cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภาษาโยนางูนิ
ระบบการเขียน
ครั้งหนึ่งภาษาโยนางูนิ มีระบบการเขียนเฉพาะที่เรียกว่าตัวหนังสือคำไคดา อย่างไรก็ตามหลังจากการยึดครองโดยอาณาจักรรีวกีว และการถูกผนวกโดยจักรวรรดิญี่ปุ่นในภายหลัง ตัวหนังสือคำก็ถูกแทนที่ด้วยอักษรคานะและคันจิของญี่ปุ่น
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนกาญจนาภิเษก หรือ ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีระยะทางส่วนใหญ่เป็น ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 เป็นถนนสายสำคัญที่มีเส้นทางเชื่อมต่อกันเป็นวงแหวนล้อมรอบตัวเมืองกรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรปราการ รวมถึงผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยาด้วย มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 181 กิโลเมตร
ถนนสายนี้สร้างขึ้นเพื่อแก้ปัญหาการจราจรที่ติดขัดในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่มีปริมาณการจราจรและการขนส่งเพิ่มขึ้น อันเป็นผลจากความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และเป็นทางเลี่ยงเมืองกรุงเทพมหานครที่เป็นตัวเชื่อมทางสายหลักเข้าไปสู่ทุกภาคของประเทศ เริ่มก่อสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2521 ในช่วงตลิ่งชัน–บางบัวทอง จนเสร็จสมบูรณ์ครบทุกส่วนในปี พ.ศ. 2550 โดยมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบนถนนสายนี้ทั้งหมด 2 แห่ง ได้แก่ สะพานเชียงราก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และสะพานกาญจนาภิเษก จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ
ถนนสายนี้เดิมมักเรียกกันว่า ถนนวงแหวนรอบนอกตะวันตก มีเส้นทางเริ่มตั้งแต่ถนนพระรามที่ 2 ตัดผ่านฝั่งธนบุรี เข้าสู่จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี ไปสิ้นสุดที่ถนนพหลโยธิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เชิญชื่อ พระราชพิธีกาญจนาภิเษก ซึ่งเป็นพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของพระองค์ในปี พ.ศ. 2539 มาเป็นชื่อเรียกถนนสายนี้ คือ ถนนกาญจนาภิเษก และเดิมกรมทางหลวงได้กำหนดเส้นทางสายนี้ให้เป็น ทางหลวงหมายเลข 37 ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนหมายเลขทางหลวงของถนนสายนี้ให้เป็น ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 ตามแผนพัฒนาระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองในปี พ.ศ. 2539 หลังจากนั้นจึงได้มีการสร้างถนนวงแหวนรอบนอกด้านตะวันออกและด้านใต้ขึ้นตามมาเป็นตอน ๆ เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการสร้างสูงมาก
ถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันออก
ถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันออก (บางปะอิน–บางพลี) กรมทางหลวงได้กำหนดเป็นทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง (intercity motorway) ชนิดแบบเก็บค่าผ่านทาง โดยมีขนาด 8 ช่องจราจร ( ช่วงด่านเก็บค่าผ่านทางขนาด 15 ช่องจราจร ) ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2541 ระยะทาง 63 กิโลเมตร สัญลักษณ์ทางหลวงแสดงด้วยป้ายหมายเลข 9 พื้นหลังสีน้ำเงิน
ในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เริ่มต้นจากถนนพหลโยธินกิโลเมตรที่ 55 อำเภอวังน้อย ลงมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จนถึงกิโลเมตรที่ 3.485 (สะพานข้ามคลองระพีพัฒน์) (ต่อแขวงทางหลวงปทุมธานี) ในอนาคตสามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงพิเศษหมายเลข 6
ในเขตจังหวัดปทุมธานี เริ่มตั้งแต่กิโลเมตรที่ 3.485 (ต่อเขตแขวงทางหลวงอยุธยา) ที่ตำบลคลองสอง ข้ามคลองชลประทานเข้าเขตตำบลคลองสาม ข้ามคลองสาม คลองแอนสาม และคลองสี่ ตัดถนนคลองหลวง เลียบคลองชลประทาน เข้าเขตอำเภอธัญบุรี ตัดถนนรังสิต-นครนายก ข้ามคลองรังสิตประยูรศักดิ์และคลองห้า เข้าเขตอำเภอลำลูกกา ลงมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตัดถนนลำลูกกา และข้ามคลองหกวา ตัดถนนหทัยราษฎร์ จนถึงหลักกิโลเมตรที่ 32 (ต่อเขตแขวงทางหลวงกรุงเทพ) เป็นระยะทาง 28.515 กิโลเมตร
ในเขตจังหวัดสมุทรปราการ เริ่มตั้งแต่คลองต้นตาล ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี สิ้นสุดที่ถนนเทพรัตน เชื่อมกับทางพิเศษสายบางพลี–สุขสวัสดิ์ และทางพิเศษบูรพาวิถีปัจจุบันเพื่อเป็นการรองรับปริมาณการจราจรที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันออก เป็นเส้นทางคมนาคมสายหลักไปสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กรมทางหลวงจึงทำการก่อสร้างโครงการส่วนต่อขยายตั้งแต่ทางต่างระดับวัดสลุดจนถึงทางต่างระดับบางปะอิน โดยขยายช่องจราจรจากเดิม 4 ช่องจราจรเป็น 6–8 ช่องจราจร โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553
นอกจากนี้ ยังมีการก่อสร้างทางบริการชุมชน มีลักษณะเป็นถนนคู่ขนานทั้งสองข้างของทางหลวงพิเศษในบางช่วง อยู่นอกเขตและไม่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษ สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมต่อกับถนนอื่นที่ถูกตัดขาดออกจากกัน โดยได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดิน ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 และ 3902 ซึ่งเป็นทางบริการด้านนอกและด้านในของทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 ตามลำดับ
ถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันออก เป็นทางหลวงพิเศษสายแรก ที่นำร่องระบบจัดเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทางอัตโนมัติแบบไม่มีไม้กั้น (Multi-lane free flow, M-Flow) เพื่อเพิ่มความสะดวกในการเดินทาง และลดปัญหาการจราจรติดขัดสะสม บริเวณหน้าด่านเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง ปัจจุบันอยู่ระหว่างการทดสอบระบบเสมือนจริง ก่อนเปิดให้บริการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565
ถนนกาญจนาภิเษกด้านใต้
ถนนกาญจนาภิเษกด้านใต้ (บางพลี–บางขุนเทียน) เป็นทางพิเศษเก็บค่าผ่านทาง ระยะทาง 34 กิโลเมตร ได้เปิดให้ใช้งานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ถนนในช่วงนี้ก่อสร้างเป็นลำดับสุดท้าย ทำให้ถนนวงแหวนรอบนอกสามารถใช้งานได้ครบทุกด้าน โดยก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 6–8 ช่องจราจร เนื่องจากที่ดินบริเวณแนวการก่อสร้างนั้นอ่อนมาก และแบ่งการดำเนินการออกเป็น 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงบางพลี–สุขสวัสดิ์ และช่วงสุขสวัสดิ์–บางขุนเทียน
ทางพิเศษกาญจนาภิเษก (บางพลี-สุขสวัสดิ์)
ทางพิเศษกาญจนาภิเษก (บางพลี-สุขสวัสดิ์) เดิมมีชื่อว่า "ทางพิเศษสายบางพลี–สุขสวัสดิ์" ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้ชื่อทางพิเศษว่า "ทางพิเศษกาญจนาภิเษก (บางพลี-สุขสวัสดิ์)" เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เป็นส่วนหนึ่งของการก่อสร้างถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร (ถนนกาญจนาภิเษก) ดำเนินการโดยการทางพิเศษแห่งประเทศไทย มีแนวสายทางเชื่อมต่อกับถนนกาญจนาภิเษกด้านใต้ (ช่วงถนนพระรามที่ 2 ถึงถนนสุขสวัสดิ์) ทางพิเศษเริ่มต้นจากถนนสุขสวัสดิ์ บริเวณอำเภอพระประแดง ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศตะวันออกผ่านถนนสุขุมวิท ถนนศรีนครินทร์ และถนนเทพารักษ์ ไปบรรจบกับถนนเทพรัตน (บางนา–หนองไม้แดง) บริเวณทางแยกต่างระดับวัดสลุด อำเภอบางพลี ระยะทาง 22.5 กิโลเมตร เป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร มีทางแยกต่างระดับ 5 แห่ง เปิดให้บริการโดยยกเว้นการจัดเก็บค่าผ่านทางพิเศษชั่วคราวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และเปิดให้บริการโดยจัดเก็บค่าผ่านทาง ในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552
