cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรีย
ประวัติ
ในฤดูการ 2009/2010 ทีมได้ประสบความสำเร็จอย่างสูงอีกครั้ง โดยทีมสามารถคว้าตำแหน่งที่ 4 ในตารางคะแนน ส่งผลให้ได้ไปเล่น ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก ในฤดูกาลต่อไปในรอบเพลออฟ แต่กระนั้นก็ตามทีมไม่สามารถเข้าไปในรอบแบ่งกลุ่มได้ เพราะแพ้เพลออฟแก่ยอดทีมจากเยอรมัน แวนเดอร์ เบรเมน อย่างเฉียดฉิว สองนัดผลรวม 5-4 ผู้เล่นหลักๆในฤดูการนี้ได้แก่ มาร์โก สโตราลี่ ,สเตฟาโน กูแบร์ติ, ดานิเอเล่ กัสตัลเดโร่,เรโต้ ซิกเลอร์, อันโตนิโอ คาสซาโน่, จิอันเปาโล ปาซซินี่ โดยมีกุนซือคือ ลุยจิ เดลเนลี่ ในฤดูกาล2010/2011 ได้มีการเปลี่ยนโค้ชจาก ลุยจิ เดลเนลี่ เป็น โดมินิโก้ ดิคาร์โล
ในฤดูกาลนี้ ซัมป์โดเรีย ได้ตกชั้นจากลีกสูงสุดของประเทศไปอยู่ Serie B โดยได้อันดับที่16 ซึ่งทั้งๆที่ในระยะต้นๆของฤดูกาลทีมมีผลงานที่ค่อนข้างดีเพราะมีสองประสานอย่างอันโตนิโอ คาสซาโน และ จิอันเปาโล ปาซซินี่ เป็นหัวเรือหลักในแดนหน้า และมีกองกลางกัปตันทีมผู้ทุ่มเทอย่าง อัลเจโล่ ปาลอมโบ คอยช่วยเกื้อหนุน แต่แล้วในช่วงกลางของฤดูกาล ยอดจอมทัพอย่างอันโตนิโอ คาสซาโน ก็ได้มีปากเสียงอย่างรุนแรงกับประธารสโมสร ริคาร์โด้ กาโรเน่ ซึ่งมีผลให้เขาถูกแบนออกจากทีมอย่างยาวนาน และสุดท้ายได้ปล่อยขายไปยังที เอซี มิลาน ในที่สุด หลังจากนั้นอีกไม่นาน ทีมก็ได้มีมติขาย ยอดศูนย์หน้าจอมโขก จิอันเปาโล ปาซซินี่ แก่ อินเตอร์มิลาน
จากการสูญเสียสองกองหน้านี้นั้น ทำให้ทีมเกิดความเสียศูนย์เป็นอย่างมาก ลำพังจะพึ่งแค่ ปาลอมโบ กัปตันทีมคนเดียวนั้นไม่สามารถทำให้ทีมเกิดความสมดุลได้เหมือนเดิม กองหน้าที่เข้ามาใหม่ มัซซิโม่ มัคเคโรเน่ กับตัวสำรองอดทนอย่างนิโกล่า ปอซซี่ ก็ทำอะไรไม่ได้มาก แม้แต่ เฟอเดอริโก้ มาเคด้า ดาวรุ่งที่ยืมตัวมาจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็ไม่อาจช่วยให้ทีมทำอะไรได้เป็นชิ้นเป็นอันมากนัก เสียงวิจารณ์ประธานสโมสรว่าเป็นเผด็จการและหัวแข็งเกินไป เพราะการปล่อย อันโตนิโอ คาสซาโน่ ออกไปโดยไม่ฟังแม่แต่คำขอโทษและยอมรับผิดโดยการขอลดค่าจ้างเหลือแค่ครึ่งเดียวนั้น ก็ยังไม่สามารถทำให้ ริคาร์โด้ กาโรเน่ จะยอมใจอ่อนได้แต่อย่างใด และในที่สุดทีมก็ตกชั้นลงอีกครั้งหลังจากที่เคยตกชั้นไปเมื่อฤดูกาล1998
หลังจากที่ทีมต้องลงไปอยู่ใน Serie B 2011/2012 แม้ฤดูกาลนี้ทีมจะขาดผู้เล่นสำคัญไปมากมาย โดยเฉพาะ Angelo Parlombo กัปตันทีมที่ถูกอินเตอร์ มิลาน ดึงไปร่วมระหว่างฤดูกาล ซัมป์โดเรียก็ยังสามารถจบฤดูกาลโดยอยู่ลำดับที่6 (เปสคาร่า และ โตริโน ได้อันดับ 1-2ขึ้นชั้นอัตโนมัต) ซึ่งเป็นอันดับสุดท้ายที่สามารถเล่นเพลออฟเพื่อกลับไปสู่ Serie A ซึ่งซามพ์ก็สร้างเซอร์ไพร้ได้ด้วยการชนะในเกมเพลออฟได้ทั้งสองนัด คือนัดแรกกับSassuolo และนัดชิงกับ Varesse ผู้ที่เป็นคีย์แมนสำคัญสำหรับการเลื่อนชั้นก็คือ Nicola Pozzi, Eder ,Daniele Gastaldello,Pelle,Predo Obiang
สนามแข่งขัน
ซัมป์โดเรียใช้สนามแข่งของเทศบาลเมืองเจนัว สนามสตาดิโอ ลุยจิ แฟรีส หรือเรียกกันทั่วไปว่า มารัซซี่ สเตเดียม ซึ่งใช้ร่วมกับทีมคู่แข่งร่วมเมือง เจนัว ซี.เอฟ.ซี (Genoa C.F.C.) มีความจุ 36,536 ที่นั่ง
ผู้เล่นโด่งดังในอดีต
ซัมป์โดเรีย ถือเป็นทีมระดับกลางค่อนไปทางใหญ่เล็กน้อย เป็นทางผ่านของนักเตะระดับโลกมาแล้วหลายหลายคน รวมทั้งยังเป็นที่แจ้งเกิดดาวรุ่งอีกหลายคน อาทิ
Aquaumbra
สปีชีส์นี้พบในอเมริกากลาง
คริษฐา สังสะโอภาส
คริษฐา สังสะโอภาส ชื่อเล่น ชิงชิง (เกิด 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 7HD เกิดที่ กรุงเทพมหานคร มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากละครพื้นบ้านเรื่อง แก้วหน้าม้า
ประวัติ
คริษฐา สังสะโอภาส ชื่อเล่น ชิงชิง เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เป็นคนกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้รับเกียรตินิยมอันดับสอง ปีการศึกษา 2561
โจโย
โจโย (城陽市 (Jōyō-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางระหว่างนครเกียวโตกับนครนาระ จัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1991 และยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 32.71 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 73,134 คน เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ คือ สุสานชิบางาฮาระ และศาลเจ้ามิโตะ
โจโยมีชื่อเสียงในการผลิตเส้นใยเงินและทองเพื่อใช้ทอเป็นกิโมโนและโอบิ โดยมีสัดส่วนถึง 60 เปอร์เซ็นต์ของด้ายเงินและทองที่ผลิตในญี่ปุ่น
ประชากร
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโจโยลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
กีฬา
ในนครโจโยมีสนามซันงะทาวน์โจโย ซึ่งเป็นสนามฝึกซ้อมที่เป็นทางการของสโมสรฟุตบอลเกียวโต ซังงะ ซึ่งเป็นสมาชิกเจลีก การแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพของญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ภายนอก
โจโยมีเมืองพี่น้องดังนี้
บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ
บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ หรือ เจินล่าเฟิงถูจี้ (真臘風土記) เป็นหนังสือที่เขียนโดยโจว ต๋ากวาน ขุนนางจีนสมัยราชวงศ์ยฺเหวียนซึ่งพำนักอยู่ในเมืองพระนครระหว่าง ค.ศ. 1296 ถึง ค.ศ. 1297 บันทึกของโจวมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากเพราะได้บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันในอาณาจักรพระนครไว้ ข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรอื่น ๆ หาได้จากจารึกบนกำแพงวัด
รายชื่อวัดในจังหวัดอุทัยธานี
รายชื่อวัดในจังหวัดอุทัยธานี
Corymbophyton
Corymbophyton เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์Corymbophytidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Corymbophyton bruuni
สปีชีส์นี้พบในแอฟริกาใต้
อำเภอบึงสามัคคี
บึงสามัคคี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอคลองขลุงทั้งหมด ก่อนที่จะย้ายมาขึ้นกับกิ่งอำเภอขาณุวรลักษบุรีในปี พ.ศ. 2450 และขึ้นกับอำเภอขาณุวรลักษบุรีในปี พ.ศ. 2491  ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอขาณุวรลักษบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน 2550
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบึงสามัคคีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบึงสามัคคีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบึงสามัคคีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ไพจิต ศรีวรขาน
นายไพจิต ศรีวรขาน เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคเพื่อไทย รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย เป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา และเป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการปกครองในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
การเข้ารหัสทางประสาท
