cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เกลฟ์และกิเบลลิเน
ที่มา
ความแตกแยกระหว่างฝ่าย "เกลฟ์" และ "กิเบลลิเน" กลายมาเห็นได้อย่างชัดเจนขึ้นในรัสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริช บาร์บารอซซา กิเบลลิเนสนับสนุนอำนาจของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่เกลฟ์หนุนหลังพระสันตะปาปา โดยทั่วไปแล้วฝ่ายเกลฟ์มักจะมาจากตระกูลพ่อค้าผู้มีฐานะดี ขณะที่ความมั่งคั่งของฝ่ายกิเบลลิเนมาจากรายได้ที่มาจากการเกษตรกรรมของทรัพย์สินที่ดินที่มี นครของของฝ่ายเกลฟ์มักจะอยู่ในบริเวณที่ตกอยู่ในอันตรายจากการพยายามขยายอำนาจของสมเด็จพระจักรพรรดิมากกว่าที่จะมาจากพระสันตะปาปา และนครของฝ่ายกิเบลลิเนก็จะอยู่ในบริเวณของการขยายอำนาจของอาณาจักรพระสันตะปาปา ขนาดของนครของฝ่ายกิเบลลิเนมักจะเล็กกว่าถ้านครของฝ่ายเกลฟ์ที่อยู่ใกล้เคียงกันมีขนาดใหญ่กว่า ขณะที่เกลฟ์มีอำนาจอยู่ที่ฟลอเรนซ์ กิเบลลิเนก็มีอำนาจอยู่ที่เซียนาที่มาปะทะกันในยุทธการมอนตาแพร์ตีในปี ค.ศ. 1260 ปิซาดำรงความเป็นกิเบลลิเนอย่างแข็งขันในการเป็นปฏิปักษ์ต่อเจนัว และ ฟลอเรนซ์ของเกลฟ์ ฉะนั้นการเข้าสนับสนุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจึงมักจะมีสาเหตุมาจากผลประโยชน์ที่จะได้รับทางการเมืองในระดับท้องถิ่น ภายในนครเองก็มีการแบ่งเป็นฝ่ายย่อยออกไปอีกด้วยระบบสมาคมพ่อค้า หรือ โดยเขตต่างๆ ในตัวนคร (Rione) หรือนครอาจจะเปลี่ยนข้างได้หลังจากการเกิดความขัดแย้งภายใน นอกจากนั้นนครที่ตามปกติแล้วเป็นฝ่ายกิเบลลิเนกลับมาสนับสนุนพระสันตะปาปา ขณะที่นครฝ่ายเกลฟ์เองอาจจะตกอยู่ภายใต้ภาวะการประกาศโทษ (Interdict) ของพระสันตะปาปา
สิ่งที่ควรสังเกตคือคำว่า "เกลฟ์" และ "กิเบลลิเน" มิได้ใช้กันมาจนกระทั่งราวปี ค.ศ. 1250 และเพียงแต่ในทัสเคนีเท่านั้น และคำว่า "ฝ่ายสถาบันศาสนา" (church party) และ "ฝ่ายพระจักรพรรดิ" (imperial party) จะเป็นคำที่นิยมใช้กันในบริเวณอื่น
คริสต์ศตวรรษที่ 13 – คริสต์ศตวรรษที่ 14
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ฟิลิปแห่งชวาเบียแห่งตระกูลโฮเฮ็นสเตาเฟ็น และ ออตโตแห่งบรันสวิคแห่งตระกูลเวลฟ กลายมาเป็นคู่แข่งในราชบัลลังก์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฟิลิปได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายกิเบลลิเนในฐานะที่มีความเกี่ยวดองกับสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ส่วนออตโตได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายเกลฟ์ ทายาทของฟิลิปสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 ทรงเป็นศัตรูของทั้งออตโตและสถาบันพระสันตะปาปา และระหว่างรัชสมัยของพระองค์เกลฟ์ก็กลายเป็นฝ่ายที่สนับสนุนพระสันตะปาปาเท่านั้น ขณะที่กิเบลลิเนสนับสนุนจักรวรรดิโดยเฉพาะตัวสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 เอง นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงสร้างความแตกแยกระหว่างอาณาจักรครูเสดในซีเรียระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 6
หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1250 กิเบลลิเนก็ได้รับการสนับสนุนจากคอนราดที่ 4 แห่งเยอรมนี และ ต่อมามันเฟรดแห่งซิซิลี ขณะที่เกลฟ์ได้รับการสนับสนุนจากชาร์ลส์แห่งอองชู ในปี ค.ศ. 1260 กิเบลลิเนแห่งเซียนาก็ได้รับชนะอย่างเด็ดขาดต่อฝ่ายเกลฟ์แห่งฟลอเรนซ์ในยุทธการมอนตาแพร์ตี หลังจากที่ราชวงศ์โฮเฮ็นสเตาเฟ็นสูญเสียจักรวรรดิเมื่อชาร์ลส์แห่งอองชูสังหารคอนราดินในปี ค.ศ. 1268 คำว่า "เกลฟ์" และ "กิเบลลิเน" ก็กลายมาเป็นคำที่ใช้กับตระกูลใดตระกูลหนึ่ง หรือ นครใดนครหนึ่ง แทนที่จะเป็นคำที่ใช้สำหรับความขัดแย้งระหว่างสถาบันพระสันตะปาปาและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงนั้นที่มั่นสำคัญของกิเบลลิเนในอิตาลีอยู่ที่นครฟอร์ลี, in โรมานยา การภักดีของฟอร์ลีกับฝ่ายกิเบลลิเนส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเพื่อดำรงความเป็นอิสระ แทนที่จะเพราะความภักดีต่ออำนาจ เพราะฟอร์ลีมีความเกี่ยวพันกับอาณาจักรพระสันตะปาปาอยู่บ้าง พระสันตะปาปาพยายามหลายครั้งในช่วงหลายร้อยปีที่จะยึดฟอร์ลีคืน บางครั้งก็โดยการใช้อำนาจ และบางครั้งก็โดยการหว่านล้อม
การแบ่งแยกระหว่าง "เกลฟ์" และ "กิเบลลิเน" มีความสำคัญโดยเฉพาะในฟลอเรนซ์ แม้ว่าทั้งสองฝ่ายมักจะขัดแย้งกันเองและยึดอำนาจของนครอื่นๆ ทางตอนเหนือของอิตาลีด้วย อันที่จริงแล้วทั้งสองฝ่ายยุติการต่อต้านทั้งต่ออิทธิพลของเยอรมนี และ อำนาจของสถาบันพระสันตะปาปา ในฟลอเรนซ์หรือที่อื่นเกลฟ์มักจะเป็นพ่อค้าหรือชาวเมืองผู้มีฐานะดี ขณะที่กิเบลลิเนมักจะเป็นขุนนาง
ทั้งฝ่าย "เกลฟ์" และ "กิเบลลิเน" ต่างก็สร้างธรรมเนียมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองขึ้นเช่นการสวมขนนกไปทางข้างใดข้างหนึ่งของหมวก หรือตัดผลไม้ด้วยตามธรรมเนียมของกลุ่มของตนเป็นต้น หลังจากที่ฝ่ายเกลฟ์ได้รับชัยชนะต่อฝ่ายกิเบลลิเนในปี ค.ศ. 1289 ในยุทธการคัมพาลดิโน และคาโพรนาฝ่ายเกลฟ์ก็เริ่มบาดหมางกันเอง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1300 ฟลอเรนซ์ก็แบ่งออกเป็นฝ่ายเกลฟ์ดำและฝ่ายเกลฟ์ขาว ฝ่ายดำดำเนินการสนับสนุนสถาบันพระสันตะปาปา ขณะที่ฝ่ายขาวเป็นปฏิปักษ์ต่ออิทธิพลของพระสันตะปาปาโดยเฉพาะอิทธิพลของสมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 8 ดานเตผู้เป็นหนึ่งในบรรดาผู้สนับสนุนฝ่ายเกลฟ์ขาว ถูกเนรเทศออกจากฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1302 เมื่อฝ่ายเกลฟ์ดำมีอำนาจขึ้นในฟลอเรนซ์ ผู้ที่ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดถือว่าไม่มีฝ่ายใดที่ควรค่าแก่การสนับสนุน แต่ก็ยังได้รับความกระทบกระเทือนจากการเปลี่ยนแปลงของอำนาจในเมืองที่ตนพำนักอาศัยอยู่ สมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 7 ทรงเดียดฉันท์ผู้สนับสนุนของทั้งสองฝ่ายเมื่อเสด็จประพาสอิตาลีในปี ค.ศ. 1310 และในปี ค.ศ. 1334 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 12 ถึงกับทรงขู่ว่าจะทรงประกาศบรรพาชนียกรรมผู้ใดที่ใช้ชื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
บั้นปลาย
ในมิลานฝ่ายเกลฟ์และกิเบลลิเนร่วมมือกันสร้างสาธารณรัฐอัมโบรเซียในปี ค.ศ. 1447 แต่ในช่วงสองสามปีต่อมาทั้งสองฝ่ายก็มีเรื่องบาดหมางกันอย่างรุนแรงอีก หลังจากการครองอำนาจของกิเบลลิเนในระยะแรก ฝ่ายเกลฟ์ก็ยึดอำนาจในการเลือกตั้งกัปตันและผู้พิทักษ์เสรีภาพของมิลาน รัฐบาลเกลฟ์ที่เพิ่มความเป็นอัตตาธิปไตยยิ่งขึ้นทุกวัน จนกระทั่งฝ่ายกิเบลลิเนจอร์โจ ลัมพูญิโน และทีโอโดโร บอซซิก่อความไม่สงบขึ้น แต่ไม่สำเร็จและฝ่ายกิเบลลิเนหลายคนถูกสังหารหมู่ ขณะที่ผู้อื่นหลบหนีไปได้ รวมทั้งวิทาลิอาโน โบร์โรเมโอกิเบลลิเนคนสำคัญ ผู้ได้รับการพิทักษ์ในอาณาจักรเคานท์อาโรนาของตนเอง ทัศนคติของสาธารณชนต่อฝ่ายเกลฟ์เริ่มลดลง และในการเลือกตั้งครั้งต่อมากิเบลลิเนก็ได้รับชัยชนะอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ถูกปลดหลังจากไปจำขังผู้นำเกลฟ์จิโอวานนี อัพพิอานี และ จิโอวานนี โอซโซนา หลังจาก ฟรานเชสโคที่ 1 สฟอร์ซายึดมิลานได้ในปี ค.ศ. 1450 กิเบลลิเนหลายคนที่ได้หลบหนีเช่นฟิลิปโป โบร์โรเมโอ และลุยซิโน บอซซิก็ได้รับตำแหน่งสำคัญในมิลานคืน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฝ่ายเกลฟ์สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสระหว่างการรุกรานอิตาลีของพระองค์ในตอนต้นของสงครามอิตาลี ขณะที่ฝ่ายกิเบลลิเนสนับสนุนสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 เมืองและตระกูลต่างก็เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง มาจนกระทั่งรัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 เมื่อพระองค์ทรงวางรากฐานของอำนาจของจักวรรดิอย่างมั่นคงในอิตาลีในปี ค.ศ. 1529
