cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Talaan ng mga malalayang estado at teritoryong dependensiya sa Asya
Mga espesyal na nagsasariling lugar
Hong Kong at Macau ang dalawang espesyal na nagsasariling lugar sa Asya. Parehas silang sakop ngayon ng Tsina bilang mga natatanging rehiyong administratibo (special administrative region, SAR) nito. Bago ito, kolonya ang dalawang lugar ng mga bansang Europeo: Reyno Unido (Hong Kong) at Portugal (Macau). Ibinalik ng Reyno Unido ang Hong Kong sa Tsina noong Hulyo 1997, samantalang ibinalik naman ng Portugal ang Macau sa Tsina noong Disyembre 1999.
Benguela
Pagkaraan ng kalayaan mula sa Portugal
Noong 1975, kasunod ng Rebolusyong Carnation sa Lisbon, Portugal 1974, ang naging malaya ang Portuges na Ibayong-dagat na Lalawigan ng Angola. Dahil sa Digmaang Sibil ng Angola (1975–2002), na tumagal nang 20 taon pagkaraan ng kasarinlan mula sa Portugal, ang mahalagang linya ng daambakal ng Benguela ay isinara. Tanging gumagana pa rin ang maigsing kahabaan ng linya na may habang 30 kilometro (19 milya) sa pagitan ng Benguela at Lobito. Noong kalagitnaan ng dekada-2000, dahil sa mas-payapa nang kapaligiran, sinimulan ang pagpapagana muli ng daambakal sa pagitan ng Benguela at Huambo.
thumb|left|Mga karaniwang pangmadlang kabahayan sa Benguela Noong 1983 ang Benguela ay may populasyon ng 155,000 katao. Sa kasagsagan ng digmaang sibil tumaas ang populasyon ng lungsod dahil sa pagdagsa ng mga takas mula sa mga lalawigan. Habang binubuo ng de-kalidad na mga kabahayan ang bahaging kolonyal ng lungsod, karamihan sa mga takas ay nakatira sa mga barung-barong magmula noong 2011.
Ekonomiya
thumb|Gusali ng Banco Nacional sa Benguela Ang Benguela ay dating isa sa mga sentro ng Portuges na pangangalakal sa looban ng Aprika, at nananatili pa rin ang kahalagahan nito bilang kawing ng komersiyo sa pagitan ng kanluran at silangang Angola. Itinatanim ang kape, mais, sisal, tubo, at tabako sa mga loobang rehiyon ng bansa at malawakang ikinakalakal sa Benguela. Ikinakalakal din sa lungsod ang mangganesong mula sa looban. Kabilang sa mga pampook na industriya ay pagpoproseso ng isda at pagkabyaw ng tubo (sugarcane milling). Gumagawa rin ang lungsod ng mga palayok, sabon, at kasangkapan.
Idinadaan ang banyagang pangangalakal sa pangmalalim na tubig na pantalan ng Lobito na matatagpuan 29 na kilometro (18 milya) hilaga ng Benguela. Ang Lobito na dating pinakaabalang pantalan sa Angola ay lubhang nasira noong Digmaang Sibil ng Angola. Ang pantalan ay muling ibinuhay at sumusuporta sa pangangalakal sa rehiyong Benguela.
Talaan ng mga lungsod sa Tsile
Ang isang lungsod ay tinukoy ng Pambansang Surian ng Estadistika ng Tsile (INE) bilang isang "entidad urbano" (urban entity). na may higit sa 5,000 katao. Ang talaang ito ay nakabatay sa isang ulat ng INE noong Hunyo 2005 batay sa senso noong 2002 na nagtala ng 239 lungsod sa buong bansa.
Kompletong talaan ng mga lungsod ayon sa rehiyon
thumb|[[Santiago, Tsile|Santiago, kabisera ng Tsile]] thumb|[[Viña del Mar]] thumb|[[Antofagasta]] thumb|[[Valparaíso]] thumb|[[Temuco]]
thumb|[[Arica]] thumb|[[Puerto Montt]] thumb|[[Talca]] thumb|[[La Serena]] thumb|[[Iquique]] thumb|[[Chillán]] thumb|[[Talcahuano]] thumb|[[Valdivia]] thumb|[[Punta Arenas]]
Mga pinakamalaking kumpol urbano (urban agglomerations)
Kasama sa talaang ito ang mga conurbation, "absorptions" at mga lungsod na may higit 100,000 katao, ayon sa senso 2002.
Lobito
Ang Lobito ay isang munisipalidad (katumbas ng mga lungsod) sa lalawigan ng Benguela sa Angola. Matatagpuan ito sa baybaying-dagat ng Karagatang Atlantiko, sa hilaga ng Bunganga ng Catumbela.
Mula pa noong 1905 ang lungsod at nakasalalay ang pag-iral nito sa look ng kaparehong pangalan na pinili bilang pambaybaying dulo ng Daambakal ng Benguela patungo sa dakong looban na dumadaan sa Luau patungo sa Katanga sa Demokratikong Republika ng Congo. Ang populasyon noong 2014 ay 324,050 katao, sa loob ng lawak na 3,648 km². Binubuo ang munisipalidad ng mga komyun ng Canjala, Egipto Praia at Lobito.
Opisyal na itinatag ang lungsod noong ika-2 ng Setyembre 1913, at nagdadaos sila ng taunang pagdiriwang para sa nasabing okasyon.
Pagkaraan ng kalayaan mula sa Portugal
thumb|Bulwagang pampamilihan ng Lobito Kasunod ng Rebolusyong Carnation noong ika-25 ng Abril 1974 sa Lisbon, inalok ng kalayaan ang Angola. Naging kákauntî ang mga gawain sa pantalan ng lungsod dahil sa mga pagkasira ng panlulan na daambakal at mataas na pangamba noong Digmaang Sibil ng Angola (1975–2002). Nang dumating ang kapayapaan at katatagan noong dekada-2000, sinimulan ng Lobito ang sistema ng muling pagtatayo at ipinagpatuloy ang hakbang nito tungo sa kaunlaran.
Klima
Nakararanas ang Lobito ng banayad na tropikal na klimang medyo tigang na may kaunting mga sukdulan sa temperatura. Napakainit at tuyo ang mga taglamig, habang mas-mainit at mabasa-basa naman ang tag-init.
Transportasyon
thumb|Pantalan ng Lobito Ang Lobito ay ang dulo ng Daambakal ng Benguela
Ang Pantalan ng Lobito ay matatagpuan sa Look ng Lobito sa isang sandspit na may humigit-kumulang 4.8 kilometro ang haba. Pinangangasiwaan ang pantalan ng Empresa Portuaria do Lobito. Humahawak ang Pantalan ng Lobito ng 2,000,000 tonelada ng kargamento at 370 barko taun-taon, at kalakip ng pagunlad ng ekonomiya sa rehiyong Benguala, isinasailalim ang mga pasilidad ng pantalan sa pagpapalawak.
Walang sariling paliparan ang Lobito. Sa halip, ang mga pinakamalapit na paliparan ay ang Paliparan ng Catumbela na nasa layong 13 kilometro (8.1 milya) mula sa lungsod, at ang Paliparan ng Benguela na nasa 33 kilometro (21 milya) mula sa lungsod.
