cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กลุ่มภาษาตุงกูซิก
การจัดจำแนก
นักภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้มีการจัดจำแนกต่างกันโดยพิจารณาจากลักษณะของภาษา รากศัพท์ และลักษณะทางสัทวิทยา การจัดจำแนกที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคือการแบ่งเป็นกลุ่มใต้และกลุ่มเหนือ โดยกลุ่มใต้แบ่งออกอีกเป็นกลุ่มตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ ภาษาจูร์เชน-แมนจู (เป็นภาษาเดียวกันแต่มีพัฒนาการคนละช่วง โดยคำว่าภาษาแมนจูเริ่มใช้ใน พ.ศ. 2179) เป็นภาษาในกลุ่มตุงกูซิกเพียงภาษาเดียวที่มีระบบการเขียน โดยภาษาจูร์เชนมีการเขียนด้วยอักษรจูร์เชนมาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 16 ส่วนภาษาแมนจูเขีนด้วยอักษรแมนจูที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรมองโกเลีย
ลักษณะทั่วไป
กลุ่มภาษาตุงกูซิกเป็นภาษารูปคำติดต่อ มีระบบการก (case) และการเปลี่ยนเสียงสระที่ซับซ้อน
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น
กลุ่มภาษาตุงกูซิกมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกเลียในตระกูลภาษาอัลตาอิก และอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเกาหลี ตระกูลภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาไอนุด้วย
หน้าต่างกุหลาบ
หน้าต่างกุหลาบ (rose window) โดยทั่วไปหมายถึงหน้าต่างทรงกลมซึ่งมักจะใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิก คำว่า “rose window” เริ่มใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ พจนานุกรมอ๊อกซฟอร์ดระบุว่า rose ในที่นี้หมายถึง ดอกกุหลาบ
“หน้าต่างกลม” เป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของสถาปัตยกรรมแบบกอทิกซึ่งจะเห็นได้จากในมหาวิหารทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส แต่แท้ที่จริงแล้วการสร้างหน้าต่างกลมเริ่มตั้งแต่ยุคกลาง การสร้างหน้าต่างกลมหันกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในสมัยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประวัติ
ที่มาของหน้าต่างกลมอาจจะพบในสถาปัตยกรรมโรมันที่เรียกว่า “อ็อคคิวลัส” (oculus) หรือ “ตา” ซึ่งเป็นช่องกลมกว้างบนเพดานให้แสงและอากาศส่องเข้ามาภายในสิ่งก่อสร้างได้ “อ็อคคิวลัส” ที่สำคัญที่สุดคือ อ็อคคิวลัสที่เป็นช่องเปิดกลมบนหลังคาของตึกแพนเธียน (Pantheon) ที่ โรม
หน้าต่างที่สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่เมืองเวนิสนั้นเจาะจากหินแผ่นเดียว หรือหน้าต่างครึ่งวงกลมที่แบ่งเป็นช่อง ๆ ที่ทำในคริสต์ศตวรรษที่ 8 และหน้าต่างที่ทำต่อมาภายหลังที่ประเทศกรีซยังพอมีหลงเหลือให้ดูอยู่บ้าง
หน้าต่างกลมเล็ก เช่น ที่โบสถ์นักบุญแอกเนสนอกกำแพงและมหาวิหารตอร์เชลโล และหน้าต่างที่ใช้ตกแต่งด้วยกระจกด้านภายในหน้าต่างกลมที่เว้าลึกเข้าไปในผนังยังคงทำกันต่อมาในการสร้างโบสถ์ที่ประเทศอิตาลีจนมารุ่งเรืองเอาเมื่อสมัยโรมาเนสก์
อีกประการหนึ่งที่ทำให้การสร้างหน้าต่างกลมมีความนิยมขึ้นในทวีปยุโรป ตามการสันนิษฐานโดยนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมนีอ็อตโต ฟอน ซิมสัน (Otto von Simson) ผู้กล่าวว่าหน้าต่างกลมมีรากฐานมาจากหน้าต่างรูปแปดเหลี่ยมที่ตกแต่งผนังภายนอกของปราสาทอุมเมยัด (Umayyad palace) ที่ ประเทศจอร์แดน ระหว่างปี ค.ศ. 740 ถึงปี ค.ศ. 750 ตามทฤษฎีแล้วผู้ที่นำการสร้างหน้าต่างลักษณะนี้เข้ามาในทวีปยุโรป คือผู้ที่กลับมาจากสงครามครูเสดโดยนำมาใช้ในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน
บัณฑิต จุลาสัย
ศาสตราจารย์ ดร.บัณฑิต จุลาสัย (เกิด 28 มีนาคม พ.ศ. 2495 ) เป็นกรรมการสภาสถาปนิก สถาปนิกชาวไทย อาจารย์และอดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่ปรึกษาบริษัทสถาปนิกจุลาสัย เป็นคนภาคเหนือจากจังหวัดเชียงใหม่ กรรมการสภาสถาปนิก  กรรมการผังเมือง (10 มีนาคม พ.ศ. 2552 - ) ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม ที่อยู่อาศัย สภาพแวดล้อม  เจ้าของผลงาน หนอนคอนกรีต ซึ่งเคยเข้าชิงรางวัลซีไรต์เรื่องสั้นภายใต้นามปากกา ปริญญา ตรีน้อยใส
งานออกแบบส่วนใหญ่ของบัณฑิต จุลาสัย เป็นงานออกแบบแนวอนุรักษ์และงานออกแบบปรับปรุง (renovate) อาทิเช่น โรงแรมรถไฟ หัวหิน เรือนภะรตราชา และพิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งทำให้เขาได้รางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยามฯ นอกจากนี้ยังมีงานออกแบบ โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล หัวหิน อาคารจุลจักรพงศ์ และศาลาราชการุณย์ สภากาชาดไทย จังหวัดตราด ที่ทำให้เขาได้รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมและดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามฯ
บัณฑิต จุลาสัย ยังติดโผเป็นหนึ่งในสามสถาปนิกจากประเทศไทย ในหนังสือ "พจนานุกรมสถาปัตยกรรมแห่งศตวรรษที่ 20" (Dictionnaire de l'Architecture du XXe Siecle) จัดพิมพ์โดยสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งฝรั่งเศส ประจำปี พ.ศ. 2539 ซึ่งรวบรวมประวัติและผลงานของสถาปนิกเอกทั่วโลกแห่งศตวรรษที่ 20 อีกด้วย
ดาเมจ คอนโทรล
ดาเมจ คอนโทรล (เต็ม Damage Control; ย่อ Damage CTRL) เป็นกลุ่มมวยปล้ำอาชีพหญิงฝ่ายอธรรมของ WWE ที่ประกอบด้วยหัวหน้า เบย์ลีย์, ดาโคตา ไค และ อิโยะ สกาย ไคและสกายเป็นอดีตแชมป์แท็กทีมหญิง WWE สองสมัย
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งลอนดอน
ศูนย์กีฬาทางน้ำ (Aquatics Centre) เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำ กีฬากระโดดน้ำ ระบำใต้น้ำ โปโลน้ำ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานโอลิมปิกลอนดอน ตั้งอยู่ข้างกับสนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน) มีความจุของผู้ชมสำหรับว่ายน้ำและกระโดดน้ำ 17,500 ที่นั่ง และสำหรับโปโลน้ำ 5,000 ที่นั่ง
ฟลาเกลีย
ฟลาเกลีย (フラグリア (Furaguria)) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยมาโดกะ ทากาโดโนะ ละครเพลงชื่อเรื่องว่า ฟลาเกลีย เดอะมิวสิคัล: ยูกิเตะ คาเอริชิ โมโนงาตาริ จะเปิดแสดงตั้งแต่วันที่ 3-9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ที่โถงของนิปปงเซเน็งคังในกรุงโตเกียว ซีรีส์อนิเมะ 6 ตอนผลิตโดยสตูดิโอไกนาชื่อเรื่องว่า ฟลาเกลีย: นัตสึยาซูมิ โนะ โมโนงาตาริ เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
ครึ่งหัวใจ
"ครึ่งหัวใจ" เป็นซิงเกิลของ BIGFOOT ในปี พ.ศ. 2558 สังกัดค่ายเพลงเยส! มิวสิค ในเครืออาร์เอส ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย รณกร ลัภติ และผู้เรียบเรียงโดย บรรจง ศิลป์สกุลสุข ออกจำหน่ายในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2558
ในมิวสิกวีดีโอเพลงนี้พูดถึงผู้ชายคนนึงที่มีอาชีพร้องเพลง แต่วันนึงเค้าเส้นเสียงอักเสบ จึงไม่สามารถร้องเพลงได้อีกต่อไป และได้มาเจอกับนางเอกที่ยื่นมือเข้ามาช่วยพยุงคอยยืนเคียงข้างให้กำลังใจในวันที่ล้มจนกลายเป็นความรัก ทำให้มีแรงลุกขึ้นมาต่อสู่อีกครั้ง
แต่แล้ววันนึงก็เหมือนมีอุปสรรคเข้ามาซ้ำเติม เมื่อนางเอกป่วยเป็นโรคหัวใจ พระเอกจำเป็นต้องหาเงินรักษา พวกเรา วงบิ๊กฟุต จึงเข้ามาช่วยเหลือด้วยการเล่นดนตรีเปิดหมวก แต่จะสามารถหาเงินช่วยได้หรือไม่นั้น ตอนจบจะแฮปปี้มีความสุขหรือจะเศร้าน้ำตาท่วมจอ
การตอบรับ
เพลง ครึ่งหัวใจ ติดอันดับสูงสุดที่ 52 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เอ็มเธียเตอร์
เอ็มเธียเตอร์ เป็นโรงละครเอกชน ตั้งอยู่ที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ กรุงเทพมหานคร
