cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชุมนุมเจ้าพระฝาง
ประวัติเจ้าพระฝาง
ต่อมาพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศโปรดเกล้าฯ ให้พระมหาเรือนเป็นพระราชาคณะ ที่ พระพากุลเถระ คณะฝ่ายอรัญวาสี อยู่วัดศรีโยธยาได้ไม่นาน ก็โปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระสังฆราชาเจ้าคณะ และกลับขึ้นไปจำวัดอยู่ที่วัดพระฝาง ณ เมืองสวางคบุรี (เมืองฝาง) มีผู้คนเคารพนับถือมาก ท่านเป็นผู้สร้างพระพุทธรูปทรงเครื่องสำคัญไว้ในโบสถ์วัดพระฝางสวางคบุรี
หลังจากกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 ท่านจึงได้ตั้งตนเป็นเจ้าทั้งที่อยู่ในสมณเพศ แต่ผู้คนก็พานับถือเรียกกันว่า เจ้าพระฝาง หรือ พระเจ้าฝาง เนื่องจากชาวบ้านนับถือว่าเป็นผู้วิเศษ
หลังชุมนุมเจ้าพระฝางแตก เจ้าพระฝางได้หนีไปขึ้นต่อโปมะยุง่วนเจ้าเมืองเชียงใหม่ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเมืองขึ้นของพม่า ทำให้โปมะยุง่วนได้กำลังจากเจ้าพระฝางเพิ่ม และท่านได้ยุยงให้พม่ายกทัพมาหยั่งเชิงที่เมืองสวรรคโลกในปี พ.ศ. 2313 ซึ่งเป็นการสงครามกับเมืองเชียงใหม่ครั้งแรกในสมัยธนบุรี และเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีคิดยกทัพไปยึดเมืองเชียงใหม่คืนจากพม่า แต่หลังจากตีเชียงใหม่ได้แล้วก็ไม่พบเจ้าพระฝางอีกเลยซึ่งเชื่อว่าคงหลบหนีไปได้จนหายสาปสูญ โดยไม่ทราบว่า ท่านมรณภาพที่ใด เมื่อใด
การตั้งชุมนุมเจ้าพระฝาง (ก๊กพระฝาง)
ครั้นกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า ในปี พ.ศ. 2310 เจ้าพระฝางก็ซ่องสุมผู้คนได้หลายเมือง ตั้งตัวเป็นเจ้า แต่ไม่ยอมสึกจากพระ เปลี่ยนสีจีวรจากสีเหลืองเป็นสีแดง นับเป็นชุมนุมใหญ่ฝ่ายเหนือ ประชาชนเรียกกันว่า “เจ้าพระฝาง”
ปีชวด (พ.ศ. 2311) เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ผู้นำชุมนุมสำคัญถึงแก่พิราลัย พระอินทรอากรผู้น้องขึ้นครองเมือง เจ้าพระฝางยกกองทัพไปตีพิษณุโลก สู้รบกันสามเดือน ชาวเมืองไม่ชอบเจ้าพิษณุโลกองค์ใหม่ แอบเปิดประตูรับกองทัพเจ้าพระฝางเข้าเมือง เมื่อชนะพิษณุโลก ประหารพระอินทรอากรแล้ว เจ้าพระฝางก็สั่งให้ขนทรัพย์สินจากเมืองพิษณุโลก และอพยพผู้คนไปปักหลักอยู่ที่เมืองสวางคบุรี ชื่อเสียงของชุมนุมเจ้าพระฝางก็ยิ่งเลื่องลือระบือไกล
สองปีต่อมา กรมการเมืองอุทัยธานี และเมืองชัยนาท กราบทูลพระเจ้ากรุงธนบุรีว่า เจ้าพระฝางประพฤติเป็นพาลและทุศีลมากขึ้น ตัวยังห่มผ้าเหมือนพระ แต่ประกอบกรรมปาราชิก พวกพระที่เป็นแม่ทัพนายกองก็ออกปล้นข้าวปลาอาหารจากราษฎร เดือดร้อนกันไปทั่ว
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบชุมนุมเจ้าพระฝาง
ต่อมาหลังจากการสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานีแล้ว สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงทราบข่าวเรื่องที่เจ้าพระฝางยกทัพยึดชุมนุมพิษณุโลกได้ และถึงกับส่งกองทัพไปปล้นแย่งชิงข้าวปลาราษฎรลงมาถึงเมืองอุทัยธานี และชัยนาท พระองค์จึงทรงกรุณาโปรดเกล้าฯให้ยกทัพไปปราบในปี พ.ศ. 2313 โดยมีพระยายมราช (บุญมา) เป็นแม่ทัพหน้า กองทัพหน้าของพระยายมราชได้เข้าโจมตีเมืองพิษณุโลกด่านหน้าของเจ้าพระฝาง ซึ่งมีหลวงโกษา (ยัง) คุมกำลังมาตั้งรับอยู่ภายในคืนเดียว แล้วจากนั้นกองทัพหลวงก็ยกไปตีเมืองสวางคบุรี เจ้าพระฝางสู้รบได้ 3 วัน เห็นศึกหน้าเหลือกำลังจึงพาพรรคพวกหลบหนีไปอยู่เมืองเชียงใหม่ ซึ่งในขณะนั้นพม่าปกครองอยู่ กองทัพหลวงจึงยึดเมืองสวางคบุรีได้ และยังได้ลูกช้างเผือกซึ่งตกลูกระหว่างศึกมาอีกด้วย
ล่วงมาถึงปีขาล พ.ศ. 2313 มีข่าวมาถึงกรุงธนบุรีว่า เมื่อเดือน 6 ปีขาล เจ้าพระฝางให้ส่งกำลังลงมาลาดตระเวณถึงเมืองอุทัยธานี และเมืองชัยนาท เป็นทำนองว่าจะคิดลงมาตีกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงมีรับสั่งให้เตรียมกองทัพ จะยกไปตีเมืองเหนือในปีนั้น
ขณะนั้นพวกฮอลันดาจากเมืองยะกะตรา (จาร์กาตา) ส่งปืนใหญ่มาถวาย และแขกเมืองตรังกานู ก็นำปืนคาบศิลาเข้ามาถวาย จำนวน 2,000 กระบอก พอเหมาะแก่พระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่จะใช้ทำศึกต่อไปในครั้งนี้
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จพระราชดำเนินโดยกระบวนทัพเรือ ยกกำลังออกจากกรุงธนบุรี เมื่อวันเสาร์ แรม 14 ค่ำ เดือน 8 ไปประชุมพล ณ ที่แห่งใดไม่ปรากฏหลักฐาน จัดกำลังเป็น 3 ทัพ
ฝ่ายเจ้าพระยาฝาง เมื่อทราบว่ากองทัพกรุงธนบุรียกกำลังขึ้นไปดังกล่าว จึงให้หลวงโกษา ยังคุมกำลังมาตั้งรับอยู่ที่เมืองพิษณุโลก
กองทัพหลวงของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ยกขึ้นไปถึงเมืองพิษณุโลก เมื่อ วันเสาร์ แรม 2 ค่ำ เดือน 9 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมีรับสั่งให้เข้าปล้นเมืองในค่ำวันนั้น ก็ได้เมืองพิษณุโลก หลวงโกษา ยัง หนีไปเมืองเมืองสวางคบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้เมืองพิษณุโลกแล้ว กองทัพที่ยกไปทางบกยังขึ้นไปไม่ถึงทั้งสองทัพ ด้วยเป็นฤดูฝนหนทางลำบาก พระองค์ประทับที่เมืองพิษณุโลกอยู่ 9 วัน กองทัพพระยายมราชจึงเดินทางไปถึง
ต่อมาอีก 2 วัน กองทัพพระยาพิชัยราชาจึงยกมาถึง เมื่อกำลังพร้อมแล้ว สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงทรงให้กำลังทางบก รีบยกตามข้าศึกที่แตกหนีไปยังสวางคบุรี พร้อมกันทั้งสองทาง รับกำลังทางเรือให้คอยเวลาน้ำเหนือหลากลงมาก่อน ด้วยทรงพระราชดำริว่า ในเวลานั้นน้ำในแม่น้ำยังน้อย หนทางต่อไปลำน้ำแคบ และตลิ่งสูง ถ้าข้าศึกยกกำลังมาดักทางเรือจะเสียเปรียบข้าศึก ทรงคาดการณ์ว่าน้ำจะหลากลงมาในไม่ช้า และก็เป็นจริงตามนั้น สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ก็เสด็จพระราชดำเนินยกกำลังทางเรือขึ้นไปจากเมืองพิษณุโลก
สภาพเมืองสวางคบุรี ที่มั่นเจ้าพระฝาง ไม่มีกำแพง มีแต่ระเนียดไม้ขอนสักถมเชิงเทินดิน เจ้าพระฝางสู้ได้สามวันก็แตกพ่ายหนี พาลูกช้างพังเผือกหนีไปด้วย กองทัพพระเจ้ากรุงธนฯ ติดตามไป ได้ช้างพังเผือกคืน ตัวเจ้าพระฝางหายสาบสูญไป
พรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้มีละครหญิง สมโภชพระประธานวัดสวางคบุรี 7 วัน นับเป็นงานใหญ่เทียบเท่างานสมโภชพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ ที่พิษณุโลก
"เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบชุมนุมเจ้าพระฝางได้แล้ว ก็เท่ากับได้เมืองเหนือกลับมาทั้งหมด"
พระองค์ได้ประทับจัดการปกครองเมืองเหนืออยู่ตลอดฤดูน้ำ เกลี้ยกล่อมราษฎรที่แตกฉานซ่านเซ็น ให้กลับมาอยู่ตามภูมิลำเนาเดิม จัดการสำรวจไพร่พลในเมืองเหนือทั้งปวง พบว่า *เมืองพิษณุโลกมีพลเมือง15,000 คน *เมืองสวรรคโลก มี 7,000 คน
จากนั้นได้ทรงตั้งข้าราชการซึ่งมีบำเหน็จความชอบในการสงครามครั้งนั้นคือ เมื่อจัดการหัวเมืองเหนือเสร็จแล้ว จึงเสด็จพระราชดำเนินกลับกรุงธนบุรี
