cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สงครามกลางเมืองอเมริกา
เขตสงครามตะวันตก
นายพลแบร็กซ์ตัน แบร็กก์ นำฝ่ายสมาพันธรัฐเข้ารุกรานรัฐเคนทักกีครั้งที่สอง แต่จบลงด้วยชัยชนะที่ไม่มีความหมายในยุทธการเพอร์รีวิลล์ โดยแบร็กก์ต้องหยุดการรุกรานเคนทักกีและถอนกำลัง เพราะไม่มีแรงสนับสนุนจากทางสมาพันธรัฐ การทัพสโตนส์ริเวอร์สิ้นสุดลง เมื่อกองทัพของแบร็กก์พ่ายให้กับ พลตรีวิลเลียม โรสครานส์ในยุทธการสโตนส์ริเวอร์รัฐเทนเนสซี
ฝ่ายสมาพันธรัฐได้ชัยชนะเหนือสหภาพแบบชัดเจน ก็เฉพาะที่ยุทธการชิคกะเมากาเท่านั้น; กองทัพของนายพลแบร็กก์ ที่ได้รับกำลังเสริมจากเวอร์จิเนียภายใต้การนำของพลโทเจมล์ ลองสตรีท สามารถเอาชนะโรสครานส์ และบังคับให้โรสครานส์ถอยทัพไปชัตตานูกาได้
นักยุทธศาสตร์คนสำคัญของสหภาพในแนวรบตะวันตก คือ ยูลิสซีส เอส. แกรนต์ ผู้ได้รับชัยชนะในหลายสมรภูมิ ทั้งยุทธการที่ฟอร์ทเฮนรี, ยุทธการที่ฟอร์ทโดเนลสัน (เป็นผลให้ฝ่ายสหภาพเข้าควบคุมแม่น้ำเทนเนสซี และแม่น้ำคัมเบอร์แลนด์ได้), ยุทธการไชโลห์, และยุทธการวิคสเบิร์ก ซึ่งเพิ่มความแข็งแกร่งของอำนาจควบคุมแม่น้ำมิซิสซิปปีของฝ่ายสหภาพ แกรนต์เดินทัพเข้ากู้สถานการณ์ของโรสแครนส์ และพิชิตแบร็กก์ลงได้ในศึกชัตตานูกาครั้งที่สาม ขับไล่กองกำลังสมาพันธรัฐออกจากเทนเนสซี และเปิดเส้นทางไปสู่แอตแลนตากับใจกลางของฝ่ายสมาพันธรัฐ
เขตสงครามทรานส์-มิสซิสซิปปี
การรบแบบกองโจรในวงกว้าง เป็นลักษณะทั่วไปของพื้นที่ทรานส์-มิสซิสซิปปี เนื่องจากฝ่ายสมาพันธรัฐมีความขาดแคลนกำลังพลและลอจิสติกส์ที่มีความจำเป็นต่อการมีกองกำลังถาวรไว้ต่อสู้กับฝ่ายสหภาพ กองโจรเคลื่อนที่อย่าง ควอนทริลส เรดเดอร์ส (Qualtrill's Raiders) สร้างความพรั่นพรึงในชนบท โดยโจมตีทั้งที่มั่นทหารและที่อยู่อาศัยพลเรือน กลุ่มติดอาวุธ "Sons of Liberty" และ "Order of the American Knights" เข้าทำร้ายประชาชนที่สนับสนุนฝ่ายสหภาพ และทหารที่ไม่มีอาวุธ
ปฏิบัติการทางทหารขนาดเล็กมีขึ้นเป็นหย่อมๆ ทางใต้และทางตะวันตกของมิสซูรี โดยฝ่ายสหภาพซึ่งต้องการจะเข้าควบคุม "อาณาเขตอินเดียน" (Indian Territory) และ "อาณาเขตนิวเม็กซิโก" กองกำลังฝ่ายสหภาพขับไล่การเคลื่อนที่เข้าสู่นิวเม็กซิโกของฝ่ายสมาพันธรัฐในปี 1862 รัฐบาลพลัดถิ่นของแอริโซนาถอนตัวเข้ามาอยู่ในเท็กซัส สงครามระหว่างเผ่าชนพื้นเมืองระเบิดขึ้นในอาณาเขตอินเดียน นักรบประมาณ 12,000 คนจากเผ่าอินเดียนต่างๆ เข้าร่วมกับฝ่ายสมาพันธรัฐ ส่วนที่เข้าร่วมกับทางสหภาพมีจำนวนน้อยกว่า นักรบเชโรกีที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ นายพลจัตวาสแตน วาตี (Stand Watie) นายพลคนสุดท้ายที่ยอมจำนนในสงครามนี้
นายพลเอ็ดมันด์ เคอร์บี สมิธ ได้รับมอบหมายให้บัญชาการแผนกทรานส์-มิสซิสซิปปี ซึ่งครอบคลุมพื้นที่วงกว้าง (ทั้ง อาร์คันซัส, ลุยเซียนาตะวันตก และเท็กซัส) แต่มีกำลังทหารในบังคับบัญชาแค่ประมาณ 30,000 นาย หลังยุทธการปิดล้อมวิคสเบิร์ก และพอร์ตฮัดสันจบลงในเดือนกรกฎาคม ปี 1863 ฝ่ายสหภาพเข้ายึดวิคสเบิร์กและท่าเรือฮัดสันได้ ทำให้หน่วยของนายพลเคอร์บี สมิธ ถูกตัดขาดจากเมืองหลวงที่ริชมอนด์ ต่อมาสมิธได้รับหนังสือแจ้งจาก เจฟเฟอร์สัน เดวิส ว่า จะไม่มีความช่วยเหลือใดๆมาจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปีอีก แต่แม้จะขัดสนทรัพยากร เคอร์บี สมิธ ก็สะสมอาวุธไว้พอสมควรในคลังแสงที่ไทเลอร์ (Tyler) และใช้ระบบเศรษฐกิจแบบขุนศึก (fiefdom) หาเลี้ยงกองทัพในเท็กซัส ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "เคอร์บี สมิธดอม" (Kirby Smithdom) ต่อมาในฤดูใบไม้ผลิ ปี 1864 นายพลริชาร์ด เทย์เลอร์ ผู้ใต้บังคับบัญชาของสมิธ นำทัพเอาชนะกองทัพสหภาพได้ในการทัพที่เรดริเวอร์ (Red River Campaign) และทำให้เท็กซัสอยู่ในความควบคุมของฝ่ายสมาพันธรัฐไปจนตลอดสงคราม
การเข้ายึดเวอร์จิเนีย
พอเข้าปี ค.ศ. 1864 ลินคอล์นก็มอบอำนาจสั่งการกองทัพทั้งหมดให้กับ จอมพล ยูลิสซีส เอส. แกรนต์ โดยแกรนต์ใช้กองทัพโพโทแม็ค (Army of the Potomac) เป็นกองบัญชาการ และให้อำนาจบัญชาการกองกำลังทางแนวรบตะวันตกเกือบทั้งหมดแก่ พลตรี วิลเลียม ที. เชอร์แมน จอมพลแกรนต์มีความเข้าใจคอนเซปต์ของสงครามเบ็ดเสร็จ ทั้งยังเห็นตรงกับลินคอล์น และเชอร์แมนว่า วิธีเดียวที่จะพิชิตฝ่ายสมาพันธรัฐและยุติสงครามได้ ก็คือการทำลายทั้งกองกำลัง และฐานทางเศรษฐกิจของฝ่ายข้าศึกโดยสิ้นเชิง แต่เน้นย้ำว่าเป้าหมายไม่ใช่พลเรือนของฝ่ายตรงข้าม หากแต่เป็นการเข้ายึดเสบียงอาหาร และทำลายบ้าน เรือกสวนไร่นา และทางคมนาคมทางรถไฟ ซึ่งมิฉะนั้นทรัพยากรเหล่านี้จะถูกนำไปใช้ทางการสงครามโดยฝ่ายกบฏ แกรนต์สร้างยุทธศาสตร์แบบครบวงจรขึ้นเพื่อโจมตีฝ่ายข้าศึกจากหลายทิศทาง นายพลจอร์จ มี้ด กับเบนจามิน บัทเลอร์ ได้รับคำสั่งให้เคลื่อนพลเข้าประชิด นายพลลี ไม่ไกลจากริชมอนด์, นายพลฟรานซ์ ซีเกล (และต่อมาฟิลิป เชอริแดน) ให้เข้าโจมตี เชเนินโดอา วัลเลย์ (Shenandoah Valley), นายพลเชอร์แมนได้รับคำสั่งให้ลงใต้เพื่อเข้ายึดแอตแลนตา และเดินทัพต่อไปจนถึงแอตแลนติก, ส่วนนายพลจอร์จ ครุก กับวิลเลียม แอเวอเรล มีหน้าที่ปฏิบัติการณ์โจมตีเส้นทางรถไฟลำเลียงในเวสต์เวอร์จิเนีย, และสุดท้ายให้พลตรีเนธานเนียล พี. แบงค์ส เข้ายึดเมืองโมบิลรัฐแอละแบมา
กองทัพของแกรนต์เริ่มการทัพโอเวอร์แลนด์ โดยมีเป้าประสงค์ที่จะดึงนายพลลีมาป้องกันเมืองริชมอนด์ เพื่อที่จะตรึงทัพใหญ่ของลีเอาไว้และทำลายเสีย โดยเบื้องต้นกองกำลังสหภาพพยายามเดินทัพผ่านลีไปให้ได้ ทำให้ต้องเข้าสู้รบกันในหลายยุทธการ ยุทธการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ยุทธการที่วิลเดอร์เนส, ยุทธการที่สป็อตซิลเวเนีย และ ยุทธการที่โคลด์ฮาร์เบอร์  การสู้รบในสมรภูมิเหล่านี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องสูญเสียอย่างหนัก และบังคับให้กองทัพสมาพัธรัฐของนายพลลี ต้องถอยร่นหลายครั้ง นายพลเบนจามิน บัทเลอร์พยายามโอบปีกกองทัพของลีจากทางทิศใต้ เพื่อเข้าตีเมืองหลวง แต่เดินทัพชักช้าทำให้ล้มเหลว ถูกกองทัพหนุนของนายพลโบรีการ์ดตรึงสกัดไว้ที่คุ้งน้ำบริเวณหมู่บ้านเบอมิวดาฮันเดร็ด ความล้มเหลวอย่างต่อเนื่องเช่นนี้ ก็ไม่ต่างกับภายใต้การนำของผู้บัญชาการคนก่อน ๆ แต่นายพลแกรนต์ต่างออกไปเพราะเดินหน้าสู้ต่อไปแทนที่จะหนี ความมุ่งมั่นของแกรนต์สามารถกดดันกองทัพเวอร์จิเนียเหนือของลี ให้ถอยกลับไปเมืองหลวงริชอมนด์ได้ และในระหว่างที่ลีกำลังเตรียมการป้องกันริชมอนด์ แกรนต์ก็เปลี่ยนเส้นทางลงใต้แบบไม่มีใครคาดคิด ข้ามแม่น้ำเจมส์ และเริ่มยุทธการล้อมเมืองปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งต้องสู้รบกันแบบสงครามสนามเพลาะ เป็นเวลานานกว่าเก้าเดือน
แกรนต์พบทหารคู่ใจ คือ นายพลฟิลิป เชอริแดน (Phillip Sheridan) ผู้ที่ก้าวร้าวเฉียบขาดพอที่จะได้ชัยในการทัพที่หุบเขาเชนันโดอาห์ (Valley Campaigns of 1864) เชอริดันในทีแรกถูกรุกต้องถอยร่นในยุทธการที่นิวมาร์เก็ต ภายใต้การคุมทัพของนายพล จอห์น ซี. เบรกคินริดจ์ อดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐบาลของเจมส์ บูแคนัน ยุทธการที่นิวมาร์เก็ตเป็นชัยชนะครั้งสุดท้ายของฝ่ายสมาพันธรัฐในสงครามนี้ เชอริดันใช้ความอุตสาหะเพิ่ม และสามารถเอาชนะพลตรีจูบัล เออลี ได้ในหลายสมรภูมิ ซึ่งรวมถึงการรบครั้งตัดสินในยุทธการที่ซีเดอร์ครีก (Battle of Cedar Creek) จากนั้นเชอริดันก็เข้าทำลายฐานผลิตทางการเกษตรใน เชนันโดอา วัลเลย์ อันเป็นยุทธวิธีแบบเดียวกับที่นายพลเชอร์แมนใช้ในจอร์เจีย
