cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เคนนี แดลกลีช
ลิเวอร์พูล (ผู้จัดการทีม)
แดลกลีชกลับมาคุมลิเวอร์พูลอีกครั้ง ในฤดูกาล 2011-2012 ท่ามกลางความคาดหวังของผู้บริหารทีมและแฟนบอล เนื่องจากรอย ฮอดจ์สัน ผู้จัดการคนก่อนหน้านั้นมีผลงานที่ไม่ดี แต่ว่าผลงานของทีมในฤดูกาลนี้ กลับทำได้เพียงแค่แชมป์ลีกคัพเท่านั้น แม้จะเป็นแชมป์แรกของทีมในรอบ 6 ปี และได้เข้าชิงเอฟเอคัพกับเชลซี แต่อันดับในตารางเมื่อจบฤดูกาล ลิเวอร์พูลทำได้เพียงแค่ที่ 8 เท่านั้น ซึ่งอันดับต่ำกว่าเอฟเวอร์ตัน ทีมคู่ปรับร่วมเมืองเสียอีกที่ได้ที่ 7 ทำให้เมื่อจบฤดูกาลทางผู้บริหารตัดสินใจปลดแดลกลีชออกจากตำแหน่ง
แบล็กเบิร์นโรเวอส์
แต่เคนนี แดลกลีช ก็ได้ขอลาออกจากการเป็นผู้จัดการทีมแบล็กเบิร์นโรเวอส์ เนื่องจากมีเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ซึ่งปัจจุบันทางแบล็กเบิร์นโรเวอส์ก็ยังยกย่องแดลกลีชว่าเป็นผู้จัดการทีมที่ดีอันดับต้นของสโมสรมาตลอด
มิชชาเอล เอ็นเดอ
มิชชาเอล อันเดรอัส เฮ็ลมูท เอ็นเดอ (Michael Andreas Helmuth Ende; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักเขียนชาวเยอรมัน ประเภทจินตนิมิตและบันเทิงคดีเด็ก มีชื่อเสียงจากมหากาพย์เรื่อง The Neverending Story และเรื่องอื่นที่มีชื่อเสียงอย่างเช่น Momo และ Jim Button and Luke the Engine Driver ผลงานของเขาได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 40 ภาษา และขายได้มากกว่า 35 ล้านเล่ม ยังได้รับการดัดแปลงมาทำเป็นภาพยนตร์ ละครเวที อุปรากร และหนังสือเสียงมากมาย เอ็นเดอเป็นหนึ่งในนักเขียนชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมากแล้วจะเป็นบันเทิงคดีเด็ก แต่เขาก็ไม่ได้เขียนหนังสือเด็กเสมอไป เขายังเขียนหนังสือสำหรับผู้ใหญ่ด้วย งานเขียนของเอ็นเดอมีส่วนผสมความเหนือจริงระหว่างความเป็นจริงกับจินตนิมิต
อ้างอิง
19291995
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอาเซอร์ไบจาน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอาเซอร์ไบจาน (Azərbaycan qadın milli voleybol komandası) เป็นตัวแทนของประเทศอาเซอร์ไบจานในการการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์วอลเลย์บอลอาเซอร์ไบจาน เริ่มแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1991 ก่อนหน้านั้นอาเซอร์ไบจานได้ลงแข่งขันให้กับสหภาพโซเวียต
ทีมชาติอาเซอร์ไบจานได้เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป โดยได้อันดับที่ 4 ในวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2005 และ วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2017 ต่อมาได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงยูโรเปียนลีก 2016
ยูโรเปียนเกมส์
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4
วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4
ฟะซาดแพตเทิร์น
ฟะซาดแพตเทิร์น (Façade pattern,Facade pattern) เป็นดีไซน์แพตเทิร์นเพื่อช่วยให้การเรียกใช้งานคลาสต่างๆ ในระบบที่ซับซ้อนทำได้ง่ายขึ้น ฟะซาดแพตเทิร์นได้ชื่อมาจากส่วนตกแต่งด้านหน้าของอาคาร ที่ทำเพื่อความสวยงามและซ่อนโครงสร้างของตัวตึก ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น เกียร์รถยนต์แบบอัตโนมัติที่ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกังวลกับรายละเอียดวิธีการเปลี่ยนเกียร์ เป็นต้น
การนำไปใช้งาน
ถ้าเรามีคลาสกลุ่มหนึ่ง (หรือแม้แต่คลาสเดียว) ที่มีวิธีการเรียกใช้งานที่สลับซับซ้อน เราสามารถซ่อนรายละเอียดวิธีการเรียกใช้งานนี้โดยสร้างคลาสขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็นฟะซาด และรวบรวมโค้ดที่ซับซ้อนไว้ในเมธอดของคลาสฟะซาดที่ง่ายต่อการเรียกใช้งาน คลาสผู้ใช้บริการเพียงเรียกเมธอดของคลาสฟะซาด โดยไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดนอกเหนือไปจากนี้
ภาษาจาวา
ซอร์สโค้ดของฟะซาดเพื่อช่วยเขียนไฟล์ (เรียกใช้  และ  ) และอ่านไฟล์ (เรียกใช้ ,   และ  )
การเรียกใช้งาน
เจดีย์ชเวซี่โกน
เจดีย์ชเวซี่โกน, เจดีย์ชเวซี่โคน หรือ เจดีย์ชเวสิกอง (ရွှေစည်းခုံ စေတီတော်) เป็นวัดในเมืองญองอู้ ใกล้พุกามในพม่า เป็นต้นแบบเจดีย์แบบพม่า การก่อสร้างเจดีย์ชเวซี่โกน เริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าอโนรธามังช่อ (พ.ศ. 1587–1620) ซึ่งเป็นผู้สถาปนาอาณาจักรพุกามใน พ.ศ. 1602–1603 และเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 1645 ในรัชสมัยของพระเจ้าจานซิต้า ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาพระเจดีย์ได้รับความเสียหายจากการเกิดแผ่นดินไหวและภัยพิบัติทางธรรมชาติจำนวนมากและได้รับการบูรณะใหม่หลายครั้ง ในการบูรณะเมื่อเร็ว ๆ นี้มีการบูรณะโดยใช้แผ่นทองแดงกว่า 30,000 แผ่น อย่างไรก็ตามฐานระเบียงเจดีย์ระดับล่างยังคงอยู่ในรูปแบบเดิม
เชื่อกันว่าเจดีย์ชเวซี่โกนเป็นที่ประดิษฐานพระสารีริกธาตุและพระทันตธาตุของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจดีย์มีรูปทรงระฆังคว่ำมีการปิดประดับทองคำเปลว ฐานเจดีย์มีหลายชั้น เจดีย์เป็นทรงตัน ฐานระเบียงเจดีย์มีแผ่นภาพเคลือบปูนปั้นเล่าเรื่องในนิทานชาดก ที่ทางเข้าของเจดีย์มีรูปปั้นขนาดใหญ่ของผู้ปกป้องศาสนสถาน บริเวณโดยรอบล้อมด้วยวิหารและศาลเจ้าขนาดเล็ก นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปสัมฤทธิ์สี่องค์ของพระพุทธเจ้าในภัทรกัปนี้ทั้งสี่ทิศ ที่ด้านนอกเขตเจดีย์มีวิหารนะ 37 ตน โดยมีท้าวสักกะหรือพระอินทร์เป็นหัวหน้านะ สร้างจากไม้แกะสลักอย่างประณีตตามแบบศิลปะพม่า บริเวณเจดีย์ชเวซี่โกนยังมีเสาหินที่จารึกเป็นภาษามอญในสมัยพระเจ้าจานซิต้า
ที่ตั้ง
เจดีย์ชเวซี่โกนตั้งอยู่ใกล้กับเมืองพุกาม (หรือรู้จักในสมญานามว่า "ดินแดนแห่งเจดีย์พันองค์") บนที่ราบชเวซี่โกน เมืองญองอู้
ประวัติ
พงศาวดารพม่าบันทึกว่าพระเจ้าอโนรธามังช่อ (ได้รับพระพุทธศาสนาเถรวาทจากพระสงฆ์ชาวมอญสมัยอาณาจักรสุธรรมวดี) ได้ริเริ่มการก่อสร้างพระเจดีย์ระหว่าง พ.ศ. 1602–1603 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตด้วยอุบัติเหตุระหว่างออกล่าสัตว์ เนื่องจากถูกกระบือเผือกขวิด ใน พ.ศ. 1620 โดยอ้างอิงตามพงศาวดารของพระองค์ จุดที่สร้างพระเจดีย์เกิดจากช้างเผือกเสี่ยงทายของพระองค์อัญเชิญพระอุณหิสธาตุ (กระดูกหน้าผาก) ของพระพุทธเจ้า และพระองค์ได้ตั้งจิตอธิษฐานไว้ว่า ถ้าช้างเผือกหยุดเดินลงที่ใดจะสร้างเจดีย์ไว้ที่นั่น ช้างเผือกของพระองค์เดินมาหยุดอยู่ ณ หาดทรายริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี พระองค์จึงดำริให้สร้างพระเจดีย์ ณ ที่ตรงนั้น ดังนั้นชื่อเจดีย์ชเวซี่โกน จึงหมายถึง "เจดีย์ทองบนพื้นทราย"  ในภาษาพม่า
พระเจดีย์สร้างเสร็จสมบูรณ์ในรัชสมัยของพระเจ้าจานซิต้า (พ.ศ. 1627–1655) ขณะที่ฐานระเบียงเจดีย์ด้านล่างถูกสร้างขึ้นสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ส่วนโครงสร้างที่เหลือถูกสร้างในสมัยพระเจ้าจานซิต้า การก่อสร้างเสร็จสิ้นลงใน พ.ศ. 1629 และพระพุทธรูปสี่องค์ในระดับพื้นดินรอบพระเจดีย์เชื่อว่าถูกสร้างในช่วงเวลาเดียวกัน พระเจดีย์เป็นแบบจำลองของพุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในประเทศอินเดีย
พระเจดีย์ได้รับความเสียหายจากการเกิดแผ่นดินไหวและภัยพิบัติทางธรรมชาติอื่น ๆ ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ได้รับการบูรณะใหม่เป็นครั้งคราว และได้รับการบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ในสมัยพระเจ้าบุเรงนอง (พ.ศ. 2094–2124) ช่วงพุทธศตวรรษที่ 26 ใน พ.ศ. 2518 เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในพุกาม ยอดฉัตรและองค์เจดีย์ได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมากจำเป็นต้องบูรณะครั้งใหญ่ ปัจจุบันการบริจาคเพื่อบูรณะเจดีย์ได้รับแรงศรัทธาอย่างมาก โดยมีแผ่นทองแดงมากกว่า 30,000 แผ่นซึ่งได้รับบริจาคจากผู้ศรัทธาทั้งในประเทศและต่างประเทศ การปิดทองขององค์เจดีย์เสร็จสิ้นในช่วงปี พ.ศ. 2526–2527 และอีกครั้งในช่วงเวลาเมื่อไม่นานมานี้ อย่างไรก็ตามฐานระเบียงเจดีย์ระดับล่างยังคงอยู่ในรูปแบบเดิม
รูปแบบ
เจดีย์ชเวซี่โกนเป็นต้นแบบของเจดีย์แบบพม่า เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ โดยดัดแปลงมาจากทรงเจดีย์ของชาวมอญ ซึ่งกลายเป็นคุณลักษณะทางสถาปัตยกรรมต้นแบบของเจดีย์หลายแห่งที่สร้างขึ้นในพม่า มีบันได, ประตู, และยอดฉัตรขนาดใหญ่ประดับอัญมณี  พระสารีริกธาตุ ที่เชื่อว่าประดิษฐานอยู่ในพระเจดีย์คือพระรากขวัญ (ไหปลาร้า) พระอุณหิสธาตุ (กระดูกหน้าผาก) จากแปร และพระทันตธาตุ จากประเทศศรีลังกา ด้านนอกเขตเจดีย์มีวิหารนะ 37 ตน โดยมีท้าวสักกะ หรือพระอินทร์ ซึ่งเป็นเทพเจ้าของอินเดียที่มีอาวุธเป็นสายฟ้า เป็นหัวหน้านะสร้างจากไม้แกะสลักอย่างประณีตตามแบบศิลปะพม่า ซึ่งเชื่อว่าเก่าแก่กว่า 900 ปี ศาลนะ 37 ตนได้รับการสร้างขึ้นเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อพระสารีริกธาตุ
พระเจดีย์มีฐานระเบียงเจดีย์เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสทรงตัน ความสูงถูกเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากฐานถึงยอดฉัตร สิ่งปลูกสร้างทั้งหมดจากฐานถึงปลายยอดมีลักษณะเป็นรูปทรงกรวย ฐานระเบียงเจดีย์ทั้งสี่ทิศมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่เพื่อให้ผู้ศรัทธานมัสการ ฐานระเบียงเจดีย์เหล่านี้มีการประดับเล่าเหตุการณ์ชีวประวัติของพระพุทธเจ้าและเรื่องราวในพุทธศาสนา การตกแต่งภายในแม้ว่าจะเป็นเจดีย์ทรงตันแต่มีทางขึ้นที่เชื่อมต่อกัน รอบพระเจดีย์มีทางเดินแคบ ๆ ที่ปูด้วยแผ่นกระเบื้องซึ่งได้จากผู้ศรัทธาในการบริจาคเงินและอธิษฐานขอพร
ที่ทางเข้าพระเจดีย์มีรูปปั้นขนาดใหญ่ของผู้ปกป้องศาสนสถานที่เรียกว่า ชินเต ซึ่งมีรูปลักษณ์คล้ายสิงโตขนาดใหญ่ ทางเข้าสู่พระเจดีย์ทั้งสี่ทางมีทางใต้และทางตะวันตกเท่านั้นที่มีการเปิดใช้งาน มีแผ่นภาพเคลือบปูนปั้น 550 แผ่นซึ่งเล่าเรื่องในนิทานชาดกประดับบนฐานระเบียงสามชั้นของเจดีย์ โดยก่อนหน้านี้มีทั้งหมด 584 แผ่นซึ่งบางส่วนได้สูญหาย ฐานเจดีย์มีสี่ชั้นบนสุดเป็นชั้นแปดเหลี่ยมรองรับองค์เจดีย์ ที่มุมระเบียงฐานเจดีย์บนสุดทั้งสี่ด้านมีการจำลององค์เจดีย์ขนาดเล็กเอาไว้ตามมุม ด้านล่างของฐานเจดีย์มีบาตรจำลอง แจกันสัมฤทธิ์ปิดทองคำเปลวและมีดอกไม้สัมฤทธิ์ประดับโดยรอบ บริเวณรอบนอกของพระเจดีย์มีวิหารและศาลาไม้ตกแต่งตามแบบศิลปะพม่า
ที่ระดับพื้นดินมีวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ของพระพุทธเจ้าสี่รูปที่มีความสูง 12 ถึง 13 ฟุต (3.7 ถึง 4.0 เมตร) ซึ่งระบุไว้ว่าเป็นพระพุทธรูปของพระพุทธเจ้าสี่องค์ในภัทรกัปนี้ ประดิษฐานอยู่ทั้งสี่ทิศของวัด พระกกุสันธพุทธเจ้าอยู่ทางทิศเหนือ พระโกนาคมนพุทธเจ้าที่กำแพงด้านทิศตะวันออก พระกัสสปพุทธเจ้าที่กำแพงด้านทิศใต้ และพระโคตมพุทธเจ้าที่กำแพงด้านทิศตะวันตก พระพุทธรูปเหล่านี้ทั้งหมดถูกสร้างด้วยทองสัมฤทธิ์ ด้านล่างพระพุทธรูปพระกัสสปพุทธเจ้า มีร่องรอยการแกะสลักอย่างประณีตบนแผ่นหินทราย แผ่นหินเหล่านี้ถูกแกะสลักเป็น "ใบโพธิ์" ขนาดใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นสัญลักษณ์มงคล ยังมีจิตรกรรมฝาผนังตามทางเดิน เพื่อทำให้ผู้เยี่ยมชมประทับใจในการเดินเข้าไปยังพระพุทธรูป
ด้านนอกของกำแพงที่ล้อมรอบเจดีย์ชเวซี่โกน มีเสาหินที่จารึกเป็นภาษามอญในสมัยพระเจ้าจานซิต้า
ความเชื่อ
ความเชื่อ 9 ประการของเจดีย์ชเวซี่โกน
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล หรือ พลอย นักแสดงและนางแบบชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม  พ.ศ. 2529 และเป็นฝาแฝดกับ เพชร รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล รัตนรัตน์ศึกษาที่คณะ  Business of Arts Major Japanese มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ รัตนรัตน์เข้าวงการจากการแสดงภาพยนตร์โฆษณา และมีผลงานละครเรื่องแรกคือ เจ๊ดันฉันรักเธอ กับค่ายโพลีพลัส จากนั้น ยุวดี ไทยหิรัญ เจ้าของค่ายยูม่าได้ทาบทามมาแสดงละคร สายสืบสายสะดือ ร่วมกับ รัตนารัตน์ แฝดพี่ และรับบทเป็นฝาแฝดกันอีกครั้งในละคร ชมพู่แก้มแหม่ม รัตนารัตน์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ เราสองสามคน
นกปรอดหัวสีเขม่า
นกปรอดหัวสีเขม่า หรือ นกแทดตากแดง (Sooty-headed bulbul) เป็นนกประจำถิ่นที่จัดอยู่ในประเภทสัตว์ป่าคุ้มครอง พบเห็นได้ง่ายในทุกภาคของประเทศไทย ยกเว้นทางภาคใต้ จัดอยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae)
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
ด้านชีวิตส่วนตัว เข้าพิธีสมรสกับ เต็นท์ - กัลย์ กัลย์จาฤก กรรมการผู้จัดการบริษัท กันตนา โมชั่น พิคเจอร์ส ทายาทคนที่ 2 ของ จาฤก กัลย์จาฤก บอสใหญ่ของบริษัทกันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2557 เวลา 18:00 น. ที่ห้องเลิศ วนาลัยบอลรูม โรงแรมสวิสโซเทล นายเลิศปาร์ค หลังคบหากันมา 2 ปี โดยขณะนั้น ทั้งคู่ได้ยอมรับกับสื่อว่าพลอยตั้งครรภ์ได้ 4 เดือนแล้ว
นกปรอดหัวสีเขม่า
ลักษณะทั่วไป
นกปรอดหัวสีเขม่าเป็นนกขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 18–20 เซนติเมตร ปากมีสีดำ เรียวแหลม และโค้งลงเล็กน้อย มีขนหนวด มีขนทรงพังค์เล็ก ๆ สีดำที่หัวด้านบน โดยส่วนนี้จะมีสีดำครอบตั้งแต่รอบดวงตาไล่มาถึงแก้มและจมูกซึ่งเป็นจุดเด่นของนกชนิดนี้ แก้มและคางมีสีเทาแกมขาว ตั้งแต่คางลงไปถึงใต้ท้องมีสีขาวนวล ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแกมเทา บริเวณก้นมีสีส้มแดง สีแดงสด สีเหลือง โดยสีดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับช่วงเวลาหรือแหล่งที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกัน หางยาวมีสีน้ำตาลเทาเกือบดำ ส่วนปลายหางมีสีขาวเห็นได้ชัดเจนขณะบิน โดยตัวผู้กับตัวเมียมีลักษณะคล้าย ๆ กัน
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
ปัจจุบัน พลอย รัตนรัตน์ มีบุตรชายทั้งหมด 3 คนคือ
นกปรอดหัวสีเขม่า
พฤติกรรม
มักพบเป็นคู่ หรือฝูงเล็ก ๆ หากินบนต้นไม้ ช่วงเย็น ๆ อาจพบเกาะตามสายไฟเป็นคู่ ๆ
อาหาร
หนอน แมลง ผลไม้สุก น้ำหวานของดอกแปรงล้างขวด
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
2.น้องตู เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559
นกปรอดหัวสีเขม่า
ถิ่นอาศัย
พบตั้งแต่บริเวณที่ราบลุ่มจนถึงระดับความสูง 1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง เช่น ป่าเบญจพรรณ ป่าโปร่ง ป่าละเมาะ ภูเขาสูง พื้นที่การเกษตร และในสวน
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
3.น้องเต เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2564
นกปรอดหัวสีเขม่า
การกระจายพันธุ์
ในประเทศไทยพบได้ในทุกภาค ยกเว้นภาคใต้และตอนล่างของภาคตะวันตก รวมทั้งพบได้ในประเทศทางแถบเอเชีย เช่น กัมพูชา พม่า ฮ่องกง จีน อินโดนีเซีย ลาว และเวียดนาม เป็นต้น
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล
รางวัล
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด
นากัตสึ
