cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แรดชวา
อูจุงกูลน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 มีการเผยแพร่ภาพจากกล้องกับดักที่แสดงถึงแรดชวาที่โตเต็มที่และแรดวัยอ่อน ซึ่งชี้ให้เห็นว่ามีการจับคู่ผสมพันธุ์ของแรดชวาในอูจุงกูลนเมื่อไม่นานมานี้
ก๊าตเตียน
R.s. annamiticus สปีชีส์ย่อยที่ครั้งหนึ่งกระจายพันธุ์อยู่ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันเหลือเพียงไม่กี่ตัวนั้นอาศัยอยู่ในอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนในประเทศเวียดนาม หลังสงครามเวียดนาม คาดกันว่าแรดชวาสูญพันธุ์ไปแล้ว กลยุทธ์ที่ใช้ในสงครามสร้างความเสียหายต่อระบบนิเวศในพื้นที่ไม่ว่าจะเป็นการใช้ระเบิดเพลิง ฝนเหลือง การทิ้งระเบิดทางอากาศ และการใช้กับระเบิด สงครามยังนำมาซึ่งอาวุธสงครามราคาถูกในพื้นที่ หลังจากสงคราม ชาวบ้านยากจนที่แต่ก่อนใช้เพียงหลุมดักกลายเป็นนายพรานที่น่ากลัวจากอาวุธร้ายแรงที่มีการจัดจำหน่าย สมมุติฐานของการสูญพันธุ์นั้นเปลี่ยนไปเมื่อปี พ.ศ. 2531 เมื่อนายพรานยิงแรดเพศเมียที่โตเต็มที่ได้จึงพิสูจน์ได้ว่ามีแรดชวาเหลือรอดจากสงคราม ในปี พ.ศ. 2532 นักวิทยาศาสตร์ได้สำรวจป่าทางตอนใต้ของเวียดนามเพื่อค้นหาหลักฐานของแรดที่รอดชีวิต รอยเท้าที่พบแสดงว่ามีแรดอย่างน้อย 15 ตัวตามริมฝั่งแม่น้ำด่งไน (Dong Nai River) การมีอยู่ของแรดชวาทำให้ถิ่นอาศัยของมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนในปี พ.ศ. 2535
เป็นที่กลัวกันว่าประชากรของแรดชวาจะลดลงจนเลยจุดที่จะสามารถฟื้นฟูได้แล้ว ซึ่งนักอนุรักษ์บางคนประเมินว่าเหลือรอดเพียง 3-8 ตัวเท่านั้นและอาจจะไม่มีเพศผู้เลย  นอกจากนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าแรดเวียดนามยังมีโอกาสที่จะอยู่รอดหรือไม่ นักอนุรักษ์บางคนอ้างว่าควรนำแรดจากอินโดนีเซียเข้ามาเพื่อรักษาจำนวนประชากรเอาไว้ แต่บางคนอ้างว่าประชากรแรดยังสามารถฟื้นฟูได้
ในต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีการพบซากแรดชวาในอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน แรดถูกยิงและตัดนอโดยพราน ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 มูลนิธิแรดระหว่างประเทศ (International Rhino Foundation- IRF) และองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากลได้ยืนยันว่าแรดชวาได้สูญพันธุ์จากประเทศเวียดนามแล้ว โดยมีข้อยืนยันจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมในตัวอย่างมูลสัตว์ 22 ตัวอย่าง ที่องค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากลในประเทศเวียดนามและอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนรวบรวมไว้ในระหว่างการสำรวจตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 แสดงว่ามีแรดชวาเพียงตัวเดียวเท่านั้นในอุทยาน และแรดชวาตัวนั้นถูกฆ่าตายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 จึงเป็นไปได้ที่แรดชวาชนิดย่อยนี้สูญพันธุ์ไปแล้ว ปัจจุบันมีแรดชวาเหลืออยู่ที่อูจุงกูลนเพียงแห่งเดียวเท่านั้น
ในกรงเลี้ยง
ไม่มีการจัดแสดงแรดชวาในสวนสัตว์มากว่าศตวรรษ ในคริสต์ทศวรรษ 1800 มีแรดชวาอย่างน้อยสี่ตัวจัดแสดงในแอดิเลด กัลกัตตา และ ลอนดอน มีแรดชวาอย่างน้อย 22 ตัวที่มีเอกสารบันทึกว่าอยู่ในกรงเลี้ยงซึ่งบางทีอาจมีมากกว่านั้นเพราะบางครั้งมีการจำแรดอินเดียสับสนกับแรดชวา แรดชวาไม่ได้อยู่สุขสบายนักในกรงเลี้ยง มีอายุสูงสุดเพียงแค่ 20 ปีซึ่งเป็นแค่ครึ่งเดียวของแรดที่อาศัยอยู่ในป่า แรดชวาในที่เลี้ยงตัวสุดท้ายตายลงที่สวนสัตว์แอดิเลดในประเทศออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2450 ซึ่งได้รับการจัดแสดงในชื่อแรดอินเดีย เนื่องจากโปรแกรมการขยายพันธุ์กระซู่ในสวนสัตว์ที่แพงและยาวนานในคริสต์ทศวรรษ 1980-1990 ได้ล้มเหลวลง ความพยายามที่จะปกป้องแรดชวาในสวนสัตว์นั้นจึงไม่มีทางเป็นไปได้
แรดชวาในเชิงวัฒนธรรม
ในอดีตมีแรดชวาอาศัยอยู่ในประเทศกัมพูชา มีรูปแรดอย่างน้อยสามรูปในรูปแกะสลักนูนต่ำในวิหารของนครวัด ปีกตะวันตกของเฉลียงด้านเหนือมีรูปแกะสลักที่แสดงภาพแรดซึ่งเป็นพาหนะของพระอัคนี แรดนั้นคาดว่าเป็นแรดชวามากกว่าแรดอินเดียซึ่งมีนอเดียวเหมือนกัน จากรอยพับบนไหล่ที่ต่อเนื่องไปทางด้านหลังแบบเดียวกับแรดชวาทำให้มีลักษณะคล้ายอาน ภาพของแรดในปีกด้านตะวันออกของเฉลียงด้านใต้แสดงรูปแรดกำลังโจมตีคนบาปในแผ่นหินที่พรรณนาถึงสวรรค์และนรก สถาปนิกที่ออกแบบวัดแห่งนี้เชื่อว่าเป็นพราหมณ์ชาวอินเดียที่ชื่อทิวการบัณฑิต (Divakarapandita) (ค.ศ. 1040–1120) ผู้รับใช้กษัตริย์พระเจ้าชัยวรรมันที่ 6, พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1 และ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ผู้สถาปนานครวัด เป็นที่เชื่อกันว่าทิวการบัณฑิตซึ่งเสียชีวิตก่อนการสร้างนครวัด ตั้งใจจะให้มีปุ่มบนผิวหนังซึ่งเป็นไปตามลักษณะของแรดอินเดีย แต่ช่างแกะสลักท้องถิ่นชาวเขมรแกะสลักรายละเอียดอื่นๆของแรดตามแรดชวาซึ่งเป็นแรดท้องถิ่นที่คุ้นเคยมากกว่า ความคิดที่เชื่อมโยงแรดเป็นพาหนะของพระอัคนีเป็นไปตามวัฒนธรรมเขมร มีภาพแรดตัวอื่นๆสลักอยู่ตรงกลางของการจัดเรียงเป็นวงกลมในแถวเดียวกับวงกลมอื่นๆที่มีภาพช้างและควายป่าในปราสาทตาพรหม เนื่องจากรูปตรงกลางถูกพิจารณาว่าเป็นสเตโกซอรัส ทำให้แผ่นหินสลักนี้มีชื่อเสียง
เอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009
กีฬาเอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009 การแข่งขันกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ครั้งแรก จัดขึ้นที่โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์เยาวชน ครั้งที่ 1 มีสัญลักษณ์เป็นรูป
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
29 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
ตารางสรุปเหรียญรางวัล
ตารางตามจำนวนของนักกีฬาจากประเทศได้รับรางวัลเหรียญทอง จำนวนเหรียญเงินถูกนำมาพิจารณาต่อไป แล้วจำนวนเหรียญทองแดง หากประเทศที่ยังคงผูกติดอยู่กับการจัดอันดับที่ได้รับ พวกเขาจะเรียงตามตัวอักษรIPC ประเทศรหัส
สรุปเหรียญรางวัลที่นักกีฬาไทยได้รับ
ในการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด เหรียญ แบ่งเป็น
Marathrum
Marathrum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เจอรอนโทพลาสต์
เจอรอนโทพลาสต์ (gerontoplast; γέρων - ชายชรา, πλαστός - ถูกขึ้นรูป) เป็นพลาสติดที่พัฒนามาจากคลอโรพลาสต์ในใบแก่ ทำหน้าที่ควบคุมการแยกสลายองค์ประกอบที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสงระหว่างการเสื่อมสภาพตามอายุ (senescence) ให้ดำเนินไปได้ เพื่อนำผลิตภัณฑ์จากการแยกสลายไปใช้ประโยชน์ในส่วนที่พืชต้องการ โดยทั่วไปการพัฒนาของเจอรอนโทพลาสต์เป็นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการกระจายตัวของตั้งกรานา การสูญเสียเยื่อหุ้มไทลาคอยด์และการสะสมตัวของพลาสโทโกลบูล (plastoglobule) ในปริมาณสูง คำว่า Gerontoplast มีการนำมาใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 เพื่อนำมาอธิบายกระบวนการชราภาพของใบไม้
การกลายสภาพคลอโรพลาสต์เป็นเจอรอนโทพลาสต์
กระบวนการชราภาพของใบนำมาซึ่งการแยกชิ้นส่วนของออร์แกเนลล์ที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ด้วยแสงโดยยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของเซลล์ คลอโรพลาสต์ที่รับผิดชอบในการแลกเปลี่ยนแก๊สที่ปากใบเป็นออร์แกเนลล์สุดท้ายที่จะถูกย่อยสลายระหว่างการชราภาพและทำให้พืชยังคงมีสีเขียว การก่อตัวของเจอรอนโทพลาสต์จากคลอโรพลาสต์ในระหว่างการชราภาพเกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนโครงสร้างอย่างใหญ่หลวงของไทลาคอยด์เมมเบรนด้วยการก่อตัวร่วมกันของพลาสโตโกลบูลินกับสารที่เป็นไลโพฟิลิก (lipophilic) อย่างไรก็ตามเยื่อหุ้มของคลอโรพลาสต์ยังคงสภาพสมบูรณ์ตลอดกระบวนการดังกล่าว
