cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Caraffa del Bianco
Ang Caraffa del Bianco ay isang komuna (munisipalidad) sa Reggio Calabria sa Italyanong rehiyon ng Calabria, mga 100 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 35 km silangan ng Regio de Calabria. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 605 at isang lugar na 12.3 km2.
Lady Antebellum
Ang Lady Antebellum ay isang Amerikanong pangkat na pangmusikang country pop na nabuo sa Nashville, Tennessee noong 2006. Ang trio o tatluhan ay binubuo nina Hillary Scott (pangunahin at panlikurang tinig), Charles Kelley (pangunahin at panlikurang tinig), at Dave Haywood (panlikurang tinig, gitara, piano, at mandolin).
Caraffa del Bianco
Ang Caraffa del Bianco ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bianco, Casignana, Ferruzzano, at Sant'Agata del Bianco.
Galanggalangan
thumb|right|Ang galanggalangan ng lalaking tao.
Sa anatomiya ng tao, ang galanggalangan o punyos ay ang nahuhutok o nababaluktot ngunit hindi nababali at mas makitid na hugpungang nasa pagitan ng braso o bisig at ng palad. Ito ang sugpungan na nagdurugtong sa pang-ibabang baraso at sa kamay. Sa kapayakan, isa itong pinagdalawang hanay ng maliliit at maiiksing mga butong tinatawag na mga karpal, na pinagkabitkabit upang makabuo ng isang nababagong bisagra. Binabaybay din itong galang-galangan o galang-galangin. Tinatawag din itong pulso. Ito ang bahagi ng kamay na pinagpupulsuhan.
Mga sanggunian
Kaurian:Anatomiya ng hayop
Lalawigan ng Lucca
Ang Lucca ay isang lalawigan sa rehiyon ng Toscana sa Italya. Ang lungsod ng Lucca ang kabisera nito.
Ito ay may lawak na 1773 km2 at isang kabuuang populasyon na humigit-kumulang 390,000. Mayroong 33 comune (komuna o munisipalidad) sa lalawigan.
Heograpiya
Matatagpuan sa hilagang-kanlurang baybayin ng Italya, sa loob ng Toscana, may hangganan ang Lucca sa Dagat Liguria sa kanluran, ang mga lalawigan ng Massa at Carrara sa hilagang-kanluran, Pisa sa timog, Pistoia sa hilagang-silangan at Kalakhang Lungsod ng Florencia sa silangan. Sa hilaga ito ay sumasaklaw sa rehiyon ng Emilia-Romaña (Mga Lalawigan ng Reggio Emilia at Modena). Ang daan patungo sa Dagat Liguria ay sa pamamagitan ng mga munisipalidad tulad ng Torre del Lago, Viareggio, at Forte dei Marmi. Ito ay nahahati sa apat na lugar; Piana di Lucca, Versilia, Media Valle del Serchio, at Garfagnana. Kilala ang Versilia sa mga malalawak nitong dalampasigan, at may mga dalampasigang dune at wetlands sa Liwasang Pangkalikasan ng Migliarino-San Rossore-Massaciuccoli. Ang mga pangunahing resort ng lalawigan ay matatagpuan sa Viareggio, Lido di Camaiore, Pietrasanta, at Forte dei Marmi. Ang Garfagnana ay kilala sa mga makahoy na burol at mga puno ng olibo.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga Communi ng Lucca Kaurian:Lucca Kaurian:Mga lalawigan ng Italya
Province of Lucca
Ilog Libungan
Ang Ilog Libungan ay isang ilog sa Mindanao pulo sa Pilipinas, ito ay matatagpuan sa Bundok Piapayungan at dumadaloy pa timog papunta sa bayan ng Alamada, Cotabato maging sa bayan ng Libungan, Cotabato, ang ilog ay dumadaloy pa balik sa direksyong timog-kanluran na pinagitan ng dalawang lalawigan ang Cotabato at Maguindanao hanggang makarating sa Rio Grande de Mindanao at Libungan Marsh.
Ang ilog Alamada ay isa sa mga tributaryo.
thumb|Ang ilog Asik Asik sa Alamada, Cotabato.
Distritong pambatas ng Zambales
Ang mga Distritong Pambatas ng Lalawigan ng Zambales, Una at Ikalawa ang mga kinatawan ng lalawigan ng Zambales at ng mataas na urbanisadong lungsod ng Olongapo sa mababang kapulungan ng Pilipinas.
Kasaysayan
Ang Zambales, kasama ang nakakartang lungsod ng Olongapo (1966) ay kinakatawan ng solong distrito nito mula 1907 hanggang 1972.
Bahagi ito ng kinakatawan ng Rehiyon III sa Pansamantalang Batasang Pambansa, mula 1978 hanggang 1984. Mula 1984 hanggang 1986, nagpadala ng isang assemblyman at-large ang lalawigan sa Regular Batasang Pambansa. Bilang mataas na urbanisadong lungsod, may sariling kinatawan ang Lungsod ng Olongapo.
Sa ilalim ng bagong Konstitusyon, muling ipinangkat ang Olongapo sa lalawigan na hinati sa dalawang distritong pambatas noong 1987.
Suho
Si Kim Joon-myun (Hangul: 김준면, Hanja: 金俊勉, ipinanganak 22 Mayo 1991 sa Seoul, Timog Korea), mas kilala siya bilang Suho (Hangul: 수호), ay isang mang-aawit at artista sa Timog Korea. Kasapi siya ng bandang EXO. Bukod sa pagiging miyembro na isang banda, lumabas si Suho sa iba't ibang palabas sa telebisyon at pelikula kabilang ang One Way Trip (2016), The Universe's Star (2017), at Rich Man (2018).
Distritong pambatas ng Zambales
Unang Distrito
Notes
Suho
Karera
Nagsanay si Suho sa sistema ng pagganap ng SM Entertainment noong 2006, pagkatapos na madiskubre sa mga kalye sa pamamagitan ng tagapamahala ng gumaganap ng SM. Noong 2007, lumabas siya sa maliit na pagganap sa pelikula ng Super Junior na Attack on the Pin-Up Boys.
Distritong pambatas ng Zambales
Ikalawang Distrito
Notes
Suho
Karera
Noong Pebrero 2014, naging regular na host si Suho para sa lingguhang musikang palabas ng SBS na Inkigayo kasama ang kasamahan sa Exo na si Baekhyun, kasapi ng ZE:A na si Kwanghee at aktres na si Lee Yu-bi. Umalis sina Suho at Baekhyun sa palabas noong Nobyembre 2014 upang ituon ang kanilang pansin sa paglabas ng kanilang ikalawang istudiyo na album na Exodus.
Pansariling buhay
Noong 2009, pumasok si Suho sa Korea National University of Arts, bagaman, umalis siya rito noong 2011 at pinagpatuloy ang kanyang edukasyon sa Kyung Hee Cyber University kasama ang kasamahan sa Exo na sina Chanyeol and Baekhyun. Kumuha siya doon ng mga klase para sa Kultura at Sining sa Kagawaran ng Pamamahala ng Negosyo. Inihayag ni Suho sa palabas ng KBS na Fluttering India at sa Vapp na isa siyang Budista.