ทางพิเศษสายนี้ผ่านจังหวัดจังหวัดสมุทรปราการเพียงจังหวัดเดียว เริ่มจากถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันออก โดยมีทางเชื่อมต่อกับทางพิเศษบูรพาวิถีที่ทางแยกต่างระดับวัดสลุด อำเภอบางพลี แล้วไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไปยังอำเภอเมืองสมุทรปราการ แล้วไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางแยกเชื่อมต่อกับสะพานภูมิพล ผ่านสะพานกาญจนาภิเษกข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา และสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับสุขสวัสดิ์ เชื่อมต่อกับถนนสุขสวัสดิ์ในอำเภอพระประแดง
ช่วงสุขสวัสดิ์–บางขุนเทียน
ช่วงสุขสวัสดิ์–บางขุนเทียน เป็นของกรมทางหลวงเดิมได้ยกเว้นการเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง โดยจะเริ่มเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทางตามมติคณะรัฐมนตรีปี 2554 ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 แต่เริ่มเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทางจริง ตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยต่อจากทางพิเศษกาญจนาภิเษก (บางพลี-สุขสวัสดิ์) ในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ข้ามคลองรางใหญ่เข้าเขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร ข้ามถนนประชาอุทิศ ข้ามคลองบางมดเข้าเขตบางขุนเทียน ข้ามถนนบางขุนเทียนชายทะเล และสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 2 ที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียน
ถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก
ถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก (บางปะอิน–บางบัวทอง–บางขุนเทียน) เป็นถนนส่วนที่สร้างขึ้นก่อนด้านอื่น ๆ มีระยะทางรวม 68 กิโลเมตร ประกอบด้วยช่วงต่าง ๆ ได้แก่ ช่วงบางปะอิน–บางบัวทอง เป็นทางขนาด 4–6 ช่องจราจร ระยะทาง 44 กิโลเมตร และช่วงบางบัวทอง−บางขุนเทียน เป็นทางขนาด 10–12 ช่องจราจร ระยะทาง 24 กิโลเมตร สัญลักษณ์ทางหลวงแสดงด้วยป้ายหมายเลข 9 พื้นหลังสีเขียว เนื่องจากมีลักษณะของถนนเป็นทางหลวงพิเศษแต่ไม่มีการเก็บค่าผ่านทาง
ถนนตลิ่งชัน–สุพรรณบุรี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340) สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2521 ต่อมาได้สร้างช่วงบางบัวทอง–บางปะอินแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายจากบางบัวทองไปบรรจบกับถนนพหลโยธิน บริเวณทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 แล้วได้ยุบรวมกับถนนสายบางขุนเทียน–ตลิ่งชัน เป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 จากนั้นมีการขยายทางช่วงบางขุนเทียน–บางบัวทอง ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2541 มีระยะทางรวมตลอดทั้งสาย 70 กิโลเมตร โดยเมื่อรวมช่วงบางขุนเทียน-สุขสวัสดิ์ หรือถนนกาญจนาภิเษกด้านใต้ที่เป็นของกรมทางหลวง จะมีระยะทาง 84 กิโลเมตร อยู่ในการดูแลของสำนักทางหลวงที่ 11 (กรุงเทพมหานคร)
ในเขตกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนพระรามที่ 2 ที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียน เขตบางขุนเทียน ตัดทางรถไฟสายแม่กลองเข้าสู่เขตบางบอน ตัดถนนเอกชัยที่กิโลเมตรที่ 15 ข้ามคลองบางโคลัดเข้าสู่พื้นที่เขตบางแค ตัดถนนกัลปพฤกษ์ที่กิโลเมตรที่ 17 ข้ามคลองภาษีเจริญ ตัดถนนเพชรเกษม ที่กิโลเมตรที่ 21 ช่วงตั้งแต่สะพานข้ามคลองบางเชือกหนังถึงสะพานข้ามคลองมหาสวัสดิ์เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตทวีวัฒนากับเขตตลิ่งชัน (จนถึงกิโลเมตรที่ 29+599) จากนั้นตัดถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ที่กิโลเมตรที่ 26 จากนั้นตัดถนนบรมราชชนนี ที่กิโลเมตรที่ 28 ส่วนบริเวณคลองมหาสวัสดิ์เชื่อมต่อกับทางพิเศษประจิมรัถยา ช่วงบางซื่อ–วงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก บริเวณจุดตัดทางรถไฟสายใต้ ใกล้โรงกรองน้ำมหาสวัสดิ์ โดยแนวสายทางหลักจะลอดใต้สะพานข้ามคลองมหาสวัสดิ์ และก่อสร้างทางต่างระดับสำหรับทางขึ้นลงทางพิเศษฯ
ในเขตจังหวัดนนทบุรี เริ่มตั้งแต่กิโลเมตรที่ 30+600 บริเวณคลองมหาสวัสดิ์ ผ่านตำบลปลายบางและตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย ตัดถนนนครอินทร์ที่กิโลเมตรที่ 33 ข้ามคลองบางนาเข้าเขตอำเภอบางใหญ่ ข้ามคลองบางใหญ่ จากนั้นตัดกับถนนรัตนาธิเบศร์ที่กิโลเมตรที่ 39 ก่อนเข้าสู่พื้นที่อำเภอบางบัวทอง ตัดกับถนนบางกรวย-ไทรน้อยที่กิโลเมตรที่ 44 และตัดกับถนนบางบัวทอง–สุพรรณบุรี และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ที่กิโลเมตรที่ 46 ข้ามคลองลำโพเข้าสู่เขตอำเภอปากเกร็ด จนถึงกิโลเมตรที่ 51+070 (สะพานข้ามคลองพระอุดม) รวมระยะทางในเขตนี้ประมาณ 22 กิโลเมตร
ในเขตจังหวัดปทุมธานี เริ่มตั้งแต่กิโลเมตรที่ 51+070 ที่ตำบลคลองพระอุดม ผ่านอำเภอลาดหลุมแก้ว อำเภอเมืองปทุมธานี ตัดถนนต่อเชื่อมถนนราชพฤกษ์ ที่กิโลเมตรที่ 55 ข้ามคลองบางโพธิ์ใต้ ข้ามคลองพระยามหาโยธา ข้ามคลองบางหลวง ตัดถนนปทุมธานี–บางเลน ที่กิโลเมตรที่ 59 ข้ามคลองบางโพธิ์เหนือเข้าสู่เขตอำเภอสามโคก ข้ามคลองบางเตย คลองควาย ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3111 ที่กิโลเมตรที่ 67 จนถึงกิโลเมตรที่ 71+570 (สะพานเชียงรากใกล้วัดกร่าง)
ในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เริ่มตั้งแต่กิโลเมตรที่ 71+570 ที่ตำบลโพแตง อำเภอบางไทร ตัดถนนสามโคก–ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3309) ที่กิโลเมตรที่ 72 เข้าสู่พื้นที่อำเภอบางปะอิน ตัดทางพิเศษอุดรรัถยา ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 ที่กิโลเมตรที่ 77 ข้ามคลองเปรมประชากรและทางรถไฟสายเหนือ ไปบรรจบถนนพหลโยธินและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่กิโลเมตรที่ 52–53
กาญจนาภิเษกด้านตะวันตกในช่วงบางขุนเทียนถึงบางบัวทองเป็นช่วงที่ถนนผ่านเขตชุมชน จึงมีการก่อสร้างทางคู่ขนานทั้งด้านนอก (ด้านตะวันตก) และด้านใน (ด้านตะวันออก) ซึ่งปัจจุบันได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 และ 3902 ตามลำดับ และในอนาคต กรมทางหลวงมีโครงการปรับปรุงถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก โดยปรับปรุงเส้นทางเป็นทางหลวงพิเศษแบบควบคุมการเข้า-ออก ในช่วงบางขุนเทียน–บางบัวทองจะก่อสร้างเป็นทางยกระดับเหนือถนนกาญจนาภิเษก ส่วนช่วงบางบัวทอง–บางปะอินจะก่อสร้างเป็นทางระดับดิน โดยนำทางหลวงเดิมมาพัฒนาเป็นทางหลวงพิเศษเต็มรูปแบบ มีขนาด 4–6 ช่องจราจร และมีทางบริการชุมชน
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (British Indian Ocean Territory) หรือ หมู่เกาะชาโกส เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างแอฟริกากับอินโดนีเซีย อาณาเขตครอบคลุมอะทอลล์ทั้ง 6 แห่งที่เชื่อมต่อถึงกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะชาโกส มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 60 ตารางกิโลเมตร เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะดีเอโกการ์ซีอา ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกองกำลังผสมสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา
จอห์น เดาว์แลนด์