Pandaigdigang ugnayan
Mgakakambal ang Lobito sa:
Lamiaceae
Ang Lamiaceae o Labiatae ay isang pamilya ng namumulaklak na mga halaman na karaniwang kilala bilang pamilya ng mint o deadnettle o sage. Marami sa mga halaman ay mabango sa lahat ng mga bahagi at kasama ang malawakang ginagamit na mga damo sa pagluluto, tulad ng basil, mint, rosemary, sambong, savory, marjoram, oregano, hyssop, thyme, lavender, at perilla.
Myrtales
Ang Myrtales ay isang order ng mga halaman ng pamumulaklak na inilagay bilang isang kapatid na babae sa mga eurosids II clade bilang ng pag-publish ng genome noong Hunyo 2014. Ang APG III sistema ng pag-uuri para sa mga angiosperms ay naglalagay pa rin sa loob ng eurosids.
Myrtaceae
Myrtaceae ay ang isang pamilya ng dicotyledonous plants na inilagay sa loob ng Myrtales order. Mirto, pohutukawa, puno ng bay rum, clove, guava, acca (feijoa), allspice, at eucalyptus lahat ay miyembro ng grupong ito.
Chiang Mai
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ang Chiang Mai (, mula sa เชียงใหม่ ,   ), kung minsan ay isinulat bilang Chiengmai o Chiangmai, ay ang pinakamalaking lungsod sa hilagang Taylandiya, ang kabesera ng lalawigan ng Chiang Mai at ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa Taylandiya. Ito ay 700. km hilaga ng Bangkok sa isang bulubunduking rehiyon.
Ang lungsod (thesaban nakhon, "lungsod munisipalidad" ) ng Chiang Mai ay opisyal na sumasaklaw lamang sa karamihan ng mga bahagi ng distrito ng Mueang Chiang Mai, na may populasyon na 127,000, mula sa lugar ng senso nito noong 1983 nang ang lugar ng lungsod ng Chiang Mai ay pinalaki para sa una at huling pagkakataon mula noong naging unang Munisipalidad ng Lungsod sa Thailand (pagkatapos ay nasa ilalim ng Siam) noong 1935. Ang kalawakan ng lungsod ay lumawak na sa ilang kalapit na distrito, mula sa Hang Dong sa timog, hanggang sa Mae Rim sa hilaga, at Suthep sa kanluran, hanggang sa San Kamphaeng sa silangan, na bumubuo sa urbanong pook ng Chiang Mai na may populasyon na 1.19 milyon. tao, na higit sa 66 porsiyento ng kabuuang populasyon ng lalawigan ng Chiang Mai (1.8 milyon).
Ang munisipalidad ng lungsod ay nahahati sa apat na khwaeng (mga baryo panghalalan): Nakhon Ping, Sriwichai, Mengrai, at Kawila. Ang unang tatlo ay nasa kanlurang pampang ng Ilog Ping, at ang Kawila ay nasa silangang pampang. Kasama sa Distrito ng Nakhon Ping ang hilagang bahagi ng lungsod. Ang Sriwichai, Mengrai, at Kawila ay binubuo ng kanluran, timog, at silangang bahagi, ayon sa pagkakabanggit. Ang sentro ng lungsod—sa loob ng mga pader ng lungsod—ay halos nasa loob ng baryo ng Sriwichai.
Itinatag ni Mangrai ang Chiang Mai noong 1294 o 1296 sa isang pook na tinawag ng mga Lawa na Wiang Nopburi.
Mga sanggunian
<references group="" responsive="1">
Dakilang Palasyo
Ang Dakilang Palasyo (พระบรมมหาราชวัง, RTGS: Phra Borom Maha Ratcha Wang ) ay isang tipon ng mga gusali sa gitna ng Bangkok, Taylandiya. Ang palasyo ay naging opisyal na tahanan ng mga Hari ng Siam (at kalaunan ay Taylandiya) mula noong 1782. Ang hari, ang kaniyang korte, at ang kaniyang maharlikang pamahalaan ay nakabatay sa bakuran ng palasyo hanggang 1925. Si Haring Bhumibol Adulyadej (Rama IX), ay nanirahan sa Maharlikang Villa ng Chitralada at ang kaniyang kahalili na si Haring Vajiralongkorn (Rama X) ay sa Bulwagang Pampanirahang Amphorn Sathan, parehong sa Palasyo Dusit, ngunit ang Dakilang Palasyo ay ginagamit pa rin para sa mga opisyal na pangyayari. Maraming mga maharlikang seremonya at mga tungkulin ng estado ang isinasagawa sa loob ng mga dingding ng palasyo bawat taon. Ang palasyo ay isa sa pinakasikat na atraksiyong panturista sa Taylandiya.
Ang pagtatayo ng palasyo ay nagsimula noong Mayo 6, 1782, sa utos ni Haring Phutthayotfa Chulalok (Rama I), ang tagapagtatag ng Dinastiyang Chakri, nang ilipat niya ang kabeserang lungsod mula sa Thonburi patungo sa Bangkok. Sa buong sunud-sunod na paghahari, maraming mga bagong gusali at estruktura ang naidagdag, lalo na sa panahon ng paghahari ni Haring Chulalongkorn (Rama V). Noong 1925, ang hari, ang Maharlikang Pamilya, at ang pamahalaan ay hindi na permanenteng nanirahan sa palasyo, at lumipat na sa ibang mga tirahan. Matapos ang pagpawi ng ganap na monarkiya noong 1932, ang lahat ng mga ahensiya ng pamahalaan ay ganap na inilipat sa labas ng palasyo.
Sa hugis, ang complex ng palasyo ay halos hugis-parihaba at may pinagsamang lugar na 218400 m2, napapaligiran ng apat na pader. Ito ay matatagpuan sa pampang ng atraksiyong panturista sa gitna ng Pulo ng Rattanakosin, ngayon sa Distrito ng Phra Nakhon. Ang Dakilang Palasyo ay nasa hangganan ng Sanam Luang at DaangNa Phra Lan sa hilaga, Daang Maharaj sa kanluran, Daang Sanam Chai sa silangan, at Daang Thai Wang sa timog.
Sa halip na iisang estruktura, ang Dakilang Palasyo ay binubuo ng maraming gusali, bulwagan, pabelyon na nakapaligid sa mga bukas na damuhan, hardin, at patyo. Ang kawalaan ng simetriya at mga eklektikong estilo nito ay dahil sa organikong pag-unlad nito, na may mga karagdagan at muling pagtatayo na isinagawa ng sunud-sunod na naghaharing mga hari sa loob ng 200 taon ng kasaysayan. Ito ay nahahati sa ilang kuwarto: ang Templo ng Esmeraldang Buddha; ang Panlabas na Korte, na may maraming pampublikong gusali; ang Gitnang Korte, kabilang ang mga Gusaling Phra Maha Monthien, ang mga Gusaling Phra Maha Prasat, at ang mga Gusaling Chakri Maha Prasat; ang Panloob na Korte at ang kuwarto ng mga Harding Siwalai. Ang Dakilang Palasyo ay kasalukuyang bahagyang bukas sa publiko bilang isang museo, ngunit ito ay nananatiling isang gumaganang palasyo, na may ilang mga opisina ng hari na nakaluklok pa rin sa loob.
Cabinda (lungsod)
Kasaysayan
Itinatag ng mga Portuges ang lungsod noong 1883 kasunod ng paglagda ng Kasunduan ng Simulambuco, sa parehong panahon ng Pulong sa Berlin.