การเข้ารหัสทางประสาท (Neural coding) เป็นการศึกษาทางประสาทวิทยาศาสตร์ เพื่อกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้ากับการตอบสนองของเซลล์ประสาทเดี่ยว ๆ หรือของกลุ่มเซลล์ประสาท และความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานทางไฟฟ้าของเซลล์ประสาทในกลุ่ม โดยอาศัยทฤษฎีว่า การทำงานของเครือข่ายเซลล์ประสาทในสมองจะเป็นตัวแทนข้อมูลทางประสาทสัมผัสและข้อมูลอื่น ๆ นักวิชาการจึงเชื่อว่า เซลล์ประสาทสามารถเข้ารหัสข้อมูลเป็นทั้งแบบดิจิตัลและแบบแอนะล็อก
ไพจิต ศรีวรขาน
ประวัติ
ไพจิต ศรีวรขาน เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายอุย กับนางผาง ศรีวรขาน เกิดที่อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม สมรสกับนางสุจินดา ศรีวรขาน (สกุลเดิม แสนคำ)
การเข้ารหัสทางประสาท
มุมมองกว้าง ๆ
เซลล์ประสาทค่อนข้างจะน่าทึ่งในบรรดาเซลล์ต่าง ๆ ในร่างกาย เพราะสามารถส่งสัญญาณไปอย่างรวดเร็วได้ระยะไกล ๆ ซึ่งดำเนินการโดยอาศัยอิมพัลส์ไฟฟ้าที่เรียกว่า ศักยะงาน ซึ่งส่งไปตามใยประสาท เซลล์ประสาทรับความรู้สึกจะส่งขบวนศักยะงานเป็นจังหวะตามกาลเวลาที่ต่าง ๆ กัน เพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอกเช่น แสง เสียง รส กลิ่น และสัมผัส ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้าจะเข้ารหัสเป็นขบวนศักยะงานเช่นนี้ แล้วส่งไปยังทั้งสมองและรอบ ๆ สมอง
ไพจิต ศรีวรขาน
ประวัติ
นายไพจิต สำเร็จการศึกษาชั้นประกาศนียบัตรการศึกษา (ป.กศ.) จากโรงเรียนฝึกหัดครูสกลนคร ระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
การเข้ารหัสทางประสาท
มุมมองกว้าง ๆ
แม้ศักยะงานอาจจะต่างกันบ้างเช่นระยะห่างของแต่ละอิมพัลส์ แอมพลิจูด และรูปร่าง แต่งานศึกษารหัสทางประสาทจะปฏิบัติต่อพวกมันเหมือนกับเป็นเหตุการณ์ที่มีรูปแบบตายตัวและเหมือนกัน ถ้าไม่สนใจระยะการดำรงอยู่ของศักยะงาน (ประมาณ 1 มิลลิวินาที) ขบวนหรือลำดับศักยะงาน จะมีลักษณะเป็นลำดับข้อมูลแบบมีหรือไม่มี (all-or-none) คล้าย ๆ สัญญาณดิจิทัล ช่องว่างระหว่างอิมพัลส์ศักยะงานบ่อยครั้งจะต่างกัน โดยดูเหมือนจะเป็นไปโดยสุ่ม การศึกษารหัสทางประสาทจะอาศัยการวัดและกำหนดว่า ลักษณะต่าง ๆ ของสิ่งเร้า เช่นความสว่างของแสง ความดังของเสียง การทำงานของกล้ามเนื้อเช่นทิศทางการเคลื่อนไหวของแขน จะสามารถกำหนดโดยขบวนศักยะงานในเซลล์ประสาทได้อย่างไร เพื่อกำหนดและวิเคราะห์การยิงศักยะงานของเซลล์ประสาท นักวิทยาศาสตร์มักนิยมใช้วิธีการทางสถิติศาสตร์ ทางทฤษฎีความน่าจะเป็น และ stochastic point process
ไพจิต ศรีวรขาน
การทำงาน
ไพจิต ศรีวรขาน เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งเรื่อยมา พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2539 พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และในสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 ได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร
บทบาทในพรรคการเมือง นายไพจิต เคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคความหวังใหม่ และเป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา มีบทบาทสำคัญร่วมกับ ศักดา คงเพชร และ ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข ในการเปิดเผยเรื่องอำนาจของแก๊งออฟโฟร์ ซึ่งประกอบด้วย เนวิน ชิดชอบ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี สมัคร สุนทรเวช และธีรพล นพรัมภา
การเข้ารหัสทางประสาท
มุมมองกว้าง ๆ
เมื่อมีพัฒนาการของเทคโนโลยีเพื่อบันทึกและถอดรหัสสัญญาณประสาทดีขึ้น ๆ นักวิทยาศาสตรจึงเริ่มเข้าใจสัญญาณทางประสาทได้มากขึ้น ทำให้เริ่มเห็นแสงรำไร ๆ เกี่ยวกับรหัสประสาทตามเวลาจริงเมื่อมีการสร้างและการระลึกถึงความจำในฮิปโปแคมปัส ซึ่งเป็นศูนย์สมองเกี่ยวกับการสร้างความจำ และนักประสาทวิทยาศาสตร์ก็ได้ริเริ่มโครงการถอดรหัสสัญญาณสมองขนาดใหญ่หลายโครงการ
การเข้าและการถอดรหัส
ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้ากับการตอบสนองของระบบประสาทสามารถศึกษาได้จากมุมตรงกันข้าม 2 ด้าน
สมมติฐานการเข้ารหัสต่าง ๆ
ขบวนหรือลำดับศักยะงานอาจมีข้อมูลที่เข้ารหัสโดยแผนการต่าง ๆ กัน เช่น ในเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron) กล้ามเนื้อที่เชื่อมกับเซลล์ประสาทจะออกแรงโดยขึ้นอยู่กับอัตราการยิงศักยะงานเท่านั้น ซึ่งก็คือจำนวนศักยะงานต่อช่วงเวลาหนึ่ง ๆ โดยเฉลี่ย นี่เป็นการเข้ารหัสโดยอัตรา (rate coding) ในนัยตรงกันข้าม รหัสโดยเวลา (temporal code) ที่ซับซ้อนจะขึ้นอยู่กับการยิงสัญญาณในช่วงเวลาแต่ละระยะ ๆ อย่างแม่นยำ ซึ่งอาจเกิดเพราะจับคู่กับสิ่งเร้าภายนอก ดังที่พบในระบบการเห็น และระบบการได้ยิน หรืออาจเกิดในวงจรประสาทเองโดยธรรมชาติ
ประเด็นว่า นิวรอนจะใช้รหัสโดยอัตรา หรือรหัสโดยเวลา เป็นเรื่องที่ได้ความสนใจอย่างมากภายในชุมชนนักประสาทวิทยาศาสตร์ แม้จะยังไม่มีนิยามที่แน่นอนว่า คำเหล่านี้หมายความว่าอะไร ในทฤษฎีหนึ่งที่เรียกว่า neuroelectrodynamics (พลวัตทางประสาทไฟฟ้า) การเข้ารหัสที่จะกล่าวต่อไปเหล่านี้ล้วนพิจารณาว่าเป็นอนุปรากฏการณ์ (epiphenomena) ซึ่งมีเหตุจากการเปลี่ยนแปลงในระดับโมเลกุลที่สะท้อนการกระจายตามพื้นที่ของสนามไฟฟ้าภายในนิวรอน โดยเป็นผลของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีพิสัยกว้างของศักยะงาน และข้อมูลจะปรากฏเป็น spike directivity
การเข้ารหัสโดยอัตรา (Rate coding)
แบบจำลองการเข้ารหัสโดยอัตราเพื่อสื่อข้อมูลเสนอว่า เมื่อระดับของสิ่งเร้า (เช่นความสว่างของแสง) เพิ่มขึ้น อัตราของศักยะงานที่เซลล์ส่งก็จะเพิ่มขึ้นด้วย การเข้ารหัสโดยอัตรา (Rate coding) บางครั้งก็เรียกว่า การเข้ารหัสโดยความถี่ (frequency coding) ด้วยเหมือนกัน
รหัสนี้เป็นแบบดั้งเดิม โดยสมมุติว่า ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้าเกือบทั้งหมดหรือทั้งหมดจะเข้ารหัสเป็นอัตราของศักยะงาน แต่เพราะลำดับการส่งศักยะงานตอบสนองต่อสิ่งเร้าหนึ่ง ๆ จะเปลี่ยนไปเมื่อทดลองแต่ละครั้ง ๆ การตอบสนองของเซลล์จึงต้องดำเนินการโดยวิธีการทางสถิติหรือตามความน่าจะเป็น และกำหนดข้อมูลเป็นอัตราการยิงสัญญาณ ไม่ใช่ลำดับการยิงสัญญาณโดยเฉพาะ ๆ ในระบบรับความรู้สึกส่วนมาก โดยทั่วไปอัตราการยิงสัญญาณจะเพิ่มขึ้นแบบไม่ใช่เชิงเส้นตามระดับของสิ่งเร้า
แบบจำลองนี้จะไม่ให้ความสำคัญแก่ข้อมูลที่ระบบประสาทอาจเข้ารหัสเป็นระยะเวลาในระหว่างขบวนศักยะงาน ดังนั้น รหัสโดยอัตราจึงมีประสิทธิภาพที่ไม่ดี แต่ก็ทนทานต่อเสียงรบกวนได้ดีมาก (เหมือนสัญญาณดิจิทัล) เมื่อเข้ารหัสโดยอัตรา การคำนวณอัตราศักยะงานอย่างแม่นยำจะเป็นเรื่องสำคัญมาก และจริง ๆ แล้ว คำว่า อัตราการยิงสัญญาณ (firing rate) ก็มีหลายความหมายหลายนิยาม โดยต่างกันตามวิธีหาค่าเฉลี่ย เช่น ค่าเฉลี่ยตามเวลา หรือค่าเฉลี่ยที่ได้จากการทดลองที่ทำซ้ำ ๆ
เมื่อเข้ารหัสโดยกระบวนการนี้ การเรียนรู้จะเกิดผ่านการเปลี่ยนความสำคัญของสัญญาณที่ส่งผ่านไซแนปส์โดยขึ้นอยู่กับการทำงาน (activity-dependent synaptic weight modifications)
นักสรีรวิทยาไฟฟ้าชาวอังกฤษ ดร. เอ็ดการ์ เอเดรียน และนักสรีวิทยาประสาทชาวสวีเด็น Yngve Zotterman ได้แสดงการเข้ารหัสของประสาทโดยอัตราเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2469 การทดลองดั้งเดิมนี้ได้แขวนน้ำหนักขนาดต่าง ๆ จากกล้ามเนื้อ เมื่อน้ำหนักเพิ่มขึ้น อัตราการส่งศักยะงานจากเส้นประสาทรับความรู้สึกที่อยู่ในกล้ามเนื้อก็เพิ่มขึ้นด้วย จากงานทดลองดั้งเดิมนี้ นักวิทยาศาสตร์ทั้งสองจึงสรุปว่า ศักยะงานเป็นเหตุการณ์เดี่ยว ๆ และความถี่ของการเกิดเหตุการณ์ ไม่ใช่ขนาดของเหตุการณ์แต่ละเหตุการณ์ ๆ เป็นมูลฐานการสื่อสารระหว่างนิวรอน