นากัตสึ (中津市 (Nakatsu-shi)) เป็นนครทางตอนเหนือของจังหวัดโออิตะ เกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดพรมแดนจังหวัดฟูกูโอกะ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 นากัตสึมีประชากรโดยประมาณ 84,701 คน ความหนาแน่น 170 คนต่อตารางกิโลเมตร
กรรตุการก
กรรตุการก (nominative case อ่านได้ทั้ง กันตุการก หรือ กัดตุการก ) คือการกของคำนามหรือวจีวิภาคอื่น ๆ ที่จะมีการบ่งชี้ประธานของคำกริยาหรือนามภาคแสดงหรือคำคุณศัพท์ภาคแสดง โดยทั่วไปแล้ว คำนาม "ที่กระทำบางอย่าง" คือกรรตุการก และกรรตุการกมักจะเป็นรูปที่อยู่ในพจนานุกรม
รากศัพท์
กรรตุการกมาจากคำว่า "กรรตุ" รวมกับ "การก" โดยกรรตุแปลว่าผู้ทํา มาจากภาษาสันสกฤต कर्तु กรฺตุ (ภาษาบาลี กตฺตุ, จาก กรฺ ธาตุ + -ตุ ปัจจัย) และการก มาจากภาษาบาลี การก ซึ่งแปลได้เป็น การกของผู้กระทำ, ผู้กระทำ , จาก การ (จาก กรฺ ธาตุ (ทำ) + -ณ ปัจจัย) + -ณฺวุ ปัจจัย → -อก (ผู้...)
คำนาม
กรรตุการกบ่งชี้ประธานของกริยา เมื่อกริยามีการกระทำ กรรตุการกคือคนหรือสิ่งของที่กระทำนั้น เมื่อเป็นกริยาอยู่ในรูปกรรมวาจก กรรตุการกคือคนที่ได้รับการกระทำ
ตาลาเบราเดลาเรย์นา
เมืองนี้สร้างขึ้นโดยชาวโรมัน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 กษัตริย์ราชวงศ์กัสติยาทรงยึดคืนได้จากพวกมัวร์ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นศูนย์กลางการทอผ้าขนสัตว์ที่สำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 16-18
มารี เบรินเนอร์
มารี เบรินเนอร์ (เกิด 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น มารี เป็นนางแบบและนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงสังกัดเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
ประวัติ
มารีเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ลูกครึ่งไทย - เยอรมนี เป็นบุตรของ มันเฟรด เบรินเนอร์ และ เฉิดฉวี แสงจันทร์ มีพี่ชาย 1 คน บิดาของเธอเป็นทูตวัฒนธรรมของเยอรมนี มารีจึงได้เดินทางไปพำนักอาศัยอยู่ในหลายประเทศ เมื่อบิดาเกษียณตอนเธออายุ 10 ปี จึงได้ย้ายมาอยู่ประเทศไทยโดยถาวร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี และปริญญาตรีนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (วิทยาลัยนานาชาติ)
เข้าสู่วงการบันเทิง
มารีเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยผ่านการทาบทาม และชักชวนจากโมเดลลิ่งให้เข้าสู่วงการบันเทิง มารีผ่านงานต่าง ๆ มากมาย มารีเริ่มต้นการเข้าสู่วงการครั้งแรกโดยการถ่ายโฆษณา และได้เป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอของ ศุภรุจ เตชะตานนท์ ถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสาร เดินแฟชั่นโชว์
เมื่อ พ.ศ. 2554 มารีแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก คือ สามหนุ่มเนื้อทอง รับบท สุพรรณิการ์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไรนักเหตุเพราะมารีเล่นแข็งและพูดไม่รู้เรื่องมากเกินไปจนเกิดกระแสวิจารณ์อย่างหนัก ต่อมาได้เป็นนางเอกในละครเรื่อง แม่เปียดื้อ เป็นนักแสดงในสังกัด สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เซ็นสัญญา 3 ปี หลังจากโดนช่องเดิมแบนจากข่าวอื้อฉาว มารีหายหน้าจากวงการไปพักหนึ่งก่อนจะกลับมามีผลงานแสดงละครซีรีส์เรื่อง ดิ โอซี ไทยแลนด์ ชิงรักริษยา โสด stories 2 และอื่น ๆ ทางช่องวัน ก่อนจะพลิกบทบาทเป็นนางร้ายครั้งแรกใน เมีย 2018 ในบทของกันยาและได้ตัดสินใจเซ็นสัญญาเข้าสังกัดช่องวัน
อ้างอิง
__STATICREDIRECT__
หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์
นายพลโท หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ (14 เมษายน พ.ศ. 2430 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2463) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม สุริยกุล)
ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก และเสด็จไปทรงศึกษาวิชาทหารที่ประเทศเยอรมันจนถึง พ.ศ. 2452 จึงเสด็จกลับมารับราชการทหารที่สยาม ทรงดำรงตำแหน่งแม่ทัพน้อยกองทัพที่ 1 ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกกรุงเทพฯ ผู้ช่วยจเรการช่างทหารบก
หม่อมเจ้าพันธุประวัติเสกสมรสกับหม่อมหลวงเชื้อ เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม ดารากร) มีโอรสธิดา 7 คน หม่อมเจ้าพันธุประวัติสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ด้วยพระโรคไข้หวัดใหญ่ สิริชันษา 34 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงศพ พระโกศราชวงศ์ ชั้นแว่นฟ้ารอง 2 ชั้น ตั้งฉัตรเครื่อง 4 คัน กับทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานไตร 10 ไตร ผ้าขาวพับ 20 สดับปกรณ์ และให้มีพระสงฆ์สวดพระอภิธรรม รับพระราชทานฉันเช้า 4 รูป เพล 4 รูป กับเครื่องประโคมประจำศพ กลองชนะ 10 จ่าปี่ 1 จ่ากลอง 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 สังข์ 1 มีกำหนด 3 วัน
พระเกียรติคุณ
นายพลโท หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ ทรงรับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ 2 และทรงดำรงตำแหน่งแม่ทัพกองทัพน้อยที่ 1 เป็นผู้มีความรู้หลักแหลม สามารถอำนวยการฝึกหัดสั่งสอนพลทหาร และฝึกฝนนายทหารให้มีความสามารถรุ่งเรืองในแบบแผนวิชาทหาร นับว่าเป็นหลักสำคัญในราชการทหารบกผู้หนึ่ง อนึ่งในการประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี ประเทศออสเตรีย และประเทศฮังการี ทรงเป็นผู้อำนวยการในเรื่องทหารบก ช่วยเจ้าหน้าที่พระนครบาลรักษาความสงบเรียบร้อยในพระนคร เป็นผู้รับผิดชอบในการควบคุมคนในชาติศัตรูตลอดตั้งแต่เวลาเริ่มต้นจนถึงเวลาเนรเทศออกนอกพระราชอาณาจักร ทรงเป็นที่ปรึกษาสำหรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี จึงทำให้หม่อมเจ้าพันธุประวัติได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 2 มหาโยธิน (ม.ร.) เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2461
โทแพซ
โทแพซเป็นแร่ซิลิเกตที่ประกอบด้วยอะลูมิเนียมและฟลูออรีน มีสูตรเคมีคือ Al2SiO4 (F, OH)2
โทแพซส้มเป็นพลอยเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ และเป็นอัญมณีประจำรัฐยูทาห์ และโทแพซน้ำเงินเป็นอัญมณีประจำรัฐเท็กซัส
มะเดื่อ
มะเดื่อ หรือ มะเดื่อฝรั่ง หรือ มะเดื่อญี่ปุ่น เป็นไม้ยืนต้นที่แยกดอกแยกต้นเจริญได้ดีในที่สูงถึง 6 เมตร หรือ 19 ฟุต อยู่ในสกุล Ficus วงศ์ Moraceae เป็นพืชพื้นเมืองในแถบตะวันออกกลาง เป็นพืชคนละชนิดกับมะเดื่ออุทุมพรหรือมะเดื่อชุมพร (F. racemosa)  ที่เป็นไม้พื้นเมืองในอินเดียและศรีลังกา
มะเดื่อเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นเป็นปุ่มแตกกิ่งก้านออก ใบเดี่ยว ด้านหนึ่งหยาบ อีกด้านหนึ่งมีขนอ่อน ลำต้นมียางสีขาว ผลออกเป็นกระจุก กลมแป้นหรือรูปไข่ เปลือกบาง ผลอ่อนสีเขียว พอสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แดงหรือชมพูแล้วแต่พันธุ์ เนื้อในสีแดงเข้ม สุกแล้วมีกลิ่นหอม การปลูกเป็นการค้าเริ่มที่เอเชียตะวันตก แล้วจึงแพร่หลายสู่ซีเรีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบันปลูกมากในยุโรปใต้ สหรัฐ ตุรกี ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ มาดากัสการ์ ในอดีต ประเทศไทยจะนำเข้ามะเดื่อในรูปผลแห้ง เริ่มนำต้นเข้ามาปลูกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2524 ที่ดอยอ่างขาง โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มูลนิธิโครงการหลวง เพื่อทดแทนการปลูกฝิ่น เป็นผลไม้ต่างถิ่นชนิดหนึ่ง มีคุณค่าทางอาหารสูงอยู่ใน 10 อันดับแรกของโลก
ประวัติ