ในมุทราศาสตร์
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 กองทัพของคอมมูนกิเบลลิเนมักจะใช้แถบสัญลักษณ์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์—กางเขนขาวบนพื้นแดง—เป็นสัญลักษณ์ กองทัพฝ่ายเกลฟ์มักจะกลับสีสัญลักษณ์ดังกล่าวเป็นกางเขนแดงบนพื้นขาว สัญลักษณ์ทั้งสองแบบจึงพบบ่อยในตราประจำเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอิตาลี ซึ่งทำให้ทราบถึงประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเมืองขาว บุคคลบางคนหรือตระกูลก็อาจจะระบุความเป็นฝักฝ่ายของตนบนตราอาร์ม
เกลฟ์ (แก้ความกำกวม)
เกลฟ์ อาจจะหมายถึง
ภาษาบูฮิด
ภาษาบูฮิด เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมังยัน ในจังหวัดมินโดโร ฟิลิปปินส์ แบ่งเป็นสำเนียงตะวันออกและตะวันตก มีตัวอักษรเป็นของตนเองคืออักษรบูฮิด
แผ่นจานทองคำของวอยเอจเจอร์
แผ่นจานทองคำของวอยเอจเจอร์ คือแผ่นบันทึกที่ติดอยู่กับยานสำรวจอวกาศ 2 ลำ ภายใต้โครงการวอยเอจเจอร์ที่ปล่อยขึ้นสู่อวกาศในปี ค.ศ. 1977 ภายในบันทึกภาพและเสียงที่แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของชีวิตและวัฒนธรรมบนโลก สำหรับสิ่งมีชีวิตนอกโลกหรือมนุษย์ในอนาคตที่อาจค้นพบ แผ่นจานทองคำจัดเป็นแคปซูลเวลาชนิดหนึ่ง
ปัจจุบัน ยานสำรวจวอยเอจเจอร์ 1 ที่มีแผ่นจานทองคำฯ ติดอยู่เป็นวัตถุที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นที่อยู่ไกลจากโลกมากที่สุด ซึ่งยานฯ นี้ได้เดินทางถึง interstellar space หรือ อวกาศที่อยู่ระหว่างดาวฤกษ์แล้ว และแม้ว่ายานสำรวจทั้งสองจะไม่มุ่งหน้าไปยังดาวฤกษ์ใดเป็นการเฉพาะ แต่อีกประมาณ 40,000 ปี ยานวอยเอจเจอร์ 1 จะอยู่ห่างจากดาว Gliese 445 ในกลุ่มดาวยีราฟ ในระยะ 1.6 ปีแสง
คาร์ล เซแกน ประธานคณะทำงานคัดเลือกเนื้อหากล่าวว่า "ยานอวกาศจะถูกพบและบันทึกจะถูกเล่นเฉพาะในกรณีที่มีอารยธรรมท่องอวกาศขั้นสูงในพื้นที่ระหว่างดวงดาว แต่การปล่อย 'ขวด' นี้ลงใน 'มหาสมุทร' ของจักรวาลอธิบายถึงบางสิ่งที่มีความหวังอย่างมากเกี่ยวกับชีวิตบนโลกใบนี้" (The spacecraft will be encountered and the record played only if there are advanced space-faring civilizations in interstellar space, but the launching of this 'bottle' into the cosmic 'ocean' says something very hopeful about life on this planet.)
เนื้อหา
เนื้อหาของบันทึกนี้ถูกคัดเลือกโดยนาซา ซึ่งมีคณะกรรมการที่คาร์ล เซแกน จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล เป็นประธาน ได้คัดเลือกเนื้อหาสำหรับบันทึกเป็นเวลาเกือบหนึ่งปี เซแกนและผู้ร่วมงานของเขาได้รวบรวม 116 ภาพที่เกี่ยวกับ วิทยาศาสตร์ กายวิภาคศาสตร์ สิ่งมีชีวิต มนุษย์ สถานที่ วิถีชีวิต และยังมีเสียงธรรมชาติที่หลากหลาย เช่น ลม ฟ้าร้อง สัตว์ (รวมถึงเพลงของนกและวาฬ) และเครื่องจักรต่าง ๆ ในการนี้พวกเขาเพิ่มเนื้อหาเสียงเพื่อเป็นตัวแทนของมนุษยชาติ คำทักทายพูดจาก 55 ภาษาโบราณและภาษาสมัยใหม่ เสียงอื่น ๆ ของมนุษย์ เช่น เสียงฝีเท้าและเสียงหัวเราะ ข้อความในรหัสมอร์ส และการเลือกดนตรีจากวัฒนธรรมและยุคต่าง ๆ บันทึกคลื่นสมองของมนุษย์ และคำแถลงการณ์ของประธานาธิบดี จิมมี คาร์เตอร์
ในส่วนของสื่อจากประเทศไทยมีถ้อยคำทักทายภาษาไทย โดย รุจิรา เมนดิโอเนส ภาพชายชาวไทยที่เป็นช่างแกะสลักไม้ซึ่งกำลังแกะสลักรูปช้าง และภาพรถติดในกรุงเทพมหานคร บริเวณสะพานพระพุทธยอดฟ้า ฝั่งธนบุรี
ตัวอย่างข้อความเสียงที่บันทึก
"สวัสดีค่ะ สหายในธรณีโพ้น พวกเราในธรณีนี้ขอส่งมิตรจิตมา­ถึงท่านทุกคน"
- บันทึกเสียงคำทักทายภาษาไทย โดย รุจิรา เมนดิโอเนส ศาสตราจารย์ภาษาไทย ในสาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยคอร์เนล
"As the Secretary General of the United Nations, an organizations of the 147 member states who represent almost all of the human inhabitants of the planet earth, I send greetings on behalf of the people of our planet. We step out of our solar system into the universe seeking only peace and friendship, to teach if we are called upon, to be taught if we are fortunate. We know full well that our planet and all its inhabitants are but a small part of the immense universe that surrounds us and it is with humility and hope that we take this step. แปล: ในฐานะเลขาธิการสหประชาชาติ ซึ่งเป็นองค์กรของ 147 รัฐสมาชิกอันเป็นผู้แทนของมนุษย์เกือบทุกคนในดาวโลกนี้ ข้าพเจ้าขอส่งคำทักทายในนามของผู้คนในดวงดาวของเรา เราได้ก้าวออกจากระบบสุริยะของเราเข้าสู่เอกภพเพียงเพื่อแสวงหาสันติภาพและมิตรไมตรี เพื่อสอนถ้าเราได้รับการร้องขอ เพื่อถูกสอนหากเราโชคดี เรารู้ดีว่าดาวเคราะห์ของพวกเราและผู้อยู่อาศัยทั้งมวลเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของจักรวาลอันยิ่งใหญ่ที่ห้อมล้อมเราไว้ ดังนั้นด้วยความนอบน้อมและความหวังเราจึงก้าวเข้าสู่ขั้นตอนนี้"
- ควร์ท โยเซ็ฟ วัลท์ไฮม์ เลขาธิการสหประชาชาติ ค.ศ. 1972–1981
แถลงการณ์จากประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์
"This Voyager spacecraft was constructed by the United States of America. We are a community of 240 million human beings among the more than 4 billion who inhabit the planet Earth. We human beings are still divided into nation states, but these states are rapidly becoming a global civilization. We cast this message into the cosmos. It is likely to survive a billion years into our future, when our civilization is profoundly altered and the surface of the Earth may be vastly changed. Of the 200 billion stars in the Milky Way galaxy, some -- perhaps many -- may have inhabited planets and space faring civilizations. If one such civilization intercepts Voyager and can understand these recorded contents, here is our message: This is a present from a small distant world, a token of our sounds, our science, our images, our music, our thoughts, and our feelings. We are attempting to survive our time so we may live into yours. We hope some day, having solved the problems we face, to join a community of galactic civilizations. This record represents our hope and our determination and our goodwill in a vast and awesome universe. แปล: ยานอวกาศวอยเอจเจอร์ลำนี้สร้างขึ้นโดยสหรัฐอเมริกา พวกเราเป็นประชาคมของมนุษย์ 240 ล้านชีวิต จากผู้คนมากกว่า 4 พันล้านคน ที่อาศัยในดาวโลก มนุษย์เรายังแยกออกกันเป็นรัฐชาติ แต่รัฐเหล่านี้กำลังกลายเป็นอารยธรรมโลกอย่างรวดเร็ว เราได้ทิ้งข้อความนี้ไปในเอกภพ มีแนวโน้มที่จะอยู่รอดไปอีกพันล้านปีในอนาคตของเรา เมื่ออารยธรรมเราเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้งและพื้นผิวโลกอาจเปลี่ยนแปลงเป็นอันมาก จากดวงดาว 2 แสนล้านดวง ในดาราจักรทางช้างเผือก ประมาณว่า --เป็นไปได้มาก-- ที่จะมีดาวเคราะห์อันเหมาะแก่การอยู่อาศัยและมีอารยธรรมท่องอวกาศ หากหนึ่งอารธรรมเช่นนี้สกัดกั้นวอยเอจเจอร์และสามารถเข้าใจเนื้อหาที่บันทึกไว้เหล่านี้ นี่คือข้อความของพวกเรา: นี่คือของขวัญจากโลกใบเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกลแห่งหนึ่ง ส่วนหนึ่งจากเสียงของเรา วิทยาศาสตร์ของเรา ภาพของเรา ดนตรีของเรา ความคิดของเรา และความรู้สึกของเรา พวกเรากำลังพยายามเอาชีวิตให้รอดในช่วงเวลาของเรา เพื่อที่เราจะได้มีโอกาสใช้ชีวิตในช่วงเวลาของท่าน พวกเราหวังว่าสักวันจะแก้ปัญหาที่เราเผชิญได้ เพื่อเข้าร่วมประชาคมของอารยธรรมดาราจักร บันทึกนี้แสดงถึงความปรารถนาของเรา ปณิธานของเรา และไมตรีจิตของเรา ในจักรวาลอันกว้างใหญ่และน่าเกรงขาม"
- จิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ทำเนียบขาว 16 มิถุนายน 1977
โอตัก-โอตัก
คำว่าโอตะก์ในภาษามลายูหมายถึงสมอง อาหารนี้เป็นที่นิยมมากในมาเลเซียตอนใต้ สิงคโปร์ และพื้นที่ใกล้เคียงในอินโดนีเซีย เช่น ปาเล็มบัง มากัซซาร์ ในสิงคโปร์เรียกว่า โอตะฮ์ โอตัก-โอตักโญญาจะพบมากในมาเลเซียทางเหนือเช่นที่รัฐปีนัง โอตัก-โอตักที่ตรังกานูเรียกว่าซาตา อาหารที่คล้ายกันในอินโดนีเซียเรียกว่า เปเป็ซ
เดอะเบสต์ออฟอานเดรอาโบเชลลี: วิแวร์
วิแวร์เดอะเบสท์ออฟ (Vivere : The Best of) เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของอานเดรอา โบเชลลี ซึ่งประกอบด้วยเพลงยอดนิยมอย่าง "Time To Say Goodbye" ที่ร้องคู่กับ Sarah Brightman นักร้องโซปราโน่ระดับโลก และเพลง "The Prayer" ที่ร้องคู่กับ เซลีน ดิออน โดยมีดีวีดีบันทึกการแสดงสดออกจำหน่ายในรูปแบบพิเศษในอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ ของเซลีน ดิออน นอกจากนี้ อัลบั้มวิแวร์ ได้ออกรูปแบบ Deluxe Edition CD และ DVD (American dream)
ไคลี มิโนก
ไคลี แอนน์ มิโนก (Kylie Ann Minogue, OBE) หรือ ไคลี (Kylie) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงและนักแสดงหญิงสัญชาติออสเตรเลีย-อังกฤษ มีเพลงที่ได้รับความนิยมจำนวนมากในหลายทศวรรษตั้งแต่ในช่วงยุค 80 อย่าง I should Be So Lucky, The Locomotion ยุค90 เช่น Put Yourself In My Place, Step Back In Time ในยุค 2000 อย่าง On A Night Like This, Spinning Around และยุคใหม่ 2010 ที่มีผลงานออกมาอยู่อย่างต่อเนื่องทั้ง อัลบั้ม และ EP เช่น All The Lovers, Get Outta My Way, Time Bomb รวมถึงออกผลงานเพลงร่วมกันกับศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายแนวเพลง ล่าสุดร่วมกับ Rapper ชาวอังกฤษ Taio Cruzและ Travie McCoy กับเพลง HIGHER โดยไคลีมีเพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นเพลงสัญลักษณ์ประจำตัวของเธอคือ Can't Get You Out Of My Head
ประวัติ
ไคลี มิโนก เกิดเมื่อปี 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1968 ที่โรงพยาบาลเบ็ธเลเฮม เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ไคลีเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 11 ขวบ โดยมีงานแสดงละครโทรทัศน์ในออสเตรเลียเรื่อง Skyways ต่อมาเธอก็รับบทอีกหลายบท รวมทั้งบทชาร์ลีนในเรื่อง Neighbours ในบทชาร์ลีนนี้เองที่ช่วยให้เธอได้บันทึกเสียงเพลง Locomotion งานเก่าของลิทเทิล อีว่า กับสังกัด Mushroom ในออสเตรเลีย และเพลงนี้ก็ฮิตติดชาร์ทอันดับที่ 1 ในออสเตรเลีย
PWL บริษัทของของ สต็อก เอกเคน วอเตอร์แมน ทีมโปรดิวเซอร์ชื่อดังในยุคนั้น ที่ปั้นซูเปอร์สตาร์มานักต่อนัก ไม่ว่าจะเป็น Bananarama, Dead Or Alive, Mel And Kim, ริค แอสต์ลีย์, ฯลฯ ได้ร่วมงานกับเธอ
เพลง I Should Be So Lucky ที่ออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคม 1987 ครองแชมป์อันดับที่ 1 ในอังกฤษได้ถึง 5 สัปดาห์ และยังเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในอังกฤษ ประจำทศวรรษนั้นอีกด้วย
ปี 1998 เธอออกอัลบั้มชุดที่ 7 Impossible Princess เธอแต่งเพลงทั้งหมดในอัลบั้มนี้เอง มีแขกรับเชิญอย่าง เจมส์ ดีน แบรดฟีลด์ วง Manic Street Preachers และ Brothers In Rhythm ยังเป็นผู้ร่วมงานหลักของเธออยู่ดี แต่อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ตั้งแต่เธอเข้าวงการมา
แต่ไม่นานนัก ไคลี่ก็สามารถกอบกู้ชื่อเสียงได้ทีละเล็กทีละน้อย ด้วยการมีผลงานอื่นอีก เช่น ผลงานเพลงเต้นรำอันเดอร์กราวด์ ที่เธอร่วมงานกับ โทวะ เทอิ (อดีตวง Dee Lite) จากญี่ปุ่น, ร้อง The Reflex คู่กับ เบน ลี ในอัลบั้มนำเอางานเก่าของดูแรน ดูแรน มาทำใหม่, จับคู่ร้องกับ ร็อบบี้ วิลเลียมส์ ในอัลบั้ม Sing When You're Winning ในเพลง Kids แต่การร่วมงานกับ เพตชอปบอยส์ ต่างหากที่ทำให้เธอย้ายค่ายมาอยู่กับ พาร์โลโฟน มีเพลงร้องร่วมกันกับ เพตชอปบอยส์ ในเพลง In Denial
มิถุนายน 2000 กับอัลบั้ม Light Years ซิงเกิล แรก Spinning Around ขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษและออสเตรเลีย เพลงนี้ได้ พอลล่า อับดุล นักร้องเจ้าของ ซิงเกิลฮิตมากมายในยุค 80 เป็นคนแต่งให้
จากนั้น ไคลี่ได้ออกอัลบั้มชุดใหม่ Fever ออกมา โดยออก Can't Get You Out Of My Head เป็นซิงเกิลแรกก่อน เพลงนี้กลายเป็นเพลงฮิต ที่อังกฤษ  ได้ถึง 3 สัปดาห์  โดยนักร้องเพลงป๊อปจากยุค 80 แคธี่ เดนิสเป็นผู้ประพันธ์เพลงนี้ เพลงนี้ยังดังข้ามฝั่งไปดัง ติดชาร์ทท็อป10 ในอเมริกาอีกด้วย และยังมีเพลงดังอีกหลายเพลงอย่าง In Your Eyes,Love At First Sight และ Come Into My World
ไคลี่ยังร่วมแสดงในภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง ล่าสุดกับ Moulin Rouge ในบท Green Fairy
หลังจากนั้นในปี2003 เธอก็ออกอัลบั้มที่ชื่อว่า Body Language มีเพลงฮิตคือ Slow,Red Blood Woman และChocolate ได้ออกอัลบั้มรวมฮิต Ultimate Kylie และมีเพลงใหม่คือ I Believe In You และ Giving You Up
ไคลี่ออกทัวร์ใหญ่ทั่วโลก คือ Showgirl: The Greatest Hits Tour แต่ก็เกิดเรื่องจนได้ในเดือนพฤษภาคม เมื่อไคลี่ถูกตรวจพบว่าตัวเองเป็นมะเร็งเต้านม จึงต้องรักษาตัวอยู่ที่เมืองเมลเบิร์น ณ ประเทศออสเตรเลีย และจำเป็นต้องงดทัวร์
พฤศจิกายน 2007 ไคลี่กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้มใหม่ที่มีชื่อว่า X โดยความหมายได้รวมถึงเป็นอัลบั้มที่ 10 (X คือจำนวนสิบในอักษรลาติน) เริ่มซิงเกิลแรกด้วยเพลง 2 Hearts และในอัลบั้มนี้ยังได้ร่วมร้องกับศิลปินชาวไต้หวัน โจลิน ไซ ในซิงเกิล In My Arms
ในปี 2010 Aphrodite เป็นการกลับมาอีกครั้งที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในภาพลักษณ์เทพธิดา อะโฟนไดร์ตี ที่แสดงออกถึงการเป็นเทพธิดาแห่งความรักที่กำลังสื่อถึงการขึ้นสู่จุดสูงสุดของนักร้องหญิงในระดับตำนานประดับวงการอีกคนหนึ่ง อัลบั้มนี้สามารถขึ้นไปถึง อันดับที่ 19 ในชาร์ต Billboard 200 และ อันดับ 1ในสหราชอาณาจักร โดย ALL THE LOVERS ซิงเกิลแรกสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 3, ซิงเกิลที่สอง GET OUTTA MY WAY ไปได้ถึงอันดับที่ 12 และ อันดับ 1 ใน Club Dance Chart และซิงเกิลสุดท้าย BETTER THAN TODAY ไปได้อันดับที่ 32 จากนั้น ได้มีออกซิงเกิ้ลร่วม ในการเปิดตัวอัลบั้ม Rockstarr ของTaio Cruz โดยซิงเกิล HIGHER ได้อันดับที่ 8
แหล่งข้อมูลอื่น
1968
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงแอร์ฟอร์ซ
ประวัติสโมสร
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงแอร์ฟอร์ซ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 โดยทางสโมสรวอลเลย์บอลบางกอกกล๊าสได้โอนสิทธิ์การเข้าแข่งขันให้กับทางบริษัท สโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ จำกัด และได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรวอลเลย์บอลหญิงแอร์ฟอร์ซ ซึ่งมีบริษัท ควินท์ เรล์ม จำกัดเป็นผู้สนับสนุนหลักของทีม