ทางฝ่ายนายพลเชอร์แมนก็เคลื่อนทัพจาก ชัตตานูกา (Chattanooga) ในเทนเนสซีลงสู่แอตแลนตา ระหว่างทางก็ตีทัพสมาพันธรัฐของนายพลโจเซฟ อี. จอห์นสัน กับจอห์น เบลล์ ฮู้ด แตกกระเจิงไป เมืองแอตแลนตาแตกในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1864 (ซึ่งเป็นการรับประกันว่าลินคอล์นจะได้รับเลือกเป็น ปธน. อีกสมัย) ทัพของจอห์น ฮู้ด ออกจากพื้นที่แอตแลนตาแล้วเข้าคุกคามเส้นทางส่งกำลังบำรุงของเชอร์แมน จากนั้นก็รุกเข้าเทนเนสซีเพื่อตลบหลังในการทัพแฟรงคลิน-แนชวิลล์ ผู้บัญชาการทัพสหภาพ พลตรีจอห์น แม็คอัลลิสเตอร์ สโคฟิลด์ตีทัพของฮู้ดแตกพ่าย จนหมดขีดความสามารถในการรบ ในยุทธการที่แนชวิลล์
ทัพของเชอร์แมนเคลื่อนออกจากแอตแลนตาโดยไม่มีจุดหมายที่แน่ชัด ทำลายไร่ฟาร์มในจอร์เจียไปถึง 1 ใน 5 ในการ "เดินทัพไปสู่ทะเล" (March to the Sea) ที่เลื่องชื่อในเรื่องของความไร้ปราณีในการปฏิบัติการ เชอร์แมนมาถึงฝั่งแอตแลนติกที่ ซาวันนาห์ มลรัฐจอร์เจีย ในเดือนธันวาคมปี 1864 กองทัพของเชอร์แมนพ่วงเอาทาสผิวดำที่ได้รับอิสรภาพแล้วเป็นพัน ๆ คนติดมาด้วย ไม่มีการสู้รบอย่างสลักสำคัญในระหว่างการเดินทัพ จากนั้นเชอร์แมนก็เปลี่ยนทางขึ้นสู่เหนือผ่านเซาท์แคโรไลนา และนอร์ทแคโรไลนา จนไปบรรจบกับแนวทัพของสมาพันธรัฐที่เวอร์จิเนีย
ฝ่ายสมาพันธรัฐยอมจำนน
นายพลโรเบิร์ต อี. ลี ได้รับสารจากนายพลแกรนต์ขอให้ยอมจำนนเสีย ลียังพยายามสู้ต่อ และพยายามจะฝ่ากองกำลังของเชอริแดนที่ปิดถนนใกล้กับ แอพโพแมตท็อกซ์ คอร์ทเฮ้าส์ไว้ แต่เมื่อพบว่าทางเลือกเดียวที่เหลือคือต้องรบแบบกองโจรในป่า ลีจึงตัดสินใจยอมวางอาวุธ แล้วส่งสารถึงแกรนต์ว่ากองทัพเวอร์จิเนียเหนือขอยอมจำนน สงครามกลางเมืองอเมริกาเป็นอันสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1865 ณ บ้านของ วิลเมอร์ แม็คลีน (McLean House) กองกำลังสมาพันธรัฐที่ยังไม่ยอมทิ้งอาวุธ ก็ทยอยกันยอมจำนนเมื่อข่าวการยอมแพ้ของนายพลลีทราบไปถึง
ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1865 ประธานาธิบดีลินคอล์น ถูกนาย จอห์น วิลค์ส บูธ นักแสดงที่ฝักใฝ่ฝ่ายสมาพันธรัฐลอบยิง ลินคอล์นเสียชีวิตในรุ่งเช้าวันถัดไป และ แอนดรูว์ จอห์นสัน กลายเป็นประธานาธิบดีแทนที่ ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1865 นายพล โจเซฟ อี. จอห์นสตัน ยอมจำนนต่อนายพลเชอร์แมน พร้อมทหารกองทัพเทนเนสซีเกือบ 90,000 นาย ที่เบนเนตเพลส ใกล้กับเดอรัม (Durham) นอร์ทแคโรไลนา ประธานาธิบดีจอห์นสันออกแถลงการณ์ ประกาศจุดสิ้นสุดของการก่อความไม่สงบ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1865 ประธานาธิบดี เจฟเฟอร์สัน เดวิส ถูกจับกุมในวันถัดมา กำลังรบในแผนกทรานส-มิสซิสซิปปี (Trans-Mississippi) ของเคอร์บี สมิธ ยอมจำนนในวันที่ 2 มิถุนายน และ ในวันที่ 23 มิถุนายน ผู้นำชาโรกีอินเดียน แสตนด์ วาตี (Stand Watie) กลายเป็นนายพลฝ่ายสมาพันธรัฐคนสุดท้ายที่ยอมจำนนพร้อมกองกำลังของตน
ชัยชนะของฝ่ายสหภาพ และผลพวงของสงคราม
ผลกระทบในด้านต่าง ๆ ของสงครามกลางเมืองอเมริกายังเป็นที่ถกเถียงกัน แต่ผลทางเศรษฐกิจนั้นค่อนข้างชัด เกษตรกรรมฝ้ายของรัฐทางใต้พังพินาศ ภาคใต้ของสหรัฐกลายเป็นพื้นที่ยากจนไปอีกเกือบร้อยปี จากที่เคยร่ำรวยมาก่อน ในขณะที่ภาคเหนือและตะวันตกร่ำรวยขึ้น อำนาจทางการเมืองของนายทาส และเศรษฐีจากภาคใต้ยุติลง อาจจะกล่าวได้ว่า สหรัฐในช่วงก่อนสงคราม เป็นประเทศที่ฝ่ายเหนือและใต้แข่งขันกันเอาวิสัยทัศน์ และความเชื่อของตนเข้ากำหนดทิศทางของประเทศ แต่ผลของสงครามกลางเมืองทำให้การแข่งขันในทางวิสัยทัศน์ยุติลง นักประวัติศาสตร์ เจมส์ แม็คเฟอร์สันกล่าวว่า "ชัยชนะของสหภาพทำลายวิสัยทัศน์ชาวใต้เกี่ยวกับอเมริกา และเป็นการรับประกันว่าวิสัยทัศน์ของฝ่ายเหนือ จะกลายมาเป็นวิสัยทัศน์ของคนอเมริกัน [ทั้งประเทศ]" ด้วยเหตุนี้จึงไม่เป็นการเกินไปที่จะกล่าวว่า ประเทศสหรัฐในปัจจุบันเป็นผลผลิตของสงครามกลางเมือง
นักประวัติศาสตร์อีกฝ่ายโต้เถียงว่าฝ่ายใต้ไม่มีหวังจะชนะมาตั้งแต่ต้น เพราะศักยภาพในการทำสงครามต่างกันมาก โดยเฉพาะความได้เปรียบของฝ่ายเหนือในระยะยาว กล่าวคือยิ่งสงครามยิ่งยืดเยื้อ ความได้เปรียบของฝ่ายเหนือยิ่งแสดงออกมาชัด นักประวัติศาสตร์สงคราม เชลบี ฟุท (Shelby Foote) เปรียบเทียบว่า ฝ่ายเหนือเหมือนคนที่สู้โดยเอามือหนึ่งไพล่หลังไว้ และจะเอาจริงเมื่อไหร่ก็ได้ หากถูกฝ่ายสมาพันธรัฐกดดันจนถึงจุดหนึ่ง (ซึ่งอยู่อีกไกลมาก) และตลอดสงครามนี้ ฝ่ายใต้ไม่เคยบังคับให้ฝ่ายเหนือเอาจริงได้ด้วยซ้ำ ตนจึงแน่ใจว่าฝ่ายใต้ไม่เคยมีโอกาสที่จะชนะในสงครามนี้
ราคาของสงคราม
สงครามกลางเมืองทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายไม่น้อยกว่า 1,030,000 ราย (คิดเป็นร้อยละสามของประชากรทั้งหมด) รวมเป็นทหารที่เสียชีวิต 620,000 นาย โดยสองในสามเป็นเพราะโรคระบาดและการติดเชื้อ และมีพลเรือย 50,000 คนเสียชีวิต นักประวัติศาสตร์บางรายเชื่อว่าตัวเลขดังกล่าวเป็นการประเมินที่ต่ำเกินไป และความเป็นจริงยอดทหารเสียชีวิตอาจสูงถึง 750,000 - 850,000 นาย หรือกว่าสองเท่าของทหารอเมริกันที่ตายในสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจึงนับว่าพร่าชีวิตคนอเมริกันไปมากกว่าจำนวนผู้เสียชีวิตในสงครามครั้งอื่นๆรวมกัน
การสำรวจสำมะโนครัวปี 1860 พบว่าร้อยละ 6 ของชายอเมริกันผิวขาวในรัฐทางเหนือ อายุระหว่าง 13 - 43 ปี ตายในสงคราม ในภาคใต้อัตรานี้สูงถึงร้อยละ 18 ทหารประมาณ 56,000 คนตายในค่ายนักโทษระหว่างสงคราม และผู้ที่พิการสูญเสียแขนขามีประมาณ 60,000 คน
จากการสำรวจบันทึกโดย นักประวัติศาสตร์ ฟ็อกซ์ วิลเลียม ฝ่ายเหนือมีทหารตายรวม 359,528 นาย คิดเป็นร้อยละ 15 ของทหารกว่า 2 ล้านนายที่เข้ารับใช้ชาติ โดยในจำนวนนี้:
สหภาพ: 853,838
สมาพันธรัฐอเมริกา: 914,660
Expression cloning
Expression cloning เป็นเทคนิกการโคลนดีเอ็นเอที่ใช้ expression vector เพื่อสร้างคลังของโคลนดีเอ็นเอ โดยโคลนแต่ละตัวจะแสดงออกโปรตีนแค่อย่างเดียว คลังการแสดงออกที่เรียกว่า expression library เช่นนี้ก็จะนำไปตรวจหาคุณสมบัติที่น่าสนใจ แล้วโคลนที่น่าสนใจก็จะดึงออกมาเพื่อวิเคราะห์ให้ละเอียดยิ่งขึ้น ตัวอย่างก็คือ การใช้คลังการแสดงออกเพื่อแยกยีนที่ทำให้แบคทีเรียดื้อยาปฏิชีวนะ
14 เมษายน
วันที่ 14 เมษายน เป็นวันที่ 104 ของปี (วันที่ 105 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 261 วันในปีนั้น
การกวาดล้างใหญ่
การกวาดล้างใหญ่ (Great Purge) ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่ (Great Terror) หรือ ปี 37 (Year of 37) เป็นการกดขี่ทางการเมืองในสหภาพโซเวียตช่วง ค.ศ. 1936–1938 โดยเป็นการกดขี่อย่างใหญ่หลวงต่อชาวนาที่ร่ำรวยซึ่งเรียกว่าคูลัค การกวาดล้างทางชาติพันธุ์ต่อชนกลุ่มน้อย การกวาดล้างพรรคคอมมิวนิสต์และข้าราชการ การกวาดล้างกลุ่มผู้นำกองทัพแดง การเฝ้าระวังโดยตำรวจเป็นวงกว้าง การสงสัยบุคคลว่าก่อวินาศกรรม การต่อต้านการปฏิวัติ การจำคุก และการประหารโดยพลการ เฉพาะการกดขี่แบบสตาลินที่ดำเนินในช่วง ค.ศ. 1937―1938 นั้น นักประวัติศาสตร์ประเมินว่า มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 950,000 คนไปจนถึง 1.2 ล้านคน
ลักษณะหลัก ๆ ของการกวาดล้างใหญ่นี้ คือ การกวาดล้างชนชั้นคูลัคที่เรียกปฏิบัติการคูลัค และการกำหนดเป้าหมายเป็นชนกลุ่มน้อยในชาติ โดย 9 ใน 10 ของคำพิพากษาประหารชีวิต และ 3 ใน 4 ของคำพิพากษาให้จองจำไว้ในค่ายแรงงานเกณฑ์แบบกูลัก เป็นผลมาจากปฏิบัติการทั้งสองนี้
