cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เสมอใจ จินดารักษ์
งานเขียน
คุณหญิงเสมอใจสามารถแปลนวนิยายภาษาต่างประเทศเป็นภาษาไทยโดยเข้าถึงอรรถรสทางภาษา ถือเป็นสตรีไทยเพียงไม่กี่คนในยุคนั้นที่รู้ภาษาอังกฤษและไทยเป็นอย่างดี ในขณะนั้นมีนักแปลผู้หญิงอยู่ก่อนสองคนคือ ลม่อม สีบุญเรือง นามปากกา ยูปีเตอร์ และแดรดนอท ซึ่งแปลบทความลงหนังสือพิมพ์ จีนโนสยามวารศัพท์ รวมถึง พงศาวดารญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2456 และอีกคนคือหม่อมเจ้าศุขศรีสมร เกษมศรี (ร่วมกับสามีคือมหาอำมาตย์ตรี หม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรี) นามปากกา ศ.ร. หรือ ศะระ เป็นผู้แปลและเรียบเรียงเรื่อง เต็ลมา (Thelma) ส่วนคุณหญิงเสมอใจ ใช้นามปากกว่า ซันเฟลาเวอร์ แปลนวนิยายเรื่อง ไข่มุกซึ่งมีค่า (The Pearl of Great Price) ซึ่งเป็นการแปลและถอดความหมายของนวนิยายทั้งเล่ม ถือว่าคุณหญิงเสมอใจ เป็นนักแปลหญิงคนแรกของประเทศไทย หลังจากนั้นไม่นานคุณหญิงเสมอใจแปลนวนิยายเรื่อง มรดกชั่วร้ายของตระกูล ซึ่งปกของหนังสือเล่มนี้มีภาพประกอบวาดโดยขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิต (เปล่ง ไตรปิ่น)
คากิมง-อิง
คากิมง-อิง (嘉喜門院 (Kakimon-in); ? – คริสตทศวรรษที่ 1380?) พระสนมและนางกำนัลแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมและนางกำนัลใน จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และองค์ที่ 2 แห่ง ราชสำนักใต้ ใน ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 และองค์สุดท้ายแห่งราชสำนักใต้
แยกอโศกมนตรี
แยกอโศกมนตรี เป็นทางแยกหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย และ แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร เป็นแยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนรัชดาภิเษก และถนนอโศกมนตรี
แยกนี้ฝั่งถนนสุขุมวิทมุ่งหน้านานา มีช่องจราจรเพียงแค่ 3 ช่องทาง ทำให้ต้องใช้เวลาการปล่อยรถนานกว่าปกติ ส่งผลให้ในฝั่งที่เหลือจะติดไฟแดงเป็นเวลานาน โดยทั้งฝั่งถนนอโศกมนตรี และถนนรัชดาภิเษกต่างต้องรอไฟแดงรอบละมากกว่า 200 วินาที
ทางแยกนี้มีสถานีบีทีเอสอโศก และสถานีเอ็มอาร์ทีสุขุมวิทอยู่ใกล้เคียง มีห้างสรรพสินค้าและคอนโดมิเนียมอยู่ในบริเวณรอบ ๆ มากมาย
ชาละวัน (สกุล)
ชาละวัน เป็นสกุลสัตว์ที่สูญพันธุ์ อยู่ในวงศ์ของ pholidosaurid mesoeucrocodylia โดยรู้จักในยุคจูแรสซิกตอนปลาย หรือยุคครีเทเชียสตอนต้น ค้นพบที่ภูกระดึง จังหวัดหนองบัวลำภู ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วยสปีชีส์เดียวชาละวัน ไทยแลนดิคัส กับสปีชีส์ที่สองที่เป็นไปได้ Chalawan shartegensis
อเล็กซานเดอร์มหาราช
ในช่วงวัยเด็ก อเล็กซานเดอร์ได้รับการประสาทวิชาโดยแอริสตอเติลถึงอายุ 16 ปี พระเจ้าพีลิปโปสผู้บิดาทรงนำแว่นแคว้นกรีกส่วนใหญ่ให้มาอยู่ภายใต้การปกครองของมาเกโดนีอา เมื่อพีลิปโปสถูกปลงพระชนม์ในปี 336 ก่อนคริสตกาล เจ้าชายหนุ่มก็ขึ้นครองอาณาจักรอันแข็งแกร่งและบัญชากองทัพที่ชาญสมรภูมิ อเล็กซานเดอร์ได้ตำแหน่งจอมทัพแห่งกรีซและใช้อำนาจนี้ดำเนินตามแผนการพิชิตเปอร์เซียของพระบิดา ในปี 334 ก่อนคริสตกาล ทรงรุกรานจักรวรรดิเปอร์เซียของราชวงศ์อะคีเมนิด และเริ่มดำเนินปฏิบัติการต่อเนื่องซึ่งกินเวลากว่าสิบปี เมื่ออเล็กซานเดอร์พิชิตอานาโตเลีย ก็ทรงได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยในยุทธการหลายครั้ง ทรงนำทัพข้ามซีเรีย, อียิปต์, เมโสโปเตเมีย, เปอร์เซีย และแบกเตรีย ศึกที่โด่งดังที่สุดคือยุทธการที่อิสซัสและยุทธการที่กอกามีลา ในที่สุดพระองค์สามารถโค่นล้มกษัตริย์เปอร์เซีย พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 และพิชิตทั้งจักรวรรดิเปอร์เซียได้ ทำให้ ณ จุดนี้ อาณาเขตของพระองค์แผ่ตั้งแต่ทะเลเอเดรียติกไปจนถึงแม่น้ำบีอาส
ในปีถัดจากการสวรรคตของอเล็กซานเดอร์ เกิดสงครามกลางเมืองทั่วไปจนอาณาจักรของพระองค์แตกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้เกิดเป็นรัฐใหญ่น้อยมากมายปกครองโดยบรรดาขุนนางชาวมาเกโดนีอา แม้ความเป็นผู้พิชิตของพระองค์จะโดดเด่นอย่างยิ่ง แต่มรดกของอเล็กซานเดอร์ที่ยืนยงต่อมากลับมิใช่ราชบัลลังก์ กลายเป็นการเผยแพร่วัฒนธรรมที่ติดตามมาจากการพิชิตดินแดนเหล่านั้น การก่อร่างสร้างเมืองอาณานิคมกรีกและวัฒนธรรมกรีกที่เผยแพร่ไปในแดนตะวันออกทำให้เกิดเป็นวัฒนธรรมเฮเลนนิสติก ซึ่งยังคงสืบทอดต่อมาในจักรวรรดิไบแซนไทน์กระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15
เชื้อสายและวัยเยาว์
อเล็กซานเดอร์ประสูติเมื่อวันที่ 20 (หรือ 21) กรกฎาคม ปีที่ 356 ก่อนคริสตกาล, ที่เมืองเพลลา เมืองหลวงของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา เป็นโอรสของพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 มารดาเป็นภริยาคนที่ 4 ของพีลิปโปสชื่อนางโอลิมเพียสแห่งเอพิรุสเป็นธิดาของ นีโอโทเลมุสที่ 1 แห่งเอพิรุส นครรัฐกรีกทางเหนือ  แม้พีลิปโปสจะมีชายาถึง 7-8 คน แต่นางโอลิมเพียสก็ได้เป็นชายาเอกอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
ในฐานะที่ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์อาร์กีด อเล็กซานเดอร์จึงถือว่าสืบเชื้อสายมาจากเฮราคลีสผ่านทางกษัตริย์คารานุสแห่งมาเกโดนีอา ส่วนทางฝั่งมารดา เขาถือว่าตนสืบเชื้อสายจากนีโอโทลีมุส บุตรของอคิลลีส อเล็กซานเดอร์เป็นญาติห่าง ๆ ของนายพลพีร์รุสแห่งเอพิรุส ผู้ได้รับยกย่องจากฮันนิบาลว่าเป็นแม่ทัพผู้เก่งกาจที่สุด หรืออันดับที่สอง (รองจากอเล็กซานเดอร์) เท่าที่โลกเคยประสบพบเจอ
ตามบันทึกของพลูตาร์ค นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกโบราณ ในคืนวันก่อนวันวิวาห์ของนางโอลิมเพียสกับพีลิปโปส โอลิมเพียสฝันว่าท้องของนางถูกสายฟ้าฟาดเกิดเปลวเพลิงแผ่กระจายออกไป "ทั้งกว้างและไกล" ก่อนจะมอดดับไป หลังจากแต่งงานแล้ว พีลิปโปสเคยบอกว่า ตนฝันเห็นตัวเองกำลังปิดผนึกครรภ์ของภรรยาด้วยดวงตราที่สลักภาพของสิงโต พลูตาร์คตีความความฝันเหล่านี้ออกมาหลายความหมาย เช่นโอลิมเพียสตั้งครรภ์มาก่อนแล้วก่อนแต่งงาน โดยสังเกตจากการที่ครรภ์ถูกผนึก หรือบิดาของอเล็กซานเดอร์อาจเป็นเทพซูส นักวิจารณ์ในยุคโบราณมีความคิดแตกแยกกันไปว่าโอลิมเพียสประกาศเรื่องเชื้อสายอันศักดิ์สิทธิ์ของอเล็กซานเดอร์ด้วยความทะเยอทะยาน บางคนอ้างว่านางเป็นคนบอกอเล็กซานเดอร์เอง แต่บางคนก็ว่านางไม่สนใจคำแนะนำทำนองนี้เพราะเป็นการไม่เคารพ
ในวันที่อเล็กซานเดอร์เกิด พีลิปโปสกำลังเตรียมตัวเข้ายึดเมืองโพทิเดียซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งคาลกิดีกี (Chalkidiki) ในวันเดียวกันนั้น พีลิปโปสได้รับข่าวว่านายพลพาร์เมนิออนของพระองค์ได้ชัยชนะเหนือกองทัพผสมระหว่างพวกอิลลีเรียนกับพาอิเนียน และม้าของพระองค์ก็ชนะการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ยังเล่ากันด้วยว่า วันเดียวกันนั้น วิหารแห่งอาร์เทมิสที่เมืองเอเฟซัส อันเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ ถูกไฟไหม้ทลายลง เฮเกเซียสแห่งแม็กนีเซียกล่าวว่า ที่วิหารล่มลงเป็นเพราะเทพีอาร์เทมิสเสด็จมาเฝ้ารอการประสูติของอเล็กซานเดอร์
เมื่อยังเล็ก ผู้เลี้ยงดูอเล็กซานเดอร์คือนางอภิบาล ลาไนกี พี่สาวของเคลอิตุสซึ่งในอนาคตได้เป็นทั้งเพื่อนและแม่ทัพของอเล็กซานเดอร์ ครูในวัยเยาว์ของอเล็กซานเดอร์คือลีโอไนดัสผู้เข้มงวด ซึ่งเป็นญาติทางฝ่ายมารดา และไลซิมาคัส
