cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าอาเลกซันโดรสแห่งกรีซ
พระเจ้าอาเลกซันโดรส (Ἀλέξανδρος, Aléxandros; 1 สิงหาคม ค.ศ. 1893 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1920) เป็นพระมหากษัตริย์กรีซ ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1917 จนกระทั่งสวรรคตในสามปีต่อมาเมื่อพระชนมายุ 27 พรรษา จากการถูกลิงกัด
พระเจ้าอาเลกซันโดรสเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 พระราชสมภพในพระราชวังฤดูร้อนในเขตชานเมืองเอเธนส์ พระองค์สืบราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1917 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์สละราชสมบัติเนื่องจากขัดแย้งกับอีเลฟเทริออส เวนิเซลอส เขาผลักดันให้พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1และพระราชโอรสพระองค์โตเจ้าชายเยออร์ยีโอส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซต้องถูกเนรเทศ พระองค์ไม่มีประสบการณ์ทางการเมืองที่แท้จริง และถูกจำกัดพื้นที่ในพระราชวังของพระองค์เองเอง เวนิเซลอสในฐานะนายกรัฐมนตรีเป็นผู้ปกครองที่มีประสิทธิภาพด้วยการสนับสนุนของ Entente ถึงแม้ว่าสถานะของจักรพรรดิจะลดลงอาเลกซันโดรสสนับสนุนกองกำลังกรีกระหว่างสงครามกับจักรวรรดิออตโตมัน และบัลแกเรีย ภายใต้รัชสมัยของพระองค์อาณาเขตของกรีซเพิ่มมากขึ้นตามชัยชนะของ Entente และพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและระยะแรกของสงครามกรีก-ตุรกี (1919–1922)
พระเจ้าอาเลกซันโดรสอภิเษกสมรสกับอัสปาซียา มาโนส ในปี ค.ศ. 1919 กระตุ้นให้เกิดเรื่องอื้อฉาวที่สำคัญที่ทำให้ทั้งสองพระองค์ออกจากกรีซเป็นเวลาหลายเดือน ไม่นานหลังจากที่กลับไปกรีซกับพระมเหสี อาเลกซันโดรสทรงถูกกัดโดยลิงบาร์บารีในประเทศและเสด็จสวรรคตจากพระโรคพระโลหิตเป็นพิษ การสวรรคตอย่างกะทันหันของกษัตริย์ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับการอยู่รอดของสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้การปกครองในระบอบการปกครองของ Venizelist ล้มเหลว หลังจากพ่ายแพ้การเลือกตั้งทั่วไปและการลงประชามติพระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1ได้รับการเชิญเสด็จนิวัติกลับมาครองสิริราชสมบัติ
อ้างอิง
18931920
คดีระหว่างสมาคมปืนเล็กยาวและปืนสั้นรัฐนิวยอร์ก กับบรูเอน
คดีระหว่างสมาคมปืนเล็กยาวและปืนสั้นรัฐนิวยอร์ก กับบรูเอน (New York State Rifle & Pistol Association, Inc. v. Bruen), 597 U.S. ___ (2022), เป็นคำวินิจฉัยหลักหมุด ของศาลสูงสุดสหรัฐที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 2 คดีมีเนื้อหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของรัฐบัญญัติซัลลิแวนปี 1911 ซึ่งเป็นกฎหมายของรัฐนิวยอร์กที่กำหนดให้ผู้สมัครเอาใบอนุญาตพกพาปืนสั้นแบบปกปิดติดตัวโดยไม่มีข้อจำกัดจะต้องแสดง "เหตุอันเหมาะสม" หรือความจำเป็นพิเศษที่ต่างจากสาธารณชนทั่วไปจึงจะใช้ได้
ในคำวินิจฉัย 6–3 องค์คณะผู้พิพากษาฝ่ายข้างมากวินิจฉัยว่ากฎหมายดังกล่าวขัดต่อรัฐธรรมนูญ และวินิจฉัยว่าการพาพาปืนสั้นในที่สาธารณะเป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญภายใต้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 2 การขึ้นทะเบียนอาวุธปืนของรัฐนั้นไม่เป็นการละเมิดสิทธินั้นตราบเท่าที่รัฐยังอยู่ในขอบเขตระบบ "shall-issue" คือทางการห้ามใช้ดุลยพินิจนอกเหนือจากข้อกำหนดตามกฎหมายในการออกใบอนุญาต ซึ่งจะทำให้งดออกใบอนุญาตได้เฉพาะกรณีไม่ผ่านการตรวจสอบภูมิหลังหรือที่คล้ายกัน
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศลัตเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 2 คน แข่งขัน 2 ชนิดกีฬา
เนชั่นแนล (แบรนด์)
เนชั่นแนล (ナショナル National) เป็นแบรนด์เครื่องใช้ไฟฟ้าของพานาโซนิค (ชื่อเดิม บริษัท มัตสึชิตะ อิเลคทริค อินดรัสตเรีล จำกัด) เพื่อการจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน เครื่องใช้ส่วนตัวและเครื่องใช้ไฟฟ้าในอุตสาหกรรม รวมทั้งเนชั่นแนล เซมิคอนดักเตอร์ และเนชั่นแนล คาร์เรนเทล ไม่เกี่ยวข้องกับ Panasonic หรือแบรนด์ "National"
มิคาอิล อันโตนิโอ
มีชาอิล เกรกอรี แอนโตนีโอ (Michail Gregory Antonio, เกิดวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอล ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด และทีมชาติจาเมกา
เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรฟุตบอลทูทิงแอนด์มิตแชมยูไนเต็ดซึ่งเป็นสโมสรระดับนอกลีก (ระดับ 7 ของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ) ก่อนที่จะมาเล่นให้กับทีมในฟุตบอลลีก อาทิ เรดิง, เชลต์นัมทาวน์, เซาแทมป์ตัน, โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด, เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ และนอตทิงแฮมฟอเรสต์
ติฆัวนา
ติฆัวนา (Tijuana) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก บนคาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนีย เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมและการเงินของประเทศ เป็นเมืองที่มีอิทธิพลด้านเศรษฐกิจ การศึกษา วัฒนธรรม ศิลปะ และการเมือง จากข้อมูลปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 1,300,983 คน
มิคาอิล อันโตนิโอ
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
ติฆัวนา
ติฆัวนาเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 29 ของทวีปอเมริกา และตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศเม็กซิโก เมืองก่อตั้งวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1889
พระราชวังสนามจันทร์
ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2561 พระราชวังสนามจันทร์ เปิดให้ประชาชนเข้ามาออกกำลังกาย ช่วงเช้า เวลา 5:00 – 9:00 น. และช่วงเย็น เวลา 16:00 – 20:00 น.
ประวัติ
พระราชวังสนามจันทร์ เป็นพระราชวังที่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นบนบริเวณที่คาดว่าเป็นพระราชวังเก่าของกษัตริย์สมัยโบราณที่เรียกว่า "เนินปราสาท" เพื่อเป็นสถานที่ประทับครั้งมานมัสการ พระปฐมเจดีย์ และเมื่อบ้านเมืองถึงยามวิกฤต
พระราชวังใช้เวลาก่อสร้างนาน 4 ปี โดยมี หลวงพิทักษ์มานพ (น้อย ศิลปี) ซึ่งต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศเป็น พระยาวิศุกรรมศิลปประสิทธิ์ (น้อย ศิลปี) เป็นแม่งาน และสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2450 เมื่อสร้างแล้วเสร็จจึงได้พระราชทานนามว่า "พระราชวังสนามจันทร์" ตามชื่อสระน้ำโบราณหน้าโบสถ์พราหมณ์ (ปัจจุบันไม่มีโบสถ์พราหมณ์เหลืออยู่แล้ว) "สระน้ำจันทร์" หรือ "สระบัว"
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชพินัยกรรมแสดงพระราชประสงค์ยกพระราชวังสนามจันทร์ให้เป็นสถานที่ตั้งของ โรงเรียนนายร้อยทหารบก โดยมีใจความว่า
กรมศิลปากร ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ให้พระราชวังสนามจันทร์เป็น โบราณสถาน ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 98 ตอนที่ 177 วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524
แต่เดิม พระราชวังสนามจันทร์อยู่ภายใต้การดูแลของ สำนักพระราชวัง โดยเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2546 คณะกรรมการอำนวยการบูรณะพระราชวังสนามจันทร์ ซึ่งมี สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เป็นองค์ประธาน ร่วมกับ กระทรวงมหาดไทย นายนาวิน ขันธหิรัญ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม และ มหาวิทยาลัยศิลปากร โดย รองศาสตราจารย์ลิขิต กาญจนาภรณ์ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ในขณะนั้น ได้น้อมเกล้าฯ ถวายคืนพระราชวังสนามจันทร์แก่สำนักพระราชวัง ต่อมา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโฉนดที่ดินพระราชวังสนามจันทร์ แก่ กระทรวงมหาดไทย แล้วทางจังหวัดนครปฐม รับมอบต่อจากกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2561 เพื่อนำมาดำเนินการรับผิดชอบเอง
