cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จิรศักดิ์ ปานพุ่ม
รางวัล
สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 18 ประจำปี 2548 ศิลปินชายร็อกยอดเยี่ยม : จิระศักดิ์ ปานพุ่ม จากอัลบั้ม รัก โลภ โกรธ หลง
สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 26 ประจำปี 2556 ศิลปินร็อคยอดเยี่ยม : จิระศักดิ์ ปานพุ่ม จากอัลบั้ม Catarock OSX
รัฐบัญญัติการโยกย้ายอินเดียน
'''รัฐบัญญัติการโยกย้ายอินเดียน ค.ศ. 1830''' (Indian Removal Act) เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของรัฐบาลของสหรัฐอเมริกาที่เรียกว่าการโยกย้ายถิ่นฐานของชาวอเมริกันอินเดียน (Indian removal) ที่ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสันลงนามและประกาศใช้เป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1830
ผู้สังเกตการณ์ส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เห็นด้วยกับการโยกย้ายของชาวอเมริกันอินเดียนหรือไม่ก็ตามต่างก็ทราบดีว่าเนื้อหาของรัฐบัญญัติก็คือการพยายามโยกย้ายชาวอเมริกันอินเดียนเกือบทั้งหมดออกจากรัฐต่าง ๆ ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ผู้นำชาวอเมริกันอินเดียนบางเผ่าที่เดิมเคยต่อต้านการโยกย้ายต่างก็เริ่มพิจารณาถึงสถานภาพของตนเอง โดยเฉพาะหลังจากที่ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสันได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สองด้วยคะแนนเสียงที่ท่วมท้นในปี ค.ศ. 1832
ชาวอเมริกันเชื้อสายยุโรปส่วนใหญ่เห็นพ้องกับรัฐบัญญัติว่าด้วยการโยกย้าย แต่ก็มีผู้คัดค้านกันพอสมควร นักสอนศาสนาคริสเตียนโดยเฉพาะเจเรอไมห์ เอฟเวิตส์ (Jeremiah Evarts) ประท้วงต่อต้านรัฐบัญญัติในรัฐสภา ทีโอดอร์ เฟรลิงฮูสเซน สมาชิกวุฒิสภาจากนิวเจอร์ซีย์ และเดวิด คร็อกเก็ตต์ สมาชิกรัฐสภาจากเทนเนสซีต่างก็กล่าวต่อต้านรัฐบัญญัติ แต่รัฐบัญญัติก็ได้รับการอนุมัติหลังจากการโต้แย้งกันอย่างรุนแรงในรัฐสภา
รัฐบัญญัติปูทางให้รัฐบาลบังคับโยกย้ายชนพื้นเมืองอเมริกันจำนวนหมื่นไปทางตะวันตกของประเทศ สนธิสัญญาการโยกย้ายฉบับแรกหลังจากการอนุมัติรัฐบัญญัติคือสนธิสัญญาลำธารแดนซิงแรบบิต (Treaty of Dancing Rabbit Creek) ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1830 ที่ช็อกทอว์ในมิสซิสซิปปี โดยเสียดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำแลกเปลี่ยนกับดินแดนทางตะวันตก หลังจากที่เดินทางกันด้วยความยากลำบากไปถึงดินแดนใหม่ หัวหน้าของช็อกทอว์ก็กล่าวต่อผู้สัมภาษณ์ของหนังสือพิมพ์อาร์คันซอกาเซ็ตต์ว่าการโยกย้ายเป็น “เส้นทางแห่งน้ำตาและความตาย” (trail of tears and death) สนธิสัญญานิวอีโคตา (ลงนาม ค.ศ. 1835) เป็นผลให้เชอโรคีต้องทำการเดินทางบนเส้นทางธารน้ำตา ส่วนเซมิโนเลต่อต้านการโยกย้ายและชนบางเผ่าที่รวมทั้งทาสที่หนีมา ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามเซมิโนเลครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1835 ถึงปี ค.ศ. 1842 ที่ทำให้เซมิโนเลถูกบังคับให้โยกย้ายและเหลืออยู่เพียงจำนวนไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ ราว 3,000 คนเสียชีวิตไปในการต่อสู้กับทหารอเมริกัน
ในปี ค.ศ. 1823 ศาลสูงสุดสหรัฐ (Supreme Court of the United States) ตัดสินคดีระหว่างจอห์นสันกับมินทอช” (Johnson v. M'Intosh) ว่าอินเดียนสามารถอยู่ในดินแดนในสหรัฐได้ แต่ไม่มีสิทธิเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินที่อาศัยอยู่ ฉะนั้น จึงไม่มีสิทธิขายที่ดินโดยตรงให้แก่พลเมืองอเมริกัน
โทรทัศน์ภาคพื้นดิน
โทรทัศน์ภาคพื้นดิน (Terrestrial television) เป็นประเภทของการออกอากาศโทรทัศน์ที่สัญญาณโทรทัศน์ถูกส่งโดยคลื่นวิทยุจากเครื่องส่งสัญญาณภาคพื้นดิน (บนพื้นโลก) ของสถานีโทรทัศน์ ไปยังเครื่องรับโทรทัศน์ที่มีสายอากาศ คำว่า ภาคพื้นดิน นั้น พบได้ทั่วไปในทวีปยุโรปและแถบลาตินอเมริกา ในขณะที่ในสหรัฐจะเรียกว่า โทรทัศน์ออกอากาศ หรือ โทรทัศน์ผ่านเสาอากาศ (Over-the-air television; ชื่อย่อ: OTA) คำว่า "ภาคพื้นดิน" ใช้เพื่อแยกความแตกต่างของการออกอากาศโทรทัศน์ประเภทนี้จากเทคโนโลยีที่ใหม่กว่า เช่น โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม (การออกอากาศผ่านดาวเทียมโดยตรง หรือ DBS) ซึ่งสัญญาณโทรทัศน์จะถูกส่งไปยังเครื่องรับจากดาวเทียม, โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล ซึ่งสัญญาณจะถูกส่งไปยังเครื่องรับผ่านสายเคเบิล และไอพีทีวี ซึ่งรับสัญญาณผ่านทางอินเทอร์เน็ตสตรีม หรือบนเครือข่ายที่ใช้อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินจะออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ที่มีความถี่ระหว่าง 52 ถึง 600 เมกะเฮิรตซ์ ในย่านความถี่ VHF และ UHF เนื่องจากคลื่นวิทยุในแถบเหล่านี้เคลื่อนที่ตามแนวสายตา การรับสัญญาณจะถูกจำกัดด้วยขอบภาพที่มองเห็นได้ในระยะทาง 40-60 ไมล์ (64-97 กิโลเมตร)
โทรทัศน์ภาคพื้นดินเป็นเทคโนโลยีแรกที่ใช้ในการออกอากาศโทรทัศน์ บีบีซีเริ่มออกอากาศในปี ค.ศ. 1929 และในปี ค.ศ. 1930 สถานีวิทยุหลายแห่งมีผังรายการสำหรับทดลองออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นประจำ อย่างไรก็ตาม ระบบการทดลองในช่วงต้นเหล่านี้ยังมีคุณภาพของภาพไม่เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของประชาชน เนื่องจากเทคโนโลยีโทรทัศน์เครื่องกล และโทรทัศน์ก็ไม่แพร่หลาย จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยการกำเนิดของเทคโนโลยีโทรทัศน์สแกนอิเล็กทรอนิกส์ ธุรกิจการออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นไปตามรูปแบบของเครือข่ายวิทยุ กับสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นในเมืองที่มีเครือข่ายโทรทัศน์ ทั้งเชิงพาณิชย์ (ในสหรัฐ) หรือควบคุมโดยรัฐบาล (ในยุโรป) เพื่อให้บริการเนื้อหา การออกอากาศทางโทรทัศน์มีสีดำและสีขาวจนกระทั่งเปลี่ยนเป็นโทรทัศน์สีในช่วงทศวรรษ 1950 และ1960
ไม่มีวิธีอื่นในการส่งสัญญาณโทรทัศน์ จนกระทั่งทศวรรษ 1950 ซึ่งเป็นมีจุดเริ่มต้นของโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลและระบบเสาอากาศโทรทัศน์ชุมชน (CATV) โดยระบบเสาอากาศโทรทัศน์ชุมชนนั้น ในตอนแรกมีเพียงสัญญาณออกอากาศภาคพื้นดินอีกครั้งเท่านั้น ด้วยการนำมาใช้สายเคเบิลอย่างกว้างขวางทั่วสหรัฐในทศวรรษ 1970 และ 1980 การรับชมโทรทัศน์ภาคพื้นดินจึงเริ่มลดลง ในปี ค.ศ. 2018 คาดว่ามีเพียงประมาณ 14% ของครัวเรือนสหรัฐเท่านั้นที่ยังคงใช้ใช้เสาอากาศอยู่ อย่างไรก็ตาม ในภูมิภาคอื่น ๆ โทรทัศน์ภาคพื้นดิน ยังคงเป็นวิธีการรับสัญญาณโทรทัศน์ที่คนส่วนใหญ่ต้องการอยู่ และมีการประเมินโดยดีลอยต์ทูชโทมัตสุในปี 2020 พบว่า มีอย่างน้อย 1.6 พันล้านคนในโลก ที่รับสัญญาณโทรทัศน์ผ่านโทรทัศน์ภาคพื้นดิน และประเทศที่รับชมโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ใหญ่ที่สุดคือประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีผู้ชมทั้งหมด 250 ล้านคน
สหรัฐ
ในปี ค.ศ. 1941 มาตรฐานเอ็นทีเอสซีตัวแรกถูกนำเสนอขึ้นโดยคณะกรรมการระบบโทรทัศน์แห่งชาติ มาตรฐานนี้กำหนดรูปแบบการส่งสัญญาณสำหรับภาพขาวดำที่มีความละเอียดในแนวตั้ง 525 เส้นที่ 60 ฟิลด์ต่อวินาที ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 มาตรฐานนี้ถูกแทนที่ด้วยมาตรฐานที่เข้ากันได้ย้อนหลังสำหรับโทรทัศน์สี มาตรฐานเอ็นทีเอสซีนั้นถูกใช้กับทีวีแอนะล็อกเฉพาะในสหรัฐและประเทศญี่ปุ่น จนกระทั่งมีการเปิดตัวโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ถึงแม้ปัจจุบัน ประเทศเม็กซิโกได้ยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกทั้งหมด รวมถึงสหรัฐและประเทศแคนาดาได้ปิดสถานีโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกเกือบทั้งหมดไปแล้ว แต่มาตรฐานเอ็นทีเอสซียังคงถูกใช้ในกลุ่มประเทศแถบลาตินอเมริกา ในขณะที่ทดสอบแพลตฟอร์มทีวีดิจิทัลของพวกเขา