ภายหลังการปราบราม
หลังชุมนุมเจ้าพระฝางแตก เจ้าพระฝางได้หนีไปขึ้นต่อโปมะยุง่วนเจ้าเมืองเชียงใหม่ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเมืองขึ้นของพม่า ทำให้โปมะยุง่วนได้กำลังจากเจ้าพระฝางเพิ่ม และท่านได้ยุยงให้พม่ายกทัพมาหยั่งเชิงที่เมืองสวรรคโลกในปี พ.ศ. 2313 ซึ่งเป็นการสงครามกับเมืองเชียงใหม่ครั้งแรกในสมัยธนบุรี และเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีคิดยกทัพไปยึดเมืองเชียงใหม่คืนจากพม่า แต่หลังจากตีเชียงใหม่ได้แล้วก็ไม่พบเจ้าพระฝางอีกเลยซึ่งเชื่อว่าคงหลบหนีไปได้จนหายสาปสูญ โดยไม่ทราบว่า ท่านมรณภาพที่ใด เมื่อใด
ฮิวงะ เนจิ
ประวัติ
นินจาหมู่บ้านโคโนฮะทายาทชายในตระกูลสาขาของกลุ่มฮิวงะ คือเนตรสีขาว มองทะลุสิ่งต่างๆ และเห็นถึงกระแสจักระในตัวสิ่งมีชีวิต สมฉายาอัจฉริยะของตระกูลฮิวงะ เน้นใช้มวยอ่อน เมื่อฮิวงะ ฮินาตะ ลูกพี่ลูกน้องในตระกูลหลัก อายุได้ 3 ปี ตอนนั้นตนอายุ 4 ปี ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" คือรอยสักบนหน้าผาก ใช้ปกป้องตระกูลหลัก ตอนไหนที่ทรยศ จะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย กับคือวิธีป้องกันความลับเรื่องเนตรสีขาวไม่ให้คนนอกรู้หรือนำไปใช้ในทางที่ผิด เพราะอักขระทำลายเนตรสีขาวจนใช้การไม่ได้อีก คือสาเหตุตนเกลียดฮินาตะ เพราะเข้าใจผิดเรื่องพ่อ แต่ที่จริงพ่อตนยอมสละชีวิตตายแทนลุงเพื่อปกป้องครอบครัว และอิสระ หลังสู้แพ้นารูโตะในตอนสอบจูนินจนถูกนารูโตะกับลุงเตือนสติ พอรู้สาเหตุการตายของพ่อ จึงเปลี่ยนความคิดใหม่
ในตอนชิกามารุนำทีมพาซาสึเกะกลับหมู่บ้าน ตนร่วมทีมคือรองหัวหน้า
ภาค 2 นิสัยดีขึ้น กับคือโจนิน
ปัจจุบัน เสียชีวิต(มังงะตอนที่ 614 ถึงนาย) เพื่อปกป้องฮินาตะที่ไปปกป้องนารูโตะอีกทีจากการโจมตีของสิบหาง ก่แนตายอักขระบอกลาทั้งคู่ กับอักขระที่หน้าผากหายไป
เนื้อเรื่อง
ฮิวงะ เนจิเข้าร่วมสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม ร็อค ลี และ เท็นเท็น โดยเนจิได้ชื่อว่าเป็นนินจาที่เก่งที่สุด(รูกี้)ในรุ่นนั้น ในรอบการต่อสู้การเข้าสู่รอบสุดท้าย เนจิได้ต่อสู้กับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง ฮิวงะ ฮินาตะ และแสดงความสามารถของตัวเองออกมาทั้งหมดจนฮินาตะปางตาย แล้วนารุโตะสัญญาว่าจะโค่นเนจิให้ได้ และในรอบสุดท้าย เนจิได้ถูกจับคู่ให้สู้กับอุซึมากิ นารูโตะ โดยทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยนารูโตะได้ใช้พลังจักระของจิ้งจอกเก้าหาง และสุดท้ายนารุโตะจึงใช้คาถาที่ที่ตัวเองถนัดที่สุด(แยกเงาพันร่าง)ชนะเนจิลงไปได้และเนจิได้ถามนารุโตะว่าถนัดวิชานี้แต่นารุโตะกลับบอกว่าเค้าต้องซ้ำชั้น3ปีเพราะวิชานี้ โดยเมื่อเนจิแพ้ต่อนารูโตะ และอยู่ในห้องพยาบาล ลุงของเนจิ ฮิวงะ ฮิอาชิ ซึ่งเป็นฝาแฝดของพ่อ ได้เข้ามาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อของเนจิ ที่เนจิเข้าใจผิดมาตลอด
ต่อมาเนจิได้ร่วมกับกลุ่มนารา ชิกามะรุ ในการตามตัว อุจิวะ ซาสึเกะ กลับหมู่บ้าน โดยระหว่างทางเนจิได้ต่อสู้กับ คิโดมารุ ผู้ใช้แมงมุม ซึ่งคิโดมารุได้เห็นจุดอ่อนของเนตรสีขาว ที่ไม่สามารถมองเห็นในบริเวณส่วนหลังเพียงไม่กี่องศา การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนกระทั่ง ในขณะนั้นคิโดมารุได้เปลี่ยนสภาวะขั้นที่2 ยิงธนูดอกแรก  เนจิสามารถหลบได้อย่างหวุดหวิด  ยิงธนูลูกที่สอง  เพิ่มการควงสว่านแรงทำลายล้าง 120%  เนจิโดนแต่หลบเฉียดจุดตาย  เนจิจึงปล่อยจักระเข้าเชือกที่ต่อกับลูกธนู  แล้วใช้หมัดสุดท้าย  ทำให้เนจิสามารถเอาชนะคิโดมารุได้ และเนจิได้สลบไป
สามปีต่อมา เนจิได้เป็นโจนิน(นินจาระดับสูงสุด)และร่วมทีมกับ อาจารย์ไก ร็อค ลี และ เท็นเท็น ออกช่วยเหลือกาอาระ จากกลุ่มแสงอุษา ภายใต้คำสั่งของ ซึนาเดะ โดยระหว่างทาง ทั้งกลุ่มได้ร่วมกันต่อสู้กับร่างจักระ(มีพลังจากตัวจริงแค่ 30%)ของ โฮชิงากิ คิซาเมะ และไกก็ใช้ไม้ตายลับชนะไป ซึ่งภายหลังได้เจอกับกลุ่มของฮาตาเกะ คาคาชิ ที่หน้าปากถ้ำที่ซ่อนของกลุ่มแสงอุษา ต่อจากนั้นในสงครามนินจา เนจิถูกเซตสึดูดจักกระของตนและปลอมแปลงเป็นร่างของของเนจิไปลอบฆ่านินจาแพทย์ ใน Manga 614 เนจิถูกคาถาไม้ Mokuton,Sashiki no jutsu ของสิบหางเสียบร่างเพราะต้องการช่วยฮินาตะ กับ  นารุโตะ ภายในสงครามนินจา หลังจากนั้นผนึกบนหน้าผากของเนจิ ก็ปลดผนึกลง เนจิตายข้างๆบ่าของนารุโตะ และฮินาตะ
เอสเอ็นเค
เอสเอ็นเค (エスエヌケイ; SNK) เป็นบริษัทผลิตเกมคอมพิวเตอร์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้ผลิตเกมต่อสู้ที่มีชื่อเสียงออกมามากมาย และเคยผลิตเกมตู้หลายรายการ เช่น ตำนานหมาป่ากระหายเลือด, อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง, เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส, ซามูไร สปีริท, เมทัลสลัก และ นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม ตลอดจนเคยผลิตเครื่องเล่นเกม NEO GEO มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน
ยามาซากิ ซางารุ
ยามาซากิ ซางารุ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ ยามาซากิ ซาการุ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร
ยามาซากิ ซางารุ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยชินเซ็นงุมิ ทำหน้าที่เป็นสายลับ มักถูกใช้ไปสืบความลับของอาชญากรบ่อยๆ มีหน้าตาที่ธรรมดาไม่โดดเด่น มีนิสัยชอบเล่นแบดมินตันและเต้นคาบาดี้ แล้วยังชอบเล่นแบดมินตันในเวลาทำงานจนถูกฮิจิคาตะเล่นงานบ่อยครั้ง
ในหนังสือการ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในบทเรียนที่ 5 แต่ปรากฏตัวพียงโครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น แล้วจึงมาปรากฏตัวเห็นใบหน้าในบทเรียนที่ 9 แต่ยังไม่มีบทบาทมากนัก บทบาทของยามาซากิโดดเด่นครั้งแรกเมื่อไปสืบความลับในโรงงานจัสเตอร์เวย์ของมามุชิในบทเรียนที่ 51
ในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 และเป็นเจ้าหน้าที่ชินเซ็นงุมิคนแรกที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ในภาพยนตร์การ์ตูนนี้ ยามาซากิชอบแต่งตัวเลียนแบบเอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในขณะปฏิบัติหน้าที่
ชื่อของยามาซากิ
ชื่อ ยามาซากิ ซางารุ มีที่มาจากชื่อของ ยามาซากิ ซึซึมุ เจ้าหน้าที่และสายลับประจำหน่วยชินเซ็นงุมิในประวัติศาสต์จริง
ดูเพิ่ม
List of Gin Tama characters
พัง มิน-อา
พัง มิน-อา (ฮันกึล:민아 ; ; เกิด 13 พฤษภาคม 1993) เป็น นักร้อง นักแสดง พิธีกร ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะสมาชิก วง  Girl's Day
ประวัติ
มินอา 13 พฤษภาคม 2536 ใน โซล เกาหลีใต้ ขณะเธอกำลังเข้าร่วมโรงเรียนหญิงล้วนในเกาหลีใต้ JinSun Girls High School.
