cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระกุมารกัสสปะ
การบรรลุธรรม
ครั้งนั้น สหายของท่านเกิดเป็นพรหมในชั้นสุทธาวาส เห็นท่านลำบากในการเจริญวิปัสสนา จึงผูกปัญหา 15 ข้อ แล้วบอกว่า นอกจากพระพุทธเจ้า ไม่มีใครสามารถแก้ปัญหานี้ได้ รุ่งขึ้นท่านเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ทูลถามปัญหาเหล่านั้น พระพุทธเจ้าทรงแก้ให้ท่านจนถึงพระอรหัตผล พระเถระเรียนเองตามที่พระพุทธเจ้าตรัส เข้าไปยังป่าอัมพวัน เจริญวิปัสสนาไม่นานก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ ที่จัดว่าเป็นที่สุดแห่งพรหมจรรย์
งานประกาศพระศาสนา
พระกุมารกัสสปเถระ กล่าวธรรมกถาได้อย่างวิจิตร สมบูรณ์ด้วยอุปมาและเหตุผล เช่น การโต้ตอบกับพระเจ้าปายาสิผู้ไม่เชื่อว่าโลกอื่นมีจริง เป็นต้น
พระเจ้าปายาสิเห็นว่านรกไม่มี เพราะไม่เคยเห็นญาติคนไหนตกนรกแล้วมาบอก พระเถระอุปมาว่า เหมือนคนทำความผิดร้ายแรง ถูกตัดสินจำคุกจะออกมานอกคุกได้อย่างไร
พระเจ้าปายาสิตรัสว่า เคยฆ่าคนโดยเอาใส่ในหม้อ แล้วปิดฝาจนสนิทถมทั้งเป็นให้คนช่วยดูรอบ ๆ หม้อ ก็ไม่เห็นชีวะของผู้นั้นออกมา พระเถระอุปมาว่า เหมือนพระองค์เคยบรรทมหลับท่ามกลางผู้อารักขาและนางสนม แล้วทรงสุบินว่าเสด็จประพาสสถานที่ต่าง ๆ แต่ก็ไม่เคยมีใครเห็นชีวะของพระองค์ที่ออกไป
พระเจ้าปายาสิตรัสว่า เคยฆ่าคนโดยไม่ทำลายอินทรีย์ทั้ง 6 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ) ครั้นเขาตายแล้ว ทรงตรวจดู ไม่พบว่าทั้ง 6 นั้นรู้สึกอะไรเลย พระเถระอุปมาว่า เหมือนคนเป่าสังข์ คนโง่ได้ยินเสียงสังข์ จึงมาขอดูเสียงของสังข์ ค้นหาอย่างไรก็ไม่พบเสียงในตัวสังข์ จึงบอกว่าสังข์ไม่มีเสียง
ยังมีเรื่องอีกมากมายที่แสดงถึงความฉลาดสามารถของพระกุมารกัสสปเถระ ในการอธิบายหลักธรรมในทางพระพุทธศาสนา ท่านสามารถโต้ตอบกับผู้ที่มาโต้แย้งคัดค้านคำสอนได้อย่างดี จึงนับว่าเป็นกำลังที่สำคัญรูปหนึ่งในการประกาศพระพุทธศาสนา
เอตทัคคะ
เพราะพระกุมารกัสสปเถระ กล่าวธรรมกถาได้อย่างวิจิตรสมบูรณ์ด้วยการอุปมาและเหตุผล พระพุทธเจ้าจึงทรงยกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะในด้านใช้ถ้อยคำอันวิจิตร (กล่าวถ้อยคำที่ไพเราะ)
บุญญาธิการ
แม้พระกุมารกัสสปเถระนี้ ก็ได้สร้างสมบุญญาธิการอันเป็นอุปนิสัยแห่งมรรคผลนิพพานมานาน ในพุทธกาลแห่งพระปทุมุตรพุทธเจ้า ได้เห็นพระศาสดาทรงตั้งภิกษุรูปหนึ่งไว้ในตำแหน่งที่เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายผู้กล่าวถ้อยคำอันวิจิตร จึงได้ปรารถนาตำแหน่งนั้น ได้สร้างสมความดีที่สนับสนุนเกื้อกูลแก่ความปรารถนามาตลอดเวลา แล้วได้มาสมความปรารถนาในสมัยพระศาสดาของเราทั้งหลายดังกล่าวแล้ว
ธรรมวาทะ
พระเถระได้กล่าวอุปมาว่า ชาย 2 คน ชวนกันไปหาทรัพย์ ไปพบตะกั่วจึงห่อผ้านำไป ครั้นไปพบทอง ชายคนหนึ่งไม่ยอมทิ้งตะกั่วเพราะถือว่าหอบหิ้วมานานแล้ว อีกคนหนึ่ง ทิ้งตะกั่วเพราะรู้ว่ามีราคาน้อย แล้วห่อเอาทองไปเพราะรู้ว่ามีราคามาก เมื่อกลับไปถึงบ้าน คนที่นำห่อทองไปย่อมเป็นที่ชื่นชอบยินดีของครอบครัวและญาติมิตรมากกว่าคนที่นำห่อตะกั่วไป แล้วได้ขอให้พระเจ้าปายาสิสละความเห็นผิดเดิมเสีย
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานเมื่อใดและที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
เอี่ยม ฉายางาม
ศาสตราจารย์ เอี่ยม ฉายางาม อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ
เอี่ยม ฉายางาม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษา​และวรรณคดีฝรั่ง​เศส (​เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยเอดินเบอร์ก และระดับปริญญา​เอก สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยปารีส รวมทั้งผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.รุ่นที่ 31)
การทำงาน
เอี่ยม ฉายางาม รับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2524 และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2530 จนถึงปี พ.ศ. 2543
เอี่ยม ฉายางาม เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ​
จกโล
จกโล (Joglo) เป็นโอมะฮ์ (รูมะฮ์อาดัตแบบชวา) ชนิดหนึ่ง โดยคำว่า "จกโล" หมายถึงรูปแบบของหลังคาแบบบาหลี หลังคาแบบนี้ใช้เป็นเครื่องบ่งบอกสถานะในสังคมสมัยก่อน
หลังคาจกโลมักพบประกอบในบ้าน (โอมะฮ์) และศาลา (เปินดาปา) จกโลถือเป็นหลังคาชวาแบบที่ซับซ้อนที่สุด นอกจากนี้ยังพบการประยุกต์ทรงของจกโลโยการเพิ่มยอดแหลมด้านบนเรียกว่าแบบตาจุก (Tajug) หรือ เมอรู (Meru) หลังคาแบบนี้จะสร้างในศาสนสถาน เช่น มัสยิด เท่านั้น หลังคาแบบจกโลจึงถือเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมแบบชวา
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต)
พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร ชื่อจริง สิทธิ โรจนวิภาต (นามเดิม"เนื่อง") อดีตขุนนางและข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการหลายจังหวัด รวมถึงได้เข้าไปดูแลรักษาในพระราชวังและคอยรับและดูแลรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เสมอ
ประวัติ
สิทธิเป็นบุตรของหลวงพิจารณาคดีราษฎร์ (สมบุญ โรจนวิภาต) และนางอั๊ว โรจนวิภาต(เกิดศร) (นางอั๊วเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางพิจารณาคดีราษฎร์(วรรณ โรจนวิภาต)มารดาพระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต)) เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2435 ที่จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้องรวม 8 คน
การศึกษา
ท่านได้รับเบื้องต้นที่จังหวัดตัวอย่างกรุงเก่าฯ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ต่อมาบิดาได้ส่งเข้าเรียนที่กรุงเทพฯที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) สอบไล่วิชาปกครองชั้นสำรองปลัดอำเภอ ได้ที่ 1 ต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายและ สอบไล่เนติบัณฑิตไทย
รับราชการ
เมื่อพระยาบรรหารทัณฑกิจ (ลำใย โรจนวิภาต) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมราชทัณฑ์ได้เอาตัวหลวงบรรณสารประสิทธิ์มาใช้สอยใกล้ชิดและได้ฝากให้รับราชการในกระทรวงนครบาล ต่อมาท่านได้ลาออกจากราชการ เพราะรับราชการนาน
ปัจฉิมวัย
ภายหลังที่ได้ได้ลาออกจากราชการแล้ว หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ได้พิจารณาเห็นว่าถ้าไปอุปสมบทแล้ว จะทำให้ความเป็นอยู่ในชีวิตสงบราบรื่น จึงได้อุปสมบท ณ วัดเบ็ญจมบพิตร เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 และระหว่าง 2-3 ปีที่แล้วมา พระภิกษุหลวงบรรณสารประสิทธิ์ได้อาพาธ ซึ่งเป็นไปตามวาระของผู้มีอายุสูง อาการหนักบ้าง จนถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2513 เวลาประมาณ 04.00 น. ด้วยโรคหัวใจ รวมอายุได้ 74 ปีเศษ
ครอบครัว
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ มีบุตรธิดาต่างมารดากันรวม 6 คน
แหล่งข้อมูลอื่น
บรรณสารประสิทธิ์ (หลวง). ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร (สิทธิ โรจนวิภาต). พระนคร :โรงพิมพ์ประจักษ์การพิมพ์, 2513
ชลศาสตร์
ชลศาสตร์ (hydraulics) เป็นวิชาที่ศึกษาการเปลี่ยนพลังงานการไหลเป็นพลังงานกล โดยผ่านกลไกสำคัญต่าง ๆ อันประกอบไปด้วยลูกสูบไฮดรอลิก กระบอกสูบไฮดรอลิก และมอเตอร์ไฮดรอลิก และใช้หลักการตามทฤษฎีของแบลซ ปัสกาล นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส ชลศาสตร์เป็นหัวข้อที่มีอยู่ในวิทยาศาสตร์ประยุกต์และวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติเชิงกลของของเหลว ชลศาสตร์โดยพื้นฐานแล้วคือรูปของเหลวของนิวแมติก กลศาสตร์ของไหลนั้นเป็นรากฐานทางทฤษฎีสำหรับวิชาชลศาสตร์ซึ่งมุ่งเน้นไปทางด้านวิศวกรรมการใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติของของเหลว
ส่วนคำ hydraulics ในภาษาอังกฤษมีรากศัพท์จากคำในภาษากรีกว่า hydraulikos ซึ่งมาจากคำ hydor (แปลว่า น้ำ) ประสมกับคำ aulos (แปลว่า ท่อ)
หญิงสาวแห่งอาวีญง
หญิงสาวแห่งอาวีญง (Les Demoiselles d'Avignon, The Young Ladies of Avignon) หรือชื่อเดิม ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง (The Brothel of Avignon) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยปาโบล ปิกาโซ ศิลปินชาวสเปนในปี ค.ศ. 1907 เป็นภาพหญิงโสเภณีเปลือยห้าคนในซ่องโสเภณีบนถนน Carrer d'Avinyó ในเมืองบาร์เซโลนา แต่ละคนอยู่ในท่าทางเก้อเขินและส่งสายตาท้าทาย ปิกัสโซไม่ได้วาดทั้งหมดตามลักษณะความเป็นหญิง แต่วาดเป็นเหลี่ยมมุม ใบหน้าหญิงสาวสามคนถูกวาดตามศิลปะแบบไอบีเรีย ในขณะที่ใบหน้าหญิงสาวสองคนด้านขวาถูกวาดให้คล้ายกับหน้ากากชาวแอฟริกา ซึ่งปิกัสโซได้รับอิทธิพลจากบรรพกาลนิยม และกล่าวว่าลักษณะดังกล่าว “ปลดปล่อยเขาจากกฎเกณฑ์ของศิลปะแบบเดิม” ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในภาพแนวก่อนบาศกนิยม ซึ่งต่อมาปิกัสโซพัฒนาเป็นบาศกนิยม ขบวนการทางศิลปะที่ใช้รูปทรงเรขาคณิตในการสร้างสรรค์ผลงาน ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก
ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการจัดแสดงครั้งแรกที่ Salon d'Antin ในปี ค.ศ. 1916 ในชื่อ ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง แต่ภายหลังอ็องเดร แซลมอง เพื่อนของปิกัสโซเปลี่ยนชื่อเป็น หญิงสาวแห่งอาวีญง เพื่อลดความอื้อฉาว ช่วงแรกผู้ชมตอบรับภาพนี้ด้วยความไม่พอใจและมองว่าผิดศีลธรรม ในหมู่ศิลปินด้วยกันมีความเห็นที่หลากหลายต่อภาพนี้ เดิมฌอร์ฌ บรักไม่ชอบภาพนี้ก่อนจะเปลี่ยนมาศึกษาและร่วมกับปิกัสโซสร้างสรรค์ผลงานแนวบาศกนิยมในภายหลัง ในขณะที่แดเนียล-เฮนรี คาห์นไวเลอร์ชื่นชอบภาพนี้มากและกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง จะเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะบาศกนิยม อย่างไรก็ตาม หญิงสาวแห่งอาวีญง ไม่ได้รับความสำคัญจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่ออ็องเดร เบรตันเผยแพร่บทความ The Wild Men of Paris: Matisse, Picasso and Les Fauves ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารนิวส์วีกตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับภาพนี้พร้อมกับกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง เป็นผลงานที่ “ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา” ในขณะที่ฮอลแลนด์ คอตเตอร์ นักวิจารณ์ศิลปะกล่าวในปี ค.ศ. 2011 ว่า “ปิกัสโซเปลี่ยนประวัติศาสตร์ด้วยภาพนี้ เขาแทนที่ภาพเปลือยที่ดูอ่อนโยนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เย้ายวนและอันตราย”
ภาพยนตร์ชุด
ภาพยนตร์ชุด หรือ ซีรีส์ภาพยนตร์ (film series หรือ movie series; (เรียกอีกอย่างว่า แฟรนไชส์ภาพยนตร์ (film franchise หรือ movie franchise)) คือชุดของภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องต่อเนื่องกันซึ่งมีจักรวาลสมมติเดียวกันหรือวางตลาดเป็นซีรีส์
คำอธิบาย
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเป็นซีรีส์ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดแม้ว่าจะปรับอัตราเงินเฟ้อ ก็ยังนำหน้า Wizarding World, Star Wars, James Bond และซีรีส์ Middle-Earth ของ J. R. R.Tolkien
อลองก์ ดีนอย
อลองก์ ดีนอย นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ที่ Candijay ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 11) เสมอ 3 แพ้ 7
ประวัติ
ดีนอยด์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อก ลีโอนาร์โด ฟาเรเรน ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ รวมทั้งชนะน็อก โรเบิร์ต คอสเตโล ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2547 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนาไม่ได้แชมป์ ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท ดีนอยด์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไก่ชน ส.วรพินไป จากนั้นดีนอยด์ขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อย่างต่อเนื่องรวมทั้งชนะคะแนนนีโน ซูอีโล ชนะน็อก จูน อีราแฮม ยก 6 ชนะน็อกโรเบิร์ต รูบิลล่า ยก 4 จากนั้น จึงได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งคราวนี้ ดีนอยด์เป็นฝ่ายชนะน็อกไก่ชน ส.วรพิน คู่ปรับเก่ายก 5 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ดีนอยด์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนซอนนี่ บอยจาโร ไม่ได้แชมป์
จากนั้น ดีนอยด์ยังขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะน็อก เชอร์วิน มานาทัด เสมอกับ ดอนดอน จีเมนา ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้น็อก เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 7 ดีนอยด์ยังคงขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้งและขึ้นชกครั้งล่าสุดคือ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 แพ้น็อก จาสัน กานอย ยก 8 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย (Moldavian Soviet Socialist Republic; มอลโดวา/Република Советикэ Сочиалистэ Молдовеняскэ; Молда́вская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐสิบห้าแห่งของสหภาพโซเวียต นับตั้งแต่การประกาศอำนาจอธิปไตยเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1990 จนถึงการประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 สาธารณรัฐแห่งนี้มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลโดวา (Soviet Socialist Republic of Moldova) และเมื่อได้รับเอกราชอย่างเป็นทางการจึงเปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐมอลโดวา
สมเดช ยนตรกิจ
สมเดช ยนตรกิจ หรือ สำรวย ธานี (เกิดเมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เสียชีวิตวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก) สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1  แพ้ 5
ประวัติ
สมเดชหัดมวยครั้งแรกกับครูกู้ ควรตั้ง และครูผวน กาญจนากาศ จากนั้นเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ โดยมาอยู่ที่ค่ายสมานฉันท์ของครูฉันท์ สมิทเวช ในชื่อสมเดช สมานฉันท์ ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 ชนะน็อค ทวี นฤภัย ยกแรก และชกคู่ชกแพ้น็อคอีกหลายคน จนกระทั่งน็อกไพศาล พระขรรค์ชัยไม่ได้ จึงถูกแฟนมวยในยุคนั้นวิจารณ์ว่าหมัดไม่หนักจริง สมเดชจึงย้ายไปอยู่ค่ายยนตรกิจของครูตันกี้ ยนตรกิจ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการฝึกมวยหมัด เมื่อย้ายค่ายแล้ว สมเดชขึ้นชกชนะน็อคคู่ชกด้วยหมัดอีกหลายครั้ง จนได้รับคัดเลือกเข้าชกในมวยรอบรุ่น 7 สิงห์ทอง ซึ่งสมเดชคว้าแชมป์มาครองได้ การชกที่สร้างชื่อเสียงให้สมเดชมากที่สุดคือ ชนะน็อค ประยุทธ์ อุดมศักดิ์ ยก 2
เมื่อชกมวยไทย ชนะคู่ชกด้วยหมัดหลายครั้ง ผู้สนับสนุนจึงให้สมเดชหันมาชกมวยสากลดูบ้าง ขึ้นชกครั้งแรก ชนะน็อค ถวัลย์ วงศ์เทเวศร์ ยก 2 ต่อมาจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทที่ว่าง ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ที่เวทีราชดำเนินอย่างพลิกความคาดหมายเพราะตอนนั้นสมเดชชกมวยสากลมาเพียงสามครั้งเท่านั้น ฝ่ายทัตสุมิข้องใจ ดึงสมเดชไปชกแก้มือที่ญี่ปุ่น สมเดชก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อีก
