cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
การเกี่ยงข้องกับนโยบายพลังงาน
ณ เดือนกันยายน 2011, ญี่ปุ่นวางแผนที่จะสร้างฟาร์มลมลอยนอกชายฝั่งนำร่อง ด้วยกังหันขนาด 2 เมกะวัตต์หกตัวนอกชายฝั่งฟุกุชิมะ ตัวแรกเริ่มดำเนินงานในเดือนพฤศจิกายน 2013 หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนการประเมินในปี 2016, "ญี่ปุ่นมีแผนจะสร้างมากถึง 80 กังหันลมลอยนอกฝั่งฟุกุชิมะภายในปี 2020" ในปี 2012 นายกรัฐมนตรีกานกล่าวว่า ภัยพิบัติทำให้เขามีความชัดเจนว่า "ญี่ปุ่นจำเป็นต้องลดการพึ่งพาพลังงานนิวเคลียร์ ซึ่งจัดส่ง 30% ของการผลิตไฟฟ้าก่อนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ และได้เปลี่ยนเขาให้ศรัทธาต่อพลังงานหมุนเวียน" ยอดขายแผงเซลล์แสงอาทิตย์ในประเทศญี่ปุ่นเพิ่มขึ้น 30.7% เป็น 1,296 เมกะวัตต์ในปี 2011 จากความช่วยเหลือของรัฐบาลในโครงการส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียน พลังงานแสงอาทิตย์แคนาดาได้รับเงินทุนสำหรับแผนในการสร้างโรงงานในประเทศญี่ปุ่นด้วยความจุ 150 เมกะวัตต์กำหนดจะเริ่มการผลิตในปี 2014
เมื่อเดือนกันยายน 2012, Los Angeles Times รายงานว่า "นายกรัฐมนตรีโยชิฮิโกะ โนดะได้ยอมรับว่าส่วนใหญ่ของชาวญี่ปุ่นสนับสนุนตัวเลือกที่เป็นศูนย์ (zero option) สำหรับพลังงานนิวเคลียร์" นายกรัฐมนตรีโนดะและรัฐบาลญี่ปุ่นได้ประกาศแผนการที่จะทำให้ประเทศปลอดพลังงานนิวเคลียร์ภายในปี 2030s พวกเขาประกาศให้ยุติการก่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์และประกาศให้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่มีอยู่จำกัดการทำงานที่ 40 ปี การเปิดดำเนินการเครื่องใหม่ของโรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์จะต้องเป็นไปตามมาตรฐานความปลอดภัยของผู้กำกับดูแลอิสระใหม่ แผนนี้ต้องมีการลงทุน $ 500 พันล้านตลอดเวลา 20 ปี
เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2012, ญี่ปุ่นจัดเลือกตั้งทั่วไป พรรคเสรีประชาธิปไตย (LDP) มีชัยชนะที่ชัดเจน ด้วยชินโซ อะเบะเป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ อาเบะสนับสนุนพลังงานนิวเคลียร์ บอกว่าการปล่อยให้โรงไฟฟ้าถูกปิดทำให้ประเทศมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้น ¥ 4 ล้านล้านต่อปี มีความคิดเห็นจาก Junichiro Koizumi ผู้ที่เลือกอาเบะต่อจากเขาในฐานะนายกรัฐมนตรี ได้ระบุความเห็นเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลมีจุดยืนที่ต่อต้านการใช้พลังงานนิวเคลียร์ การสำรวจกับนายกเทศมนตรีท้องถิ่นโดยหนังสือพิมพ์โยมิอุริชิมบุนในเดือนมกราคม 2013 พบว่าส่วนใหญ่ของพวกเขาจากหลายเมืองที่เป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์จะเห็นด้วยกับการเดินเครื่องปฏิกรณ์ใหม่ ถ้ารัฐบาลสามารถรับประกันความปลอดภัยให้กับพวกเขา ประชาชนมากกว่า 30,000 คนเดินขบวนเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2013 ในกรุงโตเกียวคัดค้านการรีสตาร์ตโรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์ ผู้เดินขบวนแห่มารวมตัวกันกว่า 8 ล้านคนร้องขอลายเซ็นเพื่อต่อต้านโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว
หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว (Up in the Air) เป็นภาพยนตร์ดราม่า กำกับโดยเจสัน ไรท์แมน ออกฉายในวันที่5 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับ ไรอัน บิงแฮมเจ้าหน้าที่ด้านการลดจำนวนพนักงานองค์กรที่กำลังประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของเขา ซึ่งเขาต้องเดินทางไปทั่วอเมริกาไปยังบริษัทต่างๆเพื่อลดจำนวนพนักงานของบริษัทนั้นๆลง จนกระทั่งเขาสะสมไมล์บินได้ถึง 10ล้านไมล์แต่เขาเองก็ยังไม่เคยสัมผัสถึงความรักเลย จนกระทั่งเขาตกหลุมรักเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเข้า ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องตัดสินใจระหว่างความรักที่จะลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวกับการงานที่จะเจริญรุ่งเรืองต่อไป
ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
การเกี่ยงข้องกับนโยบายพลังงาน
ในเดือนตุลาคม 2013 มีรายงานว่า TEPCO และแปดบริษัทพลังงานอื่น ๆ ของญี่ปุ่นได้จ่ายเงินประมาณ ¥ 3.6 ล้านล้าน (37 พันล้านดอลลาร์) ในการที่นำเข้าต้นทุนเชื้อเพลิงฟอสซิลรวมมากขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2010 ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุ เพื่อชดเชยสำหรับพลังงานที่ขาดหายไป. [ 260]
การเปลี่ยนแปลงในอุปกรณ์, สิ่งอำนวยความสะดวกและการดำเนินงาน
จำนวนมากของบทเรียนระบบความปลอดภัยปฏิกรณ์นิวเคลียร์เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ ที่ชัดเจนที่สุดคือที่ในพื้นที่เกิดสึนามิได้ง่าย กำแพงทะเลของโรงไฟฟ้าจะต้องมีความสูงและแข็งแกร่งอย่างเพียงพอ ที่โรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์ Onagawa ที่อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิเมื่อวันที่ 11 มีนาคมมากกว่า กำแพงทะเลสูง 14 เมตรและประสบความสำเร็จในการทนต่อเหตุการณ์สึนามิ สามารถป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหายร้ายแรงและการปลดปล่อยกัมมันตภาพรังสี
ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ทั่วโลกเริ่มที่จะติดตั้งตัวผสมไฮโดรเจนที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาอัตโนมัติแบบไม่ตอบโต้ (Passive Auto-catalytic hydrogen Recombiners ("PARs")) ซึ่งไม่ต้องใช้ไฟฟ้าในการทำงาน  PARs ทำงานเหมือนมากกับเครื่องฟอกไอเสีย (catalytic converter) กับไอเสียของรถยนต์ โดยมันจะเปลี่ยนก๊าซที่อาจทำให้เกิดการระเบิดเช่นไฮโดรเจนให้เป็นน้ำ ถ้าอุปกรณ์ดังกล่าวได้รับการติดตั้งที่ด้านบนของอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟุกุชิมะหนึ่ง ในที่ซึ่งแก๊สไฮโดรเจนถูกเก็บเอาไว้ การระเบิดก็จะไม่เกิดขึ้นและการปลดปล่อยไอโซโทปกัมมันตรังสีก็จะมีน้อยมากน้อย
ระบบการกรองแบบไม่ใช้ไฟฟ้าในเส้นทางการระบายอากาศของอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ หรือที่เรียกว่าระบบระบายอากาศอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์แบบกรอง (Filtered Containment Venting Systems (FCVS)) สามารถจับสารกัมมันตรังสีได้อย่างปลอดภัย มันจึงช่วยให้ลดแรงดันของแกนเครื่องปฏิกรณ์ ด้วยไอน้ำและไฮโดรเจนถูกระบายออกไปโดยมีการปล่อยกัมมันตภาพรังสีน้อยที่สุด การกรองโดยใช้ระบบถังน้ำจากภายนอกเป็นระบบที่มีการจัดทำมากที่สุดในประเทศยุโรป ที่มีถังเก็บน้ำติดตั้งในตำแหน่งด้านนอกอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ ในเดือนตุลาคมปี 2013 เจ้าของโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ Kashiwazaki-Kariwa เริ่มการติดตั้งตัวกรองเปียกและระบบความปลอดภัยอื่น ๆ คาดว่าจะเสร็จสมบูรณ์ในปี 2014
สำหรับเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์รุ่น 2G ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัยน้ำท่วมหรือสึนามิ ไฟฟ้าจากแบตเตอรี่สำรอง 3 วัน + ได้กลายเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรมอย่างเป็นทางการ การเปลี่ยนแปลงอีกอย่างก็คือการทำให้แข็งแรงขึ้นของสถานที่ห้องพักเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลสำรองด้วยประตูและ heat sinks ที่กันน้ำแน่นหนาและทนต่อแรงระเบิด คล้ายกับที่ใช้ในเรือดำน้ำนิวเคลียร์ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ดำเนินงานมาเก่าแก่ที่สุดในโลกชื่อ Beznau ซึ่งมีการดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 1969 มีอาคารแข็งแรงแบบ 'Notstand' ที่ ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนทั้งหมดของระบบอย่างเป็นอิสระเป็นเวลา 72 ชั่วโมงในกรณีที่เกิดแผ่นดินไหวหรือน้ำท่วมรุนแรง ระบบนี้ถูกสร้างขึ้นก่อนฟุกุชิมะไดอิจิ