จอห์น เดาว์แลนด์ (John Dowland; ค.ศ. 1563 - ฝังเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1626) เดาว์แลนด์เป็นคีตกวี, นักร้อง และนักเล่นลูตชาวอังกฤษ ในปัจจุบันเดาว์แลนด์เป็นที่รู้จักกันดีในดนตรีที่มีเนื้อร้องแบบเศร้าโศกหดหู่ เช่นในเพลง “Come, heavy sleep” (ที่มาของเพลง “Nocturnal” โดยเบนจามิน บริตเตน), “Come Again”, “I Saw My Lady Weepe” และ “In darkness let me dwell” แต่ดนตรีที่ใช้เครื่องดนตรีล้วนได้รับการฟื้นฟูอย่างขนานใหญ่ และเป็นที่มาของดนตรีกีตาร์คลาสสิกระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ประวัติ
ชาวเกาะมัลดีฟส์ รู้จักหมู่เกาะชาโกสเป็นอย่างดี ในตำนานของมัลดีฟส์ พวกเขารู้จักในชื่อ Feyhandheebu (ފޭހަންދީބު) หรือ Hollhavai (ชื่อหลังเป็นคำเรียกโดยชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ ที่อยู่ใกล้กับหมู่เกาะชาโกส) จากเรื่องเล่าของชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ เมื่อมีพ่อค้าหรือชาวประมงประสบเหตุสูญหายในทะเล ก็มักจะพบว่าติดอยู่บนเกาะของหมู่เกาะชาโกส และในที่สุดพวกเขาจะถูกช่วยเหลือและได้เดินทางกลับบ้าน อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะนี้ถูกพิจารณาว่าอยู่ไกลเกินไปจากศูนย์อำนาจของราชวงศ์มัลดีฟส์ในการที่จะตั้งถิ่นฐานอย่างถาวร ดังนั้นหมู่เกาะชาโกสจึงถูกละเลยจากประเทศเพื่อนบ้านดังกล่าว
จอห์น เดาว์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น
1563 1626
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ประวัติ
เกาะต่าง ๆ ของหมู่เกาะชาโกสถูกทำแผนที่โดยวัชกู ดา กามา (Vasco da Gama) ในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษี่ 18 ฝรั่งเศสได้อ้างสิทธิ์ในดินแดนโดยเป็นส่วนหนึ่งของมอริเชียส พวกเขาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกโดยชาวฝรั่งเศสในอาณานิคมมอริเชียส ได้นำแรงงานทาสชาวแอฟริกันและแรงงานชาวอินเดียมาทำการปลูกสวนมะพร้าว ในปี พ.ศ. 2353 มอริเชียสได้ถูกยึดครองโดยสหราชอาณาจักรโดยฝรั่งเศสยอมยกดินแดนให้ตามสนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1814), (เพื่อการยุติสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่ 6)
ในปี 2508 สหราชอาณาจักรแยกหมู่เกาะชาโกสออกจากมอริเชียส และแยกเกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches (Des Roches) จากเซเชลส์ มาจัดตั้งเป็น บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี วัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนในการก่อสร้างหน่วยงานทางทหาร เพื่อดูแลผลประโยชน์ของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา หมู่เกาะถูกจัดตั้งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2519 เกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches ได้กลับไปเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเซเชลส์ ซึ่งเป็นผลของการประกาศเอกราช หลังจากนั้นบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี จึงประกอบด้วยเกาะหลักเพียงหกกลุ่มของหมู่เกาะชาโกสเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2533 ธงของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรีได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก ผืนธงประกอบด้วยภาพสัญลักษณ์ของธงสหภาพ (Union Jack), มีภาพของมหาสมุทรอินเดียซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่เกาะในรูปแบบของริ้วคลื่นสีขาวและน้ำเงิน และมีภาพต้นมะพร้าวเหนือภาพของมงกุฎแห่งบริเตน
นิกเกอร์บอกเกอส์
จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว
อีแซดฆวอสต์
อีแซดฆวอสต์ เป็นเมืองในอำเภอกลาง เทศมณฑลออบอเด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,366 คนใน 1,803 ครัวเรือน
ภาษาตูลู
ภาษาตูลู เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียน มีผู้พูดน้อยกว่า 2 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในทักษิณะ กันนาดา และอุทุปี ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของรัฐการณตกะ มีบางส่วนอยู่ใน กสารคท รัฐเกราลา อักษรเดิมที่ใช้เขียนภาษานี้ คล้ายอักษรมลยาฬัม แต่มีใช้น้อย ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรกันนาดา ยังเป็นข้อโต้แย้งอยู่ว่า อักษรตูลู เป็นต้นกำเนิดของอักษรมลยาฬัมหรือไม่ แต่หลักฐานจากจารึกของทั้งสองภาษา แสดงให้เห็นว่า ภาษาตูลูเก่ากว่า การเขียนภาษาตูลูด้วยอักษรกันนาดา ริเริ่มโดยมิชชันนารีชาวเยอรมันเมื่อราว พ.ศ. 2400
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาตูลูกระจายตัวอยู่คือ ทักษิณ กันณฑะ และตำบลอุทุปี กสรคทเหนือ
อักษร
ในพุทธศตวรรษที่ 24 มิชชันนารีใช้อักษรกันนาดาในการแปลภาษาตูลู ส่วนใหญ่แล้ว ภาษาตูลูเขียนด้วยอักษรกันนาดาเพราะคนส่วนใหญ่เรียนภาษากันนาดาในโรงเรียนในขณะเดียวกันมีความพยายามที่จะรื้อฟื้นอักษรโบราณของภาษาตูลูหรืออักษรตูลูซึ่งมีลักษณะคล้ายอักษรมลยาฬัมขึ้นใหม่ แต่การใช้อักษรดั้งเดิมพบได้น้อย จารึกภาษาตูลูพบได้ในบริเวณรอบๆหมู่บ้านพัรกุร
ลักษณะของภาษา
การสืบหาจุดกำเนิดของภาษานี้ค่อนข้างยาก นักวิชาการบางคนจัดให้ภาษาตูลูอยู่ในตระกูลภาษาดราวิเดียนและเป็นภาษาที่เก่าที่สุด โดยทั่วไป ภาษาตูลูมีสองสำเนียงคือ ศิวัลลีและสำเนียงทั่วไป แต่ในการวิเคราห์การออกเสียงจะแบ่งเป็นสี่สำเนียงคือ ภาษาตูลูไม่มีการสอนในโรงเรียนและยังไม่ได้รับการยอมรับในฐานะภาษาราชการของอินเดีย จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย.
การศึกษาในประเทศคูเวต
รัฐคูเวตตั้งอยู่ทางเหนืออ่าวเปอร์เซีย ซึ่งมีนโยบายสนับสนุนทางการศึกษา โดยให้โอกาสแก่เด็กทุกคนให้ได้รับการศึกษาโดยไม่แบ่งชนชั้นหรือวรรณะ แม้ว่าจะเป็นเด็กที่ต้องดูแลเป็นพิเศษ ประเทศคูเวตได้รับการจัดอันดับอยู่ที่อันดับ 63 ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ หรือ เฮชดีไอ โดยจัดอันดับในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งจัดทำโดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเอ็นดีพี ถือว่าเกินมาตราฐานที่ได้ตั้งไว้ในส่วนท้องถิ่นของประเทศ ระบบการศึกษาในประเทศคูเวตถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก ในปี ค.ศ. 2006 โดยค่าบำรุงการศึกษาภายในประเทศเป็นร้อยละ 13 ของค่าใช้จ่ายภายในประเทศ เมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ หรือ โออีซีดี แม้จะต่ำกว่ากลุ่มประเทศในแถบอาหรับ แต่ถ้าเป็นจีดีพีประเทศมีร้อยละ 3.9 ซึ่งถือว่าต่ำในกลุ่มประเทศองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ
ในปี ค.ศ. 2005 การรู้หนังสือของประเทศคูเวตถือว่าอยู่ที่ร้อยละ 94 ประเทศคูเวตมุ่งมั่นที่จะพัฒนาเด็กทุกเพศและทุกวัย กระทรวงศึกษาธิการยังเน้นให้ผู้หญิงภายในประเทศหันมาทำงาน โดยมีการเปิดเปิดโรงฝึกอาชีพ เช่น ในปี ค.ศ. 1989 มีการเปิดคลินิกเพื่อให้ผู้หญิงที่สนใจในวิชาพยาบาล เป็นต้น รัฐบาลประเทศคูเวตจะมอบทุนให้กับนักเรียนที่สามารถเข้าไปสู่มหาวิทยาลัยในสหรัฐ, สหราชอาณาจักร หรือสถาบันการต่างประเทศ
จุดผ่านแดนถาวรแม่สาย
จุดผ่านแดนถาวรแม่สาย หรือ จุดผ่านแดนถาวรสะพานข้ามแม่น้ำสายแห่งที่ 1 ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 117 หมู่ที่ 10 บ้านป่ายางผาแตก ตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย เชื่อมต่อกับ ด่านพรมแดนท่าขี้เหล็ก แขวงท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2540 เป็นที่ตั้งของ ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย และ ด่านศุลกากรแม่สาย
ประวัติ
ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย ก่อตั้งประมาณปี พ.ศ. 2480 ใช้ชื่อว่า "ด่านตรวจคนเข้าเมืองแม่สาย" ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 ยกฐานะเป็นด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัด มีตำแหน่งสารวัตร เป็นหัวหน้าด่าน โดยใช้ชื่อ "ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย" ในปี พ.ศ. 2536 ยกฐานะเป็นราชการบริหารส่วนกลาง เป็นด่านตรวจคนเข้าเมืองระดับชั้นที่หนึ่ง ระดับกองกำกับการ มีผู้กำกับการเป็นหัวหน้าด่าน
พื้นที่รับผิดชอบ
ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ในเขตรับผิดชอบ 2 จังหวัดคือ จังหวัดเชียงราย และจังหวัดพะเยา โดยมี ด่านตรวจคนเข้าเมืองอยู่ในความปกครอง ดังนี้
ตำบลบางตลาด (อำเภอคลองเขื่อน)
บางตลาด เป็นตำบลในอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีประชากร 2,199 คนและแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน
พื้นที่ตำบลบางตลาดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอคลองเขื่อน และอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดฉะเชิงเทรา ระยะทางห่างจากตัวจังหวัด 10 กิโลเมตร ห่างจากตัวอำเภอ 8.4 กิโลเมตร มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 16.99 ตารางกิโลเมตร (10,618.75 ไร่) เป็นที่ตั้งของ "เกาะลัด" เป็นเกาะกลางน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย อยู่กลางแม่น้ำบางปะกง สามารถล่องเรือชมทิวทัศน์รอบเกาะลัดสองฟากฝั่งแม่น้ำ ศึกษาวิถีชีวิตชาวบ้าน สามารถลงเรือได้ที่หน้าที่ว่าการอำเภอบางคล้า หรือหน้าวัดคุ้งกร่าง อำเภอคลองเขื่อน ส่วนสภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสามแห่ง ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลคลองเขื่อนตั้งอยู่ห่างจากพื้นที่ตำบลไปอีกประมาณ 5.3 กิโลเมตร และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบางตลาด
ตําบลบางตลาดทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางตลาดซึ่งปัจจุบันเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลาง เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางตลาดซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539
ธรณีแปรสัณฐาน
ธรณีแปรสัณฐาน (Geotectonic) เป็นการศึกษาด้านธรณีแปรสัณฐาน ที่นักธรณีวิทยาตั้งข้อสงสัยไว้หลายร้อยปีมาแล้วถึงลักษณะของพื้นผิวโลกที่มีลักษณะธรณีสัณฐานที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ บ้างก็เป็นลักษณะเทือกเขาสูงชัน บ้างก็เป็นที่ราบกินอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล หรือ ที่ราบในบางแห่งก็เป็นที่ราบไหล่ทวีปใกล้ชายฝั่งทะเล บ้างก็พบเกาะกลางมหาสมุทร รวมถึงร่องลึกกลางมหาสมุทร โดยในช่วงประมาณ ค.ศ. 1960 เมื่อ B.C. Heezen, H.H. Hess และ R.S. Dietz ได้เสนอทฤษฎีเกี่ยวกับการแยกตัวของพื้นมหาสมุทร (Seafloor Spreading) กล่าวถึงการแยกตัวที่พื้นมหาสมุทรออกจากกันเป็นแนวยาวโดยมีแมกมาจากใต้ชั้นเปลือกโลกแทรกขึ้นมาเย็นตัวและแข็งตัว เกิดเป็นพื้นมหาสมุทรใหม่แล้วก็แยกจากกันออกไปอีกเรื่อยๆ  นอกจากนั้นยังมีการพูดถึงการหดตัวของโลกอันเนื่องมาจากการสูญเสียพลังงานความร้อนทำให้การหดตัวเกิดขึ้นไม่เท่ากันในแต่ละบริเวณ บริเวณที่มีการหดตัวมากอาจเป็นเป็นร่องลึก อยู่ต่ำลงไป แต่บริเวณที่มีการหดตัวน้อยก็อาจเห็นเป็นเทือกเขาสูงได้เนื่องจากบริเวณโดยรอบมีการหดตัวที่มากกว่า แต่อย่างไรก็ตามก็ยังไม่สามารถอธิบายถึงแนวร่องหุบเขาที่เกิดขึ้นได้ นักธรณีวิทยายังคงศึกษาถึงเหตุการณ์ต่างๆอย่างต่อเนื่อง เช่น สนามแม่เหล็กโลกโบราณ ซากดึกดำบรรพ์ต่างๆที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของโลก ทำให้ปัจจุบันได้มีการกล่าวถึงทฤษฎีอยู่ 2 ทฤษฎี ที่จะมาอธิบายเหตุการณ์ต่างๆ ได้แก่
ทฤษฎีทวีปเลื่อน
ในค.ศ. 1620 ฟรานซิส เบคอน ได้ตั้งข้อสังเกต ถึงการที่สองฟากมหาสมุทรแอตแลนติกมีลักษณะสัณฐานวิทยาที่สอดคล้องกันต่อมา P.Placet 1668 พยายามอธิบายว่าสองฟากมหาสมุทรแอตแลนติกน่าจะเชื่อมกันมาก่อน แต่ยังไม่มีหลักฐานหรือข้อมูลใดสนับสนุน นอกจากอาศัยลักษณะคล้ายคลึงสอดคล้องกันของชายฝั่งมหาสมุทรเท่านั้น จากนั้นในปี 1858 Antonio Sniderได้อาศัยข้อมูลชั้นหินในยุค Carboniferous ในทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือมาเชื่อมโยงกันซึ่งสามารถสรุปได้ว่า ก่อนหน้านี้ทวีปทั้งหมดเคยเป็นทวีปผืนเดียวกันมาก่อน แล้วจึงค่อยๆ แยกออกจากกันในภายหลัง ในปี 1908 Frank B. Taylor ได้อธิบายถึงของการที่มหาทวีป 2 ทวีปซึ่งเคยวางตัวอยู่ใกล้ขั้วโลกเหนือและใต้แยกออกเป็นทวีปเล็กๆ และเคลื่อนที่มาในทิศเข้าหาเส้นศูนย์สูตร นั่นคือมหาทวีปลอเรเซีย (Laurasia) ซึ่งอยู่ทางเหนือและมหาทวีปกอนด์วานา (Gondwanaland) ซึ่งอยู่ทางใต้ โดยเป็นการเคลื่อนที่ของเปลือกโลกไซอัลเท่านั้น ต่อมาในปี 1910 Alfred Wegene ได้สร้างแผนที่มหาทวีปใหม่ โดยอาศัยรูปร่างแผนที่ของ Snider และตั้งชื่อว่ามหาทวีปพันเจีย ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยมหาสมุทรพันธาลาสซา (Panthalassa) แล้วเกิดการแยกออกและเคลื่อนที่ไปอยู่ ณ ตำแหน่งที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน โดยขณะเคลื่อนที่ก็เกิดเทือกเขาขึ้น ต่อมา Taylor ได้อธิบายว่ารอยชิ้นทวีปที่ขาดหล่นปรากฏเป็นเกาะแก่ง หรือรอยฉีกที่พบเป็นร่องลึกยังปรากฏอยู่บนพื้นมหาสมุทร
ทฤษฎีแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่
เมื่อกว่าหลายทศวรรษที่ผ่านมา นักธรณีวิทยาได้ให้ข้อสังเกตไว้ว่าแผ่นทวีปต่างๆ บนโลกนั้นน่าจะสามารถนำมาต่อกันได้เพราะแผ่นทวีปเหล่านี้เคยเป็นแผ่นเดียวกันมาก่อน จากการสังเกตครั้งนั้นร่วมกับการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ชนิดเดียวกันบนชายฝั่งอเมริกาเหนือและแอฟริกาในเวลาต่อมา ในช่วง 1950s ถึง 1960s นักธรณีวิทยาได้มีการศึกษาทางสุมทรศาสตร์อย่างจริงจังเพื่อหาข้อสนับสนุนแนวความคิดต่างๆ ในอดีต และได้ก่อให้เกิดทฤษฎีของเพลตเทคโทนิก (Plate Tectonics) ขึ้นในเวลาต่อมา ทฤษฎีดังกล่าวอธิบายว่าการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (Plates) นั้นสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวโลกตลอดช่วงธรณีกาล แผ่นเปลือกโลก Lithosphere (ซึ่งประกอบด้วยเปลือกโลกและแมนเทิลส่วนบน) ลอยตัวและไหลอยู่บนชั้นหินหนืด (ชั้นแมนเทิลที่สามารถไหลได้คล้ายของเหลวเรียกว่า Asthenosphere) สามารถเคลื่อนไปได้ประมาณหนึ่งนิ้วต่อปี และก็ได้เป็นคำตอบของสาเหตุที่ทำให้แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่นั่นเอง โดยนักธรณีได้ให้ข้อสรุปไว้ว่าแผ่นเปลือกโลกสามารถเคลื่อนที่ได้สามแบบได้แก่
เคลื่อนที่แยกออกจากกัน
เมื่อแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่แยกออกจากกัน ที่บริเวณแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัว (Divergent Boundaries) หินหนืดร้อน (Hot Magma) จากชั้นแมนเทิลจะแทรกตัวขึ้นมาตามช่องว่างตามแนวรอยแตก เมื่อหินหนืดเย็นตัวก็จะกลายเป็นแผ่นเปลือกโลกใหม่ การแทรกตัวขึ้นมาของหินหนืดจะทำให้แนวแยกตัวนั้นสูงขึ้นกลายเป็นแนวเทือกเขากลางมหาสมุทร (Mid-Ocean Ridges) แสดงถึงขอบของแผ่นเปลือกโลกในมหาสมุทร เปลือกโลกใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่องมีอัตราเร็วในการเกิดประมาณ 20 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อปี
แนวเทือกเขากลางสมุทร