สมเดชไปชกป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นอีก 2 ครั้ง จึงได้ขึ้นชกกับ วอลลี่ ทอม รองแชมป์โลกเพื่อหวังเข้าอันดับโลก แต่แพ้คะแนนไปขาดลอย จนทัตสุมิได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท และติดต่อสมเดชไปชิงแชมป์ด้วย คราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์ OPBF พร้อมกันสองรุ่น จากนั้นจึงสละแชมป์รุ่นมิดเดิลเวทไป เหลือแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทรุ่นเดียว สมเดชยังชกชนะอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชกกับยอร์จ บาร์น รองแชมป์โลกเพื่อลุ้นเข้าอันดับโลกอีกครั้ง แต่สำเร็จอีกคราวนี้สมเดชเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 แบบหมดทางสู้
หลังจากนั้น การชกของสมเดชเริ่มตกต่ำลง จนเสียแชมป์ให้กับนักมวยญี่ปุ่น กลับมาเมืองไทย ขึ้นชกมวยสากลกับสามารถ ศรแดง ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สมเดชหยุดชกไปหลายเดือน จึงขึ้นชกมวยไทยกับดาวทอง สิงหพัลลภ แต่ก็แพ้น็อคในยกที่ 2 อีก หลังจากนั้นไม่นาน สมเดชเป็นหนองในขั้วตับจึงแขวนนวม ก่อนที่จะเป็นทหาร ติดยศสิบโทในเวลาต่อมา ต่อมาได้ลาออกจากทหาร ไปประกอบอาชีพอีกหลายอย่างทั้ง คนส่งของ ทำงานในสายการบิน และหน่วยรักษาความปลอดภัย เป็นต้น
สมเดชสมรสกับ สมนึก ธานี เมื่อเขามีอายุได้ 21 ปี และมีลูก 3 คน ครั้งหนึ่งลูกหลานของเขาได้ชักชวนให้ไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา แต่เขาได้ปฏิเสธโดยประสงค์ที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ประเทศไทยแทน และมีการออกงานสังคมในบางครั้งโดยเฉพาะกับมูลนิธินักมวยเก่า ช่วงปลายชีวิตเริ่มมีอาการเจ็บป่วยก่อนที่จะเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ก่อนที่จะเสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
หมู่เกาะนัมโป
หมู่เกาะนัมโป (南方諸島 (Nanpō Shotō)) เป็นกลุ่มของหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในบริเวณทางตอนใต้ของหมู่เกาะหลักของหมู่เกาะญี่ปุ่น โดยกินพื้นที่ตั้งแต่คาบสมุทรอิซุที่อยู่ทางตะวันตกของอ่าวโตเกียวตอนใต้ประมาณ 1200 km จนถึง 500 km ของหมู่เกาะมาเรียนา หมู่เกาะนัมโปทั้งหมดถูกบริหารโดยมหานครโตเกียว
ทางกระทรวงอุทกศาสตร์กับสมุทรศาสตร์ของหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (The Hydrographic and Oceanographic Department of the Japan Coast Guard) กำหนดนัมโป โชโตไปตามนี้:
ทางญี่ปุ่นอ้างว่าตนค้นพบหมู่เกาะใน ค.ศ. 1593 ในขณะที่อังกฤษอ้างสิทธิบนหมู่เกาะใน ค.ศ. 1827 แต่ไม่มีการพัฒนาเกิดขึ้นในบริเวณนี้ ถึงแม้ว่าจะมีอาณานิคมชาวยุโรปและอเมริกันกลุ่มเล็กตั้งรกรากในจิจิ-จิมะ อาณานิคมญี่ปุ่นเริ่มย้ายมาที่หมู่เกาะใน ค.ศ. 1853 แล้วอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1861 และรวมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโตเกียวใน ค.ศ. 1891 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ชาวต่างชาติถูกห้ามไม่ให้เข้าไปแถวหมู่เกาะ และมีการสร้างฐานทัพเรือขนาดเล็กขึ้นที่จิจิ-จิมะ
กลอนสังขลิก
กลอนสังขลิก จัดเป็นกลอนชาวบ้านประเภทเพลงเด็ก โดยส่วนใหญ่เป็นบทร้องเล่น ลักษณะเด่นอยู่ที่การส่งสัมผัสไม่เหมือนกับกลอนสุภาพ
ลักษณะบังคับ
กลอนสังขลิกบังคับสัมผัส 2 แห่ง ได้แก่ สัมผัสระหว่างวรรคแรกกับวรรคหลังในบาทเดียวกันแห่งหนึ่ง และสัมผัสท้ายบาทแรกกับท้ายวรรคแรกของบาทต่อไปอีกแห่งหนึ่ง เกี่ยวเนื่องกันไปเรื่อยๆ จนตลอดบท
จำนวนคำในวรรคมีตั้งแต่วรรคละ 3 คำ ถึงวรรคละ 5 คำ กำหนดบาทละ 2 วรรค บทหนึ่งจะมีกี่บาทก็ได้
ตัวอย่าง
จากบทร้องเล่นของเด็กไทยสมัยเก่า ในประชุมลำนำ ของ หลวงธรรมาภิมณฑ์
หลวงธรรมาภิมณฑ์ ได้ประดิษฐ์แบบของกลอนสังขลิกไว้ 8 ชนิด ตามจำนวนคำในวรรค ตั้งแต่กลอน 2 ถึงกลอน 9 แต่ไม่ค่อยเป็นที่แพร่หลายนัก
เมสัน เมานต์
เมสัน โทนี เมานต์ (Mason Tony Mount; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองกลางตัวกลางให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
เอ็นฟันดิฟอร์ม
เอ็นฟันดิฟอร์ม (fundiform ligament) หรือ เอ็นฟันดิฟอร์มขององคชาต (fundiform ligament of the penis) เป็นส่วนเฉพาะหรือส่วนหนาของพังผืดตื้น (พังผืดของสการ์ปา) ขยายออกมาจากลิเนีย อัลบาของผนังช่องท้องส่วนล่าง
เอ็นนี้ทอดตัวจากระดับของกระดูกหัวหน่าว ไปตามด้านข้างขององคชาตเหมือนกับสายสลิง จากนั้นจึงรวมเข้าด้วยกันที่ฐานขององคชาต ก่อนจะเข้าสู่ผนังกั้นของถุงอัณฑะ
โดยเอ็นนี้อยู่ตื้นกว่าเอ็นแขวน
ในเพศหญิง แม้ว่าจะไม่ค่อยมีการกล่าวถึงเอ็นนี้ แต่ก็ยังสามารถพบได้
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
นคร (시) เป็นเขตการปกครองประเภทหนึ่ง จากกฎหมายของประเทศเกาหลีใต้ ถ้าประชากรในอำเภอมี 150,000 คนขึ้นไปก็จะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนครด้วยการผ่านร่างกฎหมายพิเศษโดยรัฐสภาของเกาหลีใต้
บรรดานครที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีใต้จะมีสถานะการปกครองตนเองเทียบเท่ากับจังหวัด เมืองหลวงและนครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คือ โซล จัดอยู่ในประเภท ทึกบย็อลชี (นครพิเศษ) ในขณะที่นครที่ใหญ่รองลงมาจำนวน 6 แห่ง จัดอยู่ในประเภท ควังย็อกชี (มหานคร) นครที่เล็กลงมาจะอยู่ในประเภท ชี ("นคร") ซึ่งจะอยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด ในระดับเดียวกับอำเภอ
นครภายใต้การบริหาร
ในจังหวัดปกครองตนเองพิเศษเชจู นครเชจูและซอกวีโพมีสถานะเป็นนครภายใต้การบริหารของจังหวัด ซึ่งไม่มีอำนาจปกครองตนเอง ปัจจุบัน หน่วยงานบริหารของนครเชจูกำลังพยายามขยายขอบเขตอำนาจในการบริหารที่ได้รับมอบหมายจากจังหวัดให้มีมากยิ่งขึ้น
มหานคร
มหานคร (ควังย็อก-ซี, 광역시, 廣域市) เป็นนครขนาดใหญ่ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดใด ๆ ทำให้มีสถานะเทียบเท่าจังหวัด มีความคงอยู่แบบเป็นเอกเทศ และมีระบบการปกครองตนเอง อาจเปรียบเทียบกับนครปกครองโดยตรงของประเทศจีนได้ เนื่องจากก่อนปี ค.ศ. 1995 เคยเรียกว่า "นครปกครองโดยตรง" (직할시, 直轄市) ปัจจุบัน ประเทศเกาหลีใต้มีมหานคร 6 แห่ง
ในการแต่งตั้งให้เป็นมหานครนั้นไม่มีหลักเกณฑ์ในทางกฎหมาย แต่โดยปกติแล้ว นครที่จะได้รับการยกฐานะเป็นมหานครมักมีจำนวนประชากรเข้าใกล้ 1 ล้านคน อย่างไรก็ตาม ยังมีนครที่มีประชากรเกิน 1 ล้านคนที่ไม่ได้เป็นมหานคร 4 แห่ง ได้แก่ ซูว็อน ชังว็อน โคยัง และยงอิน และยังไม่มีการพิจารณาในการยกฐานะเพิ่มเติม
นครพิเศษ
นครพิเศษ (ทึกบย็อล-ชี, 특별시, 特別市) เป็นเขตการปกครองระดับแรกประเภทหนึ่งในประเทศเกาหลีใต้ มีฐานะเทียบเท่ากับจังหวัด มีเพียงแห่งเดียว คือ โซล เคยได้รับการจัดตั้งเป็น "นครอิสระพิเศษ" (특별자유시; 特別自由市) โดยแยกการปกครองออกมาจากจังหวัดคย็องกี เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1946 และเปลี่ยนสถานะเป็น "นครพิเศษ" เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1949
นครปกครองตนเองพิเศษ
นครปกครองตนเองพิเศษ (ทึกบย็อลจาชี-ชี, 특별자치시, 特別自治市) มีเพียงแห่งเดียว คือ นครเซจง
กลอนหัวเดียว
กลอนหัวเดียว เป็นกลอนชาวบ้านเช่นเดียวกับกลอนสังขลิก ลักณะเด่นอยู่ที่การส่งสัมผัสท้ายบทเป็นเสียงเดียวกันทุกบาท จึงได้ชื่อว่า กลอนหัวเดียว มักพบในบทเพลงกล่อมเด็กและบทเพลงปฏิพากย์ เช่น เพลงเรือ ลำตัด เพลงอีแซว เพลงฉ่อย เป็นต้น
ลักษณะบังคับ