ตำบลหนองคล้า
ตำบลหนองคล้า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ตำบลหนองคล้ามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคล้า และมีพื้นที่ประมาณ 85.25 กิโลเมตร
ประวัติ
เดิมตำบลหนองคล้ามีอาณาเขตกว้างขวางอย่างมากและสภาพพื้นที่เป็นป่าไม้เกือบทั้งหมด โดยอยู่ในเขตของอำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการโอนพื้นที่ตำบลหนองคล้ามาขึ้นกับอำเภอเมืองกำแพงเพชร เนื่องจากระยะทางที่ว่าการอำเภอเมืองกำแพงเพชรสะดวกต่อการติดต่อราชการ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้มีการจัดตั้งตำบลไทรงามขึ้น โดยการแยกหมู่ที่ 7, 9, 10–13 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม 2522 จัดตั้งตำบลหนองทอง โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–9, 11, 13, 19, 20 และ 23 และในวันที่ 21 กรกฎาคม 2524 จัดตั้งตำบลมหาชัย โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–10 และ 14
หมู่บ้านและประชากร
พื้นที่ตำบลหนองคล้ามีประชากรทั้งหมด 5,181 คน โดยแบ่งเป็นประชากรชายทั้งหมด 2,618 คน และประชากรหญิงทั้งหมด 2,563 คน มีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
เกย์ไพรด์
เกย์ไพรด์ (Gay pride) หรือ แอลจีบีทีไพรด์ (LGBT pride) เป็นการสนับสนุนการยอมรับตัวเอง (self-affirmation), ความมีเกียรติ (dignity), ความเท่าเทียม (equality) และการสร้างการรับรู้ (increased visibility) ของ ชาวรักร่วมเพศ, ชาวรักสองเพศ และชาวข้ามเพศ (LGBT) ในฐานะความเป็นกลุ่มทางสังคม "ไพรด์" ในฐานะคู่ตรงข้ามของความน่าละอาย (shame) และบาดแผลทางสังคม (social stigma) เป็นภาพหลักที่ช่วยส่งเสริมการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิของมีความหลากหลายเพศ (LGBT rights) อย่างแพร่หลาย คำว่าไพรด์ จึงกลายเป็นเหมือนชื่อของความภาคภูมิใจของบรรดาบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ปรากฏใช้ทั้งในชื่อของหน่วยงาน องค์กร หนังสือ วารสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เช่น ไพรด์ไลบรารี (Pride Library)
กิจกรรมไพรด์นั้นมีตั้งแต่ลักษณะตึงเครียดไปจนถึงงานรื่นเริง โดยส่วนมากมักจัดระหว่างช่วงเดือนไพรด์ (LGBT Pride Month) หรือตามโอกาสต่าง ๆ ที่ระลึกถึงจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์ความหลากหลายทางเพศในชาตินั้น ๆ เช่น มอสโกไพรด์ (Moscow Pride) ในเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นการฉลองการครบรอบการยกเลิกกฎหมายว่าด้วยการรักร่วมเพศเป็นสิ่งผิดกฎหมายเมื่อพฤษภาคม 1993
เดือนไพรด์
เดือนมิถุนายนของทุกปีเป็นเดือนไพรด์ของชาว LGBT (LGBT Pride Month) เพื่อเป็นการระลึกถึงเหตุการณ์จลาจลสโตนวอลล์ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือนมิถุนายน 1969 ตลอดเดือนมิถุนายน ทั่วโลกจึงมีการจัดกิจกรรมไพรด์ต่าง ๆ ขึ้น เพื่อย้ำเตือนถึงบทบาทของชาว LGBT ทั่วโลก นักกิจกรรมไบเซ็กชวล เบรนดา ฮอเวิร์ด (Brenda Howard) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "มารดาแห่งไพรด์" ("Mother of Pride") ด้วยผลงานของเธอในการประสานงานจัดการเดินขบวนไพรด์ (LGBT Pride march) ครั้งแรก และยังเป็นต้นคิดของแนวคิดการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ของวันไพรด์เดย์ (Pride Day) ที่ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของการเฉลิมฉลองไพรด์ที่จัดกันทั่วโลกทุก ๆ เดือนมิถุนายน นอกจากนี้ฮอวาร์ดและนักกิจกรรมไบเซ็กชวล รอเบิร์ต เอ มาร์ติน (Robert A. Martin) หรือที่รู้จักในนามดอนนี่ เดอะ พังก์ (Donny the Punk) และนักกิจกรรมเกย์ แอ็ล. เครก ชูนมาเกอร์ (L. Craig Schoonmaker) ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ทำให้คำว่า "ไพรด์" เป็นที่นิยม (popularising) เพื่อใช้ในการแทนกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านี้
มีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสองคนที่เคยประกาศเดือนไพรด์อย่างเป็นทางการ คือบิลล์ คลินตัน ซึ่งประกาศให้มิถุนายนเป็นเดือน "ไพรด์ของเกย์และเลสเบี้ยน" ("Gay & Lesbian Pride Month") ในปี 1999 และปี 2000 และในปี 2009 ถึง 2016 ในแต่ละปี บารัค โอบามา ได้ประกาศให้มิถุนายนเป็นเดือนไพรด์ของ LGBT (LGBT Pride Month) ตลอดวาระการเป็นประธานาธิบดีของเขา ส่วนดอนัลด์ ทรัมป์ เป็นประธานาธิบดีจากพรรครีพับบลิกันคนแรกที่รับรู้การมีอยู่ของเดือนไพรด์ในปี 2019 ผ่านการทวีตข้อความ ไม่ได้ผ่านการประกาศอย่างเป็นทางการ (proclamation) เหมือนที่ประธานาธิบดีทั้งสองคนที่ผ่านมาเคยทำ
มาซะ ซุโด
มาซะ ซุโด เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535, โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสมาชิกวงเบอร์รีซ์โคโบ
Crambionella
Crambionella เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Catostylidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ตามชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล
เสวกตรี หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 17 กันยายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพวงรัตนประไพ ชุมพล (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ กับ หม่อมพุก จันทรเสน) มีโอรสธิดาสามคน คือ
หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา แล้วได้เข้ารับราชการในกระทรวงวัง สนองพระเดชพระคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง จึงกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้วยทุนส่วนองค์ที่ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์และกฎหมาย ที่วิทยาลัยเซนต์แมรี มักดาลีนแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเสด็จกลับประเทศสยามเมื่อปี พ.ศ. 2469 หลังจากนั้นได้กลับเข้ารับราชการต่อที่กระทรวงวังในตำแหน่งปลัดกรมในกระทรวงวัง และเป็นปลัดจางวาง กรมมหาดเล็กหลวง จนถึงปี พ.ศ. 2475 จึงได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในสำนักพระราชวัง กระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อปี พ.ศ. 2477
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล ทรงร่วมก่อตั้งธนาคารไทยทนุ เมื่อปี พ.ศ. 2492 ทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคนแรกของธนาคาร และทรงดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2489) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493
ในปี พ.ศ. 2501 หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลรักษาและจัดการผลประโยชน์ทรัพย์สินส่วนพระองค์แทนพระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) ตามประกาศนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2501 และทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการผู้อำนวยการทรัพย์สินส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์
นอกจากนี้หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ยังได้ประทานที่ดินส่วนองค์ คือ "สวนโนนดง" ให้เป็นที่ก่อสร้างโรงพยาบาลประจำจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระบิดา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 สิริชันษา 75 ปี
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาซิโดเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
Coronephthya
Coronephthya เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Nephtheidae มีเพียงสปีชีสืเดียวคือ Coronephthya macrospiculata.