มีลักษณะเป็นแนวเทือกเขาเตี้ยวางตัวทอดยาวไปบนพื้นมหาสมุทรคล้ายกับเทือกเขาบนทวีป เทือกเขากลางสมุทรที่สำคัญได้แก่ Mid-Atlantic Ridge และ East Pacific Rise เป็นต้น กลางเทือกเขามีลักษณะพิเศษคือมีร่องลึกอันเกิดจากรอยเลื่อนทอดตัวตลอดความยาวของเทือกเขา โดยมีลักษณะคล้ายคลึงกับร่องหุบเขาที่ปรากฏอยู่บนแผ่นดินหลายแห่ง เช่น ร่องหุบเขาทางด้านตะวันออกของทวีปแอฟริกา หรือร่องหุบเขาบริเวณแม่น้ำไรน์ในยุโรป เป็นต้น  บนเทือกเขากลางสมุทรมีการยกตัวขึ้นมาของหินหลอมละลายที่ลึกลงไปในชั้นเนื้อโลกทำให้เกิดเป็นหินอัคนีพุจำพวก Basalt และ Ultramafic หินอัคนีพุเหล่านี้แสดงหลักฐานเป็นแถบบันทึกสนามแม่เหล็กโลกซึ่งเกิดขึ้นขณะที่หินหลอมละลายกำลังเย็นตัว แถบบันทึกนี้แสดงให้เห็นว่าสนามแม่เหล็กโลกได้เกิดการกลับขั้วไปมาตลอดเวลา นอกจากนี้ยังพบว่าแถบบันทึกสนามแม่เหล็กโลกนี้ปรากฏอยู่บนหินที่ประกอบเป็นพื้นมหาสมุทรทั้งสองฟากของเทือกเขากลางสมุทรด้วย และพบว่ายิ่งห่างออกไปจากแนวกลางของเทือกเขาชุดหินจะมีอายุแก่ขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นจึงอธิบายได้ว่าหินเหล่านี้เกิดขึ้นก่อนที่กลางเทือกเขาแล้วค่อยเคลื่อนที่ออกจากกันเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา  จากการคำนวณการเคลื่อนที่ทำให้กำหนดความเร็วของการแยกตัวได้ว่าอยู่ระหว่าง 1 ถึง 15 เซนติเมตรต่อปี ดังนั้นเราสามารถระบุขอบของแผ่นเปลือกโลกในส่วนที่กำลังแยกตัวออกจากกันจากบริเวณเทือกเขากลางสมุทรได้
เคลื่อนที่เข้าชนกัน
เมื่อแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรใหม่มีการเย็นตัวเป็นเวลากว่าสิบล้านปี ความหนาแน่นก็จะค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นจนมีความหนาแน่นมากกว่าชั้นหินหนืดที่อยู่ด้านล่าง จากนั้นจึงมุดตัวลงไปใต้โลกเรียกว่า Subduction การมุดตัวนี้จะเกิดขึ้นในบริเวณแนวแผ่นเปลือกโลกลู่เข้าหากัน (Convergent Plate Boundaries) ซึ่งแผ่นเปลือกโลกทั้งสองแผ่นมีการเคลื่อนที่เข้าชนกัน แผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรที่มีความหนาแน่นมากกว่าจะเข้าชนและมุดตัวใต้แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปที่ความหนาแน่นน้อยกว่า เมื่อแผ่นเปลือกโลกมุดตัวลงไปในโลก จะเกิดการบีบอัดและหลอมเป็นบางส่วน (Partially Melting) เนื่องจากอุณหภูมิและความดันที่สูงขึ้น ทำให้เกิดแผ่นดินไหวและภูเขาไฟ ขึ้นเหนือบริเวณที่มีการมุดตัว โดยการเคลื่อนที่แบบ Convergence จะทำให้เกิดลักษณะธรณีสัณฐาน 3 แบบได้แก่
การสร้างเทือกเขา
แรงดันจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรทำให้แผ่นเปลือกภาคพื้นทวีปที่มีความหนาแน่นน้อยกว่าที่เคลื่อนที่ต้านแรงดังกล่าวเกิดการโก่งตัวเกิดเป็นแนวเทือกเขาขนาดใหญ่ (Mountain Ranges) เช่น เทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาร๊อกกี้
ร่องลึกมหาสมุทรและหมู่เกาะ
เมื่อแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรสองแผ่นเคลื่อนที่ชนกันและการมุดตัว บริเวณที่มีการมุดตัวจะเกิดร่องลึกมหาสมุทร (Oceanic Trenches) และแนวหมู่เกาะภูเขาไฟ (Volcanic Island Chains)
ร่องลึกก้นสมุทร
ร่องลึกนี้ถูกพบที่ใต้มหาสมุทรใกล้ขอบของทวีป และมักพบว่ามีแนวเกาะภูเขาไฟรูปโค้งอยู่ด้านอยู่ใกล้ขอบทวีป หินภูเขาไฟที่เกิดขึ้นตามแนวเกาะภูเขาไฟนี้เป็นจำพวกหิน Andesite  ซึ่งแตกต่างไปจากหินอัคนีที่เกิดบริเวณเทือกเขากลางสมุทรที่ส่วนใหญ่เป็นหิน Basalt นอกจากนั้นบริเวณนี้ยังพบว่าเป็นบริเวณที่มีความร้อนสูงและมีการเกิดแผ่นดินไหวอยู่บ่อยครั้ง พบว่าตำแหน่งจุดกำเนิดแผ่นดินไหว มีลักษณะเอียงเทลงไปจากแนวร่องลึกลงไปถึงชั้นฐานธรณีภาค ที่ประมาณความลึกถึง 700 กิโลเมตร  เรียกแนวแผ่นดินไหวเอียงเทนี้ว่าเขตเบนนิออฟ (Benioff Zones) จากการศึกษากลไกการเกิดแผ่นดินไหวที่พบในที่ลึกพบว่ามีแผ่นดินไหวจำนวนหนึ่งน่าจะเกิดจากรอยเลื่อนที่มีลักษณะสอดคล้องกับการเอียงของ Benioff  Zone โดยแสดงเป็นลักษณะของรอยเลื่อนย้อน  ดังนั้นจึงเกิดเป็นสมมติฐานว่าบริเวณนี้แผ่นเปลือกโลกกำลังมุดตัวเอียงลง และถูกกลืนหายไปในชั้นฐานธรณีภาค ขณะเดียวกันแนวเกาะภูเขาไฟและเขตความร้อนพิภพสูงก็อธิบายว่าได้เกิดการหลอมตัวของแผ่นเปลือกโลกในที่ลึกจนกลายเป็นมวลหินหลอมเหลว ซึ่งมวลหินหลอมเหลวค่อยๆหาทางเคลื่อนที่ขึ้นข้างบนมาเย็นตัวเป็นมวลหินอัคนีทั้งหินอัคนีพุและหินอัคนีแทรกดัน  นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียงที่ขอบของแผ่นเปลือกโลกด้านใดด้านหนึ่งหรือทั้งสองด้านน่าจะเกิดการเข้าชนกันทำให้เกิดการคดโค้งโก่งงอพร้อมกับรอยเลื่อนย้อนมากมายจนทำให้วัสดุถูกยกตัวขึ้นเป็นแนวแคบยาวขนานไปตามแนวชนกันของขอบแผ่นเปลือกโลกนั่นคือการเกิดเป็นแนวเทือกเขานั่นเอง
เคลื่อนผ่าน
แผ่นเปลือกโลกมีการเคลื่อนที่ผ่านซึ่งกันและกันในบริเวณแนวรอยเลื่อนแปรสภาพ (Transform Boundaries) มักพบในแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทร ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้แนวเทือกเขากลางมหาสมุทรเลื่อนเหลื่อมออกจากกัน บางบริเวณก็พบว่าตัดผ่านแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปด้วย ในมหาสมุทรแนวดังกล่าวนี้มักจะก่อให้เกิดแผ่นดินไหวกำลังไม่มากอยู่เป็นประจำ ส่วนในภาคพื้นทวีปแนวดังกล่าวมักถูกจำกัดทำให้เกิดการสะสมพลังงานและก่อให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในเวลาต่อมาเมื่อเกิดการเลื่อนอย่างฉับพลัน ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายได้ ดังเช่น รอยเลื่อนซานแอนเดียส
รอยเลื่อนระนาบด้านข้าง
เป็นลักษณะของรอยเลื่อนแนวระดับ (Strike-Slip Fault) ซึ่งพบตัดแนวเทือกเขากลางสมุทรและทำให้แนวเทือกเขาเหลื่อมกันและจากข้อมูลแผ่นดินไหวพบว่า แนวรอยเลื่อนนี้อยู่ลึกประมาณ 300 กิโลเมตร รอยเลื่อนชนิดนี้ยังไม่ทราบถึงสาเหตุของการเกิด แต่สามารถใช้ระบุขอบเขตของแผ่นโลกที่เกิดได้ รวมทั้งบอกถึงการเคลื่อนตัวเฉียดผ่านกันของแผ่นเปลือกโลกที่อยู่ชิดกันด้วย
ธนญชัย ศรศรีวิชัย
ธนญชัย ศรศรีวิชัย (ต่อ ฟีโนมีน่า) ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา
ประวัติ
สไตล์โฆษณาที่โดดเด่นของธนญชัยคือ โทนสีโฆษณาแบบตุ่นๆ นักแสดงที่ไม่ได้มีหน้าตาดี แต่นำชาวบ้านธรรมดาเป็นนักแสดง และเสียงพากย์แกมประชดที่เขาเป็นผู้ให้เสียงเอง ซึ่งวงการโฆษณาโลกถือเป็นแนวทางใหม่ และทำให้เกิดโฆษณาที่นำแนวทางนี้ไปใช้ทั้งในและต่างประเทศเป็นจำนวนมาก คว
ไฟนอลแฟนตาซี XIV: เฮเวนส์เวิร์ด
เนื้อเรื่องของเฮเวนส์เวิร์ดเน้นไปที่สงครามลำนำมังกร (The Dragonsong War) ที่ดำเนินมานับพันปี ระหว่าง Holy See แห่งเมือง Ishgard และเหล่ามังกรแห่ง Dravania หลังเหตุการณ์ในอะเรียล์มรีบอร์นผู้เล่นได้เดินทางมาหลบภัยที่ Ishgard และเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับความพยายามที่จะยุติสงครามนี้ ซึ่งนำไปสู่การเปิดเผยความลับเกี่ยวกับต้นกำเนิดที่แท้จริงของสงคราม นอกจากพื้นที่ใหม่ๆ แล้ว ผู้เล่นจะยังได้รับการปรับเลเวลสูงสุด (จากเดิมสูงสุดที่ 50 เพิ่มเป็น 60) อาชีพตัวละครใหม่ (3 อาชีพ) มีเผ่าพันธุ์ให้เลือกเพิ่มเติม และสามารถเดินทางด้วยการบินได้
เฮเวนส์เวิร์ดได้รับการตอบรับในทางบวกอย่างล้นหลาม และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "ส่วนขยายแห่งปี" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 สแควร์อีนิกซ์รายงานว่าขายเกมนี้ไปได้แล้ว 5 ล้านรายชื่อลงทะเบียน แต่ต้องระงับการขายเวอร์ชั่นสำหรับแมคโอเอสไว้ชั่วคราวเนื่องจากมีรายงานว่ามีปัญหาทางเทคนิก และให้ข้อเสนอคืนเงินแก่ผู้ที่ซื้อเกมเวอร์ชั่นนี้ ก่อนที่จะกลับมาขายเวอร์ชั่นปรับปรุงอีกครั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และเช่นเดียวกันกับอะเรียล์มรีบอร์น เกมนี้มีกำหนดว่าจะเผยแพร่ส่วนขยายเนื้อเรื่องหลักทุกๆ 3 เดือน แต่ส่วนขยายตัวแรกถูกเลื่อนกำหนดเผยแพร่ออกไปจนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เพื่อให้ทีมผู้พัฒนาได้พักผ่อน
