cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard Owen
Si Sir Richard Owen, FRS KCB (20 Hulyo 1804 – 18 Disyembre 1892) ay isang Ingles na biyologo, anatomong komparatibo, at paleontologo. Marahil, pinaka naaalala si Owen sa kasalukuyan dahil sa pag-imbento ng salitang Dinosauria (na may kahulugang "Kakila-kilabot na Reptilya" o "Nakakatakot na Malaking Reptilya") at dahil sa kaniyang tahasang pagsasalita laban sa teoriya ng ebolusyon ni Charles Darwin na nagaganap sa pamamagitan ng likas na pagpili. Sumang-ayon siya kay Darwin na ang ebolusyon ay naganap, subalit inisip niya na mas masalimuot ito kaysa sa nakabanghay sa akdang Origin ni Darwin. Ang pagharap ni Owen sa ebolusyon ay maaaring tanawin bilang umasam sa mga paksang nagkamit ng mas malaking pagpansin dahil sa kamakailang paglitaw ng ebolusyonaryong biyolohiyang pangkaunlaran. Noong 1881, siya ang nasa likod na lakas na nagpausad ng paglulunsad ng Museong Britaniko (Likas na Kasaysayan) na nasa Londres. Ipinangatwiran ni Bill Bryson na ang paggawa sa Museo ng Likas na Kasaysayan bilang isang institusyon na para sa lahat, binago ni Owen ang ating mga inaasahan sa kung ano ang layunin ng mga museo.
Wikang Laz
Ang wikang Laz (ლაზური ნენა, lazuri nena; ლაზური ენა, lazuri ena, o ჭანური ენა, ç̌anuri ena, kilala rin bilang chanuri ena) ay isang wikang Kartvelian na sinasalita ng mga Laz sa timog-silangang dagat ng Dagat Itim. Ito ay tinatayang 20,000 katutubong mananalita ng mga Laz sa Turkey, sa isang lupang strip na nagpapalawig ito mula sa Melayat hanggang sa Georgian border (offisyal na tinawag bilang Lazistan hanggang noong 1925), at 2,000 na mananalita sa Georgia.
Calapan
Ang Calapan ( pagbigkas: ka•la•pán) ay isang ika-3 na klaseng lungsod sa lalawigan ng Oriental Mindoro, Pilipinas. Ang Calapan ay may populasyon na 133,893 ayon sa senso noong 2015.
Ang Calapan ang isa sa dalawang lungsod sa MIMAROPA region, na ang isa ay ang Puerto Princesa sa Palawan. Tumatayong sentrong pang-administratibo ng rehiyon ang lungsod ng Calapan. Ito rin ang sentro ng kalakalan, industriya, transportasyon, komunikasyon, relihiyon at edukasyon sa buong lalawigan ng Oriental Mindoro.
Mga Barangay
Ang Lungsod ng Calapan ay nahahati sa 62 mga barangay, ang mga barangay na ito ay pinapangkat sa isang distritong pangkinatawan kung saan ang isang distrito ay kinakatawan sa Pambansang Kapulungan ng mga Kinatawan sa Pilipinas.
Emperador Shōmu
Mga sanggunian
Kaurian:Hapon Kaurian:Mga Emperador ng Hapon
Cyanobacteria
Ang Cyanobacteria ay isang pamilya sa Phylum Cyanophyta na kung saan ay binubuo ng mga Blue Green Bacteria at ilang bakterya na nagsasagawa ng potosintetikong paglabas ng pagkain.
Androcles
thumb|331x331px|Nakikita namin noon si Androcles na may leon na nakakabit sa isang manipis na tali, na lumilibot sa lungsod, isang panulat at wash pagguhit ni [[Baldassare Peruzzi, dekada 1530]] Si Androcles (Ἀνδροκλῆς, alternatibong binabaybay na Androclus sa Latin), ay ang pangunahing tauhan ng isang karaniwang kuwentong-pambayan tungkol sa isang lalaking nakikipagkaibigan sa isang leon.
Ang kuwento ay kasama sa sistema ng pag-uuri ng Aarne–Thompson bilang uri 156. Ang kuwento ay muling lumitaw noong Gitnang Kapanahunan bilang "The Shepherd and the Lion" at pagkatapos ay itinuring sa mga Pabula ni Esopo. Ito ay may bilang na 563 sa Talatuntunang Perry at maikukumpara sa Aesop's The Lion and the Mouse sa parehong pangkalahatang kalakaran nito at sa moral nitong kapalit na kalikasan ng awa.
Klasikong kuwento
Ang pinakaunang nakaligtas na salaysay ng episode ay matatagpuan sa 2nd century Attic Nights ni Aulus Gellius. Isinalaysay doon ng may-akda ang isang kuwentong ikinuwento ni Apion sa kanyang nawalang akda na Aegyptiaca /Αἰγυπτιακά (Mga Kababalaghan ng Ehipto), ang mga pangyayari na inaangkin ni Apion na personal niyang nasaksihan sa Roma. Sa bersyong ito, si Androclus (sa pamamagitan ng Latin na pagkakaiba-iba ng pangalan) ay isang tumakas na alipin ng isang dating Romanong konsul na nangangasiwa sa isang bahagi ng Aprika. Siya ay sumilong sa isang yungib, na lumalabas na yungib ng isang sugatang leon, kung saan ang paa niya ay nagtanggal ng isang malaking tinik. Bilang pasasalamat, ang leon ay naging maamo sa kanya at simula noon ay ibinabahagi niya ang kanyang huli sa alipin.
Pagkaraan ng tatlong taon, naghahangad si Androclus na bumalik sa sibilisasyon ngunit sa lalong madaling panahon ay nakulong bilang isang takas na alipin at ipinadala sa Roma. Doon siya ay hinatulan na lamunin ng mababangis na hayop sa Sirko Maximo sa presensiya ng isang emperador na pinangalanan sa account bilang Gaius Caesar, marahil ay Caligula. Ang pinakakahanga-hanga sa mga hayop ay ang parehong leon, na muling nagpapakita ng pagmamahal nito kay Androclus. Matapos siyang tanungin, pinatawad ng emperador ang alipin bilang pagkilala sa patotoong ito sa kapangyarihan ng pagkakaibigan, at siya ay naiwan sa pag-aari ng leon. Si Apion, na nagsabing naging manonood sa okasyong ito, ay binanggit na may kaugnayan:"Pagkatapos noon ay nakita namin si Androclus na may leon na nakakabit sa isang payat na tali, na lumilibot sa tabernae sa buong lungsod; Si Androclus ay binigyan ng pera, ang leon ay winisikan ng mga bulaklak, at lahat ng nakakasalubong sa kanila saanman ay bumulalas, 'Ito ang leon, kaibigan ng isang tao; ito ang tao, isang doktor ng leon'."Ang kuwento ay inulit makalipas ang isang siglo ni Claudius Aelianus sa kanyang akdang On the Nature of Animals.
