cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โน้ต-ตูน
ประวัติ
ในปีถัดมา "โน้ต-ตูน" ได้มีอัลบั้มที่2ชื่ออัลบั้มว่า "NOTE TOON 2 U" เรื่องราวความรักของคนรุ่นใหม่ เป็นการทำงานอัลบั้มที่ 2 ของ "โน้ต-ตูน" ในแนวดนตรีวาไรตี้ป๊อป ที่กระฉับกระเฉงขึ้นกว่าเดิม รวมสีสันดนตรีที่หลากหลายมาพัฒนาร่วมกับแนวดนตรีร่วมสมัย ไม่ว่าจะเป็น แนวป๊อป ฮิปฮอป ดีสโก้ยุค 80 ผสมผสานกับดนตรีในยุค Millennium ฟังแล้วรู้สึกถึงความสดใสที่สนุกสนานในสไตล์ "โน้ต-ตูน" และอัลบั้มนี้ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดัง "สุวัธชัย สุทธิรัตน์" มาร่วม โปรดิวส์ในอัลบั้มนี้อีกด้วย อัลบั้มใหม่นี้ "โน้ต-ตูน" นอกจากจะมีความหลากหลายของดนตรีมากขึ้น ทั้งคู่ยังได้มีส่วนร่วมกับอัลบั้มใหม่นี้ด้วยการเสนอเรื่องราวและมุมมองความรักให้ทีมโปรดิวเซอร์ใช้เป็นต้นฉบับ ในการเขียนเพลง ซึ่งในอัลบั้มนี้ก็มีเพลงฮิตติดหูเช่นเพลง "ต่างคนต่างรัก" และเพลง "อย่านานนะ"
มาถึงอัลบั้มสุดท้าย อัลบั้มนี้ออกเมื่อปี พ.ศ. 2547 กับค่ายใหม่ GMM แกรมมี่ เปิดตัวด้วยเพลง "คิดผิดใช่ไหม" เพลง "ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้" และเพลง "นาทีที่รอ"
นอกจากนี้ โน้ต ตูนยังร่วมในการจัดทำอัลบั้ม 2002 ฟีฟ่าเวิลด์คัพ โดยได้ขับร้องเพลง "เชียร์หยุดโลก" อัลบั้ม 2002 ฟีฟ่า เวิลด์ คัพ ประกอบไปด้วยเพลงเชียร์บอลโลกอย่างเป็นทางการจากศิลปินชื่อดังระดับโลก โดยมีเพลงเด่นๆ อาทิ Boom จาก Anastacia ที่ใช้เปิดการแข่งขัน, Anthem เพลงธีมประจำการแข่งขัน, Live For Love United รวมดาว 45 ซัลโว ที่มาร่วมใจครั้งแรกร้องเพลงต่อต้านเอดส์ นอกจากนี้ ยังมี Jennifer Lopez, a1 รวมถึงเพลง เชียร์หยุดโลก ของ 5 สาว ทาทา โน้ต ตูน อัยย์ และ ซาร่า ด้วย
ปัจจุบัน โน้ต ณัฐกานต์ ยังคงอยู่ในวงการบันเทิงเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ และเป็นคุณแม่ลูกสาว 2 ขณะที่ ตูน สุภัชชา หันเหไปจับธุรกิจออแกไนซ์ที่ได้รับความนับถือ
อีวาน ปัฟลอฟ
อีวาน เปโตรวิช ปัฟลอฟ (Иван Петрович Павлов, 14 กันยายน ค.ศ. 1849 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936) เป็นนักจิตวิทยาและสรีรวิทยาชาวรัสเซีย-โซเวียต ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1904 จากงานวิจัยเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร นอกจากนี้ปัฟลอฟยังเป็นที่รู้จักจากการอธิบายปรากฏการณ์การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning)
ชีวประวัติและงานวิจัย
อีวาน ปัฟลอฟเกิดที่เรียซัน จักรวรรดิรัสเซีย เขาเริ่มศึกษาชั้นสูงที่ Ryazan Ecclesiastical Seminary แต่ได้พักการเรียนและย้ายมาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (University of Saint Petersburg) เพื่อศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและได้เป็นนักสรีรวิทยา ปัฟลอฟจบการศึกษาดุษฎีบัณฑิตใน ค.ศ. 1879
ในทศวรรษที่ 1890 ปัฟลอฟได้ศึกษาการทำงานของกระเพาะอาหารของสุนัขโดยการผ่าต่อมน้ำลายเพื่อเก็บ วัด และวิเคราะห์น้ำลายที่ตอบสนองเมื่อมีอาหารภายใต้สภาวะต่าง ๆ เขาค้นพบว่าสุนัขมีแนวโน้มหลั่งน้ำลายก่อนที่อาหารจะเข้าไปในปากจริง ๆ และเขาเรียกปรากฏการณ์ดังกล่าวว่า การขับ (น้ำลาย) ทางจิตใจ (psychic secretion)
ปัฟลอฟได้ตัดสินใจที่จะศึกษาปรากฏการณ์ทางจิตใจมากกว่าศึกษาทางเคมีของน้ำลาย และได้เปลี่ยนจุดมุ่งหมายในการศึกษา โดยการจัดชุดทดลองให้สิ่งกระตุ้นก่อนที่จะให้อาหารสุนัขจริง ๆ หลักการดังกล่าวที่เขาได้ตั้งขึ้นมานั้นเป็นกฎพื้นฐานของ "รีเฟล็กซ์เรียน หรือรีเฟล็กซ์การวางเงื่อนไข" (conditional reflexes) กล่าวคือ การตอบสนองซึ่งในที่นี้คือการหลั่งน้ำลายในสัตว์จะเกิดอย่างมีเงื่อนไขตามประสบการณ์ที่เคยพบเจอในอดีต ปัฟลอฟทำการทดลองดังกล่าวระหว่างทศวรรษที่ 1890 และ 1900 และเป็นที่รู้จักกันในวงการวิทยาศาสตร์ตะวันตกจากการแปลการบรรยายของเขา แต่การตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษฉบับเต็มครั้งแรกเพิ่งจะมีใน ค.ศ. 1927
ปัฟลอฟเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการยกย่องจากรัฐบาลสหภาพโซเวียตซึ่งต่างจากนักวิทยาศาสตร์ท่านอื่น ๆ ทำให้เขาสามารถทำงานวิจัยได้ต่อไปเป็นเวลานาน นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องจากวลาดิมีร์ เลนินและในฐานะผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หลังจากเหตุการณ์การลอบสังหารเซียร์เกย์ คีรอฟ (Sergei Kirov) ใน ค.ศ. 1934 ปัฟลอฟได้เขียนจดหมายจำนวนมากถึงวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ (Vyacheslav Molotov) วิพากษ์การลงโทษอย่างหนักและเรียกร้องให้พิจารณาคดีที่เกี่ยวข้องกับคนหลายคนที่เขารู้จักส่วนตัวใหม่
บั้นปลายชีวิตปัฟลอฟสนใจในการใช้การวางเงื่อนไขเพื่อสร้างแบบจำลองเพื่อชักนำโรคประสาท เขาเสียชีวิตที่เลนินกราด ห้องปฏิบัติการของเขาถูกรักษาไว้เพื่อเป็นพิพิธภัณฑ์
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ปัฟลอฟได้ขอให้นักเรียนของเขาคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียงบันทึกเหตุการณ์ขณะเขาเสียชีวิต เพราะเขาต้องการสร้างหลักฐานเกี่ยวกับประสบการณ์อัตวิสัยของบั้นปลายชีวิตของเขา การอุทิศตนเพื่อวิทยาศาสตร์ของปัฟลอฟในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเขามีความพยายามในการเรียนรู้ และเพิ่มพูนความรู้ด้านสรีรวิทยา แม้ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต
การวิจัยด้านระบบรีเฟล็กซ์
ปัฟลอฟได้อุทิศตนเพื่อวิชาสรีรวิทยาและประสาทวิทยาอย่างมากมาย งานส่วนใหญ่ของเขาเกี่ยวกับการวิจัยด้านพื้นอารมณ์แต่กำเนิด (temperament), การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning) และกิริยารีเฟล็กซ์ (reflex actions)
เขาได้ทำการทดลองเกี่ยวกับการย่อยอาหารซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1904 การทดลองของเขาเกี่ยวกับการผ่าตัดเพื่อแยกส่วนของระบบย่อยอาหารในสัตว์ การตัดมัดประสาทแล้วสังเกตผลต่อทางเดินอาหาร และการเจาะรูจากภายนอกเข้าไปยังอวัยวะในทางเดินอาหารเพื่อศึกษาสิ่งที่อยู่ภายในอวัยวะนั้น การทดลองดังกล่าวเป็นพื้นฐานของงานวิจัยหลายชิ้นที่เกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร
งานวิจัยเกี่ยวกับกิริยารีเฟล็กซ์ โดยเฉพาะปฏิกิริยาต่อความเครียดและการเจ็บปวดอย่างไม่ตั้งใจ ปัฟลอฟได้นิยามพื้นอารมณ์แต่กำเนิด 4 ประเภทภายใต้การศึกษาในขณะนั้น ได้แก่ ซึมเชื่อง (phlegmatic), อารมณ์เสียง่าย (choleric), ร่าเริง (sanguine) และเศร้าโศก (melancholic) ปัฟลอฟและนักวิจัยของเขาได้สังเกตและเริ่มศึกษาการตอบสนองทางธรรมชาติของร่างกายที่เรียกว่า "shutdown" เมื่อถูกกระตุ้นโดยความเครียดหรือความเจ็บปวดอย่างมหาศาล ที่เรียกว่า transmarginal inhibition (TMI) งานวิจัยดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าบุคคลในแต่ละพื้นอารมณ์จะตอบสนองต่อสิ่งเร้าแบบเดียวกัน แต่แตกต่างจะใช้เวลาตอบสนองแตกต่างกัน เขากล่าวว่า "ความแตกต่างของพื้นฐานแต่กำเนิด .. คือระยะเวลาเร็วเท่าไรที่เขาถึงจุด shutdown และคนที่ถึงจุด shutdown เร็วโดยพื้นฐานจะมีระบบประสาทต่างชนิด" (that the most basic inherited difference. .. was how soon they reached this shutdown point and that the quick-to-shut-down have a fundamentally different type of nervous system.)
