang pangyayari tulad ng pananakop ng mga Hapones sa Maynila noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang nakaligtas na bigkis ay may tatak na " Decendientes de Don Carlos Lacandola " ( Descendants of Don Carlos Lacandola ), at ginagamit ng mga iskolar ang terminong "Lacandola Documents" bilang isang impormal na tawag dito.
Ang mga iskolar na dalubhasa sa mga marangal na bahay nina Rajah Matanda, Rajah Muda, at Lakandula ay kadalasang gumagamit ng mga dokumentong ito kasabay ng Archivo General de Indias (General Archive ng Indies) sa Seville, Spain sa pag-aaral ng mga tala-angkanan ng mga "maharlikang bahay." Ang iba pang pangunahing pinagmumulan na madalas na tinutukoy ng mga historiograpo ay ang Silsila o Tarsilas ng Sulu, Maguindanao, at Brunei, at mga lokal na talaan (karaniwan ay mga talaan ng Katolikong simbahan) ng mga bayan kung saan maaaring lumipat ang mga inapo ng tatlong bahay.
Viareggio
right|thumb|250x250px| Mga Otel ng The Excelsior (kanan) at Principe di Piemonte (kaliwa). Ang Viareggio ay isang lungsod at komuna (munisipalidad) sa hilagang Toscana, Italya, sa baybayin ng Dagat Tireno. Sa populasyon na mahigit 62,000, ito ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa loob ng lalawigan ng Lucca, pagkatapos ng Lucca.
Ito ay kilala bilang isang tabing-daga na resort pati na rin ang pagiging tahanan ng sikat na karnabal ng Viareggio (na itinatag noong 1873), at ang mga papier-mâché float nito, na (mula noong 1925), parada sa kahabaan ng promenada na kilala bilang "Passeggiata a mare", sa mga linggo ng Karnabal. Ang simbolo ng karnabal ng Viareggio at ang opisyal na maskara nito ay Burlamacco, idinisenyo at imbento ni Uberto Bonetti noong 1930.
Ang lungsod ay nagmula sa unang kalahati ng ika-16 na siglo nang ito ay naging tanging tarangkahan sa dagat para sa Republika ng Lucca. Ang pinakamatandang gusali sa Viareggio, na kilala bilang Torre Matilde, ay itinayo noong panahong ito at itinayo ng Lucchesi noong 1541 bilang isang depensibong kuta upang labanan ang patuloy na banta ng mga paglusob ng mga piratang Berberisca.
Ugnayang pandaigdig
Ang Viareggio ay kakambal sa:
Jo Yoon-hee
Si  Jo Yoon-hee  (ipinanganak 13 Oktubre 1982) ay isang artista mula sa Timog Korea. Kilala siya sa pagganap sa mga Koreanovelang My Husband Got a Family (2012) at Nine (2013).
Pansariling buhay
Noong Mayo 2, 2017, ipinahayag ni Jo na inirehistro niya ang kanyang kasal sa kanyang kasamang artista sa The Gentlemen of Wolgyesu Tailor Shop na si Lee Dong-gun at magkakaroon sila ng anak. Nagkaroon sila ng pribadong seremonya ng kasal noong Setyembre 29 at nanganak siya ng sanggol na babae noong Disyembre 14, 2017.
Talumpati
Ang talumpati ay isang buod ng kaisipan o opinyon ng isang tao na pinababatid sa pamamagitan ng pagsasalita sa entablado para sa mga pangkat ng mga tao. Layunin nitong humikayat, tumugon, mangatwiran, magbigay ng kaalaman o impormasyon at maglahad ng isang paniniwala. Isang uri ito ng komunikasyong pampubliko na nagpapaliwanag sa isang paksa na binibigkas sa harap ng mga tagapakinig.