Pokémon the Movie: Black—Victini and Reshiram at White—Victini and Zekrom
Ang Pokémon the Movie: Black—Victini and Reshiram at Pokémon the Movie: White—Victini and Zekrom, o mas kilala sa Hapon na Pocket Monsters Best Wishes! The Movie: Victini and the Black Hero (劇場版ポケットモンスター ベストウイッシュ ビクティニと黒き英雄) ay ang ika-labingapat na pelikula ng seryeng anime ng Pokémon. Nakaayos na ipalabas ito sa 16 Hulyo 2011 sa Hapon. Itinatampo ng pelikula si Victini ang panalong Pokémon, bilang ipinaita sa huling bahagi ng pelikula na Pokémon: Zoroark: Master of Illusions, kasama na rin ang Vast White/White Yang Pokémon na si Reshiram at ang Deep Black/Black Yin Pokémon na si Zekrom. Isang kasunod na pakita ng pelikula para rito ang itinutuon sina Zekrom at Victini. Para ipaalam ang pelikula, ang mga manlalaro ng Pokémon Black at White ay bibigyan ng isang Victini para mailagay sa kanilang mga laro, kakaoba mula sa iba na kung saan ang mga manlalaro ay makakakuha ng isang promosyonal na bagay pagatapos mailabas ang laro. Ang pangkat ng produksiyon ay binisita ang lokasyon ng departamentong Alpes-Maritimes ng Timog Pransiya, kasama ang Nice, Gourdon,, at Tourrettes-sur-Loup, bilang mga inspirasyon sa gaganapan ng pelikula.
Sa unang pagkakataon ng kasaysayan ng serye, meron dalawang magkaibang bersyon ang inilabas. White—Victini and Zekrom na itinatampok ang panalong Pokémon na si Victini at Deep Black Pokémon na si Zekrom habang sa Black—Victini and Reshiram naman ay itinatampok si Victini at Vast White Pokémon na si Reshiram.
Abril 16
Ang Abril 16 ay ang ika-106 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-107 kung leap year), at mayroon pang 262 na araw ang natitira.
Corrido, Lombardy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Corrido (Comasco: Còrid [ˈkɔrit] o Coret [ˈkɔret]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 60 km sa hilaga ng Milan at mga 25 km hilaga ng Como. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong populasyon na 762 at isang lugar na 6.3 km².
May hangganan ang Corrido sa mga sumusunod na munisipalidad: Carlazzo, Porlezza, at Val Rezzo.
Ekonomiya
Sa nakalipas na mga siglo, ang Corrido ay isang mahalagang teritoryong pang-agrikultura: ang pagtatanim ng prutas at pagtatanim ng ubas ay laganap sa mga lugar sa ibaba ng lambak (mayroong isang malinaw at magaan na alak, na tinatawag na "el ciarel") at mga prutas na lumalaki, habang ang ekonomiya ng mga lugar ay higit pa sa itaas ng agos ito ay nakabatay sa pagtatanim ng mais at porahe, paggawa ng troso, at paglilinang sa mga pastulan.
Simula sa ikalawang kalahati ng ikadalawampu siglo, nangyaring ang commuting phenomenon ng mga manggagawang nagtatrabaho sa industriya ng konstruksiyon, ngunit higit pa ang pagtawid sa hangganan patungong Suwisa, kaya isang maliit na bahagi lamang ng populasyon ang nananatiling nagtatrabaho sa pangunahing sektor (karamihan sa pag-aanak ng baka).
Hugnayan ng Batasang Pambansa
Ang hugnayan ng Batasang Pambansa (Batasang Pambansa complex) ay kasalukuyang nagsisilbi bilang punong himpilan ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas. Nakaluklok ito sa Daang Batasan sa Batasan Hills, Lungsod Quezon.
Unang nagsilbi ang hugnayan bilang punong himpilan ng Batasang Pambansa, ang dating tagapagbatas ng Pilipinas na itinatag bilang pansamantalang asamblea noong 1978 at bilang opisyal na katawan ng pamahalaan noong 1984. Ayon sa Saligang Batas ng 1973, hinahalili ng unikameral na Batasang Pambansa ang bikameral na Kongreso, na itinatag sa ilalim ng Saligang Batas ng 1935 na ipinasa noong panahon ng Komonwelt ng Pilipinas. Noong ibinalik ang bikameral na Kongreso noong 1987, inilaan ang hugnayan upang magsilbi bilang punong himpilan ng Kapulungan ng mga Kinatawan.
Karaniwang tinutukoy ang Pangunahing Gusali ng hugnayan, kung saan nakapuwesto ang pangunahing bulwagan ng Kapulungan ng mga Kinatawan para sa kanilang mga sesyon, bilang "Batasang Pambansa".
Ang Lobo at ang Pitong Batang Kambing
Ang "Lobo at ang Pitong Batang Kambing" (Der Wolf und die sieben jungen Geißlein) ay isang kuwentong bibit na kinolekta ng Brothers Grimm at inilathala sa Grimm's Fairy Tales (KHM 5). Ito ay Aarne-Thompson tipo 123.
Ang kuwento ay may halatang pagkakahawig sa "The Three Little Pigs" at iba pang uri ng 124 na kuwentong-pambayan. Ang pagliligtas sa mga bata mula sa tiyan ng lobo at ang kaniyang parusa sa pamamagitan ng pagpuno sa kaniya ng mga bato ay maihahambing din sa pagliligtas at paghihiganti ng Little Red Cap laban sa lobo (Aarne-Thompson tipo 333).
Buod
Iniwan ng inang kambing ang kaniyang pitong anak sa bahay habang nakikipagsapalaran siya sa kagubatan upang maghanap ng makakain. Bago siya umalis, binalaan niya ang kaniyang mga anak tungkol sa Malaking Masamang Lobo na susubukan na pumuslit sa bahay at lalamunin sila. Ang lobo ay magpapanggap na kanilang ina at kukumbinsihin ang mga bata na buksan ang pinto. Makikilala ng maliliit na bata ang kanilang tunay na ina sa pamamagitan ng kaniyang mapuputing paa at matamis na boses.
Umalis ang inang kambing at nananatili sa bahay ang pitong anak. Hindi nagtagal, narinig nila ang isang boses sa pintuan na nagsasabing "Papasukin mo ako mga anak, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa inyo." Ito ay ang lobo, na ang masungit na boses ay nagtataksil sa kaniya at hindi siya pinapasok ng mga bata. Ang lobo ay pumunta sa isang palengke, tindahan, o parmasya at nagnakaw ng pulot, gamot o tisa, upang mapahina ang kaniyang boses Pagkaraan ng ilang sandali, narinig ng mga bata ang isa pang boses sa pintuan: "Papasukin mo ako mga bata, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa iyo." Sa pagkakataong ito ay mataas at matamis ang boses tulad ng sa kanilang ina. Papasukin na siya ng mga ito nang tumingin ang bunsong bata sa ilalim ng siwang ng pinto at napansin ang malaki at itim na paa ng lobo. Tumanggi silang buksan ang pinto, at muling umalis ang lobo.
Ang lobo ay pumunta sa panaderya o gilingan at nagnakaw ng ilang harina, pinahiran ito sa kaniyang amerikana, pinaputi ang kaniyang itim na paa. Bumalik siya sa bahay ng mga bata, at sinabing "Papasukin mo ako mga anak, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa inyo." Nakikita ng mga bata ang kaniyang mapuputing paa at naririnig ang kaniyang matamis na boses, kaya binuksan nila ang pinto. Tumalon ang lobo sa bahay at nilamon ang anim sa mga bata. Ang bunsong anak ay nagtatago mula sa lobo sa grandfather clock at hindi nakakain.
