cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร
วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมป้อมเพชร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระอัยกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ให้ชื่อว่าวัดทอง เป็นวัดของฝ่ายวังหน้า ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดเกล้าให้บูรณะวัดนี้ทั้งหมด จึงถือว่า วัดนี้เป็นวัดประจำราชวงศ์จักรี
ลักษณะสถาปัตยกรรมของวัด ตัวโบสถ์จะตกท้องช้าง ทำให้คล้ายท้องเรือสำเภา ซึ่งเป็นการเปรียบพระพุทธศาสนาดั่งนาวาธรรม อันเป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์สมัยอยุธยา
จิตรกรรมฝาผนัง
ภายในวัดมีจิตรกรรมฝาผนังรูปยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ต้นฉบับที่เคยเห็นกันในหนังสือเรียน วาดโดยพระยาอนุศาสน์จิตรกร จิตรกรเอกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ด้านบนของผนังภายในพระอุโบสถรายล้อมไปด้วยภาพเทพพนมนับร้อยองค์ลอยอยู่ในวิมาน ที่มีขนาดลดหลั่นกันตามระยะใกล้-ไกล ตามลักษณะของทัศนียภาพแบบตะวันตก ที่เคยมีการวาดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ส่วนด้านล่างของผนังเป็นภาพเรื่องราวของมหาเวสสันดรชาดกและสุวรรณสามชาดก
ลำดับเจ้าอาวาส
วัดสุวรรณดารารามมีเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 14 รูป โดยส่วนใหญ่อดีตเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญพระนามว่า พระสุวรรณวิมลศีล
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กำเนิดมาจากการพัฒนาการทางการศึกษา อาจารย์ในภาควิชาภาษาต่างประเทศ สังกัด คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และอาจารย์จากสถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรม เพื่อการพัฒนาชนบท (ปัจจุบันคือ สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล ประกอบกับ มหาวิทยาลัยมหิดล ต้องการที่จะเปิดสาขาทางศิลปศาสตร์ให้กว้างขวางขึ้น
ประวัติ
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กำเนิดมาจากการพัฒนาการทางการศึกษา อาจารย์ในภาควิชาภาษาต่างประเทศ สังกัดคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และอาจารย์จากสถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรม เพื่อการพัฒนาชนบท (ปัจจุบันคือ สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจการจัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยมหิดลที่จะให้ครอบคลุมทั้งด้านวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์
พ.ศ. 2546 ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยมหิดลให้มี โครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ ขึ้นในกำกับมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2546 โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Faculty of Arts
พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยมหิดลได้อนุมัติให้คณะศิลปศาสตร์ ดำเนินการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยและสาขาวิชาภาษาอังกฤษ โดยมี ศาสตราจารย์ ดร. คุณหญิงสุริยา รัตนกุล รองอธิการบดีฝ่ายเสริมสร้างเครือข่ายภายในและระหว่างประเทศเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ และดำรงตำแหน่งรักษาการคณบดีคณะศิลปศาสตร์ โดยได้รับสมัครนักศึกษารุ่นแรกตามหลักสูตรทั้งสองในปีการศึกษา 2547 เป็นต้นไป
พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยมหิดล ได้อนุมัติให้บัณฑิตรุ่นแรกของคณะศิลปศาสตร์สำเร็จการศึกษา คือ บัณฑิตสาขาวิชาภาษาไทย และ บัณฑิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ภายหลังจากมหาวิทยาลัยมหิดลปรับเปลี่ยนสถานภาพจากส่วนราชการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ มหาวิทยาลัยได้ปรับเปลี่ยนชื่อของส่วนงานจากโครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์เป็น "คณะศิลปศาสตร์" และเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเป็น Faculty of Liberal Arts
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีสถานที่ทำการอยู่ที่ อาคารสิริวิทยา ซึ่งเป็นอาคารรูปแบบทันสมัย 2 อาคารที่มีทางเชื่อมต่อกัน โดยมีพิธีวางศิลาฤกษ์ ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยจะใช้ชื่อว่า อาคารปฏิบัติการเรียนรวมการศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยมหิดล ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชทานชื่ออาคารดังกล่าวว่า "อาคารสิริวิทยา" ซึ่งหมายถึง อาคารที่เป็นแหล่งรวมความรู้อันประเสริฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และเสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดอาคารสิริวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
พ.ศ. 2558 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดตั้ง Language Learning Center (LLC) ที่เป็น ศูนย์การเรียนรู้ภาษาที่เปิดให้บริการแก่นักศึกษา คณาจารย์ บุคลากร ของมหาวิทยาลัยมหิดล รวมถึงบุคคลภายนอกที่ต้องการพัฒนาการเรียนรู้ด้านภาษาด้วยตนเอง
พ.ศ. 2560 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดตั้งศูนย์ทดสอบภาษาและพัฒนาทักษะทางวิชาการ และได้ดำเนินการสร้าง MU-ELT (Mahidol University English Language Test) ซึ่งเป็นข้อสอบที่ใช้วัดความสามารถการสื่อสารทางภาษาอังกฤษ เนื้อหาของข้อสอบ MU-ELT ถูกออกแบบมาเพื่อวัดทักษะการฟังและการอ่าน เทียบเคียงกับการสอบ TOEIC ผลสอบ MU-ELT แสดงให้เห็นถึงความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เทียบเท่ากับระดับต่างๆ ของ "กรอบมาตรฐานการประเมินความสามารถทางภาษา จากประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป" หรือ CEFR (Common European Framework of Reference for Languages)
พ.ศ. 2560 มหาวิทยาลัยมหิดลได้อนุมัติให้คณะศิลปศาสตร์ ดำเนินการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ประยุกต์ (นานาชาติ) โดยได้รับสมัครนักศึกษารุ่นแรกตามหลักสูตรดังกล่าวในภาคปลายปีการศึกษา 2560 เป็นต้นไป
พ.ศ. 2561 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมมือทางวิชาการกับ Osaka University ได้เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตร Double degree Program ในระดับปริญญาโท โดยผู้เรียนจะได้รับวุฒิ M.A. (Applied Linguistics) จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ M.A. (Japanese Studies) จาก Osaka University
มหาวิทยาลัยแมคกิลล์
มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ (McGill University) เป็นมหาวิทยาลัยที่เน้นการวิจัย ตั้งอยู่ในมอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1821 ในขณะที่ประเทศแคนาดายังเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ชื่อของมหาวิทยาลัยได้ตั้งชื่อตามนาย เจมส์ แมคกิลล์ พ่อค้าชาวสก็อตผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย นอกจากนี้มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ยังติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศแคนาดา และติดอันดับ 12 ของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ในมหาวิทยาลัยมีพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศแคนาดา คือ พิพิธภัณฑ์เรดพาธ (Redpath Museum)
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติ
นอกจากการเรียนการสอนภายในคณะแล้ว คณะศิลปศาสตร์ยังมีงานวิจัย เอกสารวิชาการ โครงการบริการวิชาการ และโครงการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ที่มุ่งแสดงศักยภาพความเป็นเลิศในทางมนุษยศาสตร์ อาทิ โครงการเล่าขานตำนานศาลายา โครงการแข่งขันตอบปัญหาภาษาไทย โครงการศิลปศาสตร์อาสา โครงการมหิตลาภาษาศิลป์ โครงการอบรมภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น) แก่บุคคลภายนอก โครงการอบรมมัคคุเทศก์ ฯลฯ
ดอกไม้ประจำคณะ
ดอกโมก มาจากคำว่า "โมกฺษ" คือความหลุดพ้น (freedom, liberty) หมายถึง การใช้ความรู้ศิลปศาสตร์เพื่อความเป็นอิสระจากอวิชชา
สีประจำคณะ
สีขาวนวล (Ivory) หมายถึงความสว่างและความอบอุ่น เปรียบได้กับ "ความรู้" (แสงสว่างทางปัญญา) ที่เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น
อาคารสิริวิทยา
อาคารสิริวิทยา สร้างขึ้นเพื่อรองรับการจัดการเรียนการสอนด้านศิลปศาสตร์ หรือ Liberal Arts Education ของมหาวิทยาลัยมหิดล ทั้งที่อยู่ในการดูแลของคณะศิลปศาสตร์ และกองบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล อาคารสิริวิทยาแบ่งเป็นอาคารสูง 7 ชั้น 1 อาคาร และอาคารสูง 3 ชั้น 1 อาคาร พื้นที่ใช้สอย 16,342 ตารางเมตร ภายในประกอบด้วยสำนักงานคณบดีคณะศิลปศาสตร์ ห้องพักอาจารย์ ห้องเรียนขนาด 300 ที่นั่งห้องเรียนขนาด 120 ที่นั่ง และห้องเรียนขนาด 60 ที่นั่งห้องคอมพิวเตอร์ห้องประชุม และห้องสมุดคณะศิลปศาสตร์ ทั้งนี้อาคารปฏิบัติการเรียนรวมการศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยมหิดล ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานชื่ออาคารดังกล่าวว่า "อาคารสิริวิทยา" ซึ่งหมายถึง อาคารที่เป็นแหล่งรวมความรู้อันประเสริฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557
บริการ
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เปิดให้บริการเกี่ยวกับภาษาหลายรูปแบบ ทั้งด้านวิชาการและสวัสดิการแก่นักศึกษา บุคลากรของมหาวิทยาลัย และบุคคลทั่วไปที่สนใจ สามารถเข้าใช้บริการได้ ตั้งอยู่ที่อาคารสิริวิทยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เปิดทำการ วันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 8.30-16.30 น.
ให้บริการทดสอบมาตรฐานภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยมหิดล (MU-ELT), อบรมด้านวิชาต่างๆ และอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการทดสอบ TOEIC IELTS รวมถึงอบรมภาษาต่างประเทศอื่นๆ เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี เป็นต้น
มีพันธกิจในการให้บริการทางด้านการแปลและการล่ามภาษาต่างๆ
ปี พ.ศ. 2562-2565 ศูนย์ได้รับการรับรองให้เป็นองค์กรที่มีหน้าที่รับรองสมรรถนะของบุคคลตามมาตรฐานวิชาชีพจากสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) สาขาวิชาชีพ ธุรกิจหนังสือและสิ่งพิมพ์ อาชีพ นักแปล คุณวุฒิวิชาชีพ ระดับชั้นที่ 4
ศูนย์การเรียนรู้ภาษาที่เปิดให้บริการแก่ผู้ที่ต้องการพัฒนาการเรียนรู้ด้านภาษาด้วยตนเอง
ศูนย์วิชาการที่มุ่งศึกษา ค้นคว้า ผลิต และเผยแพร่องค์ความรู้ในศาสตร์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสังคมไทย และเป็นศูนย์กลางข้อมูลด้านไทยศึกษา ในระดับภูมิภาคและระดับชาติ
บุคลากรที่มีชื่อเสียง
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล ศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง สุริยา รัตนกุล : รักษาการคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2547 - 2548)
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ ดร.พรชัย มาตังคสมบัติ : อธิการบดี/รักษาการคณบดี	(พ.ศ. 2548-2550)
พ.ศ. 1833
พุทธศักราช 1833 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1833
สงครามในโซมาเลีย (พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน)
'''ช่วงพ.ศ. 2552–ปัจจุบัน ของสงครามกลางเมืองโซมาเลีย''' มีความรุนแรงอยู่ทางใต้ของโซมาเลีย เริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2552 จากความขัดแย้งระหว่างกองกำลังของสหพันธ์สาธารณรัฐโซมาเลียด้วยความช่วยเหลือของสหภาพแอฟริกากับกลุ่มกองกำลังอิสลามหลายกลุ่ม ความรุนแรงทำให้หลายพันคนพลัดถิ่นในทางใต้ของประเทศ ความขัดแย้งนี้ยังรวมถึงความรุนแรงระหว่างฝ่าย ASWJ และ Al-Shabaab
ทฤษฎีสรรพสิ่ง
ทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง (Theory of everything) เป็นทฤษฎีที่เกิดจากความต้องการในการหาคำตอบของปริมาณทางฟิสิกส์ในเรื่องต่างๆ ด้วยชุดสมการเพียงชุดเดียว ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในทฤษฎีที่แสดงให้เห็นถึงความพยายามและความท้าทายของมนุษย์ต่อธรรมชาติ โดยทฤษฎีนี้ได้ถูกริเริ่มมาจาก อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ นักฟิสิกส์ผู้ค้นพบทฤษฎีสัมพัทธภาพอันโด่งดัง ซึ่งเขาคาดว่าทฤษฎีดังกล่าวสามารถเป็นจริงได้ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถแก้ไขปัญหาในหัวข้อนี้ได้ แต่นักฟิสิกส์ในปัจจุบันก็มีความพยายามที่จะสร้างและคาดหวังต่อทฤษฎีดังกล่าว จนเป็นประเด็นทางฟิสิกส์ที่มีนักฟิสิกส์ทฤษฎีสนใจกันมากที่สุดทฤษฎีหนึ่งอีกด้วย
แคสเซิลบราโว
แคสเซิลบราโว (Castle Bravo) เป็นสมญานามของระเบิดอาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์หรือระเบิดไฮโดรเจนแบบเชื้อเพลิงแห้งลูกแรกของสหรัฐอเมริกา ระเบิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 1954 ณ บิกีนีอะทอลล์, หมู่เกาะมาร์แชลล์ เป็นการทดลองการระเบิดครั้งแรกในปฏิบัติการแคสเซิล แคสเซิลบราโว ยังเป็นระเบิดนิวเคลียร์ที่ทรงอานุภาพที่สุดเท่าที่สหรัฐอเมริกาเคยใช้งาน โดยมีแรงระเบิดเทียบเท่ากับระเบิดทีเอ็นที 15 เมกะตัน (มีขนาดเพียงหนึ่งในสามของระเบิดนิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการระเบิดมา) เกินจากที่คาดไว้ที่ 4 ถึง 6 เมกะตันอย่างมาก ทำให้เกิดการปนเปื้อนจากกัมมันตภาพตรังสีรุนแรงที่สุดเท่าที่สหรัฐอเมริกาเคยก่อ
แคสเซิลบราโว (Castle Bravo) เป็นชื่อรหัสที่กำหนดให้สำหรับการทดสอบระเบิดไฮโดรเจนเทอร์โมนิวเคลียร์นิวเคลียร์ ที่ใช้เชื้อเพลิงแห้งเป็นครั้งแรก การทดสอบได้ดำเนินการในวันที่ 1 มีนาคม 1954 ที่เกาะปะการังบิกินี หมู่เกาะมาร์แชลล์ เมื่ออาวุธถูกจุดระเบิดและการระเบิดเกิดขึ้น ทำให้เกิดเป็นปากปล่องภูเขาไฟ เส้นผ่าศูนย์กลาง 6,500 ฟุต (2,000 เมตร) ลึก 250 ฟุต (75 เมตร) แคสเซิลบราโวเป็นอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด กว่าที่เคยถูกจุดระเบิดมาโดยสหรัฐอเมริกา โดยมีพลังงานได้ออกมาถึง 15 เมกะตัน ซึ่งมากเกินกว่าระดับพลังงานที่คาดหวังไว้คือ 4-6 เมกะตัน ในส่วนนี้เป็นผลมาจากการคำนวณที่ผิดพลาด อันนำไปสู่การเกิดอุบัติเหตุอันรุนแรงทางด้านการปนเปื้อนทางรังสี ยิ่งกว่าครั้งใดที่สหรัฐอเมริกาเคยทำให้เกิดขึ้น โดยถ้าคิดในแง่ของความเทียบเท่ากับลูกระเบิดทีเอ็นทีเป็นตันแล้ว แคสเซิลบราโวมีพลังงานที่มากกว่าประมาณ 1,200 เท่าของลูกระเบิดอะตอมที่ทิ้งในฮิโรชิมาและนางาซากิ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ยิ่งไปกว่านั้น เมฆของรังสีทำให้เกิดการปนเปื้อนปกคลุมพื้นที่มากกว่า 7 พันตารางไมล์รอบ ๆ มหาสมุทรแปซิฟิก รวมทั้งหมู่เกาะเล็ก ๆ เช่น Rongerik และ Rongelap และ Utirik ผู้คนบนเกาะต้องถูกอพยพออก แต่ในลูกหลานในรุ่นต่อมาได้รับผลกระทบ ชาวบ้านท้องถิ่นได้รับความทรมานจากความไม่สมบูรณ์ทางร่างกายตั้งแต่เกิด เรือประมงของญี่ปุ่นชื่อ Daigo Fukuryu Maru ได้รับการสัมผัสปนเปื้อนฝุ่นกัมมันตรังสี เป็นสาเหตุให้ลูกเรือทั้งหมดเกิดการเจ็บป่วยมีผู้เสียชีวิตไปหนึ่งราย ปลา น้ำ พื้นดิน เกิดการปนเปื้อนทางกัมมันตรังสีอย่างรุนแรง ทำให้แคสเซิลบราโวเป็นหนึ่งในอุบัติเหตุทางนิวเคลียร์ที่เลวร้ายที่สุด
การระเบิด
แคสเซิลบราโว ถูกจุดระเบิดเกิดขึ้นเมื่อเวลา 6:45 ของวันที่ 1 มีนาคม 1954 ตามเวลาท้องถิ่น (18:45 ของวันที่ 28 กุมภาพันธ์ GMT)
เมื่อเกิดระเบิด แคสเซิลบราโว ได้ก่อให้เกิดลูกไฟขนาดใหญ่เกือบ 7 กิโลเมตร ซึ่งสามารถมองเห็นได้จาก ควาจาเลียนอะทอลล์ (Kwajalein Atoll) ซึ่งอยู่ห่างออกไปไกลถึง 400 กิโลเมตร และเมื่อผ่านไปเพียงหนึ่งนาทีเมฆรูปเห็ดก็มีความสูงถึง 14 กิโลเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 11 กิโลเมตร และในสิบนาทีหลังจากการระเบิดเมฆรูปเห็นก็ขยายตัวไปสูงถึง 40 กิโลเมตร และกว้างถึง 100 กิโลเมตร นั่นคือขยายตัวในอัตรา 100 เมตรต่อวินาที (360 กิโลเมตร/ชั่วโมง) หลังการระเบิดได้ทิ้งร่องรอยคล้ายปล่องภูเขาไฟขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 กิโลเมตร และลึก 76 เมตร เมฆเจือปนกัมมันตภาพรังสีได้กระจายเป็นวงกว้างกว่า 11,000 ตารางกิโลเมตร เหนือมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งรวมทั้งเกาะเล็ก ๆ ในบริเวณใกล้เคียงเช่น รอนเกริคอะทอลล์ (Rongerik Atoll), รอนเกแลปอะทอลล์ (Rongelap Atoll) และ อูทิริคอะทอลล์ (Utirik Atoll)
นอกจากนี้ หากวัดในเชิงของแรงระเบิดเปรียบเทียบกับระเบิดเทียบกับทีเอ็นที ด้วยขนาด 15 เมกะตันของ แคสเซิลบราโว จะทรงอานุภาพกว่าระเบิดที่ทิ้งที่เมืองฮิโระชิมะระหว่างช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่สองกว่าพันเท่า แต่ระเบิดที่ทรงอานุภาพที่สุดเท่าที่ได้เกิดระเบิดขึ้นบนโลกนั้นระเบิดหลังจากแคสเซิลบราโวไปเจ็ดปีครึ่ง นั่นคือระเบิดซาร์บอมบาของสหภาพโซเวียตด้วยแรงระเบิดถึง 50 เมกะตัน การระเบิดของแคสเซิลบราโว จึงเป็นการระเบิดรุนแรงที่สุดลำดับที่ 5 จากการระเบิดของอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดในประวัติศาสตร์