ในโลกตะวันตก คำว่า "ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่" เป็นที่นิยมขึ้นเพราะหนังสือชื่อนั้นของโรเบิร์ต คอนเควสต์ ออกเผยแพร่ใน ค.ศ. 1968 ชื่อหนังสือดังกล่าวอิงมาจากชื่อเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่เรียกสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
บทนำ
ปฏิบัติการที่พลาธิการกิจการภายในของประชาชนดำเนินการนั้น ส่งผลต่อชนกลุ่มน้อยที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นประชาคม "แนวที่ห้า" องค์การทหารโปแลนด์ออกคำอธิบายอย่างเป็นทางการว่า การกดขี่ดังกล่าวเป็นไปเพื่อขจัดความเป็นไปได้ที่จะเกิดวินาศกรรมและจารกรรมจากต่างชาติ แม้ว่าภายหลังผู้ถูกกดขี่จะรวมถึงพลเมืองโปแลนด์ทั่ว ๆ ไปเองก็ตาม
ตามสุนทรพจน์ของ นิกิตา ครุสชอฟ ชื่อ "ว่าด้วยลัทธิบูชาบุคคลและผลลัพธ์ของมัน" เมื่อ ค.ศ. 1956 และตามคำอธิบายของโรเบิร์ต คอนเควสต์ นักประวัติศาสตร์ ข้อกล่าวหาจำนวนมากที่ใช้ในการกดขี่ โดยเฉพาะที่ฟ้องในการพิจารณาคดีมอสโควนั้น มาจากการบังคับให้รับสารภาพ ซึ่งมักได้โดยการทรมาน และโดยการตีความมาตรา 58 แห่งประมวลกฎหมายอาญาโซเวียตรัสเซีย (ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานต่อต้านการปฏิวัติ) อย่างหละหลวม นอกจากนี้ ยังมักนำกระบวนพิจารณาแบบรวบรัดของคณะตุลาการที่เรียกทรอยคามาใช้แทนขั้นตอนที่ถูกต้องตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายโซเวียตขณะนั้น
การกวาดล้างใหญ่นี้เริ่มขึ้นในช่วงที่ Genrikh Yagoda เป็นหัวหน้าพลาธิการกิจการภายในฯ แต่รุนแรงถึงขีดสุดในช่วงกันยายน ค.ศ. 1936 ถึงสิงหาคม ค.ศ. 1938 ที่นีโคไล เยจอฟ เป็นหัวหน้าพลาธิการฯ การกวาดล้างดำเนินไปตามคำสั่งที่เรียกว่าแนวปฏิบัติทั่วไป ซึ่งโดยมากแล้วได้แก่คำสั่งโดยตรงของคณะกรรมการบริหารสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์ที่มีสตาลินเป็นประธาน
เลขคณิต
เลขคณิต (arithmetics) ในความหมายทั่วไปคือสาขาหนึ่งของคณิตศาสตร์ ซึ่งนับได้ว่าเป็นหนึ่งในจุดเริ่มของคณิตศาสตร์ด้วย เลขคณิตสนใจคุณสมบัติพื้นฐานของ การดำเนินการ บางประเภทกับตัวเลข  ส่วนความหมายที่ใช้โดยนักคณิตศาสตร์นั้น คำว่า เลขคณิต มักถูกใช้ในความหมายเดียวกันกับทฤษฎีจำนวน
ตำหนิแต่กำเนิด
ตำหนิแต่กำเนิด (birthmark) หรือปาน เป็นความผิดปกติซึ่งไม่ร้ายอย่างหนึ่งของผิวหนัง ปรากฏขึ้นตั้งแต่เกิดหรือไม่นานหลังเกิด (ส่วนใหญ่ปรากฏในเดือนแรก) อาจเกิดขึ้นที่ใดก็ได้บนผิวหนัง ตำหนิแต่กำเนิดนี้ส่วนใหญ่เกิดจากการเจริญมากผิดปกติของหลอดเลือด เมลาโนซัยต์ กล้ามเนื้อเรียบ ไขมัน ไฟโบรบลาสต์ หรือเคราติโนซัยต์
เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย (Joan Enric Vives Sicília) เป็นบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์และผู้ปกครองร่วมแห่งราชรัฐอันดอร์รา
พระประวัติ
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในเมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของฟรันแซ็สก์ บิบัส อี ป็อนส์ กับกูร์แนเลีย ซิซิเลีย อิบัญเญซ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านค้าปลีกขนาดเล็ก พระองค์เข้าศึกษาที่เซมินารีในปี พ.ศ. 2508 และศึกษามนุษยศาสตร์ ปรัชญา และเทววิทยา ในปี พ.ศ. 2517 ฌูอันทรงผนวชเป็นบาทหลวงที่บ้านเกิดของพระองค์ ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปผู้ช่วยแห่งบาร์เซโลนาในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ให้เป็นบิชอปรองแห่งอูร์เฌ็ลย์ในปี พ.ศ. 2544 เมื่อฌูอัน มาร์ตี อี อะลานิส บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์องค์ก่อนเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2546 ฌูอันจึงทรงดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 จึงได้เป็นพระประมุขผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราอีกตำแหน่ง วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 พระองค์ได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราที่กาซาดาลาบัลย์ในกรุงอันดอร์ราลาเวลลา ต่อมาวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงเลื่อนสมณศักดิ์ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย เป็นอาร์ชบิชอปโดยเฉพาะ
ร็อด ชไตเกอร์
ร็อดนีย์ สตีเฟน "ร็อด" ชไตเกอร์ (Rodney Stephen "Rod" Steiger; 14 เมษายน ค.ศ. 1925 – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ  มีผลงานการแสดงภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง ชไตเกอร์ยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง On the Waterfront (1954) ร่วมกับมาร์ลอน แบรนโด และปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง The Longest Day (1962), ด็อกเตอร์ชิวาโก (1965), Duck, You Sucker! (1971) และรับบทเป็นนายพลเจเนอรัล เด็กเคอร์ ในเรื่อง สงครามวันเกาโลก (1996)
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรบูกันดา ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามพระราชประเพณีการสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าวาลูเก็มเบ มูเตบิ ลูวันกูลา มูเตซาที่ 2กับสมเด็จพระราชินีนามาโซเล ซาราห์ นาลูเล พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2536
พระเจ้าคาบาคาโรนัลด์ มูเวนดา มูเตบิที่ 2 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย นักจินดา มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เกิดเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของนายอารีรัตน์ กับนางบริบูรณ์ พงษ์สุวรรณศรี มีพี่น้อง 7 คน โดยประเสริฐ เป็นบุตรคนที่ 5  จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
การเมือง
ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งสามารถฝ่ากระแสของพรรคความหวังใหม่ในเวลานั้นได้ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
วัดเมืองกาย (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดเมืองกาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ ปัจจุบัน พระอธิการบุญจันทร์ ชุติธมโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดเมืองกายตั้งเมื่อ พ.ศ. 2367 สันนิษฐานว่าผู้สร้างวัด คือ ชาวเวียงจันทน์ที่ได้อพยพมาอยู่ในประเทศไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และตั้งชื่อตามวัดเดิมในเวียงจันทน์เพื่อระลึกถึงบ้านเมืองที่จากมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างตามศิลปะแบบเวียงจันทน์ ได้รับการปฏิสังขรณ์มา 2 ครั้ง จึงเปลี่ยนรูปลักษณ์หลายอย่าง จิตรกรรมภายในอุโบสถเก่านั้นสันนิษฐานว่าน่าจะเขียนโดยช่างพื้นบ้านในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยดูจากรูปแบบสถาปัตยกรรมและการแต่งกาย จิตรกรรมที่นี่ได้รับการอนุรักษ์มา 2 ครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2531 และ 2557 ผนังบริเวณระดับเหนือหน้าต่างและประตูวาดรูปพระอดีตพุทธประทับนั่งในซุ้มเรือนแก้วพร้อมด้วยอัครสาวกซ้ายขวาไว้โดยรอบทั้ง 4 ด้าน ส่วนผนังที่อยู่ระหว่างประตูและหน้าต่างวาดพุทธประวัติ เวสสันดรชาดกและวิถีชีวิตชาวบ้าน แต่เหลือให้ชมเพียงแค่ 3 ด้าน ส่วนที่อยู่ด้านหลังพระประธานได้ถูกฉาบปูนทับไปหมดแล้วในการบูรณะครั้งแรกเพื่อเสริมความมั่นคงให้กับอาคาร เช่นเดียวกับภาพในระดับใต้หน้าต่างที่ถูกฉาบปูนทับไปหมดเช่นกัน ประธานคือ หลวงพ่อแดง มีอายุกว่า 200 ปี เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ถึงต้นรัตนโกสินทร์