พระที่นั่ง
พระที่นั่งพิมานปฐม เป็นพระที่นั่งองค์แรกที่สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2450 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น แบบตะวันตก แต่ดัดแปลงให้เหมาะกับเมืองร้อน ช่องระบายลมและระเบียงลูกกรงโดยรอบฉลุฉลักเป็นลวดลายตามแบบไทยอย่างประณีตงดงาม พระที่นั่งชั้นบนประกอบด้วยห้องต่าง ๆ ซึ่งยังมีป้ายชื่อปรากฏอยู่จวบจนปัจจุบัน คือ ห้องบรรทม ห้องสรง ห้องบรรณาคม ห้องภูษา ห้องเสวย และห้องพระเจ้า ซึ่งเป็นหอพระ มีพระพุทธรูปปางปฐมเทศนาอยู่องค์หนึ่ง และยังมีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังฝีมือ พระยาอนุศาสน์จิตรกร (จันทร์ จิตรกร) ซึ่งงดงามน่าชมมาก
พระที่นั่งองค์นี้ใช้เป็นที่ประทับ (โดยเฉพาะก่อนเสด็จฯ ขึ้นเถลิงถวัลราชย์สมบัติ จนถึง พ.ศ. 2458) ที่ทรงพระอักษร ที่เสด็จออกขุนนาง ที่รับรองพระราชอาคันตุกะ และออกให้ราษฎรเข้าเฝ้าฯ มากกว่าพระที่นั่งและพระตำหนักองค์อื่น ๆ ในปัจจุบันบนพระที่นั่งได้จัดนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระที่นั่งวัชรีรมยา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 พระที่นั่งองค์นี้มีลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบไทยแท้วิจิตรงดงามตระการตา หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบเป็นหลังคา 2 ชั้นเหมือนกับหลังคาในพระบรมมหาราชวัง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง คันทวย มีมุขเด็จด้านทิศใต้ หน้าบันมุขเด็ดแกะสลักเป็นเข็มวชิราวุธอยู่ภายใต้วงรัศมีมีกรอบล้อมรอบ พร้อมด้วยลายกนกลงรักปิดทอง หน้าพระที่นั่งมีชานชาลาทอดยาวออกมาจรดกับพระที่นั่งพิมานปฐมด้วย พระทวารของบัญชรทั้ง 2 ชั้นของพระที่นั่งองค์นี้มีลักษณะคล้ายกับเรือนแก้ว เป็นบันแถลงเสียบไว้ด้วยยอดวชิราวุธภายในมีเลข 6 อยู่ในลายพิจิตรเลขาเป็นมหามงกุฎ มีลายกนกลงรักปิดทองล้อมรอบบนพื้นที่ประดับตกแต่งไปด้วยกระจกสีน้ำเงิน พื้นเพดานชั้นบนของพระที่นั่งองค์นี้ทาด้วยสีแดงสดเข้ม มีดอกดวงประดับประดาละเอียดอ่อนทำด้วยไม้แกะสลักปิดทอง ส่วนชั้นล่างนอกจากจะทาสีแดงและปิดทองแล้วนั้น ชั้นล่างมีความแตกต่างกันตรงที่ลายฉลุนั้นเป็นดาวประดับพระที่นั่งองค์นี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้เป็นที่ประทับเป็นครั้งคราว โดยมากจะใช้เป็นห้องทรงพระอักษรใน พ.ศ. 2462 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จไปทรงซ้อมรบเสือป่าที่อำเภอบ้านโป่งและอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี และพระองค์เสด็จกลับมาประทับ ณ พระที่นั่งองค์นี้เป็นเวลา 1 คืนก่อนจะเสด็จไปประทับ ณ พระราชวังนันทอุทยาน 1 เดือน และกลับมาที่พระราชวังสนามจันทร์เป็นเวลา 1 สัปดาห์ก่อนกลับ พระบรมมหาราชวัง
พระที่นั่งองค์นี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้เป็นสถานที่จัดงานหลายอย่าง เช่น งานสโมสรสันนิบาต เสด็จฯ ออกพบปะขุนนาง เป็นสถานที่ฝึกอบรม กองเสือป่า และใช้เป็นที่แสดงโขนละครต่าง ๆ เนื่องจากพระที่นั่งองค์นี้กว้างขวางและสามารถจุคนเป็นจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกติดปากชาวบ้านว่า "โรงโขน" ซึ่งครั้งหนึ่งพระองค์ได้เคยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระมหาเศวตฉัตรมาประดิษฐานไว้ภายในนี้ด้วย
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงใช้พระที่นั่งองค์นี้ในพระราชพิธีพระราชทานเหรียญตราแก่นายทหาร และทรงประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาแก่ทหารรวมทั้งเสือป่า และวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2465 มีงานพระราชทานเลี้ยงแก่ พระอินทราณี เนื่องในวันเกิด และให้ร่วมประทับโต๊ะเสวยพร้อมด้วยเจ้านายและข้าราชการ มีพระราชดำรัสว่าวันนี้พระองค์จะทรงหลั่งพระมหาสังข์แก่พระอินทราณี และทรงมีพระบรมราชโองการให้สถาปนาขึ้นเป็น พระวรราชชายาเธอ พระอินทรศักดิศจี (พระยศในขณะนั้น)
"...ด้วยเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ ๒๔ ตุลาคม ร.ศ.๑๒๘ นี้ ตรงกับวันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือน ๑๑ เวลาดึก ๒ ยาม กับ ๕๕ นาที ข้าพระพุทธเจ้าได้นั่งเล่นอยู่ที่เรือนสนามจันท์ มีข้าราชการและมหาดเล็กอยู่ด้วยกันเปนอันมาก ได้เห็นองค์พระปฐมมีรัศมีสว่างพราวออกทั้งองค์..."
จากพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร ส่งไปทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระบรมชนกนาถนั้น เป็นหลักฐานซึ่งแสดงให้เห็นว่า เคยมีเหตุการณ์อันน่าประหลาดใจเกิดขึ้นกับ "พระปฐมเจดีย์" ซึ่งอาจเรียกว่าเป็น "ปาฏิหาริย์" ที่เกิดขึ้นกับปูชนียสถานสำคัญแห่งนี้
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ ก็ทรงพระอนุสรถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น แม้จะทรง 'พยายาม' หาเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ ก็มิสามารถอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลางดึกคืนนั้นได้ถี่ถ้วน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งโถงขนาดเล็กขึ้นหลังหนึ่งบนชาลาของพระที่นั่งพิมานปฐม ในจุดที่ทอดพระเนตรเหตุการณ์พระปฐมเจดีย์เปล่งรัศมี พระราชทานนามพระที่นั่งองค์นี้ว่า พระที่นั่งปาฏิหาริย์ทัศไนย
รูปแบบสถาปัตยกรรมของพระที่นั่ง มีลักษณะเป็นพระที่นั่งโถงขนาดเล็ก โครงสร้างเป็นไม้ทั้งสิ้น หลังคาประดับเครื่องลำยองแบบไทยประเพณีมุงกระเบื้องเคลือบ หน้าบันประดิษฐานพระบรมราชสัญลักษณ์ประจำรัชกาล คือพระมหาวชิราวุธบนพานแว่นฟ้า แวดล้อมขวาซ้ายด้วยฉัตรเจ็ดชั้น มีเสาสลักลายปิดทองประดับกระจกสี่ต้นรับชั้นหลังคาหลักกลางพระที่นั่ง และเสาอีกสี่ต้นรับหลังคากันสาดโดยรอบ ดาวเพดานประดิษฐ์ลวดลายอย่างวิจิตร ไม่ซ้ำกันทั้งหมด ๒๔ ดวง ภายในยกเป็นพระแท่นที่ประทับ มีชาลายื่นออกไปทั้งสี่ด้าน
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริให้ย้ายพระที่นั่งองค์นี้มาเก็บรักษาไว้ ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร พร้อมด้วยศาลาลงสรง ซึ่งมีรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยประเพณีเช่นเดียวกัน โดยตั้งอยู่ข้างหมู่พระวิมาน ปัจจุบัน พระที่นั่งปาฏิหาริย์ทัศไนยอยู่ระหว่างการบูรณะครั้งใหญ่ ตามพระราชบัญชาของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
พระที่นั่งปาฏิหาริย์ทัศไนย นับเป็นพระบรมราชานุสรณ์สำคัญซึ่งแสดงถึง "พระบุญญาธิการ" ของสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า และเป็นมรดกศิลปกรรมชั้นยอดของชาติไทยอีกสถานหนึ่ง
พระตำหนัก