ในทศวรรษต่อ ๆ มา การวัดอัตราการส่งสัญญาณกลายเป็นมาตรฐานเพื่อระบุคุณสมบัติต่าง ๆ ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกและเซลล์ประสาทในเปลือกสมองส่วนต่าง ๆ โดยส่วนหนึ่งก็เพราะมันวัดได้ง่ายเทียบกับวิธีอื่น ๆ แต่วิธีนี้ก็ไม่สนใจข้อมูลอื่น ๆ ที่อาจจะมาจากระยะการส่งสัญญาณอย่างแม่นยำของนิวรอน งานศึกษาปี 2548 ได้อ้างหลักฐานทางการทดลองต่าง ๆ เพื่อเสนอว่า อัตราการยิงสัญญาณที่เฉลี่ยจำนวนศักยะงานตามกาลเวลาธรรมดา ๆ อาจจะไม่สมบูรณ์พอเพื่ออธิบายการทำงานของสมอง
อัตรานับศักยะงาน (Spike-count rate)
spike-count rate (อัตรานับศักยะงาน) หรือเรียกอีกอย่างว่า temporal average (ค่าเฉลี่ยตามเวลา) วัดได้โดยนับจำนวนศักยะงานที่ปรากฏในช่วงการทดลองเดียวแล้วหารด้วยระยะเวลา ผู้ทำการทดลองจะกำหนด T ซึ่งเป็นระยะเวลา โดยขึ้นกับประเภทนิวรอนที่กำลังบันทึกค่า แต่โดยปกติแล้ว เพื่อให้สมเหตุสมผล ก็จะต้องมีศักยะงานมากกว่าหนึ่งพัลส์ที่เกิดภายในช่วง ดังนั้น ค่า T ปกติจะอยู่ที่ 100 มิลลิวินาที หรือ 500 มิลลิวินาที แต่ก็อาจจะสั้นยาวกว่านั้น
อัตรานับศักยะงานจะกำหนดได้ด้วยการทดลองเพียงแค่ครั้งเดียว แต่ก็แลกกับการไม่ได้รายละเอียดทางเวลาของการตอบสนองที่ต่าง ๆ กันตามธรรมชาติในระยะที่ทำการทดลอง รหัสเช่นนี้จึงดีในกรณีที่สิ่งเร้ามีระดับสม่ำเสมอหรือเปลี่ยนอย่างช้า ๆ โดยสัตว์ไม่จำเป็นต้องตอบสนองอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่มักใช้ในเกณฑ์วิธีการทดลองอยู่แล้ว แต่สิ่งเร้าในโลกจริง ๆ แล้วจะไม่ค่อยอยู่นิ่ง ๆ และบ่อยครั้งจะเปลี่ยนอย่างรวดเร็วมาก ยกตัวอย่างเช่น แม้เมื่อดูภาพนิ่ง มนุษย์มักขยับตาแบบ saccade ซึ่งก็คือการเปลี่ยนจุดที่มองอย่างรวดเร็ว ภาพซึ่งตกลงที่เซลล์รับแสงของจอตา ปกติจึงจะเปลี่ยนทุก ๆ ไม่กี่ร้อยมิลลิวินาที
ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องเช่นนี้ การเข้ารหัสแบบอัตรานับศักยะงาน ก็ไม่ได้ใช้เพียงแค่ในการทดลองเท่านั้น แต่ยังใช้ในแบบจำลองของโครงข่ายประสาทเทียมอีกด้วย เป็นวิธีที่ทำให้เข้าใจว่า เซลล์ประสาทจะเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับตัวแปรขาเข้าอย่างหนึ่ง (คือระดับสิ่งเร้า) ไปเป็นตัวแปรขาออกที่ต่อเนื่องอีกอย่างหนึ่ง (คืออัตราการยิงสัญญาณ)
อัตราการยิงสัญญาณขึ้นอยู่กับเวลา (time-dependent firing rate)
อัตราการยิงสัญญาณขึ้นอยู่กับเวลา (time-dependent firing rate) นิยามเป็น จำนวนการยิงศักยะงานโดยเฉลี่ย (เฉลี่ยตามการทดลองซ้ำ ๆ) ที่ปรากฏในช่วงเวลาสั้น ๆ ระหว่าง t และ t+Δt แล้วหารโดยช่วงระยะเวลา เป็นการวัดที่ใช้ได้ทั้งสิ่งเร้านิ่ง ๆ และสิ่งเร้าที่เปลี่ยนไปตามเวลา
เมื่อจะวัดค่าอัตราการยิงสัญญาณขึ้นอยู่กับเวลาในการทดลอง ผู้ทำการทดลองจะบันทึกค่าจากนิวรอนเมื่อเร้าด้วยสิ่งเร้าที่ทำเป็นชุด ๆ การเร้าเป็นชุดนี้จะทำซ้ำหลายครั้ง และการตอบสนองของนิวรอนจะบันทึกเป็น Peristimulus time histogram (PSTH) จุดเวลา t จะวัดจากเมื่อเริ่มเร้าด้วยชุดสิ่งเร้า ค่า Δt จะต้องใหญ่พอ (ปกติเริ่มจาก 1 มิลลิวินาทีขึ้น) เพื่อให้มีจำนวนศักยะงานพอประเมินค่าเฉลี่ยอย่างเชื่อถือได้ เมื่อหารด้วยระยะเวลา Δt ก็จะได้ค่า อัตราการยิงสัญญาณขึ้นอยู่กับเวลา r(t) ของนิวรอน ซึ่งเท่ากับความหนาแน่นของศักยะงาน (spike density) ใน PSTH
ถ้า Δt น้อยพอดี r(t) Δt ก็จะเป็นจำนวนศักยะงานโดยเฉลี่ยที่เกิดระหว่าง t จนถึง t+Δt ในการทดลองหลาย ๆ ครั้ง ถ้า Δt มีค่าน้อย ก็จะไม่มีศักยะงานเกินกว่า 1 ในระหว่าง t จนถึง t+Δt ในการทดลองทุกครั้ง ซึ่งก็หมายความว่า r(t) Δt ก็จะมีค่าเป็นเศษส่วนในการทดลองต่าง ๆ ที่บางการทดลองมีศักยะงานหนึ่งพัลส์ในช่วงเวลานั้น หรือโดยเสมอภาคกัน r(t) Δt ก็จะเป็นค่าความน่าจะเป็นที่ศักยะงานหนึ่ง ๆ จะเกิดในช่วงระยะเวลานี้
โดยเป็นวิธีดำเนินการทดลอง อัตราการยิงสัญญาณขึ้นอยู่กับเวลาจะมีประโยชน์เพื่อตรวจการทำงานของเซลล์ประสาท โดยเฉพาะในกรณีที่มีสิ่งเร้าซึ่งขึ้นอยู่กับเวลา ปัญหาโต้ง ๆ ของวิธีนี้ก็คือ มันไม่ใช่วิธีการเข้ารหัสของเซลล์ประสาทในสมอง เพราะมันไม่สามารถรอให้สิ่งเร้าแสดงตัวซ้ำ ๆ ในแบบที่ว่านี้ก่อนจะตอบสนอง
อย่างไรก็ดี ค่านี้จะมีเหตุผล ถ้ามีนิวรอนที่เป็นอิสระต่อกันและกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ที่ได้รับสิ่งเร้าเดียวกัน ดังนั้น แทนการบันทึกการตอบสนองจากกลุ่มเซลล์จำนวน N เซลล์ในการทดลองครั้งหนึ่ง การบันทึกการตอบสนองจากเซลล์เดียวแล้วหาค่าเฉลี่ยจากการทดลอง N ครั้ง ก็จะง่ายกว่า ดังนั้น ค่านี้จะมีข้อสมมุติโดยปริยายว่า จะเป็นนิวรอนเป็นกลุ่ม ๆ ที่ตอบสนอง
การเข้ารหัสโดยเวลา (Temporal coding)
เมื่อเวลาที่ส่งศักยะงานหรือความผันผวนของการยิงสัญญาณที่อัตราสูงพบว่ามีข้อมูล รหัสทางประสาทนี้บ่อยครั้งจะกำหนดว่าการเข้ารหัสโดยเวลา (Temporal coding) งานศึกษาจำนวนหนึ่งได้พบว่า รายละเอียดทางเวลาของรหัสอยู่ในระดับมิลลิวินาที ซึ่งแสดงว่า เวลาการส่งศักยะงานที่แม่นยำเป็นส่วนประกอบสำคัญของรหัสทางประสาท การเข้ารหัสข้อมูลเช่นนี้ ซึ่งสื่อผ่านเวลาระหว่างพัลส์ศักยะงานจะเรียกว่า interpulse interval code และมีงานศึกษาจำนวนหนึ่งที่สนับสนุนให้หลักฐาน
ความผันผวนเมื่อยิงสัญญาณที่อัตราสูงของนิวรอน อาจจะเป็นเสียงรบกวนหรืออาจจะเป็นข้อมูลก็ได้ แบบจำลองการเข้ารหัสโดยอัตราเสนอว่า ความไม่สม่ำเสมอเช่นนี้เป็นเสียงรบกวน ส่วนแบบจำลองการเข้ารหัสโดยเวลาเสนอว่า มันเป็นข้อมูล ถ้าระบบประสาทใช้แค่รหัสโดยอัตราเพื่อสื่อข้อมูล อัตราการยิงสัญญาณที่สม่ำเสมอปกติยิ่งกว่านี้ก็ควรจะเป็นข้อได้เปรียบทางวิวัฒนาการ และนิวรอนก็ควรใช้วิธีการนี้และหลีกเลี่ยงวิธีการอื่นที่ไม่ทนเสียงรบกวนเท่า
รหัสโดยเวลาให้คำอธิบายอีกอย่างเกี่ยวกับ "เสียงรบกวน" ว่าเป็นการเข้ารหัสข้อมูลและมีผลต่อการประมวลข้อมูล เพื่อจะจำลองไอเดียนี้ เลขฐานสองสามารถใช้กำหนดช่วงศักยะงาน โดย 1 หมายถึงมีศักยะงาน และ 0 หมายถึงไม่มี รหัสโดยเวลาจะอนุญาตให้ลำดับ 000111000111 มีความหมายต่างจากลำดับ 001100110011 แม้อัตราการยิงสัญญาณของลำดับสองชุดนี้จะเท่ากัน คือ 6 ศักยะงานต่อ/10 มิลลิวินาที
จนกระทั่งเร็ว ๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ปกติจะใช้รหัสโดยอัตราเพื่ออธิบายรูปแบบกระแสประสาทที่เห็นหลังไซแนปส์ (post-synaptic) แต่การทำงานของสมองดูจะต้องแม่นยำตามกาลเวลา เกินกว่าที่รหัสโดยอัตราเพียงอย่างเดียวจะสามารถรองรับได้ กล่าวอีกอย่างก็คือ ข้อมูลสำคัญอาจสูญไปได้เพราะรหัสโดยอัตราไม่สามารถเก็บข้อมูลที่มีทั้งหมดจากขบวนศักยะงาน นอกจากนั้น การตอบสนองจะต่างกันพอสมควรระหว่างสิ่งเร้าที่คล้าย (แต่ไม่เหมือนกัน) ซึ่งแสดงว่า รูปแบบที่ไม่เหมือนกันต่าง ๆ ของขบวนศักยะงานจะมีข้อมูลมากกว่าที่เป็นไปได้ถ้าเป็นรหัสโดยอัตรา