Girl's Day
ใน 27 กรกฎาคม 2010, มินอาเธอเปิดตัวในฐานะสมาชิกของ Girl's Day บนรายการ Music_Bank และเปิดตัวเพลง Tilt My Head
อ้างอิง
1993
จักรพรรดิโวลุซิอานุส
กาอิอุส วิบิอุส โวลุซิอานุส (เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 251 จนถึง ค.ศ. 253 พระองค์ทรงปกครองร่วมกับจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์
หลังจากจักรพรรดิเดกิอุสและจักรพรรดิเฮเรนิอุส อิตรุสกุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม เสด็จสวรรคตในสนามรบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 251 จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุสก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิในสนามรบโดยกองทหาร และจักรพรรดิกัลลุสก็ทรงสถาปนาโฮสติลิอานุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของจักรพรรดิเดกิอุสขึ้นรั้งตำแหน่งออกุสตุส (จักรพรรดิร่วม) และโวลุซิอานุสให้รั้งตำแหน่งไกซาร์ หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุสในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 251 โวลุซิอานุสก็ได้รับการยกฐานะตำแหน่งออกุสตุส รัชสมัยสั้นๆ ของจักรพรรดิกัลลุสและจักรพรรดิโวลุซิอานุสเป็นที่ทราบกันดีในเรื่องการระบาดของโรคระบาด ซึ่งบางคนกล่าวว่าเป็นสาเหตุของการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุส และเรื่องการทรงเป็นศัตรูกับจักรวรรดิซาเซเนียนและชนชาวกอธ จักรพรรดิโวลุซิอานุสและพระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกสังหารในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 โดยทหารของพระองค์เอง ซึ่งหวาดกลัวกองกำลังของจักรพรรดิไอมิลิอานุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิที่กำลังเดินทัพไปยังกรุงโรม
อากิชิบู โปรเจกต์
อากิชิบู โปรเจกต์ เป็นเกิร์ลกรุ๊ปไอดอลญี่ปุ่น ที่มีคอนเซ็ปต์คือการนำเอาวัฒนธรรมของชิบูยะ และอากิฮาบาระ มารวมกัน ก่อตั้งโดยอดีตสมาชิกของ Bis ในปี 2012 โดยเปิดตัวสมาชิกในวง 13 คน ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2013 และเริ่มต้นดำเนินกิจกรรมการแสดงอย่างจริงจัง ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2014 โดยมีซิงเกิล "Summer☆Summer/セツナツリ" ที่ติดชาร์ตเพลงอันดับที่ 9 ในOricon Singles Chart
สมาชิกปัจจุบัน
Update: July 2018. * All colour values are approximate.
สุนทร ยิ่งนคร
สุนทร ยิ่งนคร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 2 สมัย
ประวัติ
สุนทร ยิ่งนคร เป็นชาวอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม จบการศึกษาจากโรงเรียนสกลวิสุทธ์ อำเภอบางคนที ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ก่อนที่จะเข้าสู่การเมืองโดยการร่วมกันจัดตั้ง "พรรคประชาธิปไตย" โดยมีนายชุมพล มณีเนตร เป็นหัวหน้าพรรค นายนิสิต เวทย์ศิริยานันท์ นายแถม นุชเจริญ เป็นรองหัวหน้าพรรค พันตำรวจตรี ประชา พูนวิวัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรค นายประถัมภ์ ทิพยวงศ์ เป็รองเลขาธิการพรรค และมีกรรมการบริหารพรรคได้แก่ วิทยา กฤตลักษณ์กุล อุบล รัฐประเสริฐ บุญยงค์ สากิยะ และนายสุนทร
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 นายสุนทรได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สมุทรสงครามซึ่งมีจำนวน 1 ที่นั่ง และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ได้คะแนน 6,950 คะแนน เอาชนะปรีชา คงศรี จากพรรคสังคมชาตินิยม ที่ได้ 6,803 คะแนน อีกทั้งยังเป็น 1 ใน 2 ส.ส. ของพรรคประชาธิปไตย อีกด้วย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2519 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทย แต่สอบตก แพ้ให้กับปรีชา คงศรี จากพรรคประชาธิปัตย์ และต่อมาได้ย้ายไปสังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
ในปี พ.ศ. 2526 ไปร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย และเป็นกรรมการบริหารพรรค (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคสหประชาธิปไตย)
ในปี พ.ศ. 2529 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคราษฎร แต่ได้ลำดับที่ 3 รองจากไพโรจน์ ไชยพร (กิจสังคม) วิโรน์ ณ บางช้าง (ประชาธิปัตย์)
7 วันบัลลังก์ราชินี
7 วันบัลลังก์ราชินี (7일의 왕비, Queen for Seven Days) ละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์ นำแสดงโดย พัก มิน-ย็อง ในบท พระนางทันกย็อง แห่งโชซ็อน กับ ย็อน อู-จิน และ อี ดง-ก็อน ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดีและศุกร์ ทางช่อง เคบีเอส 2 เวลา 22.00 น. (KST) ออกอากาศตอนแรกวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 และออกอากาศตอนสุดท้ายวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักระหว่าง พระเจ้าชุงจง (ย็อน อู-จิน) และ พระนางทันกย็อง (พัก มิน-ย็อง) ที่ได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีได้เพียง 7 วันก็ถูกปลด
หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดเหตุการณ์ต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เพราะหัวเมืองมลายูปัตตานีได้ถูกเกณฑ์ไปร่วมทำสงครามกับเมืองไทรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นหัวเมืองมลายูที่เป็นเครือญาติกับหัวเมืองมลายูปัตตานีด้วยกันทั้งสิ้น เจ้าเมืองมลายูต่างๆ จึงไม่ยินยอมที่จะร่วมทำสงครามด้วยกับกองทัพสยาม พระยาเมืองจึงร่วมกันคิดก่อกบฎโดยมี พระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) และพระยาระแงะ (นิเดะ) โดยตีบ้านพระยายะหริ่ง (พ่าย) จากนั้นเข้าตีเมืองจะนะ ต่อด้วยเมืองเทพา เมื่อพระยาสงขลาทราบเรื่องจึงได้ส่งสารฉบับหนึ่งเพื่อกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ จึงส่งพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพไปสมทบช่วยเมืองสงขลาตีเมืองจะนะ เมืองเทพา ตลอดจนถึงเมืองระแงะได้สำเร็จ และจับพระยาตานี(ต่วนสุหลง)ผู้พี่ พระยาหนองจิก(ต่วนกะจิ)ผู้น้อง พระยายะลา(ต่วนบางกอก) ได้ที่ตำบลบ้านโต๊ะเดะ ในเขตแขวงเมืองระแงะ ส่วนพระยาระแงะ (นิกะจิ) หนีไปได้ ในระหว่างนั้นพระยาสงขลาได้แต่งตั้งหลวงสวัสดิ์ภักดี (ยิ้มซ้าย) ไปรักษาราชการเมืองยะลา ต่อมาได้ย้ายไปเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่งแทนพระยายะหริ่ง (พ่าย)ผู้เป็นอาที่ถึงแก่อนิจกรรม
ฟิโอดอร์ ตอลบูคิน
ฟิโอดอร์ อีวาโนวิช ตอลบูคิน (Фёдор Ива́нович Толбу́хин; 16 มิถุนายน 1894 – 17 ตุลาคม 1949) เป็นผู้บัญชาการทหารโซเวียต
ตอลบูคิน เกิดในครอบครัวชาวนาในจังหวัดยาโรสลัฟล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมอสโก เขาอาสาเข้าร่วมกับกองทัพจักรวรรดิในปี 1914 ซึ่งเป็นช่วงที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งประทุขึ้น เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างต่อเนื่องเลื่อนจากพลทหารเป็นร้อยเอกในปี 1916 นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญกล้าหาญหลายครั้ง
ในเดือนสิงหาคม 1918 ตอลบูคินได้เข้าร่วมกับกองทัพแดงซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นเสนาธิการกองพลทหารราบที่ 56 หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดลง ตอลบูคินได้รับตำแหน่งเจ้าหน้าที่จำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้เรียนที่วิทยาลัยการทหารฟรุนเซสำหรับการฝึกเสนาธิการขั้นสูง เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1931 ในปี 1937 หลังจากตำแหน่งเจ้าหน้าที่หลายชุด ตอลบูคินได้รับคำสั่งจากกองพล ในปี 1938 ตอลบูคินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัส
ตอลบูคินยังคงอยู่ในตำแหน่งนี้ผ่านช่วงการเปิดฉากปฏิบัติการบาร์บารอสซาจนถึงเดือนสิงหาคม 1941 เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการแนวรบไครเมีย ซึ่งเขาดำรงอยู่จนถึงเดือนมีนาคม 1942 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 1942 เขาเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการมนฑลทหารสตาลินกราด หลังจากนั้นเขาก็ได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ 58 จนถึงเดือนมีนาคม 1943 กองทัพที่ 58 มีส่วนร่วมในการต่อสู้ของสตาลินกราดซึ่งตอลบูคินอยู่เหนือกว่า พลเอกอันเดรย์ เยเรเมนโกได้ยกย่องกองบัญชาการและความกล้าหาญทางทหารของเขา หลังจากบัญชาการกองทัพ 57 ตอลบูคินได้เข้าบัญชาการแนวรบใต้
