cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ขุนช้างขุนแผน
ต้นกำเนิดและคำว่า เสภา
อนึ่ง ที่มาของคำเสภานี้ ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ มีรูปแบบของดนตรีในชื่อเดียวกันนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย คึกฤทธิ์ ปราโมช คิดว่า คำว่า เสภา นี้  หมายถึงคุกและเสภานี้พัฒนามาโดยนักโทษในเรือนจำ  ส่วน สุจิตต์ วงษ์เทศ แย้งว่า เสภามีความเชื่อมโยงกับคำภาษาสันสกฤตว่า "เสวะ" ซึ่งแสดงถึงความเกี่ยวข้องดั้งเดิมกับพิธีกรรม ทางศาสนา
การพัฒนาเป็นงานวรรณกรรม
เริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ตอนที่ดีเด่นจากเรื่องถูกเขียนลงเป็นแบบฉบับ ภายหลังการก่อตั้งกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2325 ราชสำนักใหม่ได้พยายามรวบรวมตำรับตำราทุกชนิดที่หลงเหลือจากการเสียกรุงศรีอยุธยาเมื่อสิบห้าปีก่อนนั้น
อนึ่ง เรื่องขุนช้างขุนแผนนี้จะถูกคัดลอกมาจากตำราก่อนหน้านี้ หรือดัดแปลงมาจากคำบอกเล่าโดยนักเล่านิทานคนนั้น แต่ต้นฉบับเรื่องขุนช้างขุนแผนนั้น ไม่มีเลยในสมัยกรุงศรีอยุธยา
อนึ่ง กวีในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้รับมอบหมายให้เขียนไว้หลายตอน แต่งานเขียนเหล่านั้นกลับไม่มีรายชื่อกวีเลย แต่บางตอนอาจเป็นผลงานของ รัชกาลที่ 3 เมื่อยังทรงกรมเป็น กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์และกวีอย่างสุนทรภู่
ต่อมาได้มีการรวบรวมบทอื่น ๆ อีกหลายตอน ซึ่งน่าจะเป็นในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยครูแจ้งนักขับเสภาและนักเล่นเพลงปรบไก่ ไม่ค่อยมีใครรู้จักประวัติของเขานัก นอกจากเขาอ้างอิงชื่อตัวเองใว้ในบทกวีเท่านั้น
การพิมพ์
เริ่มตั้งแต่ ซามูเอล สมิธ อดีตมิชชันนารีพิมพ์หนังสือเสภาครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2415 โดยเป็นการใช้ต้นฉบับของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ และอีกฉบับพิมพ์ในปี พ.ศ. 2432 โดยโรงพิมพ์ราษฎร์เจริญ ของนายสิน หน้าวัดเกาะ หรือวัดสัมพันธวงศ์ในชื่อปัจจุบัน เป็นผู้จัดพิมพ์จำหน่าย ห้าตอนที่แต่งโดยครูแจ้งนั้น จัดพิมพ์เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2433
อนึ่ง ส่วนฉบับมาตรฐานที่จัดพิมพ์แบบสมัยใหม่นั้นปรากฏพิมพ์เป็นสามเล่มในปี พ.ศ. 2460-2461 จัดพิมพ์โดยหอพระสมุดพระวชิรญาณ และชำระใหม่โดยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ทรงรวบรวมมาจากต้นฉบับสมุดไทย ทั้งสี่ชุด และสมุดไทยเล่มปลีกอื่น ๆ อีกสองสามชุด เป็นต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดที่ได้มาจากสมัยรัชกาลที่ 4 (ค.ศ.1851–1868) พระองค์ทรงเลือกสิ่งที่เชื่อว่าเป็นสำนวนที่ดีที่สุดของแต่ละตอน และทรงแต่งเพิ่มอีกบางตอน และทรงลบสำนวนที่ถือว่าลามกอนาจาร หยาบคาย ตลกโปกฮาก็ให้ตัดทิ้ง ท่านรู้สึกว่าไม่มีสาระในทางวรรณคดี
อนึ่ง ฉบับมาตรฐานนี้มีประมาณ 20,000 คำกลอน ทรงแบ่งออกเป็น 43 ตอน เรื่องตอนต้นจบลงในตอนที่ 36 แต่ทรงรวมอีกเจ็ดตอนไว้ด้วยเนื่องจากตอนต่าง ๆ เป็นที่รู้จักและเป็นที่นิยม นักกวีและนักเขียนได้แต่งตอนต่าง ๆ ให้มากขึ้นจนกระทั่งถึงชั้นลูกหลาน ที่ขยายเรื่องราวไปถึงสามชั่วอายุคนในสายเลือดของขุนแผน แต่พระองค์ก็ทรงเห็นว่าไม่มีสาระในทางวรรณคดี ที่จะเป็นเรื่องเล่าหรือเป็นบทกวีที่สมควรจะได้รับการตีพิมพ์ แต่เรื่องภาคปลายนี้ประมาณ 50 บท ต่อมาได้รับการตีพิมพ์ในโอกาศต่าง ๆ
ที่มาของเรื่อง
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ​ ทรงเชื่อว่าเรื่องราวของขุนช้างขุนแผนนั้น มีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์จริงซึ่งเกิดขึ้นราว ๆ ค.ศ. 1500 ในแผ่นดินรัชสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หลักฐานที่พระองค์ทรงอ้างอิงนั้นเชื่อกันว่าเป็นคำให้การของนักโทษชาวไทยในพม่าที่ถูกจับไปหลังจากการล่มสลายของกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2310 ชื่อว่า คำให้การชาวกรุงเก่า ที่ค้นพบและแปลแล้วตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2457 เป็นบันทึกที่เล่าถึงชื่อขุนแผนในการทำสงครามกับทางเชียงใหม่
แต่อย่างไรก็ตาม หลักฐานชิ้นนี้เป็นแค่ประวัติศาสตร์บอกเล่าปากต่อปากเท่านั้น และถูกบังคับเค้นถามโดยพม่าเป็นส่วนใหญ่ เช่นเดียวกับเรื่องขุนช้างขุนแผนที่พัฒนามาจากนิทานพื้นบ้านจากปากของชาวบ้านทั่วไป
โซฟี ดักลาส-แฮมิลตัน ดัชเชสแห่งแฮมิลตัน
สมรส
เธอได้สมรสกับ อเล็กซานเดอร์ ดักลาส-แฮมิลตัน ดยุกที่ 16 แห่งแฮมิลตัน เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2554 โดยมีบุตรชาย 3 คน ดังนี้
ขุนช้างขุนแผน
ที่มาของเรื่อง
อนึ่งการทำสงครามกับเชียงใหม่นั้นดูเหมือนจะเป็นการอ้างอิงมาจากเหตุการณ์ที่ปรากฏในพงศาวดารมากกว่า ที่เป็นเรื่องราวพิพาทระหว่างอยุธยากับล้านช้างในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1560
โซฟี ดักลาส-แฮมิลตัน ดัชเชสแห่งแฮมิลตัน
สมรส
นอกเหนือจากตำแหน่งดัชเชสแห่งแฮมิลตัน นั้น เธอยังมีตำแหน่งตามสามีคือ
ขุนช้างขุนแผน
ที่มาของเรื่อง
อีกทฤษฎีหนึ่ง คือเรื่องขุนช้างขุนแผนนั้นพัฒนามาเป็นเวลาหลายทศวรรษหรือหลายศตวรรษโดยนักเล่านิทานที่ซึมซับและแต่งเติมนิทานของท้องถิ่นและเรื่องจริงบางเรื่อง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่าฉบับดั้งเดิมนั้นน่าจะสั้นกว่าและเรียบง่ายกว่ามาก
เช่นตอนพลายแก้วสู่ขอและแต่งงานกับนางพิม แต่แล้วก็ถูกเกณฑ์ไปสงคราม ขุนช้างมาสู่ขอจากแม่และเกลี้ยกล่อมนางพิม ฉุดกระชากนางพิม จนเป็นเมียขุนช้าง พลายแก้วกลับมาจากสงคราม ได้เป็นขุนแผน เกิดการทะเลาะวิวาทที่ตามมา จนวันทองถูกตัดสินประหารชีวิต จากนั้นเรื่องราวก็ถูกขยายออกไป เมื่อตอนนั้น ๆ ถูกแต่งขึ้นโดยใช้ตัวละครนำเหล่านี้และเพิ่มตัวละครใหม่ ๆ บางตอนเป็นที่รู้จักว่าเป็นการนำเหตุการณ์จริง ๆ จากพงศาวดารมาแต่งแทรกไว้ เช่นการมาถึงของราชทูตจากล้านช้าง และการรับของจากราชทูตที่มาจากทวายมายังกรุงเทพในปี พ.ศ. 2334 เป็นต้น
การดัดแปลงเป็นสื่อ
แม้กวีนิพนธ์นั้นจะกลายเป็นฉบับมาตรฐานของเรื่องขุนช้างขุนแผนก็ตาม แต่เรื่องราวเหล่านี้ก็ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบอื่น ๆ มากมาย
ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีการนำตอนต่าง ๆ มาดัดแปลงเป็นละคร นาฏศิลป์ ตลกและลิเก ในช่วงศตวรรษที่ 20 มีการนำตอนต่าง ๆ มาดัดแปลงเป็นรูปแบบกวีนิพนธ์และการแสดงพื้นบ้านอย่างเพลง ฉุยฉาย เป็นต้น
มีการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อยู่ 5 เวอร์ชัน ในปี พ.ศ. 2479 เป็นภาพยนตร์เงียบ ฉายในสองตอนโดย ผู้กำกับ บำรุง แนวพาณิชย์
ในปี พ.ศ. 2545 บริษัทไฟว์สตาร์ ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องขุนช้างขุนแผน ในชื่อ "ขุนแผน" กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล และนำแสดงโดย วัชระ ตังคะประเสริฐ บงกช คงมาลัย
ในปี พ.ศ. 2498 ทำเป็นละครโทรทัศน์แบบตอนเดียว
ในปี พ.ศ. 2513 เป็นละครที่เล่าถึงการล่วงละเมิดของขุนแผนในฐานะเจ้าเมืองกาญจนบุรีที่ขยายตอนออกไปกว่า 500 ตอน
ในปี พ.ศ. 2528 ช่อง 3 ออกอากาศเป็นฉบับต่อเนื่องในชื่อละครว่า "พิมพิลาไลย"
ในปี พ.ศ. 2541 ช่อง 5 ออกอากาศเป็นแบบละครในชื่อ "ขุนแผน"
ส่วนฉบับการ์ตูนนั้น วาดภาพโดย คุณสวัสดิ์ จักรภพ ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475-พ.ศ. 2493
ในปี พ.ศ. 2548 ฉบับการ์ตูนที่เป็นเรื่องยาวที่สุดวาดภาพโดย สุกฤตย์ บุญทอง
ศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่าง เหม เวชกรก็ได้วาดภาพฉากจากเรื่องขุนช้างขุนแผนด้วย
ในปี พ.ศ. 2460 บริษัท BAT ได้ออกการ์ดบุหรี่จำนวน 100 ใบที่มีตัวละครจากเรื่องดังกล่าว
ในปี พ.ศ. 2475 ยังมีการดัดแปลงเขียนเป็นนิยายหลายเรื่อง เช่นผลงานของ มาลัย ชูพินิจ