สปีชีส์นี้พบได้ในบริเวณใกล้ทางตะวันออกของออสเตรเลีย
ศกุนตลา ปัทมะศังข์
ศกุนตลา ปัทมะศังข์ (เดิม: หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์; 29 กันยายน พ.ศ. 2454 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระชนกชนนีสิบองค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ความสัมพันธ์ไทย–พม่า
ความสัมพันธ์ไทย–พม่า หมายถึงความสัมพันธ์ของสองประเทศตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน พม่ามีสถานทูตประจำประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร ส่วนประเทศไทยมีสถานทูตประจำประเทศพม่าที่ย่างกุ้ง ความสัมพันธ์พม่า–ไทยมักดำเนินไปในเรื่องของเศรษฐกิจและการค้า นอกจากนี้ก็มีความขัดแย้งเป็นระยะ ๆ เช่นกรณีพิพาทเกาะหลาม เกาะคัน และเกาะขี้นก
สมัยอยุธยา
สมัยอยุธยาการความสัมพันธ์เต็มไปด้วยความขัดแย้งจากสงครามนับแต่ครั้งอดีต โดยทั้งไทยและพม่าต่างชิงความเป็นใหญ่ในภูมิภาคเพื่อขยายอำนาจทางการเมือง การปกครอง และเป็นการควบคุมจุดยุทธศาสตร์ทางการค้าภายในแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังพม่าได้เป็นใหญ่เหนือดินแดนมอญและไทใหญ่แล้ว พยายามขยายอำนาจเข้ามายังอาณาจักรอยุธยา โดยเดินทัพผ่านดินแดนมอญทางด้านตะวันตกหรือผ่านลงมาทางล้านนาทางด้านเหนือ การที่พม่ายกทัพมารบกับอยุธยาหลายครั้งแสดงให้เห็นถึงความต้องการเป็นใหญ่ในดินแดนแถบนี้ และพม่าต้องการสร้างความเป็นเอกภาพในดินแดนพม่าโดยการรวบรวมชนกลุ่มน้อยให้เป็นหนึ่งอันเดียวกัน แต่อุปสรรคสำคัญของพม่าคืออาณาจักรอยุธยาซึ่งมักสนับสนุนชนกลุ่มน้อยให้ต่อต้านอำนาจของพม่าเสมอ การยึดครองอยุธยาจึงเป็นส่วนสำคัญในการสร้างความเป็นเอกภาพของพม่าด้วย ซึ่ง นำไปสู้การสูญเสียเอกราชของอยุธยา 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2112 และปี พ.ศ. 2310 ซึ่งอาณาจักรอยุธยาก็สามารถกอบกู้อิสรภาพได้ทั้งสองครั้ง
สมัยธนบุรี
ส่วนใหญ่ไทยกับพม่าจะทำสงครามกันเกือบตลอดรัชกาลในสมัยกรุงธนบุรี ทั้งในด้านการต่อสู้เพื่อกอบกู้อิสรภาพจากพม่าของพระเจ้าตากสิน โดยไทยเป็นฝ่ายตั้งรับการรุกรานของพม่า หลังจากได้รับเอกราช ต้องทำสงครามกับพม่าถึง 9 ครั้ง และแย่งชิงความเป็นใหญ่ในอาณาจักรล้านนา บริเวณภาคเหนือของประเทศไทยในปัจจุบัน
สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
อยู่ในลักษณะทำสงครามสู้รบกัน โดยไทยทำสงครามกับพม่ารวมทั้งสิ้น 10 ครั้ง สงครามครั้งที่มีความสำคัญที่สุดคือ สงครามเก้าทัพ ใน พ.ศ. 2328 แต่เมื่อพม่าเผชิญหน้ากับการคุกคามของลัทธิจักรวรรดินิยมตะวันตก คือ ประเทศอังกฤษ ในเวลาต่อมาก็ไม่ได้ยกทัพมาสู้รบกับไทยอีก
สมัยใหม่
ในปี พ.ศ. 2415 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้เสด็จเยือนประเทศอาณานิคมอังกฤษ 2 ประเทศ คือประเทศอินเดีย และประเทศพม่า ทำให้ทรงได้ทอดพระเนตรความเจริญที่อังกฤษนำมาพัฒนาอาณานิคมทั้งสอง สิ่งเหล่านี้พระองค์ท่านได้นำมาพัฒนาบ้านเมืองให้เกิดความเจริญขึ้น
ในปี พ.ศ. 2478 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อครั้งที่ทรงลี้ภัยการเมืองไปประทับอยู่ที่ปีนัง ได้ทรงเสด็จไปเยือนพม่าและได้ทรงบันทึกเรื่องราวขณะเสด็จเยือน ได้ทรงนำมานิพนธ์เป็นหนังสือเรื่องเที่ยวเมืองพม่า
วันที่ 2-5 มีนาคม พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินเยือนสหภาพพม่า เพิ่มพูนสัมพันธไมตรีกับพม่า การเสด็จเยือนครั้งดังกล่าวทำให้ความสัมพันธ์ไทยกับพม่าดีขึ้นอย่างมาก
ปัญหาความไม่สงบด้านชายแดน
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ทหารพม่ารบกับกะเหรี่ยงดีเคบีเอโดยได้มีระเบิดจากพม่าตกที่จังหวัดตากจำนวน 2 ลูก ส่งผลให้คนไทยได้รับบาดเจ็บจำนวน 8 ราย
วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ทหารหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารราบที่ 4 อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ได้ปิดเส้นทางถนนบ้านห้วยน้ำนัก, บ้านห้วยแห้ง ตำบลช่องแคบ อำเภอพบพระ ไปยังบ้านช่องแคบ เนื่องจากการสู้รบระหว่างทหารรัฐบาลพม่ากับฝ่ายกะเหรี่ยงดีเคบีเอและกองกำลังสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง เคเอ็นยูเกิดขึ้นบริเวณตรงข้ามบ้านห้วยน้ำนัก และก่อนหน้านี้มีลูกกระสุนปืนล้ำเข้ามาตกในเขตไทย
วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 พลตรีนะคะมวย ผู้บัญชาการทหารกองกำลังติดอาวุธชาวกะเหรี่ยงกองพลน้อยโกะทูบลอ สั่งทหารปิดช่องทางเข้าออกตามแนวชายแดนไทย-พม่า เพื่อตอบโต้ทางการไทยที่ขึ้นบัญชีดำเป็นพ่อค้ายาเสพติด และตอบโต้ที่ถูก ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี ประกาศว่าเป็นหนึ่งใน 25 คนที่มีหมายจับคดีค้ายาเสพติดมีค่าหัว 1 ล้านบาท
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวีเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวีเนียทั้งสิ้น 5 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง
ความสัมพันธ์ไทย–พม่า
ด้านการลงทุน
ไทยมีการลงทุนสะสมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 – มกราคม พ.ศ. 2559 มูลค่า 114,804.37 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 6.54 ของการลงทุนจากต่างชาติ เป็นอันดับ 6 รองจากจีน สิงคโปร์ ฮ่องกง สหราชอาณาจักร และเกาหลีใต้ สาขาการลงทุนที่สำคัญ ได้แก่ พลังงาน การผลิต ประมง และปศุสัตว์ ผู้ลงทุนรายใหญ่ อาทิ ปตท.สผ. การไฟฟ้าฝ่ายผลิต แห่งประเทศไทย (กฟผ.) อิตาเลียนไทย ซีพี และเครือซิเมนต์ไทย ทั้งนี้ รัฐบาลไทยส่งเสริมการลงทุนและกิจกรรมทางเศรษฐกิจของภาคเอกชนไทยในพม่าอย่างมีความรับผิดชอบ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวีเนีย
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศสโลวีเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ อดีตนักมวยสากล ชาวญี่ปุ่นเป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่สามารถครองแชมป์โลก 3 รุ่น ได้เป็นคนที่ 4 ของประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ
โฮซูมิ ฮาเซงาวะได้ขึ้นชิงแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นแบนตัมเวท กับ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ในปี พ.ศ. 2548 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างสูสี จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งกับเฆรัลโด มาร์ติเนซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 7 จากนั้นจึงให้วีระพลล้างตาอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2549 และเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​ย้ำแค้นวีระพลไปได้อีกครั้งในยกที่ 9
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ เป็นนักมวยหนุ่ม สภาพร่างกายแข็งแกร่ง มีช่วงชกยาว หมักหนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ซึ่งฮาเซงาวะสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งหมด 9 ครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์ไปด้วยการแพ้ทีเคโอ ให้กับเฟร์นันโด มอนติเอล นักมวยชาวเม็กซิกัน ซึ่งเป็นแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBO โดยถูกมอนติเอลรัวหมัดใส่ช่วงท้ายยกจนฮาเซงาวะประคองตัวไม่ไหวกรรมการยุติการชกไปใน 1 วินาทีสุดท้ายก่อนครบยกที่ 4 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2553
จากนั้น ฮาเซงาวะจึงได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันสถาบันเดิม สามารถเอาชนะ ฆวน การ์โลส เบร์โกส นักมวยชาวเม็กซิกันไปได้ ทำให้กลายเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลกไปด้วยการเอาชนะคะแนน
แต่เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในไฟท์บังคับกับ โจนิ กอนซาเลซ รองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ชาวเม็กซิกัน ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 4
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้ลดรุ่นมาชิงแชมป์โลกสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท หรือ ซูเปอร์แบนตั้มเวท ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ กิโก มาร์ติเนซ แชมป์โลกชาวสเปนที่โอซากะไปในยกที่ 7
ฮาเซงาวะได้แชมป์โลก WBC ในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 จากการเอาชนะอาร์ทีดีในยกที่ 9 หลังจากอูโก รุยซ์ เจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกันไม่ยอมออกจากมุม ทำให้เป็นแชมป์โลกไปเป็นรุ่นที่ 3 นับเป็นนักมวยชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้แชมป์โลกของ WBC ถึงสามรุ่น
ต่อมาในปลายปีเดียวกัน ฮาเซงาวะได้ประกาศแขวนนวม โดยให้เหตุผลว่าเต็มอิ่มกับการชกมวย ประกอบกับร่างกายก็ไม่แข็งแกร่งเหมือนเดิม
พระตำหนักสระแก้ว
พระตำหนักสระแก้ว โบราณสถานประเภทพระตำหนักร้างซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของสระแก้วภายในพระราชวังโบราณ
พระตำหนักหลังนี้สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแต่ถูกใช้เป็นที่ประทับของ กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี พระราชโอรสของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ซึ่งเป็น 2 ใน เจ้าสามกรม ร่วมกับ กรมหมื่นจิตรสุนทร โดยใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ได้มีการกล่าวถึงพระตำหนักสระแก้วไว้ว่า เมื่อครั้งที่เจ้าสามกรมมีเรื่องกับ เจ้าฟ้ากุ้ง ทางด้านเจ้าฟ้ากุ้งได้ให้ขุนนางของพระองค์ผู้หนึ่งชื่อ ขุนอนุรักษ์ภูธร ปีนกำแพงพระตำหนักสระแก้วพากำลังพลไปสมทบกันที่ พระตำหนักศาลาลวด
แฟรงเกนสแตรต
ตัวจำลองของแฟรงเกนสแตรตตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ ส่วนหนึ่งของสถาบันสมิธโซเนียนในวอชิงตัน ดี.ซี.