ฉาก
เฮเวนส์เวิร์ดดำเนินเรื่องในโลกในจินตนาการแห่งดาวเคราะห์ไฮเดลิน ซึ่งมีทวีปใหญ่ 3 ทวีป มีภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมหลากหลาย บนดาวเคราะห์แห่งนี้มีดินแดนแห่งหนึ่งชื่อว่าเอออร์เซีย เรื่องราวในภาคเสริมนี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในเทวนครอิชการ์ดบนเทือกเขาหิมะแห่งโคเอร์ธาสและดินแดนรอบๆ สามนครที่เหลือได้แก่กริดาเนีย ลิมซ่าโลมินซ่า และอุลดาห์ ซึ่งบัดนี้จับมือกันเป็นพันธมิตรแห่งเอออร์เซียอย่างแท้จริง ก็มีบทบาทในเรื่องด้วยเช่นกัน รวมไปถึงศัตรูอย่างจักรวรรดิการ์เลียน นอกจากนี้แล้วยังมีชาวแอสเซียน เผ่าพันธุ์อมตะ คอยบงการเหตุการณ์ต่างๆ อยู่เบื้องหลัง ผู้เล่นสามารถสำรวจดินแดนต่างๆ ได้ด้วยการเดินเท้าและบินบนพาหนะต่างๆ และพบกับดินแดนดราวาเนีย (Dravania) บ้านเกิดของเหล่ามังกร และเกาะลอยฟ้าในทะเลเมฆเหนือเทือกเขาอะบาลาเทียสไปน์ ในดราวาเนียยังมีซากปรักหักพังของนครชาร์ลายาน ซึ่งถูกทิ้งร่างหลังจักรวรรดิการ์เลียนรุกราน เกิดเป็นเมืองใหม่นามว่าอิดิลไชร์ (Idyllshire) นครรัฐอิสระที่ปกครองโดยชาวกอบลิน ด้วยระบอบประชาธิปไตยอันเห็นทุกคนเท่าเทียม
ความขัดแย้งหลักของเรื่องราวนี้คือสงครามลำนำมังกรอันยืดเยื้อ เป็นการสู้รบไม่จบสิ้นระหว่างชาวอิชการ์ดและฝูงมังกรแห่งนิดฮอกก์ เหล่าผู้ปกครองในเทวรัฐอิชการ์เดียนเชื่อว่าสงครามอันกินเวลามานับพันปีนี้เริ่มขึ้นนับตั้งแต่วันที่ชาวเอเลเซนเข้ามาอยู่อาศัยในเอออร์เซีย กษัตริย์ธอร์แดนประกาศว่าตนทำทุกสิ่งตามคำบัญชีของเทพฮาโลน นั่นคือสร้างเมืองขึ้นบนเทือกเขาอะบาลาเทียสไปน์ การกระทำนี้สร้างความโกรธกริ้วให้กับมังกรยักษ์นิดฮอกก์ มันเข้าต่อสู้กับธอร์แดนและสิบสองอัศวินจนธอร์แดนเองและอัศวินอีกหลายคนต้องจบชีวิต อัลดราธบุตรแห่งธอร์แดนได้จับหอกของผู้เป็นบิดาควักเอาดวงตาของนิดฮอกก์ออกมาได้ข้างหนึ่งจนต้องหลบหนีไป ดวงตาลูกนั้นกลายเป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งชาวอิชการ์เดียนและผูกพันเป็นหนึ่งกับตำนานแห่งนักรบดรากูนสีครามซึ่งกลายเป็นนามใช้เรียกนักรบดรากูนที่ได้รับพลังจากดวงตาลูกนี้ นับแต่นั้นเป็นต้นมานิดฮอกก์ยังพยายามต่อสู้เข้ายึดครองดินแดนอิชการ์ดและประชาชนทั้งหลาย ตำนานจุดเริ่มของสงครามดังที่กล่าวมานี้ถูกกล่าวขานซ้ำแล้วซ้ำเล่าในศาสนจักรแห่งอิชการ์ด ซึ่งปัจจุบันนำโดยอาร์คบิชอปธอร์แดนที่เจ็ด
ความยาวนานของสงครามทำให้ทั้งรัฐบาลและประชาชนชาวอิชการ์ดปฏิเสธการคบค้าสมาคมกับนานาประเทศ ทั้งถอนตัวออกจากพันธมิตรแห่งเอออร์เซียในครั้งก่อน และยังปฏิเสธการเข้าร่วมพันธมิตรที่เกิดขึ้นใหม่อีกด้วย ผลข้างเคียงจากการโดดเดี่ยวตัวเองเช่นนี้ทำให้เกิดมุมมองที่เลวร้ายต่อ "พวกนอกรีต" หรือก็คือใครก็ตามที่คบค้าสมาคมหรือถูกกล่าวหาว่าคบค้าสมาคมกับพวกมังกร ในช่วงก่อนจะเกิดเหตุการณ์ในเกมภาคเสริมนี้ จ้าวมังกรนิดฮอกก์ที่สงบเงียบมาเป็นระยะเวลาหนึ่งได้ส่งเสียงคำรามใหญ่ขึ้นอีกครั้ง เป็นการเรียกระดมไพร่พลฝูงมังกรเพื่อเตรียมเข้าโจมตีอิชการ์ดอีกครั้ง ในขณะนั้นเอง ตัวละครของผู้เล่นคือนักผจญภัยที่ขณะนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นนักรบแห่งแสงจากวีรกรรมการต่อสู้กับการรุกรานของจักรวรรดิการ์เลียน ได้เข้ามาอยู่ในความดูแลของเซอร์อายเมอริก ลอร์ดคอมมานเดอร์แห่งเทมเพิลไนท์ ด้วยต้องการความช่วยเหลือในการป้องกันอิชการ์ดจากการโจมตีนี้ หลังจากที่ผู้เล่นตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากระหว่างการก่อกบฎยึดอำนาจในอุลดาห์จนถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สังหารกษัตริย์ จนต้องลี้ภัยจากเอออร์เซียมาพร้อมกับอัลฟิโน่และตาตารุ ทั้งสามเป็นสมาชิกเท่าที่หลงเหลือของเหล่าผู้สืบทอดแห่งอรุณรุ่งที่เจ็ด เสียงคำรามของนิดฮอกก์จะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงในทั้งสองฟากของสงคราม อายเมอริกและเคานท์เอ็ดมอนต์แห่งบ้านฟอร์ทอมป์ได้เปิดประตูแห่งอิชการ์ดรับคนนอกเข้ามาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ด้วยเป้าหมายเพื่อรับความช่วยเหลือในการสงคราม ขณะเดียวกัน เลดี้ไอซ์ฮาร์ทก็ได้ซ่องสุมกำลังคนนอกรีต และเอสติเนียน ผู้ถือตำแหน่งนักรบดรากูนสีครามคนปัจจุบัน ก็ได้ปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งหลังจากหายไปนาน เพื่อตามหานิดฮอกก์ ศัตรูคู่อาฆาต
เนื้อเรื่อง
เฮเวนส์เวิร์ดเริ่มต้นขึ้นเมื่อตอนที่นักรบแห่งแสง (ตัวละครของผู้เล่น) เดินทางมาถึงตัวเมืองอิชการ์ดพร้อมทั้งอัลฟิโน่และทาทารุ พวกเขาถูกเชิญไปยังคฤหาสน์ของเคานท์ฟอร์ทอมป์ ซึ่งมีแนวคิดเชิงก้าวหน้าอย่างมากเกี่ยวกับบทบาทของคนนอกในพลิกชะตาสงครามลำนำมังกร ผู้เล่นได้มีโอกาสช่วยเหลือบุตรชายทั้งสองของเคานท์เอดมอนต์ในดินแดนนอกเมือง ระหว่างการทำภารกิจเหล่านี้ผู้เล่นได้มีโอกาสพบกับเลดี้ไอซ์ฮาร์ท
การตอบรับ
นักวิจารณ์มองว่าเฮเวนส์เวิร์ดจะเป็นตัวตัดสินทิศทางของโครงการพัฒนาเกมชุดไฟนอลแฟนตาซี XIV ว่าจะเป็นการต่อยอดความสำเร็จของอะเรียล์มรีบอร์นหรือล้มเหลวแล้วทำให้ทั้งโครงการเสียหายไปด้วย  คำวิจารณ์ของภาคเสริมนี้โดยภาพรวมออกมาเป็นที่น่าพอใจ ("generally favorable") ทั้งเวอร์ชั่นพีซีและเวอร์ชั่นเพลย์สเตชัน 4 อ้างอิงจากเวบไซต์รวบรวมบทวิจารณ์เมตาคริติก โดยรวบรวมจากบทวิจารณ์จำนวน 14 และ 20 บทวิจารณ์ตามลำดับ  ยอดขายของเฮเวนส์เวิร์ดในสัปดาห์แรกที่ประเทศญี่ปุ่นรวมกันทั้งเวอร์ชั่นเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 อยู่ที่ 47,000 ชุด ถือเป็นวิดีโอเกมที่มียอดขายในสัปดาห์นั้นสูงเป็นอันดับ 3 ในประเทศญี่ปุ่น
จังหวัดโวกลูซ
โวกลูซ (Vaucluse, ; Vauclusa) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโวกลูซตั้งชื่อตามชื่อน้ำพุที่มีชื่อเสียงฟงแตน-เดอ-โวกลูซ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส โดยมีอาวีญงเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 561,469 คน
ประวัติ
โวกลูซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1793 จากบางส่วนของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน, โดรม และบัสซาลป์ (ที่ต่อมาเปลี่ยนเป็นอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์)
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโวกลูซก็ได้แก่ ประตูชัยแห่งออร็องฌ์, อาสนวิหารออร็องฌ์ และอาสนวิหารการ์ป็องทรา
ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
ฟ้าทะลายโจร (ภาพยนตร์)
ภาพยนตร์เรื่องนี้ล้มเหลวด้านรายได้ในประเทศไทย แต่เมื่อนำไปฉายในต่างประเทศ กลับประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับเลือกให้ไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานน์ส เมื่อปี พ.ศ. 2544
ภาพยนตร์เรื่องได้รับการซื้อไปขายในสหรัฐอเมริกาโดย มิราแม็กซ์ แต่ถูกเก็บดองไว้หลายปีไม่ถูกนำไปเผยแพร่ เนื่องจากมิราแม็กซ์ต้องการให้เปลี่ยนฉากจบของหนัง จนกระทั่ง แมกโนเลีย พิคเจอร์ เปลี่ยนมือเข้ามา จึงได้ฉายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2550
เรื่องย่อ
เรื่องราวความรักของรำเพย ลูกสาวพระยาประสิทธิ์ ราชเสนา และ ดำ ลูกชายกำนันเดื่อ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อครอบครัวของรำเพยต้องหนีภัยสงครามในกรุงมาอยู่บ้านกำนันเดื่อ ที่สุพรรณบุรี  หลังสงครามทั้งคู่แยกจากกัน
สิบปีต่อมา ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งเมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองรักกัน เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อกันและสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ตกลงกันว่าหากพ่อรำเพยไม่อนุญาตก็จะหนีตามกัน โดยนัดพบกันที่ศาลารอนาง ศาลากลางน้ำที่เป็นสถานที่แห่งความทรงจำมาแต่ก่อน