ในปี พ.ศ. 2515 นิยายที่เขียนดัดแปลงเป็นร้อยแก้วด้วยภาษาสมัยใหม่ที่โด่งดังที่สุดเขียนโดย ป. อินทรปาลิต นักเขียนแนวระทึกขวัญ ขวัญใจมหาชน ปัจจุบันจัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์แสงดาว
ในปี พ.ศ. 2507 มีการเล่าเรื่องซ้ำอย่างน้อยเจ็ดเรื่องในสำนวนร้อยแก้วแบบสมัยใหม่ ครั้งแรกและสมบูรณ์ที่สุดคือเขียนโดย เปรมเสรี
ในปี พ.ศ. 2564 ช่อง One31 ได้ออกอากาศเรื่องขุนช้างขุนแผน ที่ดัดแปลงแบบสมสมัยในชื่อเรื่อง "วันทอง" นำแสดงโดย ดาวิกา โฮร์เน่ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ และ ชาคริต แย้มนาม สามารถรับชมได้ทาง YouTube ของทางช่อง One31
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
อนึ่ง เรื่องขุนช้างขุนแผน ยังเป็นที่มาของคำพูดแบบสมัยใหม่ เช่นชื่อ ขุนแผน ที่มีความหมายแบบแสลงว่า "คาสโนว่า" นอกจากนี้ยังเป็นชื่อของเครื่องรางที่มีชื่อเสียงซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความสำเร็จในความรัก และเป็นคำแสลงสำหรับนักซิ่งมอเตอร์ไซค์อย่างคำว่า "ชอปเปอร์" เป็นต้น
ในจังหวัดสุพรรณบุรีและพิจิตรเมืองที่มีความโดดเด่นในเนื้อเรื่อง ยังมีชื่อถนนสายหลักที่ได้รับการตั้งชื่อตามตัวละครในเรื่องด้วย
ในสถานที่ต่าง ๆ ที่ปรากฏในเรื่อง ปัจจุบันนี้ยังมีศาลเจ้าที่มีภาพของตัวละครปรากฏอยู่ สถานที่ดังกล่าว ได้แก่ เนินเขาชนไก่ในจังหวัดกาญจนบุรีเก่า มีภาพขุนแผนและขุนไกรผู้เป็นบิดา เมืองพิจิตรเก่าของนางศรีมาลาและบ้านถ้ำในจังหวัดกาญจนบุรีของนางบัวคลี่ เป็นต้น
ในพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันมีการสร้างบ้านทรงไทยแบบเก่าแล้วตั้งอยู่ในบริเวณคุกที่เชื่อกันว่าขุนแผนถูกจองจำ บ้านหลังนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คุ้มขุนแผน" และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในจังหวัด บ้านที่คล้ายกันนี้ก็เพิ่งสร้างขึ้นที่วัดแคในจังหวัดสุพรรณบุรีเช่นกัน วัดนี้ยังมีต้นมะขามเก่าแก่ที่มีตำนานเล่าขานกันว่าเป็นที่เณรแก้วลองวิชาเสกใบมะขามให้เป็นตัวต่อได้
ที่วัดป่าเลไลยก์จังหวัดสุพรรณบุรีก็ได้สร้างแบบจำลองเรือนของขุนช้างขึ้น ให้ตรงกับที่พรรณาในเสภาให้มากที่สุด และมีงานการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องขุนช้างขุนแผนรอบ ๆ วิหารของหลวงพ่อโต โดย อาจารย์เมืองสิงห์ จันทร์ฉาย
งานวิจัย
งานวิจัยที่บอกเล่าเรื่องราวด้วยการเพิ่มคำอธิบายประกอบและคำอธิบายของคำเก่าๆและประเพณีที่ถูกลืม เช่น งานของ สุภร บุนนาค ที่จัดพิมพ์สองเล่มในปีพ.ศ. 2503 และตีพิมพ์ซ้ำอีกในงานฌาปนกิจศพในปีพ.ศ. 2518
งานวิจัยของขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) และ เปลื้อง ณ นคร (นามปากกาว่า นายตำรา ณ เมืองใต้) เขียนบทความชุดหนึ่งเผยแพร่ในนิตยสารวิทยาสาร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 และรวมพิมพ์เป็นเล่มเป็นหนังสือแล้ว ในชื่อ "เล่าเรื่องขุนช้างขุนแผน"
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ยังเขียนบทความชุดหนึ่งลงพิมพ์ที่ หนังสือพิมพ์สยามรัฐของตนเองแล้วรวบรวมเป็นหนังสือในปี พ.ศ. 2532
ในปี พ.ศ. 2545 สุจิตต์ วงษ์เทศได้ตีพิมพ์ผลงานที่เป็นคำกลอนของครูแจ้ง ซึ่งเคยลงพิมพ์เป็นบทความในนิตยสารศิลปวัฒนธรรม หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยสำเนาต้นฉบับสองฉบับของบทที่ 17 ซึ่งสุจิตต์ได้รับจากหอสมุดแห่งชาติภายใต้ รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 ต้นฉบับเหล่านี้เผยให้เห็นสิ่งที่กรมพระยาดำรงทรงชำระและตัดทอนไป รวมพิมพ์เป็นชื่อว่า ขุนช้างขุนแผนแสนสนุก: เผยฉบับลับเฉพาะ ตีดาบ ซื้อม้า หากุมารทอง สำนวนครูแจ้ง พิมพ์ครั้งแรกและครั้งเดียว ในปี พ.ศ. 2545
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่อง ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) โดยพบผู้ป่วยรายแรกในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ประเทศนี้มีผู้ป่วยรวม 1,039 ราย (872 รายได้รับการยืนยันและ 167 รายที่เป็นไปได้; กรณีที่เป็นไปได้คือเมื่อผู้ป่วยมีผลทดสอบเป็นลบสำหรับโควิด-19 แต่ยังคงมีอาการของไวรัส) ตั้งแต่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563 มีหนึ่งคนเสียชีวิตจากไวรัส และมีเคสเกิดขึ้นในพื้นที่คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับเขตทั้งหมด 20 แห่งของประเทศ
วันที่ 21 มีนาคม มีการริเริ่มระบบเตือนภัยสี่ระดับในวันที่ 21 มีนาคมเพื่อจัดการการระบาดในประเทศ ทีแรกตั้งไว้ที่ระดับ 2 ที่ปรับขึ้นเป็นระดับ 3 และเป็นระดับ 4 เมื่อวันที่ 25 มีนาคมซึ่งทำให้รัฐบาลสั่งล็อกดาวน์ทั่วประเทศ ก่อนค่อย ๆ ปรับลดลงมาเป็นระดับ 3 เมื่อวันที่ 27 เมษายน ซึ่งทำให้ผ่อนปรนมาตรการล็อกดาวน์บางส่วน และเหลือระดับ 2 ในวันที่ 13 พฤษภาคม คงเหลือเพียงการเว้นระยะห่างทางสังคมและจำกัดการชุมนุมเท่านั้น ประเทศลดระดับการเตือนภัยเหลือระดับ 1 ในัวนที่ 8 มิถุนายน ซึ่งยกเลิกการจำกัดทุกอย่างยกเว้นการควบคุมชายแดน
เส้นเวลา
ข้อมูลเกี่ยวกับวันก่อนหน้าได้รับการเปิดเผยในระหว่างการแถลงข่าวของกระทรวงสาธารณสุขซึ่งมักจะเกิดขึ้นเวลา 13.00 น. ของทุกวัน วันที่และเวลาทั้งหมดต่อไปนี้เป็นเวลานิวซีแลนด์: เวลาออมแสงนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+13:00) จนถึง 5 เมษายน และเวลามาตรฐานนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+12:00) หลังจากนั้น
มกราคม พ.ศ. 2563
เมื่อวันที่ 28 มกราคม กระทรวงสาธารณสุขได้จัดตั้งศูนย์ประสานงานสุขภาพแห่งชาติ (NHCC) ขึ้น เพื่อตอบสนองต่อการระบาดของโรค คำสั่งโรคติดเชื้อที่ต้องแจ้งการระบาดต่อทางการจะมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม ซึ่งกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานด้านสุขภาพต้องรายงานกรณีที่น่าสงสัยตามพระราชบัญญัติสุขภาพ ค.ศ. 1956
มิถุนายน
สัปดาห์ที่ 8 มิถุนายน ไม่มีรายงานผู้ป่วยหรือผู้เสียชีวิตรายใหม่ และผู้ป่วยรายสุดท้ายที่กำลังรักษาได้รับการประกาศว่าหายแล้วในวันที่ 8 มิถุนายน
กรมหมื่นเทพพิพิธ
กรมหมื่นเทพพิพิธ มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าแขก เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ผนวชในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ต่อมามีความผิดฐานคิดกบฏ จึงถูกเนรเทศออกไปอยู่ที่ประเทศศรีลังกา เมื่อพระเจ้ามังระส่งกองทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา กรมหมื่นเทพพิพิธทรงทราบว่าพม่าปิดล้อมกรุงศรีอยุธยา จึงได้เดินทางกลับ เกลี้ยกล่อมผู้คนทางหัวเมืองชายทะเลภาคตะวันออกเพื่อจะเข้ากู้กรุงศรีฯ แต่ไม่สำเร็จ จึงทรงหนีไปเกลี้ยกล่อมพระยานครราชสีมา เจ้าเมืองนครราชสีมาให้เข้าร่วมช่วยกอบกู้กรุงศรีฯ แต่พระยานครราชสีมาไม่ยอม จึงเกลี้ยกล่อมชาวบ้านบริเวณนั้นให้เข้าร่วมเป็นพวกของพระองค์ และให้ หม่อมเจ้าประยง พระโอรส กับ หลวงมหาพิชัย นำไพร่พลไปลอบสังหารพระยานครราชสีมา และยึดเมืองได้ในที่สุด
ต่อมา หลวงแพ่ง น้องพระยานครราชสีมาได้ไปเกณฑ์พลจากเมืองพิมาย เพื่อไปตีเมืองนครราชสีมาเอาเมืองคืน ปรากฏว่ารบชนะ จึงจับกรมหมื่นเทพพิพิธได้ หลวงแพ่งต้องการที่จะประหารชีวิตกรมหมื่นเทพพิพิธเสีย แต่พระพิมายมีความสงสารจึงขอชีวิตไว้ และขอนำกรมหมื่นเทพพิพิธไปคุมไว้ที่เมืองพิมาย แต่พระพิมายจงรักภักดีต่อเจ้ากรุงศรีอยุธยามาก จึงยกกรมหมื่นเทพพิพิธขึ้นเป็นเจ้าแผ่นดินเมืองพิมาย สถาปนาเมืองพิมายเป็นราชธานีต่อจากกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระพิมายนั้นนั้นได้ถูกแต่งตั้งให้เป็น เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ ผู้สำเร็จราชการบ้านเมืองทั้งหมด หลังจากนั้น เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ก็ได้สังหารหลวงแพ่ง แล้วยึดเมืองนครราชสีมาและหัวเมืองน้อยใหญ่ทั้งปวงมารวมกับพิมายทั้งหมด เมืองพิมายมีอาณาเขตตั้งแต่แขวงหัวเมืองตะวันออกฝ่ายดอน ไปจนถึงแดนกรุงศรีสัตนาคนหุตและกรุงกัมพูชาธิบดี ฝ่ายใต้ลงมาถึงเมืองสระบุรีตลอดลำน้ำแควป่าสัก