รหัสโดยเวลาจะรวมลักษณะต่าง ๆ ของศักยะงานที่การเข้ารหัสโดยอัตราไม่ได้รวม ยกตัวอย่างเช่น เวลาก่อนเกิดศักยะงานแรกหลังจากที่ได้สิ่งเร้า, ลักษณะต่าง ๆ ที่ขึ้นกับโมเมนต์ทางสถิติที่สองหรือยิ่งกว่านั้นของการแจกแจงความน่าจะเป็นของช่วงระหว่างสิ่งเร้า (Interstimulus interval), ความสุ่มของศักยะงาน, หรือกลุ่มศักยะงานที่ยิงในเวลาที่แม่นยำ (เป็นรูปแบบทางกาลเวลา) ล้วนแต่เป็นข้อมูลที่สามารถใช้เข้ารหัสโดยเวลา
เนื่องจากไม่มีแหล่งอ้างอิงเวลาแบบสัมบูรณ์ภายในระบบประสาท ข้อมูลก็จะต้องเกี่ยวข้องกับเวลาการเกิดศักยะงานโดยเปรียบเทียบภายในกลุ่มนิวรอน หรือกับการแกว่งกวัดของคลื่นสมอง วิธีถอดรหัสโดยเวลาอย่างหนึ่งเมื่อมีการแกว่งกวัดของคลื่นสมอง ก็คือศักยะงานที่ยิงในคาบโดยเฉพาะ ๆ ของวงจรการกวัดแว่ง จะทำให้นิวรอนหลังไซแนปส์ลดขั้วอย่างมีประสิทธิภาพกว่า
โครงสร้างทางเวลาของขบวนศักยะงาน หรืออัตราการยิงสัญญาณ จะกำหนดโดยทั้งการเปลี่ยนแปลงของสิ่งเร้าและกระบวนการเข้ารหัสของนิวรอนเอง สิ่งเร้าที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมักจะสร้างขบวนศักยะงานที่มีลักษณะทางเวลาที่แม่นยำและอัตราการยิงสัญญาณที่เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าระบบจะใช้รหัสอะไรก็ตาม รหัสโดยเวลาจะส่องรายละเอียดทางเวลาในการตอบสนองที่ไม่ได้เกิดจากความเปลี่ยนแปลงของสิ่งเร้าเท่านั้น แต่จะสัมพันธ์กับลักษณะต่าง ๆ ของสิ่งเร้าด้วย ปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้าและพลวัตของการเข้ารหัส ทำให้ระบุรหัสโดยเวลาได้ยาก
เนื่องกับรหัสทางเวลา การเรียนรู้จะเกิดผ่านการปรับความช้าเร็วของการสื่อผ่านไซแนปส์โดยขึ้นอยู่กับการทำงาน (activity-dependent synaptic delay modifications) การปรับเปลี่ยนเองก็จะต้องขึ้นกับไม่ใช่เพียงแค่อัตราการยิงสัญญาณ (คือรหัสโดยอัตรา) แต่จะขึ้นกับรูปแบบทางกาลเวลาของศักยะงานด้วย (คือรหัสโดยเวลา) คือ นี่อาจเป็นกรณีพิเศษของกระบวนการ spike-timing-dependent plasticity
ปัญหาของการเข้ารหัสโดยเวลา จะต่างอย่างเป็นอิสระจากปัญหาการเข้ารหัสศักยะงานแต่ละพัลส์ ๆ ที่เป็นอิสระจากกันและกัน ถ้าศักยะงานแต่ละพัลส์เป็นอิสระจากพัลส์อื่น ๆ ในขบวน คุณสมบัติทางเวลาของรหัสประสาทจะกำหนดได้โดยอัตราการยิงสัญญาณที่ขึ้นอยู่กับเวลา r(t) และถ้า r(t) เปลี่ยนช้า ๆ ไปตามเวลา นี่ก็เท่ากับการเข้ารหัสโดยอัตรา แต่ถ้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว นี่เป็นการเข้ารหัสโดยเวลา
การเข้ารหัสโดยเวลาในระบบรับความรู้สึก
สำหรับสิ่งเร้าสั้น ๆ อัตราการยิงศักยะงานสูงสุดของเซลล์ประสาทอาจไม่เร็วพอจะสร้างศักยะงานมากกว่าพัลส์เดียว เนื่องจากมีข้อมูลมากเกี่ยวกับสิ่งเร้าสั้น ๆ ภายในศักยะงานเดียวนี้ จึงดูเหมือนว่าเวลาการยิงศักยะงานเองจะต้องสื่อข้อมูลมากกว่าเพียงเป็นความถี่เฉลี่ยของจำนวนศักยะงานตามระยะเวลา
แบบจำลองนี้สำคัญมากในเรื่องการกำหนดตำแหน่งต้นเสียง (sound localization) ซึ่งเกิดในสมองภายในมิลลิวินาที ๆ คือสมองจะต้องดึงข้อมูลมหาศาลจากการตอบสนองค่อนข้างสั้น ๆ ของเซลล์ประสาท นอกจากนั้น ถ้าการยิงสัญญาณในอัตราที่ต่ำเพียงเป็นสิบ ๆ พัลส์ต่อวินาที จะต้องจำแนกจากอัตราที่ใกล้ ๆ กันสำหรับสิ่งเร้าที่ต่างกัน เซลล์ประสาทที่ต้องจำแนกสิ่งเร้าที่ต่างสองอย่างนี้ ก็จะต้องรอหนึ่งวินาทีหรือมากกว่านั้นเพื่อรวบรวมข้อมูลจนเพียงพอ ซึ่งไม่สอดคล้องกับสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมากที่สามารถจำแนกสิ่งเร้าสองอย่างที่ว่าได้โดยใช้เวลาแค่เป็นมิลลิวินาที ๆ นี่แสดงว่าระบบประสาทไม่ได้ใช้การเข้ารหัสโดยอัตราเพียงอย่างเดียว
เพื่ออธิบายการเข้ารหัสสิ่งเร้าทางตาได้อย่างรวดเร็ว จึงมีการเสนอว่า เซลล์ประสาทในจอตาจะเข้ารหัสข้อมูลเป็นระยะเวลาแฝงระหว่างการเริ่มมีสิ่งเร้ากับการเกิดศักยะงานแรก ซึ่งเรียกว่า latency to first spike โดยรหัสเช่นนี้ก็พบด้วยในระบบการได้ยินและระบบรับความรู้สึกทางกาย ข้อเสียหลักของรหัสนี้ก็คือจะอ่อนไหวต่อความผันผวนของเซลล์ประสาทที่มีอยู่ตามธรรมชาติ
ในคอร์เทกซ์การมองเห็นปฐมภูมิของลิงมาคาก เวลาระหว่างศักยะงานแรกกับการเริ่มมีสิ่งเร้าพบว่า ให้ข้อมูลมากกว่าระยะเวลาระหว่างศักยะงานเอง แต่เวลาระหว่างศักยะงานก็ยังสามารถใช้เข้ารหัสข้อมูลอื่น ๆ และสำคัญเป็นพิเศษเมื่ออัตราการส่งสัญญาณถึงจุดยอด เช่นเมื่อสิ่งที่เห็นมีความเปรียบต่างสูง ด้วยเหตุนี้ รหัสโดยเวลาอาจมีบทบาทในการเข้ารหัสส่วนขอบของสิ่งที่เห็น (ที่มีความเปรียบต่างสูง) และไม่มีเมื่อสิ่งเร้าเปลี่ยนอย่างอย่างช้า ๆ หรือน้อย
ระบบรู้รสของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมช่วยในการศึกษารหัสโดยเวลา เพราะสิ่งเร้าค่อนข้างต่าง ๆ กัน และสัตว์ก็ตอบสนองต่าง ๆ กันพอสังเกตได้ ข้อมูลที่เข้ารหัสโดยเวลาอาจช่วยสิ่งมีชีวิตให้จำแนกรสชาติต่าง ๆ ที่อยู่ในหมวดเดียวกัน (เช่น หวาน ขม เปรี้ยว เค็ม อุมะมิ) แม้อัตราศักยะงานจะเหมือนกัน ข้อมูลทางเวลาของรูปแบบการตอบสนองต่อรสชาติแต่ละอย่าง อาจใช้ระบุว่ามันคืออะไร (เช่น ความแตกต่างระหว่างรสขมสองอย่าง เช่นยาควินินและ Denatonium ที่ขมมาก) ดังนั้น ทั้งการเข้ารหัสโดยอัตราและโดยเวลาอาจจะใช้ในระบบรู้รส คือโดยอัตราสำหรับหมวดหมู่พื้นฐานของรสชาติ และโดยเวลาสำหรับรายละเอียดโดยเฉพาะอื่น ๆ
งานวิจัยในระบบรู้รสของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมได้แสดงว่า มีข้อมูลจำนวนมากในรูปแบบตามกาลเวลาที่ใช้ในกลุ่มเซลล์ประสาทต่าง ๆ และเป็นข้อมูลที่ต่างจากที่เข้ารหัสโดยอัตรา กลุ่มเซลล์ประสาทอาจประสานส่งกระแสประสาทพร้อม ๆ กันเมื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าหนึ่ง ๆ
ในแนวเดียวกัน งานทดลองในระบบรู้กลิ่นของกระต่ายแสดงการส่งสัญญาณในรูปแบบต่าง ๆ ที่มีสหสัมพันธ์กับกลิ่นต่าง ๆ และก็พบผลเช่นเดียวกันในงานทดลองกับตั๊กแตน
การประยุกต์ใช้
ความจำเพาะเจาะจงของรหัสโดยเวลา ทำให้ต้องใช้เทคโนโลยีที่ละเอียดมากในการวัดหาข้อมูลทางการทดลองที่ทั้งให้ความรู้และเชื่อถือได้ ความก้าวหน้าทางเทคนิค optogenetics ช่วยให้นักประสาทวิทยาศาสตร์สามารถควบคุมศักยะงานภายในนิวรอนหนึ่ง ๆ ได้โดยเฉพาะ ทำให้ควบคุมรูปแบบไฟฟ้าของศักยะงานและระยะเวลาระหว่างศักยะงานในระดับเซลล์เดี่ยว ๆ ได้ ยกตัวอย่างเช่น แสงสีน้ำเงินจะทำให้ช่องไอออนเปิดปิดด้วยแสง คือ channelrhodopsin เปิด ทำให้เซลล์ลดขั้วแล้วสร้างศักยะงาน เมื่อเซลล์ตรวจไม่พบแสงสีน้ำเงินอีก ช่องก็จะปิด แล้วเซลล์ก็จะหยุดส่งศักยะงาน รูปแบบของศักยะงานจะจับคู่กับรูปแบบของสิ่งเร้าคือแสงสีน้ำเงิน การใส่ลำดับยีนของ channelrhodopsin เข้าในดีเอ็นเอของหนูหริ่ง จึงทำให้นักวิจัยสามารถควบคุมศักยะงานและควบคุมพฤติกรรมบางอย่างของหนู (เช่น ทำให้หนูหันไปทางซ้าย) ได้ ผ่านเทคนิค optogenetics นักวิจัยจึงมีอุปกรณ์ที่สร้างผลต่อการเข้ารหัสโดยเวลาต่าง ๆ ในนิวรอน ในขณะที่ยังดำรงอัตราเฉลี่ยการยิงสัญญาณเท่า ๆ กัน และดังนั้น จึงสามารถทดสอบได้ว่า มีวงจรประสาทหนึ่ง ๆ ที่เข้ารหัสโดยเวลาหรือไม่
เทคโนโลยี Optogenetic มีโอกาสช่วยแก้ปัญหาการส่งศักยะงานที่เป็นมูลฐานของโรคทางประสาทและจิตหลายอย่าง ถ้าจริง ๆ นิวรอนเข้ารหัสข้อมูลในรูปแบบตามเวลาของศักยะงาน ข้อมูลสำคัญอาจจะมองข้ามไปเมื่อพยายามถอดรหัสจากแค่อัตราการยิงสัญญาณ การเข้าใจรหัสประสาทในรูปแบบตามเวลาและการทำซ้ำรูปแบบเหล่านี้ได้ในนิวรอน อาจจะทำให้ควบคุมและรักษาโรคในระบบประสาท เช่น โรคซึมเศร้า โรคจิตเภท และโรคพาร์คินสัน ได้ดีขึ้น เพราะการควบคุมระยะการส่งศักยะงานในเซลล์เดี่ยว ๆ จะทำให้ควบคุมการทำงานของสมองได้แม่นยำยิ่งกว่าการใช้ยา