การปลูกมะเดื่อพบว่า มีมากว่า 2,000 ปีแล้ว ตำนานของยุโรป และ ตะวันออกยุคโบราณบันทึกไว้ว่า ชาวอียิปต์และชาวกรีกเชื่อว่ามะเดื่อเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาหารสำหรับนักกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ มีปรากฏในไบเบิลของศาสนาคริสต์และอัลกุรอ่านของศาสนาอิสลาม
คุณค่าทางโภชนาการ
ในผลมะเดื่อมีสารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายหลายชนิด เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส ธาตุเหล็กในปริมาณสูงมาก โปรตีน วิตามินเอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินซี ไนอาซิน คาร์โบไฮเดรต ผลมะเดื่อ มีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง เช่น กล้ามเนื้อแข็งแรง สร้างสมดุลสภาวะกรดในร่างกาย ลดรอยเหี่ยวย่น ป้องกันโรคนิ่วในไต ช่วยฟอกตับและม้าม ช่วยสมานแผลในปาก ช่วยย่อยอาหาร ป้องกันโรคมะเร็ง (สารสกัดจากผลมะเดื่อสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งในการทดลองได้) ไม่มีไขมันหรือโคเลสเตอรอล
การใช้ประโยชน์และความเชื่อ
มะเดื่อใช้กินเป็นผลไม้สด หรือใช้ทำขนม เช่น พาย พุดดิ้ง เค้ก ไอศกรีม แยม อบแห้ง ผสมในชาไข่มุก หรือใส่ขนมแทนลูกเกด ผลแห้งนำไปคั่วแล้วป่นใช้แทนกาแฟ เป็นผลไม้ที่มีใยอาหารสูง เป็นยาระบาย
เบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบอร์มิวดาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 8 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขัน
วิกฤตการณ์อิสราเอล–ปาเลสไตน์ พ.ศ. 2564
การปะทะกันอย่างต่อเนื่องเริ่มขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ระหว่างตำรวจอิสราเอลกับชาวปาเลสไตน์ที่รวมตัวกันประท้วงกระบวนการทางศาลของอิสราเอลซึ่งกำลังจะตัดสินให้ขับไล่ครอบครัวชาวปาเลสไตน์ 6 ครอบครัวออกไปจากย่านอัชชัยค์ญัรรอห์ในเยรูซาเลมตะวันออก เหตุรุนแรงระหว่างการปะทะซึ่งตรงกับช่วงลัยละตุลก็อดร์และวันเยรูซาเลมส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บกว่า 300 คนซึ่งส่วนใหญ่เป็นพลเรือนปาเลสไตน์ ก่อให้เกิดเสียงประณามจากนานาชาติ และส่งผลให้การพิจารณาคดีขับไล่ชาวปาเลสไตน์ของศาลสูงสุดอิสราเอลถูกเลื่อนออกไป 30 วัน โดยอัยการสูงสุดของอิสราเอลพยายามที่จะลดความตึงเครียดลง
ในวันที่ 9 พฤษภาคม กองกำลังตำรวจอิสราเอลบุกเข้าปะทะชาวปาเลสไตน์ในมัสยิดอัลอักศอซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งของชาวมุสลิม ก่อนที่จะมีพิธีเดินขบวนแห่ธงของกลุ่มชาวยิวชาตินิยมขวาจัดซึ่งถูกยกเลิกไปในเวลาต่อมา  เพื่อเป็นการตอบโต้ ในวันที่ 10 และ 11 พฤษภาคม ฮะมาสและญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ยิงจรวดกว่า 400 ลูกเข้าไปในเขตอิสราเอล ส่งผลให้บ้านเรือนและโรงเรียนเสียหาย พลเรือนอิสราเอลเสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บอย่างน้อย 70 คน  อิสราเอลตอบโต้ด้วยการโจมตีทางอากาศในฉนวนกาซา ตามข้อมูลของทางการฉนวนกาซา ชาวปาเลสไตน์อย่างน้อย 24 คนซึ่งรวมถึงเด็ก 9 คนเสียชีวิต และอีก 103 คนบาดเจ็บ ตามข้อมูลของกองกำลังป้องกันอิสราเอล ผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 15 คนในจำนวนนั้นเป็นสมาชิกฮะมาส และอีกหลายคนเสียชีวิตจากจรวดของฝ่ายปาเลสไตน์เอง
นับแต่เริ่มมีการยิงจรวดและโจมตีทางอากาศ มีชาวปาเลสไตน์เสียชีวิตแล้วอย่างน้อย 122 คน ซึ่งเป็นเด็ก 31 คน และชาวอิสราเอลเสียชีวิตแล้ว 7 คน เป็นเด็ก 1 คน  ในวันที่ 11 พฤษภาคม กองกำลังป้องกันอิสราเอลอ้างว่าในจำนวนผู้เสียชีวิตของชาวปาเลสไตน์อย่างน้อย 15 คนเป็นสมาชิกกลุ่มฮามาสที่ยืนยันแล้ว และอ้างต่อไปว่าการเสียชีวิตของพลเรือนปาเลสไตน์ส่วนหนึ่งมาจากการยิงจรวดจากในฉนวนกาซาเอง
ยี้ให้หนัก รักให้เข็ด
ยี้ให้หนัก รักให้เข็ด (연애대전) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์แบบสตรีมมิ่งของเกาหลีใต้ที่กำกับโดยคิม ช็อง-คว็อน และนำแสดงโดยคิม อ๊ก-บิน, โท ยู, คิม จี-ฮุน และโก ว็อน-ฮี ออกอากาศครั้งแรกในวันศุกร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ทางเน็ตฟลิกซ์
งานสร้าง
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 เน็ตฟลิกซ์ประกาศถึงซีรีส์เรื่องใหม่ของพวกเขาเรื่อง ยี้ให้หนัก รักให้เข็ด โดยมีคิม อ๊ก-บิน รับบทเป็น ยอ มี-รัน ทนายความที่รับว่าความเฉพาะคดีในวงการบันเทิง โท ยู รับบทเป็น นัม คัง-โฮ นักแสดงยอดนิยมของเกาหลีใต้ผู้เกลียดการออกเดท ซีรีส์เรื่องนี้กำกับโดยคิม ช็อง-คว็อน เขียนบทโดยชเว ซู-ย็อง และอำนวยการสร้างโดย Binge Works ในวันจันทร์ที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 โก ว็อน-ฮีเข้าร่วมทีมนักแสดง
หมู่บ้านหัวหาด
หมู่บ้านหัวหาด หรือ บ้านหัวหาด เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 แห่ง และ โรงเรียนระดับพื้นฐาน 1 โรง เส้นทางคมนาคมหลักคือ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1247 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1213) ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่
ความเป็นมาชื่อหมู่บ้าน
หมู่บ้านหัวหาดนั้นเดิมชื่อ หมู่บ้านศีรษะหาด และใช้กันเรื่อยมาตลาด จนมาในคราว ปู่นาค อักษรไชย เป็นผู้ใหญ่บ้านจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น หมู่บ้านหัวหาด เพื่อให้เรียกง่าย เหตุที่ใช้คำว่าหัวหาดหรือศีรษะหาดนั้น มาจากสภาพภูมิประเทศบริเวณริมแม่น้ำน่านของหมู่บ้านที่เป็นลานหาดทราบตะกอนแม่น้ำพัดจากแม่น้ำน่าน ที่ไหลมาทับทมจนเป็นหาดทรายขนาดกว้างใหญ่ตั้งแต่ทางทิศเหนือน้ำของหมู่บ้านจนไปจรดทิศใต้น้ำของหมู่บ้านคือแถบบ้านไร่คุ้งตะเภา
พัฒนาการทางประวัติศาสตร์
หมู่บ้านหัวหาด เดิมเป็นพื้นที่ป่าสมบูรณ์ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 จึงได้เริ่มมีกลุ่มคนเข้ามาตั้งถิ่นฐานในแถบนี้ เล่ากันมาว่าผู้ที่เข้ามาตั้งรกรากนั้นคือต้นตระกูลอักษรไชย ที่เป็นพ่อค้าภาคกลางจากอ่างทอง ทำมาค้าขายสินค้าขึ้นล่องอยู่แถบหัวเมืองฝ่ายเหนือ เดินเรือผ่านมาตามแม่น้ำน่านเห็นบริเวณนี้มีพื้นที่อุดมสมบูรณ์ดีจึงเข้ามาจับจองปลูกบ้านเรือนขึ้น ในปี พ.ศ. 2344
ต้นตระกูลของคนในหมู่บ้านคือปู่กร ย่าพัน อักษรไชย ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ ปู่หล่ำ อักษรไชย ต่อมาปู่นาค พี่ของปู่หล่ำ ได้ตั้งสร้างวัดขึ้นชื่อว่าวัดป่าสักเรไรในปัจจุบัน
สภาพด้านสังคม
บ้านหัวหาด อยู่ห่างจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ เป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร เป็นหมู่ที่ 5 ในตำบลคุ้งตะเภา มีบ้าน จำนวน 255 หลังคาเรือน เป็นชาย 874 คน เป็นหญิง 1,020 คน  (ข้อมูลเมื่อปี พ.ศ. 2550)  ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำไร่ ทำนา เมื่อว่างเว้นจากการทำเกษตรกรรมก็จะหันมารับจ้างทั่วไป ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 แห่ง และ โรงเรียนระดับพื้นฐาน 1 โรง บ้านหัวหาดมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 1 ศูนย์
สภาพภูมิศาสตร์
บ้านหัวหาด ตั้งอยู่ไกลจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ประมาณ 14 กิโลเมตร มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1047 และ 1213 มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 แห่ง บ้านพักอาศัยตั้งอยู่แบบเป็นกลุ่ม
อาณาเขตติดต่อ
บ้านหัวหาด มีอาณาเขตติดต่อกับหมู่บ้านใกล้เคียงดังนี้
ลักษณะโครงสร้างพื้นฐาน
การคมนาคมบ้านหัวหาด เดินทางติดต่อทางบกเป็นหลัก โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1047 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1213 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เป็นถนนสายหลักในการติดต่อเข้าสู่ตัวจังหวัดและถนนสายหลักในจังหวัด (ถนนเอเชีย)