กลอนหัวเดียว บังคับบาทละ 2 วรรค จำนวนคำในวรรคมีตั้งแต่ 4 - 10 คำ ถ้าจำนวนคำในวรรคมากอาจเพิ่มสัมผัสกลางวรรคอีกแห่งหนึ่งเพื่อให้เป็นจังหวะเวลาร้อง บทหนึ่งแต่งกี่บาทก็ได้ไม่จำกัด
บังคับสัมผัส 2 แห่ง คือ สัมผัสระหว่างวรรคกับสัมผัสท้ายบาท สัมผัสท้ายบาทเป็นเสียงเดียวกันทุกบาทตลอดบท ถ้าส่งสัมผัสเสียง อา เรียกว่ากลอนลา ส่งสัมผัสเสียง อี เรียกว่ากลอนลี ส่งสัมผัสเสียง ไอ เรียกว่ากลอนไล
ตัวอย่าง
ตัวอย่างกลอนหัวเดียวส่งสัมผัสด้วยกลอนไล จากเพลงฉ่อย ของเก่าในหลักภาษาไทย ของ พระยาอุปกิตศิลปสาร
ก็อดซิลลา อสูรร้ายคืนชีพ
ก็อดซิลลา อสูรร้ายคืนชีพ (ゴジラの逆襲 (Gojira no Gyakushū)) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ไคจูในปี ค.ศ. 1955 อำนวยการสร้างโดย [โตโฮ]] กำกับโดย Motoyoshi Oda กับผลภาพเทคนิคพิเศษโดย Eiji Tsuburaya นำแสดงโดย Hiroshi Koizumi, Setsuko Wakayama และ Minoru Chiaki เป็นภาพยตร์เรื่องที่ 2 ของภาพยนตร์ก็อตซิลลาซีรีส์ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องโดยตรงอย่างรวดเร็วของการใส่ลงไปในการผลิตเพื่อใช้ประโยชน์จากความสำเร็จของรายได้ของก็อตซิลลาปีที่ผ่านมา เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในซีรีส์ที่มีลักษณะแบบ "มอนสเตอร์ ปะทะ มอนสเตอร์" ฉากจำลองที่จะนำมาใช้เป็นครั้งแรกของศัตรูก็อตซิลลามอนสเตอร์สัตว์สี่เท้าชื่อ แองกิรัส ฉากของการต่อสู้ระหว่างก็อตซิลลากับมอนสเตอร์ยักษ์อื่น ๆ นี้กลายเป็นหลักสำหรับส่วนที่เหลือของซีรีส์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1959 โดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส ในชื่อ กิกันติส มอนสเตอร์ไฟ
เจส มาคา
เจส มาคา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 77 ครั้ง ชนะ 48 (น็อค 18) เสมอ 6 แพ้ 23
ประวัติ
มาคาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน โจโจ ลีบาเรียส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อิสกานี ปูมาร์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2536 มาคามาชกในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต แพ้คะแนน ชิ อินจิน ที่เกาหลีใต้ มาชกแพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ใน พ.ศ. 2537 และในปีนี้เอง มาคาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน ชนะคะแนน แซมมวล ดูรัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2538 แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรก แพ้คะแนน ชิ อินจิน เมื่อ 23 เมษายน ที่เกาหลีใต้ อีกครั้ง แพ้คะแนน โอห์ ชังคยุน เมื่อ 6 กันยายน ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มาคา ขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ เมื่อ พ.ศ. 2539
มาคาเดินทางไปชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่ญี่ปุ่น ปรากฏว่ามาคาเป็นฝ่ายชนะคะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ได้แชมป์มาครอง และสามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งเสมอโดยเทคนิคกับยอดสิงห์ ชูวัฒนะ เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ด้วย จนมาเสียแชมป์ให้กับโฮซูมิ ฮาเซกาวา เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยมาคาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ในระหว่างที่เป็นแชมป์ OPBF เคยมาชกชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง เสมอกับยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง เมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากเสียแชมป์ OPBF ไปแล้ว มาคามีโอกาสได้ชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ และชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาคาชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2550 หลังจากที่ชกแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บักติน ยก 8 เมื่อ 1 กรกฎาคม แล้ว มาคาก็แขวนนวมไป
มิชชาเอลา ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค
อาร์คดัชเชสมิชชาเอลาแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: มิชชาเอลา มารีอา มาดเล็น คีลีอานา; Michaela Maria Madeleine Kiliana von Habsburg-Lothringen) ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 3 ในอ็อทโท มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2497 พระองค์เป็นพระขนิษฐาฝาแฝดกับอาร์คดัชเชสโมนีคาอีกด้วย
เมื่อวัยเด็กของพระองค์ พระองค์ได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ท่ามกลางการต่อต้านจากญาติพี่น้อง พระองค์ทำงานอยู่ในโลกของแฟชั่น ซึ่งต่อมา พระองค์ทรงตั้งร้านจิลเวอรรี่เครื่องเพชรของพระองค์เอง ต่อมา พระองค์ทรงเป็นนักประวัติศาสตร์ชื่อดัง ทรงเป็นนักประวัติศาสตร์ที่เป็นเจ้าหญิงพระองค์แรกในประวัติศาสตร์ออสเตรีย-ฮังการี
พระองค์ทรงเคยประทานสัมภาษณ์ว่า พระองค์ไม่เคยรู้สึกสะดวกสบายเลยเมื่ออยู่กับพระอัยกีของพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า ทั้งที่พระองค์ทรงทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดพระองค์...
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ อีริค อัลบ้า เตรัน แดนติน เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2527 ณ เมืองแอนตัน ประเทศปานามา แต่ทั้งสองทรงหย่าเมื่อปี พ.ศ. 2537 หลังจากหย่าแล้ว พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ ท่านเคานต์ฮิวเบอร์ตัสแห่งคาเกเน็ก ซึ่งเป็นพระโอรสในท่านเคานต์ฟรานซ์ โจเซฟแห่งคาเกเน็ก เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2537
พระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวมทั้งหมด 3 พระองค์ ซึ่งประสูติแต่อีริค เตรัน แดนติน
ที-34 เมนเตอร์
ที-34 เมนเตอร์ (T-34 Mentor) เป็นเครื่องบินฝึกขั้นต้นแบบหนึ่งใช้งานในกองทัพอากาศและกองทัพเรือสหรัฐฯ ในช่วงปี ค.ศ. 1953 กองทัพอากาศสหรัฐ กำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34 เอ ส่วนกองทัพเรือกำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34 บี เครื่องบิน ที-34 ได้ถูกใช้กันแพร่หลายทั่วโลกและใช้งานกว่า 10 ประเทศ เช่น อาร์เจนตินา ชิลี โคลัมเบีย เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย เอลซัลวาดอร์ เม็กซิโก ฟิลิปปินส์ สเปน ตุรกี เวเนซุเอลา และ ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ.  1973 ได้มีการพัฒนา ที-34 รุ่นใหม่ โดยใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด กำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34ซี และได้ตั้งชื่อว่า เทอร์ไบน์ เมนเตอร์ และมีการพัฒนารุ่นต่อมาคือ ที-34ซี-1 เทอร์ไบน์ เมนเตอร์ ติดอาวุธขนาดเบา
รายละเอียด ที-34
ข้อมูลจำเพาะ
สายพิคะดิลี
สายพิคะดิลี่ ในรถไฟใต้ดินลอนดอน สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 4 ในระบบ คือ 210,000,000 คนต่อปี วิ่งทิศเหนือไปตะวันตก มีจำนวน 53 สถานี โดยมี 25 สถานีอยู่ใต้ดิน ยาวเป็นอันดับที่ 2 ในระบบรองจาก สายเซ็นทรัล มีจำนวนสถานีมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 รองจาก สายดิสทริกต์ โดยสายนี้สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ได้
หมิ่น
หมิ่น อาจหมายถึง
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 (2007 FIFA U-20 World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับเยาวชนระหว่างประเทศ ครั้งที่ 16 ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 30 มิถุนายน - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