คาร์ล จุง (Carl Jung) นักจิตวิทยาได้นำงานของปัฟลอฟเกี่ยวกับ TMI มาสานต่อ และนำพื้นอารมณ์แต่กำเนิดของมนุษย์มาเชื่อมกับการสังเกตชนิดการ shutdown ในสัตว์ เขาเชื่อว่าบุคคลที่สนใจแต่ตัวเองจะไวต่อสิ่งกระตุ้นมากกว่า และถึง TMI เร็วกว่าคนที่สนใจบุคคลอื่น สาขาการวิจัยด้านนี้เรียกว่า highly sensitive persons
วิลเลียม ซาร์แกนท์และคนอื่น ๆ ได้วิจัยต่อเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขทางจิตใจ เพื่อการปลูกฝังความจำและการล้างสมอง
เกียรติประวัติและมรดก
งานวิจัยของพาฟลอฟเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขสะท้อนมีอิทธิพลอย่างมากไม่เฉพาะด้านวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับวัฒนธรรมอีกด้วย วลีที่ว่า "สุนัขของปัฟลอฟ" มักใช้เรียกคนที่ตอบสนองต่อสถานการณ์แทนที่จะใช้ความคิดเชิงวิพากษ์ การวางเงื่อนไขของปัฟลอฟยังเป็นแนวคิดหลักของนิยายวิทยาศาสตร์แนวดิสโทเปียของอัลดัส ฮักซลีย์ชื่อ โลกวิไลซ์ (Brave New World) และนวนิยาย Gravity's Rainbow ชื่อโทมัส พินชอน (Thomas Pynchon) ทฤษฎีของเขายังมีผลต่อละครแนววิทยาศาสตร์เช่น ดิ เอ็กซ์-ไฟล์ส (The X-Files)
เชื่อกันว่าปัฟลอฟนั้นจะสั่นกระดิ่งเป็นสิ่งกระตุ้นก่อนให้อาหารสุนัข แต่จริง ๆ แล้วจากงานเขียนของเขาบันทึกว่าเขาใช้สิ่งกระตุ้นหลากหลายชนิดมาก ไม่ว่าจะเป็นไฟฟ้าช็อต เสียงนกหวีด เครื่องเคาะจังหวะ ส้อมเสียง และสิ่งกระตุ้นทางการมองเห็น นอกเหนือจากการใช้กระดิ่ง บางแหล่งข้อมูลยังไม่มั่นใจว่าปัฟลอฟเคยใช้กระดิ่งในงานวิจัยของเขาจริงหรือไม่ บางแห่งสันนิษฐานว่าคนอื่นที่เกิดในยุคเดียวกับปัฟลอฟเป็นผู้ใช้กระดิ่งทดลอง เช่น วลาดิมีร์ บาฮ์เจเรฟ (Vladimir Bekhterev) หรือจอห์น บี. วัตสัน (John B. Watson) แต่บางแห่งกล่าวว่ามีแหล่งอ้างอิงหลายแหล่งกล่าวชัดเจนว่าปัฟลอฟใช้กระดิ่งทดลอง
ชาวดี เชอร์ม็อค
ชาวดี เชอร์ม็อค หรือ เชอรี่ กมลวิศิษฎ์, ชาวดี กมลวิศิษฎ์ เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ในสังกัดอาร์เอส
ประวัติ
ชาวดี เชอร์ม็อค (ชื่อเล่น: เชอรี่) เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน คุณแม่ของเธอเป็นคนสุพรรณบุรี ส่วนคุณพ่อเป็นนายทหารจากประเทศสหรัฐอเมริกา เกิดและเติบโตในประเทศไทยเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2531 เข้าสู่วงการโดยฐานะนักแสดงวัยรุ่น
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการแคสติ้งงานตั้งแต่ตอนอายุได้ประมาณ 15 ปี แล้วก็ถ่ายละครและโฆษณา 2 – 3 ชิ้น จากการไปเดินห้างแล้วก็มีพวกโมเดลลิ่งมาติดต่อให้ลองไปแคสงานดู จนได้เป็นนักแสดงในสังกัดอาร์เอส
เชอรี่ ถือว่าเป็นบุตรบุญธรรมของ ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ นักการเมืองชาวไทย หัวหน้าพรรคและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อพรรครักประเทศไทย โดยเป็นลูกสาวของเพื่อนที่นำมาฝากให้ชูวิทย์ช่วยเลี้ยงดูตั้งแต่อายุ 4 ขวบ
เชอรี่จบการศึกษาระดับชั้นปริญญาตรี วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ แล้วไปศึกษาต่อระดับชั้นปริญญาโท คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปัจจุบันสมรสกับ ต้นตระกูล กมลวิศิษฎ์ บุตรชายของ ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ และมีบุตร 2 คนชื่อมารีนา และมาร์โค กมลวิศิษฎ์
คอยวูล์ฟ
คอยวูล์ฟมีขนาดอยู่ระหว่างกลางของพ่อและแม่ มีขนาดใหญ่กว่าไคโยตีแต่เล็กกว่าหมาป่า จากการศึกษาพบว่าจาก 100 ตัวอย่างของไคโยตีในรัฐเมน มี 22 ตัวที่มีบรรพบุรุษเป็นหมาป่าถึงครึ่งหนึ่งหรือมากกว่าเล็กน้อย และมี 1 ตัวที่เหมือนหมาป่าถึง 89 % มีทฤษฎีที่เสนอว่าไคโยตีตะวันออกที่มีขนาดใหญ่ในประเทศแคนนาดาเป็นลูกผสมของไคโยตีตะวันตกที่มีขนาดตัวเล็กกว่ากับหมาป่าที่พบและจับคู่กันในทศวรรษที่ผ่านเมื่อไคโยตีตะวันตกอพยพไปสู่นิวอิงแลนด์ นักวิทยาศาสตร์บางคนคิดว่าหมาป่าแดงเป็นลูกผสมระหว่างไคโยตีและหมาป่ามากกว่าที่จะเป็นชนิด หลักฐานที่สำคัญคือจากการทดสอบพันธุกรรมแสดงว่าหมาป่าแดงมีรูปแบบของยีนต่างจากหมาป่าและไคโยตีเพียง 5 % การคำนวณระยะห่างทางพันธุกรรมแสดงว่าหมาป่าแดงอยู่ระหว่างกลางของไคโยตีและหมาป่า และมันคล้ายกับลูกผสมหมาป่าและไคโยตีในตอนใต้ของรัฐควิเบกและรัฐมินนิโซตา การวิเคราะห์ไมโทคอนเดรีย DNA แสดงว่าประชากรของหมาป่าแดงมีลักษณะเด่นของไคโยตีในต้นกำเนิด นักวิจัยในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนนาดากล่าวว่าคอยวูล์ฟกำลังเพิ่มจำนวนขึ้นในพื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือ
คอยวูล์ฟมีลักษณะการล่าเหมือนหมาป่าคือล่าเป็นฝูงมีความก้าวร้าวสามารถล่าเหยื่อขนาดใหญ่อย่างกวางได้ และมีลักษณะของไคโยตีคือไม่กลัวคน และดูเหมือนว่าจะฉลาดกว่าไคโยตี
ท่าอากาศยานนานาชาติจูลาย
สนามบินถูกก่อตั้งในช่วงสงครามเวียดนาม ในฐานะสนามบินรบแห่งหนึ่ง โดยกองทัพเรือสหรัฐ แต่หลังจากที่ไซ่ง่อนเสียกรุง สนามบินก็ถูกปล่อยทิ้งร้าง จนในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2004 อาคารผู้โดยสารได้ถูกก่อสร้างขึ้น และในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2005 เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวแรกจากท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตของโฮจิมินห์ ได้ลงจอดที่นี่
ในปี ค.ศ. 2008 ท่าอากาศยานจูลาย กลายเป็นท่าอากาศยานที่มีพื้นที่มากที่สุดของประเทศ ครอบคลุมเนื้อที่ 30 ตารางกิโลเมตร มีทางวิ่งยาว 3,050 เมตร
สนามบินแห่งนี้ มีรถโดยสารเชื่อมต่อระหว่างสนามบินกับตัวเมือง เพื่ออำนวยความสะดวก โดยเชื่อมต่อกับเมืองตามกี่และกว๋างหงาย
ภาษาทิเบต
ระบบการเขียนภาษาทิเบตค่อนข้างมีความซับซ้อน การประกอบคำทิเบตอาจมีตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงมาประกอบคำด้วย สันนิษฐานว่าในอดีตตัวอักษรดังกล่าวล้วนออกเสียง แต่ปัจจุบันเกิดการแผลงคำไปตามกาลเวลา ทำให้ตัวอักษรหลายตัวไม่ออกเสียง แต่ยังต้องคงรูปการเขียนไว้เพื่อให้สื่อความหมายได้ถูกต้อง
รากศัพท์ของคำทิเบตหลายคำรับอิทธิพลมาจากภาษาทางอินเดีย อิทธิพลที่เข้ามามากที่สุดคือด้านศาสนา และคำบาลีหลายคำที่ยืมจากภาษาตระกูลอินเดียเข้ามา
การเรียงประโยค
เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำคุณศัพท์ตามหลังคำที่ขยาย คำกริยาวิเศษณ์มาก่อนคำกริยา คำแสดงความเป็นเจ้าของ มาก่อนสิ่งที่อ้างถึง
คำนาม
ภาษาเขียนสมัยโบราณ มี 9 การกคือการกสมบูรณ์ (ไม่มีเครื่องหมาย) การกความเป็นเจ้าของ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงเครื่องมือ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงสถานที่ (-na) การกทั้งหมด (allative case; -la) การกลงท้าย (-ru, -su, -tu, -du, -r) การกแสดงมารยาท (-dang) การกแสดงคำนาม (-nas) และการกแสดงอารมณ์ (-las) การแสดงการกจะเติมที่นามวลีไม่ได้เติมที่คำแต่ละคำ ปัจจัยแสดงคำนามคือ –pa, -ba หรือ –ma ใช้กับคำนาม การแสดงเพศใช้ po หรือ bo สำหรับบุรุษลึงค์และ mo สำหรับสตรีลึงค์ แสดงพหูพจน์โดยใช้ –rnams หรือ –dag เมื่อมีการเน้น ทั้ง 2 กลุ่มคำสามารถเชื่อมกันได้ เช่น rnams–dag หมายถึง กลุ่มที่มีสมาชิกหลายคน dag –rnams หมายถึง หลายกลุ่ม
คำสรรพนามที่มีได้แก่ สรรพนามแทนบุคคล สรรพนามชี้ให้เห็น สรรพนามแสดงคำถามและสรรพนามแสดงภาพสะท้อน