สงครามกลางเมืองรวันดา
สงครามกลางเมืองรวันดา เป็นสงครามกลางเมืองครั้งใหญ่ระหว่างกองทัพรวันดาของฝ่ายรัฐบาลกับแนวร่วมรักชาติรวันดา (RPF) ที่เป็นฝ่ายกบฏ สงครามนี้เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1990 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 ความขัดแย้งเกิดจากข้อพิพาทอันยาวนานระหว่างชาวฮูตูกับทุตซี โดยระหว่างค.ศ. 1959–1962 เกิดความรุนแรงทางชาติพันธุ์ที่นำไปสู่การล้มล้างราชาธิปไตยทุตซีและสถาปนาสาธารณรัฐที่นำโดยฮูตู ส่งผลให้ชาวทุตซีกว่า 300,000 คนลี้ภัยในประเทศเพื่อนบ้าน กลุ่มผู้ลี้ภัยในประเทศยูกันดาจัดตั้ง RPF ที่มีเฟรด รวิกเยมาและพอล คากาเมเป็นผู้นำ กลุ่มนี้กลายเป็นกลุ่มติดอาวุธช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980
สงครามอุบัติขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1990 เมื่อ RPF รุกรานตะวันออกเฉียงเหนือของรวันดา ก่อนจะชะงักเมื่อรวิกเยมาถูกสังหารในวันต่อมา กองทัพรวันดาที่ได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศสได้เปรียบและเอาชนะ RPF ได้ในปลายเดือนตุลาคม คากาเมผู้ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่สหรัฐกลับมาบัญชาการ สั่งถอนกำลังไปที่เทือกเขาวีรูงกาเป็นเวลาหลายเดือนก่อนจะเริ่มทำสงครามกองโจร กลางค.ศ. 1992 ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถเอาชนะกันได้ ฝ่ายรัฐบาลนำโดยประธานาธิบดีจูเวนัล ไฮเบียรีมานาที่เผชิญการประท้วงตกลงเจรจาสันติภาพกับ RPF และพรรคฝ่ายค้านในประเทศ แม้จะถูกขัดขวางจากกลุ่มหัวรุนแรงฮูตูที่ปฏิเสธการเจรจา และการรุกของ RPF ครั้งใหม่ตอนต้นค.ศ. 1993 แต่การเจรจาประสบผลสำเร็จ นำไปสู่การลงนามในความตกลงอารูชาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1993
หลังลงนามในความตกลง มีการส่งเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ (UNAMIR) มาที่รวันดาเพื่อรักษาสันติภาพ แต่กลุ่มหัวรุนแรงฮูตูที่มีอำนาจมากขึ้นวางแผนก่อพันธุฆาตชาวทุตซี แผนการเริ่มขึ้นหลังประธานาธิบดีไฮเบียรีมานาถูกลอบสังหารในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1994 ระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม มีชาวทุตซีและฮูตูสายกลาง 500,000–1,000,000 คนถูกฆ่าในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์รวันดา RPF จึงทำสงครามต่อทันที จนในวันที่ 4 กรกฎาคม RPF สามารถยึดเมืองหลวงคิกาลีไว้ได้ สงครามกลางเมืองรวันดาจบลงในเดือนนั้นหลัง RPF ยึดที่มั่นสุดท้ายของรัฐบาล และผลักดันฝ่ายรัฐบาลและผู้ก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไปยังประเทศซาอีร์
RPF ที่เป็นฝ่ายกำชัยเข้าปกครองประเทศ โดยมีคากาเมเป็นผู้นำโดยพฤตินัย คากาเมดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีระหว่างค.ศ. 1994–2000 ก่อนจะเป็นประธานาธิบดีตั้งแต่ค.ศ. 2000 RPF เริ่มโครงการฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานและเศรษฐกิจ นำตัวผู้ก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มาดำเนินคดี และส่งเสริมความปรองดองระหว่างฮูตูและทุตซี ในค.ศ. 1996 รัฐบาลรวันดานำโดย RPF เริ่มการรุกค่ายผู้ลี้ภัยในซาอีร์ซึ่งเป็นที่พักพิงของผู้นำรัฐบาลเดิมและผู้ลี้ภัยฮูตูราว 2 ล้านคน นำไปสู่สงครามคองโกครั้งที่หนึ่งที่ทำให้โมบูตู เซเซ เซโก เผด็จการของซาอีร์พ้นจากอำนาจในที่สุด ปัจจุบันคากาเมและ RPF ยังคงเป็นกลุ่มการเมืองนำในรวันดา
ฮาลซีย์
แอชลีย์ นิคอเลตต์ แฟรนจิพานี (Ashley Nicolette Frangipane; เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1994) หรือที่รู้จักกันในนาม ฮาลซีย์ (Halsey) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันมากในอินเทอร์เน็ตหลังจากเธอคัฟเวอร์เพลงลงยูทูบ ในปี 2014 เธอเปิดตัวอีพีในชื่อ Room 93 ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2015 แฟรนจิพานีปล่อยอัลบั้มเปิดตัวครั้งแรกในชื่อ Badlands และภายในเวลาอันรวดเร็วเธอติด 1 ใน 10 นักร้องที่น่าติดตามของนิตยสารไทม์อีกด้วย
ชีวิตเริ่มต้น
ฮาลซีย์เกิดและเติบโตที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ เธอมีเชื้อทั้งอิตาเลียน ฮังกาเรียน และไอริชมาจากฝั่งแม่ และแอฟริกัน-อเมริกัน มาจากฝั่งพ่อ ฮาลซีย์มีน้องชายอยู่สองคนชื่อ เซเวียนและดันเต้ เมื่อโตขึ้นฮาลซีย์ได้เริ่มเล่นไวโอลิน วิโอลา และเชลโล จนกระทั่งเปลี่ยนมาเล่นกีต้าร์อะคูสติกเมื่อเธอมีอายุครบ 14 ปี และหนึ่งในสัมภาษณ์ของเธอกล่าวว่า เธอถูกพินิจฉัยว่าเป็นโรคอารมณ์สองขั้วหรือที่รู้จักกันว่าไบโพลาร์ (bipolar disorder) เมื่ออายุราว ๆ 16 หรือ 17 ปี และเมื่อเธอมีอายุครบ 18 ปี แฮลซีย์ประสบปัญหาทางการเงินและดนตรีเป็นทางเดียวเท่านั้นที่จะช่วยเธอให้พ้นได้ เธอจัดการแสดงอคูสติกมากมายตามเมืองต่าง ๆ ตามกันไป เธอเลือกใช้ชื่อฮาลซีย์เป็นชื่อเล่นเพราะเป็นการสลับตัวอักษรจากชื่อจริงของเธอ อีกทั้งยังเป็นชื่อถนนในเมืองบรุกลินที่ที่เธอใช้ชีวิตวัยรุ่นส่วนมากของเธอที่นั่น แต่เดิมฮาลซีย์เลือกที่จะเรียนที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์และเลือกศิลปกรรมเป็นวิชาเอก แต่เมื่อตระหนักได้ว่าเธอไม่มีทรัพย์พอที่จะเรียนต่อได้ เธอเลยเลือกที่จะสมัครชุมนุมวิเคราะห์เชิงสร้างสรรค์ของวิทยาลัยแทน
หนึ่งในบทสัมภาษณ์กล่าวว่า ฮาลซีย์ใช้คำว่า "tri-bi" (biracial, bisexual, and bipolar) เพื่อที่จะบ่งบอกถึงตัวเธอเอง
อาชีพ
ฮาลซีย์เริ่มต้นอาชีพของเธอโดยอัปวิดีโอคัฟเวอร์เพลงลงบนยูทูบในชื่อของเธอเอง ในปี 2012 เธออัดคลิปล้อเลียนเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์ "I Knew You Were Trouble" เรียกว่า "The Haylor Song" เนื้อเพลงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเทย์เลอร์และหนึ่งในสมาชิกของวง One Direction ชื่อว่า แฮร์รี สไตลส์ และโพสต์ลงบน Tumblr ,ในปี 2014 ฮาลซีย์ได้อัดเพลง "Ghost" และโพสต์ลงบน SoundCloud เพลงของเธอได้รับความสนใจและตกลงได้เซ็นสัญญากับค่าย Astralwerks ต่อมาเธอเปิดตัวด้วยอีพี Room 93 ในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2014
ผลงานเพลง
• Badlands (2015)
• Hopeless Fountain Kingdom (2017)
• Manic (2020)
• If I Can't Have Love, I Want Power (2021)
ไสยศาสตร์
ไสยศาสตร์ หมายถึง วิชาทางไสย อันเป็นลัทธิเกี่ยวกับเวทมนตร์คาถาที่เชื่อว่ามาจากศาสนาพราหมณ์ โดยเฉพาะจากคัมภีร์อถรรพเวท การสมาธิ การลงเลขยันต์ ที่มีพิธีเพื่อให้เกิดสิริมงคลป้องกันอันตรายต่อตนเองหรือทำอันตรายต่อผู้อื่น
ฮาลซีย์
ทัวร์คอนเสิร์ต
ของตัวเอง
ไสยศาสตร์
ไสยศาสตร์ในปัจจุบัน
ในปัจจุบัน ไสยศาสตร์เป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้และเป็นสิ่งที่ขัดกับหลักความเป็นจริง รวมไปถึงเป็นสิ่งที่คนสมัยใหม่ไม่ยอมรับแล้ว
ฮาลซีย์
ทัวร์คอนเสิร์ต
ร่วมกับศิลปินอื่น
แสดงเปิด
ธรณีนี่นี้ใครครอง