Distritong pambatas ng Zambales
Solong Distrito (defunct)
Notes
Sanggunian
Kaurian:Distritong Pambatas ng Pilipinas
Karin Månsdotter
thumb| Si Queen Catherine na inilalarawan ni Erik Utterhielm (1662-1717) noong huling bahagi ng ika-17 siglo Si Karin Månsdotter (sa Ingles Catherine ; 6 Nobyembre 1550 - 13 Setyembre 1612) ay unang kabit ni Haring Eric XIV ng Sweden at pagkatapos ay sandaling reyna bilang kanyang asawa.
Unang yugto ng buhay
Si Karin ay ipinanganak sa Stockholm sa isang sundalo at kalaunan ay bantay sa bilangguan na nagngangalang Måns (ang kanyang apelyido ay isang patronim, literal na "anak na babae ni Måns") at sa asawang si Ingrid. Ang kanyang ina ay nagmula sa isang pamilya ng mga magbubukid sa Uppland, at nagtitinda ng gulay sa plasa. Parehong pinaniniwalaang namatay ang kanyang mga magulang c. 1560. Ayon sa alamat, unang napansin siya ni Eric XIV na nagbebenta ng mga mani sa isang plaza sa Stockholm, at labis siyang namangha ng kanyang kagandahan at dinala niya siya sa korte bilang kanyang kasintahan. Siya ay isang katulong sa kapatid na babae ng Hari, si Princess Elizabeth, nang siya ay naging kabit ng hari noong 1565.
Pamilya
Si Karin Månsdotter ay nagkaroon ng mga anak sa hari;
Karin Månsdotter sa mga kwento
Si Karin Månsdotter ay naipakita sa mga pelikula at libro. Ang pelikulang Karin Månsdotter ni Alf Sjöberg ay ginawa noong 1954. Ang manunulat na Finnish na si Mika Waltari ay sumulat ng isang nobelang pangkasaysayan na si  noong 1942 (sa Finnish, isinalin sa Swedish noong 1943)
Legasiya
Ang asteroid 832 Karin ay pinangalanan sa kanya bilang tanda ng pagpaparangal.
P. B. S. Pinchback
thumb|right|Si P. B. S. Pinchback. Si Pinckney Benton Stewart Pinchback (Mayo 10, 1837– Disyembre 21, 1921) ay ang unang Aprikanong Amerikanong naging gobernador ng isang estado ng Estados Unidos. Siya rin ang unang hindi puting gobernador ng Louisiana. Bilang isang Republikano (kasapi ng Partidong Republikano), naglingkod si Pinchback bilang gobernador ng Louisiana sa loob ng tatlumpu't limang araw, mula Disyembre 9, 1872 hanggang Enero 13, 1873.
Kaurian:Mga politiko ng Estados Unidos Kaurian:Mga Aprikanong Amerikano
Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas
thumb|Sagisag ng Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas Ang Pambansang Alagad ng Sining ay isang titulo na ibinibigay sa mga Pilipino na nakamit ng pinakamataas na pagpapakilala dahil sa makabuluhang pag-ambag sa kaunlaran ng mga sining Pilipino: Musika, Sayaw, Teatro, Moda at Arkitektura, at Sining Pangkapanalig.
Sila ay inihayag, mula sa kabutihang-loob ng Proklamasyong Pampanguluhan, bilang Pambansang Alagad ng Sining. Pagkatapos, pinagkalooban sila ng Orden ng Pambansang Alagad ng Sining sa pamamagitan ng regalyang kulyar na ginto ng karangalan na binubuo ng mga maraming palamuti. Bukod pa sa kulyar, binigyan ang bawat bagong naproklama ng papuri bilang handog sa seremonya ng parangal. Ang Sentrong Pangkultura ng Pilipinas ay nagpupunong-abala naman sa isang Gabi ng Parangal para sa mga Pambansang Alagad ng Sining sa Tanghalang Pambansa.
Ang Parangal ng Pambansang Alagad ng Sining ay pinamunuan ng Sentrong Pangkultura ng Pilipinas (CCP) mula sa kabutihang-loob ng Proklamasyong Pampanguluhan Blg. 1001 noong Abril 2, 1972 at ng Pambansang Komisyon sa Sining at Kultura (NCCA).
Ang Pamahalaan ng Republika ng Pilipinas ay ang nagkakaloob ng gawad sa mga karapat-dapat na indibidwal na inirekomenda ng CCP at NCCA. Ang unang gawad ay ibinigay kay Fernando Amorsolo, isang Pilipinong pintor pagkatapos ng kanyang kamatayan.
Mga pamantayan
Ang mga nominasyon ukol sa Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas ay nababatay sa malawakang pamantayan na binalangkas ng Sentrong Pangkultura ng Pilipinas at Pambansang Komisyon sa Sining at Kultura:
Ang mga nominasyon ay ipapasa sa Sekretarya ng Pambansang Alagad ng Sining na nilikha ng Lupon ng Gawad sa Pambansang Alagad ng Sining; ang mga dalubhasa mula sa mga iba't ibang larangan ng sining ay uupo sa Unang Deliberasyon upang ihanda ang maikling tala ng mga nominado. Ang Pangalawang Deliberasyon, kung saan nagpupulong nang magkasama ang mga Komisyonado ng NCCA at Lupon ng mga Katiwala ng CCP, na nagpapasya sa mga pinakahuling narekomenda. Ang tala ay ihaharap sa Pangulo ng Pilipinas, na, sa pamamagitan ng Kautusang Pampanguluhan, nagpapahayag ng mga pinakahuling nominado bilang kasapi ng Orden ng mga Pambansang Alagad ng Sining.
Sucre
Ang Sucre ay konstitusyunal na kabisera ng Bolivia, ang kabisera ng Departamento ng Chuquisaca at ang ika-6 na pinakamataong lungsod sa Bolivia. Matatagpuan sa timog-sentral na bahagi ng bansa, nasa elebasyon na 2,810 metro (9,214 talampakan) ang Sucre. Medyo mataas na altitud ito na binibigyan ang lungsod ng isang subtropikong kataasang klima na may malamig na temperatura sa buong taon.
Ang pangalan nito bago ang Kolumbiyano ay Chuquisaca; noong panahon ng Imperyong Kastila, tinatawag itong La Plata.
Bago dumating ang mga Kastila, may sariling awtonomo ang lungsod ng Chuquisaca patungkol sa Imperyong Inca (ang mga Charca lamang ang mga taong hindi nagbabayad ng pantubos para sa mga bihag na Inca).
Kasaysayan
Noong Nobyembre 30, 1538, itinatag ang Sucre sa ilalim ng pangalang Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo (Lungsod ng Pilak ng Bagong Toledo) ni Pedro Anzures, Marqués de Campo Redondo.
Noong Mayo 25, 1809, nagsimula ang kilusang kalayaan sa Bolivia na nagsimula sa pagtugtog ng kampana ng Basilika ni San Francisco. Pinatunog ang kampana hanggan sa puntong masisira na ito, ngunit matatagpuan pa rin ito sa Basilika ngayon: ito ang isa sa mga pinakamahalagang relikiya ng lungsod. Hanggang ika-19 na siglo, ang La Plata ay sentrong panghukuman, relihiyoso at pangkalinangan ng rehiyon. Ipinahayag ito bilang ang pansamantalang kabisera ng bagong malayang Alto Peru (sa kalaunan, Bolivia) noong Hulyo 1826. Noong Hulyo 12, 1839, idineklera ng Pangulong José Miguel de Velasco ang isang batas na pinapangalan ang lungsod bilang kabisera ng Bolivia, at pinalitan ang pangalan upang parangalan ang rebolusyonarong pinuno na si Antonio José de Sucre.