คำกริยา
คำกริยาไม่มีการผันตามบุคคลและจำนวน แต่มีการแบ่งเป็น 4 กลุ่มย่อยตามหลักไวยากรณ์ทิเบตคือ ปัจจุบัน (Ida-ta) อดีต (’das-pa) อนาคต (ma-’ongs-pa) และการขอร้อง (skul-tshigs) คำกริยาส่วนใหญ่ที่อธิบายการกระทำที่ควบคุมไม่ได้จะไม่มีรูปแบบขอร้อง
คำกริยาส่วนใหญ่จะมีครบทั้ง 4 แบบ a หรือ e ในรูปปัจจุบันจะเป็น o ในรูปแบบการขอร้อง (เช่น byed, byas, bya, byos = ทำ) e ในรูปปัจจุบันจะเป็น a ในรุปแบบอดีตและอนาคต (เช่น len, blang, blang, = เอาไป) คำกริยาบางคำ i ในรูปปัจจุบันจะเป็น u ในรูปแบบอื่น ๆ (เช่น ’dzin, bzung, gzung, = เอาไป) –s ใช้ลงท้ายรูปแบอดีตและการขอร้อง คำกริยาบางคำมีไม่ครบ 4 แบบ โดยอาจจะมี 3, 2 หรือ 1รูปแบบก็ได้
ตัวเลข
ภาษาทิเบตต่างจากภาษาในเอเชียตะวันออกอื่น ๆ คือไม่มีคำแสดงจำนวนนับ งานทางด้านวิทยาศาสตร์และดาราศาสตร์จะใช้คำจากภาษาสันสกฤตแทน
สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (เอสไอไอที) เป็นสถาบันการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยี และการจัดการ สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเปิดสอนในด้านวิศวกรรมศาสตร์หลักสูตรนานาชาติเป็นแห่งแรกของประเทศไทย ปัจจุบันมีทั้งหมด 9 สาขาวิชา การเรียนการสอนทั้งหมดเป็นหลักสูตรนานาชาติใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อ ผู้จบการศึกษารับปริญญาจากสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เอสไอไอทีมักเป็นที่รู้จักเรียกขานทั่วไปว่า "วิศวะอินเตอร์ ธรรมศาสตร์" เนื่องจากเดิมเป็นโครงการหนึ่งในคณะวิศวกรรมศาสตร์ก่อนจะตั้งเป็นสถาบัน แต่ขณะนี้คำเรียกนี้อาจทำให้สับสนได้ เนื่องจากในปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็มีโครงการภาคภาษาอังกฤษอีกโครงการหนึ่ง (รู้จักกันในชื่อ "วิศวะสองสถาบัน") ชาวธรรมศาสตร์นิยมเรียกเอสไอไอทีสั้น ๆ ว่า "เอสไอ"
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศพม่า
สถานทูตและสถานกงสุลพม่าในประเทศต่าง ๆ
สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เอสไอไอทีเปิดสอนทั้งในระดับอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษาโดยเน้นการศึกษาแบบใช้การวิจัยเป็นตัวนำ อาจารย์ประจำทั้งหมดมีวุฒิอย่างน้อยระดับปริญญาเอก ในการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) เมื่อปี พ.ศ. 2550 เอสไอไอทีเป็นคณะด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพียงแห่งเดียวของประเทศที่ได้รับการจัดระดับสูงสุด "ดีมาก" จากทั้ง 3 ตัวชี้วัด สถาบันฯ เป็น 1 ในสถาบันอุดมศึกษา 4 แห่งของประเทศ ที่ได้รับมอบทุนจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) เพื่อสนับสนุนนักเรียนที่สนใจศึกษาต่อทางด้านวิทยาศาสตร์ในระดับอุดมศึกษา โดยทุนนี้จะมอบให้แก่นักเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์ (โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย) เพื่อศึกษาต่อและทำงานวิจัยร่วมกับนักวิจัยของสวทช. สถาบันเป็นสมาชิกของเครือข่าย LAOTSE ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยชั้นนำในเอเชียและยุโรป ตามกรอบความร่วมมืออาเซม
ระบบการบริหารและการเงินของเอสไอไอทีเป็นอิสระจากระบบส่วนกลางของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ซึ่งยังอยู่ในระบบราชการ เพื่อประสิทธิภาพและความคล่องตัว โดยมีคณะกรรมการอำนวยการสถาบันซึ่งคัดเลือกโดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย, และสมาพันธ์องค์กรเศรษฐกิจญี่ปุ่น ให้คำปรึกษาด้านนโยบายและการดำเนินงาน และมีคณะกรรมการที่ปรึกษาทางวิชาการซึ่งประกอบด้วยนักวิชาการที่มีชื่อเสียงในสาขาต่าง ๆ ให้คำปรึกษาด้านวิชาการและการวิจัย การบริหารสถาบันนำโดยผู้อำนวยการ
ประวัติ
เอสไอไอทีก่อตั้งในช่วงที่เศรษฐกิจของประเทศไทยกำลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อม ๆ กับการลงทุนจากต่างประเทศจำนวนมาก ความต้องการวิศวกรที่สามารถสื่อสารกับผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศได้เป็นอย่างดีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ศ. เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม อธิการบดีมธ.ในขณะนั้น กับ นายอานันท์ ปันยารชุน นายพารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา และท่านผู้หญิงนิรมล สุริยสัตย์ ผู้นำของวงการอุตสาหกรรมในยุคนั้น จึงได้หารือและประสานงานจนได้ก่อตั้ง โครงการวิศวกรรมศาสตร์ภาคภาษาอังกฤษ (Engineering English Program – EEP) ขึ้นในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2535
เนื่องจากติดขัดด้านโครงสร้างซึ่งยังอยู่ในระบบราชการ และงบประมาณที่จำกัด เมื่อโครงการดังกล่าวดำเนินงานไปได้ระยะหนึ่งจึงได้เปลี่ยนสถานะ ก่อตั้งเป็นสถาบันกึ่งอิสระนอกระบบราชการ ไม่พึ่งงบประมาณแผ่นดิน โดยได้รับความร่วมมือจาก สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) และสมาพันธ์องค์กรเศรษฐกิจญี่ปุ่น (Japan Business Federation ซึ่งมักถูกเรียกตามชื่อย่อในภาษาญี่ปุ่น 経団連 ซึ่งอ่านว่า เคดันเรน ) ใช้ชื่อว่า สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติ แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (International Institute of Technology – IIT) เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2537 และต่อมาได้รับพระราชทานชื่อสถาบันจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2539 เป็น สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ตามพระนามสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ดังเช่นทุกวันนี้
วิทยาเขต
ปัจจุบันเอสไอไอทีขยายการศึกษาเป็นสองวิทยาเขต ได้แก่ วิทยาเขตธรรมศาสตร์รังสิต และวิทยาเขตบางกะดี ทั้งสองวิทยาเขตอยู่ในพื้นที่กลุ่มวิสาหกิจเทคโนโลยีกรุงเทพตอนบนตามแผนยุทธศาสตร์ของสวทช. ซึ่งในพื้นที่ประกอบไปด้วยสถาบันด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สำคัญจำนวนมาก เช่น อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) (รวมถึงศูนย์วิจัยแห่งชาติในสังกัดอีก 4 แห่ง ได้แก่ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ, ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ, ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ, ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ), สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.), เทคโนธานี, เขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งประเทศไทย (ซอฟต์แวร์พาร์ค), องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.), สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไทย และสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย รวมถึงเขตอุตสาหกรรมไฮเทค และสถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง. โดยเอสไอไอทีได้ร่วมมือและแลกเปลี่ยน ทั้งด้านการสอน วิจัย และถ่ายทอดเทคโนโลยี กับหน่วยงานเหล่านี้อย่างสม่ำเสมอ
ธรรมศาสตร์รังสิต
ตั้งอยู่ใน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จังหวัดปทุมธานี ติดกับ อุทยานวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย, สวทช., และ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