ธรณีนี่นี้ใครครอง เป็นละครโทรทัศน์ จากบทประพันธ์ กาญจนา นาคนันทน์ (นงไฉน ปริญญาธวัช) ซึ่งได้รับรางวัลประเภทนวนิยายดีเด่นสะท้อนชีวิตในสังคมไทย จากงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2518 สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด ซึ่งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 นำแสดงโดย แอนดริว เกร้กสัน, ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ และครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2555 นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ, อุรัสยา เสปอร์บันด์ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
อาทิจและดรุณี คือตัวแทนคนรุ่นใหม่ ที่รับสืบทอดภาระและหน้าที่ที่มีต่อแผ่นดิน หรือ "ธรณี" มาจากคุณย่า ผู้หญิงตัวคนเดียวที่ใช้ทั้งความแข็งแกร่งและความอ่อนโยน หว่านพืชปลูกพันธุ์จนเติบโตงอกงาม และสามารถโอบอุ้มทุกชีวิตไว้บนแผ่นดิน แต่กว่าจะถึงวันนั้นได้ อุปสรรคและปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างทางมากมาย ดังชีวิตจริงของเราทุกคน ที่มีทั้งความสนุกสนาน หวามหวาน ทดท้อ และบางครั้งก็มีน้ำตา แต่สุดท้ายแล้ว ความสุขกับความสำเร็จ ก็ย่อมเป็นรางวัลที่ผู้มีความเพียรพึงจะได้รับ
เรื่องย่อ
อาทิจ นักศึกษาจากวิทยาลัยเกษตร เรียนจบชั้นอนุปริญญา เขาตัดสินใจไม่เรียนต่อ เพราะต้องการเปิดโอกาสให้น้อง ๆ ของตนได้เรียนบ้าง อาทิจเป็นลูกชายคนโตในครอบครัว โดยมีประวิทย์ ผู้เป็นพ่อข้าราชการชั้นผู้น้อยที่มีลูกมากถึงสิบคน แต่อาทิจไม่คิดที่จะทำงานราชการ เขาใฝ่ฝันที่จะมีที่ดินเป็นของตัวเองสักแปลง และใช้วิชาความรู้ทั้งหมดที่ได้เรียนมาให้เกิดประโยชน์ พ่อจึงส่งตัวเขากลับไปหา ย่าแดง เพื่อไถ่โทษที่ในอดีตประวิทย์ ซึ่งเป็นลูกชายคนโตจากพี่น้องยี่สิบคน ได้ขโมยเงินย่าแดงหนีออกจากบ้านเพราะไม่ต้องการทำงานหนักในไร่
ย่าแดงยินดีต้อนรับอาทิจ เพราะลูกหลานทั้งหมดต่างก็เป็นหลักเป็นฐานไปหมดแล้ว ไม่มีใครรับช่วงต่องานที่มีมหาศาลในไร่ อาทิจทำงานโดยไม่ได้รับเงินเดือน เพราะย่าแดง ได้ให้ทุนการศึกษาสำหรับน้องอาทิจ และอาทิจระลึกอยู่เสมอว่าเป็นการทำงานใช้หนี้สำหรับอดีตที่พ่อทำไว้ และปัจจุบันที่ย่าแดงให้ทุนการศึกษาน้องสาวเขาถึงสองคน อาทิจได้รับการปฏิบัติอย่างดีจากย่าแดง หลังจากที่ย่าแดงทดสอบ และไว้ใจในความมุมานะ มักน้อยของอาทิจ จึงมอบที่ดินที่ยังไม่ได้บุกเบิกให้อาทิจจำนวนหนึ่ง ทำให้อาทิจกลายเป็นหลานคนโปรดของย่าแดง ดรุณี น้องสาวคนสุดท้องของย่าแดง จึงมีศักดิ์เป็นย่าของอาทิจ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดต่อย่าแดง ปักหลักเป็นไม้เบื่อไม้เมากับอาทิจ เพราะความอิจฉากลัวว่าอาทิจจะมาแย่งความรักของย่าแดงไปจากตน ด้านอาทิจก็ไม่ยอมลงให้ดรุณี ย่าแดงปวดหัวไม่น้อยเมื่อทั้งคู่ตอบโต้กันทุกครั้งที่มีโอกาส
อาทิจตั้งใจทำงานพัฒนาไร่สวน ตามหลักวิชาการที่ได้เรียนมา แต่เพราะความมีอุดมการณ์ไฟแรงทำให้พลาดจนได้ อาทิจขุดหน่อกล้วยป่ามาปลูกในไร่ที่บุกเบิกใหม่ โดยที่ดรุณีไม่ยอมบอกกล่าว ทักท้วงแถมยังกำชับคนงานไม่ให้พูด หวังจะให้อาทิจเสียหน้าในตอนจบ การณ์เป็นเช่นนั้นจริง อาทิจตรอมใจหนัก ตั้งใจเมาประชดชีวิต เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองเสียท่า ทองประศรี ลูกสาวเจ้าของร้านขายของชำ และได้โวยวายว่าอาทิจข่มขืน จนเรื่องลุกลามใหญ่โต
ย่าแดงพยายามช่วยเหลืออาทิจเต็มที่ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ดรุณี เริ่มรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุทำให้อาทิจป่วยหนัก ย่าแดงจึงลงโทษดรุณีให้ต้องดูแลอาทิจอย่างใกล้ชิด แต่ถึงขนาดนั้นทั้งคู่ก็ไม่วายปะทะคารมณ์ต่อกัน ถึงแม้จะเป็นการทำลับหลังย่าแดงเพียงเสี้ยววินาที เมื่ออาทิจอาการดีขึ้น ความเก่าก็รุกเข้ามารุมเร้า ทองประศรีเข้ามาบังคับให้อาทิจรับตัวเองเป็นเมีย ย่าแดงจัดการตามสมควรแก่ฐานะ ทองประศรีได้ลูกยุจากพ่อแม่ทำทุกวิถีทาง แม้กระทั่งขนของมาอยู่กับอาทิจ ทำให้อาทิจหนีหน้าทองประศรี ไม่มีแม้กระทั่งความคิดจะอยู่ร่วมบ้าน อาทิจไม่เคยสนใจทองประศรีเลย จนกระทั่งทองประศรีตั้งท้อง
ชีวิตของอาทิจและดรุณี เหมือนพระอาทิตย์กับพระจันทร์ ยากที่จะโคจรมาพบกัน อาทิจปลีกตัวเองไปทำงานสวนอีกแห่ง แทบจะไม่รู้ความเป็นไปของครุณีเลย จนกระทั่งย่าแดงเสียชีวิต เวลาผ่านไปหลายปี ความสัมพันธ์แบบเด็กผู้ปกครองทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกัน แปลกๆ ตอบโต้กันแบบพ่อแง่แม่งอน ต่างคนต่างก็ทำทุกอย่างในกรอบตามที่ย่าแดงสั่งเสียเอาไว้ เวทางค์ ลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของอาทิจชอบดรุณี อาทิจทั้งที่ไม่ชอบเวทางค์ แต่ก็พยายามสนับสนุนจนกลายเป็นประชดประชัน ขณะเดียวกันดรุณีคิดว่าอาทิจเสือกใสไล่ส่ง เมื่อเรียนจบดรุณีได้พาเพื่อนสาวตุลยานี มาเที่ยวไร่ตั้งใจจะชักนำให้ตุลายานีชอบพอกับอาทิจ ความใกล้ชิดของอาทิจและตุลายานี ทำให้ดรุณีเกิดความรู้สึกประหลาดกับตัวเอง แต่ก็ทำหน้าชื่นยินดีในสนับสนุนทั้งสองให้ลงเอยกัน
แต่เรื่องราวของอาทิจกับตุลยานีต้องพังทลาย เพราะทองประศรี ได้กลับมาอาละวาดอ้างตัวว่าเป็นเมียอาทิจ ตุลยานีรู้สึกเสียหน้ามากรีบกลับกรุงเทพไปทันที อาทิจตรอมใจล้มป่วยเพราะถูกงูกัด ดรุณีดูแลอาทิจจนแผลหายดีเป็นปกติ อาทิจเริ่มรู้สึกต่อดรุณีด้วยก้นบึ้งของหัวใจ แต่ทั้งคู่ก็พยายามจับคู่ให้กันและกันอยู่นั่นเอง น้าแก้วรู้ว่าคุณย่าต้องการให้ทั้งสองคนลงเอยกัน จึงได้วางแผนการลับสุดยอดให้อาทิจกับดรุณี สารภาพความในใจต่อกัน จนในที่สุดอาทิจก็รู้ใจตัวเองแล้วว่ารักดรุณี อาทิจสัญญาว่าจะอยู่กับดรุณี ร่วมกันสร้างและดูแลผืนดินของคุณย่าให้อุดมสมบูรณ์ และจะรักดรุณีน้อยคนนี้ตลอดไป
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ธรณีนี่นี้ใครครอง ถูกสร้างครั้งแรกในรูปแบบละครโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยธิติมา สังขพิทักษ์ นักแสดงนำของเรื่องคือ แอนดริว เกร้กสัน, ปิยธิดา วรมุสิก ธิติมาได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งโดยให้สัมภาษณ์กับทางเดลินิวส์ว่าเหตุผลคือ "เป็นบทประพันธ์ที่สนุก เนื้อเรื่องน่าที่จะกลับเอามาทำใหม่ ละครรีเมคคือละครที่ประสบความสำเร็จแล้วครั้งนั้น การที่แหม่มหรือผู้จัดหลายคนที่นำละครรีเมคกลับมาทำใหม่ แหม่มเชื่อว่าไม่ได้เป็นแฟชั่นหรืออะไรหรอก" เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการเกษตร ให้แง่คิดจากการเอาพระราชดำริของในหลวงเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ โดยจะมีอาทิจกับดรุณีเป็นตัวแทนของเกษตรกรคนรุ่นใหม่ ซึ่งธิติมาได้กล่าวก่อนหน้านี้ว่าเคยมีคนเรียกร้องให้ทำหลายครั้ง แต่ยังหานักแสดงที่คิดว่าตรงกับบทประพันธ์ไม่ได้ก็เลยไม่ได้ทำ
คัดเลือกนักแสดง
ธิติมา ผู้ผลิตธรณีนี่นี้ใครครอง ทั้งในปี พ.ศ. 2541 และ พ.ศ. 2555 กล่าวถึงการวางตัวเลือก ณเดชน์มาแสดงนำในบทอาทิจ และอุรัสยาในบทดรุณีว่า หลังจากที่เคยเห็นสองคนนี้แสดงร่วมกันใน ดวงใจอัคนี ระหว่างนั้นธิติมาได้อ่านนวนิยายเรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง แล้วรู้สึกว่าตัวละครในนิยายมีความคล้ายคลึงกับทั้งสองคน โดยมียุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ ผู้กำกับละครได้แสดงความคิดเห็นสนับสนุนไว้ว่า "อาทิจเหมือนณเดชน์ตรงที่เป็นคนที่มาจากต่างจังหวัด มุ่งมั่น ซื่อ มีน้ำใจ และมีอารมณ์ขันนิดหน่อย" แต่ในส่วนของบทดรุณี ยุทธนามองว่าไม่ค่อยตรงกับอุรัสยาเท่าไหร่นัก แต่ก็กล่าวว่ามั่นใจในการแสดงดังนี้ "เชื่อว่าญาญ่าจะเล่นเป็นดรุณีที่เหวี่ยงวีน ขี้อิจฉาได้ดีแน่นอน ที่สำคัญวัยของญาญ่าตรงกับดรุณีในนิยายพอดี" จนในที่สุดธิติมาได้ตัดสินใจเลือกณเดชน์ และอุรัสยาเข้ามาแสดงละครเรื่องนี้ในฉบับปี พ.ศ. 2555