เอ็มเธียเตอร์ เดิมชื่อ โรงละครกรุงเทพ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงละคร เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 โรงละครแห่งนี้ มีจุดมุ่งหมายจะให้เป็นศูนย์กลางในการแสดงทางศิลปวัฒนธรรมสำหรับประชาชนทั่วไป รวมทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับผู้ที่รักการละครทุกคน โดยมีปรัชญาความเชื่อว่า ประเทศไทยจะก้าวหน้าทัดเทียมกับประเทศอื่นในโลกได้ต้องมีปัจจัยหลัก 2 ประการ คือ การพัฒนาด้านศิลปวัฒนธรรม ควบคู่ไปกับการพัฒนาด้านเทคโนโลยี เพราะเมื่อปราศจากความเข้มแข็งในด้านศิลปวัฒนธรรมแล้ว ประเทศก็จะ พัฒนาไปได้เฉพาะแต่เปลือกที่เป็นเทคโนโลยี แต่ปราศจากแก่นที่เป็นหัวใจที่สำคัญที่สุดในการสร้างสรรค์และพัฒนาคุณภาพของคน
อย่างไรก็ตามด้วยปัญหาด้านการหมดสัญญาเช่าที่ดิน ทำให้แดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ผู้ก่อตั้งโรงละครกรุงเทพและผู้ถือหุ้นอื่น ลงมติร่วมกันที่จะยุติกิจการของบริษัทโรงละครกรุงเทพตั้งแต่ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และนับแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 บริษัท สหมนูญผล จำกัด ได้เข้าบริหารและจัดการโรงละครกรุงเทพเดิม ต่อมาใน พ.ศ. 2551 ด้วยความร่วมมือจากดรีมบ๊อกซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมของแดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์และโรงละครกรุงเทพ โรงละครกรุงเทพจึงได้รับการปรับปรุงอีกครั้งหนึ่ง โดยเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็ม เธียเตอร์
Transmission voie-machine
Transmission voie-machine(TVM) เป็นระบบอาณัติสัญญาณไว้ใช้สำหรับในการควบคุมรถไฟความเร็วสูงซึ่งใช้ในประเทศฝรั่งเศส เบลเยี่ยม อังกฤษ และเกาหลีใต้ โดยเป็นระบบที่แสดงผลในบริเวณหน้าคนขับ ซึ่งรุ่นแรกที่ถูกนำออกมาใช้คือ TVM-300 ซึ่งต่อมาถูกพัฒนาเป็นรุ่น TVM-430 ซึ่งสามารถใช้งานได้ที่ความเร็วสูงสุด 430 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ที่มา
เนื่องด้วยระบบอาณัติสัญญาณควบคุมรถไฟแบบเก่านั้นจะอาศัยสัญญาณไฟรวมทั้งป้ายเพื่อที่จะควบคุมให้รถไฟอยู่ในความเร็วที่ต้องการ แต่ต่อมาเมื่อการพัฒนารถไฟความเร็วสูงในประเทศฝรั่งเศสทำให้เกิดอุปสรรค์สำคัญคือระบบอาณัติสัญญาณแบบเก่านั้นผู้ควบคุมรถไฟไม่สามารถมองเห็นป้ายหรือสัญญาณไฟได้ชัดเจนเนื่องจากรถไฟมีความเร็วสูงเกินที่จะเห็นภาพที่ชัดเจนได้ ดังนั้นในประเทศฝรั่งเศสจึงมีการพัฒนาระบบอาณัติสัญญาณใหม่โดยมีการแสดงคำสั่งไว้ที่แผงควบคุมเพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถมองเห็นและควบคุมรถไฟได้ถูกต้องโดยใช้ร่วมกับป้ายซึ่งมีแบบเดียวบนรางรถไฟความเร็วสูงเท่านั้นที่มีชื่อเรียกว่า TVM Block Marker ซึ่งเป็นตัวกำหนดร่วมกับคำสั่งที่แสดงในขบวนรถว่ารถไฟจะวิ่งด้วยความเร็วเท่าไรในส่วนนี้
ระบบ
ใน TVM จะประกอบด้วยสามส่วนหลักๆคือ ระบบรับข้อมูล ระบบประมวลผลข้อมูล และระบบแสดงข้อมูลบนตัวรถไฟ
ระบบรับข้อมูล
ระบบจะส่งพิกัดตำแหน่งของรถไฟเพื่อที่จะคำนวณหาความเร็วที่มากที่สุดที่จะวิ่งได้โดยใช้เซนเซอร์ที่อยู่บนพื้นรางรถไฟเป็นตัวกำหนดตำแหน่งของรถไฟแล้วส่งข้อมูลไปยังหน่วยประมวลผลโดยการส่งข้อมูลนี้จะมีโค้ดอยู่ 7 แบบเพื่อบอกให้ทราบว่ารถไฟวิ่งอยู่เส้นทางอะไร
การประมวลผลข้อมูล
เมื่อข้อมูลที่มีขนาด 27 บิต จะถูกเข้ารหัสเพื่อจะนำไปประมวลผลโดยในชุดประมวลผลนั้นจะประมวลผลในเรื่องต่อไปนี้ โดยเมื่อได้ข้อมูลทั้งหมดแล้วจะส่งข้อมูลกลับไปยังขบวนรถเพื่อแสดงผล
ระบบแสดงผล
เมื่อได้รับคำสั่งแล้ว ระบบ TVM จะทำการแสดงผลที่หน้าจอของรถไฟเป็นเครื่องหมาย สี หรือ ตัวเลข เพื่อที่จะให้พนักงานขับรถไฟเข้าใจคำสั่งของระบบและปฏิบัติได้ถูกต้องโดยการแสดงผลจะใช้สีเหลืองหรือสีเขียวเท่านั้น ส่วนหน้าจอแสดงคำสั่งของระบบจะอยู่บริเวณหน้าหรือเยื้องคนขับซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละรุ่น
ระบบการแสดงผลด้านความเร็ว
ระบบแสดงผลโดยใช้สี ตัวเลข และไฟกะพริบ เพื่อที่จะให้คนขับได้ทราบความเร็วที่ระบบคำนวณแล้วว่าปลอดภัยดังตาราง
คำสั่งลดความเร็ว
เมื่อเราต้องการลดความเร็วของรถไฟลงจากความเร็วปกติ ระบบ TVM จะสั่งให้รถไฟค่อยๆลดความเร็วลงจากความเร็วขณะนั้นจนถึงความเร็วที่ต้องการ ตัวอย่าง 300VL, 300V , 270V , 220A , 160A , 160E , 160VL 300VL, 300V , 270V , 220A , 160A , 80A , 80E โดยหลังจากนี้ในบริเวณเขตก่อสร้างจะปักป้ายที่รถไฟใช้ความเร็วสูงสุดได้ 300VL, 300V , 270V , 220A , 160A , 80A , Zéro , Rouge โดยเมื่อรถไฟหยุดแล้วอาจมีคำสั่งอื่นให้ปฏิบัติตาม 300VL, 300V , 270V , 220A , 160A , 160E โดยหลังจากนี้ รถไฟจะใช้ระบบอาณัติสัญญาณแบบเดียวกับรถไฟท้องถิ่นในกาารเข้าจอดที่สถานี
ฝรั่งเศส
ในฝรั่งเศสได้นำระบบ TVM ไปใช้กับเส้นทางรถไฟความเร็วสูง(LGV) ทุกสาย ซึ่ง TGV ทุกรุ่นสามารถรองรับระบบอาณัติสัญญาณนี้ได้ โดยในช่วงแรกได้นำ TVM-300 มาใช้ในการควบคุมความเร็วรถไฟเนื่องจากในสมัยก่อนรถไฟมีความเร็วสูงสุด 270 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่ต่อมาก็ได้ใช้รุ่น TVM-430 ทุกขบวน ส่วนการนำไปใช้บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงนั้นจะใช้กับบนเส้นทางและสถานีที่สร้างใหม่ ส่วนสถานีเดิมที่มีอยู่แล้ว เช่น Gare du Nord เป็นต้น จะอาศัยระบบอาณัติสัญญาณที่ใช้ร่วมกับ RER, TER หรือ Intercités เพื่อที่จะจอดในสถานีหลักได้
เบลเยียม
ใน High Speed Line 1 (LN1) ได้มีการนำระบบ TVM ไปใช้ เพื่อให้สามารถเชื่อมต่อกับ LGV Nord ในฝรั่งเศส และ เส้นทางรถไฟจากช่องแคบอังกฤษ โดย LN1 นี้จะเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟบรัสเซลล์ใต้ (Brussel Zuid/Midi) ส่วนเส้นทางที่เหลือในเบลเยียมได้ใช้ระบบ ETCS เป็นระบบอาณัติสัญญาณ
อังกฤษ
ได้นำระบบไปใช้กับอุโมงค์ลอดช่องแคบอังกฤษและเส้นทางรถไฟ High Speed 1 โดยในอังกฤษนี้ TVM จะถูกแบ่งเป็นสองช่วง โดยในช่วงแรกนั้นสามารถใช้ความเร็วได้สูงสุด 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง ส่วนช่วงที่สองใช้ความเร็วได้ 230 กิโลเมตร/ชั่วโมง และจะมีการใช้ระบบ AWS(Automatic Warning System) ร่วมด้วย
ฟีกาโย โทโมรี
โอลูวาฟีกาโยมี โอลูวาดามีโลลา "ฟีกาโย" โทโมรี (Oluwafikayomi Oluwadamilola "Fikayo" Tomori; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวแคนาดา-อังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับมิลานและทีมชาติอังกฤษ
สโมสร
โทโมรี เข้าร่วมทีมเยาวชนของเชลซีในรุ่นอายุไม่เกิน 8 ขวบ และได้เล่นให้กับสโมสรเรื่อยมา เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเยาวชนเชลซีที่คว้าแชมป์ยูฟ่ายูธลีกและเอฟเอยูธคัพในปี 2015 และ 2016 ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาได้ลงเล่นเป็นสำรองให้กับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรก ในนัดปิดฤดูกาล 2015–16 ซึ่งเป็นนัดที่เชลซีเปิดบ้านเสมอกับทีมแชมป์พรีเมียร์ลีกอย่างเลสเตอร์ซิตี 1–1 ต่อมาในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016 โทโมรี ขยายสัญญา 4 ปีกับสโมสร
ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2017 โทโมรี ถูกปล่อยยืมตัวให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนในแชมเปียนชิป ต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2017 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮัลล์ซิตีในแชมเปียนชิปตลอดทั้งฤดูกาล และในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เขาก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับดาร์บีเคาน์ตีในแชมเปียนชิป โดยเป็นการยืมตัวตลอดทั้งฤดูกาล ช่วงที่โทโมรีเล่นให้กับดาร์บี เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสร
หลังจากการยืมตัวอันยาวนาน โทโมรีกลับสู่เชลซี และสวมเสื้อหมายเลข 29 และในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2019 โทโมรีได้ทำประตูแรกในนามสโมสร ในนัดที่เชลซีบุกไปเอาชนะวูฟส์ 5-2
เกียรติประวัติ
ทีมสำรอง เชลซี
อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี
อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี
รางวัลส่วนตัว
คนแคระ (คติชนวิทยา)
คนแคระ (Dwarf) เป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏในตำนานปรัมปราในกลุ่มประเทศเจอร์แมนิก (สแกนดิเนเวียและเยอรมัน) ปรากฏในเทพนิยาย นิยายแฟนตาซี และเกมอาร์พีจีจำนวนมาก มักมีพรสวรรค์อันวิเศษโดยเฉพาะด้านเกี่ยวกับการเหมืองและการโลหะ
แนวคิดเริ่มแรกเกี่ยวกับกำเนิดตำนานของคนแคระไม่สามารถระบุได้แน่ชัด แหล่งกำเนิดที่ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่สามารถค้นพบคือในตำนานปรัมปราของเจอร์แมนิกที่สืบทอดมาจากตำนานนอร์ส แต่กระนั้นก็หาหลักฐานได้ยากและมีรูปแบบหลากหลายมาก เรื่องราวที่ผิดเพี้ยนไปทำให้คนแคระดูน่าขบขันมากขึ้นและช่างเชื่อถือโชคลาง คนแคระมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่เรื่องเล่าระบุถึงความสูงและชีวิตความเป็นอยู่แตกต่างกันไป บางเรื่องถึงกับบรรยายพวกเขาไปคล้ายกับพวกเอลฟ์ เมื่อพิจารณาจากแหล่งข้อมูลที่เก่าแก่ที่สุดและจากลักษณะตามธรรมชาติของคนแคระ เชื่อได้ว่าในยุคแรกๆ คนแคระมีความสูงพอกันกับมนุษย์นี้เอง บทบาทของพวกเขาในตำนานมักมีความผูกพันใกล้ชิดกับความตาย มีผิวกายซีด ผมสีเข้ม ชอบอยู่กับพื้นโลก มีประเพณีที่นิยมนับถือลัทธิภูตผี ซึ่งสอดคล้องกับความผูกพันกับความตาย บางครั้งมีลักษณะคล้ายคลึงกับพวก 'Vættir' หรือจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ เช่นพวกเอลฟ์
แฟนตาซีและวรรณกรรมยุคใหม่ช่วยกันถักทอความเจ้าเล่ห์แสนกลให้กับเหล่าคนแคระเพิ่มเติมไปยิ่งกว่าคนแคระดั้งเดิม คนแคระในยุคใหม่จึงมีลักษณะเฉพาะตัวคือ มีร่างกายเตี้ยแคระ ผมและขนดกหนา มีความสามารถในการทำเหมืองและการช่างโลหะอย่างพิเศษ อย่างไรก็ดีวรรณกรรมยุคใหม่ยังบรรยายภาพของคนแคระที่แตกต่างกันออกไปอีกตามแต่ตำนานและประวัติศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น วรรณกรรมแฟนตาซีหลายเรื่องประดิษฐ์คิดค้นอำนาจหรือภาพลักษณ์ของคนแคระขึ้นใหม่ ทำให้ "คนแคระ" ในตำนานยุคใหม่ไม่อาจมีคำจำกัดความที่ชัดเจนได้
แต่แนวคิดเรื่องคนแคระมีร่างเตี้ยดูจะเป็นประเด็นที่มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงมากที่สุด และคำว่า "คนแคระ" (dwarf) ก็ถูกนำมาใช้บรรยายถึงมนุษย์ร่างเตี้ยโดยทั่วไปไม่ว่าจะมีอำนาจเวทมนตร์หรือไม่ ดังนั้นคำจำกัดความสากลในยุคใหม่สำหรับคำว่า คนแคระ จึงหมายถึงสิ่งมีชีวิตร่างเตี้ย มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ อยู่ในวรรณกรรมแฟนตาซีและเทพนิยาย
ทากาชิ โอกามูระ
ทากาชิ โอกามูระ (13 ธันวาคม ค.ศ. 1927 - ปัจจุบัน) ทากาชิ โอกามูระเป็นช่างภาพชาวญึ่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญในการถ่ายภาพศิลปะ ผลงานสำคัญของทากาชิ โอกามูระคือการบันทึกภาพการบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน
ในปี ค.ศ. 1965 โอกามูระย้ายไปอยู่ที่กรุงโรมไปสร้างความเชี่ยวชาญในการถ่ายภาพสิ่งก่อสร้าง, จิตรกรรมฝาผนัง และ งานศิลปะ และมักจะมีงานที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นหนังสือประเภทหรู
แหล่งข้อมูลอื่น
1927
โอนามาซุ
โอนามาซุ ตามตำนานญี่ปุ่นเป็นปลาดุกยักษ์ที่อาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่น เมื่อมันขยับตัวจะทำให้เกิดแผ่นดินไหว โอนามาซุอาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่นและถูกควบคุมโดยเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิ ที่ประดิษฐานอยู่ที่คาชิมะ ซึ่งเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิจะยับยั้งการขยับของโอนามาซุด้วยหิน แต่เมื่อทาเกมิกาซูจิชะล่าใจและปล่อยให้หินของเขาล้มลง โอนามาซุก็จะใช้โอกาสนี้ในการขยับตัวซึ่งจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง
ตำนาน
ตามตำนานของญี่ปุ่นเล่าว่าโอนามาซุคือปลาดุกขนาดมหึมาที่อาศัยอยู่ใต้พื้นโลก ซึ่งเป็นสาเหตุของแผ่นดินไหว ความเกี่ยวข้องระหว่างโอนามาซุกับแผ่นดินไหวเกิดขึ้นครั้งแรกในทะเลสาบบิวะ ในช่วงเวลาประมาณศตวรรษที่ 16 โอนามาซุได้รับการวาดจากภาพโอสึเอะ ซึ่งเป็นศิลปะในบริเวณนั้น
โอนามาซุมีเกี่ยวข้องกับเทพพระเจ้าทาเกมิกาซูจิและ "หินรากฐาน" ในเมืองคาชิมะ จังหวัดอิบารากิ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ที่ทับไม่ให้ปลาดุกขยับได้ แต่เมื่อพระเจ้าทาเกมิกาซูจิชะล่าใจ โอนามาซุก็จะขยับตัวจนทําให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง
คําอธิบาย
ความเชื่อเกี่ยวกับปลาดุกและแผ่นดินไหวไม่ได้มีอยู่ในญี่ปุ่นจนถึงปลายศตวรรษที่ 17 และได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นหลังความเชื่อในการทํานายแผ่นดินไหวในช่วงศตวรรษที่ 19 ก่อนเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะในปี ค.ศ. 1855 ชาวประมงที่กำลังจะไปหาปลาไหลรายงานว่าพบปลาดุกมีพฤติกรรมผิดปกติในแม่น้ำ ซึ่งเขาก็ใช้ปลาดุกเป็นตัวทํานายแผ่นดินไหว ต่อมาในคืนนั้นก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น สอดคล้องกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยซึ่งบันทึกไว้ในพงศาวดารปี ค.ศ. 1856 รายงานข่าวเกี่ยวกับปลาดุกสามารถทํานายแผ่นดินไหวได้ตามธรรมชาติ ในช่วงทศวรรษที่ 1930 นักแผ่นดินไหวชาวญี่ปุ่น ชินกิชิ ฮาไต และโนโบรุ อาเบะ ได้ แสดงให้เห็นว่าปลาดุกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมีพฤติกรรมผิดปกติก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลายชั่วโมง และสามารถคาดการณ์แผ่นดินไหวด้วยความแม่นยํา 80%
Loxoconchidae
Loxoconchidae เป็นวงศ์ของ Ostracod ที่อยู่ในอันดับ Podocopida
การใช้เส้นทางร่วมกัน
การใช้เส้นทางร่วมกัน ในโครงข่ายถนน คือ ถนนเส้นหนึ่งที่มีการกำหนดหมายเลขที่แตกต่างกันตั้งแต่สองสายขึ้นไป หรือการที่ทางหลวงใช้เขตทางร่วมกัน
การกำหนดหมายเลขทับซ้อนกัน ใช้ในบางประเทศ เมื่อเส้นทางเส้นนั้นจำเป็นต้องผ่านภูเขา หรือผ่านเมืองใหญ่ มักเป็นข้อได้เปรียบในการสร้างทางหลวงหลาย ๆ สายบนถนนเส้นเดียว ในบางประเทศ ถนนที่มีการใช้เส้นทางร่วมกันนั้นมักมีป้ายบอกหมายเลขเพียงสายทางเดียว ซึ่งสายทางที่ไม่ได้มีป้ายบอกนั้นจะหายไปเมื่อเริ่มมีการใช้เส้นทางร่วมกัน และจะเริ่มต้นใหม่เมื่อสิ้นสุดการใช้เส้นทางร่วมกัน
รายชื่ออุบัติเหตุเหมืองถ่านหินในประเทศจีน
ค.ศ. 2012
อุบัติเหตุเหมืองถ่านหินในประเทศจีน ค.ศ. 2012
พระราชวังซ็องซูซี
พระราชวังซ็องซูซี (Schloss Sanssouci) หรือ พระราชวังไกลกังวล เป็นอดีตพระราชวังฤดูร้อนของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช ตั้งอยู่ที่เมืองพ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี สร้างโดยพระราชประสงค์ของพระเจ้าฟรีดริชระหว่าง ค.ศ. 1745–1747 ใช้สถาปัตยกรรมเป็นแบบโรโกโก