เมื่ออเล็กซานเดอร์อายุได้ 10 ปี พ่อค้าม้าคนหนึ่งจากเมืองเทสสะลีนำม้ามาถวายพีลิปโปสตัวหนึ่ง โดยเสนอขายเป็นเงิน 13 ทาเลนท์ ม้าตัวนี้ไม่มีใครขี่ได้ พีลิปโปสจึงสั่งให้เอาตัวออกไป ทว่าอเล็กซานเดอร์สังเกตได้ว่าม้านี้กลัวเงาของตัวมันเอง จึงขอโอกาสฝึกม้านี้ให้เชื่อง ซึ่งต่อมาเขาสามารถทำได้สำเร็จ ตามบันทึกของพลูตาร์ค พีลิปโปสชื่นชมยินดีมากเพราะนี่เป็นสิ่งแสดงถึงความกล้าหาญและความมักใหญ่ใฝ่สูง เขาจูบบุตรชายด้วยน้ำตา และว่า "ลูกข้า เจ้าจะต้องหาอาณาจักรที่ใหญ่พอสำหรับความทะเยอทะยานของเจ้า มาเกโดนีอาเล็กเกินไปสำหรับเจ้าแล้ว" แล้วพระองค์จึงซื้อม้าตัวนั้นให้แก่อเล็กซานเดอร์ อเล็กซานเดอร์ตั้งชื่อม้านั้นว่า บูซีฟาลัส หมายถึง "หัววัว" บูซีฟาลัสกลายเป็นสหายคู่หูติดตามอเล็กซานเดอร์ไปตลอดการเดินทางจนถึงอินเดีย เมื่อบูซีฟาลัสตาย (เนื่องจากแก่มาก ตามที่พลูตาร์คบันทึกไว้ มันมีอายุถึง 30 ปี) อเล็กซานเดอร์ได้ตั้งชื่อเมืองแห่งหนึ่งตามชื่อมัน คือเมืองบูซีฟาลา
การศึกษา และชีวิตวัยหนุ่ม
เมื่ออเล็กซานเดอร์อายุได้ 13 ปี พีลิปโปสตัดสินพระทัยว่าอเล็กซานเดอร์ควรได้รับการศึกษาขั้นสูงขึ้น จึงเริ่มเสาะหาอาจารย์ดีให้แก่บุตร เขาเปลี่ยนอาจารย์ไปหลายคน เช่น ไอโซเครตีส และ สพีอุสสิปัส ซึ่งเป็นผู้สืบทอดของเพลโตที่วิทยาลัยแห่งเอเธนส์ ซึ่งขอลาออกเองเพื่อไปรับตำแหน่ง ในที่สุดพีลิปโปสเสนองานนี้ให้แก่ อริสโตเติล พีลิปโปสยกวิหารแห่งนิมฟ์ที่มีซาให้พวกเขาใช้เป็นห้องเรียน ค่าตอบแทนในการสอนหนังสือแก่อเล็กซานเดอร์คือการสร้างเมืองเกิดของอริสโตเติล คือเมืองสตาเกราที่พีลิปโปสทำลายราบไปขึ้นใหม่ และให้ฟื้นฟูเมืองนี้โดยการซื้อตัวหรือปลดปล่อยอดีตพลเมืองของเมืองนี้ที่ถูกจับตัวไปเป็นทาส และยกโทษให้แก่พวกที่ถูกเนรเทศไปด้วย
180px|thumb|รูปสลักของ[[เฮฟีสเทียน ผู้ที่อริสโตเติลเปรียบว่าเป็นเสมือนวิญญาณครึ่งหนึ่งของอเล็กซานเดอร์]] มีเอซา เป็นเหมือนโรงเรียนประจำสำหรับอเล็กซานเดอร์และบรรดาบุตรขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์ของมาเกโดนีอา เช่น ทอเลมี และ แคสแซนเดอร์ นักเรียนที่เรียนพร้อมกับอเล็กซานเดอร์กลายเป็นเพื่อนของเขาและต่อมาได้เป็นแม่ทัพนายทหารประจำตัว มักถูกกล่าวถึงด้วยคำว่า "สหาย" อริสโตเติลสอนอเล็กซานเดอร์กับบรรดาสหายในเรื่องการแพทย์ ปรัชญา ศีลธรรม ศาสนา ตรรกศาสตร์ และศิลปศาสตร์ ด้วยการสอนของอริสโตเติลทำให้อเล็กซานเดอร์เติบโตขึ้นมาด้วยแรงบันดาลใจอย่างสูงในงานเขียนของโฮเมอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่อง อีเลียด อริสโตเติลมอบงานเขียนฉบับคัดลอกของเรื่องนี้ให้เขาชุดหนึ่ง ซึ่งอเล็กซานเดอร์เอาติดตัวไปด้วยยามที่ออกรบ
ผู้สำเร็จราชการและผู้สืบทอดมาเกโดนีอา
เมื่ออเล็กซานเดอร์อายุได้ 16 ปี การร่ำเรียนกับอริสโตเติลก็ยุติลง พระเจ้าพีลิปโปสยกทัพไปทำสงครามกับไบแซนเทียมและแต่งตั้งให้อเล็กซานเดอร์รักษาราชการแทนในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ระหว่างที่พีลิปโปสไม่อยู่ พวกแมดีในเทรซก็แข็งเมืองต่อต้านการปกครองของมาเกโดนีอา อเล็กซานเดอร์ตอบโต้อย่างฉับพลัน บดขยี้พวกแมดีและขับไล่ออกไปจากเขตแดน แล้วผนวกเมืองนี้เข้ากับอาณาจักรกรีก ตั้งเมืองใหม่ขึ้นให้ชื่อว่า อเล็กซานโดรโพลิส
หลังจากพีลิปโปสกลับมาจากไบแซนเทียม พระองค์มองกองกำลังเล็ก ๆ ให้แก่อเล็กซานเดอร์เพื่อไปปราบปรามกบฏทางตอนใต้ของเทรซ มีบันทึกว่าอเล็กซานเดอร์ได้ช่วยชีวิตของบิดาไว้ได้ระหว่างการรบครั้งหนึ่งกับนครรัฐกรีกชื่อเพรินทุส ในขณะเดียวกัน เมืองแอมฟิสซาได้เริ่มการทำลายสถานสักการะเทพอพอลโลใกลักับวิหารแห่งเดลฟี ซึ่งเป็นโอกาสให้พีลิปโปสยื่นมือเข้าแทรกแซงกิจการของกรีซ ขณะที่พำนักอยู่ที่เมืองเทรซ พีลิปโปสสั่งให้อเล็กซานเดอร์รวบรวมกองทัพสำหรับการรณยุทธ์กับกรีซ เมื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ว่านครรัฐกรีกอื่น ๆ จะยื่นมือเข้ามายุ่ง อเล็กซานเดอร์จึงแสร้งทำเสมือนว่ากำลังเตรียมการไปโจมตีอิลลีเรียแทน ในระหว่างความยุ่งเหยิงนั้น อิลลีเรียถือโอกาสมารุกรานมาเกโดนีอา แต่อเล็กซานเดอร์ก็สามารถขับไล่ผู้รุกรานไปได้
ปีที่ 338 ก่อนคริสตกาล พีลิปโปสยกทัพมาร่วมกับอเล็กซานเดอร์แล้วมุ่งหน้าลงใต้ผ่านเมืองเทอร์โมไพลีซึ่งทำการต่อต้านอย่างโง่ ๆ ด้วยกองทหารชาวธีบส์ ทั้งสองบุกยึดเมืองเอลาเทียซึ่งอยู่ห่างจากเอเธนส์และธีบส์เพียงชั่วเดินทัพไม่กี่วัน ขณะเดียวกัน ชาวเอเธนส์ภายใต้การนำของดีมอสเทนีส ลงคะแนนเสียงให้เป็นพันธมิตรกับธีบส์เพื่อทำสงครามร่วมรบกับมาเกโดนีอา ทั้งเอเธนส์และพีลิปโปสพากันส่งทูตไปเพื่อเอาชนะใจธีบส์ แต่ทางเอเธนส์เป็นฝ่ายประสบความสำเร็จ พีลิปโปสยกทัพไปแอมฟิสซา จับกุมทหารรับจ้างที่ดีมอสเทนีสส่งไป แล้วเมืองนั้นก็ยอมจำนน พีลิปโปสกลับมาเมืองเอลาเทียและส่งข้อเสนอสงบศึกครั้งสุดท้ายไปยังเอเธนส์และธีบส์ แต่ทั้งสองเมืองปฏิเสธ
พีลิปโปสยกทัพลงใต้ แต่ถูกสกัดเอาไว้บริเวณใกล้เมืองไคโรเนียของโบโอเทีย โดยกองกำลังของเอเธนส์และธีบส์ ระหว่างการสัประยุทธ์แห่งไคโรเนีย พีลิปโปสบังคับบัญชากองทัพปีกขวา ส่วนอเล็กซานเดอร์บังคับบัญชากองทัพปีกซ้าย ร่วมกับกลุ่มนายพลซึ่งเป็นที่ไว้วางใจของพีลิปโปส ตามแหล่งข้อมูลโบราณ ทั้งสองฟากของกองทัพต้องต่อสู้อย่างหนักเป็นเวลายาวนาน พีลิปโปสจงใจสั่งให้กองทัพปีกขวาของตนถอยทัพเพื่อให้ทหารฮอพไลท์ของเอเธนส์ติดตามมา ทำลายแถวทหารของฝ่ายตรงข้าม ส่วนปีกซ้ายนั้นอเล็กซานเดอร์เป็นคนนำหน้าบุกเข้าตีแถวทหารของธีบส์แตกกระจาย โดยมีนายพลของพีลิปโปสตามมาติด ๆ เมื่อสามารถทำลายสามัคคีของกองทัพฝ่ายศัตรูได้แล้ว พีลิปโปสสั่งให้กองทหารของตนเดินหน้ากดดันเข้าตีทัพศัตรู ทัพเอเธนส์ถูกตีพ่ายไป เหลือเพียงทัพธีบส์ต่อสู้เพียงลำพัง และถูกบดขยี้ลงอย่างราบคาบ
หลังจากได้ชัยชนะที่ไคโรเนีย พีลิปโปสกับอเล็กซานเดอร์เดินทัพต่อไปโดยไม่มีผู้ขัดขวางมุ่งสู่เพโลพอนนีส (Peloponnese) โดยได้รับการต้อนรับจากทุกเมือง อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเดินทางไปถึงสปาร์ตา กลับถูกปฏิเสธ ทว่าพวกเขาก็เพียงจากไปเฉย ๆ ที่เมืองโครินธ์ พีลิปโปสได้ริเริ่ม "พันธมิตรเฮเลนนิก" (Hellenic Alliance) (ซึ่งจำลองมาจากกองทัพพันธมิตรต่อต้านเปอร์เซียในอดีต เมื่อครั้งสงครามกรีก-เปอร์เซีย) โดยไม่นับรวมสปาร์ตา พีลิปโปสได้ชื่อเรียกว่า เฮเกมอน (Hegemon) (ซึ่งมักแปลเป็น "ผู้บัญชาการสูงสุด") ของคณะพันธมิตรนี้ นักประวัติศาสตร์ยุคใหม่เรียกคณะพันธมิตรนี้ว่า สันนิบาตแห่งโครินธ์ (League of Corinth) ครั้นแล้วพีลิปโปสประกาศแผนของตนในการทำสงครามต่อต้านอาณาจักรเปอร์เซีย โดยเขาจะเป็นผู้บัญชาการเอง
การลี้ภัยและหวนกลับคืน
หลังจากกลับมาเมืองเพลลา พีลิปโปสตกหลุมรักกับคลีโอพัตรา ยูรีไดส์ แห่งมาเกโดนีอา และต่อมาได้แต่งงานกัน นางเป็นหลานสาวของแอตตาลัส นายพลคนหนึ่งของเขา การแต่งงานครั้งนี้ทำให้สถานะรัชทายาทของอเล็กซานเดอร์ต้องสั่นคลอน เพราะถ้าหากคลีโอพัตรา ยูรีไดส์ให้กำเนิดบุตรชายแก่พีลิปโปส เด็กนั้นจะเป็นทายาทที่มีเชื้อสายมาเกโดนีอาโดยตรง ขณะที่อเล็กซานเดอร์เป็นเพียงลูกครึ่งมาเกโดนีอา ในระหว่างงานเลี้ยงฉลองพิธีวิวาห์ แอตตาลัสซึ่งเมามายได้ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์โดยอธิษฐานต่อเทพเจ้าขอให้การแต่งงานนี้สร้างทายาทอันถูกต้องตามกฎหมายให้แก่ราชบัลลังก์มาเกโดนีอา อเล็กซานเดอร์ตะโกนใส่แอตตาลัสว่า "อย่างนั้นข้าเป็นอะไรเล่า ลูกไม่มีพ่อหรือ?" แล้วขว้างแก้วใส่แอตตาลัส พีลิปโปสซึ่งก็เมามากเช่นกัน ชักดาบออกมาแล้วเดินไปหาอเล็กซานเดอร์ ก่อนจะหกล้มคว่ำไป อเล็กซานเดอร์จึงว่า "ดูเถอะ ชายผู้เตรียมจะยกทัพจากยุโรปสู่เอเชีย ไม่อาจแม้แต่จะเดินจากเก้าอี้ตัวหนึ่งไปถึงอีกตัวหนึ่ง"