เจ้าจอมมารดาภิมสวน ในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมมารดาภิมสวน บางตำราเขียน ภีมสวน เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถวายตัวตั้งแต่สมัยที่ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก มีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ
กีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 1986
การแข่งขันวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 1986 จัดขึ้นที่ โซล, ประเทศเกาหลีใต้
ขจรศักดิ์ ศรีสวาสดิ์
นายขจรศักดิ์ ศรีสวาสดิ์ (10 ธันวาคม พ.ศ. 2488 - 7 เมษายน พ.ศ. 2541) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 6 สมัย
ประวัติ
ขจรศักดิ์ ศรีสวาสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขากสิกรรมและสัตวบาล จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ขจรศักดิ์ ศรีสวาสดิ์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2541 สิริอายุรวม 52 ปี
การทำงาน
อดีตเป็นข้าราชการสังกัดกรมพัฒนาที่ดิน ขจรศักดิ์ ลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติประชาธิปไตยเป็นพรรคการเมืองแรก และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 6 ครั้ง โดยมีพรรคความหวังใหม่เป็นพรรคการเมืองสุดท้าย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ขจรศักดิ์ ศรีสวาสดิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
พ.ศ. 1834
พุทธศักราช 1834 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1834
เจ้าหญิงซาราห์ เซอิดแห่งจอร์แดน
เจ้าหญิงซาราห์ เซอิดแห่งอิรัก (พระนามเดิม: ซาราห์ แอนโทเนีย บัตเลอร์; Sarah Zeid of Iraq) ประสูติเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2515 ณ รัฐเท็กซัส เป็นธิดาของ กอล์ฟฟรีด ฟิลิป บัตเลอร์ กับ จีนส์ แฮมิลตัน พระบิดาของพระองค์เป็นนักธรณีวิทยาปิโตรเลียม และที่ปรึกษาบริษัทน้ำมันระหว่างประเทศ ทรงสำเร็จการศึกษาในมหาวิทยาลัยลอนดอน
เสกสมรส
ซาราห์ แอนโทเนีย บัตเลอร์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเซอิด บิน ราอัดแห่งอิรัก เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2543 รับพระราขทานพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารีแห่งอิรัก เจ้าหญิงแห่งจอร์แดน เนื่องจากราชวงศ์อิรักสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์จอร์แดน ทำให้ทรงเป็นสมาชิกพระราชวงศ์จอร์แดน ซึ่งราชสำนักรับรองพระสถานะพระราชวงศ์อิรักเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์จอร์แดนเช่นกัน มีพระบุตรดังนี้
พระกรณียากิจของพระองค์คือ ทรงมีบทบาทสำคัญในด้านสิทธิมนุษชยชน โดยทรงงานในทบวงการรักษาสันติภาพแห่งสหประชาชาติ และสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ
เทวดาแห่งภาคเหนือ
เทวดาแห่งภาคเหนือ (Angel of the North) เป็นประติมากรรมร่วมสมัยที่สร้างโดยแอนโทนี กอร์มลีย์ (Antony Gormley) ประติมากรชาวอังกฤษที่ตั้งอยู่ที่เกตสเฮดในอังกฤษ
เทวดาแห่งภาคเหนือเป็นประติมากรรมรูปเทวดาที่สร้างด้วยเหล็กที่มีความสูง 20 เมตรและกว้าง 54 เมตรจากปลายปีกถึงปลายปีกที่ทำให้กว้างกว่าความสูงของอนุสาวรีย์เสรีภาพในสหรัฐอเมริกา ปีกของเทวดาไม่ราบแต่เป็นมุม 3.5 องศามาทางด้านหน้าที่กอร์มลีย์กล่าวว่าเพื่อทำให้มีความรู้สึกเหมือนถูกกอด ตัวประติมากรรมตั้งอยู่บนเนินทางมุมไต้ของโลว์เฟลล์ที่มองไปยังถนนสาย A1 และ A167 ไปทางไทน์ไซด์ และรถไฟสาย East Coast Main Line และทางไต้ของที่ตั้งของ Team Colliery.
การก่อสร้าง
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1994 เป็นราคาทั้งสิ้นหนึ่งล้านปอนด์ที่มาจากกองทุนของสลากกินแบ่งของสหราชอาณาจักร เนื่องจากที่ตั้งเป็นที่โล่งประติมากรรมต้องสามารถทนแรงลมที่แรงเกินกว่า 160 ต่อหนึ่งชั่วโมงได้ ฉะนั้นการก่อสร้างฐานจึงต้องใช้คอนกรีตถึง 600 เมตริกตันที่ยึดตัวประติมากรรมกับหินลึก 20 เมตรภายใต้
ตัวประติมากรรมสร้างจากที่อื่นเป็นสามส่วนโดยใช้เหล็กคอร์เต็นที่ทนทานสภาวะอากาศที่โรงงานฮาร์เติลพูลสตีลฟาบริเคชัน - ส่วนที่เป็นลำตัวหนัก 100 ตัน และปีกสองข้างๆ ละ 50 ตัน - แ ละนำมาประกอบที่ที่ตั้ง
การก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 เมื่อเริ่มติดตั้งก็เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันต่างๆ แต่ในที่สุดก็มาเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ and is one of the official "Icons of England".
กำลังเสือภูฏาน
กำลังเสือภูฏาน (Bhutan Tiger Force) เป็นปีกติดอาวุธของพรรคคอมมิวนิสต์ภูฏาน (มาร์กซ์-เลนิน-ลัทธิเหมา)
ปฏิกิริยา
ในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2007 กำลังเสือภูฏาน ได้รับบาดเจ็บจากการลี้ภัยที่เบลดานจีในประเทศเนปาล
ภาษาไทแดง
ภาษาไทแดง มีผู้พูดทั้งหมด 165,000 คน พบในประเทศเวียดนาม 140,000 คน (พ.ศ. 2545) ในบริเวณภาคกลางตอนเหนือในเขตจังหวัดทัญฮว้า พบในประเทศลาว 25,000 คน (2534) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของลาว ใกล้ชายแดนเวียดนาม เป็นส่วนหนึ่งของภาษาของชนกลุ่มไทในเวียดนามที่ต่างจากภาษาไทดำ จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
เอดิซอน บาเลนเซีย
เอดิสัน วาเลนเซีย ดิแอซ (Edison Valencia Diaz) นักมวยสากลชาวโคลัมเบีย เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 16) แพ้ 8
พ.ศ. 1835
พุทธศักราช 1835 ใกล้เคียงกับ
อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน
อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน (Vườn quốc gia Cát Tiên) เป็นอุทยานแห่งชาติที่สำคัญในทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือ 150 กม. มีพื้นที่ 720 ตารางกิโลเมตร หรือ 450,000 ไร่ และเป็นพื้นที่ป่าฝนเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนามและยังเป็นทีอนุรักษ์แรดชวาอีกแต่แรดชวาสูญพันธ์จากเวียดนามแสดงว่าแรดชวาสูญพันธ์จากแผ่นดินใหญ่แล้ว
ประวัติ
อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนได้รับการประกาศเป็นเขตสงวนครั้งแรกใน ค.ศ. 1978 โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ นามก๊าตเตียน (Nam Cát Tiên) และเต็ยก๊าตเตียน (Tây Cát Tiên) ส่วนอื่นที่เหลือคือ ก๊าตหลก (Cát Lộc) ได้รับการประกาศเป็นเขตสงวนพันธุ์แรดใน ค.ศ. 1992 เพราะการค้นพบประชากรแรดชวา และนำอุทยานแห่งนี้ไปสู่สายตาชาวโลก เขตอนุรักษ์ทั้งสามรวมกันเป็นอุทยานแห่งชาติใน ค.ศ. 1998
มูลนิธิลินุกซ์
มูลนิธิลินุกซ์ (Linux Foundation - LF) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรโดยทำการดูแล ระบบปฏิบัติการลินุกซ์
เป้าหมาย
มูลนิธิลินุกซ์ทุ่มเทให้กับการสร้างระบบนิเวศที่ยั่งยืนรอบโครงการโอเพ่นซอร์สเพื่อเร่งการพัฒนาเทคโนโลยีและการนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ ปัจจุบันมูลนิธิสนับสนุนงานของผู้สร้างลินุกซ์ Linus Torvalds และผู้ดูแลหลัก Greg Kroah-Hartman และมีเป้าหมายเพื่อเป็นบ้านที่เป็นกลางสำหรับการพัฒนาเคอร์เนลลินุกซ์ที่สามารถป้องกันและเร่งความเร็วได้