ซ็องซูซีมักได้รับการเปรียบให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซายในประเทศฝรั่งเศส แต่ซ็องซูซีมีลักษณะที่เป็นส่วนตัวแบบโรโกโกและเล็กกว่าพระราชวังแวร์ซายที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกมาก นอกจากนั้นยังประกอบด้วยวัดและสิ่งก่อสร้างตกแต่ง (follies) มากมายในสวนแบบภูมิทัศน์ เกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟออกแบบวังเพื่อให้เป็นที่ประทับพักผ่อนส่วนพระองค์ของพระเจ้าฟรีดริช เป็นที่หลบจากราชสำนักเบอร์ลิน ที่เต็มไปด้วยพิธีรีตองต่าง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากชื่อของวังที่แปลว่า "ไกลกังวล" ชื่อที่เป็นการเน้นว่าเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนมิใช่สถานที่สำหรับการใช้อำนาจ ตัวพระราชวังไม่ใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์ชั้นเดียว—คล้ายวังมาร์ลี (Château de Marly) ใกล้ปารีสมากกว่าจะคล้ายพระราชวังแวร์ซาย ห้องหลักของซ็องซูซีมีเพียงสิบห้อง ตัววังสร้างบนเนินกลางอุทยาน เพราะความที่ทรงมีอิทธิพลต่อการตกแต่งมากจนเป็นเอกลักษณ์ที่เรียกกันว่า "โรโกโกแบบฟรีดริช" พระเจ้าฟรีดริชทรงมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทรงสร้างซ็องซูซีเพื่อเป็น "ที่ที่จะตายกับพระองค์" คโนเบิลส์ดอร์ฟถูกปลดเมื่อ ค.ศ. 1746 เมื่อมีความเห็นไม่ตรงกันเรื่องที่ตั้งของวังเมื่อมองจากอุทยาน ยัน เบามัน (Jan Bouman) สถาปนิกชาวดัตช์สร้างต่อจนเสร็จ
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระราชวังซ็องซูซีเป็นที่ประทับของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มทรงจ้างสถาปนิกลูทวิช แพร์ซีอุส (Ludwig Persius) ให้บูรณะและขยายพระราชวัง ขณะที่แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน อาร์นิม (Ferdinand von Arnim) เป็นผู้รับผิดชอบในการปรับปรุงพื้นที่และทิวทัศน์จากพระราชวัง เมืองพ็อทซ์ดัมและพระราชวังซ็องซูซีเป็นที่โปรดปรานของเจ้านายเยอรมันจนเมื่อราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นมาสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1918
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พระราชวังนี้กลายเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1990 ร่างของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ถูกนำกลับมาฝังบนเนินที่ซ็องซูซีตามพระราชประสงค์เดิมของพระองค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต พระราชวังซ็องซูซีและอุทยานได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อว่า พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการก่อตั้งสถาบันเพื่อวังปรัสเซียและอุทยานในเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์คขึ้นเพื่อดูแลรักษาพระราชวังซ็องซูซีและพระราชวังต่างในบริเวณเบอร์ลิน พระราชวังเหล่านี้ในปัจจุบันมีผู้เข้าชมมากกว่าปีละสองล้านคนจากทั่วโลก
กรมศุลกากร
กรมศุลกากร (The Customs Department) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงการคลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีชื่อว่า "หอรัษฎากรพิพัฒน์" มีหน้าที่เก็บภาษีอากรขาเข้าและขาออกเป็นรายได้ของรัฐ
ประวัติ
กิจการศุลกากรในประเทศไทย เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยเรียกว่า "จกอบ" ต่อมาในสมัยอยุธยา ได้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านการตรวจเก็บภาษีขาเข้าเรียกว่า "พระคลังสินค้า"
ด่านศุลกากร
ด่านศุลกากร ในสังกัดกรมศุลกากรมีจำนวนทั้งสิ้น 47 ด่าน ดังนี้
Krithidae
Krithidae เป็นวงศ์ของ Ostracod ที่อยู่ในอันดับ Podocopida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
แอนยา เทย์เลอร์-จอย
แอนยา โจเซฟีน มารี เทย์เลอร์-จอย (Anya-Josephine Marie Taylor-Joy; เกิด 16 เมษายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงและนักเดินแบบ ที่ได้รับหลายรางวัล อาทิ รางวัลคริติกส์ชอยส์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในปี ค.ศ. 2021 นิตยสารไทม์ได้จัดให้เธอเป็นหนึ่งในรายชื่อ Time 100 Next
แอนยา เทย์เลอร์-จอยเกิดที่ไมแอมี เติบโตที่บัวโนสไอเรสและลอนดอน เธอออกจากโรงเรียนเมื่ออายุได้ 16 ปีและเริ่มต้นเข้าสู่วงการอาชีพนักแสดง หลังจากบทบาทเล็ก ๆ ในละครโทรทัศน์ แอนยา เทย์เลอร์-จอยได้รับการชื่นชมเป็นอย่างมากจากบทบาท เอมมา วูดเฮาส์ ในภาพยนตร์ดัดแปลงของเจน ออสเตน เรื่องเอมมา (Emma) และบทบาทเบธ ฮาร์มอน ในละครเน็ตฟลิกซ์ เรื่องเกมกระดานแห่งชีวิต (The Queen's Gambit) ซึ่งทำให้เธอได้รับคำชื่นชม และเข้ารับรางวัลหลายเวที
นกเขนน้อยไซบีเรีย
นกเขนน้อยไซบีเรีย (Siberian blue robin; ) เป็นนกเกาะคอนชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกจับแมลงและนกเขน (Muscicapidae)
ตัวผู้และตัวเมียมีสีต่างกันอย่างเห็นชัดเจน นกตัวผู้จะมีลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงิน ท้องสีขาวโพลน มีแถบสีดำพาดผ่านตาลากยาวแบ่งสีน้ำเงินและสีขาวออกจากกัน ขณะที่นกตัวเมียหรือนกที่ยังไม่โตเต็มวัยจะเป็นสีน้ำตาลตุ่น มีลายเกล็ดจาง ๆ บริเวณคอและอก ในนกตัวผู้ที่ยังโตไม่เต็มวัยต่างกับนกตัวเมียตรงที่มีหางออกสีฟ้า
มีพฤติกรรมทำรังวางไข่ทางตอนเหนือของเอเชียตะวันออก ในช่วงฤดูหนาวฝูงส่วนใหญ่จะอพยพลงใต้ไปหากินอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นกบางตัวพลัดหลงไปไกลถึงทวีปยุโรป บางครั้งอาจอพยพรวมกันเป็นกลุ่มหลายสิบตัว และอพยพในเวลากลางคืนด้วย สำหรับประเทศไทยนกเขนน้อยไซบีเรียจัดเป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ที่พบบ่อยทั่วทุกภาค แต่ในบางพื้นที่มีสถานะเป็นเพียงนกอพยพผ่านที่พบได้เฉพาะช่วงต้นและปลายฤดูหนาวเท่านั้น
เป็นนกอพยพที่บินเป็นระยะทางไกลมาก ปกติจะพบเดินหาแมลงขนาดเล็กกินตามพื้นในป่าดิบ มีพฤติกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ คือ มักจะกระดกหางถี่ ๆ ตลอดเวลา แม้ตามปกติจะพบในป่า แต่ช่วงต้นและปลายฤดูกาลอพยพก็มักพบตามสวนสาธารณะได้บ่อยครั้ง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
นอกจากนี้แล้วนกเขนน้อยไซบีเรีย ยังเป็นหนึ่งในนกที่เป็น ID Station ของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสด้วย
สรวุฒิ เนื่องจำนงค์
ประวัติและการศึกษา
สรวุฒิ เนื่องจำนงค์ มีชื่อเล่นว่า ต้น เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายของนายประโยชน์ เนื่องจำนงค์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 2 สมัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการเงินและการธนาคาร จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ปริญญาโท คณะเศรษฐศาสตร์ สาขาเศรษฐศาสตร์ (International Program) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย , ELP University of California at Berkeley
การทำงาน
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครในเขตเลือกตั้งที่ 4 แข่งขันกับ จิรวุฒิ สิงห์โตทอง จากพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งอีกเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 เป็น 1 ใน 2 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรีที่สามารถเอาชนะกระแสการเมืองพื้นที่ของพรรคพลังชลได้ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาย้ายไปลงสมัครในนามพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย และเขาได้รับหน้าที่เป็นประธานกรรมาธิการหลายคณะ อาทิ ประธานคณะอนุกรรมาธิการครุภัณฑ์ และ ICT ใน กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2565 ประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทราย ประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาและแก้ไขปัญหาช้างป่า ประธานคณะกรรมาธิการแก้ไขร่าง พ.ร.บ.วัตถุอันตราย ประธานกรรมาธิการศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร
สรวุฒิ เนื่องจำนงค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคพลังประชารัฐ
ในวันที่ 14 มีนาคม 2566 เขาได้โพสต์ผ่านเฟสบุ๊คส่วนตัวว่า "ผมขอกราบเรียนทุกท่านที่เคารพรักว่า ผมได้ตัดสินใจแน่นอนแล้วว่า จะไปทำงานร่วมกับพรรคเพื่อไทย โดยจะไปลาออกจากสมาชิกพรรคพลังประชารัฐในเร็วๆนี้" หลังจากมีกระแสข่าวหลายครั้งว่าเขาจะย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
เกียรติประวัติ
สรวุฒิ เนื่องจำนงค์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นตัวแทนรัฐบาลไทยเข้าร่วมประชุมกับสมาชิกสภาสูงสุดของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นผู้นำรุ่นใหม่ในโครงการ Genesis ณ ประเทศญี่ปุ่น เป็นคณะผู้แทนรัฐสภาไทย เยือนเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการร่วมกับประธานรัฐสภาไทย(นายชัย ชิดชอบ)คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจอาเซียน ในการประชุม AIPA เป็นผู้แทนไทยในการประชุมใหญ่วิสามัญรัฐสภาอาเซียน ครั้งที่ 30 ผู้แทนไทยและผู้บันทึกรายงานการประชุมทวิภาคีระหว่างอาเซียนกับประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นตัวแทนประเทศไทยประชุม Council of Asian Liberals and Democrats (CALD) ครั้งที่ 9
แมทธิว รัช
แมทธิว รัช (Matthew Rush) ชื่อเกิดว่า เกรโกรี โกรฟ (Gregory Grove) เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงหนังโป๊เกย์ชาวอเมริกัน มีผลงานทั้งในหนังโป๊เกย์และนิตยสาร เขายังเป็นนักเพาะกายและเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวภายใต้ชื่อจริงของเขาเอง เขาลงแข่งขันในเกย์เกมที่อัมสเตอร์ดัม ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ และออสเตรเลีย รัชยังประสบความสำเร็จทางอาชีพเทียบเคียงกับเจฟฟ์ สไตรเกอร์ ไม่เพียงแค่อุตสาหกรรมหนังโป๊แต่ยังนิยมในสังคมเกย์ทั่วไปด้วย
ประวัติ
รัชเกิดในฮันติงดอน เพนซิลเวเนีย โตขึ้นมาในเมืองเล็ก ๆ ของเชอร์ลีย์สเบิร์ก เพนซิลเวเนีย ในมณฑลฮันติงดอน เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต ในระดับปริญญาตรีในสาขาสรีรวิทยา หลังจากเรียนจบเขาทำงานที่เรือสำราญในฐานะเทรนเนอร์ส่วนตัว แต่ก็ย้ายไปทำงานที่โคลัมบัส โอไฮโอ เพื่อทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว
รัชปัจจุบันอยู่ใน Ft. Lauderdale รัฐฟลอริดา และยังคงทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวอยู่
อาชีพ
แตกต่างจากดาราหนังโป๊คนอื่น รัชมีผลงานที่ถูกต้องตามกฎหมายทางด้านการแสดงภาพยนตร์ทั่วไปและยังแสดงหนังโป๊ เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Third Man Out ร่วมกับแชด อัลเลน และในภาพยนตร์เรื่อง Another Gay Movie ในช่วงระหว่างปี 2002-2005 เขาแสดงในงานแสดงบนเวทีของรอนนี ลาร์เซนในเรื่อง 10 Naked Men เช่นเดียวกับ Psycho Beach Party และ CellboQ ทั้ง 2 เรื่องหลังแสดงที่รีลเทียร์เตอร์ในออสติน เท็กซัส นอกจากทำงานให้กับฟอลคอนแล้ว รัชยังเป็นหัวหน้าของ "FabScout Live" เป็นการแสดงสดให้กับเอเยนซีของ "FabScout"
แหล่งข้อมูลอื่น
1972
สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท)
สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท) (Thailand–Cambodia Friendship Bridge (Ban Nong Ian – Stung Bot) ) เป็นสะพานข้ามห้วยพรมโหด เชื่อมต่อระหว่างบ้านหนองเอี่ยน ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย กับบ้านสตึงบท ตำบลปอยเปต อำเภอโอโจรว จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา เป็นสะพานคานยื่นสมดุล 2 ช่องจราจร ระยะทาง 620 เมตร นับเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างแดนของไทยกับกัมพูชาที่ยาวที่สุด
ความเป็นมา
จากปริมาณความหนาแน่นในการผ่านแดนบริเวณจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ที่มีการข้ามผ่านแดนทั้งในส่วนของประชาชน นักท่องเที่ยว และสินค้าระหว่างประเทศไทยและกัมพูชา ทำให้รัฐบาลทั้งสองประเทศได้หารือกันเพื่อลดความหนาแน่นของจุดผ่านแดนดังกล่าว เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559
จุดประสงค์หลักของโครงการคือการแยกคนและสินค้าออกจากกัน จึงได้หารือกันและมีความเห็นร่วมกันในการแยกสินค้าออกมาเพื่อขนส่งในช่องทางใหม่ โดยการเปิดจุดผ่านแดนแห่งใหม่โดยมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาเพื่อการรองรับการขนส่งสินค้าโดยเฉพาะ และพัฒนาจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึกเดิมให้มีศักยภาพในการรองรับการท่องเที่ยวและการติดต่อค้าขายกันระหว่างประชาชนทั้งสองชาติให้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น
รัฐบาลได้อนุมัติงบประมาณสำหรับโครงการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชาในปี พ.ศ. 2560 ให้แก่กรมทางหลวงในการดำเนินงานวงเงินประมาณ 860 ล้านบาท พร้อมด้วยจุดสลับทิศทางการจราจรพร้อมกับเชื่อมต่อกับถนนในฝั่งไทย ระยะทาง 4 กิโลเมตร ขนาด 4 ช่องทางจราจร เริ่มจากจุดตัดระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3646 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3366 จนถึงตัวสะพาน
สถาปัตยกรรม
ตัวสะพานถูกออกแบบในการก่อสร้างในรูปแบบของคานยื่นสมดุล (balanced cantilever) เพื่อความสะดวกในการก่อสร้างโครงสร้างข้ามคลองโดยไม่ต้องต่อนั่งร้านยึดกับพื้น ลดปริมาณงานในการหล่อคอนกรีต สามารถก่อสร้างหลายช่วงได้พร้อมกันเนื่องจากเป็นการสร้างแบบยื่นออกไปทั้งสองข้าง ด้วยวิธีการดึงลวดอัดแรงเพื่อรับน้ำหนักของโครงสร้างสะพาน
ส่วนของโคมไฟส่องสว่าง ออกแบบโดยได้รับแรงบันดาลใจมากจากดอกบัว หมายถึงการตื่นรู้และความบริสุทธิ์ตามคติความเชื่อในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นศาสนาที่ประชาชนทั้งสองประเทศนับถือ ผสมกับลวดลายศิลปกรรมอันอ่อนช้อยทั้งของไทยและกัมพูชาออกมาในรูปทรงของเสาไฟส่องสว่าง
เส้นทางเชื่อมต่อ
สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท) เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3646 ซึ่งได้รับการก่อสร้างพร้อมกับโครงการของสะพาน โดยมีจุดเริ่มต้นแยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ประมาณกิโลเมตรที่ 194+300 ลงมาทางทิศใต้โดยมีปลายทางเชื่อมต่อกับจุดผ่านแดนถาวร และสะพานมิตรภาพฯ
ตีสาม 3D
เนื้อเรื่องย่อ
มินท์ (นำแสดงโดย อภิญญา สกุลเจริญสุข) กับเมย์ (นำแสดงโดย โฟกัส จีระกุล) ลูกสาวเจ้าของร้านวิกผมที่ชอบทะเลาะกัน โดยมินท์ผู้เป็นพี่สาวไม่สนใจที่จะช่วยงานของร้าน โดยปล่อยให้น้องสาวทำงานคนเดียว เมื่อพ่อกับแม่ของเธอเดินทางไปต่างประเทศโดยปล่อยให้สองพี่น้องอยู่ด้วยกันตามลำพัง เมย์ได้รับซื้อเส้นผมโดยที่ไม่รู้ถึงที่มาของเส้นผมเหล่านี้ ในขณะที่มินท์ได้ชวนเพื่อนมาร่วมงานปาร์ตี้ที่บ้านแล้วนำเส้นผมดังกล่าวมาเล่น โดยที่กำลังจะมีบางสิ่งเกิดขึ้นตามมา
เป็นเรื่องราวของออฟฟิศแห่งหนึ่งที่ร่ำลือกันว่ามีผีดุ แต่การัน (นำแสดงโดย ชาคริต แย้มนาม) กับที (นำแสดงโดย เรย์ แมคโดนัลด์) ที่เป็นเจ้าของบริษัททั้งสองคน ต่างไม่กลัวและยังชอบแกล้งคนอื่นให้ตกใจอยู่เสมอ คืนนั้นเอง ที่บั๊ม (นำแสดงโดย ประชากร ปิยะสกุลแก้ว) กับงิ้ง (นำแสดงโดย กันยรินทร์ นิธินพรัศม์) ซึ่งเป็นลูกน้อง ได้เดินทางมาสะสางงานกลางดึก การันกับทีได้หาทางแกล้งลูกน้องของตน แต่กลับเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นโดยไม่คาดคิด
การสร้าง