อเล็กซานเดอร์รู้สึกเสียหน้ามากจากการหย่าร้างระหว่างพระชนกพีลิปโปสกับพระชนนีโอลิมปีอัส ประกอบกับภัยที่กำลังคุกคามการสืบทอดอำนาจของพระองค์ ทำให้เกิดการโต้เถียงกับพระชนกอย่างรุนแรง อเล็กซานเดอร์หนีออกจากมาเกโดนีอา โดยพาพระชนนีโอลิมปีอัสไปฝากไว้กับน้องชายของนางที่โดโดนา เมืองหลวงของเอพิรุส, อเล็กซานเดอร์เดินทางต่อไปถึงอิลลีเรีย ขอลี้ภัยอยู่กับกษัตริย์แห่งอิลลีเรียและได้รับการต้อนรับอย่างดีในฐานะแขกของชาวอิลลีเรีย ทั้งที่เมืองนี้เคยพ่ายแพ้เขาในการรบเมื่อหลายปีก่อน อเล็กซานเดอร์หวนกลับมาเกโดนีอาอีกครั้งหลังลี้ภัยอยู่เป็นเวลา 6 เดือน เมื่อปรับความเข้าใจกับกษัตริย์พีลิปโปสได้ ด้วยความช่วยเหลือของสหายของครอบครัวผู้หนึ่ง คือ ดีมาราตุส ชาวโครินธ์ ซึ่งช่วยประนีประนอมให้ทั้งสองฝ่าย
ปีถัดมา พิโซดารุส เจ้าเมืองเปอร์เซียผู้ปกครองคาเรีย ได้เสนองานวิวาห์ระหว่างบุตรสาวคนโตของตนกับพีลิปโปส อาร์ริดาอุส ซึ่งเป็นพี่น้องต่างมารดาของอเล็กซานเดอร์ โอลิมปีอัสกับเพื่อนอีกหลายคนของอเล็กซานเดอร์เห็นว่าสิ่งนี้แสดงถึงความตั้งใจของพีลิปโปสที่จะแต่งตั้งให้อาร์ริดาอุสเป็นรัชทายาท อเล็กซานเดอร์ตอบโต้โดยส่งเทสซาลุสแห่งโครินธ์ นักแสดงผู้หนึ่งไปแจ้งแก่พิโซดารุสว่าไม่ควรเสนอให้บุตรสาวของตนแต่งงานกับบุตรชายผู้ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ทว่าควรให้แต่งงานกับอเล็กซานเดอร์มากกว่า เมื่อพีลิปโปสทราบเรื่องนี้ก็ตำหนิดุด่าอเล็กซานเดอร์อย่างรุนแรง แล้วเนรเทศสหายของอเล็กซานเดอร์ 4 คนคือ ฮาร์พาลุส นีอาร์คุส ทอเลมี และเอริไกอุส ทั้งให้ล่ามตรวนเทสซาลุสกลับมาส่งให้ตน
การขึ้นครองราชย์
ปีที่ 336 ก่อนคริสตกาล ขณะที่พีลิปโปสอยู่ที่ Aegae เข้าร่วมในพิธีวิวาห์ระหว่าง คลีโอพัตรา บุตรสาวของตนและพระนางโอลิมปีอัส กับอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเอพิรุส ซึ่งเป็นน้องชายของพระนางโอลิมปีอัส พระองค์ถูกลอบสังหารโดยนายทหารราชองครักษ์ของพระองค์เอง คือ เพาซานิอัสแห่งโอเรสติส ขณะที่เพาซานิอัสพยายามหลบหนี ก็สะดุดล้มและถูกสังหารโดยสหายสองคนของอเล็กซานเดอร์ คือ เพอร์ดิคคัสกับเลออนนาตุส อเล็กซานเดอร์อ้างสิทธิ์ขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วยการสนับสนุนของกองทัพมาเกโดนีอาและขุนนางแห่งมาเกโดนีอาเมื่ออายุได้ 20 ปี
ยุทธการที่กอกามีลา
เมื่อต้นเดือนตุลาคมพ.ศ. 212 หรือ เมื่อ 333 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ยาตราทัพสู่อาณาจักรเปอร์เซีย เพื่อท้ารบกับกษัตริย์ดาไรอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย ที่เชื่อว่าเป็นผู้จ้างคนลอบสังหารพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 พระบิดาของพระองค์ ในศึกแห่งอิสซัส ทัพทั้งสองเผชิญหน้ากันที่กอกามีลา ในตะวันออกกลาง ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนมากของประเทศอิรักในปัจจุบัน กองทัพของอเล็กซานเดอร์มีเพียง 20,000 คน ขณะที่กองทัพเปอร์เซียมีนับแสน แต่ด้วยความกล้าหาญของทหารมาเกโดนีอา กับการวางแผนการรบที่ชาญฉลาดของอเล็กซานเดอร์มหาราช ทำให้พระองค์ได้รับชัยชนะแม้จะสูญเสียเป็นจำนวนมาก การรบครั้งนี้นับเป็นการรบที่มีชื่อเสียงที่สุดของอเล็กซานเดอร์มหาราช เนื่องจากพระองค์ทรงควบม้าบูซาเฟลัสบุกเดี่ยวฝ่ากองป้องกันของทหารเปอร์เซียขว้างหอกใส่กษัตริย์ดาไรอุส ทำให้กษัตริย์ดาไรอุสตกพระทัย และหลบหนีขึ้นเขาไปในที่สุด ผลจากการรบครั้งนี้ทำให้อเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้าสู่นครแพร์ซโพลิส (Persepolis) ศูนย์กลางอาณาจักรเปอร์เซีย และได้เป็นพระราชาแห่งเอเชีย
การรบครั้งสุดท้าย
เมื่อ พ.ศ. 216 พระองค์ได้ทะลุถึงกรุงตักกศิลา (Taxila) แคว้นคันธาระ เมืองที่มีชื่อเสียงด้านการศึกษาทั้งพุทธศาสนา และพราหมณ์ พระเจ้าอัมพิราชา (Ambhiraja) แห่งตักกศิลาไม่ได้ทรงต่อต้านเพราะเห็นว่า ไม่มีกำลังอำนาจเข้มแข็งพอที่จะต้านศัตรูต่างแดนได้ จึงได้เปิดเมืองต้อนรับอเล็กซานเดอร์ ซึ่งพระองค์ก็ไม่ได้ทำอะไร เพียงแต่ให้ตักกศิลาเป็นเมืองขึ้นต่อมาเกโดนีอาเท่านั้น แล้วให้ปกครองตามเดิม แล้วทรงขอให้ตักกศิลาส่งทหารมาช่วยรบปัญจาบ 5,000 คน ซึ่งพระเจ้าอัมพิราชาก็ยินยอม
การรบครั้งสุดท้ายที่มีผู้ต่อกรกับอเล็กซานเดอร์มหาราชอย่างจริงจัง คือเมื่อพระองค์ยกทัพเข้ามาทางภาคเหนือของอินเดียในปี พ.ศ. 217 โดยเข้าสู่บริเวณลุ่ม แม่น้ำสินธุ แล้วบุกตระลุยลงมาสู่เมืองนิเกีย (Nicaea) แคว้นปัญจาบ ในพระเจ้าโปรัสหรือพระเจ้าพอรุส (Porus) (หากใช้สำเนียงเอเซียจะเรียกว่าพระเจ้าเปารวะ) พระเจ้าเปารวะเป็นผู้เข้มแข็งในการรบ ซึ่งมีพระสมญาว่า "สิงห์แห่งปัญจาบ" ได้รับแจ้งข่าวกับบรรดามหาราชาแห่งอินเดียว่ามีข้าศึกชาวตะวันตกผมบรอนซ์ตาสีฟ้ายกทัพข้ามภูเขาฮินดูกูชเข้ามา ฝ่ายอินเดียระดมกำลังพลทหารราบ 40,000 ทหารม้า 4,000 รถศึกอีก 500 และกองทัพช้างมหึมาจำนวน 500 เชือกรอรับอยู่ กองทัพกรีกพร้อมทหารตักกศิลาเป็นพันธมิตร ที่มีกำลังพลจำนวน 17,000 โดยมีอเล็กซานเดอร์เป็นแม่ทัพกับกองทัพปัญจาบ ของฝ่ายอินเดียโดยมีพระเจ้าเปารวะเป็นแม่ทัพ โดยพระองค์ได้มองเห็นทัพพระเจ้าเปารวะตั้งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามแม่น้ำวิตัสตะ อันเป็นสาขาของแม่น้ำสินธุ เมื่อถึงตอนกลางคืนทัพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ปะทะกันที่ฝั่งแม่น้ำ และเริ่มโจมตีอย่างฉับพลัน ทัพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ข้ามแม่น้ำสำเร็จโดยอาศัยธรรมชาติช่วย แต่ทหารม้าของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชไม่เคยสู้รบกับช้าง ประกอบกับเกิดความสับสนอลหม่านจึงบังเกิดความแตกตื่นอลหม่านขึ้น ช้างศึกจึงอาละวาดเหยียบทั้งทหารตนเองและทหารกรีก และ ทหารหอกยาวนับหมื่นของพระองค์ก็ได้พยายามต่อสู้อย่างเต็มความสามารถ นี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่รบมาเป็นเวลา 15 ปีที่กองทหารหอก (Phalanx) อันมีระเบียบวินัยในพระองค์บาดเจ็บจนบ้าเลือดบุกตะลุยไปทั่ว ทำร้ายไม่ว่าจะเป็นทหารจากฝ่ายใด การรบวันนั้นต้องสิ้นสุดลงด้วยการหย่าศึก เพราะบาดเจ็บล้มตายกับทั้งสองข้าง แต่ถึงอย่างไรพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชก็ยังทรงได้รับชัยชนะอยู่ดี เพราะพระเจ้าเปารวะถูกลูกศรขณะที่ทรงช้างจนพระองค์บาดเจ็บสาหัส และทัพอินเดียของพระเจ้าเปารวะก็แพ้อย่างยับเยิน พร้อมกับถูกนายทหารกรีกจับตัวมาเฝ้าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในฐานะเชลยสงคราม เมื่อพระเจ้าเปารวะถูกจับมาเผชิญพระพักตร์กับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ มหาราชตรัสถามว่า
"พระองค์ต้องการจะให้เราปฏิบัติอย่างไร?" พระเจ้าเปารวะตรัสตอบอย่างองอาจว่า
"ต้องการให้ปฏิบัติเราอย่างกษัตริย์" แทนที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจะพิโรธกลับตรัสถามต่อไปว่า
"ทรงประสงค์จะขออะไรอีก?" พระเจ้าเปารวะจึงตรัสตอบว่า
"คำว่า "กษัตริย์" นั้นครอบคลุมไปถึงสิ่งทั้งหมดที่เราต้องการขอแล้ว"
ด้วยความกล้าหาญรักษาขัตติยเกียรติของพระเจ้าเปารวะทำให้พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชซึ่งมีพระทัยโปรดคนกล้าหาญ ได้พระราชทานคืนบ้านเมืองให้แล้วแต่งตั้งพระเจ้าเปารวะให้เป็นพระราชาตามเดิม แต่ดำรงในฐานประเทศราช