แวน แฮเลน พยายามที่จะนำเสียงกีตาร์แบบกิบซันและกีตาร์ทรงสแตรตรวมกัน โดยการนำพิกอัปฮัมบักเกอร์พีเอเอฟ (PAF) ของกิบซันมาใส่ตรงส่วนตำแหน่งบริดจ์ ทาสีด้วยลายทางขาวดำจนกระทั่งมาถึงการรวมสีแดงพื้นหลังพร้อมด้วยลายทางขาวคำ ต่อมาติดคันโยกฟรอยโรส
ในเดือนเมษายน 2019 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันได้จัดแสดงกีตาร์แฟรงเกนสแตรตเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ "Play It Loud: Instruments of Rock and Roll"
โตโยต้า คราวน์ มาเจสตา
โตโยต้า คราวน์ มาเจสตา (Toyota Crown Majesta) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (Full-size Luxury Car) และเป็นรถธง (รถรุ่นที่ได้ชื่อว่าดีที่สุด มีชื่อเสียงเกียรติยศมากที่สุด) ของโตโยต้า
ปัจจุบัน คราวน์ มาเจสตา ได้รับการพัฒนาความหรูหราและความล้ำยุคเข้าไปเต็มพิกัด จนสามารถเปรียบเทียบได้กับ บีเอ็มดับเบิลยู 7 ซีรีส์, เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส-คลาส และรถระดับมหาเจ้าสัวอื่นๆ อีกหลายรุ่น และเป็นรุ่นที่มีราคาสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของโตโยต้า รองจาก โตโยต้า เซนจูรี ซึ่งเป็นรถหรูระดับประมุขแห่งรัฐ
รุ่นที่ 1 (S140, ค.ศ. 1991 - 1995)
รุ่นแรก หลังจากแยกตัวออกมา คราวน์ มาเจสตา มีตัวถังที่กว้างกว่า และสูงกว่า มีเครื่องยนต์ให้เลือก 2 แบบ คือ 2JZ-GE 3,000ซีซี 6สูบ 229แรงม้า กับเครื่อง 1UZ-FE 4,000ซีซี 8สูบ 260แรงม้า ซึ่งเครื่องยนต์ทั้ง 2 แบบ ถึงจะเป็นเครื่องยนต์เมื่อ 24 ปีก่อน (ในปี พ.ศ. 2558) กลับทำงานได้อย่างเงียบเชียบและนุ่มนวลอย่างไม่น่าเชื่อ
คราวน์ มาเจสตา มีอุปกรณ์ภายในที่ก้าวล้ำนำสมัยอย่างมากเมื่อเทียบกับรถรุ่นอื่นๆ จุดเด่นของความล้ำสมัยของคราวน์ มาเจสตารุ่นแรก คือ การติดตั้งระบบ GPS และการรายงานความเร็วเปลี่ยนจากหน้าปัทม์เป็นระบบ Head-up display (ไม่มีหน้าปัทม์ แต่ข้อมูลต่างๆ จะปรากฏบนกระจกใสที่ตั้งอยู่ระหว่างกระจกหน้ากับผู้ขับขี่ ผู้ขับขี่จึงเห็นตัวเลขข้อมูลได้พร้อมๆ กับการมองถนน ซึ่งเป็นระบบรายงานผลแบบเดียวกับที่ติดตั้งในเครื่องบินรบ)
รุ่นที่ 2 (S150, ค.ศ. 1995 - 1999)
รุ่นที่ 2 โตโยต้าพยายามลดราคาคราวน์ มาเจสตา ลงมาบ้าง เพราะจากราคาที่แพง ทำให้ยอดขายไม่ดีนัก แต่อุปกรณ์ออปชันต่างๆ ยังอยู่ครบ ส่วนเครื่องยนต์ยังมีให้เลือก 2 รุ่นตามเดิม แต่รุ่น 1UZ-FE 4000 ซีซี มีแรงม้าเพิ่มขึ้นจาก 260 เป็น 265 แรงม้า
ค.ศ. 1997 มีการปรับโฉมไมเนอร์เชนจ์ ในครั้งนี้ คราวน์ มาเจสตา ได้เปลี่ยนไปใช้ไฟหน้าแบบ HID (มีหลักการทำงานแบบใช้แก๊ส คล้ายหลอดฟลูออเรสเซนต์ ใช้พลังงานน้อยกว่า แต่สว่างไกลกว่า มากกว่า และไม่แยงตาผู้ที่ขับรถสวนทางมา) เปลี่ยนไปใช้เกียร์อัตโนมัติแบบ 5 สปีด (แบบที่รุ่นอื่นๆ ของโตโยต้ายังไม่มีจนถึงปัจจุบัน) ทำให้เครื่องยนต์มีกำลังเพิ่มขึ้น และเปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์หัวฉีด VVT-i (แบบเดียวกับที่ใช้ใน โตโยต้า โคโรลล่า อัลติส (Altis) ในอีก 4 ปีถัดมา)
อย่างไรก็ตาม มีข้อสังเกตว่า ไฟท้ายแบบแนวตั้งและกระโปรงหลังของคราวน์ มาเจสตา รุ่นที่ 2 มีรูปทรงคล้ายกับ คาดิลแลค เดอวิลล์ (Cadillac DeVille) ในช่วงเดียวกันมาก
รุ่นที่ 3 (S170, ค.ศ. 1999 - 2004)
รุ่นที่ 3 มีการออกแบบใหม่โดยคงเอกลักษณ์ดั้งเดิมที่เด่นๆ เอาไว้ คือ ไฟท้ายที่เรียงตัวแนวตั้ง และอื่นๆ นอกจากนี้ หลายบริษัท ได้ซื้อคราวน์ มาเจสตา รุ่นที่ 3 ไปเป็นรถลีมูซีนสำหรับเช่า และหลายบริษัท ได้เลือกซื้อคราวน์ มาเจสตา ไปเป็นรถประจำตำแหน่งผู้บริหารระดับสูง ทำให้คราวน์รุ่นนี้ ประสบความสำเร็จมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม ที่ญี่ปุ่นในช่วงนั้น มีขายรถยีห้อระดับพรีเมียมในเครือโตโยต้าอีกรุ่นหนึ่ง คือ เล็กซัส แอลเอส (Lexus LS) ซึ่งเป็นรถเกรดใกล้เคียงกับคราวน์ มาเจสตา เมื่อมีรถเกรดใกล้เคียง ในเครือบริษัทเดียวกัน รูปทรงคล้ายกัน มาขายในตลาดเดียวกัน แอลเอสกับคราวน์ มาเจสตา ก็ขัดขากันเอง (ยอดขายรถแทนที่จะรวมกันอยู่ในรุ่นเดียว ก็ต้องแบ่งกันไปคนละครึ่ง จำนวนที่ขายได้ในแต่ละรุ่นจึงไม่ดีเท่าที่ควร)
รุ่นที่ 4 (S180, ค.ศ. 2004 - 2009)
รุ่นที่ 4 ออบแบบใหม่ทั้งคัน แม้แต่ไฟท้ายก็เปลี่ยนเป็นแนวเฉียง และนอกจากนี้ ในค.ศ. 2006 โตโยต้าได้สั่งให้นำเล็กซัส แอลเอส ไปเน้นการทำตลาดที่อเมริกา แล้วยกเลิกการผลิตเล็กซัส แอลเอส ในญี่ปุ่นลงทั้งหมด (ทั้งๆ ที่มีเสียงคัดค้านจากหลายวงการ แต่โตโยต้าก็จำเป็นต้องทำ) จึงไม่มีการขัดขากันเองอีกต่อไป
คราวน์ มาเจสตารุ่นนี้ มีการติดตั้งกล้องส่องด้านหลังสำหรับการถอยจอด เปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์แบบ 3UZ-FE 4,300ซีซี 8สูบ 345แรงม้า และเปลี่ยนไปใช้เกียร์แบบอัตโนมัติ 6 สปีด ส่วนราคาก็ประมาณ 69,400 ดอลลาร์สหรัฐ เทียบเท่า 70,000 - 80,000 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน)
รุ่นที่ 5 (S200, ค.ศ. 2009 - 2014)
เกียร์อัตโนมัติ 6สปีด หรืออัตโนมัติ 8 สปีดแบบใหม่ AA80E
รุ่นที่ 6 (S210, ค.ศ. 2014 - 2018)
รุ่นที่ 6 ได้เปิดตัวในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยเปลี่ยนเครื่องยนต์ วี8 เป็นเครื่องยนต์ไฮบริด 3.5 ลิตร วี6 ที่ใช้ร่วมกับเล็กซัส จีเอส450เอช และอีกเครื่องยนต์ 2.5 ลิตร ไฮบริด 4 สูบ ฐานล้อยาวกว่ารุ่นคราวน์ โรยัล 75 mm แต่สั้นกว่าเซนทูรี 100 mm และมาพร้อมกับระบบความปลอดภัยขั้นสูง เช่น จอแสดงจุดอับสายตา และระบบป้องกันการชนท้าย มาเจนต้ารุ่นนี้ตั้งราคาขายไว้ที่ 6.1–12.9 ล้านเยนและตั้งเป้าการขายไว้ที่ 500 คันต่อเดือนที่ญี่ปุ่น แต่น่าเสียดายว่า โตโยต้า ได้ยุติสายการผลิตของ Crown Majesta โฉมนี้ตั้งแต่เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2561 ที่ผ่านมา เพื่อเตรียมเปิดตัวรุ่นใหม่ร่วมกับ Toyota Crown S220 (รุ่น G-Executive).
หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา
หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา (นามเดิม อัญญานางเจียงคำ บุตโรบล ; 4 ธันวาคม พ.ศ. 2422 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2481) เป็นเจ้านายสตรีของเมืองอุบลราชธานีซึ่งเป็นเมืองประเทศราชของราชอาณาสยามมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ถวายตัวเป็นหม่อมใน พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระราชโอรสองค์ที่ 37 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและองค์ที่ 3 ในเจ้าจอมมารดาพึ่ง เพื่อเป็นการกระชับสัมพันธไมตรีระหว่างราชสำนักสยาม กับเจ้านายพื้นถิ่นเมืองอุบลราชธานีให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ในช่วงที่มีนโยบายปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดิน สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ชาติกำเนิด
หม่อมเจียงคำ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2422 ซึ่งตรงกับวัน 5 เดือนอ้าย แรม 6 ค่ำ ปีเถาะ เอกศก จุลศักราช 1241 (ร.ศ.98) ที่เมืองอุบลราชธานี เป็นธิดาคนสุดท้องของท้าวสุรินทร์ชมภู (หมั้น บุตโรบล) กับญาแม่ดวงจันทร์ บุตโรบล (ธิดาของพระศรีโสภา กับ ญาแม่ทุมมา) หม่อมเจียงคำมีศักดิ์เป็นหลานปู่ในราชบุตร (สุ่ย บุตโรบล) (บรรดาศักดิ์เดิมที่ ท้าวสุริยะ) กับอัญญานางทอง บุตโรบล มีศักดิ์เป็นเหลนทวด ในท้าวสีหาราช (พูลสุข หรือ พลสุข) กรมการเมืองอุบลราชธานีชั้นผู้ใหญ่ กับอัญญานางสุภา ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากท้าวโคตรซึ่งเป็นพระโอรสในพระวรราชปิตา ผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (จังหวัดหนองบัวลำภูในปัจจุบัน) นอกจากนี้ ท้าวโคตร ยังถือเป็นต้นสายสกุล “บุตโรบล” ยังมีศักดิ์เป็นพระอนุชาของพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช องค์ที่ 1 กับพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช พระประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 ด้วย อันสืบสายมาแต่เจ้าอุปราชนอง แห่งนครหลวงเวียงจันทน์
พี่น้อง
หม่อมเจียงคำ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ดังนี้
เกี่ยวกับนามและสกุล
เกี่ยวกับนามของหม่อมเจียงคำนั้น คำว่า เจียง เป็นภาษาลาวโบราณ ตรงกับภาษาบาลีว่า จาป หมายถึง ธนู ศร หน้าไม้ กระสุน แล่ง (ที่ทำสำหรับวางลูกธนูหรือหน้าไม้ หรือที่ใส่ลูกธนูหน้าไม้สำหรับสะพาย) บางครั้งชาวลาวเรียกว่า หน้าเจียง หรือ เกียง ดังนั้น นามของหม่อมเจียงคำจึงหมายถึง ธนูทองคำ หม่อมเจียงคำ เดิมสกุล บุตโรบล นามสกุลบุตโรบลเป็นนามสกุลที่ทายาทบุตรหลานเจ้านายเมืองอุบลราชธานีได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) นามสกุลเลขที่ 2692	เขียนแบบอักษรโรมันคือ	Putropala 	ตามบัญชีผู้ได้รับพระราชทานนามสกุลคือ "นายร้อยโท พระอุบลกิจประชากร (บุญเพ็ง) นายทหารกองหนุน   สังกัดกองสัสดีมณฑลอุบล  ปู่ชื่อราชบุตร (สุ่ย)  บิดาชื่อราชบุตร (คำ)" โดยทั้ง หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา และนายร้อยโท พระอุบลกิจประชากร (บุญเพ็ง) เป็นลูกพี่ลูกน้องกันและทั้ง 2 ท่านเป็นหลานปู่ ในราชบุตร (สุ่ย)
การถวายตัว
พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ได้ดำรงตำแหน่งข้าหลวงต่างพระองค์ สำเร็จราชการมณฑลลาวกาว (ภายหลังเปลี่ยนเป็นมณฑลอีสาณ) เมื่อครั้งที่พระองค์ได้เสด็จมาปรับปรุงและจัดระบบราชการที่เมืองอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) ได้ทรงพอพระทัยต่ออัญญานางเจียงคำ ซึ่งเป็นธิดาของท้าวสุรินทรชมภู (หมั้น) กรมการชั้นผู้ใหญ่ของเมือง จึงได้ทรงขออัญญานางเจียงคำ ต่อเจ้านายผู้ใหญ่ในเมืองอุบลราชธานี คือ พระอุบลศักดิ์ประชาบาล (กุคำ สุวรรณกูฏ) พระอุบลการประชานิตย์ (บุญชู พรหมวงศานนท์) และได้เข้าพิธีบายศรีสู่ขวัญตามจารีตประเพณีของบ้านเมืองลาวดั้งเดิม ถวายตัวเป็นหม่อมห้ามใน พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระราชโอรสองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และองค์ที่ 3 ในเจ้าจอมมารดาพึ่ง เมื่อเดือนมีนาคม ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) ต่อมาได้ให้กำเนิดพระโอรส 2 พระองค์
การถวายตัวเป็นหม่อมห้ามของเสด็จในกรมนั้น เท่ากับเป็นการสร้างการยอมรับอำนาจการปกครองจากส่วนกลางในหมู่เจ้านายเมืองอุบลราชธานีมากขึ้น และยังทำให้เจ้านายพื้นเมืองบางส่วนขยับฐานะตนเองจากการเป็นเจ้านายในราชวงศ์สายล้านช้างอันเก่าแก่ มาเป็นส่วนหนึ่งในพระราชวงศ์จักรีของสยาม โดยระหว่างที่เสด็จในกรมทรงประทับอยู่ที่เมืองอุบลราชธานีนั้น ได้ทรงสร้างตำหนักชื่อว่า วังสงัด ขึ้นบนที่ดินของท้าวสุรินทรชมภู (หมั้น บุตโรบล) เมื่อ ร.ศ.112 และทรงประทับอยู่กับหม่อมเจียงคำเป็นเวลานาน 17 ปี ก่อนที่จะนิวัติคืนสู่กรุงเทพมหานคร ต่อมาทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงวังและเสนาบดีที่ปรึกษาในพระองค์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เมื่อ ร.ศ. 129 (พ.ศ. 2453) ภายหลังจากนิวัติสู่กรุงเทพมหานคร พระองค์ก็มิได้กลับมาประทับที่เมืองอุบลราชธานีอีกเลย
ขอพระโอรสจากพระพุทธวิเศษ
พระเจ้าพุทธวิเศษ หรือหลวงพ่อพระพุทธวิเศษ เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรก ขนาดหน้าตักกว้าง 55 เซนติเมตร สูง 90 เซนติเมตร เป็นศิลปะยุคศรีโคตรบูรร่วมสมัยกับทวาราวดีของสยาม อายุราวพันกว่าปี ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในพระวิหารวัดทุ่งศรีวิไล บ้านชีทวน ตำบลชีทวน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี นับถือกันว่าเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองของชาวบ้านชีทวนและตำบลใกล้เคียง ประชาชนนิยมจัดงานสมโภชเฉลิมฉลองหลวงพ่อพระพุทธวิเศษเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน คือวันขึ้น 14 ค่ำ วันขึ้น 15 ค่ำ และวันแรม 1 ค่ำ เดือน 5 ของทุกปี เรียกว่า งานปิดทองหลวงพ่อพุทธวิเศษประจำปี ส่วนบ้านชีทวนนั้นเดิมเป็นเมืองขอมโบราณเรียกว่า เมืองซีซ่วน] ภายหลังพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ (คำผง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช ผู้เป็นต้นราชตระกูลของหม่อมเจียงคำ ได้โปรดให้ท้าวโหง่นคำพร้อมราษฎร 150 ครัวเรือน ยกมาตั้งเป็นบ้านเมืองอีกครั้งที่เมืองซีซ่วน ชาวเมืองเชื่อกันสืบมาว่า ผู้ที่แต่งงานมีครอบครัวมานานแล้วแต่ไม่มีบุตรธิดาไว้สืบสกุล สามีภรรยาก็มักพากันมานมัสการหลวงพ่อพระพุทธวิเศษ เพื่อบนบานศาลกล่าวให้ตนมีบุตรธิดาไว้สืบสกุล ปรากฏว่าเป็นผลสำเร็จมากมาย มีตำนานเล่าสืบมาว่าครั้งหนึ่ง พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ และหม่อมเจียงคำ ได้เสด็จออกไปเยี่ยมไพร่ฟ้าประชาชนตามหัวเมืองต่างๆ และได้เดินทางผ่านบ้านชีทวน ทราบข่าวว่าที่บ้านชีทวนมีพระพุทธศักดิ์สิทธิ์คือหลวงพ่อพระพุทธวิเศษ สามารถที่จะบนหรือขอสิ่งที่ปรารถนาได้ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์พร้อมหม่อมเจียงคำก็ดำริแก่กันว่า แต่เมื่อครั้งเสกสมรสมานานแล้วก็ยังหาได้มีพระโอรสพระธิดาไว้สืบสกุล ทั้งสองพระองค์จึงทรงนำดอกไม้ธูปเทียนและทองคำเปลวลงไปสักการบูชาขอพระโอรสพระธิดาจากหลวงพ่อพระพุทธวิเศษ ต่อมาไม่นานหม่อมเจียงคำก็ทรงพระครรภ์และได้ประสูติพระโอรส 2 พระองค์ ตามความปรารถนา คือหม่อมเจ้าอุปลีสานและหม่อมเจ้ากมลีสาน
การบำเพ็ญสาธารณประโยชน์
หลังการสิ้นพระชนม์ของพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ หม่อมเจียงคำและหม่อมเจ้าชายทั้ง 2 พระองค์ ผู้เป็นบุตร ได้อุทิศที่ดินจำนวน 27 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินอันเป็นมรดกตกทอดของญาติวงศ์เจ้านายเมืองอุบลราชธานีในอดีต เป็นที่ก่อสร้างโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ เมื่อปี พ.ศ. 2474 ก่อนหน้านี้ ได้บริจาคที่ดินของท่านและญาติ ๆ ให้ใช้เป็นที่สาธารณประโยชน์แก่แผ่นดิน ได้แก่ ที่ดินของเจ้าราชบุตร (สุ่ย บุตโรบล) ที่ดินของพระอุบลศักดิ์ประชาบาล (กุคำ สุวรรณกูฏ) ที่ดินของพระลินจังคุลาทร (พั้ว บุตโรบล) ที่ดินของพระบริคุตคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ) ที่ดินของพระวิภาคย์พจนกิจ (เล็ก สิงหัษฐิต) ที่ดินของเจ้าอุปฮาช (โท ณ อุบล) ที่ดินของพระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล) ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการที่สำคัญในจังหวัดอุบลราชธานีหลายแห่ง ได้แก่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อุบลราชธานี เทศบาลนครอุบลราชธานี ทุ่งศรีเมือง (อดีตสถานที่ถวายเพลิงพระศพเจ้าเมืองและพระราชทานเพลิงเจ้านายเมืองอุบลราชธานี) โรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี ที่ว่าการอำเภอเมืองอุบลราชธานี ศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี (เดิมเป็นที่ตั้งโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช) และโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์
