cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อะมาร์นา
อะมาร์นา (Amarna) หรือ อัลอะมารนะฮ์ (العمارنة) เป็นโบราณสถานของอียิปต์ที่เป็นที่ตั้งซากเมืองหลวงในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบแปด เมืองแห่งนี้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อ 1346 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยสร้างขึ้นตามพระราชประสงค์ของฟาโรห์อะเคนอาเตน และถูกทิ้งร้างไม่นานหลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อ 1332 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชื่อที่ชาวอียิปต์โบราณได้เรียกเมืองนั้นทับศัพท์มาเป็นภาษาอังกฤษว่า อะเคตอาเตน หรือ อะคิตอาตอน ซึ่งแปลว่า "ขอบฟ้าแห่งอาเตน"
สถานที่ดังกล่าวอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ ซึ่งปัจจุบันคือเขตผู้ว่าการอัลมินยาของประเทศอียิปต์ อยู่ห่างจากเมืองอัลมินยาไปทางใต้ประมาณ 58 กิโลเมตร (36 ไมล์) ห่างจากกรุงไคโร เมืองหลวงของอียิปต์ ไปทางใต้ 312 กิโลเมตร (194 ไมล์) และห่างจากเมืองลักซอร์ (ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเก่าอย่างเมืองทีบส์ไปทางเหนือ 402 กิโลเมตร (250 ไมล์)) เมืองดีรมะวาส ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกตรงข้ามกับเมืองอะมาร์นา ทางฝั่งตะวันออกของเมืองอะมาร์นามีหมู่บ้านในช่วงสมัยใหม่หลายหมู่บ้าน ซึ่งมีหมู่บ้านหลักคือ อิ-ติลล์ ในทางเหนือและอัลฮักก์กันดิล ในทางใต้
ดาร์จีลิง
ดาร์จีลิง (दार्जीलिङ्ग; দার্জিলিং; རྡོ་རྗེ་གླིང༌།) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยน้อยบนความสูง 6,700 ฟุต (2,042.2 เมตร) มีชื่อเสียงด้านอุตสาหกรรมผลิตชา จากตัวเมืองสามารถมองเห็นยอดเขากันเจนชุงคาซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของโลก รวมทั้งเป็นที่ตั้งของทางรถไฟสายดาร์จีลิงหิมาลัยซึ่งได้รับการจดบันทึกให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก ถือเป็นรถจักรไอน้ำเพียงไม่กี่สายที่ยังให้บริการในประเทศอินเดีย
ชื่อเมืองมาจากคำทิเบตสองคำคือ "ดอร์เจ" แปลว่า "วัชระ – อาวุธของพระอินทร์" กับคำว่า "ลิง" แปลว่า "สถานที่หรือดินแดน"
เมืองถูกก่อตั้งช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุคอาณานิคมบริติชราช มีการตั้งสถานพักฟื้นผู้ป่วยและค่ายทหารในพื้นที่ ต่อมาได้พัฒนาพื้นที่สำหรับปลูกชา โดยเกษตรกรได้พัฒนาชาแดงลูกผสมและใช้เทคนิคการบ่มชาแบบใหม่ จนชาแดงดาร์จีลิงกลายเป็นชาที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลและเป็นหนึ่งในชาแดงที่ได้รับความนิยมที่สุดในโลก
นอกจากนี้ดาร์จีลิงยังมีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของโรงเรียนแบบอังกฤษหลายแห่ง ซึ่งดึงดูดนักเรียนทั้งจากในและต่างประเทศเข้าไปร่ำเรียน และเมืองนี้เป็นสังคมพหุลักษณ์มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่ร่วมกันได้แก่ เลปชา คามปา กุรข่า เนวาร เศรปา ภูเตีย และเบงกอล
ภูมิอากาศ
ดาร์จีลิงมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Cwb) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีในดาร์จีลิงอยู่ที่ประมาณ 3,100 มม. (120 นิ้ว) ร้อยละแปดสิบของปริมาณน้ำฝนประจำปีเกิดขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายนและกันยายน เนื่องจากลมมรสุมของเอเชียใต้ "อัตราส่วนเดือนมิถุนายน–พฤษภาคม" หรืออัตราที่ฝนจะเพิ่มขึ้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายนคือ 2.6 หรือ 260% ในทางตรงกันข้าม ปริมาณน้ำฝนประจำปีเกิดขึ้นเพียง 3% ระหว่างเดือนธันวาคมถึงมีนาคม ระดับความสูงของดาร์จีลิ่ง มีความสูงกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ของเทือกเขาหิมาลัยตะวันออกเช่น เทือกเขาอัสสัม ที่อยู่ในเขตละติจูดเดียวกัน (27° เหนือ) อากาศที่เบาบางทำให้มีระดับรังสีอัลตราไวโอเลตที่สูงกว่า ค่ารังสีอัลตราไวโอเลตอยู่ที่ประมาณ 4,500 ไมโครวัตต์/ตารางซม./วัน ในช่วงเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกรกฎาคม ซึ่งเป็นช่วงที่มีนักท่องเที่ยวสูงสุด ค่ารังสีสูงกว่าที่วัดได้บริเวณเทือกเขาอัสสัมทางทิศตะวันออกซึ่งมีความสูง 170 เมตร (560 ฟุต) กว่า 50%
การคมนาคมในลอนดอน
การคมนาคมในลอนดอน อยู่ในรูปแบบของถนน ระบบรถไฟ และการคมนาคมทางอากาศในกรุงลอนดอน เมืองหลวงของอังกฤษและสหราชอาณาจักร เป็นระบบที่มีความสลับซับซ้อนและกว้างใหญ่ และเป็นระบบที่มีทั้งการบริหารโดยรัฐบาลท้องถิ่นและการบริหารโดยเอกชน ซึ่งเป็นรากฐานของระบบถนนและรถไฟของประเทศ นอกจากนี้ลอนดอนยังมีสนามบินอีกหลายสนามบิน เช่น ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ เป็นต้น และท่าเรือลอนดอน บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ที่ใช้ในการคมนาคมกับทะเลเหนือ
การคมนาคมภายในลอนดอนเป็นหนึ่งในสี่ของนโยบายที่นายกเทศมนตรีลอนดอนจักต้องรับผิดชอบ และหน่วยงานที่บริหารระบบการคมนาคมมีชื่อว่า องค์การการคมนาคมสำหรับลอนดอน (Transport for London หรือย่อว่า TfL) TfL ควบคุมขนส่งมวลชนในพื้นที่ รวมทั้ง รถไฟใต้ดิน รถเมล์ท้องถิ่น แทรมลิงก์ และรถไฟเบาสายดอคแลนดส์ (Docklands Light Railway หรือย่อว่า DLR) แต่ขณะนี้ TfL ไม่มีอำนาจในการบริหารระบบรถไฟแห่งชาติที่ให้บริการภายในเขตนครลอนดอนและปริมณฑล ซึ่งเป็นหน้าที่ของกระทรวงคมนาคม นอกจากนี้ TfL ยังมีหน้าที่ควบคุมถนนสายหลักแต่มิได้มีหน้าที่ในการคุมถนนสายย่อยซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้บริหารส่วนท้องถิ่น (ดูรายละเอียดด้านล่าง)
รถไฟใต้ดินและรางเบา
องค์การการคมนาคมสำหรับลอนดอนบริหารรถไฟสองระบบที่มิใช่เป็นส่วนหนึ่งของระบบรถไฟแห่งชาติ ระบบแรกคือ รถไฟใต้ดินลอนดอน และระบบที่สองซึ่งเล็กกว่าคือ รถไฟเบาสายดอคแลนดส์ โดยบริการเหล่านี้อยู่ในเขตใจกลางลอนดอน ลอนดอนตะวันออก และลอนดอนตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากนี้องค์การก็ยังบริหารระบบ แทรมลิงก์ (รถราง) ซึ่งอยู่ในบริเวณใจกลางแถบครอยดอน ด้วยสายต่าง ๆ ไปที่วิมเบิลดัน นิวแอดดิงตัน และเบ็คเคนแฮม ระบบรถไฟเหนือดินใต้ดินมีลักษณะเหมือนระบบถนน กล่าวคือเสมือนกับระบบแผ่รัศมีออกไปยังชานเมืองจากจุดศูนย์กลาง
รถไฟใต้ดินลอนดอน
รถไฟใต้ดินให้บริการลอนดอนทางเหนือแม่น้ำเทมส์มากกว่าทางใต้ สาเหตุเนื่องมาจากปัญหาทางธรณีวิทยา ภูมิศาสตร์ ความเป็นคู่แข่งทางประวัติศาสตร์ระหว่างสองบริเวณนี้ ฯลฯ ซึ่งเป็นการทำให้รถไฟถูกสร้างในบริเวณเหนือแม่น้ำเทมส์เป็นส่วนใหญ่ การคมนาคมของลอนดอนทางใต้ส่วนใหญ่จึงเป็นรถไฟบนบก (แต่โดยทั่วไปแล้วระบบรถไฟใต้ดินลอนดอนก็วิ่งให้บริการบนบกมากกว่าในอุโมงค์ใต้ดิน)
รถไฟเบาสายดอคแลนดส์