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ เป็นพระตำหนักที่โดดเด่นที่สุดในหมู่พระตำหนักและพระที่นั่งในพระราชวังสนามจันทร์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของสนามใหญ่ สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2451 โดยมี หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ชั้นบนมีเพียง 2 ห้อง ชั้นล่างมี 2 ห้อง มีระเบียงล้อมรอบ 3 ด้านของตัวพระตำหนักทั้ง 2 ชั้น จุดเด่นของพระตำหนักองค์นี้คือสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะคล้ายกับปราสาท ซึ่งเป็นการผสมระหว่างศิลปะเรอแนซ็องส์ของประเทศฝรั่งเศส กับอาคารแบบฮาล์ฟ ทิมเบอร์ของประเทศอังกฤษ แต่ดัดแปลงให้เหมาะสมกับสภาพอากาศในประเทศไทย ผังอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบสมมาตร เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องบันได อีกด้านหนึ่งเป็นห้องเสวยและห้องส่งเครื่อง ชั้นบนประกอบด้วยทางเดินกลางแบ่งอาคารเป็น 2 ข้าง แต่ละข้างมีห้องใหญ่เป็นห้องบรรทม และห้องเล็กเป็นห้องทรงพระอักษร ล้อมด้วยระเบียงสามด้านยกเว้นด้านหลัง ทางด้านตะวันออกและตะวันตกมีเฉลียงเป็นรูปครึ่งวงกลม ประกอบด้วยเสาขนาดใหญ่ หลังคามุงด้วยกระเบื้องสีแดง จุดเด่นของพระตำหนักอยู่ที่ป้อมหรือหอคอยที่มุมอาคาร ยอดหลังคาเป็นกรวยแหลม นอกจากนี้ทางเข้ากลางด้านหน้ายังทำเป็นมุขแบบชนบท ลายซุ้มหน้าบันเหนือระเบียงมีลายแบบยุคกลางของยุโรป ด้านใต้มีประตูเปิดไปสู่ฉนวนซึ่งทอดยาวไปพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์
ใน พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามพระตำหนักว่า "พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์" และโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีขึ้นพระตำหนัก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460
แต่เดิมพระตำหนักหลังนี้ชื่อว่า "พระตำหนักเหล" ซึ่งตั้งตามนามของ ย่าเหล สุนัขทรงเลี้ยงในรัชกาล
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น สร้างด้วยไม้สักทอง ทาสีแดง มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิกของประเทศทางตะวันตก แต่ได้มีการปรับปรุงองค์ประกอบบางส่วนให้เหมาะกับภูมิอากาศแบบเมืองร้อน พระตำหนักองค์นี้สร้างขึ้นคู่กับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ โดยมีฉนวนทางเดินทำเป็นสะพานจากชั้นบนด้านหลังของพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ข้ามคูน้ำเชื่อมกับชั้นบนด้านหน้าของพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ สะพานดังกล่าวหลังคามุงกระเบื้องและติดหน้าต่างกระจกทั้งสองด้าน ตลอดความยาวของสะพานที่เชื่อมติดต่อถึงกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระตำหนักนี้ในราว พ.ศ. 2459 โดยมีหม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกออกแบบ รูปแบบสถาปัตยกรรมภายนอกคล้ายกระท่อมไม้ในชนบททาสีแดง หลังคาทรงปั้นหยายกจั่วสูง ผังอาคารเป็นรูปไม้กางเขนแต่แขนยาวไม่เท่ากัน ภายในแบ่งออกเป็น 2 ชั้น โดยชั้นล่างด้านตะวันออกเป็นโถงใหญ่โล่งถึงชั้นบน ส่วนแกนเหนือใต้เป็นห้องโถงทางเข้าด้านหนึ่ง และห้องนอนมหาดเล็กชั้นบนมี 4 ห้อง ได้แก่ ห้องโถงทางทิศเหนือมีประตูเปิดสู่ฉนวนน้ำที่เชื่อมกับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ห้องทรงพระอักษรอยู่ทางทิศเหนือ ห้องบรรทมอยู่ทางทิศใต้มีประตูออกสู่ระเบียง และห้องสรงอยู่ด้านตะวันตกของห้องพระบรรทม
พระตำหนักทับแก้ว เป็นอาคาร 2 ชั้น ตั้งอยู่ที่เชิงสะพานสุนทรถวาย เป็นที่ประทับในฤดูหนาวของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการเสือป่า กองเสนารักษ์ราบเบารักษาพระองค์ระหว่างที่มีการซ้อมรบเสือป่า รวมทั้งเป็นสถานที่พระราชทานสัญญาบัตรแก่ข้าราชการ และเป็นที่ประทับพักผ่อนพระอิริยาบถและเสวยพระสุธารส ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบตะวันตก เป็นตึก 2 ชั้นขนาดเล็กทาสีเขียวอ่อน ภายในมีเตาผิงและหลังคาปล่องไฟตามบ้านของชาวตะวันตก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปนที่พักของปลัดจังหวัดนครปฐม จนกระทั่งได้รับการบูรณะใน พ.ศ. 2546
พระตำหนักทับแก้ว เคยเป็นวิทยาลัยทับแก้วของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ทำให้มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ชื่อว่า "ม.ทับแก้ว"
สำนักพระราชวังได้อนุญาตให้สมาคมประวัติศาสตร์ฟุตบอลแห่งประเทศไทย ดำเนินการจัดแสดงเป็น "พิพิธภัณฑ์คณะฟุตบอลแห่งสยาม" เพื่อน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระราชกรณียกิจด้านกีฬาฟุตบอลของชาติ
พระตำหนักทับขวัญ เป็นหมู่เรือนไทย มีชานเชื่อมต่อกันหมด เช่นหอนอน 2 หอ เรือนโถง เรือนครัว หอนกอยู่ที่มุมของเรือน ใช้วิธีเข้าไม้แบบโบราณ ฝาเรือนทำเป็นฝาไม้ปะกนกรอบลูกฟังเชิงชายและไม้ค้ำยันสลักสวยงาม ออกแบบโดย พระยาวิศุกรรมศิลปประสิทธิ์ (น้อย ศิลปี) เป็นนายช่างผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างรอบ ๆ เรือนปลูกไม้ไทย เช่น นางแย้ม นมแมว ต้นจัน และจำปี และพระตำหนักหลังนี้ได้รับการบูรณะเมื่อครั้ง พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อรักษาศิลปะบ้านไทยแบบโบราณ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีขึ้นพระตำหนักใหม่ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2454 พระองค์ได้ประทับแรม ณ พระตำหนักองค์นี้เป็นเวลา 1 คืน และเมื่อมีการซ้อมรบเสือป่า พระตำหนักองค์นี้ใช้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการเสือป่าราบหนักรักษาพระองค์
เรือน
ในพระราชวังสนามจันทร์มีเรือนต่าง ๆ ดังนี้ เดิมเป็นบ้านพักของ เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) เป็นเรือนไม้สักชั้นเดียวยกพื้นใต้ถุนสูง และเคยใช้เป็นบ้านพักของผู้ว่าราชการจังหวัด เดิมเป็นบ้านพักของ พระยาอุดมราชภักดี (โถ สุจริตกุล) ในสมัยรัชกาลที่ 6 และใช้เป็นบ้านพักของ พระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ อธิบดีผู้พิพากษาในสมัย พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 เป็นเรือนไม้สักชั้นเดียวยกใต้ถุนสูง ตั้งอยู่บนเกาะในลำคูพระราชวังสนามจันทร์ด้านทิศเหนือ มีเนื้อที่ประมาณ 250 ตารางเมตร จัดเป็นเรือนไม้ขนาดใหญ่ปานกลาง มีศาลาริมน้ำซึ่งมีสะพานเชื่อมกับตัวเรือน มีลวดลายฉลุตกแต่งแบบเรือนขนมปังขิงที่งดงาม เดิมเป็นบ้านพักของ เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) อธิบดีกรมมหาดเล็ก เป็นเรือนไม้ทรงปั้นหยายกพื้นใต้ถุนสูง เดิมเป็นบ้านพักที่ของ พระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์) และบุตรี เครือแก้ว อภัยวงศ์ (ต่อมาเป็น พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี) ครั้งยังทรงพระเยาว์ เป็นเรือนไม้สัก โดยในปัจจุบันทางมหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ทำการบูรณะเรือนแห่งนี้ใหม่ เดิมเป็นบ้านพักของ ท้าวอินทรสุริยา (เชื้อ พึ่งบุญ) โดยในปัจจุบันทางมหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ทำการบูรณะเรือนแห่งนี้ใหม่ เดิมเป็นบ้านพักของราชองครักษ์ เดิมเป็นบ้านพักของข้าราชการกรมมหรสพ
สถานที่อื่น ๆ
ในพระราชนิเวศน์ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นนั้น มักปรากฏ "ศาลเทพารักษ์" ประจำเขตพระราชฐาน ตามคติให้เทพยดารักษาอาณาบริเวณมิให้มีภัย ทั้งยังคุ้มครอง "เจ้าของพระราชวัง" แห่งนั้น ๆ ด้วย
อนึ่ง การสร้างศาลเทพารักษ์ประจำพระราชวัง เพื่อประดิษฐานเทวรูปพระเป็นเจ้าของศาสนาพราหมณ์องค์นี้ แสดงให้เห็นว่า ทรงนับถือบูชาพระคเณศในฐานะเทพผู้ขจัดอุปสรรค และเจ้าแห่งศิลปวิทยา บางคราวที่ทรงพระราชนิพนธ์เป็นร้อยกรอง มักขึ้นต้นด้วยบทพระราชนิพนธ์ "ไหว้ครู" ตามขนบการประพันธ์ ซึ่งปรากฏพระนามของ "พระคเณศ" อยู่ด้วยเสมอ อนุสาวรีย์ย่าเหล เป็นอนุสาวรีย์ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึง ย่าเหล สุนัขทรงเลี้ยง โดยประดิษฐานไว้หน้าพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระบรมรูปอยู่ในพระอิริยาบถประทับนั่ง ฉลองพระองค์ชุดเสือป่าราบหลวงอย่างเก่าแบบทรงม้า เป็นฝีมือของช่างจากกรมศิลปากร ส่วนราชการจังหวัดฯ ได้อัญเชิญมาประดิษฐานไว้กลางพระราชวังสนามจันทร์ หลังเทวาลัยคเณศร์ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525