บางกะดี
ตั้งอยู่ในสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี โดยสาขาวิชาด้านการสื่อสาร, เทคโนโลยีสารสนเทศ, คอมพิวเตอร์, อิเล็กทรอนิกส์, และเมคคาทรอนิกส์ จะอยู่ที่วิทยาเขตนี้เป็นหลัก รวมถึงสาขาเทคโนโลยีการจัดการ การจัดการวิศวกรรม และการจัดการการดำเนินงาน
ภาควิชา
ปัจจุบัน มีทั้งหมด 6 ภาควิชา เปิดสอนสาขาวิชาต่าง ๆ (ในวงเล็บคือสาขาย่อย) ดังนี้
จัดการเรียนการสอนในวิชาพื้นฐานด้าน วิศวกรรม เทคโนโลยี และการจัดการ และรับผิดชอบวิชาภาษาอังกฤษและวิชาพื้นฐานจำนวนหนึ่งของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (รหัสขึ้นต้นด้วย TU)
งานวิจัย
ปัจจุบัน SIIT มี 3 ศูนย์วิจัยและ 6 กลุ่มวิจัย ดังนี้
คอเวินท์การ์เดิน
คอเวินท์การ์เดิน (Covent Garden) เป็นย่านในลอนดอนติดกับย่านเวสต์เอนด์ ตั้งอยู่ระหว่างเซนต์มาร์ทินส์เลน กับ ดรีวรีเลน คอเวินท์การ์เดินเป็นที่รู้จักจากอดีตตลาดผักผลไม้ในใจกลางของจัตุรัส ที่ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นพื้นที่ช็อปปิงสำคัญ เช่นเดียวกับโรงละครโอเปราหลวง
พื้นที่นี้ในอดีตเคยเป็นทุ่งหญ้า จนกระทั่งราวปี 1200 พื้นที่บางส่วนได้มีก่อกำแพงขึ้นโดยเจ้าอาวาสของเวสต์มินสเตอร์แอบบีเพื่อใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูก ต่อมาจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "เดอะการ์เดินออฟดิแอบบีแอนด์เดอะคอนเวินท์" (the garden of the Abbey and Convent; สวนของแอบบีและคอนเวนต์) และต่อมาเป็น "คอนเวินท์การ์เดิน" (the Convent Garden; สวนคอนเวนต์) ต่อมาภายหลังการยุบสลายอาราม ในปี 1552 กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดที่หกขณะทรงพระเยาว์ได้พระราชทานพื้นที่นี้ให้กับจอห์น รัสเซิลล์ เอิร์ลแห่งเบิดเฟิร์ดที่หนึ่ง (c.1485–1555) ที่ปรึกษาหลวงของเฮนรีที่แปด พระบิดาของเอ็ดเวิร์ดที่หก ต่อมาเอิร์ลที่สี่ได้ว่าจ้างให้อินิโก โจนส์ก่อสร้างบ้านหรูหราจำนวนหนึ่งขึ้นมาเพื่อเรียกลูกค้าที่มั่งคั่งมาอาศัย โจนส์ออกแบบจัตุรัสลักษณะคล้ายอิตาลีควบคู่ไปกับโบสถ์เซนต์พอลส์ การก่อสร้างลักษณะอาร์เคทแบบนี้เป็นเรื่องใหม่ในลอนดอน คอนเวินท์การ์เดินในสมัยนั้นจึงเป็นเหมือนต้นแบบที่จัตุรัสอื่น ๆ ในเมืองลอกเลียนแบบตาม
คอเวินท์การ์เดินตั้งอยู่ระหว่างเขตเวสต์มินสเอตร์กับคามเดิน การเดินทางสะดวกที่สุดคือรถไฟใต้ดินสายพิคะดิลลีที่สถานีคอเวินท์การ์เดิน ที่ซึ่งตั้งแต่ปี 1907 เป็นช่วงเดินทาง 300 หลาจากสถานีเลสเตอร์สแควร์เป็นการเดินทางระหว่างสถานีที่สั้นที่สุดในรถไฟใต้ดินลอนดอน
ภูมิศาสตร์
ในอดีต เบดเฟิร์ดเอสเตท (Bedford Estate) ตีกรอบพื้นที่ของย่านคอเวินท์การ์เดินอยู่ในพื้นที่ระหว่างดรีวรีเลนทางตะวันออก เดอะสแตรนด์ทางใต้ เซนต์มาร์ทินส์เลนทางตะวันตก และลองเอเคอร์ทางเหนือ อย่างไรก็ตาม ในภายหลังพื้นที่ของคอเวินท์การ์เดินได้ขยายออกไปจนถึงไฮโฮลบรอน
รอยัลโอเปราเฮาส์
รอยัลโอเปราเฮาส์ (Royal Opera House) หรือรู้จักในชื่อ "คอเวินท์การ์เดิน" ก่อสร้างขึ้นภายใต้ชื่อ "เธียเทอร์รอยัล" (Theatre Royal) ในปี 1732 ผลงานออกแบบของเอดเวิร์ด เชเพิร์ด อาคารหลังปัจจุบันเป็นอาคารหลังที่สาม สร้างขึ้นหลังโรงอุปรากรเกิดเพลิงไหม้ไปในปี 1808 และ 1857 ส่วนฟาซาด, ทางเข้าโถง และออดิทอเรียมเป็นผลงานออกแบบของเอ็ดเวิร์ด บารี สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1858 ส่วนที่เหลือขอบอาคารล้วนสร้างขึ้นใหม่ด้วยงบประมาณ £178 ล้าน ในทศวรรษ 1990s ออดิทอเรียมหลักของโรงอุปรากรเป็นอาคารขึ้นทะเบียนอนุรักษ์เกรด I เช่นเดียวกับอดีตโถงบุปผา (Floral Hall) ของตลาดเก่า
คอเวินท์การ์เดินพีอาซซา
จัตุรัสใจกลางคอเวินท์การ์เดินคือ "คอเวินท์การ์เดิน" แต่ในบางครั้งก็เรียกกันว่า "คอเวินท์การ์เดินพีอาซซา" (Covent Garden Piazza) เพื่อไม่ให้สับสนกับชื่อของย่านโดยรวม จัตุรัสสร้างขึ้นมาตั้งแต่ราวปี 1630 และเป็นจัตุรัสสาธารณะแห่งแรกของลอนดอน สร้างขึ้นในลักษณะลานเปิดโล่งที่เรียกว่าพีอาซซา และนับตั้งแต่ปี 1635 เป็นต้นมา ได้มีที่อยู่อาศัยจำนวนมากสร้างขึ้นรายรอบ ทั้งที่อยู่อาศัยของขุนนางและกษัตริย์ ตลาดคอเวินท์การ์เดินเริ่มมีขึ้นทางตอนใต้ของจัตุรัส กระทั่งในปี 1830 ที่ซึ่งสร้างอาคารตลาดขึ้นมา จัตุรัสนี้ขึ้นชื่อในฐานะที่แสดงการแสดงสาธารณะแห่งหนึ่งของลอนดอน จัตุรัสนี้สร้างขึ้นมาเริ่มแรกโดยเอิร์ลที่สี่แห่งเบิดเฟิร์ด ฟรันซิส รัสเซิลล์ (Francis Russell) ออกแบบโดยอินิโก โจนส์ (Inigo Jones) ผลงานออกแบบของโจนส์ได้รับแนวทางมาจากปิอัซซาดาร์ม (Piazza d'Arme) ในทอสคานี, ปิอัซซาซานมาร์โกในเวนิส, ปิอัซซาซันทิสซิมาอันนูนซิอาตาในฟลอเรนซ์ และปลาสเดอวูฌในปารีส โดยมีตรงกลางของโครงการเป็นจัตุรัสโล่ง แนวคิดที่ใหม่ในลอนดอนนี้กลายเป็นต้นแบบและอิทธิพลสำคัญต่อการออกแบบเมืองลอนดอนในอนาคต เอสเตทต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นในเวลาถัดมา เช่น ลาดโบรค และ กรอสเวเนอร์
ตลาดคอเวินท์การ์เดิน
บันทึกเกี่ยวกับ "ตลาดใหม่ในคอเวินท์การ์เดิน" (new market in Covent Garden) ที่เก่าแก่ที่สุดมาจากปี 1654 ที่ซึ่งผู้ค้าเริ่มตั้งแผงขายของกันริมรั้วสวนของบ้านเบดเฟิร์ด (Bedford House)
ทรงสามสิบหน้ารอมบิก
ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทั้ง 30 หน้า แต่ละหน้าเรียงตัวโดยมุมแหลมชนมุมแหลม 5 หน้า มุมป้านชนมุมป้าน 3 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด 60 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
ทุกหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนของทรงสามสิบหน้ารอมบิก มีความยาวของเส้นทแยงมุมด้านยาวเท่ากับ φ หน่วย หรืออัตราส่วนทอง และมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ 2 tan−1(1/φ) = tan−1(2) ≈ 63.4349° จึงเรียกรูปสี่เหลี่ยมนั้นว่า รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทองคำ (golden rhombus)
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู (Infanta Margarita Teresa in a Pink Dress) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1660 เป็นภาพเหมือนของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1659
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพนี้เป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของเบลัซเกซ ที่ฉลองพระองค์เขียนโดยเบลัซเกซเองและพระเศียรที่ยังเขียนไม่เสร็จเมื่อเบลัซเกซมาเสียชีวิตลงเสียก่อน ตอนล่างของม่านมาเขียนโดยลูกศิษย์ชื่อ Juan Bautista del Mazo แต่จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้เชื่อกันว่าภาพทั้งหมดอาจจะเขียนโดยมาโซ
หัวเรื่องของภาพเป็นภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เบลัซเกซมักจะเขียน ในบั้นปลายของชีวิตเบลัซเกซใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนภาพเหมือนของมาร์การิตา เทเรซาเพื่อส่งไปยังราชสำนักออสเตรียไปถวายสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระปิตุลา และ คู่หมั้น ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ยังคงอยู่ที่เวียนนาเช่นเดียวกับภาพเหมือนอีกสองภาพของพระองค์ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1652 และ ค.ศ. 1653 เมื่อพระชนมายุหนึ่งและสองพรรษาในฉลองพระองค์สีเงิน และ สีชมพู ภาพเขียนลอกเลียนของภาพหลังอยู่ที่พระราชวังลิเรียในมาดริด แต่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่น