เทศบาลเมืองบ้านบึง
เทศบาลเมืองบ้านบึง หรือ เมืองบ้านบึง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านบึง มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 21,133 คน
กรมหมื่นเทพพิพิธ
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนากรุงธนบุรี พระองค์ทรงมีบัญชาให้พระราชวรินทร์ (ทองด้วง) และพระมหามนตรี (บุญมา) ยกทัพมาตีชุมนุมของกรมหมื่นเทพพิพิธ กองทัพพิมายของกรมหมื่นเทพพิพิธมิอาจต่อสู้ได้ พระองค์จึงพาครอบครัวหนีไปเมืองเวียงจันทน์ แต่ถูกขุนชนะกรมการเมืองนครราชสีมาตามจับตัวได้ทัน จึงนำตัวมาถวายพระเจ้ากรุงธนบุรี ในภายแรกพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงไม่ปรารถนาจะสำเร็จโทษ แต่กรมหมื่นเทพพิพิธไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงตรัสว่า
เทศบาลเมืองบ้านบึง
ประวัติ
ซึ่งตามตำนานการตั้งชุมชนครั้งแรกของบ้านบึง ตั้งขึ้นรอบ ๆ บริเวณบึงใหญ่ของวัดบึงบน หรือ วัดบุญญฤทธยราม ในปัจจุบันไม่สามารถพบเห็นบึงใหญ่นั้นได้แล้ว การตั้งชุมชนครั้งนั้น ถือเป็นการเริ่มต้นของเมืองบ้านบึง เทศบาลตำบลบ้านบึงได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบ้านบึง เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2530 และเมื่อปี พ.ศ. 2544 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองบ้านบึง
สัญลักษณ์
ดวงตราของเทศบาล มีสัญลักษณ์ของบ้านและบึงใหญ่ ในตราเทศบาลปรากฏรูปเขาสองลูก คือ เทือกเขาเขียวและเขาโหม่ง ซึ่งเป็นภูเขาที่กั้นอำเภอบ้านบึงกับอำเภอเมืองชลบุรีและอำเภอศรีราชา ส่วนรูปต้นอ้อยเป็นซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านบึง และนำรายได้มาสู่บ้านบึงเป็นจำนวนมาก จึงขาดไม่ได้ที่จะอยู่ในตราสัญลักษณ์
ชุมชน
เทศบาลเมืองบ้านบึงมีชุมชนในเขต 59 ชุมชน
กรมหมื่นเทพพิพิธ
"ตัวหาบุญวาสนาบารมีมิได้ ไปอยู่ที่ไหนก็พาพวกผู้คนที่นับถือพลอยพินาศฉิบหายที่นั่น ครั้นจะเลี้ยงไว้ก็จะพาคนที่เชื่อถือบุญพลอยล้มตายเสียอีกด้วย เจ้าอย่าอยู่เลยจงตายเสียครั้งนี้ทีเดียวเถิด อย่าให้เกิดจลาจลในแผ่นดินสืบไปข้างหน้าอีกเลย"
พระองค์จึงจำต้องสำเร็จโทษกรมหมื่นเทพพิพิธ
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 (ligne 7 du métro de Paris) เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีลากูร์เนิฟว์ไปยังสถานีวีลฌุอิฟและสถานีแมรีดีวรี เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1910 โดยมีอีกหนึ่งเส้นทางย่อย คือ สาย 7 (2) จำนวนผู้โดยสารทั้งหมด 120.7 ล้านคนต่อปี
พิเชษฐ์ไชย ผลดี
พิเชษฐ์ไชย ผลดี  เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดง, นายแบบ, พิธีกร, นักธุรกิจชาวไทย มีผลงานการแสดงมากมาย มีพี่ชายที่เป็นนักแสดงด้วยกัน คือ ติ๊ก เจษฎาภรณ์ ผลดี
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
พิเชษฐ์ไชย ผลดี
ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนโยธินบูรณะ ระดับอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (เมื่อครั้งยังเป็น สถาบันราชภัฏสวนดุสิต) คณะนิเทศศาสตร์ เอกประชาสัมพันธ์ มีผลงานแสดงละครเรื่อง ท่านชายกำมะลอ (2540), จับตายวายร้ายสายสมร (2541), กัลปังหา (2541), ขอหยุดหัวใจไว้เพียงเธอ (2544), เสือ 11 ตัว (2544) เป็นต้น ยังเป็นพิธีกรและร่วมผลิตรายการสารคดีท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ เนวิเกเตอร์ โดยผลิตรายการนี้ยาวนาน 14 ปี
พิเชษฐ์ไชยเคยได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 22 ปี 2550 ในสาขานักแสดงสนับสนุนชายดีเด่น ละครเรื่อง กรุงเทพ ฯ ราตรี ในปี 2555 ได้รับรางวัลระฆังทอง สาขาสื่อสารมวลชน ประเภทบุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ จากรายการ เนวิเกเตอร์
ผลงานภาพยนตร์โฆษณา
ภาพยนตร์โฆษณา การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ( ททท. )
ผลงานอื่นๆ
วีซีดี เรื่อง พยัคเมฆ 200 ก้าวเกินตาย ,เดินแบบ, โชว์ตัว
วัดสำโรง (จังหวัดนครปฐม)
วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสำโรง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดสำโรงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2343 เดิมชื่อว่า วัดสามโรง เพราะที่ตั้งวัดนี้มีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณที่ตั้งวัด จวบกับชาวบ้านแถบนั้นได้ช่วยกันสร้างโรงขึ้นมา 3 หลัง เพราะสถานที่นี้ได้มีพระภิกษุปักกลดอาศัยปฏิบัติธรรมอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาชาวบ้านแถบนี้เห็นว่าสถานที่ตั้งนี้สมควรเป็นที่ตั้งวัด ปู่ดำซึ่งเป็นเจ้าของที่จึงได้ถวายที่ตรงนี้ให้เป็นที่ตั้งวัดและชาวสำโรงจึงได้ไปอาราชธนาพระภิกษุนุช มาเป็นเจ้าอาวาส และปู่ดำ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินก็ได้อุปสมบทเป็นภิกษุและได้ช่วยพระภิกษุนุช พัฒนาสิ่งก่อสร้างจนมี กุฏิสงฆ์ ศาลาดิน และโบสถ์หลังเล็ก ๆ เป็นที่พอจะอุปสมบทได้ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดสามโรง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสำโรง" ตามพื้นที่ซึ่งมีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสำโรงเริ่มดำเนินโครงการจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยมีเจ้าอาวาสวัดสำโรงคือ พระครูสิริปุญญาภิวัตน์เป็นประธาน จัดแสดงมรดกพื้นบ้านต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบอาหาร เครื่องมือหัตถกรรมต่าง ๆ อุปกรณ์ตวงข้าว เครื่องมือจับสัตว์น้ำและเครื่องใช้อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก
วัดสำโรงมีเกจิดัง ชื่อว่าหลวงปู่นุช และหลวงพ่อหลิ่ม ผู้สร้างเหรียญหล่อพระพุทธชินราชอันเข้มขลังแต่อดีตและสร้างตั๊กแตนแสนล้าน
เซนทรัล (ฮ่องกง)
เซนทรัล (Central) เป็นย่านธุรกิจกลางของฮ่องกง ตั้งอยู่ในเขตเซนทรัลแอนด์เวสเทิร์นบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะฮ่องกง ตรงข้ามท่าเรือวิคตอเรียจากจิ๊มซ้าโจ๋ย ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของคาบสมุทรเกาลูน
ในฐานะย่านธุรกิจกลางของฮ่องกงเป็นพื้นที่ที่บริษัทให้บริการทางการเงินข้ามชาติจำนวนหลายบริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ สถานกงสุลใหญ่และสถานกงสุลของอีกหลาย ๆ ประเทศก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้เช่นเดียวกัน เนินเขารัฐบาลซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลก็ตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน พื้นที่ซึ่งอยู่ใกล้กับท่าเรือวิคตอเรียทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการค้าและกิจกรรมทางการเงินตั้งแต่วันแรกของยุคอาณานิคมอังกฤษในปี 1841 และยังคงทำหน้าที่เป็นสถานที่ของการบริหารหลังจากการโอนอำนาจอธิปไตยไปยังประเทศจีน ในปี 1997
ปลาอะโรวานาดำ
ปลาอะโรวานาดำ หรือ ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ (Black Arowana; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) เป็นปลาที่ทำการอนุกรมวิธานและประกาศชื่อไปเมื่อปี ค.ศ. 1966 ซึ่งเป็นปลาที่ค้นพบใหม่ล่าสุดในวงศ์นี้ โดยแหล่งที่ค้นพบครั้งแรกอยู่ในแม่น้ำริโอเนโกร บรานโก ที่ประเทศบราซิล โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่ว่า ferreirai ตั้งเพื่อเกียรติแก่ อเล็กซานเดร รอดดิเกซ เฟอร์ไรรา นักสำรวจธรรมชาติชาวโปรตุเกสที่บันทึกเกี่ยวกับปลาชนิดนี้เป็นครั้งแรกในโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1783–92
มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวส่วนท้ายเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนเห็นได้ชัด ครีบท้องแหลมยาว ครีบก้นและครีบหลังมีความยาวไปจรดถึงครีบหาง เกล็ดมีสีเงินอมดำ ครีบหลังและครีบท้องในบางตัวออกสีเหลืองอ่อน ๆ หรือบางตัวอาจเป็นสีน้ำเงิน ซึ่งในตัวที่มีสีออกน้ำเงินเห็นชัดเจนมากจะถือเป็นความหลากหลายทางสายพันธุ์จะถูกเรียกว่า "บลูอะโรวานา" ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ราว 75–90 เซนติเมตร นับว่าเป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์นี้ แต่ก็มีบางรายงานว่าพบตัวที่ยาวที่สุดได้ถึง 1.2 เมตร
สถานภาพของปลาอะโรวานาดำในปัจจุบัน ติดอยู่ในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส เนื่องจากถูกจับไปเป็นปลาตู้สวยงามจนปริมาณในธรรมชาติเหลือน้อยลงจนใกล้สูญพันธุ์ อีกทั้งปลาชนิดนี้ยังไม่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้เหมือนปลาอะโรวานาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน
ฮอกกี้น้ำแข็งหญิงชิงแชมป์โลก
ฮอกกี้น้ำแข็งหญิงชิงแชมป์โลก (IIHF World Women's Championships) เป็นการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งหญิงระหว่างประเทศ
ตำบลหนองเขียด
ตำบลหนองเขียด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ประวัติ
ชาวบ้านขี้เหล็กใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ อพยพมาเพื่อตั้งถิ่นฐาน เมื่อ พ.ศ. 2460 ตั้งชื่อว่า  บ้านหนองเขียด  เพราะมีหนองน้ำเวลาฝนตกมีเขียดอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เดิมขึ้นอยู่กับ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ต่อมาปี พ.ศ. 2507 ขอตั้งตำบลใหม่เป็นตำบลนาหนองทุ่ม มีนายกัน สงวนกลิ่น เป็นผู้ใหญ่บ้าน ปี พ.ศ. 2531 ขอแยกหมู่บ้าน เป็น หมู่ 17 มีนายชัย หล้าบ้านโพน เป็นผู้ใหญ่บ้าน และ พ.ศ. 2532 ตำบลหนองเขียดขอตั้งตำบลใหม่ มี 9 หมู่บ้าน นายชัย หล้าบ้านโพน เป็นกำนันคนแรก
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 25 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 100 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง
ประชากร
ประชากรในตำบลหนองเขียดมีจำนวน 6,604 คน และ จำนวนครัวเรือน 1,519 ครัวเรือน มี 10 หมู่บ้าน ดังนี้
อาชีพ
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ทำไร่ และ ทอผ้า
การเดินทาง
โดยสามารถใช้บริการขนส่งสาธารณะ ดังนี้
ดอนัลด์ ลัฟ
ดอนัลด์ อลิสแตร์ ลัฟ (Donald Alistair Love) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นให้กับซันเดอร์แลนด์ ในตำแหน่งกองหลังมีชื่อแจ้งเกิดจากอคาเดมี่มาพอสมควรในฤดูกาล 2011-2012
เจ้าตัวเกิดที่รอชเดล แต่ถูกเรียกติดทัพบ้านเกิดรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปี นอกจากนี้ก็ยังได้ไปร่วมซ้อมกับทีมชุดยู-19 ที่แคมป์ในเมืองลาร์กส เมื่อเดือนสิงหาคม 2011 ด้วย แข้งดาวรุ่งลงเล่นไปแล้ว 9 เกม โดยเป็นตัวจริง 5 เกม และมีอนาคตที่รออยู่อย่างมากมาย เขามีความเยือกเย็นเพียงพอที่จะจ่ายบอลสวยๆ ให้กับเพื่อนร่วมทีม ในตอนที่เติมเข้าสู่พื้นที่อันตราย ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนเลยก็คือเกมเอฟเอ ยูธ คัพ ที่เอาชนะทอร์คีย์ ยูไนเต็ด ไปได้ที่มอสส์ เลน เมื่อเขาใส่พานให้ กิลเลียโน่ ฟาน เฟลเซ่น พังประตู ด้วยการที่มีคู่แข่งในตำแหน่งเดียวกับเขามากมายในฤดูกาล 2012-2013 จึงน่าสนใจมากที่จะดูว่า พอล แม็คกินเนสส์ จะเลือกใครเป็นตัวหลักในตำแหน่งนี้
ในเกมลีกชุดใหญ่ที่ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด บุกไปเจอกับ ซันเดอร์แลนด์ วันเสาร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 เขาถูกเปลี่ยนตัวลงในช่วงครึ่งแรก โดย มัตเตโอ ดาร์เมียน แข้งอิตาลี ปะทะกับคู่แข่งเจ้าบ้านอย่างหนัก ทำให้ หลุยส์ ฟาน กัล ต้องส่ง เลิฟ ลงเล่นในเกมนี้ทันที
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
กุ้งมดแดง
กุ้งมดแดง (Dancing shrimp, Hinge-beak shrimp, Camel shrimp; ) เป็นกุ้งขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์กุ้งมดแดง (Rhynchocinetidae)
เป็นกุ้งขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงาม โดยมีสีแดงสลับสีขาวเป็นตารางทั้งลำตัว หลังมีสันนูนไม่โค้งมน ส่วนหัวและอกรวมมีปล้องหนึ่งคู่ สันกรีสูงและปลายคม ส่วนของกรีมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมมีสีแดงอยู่ด้านล่าง ด้านบนเป็นสีขาวมีหนวดสองคู่ หนวดคู่แรกมีขนาดเล็กอยู่บนสันกรี หนวดคู่ที่สองมีความยาวประมาณสองเท่าของลำตัว ส่วนระยางค์อก แม็กซิลลิเพด เปลี่ยนเป็นลักษณะแหลมยาวเรียว ขาเดินมีสีขาวสลับแดงห้าคู่ ขาเดินคู่แรกเปลี่ยนไปเป็นก้ามเพื่อใช้สำหรับหยิบจับอาหาร ลำตัวมีขาสำหับว่ายน้ำห้าคู่ มีทั้งหมดหกปล้อง หางมีหนึ่งปล้อง ปลายหางเรียว แพนหางมีสี่ใบ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1.4 นิ้ว เป็นกุ้งที่พบได้ง่ายในแนวปะการังของเขตร้อนทั่วโลก พฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หลบซ่อนอยู่ตามโพรงหินหรือปะการัง หากินในเวลากลางคืน โดยกินแพลงก์ตอนพืชและสัตว์ สัตว์น้ำขนาดเล็ก รวมถึงตัวอ่อนของปะการังบางชนิดเป็นอาหาร และซากพืชซากสัตว์ต่าง ๆ ด้วย
กุ้งมดแดงหากตกใจ สีจะซีดลง
ตัวผู้เมื่อโตเต็มวัยจะมีลักษณะลำตัวที่ผอมเพรียวกว่าตัวเมีย หัวเชิดขึ้นเล็กน้อย โคนหางและระยางค์ที่หางเล็กกว่า ขณะที่ตัวเมียจะมีลำตัวที่อวบกว่าเพื่อใช้ในการเก็บไข่บริเวณท้อง
จัดเป็นกุ้งชนิดหนึ่งที่มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงของคุณน้ำเป็นอย่างมาก เพื่อแหล่งน้ำที่อยู่อาศัยเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่เลวลง กุ้งจะย้ายที่อยู่หรือปรับตัวให้เข้ากับสภาพที่เปลี่ยนไป ซึ่งหากปรับตัวไม่สำเร็จก็จะตาย
กุ้งมดแดง ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วโดยหน่วยงานของกรมประมง และด้วยความที่เป็นกุ้งที่มีสีสันสวยงาม มีขนาดเล็ก เลี้ยงง่าย จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงกันในตู้ปลา โดยเฉพาะตู้ที่มีการเลี้ยงปะการัง
ขบวนการขาว
ขบวนการขาว (Бѣлое движеніе/Белое движение) และกองกำลังทหารติดอาวุธที่เรียกตัวเองว่า กองทัพขาว (Бѣлая Армія/Белая Армия, Belaya Armiya), ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ไวท์การ์ด (Бѣлая Гвардія/Белая Гвардия, Belaya Gvardiya), ทหารการ์ดขาว หรือเรียกอย่างง่ายๆว่า พวกขาว (Бѣлые/Белые, Beliye) เป็นการรวมตัวกันที่หละหลวมของกองกำลังต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ต่อสู้รบกับคอมมิวนิสต์บอลเชวิก ยังเป็นที่รู้จักกันคือ พวกแดง ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย (ค.ศ. 1917-1922/3) และไปยังขอบเขตที่เล็กน้อย ยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง, ในขณะที่กลุ่มผู้ก่อการกำเริบทางทหารจากภายนอกและภายในของชายแดนรัสเซียในไซบีเรีย จนกระทั่งถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1939-1945)
ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ขบวนการขาวเป็นขบวนการทางการเมืองขนาดใหญ่ เป็นตัวแทนของขบวนการความคิดเห็นทางการเมืองในรัสเซีย ได้พร้อมใจกันในการต่อต้านคอมมิวนิสต์บอลเชวิก จากผู้นิยมระบอบสาธารณรัฐ-ที่โน้มเอียงไปยังชนชั้นกลางเสรีนิยม และผู้นิยมประชาธิปไตยสังคม Kerenskyite ที่ได้รับผลประโยชน์จากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ เมื่อปี ค.ศ. 1917 บนฝ่ายซ้าย ไปยังตัวแทนของผู้นิยมพระเจ้าซาร์และคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์บนฝั่งขวา