ในช่วงปลายยุค 90 และต้นยุค 2000 คณะกรรมการระบบโทรทัศน์ขั้นสูงพัฒนามาตรฐานเอทีเอสซีขึ้น สำหรับใช้ในการส่งสัญญาณทีวีดิจิทัลความละเอียดสูง ในที่สุดมาตรฐานนี้ก็ถูกนำไปใช้ในหลาย ๆ รัฐในสหรัฐ รวมถึงประเทศแคนาดา สาธารณรัฐโดมินิกัน ประเทศเม็กซิโก ประเทศเอลซัลวาดอร์ ประเทศกัวเตมาลา และประเทศฮอนดูรัส อย่างไรก็ตาม 3 ประเทศสุดท้ายทิ้งระบบนี้ไว้ในความโปรดปรานของบริการออกอากาศภาคพื้นดินแบบรวมระหว่างประเทศ
โทรทัศน์ภาคพื้นดินในทวีปอเมริกาทำงานบนช่องสัญญาณแอนะล็อก 2 ถึง 6 (VHF ย่านความถี่ต่ำ 54 - 88 MHz หรือที่รู้จักกันในชื่อ ย่านความถี่ระดับ 1 ในยุโรป), 7 ถึง 13 (VHF ย่านความถี่สูง 174 ถึง 216 MHz หรือที่รู้จักในชื่อ ย่านความถี่ที่ 3) และ 14 ถึง 51 (ย่านความถี่โทรทัศน์ UHF 470 ถึง 698 MHz หรือที่รู้จักในชื่อ ย่านความถี่ที่ 4-5) ต่างจากการส่งสัญญาณแบบแอนาล็อกของหมายเลขช่องในมาตรฐาน ATSC ซึ่งไม่สอดคล้องกับความถี่วิทยุ แต่จะมีการกำหนดช่องเสมือน สำหรับเป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลอภิพันธุ์สำหรับเอทีเอสซีสตรีม เพื่อให้สถานีโทรทัศน์สามารถส่งผ่านความถี่ใด ๆ ก็ได้ แต่ยังคงแสดงหมายเลขช่องเดียวกัน นอกจากนี้เครื่องรับและส่งสัญญาณโทรทัศน์สำหรับออกอากาศฟรี สามารถนำมาใช้ใหม่เพื่อกระจายสัญญาณโทรทัศน์ภาคพื้นดินโดยใช้ช่องสัญญาณที่ไม่ได้ใช้เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ที่มีการรับสัญญาณเล็กน้อย
ประเทศไทย
ในประเทศไทยเคยมีความพยายามในการจัดตั้งกิจการโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยติดต่อเพื่อขอความช่วยเหลือในการจัดหาอุปกรณ์โทรทัศน์ แต่ถูกยกเลิกไปหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการนำเสนอโครงการจัดตั้งวิทยุโทรภาพแก่สภาผู้แทนราษฎร แต่ถูกตีตก จากนั้นก็เริ่มมีการแพร่ภาพโทรทัศน์ในไทยครั้งแรกในการแสดงของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ทำให้สื่อมวลชนได้นำเสนอโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ก่อนที่ 3 ปีต่อมาจะเริ่มออกอากาศเชิงพาณิชย์ของสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของไทย ในระบบวีเอชเอฟ 525 เส้น 30 อัตราภาพ ภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 4 ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม (ปัจจุบันคือ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี) ต่อมาในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ได้เริ่มออกอากาศสถานีโทรทัศน์สีช่องแรกของไทย ด้วยระบบแพร่ภาพ 625 เส้น 25 อัตราภาพ ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (ปัจจุบันคือช่อง 7 เอชดี)
แต่เนื่องจากสถานีโทรทัศน์ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาล เพราะสถานีโทรทัศน์ที่เอกชนดำเนินงานก็มีการทำสัมปทานกับหน่วยงานภาครัฐ ทำให้ประชาชนเชื่อว่ามีการที่รัฐบาลใช้อำนาจบิดเบือนข้อมูลข่าวสารในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และประชาชนไม่ได้รับรู้ความจริงที่เกิดขึ้นของเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐบาลชุดต่อมาจึงเปิดประมูลสัมปทานการดำเนินงานสถานีโทรทัศน์เสรีขึ้น เป็นสถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟแห่งแรกของไทย ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ปัจจุบันคือสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส) จากนั้นในปี พ.ศ. 2556 กสทช. ได้เริ่มประมูลโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล และออกอากาศเชิงพาณิชย์ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2557 สถานีโทรทัศน์ทั้ง 6 ช่องเดิมจึงได้เริ่มยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ก่อนจะยุติออกอากาศในช่องส่วนใหญ่ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2561 ยกเว้นสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ที่ติดสัญญาสัมปทานกับ บมจ.อสมท และยุติการออกอากาศอย่างสมบูรณ์ในเวลา 00:01 น. ของวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563 รวมระยะเวลาในการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในประเทศไทยทั้งสิ้น 64 years, 9 months, 21 days
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล
ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 ความสนใจในโทรทัศน์ระบบดิจิทัลทั่วยุโรปเกิดขึ้นจากการที่การประชุมการบริหารไปรษณีย์และโทรคมนาคมแห่งยุโรป จัดการประชุม "เชสเตอร์ '97'" เพื่อตกลงกันถึงวิธีการบรรจุการออกอากาศโทรทัศน์ระบบดิจิทัลลงในแผนความถี่ ST61
การเปิดตัวโทรทัศน์ภาคพื้นดินดิจิทัลในปลายยุค 90 และต้นศตวรรษที่ 21 ทำให้สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศเรียกประชุมวิทยุคมนาคมระดับภูมิภาคเพื่อยกเลิกแผน ST61 และวางแผนใหม่สำหรับการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลระบบเดียวทั่วประเทศ
หลายประเทศกำลังพัฒนาและประเมินผลของทีวีดิจิทัล
ออสเตรเลียใช้มาตรฐาน DVB-T และหน่วยงานกำกับดูแลอุตสาหกรรมของรัฐบาล ฝ่ายโทรคมนาคมและสื่อของออสเตรเลียได้รับคำสั่งว่าการออกอากาศแบบแอนะล็อกทั้งหมดจะยุติลงภายในปี ค.ศ. 2012 การเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์ระบบดิจิทัลตามคำสั่งเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2009 ด้วยโปรแกรมที่มีความแม่นยำสูง ศูนย์กลางในการปิดระบบแอนะล็อกแห่งแรกอยู่ในเมืองมิลดูรา ในพื้นที่ชนบทของรัฐวิกทอเรียในปี ค.ศ. 2010 รัฐบาลจะจัดหากล่องแปลงสัญญาณดิจิทัลฟรีสำหรับบ้านผู้ด้อยโอกาสทั่วประเทศเพื่อลดการหยุดชะงักของการเปลี่ยนผ่าน เครือข่ายโทรทัศน์ออกอากาศฟรีที่สำคัญของออสเตรเลียได้รับใบอนุญาตการส่งสัญญาณดิจิทัลทั้งหมด และแต่ละช่องจะต้องออกอากาศโทรทัศน์ความละเอียดสูงอย่างน้อย 1 ช่อง และโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน 1 ช่องสู่ตลาดของพวกเขาทั้งหมด
ในทวีปอเมริกาเหนือ ข้อกำหนดที่วางไว้โดยเอทีเอสซีได้กลายเป็นมาตรฐานสำหรับทีวีดิจิทัล ในสหรัฐ คณะกรรมการการสื่อสารแห่งชาติ กำหนดวันสุดท้ายสำหรับการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ทั้งหมดจะต้องมีเครื่องรับทีวีดิจิทัลโดยใช้เอทีเอสซี ในประเทศแคนาดา คณะกรรมการวิทยุโทรทัศน์และโทรคมนาคม กำหนดวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2009 เป็นวันยุติการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในกรุงออตตาวาและเมืองปริมณฑล ในประเทศเม็กซิโก สถาบันโทรคมนาคมแห่งชาติได้กำหนดวันสุดท้ายสำหรับการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2015
การประมูลคลื่นความถี่วิทยุ
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2009 การแข่งขันของสหรัฐสำหรับคลื่นวิทยุที่มีอยู่อย่างจำกัด นำไปสู่การถกเถียงเรื่องการจัดสรรคลื่นความถี่ที่เป็นไปได้ในปัจจุบันโดยโทรทัศน์ และ FCC ก็เริ่มสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับวิธีเพิ่มอัตราการส่งถ่ายข้อมูลที่มีให้สำหรับบรอดแบนด์ไร้สาย บางคนเสนอให้ผสมทั้งสองเข้าด้วยกันบนช่องสัญญาณต่าง ๆ ที่เปิดไว้อยู่แล้ว (เช่น ไวท์สเปซ) ในขณะที่คนอื่นเสนอให้ "บรรจุใหม่" บางสถานีและบังคับให้ปิดสถานีบางสถานีเพียงไม่กี่ปีหลังจากทำสิ่งเดียวกัน (โดยไม่มีการชดเชยกับผู้แพร่ภาพกระจายเสียง) ในการยุติการออกอากาศโทรทัศน์แอนะล็อกในสหรัฐ พ.ศ. 2552
มีบางคนได้เสนอให้ยุติการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดิน โดยพิจารณาว่าควรใช้คลื่นความถี่ที่มีอยู่ให้ดีขึ้น และกำหนดให้ผู้ชมเปลี่ยนไปใช้การรับชมโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมหรือสายเคเบิล สิ่งนี้จะกำจัดโทรทัศน์ผ่านมือถือซึ่งล่าช้าไปหลายปี โดยการตัดสินใจของ FCC ในการเลือกมาตรฐานเอทีเอสซี และการปรับ 8VSB ที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตน แทนที่จะเป็นมาตรฐานโอเอฟดีเอ็มที่ใช้สำหรับการออกอากาศทีวีดิจิทัลทั่วโลก