แปลงที่ 1
ทิศเหนือติดกับถนนศรีณรงค์ ทิศใต้ติดกับถนนเขื่อนธานี ทิศตะวันออกติดกับถนนราชบุตร ทิศตะวันตกติดกับที่ดินของเจ้าอุปฮาช (โท) บิดาของพระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล) กรมการเมืองชั้นผู้ใหญ่ ที่ดินแปลงใหญ่นี้เป็นเดิมเป็นมรดกจากเจ้าราชบุตร (สุ่ย) เดิมเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี ปัจจุบันเป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอุบลราชธานี [[กรมศิลปากร
แปลงที่ 2
ทิศเหนือติดกับถนนศรีณรงค์ ทิศใต้ติดกับถนนเขื่อนธานี ทิศตะวันออกติดกับถนนหลวง ทิศตะวันตกติดกับถนนราชบุตร (เดิมคือที่ตั้งสโมสรข้าราชการเมืองอุบลราชธานี) ที่ดินแปลงนี้เป็นเดิมเป็นมรดกจากเจ้าราชบุตร (สุ่ย) และเป็นผืนเดียวกันกับที่ดินแปลงที่ 1 เมื่อราชการขยายผังบ้านเมืองออกไปและมีการตัดถนนผ่าน จึงทำให้เกิดเป็นที่ดิน 2 แปลงดังปรากฏในปัจจุบัน
แปลงที่ 3
เดิมเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนารีนุกูล ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานี เดิมที่ดินแปลงนี้เป็นบริเวณเดียวกันกับทุ่งศรีเมือง แต่ปัจจุบันได้ถูกตัดถนนผ่านหน้าโรงเรียน ทำให้พื้นที่ของโรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานีถูกแยกออกไปจากทุ่งศรีเมือง บริเวณกลางทุ่งศรีเมืองนี้เดิมเป็นสถานที่ราชการของเมือง ใช้สำหรับจัดงานพิธีสำคัญต่างๆ ของบ้านเมือง ตลอดจนงานพระราชทานเพลิงศพเจ้าเมือง คณะอาญาสี่ และกรมการเมืองชั้นผู้ใหญ่ เป็นต้น ทุ่งศรีเมืองในปัจจุบันมีทิศเหนือติดกับถนนพโลรังฤทธิ์ ทิศใต้ติดกับถนนศรีณรงค์ ทิศตะวันออกติดกับถนนนครบาล ทิศตะวันตกติดกับถนนอุปราช ปัจจุบันทุ่งศรีเมืองใช้สำหรับเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ประกอบรัฐพิธีต่างๆ เช่น วันเฉลิมพระชนพรรษา 5 ธันวาคมของทุกปี ตลอดจนประกอบพิธีกรรมสำคัญทางศาสนา ประกอบพิธีทางประเพณีวัฒนธรรมของจังหวัด เช่น เทศกาลวันแห่เทียนเข้าพรรษาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศไทย เป็นต้น
แปลงที่ 4
ทิศเหนือติดกับถนนพิชิตรังสรรค์ ทิศใต้ติดกับถนนพโลรังฤทธิ์ ทิศตะวันตกติดกับวัดสุทัศนาราม ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลจังหวัดอุบลราชธานี ศาลแขวงจังหวัดอุบลราชธานี และด้านหลังของศาลจังหวัดอุบลราชธานี เป็นบริเวณบ้านพักผู้พิพากษาศาล ที่ดินแปลงนี้เดิมเป็นมรดกจากเจ้าราชบุตร (สุ่ย) พระอุบลศักดิ์ประชาบาล (กุคำ สุวรรณกูฏ) พระลินจังคุลาทร (พั้ว บุตโรบล) พระบริคุตคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ) และพระวิภาคย์พจนกิจ (เล็ก สิงหัษฐิต)
แปลงที่ 5
ทิศเหนือติดกับถนนศรีณรงค์ ทิศใต้ติดกับถนนเขื่อนธานี ทิศตะวันออกติดกับที่ดินของเจ้าราชบุตร (สุ่ย) ทิศตะวันตกติดกับถนนอุปราช เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเมืองอุบลราชธานี แล้วย้ายไปสร้างใหม่ ณ สำนักงานปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2553 ตั้งอยู่ข้างสำนักงานธนารักษ์จังหวัดอุบลราชธานี ที่ดินแปลงนี้เดิมเป็นมรดกจากเจ้าอุปฮาด (โท) พระบิดาของพระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล) กรมการเมืองชั้นผู้ใหญ่
แปลงที่ 6
ทิศเหนือติดกับวัดไชยมงคล ทิศใต้ติดกับถนนศรีณรงค์ ทิศตะวันออกติดกับถนนอุปราช ทิศตะวันตกติดกับสุสานโรมันคาทอลิก เดิมเป็นที่ตั้งของกรมทหาร ต่อมาได้ใช้เป็นที่ตั้งโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชในปี พ.ศ. 2474 และเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี แห่งที่ 2 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 - 2553 ปัจจุบันทางราชการได้ย้ายศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานีไปอยู่ที่ตำบลแจระแม และปรับปรุงอาคารเรียนเดิมของโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชซึ่งยังคงตั้งอยู่ในที่ดินแปลงนี้เป็นพิพิธภัณฑ์เมืองอุบลราชธานี โดยอยู่ในความดูแลของเทศบาลนครอุบลราชธานี
แปลงที่ 7
ที่ดินแปลงนี้มีทั้งหมด 27 ไร่ ซึ่งตกทอดเป็นมรดกของพระโอรสทั้ง 2 พระองค์ คือ หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (ท.จ.ว.) และหม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล พระโอรสทั้ง 2 ได้มอบให้ทางราชการเมื่อ พ.ศ. 2474 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นโรงพยาบาลศูนย์อีสานใต้ที่ทันสมัยแห่งหนึ่งของภาคอีสาน และมีผู้ใช้บริการอยู่เป็นจำนวนมาก
อนิจกรรม
หม่อมเจียงคำ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคอัมพาต เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2481 สิริอายุ 59 ปี ณ โฮงพระวิภาคย์พจนกิจ (เล็ก สิงหัษฐิต) เลขานุการในพระองค์กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ผู้เป็นญาติใกล้ชิดของหม่อมเจียงคำ ซึ่งตั้งอยู่ ณ ถนนพิชิตรังสรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ปัจจุบันทายาทได้นำพระอัฐิของท่านบรรจุไว้ ณ บริเวณฐานตั้งใบเสมาหน้าพระอุโบสถ วัดสุทัศนาราม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นวัดที่เจ้าราชบุตร (สุ่ย บุตโรบล) และเจ้านายญาติวงศ์เมืองอุบลราชธานี ได้ร่วมกันสร้างไว้ตั้งแต่ครั้ง พ.ศ. 2396 ก่อนที่เจ้าราชบุตร (สุ่ย บุตโรบล) จะไปราชการศึกสงครามเมืองญวนที่ประเทศเขมร
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์ (Midway class aircraft carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ตั้งชื่อตามเรือธง คือ ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41) เข้าประจำการตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1945 และปลดประจำเมื่อ ค.ศ. 1992 หลังร่วมปฏิบัติการในสงครามอ่าวเปอร์เซีย  รวมระยะเวลาที่เข้าประจำการทั้งสิ้น 47 ปี นับเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินรุ่นที่เข้าประจำการต่อเนื่องยาวนานที่สุดรุ่นหนึ่ง
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์ได้รับการพัฒนามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จากผลศึกษาถึงการติดตั้งเกราะและอาวุธบนดาดฟ้า สำหรับเรือที่มีขนาดใกล้เคียงกับเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ ผลจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากเกราะ ทำให้สามารถบรรทุกเครื่องบินขับไล่ได้สูงสุดเพียง 45 ลำ เทียบกับที่เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์บรรทุกได้ 90-100 ลำ และได้รับการพัฒนาต่อเนื่องมาเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนี้
เรือบรรทุกเครื่องบินในชั้นนี้ มีการสร้างขึ้นทั้งสิ้นสามลำ คือ ยูเอสเอส มิดเวย์ (CV-41), ยูเอสเอส แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (CV-42) และ ยูเอสเอส คอรัล ซี (CV-43) และได้รับการปรับปรุงในเสริมประสิทธิภาพช่วงทศวรรษ 1950  ทั้งสามลำได้เข้าร่วมปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม
เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์
เบเรงเกลา (Berenguela) หรือ เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์ (Berengaria of Navarre) (ราว ค.ศ. 1165 - ค.ศ. 1170 - 23 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์กับซันชาแห่งกัสติยา เป็นพระมเหสีสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1191 ถึงวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1199
ต้นชีวิต