Sining ito ng pagpapahayag ng isang kaisipan tungkol sa isang paksa sa paraang pasalita sa harap ng tagapakinig. Ang panandaliang talumpati (extemporaneous speech) ay ang agarang pagsagot sa paksang ibinibigay sa mananalumpati at malaya siyang magbibigay ng sariling pananaw. Maaaring may paghahanda o walang paghahanda ang talumpati. Tinatawag na impromptu sa wikang Ingles ang talumpating walang paghahanda kung saan binibigay lamang sa oras ng pagtatalumpati. Sinusubok ang kaalaman ng mananalumpati sa paksa.
Maaaring binabasa, sinasaulo o binabalangkas ang talumpati. Sa binabasang talumpati, inihanda at iniayos ang sinusulat muna ang talumpati upang basahin nang malakas sa harap ng mga tagapakinig. Samantalang ang sinaulong talumpati, inihanda at sinaulo para bigkasin sa harap ng mga tagapakinig. Habang naghahanda ng balangkas ng kanyang sasabihin ang binalangkas na talumpati kung saan nakahanda ang panimula at wakas lamang.
Layunin at bahagi ng Talumpati
Ang talumpati ay maaaring maghatid ng tuwa o sigla, nagdaragdag ng kaalaman o impormasyon, magpahayag ng katuwiran, magbigay paliwanag o mang-akit o mang-hikayat sa isang kilusan o paniniwala. Maaari din namang magbigay papuri ang isang talumpati. Maaaring pagpasyahan ang layunin ng anumang uri ng talumpati ayon sa pagkakataon, aksiyon ng pagdiriwang o okasyon.
Nahahati sa tatlong bahagi ang talumpati:
Paghahanda sa talumpati
Sa pagpili ng paksa, maaaring suriin kung saklaw ng paksang napili ang kaalaman, karanasan at interes at mapukaw sa sarili o sa makikinig ng talumpati. Kapag nakapili na ng paksa, maaaring magtitipon ng mga materyales na gagamitin sa pagsulat ng mga impormasyon na siya namang gagamitin sa isusulat na talumpati. Maaaring pagkunan ng mga impormasyon ay ang dating kaalaman at mga karanasan na may kinalaman sa paksa, mga babasahing kaugnay ng paksa, mga awtoridad sa paksang napili. Pagkatapos makatipon ng mga materyales na gagamitin sa talumpati, maaari ka nang magbalangkas ng mga ideya at hatiin sa tatlong bahagi: panimula, katawan at pangwakas. Maaari pang mapabuti ang talumpati sa paglinang ng kaisipan na kung saan nakapaloob ang mahalagang impormasyon na sumusuporta sa mga pangunahing kaisipan na inilahad sa balangkas.
Para maging epektibo ang talumpati, pinapayuhan ang mananalumpati na magkaroon ng magandang personalidad, maging malinaw ang pananalita, may malawak na kaalaman sa paksang tinatalakay, may mahusay na paggamit ng kumpas, at may kasanayan sa pagtatalumpati. Dapat din tandaan ng mananalumpati ang tindig, galaw, pagbigkas, pagbibigay din at kaugnayan (rapport) sa madla.
Balbas pusa
Ang balbas pusa (Orthosiphon stamineus, kilala din sa tawag na Orthosiphon aristatus) ay isang halamang gamot na tumutubo sa Timog-silangang Asya o sa mga tropikal na lugar. Ang dahon ng halamang ito ay pangkaraniwan nang ginagamit bilang tsaa sa mga bansang Asyano at Europeo. Ang tsaa na gawa sa balbas pusa ay mas kilala sa tawag na tsaang Java. Balbas pusa ang tawag ng halamang ito dahil sa mga bulaklak nitong hawig sa balbas ng pusa.
Adachi, Tokyo
Ang Adachi (足立区) ay isa sa mga 23 natatanging distrito ng Tokyo, Hapon
Kaurian:Mga purok ng Tokyo
Villa Collemandina
Ang Villa Collemandina ay isang komuna (munisipalidad) na kabilang sa Lalawigan ng Lucca, sa hilagang Toscana, Italya, na matatagpuan mga 80 km hilagang-kanluran ng Florencia at mga 35 km hilaga ng Lucca.