เมื่อเทียบกับยุโรปและเอเชีย สิ่งนี้มีโทรทัศน์มือถือในสหรัฐฯ เนื่องจากไม่สามารถรับเอทีเอสซีขณะที่เคลื่อนที่ (หรือบ่อยครั้งแม้ขณะที่อยู่กับที่) โดยไม่ต้องใช้ ATSC-M/H ในการออกอากาศแบบภาคพื้นดิน DVB-T หรือ ISDB-T สามารถทำได้แม้ไม่มี DVB-H หรือ 1seg
ซีเอ็นบลู
ซีเอ็นบลู (CNBLUE; 씨엔블루) เป็นวงดนตรีแนวร็อกอินดี จากเกาหลีใต้ จากค่าย FNC Entertainment ประกอบด้วยสมาชิก 4 คน คือ ยงฮวา จงฮย็อน มินฮย็อก และจ็องชิน
ประวัติ
ชื่อวงย่อมาจาก Code Name Blue เป็นศิลปินเกาหลีที่เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นสมาชิกทุกคนในวงเป็นคนเกาหลี มีเพียงจงฮย็อนเท่านั้น ที่ในสมัยที่ยังเด็กนั้นอาศัยอยู่ที่ญี่ปุ่นย้ายมาอาศัยอยู่ที่เกาหลีตอนเรียนชั้นอนุบาล และการที่พวกเขาอยู่ที่ญี่ปุ่นในตอนแรกก็เพราะว่า ตอนนั้นสมาชิกทุกคนในวงยังไม่มีประสบการณ์ และทุกคนในวงยกเว้นยงฮวาต่างก็ยังเรียนอยู่มัธยมปลาย ดังนั้น ทางต้นสังกัดค่ายจึงเกรงว่าถ้าหากให้พวกเขาขึ้นเวที่ในทันทีนั้น พวกเขาทุกคนอาจจะมีอาการตื่นเวทีได้ และเนื่องจากที่ประเทศเกาหลี กรุงโซลนั้น ไม่ค่อยมีเวทีเล็ก ๆ เหมาะสำหรับนักร้องหน้าใหม่จึงได้ให้พวกเขาไปฝึกหาประสบการณ์จากการอาศัยอยู่ที่ญี่ปุ่น โดยการเล่นดนตรีในที่สาธารณะต่าง ๆหรือแม้กระทั่งในไนท์คลับ เมื่อสมาชิกทุกคนเริ่มมีความมั่นใจ และเริ่มเป็นที่นิยมในญี่ปุ่น พวกเขาจึงได้กลับมาเปิดตัวที่เกาหลีใต้และก็ประสบความสำเร็จ และพวกเขายังได้รับการกล่าวขานว่าเป็น F.T.Island วงที่สองอีกด้วย ถึงแม้สไตล์เพลงของพวกเขาจะเป็นแนว อินดี้ ก็ตาม
Bluetory เป็นมินิอัลบั้มแรก ซึ่งถือว่าเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการสำหรับ ซีเอ็นบูล ในประเทศเกาหลีใต้ โดยได้ปล่อยทีเซอร์สี่ตัวด้วยกัน ที่เผยให้เห็นถึงความมีเสน่ห์ของพวกเขาแต่ละคน ซึ่งทีเซอร์จะถูกปล่อยออกมาตามลำดับตัวอักษรแต่ตัวของคำว่า Blue โดยเริ่มต้นทีเซอร์แรกที่ อี จง-ฮย็อน (Burning), คัง มิน-ฮย็อก (Lovely), อี จ็อง-ชิน (Untouchable) และสุดท้ายที่ทีเซอร์ของ ช็อง ยง-ฮวา (Emotional) ในวันที่ 6, 8, 11และ13 มกราคม ค.ศ. 2010 ก่อนจะเปิดตัวมิวสิกตัวแรกเพลง "I'm a Loner" (외톨이야) ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2010 เป็นครั้งแรก
ในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2010 ทาง FNC Music ค่ายต้นสังกัด ได้ออกมาประกาศชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการของซีเอ็นบูล คือ BOICE ซึ่งเป็นชื่อที่มีคะแนนเสียงส่วนใหญ่จากการโหวตของทีมงาน FNC Music และสมาชิกซีเอ็นบูลทั้งหมด หลังจากที่ FNC Music ได้ประกาศให้แฟนคลับช่วยกันคิดและโหวตชื่อที่อยากให้ใช้เป็นชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2010 โดยคำว่า BOICE นั้น เป็นคำที่รวมกันระหว่างคำว่า BLUE ซึ่งหมายถึงซีเอ็นบูล รวมกับคำว่า Voice ซึ่งหมายถึงเสียงของแฟน ๆ BOICE จึงถูกใช้เป็นตัวแทนของซีเอ็นบูลและแฟนคลับทุกคน
ตำบลหนองบัว (อำเภอคง)
หนองบัว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว
การปกครอง
ตำบลหนองบัว แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ
หม่อมราชวงศ์จีริกัญญา โชติกเสถียร
ท่านผู้หญิงจีริกัญญา โชติกเสถียร ผู้ช่วยราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ประวัติ
ท่านผู้หญิงจีริกัญญา โชติกเสถียร มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์จีริกัญญา กิติยากร (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าจีรินันท์ กิติยากร กับหม่อมสมลักษณ์ กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม ทิพย์สมัย) สมรสกับหรรษา โชติกเสถียร มีบุตร 2 คน คือ จิตีวันต์ โชติกเสถียร และอภิธร โชติกเสถียร
ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยได้ถวายงานรับใช้มาโดยตลอด
ฟุตซอลคนหูหนวกโลก
การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกโลก (Deaf Futsal World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตซอลของผู้พิการคนหูหนวกระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จัดขึ้นทุกๆ 4 ปี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1996
ภายหลังจากการแข่งขันรอบคัดเลือกตามทวีปต่างๆ มีทีมที่เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายทั้งสิ้น 16 ทีม ดังนี้ ทวีปเอเชีย 3 ทีม ทวีปอเมริกาใต้ 1 ทีม โอเชียเนีย 1 ทีม ทวีปยุโรป 12 ทีม และเจ้าภาพ 1 ทีม
อำเภอพระทองคำ
พระทองคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอพระทองคำตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพระทองคำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอพระทองคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ไม้หันอากาศ
ไม้หันอากาศ, ไม้ผัด หรือ หางกังหัน (–ั) ใช้เป็นสระอะลดรูปเมื่อมีพยัญชนะสะกด และใช้ประสมสระ อัวะ และ อัว
แต่เดิมในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมิได้ใช้ไม้หันอากาศหรือสัญลักษณ์อื่น เมื่อต้องการสะกดสระอะที่มีพยัญชนะสะกด จะซ้อนพยัญชนะสะกดเข้าไปอีกตัวหนึ่งเช่น มนน อ่านว่า มัน, ท๋งง อ่านว่า ทั้ง รวมไปถึงสระอัวก็ใช้ ว ซ้อนสองตัวเช่น หวว อ่านว่า หัว, ตวว อ่านว่า ตัว ไม้หันอากาศเริ่มปรากฏใช้ในจารึกหลักที่ 5 ในรัชสมัยพระยาลิไท เมื่อ พ.ศ. 1904
แจ๊สแร็ป
แจ๊สแร็ป (jazz rap) เป็นแนวเพลงที่รวมกับฮิปฮอปและแจ๊ส ที่ได้การพัฒนาในช่วงปลายยุค 1980 และต้น 1990 เว็บไชต์ออลมิวสิก ได้อธิบายแนวดนตรีนี้ว่า "เป็นความพยายามที่จะหลอมรวมเพลงแอฟริกันอเมริกันจากอดีตด้วยรูปแบบที่โดดเด่นขึ้นเพื่อให้เข้ากับรูปแบบของแนวเพลงปัจจุบัน" ในทางดนตรีมีจังหวะคล้ายกับฮิปฮอปมากกว่าเพลงแจ๊ส มีถ้อยคำและเสียงอื่นๆที่หลากหลายกว่าเดิมถูกวางและใช้ซ้ำๆ ในการแต่งเพลงเช่น ทรัมเป็ต ดับเบิลเบส ฯลฯ ในด้านเนื้อเพลงมักจะเกี่ยวกับจิตสำนึกทางการเมือง ลัทธินิยมผิวสี (Afrocentrism) และแนวคิดปฏิฐานนิยมทั่วไป ศิลปินเช่น A Tribe Called Quest, De La Soul, Dream Warriors และ Digable Planets เป็นผู้บุกเบิกแจ๊สแร็ป
กวางแดง
กวางแดง (Red Deer) เป็นกวางขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตามอนุกรมวิธาน กวางแดงมีถิ่นอาศัยในทวีปยุโรป เทือกเขาคอเคซัส เอเชียน้อย บางส่วนทางตะวันตกของเอเชีย และเอเชียกลาง สามารถพบในเทือกเขาแอตลาสระหว่างประเทศโมร็อกโกและประเทศตูนิเซียทางตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา เป็นกวางเพียงชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา มีการนำกวางแดงไปยังพื้นที่ส่วนอื่นบนโลก ได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย, ประเทศนิวซีแลนด์ และ ประเทศอาร์เจนตินา ในหลายส่วนของโลกกินเนื้อของกวางแดงเป็นอาหาร
กวางแดงเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีกระเพาะ 4 ห้อง กีบเท้าคู่ ตัวผู้สูง 175 - 230 ซม. หนัก 160 - 240 กก. ตัวเมียสูง 160 - 210 ซม. หนัก 120 - 170 กก. จากหลักฐานทางพันธุกรรมแสดงให้เห็นว่ากวางแดง (Cervus elaphus) แต่เดิมน่าจะเป็นกลุ่มชนิดมากกว่าจะเป็นชนิดเดี่ยว แม้ว่ายังเหลือข้อโต้แย้งที่ว่าเป็นกวางกี่ชนิดที่รวมกลุ่มกัน บรรพบุรุษของกวางแดงน่าจะมีถิ่นกำเนิดในเอเชียกลางและอาจจะเป็นบรรพบุรุษเดียวกับกวางซีก้า
แม้ว่าบางครั้งกวางแดงอาจจะหายากในบางพื้นที่ แต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่าสูญพันธุ์ การนำเข้าไปยังพื้นที่อื่นและผลจากการอนุรักษ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักรทำให้จำนวนประชากรของกวางแดงเพิ่มขึ้น ขณะที่ในพื้นที่อื่น เช่น แอฟริกาเหนือประชากรกำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง
แหล่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมจิของญี่ปุ่นฯ
แหล่งมรดกจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในยุคเมจิ: การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้า การต่อเรือและการทำเหมืองถ่านหิน เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่ประกอบด้วยสถานที่ 23 แห่ง ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่น คือที่เมืองฮางิ จังหวัดยามางูจิ และในเมืองต่าง ๆ บนเกาะคีวชู โดยสถานที่เหล่านี้มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นการพัฒนาด้านอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วของญี่ปุ่น ตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ด้วยการพัฒนาอุตสาหกรรมเหล็ก การต่อเรือ และการทำเหมืองถ่านหิน สถานที่เหล่านี้ยังเป็นตัวอย่างของกระบวนการค้นหาเทคโนโลยีของญี่ปุ่นจากยุโรปและอเมริกา ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และบ่งบอกว่าเทคโนโลยีพวกนี้ถูกปรับให้เข้ากับความจำเป็นและประเพณีทางสังคมของญี่ปุ่นอย่างไร ซึ่งถือเป็นการส่งต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมตะวันตกไปยังประเทศที่ไม่ใช่ชาติตะวันตกสำเร็จเป็นครั้งแรกด้วย และจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมในประเทศช่วงเวลานั้น ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงทางสังคมของญี่ปุ่นครั้งใหญ่ในทุกด้านจนทำให้ประเทศญี่ปุ่นพัฒนาประเทศแบบก้าวกระโดดจนกลายเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในปัจุบัน
มรดกโลก
แหล่งมรดกจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในยุคเมจิ:การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้า การต่อเรือและการทำเหมืองถ่านหิน ของญี่ปุ่นได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อปี 2558 ที่เมืองบ็อน ประเทศเยอรมนี ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานภายในตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยจัดตั้งเพื่อดูแลการบริหารจัดการเรียน-การสอน หลักสูตรระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษาทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่ดำเนินการ ณ วิทยาเขตศรีราชา
ประวัติ
พุทธศักราช 2498 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับอนุญาตการใช้พื้นที่บริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์เชิงเขาน้ำซับจากกระทรวงมหาดไทย ลงนามโดยจอมพลผิน ชุณหวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้น ตั้งเป็นสถานีวิจัยศรีราชาเพื่อใช้พื้นที่วิจัยและฝึกงานของนิสิตคณะเกษตร จำนวน 500 ไร่ (ปัจจุบันเหลือเพียง 199 ไร่)
ภายหลังที่รัฐบาลได้จัดทำแผนพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีเป้าหมายให้เป็นเขตอุตสาหกรรมหลัก เขตพาณิชยกรรม และการค้า เขตส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เขตพัฒนาเมืองและชุมชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมีศักยภาพและความพร้อมทางวิชาการ จึงได้ปรับ เปลี่ยนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นสถานีวิจัยและฝึกงานให้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตแห่งใหม่เพื่อเป็นสถานศึกษาทำการผลิต และพัฒนากำลังคนระดับสูง ตอบสนองแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้จัดเตรียมการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ในแนวคิดการจัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนเฉพาะสาขาที่สนองตอบความต้องการกำลังคนของ ภาคตะวันออก ภายหลังคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติในหลักการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนศรีราชา เพื่อทำหน้าที่เตรียมการเรียนการสอน วางแผนจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แต่ภายหลังคณะกรรมการได้เห็นชอบใช้ชื่อโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมแทนโครงการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
พุทธศักราช 2539 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา โดยมีโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ทั้งนี้โครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมได้เปิดรับนิสิตสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ในปีการศึกษา 2540 เป็นรุ่นแรก และสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม ในปีการศึกษา 2541
เมื่อการจัดการเรียน-การสอนระดับปริญญาตรีได้มีจำนวนหลักสูตรได้จำนวนหนึ่งแล้ว วิทยาเขตศรีราชาเสนอแผนการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาวิชาที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชนและภูมิภาค หลายสาขาบรรจุไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2546-2550) โดยสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในคราว ประชุมครั้งที่ 4/2546 เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2546 ได้มีมติเห็นชอบให้วิทยาเขตศรีราชาเปิดสอนระดับบัณฑิตศึกษา 2 หลักสูตร โดยเริ่มตั้งแต่ภาคต้นปีการศึกษา 2546 คือ หลักสูตร เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ (Master of Economics Program in Business Economics : MBE)และหลักสูตร ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาธุรกิจการเกษตร (Master of Arts Program in Agribusiness : MAB) โดยใช้โครงสร้างหลักสูตรของวิทยาเขตบางเขน ซึ่งอยู่ในความดูแลของบัณฑิตวิทยาลัย
หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา
ทำเนียบคณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
สวนสัตว์กลางคืน
สวนสัตว์กลางคืน (night safari) คือสถานที่จัดแสดงสัตว์ป่าทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ป่า สัตว์ปีก สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์น้ำ สวนสัตว์กลางคืนแห่งแรกของโลกคือไนต์ซาฟารีที่ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเปิดให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537
สวนสัตว์กลางคืนในประเทศไทย
สำหรับประเทศไทยได้มีการจัดตั้งเชียงใหม่ไนท์ซาฟารีขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2549 โดยถือเป็นสวนสัตว์กลางคืนแห่งที่สามของโลก ถัดจากไนต์ซาฟารีของประเทศสิงคโปร์ และไชน่าไนต์ซาฟารีของประเทศจีน
ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์
ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ (Children's Savings Accounts; อักษรย่อ: CSAs) เป็นบัญชีออมทรัพย์ประเภทหนึ่งในสหรัฐ ซึ่งโดยปกติจะออกแบบมาเพื่อการออมสำหรับอุดมศึกษา พวกเขามักจะสามารถใช้ได้ผ่านโครงการของรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่นหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ในความร่วมมือกับธนาคารและสหกรณ์เครดิตยูเนียน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์สามารถอยู่ในแผน 529 ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐหรือผลิตภัณฑ์การลงทุนอื่น ๆ เช่นบัญชีออมทรัพย์เพื่อการศึกษาคัฟเวอร์เดล และมักจะอนุญาตให้ฝากเงินจากเด็ก, ผู้ปกครองและญาติ ตลอดจนบุคคลที่สาม เช่น เขตโรงเรียนและโปรแกรมทุนการศึกษา ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์จำนวนมากเริ่มต้นด้วยเงินฝากเริ่มต้นจากรัฐบาลหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไรในชื่อของเด็กและเงินสมทบครอบครัวที่ตามมามักได้รับการสนับสนุนโดยการจับคู่เงินทุน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์มักรวมแรงจูงใจเพื่อส่งเสริมการออมโดยเยาวชนและครอบครัวที่ด้อยโอกาส การถอนเงินจากชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์นั้น โดยทั่วไปจะจำกัดอยู่ที่ค่าใช้จ่ายในอุดมศึกษาหลังจากเด็กอายุครบ 18 ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัย เงินทุนที่ไม่ได้ใช้สามารถนำไปซื้อสินทรัพย์อื่นได้ (เจ้าของบ้านครั้งแรก, การพัฒนาธุรกิจขนาดเล็ก หรือรถยนต์บางครั้ง) หรือเพื่อการออมเพื่อการเกษียณ โครงการชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ยังรวมถึงการศึกษาทางการเงินเพื่อสอนเด็กและครอบครัวเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของสถาบันการเงิน, แนวทางปฏิบัติด้านการออมและการบริโภคอย่างชาญฉลาด รวมทั้งกลยุทธ์สำหรับการลงทุนระยะยาว