กำนันเดื่อถูกโจรปล้นไร่และฆ่าตาย ดำออกตามหาฆาตกร และจับพลัดจับผลูกลายเป็นลูกน้องอยู่ในรังของ เสือฝ้าย สหายเก่าของกำนันเดื่อ ด้วยความสามารถในการยิงปืนแม่นราวกับจับวาง ดำจึงกลายเป็น เสือดำ สมุนมือขวาคนโปรดของเสือฝ้าย คู่กับ เสือมเหศวร
รำเพยถูกบังคับให้แต่งงานกับ ร.ต.อ.กำจร ตำรวจมือปราบหนุ่ม แต่เธอไม่ยินยอม เธอตัดสินใจจะหนีตามดำ แต่เมื่อถึงวันเวลานัด ปรากฏว่าดำติดภารกิจกับมเหศวร และมาไม่ทัน รำเพยเข้าใจว่าดำไม่มา เธอจึงตัดสินใจรับหมั้นกับ ร.ต.อ.กำจร ด้วยหัวใจที่แตกสลาย
ร.ต.อ.กำจร ได้รับมอบหมายให้ไปทลายรังเสือฝ้าย แต่พลาดท่าถูกจับได้ เสือฝ้ายสั่งให้ดำประหารนายตำรวจ แต่แล้วก่อนจะลงมือลั่นไกสังหาร กำจรได้ขอร้องให้ดำส่งข่าวการตายของเขาถึงคู่หมั้นของเขา เมื่อดำรู้ว่ากำจรเป็นคู่หมั้นของรำเพย  ดำตัดสินใจเสียสละ ปล่อยกำจรให้หนีไป ท่ามกลางความคลางแคลงใจของเสือฝ้าย และเสือมเหศวร ว่าดำทรยศ รับสินบนจากตำรวจ
เสือฝ้ายวางแผนบุกถล่มงานแต่งงานของกำจร ถึงจวนผู้ว่าเมืองสุพรรณ เพื่อแก้แค้นที่ถูกกำจรหยามน้ำหน้าบุกมาถล่มถึงรัง เมื่อดำทราบข่าว เขาจึงตัดสินใจเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อปกป้องคนที่เขารัก ให้พ้นจากอันตรายอีกครั้งหนึ่ง
รางวัล
ได้รับเชิญอย่างเป็นทางการในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา หรือ ช้างสะวันนาแอฟริกา (African bush elephant, African savanna elephant; ) หรือที่นิยมเรียกกันว่า ช้างแอฟริกา หรือ ช้างแอฟริกัน เป็นช้างชนิดหนึ่งที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา นับเป็นช้างขนาดใหญ่ที่สุด และถือเป็นสัตว์บกและสัตว์กินพืชที่ใหญ่และหนักที่สุดในโลกอีกด้วย
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา เดิมเคยถูกจัดเป็นชนิดเดียวกับช้างป่าแอฟริกา (L. cyclotis) โดยเป็นชนิดย่อยของกันและกัน ก่อนที่จะแยกออกจากกันในปี ค.ศ. 2010 จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ โดยช้างพุ่มไม้แอฟริกานั้นมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า ล่ำสันกว่า แพร่กระจายพันธุ์ได้กว้างกว่า โดยกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราลงไป รวมถึงมีพฤติกรรมการอยู่อาศัยที่แตกต่างออกไปด้วย กล่าวคือ จะอาศัยอยู่ตามทุ่งโล่งหรือตามพุ่มไม้ต่าง ๆ มากกว่าป่าทึบ เป็นสัตว์ที่ไม่กลัวแดดและความร้อน หากินและอพยพได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา อาจจะมีความสูงถึงเกือบ 4 เมตร เมื่อวัดจากเท้าถึงหัวไหล่ แต่โดยเฉลี่ยทั่วไปจะมีความสูงประมาณ 3.3 เมตร น้ำหนักประมาณ 5.5 ตัน ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กลงมากว่าหน่อย คือ สูง 2.8 เมตร และมีน้ำหนัก 3.7 ตันโดยเฉลี่ย ขณะที่มีงายาวได้ถึง 20 นิ้ว น้ำหนักงา 200 ปอนด์ มีงาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่งาของตัวผู้จะสั้นและอวบใหญ่กว่า ส่วนงาของตัวเมียจะยาวกว่า แต่มีความเรียวบางกว่า เท้าหน้ามี 4 เล็บ และเท้าหลังมี 3 เล็บ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 50 ปี นับว่าน้อยกว่าช้างเอเชีย
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา จะอยู่รวมกันเป็นฝูง มีตัวเมียที่อาวุโสสูงสุดเป็นจ่าฝูง เป็นตัวนำพาสมาชิกในฝูงตัวอื่น ๆ ขณะที่ตัวผู้ที่โตเต็มที่มักจะออกไปอยู่เองเป็นอิสระ ช้างพุ่มไม้แอฟริกามีอุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าวมากกว่าช้างเอเชีย จึงฝึกให้เชื่องได้ยากกว่า มีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถฝึกให้เชื่อฟังมนุษย์ได้ โดยปกติ ตัวเมียจะเป็นอันตรายมากกว่าตัวผู้ อาจเป็นเพราะต้องดูแลปกป้องลูกช้าง และสมาชิกในฝูงกว่า แต่ช้างตัวผู้ที่โตเต็มที่สามารถฆ่าสัตว์ใหญ่แม้กระทั่งแรดได้ ทั้ง ๆ ที่แรดมิได้เป็นสัตว์ที่คุกคามเลย แต่เป็นเพราะมาจากความก้าวร้าว
ในแต่ละปี ช้างพุ่มไม้แอฟริกา จะบุกรุกและทำลายบ้านเรือนของชาวพื้นเมืองแอฟริกัน เพราะพื้นที่อยู่อาศัยและทำการเกษตรของมนุษย์กับช้างทับซ้อนกัน มีผู้ถูกฆ่ามากกว่า 500 คน โดยก่อนที่จะบุกรุก ช้างพุ่มไม้แอฟริกาจะทำการชูงวง ที่มีกล้ามเนื้อมากกว่า 100,000 มัด เต็มไปด้วยพละกำลัง และกางหูออก เมื่อจะวิ่งเข้าใส่ จะทำการย่อเข่าลงมาเล็กน้อย แม้จะมีขนาดลำตัวใหญ่ที่ใหญ่โต แต่ก็สามารถวิ่งได้เร็วกว่ามนุษย์ โดยวิ่งได้เร็วถึง 30 ไมล์/ชั่วโมง
ปัจจุบัน มีรายงานการพบช้างพุ่มไม้แอฟริการ้อยละ 30 ที่ไม่มีงา แต่ช้างที่ไม่มีงานั้นกลับดุร้าย และอันตรายยิ่งกว่าช้างที่มีงา โดยจะพุ่งเข้าใส่เลยทันที สันนิษฐานว่าเป็นเพราะพันธุกรรมตกทอดกันมา จากการถูกมนุษย์ล่าเอางา
สนับแข้ง
สนับแข้ง (shin guard หรือ shin pad) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สวมใส่ป้องกันแข้งของนักกีฬา โดยปกติใช้ในกีฬาฟุตบอล เบสบอล ฮอกกีน้ำแข็ง ฮอกกีสนาม ลาคลอสส์ รักบี้ คริกเกต และอื่น ๆ มีอยู่ในข้อบังคับให้สวมใส่ในกติการกีฬาหลายชนิดหรือสวมโดยสมัครใจโดยผู้มีส่วนร่วมเพื่อป้องกันการบาดเจ็บ
คีตโลกา
คีตโลกา เป็นละครโทรทัศน์ไทย สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล บทประพันธ์ รอมแพง บทโทรทัศน์ แกมบรรจง ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผู้กำกับ : ปัญญา ชุ่มฤทธิ์
เรื่องย่อ
คีตโลกา เป็นเรื่องราวของ อัญมา คุณหนูเอาแต่ใจลูกสาวคนเดียวของ อรรณพ และ ภรณี ได้รู้ความจริงอันแสนเจ็บปวดว่า จิรายุ คู่หมั้นของเธอซึ่งเป็นญาติกับ สุคนธรส เพื่อนรักของอัญมาเป็นเกย์และแอบมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเลขาของเธอเองเธอจึงตัดสินใจกระโดดสะพานฆ่าตัวตายแต่ระหว่างอยู่ในน้ำเธอกลับไม่อยากตายจึงหมดสติไปและเมื่อฟื้นขึ้นมาเธอพบว่าเธออยู่ในร่างของ ไอ้อัญ เด็กส่งยาของนายวินิจหรือ พี่บัง เจ้าของค่ายมวยและเป็นลูกสาวของ อุบล แม่ค้าขายส้มตำผู้สูญเสีย รัตน์ เรืองเดช สามีที่ตายเพราะถูกยิงระหว่างเข้าไปช่วยเด็กคนหนึ่ง
ทางด้านผู้กอง ภควัต ตำรวจหนุ่มที่กำลังสืบคดีเกี่ยวกับยาเสพติดได้พบกับอัญมาในร่างของไอ้อัญจึงได้ชักชวนให้มาเป็นสายให้กับตำรวจแต่ระหว่างเป็นสายให้กับผู้กองภควัตอัญมาก็ได้รู้ความจริงว่ารัตน์พ่อของไอ้อัญคือคนที่เข้าไปช่วยชีวิตเด็กในวันนั้นและเด็กคนนั้นก็คือผู้กองภควัตนั่นเอง
อัญมาจึงตัดสินใจกระโดดน้ำอีกครั้งจนกลับมาอยู่ในโลกของความจริงและเริ่มต้นสืบเรื่องราวของเธอจนความจริงเปิดเผยว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของอรรณพและภรณีแต่เป็นลูกสาวของอุบลที่นำมาทิ้งไว้หน้าบ้านของอรรณพหลังจากรัตน์สามีของอุบลถูกยิงตาย
ขณะเดียวกัน อธิคม ลูกชายของนายวินิจก็พยายามจีบอัญมาส่วนผู้กองภควัตก็ถูก  สารวัตรกฤษณ์ เพื่อนร่วมทีมหักหลังนำความลับไปบอกนายวินิจทางด้านอัญมาก็ถูกสุคนธรสหักหลัง เช่นเดียวกันเธอจึงตัดสินใจกระโดดน้ำกลับไปอยู่ในร่างของไอ้อัญและได้ร่วมมือกับผู้กองภควัตในการเกลี้ยกล่อมสารวัตรกฤษณ์จนเกือบจะกลับตัวเป็นคนดีได้สารวัตรกฤษณ์ก็ถูกนายวินิจยิงตายเสียก่อนและทำให้ผู้กองภควัตได้รู้ความจริงว่าผู้ที่ฆ่าพ่อแม่ของผู้กองภควัตก็คือนายวินิจนั่นเอง
ทั้งคู่จึงได้ร่วมมือกันกวาดล้างแก๊งค้ายาของนายวินิจ และอธิคมเป็นผลสำเร็จ
เจอร์รี โมเซส
เจอร์รี โมเซส (9 สิงหาคม ค.ศ. 1946 - 26 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักเบสบอลชาวอเมริกัน สูง 191 เซนติเมตร และหนัก 95 กิโลเมตร เจอร์รี โมเซส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2018.