การติดต่อภายในตำบลคุ้งตะเภาและตำบลใกล้เคียง ใช้เส้นทาง รพช. และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 และ 1047 เชื่อมโยงระหว่างตำบลผาจุก ตำบลป่าเซ่า และตำบลงิ้วงาม
การบริการขนส่งสาธารณะ มีรถประจำทางผ่านตลอดสาย ส่วนการขนส่งผลผลิตการเกษตรนิยมใช้รถไทยแลนด์และรถปิคอัพ เข้าสู่ตลาดหรือแหล่งรับซื้อผลผลิตทางการเกษตร
สาธารณูปโภค
บ้านหัวหาดมีพื้นที่ทำการเกษตรเป็นส่วนใหญ่ ต้องอาศัยน้ำฝนเป็นหลัก นอกจากนั้นยังอาศัยแหล่งน้ำจากะรรมชาติที่มีอยู่ภายในหมู่บ้าน คือ แม่น้ำน่าน ช่วยในการทำนา ปลูกพืชไร่
เศรษฐกิจ
ประชาชนในพื้นที่ส่วนใหญ่จะมีฐานะยากจน มีอาชีพหลัก 2 ประเภท คือ อาชีพการเกษตรและอาชีพรับจ้าง การประกอบอาชีพทางการเกษตรได้แก่ การปลูกพืชไร่และพืชล้มลุก เช่น ถั่ว แตงกวา ต้นหอมผักชี เป็นต้น ส่วนอาชีพรับจ้าง ปัจจุบันส่วนใหญ่จะออกไปรับจ้างในถิ่นอื่น
วัฒนธรรมประเพณี
ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธเถรวาท ประเพณีต่าง ๆ ยึดถือปฏิบัติเหมือนกันกับชาวพุทธเถรวาทในแถบใกล้เคียง เช่น บวชพระ ประเพณีแต่งงาน งานศพ ฯลฯ
วัดประจำหมู่บ้าน
วัดป่าสักเรไร เริ่มก่อตั้งและมีพระภิกษุมาจำพรรษามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2464 เป็นพุทธศาสนสถานแห่งเดียวในหมู่บ้าน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 9 ไร่ 21 ตารางวา
ประชาชนชาวบ้านหัวหาดได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่ประกอบศาสนกิจและกิจกรรมของชุมชน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (อนุญาตให้สร้างอุโบสถ) เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร
โรงเรียนประจำหมู่บ้าน
โรงเรียนบ้านหัวหาด เดิมชื่อว่า โรงเรียนวัดป่าสักเรไร หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2482 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรเป็นสถานที่เรียน  (ได้อาศัยเรียนอยู่ที่วัดป่ากล้วยจนถึง พ.ศ. 2504 จึงย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน)
โรงเรียนบ้านหัวหาดได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายอำนวย คงอินทร์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหัวหาด
จุน อามาโนะ
จุน อามาโนะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นให้โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ปัจจุบันถูกยืมตัวไปอุลซันฮุนได
ท่าอากาศยานแม่สะเรียง
ท่าอากาศยานแม่สะเรียง หรือ สนามบินแม่สะเรียง (Mae Sariang Airport) สนามบินตั้งอยู่ในเขตอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ใกล้เคียงกับโรงเรียนแม่สะเรียง "บริพัตรศึกษา" เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
วันมาดารากา
นิรุกติศาสตร์
Madaraka เป็นคำในภาษาสวาฮีลีมีความหมายว่า "อำนาจ, อำนาจปกครอง"
เอ็ม-สควอดรอน
เอ็ม-สควอดรอน (M-Squadron) เดิมคือหน่วยแทรกแซงทางทะเล (Unit Interventie Mariniers; อักษรย่อ: UIM) และก่อนหน้านั้นรู้จักกันในชื่อหน่วยสนับสนุนพิเศษ (Bijzondere Bijstandseenheid; อักษรย่อ: BBE) เป็นหน่วยกองกำลังพิเศษชั้นยอดของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติการต่อต้านผู้ก่อการร้ายในประเทศ ทั้งนี้ เอ็ม-สควอดรอน เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังปฏิบัติการพิเศษทางทะเลของเนเธอร์แลนด์ ของเหล่านาวิกโยธินเนเธอร์แลนด์
ประวัติ
เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้จัดตั้งหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายขึ้นอย่างเป็นทางการเพื่อตอบโต้การสังหารหมู่ที่มิวนิก เมื่อนักกีฬาชาวอิสราเอล 11 คนถูกสังหารโดยกลุ่มติดอาวุธที่สนับสนุนฟะตะห์ของปาเลสไตน์ ซึ่งรัฐบาลรู้สึกอยากที่จะปกป้องประเทศชาติจากเหตุการณ์ดังกล่าวในอนาคต ดังนั้น สมาชิกของเหล่านาวิกโยธินดัตช์จึงได้รับเลือกสำหรับหน่วยพิเศษนี้ เหล่านาวิกโยธินได้รับเลือกเพราะในเวลานั้นพวกเขามีชื่อเสียงมาก ซึ่งนาวิกโยธินดัตช์มีความแข็งแกร่ง, ฝึกฝนมาอย่างดี และเป็นทหารมืออาชีพ
ลูกา ซิญโญเรลลี
ลูคา   ซินยอเรลลิ (Luca Signorelli หรือ  Luca da Cortona หรือ Luca d'Egidio di Ventura (ชื่อเมื่อแรกเกิด)) (ราว ค.ศ. 1445 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง  16 เป็นช่างร่าง ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง โดยเฉพาะการเขียนแบบลวงตาที่ทำให้ดูภาพลึกกว่าความเป็นจริง (foreshortening) ที่ใช้ในงานเขียนชิ้นเอก  “การตัดสินครั้งสุดท้าย” (Last Judgment) ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1499 ถึงปี ค.ศ. 1503 ภายในชาเปลทางด้านเหนือของบริเวณใกล้แท่นบูชาที่มหาวิหารออร์เวียตโต ในประเทศอิตาลี
ชีวิตและงาน
ลูคา  ซินยอเรลลิเกิดที่คอร์โทนาในแคว้นตอสคานา บางครั้งจึงเป็นที่รู้จักกันว่า “ลูคา แห่งคอร์โทนา” ปีเกิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบ  ปีเกิดระหว่าง ค.ศ. 1441 ถึง ค.ศ. 1445 เป็นปีสันนิษฐาน ลูคาเสียชึวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523 เมื่ออายุราว 82 ปีที่คอร์โทนาที่เป็นที่ฝัง งานของลูคาถือว่าเป็นงานตระกูลเขียนแบบตอสคานา แต่ตามความเป็นจริงลูคา มีงานเขียนมากมายที่แคว้นอื่นด้วยเช่นที่แคว้นอุมเบรีย และกรุงโรม
ประสบการณ์ทางศิลปะครั้งแรกของซินยอเรลลิอาจจะเป็นประสบการณ์ที่เปรูเจีย — จากงานของ เบ็นเนเด็ตโต บอนฟิกลิ (Benedetto Bonfigli), ฟิโอเร็นโซ ดิ โลเร็นโซ (Fiorenzo di Lorenzo) และ พินทุริชิโอ (Pinturicchio) ลัซซาโร วาซาริ (ทวดของนักเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะจอร์โจ วาซารี) เป็นพี่ชายของแม่ของซินยอเรลลิจัดให้ซินยอเรลลิฝึกงานกับเปียโร เดอ ฟรานเชสชิ ในปี ค.ศ. 1472 ซินยอเรลลิก็เริ่มเขียนภาพในอเร็ซโซและในปี ค.ศ. 1474ก็ไปทำงานที่ซิตตา เดล คาสเตลโล ซินยอเรลลิมอบภาพเขียนให้แก่ลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งอาจจะเป็นภาพเขียนชื่อ “School of Pan” ที่พบในฟลอเรนซ์และเดิมที่เบอร์ลิน  (ถูกทำลายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) เป็นหัวเรื่องที่เกือบจะเป็นหัวเรื่องเดียวกับที่เขียนบนผนังวังเปทรุชชิที่เซียนนา  — ตัวเอกของภาพคือเทพแพนซึ่งคือตัวซินยอเรลลิเอง, ภูเขาโอลิมปัส, เทพเอ็คโค, ชายหนุ่มนอนตะแคงอยู่บนพื้นฟังเสียงคนเลี้ยงแกะ
ซินยอเรลลิเขียนภาพที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนาหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงการศึกษางานของซานโดร บอตติเชลลีและลิปโป ลิปปี (Lippo Lippi) ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ก็จ้างให้ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ปัจจุบันเป็นสีทึมไปเกือบหมดภายในชาเปลโลเร็ตโตซึ่งเป็นภาพ “เทวดา”, “คริสต์ศาสนปราชญ์”, “อีแวนเจลลิส”, “อัครสาวก”, “ความสงสัยของนักบุญทอมัส” และ “การสนทนาของนักบุญพอล” นอกจากนั้นแล้วซินยอเรลลิก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังเพียงหนึ่งผนังที่ชาเปลซิสตินในกรุงโรม — “กิจการของโมเสส” ส่วนภาพ “โมเสสและซิปโปราห์” ที่กล่าวกันว่าเขียนโดยซินยอเรลลิปัจจุบันเชื่อว่าเขียนโดยเปียโตร เปรูจิโน