เจ้าจอมมารดากลิ่น
เจ้าจอมมารดากลิ่น อาจหมายถึง
ท่าอากาศยานไขตั๊ก
ท่าอากาศยานไขตั๊ก หรือ สนามบินไขตั๊ก (จีน: 啟德機場, จีนกลาง: qǐ dé jī chǎng ฉี่เต๋อจีฉ่าง, กวางตุ้ง: kai2 dak1 gei1 coeng4 ไขตั๊กเก๊ย์เฉิ่ง, Kai Tak Airport) (ชื่อเป็นทางการ:ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง(ใช้ชื่อนี้ระหว่างปีค.ศ.1954 - 1998) หลังจากนั้นได้ใช้ชื่อว่า ท่าอากาศยานไขตั๊ก เมื่อท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดให้บริการ) เป็นท่าอากาศยานหลักของอาณานิคมบริติชฮ่องกงของจักรวรรดิอังกฤษ ตั้งแต่ปีค.ศ.1925-1998 ในวันที่ 6 กรกฎาคม 1998 ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกแทนที่ด้วยท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่(เช็ค แลป ก็อก)
ท่าอากาศยานแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินหลักของ คาเธย์แปซิฟิก, ดราก้อนแอร์ ,ฮ่องกงเอ็กซ์เพรสแอร์เวย์, ฮ่องกงแอร์ไลน์ และ แอร์ฮ่องกง
วันปิดท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดในเช้าวันที่ 6 กรกฎาคม 1998 ซึ่งหมายถึงกิจกรรมการบินต่างๆต้องถูกย้ายไปที่ท่าอากาศยานแห่งใหม่ทั้งหมด
วันที่ 6 กรกฎาคม 1998 เวลา 01:28 หลังจากเครื่องบินลำสุดท้ายได้ทะยานออกไป ท่าอากาศยานไขตั๊ก ก็ถูกปิดอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากเปิดให้บริการแก่ประชาชนชาวฮ่องกง และทั่วโลกมาอย่างยาวนานถึง 77 ปี
ปัจจุบัน
ปัจจุบันท่าอากาศยานไขตั๊ก ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นท่าเรือสำราญ (Cruise Terminal) และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไขตั๊กครูสเทอมินอล (ภาษาอังกฤษ:Kai Tak Cruise Terminal) ซึ่งเปิดให้บริการแล้วเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 1,000 ล้านเหรียญ ดอลลาร์สหรัฐ
ไกรศรี นิมมานเหมินท์
นายไกรศรี นิมมานเหมินท์ เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา เป็นผู้มีความรู้ความสามารถในวิทยาการหลายด้าน ได้ทำการสำรวจค้นคว้าและเขียนบทความเผยแพร่ ทั้งด้านโบราณคดี ด้านประวัติศาสตร์และมานุษยวิทยา เป็นผู้ค้นพบเตาสังคโลกโบราณที่อำเภอสันกำแพง อำเภอสันทราย และอีกหลายแห่งในภาคเหนือ เป็นผู้คนพบเอกสารใบลานที่สำคัญชิ้นหนึ่งที่มีข้อมูลเกี่ยวกับกฎหมายมังราย เป็นผู้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับความเป็นอยู่ ภาษา วัฒนธรรมของคนเผ่าผีตองเหลือง ที่จังหวัดน่าน นอกจากนี้ยังเป็นผู้มีบทบาทในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมของล้านนา โดยเฉพาะการจัดเลี้ยงแบบขันโตก
นายไกรศรี เป็นนักธุรกิจที่มีบทบาทในการพัฒนาตลาดวโรรส ซึ่งเป็นรวบรวมหุ้นจากเจ้านายฝ่ายเหนือในตระกูล ณ เชียงใหม่ จนกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และเข้ามาบริหารกิจการ
ประวัติ
นายไกรศรี เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ณ ห้างหุ้นส่วนอนุสารเชียงใหม่ ถนนวิชยานนท์ ต.ช้างม่อย อ.เมือง จ.เชียงใหม่ เป็นบุตรคนแรกของนายกี และนางกิมฮ้อ นิมมานเหมินท์ มีน้องร่วมบิดามารดา 5 คน คือ นายพิสุทธิ์ นิมมานเหมินท์, นายอัน นิมมานเหมินท์, นายเรือง นิมมานเหมินท์, นางแจ่มจิตต์ เลาหวัฒน์ และนางอุณณ์ ชุติมา
การศึกษา
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนโรงเรียนศรีดอนไชย ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอเมืองเชียงใหม่ จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เชียงใหม่ (พ.ศ. 2465-2471) ต่อมาไปศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ (พ.ศ. 2471-2474) หลังจากจบมัธยมปลายแล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จบระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2479) และจบปริญญาโทบริหารธุรกิจ จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2481)
รางวัล
นายไกรศรี นิมมานเหมินท์ ได้รับรางวัลทางสังคมหลายรายการ เช่น
หลี่ อัน
หลี่ อัน (จีน: 李安, พินอิน: Lǐ Ān) (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2497) คนไทยรู้จักในชื่อ อั้งลี่ (Ang Lee) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวัน เขาได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจาก ภาพยนตร์เรื่อง หุบเขาเร้นรัก (Brokeback Mountain, 2005) และ พยัคฆ์ระห่ำมังกรผยองโลก  (Crouching Tiger, Hidden Dragon, 2000) ในสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม The Wedding Banquet (1993) และ ชีวิตอัศจรรย์ของพาย (Life of Pi, 2012) ในสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม
ในปี 2007 เขาได้คว้ารางวัลสิงโตทองคำของเทศกาลภาพยนตร์เวนิซ จากภาพยนตร์เรื่อง Lust, Caution หนังสายลับย้อนยุค ในสมัยทศวรรษที่ 1940 ของเมืองเซี่ยงไฮ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ประเทศจีนถูกกองทัพของประเทศญี่ปุ่นรุกราน
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 13 เรื่องของ หลี่ อัน 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัลที่ได้รับ
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ หลี่ อัน
ฮีส์กอนนาเสต็ปออนยูอะเกน
"ฮีกอนนาสเตปออนยูอะเกน" (He's Gonna Step On You Again) หรือ "สเตปออน" (Step on) เป็นซิงเกิลฮิต เขียนและร้องโดย จอห์น คอนโกส ในปี 1971 ติดชาร์ตในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ที่อันดับ 4 และอยู่บนชาร์ตนาน 14 สัปดาห์
"สเตปออน" ยังถูกนำมาทำใหม่โดย แฮปปี้มันเดส์ จากอัลบั้มชุด Pills 'n' Thrills and Bellyaches แต่ใชัชื่อเพลงสั้นลงเหลือเป็น "สเตปออน" ออกจำหน่าย พ.ศ. 2533
วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ตั้งอยู่ที่ตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ
วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ เดิมคือ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศรีวิชัย จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2538 เปิดทำการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตริวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) โดยฝากเรียนไว้ที่วิทยาเขตสงขลา และย้ายมาเรียนที่วิทยาเขตศรีวิชัย ในปี พ.ศ. 2544 และขยายการจัดการเรียนการสอนจนถึงระดับปริญญาตรี
ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยุบรวมหน่วยงานในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่งทั่วประเทศ โดยวิทยาเขตศรีวิชัย ถูกจัดให้รวมอยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 จึงได้มีประกาศกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2549 ให้จัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการขึ้นแทนวิทยาเขตศรีวิชัย
สาขาวิชาที่เปิดสอน
ปัจจุบันวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ เปิดทำการเรียนการสอนใน 4 สาขาวิชา คือ วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมโยธา บริหารธุรกิจ และศึกษาทั่วไป
ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด ในรัชกาลที่ 4)
ท้าววรจันทร บรมธรรมิกภักดี นารีวรคณานุรักษา หรือ เจ้าจอมมารดาวาด มีนามเดิมว่า แมว (11 มกราคม พ.ศ. 2384 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482) มีสมญาการแสดงว่า แมวอิเหนา เป็นนางละครและพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระโอรสพระองค์หนึ่งคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ต้นราชสกุลโสณกุล ณ อยุธยา