การเข้ารหัสโดยเฟสที่ยิงสัญญาณ (Phase-of-firing code)
รหัสโดยเฟสที่ยิงสัญญาณ (Phase-of-firing code) เป็นรหัสทางประสาทที่รวมการเข้ารหัสโดยอัตรา กับจุดอ้างอิงทางเวลาซึ่งอาศัยการแกว่งกวัดของคลื่นสมอง (Neural oscillation) รหัสประเภทนี้มีป้าย/ข้อมูลเวลาสำหรับแต่ละศักยะงานโดยอ้างอิงเวลาตามเฟสการแกว่งกวัดของคลื่นประสาทเฉพาะที่ ๆ ไม่ว่าจะแบบความถี่ต่ำ หรือความถี่สูง ลักษณะอย่างหนึ่งของการเข้ารหัสนี้ก็คือ นิวรอนจะมีลำดับการยิงสัญญาณโดยเฉพาะ ๆ
มีงานศึกษาที่แสดงว่า นิวรอนในเปลือกสมองรับความรู้สึกบางส่วน เข้ารหัสสิ่งเร้าที่ซับซ้อนตามธรรมชาติโดยเวลาของศักยะงานที่เป็นไปตามเฟสของคลื่นสมองในพื้นที่ ไม่ใช่เป็นไปตามจำนวนศักยะงานเท่านั้น โดยคลื่นสมองจะสะท้อนศักย์สนามไฟฟ้าเฉพาะที่ (local field potential) นี่บ่อยครั้งจัดเป็นรหัสโดยเวลาแม้ป้ายเวลาที่ใช้กับศักยะงานจะค่อนข้างหยาบ
นั่นก็คือ ค่าวิยุต 4 ค่าสำหรับเฟสต่าง ๆ ก็พอใช้เป็นตัวแทนข้อมูลที่อยู่ในรหัสเช่นนี้ โดยหมายเอาเฟสของการกวัดแกว่งที่ความถี่ต่ำ รหัสโดยเฟสที่ยิงสัญญาณได้ไอเดียคร่าว ๆ จากปรากฏการณ์ Phase precession ใน place cell (เซลล์สถานที่) ที่ฮิปโปแคมปัส ซึ่งเป็นเซลล์ที่ทำงานเมื่อสัตว์ไปถึงสถานที่โดยเฉพาะ ๆ ภายในสิ่งแวดล้อม
การเข้ารหัสโดยกลุ่ม (Population coding)
การเข้ารหัสโดยกลุ่ม (Population coding) เป็นวิธีเข้ารหัสสิ่งเร้าโดยการทำงานร่วมกันของนิวรอนจำนวณหนึ่ง ในวิธีนี้ นิวรอนแต่ละเซลล์จะตอบสนองต่อสิ่งเร้าบางเซตแบบกระจายตัว และการตอบสนองของนิวรอนจำนวนหนึ่งรวมกันก็จะสามารถกำหนดค่าบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งเร้า
จากมุมมองทางทฤษฎี การเข้ารหัสโดยกลุ่มเป็นเรื่องที่เข้าสูตรทางคณิตได้ค่อนข้างดีในบรรดาปัญหาทางประสาทวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย มันรวมส่วนสำคัญต่าง ๆ ของการเข้ารหัสทางประสาท แต่ก็ยังวิเคราะห์ทางทฤษฎีได้ง่ายพอ งานศึกษาแบบทดลองได้แสดงว่า การเข้ารหัสแบบนี้ใช้อย่างกว้างขวางภายในเขตสมองส่วนรับความรู้สึก (sensory) และส่วนสั่งการ (motor)
ในตัวอย่างคลาสสิกตัวอย่างหนึ่งใน primary motor cortex นักวิจัยได้ฝึกลิงให้ขยับก้านควบคุมไปยังเป้าหมาย แล้วพบว่า นิวรอนหนึ่ง ๆ จะยิงสัญญาณตอบสนองต่อทิศทางการเคลื่อนที่ของเป้าหมายหลายทิศทาง แต่มันจะยิงสัญญาณที่อัตราสูงสุดในทิศทางเดียว และที่อัตราลดลงขึ้นอยู่กับว่า ทิศทางของเป้าหมายนั้นใกล้กับทิศทางซึ่งมันถนัดที่สุดมากเท่าไร
นักวิชาการคนหนึ่ง (Kenneth Johnson) ได้สรุปว่า ถ้านิวรอนแต่ละตัวเป็นตัวแทนการเคลื่อนไหวของสิ่งเร้าในทิศทางที่ตนถนัด การคำนวณรวมเวกเตอร์ของนิวรอนทั้งหมด โดยนิวรอนแต่ละตัวมีอัตราการยิงสัญญาณและทิศทางที่ตนถนัดโดยเฉพาะ ๆ ก็จะแสดงทิศทางการเคลื่อนที่ของสิ่งเร้า ดังนั้น การทำงานของกลุ่มนิวรอนจึงเข้ารหัสทิศทางการเคลื่อนที่ของสิ่งเร้า การเข้ารหัสเช่นนี้มีชื่อเฉพาะว่า population vector coding
นักวิชาการอีกลุ่มหนึ่งได้พัฒนารหัสโดยกลุ่มตามสถานที่-เวลา ซึ่งเรียกว่า Averaged-Localized-Synchronized-Response (ALSR) code โดยเป็นการเข้ารหัสสิ่งเร้าทางหูคือเสียง และใช้ข้อมูลเกี่ยวกับนิวรอนที่ตอบสนองต่อจุดที่เป็นแหล่งเสียงโดยเฉพาะ ๆ ในโสตประสาท (auditory nerve) กับการยิงสัญญาณจับคู่กับเฟสภายในโสตประสาท การเข้ารหัสดั้งเดิมใช้ได้กับเสียงสระแบบไม่เปลี่ยนเสียง ต่อมาจึงใช้ได้กับพยางค์ที่ประกอบด้วยพยัญชนะ-สระ โดยรวมความสูงต่ำของเสียง (pitch) และความถี่สั่นพ้อง (formant) ที่ซับซ้อนและอาจเปลี่ยนเสียงในระหว่าง (non steady state)
โดยปกติแล้ว ฟังก์ชันการเข้ารหัสจะมีค่าสูงสุด เมื่อการทำงานของนิวรอนนั้น ๆ อยู่ในระดับสูงสุด และก็จะลดลงตามลำดับค่าที่ไม่ใช่เป็นจุดยอด ดังนั้น ระดับการรับรู้สิ่งเร้าจึงสามารถคำนวณได้จากรูปแบบการทำงานทั่วไปของกลุ่มนิวรอน
population vector coding ที่กล่าวถึงมาก่อนเป็นตัวอย่างของการหาค่าเฉลี่ยธรรมดา ๆ เทคนิคทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนกว่ารวมวิธีค่าควรจะเป็นสูงสุด (maximum likelihood) อาศัยการแจกแจงหลายตัวแปร (multivariate distribution) ของการตอบสนองของนิวรอน แบบจำลองเหล่านี้อาจสมมุติความเป็นอิสระ หรือสหสัมพันธ์แบบทุติยภูมิ หรือแม้แต่ภาวะพึ่งพิงที่ซับซ้อนอย่างเช่น higher order maximum entropy probability distribution หรือ Copula
การเข้ารหัสโดยสหสัมพันธ์ (Correlation coding)
แบบจำลองการเข้ารหัสโดยสหสัมพันธ์เสนอว่า มีสหสัมพันธ์ระหว่างศักยะงานภายในขบวน ซึ่งอาจเป็นข้อมูลนอกเหนือไปจากระยะเวลาธรรมดาระหว่างศักยะงานต่าง ๆ งานวิจัยปี 2523 แสดงว่า สหสัมพันธ์ระหว่างขบวนศักยะงานจะสามารถลด แต่ไม่สามารถเพิ่มข้อมูลที่พึ่งพาอาศัยกัน (mutual information) ที่มีในขบวนศักยะงาน 2 ขบวน โดยเกี่ยวกับลักษณะหนึ่งของสิ่งเร้า แต่งานปี 2542 แสดงว่าไอเดียนี้ไม่ถูกต้อง โครงสร้างโดยสหสัมพันธ์จะสามารถเพิ่มข้อมูลที่มี ถ้าค่าสหสัมพันธ์ของเสียงรบกวนและของสัญญาณ/ข้อมูลมีเครื่องหมายตรงกันข้ามกัน
การเข้ารหัสโดยศักยะงานอิสระ (Independent-spike coding)
แบบจำลองการเข้ารหัสโดยศักยะงานอิสระเสนอว่า ศักยะงานแต่ละพัลส์เป็นอิสระจากกันและกันภายในขบวนศักยะงาน
การเข้ารหัสโดยตำแหน่ง (Position coding)
การเข้ารหัสโดยกลุ่มปกติจะเกี่ยวกับกลุ่มเซลล์ประสาทที่ตอบสนองโดยมี tuning curve เป็นฟังก์ชัน Gaussian ที่มีค่าคาดหมายหรือค่าเฉลี่ยซึ่งแปรผันแบบเชิงเส้นตามระดับสิ่งเร้า ซึ่งหมายความว่า เซลล์จะตอบสนองด้วยศักยะงานในอัตราสูงสุดต่อสิ่งเร้าที่มีระดับใกล้กับค่าคาดหมาย ดังนั้น ระดับของสิ่งเร้าจึงสามารถหาได้จากค่าคาดหมายของเซลล์ประสาทที่ตอบสนองในระดับสูงสุด แต่เพราะเสียงรบกวนที่มีโดยธรรมชาติในการตอบสนอง การประมาณค่าควรจะเป็นสูงสุด (maximum likelihood estimation) จะเป็นวิธีที่แม่นยำกว่า
การเข้ารหัสเช่นนี้จะใช้สำหรับตัวแปรแบบต่อเนื่องเช่น ตำแหน่งข้อต่อ ตำแหน่งตา สี หรือความถี่เสียง แม้นิวรอนเดี่ยว ๆ จะสร้างเสียงรบกวนมากเกินกว่าจะสามารถเข้ารหัสตัวแปรโดยอัตรา แต่กลุ่มนิวรอนรวมกันก็สามารถให้ข้อมูลที่เชื่อถือได้และแม่นยำกว่า สำหรับกลุ่มนิวรอนที่มี tuning curve แบบมียอดเดียว ความแม่นยำปกติจะดีขึ้นในเชิงเส้นตามจำนวนของเซลล์ประสาท ดังนั้น สำหรับความแม่นยำครึ่งหนึ่ง ก็จะใช้นิวรอนจำนวนครึ่งเดียว เทียบกับ tuning curve แบบมีหลายยอด ดังที่พบใน grid cell ในสมองของสัตว์หลายสปีชีส์ เป็นเซลล์ซึ่งเข้ารหัสข้อมูลเกี่ยวกับปริภูมิรอบ ๆ ตัวสัตว์ ความแม่นยำที่ได้จากกลุ่มนิวรอนเช่นนี้ จะเพิ่มขึ้นแบบยกกำลังตามจำนวนเซลล์ประสาท ซึ่งลดจำนวนนิวรอนได้อย่างมหาศาลเพื่อให้ได้ความแม่นยำเท่ากัน
การเข้ารหัสแบบน้อยเซลล์ (Sparse coding)