Kate Chopin
Si Kate Chopin, kilala bilang Katherine O'Flaherty nang maipanganak (8 Pebrero 1850 – 22 Agosto 1904), ay isang Amerikanong manunulat ng mga maiikling kuwento at mga nobela. Siya ngayon ay itinuturing ng iilang tao bilang isa sa mga nangungunang peministang manunulat ng ika-20 siglo.
Mula 1892 hanggang 1895, siya ay nagsulat ng mga maiikling kuwento para sa mga bata at mga matatanda na inilathala sa mga pahayagan at magazines na gaya ng Atlantic Monthly, Vogue (magazine), The Century Magazine, at The Youth's Companion. Ang kanyang mga pangunahing nagawa ay ang kaniyang kalipunan ng mga maiikling kuwento, Bayou Folk (1894) at A Night in Acadie (1897). Ilan sa kaniyang mga importanteng maiikling kuwento ay ang mga sumusunod: Desiree's Baby, kuwento ng pakikipag-ugnayan sa iba-ibang lahi o miscegenation sa Antebellum era Louisiana (na inilathala noong 1893), The Story of an Hour (1894), at The Storm(1898). Ang The Storm ay karugtong o kasunod ng The 'Cadian Ball, na lumitaw sa kaniyang unang kalipunan ng mga maiikling kuwento, Bayou Folk. Si Chopin ay nagsulat rin ng dalawang nobela: At Fault (1890) at The Awakening (1899), na ginanap sa New Orleans at Grand Isle, Louisiana. Ang mga tauhan sa kaniyang mga kuwento ay mga taong naninirahan sa Louisiana. Karamihan sa kaniyang mga ginawa ay ginanap sa Natchitoches, Louisiana sa gitnang hilaga ng Louisiana.
Kabataan
Noong 1855, sa edad na lima't kalahating taong gulang, siya ay pinag-aral sa The Sacred Heart Academy, isang Katolikong paaralang pangaserahan sa St. Louis. Ang kaniyang ama ay namatay dalawang buwan ang nakalipas, nang ang kaniyang sinasakayang tren ay dumaan sa isang tulay at ito'y gumuho. Sa sumunod na dalawang taon, siya ay nanirahan kasama ang kaniyang ina. lola, at lola satuhod, at lahat sila ay mga byuda na. Ang kaniyang lola sa tuhod, si Victoria Verdon Charleville ang nagbigay edukasyon sa kaniya at tinuruan siya ng salitang Pranses, musika, at mga usapin tungkol sa mga kababaihan sa St. Louis. Si Kate O'Flaherty ay lumaki na napaliligiran ng mga matatalinong independienteng mga babae na walang asawa. Sila rin ay mga babaeng may dunong at nagmula sa angkan ng mga dakila at kamangha-manghang mga babae. Ang mismong ina ni Victoria ay ang kauna-unahang babae sa St. Louis na nakakamit ng legal na pakikipaghiwalay sa kaniyang asawa, at pagkatapos, siya ang nagpalaki sa kaniyang limang anak at nagpatayo ng negosyo sa pagpapadala sa Mississippi. Hanggang sa maglabing-anim na taon si Kate, walang mag-asawa ang nakatira sa kanilang tahanan, ngunit maraming nananahan doon na mga kapatid na lalake, mga tiyo, mga pinsan, at mga nangungupahan. Nang sumapit ang 1865, siya ay nagbalik sa Sacred Heart Academy, at nagsimulang gumawa ng isang libro na pinagtatalaan ng iba't ibang impormasyon. Siya ay nagtapos sa Sacred Heart Academy noong 1868, ngunit hindi nakatanggap ng kahit anong espesyal na karangalan.
Panahon ng Kahirapan
Noong 1870, sa edad na 20, pinakasalan niya si Oscar Chopin at nanirahan sa New Orleans. Sa edad na 29, siya ay may anim na anak. Noong 1879, ang negosyo ni Oscar Chopin sa bulak ay nalugi, at ang kanilang pamilya ay lumipat sa Cloutierville, Louisiana, timog ng Natchitoches Parish, Lousiana para mamahala ng ilang maliliit na plantasyon at isang tindahan. Sila ay naging masigasig sa pakikihalubilo sa kanilang komunidad, at si Chopin ay mas natuto pa ng mga karagdagang kaalaman para sa kaniyang pagsusulat sa hinaharap, lalo na ang may mga kinalaman sa kultura ng mga Creole sa Louisiana. Ang kanilang tahanan sa 243 Highway 495 (na ginawa ni Alexis Cloutier sa mga unang panahon ng nasabing siglo) ay isang historikong palatandaan at ang tahanan ng Bayou Folk Museum. Noong 1 Oktubre 2008, ang kanilang bahay ay nasunog, at ang kanila lamang tsiminea ang natirang buo.
Natalka Poltavka (opera)
thumb|Natalka Poltavka sa isang selyo ng Ukranya noong 2011 Ang Natalka Poltavka (Tagalog: Natalka mula sa Poltava) ay isang opera sa tatlong akdang gawa ng Ukranyanong kompositor na si Mykola Lysenko, batay sa dulang Natalka Poltavka ni Ivan Kotlyarevsky, na unang ginanap noong 1889.
Kate Chopin
Panahon ng Kahirapan
Noong mamatay si Oscar Chopin noong 1882 (gaya ng kaniyang kapatid dalawang dekada ang nakalipas), iniwanan niya si Kate ng may $12,000 na utang (halos $250,000 ang katumbas sa pera noong 2009). Ayon kay Emily Toth, (isinalin sa Filipino) "sa sandaling panahon, ang byudang si Kate ang nagpatakbo sa naiwang negosyo ni Oscar at umalembong ng bongga sa mga kalalakihan sa kanilang komunidad; kahit sa isang may-asawang magsasaka ay nakipagrelasyon siya". Kahit na nagsikap si Chopin na panatilihing buhay ang plantasyon at tindahan ng kaniyang asawa, ibinenta niya ang kaniyang Louisiana business makalipas ang dalawang taon. Ang kaniyang ina ay hinikayat siyang bumalik sa St. Louis, at yun naman ay kaniyang sinunod, at ang kaniyang mga anak ay nanatiling naninirahan sa St. Louis, kung saan ang mga tao ay wala nang pakialam sa pananalapi. Sa sumunod na taon, ang ina ni Chopin ay pumanaw na.
Natalka Poltavka (opera)
Pinanggalingan
Ang orihinal na bersiyon ng dula ni Kotlyarevsky noong 1819 ay naglalaman ng ilang mga awiting-pambayang Ukranyano na inaawit sa iba't ibang punto sa buong gawain. Ang unang kilalang musikal na adaptasyon ng dula ay ginawa ng musikero ng Kharkiv na si A. Barsytsky at inilathala noong 1833. Sabay-sabay na ang dulang pinagbibidahan ni M. Shchepkin bilang Vyborny ay pinalabas sa Mosku noong dekada 1830 na may musikang inayos ng punong biyolinista at kalaunan ay konduktor na si A. Gurianov. Ang mga pag-aayos sa ibang pagkakataon ay ginawa ni A. Yedlichka, M. Vasyliev, at iba pa.