คเณศชยันตี
คเณศชยันตี (วันเกิดพระคเณศ) หรือ Magha shukla chaturthi, ติลกุนท์จตุรถี, วรัทจตุรถี เป็นเทศกาลหนึ่งในศาสนาฮินดู ซึ่งเแลิมฉลองวันประสูติของพระพิฆเนศ นิยมฉลองกันมากเป็นพิเศษในรัฐมหาราษฏระ ถึงแม้คเณศชยันตี และ คเณศจตุรถี ซึ่งได้รับความนิยมเฉลิมฉลองทั่วไปนั้นจะแตกต่างกัน แต่ก็มีบางความเชื่อที่ยกย่องให้วันคเณศจตุรถีเป็นการเฉลิมฉลองวันประสูติของพระคเณศด้วย ในรัฐอุตตรประเทศเรียกว่าเทศกาล “ติโลเชาฐ์” หรือ “สากัตเชาฐ์” และในมหาราษฏระก็มีบ้างที่เรียกว่า “ติลกุนท์จตุรถี”
พิธีไหว้ครู
พิธีไหว้ครู เป็นพิธีกรรมที่เป็นประเพณีของไทยที่นิยมปฏิบัติมาแต่สมัยโบราณ แสดงถึงความระลึกถึงบุญคุณของครู การไหว้ครูเป็นการแสดงตนว่าขอเป็นศิษย์ของท่านโดยตรง
การไหว้ครูมีใช้ในหลายกิจกรรม เช่น การไหว้ครูในโรงเรียน พิธีกรรมของโรงเรียนในวันครู การไหว้ครูมวย เป็นการไหว้ครูด้วยลีลาของศิลปะมวยไทย เช่นเดียวกับกระบี่กระบอง การไหว้ครู ก่อนการแสดงศิลปะดนตรี เช่น หนังตะลุง และการไหว้ครูในงานประพันธ์ เรียกว่า บทไหว้ครู หรือ อาเศียรวาท (อาเศียรพาท ก็ว่า) เป็นการกล่าวระลึกถึงบุญคุณครู และขอความเป็นมงคล
พิธีไหว้ครูในโรงเรียน
โดยปกติสถานศึกษามักจัดพิธีไหว้ครูขึ้นในวันพฤหัสบดีที่สองของเดือนมิถุนายน
ดอกไม้ที่ใช้ในการไหว้ครู
ในพิธีไหว้ครูนับตั้งแต่สมัยก่อน จะใช้ดอกไม้หลัก 4 อย่างในการทำพาน ซึ่งดอกไม้ ความหมายในการระลึกคุณครู ได้แก่
วันครู
สำหรับในวันครู (วันที่ 16 มกราคม ของทุกปี) เป็นวันที่มีการจัดพิธีไหว้ครูอีกอย่างหนึ่ง ผู้ร่วมงานคือบรรดาครูบาอาจารย์ที่สอนนักเรียนในปัจจุบัน มาร่วมไหว้ครูเพื่อรำลึกถึงบูรพาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาการให้ และมีการท่องบทไหว้ครูเป็นภาษาบาลี อาจมีครูอาวุโส เป็นประธานในงานด้วย
เฟรดดี เมอร์คูรี
เฟรดดี เมอร์คูรี (ชื่อเกิด ฟารุก บัลซารา; 5 กันยายน ค.ศ. 1946 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชาวบริติช เป็นที่รู้จักดีในฐานะนักร้องนำวงควีน เขามักเป็นที่รู้จักจากการแสดงบนเวทีที่มีสีสันและเสียงอันทรงพลัง  ในฐานะนักแต่งเพลง เขาแต่งเพลงที่ได้รับความนิยมสูงมากมายของวงควีน เช่น  "Bohemian Rhapsody," "Killer Queen," "Somebody to Love," "Don't Stop Me Now," "Crazy Little Thing Called Love" และ "We Are the Champions" นอกเหนือจากการทำงานกับวงควีน เขายังทำผลงานเดี่ยวด้วย และบางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์และเป็นศิลปินรับเชิญ (ในฐานะบทบาทเปียโน/นักร้อง) ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 เขาได้แถลงยอมรับว่าเขาติดโรคเอดส์ และก็ได้เสียชีวิตจากปอดบวมซึ่งเกิดจากโรคเอดส์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
เฟรดดีเป็นชาวปาร์ซี เกิดในรัฐสุลต่านแซนซิบาร์และเติบโตอยู่ที่นั้นและอยู่ในอินเดียจนเติบโตเป็นวัยรุ่น ภายหลังการเสียชีวิตของเฟรดดี ในปีค.ศ. 1992 เขาได้รับรางวัลจาก Brit Awards สำหรับผู้มีส่วนช่วยให้เพลงอังกฤษมีความโดดเด่น และการจัดคอนเสิร์ตรำลึก Freddie Mercury Tribute Concert ถูกจัดขึ้นใน สนามกีฬาเวมบลีย์ ลอนดอน เฟรดดีเข้าสู่ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมในปี ค.ศ. 2001 ในฐานะสมาชิกวงควีน และนักแต่งเพลงฮอลออฟเฟมในปี ค.ศ. 2003 เดอะ ยูเค มิวสิค ฮอล ออฟ เฟม ในปีค.ศ. 2004 และวงควีนได้รับดาวใน Hollywood Walk of Fame ในปีค.ศ. 2002 และในปีค.ศ. 2002 เฟรดดีติดอันดับ 58 ของ BBC โพลสำหรับ 100 บุคคลในอังกฤษที่ดีและยอดเยี่ยมตลอดกาล
เขาถูกโหวตให้เป็นอันดับหนึ่งในนักร้องที่ยอดเยี่ยมในประวัติศาสตร์เพลงที่ยอดนิยม ในปีค.ศ. 2005 การสำรวจความคิดเห็นจัดโดยนิตยสาร Blender และช่องทีวี MTV2 และเลือกให้เฟรดดีเป็นนักร้องชายยอดเยี่ยมตลอดกาล ในปีค.ศ. 2008 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดให้เฟรดดีอยู่ในตำแหน่งที่ 18 ของนักร้องยอดเยี่ยมตลอดกาล ในปีค.ศ. 2009 นิตยสาร Classic Rock มีการสำรวจความคิดเห็นและเลือกให้เฟรดดีเป็นนักร้องร็อคยอดเยี่ยมตลอดกาล AllMusic ได้กล่าวถึงลักษณะของเฟรดดีว่า "เป็นหนึ่งในนักร้องร็อคที่ยอดเยี่ยมและให้ความสนุกแก่คนดูได้ดีมาก" และ "หนึ่งในนักร้องยอดเยี่ยมในประวัติศาสตร์เพลง"
ชีวิตในวัยเด็ก
เฟรดดีเกิดในดินแดนที่ปกครองโดยอังกฤษรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ ในแถบทิศตะวันออกของแอฟริกา (ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของ ประเทศแทนซาเนีย) พ่อและแม่ของเขา Bomi และ Jer Bulsara เป็นชาวปาร์ซี ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาจากรัฐคุชราต ในภูมิภาคจังหวัด Bombay Presidency ในพื้นที่บริติชราช ชื่อนามสกุลตั้งมาจากเมืองบัลซารา (Bulsar) (รู้จักกันในชื่อ Valsad) ในบริเวณทิศใต้ของรัฐคุชราต ในเปอร์เซีย เฟรดดีและครอบครัวของเขาปฏิบัติตามแนวทางของศาสนาโซโรอัสเตอร์ โดยครอบครัวได้ย้ายไปยังแซนซิบาร์ และพ่อของเฟรดดีได้ทำงานเป็นพนักงานแคชเชียร์ใน British Colonial Office  โดยเฟรดดีมีน้องสาวชื่อ Kashmira
อ้างอิง
1946 1991
ซายูริ ยาฮางิ
ซายูริ ยาฮางิ ( 矢作 紗友里<rt>やはぎ さゆり</rt>, 22 กันยายน 1986 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (Faculty of Dentistry, Naresuan University) เริ่มจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 ในฐานะโครงการจัดตั้งคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และได้เปิดรับนิสิตทันตแพทย์รุ่นแรกในปี พ.ศ. 2540 และได้รับการจัดตั้งเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เริ่มจัดตั้งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 โดยในระยะแรกเป็นโครงการจัดตั้งคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ในปีการศึกษา 2540 โครงการจัดตั้งคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เริ่มรับนิสิตทันตแพทย์รุ่นแรก เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาทันตแพทยศาสตร์ ระยะแรกรับจำนวน 30 คน ในปีการศึกษาต่อๆมาจนถึงปัจจุบันได้เพิ่มจำนวนนิสิตทันตแพทย์เป็น รับจำนวน 45 คนต่อปี
โครงการจัดตั้งคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยนเรศวรให้มีสถานภาพเป็น คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2543
ภาควิชา
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งส่วนราชการในการเรียนการสอน โดยประกอบไปด้วย 5 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
หน่วยทันตกรรมพระราชทาน
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้จัดให้มีการบริการทางทันตกรรมเคลื่อนที่แก่ประชาชนในเขตภาคเหนือตอนล่างโดยไม่มีค่าบริการในหลายโอกาส เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
หน่วยทันตกรรมพระราชทาน เป็นหน่วยบริการทันตกรรมเคลื่อนที่ เพื่อให้บริการอุดฟัน ถอนฟัน ขูดหินน้ำลาย ผ่าฟันคุด ส่งเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคภายในช่องปาก การใส่ฟันปลอม การให้ความรู้ด้านทันตสาธารณสุขแก่ประชาชนโดยอาจารย์ทันตแพทย์และนิสิตทันตแพทย์ โดยจะจัดให้มีปฏิบัติการประมาณ 6 ครั้ง ใน 1 ปีการศึกษา