ประวัติ
ท้าววรจันทรมีนามเดิมว่าแมว เป็นบุตรของสมบุญ งามสมบัติ (มหาดเล็กในรัชกาลที่ 3) กับถ้วย งามสมบัติ (ท้าวปฏิบัติบิณฑทาน) ญาติได้นำเข้าไปถวายตัวในวังหลวงตั้งแต่วัยเด็ก เข้าไปเป็นข้าหลวงในสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี ในยามว่างก็ทรงให้ฝึกหัดละครและเป็นศิษย์ของเจ้าจอมมารดาแย้ม เคยรับบทเป็นอิเหนา พระเอกเรื่อง อิเหนา เล่นได้ดีเยี่ยมจนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเรียกว่า "แมวอิเหนา" ต่อมาจึงได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงเปลี่ยนชื่อเป็นวาด และได้เรียนภาษาอังกฤษกับแอนนา เลียวโนเวนส์ พร้อมกับพระเจ้าลูกยาเธอ พระเจ้าลูกเธอทั้งหลาย เจ้าจอมมารดาวาดประสูติพระโอรสพระองค์หนึ่งคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ต้นราชสกุลโสณกุล ณ อยุธยา และยังปรากฏเรื่องราวของท้าววรจันทร์ในนิพนธ์ น้ำแข็ง ของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ความว่า กงสุลไทยในสิงคโปร์นำน้ำแข็งทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่กรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้น ก็ตรัสเรียกพระราชโอรส-ธิดาว่า "ลูกจ๋า ๆ ๆ" ทรงหยิบน้ำแข็งก้อนเล็ก ๆ จากขันทองใส่พระโอษฐ์เจ้านายเล็ก ๆ พระองค์ละก้อนแล้วตรัสว่า "กินน้ำแข็งเสีย" ก่อนจะตรัสสั่งให้โขลนตามเจ้าจอมมารดาวาดมาดูน้ำแข็ง โขลนจึงไปเรียนคุณจอมว่า "มีรับสั่งให้ท่านขึ้นไปดูน้ำแข็งเจ้าค่ะ" เจ้าจอมมารดาวาดจึงถาม "เอ็งว่าอะไรนะ" โขลนตอบ "น้ำแข็งเจ้าค่ะ" เจ้าจอมมารดาวาดจึงร้องว่า "เอ็งนี้ปั้นน้ำเป็นตัว" คำนี้จึงกลายเป็นภาษิตมาแต่นั้น ในขณะที่ ความทรงจำ พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุว่า "อย่าปั้นน้ำเป็นตัว" เป็นสุภาษิตพระร่วง มีความหมายว่า "ห้ามทำอะไรฝืนธรรมชาติ" หรืออีกนัยหนึ่งว่า "แกล้งปลูกเท็จให้เป็นจริง" เป็นสุภาษิตมาแต่โบราณมิใช่เพิ่งเกิด
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมมารดาวาดได้เลื่อนตำแหน่งเป็นท้าววรจันทร เป็นตำแหน่งชั้นสูงของข้าราชการฝ่ายใน หม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยาได้กล่าวถึงท่านว่า
กล่าวกันว่าท้าววรจันทรมีฝีมือในการปรุงอาหารเป็นเลิศ โดยครั้งหนึ่งท้าววรจันทรได้ถวายสำรับอาหารเป็นน้ำยาไก่และหมูหวานแก่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พระราชวังดุสิต ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพอพระทัยในฝีมือของท้าววรจันทรมากโดยเฉพาะหมูหวาน ทรงตรัสยกย่องว่ามีรสชาติราวกับหมูหวานที่เคยเสวยมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ และในเวลาต่อมาจึงโปรดเกล้าพระราชทานธูปและเทียนบูชาฝีมือท้าววรจันทร และทรงประกาศว่าหากใครผัดหมูหวานได้รสเช่นนี้ได้อีก ก็จะพระราชทานน้ำตาลจำนวนสามเท่าลูกฟักเป็นรางวัล
นอกจากนี้ท้าววรจันทรยังมีความกตัญญูต่ออาจารย์ ด้วยอุปถัมภ์เจ้าจอมมารดาแย้มซึ่งเป็นครูละครให้ไปอยู่ด้วยกันที่วังปากคลองตลาดเพื่อดูแลอาจารย์ในปัจฉิมวัย หลังเจ้าจอมมารดาแย้มถึงแก่กรรม ท้าววรจันทรก็เป็นธุระจัดแจงพิธีปลงศพให้ และจัดการมอบมรดกมอบให้หลานของเจ้าจอมมารดาแย้มด้วย
ท้าววรจันทรถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 สิริอายุ 98 ปี
คดีความ
พ.ศ. 2449 ท้าววรจันทร์ลงโทษอำแดงเนย เพราะหลบหนีงาน โดยให้บ่าวในกำกับของตนจำนวนสามคน ได้แก่ อำแดงนก อำแดงพลอย และอำแดงผ่อง เฆี่ยนตีอำแดงเนยซึงกำลังตั้งครรภ์อาการสาหัสและตายทั้งกลมในเวลาต่อมา กรรมการศาลกระทรวงวังพิพากษา ให้จำคุกท้าววรจันทร์ อำแดงนก อำแดงพลอย และอำแดงผ่อง เป็นเวลาสองปี แต่ท้าววรจันทร์เป็นข้าราชการและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงให้งดโทษท้าววรจันทร์ แต่เปลี่ยนเป็นปรับละเมิดจตุรคูณตามบรรดาศักดิ์ท้าววรจันทร์ ศักดินา 3,000 ไร่ คิดเป็นเงิน 425 บาท 3 สลึง 500 เบี้ย ต่อมาท้าววรจันทร์ทำหนังสือถึงกระทรวงวัง ปฏิเสธความผิดทั้งหมดแต่ไม่ต้องการอุทธรณ์ เพียงแต่ต้องการให้ปล่อยตัวบ่าวสามคนในฐานะที่ทำตามคำสั่งของท่าน ก่อนหน้านี้ใน พ.ศ. 2443 หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี โสณกุล หลานสาวของท้าวรจันทร์ ถูกอำแดงวง ซึ่งเป็นลูกจ้าง ยื่นฟ้องฐานหม่อมเจ้าประวาศสวัสดีเอาหนังแรดเฆี่ยนตี มีเนื้อหาตอนหนึ่งว่า "ข้าพเจ้าเป็นแต่ลูกจ้าง ซึ่งจะกดขี่เฆี่ยนตีเช่นนี้ไม่ถูก หม่อมเจ้าหญิงประวาศก็หาฟังไม่…ข้าพเจ้ายื่นฟ้องต่อศาลให้ปรับจำเลยเป็นเงิน 300 บาท 56 อัฐ ถานเฆี่ยนตีข้าพเจ้าโดยผิดกฎหมาย คือ ข้าพเจ้ามิได้เป็นทาษลูกหนี้ของจำเลย" สุดท้ายคดีถูกยกฟ้องตามพระราชกระแสของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ก็ให้แล้วกันไป
อาสนวิหารอาลบี
อาสนวิหารอาลบี (Cathédrale d'Albi) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญเซซีลีอาแห่งอาลบี (Cathédrale Sainte-Cécile d'Albi) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ประจำตำแหน่งอัครมุขนายกแห่งอาลบี ตั้งอยู่ที่เมืองอาลบีในประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก
มีการอ้างว่าอาสนวิหารนี้เป็นอาคารอิฐที่สูงที่สุดในโลก อาสนวิหารอาลบีร่วมกับเมืองเก่าอาลบีในนาม นครมุขนายกแห่งอาลบี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 2010
ประวัติ
อาสนวิหารปัจจุบันเป็นอาสนวิหารที่สร้างบนคริสต์ศาสนสถานเก่า คริสต์ศาสนสถานแรกสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 และในปี ค.ศ. 666 ก็ถูกทำลายไปในเพลิงไหม้ หลักฐานที่บันทึกไว้ในปี ค.ศ. 920 กล่าวถึงคริสต์ศาสนสถานในชื่อนักบุญเซซีลีอาซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักดนตรี ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็มาสร้างแทนด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยหิน
อาสนวิหารแบบกอทิกที่เห็นอยู่ในปัจจุบันสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1282 ถึงปี ค.ศ. 1480 ระหว่างกรณีนอกรีตของแอลบิเจนเซียนและสงครามครูเสดอันทารุณที่เป็นสงครามเพื่อกำจัดแอลบิเจนเซียนที่มีผู้สูญเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก หลังจากการนองเลือดแล้วลักษณะรูปทรงของอาสนวิหารที่โดดเด่นอย่างป้อมปราการก็เป็นเครื่องเตือนถึงอำนาจของความศรัทธาของคริสเตียน
องค์ประกอบ
อาสนวิหารสร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิกตอนใต้ โดยเฉพาะการมีหอระฆังที่มาสร้างในปี ค.ศ. 1492 ที่สูง 78 เมตร และทางเข้าโดยดอมีนิก เดอ ฟลอร็องส์ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1392
ภายในอันหรูหราแพรวพราวตัดกับความเกลี้ยงเกลาขึงขังของอย่างสถาปัตยกรรมทางยุทธศาสตร์ภายนอก บริเวณร้องเพลงสวดกลางสำหรับสมาชิกของลัทธิล้อมรอบด้วยฉากกางเขน ที่ตกแต่งด้วยประติมากรรมพหุรงค์และรายละเอียดอื่น ๆ ภายใต้ออร์แกนเป็นจิตรกรรมฝาผนังภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" โดยจิตรกรเฟลมมิชไม่ทราบนาม เดิมเป็นภาพขนาด 200 ตารางเมตร แต่ตอนกลางมาถูกรื้อทิ้ง จิตรกรรมฝาผนังบนเพดานเป็นจิตรกรรมฝาผนังแบบเรอเนสซองซ์อิตาลีที่เก่าแก่ที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส
ออร์แกนสร้างโดยศิลปินคริสต็อฟ มุชแรลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 เป็นฤดูกาลที่ 45 ของการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลในระดับรองของยุโรปซึ่งจัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และเป็นฤดูกาลที่ 7 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจาก ยูฟ่าคัพ มาเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก โดยยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2016 จะแข่งขันกันที่ซังคท์ยาค็อพ-พาร์คในเมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยทีมที่ชนะเลิศนั้นคือเซบิยา
ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน
ทีมสโมสรทั้งหมด 192 ทีมจากทั้งหมด 54 สมาคมของแต่ละประเทศ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน ในฤดูกาล 2015–16 โดยการจัดอันดับของแต่ละสมาคมขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่าซึ่งจะถูกใช้ในการกำหนดจำนวนทีมที่จะเข้าร่วมในแต่ละสมาคม โดยมีคุณสมบัติดังนี้ :
อันดับสมาคมฟุตบอลของแต่ละประเทศ
สำหรับยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 แต่ละสมาคมจะได้รับการจัดอันดับตามค่าสัมประสิทธิ์แต่ละประเทศของยูฟ่าในปี 2014 ซึ่งคำนวณจากการทำผลงานแข่งขันระดับสโมสรยุโรปตั้งแต่ฤดูกาล 2009–10 ถึงฤดูกาล 2013–14
กำหนดการวันแข่งขันและวันจับสลาก
ตารางการแข่งขันมีดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่าในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น)
แมตช์ในรอบคัดเลือก, รอบเพลย์ออฟ, และรอบแพ้คัดออก นอกจากนี้ยังอาจจะเล่นในวันอังคารหรือวันพุธแทนที่จะเป็นวันพฤหัสบดีปกติเนื่องจากความขัดแย้งในการตั้งเวลาการแข่งขัน
รอบคัดเลือกรอบแรก
รอบคัดเลือกรอบแรก และรอบสอง มีการจับสลากการแข่งขันในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558. จาก 102 ทีมที่มีส่วนเกี่ยวข้อง, ถือได้ว่าเป็นการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดที่ยูฟ่าเคยจัดมา. โดยนัดแรกเริ่มทำการแข่งขันในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2558, และนัดที่สองเริ่มทำการแข่งขันในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2558.
รอบคัดเลือกรอบสอง
การแข่งขันรอบคัดเลือกรอบสอง นัดแรกจะแข่งขันกันในวันที่ 16 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะแข่งขันกันในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2558.
รอบคัดเลือกรอบสาม
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามจะมีขึ้นในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2558. นัดแรกจะแข่งขันกันในวันที่ 30 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะแข่งขันกันในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2558.
รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟจะมีขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015). นัดแรกจะแข่งขันกันในวันที่ 20 สิงหาคม, และนัดที่สองจะแข่งขันกันในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015).
ทั้งหมด 44 ทีมจะได้ลงเล่นในรอบเพลย์ออฟ: 29 ทีมชนะของรอบคัดเลือกรอบสาม, และ 15 ทีมแพ้ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบคัดเลือกรอบสาม.
รอบแบ่งกลุ่ม
ในแต่ละกลุ่ม, ทีมต่างๆ จะได้ลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนใน รูปแบบพบกันหมด. แชมป์และรองแชมป์ของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบ 32 ทีมสุดท้าย, ที่พวกเขาจะเข้าร่วมพร้อมด้วยแปดทีมอันดับที่สามของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม. แมตช์การแข่งขันในแต่ละนัดมีในวันที่ 17 กันยายน, 1 ตุลาคม, 22 ตุลาคม, 5 พฤศจิกายน, 26 พฤศจิกายน, และ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015).
รอบ 32 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 32 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015). นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016), และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016).
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016). นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016), และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016).
รอบก่อนรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016). นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 เมษาายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016), และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016).
รอบชิงชนะเลิศ
นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) ที่สนาม ซังคท์ยาค็อพ-พาร์ค ในเมือง บาเซิล, สวิตเซอร์แลนด์. ทีมที่เป็น "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดโดยการจับสลากที่เพิ่มมากขึ้นโดยจัดขึ้นหลังจากการจับสลากรอบรองชนะเลิศ.
อันดับดาวซัลโว
สถิตินับตั้งแต่รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แหล่งที่มา:
ทวิภาวะ (คณิตศาสตร์)
ทวิภาวะ (Principle of Duality) คำว่า Duality หมายความว่า 'การอยู่กันเป็นคู่' หรือทางคณิตศาสตร์แปลว่า 'ทวิภาวะ'ใน Digital Logic ใช้แทนการเท่ากันของนิพจน์
การเท่ากันของนิพจน์ที่กลับนิพจน์โดยจะสลับเครื่องหมายและตัวเลข แต่ค่าเดิมจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยที่
ตัวอย่าง
x + 0 = x จะเท่ากับ x • 1 = x
x + 1 = 1 จะเท่ากับ x • 0 = 0
x + x’ = 1 จะเท่ากับ x • x’ = 0
และ (x') ' จะเท่ากับ x
เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส
เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส (The Sims 3 World Adventures) เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกมเดอะซิมส์ 3 พัฒนาโดย อีเอแบล็คบอกซ์และเดอะซิมส์ดิวิชัน จัดจำหน่ายโดยอิเล็กโทรนิคอาร์ต
สำหรับในภาคเสริมเวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ก่อนหน้านี้เคยมีภาคเสริมที่เกี่ยวกับการพักร้อนมาก่อนหน้านี้แล้วคือ "เดอะซิมส์ วัยรักพักร้อน" และ "เดอะซิมส์ 2 ทริปซ่าส์" แต่ในภาคเสริมเวิลด์ แอดเวนเจอร์สไม่เหมือนกับภาคเสริมที่แล้วมา เพราะภาคเสริมเวิลด์ แอดเวนเจอร์ส จะเน้นไปที่การผจญภัยหาสมบัติมากกว่าการที่จะพาชาวซิมส์ไปพักร้อน โดยมีสถานที่ที่มีอยู่จริง 3 สถานที่ ไม่ว่าจะเป็น ประเทศอียิปต์,ประเทศจีน และประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังสามารถพาชาวซิมส์ไปเรียนรู้วัฒนธรรมใหม่ๆ พัฒนาทักษะการฝึกป้องกันตัว ทักษะการถ่ายภาพ และทักษะการทำไวน์ อีกทั้งยังเข้าไปพบปะพูดคุยกับชาวซิมส์ที่อยู่ในประเทศนั้นๆได้ แต่มีอีกอย่างที่เพิ่มเข้ามาคือโหมดสร้างชั้นใต้ดิน โดยที่ไม่จำเป็นต้องไปปรับระดับของพื้นดินเลย และระดับวีซ่าจะมีผลต่อวันที่ชาวซิมส์จะมาเที่ยว ระดับวีซ่าจะเพิ่มก็ต่อเมื่อพาชาวซิมส์ไปผจญภัยในที่ต่างๆ
มีการประกาศอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับเดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเดอะซิมส์ 3 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และได้กำหนดวันวางจำหน่ายในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สำหรับทวีปอเมริกาเหนือ และวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สำหรับทวีปยุโรป สำหรับในประเทศไทยมีกำหนดวันวางจำหน่ายในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ในช่วงแรกที่เดอะซิมส์ 3 ภาคเสริมเวิลด์ แอดเวนเจอร์สออกวางจำหน่าย เกมนี้ได้รับการตอบรับในด้านบวกจากหลายสำนักเช่น ในเกมโปร วันอัพดอตคอม รวมไปถึงเมตะคริติค โดยได้รับคะแนนการวิจารณ์เกมจาก เมตะคริติค 81 คะแนน
รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นของภาคเสริมเดอะซิมส์ 3 นี้เป็นการให้ผู้เล่นได้สัมผัสประเทศใหม่ๆ ตามที่มีอยู่ในความจริง นอกจากนี้ยังพาชาวซิมส์ไปผจญภัย หาขุมทรัพย์ที่ซ่อนตามประเทศต่างๆได้ ผู้เล่นสามารถให้ชาวซิมส์เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ พัฒนาความสัมพันธ์กับชาวต่างชาติได้
รูปแบบการเล่นของภาคเสริม เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส คือการหาเควสต่างๆ หรือที่เรียกว่าการผจญภัย ซึ่งการผจญภัยจะประกอบด้วยเป้าหมายต่างๆเชื่อมโยงกันในเรื่องราว ซึ่งมีเป้าหมายทั่วไปรวมถึงการสำรวจสุสานต่างๆหาของมีค่าและพูดคุยกับชาวซิมส์คนอื่นๆ เพื่อสร้างสังคมของซิมส์ เมื่อสำรวจสุสาน ซิมส์ของคุณจะต้องฝ่าฝันอุปสรรคต่างๆ เพื่อปลดล็อกห้องถัดไป เมื่อชาวซิมส์เข้าไปในสุสานครั้งแรก จะเกิดหมอกสงครามขึ้น หมอกสงครามจะหายไปเมื่อชาวซิมส์เดินผ่านห้องต่างๆที่เกิดหมอกสงครามอยู่  ซึ่งสุสานต่างก็มีปริศนาลี้ลับซ่อนเงื่อน เช่น กับดัก, หลุมดำ และสวิทช์เปิดบันได เป็นต้น
เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ภาคนี้ ยังเพิ่มทักษะสามทักษะที่มีเป้าหมายใหม่และความท้าทายต่อผู้เล่น ทักษะศิลปะป้องกันตัวซึ่งสามารถฝึกได้กับหุ่นโชว์ เมื่อฝึกไปได้สักพักชาวซิมส์ก็จะสามารถสับไม้และวัตถุอื่นๆ โดยใช้อิฐสองบล็อกเป็นตัวตั้งวัตถุได้ อีกทั้งซิมส์ของคุณยังสามารถร่วมการแข่งขันประลองฝีมือต่างๆเพื่อเพิ่มอันดับของซิมส์ ระดับทักษะของชาวซิมส์จะเห็นได้ตามสายคาดและสีเสื้อที่ชาวซิมส์ใส่อยู่ ตัวอย่างเช่น ถ้าอยู่ในระดับแรก สีของเสื้อจะเป็นสีขาว สายคาดสีดำ แต่พอฝึกไปได้สักพัก สีของเสื้อและสาดคาดจะเปลี่ยนไปเป็นสีอื่นๆ ตามระดับทักษะที่ได้ฝึกไว้ เป็นต้น
ทักษะการทำไวน์จะขึ้นอยู่กับส่วนผสมของผลไม้ที่จะใส่ลงในเครื่องทำไวน์ คุณภาพของไวน์ขึ้นอยู่กับคุณภาพของผลไม้ที่นำไปใส่ลงเครื่องทำไวน์รวมทั้งวิธีการผลิตไวน์ มูลค่าของไวน์จะเพิ่มขึ้นโดยการนำขวดไวน์ไปใส่ในห้องใต้ดินและเก็บไว้ให้นานที่สุด ยิ่งเก็บไวน์ได้นานเท่าไร ก็จะยิ่งมีมูลค่าของไวน์มากขึ้นเท่านั้น
ทักษะการถ่ายภาพขึ้นอยู่กับการถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิทัลพกพา ภาพถ่ายที่ถ่ายโดยใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่ง เกมสามารถตรวจสอบเรื่องการถ่ายภาพ เกมมีเป้าหมายให้ผู้เล่นในรูปแบบของทักษะการถ่ายภาพสำหรับชาวซิมส์นั้น  นอกจากนี้ผู้เล่นสามารถเลือกรูปแบบภาพต่างๆเช่น รูปแบบทัศนียภาพและโทนสีซีเปียเป็นต้น
นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือสร้างชั้นใต้ดินใหม่ ซึ่งไม่จำเป็นต้องทำการปรับระดับของพื้นดินแต่อย่างใด ซึ่งสามารถสร้างชั้นใต้ดินได้สูงสุดถึง 4 ชั้น
ประวัติการพัฒนา
เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นภาคเสริมของ "เดอะซิมส์ 3" โดยแน่นอนได้เลยว่าจะมีการผลิตเหมือนกับ "เดอะซิมส์" และ "เดอะซิมส์" 2 อย่างแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปแบบที่ให้ชาวซิมส์มีสัตว์เลี้ยง ดาวน์ทาวน์และสถานที่พักผ่อน ซึ่งเหมือนกับภาคเสริมที่ผ่านมา คาดว่าอาจจะได้รวมอยู่ในชุดภาคเสริมในอนาคต เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ได้ประกาศว่าเกมนี้เป็นเกมทองของปีนี้
โดยได้สัมภาษณ์ ลินเซย์ เพียร์สัน ผู้ผลิตเกมนี้ได้กล่าวว่า จะเป็นเมืองที่นำมาจากสถานที่จริงและให้ผู้เล่นสามารถปรับแต่งสิ่งปลูกสร้างต่างๆเพื่อแลกเปลี่ยนกันได้ ภาคเสริมนี้แสดงความต้องการที่เธอกล่าวไว้ว่าลักษณะของภาคเสริมนี้แตกต่างจากแต่ก่อน
อีกทั้งยังีการประกาศออกมาว่าจะมีไอเท็มพิเศษปล่อยให้ดาวน์โหลดที่ The Sims 3 Store เมื่อภาคเสริมวางจำหน่ายแล้ว เพราะเหตุนี้จึงเป็นการสร้างแรงจูงใจพิเศษสำหรับผู้เล่นที่จะซื้อเกม ลินเซย์ เพียร์สัน ยังกล่าวอีกว่า เมื่อมีภาคเสริมแล้วก็จะให้ของสมนาคุณด้วยการให้เงินสำหรับซื้อของผ่าน The Sims 3 Store USD$10 (£6) SimPoints ซึ่งจะมีให้สำหรับผู้ที่ซื้อภาคเสริมเท่านั้น
เพลงที่ใช้ในภาคเสริม
ผู้ที่ประพันธ์เพลงให้กับเกม เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส คือ Steve Jablonsky ก่อนหน้านี้เขาได้ประพันธ์เพลงให้กับเกม เดอะซิมส์ 3 ตัวหลักมาก่อนหน้าแล้ว เขาประพันธ์เพลงโดยใช้เครื่องดนตรีทั้งหมด 35 ชิ้นบรรเลงเพลง และใช้วงดนตรีทั้งคณะ และบันทึกเสียงที่ Eastwest Studios ในย่านฮอลลิวูด
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ได้นำนักร้อง Nelly Furtado, Pixie Lott, Stefanie Heinzmann, Matt and Kim และ Young Punx มาขับร้องเป็น ภาษาซิมส์ สำหรับใช้ในเกมนี้. โดยเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ยังมีศิลปินนักร้องอีกมากมายที่มาขับร้องเพลงในภาคเสริมตัวนี้
ด้านล่างนี้คือรายชื่อศิลปินที่มาขับร้องเพลงให้กับภาคเสริม
ผลการตอบรับของเกม
ภาคเสริมนี้ได้รับการตอบรับมาเป็นอย่างดี สำหรับการวิจารณ์เกมโดย เรชูล มัวร์ จาก เกมโปร วิจารณ์เกมนี้ว่าคุณสมบัติของเกมนี้ดีมาก เพราะเหตุนี้เองสามารถทำให้ผู้เล่นเสียเวลาหลายชั่วโมงไปกับการเล่นเกม สำหรับการวิจารณ์เกมโดย สตีฟ บัทส์ จาก ไอจีเอ็น ได้วิจารณ์เกมนี้ว่า เป็นเกมผจญภัยที่ใช้ทักษะและการแก้ไขปัญหาของการผจญภัย และการพักผ่อนของครอบครัว แต่ในข้อสรุปของเขากล่าวว่า "ผมหวังว่าในภาคเสริม เวิลด์ แอดเวนเจอร์สนี้ อาจจะเป็นต้นแบบสำหรับภาคเสริมเดอะซิมส์ในอนาคต"
สำหรับเดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ภาคเสริม เป็นแกมที่เจ็ดในการจัดอันดับ 10 เกมที่ขายดีที่สุดตามการจัดอันดับของ เอ็นพีดี และนอกจากนี้เกม เดอะซิมส์ 3 ยังได้ชื่อว่าเป็นเกมที่ขายดีที่สุดแห่งปี 2009
เส้นขนานที่ 41
เส้นขนานที่ 41 อาจหมายถึง:
ซังกริอา
ซังกริอา (sangría; sangria) เป็นเครื่องดื่มประเภทหนึ่งจากสเปนและโปรตุเกส ปกติจะประกอบด้วยไวน์ ผลไม้หั่น สารให้ความหวาน และเติมด้วยบรั่นดีปริมาณเล็กน้อย ผลไม้หั่นอาจเป็นส้ม เลมอน มะนาว แอปเปิล ท้อ เมลอน เบอร์รีชนิดต่าง ๆ องุ่น กีวี หรือมะม่วง สารให้ความหวานเช่น น้ำผึ้ง น้ำตาล น้ำเชื่อม หรือน้ำส้ม เครื่องดื่มอื่น ๆ ที่ใช้ผสมแทนบรั่นดีเช่น โซดา สไปรท์ เซเว่นอัพ การแช่ผลไม้หั่นเพื่อเพิ่มรสชาติจะทำในขณะที่ซังกริอามีความเย็น โดยอาจแช่เย็นไว้ไม่กี่นาทีหรือนานถึงสองสามวัน
อวทาน-ศตกะ
อวทาน-ศตกะ เป็นวรรณคดีพุทธศาสนาภาษาสันสกฤต ประพันธ์ขึ้นราวคริสต์ศักราช 100 (ประมาณพุทธศตวรรษที่ 7) สันนิษฐานว่าอาจมีที่มาจากนิกายมูลสรวาสติวาท เป็นการรวบรวมอวทาน 100 เรื่อง แต่เรื่องที่ 5 คือ โสมะ (Soma) ของต้นฉบับภาษาสันสกฤตหายสาบสูญ ทำให้เหลืออวทาน 99 เรื่อง อวทาน-ศตกะประกอบด้วย 10 วรรค วรรคละ 10 เรื่อง มีเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า เปรต เทวดา พระอรหันต์ มนุษย์ สัตว์เดรัจฉานและสัตว์นรก มีรายละเอียดเกี่ยวกับการสร้างกรรมและการรับผลกรรม
เนื้อหาส่วนใหญ่ประพันธ์ด้วยภาษาสันสกฤตมาตรฐาน ร้อยละ 90 ประพันธ์ด้วยสำนวนร้อยแก้ว ที่เหลือเป็นร้อยกรอง (คาถา) แทรก การใช้ภาษาส่วนใหญ่มักใช้สำนวนโวหารซ้ำ ๆ มีการแปลเป็นภาษาจีนครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2015
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2015 (2015 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 24 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่กอร์โดวา ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 5–10 กันยายน พ.ศ. 2558 โดยจะมี 4 ที่ผ่านเข้าแข่งขันรอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ทีมชาติต่อไปได้ผ่านการรับรอง:
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
โจ โรเซนธัล
โจเซฟ จอห์น โรเซนธัล (Joseph John Rosenthal; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1911 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 2006) เป็นช่างภาพชาวอเมริกันที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ สำหรับภาพถ่ายที่เป็นดั่งสัญลักษณฺ์ของสงครามโลกครั้งที่สองที่ชื่อภาพ การปักธงที่อิโวจิมา ที่ถ่ายขึ้นในระหว่างยุทธการแห่งอิโวจิมา ภาพของเขากลายเป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด
เส้นขนานที่ 51
เส้นขนานที่ 51 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 61
เส้นขนานที่ 61 อาจหมายถึง:
มาร์ชสาธารณรัฐเขมร
เพลงนี้มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The March of The Khmer Republic" และมีชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า "La Marche de la République Khmère"
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อที่มามามูได้รับ
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อของมามามู เกิร์ลกรุปหญิงของประเทศเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2014 จากค่ายเรนโบว์บริดจ์เวิลด์ มามามูได้รับรางวัลทั้งหมด 25 รางวัล และการเสนอชื่อ 114 รางวัล
เส้นขนานที่ 71
เส้นขนานที่ 71 อาจหมายถึง:
ซีบิล (แมว)
ซีบิล (พ.ศ. 2549 – 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2552) เป็นแมวที่อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 11 และ 10 ถนนดาวนิง ทำหน้าที่เป็นผู้จับหนูประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรี
ประวัติ
ซีบิลเป็นสัตว์เลี้ยงของเอลิสแตร์ ดาร์ลิง (Alistair Darling) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ตั้งชื่อตามซีบิล ฟอว์ลตี (Sybil Fawlty) จากตัวละครในรายการโทรทัศน์ฟอว์ลตีทาวเวอส์ (Fawlty Towers)
ซีบิลเข้ามาเป็นผู้จับหนูประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรีตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2550 เธอเป็นแมวที่มีขนขาวดำตัวแรกของถนนดาวนิง หลังจากที่ฮัมฟรีย์ซึ่งออกไปก่อนหน้า เนื่องจากเชอรี แบลร์ ภริยาโทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรี เกลียดแมว เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 ซีบิลถูกส่งกลับเอดินบะระ เธอตายเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ที่เอดินบะระ เนื่องจากป่วย
ทิโมธี สไนเดอร์
การศึกษา
สไนเดอร์ เกิดวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ในรัฐโอไฮโอ จบการศึกษาระดับตรีด้านประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบราวน์ และสำเร็จปริญญาดุษฎีบัณฑิตด้านประวัติศาสตร์สมัยใหม่ในปี ค.ศ. 1995 จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ภายใต้อาจารย์ที่ปรึกษาคือ ทิโมธี การ์ตัน อัส และ เจอร์ซี เจดิลกิ
ผลงาน
สไนเดอร์เป็นนักประวัติศาสตร์ที่ผลงานตีพิมพ์อย่างสม่ำเสมอในวารสารวิชาการ และหนังสือจำพวกปริทัศน์วรรณกรรม (review) เช่น New York Review of Books เป็นต้น และผลิตหนังสือออกมามากกว่า 10 เล่ม อาทิ Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin (ปี 2010) ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์สงครามระหว่างฮิตเลอร์กับสตาลิน, Thinking the Twentieth Century (ปี 2012 เขียนร่วมกับ โทนี จัดจ์) และหนังสือคำเตือนทางประวัติศาสตร์อย่าง On Tyranny: Twenty Lessons from the Twentieth Century (ปี 2017)
ในปี 2018 สไนเดอร์ ออกหนังสือ The Road to Unfreedom: Russia, Europe, America ซึ่งเป็นหนังสือวิพากษ์วิจารณ์การเชื่อมโยงของวลาดิมีร์ ปูตินต่อสหรัฐอเมริกา และประเทศรอบข้าง หนังสือเล่มดังกล่าวที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง
อ้างอิง
1969
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ปูตรา อัล-ฮัจ อิบนี อัลมาร์ฮุม ซุลตัน อับดุล ฮามิด ฮาลิม ชะฮ์ (Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj ibni Almarhum Sultan Abdul Hamid Halim Shah, ‏تونكو عبد الرحمن ڤوترا الحاج ابن سلطان عبد الحميد حليم شاه) หรือ ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ทรงเป็นผู้นำการเรียกร้องเอกราชและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย ได้รับยกย่องเป็นบิดาแห่งเอกราช (Bapa Kemerdekaan) หรือบิดาแห่งประเทศมาเลเซีย (Bapa Malaysia)
พระประวัติ
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 ที่วังเปอลามิน เมืองอาโลร์เซอตาร์ มณฑลไทรบุรี ประเทศสยาม เป็นพระโอรสของเจ้าพระยาฤทธิสงครามรามภักดีศรีสุลต่าน (ฮามิด) (เจ้าพระยาฤทธิสงคราม) สุลต่านองค์ที่ 25 แห่งไทรบุรี กับหม่อมชาวไทยเชื้อสายมอญนามว่า หม่อมเนื่อง นนทนาคร หรือมะเจ๊ะเนื่อง หรืออีกชื่อว่า ปะดูกา ซรี เจ๊ะเมินยาราลา (Paduka Seri Cik Menyelara) ชายาองค์ที่ 6 ของท่านสุลต่าน ซึ่งเป็นบุตรีของหลวงนราบริรักษ์ (เกล็บ นนทนาคร) เจ้าเมืองนนทบุรีในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยตุนกู อับดุล ระฮ์มันเป็นพระโอรพระองค์ที่ 14 จากบรรดาพระบุตร 20 พระองค์ของสุลต่านอับดุลฮามิด
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน มีพระเชษฐาต่างพระมารดาคือ สุลต่านบาดิร ชาฮ์ (Sultan Badlishah) สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 26 (ค.ศ. 1943 – ค.ศ. 1958) ผู้เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระราชาธิบดี อัลมูตัสสิมู บิลลาฮี มูฮิบบุดดิน ตวนกู อัลฮัจญ์ อับดุล ฮาลิม มูฮัซซัม ชาห์ อิบนี อัลมาฮูม สุลต่าน บาดลิชาห์ สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียลำดับที่ 5 และ 14 หรือสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 27
สมรส
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ได้สมรสรวมทั้งหมด 4 ครั้ง ได้แก่
อับดุล ระฮ์มัน สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ที่กัวลาลัมเปอร์ สิริพระชันษา 87 ปี พระศพถูกฝังที่ the Langgar Royal Mausoleum ในเมืองอาโลร์เซอตาร์ รัฐเกอดะฮ์
ประวัติการศึกษา
เมื่อปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ทรงได้เข้าศึกษาในชั้นประถมมลายู (Malay Primary School) ที่ถนนบาฮารู (Jalan Baharu) ในเมืองอาโลร์เซอตาร์ ประเทศมาเลเซีย ต่อด้วยเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนในปกครองของอังกฤษ ซึ่งปัจจุบันเป็นวิทยาลัยสุลต่านอับดุลฮามิด
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ทรงเป็นนักเรียนเก่าของโรงเรียนมัธยมเทพศิรินทร์ (ท.ศ.1233) ในปี พ.ศ. 2456 ขณะที่มีพระชันษาเพียง 10 ขวบ ถูกส่งตัวมาเรียนหนังสือที่กรุงเทพมหานคร ร่วมกับพระเชษฐาอีก 3 พระองค์ ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยมีพระสหายร่วมรุ่นและพระสหายสนิท คือ หลวงถวิลเศรษฐพณิชยการ (ถวิล คุปตารักษ์) (อดีตปลัดกระทรวงพาณิชย์ของไทย ช่วง พ.ศ. 2498-2503) เรียนอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ 2 ปี จนถึงปี พ.ศ. 2456-2458 ต่อมาปี พ.ศ. 2458 เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนปีนังฟรีสกูล (Penang Free School)