Pagkaraan ng araw na iyon, ang inang kambing ay umuwi mula sa kagubatan. Nataranta siya nang makitang bukas ang pinto at nawawala ang lahat maliban sa isa sa kaniyang mga anak. Tumingin siya sa paligid at nakita niya ang lobo, mahimbing na natutulog sa ilalim ng puno. Napakarami niyang nakain, hindi siya makagalaw. Tinawag ng inang kambing ang kaniyang bunsong anak upang mabilis na kunin ang isang gunting, karayom, at ilang sinulid. Binuksan niya ang tiyan ng lobo at ang anim na bata ay lumabas nang mahimalang hindi nasaktan. Pinupuno nila ng mga bato ang tiyan ng lobo, at muli itong tinatahi ng ina. Kapag nagising ang lobo, uhaw na uhaw siya. Pumunta siya sa ilog upang uminom, ngunit sa sobrang bigat ay nahulog siya at nalunod sa bigat ng mga bato. Ang lahat ng mga bata ay nakadarama ng kaligayahan na mahanap ang kanilang sarili na ligtas. Ang pamilya ay nabubuhay nang maligaya magpakailanman.
Kongklabe
Ang isang kasaysayan ng panghihimasok, pakikialam, paghadlang, at pagpigil sa pagpili ng papa at ang kinalabasang mahabang kawalan o pagkakabakante ng puwesto sa pagitan ng mga papa, na humantong sa paghintong sandali magmula 1268 hanggang 1271 (interregnum o "pagitan ng mga pamumuno" ), ang nag-udyok kay Papa Gregorio X na iatas noong panahon ng Ikalawang Konsilyo ng Lyons noong 1274 na ang mga elektor o tagapaghalal na kardinal ay dapat na maikandado o nakapinid na nakahiwalay o nakatago na cum clave (Latin para "may isang susi" at hindi pinapahintulutang lumisan hanggang sa ang isang bagong Obispo ng Roma ay nahalal na. Ang mga konklabe sa ngayon ay isinasagawa sa Kapilyang Sistina ng Palasyong Apostoliko.
Magmula pa noong Panahong Apostoliko, ang Obispo ng Roma, katulad ng iba pang mga obispo, ay pinaipili sa pamamagitan ng pagkakasundo-sundo ng mga klerigo at karaniwang mga tao ng diyosesis. Ang katawan ng mga manghahalal ay mas tiyak na nabigyan ng kahulugan nang, noong 1059, ang Kolehiyo ng mga Kardinal ay naitalaga bilang ang tanging nag-iisang katawan ng mga elektor. Magmula noon ang iba pang mga detalye ng proseso ay umunlad. Noong 1970, hinanggahan o nilimitahan ni Papa Pablo VI ang mga manghahalal sa mga kardinal na hindi lalampas sa 80 mga taon ang gulang. Ang pangkasulukuyang mga hakbang (mula noong 2013) ay inilunsad ni Papa Juan Pablo II sa kaniyang konstitusyong apostoliko na Universi Dominici Gregis ayon sa mga pagsususog sa pamamagitan ng mga motu proprio ni Papa Benedicto XVI na may petsang 11 Hunyo 2007 at 25 Pebrero 2013. 2/3 na boto ng supermayorya ang kailangan upang mahalal ang bagong papa, na nangangailangan din ng pagtanggap mula sa taong nahalal.
Hanggang Saan
Ang Hanggang Saan ay isang teleserye ng ABS-CBN sa Pilipinas na ipinalabas mula 27 Nobyembre 2017 hanggang 27 Abril 2018.
Ika-5 Utos (palabas sa telebisyon)
Ang Ika-5 Utos ay isang palabas na drama sa telebisyon sa Pilipinas ng GMA Network na pinagbibidahan nina Jean Garcia, Valerie Concepcion at Gelli de Belen. Nag-umpisa ito noong 10 Setyembre 2018 sa GMA Afternoon Prime na pumalit sa Contessa.
Talaan ng mga lungsod sa Laos
thumb|350px|A map of Laos Ito ay isang talaan ng mga lungsod sa Laos, isang bansa sa timog-silangang bahagi ng Asya.
Mga lungsod
thumb|[[Vientiane]] thumb|[[Pakse]] thumb|[[Savannakhet]] thumb|[[Luang Prabang]] thumb|[[Thakhek]] thumb|[[Attapeu]] thumb|[[Phongsali]]
Rizalina Ilagan
Si Rizalina "Lina" P. Ilagan (ipinanganak noong Hunyo 19, 1954—nawala noong Hulyo 31, 1977) ay isang aktibista laban sa batas militar na kabilang sa isang network ng mga organisasyong pangkomunidad sa rehiyon ng Timog Katagalugan sa Pilipinas.
Siya ay dinukot ng mga ahenteng panseguridad ng estado at nawala noong Hulyo 31, 1977, sa Makati Medical Center sa Kalakhang Maynila, kasama ang siyam na iba pang aktibista sa pinaniniwalaang nag-iisang pinakamalaking kaso ng 'di-sinasadyang pagkawala noong batas militar ni Ferdinand Marcos sa Pilipinas.
Ang pangalan ni Ilagan ay nakaukit sa Dingding ng Alaala sa Bantayog ng mga Bayani, na nagpaparangal sa mga martir at bayani ng batas militar. Isa siya sa mga bayaning pinarangalan sa Unibersidad ng Pilipinas Los Baños sa 'Hagdan ng Malayang Kamalayan' pang-alaalang bantayog nito.
Talambuhay
Bilang isang mag-aaral, laging nangunguna si Ilagan sa kaniyang klase. Nagdirekta siya ng mga dula sa hayskul (at nanalo ng pinakamahusay na direktor) at nagsulat para sa lathalain ng paaralan. Dumalo rin siya sa mga kumperensiya na isinagawa ng mga organisasyon ng kabataan, tulad ng Future Farmers of the Philippines. Naging aktibista siya at sumali sa lokal na balangay ng militanteng grupo ng kabataang Kabataang Makabayan (KM) sa kaniyang ikaapat na taon sa hayskul.
Umalis siya sa unibersidad nang ideklara ang batas militar noong 1972 at nagtrabaho nang buong-panahong pag-oorganisa ng mga komunidad sa lihim na paglaban sa diktadura. Nagtrabaho rin siya bilang isang kawani para sa isang underground na lathalain sa Timog Katagalugan. Sa panahong ito nagsimulang tugisin siya at ang iba pang mga aktibistang nagtatrabaho sa Timog Katagalugan ng mga tauhan ng paniktik ng militar.
Noong Hulyo 31, 1977, si Ilagan at ang kaniyang dalawang kasama, sina Jessica Sales at Cristina Catalla, ay dinukot habang papunta sa isang pulong sa Makati Medical Center. Makakaharap nila ang mga kapuwa organisador ng komundad na sina Gerardo "Gerry" Faustino, Modesto Sison, Ramon Jasul, Emmanuel Salvacruz, Salvador Panganiban, Virgilio Silva, at Erwin de la Torre, na pawang mga dinukot din. Ang bangkay ni Sison ay natagpuan sa Lungsod Lucena, Lalawigan ng Quezon. Natagpuan ang mga bangkay nina Silva at Panganiban sa isang bangin sa Lungsod Tagaytay, Cavite. Si Ilagan at ang iba ay hindi na natagpuan.