ทองอินทร์ วงศ์โสธร
รองศาสตราจารย์ ดร.ทองอินทร์ วงศ์โสธร อดีตอธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติ
ทองอินทร์ วงศ์โสธร เกิดปี พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (กศ.บ.) สาขามัธยมศึกษา จากวิทยาลัยการศึกษาปทุมวัน ระดับปริญญาโท (M.A.) สาขาบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ระดับปริญญาเอก (Ph.D.) สาขาบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยมินนิโซตา และประกาศนียบัตรชั้นสูงกิตติมศักดิ์ สถาบันพระปกเกล้า
การทำงาน
ทองอินทร์ วงศ์โสธร รับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และเคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึงปี พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายวิจิตร ศรีสอ้าน)
ความรุนแรงทางการเมืองของปาเลสไตน์
ความรุนแรงทางการเมืองของปาเลสไตน์ หมายถึง การก่อเหตุรุนแรงหรือการก่อการร้ายซึ่งมีลัทธิชาตินิยมปาเลสไตน์เป็นเหตุจูงใจ วัตถุประสงค์ทางการเมืองได้แก่การกำหนดการปกครองด้วยตนเองและเอกราชเหนือปาเลสไตน์ "การปลดปล่อยปาเลสไตน์" และการสถาปนารัฐปาเลสไตน์ ไม่ว่าทั้งในประเทศอิสราเอลและดินแดนปาเลสไตน์ หรือเฉพาะในดินแดนปาเลสไตน์   บางครั้งความรุนแรงดังกล่าวมุ่งเป้าหมายจำกัดกว่า เช่น การปลดปล่อยนักโทษชาวปาเลสไตน์ในประเทศอิสราเอล อีกเป้าหมายสำคัญหนึ่งคือการเรียกร้องสิทธิกลับมาตุภูมิของชาวปาเลสไตน์
กลุ่มปาเลสไตน์ซึ่งเกี่ยวข้องในความรุนแรงซึ่งมีการเมืองเป็นเหตุจูงใจ ได้แก่ องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ฟะตะห์ แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PFLP) กองบัญชาการใหญ่แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PFLP-GC) แนวร่วมประชาธิปไตยเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ องค์การอะบู นิดาล, ญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ และฮะมาส PLO ประกาศเลิกก่อการร้ายอย่างเป็นทางการในปี 1988 และฟะตะห์แถลงว่าจะไม่ข้องแวะกับการก่อการร้ายอีก แม้องค์การฯ ยังคงจูงใจให้เกิดการก่อการร้ายโดยการให้รางวัลเป็นค่าจ้างปริมาณมากแก่ครอบครัวชาวปาเลสไตน์ที่ถูกฆ่าหรือลักพาตัวขณะก่อเหตุก่อการร้ายโดยกองทุนมรณสักขีองค์การปาเลสไตน์ ซึ่งคิดเป็นรายจ่ายร้อยละ 7 ของงบประมาณแห่งชาติขององค์การฯ PFLP-GC ไม่ปฏิบัติการต่อในระดับนานาชาติ องค์การอะบู นิดาลถูกยุบไปหลังเขาเสียชีวิตเหลือเพียงชื่อเท่านั้น
ยุทธวิธีที่ใช้ ได้แก่ การจับตัวประกัน การจี้เครื่องบิน การปาก้อนหิน การใช้มีดแทง การยิงและการวางระเบิด รัฐบาลสหรัฐ แคนาดาและสหภาพยุโรปถือหลายกลุ่มข้างต้นว่าเป็นองค์การก่อการร้าย
ความรุนแรงทางการเมืองของปาเลสไตน์มุ่งเป้าชาวอิสราเอล ชาวปาเลสไตน์ ชาวเลบานอน ชาวจอร์แดน ชาวอียิปต์ ชาวอเมริกันและพลเมืองของประเทศอื่น เกิดการโจมตีทั้งในและนอกประเทศอิสราเอลและยังมุ่งเป้าต่อเป้าหมายทั้งทางทหารและพลเรือน สถิติของอิสราเอลระบุว่ามีชาวอิสราเอลถูกฆ่า 3,500 คน และได้รับบาดเจ็บ 25,000 คนอันเนื่องจากความรุนแรงของปาเลสไตน์นับแต่การสถาปนารัฐอิสราเอลในปี 1948 จำนวนดังกล่าวรวมทหารและพลเรือน รวมทั้งผู้เสียชีวิตในเหตุยิงปะทะ  สถิติของอิสราเอลที่แสดงรายการการโจมตีก่อการร้ายข้าศึกนับรวมกรณีที่เป็นการปาก้อนหินด้วย การวางระเบิดฆ่าตัวตายคิดเป็น 0.5% ของการโจมตีของชาวปาเลสไตน์ต่ออิสราเอลในอินติฟาดาอัลอักซอในช่วงสองปีแรก แม้จำนวนดังกล่าวคิดเป็นครึ่งหนึ่งของชาวอิสราเอลที่ถูกฆ่าในช่วงเวลานั้น
ความเศร้า แผลใจหรือการล้างแค้นอิสราเอลส่วนบุคคลยังคงเป็นส่วนสำคัญในการจูงใจก่อเหตุโจมตีต่อชาวอิสราเอล
เอมิล เคร็บส์
เอมิล เคร็บส์ (เกิดในวันที่ 15 พฤศจิกายน 1867 ใน Freiburg, Schlesien เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1930 ในกรุงเบอร์ลิน) – ชาวเยอรมันที่เป็นต้นแบบการเรียนรู้หลายภาษา (พูดได้หลายภาษา) เป็นบุตรชายของช่างไม้ แหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือแห่งหนึ่งได้เปิดเผยว่าเขาเข้าใจ 68 ภาษาในการพูดหรือการเขียนได้ในระดับดี
ชีวประวัติ
ตอนอายุ 7 ปี เอมิล เคร็บส์พบหนังสือพิมพ์เก่าในภาษาต่างประเทศ ครูสอนภาษาที่โรงเรียนบอกเขาว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่มาจากประเทศฝรั่งเศส แล้วก็พูดติดตลกพร้อมกับส่งพจนานุกรมภาษาฝรั่งเศส-ภาษาเยอรมันให้เคร็บส์ได้เรียนรู้ภาษาในไม่กี่เดือน เขาเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมใน Swiebodzice (เยอรมัน: Freiburg) แล้วเขาเรียนที่โรงยิม Swidnica ที่ๆเขาได้เรียนรู้ภาษาฝรั่งเศสภาษาละตินกรีกและฮีบรู หลังจากได้รับประกาศนียบัตรมัธยมปลายในปี 1887 เขาสามารถสื่อสารได้อย่างคล่องแคล่วใน 12 ภาษา (รวมทั้งภาษากรีกสมัยกรีก, ตุรกี, อาหรับ, โปแลนด์) และหลังจากที่ภาคการศึกษาที่ศึกษาธรรมที่มหาวิทยาลัย Wroclaw เขาเริ่มที่จะเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในไลพ์ซิกเขาพบโฆษณาเรื่องการสัมมนาทางภาษาคนจากทางตะวันออกของเบอร์ลิน ความสามารถพิเศษทางภาษาของเขาได้รับการยอมรับและ นอกจากนี้ยังเป็นช่วงเวลาที่เขาอุทิศตัวเองเพื่อการเรียนภาษาเอเชีย เขาผ่านการทดสอบของประเทศในเรื่องกฎหมายและเข้าร่วมกับคณะทูต
ในปี 1893,เคร็บส์ย้ายไปที่ฟาร์อีสท์ เขาได้รับมอบหมายให้เป็นที่ปรึกษาทางภาษาที่สถานทูตเยอรมันในกรุงปักกิ่ง หลังจากการเดินทางของเขาไปยังประเทศจีน เคร็บส์ยังคงเรียนรู้ภาษาต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง เขาเข้าใจ 40 ภาษาเมื่อเขาอยู่ในประเทศจีน โดยชาวจีนขนานนามเขาว่าเป็นพจนานุกรมเดินได้ ในปี 1914 เขายอมรับว่าเขาเข้าใจถึงถึง 33 ภาษาในระดับสูง ได้แก่ภาษา: อังกฤษ, อาหรับ, บัลแกเรีย, จีน, โครเอเชีย, เช็ก, เดนมาร์ก, ฮอลแลนด์, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, กรีก, ภาษาฮินดี, สเปน, ญี่ปุ่น, ชวา, ลิทัวเนีย, มลายู, แมนจูเรียมองโกเลีย นอร์เวย์ อาร์เมเนียเปอร์เซีย โปแลนด์, รัสเซีย, โรมาเนีย, เซอร์เบีย, สยาม, สวีเดน, ตุรกี, ภาษาอูรดู, ฮังการีและอิตาลี
ในปี 1917หลังจากการปิดของสถานทูตเยอรมัน เคร็บส์ย้ายไปหน่วยงานการข่าวในสำนักงานการต่างประเทศ พนักงานในสถาบันเหล่านี้จะได้รับความช่วยเหลือทางการเงินถ้าหากรู้ภาษาต่างประเทศ เขาเผยว่าเขารู้มากกว่า 60 ภาษาและมีความโดดเด่นจึงถูกสงสัยว่าเป็นผู้หลอกลวง แต่หลังจากที่เขาพิสูจน์ให้เห็นความสามารถของเขาก็ได้รับเบี้ยเลี้ยงเหล่านั้น
เขาแต่งงานกับ Mande Heyne ในปี 1913 ภรรยาของเขามีความรักที่มีพลังกับผู้รู้หลายภาษาและปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวที่ห้องเพื่อเรียนรู้ภาษาใหม่
ผลงานชิ้นเอก
ในปี 1919 เขาร่างสนธิสัญญาประเทศของรัฐบาลใหม่จากยูโกสลาเวีย
อ้างอิง
2. เผยเคล็ดลับเก่งภาษา จากผู้เชียวชาญภาษานานาชาติ
3. พรสวรรค์ หรือ พรแสวง ?
ฆวน มานูเอล มาร์เกซ
ฆวน มานูเอล มาร์เกซ เมนเดซ (Juan Manuel Márquez Méndez) นักมวยสากลอดีตแชมป์โลก 4 รุ่นชาวเม็กซิกัน
มาร์เกซ ถือเป็นนักมวยที่มีฝีมือระดับโลก เคยประฝีมือกับนักมวยระดับโลกหลายต่อหลายคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ แมนนี ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เจ้าของแชมป์โลก 8 รุ่นคนแรกของโลก โดยทั้งคู่เคยพบกันทั้งหมด 4 ครั้ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 มาร์เกซไม่เคยเอาชนะปาเกียวได้เลย โดยเป็นการเสมอ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง โดยเฉพาะในการชกครั้งที่ 3 ในปลายปี พ.ศ. 2554 มาร์เกซเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างขัดสายตาคนดูและแฟนมวยทั่วโลก ซึ่งมาร์เกซไม่เคยยอมรับผลการชกครั้งที่ผ่าน ๆ มา และยืนยันว่าตนไม่เคยแพ้ปาเกียวเลยสักครั้ง