ซินยอเรลลิทำงานที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1484 ระหว่างนั้นก็ช่วนในการเขียนงานตกแต่งส่วนล่างของผนังในชาเปลซิสติน งานเขียน “กิจการของโมเสส” เป็นงานเขียนที่ซินยอเรลลิทำเองทั้งหมด ปีหลังๆ ซินยอเรลลิกลับไปบ้านเกิดที่คอร์โทนา ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังแปดผนังที่สำนักสงฆ์มอนเต โอลิเวียตโต มายอเรที่ไม่ไกลจากเซียนนาเท่าใดนัก ภาพที่เขียนเป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดชีวประวัติของนักบุญเบ็นนาดิคแห่งเนอร์เซีย นอกจากนั้นก็ยังเขียนภาพแบบคลาสสิกและภาพเทพกรีกโรมันในวังของ พันโดลโฟ เพ็ทรูชชิ (Pandolfo Petrucci) ที่รวมทั้งภาพ “School of Pan” ที่กล่าวถึงข้างบน
สมุดภาพ
14451523
การเปลือยกาย
การเปลือยกาย (Nudity) มีความหมายถึง การไม่สวมใส่เสื้อผ้า จากข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ในการศึกษาแมลงเล็ก ๆ ที่อยู่บนคนและสัตว์ พบว่ามนุษย์ใส่เสื้อผ้ามาร่วม 650,000 ปีแล้ว
การตอบรับทางสังคมเกี่ยวกับการเปลือยกายในที่สาธารณะ ในวัฒนธรรม, เวลา, สถานที่ และบริบทของกิจกรรม ก็มีข้อยกเว้นบ้างและโดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ยอมรับการเปลือยกายได้ ยอมรับหรือส่งเสริมการเปลือยกายในที่สาธารณะ อย่างเช่นที่หาดเปลือย ที่เกิดขึ้นอย่างตั้งใจในบางกลุ่มสังคม และในบางงาน ซึ่งโดยปกติแล้วในหลายวัฒนธรรมก็ห้ามแสดงบางส่วนบนเรือนร่างมนุษย์ที่กระตุ้นให้เกิดอารมณ์ทางเพศ อย่างอวัยวะเพศ หรือเต้านม
จุดประสงค์ของการเปลือยกายมีหลายรูปแบบ เช่น กลุ่มที่มีความเชื่อว่าการไม่สวมเสื้อผ้าจะเป็นธรรมชาติและมีสุขภาพที่ดีกว่า การเปลือยกายอาบแดด การเปลือยกายตามเทศกาลต่าง ๆ การวิ่งเปลือย การเปลือยเพื่อศิลปะ การรณรงค์ หรือการประท้วง เป็นต้น
มะกอก
มะกอกเป็นพืชที่ให้ผลตลอดปี ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค เป็นไม้กลางแจ้ง สามารถขึ้นได้โดยทั่วไป พบในป่าเบญจพรรณและป่าแดงทั่วไป ขึ้นได้ดินแทบทุกชนิด และเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนซุยที่ชุมชื่น ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ซึ่งอาจปลุกลงหลุมได้
การใช้ประโยชน์
ยอดอ่อนและใบใช้รับประทานเป็นผักรสเปรี้ยว ผลรสเปรี้ยวหวานเย็น ผลสุกใช้ปรุงรสเปรี้ยวในส้มตำ ใช้ปรุงรสเปรี้ยวในน้ำพริกหรือทำมะกอกทรงเครื่อง ในทางยา แก้เลือดออกตามไรฟัน และต้านอนุมูลอิสระ (วิตามินสูง) แก้ธาตุพิการ แก้บิด แก้ดีพิการ ทำให้ชุมคอ แก้กระหาย ผล เปลือก ใบ เป็นยาบำรุงธาตุ บำรุงสายตา แก้กระหายน้ำทำให้ชุ่มคอ และเลือดออกตามไรฟัน ใช้เมล็ดแห้ง 2 – 3 ลูก เผาไฟให้เป็นถ่าน  แล้วนำไปแช่น้ำ กรองเอาน้ำดื่ม หรืออาจใช้ผสมยามหานิลก็ได้  แก้ร้อนใน  หอบ  และสะอึก
พุกาม
พุกาม (ပုဂံ) เป็นเมืองโบราณและได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 13 เมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรพุกาม อาณาจักรแห่งแรกของชาวพม่า ในช่วงรุ่งเรืองสูงสุดของอาณาจักรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 13 มีวัด เจดีย์ และอาราม กว่า 10,000 แห่ง ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกามเพียงแห่งเดียว ซึ่งยังคงมีวัดและเจดีย์กว่า 2,200 แห่งที่ยังคงอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ทางตอนกลางของพม่า สร้างความเสียหายครั้งใหญ่แก่พุกาม วัดเกือบ 400 แห่งได้รับความเสียหาย กรมโบราณคดีแห่งพุกามได้เริ่มต้นการสำรวจและบูรณะ โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญยูเนสโก นักท่องเที่ยวและผู้เข้าชมไม่สามารถเข้าชมวัดได้ 33 แห่ง
ปัจจุบันพุกามตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 90 ไมล์ หรือ 145 กิโลเมตร พุกามแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ เขตเมืองเก่า (เขตที่ตั้งอาณาจักรพุกาม) เขตเมืองใหม่ (เขตที่อยู่อาศัยปัจจุบัน) และญองอู้ (เขตพาณิชยกรรมและเศรษฐกิจ) มีสนามบินชื่อสนามบินญองอู้เป็นสนามบินประจำเมือง รายได้หลักของเมืองคือการท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ มีนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกมาเยือนที่นี่เสมอทุกช่วงปี โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากแถบเอเชียด้วยกัน
พุกามได้ชื่อว่าเป็น "เมืองแห่งทะเลเจดีย์" หรือ "ดินแดนแห่งเจดีย์" เพราะในช่วงรุ่งเรืองเคยมีเจดีย์มากมายที่ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกาม เจดีย์แห่งแรกของพุกามคือ เจดีย์ชเวซีโกน สร้างโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม โดยธรรมเนียมการสร้างเจดีย์ เจดีย์องค์ใหญ่สุดจะเป็นเจดีย์ที่กษัตริย์ทรงสร้าง และองค์ที่มีขนาดเล็กถัดมาเป็นการสร้างโดยเหล่าขุนนาง อำมาตย์ ลดหลั่นลงมาตามบรรดาศักดิ์ นอกจากเจดีย์ชเวซีโกนแล้ว ยังมีเจดีย์สำคัญ ๆ อีกหลายองค์และวัดสำคัญ ๆ อีกเช่น เจดีย์ชเวซันดอ, อานานดาพะย่า, เจดีย์ตะเบียงนิว, วัดพะยาตองซู, วัดที่โลมี่นโล, วัดดะมะยานจี้, เจดีย์ตะบิญญูพยา เป็นต้น
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ หรือ ออดี้ (AUDY) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2516 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง ชาวไทย
ประวัติ
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ หรือชื่อเดิม ธนะยศ จิวานนท์ (ชื่อเล่น : ออดี้) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2516 เริ่มเรียนหนังสือ ที่ สหรัฐอเมริกา ช่วง ป.6 - ม.2 แล้วก็ย้ายมาเรียนต่อที่ฟิลิปปินส์ ที่เลือกเรียนวิศวะโยธา กลับมาประเทศไทย ปี พ.ศ. 2537 จากนั้นเล่นดนตรีตามผับ ทำให้เริ่มเข้าสังคมดนตรี จนได้ทำงานเพลงให้ หรั่ง ร็อกเคสตร้า สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น จึงได้ทำผลงานอัลบั้มชุดแรกของตัวเอง
ก่อนหน้านี้ออดี้เคยเป็นสมาชิกวง คาซาม่า สังกัด รถไฟดนตรี ซึ่งมี ภราดร ยารสเอก (มาร์ค) และ นฤวรรณ ทวีศรี (เอ็มมี่) ร่วมอยู่ด้วย หลังจากยุบวง ออดี้ได้ทำงานเบื้องหลังก่อนจะทำอัลบั้มเดี่ยว ปัจจุบันหันมาทำธุรกิจรีสอร์ทที่ปราณบุรี และบ้านเช่าริมทะเลอยู่ที่หัวหิน ซึ่งล่าสุดได้ขยับขยายไปเปิดกิจการอยู่ที่ม่อนแจ่ม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
พสิษฐ์ มีความบกพร่องทางการได้ยิน เขาหูหนวกด้านขวา ตั้งแต่อายุ 8-9 ขวบ
โปเยโปโลเย (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2554)
โปเยโปโลเย (A Chinese Ghost Story, A Chinese Fairy Tale) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย วิลสัน ยิป, นำแสดงโดย กู่ เทียนเล่อ, หลิว อี้เฟย์, หยู่ เส้าชุน, ฮุ่ย อิงหง, ฝานเส้าหวง โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ อิงเนื้อหามาจากโปเยโปโลเย
จั่น (พรรณไม้)
จั่น หรือ กระพี้จั่น เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ถั่ว เปลือกต้นค่อนข้างเรียบ ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อ กลีบดอกสีม่วงหรือม่วงคราม ผลแห้งแตก เมล็ดกลมแบน เนื้อไม้ใช้ทำเยื่อกระดาษและดอกไม้ประดิษฐ์ ใบอ่อนรับประทานเป็นผักหรือใส่ในแกง
จั่นเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นสิริมงคลประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน ตามมติตามคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
บลูรูม (เพลง)
บลูรูม (Blue Room) เป็นซิงเกิลแอมเบียนต์ โดย ดิออร์บ
ประเทศโบลิเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศโบลิเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโบลิเวียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขัน
แกง
อาหารไทยประเภทแกง เป็นอาหารที่มีความหลากหลาย และมีความแตกต่างไปในแต่ละภาค โดยเอกลักษณ์ร่วมกันของอาหารประเภทนี้คือใส่น้ำพริกแกงที่ประกอบด้วยพริก กะปิ และเครื่องแกงอื่น ๆ