ศาลาธรรมมุเทศน์โอฬาร ในราชกิจจานุเบกษาใช้ว่า "ศาลาธรรมเทศน์โอฬาร" คือ "ธรรมศาลาสำหรับพระราชวังสนามจันทร์" เป็นศาลาที่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประชุมใหญ่และอบรมเสือป่า เนื่องจากเสือป่ามีจำนวนมากขึ้นทุกปี เมื่อมีการประชุมใหญ่พระที่นั่งสามัคคีมุขมาตย์จุเสือป่าได้ไม่เพียงพอ แต่จนสิ้นรัชกาลก็ไม่มีการสร้างศาลานี้
ปราสาทศรีวิไชย เป็นอนุสาวรีย์แห่งพระเจ้ากรุงศรีวิไชย ตั้งอยู่บนเนินปราสาทเก่า อย่างไรก็ดีตลอดจนสิ้นรัชกาลไม่ปรากฏว่าได้สร้างปราสาทศรีวิไชยขึ้น
ถนนในพระราชวัง
ในพระราชวังสนามจันทร์มีถนนที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีถนนสายใหญ่ ๆ 2 สาย ดังนี้
และยังมีถนนสายเล็ก ๆ อีกดังต่อไปนี้
สิ่งก่อสร้างในอดีต
เป็นศาลาทรงจตุรมุข สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สำหรับทรงลงสรงน้ำ ต่อมารัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รื้อศาลาลงสรงและพระที่นั่งปาฏิหารย์ทัศนัยมาประดิษฐานไว้ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นโรงละครที่สร้างขึ้นข้างพระที่นั่งสามัคคีมุขมาตย์ สร้างขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2461 เป็นโรงละครที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างขึ้น โดยโปรดที่จะมาซ้อมละครอยู่ทุกวันและมีการเล่นละครทุก ๆ คืน ปัจจุบันถูกรื้อไปสร้างเป็นโรงพยาบาลเรือนจำจังหวัดนครปฐม ปัจจุบันย้ายไปประกอบใหม่ ตั้งอยู่ที่ สถานีรถไฟหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ปัจจุบันถูกรื้อไปสร้างเป็นกุฏิพระสงฆ์ วัดเสนหาพระอารามหลวง ปัจจุบันถูกรื้อไปสร้างเป็นห้องสมุดที่ วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ เป็นที่รู้จักในชื่อว่า "ม.ทับแก้ว" ตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังสนามจันทร์ ใช้เป็นที่ก่อสร้างอาคารของมหาวิทยาลัยประมาณ 428 ไร่
เป็นที่ตั้งของ คณะอักษรศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ และ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทศโนโลยีอุตสาหกรรม นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเปิดให้มีการเรียนการสอนแบบสหศึกษาแก่นักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ประถมศึกษาปีที่ 1–6 และชั้นมัธยมปีที่ 1–6 ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา มหาวิทยาลัยศิลปากร สถาบันวิจัยและพัฒนา ศูนย์วิทยาศาสตร์ และศูนย์บริการวิชาการต่าง ๆ
สาเหตุที่เลือกจังหวัดนครปฐมเป็นที่ตั้งวิทยาเขตแห่งใหม่ พระราชวังสนามจันทร์ เหมาะสมที่จะเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยศิลปากรด้วยเหตุผลดังนี้
ทางรถยนต์
ให้ใช้แยกนครชัยศรีเป็นหลัก ซึ่งถ้าวิ่งมาจากกรุงเทพมหานคร จะสามารถมาได้จากถนนเพชรเกษมและถนนบรมราชชนนีเพื่อมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครปฐม ทั้งสองเส้นทางด้านบนจะต้องผ่านแยกนครชัยศรี
จากแยกนครชัยศรี ขับตรงไปประมาณ 8.5 กิโลเมตร จะถึงแยกบ้านแพ้ว (ถ้าเลี้ยวซ้ายจะไปบ้านแพ้ว ถ้าตรงไปจะไปนครปฐม) ให้ขับตรงไปอีกประมาณ 500 เมตร จะพบสะพานไปตัวเมืองนครปฐม ให้ขับขึ้นสะพาน (ถ้าตรงไปจะไปจังหวัดราชบุรี) จากนั้นขับตรงไปอีกประมาณ 3.4 กิโลเมตร จะพบ 4 แยกไฟแดง (ถ้าตรงไปก็คือพระปฐมเจดีย์ ถ้าเลี้ยวขวาจะเข้าไปยังตลาดนครปฐม ถ้าเลี้ยวซ้ายจะไปจังหวัดสุพรรณบุรี) เลี้ยวซ้าย แล้วขับตรงไปประมาณ 200 เมตร จากนั้นเลี้ยวขวา แล้วขับตรงไปประมาณ 1.9 กิโลเมตร จากนั้นเลี้ยวขวาที่ไฟแดง เลี้ยวขวาแล้วให้ขับตรงไปประมาณ 400 เมตร ก็จะถึงพระราชวังสนามจันทร์
ทางรถโดยสารประจำทาง
จากสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) หรือสายใต้ใหม่ นั่งรถสายกรุงเทพฯ–สุพรรณบุรี (รถปรับอากาศชั้น 2 สายเก่า) / กรุงเทพฯ–ดำเนินสะดวก / กรุงเทพฯ–ราชบุรี (รถปรับอากาศชั้น 2) / กรุงเทพฯ–กาญจนบุรี (รถปรับอากาศชั้น 2) ไปลงที่ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จากนั้นเดินเท้าประมาณ 400 เมตร จะถึงพระราชวังสนามจันทร์
ทางรถไฟ
มีขบวนรถไฟจากสถานีรถไฟกรุงเทพ / สถานีรถไฟธนบุรี ไปยังสถานีรถไฟนครปฐมวันละหลายขบวน จากนั้นต่อรถรถจักรยานยนต์รับจ้างไปพระราชวังสนามจันทร์ รถไฟจากสถานีรถไฟธนบุรีหลายขบวนหยุดที่ ที่หยุดรถไฟพระราชวังสนามจันทร์ สามารถเข้าพระราชวังสนามจันทร์ผ่านทางด้านมหาวิทยาลัยศิลปากร
เมโทรเอ็กโซดัส
เมโทรเอ็กโซดัส (Metro Exodus) เป็นวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่กำลังจะมาถึง พัฒนาโดย 4A Games และจัดจำหน่ายโดย Deep Silver ตัวเกมเป็นภาคที่สามในซีรีส์วิดีโอเกมชุด เมโทร ที่ได้เค้าโครงจากนวนิยายของ ดมีตรี กลูฮอฟสกี ตัวเกมถูกเซ็ตฉากให้ติดตามเหตุการณ์ต่อจาก เมโทร 2033 และ เมโทรลาสต์ไนท์
ในวันที่ 28 มกราคม 2019 Deep Silver ได้มีการประกาศว่าต่อจากนี้ตัวเกมที่วางจำหน่ายบนพีซีจะเป็นการวางจำหน่ายเฉพาะ Epic Games Store เป็นเวลาหนึ่งปีเนื่องจากมีข้อเสนอแบ่งรายได้ที่ดีกว่า แต่การสั่งซื้อล่วงหน้าบนสตีมจะยังคงดำเนินต่อไป การตัดสินใจครั้งนี้ทำให้เกิดความไม่พอใจครั้งใหญ่จากแฟนเกมที่เล่นบนพีซี โดยได้ทำการถล่มกดบทวิจารณ์เกมซีรีส์ เมโทร ภาคก่อนหน้านี้ที่วางจำหน่ายบนสตีมในแง่ลบ และระบายความหงุดหงิดของพวกเขาในโซเชียลมีเดียกับโพสต์ที่เกี่ยวข้องกับเกม
อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี
อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี (1 หรือ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1976 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, أبو إبراهيم الهاشمي القرشي ) เป็นผู้นำคนที่สอง แห่งรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ ตามรายงานข่าวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ชื่อจริงของเขาคือ อะมีร มุฮัมมัด อับดุรเราะฮ์มาน อัลเมาลี อัศศ็อลบี (أمير محمد عبد الرحمن المولى الصلبي). การยกตำแหน่งโดยสภาชูรอ (shura council) ถูกประกาศโดยสื่อของรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ไม่กี่สัปดาห์หลังจากอะบู บักร์ อัลบัฆดาดีเสียชีวิต ทางรายการรางวัลนำจับ (Rewards for Justice Program) ของสหรัฐเสนอเงิน 10 ล้านดอลลาร์ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่จะนำไปสู่การจับกุมอัลกุเราะชี
ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ทางการสหรัฐได้ประกาศว่าอัลฮาชิมีได้ระเบิดฆ่าตัวตายระหว่างการต่อสู้กับหน่วยรบพิเศษสหรัฐ
กลุ่มอาการฮาวานา
รัฐบาลสหรัฐอเมริกาอ้างว่าเป็นเพราะประเทศคิวบาพยายามก่อการโจมตีโดยไม่ระบุเป้าหมายนำไปสู่อาการต่าง ๆ เหล่านี้ รัฐบาลสหรัฐได้ตัดสินใจลดจำนวนเจ้าหน้าที่ประจำสถานทูตในคิวบาลงเพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์นี้ ในปี 2018 ผู้แทนการทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศจีนเริ่มพบปัญหาทางสุขภาพคล้ายคลึงกับที่มีรายงานในคิวบา รวมถึงเจ้าหน้าที่ซีไอเอที่ปฏิบัติหน้าที่ลับ ๆ ในประเทศอื่น ๆ
ในเดือนธันวาคม 2020 ผลการศึกษาโดยคณะผู้เชี่ยวชาญของกลุ่มสถาบันวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และแพทยศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐ ได้เปิดเผยรายงานสรุปว่าการปล่อยคลื่นไมโครเวฟ “ที่มีการกำหนดเป้าหมายเฉพาะ” (specifically, directed pulsed RF energy) เป็นสาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดในกรณีของทูตในประเทศคิวบาและประเทศจีน
ทางหลวงเอเชียสาย 5