Heograpiya
Matatagpuan ang Cabinda sa baybaying-dagat ng Karagatang Atlantiko sa timog ng lalawigan ng Cabinda, at nakapuwesto ito sa kanang pampang ng Ilog Bele. Ito ay nasa layong 56 na kilometro (35 milya) hilaga ng Moanda (DR Congo), 70 kilometro (43 milya) hilaga ng bunganga ng Ilog Congo, at 137 kilometro (85 milya) timog ng Pointe-Noire (Rep. ng Congo).
Mga distrito
Nahahati ang Cabinda sa tatlong mga distrito o "comuna":
Mga wika
Ang Ibinda na isang wika ng Bantu ay ang pangunahing wika ng kapuwa lungsod at lalawigan ng Cabinda.is the primary. Sinasalita rin ang wikang Portuges, ang opisyal na wika ng Angola, bagamat pangkaramihan sa gampaning pampangasiwaan. Sapagkat sinakop ng mga Portuges ang Cabinda sa huling bahagi ng ika-19 na dantaon kung ihahambing sa ibang bahagi ng Angola, hindi malawakang sinasalita ang Portuges. Gayunpaman, mabilis na lumalaki ang bilang ng mga nagsasalita ng Portuges.
Transport
Pinaglilingkuran ang lungsod ng Paliparan ng Cabinda.
Noong 2012, ipinapanukala ang isang karugtong ng daambakal upang ikabit ito sa pangunahing sistemang daambakal ng Angola, subalit kinailangan pa itong tumawid sa lupain ng Demokratikong Republika ng Congo.
Mga Tsino
Ang mga Tsino ay ang iba't ibang mga indibiduwal o pangkat etniko na inuugnay sa Tsina, kadalasan sa pamamagitan ng lipi, etnisidad, pagkamamamayan, o ibang pagsapi.
Ang mga Tsinong Han ang pinakamalaking pangkat etniko sa Tsina, na binubuo ng tinatatayang 92% ng kalupaang populasyon nito. Binubuo ang mga Tsinong Han ng 95% sa Taiwan, 92% sa Hong Kong, 89% sa Macau at 74% sa Singapore.
Sila din ang pinakamalaking pangkat etniko sa buong mundo na binubuo ng 18% ng populasyon ng mundo.
Maon Kurosaki
Si Maon Kurosaki (黒崎 真音) ay isang Hapong manganganta galing sa Tokyo. Ang kanyang tatak ay Geneon Universal Entertainment. Inilibas niya ang kanyang unang album, ang H.O.T.D. noong Setyembre 2010, kung saan isinama ang mga kanta sa anime na Highschool of the Dead. Ang dalawang single na sumunod, ang ""Magic∞World" at "Memories Last", ay ginamit sa anime na Toaru Majutsu no Index. Sumali rin si Kurosaki sa LisAni 2010, at kumanta siya nang dalawang beses Anime Expo 2011 sa Los Angeles, California. Kumanta rin siya sa Animelo 2011 at 2012.
Karera
Sinimulan ni Kurosaki ang kanyang karera sa bar na Dear Stage sa Akihabara, kung saan kumakanta siya simula Enero 2008. Napansin siya ng producer na si Akihiro Tomita, na naging producer niya noong nagsimula ang propesyonal na karera ni Kurosaki sa tatak na Geneon Universal Entertainment. Unang sinabi ni Kurosaki ang pagiging propesyonal niya noong Enero 2010. Bago nito, lumabas si Kurosaki bilang modelong gravure para sa pabalat ng nobela ni Yūsaku Kitano na Maid Load Reload na inilabas ng ASCII Media Works noong Abril 26, 2010 sa kanilang imprint na MediaWorks Bunko.
Ang unang album ni Kurosaki ay ang H.O.T.D. na inilabas noong Setyembre 22, 2010, kung saan isinama ang mga kantang ginamit sa anime na Highschool of the Dead. Upang ipagunita ang paglabas ng album at ang pag-ere ng anime, kinanta niya ang mga kantang galing sa album isang beses kada linggo sa Dear Stage mula Hulyo 7 hanggang Setyembre 22, 2010. Isa pang kaganapan ang ginanap sa Animate sa Yokohama noong Oktubre 26, 2010. Si Kurosaki ang naging regular na host ng programang A&G Artist Zone 2h mula noong Oktubre 7, 2010. Ang kanyang unang single, ang "Magic∞World", ay inilabas noong Nobyembre 24, 2010, at kumanta siya sa Dear Stage noong araw na iyon upang ipagunita ang paglabas ng single. Ang kanyang pangalawang single, ang "Memories Last" (メモリーズ・ラスト), ay inilabas noong Marso 2, 2011. Ang "Magic∞World" at "Memories Last" ay parehong ginamit sa anime na Toaru Majutsu no Index.
Ang unang konsyerto ni Kurosaki, "Maon Kurosaki Live 2011 Spring: Memories First", ay ginanap sa Harajuku noong Marso 4-5, 2011. Una siyang lumabas sa Hilagang Amerika sa Anime Expo 2011 na ginanap sa Los Angeles, California, kung saan kumanta siya noong Hulyo 1 at 3. Inilabas niya ang mini-album na Goshiki Uta: Immortal Lovers noong Agosto 10, 2011, kung saan sinama ang mga kantang ginamit sa original video animation na Hakuōki Sekkaroku. Unang lumabas siya sa Animelo Summer Live noong Agosto 28, 2011. Inilabas niya ang kanyang pangalawang album, ang Butterfly Effect, noong Nobyembre 30, 2011.
Noong 2011, binuo ni Kurosaki ang bandang Altima kasama nina Mototaka "Motsu" Segawa ng bandang Move at Satoshi "Sat" Yaginuma ng bandang fripSide. Naglabas pa si Kurosaki ng tatlong single noong 2012; ang "Hell:ium" noong Mayo 9, ang "Reimei" (黎鳴) noong Agosto 8, at ang "Under / Shaft" noong Oktubre 17. Ang "Reimei" ay ginamit sa anime na Hakuōki Reimeiroku, habang ang "Under / Shaft" ay ginamit sa anime na Jormungand: Perfect Order. Ang kanyang pangatlong album, ang Vertical Horizon, ay inilabas noong Abril 10, 2013.
Euphorbiaceae
Ang Euphorbiaceae, ay isang malaking pamilya ng mga namumulaklak na halaman. Sa karaniwang Ingles, minsan ay tinatawag itong euphorbias, na kung saan ay din ang pangalan ng isang genus sa pamilya.
Nata de coco
Ang nata de coco, na minamarket din bilang coconut gel, ay malambot, maaninag, malagulamang pagkain na nabubuo sa permentasyon ng tubig ng niyog, na lumalapot dahil sa produksyon ng cellulose ng bakteryang Komagataeibacter xylinus.
Nagmula sa Pilipinas, naimbento ang nata de coco noong 1949 ni Teodula Kalaw Africa bilang alternatibo sa nata de pinya, isang tradisyonal na pagkaing Pilipino na gawa sa pinya.
Karaniwan itong pinapatamis na parang kendi o panghimagas, at maaaring sabayan sa samu't saring mga pagkain, kagaya ng atsara, inumin, sorbetes, pudding, at fruit cocktail.
Etimolohiya
Ang kahulugan ng nata de coco ay "krema ng niyog" sa wikang Kastila.