เบเรงเกลาเสด็จพระราชสมภพในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1165 ถึง ค.ศ. 1170 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์กับซันชาแห่งกัสติยา พระองค์อาจถูกตั้งชื่อตามเบเรงเกลาแห่งบาร์เซโลนา พระอัยกาทางฝั่งพระมารดา
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตนต้องการหมั้นหมายเบเรงเกลากับพระเจ้าริชาร์ด พระโอรส เนื่องจากนาวาร์มีพรมแดนติดกับอากีแตนทางตอนใต้ การเจอหน้ากันครั้งแรกของทั้งคู่อาจเกิดขึ้นหลายปีก่อนการอภิเษกสมรส การหมั้นหมายของทั้งคู่มีความยุ่งยากเนื่องจากพระเจ้าริชาร์ดหมั้นหมายอยู่ก่อนแล้วกับอลิส์แห่งฝรั่งเศส พระขนิษฐาของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส มีข่าวลือว่าอลิส์เป็นสนมลับและให้กำเนิดบุตรธิดานอกสมรสให้พระบิดาของพระเจ้าริชาร์ด ทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถแต่งงานกันได้เนื่องจากมีความเกี่ยวดองกัน สุดท้ายอลิส์ก็แต่งงานกับกีโยมที่ 4 เคานต์แห่งปงธิว
พระราชินีแห่งอังกฤษ
ในตอนแรกเบเรงเกลาอยู่ทำสงครามครูเสดร่วมกับพระเจ้าริชาร์ด แต่ต่อมาทั้งคู่แยกกันอีกครั้ง ในช่วงที่พระเจ้าริชาร์ดถูกจับกุมตัวและจำคุก เบเรงเกลาอยู่ในบูฟอต์อ็องแวลลี ทรงพยายามหาเงินมาเป็นค่าไถ่ตัวพระสวามี สุดท้ายพระเจ้าริชาร์ดก็ได้รับการปล่อยตัวและเดินทางกลับอังกฤษ แต่เบเรงเกลาไม่ได้ตามไปสมทบกับพระองค์ที่นั่น ในช่วงที่ทั้งคู่แต่งงานกันเบเรงเกลาไม่เคยเหยียบแผ่นดินอังกฤษ ถึงขั้นที่สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 ต้องสั่งให้พระเจ้าริชาร์ดกลับไปหาเบเรงเกลา ซึ่งพระองค์ก็ทำตาม ก่อนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1199 เชื่อกันว่าการสิ้นพระชนม์ของพระองค์สร้างความปั่นป่วนใจให้แก่เบเรงเกลาเป็นอย่างมาก
พระราชินีวิธวา
มีความเป็นไปได้ว่าเบเรงเกลาอาจมาเยือนอังกฤษหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าริชาร์ด พระเจ้าจอห์นไม่ยอมจ่ายเบี้ยหวัดสำหรับพระมเหสีม่ายให้พระองค์ เงินก้อนดังกล่าวได้รับจ่ายอีกครั้งในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3
เบเรงเกลาพำนักอยู่ในเลอแม็งส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในมรดกที่ได้รับจากพระสวามี พระองค์หันไปใช้ชีวิตในทางศาสนาในวิหารเลปู เมื่อทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1230 ร่างของพระองค์ถูกฝังที่วิหารดังกล่าว โครงกระดูกที่ถูกค้นพบในช่วงการบูรณะวิหารในปี ค.ศ. 1960 ถูกสันนิษฐานว่าเป็นของพระองค์ ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ใต้รูปแกะสลักหินประดับหลุมฝังศพของเบเรงเกลา
วัดใหญ่อ่างทอง
วัดใหญ่อ่างทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ่างทอง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วัดใหญ่อ่างทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ประวัติการสร้างวัดไม่ปรากฏหลักฐานในวรรณคดีหรือจารึกต่าง ๆ มีแต่คำบอกเล่าของผู้อาวุโสว่า หลวงพ่อโนจา ธุดงค์มาพักปฏิบัติธรรมโปรดญาติโยม และชาวบ้านเกิดความเลื่อมใสศรัทธา จึงนิมนต์หลวงพ่อให้อยู่จำพรรษา ณ ที่แห่งนี้ และได้เริ่มสร้างกุฎิให้หลวงพ่ออยู่จำพรรษา หลวงพ่อโนจาเป็นชาวเชียงใหม่ ต่อมาท่านได้นำชาวเชียงใหม่มาตั้งถิ่นฐาน ณ บริเวณวัดใหญ่อ่างทองนี้อีกเป็นจำนวนมาก
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาลดชั้น เครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างมีชายคาปีกนกคลุม มีเสาปูนสี่เหลี่ยมรองรับโครงหลังคาโดยรอบ ที่หัวเสามีจารึกนามผู้บริจาคเงินสร้าง ศาลาการเปรียญหลังใหม่ เป็นอาคารสองชั้นครึ่งไม้ครึ่งปูน ได้มีการนำไม้คอสองซึ่งมีภาพจิตรกรรมของศาลาหลังเก่าซึ่งมีจารึกบอกว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 ขึ้นไปติดตั้งไว้โดยมีการซ่อมแซมภาพในบางส่วนด้วยการทาสีใหม่ทับลงไปในลวดลายของเดิม
Marcania
Marcania เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Marcania grandiflora J.B.Imlay
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทย ภายใน อินโดจีน
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ และอำเภอเชียรใหญ่ ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นอำเภอเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในมหามงคลวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี โดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ และอำเภอเชียรใหญ่ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเฉลิมพระเกียรติมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี โดยแยกพื้นที่ตำบลเชียรเขา ตำบลสวนหลวง ตำบลดอนตรอ ของอำเภอเชียรใหญ่ และตำบลทางพูนของอำเภอร่อนพิบูลย์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ซายากะ โอฮาระ
ซายากะ โอฮาระ ( 大原<rt>おおはら</rt> さやか, 6 ธันวาคม  1975  -) เป็น นักพากย์, ผู้บรรยาย, ดีเจ และ นักจัดรายการวิทยุ หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัดสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
กระบวนการทริปเปิลอัลฟา
กระบวนการทริปเปิลอัลฟา (Triple alpha process) คือกลุ่มของปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันซึ่งนิวเคลียสของฮีเลียม-4 สามตัว (อนุภาคอัลฟา) จะแปลงไปเป็นคาร์บอน
ดาวฤกษ์ที่มีอายุมากขึ้นจะสะสมฮีเลียมเอาไว้ ซึ่งเป็นผลผลิตจากห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอนและวงจรซีเอ็นโอซึ่งเกิดขึ้นที่แกนของดาว ผลผลิตที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันต่อเนื่องของฮีเลียมกับไฮโดรเจนหรือนิวเคลียสฮีเลียมอื่นๆ จะทำให้เกิด ลิเทียม-5 และเบริลเลียม-8 ขึ้นมาตามลำดับ ธาตุทั้งสองนี้ไม่เสถียรอย่างรุนแรงและแทบจะสลายตัวกลับไปเป็นนิวเคลียสขนาดเล็กตามเดิมในทันที เมื่อดาวฤกษ์ใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนจนหมด แกนของดาวจะเริ่มยุบตัว จนกระทั่งอุณหภูมิในใจกลางเพิ่มสูงขึ้นถึง ~100×106 K (8.6 keV) ถึงจุดนี้นิวเคลียสฮีเลียมจะหลอมเข้าด้วยกันในอัตราที่สูงพอจะเอาชนะอัตราการเกิดผลผลิตของมัน คือเบริลเลียม-8 และสลายตัวกลับไปเป็นนิวเคลียสฮีเลียมสองตัว นั่นหมายความว่าจะมีนิวเคลียสเบริลเลียม-8 น้อยลงในแกนกลาง ซึ่งสามารถหลอมกับนิวเคลียสฮีเลียมตัวอื่นและกลายไปเป็นคาร์บอน-12 ซึ่งเป็นธาตุที่เสถียรกว่า
กระบวนการทริปเปิลอัลฟาเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยาก และใช้เวลานานมากในการสร้างคาร์บอนขึ้นมา นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงไม่มีคาร์บอนเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนเกิดบิกแบง เพราะแค่ในเวลาแค่ไม่กี่นาทีหลังบิกแบง อุณหภูมิก็ลดลงต่ำกว่าจุดที่ต้องทำให้เกิดนิวเคลียร์ฟิวชันแล้ว
ซุ่ยเหริน
ซุ่ยเหริน (Chinese: 燧人, pinyin: suì rén) ปรากฏในตำนานพื้นบ้านจีนและผลงานบางชิ้นที่วาดขึ้น ซุ่ยเหรินได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรรุษทางวัฒนธรรมที่แนะนำมนุษย์ให้รู้จักการผลิตไฟและการนำไปใช้ในการปรุงอาหาร โดยได้รับการรวมอยู่ในรายพระนามผู้ปกครองในยุคสามราชาห้าจักรพรรดิผู้มีชีวิตอยู่ก่อนพระเจ้าเหยา ,พระเจ้าซุ่น และจักรพรรดิของราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (เซี่ย) และแม้กระทั่งก่อนจักรพรรดิเหลืองและจักรพรรดิเอี๋ยน สิ่งที่ซุ่ยเหรินประดิษฐ์อาจเป็นสว่านคันธนู ซึ่งย้อนกลับไปอย่างน้อยถึงอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ตามประเพณีถือได้ว่าเขาปกครองจีนเป็นเวลา 110 ปี
เพลงชาติอาร์เจนตินา
เพลงชาติอาร์เจนตินา (Himno Nacional Argentino) เป็นเพลงชาติของอาร์เจนตินา เนื้อร้อง ประพันธ์โดย Vicente López y Planes, และ เรียบเรียงทำนองโดย Blas Parera. ต่อมาประกาศรับรองผลงานชิ้นนี้ ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม, พ.ศ. 2356, 3 ปีภายหลังเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤษภาคม "May Revolution" (Revolución de Mayo) ; ซึ่งวันที่ 11 พฤษภาคม ได้กำหนดให้เป็น วันเพลงชาติ ของอาร์เจนตินา
การบรรเลงเพลงชาติ
บรรเลงเพลงชาติ สามารถกระทำได้ในทางสาธารณะ เช่น งานรัฐพิธี, พิธีการทางทหาร. สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่อง ต้องบรรเลงเพลงชาติในช่วงปิดสถานีของทุกวัน, รวมถึงวันหยุดราชการ มีการบรรเลงเพลงชาติในช่วงเวลาเที่ยงคืน และ เที่ยงวัน.