ตีสาม 3D เป็นภาพยนตร์ 3 มิติ แนวสยองขวัญ 3 เรื่อง ซึ่งประกอบด้วยตอน "เกศสยอง" ที่ซึ่ง วิวิศน์ บวรกีรติขจร ได้เปิดเผยว่าการถ่ายทำภาพยนตร์ชุดนี้ค่อนข้างยากสำหรับเขา เนื่องด้วยเป็นภาพยนตร์ 3 มิติ จึงต้องถ่ายซ้ำหลายรอบ เพื่อให้กล้องสามารถเก็บรายละเอียดได้อย่างครบถ้วน และตอน "เรือนหอคนตาย" ที่สร้างมาจากเค้าโครงเรื่องจริง ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ชุดแรกที่ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า นำแสดง โดยเธอได้เปิดเผยว่าเป็นบทที่ค่อนข้างยากเนื่องจากไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ส่วนตอน "O.T." เป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งของ ชาคริต แย้มนาม กับ เรย์ แมคโดนัลด์ หลังจากที่ไม่ได้ทำงานภาพยนตร์ร่วมกันกว่าสิบปี และภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้เลือกสถานที่ที่มีความสอดคล้องกับบรรยากาศของภาพยนตร์ทั้งสามเรื่อง โดยผู้กำกับแต่ละราย ต่างเป็นผู้เลือกสถานที่การถ่ายทำด้วยตนเอง ซึ่ง เกียรติกมล เอี่ยมพึ่งพร ผู้เป็นโปรดิวเซอร์ได้เปิดเผยถึงการเลือกทำภาพยนตร์ทั้ง 3 ตอนนี้ เนื่องด้วยทีมงานหลายราย ล้วนต่างเคยมีประสบการณ์ความหวาดกลัวในสถานที่ต่าง ๆ ตามภาพยนตร์มาก่อน
การประชาสัมพันธ์
ไฟว์สตาร์โปรดักชั่นได้เปิดตัวใบปิดภาพยนตร์สามแบบจากแต่ละตอน และจัดฉายในรูปแบบภาพยนตร์ 3 มิติ ณ วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และมีการแถลงเปิดตัวภาพยนตร์ ตีสาม 3D ที่สยามพารากอนพร้อมกับนักแสดงหลัก โดยมีการสัมภาษณ์ถึงความยากลำบากในการถ่ายทำ ตลอดจนมีการเปิดเผยถึงความยากง่ายในการใช้กล้องสามมิติที่นำมาจากสหรัฐอเมริกา
การตอบรับ
ตีสาม 3D ได้รับการจัดฉายในไต้หวัน, มาเลเซีย, บรูไน, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, ฮ่องกง, มาเก๊า, กัมพูชา และพม่า โดยได้รับการตอบรับในทางที่ดี ส่งผลให้ทางไฟว์สตาร์โปรดักชั่นได้สร้างภาคต่อในชื่อตีสาม คืนสาม 3D และได้นำเรื่อง "O.T" แยกออกมาทำเป็นภาคสามชื่อเรื่อง "O.T ผี OVERTIME"
พระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก)
พระชลโธปมคุณมุนี นามเดิม พุฒ ฉายา ปุณฺณโก อดีตเจ้าคณะใหญ่เมืองชลบุรี
กำเนิด
เกิดวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2361 (ปีเถาะ) เป็นบุตรของนายจีน และนางปาน ทองคำ ครอบครัวตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดขุนจันทร์ คลองบางกอกใหญ่ ธนบุรี
บรรพชาและอุปสมบท
บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ที่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหารอยู่ 8 พรรษา เมื่ออายุ 21 ปี อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา “ปุณฺณโก” พระศรีวิสุทธิวงศ์ (ฟัก) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ (ภายหลังลาสิกขาออกมาเป็นรับราชการ ได้รับบรรดาศักดิ์สุดท้ายที่พระยาศรีสุนทรโวหาร) ต่อมาได้รับตำแหน่งที่ พระครูสมุห์ ฐานานุกรมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุปสมบทได้ 8 พรรษา ได้ลาสิกขา ออกมารับราชการเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รวม 20 ปี ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรให้เป็น ขุนสาครวิสัย จุลศักราช 1229 ตรงกับรัตนโกสินทร์ศก 86 ท่านได้บรรพชาอุปสมบทครั้งที่ 2 เมื่ออายุได้ 49 ปี ที่วัดบุปผารามวรวิหาร ธนบุรี มีพระอมรโมฬี (นบ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดเรือง ธมฺมรกฺขิโต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายา  “ปุณฺณโก”  เหมือนเมื่ออุปสมบทครั้งแรก เมื่ออุปสมบทแล้วได้เที่ยวแสวงหาปริเวกธรรมตามอัธยาศัยล่วงไป 3 พรรษา
ศาสนกิจ
เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ซึ่งเป็นบุตรของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ผู้สถาปนาวัดเขาบางทราย เกิดความเลื่อมใสศรัทธาในความสามารถหลายด้านของพระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก) จึงอาราธนาให้มาจำพรรษาเป็นเจ้าอาวาสวัดเขาบางทราย ด้วยความสามารถทั้งการปกครองสงฆ์และการอบรมสั่งสอนประชาชนจนปรากฏแก่บ้านเมือง โดยเหตุนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตำแหน่งพระครูเจ้าคณะเมืองให้เป็น พระครูชลโธปมคุณมุนี ต่อมาวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 จึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนเป็นพระราชาคณะยกที่ พระชลโธปมคุณมุนี มีนิตยภัตเดือนละ 3 ตำลึง เจ้าคณะภาคตะวันออก บังคับบัญชาภิกษุสามเณรในวัด 3 หัวเมือง คือเมืองชลบุรี เมืองพนัสนิคม และเมืองบางละมุง
มรณภาพ
พระชลโธปมคุณมุนี อาพาธเป็นไข้ มรณภาพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2449 เวลาสามยามกับเศษ 1 นาฬิกา 25 นาที รวมสิริอายุได้ 89 ปี พรรษา 39 ถึงวันที่ 19 มกราคม ร.ศ. 126 (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2451) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เจ้าพนักงานส่งหีบศิลาหน้าเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพพระชลโธปมคุณมุนี และพระราชทานไตร 1 ไตร เงิน 100 เฟื้อง และผ้าขาว 2 สำรับ
Ilyocyprididae
Ilyocyprididae เป็นวงศ์ของ Ostracod ที่อยู่ในอันดับ Podocopida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
เอกสารอันนุสมิราบิลิส
เอกสารอันนุสมิราบิลิส (annus mīrābilis, หมายถึง "ปีมหัศจรรย์") เป็นเอกสารสี่ฉบับที่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์จัดพิมฑืในวารสารวิทยาศาสตร์ อันนาเลนแดร์ฟิสิก (หนังสือฟิสิกส์รายปี) ในปี 1905 เอกสารสี่ฉบับนี่มีคุณูปการสำคัญต่อรากฐานของวิชาฟิสิกส์สมัยใหม่ โดยได้ปฏิวัติความเข้าใจในวงวิทยาศาสตร์ต่อมโนทัศน์มูลฐานเรื่องปริภูมิ เวลา มวลและพลังงาน เนื่องจากไอน์สไตน์สามารถจัดพิมพ์เอกสารน่าทึ่งสี่เรื่องนี้สำเร็จในปีเดียวกัน จึงเป็นที่มาของชื่อเอกสารดังกล่าว
เอกสารฉบับแรกอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ซึ่งเป็นการค้นพบจำเพาะที่ทำให้ไอน์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ เอกสารที่สองอธิบายการเคลื่อนที่แบบบราวน์ ซึ่งทำให้นักฟิสิกส์ต้องยอมรับการมีอยู่ของอะตอม ฉบับที่สามเป็นการเสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของไอน์สไตน์ ฉบับที่สี่ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องของสัมพัทธภาพพิเศษ พัฒนาหลักความสมมูลมวล–พลังงาน ซึ่งแสดงด้วยสมการอันมีชื่อเสียง E = mc^2 ทำให้นำไปสู่การค้นพบและใช้พลังงานอะตอม เอกสารสี่ฉบับนี้ ร่วมกับกลศาสตร์ควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ในเวลาต่อมา รวมกันเป็นรากฐานของฟิสิกส์สมัยใหม่
ยุทธการที่แม่น้ำสเกลต์
ยุทธการที่แม่น้ำสเกลต์ในสงครามโลกครั้งที่สองเป็นหนึ่งในปฏิบัติการทางทหารที่นำโดยกองทัพแคนาดาที่หนึ่ง กับหน่วยทหารแคนาดา โปแลนด์ และบริติซที่ติดตามมาด้วย เพื่อเปิดเส้นทางการเดินเรือไปยังแอนต์เวิร์ป ซึ่งที่นั้นเป็นท่าเรือที่จะสามารถใช้งานได้ในการจัดส่งเสบียงแก่ฝ่ายสัมพันธมิตรในยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือ ด้วยภายใต้บัญชาการของกองทัพแคนาดาที่หนึ่งคือ พลโท กาย ไซมอนด์ส การรบได้เกิดขึ้นในทางตอนเหนือของเบลเยียมและทางตะวันตกเฉียงใต้ของเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944