ทางหลวงเอเชียสาย 5 (AH5) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีแนวเส้นทางจากตะวันออกไปตะวันตก รวมระยะทาง 10380 km เริ่มต้นจากเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ผ่านคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน อุซเบกิสถาน เติร์กเมนิสถาน อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย ถึงพรมแดนระหว่างประเทศตุรกีกับบัลแกเรีย ทางตะวันตกของเมืองอิสตันบูล โดยเชื่อมต่อกับทางหลวงเอเชียสาย 1 และทางหลวงยุโรป E80
จีน
4,815 กิโลเมตร
คาซัคสถาน
1033 กิโลเมตร
อุซเบกิสถาน
677 กิโลเมตร
เติร์กเมนิสถาน
1227 กิโลเมตร
อาเซอร์ไบจาน
515 กิโลเมตร
จอร์เจีย
489 กิโลเมตร
ตุรกี
960 กิโลเมตร
เซเวรอดวินสค์
เซเวรอดวินสค์ (Северодвинск) เป็นเมืองของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นอาร์ฮันเกลสค์, ประเทศรัสเซีย, ตั้งอยู่ที่ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนอร์ทเทิร์นดวีนา ทางตะวันตกของเมืองอาร์ฮันเกลสค์ เมืองการปกครองส่วนท้องถิ่นหลักของแคว้น จากการสำรวจสำมะโนของรัสเซียในปี 2010 เซเวรอดวินสค์มีประชากรทั้งหมด 192,353 คน ที่นี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือ (โดยเฉพาะเรือดำน้ำในยุคโซเวียต) เซเวรอดวินสค์ เป็นเมืองที่มีการจำกัดการเข้าและออกโดยสำหรับชาวต่างชาติจำเป็นต้องมีบัตรผ่านพิเศษ
ไบโอมิเมติกส์
ไบโอมิเมติกส์ (biomimetics) เกิดจากการรวมกันของภาษากรีกระหว่างคำว่า “bio” ซึ่งแปลว่า “ชีวิต” และ “mimesis” แปลว่า “การเลียนแบบ” เพราะฉะนั้นไบโอมิเมติกส์ คือ ศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการลอกเลียนแบบทางชีวภาพ ไม่ว่าจะเป็น ด้านโครงสร้าง พื้นผิว องค์ประกอบทางเคมี ฯลฯ นอกจากนี้ยังสามารถเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า biomimicry “Biomimicry is basically taking a decide challenge and then finding an ecosystem that’s already solved that challenge, and literally trying to emulate what you learn”                                                                                                                                       “ชีวเลียนแบบ (Biomimicry) คือการเลือกปัญหาในการออกแบบขึ้นมาอย่างหนึ่ง แล้วมองหาตัวอย่างจากระบบนิเวศที่สามารถตอบโจทย์ปัญหานี้ได้ โดยพยายามเลียนแบบการแก้ไขปัญหานั้น ๆ ด้วยสิ่งที่ได้เรียนรู้จากธรรมชาติ”                                                                                                                                         Janine Benyus
พักผ่อนไม่เพียงพอ
พักผ่อนไม่เพียงพอ เป็นซิงเกิลของ โน มอร์ เทียร์ วงดนตรีแนวร็อก จากอัลบั้ม Look at The Sky ประพันธ์เนื้อร้องโดย เหนือวงศ์ ทำนองโดย จุติ รุ่งเรืองระยับกุล และเรียบเรียงโดยโน มอร์ เทียร์, พูนศักดิ์ จตุระบุล
ไบโอมิเมติกส์
ประวัติ
ช่วงแรกของการศึกษาการเลียนแบบทางชีววิทยา โดยอาศัยการศึกษาลักษณะการบินของนก เพื่อที่จะให้มนุษย์สามารถบินได้ แม้ว่าจะยังไม่ประสบความสำเร็จในการสร้างเครื่องบิน​ ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 1995-2062 Leonado da vinci ได้ศึกษากายวิภาคศาสตร์ของนกและลักษณะการบินของนก ทำการบันทึกและสเก็ตภาพที่ได้จากการสังเกต ต่อมาในปี พ.ศ. 2446 สองพี่น้องตระกูลไรท์ได้ประสบความสำเร็จในการออกแบบเครื่องบินเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการสังเกตการณ์บินของนกพิราบ และในระหว่างปี พ.ศ. 2493-2502 นักชีวฟิสิกส์ชาวอเมริกันและ Otto Schmitt ได้พัฒนาแนวคิดด้านการเลียนแบบทางชีวภาพระหว่างที่กำลังศึกษาระดับปริญญาเอก และได้ทำการพัฒนาหลักการ "Sohmitt Trigger" โดยการอาศัยระบบประสาทในหมึก (Squid) เพื่อสร้างอุปกรณ์ที่สามารถจำลองระบบชีววิทยาของการขยายเส้นประสาท
พักผ่อนไม่เพียงพอ
การตอบรับ
เพลง พักผ่อนไม่เพียงพอ ได้อันดับ 8 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ไบโอมิเมติกส์
ตัวอย่างการลอกเลียนแบบทางชีวภาพ
ในปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ได้มีการพัฒนาแนวคิดการเลียนแบบจากธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นการจัดเรียงตัวด้านโครงสร้าง พื้นผิว หรือแม้แต่การเลียนแบบพฤติกรรม เพื่อนำมาสร้างสิ่งประดิษฐ์ที่มีคุณสมบัติเดียวกับต้นแบบที่ใช้  เช่น
กุ้ง กั้ง และปู
สัตว์จำพวกกุ้ง กั้ง และปู (Crustacean) มีโครงสร้างชั้นนอกสุด คือ Cuticle ที่แข็งแรงสูง ที่ประกอบขึ้นจากไคติน (Chitin)  สัตว์จำพวกนี้จะมีการจัดเรียงโครงสร้างเป็นระดับชั้นและซับซ้อนของสาร ทำให้มีคุณบัติเชิงกลที่ดี นักวิทยาศาสตร์จึงได้เลียนแบบเพื่อทำเป็นวัสดุคอมโพสิต เช่น การสกัดไคตินจาก Cuticle มาพัฒนาสร้างเป็นพลาสติกที่สามารถย่อยสลายได้ การศึกษาการจัดเรียงภายในของโครงสร้างเพื่อนำมาประยุกต์เป็นวัสดุทนแรงกระแทกน้ำหนักเบาหรือเสื้อเกราะกันกระสุน
เกล็ดฉลาม
ผิวของฉลาม (Shark skin) ถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดที่เรียกว่า พลาคอยด์ (Placoid scale) มีลักษณะเฉพาะที่คล้ายกับฟันซี่เล็ก ๆ เรียงกันตามแนวเฉียง พลาคอยด์ประกอบไปด้วยโครงสร้าง 3 ส่วน ได้แก่ basal plate, dentine, vitrodentine ซึ่งพลาคอยด์จะทำหน้าในช่วยลดแรงต้านทานที่เกิดจากความดัน หรือแรงเสียดสี นอกจากนี้ยังช่วยทำให้เกิดกระแสน้ำวนเล็ก ๆ ที่จะช่วยให้ฉลามสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงได้มีการนำเกล็ดของฉลามไปเป็นต้นแบบในการออกแบบชุดว่ายน้ำระดับโลก
ดอกคาลล่า ลิลลี่
ดอกคาลล่า ลิลลี่ (Calla Lily) มีรูปทรงเรียวยาว กลีบดอกด้านบนเรียงเป็นเกลียวคล้ายก้นหอยในลักษณะแนวดิ่ง ด้วยลักษณะที่โดดเด่นนี้  จึงได้มีการออกแบบใบพัดสูบน้ำให้มีรูปทรงคล้ายดอกคาลล่า ลิลี่ เพื่อใช้เป็นตัวช่วยในการผสมน้ำ หรือช่วยในเรื่องการทำน้ำวน ซึ่งเกลียวกลางของดอกคาลล่า ลิลลี่ เป็นส่วนสำคัญที่ช่วยในการไหลของน้ำจนทำให้เกิดน้ำวน เทคโนโลยีดังกล่าวถูกออกแบบโดย เจย์ ฮาร์มาน ผู้บริหารบริษัท PAX Scientific
ตีนตุ๊กแก
ตีนตุ๊กแก (Gecko foot) หากสังเกตด้วยตาเปล่าจะมีลักษณะเป็นเกล็ด เรียกว่า ลาเมเล (Lamellae)  เมื่อศึกษาโครงสร้างระดับไมโครจะเห็นว่ามีเส้นเล็ก ๆ เรียงกันเป็นจำนวมาก เรียกว่า ซีเต (Setae) แต่ละซีเตบริเวณปลายจะมีการแตกแขนงออกเล็กๆนับร้อย เรียกว่า สปาตูเล่ (Spatulae) ที่มีขนาดประมาณ 200 นาโนเมตร โดยนักวิทยาศาสตร์ได้นำโครงสร้างระดับไมโครและนาโนของตีนตุ๊กแกมาเป็นต้นแบบในการสร้าง แผ่นปิดแผลที่สามารถปิดแผลที่เปียกชื้นได้หรือแม้กระทั่งแผ่นยึดแน่นไร้กาวสำหรับผู้ที่ต้องทำงานปีนป่ายผนังหรือกระจก
ใบบัว
ใบบัว (Lotus leaf) โครงสร้างลักษณะพื้นผิวเป็นปุ่มเรียกว่า พาพิลลา (Papilla) ภายในปุ่มนั้นมีขนขนาดเล็กในระดับนาโน ส่งผลให้เมื่อมีน้ำมาเกาะบนใบบัวมีลักษณะที่ค่อนข้างเป็นทรงกลม ไม่ติดกับพื้นผิวสามารถกลิ้งไปมาได้ พื้นผิวสามารถทำความสะอาดตัวเองได้ (Self-cleaning) เนื่องจากแรงระหว่างของเหลวและสิ่งสกปรกทำให้การไหลของของเหลวได้นำสิ่งสกปรกบนพื้นผิวออกไปด้วย จึงมีการพัฒนาวัสดุที่สามารถทำความสะอาดตนเองได้ โดยอาศัยหลักการไม่ชอบนำแบบยิ่งยวด (superhydrophobic) จากการเลียนแบบพื้นผิวใบบัว
เปลือกหอย
เปลือกหอย (Molluse shell) ประกอบด้วยโครงสร้าง 3 ชั้น ได้แก่ ชั้นเพอเรียสตาคัม (Periustacum) เป็นชั้นที่อยู่นอกสุดและมีโปรตีนเป็นองค์ประกอบหลัก ต่อมาคือชั้นออสตาคัม (Ostacum) และชั้นเนเคอร์ (Nacre) ที่อยู่ชั้นกลางและชั้นในสุดตามลำดับ ซึ่งทั้ง 2 ชั้น มีแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) เป็นองค์ประกอบ  โดยบริเวณที่เป็นส่วนสำคัญในการเพิ่มความแข็งแรงคือชั้นเนเคอร์ ซึ่งโครงสร้างจะมีลักษณะคล้ายอิฐและปูน ปัจจุบันมีการสร้างวัสดุที่มีแรงบันดาลใจจากเปลือกหอย เช่น super-glass และโดมกันความร้อน เป็นต้น