ข้อบังคับว่าด้วยเพลงชาติอยู่ภายใต้ กฎหมายอาร์เจนตินา ฉบับที่ 10302/1944.
เพลงชาติฉบับสังเขป
เนื่องจากเพลงชาติอาร์เจนตินาฉบับพิธีการ (ซึ่งมีความยาว 3 นาที 33 วินาที) มีความยาวของเนื้อร้องมากเกินไป ดังนั้นในการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ เช่น กีฬาโอลิมปิก ฟุตบอล มวยสากลอาชีพ และ รักบี้ชิงแชมป์โลก จึงใช้เพลงชาติฉบับสังเขป (ซึ่งมีความยาว 1 นาที 6 วินาที) โดยบรรเลงในท่อนดนตรีนำ และบทประสานเสียง (coda) แม้เพลงชาติฉบับสังเขปนี้จะไม่ได้รับการยอมรับจากกฎหมายอาร์เจนตินา เพลงชาติฉบับสังเขปนิยมใช้ในการแข่งขันกีฬา หรือพิธีการที่ไม่เป็นทางการ และ ในงานพิธีการ อาจใช้เพลงชาติฉบับสังเขปบรรเลงเป็นเพลงคำนับสำหรับประธานาธิบดี และ นายกรัฐมนตรีของอาร์เจนตินาแทน
การบรรเลงเพลงชาติหลายรูปแบบทั้งฉบับสังเขป และ ฉบับปกติ จะบรรเลงดังนี้:
เนื้อร้องบรรเลงบทนำ
ดินแดนทั้งสาม (กาตามาร์กา, รัฐลาริโอฆา และ รัฐซานเตียโกเดลเอสเตโร) ในช่วงทศวรรษที่ 1950 ได้มีการขับร้องเนื้อเพลงท่อนบรรเลงบทนำ เนื้อร้องบทร้องดังกล่าวไม่มีความเกี่ยวข้องกับเพลงชาติฉบับดั้งเดิม:
ที่มาและข้อถกเถียง
ในช่วงแรก ถือว่าเป็นผู้เขียนนิรนามที่ไม่เปิดเผย แต่การสอบสวนในภายหลังพบว่า จดหมายฉบับนี้เขียนโดย Antonio Dellepiane เมื่อ ค.ศ. 1929 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์และศิลปะเกี่ยวกับเพลงชาติ. ข้อพิสูจน์ดังกล่าว ผู้เขียนบางคนได้วิพากษ์วิจารณ์จดหมายฉบับนี้ ถือว่าตรงกันข้ามกับรูปแบบ และ จิตวิญญาณของเพลงสวดดังเดิม ต่างจากแนวคิดดนตรีวิทยา ซึ่งใกล้เคียงกับอุดมการณ์ของชาตินิยมคาทอลิก.
เนื้อร้องฉบับดั้งเดิม
ข้างล่างนี้ แสดงเนื้อร้องฉบับดั้งเดิม, มาจากบทกวีที่มีชื่อว่า Marcha Patriótica (มาร์ชรักชาติ) :
เนื้อร้องร่วมสมัย
ข้างล่างนี้ แสดงเนื้อร้องเพลงชาติอาร์เจนตินา ฉบับร่วมสมัย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2467, โดยตัดเนื้อร้องที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ปลดแอกจากอาณานิคมสเปน.
Cosmetira
Cosmetira เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Mitrocomidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Cosmetira pilosella
สปีชีส์นี้พบในยุโรปเหนือและอะแลสกา
กัสตอน เปเรย์โร
กัสตอน โรดริโก เปเรย์โร โลเปซ (Gastón Rodrigo Pereiro López; เกิด 11 มิถุนายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับคัลยารี สโมสรในเซเรียอา และทีมชาติอุรุกวัย
สโมสรอาชีพ
เปเรย์โร เติบโตจากระบบเยาวชนของ นาซิโอนัล ในเดือนเมษายน 2012 เขาพร้อมด้วย ดิเอโก บัลดิ เลอันโดร โอตอร์มิน และโรดริโก อามารัล ได้เดินทางไปอังกฤษ เพื่อฝึกซ้อมเป็นเวลาสิบวันกับสโมสรลิเวอร์พูล
ในวันที่ 28 มกราคม 2014 เขาได้ลงเล่นในนัดอย่างเป็นทางการกับ นาซิโอนัล ในโกปาลิเบร์ตาโดเรส 2014 นัดที่แพ้ให้กับโอริเอนเตเปโตรเลโร 1–0 ที่ซานตากรุซเดลาซิเอร์รา โดยเกราร์โด เปลุสโซ เลือกที่จะส่งตัวเขาลงมาเล่นแทนที่ของการ์โลส เด เปนา ในนาทีที่ 63 ในอีกสี่วันถัดมา เขาทำประตูแรกของเขากับทีม ช่วยให้เอาชนะราซิน 2–0 ที่เอสตาดิโอเซนเตนาริโอ ในฤดูกาลถัดมา เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศปริเมราดิบิซิออนเดอูรูกวย ลีกสูงสุดของประเทศเป็นสมัยที่ 45
ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2015 เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ได้ประกาศยืนยันการซื้อตัว เปเรย์โร ด้วยสัญญา 5 ปี โดยเขาได้สวมเสื้อหมายเลข 7 แทนที่ของแม็มฟิส เดอไป เขาได้ลงเล่นนัดแรกในโยฮัน ไกรฟฟ์ชิลด์ 2015 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนอดัม มายร์ ในนาทีที่ 85 ซึ่งทีมของเขาเอาชนะโกรนิงเงิน 3–0 ในวันที่ 4 ตุลาคม 2015 เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรก และยังทำประตูช่วยให้เอาชนะอายักซ์ในลีก 2–1 จากนั้น เปเรย์โร ทำแฮต-ทริกแรกให้กับสโมสรได้ในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ในเคเอ็นวีบี คัป กับเกเนมุยเด็น ซึ่งช่วยให้ทีมชนะ 6–0 เขาได้ลงเล่น 29 นัด พร้อมกับทำ 11 ประตูในฤดูกาลแรกของเขาช่วยให้ทีมชนะเลิศเอเรอดีวีซี สมัยที่ 23 ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 เปเรย์โร ได้ลงเล่น 60 นาทีในโยฮัน ไกรฟฟ์ชิลด์ 2016 กับไฟเยอโนร์ด ช่วยให้ทีมเอาชนะ 0–1 ที่อัมสเตอร์ดัมอาเรนา ในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2018 เขาทำประตูแรกของนัดซึ่งช่วยให้เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน เอาชนะอายักซ์ 3–0 ทำให้ทีมชนะเลิศเอเรอดีวีซี สมัยที่ 24 ทันทีหลังจบการแข่งขันที่ฟีลิปส์สตาดีโยน
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 เขาได้เซ็นสัญญาร่วมทีมคัลยารี สโมสรในเซเรียอา เป็นระยะเวลาสี่ปีครึ่ง เขาได้ลงเล่นนัดแรกในอีก 9 วันถัดมาในนัดที่ออกไปเยือนเจนัว จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนรักนาร์ กลาวัน ในนาทีที่ 77 ซึ่งทีมของเขาแพ้ไป 1–0