ทั้งคู่จึงกลับมาพบกันอีกครั้งในครั้งที่ 4 ในปลายปีถัดมา ปรากฏว่ามาร์เกซซึ่งอยู่ในวัย 39 ปีแล้ว เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอปาเกียวไปได้อย่างเด็ดขาดในปลายยกที่ 6 ชนิดที่ทั้งคู่ผลัดกันได้นับ 8 คนละครั้งก่อนหน้านั้น ในยกที่ 4 และยกที่ 5 และทำให้มาร์เกซถูกจัดให้เป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกเมื่อเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์เป็นอันดับ 3 ขณะที่ปาเกียวตกไปเป็นอันดับ 7 จากการจัดอันดับของนิตยสาร เดอะริง
ฟรานซิส เบคอน
ฟรานซิส เบคอน ไวส์เคานต์เซนต์อัลบันที่ 1 (Francis Bacon, 1st Viscount St. Alban) (22 มกราคม ค.ศ. 1561 – 9 เมษายน ค.ศ. 1626) เป็นนักปราชญ์ รัฐบุรุษ นักวิทยาศาสตร์ นักกฎหมาย และนักเขียนชาวอังกฤษ เป็นประธานศาลสูงสุดของอังกฤษ เบคอนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้นประสบการณ์นิยม (empiricism)
แกสตริโนมา
แกสตริโนมา (gastrinoma) เป็นเนื้องอกในตับอ่อนหรือลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดีนัม) ซึ่งหลั่งฮอร์โมนแกสตรินออกมามากผิดปกติ ทำให้เกิดแผลในลำไส้และกระเพาะอาหารได้
ฟรานซิส เบคอน
มุมมองทางศาสนา
แม้ว่าเบคอน จะมีความเป็นเลิศทางวิชาการอย่างมากล้นและตัวเขาเองก็เป็นประจักษ์นิยม แต่ทว่าสิ่งที่น่าตกใจคือ เบคอนเป็นคนที่เชื่อในการมีอยู่ของพระเจ้า และไม่คิดว่าวิทยาศาสตร์เป็นการลบล้างพระเจ้า โดยประโยคสุดโด่งดังของเขาที่เขาได้ระบุไว้ในงานของเขา ''The Essayes Or Covnsels, Civill and Morall, of Francis Lo. Vervlam, Viscovnt St. Alban (1625)'' ก็คือ “ความรู้วิทยาศาสตร์อันน้อยนิดโน้มน้าวจิตใจของมนุษย์ไปสู่ลัทธิอเทวนิยม แต่ความรู้วิทยาศาสตร์ที่ลึกซึ้งจะนำจิตใจของมนุษย์มาสู่ศาสนา”
แกสตริโนมา
บ่อยครั้งเนื้องอกแกสตริโนมานี้เป็นที่มาของการหลั่งแกสตรินมากผิดปกติจนทำให้เกิดกลุ่มอาการโซลลินเจอร์-เอลลิสันได้
ฟรานซิส เบคอน
มุมมองทางศาสนา
แม็คไนท์ โต้แย้งว่างานเขียนของเบคอนมีจุดมุ่งหมายที่จะเปิดเผย "ความเข้าใจพระคัมภีร์ในระดับที่แท้จริงและลึกซึ้งยิ่งขึ้นและการช่วยชีวิตของพระเจ้าในประวัติศาสตร์"
วีซีดี
วีซีดี หรือ วิดีโอซีดี (VCD หรือ Video CD) เป็นรูปแบบมาตรฐานในการจัดเก็บภาพเคลื่อนไหวลงในแผ่นซีดี รูปลักษณ์ของแผ่นวีซีดีเหมือนกับแผ่นซีดี สามารถเล่นได้กับเครื่องเล่นเฉพาะ เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัว เครื่องเล่นดีวีดี (DVD) เป็นต้น รูปแบบวีซีดีมาตรฐานถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1991 โดย บริษัท โซนี่ บริษัท ฟิลิปส์ บริษัท มัทซูชิตะ และ บริษัท เจวีซี ซึ่งได้อ้างอิงไว้ในหนังสือชื่อ ไวต์บุ๊ก (White Book)
ธุรกิจวีซีดีเจริญรุ่งเรืองมากในแถบเอเชีย เพราะว่าเครื่องเล่นนั้นมีราคาถูก
คุณสมบัติเฉพาะ
วีซีดีความละเอียดในการแสดงผลอยู่ที่ 352 x 240 พิกเซล ในแบบ NTSC หรือ 352 x 288 พิกเซล ในแบบ PAL ซึ่งประมาณหนึ่งในสี่ส่วนของการนำเสนอทางโทรทัศน์ ซึ่งความละเอียดในการแสดงผลอยู่ที่ 720x480 พิกเซล ในแบบ NTSC, 720x576 พิกเซล ในแบบ PAL. ภาพเคลื่อนไหวในวีซีดีอยู่ในรูปแบบ MPEG-1 และเสียงจะเข้ารหัสในรูปแบบ MPEG Layer 2 หรือ MP2 ภาพจะถูกบันทึกด้วยความเร็วบิตเรท 1150 กิโลบิต/วินาที ส่วนเสียงจะอยู่ที่ 224 กิโลบิต/วินาที ภาพทั้งหมดจะอยู่ในมาตรฐาน VHS
ความยาวในการบันทึกบนแผ่นวีซีดีคือ 74 นาที เท่ากับแผ่นซีดี
รายละเอียดทางเทคนิค
คอนเทนเนอร์ ใน VCD, ลำธารเสียงและวิดีโอเป็น multiplexed ใน โปรแกรมสตรีม MPEG ภาชนะ (MPEG-PS) วิดีโอ ข้อกำหนดวิดีโอ [3] ตัวแปลงสัญญาณ: MPEG-1 มีมติ: NTSC : 352x240 PAL / SECAM : 352x288 อัตราส่วน : NTSC : 4:3 PAL / SECAM : 4:3 Framerate: NTSC : 29.97 หรือ 23.976 เฟรมต่อวินาที PAL / SECAM : 25 เฟรมต่อวินาที บิตเรต: 1,150 กิโลบิต ต่อวินาที ควบคุมให้คะแนน: บิตคง แม้ว่าจะมีหลายเครื่องเล่น DVD วิดีโอรองรับการเล่นวีซีดีวิดีโอวีซีดีเป็นเพียงเข้ากันได้กับ DVD-Video มาตรฐานถ้าเข้ารหัสที่ 29.97 เฟรมต่อวินาทีหรือ 25 เฟรมต่อวินาที เสียง--49.228.76.87 20:20, 27 มกราคม 2556 (ICT) ข้อกำหนดเสียง [4] ตัวแปลงสัญญาณ: MPEG-1 Audio Layer II ความถี่: 44,100 เฮิรตซ์ (44.1 เฮิร์ทซ์) เอาต์พุต: ช่อง Dual หรือ สเตอริโอ บิตเรต: 224 กิโลบิต ต่อวินาที ควบคุมให้คะแนน: บิตคงที่ เช่นเดียวกับรูปแบบซีดี-based VCD เสียงกันไม่ได้กับ DVD-Video มาตรฐานเนื่องจากความแตกต่างในความถี่; ดีวีดีต้อง 48 kHz ขณะที่วีซีดีใช้ 44.1 กิโลเฮิร์ '''ข้อดีของการบีบอัด '''โดยการบีบอัดทั้งภาพและเสียงลำธาร, VCD สามารถถือ 74 นาทีภาพและข้อมูลเสียงเกือบระยะเวลาเดียวกันเป็นซีดีเสียงมาตรฐานนาที 79 การบีบอัดแบบ MPEG-1 ใช้บันทึกส่วนใหญ่ความแตกต่างระหว่างภาพวิดีโอต่อเนื่องมากกว่าเขียนออกแต่ละเฟรม ในทำนองเดียวกันช่วงความถี่เสียงจะถูก จำกัด ได้ยินเสียงเหล่านั้นเห็นได้ชัดที่สุดโดยหูของมนุษย์ ข้อมูลอื่น ๆ ซีดีวิดีโอจะ ประพันธ์ ใช้ โหมด 2/XA รูปแบบที่ช่วยให้ประมาณ 800 เมกะไบต์ของข้อมูล VCD จะถูกเก็บไว้ในแผ่นซีดี 80 นาทีหนึ่ง (เทียบกับ 700 เมกะไบต์เมื่อใช้โหมด 1) ที่นี่บวกกับบิตสุทธิของ VCD วิดีโอและเสียงซึ่งหมายความว่าเกือบ 80 นาทีของเนื้อหา VCD สามารถเก็บไว้ในแผ่นซีดีนาที 80, 74 นาทีเนื้อหาบนซีดีวีซีดีนาที 74 และอื่น ๆ นี้ทำในส่วนเพื่อให้แน่ใจว่าเข้ากันได้กับเทคโนโลยีไดรฟ์ซีดีที่มีอยู่โดยเฉพาะช่วง "1x" ไดรฟ์ซีดีความเร็ว VCD มาตรฐานยังมีทางเลือกของ DVD คุณภาพภาพที่ยังคง / การแสดงภาพนิ่งกับเสียงที่มีความละเอียด 704x480 จาก (NTSC) หรือ 704x576 (PAL / SECAM) รุ่น 2.0 ยังเพิ่มการควบคุมการเล่น (PBC) เนื้อเรื่องเมนูง่ายเช่น DVD-Video 352x240 และ 352x288 (หรือ SIF ) มติเลือกเพราะมันเป็นแนวตั้งครึ่งและครึ่งหนึ่งของความละเอียดแนวนอน NTSC และ PAL วิดีโอตามลำดับ นี้จะอยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของความละเอียดเทป VHS อนาล็อกซึ่งเป็น ~ 330 แนวนอนและแนวตั้ง 480 (NTSC) หรือ 330x576 (PAL) การควบคุมภายใน ตัวอย่างของแผนภูมิควบคุมซอฟต์แวร์ [นำมาจากแผ่นดิสก์ดอกไม้และงู 1 จาก 3] รวมทั้งคำสั่งเมนูที่พบในปริมาณการตั้งค่าเป็น "CDI_VCD.CFG" การควบคุม = ทั้งหมด CURCOL = สีเหลือง PSDCURCOL = red PSDCURSHAPE = ศร INITLANG = DAT SUBTTYPE = overlayed SUBTTCOL = ebebeb SUBSTCOL = 101010 SUBTBCOL = 0 SUBTACOL = 999999 CENTRTRACK = 2 AutoPlay = AUTO_ON DUALCHAN = DUAL_ON TIMECODE_X = _Y TimeCode 64 = 100 LOTID_X = 64 LOTID_Y = 64 อัลบั้ม = มาตรฐาน
ประวัติย่อ