ในเดือนตุลาคม 1943 แนวรบใต้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 4 ตอลบูคินเป็นผู้ช่วยนายพลโรดีออน มาลีนอฟสกีแห่งแนวรบยูเครนที่ 3 ในการรุกโลว์เวอร์นีเปอร์และการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ในเดือนพฤษภาคม 1944 ตอลบูคินถูกย้ายไปควบคุมแนวรบยูเครนที่ 3 ในช่วงการทัพฤดูร้อนตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงตุลาคม 1944 ตอลบูคินและมาลีนอฟสกีเปิดฉากบุกโจมตีบอลข่านและสามารถเอาชนะโรมาเนียส่วนใหญ่ได้ ในวันที่ 12 กันยายน 1944 สองวันหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งนายพลมาลีนอฟสกีให้เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ตอลบูคินก็ได้รับการเลื่อนยศในแบบเดียวกัน ขณะที่มาลีนอฟสกีเคลื่อนทัพไปทางตะวันตกเฉียงเหนือสู่ฮังการีและยูโกสลาเวีย ตอลบูคินก็ได้เข้ายึดครองบัลแกเรีย เมื่อเริ่มต้นในการทัพฤดูหนาว ตอลบูคินเปลี่ยนกองทัพของเขาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของฝ่ายอักษะ จึงทำให้ตอลบูคินเข้าปลดปล่อยยูโกสลาเวียและบุกทางตอนใต้ของฮังการี
หลังจากสงคราม ตอลบูคินเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกลุ่มกองกำลังใต้ซึ่งประกอบไปด้วยภูมิภาคบอลข่าน ในเดือนมกราคม 1947 ตอลบูคินได้เป็นผู้บัญชาการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัสจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในวันที่ 17 ตุลาคม 1949
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551
'''การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ที่กำหนดให้สมาชิกวุฒิสภา หรือ ส.ว.''' ประกอบด้วยสมาชิกจากการเลือกตั้งจังหวัดละ 1 คน และจากการสรรหาอีกจำนวนหนึ่ง (74 คน) รวมกันแล้วมีจำนวนทั้งสิ้น 150 คน
มีพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2551
ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้า
ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้า เป็นอดีตท่าอากาศหลักที่บริการคุนหมิง เมืองหลักของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน โดยอยู่ห่างจากใจกลางเมืองคุนหมิงมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 4 km เดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1923 จากนั้นจึงบูรณะหลายครั้งก่อนปิดตัวลงในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ท่าอากาศยานแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินของสายการบินไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์, คุนหมิงแอร์ไลน์, และลัคกีแอร์ ปัจจุบัน เที่ยวบินทั้งหมดได้ย้ายไปให้บริการที่ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางฉุ่ย ส่วนท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้าถูกรื้อถอนและปรับปรุงพื้นที่ใหม่ซึ่งสิ้นสุดใน ค.ศ. 2021
ประวัติ
อูเจียป้าเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีน โดยสามารถสืบต้นตอได้ประมาณ 100 ปี ในตอนแรกเป็นฐานทัพอากาศทหารและสถาบันฝึกอบรมการบินภายใต้การควบคุมของขุนศึกท้องถิ่น พลเอก ถัง จี้เหย่า ใน ค.ศ. 1922 จากนั้นมีการสร้างท่าอากศยานเพิ่มเติม 23 แห่งในมณฑลยูนนานช่วง ค.ศ. 1922–1929
ทันย่า โรเบิร์ตส์
วิกตอเรีย ลีห์ บลูม (Victoria Leigh Blum, 15 ตุลาคม ค.ศ. 1955 – 3 มกราคม ค.ศ. 2021) หรือชื่อในการแสดง ทันย่า โรเบิร์ตส์ (Tanya Roberts) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทจูลี่ โรเจอส์ จากภาพยนตร์โทรทัศน์ นางฟ้าของชาลี (Charlie's Angels), บทชีน่า ในภาพยนตร์ ชีน่า ราชินีแห่งป่า (Sheena) และบท สเตซี่ย์ ซัตตัน ในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ตอน 007 พยัคฆ์ร้ายพญายม (A View to a Kill) แต่หลังจากนั้นบทบาทของเธอได้เปลี่ยนไปกลายเป็นดาวยั่ว ผลงานภาพยนตร์ในแนวนี้ที่มีชื่อเสียงได้แก่ Night Eyes, Almost Pregnant, Inner Sanctum, Deep Down และ The Beastmaster
สโตนบริดจ์โรด
สโตนบริดจ์โรด หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คัฟลิงก์ สเตเดียม เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่นอร์ทฟลีต เทศมณฑลเคนต์ ประเทศอังกฤษ สนามแห่งนี้ถูกใช้งานในด้านการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เคยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนอร์ทฟลีตยูไนเต็ด ในช่วงก่อนจะควบรวมกิจการกับสโมสรฟุตบอลเกรฟเซนด์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 1946 ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด (หรือชื่อเดิมคือเกรฟเซนด์แอนด์นอร์ทฟลีต) โดยสนามแห่งนี้จัดเป็นสนามที่ถูกใช้เป็นสนามเหย้าในการแข่งขันฟุตบอลมากกว่า 100 ปี
นอกจากนี้ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง 2006 สโมสรคู่แข่งสำคัญของเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด อย่าง สโมสรฟุตบอลดาร์ทฟอร์ด ก็เคยใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าร่วมกันกับเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด รวมถึง สโมสรฟุตบอลจิลลิงงัม ที่เคยใช้เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 1960 - 1961  นอกจากนี้ชาร์ลตันแอธเลติกยังได้ใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าสำหรับการแข่งขันของทีมสำรอง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 บริษัทรับเหมาก่อสร้างของอังกฤษอย่างพีเอชบี คอนสตรักชัน ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักและได้สิทธิในการใช้ชื่อสนาม สนามแห่งนี้จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการตามผู้สนับสนุนว่า เดอะ พีเอชบี สเตเดียม ตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15 จนถึงฤดูกาล 2016–17
ต่อมาภายหลังจากหมดสัญญากับบริษัทพีเอชบี เดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 บริษัทคัฟลิงก์ ได้บรรลุข้อตกลงในการใช้ชื่อสนาม ทำให้ในฤดูกาล 2017-18 สนามแห่งนี้จึงมีชื่อว่า คัฟลิงก์ สเตเดียม
หมี เสว่
หมี เสว่ มีชื่อจริงว่า มิเชล ยิม ไหว่หลิง  นักแสดงหญิงฮ่องกงเจ้าบทบาทที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมานานหลายทศวรรษเป็นหนึ่งใน ดาวค้างฟ้า แห่งวงการจอแก้ว เธอโด่งดังมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 70 และต้นยุค 80 ปัจจุบันเธอมีฉายาว่า "สาวสองพันปี" เนื่องจากตัวเธอดูอ่อนกว่าอายุจากการดูแลตัวเอง เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงในบทบาท อึ้งย้ง จากละครโทรทัศน์ของเจียซื่อ เรื่อง  มังกรหยก 1976 เวอร์ชันปีพ.ศ. 2519 จากบทประพันธ์ของ กิมย้ง (หมีเซียะ เป็นอึ้งย้งที่มีฟันกระต่ายคู่หน้า คนแรก) ถึงแม้เธอจะเริ่มดังจากบท อึ้งย้งก็ตาม แต่ช่วงที่ชื่อเสียงของเธอพีคสุด คือ ช่วงที่เธอแสดงให้กับทางช่องเอทีวี(อาร์ทีวี) ตั้งแต่เรื่อง "ศึกสายเลือด" จนถึง "ศึกสองนางพญา" อีกทั้งในช่วงยุคบุกเบิกละครฮ่องกงในจีน ผลงานละครเรื่อง นักชกผู้พิชิต "(The Legendary Fok 1981 RTV)" ส่งให้ หมีเซียะ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในจีนร่วมกับ หวงเหยียนเซิน และ เหลียงเสี่ยวหลง หรือ บรู๊ซเหลียง โดยละครเรื่อง นักชกผู้พิชิต ทำเรตติ้งได้สูงถึง 86.5% กลายเป็นหนึ่งในสิบละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในจีนแห่งศตวรรษ 20 (สถิติสิบอันดับแรกนี้ยังคงสูงมาจนถึงปัจจุบัน) และในอดีตเธอเป็นหนึ่งในนักแสดงที่เป็นสัญลักษณ์(เสาหลัก)ของทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี(อาร์ทีวี) อีกด้วย, ในปีพ.ศ. 2550 (2007) หนังสือพิมพ์ทรงอิทธิพลที่ขายดีที่สุดในฮ่องกง "แอปเปิลเดลี่" (Apple Daily) ที่มีสาขาในจีน และไต้หวัน ต่างคัดเลือกเธอให้เป็น "หนึ่งในนักแสดงที่สวมบทบาทอึ้งย้งได้ดีที่สุดร่วมกับองเหม่ยหลิง โดยบทอึ้งย้ง ที่ หมีเซียะ แสดงอยู่ในอันดับที่ 45 จากการจัดอันดับใน 100 นักแสดงที่สวมบทบาทในละครชุดได้ยอดเยี่ยมที่สุด.