Ang Villa Collemandina ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Castiglione di Garfagnana, Pieve Fosciana, San Romano in Garfagnana, Sillano Giuncugnano, at Villa Minozzo.
Kasaysayan
Ang teritoryo ay pinaninirahan ng pinaghalong lipunan ng mga Etrusko at Apuanong Ligur sa mga ruta ng komunikasyon patungo sa hilagang Italya hanggang sa pananakop ng mga Romano noong bandang 180 BK. Mula sa katapusan ng ika-10 siglo, ito ay isang fief ng Cunimondinghi mula kay Rodilando na anak ni Cunimondo IV, panginoon ng Villa Collemandina at Castelvecchio di Garfagnana. Mula sa pangalan ng mga panginoon ng Cunimondinghi, nagmula ang palayaw na Collemandina o Collemandrina, kung saan ang bayan ay tinatawag pa rin hanggang ngayon.
Comunanza
Ang Comunanza ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Ascoli Piceno sa rehiyon ng Marche ng Italya. Ito ay isang pamayanang medyebal sa paanan ng Monti Sibillini, na itinatag noong ika-5 o ika-6 na siglo ng mga refugee ng Ascoli na tumakas sa mga barbarikong na pagsalakay.
Matapos ang pag-abandona sa Novana na natukoy ng mga pagsalakay ng mga barbaro, ang nabubuhay na populasyon ay nagtipon sa paligid ng kastilyo ng Monte Passillo, pampulitika at militar na balwarte ng Malayang Munisipalidad ng Ascoli Piceno, na matatagpuan sa kaliwang bangko ng Aso, malapit sa nayon ng Pracchia ngayon.
"Sotto Comunanza é Africa." - Djaneglia XIII
Pederal na Distrito ng Hilagang Caucasus
Ang Pederal na Distrito ng Hilagang Caucasus (Се́веро-Кавка́зский федера́льный о́круг, Severo-Kavkazsky federalny okrug) ay isa sa walong pederal na distrito ng Rusya. Ang pederal na distritong ito ay nahiwalay sa Katimugang Pederal na Distrito noong Enero 19, 2010.
Ang kasalukuyang kinatawan ay si Alexander Khloponin.
Tronong Krisantemo
Ang Tronong Krisantemo (o Tronong Mansanilya) ay isang termino na halaw sa Ingles para tukuying ang tronong imperyal ng Hapon o ang monarkiya nito mismo. Sa mga Hapones, ang tawag nila dito ay Koui (kōi) o sa madaling pagsasaling wika ay "tronong imperyal".
Ang Tronong Krisantemo ang pinakamatandang patuloy na panunungkulan ng monarkiya sa mundo. Ayon sa Nihonshoki, sinasabi na ang Imperyo ng Hapon ay itinatag ni Emperador Jimmu noong taong 660 BK. Ayon sa tradisyon, si Emperador Akihito, ang ika-125 na tagapagmana ng Trono mula kay Emperador Jimmu. Pero kung pagbabasehan ang mga nakasulat na katibayan, hanggang kay Emperador Oojin (Ōjin) lamang ang ebidensiya na nakalap. Si Emperador Oojin ay ika-15 na umupo sa Tronong Krisantemo na ayon sa kasaysayan ay nasa ikalimang daangtaon.
Ang mga emperador (Tennou) ay nagsisilbi bilang punong pari sa makalumang relihiyong Shinto ng mga Hapones. Lahat ng mga Emperador ng Hapon ay tinuring na mga diyos ng sambayanang Hapones dahil nagmula ang kanilang angkan kay Amaterasu, ang Diyosa ng Araw ng mga Hapones. Pero nung matalo sila sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, pinabulaanan ito ni Hirohito (Emperador Showa). Siya ang kahuli-hulihang diyos-emperador na bansang Hapon.
Sa ilalim ng Saligang Batas ng Hapon, ang Emperador ay isang "sagisag ng estado at pagkakaisa ng kanyang sambayanan"; wala siyang tunay na pampolitika na kapangyarihan at tinatrato siya bilang pinuno ng estado at monarkang konstitusyonal.