รถไฟเบาสายดอคแลนดส์ (Docklands Light Railway หรือ DLR) เป็นระบบรถไฟลอยฟ้ารางเบา ให้บริการบริเวณดอคแลนดส์ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของลอนดอน เป็นบริการเสริมระบบรถไฟใต้ดินลอนดอนโดยใช้ระบบการเก็บค่าโดยสารร่วมกัน และมีจุดการแลกเปลี่ยนเส้นทางซึ่งกันและกัน ปัจจุบันศูนย์กลางของการบริการของสายดอคแลนดส์อยู่ในเขตธุรกิจ คะแนรีวอร์ฟ (Canary Wharf) ถึงแม้ว่าจะมิใช่บริเวณที่เป็นจุดประสงค์ดั้งเดิมของการเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2530 ก็ตาม
ความสำเร็จของ คะแนรีวอร์ฟ เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้รถไฟเบาสายดอคแลนดส์ขยายการบริการได้อย่างรวดเร็วหลายเท่าตัว โดยในขณะนี้มีเส้นทางทั้งหมด 5 เส้นเชื่อมต่อ ไอลส์ออฟดอกส์ กับ รอยัลดอคส์ และไปยัง นครหลวงลอนดอน สแตรทฟอร์ด และ หลุยสชัม ทางใต้ของแม่น้ำ นอกจากนั้นยังให้บริการสนามบินลอนดอนซิตี การขยายบริการอีกหลายส่วนยังคงอยู่ในระหว่างการวางแผนและการก่อสร้างรวมทั้งอีกสายหนึ่งที่เชื่อมสองฝั่งแม่น้ำเทมส์ที่วูลลิชด้วย และอีกสายหนึ่งทางเหนือเชื่อมต่อไปยังสถานีสแตรทฟอร์ด อินเตอร์แนเชอนัล ทางตะวันออกของลอนดอน ซึ่งเป็นจุดที่ผู้โดยสารเปลี่ยนไปใช้ระบบรถไฟความเร็วสูง “High Speed 1” ที่วิ่งระหว่างลอนดอนไปยังช่องแคบอังกฤษ
รถราง
ระบบรถรางในลอนดอนเป็นระบบรถรางเก่าแก่ที่สุดในโลกย้อนเวลากลับไปถึงยุควิกตอเรียตอนต้น และยังคงเป็นเครือข่ายรถรางที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ อย่างไรก็ตามระบบรถรางถูกยกเลิกไปตั้งแต่ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 25 (ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20) แต่ระบบรถรางมาเปิดบริการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2543 เพื่อที่จะให้บริการย่านครอยดอนซึ่งเป็นพื้นที่ทางใต้ของลอนดอน ระบบรถรางใหม่นี้ถูกตั้งชื่อว่า "แทรมลิงก์" (Tramlink) แทรมลิงก์เชื่อมต่อครอยดอนและระบบรถไฟบนบกเพื่อที่จะบริการได้รอบเขตชานเมือง และต่อไปยังที่วิมเบิลดันทางตะวันตกเฉียงเหนือ การขยายไปที่คริสตัลพาเลชกำลังอยู่ในระหว่างการวางแผน
รางหนัก
ลอนดอนเป็นศูนย์กลางของเครือข่ายระบบรถไฟในบริเตนใหญ่ที่ประกอบด้วยสถานีปลายทาง 14 สถานีที่แก่ผู้ทำงานในลอนดอน, บริการสลับเปลี่ยน ภายในเมือง, สนามบิน และ บริการที่เชื่อมต่อกับยุโรป บริเวณใดในลอนดอนที่ไม่มีบริการรถไฟใต้ดิน หรือ DLR ก็จะได้รับบริการรางหนักไปยังสถานีปลายทางดังกล่าว บริการในปริมลฑลที่ว่านี้มิได้เป็นส่วนหนึ่งขององค์การการคมนาคมสำหรับลอนดอนแต่เป็นเจ้าของและบริหารโดยบริษัทเอกชนต่างๆ
สถานีปลายทางเหล่านี้ ได้แก่ แบล็คไฟรเออร์ส, แคนนอนสตรีท, ชาริงครอส, ยูสตัน, เฟ็นเชิร์ชสตรีท, คิงสครอส, ลิเวอร์พูลสตรีท, ลอนดอนบริดจ์, มอร์เกท, มาเรอเบิน, แพดดิงตัน, เซนต์แพนครัส, วิกตอเรีย และ วอเตอร์ลู
ระบบรถไฟสำหรับผู้ทำงานในลอนดอน
ลอนดอนเป็นศูนย์กลางของเครือข่ายรถไฟไปกลับสำหรับผู้เดินทางเข้ามาทำงานในลอนดอนทุกวันที่มีขอบเขตกว้างและแผ่ออกจากศูนย์กลางเพื่อให้บริการแก่ผู้ที่พักอาศัยอยู่ในนครลอนดอนและปริมณฑล สถานีปลายทางแต่ละสถานีก็จะเชื่อมโยงกับบริเวณเฉพาะของบริเวณนั้น ผู้โดยสารที่เดินทางไปทำงานในใจกลางลอนดอนส่วนใหญ่ (ประมาณ 80% ของผู้โดยสารทั้งหมด 1.1 ล้าน) เดินทางโดยรถไฟใต้ดินลอนดอน (วันละสี่แสนคน) หรือ โดยรถไฟบนดิน (วันละแปดแสนหกหมื่นคน)
<!-- Although the majority of services serve the termini, there are a few notable exceptions. London Bridge has several through lines to the more central termini at Cannon Street and Charing Cross, and trains to the latter also call at Waterloo East, linked to Waterloo by a footbridge. London Bridge's through platforms are also used by the Thameslink services of First Capital Connect, which cross the city centre, calling at Blackfriars (another terminus with through platforms), City Thameslink, Farringdon and St Pancras (via dedicated subterranean platforms, replacing King's Cross Thameslink). These services run between the northern and southern suburbs, and between the more distant towns of Brighton on the south coast and Bedford in the north.
In addition to its radial lines, there are also several orbital lines connecting parts of the inner city to each other. The West London Line crosses inner West London and allows services to run from the northwest suburbs to Croydon, Brighton and Gatwick Airport. The North London Line arcs across North London from Richmond in the west to Stratford in the east, and the Gospel Oak to Barking line links inner North London to the northeastern suburbs.
In November 2007, TfL took control of these orbital routes from the DfT and the inner-suburban Watford DC Line services from Euston, manages them under the London Overground brand, with train services run under private contract.
Work is also underway for extensions of the Underground's East London Line, converting it into a heavy rail commuter line and linking its northern end to the North London line, while extending its southern end across south London. These extensions will eventually create a full circle through the inner suburbs, to be run on the London Overground network brand.
Constantly increasing pressure on the commuter rail systems and on the Underground to disperse passengers from the busy terminals has led to the multi-billion pound Crossrail scheme. Superficially similar to the RER lines of Paris, Crossrail would link services into Paddington in the west with Docklands and services out of Liverpool Street in the east, by constructing twin 16-km tunnels underneath the city centre. New stations would be provided at key city centre locations, linking to the Underground.
The growing overcrowding on commuter rail services has led to new ticket restrictions on leisure travellers using cheaper tickets. Although morning peak restrictions for these travellers have been commonplace for many years, evening peak restrictions are also now coming into place. For example, First Capital Connect no longer allows cheaper tickets to be used on services departing London for destinations to the north outside London in the evening peak (4.30pm - 7.30pm), and holders of cheaper tickets are barred from some express First Great Western services from Paddington in the evening.