Kasaysayan
Naimbento ang nata de coco noong 1949 ni Teodula Kalaw Africa, isang Pilipinang kimika na nagtrabaho para sa National Coconut Corporation (na tinatawag nang Pangasiwaan sa Niyog ng Pilipinas ngayon). Inilikha ito bilang alternatibo sa nata de pinya, isang malagulamang panghimagas sa Pilipinas na ginawa mula noong ika-18 siglo. Kahit mataas ang demand para rito, pana-panahon ang nata de pinya, dahil nakasalalay ito sa mga ani ng pinya mula sa humihinang industriya ng hiblang pinya.
Nagsimula ang komersiyal na produksyon ng nata de coco noong 1954, kung kailan nagbukas ang ahensya, na muling pinangalanang Philippine Coconut Administration, ng sangay sa Alaminos, Laguna at ipinakilala ang teknolohiya sa mga lokal na magsasaka. Naoptimisa ang produksyon ng nata de coco noong gitna ng dekada 1970 sa pagsisikap ng isang pangkat ng mikrobiyologo na pinangunahan ni Priscilla C. Sanchez. Noong ika-20 siglo, tumaas ang demand para sa niyog. Naging pangunahing eksport ng Pilipinas ang mga produktong gawa sa niyog, at kasama rito ang nata de coco.
Wat Chedi Luang
right|thumb| Stupa ng Chedi Luang sa gabi thumb| Wat Chedi Luang Wora Wihan na isinulat sa [[Alpabetong Tai Tham|sulat Lanna]] Ang Wat Chedi Luang (วัดเจดีย์หลวง, lit. templo ng malaking stupa o templo ng maharlikang stupa) ay isang Budistang templo sa makasaysayang sentro ng Chiang Mai, Taylandiya. Ang kasalukuyang lupain ng templo ay orihinal na binubuo ng tatlong templo — Wat Chedi Luang, Wat Ho Tham, at Wat Sukmin.
Kasaysayan
Ang pagtatayo ng templo ay nagsimula noong ika-14 na siglo, nang binalak ni Haring Saen Muang Ma na ilibing doon ang mga abo ng kaniyang ama. Pagkaraan ng 10 taon ng pagtatayo ay hindi ito natapos, sa kalaunan ay ipagpatuloy pagkatapos ng pagkamatay ng hari ng kaniyang balo. Marahil dahil sa mga problema sa katatagan ay inabot hanggang sa kalagitnaan ng ika-15 siglo upang matapos ito sa loob ng panahon ng paghahari ni haring Tilokaraj. Noon ay 82 m ang taas at may baseng diametro na 54 m, sa panahong iyon ang pinakamalaking gusali sa lahat ng Lanna. Noong 1468, ang Esmeraldang Buddha ay inilagay sa silangang nitso nito. Noong 1545, ang itaas na 30m ng estruktura ay gumuho pagkatapos ng isang lindol, at hindinagtagal pagkatapos noon, noong 1551, ang Esmeraldang Buddha ay inilipat sa Luang Prabang.
Noong unang bahagi ng 1990s ang chedi ay muling itinayo, na pinondohan ng UNESCO at ng pamahalaan ng Hapon. Ngunit ang resulta ay bahagyang kontrobersiyal, dahil sinasabi ng ilan na ang mga bagong elemento ay nasa estilong Gitnang Taylandes, hindi sa estilong Lanna. Para sa ika-600 anibersaryo ng chedi noong 1995, isang kopya ng Esmeraldang Buddha na gawa sa itim na jade ang inilagay sa muling itinayong silangang nitso. Ang imahen ay pinangalanang opisyal na Phra Phut Chaloem Sirirat, ngunit karaniwang kilala bilang Phra Yok.
Mga gusali
right|thumb| Dambana ng haligi ng lungsod Nasa bakuran din ng templo ang haligi ng lungsod (Lak Mueang) ng Chiang Mai, na pinangalanang Sao Inthakin. Inilipat ito sa lokasyong ito noong 1800 ni Haring Chao Kawila ; ito ay orihinal na matatagpuan sa Wat Sadeu Muang. Nagtanim din siya roon ng tatlong puno ng dipterocarp, na siyang tutulong sa haligi ng lungsod para protektahan ang bayan. Ang isang pagdiriwang bilang parangal sa haligi ng lungsod ay isinasagawa bawat taon tuwing Mayo at tumatagal ng 6-8 araw.
Sa isang wihan malapit sa pasukan sa templo ay ang estatwa ng Buddha na pinangalanang Phra Chao Attarot (Labing-walong kubit na Buddha), na inihulma noong huling bahagi ng ika-14 na siglo. Sa kabilang panig ng chedi ay isa pang pabelyon na naglalaman ng nakahiga na rebulto ng Buddha.
Papa Sisino
Si Papa Sisino(c. 650 CE – 4 Pebrero 708 CE) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano sa loob ng tatlong linggo noong 708 CE. Siya ay isang Syrian sa kapanganakan at ang pangalan ng kanyang ama ay Juan. Ang kakulangan ng mga donasyon sa kapapahan sa panahon ng kanyang pamumuno(42 libra ng ginto at 310 libra ng pilak na isang praksiyon ng mga personal na donasyon ng ibang mga kontemporaryong papa) ay nagpapakita na malaman ay hindi siya mula sa aristokrasya. Siya ay hinirang bilang papa noong kapapahang Bizantino. Hinalinhan niya si Papa Juan VII pagkatapos ng isang sede vacante ng tatlong buwan. He was consecrated around 15 January 708.
Si Sisino ay nanatiling papa sa loob lamang ng 21 araw. Ayon sa Ensiklopedyang Katoliko, bagaman siya ay dumanas ng gout na hindi niya magawang pakainin ang kanyang sarili, gayunpaman siya ay isang tao ng malakas na karakter at nagawang mabahala para sa kabutihan ng siyudad. Among his few acts as pope was the consecration of a bishop for Corsica. Kanya ring inutus na ang apog ay sunugin upang maibalik ang mga bahagi ng mga pader ng Roma. Ang pagbabalik ng mga pader na pinlano ni Sisino ay isinagawa ni Papa Gregorio II. Ang aklat True Christianity: The Catholic Way ay nagkredito sa kanya sa pagtatanggol sa Simbahan laban sa mga Lombard at Saracen.
Si Sisino ay inilibing sa Lumang Basilica ni San Pedro. Siya ay kalaunang hinalinhan ng kaunti sa 2 buwan ni Papa Constantino na isa ring Syrian at malamang ay kanyang kapatid.
Mga sanggunian
Kaurian:Mga papa ng Simbahang Katoliko Romano
Labyal
Katinig na Labyal
Malpighiales
Ang Malpighiales ay binubuo ng isa sa pinakamalaking mga order ng pamumulaklak halaman, na naglalaman ng mga 16,000 species, tungkol sa 7.8% ng mga eudicots. Ang pagkakasunud-sunod ay magkakaiba, na naglalaman ng mga halaman na naiiba gaya ng willow, violet, Poinsettia, at coca plant, at mahirap makilala maliban sa molecular phylogenetic evidence. Ito ay hindi bahagi ng alinman sa mga sistema ng pag-uuri na batay lamang sa morpolohiya ng halaman.
Papa Romano
Si Papa Romano o Papa Romanus ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula Agosto hanggang Nobyembre 897 CE. Siya ay ipinanganak sa Gallese, Italya malapit sa Civita Castellana. Siya ay nahalal na papa at humalili sa pinaslang na si Papa Esteban VI at pinatalsik sa trono ng kapapahan pagkatapos ng ilang mga buwan ng isa sa mga paksiyon na namamala sa Roma sa panahong ito. Ang kanyang maikling pamumuno bilang papa ay birtuoso ng historyan na si Frodoard. Kanyang winakasan ang kanyang panahon bilang isang monghe bagaman ito ay simpleng nangangahulugan na siya ay pinatalaksik.