Bersiyon ni Lysenko
Nagsimulang trabauhin ni Lysenko ang opera noong 1864 ngunit isinantabi ito, walang karanasan sa pagsulat para sa yugto ng opera. Ang kaniyang huling bersiyon noong 1889 ay isinantabi ang lahat ng mga nakaraang bersiyon ng gawa. Kinuha ni Lysenko ang mga orihinal na kanta mula sa dula, na pinahaba, at nagsulat ng mga saliw ng orkestra sa mga awiting-pambayan at sayaw sa dula. Pinalaki niya ang musikal na tapestry, na gumagawa ng background na musika sa ilang bahagi. Ang mga kanta ay ginawang aria, at isang overture at mga musikal na entract ang idinagdag na nanatiling tapat sa diwa ng paglalaro ni Kotlyarevsky. Bagaman ang bersiyon ni Lysenko ay karaniwang ikinategorya bilang isang opera, ito ay mas maihahambing sa isang opera-comique, na naglalaman ng mahahabang yugto ng sinasalitang diyalogo.
Chianche
Ang Chianche ay isang komuna sa lalawigan ng Avellino, Campania, Italya.
Natalka Poltavka (opera)
Bersiyon ni Lysenko
Ang mga pagtatangka ay ginawa upang ibahin ang anyo ng trabaho sa "Grand Opera" kasama ang pagdaragdag ng musika ni V. Iorish ay hindi matagumpay. Ang Estatal na Opera ng Kiev ay bumalik sa orihinal na bersiyon ni Lysenko.
Kate Chopin
Panahon ng Kahirapan
Noong 1899, ang kaniyang ikalawang nobela, ang The Awakening, ay nailathala, at ang aklat na ito ay tumanggap ng maraming puna dahil sa moral nito at ang mga pamantayan sa literatura. Ang nobelang ito na kinikilala bilang kaniyang pinakamahusay na nagawa ay kuwento ng isang babaeng nakakulong sa isang hindi makatwirang lipunan. Nang hindi na ito muling inilimbag sa loob ng ilang dekada, ito ay maaari nang makuha, at madalas punahin dahil sa kalidad ng pagkakasulat at importansiya peminismo.
Natalka Poltavka (opera)
Mga pagtatanghal
thumb|1951 na pagtatanghal ng Natalka Poltavka sa [[Sydney]] Ang opera ay unang isinagawa sa Odessa (sa Ruso), noong Nobyembre 12/241889.
Kate Chopin
Panahon ng Kahirapan
Ilan sa kaniyang mga sulatin, gaya ng The Awakening, ay malayo na ang agwat para sa kanilang panahon kaya hindi ito masyadong tinanggap ng lipunan. Makalipas ang halos labindalawang taon sa mata ng publiko sa literatura at hindi pa rin natanggap ng lipunan, si Chopin ay isang manunulat na halos hindi kilala.
Natalka Poltavka (opera)
Mga pagtatanghal
Ang isang maagang tagapagtaguyod ng papel ni Mykola ay si Fyodor Stravinsky, ama ng kompositor na si Igor Stravinsky.
Ang opera ay isinagawa ng Estatal na Opera ng Kiev mula noong 1925, at gayundin ng Opera Studio ng Kiev Conservatory mula noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa panahong ito ang mga bahagi ay ginanap ng mga nangungunang Ukrainian na mang-aawit kabilang sina M. Shchepkin, M. Kropivnytsky, P. Saksahansky, M. Zankovetsky, I. Patorzhynsky, M. Lytvynenko-Volhemut, M. Donets, at O. Petrusenko.
Adaptasyon sa pelikula
Ang opera ni Lysenko ay ginawang isang pelikula na inilabas sa Ukranya noong Disyembre 24, 1936. Ang pelikula ay idinirehe ni Ivan Kavaleridze. Ang pelikulang ito ay ang unang adaptasyon ng isang opera na ginawa sa dating Unyong Sobyetika.
Kate Chopin
Panahon ng Kahirapan
Dahil sa matinding pamimintas at pamumuna na natanggap, naisipan ni Chopin na magsulat na lamang ng mga maikling kuwento. Noong 1900, isinulat niya ang The Gentleman from New Orleans, at sa parehong taon, siya ay isinama sa unang edisyon ng Marquis Who's Who. Gayunman, hindi siya kumita ng sapat sa kaniyang pagsusulat, at umaasa pa rin sa kaniyang pinuhunan sa Louisiana at patuloy pa rin siyang inalalayan ng St. Louis.
Habang namamasyal sa St. Louis World's Fair noong 20 Agosto 1904, si Chopin ay nagkaroon ng brain hemorrhage o pagdurugo sa loob ng utak at namatay makalipas ang dalawang araw sa edad na 53. Siya ay inilibing sa Bellefontaine and Calvary Cemeteries sa St. Louis.
Temang Pampanitikan
Si Kate Chopin ay nilampasan pa ang pamamaraan ni Maupassant, at ito ay nagbigay ng sarili niyang estilo. Mayroon siyang kakayahan para madama at maintindihan ang tunay na buhay at isulat ito sa malikhaing pamamaraan. Binigyan niya ng pansin ang buhay ng kababaihan at ang kanilang pakikibaka para makalikha ng sariling pagkakakilanlan sa loob ng mga hangganan ng pamumuno ng mga kalalakihan. Sa The Story of an Hour, naglaan si Gng. Mallard ng panahon para sa kaniyang sarili na makapgmuni-muni nang malaman niyang namatay ang kaniyang asawa. Sa halip na magmukmok sa katotohanang magiging malungkot ang hinaharap niya, napagtanto niya ang isang bagay. "Alam niya na muli siyang luluha kapag kaniyang nakita ang mapagmahal na mga kamay na nakatiklop sa kamatayan; ang mukhang hindi kailanmang tumingin sa kaniya ng may pagmamahal, ay hindi na kumikilos, kulay-abo, at patay na. Ngunit nakita niya mula sa mapait na sandali na iyon ang mahabang panahon na darating na kaniyang-kaniya lamang. At kaniyang ibinuka at iniunat ang kaniyang mga kamay bilang pagtanggap sa darating na panahong iyon."
Sa pamamagitan ng kaniyang mga kuwento, isinulat ni Kate Chopin ang kaniyang sariling talambuhay at idinokumento ang kaniyang kapaligiran; nabuhay siya sa panahong na ang kaniyang kapaligiran ay binubuo ng mga kilusan sa pagwawakas ng anuman, at pag-usbong ng peminismo. Ang kaniyang mga ideya at pagpapakahulugan ay hindi makatotohanan sa bawat salita, ngunit mayroon itong elemento ng katotohanang nakadantay sa bawat kuwento. Si Chopin ay may matinding interes sa kaniyang kapaligiran at inilapat sa mga salita ang kanyang mga nakikita at obserbasyon. Nakita ni Jane Le Marquand ang mga sulatin ni Chopin bilang bagong boses ng peminismo, samantalang ang ibang mga tao naman ay tinuturing itong boses ng isang indibidwal na nagkataong babae. Ayon kay Marquand, (isinalin sa Filipino) "Iwinawaksi ni Kate Chopin ang patriyarkal na pamumuhay sa pamamagitan ng pagkakaloob sa Iba, sa babae, na may sariling pagkakakilanlan at pakahulugan sa sarili, ang pakahulugan sa sarili kung saan ang mga titik na kaniyang iniiwan ay nagbibigay boses. Ang 'opisyal' na bersiyon ng kaniyang buhay, na binuo ng mga lalake sa kaniyan kapaligiran, ay hinamon ng babae sa kaniyang kuwento." Ginagamit ni Chopin ang kaniyang kakayahan sa malikhaing pagsulat para maibahagi ang makatotohanang pananaw niya sa kaniyang mga paniniwala sa katatagan ng kababaihan. Ang ideya ng malikhaing makatotohanang kuwento ay maaaring makita bilang may kaugnayan sa kasong ito. Upang ang isang istory ay maging sariling talambuhay, o kahit na simpleng talambuhay lamang, si Marquand ay nagsulat, kailangang may isang makatotohanang elemento, na kadalasang hindi ginagawang labis ang katotohanan para manatili ang interes ng mga mambabasa. May mga mahahalagang pananaw sa labas ng monopolyong peministang pamumuna sa mga babaeng manunulat, ngunit ang mga boses na ito ay wala pang lakas sa mga panahon ng pampolitikang kawastuhan.biased Maaaring nagulat rin si Kate Chopin nang ang kaniyang mga gawain ay itinuring na gawaing peminista, gaya ng pagkagulat niya nang ang kaniyang mga isinulat ay itinuring na imortal. Mahirap kailanman ang sabihin ng mga kritiko na ang isang manunulat ay mga indibidwal lamang na may sariling pananaw at walang espesyal na mensahe sa isang partikular na pangkat sa lipunan.