สถานที่ถ่ายทำ
การถ่ายทำของละครเรื่องนี้ของปี 2554-2555 ได้ใช้สถานที่มากมายและอยู่ไกลจากกรุงเทพ โดยส่วนใหญ่จะเป็นจังหวัดเชียงใหม่ อาทิเช่น แม่กลางหลวง ดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง ฉากที่ใช้สำหรับเป็นไร่ส้มจะอยู่ที่ฝาง ไร่สตอเบอรี่อยู่ดอยอ่างขาง ระหว่างทางที่มีดอกนางพญาเสือโคร่งอยู่ดอยปุย ตัวบ้านอยู่สันกำแพง ส่วนไร่กะหล่ำปลีอยู่ภูทับเบิก จังหวัดเพชรบูรณ์ ทางเดินและโรงเก็บรถแทรกเตอร์อยู่ที่ปากช่อง นาข้าว ถ่ายทำที่หุบเมย จังหวัดนครนายก เหตุที่ใช้สถานที่เยอะยุทธนาให้เหตุผลว่า "ละครเรื่องหนึ่งจะสมบูรณ์ได้ไม่ใช่แค่เนื้อเรื่องหรือนักแสดง โลเกชั่นก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้คนดูรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ในนิยายได้อธิบายไว้" ไปจนถึงส่งเสริมการท่องเที่ยวประเทศไทย เนื่องจากละครไทยได้รับความนิยมในประเทศจีนด้วย
คำวิจารณ์
ในช่วงแรกที่ธรณีนี่นี้ใครครอง ฉบับ พ.ศ. 2555 ออกอากาศทางคมชัดลึก ได้วิจารณ์ว่าดูขาด ๆ เกิน ๆ การเปิดตัวสะดุดและติดขัดไปบ้าง นักแสดงยังรับส่งอารมณ์กันได้ไม่ลื่นไหลเพียงพอที่จะให้คนดูคล้อยตามรวมถึงบทสนทนาที่ดูเหมือนจงใจยัดเยียดคำพูดของย่าแดง ที่เป็นคติแง่คิดต่าง ๆ นานา ที่พยายามจะให้ลึกซึ้งกินใจมากเกินไปในบางครั้ง ทำให้ขาดความเป็นธรรมชาติ แต่กลับลำทันได้บ้างในช่วงกลางและท้ายเรื่อง จนละครไปแล้วอาจจะยังไม่เพียงพอสำหรับคนดูที่คาดหวังกับเรื่องนี้ ส่วนปิยนุช รัตนานุกูล จากกรุงเทพธุรกิจ วิจารณ์ละครเรื่องนี้ในฉบับเดียวกันไว้ว่า "ละครเรื่องนี้เติมความสดให้กับคุณค่าวิถีไทย มีทั้งวัตถุดิบทางภูมิปัญญา คุณภาพนักแสดง ปริบททางวัฒนธรรมและภูมิทัศน์อันงดงามของประเทศที่น่าจะเผยแพร่ให้ชาวโลกรับรู้"
ผลการสำรวจความนิยม (พ.ศ. 2555)
เอแบคโพล ได้รายงานผลการวิจัยเชิงสำรวจเรื่อง สุดยอดของความบันเทิง แห่งปี 2555 โดยธรณีนี่นี้ใครครอง ได้อันดับที่ 2 ประเภท ละครไทย ที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดในปี 2555 (ร้อยละ 7.0) รองจากแรงเงา ส่วนกรุงเทพโพลล์ เผยผลสำรวจความคิดเห็นประชาชนเรื่อง ที่สุดของความคิดสร้างสรรค์แห่งปี 2555 ได้ในอันดับที่ 4 (ร้อยละ 4.5) ละครทีวีของไทยที่สร้างสรรค์มากที่สุดในรอบปี 2555
ปกอัลบั้ม
ปกอัลบั้ม คือส่วนหน้าของหีบห่อผลิตภัณฑ์แผ่นเสียงหรืออัลบั้ม ที่วางจำหน่ายเชิงพาณิชย์ คำว่าปกอัลบั้มสามารถหมายถึงปกกระดาษแข็งที่พิมพ์ออกมาใช้บรรจุแผ่นเสียงความเร็ว 78 รอบต่อนาที ขนาด 10 นิ้ว (25 เซนติเมตร) และ 12 นิ้ว (30 เซนติเมตร)ซิงเกิลและแผ่นเสียงแอลพีขนาด 12 นิ้ว (30 เซนติเมตร) แผ่นเสียงความเร็ว 45 รอบต่อนาที (บรรจุซองหรือกล่อง) หรือแผ่นปิดหน้าหีบห่อของซีดี และภาพของดิจิตอลดาวน์โหลดของอัลบั้ม หรือแทร็กเดี่ยว
วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น
วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า ธีระพล สำราญกลาง เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511   ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายแก่เฮง และนางลม สำราญกลาง  ต่อมาครอบครัวได้ย้ายมาอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
ยอดมวยไทย
วีระพลเคยชกมวยไทยมาก่อนอย่างโชกโชน เป็นมวยฝีมือดี ในชื่อ "วีระพล สหพรหม" ประสบความสำเร็จอย่างมาก เคยเป็นแชมป์มวยไทย 3 รุ่นของเวทีราชดำเนิน เคยผลัดแพ้-ชนะในแบบน็อก กับ "แซมซั่น" แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ (ซึ่งต่อมากลายมาเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท ที่ป้องกันตำแหน่งไว้ได้มากถึง 38 ครั้ง) โดยเป็นการแพ้น็อกครั้งแรกในการชกมวยไทยของแสนเมืองน้อยด้วย รวมถึงเคยเป็นนักมวยไทยยอดเยี่ยมของเวทีราชดำเนิน ในปี พ.ศ. 2536 เมื่อหาคู่ชกในแบบมวยไทยไม่ได้แล้ว "เสี่ยฮุย" สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ จึงได้ซื้อตัววีระพลต่อมาจาก "อั้งม้อ" ชูเจริญ ระวีอร่ามวงศ์ ผู้จัดการคนเดิม เพื่อสร้างสรรค์ในแบบมวยสากลอาชีพ โดยตั้งเป้าไว้ที่เป็นแชมป์โลก
แชมป์โลกสมัยที่ 2
แต่วีระพลป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ นานา คอนาดู นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ชาวกานา ที่ จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2539 วีระพลก็เสียตำแหน่งไปทันที โดยแพ้ทีเคโอ​ในยกที่ 2 เท่านั้น แต่กลุ่มผู้สนับสนุนคือ สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ก็ไม่ละทิ้งความพยายาม โดยตั้งเป้าไว้ที่จะให้ชิงแชมป์โลกอีกครั้ง วีระพลจึงถูกสร้างสรรค์อีกครั้งอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ขึ้นชกสม่ำเสมอสร้างประสบการณ์และความแข็งแกร่ง เมื่อ ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ เสียตำแหน่งแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) แบนตัมเวท ให้แก่ โจอิจิโร ทัตสึโยชิ นักมวยชาวญี่ปุ่นไป วีระพลจึงมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์อีกครั้งในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 5 โดยที่วีระพลเดินทางไปชกถึงประเทศญี่ปุ่น และก็สามารถเอาชนะทีเคโอ โจอิจิโร ทัตสึโยชิ ไปได้ในยกที่ 6 อย่างงดงาม  เป็นที่น่าประทับใจ
ซึ่งในการชกครั้งนี้ วีระพลยังต้องเจอกับความชุลมุนจากบรรดาแฟน ๆ ของทัตสึโยชิที่เข้ามารุมทำร้ายด้วย เมื่อวีระพลและคณะได้เดินจากห้องพักถึงเวที และเมื่อชกเสร็จแล้วก็ยังต้องรออีกกว่า 30 นาที จึงจะลงจากเวทีได้
หลังจากนั้นวีระพลได้ชกป้องกันตำแหน่งอีกหลายหลายครั้ง ทั้งในและนอกประเทศ นับ 10 กว่าครั้ง เป็นขวัญใจของแฟนมวย  ได้รับรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยมของชาติ หลายต่อหลายครั้ง  แต่ในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 15 กับ โฮซูมิ ฮาเซงาวะ นักมวยรองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 ชาวญี่ปุ่น วีระพลกลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเสียแชมป์ไปอย่างสูสี  และเมื่อได้มีการแก้มือกันอีกครั้ง ผลการชกก็ออกมาเป็นว่า วีระพลเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 9 อีก แต่ วีระพลและกลุ่มผู้สนับสนุนก็ยังไม่ละความพยายาม ยังคงสนับสนุนวีระพลต่อไป โดยหวังว่าจะกลับมาเป็นแชมป์อีกครั้ง ในสมัยที่ 3
ท้ายที่สุดในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2551 วีระพลขึ้นชกตัดเชือกเพื่อไปหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลก โดยพบกับ แชมป์อินเตอร์เนชันแนล (แชมป์เงา WBC)​ วูซี มาลิงกา ชาวแอฟริกาใต้ที่ จังหวัดนนทบุรี ปรากฏว่า วีระพล สู้สังขารและสภาพร่างกายไม่ไหว เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่ 4 เท่านั้น โดยในปลายยกที่ 3 วีระพลถูกหมัดรัวชุดของมาลิงกา จนลงไปกองนับแปดก่อนระฆังจะช่วยหมดยกพอดี ขึ้นยกที่ 4 วีระพลยังถูกหมัดฮุกรัวเป็นชุดของมาลิงกา  จนกรรมการบนเวทีเห็นว่าวีระพลหมดทางสู้ จึงยุติการชกไปเพียงแค่ยกที่ 4 เท่านั้น ทำให้หลังจากไฟต์นี้ ความหวังในการขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งของวีระพลต้องดับวูบลงไป แต่หลังจากนี้วีระพลก็ยังคงชกเคลื่อนไหวอีกเป็นระยะ ๆ พร้อมกับเป็นเทรนเนอร์ให้กับ นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย  นักมวยในสังกัดเดียวกันเมื่อครั้งขึ้นชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท กับ โทชิอากิ นิชิโอกะ ด้วย ด้วยเห็นว่าวีระพลเคยชกกับนิชิโอกะมาแล้วถึง 4 ครั้งด้วยกัน ก่อนที่จะแขวนนวมไปในที่สุด