Radius (paglilinaw)
Ang Radius ay isang tuwid na linya o layo mula sa gitna hanggang sa dulo ng isang kurba. Maaaring tumukoy rin ito sa:
San Nicolò di Villola
Ang San Nicolò di Villola ay isang Katoliko Romanong simbahang parokya na matatagpuan sa via Cadriano #11 sa Bolonia, Italya.
Kasaysayan
Ang simbahan ay alay kay San Nicolas ng Bari. Isang simbahan sa lugar ay naitala mula pa noong ika-13 na siglo, na ang kasalukuyang simbahan na mula pa noong ika-18 siglo. Ang pangunahing altar ay naglalaman ng isang canvas (1832) na naglalarawan sa santong patron. Ang simbahan ay orihinal na mayroong apat na kahilerang kapilya. Sa pangalawang kapilya sa kaliwa ay may krusipiho na nauugnay kay Alessandro Algardi.
Oratoryo ng San Colombano, Bolonia
left|thumb|Talyer ni [[Ludovico Carracci]] Ang Oratoryo ng Madonna ng San Colombano, na tinatawag ding Chiese di San Colombano e Santa Maria dell'Orazione ay isang relihiyosong pook sa sentrong Bolonia, na matatagpuan sa Via Parigi #5, malapit sa Katedral ng Bologna.
Labial consonant
Katinig na Labyal
Papa Símaco
Sa kabila ng kinalabasan ng synod, si Laurentius ay bumalik sa Roma at sa sumunod na apat na taon ay humawak sa mga simbahan nito at namuno bilang papa nang may suporta ni Senador Festus. Ang pakikibaka sa pagitan ng dalawang mga paksiyon ay isinagawa sa pamamagitan ng karahasan ng mga tao na isinagawa ng mga tagasuporta ng bawat kampo o sa pamamagitan ng diplomasya na lumikha ng mga pinekeng dokumento na tinatawag na "mga pandarayang Symmachean" ng mga hatol at batas eklesiastikal upang suportahan ang pag-aangkin ni Simaco na managot. Sa huli, binawi ni Theodoric ang kanyang suporta kay Laurentius noong 506 na nagutos kay Festus na isuko ang mga simbahang Romano kay Simaco.
Papa Teodoro II
Si Papa Teodoro II ay inordinahan bilang isang pari ni Papa Esteban V. Ang kanyang kapatid na si Theotius ay isa obispo ng Simbahang Katoliko Romano. Siya ay namuno bilang Papa ng Simbahang Katoliko Romano noong Disyembre 897 CE bago siya namatay. Kanyang muling inalagay sa puwesto ang mga klerong pinwersang patalsikin mula sa opisina ng mga ito ni Papa Esteban VI na kumikilala sa balidad ng mga ordinasyon ni Papa Formoso. Kanyang pinakuha ang katawan ni Papa Formoso na itinapon sa Ilog Tiber at nakuha sa sinaunang harbor ng Porto sa timog ng Roma at muling inilibing sa St. Peter's Basilica.
Teodoro 02
San Zeno al Foro, Brescia
left|thumb|Loob na tanaw sa simbahan Ang San Zeno al Foro ay isang simbahan sa sentro ng lungsod ng Brescia, na matatagpuan sa Piazza del Foro sa Via dei Musei, ilang yarda mula sa mga guho ng Capitolinong Romanong templo ng lungsod.
Umiiral na sa pook ang isang simbahan mula pa noong ika-12 siglo. Ang kasalukuyang estrukturang Baroque ay nakumpleto bandang 1745.
Papa Esteban VI
Si Papa Esteban VI (namatay noong Agosto 897) ang papa ng Simbahang Katoliko Romano mula Mayo 22, 896 CE hanggang Agosto 897 CE. Siya ay ginawang obispo ng Anagni ni Papa Formoso. Ang mga sirkunstansiya ng kaniyang pagkahalal sa kapapahan ay hindi maliwanag ngunit siya ay inisponsoran ng isa sa pinakamakapangyarihang mga pamilyang Romano na sambahayan ng Spoleto na tumutol sa kapapahan sa panahong ito. Si Esteban VI ay pangunahing kilalá sa kaniyang pag-aasal tungo sa mga labí ni Papa Formoso na kaniyang hinalinhan. Ang nabubulok na bangkay ni Formoso ay pinahukay at nilitis sa Sinod na Bangkay o Synodus Horrenda noong Enero 897 CE. Ang pagpipilit sa kontihente ng Spoleta at ang gálit ni Esteban sa kaniyang hinalinhan ang malamáng na nagtulak sa paglilitis na ito. Ang bangkay na Formoso ay inilagay sa isang trono at ang isang deakono ay hinirang upang sumagot para sa namatay na papa na kinondena sa pagsasagawa ng mga gawain ng isang obispo nang siya ay patalsikin sa trono at sa pagtanggap ng kapapahan habang obispo ng Porto at iba pang mga binuhay na kaso na ipinukol kay noong kapapahan ni Papa Juan VIII. Ang bangkay ay natagpuang nagkasala, tinanggalan ng mga sagradong kasuotan at tinanggalan ng tatlong mga daliri sa kanang kamay na mga kamay na pinangpapala, binihisan sa damit ng hindi klero at mabilis na inilibing. Ito ay muling hinukay at itinapon sa Tiber. Ang lahat ng mga ordinasyon na isinagawa ni Formoso ay pinawalang-bisa. Ang paglilitis na ito ay nagpanabik ng isang kaguluhan. Bagaman ang mga nagtulak nito ay aktuwal na mga kaaway ni Formoso ng Sambahan ng Spoleta na pinakilala ay si Guy VI ng Spoleta na nakuha ang kanilang autoridad sa Roma sa simula nang 897 sa pamamagitan ng pagsuko ng kanilang mas malawak na mga pag-aankin sa sentral na Italya, ang eskandalong ito ay nagwakas sa pagkakabilanggo ni Esteban VI at kaniyang kamatayan sa pamamagitan ng pagsakal.
Extracorporeal Shockwave Lithotripsy
Sa Estados Unidos, tinatayang isang milyong pasyente na may sakit sa bato ang nilulunasan gamit ang ESWL bawat taon.
Kasaysayan
Ang Dornier HM3, na orihinal na dinisenyo upang subukan ang mga piyesa ng isang supersonic aircraft, ay ang kauna-unahang shockwave lithotriptor na ipinakilala sa Estados Unidos. Ito ay itinuturing na isa sa mga pinakamabisang lithotriptors at kalaunan ay naging pamantayan sa pagkukumpara ng mga papausbong na teknolohiya sa naturang bansa. Ang disenyo ng HM3 ay ibinatay sa isang electrohydraulic shockwave generator. Ang shockwave ay itinututok mula sa isang hugis-pabilog (ellipsoid) na bakal na nilagyan ng kaunting tubig kung saan kapwa inilulublob ang pasyente at ang generator, na siyang mangangasiwa sa pagdaloy ng kuryente sa oras na magsimula ang proseso. Ginagamit din ang tinatawag na Biplanar fluoroscopy upang mapag-ibayo ang mas mabisang pag-pokus ng shockwave. Bukod sa nabanggit, ito rin ay mainam upang maayos na mailugar ang bato na dudurugin alinsunod sa direksiyon na tutumbukin ng shockwave na ipalalabas mula sa makina.