Ang Désirée's Baby ay nakatuon sa mga karanasan ni Kate Chopin sa pakikisama sa mga Creoles ng Louisiana. Ang ideya ng pang-aalipin at ang atmospera ng buhay sa isang plantasyon ay mga tunay na pangyayari sa Louisiana. Ang posibilidad ng isa na magkaroon ng magkahalong pinagmulan ay nabasa rin. Ang mga Mulatto, mga taong may lahing itim at puti, ay mga pangkaraniwang lahi na sa Katimugang bahagi ng nasyon. Ang isyu ukol sa kapootang panlahi o racism na itinampok sa kuwento ay isang katotohanang hindi dapat ipagsawalang-bahala sa kasagsagan ng ika-19 na siglo sa Amerika.Ang madilim na realidad ng kapootang panlahi ay buong-buong ipinapakita sa kuwentong ito dahil si Chopin ay walang takot na ipinahayag ang ganoong klaseng suliranin na kadalasan namang ipinapagsawalang-bahala para makaiwas sa mapait na katotohanan, gaya ng ginawa ni Armand nang hindi niya pinaniwalaang nagmula siya sa lahi ng mga itim. Ang pagpakahulugan ng isang kuwentong katha ay mayroon itong makatotohanang paksa ng "pananatili ng tao sa kaniyang mahiwaga, kumplikado, tunay na kahulugan, na inilayo mula sa mga pananaw na nakakubli sa etikal at konbensiyonal na pamantayan".
Talasanggunian
Louisiana Public Broadcasting, sa ilalim ng pamumuno ni Beth Courtney, ay bumuo ng dokumentaryo sa buhay ni Chopin Kate Chopin: A Reawakening.
Chianche
Ang bayan ay tumataas sa hangganan sa pagitan ng mga lalawigan ng Avellino at Benevento, sa tuktok ng isang berdeng burol. Napapaligiran ito ng mga kahoy ng punong kastanyas, habang ang matabang kabukiran ay naglilinang ng langis ng oliba at ang DOC na alak na "Greco di Tufo".
Lalawigan ng Bari
Ang Lalawigan ng Bari (Provincia di Bari) ay isang lalawigan sa rehiyong Apulia (o Puglia) ng Italya. Ang Lungsod ng Bari ang kabisera nito. Noong 2015, binuwag ang lalawigan at pinalitan ito ng Kalakhang Lungsod ng Bari.
Terzo, Piamonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Terzo ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, na matatagpuan mga 70 km timog-silangan ng Turin at mga 30 km timog-kanluran ng Alessandria.
Ito ay isang kuta ng obispo ng Acqui, kung saan isang huling medyebal na tore na lamang ang natitira. Ang Terzo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Acqui Terme, Bistagno, Melazzo, at Montabone.
Pinagmulan ng pangalan
Ang pangalan ng Terzo ay nagmula sa Latin na Ad tertium lapidem ("may tatlong batong milya"), dahil ito ay matatagpuan sa layo na tatlong Romanong milya (mga 3 km) mula sa lungsod ng Aquae Statiellae (Acqui Terme) sa Via Aemilia Scauri na nag-uugnay nitong huli sa Dertona (Tortona) at sa Galia.
Frank Lloyd Wright
Si Frank Lloyd Wright (8 Hunyo 1867 – 9 Abril 1959) ay isang bantog na Amerikanong arkitekto mula sa kaagahan ng dekada ng 1900. Bukod dito, isa rin siyang disenyador pangloob, manunulat, at edukador, na nagdisenyo ng mahigit sa 1,000 mga proyekto, na nagresulta sa mahigit sa 500 nakumpletong mga gawa. Nagdisenyo siya ng lahat ng mga uri ng mga gusali, kabilang na ang mga bangko, mga bakasyunang resort, mga gusaling pangtanggapan, mga simbahan, isang sinagoga, isang estasyon ng gasolina, isang halamanang pangserbesa, at isang museo ng sining. Nagsimula siya ng isang estilong Amerikano sa pagdidisenyo ng gusali. Isa siya sa mga itinuturing na pinakadakilang mga arkitekto sa ika-20 daang taon.
Arkitektura
Isa sa pinakatanyag na bahay ang tinawag na Bahay Robie o Robie House sa Ingles. Mayroon itong layout na parang laberinto at heometrikong dungawan o bintanang may nabahirang-salamin. . Isang natatanging bahay ang Bahay Robie na may kakaibang mga hugis, mga kulay, at anyo. Natapos na gawin ito ni Wright noong 1910, bilang isang bahay para sa mga bata. Sa katunayan, maraming mga bata ang namuhay at naglaro sa loob ng bahay na ito na kapilin gang kanilang mga mag-anak magpahanggang 1926, ang taon ng pagsasara nito sa pangkalahatang madla. Sa maraming pagkakataon, pinlanong wasakin ito. Subalit dalawang ulit na sinagip ni Wright ang bahay mula sa pagwasak dahil sa mga kadahilanang siya ang nagtayo nito at sa lahat ng mga alaala nito. Kasalukuyan itong muling ibinabalik sa dating kaayusan sa halagang $10 milyon.
Pundasyong Frank Lloyd Wright
Noong 1940, sinimulan ni Wright ang Pundasyong Frank Lloyd Wright. Itinatag ito para sa mga layunang pang-edukasyon. Pinangangalagaan nito ang dalawang mga gusaling ginawa ni Wright, ang Taliesin sa Wisconsin, at ang Kanlurang Taliesin (Taliesin West sa Ingles) sa Arizona. Mayroong isang aklatan ang pundasyon na may mahigit sa ginuhit na mga larawang gawa ni Wright. Ito ang tahanan ng Paaralan ng Arkitektura ni Frank Lloyd Wright.
Casignana
Ang Casignana ay isang komuna (munisipalidad) sa Kalakhang Lungsod ng Regio de Calabria sa rehiyon ng Calabria sa Italya, matatagpuan sa mga 100 km timog-kanluran ng Catanzaro at mga 35 km silangan ng Regio de Calabria. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 801 at sakop na 24.4 km2
Ang Casignana ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bianco, Bovalino, Caraffa del Bianco, San Luca, at Sant'Agata del Bianco.