การป้องกันที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นอย่างดีของกองทัพแวร์มัคท์ที่ได้จัดการอย่างล่าช้าแต่มีประสิทธิภาพ ในช่วงที่เยอรมันได้ทำให้เกิดน้ำท่วมบนพื้นที่ในบริเวณปากแม่น้ำสเกลต์ ทำให้การรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรชะลอลง ภายหลังห้าสัปดาห์ของสู้รบที่ยากลำบาก กองทัพแคนาดาที่หนึ่ง, ได้มีจำนวนบาดเจ็บและล้มตายประมาณ 12,873 นายของทหารฝ่ายสัมพันธมิตร(ครึ่งนึงเป็นชาวแคนาดา) เป็นความประสบความสำเร็จในเคลียร์พื้นที่แม่น้ำสเกลต์ภายหลังจากการโจมตีแบบสะเทินน้ำสะเทินบกจำนวนมาก การข้ามสิ่งกีดขวาง และการจู่โจมที่มีราคาแพงในการเปิดพื้นดินโล่งๆ
เมื่อฝ่ายป้องกันของเยอรมันได้ถูกคุกคามได้ไม่นาน, มันเป็นช่วงอีกสามสัปดาห์-วันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 ก่อนที่ขบวนเรือบรรทุกเสบียงขบวนแรกของฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถขนส่งไปยังแอนต์เวิร์ป เนื่องจากมีความจำเป็นในเก็บกู้ระเบิดบนท่าเรือ
ดีสแลม
อุปกรณ์รวมส่งสัญญาณเพื่อเข้าถึงสายผู้เช่าดิจิทัล หรือ ดีสแลม (Digital Subscriber Line Access Multiplexer: DSLAM) ใช้ในการแยกสัญญาณจากสายทองแดง จากส่วนที่ให้บริการสัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต (ส่วนใหญ่จะเป็นที่ให้บริการโทรศัพท์ เช่น ทีโอที) ซึ่ง DSLAM จะแยกสัญญาณออกเป็นสองสัญญาณคือ สัญญาณโทรศัพท์ และสัญญาณอินเทอร์เน็ต เพื่อให้หน่วยงานที่รับผิดชอบ เช่นสัญญาณโทรศัพท์ DSLAM จะส่งสัญญาณผ่าน ATM แล้วส่งไปให้องค์การโทรศัพท์ทำการเชื่อมต่อเลขหมายปลายทาง ส่วนสัญญาณอินเทอร์เน็ต DSLAM ก็จะส่งไปยังผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านเครื่องส่งสัญญาณแบบ ATM ไปยังหน่วยงานบริการอินเทอร์เน็ต (ISP) เพื่อทำการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตและให้บริการ
ATM ย่อมาจาก Asynchronous Transfer Mode ซึ่งเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีของระบบ WAN ใช้กันทั่วไปในองค์กรที่บริการเกี่ยวกับการสื่อสาร
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ศาสตราจารย์ (พิเศษ) พลเอกหญิง พลเรือเอกหญิง พลอากาศเอกหญิง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 – 2 มกราคม พ.ศ. 2551) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก กับสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เป็นพระโสทรเชษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และเป็นพระปิตุจฉาในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ทรงบำเพ็ญพระกรณียกิจมากมายแก่ประเทศชาติ เพื่อแบ่งเบาพระราชภาระของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช  บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี มีโครงการในพระอุปถัมภ์หลายร้อยโครงการ ทั้งด้านการศึกษา การสังคมสงเคราะห์ การแพทย์และการสาธารณสุข การต่างประเทศ การศาสนา และอื่น ๆ กับทั้งยังมีพระปรีชาสามารถด้านการเขียน ด้านการกีฬา และด้านการถ่ายภาพ
พระองค์มีพระอาการผิดปกติเกี่ยวกับพระนาภี และได้เข้าประทับรักษาพระอาการประชวร ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช จนกระทั่งวันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 พระอาการประชวรได้ทรุดลงตามลำดับ และสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 02:54 นาฬิกา สิริพระชันษา 84 ปี
พระประสูติการ
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกและสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระนามแรกประสูติตามที่โรงพยาบาลตั้งถวายคือ เมย์ สงขลา (May Songkla) ซึ่งเป็นเดือนที่พระองค์ประสูติ ต่อมาเมื่อความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระนามว่า หม่อมเจ้ากัลยาณิวัฒนา (คำว่า "วัฒนา" ในพระนาม ทรงตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณิวัฒนา
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงออกพระนามเรียกสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นการลำลองว่า บี๋
ขณะทรงพระเยาว์
หลังจากประสูติได้ไม่นาน สมเด็จพระบรมราชชนก ทรงย้ายจากลอนดอนไปประทับที่เมืองเซาท์บอนซึ่งอยู่ทางตะวันออกของอังกฤษ จากนั้นเสด็จไปยังเมืองบอสคัม อยู่ติดชายฝั่งด้านทิศใต้ของอังกฤษ ต่อมาเมื่อพระชันษาได้ 6 เดือน สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ จึงตามเสด็จฯ สมเด็จพระบรมราชชนกและสมเด็จพระบรมราชชนนี กลับประเทศไทย
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ตามเสด็จฯ สมเด็จพระบรมราชชนกและสมเด็จพระบรมราชนนีไปประทับที่ประเทศเยอรมนี ช่วงเวลานั้นเองที่พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ได้เสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองไฮเดลเบิร์ก
สมเด็จพระบรมราชชนก เสด็จกลับประเทศอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 เพื่อร่วมงานพระราชพิธีพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และประทับอยู่ร่วมในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ช่วงเวลานั้น ดร.ฟรานซิส บี แซร์ ชาวอเมริกันผู้เป็นอดีตที่ปรึกษากระทรวงการต่างประเทศ เล่าถวายสมเด็จพระบรมราชชนก ว่าที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีสถานที่รับเลี้ยงเด็กชื่อ ชองโซเลย (Champ Soleil) มีเจ้าของเป็นแพทย์ ดูแลเด็กอย่างถูกหลักอนามัย สมเด็จพระบรมราชชนนีจึงนำพระธิดาและพระโอรสไปฝากให้อยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กเป็นเวลาหลายเดือน ทำให้ทรงเริ่มรับสั่งภาษาฝรั่งเศสได้
การศึกษา
ปลายปี พ.ศ. 2469 สมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จพร้อมด้วยครอบครัวมหิดลไปยังนครบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เนื่องจากสมเด็จพระบรมราชชนกทรงศึกษาวิชาการแพทย์ ณ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในขณะที่สมเด็จพระบรมราชชนนีทรงศึกษาด้านจิตวิทยา การทำอาหารและโภชนาการที่วิทยาลัยซิมมอนส์ ด้านสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ทรงเข้าศึกษาในระดับอนุบาลที่โรงเรียนพาร์ก (Park School) หลังจากสมเด็จพระบรมราชชนกทรงสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์แล้ว พ.ศ. 2471 ทรงนำครอบครัวกลับประเทศไทย และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ก็ทรงเข้ารับการศึกษาในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนราชินี
ภายหลังสมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2472 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ยังประทับอยู่ในกรุงเทพฯ จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 สมเด็จพระราชชนนีได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในการที่จะทรงนำพระโอรสและพระธิดาไปประทับที่เมืองโลซาน รัฐโว ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทรงเข้าศึกษาที่ชองโซเลยอีกครั้งเป็นเวลา 2 เดือน เพื่อเรียนภาษาฝรั่งเศสเพิ่มเติม ต่อมาสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ จึงทรงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนเมียร์มองต์ (Miremont) จนจบระดับประถมศึกษา หลังจากนั้นสมเด็จพระราชชนนีได้ย้ายไปประทับที่เมืองปุยยีซึ่งอยู่ติดกับโลซาน โดยพระราชทานนามสถานที่ประทับว่า “วิลล่าวัฒนา” สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ทรงศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีชื่อ École Supérieure de Jeunes Filles de la Ville de Lausanne ณ ที่นั้น พระองค์ได้ทรงศึกษาภาษาเยอรมันและภาษาละตินด้วย ต่อมาทรงย้ายมาเรียนที่ International School of Geneva ณ กรุงเจนีวา ทรงสอบผ่านชั้นสูงสุดของระดับมัธยมศึกษาเป็นที่ 1 ของโรงเรียน และที่ 3 ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หลังจากนั้น พระองค์ทรงเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาในสาขาวิชาเคมีที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยโลซาน ในระหว่างนั้น พระองค์ก็ทรงศึกษาหลักสูตรของสังคมศาสตร์ Diplôme de Sciences Sociales Pédagogiques อันประกอบด้วยวิชาต่าง ๆ ในสาขาวิชาการศึกษา วรรณคดี ปรัชญา และจิตวิทยาด้วย เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีซึ่งพระองค์ทรงได้รับ Diplôme de Chimiste A พระองค์ก็ยังทรงศึกษาวิชาวรรณคดีและปรัชญาต่อไปอีกด้วยความสนพระหฤทัย