เมื่อเกิดไฟฟ้าดับคล้ายกับที่เกิดขึ้นหลังจากที่ฟุกุชิมะ ไฟฟ้าจากแบตเตอรี่สำรองได้หมดลง หลายคนที่ได้สร้างเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์รุ่นที่สาม ได้พัฒนาหลักการของความปลอดภัยนิวเคลียร์แบบไม่โต้ตอบ (passive nuclear safety) พวกเขาใช้ประโยชน์จากการพาความร้อน(หรือความเย็น) (convection) (น้ำร้อนมีแนวโน้มที่จะพุ่งขึ้น) และแรงโน้มถ่วง (น้ำเย็นมีแนวโน้มที่จะไหลลง) เพื่อให้แน่ใจว่าการแจกจ่ายน้ำหล่อเย็นเป็นไปอย่างพอเพียงและไม่จำเป็นต้องใช้ปั๊มเพื่อจัดการกับ decay heat
ญี่ปุ่น
ทางการญี่ปุ่นภายหลังก็ยอมรับว่าขาดมาตรฐานที่เข้มงวดและมีการกำกับดูแลที่ไม่ดี พวกเขาเอาไฟเข้ารับมือกับกรณีฉุกเฉินและมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาในรูปแบบของการปิดบังและการปฏิเสธข้อมูลของความเสียหาย   เจ้าหน้าที่ถูกกล่าวหาว่า ต้องการจะ "จำกัดขนาดของการอพยพที่แพงและยุ่งเหยิงแผ่นดินที่หายากของญี่ปุ่นและเพื่อหลีกเลี่ยงการตั้งคำถามของสาธารณชนเกี่ยวกับอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ที่มีอิทธิพลทางการเมือง" ความโกรธของประชาชนโผล่ออกมาผ่าน "การรณรงค์อย่างเป็นทางการ ครั้งหนึ่งที่ทำงานไม่เต็มสูบกับขอบเขตของการเกิดอุบัติเหตุและความเสี่ยงต่อสุขภาพที่อาจเกิดขึ้น"
ในหลายกรณี ประชาชนจำนวนมากในประเทศญี่ปุ่นตัดสินปฏิกิริยาของรัฐบาลญี่ปุ่นว่าน้อยกว่าเพียงพอ โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาค การชำระล้างการปนเปื้อนของอุปกรณ์เป็นไปอย่างล่าช้า ทำให้การนำไปใช้ประโยชน์ช้าไปด้วย จนถึงปลายเดือนมิถุนายน 2011 แม้แต่น้ำฝนยังทำให้เกิดความกลัวและความไม่แน่นอนในภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่นเนื่องจากความเป็นไปได้ของการชะล้างกัมมันตภาพรังสีจากฟากฟ้ากลับไปยังพื้นดิน
เพื่อระงับความกลัว รัฐบาลได้ประกาศใช้คำสั่งเพื่อชำระการปนเปื้อนในพื้นที่เป็นร้อย ๆ แห่งที่มีการปนเปื้อนในระดับของรังสีที่มากกว่าหรือเทียบเท่ากับหนึ่ง millisievert [ชี้แจงจำเป็น ว่าหนึ่งมิลลิซิลเวิตต่ออะไร] นี้เป็นเกณฑ์ที่ต่ำกว่าระดับที่จำเป็นสำหรับการปกป้องสุขภาพ รัฐบาลยังได้พยายามที่จะพูดถึงการขาดการศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบของรังสีและขอบเขตของมันที่คนทั่วไปได้มีการสัมผัส
ฝ่ายที่สนับสนุนการสร้างเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ให้มากขึ้นก่อนหน้านี้ นายกาน ได้เพิ่มจุดยืนในการต่อต้านนิวเคลียร์มากขึ้นหลังจากภัยพิบัติ ในเดือนพฤษภาคมปี 2011 เขาได้สั่งให้โรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์ Hamaoka ที่ใช้งานมานาน ปิดดำเนินการเนื่องจากความกังวลในแผ่นดินไหวและสึนามิ และกล่าวว่าเขาจะแช่แข็งแผนการก่อสร้าง ในเดือนกรกฎาคม 2011 นายกานกล่าวว่า "ญี่ปุ่นควรลดและกำจัดการพึ่งพาพลังงานนิวเคลียร์ในที่สุด" ในเดือนตุลาคมปี 2013 เขากล่าวว่าหากตระหนักถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ประชาชน 50 ล้านคนภายในรัศมี 250 กิโลเมตรควรจะต้องมีการอพยพ
เมื่อวันที่ 22 เดือนสิงหาคม 2011 โฆษกรัฐบาลกล่าวถึงความเป็นไปได้ที่บางพื้นที่รอบโรงงาน "สามารถคงสภาพเป็นเขตต้องห้ามนานหลายทศวรรษ" ตามที่โยมิอุริชิมบุน รัฐบาลญี่ปุ่นได้กำลังวางแผนที่จะซื้อทรัพย์สินบางส่วนจากการพลเรือนเพื่อการจัดเก็บขยะและวัสดุที่ได้กลายเป็นสารกัมมันตรังสีหลังจากที่เกิดอุบัติเหตุ นายจิอากิ ทากาฮาชิ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของญี่ปุ่นได้วิพากษ์วิจารณ์รายงานของสื่อต่างประเทศว่ามากเกินไป เขาเสริมว่าเขาสามารถ "เข้าใจความกังวลของต่างประเทศเกี่ยวกับการพัฒนาที่โรงงานนิวเคลียร์ในช่วงที่ผ่านมา รวมทั้งการปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีของน้ำทะเล"
เนื่องจากความไม่พอใจกับ TEPCO และรัฐบาลญี่ปุ่น "ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพที่วิกฤตที่แตกต่างกัน มีความสับสน และในบางครั้งก็ขัดแย้งกัน" กลุ่มของประชาชนที่เรียกว่า "Safecast" ได้บันทึกข้อมูลรายละเอียดของระดับรังสีในญี่ปุ่น รัฐบาลญี่ปุ่น "ไม่ได้พิจารณาว่าการอ่านของหน่วยงานที่ไม่ใช่รัฐบาลจะเป็นจริง" กลุ่มนี้ใช้อุปกรณ์ไกเกอร์เคาน์เตอร์ (Geiger counter) ที่เป็นมาตรฐาน เครื่องไกเกอร์เคาน์เตอร์ธรมดาเป็นเครื่องวัดการปนเปื้อนของรังสีแต่ไม่ได้เป็นเครื่องวัดปริมาณรังสี การตอบสนองจะแตกต่างกันมากระหว่างไอโซโทปรังสีที่แตกต่างกันเกินกว่าที่จะยอมให้หลอดเครื่องจีเอ็มธรรมดาเพียงหนึ่งหลอดสามารถใช้ได้ในการตรวจวัดปริมาณรังสีเมื่อมีไอโซโทปรังสีมากกว่าหนึ่งอย่าง โล่โลหะบางหนึ่งชิ้นจะถูกใช้พันรอบหลอดจีเอ็มเพื่อชดเชยพลังงานเพื่อให้มันสามารถนำไปใช้สำหรับการตรวจวัดปริมาณรังสี หลอดจีเอ็มเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับตัวปล่อยรังสีแกมมาที่เป็นห้องไอออไนซ์หรือแกมมาสเปกโตรมิเตอร์หรือตัวชดเชยพลังงาน สมาชิกของสถานีตรวจสอบอากาศที่ภาควิชาวิศวกรรมนิวเคลียร์ที่มหาวิทยาลัยเบิร์กเลย์แคลิฟอร์เนียได้ทำการทดสอบตัวอย่างด้านสิ่งแวดล้อมหลายตัวอย่างในภาคเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย
นานาชาติ
บทความหลัก: ปฏิกิริยาของนานาชาติที่มีต่อภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิม่าไดอิจิ
ปฏิกิริยาระหว่างประเทศที่มีต่อภัยพิบัติมีความหลากหลายและแพร่หลาย หลายหน่วยงานระหว่างประเทศได้เสนอความช่วยเหลือทันที มักจะอยู่บนพื้นฐานที่เป็นแบบเฉพาะกิจ ผู้เสนอความช่วยเหลือรวม IAEA, องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกและคณะกรรมาธิการเตรียมการสำหรับองค์การสนธิสัญญาการห้ามทดลองนิวเคลียร์แบบครอบคลุม
ในเดือนพฤษภาคมปี 2011 หัวหน้าผู้ตรวจการในการติดตั้งนิวเคลียร์ชาวสหราชอาณาจักรไมค์ Weightman ได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นในฐานะผู้นำในภารกิจของผู้เชี่ยวชาญของสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) การค้นพบที่สำคัญของภารกิจนี้ ตามรายงานในการประชุมรัฐมนตรีของ IAEA เดือนนั้น คือความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับคลื่นสึนามิในหลายพื้นที่ในญี่ปุ่นได้รับการประเมินต่ำเกินไป
ในเดือนกันยายน 2011, ผู้อำนวยการทั่วไปของ IAEA นาย Yukiya Amano กล่าวว่าภัยพิบัตินิวเคลียร์ญี่ปุ่น "สร้างความวิตกกังวลของประชาชนที่ลึกทั่วโลกและทำลายความเชื่อมั่นในพลังงานนิวเคลียร์" หลังจากเกิดภัยพิบัติ มีรายงานใน The Economist ว่า ทบวงการพลังงานปรมาณูได้ลดการประมาณการกำลังการผลิตไฟฟ้านิวเคลียร์เพิ่มเติมที่จะสร้างขึ้นภายในปี 2035 ลงครึ่งหนึ่ง
ในควันหลง เยอรมนีได้เร่งแผนการที่จะปิดเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ของประเทศและตัดสินใจที่จะเลิกส่วนที่เหลือภายในปี 2022 อิตาลีได้จัดทำประชามติระดับชาติ ซึ่งร้อยละ 94 โหวตค้านกับแผนของรัฐบาลที่จะสร้างโรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์แห่งใหม่ ในฝรั่งเศส ประธานาธิบดี Hollande ได้ประกาศความตั้งใจของรัฐบาลที่จะลดการใช้พลังงานนิวเคลียร์ลงหนึ่งในสาม อย่างไรก็ตาม จนถึงขณะนี้รัฐบาลได้จัดสรรโรงไฟฟ้าเพียงหนึ่งโรงเท่านั้นให้มีการปิด - โรงไฟฟ้าชายแดนเยอรมันที่ Fessenheim ซึ่งใช้งานมานาน - ซึ่งทำให้บางคนตั้งคำถามถึงความมุ่งมั่นของรัฐบาลที่มีต่อสัญญาของประธานาธิบดี Hollande รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม Arnaud Montebourg มีบันทึกว่าได้พูดว่า Fessenheim จะเป็นโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เพียงแห่งเดียวที่จะถูกปิด
ในการไปเยือนประเทศจีนในเดือนธันวาคม เขาให้ความมั่นใจอีกครั้งกับผู้ฟังของเขาว่าพลังงานนิวเคลียร์เป็น "ภาคของอนาคต" และจะยังคงมีส่วนร่วมต่อไป "อย่างน้อย 50%" ของการผลิตพลังงานไฟฟ้าของฝรั่งเศส
สมาชิกอีกคนหนึ่งของพรรคสังคมนิยมของ Hollande - สส. คริสเตียน Bataille กล่าวว่าแผนการที่จะลดนิวเคลียร์ถูกฟูมฟักให้เป็นวิธีการเพื่อความมั่นคงในการรับความสนับสนุนจากกลุ่มพันธมิตรสีเขียวของเขาในรัฐสภา