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้ดำเนินกิจกรรมโดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทาน "หน่วยทันตกรรมพระราชทาน คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร" และได้รับการสนับสนุนงบดำเนินการจากมูลนิธิเฉลิมพระเกียรติ
ในด้านงานวิจัย คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร สนับสนุนให้อาจารย์ทันตแพทย์ทำวิจัยโดยเลือกปัญหาของชุมชน เก็บรวบรวมข้อมูลจากการออกหน่วยบริการทัตกรรมเคลื่อนที่ การออกศึกษาทันตกรรมชุมชน และพัฒนานักวิจัยโดยการสนับสนุนให้นิสิตทันตแพทย์ ชั้นปีที่ 5 และ 6 เรียนรู้การวิจัยและสามารถศึกษาและวิจัยโครงการวิจัย เก็บข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล ตามหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
โรงพยาบาลทันตกรรม
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้จัดตั้งโรงพยาบาลทันตกรรม คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เพื่อเป็นแหล่งทำการเรียนการสอนภาคปฏิบัติให้แก่นิสิตทันตแพทย์ในชั้นคลินิก และเพื่อให้การรักษาทางด้านทันตกรรมแก่ประชาชนทั่วไป โดยตั้งอยู่บริเวณหลังโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร
ชาวแฟรงก์
แฟรงก์ (Franks, Franci) เป็นกลุ่มชนเจอร์มานิกตะวันตกที่เริ่มก่อตัวขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยมีถิ่นฐานอยู่ทางเหนือและทางตะวันออกของลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนล่าง ภายใต้การปกครองโดยราชวงศ์เมโรแว็งเชียง ชนแฟรงก์ก็ก่อตั้งสถาบันพระมหากษัตริย์เจอร์มานิกที่มาแทนจักรวรรดิโรมันตะวันตกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 รัฐของชนแฟรงก์และมารวมตัวกันเป็นอาณาบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่กลายมาเป็นจักรวรรดิคาโรลินเจียนและรัฐต่าง ๆ ที่ตามมา
ความหมายของคำว่า “ชนแฟรงก์” ที่กลุ่มชนแตกต่างกันไปตามสมัยและปรัชญา โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นความหมายที่ไม่ชัดเจน ภายในกลุ่มแฟรงเคีย “ชนแฟรงก์” เป็นกลุ่มชนที่มีเป็นกลุ่มชนเอกลักษณ์ที่มีวัฒนธรรมเป็นของตนเอง
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชนแฟรงก์บางกลุ่มก็โจมตีอาณาบริเวณที่เป็นของโรมัน ขณะที่ชนแฟรงก์กลุ่มอื่นเข้าเป็นทหารโรมันในกอล มีก็แต่กลุ่มซาเลียนเท่านั้นที่ก่อตั้งราชอาณาจักรในดินแดนของโรมันและเป็นที่ยอมรับของโรมันหลังจากปี ค.ศ. 357 ในขณะที่อำนาจของจักรวรรดิโรมันเสื่อมโทรมลง ชนแฟรงก์ก็รวมตัวกันภายใต้ราชวงศ์เมโรแว็งเชียงและได้รับชัยชนะต่อดินแดนกอลทั้งหมดนอกจากเซ็พติเมเนีย (Septimania) ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ความมีอำนาจและอภิสิทธิ์ของซาเลียนมีบทบาทสำคัญในการช่วยการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปทั่วยุโรปตะวันตก
ที่มา
ชาวแฟรงก์ปรากฏตัวครั้งแรกในบันทึกทางประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในฐานะชนเผ่าเจอร์แมนิกกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่ในที่ราบลุ่มทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ล่าง ในด้านภาษาศาสตร์ชาวแฟรงก์จัดอยู่ในกลุ่มไรน์-เวเซอร์ของกลุ่มคนที่พูดภาษาเจอร์แมนิก
ในตอนนั้นชาวแฟรงก์แบ่งออกเป็นสามกลุ่มย่อย คือ ชาวซาเลียน, ชาวริปัวเรียน และชาวชัตติหรือชาวเฮสเซียน แต่ละกลุ่มมีความเกี่ยวข้องกันทางด้านภาษาและวัฒนธรรม แต่ในทางการเมืองถือว่าเป็นคนละชนเผ่ากัน
ขยายตัวเข้าสู่กอล
ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 3 ชาวแฟรงก์พยายามขยายอาณาเขตไปทางตะวันตกข้ามแม่น้ำไรน์เข้าสู่กอลที่อยู่ในการครอบครองของชาวโรมันแต่ไม่สำเร็จ ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชาวแฟรงก์พยายามบุกกอลอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 358 ชาวโรมันจำใจต้องสละพื้นที่ระหว่างแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำสเกลด์ต์ (ที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ให้กับชาวซาเลียนแฟรงก์
ชาวแฟรงก์ค่อย ๆ ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอารยธรรมโรมัน ผู้นำแฟรงก์ส่วนหนึ่งกลายเป็นพันธมิตร (ฟอยเดราติ) ของชาวโรมัน ช่วยคุ้มกันพรมแดนให้ชาวโรมัน และชาวแฟรงก์จำนวนมากรับใช้เป็นกองกำลังเสริมให้กองทหารโรมัน
ชาวแวนดัลปฏิบัติการรุกรานกอลอย่างหนักในปี ค.ศ. 406 และตลอดหลายทศวรรษหลังจากนั้นชาวแฟรงก์อาศัยจังหวะที่ชาวโรมันล้ากับการคุ้มกันดินแดน ผนึกกำลังกันครอบครองพื้นที่ที่ปัจจุบันคือประเทศเบลเยียมจนได้อำนาจควบคุมดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์อย่างถาวร และเข้าประชิดพื้นที่ที่ปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศสตอนเหนือ การสถาปนาตนเองของชาวแฟรงก์ในกอลตะวันออกเฉียงเหนือในปี ค.ศ. 480 ทำให้ชาวโรมันสูญเสียการปกครองมณฑลเจอร์แมเนียกับอดีตมณฑลของชาวเบลกายสองแห่งไป ประชากรกัลโลโรมันกลุ่มเล็ก ๆ ถูกกดอยู่ภายใต้อำนาจของผู้ย้ายถิ่นชาวเยอรมัน และภาษาละตินไม่ได้เป็นภาษาที่ใช้กันในชีวิตประจำวันอีกต่อไป ขีดจำกัดสำคัญในการตั้งถิ่นฐานของชาวแฟรงก์ในเวลานั้นคือพรมแดนด้านภาษาที่ยังคงแบ่งแยกประชาชนของฝรั่งเศสและเบลเยียมใต้ที่พูดภาษาโรมานซ์ออกจากประชาชนที่พูดภาษาเจอร์แมนิกในเบลเยียมเหนือ, เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี
กำเนิดราชวงศ์เมโรวินเจียน
ในปี ค.ศ. 481/482 พระเจ้าโคลวิสที่ 1 สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดา ชิลเดอริก เป็นผู้ปกครองของชาวซาเลียนแฟรงก์ในทัวร์เน ตลอดหลายปีหลังจากนั้นโคลวิสบีบชนเผ่าซาเลียนกลุ่มอื่นกับชาวริปัวเรียนให้ยอมจำนนต่ออำนาจของพระองค์ จากนั้นพระองค์ก็อาศัยจังหวะที่จักรวรรดิโรมันสลายตัว รวมชาวแฟรงก์เป็นหนึ่งเดียวในการสู้รบต่อเนื่อง ทำให้พระองค์ได้พื้นที่ของกอลตอนเหนือทั้งหมดมาอยู่ภายใต้การปกครองในปี ค.ศ. 494 โคลวิสสกัดกั้นชาวอาเลมันนีจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไรน์ไม่ให้เข้ามาในกอล และในปี ค.ศ. 507 พระองค์เคลื่อนทัพลงใต้ไปปราบชาววิซิกอธที่สถาปนาตนเองในกอลตอนใต้
ราชอาณาจักรแฟรงก์ที่เป็นหนึ่งเดียวในกอลตอนเหนือถูกสถาปนาขึ้นอย่างมั่นคง พระเจ้าโคลวิสเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ และนำเอาศาสนาคริสต์นิกายออร์โธด็อกซ์เข้ามาเพื่อรวมชาวแฟรงก์ให้เป็นหนึ่งเดียว ทำให้ชาวแฟรงก์ได้รับการหนุนหลังจากนักบวชออร์โธด็อกซ์กับชาวกัลโลโรมันที่เหลืออยู่ในกอล ขณะที่ชนเผ่าเจอร์แมนิกกลุ่มอื่นนับถือนิกายอาเรียน
ตลอดหลายศตวรรษต่อมา ประชาชนของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (ฝรั่งเศส) ยังคงเรียกตนเองว่าชาวแฟรงก์ต่อไป แม้ชาวแฟรงก์จะหลอมรวมกับประชากรเดิมไปแล้วก็ตาม ในประเทศเยอรมนีชื่อนี้ยังคงหลงเหลืออยู่ในชื่อฟรานโกเนีย (แฟรงเกิน) ดัชชีที่ทอดยาวจากไรน์แลนด์ไปตามแนวแม่น้ำเมน
แหล่งข้อมูลอื่น
Frank PEOPLE WRITTEN BY: The Editors of Encyclopaedia
พ.ศ. 1836
พุทธศักราช 1836 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1836
รายนามประธานาธิบดีมาดากัสการ์
นี่คือรายนามประธานาธิบดีมาดากัสการ์, ตั้งแต่การสถาปนาตำแหน่งนี้ในค.ศ. 1959, ในสมัยสาธารณรัฐมาลากาซี.