ถึงกระนั้น "ความน้อย" ก็อาจจะเป็นทางเวลา คือ "จะทำงานเป็นช่วงเวลาค่อนข้างน้อย" หรืออาจจะหมายถึงจำนวนนิวรอนที่ทำงานตอบสนองภายในกลุ่ม ในกรณีหลัง จึงอาจนิยามได้ว่าเป็นจำนวนนิวรอนที่ทำงานเปรียบเทียบกับจำนวนนิวรอนทั้งหมดภายในกลุ่มในช่วงระยะเวลาหนึ่ง นี่ดูเหมือนจะเป็นเอกลักษณ์ของการแปลผลทางประสาทเมื่อเปรียบเทียบกับคอมพิวเตอร์ดั้งเดิม เพราะข้อมูลจะกระจายตัวไปอย่างกว้างขวางไปทั่วกลุ่มนิวรอน งานวิจัยปี 2539 แสดงว่า การเข้ารหัสแบบน้อยเซลล์ของรูปภาพต่าง ๆ ตามธรรมชาติ จะสร้างฟิลเตอร์คล้ายกับ wavelet ซึ่งก็คล้ายกับลานรับสัญญาณของเซลล์ธรรมดา ๆ ในเปลือกสมองส่วนการเห็น ความจุของการเข้ารหัสเช่นนี้อาจเพิ่มโดยใช้การเข้ารหัสโดยเวลาพร้อม ๆ กัน ดังที่พบในระบบรู้กลิ่นของตั๊กแตน
เพราะสิ่งเร้ามีรูปแบบต่าง ๆ มากมาย ขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแบบน้อยเซลล์จะพยายามสืบหารูปแบบจำนวนน้อยที่เป็นตัวแทน (representative patterns) อย่างอัตโนมัติ ซึ่งเมื่อรวมรูปแบบในสัดส่วนที่ถูกต้อง ก็จะสามารถเป็นตัวแทนของสิ่งเร้าที่ปรากฏ ดังนั้น รหัสโดยน้อยเซลล์ของสิ่งเร้าก็คือรูปแบบที่เป็นตัวแทนเหล่านี้ ยกตัวอย่างเช่น ประโยคมากมายในภาษาไทยสามารถเข้ารหัสเป็นเครื่องหมายต่าง ๆ ซึ่งมีจำนวนน้อย (เช่น อักษร วรรณยุกต์ ตัวเลข และวรรค) โดยรวมกันเป็นลำดับอย่างเฉพาะเจาะจงเพื่อเป็นตัวแทนประโยคหนึ่ง ๆ ในนัยเดียวกัน การเข้ารหัสแบบน้อยเซลล์ก็จะเป็นเหมือนกับเครื่องหมายเหล่านี้
Linear generative model
รหัสที่สร้างโดยขั้นตอนวิธีที่ดำเนินการด้วย linear generative model อาจจัดเป็นสองอย่างคือแบบ soft sparseness (น้อยผ่อน ๆ) และ hard sparseness (น้อยจริง ๆ) โดยแบบ 2 อย่างจะมุ่งหมายการกระจายตัวของสัมประสิทธิ์ของเวกเตอร์ฐานหลักสำหรับข้อมูลเข้าทั่วไป
รหัสนี้อาจแบ่งได้โดยอีกวิธีหนึ่งเป็น 2 แบบ ก็คือแบบ critically complete (สมบูรณ์อย่างวิกฤติ) หรือ overcomplete (สมบูรณ์เกิน) เปลือกสมองส่วนการเห็นปฐมภูมิของมนุษย์ประเมินว่า สมบูรณ์เกินโดยแฟกเตอร์ 500 ดังนั้น ข้อมูลขาเข้าที่ 14x14 (196-dimensional space) จะเข้ารหัสโดยนิวรอนประมาณ 100,000 ตัว
หลักฐานทางชีววิทยา
การเข้ารหัสโดยน้อยเซลล์ อาจเป็นกลยุทธ์ทั่วไปของระบบประสาทเพื่อเพิ่มความจุของความจำ คือ เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม สัตว์จะต้องเรียนรู้ว่า สิ่งเร้าเช่นไรสัมพันธ์กับรางวัลหรือการลงโทษ แล้วจำแนกสิ่งเร้าที่เสริมแรงเช่นนี้จากสิ่งเร้าที่คล้ายกันแต่ไม่เกี่ยวกัน ปฏิบัติการเช่นนี้จะต้องมีหน่วยความจำสาระ (associative memory) ที่เฉพาะเจาะจงต่อสิ่งเร้า ที่นิวรอนไม่กี่ตัวจากทั้งกลุ่มจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าหนึ่ง ๆ และนิวรอนแต่ละตัว ๆ จะตอบสนองต่อสิ่งเร้าไม่กี่อย่างจากสิ่งเร้าที่เป็นไปได้ทั้งหมด
งานทฤษฎีเรื่อง Sparse distributed memory (ความจำแบบกระจายและมากไปด้วยศูนย์) ได้เสนอว่า การเข้ารหัสโดยน้อยเซลล์จะเพิ่มความจุของความจำสาระ โดยลดความคาบเกี่ยวกันระหว่างการทำงานของนิวรอนที่เป็นตัวแทนลักษณะสิ่งเร้า ส่วนในงานทดลอง การเข้ารหัสโดยน้อยเซลล์ของข้อมูลความรู้สึก ได้พบในระบบรับความรู้สึกหลายอย่างรวมทั้งระบบการเห็น ระบบการได้ยิน ระบบรู้สัมผัส และระบบรู้กลิ่น
อย่างไรก็ดี แม้จะมีหลักฐานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เกี่ยวกับการใช้รหัสเช่นนี้อย่างกว้างขวางในระบบประสาท รวมทั้งข้อสนับสนุนทางทฤษฎีเกี่ยวกับความสำคัญของมัน งานที่แสดงว่า รหัสโดยน้อยเซลล์จะเพิ่มความเฉพาะเจาะจงต่อสิ่งเร้าของระบบความจำสาระก็ไม่ค่อยมีจนกระทั่งเร็ว ๆ นี้
ในปี 2557 นักกายวิภาคชาวสวีเดน-อังกฤษ (Gero Miesenböck) ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดได้ทำงานวิเคราะห์กับระบบรู้กลิ่นของแมลงวันทอง ในแมลงวันทอง การเข้ารหัสกลิ่นโดยน้อยเซลล์ของ Kenyon cell ใน Mushroom bodies เชื่อว่า จะเป็นตัวกำหนดตำแหน่งแบบเข้าเลขอย่างแม่นยำจำนวนมากเพื่อบรรจุความจำเกี่ยวกับกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ
งานวิจัยอีกงานปี 2557 แสดงว่า ความมากน้อยของนิวรอนที่ทำงาน (sparseness) จะควบคุมโดยวงจรป้อนกลับเชิงผกผันระหว่าง Kenyon cells และ GABAergic anterior paired lateral (APL) neuron การจงใจกระตุ้นและหยุดการทำงานอย่างเป็นระบบของส่วนแต่ละส่วนในวงจรนี้แสดงว่า Kenyon cells จะกระตุ้นให้ APL ทำงาน และในทางกลับกัน APL ก็จะยับยั้ง Kenyon cells ไม่ให้ทำงาน การระงับวงจรป้อนกลับ Kenyon cell-APL จะกวนการเข้ารหัสแบบน้อยเซลล์ที่ตอบสนองต่อกลิ่นของ Kenyon cell, เพิ่มสหสัมพันธ์ในระหว่างกลิ่นต่าง ๆ, และกันแมลงวันไม่ให้เรียนรู้แยกแยะกลิ่นที่คล้ายกัน แต่ไม่กันสำหรับกลิ่นที่ต่างกัน ผลเช่นนี้แสดงว่า การยับยั้งแบบป้อนกลับที่ระงับการทำงานของ Kenyon cell ทำให้สามารถดำรงการเข้ารหัสกลิ่นอย่างน้อยเซลล์ แยกแยะไม่ให้ปนกลิ่น และดังนั้น ดำรงความเฉพาะเจาะจงต่อกลิ่นในระบบความจำ
ซ็องฮ็อน
ซ็องฮ็อน (성혼, 25 มิถุนายน 2078-6 มิถุนายน 2141) บัณฑิตลัทธิขงจื๊อใหม่ ขุนนาง และนักการศึกษาของ ราชวงศ์โชซ็อน เขาเป็นเพื่อนสนิทกับ อี อี และเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของ อี ฮวัง ผู้นำของกลุ่มการเมือง ชาวประจิม (서인)
เขามีมากมายหลายนามปากกาเช่น อูกเย (우계, หุบเขากระทิง) มูกัม (묵암, หินดำ) เขาไม่ได้เป็นบัณฑิตเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เขายังเป็นขุนนางและนักปฏิรูป ซึ่งตำแหน่งสูงสุดของเขาคือ รองอัครมหาเสนาบดี หรือ เสนาบดีฝ่ายซ้าย ใน สภาแห่งรัฐของโชซ็อน หรือ อึยจ็องบู (의정부)
บิดา
ซ็องฮ็อนเป็นตาทวดของ ยุนจึง (윤증) เมื่อบุตรสาวของเขา นายหญิงซ็อง แต่งงานกับ ยุนฮวัง และมีบุตรชายคือ ยุนซ็อนกอ บิดาของยุนจึง
แอร์ซอฟต์กัน
แอร์ซอฟต์กัน (Airsoft Gun) บางประเทศเรียก ซอฟต์แอร์กัน (Softair Gun) ต่อไปนี้จะขอเรียกว่าปืนแอร์ซอฟต์ ปืนแอร์ซอฟต์คือปืนอัดลมชนิดเบา ลอกเลียนแบบปืนจริงในอัตราส่วน 1:1 ใช้กระสุนทรงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 มม. และ 8 มม. ถูกจัดเป็นกีฬาในลักษณะเกมผจญภัย (Survival Game) เช่นเดียวกับกีฬาเพนต์บอล
ปัจจุบันได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากเป็นกีฬาจำลองการรบ มีความสนุกสนาน มีรูปแบบการเล่นที่หลากหลาย และมีผู้เล่นที่หลากหลายวัย อาทิ เด็ก, เยาวชน, ผู้ใหญ่ และผู้สูงอายุ ปัจจุบันในประเทศไทยมีสนามแอร์ซอฟต์กันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้เล่นที่เพิ่มมากขึ้น
ประวัติ
อาวุธปืนเป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างกว้างขวางสำหรับประชาชน เพราะความสนใจอย่างกว้างขวาง ผู้ผลิตหลายรายจึงเริ่มผลิตปืนสปริง เป็นที่น่าสนใจต่อผู้คนที่สนใจอาวุธปืนในปี พ.ศ. 2513 ปืนดังกล่าวมีลำกล้องหลายขนาด เพื่อใช้ยิงลูกกระสุนพลาสติกและกระสุนยาง โดยกระสุนมีลักษณะเป็นวงกลมหลายขนาด แต่โดยที่สุด กระสุนพลาสติกเส้นผ่าศูนย์กลางขนาด 6 มม. และ 8 มม. ถูกบรรจุเข้าเป็นกระสุนมาตรฐาน ต่อมาปืนที่ใช้พลังงานจากสปริง ถูกบรรจุด้วยพลังงานจากแก๊ส เป็นระบบที่มีความหลากหลายมาก ของเล่นเหล่านี้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังอเมริกาเหนือในกลาง แต่สามารถเอาตัวรอดได้อย่างหวุดหวิดจาก ทำให้ผู้ผลิตเก่าหลายรายพ่ายแพ้ทางการตลาด เศษของที่ไม่ใช้คิดค้นขึ้นเป็นและเป็นผู้ผลิตปืนยาวไฟฟ้าอัตโนมัติเป็นรายแรกสามารถช่วยเพิ่มความแม่นยำและวิถีกระสุนของอาวุธ ก่อนปี พ.ศ. 2543 Classic Army จากฮ่องกง เข้าร่วมวงการและส่งปืนของตนลงสู่ตลาด เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ ทำให้เป็นคู่แข่งและเกิดการแข่งขันกับมารูอิ ไม่กี่ปีต่อมา สินค้าจากประเทศจีนถูกส่งเข้าตลาดเป็นจำนวนมาก แต่เป็นสินค้าระดับต่ำ