ภาพนี้เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพของมาเรีย เทเรซาแห่งสเปน พระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน และพระอัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ต่อมาจากการค้นคว้าก็พบว่าอันที่จริงแล้วเป็นภาพของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปนพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปนกับพระมเหสีองค์ที่สองมาเรียนนาแห่งออสเตรีย
พ.ศ. 2558
พุทธศักราช 2558 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2015 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินเกรกอเรียน นับเป็นปีที่ 2015 ตามกำหนดสากลศักราช
สมัยประชุมที่หกสิบแปดแห่งสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติกำหนดให้ปีนี้เป็นปีแห่งแสงสากลและปีแห่งดินสากล
ปลาจีน
thumb|250px|[[ปลาเฉา (Ctenopharyngodon idella)]] ปลาจีน เป็นชื่อสามัญของปลาเศรษฐกิจใช้ในการบริโภคกัน 3 ชนิด ซึ่งล้วนแต่เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ทั้งนั้น ซึ่งเป็นปลาที่นำเข้ามาจากประเทศจีน ตั้งแต่ก่อนปี พ.ศ. 2500 โดยเป็นปลาที่มีรูปร่าง ลักษณะคล้ายคลึงกัน ได้แก่
โดยทั้งหมดเป็นปลากินพืช นิยมเลี้ยงกันในบ่อดิน โดยปลาไม่อาจจะแพร่พันธุ์ได้ในธรรมชาติ ต้องทำการฉีดฮอร์โมนผสมเทียม ซึ่งปลาจีนมีการทดลองเลี้ยงครั้งแรก ทั้ง 3 ชนิด โดย หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
และปลาจีน อาจรวมไปถึง ปลาไน (Cyprinus carpio) ด้วยก็ได้
ในเอเชียตะวันออก เช่น จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี มีการเลี้ยงปลาเหล่านี้ในนาข้าว เพื่อให้กินวัชพืชในนาข้าว และเมื่อปลาได้ขนาด ก็จะถูกจับขึ้นมาบริโภค
อ้างอิง
Asian carp 四大家魚 四大家鱼
วงจรปิด (ภาพยนตร์)
วงจรปิด (Heaven & Hell) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับผีและความกลัวที่มาจากกล้องวงจรปิด ถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์สั้น 3 เรื่อง ได้แก่ "มรดกผี" กำกับภาพยนตร์โดย ทิวา เมยไธสง "สวรรค์ชั้น 11" และ "นรกชั้น 8" กำกับภาพยนตร์โดย ยุทธเลิศ สิปปภาค กำหนดฉายวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 และมีการจัดฉายรอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงภาพยนตร์เอสเอฟเอ็กซ์ ซีเนมา ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา พระราม 9 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเรตติ้ง "น 18+" (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้ที่อายุตั้งแต่ 18 ขึ้นไป)
ที่มาของงานสร้าง
ภาพยนตร์เรื่อง วงจรปิด ใช้วิธีการถ่ายทำในลักษณะเลียนแบบกล้องวงจรปิด เหมือนกับผู้ชมได้สัมผัสผ่านกล้องวงจรปิด และการถ่ายทำในทุกๆ ตอนของเรื่องจะไม่สามารถย้ายโลเกชั่นได้ นับเป็นความแปลกใหม่อย่างหนึ่งที่ยังไม่มีใครทำแบบนี้มาก่อนในวงการภาพยนตร์ไทย
มรดกผี
เรื่องราวของฝาแฝดสาว "จันทร์" กับ "จ้าว" ซึ่งอาศัยในบ้านเด็กกำพร้า แต่ว่าวันหนึ่งมีจดหมายมาบอกกับทั้งคู่ว่าแท้จริงแล้วเป็นทายาทของคุณปู่ซึ่งร่ำรวยมหาศาลจึงเดินทางมารับมรดก โดยมีข้อแม้ว่าจะต้องอยู่ในคฤหาสน์ของคุณปู่กับศพของคุณปู่ให้ครบ 3 วัน ขณะเดียวกันได้พบกับ "ปรีชา" นายตำรวจหนุ่มนอกเครื่องแบบที่มาสืบคดีการตายของคุณปู่ และพฤติกรรมแปลก ๆ ของคนในบ้านอย่าง นายใบ้ ป้าสา ทนายประจำตัวคุณปู่ เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นนับแต่คืนแรกและขมวดปมสู่จุดสยองในคืนส่งท้าย
การนำเสนอในตอนนี้ มีลักษณะเป็นหนังเงียบที่เหมือนรับชมผ่านกล้องวงจรปิด โดยบทสนทนาจะปรากฏตัวหนังสือบนพื้นจอสีดำหลังจากนักแสดงพูดบทสนทนานั้นจบในช็อต ซึ่งไม่ได้ยินเสียง
สวรรค์ชั้น 11
เรื่องราวของ "จิ๊ก" เด็กสาวที่เพิ่งทำเรื่องไม่ค่อยดีนักกับเพื่อนมาแล้ว พ่อขอร้องแกมบังคับให้จิ๊กมาเฝ้าร้านสะดวกซื้อของครอบครัว ซึ่งก่อนหน้านี้มีพนักงานตายในร้านมาแล้ว 4 คน พร้อมกันนั้นเพื่อนสนิทอย่าง "หนู" ซึ่งเพิ่งผิดหวังจากความรักกับ "แม็ค" ก็มาฆ่าตัวตายไปต่อหน้าต่อตา และไม่หยุดอยู่แค่นั้นแต่กลับคืบคลานใกล้จิ๊กเข้ามาทุกที
นรกชั้น 8
เรื่องของหญิงสาวปริศนาถูกฆาตกรรมในลิฟท์ที่อพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่ง แล้วหลังจากนั้นจึงแก้แค้นด้วยการฆาตกรรมผู้ชายทุกคนที่ใช้ลิฟท์ตัวนี้แล้วมาจอดที่ "ชั้น 8" ซึ่งเป็นชั้นที่ถูกฆ่าตาย ผู้คนที่อาศัยอยู่ในนั้นจำใจโดยสารลิฟท์ด้วยความหวาดผวา
นักแสดง
นักแสดงจากเรื่อง วงจรปิด แบ่งตามตอนต่างๆ จำนวน 3 ตอน
ท่าอากาศยานนานาชาติก๊าตบี
ท่าอากาศยานนานาชาติก๊าตบี (Cảng hàng không quốc tế Cát Bi a.k.a. Sân bay Quốc tế Cát Bi) เป็นท่าอากาศยานในเมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม โดยอาคารผู้โดยสารและทางวิ่งแห่งใหม่ ได้เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 โดยจะสามารถรองรับเครื่องบิน Boeing 767, Airbus A350 XWB และเครื่องบินขนาดใกล้เคียงกัน
บัยตุลฮิกมะฮ์
บัยตุลฮิกมะฮ์ (بيت الحكمة) มีอีกชื่อว่า ห้องสมุดใหญ่แห่งแบกแดด สื่อถึงสถาบันสาธารณะหลักของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และศูนย์กลางทางปัญญาในแบกแดด หรือห้องสมุดส่วนตัวขนาดใหญ่ของเคาะลีฟะฮ์ในยุคทองของอิสลาม บัยตุลฮิกมะฮ์มีความกำกวมถึงการทำงานและการมีตัวตนในฐานะสถาบันทางการ เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางกายภาพหลังการล่มสลายของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และการพึ่งข้อมูลทางวรรณกรรม บัยตุลฮิกมะฮ์อาจก่อตั้งขึ้นในฐานะห้องสมุดที่เก็บรวมชุดสะสมของเคาะลีฟะฮ์ฮารูน อัรเราะชีดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 (ต่อมากลายเป็นสถาบันสาธารณะในรัชสมัยอัลมะอ์มูน) หรือชุดสะสมส่วนตัวของอัลมันศูร (ครองราชย์ ค.ศ. 754–775) ที่มีหนังสือหายากและชุดสะสมกวีในภาษาอาหรับและเปอร์เซีย
บัยตุลฮิกมะฮ์และข้อมูลในนั้นถูกทำลายในการล้อมแบกแดดใน ค.ศ. 1258 ทำให้มีหลักฐานทางโบราณคดีน้อยมาก โดยผู้มีความรู้ในเรื่องนี้มากที่สุดมาจากผลงานของนักวิชาการร่วมสมัยในตอนนั้น เช่นอัฏเฏาะบะรีและอิบน์ อันนะดีม การไม่มีหลักฐานทางกายภาพทำให้บางส่วนตั้งคำถามถึงการมีตัวตนของบัยตุลฮิกมะฮ์
อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ
อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ หรือ เทพีเสรีภาพ เป็นอนุสาวรีย์ที่ยิ่งใหญ่ และมีคุณค่าทางจิตใจ ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า Statue of Liberty แต่เดิมชื่อว่า Liberty Enlightening the World ตั้งอยู่ ณ เกาะลิเบอร์ตี อ่าวนิวยอร์ก ที่นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก​ ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นของขวัญที่ชาวฝรั่งเศสมอบให้แก่ชาวอเมริกัน ในวันที่อเมริกาเฉลิมฉลองวันชาติครบ 100 ปี ณ วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2419 โดยส่งมอบอย่างเป็นทางการ โดยมี ประธานาธิบดีโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2429