แรงจูงใจ
มีความแตกต่างที่สำคัญในความสำเร็จทางการศึกษาโดยความมั่งคั่งของครอบครัว เนื่องจากโครงการการออม เช่น อเมริกันดรีมเดโมสเตรชันได้เริ่มที่จะพิสูจน์ว่ามันเป็นไปได้ที่จะส่งเสริมให้บุคคลที่มีรายได้น้อยและครอบครัวที่จะเก็บเงิน ผู้กำหนดนโยบายเริ่มหันความสนใจไปที่ศักยภาพของความคิดริเริ่มด้านสินทรัพย์เพื่อแก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมทางการศึกษา สินทรัพย์ครอบครัวสร้างความคาดหวังของเด็กเกี่ยวกับวิทยาลัย และในทางกลับกัน ก็มีอิทธิพลต่อความผูกพันของพวกเขากับโรงเรียน รวมทั้งพฤติกรรมการออมของผู้ปกครอง ตลอดจนการสนับสนุนด้านวิชาการ ผลกระทบเหล่านี้สามารถช่วยลดช่องว่างความสำเร็จระหว่างนักเรียนที่ร่ำรวยและนักเรียนที่ด้อยโอกาส โดยการเพิ่มโอกาสที่นักเรียนทุกคนต้องเข้าเรียนหลักสูตรเตรียมความพร้อมวิทยาลัยที่จำเป็น โดยทำแบบทดสอบเข้า เช่น เอซีที หรือเอสเอที ซึ่งใช้สำหรับวิทยาลัยและสำหรับความช่วยเหลือทางการเงินที่จำเป็น และไม่เช่นนั้นก็เป็น 'ติดตามวิทยาลัย'
จี้ เยี่ยน
จี้ เยี่ยน (暨豔; เสียชีวิต ค.ศ. 224) ชื่อรอง จื่อซิว (子休) เป็นขุนนางจีนของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นคนหุนหันพลันแล่น เห็นว่าตัวเองสูงส่งกว่าผู้อื่นและมักถือเอาหลักคุณธรรมสูงส่งในการวิจารณ์และดูหมิ่นผู้อื่น ขณะที่จี้ เยี่ยนรับราชการในสำนักคัดเลือก (เทียบเท่ากับแผนกทรัพยากรบุคคลในปัจจุบัน) ได้เสนอแนวคิดสุดโต่งในการปฏิรูประบบราชการโดยการลดขั้นและถอนถอนข้าราชการโดยพิจารณาจากการประเมินคุณธรรมประจำบุคคล แนวคิดของจี้ เยี่ยนไม่ได้การยอมรับอย่างมากเนื่องจากเขาสร้างความไม่พอใจให้กับเหล่าเพื่อนขุนนาง ซึ่งกล่าวหาว่าเขาประพฤติมิชอบและมีอคติ เมื่อเพื่อนขุนนางอย่างลกซุน, ลู่ เม่า และจู จฺวี้แนะนำให้จี้ เยี่ยนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่ก้าวร้าว แต่จี้ เยี่ยนก็เพิกเฉิยต่อคำแนะนำที่หวังดีเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 224 จี้ เยี่ยนฆ่าตัวตายหลังถูกปลดจากตำแหน่งด้วยข้อหาการประพฤติมิชอบ
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก (Saving Private Ryan) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามมหากาพย์สัญชาติอเมริกัน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1998 กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก และเขียนบทโดย รอเบิร์ต โรแดต ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในช่วง การบุกครองนอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง ภาพยนตร์เป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพสงครามที่รุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉากการยกพลขึ้นบกที่หาดโอมาฮา ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ จอห์น เอช. มิลเลอร์ (ทอม แฮงส์) กัปตันหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ และพลทหารในสังกัดของเขา (ทอม ไซส์มอร์, เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์, แบร์รี เป็ปเปอร์, จิโอวานนี ริบิซี, วิน ดีเซล, แอดัม โกลด์เบิร์กและเจเรมี เดวีส์) ตามหา พลร่มสิบตรี เจมส์ ฟรานซิส ไรอัน (แม็ตต์ เดม่อน) เพื่อนำเขากลับบ้าน เนื่องจากเขาเป็นลูกชายคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ หลังพี่น้องอีกสามคนถูกฆ่าตายในสนามรบ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการสร้างร่วมกันระหว่าง ดรีมเวิร์กสพิกเจอร์ส, พาราเมาต์พิกเจอส์, แอมบลินเอนเทอร์เทนเมนต์และมิวชัวล์ฟิล์มคอมปานี ดรีมเวิร์กสเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือ ขณะที่พาราเมาต์เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ทั่วโลก
ในปี ค.ศ. 1996 ผู้อำนวยการสร้าง มาร์ก กอร์ดอน นำเสนอแนวคิดของโรแดตให้กับพาราเมาต์ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก พี่น้องไนแลนด์ ซึ่งในที่สุด โครงการนี้ก็เริ่มการพัฒนา สปีลเบิร์ก ซึ่งในเวลานั้นเพิ่งก่อตั้งดรีมเวิร์กส เขาเข้าร่วมโครงการเพื่อมาเป็นผู้กำกับ และแฮงส์ก็เข้าเป็นนักแสดง หลังจากที่นักแสดงได้ผ่านการฝึกฝนภายใต้การดูแลของ เดล ดาย ทหารผ่านศึกเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997 โดยใช้เวลาสองเดือน ฉากดี-เดย์ของภาพยนตร์นั้นถ่ายทำที่ หาดบัลลินเนสเกอร์, ชายฝั่งเคอร์ราโคล, บัลลินเนสเกอร์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของ เคอร์ราโคล, เคาน์ตีเว็กซ์ฟอร์ด, ไอร์แลนด์ และใช้ทหารจากกองหนุนของกองทัพไอริชเป็นทหารราบสำหรับการยกพลขึ้นบก
ภาพยนตร์ฉายเมื่อวันที่ 24 กรกฏาคม ค.ศ. 1998 ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์และผู้ชม โดยชมในเรื่องการแสดง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงที่มาจากแฮงส์), ความสมจริง, การกำกับภาพ, ดนตรีประกอบ, บทภาพยนตร์และการกำกับของสปีลเบิร์ก โดยภาพยนตร์มักจะอยู่ในรายชื่อสิบอันดับแรกของภาพยนตร์ที่ฉายในปี ค.ศ. 1998 ของนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปี ค.ศ. 1998 ในสหรัฐ โดยทำเงินในประเทศ 216.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดทั่วโลกในปี ค.ศ. 1998 โดยทำเงิน 481.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก นอกจากนี้ ภาพยนตร์ทำเงินเพิ่มอีก 44 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมาจากการวางจำหน่ายโฮมวิดีโอในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1999
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลมากมาย ได้แก่ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ใน รางวัลลูกโลกทองคำ, สมาคมผู้อำนวยการสร้างแห่งอเมริกา, สมาคมผู้กำกับแห่งอเมริกาและรางวัลขวัญใจนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อใน รางวัลออสการ์ ทั้งหมด 11 สาขา ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71 ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แฮงส์) และบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และชนะเลิศ 5 รางวัล ได้แก่ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ครั้งที่สองของสปีลเบิร์ก), ลำดับภาพยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, เสียงยอดเยี่ยมและลำดับเสียงเอฟเฟกต์ยอดเยี่ยม
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ได้รับการยกย่องว่ามีอิทธิพลต่อภาพยนตร์แนวสงคราม  และทำให้ความสนใจในสื่อสงครามโลกครั้งที่สองกลับมาอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 2007 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับภาพยนตร์ เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก ให้อยู่ในอันดับที่ 71 ของภาพยนตร์อเมริกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน เอเอฟไอส์ 100 ปี...100 เรื่อง (ฉบับครบรอบ 10 ปี) และในปี ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์ถูกเลือกโดย หอสมุดรัฐสภา ให้มีการเก็บรักษาใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ"