London is also linked to Paris and Brussels in mainland Europe by High Speed 1 via the Channel Tunnel. High-speed Eurostar trains connect the UK's high speed network to Europe's. The Eurostar's London terminus is at St. Pancras International after previously residing at Waterloo International. Along the way, it will serve Stratford International (also in London) and two stations in the neighbouring county of Kent, Ashford International (which it currently serves already) and Ebbsfleet International. -->
ระบบรถไฟระหว่างเมือง
บริการระหว่างเมืองไม่ได้ออกขบวนจากสถานีปลายทางทั้งหมด แต่แต่ละสถานีปลายทางจะให้บริการรถไฟไปถึงจุดหมายเฉพาะตามจุดต่างๆ ในประเทศ สถานีปลายทางสำหรับรถไฟระหว่างเมืองส่วนใหญ่คือ แพดดิงตัน (สำหรับการบริการทางด้านตะวันตกของ อังกฤษ และ เวลส์ตอนใต้), วอเตอร์ลู (สำหรับการบริการด้านตะวันออกเฉียงใต้/ตะวันตกเฉียงใต้ของ อังกฤษ และ; เซาท์แธมทัน, พอร์ทสมัธ, บอร์นมัธ และ เวย์มัธ), วิกตอเรีย (สำหรับการบริการด้านชายฝั่งด้านใต้และไบร์ทัน), ยูสตัน (สำหรับการบริการทางบริเวณเวสต์มิดแลนด์, เวลส์ตอนเหนือ, ตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ และกลาสโกว์), เซนต์แพนครัส (สำหรับการบริการทางอีสต์มิดแลนด์), คิงสครอส (สำหรับการบริการภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษและเอดินบะระ) และ ลิเวอร์พูลสตรีท (สำหรับ อีสต์แองเกลีย ภาคออกเฉียงเหนือของอังกฤษ)
บริการสนามบิน
สนามบินฮีทโธรว์, แกตวิค และ สแตนสเตด มีบริการรถไฟเฉพาะเข้าสู่ใจกลางเมือง นอกไปจากบริการปกติสำหรับแกตวิคและสแตนสเตด บริการฮีทโธรว์เอ็กซ์เพรสจากแพดดิงตัน ให้บริการโดยบริษัทผู้ควบคุมสนามบิน - บริษัทบีเอเอ ขณะที่แกตวิคเอ็กซ์เพรส จาก วิกตอเรีย และ สแตนสเตดเอ็กซ์เพรส จากลิเวอร์พูลสตรีท ให้บริการโดยบริษัทอื่นที่ให้บริการรถไฟ
รถไฟระหว่างประเทศ
บริการรถไฟระหว่างประเทศให้บริการโดยยูโรสตาร์จาก เซนต์แพนครัส ไปยัง ปารีส และ บรัสเซลส์ ผ่าน อุโมงค์ช่องแคบอังกฤษ โดยหยุดที่ สแตรทฟอร์ด ใน ลอนดอนตะวันออก ระบบใหม่นี้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งตัดเวลาเดินทางไปราว 20 - 25 นาทีเมื่อเปรียบเทียบกับบริการก่อนหน้านั้นที่ผู้โดยสารต้องเดินทางไปที่ วอเตอร์ลูอินเตอร์แนเชอนัลก่อน ดังนั้นการเดินทางไปปารีสจึงเหลือเพียง 2 ชั่วโมง 15 นาที และบรัสเซลเพียง 1 ชั่วโมง 51 นาที
รถโดยสารประจำทาง
เครือข่ายรถโดยสารประจำทางในลอนดอนเป็นระบบที่กว้างใหญ่มากโดยมีตารางเวลาบริการมากกว่า 6,800 ตารางทุกวันสัปดาห์และบรรทุกผู้โดยสารประมาณราวหกล้านคนในกว่า 700 เส้นทางที่แตกต่างกัน รถโดยสารประจำทางเน้นการให้บริการระดับท้องถิ่น และให้บริการผู้โดยสารจำนวนมากกว่ารถไฟใต้ดิน นอกจากจะให้บริการในเวลากลางวันแล้ว รถโดยสารประจำทาง 100 สายในลอนดอนยังให้บริการในตอนกลางคืนตลอด 24 ชั่วโมงด้วย
องค์การการคมนาคมสำหรับลอนดอนบริหารระบบรถโดยสารประจำทางโดยมีสัญญาจ้างให้บริษัทเอกชนต่าง ๆ ดูแลเส้นทางบางเส้น โดยองค์การเป็นผู้กำหนดเส้นทาง, ความถี่, ค่าโดยสาร และแม้แต่ชนิดของยานพาหนะที่จะใช้ บริษัทต่าง ๆ ประมูลราคาเพื่อที่จะบริการเหล่านี้ในราคาที่คงที่ต่อไปอีกหลาย ๆ ปี โดยมีสิ่งจูงใจและบทลงโทษเพื่อทำให้บริษัทเหล่านี้มีกำลังใจที่จะสร้างบริการที่ดี
บริการหลายบริการใช้รถสองชั้นสีแดงซึ่งเป็นที่รู้จักกันเป็นพาหนะ ซึ่งเป็นจุดเด่นของรถโดยสารประจำทางลอนดอนมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่แล้ว ปัจจุบันมีการปรับสีใหม่ต่าง ๆ ทำให้รถโดยสารประจำทางหลาย ๆ คันมิได้เป็นรถสองชั้นสีแดงเพียงเท่านั้น หากแต่เป็นรถสีอื่น ๆ และบางคันก็มีเพียงชั้นเดียวด้วย
ถนน
ลอนดอนมีการจัดถนนเป็นระบบตามลำดับขั้นเรียงลำดับตามความสำคัญแผ่ออกจากศูนย์กลางและไล่วนเส้นทางลงไปยังถนนสายรองหรือ "เส้นทางขนาดเล็ก" และในตำแหน่งที่ดีที่สุดของถนนจะมีทางด่วน, ทางยกระดับ และ ทางคู่ขนาน ซึ่งแบ่งออกได้อีก คือ ถนนที่ไม่ใช่ทางยกระดับ ถนนคู่ขนานในเขตเมืองไล่ลงมาถึง ถนนเล็ก ๆ ในท้องถิ่น.
เส้นทางหลัก
<!--
Due to the opposition to the Ringway plan and earlier proposals there are few grade-separated routes penetrating to the city centre. Only the western A40 and the eastern A12 and A13 are grade separated for most of the way into central London.
There is a technical distinction between the motorways, operated by the Highways Agency, and other major routes, operated by TfL as the Transport for London Route Network (TLRN). Many of London's major radial routes continue far beyond the city as part of the national motorway and trunk road network.
From the north, clockwise (and noting a key commuter location served by each rather than the final destination), the major radial routes are the A10 (north to Hertford), the M11 (north to Cambridge), the A12 (northeast to Chelmsford), the A127 (east to Southend), the A13 (also east to Southend), the A2/M2 (east to Chatham), the A20/M20 (southeast to Maidstone), the A23/M23 (south to Gatwick Airport and Brighton), the A3 (southwest to Guildford), A316/M3 (southwest to Basingstoke), the A4/M4 (west to Heathrow Airport and Reading), the A40/M40 (west to Oxford), the M1 (northwest to Luton) and the A1 (north to Stevenage).
There are also three ring roads linking these routes orbitally. The innermost, the Inner Ring Road, circumnavigates the congestion charging zone in the city centre. The generally grade-separated North Circular (the A406 from Gunnersbury to West Ham) and the non-separated South Circular (the A205) form a suburban ring of roughly 10km radius. Finally, the M25 encircles most of the urban area with roughly a 25km radius. The western section of the M25 past Heathrow Airport is one of Europe's busiest, carrying around 200,000 vehicles per day.
ค่าเข้าเมือง
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 องค์การคมนาคมสำหรับลอนดอนออกกฎข้อบังคับใหม่โดยการเก็บค่าเข้าเมือง (Congestion charge) วันละ £5 สำหรับผู้ขับยานพาหนะจากภายนอกบริเวณเข้าไปในบริเวณที่กำหนดไว้ในลอนดอนระหว่างชั่วโมงทำงาน (peak hours) นักการเมืองที่อยู่เบื้องหลังการเก็บค่าเข้าเมืองอ้างว่าหลังจากการเริ่มเก็บค่าเข้าเมืองการจราจรในลอนดอนก็เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัดอันเป็นผลทำให้ประสิทธิภาพในการบริการรถประจำทางและรถแท็กซี่เพิ่มมากขึ้น แต่ข้ออ้างนี้ก็มีผู้ไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง ค่าเข้าเมืองเพื่มเป็น £8 ต่อวันในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในปี พ.ศ. 2550 เขตการเก็บค่าเข้าเมืองก็ขยายออกไปรวมบริเวณลอนดอนตะวันตก
รถรับจ้างส่วนบุคคล
<!---
รถแท็กซี่และรถรับจ้าง
The iconic black cab remains a common sight. They are driven by the only taxicab drivers in the world who have spent at least three years learning the city inside out to gain 'The Knowledge'. All London taxicabs are licensed by TfL's Public Carriage Office (PCO), who also set taxicab fares along with strict maximum vehicle emission standards. Black cabs can be hailed on the street or hired from a taxicab rank (by all the mainline train stations and around the major business, shopping and tourist centres). Taxicab fares are set by TfL and are calculated using a Taximeter in the vehicle (hence the name 'Taxicab') and are calculated using a combination of distance travelled and time.
Private Hire Vehicles (PHVs or minicabs) are cars which are not licensed to pick people up on the street. They must always be booked in advance by phone or at the operators offices. Anyone asking you if you want a 'Taxi' who is stood next to a normal looking car is a tout who is not insured or licensed to carry passengers.
รถม้า
More than 70 years after horse drawn carriages were restricted from the West End, Westminster City Council has announced that it will consider supporting applications to reintroduce them for sightseeing tours across the city. The first horse-drawn vehicles in London were licenced in 1662, as Hackney carriages.
รถจักรยาน
Pedicabs are a fairly recent addition, being used almost solely for the tourist trade making short journeys in the Covent Garden area. Unlike the more stately and historically significant black cab, no knowledge is required to operate a pedicab or bicycle rickshaw. This leads to more amusing banter and less knowledge of the streets. As a pleasant way to see the city highlights in the summer there is little to beat their open topped ambiance but as a practical mode of transport there is little to recommend them.
ประวัติ
Cambridge Trishaws Ltd (founded by Simon Lane and Rufus Evison) moved from Cambridge to London in 1998 as the first such company to work within the city. There are now 5-10 such companies providing competing services. The Licensed Taxi Drivers Association (LTDA) went to the High Court to try to force them to become licensed, but lost their case in 2004 .This led to the PCO overseeing nearly all, but not all, cabs in London. Some view this as a loophole in the law and others see as an opportunity for London to lead the way in eco-friendly transportation.