เทพีเสรีภาพ เป็นประติมากรรมโลหะสำริด รูปเทพีลิเบอร์ตาส (Libertas) เทพีแห่งเสรีภาพของโรมัน ห่มเสื้อคลุม มือขวาชูคบเพลิง มือซ้ายถือแผ่นจารึกคำประกาศอิสรภาพของสหรัฐฯ และมีอักษรสลักว่า "JULY IV MDCCLXXVI" หรือ วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319 (ค.ศ. 1776) เท้าข้างหนึ่งมีโซ่ที่ขาด แสดงถึงความหลุดพ้นจากการเป็นทาส สวมมงกุฎ 7 แฉกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทะเลทั้งเจ็ด หรือทวีปทั้งเจ็ด ภายในมีบันไดวนรวมทั้งสิ้น 162 ขั้น เกิดขึ้นตามแนวคิดของเอดูอาร์ด เดอ ลาบูลาเย นักประวัติศาสตร์ ชาวฝรั่งเศส เพื่อระลึกถึงความสัมพันธ์ของสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสระหว่างการปฏิวัติอเมริกัน ออกแบบโดยเฟรเดรีค โอกุสต์ บาร์โทลดี โครงร่างเหล็กออกแบบโดย เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก และกุสตาฟ ไอเฟล ซึ่งเป็นผู้ออกแบบหอไอเฟล ในกรุงปารีส ส่วนฐานอนุสาวรีย์สร้างโดยสหรัฐอเมริกา จารึกโคลงซอนเนต์ของกวีชาวอเมริกัน เอมมา ลาซารัส ซึ่งมีเนื้อหาต้อนรับผู้อพยพที่เข้าอยู่มาในอเมริกา
ปี พ.ศ. 2527 องค์การยูเนสโก ประกาศให้อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ เป็นมรดกของโลก ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมชมกว่า 3.2 ล้านคน (ในปี พ.ศ. 2552)
หลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนทางการได้สั่งปิดอนุสาวรีย์และเกาะลิเบอร์ตีชั่วคราว เกาะเปิดอีกครั้งในปลายปี พ.ศ. 2544 ในขณะที่ฐานและอนุสาวรีย์ยังคงปิดอยู่ ฐานเปิดขึ้นอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ตัวอนุสาวรีย์ได้เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมแต่ได้จำกัดจำนวนผู้ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปถึงส่วนหัวมงกุฎในแต่ละวัน
ประวัติ
โครงการได้เริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2408 (ค.ศ. 1865) โดยประชาชนชาวฝรั่งเศสซึ่งประสงค์จะมอบของขวัญให้แก่ประชาชนชาวสหรัฐฯเพื่อเป็นเครื่องหมายเตือนความทรงจำรำลึกถึงสัมพันธภาพอันดีระหว่างสหรัฐฯและฝรั่งเศสในระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพในสหรัฐอเมริกา
ในขณะเดียวกัน ฝ่ายอเมริกันก็เริ่มงานสร้างฐานไปพร้อมกันโดยได้เลือกสถานที่ประดิษฐานอนุสาวรีย์นี้ที่เกาะเบดโล ซึ่งชื่อเกาะนี้ตั้งตามชื่อของเจ้าของดั้งเดิมคือ ไอแซค เบดโล และได้เริ่มงานสร้างรากฐานเมื่อ พ.ศ. 2424 (ค.ศ. 1881) เมื่องานก่อสร้างเริ่มขึ้นแล้ว โครงการต้องหยุดชะงักไประยะหนึ่ง เพราะขาดเงินสนับสนุน แต่ต่อมา นายโจเซฟ ฟูลิตเซอร์ บรรณาธิการผู้มีชื่อเสียงของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กเวิลด์ ได้รณรงค์หาทุนให้โดยขอรับบริจาคจากมหาชนใน พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) ทำให้งานก่อสร้างรากฐานสำเร็จลุล่วงในปลายปีเดียวกันนั้น
ส่วนของอนุสรณ์รูปเทพีได้เดินทางมาถึงนครนิวยอร์กเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) โดยจัดเป็นชิ้นๆบรรจุในหีบใหญ่ถึง 214 หีบ เมื่อมาถึงแล้วจึงนำชิ้นส่วนมาต่อกันและติดตั้งเป็นรูปร่างที่บนป้อมเก่า อยู่ทางปลายสุดของเกาะลิเบอร์ตี้ เดิมชื่อเกาะเบดโล รูปปั้นนี้หนัก 254 ตัน ออกแบบเป็นรูปสตรีสวมเสื้อผ้าคลุมร่างตั้งแต่ไหล่ลงมาจรดปลายเท้า ท่วงท่าสง่างาม ศีรษะสวมมงกุฎ มือขวาถือคบเพลิงชูเหนือศีรษะ มือซ้ายถือหนังสือคำประกาศอิสรภาพ ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงกลางคืน ไฟจากคบเพลิงของเทพีเสรีภาพนี้จะเปล่งแสงสว่างผู้ที่ไปเยือนเพียงยืนอยู่ที่ฐานของอนุสรณ์สถานก็จะรู้สึกได้ถึงความใหญ่โตมโหฬารของอนุสาวรีย์แห่งนี้
อนุสาวรีย์มีทางเดินจากป้อมเข้าสู่ส่วนที่เป็นแท่นฐาน และที่ทางเข้ามีแผ่นบรอนซ์จารึกข้อความเป็นคำประพันธ์ซอนเนท แต่งโดย เอมมา ลาซารัส เมื่อ พ.ศ. 2416 (ค.ศ. 1883) เมื่อเดินเข้าไปในตัวเทพี จะมีบันไดเลื่อนพาสูงขึ้นไป 10 ชั้นแรก หรือเทียบเท่าบันได 167 ขั้น ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยขึ้นบันไดเวียน 12 ชั้น รวม 168 ขั้น ซึ่งจะขึ้นไปได้จนถึงศีรษะและมงกุฎของเทพีแห่งเสรีภาพ มีลานซึ่งจุคนได้ครั้งละ 20-30 คน จากลานนี้สามารถชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามกว้างไกลของอ่าวนิวยอร์กตลอดไปทางเหนือ ซึ่งจะมองเห็นเขตแมนแฮตตันและเขตธุรกิจการเงินและทิวทัศน์ทางใต้จะเห็นสะพานแคนเวอราซาโน
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886) ประธานาธิบดีโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ ได้ประกอบพิธีเปิดอนุสรณ์สถานแห่งเสรีภาพ นายบาร์ทอลติ และ เฟอดินัน เดอ เลสเซน ซึ่งเป็นผู้สืบทอดงานจาก นายเอดดูวาร์ด เดอ ลาบูลาเย มาร่วมงานด้วย และในพิธีเปิดครั้งนั้นได้มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นคือ ขณะที่วุฒิสมาชิกกำลังอ่านคำปราศัยได้มีการให้สัญญาณเปิดผ้าคลุมออกก่อนกำหนดเวลา มีการยิงปืนใหญ่ ชาวเรือในอ่าวต่างตะโกนกู่ก้อง และฝูงชนที่มาชุมนุมร่วมพิธีเปิดต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกันอึงคะนึง ขณะที่ผ้าคลุมเทพีเปิดออกเรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่าวุฒิสมาชิกยังคงอ่านคำปราศัยต่อไป
เทพีเสรีภาพทั่วโลก
ในปัจจุบัน มีการลอกเลียนแบบสร้างเทพีเสรีภาพทั่วโลกกว่า 100 แห่ง โดยเทพีที่โดดเด่นที่สุดคือที่ตั้งอยู่ที่ปารีส ซึ่งมีความสูง 11.5 เมตร สร้างมานานกว่า 100 ปีแล้ว นอกจากนั้นยังมีให้เห็นเช่นในโตเกียว และลาสเวกัส เป็นต้น
โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร
โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร (José Venancio López Hierro; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1964 – ) เป็นอดีตนักกีฬาฟุตซอลชาวสเปน ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้จัดการของฟุตซอลทีมชาติสเปน และเขายังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้การช่วยเหลือทางเทคนิคแก่ฟุตซอลทีมชาติโซโลมอน หรือที่รู้จักในชื่อทีมคูรูคูรู เพื่อเตรียมเข้าแข่งขันในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ที่ประเทศไทยด้วยเช่นกัน
ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 4 (The Amazing Race 4) เป็นฤดูกาลที่ 4 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่รางวัลเอ็มมีมีการแจกรางวัลประเภทเรียลลิตี้โชว์การแข่งขันและรายการก็คว้ามาได้แบบผูกขาดอยู่รายการเดียวจนถึงปัจจุบัน
ผลการแข่งขัน
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
แม้ว่าเดวิดกับเจฟอยู่ในอันดับที่ 3 เมื่อการแข่งขันสิ้นสุด แต่พวกเขาไม่ได้ไปถึงเส้นชัย พวกเขาได้รับคำใบ้ที่ฮาวายที่บอกว่าไรด์เคอลกับชิฟชนะการแข่งขันนี้แล้ว - พวกเขาเป็นคู่ที่ 2 ในประวัติศาสตร์รายการที่แข่งถึงเลกสุดท้ายแต่ไม่ได้เข้าเส้นชัย
ชื่อตอนในการแข่งขัน
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
รางวัล
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวลโลซิตี้
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → อิตาลี)
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine.