ประวัติ
เธอเกิดที่เมืองอันฮุย มณฑลกวางตุ้ง มีน้องสาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ซิดนีย์ ยิม (Sidney Yim, 雪梨) จบมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนคริสต์ เธอเริ่มฝึกฝนการแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 โดยเข้าเรียนการแสดงที่โรงเรียนสอนการแสดงของชอว์บราเดอส์ และในปี พ.ศ. 2518 เธอได้เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว โดยการเซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ซีทีวีของฮ่องกง หรือ "เจียซื่อ" ที่เพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาใหม่ และเป็นคู่แข่งสำคัญ ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ต่อมาเธอได้รับบทนำเป็น อึ้งย้ง ในละครเรื่อง มังกรหยก 1976 คู่กับ ไป่ เปียว หลังจากออกอากาศ ทำให้เธอซึ่งตอนนั้นมีอายุ 21 ปี กลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ซึ่งในตอนนั้นถือได้ว่าเป็นละครโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จในฮ่องกง และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ก่อนที่เวอร์ชัน มังกรหยก 1983 ที่มี องเหม่ยหลิง รับบท อึ้งย้ง จะทำลายเรตติ้ง ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมมากกว่า)
เธอเคยเล่นภาพยนตร์ของไทยอยู่หลายเรื่อง เช่น หงส์หยก นำแสดงโดย หมีเสว่ สรพงศ์ ชาตรี พิสมัย วิไลศักดิ์ รสริน จันทรา ลักษณ์ อภิชาติ ชูศรี มีสมมนต์ บู๊ วิบูลย์นันท์ และ ชุมพร เทพพิทักษ์, นักฆ่าขนตางอน พ.ศ. 2525 นำแสดงโดย หมีเสว่ สรพงศ์ ชาตรี เนาวรัตน์ ยุกตนันท์ ปรัชญา อัครพล สุเชาว์ พงศ์วิไล สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ ฤทธิ์ ลือชา ลักษณ์ อภิชาติ เทพ โพธิ์งาม สมพงษ์ พงษ์มิตร และ ลลนา สุลาวัลย์, สิงห์จ้าวพยัคฆ์ นำแสดงโดย หมีเสว่ สุพรรษา เนื่องภิรมย์ ดามพ์ ดัสกร ลักษณ์ อภิชาติ และ ฤทธิ์ ลือชา
ปรากฏการณ์นางร้ายยอดนิยม
ช่วงยุค 80s-90s หมีเซียะ (ส่วนใหญ่)เธอจะแสดงละครให้กับทางช่องสถานีโทรทัศน์เอทีวี เป็นหลัก ดังนั้นเธอจึงมีผลงานละครกับช่องทีวีบี น้อยมาก
ต่อมาในปีพ.ศ. 2554 (2001) หมีเซียะ ได้เข้าเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่องทีวีบี (TVB) และมีผลงานละครกับทางช่องนี้เรื่อยมา
จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2551 (2008) ด้วยวัยที่มากขึ้น ทางทีวีบี ได้มอบบทนางร้ายรุ่นแม่ ให้เธอแสดงในเรื่อง  มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ (Moonlight Resonance 2008)
และนับเป็นอีกหนึ่งความสำเร็จที่แตกต่างจากบทนางเอกที่เธอเคยได้รับในอดีต
บทบาทนางร้ายในละครเรื่องนี้ ทำให้ หมีเซียะ กลับมาได้รับความนิยมในฮ่องกงและสร้างความเกรียวกราวในสิงค์โปร์ได้อีกครั้ง และเป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่รับบทนางร้าย จนคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงดีเด่น จากละครเรื่องนี้ได้สองตัวจากงาน TVB Anniversary Awards 2008 และ Asian Television Awards 2009 ซึ่งทั้งสองงานแจกรางวัล เพิ่งจะเริ่มมีการจัดขึ้นในช่วงปลายยุค 90s (ก่อนหน้านั้นยังไม่มี)
ตอนที่เธอได้รับรางวัล จากบทบาทนางร้าย หยิ่นหง เธอพูดทั้งน้ำตาว่า
นับได้ว่าบทบาทนางร้าย หยิ่นหง เป็นการแสดงในช่วงหลังยุค 2000s ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเธอ
ความผูกพันกับชาวไทย
หมีเซียะ เป็นหนึ่งในนักแสดงฮ่องกงที่มีความผูกพันธ์กับเมืองไทย เธอมีแฟนคลับรุ่นเก๋าในเมืองไทย อย่างเหนียวแน่น และมาเมืองไทยบ่อยครั้ง จนล่าสุดได้รับรางวัลร่วมกับ เยิ๊นตะหัว
แฟนคลับหลายคนในเมืองไทยมักนิยมเรียกเธอว่า อึ้งย้ง แทนชื่อ เนื่องจากเป็นบทบาทแรกที่ทำให้คนไทยเริ่มรู้จักเธอเป็นครั้งแรก
ดาวค้างฟ้า(จอแก้ว)
หมีเซียะ เธอเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังมาตั้งแต่กลางยุค 70 จนมาถึงปัจจุบัน ความนิยมในตัวเธอยังคงมีต่อเนื่องมานานหลายทศวรรษ
เธอเป็นหนึ่งใน ดาวค้างฟ้า แห่งวงการโทรทัศน์ฮ่องกง(จอแก้ว) ร่วมกับ วังหมิงฉวน, หลีซือฉี, เจิ้งอวี้หลิง และ เจ้าหย่าจือ
โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เรสคิวทีมดีเอกซ์
โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เรสคิวทีมดีเอกซ์ (Pokémon Mystery Dungeon: Rescue Team DX) เป็นเกมภาคทำใหม่จากวิดีโอเกมโปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีมและเรดเรสคิวทีมที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2548 เกมภาคใหม่นี้พัฒนาโดยบริษัทสไปค์ชุนซอฟท์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายนินเท็นโด สวิตช์ทั่วโลกในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563 ภาพนี้มีการเพิ่มระบบการเดินโปเกมอนแบบอัตโนมัติ (Auto mode) การกดปุ่ม L แต่การใช้โหมดออโต้จะหยุดได้เจอศัตรูระยะใกล้ หรือ กดปุ่ม L อีกครั้ง การเปิดตัวครั้งแรกในโปเกมอนไดเร็คเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2563 ก่อนจะวางจำหน่ายปล่อยเวอร์ชันเดโมในนินเท็นโด อีช็อป
ภาษาอาหรับเยเมน
ภาษาอาหรับเยเมน (Yemeni Arabic) เป็นกลุ่มของสำเนียงภาษาอาหรับที่มีผู้พูดในเยเมน ซาอุดีอาระเบียตะวันตกเฉียงใต้ และจะงอยแอฟริกา โดยแบ่งเป็นสำเนียงหลักๆได้หลากหลายโดยใช้คำศัพท์และหลักทางสัทวิทยาเป็นตัวแบ่งแยก กลุ่มหลักๆได้แก่ สำเนียงซันอานี สำเนียงตาอิซารี สำเนียงเอเดน สำเนียงติอามี และสำเนียงฮาดรามี โดยในบริเวณนี้มีภาษาเอกเทศคือภาษาเมห์รีและภาษาโซโกวตรีซึ่งไม่ใช่สำเนียงของภาษาอาหรับแต่พัฒนามาจากกลุ่มภาษาอาระเบียนใต้โบราณ เช่น ภาษาซาเบียน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษาเอธิโอปิก
ภาษาอาหรับเยเมนได้รับอิทธิพลจากภาษาฮิมยัร, ภาษาอาระเบียใต้สมัยใหม่ และกลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ และมีรากฐานสำคัญจากภาษาเหล่านี้ด้วย
ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร
ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร (70-centimeter band)(คำว่า 70 เซนติเมตรเป็นความยาวคลื่นโดยประมาณของความถี่ 430.000 MHz ถึง 450.000 MHz) ย่านความถี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแถบความถี่ UHF ซึ่งถูกจัดสรรให้กับกิจการวิทยุสมัครเล่น
กาจัดสรรความถี่
การจัดสรรความถี่ย่าน 70 เซนติเมตรจะแตกต่างกันแล้วแต่ภูมิภาคของโลก ในสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ตรินิแดดและโตเบโก อนุญาตให้ใช้ตั้งแต่ 420 ถึง 450 MHz แต่สำหรับบางพื้นที่จะถูกจำกัดการใช้งาน เช่น แคนาดา ให้ใช้ในช่วง 430 ถึง 450 MHz ในประเทศอังกฤษให้ใช้ในช่วงความถี่ 430 ถึง 440 MHz ในสนธิสัญญาระหว่างประเทศของ สหรัฐอเมริกากับแคนาดาห้ามมิให้มีการใช้ความถี่ในช่วง 420 ถึง 430 MHz ในบริเวณ ในบริเวณ เหนือจากไลน์เอ (north of Line A) แต่สำหรับประเทศไทยอนุญาตให้ใช้ได้ตั้งแต่ความถี่ 435.000 ถึง 438.000 MHz เฉพาะภาครับเท่านั้น
รูปแบบการแพรกระจายคลื่น
ความถี่ย่าน 70 เซนติเมตร เป็นความถี่ที่ต่ำที่สุดของย่าน UHF ที่จัดสรรให้กับนักวิทยุสมัครเล่น แต่เป็นความถี่สูงสุดที่จะใช้การแพร่กระจายคลื่นแบบ ionospheric propagation ได้ การติดต่อแบบสะท้อนออโรรา จะมีความผิดเพื้ยนของสัญญาณสูง ระยะทางในการติดต่อสื่อสารจะน้อยกว่า ย่านความถี่ 2 เมตร และย่าน 1.35 เมตร การติดต่อแบบสะท้อนฝนดาวตก (Meteor scatter) จะทำได้ยากกว่าความถี่ที่ต่ำกว่า สัญญาณที่สะท้อนกลับมาจะอ่อน และมีช่วงระยะเวลาที่สั้นกว่า
กลุ่มอาการผิดปกติทางเมแทบอลิก
กลุ่มอาการผิดปกติทางเมแทบอลิก, เมแทบอลิกซินโดรม (Metabolic syndrome) หรือ กลุ่มอาการอ้วนลงพุง หมายถึงการปรากฏของกลุ่มอาการทางการแพทย์อย่างน้อยสามประการจากห้าประการดังต่อไปนี้: ภาวะอ้วนลงพุง, ความดันเลือดสูง, น้ำตาลในเลือดสูง, ไตรกลีเซอไรด์ในเซรุมเลือดสูง และ ไลโพโปรตีนความหนาแน่นสูง (HDL) ในเซรุมต่ำ
กลุ่มอาการเมทาบอลิกนั้นมีความเกี่ยวพันกับความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ และ โรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในสหรัฐอเมริกา ประชากรผู้ใหญ่ประมาณ 25% มีอาหารของเมทาบอลิกซินโดรม สัดส่วนนี้ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นตามอายุประชากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์กับเชื้อชาติ