โครงเรื่อง
แต่ในยุทธการยกพลขึ้นบกครั้งนี้ของสัมพันธมิตร นำมาซึ่งความสูญเสียของบุตรชาย 3 คนแห่งตระกูลไรอัน ซึ่งกองทัพสหรัฐได้ส่งจดหมายแสดงความเสียใจมาแก่คุณนายไรอัน แต่ทว่า ในการพิมพ์จดหมายนั้น เสมียนผู้พิมพ์พบถึงความสูญเสียของตระกูลไรอันแล้ว 3 คน ซึ่งยังเหลือเพียงบุตรชายคนสุดท้อง คือ พลทหาร เจมส์ ไรอัน (แมตต์ เดม่อน) ที่ตกอยู่ในแนวข้าศึกโดยไม่ทราบชะตากรรม จึงได้รายงานต่อผู้บังคับบัญชา (เดนนิส ฟารีนา) ซึ่งได้ตัดสินใจให้พาพลทหารไรอันกลับบ้านมาอย่างปลอดภัย
ภารกิจนำพลทหารไรอันกลับบ้านจึงตกแก่กองกำลังของร้อยเอกมิลเลอร์ ซึ่งมีผู้ใต้บังคับบัญชา 7 คน โดยที่แต่ละคนไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตคนส่วนใหญ่เพื่อชีวิตคน ๆ เดียวด้วย โดยที่ระหว่างทางพวกเขาต้องประสบกับความสูญเสียเป็นอย่างมาก ซึ่งในท้ายที่สุด หลายคนได้เสียชีวิตรวมทั้งร้อยเอกมิลเลอร์ด้วย แต่ก่อนตาย เขาได้บอกแก่ไรอันว่า ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ซึ่งไรอันได้จดจำและสำนึกในบุญคุณของมิลเลอร์ไปตลอด
เบื้องหลังและความสำเร็จ
Saving Private Ryan เป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่และได้รับการจับตาเป็นอย่างมากในปี ค.ศ. 1998 อีกทั้งเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดประจำปีนั้นด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับความสูญเสียของกำลังทหารและชีวิตผู้คนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของสงคราม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฉากเปิดเรื่องที่ยาวกว่า 10 นาที ที่เป็นการบุกหาดโอมาฮ่า ที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสมรภูมิที่สูญเสียที่สุดของกองทัพสหรัฐอเมริกา ได้รับคำวิจารณ์ว่าทำได้เสมือนจริงอย่างมาก และหลายคนได้นำไปเปรียบเทียบกับภาพยนตร์แนวเดียวกันในอดีต อย่าง The Longest Day ในปี ค.ศ. 1962
เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับการจับตาอย่างยิ่งว่าจะคว้ารางวัลได้หลายรางวัล ทั้ง รางวัลออสการ์หรือรางวัลลูกโลกทองคำ รวมทั้ง รางวัลอื่น ๆ ด้วย ซึ่งภาพยนตร์ก็คว้าได้หลายรางวัลด้วยกัน โดยเฉพาะการแสดงที่โดดเด่นอย่างมากของ ทอม แฮงค์ และเจเรมี เดวีส์ ที่รับบทเป็นพลทหารอับฮัม ที่ตื่นตระหนกตลอดเวลา เป็นเหมือนลูกไล่และจุดอ่อนของกองกำลัง
ซึ่งในระหว่างที่เข้าฉายนั้น ก็มีภาพยนตร์ในแนวเดียวกัน คือ The Thin Red Line ของทเวนตี้ เซนจูรี ฟอกซ์ เข้าฉายในเวลาเดียวกัน เสมือนเป็นคู่แข่งและคู่เปรียบเทียบ
ในรางวัลออสการ์มีชื่อเข้าชิงมากถึง 11 รางวัล ประกอบไปด้วย รางวัลใหญ่ ๆ ด้วยกัน เช่น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, บันทึกภาพยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, บันทึกเสียงยอดเยี่ยม เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็สามารถคว้ามาได้ ยกเว้น สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมที่พลาดให้แก่ Shakespeare in Love ภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษ
ดานอน
ดานอน (Danone S.A.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติฝรั่งเศสผู้ผลิตนมและอาหารแปรรูป ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1919 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน ก่อนจะย้ายกิจการและสำนักงานใหญ่มาอยู่ที่กรุงปารีสในอีก 9 ปีต่อมา มียอดขาย 24.65 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2018 โดยรายได้ส่วนใหญ่มาจากผลิตภัณฑ์นม อาหารเสริม และน้ำดื่ม ส่วนผลิตภัณฑ์ในไทยที่เป็นที่รู้จักคือนมผงดูเม็กซ์ และน้ำแร่เอเวียง
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบราซิล จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบราซิลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 129 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 15 ชนิดกีฬา
เทศบาลตำบลฉวาง
เทศบาลตำบลฉวาง เทศบาลตำบลฉวางเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 และมาตรา 5 แห่ง พระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. 2495 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงประกาศจัดตั้งสุขาภิบาล ให้เรียกชื่อว่า "สุขาภิบาลฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช" และกำหนดเขตไว้ดังต่อไปนี้
ประวัติ
เทศบาลตำบลฉวาง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2542 ต่อมาได้ยกฐานะตามพระราชบัญญัติยกฐานะของสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 เป็นต้นมา
ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลฉวาง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ภูมิประเทศ
เทศบาลตำบลฉวาง สภาพทั่วไปของพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มใกล้แม่น้ำ และที่ราบสูงบางส่วน มีพื้นที่ ทำการเกษตร ๓๓,๗๒๖ ไร่ มีแม่น้ำสายหลักไหลผ่าน คือ แม่น้ำตาปี และลำคลองอีก ๒ แห่ง คือ คลอง คุดด้วน และคลองมีน
การแบ่งเขตปกครอง
เทศบาลตำบลฉวางแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 7 ชุมชน ดังนี้
เซอร์เค็ต
เซอร์เค็ต (Serket) เป็นหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์ เทวีแมงป่อง มีชื่อเสียงขึ้นมาโดยราชาแมงป่อง กษัตริยก่อนราชวงศ์ พระนางเกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ เพราะพระนางเป็นหนึ่งในเทวีผู้พิทักษ์ต้นน้ำทั้งสี่แห่งแม่น้ำนิล หน้าที่ของเทวีเซอร์เค็ตคือ เป็นคนเฝ้างูอาโปฟิส ศัตรูของเทพราที่ถูกมัดและขังไว้ใต้พิภพ พระนางเป็นชายาของเทพเนเฆบคาอู (Nekhebkau) เทพแห่งงูใหญ่ มีแขนเป็นมนุษย์ ซึ่งบางครั้งก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเหล่าปีศาจซึ่งอาศัยอยู่ใต้โลก กล่าวกันว่าเทวีเซอร์เค็ตถูกมัดด้วยโซ่จนสวรรคต แต่พระสวามีของเธอบางครั้งก็เป็นเทพที่ดี คอยให้อาหารแก่วิญญาณของผู้ตาย ถ้าในกรณีนี้ เทวีเซอร์เค็ตก็เป็นเทวีที่ดีด้วย โดยปกติแล้วเทวีเซอร์เค็ตจะช่วยเทวีไอสิสทำพิธีศพเทพโอสิริสและเป็นผู้ช่วยคอยดูแลเทพโฮรุส พระนางจะประทับยืนอยู่กับเทวีอีสิสตรงปลายโลงศพ และเป็นเทพ 1 ใน 4 ที่ประจำที่ไหเก็บเครื่องในมัมมี่ที่เก็บลำไส้ เทวีเซอร์เค็ตมีสัญลักษณ์เป็นมนุษย์ ศีรษะเป็นแมงป่อง หรือกายเป็นแมงป่อง ศีรษะเป็นมนุษย์ บางครั้งก็เป็นเช่นเดียวกับเทวีไอสิส หรือปกป้องผู้ตายด้วยปีกที่แขนของนาง
สโมสรฟุตบอลหญิงกรุงเทพมหานคร
สโมสรฟุตบอลหญิงกรุงเทพมหานคร เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงจากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2551 และประสบความสำเร็จในการแข่งขัน ไทยวีเมนส์ลีก โดยสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศได้ในปี 2556
ทีมปัจจุบัน
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564
(กัปตัน)
อูลัน-อูเด
อูลัน-อูเด (Улаан-Үдэ, Ulaan-Üde, ; Улан-Удэ; Улаан-Үд, Ulaan-Üd, ; Ulan-Ude) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐบูเรียเตีย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบไบคาลบนแม่น้ำอูดาที่บรรจบกับเซเลนกา จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 404,426 คนอาศัยอยู่ในอูลัน-อูเด เพิ่มจากจาก 359,391 คนที่บันทึกไว้ในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2002 ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสามในรัสเซียตะวันออกไกลโดยจัดอันดับตามจำนวนประชากร
เยอรมัน ยิว-ยิตสู
คำศัพท์
ในประเทศเยอรมนี คำว่า "Ju-Jutsu" มักใช้สื่อถึง เยอรมัน ยิว-ยิตสู อยู่เสมอ ในขณะที่รูปแบบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับยิวยิตสูของญี่ปุ่นจะสะกดว่า "Jiu Jitsu" แทน
ประวัติ