รูปแบบของปืนแอร์ซอฟต์
ปืนแอร์ซอฟต์มีระบบการทำงานที่หลากหลาย ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์การใช้งาน และลักษณะของปืน
ปืนอัดลมระบบแอร์ค็อกกิ้ง
ปืนอัดลมเบาระบบแอร์ค็อกกิ้งหรือสปริงค็อกกิ้ง เป็นปืนที่มีกลไกไม่ซับซ้อนมากนัก มีน้ำหนักที่เบาใช้งานง่าย ทนทานและราคาไม่แพงราคาเริ่มต้นที่ 200-300 เท่านั้น และสามารถซื้อหามาเล่นได้ง่าย เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเล่น ระบบกลไกการส่งกระสุนในปืนชนิดนี้จะใช้แรงดีดจากสปริงในการยิงกระสุน “Cocking” เป็นคำที่ใช้เรียกปฏิกิริยาการหดตัวของสปริงลูกสูบ ปืนประเภทนี้จึงถูกเรียกว่าเป็นปืนแอร์ค็อกกิ้ง ปืนที่ใช้ระบบแอร์ค็อกกิ้ง นอกจากจะมีในแบบปืนสั้นแล้ว ยังมีในรูปแบบปืนยาวด้วย ซึ่งปืนระบบแอร์ค็อกกิ้งในแบบปืนยาว ส่วนใหญ่จะเป็นปืนในแบบ Sniper อย่างเช่น ปืนอัดลมเบา Sniper ตระกูล APS II ที่ผลิตโดยบริษัท Maruzen หรือตระกูล VSR-10 ที่ผลิตโดยบริษัท Tokyo Marui ก็เรียกว่าเป็นปืนแบบแอร์ค็อกกิ้งด้วยเช่นกัน
ปืนอัดลมระบบแก๊ส
ปืนอัดลมระบบแก๊สแบ่งออกเป็นอีก 2 ประเภทได้แก่ ปืนแบบไม่โบลว์แบ็ค (Non BlowBack) และแบบโบลว์แบ็ค (BlowBack) คำว่า “โบลว์แบ็ค” นั้นเป็นคำที่เรียกปฏิกิริยาการสะท้อนถอยกลับของสไลด์ปืน ที่เลียนแบบของจริงทุกประการ พลังงานที่ใช้ส่งกระสุน จะใช้แรงดันที่เกิดจากการขยายตัวของแก๊ส
ปืนระบบไม่โบลว์แบ็ค มีข้อดีตรงที่ใช้แก๊สไม่เปลือง และให้ความแรงสม่ำเสมอในการยิง แต่จะมีข้อด้อยตรงที่ หากเป็นปืนอัดลมในสไตล์ปืนพก จะไม่มีการสไลด์ของปืนที่เหมือนกับปืนของจริง ระบบโบลว์แบ็คนั้น เป็นปืนที่ได้รับความนิยมจากผู้เล่นมากที่สุดเพราะความเหมือนจริงของมันนั่นเอง อีกทั้งยังได้อารมณ์ของการยิง และระบบการทำงานของปืนยังเลียนแบบมาจากปืนของจริงอีกด้วย ข้อเสียของปืนอัดลมแบบใช้แก๊สอยู่ที่ เมื่อแรงดันแก๊สอ่อนลงหรือใช้งานในอุณหภูมิที่เย็นจัด จะส่งผลถึงความแรงและความแม่นยำก็จะลดลงตามไปด้วยเช่นกัน แก๊สที่ใช้ในปืนอัดลมระบบแก๊ส นั้นก็คือน้ำยาทำความเย็นทั่ว ๆ ไป จะเป็นแก๊สในกลุ่ม HFC134a หรือเรียกกันสั้น ๆ ว่า R134a แก๊สที่มีขายทั่วไปในท้องตลาดมีหลายชนิดและยี่ห้อ เช่น Gun Power เป็นแก๊สที่ใช้ได้ทั้งอุปกรณ์ที่เป็นทั้งเหล็ก และพลาสติก และยิงได้แม้อุณหภูมิที่เย็นจัด
ปืนอัดลมระบบไฟฟ้า
ปืนอัดลมประเภทนี้มีชื่อเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า ปืน AEG ย่อมาจากคำเต็มว่า Automatic Electric Gun เป็นปืนอัดลมที่ใช้พลังงานการส่งลูก จากแบตเตอรี่ ซึงเป็นตัวจ่ายไฟฟ้าให้มอเตอร์ภายในทำงาน มอเตอร์ที่หมุนจะทำให้สปริงลูกสูบหดตัวและทำให้กระสุน ถูกยิงออกไปด้วยแรงดันของลูกสูบ ข้อดีของปืนอัดลมระบบไฟฟ้าชนิดนี้ จะสามารถปรับแต่งสปริงหรืออุปกรณ์กลไกภายในเพื่อทำให้ปืนมีความแรงเพิ่มขึ้นจากเดิมได้ และยังให้ความแรงและความแม่นยำอย่างสม่ำเสมอ จนกว่าแบตเตอรี่จะหมดไฟ เมื่อหมดไฟก็สามารถชาร์ตได้ด้วยเวลาอันสั้น ปืนระบบไฟฟ้าที่ได้รับความนิยมส่วนใหญ่จะปืนเล็กยาวต่าง ๆ เช่น ปืนเล็กยาวตระกูล M16, M4, AK, G3, G36, M14, SIG ฯลฯ นอกจากปืนอัดลมไฟฟ้าในรูปแบบปืนยาวแล้ว ยังมีปืนไฟฟ้าที่เป็นปืนสั้นอีกด้วยแต่ไม่เป็นที่นิยม เพราะขนาดของโครงสร้างที่จำกัด ทำให้ระบบกลไกภายในต้องย่อขนาดลงตามไปด้วย และความแรงในการยิงจะค่อนข้างเบากว่าปืนอัดแก๊ส
กระสุน
ปัจจุบันมีผู้ผลิตรายหลาย อาทิ Tokyo Marui, Guarder (Intruder Shop), GoldenBall, Hunter, Prasert, CYMA, KSC และ G&P เป็นต้น คุณภาพของกระสุนขึ้นอยู่กับผู้ผลิตแต่ละราย ประสิทธิภาพของปืนบีบีส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับกระสุน โดยเฉพาะปืนที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางลำกล้องภายในต่ำกว่า 6.03 มม. (โดยมากใช้โดยผู้เล่นที่ต้องการความแม่นยำ) จะต้องพิถีพิถันในการเลือกใช้กระสุน เนื่องจากขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางลำกล้องภายในต่ำ กระสุนอาจติดขัดหรือเสียดสีกับลำกล้องภายในได้
ประสิทธิภาพ
ประสิทธิภาพของปืนบีบี ดูที่ความเร็วของกระสุนที่ยิงออกไป ความเร็วดังกล่าวมีหน่วยวัดเป็นฟุตต่อวินาที (Foot Per Second หรือ FPS) ในปัจจุบันยังไม่มีความเร็วของกระสุนที่เป็นมาตรฐานสำหรับใช้แข่งขันระดับสากล เนื่องจากแต่ละประเทศมีการจำกัดความเร็วสูงสุดของกระสุนแตกต่างกัน ทั้งนี้เพราะมีกติกาและลักษณะสถานที่การเล่นที่แตกต่างกัน โดยในประเทศไทยปัจจุบันจำกัดความเร็วไม่เกิน 400 ฟุตต่อวินาที (และมีแนวโน้มว่าจะลดลงในอนาคต) โดยใช้กระสุนเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 มม. น้ำหนัก 0.20 กรัม เป็นมาตรฐานในการแข่งขัน
การบำรุงรักษาปืนแอร์ซอฟต์
ใช้สเปรย์ซิลิโคนฉีดพ่นชะโลมตัวปืนตามจุดที่ต้องการ คล้ายๆ กับอาวุธปืนจริง เพื่อเป็นการบำรุงรักษาและยืดอายุการใช้งานให้กับปืนแอร์ซอฟต์
ความปลอดภัย
เนื่องจากลูกกระสุนของปืนบีบีกันนั้นทำจากพลาสติกหรือเซรามิกแข็ง จึงอาจก่อให้เกิดการบาดเจ็บแก่ผู้ที่ถูกยิงได้ และหากโดนบริเวณสำคัญอย่างดวงตา, ฟัน, นิ้วมือ ฯลฯ ก็อาจบาดเจ็บถึงขั้นตาบอด ฟันหักได้หากไม่ได้สวมใส่อุปกรณ์ป้องกัน ดังนั้นผู้เล่นจึงควรสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันทุกครั้งที่เล่นหรืออยู่ในบริเวณที่มีการเล่น
โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่จะเล่นบีบีกันได้นั้นจะต้องสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันดวงตา ซึ่งถือเป็นกฎความปลอดภัยหลักของกีฬาชนิดนี้ และหากผู้เล่นคนใดไม่สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันดวงตา หรือสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันดวงตาที่ไม่รัดกุมพอ จะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงเล่น ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ประจำสนาม
รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นกีฬาบีบียังสามารถแบ่งได้ ดังนี้
เจเน็ต จี. ทราเวล
เจเน็ต เกรม ทราเวล (Janet Graeme Travell; 17 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวอเมริกัน
แอร์ซอฟต์กัน
Speed Ball
เป็นการเล่นในแบบทั่วไปของบีบีกันซึ่งจะแบ่งเป็น 2 ฝ่าย รูปแบบการเล่นจะเน้นที่การไปยึดธงหรือกำจัดฝ่ายตรงข้ามให้หมด จึงจะถือเป็นการจบรอบนั้น ส่วนเวลาต่อ 1 รอบ จะขึ้นอยู่กับสนามว่าจะกำหนดเวลาให้เป็นเท่าไร ซึ่งโดยทั่วไปมักจะกำหนดเป็น 10, 20 หรือ 30 นาที ขึ้นอยู่กับว่ามีผู้รอเล่นรอบต่อไปมากหรือน้อย
Survival Game
คือการเล่นแบบสมจริง (จำลองการรบ) เนื่องด้วยต้องการความสมจริง จึงต้องใช้ความรอบคอบ การวางแผนเข้าตีจุดต่าง ๆ และความสามัคคีของทีม เพื่อให้บรรลุภารกิจตามที่ทางทีมงานกำหนดไว้
ATCS
TCS หรือ Tactical shoot เป็นการยิงปืนในระบบยุทธวิธีที่ถูกพัฒนามาจากลักษณะการยิงในระบบทหาร/ตำรวจ เพื่อให้ ผู้เล่นเกิดทักษะในการเคลื่อนที่ การยิงในท่าทางต่าง ๆ และการยิงในภาวะต่าง ๆ ความคุ้นเคยต่ออาวุธประจำกาย เพื่อให้เกิดการจดจำทักษะเหล่านั้น ซึ่งจะส่งผลดีในการลดความกดดันในขณะปฏิบัติงานจริง