การไม่ตอบสนองต่ออินซูลิน, กลุ่มอาการเมทาบอลิก และอาการก่อนเบาหวานนั้นมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดต่อกันและมีบางมุมที่เหลื่อมซ้อนกัน สาเหตุการเกิดของกลุ่มอาหารเมทาบอลิกนั้นยังคงเป็นประเด็นของการวิจัยที่กำลังดำเนินไปอยู่ในปัจจุบัน
สัญญาณและอาการ
สัญญาณสำคัญของเมทาบอลิกซินโดรมคือการอ้วนลงพุง ซึ่งเกิดจากการสะสมของเนื้อเยื่ออะดิโพสรอบเอวและแกนร่างกาย สัญญาณอื่น ๆ รวมถึงความดันเบือดสูง, คลอเรสเตอรอล HDL ในเซรุมขณะอดอาหาร (fasting serum HDL cholesterol) ลดลง, ระดับไตรกลีเซอไรด์ในเซรุมขณะอดอาหาร (fasting serum triglyceride level) สูงขึ้น, กลูโคสขณะอดอาหารผิดปกติ, ความต้นทานต่ออินซูลิน (insulin resistance) หรืออาการก่อนเบาหวาน (prediabetes)
สาเหตุ
กลไกของวิถีอันซับซ้อนในเมทาบอลิกซินโดรมนั้นยังคงอยู่ภายใต้การค้นคว้า พยาธิสรีระวิทยาของเมทาบอลิกซินโดรมนั้นมีความซับซ้อนมาก และมีเพียงบางส่วนที่ได้ถูกอภิปรายโดยละเอียด (partially elucidated) ผู้คนส่วนใหญ่ที่มีอาการนี้เป็นผลกระทบจากอายุที่สูงขึ้น, ความอ้วน, การไม่ขยับร่างกาย (sedentary) และมีความต้านทานต่ออินซูลิน (insulin resistance) นอกจากนี้ความเครียดยังสามารถเป็นปัจจัยหนึ่ง อย่างไรก็ตามปัจจัยเสี่ยงที่สุดคือการรับประทานอาหาร (โดยเฉพาะเครื่องดื่มรสหวาน), genetics,  อายุที่เพิ่มขึ้น, พฤติกรรมที่ขาดการเคลื่อนไหวร่างกาย การมีกิจกรรมทางกายที่ต่ำ, นาฬิกาชีวภาพ/หารนอนหลับที่ผิดปกติหรือถูกรบกวน, ความผิดปกติทางอารมณ์/การใช้ยาทางจิตเวช,  และการบริโภคแอลกอฮอลเกินขนาด
ความเครียด
งานวิจัยล่าสุดพบว่าความเครียดเรื้อรังเป็นเวลายาวนานสามารถมีผลต่อเมทาบอลิกซินโดรมจากการทำลายสมดุลฮอร์โมนใน hypothalamic-pituitary-adrenal axis (HPA-axis) HPA-axis ที่ไม่สามารถทำงานปกติได้นั้นนำไปสู่ระดับฮอร์โมนคอร์ตีซอลเกิดการหมุนเวียน อันนำไปสู่การเพิ่มสูงขึ้นของระดับกลูโคส และ อินซูลิน ที่ซึ่งจะนำไปสู่ผบกระทบจากอินซูลิน (insulin-mediated effects) ต่อเนื้อเยื่ออะดีโพส (adipose tissue) ซึ่งท้ายที่สุดจะเพิ่ม visceral adiposity, ความต้านทานอินซูลิน, dyslipidemia และความดันเลือดสูง อันมีผลโดยตรงต่อกระดูก นำไปสู่โรค "low turnover" osteoporosis
ไรชส์มารีเนอ
ไรชส์มารีเนอ (Reichsmarine) เป็นชื่อของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1919 ถึง 1935 โดยถือเป็นเหล่าทัพหนึ่งของไรชส์แวร์ (Reichswehr) ในบัญชาของกระทรวงไรชส์แวร์
ตามสนธิสัญญาแวร์ซาย ไรชส์มารีเนอจะมีกำลังพลได้ไม่เกิน 15,000 นาย ห้ามมีเรือดำน้ำ มีเรือเดรดนอตได้ไม่เกิน 6 ลำ, เรือลาดตระเวนไม่เกิน 6 ลำ, เรือพิฆาตไม่เกิน 12 ลำ, เรือตอร์ปีโดไม่เกิน 12 ลำ เรือใหม่ที่จะขึ้นประจำการทดแทนห้ามมีระวางเกิน 10,000 ตัน ในปีค.ศ. 1935 ฮิตเลอร์ได้ฉีกสนธิสัญญาแวร์ซายทิ้ง และยกระดับกองกำลังนี้เป็นกองทัพเรือเต็มรูปแบบที่ชื่อว่า ครีคส์มารีเนอ (Kriegsmarine)
ทำเนียบผู้บังคับบัญชา
ผู้บริหารสูงสุดของไรชส์มารีเนอมีชื่อตำแหน่งว่า อธิบดีกรมทหารเรือ (Chef der Admiralität) ระหว่าง 1919 ถึง 1920 ต่อมาได้เปลี่ยนไปใช้ชื่อตำแหน่งว่า อธิบดีกรมบัญชาการทัพเรือ (Chefs der Marineleitung)
นอร์แมน บอร์ล็อก
นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก (Norman Ernest Borlaug) (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 – 12 กันยายน ค.ศ. 2009) นักวิชาการการเกษตรชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20  การคิดค้นของบอร์ล็อกทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน  และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน  เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองแดลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2009 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี
นอร์แมน บอร์ล็อกได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 1970 [พ.ศ. 2513]
ภาษาอาหรับฮิญาซ
สำเนียงในเมืองมีลักษณะอนุรักษ์น้อยกว่าสำเนียงเบดูอิน มีสระเสียงสั้นมากกว่าสำเนียงที่พูดในบริเวณใกล้เคียง ตำศัพท์มีคำยืมจากสำเนียงของชาวอียิปต์ ซีเรีย และเยเมน การที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของตุรกีมากว่า 500 ปี ทำให้ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีด้วย
สำเนียงของชาวเบดูอินแต่ละเผ่าจะเข้าใจกันได้ สำเนียงของเผ่าทางตอนเหนือจะมีลักษณะใกล้เคียงกับสำเนียงในจอร์แดนและคาบสมุทรไซนาย
ตำบลหนองไม้แดง
ประวัติ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลหนองไม้แดง เดิมมีฐานะเป็น สภาตำบลหนองไม้แดง ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้แดง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลหนองไม้แดง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองไม้แดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชลบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังต่อไปนี้
หมู่บ้านและประชากร
จากข้อมูลของกรมการปกครอง ประชากรปลายปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนทั้งสิ้น 12,975 คน แบ่งเป็นชาย 6,721 คน และเป็นหญิง 6,254 คน มีจำนวนบ้านทั้งหมด 10,560 หลัง สามารถแยกออกเป็นหมู่บ้านได้ดังนี้
สถานศึกษา
ในเขตเทศบาลตำบลเสม็ดมีสถานศึกษารวม 7 แห่ง โดยแบ่งตามสังกัดได้ดังนี้
เมาฏินี
"เมาฏินี" (موطني) เป็นเพลงชาติอิรักที่นำมาใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ในอดีต เพลงนี้เป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของรัฐปาเลสไตน์ในช่วงกบฏอาหรับปาเลสไตน์ตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ถึง ค.ศ. 1996 หลังประเทศนี้นำเพลงชาติมาใช้อย่างเป็นทางการ ถึงแม้ว่าจะถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติอย่างเป็นทางการก็ตาม ชาวปาเลสไตน์หลายคนยังคงรู้สึกภูมิใจและถือเป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการที่สอง เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงชาตินิยมอาหรับ
ประวัติ
เพลงนี้มีที่มาจากกวีโด่งดังที่แต่งโดยอิบรอฮีม ฏูกอน นักกวีชาวปาเลสไตน์ประมาณ ค.ศ. 1934 และประพันธ์นำนองโดยมุฮัมมัด ฟลัยฟิล นักแต่งเพลงชาวเลบานอน ตอนแรกเพลงนี้ถือเป็นเพลงชาติปาเลสไตน์โดยพฤตินัย ก่อนที่จะแทนที่ด้วย"ฟิดาอี"อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1996 อย่างไรก็ตาม ชาวปาเลสไตน์หลายคนยังคงรู้สึกถึงความเป็นอัตลักษณ์ร่วมกับ "ฟิดาอี" และให้เพลงก่อนหน้าเป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการอันที่สอง
ใน ค.ศ. 2004 เพลงนี้ได้รับการรับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติอิรักอีกครั้ง ตามคำสั่งของพอล เบรเมอร์ เพื่อใช้แทนเพลงเดิมคือเพลงอัรฎุลฟุรอตัยน์ อันเป็นเพลงชาติอิรักในสมัยที่ประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซนเรืองอำนาจ
ภูมิหลัง
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังอิรักกลายเป็นสาธารณรัฐ จึงใช้เพลงชาติ "เมาฏินี" ที่ประพันธ์โดยเลวิส แซนบากา ถึงแม้ว่าจะมีชื่อเดียวกันกับเพลงชาติอิรักในปัจจุบัน ทั้งสองเพลงนี้เป็นเพลงที่แตกต่างกัน โดยเพลงก่อนหน้ามีแต่เสียงบรรเลง ไม่มีเนื้อร้อง
หลังระบอบบะอัษถูกโค่นใน ค.ศ. 2003 จึงมีการใช้ "เมาฏินี" ฉบับเก่าเป้นการชั่วคราว ก่อนแทนที่ด้วย "เมาฏินี" ฉบับปัจจุบันใน ค.ศ. 2004
น้อยโหน่ง
น้อยโหน่ง (อังกฤษ: Custard-apple, Bullock's-heart) ผลไม้ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Annona reticulata อยู่ในวงศ์กระดังงา สกุลเดียวกับ น้อยหน่า (A. squamosa) เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดกลาง มีดอกคล้ายดอกของน้อยหน่า แต่ผลมีขนาดโตกว่า เปลือกบางแต่เหนียว ค่อนข้างเรียบ ไม่นูนเป็นตา ๆ สีเขียวจาง ๆ ปนสีแดงเรื่อ ๆ ความสูงของลำต้นประมาณ 5-8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับเป็นรูปขอบขนานแกมรูปใบหอก หรือใบประกอบแบบขนนกออกเรียงสลับเป็นรูปใบหอก ปลายและโคนใบแหลมสีเขียวสด ปลูกได้ในดินทั่วไป