ใน ค.ศ. 1967 กลุ่มสมาชิกของสภาแดนเยอรมัน (DDK) ได้เริ่มพัฒนาระบบการป้องกันตัวใหม่ตามหลักแบบ ยูโด, คาราเต้, ไอคิโด ทั้งสามรูปแบบที่ต่างได้รับอิทธิพลจากยิวยิตสูญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม โดยมุ่งเน้นเทคนิคที่สามารถนำมาใช้ได้ในสถานการณ์จริงเป็นส่วนมาก เป็นระยะเวลาหลายปี ที่ประสบการณ์การทำงานของตำรวจ และเทคนิคจากศิลปะการต่อสู้อื่น ต่างมีอิทธิพลต่อระบบ ใน ค.ศ. 2000 ยังได้มีการเพิ่มเทคนิคจาก เอสกรีมา, แซมโบ, บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู, หวิงชุน, มวยไทย, มวยสากล และอื่นๆ โดยมีการจัดตั้งขึ้นเป็นทางการใน เยอรมัน ยิว-ยิตสู
พูมา (บริษัท)
สำหรับพูมาที่เป็นสัตว์จำพวกเสือดูที่: เสือพูมา
พูมา เป็นบริษัทผลิตเสื้อผ้าและเสื้อผ้ากีฬา จากประเทศเยอรมนี โดยก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1924 โดยสองพี่น้องตระกูลแดสส์เลอร์ อาดิ แดสส์เลอร์ และน้องชาย รูดอล์ฟ แดสส์เลอร์ ในนามของบริษัทอาดิดาส ต่อมาในปี ค.ศ. 1948 ด้วยผลประโยชน์ รูดอล์ฟ ดาสส์เลอร์ ตัดสินใจแยกตัวออกมาตั้งบริษัทใหม่เอง โดยใช้ชื่อบริษัท พูมาอาเกรูดอล์ฟดาสส์เลอร์สปอร์ต ซึ่งเป็นผู้ผลิตรองเท้าและอุปกรณ์กีฬายี่ห้อพูมา โดยใช้ "พูมา" หรือ สิงโตภูเขา เป็นสัญลักษณ์ เนื่องจากพูมาเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวกระฉับกระเฉงสามารถปีนป่ายภูเขาได้เป็นอย่างดี จากรองเท้าและอุปกรณ์กีฬา พูมาแตกไลน์มาผลิตเสื้อผ้า และกลายเป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ในแวดวงดนตรีฮิปฮอปและการทำกราฟฟิตี ทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970-1980 และยังคงความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้
โดยพูมาได้รับการสนับสนุนจากนักฟุตบอลและนักกีฬาชื่อดังหลายคน เช่น เปเล่, ยูเซบิโอ, โยฮัน ครัฟฟ์, เอนโซ ฟรานเซสโคลี, เดียโก มาราโดนา, ลอธาร์ มัทธาอุส, เคนนี ดัลกลิช, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, ดีดีเย เดช็อง, รอแบร์ ปีแร็ส, ราดาเมล ฟัลเกา, ซามูแอล เอโต, จันลุยจี บุฟฟอน และมารีโอ บาโลเตลลี
ไอซิส
เทวีไอซิส (Isis) เป็นหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์
ลักษณะของเทวีไอซิส
สัญลักษณ์ของเทวีไอซิสมีลักษณะเป็นเทพี บางครั้งมีปีก เครื่องทรงศิราภรณ์เป็นรูปบัลลังก์คล้ายขั้นบันได
บางตำรากล่าวไว้ว่า เทวีไอซิส (Isis) เป็นธิดาของเทพและเทพีนุต แต่บางตำรากลับบอกว่า เทพีไอซิสเป็นธิดาของเทพรากับเทพีนุต (หรือ เทพีนัต) ตามที่จะขอกล่าวถึงดังต่อไปนี้
ต้นกำเนิดของเทวีไอซิสเริ่มขึ้นหลังจากที่เทพราได้อภิเษกกับเทพีนุตแล้ว เทพรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้โอรสธิดา แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้า เทพีนุตก็ไม่ทรงครรภ์เสียที ทำให้เทพราทรงพิโรธ และลงมือสาปให้เทพีนุตไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกเลย เทพีนุตทรงเสียใจเป็นอย่างมาก จึงนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับเทพธอทผู้ทรงความรอบรู้ ซึ่งเดิมทีแล้วเทพธอทได้ตกหลุมรักเทพีนุตมาโดยตลอด
เทพธอทให้คำแนะนำพร้อมยื่นข้อเสนอแก่เทพีนุตว่า หากพระองค์สามารถมีโอรสธิดาให้เทพราได้ พระนางจะต้องมอบความรักให้แก่เทพธอท เทพีนุตตอบตกลงในคำนั้น เทพธอทจึงได้ไปท้าพนันกับเทพคอนชูผู้เป็นเทพพระจันทร์ซึ่งรักการพนันเป็นชีวิตจิตใจ เทพธอททำทีแสร้งเดินหมากกันกับเทพคอนชูจนหลงลืมวันคืน ซึ่งเทพคอนชูไม่ทันรู้เล่ห์กล จึงเปล่งแสงอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งแสงมีมากพอเท่ากับแสงจากพระอาทิตย์จำนวน 5 วัน เทพธอทจึงยกเลิกการเล่นหมากกับเทพคอนชู
หลังจากนั้นเป็นต้นมา แสงจากเทพคอนชูจึงมีไม่มากเพียงพอ ทำให้เทพคอนชูจำเป็นต้องลดแสงลงบ้างในเวลาตอนกลางคืน ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของข้างขึ้นข้างแรมในปัจจุบันนั่นเอง ตั้งแต่นั้นมา เทพธอทก็นำแสงที่นอกเหนือจากแสงอาทิตย์ของเทพรา มาสร้างเป็นวันจำนวน 5 วัน ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เทพีนุตตั้งครรภูได้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เทพีนุตให้กำเนิดเหล่าเทพเทพีจำนวน 5 องค์ อันได้แก่
2. วันที่สอง เทพีนุตให้กำเนิด เทพฮามาร์คิส หรือ สฟิงซ์ ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งรุ่งอรุณและเป็นเทพนักรบ
3. วันที่สาม เทพีนุตให้กำเนิด เทพเซต ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งความชั่วร้าย เนื่องจาก เทพเซตถือกำเนิดในช่วงเวลาที่เป็นฤกษ์ร้าย และฉีกครรภ์ของพระมารดาออกมา
4. วันที่สี่ เทพีนุตให้กำเนิด เทพีไอซิส ผู้เป็นเทพีแห่งความรักและไสยศาสตร์
5. วันที่ห้า เทพีนุตให้กำเนิด เทพีเนฟธิส ผู้เป็นเทพีผู้คุ้มครองวิญญาณคนตาย
ในเวลาต่อมาเทพีไอซิส และเทพโอซิริส นั้นหลงรักกันมาตั้งแต่ครั้งอยู่ในครรภ์ของเทพีนุตผู้เป็นมารดา ทั้งสองจึงเติบโตมาด้วยกันและเป็นศิษย์ร่วมอาจารย์กัน สำหรับเทพโอซิริสนั้นทรงเป็นผู้มีวิสัยการเป็นผู้นำและมีความเก่งกล้าสามารถเหนือใคร ส่วนเทพีไอซิสนั้นเป็นผู้เก่งกาจด้านมนตราทุกประการ อีกทั้งยังมีสติปัญญาอันแสนชาญฉลาดยิ่งนัก
จนกระทั่งในครั้งหนึ่ง เทพีไอซิสคิดอยากจะให้เทพโอซิริสได้ขึ้นครองบัลลังก์ไอยคุปต์ นางจึงใช้สติปัญญาของตนล่อลวงเทพรา จนทำให้เทพราหลงบอกพระนามจริงแก่เทพีไอซิส ซึ่งหากผู้ใดล่วงรู้ จะทำให้เกิดอิทธิฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ ด้วยเหตุนี้ พระนางจึงต้องยอมสละบัลลังก์และมอบฤทธิ์ให้แก่เทพโอซิริส
เมื่อเทพโอซิริสได้ขึ้นตำแหน่งเป็นเทพราชาแล้ว พระองค์จึงจัดอภิเษกสมรสให้ตนเองและเทพีไอซิส และแต่งตั้งให้เทพีไอซิสเป็นพระราชินีเคียงคู่พระองค์ ซึ่งในสมัยของเทพโอซิริสและเทพีไอซิส เป็นช่วงเวลาที่อียิปต์รุ่งเรืองเป็นอย่างมาก ทั้งสองพระองค์ทรงสั่งสอนประชาชนให้เรียนรู้อารยธรรม และการประดิษฐ์คิดค้นสิ่งต่าง ๆมากมาย ทำให้เหล่าราษฏรทั้งหลายต่างเคารพนับถือในเทพเทพีทั้งสองเป็นอย่างมาก
เรื่องราวความรักและความรุ่งเรืองของเทพทั้งสอง อยู่ในสายตาของเทพเซตผู้มีความอิจฉาริษยาเทพผู้พี่นี้มาตลอด เทพเซตคิดว่าตนจะต้องขึ้นครองราชย์เป็นพระราชาให้ได้ จึงทำการสังหารเทพโอซิริส แล้วใส่โลงลอยตามแม่น้ำไนล์ไป เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทำให้เทพีไอซิสกับเทพโอซิริสต้องแยกจากกัน  พระนางจึงเกิดความเศร้าโศกเสียใจเป็นอันมาก
เมื่อเทพโอซิริสสิ้นพระชนม์ลง เทพเซตก็ยึดบัลลังก์และตั้งตัวเป็นใหญ่แทนที่ แต่เส้นทางของเทพเซตผู้ชั่วร้ายก็ไม่ได้ราบรื่นสมใจ เพราะเทพีไอซิสทรงตั้งครรภ์
ในที่สุด เทพีไอซิสก็พบพระศพของสวามี หลังจากที่ตามหามานานแสนนาน แต่เทพเซตผู้ชั่วร้ายก็สามารถตามหาพระศพเจอเช่นกัน เทพเซตจึงทำการฉีกศพเทพโอซิริสจนขาดวิ่นและโยนศพนั้นทิ้งไปทั่วไอยคุปต์ ทำให้เทพีไอซิสต้องออกตามหาพระศพของสวามีอีกครั้งอย่างยากเย็นยิ่งกว่าเก่า โชคร้ายยังไม่หมดเพียงเท่านั้น เพราะเมื่อเทพเซตได้ส่งงูร้ายตามไปสังหารเทพโฮรัสที่ยังเป็นเพียงแค่ทารกจนตาย เพื่อที่จะได้ขจัดเสี้ยนหนามที่ขวางทางการขึ้นเป็นราชาให้หมดไป
เทพีไอซิสต้องการแก้เผ็ดเทพเซตจึงแปลงกายเป็นเทพีเนฟธิส เพื่อขอคำสาบานจากเทพเซตว่าจะไม่ทำร้ายโอรสของพระนางอีก จนกว่าโอรสของพระนางทำร้ายท่าน ซึ่งจะทำให้เทพโฮรัสสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ครั้งอย่างสำเร็จและปลอดภัยจนกว่าจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ด้วยความที่เทพเซตคิดว่าเทพีเนฟธิสเป็นผู้พูด เทพเซตจึงตกปากรับคำสาบานนั้นไป ทันใดนั้นเอง เทพีไอซิสแปลงกายกลับสู่ร่างเดิม ทำให้เทพเซตโกรธแค้นเป็นอย่างมาก