Joseph Cinque
Si Sengbe Pieh (1813 – ca. 1879), na nakilala sa lumaon bilang Joseph Cinqué o Joseph Cinque, ay isang Aprikano Amerikanong lalaking nagmula sa Kanlurang Aprika na nagmula sa pangkat etniko ng mga taong Mende. Siya ang pinakatanyag na tagapagtanggol ng kasong Amistad noong 1841, kung saan natuklasang siya at 52 pang iba ang naging biktima ng ilegal na pangangalakal ng mga alipin sa Atlantiko.
Dagat Kaspiyo
thumb|Hindi tulad ng [[Dagat Mediteraneo at Dagat Itim, sa dulo ng ika-16 na siglo ang Dagat Kaspiyo Sea ay hindi pa rin nagagalugad at naimapa. Mapa nong 1570 ni Fernão Vaz Dourado.]] Ang Dagat Kaspiyo ay ang pinakamalaking anyong tubig na nakapaloob sa Lupa ayon sa sukat, minsan inuuri na pinakamalaking lawa sa mundo o isang dagat. Mayroon itong endorheic basin (isang basin na walang outflow) na matatagpuan sa pagitan ng Europa at Asya. Ito ay hinahangganan ng Kazakhstan sa hilagang-silangan, Russia sa hilagang-kanluran, Azerbaijan sa kanluran, Iran sa timog, at Turkmenistan sa timog-silangan.
Matatagpuan ang Dagat Kaspiyo humigit-kumulang 28 m sa ibaba ng pantay-dagat sa Kaspiyo Depression, sa silangan ng Kabundukang Caucasus at sa kanluran ng malawak na kapatagan ng Gitnang Asya. Umaabot ang sea bed sa katimugang bahagi nang kasimbaba ng 1023 m sa ibaba ng pantay-dagat, kaya ito ang ikalawang pinakamababang likas na depression sa lupa kasunod ng Lawa ng Baikal (-1180 m). Para sa mga sinaunang nanirahan sa ang baybayin nito ang Dagat Kaspiyo bilang isang karagatan, marahil dahil sa alat at laki nito.
May sukat ang ibabaw ng dagat na 371000 km2 (hindi kabilang ang hiwalay na lagoon ng Garabogazköl) at 78200 km3 naman ang volume. May salinity na humigit-kumulang sa 1.2% (12 g/l), mga isang katatlo ng salinity ng karamihang tubig-dagat.
Navotas
Ang , opisyal na Lungsod ng  o  City sa payak na katawagan, ay isang unang klaseng lungsod sa Kalakhang Maynila, Pilipinas. Ayon sa, ito ay may populasyon na sa may  na kabahayan.
Isang mahalagang komunidad ng palaisdaan ang Navotas. Nakasentro sa pagpapalaki ng isda ang karamihan sa mga kabuhayan ng mga residente dito. Nanghuhuli din ng mga isda ang ilan sa Look ng Maynila. Kilala ito sa kaniyang mga patis at bagoong at tinuturing na "Kapital sa Pangingisda ng Pilipinas." Nasa Navotas ang pinakamalaki at pinakamakabagong puwerto sa pangingisda sa Pilipinas, gayon din sa buong Timog-silangang Asya at pangatlong pinakamalaki sa Asya.
Bagamat itinatag ito noong Disyembre 20, 1827, ipinagdiriwang ng Navotas ang pagkakatatag nito tuwing Enero 16. Naging isang mataas na urbanisadong lungsod (highly urbanized city) ang Navotas noong Hunyo 24, 2007.
Kabilang ang Navotas sa impormal na sub-rehiyon ng Kalakhang Maynila na CAMANAVA. Maliban sa Navotas, kabilang dito ang mga lungsod ng Caloocan, Malabon, at Valenzuela. Inaakalang laging binabaha ang lugar na ito ngunit sa katotohanan dahil ito sa pagkati ng dagat, at ilan lamang mga barangay ang apektado hinggil sa mga proyekto na inumpisahan ng parehong lokal at pambansang pamahalaan. Polusyon at labis na populasyon ang ilan lamang sa mga suliranin na sinusubukang lutasin ng pamahalaan.
Kasaysayan
Nagsimula ang panawagan para sa paghihiwalay ng Navotas sa Tambobong (Malabon ngayon) na dating kinabilangan nito noong Disyembre 20, 1827. Noong Pebrero 16, 1859, sinama sa Navotas ang mga baryo ng San Jose at Bangculasi na dating nasa Malabon. Noong 1859 naging isang nagsasariling bayan ang Navotas. Sumama sa pamahalaang rebolusyonaryo ni Heneral Emilio Aguinaldo ang Navotas noong Agosto 6, 1898.
Isinama ang Navotas sa bagong-tatag na lalawigan ng Rizal ang Navotas noong Hunyo 11, 1901, alinsunod sa Batas Blg. 137. Sinanib muli ang Navotas sa Malabon noong 1904. Inihalal na presidente munisipal si Bernardo Dagala, isang katutubo ng Navotas. Sa pagpapatupad ng Batas Blg. 1442, muli naging isang nagsasariling bayan ang Navotas noong Enero 16, 1906. Naging lungsod ito noong Hunyo 24, 2006 sa bisa ng isang plebisito na nagpatibay ng Batas Republika Blg. 9387
Ipinagdiwang ng lungsod ang sentenaryo nito noong Enero 16, 2006.
Topograpiya
Isang baybaying lungsod ang Navotas na nasa hilagang-kanlurang bahagi ng Kalakhang Maynila. Sinasakop ng lungsod ang isang makipot na pahabang lupain na may humigit-kumulang 4.5 kilometro na kalipunang baybaying-dagat. Sa hilaga, kahati ng Navotas ang bayan ng Obando, Bulacan sa iisang hangganan, sa kahabaan ng Sapang Sukol na humihiwalay nito sa Isla Pulo. Tumatahak naman sa kahabaan ng silangang hangganan ang Ilog Binuangan, Ilog Daang Cawayan, Ilog Dampalit,
ng ng Bangculasi, Bambang ng Malabon, at ang Estero de Maypajo.
Hinahangganan ito ng Obando, Bulacan sa kahabaan ng Sapang Sukol sa hilaga; ng Lungsod ng Maynila sa timog; ng Malabon at Caloocan sa kahabaan ng Ilog Daang Binuangan, Bambang ng Bangculasi, Bambang ng Malabon, at Estero de Maypajo sa silangan; at Look ng Maynila sa kanluran.
Mga barangay
thumb|Mapang politikal ng Navotas. Ang Navotas ay hinati sa 18 barangay. Itong mga barangay ay pinagsama-sama sa 2 distrito. Ibinukod bilang urbano ang lahat ng mga barangay magmula noong Marso 31, 2020.
Novy Urengoy
Ang Novy Urengoy (Но́вый Уренго́й) ay isang lungsod sa Yamalo-Nenets Autonomous Okrug, Rusya.
Navotas
Mga dating barangay
Hanggang sa taong 2018 may 14 na mga barangay ang Navotas.
Novy Urengoy
Kasaysayan
thumb|left|Selyo ng koreong inilabas ng [[Koreong Ruso noong 2009 na ipinapakita ang lungsod ]] Itinatag ito noong 1975 kasunod ng pagkakatuklas ng Urengoy gas field na isa sa pinakamalaki sa Rusya. Binigyan ito ng katayuang panlungsod noong 1980.