เพลย์สเตชัน วิตา
เพลย์สเตชัน วิตา (PlayStation Vita ย่อว่า PSVita) เป็นเครื่องเกมพกพาซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของโซนี่ คอมพิวเตอร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ และเป็นเครื่องเล่นที่พัฒนามาจาก เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล โซนี่ได้วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2011
เกมของ PSVita รองรับการดูภาพยนตร์ Hi-Def ที่ความละเอียดภาพระดับ 720p เท่านั้น สามารถเปลี่ยนเพลงประกอบในเกมได้ตามต้องการ ด้วยโปรแกรม Media Player ซึ่งสามารถสลับไปมาระหว่างการฟังเพลงและเล่นเกมได้ โดยหากเปิดเพลงฟังอยู่ เพลงใน Media Player จะไปทดแทนเพลงประกอบในเกม มีระบบหน้าจอสัมผัส และมีระบบWifi, บลูทูธ และระบบ 3จี
คอลลาเจน
คอลลาเจน เป็นโปรตีนโครงสร้างหลักในเนื้อเยื่อเกี่ยวพันหลายชนิดในสัตว์ คอลลาเจนเป็นองค์ประกอบหลักของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน ฉะนั้นจึงเป็นโปรตีนที่พบมากที่สุดในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วย โดยคิดเป็น 25% ถึง 35% ของปริมาณโปรตีนทั้งร่างกาย ส่วนใหญ่พบคอลลาเจนในรูปเส้นใยฝอยยืดในเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) เช่น เอ็นกล้ามเนื้อ (tendon) เอ็น (ligament) และผิวหนัง ทั้งพบมากในกระจกตา กระดูกอ่อน กระดูก หลอดเลือด ทางเดินอาหารและหมอนกระดูกสันหลัง เซลล์สร้างเส้นใย (fibroblast) เป็นเซลล์ที่สร้างคอลลาเจนมากที่สุด
ลักษณะ
คอลลาเจนคือโปรตีนชนิดหนึ่งที่เป็นสายยาว ซึ่งทำหน้าที่แตกต่างจากสารโปรตีนโดยทั่ว ๆ ไปเช่นแดียวกับเอนไซม์ เส้นใยคอลลาเจนมีลักษณะเป็นสายเกลียวที่มีหน่วยโมเลกุลเกี่ยวพันกันมากมาย โดยปกติทั่วไปผิวหนังมีคอลลาเจนเป็นโครงสร้างอยู่มาก จึงมีแรงสปริงและยืดหยุ่นดีตามไปด้วย คอลลาเจนนั้นไม่ได้มีอยู่ที่ผิวหนังส่วนนอกเท่านั้น อวัยวะภายในร่างกาย ก็มีคอลลาเจนเป็นส่วนประกอบอยู่มาก ได้แก่ ผังผืด (Fascia), กระดูกอ่อน, เอ็น, เอ็นกล้ามเนื้อและกระดูก คอลลาเจนที่เป็นส่วนประกอบหลักของชั้นผิวมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า เคราติน
การใช้ทางอุตสาหกรรม
เมื่อคอลลาเจนผ่านการสลายด้วยน้ำ คอลลาเจนจะแตกตัวออกเป็นสารเชิงซ้อนของคอลลาเจนเปปไทด์แบบ Polyproline II (PPII) หรือเจลาติน นอกจากการใช้เป็นอาหารแล้ว คอลลาเจนยังใช้เป็นส่วนประกอบของยา เครื่องสำอาง และฟีล์มถ่ายภาพเมื่อพิจารณาในแง่ของอุตสาหกรรมอาหารแล้ว สารคอลลาเจนไม่ได้ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย แต่มีการประชาสัมพันธ์เชิงการค้าว่าผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมคอลลาเจนต่างแสดงคุณสมบัติของสินค้าว่าสามารถยับยั้งการเกิดริ้วรอยและมีผลดีต่อสุขภาพ ซึ่งยังไม่มีผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ออกมาสนับสนุนการโฆษณาในลักษณะนี้ คอลลาเจนเปปไทด์แบ่งออกเป็น คอลลาเจนไตรเปปไทด์ และ คอลลาเจนไดเปปไทด์ เป็นการเรียงตัวกันของกรดอะมิโน 3 ตัวและ 2 ตัว ตามลำดับ
คำว่า Collagen (คอลลาเจน) มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกจากคำว่า “Kolla” ที่แปลว่า กาว โดยเมื่อก่อนได้มีการทำกาวโดยการนำหนังและเอ็นม้ามาเคี่ยวจนกลายเป็นกาว ตามหลักฐานที่พบมีการใช้งานกาวลักษณะนี้มากว่า 8000 ปีแล้ว โดยใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตเชือกและตะกร้าสานเพื่อให้มีความแข็งแรง และมีการใช้งานภายในครัวเรือนทั่วไป กาวชนิดนี้เมื่อแห้งแล้วสามารถทำให้อ่อนนิ่มได้อีกโดยการให้ความร้อน เพราะกาวจากสิ่งมีชีวิตเป็นเทอร์โมพลาสติก ชนิดหนึ่งจึงมีการใช้งานได้หลากหลายโดยเฉพาะการผลิกเครื่องดนตรีเช่น ไวโอลีน กีตาร์ แม้กระทั่งเมื่อมนุษย์สามารถผลิตพลาสติกสังเคราะห์ได้แล้ว แต่ก็ยังมีการใช้งานกาวเจลาตินอยู่ทั่วไป
วิทยาลัยพัฒนาชุมชนเมือง มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
วิทยาลัยพัฒนาชุมชนเมือง (Urban Community Development College) เป็นหน่วยงานในสังกัดของมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วิทยาลัยพัฒนาชุมชนเมือง แรกเริ่มกำเนิดขึ้นในชื่อ วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และแก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2555) กำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถบริหารและจัดการศึกษาระดับอาชีวศึกษาและระดับอนุปริญญาได้ทุกระดับตามความพร้อมของท้องถิ่น ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร ที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาศักยภาพประชาชนกรุงเทพมหานคร ให้ความสำคัญด้านการจัดการศึกษาในลำดับต้น ๆ และมีนโยบายส่งเสริม สนับสนุนการให้บริการการศึกษาทุกระดับและทุกกลุ่มเป้าหมายโดยเน้นการจัดการศึกษาเพื่อตอบสนองความต้องการของชุมชนเมืองเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนเมืองโดยเฉพาะการเตรียมคนด้านอาชีพเพื่อสร้างคนให้ตรงกับงาน โดยได้ให้ความเห็นไว้ในการประชุมคณะผู้บริหารกรุงเทพมหานคร ครั้งที่ 27/2555 เมื่อวันอังคารที่ 28 สิงหาคม 2555 “เพื่อประโยชน์ของกรุงเทพมหานครสมควรให้มีการศึกษาแนวทางและจัดทำรายละเอียดโครงสร้างของวิทยาลัยชุมชนให้ชัดเจน และนำไปพิจารณาร่วมกับมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชว่าสามารถดำเนินการเข้าสู่ระบบมหาวิทยาลัยได้หรือไม่” และจากการประชุมเพื่อหาแนวทางดำเนินงานร่วมกันระหว่างกรุงเทพมหานคร วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร กระทรวงศึกษาธิการ และมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ผลการประชุมสรุปให้มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชรับวิทยาลัยชุมชนเข้าสู่กระบวนการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยได้
ต่อมาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 21 พฤศจิกายน 2556 สภามหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ได้อนุมัติให้จัดตั้ง “วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร ตามมาตรา 6 และภาระหน้าที่ของมหาวิทยาลัย ตามมาตรา 7 (5) และ (6) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช พ.ศ. 2553” มีฐานะเป็นส่วนงานเทียบเท่าคณะและเพื่อการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษาและฝึกอบรมทั้งสายวิชาการและวิชาชีพเพื่อพัฒนากรุงเทพมหานคร ทั้งให้โอกาสทางการศึกษาตามความต้องการคของประชาคมเมือง ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 130 ตอนพิเศษ 190 ลงวันที่ 26 ธันวาคม 2556
วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร (Urban Community College of Bangkok) จึงถือกำเนิดขึ้นในฐานะจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา เป็นส่วนเทียบเท่าคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชจัดการเรียนการสอนสายวิชาการ วิชาชีพ และวิจัย เพื่อพัฒนาเมือง จัดหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเมืองและสืบสานศิลปวัฒนธรรมประเพณี
ต่อมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2560 สภามหาวิทยาลัยฯ มีมติอนุมัติให้ วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร (Urban Community College of Bangkok) เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น วิทยาลัยพัฒนาชุมชนเมือง (Urban Community Development College) นับแต่นั้นเป็นต้นมา
วัตถุประสงค์
มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นเป็นสถาบันส่งเสริมสนับสุนการเรียนรู้ของประชาชนให้ได้รับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาต่ำกว่าปริญญา อีกทั้งยังเป็นแหล่งฝึกอบรมหลักสูตรสาขาวิชาที่สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนและได้กำหนดวิสัยทัศน์ไว้ดังนี้
เปิดสอน
วิทยาลัยชุมชนเมืองแห่งกรุงเทพมหานคร เปิดสอนในหลักสูตรต่าง ๆ ดังนี้
หลักสูตรฝึกอบรม
หลักสูตรระยะสั้น (สำหรับทดสอบภาคปฏิบัติ)
หลักสูตรระดับปริญญาตรี
รายชื่อธงในประเทศสเปน
นี้คือธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศสเปน ทั้งในอดีตและปัจจุบัน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมของธงชาติ ดูที่ ธงชาติสเปน
โอจี (อีสปอร์ต)
โอจี (Oh God) (OG) เป็นองค์กรอีสปอร์ตมืออาชีพที่ตั้งอยู่ในยุโรป ก่อตั้งขึ้นในปี 2015 พวกเขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการแข่งขันโดตา 2 ที่ชนะการแข่งขัน ดิ อินเตอร์เนชันแนล 2018 และ 2019 นอกเหนือจากทีมโดต้า 2 แล้ว ยังมีทีมในเกมอื่น ๆ อีก เช่น ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส และ เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ
แม่น้ำราจัง
แม่น้ำราจัง (Batang Rajang) เป็นแม่น้ำในรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย แม่น้ำอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียวและมีต้นกำเนิดอยู่ที่เทือกเขาอีรัน แม่น้ำมีความยาวประมาณ 563 กม. ไหลผ่านเมืองกาปิตแล้วลงทะเลจีนใต้ แม่น้ำราจังเป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดในประเทศมาเลเซีย แควแม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำบาลูวี แม่น้ำกาตีบัซ แม่น้ำเงอมะฮ์ แม่น้ำอีรัน แม่น้ำปีลา แม่น้ำบัลเละฮ์ แม่น้ำบังกิต และแม่น้ำกาโนวิต
โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่และสูงที่สุดในประเทศมาเลเซียคือ โครงการเขื่อนโรงไฟฟ้าพลังน้ำบากุนตั้งอยู่ใกล้กับน้ำตกบากุน บริเวณแม่น้ำบาลูวี
แกรัตซาแห่งบัลแกเรีย
แกรัตซา-มารียาแห่งบัลแกเรีย (Кераца-Мария; 1348–1390) ทรงเป็นเจ้าหญิงจากจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2และจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในฐานะพระมเหสีของจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 4 พาลาโอโลกอส พระองค์ทรงเป็นพระธิดาในพระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และพระมเหสีองค์ที่สองของพระองค์ ซารีนาซาราห์-แตออดอรา