หลังจากที่ติดตามหาชิ้นส่วนของเทพโอซิริสมาตลอดหลายปีด้วยความทุกข์ทรมานใจ เทพีไอซิสก็สามารถตามหาชิ้นส่วนได้จนครบ และนำชิ้นส่วนกลับมาประกอบพิธีศพได้อีกครั้ง โดยมีเทพอานูบิส เทพแห่งความตาย (โอรสที่เกิดจากเทพีเนฟธิสผู้หลงรักเทพโอซิริส โดยพระนางได้แปลงกายเป็นเทพีไอซิส และมอมสุราเทพโอซิริสจนเกิดเป็นเทพอานูบิสขึ้นมา แต่บางตำราก็ว่า เทพอานูบิสเป็นโอรสของเทพีเนฟธิสกับเทพเซตนั่นเอง) เป็นผู้ทำพิธีศพให้ โดยพิธีศพมีการพันผ้ารอบศพและลงน้ำยา จนก่อให้เกิดเป็นมัมมี่นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หลังจากประกอบพิธีศพแล้ว  เทพโอซิริสก็สามารถไปถึงดินแดนแห่งความตายได้ พระองค์ได้ขึ้นเป็นใหญ่ถึงขนาดเป็นราชาแห่งโลกของคนตาย
เมื่อเทพโฮรัส (พระองค์มีสัญลักษณ์ คือ นกฟีนิกซ์วิหคอมตะ) ได้ฟื้นขึ้นจากตาย เวลาแห่งการล้างแค้นก็มาถึงเสียที เทพทั้งหลายทั้งเทพบิดา เทพมารดา และเหล่าทวยเทพอีกมากมาย ได้พากันสั่งสอนสิ่งต่าง ๆ ให้แก่เทพโฮรัส จนพระองค์นั้นเก่งกาจมากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งบู๊และบุ๋น และในที่สุด เทพโฮรัสก็สามารถปราบเทพเซตลงได้ตามคำทำนาย จากนั้นจึงขึ้นเป็นเทพกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งไอยคุปต์ เพื่อครอบครองบัลลังก์อย่างชอบธรรม
ผู้คนในอียิปต์เชื่อกันว่า หากบูชาเทพองค์ใดองค์หนึ่งในเทพที่กล่าวมานี้ ก็จะต้องบูชาเทพทั้งสององค์ร่วมด้วย  อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์สืบต่อกันมาว่า ฟาโรห์ที่สิ้นพระชนม์ไปแทนเทพโอซิริส ก็คือ องค์รานีคือเทพีไอซิส และฟาโรห์องค์ถัดมา ก็คือ เทพโฮรัส
ลักษณะของเทวีไอซิสมีสัญลักษณ์แทนพระองค์ได้หลายแบบ โดยพระนางอาจเป็นมนุษย์ที่มีศีรษะเป็นวัว หรืออาจมีดวงจันทร์สวมอยู่บนศีรษะ บางครั้งก็จะสวมมงกุฎรูปดอกบัว นอกจากนี้จะมีหูเป็นข้าวโพด หรือถือขาแพะเอาไว้ในมือ ซึ่งแสดงถึงสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ แต่ถ้าเป็นลักษณะของรูปปั้น ก็มักจะสังเกตเป็นรูปของพระมารดากำลังให้นมเทพเจ้าฮฮรัสอยู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงการคุ้มครองเด็กจากโรคภัยไข้เจ็บ ส่วนบนศีรษะก็จะมีเขาสองเขา และมีวงสุริยะอยู่ตรงกลาง
อ้างอิง
http://www.tumnandd.com/%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A7%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%AA-isis-%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B8%9B/
อักษรพราหมี
อักษรพราหมี (𑀩𑁆𑀭𑀸𑀳𑁆𑀫𑀻, อ่านว่า "พรา-มี", ISO 15919: Brāhmī) เป็นระบบการเขียนในเอเชียใต้โบราณ ระบบการเขียนหรืออักษรพราหมีได้รับการพัฒนาเป็นอักษรสากลเมื่อศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช และเป็นต้นกำเนิดของระบบการเขียนทั้งหมดในเอเชียใต้ ยกเว้นอักษรสินธุในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช อักษรขโรษฐี ซึ่งมีที่มาจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถานเมื่อศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสต์ศักราช อักษรอาหรับ–เปอร์เซียในสมัยกลาง และอักษรลาตินในสมัยใหม่ ตระกูลอักษรพราหมีไม่เพียงมีผู้ใช้ในเอเชียใต้อย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังพบผู้ใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
ต้นกำเนิดของคำนี้ยังคงมีการโต้แย้ง โดยนักวิชาการส่วนใหญ่กล่าวว่าพราหมีมาจากหรืออย่างน้อยได้รับอิทธิพลจากอักษรเซมิติกอย่างน้อยหนึ่งอันหรือมากกว่า ในขณะที่อีกกลุ่มกล่าวว่าอักษรนี้มีต้นกำเนิดหรือการเชื่อมโยงแบบพื้นเมืองของอักษรสินธุแห่งอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุที่เก่าแก่กว่าและยังถอดความไม่ได้ อักษรพราหมีเคยถูกเรียกในภาษาอังกฤษว่าอักษร "pin-man" และมีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น "lath", "Laṭ", "อโศกใต้", "บาลีแบบอินเดีย" หรือ "เมารยะ" จนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1880 เมื่อAlbert Étienne Jean Baptiste Terrien de Lacouperie เชื่อมโยงมันกับอักษรพราหมี ผ่านการอิงจากการสำรวจของ Gabriel Devéria รายชื่ออักษรแรกถูกกล่าวถึงในลลิตวิสตรสูตร ดังนั้น จึงเป็นที่มาของชื่อผลงานโดยGeorg Bühler, ถึงแม้ว่าคำนี้จะเป็นอีกรูปหนึ่งของ "พรหม" อักษรคุปตะในคริสต์ศตวรรษที่ 5 บางครั้งถูกเรียกเป็น "พราหมีตอนปลาย" อักษรในปัจจุบันหลายอันที่ใช้กันทั่วเอเชียใต้มีที่มาจากพราหมี ทำให้เป็นหนึ่งในรูปเขียนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ผลสำรวจหนึ่งพบว่ามีรูปอักษรที่มาจากอักษรนี้ถึง 198 อัน
ในศิลาจารึกของอโศก (ประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งเขียนด้วยอักษรพราหมี มีตัวเลขไม่กี่ตัว โดยถูกเรียกว่าตัวเลขพราหมี ตัวเลขนี้สามารถบวกหรือคูณได้ และไม่ใช่ค่าประจำหลัก ไม่มีใครทราบว่า ระบบพื้นฐานของการนับมีส่วนเชื่อมโยงกับอักษรพราหมีหรือไม่ แต่ในครึ่งหลังของคริสต์สหัสวรรษที่ 1 จารึกในอินเดียบางส่วนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เขียนด้วยอักษรที่มาจากพราหมีมีตัวเลขที่มีค่าฐานสิบ และถือเป็นตัวอย่างแรกสุดของระบบตัวเลขฮินดู–อารบิกที่ใช้กันทั่วโลก อย่างไรก็ตาม ระบบพื้นฐานของการนับมีความเก่าแก่กว่า โดยตัวอย่างที่ส่งแบบปากเปล่าที่ได้รับการยืนยันครั้งแรกสุดอยู่ในช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในการปรับตัวร้อยแก้วภาษาสันสกฤตของผลงานโหราศาสตร์กรีกที่หายสาบสูญ
ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย
ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย  หรือ ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ เป็นระบบการเขียนที่ใช้ในภาษาเปอร์เซียหลังการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา
อักษรเปอร์เซียได้รับการพัฒนาและสืบทอดโดยตรงจากอักษรอาหรับ หลังการพิชิตเปอร์เซียของมุสลิมและการล่มสลายของจักรวรรดิซาเซเนียนในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ภาษาอาหรับจึงกลายเป็นภาษาของรัฐบาลและโดยเฉพาะอย่างยิ่งศาสนาในเปอร์เซียเป็นเวลาสองศตวรรษ ซึ่งมีราชวงศ์ซัฟฟาริดถึงราชวงศ์ซามานิดในเกรตเตอร์โฆรอซอนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นผู้แทนที่อักษรปะห์ลาวีด้วยอักษรอาหรับ
ตัวอักษร
ข้างล่างนี้คือชุดตัวอักษรเปอร์เซียสมัยใหม่ 32 ตัว เนื่องจากเป็นอักษรตัวเขียน ทำให้รูปร่างอักษรเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของมัน แบ่งออกเป็น: เดี่ยว, หน้า (เชื่อมทางซ้าย), กลาง (เชื่อมทั้งสองด้าน) และท้าย (เชื่อมทางขวา)
ชื่อของอักษรส่วนใหญ่เหมือนกับอักษรอาหรับ เพียงแต่อ่านเป็นภาษาเปอร์เซีย ชื่ออักษรที่กำกวมคือ he ซึ่งเป็นไปได้ทั้ง ح และ ه โดยมักแยกเป็น ḥä-ye jimi (แปลว่า "เฮคล้ายจีม" ตามอักษร ج ที่มีฐานเดียวกัน) กับ hâ-ye do-češm (แปลว่า "เฮสองตา" ตามรูปกลางของ ـهـ) ตามลำดับ
ตารางรวม
ในอดีตเคยมีอักษรพิเศษสำหรับเสียง ปัจจุบันไม่ใช้งานแล้ว เพราะเสียง /β/ เปลี่ยนไปเป็นเสียง /b/ แทน เช่น زڤان /zaβān/ > زبان /zæbɒn/ 'ภาษา'
เครื่องหมายเสริมสัทอักษร
อักษรเปอร์เซียนำเครื่องหมายการออกเสียงอักษรอาหรับมาดัดแปลง ประกอบด้วย แซแบร์ (ฟัตฮะฮ์ในภาษาอาหรับ), ซีร์  (กัสเราะฮ์ในภาษาอาหรับ) และ พีช  หรือ  (ฎ็อมมะฮ์ในภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซียตะวันตกออกเสียงเป็น zamme), แทนวีน  และแชดเด (gemination) ส่วนเครื่องหมายการออกเสียงอักษรอาหรับอื่น ๆ มักพบในคำยืมภาษาอาหรับ
สระสั้น
ภาษาเปอร์เซียนำสัญลักษณ์จากภาษาอาหรับสามในสี่แบบ ยกเว้นซุกูนที่ไม่นำมาใช้
อักษรอื่น ๆ
อักษรข้างล่างนี้ไม่ใช่อักษรจริง ๆ แต่เป็นอักษรอีกรูปแบบหนึ่งที่ดัดแปลงจากอักษรที่มีอยู่แล้ว
ตัวเลขจากอักษรอาหรับ
อักษรเปอร์เซียใช้ตัวเลขอาหรับตะวันออก แต่รูปร่างหน่วย 'สี่' (۴), 'ห้า' (۵) และ 'หก' (۶) มีความแตกต่างจากอักษรอาหรับ และหน่วยทั้งหมดมีที่ตั้งรหัสในยูนิโคดต่างจากอักษรอาหรับ:
* อย่างไรก็ตาม ยังคงมีผู้ใช้งานรูปแบบภาษาอาหรับในลุ่มแม่น้ำไนล์