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ
เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2477 (ปฏิทินสากลคือ พ.ศ. 2478) พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติ คณะรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบจากสภาผู้แทนราษฎรจึงได้เชิญเสด็จ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันมหิดล ขึ้นทรงราชย์สืบพระราชสันตติวงศ์พระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณิวัฒนา ในฐานะที่เป็นพระโสทรเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล จึงประกาศเฉลิมพระเกียรติยศขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478
เสกสมรส
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการเสกสมรสแห่งเจ้านายในพระราชวงศ์ เพื่อสมรสกับพันเอกอร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 2487 พระองค์มีพระธิดาคนเดียว คือ ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม (สกุลเดิม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์; สมรสกับสินธู ศรสงคราม มีบุตรคนเดียว คือ ร้อยเอกจิทัศ ศรสงคราม)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จขึ้นครองราชย์ ด้วยทรงพระราชอนุสรณ์คำนึงถึงว่า พระพี่นางกัลยาณิวัฒนา เป็นพระโสทรเชษฐภคินีอันสนิทและทรงมีอุปการคุณแด่พระองค์ ดังนั้น จึงมีพระราชโองการดำรัสสั่ง ให้สถาปนาพระพี่นางกัลยาณิวัฒนา กลับทรงดำรงพระอิสริยศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ตามเดิมทุกประการ
ทรงกรม
ในวโรกาสสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาทรงเจริญพระชันษาครบ 6 รอบ ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช  บรมนาถบพิตร มีพระราชดำริว่า สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา เป็นพระโสทรเชษฐภคินีของพระมหากษัตริย์ถึง 2 พระองค์ ด้วยทรงรับราชการสนองพระเดชพระคุณพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างอเนกอนันต์มาโดยลำดับ รวมทั้งทรงเป็นที่รักเทิดทูนของปวงชนชาวไทยทั่วไป จึงมีพระบรมราชโองการสถาปนาสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา เป็นเจ้าฟ้าต่างกรมฝ่ายใน มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฎว่า สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งนับเป็นเจ้าฟ้าต่างกรมฝ่ายในที่ได้รับการสถาปนาเป็นพระองค์แรกในรัชกาล โดยมีการพระราชพิธีสถาปนาพระอิสริยศักดิ์และบำเพ็ญพระราชกุศลฉลองพระชันษา 6 รอบ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ภายในพระบรมมหาราชวัง
พระนามกรม "กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์" นั้น เป็นพระนามตามนามเมืองในภาคใต้ สืบเนื่องมาจากการที่พระราชโอรสและพระราชธิดาที่พระราชสมภพแต่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ล้วนได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยศักดิ์ทรงกรมตามนามเมืองทางภาคใต้ทั้งสิ้น ทั้งนี้พระองค์ยังทรงกล่าวเกี่ยวกับการทรงกรมนี้ไว้ตอนหนึ่งความว่า "ชอบมาก เป็นกรมหลวงกำลังเหมาะดี ไม่สูงไปกว่าพ่อ แล้วนราธิวาสก็เหมาะดี เป็นจังหวัดที่ไม่อยู่สูงไปกว่าจังหวัดสงขลา แล้วนครินทร์ก็เหมาะอีก เพราะเป็นชื่อที่พ่อและแม่มีอยู่ในชื่อของฉัน"
สิ้นพระชนม์
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2550 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มีพระอาการผิดปกติเกี่ยวกับพระนาภี (ท้อง) และได้เข้าประทับรักษาพระอาการประชวร ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช คณะแพทย์ได้ถวายการตรวจพระวรกายและเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ ตรวจพบมะเร็งซึ่งเป็นชนิดเดียวกับที่พระถันที่ทรงเคยได้รับการถวายตรวจรักษาเมื่อ 10 ปีก่อน โดยช่วงเวลาหลังการถวายรักษาครั้งก่อนนั้น ทรงมีสุขภาพดี และในการถวายตรวจติดตามพระสุขภาพจึงได้ตรวจพบมะเร็งเกิดขึ้นใหม่เมื่อ 2 ปีก่อน นอกจากนี้ คณะแพทย์ได้ถวายตรวจพระสมองด้วยเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ พบว่า มีเนื้อสมองด้านซ้ายตายเป็นวงกว้าง จากเส้นเลือดสมองอุดตัน คณะแพทย์ได้ถวายการรักษาพระอาการอย่างใกล้ชิดจนสุดความสามารถ สำนักพระราชวังได้ออกแถลงการณ์สำนักพระราชวัง เรื่อง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ทรงพระประชวร ต่อเนื่องเรื่อยมา จากแถลงการณ์ ฉบับที่ 1 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ถึงฉบับที่ 38 เป็นฉบับสุดท้าย เมื่อวันอังคารที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 จนกระทั่งเมื่อวันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 พระอาการประชวรได้ทรุดลงตามลำดับ และสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 02.54 น. รวมพระชันษา
หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สำนักพระราชวังจัดการพระศพถวายพระเกียรติยศสูงสุดตามราชประเพณี มีพระราชพิธีถวายสรงน้ำพระศพ ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา แล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานเชิญพระศพลงสู่พระหีบ ประดิษฐานหลังพระแท่นแว่นฟ้าทอง ประกอบพระโกศทองใหญ่ ภายใต้เบญจปฎลเศวตฉัตร (เศวตฉัตร 5 ชั้น) ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ภายในพระบรมมหาราชวัง
ต่อมาในพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุประทาน 7 วันถวายพระศพนั้น พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศสถาปนาพระเกียรติยศสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ โดยให้เจ้าพนักงานจัดสัปตปฎลเศวตฉัตร (เศวตฉัตร 7 ชั้น) กางกั้นพระโกศพระราชทาน
รัฐบาลไทยได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีให้สถานที่ราชการ รัฐวิสาหกิจ และสถานศึกษาทุกแห่งลดธงครึ่งเสาเป็นเวลา 15 วัน และให้ข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจไว้ทุกข์ มีกำหนด 15 วัน ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป เพื่อเป็นการถวายความอาลัยในการสิ้นพระชนม์ของพระองค์
สำหรับการพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ รัฐบาลกำหนดวันพระราชพิธีระหว่างวันที่ 14-19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
ที่ประทับ
วังสระปทุม เป็นที่ประทับของสามพี่น้องแห่งราชกุลมหิดลในช่วงทรงพระเยาว์ โดยสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ได้พระราชทานพระตำหนักใหญ่ของวังสระปทุมเป็นที่ประทับ โดยมีพระพี่เลี้ยงเนื่อง จินตดุล เป็นผู้ถวายการอภิบาล
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 พระองค์ทรงย้ายมาประทับที่พระตำหนักเลอดิส ตั้งอยู่ที่ซอยสุขุมวิท 43 ถนนสุขุมวิท โดยมีพระตำหนักวิลล่าวัฒนา ตั้งอยู่ที่ซอยสุขุมวิท 47 ซึ่งตั้งอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกันกับพระตำหนักเลอดิส สร้างแล้วเสร็จเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2540 ใช้เป็นที่ทรงงานหรือเป็นที่รับแขกของพระองค์