There has been a move (led by Chris Smallwood, chairman of the London Pedicab Operators Association) to bring in more relevant legislation. Smallwood helped to draft an amendment to a bill to be put before the House of Lords that would introduce these "lighter" pedicab regulations. This was followed in 2005 by Transport Committee scrutiny to determine the future of the then nascent industry. This led in turn, to a 2006 TfL consultation "for the introduction of a licensing regime that is appropriate for pedicabs and their riders". --->
สนามบิน
ลอนดอนเป็นเมืองที่มีการบริการสนามบินที่ดีที่สุดในโลก โดยมีผู้โดยสารเกือบ 150 ล้านคนใช้สนามบินทั้ง 6 แห่งในปี พ.ศ. 2548 ตามลำดับขนาด สนามบินแหล่านี้คือฮีทโธรว์, แกตวิค, สแตนสเตด, ลูตอน และ ลอนดอนซิตี; สนามบินที่เล็กที่สุด บิกกินฮิลล์ ซึ่งเป็นสนามบินเดียวที่ไม่มีแผนการบิน
สนามบินฮีทโธรว์และแกตวิคบริการการบินระหว่างประเทศ ระหว่างประเทศในทวีปยุโรป และภายในประเทศ; ส่วนสนามบินสแตนสเตดและลูตอนเน้นการบริการราคาต่ำสำหรับการบินระหว่างประเทศในทวีปยุโรปและภายในประเทศ ในขณะที่สนามบินลอนดอนซิตีให้บริการสำหรับผู้โดยสารที่ทำธุรกิจในจุดหมายระยะสั้นและภายในประเทศ
โดยส่วนมากแล้วเที่ยวบินส่วนใหญ่ที่เดินทางจากประเทศไทยไปสหราชอาณาจักรโดยลงที่ลอนดอน จะลงที่สนามบินฮีทโธรว์และแกตวิค ซึ่งเป็นสนามบินหลักของลอนดอน ซึ่งมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ลงที่สนามบินอื่น
สนามบินที่ใกล้ที่สุดในการไปถึงใจกลางกรุงลอนดอน คือ สนามบินลอนดอนซิตี ซึ่งห่างออกไปทางทิศตะวันออกจากเขตดอคแลนดส์ ประมาณ 10 กิโลเมตร สายต่าง ๆ ของ รถไฟเบาสายดอคแลนดส์ เชื่อมต่อสนามบินกับเมืองภายใน 25 นาที
สนามบินอีกสองแห่งที่อยู่ชานเมืองภายในเขตนครลอนดอนและปริมณฑลคือ สนามบินบิกกินฮิลล์ ซึ่งห่างออกไปจากใจกลางลอนดอนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 23 กิโลเมตร และสนามบินหลักของลอนดอน ฮีทโธรว์ ซึ่งมีระยะทางประมาณ 20-25 กิโลเมตรจากใจกลางลอนดอน
สนามบินฮีทโธรว์บริการผู้โดยสารกว่า 70 ล้านคนต่อปี ซึ่งทำให้เป็นสนามบินที่ยุ่งที่สุดของทวีปยุโรป ฮีทโธรว์มีรันเวย์สองทางและอาคารผู้โดยสาร (terminal) 5 อาคาร อาคารผู้โดยสารที่ 5 เปิดในปี พ.ศ. 2551 บริการรถไฟ ฮีทโธรว์เอ็กซ์เพรส, บริการรถไฟท้องถิ่นฮีทโธรว์คอนเน็กต์ และ สายพิคคาดิลลี่ ของ รถไฟใต้ดินลอนดอน เชื่อมต่อสนามบินไปที่ใจกลางลอนดอน ส่วนทางหลวงพิเศษที่เชื่อมต่อก็มี ทางหลวงพิเศษ M4 และ M25
สนามบินแกตวิคในซัสเซกซ์อยู่ทางใต้ของใจกลางลอนดอนไปเกือบ 40 กิโลเมตรซึ่งระยะทางที่ใกลจากลอนดอนไปพอประมาณ สนามบินแกตวิคมีรันเวย์เพียงทางเดียวและมีอาคารผู้โดยสารสองอาคาร แกตวิคบริการผู้โดยสารกว่า 30 ล้านคนต่อปีทั้งจากเที่ยวบินภายในประเทศ เที่ยวบินระยะสั้น และ เที่ยวบินระยะยาว สนามบินแกตวิคเชื่อมกับลอนดอนโดยบริการแกตวิคเอกซ์เพรส, เทมส์ลิงก์, บริการรถไฟเซาท์เทิร์น และ ทางหลวงพิเศษ M23
สนามบินสแตนสเตดเป็นสนามบินที่อยู่ห่างจากลอนดอนมากที่สุด ซึ่งระยะทางอยู่ทางเหนือจากใจกลางลอนดอนประมาณ 50 กิโลเมตร ใน เอสเซกซ์ โดยสนามบินมีรันเวย์ทางเดียวและอาคารผู้โดยสารหนึ่งแห่ง ซึ่งมีผู้โดยสารกว่า 20 ล้านคนมาที่นี่ต่อปี โดยส่วนมากแล้วมาจากเที่ยวบินต้นทุนต่ำ เที่ยวบินระยะสั้น และ เที่ยวบินในประเทศ บริการ สแตนสเตดเอกซ์เพรส และ ทางหลวงพิเศษ M11 เชื่อมต่อสนามบินเข้าสู่ลอนดอน
สนามบินลูตอนอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอน ห่างออกไปประมาณ 45 กิโลเมตร โดยมีบริการรถไฟ เฟิร์สแคปปิตอลคอนเน็กต์ และ ทางหลวงพิเศษ M1 เชื่อมต่อสนามบินไปยังลอนดอน สนามบินลูตอนมีอาคารผู้โดยสารเพียงแห่งเดียวและรันเวย์สั้น ส่วนการรองรับผู้โดยสาร สนามบินมีจุดประสงค์เดียวกับสนามบินสแตนสเตด ที่จะรองรับผู้โดยสารที่เดินทางโดย เที่ยวบินระยะสั้นต้นทุนต่า
การคมนาคมทางน้ำ
ในอดีต แม่น้ำเทมส์เป็นหัวใจสำคัญของการเดินทางหลักในลอนดอน
นอกจากนี้ สินค้าของกอง (สินค้าที่กองรวมกัน - ภาษาศุลกากร) จะถูกขนส่งทางเรือ และ นายกเทศมนตรีลอนดอนมีความประสงค์จะให้เพิ่มการใช้การคมนาคมทางน้ำนี้
ลอนดอนยังมีคลองหลายสาย รวมทั้ง คลองรีเจนทส์ ที่เชื่อมต่อแม่น้ำเทมส์กับ คลองแกรนด์ยูเนียน และดังนั้น to the waterway network across much of England. คลองเหล่านี้ไม่ได้ถูกใช้ในการขนส่งสินค้าอีกแล้ว แต่โด่งดังด้วยเรือสำราญ
จักรยาน
การปั่นจักรยานในลอนดอนได้เข้าสู่ยุคทองโดยเฉพาะตั้งแต่ช่วงยุคมิลเลนเนียม (ค.ศ. 2000) นักปั่นจักรยานพบว่าพวกเขาชอบการปั่นจักรยานมากขึ้น เพราะราคาถูกกว่าและบางครั้งรวดเร็วกว่าการคมนาคมโดยขนส่งมวลชนหรือรถยนต์
ลูชาลิเบรตริเปลอาเวิลด์ไวด์
ลูชาลิเบรตริเปลอาเวิลด์ไวด์ (Lucha Libre AAA Worldwide) เดิมคือ อาซิสเตนเซียอาเซโซริอาอีอัดมินิสตราซิออน (Asistencia Asesoría y Administración) เป็นสมาคมมวยปล้ำอาชีพประเภทลูชาลีเบรในประเทศเม็กซิโก ก่อต่อขี้นในปี ค.ศ. 1992 ในตอนที่อันโตนิโอ เปญญา ออกจากสมาคม Consejo Mundial de Lucha Libre (CMLL) เพื่อมาตั้งสมาคม ซึ่งได้รับอนุญาตให้เขามีเสรีภาพความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น AAA ได้จัดขึ้นการปล้ำเป็นจำนวนมากของรายการจ่ายเพื่อรับชม ในช่วงหลายปีผ่านมาและได้รับการโปรโมดรายการซึ่งไม่เพียงแต่ในเม็กซิโก เช่น สหรัฐอเมริกา และประเทศญี่ปุ่น สมาคมนี้ได้ใช้เวทีมวยปล้ำลักษณะหกเหลี่ยม และสี่เหลี่ยม และมีชื่อเสียงในการกลเม็ดต่างชาติและคาแรกเตอร์รวมทั้งมีการพัฒนาการปล้ำประเภทเอ๊กซ์ตรีมมากขึ้น ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ในช่วงหลายปีทีผ่านมา AAA ได้ทำงานร่วมกับหลายสมาคมทางตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกัน เช่น เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชัน (WWF, ปัจจุบัน WWE) และเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ในขณะที่กำลังมีความสัมพันธ์การทำงานตามญี่ปุ่น โปรเรสต์ลิงโนอาห์, ตามอเมริกา โกรเบิลฟอร์ชเรสต์ลิง (GFW) และตามแคนาดา อินเตอร์เนชั่นแนลเรสต์ลิงซินดิเค (IWS)
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์ (Мария Константиновна Башкирцева, Marie Konstantinovna Bashkirtseff) (11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1858 - 31 ตุลาคม ค.ศ. 1884) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครนของคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาชเคิร์ทเซฟฟ์เกิดมาในครอบครัวขุนนางผู้มีฐานะดีแต่ไปโตในต่างประเทศ และได้เดินทางร่วมกับมารดาไปทั่วยุโรป ได้รับการศึกษาส่วนตัวและศึกษาการเขียนภาพในฝรั่งเศสที่สถาบันฌูเลียนซึ่งสถาบันเพียงไม่กี่สถาบันที่รับสตรีเป็นนักเรียน ซึ่งทำให้มีสตรีมาเรียนจากทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา เพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งคือหลุยส์ เบรสเลา ที่บาชเคิร์ทเซฟฟ์ถือว่าเป็นคู่แข่ง เมื่อเรียนสำเร็จแล้วมารีก็สร้างผลงานอันเป็นงานที่มีฝีมือในช่วงอายุอันสั้น ภาพเขียนชิ้นสำคัญคือภาพเหมือนของเด็กในสลัมในปารีสชื่อ "การพบปะ" และ "ในห้องเขียนภาพ" ซึ่งเป็นภาพเหมือนของศิลปินร่วมสมัยขณะที่กำลังทำงานกันในห้องเขียนภาพ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่งานของบาชเคิร์ทเซฟฟ์ส่วนใหญ่แล้วถูกทำลายไปโดยนาซีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