แผนการใช้พลังงานนิวเคลียร์ไม่ได้ถูกทอดทิ้งในประเทศมาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, คูเวตและบาห์เรน หรือมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงเช่นในไต้หวัน จีนได้ระงับโครงการพัฒนานิวเคลียร์ในเวลาสั้น ๆ แต่มีการเริ่มต้นใหม่หลังจากนั้นไม่นาน การจัดทำแผนเบื้องต้นก็เพื่อการเพิ่มการมีส่วนร่วมในนิวเคลียร์จาก 2 ไปเป็น 4 เปอร์เซนต์ของการผลิตไฟฟ้าในปี 2020 กับโปรแกรมที่เพิ่มขึ้นหลังจากนั้น พลังงานหมุนเวียนจะจ่ายร้อยละ 17 ของการผลิตไฟฟ้าของจีน, 16% ในนั้นเป็นไฟฟ้าพลังน้ำ จีนวางแผนที่จะเพิ่มการผลิตพลังงานนิวเคลียร์เป็นสามเท่าจนถึงปี 2020 และเพิ่มอีกสามเท่าระหว่างปี 2020 และปี 2030
โครงการนิวเคลียร์ใหม่กำลังดำเนินการในบางประเทศ บริษัท KPMG รายงานว่ามี 653 โรงงานนิวเคลียร์ใหม่มีการวางแผนหรือนำเสนอว่าจะแล้วเสร็จในปี 2030 ภายในปี 2050 ประเทศจีนหวังที่จะมี 400-500 กิกะวัตต์ของกำลังการผลิตนิวเคลียร์ - 100 เท่ามากขึ้นกว่าที่มีในขณะนี้ รัฐบาลอนุรักษ์นิยมของสหราชอาณาจักร มีการวางแผนการขยายตัวของนิวเคลียร์ที่สำคัญแม้จะมีการคัดค้านของประชาชนอย่างกว้างขวาง รัสเซียก็เช่นกัน อินเดียก็มีการกดดันไปข้างหน้าด้วยโครงการนิวเคลียร์ที่มีขนาดใหญ่เช่นกัน เกาหลีใต้ก็ด้วย รองประธานาธิบดีอินเดีย นาย M ฮามิด อันซารีกล่าวเร็ว ๆ นี้
NAIIC
บทความหลัก: คณะกรรมการสอบสวนอิสระเพื่ออุบัติเหตุนิวเคลียร์ฟุกุชิมะของรัฐสภาแห่งชาติญี่ปุ่น
คณะกรรมการสอบสวนอิสระเพื่ออุบัติเหตุนิวเคลียร์ฟุกุชิมะ (NAIIC) เป็นคณะกรรมการสอบสวนที่เป็นอิสระชุดแรกโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติในประวัติศาสตร์ 66 ปีของรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญของประเทศญี่ปุ่น
ฟุกุชิมะ "ไม่สามารถถือได้ว่าเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ" ประธานคณะลูกขุนของ NAIIC ศาสตราจารย์กิตติคุณของมหาวิทยาลัยโตเกียว นายคิโยชิ Kurokawa เขียนไว้ในรายงานการสอบสวน "มันเป็นภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างสุด ๆ -.. ที่สามารถและน่าจะมีการคาดการณ์และป้องกันได้ และผลกระทบของมันน่าจะได้รับการบรรเทาโดยการตอบสนองของมนุษย์อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น" "รัฐบาลหน่วยงานกำกับดูแลและบริษัทไฟฟ้าโตเกียว [TEPCO] ขาดความรับผิดชอบในการปกป้องชีวิตและสังคมของผู้คน" คณะกรรมการกล่าว "พวกเขาได้ทรยศอย่างมีประสิทธิภาพต่อสิทธิของประเทศที่จะปลอดภัยจากการเกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์"
คณะกรรมการสอบสวน
บทความหลัก: คณะกรรมการสอบสวนเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะของ บริษัทไฟฟ้าโตเกียว
วัตถุประสงค์ของ'คณะกรรมการสอบสวนเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่โรงไฟฟ้​​าฟุกุชิมะนิวเคลียร์' (ICANPS) คือการระบุสาเหตุการเกิดภัยพิบัติและนำเสนอนโยบายที่ออกแบบมาเพื่อลดความเสียหายและป้องกันการเกิดซ้ำของเหตุการณ์ที่คล้ายกัน คณะลูกขุน 10 คนที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาล รวมถึงนักวิชาการ นักข่าว นักกฎหมายและวิศวกร ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยอัยการสาธารณะและผู้เชี่ยวชาญของรัฐบาล และเผยแพร่รายงานการสอบสวนสุดท้ายยาว 448 หน้า เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2012
รายงานของคณะลูกขุนตำหนิระบบทางกฎหมายที่ไม่เพียงพอสำหรับการจัดการวิกฤตนิวเคลียร์ ระส่ำระสายจากวิกฤตการณ์ของคำสั่งที่เกิดจากรัฐบาลและ TEPCO และแทรกแซงส่วนเกินที่เป็นไปได้ในส่วนของสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีในช่วงเริ่มต้นของภาวะวิกฤต" คณะลูกขุนสรุปว่าวัฒนธรรมของความพึงพอใจในความปลอดภัยนิวเคลียร์และการจัดการวิกฤตที่ไม่ดีได้นำไปสู่​​การเกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์
แหล่งที่มา
ไซต์
อื่น ๆ
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา (อีโลกาโน: Rehion/Deppaar Administratibo ti Kordiliera; Rehiyong Pampangasiwaan ng Cordillera) หรือชื่อย่อ CAR เป็นเขตบริหารเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนเกาะลูซอน เป็นเพียงเขตเดียวของประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ล้อมรอบด้วยเขตอีโลโคสทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเขตลัมบักนางคากายันทางทิศเหนือ ตะวันออก และตะวันออกเฉียงใต้ อ้างอิงจากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 เขตนี้เป็นเขตที่มีประชากรและความหนาแน่นน้อยที่สุดของประเทศ เขตนี้ประกอบด้วย 6 จังหวัด ศูนย์กลางคือเมืองบาเกียว
เขตก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล และเป็นบ้านของชาวอีโกรอต
ภูมิศาสตร์
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล โดยมียอดเขาปูลักเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเกาะ เป็นที่ตั้งของสามเหลี่ยมทองคำ ระหว่างจังหวัดเบงเก็ต‎, อีฟูเกา และนูเอวาวิซคายา
ภายในเขตมีแม่น้ำลำธารหลายสาย แม่น้ำที่กว้างที่สุดคือแม่น้ำชิโค ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำคากายัน ไหลผ่านจังหวัดบูลูบุนดูคินและคาลิงกา แม่น้ำอื่น ๆ ได้แก่ แม่น้ำอักโน, แม่น้ำแอมบูรายัน, แม่น้ำบูเอ็ดในจังหวัดเบงเก็ต‎, แม่น้ำอาบูล็อกในจังหวัดคาลิงกา, แม่น้ำอาบราในจังหวัดอาบรา, แม่น้ำอาฮินในจังหวัดอีฟูเกา, แม่น้ำอาปาเยาในจังหวัดอาปาเยา และแม่น้ำซิฟฟูในจังหวัดอีฟูเกาและบูลูบุนดูคิน
การแบ่งเขตการปกครอง
แบ่งออกเป็น 6 จังหวัดและ 2 นคร ได้แก่ บาเกียว และตาบุก นอกจากนี้ยังมีบารังไกย์ 1,176 แห่ง
โรเบิร์ต แวดโลว์
โรเบิร์ต เพอร์ชิง แวดโลว์ (Robert Pershing Wadlow; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 — 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) เป็นมนุษย์ที่สูงที่สุดในโลก โดยเขาเป็นเจ้าของความสูงถึง 2.72 เมตร และยังเป็นมนุษย์ที่สูงที่สุดตลอดกาลด้วย เพราะในปัจจุบันก็ยังไม่มีใครสามารถทำลายสถิติความสูงของเขาได้เลย เขามีน้ำหนักมากถึง 6000 กิโลกรัม ซ้ำยังเป็นมนุษย์ที่มีมือและเท้ายาวที่สุด แวดโลว์มีมือที่ยาวมากกว่า 30 เซนติเมตร และเท้าที่ยาวเกือบ 50 เซนติเมตร ซึ่งการที่เขาสูงได้ขนาดนี้ ก็เพราะความผิดปกติของต่อมใต้สมองของเขา
ประวัติ
แวดโลว์เป็นบุตรชายของฮาโรลด์ แฟรงคลิน แวดโลว์ กับนางแอดดี จอห์นสัน เขาเกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ที่รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา เมื่อตอนที่แวดโรว์เกิดนั้น เขามีความสูงปกติดี แต่พอเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ ความสูงของเขาก็เริ่มผิดปกติ เมื่อแวดโลว์สูงมากเกินไปเมื่อเขาสูงเกือบ 2 เมตรในวัย 10 ปีเท่านั้น (ตอนนั้นแวดโลว์ก็มีน้ำหนักถึง 100 กิโลกรัม) แต่ทางครอบครัวของเขาก็ไม่ได้ผ่าตัดรักษาอาการผิดปกติของต่อมใต้สมองของเขาเลย แต่กลับปล่อยไปตามธรรมชาติ และในวัย 20 ปี เขาก็มีความสูงถึง 2.6 เมตร และยังคงสูงต่อไปเรื่อย ๆ เขามีมือที่ยาว 30 เซนติเมตร และมีเท้ายาว 50 เซนติเมตร หรือครึ่งเมตร ทุกอย่างในร่างกายเขา คิดเป็น 2 เท่าของร่างกายมนุษย์ปกติ
การเสียชีวิต
ด้วยเหตุที่แวดโลว์มีความสูงและน้ำหนักมากเกินไป ทำให้เขาต้องใส่เฝือกเพื่อรับน้ำหนักที่มากกว่า 200 กิโลกรัมของเขา จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเกิดแผลที่เท้า จนทำให้มีการติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างรุนแรง ทำให้เขาต้องเปลี่ยนถ่ายเลือดโดยด่วน แต่ก็ไม่ทันการ แวดโลว์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ที่รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ด้วยวัยเพียง 22 ปี โดยก่อนเขาเสียชีวิตไม่นาน แวดโลว์มีความสูงถึง 2.72 เมตร และหนัก 222 กิโลกรัม ในงานศพของเขามีผู้เข้าร่วมถึง 40,000 คนในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ซึ่งโลงศพของเขาหนักถึงครึ่งตัน
ลามงตาญ