Roccascalegna
Ang Roccascalegna ay isang komuna (munisipalidad) at bayan sa lalawigan ng Chieti, sa Italyanong rehiyon Abruzzo.
Lolita Carbon
Si Lolita Carbon ay isang mang-aawit a musikero mula sa Pilipinas. Kilala siya bilang bokalista ng bandang Asin na nagpasikat ng mga awiting "Masdan ang Kapaligiran", "Ang Buhay ko", "Pagbabalik", "Himig ng Pagibig" at "Usok".
Roccascalegna
Mga pinagkuhanan
left|thumb| Simbahan ng San Pietro
Lolita Carbon
Napabilang din siya sa mga bandang Nene at Lokal Brown. Kasapi din siya ng pangkat ng mang-aawit na puro babae, ang Tres Marias kasama sina Cooky Chua at Bayang Barrios.
Emperador Go-Momozono
Si Hidehito (英仁) ang ika-118 na Emperador ng Hapon na umupo sa Trono ng Krisantemo. Dahil sa pagiging sakitin maaga siyang namatay dahil umabot lang ang kanyang buhay ng 22 taon. Ipinanganak siya noong ika-5 ng Agosto ng taong 1758 at namatay noong ika-16 ng Disyembre ng taong 1779.
Labing tatlong taong gulang lang siya noon nang umupo siya bilang Emperador noong ika-23 ng Mayo ng taong 1771. Walong taon lang siya nagtagal sa trono. Pinalitan siya sa trono ng kanyang pamangkin na si Tomohito o kilala bilang Emperador Koukaku.
Noong siya’y namatay tinawag siyang Emperador Go-Momozono. Ang Go-Momozono ay ang kanyang nengo o pangalan ng panahon ng panunungkulan sa trono. Ito ay halaw sa kanyang amang si Toohito na tinawag na Emperador Momozono. Ang ibig sabihin ng panimulang Go sa Go-Momozono sa nengo ni Hidehito ay “Panghuli o Pangalawa” kung kaya’t ang Go-Momozono ay maaring isalin bilang Ang Panghuling Momozono o ang Ikalawang Momozono. Pwede ding Momozono II.
Si Hidehito ang unang anak ni Toohito o mas kilala bilang Emperador Momozono. Ang kanyang ina ay si Emperatris Tomiko Ichijou. Naging asawa niya si Emperatris Koreko Konoe. Walang anak na lalaki si Go-Momozono, kaya’t wala siyang pag-iiwanan ng kanyang korona.
Noong siya’y mamamatay na, inampon niya ang kanyang pamangking si Tomohito. Pero meron siyang isang anak, si Prinsesa Yoshiko na naging asawa ni Tomohito noong ito’y maging Emperador. Si Emperatris Yoshiko ay kinilala din bilang Shin-Seiwa-in ng kanyang mga kinasasakupan.
Ang mga nengo sa panahon ni Gomomozono ay
Paglalakbay
Ang paglalakbay ay ang paglipat ng mga tao. Kabilang sa mga dahilan ng paglalakbay:
Ilan sa mga karaniwan na makasaysayang dahilan ng paglalakbay: mangibang-pook, paglalakbay ng peregrino, at eksplorasyon or ekspedisyon. Naging sanhi ang kalikasan ng tatlong ito ang pansarili at kultural na pagpapakasakit, tulad sa mga kaso ng mga Aboriginal, mga peregrino sa Mecca at si Kapitan James Cook. Sa isang banda, kadalasang pinahihintulot ng pakipagkalakalan ang pagpapalitan at paghalo ng mga kultura at dinala ang pagbabago sa mga tao.
Arakawa, Tokyo
Ang Arakawa (荒川区) ay isa sa mga 23 natatanging distrito ng Tokyo, Hapon
Kaurian:Mga purok ng Tokyo
Pakitang pambihira
thumb|right|Isang pagpapakita ng pambihirang katangian habang nakasakay sa umaandar na motorsiklo. Ang mga pakitang pambihira (Ingles: stunt [isahan], stunts [maramihan]) ay ang pagpapalabas ng mga kagilagilalas na mga lakas, pagsirko, liksi o tapang.