เนื้อในผลหนาสีขาว รสชาติหวานแต่ไม่เท่าน้อยหน่า มีเมล็ดมาก มีคุณค่าทางอาหาร คือมีวิตามินเอมากกว่าน้อยหน่า นอกจากนี้แล้วยังมีสรรพคุณทางยา คือ ผลทั้งดิบและสุกแก้ท้องร่วง โรคบิด โรคซาง ลมจุกเสียด แก้พยาธิในท้อง และพยาธิผิวหนัง, รากใช้แก้เหงือกบวม รักษาโรคเรื้อน เปลือกและต้นใช้แก้บิด ท้องเสีย เป็นยาห้ามเลือดและสมานแผล, ใบใช้ฆ่าพยาธิผิวหนัง แก้บวมและฟกช้ำ เมล็ดใช้เป็นยาสมานแผล นอกจากนี้แล้วทั้งผลดิบและใบสดยังสามารถใช้ต้มเอาน้ำทำเป็นสีย้อมผ้าให้สีดำและสีน้ำเงินที่สวยงามและติดทนนานอีกด้วย
น้อยโหน่ง จะนิยมรับประทานน้อยกว่าน้อยหน่า เนื่องจากผลมีกลิ่นฉุน ยังมีชื่อเรียกต่างกันไปตามภาษาถิ่นในแต่ละภาคอีกด้วย เช่น มะโหน่ง หรือ มะเนียงแฮ้ง (ภาคเหนือ), น้อยหนัง (ภาคใต้) เป็นต้น
ทั้งน้อยโหน่งและน้อยหน่า มิใช่พืชพื้นเมืองของไทยหรือภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่เป็นพืชพื้นเมืองของภูมิภาคอเมริกากลาง เชื่อว่าถูกเข้านำมาครั้งแรกในสมัยอยุธยา แต่ปัจจุบัน สามารถพบน้อยโหน่งและน้อยหน่าได้ทั่วไป ทั้งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ไต้หวัน, อินเดีย, ออสเตรเลีย และแอฟริกาตะวันตก
กาอาระ
กาอาระ เป็นตัวละคร ในการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของกาอาระ มาจากภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิ 3 ตัว ได้แก่ "กะ" (我 หมายถึง ตัวเอง) "อะ" (愛ใช้แทนคำว่า อะอิ ที่แปลว่า รัก) และ "ระ" (羅 หมายถึง ปีศาจ) เมื่อรวมกันหมายถึง ปีศาจที่รักตนเอง หรือมีความหมายโดยนัยว่า ปีศาจที่รักตนเอง ซึ่งอธิบายลักษณะเฉพาะตัวของกาอาระ
เนื้อเรื่องของกาอาระ
กาอาระ เกิดมาเพื่อเป็นพลังสถิตร่าง โดยพ่อ คาเซะคาเงะรุ่นที่ 4 ได้เลี้ยงภูติทรายหรือชูคาคุไว้ในตัวกาอาระ เพื่อมาเป็นกำลังสำคัญให้กับหมู่บ้าน กาอาระเป็นลูกชายคนท้ายสุดของคาเซะคาเงะรุ่นที่ 4 โดยมีพี่สาวคือ เทมาริ และพี่ชายคือ คันคุโร่ ผู้ที่มีความสามารถในการเชิดหุ่น
ในชีวิตช่วงเด็ก กาอาระเชื่อมั่นเสมอว่าแม่เกลียดเขา แต่วันหนึ่งยาชามารุ (น้องชายของแม่) ได้รับคำสั่งจากคาเสะคาเงะรุ่นที่4 ให้ประเมินกาอาระ โดยบอกเรื่องแม่ของเขาและยั่วโมโห หากไม่เกิดการคลั่งขึ้น คาเสะคาเงะก็จะไม่ฆ่าเขา เมื่อยาชามารุประเมินโดยลอบขว้างมีดสั้นใส่กาอาระ ทำให้กาอาระโกรธและฆ่ายาชามารุตาย ยาชามารุได้เล่าเรื่องของแม่ให้กาอาระฟังก่อนตาย และกาอาระก็รู้ว่าแท้จริงแล้วแม่ไม่ได้เกลียดเขาเลย ทำให้ต่อมาเขากลายเป็นบุคคลที่ถูกรังเกียจ ไม่มีความรักให้กับใคร มีแต่ความเกลียด และฆ่าทุกคนที่ขวางทางเขา ชะตาชีวิตของเขาก็เหมือนนารูโตะ คือการที่มีสัตว์หางอยู่ในร่างกายทำให้กาอาระมีความสามารในการใช้ทรายแต่ก็แลกมาด้วยความรังเกียจ และความกลัวจากคนรอบข้าง จนกระทั่งได้พบกับนารูโตะและได้เข้าใจถึงคำว่า เพื่อน
กาอาระเข้าสอบจูนินพร้อมกับ เทมาริ และคันคุโร่ ในการสอบรอบแรกกาอาระได้ใช้ ดวงตาทรายที่สามดูข้อสอบคนอื่นๆ โดยเจอบททดสอบที่แท้จริงจากโมริโนะ อิบิกิและนั่งอยู่ในห้องสอบจนผ่านการสอบ และผ่านรอบสองเป็นกลุ่มแรก โดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนและใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียว และในรอบคัดตัวก่อนเข้ารอบที่ 3 กาอาระได้ต่อสู้กับ ร็อก ลี และเป็นครั้งแรกที่กาอาระโดนโจมตี แต่สุดท้ายกาอาระก็เอาชนะลีมาได้อย่างง่ายดาย และเมื่อต่อสู้รอบสุดท้ายกับซาสึเกะในขณะเดียวกันซึนะได้เริ่มแผนการโจมตีหมู่บ้านโคโนฮะ กาอาระไม่สามารถควบคุมชูคาคุได้ จึงต้องถอยตัวออกมา โดยมีซาซึเกะตามไป มีซากุระและนารูโตะตามไปช่วยทีหลัง เมื่อกาอาระได้สู้กับนารูโตะที่เป็นพลังสถิตร่างเหมือนกัน ทำให้เขาเข้าใจอะไรมากขึ้นและอยากให้คนอื่นยอมรับในตัวของตัวเองเหมือนนารูโตะ พอกลับหมู่บ้านซึนะก็ขอย้ายกลุ่มไปอยู่กับกลุ่มอื่นๆ กับพิสูจน์ตัวเอง เพื่อให้เป็นที่ยอมรับ
ต่อมาในการช่วยเหลือ ซาซึเกะ จากโอริจิมารุ กาอาระและพรรคพวกได้เข้ามาตอบแทนพวกหมู่บ้านโคโนฮะ โดยกาอาระได้เข้ามาช่วย ร็อก ลี ในการต่อสู้กับ คิมิมาโระ อย่างหนักจนคิมิมาโร่พ่ายแพ้
ท้ายสุดแล้วกาอาระได้สืบทอดตำแหน่ง คาเซะคาเงะ จากพ่อของเขาและทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด แม้จะอ่อนประสบการณ์เพราะยังเป็นเด็ก แต่ก็พยายาม โดยการสละกระทั่งแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อปกป้องหมู่บ้านของเขาจากแสงอุษา แต่ด้วยกลอุบายของเดอิดาระที่ได้วางแผนโดยที่ใช้คาถาระเบิดขณะที่กาอาระปิดโล่กำบังโดยเคี้ยวดินเหนียวที่ใช้ทำลายแขนของตนโดยปั้นเป็นสัตว์ภายในโล่กำบังทรายของการอาระ โดยคาถาระเบิดทำให้กาอาระบาดเจ็บอย่างหนัก แม้เพียงจักระที่เหลือเพียงขั้นสุดท้ายก็ยังควบคุมทรายที่ตัวเองใช้ปกป้องหมู่บ้านออกไปไม่ให้ตกมาทำลายหมู่บ้านของตน แล้วโล่กำบังทรายก็พังทลายจนกาอาระร่วงหล่นลงมาแล้วถูกเดอิดาระจับตัวไปเพื่อทำพิธีดึงสัตว์หางออกจากร่างตามแผนของแสงอุษา และนารูโตะกับพวกพ้องไปช่วยไว้ แต่ไปช้าเกินไปพวกแสงอุษาทำพิธีเสร็จแล้ว เพราะย่าโจ ที่ปรึกษาแห่งสึนะให้พลังชีวิตที่เหลืออยู่ จึงรอดมาได้ แล้วย่าโจก็ตาย
ในสงครามนินจาครั้งที่4 กาอาระก็ได้เป็นผู้บัญชาการของกองกำลังนินจาพันธมิตรและแม่ทัพในสนามรบที่ 4 สู้กับ คาเงะของแต่ละรุ่นก่อน ถึง 4 คน โดยจัดการกับผนึกพ่อของตัวเองที่เป็นคาเซะคาเงะรุ่นที่ 4 ได้สำเร็จ ได้ฟังความจริงจากพ่อตัวเองเรื่องที่ว่าแม่รักกาอาระมากที่สุด จากนั้นก็จัดการผนึกมิซึคาเงะรุ่นที่ 2 ได้โดยฝีมือของตัวเอง จนมิซึคาเงะรุ่นที่ 2 ยอมรับกาอาระ ร่วมมือกับคาเงะรุ่นปัจจุบันสู้กับอุจิวะ มาดาระแล้วแพ้อย่างง่ายดาย พอถูกรักษาก็เดินทางไปจัดการ 10 หาง พอจบสงครามก็เป็นคาเซะคาเงะอีกครั้ง พอชิมารุแต่งงานกับเทมาริ ิกามารุเป็นพี่เขยของตน กับมีชิกาไดเป็นหลายชาย โดยกาอาระเปลี่ยนทรงผมเรียบแป้
อ้างอิง
pt:Anexo:Lista de personagens de Naruto
อเล็กซา บลิส
อเล็กซิส คอฟแมน (Alexis Kaufman; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1991) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWEภายใต้ชื่อ อเล็กซา บลิส (Alexa Bliss) เซ็นสัญญากับสมาคมในเดือนพฤษภาคม 2013 ฝึกมวยปล้ำกับศูนย์ฝึกทักษะ WWE Performance Center ในออร์แลนโด, ฟลอริดา และร่วมNXT ในเดือนพฤษภาคม 2015 เธอได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวทีมเบลกและเมอร์ฟี เธอเปิดตัวขึ้นค่ายหลักในเดือนกรกฎาคม 2016 เป็นคนแรกที่ได้ทั้งแชมป์หญิงสแมคดาวน์ WWE  และแชมป์หญิงรอว์ WWE และได้กระเป๋าสิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ (2018) และแชมป์แท็กทีมหญิง WWEทำให้เป็นผู้หญิงคนที่2 ที่ได้แชมป์ Triple Crown ของ WWE
นิทานเรื่องเกาะ (เรื่องนี้ไม่มีคติ)
นิทานเรื่องเกาะ (เรื่องนี้ไม่มีคติ) เป็นพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และพระราชทาน ภาพวาดฝีพระหัตถ์ประกอบ ความยาว 14 หน้า โดยพิมพ์ครั้งแรกปี พ.ศ. 2550
วิไล เบญจลักษณ์
นายวิไล เบญจลักษณ์ (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 - 25 มกราคม พ.ศ. 2529) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
นิทานเรื่องเกาะ (เรื่องนี้ไม่มีคติ)
เนื้อหา
เป็นการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงเกี่ยวกับเกาะ โดยเริ่มจากการแสดงความสงสัยว่าทำไมคนทั่วไปจึงคิดว่าเกาะเป็นสถานที่โรแมนติก ไม่ว่าจะเป็นในบทเพลงพระราชนิพนธ์ "Dream Island" และภาพยนตร์เรื่อง "เกาะสวาท หาดสวรรค์" หลังจากนั้น จะเป็นการยกตัวอย่างของคนที่เกี่ยวข้องกับเกาะ ได้แก่ บางคนที่โมโหแล้วต้องการจะไปซื้อเกาะเพื่อตั้งเป็นประเทศ บางคนที่ไม่โมโหแต่ก็ต้องการซื้อเกาะเพื่อจะได้ออกแสตมป์ขายให้พวกเล่นแสตมป์ หรือบางคนก็ไปซักฟอกเงินที่เกาะ และสุดท้ายเป็นการกล่าวถึงคน เมื่อชราลงก็จะต้องเป็นชาวเกาะ (ภาพวาดเป็นรูปคนแก่ที่กำลังยืนเกาะไม้เท้าและรั้ว)
วิไล เบญจลักษณ์
ประวัติ