Kinilala si Ilagan bilang isang martir at bayani ng batas militar at ang kaniyang pangalan ay nakaukit Pader ng Alaala sa Bantayog ng mga Bayani. Ang arts festival na Pista Rizalina ng Sentrong Pangkultura ng Pilipinas ay ipinangalanan sa kaniyang karangalan.
Punong Ministro ng Ukranya
Ang Punong Ministro ng Ukranya (Прем'єр-міністр України, Prem'ier-ministr Ukrayiny) ang pinuno ng pamahalaan ng Ukraine na nangunguna sa Kapulungan ng mga Ministro ng Ukraine, na siyang pinakamataas na lupon ng sangay na ehekutibo ng Pamahalaan ng Ukraine.
Habang nanunungkula, ligtas sa anumang prosekusyon at mga legal na pagsasakdal ang Punong Ministro. Ang tanggapan ng Punong Ministro ay nasa gusali ng kapulungan ng mga Ministro sa gitnang Kiev. Ang sweldo ng Punong Ministro kada taon ay 202,776 UAH (US$26,770).
Simula noong pagiging malaya mula sa Unyong Sobyet noong 1991, Nagkaroon na ng 13 Punong Ministro (18 kasama ang mga gumanap na PM). Si Denys Shmyhal ang kasalukuyang punong ministro ng Ukranya matapos bumitiw sa puwesto si Oleksiy Honcharuk noong 2020.
Mga kawing panlabas
* Kaurian:Pamahalaan ng Ukraine Kaurian:Politika ng Ukraine
Nevada
Ang Nevada ay isang estado na matatagpuan sa kanlurang bahagi ng Estados Unidos, na kilala dahil sa pagiging legal ng sugal at prostitusyon (sa ilang mga bansa). Ito rin ay mayroong pinakamahigpit na batas laban sa droga sa kabuuan ng bansa. ang kasibera nito ay Lungsod ng Carson.
San Carlo Canavese
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ang San Carlo Canavese ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 20 km hilagang-kanluran ng Turin.
Ang San Carlo Canavese ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Rocca Canavese, Vauda Canavese, Nole, Front, San Francesco al Campo, Cirié, at San Maurizio Canavese.
Kasaysayan
Ang unang tiyak na balita ng teritoryo ng San Carlo, pagkatapos ay bahagi ng Ciriè, ay nagsimula noong ika-11 siglo, nang itayo ang mga unang bahay at kuta sa pagitan ng mga sapa ng Vauda at ng Banna. Sa panahong ito, nananatili ang simbahan ng Santa Maria di Spinerano at La Piè di Liramo (lokal na tinatawag na "ël castlar"), isang maliit na nakukutaang nayon na may isang nakadikit na plebong simbahan na dokumentado noong taong 1004.
Raha Tupas
Si Raha Tupas (Ingles: Rajah Tupas) (ipinanganak noong Disyembre (?) 1497 - namatay noong 15 ?? ) ang huling Raha ng Cebu. Siya ang anak ni Sri Parang at pamangkin ni Rajah Humabon. Siya ay binautismuhan sa Romano Katolisismo noong Marso 21,1568 sa edad na 70. Siya ay namuno sa Cebu hanggang sa matalo siya ng mga sundalo ni Miguel López de Legazpi noong Abril 27, 1565. Noong Hunyo 4, 1565, sina Tupas at Legaspi ay lumagda sa Kasunduan sa Cebu na nagbibigay sa Espanya ng soberanya sa Cebu.
Francine Prieto
Talambuhay
Ipinanganak si Francine Prieto noong Setyembre 17, 1980. Taga-Norway ang kanyang ama at Pilipina ang kanyang ina. Nang naghiwalay ang kanyang mga magulang, ikinasal muli ang kanyang ina sa isang Pilipino. Isa si Francine sa limang anak ng kanyang ina.
Noong sampung taong gulang si Prieto, gumanap siya sa dramang pantelebisyon sa ABC 5 na pinamagatang Criselda. Sumali si Prieto noong 2003 sa Bb. Pilipinas at bagama't hindi siya nagwagi, nadiskure naman siya ng tagapangasiwa ng mga artista na si Ces Evangelista.
Di kalaunan ay naging artista si Francine Prieto sa pangangasiwa ng Seiko Films. Ngunit tinaggihan ng puno ng Seiko Films na si Robbie Tan ang pangalang "Falcon" dahil kahawig nito ang pangalan na "Falcon: Agent X-44", isang tauhan sa pelikula na ginampanan ng aktor na si Tony Ferrer. Inimungkahi ni Robbie Tan ang pangalang "Francine Da Silva" nguni't kahawig ito sa pangalan ng aktor na si Dennis Da Silva na nasangkot sa mga iskandalo noon. Napagpasiyahan nila ang panagalang "Francine Prieto".
Noong 2003 ay nagsimulang mag-modelo si Prieto para sa babasahing FHM. Noong taong rin iyon siya gumanap sa pelikulang Liberated. Sinundan ito ng Liberated 2 at binansagan si Francine Prieto na "Sensuality Queen".
Gumanap din si Francine Prieto sa telebisyon sa telefantasyang Etheria bilang "Avria" at sa komedyang Bahay mo ba 'to bilang "Jingle".
Louis IX ng Pransiya
Si Louis IX (25 Abril 1214 – 25 Agosto 1270), karaniwang tinatawag na Saint Louis [ wikang Ingles ] o San Luis, ay isang Hari ng Pransiya mula 1226 hanggang kaniyang kamatayan noong 1270. Siya rin ang Konde ng Artois (bilang Louis II) mula 1226 hanggang 1237. Isinilang sa Poissy, malapit sa Paris, kasapi siya ng Kabahayan ng Capet at anak na lalaki ni Haring Louis VIII at Blanche ng Castile. Siya lamang ang nag-iisang kanonisadong Hari ng Pransiya at dahil dito maraming mga pook na ipinangalan para sa kaniya, natatangi na ang St. Louis, Missouri sa Estados Unidos. Siya ang nagtatag ng Parlement ng Paris (Parlamento ng Paris).
Talambuhay
Bilang anak ni Haring Louis VIII, siya ang pumalit sa luklukan ng kaharian noong 1226, kapiling ang kaniyang inang si Blanche ng Castile bilang rehiyente noong kaniyang kabataan. Hinigpitan niya ang kapangyarihan o kontrol sa mga sistemang piyudal, pagbubuwis at mga panuntunan sa korte. Ipinatatag niya ang Sainte-Chapelle sa Paris, ginawa mula 1245 hanggang 1248 para idambana ang Korona ng mga Tinik (nasa isang relikwaryo sa Katredal ng Notre-Dame, sa Paris sa kasalukuyan) na nakamit mula kay Emperador Baldwin ng Constantinople. Bilang krusadero sa Ehipto at Syria mula 1248 hanggang 1254, namatay siya dahil sa epidemya ng plaga (plague) sa Tunis, Hilagang Aprika. Dumaan siya sa proseso ng kanonisasyon noong 1297.
Ikalawang munisipalidad ng Napoles
Ang Ikalawang Munisipalidad (Sa Italyano: Seconda Municipalità o Municipalità 2) ay isa sa sampung boro kung saan nahahati ang Italyanong lungsod ng Napoles. Ito ang pinakamaliit na munisipalidad sa bawat rabaw.