ลามงตาญ (La Montagne) เป็นกลุ่มก้อนทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นฝ่ายที่มีอิทธิพลสูงในสมัชชานิติบัญญัติฝรั่งเศส ลามงตาญถือเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรฌากอแบ็ง​ (Jacobin) ลามงตาญประกอบด้วยสมาชิกหัวรุนแรงของฌากอแบ็งซึ่งสนับสนุนกระแสการปฏิวัติและสนับสนุนการถอนรากถอนโคนระบอบกษัตริย์ จึงทำให้ลามงตาญขัดแย้งกับบรรดาฌีรงแด็ง (Girondin) ที่คัดค้านกระแสการปฏิวัติและเห็นว่าควรใช้กษัตริย์เป็นหุ่นเชิด
ลามงตาญมีผู้นำที่ชื่อว่ามักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ซึ่งได้กวาดล้างบรรดาฌีรงแด็งในปี ค.ศ. 1793 และปกครองฝรั่งเศสด้วยความน่าสะพรึงกลัว รอแบ็สปีแยร์และผู้นำลามงตาญคนอื่น ๆ ถูกสภาลงมติให้จับกุมตัวในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 ในข้อหา "ทรราช" และนำตัวไปประหารชีวิตด้วยกิโยตีน
วิกตอร์ ลินเดอเลิฟ
วิกตอร์ เยอร์เกิน นิลซ็อน ลินเดอเลิฟ (Victor Jörgen Nilsson Lindelöf; เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวสวีเดน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทีมชาติสวีเดน ส่วนใหญ่เขาเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก นอกจากนี้ ยังสามารถเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาได้อีกด้วย
ลินเดอเลิฟเริ่มต้นอาชีพกับ Västerås ในสวีเดน โดยได้ลงเล่นนัดแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 เขาย้ายไปไบฟีกาในโปรตุเกส โดยลงเล่นให้กับทั้งทีมเยาวชนและทีมเบของสโมสร หลังจากที่ลงเล่นครั้งแรกให้กับทีมชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2013 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมบีอย่างต่อเนื่อง และมีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศปรีไมราลีกาหลายสมัย เขาย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017
ลินเดอเลิฟเป็นตัวแทนของสวีเดนในทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17, 19, 21 ปี และทีมชาติชุดใหญ่ เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 และเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และฟุตบอลโลก 2018
ช่วงแรก
สมัยเยาวชน ลินเดอเลิฟได้เล่นให้กับหลายสโมสรที่ตั้งอยู่ที่ Västerås อาทิ สโมสร FK Franke, Västerås IK และ SK
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 เมื่อมีอายุได้ 15 ปี ลินเดอเลิฟได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของ Västerås SK เป็นครั้งแรก ช่วยให้ทีมเอาชนะ BK Forward 3–0 ฤดูกาลถัดมา เขาช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกระดับสองของประเทศ ใน ค.ศ. 2011 เขาเดินทางไปอังกฤษเพื่อทดสอบฝีเท้ากับสโตกซิตี ซึ่งสุดท้าย สโมสรไม่ได้ยื่นข้อเสนอซื้อตัวเขา
ไบฟีกา
วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ลินเดอเลิฟทำข้อตกลงในการย้ายไปไบฟีกาในโปรตุเกสในฤดูร้อนปี 2012 และในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2015 เขาได้ขยายสัญญากับสโมสรไปจนถึงปี 2020 ในฤดูกาล 2012–13 เขาพาทีมเยาวชนของสโมสรชนะเลิศแชมเปียนชิปโปรตุเกสรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรก ช่วยให้เอาชนะ CD Cinfães ในปอร์ตูกีสคัพ 1–0 ต่อมาในฤดูกาล 2013–14 เขาทำ 2 ประตูจากการลงเล่น 33 นัดให้กับทีมสำรอง ในฤดุกาล 2015–16 เขากลับมาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่อีกครั้งโดยช่วยให้ทีมเอาชนะนาซิองนัล 1–0 ในตากาเดลีกา วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เขาลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบ 16 ทีมสุดท้าย เลกแรก ช่วยให้ไบฟีกาเอาชนะเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก 1–0 สี่วันถัดมา เขาทำประตูแรกในปรีไมราลีกาให้กับไบฟีกา ช่วยให้ทีมเอาชนะ Paços de Ferreira 3–1 วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นในตากาเดปอร์ตูกาล นัดชิงชนะเลิศ ช่วยให้ทีมเอาชนะวิตูรีอาเดกีมารัส 2–1
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2017 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ประกาศว่าสโมสรบรรลุข้อตกลงกับไบฟีกาในการซื้อตัวลินเดอเลิฟด้วยค่าตัว 35 ล้านยูโร (อาจมีส่วนเสริมอีก 10 ล้านยูโร) ก่อนที่จะทำข้อตกลงส่วนตัวและตรวจร่างกาย ลินเดอเลิฟผ่านการตรวจร่างกายที่ศูนย์ฝึกซ้อมแทรฟฟอร์ดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน เขาเซ็นสัญญาสี่ปีกับสโมสร โดยมีตัวเลือกในการขยายสัญญาอีกหนึ่งปี สัญญาของเขาจะมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคมเป็นต้นไป
เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่พบกับเรอัลมาดริดในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017 อย่างไรก็ตาม ต้องใช้เวลากว่าสองเดือนกว่าที่เขาจะได้ลงเล่นนัดแรกในพรีเมียร์ลีกในการพบกับลิเวอร์พูลเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ลินเดอเลิฟทำประตูแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2019 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านตามตีเสมอเบิร์นลีย์ 2–2
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เขาขยายสัญญากับสโมสรออกไปจนถึงปี 2024 พร้อมตัวเลือกในการขยายเพิ่มอีกหนึ่งปี
ทีมชาติ
ลินเดอเลิฟลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ในเลกที่สองของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ นัดที่พบกับฝรั่งเศส
ในตอนแรกลินเดอเลิฟไม่ถูกเรียกติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2015 เขามีชื่อติดทีมชาติแทนที่ Emil Krafth ซึ่งบาดเจ็บที่หลัง เขาลงเล่นนัดแรกในรายการนี้ในนัดเปิดสนามที่พบกับอิตาลี ต่อมาในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2015 เขาเป็นคนยิงลูกโทษคนที่ห้าและยิงเข้าไปได้ ช่วยให้สวีเดนชนะการยิงลูกโทษเหนือโปรตุเกส 4–3 ในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้สวีเดนชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี และเขาก็มีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมประจำรายการด้วย
ลินเดอเลิฟมีชื่อติดทีมชาติสวีเดนชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 ในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับตุรกีและเช็กเกีย เขาลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในนัดที่บุกแพ้ตุรกี 2–1 เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2016
ชีวิตส่วนตัว
หลังจากที่ย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2017 ลินเดอเลิฟประกาศหมั้นกับแฟนสาวที่คบกันมานานอย่าง Maja Nilsson พวกเขาสมรสกันที่สวีเดนในปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 พวกเขามีบุตรคนแรก
ขณะที่อยู่ในเมืองบ้านเกิดเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 ลินเดอเลิฟเป็นพยานเห็นโจรขี่จักรยานปล้นหญิงชราวัย 90 ปี เขาได้วิ่งตามโจรและจับโจรได้ก่อนที่จะตำรวจจะมาถึง ตำรวจกล่าวถึง "ความช่วยเหลือที่รวดเร็วและเฉลียวฉลาด" ของลินเดอเลิฟ
สโมสร
Västerås SK
ไบฟีกา
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ทีมชาติ
สวีเดน
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
จักรพรรดิฮุ่ย
จักรพรรดิฮุ่ยตี้ (Huidi) สามารถหมายถึง
กุหลาบลอเรนเซีย
กุหลาบลอเรนเซีย หรือ ช้างลอเรนเซีย เป็นกล้วยไม้ชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในสกุลกุหลาบ
เป็นกล้วยไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในหมู่เกาะฟิลิปปิน มีถิ่นที่อยู่เดียวกับแวนด้า แซนเดอเรียน่า (Euanthe sanderiana) โดยที่ โรเบลิน เป็นผู้สำรวจพบกล้วยไม้กุหลาบชนิดนี้ ได้ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ เลดี้ลอเรนซ์ ภรรยาของนายกสมาคมพืชกรรมแห่งประเทศอังกฤษ