ใยแมงมุม
ใยแมงมุม (Spider web) ถูกผลิตขึ้นจากโปรตีนนำมาถักทอเส้นใยด้วยต่อมผลิตเส้นใย  เนื่องจากมีคุณสมบัติพิเศษด้านความแข็งแรงและความยืดหยุ่นที่มากกว่าเส้นใยสังเคราะห์  ได้มีการเลียนแบบเพื่อพัฒนาเป็นวัสดุหรืออุปกรณ์ทางการแพทย์  ไม่ว่าจะเป็น อุปกรณ์เย็บหลอดเลือด ไหมละลาย แผ่นผิดแผล นอกจากนี้ยังนำมาในอุตสาหกรรมเส้นใยที่มีประสิทธิภาพสูง เช่น เสื้อเกราะอ่อนกันกระสุน เชือก และเส้นเอ็น
ปุเณ
ปุเณ (เทวนาครี: पुणे; Pune) หรือ ปูณา (Poona) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศ ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 560 เมตร บนที่ราบสูงเดคคาน บนฝั่งขวาของแม่น้ำมุธา (Mutha) ปุเณเป็นเมืองบริหารของเขตปุเณและเคยเป็นศุนย์กลางอำนาจของจักรวรรดิมราฐาซึ่งสถาปนาโดยจักรพรรดิศิวาจี ในศตวรรษที่ 18 ปุเณเป็นเมืองศูนย์กลางการเมืองของอนุทวีปอินเดีย มีตำแหน่งเปศวร (Peshwas) เทียบเท่านายกรัฐมนตรีของจักรวรรดิมราฐา
อาจถือได้ว่าเมืองปุเณเป็นเมืองหลวงด้านวัฒนธรรมของรัฐมหาราษฏระ ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ออกซฟอร์ดแห่งตะวันออก" เนื่องจากมีสถาบันการศึกษาหลายแห่งในเมือง ยังได้เกิดเป็นแหล่งด้านการศึกษาที่สำคัญในหลายทศวรรษที่ผ่านมา โดยเกือบครึ่งหนึ่งของนักศึกษานานาชาติของประเทศ ศึกษาที่ปุเณ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950, 1960 ปุเณเป็นฐานทางเศรษฐกิจแบบเก่า โดยยังคงมีอุตสาหกรรมแบบเก่าดำเนินอยู่ เมืองยังเป็นที่รู้จักในการผลิตรถยนต์ เช่นเดี่ยวกับสถาบันวิจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ, การศึกษา, การจัดการและการฝึกสอน ที่ได้รับความสนใจจากนักศึกษาและผู้ประกอบอาชีพในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา วิทยาลัยหลายแห่งในปุเณมีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนกับยุโรป เกมแบดมินตันได้รับการพัฒนาในปุเณรวมถึงเกม ปูณา (Poona)
ปุเณยังเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ‘Mercer 2017 Quality of Living Rankings’ ประเมินคุณภาพชีวิตมากกว่า 440 เมืองทั่วโลก จัดให้เมืองปุเณอยู่อันดับ 145 เป็นอันดับ 2 รองจากไฮเดอราบาดที่อันดับ 144
ไฮด์
ไฮด์ (hyde) อ่านว่า "ไฮโดะ" ใน ภาษาญี่ปุ่น และ "ไฮด์" ใน ภาษาอังกฤษ) เป็นนักร้องนำวง L'Arc~en~Ciel วง เจ-ร็อก ชื่อดัง ประวัติของเขาไม่แน่ชัดนัก ทั้งวันเกิดและชื่อจริงของเขาเป็นความลับทั้งหมด นอกจากนี้เขายังเป็นรู้จักในฐานะศิลปินเดี่ยวภายใต้สังกัด Haunted Records ในเครือ Sony Music อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2000 ไฮด์ ได้แต่งงานกับนางแบบ โออิชิ เมกุมิ และมีลูกชายหนึ่งคน
ประวัติ
บ้านเกิดของไฮด์ อยู่ที่วากายาม่า ในแถบคันไซของญี่ปุ่น ตั้งแต่เด็กไฮด์มักจะถูกแม่ของเขาจับให้แต่งตัวเป็นผู้หญิงเสมอ และเมื่อเขาอายุได้แปดขวบ เขาก็เริ่มหันมาฟังเพลง โดยแนวเพลงที่เขาชอบคือ เฮฟวี่ เมทัล หลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่วงการครั้งแรกโดยตั้งวงดนตรีที่ชื่อ Jerusalem's Rod ขึ้นมา โดยเขาเป็นมือกีตาร์ และออกแสดงสดตามที่ต่าง ๆ จนกระทั่งเขาได้พบกับ เท็ตสึ ซึ่งในขณะนั้นเป็นมือเบสของวงอื่น ครั้งแรกที่พบกันเท็ตสึเข้าใจว่าไฮด์เป็นผู้หญิง แต่เมื่อได้ฟังเสียงจึงรู้ว่าไม่ใช่ และรู้สึกประทับใจในความสามารถในการร้องเพลงของไฮด์ จึงเริ่มเข้ามาทำความรู้จักและทาบทามให้มาเป็นนักร้อง เท็ตสึต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าไฮด์จะยอมอำลาวงเก่า และออกมาเป็นสมาชิกของ "L'Arc~en~Ciel"
และในปี ค.ศ. 2000 ทางวงได้พักงานชั่วคราว ซึ่งตอนนี้เองที่ไฮด์เริ่มงานโซโล่ของตัวเอง โดยออกอัลบั้มและซิงเกิลออกมามากมาย รวมทั้งเล่นหนังเรื่อง Moon Child กับนักร้องชื่อดังอย่าง แก๊กต์ อีกด้วย
จนกระทั่งปี ค.ศ. 2003 ทางวงก็กลับมารวมตัวอีกครั้ง และพักอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 ไฮด์ได้แต่งเพลง "Glamorous Sky" ซึ่งใช้ประกอบหนังที่สร้างจากการตูนญี่ปุ่นเรื่อง นานะ และเพลงนี้ยังได้ มิกะ นากาชิม่า ผู้สวมบทนานะ มาร้องให้อีกด้วย นอกจากนี้ทั้งสองยังได้แสดงสดในรายการ มิวสิกสเตชัน ด้วยกัน โดยไฮด์เล่นกีตาร์
ปัจจุบันได้ออกอัลบั้มล่าสุด อัลบั้ม KISS กับวง L'Arc~en~Ciel
เรื่องจริงเรื่องสุดท้าย
"เรื่องจริงเรื่องสุดท้าย" เป็นซิงเกิลของ จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม หรือ โดม เดอะสตาร์ ประพันธ์เนื้อร้องโดย หทัย แสงวิจิตร แต่งทำนองโดย พณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล และเรียบเรียงโดย จู่โจม
มิวสิกวีดิโอนี้มี โป๊ป-ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ และ แพร-พิชชาภา พันธุมจินดา ถ่ายทำกันที่รีสอร์ทหินสวยน้ำใจ จ.ระยอง ผกก.ประเดิมถ่ายช็อตหวานในอดีตที่โป๊ปกับแพรเพิ่งคบกันใหม่ๆ งานนี้ทั้งคู่เล่นหยอกล้อกันไปมาได้สวีทหวานสุดๆ ก่อนจะมาถึงช็อตดราม่า ที่โป๊ปรู้เรื่องว่าแพรแอบนอกใจ แต่แพรก็ยังแกล้งมาทำดีคอยดูแลโป๊ป ทั้งๆ ที่ในใจแพรไม่มีโป๊ปเลยสักนิด พออยู่คนเดียวโป๊ปเลยทนไม่ไหว ระเบิดอารมณ์ร้องไห้ฟูมฟายเพราะความเสียใจ โป๊ปตีบทแตกกระจุย ทำเอาโดมที่มารอถ่ายเส้นร้องดูแล้วอินตามไปด้วย
นางนพมาศ
อย่างไรก็ตามได้มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการมีตัวตนจริงของนางนพมาศ มีนักประวัติศาสตร์หลายท่าน เช่น สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ, นิธิ เอียวศรีวงศ์ และสุจิตต์ วงษ์เทศ เห็นว่าเรื่องนางนพมาศนั้นเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์เท่านั้นเอง
ประวัติ
ใน เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ระบุว่า นางนพมาศเป็นธิดาของพราหมณ์ในราชสำนักสมัยกรุงสุโขทัย รับราชการเป็นพระปุโรหิตตำแหน่งพระศรีมโหสถ ยศกมเลศครรไลหงส์ พงศ์มหาพฤฒาจารย์ กับมารดาชื่อนางเรวดี นางนพมาศจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า เรวดีนพมาศตามนามมารดา ต่อมาบิดามารดาของนางได้ถวายตัวนางแก่พระร่วงเจ้า (บางแห่งว่าคือพญารามราช บ้างว่าเป็น พญาเลอไท) และเลื่อนเป็นพระสนมเอกในตำแหน่งท้าวศรีจุฬาลักษณ์ เนื่องด้วยคิดค้นประดิษฐ์กระทงรูปดอกบัวในพระราชพิธีจองเปรียงเป็นที่ถูกพระราชหทัยพระร่วงเจ้า
ข้อสงสัยกับการมีตัวตนจริงของนางนพมาศ
แรกเริ่มได้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับการมีตัวตนของนางนพมาศ ปรากฏครั้งแรกในพระดำรัสของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพว่า "หนังสือเรื่องนางนพมาศ ซึ่งฉันเข้าใจว่าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์" และ "ว่าโดยทางโวหาร ใคร ๆ อ่านหนังสือเรื่องนี้ด้วยความสังเกตจะแลเห็นได้โดยง่าย ว่าเปนหนังสือแต่งในครั้งกรุงรัตนโกสินทร์นี้เอง แต่งในระหว่างรัชกาลที่ 2 กับที่ 3 ไม่ก่อนนั้นขึ้นไป ไม่ทีหลังนั้นลงมาเปนแน่...และยังซ้ำมีความที่กล่าวผิดที่จับได้โดยแจ่มแจ้งว่าเปนของใหม่หลายแห่ง ยกตัวอย่างดังตรงว่าด้วยชนชาติต่างๆ หนังสือนี้ออกชื่อฝรั่งหลายชาติ ซึ่งที่จริงไม่ว่าชาติใดยังไม่มีเข้ามาในประเทศนี้เมื่อครั้งนครศุโขไทยเปนราชธานีเปนแน่"