Ang ikalawang henerasyon ng mga lithotriptor ay tipikal na gumagamit ng piezoelectric o electromagnetic generators bilang pangunahing pagmumulan ng enerhiya. Karaniwang ipina-pares ang generator sa aparato na tututok sa ruta ng shockwave; ang mga generator na ito ay karaniwang nagtataglay ng mas maliit na pokus. Sa kalagitnaan ng proseso, habang nagkakaroon ng ekskursyon, ang bato ay maaaring gumalaw papasok at palabas ng pokus. Ito ay maaaaring makaapekto sa estado ng proseso. Ang aparatong ipinangtutugma sa ikalawang henerasyon ng lithotriptor ay isang water cushion na nakasilid sa Silicone upang pansamantalang maikubli ang pasyente. Ang disenyong ito ay mainam rin, di tulad ng naunang henerasyon ng makina, sapagkat ito ay nakapagbibigay daan upang higit na mapadali ang posisyon kung saan dapat pumuwesto ang pasyenteng ginagamot.
Samantala, ang pinakabagong henerasyon ng lithotriptor ay dinisenyo upang mapag-ibayo ang abilidad nito upang dalhin at maging ang abilidad nito upang higit na masanay ang sinumang gagamit at sasailalim dito. Ang mga sistemang ito ay karaniwang nagbibigay ng mga imahe (gamit upang makita ang pagbabago sa kondisyon ng isang pasyente) kalakip ang mga sistemang fluoroscopic at ultrasonographic. Ang kakayahan ng makabagong makinang ito upang salitan na makapagtala ng imahe ay malaking tulong rin para sa mga doktor (yurolohista) upang matanto ang anumang pagkakaiba o kamalian sa sistema man ng pagkalap ng imahe o mismong sa makina kung saan nagmumula ang bugso ng shockwaves.
Karamihan sa mga kasalukuyang lithotriptor ay pinapagana ng isang electromagnetic generator. Ang mga generator na ito at ang mga yunit na tumutulong sa pagpopokus ay mayroong kakayahan na makapagdala ng mga shockwave na nahahawig sa lakas na inilalabas ng HM3, ngunit sa mas maliit na pokus dahil gaya ng nabanggit, ito ay upang maiwasan ang malawakang pagkasira sa tisyu ng pasyenteng sumasailalim sa medikasyong ito. Gayunpaman, dahil sa mas maliit na pokus, ang respirasyon ay maaaring magdulot ng pagkawalay ng bato mula sa pinatatamaang lokasyon. Ang ganitong serye ay maaaaring magresulta sa pagkadiskaril ng proseso na kalaunan ay hahantong sa mas malubhang kondisyon. Bagamat maaaring magamit ang mga alternatibong pamamaraan tulad ng lokalisasyon (pagtutok ng shockwave sa isang partikular na direksiyon upang maiwasang madamay ang mga kalapit na bahagi ng lokasyon) at pagmamanipula sa anesthesia, ang mga shockwave na inilalapat, habang ang mga bato ay tumutungo palabas sa lugar na pinatatamaan, ay hindi nagdudulot ng pagkasira ng bato (bagay na tumutuon sa obhektibo ng proseso).
Sa kabalitunaan ng mga nakalipas na pagsubok sa makina, maaaring maipahiwatig bilang kongklusyon na ang ikalawa hanggang sa ikatlong henerasyon ng mga makinang ito ay may kalakip na mataas na bahagdan ng pagkabigo, di lubos na pagtatapos sa lunas, at ang agarang pangangailangan upang muling sumabak sa proseso ang pasyente.
Prosesong Medikal
Ang prosesong ito ay gumagamit ng isang makina na kung tawagin ay lithotriptor kung saan ito ay naglalayong sirain ang bato nang mag-iiwan lamang ng kakaunting pinsala sa pamamagitan ng acoustic pulse na naka-pokus, may mataas na antas ng puwersa, at inilalapat mula sa labas (dahilan upang tawagin ang prosesong ito bilang extracorporeal). Ang pasyenteng tulog o di kaya ay nalapatan ng anesthesia ay pinahihiga sa isang aparato na suportado sa gawing likuran ng isang kargamentong naglalaman ng kaunting tubig. Ang nasabing kagamitan ay inilalapat sa lugar kung saan nakapuwesto ang bato (kidney) ng pasyente.
Ginagamit ang fluoroscopic na sistema ng x-ray, o kaya minsan ay ultrasound upang matagpuan ang kidney at maitutok ng maayos ang makina kung saan magmumula ang bugso ng shockwaves. Ang unang henerasyon ng lithotriptor, na kilala sa tawag na HM3, ay mayroong sipi na hugis-ellipsoid na binubuksan patungo sa pasyente. Ang acoustic pulse ay nanggagaling mula sa pokus ng ellipsoid na pinakamalayo mula sa pasyente at ang bato na nakapuwesto sa kabilang pokus ay siyang tumatanggap ng shock wave na inilalabas ng makina. Ang prosesong ito ay kadalasan nagsisimula sa pinakamababang antas ng puwersa na mayroong pagitan sa mga pulso upang mai-ayos at maihanda ang pasyente sa kanyang mararamdaman sa mga susunod na minuto. Ang agwat sa pagitan ng mga pulso ay pinangangasiwaan upang hayaang maglaho ang mga tinatawag na cavitation bubbles, mainam upang maiwasan o mabawasan ang pagkasira ng tisyu ng pasyenteng ginagamot.
Ang mga nakaraang henerasyon ng makina ay gumagamit naman ng tinatawag na acoustic lens upang maitutok ang shock wave. Ito ay kahalintulad ng kasalukuyang ginagamit na optical lens, na siya ring ginagamit sa proseso upang mai-pokus ang shock wave na ipalalabas mula sa lithotripter, kalakip ang kinakailangang lakas o puwersa nito. Mula dito, ang dalas ng mga pulso ay bahagyang hahayaan mula sa mabagal na puwersa upang mapag-ibayo ang mas mabisang pagwasak sa bato at upang maiwasan din ang pananakit habang unti-unting itinataas ang kuryenteng papasok sa makina. Ang huling antas ng kuryente ay kadalasang nakabatay sa kakayahan ng pasyenteng damhin ang sakit na posible nitong indahin, maging sa nakikitang tagumpay ng prosesong isinasagawa. Kung ang bato ay naka-puwesto malapit sa buto (na kadalasan ay sa tadyang, sa kaso ng bato sa kidney), ang yugtong ito ay maaaring hindi maging maginhawa sapagkat ang pagbayo ng shockwaves ay maaaring magdulot ng bahagyang resonance sa buto na maaaring maramdaman ng pasyente. Ang pakiramdam na naidudulot ng proseso ay maihahalintulad sa isang goma na ipinipilantik sa balat ng tao. Bilang alternatibong interbensiyon, ang pasyente ay maaaring patulugin habang isinasagawa ang huling bahagi ng proseso. Ito ay upang mas mabilis na maiakyat ang antas ng kuryente, sa mas mataas na pulso na kadalasan ay umaabot sa 120 na shocks bawat minuto. Ang presyon at puwersa na iniwan ng shock wave ay kadalasang nagreresulta sa direktang depormasyon ng bato, maging ang mga cavitation na bula na pumapaligid nito. Ang mga nasabing bula ay humihiwalay sa bato sa mas maliliit na piraso kung kaya't sa mga susunod na oras o araw matapos ang proseso ay magagawa na nitong lumabas mula sa yuriter. Ang prosesong ito ay kadalasang umaabot ng halos isang oras.