Jung Yu-mi
Si Jung Yu-mi (ipinanganak Enero 18, 1983) ay isang artista mula sa banang Timog Korea. Unang lumabas si Jung sa pelikulangBlossom Again (2005), kung saan nakatanggap siya ng pagkilala sa kanyang pag-arte. Simula noon, lumabas siya sa iba't ibang pelikula, tulad ng Family Ties (2006), Chaw (2009), My Dear Desperado (2010), The Crucible (2011) at Train to Busan (2016). Madalas din siyang lumabas sa mga pelikula ng auteur na direktor na si Hong Sang-soo, ilan sa mga ito ang Oki's Movie (2010) at Our Sunhi (2013).
Career
Unang lumabas si Jung Yu-mi sa pag-arte sa mga maiikling pelikula, isa na rito ang How to Operate a Polaroid Camera. Dagling pagkatapos noon, napabilib niya ang mga kritiko sa pagganap niya sa pelikulang Blossom Again, at nakatanggap siya ng mga ilang parangal para sa isang baguhan. Ang kanyang sumunod na pelikula, ang Family Ties, ay pinagbunyi ng mga kritiko at nakatanggap siya ng parangal bilang ang Pinakamahusay na Pang-suportang Aktres sa Blue Dragon Film Awards.
Product Sans
Ang Product Sans ay isang heometrikong sans serif na pamilya ng tipo ng titik na nilikha ng Google para sa promosyon ng kanilang tatak. Napalitan nito ang logo ng Google noong Setyembre 1, 2015.
Mga sanggunian
Kaurian:Tipo ng titik
Diocles
Ang pangalang Diocles ay maaring tumukoy kay:
Pagkain
Ang pagkain ay anumang masustansiya na karaniwang kinakain o iniinom ng mga may buhay na organismo. Kabilang sa katagang pagkain ang mga likido na inumin. Isa sa mga pangunahing pinagkukunan ng enerhiya at ng nutrisyon para sa mga hayop, at karaniwan galing ito sa mga ibang hayop o halaman. Agham ng pagkain ang tawag sa pag-aaral ng pagkain. Ang World Food Day ay ipinagdiriwang taon-taon tuwing Oktubre 16.
Kahulugan ayon sa batas
Sa batas ng pagkain sa Kanlurang mundo, mayroong kinikilalang apat na kategorya na bagay bilang pagkain:
Hilagang-kanlurang Pederal na Distrito
Ang Hilagang-kanlurang Pederal na Distrito (Се́веро-За́падный федера́льный о́круг, Severo-Zapadny federalny okrug) ay isa sa walong pederal na distrito ng Rusya. Ito ay binubuo ng hilagang bahagi ng European Russia.
Labanan sa Yarmuk
Ang Labanan sa Yarmuk ay naganap noong 15–20 Agusto 636, sa kasagsagan ng pananakop ng mga Muslim sa Siriya. Nangyari ang labanan sa pagitan ng mga sundalong Rashidun, sa pamumuno ni Khalid ibn al-Walid, isa sa mga kaalalay ni Muhammad, at mga nagdadamihang mga sundalong Bisantino Romano, sa pamumuno ni Vahan, isang Armeniyong heneral na naglilingkod para sa Bisantinong imperador na si Heracleo. Naging isa ang labanan sa mga pinakapangwakas at pinakadakila sa kasaysayan.