TCS หรือ Tactical shoot เข้ามาในประเทศไทยในช่วงเวลาใดนั้นไม่เป็นที่แน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าเข้ามาพร้อม ๆ กับการฝึกร่วมคอบร้า โกลด์ ของไทย-สหรัฐ ซึ่งต่อมาก็แพร่หลายไปตามหน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งเล็งเห็นถึงข้อดีของการแข่งขันในลักษณะนี้ ซึ่งปัจจุบันก็มีการบบรจุลงในแทบทุกกองพล และมีการแข่งขันจนถึงระดับ ภูมิภาค TCS ไม่เพียงเป็นข้อดีต่อเจ้าหน้าผู้ปฏิบัติงานเท่านั้น ยังมีผลต่อดีผู้เล่นพลเรือนทั่วไปในการด้านการฝึกฝนทักษะการใช้อาวุธ สมาธิ ไหวพริบและร่างกาย ถือเป็นการออกกำลังกายที่ไม่เลวอย่างหนึ่งทีเดียว
เจเน็ต จี. ทราเวล
ชีวิตตอนต้นและการศึกษา
เธอเป็นที่จดจำในฐานะแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี และเป็นนักวิจัยเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องจุดกดเจ็บซึ่งเป็นสาเหตุของอาการปวดต่างที่ของกล้ามเนื้อโครงร่าง
อาชีพ
ในอาชีพการงานของเธอ ดร. ทราเวลได้บุกเบิกเทคนิคต่าง ๆ ในการรักษาอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง รวมถึงการฝังเข็มคลายจุด อาชีพของเธอเริ่มต้นด้วยการแสวงหาการศึกษาที่วิทยาลัยเวลเลสลีย์ และเรียนต่อในระดับบัณฑิตศึกษาขณะที่เธอเรียนต่อปริญญาโทจากวิทยาลัยการแพทย์มหาวิทยาลัยคอร์เนลในนครนิวยอร์ก ทราเวลได้พำนักอยู่ที่โรงพยาบาลนิวยอร์กเป็นเวลาสองปี ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นศัลยแพทย์ประจำรถพยาบาลสำหรับกองกำลังตำรวจในนครนิวยอร์ก หลังจากเสร็จสิ้นการอยู่อาศัย ทราเวลกลายเป็นนักวิจัยที่โรงพยาบาลเบลเลอวู ซึ่งเธอได้ศึกษาผลกระทบของถุงมือจิ้งจอกในผู้ป่วยที่เป็นปอดอักเสบเฉพาะกลีบ เมื่อตำแหน่งผู้วิจัยในมหาวิทยาลัยของเธอสิ้นสุดลง ทราเวลได้กลับไปที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้สอนในภาควิชาเภสัชวิทยา และต่อมาได้เป็นรองศาสตราจารย์ด้านเภสัชวิทยาคลินิก ขณะทำงานให้แก่คอร์เนล เธอยังทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านหทัยวิทยาของโรงพยาบาลซีวิวในเกาะสแตเทน
แอร์ซอฟต์กัน
ประเภทสนาม
สนามบีบีกันส่วนใหญ่มักจะตั้งติดอยู่กับสนามเพ้นต์บอล เนื่องจากวิธีการเล่นคล้ายคลึงกัน แต่โดยหลักแล้วจะแบ่งสนามเป็น 3 ประเภทดังต่อไปนี้
เจเน็ต จี. ทราเวล
อาชีพ
ทราเวลรับทุนการศึกษาโจไซอา เมซี จูเนียร์ ที่โรงพยาบาลเบทอิสราเอลในนิวยอร์กเพื่อศึกษาโรคหลอดเลือดแดงตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1941 ในช่วงที่เธอดำรงตำแหน่งนี้เองที่เธอเริ่มสนใจอาการเจ็บกล้ามเนื้อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงอาชีพในภายหลังของเธอ งานวิจัยของเธอได้ผลิตเทคนิคการดมยาสลบแบบใหม่สำหรับการรักษาอาการกล้ามเนื้อหดเกร็งหลังที่เจ็บปวด ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในหมู่ผู้ป่วย เทคนิคของทราเวลได้รวมถึงการใช้การฉีดโพรเคนและสเปรย์น้ำเย็นเพื่อบรรเทาอาการปวด สเปรย์ดังกล่าวยังคงเป็นที่นิยมในการรักษาด้วยเวชศาสตร์การกีฬาในปัจจุบัน
แอร์ซอฟต์กัน
สนาม CQB (Close Quarter Battle)
สนาม CQB (Close Quarter Battle) หรือบางแห่งใช้ CQC (Close Quarter Combat) เน้นรูปแบบการเล่นที่เป็นการจำลองการรบในระยะประชิด (Close Quarter) เช่น การรบในตึกหรืออาคารต่าง ๆ มักเป็นสนามที่อยู่ในบริเวณตัวอาคาร สิ่งปลูกสร้าง สนามประเภทนี้มักให้ผู้เล่นอาศัยวัสดุสิ่งปลูกสร้างภายในอาคารเป็นที่กำบัง ไม่นิยมสร้างที่กำบังเพิ่มเติม หรือสร้างเพิ่มเติมน้อย ใช้พื้นที่มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับขนาดของอาคาร หรือสิ่งปลูกสร้าง ทิศทางการเล่นไม่แน่นอน
เจเน็ต จี. ทราเวล
อาชีพ
จากความสำเร็จของเธอในการบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อโครงร่าง ส่งผลให้ทราเวลเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลถูกเรียกโดยศัลยแพทย์กระดูกและข้อส่วนบุคคลของวุฒิสมาชิกจอห์น เอฟ. เคนเนดี เพื่อช่วยรักษาอาการปวดหลัง เนื่องด้วยเคนเนดีต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดสาหัสซึ่งอาจเป็นผลมาจากการผ่าตัดหลังแบบลุกลามที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเคนเนดีชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1960 เขาได้แต่งตั้งเธอเป็นแพทย์ประจำตัว การรักษาของเธอรวมถึงการใช้เก้าอี้โยกกับเก้าอี้นวมโยกที่เข้าคู่กันเพื่อช่วยบรรเทาอาการปวดหลัง ในกระบวนการนี้ทำให้เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน ซึ่งเห็นประธานาธิบดีในภาพโยกเก้าอี้ของเขาในห้องทำงานรูปไข่ เธอยังคงทำหน้าที่เป็นแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีต่อไปหลังจากการลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี โดยมีลินดอน บี. จอห์นสัน เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขา เธอยังคงดำเนินต่อผ่านการเลือกตั้งใหม่ของจอห์นสัน แต่ตัดสินใจลาออกจากทำเนียบขาวใน ค.ศ. 1965
แอร์ซอฟต์กัน
สนามป่า
สนามป่า เป็นการจำลองสภาพป่าซึ่งโดยทั่วไปจะมีต้นไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น หรือบางแห่งอาจตั้งอยู่ในพื้นที่ป่า สนามประเภทนี้มักให้ผู้เล่นอาศัยสภาพภูมิประเทศเป็นที่กำบัง ไม่นิยมสร้างที่กำบังเพิ่มเติม หรือสร้างเพิ่มเติมน้อย ใช้พื้นที่ค่อนข้างมาก ทิศทางการเล่นไม่แน่นอน
เจเน็ต จี. ทราเวล
อาชีพ
ขณะดำรงตำแหน่งแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลยังรับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ด้านการแพทย์คลินิกที่มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ใน ค.ศ. 1961 แม้หลังจากออกจากทำเนียบขาว เธอยังคงสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยในคณะแพทยศาสตร์ เธอดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์คลินิกใน ค.ศ. 1961–1970, ศาสตราจารย์คลินิกกิตติคุณ คณะแพทยศาสตร์ใน ค.ศ. 1970–1988 และศาสตราจารย์คลินิกกิตติมศักดิ์ คณะแพทยศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1997 ซึ่งทราเวลยังคงทำงานด้านการแพทย์จนถึงตอนปลาย ได้แก่ การเขียนบทความ, การบรรยาย และการเข้าร่วมการประชุม
แอร์ซอฟต์กัน
สนามจำลอง
สนามจำลอง เป็นการจำลองสนามรบขึ้นมาเองจากพื้นที่ว่างเปล่า ด้วยการสร้างที่กำบังขึ้นเป็นจุด ๆ ทั่วทั้งสนาม สนามประเภทนี้จะให้ผู้เล่นอาศัยวัตถุที่ถูกจัดวางและสภาพภูมิประเทศเป็นที่กำบังร่วมกัน ใช้พื้นที่มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับผู้ดำเนินกิจการ เนื่องจากพื้นที่มีจำกัดจึงมีทิศทางการเล่นที่แน่นอน สนามจำลองสามารถทำออกมาได้หลากหลายรูปแบบ อาจมีการผลัดเปลี่ยนที่กำบัง เพื่อความสนุกสนานในการเล่น
เจเน็ต จี. ทราเวล
การวิจัย
ความสนใจส่วนตัวของเธอทำให้เธอต้องชันสูตร, บรรยาย และชี้แจงปรากฏการณ์ของอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ซึ่งเป็นจุดรองจากจุดกดเจ็บ ที่เขียนขึ้นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดย ดร. ดัดลีย์ เจ. มอร์ตัน เธอได้ดึงความสนใจไปที่บทบาทของ "นิ้วเท้าของมอร์ตัน" และภาระในการก่อให้เกิดความเจ็บปวดทั่วร่างกาย
แอร์ซอฟต์กัน
แหล่งข้อมูลอื่น
กระดานสนทนา & แหล่งข้อมูล