วีระพลเป็นคนมีหน้าตาเคร่งขรึม จึงได้รับฉายาว่า "พยัคฆ์หน้าขรึม"
ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 มีกระแสข่าวว่าวีระพลเตรียมจะขึ้นชกมวยไทยกับแสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ อดีตนักมวยไทยชื่อดังและอดีตแชมป์โลกของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท  ซึ่งแรกๆวีระพลขอปรึกษากับทางครอบครัวก่อนว่าจะให้ชกหรือไม่ ต่อมา นายณัฐเดช วชิรรัตนวงศ์ โปรโมเตอร์ศึกเพชรยินดี ได้ประกาศว่า มวยคู่นี้จะขึ้นชกกันในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ในรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีราชดำเนิน โดยผลการชกเป็น แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปอย่างขาดลอย โดยไม่มีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ แต่มีการนำเทปบันทึกภาพมาออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ดาวเทียมหลังการชกไม่กี่ชั่วโมง เช่นเดียวกับมวยไทยเวทีมาตรฐานตามปกติ
ชีวิตส่วนตัว
วีระพลปัจจุบันสมรสแล้ว มีลูกชายหนึ่งคน และลูกสาวหนึ่งคน หลังจากแขวนนวมแล้ว วีระพลได้เปิดกิจการร้านอาหารที่อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ชื่อ "ร้านแชมป์โลก" โดยเป็นผู้ปรุงอาหารเอง
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอันโกเล ประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามประเพณีการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2483 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเดนนิส คเวซิ
เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 148 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโอค็อตสค์ ! scope="row" | หมู่เกาะคูริล ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโซโลมอน ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ช่องแคบบาสส์ ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
รัฐนิวเม็กซิโก
นิวเม็กซิโก (New Mexico, ; Nuevo México, ; Yootó Hahoodzo, ) เป็นรัฐหนึ่งทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ติดกับประเทศเม็กซิโก เมืองหลวงของรัฐคือแซนตาเฟ โดยมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือแอลบูเคอร์คี ถึงแม้ว่าในสหรัฐ ภาษาอังกฤษนิยมใช้กันมากที่สุด แต่รัฐนิวเม็กซิโกเป็นรัฐที่มีการใช้ภาษาสเปนมากที่สุดรัฐหนึ่งในสหรัฐ โดยประชากรในรัฐประกอบด้วยชาวอเมริกัน ชาวสเปน และชาวเม็กซิโก ใน ค.ศ. 2007 นิวเม็กซิโกมีประชากร 1,969,915 คน
นิวเม็กซิโกเป็นรัฐที่มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ในบรรดา 50 รัฐของประเทศ แต่มีประชากรเพียง 2.1 ล้านคน และอยู่ในอันดับที่ 36 ของจำนวนประชากรและอันดับที่ 46 ในด้านความหนาแน่นของประชากร และเป็นบริเวณที่มีสภาพภูมิอากาศและภูมิประเทศหลากหลายมากที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐ บริเวณตอนเหนือและตะวันออกมีภูมิอากาศแบบแอลป์ที่เย็นกว่าในขณะที่ทางตะวันตกและทางใต้นั้นอบอุ่นและแห้งแล้งกว่า โดยมีแม่น้ำรีโอแกรนด์และหุบเขาที่อุดมสมบูรณ์ทอดตัวจากเหนือจรดใต้ ทำให้เกิดสภาพอากาศอบอุ่นบริเวณตอนกลางของรัฐ กว่าหนึ่งในสามของที่ดินในนิวเม็กซิโกมีรัฐบาลกลางเป็นเจ้าของ และรัฐยังมีพื้นที่รกร้างว่างเปล่าที่ได้รับการคุ้มครองและประกอบไปด้วยอนุสรณ์สถานแห่งชาติหลายแห่ง รวมถึงแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก 3 แห่ง
รัฐนิวเม็กซิโกถูกจัดอยู่ในกลุ่มรัฐที่มีความยากจน    แม้ว่าปัจจุบันเศรษฐกิจของรัฐมีการเติบโตขึ้นตามลำดับ โดยประชากรในนิวเม็กซิโกมีรายได้หลักมาจากหลายภาคส่วน เช่น การขุดเจาะน้ำมัน การขุดแร่ การทำฟาร์มบนที่แห้ง การเลี้ยงโค เกษตรกรรม การค้าไม้อย่างถูกกฎหมาย การค้าปลีก การทำห้องปฏิบัติการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การพัฒนาเทคโนโลยี และศิลปะ รวมถึงสิ่งทอและทัศนศิลป์ โดยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศทั้งหมด (จีดีพี) ใน ค.ศ. 2020 อยู่ที่ 95.73 พันล้านดอลลาร์ และมีจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ 46,300 ดอลลาร์ นโยบายภาษีของรัฐมีลักษณะการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในระดับต่ำถึงปานกลางตามมาตรฐานรัฐบาลกลาง โดยมีเครดิตภาษี การยกเว้น และการพิจารณาเป็นพิเศษสำหรับบุคลากรทางทหาร ต่อมา อุตสาหกรรมภาพยนตร์เป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดและเติบโตเร็วที่สุดในรัฐ นิวเม็กซิโกเป็นยังที่ตั้งของฐานทัพสำคัญของกองทัพสหรัฐบริเวณไวต์แซนดส์มิสไซล์เรนจ์ และหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติหลายแห่งได้เข้ามาตั้งฐานการวิจัยและทดสอบอาวุธในรัฐเช่นที่ซานดีอาและลอสแอละโมส ในคริสต์ทศวรรษ 1940 โครงการวายของโครงการแมนฮัตตันซึ่งผลิตระเบิดปรมาณูลูกแรกของโลกได้ทดสอบนิวเคลียร์ครั้งแรกภายใต้รหัสนาม "ทรินิตี"
สำหรับที่มาของชื่อรัฐนิวเม็กซิโกนั้น ในอดีตดินแดนแห่งนี้เคยถูกสเปนปกครอง โดยคณะสำรวจและผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสเปนได้เดินทางมาถึงบริเวณนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และตั้งชื่ออาณาเขตว่า นูเอโบเมฆิโก ตามชื่อหุบเขาเม็กซิโก ก่อนที่เม็กซิโกจะได้รับเอกราชจากสเปนและใช้ชื่อประเทศดังปัจจุบัน ดังนั้นรัฐนี้จึงไม่ได้ตั้งชื่อตามประเทศเม็กซิโกอย่างที่หลายคนเข้าใจ นิวเม็กซิโกถูกแยกออกจากกันด้วยภูมิประเทศที่ขรุขระและปกครองโดยชนพื้นเมือง ภายหลังการได้รับเอกราชของเม็กซิโกใน ค.ศ. 1821 บริเวณนี้ได้กลายเป็นเขตปกครองตนเองของเม็กซิโก แม้ว่าจะยังคงถูกคุกคามอยู่เรื่อย ๆ จากนโยบายการรวมชาติของรัฐบาลเม็กซิโก ในเวลาเดียวกัน ภูมิภาคนี้ได้พึ่งพากิจกรรมทางเศรษฐกิจจากสหรัฐ และในช่วงท้ายของสงครามเม็กซิโก–สหรัฐใน ค.ศ. 1848 สหรัฐได้ผนวกนิวเม็กซิโกเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนนิวเม็กซิโกที่มีขนาดใหญ่กว่า และถือเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในการขยายตัวทางตะวันตกของสหรัฐและได้รับการยอมรับโดยสหภาพมาตราแห่งรัฐธรรมนูญของสหรัฐโดยถือเป็นรัฐที่ 47 อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1912
ธงประจำรัฐนิวเม็กซิโกเป็นที่รู้จักมากที่สุดในสหรัฐ สะท้อนถึงต้นกำเนิดของรัฐจากการผสมผสานของวัฒนธรรมโดยมีสีแดงเข้มและสีทองของไม้กางเขนเบอร์กันดีของสเปน พร้อมด้วยสัญลักษณ์ดวงอาทิตย์โบราณของกลุ่มชนปูเอโบล การบรรจบกันของอิทธิพลของชนพื้นเมือง สเปน เม็กซิโก ฮิสแปนิก และอเมริกันยังปรากฏชัดในวัฒนธรรมด้านอื่น ๆ เช่น อาหาร ดนตรี และสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของนิวเม็กซิโก นิวเม็กซิโกยังเป็นรัฐที่มีชาวลาตินอเมริกาอาศัยอยู่มากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก รวมทั้งมีการพูดภาษาสเปนอย่างแพร่หลาย
ที่มาของชื่อ