ขณะที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และกรมหลวงวงศาธิราชสนิท ทรงนับถือหนังสือเรื่องนี้อยู่ ทรงคาดว่าหนังสือเรื่องนางนพมาศของดั้งเดิมน่าจะถูกแต่งขึ้นโดยท้าวศรีจุฬาลักษณ์พระสนมเอกในสมเด็จพระร่วงเจ้าจริง หากแต่ฉบับเดิมอาจจะเก่าและขาดหายไปบ้าง จึงมีผู้ที่อยู่ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์แต่งขึ้นใหม่โดยตั้งใจจะปฏิสังขรณ์ให้เรียบร้อย แต่ผู้แต่งมิได้ถือเอาความจริงเท็จในพงศาวดารเป็นสำคัญ แต่ต้องการจะแต่งให้ไพเราะเพราะพริ้งเรียบเรียงลงไปตามความรู้ที่มีอยู่ในเวลานั้น เรื่องราวในหนังสือจึงวิปลาสไป
ศาสตราจารย์ ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์ ได้ระบุไว้ว่า "ความน่าสนใจของหนังสือเรื่องนี้อยู่ที่ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่เขียนในสมัยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความพยายามที่ไปจัดนางนพมาศเป็นวรรณกรรมสุโขทัยนั้นได้ปิดบังมิให้ได้เห็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นอันแฝงเร้นอยู่ในวรรณกรรมชิ้นนี้มาเป็นเวลานาน
สุจิตต์ วงษ์เทศ ที่มองว่านางนพมาศไม่มีตัวตนจริง ได้กล่าวว่า "ถ้าหากนางนพมาศที่มีตัวตนอยู่จริงก็คงจะมีเพียงบรรดา "เทพีนางนพมาศ" ที่ชนะการประกวดความงามประจำปีตามเวทีประกวดต่าง ๆ ทั่วประเทศไทยมานานหลายสิบปี ซึ่งก็คงจะมีเยอะเกินจนยากที่จะจดจำได้ไหว"
ทั้งนี้ประเพณีหลวงทางน้ำพบไม่พบในรัฐที่อยู่เหนือจากกรุงศรีอยุธยาขึ้นไป ส่วนตระพังน้ำในสุโขทัยก็มีไว้ใช้อุปโภคบริโภคในวัดและวัง หาได้ทำกิจสาธารณะอย่างการลอยกระทงอย่างใด ส่วนในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 1 ที่กล่าวถึงการ "เผาเทียน เล่นไฟ" มีความหมายรวม ๆ เพียงว่าการทำบุญไหว้พระเท่านั้น และไม่ปรากฏการลอยกระทงเลย เข้าใจว่าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เรื่องดังกล่าวขึ้นเพื่อฟื้นฟูพิธีกรรมสำคัญเพื่อความอุดมสมบูรณ์ของอาณาจักร และด้วยความจำเป็นบางประการจึงทรงสมมุติฉากยุคพระร่วงเจ้ากับตัวละครสมมติคือนางนพมาศด้วยให้กระทงทำจากใบตอง นิธิ เอียวศรีวงศ์ได้คาดการณ์ว่าเรื่องนางนพมาศนี้ถูกเขียนขึ้น "ต้องแต่งอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2360-2378 เป็นช้าที่สุด หนังสือนางนพมาศจึงเป็นวรรณกรรมของต้นรัตนโกสินทร์ชิ้นหนึ่ง มีลักษณะร่วมกับวรรณกรรมของยุคเดียวกันหลายประการ" และแพร่หลายจากวังหลวงไปสู่เมืองต่าง ๆ แถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา โดยอ้างอิงเรื่องนางนพมาศเป็นสำคัญ ประวัติและเรื่องราวของนางนพมาศจึงแพร่หลายโดยทั่วไป
แม้จะมีการเปิดเผยว่าเรื่องนางนพมาศและประเพณีลอยกระทงมิได้เกิดขึ้นในสมัยสุโขทัยก็ตาม กระนั้นทางราชการไทยยังคงหยิบยกเรื่องนางนพมาศขึ้นมาโฆษณาวัฒนธรรมไทยเพื่อขายการท่องเที่ยวอยู่
เอกาเตเปก
เอกาเตเปกเดโมเรโลส (Ecatepec de Morelos) หรือชื่อทางการคือ ซานกริสโตบัลเอกาเตเปกเดโมเรโลส (San Cristóbal Ecatepec de Morelos) เป็นนครและเทศบาลในรัฐเมฮิโก รู้จักในชื่อสั้น ๆ ว่า เอกาเตเปก ซึ่งชื่อมาจากภาษานาวัตล์ (Nahuatl) แปลว่า เนินเขาแห่งสายลม (windy hill) หรือ เนินเขาที่อุทิศให้เอคัตล์ (hill devoted to Ehecatl) ส่วนคำว่าโมเรโลส เป็นนามสกุลของ โฮเซ มาริอา โมเรโลส วีรบุรุษแห่งสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก
จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2010 เอกาเตเปก มีประชากร 1,656,107 คน
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนปาลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนปาลไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แบดมินตัน
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ไนต์แมร์ (เพลง)
"ไนต์แมร์" เป็นเพลงของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวง ไนต์แมร์
ภาพรวม
"ไนต์แมร์" เป็นซิงเกิลแรกที่ออกจำหน่ายโดยไม่มี เดอะเรฟ อดีตมือกลองที่เสียชีวิตไปเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เพลงนี้ออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดในไอทูนส์ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ในสหราชอาณาจักร และออกจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 21 ตลอดจนวิดีโอเนื้อเพลงในยูทูบ ซึ่งมียอดการเข้าชมมากกว่า 275,000 ครั้งใน 24 ชั่วโมง  ตัวอย่างของเพลงนี้ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ที่ แอมะซอน.คอม แต่ได้ถูกลบออกในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ตัวอย่างเพลงไม่เซ็นเซอร์ความยาว 30 วินาทีได้ออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ได้ออกเผยแพร่ที่ ซาวด์คลาวด์
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดแต่งโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
อันดับในชาร์ต
"ไนต์แมร์" เข้าสู่ชาร์ตและติดอันดับที่ 51 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อย่างไรก็ตาม ในที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตอีกครั้งในอันดับที่ 83 เนื่องจากมีการออกจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวง ไนต์แมร์
ลายน้ำ
ลายน้ำ (watermark) คือภาพที่สามารถสังเกตได้ในกระดาษ โดยปรากฏเป็นสีจางกว่าเมื่อนำกระดาษมาส่องผ่านแสง และเป็นสีทึบเมื่อนำกระดาษมาทาบบนวัสดุสีเข้ม ลายน้ำถูกคิดค้นขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 1825 (ค.ศ. 1282) ที่เมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี ซึ่งช่างทำกระดาษใช้เป็นเครื่องหมายบอกผลิตภัณท์ของตน ลายน้ำยังใช้บนแสตมป์ เงินตรา หรือเอกสารทางราชการอื่น ๆ เพื่อป้องกันการปลอมแปลง
ลายน้ำบนแสตมป์
ลายน้ำถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งบนแสตมป์ มักใช้แยกความแตกต่างของแสตมป์ที่พิมพ์รุ่นต่าง ๆ ปัจจุบันมีการใช้ลายน้ำน้อยลง และมีการใช้วิธีอื่นในการป้องกันการปลอมแปลงมากขึ้น เช่น การใช้กระดาษที่ฝังด้ายสี (granite paper) หรือใช้หมึกที่เรืองแสงเมื่อส่องด้วยแสงอัลตราไวโอเลต เป็นต้น
Filigrano
13 กรกฎาคม
วันที่ 13 กรกฎาคม เป็นวันที่ 194 ของปี (วันที่ 195 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 171 วันในปีนั้น
รอม็องดี
รอม็องดี (Romandie) คือพื้นที่ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศ จึงเป็นพื้นที่ที่มีวัฒนธรรมและประเพณีแบบฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากรอาศัยอยู่ในภาคนี้ราว 1.9 ล้านคน หรือคิดเป็นร้อยละ 24.4 ของประชากรทั้งประเทศ คำว่า "รอม็องดี" แผลงมาจากคำที่แปลว่า "โรมัน" ในภาษาฝรั่งเศส โดยภาษาฝรั่งเศสถือเป็นภาษาอย่างเป็นทางการในสี่รัฐของประเทศ ได้แก่ รัฐเจนีวา, รัฐโว, รัฐเนอชาแตล และรัฐฌูว์รา ภูมิภาครอม็องดีเป็นเพียงการจำแนกภูมิศาสตร์ทางด้านลักษณะประชากรเท่านั้น ไม่ถือเป็นเขตการปกครองอย่างเป็นทางการของสวิตเซอร์แลนด์
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน แข่งขัน 5 ชนิดกีฬา
พระมหาอุปราช
พระมหาอุปราช เป็นตำแหน่งรัชทายาท พบในประเทศพม่า กัมพูชา ล้านนา ลาว และสยาม
พม่า
ในประเทศพม่า เรียกตำแหน่งรัชทายาทว่ามหาอุปราชาอโนก์ระปะอิมแซะมิน (MY မဟာဥပရာဇာအနောက်ရပအိမ်ရှေ့မင်း) เรียกโดยย่อว่า อิมแซะมิน (အိမ်ရှေ့မင်း, ) อินแปลว่าวัง แซะแปลว่าหน้า มินแปลว่าเจ้า รวมความแปลว่าเจ้าวังหน้า เป็นพระอิสริยยศสูงสุดรองจากพระมหากษัตริย์ และจะได้สืบราชสมบัติต่อไป
กัมพูชา
ตำแหน่ง อุปราช (ឧបរាជ) หรือเรียกอย่างทางการว่า สมเด็จพระอุปราช (សម្តេចព្រះឧបរាជ) หรือ สมเด็จพระมหาอุปราช (សម្តេចព្រះមហាឧបរាជ្យ) เป็นตำแหน่งที่อยู่รองลงมาจากพระมหากษัตริย์แห่งกรุงกัมพูชา โดยทรงมีหน้าที่ควบคุมและจัดการข้าราชการน้อยใหญ่
ล้านนา