ลักษณะของกุหลาบลอเรนเซีย มีความคล้ายคลึงกันกับกุหลาบกระเป๋าปิด (A. odoratum) ซึ่งเป็นกล้วยไม้สกุลเดียวกันที่พบทางภาคใต้ของประเทศไทยมาก แต่มีความแตกต่าง คือ ต้นและใบใหญ่กว่าเล็กน้อย ดอกมีขนาดใหญ่กว่าอย่างสังเกตได้ชัดเจน เดือยดอกของกุหลาบลอเรนเซียค่อนข้างเหยียดลง ไม่โค้งงอมา ปลายแผ่นปากมีริมซึ่งมีลักษณะเป็นฟันเล็กละเอียดเห็นได้ชัด นอกจากนั้นยังมีกลีบยาวอีกด้วย ถุงที่โคนเดือยดอกของกุหลาบลอเรนเซียนั้นใหญ่ของกุหลาบกระเป๋าปิดเกือบเท่าตัว นอกจากนั้นกุหลาบกระเป๋าปิดยังมีกลิ่นแรงกว่าอย่างสังเกตได้ชัดเจน อีกทั้งการออกดอก กุหลาบลอเรนเซียก็ยังมีการออกดอกที่ล่าช้ากว่าถึง 3 เดือน โดยจะออกดอกในช่วงกลางปี ราวเดือนสิงหาคม-กันยายน
สำหรับในประเทศไทยแล้ว กุหลาบลอเรนเซียมีการนำเข้ามาปลูกกันเป็นเวลานานกว่า 30 ปีมาแล้ว โดยผสมข้ามสกุลกับกล้วยไม้สกุลแวนด้า หรือสกุลช้าง จนเกิดเป็นความหลากหลายทางสายพันธุ์ต่าง ๆ อาทิ A. l. var.amesiana ซึ่งมีช่อดอกยาวและดอกมีสีเหลืองส้ม ปลายกลีบมีแต้มสีม่วง และ A. l. var.sanderana มีช่อดอกยาวถึง 50 เซนติเมตร ปากมีสีอมเหลือง ส่วนกลีบมีสีขาวครีม และมีแต้มสีม่วงแดงที่ปลายกลีบทุกกลีบ
สำหรับสถานภาพในธรรมชาติของกุหลาบลอเรนเซียในปัจจุบันนั้น ใกล้สูญพันธุ์เนื่องจากถิ่นที่อยู่ซึ่งเป็นป่าดิบชื้นนั้นถูกคุกคามและมีการปรับแก้มากเกินไป
แองกลิคันคอมมิวเนียน
แองกลิคันคอมมิวเนียน (Anglican Communion) เป็นองค์การระหว่างประเทศของคริสตจักรระดับชาติและระดับภูมิภาคที่ถือนิกายแองกลิคัน มีการร่วมสมานฉันท์กับคริสตจักรแห่งอังกฤษในฐานะเป็นคริสตจักรแม่ในคอมมิวเนียน มีอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นประธานไพรเมต
การร่วมสมานฉันท์ในที่นี้หมายถึงมีข้อตกลงร่วมกันในการกำหนดหลักความเชื่อ และชาวแองกลิคันทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรใด ๆ ในคอมมิวเนียนได้
สมาชิกของแองกลิคันคอมมิวเนียนในปัจจุบันมีอยู่ประมาณ 85 ล้านคนทั่วโลก นับว่าเป็นนิกายในศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามรองจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และแม้จะอยู่ในแองกลิคันคอมมิวเนียนด้วยกันก็ไม่ใช่ทุกคริสตจักรในคอมมิวเนียนนี้ที่ใช้ชื่อแองกลิคัน เช่น คริสตจักรแห่งไอร์แลนด์ คริสตจักรสกอตติชอีปิสโคปัล คริสตจักรอีปิสโคปัล (สหรัฐ) เป็นต้น บางคริสตจักรก็เรียกตนเองว่าแองกลิคันเพราะถือว่าสืบสายมาจากคริสตจักรในอังกฤษ เช่น คริสตจักรแองกลิคันแห่งแคนาดา แต่ละคริสตจักรมีสิทธิ์กำหนดหลักความเชื่อ แนวพิธีกรรม และกระบวนการทางนิติบัญญัติเป็นของตนเอง แต่โดยมากจะถือตามคริสตจักรแห่งอังกฤษ ทุกคริสตจักรมีการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล มีไพรเมตเป็นประมุข
อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นประมุขทางศาสนาของคริสตจักรแห่งอังกฤษ แต่ไม่มีอำนาจหน้าที่ในคริสตจักรอื่น ๆ คงเป็นที่ยอมรับเฉพาะในฐานะประมุขเชิงสัญลักษณ์ของแองกลิคันคอมมิวเนียนทั่วโลก ในบรรดาไพรเมตในนิกายแองกลิคันจึงถือว่าอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็น บุคคลอันดับหนึ่งในบรรดาผู้ที่เท่าเทียมกัน (Primus inter pares)
ชาวแองกลิคันถือว่าแองกลิคันคอมมิวเนียนเป็นคริสตจักรที่เป็นหนึ่งเดียว ศักดิ์สิทธิ์ สากล และสืบมาจากอัครทูต มีทั้งความเป็นคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ ศาสนิกชนบางคนจึงถือว่าแองกลิคันเป็นนิกายคาทอลิกที่ไม่ยอมรับพระสันตะปาปา หรือเป็นนิกายโปรเตสแตนต์แบบหนึ่งแม้จะไม่มีนักเทววิทยาโดดเด่นอย่างคริสตจักรอื่น เช่น มาร์ติน ลูเทอร์ จอห์น น็อกซ์ ฌ็อง กาลแว็ง ฮุลดริช ซวิงลี หรือจอห์น เวสลีย์
สำนักงานแองกลิคันคอมมิวเนียนมีเลขาธิการคือศาสนาจารย์ โยสิอาห์ อิโดวู-เฟียรอนเป็นหัวหน้า
ปลาที่มีครีบเป็นพู่
ปลาที่มีครีบเป็นพู่ หรือ ปลาครีบเป็นพู่ (Lobe-finned fishes) เป็นปลาที่อยู่ในชั้นใหญ่ Sarcopterygii (มาจากภาษากรีกคำว่า σαρξ (sarx), "เนื้อ" และ πτερυξ (pteryx), "ครีบ") หรือในบางครั้งอาจใช้ชื่อว่า Crossopterygii (แปลว่า "Fringe-finned fish", มาจากภาษากรีก κροσσός krossos, "ชายขอบ")
เป็นปลาที่มีลักษณะแตกต่างจากปลาในชั้นอื่น ๆ คือ มีเกล็ดเป็นแบบ Cosmoid มีลักษณะเฉพาะ คือ ครีบที่บริเวณหน้าอกวิวัฒนาการจากครีบธรรมดา ๆ มาเป็นเสมือนอวัยวะที่ใช้เคลื่อนไหวได้เหมือนการเดินในน้ำ โดยลักษณะของครีบจะเป็นพู่เนื้อหรือเนื้อเยื่อ มีความแข็งแรงมาก โดยมีแกนกระดูก จึงเป็นเสมือนรอยต่อของการวิวัฒนาการของปลาซึ่งเป็นสัตว์น้ำอาศัยอยู่ในน้ำได้อย่างเดียว ขึ้นมาอยู่บนบกกลายเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำก่อนจะวิวัฒนาการเป็นสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ในชั้นอื่น ๆ ต่อไป
ปลาที่มีครีบเป็นพู่ ถือกำเนิดมาในยุคซิลูเรียนตอนปลาย (418 ล้านปีก่อน) ในทะเลและค่อยคืบคลานสู่แหล่งน้ำจืดที่มีลักษณะเป็นหนองหรือคลองบึง สันนิษฐานว่าการที่พัฒนาเช่นนี้ คงเป็นเพราะต้องการหนีจากปลาที่เป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ที่ครองพื้นที่ทะเลในขณะนั้น เช่น ดังเคิลออสเตียส เป็นต้น
ปัจจุบัน ปลาในชั้นนี้ได้สูญพันธุ์หมดแล้ว คงเหลือไว้เพียง 2 จำพวกเท่านั้น คือ ปลาซีลาแคนท์ ที่ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว กับปลาปอด ที่กลายมาเป็นปลาน้ำจืดอย่างถาวร และได้มีพัฒนาถุงลมที่ใช้ในการว่ายน้ำและทรงตัวเหมือนปลาทั่วไป กลายเป็นอวัยวะที่ใช้ในการหายใจคล้ายกับปอดของสัตว์บก สามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เป็นอย่างดี จึงทำให้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่คุณภาพน้ำแย่ มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้
ภาษาไหลดั้งเดิม
ภาษาไหลดั้งเดิม เป็นภาษาดั้งเดิมที่เกิดจากการสืบสร้างบรรพบุรุษของภาษาทั้งหมดในกลุ่มภาษาไหล การสืบสร้างภาษานี้ได้แก่งานของ Matisoff (1988), Thurgood (1991), Wu (2000), Ostapirat (2004) และ Norquest (2007)
ระบบเสียง
<!--
การกลายเสียง
↓ แสดงเสียงที่ต่ำลง -->
ภาษาตาตาร์ไครเมีย
ประวัติ
ภาษานี้เกิดขึ้นในยุคที่ตุรกีแผ่อำนาจเข้าไปในแหลมไครเมียและเป็นการสิ้นสุดอำนาจของไครเมียข่าน ภาษาเขียนหลักในยุคไครเมีย ข่านคือภาษาชะกะไตและภาษาตุรกีแบบออตโตมัน เมื่อเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ภาษาตาตาร์ ไครเมีย เขียนด้วยอักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย พ.ศ. 2319 มีการจัดมาตรฐานภาษาเขียนของภาษาตาตาร์ ไครเมียแต่ละสำเนียงให้เป็นแบบเดียวกันโดย Ismail Gaspirali
ใน พ.ศ. 2471 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแบบภาษาตุรกี และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก ในอีกสิบปีต่อมา เริ่มหันมาใช้อักษรละตินอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่ยังคงมีการใช้อักษรซีริลลิกอยู่ ภาษานี้เคยเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐปกครองตนเองโซเวียตไครเมีย
จำนวนผู้พูด
ปัจจุบัน มีชาวตาตาร์ไครเมียมากกว่า 260,000 คนในไครเมีย มีประมาณ 150,000 คนอาศัยในเอเชียกลาง (ส่วนใหญ่อยู่ในอุซเบกิสถาน) โดยมีบรรพบุรุษที่ถูกทางสหภาพโซเวียตเนรเทศในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1944 อย่างไรก็ตาม ในจำนวนคนเหล่านี้ เฉพาะคนรุ่นเก่าส่วนใหญ่เท่านั้นที่พูดภาษาตาตาร์ไครเมีย ใน ค.ศ. 2013 มีการประมาณการว่าภาษานี้มีความเสี่ยงต่อการสูญหาย โดยีการสอนภาษานี้ในไครเมียประมาณ 15 แห่ง ตุรกีให้การสนับสนุนยูเครน เพื่อช่วยนำโรงเรียนสอนด้วยภาษาตาตาร์ไครเมียมาใช้ในรัฐสมัยใหม่ มีผู้ที่มีบรรพบุรุษจากไครเมียในตุรกีประมาณ 5 ล้านคนอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ในจำนวนนี้มีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 2,000 คน และยังมีชุมชนชาวตาตาร์ไครเมียขนาดเล็กในโรมาเนีย (22,000), บัลแกเรีย (6,000) และสหรัฐ ภาษาตาตาร์ไครเมียเป็นหนึ่งในภาษาในทวีปยุโรปที่มีความเสี่ยงต่อการสูญหายอย่างมาก
พฤษภาคม พ.ศ. 2549
วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤษภาคม 2549
(กปส.) (กปส.)