Upang tigilan ang paglulusob ng mga Islamikong Arabe sa mga lupain ng Palestina at Siriya, bumuo si Heracleo ng isang napakalaking ekspedisyon na binubuo ng 400,000 kawal mula sa bawat sulok ng imperyo at mula rin sa rehiyon ng Armeniya upang mabawi ang mga nawalang lupain ng imperyo sa Palestina at Siriya. Nagmungkahi naman ang Persa (Persian)ng imperador na si Yazdegerd III ng alyansa sa Bisantinong imperador, at ipinakasal naman ni Heracleo ang kanyang anak na babae na si Manyanh sa Persa (Persian)ng imperador para masiguro ang pagsasama ng dalawang imperyo. Ang plano ng dalawang imperyo na paglusob na sabay-sabay sa lupaing sakop ng mga Muslim ay pumalpak sanhi ng pagkahapo ng pamahalaan ng Imperyong Sasanidong Persa (Persian) sa mga labanan sa pagitan ng dalawang imperyo ilang taon ang nakakaraan, at pangwakas ring natalo si Yazdegerd III sa labanan sa al-Qadisiyah tatlong buwan pagkatapos ng labanan. Inatras naman ni Abu Ubaidah, sa utos ng heneral ng lahat ng mga sundalong Muslim na lumulusob sa Palestina at Siriya na si Khalid ibn al-Walid, ang lahat ng mga sundalong Muslim at ilipat sila sa pagitan ng Ilog ng Yarmuk at kapatagan ng Jabiya malapit sa disyerto ng Arabiya, kung saan nangyari ang labanan, upang mabuting gamitin ang nasabing kapatagan para sa mga pagsalakay ng mga kabayuhang Muslim laban sa napakalaking hukbong Bisantino na may 300,000 kawal na tumutugis sa kanila at para mapaatras ang kanilang hukbo nang mabuti patungo muli sa disyerto ng Arabiya para magsipangkatang muli sa panahong matalo sila sa labanan.
Nakasuot ang hukbong lakad ng mga Arabeng Rashidun ng mga kalubkob na gawa sa bakal o bronse at mga baluting gawa sa kadena at kuwero, at armado sila ng mga mahahaba o pabalantok na tabak na isinasampay sa telang sinturon na kung tawagin ay baldric at mga kalasag na gawa sa kuwero; armado naman ng mga tabak o sibat na may habang lima at kalahating metrong haba ang kanilang kabayuan. Nakasuot naman ang mga hukbong lakad ng mga Bisantino Romano ng makakapal na baluti na gawa sa kadena o kuwero at armado ng kalasag na hugis pahaba, bilog, parisukat at rektanggulo at ng mga mahahabang sibat o tabak; ang kanilang kabayuan, na kung tawagin ay mga Cataphract, ay ang pinakamahusay at pinakamalakas sa panahong iyon, armado ng mahahabang sibat at tabak at nakasuot ng napakamakapal na baluti at kalubkob na gawa sa bakal o bronse. Hindi naman gaano mabaluti ang malaking bahagi ng hukbo na kasapi sa ekspedisyon. Mainit ang panahon sa lugar ng labanan; sanay lumaban ang mga Arabe sa gitna ng tag-init, isang lamang na wala ang mga Bisantino Romano sa labanan bagaman may mga kasaping silang Arabe na Kristiyano na sanay sa tag-init pero walang kasanayan sa labanan.
Tumagal ang labanan sa anim na araw. Nanaig ang kagitingang Muslim sa labanan, at nagawang tinalo ng mga Muslim ang mga nagdadamihang mga Bisantino Romano. Ang pagkatalo ng mga Romano ang tumapos sa kanilang pamumuno sa Siriya, at pagkatapos naman ay dito nagsimula ang pagkalat ng relihiyong Islam pagkatapos sa pagkamatay ni Muhammad. Dito rin nagsimula ang paghina ng Imperyo Bisantino Romano sa mahabang panahon at ang walang-humpay na pananalakay ng mga Muslim sa Asia Minor at mismo sa kabisera ng Konstantinopla, kung saan bumagsak mahigit walong daang taon matapos ang labanan sa kamay ng mga Turkong Muslim.