ภายหลังจากความปราชัยของพวกเขา ยังคงหลงเหลือและสืนสานต่อของขบวนการในหลายองค์กร บางส่วนที่มีเพียงการสนับสนุนที่จำกัด ที่ยังคงยั่งยืนอย่างกว้างขวางของผู้อพยพขาว (White émigré) ชุมชนในนอกต่างประเทศ จนกระทั่งการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในการปฏิวัติยุโรปตะวันออก ปี ค.ศ. 1989 และตามมาด้วยการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1990-1991 กลุ่มชุมชนผลัดถิ่นที่ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์นี้มักจะถูกแบ่งแยกระหว่างเสรีนิยมและกลุ่มอนุรักษนิยมมากยิ่งขึ้น กับบางส่วนที่ยังคงคาดหวังจากการฟื้นฟูราชวงศ์โรมานอฟ รวมถึงผู้อ้างสิทธิ์หลายคนในราชบังลังก์ที่ว่างเปล่า เช่น นิโคลัส โรมานอฟ, เจ้าชายแห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1924-2014) ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ในอิตาลีและเจ้าชายอันดรูว์ โรมานอฟ (ประสูติในปี ค.ศ. 1923) ที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาและผู้อพยพคนอื่นๆที่ยังคงคาดหวังสำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยรัฐธรรมนูญที่แท้จริงในรัสเซีย
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
กวางผาจีน
กวางผาจีน หรือ กวางผาจีนถิ่นใต้ (Chinese goral, South China goral) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกสัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Naemorhaedus griseus อยู่ในวงศ์ Bovidae
ลักษณะ
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายแพะ มีหูยาว ขนตามลำตัวหยาบและหนามีสีเทาหรือน้ำตาลเทา มีแถบสีดำพาดอยู่กลางหลัง ตัวเมียจะมีสีขนอ่อนกว่าตัวผู้ บริเวณลำคอด้านในมีขนสีอ่อน ริมฝีปากและรอบ ๆ ตาสีขาว เขาสั้นมีสีดำ ตัวผู้จะมีเขาที่หนาและยาวกว่าตัวเมีย มีความยาวลำตัวและหัว 82–120 เซนติเมตร ความยาวหาง 7.5–20 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 50–60 เซนติเมตร น้ำหนัก 22–32 กิโลกรัม ผสมพันธุ์ในเดือนตุลาคม–ธันวาคม ใช้เวลาตั้งท้องนาน 6–7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1–2 ตัว เป็นสัตว์ที่ตื่นตกใจง่าย เมื่อตกใจจะส่งเสียงร้องสั้นและสูงเป็นสัญญานเตือนภัยถึงตัวอื่น ๆ ในฝูง ใช้ประสาทการมองมากกว่าการดมกลิ่นหรือฟังเสียง ซึ่งต่างจากสัตว์กินพืชทั่วไป มักออกหากินตามทุ่งหญ้าโล่งในเวลาก่อนพระอาทิตย์ตกดินจนถึงเวลาเช้าตรู่ กินอาหารได้แก่ หญ้า, ยอดอ่อนของใบไม้, รากไม้ และลูกไม้เปลือกแข็งจำพวกก่อเป็นอาหารหลัก แม้จะอยู่ในเทือกเขาสูง แต่สามารถว่ายน้ำได้ดีเหมือนเลียงผา และเคยมีรายงานว่า เคยลงมากินน้ำและว่ายข้ามแม่น้ำ มีอายุเต็มที่ 11 ปี
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตะวันออกของรัฐสิกขิมและรัฐอัสสัมของอินเดีย ภาคกลางและภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคเหนือของไทยและลาว
มักอาศัยและหากินรวมกันเป็นฝูงตามทุ่งหญ้าบนภูเขาและชะง่อนผาบนเทือกเขาสูง ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000–4,000 เมตร ฝูง ๆ หนึ่งจะมีสมาชิกประมาณ 4–12 ตัว และแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ :
การอนุรักษ์
โดยมีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพียงแห่งเดียวเท่านั้นในประเทศไทย คือ สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าอมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ โดยทำการเพาะเลี้ยงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 เริ่มจากพ่อแม่พันธุ์เพียง 2 ตัว ชื่อ "ม่อนจอง" และ"ซีเกมส์" ที่ได้รับมาจากศูนย์ศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าเชิงดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ได้มีการปล่อยกวางผาจีนที่เพาะขยายพันธุ์ได้สู่ธรรมชาติทั้งหมด 9 ตัว และมีการติดปลอกคอวิทยุเพื่อทำการติดตามศึกษาต่ออีกด้วย
ปลานิลอกแดง
ในประเทศไทย ปัจจุบันกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในแหล่งน้ำธรรมชาติ โดยเป็นปลาที่ถูกนำเข้ามาจากประเทศเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1955 ด้วยเหตุผลเพื่อการประมง
ผ้าชิโน
ผ้าชิโนได้ถูกทหารอังกฤษและฝรั่งเศสนำมาปรับเป็นเครื่องแบบทางทหารในศตวรรษที่ 19 และต่อภายหลังได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน
ในสหรัฐ กางเกงที่ทำมาจากผ้าชิโนได้รับความนิยมจากทหารผ่านศึกอเมริกันที่กลับมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ในสงครามสเปน อเมริกัน
ศัพทมูลวิทยา
ผ้าชนิดนี้แต่เดิมถูกผลิตในประเทศจีนและถูกมาผลิตทำเป็นกางเกง โดยชาวสเปนเรียกกางเกงนี้ในภาษาสเปน​ว่า "Pantolanes Chinos" (ปันโตลาเนส ชิโนส) มีความหมายว่า "กางเกงจีน" ภายหลังได้ถูกเรียกย่อในภาษาอังกฤษโดยง่ายว่า "chinos"
ประวัติ
เนื้อผ้านี้โดยเดิมถูกผลิตเพื่อเป็นเครื่องแต่งกายให้ดูแลรักษาง่าย คงทนและสะดวกสบาย สำหรับให้ทหารสวมใส่ โดยใช้สีเลียนแบบธรรมชาติภายหลังได้พัฒนาเป็นสีลายพราง ต่อมาทหารสหราชอาณาจักรและทหารสหรัฐได้สวมใส่เครื่อแบบที่ทำจากผ้าชิโนเป็นมาตรฐานตั้งแต่หลังคริสต์ทศวรรษ 1800
กางเกงที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้ที่เรียกว่า "ชิโน" (chinos) สีที่ผลิตโดยเริ่มแรกคือ สีกากี (น้ำตาลปนเหลือง) เป็นสีที่ดั้งเดิมที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุด ภายหลังกางเกงชิโนได้ถูกผลิตในสีและเฉดสีที่หลากหลาย
เอนซิเทรลเวียร์
ภาพรวม
เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 มีการยื่นคำขอใช้ระบบการอนุมัติเร่งรัดแบบมีเงื่อนไขในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 โดยคาดว่าจะยื่นขออนุมัติการใช้งานฉุกเฉินในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 หากได้รับการอนุมัติเอนซิเทรลเวียร์จะเป็นยารักษาโควิด-19 ที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่นชนิดแรกสำหรับผู้ป่วยที่มีอาการเล็กน้อยถึงปานกลาง เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 คณะอนุกรรมการฝ่ายเภสัชกรรมสองชุดของสภาเภสัชกรรมและสุขาภิบาลอาหารประกาศว่าข้อมูลการยื่นขออนุมัติในขณะนั้นสำหรับเอนซิเทรลเวียร์ไม่เป็นไปตามเงื่อนไขสำหรับ "ประสิทธิภาพตามประมาณการ" ที่ระบบการอนุมัติในกรณีฉุกเฉินกำหนด ทำให้มีมติเป็นเอกฉันท์ให้พิจารณาต่อไป และตัดสินผลการพิจารณาใหม่ตามผลการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 ที่นำส่งโดยบริษัทชิโอโนงิ
เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2565 บริษัทชิโอโนงิ ประกาศผลการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 โดยระบุว่าทั้งจุดสิ้นสุดการทดลองหลักและจุดสิ้นสุดที่สอง "ยืนยันว่าผู้ป่วยมีอาการดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ" ก่อนหน้านั้นหนึ่งวัน ผลการทดลองเบื้องต้นได้ถูกเสนอให้กับกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการญี่ปุ่น และหน่วยงานเภสัชกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ (PMDA) และมีการเปิดเผยว่ามีการหารือกับทั้งสององค์กรเพื่อเริ่มดำเนินการทบทวนและพิจารณาการอนุมัติยาเอนซิเทรลเวียร์
4 ตุลาคม พ.ศ. 2565 บริษัทชิโนโนงิประกาศว่าได้ทำสัญญาอนุญาตกับหน่วยงานด้านสาธารณสุข "Medicines Patent Pool (MPP)" ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อให้ยาเอนซิเทรลเวียร์สามารถแพร่หลายในประเทศที่มีรายได้น้อยและปานกลาง การให้อนุสิทธิบัตรโดย MPP ในการผลิตและจัดหายาเอนซิเทรลเวียร์แก่บริษัทผู้ผลิตยาทั่วไปจะทำให้สามารถดำเนินการจัดหายาใน 117 ประเทศได้ บริษัทชิโอโนงิจะยกเว้นค่าสิทธิบัตรสำหรับการขายในประเทศที่อยู่ภายใต้สัญญาดังกล่าว ซึ่งเป็นประเทศที่องค์การอนามัยโลก (WHO) กำลังประกาศภาวะฉุกเฉินเกี่ยวกับการแพร่ระบาดของโควิด-19
เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 คณะอนุกรรมการร่วมของคณะอนุกรรมการด้านเภสัชกรรมชุดที่หนึ่งและชุดที่สอง ของสภาเภสัชกรรมและสุขาภิบาลอาหาร ของกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการได้ทำการอนุมัติฉุกเฉินการใช้งานเอนซิเทรลเวียร์ PMDA ปฏิเสธที่จะพูดว่า "จำเป็นต้องย้ำว่านี่คือข้อสรุป ณ เวลานี้" แต่สรุปว่า "เราได้รับข้อมูลมากพอที่จะสันนิษฐานว่ายามีผล" เอนซิเทรลเวียร์กลายเป็นยารับประทานชนิดแรกสำหรับการรักษาโควิด-19 ที่สามารถให้กับผู้ป่วยที่ไม่มีปัจจัยเสี่ยงที่รุนแรง สมาชิกของสภาเภสัชกรรมและสุขาภิบาลอาหารคนหนึ่งกล่าวว่าข้อกำหนดสำหรับการใช้ระบบการอนุมัติฉุกเฉินคือ "ต้องไม่มีวิธีการอื่นใดที่เหมาะสมนอกจากการใช้ยานี้" แต่มียารับประทาน "โมลนูพิราเวียร์ (Lagevrio)" และ "เนอร์มาเทรลเวียร์/ริโตนาเวียร์ (Paxlovid)" สำหรับรักษาการติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ได้รับการอนุมัติแล้ว  แม้ว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะมีการสำรองยาแพกซ์โลวิด 2 ล้านชุด แต่มีผู้ตั้งข้อสงสัยว่ามีผู้ป่วยได้รับยาแพกซ์โลวิดเพียง 56,000 คนเท่านั้น  กระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการ แถลงว่าหากเอนซิเทรลเวียร์ได้รับการอนุมัติ จะเป็นยารับประทานชนิดแรกที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่น และไม่มียารักษาโควิดชนิดอื่นที่ได้รับการอนุมัติแล้วที่มีเสถียรภาพในการผลิตและจัดหาที่สามารถคาดหวังได้เมื่อเปรียบเทียบกัน
ผลการทดลองทางคลินิก
การทดลองระยะที่ 3 ดำเนินการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ในผู้ป่วยโควิด-19 ที่มีอาการเล็กน้อยถึงปานกลางจำนวน 1,821 คน อายุระหว่าง 12 ถึง 70 ปี ในประเทศญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และเวียดนาม จุดสิ้นสุดหลักของการทดลองระยะที่ 3 คือ "เวลาในการหายจากอาการเฉพาะ 5 ประการที่มักพบในญี่ปุ่นระหว่างการแพร่ระบาดของไวรัสสายพันธุ์โอมิครอนในกลุ่มผู้ป่วยที่กำหนดภายใน 72 ชั่วโมงหลังจากเริ่มมีอาการ" กลุ่มถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มที่รับประทานยาเอนซิเทรลเวียร์ วันละครั้งเป็นเวลา 5 วัน และกลุ่มที่รับประทานยาหลอก และมีการศึกษาผลของอาการที่ดีขึ้น ผลที่ตามมาคือในกลุ่มที่รับประทานยาเอนซิเทรลเวียร์ อาการทั้ง 5 อย่าง ได้แก่ อาการไอ เจ็บคอ น้ำมูกไหล/คัดจมูก รู้สึกไม่สบายตัว และมีไข้/รู้สึกไข้ ลดลงประมาณ 24 ชั่วโมง (p=0.04) เวลาเฉลี่ยในการหายจากอาการป่วยคือ 167.9 ชั่วโมงในกลุ่มที่ได้รับยาเอนซิเทรลเวียร์ และ 192.2 ชั่วโมงในกลุ่มที่ได้รับยาหลอก ผลในการต้านไวรัสที่มีนัยสำคัญยังแสดงให้เห็นในจุดสิ้นสุดการทดลองที่สองจาก "การเปลี่ยนแปลงในอาร์เอ็นเอของไวรัสจากการตรวจวัดในวันที่ 4 ของการได้รับยา (หลังจาก 3 โดส)" >1.4 log10 สำเนา/มิลลิลิตร (p<0.0001) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้รับยาหลอก
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
จีนไทเป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
มิสแกรนด์เกาหลีใต้
มิสแกรนด์เกาหลีใต้ (Miss Grand Korea; 미스 그랜드 코리아) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของเกาหลีใต้ เริ่มจัดประกวดครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เกาหลีใต้คนปัจจุบันคืออี จี-โฮจากโซล เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2021
ประวัติ
รายละเอียดการประกวดมิสแกรนด์เกาหลีใต้ทุกรายการต่อไปนี้ ตั้งแต่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2020
การจัดประกวด
ในปี ค.ศ. 2013-2014 ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เกาหลีใต้จะมาจากการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง แต่หลังจากปี ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา จะมีการจัดประกวดเพื่อค้นหาผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เกาหลีใต้ขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนกันยายน
มิสแกรนด์เกาหลีใต้ 2017
มิสแกรนด์เกาหลีใต้ 2017 (Miss Grand Korea 2017; 2017 한국조직위원회) ถือได้ว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์เกาหลีใต้ที่ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งแรก การประกวดรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ณ ชั้น 7 ตึกเอล ทาวเวอร์ (El Tower) เขตซอโซ, กรุงโซล, ประเทศเกาหลีใต้ โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ Park Ha Young (박하영) ซึ่งได้รับการส่งมอบตำแหน่งโดย  Cho Yeseul – มิสแกรนด์เกาหลีใต้ 2016 จากนั้นจะต้องเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ที่ประเทศเวียดนาม
ผู้เข้าประกวด
การคัดเลือกผู้เข้าร่วมการประกดวมิสแกรนด์เกาหลีใต้ 2017 นั้น จะมีการประกวดรอบคัดเลือกระดับภูมิภาค ใน เมือง ได้แก่ กรุงโซล, จังหวัดคย็องกี, นครอินช็อน, จังหวัดคังว็อน, จังหวัดชุงช็องใต้, นครแทกู, จังหวัดคย็องซังใต้, และภูมิภาคโฮนัม (จังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดช็อลลาใต้) ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกระดับท้องถิ่น 3 – 8 คน จะได้เข้าสู่การประกวดรอบสุดท้ายมิสแกรนด์เกาหลีใต้ 2017 ซึ่งมีทั้งสิ้น 28 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
การเป็นมรณสักขีของนักบุญมัทธิว (การาวัจโจ)
การพลีชีพของนักบุญแม็ทธิว (The Martyrdom of Saint Matthew) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ตั้งอยู่ภายในชาเปลคอนทราเรลลิในวัดซานลุยจิเดอิฟรานเชซิในกรุงโรมในประเทศอิตาลี หลังจากเสียชีวิตไปแล้วคาร์ดินัลชาวฝรั่งเศสขื่อแม็ทธิว ควงแทรล (Matthieu Cointrel) หรือ “มัตเตโอ คอนทราเรลลิ” ในภาษาอิตาลีก็ทิ้งมรดกไว้โดยระบุว่าให้ใช้ในการตกแต่งชาเปลของตนเองในหัวเรื่องของนักบุญผู้ที่ท่านใช้เป็นชื่อ (มัตเตโอ=แม็ทธิว)
ภาพเขียนนี้เป็นฉากการพลีชีพของนักบุญแม็ทธิวผู้ประพันธ์ “พระวรสารนักบุญแม็ทธิว” ตามตำนานแล้วนักบุญแม็ทธิวถูกสั่งให้ฆ่าโดยพระเจ้าแผ่นดินแห่งเอธิโอเปียขณะที่ทรงทำพิธีมิซซาหน้าแท่นบูชา พระเจ้าแผ่นดินทรงหลงเสน่ห์พระนัดดาของพระองค์เอง นักบุญแม็ทธิวจึงกล่าวติเตียนนอกจากสตรีที่ว่าจะเป็นพระนัดดาแล้วก็ยังเป็นชีด้วยซึ่งถือว่าเป็น “เจ้าสาวของพระเยซู” (Bride of Christ) คาร์ดินัลคอนทราเรลลิผู้เสียชีวิตไปหลายสิบปีก่อนหน้านั้นบ่งไว้รายละเอียดของภาพไว้ว่าให้เป็นภาพที่เป็นฉากที่นักบุญแม็ทธิวกำลังจะถูกสังหารโดยทหารที่ส่งมาโดยพระเจ้าแผ่นดินผู้ทรงไม่มีคุณธรรม, ให้มีโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมที่เหมาะสม และให้มีผู้เห็นเหตุการณ์ที่แสดงอารมณ์ต่างๆ ที่เหมาะสม (ดูรายละเอียดในบทความชาเปลคอนทราเรลลิ)
สัญญาจ้าง (ซึ่งตามตัวหนังสือแล้วมาจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของคาราวัจโจเองไม่ใช่จากวัด) ทำให้เป็นปัญหาแก่คาราวัจโจอยู่บ้างเพราะความที่ยังไม่มีประสบการณ์ในการเขียนภาพขนาดใหญ่เช่นนั้นหรือภาพที่มีคนหลายคนในภาพ จากการเอ็กซเรย์พบว่าคาราวัจโจวาดไว้สองครั้งก่อนหน้าภาพที่จะเห็นกันทุกวันนี้ โดยการทำให้องค์ประกอบของภาพง่ายขึ้น, ลดจำนวนผู้ปรากฏในภาพให้น้อยลง และตัดรายละเอียดเกี่ยวกับโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมที่ระบุไว้ในคำสั่งเดิมของคาร์ดินัลคอนทราเรลลิออก
ภาพแรกที่เห็นได้จากการเอ็กซเรย์มีลักษณะที่มีอิทธิพลการเขียนแบบแมนเนอริสต์ของจูเซปเป เซซารีผู้เป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงของโรมในขณะนั้น โดยมีผู้เห็นเหตุการณ์ที่มีขนาดเล็กท่ามกลางฉากสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนเป็นภาพนิ่งและไกล ภาพที่สองคาราวัจโจหันไปใช้ราฟาเอลเป็นตัวอย่าง ผู้เห็นเหตุการณ์แสดงอารมณ์หวาดกลัวและสงสารที่รวมทั้งสตรีคนหนึ่งที่คงจะเป็นสัญลักษณ์ของแม่ชี แต่ก็ยังมีลักษณะไปทางแมนเนอริสต์อยู่บ้าง องค์ประกอบโดยทั่วไปในภาพที่สองตรงกับคำสั่งของคาร์ดินัลคอนทราเรลลิที่ระบุไว้ว่าการเขียนร่างกายและสิ่งก่อสร้างต้องเป็นไปตามทัศนมิติและการร่าง แต่ในการวาดครั้งที่สามคาราวัจโจก็เริ่มที่จะเขียนภาพที่มีลักษณะเป็นตัวของตัวเองบ้างแล้วที่ใช้ทฤษฎที่ว่าการวาดภาพคนขึ้นอยู่กับแสงและความมืดและการละทิ้งการเขียนฉากหลัง