การสร้างสรรค์
การสร้างสรรค์ (creativity) หมายถึงการสร้างสิ่งใหม่ๆที่มีคุณค่า โดยสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นอาจมีการอ้างถึงบุคคลผู้สร้างสรรค์ หรือสังคมหรือขอบเขตภายในที่ได้สร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่ขึ้นมา ซึ่งการวัดคุณค่าดังกล่าวอาจใช้ได้หลายวิธี
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์
แหล่งข้อมูลอื่น
1858 1884
การสร้างสรรค์
สำหรับด้านวิชาการนั้น ต่างให้ความสนใจเกี่ยวกับการสร้างสรรค์กันอย่างแพร่หลาย: ทั้งทางจิตและกระบวนการทางระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมสร้างสรรค์, ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางบุคลิกภาพและความสามารถในการสร้างสรรค์, ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์และสติปัญญา, การเรียนรู้และสุขภาพจิต ตลอดจนวิธีการเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์ผ่านการฝึกอบรมและเทคโนโลยีเข้าช่วย
ความคิดสร้างสรรค์และการกระทำเชิงสร้างสรรค์จึงมีการศึกษาในหลายสาขาการเรียนรู้ ทั้งทางด้านจิตวิทยา, วิทยาการการรู้, การศึกษา, ปรัชญา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งปรัชญาทางวิทยาศาสตร์), เทววิทยา, สังคมวิทยา, ภาษาศาสตร์, ธุรกิจศึกษา และเศรษฐศาสตร์ อันเป็นผลให้เกิดความหลากหลายของคำจำกัดความและวิธีการ
ววาดึสวัฟ ชปิลมัน
ววาดีสวัฟ ชปิลมัน (5 ธันวาคม ค.ศ. 1911 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักเปียโนและนักแต่งเพลงคลาสิคชาวโปแลนด์ที่มีเชื้อสายชาวยิว ชปิลมันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ ปี ค.ศ. 2002 ที่ถูกกำกับโดยโรมัน โปลันสกี ซึ่งถูกอ้างอิงจากเรื่องราวอัตชีวประวัติของสปิลมัน ที่เขาเอาชีวิตรอดในกรุงวอร์ซอภายใต้การยึดครองของเยอรมันและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีมาได้อย่างไร
อาชีพในฐานะที่เป็นนักเปียโน
ชปิลมันได้เริ่มเรียนวิชาเปียโนที่สถานบันดนตรีชอแป็งในกรุงวอร์ซอ, โปแลนด์ ที่นั้นเขาได้เรียนการเล่นเปียโนกับ Aleksander Michałowski และ Józef Śmidowicz ลูกศิษย์รุ่นแรกและรุ่นที่สองของฟรันทซ์ ลิสท์ ในปี ค.ศ. 1931 เขาได้เป็นนักเรียนของสถานศึกษาศิลปะที่มีชื่อเสียงในกรุงเบอร์ลิน, เยอรมนี ซึ่งได้เรียนกับ Artur Schnabel, Franz Schreker และ Leonid Kreutzer ภายหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้รับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1933 ชปิลมันได้เดินทางกลับกรุงวอร์ซอ ที่ซึ่งเขาได้กลายเป็นนักเปียโนและนักแต่งเพลงที่โด่งดังอย่างรวดเร็วที่มีทั้งเพลงคลาสสิคและเพลงยอดนิยม ในฐานะที่เป็นศิลปินเดี่ยว เขายังได้เป็นหุ้นส่วนของ
อ้างอิง
19112000
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
สมเด็จพระปฐมบรมวงศ์ หรือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่ (สมัยกรุงศรีอยุธยา - พ.ศ. 2322) หรือ เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีพระนามเดิมว่า ฉิมใหญ่ หรือ หวาน เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี
เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่พระราชชายาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และได้ประสูติพระราชโอรสคือเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ (ต่อมาคือ เจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์, เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ และหม่อมเหม็น ตามลำดับ) แต่เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ได้ถึงแก่อนิจกรรมหลังจากนั้น 12 วัน หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้มีการสถาปนาเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ ขึ้นเป็น เจ้าฟ้าฉิมใหญ่ ย้อนหลัง
ปัญหาเยอรมัน
คำถามเยอรมัน (Deutsche Frage; German Question) คือประเด็นการอภิปรายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในช่วงการปฏิวัติ พ.ศ. 2391 ถึงวิธีการที่ดีที่สุดในการรวมชาติเยอรมัน (Unification of Germany) โดยตั้งแต่ พ.ศ. 2358 ถึง พ.ศ. 2409 รัฐอิสระซึ่งใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูดภายในสมาพันธรัฐเยอรมันได้ถกเถียงกันในประเด็นดังกล่าว และเสนอวิธีแก้ไขออกเป็นสองแนวทางคือ
แนวทางแก้ไขดังกล่าวยังถูกอ้างถึงในชื่อรัฐที่แนวทางนั้นเสนอให้ตั้งขึ้นคือ เยอรมนีใหญ่ หรือ กรอสส์ดอยท์ชลันด์ (Großdeutschland) และ เยอรมนีน้อย หรือ ไคลน์ดอยท์ชลันด์ (Kleindeutschland) ซึ่งทั้งสองแนวทางคือส่วนหนึ่งของกระแสชาตินิยมเยอรมันที่กำลังเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ยังรวมเอาขบวนการเคลื่อนไหวร่วมสมัยในลักษณะเดียวกันเข้ามาด้วย เช่น การรวมชาติอิตาลีโดยราชวงศ์ซาวอย และการปฏิวัติเซอร์เบียเพื่อเอกราช ที่ต้องการจะก่อตั้งรัฐชาติซึ่งรวบรวมผู้คนที่มีเชื้อชาติและภาษาร่วมกันเข้าไว้ด้วยกัน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
พระชนม์ชีพตอนต้น
มีการสันนิษฐานว่าน่าจะประสูติเมื่อ พ.ศ. 2304 บ้างก็ว่าประสูติช่วงปี พ.ศ. 2306-2307 และไม่เกินปี พ.ศ. 2308 เพราะพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2310
ปัญหาเยอรมัน
พื้นเพ
"ในทางภูมิรัฐศาสตร์ ไม่มีประเทศเยอรมนีที่จะกล่าวถึงได้อย่างเหมาะสมและชัดเจน ด้วยเหตุที่ชาวเยอรมันตั้งรกรากอยู่ในราชอาณาจักร แกรนด์ดัชชี ดัชชี และราชรัฐจำนวนมากมาย ซึ่งแต่ละแห่งก็มีอำนาจอธิปไตยและกลไกการปกครองของรัฐที่แยกเป็นอิสระจากกัน ดังนั้นจึงมีกระแสความรู้สึกของความเป็นชาติเปรียบเสมือนกับคลื่นใต้น้ำที่ต้องการจะรวมชาวเยอรมันทั้งมวลไว้ภายใต้รัฐอันหนึ่งเดียวและปกครองโดยประมุขของชาติเพียงองค์เดียว"
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
เข้ารับราชการฝ่ายใน
เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขณะนั้นทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ได้ถวายตัวคุณฉิมใหญ่เป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และให้ประสูติการพระราชโอรสพระนามว่า "เจ้าฟ้าเหม็น" ต่อมาทรงพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์" เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2322 ดังปรากฏใน จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า
ปัญหาเยอรมัน
พื้นเพ
- นิวยอร์กไทมส์ วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2409
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
เข้ารับราชการฝ่ายใน
"เจ้าฟ้ากษัตริย์ศึกเข้าเมืองได้ ณ วันจันทร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๐ เจ้าเมืองหนี ได้พระแก้วพระบาง พระไอยกาเข้าเมืองได้ ๓ วัน เจ้าลูกทรงครรภ์ประสูตร์เจ้า ณ วันศุกร์ ขึ้น ๗ ค่ำ เดือน ๑๐ ประสูตร์เปนพระราชกุมาร ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย แมงมุมทั้งไข่จิ้งจกตกพร้อมกัน แมงมุมอนิจกรรม จิ้งจกไปได้ ๑๒ วัน เจ้าแม่สิ้นพระชนม์ ส่วนเจ้าลูกให้พระพี่นางเธอเอาไปเลี้ยง ให้นามเจ้าสุพันทวงษ์"
ปัญหาเยอรมัน
พื้นเพ