ใน ค.ศ. 1598 นิวเม็กซิโกในขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรสเปน ในช่วงที่สเปนต้องการแผ่ขยายอำนาจของจักรพรรดิ กลุ่มผู้ก่อตั้งรกรากจากสเปนได้ตั้งชื่อแผ่นดินนี้ว่า นูเอโบเมฆิโก (Nuevo México) โดยตั้งตามพื้นที่หุบเขาในเม็กซิโก ที่ชาวแอซเทกโบราณเรียกว่า หุบเขาเม็กซิโก ดังนั้น นิวเม็กซิโกจึงไม่ได้ตั้งชื่อตามประเทศเม็กซิโก
ประวัติ
ในอดีต พลเมืองในนิวเม็กซิโกยุคแรกนั้นจึงมีเชื้อสายมาจากชาวสเปน พวกเขาได้ร่วมกัน "บูรณาการทางวัฒนธรรม" (Cultural integration) แต่ก็ต้องเจอปัญหาการรุกรานจากทหารเม็กซิโกที่พยายามยึดครองนิวเม็กซิโกให้เป็นอาณานิคมของเม็กซิโก จึงเกิดกลุ่มกองกำลัง "กบฏชิมาโย" ที่รุกขึ้นต่อต้าน สุดท้าย นิวเม็กซิโก ก็ได้รับการรวมเข้าเป็นรัฐที่ 47 ของสหรัฐใน ค.ศ. 1912 หลังจากแยกตัวออกจากประเทศเม็กซิโกได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1924 รัฐสภาสหรัฐก็รับร่างกฎหมายที่อนุญาตให้ชนพื้นเมืองอเมริกันสามารถขอสัญชาติเป็นชาวอเมริกัน และมีสิทธิ์มีเสียงในการลงคะแนนเลือกตั้งจนถึงปัจจุบัน
ภูมิประเทศและสภาพอากาศ
ภูมิประเทศของนิวเม็กซิโกส่วนใหญ่ประกอบด้วยที่ราบสูงและหุบเขาทอดยาวเหนือจรดใต้ โดยมีแม่น้ำรีโอแกรนด์ไหลผ่านจุดศูนย์กลางของรัฐ ระดับความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ 4,700 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล
รัฐนิวเม็กซิโกมีชื่อเสียงมาช้านานในด้านสภาพอากาศที่อบอุ่นและเย็นสบาย โดยรวมแล้วอากาศจะมีลักษณะกึ่งแห้งแล้งถึงแห้งแล้ง โดยมีพื้นที่ภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีป ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั่วทั้งรัฐอยู่ที่ 12.9 นิ้ว (330 มม.) ต่อปี โดยปริมาณเฉลี่ยต่อเดือนจะพุ่งสูงสุดในฤดูร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ตอนกลางและตอนเหนือที่ขรุขระกว่าทางใต้ โดยทั่วไป ทางตะวันออกของรัฐจะมีปริมาณน้ำฝนมากที่สุดในหนึ่งปี ในขณะที่รัฐทางตะวันตกจะมีความแห้งแล้งมากที่สุด
อุณหภูมิต่อปีอาจอยู่ในช่วง 65 °F (18 °C) ทางตะวันออกเฉียงใต้ และอาจต่ำกว่า 40 °F (4 °C) ทางตอนเหนือ ในช่วงฤดูร้อน อุณหภูมิในตอนกลางวันมักจะเกิน 100 °F (38 °C) ที่ระดับความสูงต่ำกว่า 5,000 ฟุต (1,500 ม.) อุณหภูมิสูงเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมอยู่ในช่วง 99 °F (37 °C) ในเดือนที่อากาศหนาวเย็นระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม หลายเมืองในนิวเม็กซิโกอาจมีอุณหภูมิต่ำสุดในตอนกลางคืน อุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกไว้ในนิวเม็กซิโกคือ 122 °F (50 °C) ที่โรงงาน Waste Isolation Pilot Plant (WIPP) ใกล้หมู่บ้าน Loving เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 1994; อุณหภูมิต่ำสุดที่บันทึกไว้คือ -50 °F (-46 °C) ที่ Gavilan ย่าน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1951
ประชากร
จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2020 นิวเม็กซิโกมีประชากร 2,117,522 คน โดยเพิ่มขึ้น 2.8% จากจำนวน 2,059,179 คนใน ค.ศ. 2010 โดยถือเป็นอัตราการเติบโตที่ต่ำที่สุดในฝั่งตะวันตกของประเทศรองจากรัฐไวโอมิง และเป็นอัตราการเติบโตที่ช้าที่สุดในประเทศ เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง ค.ศ. 2000 ถึง 2010 ประชากรของนิวเม็กซิโกเพิ่มขึ้น 11.7% จากจำนวน 1,819,046 คน รายงานจากสภานิติบัญญัติแห่งนิวเม็กซิโกระบุว่าการเติบโตที่ช้านั้นเป็นผลมาจากอัตราการย้ายถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มผู้ที่มีอายุ 18 ปีหรืออายุน้อยกว่า และอัตราการเกิดลดลงถึง 19% อย่างไรก็ตาม การเติบโตของชุมชนฮิสแปนิกและชนพื้นเมืองอเมริกันยังคงอยู่ในเกณฑ์ดี
มากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรที่อาศัยในปัจจุบันเกิดในรัฐนี้ (51.4%) ในขณะที่ประชากรบางส่วนอพยพมาจากรัฐอื่น (37.9%) และประชากรจำนวน 1.1% เกิดในปวยร์โตรีโกหรือในต่างประเทศกับพ่อแม่ชาวอเมริกันอย่างน้อยหนึ่งคน และอีก 9.4% เป็นชาวต่างชาติจากทวีปอื่น และเกือบหนึ่งในสี่ของประชากร (22.7%) มีอายุต่ำกว่า 18 ปี และค่าเฉลี่ยอายุของประชากรในรัฐที่ 38.4 ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศที่ 38.2 เล็กน้อย ชาวฮิสแปนิกและลาตินคิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของผู้อยู่อาศัยทั้งหมด (49.3%) ทำให้นิวเม็กซิโกมีสัดส่วนเชื้อสายฮิสแปนิกสูงที่สุดในบรรดาห้าสิบรัฐ รวมถึงลูกหลานของชาวอาณานิคมสเปนที่ตั้งรกรากระหว่างศตวรรษที่ 16 และ 18 รวมทั้งผู้อพยพจากลาตินอเมริกา
จาก ค.ศ. 2000 ถึง 2010 จำนวนคนยากจนได้เพิ่มขึ้นเป็น 400,779 คนหรือประมาณหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมด และการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 ครั้งล่าสุดได้มีการบันทึกอัตราความยากจนที่ลดลงเล็กน้อยที่ 18.2%
ภาษา
นิวเม็กซิโกอยู่ในอันดับที่สามรองจากรัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐเท็กซัสในแง่ของรัฐที่มีความหลากหลายทางภาษามากที่สุด จากการสำรวจสำมะโนประชากรของสหรัฐใน ค.ศ. 2010 พบว่า 28.45% ของประชากรอายุ 5 ปีขึ้นไปพูดภาษาสเปนเป็นหลัก ในขณะที่ 3.50% พูดภาษานาวาโฮ ผู้พูดภาษาสเปนบางส่วนสืบเชื้อสายมาจากผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสเปนก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 18 นอกจากภาษานาวาโฮซึ่งพูดในรัฐแอริโซนาแล้ว ในนิวเม็กซิโกยังมีคนกลุ่มเล็ก ๆ ใช้ภาษาอเมริกันพื้นเมืองอีกหลายภาษา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาษาเฉพาะถิ่นของรัฐและภาษาเม็กซิโกดั้งเดิม
ศาสนา
เช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆ ในสหรัฐ ประชากรในนิวเม็กซิโกส่วนมากเป็นคริสต์ศาสนิกชน และกว่าหนึ่งในสามนับถือนิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ ตามข้อมูลของสมาคมคลังข้อมูลศาสนา (ARDA) นิกายที่ใหญ่ที่สุดคือโรมันคาทอลิก (สมาชิก 684,941 คน) และประชากรประมาณ 1 ใน 5 ในรัฐนิวเม็กซิโกไม่นับถือศาสนาใด ๆ ซึ่งรวมถึงผู้ไม่เชื่อเรื่องพระเจ้า
อาหาร
อาหารในรัฐนิวเม็กซิโกได้รับอิทธิพลมาจากความหลากหลายทางวัฒนธรรมของประเทศเม็กซิโกและสเปน และมีความแตกต่างจากอาหารประจำชาติทั่วไปในสหรัฐ เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการผสมผสานของวัตถุดิบต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พริก และเครื่องเทศ ที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ พริกแห้ง ซึ่งมีรสชาติเผ็ดร้อนและมักปรากฏอยู่ในรายการอาหารชั้นนำต่าง ๆ ในร้านอาหารของรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ร้านอาหารริมทางทั่วไปจนถึงภัตตาคารขนาดใหญ่
พ.ศ. 2497
พุทธศักราช 2497 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1954 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วิชชุดา สวนสุวรรณ
วิชชุดา สวนสุวรรณ มีชื่อจริงว่า เนตรยา สวนสุวรรณ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
ประวัติ
อนาคตที่เธอเคยวาดหวังไว้กับ "ดีไซเนอร์" เพราะความที่เป็นคนรักสวยรักงาม ช่างคิด ช่างทำ ดังนั้นความใฝ่ฝันกับอาชีพนี้จึงค่อนข้างจะสดใสสำหรับเธอและหาก "เวลา" ของปูยังมีเหลืออยู่ เธอคงได้มีโอกาสทำงานที่เธอรักแน่นอน  และก่อนหน้านั้นกับอาชีพไม่ว่าจะเป็นแอร์โฮสเตส สถาปนิก นักออกแบบ เธอก็เคยวาดฝันมาแล้วด้วยกันทั้งนั้น
หมายเหตุ บันทึกจากไดอารี่ของเธอ