เมื่อมาถึงจุดนี้คาราวัจโจก็ทิ้งการเขียนภาพ “การพลีชีพ” และหันไปเขียน “พระเยซูเรียกนักบุญแม็ทธิว” ซึ่งใช้ลักษณะการเขียนจากประสบการณ์ในการเขียนภาพชีวิตประจำวันเช่นในภาพ “คนโกงไพ่” และ “หมอดู” ที่เขียนก่อนหน้านั้นเพียงแต่ขยายให้ใหญ่ขึ้น เมื่อได้ทำเช่นนั้นแล้วก็เหมือนกับทำให้เกิดมีความเชื่อมั่นในตนเองเพิ่มขึ้นจนสามารถหันกลับไปเขียน “การพลีชีพ” ต่อได้แต่ครั้งนี้เขียนด้วยลักษณะการเขียนที่เป็นตัวของตนเอง
ภาพที่สามไม่รวมสถาปัตยกรรมและลดจำนวนผู้คนในภาพลงและย้ายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ใกล้ผู้ดูยิ่งขึ้นไปอีก นอกจากนั้นก็ริเริ่มการใช้ค่าต่างแสง (chiaroscuro) อย่างจริงจังโดยการเน้นสิ่งที่สำคัญที่สุดของภาพโดยการใช้แสงส่องลงไปตรงจุดนั้นเช่นเดียวกับการใช้สป็อตไลท์บนเวทีในปัจจุบัน แต่เป็นการใช้ก่อนที่จะมีการใช้สป็อตไลท์เป็นเวลาหลายร้อยปี ส่วนเนื้อหาของภาพคาราวัจโจก็เลือกชั่วขณะที่เป็นจุดสุดยอดของนาฏกรรมที่เกิดขึ้น ในจังหวะที่ผู้สังหารพร้อมที่จะพุ่งดาบเข้าไปเสียบอกของนักบุญที่ผงะหงายหลังลงไป ภาพที่สามเป็นภาพที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ผู้เห็นเหตุการณ์เป็นตัวรองแต่ก็ได้รับแสงที่จัดไว้อย่างเหมาะสม ภาพที่เห็นนี้ให้ผู้ชมมีความรู้สึกราวกับว่ามีสายฟ้าแลบแปลบเข้ามาในภาพ
ภาพนี้เป็นจุดเปลี่ยนแปลงของการเขียนภาพแบบแมนเนอริสต์ของคาราวัจโจในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ไปเป็นการเขียนแบบศิลปะบาโรก ภาพเขียนสร้างความตื่นเต้นให้แก่วงการจิตรกรรมโดยทั่วไปในโรม แต่เฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) ผู้เป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของโรมขณะนั้นและผู้สนับสนุนลักษณะการเขียนภาพแบบแมนเนอริสต์มาดูภาพเขียนแต่ไม่ให้ความเห็นแต่อย่างใดราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ศิลปินอื่นๆ ที่ยังมีอายุน้อยกว่าต่างก็มีความประทับใจและความทึ่งซึ่งทำให้คาราวัจโจกลายเป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในกรุงโรมขณะนั้น
การที่จะทำความเข้าใจกับภาพที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์ต่างๆ ในการได้มาซึ่งความเป็นนักบุญไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ง่ายๆ นักบุญแม็ทธิวดูเหมือนจะพยายามถอยจากการทำร้ายของผู้สังหารที่ส่องสว่างด้วยแสงที่พร้อมที่จะยกดาบขึ้นแทง รอบๆ นักบุญก็เป็นผู้คนที่แสดงอารมณ์ต่างกันไปตามที่คอนทราเรลลิที่ระบุไว้: ความกลัว, ความอกสั่นขวัญหนี และความตกตลึง ขณะที่มีเทวดาถือใบปาล์มห้อยลงมาเป็นสัญญลักษณ์ของการพลีชีพเพื่อศาสนา ความสับสนของภาพของผู้ดูจะลดน้อยลงมากถ้ามีความเข้าใจว่าการยื่นมือออกไปของนักบุญแม็ทธิว มิใช่เป็นการแสดงความเสียขวัญด้วยความกลัวที่จะถูกสังหารแต่เป็นการพยายามที่จะเอื้อมไปรับใบปาล์มจากเทวดา การยึดมือของนักบุญโดยผู้สังหารและความพยายามของเทวดาที่จะเอื้อมมาหาเป็นสิ่งที่สวนทางกัน และนักบุญแม็ทธิวเท่านั้นที่ได้เห็นมโนทัศน์ของเทวดา เมื่อเข้าใจเช่นนั้นแล้วภาพเขียนนี้จึงไม่ใช่ชั่วขณะของความสยดสยองแต่เป็นภาพของการพลีชีพหรือการเสียสละตนเองของนักบุญเพื่อสิ่งที่เหนือกว่า การวาดภาพบาโรกแบบอิตาลีของภาพที่เกี่ยวกับการพลีชีพโดยทั่วไปแล้วมิไช่เป็นการแสดงความหวาดกลัวหรือความสยดสยองแต่เป็นการแสดงชั่วขณะที่ผู้พลีชีพหรือผู้เสียสละชีพมีความปลื้มปิติในสิ่งที่เกิดขึ้น เช่นในงาน “ความปิติของนักบุญบิเบียนา” โดยจานโลเรนโซ แบร์นินีเป็นต้น
สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือความแตกต่างของคาราวัจโจจากจิตรกรแมนเนอริสต์ก่อนหน้านั้นอื่นๆ ตรงที่คาราวัจโจใช้สถาปัตยกรรมในการเพิ่มความเป็นนาฏกรรมของภาพเขียนยิ่งขึ้น จริงอยู่ที่วัดใหญ่ๆ อาจจะมีแสงส่องสว่างภายใน แต่ในวัดเล็กๆ เช่นวัดซานลุยจิแทบจะไม่มีแสงส่องเข้ามาในวัด วัดเล็กจึงมักเป็นวัดที่มืดและแคบ แต่คาราวัจโจก็ใช้ความมืดนี้ในการเพิ่มความเป็นนาฏกรรมของภาพ ที่ปีเตอร์ รอบบ์นักชีวประวัติของคาราวัจโจกล่าวว่า “ถ้าผู้ใดเดินเข้ามาตามทางเดินกลางของวัดซานลุยจิแล้วก็จะเห็นร่างขาวโพลนของผู้สังหารยืนทมึนอยู่ท่ามกลางความมืดมาแต่ไกลในช่องว่างที่ดูเหมือนกับเปิดออกมาจากผนังมายังทางเดินกลางของวัด”
ภาพเขียนมีสิ่งต่างๆ ที่มาจากภาพเขียนอื่นเช่นจากไมเคิล แอนเจโล และราฟาเอล นักวิจารณ์ศิลปะจอห์น แกชกล่าวว่าการนำอิทธิพลอื่นเข้ามาใช้มิใช่เพื่อการพยายามหาองค์ประกอบที่ต้องการแต่เป็นความต้องการที่จะสร้างงานให้เป็นงานอันยิ่งใหญ่ที่ควรค่ากับงานของงานของยุคทองของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (High Renaissance) เช่นรูปของนักบุญหรือเด็กที่ลนลานด้วยความกลัวทางด้านซ้ายของภาพเป็นท่าที่ยืมมาจากหรือนำมาโดยตรงจาก “การพลีชีพของนักบุญปีเตอร์ผู้พลีชีพ” (The Martyrdom of St Peter the Martyr) ที่เวนิสโดยทิเชียน
ภาพคนในฉากหลังราวซ้ายจากกลางภาพหลังผู้สังหารคือภาพเหมือนตนเองของคาราวัจโจ
สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา
สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา (American Cancer Society; อักษรย่อ : ACS) เป็นองค์กรอนามัยระดับประเทศที่ทุ่มเทต่อการกำจัดโรคมะเร็ง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2456 สมาคมนี้ได้รับการแบ่งออกเป็นสิบเอ็ดเขตทางภูมิศาสตร์ โดยมีทั้งแพทย์และอาสาสมัครเชิงปฏิบัติการในกว่า 900 สำนักงานทั่วสหรัฐอเมริกา องค์กรนี้มีสำนักงานหลักตั้งอยู่ที่ศูนย์สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกายังมีผลงานจัดพิมพ์วารสารแคนเซอร์, ซีเอ และแคนเซอร์ไซโทพาโทโลจี
อโฆรี
อโฆรี (จากสันสกฤต अघोर อโฆร; ) เป็นนักพรตสาธุสำนักหนึ่งของลัทธิไศวะที่มีปฏิบัติมากในพื้นที่รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ถือเป็นสายเดียวของกปาลิกะที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบัน   เช่นเดียวกับนักพรตสายกปาลิกะ อโฆรีประกอบพิธีกับศพ, มักอาศัยตามป่าช้า, ป้ายเถ้าจากการเผาศพตามร่างกาย และใช้กระดูกจากศพมนุษย์มาทำเป็น กปาละ (บาตรกะโหลกมนุษย์) และเครื่องประดับ   โดยมากอโฆรีมักเป็นเพศชาย แต่ในภูมิภาคเบงกอล สตรีสามารถเป็นอโฆรีได้ โดยใช้ชีวิตบริเวณฌาปนสถาน หากแต่ต้องสวมใส่เครื่องนุ่งห่มกันอุจาด
นักพรตสายอโฆรีนับถือบูชาพระศิวะ ปางพระไภรวะ  และเชื่อในการหลุดพ้นจากสังสารวัฏ ("โมกษะ") นอกจากจะบริโภคซากศพอย่างไม่รังเกียจแล้ว อโฆรีบางส่วนนิยมสมสู่กับซากศพของสตรี มีพิธีกรรมสมสู่กับหญิงนครโสเภณี แต่จะไม่ร่วมสังวาสกับบุรุษเพศด้วยกัน
วัดจันทรสุข
วัดจันทรสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 6 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 25152 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูธรรมธร สัมพันธ์ ถิรธมฺโม
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง หอปฏิบัติวิปัสสนาสมเด็จพุฒาจารย์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง พระธาตุเจดีย์อมตะดวงแก้ว 1 องค์ อาคารเรือน-หอสมุด 1 หลัง อาคารพระภิกษุ 3 หลัง อาคารพระนิสิตนักศึกษา 2 หลัง ห้องสุขาพระภิกษุ 14 ห้อง และห้องสุขาสำหรับ ฆราวาส 10 ห้อง
ขุนสุคนธวิทศึกษากร (สำอางค์ สุคนธวิท)
ขุนสุคนธวิทศึกษากร (สำอางค์ สุคนธวิท)  เดิมชื่อ สำอางค์ ชุติกุล เป็นผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดสมุทรสาคร เข้าร่วมในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 6 และคณะที่ 7 ซึ่ง ทั้ง 2 สมัย มีนายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จังหวัดนครปฐม