วิไล เบญจลักษณ์ (ชื่อเดิม : แวและ เบญอาบัชร์) เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จาก โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ปัตตานี
การทำงาน
วิไล เบญจลักษณ์ อดีตเป็นครู และ พ่อค้าในจังหวัดยะลา วิไลลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 3 ครั้ง
วิไล เบญจลักษณ์ เคยเป็นรองเลขาธิการพรรคสันติชน ในปี พ.ศ. 2517
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วิไล เบญจลักษณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
ปัตตาเวีย (พืช)
ปัตตาเวีย (Peregrina, Spicy Jatropha, ) เป็นพืชในวงศ์ Euphorbiaceae เป็นไม้พุ่ม ทรงพุ่มค่อนข้างสูงโปร่ง เปลือกสีเปลือกต้นสีน้ำตาลเทา กิ่งอ่อนสีน้ำตาลแดง มีจุดหายใจสีน้ำตาลประทั่วไปที่ลำต้นและกิ่ง แตกกิ่งก้านมากและมักโค้งลงสู่พื้นดิน การเกาะติดของใบบนกิ่งแบบเวียน ก้านใบยาว ใบเดี่ยวทรงรีถึงรีแกมไข่กลับ ปลายใบแหลมเรียวยาวคล้ายหาง โคนใบมน ขอบใบเรียบ ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ผิวใบด้านล่างสีเขียวอมแดง ปลายใบโค้งมนมีติ่งหาง โคนใบสอบเรียวมีหนามอ่อนเกาะติดอยู่ประมาณ 4-6 อัน ดอกสีแดง ชมพู ชมพูม่วง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกตามซอกใบที่ปลายกิ่ง โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก ดอกออกเป็นช่อที่บริเวณปลายกิ่ง ก้านช่อยาว ดอกทยอยบาน ผลรูปไข่ มีสามพู เมื่อสุกสีแดงสด เมื่อแก่แห้งแล้วแตกดีดเมล็ดออกจากผล เมล็ดขนาดเล็กสีน้ำตาล
ปัตตาเวียเป็นพืชมีพิษ ยางเมื่อถูกผิวหนังทำให้บวมแดง เป็นแผลพุพอง เข้าตาทำให้ตาบอด ผลถ้ารับประทานเข้าไปทำให้อาเจียน ถ่ายเป็นเลือด นิยมใช้เป็นไม้ประดับในพื้นที่ได้รับแสงแดดตลอดทั้งวัน หรือได้รับแสงเต็มที่ไม่น้อยกว่า 6 ชั่วโมงต่อวัน ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำกิ่ง ตอนกิ่ง และการเพาะเมล็ด
จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2
มาร์กุส ยูลิอุส เซเวรุส พิลิปปุส (Marcus Julius Severus Philippus; ค.ศ. 237–249) หรือที่รู้จักในพระนาม พิลิปปุสผู้ลูก เป็นพระราชโอรสและรัชทายาทของจักรพรรดิแห่งโรมันพระนามว่า พิลิปปุส ชาวอาหรับ กับพระอัครมเหสีของพระองค์พระนามว่า มาร์เซีย โอตาซิเลีย เซเวรา
พระชนม์ชีพ
เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 244 พระองค์ในพระชนมพรรษา 7 พรรษาทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นไกซาร์ ในปี ค.ศ. 247 พระองค์ทรงรั้งตำแหน่งกงสุล และต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ทรงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเอากุสตุสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม วันครบรอบหนึ่งพันปีของการสถาปนากรุงโรมตรงกับรัชสมัยของพระองค์ และมีการวางแผนจัดการละเล่นและการแสดงเพื่อเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่
นักประวัติศาสตร์โบราณกล่าวว่าจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับและจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงถูกจักรพรรดิเดกิอุสสังหารในสนามรบในปี ค.ศ.249 ส่วนนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่กล่าวว่า เมื่อข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับไปถึงยังกรุงโรม จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ก็ทรงถูกสังหารโดยกองทหารรักษาพระองค์เมื่อพระชนมพรรษาได้สิบสองพรรษา นักประวัติศาสตร์บางคนโต้แย้งว่าจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิแต่เพียงพระองค์เดียวในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 249
อวี๋ อันอัน
หวี อันอัน (จีน:余安安,พินอิน: อวี๋ อันอัน) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า แคนดิซ อวี๋ (Candice Yu) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่อดีตเคยมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชียในปลายยุค 70s-ต้นยุค 80s เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการแสดงในภาพยนตร์ของชอว์บราเดอส์ และกลายมาเป็นนักแสดงหญิงเบอร์หนึ่งของทางช่องเอทีวี(อาร์ทีวี) ในช่วงปีค.ศ. 1979-1980 จากผลงานละครเรื่อง กระบี่ไร้เทียมทาน (Reincarnated 1979) และ ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า (Dragon Strikes 1979)
ประวัติ
กำลังดำเนินการ
พยับหมอก
พยับหมอก (cape leadwort, white plumbago; ) หรือ เจตมูลเพลิงฝรั่ง เป็นพืชในวงศ์ Plumbaginaceae มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาใต้ เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก ลำต้นแตกกิ่งก้านเป็นพุ่มค่อนข้างโปร่ง ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่กลับ กว้าง 3-4 เซนติเมตร ยาว 5-7 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบเรียวแหลม ผิวใบด้านบนสีเขียวสด ผิวใบด้านล่างมีขนอ่อน สากระคายมือ ดอกสีขาวปนฟ้าอมเทา ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่นที่ปลายกิ่ง กลางกลีบดอกคล้ายกับเป็นร่อง โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดเล็ก มีรยางค์เล็ก ๆ ยื่นออกมา ปลายแยกเป็น 5 แฉก เมื่อบานเต็มที่กว้างประมาณ 3 เซนติเมตร
พยับหมอกนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ทุกส่วนของพยับหมอกมีสารพลัมบาจิน (En:plumbagin) ซึ่งมีคุณสมบัติต้านเชื้อจุลินทรีย์ ต้านมะเร็งและบำรุงหัวใจ แต่หากถูกผิวหนังจะทำให้พุพอง
โยชิโตะ อูซูอิ
โยชิโตะ อูซูอิ (21 เมษายน พ.ศ. 2501 – 11 กันยายน พ.ศ. 2552) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง เครยอนชินจัง
การเสียชีวิต
ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552 มีรายงานข่าวว่า อูซูอิได้หายสาบสูญ โดยก่อนที่ อูซูอิจะหายตัวไปนั้น เขาได้บอกครอบครัวว่าจะไปปีนเขาที่จังหวัดกุมมะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อมาอีก ครอบครัวของเขาพยายามติดต่อเขาทางมือถือ แต่ก็ไม่มีการตอบรับกลับมา จนกระทั่งภรรยาของเขาจึงตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในที่สุด ต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจพบสัญญาณมือถือของอูซูอิครั้งล่าสุดก่อนที่จะหายไป พบว่าอยู่บริเวณเมืองคารูอิซาวะ จังหวัดนางาโนะ ซึ่งห่างจากเมืองคาซูกาเบะ บ้านของเขาอีก 100 กิโลเมตร ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา อยู่ติดกับจังหวัดกุมมะพอดี
เช้าวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ได้พบศพของอูซูอิบนภูเขากุมมะ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่อูซูอิกำลังจะไปปีนเขาที่นั่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน ซึ่งตรงกับวันที่เขาหายตัวไปพอดี เมื่อช่วงเย็นวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กู้ศพลงจากเขาสำเร็จ พอได้มีการตรวจสอบศพอย่างละเอียดพบว่า เป็นศพของอูซูอิจริง เขาตกเขาตาย ไม่ได้ป่วยตาย
แหล่งข้อมูลอื่น
1958 2009
ตราแผ่นดินของเดนมาร์ก
ตราแผ่นดินของเดนมาร์ก
ตราแผ่นดินของเดนมาร์ก เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 1733 บังคับใช้เมื่อ พ.ศ. 2362 มีส่วนประกอบคือ
ตราของสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก
ช่องที่ 1 และ 4 พื้นหลังสีเหลือง เป็นรูป สิงโตสีน้ำเงินสามตัว และหัวใจเก้าดวงสีแดง ช่องที่ 2 พื้นหลังสีเหลือง เป็นรูป สิงโตสีน้ำเงินสองตัว ช่องที่ 3 พื้นหลังสีฟ้า เป็นรูป มงกุฏสีเหลืองสามมงกุฏ แพะ และหมีขั้วโลก ตรงกลาง เป็บแถบสีเหลืองและแดง
กลุ่มภาษาอาโลร์-ปันตาร์
กลุ่มภาษาอาโลร์-ปันตาร์ (Alor-Pantar languages) เป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษาปาปัว ใช้พูดในบริเวณหมู่เกาะอาโลร์ใกล้กับติมอร์ทางภาคใต้ของอินโดนีเซีย มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาที่ไม่ได้อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนในติมอร์ตะวันตกแต่ยังไม่มีการศึกษาที่แน่ชัด คาดว่ามีความสัมพันธ์ที่ห่าง ๆ กับกลุ่มภาษาทรานส์-นิวกินีในคาบสมุทรบมเบอไร แต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันอย่างแน่ชัด
สมาชิก
ภาษาในกลุ่มนี้แบ่งออกได้เป็นสองสาขาคือ