Heograpiya
Ang munisipalidad ay matatagpuan sa gitna ng lungsod. Sa teritoryo nito ay matatagpuan ang daungan at ang sentral na estasyon ng tren.
Kasama sa teritoryo nito ang mga sona ng Quartieri Spagnoli, Borgo Orefici, at Forcella.
Pagkakahating pampangasiwaan
Ang Ikalawang Munisipalidad ay nahahati sa 6 na kuwarta:
Cremia
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Cremia (Lombardo: Crèmie [ˈkrɛmje]) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Como sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km sa hilaga ng Milan at mga 35 km hilagang-silangan ng Como, sa kanlurang baybayin ng Lawa Como.
Ang Cremia ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Dervio, Garzeno, Pianello del Lario, Plesio, at San Siro.
Pinagmulan ng pangalan
Ang pinagmulan ng pangalan ng Cremia ay hindi tiyak at sinauna: ang mga unang pagpapatunay ng toponimo ay petsa mula sa ika-13 siglo, ngunit ang pinagmulan nito ay hindi malinaw. Ipinapalagay na ito ay nagmula sa alinman sa isa sa mga batis sa lugar, na tinatawag na Cremia noong panahong iyon, o na ito ay nauugnay sa Latin na Cremium, iyon ay, ang pino at tuyong kahoy na ginamit upang magsindi ng apoy.
San Colombano Belmonte
Ang San Colombano Belmonte ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cuorgnè, Canischio, at Prascorsano.
Pisikal na heograpiya
Ang teritoryo nito ay nasa mga dalisdis ng Rocche di San Martino m. 1451 na umaabot hanggang sa sahig ng lambak na pinaliguan ng sapa ng Gallenca sa taas na m. humigit-kumulang 500. Ang tinatahanang nukleong Villa, sa taas na 549 metro sa ibabaw ng dagat municipal at luklukan ng parokya, ito ay matatagpuan malapit sa daang panlalawigan na papunta sa Canischio, habang medyo sa itaas ng agos ay nakatayo ang nayon ng Cresto, isang magandang pagkakahanay ng bahagyang lumang mga bahay-kanayunan.
Sa bunganga ng lambak ay makikita natin ang Buasca, isang maliit na nayon na tinawid ng batis ng parehong pangalan, na tumatakbo sa mga hangganan ng teritoryo na may Cuorgnè; sa halip ang nayon ng Sale, na dating independiyenteng munisipalidad, ay nasa hangganan mismo ng Canischio.
Ang lugar ng bundok ng teritoryo ay mayaman sa kakahuyan at pastulan at napakaraming nagpapahiram sa mga kagiliw-giliw na eskursiyon.
Emperatris Kōken
Si Emperatris Kōken (孝謙天皇), kilala rin bilang Emperatris Shōtoku (称徳天皇) ay ang ika-46 at ang ika-48 na maharlikang pinuno ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Felidae
Ang Felidae ang pamilya ng mga pusa. Ang isang kasapi ng pamilyang ito ay tinatawag na isang felid. Ang pinakapamilyar na felid ang domestikadong pusa(house cat) na unang naugnay sa mga tao mga 10,000 taon ang nakalipas. Ang pamilyang ito ay kinabibilangan rin ng ibang lahat na mga pusang ligaw kabilang ang mga malalaking pusa. Ang mga umiiral na felid ay nabibilang sa isa sa dalawang mga subpamilya: Pantherinae (na kinabibilangan ng mga tigre, leon, jaguar at leopardo) at ang Felinae(na kinabibilangan ng cougar, mga lynx, ocelot at ang domestikong pusa). Ang mga unang felid ay lumitaw sa panahong Oligoseno mga 25 milyong taon ang nakalilipas. Sa mga panahong prehistoriko, may ikatlong subpamilya na tinatawag na Machairodontinae na kinabibilangan ng mga "pusang may ngiping saber" gaya ng mahusay na kilalang Smilodon. Mayroon ding ibang mga superpisyal na tulad ng pusang mga mamalya gaya ng marsupial sabertooth na Thylacosmilus o ang Nimravidae na hindi kabilang sa pamilyang Felidae sa kabila ng pagiging magkamukha. Ang mga felid ay mga pinakastriktong karnibora ng 13 panlupaing mga pamilya sa order na Carnivora bagaman ang tatlong mga pamilya ng pangdagat na mga mamalya na binubuo ng superpamilyang Pinnipedia ay kasing karniboroso ng mga felid.
Ebolusyon
Mayroong 41 na alam na espesye ng felid sa daigdig ngayon. Ang lahat ng ito ay nagmula sa parehong ninuno. Ang taxon na ito ay nagmula sa Asya at kumalat sa mga kontinente sa pamamagitan ng pagtawid sa mga lupaing tulay. Gaya ng iniulat sa hornal na Science, ang pagsubok ng mitokondriyal na DNA at nukleyar na DNA nina Warren Johnson at Stephen O'Brien ng U.S. National Cancer Institute ay nagpapakita na ang mga sinaunang(ancient) pusa ay nag-ebolb sa walong mga pangunahing lipi na nag-diberhente sa kurso ng hindi bababa sa 10 mga migrasyon( sa parehong mga direksiyon) mula sa kontinente hanggang kontinente sa pamamagitan ng lupaing tulay na Bering at Isthmus ng Panama na ang henus na Panthera ang pinakamatanda at ang henus na Felis ang pinakabata. Tinantiya nila na ang 60 porsiyento ng mga modernong espesye ng mga pusa ay umunlad sa huling mga milyong taon. Ang karamihan ng mga felid ay may isang bilang ng haploid na 18 o 19. Ang mga pusa ng Bagong Daigdig(ang mga nasa Sentral at Timog Amerika) ay may bilang ng haploid na 18 na posibleng sanhi ng kombinasyon ng dalawang mga mas maliit na kromosoma sa isang mas malaking kromosoma. Bago ng pagkakatuklas na ito, malaking hindi nagawa ng mga biologo na itayo ang isang puno ng pamilya ng mga pusa mula sa fossil rekord dahil ang mga fossil ng iba't ibang mga espesye ng pusa ay lahat labis na magkakamukha na pangunahing lamang magkakaiba sa sukat. Batay sa analisis ng DNA, ang mga pinakamalapit na kamag-anak ng mga felid ang mga asyatikong linsang. Ang karamihan ng mga espesye ng felid ay nagsasalo ng isang anomalyang henetiko na pumipigil sa mga itong makalasa ng pagiging matamis.
Yeşil Sol Parti
Ang Yeşil Sol Parti (Green Left Party) o YSP ay isang partidong pampulitika sa Turkey na itinatag noong Nobyembre 25, 2012. Ang kanyang simbolo ay binubuo ng isang puno na ang puno ng violet ay bumubuo ng isang anyo ng tao, ang korona na binubuo ng solong, berdeng dahon at ang dilaw na araw na bumubuo sa ulo ng anyong tao sa gitna ng korona. Ang mga co-president nito ay sina Çiğdem Kılıçgün Uçar at İbrahim Akın.