Aspekto
Ang aspekto ay maaaring tumukoy sa:
Mangangaral
Ang isang mangangaral ay isang tao na nagbibigay ng sermon o homiliya tungkol sa mga paksang relihiyoso sa isang pagtitipon ng mga tao. Hindi gaanong karaniwan ang katawagang ito sa mga mangangaral na nangangaral sa kalye, o iyong mga nagbibigay ng mensahe na hindi kinakailangang relihiyoso, subalit nangangaral ng mga elemento tulad ng moral o panlipunang pananaw ng mundo o pilosopiya.
Kasaysayan
Karaniwan ang mga mangangaral sa karamihan sa mga kalinangan. Maari silang mga ministeryong Kristiyano tuwing Linggo ng umaga, o Islamikong Imam. Pangkalahatang tinutukoy ang isang mangangaral na Muslim bilang isang dā‘ī, habang tinatawag na khatib ang isang nagbibigay ng sermon tuwing hapon ng Biyernes.
Naging mahalagang bahagi ang homiliya o sermon sa mga serbisyong Kristiyano, simula noong Maagang Kristiyanismo, at nanatiling prominente sa parehong Romano Katolisismo at Protestantismo. Nasasangkot minsan ang layko sa mga pagsambang tradisyon na ito, halimbawa dito ang mga mangangaral na lokal na Metodista, subalit sa pangkalahatan, naging tungkulin ng klero (mga pari o pastor) ang pangangaral. Opisyal na kilala ang Orden ng Dominikano bilang Ordo Praedicatorum (Latin na nangangahulugang Orden ng Mangangaral); sinanay ang prayle sa orden na ito upang pampublikong mangaral sa katutubong wika, at nilikha ito ni Santo Domingo upang pangaralan ang mga Cathar ng katimugang Pransya noong ikalabing-tatlong dantaon. Isang pa na mahalagang orden na nangangaral ang mga Franciscano; naglalakbay na mga mangangaral, kadalasang prayle, ay isang mahalagang katangian ng huling medyebal na Katolisismo.
Sa karamihan ng denominasyon, tumatagal lamang sa 40 minuto ang makabagong pangangaral, subalit may pagkakataon na tumagal sa higit sa isang oras, minsan dalawa o tatlong oras, ang pangangaral sa kasaysayan ng lahat ng denominasyon, at ginagamit ang kaparaanang retorika at teatro na medyo hindi na uso sa kasalukuyang mga simbahan.
Sa maraming mga simbahan sa Estados Unidos, magkasingkahulugan ang titulong "Preacher" o "Mangangaral" sa "pastor" o "ministro", at tinutukoy minsan ang ministro ng simbahan bilang "our/the preacher" (aming/ang mangangaral) o sa pamamagitan ng pangalan tulad ng "Preacher Smith". Bagaman, sa ilang simbahang Tsino, magkaiba ang mangangaral (Tsino: 傳道) mula sa pastor (Tsino: 牧師). Ang isang mangangaral sa simbahang Prostestante ay isa sa mga batang klero, subalit hindi sila opisyal na kinikilala bilang mga pastor hanggang mapatunayan nila ang kanilang kakayahan na pamunuan ang simbahan.
Emperador Kōkaku
Si Tomohito (兼仁) ang ika-119 na Emperador ng Hapon na umupo sa Trono ng Krisantemo. Siya ay nabuhay noong ika-23 ng Septyembre, 1771 at namatay noong ika-11 ng Disyembre 1840. Ang kanyang imina o personal na pangalan ay Morohito pero pinalitan niya ito ng Tomohito. Bago siya maluklok sa Trono kinilala siya bilang Prinsipe Sachi (Sachi no miya) at noong namatay siya ay tinatawag na Emperador Koukaku (Kōkaku).
Umupo siya sa Trono ng Krisantemo noong siya’y siyam na taong gulang pa lamang noong 1780 at bumaba siya sa trono pagkaraan ng 37 pitong taon noong 1817.