ประธานาธิบดีแห่งมาดากัสการ์
(Dates in italics indicate de facto continuation of office)
เรือผิวน้ำ
เรือผิวน้ำ (surface ship) เป็นเรือของกองทัพเรือประเภทหนึ่งที่จำกัดขอบเขตอยู่บนผิวน้ำทะเลเท่านั้น คำ ๆ นี้เดิมทีหมายถึง เรือยุคใหม่ทุกชนิดที่ไม่ใช่เรือดำน้ำ แม้ว่าเรือนั้นจะมีขนาดตั้งแต่เรือบดไปจนถึงเรือบรรทุกอากาศยานก็ตาม
ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์
ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น เบสท์ และชื่อในวงการบันเทิงจีน เสี่ยวพู่ เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรชาวไทย
ประวัติ
อธิชา เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 16 ปี จากการชนะเลิศประกวดสาวผิวน้ำนม ของผลิตภัณฑ์สำหรับเด็ก เบบี้มายด์ หลังจากนั้นก็เริ่มมีงานถ่ายแบบปกนิตยสารวัยรุ่นและโฆษณา รวมถึงเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอมากมาย จนได้มาแสดงภาพยนตร์ รักแห่งสยาม (ปี 2550) กับบท “โดนัท” แฟนของมาริโอ้ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาศิลปะการแสดง (วิชาเอก : การแสดงและกำกับการแสดง วิชาโท : บริหารธุรกิจ) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2 (ร่วมรุ่นเดียวกับ ลลิตา ไพศาล)
ชนิดาภา เซ็นสัญญาเข้าสังกัดค่ายละคร Exact เป็นเวลา 5 ปี (ปี [tel:2550-2555 2550-2555]) และประเดิมด้วยการเป็นนางเอกละครเรื่องแรกกับ ความลับของ Superstar คู่กับ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
เมื่อครบอายุสัญญา 5 ปี ชนิดาภา ขอยกเลิกไม่ต่อสัญญากับค่าย Exact และผันตัวมาเป็นนักแสดงอิสระ และได้มาแสดงละครเรื่อง ผู้ดีอีสาน ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ปี 2556) เป็นการพลิกบทบาทจากนางเอกเป็นนางร้ายครั้งแรก ต่อมาทางช่อง 3 เรียกตัวเข้าไปเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด และปัจจุบันเธอเป็นเจ้าของธุรกิจส่วนตัว ร้านราเมน Marumomo และร้านขนมออนไลน์ Das Beste
น้ำเต้าต้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
น้ำเต้าต้นเป็นไม้พุ่มโปร่งขนาดกลาง ใบเดี่ยวเรียงเป็นกระจุกบนจุดตามกิ่ง ใบรูปหอกกลับ โคนใบสอบเรียว ปลายใบเป็นติ่งหนาม ขอบใบเรียบ ดอกเดียวสมบูรณ์เพศ ออกตลอดปี สมมาตรด้านข้าง ออกบนตุ่มตามกิ่งบริเวณที่ติดใบ กลีบเลี้ยงห้ากลีบ เชื่อมติดกัน จึงทำให้มองเห็นเป็นสองกลีบ โดยกลีบที่หนึ่ง ประกอบด้วยสองกลีบย่อย และกลีบที่สอง ประกอบด้วยสามกลีบย่อย กลีบดอกห้ากลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายกลีบแยกเป็นรูปปากเปิด ส่วนที่อยู่บนมีสองกลีบ สีเขียว เกสรเพศผู้มีสี่อัน เป็นแบบสองคู่ยาวไม่เท่ากัน ติดบนกลีบดอก อับเรณูติดกับก้านชูอับเรณูแบบถ่าง เกสรเพศเมียมีหนึ่งอัน ปลายแผ่แบน มีสี่คาร์เพล หนึ่งช่อง รังไข่เหนือวงกลีบ ผลกลม มีผิวเกลี้ยงและแข็ง ภายในจะมีเนื้อและเมล็ด แบน ๆ ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด  ตอนกิ่ง
ประโยชน์
เปลือกนำมาต้มกับน้ำ ดื่มแก้ท้องเดินและใช้ล้างแผล ผลดิบนำมาทานเป็นยาระบายอ่อน ๆ แต่ไม่ควรทานมากเพราะจะทำให้ท้องเสีย เนื้อในผลทานเป็นยาขับปัสสาวะ แก้บิด ยาระบาย แก้ไข้ พอกแก้ปวดศีรษะ แต่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเล็ก ๆ และนกต่าง ๆ ใบสดนำมาตำหรือบดให้ละเอียด นำมาพอกแก้ปวดศีรษะได้
สารเคมี
ภายในเมล็ดของผลนั้นจะมีน้ำมัน ซึ่งคล้ายกับน้ำมันถั่วลิสงและน้ำมันมะกอก ส่วนในเนื้อผลนั้นมีกรดอยู่หลายชนิด เช่น กรดแทนนิก, กรดซิตริก, กรดทาร์ทาริก, คลอโรเจนิก, เครสเซนติก
Celebochoerus
Celebochoerus เป็นสกุลของวงศ์หมู (Suidae) ในอันดับสัตว์กีบคู่ มีขนาดใหญ่โต มีชีวิตอยู่ระหว่างสมัยไพลโอซีนและสมัยไพลสโตซีนในสุลาเวสี อินโดนีเซีย (Celebochoerus heekereni), และตอนกลางสมัยไพลสโตซีนของเกาะลูซอน ฟิลิปปินส์ (Celebochoerus cagayanensis)
เชื่อกันว่าสกุลไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ Babyrousa และดูเหมือนว่าจะมีความแตกต่างพอสมควรจากสัตว์วงศ์หมูอื่น ๆ ที่ทราบกัน
มีการเสนอว่าการสูญพันธุ์ของสกุลนี้เชื่อมโยงกับการขยายตัวทางภูมิศาสตร์ของงถิ่นอาศัยควายแคระ, หมูบาบิรูซา, และหมูป่าสุลาเวสี
พ.ศ. 1837
พุทธศักราช 1837 ใกล้เคียงกับ
เอเชียนพาราเกมส์ 2018
กีฬาเอเชียนพาราเกมส์ 2018 การแข่งขันกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่จาการ์ตา สาธารณรัฐอินโดนีเซีย
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์ครั้งที่ 3 มีสัญลักษณ์เป็นรูป
สรุปเหรียญรางวัลที่นักกีฬาไทยได้รับ
ในการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด เหรียญ แบ่งเป็น
การเลื่อนแอนติเจน
การเลื่อนแอนติเจน (antigenic shift) เป็นกระบวนการที่ไวรัสสองสายพันธุ์หรือยิ่งกว่านั้น หรือสายพันธุ์ของไวรัสต่างชนิดสองอย่างหรือยิ่งกว่านั้น รวมกันเป็นชนิดย่อยใหม่โดยมีแอนติเจนหุ้มผิวไวรัสลูกผสมจากสายพันธุ์เดิมต่าง ๆ คำนี้มักใช้กับไข้หวัดใหญ่โดยเฉพาะเพราะเป็นตัวอย่างที่รู้จักกันดีที่สุด แต่กระบวนการนี้ก็เกิดกับไวรัสอื่น ๆ ด้วย เช่น visna virus ในแกะ การเลื่อนแอนติเจนเป็นกรณีพิเศษของกระบวนการเข้าชุดยีนใหม่ (reassortment) หรือ viral shift ที่ก่อฟิโนไทป์ใหม่
antigenic shift (กระบวนการนี้) ไม่ควรสับสนกับ antigenic drift ซึ่งเป็นการกลายพันธุ์อย่างหนึ่งในระยะยาวของสายพันธุ์ไข้หวัดใหญ่ (หรือสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ) ซึ่งอาจทำให้ร่างกายป้องกันตนจากไวรัสไม่ได้หรือทำให้วัคซีนที่ใช้ไม่สมกับไวรัสนั้น ๆ antigenic drift เกิดกับไข้หวัดใหญ่ทุกประเภทรวม A-B-C แต่กระบวนการนี้เกิดแต่ในไข้หวัดใหญ่กลุ่ม A เท่านั้นเพราะสัตว์อื่น ๆ นอกจากมนุษย์ก็ติดได้ รวมทั้งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนก จึงทำให้ไวรัสไข้หวัดใหญ่กลุ่ม A สามารถเปลี่ยนแอนติเจนที่ผิวไวรัสอย่างสำคัญได้ ส่วนไข้หวัดใหญ่กลุ่ม B และ C โดยหลักติดมนุษย์ จึงลดโอกาสที่การเข้าชุดยีนใหม่จะเปลี่ยนฟิโนไทป์ของไวรัสอย่างสำคัญ
บทบาทของการแพร่ไวรัสไข้หวัดใหญ่จากสัตว์สู่มนุษย์
ไวรัสไข้หวัดใหญ่กลุ่ม A พบในสัตว์หลายชนิด รวมทั้งเป็ด ไก่ สุกร มนุษย์ วาฬ ม้า และแมวน้ำ ส่วนไวรัสไข้หวัดใหญ่กลุ่ม B เวียนไปอย่างกว้างขวางโดยหลักในมนุษย์ แม้ก็พึ่งพบในแมวน้ำเมื่อไม่นานนี้ สายพันธุ์ไข้หวัดใหญ่อาจตั้งชื่อตามโปรตีนหุ้มผิวคือเฮแม็กกลูทินิน (hemagglutinin, HA หรือ H) ซึ่งมี 18 อย่าง และนูรามินิเดส (neuraminidase, NA หรือ N) ซึ่งมี 9 อย่าง ตัวอย่างก็คือ ไวรัส H3N2 มีเฮแม็กกลูทินินชนิด 3 และมีนูรามินิเดสชนิด 2 ไข้หวัดใหญ่นกบางสายพันธุ์ (ซึ่งไข้หวัดใหญ่กลุ่ม A สายพันธุ์อื่น ๆ ทั้งหมดเชื่อว่ามีกำเนิดมาจาก ) สามารถติดสุกรและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ เมื่อไข้หวัดใหญ่สองสายพันธุ์ติดเซลล์หนึ่งพร้อม ๆ กัน โปรตีนหุ้มที่เป็นแคปซิด (capsid) และลิพิดก็จะนำออก เปิดอาร์เอ็นเอแล้วถอดรหัสเป็นเอ็มอาร์เอ็นเอ เซลล์ถูกเบียนก็จะสร้างไวรัสใหม่ ๆ ที่รวมแอนติเจนไวรัสเดิมเข้าด้วยกัน ยกตัวอย่างเช่น ไวรัส H3N2 บวก H5N1 สามารถก่อไวรัส H5N2 ด้วยวิธีนี้ เพราะระบบภูมิคุ้มกันมนุษย์ไม่รู้จักไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่เช่นนี้ เชื้อสายพันธุ์ใหม่จึงอาจอันตรายมากและก่อโรคระบาดทั่วได้