ในต้นปี 1970 ฟิลิปส์และเอ็มพัฒนา เลเซอร์ดิสก์. ที่กลางแสงคือ 30 ซม. ในเส้นผ่าศูนย์กลางและถือชั่วโมงของวิดีโออนาล็อก (พร้อมกับเสียงทั้งในแบบอนาล็อกหรือดิจิทัล) ทั้งสองฟาก แม้ว่าพวกเขาจะให้คุณภาพของภาพที่เหนือกว่าและไม่ได้ทำให้เกือบมากเมื่อเวลาผ่านไป Laserdiscs ถูกบดบังเสมอโดย VHS เพราะราคาสูงของพวกเขาและการขาดความสามารถในการบันทึก ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของปี 1970 ฟิลิปส์สร้างรุ่นขนาดเล็กของเลเซอร์ดิสก์ แผ่นคือ 120 มม. และเป็นด้านเดียว ขนานนาม คอมแพคดิสก์ หรือซีดีรูปแบบที่ถูกออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงดิจิทัลและพิสูจน์ให้เห็นว่าจะประสบความสำเร็จในวงการเพลง ไม่กี่ปีต่อมาฟิลิปส์ตัดสินใจที่จะให้ซีดีสามารถในการผลิตวิดีโอเช่นเดียวกับคู่ของ 12 นิ้ว นี้จะนำไปสู่​​การสร้างวิดีโอซีดี (CD-V) ในปี 1987 อย่างไรก็ตามขนาดของแผ่นดิสก์ขนาดเล็กอย่างมีนัยสำคัญขัดขวางความสามารถในการจัดเก็บวิดีโอแบบอะนาล็อกจึงเพียง 5 นาทีจากข้อมูลภาพได้พอดีบนพื้นผิวของแผ่นดิสก์ (แม้จะมีความจริงที่ว่าเสียงเป็นดิจิทัล) ดังนั้นกระจาย cd​​-V ถูก จำกัด ให้มีมิวสิควิดีโอ โดยต้นปี 1990 วิศวกรสามารถรูปแบบดิจิทัลสัญญาณวิดีโออย่างมากการปรับปรุงประสิทธิภาพการจัดเก็บ เพราะรูปแบบใหม่นี้สามารถถือ 83 นาทีของเสียงและวิดีโอปล่อยภาพยนตร์บนแผ่นดิสก์ในที่สุดก็กลายเป็นความจริง ความสามารถพิเศษที่ได้รับด้วยการเสียสละแก้ไขข้อผิดพลาด (ก็เชื่อว่าข้อผิดพลาดเล็กน้อยใน datastream จะไปสังเกตโดยดู) รูปแบบนี้เป็นชื่อวิดีโอ CD หรือ VCD VCD ความสุขในช่วงเวลาสั้นของความสำเร็จที่มีไม่กี่ภาพยนตร์สารคดีที่สำคัญได้รับการปล่อยตัวในรูปแบบ (มักจะเป็นซีดีชุด 2) แต่แนะนำที่ดิสก์ CD-R และบันทึกที่เกี่ยวข้องหยุดการเปิดตัวของภาพยนตร์สารคดีในเพลงของพวกเพราะรูปแบบ VCD ไม่ได้หมายความว่าไม่มีการป้องกันการสำเนา (และสมบูรณ์) ไม่ได้รับอนุญาตจากการทำ อย่างไรก็ตามวีซีดียังคงถูกปล่อยออกมาในเอเชีย แต่พวกเขาเพิ่งมีวิธีการป้องกันการคัดลอก การพัฒนาของความซับซ้อนมากขึ้นความจุที่สูงขึ้นแสงรูปแบบแผ่นดิสก์ให้ผล ดีวีดี รูปแบบการปล่อยตัวเพียงไม่กี่ปีต่อมากับกลไกการป้องกันการคัดลอก เครื่องเล่น DVD ใช้เลเซอร์ที่มีความยาวคลื่นสั้นกว่าที่ใช้ในแผ่นซีดีที่ช่วยให้การบันทึกหลุมจะมีขนาดเล็กเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติมสามารถเก็บไว้ ดีวีดีจนประสบความสำเร็จในท้ายที่สุดว่ามันผลัก VHS ออกจากตลาดวิดีโอบันทึกครั้งเดียวที่เหมาะสมกลายเป็นใช้ได้อย่างกว้างขวาง อย่างไรก็ตามวีซีดีทำ inroads มากในประเทศกำลังพัฒนาที่พวกเขายังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน
ซีดี-i วีดีโอดิจิทัล
ไม่นานก่อนที่แอดเวนต์ของหนังสือสีขาว VCD, ฟิลิปส์เริ่มปล่อยภาพยนตร์ใน สมุดโทรศัพท์สีเขียว ซีดี-i รูปแบบ ในขณะที่เหล่านี้ใช้รูปแบบที่คล้ายคลึง (MPEG-1) เนื่องจากความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างมาตรฐานแผ่นเหล่านี้จะไม่เข้ากันได้กับเครื่องเล่นวีซีดี เครื่องเล่น Philips 'CD-i กับการเคลื่อนไหววิดีโอเต็มรูปแบบ MPEG-1 ตลับถอดรหัสจะเล่นรูปแบบทั้ง เพียงไม่กี่ cd-ฉันชื่อ DV ได้รับการปล่อยตัวก่อนที่ บริษัท จะเปิดรูปแบบ VCD ปัจจุบันสำหรับภาพยนตร์เผยแพร่
XVCD
XVCD (วิดีโอซีดีขยาย) คือชื่อทั่วไปเป็นรูปแบบที่เก็บ MPEG-1 วิดีโอบนแผ่นซีดีในโหมดใด ๆ 2/XA แต่ไม่ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด VCD มาตรฐาน ปกติจะถูกเข้ารหัส VCD ไปเป็น MPEG-1 ที่อัตราบิตคงที่ (CBR) ดังนั้นฉากทั้งหมดจะต้องใช้อัตราการส่งข้อมูลตรงเดียวกันโดยไม่คำนึงถึงความซับซ้อน อย่างไรก็ตามวิดีโอบน XVCD โดยทั่วไปจะถูกเข้ารหัสที่อัตราบิต (VBR), ฉากที่ซับซ้อนเพื่อให้สามารถใช้อัตราการส่งข้อมูลที่สูงขึ้นมากในช่วงเวลาสั้นในขณะที่ฉากที่เรียบง่ายจะใช้อัตราการส่งข้อมูลที่ต่ำกว่า XVCDs บางคนใช้ bitrates ต่ำลงเพื่อให้พอดีกับวิดีโอลงบนแผ่นดิสก์อีกต่อไปในขณะที่คนอื่นใช้ bitrates สูงเพื่อปรับปรุงคุณภาพ MPEG-2 อาจถูกใช้แทนของ MPEG-1 เพื่อลดอัตราการส่งข้อมูลโดยไม่ต้องลดคุณภาพอย่างมีนัยสำคัญขนาดของ จีโอ จะเพิ่มขึ้น, ที่แตกต่างกัน MPEG-1 เมทริกซ์ quantization สามารถใช้อัตราการส่งข้อมูลสูงสุดที่สามารถเกินและอัตราบิตของเสียง MP2 สามารถลด (หรือแม้กระทั่งการใช้เสียง MP3 แทนเสียง MP2) การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่ต้องการเพิ่มคุณภาพทั้งวิดีโอหรือใช้แผ่นดิสก์ที่น้อยลง
KVCD
KVCD (K บีบอัดวิดีโอ Dynamics) เป็นตัวแปร XVCD ที่ต้องใช้ ที่เป็นกรรมสิทธิ์ - เมทริกซ์ quantization, พร้อมสำหรับการใช้ที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ KVCD เป็นเรื่องน่าทึ่งเพราะสเปคแนะนำความละเอียดที่ไม่ได้มาตรฐานหรือ 528x480 528x576 KVCDs เข้ารหัสที่ความละเอียดนี้จะเล่นโดยเฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีไดรฟ์ CD-ROM และขนาดเล็กจำนวนมากของเครื่องเล่นดีวีดี
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 7
'''รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2556''' จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย โดยตัดสินเพื่อมอบรางวัลจากการลงคะแนนของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คำวิจารณ์จะถูกนำส่งคณะกรรมการตัดสินเพื่อร่วมพิจารณารางวัล ภายใต้แนวคิด "หน้าม่านคุณภาพ หลังม่านคุณธรรม" จัดขึ้นในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
สายเมโทรโพลิตัน
สายเมโทรโพลิตัน ในรถไฟใต้ดินลอนดอน เป็นเส้นทางสำคัญที่ผ่านย่านการเงิน สีประจำเส้นทางคือสีม่วง มีจำนวน 34 สถานีในระยะทาง 66.7 km โดยมีบางส่วนเชื่อมกับสายเซอร์เคิล สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี และสายพิคคาดิลลี่ มีผู้โดยสารประมาณ 67 ล้านคนในปี 2011/12.
กองพลทหารอาสาสมัคร
กองพลทหารอาสาสมัคร (Royal Thai Volunteer Force) เป็นชื่อเรียกทหารจากกรมทหารอาสาสมัครที่ไปปฏิบัติการรบในสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้) ช่วงสงครามเวียดนาม พ.ศ. 2510 - 2515 ซึ่งปัจจุบันคือกองพลทหารราบที่ 9 ค่ายสุรสีห์ จังหวัดกาญจนบุรี
ประวัติ
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2488 โลกได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 ผ่าย คือ ฝ่ายคอมมิวนิสต์ มีสหภาพโซเวียตเป็นผู้นำ และฝ่ายประชาธิปไตย มีสหรัฐเป็นผู้นำ
ฝ่ายคอมมิวนิสต์ มีนโยบายรุกราน และต้องการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง ของประเทศต่าง ๆ ในโลก ให้เป็นแบบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ สหรัฐฯ จึงได้เสนอแผนการมาร์แชล เพื่อบูรณะฟื้นฟูประเทศในยุโรปตะวันตก จากวิกฤตทางเศรษฐกิจ และตั้งองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ สำหรับช่วยเหลือในทางทหาร ในเอเชียฝ่ายคอมมิวนิสต์ขยายอิทธิพลด้วยการส่งจารชน และผู้ก่อการร้ายเข้าไปบ่อนทำลายบรรดาประเทศในทวีปเอเชีย เช่น อินโดนีเซีย, เกาหลี, ศรีลังกา, พม่า, กัมพูชา, ลาว และไทย เพื่อเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ และเข้ายึดครองประเทศเหล่านั้นตามอุดมการณ์ครองโลกของคอมมิวนิสต์ สหรัฐฯ ตระหนักดีว่า หากอินโดจีนแพ้สงคราม และตกเป็นของคอมมิวนิสต์แล้ว จะนำไปสู่การสูญเสียเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด ตามทฤษฎีโดมิโน จึงได้ทุ่มเทความช่วยเหลือแก่ เวียดนามใต้ สหรัฐฯจึงเป็นผู้นำในการต่อต้านเวียดนามเหนือ นับตั้งแต่ฝรั่งเศสต่อสู้กับเวียดนามเหนือ เมื่อฝรั่งเศสแพ้ สหรัฐฯ จึงเข้าไปช่วยเหลือเวียดนามใต้ ในปี พ.ศ. 2508 เวียดนามใต้ตกอยู่ในจุดล่อแหลมที่สุด สหรัฐฯ จึงตกลงใจส่งกำลังทหารเข้าไปปฏิบัติการในสาธารณรัฐเวียดนาม พร้อมกับกำลังของฝ่ายโลกเสรีอีก 7 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, สเปน, ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน และไทย การจัดรูปแบบของการรบเป็นในแบบสงครามจำกัด มุ่งให้เป็นการรบของ เวียดนามทั้งสองฝ่ายเท่านั้น
การจัดกำลังทหาร
การจัดทหารเพื่อส่งไปยังเวียดนามใต้ กองทัพบกมีนโยบายส่งกำลังทหารไปเป็นผลัด ในแต่ละผลัดให้บรรจุทหารกองหนุนและกองเกินร่วมกับทหารประจำการ โดยถือทหารประจำการอาสาสมัครเป็น คือ