เคทีเอ็ม อีทีเอส
เคทีเอ็ม อีทีเอส เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระหว่างเมือง สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส – สถานีรถไฟเกอมัส รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน และ สถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท รัฐปีนัง- สถานีรถไฟเกอมัส รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย เดิมรถไฟฟ้าสายนี้เคยวิ่งจากกัวลาลัมเปอร์ไปเซอเริมบัน แต่หยุดให้บริการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 รถไฟฟ้ามีความเร็ว 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ดำเนินการโดยอีทีเอส ภายใต้การควบคุมของการรถไฟมาลายา (KTMB)
ประวัติ
การรถไฟมาลายา เปิดให้บริการรถไฟฟ้าสายนี้ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2010 โดยเป็นเส้นหนึ่งของทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตก
ชั้นโดยสาร
ชั้นโดยสารมีด้วยกัน2แบบ 1.Standard Class ที่นั่งถูกจัดเรียงในแบบ 2-2 ในแต่ละที่นั่งมีโต๊ะหน้าที่นั่งและมีปลั๊กไฟใต้ที่นั่ง ที่นั่งไม่สามารถหมุนได้ มีให้บริการทุกขบวน 2.Business Class จัดว่างที่นั่งแบบ 2-1 มีปลั๊กไฟ ช่องเสียบUSB หน้าจอทีวีส่วนตัว อินเทอร์เน็ต มีการเสริฟอาหารและของว่าง มีให้บริการในรถแพลตินัม คลาส93/2
รุ่นที่สอง
ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93   ผลิตโดยบริษัท CRRC มีความเร็วสูงสุดในการให้บริการคือ 140 กม./ชม. ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93/2 ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93/3
ในอนาคต
โครงการรถไฟฟ้าจะมีการขยายเส้นทางเพิ่มไปยังเมืองโจโฮร์บะฮ์รู รัฐยะโฮร์
ฌ้อปาอ๋อง ศึกแผ่นดินไม่สิ้นแค้น
ฌ้อปาอ๋อง ศึกแผ่นดินไม่สิ้นแค้น (White Vengeance; 鴻門宴; พินอิน: Hóng Mén Yàn) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2011
เนื้อเรื่อง
ในช่วงปลายราชวงศ์ฉิน ซึ่งปกครองแผ่นดินด้วยความโหดร้ายมาอย่างยาวนาน เมื่อศัตรูผงาด ประชาราษฎร์จึงเข้าสู่ช่วงวิกฤต หลิวปังและเซี่ยงอวี่ได้มาเป็นผู้นำกองทัพและเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ทั้งคู่ต่างรับใช้อ๋องรัฐฉู่ ซึ่งวางแผนโดยบอกว่าใครก็ตามที่ล้มล้างอาณาจักรฉินในกวานจงได้ จะได้เป็นขุนนางใหญ่รัฐฉิน เพื่อตักตวงประโยชน์จากการแข่งขันของเซี่ยงอวี่และหลิวปัง เซี่ยงอวี่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เขาต่อสู้กับกองทัพใหญ่รัฐฉิน และแสดงความไว้ใจต่อหลิวปังโดยใช้ อวี๋จี หญิงอันเป็นที่รักของเขา หลิวปังแสดงออกชัดเจนว่ารักอวี๋จี และใช้โอกาสบุกกวานจงก่อน ในขณะที่กองทัพฉินส่วนใหญ่ต่อสู้กับกองทัพของเซี่ยงอวี่ด้านนอก เซี่ยงอวี่โกรธแค้นเมื่อรู้ความจริงว่าถูกหักหลัง จึงวางแผนสังหารหลิวปังในงานเลี้ยงที่หงเหมิน ขณะที่จางเหลียง ที่ปรึกษาของหลิวปัง และฟานเจิ้ง ที่ปรึกษาของเซี่ยงอวี่ ก็ขัดแย้งกันชัดเจน แต่ใครจะได้เป็นผู้ชนะจากสงครามครั้งนี้และอยู่รอดจนได้ครองบัลลังก์
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ได้นักแสดงมีชื่อเสียงจำนวนมากมาร่วมแสดง ทั้ง หลี่ หมิง, หลิว อี้เฟย์, เฉิน เสี่ยวชุน หรือ หวง ซิวเซิน ได้รับคำวิจารณ์ว่า แดเนียล ลี กล้าที่จะตีความประวัติศาสตร์ในช่วงนี้ขึ้นมาใหม่ ในภาพยนตร์ ซึ่งก็ได้กระทำมาแล้วก่อนหน้านั้นกับ Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon โดยเขียนชะตากรรมของตัวละครให้แตกต่างไปจากประวัติศาสตร์จริงที่มีการบันทึกไว้ ซึ่งก็อาจทำให้ถูกตั้งคำถามบางประการจากผู้ชมได้
จุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คือ เครื่องแต่งกายและองค์ประกอบศิลป์ที่ค่อนข้างจะดูหนักมือ แต่ก็เป็นผลงานที่เมื่อได้ชมแล้วก็ทราบทันทีว่า ใครเป็นผู้กำกับฯ เป็นงานภาพในแบบที่น่าจะได้รับแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นอยู่บ้าง สำหรับการแสดงนั้น หลี่ หมิงที่รับบท หลิวปัง ดูเหมือนจะข่มรัศมีของนักแสดงรุ่นน้องอย่าง เฝิง เส้าเฟิง ที่รับบท เซี่ยงอวี่ ไปเลย ทั้ง ๆ ที่เป็นตัวละครเอก ขณะที่บทของอวี๋จี ที่แสดงโดย หลิว อี้เฟย์ นั้นไม่ค่อยโดดเด่น แต่ขณะที่การแสดงของเฉิน เสี่ยวชุน ทำให้ลืมบทบาทเก่า ๆ ที่เคยแสดงไว้ได้เลย
ภาพยนตร์เข้าฉายที่จีนและฮ่องกง ในปลายปี ค.ศ. 2011 ขณะที่ในประเทศไทยไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ปกติ แต่มีจำหน่ายออกมาเป็นแผ่นดีวีดี
อัสนี-วสันต์
อัสนี – วสันต์ เป็นชื่อวงดนตรีร็อคไทยซึ่งประกอบด้วยพี่น้อง ป้อม – อัสนี โชติกุล และโต๊ะ – วสันต์ โชติกุล
ประวัติ
พ.ศ. 2517 ป้อม – อัสนี โชติกุล และ น้องชาย โต๊ะ – วสันต์ โชติกุล จากตำบลเสี้ยว อำเภอเมือง จังหวัดเลย ได้เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพ และได้ร่วมเข้าประกวดวงดนตรีโฟล์คซองในกรุงเทพฯ และได้รางวัลชนะเลิศ อาจารย์ วิมล จงวิไล ซึ่งเป็นหนึ่งในกรรมการพาไปอัดเสียง เป็นจุดกำเนิดของวงอีสซึ่น มีผลงานเพลงดังอย่าง แม่สาวตางาม พบกันหน้าสยามสแควร์ และ หนึ่งมิตรชิดใกล้ ซึ่งต่อมาโต๊ะได้นำมาร้องใหม่อีกครั้งในอัลบั้ม ผักชีโรยหน้า เมื่อปี 2530 โดยหลังจากที่ทำงานเพลงได้ไม่นาน ป้อมและโต๊ะได้แยกตัวออกจากวงอิสซึ่นมาทำงานเบื้องหลัง
ในปี พ.ศ. 2529 ทั้งคู่ตัดสินใจทำผลงานเพลงของตนเองออกมาเพื่อออกอัลบั้มชุดแรกคือ บ้าหอบฟาง สังกัดค่ายไนท์สปอตโปรดักชั่น ในสังกัด WEA แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แต่ก็มีเพลงดังคือ บ้าหอบฟาง ที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ป้อมและโต๊ะย้ายมาสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และมีผลงานชุดที่ 2 ผักชีโรยหน้า ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยมีเพลงดังคือ ก็เคยสัญญา หนึ่งมิตรชิดใกล้ ซึ่งเป็นเพลงเก่าที่เคยทำร่วมกับวงอิสซึ่น บังอรเอาแต่นอน สายล่อฟ้า และ ทั้งทั้งที่รู้
ปี พ.ศ. 2531 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 3 กระดี่ได้น้ำ มีเพลงดังคือ กระดี่ได้น้ำ ยินยอม บังเอิญติดดิน และ ร่ำไร
ปี พ.ศ. 2532 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ฟักทอง มีเพลงดังคือ ยินดีไม่มีปัญหา หัวใจสะออน ได้อย่างเสียอย่าง อยากจะลืม วัวลืมตัว และ กรุงเทพมหานคร และอัลบั้มชุดนี้ได้ทำยอดขายเกิน 1 ล้านตลับเป็นชุดแรกของทั้งคู่ และเป็นอัลบั้มเพลงที่ขายดีที่สุดในปีดังกล่าว
ปี พ.ศ. 2533 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 สับปะรด มีเพลงดังคือ เธอปันใจ เกี่ยวก้อย คงเดิม และ กุ้มใจ อัลบั้มนี้เป็นอีกชุดที่ทำยอดขายเกิน 1 ล้านตลับอีกชุดของทั้งคู่เป็นชุดที่ 2
ปี พ.ศ. 2536 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 6 รุ้งกินน้ำ มีเพลงดังคือ รักเธอเสมอ ลาก่อน ลงเอย
จนปี พ.ศ. 2538 พวกเขาทั้งคู่ตั้งค่ายเพลง มอร์ มิวสิก ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ในปี พ.ศ. 2540 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 7 บางอ้อ มีเพลงดังคือ อยากได้ยินว่ารักกัน ข้าวเย็น I LOVE YOU และ คนหลายใจ ซึ่งแต่งโดยร็อคเกอร์ชื่อดัง "เสก โลโซ" และเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของทั้งคู่ที่มียอดขายเกิน 1 ล้านตลับ
ปี พ.ศ. 2545 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 8 จินตนาการ มีเพลงดังคือ สิทธิ์ของเธอ รับไม่ไหว และ ลูกผู้ชาย
ปี พ.ศ. 2549 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 9 เด็กเลี้ยงแกะ มีเพลงดังคือ อยากให้อยู่ด้วยไหม
บ้าหอบฟาง (พ.ศ. 2529, 1986)
ผลงานเพลงชุดแรก เป็นอัลบั้มที่นักวิจารณ์ยอมรับว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดชุดหนึ่ง