ไวรัสไข้หวัดใหญ่ที่ได้ผ่านกระบวนการนี้ได้ระบาดทั่วเป็นไข้หวัดใหญ่เอเชียปี 1957 และไข้หวัดใหญ่ฮ่องกงปี 1968 และก่อความกลัวเรื่องไข้หวัดใหญ่สุกรระบาดทั่วในปี 1976 และจนกระทั่งเร็ว ๆ นี้ กระบวนการเช่นนี้ก็เชื่อว่าก่อการระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่สเปนปี 1918 ซึ่งทำให้คนเสียชีวิต 40~100 ล้านคนทั่วโลก แต่งานศึกษาเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษนี้แสดงว่า โรคระบาดทั่วในปี 1918 มีเหตุจากไวรัสนกล้วน ๆ ที่ผ่านกระบวนการนี้กลายเป็นรูปแบบที่สามารถติดมนุษย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 เนื่องกับไวรัส H1N1 เกิดจากกระบวนการนี้และการเข้าชุดยีนใหม่ระหว่างไวรัสต่าง ๆ รวมทั้งของมนุษย์ นก และสุกร สถานการณ์ที่น่าเป็นห่วงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็คือโอกาสการเกิดกระบวนการนี้ระหว่างไข้หวัดใหญ่นกกับไข้หวัดใหญ่มนุษย์ เพราะอาจก่อสายพันธุ์ที่ร้ายแรงมาก
ชิวะ ไซโต
ชิวะ ไซโต ( 斎藤 千和<rt>さいとう ちわ</rt>, 12 มีนาคม 1981 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์ เกิดที่จังหวัดไซตามะ
ยฺเหวียน เหอผิง
ยฺเหวียน เหอผิง หรือเรียกว่า หยวิ่น หว่อเผ่ง (Yuen Woo-ping) ตามภาษากวางตุ้ง ผู้กำกับภาพยนตร์กำลังภายในชาวจีนผู้มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1945 ที่กวางโจว ในวัยเด็กได้ฝึกฝนวูซูจาก ยฺเหวียน เสียวเทียน ผู้เป็นพ่อ ซึ่งเป็นนักแสดงคิวบู๊เช่นกัน ในทศวรรษ 1960 ได้ย้ายไปฮ่องกงและสั่งสมประสบการณ์ด้วยการเป็นตัวแสดงเสี่ยงแทน ผลงานเรื่องแรกของเขาในการกำกับคิวบู๊คือ Mad Killer (ค.ศ. 1971) หลังจากนั้นได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นมา และมุ่งหน้าสู่การสร้างภาพยนตร์โลดโผนสุดคลาสสิกในเวลาต่อมาปี ค.ศ. 1978 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กำกับภาพยนตร์เองเรื่องแรก คือ Snake in the Eagle's Shadow (ไอ้หนุ่มพันมือ) และ Drunken Master (ไอ้หนุ่มหมัดเมา) ซึ่งต่อมาได้สร้างนักแสดงที่มีชื่อเสียงขึ้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ หลายคน เช่น หลี่ เหลียนเจี๋ย, เฉินหลง, หยาง จื่อฉยง, เจิน จื่อตัน เป็นต้น
ความประสบความสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์กำลังภายใน ทำให้ชื่อของยฺเหวียน เหอผิง ได้รับความสนใจจากฮอลลีวูด ทำให้สองพี่น้องวาโชสกีเชิญชวนเขาออกแบบฉากต่อสู้ให้กับภาพยนตร์แอ๊คชั่นไซไฟไตรภาคชุด The Matrix (ค.ศ. 1999-ค.ศ. 2003) จากนั้นก็ทำหน้าที่กำกับฉากแอ๊คชั่นให้กับภาพยนตร์เรื่องดังต่าง ๆ เช่น Crouching Tiger, Hidden Dragon (ค.ศ. 2000) ของอังลี และ Kill Bill Vol. 1 & 2 ของ เควนติน ทาแรนติโน, Kung Fu Hustle ในปี ค.ศ. 2004, Fearless ในปี ค.ศ. 2006 รวมถึง The Forbidden Kingdom นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และ เฉินหลง ในปี ค.ศ. 2008
ต่อในปี ค.ศ. 2009 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กลับมาทำหน้าที่ผู้กำกับอย่างเต็มตัวอีกครั้ง ในเรื่อง ยาจกซู ตำนานหมัดเมา ซึ่งเป็นภาพยนตร์กำลังภายในสามมิติเรื่องแรกของโลก นำแสดงโดยจ้าว เหวินจั๋ว และโจว ซวิ่น ออกฉายเมื่อต้นปี ค.ศ. 2010 หลังจากผลงานการกำกับเรื่องสุดท้ายก่อนหน้านี้คือ Iron Monkey 2 ในปี ค.ศ. 1996
วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล
วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผลมาจากการประชุมวิชาการเรื่อง "โครงการบริหารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และเรื่อง "บัณฑิตศึกษาเชิงสหวิทยาการ" ซึ่งจัดขึ้นโดยบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 12-13 กันยายน พ.ศ. 2536 เพื่อเป็นการเสริมศักยภาพวิชาที่เปิดสอนอยู่แล้วและผลิตบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการ เพื่อไปรับใช้ช่วยพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศในอนาคต
ประวัติ
โครงการวิทยาลัยการจัดการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539 มี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. โอม หุวะนันทน์ เป็นผู้อำนวยการ และเริ่มเปิดดำเนินการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 ในระดับปริญญาโท หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการ (นานาชาติ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยและทบวงมหาวิทยาลัยให้เปลี่ยนชื่อหลักสูตร และชื่อปริญญาจาก ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ เป็นหลักสูตร การจัดการมหาบัณฑิต นอกจากนี้วิทยาลัยยังได้ขยายสาขาการเรียนการสอนเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งเพิ่มหลักสูตรปริญญาโทการจัดการมหาบัณฑิต (ภาคภาษาไทย) และหลักสูตรการจัดการบัณฑิต (ปริญญาตรี) ที่มหาวิทยาลัยมหิดลวิทยาเขตกาญจนบุรีและมหาวิทยาลัยมหิดลวิทยาเขตนครสวรรค์ ในปี พ.ศ. 2552 วิทยาลัยการจัดการได้โอนหลักสูตรการจัดการบัณฑิตซึ่งประกอบด้วย 3 สาขาวิชา คือ สาขาการจัดการทั่วไป สาขาการเป็นผู้ประกอบการและสาขาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ มาให้อยู่ในความดูแลรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดลในขณะนั้น (พ.ศ. 2538-2542) ได้ให้แนวนโยบายเมื่อเข้ามาตรวจเยี่ยมและรับฟังบรรยายสรุปการดำเนินงานของวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดลว่า นอกจากวิทยาลัยการจัดการจะเป็นสถานการศึกษาที่รวบรวมองค์ความรู้ด้านการจัดการทั้งหลายที่เกิดจาการวิจัย การจัดการเรียนการสอน การให้บริการวิชาการแก่สังคม รวมทั้งแนวคิด แนวปฏิบัติด้านการจัดการ เพื่อใช้ในการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพออกมาช่วยเหลือสังคมและประเทศชาติแล้ว องค์ความรู้ด้านการจัดการที่ได้เกิดขึ้นจากสถาบันการศึกษาแห่งนี้นั้น จะเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้มหาวิทยาลัยวิทยาลัยมหิดลเป็นมหาวิทยาลัยของปวงชนอย่างแท้จริง
รายนามผู้อำนวยการ/คณบดี
วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล มีรายนามผู้อำนวยการ/คณบดี ดังนี้
หลักสูตร
วิทยาลัยการจัดการได้ดำเนินการเปิดสอนการจัดการ หลักสูตรไทยและหลักสูตรนานาชาติ
ปริญญาโท
ปริญญาโท หลักสูตรนานาชาติ
รางวัลของวิทยาลัย
รางวัลที่วิทยาลัยการจัดการได้รับในระดับนานาชาติมีมากมาย
2023 Innovations that Inspire by AACSB
ภาวะเลือดเป็นกรดเมแทบอลิก
ภาวะเลือดเป็นกรดเหตุเมแทบอลิก (metabolic acidosis) คือภาวะซึ่งร่างกายสร้างสารซึ่งเป็นกรดมากเกินไป หรือไตขับกรดออกจากร่างกายได้น้อยเกินไป หากปล่อยเอาไว้ acidosis จะทำให้เกิด acidemia (pH ในเลือด น้อยกว่า 7.35) มีผลทำให้ระบบต่างๆ ในร่างกายทำงานผิดปกติไปได้
พยาธิปากขอ
พยาธิปากขอ (hookworm) เป็นพยาธิในลำไส้ กินเลือดเป็นอาหาร เป็นหนอนตัวกลมที่ทำให้เกิดการติดเชื้อชนิดที่เรียกว่า helminthiasis ซึ่งเป็นการติดเชื้อที่พบได้บ่อยในสถานที่ที่มีระบบประปาไม่สะอาด การสุขาภิบาลและสุขอนามัยไม่เพียงพอ ในมนุษย์ โรคติดเชื้อจากพยาธิปากขอเกิดจากพยาธิตัวกลมสองชนิดหลักซึ่งอยู่ในสกุล Ancylostoma และ Necator ในสัตว์อื่น ๆ สปีชีส์ที่เป็นปรสิตอยู่ในสกุล Ancylostoma
ชนิด
พยาธิปากขอที่ก่อโรคในมนุษย์ที่พบบ่อยสุดคือ Ancylostoma duodenale และ Necator americanus
พยาธิปากขอชนิดพบได้บ่อยในแมวบ้าน ได้แก่ Ancylostoma braziliense และ Ancylostoma tubaeforme สำหรับในแมวป่าคือ Ancylostoma pluridentatum
สุนัขมักติดเชื้อจาก Ancylostoma caninum