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งฮับส์บูร์ก สละราชสมบัติและยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากความพ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งในสงครามนโปเลียน จึงเท่ากับเป็นการสิ้นสุดลงของจักรวรรดิแบบหลวม ๆ ซึ่งรวมดินแดนเยอรมนีให้เป็นปึกแผ่นมาหลายร้อยปี จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยมีสถานะเป็นรัฐชาติโดยแท้จริง แม้ว่าชื่อที่่ใช้เรียกขานในภายหลังจะเพิ่มคำว่า แห่งชาติเยอรมัน เข้าไปด้วยก็ตาม ทั้งนี้ผู้ปกครองของจักรวรรดิต้องเผชิญกับปัญหาการสูญเสียพระราชอำนาจการปกครองให้แก่รัฐของจักรวรรดิตลอดช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ผลของสงครามสามสิบปียังส่งผลต่อพระราชอำนาจของจักรพรรดิอย่างร้ายแรง ทั้งยังส่งผลให้เกิดการแข่งขันกันระหว่างรัฐทรงอำนาจในยุโรปสองรัฐคือ ราชอาณาจักรฮับส์บูร์ก (ในฐานะรัฐที่ทรงอำนาจมากที่สุดในจักรวรรดิ) และบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย ซึ่งขยายอาณาเขตของตนเกิดกว่าอาณาเขตของจักรวรรดิ ในขณะเดียวกันนั้นเองนครรัฐขนาดเล็กจำนวนมากภายในจักรวรรดิก็กระจัดกระจายกันออกไป จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงมีนครรัฐขนาดเล็กมากกว่า 1,800 แห่ง และแต่ละแห่งปกครองแยกจากกันอย่างอิสระ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
เข้ารับราชการฝ่ายใน
ซึ่งนิมิตดีคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำศึกตีเวียงจันทน์แตกได้พระแก้วมรกตและพระบางมาสู่พระนคร ส่วนลางร้ายคือแมงมุมและจิ้งจกตกลงมาพร้อมกัน หลังจากนั้นเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็สิ้นพระชนม์ แต่ขณะเดียวกันการ "ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย" เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระราชโอรสที่ประสูติเป็นเจ้าฟ้าทั้ง ๆ ที่ผู้ให้กำเนิดเป็นเพียงเจ้าจอมมารดาเท่านั้น ซึ่งกรณีในกรณีดังกล่าวจัดว่าเป็นเจ้าฟ้าตั้ง
ปัญหาเยอรมัน
พื้นเพ
ปรากฏการณ์ซึ่งแบ่งแยกเยอรมนีออกเป็นสองส่วนนี้ถึงจุดสูงสุดครั้งแรกเมื่อสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียปะทุขึ้น และดำเนินเรื่อยมายาวนานกว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสและการรุกรานยุโรปของนโปเลียน โดยหลังจากที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลายลง ราชวงศ์ฮับส์บูร์กจึงได้สถาปนาจักรวรรดิออสเตรียขึ้นบนดินแดนของราชอาณาจักรฮับส์บูร์เดิมและยังคงสถานะจักรวรรดิเอาไว้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2358 พฤติการณ์สุดท้าย (the Final Act) ของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้สถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันขึ้น ซึ่งไม่ได้มีสถานะเป็นรัฐชาติ แต่เป็นสมาคมของรัฐอธิปไตยในดินแดนของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เดิม
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
หลังการสิ้นพระชนม์
เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2322 การนี้ฝ่ายกรุงธนบุรีจึงมีใบบอกเพื่อแจ้งข่าวร้ายไปยังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชซึ่งขณะนั้นมิได้อยู่ในพระนคร และยังติดศึกอยู่ที่เวียงจันทน์ ความว่า
ปัญหาเยอรมัน
พื้นเพ
ในการถกเถียงถึงปัญหานี้ มีหลากหลายปัจจัยที่ส่งผลต่อความเห็นชอบของแต่ละแนวทาง แต่ปัจจัยหลักที่สำคัญที่สุดก็คือศาสนา ทั้งนี้ด้วยเหตุที่แนวทางมหาประเทศเยอรมันจะเสริมสร้างสถานะอันโดดเด่นและสำคัญแก่ออสเตรีย ซึ่งเป็นประเทศคาทอลิกและเป็นรัฐเยอรมันที่ทรงอำนาจมากที่สุดในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ส่งผลให้ชาวคริสต์ฝ่ายโรมันคาทอลิกและรัฐซึ่งมีความสัมพันธ์อันดีกับออสเตรียมักจะสนับสนุนแนวทางนี้ ในขณะที่การรวมเยอรมนีให้เป็นปึกแผ่นโดยปรัสเซียภายใต้ราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น เป็นตัวเลือกที่รัฐเยอรมันทางตอนเหนือซึ่งเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์พึงพอใจกว่า นอกจากนี้อีกหนึ่งปัจจัยที่มีความซับซ้อนก็คือการที่จักรวรรดิออสเตรียรวมเอาชนชาติอื่น (ซึ่งไม่ได้ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูด) ไว้ภายใต้การปกครองของตนจำนวนมาก เช่น ชาวฮังการี ชาวโรมาเนีย ชาวโครแอต และชาวเช็ก ส่งผลให้ออสเตรียไม่เต็มใจที่จะเข้าร่วมเป็นประเทศเยอรมนีอันหนึ่งอันเดียว หากตนต้องสละดินแดนที่ไม่ได้ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูดเหล่านี้ไป
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
หลังการสิ้นพระชนม์
"ศพนั้นก่อกุฎไว้ ณ วัดบางยี่เรือ ให้ประโคมทุกเพลาฯ ณ เดือนอ้าย มีศุภอักษรขึ้นไปถึงเจ้าฟ้ากษัตริย์ศึก ว่าสำเร็จการศึกแล้วให้กลับลงมา บุตรนั้นเสียแล้ว ยังแต่หลานเป็นผู้ชาย"
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 51 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 15 เหรียญ
เซ็ปโซลาร์
เซ็ปโซลาร์ (Zep Solar) เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ติดตั้งและต่อสายดินสำหรับระบบผลิตพลังงานแสงอาทิตย์จากเซลล์แสงอาทิตย์ บริษัทก่อตั้งขึ้นโดยผู้ประกอบการและนักประดิษฐ์ แจ็ก เวสต์ ในปี พ.ศ. 2552 ในเมืองซานราฟาเอล รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี พ.ศ. 2556 โซลาร์ซิตีซึ่งเป็นบริษัทติดตั้งพลังงานแสงอาทิตย์รายใหญ่ที่สุดในสหรัฐในขณะนั้นได้ซื้อกิจการเซ็ปโซลาร์ เซ็ปโซลาร์ดำเนินการในฐานะหน่วยธุรกิจอิสระของโซลาร์ซิตี จนกระทั่งเทสลาอิงค์เข้าซื้อกิจการโซลาร์ซิตีในปี พ.ศ. 2559 ซึ่งเซ็ปโซลาร์ถูกรวมเข้ากับบริษัทในเครือของเทสลาเอนเนอร์ยี
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
หลังการสิ้นพระชนม์
ส่วนการศพของเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็ถูกจัดขึ้นอย่างเจ้าฟ้าที่วัดบางยี่เรือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชวิจารณ์เพิ่มเติมไว้ว่า
ปัญหาเยอรมัน
การปฏิวัติเดือนมีนาคม
ฝ่ายมหาประเทศให้เหตุผลว่าออสเตรียเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นประเทศผู้นำในการรวมชาติเนื่องจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก (ออสเตรีย) ปกครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาเป็นระยะเวลากว่า 400 ปี อย่างไรก็ตามอาจมีประเด็นปัญหาที่ตามมากับข้อเสนอนี้ เนื่องจากดินแดนที่ออสเตรียปกครองอยู่นั้นส่วนมากเป็นดินแดนของชนชาติซึ่งไม่ได้ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาหลัก เช่น ราชอาณาจักรฮังการี ซึ่งมีอาณาเขตใหญ่ที่สุดและมีประชากรชาวสโลวัก ชาวโรมาเนีย และชาวโครแอตอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ราชอาณาจักรโบฮีเมียของชาวเช็ก จังหวัดกาลิเซียนของชาวโปแลนด์ ชาวรูซินซ์ และชาวยูเครน ดัชชีคาร์นิโอลาของชาวสโลวีน เช่นเดียวกับราชอาณาจักรลอมบาร์ดี-เวนีเชียและเตรนโตของชาวอิตาลี ที่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองในพระมหากษัตริย์ทีโรลีน (เคาน์ตีทีโรล) ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลนี้รวมกันเป็นดินแดนส่วนมากของจักรวรรดิออสเตรีย ทั้งนี้ดินแดนดังกล่าว (ยกเว้นโบฮีเมีย คาร์นิโอลา และเตรนโต) ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐเยอรมัน เนื่องจากไม่เคยเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศิกดิ์สิทธิ์มาก่อน อีกทั้งยังไม่มีความประสงค์ที่จะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐชาติเยอรมันอีกด้วย เห็นได้จากการที่นักการเมืองชาวเช็ก ฟรันจีเช็ก ปารักสกี ปฏิเสธขอเสนอการอยู่ใต้อาณัติของรัฐสภาแฟรงเฟิร์ตอย่างโจ่งแจ้ง โดยกล่าวว่าดินแดนของชาวสลาฟภายใต้จักรวรรดิฮับส์บูร์กนั้นไม่ได้อยู่ในขอบข่ายการอภิปรายของปัญหาเยอรมัน ในทางกลับกันนายกรัฐมนตรีออสเตรีย เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งชวาร์เซินแบร์ก ตรัสว่าการรวมชาติในฐานะจักรวรรดิฮับส์บูร์กอันหนึ่งอันเดียวเท่านั้นคือแนวทางที่ยอมรับได้ เนื่องจากออสเตรียไม่ประสงค์ที่จะสละดินแดน (ที่ประชากรไม่ได้ใช้ภาษาเยอรมัน) ในครอบครองของตน หรือแบ่งแยกดินแดนที่มีอยู่เดิมเพื่อไปรวมกับจักรวรรดิทีมีแต่ชาวเยอรมันเท่านั้น