Kwento
Ang YSP, na dating tinatawag na Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi (Green and Left Future Party), ay nabuo noong Nobyembre 25, 2012 sa pamamagitan ng pagsasama ng Eşitlik ve Demokrasi Partisi (Party for Equality and Democracy) at ng Yeşiller Partisi (Green Party). Tinutukoy nito ang sarili bilang isang berdeng partido na may mga ideyang makakaliwang liberal.
Noong 2014, sinuportahan ng partido si Selahattin Demirtaş bilang kandidato sa pagkapangulo sa halalan sa pagkapangulo ng Turkey noong 2014. Sinuportahan din nila ang HDP sa parlyamentaryong halalan noong Hunyo 2015.
Sa Second Ordinary Party Congress noong Abril 2, 2016, pinalitan ng partido ang pangalan nito sa Yeşil Sol Partisi (YSP). Ang logo ng partido ngayon ay maaaring masubaybayan pabalik sa desisyon na ginawa sa ikalawang Extraordinary Congress noong Oktubre 16, 2022. Kalaunan ay iminungkahi ni Selahattin Demirtaş na kung ipagbawal ang HDP, tatakbo ang lahat ng kandidato sa pangkat ng HDP sa ngalan ng YSP sa pangkalahatang halalan sa 2023.
Sa desisyon ng Marso 24, 2023, ang HDP, ang Emekçi Hareket Partisi (Workers' Movement Party) at ang Toplumsal Özgürlük Partisi (Social Freedom Party) ay nagpasya na magkaisa sa mga listahan ng YSP para sa presidential at parliamentary elections. Ito ay upang palakasin ang alyansa ng Millet İttifakı (Alliance of the Nation) ng pinuno ng oposisyon na si Kemal Kilicdaroglu. Ang YSP samakatuwid ay itinuturing bilang isang pangunahing partido para sa 2023 presidential elections.
Jose Palma
Si Jose Palma ay isang makata at sundalong Pilipino. Siya ay naging tanyag sa pagsulat niya ng Filipinas, na naging titik ng pambansang awit ng Pilipinas.
Siya ay isinilang sa Tondo, Maynila noong 6 Hunyo, 1876. Siya ay kapatid ni Rafael Palma na naging pangulo ng Unibersidad ng Pilipinas. Ang kanilang mga magulang ay sina Hermogenes Palma at Hilaria Velasquez. Nakatagpo ni Jose Palma noong nag-aaral siya sa Ateneo Municipal de Manila, si Gregorio del Pilar na naging pinakabatang heneral ng mga hukbong manghihimagsik. Kahit bata pa sa Ateneo Municipal, si Jose Palma ay kumatha ng mga lirikong tula at pinahanga ang marami sa pamamagitan ng pagpapalimbag ng isang aklat ng mga tula noong siya’y labimpitong taong gulang pa lamang. Ayon sa kanyang kapatid na si Dr. Rafael Palma, si Jose ay tahimik at mahiyain subalit emosyonal at romantiko.
Ang kanyang pag-aaral ay naantala nang maganap ang Unang Sigaw sa Balintawak noong Agosto, 1896. Dahil sa pag-ibig sa bayan ay sumama siya sa pangkat ni Koronel Rosendo Limon at nakipaglaban sa ilalim ni Heneral Servillano Aquino.
Noong ikalawang bahagi ng labanan sa pakikipaglaban sa mga Amerikano para makamit ang kalayaan ay nakasama siya sa editorial staff ng noo'y popular na pahayagang La Independencia. Dito niya napatunayan na higit siyang isang manunulat kaysa isang kawal.
Sumama sa himagsikan noong ito’y maging laban sa mga Amerikano. Nguni’t kahit taglay niya ang damdamin at sigla ng paghihimagsik, ang mahina niyang katawan ay hindi mailaban sa higpit at hirap ng buhay sundalo, kaya’t ginugol niya ang kaniyang panahon sa panlilimbag sa mga kawal na manghihimagsik sa pamamagitan ng kaniyang mga kuniman.
Nakilala siya sa kanyang tulang Filipinas na siyang pinaghanguan ng mga titik na inilapat sa tugtuging nilikha ni Julian Felipe bilang tugon sa kahilingan ni Heneral Emilio Aguinaldo kay Julian Felipe na gumawa si Felipe ng isang tugtuging martsa. Ang ambag niya sa panitikang Pilipino, ang mga titik ng Pambansang Awit ng Pilipinas, sa Kastila. Sinusulat niya ang mga titik na ito habang ang pulutong ng kawal na kinabibilangan niya ay nakahimpil sa Bautista, Pangasinan. Ang Filipinas na sinulat ni Palma noong buwan ng Agosto, 1899, ay nalimbag sa unang pagkakataon sa pahayagang La Independencia noong Setyembre, 1899. Ang mga letra ni Palma ay bihira nang awitin ngayon sapagka’t ang salin sa Ingles at Tagalog ang siyang lalong gamitin. Ang isa sa mga pinaka-madamdaming tula ni Jose Palma ay ang tulang De Mi Jardin (Mula sa Aking Hardin).
Ang iba pang mga tulang makabayan ni Palma na nasulat ay Rizal en la Capilla, Al Album Muerto, Filipinas Por Rizal Al Martir Filipino at La Ultima Vision.
Nagsasariling Unibersidad ng Santo Domingo
Ang Universidad Autónoma de Santo Domingo (UASD) o Nagsasariling Unibersidad ng Santo Domingo (Ingles: Autonomous University of Santo Domingo) ay isang pampublikong unibersidad sa Republikang Dominikano na may pangunahing kampus sa Ciudad Universitaria ng Santo Domingo at may mga rehiyonal na kampus sa maraming mga lungsod ng Republika. Ito ay itinatag nina Jose Gabriel Garcia at Emiliano Tejera sa 1866 bilang Professional Institute, na kapalit ng dating Universidad de Santo Tomás de Aquino, ang unang unibersidad ng Kanlurang Hemispero (Amerika), na di-opisyal na itinatag ng isang Papal bull noong 1538, naging opisyal sa isang maharlikang atas noong 1558, at isinarado noong 1822. Ito ay pinalitan ng pangalan bilang Unibersidad ng Santo Domingo noong 1914.
Jose Palma
Ang kanyang talambuhay na sinulat niya sa anyo ng tula ay may pamagat na Iluciones Marcitas (1893). Sa tulang ito ay idinaing niya nang paulit-ulit ang matindi niyang pagdaramdam sa kaisa-isang babaing kanyang minahal na si Florentina Arellano.
Nagsasariling Unibersidad ng Santo Domingo
Sa istruktura, sinusundan ng paaralan ang modelo ng Unibersidad ng Alcalá de Henares. Ang unibersidad ay inorganisa sa apat na mga paaralan: Medisina, Batas, Teolohiya, at Sining. Ngayon, ang Unibersidad ay pinalawak na sa walong paaralan: Humanidades, Sining, Batas at Agham Pampulitika, Agham Pangkalusugan, Ekonomiks at Agham Panlipunan, Agham, Enhinyeriya at Arkitektura, at Agham Pang-agrikultura. right|thumb|310x310px|Ang Aklatang Pedro Mir
Jose Palma
Ang mga kundiman ni Jose Palma ay punung-puno ng damdamin ng pag-ibig. Pagkatapos ng Digmaang Pilipino-Amerikano noong 1902 ay nagpatuloy siya sa pagsusulat. Ito ang naging hanapbuhay niya. Nagkaroon siya ng pitak na Vida Manileija sa pahayagang El Renacimiento. Sumulat din siya ng mga tula at artikulo sa mga pahayagang El Comercio, La Moda Filipina, La Patria, La Union, at Revista Catolica.