Ang ina ni Tomohito ay si Iwashiro Ōe at ang kanyang ama ay si Prinsipe Sukehito na galing sa linyang Kan’in-no-miya, ang isa sa mga apat na linya (pamilya) na kung saan nanggagaling ang mga Emperador ng Hapon. Karaniwang tinatawag itong Sanga o Bahay gaya ng Bahay ng Kan’in. Ang tatlo pang sanga o bahay ay ang Fushimi-no-miya, Katsura-no-miya, at Arisugawa-no-miya.
Noong bata pa si Tomohito, marami ang nag-akala na magiging isang pari ito sa Templo ng Shugoin dahil isa lamang siyang anak sa isang pinakabagong linya sa sangay ngpamilya ng Imperyo, ang Bahay ng Kan’in. Pero dahil walang supling si Emperador Go-Momozono at naghihingalo na ito, kaagad na inampon si Tomohito at ginawang tagapagmana ng trono kahit na hindi siya isang Prinsipe ng Imperyo (shinnou).
Kung susuriing maigi, ang presenteng Emperador ngayon sa Japan na si Akihito ay dito nanggaling kay Tomohito sa Bahay ng Kan’in (Kan’in-no-miya). Si Tomohito kung gayon ang nagpasimula ng linya ng mga Emperador na ngayon ay nakauupo at patuloy pang uupo sa Trono ng Krisantemo sa mga darating na panahon.
Si Tomohito ay isang palaaral at maraming talentong tao. Binuhay niya muli ang mga kapistahan sa Dambana ng Iwashimizu at Dambana ng Kamono. Pinaghirapan din niyang buhayin muli ang mga seremonya at mga nakaugalian sa Korte ng Imperyo. Binigyan ng Bakufu o iyong pamahalaan ng Sugun (Shogun) na may tunay na hawak ng kapangyarihan ng gubyerno, ang kanyang ama ng titulong Retiradong Emperador (Daijou Tennou).
Habang nasa trono si Tomohito, pinilit niyang ibalik ulit ang kapangyarihan sa kanyang Korte sa pagmumungkahi ng tulong sa Bakufu sa kalagitnaan ng Matinding Taggutom sa Panahon ng Tenmei (1782-1788) at sa pagtanggap nito ng mga impormasyon galing sa pag-uusap sa pagitan ng Rusya at Japan hinggil sa suliranin sa hilagang bahagi ng bansa.
Lalong nagpalala sa Taggutom sa Panahon ng Tenmei ang pagsabok noong taong 1783 ng Bundok Asama sa lumang lalawigan ng Shinano. Ang Bundok Asama sa ngayon ay nasa pagitan ng mga Prepekturang Gunma at Nagano.
Noong 1788 ay nagkaroon ng malaking sunog sa Miyako (kapitolyo ng Emperador) na umabot sa apat na araw na kung saan naabo ang Palasyo ng Imperyo.
Noong taong 1817, ipinaubaya ni Tomohito ang Trono ng Krisantemo sa kanyang anak na si Ayahito o mas kilala bilang Emperador Ninko. Sa loob ng dalawang daangtaon karaniwang ang mga Emperador na umuupo sa trono ay bata pang namamatay o di naman kaya ay nagpapaubaya na lang sa kanilang mga anak. Pero si Tomohito ang kauna-unahang monarko na umabot ang edad sa 40 na nakaupo pa sa trono. Huli itong nangyari sa panahon ni Emperador Oogimachi noong taong 1586.
Ang opisyal na asawa Tomohito si Emperatris Yoshiko, anak ng kanyaing tiyo at amaing si Emperador Go-Momozono. Naging mga opisyal niyang kalaguyo sina Yoriko Hamuro, Tadako Kajuuji, Masako Takano, Satoko Anekouji, Kazuko Higashibou, Teruko Tomikouji. Nagkaroon ng 17 anak si Tomohito sa mga babaeng ito. Pang-apat niyang anak si Ayahito na naging Emperador Ninko kay Tadako Kajuuji.
Namatay si Tomohito noong ika-11 ng Disyembre ng taong 1840 at inilibing siya sa Nochi no Tsukinowa no Misasagi sa Kyoto.
Panlabas na links
Kaurian:Mga Emperador ng Hapon