ลักษณะเฉพาะ
พยาธิปากขอสองชนิดที่ก่อโรคในมนุษย์มีสัณฐานที่คล้ายคลึงกัน A. duodenale มีสีเทาซีดหรือไปทางชมพู ส่วนหัวงอเล็กน้อยเมื่อเทียบกับส่วนที่เหลือของลำตัว ทำให้มีรูปร่างคล้ายตะขอ ส่วนหัวมีปากที่พัฒนามาเป็นอย่างดีและมีฟันสองคู่ ตัวผู้มีขนาดตั้งแต่ประมาณ 1 เซนติเมตรถึง 0.5 มิลลิเมตร ส่วนตัวเมียมักจะยาวและหนากว่า ตัวผู้ยังมี copulatory bursa ที่โดดเด่นทางส่วนท้ายของลำตัว
N. Americanus โดยทั่วไปมีขนาดเล็กกว่า A. duodenale โดยตัวผู้ยาว 5 ถึง 9 มม. และตัวเมียยาวประมาณ 1 ซม. ปากของ N. Americanus มีวิวัฒนาการสูงกว่าและมีแผ่นตัดหนึ่งคู่ใน buccal capsule แทนที่จะเป็นฟันสองคู่เช่นใน A. duodenale
ปากนรกภูมิ
ปากนรกภูมิ (Hellmouth หรือ Mouth of Hell) คือทางเข้าสู่ขุมนรกที่เป็นภาพปากที่อ้ากว้างของยักษาตัวใหญ่ ซึ่งเป็นภาพพจน์ที่เริ่มเขียนกันขึ้นเป็นครั้งแรกในศิลปะแองโกล-แซ็กซอน และต่อมาก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรป และเป็นภาพที่นิยมวาดเป็นองค์ประกอบของภาพ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” และ “ลงสู่ขุมนรก” (Harrowing of Hell) จนกระทั่งมาถึงปลายยุคกลาง และบางครั้งก็เลยมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและหลังจากนั้น การเขียน “ปากนรกภูมิ” มาฟื้นฟูกันอีกครั้งในภาพพิมพ์สมัยนิยม (Popular print) หลังการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เมื่อรูปลักษณ์ของผู้ที่เป็นศัตรูจะเป็นผู้ที่กำลังจะถูกกลืนหายเข้าไปในปาก งานชิ้นสำคัญในสมัยหลังเป็นงานเขียนสองชิ้นของเอลเกรโกที่เขียนราวปี ค.ศ. 1578 หรือการ์ตูนล้อการเมืองที่เป็นภาพของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 นำหน้ากองทัพไปสู่ความหายนะในปากนรก
การละครของยุคกลางมักจะใช้ปากนรกภูมิเป็นฉาก หรือ เครื่องชัก เพื่อที่จะสร้างความหวั่นกลัวให้แก่ผู้ชม ในการสร้างภาพพจน์อันสยดสยองของทางเข้าสู่ขุมนรก ลักษณะที่สร้างก็มักจะเป็นทางเข้าปราสาทโบราณที่มีเชิงเทิน โดยเพราะเมื่อต้องการที่จะเปรียบเทียบกับสวรรค์
พยาธิปากขอ
วงจรชีวิต
ตัวอ่อนระยะแรก (First stage larvae, L1) ไม่สามารถก่อโรคได้ เมื่อฟักเป็นตัวจากในอุจจาระที่ถูกขับออกจะกินจุลินทรีย์ในดินจนกว่าจะลอกคราบเป็นตัวอ่อนระยะที่สอง (L2) ตัวอ่อนระยะแรกและระยะที่สองจัดอยู่ในระยะ rhabditiform หลังจากอยู่ในระยะที่สองประมาณ 7 วันจะลอกคราบเป็นตัวอ่อนระยะที่สาม (L3) เรียกว่าระยะฟิลาริฟอร์ม (filariform stage) ซึ่งเป็นระยะติดต่อ (infective stage) ที่พยาธิจะไม่กินอาหาร ตัวอ่อนระยะฟิลาริฟอร์มสามารถอยู่รอดได้นานถึงสองสัปดาห์ มีการเคลื่อนไหวดีมากและจะย้ายไปอยู่บนที่สูง (เช่นใบหญ้า) เพื่อเพิ่มโอกาสในการหาโฮสต์ ตัวอ่อนของ N. Americanus สามารถเข้าสู่ร่างกายได้ทางผิวหนังเท่านั้น แต่ A. duodenale สามารถเข้าสู่ร่างกายทางปากได้ เส้นทาง (route) ทั่วไปที่ตัวอ่อนเข้าสู่ร่างกายคือผิวหนังของผู้ที่เดินเท้าเปล่า เมื่อตัวอ่อนเข้าสู่โฮสต์แล้วจะเดินทางจาก ระบบไหลเวียนไปยังปอดที่ซึ่งพยาธิจะออกจากเวนูลและเข้าสู่อัลวิโอไล จากนั้นจึงเดินทางไปที่หลอดลม เมื่อเกิดการไอ พยาธิจะเดินทางผ่านสู่หลอดอาหารและเข้าสู่ลำไส้เล็ก ที่ซึ่งตัวอ่อนลอกคราบเข้าสู่ระยะที่สี่ (L4) ใช้เวลาประมาณห้าถึงเก้าสัปดาห์นับตั้งแต่เข้าสู่ร่างกาย
ปากนรกภูมิ
งานชิ้นโบราณที่สุดของปากนรกภูมิที่เป็นปากสัตว์เท่าที่ทราบโดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันเมเยอร์ ชาพิโรเป็นงานสลักงาช้างที่สลักขึ้นราว ค.ศ. 800 (พิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ต, ลอนดอน) ชาพิโรกล่าวว่างานส่วนใหญ่ที่สร้างก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นงานที่ทำในอังกฤษ ชาพิโรสันนิษฐานว่ารูปลักษณ์ดังกล่าวอาจจะมาจากตำนานปรัมปรา “แครคเดอะดูม” ของเพกัน ที่เป็นปากของหมาป่ายักษ์เฟนเรียร์ ผู้ถูกสังหารโดยวิดาร์ ผู้ใช้สัญลักษณ์ของไครสต์บนกางเขนกอสฟอร์ธ และจากงานศิลปะแองโกล-สแกนดิเนเวียชิ้นอื่นๆ ในการผสานกลืนเข้ากับไวกิงที่ถือคริสต์ศาสนาของประชาชนทางตอนเหนือของอังกฤษ สถาบันศาสนาก็ดูเหมือนพร้อมที่จะยอมรับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ในประเพณีนิยมของท้องถิ่นเข้ามาผสานกับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ในคริสต์ศาสนาโดยมิได้ทำการขัดขวาง เช่นในการใช้หินสลักสำหรับที่หมายหลุมศพแบบไวกิงเป็นต้น ที่กล่าวถึงในวรรณกรรม “เบวูล์ฟ”
พยาธิปากขอ
วงจรชีวิต
พยาธิปากขอผสมพันธุ์ภายในโฮสต์และตัวเมียจะวางไข่เพื่อส่งออกไปในอุจจาระของโฮสต์ซึ่งจะถูกขับออกสู่สิ่งแวดล้อมเพื่อเริ่มวงจรชีวิตอีกครั้ง N. Americanus สามารถวางไข่ได้ระหว่างเก้าพันถึงหนึ่งหมื่นฟองต่อวัน และ A. duodenale ระหว่างสองหมื่นห้าพันถึงสามหมื่นฟองต่อวัน ไข่ของทั้งสองสปีชีส์มีลักษณะคล้ายกันมากจนไม่สามารถจำแนกได้
ปากนรกภูมิ
ในหนังสือแองโกล-แซ็กซอน “Vercelli Homilies” (4:46-8) กล่าวถึงความเกี่ยวข้องระหว่างซาตานกับมังกรที่กลืนผู้ที่ชั่วร้าย:
พยาธิปากขอ
วงจรชีวิต
พยาธิปากขอใช้เวลาห้าถึงเจ็ดสัปดาห์ในการเจริญเติบโต อาการของการติดเชื้อจึงปรากฏ จากนั้นจะพบไข่ของพยาธิในอุจจาระ ระยะเวลาและอาการที่ค่อย ๆ ปรากฏทำให้วินิจฉัยการติดเชื้อพยาธิปากขอได้ยาก
ปากนรกภูมิ
ต่อมาในสมัยกลางก็มีการเชื่อมโยงภาพพจน์ของปากนรกภูมิกับเซอร์เบอรัสซึ่งเป็นสุนัขปีศาจสามหัวของตำนานเทพกรีก แม้ว่างานของแองโกล-แซ็กซอนคงจะมิได้เชื่อมโยงกับสัตว์ในตำนานดังกล่าว
ตัวซาตานเองก็มักจะเป็นภาพผู้ที่อยู่ในนรกสวาปามผู้ชั่วร้าย แต่ตามความเห็นของ จี.ดี. สมิธภาพนี้เป็นภาพที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับความคิดเกี่ยวกับปากนรกภูมิแต่อย่างใด และปากนรกภูมิก็ไม่ควรคิดว่าจะเป็นสิ่งเดียวกับปากของซาตาน แต่ดูเหมือนฮอฟมันน์ดูเหมือนจะไม่เห็นด้วย นอกจากนั้นปากนรกภูมิก็ไม่เคยได้รับการบรรยายว่าได้งับผู้ชั่วร้าย เพียงแต่เปิดกว้างไว้เท่านั้น พร้อมที่จะรับผู้คนเพิ่มขึ้น
ลักษณะต้นรากอีกประการหนึ่งของความคิดของสมัยกลางเกี่ยวกับปากนรกภูมิก็มาจาก “พระธรรมกันดารวิถี” บทที่ 16, ข้อที่ 28 ถึง 33 ซึ่งบรรยายการกระทำชั่วขณะของพระเจ้า มิใช้สถานะถาวร และมิได้มีนัยยะถึงปากอสุรกาย ซึ่งทำให้ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นสาเหตุในการสร้างภาพพจน์ของยุคกลางได้:
"16:28 และโมเสสพูดว่า "ดังนี้แหละท่านทั้งหลายจะได้ทราบว่า พระเยโฮวาห์ใช้ให้ข้ามากระทำการทั้งสิ้นนี้ ข้ามิได้กระทำตามอำเภอใจข้าเอง 16:29 ถ้าคนเหล่านี้ตายอย่างคนธรรมดาทั้งปวง หรือเหตุการณ์อย่างคนธรรมดามาเยี่ยมเยียนเขา ก็หมายว่าพระเยโฮวาห์มิได้ทรงใช้ข้ามา 16:30 แต่ถ้าพระเยโฮวาห์บันดาลอะไรใหม่เกิดขึ้นและแผ่นธรณีอ้าปากกลืนคนเหล่านี้ เข้าไปพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขา และเขาทั้งหลายลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น ท่านทั้งหลายจงทราบเถิดว่า คนเหล่านี้ได้สบประมาทพระเยโฮวาห์" 16:31 ต่อมาเมื่อท่านกล่าวบรรดาคำเหล่านี้จบ แผ่นดินใต้ที่เขาเหล่านั้นยืนอยู่ก็แยกออก 16:32 และแผ่นธรณีก็อ้าปากออกกลืนเขาทั้งหลายกับครอบครัว และบรรดาคนของโคราห์และข้าวของทั้งหมดของเขา 16:33 ดังนั้นเขาทั้งหลายพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขาลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น และแผ่นดินก็งับเขาไว้และเขาทั้งหลายก็พินาศเสียจากท่ามกลางที่ประชุม"