Additional Tasks
เลก 2 (อิตาลี)
The Detour on this leg was Waterway or Pathway. In Waterway teams travel by gondola to a small plaza using a map but could not ask for help. In Pathway teams walked to the plaza without a map but could ask for directions. The plaza name of both detour is Campo Querini Stampalia. The Fast Forward was to perform with a group of traveling players until the Fast Forward clue appeared in the skit. Once the team saw it, they could claim it. The Roadblock was to use a photo of a mask and find the person in Palazzo da Mosto wearing the mask.
เลก 3 (อิตาลี → ออสเตรีย)
The Detour on this leg was Mozart or Beethoven. In Mozart teams carried a string bass 6 mi to the house where Mozart wrote "The Marriage of Figaro". In Beethoven teams carry sheet music 11 mi to the house where Beethoven wrote "The Heiligenstadt Testaments". The Fast Forward was to carry a tray of glasses through ballroom of waltzing couples without dropping any. The Roadblock was to bungee jump 460 ft off the Donauturm tower.
เลก 4 (ออสเตรีย → ฝรั่งเศส)
The Detour on this leg was Ropes or Slopes. In Ropes teams rappelled 230 ft down the side of a cliff. In Slopes teams took a sloping trail to the route marker. The Fast Forward was to put together a puzzle of the Pit Stop. The Roadblock was to put four wheels on a racecar then do a lap with the driver.
++ Steve & Josh, Monica & Sheree, Tian & Jaree, Reichen & Chip, Kelly & Jon & Steve & Dave - (Salzburg Airport, Salzburg, Austria)
++ David & Jeff, Millie & Chuck, Jon & Al - (Munich Airport - Munich, Germany)
เลก 5 (ฝรั่งเศส → เนเธอร์แลนด์)
The Detour on this leg was 500 kilograms or 15 feet. In 500 kilograms teams use a wooden stretcher to carry cheese to scale until it weighed in at 500 kg. In 15 feet teams searched barehanded through 15 ft of cow manure for the next clue. In the Fast Forward, teams had to ride on a windmill sail for 10 revolutions. The Roadblock was to catch 25 eels and place them in a container.
เลก 6 (เนเธอร์แลนด์ → อินเดีย)
The Detour on this leg was Suds or Duds. In Suds teams washed a bundle of clothing by hand until they found a piece of clothing with the clue printed on it. In Duds teams needed to find a clothing shop and search through hundreds of saris for one with the clue printed on it. The Suds detour is located in Dhobi Ghat in Saat Rasta near Mahalaxmi Railway Station and the sari stop is called P. Amarlel which is near Kalbadevi Road. The Roadblock was to carry 20 Palai fish through a fish market to the manager.
เลก 7 (อินเดีย)
The Roadblock was to ride bulls at top speed across a mud course the size of a football field. The Detour on this leg was Baskets or Trunks. In Baskets teams had to load 10 chickens into baskets on a bicycle-powered wagon and take it to a farm. In Trunks teams load 2 bales of coir on to an elephant and ride it to the coir shop.
เลก 8 (อินเดีย → มาเลเซีย)
The Detour on this leg was Net or Trap. In Net teams took their boat to a fishing platform and use a net to catch 15 fish in a pen. In Trap teams took their boat to a group of lobster boats and pull weighted lobster traps out. The Roadblock was to hit 3 targets with a bow and arrow, a blowpipe and a spear then they could run to the Pit Stop.
เลก 10 (มาเลเซีย → เกาหลีใต้)
The Roadblock was to plunge into the icy river and swim under the ice to an exit hole. The Detour choices in this leg were Strong Hands or Strong Stomach. In Strong Hands, teams had to go to a local Tae Kwon Do dojang and break three boards before being receiving their clue. In Strong Stomach, teams had to go to a restaurant where they had order and eat a Korean delicacy. What they didn't know until it was given to them is that the delicacy was a large bowl of live octopuses.
เลก 12 (ออสเตรเลีย)
The Detour on this leg was Saddle or Paddle. In Saddle teams took a horse down a one and a half mile of beach to one of 4 race flags then search a 25 ft radius for a cluster of clue envelopes. Only 1 cluster contained the clue, the other 4 instructed them to try again. In Paddle teams inflate a kayak and take it to an orange buoy. The Roadblock was to drive a race buggy down a 7 mile muddy road with an instructor.
เลก 13 (ออสเตรเลีย → สหรัฐอเมริกา)
The Detour on this leg was Wing It or Wander It. In Wing It, teams skydive 10000 ft with an instructor. They find their next clue in the skydive landing zone. In Wander It, teams drive to a forest and find a boat to take them to the skydive landing zone. Once they find the correct zone, they would receive their next clue. The Roadblock was to swim to a floating tiki head, dive underwater to retrieve a rock, carry it back to the beach and smash it open for the clue inside.
+++ Reichen & Chip - Hilo, Hawaii (Hilo International Airport)
+++ Kelly & Jon - Kona, Hawaii (Kona International Airport)
ฟุตซอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตซอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี เป็นการแข่งขันฟุตซอลยุวชนระดับต้นของชาติจาก สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย. เป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 2017 และจะลงเล่นกันทุกๆ สองปี.