พรรครัฐมอญใหม่
พรรครัฐมอญใหม่ (New Mon State Party) เป็นกลุ่มการเมืองที่แยกตัวออกมาจากแนวร่วมมอญนำโดยนายชเวจีน เนื่องจากไม่พอใจที่ทางพรรคยอมวางอาวุธเมื่อ พ.ศ. 2501 พรรครัฐมอญใหม่เคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลพม่าในเขตรัฐมอญมายาวนาน ฝ่ายรัฐบาลพม่าพยายามจัดให้มีการเจรจาเพื่อยุติการสู้รบ การเจรจามีขึ้น 4 ครั้ง ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2536 จนถึงการเจรจาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 จึงสามารถตกลงกันได้และได้ลงนามในข้อตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลพม่าเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2538 รวมเวลาต่อสู้ทางหารถึง 38 ปี
พัก จูฮย็อน (เกิดปี พ.ศ. 2537)
พัก จูฮย็อน (박주현; เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวในภาพยนตร์เรื่อง ใคร...ในร่าง (2019) ตามด้วยภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Drama Stage Season 3: My Wife's Bed ทางช่องทีวีเอ็น เธอได้รับการยอมรับจากการปรากฏตัวในซีรีส์เรื่อง เสี้ยวหัวใจยังไงก็เป็นเธอ (2020) และแสดงบทนำครั้งแรกของเธอในบท แพ กยู-รี ในออริจินัลซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง ชมรมลับ ธุรกิจรัก (2020)
ประวัติ
พัก จูฮย็อนเกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เธอได้รับความสนใจด้านการแสดงหลังจากได้ดูละครเพลงเรื่อง แคตส์ ในปีแรกของการเรียนมัธยมปลาย เธอเรียนวิชาเอกการแสดงที่มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี และแสดงในภาพยนตร์สั้นโดยแสดงเป็นนักเรียน
อาชีพ
ก่อนที่จะเปิดตัวในฐานะนักแสดง เธอปรากฏตัวในโฆษณาหลายชิ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 เธอเปิดตัวในปี ค.ศ. 2019 ในภาพยนตร์เรื่อง ใคร...ในร่าง
ในปี ค.ศ. 2020 จูฮยอนปรากฏตัวในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง ซอมบี้นักสืบ ในบท กง ซุน-จี ออกอากาศทางช่องเคบีเอส2
ซอสหอยนางรม
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อเรียกโดยทั่วไปของซอสหอยนางรมคือ "น้ำมันหอย" ซึ่งแปลตามตัวจากภาษาจีนคือ 蚝油 (蚝; หาว แปลว่า หอยนางรม และ 油; โหยว แปลว่า น้ำมัน ในที่นี้หมายถึงการเรียกโดยรวมของเหลวที่มีลักษณะข้นหนืดมันวาว)
ประวัติ
เชื่อกันในวงกว้างว่า ซอสหอยนางรมได้รับการคิดค้นโดยบังเอิญโดย ลี คัมเซิง (李锦裳; สำเนียงจีนกลาง: หลี่ จิ่นชาง) (ผู้ก่อตั้งแบรนด์ ลีกุมกี่ ของฮ่องกง) กลางทศวรรษที่ ​​1870 ในเวลานั้นเขาเปิดร้านน้ำชาเล็ก ๆ ในเมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน และขายหอยนางรมต้มเพื่อหาเลี้ยงชีพ อยู่มาวันหนึ่ง ลี คัมเซิง ยุ่งมากจนเขาลืมหอยนางรมที่ต้มไว้ เขาไม่ได้เปิดฝาหม้อดูจนกระทั่งได้กลิ่นหอมแรงโชยเข้าจมูก เมื่อเปิดเห็นซุปหอยนางรมที่โดยปกติมีสีขาวน้ำนม กลับถูกต้มในหม้อจนข้นและมีสีน้ำตาล มีรสอูมามิที่มากยิ่งขึ้น
การผลิต
ในแบบดั้งเดิม นำเนื้อหอยนางรมไปต้มในกระทะเหล็กจนสุกเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง จากนั้นแยกเนื้อหอยออกไปผึ่งให้แห้งบนกระด้งหรือตะแกรงลวดตาห่างให้แห้ง 1 แดด (ได้หอยนางรมแห้ง ในการทำอาหารอื่น ๆ ) ขั้นตอนถัดมาซึ่งสำคัญที่สุดในการทำซอสหอยนางรมคือ การต้มน้ำซุปหอยนางรมที่กรองแล้ว และเคี่ยวจนได้ความหนืดตามต้องการ ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ใช้เวลานานที่สุด ประมาณ 4 ชั่วโมงในแบบดั้งเดิม และ 2 ชั่วโมงในแบบอุตสาหกรรมซึ่งมักเติมสารเพิ่มความหนืดเพื่อลดเวลา อาจเติมน้ำตาลและซีอิ๊วเล็กน้อยเพื่อรสและสีที่เข้มขึ้น
ปัจจุบัน ในระบบอุตสาหกรรมมีการสร้างรสชาติที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งผลิตได้อย่างรวดเร็วกว่าและลดต้นทุน โดยใช้น้ำผสมด้วยน้ำตาลและเกลือ และความข้นหนืดด้วยแป้งข้าวโพด จากนั้นใช้สารสกัดจากหอยนางรมหรือหัวเชื้อเพื่อเป็นฐาน อาจมีการเติมส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ซีอิ๊วขาวและผงชูรสเพื่อเพิ่มรสชาติและสีสัน คุณภาพของหัวเชื้อหอยนางรมส่งผลต่อรสชาติอย่างมาก
สุขภาพ
ในปี 2001 สำนักงานมาตรฐานอาหารแห่งสหราชอาณาจักรตรวจสอบพบว่าซอสหอยนางรมและซีอิ๊วต่าง ๆ ในจำนวนร้อยละ 22 ของตัวอย่างทั้งหมด มีสาร 3-MCPD (3-monochloropropane-1,2-diol) ในระดับที่สูงมากกว่ามาตรฐานความปลอดภัยโดยสหภาพยุโรป ประมาณ 2 ใน 3 ของตัวอย่างเหล่านี้ยังมีสารเคมีตัวที่สองที่เรียกว่า 1,3-DCP (1,3-dichloropropanol) ซึ่งผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่าไม่ควรมีอยู่ในอาหารในระดับใด ๆ สารเคมีทั้งสองมีศักยภาพที่จะ ทำให้เกิดมะเร็ง และหน่วยงานแนะนำให้นำผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบออกจากชั้นวางและหลีกเลี่ยงการบริโภค
สำนักงานอาหารร่วมแห่งนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย (ANZFA) กล่าวว่าได้ดำเนินการฉุกเฉินเพื่อแก้ไขรหัสมาตรฐานอาหารเพื่อกำหนดขีดจำกัดของ 3-MCPD ในซอสถั่วเหลืองที่ 0.02 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามมาตรฐานคณะกรรมาธิการยุโรปที่มีผลบังคับใช้ในสหภาพยุโรปในเดือนเมษายน 2002
ลูกนิมิต
นิมิต หมายถึงวัตถุที่เป็นเครื่องหมายบอกกำหนดเขตหรือแดนแห่งสีมา เป็นเครื่องหมายบอกเขตสีมาที่พระวินัยกำหนดให้ใช้ได้มี 8 อย่าง คือภูเขา ศิลา ป่าไม้ ต้นไม้ จอมปลวก หนทาง แม่น้ำ น้ำ แต่ที่นิยมกันมากที่สุดคือใช้ศิลาหรือหินเป็นนิมิต
อุโบสถในภาคอีสาน หรือ สิม มักจะมีลูกนิมิตที่เป็นก้อนหินวางอยู่รอบโบสถ์ แต่ไม่มีใบเสมากำกับ
ที่มา
ในสมัยพุทธกาล สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีกุศโลบายที่ต้องการให้มีการทบทวนพระธรรมคำสั่งสอนของพระองค์อยู่เสมอพระองค์จึงได้กำหนดให้พระสงฆ์ต้องประชุมร่วมกัน หรือที่เรียกว่า ทำสังฆกรรม โดยกำหนดให้ทำสังฆกรรมในบริเวณที่กำหนดไว้เท่านั้นเพื่อมิให้ฆราวาสมายุ่งเกี่ยว จึงมีการกำหนดเขตแดนด้วยวัตถุบางอย่างขึ้นที่เรียกว่า "การผูกสีมา" (สีมา แปลว่า เขตแดน) พระพุทธองค์กำหนดไว้ 8 อย่าง คือ ภูเขา ศิลา ป่าไม้ ต้นไม้ จอมปลวก หนทาง แม่น้ำ และ น้ำนิ่ง เรียกเขตแดนนี้ว่า "นิมิต"
ต่อมาจึงมีการพัฒนากำหนดนิมิตใหม่แทนเขตแดนตามธรรมชาติ เป็นการจัดสร้างขึ้นโดยเฉพาะ เช่น บ่อ คู สระ และก้อนหิน โดยเฉพาะก้อนหินเป็นที่นิยมกันมาก ซึ่งต่อมามีการประดิษฐ์ก้อนหินให้เป็นลูกกลม ๆ เป็นเครื่องหมายที่ค่อนข้างถาวรขึ้นแทน เรียกว่า "ลูกนิมิต" ภายหลังมีการจัดพิธีขึ้นเรียกว่า "ฝังลูกนิมิต"
วิสุงคามสีมา
วิสุงคามสีมา (อ่านว่า วิสุงคามะสีมา) แปลว่า เขตแดนส่วนหนึ่งจากแดนบ้าน คือที่ดินที่แยกต่างหากจากที่ดินของบ้านเมือง เป็นเขตที่พระเจ้าแผ่นดินของไทยพระราชทานแก่พระสงฆ์เป็นการเฉพาะเพื่อใช้สร้างอุโบสถโดยประกาศเป็นพระบรมราชโองการ วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถือว่าเป็นวัดที่ถูกต้องและมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย
ลูกนิมิต
การฝังลูกนิมิต