Ang ureteral stent (isang uri ng tubong maaaring palawigin) ay maaaring magamit batay sa kagustuhan ng yurolohista. Ang stent ay makatutulong upang higit na mapadali ang paglabas ng mga nadurog na bato at upang maiwasan na rin ang anumang insidente ng pagbara nito sa anumang bahagi ng daluyan ng ihi.
Sa ilang mga pagkakataon, maaaring makita ng isang pasyente na sumasailalim sa proseso ang benepisyal na pagbabago sa bahagi ng katawan nito kung saan inilalapat ang shock wave. Kung pinahintulutang makita ang monitor, maaaring makita ng pasyente ang kapansin-pansing pagbabago sa bato nito mula sa isang naiibang maaliwalas na punto (o kung minsan naman ay malilim na puwesto na nakabatay mula sa posisyon ng yunit na ginagamit upang matanaw ang kinalulugaran ng bato) patungo sa isang malabong tanawin, indikasyon na ang bato ay ganap nang nadurog at naging purong pulbo.
Sa kasalukuyan, ang ESWL ay maituturing na pinaka-karaniwang lugar bilang batayan sa makabuluhang pagpuksa sa sakit sa bato. Ngunit, ito rin ay nagbibigay ng mas mababang tsansa upang hindi na muli pang magbalik ang bato kumpara sa ibang mas malawakang medikasyon na inilalapat sa kaparehong kalagayan, tulad ng ureteroscopic manipulation, at ang laser lithotripsy o percutaneous nephrolithotomy (PCNL). Ang pag-galaw ng mga maliliit na piraso ng bato palabas ng katawan ay tumatagal ng ilang araw o linggo na maaaring magdulot ng bahagyang pananakit. Ang mga pasyenteng sumasailalim dito ay kadalasang binibigyan ng panutong medikal na mas praktikal na uminom ng tubig. Ito ay upang higit na mapadali ang pagbaba ng bato palabas ng katawan. Ang mga pasyente ay pinapayuhan din na maglabas ng ihi gamit ang isang stone screen upang makuha ang mga piraso ng bato para sa pag-aanalisa.
Oratoryo ng San Giovanni Battista dei Fiorentini, Bolonia
thumb|Labas. thumb|Loob. Ang Oratoryo ng San Giovanni Battista dei Fiorentini ay isang dating bulwagang para sa pagpupulong ng konfraternidad sa sentrong Bologna, na matatagpuan sa Corte Galluzzi #6, at bahagi ng complex ng simbahan ng Santa Maria Rotonda dei Galluzzi at malapit sa San Petronio.
Tamang mosyon
Ang tamang mosyon o proper motion ng isang bituin ay ang kanyang pagbabagong anggular sa posisyon paglipas ng oras na nakikita mula sa gitna ng bigat ng Sistemang Solar. Nasusukat ito sa segundo ng arko kada taon, arcsec/yr, na kung saan ay may katumbas na 3600 arkosegundo ang isang digri. Ito ay sumasalungat sa radyal na hagibis, na kung saan ang tulin ng pagbabago ng oras sa layo papunta o papalayo sa tagatingin, ay kadalasang nasusukat sa pamamagitan ng Doppler shift ng natanggap na radyasyon. Hindi kabuuang "tama" ang tamang mosyon (tama, intrinsiko sa bituin) dahil isinasama nito ang isang bahagi dahil sa mosyon ng Sistemang Solar. Dahil sa palagian, at hindi mababagong bilis ng liwanag (na isa ring konstante), ang totoong (i.e., madaliang) hagibis ng malalayong bituin ay hindi nakikita; ang nakikitang tamang mosyon ay nagpapakita ng mosyon (hagibis) ng isang bituin sa oras na ang liwanag ay nailabas na mula sa pinagkuhanan.
Sinon Loresca
Si Sinon Loresca Jr. ay isang artista rito mula sa Pilipinas, kilala siya bilang Rogelia ang body guard ni Lola Nidora sa Kalyeserye segment ng Eat Bulaga! at sa palabas na Impostora 2017 bilang si Maxi.
Doba, Chad
Inaasahang magbibigay ng pang-ekonomiyang mga pakinabang ang pagpapaunlad ng mga yamang petrolyo sa paligid ng Doba.
Kaliwanagan
Ang kaliwanagan, luminosidad oluminosity ay pangkalahatang nauunawaan bilang isang sukatan ng liwanag. Sa bawat disiplina, gayunman, naiiba ang dipinisyon ng termino, depende sa kung ano ang sinusukat.
Sa astronomiya, sinusukat ng luminosidad ang kabuuang nerehiya na inilalabas ng isang bituin o ng iba pang bagay astronomikal kada yunit ng oras. Kaya ang yunit SI ng ganitong depinisyon ng luminosidad ay joules kada segundo, na kung saan ay watt. Ang isang watt ay isang yunit ng lakas o power, at tulad ng isang bumbilya na nasusukta sa watt, tulad ng Araw, ang huli ay may kabuuang labas na lakas na 3.846 W. Ito ay ang numerong bumubuo sa pangunahing metriko na ginagamit sa astronomiya at kilala sa tawag na 1 luminosidad ng Araw, na may simbulong L_\odot. Ang lakas radyasyon, gayunpaman, ay hindi lamang ang isang paraan para makita ang linawag, kaya maaaring gamitin ang iba pang metrikong yunit. Mas kilala o mas ginagamit ang malawak na kalakhan, na kung saan ay napapansin ang liwanag ng isang bagay mula sa tagatingin sa Mundo at nakikitang alonghaba. Ang lubusang kalakhan ay isang ring metrikong ginagamit na kung saan ang intrinsikong liwanag ng isang bagay sa nakikitang alonghaba, kahit na hindi pakialaman ang layo, samantalang ang bolometrikong kalakhan ay ang kabuuang labas lakas sa laoob ng lahat ng alonghaba.
Papa Lando
Si Papa Lando o Papa Landus ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano noong Hulyo o Agosto 913 CE. Siya ay namatay pagkatapos ng mga anim na buwan noong Pebrero o Marso 914 CE. Siya ay ipinanganak sa Sabina, Italya. Ang kanyang ama ay isang nagngangalang Taino. Hindi niya pinalitan ang kanyang pangalan sa pag-akyat sa trono ng papa. Pinaniniwalaang si Lando ay mayroong mga makapangyarihang mga kaibigan na tumulong sa kanya na mahalal na papa. Siya ang huling papa na gumamit ng pangalan ng papa na hindi nakaraang ginamit hanggang kay Papa Juan Pablo I noong 1978. Siya ang papa sa panahong kalaunang nakilala bilang Saeculum obscurum na tumagal mula 904 hanggang 964.
Papa Sergio III
Si Papa Sergio III (c. 860 CE − 14 Abril 911 CE) ang Papa ng Simbahang Katoliko Romano mula 29 Enero 904 CE hanggang 14 Abril 911 CE sa panahon ng karahasan at kaguluhang pyudalismo sa sentral na Italya nang ang kapapahan ay naging pawn ng mga nagdidigmaang mga paksiyong aristokratiko. Dahil si Sergio III ay itinuturing na nag-utos ng pagpatay ng kanyang mga agarang predesesor na sina Papa Leo V at Antipapa Christopher, at dahil siya ang tanging papa na sinasabing nagkaanak ng hindi lehitimong anak na lalake na kalaunang naging si Papa Juan XI, ang kanyang kapapahan ay inilarawan bilang hindi karapatdapat at nakakahiya. Siya ang unang papa na ipinakitang nagsuot ng tiara ng papa.