Maaga siyang binawian ng buhay sa edad na 30 noong 12 Pebrero 1903.
Abril 17
Ang Abril 17 ay ang ika-107 na araw ng taon sa Kalendaryong Gregorian (ika-108 kung leap year), at mayroon pang 261 na araw ang natitira.
Palestinian Liberation Organization
Ang Palestine Liberation Organization (PLO) o "Samahan ng Pagpapalaya sa Palestina" (منظمة التحرير الفلسطينية; ) ay isang organisasyon na nilikha noong 1964 na may layuning makalikha ng isang nagsasariling Estado ng Palestina.
Kasaysayan
Kinikilala ito ng Mga Nagkakaisang Bansa at ng mahigit sa 100 mga estado may kaugnayang pangdiplomasya rito bilang nag-iisang tunay na kinatawan ng mga taong Palestino, at nagtamasa ng estado bilang tagapag-obserba o tagapagmasid sa Mga Nagkakaisang Bansa magmula pa noong 1974. Ang PLO ay itinuturing ng Estados Unidos at ng Israel bilang isang organisasyong terorista hanggang sa pagsapit ng Kumperensiya sa Madrid noong 1991. Noong 1993, kinilala ng PLO ang karapatang umiral nang mapayapa ng Israel; tinanggap din nito ang mga resolusyon ng Konseho ng Seguridad ng Mga Nagkakaisang Bansa bilang 242 at 338, at tinanggihan nito ang panggugulo (biyolensiya) at terorismo; bilang pagtugon, opisyal na kinilala ng Israel ang PLO bilang kinatawan ng mga Palestino.
Lungsod ng Valladolid
frame thumbnail|300px|San Pablo
Ang Valladolid ay isang lungsod sa hilagang Espanya. Ito ang pinakamalaking lungsod sa Castilla y León at ang kapital ng lalawigan ng Valladolid.
Valladolid
Aden
thumb|400px|Pantalan ng Aden mula sa [[ISS noong 2016.]] thumb|300px|Aden Ang Aden (,   ; عدن ALA pagbigkas sa Yemeni: ) ay isang pangunahing lungsod at pantalan sa Yemen. Matatagpuan ito sa bunganga ng Dagat Pula (sa Golpo ng Aden) mga 170 kilometro (110 milya) silangan ng Bab-el-Mandeb. Ang populasyon nito ay umaabot sa 800,000 katao. Ang sinauna at likas na daungan ng Aden ay matatagpuan sa bunganga (crater) ng isang di-aktibong bulkan na ngayong bumubuo sa isang tangway at nakaugnay sa punong-lupain (mainland) sa pamamagitan ng isang mababang dalahikan. Ang daungang ito, ang Front Bay, ay unang ginamit ng sinaunag Kaharian ng Awsan sa pagitan ng ika-7 at ika-5 dantaon BK. Nasa kabilang gilid naman ng tangway ang makabagong daungan. Binabahagi ng Aden ang pangalan nito sa Golpo ng Aden.
Binubuo ang Aden ng ilang mga di-magkauring sub-sentro: Crater, ang orihinal na pantalang lungsod; Ma'alla, ang makabagong pantalan; Tawahi, na kilala bilang "Steamer Point" sa panahong koloniyal; at mga liwaliwan (resort) ng Gold Mohur. Ang Khormaksar na matatagpuan sa dalahikan na nag-uugnay ng pusod ng Aden sa punong-lupain ay kinaroroonan ng mga misyong diplomatiko ng lungsod, ng mga punong tanggapan ng Pamantasan ng Aden, at Paliparang Pandaigdig ng Aden (ang dating himpilang RAF Khormaksar ng British Royal Air Force) na pangalawang pinakamalaking paliparan ng Yemen. Sa punong-lupain ay mga sub-sentro ng Sheikh Othman, isang dating oasis na lugar; Al-Mansura, isang bayang pinalano ng Briton; at Madinat ash-Sha'b (dating Madinat al-Itihad), ang sityong itinakda bilang kabisera ng South Arabian Federation at ngayong kinaroroonan ng isang malaking pasilidad ng lakas/desalinisasyon at karagdagang mga faculty ng Pamantasan ng Aden.
Ang Aden ay kabisera ng Popular na Demokratikong Republika ng Yemen hanggang sa pag-isahin ang nasabing bansa sa Yemen Arab Republic noong 1990, at naging pansamantalang kabisera ng Yemen noong bunga ng kudeta noong 2014–15, tulad ng ipinahayag ni Pangulong Abd Rabbuh Mansur Hadi pagkaraan niyang lumikas mula sa pag-okupa ng Houthi sa Sana'a. Mula Marso hanggang Hulyo 2015, may labanan sa pagitan ng Houthis at mga loyalista ni Pangulong Hadi. Nagkulang ang mga suplay ng tubig, pagkain, at kagamitang medikal sa lungsod. Noong Hulyo 14, inilunsad ng Hukbong Katihan ng Saudi ang isang opensiba upang makuha muli ang Aden para sa pamahalaan ni Hadi. Sa loob ng tatlong araw napaalis ang mga Houthis mula sa lungsod.
Emperador Junnin
Si Emperador Junnin (淳仁天皇 Junnin-tennō) (733 – November 10, 765) ay ang ika-47 na Emperador ng Hapon. Ito ay ayon sa nakaugaliang pagkakasunod-sunod ng pagtaas sa trono.
Domingo Savio
Si Domingo Savio (Domenico Savio; Abril 2, 1842 – Marso 9, 1857 ) ay isang binatang Italyanong mag-aarál si San Juan Bosco. Nag-aaral siya upang maging pari nang siya'y nagkasakit at namatay sa gulang na 14, marahil sa pleurisy.
Mataas ang pagtingin kay Savio ng kaniyang guro na si Juan Bosco, na sumulat ng talambuhay ng kaniyang batang mag-aarál – Ang Buhay ni Domingo Savio. Ang tomong ito, kasama ng ilan pang pagpapatunay patungkol sa kaniya ay naging mahalaga sa kawsa ng kaniyang pagkasanto. Sa kabila ng pag-aalinlangan ng marami na siya'y bata pa masyado — labing-apat na taong gulang — nang mamatay upang ituring na maging santo, kinilala ang kaniyang "dakilang kabanalan" sa pang-araw-araw na buhay kaya't siya'y itinuring na karapat-dapat sa karangalang ito. Siya ang tanging santo sa kaniyang mga ka-edad, kung saan napapabilang sina Maria Goretti (edad 11) at Ponticus ng Lyons (edad 15), na idineklarang santo, hindi dahil sa siya'y namatay na martir, kundi sa pagkilala sa kaniyang banal na pamumuhay. Kinanonisa si Savio na santo noong Hunyo 12, 1954 ni Papa Pio XII, upang maging pinakabatang kinanonisa sa Simbahang Katolika na hindi martir.