การฝังลูกนิมิตนิยมฝังตอนเที่ยงคืน เช้าตรู่หรือตอนบ่าย โดยบางวัดอาจจะกราบบังคมทูลองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระบรมวงศานุวงศ์ หรือสมเด็จพระสังฆราชมาเป็นองค์ประธานในพิธี เพื่อทรงตัดลูกนิมิตด้วยก่อนทำพิธี ลูกนิมิตที่ใช้ผูกสีมา 9 ลูก ฝังตามทิศต่าง ๆ รอบอุโบสถทั้ง 8 ทิศ ทิศละ 1 ลูก และฝังไว้กลางอุโบสถอีก 1 ลูก เป็น 1 ลูกเอก เมื่อผูกสีมา พระสงฆ์จำนวน 4 รูป จะเดินตรวจลูกนิมิตที่วางตามทิศต่าง ๆ โดยเริ่มต้นจากทิศตะวันออก เรียกว่า สวดทักสีมา เวียนขวาไปจนครบ 8 ลูกนิมิต เมื่อสวดทักนิมิตจบแล้วจึงกลับไปประชุมสงฆ์ในอุโบสถและสวดประกาศสีมาอีกครั้ง หลังจากนั้นจึงทำการตัดลูกนิมิตลงหลุมเพื่อกลบ แล้วสร้างเป็นซุ้มหรือก่อเป็นฐานตั้งสีมาในเวลาต่อมา หากเป็นวัดราษฎร์นิยมทำใบสีมาซุ้มละแผ่น ส่วนวัดหลวงทำซุ้มละสอง เรียกว่า สีมาคู่ ความเชื่อเรื่องทำบุญในพิธีฝังลูกนิมิต เชื่อกันว่าได้บุญกุศลมาก เพราะถือว่าวัดหนึ่งมีอุโบสถได้แห่งเดียว
วิสุงคามสีมา
ประวัติ
สมัยพุทธกาล แม้พระพุทธองค์จะได้ทรงอนุญาตให้มีอารามหรือมีการตั้งวัดแล้ว แต่สงฆ์ส่วนใหญ่ก็ยังอาศัยป่าหรือถ้ำคูหาเป็นที่พักอาศัย เมื่อมีการทำสังฆกรรมก็จะกำหนดเขตแดนในการประชุมที่เรียกว่า "สีมา" ซึ่งอาจกำหนดในลักษณะ "พัทธสีมา" คือ เป็นเขตแดนที่สงฆ์กำหนดขึ้นเอง โดยอาจกําหนดเขตสีมามีเครื่องหมายหรือนิมิต 9 ประการ คือ ภูเขา ศิลา ป่าไม้ ต้นไม้ จอปลวก ปนทาง แมกไม้ คูน้ำ สระน้ำหรือหนองน้ำ เป็นต้น ส่วนอีกแบบหนึ่งเรียกว่า "อพัทธสีมา" คือ เขตที่กําหนดไว้ตามปกติของบ้านเมือง แบงออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ "คามสีมา" คือ เขตตำบลที่บ้านเมืองจัดไว้เป็นบ้านหรือแขวง "สัตตัพภันดร" คือ เขตพื้นที่ในป่า ให้วัดจากศูนย์กลางออกไปรอบด้าน ด้านละ 7 อัพภันดร และ "อุททุกเขปสีมา" คือ การกําหนดพื้นที่กรณีอยู่ในทะเล ในสระ ในบึง หรือหนองน้ำ โดย "วิสุงคามสีมา" จัดเป็นอพัทธสีมาประเภทหนึ่ง แต่เมื่อทำพิธีผูกสีมาแล้วถือเป็นพัทธสีมา
องค์การเอกราชกะชีน
องค์การเอกราชกะชีน (Kachin Independence Organization, KIO; ကချင်လွတ်လပ်ရေး အဖွဲ့ချုပ်) จัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เพื่อปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลพม่าที่เข้ามาแทรกแซงกิจการภายในรัฐกะชีน ผู้ก่อตั้งชุดแรกได้แก่ ซอตูและซอดิน ซึ่งเคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ส่วนที่เป็นกองกำลังติดอาวุธขององค์กรนี้คือกองทัพเอกราชกะชีน
วิสุงคามสีมา
ประวัติ
ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของไทยแต่โบราณ ที่ดินทั่วราชอาณาจักรเป็นของพระมหากษัตริย์ การที่ราษฎรอยู่ได้เป็นเรื่องที่พระมหากษัตริย์ทรงพระราชทาน และการมีพระบรมราชานุญาตพระราชทานที่ดินนั้นเป็นเขตพุทธาวาสแก่หมู่สงฆ์ที่ดินที่พระราชทานนั้นก็เป็นสิทธิ์ขาดของพระพุทธศาสนา ซึ่งใคร ๆ จะทําการซื้อขาย จําหน่ายจ่ายโอนมิได้โดยเด็ดขาด ถือเป็นเขตพุทธาวาส
องค์การเอกราชกะชีน
เขตอิทธิพลขององค์กรนี้อยู่บริเวณชายแดนจีน-พม่า กองกำลังของกะชีนเข้มแข็งใน พ.ศ. 2505 จนสามารถควบคุมรัฐกะชีนได้เกือบหมดเมื่อ พ.ศ. 2507 ความผันแปรในองค์กรเริ่มขึ้นเมื่อซอดินถูกฆ่าตายในการสู้รบกับพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2514 ซอเส็งและซอตูถูกทหารกะชีนรุ่นใหม่ที่ไม่พอใจนโยบายของเขาฆ่าตาย ผู้นำองค์กรรุ่นต่อมาคือปราง เส็ง และซอมาย
วิสุงคามสีมา
ประวัติ
การสร้างวัดมิได้มีการกำหนดกฎหมายมารับรอง แม้จะมีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับศาสนาในกฎหมายตราสามดวง รวมถึงกฎหมายพระสงฆ์ที่มีพระบรมราชโองการออกในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ยังไม่ได้กล่าวถึงวัด คงกล่าวถึงการควบคุมพระสงฆ์เท่านั้น จนในสมัยรัชกาลที่ 5 จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2445 โดยได้กําหนดประเภทของวัดไว้ในมาตรา 5 แบ่งวัดเป็น 3 ประเภท ในมาตรา 9 ยังบัญญัติว่า "ผู้ใดจะสร้างวัดขึ้นใหม่ต้องได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตก่อนจึงจะสร้างได้" โดยกำหนดขั้นตอนการสร้างวัด และบัญญัติเรื่องการพระราชทานวิสุงคามสีมาไว้ ผลของกฎหมายนี้ จึงทำให้วัดที่สร้างภายหลัง หากมิได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตแล้ว ก็ไม่มีฐานะเป็นนวัดที่ชอบด้วยกฎหมาย
องค์การเอกราชกะชีน
องค์การเอกราชกะชีนให้การสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์พม่าและรับความช่วยเหลือจากจีนในช่วง พ.ศ. 2520–2522 รัฐบาลพม่าพยายามเปิดการเจรจากับองค์กรตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และมีการลงนามในข้อตกลงหยุดยิงเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
วิสุงคามสีมา
ประวัติ
ต่อมามีการประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้บทบัญญัติประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 1 และบรรพ 2 ที่ได้ตรวจชำระใหม่เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 โดยบทบัญญัติ ของมาตรา 72 (2) ส่งผลให้วัดมีสถานะเป็นนิติบุคคล ต่อมามีการประกาศใช้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2484 บัญญัติวัดไว้สองประเภท คือ วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมากับสำนักสงฆ์
จากกฎกระทรวงฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2520) ว่าด้วยการปกครองคณะสงฆ์อื่น ประกาศใช้เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ได้บัญญัติหลักเกณฑ์การสร้างวัดคณะสงฆ์อื่นอันได้แก่ อนัมนิกายและจีนนิกาย ยังได้มีบทบัญญัติกําหนดหลักเกณฑ์ในการสร้างวัด การตั้งวัด การรวมวัด การย้ายวัด การยุบเลิกวัด และการขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและขั้นตอนเช่นเดียวกับการขอจัดตั้งวัดของคณะสงฆ์ไทย
เขตวิสุงคามสีมา
เขตวิสุงคามสีมาเป็นเขตของสงฆ์ พระสงฆ์จะกำหนดผูกสีมาได้เพื่อให้เป็นพัทธสีมา จะต้องอิงอาศัยวิสุงคามสีมา เมื่อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเรียบร้อยแล้ว ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา จึงนำมาใช้ผูกเขต
ที่ที่พระราชทานแล้วจะมีเครื่องหมายเป็นเครื่องบอกเขต เครื่องหมายนี้เรียกว่า นิมิต ภายในวิสุงคามสีมานิยมสร้างโรงอุโบสถไว้เพื่อทำสังฆกรรม
การที่จะได้เป็นอุโบสถถูกต้องตามพระวินัยนั้นจะต้องได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาก่อน แล้วพระสงฆ์ประชุมพร้อมกันสวดถอนพื้นที่ทั้งหมดในเขตสีมานั้นเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เป็นสีมาเก่า เรียกว่าถอนสีมา หลังจากนั้นจึงสวดประกาศให้เป็นพื้นที่นั้นเป็นสีมา เรียกว่า ผูกสีมา ทำดังนี้จึงจะเป็นสีมาหรือเป็นอุโบสถถูกต้องตามพระวินัย
ในสมัยโบราณให้ความสำคัญกับเขตนี้ กล่าวคือใครเข้าไปอยู่ในเขตนี้แล้วเป็นอันพ้นภัยราชการ แม้พระเจ้าแผ่นดินมีอำนาจทั้งแผ่นดิน แต่เขตนี้ยกให้สงฆ์ เมื่อครั้งที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชประชวรหนัก ใกล้จะสวรรคต พระองค์ไปนิมนต์สมเด็จพระสังฆราชมาพร้อมทั้งพระสงฆ์ให้ครบทำสังฆกรรมได้ พระองค์ทรงประกาศยกวังถวายเป็นของสงฆ์ เพื่อให้รอดจากการถูกจับฆ่า กล่าวคือเป็นเขตสงฆ์อันพ้นภัยแผ่นดิน
สิทธิและหน้าที่
เมื่อวัดอยู่ในฐานะนิติบุคคล ก็ย่อมมีสิทธิหน้าที่ตามที่กฎหมาย เช่น วัดอาจเป็นเจ้าหนี้และลูกหนี้ มีสิทธิถือกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน มีความสามารถเข้าทำนิติกรรมสัญญา เป็นโจทก์และจำเลยทั้งในคดีแพ่งและคดีอาญา หรือเป็นคู่สัญญาโดยไม่ต้องใช้นามเจ้าอาวาสหรือไวยาวัจกร