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
หลังการสิ้นพระชนม์
"การพระศพสมเด็จพระเจ้าปฐมบรมไอยิกาเธอ ซึ่งเปนพระมารดาเจ้าฟ้าเหม็นองค์นี้ มีหมายว่า จุลศักราช ๑๑๔๓ ปีชวดโทศกมีหมายเวรควรรู้อัศว์ ว่าเจ้าพระยาจักรีรับมีรับสั่งใส่เกล้าฯ สั่งว่าจะได้พระราชทางเพลิงพระศพพระมารดาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ณ วัดบางยี่เรือนอก ให้ทำการเมรุเปนอย่างพระศพเจ้าฟ้า แลเครื่องการพระศพครั้งนี้ เจ้าพระยาจักรีให้ช่างทำสังเคตเอก ฉัตรราชวัตรหีบบุทองอังกฤษทั้งสิ้น แลโรงพิเศษ ทิมพระสงฆ์สังเคตสามสร้าง แลโรงโขนนางรำ ระทาดอกไม้เพลิงต้นกัลปพฤกษ์ การทั้งปวงเหมือนพระศพกรมขุนอินทรพิทักษ์ พระเจ้านราสุริวงษ์ จะได้พระราชทานเพลิงพระศพพระมารดาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ณะ เดือน ๗ ปีวอกโทศก หลวงศรีกาฬสมุดให้ตัวอย่าง มีรูปเมรุ ในงานเมรุคราวนี้พระราชทานเงินโรงการเล่นขึ้นทุก ๆ อย่าง"
เซ็ปโซลาร์
นับตั้งแต่การควบรวมกิจการ เทสลาเอนเนอร์ยียังคงผลิตผลิตภัณฑ์ของเซ็ปโซลาร์จำนวนมากเพื่อใช้ในโครงการของบริษัท แต่ไม่ได้ขายอุปกรณ์ให้กับผู้ติดตั้งรายอื่น
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
ผู้สืบเชื้อสาย
ส่วนเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระองค์ ได้รับการสถาปนาในรัชกาลที่ 1 เป็น สมเด็จเจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์ กรมขุนกระษัตรานุชิต และเปลี่ยนพระนามเป็น ธรรมาธิเบศร์ ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงถูกฟ้องร้องว่าคิดวางแผนก่อการกบฏ จึงถูกถอดยศเป็น "หม่อมเหม็น" และถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ที่วัดปทุมคงคา พร้อมพระโอรสทั้งหกพระองค์ เหลือแต่เหล่าพระธิดาซึ่งถูกถอดพระยศเป็น คุณ หรือ หม่อม
ปัญหาเยอรมัน
สงครามกับออสเตรียและฝรั่งเศส
ความพยายามทั้งหมดนี้จบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างน่าอับอายของออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย พ.ศ. 2409 และหลังจากลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปราก นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย ออทโท ฟอน บิสมาร์ค (ในขณะนั้นเป็นผู้มีอิทธิพลสำคัญในแวดวงการเมืองเยอรมัน) ได้ดำเนินการขับไล่ออสเตรียและรวบรวมบรรดารัฐเยอรมันต่าง ๆ ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวภายใต้การนำของปรัสเซีย ในขณะที่อาณาเขตของราชวงศ์ฮับส์บูร์กก็เริ่มสั่นคลอนเนื่องจากเกิดความขัดแย้งทางเชื้อชาติจากกลุ่มนักชาตินิยม ซึ่งออสเตรียแก้ไขปัญหานี้แบบผิวเผินด้วยข้อตกลงการประนีประนอมระหว่างออสเตรีย-ฮังการี พ.ศ. 2410
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
ผู้สืบเชื้อสาย
อย่างไรก็ตามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สืบเชื้อสายของหม่อมเหม็นได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "อภัยกุล"
เซ็ปโซลาร์
เซ็ปโซลาร์เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในเรื่องระบบ "ไร้ราง" (rail-less) ที่ช่วยให้ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคาได้เร็วกว่าวิธีอื่น ๆ ตามดั้งเดิม การติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์กำหนดให้คนงานต้องติดตั้งหลังคาที่มีรางยึดเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงติดแผงโซลาร์เซลล์เข้ากับรางเหล่านั้น เทคโนโลยีของเซ็ปโซลาร์ช่วยให้ผู้ติดตั้งสามารถติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์โดยไม่ต้องใช้รางบนหลังคาหลายประเภท
เรดเวลเวต (วงดนตรี)
เรดเวลเวต (레드벨벳; Red Velvet) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ด้วยซิงเกิล "แฮปปีเนส" ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสี่คนคือ ไอรีน, ซึลกี, เวนดี และจอย ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เยรี เป็นสมาชิกคนที่ห้าที่ถูกเพิ่มเข้ามาในกลุ่ม
เรดเวลเวตประสบความสำเร็จกับอีพีแรกของกลุ่ม ไอศกรีมเค้ก ด้วยการติดอันดับหนึ่งบนแกออนอัลบั้มชาร์ตในปี ค.ศ. 2015 และออกอัลบั้มแรก เดอะเรด ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 ซิงเกิลนำคือ "ดัมบ์ดัมบ์" ถูกเปิดบ่อยครั้ง ทำให้อัลบั้มได้เปิดตัวในอันดับหนึ่งบนแกออนอัลบั้มชาร์ตและ บิลบอร์ด เวิลด์อัลบั้ม ในปี ค.ศ. 2017 กลุ่มออกอีพีชุดที่ห้า เดอะเรดซัมเมอร์ อัลบั้มนี้ได้อันดับหนึ่งในชาร์ตแกออน ซึ่งนับว่าเป็นครั้งที่ห้าของกลุ่มและมากที่สุดในเกิร์ลกรุปเคป็อป เรดเวลเวตได้รับรางวัลมากมายทั้งในด้านดนตรี การเต้น หรือความนิยม รวมไปถึงรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์สาขาศิลปินหน้าใหม่แห่งปี และเมลอนมิวสิกอะวอดส์สาขาการแสดงประเภทเต้นกลุ่มหญิงยอดเยี่ยมปี 2015
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
พระอิสริยยศ
พระอิสริยยศภายหลังสิ้นพระชนม์
เรดเวลเวต (วงดนตรี)
2014–2015: การเปิดตัว, สมาชิกใหม่ เยรี, ไอศกรีมเค้ก และ เดอะเรด
เรดเวลเวตเปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ในรายการ มิวสิกแบงก์ ทางช่องเคบีเอส2 ซิงเกิลเปิดตัวของกลุ่ม "แฮปปีเนส" ถูกเผยแพร่บนเว็บไซต์เพลงดิจิทัล ในวันที่ 4 สิงหาคม เพลงเขียนโดยยู ย็อง-จิน และทำนองโดยวิล ซิมม์ส, แชด ฮิวโก (เดอะเนปจูนส์), คริส ฮ็อลชไตน์ และแอนน์ จูดิธ วิค (ดีไซน์มิวสิก) เพลงเป็นแนวอีดีเอ็มผสมยูโรป็อป ตามด้วยเครื่องตีสังเคราะห์และจังหวะกลองแบบชนเผ่าแอฟริกัน วิดีโอต้นฉบับของเพลง "แฮปปีเนส" มียอดผู้ชมในยูทูบมากกว่า 2 ล้านครั้งใน 24 ชั่วโมงแรก ก่อนจะถูกลบออก เนื่องจากถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักเกี่ยวกับภาพพื้นหลังในคลิป และได้อัปโหลดเวอร์ชันแก้ไขใหม่ในวันที่ 3 สิงหาคม "แฮปปีเนส" กลายเป็นมิวสิกวิดีโอเพลงเคป็อปที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกเป็นอันดับสองในเดือนสิงหาคม รองจากเพลง "มามาซิตา" ของซูเปอร์จูเนียร์