Elito Circa
Elito Villaflor Circa (ipinanganak 28 Enero 1970), kilala sa tawag na "Amangpintor", isang kilalang Pilipinong pintor at kinilala sa kanyang bansa at sa buong mundo bilang katutubong pintor. Tinaguriang "kauna-unahang Pilipinong pintor na gumamit ng buhok at dugo" sa kaniyang mga obra na may temang mythologism at mythicalism at ang paglalagay ng imahe ng kilalang Alamat ni Minggan sa kanyang mga larawang sining. Ama ng Indigenouism na sining na nagaangat ng antas ng paggamit ng mga kakaibang kagamitan (Indigenous Materials) sa pagpipinta. Nagpasikat ng aktong pagpipinta na gawin sa loob ng 5 hanggang 10 minuto sa isang canvas na 432 kudrado pulgada gamit ang tatlong pangunahing mga kulay.
Pagkabata at pag-aaral
Si Amangpintor ay bunsong anak nina Juan Circa at Josefina Villaflor, isinilang sa lumang bayan ng Pantabangan, Nueva Ecija, Pilipinas noong 28 Enero 1970.
Nakatapos ng kanyang pag-aaral sapamamagitan ng kanilang sariling pagsisikap at sa tulong ng World Vision Foundation, Inc. sa pamamagitan ng kanyang poster parents na sina Cynthia and Leigh Brown mula sa Perth, Australia kung saan sinuportahan ang kanilang pangangailangan sa paaralan mula elementarya hanggang makatapos ng kursong pangguro na pang-elementarya sa Unibersidad ng Gitnang Luzon CLSU.
Si Amangpintor ay walang pormal na pag-aaral tungkol sa sining o pagpipinta, nagsimula lamang siya sa mga pangkaraniwang kagamitan tulad ng uling sa kalan, katas ng mga gulay at kalaman at nagpipinta sa pader ng kanilang bahay. Sa murang idad na sampu (10) natuto na siyang magpinta gamit ang enamel at thinner at ang gamit na brush ay ang buhok nilang inipit sa elemento ng tv at lata na nilagyan ng kapirasong sanga ng kahoy. Tinatayang 600 piraso na ang kaniyang nagawang pinta mula noong 1980 hanggang 2000. Ang iba rito ay sana pangangalaga ng kanilang mga guro, kapit-bahay, kamag-anak at sa kanyang pamilya. Mayroon rin siyang seres na pinta ng "Alamat ni Minggan" na nagpapakita ng pagligaw kay "Mariang Sinukuan" na nag-uugnay sa kasaysayan ng bayang Pantabangan mula bago palang ito palubugin upang gawing malaking tinggalan ng tubig (Dam). Ilan rin sa mga obra ni Amangpintor ay nagpapakita ang pagmamahal sa bayan sa pamamagitan ng pagpinta sa kasaysayan nito, mga tradisyon, lugar, kaugalian at mga paniniwala.
Bilang makasining
Ang kahiligan ni Amangpintor sa pagdidibuho o sa sining ay dahil sa mga papuri ng kaniyang mga kapatid at ng mga magulang. Madalas rin siyang hatiran ng mga tiratira o pinaggamitang pintura ng kaniyang magulang mula sa trabaho.
Noong 1992 nagsimula si Amangpintor na gumuhit ng obra mula sa kanyang dugo na pinamagatan niyang "Lukso ng Dugo" bukod rito lahat ng kanyang mga iginuhit noon pamang dekada 80 ay nilalagdaan niya ng kaniyang dugo. Ang istilong ito ay nag-ugat dahil sa kaniyang paniniwala sa buhay at pagpanaw.
"Lukso ng Dugo"—tulad ng isang anak na nawalay ng malayo noong maliit pa ito at sa tagal ng pagkakalayo nagkita ng hindi inaasahan at bilang may pintig sa puso o Lukso ng Dugo na nag-uugnay sa pagitan ng dalawang nilalang.
Kagamitan at Pilosopiya
Pag-ibig at paniniwala sa “buhay sa kabila ng pagpanaw” ang matinding dahilan ng mga obrang ginawa sa sariling dugo at buhok ng katutubong pintor na si Elito Circa o Amangpintor.
Ito ay masasabing matinding pagsasakripisyo tulad ng ilang namamanata sa mahal na araw o Holy week. Tulad nila, may kadahilanan ang bawat isa, kadahilanang pag-aalay ng panahon at pagsasakripisyo alang alang sa pakikiisa sa paghihirap ni Kristo.
Bukod nito, pangkaraniwan na sa mga tao ang TAKOT sa kamatayan, gayong ito naman ay tulad ng isang pinto na daan upang makarating sa muling buhay. Aniya, kung may takot sa puso at isip ng bawat isa, nalilimitahan ang galaw ng buhay sa mundo, madalas manisi ang tao at hindi matanggap ang kapalaran.
Paggamit ng buhok bilang tektura sa painting
Ang istilo ng painta na may buhok ay hindi sinasanda ang pintor noong decada otsenta (80s), Dahil ito sa brush na kaniyang ginagamit noon na mismong buhok niya na iniipit sa lata o pinutol na antenna ng TV na naiiwanan ng mga hiblang ng kanyang buhok sa kaniyang canvas at ngayong naunawaan niya ang kahalagahan nito at ngayon, sadya na niyang nilalagyan ng buhok ang kaniyang pinta lalot ito ay gawa sa pangkalakalan (commercial) na pintura o acrylic water based. Ito ay isang patunay na siya mismo ang gumawa ng pinta o larawang sining “Centification of Authenticity” na kahit ilang daang taon ay hindi mabubulok o masisira ang iniwang alaala at yaman ng lahing Pilipino.
Aktong pagpipinta gamit ang kamay at daliri sa loob ng maikling minute
Pangkaraniwan na, na ang aspeto ng sining na sayaw, pag-awit at pagtula ang masasabing pang entertainment o aktong pagtatanghal na nakakapagpasaya sa atin. Kung kaya marami rito ang gumagawa at nagpapayaman ng kaalaman at kakayahan. Sa ganitong kaisipan, naiiwan at nababaliwala ang pagpipinta pagdating sa industriya ng palabas. Kahit saan basta may “videoke” lalabas ang awitan at sayawan. Maaari rin kaya sa isang biwal na pagpipinta na kahit saan abutan ay magpipinta “pintaoke”? kung kaya ekspirimentong ginagawa ngayon ito ni Amangpintor na kahit saan pumunta may dala siyang pintura sa kanyang bag at kahit anong oras, kahit saan nagpipinta ito lalot sasabayan ng musika.
"Ang sining rito ay hindi ang ipininta kundi ang oras na samasamang nagsasaya, nanunuod at ang alaala habang ito ay ginagawa. Ang obra o pinta na nagawa ay isa lamang na produkto ng sining".
Ang kaniyang mga obra ay magalas na napapanood sa ibat-ibang TV station sa Pilipinas at sa Ripley's Believe It or Not.
Noong 2015 "Fight of the Century", gumawa ng isa na namang malaking obra si Amangpintor gamit ang kanyang dugo para sa larawang sining ni Manny Pacquiao. Ang pinta na may pamagat na "Manny Pacquiao Hearted Fist" ay naghahayag ng ibat ibang aspeto ng pagkatao at buhay ng buksingero, kasama na rito kahiligan niya sa pagkanta, karesma at ang kanyang panunungkulan bilang kongresista ng bansa. Ipinapakita rin ng pinta ang makadios na personalidad ni Pacquiao.