Navotas
Mga dating barangay
Sang-ayon sa Batas Republika Blg. 10933, na inaproba ni Pangulong Rodrigo Duterte noong Agosto 23, 2017 at pinagtibay sa isang plebisito noong Enero 5, 2018, hinati ang Northbay Boulevard South sa mga Barangay NBBS Kaunlaran, NBBS Dagat-dagatan, at NBBS Proper.
Sang-ayon sa Batas Republika Blg. 10934, na inaproba ni Pangulong Rodrigo Duterte noong Agosto 23, 2017 at pinagtibay sa isang plebisito noong Enero 5, 2018, hinati ang Tangos sa mga Barangay Tangos North at Tangos South.
Novy Urengoy
Klima
Ang Novy Urengoy ay may klimang subartiko (Köppen climate classification Dfc). Lubhang napakaginaw at napakahaba ang mga taglamig kalakip ng katamtamang mga temperatura mula -30 C hanggang -22 C sa Enero. Banayad at maigsi naman ang mga tag-iniy kalakip ng katamtamang mga temperatura mula +10 C hanggang +18 C sa Hulyo. Katamtaman ang pag-uulan ngunit mas-mabigat sa tag-init kaysa ibang mga bahagi ng taon.
Navotas
Mga dating barangay
Sinakop ng Barangay Tanza ang pinakahilagang bahagi ng lungsod, kabilang na ang Isla Pulo na nakahiwalay sa mismong lungsod, at pinaligiran ng mga Barangay Binuangan at Salambao sa Obando, Bulacan sa hilaga, Look ng Maynila at Barangay San Roque sa kanluran, Barangay Hulong Duhat at Dampalit, Malabon sa silangan, at Barangay Tangos sa timog.
Sang-ayon sa Batas Republika Blg. 10935, na inaproba ni Pangulong Rodrigo Duterte noong Agosto 23, 2017 at pinagtibay sa isang plebisito noong Enero 5, 2018, hinati ang Tanza sa mga Barangay Tanza 1 at Tanza 2.
Pamahalaan
Alkalde ng lungsod: Tobias Tiangco
Novy Urengoy
Ekonomiya
Isang pangunahing industriya sa Novy Urengoy ang produksiyon ng langis at gas. Malapit sa lungsod ang isa sa pinakamalaking mga gas field sa mundo, at may maraming mga pag-aasam para sa karagdagang panggangalugad. Pangunahing pampook na may patrabaho ang kompanyang Gazprom, na pag-aari ng pamahalaan.
Navotas
Pamahalaan
Bise-Mayor: Clint Geronimo
Novy Urengoy
Transportasyon
Matatagpuan ang lungsod sa linyang daambakal ng Tyumen–Novy Urengoy. Pagbiyahe pahilaga mula Tyumen, ang Novy Urengoy ay ang pinakahuling mahalagang estasyon. Dating mahalagang estasyon ang Noyabrsk.
Navotas
Pamahalaan
Mga Konsehal:
Unang Distrito:
Novy Urengoy
Transportasyon
Nasa kahabaan ng Daambakal ng Salekhard–Igarka (o "Dead Road") ang lungsod. Ginagamit ang bahaging Novy Urengoy papuntang Stary Nadym bilang isang mahalagang pangkargamentong daambakal.
Navotas
Pamahalaan
Ikalawang Distrito:
Novy Urengoy
Transportasyon
Pinaglilingkuran ang lungsod ng Paliparan ng Novy Urengoy.
Navotas
Pamahalaan
Ex-officio Councilors:
Kinatawan ng distrito: John Reynald M. Tiangco
Alembong
Ang alembong ay maaaring tumukoy sa:
Talaan ng mga pangyayari sa pagsusulong ng peminismo sa Pilipinas
Ang peminismo sa Pilipinas ay mayaman sa kasaysayan, nagsimula ito noong panahon ng pre-kolonyal kung saan mayroong matriarchal system ang mga katutubo at mahalaga ang mga babae sa lipunan dahil sa kanilang kontribusyon
Peminismo sa Pilipinas noong ika-16 siglo: Enero 1, 1501 - Disyembre 31, 1600
Ang pag-iral ng mga perminista sa Pilipinas mula Enero 1, 1501 hanggang Disyembre 31, 1600 ay hindi pa naitatala dahil sa kakulangan ng mga kasulatan noong panahong iyon. Ngunit, marami sa mga kababaihan sa panahong iyon ang nagpakita ng katapangan at liderato sa kanilang mga komunidad.
Sa mga tribong Tagalog, ang mga babaylan o spiritual leaders ay kinilala bilang mga lider at tagapagdala ng kaalaman sa kanilang mga kababaihan. Sa kabila ng pagdating ng mga mananakop na Espanyol, patuloy na ipinaglaban ng mga kababaihan ang kanilang mga karapatan at papel sa lipunan.
Peminismo sa Pilipinas noong ika-19 siglo: Enero 1, 1801 - Disyembre 31, 1900
Sa panahon ng Enero 1, 1801 hanggang Disyembre 31, 1900, hindi pa ganap na nabuo ang konsepto ng feminist movement sa Pilipinas, dahil sa kahalagahan ng patriyarkal na kultura sa panahong iyon. Gayunpaman, mayroong mga kilusang pumapabor sa kababaihan na nagsulong sa kanilang karapatan at pagkilala sa kanilang kakayahan sa ilang punto sa kasaysayan ng Pilipinas. Narito ang ilang mga pangyayari:
Makikita na sa panahon ng Enero 1, 1801 hanggang Disyembre 31, 1900, ang mga pagsulong para sa karapatan ng kababaihan ay nangangailangan pa ng malakas na pagtutulungan at pakikibaka upang makamit ang tunay na pagkakapantay-pantay ng kasarian sa lipunan.
Maymay Entrata
Si Marydale "Maymay" Entrata, (ipinanganak noong Mayo 6, 1997), ay isang Pilipinang artista, komedyante, mang-aawit, host sa telebisyon, at modelo. Kilala siya bilang itinanghal na nanalo sa Pinoy Big Brother: Lucky 7, at ang unang Pilipina na naglakad sa Arab Fashion Week.
Personal na buhay
Siya ay ipinanganak sa probinsya ng Camiguin at lumaki sa Cagayan de Oro. Lumaki siya kasama ang kaniyang lolo at lola sapagkat iniwan sila ng kaniyang ama nung siya ay isang taon pa lamang at ang kaniyang ina naman ay pumunta ng Japan para magtrabaho.
Garutay
Ang garutay ay maaaring tumukoy sa:
Kappa (nobela)
Ang Kappa (河童) ay isang novella noong 1927 na isinulat ng may-akda ng Hapon na si Ryūnosuke Akutagawa. Ito ay batay sa tradisyong-pambayang Hapones.
Ang kuwento ay isinalaysay ng isang sikiatrikong pasyente na nagsasabing naglakbay siya sa lupain ng kappa, isang nilalang mula sa mitolohiyang Hapones. Ang kritikal na opinyon ay madalas na nahahati sa pagitan ng mga taong itinuturing ito bilang isang masakit na pangungutya ng Taishō Hapon at ang mga taong nakikita ito bilang pagpapahayag ng pribadong paghihirap ni Akutagawa.