ในแต่ละผลัดให้แบ่งกำลังออกเป็น 2 ส่วน โดยเรียกกำลังที่เข้ารวมในแต่ละส่วน มีระยะห่างกัน 6 เดือน และแต่ละผลัดห่างกัน 1 ปี
การจัดหน่วยทหาร
การจัดหน่วยในกองพล เป็นการจัดในรูปผิดแผกไปจากหน่วยกองพลทหารราบของกองทัพบกทั่วไป คือ กองพลทหารราบทั่วไป จะจัดเป็นหน่วยแบบ 3 แต่กองพลอาสาสมัคร จะจัดเป็นหน่วยแบบผสม คือมีแบบ 2, แบบ 3, และแบบ 4 ผสมกันอยู่ ซึ่งประกอบด้วย
การส่งทหารไปร่วมรบในสงครามเวียดนาม
ในปี พ.ศ. 2507 ประธานาธิบดี เซือง วัน มิญ แห่งเวียดนามใต้ได้ขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลไทย โดยขอให้ฝึกหัดนักบินของกองทัพอากาศเวียดนามใต้ ที่ส่งเข้ามาฝึกในประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 รัฐบาลเวียดนามใต้ได้ขอความช่วยเหลือทางทหารจากไทยเพิ่มเติม โดยขอให้จัดส่งเรือไปช่วยปฏิบัติการลำเลียง และเฝ้าตรวจบริเวณชายฝั่ง ป้องกันการแทรกซึมทางทะเลให้แก่ เวียดนามใต้ และในปีเดียวกัน ก็ได้ขอกำลังจากกองทัพบก เพื่อช่วยยับยั้งการคุกคามของเวียดนามเหนือ นอกจากรัฐบาลไทยแล้วเวียดนามใต้ก็ได้ขอร้องทำนองเดียวกันไปยังประเทศฝ่ายโลกเสรีอื่น ๆ
คณะรัฐมนตรี ได้ลงมติ อนุมัติหลักการให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่รัฐบาลสาธารณรัฐเวียดนาม จัดตั้งหน่วยเฉพาะกิจขึ้น เรียกว่า กรมทหารอาสาสมัคร มีภารกิจในการรบเป็นหลัก และปฏิบัติการช่วยเหลือประชาชนเป็นรอง ถือว่าเป็นกองกำลังทหารไทยหน่วยแรก ที่ปฏิบัติการรบในเวียดนาม ได้สมญานามว่า "จงอางศึก" หลังจากที่ กรมทหารอาสาสมัคร เดินทางไปปฏิบัติการรบในสาธารณรัฐเวียดนาม เป็นเวลา 1 ปี กองทัพบกได้ มอบให้คณะกรรมการพิจารณา เตรียมการส่งกำลังไปผลัดเปลี่ยน กรมทหารอาสาสมัคร และเพิ่มเป็น 1 กองพลทหารอาสาสมัคร
เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2511 จึง มีคำสั่งจัดตั้ง กองพลทหารอาสาสมัคร บรรจุมอบเป็นหน่วยขึ้นตรงกองทัพบก มีที่ตั้งปกติ ณ ค่ายกาญจนบุรี ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี และไปปฏิบัติการรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม มีสมญานามเป็น ที่รู้จักกัน ในนามว่า กองพลเสือดำ
การปฏิบัติการรบที่ฟุกโถ (20 - 21 ธันวาคม 2510)
การรบที่ฟุกโถ นับเป็นการรบที่กรมทหารอาสาสมัครของไทยประสบชัยชนะอย่างเด็ดขาดถือได้ว่าเป็นวันแห่งชัยชนะของไทย ในสมรภูมิต่างแดน และยังผลในการสร้างขวัญกำลังใจแก่ทหารเวียดนามใต้เป็นอันมาก กรมทหารอาสาสมัครของไทยได้รับคำชมเชยจาก พล.อ. วิลเลียม เวสต์มอร์แลนด์ ผู้บัญชาการ กองบัญชาการช่วยเหลือทางทหาร ประจำเวียดนามใต้ และพล.อ. เคา แวน เวียน ประธานคณะเสนาธิการผสม กองทัพเวียดนามใต้
การรบที่เฟือกกาง (Phuoc Cang)
ในคืนวันวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2512 เวลา 02.20 น. กองพันที่ 3 กรมที่ 274 เวียดกงได้เข้าโจมตีฐานปฏิบัติการกองร้อยอาวุธเบาที่ 3 ของไทยอย่างรุนแรง โดยได้ยิงเตรียมด้วยเครื่องยิงลูกระเบิด และจรวดอาร์พีจี ไปยังค่ายแบร์แคต และฐานยิงสนับสนุนพร้อมกัน หลังจากนั้นได้ใช้กำลังทหารราบเข้ารบประชิด รอบที่ตั้งฐานปฏิบัติการ ฯ ใน 3 ทิศทาง เนื่องจากการรบติดพันในระยะต้นไม่อาจใช้ปืนใหญ่ และเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธได้เต็มขีดความสามารถ จนถึงเวลา 06.00 น. เวียดกงเริ่มถอนตัวจากการรบ กองพลทหารอาสาสมัครได้ใช้ปืนใหญ่ของกองพล 5 กองร้อยกับกำลังทางอากาศระดมยิงอย่างหนัก เพื่อสกัดกั้น และทำลายการถอนตัวของข้าศึก และได้ส่งกำลังหมวดทหารม้ายานเกราะออกกวาดล้างข้าศึก จนถึง เวลา 10.45 น. จึงเสร็จสิ้น
ยุทธการทัมเทียน (Tham Thien)
หมู่บ้านเฟือกเหงียนอยู่ในเขตอำเภอลองถั่น ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ลุ่มมีลำน้ำหลายสาย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งนา และมีป่ารกทึบรอบบริเวณ มีสวนยางสลับป่า หมู่บ้านนี้สืบทราบมาว่าเป็นแหล่งหลบซ่อนกำลัง และสะสมเสบียงอาหารของกรมที่ 274 ของเวียดกงและกองโจรประจำถิ่นเวียดกง กองพลทหารอาสาสมัคร ได้รับมอบภารกิจให้ปฏิบัติการยุทธผสมร่วมกับกองกำลังกึ่งทหาร กำลังตำรวจ และกำลังเจ้าหน้าที่อำเภอลองถั่น เข้าทำการปิดล้อมและตรวจค้นหมู่บ้าน เพื่อทำลายข้าศึก และแยกประชาชนออกจากกองโจร ประจำถิ่นของเวียดกง กองพลทหารอาสาสมัครได้จัดกำลังกองร้อยอาวุธเบา วางกำลังไว้วงนอก ส่วนกำลังกึ่งทหาร 2 กองร้อยของกองทัพเวียดนามใต้ และกำลังตำรวจเวียดนามใต้อีกจำนวนหนึ่งวางกำลังไว้วงในทำการปิดล้อม และตรวจค้นหมู่บ้านแห่งนี้ โดยปฏิบัติการตั้งแต่วันที่ 4 ถึง 12 ธันวาคม 2512 มีการปะทะกับเวียดกง 2 ครั้ง
ผลการรบ
ยุทธการสายฟ้าแลบ (Thunderbolt)
เป็นการปฏิบัติการในพื้นที่ปฏิบัติการศิรินทร์ (AO Sirin) อยู่เหนือลำน้ำคา บริเวณที่ลำน้ำบรรจบกัน ตั้งแต่ 19 - 21 ตุลาคม 2513 โดยใช้ 2 หมวดทหารม้าลาดตระเวนทางอากาศเข้าตรวจค้นที่หมาย และใช้ 2 กองร้อยอาวุธเบาเคลื่อนที่ทางอากาศเข้าสกัดกั้น และติดตามเวียดกง
ผลการปฏิบัติ
การรบที่ล็อกอัน (Loc An)
กรมทหารราบที่ 1 ได้จัดกำลังไปตั้งฐานปฏิบัติการบริเวณหมู่บ้านล็อกอัน เพื่อสะกัดกั้นกองกำลังเวียดกงหมู่บ้านล็อกอันเป็นหมู่บ้านร้าง อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอลองถันรอบพื้นที่เป็นที่ลุ่มป่าชายเลนและสวนยาง มีลำห้วยหลายสายไหลผ่าน
การรบดำเนินไปอย่างรุนแรงจนใกล้รุ่ง ฝ่ายเวียดกงจึงถอยร่นกลับไป ฝ่ายเราได้ไล่ติดตามไปจนถึงเวลา 07.00 น. จึงเลิกติดตาม
ผลการรบ
กองร้อยที่ 1 และกองร้อยที่ 4 กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 1 ได้รับคำสั่งให้ไปตั้งฐานปฏิบัติการที่บริเวณหมู่บ้านล็อกอันเมื่อ 16 มิถุนายน 2512 เวลาประมาณ 00.45 น. เวียดกง 1 กรมหย่อนกำลัง ได้เข้าตีฐานปฏิบัติการของทหารไทยเริ่มด้วยการยิงเตรียมด้วยเครื่องยิงลูกระเบิด และอาร์พีจีอย่างหนัก แล้วส่งกำลังเข้าตี 3 ทิศทาง
ฝ่ายเราได้ขอรับการสนับสนุนจากปืนใหญ่กองพล 6 กองร้อย และเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธกับเครื่องบินสปุ๊กกี้จากกองทัพสนามที่ 2 สหรัฐฯ และการยิงสนับสนุนทางอากาศอย่างใกล้ชิดเวียดกงได้เข้าตีถึง 3 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ และถอนตัวกลับไปเมื่อเวลาประมาณ 05.00 น. ฝ่ายเราออกติดตามกวาดล้างจนถึงเวลา 08.00 น.
อาร์ชิบอลด์ พริมโรส เอิร์ลที่ 5 แห่งโรสเบรี
อาร์ชิบอลด์ ฟิลิป พริมโรส เอิร์ลที่ 5 แห่งโรสเบรี เอิร์ลที่ 1 แห่งมิดลอเธียน (Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, 1st Earl of Midlothian) เป็นรัฐบุรุษและนักการเมืองชาวอังกฤษ เขาดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1894 ถึง 22 มิถุนายน ค.ศ. 1895 ก่อนที่ปู่ของเขาจะถึงอนิจกรรมใน ค.ศ. 1868 เขาเป็นที่รู้จักในชื่อ ท่านลอร์ดดัลเมนี
เขาเริ่มเข้าสู่สนามการเมืองระดับชาติในค.ศ. 1879–80 เมื่อเขาได้ช่วยวิลเลียม แกลดสตันหาเสียงในเมืองมิดลอเธียนของสกอตแลนด์จนประสบความสำเร็จ เริ่มทำงานในคณะรัฐบาลในค.ศ. 1884 และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศสองครั้งในสองรัฐบาลแกลดสตันและกลายเป็นมือขวาของแกลดตัน ในปีค.ศ. 1894 เขาได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีนิยมและนายกรัฐมนตรีต่อจากแกลดตัน รัฐบาลของเขาล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการจัดการกับวิกฤติการอาร์เมเนีย ค.ศ. 1895–96 ทำให้ชาวอาร์เมเนียต้องล้มตายนับแสนคน เมื่อพรรคเสรีนิยมพ่ายแพ้การเลือกตั้งใน ค.ศ. 1895 เขาก็ลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรค และไม่เคยกลับเข้าสู้เส้นทางการเมืองอีกเลย