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 สมาชิกของเอสเอ็มรุกกีส์ เยรี ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม ในวันที่ 15 มีนาคม ด้วยเพลง ไอศครีมเค้ก มินิอัลบั้มแรกของกลุ่ม ซึ่งประกอบด้วยสองเพลงโปรโมต คือ "ออโตแมติก" และ "ไอศครีมเค้ก" มิวสิกวิดีโอได้ปล่อยในวันที่ 14 และ 15 มีนาคม และในวันที่ 19 มีนาคม มีการจัดงานนำเสนออัลบั้มของวงด้วย Ice Cream TV ซึ่งเป็นรายการที่ถ่ายทอดผ่าน เนเวอร์มิวสิก และมีมินโฮจากวงชายนี เป็นพิธีกร เมื่อวันที่ 27 มีนาคมพวกเขาได้รับรางวัลเพลงแรกใน Music Bank ของ KBS ซึ่งอัลบั้มนี้ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดโดยวงผู้หญิงในเกาหลีใต้ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2015 ในชาร์ต Hanteo Chart และเมื่อเดือนสิงหาคมปี 2015 เรดเวลเวทได้ทำการแสดงเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ภายในงานเทศกาลดนตรีและคอนเสิร์ตประจำปีของเคคอน ในเมืองลอสแอนเจอลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย
อัลบั้มแรกของเรดเวลเวต เดอะเรด ได้รับการปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2015 รวมทั้งสิ้น 10 แทร็กรวมถึงเพลงโปรโมต "ดัมบ์ ดัมบ์" อัลบั้มนี้เป็นผลสำเร็จทันทีที่ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์บิลบอร์ดอย่าง เจฟฟ์ เบรนนัน กล่าวว่า "เดอะเรด" เป็นอัลบั้มที่เปิดตัวที่น่าประทับใจและยอดเยี่ยม และยังกล่าวถึงการประสบความสำเร็จในการเดินตามรอยเท้าของวงเกิร์ลกรุ๊ปรุ่นพี่ที่ประสบความสำเร็จอย่าง Girls 'Generation และ f (x) " โดย อัลบั้มเดอะเรด ได้ขึ้นเป็นอันดับที่ 1 บนบิลบอร์ดเวิร์ลอัลบั้มชาร์ต และ แกออรนของประเทศเกาหลีใต้  นอกจากยังปรากฏในลิสต์ 10 อัลบั้มวงเกาหลีที่ดีที่สุดจัดซึ่งอันดับโดยบิลบอร์ดในปี 2015 โดยได้กล่าวถึงอัลบั้มว่า เป็นหนึ่งในปีที่สนุกที่สุดและการทดลองใหม่ ๆ ของเพลงป๊อป บอกจากนี้เพลงโปรโมต ดัมดัม ขึ้นอันดับสูงสุดด้วยที่สามบนบิลบิร์ดชาร์ตดิจิตอล เป็นเพลงเกาหลีที่ขายที่ดีที่สุดในอเมริกาประจำสัปดาห์ "เป็นอันดับแรกๆของ 20 เพลงเกาหลีในปี 2015" โดย Dazed ซึ่งระบุว่าวงนั้น "เหนือกว่าคู่แข่งไอดอลอื่น ๆ " มิวสิกวิดีโอของ "ดัมบ์ ดัมบ์" เป็นเพียงเดียวที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษที่ติดอันดับใน โรลลิงสโตน 10 เพลงที่ดีที่สุดของปี 2015" เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม เรดเวลเวทได้เป็นส่วนหนึ่งใน เอ็สเอมวินเทอร์การ์เดน ในโปรเจกต์พิเศษช่วงฤดูหนาว พร้อมกับไปกับเพื่อนร่วมค่ายอย่าง เอฟ (เอกซ์) และโบอา โดยปล่อยได้ปล่อยซิงเกิ้ลซิงเกิ้ลชื่อว่า วิชทรี
2016–2017: เดอะเวลเวต, รัสเซียนรูเล็ตต์, รุกกี, เดอะเรดซัมเมอร์ และ เพอร์เฟ็กต์เวลเวต
มินิอัลบั้มที่สองของเรดเวลเวต ได้รับการปล่อยตัวออกมาในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2016 แต่ก่อนที่จะมีกำหนดวางจำหน่าย 10 นาที เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศว่ามิวสิกวิดีโอและอัลบั้มจะปล่อยให้ล่าช้า "เพื่อรับประกันคุณภาพงาน" "วันออฟดีสไนตส์" ได้รับการเผยแพร่ในวันที่ 17 มีนาคม อัลบั้มนี้ได้นำเสนอแนวเพลงอาร์แอนด์บี ที่นุ่มนวลและเป็นด้านเวลเวต ตรงข้ามกับเรด ซึ่งเน้นความเป็นตัวของตัวเองที่สดใสและกล้าหาญ
เรดเวลเวตได้เผยแพร่เพลง รัสเซียนรูเล็ตต์ เมื่อวันที่ 7 กันยายน โดยภายในอัลบั้มประกอบด้วยเพลงเจ็ดเพลงกับเพลงหลัก "รัสเซียนรูเล็ตต์"  เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2016 โดยมิวสิกวิดีโอได้รับความสนใจจากเอกลักษณ์ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์แอนิเมชั่นดิสเพลย์ของ The Simpsons เรื่อง "Itchy & Scratchy" เช่น การแกล้งที่น่ากลัวระหว่างสมาชิกในวงภายใต้วิดีโอที่เต็มไปด้วยความสดใส ร่าเริงและดูสนุกสนาน เพลงรัชเชี่ยนรูเล็ตชนะครั้งแรกในรายการ เดอะโชว์ โดยเพลงไตเติ้ลครองอันดับที่สองของ Gaon Digital Chart และ Billboard's World Digital Songs chart ทำให้เป็นอันดับสูงสุดของทั้งสองชาร์ตในเวลานั้น
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เรดเวลเวตปล่อยมินิอัลบั้มที่สี่ โดยในอีพีนี้ประกอบด้วยเพลงหกเพลงรวมถึงเพลงหลัก "รุกกี" และเพลงเดี่ยวของเวนดี "ลาสต์เลิฟ" โดยอัลบั้มขึ้นอันดับสูงสุดใน Weekly Gaon Album และ Billboard World Albums Chart
ในวันที่ 9 กรกฎาคม เรดเวลเวตได้ปล่อยมินิอัลบั้มใหม่ โดยเป็นมินิอัลบั้มฤดูร้อนครั้งแรกของพวกเธอ "เดอะเรดซัมเมอร์" ด้วยเพลงหลัก เรดเฟลเวอร์ ซึ่งเป็นเพลงเต้นป๊อปที่มีกลิ่นอายฤดูร้อน โดยเนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับความงดงามของช่วงชีวิตวัยรุ่น การเติบโตผ่านช่วงเวลา และความรักครั้งแรกในช่วงฤดูร้อน โดยเป็นอีกครั้งที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์เป็นอย่างมาก ทันทีที่ปล่อยเพลงออกมา "Red Flavour" ได้รับการชื่นชมจากบรรดานักวิจารณ์เพลงที่ชื่นชมกับท่อนฮุคที่ติดหูของเพลงและง่ายต่อการร้องตาม ซึ่งเพลง "เรดเฟลเวอร์" ได้ถูกอธิบายว่าเป็น "บทเพลงประจำฤดูร้อน" นับตั้งแต่ปรากฏตัวในรายการสิ้นปีหลายรายการจากนักวิจารณ์ เพลงขึ้นเป็นอันดับสูงสุดใน Gaon Album Chart และ Billboard World Albums Chart เป็นครั้งที่สามและได้ครองอันดับที่ 1 ในชาร์ตต่าง ๆ มากที่สุดของอัลบั้มของวงนักร้องหญิง นอกจากนี้ "เรดเฟลเวอร์" ยังได้รับการจัดอันดับสูงสุงใน แกออนดิจิทัลชาร์ต พร้อมกับอีก 4 เพลงที่เหลือในอัลบั้มที่ครองชาร์ต 50 อันดับแรกอีกด้วย
2018: เดอะเพอร์เฟ็กต์เวลเวต, #คุกกี้จาร์, ซัมเมอร์แมจิก และ อาร์บีบี
ทางวงได้เปิดตัว เพอร์เฟค เวลเวต The Perfect Red Velvetฉบับใหม่ เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2018 รวมเพลงใหม่สามเพลง นอกเหนือเพลงทั้งหมดจากเพอร์เฟค เวลเวตโดยซิงเกิล "แบดบอย" เป็นซิงเกิลนำในการโปรโมต
อัลบั้มนี้ติดอันดับชาร์ตอัลบั้มของ แกออนอัลบั้มชาร์ต เมื่อปล่อยออกมา ขณะที่เพลง "แบดบอย" เปิดตัวที่อันดับสองใน แกออนดิจิทัลชาร์ต The Perfect Red Velvet ยังติดอันดับสามในชาร์ต บิลบอร์ด เวิลด์อัลบั้ม ส่วนเพลง"แบดบอย" เปิดตัวอันดับสองของชาร์ต ดิจิทัลซองเซลส์ และเรดเวลเวตยังติด 10 อันดับแรกของชาร์ตบิลบอร์ด's Social 50 เป็นครั้งแรกในอันดับเก้า และอัลบั้มนี้ยังเป็นครั้งแรกของวงที่ได้ปรากฏตัวบนชาร์ต แคนนาดา ฮอต 100 ติดอันดับที่ 87 กลายเป็นศิลปินเคป็อปวงที่เจ็ดและยังเป็นศิลปินหญิงเคป็อปวงที่สามที่ปรากฏตัวในชาร์ต เรดเวลเวต ได้โปรโมตเพลงผ่านรายการเพลงของเกาหลีใต้หลายรายการ โดยได้รับรางรัลสำหรับเพลง"แบดบอย"เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ในรายการโชว์แชมเปียน ในเดือนธันวาคม ทางบิลบอร์ด ได้เลือกให้เพลง"แบดบอย" เป็นเพลงเคป็อปที่ดีที่สุดของปี
คอนเสิร์ตเดี่ยวของ เรดเวลเวต "เรดรูม" จัดขึ้นที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 28 และ 29 มีนาคม ที่ Musashino Forest Sports Plaza ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานที่มีความจุ10,000ที่นั่ง สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียวเมื่อปี ค.ศ. 2020 ต่อมาทางวงได้ประกาศว่าพวกเขาจะเดบิวต์อย่างเป็นทางการในญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เรดเวลเวต ได้แสดงร่วมกับศิลปินชาวเกาหลีใต้คนอื่นๆ ในคอนเสิร์ต an inter-Korean concert ที่เปียงยางเกาหลีเหนือ ทำให้พวกเธอเป็นศิลปินกลุ่มแรกจาก เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในรอบ 15 ปีนับตั้งแต่ วงชินฮวา ที่ไปแสดงในเกาหลีเหนือ จอย ไม่สามารถร่วมแสดงกับวงได้เนื่องจากตารางงานที่ขัดแย้งกับการถ่ายทำละครเรื่องTempted