ทะเลสาบเบรา
ทะเลสาบเบรา หรือ ทะเลสาบเบเร (/bˈɐjɾɐ/; Sinhalese: බේරේ වැව, translit.  Bērē væva; Tami: பேரே ஏரி,  translit.  Pērē ēri) เป็นทะเลสาบกลางเมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ทะเลสาบนี้ล้อมรอบด้วยธุรกิจใหญ่หลายแห่งของเมือง บริเวณทะเลสาบมีพื้นที่ราว 1.65 km2 เมื่อร้อยปีก่อน ในปัจจุบันลดขนาดลงเหลือเพียง 0.65 km2 ด้วยสาเหตุหลายประการ ระหว่างยุคอาณานิคมซีลอนโปรตุเกส, ดัตช์ซีลอน และ บริทิชซีลอน ทะเลสาบนี้ถูกใช้ประโยชน์หลายด้าน ชื่อ "เบรา" นี้มาจากชื่อโปรตุเกส ทะเลสาบเบราเชื่อมต่อกับคลองหลายสายอย่างซับซ้อน ทำให้สามารถขนส่งสินค้าในเขตเมืองกับเมืองในแถลชานเมืองได้อย่างสะดวกสบาย
สถานที่ท่องเที่ยวริมขอบของทะเลสาบนี้ เช่น ตลาดน้ำเปตตาห์, สีมามาลักในวัดคงคารามยะ เป็นต้น
พรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย
พรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย (โรมาเนีย: Partidul Comunist Român, PCR)หรือชื่อเดิมคือพรรคกรรมกรโรมาเนียเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนียก่อตั้งในปี 1921 แต่มามีอำนาจในปี 1947
อำเภอเคียนซา
เคียนซา เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ
ท้องที่อำเภอเคียนซาเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านนาสาร ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอบ้านนาสาร ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเคียนซา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2513 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเคียนซา อำเภอบ้านนาสาร ขึ้นเป็น อำเภอเคียนซา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเคียนซาตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเคียนซาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
อิจิโงะ มาชิมาโระ
อิจิโงะ มาชิมาโระ หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า Strawberry Marshmallow เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย บาราซุย เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของสาวชั้นประถมสี่คน กับอีกหนึ่งสาวไฮสคูล เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเด็งเงคิไดโอรายเดือน ของสำนักพิมพ์มีเดียเวิร์กส มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ต่อมาได้มีการนำไปสร้างเป็นอนิเมะและเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ส่วนโอวีเอ ออกวางตลาดในปี 2550 และอีก  2 ตอน ชื่อ Ichigo Mashimaro Encore ในปี 2552
เฟธไฟเทอร์
เฟธไฟเทอร์ (Faith Fighter) เป็นเกมต่อสู้ที่ได้รับการพัฒนาโดยเว็บไซต์โมลเลอินดุสเตรียของอิตาลี ซึ่งผู้เล่นจะต่อสู้ในฐานะบุคคลสำคัญทางศาสนา เช่น พระโคตมพุทธเจ้า, พระเยซู หรือมุฮัมมัด และต้องต่อสู้กับเซนูหลังจากเอาชนะตัวละครที่เล่นได้ทั้งหมด
เกมดังกล่าวถูกถอดถอนออกชั่วคราวจากเว็บไซต์การจัดเมื่อปลายเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 เพื่อตอบสนองต่อการประท้วงจากฝ่ายสังเกตการณ์อาการกลัวอิสลามขององค์การการประชุมอิสลาม ในการตอบสนอง ผู้สร้างเกมได้โพสต์ภาคต่อของเกมโดยมีการเซ็นเซอร์ใบหน้าของมุฮัมมัด ซึ่งผู้เล่นจะต้องมอบ "ความรัก" ให้โดยคลิกที่บุคคลสำคัญทางศาสนาแต่ละท่าน หากไม่มีการกระทำนี้ รูปก็ค่อย ๆ เลือนหายไป ซึ่งเกมดั้งเดิมได้รับการโพสต์ใหม่ในเว็บไซต์ของผู้ผลิต
ส่วนในประเทศบราซิล อูนิแฟร์โซออนไลน์ถูกบังคับให้นำเกมออกจากเซิร์ฟเวอร์ของตนตามคำตัดสินของศาล ในคดีที่ได้รับการสนับสนุนจากมัสยิดในบาร์เรโตส รัฐเซาเปาลู
สีน้ำตาล
สีน้ำตาล (Brown) เป็นสีชนิดหนึ่งที่คล้ายกับสีของลำต้นของต้นไม้ ออกสีส้มแก่ ๆ ผสมกับสีเขียวไปด้วย พบเห็นได้ทั่วไป เช่น กิ่งและลำต้นของต้นไม้ เป็นต้น เป็นสีที่ไม่ค่อยจะสะท้อนแสงเท่าไรนัก จัดอยู่ในกลุ่มจำพวกสีเย็น
แอลบล็องก์
แอลบล็องก์ (Elbląg) หรือ เอ็ลบิง (Elbing) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 127,892 คน (ค.ศ. 2006) เป็นเมืองหลวงของอดีตจังหวัดแอลบล็องก์ เป็นเมืองท่าบนริมฝั่งแม่น้ำแอลบล็องก์ที่ไหลลงลากูนวิสตูลา ประมาณ 10 กิโลเมตรทางเหนือ เป็นเมืองท่าทางทะเลและมีอุตสาหกรรมต่อเรือและซ่อมเรือ อุตสาหกรรมโลหการ เครื่องจักร
การทดสอบไบยูเร็ต
การทดสอบไบยูเร็ตเป็นวิธีการที่ใช้ตรวจสอบพันธะเพปไทด์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยารีดักชั่นของไอออน copper(II) ไปเป็น copper(I) ที่จะไปเกิดสารเชิงซ้อนกับไนโตรเจนของพันธะเพปไทด์ในสารละลายที่เป็นเบส ถ้าเกิดสีม่วงแสดงว่ามีโปรตีน การทดสอบไบยูเร็ตนี้ใช้หาปริมาณโปรตีนได้เพราะพันธะเพปไทด์เกิดขึ้นในความถี่เดียวกันต่อโปรตีน 1 กรัม ในโปรตีนหลายชนิด ความเข้มของสีที่มีการดูดกลืนที่ 540 nm แปรผันโดยตรงกับความเข้มข้นของโปรตีน
การทดสอบทำได้โดยเติมปริมาณที่เท่ากันของ 1% KOH (โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์) และ 1 % CuSO4 2-3 หยด ลงในสารละลายตัวอย่าง ถ้ามีโปรตีนจะเกิดสีม่วงโดยตรวจจวัดโปรตีนได้ที่ประมาณ 5-160 mg/ml
นายกรัฐมนตรีภูฏาน
นายกรัฐมนตรีภูฏาน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรภูฏาน เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศภูฏาน นายกรัฐมนตรีจะถูกเสนอชื่อโดยพรรคที่ได้เสียงมากที่สุดในสภาผู้แทนราษฎรภูฏาน และหัวหน้าคณะฝ่ายบริหาร
สันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย
สันนิบาตคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวีย (Savez komunista Jugoslavije, Савез комуниста Југославије, SKJ/СКЈ; Zveza komunistov Jugoslavije; Сојуз на комунистите на Југославија, Sojuz na komunistite na Jugoslavija) ก่อน ค.ศ. 1952 ใช้ชื่อ พรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวีย (Komunistička partija Jugoslavije, Комунистичка партија Југославије, Komunistična partija Jugoslavije, Комунистичка партија на Југославија, Komunistička partija na Jugoslavija) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียก่อตั้งในปี ค.ศ. 1919 แต่มามีอำนาจในปี ค.ศ. 1945
พระยาชัยสุนทร (โคตร)
พระยาชัยสุนทร (โคตร) หรืออีกนามเรียกว่า “เซียงโคตรหรือราชวงศ์นนท์” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 9 (พ.ศ. 2420–2426) เป็นต้นตระกูล”วงศ์กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครในปัจจุบัน
ชาติกำเนิด
เกิดเมื่อราวปี พ.ศ. 2351 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ ๑ แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ บิดามารดาคือพระยาไชยสุนทร(หล้า) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4 กับอัญญานางคำแดง มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวโคตร ท้าวสี ท้าวลาด ท้าวสีน ท้าวคำ ส่วนบุตรหญิงได้แก่ นางขาว นางหมอก และอุปฮาดเมืองสกลนคร(ลาว)เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งที่ท้าวศรีมุมราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ได้ขอมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมเพื่อทำราชการที่เมืองสกลนคร
การรับราชการ
•ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ท้าวขัตติยะ ผู้ช่วยราชการอุปฮาดเมืองสกลนคร ปี 2381 -2393
•ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่เพี้ยชานนท์ ทำหน้าที่เสมียนจดบันทึกหนังสือข้อราชการเมืองกาฬสินธุ์ ปี 2394-2411
•ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ ปี 2415-2420
•ได้รับการโปรดเกล้าฯ สัญญาบัตรแต่งตั้งเป็นที่ “พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อวันจันทร์ขึ้น 12 ค่ำเดือน 7 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. ๑๒๔๔ ตรงกับวันจันทร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2425 โดยมีใจความดังนี้
“ให้ราชวงษ์ เปนพระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้บังคับบัญชาท้าวเพี้ยกรมการแลราษฎร บันดาอยู่ในเขตรแขวงเมืองกาฬสินธุ์ทั้งสิ้น ตามที่เจ้าเมืองกาฬสินธุ์แต่ก่อนได้บังคับมานั้น แต่ที่เปนยุติธรรมแลชอบด้วยราชการ ฯลฯ ตั้งแต่ ณ วัน ๒ฯ๗ ค่ำ ปีมะเมียจัตวาศก เปนปีที่ ๑๕ ของตราดวงที่ประทับนี้ ประจำการแผ่นดินสยาม ศักราช ๑๒๔๔ เป็นวันที่ ๔๙๔๘ ในรัชกาลปัจจุบันนี้”
และได้รับพระราชทานเครื่องยศเพิ่มเติม  ดังนี้
1.  ถาดหมาก
2.  คนโฑเงินถมลงยาดำ
3.  ลูกประคำทองคำ  ๑๐๘  เม็ด  ๑  สาย
4.  พานกลีบบัวเงินพร้อมเครื่องถมในเงิน
5.  จอก  ๒  ใบ
7.  ซองพลู  ๑  อัน
8.  มีดหนีบหมาก
9.  กระโถนถมลงยาสีดำ
10.  หอกซัดปลอกทองคำ  ๒  อัน
11.  ปืนชนวนทองแดงต้นด้ามงาช้าง
12.  กระบี่บั้งเงิน
13.  หมวกทรงประภาศตุ้มปี่กำมะหยี่
14.  สัปทนปัศตู
15.  เสื้อเขมขาบริ้วดี
16.  แพรสีทับทิม
17.  แพรขาวห่ม
18.  ผ้าปูมเขมร
19.  แคร่หาม  ๑  สำรับ