ในล้านนา มีตำแหน่ง อุปราช หรือ เจ้าหอน่า ปรากฏในพงศาวดารโยนกว่า พญามังรายสถาปนาขุนครามพระราชโอรสขึ้นเป็นเจ้าชัยสงครามและพระราชทานเครื่องยศอย่างมหาอุปราชให้ไปครองเมืองเชียงราย การสถาปนาอุปราชยังมีสืบมา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2318 (นับแบบปัจจุบัน) เมื่อล้านนามาสวามิภักดิ์ต่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงทรงตั้งนายก้อนแก้วเป็นพระยาอุปราชนครเชียงใหม่ นายน้อยต่อมต้อเป็นอุปราชลำพูน และเจ้าธรรมลังกาเป็นอุปราชนครลำปาง ถึงปี พ.ศ. 2399 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงเปลี่ยนตำแหน่งเป็นพระยาอุปราชทั้งสามหัวเมืองนั้นเป็นเจ้าอุปราชมานับแต่นั้น
ลาว
สมัยอาณาจักรล้านช้าง มีพระอุปยุวราช เป็นตำแหน่งรองจากพระมหากษัตริย์ แต่สูงกว่าอุปราช และภาคอีสานของไทยสมัยต้นรัตนโกสินทร์มีอุปฮาดเป็นตำแหน่งรองจากเจ้าเมือง
สยาม
กฎมนเทียรบาลซึ่งตราขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถระบุว่าพระราชกุมารอันเกิดแต่แม่ยั่วเมืองเป็นพระมหาอุปราช ในพระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง ที่ออกในปี พ.ศ. 1998 รัชกาลเดียวกันระบุว่าพระมหาอุปราชทรงศักดินา 100,000 ไร่ และพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ กล่าวถึงตำแหน่งพระมหาอุปราชครั้งแรกว่า ระหว่างที่สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถครองเมืองพิษณุโลก สมเด็จพระเชษฐาธิราชเจ้าพระราชโอรสทรงลาผนวช แล้วได้รับสถาปนาเป็นพระมหาอุปราชในปี จ.ศ. 847 (พ.ศ. 2028)
ถึงรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา โปรดให้ตั้งสมเด็จพระสรศักดิเป็นพระมหาอุปราชที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นครั้งแรก ตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงอยู่ในฐานะพระมหาอุปราชรัชทายาทมานับแต่นั้น จนกระทั่ง พ.ศ. 2439 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลิกธรรมเนียมตั้งพระมหาอุปราช แล้วสถาปนาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชขึ้นแทน
กลุ่มภาษานูริสถาน
กลุ่มภาษานูริสถาน (Nuristani languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน ใช้พูดในอัฟกานิสถานและบริเวณใกล้เคียง
ประวัติศาสตร์
เริ่มมีการกล่าวถึงกลุ่มภาษานูริสถานครั้งแรกเมื่อพุทธศตวรรษที่ 24 ชื่อเก่าของบริเวณที่ใช้ภาษานี้คือกาฟิริสถาน และเรียกภาษาที่ใช้ในเขตนั้นว่าภาษากาฟิริสถาน ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยคำว่านูริสถานซึ่งหมายถึงดินแดนแห่งแสงสว่าง
มุมมองในปัจจุบันจัดให้กลุ่มภาษานูริสถานเป็นสาขาเอกเทศของกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน แต่บางครั้งถือว่าเป็นกลุ่มภาษาอิหร่านที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาที่อยู่ใกล้เคียงคือกลุ่มภาษาดาร์ดิก ดูเหมือนว่าผู้พูดภาษานี้เข้ามาอยู่ในบริเวณปัจจุบันไม่นานนักและไม่เคยเคลื่อนย้ายลงมาถึงบริเวณที่เป็นรัฐปัญจาบ
กลุ่มภาษานี้ใช้โดยชนเผ่าในบริเวณเทือกเขาฮินดูกูซ และไม่เคยเคลื่อนย้ายไกลออกไปจากบริเวณนี้ เทือกเขานี้อยู่ทางชายแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถานและตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน ภาษาในกลุ่มนี้เสี่ยงที่จะเป็นภาษาตายเพราะมีผู้พูดน้อยลง
กลุ่มภาษานูริสถานมี 5 ภาษา แบ่งย่อยได้เป็นหลายสำเนียง สำเนียงหลักได้แก่ สำเนียงกาตา-วิรี สำเนียงกัมวิรีและ สำเนียงไว-อลา ผู้พูดในปากีสถาน ส่วนใหญ่พูดสำเนียงกัมวิรี ภาษาเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาดาร์ดิกมากจนบางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน
Georg Mergenstierne กล่าวว่าบริเวณไครัลเป็นบริเวณที่มีความหลากหลายทางภาษามากบริเวณหนึ่งของโลก แม้ว่าภาษาโควาร์จะเป็นภาษาหลักของบริเวณไครัลแต่ก็มีภาษาอื่นใช้พูดในบริเวณนี้ เช่น ภาษากาลาชา-มุน ภาษาปาลูลา ภาษาดาเมลี ภาษาคาร์วา-บาตี กลุ่มภาษานูริสถาน ภาษายิดคา ภาษาบูรุสชานสกี ภาษาคูชาร์ ภาษาวาคี ภาษาคีร์กิซ ภาษาเปอร์เซียภาษาปาทาน ภาษาเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่มีภาษาเขียนโดยใช้ภาษาอูรดูหรือภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาเขียนแทน
มัจจุราชฝึกหัด
มัจจุราขฝึกหัดเป็นละครโทรทัศน์ไทยสร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี 2562 เป็นละครแนวโรแมนติก คอมเมดี้ ผลิตโดย ปรากฏการณ์ดี จำกัด จากบทประพันธ์ของ ปีย์วรา และบทโทรทัศน์โดย คงกะพัน พิชญ ณัฐพล การกำกับการแสดงโดย เอกชัย เกียรติคีรีรัตน์ นำแสดงโดย เกียรติภูมิ บันลือชัยฤทธิ์ กิตติยา จิตรภักดี ซาลีน่า ไบเล่ย์ ณัฐพล ไรยวงศ์ เกษรา วัฒนสังข์ ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09.00 น. - 10.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศตอนท้ายในวันเสาร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562 จำนวน 18 ตอน
งานอดิเรก
งานอดิเรก คือ สิ่งที่ทำยามว่าง ซึ่งงานอดิเรกจะเกิดจากความสนใจและความสนุกสนานเป็นหลัก มากกว่าที่จะได้ผลตอบแทนทางการเงินหรือสิ่งแลกเปลี่ยนอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม งานอดิเรกมักจะเพิ่มพูนทักษะ ความรู้และประสบการณ์ในด้านต่าง ๆ แต่จุดมุ่งหมายของการทำคือความพึงพอใจ ตัวอย่างของงานอดิเรก เช่น การอ่านหนังสือ การเล่นดนตรี การออกกำลังกาย การเล่นกีฬา การวาดรูป ปลูกต้นไม้ ทำงานไม้ หรือการสะสมสิ่งต่าง เช่น ของที่ระลึก แสตมป์หรือตุ๊กตา เป็นต้น
สงครามบนสวรรค์
ในหนังสือวิวรณ์ได้ระบุถึง สงครามบนสวรรค์ ไว้ว่าเป็นสงครามระหว่างฝ่ายทูตสวรรค์ที่มีอัครทูตสวรรค์มีคาเอลเป็นผู้นำ กับฝ่ายกบฎซึ่งนำโดย "มังกร" (สื่อถึงมารหรือซาตาน) มังกรนี้พ่ายแพ้และถูกเหวี่ยงลงมายังโลกพร้อมด้วยสมุนของมัน สงครามบนสวรรค์ถูกนำไปเชื่อมโยงกับเรื่องเทวดาตกสวรรค์ซึ่งปรากฏอยู่ในคัมภีร์ฮีบรูและม้วนหนังสือเดดซี ซึ่งในหนังสือเดดซีได้บันทึกเกี่ยวกับสงครามนี้ในชื่อ สงครามระหว่างบุตรแห่งแสงกับบุตรแห่งความมืด (מגילת מלחמת בני אור בבני חושך)
วิวรณ์ 12:7–10
"ขณะ​นั้น​เกิด​สง‌คราม​ขึ้น​ใน​สวรรค์ มีคา‌เอลกับ​บรรดา​ทูต‍สวรรค์​ของ​ท่าน​ต่อ‍สู้​กับ​พญา‍นาค และ​พญา‍นาค​กับ​บริ‌วาร​ของ​มัน​ก็​ต่อ‍สู้แต่​มัน​พ่าย‍แพ้​และ​พบ​ว่า​ไม่‍มี​ที่​อยู่​สำ‌หรับ​พวก​มัน​ใน​สวรรค์​อีก​ต่อไป พญา‍นาค​ใหญ่​ตัว​นั้น​คือ​งู​ดึก‌ดำ‌บรรพ์ ที่​เขา​เรียก​กัน​ว่า​มาร​และ​ซา‌ตาน​ผู้​ล่อ‍ลวง​มนุษย์​ทั้ง​โลก มัน​ถูก​โยน​ลง​มา​ที่​แผ่นดิน​โลก และ​เหล่า​บริวาร​ของ​มัน​ถูก​โยน​ลง​มา​กับ​มัน​ด้วย และ​ข้าพ‌เจ้า​ได้​ยิน​เสียง‍ดัง​ใน​สวรรค์​กล่าว​ว่า “บัด‍นี้​ความ​รอด​และ​ฤทธิ์‍เดช และ​อา‌ณา‍จักร​ของ​พระ‍เจ้า​ของ​เรา และ​สิทธิ​อำ‌นาจ​ของ​พระ‍คริสต์​ของ​พระ‍องค์​มา​ถึง​แล้ว เพราะ‍ว่า​ผู้​กล่าว‍หา​พี่‍น้อง​ของ​เรา ถูก​โยน​ลง​ไป​แล้ว คือ​ผู้​ที่​กล่าว‍หา​พวก​เขา​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍เจ้า​ของ​เรา​ทั้ง​กลาง‍วัน​และ​กลาง‍คืน​นั้น"
- วิวรณ์ 12:7–10
อาเลิน
อาเลิน (Aalen) เป็นเมืองทางตะวันออกของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คในประเทศเยอรมนี ในอดีตมีสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่ห่างจากนครชตุทการ์ทไปทางตะวันออกราว 70 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค มีประชากรราว 66,000 คน ประชากรราวกึ่งหนึ่งนับคือคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก อาเลินเป็นเมืองที่ได้รับความเสียหายน้อยมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีอาเคินเกิดขึ้นสั้นๆในไม่กี่สัปดาห์สุดท้ายของสงครามเท่านั้นซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตไป 59 คน