ประวัติ
ปรากฏคำว่า "แกง" ในศิลาจารึกสมัยสุโขทัย เช่น จารึกอุทิศสิ่งของถวายแด่พระภิกษุ ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 19 ปรากฏคำว่า "หม๋เขาหม๋แก." หรือ "หม้อข้าวหม้อแก(ง)" และใน จารึกเจดีย์พิหาร ด้านที่ 2 พ.ศ. 1850 กล่าวถึงการถวาย "หม๋เฃาหม๋แกง" อุทิศแด่พระวิหาร เป็นต้น จะเห็นได้ว่าคนในสมัยสุโขทัยมีอาหารประเภทแกงเป็นกับข้าวด้วย แต่ไม่ระบุรายละเอียดว่าเป็นแกงชนิดใด อย่างไรก็ดีมีการสันนิษฐานว่าน่าจะมีการรับประทาน "แกงป่าปลาช่อน" เนื่องจากเป็นการปรุงอาหารให้สุกโดยการต้มและการใช้สมุนไพรนั้นมีมานานมากแล้ว เป็นสิ่งที่มีอยู่ในท้องถิ่นหาได้ง่าย
ในโคลงทวาทศมาส วรรณคดีสมัยอยุธยาตอนต้น ปรากฏหลักฐานว่าสมัยนั้นมีการปรุงปลาดุกด้วยการนำมาแกงแล้ว ดังความบางตอนว่า
ในหลักฐานสมัยสมเด็จพระนารายณ์ กล่าวถึงการปรุงแกงโดยพ่อครัวไทย มีการใช้เครื่องเทศหลายชนิดเป็นส่วนผสมในการปรุง สะท้อนให้เห็นอิทธิพลของวัฒนธรรมแขก ในการใช้เครื่องเทศปรุงอาหารในแกงของชนชั้นสูงได้เด่นชัด ดังที่นีกอลา แฌร์แวซ กล่าวว่า
"... แต่ถึงเนื้อจะดีอย่างไร พ่อครัวคนสยามก็มักจะท้าให้เสียรสไปด้วย เครื่องแกงที่เขาปรุงขึ้น แกงทุกชนิดเขาจะใส่บอระมานกุ้งเน่า คนสยามเรียกว่ากะปิ (Capy) เรียกกันพื้น ๆ ว่า Balachan (เป็นภาษามลายู บาลาจัน แปลว่า กะปิ) มีกลิ่นเหม็นเน่า น่าคลื่นไส้ส้าหรับผู้ที่ไม่เคยได้กลิ่นเช่นนั้น พวกพ่อครัวอ้างว่ามันท้าให้มี รสชาติน่ากินขึ้น น้ำแกงทุกชนิดที่ว่าดี ๆ นั้นประกอบด้วยเกลือ, พริกไทย, ขิง, อบเชย, กานพลู, กระเทียม, หอมขาว, จันทน์เทศกับผักกลิ่นฉุนๆ อีกหลายชนิด พร้อมกับกุ้งป่นเปียกอย่างที่ว่านั้น"
กิลกิต
กิลกิต (อูรดู: ) เป็นเมืองหลวงของเขตกิลกิต-บัลติสถานของปากีสถาน เมืองตั้งอยู่ในหุบเขากว้าง ใกล้จุดบรรจบกันของแม่น้ำกิลกิต และแม่น้ำ Hunza กิลกิตเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญทางภาคเหนือของประเทศปากีสถาน และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางสำหรับการปีนเขาสำหรับเทือกเขา Karakoram เป็นจุดแวะสำคัญบนเส้นทางไหมเก่า และเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของทางหลวง Karakoram ซึ่งเชื่อมต่อกับจีน, Skardu, Chitral, เปศวาร์, และกรุงอิสลามาบาด
หม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์)
พลตรี หม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์) เดิมชื่อ หม่อมราชวงศ์ภิรมย์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์ เป็นโอรสของหม่อมเจ้าอุดมดิเรกลาภ ทวีวงศ์ (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูธเรศธำรงศักดิ์) กับหม่อมเฉื่อย ทวีวงศ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม จารุจินดา) เป็นอดีตองคมนตรี ,ราชองครักษ์พิเศษ ,นายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ,เลขาธิการพระราชวัง และผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2444 ณ วังกรมหมื่นภูธเรศธำรงศักดิ์ ตำบลแพร่งภูธร (สำราญราษฎร์) จังหวัดพระนคร
เมื่ออายุ 10 ปี บิดาได้นำขึ้นเฝ้าถวายตัวแด่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยได้ทรงโปรดเกล้าฯให้หม่อมราชวงศ์ภิรมย์เฉลิมลาภเข้าศึกษาในโรงเรียนมหาดเล็กหลวง
เมื่ออายุราว 13-14 ปี สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงโปรดให้เข้าไปเฝ้าฯ ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นมหาดเล็กรับใช้ รุ่นแรก คนที่ 5 รับราชการสนองพระเดชพระคุณ และโปรดเกล้าฯ ให้ตัดคำว่า "ภิรมย์" นำหน้าชื่อออก ด้วยทรงพระราชดำริว่าชื่อยาวเกินไป แต่นั้นมาจึงมีชื่อว่า หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์ ไปศึกษาเล่าเรียน ณ ประเทศอังกฤษ ด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์
พ.ศ. 2467 ได้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปริญญาตรี บี.เอ. เกียรตินิยมทางรัฐศาสตร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2494 มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ได้มอบปริญญามหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (เอ็ม.เอ.) ให้อีกวาระหนึ่ง
การรับราชการ
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากประเทศอังกฤษ หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์ ได้กลับมารับราชการในตำแหน่งต่างๆ ในกระทรวงมหาดไทย อาทิ
พ.ศ. 2477 ดำรงตำแหน่ง ข้าหลวงตรวจการกรมมหาดไทย
รับพระราชทานบรรดาศักดิ์
หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ หม่อมราชนิกุล เป็นหม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472
ชีวิตส่วนตัว
ในปีพ.ศ. 2476 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ทรงประกอบพิธีสมรสพระราชทานแก่หม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์กับหม่อมราชวงศ์ทิพยวดี ชยางกูร ธิดา หม่อมเจ้าสฤษดิเดช ชยางกูร และ หม่อมเนื่อง ชยางกูร ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ นคร) มีธิดา 2 คน
ถึงแก่อสัญกรรม
พลตรี หม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2513 สิริรวมอายุได้ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รับการศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด และได้ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทานหลายครั้ง ในวันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 เวลา 17.00 น. ได้เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล
ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 — 5 กันยายน พ.ศ. 2492) อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ประสูติแต่หม่อมเอม โสณกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ
ในปีที่หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก ประสูตินั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงฉลองสิริราชสมบัติครบ 25 ปี จึงมีเจ้านายทูลขอพระราชทานพระนาม ซึ่งพระองค์ได้รับพระราชทานพระนาม "รัชฎาภิเศก" สำหรับพระโอรส-ธิดาพระองค์อื่นที่ได้รับพระราชทานพระนามพร้อมกัน คือ หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล และหม่อมเจ้ารัชลาภจีระฐิต
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์ ทรงสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรชั้นสูงจากโรงเรียนเอาน์เดิล ประเทศอังกฤษ แล้วทรงศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาลัยซิตีแอนด์กิลด์ มหาวิทยาลัยลอนดอน จนสำเร็จการศึกษาระดับวิทยาศาสตรบัณฑิต และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาฟิสิกส์จาก ราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยลอนดอน โดยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
ทรงรับราชการที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตำแหน่งอธิบดีกรมวิชาการ อธิบดีกรมมหาวิทยาลัย อธิบดีกรมอาชีวะศึกษา อธิบดีกรมศึกษาธิการ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการอำนวยการคุรุสภา ศาสตราจารย์ในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์องค์แรกของประเทศไทย อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ระหว่างปี พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2488 และ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่างปี พ.ศ.2488 - พ.ศ. 2489
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2492 สิริชันษา 57 ปี
แซ็งต์-ชาแปล