Buod
Ang isang sikiatrikong pasyente, na kilala lamang bilang "Numero 23", ay nagkuwento ng isang oras na binisita niya ang lupain ng kappa. Naligaw siya sa kabundukan ng Hotakadake at napalibutan siya ng isang grupo ng mga kakaibang nilalang, na pagkatapos ay ipinakita sa kaniya ang paligid ng kanilang tahanan. Nalaman niya na ang mundo ng kappa ay madalas na lumilitaw na kabaligtaran ng kung paano ang mga bagay sa mundo ng tao. Halimbawa, ang mga fetus ay tinanong ng kanilang mga ama kung gusto ba nilang ipanganak o hindi. Sumagot ang isa, "Ayokong ipanganak. Sa una pa lang, nanginginig akong isipin ang lahat ng mga bagay na mamanahin ko sa aking ama—ang kabaliwan lang ay sapat na."
Isinalaysay ng sikiatrikong pasyente kung paano niya nakilala ang kappa ng maraming trabaho. Ang isa sa kanila, si Geeru, ay nagsabi sa kaniya na ang mga walang trabahong trabahador ay binibigyan ng gas at pagkatapos ay kinakain ng iba pang kappa. Nakatagpo din ng Paseynte 23 si Maggu, isang pilosopo na nagsusulat ng isang koleksyon ng mga aporismo na pinamagatang The Words of a Fool, na kasama ang linyang "ang isang baliw ay laging kinukunsidera ang ibang baliw". Nakilala niya ang isa pang kappa na tinatawag na Tokku, isang may pag-aalinlangan na makata na nagpakamatay at nagpakita sa Patient 23 bilang isang multo sa pamamagitan ng nekromansiya. Si Tokku, habang nag-aalala tungkol sa pagiging sikat pagkatapos ng kanyang kamatayan, ay hinahangaan ang mga manunulat at pilosopo na nagpakamatay sa kanilang sarili, tulad nina Heinrich von Kleist, Philipp Mainländer, at Otto Weininger. Pinahahalagahan niya si Michel de Montaigne na nagbigay-katwiran sa boluntaryong pagkamatay, ngunit hindi niya gusto si Arthur Schopenhauer dahil siya ay isang pesimista na hindi nagpakamatay. Sa kaniyang pagbabalik sa totoong mundo, iniisip ni Pasyente 23 na ang kappa ay malinis at mas mataas kaysa sa lipunan ng tao at naging isang misantropo.
Mga pagsasalin
Ang Kappa ay nagkaroon ng maraming pagsasalin sa Ingles. Ang una ay ni Shiojiri Seiichi noong 1947, na nagsubtitulo sa kanyang pagsasalin na "Gulliver in A Kimono". Noong 1967, gumawa si Kojima Takeshi ng isa pang pagsasalin sa koleksiyon ng Exotic Japanese Stories: the Beautiful and the Grotesque. Si Geoffrey Bownas, isang iskolar sa pag-aaral ng Hapon, ay gumawa ng ikatlong pagsasalin noong 1970.
Moscovium
thumb Ang Moscovium ay isang kemikal na elemento na may sagisag na Mc at atomic number 115. Ito ay unang na-sintetiko noong 2003 sa pamamagitan ng pangkat ng Rusyo at Amerikanong siyentista sa Joint Institute for Nuclear Research (JINR) sa Dubna, Russia.
Kaurian:Mga kemikal na elemento
Maharot
Ang maharot ay maaaring tumukoy sa:
Watawat ng Asya
Ito ay isang galerya ng pandaigdigan at pambansang mga watawat na ginagamit sa Asya.
Timog Asya
watawat ng russia
Pambansang museo
thumb|right|Ang Pambansang Museo ng Pilipinas Ang isang museong pambansa (Ingles: national museum) ay isang museo na pinananatili at pinangangasiwaan ng isang bansa o nasyon.
Ang isang halimbawa nito ay ang Pambansang Museo ng Pilipinas.
Coleen Perez
Si Coleen Perez, (ipinanganak bilang Coleen Nicole Borgonia noong 26 Enero 1995 sa Gapan, Nueva Ecija, Pilipinas), ay isang Pilipinang artista at modelo na nakilala bilang Molly Rivera sa More Than Words ng GMA Network. Lumabas din siya sa D' Originals at A1 Ko Sa 'Yo.
Lalawigan ng Pisa
Ang lalawigan ng Pisa (provincia di Pisa) ay isang lalawigan sa rehiyon ng Toscana sa gitnang Italya. Ang kabisera nito ay ang lungsod ng Pisa. May lawak na 2448 km2 at kabuuang populasyon na 421,642, ito ang pangalawa sa pinakamataong tao at ikalimang pinakamalaking lalawigan ng Toscana. Ito ay nahahati sa 37 comune.
Sa kasaysayan na nagmula sa mga Etrusko at Punico, nakamit ng lalawigan ang malaking kapangyarihan at impluwensiya sa Mediteraneo noong ika-12 at ika-13 siglo. Ang Pisa, ang kabesera ng probinsiya, ay kilala sa Nakahilig na Tore, at iba pang makasaysayang tanawin na nakakaakit ng mga turista.
Demograpiya
Ang mga estadistika na naitala mula noong 1861 ay nagpapakita na ang populasyon ng lalawigan ay unti-unting tumaas, mula 240,000 ay noong 1860 hanggang c. 390,000 noong 1990s. Mula noong bagong milenyo, tumaas ito ng mga 30,000 hanggang mahigit 420,000 ngayon.
Noong Enero 1, 2014, ang sampung pinakamataong munisipalidad ay Pisa (88,627), Cascina (44,901), San Giuliano Terme (31,315), Pontedera (28,915), San Miniato (28,072), Ponsacco (15,609), Santa Croce sull'Arno (14,528), Castelfranco di Sotto (13,431), Santa Maria a Monte (13,197), at Casciana Terme Lari (12,536).
Sanggunian
Kaurian:Mga Communi ng Pisa Kaurian:Pisa Kaurian:Mga lalawigan ng Italya
Province of Pisa
Treville, Piamonte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Treville ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Alessandria, rehiyon ng Piamonte, hilagang Italya, matatagpuan mga 50 km silangan ng Turin and about 30 km northwest of Alessandria. Noong Disyembre 31, 2004, mayroon itong 267 at sakop na 4.7 km2.
Ang Treville ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cereseto, Ozzano Monferrato, at Sala Monferrato.
Kasaysayan
Ang pangalan ng Treville ay lumitaw sa unang pagkakataon sa isang dokumento ng 1202, sa isang utos, kung saan ang Markes Bonifacio I Aleramo ay namuhunan sa Casalese na maharlika na si Anselmo Musso di Paciliano sa piyudo.
Limbang
Ang limbang ay maaaring tumukoy sa:
Bagong Mundo
Ang Bagong Mundo ay isa sa mga pangalan o katawagan na ginagamit para sa Kanlurang Emisperyo, partikular na ang Kaamerikahan at paminsan-minsan ang Oceania (Australasya). Ang kataga ay nagmula sa ika-15 daantaon, nang ang Amerika ay kamakailan pa lamang natuklasan ng mga manggagalugad mula sa Europa, na nagpalawak sa kalawakan o kalatagang pangheograpiya ng mga tao noong Gitnang Kapanahunan sa Europa, na dating umisip na ang mundo ay binubuo lamang ng Europa, Asya, at Aprika: na tinatawag na sa ngayon na Lumang Mundo bilang isang kalipunan.
Pinagmulan ng pangalan
Ang Kastilang dalubhasang si Peter Martyr d'Anghiera (kilala rin bilang Pedro Mártir de Anglería) ang umimbento ng katawagang "Bagong Mundo" na nagkaroon ng dalawampung mga edisyon o labas sa loob ng sumunod na apat na mga taon.