เสร็จศึกในครั้งนั้นอเล็กซานเดอร์มหาราช ได้สดับความมั่งคั่งสมบูรณ์ของแคว้นมคธ และได้ตระเตรียมยาตราทัพมาตี แต่ทหารของพระองค์ที่ร่วมศึกกับพระองค์มาตั้งแต่เป็นพระยุพราชเป็นเวลา 15 ปีที่ไม่ได้กลับบ้านกลับเมือง พากันเบื่อหน่ายการรบ โดยให้ความเห็นว่าถ้าตีมคธได้ก็คงตีแคว้นอื่นต่อไปอีกไม่มีกำหนดสิ้นสุด ประกอบกับ ทหารบางคนลังเลและก่อกบฏไม่ยอมสู้รบอีกต่อไป อเล็กซานเดอร์มหาราชจึงต้องจำพระทัยเลิกทัพกลับ ช่วงนิวัตกลับอเล็กซานเดอร์มหาราชแบ่งกองทัพออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายหนึ่งให้กลับทางบก ส่วนพระองค์นิวัตโดยทางชลมาร์คลงมาตามแม่น้ำสินธุอย่างผู้พิชิตพร้อมด้วยทหารฝ่ายที่เหลือ รวมเวลาที่อเล็กซานเดอร์มหาราชรบอยู่ในอินเดีย 1 ปี กับ 8 เดือน พระองค์ได้เสด็จฯไปยังกรุงบาบิโลน โดยนำทัพย้อนกลับมาทางตะวันตกผ่านดินแดนแห้งแล้ง ทางตอนใต้ของอิหร่าน ในช่วงเส้นทางนี้มีทหารล้มตายหลายพันคน เนื่องจากแสงแดดแผดร้อน แห้ง และขาดน้ำ แต่ในท้ายที่สุด พระองค์ก็พาเหล่าทหารที่เหลือเดินทางมาจนถึงบาบิโลนในเมโสโปเตเมีย ซึ่งเป็นนครเอกของโลกในเวลานั้น
การสวรรคต
แม้อเล็กซานเดอร์จะมีมเหสีอยู่ 3 องค์ แต่สาเหตุที่ทำการอภิเษกสมรสนั้นก็ล้วนเกิดจากปัจจัยทางการเมืองเป็นสำคัญ ดังที่คนส่วนใหญ่ทราบกันดีว่าความสัมพันธ์ของพระองค์กับทหารที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทที่มีนามว่า เฮฟีสเทียน นั้นลึกซึ่งเกินกว่าคำว่าเพื่อนสนิทหรือเจ้ากับข้า อริสโตเติลได้อธิบายว่าอเล็กซานเดอร์กับเฮฟีสเทียนนั้นเป็น "หนึ่งวิญญาณที่ดำรงอยู่ในสองร่าง" เมื่อเฮฟีสเทียนเสียชีวิตจากอาการป่วย อเล็กซานเดอร์โทมมนัสนอนกอดศพของเฮฟีสเทียนและร้องไห้อยู่สองวันสองคืนโดยที่ไม่ได้เสวยอะไรเลย ไม่ตอบสนองต่อสิ่งรอบข้าง ทรงใช้ชีวิตที่เหลือหมกมุ่นอยู่กับกับการพิธีศพ การไว้อาลัย และการสร้างสุสานในกรุงบาบิโลนให้เฮฟีสเทียน ทุกครั้งที่อเล็กซานเดอร์ไปทอดพระเนตรการก่อสร้างก็มักจะกลับมาเสวยน้ำจันฑ์ นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่าการตายของเฮฟีสเทียนมีผลทำให้สุขภาพของอเล็กซานเดอร์ทรุดโทรมลง
แปดเดือนหลังเฮฟีสเทียนเสียชีวิต อเล็กซานเดอร์สวรรคตในพระราชวังเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 ที่กรุงบาบิโลนในวันที่ 11 หรือ 12 มิถุนายน 324 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุการสวรรคตไม่เป็นที่แน่ชัด พลูทาร์กระบุว่าอเล็กซานเดอร์เริ่มมีไข้ราว 14 วันก่อนสวรรคตและอาการหนักถึงขั้นตรัสไม่ได้ พระอาการไม่ดีขึ้นจนสวรรคตในที่สุด นักประวัติศาสตร์บางคนอย่างดีโอโอรัส, แอร์เรียน เคยพูดทำนองว่าเจ็บป่วยของอเล็กซานเดอร์อาจเกิดจากการวางยาพิษในไวน์ พลูทาร์กปฏิเสธทฤษฎีนี้โดยมองว่าเป็นการคิดเอาเอง เพราะความเป็นอยู่ของทั้งจักรวรรดิล้วนขึ้นอยู่กับสุขภาพของอเล็กซานเดอร์ แต่ดีโอโอรัสและแอร์เรียนก็ออกมาแก้ต่างว่าเขาเสนอทฤษฎีพวกนี้เพื่อให้มันครอบคลุมความเป็นไปได้รอบด้านเท่านั้น ไม่ได้จริงจังอะไร
ถึงกระนั้น นักประวัติศาสตร์ในเวลาต่อมาก็พยายามหาเหตุผลมาเชื่อมโยงและสนับสนุนสมมติฐานนี้ บ้างชี้ว่าแอนติปาโทรส (Antipatros) ที่พึ่งหลุดจากตำแหน่งอุปราชมาเกโดนีอาเป็นผู้บงการให้ลูกชายเป็นคนวางยา บ้างกล่าวหาพระนางโอลิมพีอัส มารดาของอเล็กซานเดอร์ เป็นผู้บงการตัวจริง บ้างถึงขนาดว่าอริสโตเติลอาจมีส่วนร่วม
เชิงอรรถ
ฮันนิบาล ยกย่องอเล็กซานเดอร์ว่าเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด จูเลียส ซีซาร์ ร่ำไห้เมื่อเห็นอนุสาวรีย์ของอเล็กซานเดอร์ เพราะเขาประสบความสำเร็จได้เพียงน้อยนิดขณะมีอายุเท่ากัน ปอมปีย์ อวดอ้างตนว่าเป็น "อเล็กซานเดอร์คนใหม่" นโปเลียน โบนาปาร์ต ก็เปรียบเทียบตนเองกับอเล็กซานเดอร์
นับตั้งแต่ยุคสมัยนั้นก็มีข้อสงสัยมากมายอยู่ว่า เพาซานิอัสถูกว่าจ้างให้มาสังหารพระเจ้าพีลิปโปส ผู้ต้องสงสัยว่าจ้างวานได้แก่อเล็กซานเดอร์ พระนางโอลิมเพียส รวมไปถึงจักรพรรดิเปอร์เซียที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ คือ พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 ทั้งสามคนนี้ล้วนมีแรงจูงใจที่ต้องการให้พีลิปโปสสวรรคต
แหล่งข้อมูลอื่น
-356
-323
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม (Disjoint-set data structure) เป็นโครงสร้างข้อมูลที่ใช้เก็บข้อมูลที่แบ่งเป็นหลาย ๆ เซต โดยที่แต่ละเซตไม่มีส่วนร่วมกันเลย (disjoint, nonoverlapping) โดยมีขั้นตอนวิธียูเนียนและค้นหา (union-find algorithm) เป็นขั้นตอนวิธีที่ดำเนินการบนโครงสร้างข้อมูลนี้ มีจุดประสงค์คือ 1. ต้องการทดสอบว่าสมาชิกสองตัวที่กำหนดให้อยู่ในเซตเดียวกันหรือไม่ 2. ต้องการรวมเซตสองเซตเข้าด้วยกันเป็นเซตใหญ่เพียงเซตเดียว
เพื่อที่ดำเนินการตามจุดประสงค์ จึงมีฟังก์ชันในการดำเนินการ 2 อย่างคือ
เนื่องจากโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วมส่วนใหญ่จะดำเนินการด้วยขั้นตอน วิธียูเนียนและค้นหา จึงทำให้มีการเรียกโครงสร้างข้อมูลนี้ว่า โครงสร้างข้อมูลยูเนียนและค้นหา นอกจากนี้ อาจนิยามการดำเนินการ สร้างเซต (MakeSet) ซึ่งจะสร้างเซตตั้งต้นขึ้น โดยเซตตั้งต้นจะมีสมาชิกเพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น (เซตโทน) เมื่อใช้ 3 การดำเนินการนี้ร่วมกันจะสามารถแก้ไขปัญหาการแบ่งบางอย่างได้ (ดูที่หัวข้อการนำไปใช้งาน)
ตามที่ได้เกริ่นมาแล้วว่าจุดประสงค์ของการดำเนินการ ค้นหา อันที่จริงแล้วคือการทดสอบว่าสมาชิกสองตัวที่จะทดสอบนั้นอยู่ในเซตเดียวกันหรือไม่ ชื่อเซตจึงไม่สำคัญ เพื่อให้ประมวลผลข้อมูลได้ง่ายจึงมีการใช้ชื่อของสมาชิกตัวหนึ่งในเซตนั้นมาเป็นชื่อเล่นของเซต กล่าวคือให้สมาชิกตัวนั้นมาเป็นตัวแทนของทั้งเซตไปเลย
รายการโยงเซตไม่มีส่วนร่วม
วิธีการสร้างโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วมแบบง่ายที่สุดก็คือสำหรับแต่ละเซตให้สร้างรายการโยงขึ้นมา และให้สมาชิกตัวด้านหน้าสุดของรายการโยงเป็นตัวแทนของเซตนั้น
การสร้างเซต ก็คือการสร้างรายการโยงความยาว 1 ขึ้นเป็นจำนวนที่ต้องการ การยูเนียน ก็จะเป็นการนำรายการโยงสองรายการมาต่อกันในเวลาคงที่ ข้อเสียของการอิมพลีเมนต์แบบนี้คือในการค้นหาแต่ละครั้งจะต้องใช้เวลา Ω(n) จากการไล่จากสมาชิกตัวปัจจุบันไปยังสมาชิกตัวหน้าสุดเพื่อหาชื่อเซต
วิธีที่จะทำให้การดำเนินการค้นหาไม่ต้องเสียเวลาไล่ในรายการโยงถึง Ω(n) ก็คือสำหรับทุก ๆ สมาชิกในรายการโยง ให้มีตัวชี้โยงมายังสมาชิกตัวแรกสุดของรายการโยง ซึ่งจะทำให้การดำเนินการค้นหา ใช้เวลาเพียงแค่ O(1) เท่านั้น แต่ข้อเสียของวิธีนี้ก็คือในการยูเนียน จะต้องมาไล่ปรับปรุงตัวชี้ของสมาชิกทั้งหลายใหม่ให้ถูกต้องด้วย ทำให้การยูเนียน เสียเวลา Ω(n) แทน
สำหรับวิธีที่ใช้ตัวชี้มาช่วยนั้น หากมีการเก็บความยาวของรายการโยงไว้ในทุกขณะด้วย จะสามารถเพิ่มความเร็วในการดำเนินการได้โดยใช้ฮิวริสติก weighted-union heuristic ซึ่งมีหลักการว่าแทนที่การยูเนียนจะนำรายการโยงทั้ง 2 มาต่อกันตรง ๆ ให้ตรวจสอบก่อนว่ารายการโยงใดสั้นกว่า แล้วจึงนำรายการโยงที่สั้นไปต่อหลังจากรายการโยงที่ยาว ซึ่งหากทำตามขั้นตอนดังกล่าวจะทำให้การดำเนินการสร้างเซต ค้นหา และยูเนียน รวม m ครั้ง บนโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วมที่มีสมาชิกทั้งหมด n ตัว ใช้เวลา O(m + n log n) ทั้งนี้หากไม่มีโครงสร้างข้อมูลที่ดีกว่ารายการโยงก็จะไม่สามารถทำให้เวลาในการดำเนินการเร็วกว่านี้ได้
วิเคราะห์
สาเหตุที่การใช้ weighted-union heuristic ทำให้เวลาการดำเนินการทั้งหลายใช้เวลา O(m + n log n) มาจากเหตุผลที่ว่าการรวมรายการโยงขนาดสั้น ๆ เข้ากับรายการโยงขนาดยาว ๆ จะเสียเวลาเปลี่ยนตัวชี้ของรายการโยงขนาดสั้นเท่านั้น ดังนั้นกรณีเลวร้ายที่สุดก็จะเกิดจากการที่นำรายการโยงขนาดพอ ๆ กันมาต่อกันเสมอ ซึ่งจะทำให้การต่อแต่ละครั้งเสียเวลา O(n) แต่การที่นำมาต่อกันเช่นนี้ก็ทำให้เซตถูกยูเนียนเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ซึ่งโครงสร้างเซตไม่มีส่วนร่วมขนาด n จะมีการ ยูเนียน อย่างเลวร้ายได้มากสุดเพียง log n ครั้งเท่านั้น จึงทำให้เฉพาะการยูเนียนในกรณีเลวร้ายที่สุดเสียเวลา O(n log n)
คริสต์ศตวรรษที่ 1
ศตวรรษ : ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล - คริสต์ศตวรรษที่ 1 - คริสต์ศตวรรษที่ 2
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม
วิเคราะห์
แนวคิดในการนำเซตที่มีขนาดเล็กกว่าไปต่อเซตที่มีขนาดใหญ่กว่ายังปรากฏให้เห็นในโครงสร้างข้อมูลอื่น ๆ เช่นฮีปทวิภาค หรือฮีปฟีโบนัชชีอีกด้วย
คริสต์ศตวรรษที่ 1
ทศวรรษ : 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม
ป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วม
ป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วมเป็นโครงสร้างข้อมูลซึ่งจะใช้โครงสร้างข้อมูลต้นไม้ในการแทนแต่ละเซต และโครงสร้างข้อมูลต้นไม้นี้ก็จะจัดเก็บโดยใช้รูปแบบ Spaghetti stack กล่าวคือแต่ละจุดยอดจะโยงไปยังพ่อของตัวมัน ป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วมได้มีการคิดค้นโดย Bernard A. Galler และ Michael J. Fischer ใน พ.ศ. 2507 โดยที่การวิเคราะห์ประสิทธิภาพของโครงสร้างข้อมูลนี้อย่างละเอียดตามมาหลังจากนั้นหลายปี
คริสต์ศตวรรษที่ 1
คริสต์ศตวรรษที่ 1 อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1 ถึง ค.ศ. 100
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม
ป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วม
ในป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วมจะกำหนดให้ตัวแทนของแต่ละเซตคือจุดยอดที่เป็นรากของต้นไม้ ดังนั้นการดำเนินการค้นหา ก็คือการกระโดดสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจอราก ส่วนการยูเนียนก็คือการดำเนินการค้นหากับต้นไม้ทั้งสองต้นเพื่อหารากของต้นไม้ทั้งสอง และนำรากของต้นไม้หนึ่งไปต่อกับรากของต้นไม้อีกต้น อาจเขียนเป็นรหัสเทียมออกมาได้ดังนี้
คริสต์ศตวรรษที่ 1
ทศวรรษและปีคริสต์ศักราช
BC = ก่อนคริสตกาล
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม
ป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วม
อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของป่าไม้เซตไม่มีส่วนร่วมข้างต้นแย่กว่าการใช้รายการโยงเซตไม่มีส่วนร่วมแบบอย่างง่ายเสียอีก เพราะต้นไม้ที่เกิดขึ้นอาจจะไม่สมดุลเป็นอย่างมาก ในกรณีเลวร้ายมากที่สุดอาจถึงขั้นกลายเป็นเส้นตรงเลย ซึ่งจะทำให้การดำเนินการทั้งค้นหาและยูเนียน แต่ละครั้งใช้เวลา O(n) อย่างไรก็ตามขั้นตอนวิธีนี้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้ 3 วิธี
วิธีแรก เรียกว่า union by height ใช้แนวคิดว่าให้นำต้นไม้ที่มีความสูงต่ำกว่าไปต่อต้นไม้ที่มีความสูงมากกว่าเสมอเหมือนแนวคิดของ weighted-union heuristic ด้วยวิธีนี้จะทำให้ต้นไม้มีความสูงเพิ่มขึ้นก็ต่อเมื่อนำต้นไม้ที่มีความสูงเท่ากันพอดีมายูเนียนกัน และความสูงจะเพิ่มเพียงแค่ 1 ด้วย ดังนั้นเนื่องจากสามารถมีการยูเนียนได้เพียง log n ครั้ง ความสูงของต้นไม้จึงเป็น log n ด้วย ส่งผลให้การดำเนินการทั้งค้นหา และยูเนียน ในแต่ละครั้งใช้เวลา O(log n) สามารถเขียนเป็นรหัสเทียมได้ดังนี้
วิธีที่สองเรียกว่า การอัดวิถี โดยเป็นการที่พยายามทำให้โครงสร้างต้นไม้แบนราบเมื่อมีการดำเนินการค้นหา แนวคิดมาจากการที่การดำเนินการค้นหาแต่ละครั้งต้องวิ่งไล่ในวิถีผ่านจุดยอดต่าง ๆ จนถึงจุดยอดรากอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อทราบแล้วว่าจุดยอดรากคืออะไร ก็จะเปลี่ยนให้แต่ละจุดยอดบนวิถีดังกล่าวมีพ่อเป็นจุดยอดรากโดยตรงเลย ซึ่งเป็นการเพิ่มความเร็วในการดำเนินการค้นหาในครั้งถัด ๆ มา อย่างเห็นได้ชัด การเปลี่ยนความสัมพันธ์เช่นนี้ไม่ทำให้เกิดปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้นเนื่องจากในการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้ทำให้จุดยอดรากเปลี่ยนไป ทำให้ตัวแทนเซตยังเหมือนเดิม และจุดยอดในต้นไม้ดังกล่าวก็ยังคงอยู่ในต้นไม้ต้นเดิมหลังเปลี่ยนแปลงโครงสร้างแล้ว ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างจึงทำให้เซตที่แทนออกมามีลักษณะเหมือนก่อนการเปลี่ยนแปลงทุกประการ ตัวอย่างรหัสเทียมของฟังก์ชัน find ที่ใช้ในการดำเนินการค้นหาคือ
กาลารามมนเทียร
กาลารามมนเทียร เป็นมนเทียรเก่าแก่ บูชาพระราม ตั้งอยู่ในย่านปัญจวตีของเมืองนาศิก รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย คำว่ากาลาราม แปลตรงตัวว่าพระราม (ราม) องค์สีดำ (กาลา)
เชื่อกันว่ามนเทียรเล่าว่ามนเทียรถูกสร้างขึ้นมาในศตวรรษที่ 7 ตำนานกล่าวว่าขณะมนเทียรถูกโจมตีโดยกองทัพอิสลาม เทวรูปของพระรามถูกโยนลงไปในแม่น้ำโคทาวรีซึ่งติดกับมนเทียรเพื่อป้องกันเทวรูปจากการถูกทุบทำลาย มนเทียรใหม่ต่อมาสร้างขึ้นโดยสารทาร รังคาราว โอเธกร (Sardar Rangarao Odhekar) ในราวปี 1788 ตำนานกล่าวว่าโอเธกรมีฝันนิมิตเห็นเทวรูปพระรามองค์สีดำลอยอยู่ในแม่น้ำโคทาวรี โอเธกรจึงออกค้นหาและก็พบเทวรูปลอยอยู่ที่แม่น้ำจริง ๆ ตำนานการค้นพบเทวรูปนี้ยังเป็นส่วนสำคัญหนึ่งของประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของเมืองนาศิกเองเช่นกัน
มนเทียรเคยมีบทบาทสำคัญมากในขบวนการเพื่อสิทธิของทลิต บี อาร์ อัมเพทกร ได้นำการประท้วงด้านนอกมนเทียรในเมื่อ 2 มีนาคม 1930 เพื่อเรียกร้องให้มนเทียรเปิดรับชาวทบิตเข้าไปสักการะในมนเทียรได้
คอมปอซีตอร์กลีนคา
คอมปอซีตอร์กลีนคา (Композитор Глинка ชื่อที่เข้าฉายในสหรัฐ Man of Music) เป็นภาพยนตร์แนวอัตชีวประวัติจากสหภาพโซเวียตในปี 1953 กำกับโดยกรีโกรี อะเลคซันดรอฟ
เนื้อเรื่อง
มีฮาอิล กลีนคา คีตกวีหนุ่มได้แสดงผลงานใหม่ของเขาในซอยที่บ้านของเอิร์ลวีเยลกอร์สกี อย่างไรก็ตามผู้คนต่างคุ้นเคยกับดนตรีตะวันตกและตอบสนองต่อการสร้างสรรค์ของคีตกวีอย่างเยือกเย็น จึงทำให้เขาเศร้ามาก แต่ไม่นานเขาก็ตัดสินใจที่จะเรียนรู้ศิลปะดนตรีในอิตาลี
หลังจากกลับมาจากอิตาลี เขามีความปรารถนาที่จะประพันธ์โอเปร่ารัสเซียระดับชาติ วาซีลี จูคอฟสกี เสนอเรื่องความสำเร็จของอีวาน ซูซานิน ซาร์นีโคไลที่ 1 เปลี่ยนชื่อบทโอเปร่าเป็น A Life for the Tsar และมอบหมายให้ผู้แต่งบทเพลงเป็นบารอนโรเซ็น ความคุ้นเคยกับผู้เขียนร่วมในอนาคตเป็นที่ตกใจของกลีนคา โรเซ็นพูดภาษารัสเซียด้วยสำเนียงเยอรมันอย่างเห็นได้ชัด การแสดงรอบปฐมทัศน์ประสบความสำเร็จ แต่กลีนคาก็ยังไม่พอใจกับบทและกล่าวว่าเป็น "คำเท็จถูกเขียนโดยโรเซ็น"
เมื่อซาร์นีโคไลที่ 1 ได้รู้ว่าบทเพลง รุสลันกับลุดมิลา ถูกประพันธ์ในหัวข้อของพุชกิน พระองค์เห็นว่าเป็นการปลุกระดม และประสบการณ์อันขมขื่นของคีตกวีทำให้ผู้สนับสนุนของเขาสดใสขึ้น
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาเมกาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจาเมกาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
พรมงคล ศรีทรัพย์แสง
พรมงคล ศรีทรัพย์แสง หรือที่รู้จักกันในชื่อ อองรี เป็นกองหลังฟุตซอลชาวไทย และเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทยในการแข่งฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2016 และฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2021 นอกจากนี้ เขาเล่นให้แก่สโมสรฟุตซอลการท่าเรือในการแข่งฟุตซอลไทยแลนด์ลีก
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (มินนีแอโพลิส เวอร์ชั่น)
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (NWA World Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของNWA Minneapolis Wrestling and Boxing Club ที่ใช้ตั้งแต่ปี 1957 จนถึงเดือนสิงหาคม 1960 หลังจากที่ก่อตั้ง American Wrestling Association ทำให้แชมป์เส้นนี้ถูกแทนที่โดย AWA World Tag Team Championship
เคลลี เคลลี
บาร์บารา ยีน "บาร์บี" แบลงก์ (Barbara Jean "Barbie" Blank) เกิดวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1987 นางแบบ, นักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการนักมวยปล้ำชาวอเมริกัน ในชื่อ เคลลี เคลลี (Kelly Kelly)
ยุคแรกของเคลลี แม่สาวน้อยยั่วสวาท
ด้วยอายุเพียง 19 ปีเท่านั้นตอนเปิดตัวเข้าสู่ อีซีดับเบิลยู แถมหน้าตาทรวดทรงองค์เอวก็สวยใส แน่นอนว่าบทที่ได้คงไม่ใช่อื่นไกลนอกจากนางแมว(น้อย)ยั่วสวาท(มากๆ)ใน Kelly Expose (ขอตั้งชื่อไทยว่า "ปลดทีละชิ้น เปลื้องทีละนิด") เด็ดที่สุดก็ตอนเปิดตัวกับ Candice สาวฮอตมาเจอกัน เวทีร้อนกันเลยทีเดียว ส่วนไอ้เรื่องปล้ำก็เป็นรอง จนกระทั่งดันให้ขึ้นมาปล้ำพอเป็นพิธี บทที่ได้จึงเปลี่ยนไปเป็นสาวพกพาของหนุ่มๆ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา มีทั้งบทแฟน และบทนางสนม ส่วนเรื่องปล้ำก็จะชนะแบบน่ารักๆคิขุสมวัย ตบตีกับ เลย์ลา ตอนทำ Extreme Expose ไปพลางๆ (นอกจากนี้ยังมีบทถูกทิ้ง ตลบหลังกับ ไมค์ น็อกซ์ อันลือชื่อในสมัยนั้นด้วย) เกร็ดน่ารู้สำหรับยุค ECW : เคลลีเป็นสาวคนสุดท้ายที่อยู่ในแบรนด์นี้ ก่อนที่จะส่งตัวมาที่ รอว์
ยุคที่สอง เมื่อดรุณีนางเริ่มแย้มกลีบ
แม้จะผ่านมาเนิ่นนาน แต่ด้วยที่พื้นฐานของเคลลี่ไม่ใช่นักมวยปล้ำหรือนักสู้แต่กำเนิด จะเป็นนักกีฬาก็ไม่ใช่ ได้ก็ยิมนาสติกพื้นฐาน ทำให้การพัฒนาฝีมือของเคลลี่เป็นไปอย่างเชื่องช้า (มีคนเคยเปรียบว่าเคลลี่ก็เหมือนสเตซี่ในยุคก่อน แต่ส่วนตัวคิดว่าสเตซี่พื้นฐานการปล้ำแข็งกว่าเยอะ) ทำให้การต่อสู้ของเคลลี่ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเดิม เน้นสวยใสดึงดูดใจผู้ชมและมีท่าเสริมเข้ามาให้พอดูตื่นตาตื่นใจ โดยท่าประจำที่เห็นกันบ่อยๆก็ Tilt-Twirl Head Scissor Takedown หรือที่แฟนๆตั้งชื่อให้ว่า Kelly Cycle รวมไปถึงท่าประจำอย่าง Kelly Killer ที่ต้องตะโกนว่า Come On! ก่อนตีลังกาเอาศอก (ไปจิ้ม ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ค่อยโดน เหมือนเอาหลังกระแทกศัตรูเข้ามุมมากกว่า) และแม้จะถูกดันให้ได้ชิงแชมป์ดีวาส์ แต่ฝีมือระดับโคตรพื้นฐานของหนูก็ไม่สามารถไปต่อกรอะไรแม่ Whip My Hair ได้
ยุคที่สาม
หลังจากแมตช์ดราฟท์ ที่มารีส แปะหลัง อีฟ ทอร์เรส ที่กำลังจะเข้าท่าม้วนตัว Senton ใส่ Michelle และโดนมิเชลลุกขึ้นมาเอาบาทายันหน้า ทำให้ฝ่าย สแมคดาวน์ ได้ตัวดิว่าส์จากฝั่งรอว์ มาหนึ่งคน (ซึ่งสมควรมากๆ เพราะ Raw ดิว่าส์ล้น Brand) ซึ่งนั่นก็คือ Kelly นั่นเอง โดยแมตช์เปิดตัวก็ได้จับคู่กับ เบท ฟีนิกซ์ ชนะไปด้วย K2 ใส่ Layla (และหลังจากนั้นไม่นาน เบท ฟีนิกซ์ ก็ต้องเสียแชมป์เพราะเจ็บขา ให้ Layla มากดได้ไป สร้างความตกใจพอๆกับแชมป์ชายคนปัจจุบัน) เคลลีจึงต้องจับคู่กับ Tiffany แล้วสตั้งชื่อแกีงค์มาต่อกรกับ เลย์คูล ในนาม Blondetourage ซึ่งแม่สาวบลอนด์ไมเคยแทกชนะ Laycool เลย (แมทซ์ไหนที่จะชนะก็โดนป่วนจนโดน Layout ไม่ก็ Bigboot เรื่อยไป) ส่วนแมทซ์เดี่ยวก็ดัน Kelly ให้มาสู้เพื่อที่จะได้ชิงแชมป์ ซึ่งช่วงนี้นี่แหละเป็นช่วงที่เคลลี่เริ่มพัฒนาสรรหาท่า(พื้นฐาน)ใหม่ๆ(สำหรับเคลลี่คนเดียว)มาใช้ สร้างความตื่นตาตื่นใจเห็นแฟนๆว่า "เออ พอจะมีดีแล้วเหมือนกันนี่หว่า" แต่สุดท้ายในแมทซ์ชิงแชมป์ก็โดนก่อกวนจับกดแพ้ไป หลังจากนั้นเคลลี่ก็ยังคงมีแมทซ์ปะทะสองสาว Laycool เสมอ ชนะบ้างแพ้บ้าง แต่ก็เริ่มฉายศักยภาพแล้วว่า "หนูเริ่มจะพัฒนาแล้วนะคะ"
แชมป์ดีวาส์
เคลลีถูกผลักดันให้ชิงแชมป์ดีวาส์อีกครั้งหนึ่งในโอเวอร์เดอะลิมิต (2011) โดยเจอกับบรี เบลลา แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาครองได้ จนในรอว์ วันที่ 20 มิถุนายน 2011 ซึ่งเป็นตอนพิเศษให้คนดูโหวตผู้ท้าชิงแชมป์ดีวาส์ เคลลีได้รับคะแนนสูงสุด และในที่สุดเธอก็สามารถคว้าแชมป์ดีวาส์ไปครองได้เป็นสมัยแรกด้วยท่า Roll up ในซัมเมอร์สแลม (2011) เคลลีต้องป้องกันแชมป์กับเบท ฟีนิกซ์ โดยเคลลีสามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) เคลลีสามารถป้องกันแชมป์กับฟีนิกซ์ไว้ได้อีกครั้ง ในเฮลอินเอเซล (2011) เคลลีได้เสียแชมป์ให้ฟีนิกซ์ จนได้
วันที่ 28 กันยายน 2012 เคลลีได้ลาออกจาก WWE เนื่องจากสัญญาที่ทำไว้นั้นหมดลง และตัวเธอก็ไม่ได้ต่อสัญญา ตัวเคลลีเองก็ได้โพสข้อความลงในทวิตเตอร์ถึงแฟนๆทันทีว่า: "ช่างเป็น 6 ปีที่สุดแสนมหัศจรรย์ใน WWE ได้มีทั้งเพื่อนดีๆ ได้มีทั้งแฟนๆ ที่คอยติดตามมาตลอด ขอบคุณมากๆ คนที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมา มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าตื่นเต้นในการทำงาน อยากเล่าให้ฟังจังเลย ติดตามกันด้วยนะ" ล่าสุด F4WOnline รายงานว่าการจากกันครั้งนี้ เป็นการจากกันด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้ทาง WWE ก็อนุญาตให้เคลลีหยุดพักการปล้ำไปหลายเดือน ตั้งแต่เมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2012 เพื่อหวังให้เธอต่อสัญญาหรือเซ็นสัญญาฉบับใหม่กับทางสมาคม ทว่าพอเคลลีกลับมาในเดือนสิงหาคม 2012 นั้น เธอบอกว่าเธอไม่อยากที่จะกลับมาปล้ำแบบเต็มเวลาในเร็วๆ นี้ ตัวเคลลีเองมีรายได้จากการทำงานนอก (งานที่ไม่ใช่ภายในและไม่เกี่ยวกับ WWE) ไม่ว่าจะเป็นถ่ายแบบ เดินแบบ หรือโชว์ตัว เป็นต้น ทว่าระยะเวลาก็ผ่านเลยไป เคลลีก็ยังนิ่งไม่มีท่าทีใดๆ ออกมา จนสัญญาหมด ทั้งสองฝ่ายจึงตัดสินใจจากกันดีกว่า
ในปี 2019 เคลลีได้เป็นผู้หญิงคนแรกที่คว้าแชมป์ 24/7 และเป็นแชมป์ที่น้ำหนักเบาที่สุด 108 ปอนด์
ค่าพลัง ทักษะ
ทักษะพื้นฐาน 2.5/5 อย่างที่บอกในช่วงแรกว่าเคลลี่ไม่ใช่คนที่มีพื้นฐานทางด้านกีฬามามาก แต่เวลาออกท่าพื้นฐานแล้วออกมาได้สวยและแม่นยำ (แม้ว่าจะอืดอาดกว่าจะออกแต่ละทีก็เถอะ) หลังๆมาก็พัฒนาการถีบได้สวยขึ้นมาก พื้นฐานโอเคในระดับหนึ่งแหละ ความคล่องตัว 2/5 จุดแรกของเคลลี่ที่สังเกตมานานมากตั้งแต่สมัยเข้ามาใหม่ๆ เคลลี่กว่าจะออกท่าแต่ละทีอืดอาดยืดยาดมากๆ แม้ว่าปัจจุบันจะพัฒนาเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นก็ยังอยู่มนระดับ "ช้า"อยู่ดี เทคนิค/ท่าต่างๆ 2.5/5 ไม่ค่อยมีเทคนิคอะไรใหม่ๆมาใช้มากนัก (ก็แหม ท่าพื้นฐานยังพึ่งพัฒนาจนเอาออกมาใช้ได้ไม่นานมานี้เอง) แต่ได้เท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้วแหละ ไหวพริบ 3/5 บางทีเคลลี่ก็ดูมีสติไตร่ตรองดี ไหวพริบเลิศ สายตาประสานแล้วหลบท่าต่างๆได้ดี แต่ในบางทีเคลลี่ก็เดินดุ่มๆเข้าไปจะโจมตี (ซึ่งแน่นอนว่าโดนสวนกลับออกมาแหงแซะ) ร่างกาย 3/5 ถึกเกินกว่าที่คาดไว้มาก สามารถเล่นบทรับท่าหนักๆจากผู้ชายได้(ในยุคแรกโดน Mike Knox ใส่ท่าไม้ตาย) เวลาปล้ำดูไม่ค่อยเหนื่อยสักเท่าไหร่ ดูเป็นคนแบ่งจังหวะลมหายใจได้ดี แต่ด้วยร่างกายที่ผอมบาง การที่ทนได้ขนาดนี้ก็ถือว่าสุดยอดละ
โดยรวม 2.5/5 โอเค เคลลี่อาจจะไม่ใช่นักมวยปล้ำสำหรับคนที่ชอบดูการปล้ำจริงๆจังๆสักเท่าไหร่ แต่ก็พัฒนาฝีมือตนเองมาเกือบๆระดับกลางในบรรดาดิว่าส์ได้แล้ว (ขยันซ้อมและศักยภาพพื้นฐานไม่ค่อยมี) ก้ถือว่าโอเค แต่ถ้าสามารถพัฒนาตนเองให้รวดเร็ว และมากขึ้นกว่านี้ก็จะสามารถลบคำครหาว่าหนูปล้ำไม่เป็นได้อย่างเต็มปากเต็มคำซะที
เพชรมณี ก่อเกียรติยิม
เพชรมณี ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า ปัญญา ประดับศรี  เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ที่ จังหวัดอุบลราชธานี ปัจจุบัน​เป็นแชมป์โลก WBC รุ่นมินิมัมเวท
ประวัติ
เพชรมณีเดิมเป็นนักมวยไทยชื่อดังในชื่อ "ป.5 เอ็กซินดิคอลยิม" และ "เพชรมณี ศิษย์สารวัตรจี" ชกมวยไทยมาอย่างโชกโชนถึงเกือบสองร้อยกว่าครั้ง เป็นมวยจังหวะฝีมือ ในการชกมวยไทย เพชรมณีมีข้อเสียเปรียบด้านรูปร่าง ช่วงชก และต้องต่อน้ำหนักคู่ชกตลอด
เพชรมณีเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกโดยการทาบทามของ เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา อดีตแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท สมาคมมวยโลก นักมวยต้นแบบของเพชรมณีเองซึ่งมาฝึกซ้อมที่ค่ายศิษย์สารวัตรจีด้วยกัน ประกอบกับเพชรมณีเองก็ชื่นชอบมวยสากลอาชีพอยู่แล้ว โดยชกในสังกัดก่อเกียรติโปรดักชัน ของ ก่อเกียรติ พณิชยารมณ์ ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 ชนะคะแนน วิลเบอร์ อันโดแกน แล้วขึ้นชกชนะรวดอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะคะแนนทั้งหมด จึงได้ขึ้นชิงแชมป์สภามวยแห่งเอเชีย ชนะน็อคยก 5 อาร์ดี ทีฟา นักมวยอินโดนิเซียไว้ได้
เขาภูกระดึง
ภูกระดึง เป็นภูเขาสูง 1,316 เมตร (4,318 ฟุต) ในจังหวัดเลย ประเทศไทย ตั้งอยู่ในอำเภอภูกระดึงตามชื่อของอำเภอ ทางทิศตะวันตกติดกับอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ ภูเขาภูกระดึงเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นเทือกเขาพรมแดนธรรมชาติระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เพชรมณี ก่อเกียรติยิม
ประวัติ
ต่อมา ใน พ.ศ. 2560 ก่อเกียรติหมดบทบาทในวงการมวยสากลอาชีพระยะหนึ่งเนื่องจากต้องคดีเช็คเด้ง เพชรมณีย้ายมาชกในสังกัดของเพชรยินดีบ็อกซิ่งโปรโมชั่น  และได้ครองแชมป์ OPBF ซิลเวอร์รุ่นมินิมัมเวทและรุ่นฟลายเวท
เขาภูกระดึง
ภูกระดึงอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ไปทางทิศตะวันตก 9 กิโลเมตร
Carangoliopsis
Carangoliopsis เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Carangoliopsidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Carangoliopsis spinulosa.
สปีชีส์นี้พบได้ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เฟร์นันโด มอนติเอล
เฟร์นันโด มอนติเอล มาร์ติเนซ (Fernando Montiel Martínez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เป็นนักมวยสากลคนแรกที่สามารถคว้าตำแหน่งแชมป์โลก WBO 3 รุ่น
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ทีมหญิง
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ประเภททีมหญิง แข่งขันที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2008
หูชั้นกลาง
หูชั้นกลาง (middle ear, ) คือหูส่วนที่อยู่หลังแก้วหู แต่ก่อนช่องรูปไข่ (oval window) ของหูชั้นในในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หูชั้นกลางจะมีกระดูกหู (ossicles) เล็ก ๆ 3 ท่อน ซึ่งถ่ายโอนแรงสั่นที่แก้วหูไปเป็นคลื่นภายในหูชั้นใน ช่องในหูชั้นกลางเรียกว่า โพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity) โดยมีท่อยูสเตเชียน เชื่อมกับคอหอยส่วนจมูก (nasopharynx) ท่อยูสเตเชียนจะช่วยรักษาดุลความดันระหว่างหูชั้นกลางและคอ หน้าที่หลักของหูชั้นกลางก็คือถ่ายโอนพลังงานเสียงจากคลื่นในอากาศไปเป็นคลื่นในน้ำและในเยื่อของหูชั้นในรูปหอยโข่ง (Cochlea)
หมู่ภูตนาถมนเทียร (พทามี)
หมู่ภูตนาถมนเทียร (ಭೂತನಾಥ ಗುಚ್ ದೇವಸ್ಥಾನ; Bhutanatha group) เป็นหมู่มนเทียรหินทรายบูาเทพเจ้าพระนามว่า ภูตนาถ ตั้งอยู่ในเมืองพทามี รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย โดยประกอบด้วยภูตนาถมนเทียร หรือหมู่มนเทียรหมายเลข 1 ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลสาบ มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือและใต้ยุคแรกผสมผสาน มณฑปเปิดยื่นเข้าไปในทะเลสาบ และมัลลิกราชุนมนเทียร (Mallikarjuna) หรือหมู่มนเทียรหมายเลข 2 ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ มีสถาปัตยกรรมแบบสูงชันเป็นขั้นดังที่พบทั่วไปในสถาปัตยกรรมแบบกัลยาณีจาลุกยะ มนเทียรส่วนในของหมู่มนเทียรหมายเลข 1 สร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 7 ตอนปลาย สมัยพทามีจาลุกยะ ส่วนมณฑปเปิดเข้าทะเลสาบนั้นสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 สมัยกัลยาณีจาลุกยะ หมู่ภูตนาถมนเทียรแห่งพทามีจึงมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่หลากหลายอยู่รวมกัน
หูชั้นกลาง
กระดูกหู
หูชั้นกลางมีกระดูกหู (osscicles) เล็ก ๆ 3 ท่อน คือ กระดูกค้อน กระดูกทั่ง และกระดูกโกลน โดยมีชื่อตามรูปร่างของกระดูก และมีหน้าที่ส่งต่อพลังงานเสียงจากแก้วหูไปยังช่องรูปไข่ของคอเคลีย สัตว์สี่ขาจะมีกระดูกโกลนทั้งหมด แต่กระดูกค้อนและกระดูกทั่งจะมีแต่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยได้วิวัฒนาการมาจากกระดูกขากรรไกรล่างและบนที่ยังมีอยู่ในสัตว์เลื้อยคลาน
กระดูกหูมีหน้าที่แปลแรงสั่นที่แก้วหู เป็นคลื่นน้ำ (และเยื่อ) ที่มีความดันสูงกว่าในคอเคลีย (คือในหูชั้นใน) โดยทำงานเหมือนกับคานงันโดยมีตัวประกอบที่ 1.3 และเนื่องจากพื้นที่ของแก้วหูใหญ่เป็น 14 เท่าของพื้นที่ช่องรูปไข่ (oval window) แรงดันของเสียงที่ช่องรูปไข่อย่างน้อยก็จะเป็น 18.1 เท่าของที่แก้วหู แก้วหูเชื่อมกับกระดูกค้อน ซึ่งเชื่อมกับกระดูกทั่ง ซึ่งต่อกับกระดูกโกลน แรงสั่นที่ "ที่เหยียบ" ของกระดูกโกลน จะสร้างความดันคลื่นในหูชั้นใน แต่ก็มีหลักฐานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ว่าตัวประกอบคานงัดที่ว่านี้จะขึ้นอยู่กับความถี่เสียง คือที่ความถี่ระหว่าง 0.1-1 กิโลเฮิรตซ์ ตัวประกอบจะอยู่ที่ประมาณ 2 แล้วจะเพิ่มขึ้นถึง 5 ที่ 2 กิโลเฮิรตซ์ และต่อจากความถี่นั้นตัวประกอบก็จะลดลงเรื่อย ๆ
การวัดตัวประกอบคานงัดนี้ค่อนข้างยุ่งยากเพราะว่า มักจะวัดเทียบแรงดันที่ต้นกระดูกค้อน (ซึ่งเป็นจุดที่เรียกว่า umbo) และกับที่ตรงกลางของกระดูกโกลน ตัวแก้วหูเองก็ยังเชื่อมกับด้ามของค้อนยาวเป็นช่วง 0.5 ซม. ด้วย นอกจากนั้นแล้ว แก้วหูเองจะสั่นอย่างชุลมุนที่ความถี่เกินกว่า 3 กิโลเฮิรตซ์ แต่การยึดของแก้วหูกับกระดูกค้อนแบบเส้นเช่นนี้จะช่วยลดความชุลมุนที่ว่านี้ และช่วยให้หูสามารถตอบสนองต่อพิสัยความถี่ ได้กว้างกว่าการยึดดดยเป็นจุด
กระดูกหูยังสามารถลดแรงดันเสียงได้อีกด้วย (เพราะหูชั้นในไวต่อเสียงดังมาก) โดยใช้กล้ามเนื้อแยกกระดูกออกจากกัน สมรรถภาพของหูชั้นกลางดีสุดที่ความถี่เสียงราว ๆ 1 กิโลเฮิรตซ์ โดยฟังก์ชันถ่ายโอน (transfer function) ของหูชั้นนอกและชั้นกลางรวมกัน ทำให้มนุษย์ไวเสียงที่สุดระหว่างความถี่ 1-3 กิโลเฮิรตซ์
การถ่ายโอนเสียง
ปกติแล้ว เมื่อคลื่นเสียงในอากาศวิ่งไปกระทบกับน้ำ เสียงส่วนมากจะสะท้อนกลับที่ผิวน้ำ ดังนั้น หูชั้นกลางจึงเป็นระบบการแมทชิงอิมพีแดนซ์ จากเสียงที่วิ่งไปในอากาศของหูชั้นนอก ไปเป็นคลื่นเสียงที่วิ่งในน้ำและในเยื่อของหูชั้นใน แต่ไม่ควรสับสนระบบนี้เหมือนกับการกระจายคลื่นเสียงในน้ำ เพราะว่า หูชั้นกลางจับคู่เสียงในอากาศกับในน้ำผ่านช่องรูปไข่ (oval window) โดยหลัก "การได้เปรียบเชิงกล" ด้วยระบบไฮดรอลิกและระบบคาน
ส่วนที่สั่นได้ของเยื่อแก้วหูมีเนื้อที่มากกว่า "ที่เหยียบ" ของกระดูกโกลน (ซึ่งเป็นกระดูกหูชิ้นที่ 3 เชื่อมกับช่องรูปไข่) นอกจากนั้นแล้ว รูปร่างของข้อต่อในลำดับกระดูกหูยังคล้ายกับคาน โดยมีแขนคานยาวอยู่ทีด้านยาวของตัวกระดูกค้อน มีจุดหมุนเป็นกระดูกทั่ง และมีแขนคานสั้นอยู่ที่ด้าน lenticular process ของกระดูกทั่ง แรงสั่นเสียงที่แก้วหูจึงรวมตัวลงที่ที่เหยียบ เป็นการเพิ่มแรงแต่ลดความเร็วและระยะที่เคลื่อน และดังนั้นจึงเป็นการจับคู่อิมพีแดนซ์ โดยหูชั้นกลางจะสามารถลดระดับเสียงพอสมควรเมื่อเจอเสียงดัง อาศัยการหดกล้ามเนื้อเป็นรีเฟล็กซ์ที่เกิดขึ้นเพราะเสียงดัง
ความสำคัญทางคลินิก
เนื่องจากหูชั้นกลางกลวง ดังนั้น ในที่สูงหรือเมื่อดำน้ำ ความดันจะต่างกันระหว่างหูชั้นกลางและสิ่งแวดล้อมภายนอก ซึ่งเสี่ยงต่อการทำให้แก้วหูแตกหรือเสียหายถ้าไม่บรรเทา ถ้าความดันในหูชั้นกลางยังคงต่ำ แก้วหูอาจจะร่นเข้าไปในหูชั้นกลาง หน้าที่ของท่อยูสเตเชียน (Eustachian tube) ที่เชื่อมหูชั้นกลางกับคอหอยส่วนจมูก (nasopharynx) ก็เพื่อรักษาความดันอากาศในหูให้เท่ากับข้างนอก แต่ว่าท่อนี้ปกติจะปิดที่ทางจมูกเพื่อไม่ให้เมือกมูกมาอุดตัน แต่ก็สามารถเปิดได้โดยอ้าปากแล้วยื่นคางออก ซึ่งเป็นเหตุผลว่า ทำไมการหาวหรือการเคี้ยวสามารถช่วยลดความดันในหูเมื่ออยู่บนเครื่องบิน
หูชั้นกลางอักเสบ (Otitis media) เป็นอาการโรคอย่างหนึ่ง
เทียบกับสัตว์อื่น ๆ
หูชั้นกลางของสัตว์สี่ขา มีต้นกำเนิดเดียวกันกับช่องหายใจ/รูเปิด (spiracle) ของปลา โดยเป็นช่องเปิดจากคอหอย (pharynx) ไปด้านข้างศีรษะที่หน้าช่องเหงือกหลัก ในตัวอ่อนปลา ช่องจะกำเนิดเป็นช่องกระเป๋าในคอยหอย แล้วเจริญออกมาทะลุกับผิวกลายเป็นช่องหายใจ ในสัตว์สี่ขาโดยมาก การทะลุจะไม่สมบูรณ์ และเยื่อส่วนเหลือสุดท้ายที่กั้นมันจากโลกข้างนอกก็คือแก้วหู ส่วนด้านในของรูเปิดซึ่งยังเชื่อมกับคอหอยอยู่ ก็จะกลายเป็นท่อยูสเตเชียน
ในสัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ปีก และซากบรรพบุรุษสัตว์สี่ขาในยุคต้น ๆ มีกระดูกหูเพียงแค่ชิ้นเดียวที่เรียกว่า columella (ซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกับกระดูกโกลนในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม) ซึ่งเชื่อมโดยอ้อมกับแก้วหูผ่านกระดูกอ่อน extracolumella และเชื่อมกับหูด้านในผ่านที่เหยียบ (footplate) ที่ใหญ่ขึ้นผ่านช่องรูปไข่ columella เป็นกระดูกอนุพันธ์ของกระดูกที่เรียกว่า hyomandibula ในบรรพบุรุษที่เป็นปลา ซึ่งช่วยค้ำจุนกะโหลกศีรษะและกระดูกหุ้มสมอง
ส่วนโครงสร้างหูชั้นกลางของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่ยังคงอยู่จะต่างกันมาก และบ่อยครั้งจะเสื่อมหน้าที่ลง กบและคางคกโดยมากจะมีหูชั้นกลางเหมือนกับสัตว์เลื้อยคลาน แต่สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชนิดอื่นมักจะไม่มีช่องหูชั้นกลาง ในกรณีเช่นนี้ กระดูกโกลนก็จะไม่มีด้วย บางพวกไม่มีแก้วหู ดังนั้นกระดูกโกลนก็จะเชื่อมกับกระดูก quadrate bone ที่กะโหลกศีรษะ ซึ่งเชื่อว่ายังสามารถส่งแรงสั่นไปยังหูชั้นใน ในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำนวนมาก ยังมีกระดูกหูที่สองเรียกว่า operculum (โดยไม่ควรสับสนกับกระดูกปลาที่มีชื่อเดียวกัน) นี่เป็นกระดูกแบนคล้ายจาน ที่อยู่ทับช่องรูปไข่ โดยเชื่อมกับกระดูกโกลน หรือเชื่อมผ่านกล้ามเนื้อพิเศษกับส่วนที่เรียกว่า scapula ซึ่งไม่พบในสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีหูชั้นกลางพิเศษคือมีกระดูกหู 3 ท่อน แตกต่างจากกระดูกท่อนเดียวของสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกอื่น ๆ โดยวิวัฒนาการขึ้นทั้งหมดในยุคไทรแอสซิก โดยหน้าที่แล้ว หูชั้นกลางของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนกับของสัตว์อื่น ๆ ยกเว้นว่า มันสามารถตอบสนองต่อเสียงความถี่สูงดีกว่า เพราะหูชั้นในสามารถได้ยินความถี่เสียงสูงกว่าสัตว์อื่น ๆ
กระดูกค้อนวิวัฒนาการมาจากกระดูก articular ของขากรรไกรล่าง และกระดูกทั่งจาก quadrate ในสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ กระดูกสองชิ้นนี้เป็นกระดูกข้อต่อหลักที่ขากรรไกร โดยในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม กระดูกชิ้นที่เรียกว่า mandible (ขากรรไกรล่าง) ได้ขยายใหญ่ขึ้นเป็นข้อต่อแทน ทำให้ข้อต่อเก่ากลายเป็นส่วนของหูได้ ในช่วงเวลาหนึ่ง กระดูกขากรรไกรทั้งสองแบบได้อยู่ด้วยกัน โดยอันหนึ่งอยู่ด้านใน (medial) และอันหนึ่งอยู่ด้านข้าง (lateral) ดังนั้น กระบวนการวิวัฒนาการที่นำไปสู่หูชั้นในมีกระดูก 3 ชิ้น จึงเป็นผลข้างเคียง "โดยบังเอิญ" ของวิวัฒนาการกระดูกขากรรไกรที่สองใหม่
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำนวนมาก หูชั้นในยังได้รับการปกป้องในช่องกระดูกที่เรียกว่า auditory bulla ซึ่งสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่นไม่มี ช่องกระดูกนี้ วิวัฒนาการขึ้นภายหลังและเกิดขึ้นต่างหาก ๆ หลายครั้งหลายคราวใน clade ต่าง ๆ ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นช่องที่อาจล้อมด้วยเยื่อ กระดูกอ่อน หรือกระดูก เช่น ในมนุษย์ ช่องนี้เป็นส่วนของกระดูกขมับ
วิกิพีเดียภาษาอารากอน
วิกิพีเดียภาษาอารากอน (Wikipedia en aragonés) หรือ Biquipedia เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอารากอน เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ 2004 ณ วันที่ วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง  บทความ
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 2
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
สรุปจำนวนการได้รับรางวัล
5 - วิถีคนกล้า
2 - กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน, น้องเมีย, เวลาในขวดแก้ว
สรุปจำนวนการเข้าชิง
13 - วิถีคนกล้า
10 - กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน
9 - น้องเมีย, เวลาในขวดแก้ว
รอยัลรัมเบิล (2002)
รอยัลรัมเบิล (2002) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น จัดขึ้นวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2002 ที่ แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย โดยรวมนักมวยปล้ำจากสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ไว้ทั้งหมด
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 2
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
6 - นายซีอุย แซ่อึ้ง
รอยัลรัมเบิล (2002)
รายชื่อผู้ที่เข้าร่วมแมตช์ รอยัลรัมเบิล 30 คน
ทุกๆ 2 นาที จะมีนักมวยปล้ำออกมาครั้งละ 1 คน เท่านั้น
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 2
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
4 - สยึมกึ๋ย
1 - กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้, มาห์