แซ็งต์-ชาแปล (Sainte-Chapelle,, The Holy Chapel) เป็นโบสถ์น้อยของนิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่กรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นสิ่งก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิก แซ็งต์-ชาแปลอาจจะถือกันว่าเป็นงานชิ้นที่งดงามที่สุดของสถาปัตยกรรมแรยอน็องซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิก
ประวัติ
แซ็งต์-ชาแปล ที่ตั้งอยู่ลานของพระราชวังหลวงสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่เก็บรักษาเรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล เช่น มงกุฎหนามของพระเยซู, ภาพเอเดสซา และเรลิกอื่น ๆ เกี่ยวกับพระเยซูอีกสามสิบชิ้นที่เดิมเป็นของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1239 ที่ทรงได้รับจากนักบวชคณะดอมินิกันสององค์ที่เวนิส พระเจ้าหลุยส์ทรงทำการซื้อเรลิกที่เกี่ยวกับพระทรมานของพระเยซูจากจักรพรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล, จักรพรรดิบอลด์วินที่ 2 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นจำนวนเงินมหาศาลถึง 135,000 ลีฟวร์ตูร์นัวที่จ่ายให้แก่พ่อค้าชาวเวนิสที่สมบัติเหล่านี้ถูกจำนำอยู่ ค่าก่อสร้างแซ็งต์-ชาแปลเองที่เป็นที่เก็บตกมงคลวัตถุราคาเพียง 40,000 ลีฟวร์ตูร์นัว ก่อนหน้าที่จะสร้างเสร็จ เรลิกได้รับการเก็บรักษาไว้ที่พระราชวังแวงแซนส์ และในชาเปลที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะที่พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ในปี ค.ศ. 1241 ก็ได้เรลิกเพิ่มขึ้นที่รวมทั้งไม้กางเขนแท้และอื่น ๆ ฉะนั้นแซ็งต์-ชาแปลที่เสกเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1248 จึงเป็นเสมือน “หีบบรรจุวัตถุมงคล” (Reliquary)
ในขณะเดียวกันก็เป็นการเผยถึงความทะเยอทยานของพระเจ้าหลุยส์ทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เมื่อประมุขของบัลลังก์คอนสแตนติโนเปิลมีบรรดาศักดิ์เป็นเพียงเคานต์แห่งฟลานเดอร์ และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ในสภาวะที่ยุ่งเหยิงสับสนในการที่จะเป็นผู้นำของจักรวรรดิคริสเตียนตะวันตก
แซ็งต์-ชาแปลเป็นตัวอย่างสำคัญของการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมแรยอน็องซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิก ที่เป็นลักษณะของสถาปัตยกรรมที่พยายามทำให้สิ่งก่อสร้างดูเหมือนปราศจากน้ำหนัก เชื่อกันว่าสถาปนิกผู้ออกแบบชาเปลคือปีแยร์เดอมงเตอโร ตัวชาเปลตั้งอยู่ในวังหลวงซึ่งเป็นวัดสำหรับผู้ที่ประทับและอาศัยอยู่ในพระราชวัง ซึ่งเป็นที่ทำการของรัฐบาล
สิ่งที่เด่นที่สุดของแซ็งต์-ชาแปลคือหน้าต่างประดับกระจกสีที่แคบและสูงและตกแต่งด้วยกระจกที่เป็นสีแพรวพราว หน้าต่างกุหลาบมาเพิ่มเติมบนชั้นบนของชาเปลภายหลังในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ชาเปลที่เห็นในปัจจุบันเป็นงานที่สร้างใหม่ แต่สองในสามของหน้าต่างประดับกระจกสีเป็นหน้าต่างดั้งเดิม ชาเปลได้รับความเสียหายอย่างหนักในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส เมื่อยอดและเบญจาถูกรื้อ และเรลิกกระจัดกระจายหายไป ยังคงเหลืออยู่แต่ “เรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล” ที่ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส แต่หีบเก็บวัตถุมงคลที่รวมทั้ง “grande châsse” ถูกหลอม แซ็งต์-ชาแปลถูกเวนคืนเป็นหอเอกสารในปี ค.ศ. 1803 หน้าต่างยาวสองเมตรต้องถูกรื้อออกเพื่อให้แสงส่องเข้ามาได้มากขึ้น งานบูรณปฏิสังขรณ์ที่ได้รับการบันทึกอย่างถี่ถ้วนทำโดยเออแฌน วียอแล-เลอ-ดุกในปี ค.ศ. 1855 ถือกันโดยผู้ร่วมสมัยว่าเป็นงานบูรณปฏิสังขรณ์ชั้นเยี่ยม และเที่ยงตรงต่อภาพวาดและคำบรรยายดั้งเดิมของชาเปลที่ยังหลงเหลืออยู่
แซ็งต์-ชาแปลมีฐานะเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศสมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1862
อ้างอิง
หมายเหตุ
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศโคลอมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ยิงธนู
โคลอมเบียมีผู้ผ่านการคัดเลือกในการแข่งขันดังต่อไปนี้
ซีโมเน มาร์ตีนี
ซิโมเน มาร์ตินิ (Simone Martini, ราว ค.ศ. 1284 - ราว ค.ศ. 1344) เป็นจิตรกรสมัยยุคกลางคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และบานพับภาพ
ซิโมเน มาร์ตินิเป็นจิตรกรคนสำคัญในการวิวัฒนาการการเขียนภาพในอิตาลีสมัยต้น มาร์ตินิได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากการวิวัฒนาการของศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic) เชื่อกันว่ามาร์ตินิเป็นลูกศิษย์ของดุชโช ผู้เป็นจิตรกรชาวเซียนนาที่มีความสำคัญในขณะนั้น พี่เขยของมาร์ตินิคือลิบโป เม็มมิ (Lippo Memmi) ผู้เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงเช่นกัน หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของ มาร์ตินิมีไม่มากนักและที่มีอยู่ก็ยังเป็นการถกเถียงกัน มาร์ตินิเสียชีวิตที่อาวินยองเมื่อไปเป็นจิตรกรประจำราชสำนักพระสันตะปาปาที่นั่นเมื่อราวปี ค.ศ. 1344
ชีวิต
ซิโมเน มาร์ตินิฝึกงานการเขียนภาพตั้งแต่อายุยังน้อยซึ่งเป็นธรรมเนียมของการฝึกศิลปินหรือช่างในสมัยนั้น งานที่มีหลักฐานว่าเขียนโดยมาร์ตินิงานแรกคือ “จิตรกรรมมาเอสตา” เมื่อปี ค.ศ. 1315 ที่ “ศาลาว่าการเมืองเซียนา”  และหลังจากนั้นลิปโป เม็มมีเขียนภาพเดียวกันจากงานชิ้นนี้ที่ ซานจิมานยาโนทำให้ทราบถึงอิทธิพลของมาร์ตินิที่มีผลงานดีพอที่จะทำให้ศิลปินในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใช้เป็นแบบอย่างทั่วไป  ทำให้การเขียนภาพของตระกูลการเขียนแบบเซียนนาเป็นที่แพร่หลายตามไปด้วย ลักษณะการเขียนภาพของมาร์ตินิจะตรงกันข้ามกับงานเขียนของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่จะออกไปทางความสงบเรียบ (sobriety) ของงานแบบมหึมา งานของมาร์ตินิจะนุ่มนวลกว่า, stylized, มีเครื่องตกแต่ง, มีเส้นที่อ่อนหวาน, และสง่าหรูหราแบบหลวง (courtly elegance) ซึ่งมีอิทธิพลมาจากการเขียนรูปในหนังสือวิจิตรแบบฝรั่งเศส หรืองานแกะงาช้าง  งานประเภทนี้นำเข้ามาที่เซียนนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตามเส้นฟรังชิเจนา (Via Francigena) ที่เป็นถนนที่นักแสวงบุญและพ่อค้าใช้เดินทางจากทางเหนือของยุโรปไปยังโรม
งานเขียน
งานชิ้นเอกของซิโมเน มาร์ตินิก็ได้แก่
เมื่ออยู่ที่อาวินยองมาร์ตินิก็เป็นเพื่อนของฟรานซิส เพททราค (Francis Petrarch) ผู้เป็นปราชญ์และกวี ซึ่งเพททราคกล่าวไว้ในโคลงถึงภาพเหมือนของลอรา เดอ โนฟส์ซึ่งสันนิษฐานกันว่ามาร์ตินิเขียนให้เพททราค
สมุดภาพ
12841344
รายชื่อตัวละครในเอเดนส์ซีโร่
ต่อไปนี้คือ "รายชื่อตัวละครใน เอเดนส์ซีโร่"ผลงานการ์ตูนของ ฮิโระ มะชิมะ ซึ่งประกอบไปด้วย ตัวละครมากมายต่างออกไป ทั้งในโทรทัศน์ และ อนิเมะ
วัดประทุมคณาวาส
วัดประทุมคณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองทางทิศใต้ ด้านขวามือของวัดจดคลองบางเรือหัก ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดประทุมคณาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้สร้างวัดชื่อท่านเจ้าบัว (ท่านเจ้าคุณวินัยมุนี “บัว”หรือวินัยธรรม) สันนิษฐานว่า ผู้สร้างคงอยู่ในสมณเพศขณะทำการสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชทรงยกช่อฟ้าของอุโบสถหลังปัจจุบันนี้ เสด็จพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และทรงปลูกต้นพิกุลหน้าอุโบสถองค์ละ 1 ต้น และหลังจากนั้นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ได้เสด็จมาทรงตัดลูกนิมิตให้อีกด้วย