ทรัพย์สินของวัดในศาสนาพุทธ อันได้แก่ ที่วัด ที่ธรณีสงฆ์ ที่กัลปนา ที่ศาสนสมบัติกลาง ตลอดจนอาคาร เสนาสนะ และสังหาริมทรัพย์อื่น ๆ ทรัพย์สินเหล่านี้ถือเป็นทรัพย์สินที่ได้รับความคุ้มครองเป็นพิเศษ ซึ่งแตกต่างจากทรัพย์สินของศาสนสถานในศาสนาอื่นเช่น มัสยิดหรือมิสซัง กล่าวคือ ในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 มีบทบัญญัติเกี่ยวกับทรัพย์สินของวัดหรือ ศาสนสมบัติโดยแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ (1) ศาสนสมบัติกลาง ได้แก่ ทรัพย์สินของพระศาสนาที่มิใช่ของวัดใดวัดหนึ่ง (2) ศาสนสมบัติของวัด ได้แก่ ทรัพย์สินของวัดใด วัดหนึ่ง โดยผู้ดูแลศาสนสมบัติกลาง เป็นอำนาจหน้าที่ของสํานักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้ถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้น
อย่างไรก็ตาม การจัดการศาสนสมบัติของวัดตามที่กําหนดในกฎกระทรวง มีข้อจำกัด ไม่เอื้อประโยชน์ในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นสมบัติของวัด กฎหมายก็ไม่มีบทลงโทษกรณีฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม และอาจทำให้เกิดปัญหาที่เกิดขึ้นจากลักษณะของการผูกพันในนิติกรรมสัญญาต่าง ๆ และผลผูกพันตามกฎกระทรวงฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2511) ต่อผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจ รวมถึงข้อจำกัดของอำนาจหน้าที่ของผู้บังคับบัญชาในคณะสงฆ์ในการควบคุมการจัดประโยชน์ในศาสนสมบัติของวัด
โพรมีธีอุส
รางวัล
โพรมีธีอุส ได้รับรางวัลชนะเลิศประจำปี 2012 ดังนี้
ภาคต่อ
ภาคต่อของ โพรมีธีอุส เดิมใช้ชื่อว่า Alien: Paradise Lost ต่อมาเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2015 ภาพยนตร์ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Alien: Covenant เข้าฉายเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2017
จักรพรรดิอู่
จักรพรรดิหวู่ตี้ หรือ อู่ตี้ (Wu Di) สามารถหมายถึง
กีโยม เกรเชิน
กีโยม เกรเชิน (เกิด ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
การจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล
คำว่า อิปิสโคปัล มาจากภาษากรีก επίσκοπος (อีปิสโคปอส) แปลว่าผู้ปกครองดูแล ซึ่งเป็นศัพท์ที่มีที่มาเดียวกับคำว่า bishop ในภาษาอังกฤษ
คริสตจักรที่มีการจัดระเบียบองค์การแบบอีปิสโคปัลจะมีบิชอปหรือมุขนายกเป็นผู้ปกครอง แบ่งการปกครองออกเป็นมุขมณฑล ที่ประชุมร่วม หรือซิโนด บิชอปทำหน้าที่ประธานทั้งในศาสนาและการเมือง และประกอบพิธีสำคัญ เช่น การบวช การยืนยันความเชื่อ และการอภิเษก หลาย ๆ คริสตจักรถือว่าบิชอปเป็นตำแหน่งที่มีการสืบต่อจากอัครทูตของพระเยซู จึงเป็นผู้มีสิทธิอำนาจในการปกครองคริสตจักร และถือว่าการปกครองโดยบิชอปเป็นวิธีการบริหารคริสตจักรที่ถูกต้องตามที่ระบุในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่
ในบางคริสตจักรได้แบ่งบิชอปหรือมุขนายกออกเป็นหลายชั้นหลายประเภท เช่น แบ่งมุขนายกออกเป็นมุขนายกประจำมุขมณฑลและมุขนายกเกียรตินาม มุขนายกแต่ละประเภทยังแบ่งออกเป็นมุขนายกและอัครมุขนายก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนบของแต่ละคริสตจักร บิชอปทั้งหลายจะร่วมสามัคคีธรรมกันในรูปของสภาหรือซิโนด สภามักมีหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับบิชอปในการดูแลเขตปกครองของตน (ตัวอย่างเช่น สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย)
ตั้งแต่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ชาวโปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่ก็เปลี่ยนไปใช้วิธีการปกครองแบบอื่น ได้แก่ แบบเพรสไบทีเรียน แบบคองกริเกชันนาลิสต์ ซึ่งเป็นผลจากแนวคิดของฌ็อง กาลแว็ง นักปฏิรูปศาสนาชาวฝรั่งเศส
เส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 27 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
Exechesops
Exechesops เป็นสกุลของอันดับด้วงที่อยู่ในวงศ์ Anthribidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปตะวันออก อัฟริกาใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นักเดินแบบ
นักเดินแบบ (คำว่า model ในภาษาอังกฤษมาจากศัพท์ภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง modelle) เป็นอาชีพอย่างหนึ่ง โดยใช้หน้าตาและรูปร่างในการนำเสนอผลงานทางด้านแฟชั่นและศิลปะสู่สาธารณชน โดยส่วนใหญ่มักจะเดินแบบในงานแสดงแฟชั่นหรือถ่ายแบบแฟชั่น โฆษณาต่าง ๆ คำว่า model ในความหมายนี้ยังมีคำแปลว่า นายแบบ (male model) หรือนางแบบ (female model)
ยังมีคำที่เกี่ยวข้อง คือ "โมเดลลิง" (modelling โดยที่แบบอเมริกันสะกดว่า modeling) ซึ่งหมายถึง กิจกรรมของโมเดลหรือการทำงานเป็นนายแบบหรือนางแบบ และคำว่า "พริตตี้" (pretty) ซึ่งหมายถึง นางแบบสินค้า
เลง แงต
เลง เงต(ឡេង ង៉ែត; พ.ศ. 2443 – พ.ศ. 2518) เป็นนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ตั้งแต่ 26 มกราคม พ.ศ. 2498 ถึง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2498
โรซาลีนน์ คาร์เตอร์
เอเลนอร์ โรซาลีนน์ สมิธ คาร์เตอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2470) ภรรยาของจิมมี คาร์เตอร์ และเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
ชีวประวัติเบื้องต้น
โรซาลีนน์เกิดที่เพลนส์ รัฐจอร์เจีย เป็นลูกคนโตของแฟรนซ์ อเลทเทีย มัวร์เรย์ (1905-1997) เป็นนักออกแบบชุดและวิลเบิร์น เอ็กการ์ สมิธ (1896-1940) เป็นช่างซ่อมรถและชาวนา เธอมีน้อง 3 คน คือ วิลเลียม เจอโรลด์ "เจอร์รี" สมิธ (อาชีพ วิศวกร ; 1929-2003) และมัวร์เรย์ ลี สมิธ (อาชีพ ครู ,รัฐมนตรี ; 1932-2003) และมีน้องสาว 1 คน คือ ลิเลียน อเลทเทีย สมิธ วอลล์ (เกิดเมื่อค.ศ. 1936)
วิลเบิร์น สมิธ ผู้เป็นบิดาเสียชีวิตในปี 1940 ที่เมืองลิวเคเมีย ขณะนั้นโรซาลีนน์อายุ 13 ปี เธอได้ช่วยมารดาในการออกแบบชุด เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนวาเลดิทอเรียนและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจอร์เจียเซาท์เวสต์
แต่งงานและมีครอบครัว
โรซาลีนน์ สมิธ ได้ออกเดตกับจิมมี คาร์เตอร์ ในปีค.ศ. 1945 ในขณะนั้นเป็นทหารอเมริกันที่เมืองอนาโปลิส ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 ทั้งสองคนก็แต่งงาน
จิมมี และ โรซาลีนน์ มีลูกทั้งหมด 4 คน คือ จอห์น วิลเลียม "แจ็ค" (เกิดเมื่อปี 1947), จอห์น เอิร์ล "ชิป" (เกิดเมื่อปี 1950) , ดอนเนล เจฟฟรีย์ "เจฟ" (เกิดเมื่อปี 1952) และ เอมี ลีนน์ (เกิดเมื่อปี 1967) ลูกสามคนแรกของจิมมี และ โรซาลีนน์ เติบโตและย้ายที่รัฐจอร์เจีย เนื่องจากสามีออกรับราชการ
ในปีค.ศ. 1953 หลังจากที่สามีของนางลาออกจากราชการทหารกองทัพ เธอได้ช่วยสามีเก็บถั่วในฟาร์มและทำธุรกิจ เธอทำงานเกี่ยวกับบัญชี ตั้งแต่ปี 1962 เป็นปีที่สามีของนางจะลงรับสมัครเป็นผู้ว่าการรัฐจอร์เจีย เธอจึงเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมือง
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งรัฐจอร์เจีย
หลังจากได้ช่วยสามีของนางได้เป็นผู้สมัครผู้ว่าการรัฐจอร์เจียในปี 1970 คุณนายคาร์เตอร์คิดว่าต้องดูแลเอาใจใส่สามีของนาง จึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของรัฐจอร์เจีย และตั้งหลักถึงสุขภาพของนางและสามี เขากำหนดค่ารักษาที่จะปรับปรุงการรักษาสำหรับผู้พิการทางจิต ค่ารักษาจำนวนมหาศาลได้รับการยืนยันและกลายเป็นข้อกฎหมาย เธอจึงได้เป็นอาสาสมัครที่โรงพยาบาลส่วนภูมิภาครัฐจอร์เจียซึ่งอยู่ในเมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เป็นเวลาสี่ปีที่ผู้ว่าการได้มาเป็นประธานจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคภาคพิเศษในรัฐจอร์เจีย
1927