Mga sanggunian
Sergio 03
Jona Soquite
Si Jona Marie Soquite o mas kilala bilang si Jona Soquite, ay 13 taong gulang na sumali at isang kalahok mula sa The Voice Teens na itinanghal bilang Grand Champion, kasama niya pa rito ang piniling Coach na si Sarah Geronimo. Kabilang rito ang mga kalahok sa patimpalak na si Isabela Vinzon at iba pa.
Proyeksiyong Mercator
right|thumb|350x350px|Proyeksiyong Mercator ng mundo sa pagitan ng 85°S at 85°N. Tandaan ang paghahambing ng laki ng Greenland at Africa. thumb|350x350px|Ang Proyeksiyong Mercator kasama ang [[indicatrix ni Tissot ng pagbabaluktot.]] right|thumb|350x350px|[[1569 na Mercator na mapa ng mundo (Nova et Aucta Orbis Terrae Descriptio ad Usum Navigantium Emendate Accommodata) na nagpapakita ng latitudo 66°S hanggang 80°N.]] Ang proyeksiyong Mercator ay isang silindirikong proyeksiyon ng mapa na ipinakita ng Flamencong heograpo at kartograpong si Gerardus Mercator noong 1569. Naging pamantayang paglabas ng mapa para sa nabigasyon sapagkat natatangi ito sa kumakatawan sa hilaga hanggang pataas at timog pababa saan man habang pinapanatili ang mga lokal na direksiyon at hugis. Sa gayon ang mapa ay umaayon. Bilang isang epekto, pinalalaki ng Proyekto ng Mercator ang laki ng mga bagay na malayo sa ekwador. Ang paglobo na ito ay napakaliit malapit sa ekwador ngunit lalong tumitindi sa pagtaas ng latitudo upang nagiging walang katapusan sa mga polo. Kaya, halimbawa, ang mga anyong lupa tulad ng Greenland at Antarctica ay lilitaw na mas malaki kaysa aktwal kaysa relatibo sa mga anyong lupa na malapit sa ekwador, tulad ng Gitnang Africa.
Jona Soquite
Sanggunian
Kaurian:Ipinanganak noong 2004 Kaurian:Mga mang-aawit mula sa Pilipinas Kaurian:Mga mang-aawit
Paliparang Suvarnabhumi
Ang Paliparang Suvarnabhumi (ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, RTGS: Tha-akatsayan Suwannaphum, ; mula sa Sanskritong सुवर्णभूमि (Suvarṇabhūmi), literal na 'ginintuang lupain'), na kilala rin na hindi opisyal bilang Paliparang Bangkok, ay isa sa dalawang paliparang pandaigdig na nagsisilbi sa Kalakhang Rehiyon ng Bangkok, ang isa ay Paliparang Pandaigdig ng Don Mueang (DMK), na nananatiling bukas bilang isang pusod ng mas murang tagapaghatid. Sakop ng Paliparang Suvarnabhumi ang isang lugar na 3240 ha, na ginagawa itong isa sa pinakamalaking pandaigdigang paliparan sa Timog-silangang Asya at isang rehiyonal na pusod para sa pagpapalipad. Ang paliparan ay isa ring pangunahing Pusod ng Kargamentong Panghimpapawid (ika-20 pinaka-abalang sa 2019), na may itinalagang Airport Free Zone, pati na rin ang mga ugnayan sa kalsada patungo sa Silangang Ekonomikong Koredor (EEC) sa Motorway 7.
Etimolohiya
Ang pangalang Suvarnabhumi ay Sanskrito para sa 'ginintuang lupain' (Devanagari: सुवर्णभूमि IAST : Suvarṇabhūmi; Suvarṇabhūmi; Suvarṇa ay 'ginto', Bhūmi ay 'lupa'; literal na 'ginintuang lupain'). Ang pangalan ay pinili ng yumaong Haring Bhumibol Adulyadej na ang pangalan ay kinabibilangan ng Bhūmi, na tumutukoy sa Budista ginintuang kaharian, na inaakalang nasa silangan ng Ganges, posibleng sa isang lugar sa Timog-silangang Asya. Sa Taylandiya, iginigiit ng mga proklamasyon ng pamahalaan at mga pambansang museo na ang Suvarnabhumi ay nasa isang lugar sa baybayin ng gitnang kapatagan, malapit sa sinaunang lungsod ng U Thong, na maaaring pinagmulan ng kulturang Indianisadong Dvaravati. Bagaman hindi pa napatunayan ang mga pag-aangkin, pinangalanan ng gobyerno ng Taylandita ang bagong paliparan ng Bangkok na Paliparang Suvarnabhumi, bilang pagpupugay sa tradisyong ito. thumb| Isang paglalarawan ng "Pagbabati ng [[Kshira Sagara|Karagatan ng Gatas", Samudra manthana, sa paliparan]]
Kasaysayan
Ang Suvarnabhumi ay opisyal na binuksan para sa limitadong pambansang lipad noong Setyembre 15, 2006, at binuksan para sa karamihan ng pambansa at lahat ng pandaigdigang komersiyal na lipad noong Setyembre 28, 2006.
Sanya Lopez
Si Shaira Lenn Osuna Roberto o mas kilala bilang Sanya Lopez ay (ipinanganak noong 9 Agosto 1996) ay isang artista at punong abala sa Pilipinas. Kilala sya bilang si Angela Luciano Alonzo sa palabas pang telebisyon sa Haplos at Sang're Danaya sa Encantadia. thumb|Si Sanya Lopez noong 2021
Kabilisang radyal
Ang kabilisang radyal ay isang hagibis ng isang bagay sa direksiyon ng nakikitang linya (halimbawa, ang kanyang bilis na tuwid na papunta o papaalis mula sa tagatingin). Sa astronomiya, kadalasang tumutukoy sa espektroskopikong radyal na kabilisan. Ang espektroskopikong radyal na kabilisan ay isang nilalamang radyal ng kabilisan sa pinagkuhanan mula sa pinaglabasan at ang tagatingin sa obserbasyon, na nalalaman sa pamamagitan ng espektroskopiya. Ang astrometrikong radyal na kabilisan ay isang radyal na hagibis na nalalaman sa pamamagitan ng astrometrikong obserbasyon (halimbawa, isang sekular na pagbabagi sa isang taunang paralaks).
Ang kabilisang radyal ng isang target na may kinalaman sa isang nagmamasid ay ang tulin ng pagbabago ng distansya o saklaw sa pagitan ng dalawang pook. Katumbas nito ang proyeksyon ng bektor ng target na nagmamasid na relatibong bilis sa relatibong direksyon na kumukonekta sa dalawang pook. Sa astronomiya, ang pook ay kadalasang sinasabi ang nagmamasid sa Daigdig, kaya pinapahiwatig ang kabilisang radyal ang tulin na lumalayo ang bagay mula sa Daigdig (o lumalapit ito, para sa isang negatibong kabilisang radyal).
Mga talaang paghahambing
Sanggunian: Paunawa 1: Pinakatumpak na vradyal na pagsukat na naitala kailanman. Ginamit ang mga espektograpo ng HARPS ng ESO.
Para sa mga bituing may uring MK na may planetang nasa sonang natitirhan
Sanggunian: