cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติรัสเซียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 282 คน ใน 26 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศรัสเซียได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 19 เหรียญทอง 17 เหรียญเงิน และ 20 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 56 เหรียญ
นกปากซ่อมเล็ก
นกปากซ่อมเล็ก (jack snipe หรือ jacksnipe) เป็นนกลุยน้ำขนาดเล็ก จัดในจำพวกนกปากซ่อมที่เล็กที่สุดและเป็นเพียงชนิดเดียวของสกุลนกปากซ่อมเล็ก (Lymnocryptes) ลักษณะเด่นที่กระดูกสันอกทำให้แตกต่างจากนกปากซ่อม (snipe) หรือนกปากซ่อมดง (woodcock) อื่น ๆ
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อสกุล Lymnocryptes มาจากภาษากรีก limne หมายถึง "บึง" และ kruptos หมายถึง "ซ่อน" ชื่อชนิด minimus หมายถึง "เล็กที่สุด"
ลักษณะทางสรีรวิทยา
นกปากซ่อมเล็กมีแถบดำและแถบเหลืองสลับหลายแถบบนหัว ซึ่งแตกต่างจากนกปากซ่อมทั่วไปและชนิดอื่น ๆ ในสกุล Gallinago ตรงที่ไม่มีแถบสีเหลืองกลางกระหม่อม แต่แทนที่ด้วยแถบสีเหลืองด้านข้างสองแถบ ซึ่งแยกต่างหากออกจากแถบคิ้วสีดำ แถบน้ำตาลอ่อนเหนือตามีแถบดำคั่นทำให้คล้ายมีคิ้ว 2 ชั้น มองจากด้านคล้ายรางยาวจากหัวจรดหาง
การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
นกปากซ่อมเล็ก (L. minimus) เป็นนกอพยพ โดยใช้ช่วงเวลานอกฤดูผสมพันธุ์ในบริเตนใหญ่ ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา ในอินเดียและบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นกปากซ่อมเล็กเป็นหนึ่งในชนิดพันธุ์ที่มีการใช้ข้อตกลงว่าด้วยการอนุรักษ์นกน้ำอพยพแอฟริกัน-ยูเรเชีย (AEWA) พื้นที่ผสมพันธุ์ในหนอง บึง ทุ่งทุนดรา และทุ่งหญ้าที่ลุ่มน้ำที่มีพืชใบสั้น ในยุโรปเหนือและตอนเหนือของรัสเซีย
ประเทศไทย
เป็นนกที่อพยพเข้ามาช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ (ฤดูหนาว) อาจพบได้ในภาคเหนือเช่น เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน และมีรายงานการพบเพียงครั้งเดียวในภาคเหนือตอนล่างที่สนามบินสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
พฤติกรรม
นกปากซ่อมเล็กสามารถหลบซ่อนตัวได้ดีในพื้นที่นอกฤดูผสมพันธุ์ (ในฤดูหนาว) สังเกตได้ยากจากลายขนที่ช่วยในการพรางตัวได้ดี เมื่ออยู่ในที่โล่งนกปากซ่อมมักมีพฤติกรรมการเคลื่อนไหวโยกตัวแบบขึ้นลง ผลุบ ๆ โผล่ ๆ ราวกับอยู่บนสปริง ด้วยเหตุนี้นักดูนกจึงได้พัฒนาเทคนิคพิเศษในการค้นหานกปากซ่อมเล็กโดยการรบกวนการเดินในพื้นที่อาศัยและจำเป็นต้องบินขึ้น
โดยปกตินกปากซ่อมเล็กจะหมอบตัว และไม่พุ่งออกจากที่กำบังจนกว่าจะจวนตัวเมื่อผู้บุกรุกเข้ามาใกล้ ซึ่งจะบินออกไปในระยะทางสั้น ๆ อย่างเงียบ ๆ และร่อนลง (ทิ้งตัว) ในกลุ่มพืช
การหาอาหาร
มักหาอาหารในดินอ่อน โคลนนุ่ม แหย่หรือจกอาหารด้วยสายตา กินแมลงและไส้เดือนเป็นหลัก รวมถึงส่วนของพืช
การผสมพันธุ์
ตัวผู้แสดงเกี้ยวพาราสีประกอบการบิน และส่งเสียงที่โดดเด่นคล้ายเสียงม้าควบ ทำรังในตำแหน่งที่ซ่อนไว้อย่างดีบนพื้น วางไข่ครอกละ 3-4 ฟอง
เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่
เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่ ("ไวโอลินคอนแชร์โตเหลียงจู้"; Butterfly Lovers' Violin Concerto) เป็นผลงานประพันธ์ในปี ค.ศ. 1959 ของเฉิน กัง และเหอ ฉ่านหาว สองนักศึกษาวัย 24 ปี และ 26 ปีจากสถาบันการดนตรีแห่งเซี่ยงไฮ้ โดยดัดแปลงมาจากตำนานม่านประเพณี เกี่ยวกับเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว ที่ครอบครัวของทั้งคู่มีความอาฆาตแค้นต่อกัน
ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้แต่งขึ้นสำหรับบรรเลงด้วยวงออเคสตราแบบตะวันตก โดยใช้ทำนองบางส่วนจากอุปรากรจีน ม่านประเพณี มีเครื่องดนตรีเอกเป็นไวโอลิน บรรเลงโซโลด้วยเทคนิคการเล่นแบบจีน แทนตัวละครนาง จู อิง​ไถ และเชลโล แทนตัวละครพระ เหลียง ซานปั๊วะ ในการแสดงบางครั้งอาจใช้เครื่องดนตรีจีน เช่น ซอเอ้อหู หรือผีผา บรรเลงเดี่ยวแทนไวโอลิน
ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้ออกแสดงครั้งแรกในเซี่ยงไฮ้ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ในช่วงการเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน ต่อมาจีนเข้าสู่ช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ทำให้บทเพลงนี้ยังไม่ได้รับการเผยแพร่นัก จนกระทั่งถึงช่วงปลายทศวรรษ 1970 ที่ทางการเริ่มผ่อนคลายความเข้มงวด จึงเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลาย
ดีเปินเบก
ดีเปินเบก (Diepenbeek) เป็นเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับฮัสเซิลต์ และอยู่ระหว่างฮัสเซิลต์กับเคงก์ ดีเปินเบกเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตมหาวิทยาลัยฮัสเซิลต์และอุทยานวิทยาศาสตร์ลิมเบิร์ก ทางตอนเหนือของเมืองมีคลองอัลเบิร์ตผ่าน ส่วนทางใต้มีทางหลวงพิเศษสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ลีแยฌ) ในใจกลางเมืองมีถนนเก่าจากฮัสเซิลต์ถึงบิลเซินและมาสทริชท์ นอกจากนี้ดีเปินเบกยังมีสถานีรถไฟซึ่งอยู่ในทางรถไฟสายแอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ
แคมโบเดียอังกอร์แอร์
ประวัติ
แคมโบเดียอังกอร์แอร์ ถูกก่อตั้งและให้บริการเต็มรูปแบบในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2009 โดยรัฐบาลกัมพูชาและเวียดนามแอร์ไลน์ พร้อมเงินทุนหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ให้บริการชั้นประหยัดและชั้นธุรกิจบน Airbus A321 ส่วน ATR 72 ให้บริการเฉพาะชั้นประหยัด โดยสายการบินนี้มาแทนที่รอยัลแอร์แคมโบดจ์ ซึ่งปิดกิจการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ปัจจุบัน แคมโบเดียอังกอร์แอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายต่าง ๆ ในทวีปเอเชีย และมีส่วนช่วยในการพานักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมนครวัด จังหวัดเสียมราฐ
นับตั้งแต่เริ่มให้บริการ แคมโบเดียอังกอร์แอร์ได้กลายมาเป็นผู้ผูกขาดรายใหญ่ของตลาดการบินในประเทศ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน สายการบินต้องแข่งขันเที่ยวบินในประเทศกับสามสายการบินเอกชน ได้แก่ แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์, บัสซากาแอร์ และสกายอังกอร์แอร์ไลน์
ข้อตกลงการบิน
แคมโบเดียอังกอร์แอร์ ได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน กับสายการบินดังต่อไปนี้
ฝูงบิน
ข้อมูลเมื่อธันวาคม ค.ศ. 2016
พิพิธภัณฑ์อียิปต์
พิพิธภัณฑ์อียิปต์ หรือ พิพิธภัณฑ์ไคโร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่เก็บรวบรวมสิ่งสะสมและโบราณวัตถุอียิปต์โบราณ กว่า 120,000 ชิ้น ซึ่งจัดแสดงเพียงบางส่วนเท่านั้น ตัวอาคารสร้างขึ้นปี 1901 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี "Garozzo-Zaffarani" ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาค และเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1850 โอกุสต์ มาเรียได้รับคำสั่งจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ให้มาดำรงตำแหน่งที่อียิปต์ตั้งแต่ยุคราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี หลังจากที่เขาศึกษาแล้วเขารู้สึกเป็นห่วงว่าโบราณวัตถุของอียิปต์จะได้รับความเสียหาย พิพิธภัณฑ์อียิปต์สร้างขื้นในปี ค.ศ. 1908 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี "Garozzo-Zaffarani" และมาร์เซล ดัวร์นอง เปิดบริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (Suan Dusit University; อักษรย่อ: มสด. – SDU) พัฒนาจากโรงเรียนการเรือนแห่งแรกของประเทศไทย สู่การเป็นมหาวิทยาลัยสวนดุสิต มหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เป็นสถาบันที่มีชื่อเสียงทางด้าน การศึกษาปฐมวัย คหกรรมศาสตร์ ธุรกิจบริการ ธุรกิจการโรงแรม ธุรกิจการบิน รวมถึง กฎหมายและการเมือง
โรงเรียนสาธิต
โรงเรียนอนุบาลแห่งแรกของรัฐ เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2483 โดยมีนางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา (คุณหญิงจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา) เป็นครูใหญ่คนแรก โดยการบริจาคทุนทรัพย์จำนวน 80,000 บาทจาก คุณยายละออ หลิมเซ่งไถ่ จุดมุ่งหมายในการจัดตั้งโรงเรียนอนุบาละอออุทิศขึ้นมาเพื่อทดลองและทดสอบว่าประชาชนมีความสนใจ และเข้าใจเรื่องการอนุบาลศึกษาอันเป็นรากฐานการเรียนรู้ของเด็กมากน้อยเพียงใด โดยปัจจุบันเปิดสอนตั้งแต่ระดับก่อนอนุบาล ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปัจจุบันโรงเรียนสาธิตละอออุทิศมีสาขาดังนี้
ประวัติมหาวิทยาลัย
หลังการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 หรือเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง พ.ศ. 2475 มีการเปลี่ยนแปลงการศึกษาเข้าสู่ยุคการศึกษาสมัยปกครองตามระบอบรัฐธรรมนูญ ในช่วงนั้นรัฐบาลมีการจัดตั้งโรงเรียน วิทยาลัย มหาวิทยาลัยเฉพาะทางขึ้นมามากมายให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมและทั่วถึงตามสิทธิของตนในระบอบรัฐธรรมนูญ นำความรู้นั้นพัฒนาชาติต่อไป โดยมีการนำวัง พระราชวัง ที่พัก และพื้นที่ที่รัฐบาลยึดจากเชื้อพระวงศ์และบุคคลสำคัญบางแห่งใช้มาเป็นสถานที่ราชการและสถานศึกษาจำนวนมาก เช่น วังหน้า ใช้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, บ้านนรสิงห์ ใช้เป็นทำเนียบรัฐบาลไทย เป็นต้น ภายหลังทรัพย์สินเหล่านี้อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบทรัพย์สินฝ่ายพระมหากษัตริย์ พุทธศักราช 2479 และนี่เป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆของโรงเรียนการเรือน-มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
โรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือน (พ.ศ. 2477–2480)
โรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือน สังกัดกองอาชีวศึกษา กรมวิชาการ กระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ) โดย เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ ระหว่าง พ.ศ. 2475–พ.ศ. 2476 เป็นผู้วางโครงการก่อตั้งโรงเรียนการเรือน และ พระสารสาสน์ประพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ ระหว่าง พ.ศ. 2477–พ.ศ. 2478 ผู้ดำเนินการก่อตั้งโรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือน โดยโรงเรียนฯ เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่วังกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พณิชยการพระนคร) โดยมี คุณหญิงเพชรดา ณ ป้อมเพชร (นามเดิม หม่อมหลวงจิตรจุล กุญชร) เป็นครูใหญ่คนแรก โรงเรียนนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อฝึกอบรมการบ้านการเรือนสำหรับสตรี หลักสูตร 4 ปี และได้เริ่มเปิดสอนหลักสูตรอบรมครูการเรือนขึ้นเป็นครั้งแรกมีความมุ่งหมายเพื่อเตรียมผู้ที่จะออกไปมีอาชีพครูในสาขานี้
โรงเรียนการเรือน (วังจันทรเกษม) (พ.ศ. 2480–2484)
พ.ศ. 2480 ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่วังจันทรเกษม (กระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) และเปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือนมาเป็น "โรงเรียนการเรือน" (จากเอกสารพบว่าใช้ชื่อโรงเรียนการเรือนเท่านั้น ส่วนวังจันทรเกษมนักเรียนและผู้ปกครองมีการใช้เรียกต่อท้ายเอง) สังกัดกองและกรมเดิม โดยเปิดสอนหลักสูตรมัธยมการเรือน (หลักสูตร 3 ปี) และหลักสูตรการเรือนชั้นสูง (หลักสูตร 3 ปี) โดยโรงเรียนการเรือนนี้เป็นโรงเรียนแบบ Finishing school เหมือนทางยุโรป คือ มีสอนงานบ้าน งานเรือนสำหรับกุลสตรี การจัดดอกไม้สด ดอกไม้แห้ง งานศิลปะ การประกอบอาหาร มารยาท และการเข้าสังคม เป็นต้น ซึ่งแตกต่างจากโรงเรียนการช่างสตรีอื่นในยุคสมัยเดียวกัน นักเรียนเสียค่าเล่าเรียนภาคการศึกษาละ 150 บาทซึ่งถือว่าเป็นค่าเล่าเรียนที่สูงพอสมควรในยุคสมัยนั้น
โรงเรียนการเรือนพระนคร (พ.ศ. 2484–2504)
พ.ศ. 2484 โรงเรียนได้ย้ายจากวังจันทรเกษม (ที่ตั้งกระทรวงศึกษาธิการปัจจุบัน) มาตั้งอยู่ในบริเวณวังสวนสุนันทา บนพื้นที่ประมาณ 37 ไร่ (รวมพื้นที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ) ซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยในปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนการเรือนพระนคร" ย้ายสังกัดจากกองอาชีวศึกษาไปสังกัดกองฝึกหัดครู กรมสามัญศึกษา เปิดสอนหลักสูตร ป.กศ., ป.กศ. ชั้นสูง
ในสวนสุนันทานี้มีตำหนักรวมทั้งสิ้นจำนวน 32 ตำหนัก (อยู่ในฝั่งโรงเรียนการเรือนพระนคร 15 ตำหนัก) พระตำหนักที่สำคัญในพื้นที่โรงเรียนการเรือนพระนคร เช่น พระตำหนักพระราชชายา เจ้าดารารัศมี (ปัจจุบันรื้อถอนไปแล้วตั้งอยู่บริเวณทางเชื่อมอาคาร 2 และอาคาร 3), พระตำหนักสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า (แต่ไม่ได้เสด็จมาประทับ) ปัจจุบันคืออาคารสถาบันศิลปวัฒนธรรม, สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ (ปัจจุบันรื้อถอนไปแล้วตั้งอยู่บริเวณสระว่ายน้ำของมหาวิทยาลัย) เป็นต้น และรัชกาลที่ 6 โปรดฯ ให้สร้างท้องพระโรง (พระที่นั่งนงคราญสโมสร) ในปี พ.ศ. 2465
วิทยาลัยครูสวนดุสิต (พ.ศ. 2504–2535)
พ.ศ. 2504–2518
ยกฐานะโรงเรียนฝึกหัดครู (โรงเรียนการเรือนคือโรงเรียนฝึกหัดครูด้านการเรือน) เป็นวิทยาลัยครูในนาม "วิทยาลัยครูสวนดุสิต" นับเป็นครั้งแรกที่ใช้นาม "สวนดุสิต" ซึ่งเป็นชื่อของสถานที่ตั้งของวิทยาลัยฯ เป็นชื่อสถานศึกษานับแต่นั้น
พ.ศ. 2518–2535
ก่อนปี พ.ศ. 2518 วิทยาลัยครูหลายแห่งยังเปิดเปิดสอนได้เพียงระดับ ป.กศ. และ ป.กศ. (ชั้นสูง) เรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2518 มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครูขึ้นเพื่อให้วิทยาลัยครูทั้งหมดสามารถเปิดการสอนในระดับปริญญาได้ โดยให้สังกัดกองการฝึกหัดครู กรมการฝึกหัดครู โดยให้มี 3 คณะวิชาได้แก่ คณะวิชาครุศาสตร์ คณะวิชาวิทยาศาสตร์ คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
สถาบันราชภัฏสวนดุสิต (พ.ศ. 2535–2547)
ปี พ.ศ. 2535 มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนแรงงานในภาคธุรกิจต่างๆ ของประเทศ ภารกิจของสถาบันราชภัฏที่เพิ่มขึ้นในขณะนั้นก็เพื่อการสร้างบุคลากรให้เพียงพอและตรงกับความต้องการด้านแรงงานของประเทศ ส่งผลให้วิทยาลัยครูสวนดุสิตเปลี่ยนสถานะและชื่อ เป็น "สถาบันราชภัฏสวนดุสิต" และสังกัดสำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ กระทรวงศึกษาธิการ
ศูนย์ศึกษาที่ตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงเทพฯและปริมณฑล ได้แก่ ศูนย์ซุปเปอร์เซฟ ศูนย์องค์การเภสัชกรรม ศูนย์อรรถวิทย์ ศูนย์ดุสิตพณิชยการ ศูนย์จรัญสนิทวงศ์ ศูนย์สุโขทัย ศูนย์สันติราษฏร์ ศูนย์ธนาลงกรณ์ ศูนย์บุษยมาส ศูนย์เซ็นทรัลปิ่นเกล้า ศูนย์อิมพีเรียลบางนา ศูนย์ระนอง2 ศูนย์ลุมพินี ศูนย์พณิชยการสยาม (ภายหลังยุบและย้ายไปศูนย์รางน้ำ)ศูนย์พงษ์สวัสดิ์  ในพื้นที่ต่างจังหวัด ได้แก่ ศูนย์นครนายก ศูนย์ปราจีนบุรี ศูนย์นครปฐม ศูนย์ชลบุรี ศูนย์พัทยา ศูนย์สระบุรี ศูนย์พะเยา ศูนย์ลำปาง ศูนย์พิษณุโลก ศูนย์ตรัง ศูนย์หนองคาย ศูนย์หัวหิน และ วิทยาเขตสุพรรณบุรี ทำให้ช่วงนั้นสถาบันฯ มีนักศึกษารวมมากกว่า 4.5 หมื่นคน อาจารย์และบุคลากรกว่า 2,000 คน
ช่วงดังกล่าวนี้ได้นำเทคโนโลยีช่วยในการจัดการเรียนการสอนและจัดการอื่นๆมาใช้เป็นครั้งแรก เช่น Video Conference, Video on demand, E-learning, Visual library, ระบบบริหารการศึกษา, E-asm Kiosk, ระบบ Intranet เป็นต้น ภายใต้นโยบาย "เทคโนโลยีก้าวไกล อยู่ที่ไหนก็เรียนได้ ภายใต้มาตรฐานเดียวกัน"
ในระยะเวลาต่อมา ได้มีการปรับเปลี่ยนศูนย์การศึกษาเพื่อบริการท้องถิ่นและชุมชนคงเหลือเพียง 5 แห่งบนพื้นที่ของตนเอง ได้แก่ ศูนย์นครนายก ศูนย์ตรัง ศูนย์ลำปาง ศูนย์หัวหิน วิทยาเขตสุพรรณบุรี และเปลี่ยนเป็นศูนย์การเรียนรู้ 2 แห่ง ได้แก่ ศูนย์รางน้ำ ศูนย์ระนอง 2
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (พ.ศ. 2547–2558)
สถาบันราชภัฎสวนดุสิตได้ปรับเปลี่ยนสถานภาพจาก "สถาบันราชภัฏ" เป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏ" ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต" สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เปลี่ยนสถานะเป็น มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 มีฐานะเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ภายในการกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
เมื่อเวลา 20.03 น. วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินี เสด็จออก ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าส่วนราชการต่าง ๆ เฝ้าฯ รับพระราชทานโฉนดที่ดินในพระปรมาภิไธย ซึ่งมีที่ตั้งในกรุงเทพมหานคร และในส่วนภูมิภาค เพื่อใช้ประโยชน์เป็นสถานที่ทำงานสถานศึกษา และเพื่อเป็นประโยชน์ในทางราชการตลอดไป มหาวิทยาลัยสวนดุสิต โดยรองศาสตราจารย์ศิโรจน์ ผลพันธิน อธิการบดีมหาวิทยาลัยสวนดุสิต เฝ้าฯ รับพระราชทานโฉนดที่ดินเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เพื่อใช้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสวนดุสิต เดิมพื้นที่ส่วนนี้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต คือ สวนดุสิต อันเป็นที่ประทับของพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ดังจะเห็นได้จากพระตำหนัก ตำหนักของพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในบริเวณพื้นที่มหาวิทยาลัยสวนดุสิต และบริเวณพื้นที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจำนวนหนึ่ง
หลังจากที่รองศาสตราจารย์ ดร.ศิโรจน์ ผลพันธิน อธิการบดี ได้เข้าเฝ้าฯรับพระราชทานโฉนดที่ดินเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา แล้ว มหาวิทยาลัยได้นำใบโฉนดที่ดินที่ได้รับพระราชทานมาจัดแสดงไว้ ณ โถงชั้น 1 อาคารสำนักงานมหาวิทยาลัย
ตราสัญลักษณ์พระโพธิสัตว์สวนดุสิต
ปี พ.ศ. 2558 มีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสวนดุสิต มหาวิทยาลัยจึงมีแนวคิดการจัดทำตราสัญลักษณ์ขึ้นใหม่เพื่อใช้สื่อสารในองค์กรและสาธารณะ จึงได้มีการติดต่อไปยังสำนักพระราชวังเพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อม ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ใช้ตราพระโพธิสัตว์สวนดุสิต ซึ่งเป็นตราประจำพระราชวังดุสิตที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ช่วงปี พ.ศ. 2442 เพื่อนำใช้ใน เอกสารราชการ งานพิธีสำคัญ และอื่นๆ ของมหาวิทยาลัย ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยยังไม่ได้รับพระบรมราชานุญาตและประกาศให้ใช้สัญลักษณ์นี้
ตราสัญลักษณ์ มสด.
'''ปี พ.ศ. 2547''' โครงการสวนดุสิตกราฟิกไซท์ ได้รับหน้าที่เป็นผู้ออกแบบสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยขึ้นมาใหม่ โดยเน้นเป้าหมายเพื่อความง่ายต่อการสื่อสาร ความโดดเด่น สะดุดตา ง่ายต่อการจดจำ และสื่อความหมายในภาพลักษณ์ใหม่ของมหาวิทยาลัยในขณะนั้นได้ อีกทั้งเพื่อองค์กรจะได้มีตราประจำมหาวิทยาลัยสำหรับใช้เพื่อการสื่อสารเพิ่มขึ้นอีกทางหนึ่ง นอกเหนือจากตราพระราชลัญจกรซึ่งมีประจำอยู่ในทุกมหาวิทยาลัยราชภัฏ
สัญลักษณ์ใหม่ชิ้นนี้ได้ถูกออกแบบขึ้นโดยการใช้ภาพตัวอักษร (Letter mark) เพื่อสื่อถึงความเป็นเอกภาพ ความคล่องตัว และความเป็นเลิศในการบริหารจัดการ ภายใต้แนวคิดการทำงานเป็นทีม โดยนำอักษรย่อจากคำเต็มในภาษาไทยและภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยมาใช้ โดยยึดตัวอักษรหลักของแต่ละชื่อในแต่ละภาษามาใช้คือ มสด. และ SDU ตามลำดับ อีกทั้งคำย่อดังกล่าวยังได้แสดงถึงอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยขึ้นมาใหม่ท่ามกลางความโดดเด่นที่แตกต่างไปจากมหาวิทยาลัยราชภัฏด้วยกัน ซึ่งความโดดเด่นแห่งอัตลักษณ์นี้ถือเป็นอิทธิพลหนึ่งจากแบบตัวอักษรที่เคยปรากฏเป็นสัญลักษณ์จากพระราชลัญจกร และพระนามแบบต่างๆ ที่เคยปรากฏอยู่ในราชสำนักนับตั้งแต่ยุคสมัยการปฏิรูปประเทศตามแนวทางตะวันตก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 เป็นต้นมา
สวนดุสิตโพล
สวนดุสิตโพล เป็นหน่วยงานหนึ่งในมหาวิทยาลัยสวนดุสิต ได้เริ่มดำเนินโครงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 โดยทำหน้าที่สำรวจประชามติ วิเคราะห์ และประเมินผลสถานการณ์ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสาธารณชนทุกด้าน ทั้งด้านสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา การเมือง กีฬา ฯลฯ ซึ่งนักศึกษาวิชาเอก สารนิเทศศาสตร์ ระดับปริญญาตรี มีส่วนร่วมในการสำรวจประชามติ ปัจจุบันมีผลงาน 775 เรื่อง อีกทั้งในปี พ.ศ. 2539 สวนดุสิตโพลได้รับเชิญจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเพื่อดูงานการเลือกตั้งประธานาธิบดี
วิทยาเขตสุพรรณบุรี
นอกจากนี้ยังมีสนามเทนนิส สนามบาสเก็ตบอล สนามฟุตบอล (โครงการ) อาคารอื่นๆ ฯลฯ
ไต่ระห่ำนรก
ไต่ระห่ำนรก (อังกฤษ: Cliffhanger) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย เรนนี ฮาร์ลิน นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, จอห์น ลิธโกว์, ไมเคิล รูกเกอร์, จานีน เทอร์เนอร์, เร็กซ์ ลินน์, พอล วินฟิลด์ และราล์ฟ เวต
เนื้อเรื่องย่อ
หลังจากการสูญเสียเพื่อนพ้องของเขาในช่วงฤดูใบไม้ตกที่น่าเวทนา 4,000 ฟุตสมัยก่อน กาเบ วอล์คเกอร์ แล้วก็หุ้นส่วนของเขา ฮาล ทัคเกอร์ ได้รับการเรียกให้กลับไปที่จุดสุดยอดเดียวกันเพื่อช่วยเหลือกรุ๊ปนักไต่เขาที่ถูกขังเพียงแต่เพื่อจะทำความเข้าใจว่านักปีนป่ายเขากำลังลักขโมยจี๋ กำลังมองหากล่องที่เต็มไปด้วยเงิน
มัลลิกา มหาสุข
มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข  (ชื่อเล่น: ติ่ง, มอลลี่; เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516) เป็นนักการเมืองสตรีชาวไทย ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์) และ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ และในอดีตเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และนักข่าว ผู้ประกาศข่าว พิธีกรรายการร่วมมือร่วมใจ รายการสน.ไอทีวี  สถานีโทรทัศน์ไอทีวี นอกจากนี้ยังเป็นประธานมูลนิธิมัลลิกาเพื่อประชาชน  และประธานชมรมนักรบไซเบอร์ (ขจัดเว็บหมิ่นผิดกฎหมาย)
ประวัติ
มัลลิกาเกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ที่อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา มีเชื้อสายไทลื้อจากผู้เป็นตาและยาย จบการศึกษาจากโรงเรียนปงรัชดาภิเษก โรงเรียนพะเยาพิทยาคม ปริญญาตรีคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต จบ การศึกษาปริญญาเอก วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นอดีตนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย และเป็นนักกีฬายิงปืนสมัครเล่นของชมรมยิงปืนรบพิเศษ และจบหลักสูตรผู้บริหารระดับสูงมหานคร3 กับ นมธ.9 หรือหลักสูตรธรรมศาสตร์เพื่อสังคม
ด้านชีวิตส่วนตัว มัลลิกา บุญมีตระกูล ได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ นายณัฐพล มหาสุข ที่โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัลกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ปีเดียวกัน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกอบพิธีสมรสพระราชทานแก่คู่บ่าวสาว ณ อาคารชัยพัฒนา สวนจิตรลดา พร้อมการจดทะเบียนสมรส ณ วังสวนจิตรลดา ปัจจุบันเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของสามีตามที่ได้จดทะเบียนและนำนามสกุลเดิมจดทะเบียนเป็นชื่อกลางจึงมีชื่อตามบัตรประชาชนใหม่ว่า นางมัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข
การทำงาน
เป็นที่รู้จักจากการเป็นพิธีกรและผู้ประกาศข่าวทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ต่อมาได้ลาออก และลงสมัครในโดยในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคมหาชน การเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยทั้งหมดเป็นการลงสมัคร ส.ส. ในเขตพื้นที่จังหวัดพะเยา แต่ไม่เคยได้รับการเลือกตั้ง
โดยเคยมีประสบการณ์ทางการเมืองเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติปี พ.ศ. 2549 หลังการรัฐประหารในกลางปีเดียวกัน และเป็นผู้ช่วย เลขานุการ รัฐมนตรีหลายกระทรวง อาทิ หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร นายธีระ สลักเพชร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และนายจุติ ไกรฤกษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ล่าสุดได้ประกอบธุรกิจส่วนตัวผลิตภัณฑ์ด้านความงามและเป็นประธานบริหารธุรกิจศูนย์การค้า เป็นต้น
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 30 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์) จนเมื่อ พ.ศ. 2565 เมื่อไชยยศ จิรเมธากร ได้ขอลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ทำให้มัลลิกาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน ไชยยศ ซึ่งนางมัลลิกาได้ลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 มิลลิกาได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 19
หฺวังเหอเซี่ยโจ้วฉฺวี่
หฺวังเหอเซี่ยโจ้วฉฺวี่ ("คอนแชร์โตแม่น้ำเหลือง"; Yellow River Piano Concerto) เป็นผลงานประพันธ์ของอิน เฉิงจง (殷承宗) และฉู่ ว่างหฺวา (储望华) สองนักดนตรีชาวจีนในปี ค.ศ. 1969 โดยเรียบเรียงมาจากหฺวังเหอต้าเหอช่าง (黄河大合唱) ผลงานประพันธ์ในปี ค.ศ. 1939 ของเสี่ยน ซิงไห่ (冼星海; ค.ศ. 1905–1945) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากบทกวีปลุกใจ ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
เปียโนคอนแชร์โตชุดนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ โดยตัดทอนมาจากคันตาตาต้นฉบับของเสี่ยน ซิงไห่ ที่แบ่งออกเป็น 8 มูฟเมนต์ ได้แก่
ผลงานชิ้นนี้ออกแสดงครั้งแรกในช่วงของการปฏิวัติวัฒนธรรม แต่ก็ถูกห้ามนำออกแสดงมาโดยตลอด ผลงานชิ้นกลับได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงภายนอกประเทศจีน และเพิ่งมีโอกาสได้แสดงในประเทศ ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เช่นเดียวกับเหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่
มาร์ติน ฟรีแมน
มาร์ติน จอห์น คริสโตเฟอร์ ฟรีแมน (Martin John Christopher Freeman; เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ภาพยนตร์สั้น และละครเวที เขาเริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง เดอะบิลล์ ในปี ค.ศ. 1997 และเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการรับบทเป็นทิม แคนเทอร์เบอรี ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง ดิออฟฟิซ (สหราชอาณาจักร), นายแพทย์จอห์น วอตสัน ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง เชอร์ล็อก ของบีบีซี, บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ในภาพยนตร์ไตรภาคชุด เดอะฮอบบิท และเลสเตอร์ ไนการ์ด ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง ฟาร์โก
ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของฟรีแมนที่มีชื่อเสียงได้แก่ ทุกหัวใจมีรัก (ค.ศ. 2003), เดอะฮิตช์ไฮเกอส์ไกด์ทูเดอะแกลักซี (ค.ศ. 2005), นาทิวิตี! (ค.ศ. 2009), ภาพยนตร์สามเรื่องชุด ทรีเฟลเวอส์คอร์เนตโต (โดยมีบทบาทเด่นที่สุดจากเรื่อง เดอะเวิลดส์เอ็นด์ ค.ศ. 2013) และ แบล็ค แพนเธอร์ (ค.ศ. 2018) ในบรรดารางวัลทางการแสดงทั้งหมดที่เขาได้รับนั้นมีรางวัลเอ็มมี รางวัลสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งอังกฤษ (แบฟตา) และรางวัลเอ็มไพร์รวมอยู่ด้วย นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี 2 รางวัล รางวัลแบฟตา 2 รางวัล รางวัลแซเทิร์น 1 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 1 รางวัล
พีระพงษ์ เรือนนินทร์
พีระพงษ์ เรือนนินทร์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับเมืองทอง ยูไนเต็ดในไทยลีก
ประวัติ
พีระพงษ์ เรือนนิทร์ มีชื่อเล่นว่า "เอิร์น" เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายไพบูลย์ เรือนนินทร์และ นางนงลักษณ์ เรือนนินทร์ เขาจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์
สโมสร
พีระพงษ์ เรือนนินทร์ มือกาววัย 21 ปี ได้ย้ายมาพิสูจน์ตัวเองในไทยลีก กับ นครราชสีมา มาสด้า เอฟซี หลังจากครั้งหนึ่งเขาเคยได้ชื่อว่าเป็น เยาวชนฝึกหัดของ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
พีระพงษ์เป็นชาวจังหวัดกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นเล่นฟุตบอลจากตำแหน่งกองหลัง ก่อนเปลี่ยนมาเป็น นายทวาร ช่วง ม.2 จากนั้นเขาตระเวนคัดตัว จนได้เข้ามาเป็นเยาวชนของทีมปราสาทสายฟ้า และย้ายไปเรียน ม.ปลาย ที่โรงเรียนภัทรบพิตร จ.บุรีรัมย์
ฟอร์มการเซฟยอดเยี่ยมทำให้ บางกอก เอฟซี ดึงเขาไปร่วมทีมทันทีที่เรียนจบ ช่วงแรก พีระพงษ์ ถูกปล่อยตัวให้ ม.รังสิต ยืมใช้งาน ต่อมา เขาสามารถก้าวขึ้นมาทดแทน วรวุฒฺ ศรีสุภา (แก้วผูก) อดีตรุ่นพี่รั้วแม่รำเพยที่ย้ายออกไป ตลอด 2 ฤดูกาลที่อยู่กับบางกอก เอฟซี
กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ
กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ (Guidonia Montecelio) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดโรมา แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 998 ในฐานะเมืองป้อมปราการในชื่อ castrum (Castrum Monticellorum)
ตำบลใหม่นาเพียง
ใหม่นาเพียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงใหญ่ จังหวัดขอนแก่น สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบ ดินเป็นดินร่วนปนทราย ส่วนใหญ่เป็นที่นา มีแหล่งน้ำธรรมชาติที่สำคัญ 6 แห่ง ได้แก่ ห้วยกุดรู ห้วยหลักด่าน ห้วยหนองเอี่ยน ห้วยแก ห้วยตราดใหญ่ และห้วยหมาอีนิล
ประวัติ
ใหม่นาเพียงแต่ก่อนแต่เดิมนั้นเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตตำบลคอนฉิม อำเภอพล เมื่อราวประมาณปี พ.ศ. 2404 มีขุนอำเภอวิชิต บาลี เป็นผู้ก่อตั้งหมู่บ้านใหม่นาเพียง ซึ่งย้ายมาจากบ้านเสมานาเพียง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 10 ครอบครัว โดยเห็นว่าเป็นทำเลที่เหมาะสมแก่การทำการเกษตรกรรม และต่อมามีญาติพี่น้องติดตามมาอยู่เพิ่มากขึ้น จึงตั้งหมู่บ้านขึ้นชื่อว่า บ้านใหม่นาเพียง โดยได้เอาคำว่า นาเพียง จากหมู่บ้านเดิมมาใส่ต่อท้ายไว้ด้วย
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2511 ทางราชการได้แบ่งแยกท้องทีปกครองเพิ่มอีกตำบลชื่อว่า ตำบลใหม่นาเพียง และเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้ง สภาตำบลใหม่นาเพียง ในพื้นที่ตำบล ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2520 ตำบลใหม่นาเพียงได้ย้ายมาขึ้นกับอำเภอแวงใหญ่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะสภาตำบลใหม่นาเพียงเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่นาเพียง อำเภอแวงใหญ่ จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลใหม่นาเพียงตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลใหม่นาเพียงแบ่งออกเป็น 14 หมู่บ้าน ดังนี้
อัลละฮ์ลันจุตกันอูเซียซุลตัน
ทำนองเดิมจากเพลงพื้นเมืองของเซเชลส์ที่ได้รับความนิยมในยุคศตวรรษที่ 19 ผู้ประพันธ์ทำนองเพลงนี้คือ ปีแยร์-ฌ็อง เดอ เบร็องเฌ ต่อมาใช้เป็นเพลงคำนับของสุลต่านแห่งรัฐเประ โดย สุลต่านอับดุลเลาะห์ ภายหลังจากการสละราชสมบัติ และถูกลอบปลงพระชนม์.
ใน ค.ศ. 1957 ทำนองของเพลงดังกล่าวได้ใช้เป็นเพลงชาติมาเลเซียที่มีชื่อว่า เนอการากู
ม็องคีเบิร์กสเกลอโรซิส
ม็องคีเบิร์กสเกลอโรซิส (Mönckeberg's sclerosis) หรือ ม็องคีเบิร์กอาร์เทอริโอสเกลอโรซิส (Mönckeberg's arteriosclerosis) เป็นรูปแบบหนึ่งของการแข็งของหลอดเลือดแดง ที่ซึ่งพบการสะสมแคลเซียมในชั้นกล้ามเนื้อกลางของผนังหลอดเลือดแดง (ชั้นทูนิกามีเดีย) โดยการสะสมแคลเซียมนี้เป็นแบบดิสทรอฟิกแคลซิฟิเคชั่น และปรากฏเป็นภาวะของความเยื่อมตามอายุ อย่างไรก็ตามอาจพบเป็นพยาธิสภาพในกรณี pseudoxanthoma elasticum และการสะสมของแคลเซียมในหลอดเลือดแดงโดยไม่ทราบสาเหตุ (idiopathic arterial calcification) ในทารกแรกเกิด ปัจจุบันยังคงไม่ทราบสาเหตุและความเกี่ยวข้องกับการแข็งตัวของหลอกเลือดแดงในกรณีอื่น ๆ ชื่อ Mönckeberg ตั้งตาม Johann Georg Mönckeberg ผู้อธิบายถึงอาการนี้ครั้งแรกในปี 1903
มามเมะ
มามเมะ (Maamme) หรือโวร์ตลันด์ (Vårt land) เป็นชื่อของเพลงชาติโดยพฤตินัยของประเทศฟินแลนด์ ชื่อเพลงมีความหมายว่า "ประเทศของเรา" ประพันธ์ดนตรีโดยผู้อพยพชาวเยอรมัน ฟรีดิก ปาซิอุส และเนื้อร้องภาษาสวีเดนโดยชาวฟินแลนด์ที่ใช้ภาษาสวีเดน โยฮัน ลุดวิก รุเนเบิร์ก แสดงครั้งแรกวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2391 เนื้อร้องภาษาฟินแลนด์ที่ใช้ในปัจจุบัน แปลจากภาษาสวีเดนโดยปาโว กายันเดร์ ในปีพ.ศ. 2432
ห้องเรียนราชินี (ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น)
ในวันที่ 22 ตุลาคม 2021 ห้องเรียนราชินีถูกนำกลับมาฉายอีกครั้งแบบวีดิทัศน์ตามคำขอ บนแพลตฟอร์มเน็ตฟลิกซ์
มามเมะ
เนื้อร้องของเพลงนั้น มาจากบทแรกของบทกวีภาษาสวีเดนเรื่อง "Fänrik Ståls sägner" โดยบทกวีเรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วสแกนดิเนเวีย ก่อนการประกาศเอกราชของฟินแลนด์ ทำนองเพลงของปาซิอุสและเนื้อเพลงของรุเนเบิร์กนั้น ได้ถูกนำมาร้องในเดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดนด้วย สังเกตว่าในฉบับภาษาสวีเดนนั้น ไม่มีการเอ่ยถึงประเทศฟินแลนด์ เพียงแค่ประเทศทางเหนือเท่านั้น แต่ในฉบับภาษาฟินแลนด์มีการเอ่ยถึงประเทศฟินแลนด์อย่างชัดเจน
ห้องเรียนราชินี (ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น)
เนื้อเรื่อง
เมื่อในนักเรียนชั้นป.6/3 รู้กันดีว่าครูมายา เป็นครูที่ลึกลับ ออกกฎไม่เหมือนใครและไม่เคยยิ้มต่อหน้านักเรียนเลย ถึงขนาดไม่ให้นักเรียนออกไปเข้าห้องน้ำในช่วงเวลาเรียน ที่สำคัญมายาได้ตั้งกติกาที่แสนจะพิศดาร โดยให้มีการสอบเก็บคะแนนทุกสัปดาห์ ถ้าใครได้คะแนนสูงจะได้ใช้ตู้เก็บของส่วนตัวในห้องเรียน ส่วนคนที่ได้คะแนนท้ายจะต้องเป็นหัวหน้าห้องในฐานะหัวหน้าที่แย่ที่สุด ต้องทำความสะอาด ดูแลสิ่งต่าง ๆ และหน้าที่นี้ก็ตกไปเป็นของคะซุมิ
มามเมะ
บทร้อง
{|
Vårt land
หมายเหตุ: บทร้องต้นฉบับภาษาสวีเดน โดยโยฮัน ลุดวิก รุเนเบิร์ก
Maamme
หมายเหตุ: บทร้องภาษาฟินแลนด์ แปลจากภาษาสวีเดนโดยปาโว กาเยนเดร์
คำแปล
{|
Vårt land
หมายเหตุ: แปลจากต้นฉบับภาษาสวีเดน
ประเทศโกตดิวัวร์
โกตดิวัวร์ (Côte d'Ivoire, ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไอวอรีโคสต์ (Ivory Coast) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ (République de Côte d'Ivoire) เป็นประเทศในทวีปแอฟริกา ตั้งอยู่บริเวณแอฟริกาตะวันตก ทิศตะวันตกติดกับประเทศกินีและประเทศไลบีเรีย ทิศเหนือติดกับประเทศมาลีและประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศตะวันออกติดกับประเทศกานา ส่วนทิศใต้เป็นอ่าวกินี ในอดีตเป็นประเทศที่เจริญรุ่งเรืองแห่งหนึ่งของแอฟริกา แต่ช่วงหลังต้องเผชิญปัญหาสงครามกลางเมืองและการคอร์รัปชัน
ภูมิศาสตร์
โกตดิวัวร์เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตกของทะเลทรายซาฮารา มีพรมแดนติดกับประเทศไลบีเรียและประเทศกินีทางทิศตะวันตก ประเทศมาลีและประเทศบูร์กินาฟาโซทางทิศเหนือ ประเทศกานาทางทิศตะวันออก และอ่าวกินี (มหาสมุทรแอตแลนติก) ทางทิศใต้ ประเทศนี้อยู่ระหว่างละติจูด 4° และ 11°N และลองจิจูด 2° และ 9°W พื้นที่ประมาณร้อยละ 64.8 เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ที่ดินทำกินมีจำนวนร้อยละ 9.1 ทุ่งหญ้าถาวรร้อยละ 41.5 และพืชผลถาวรร้อยละ 14.2 มลพิษทางน้ำเป็นหนึ่งในปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่ประเทศกำลังเผชิญอยู่
ความหลากหลายทางชีวภาพ
โกตดิวัวร์เป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในแอฟริกาตะวันตก มีสัตว์มากกว่า 1,200 ชนิด ในจำนวนนี้เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 223 ชนิด นก 702 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 125 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 38 ชนิด และปลา 111 ชนิด รวมถึงพันธุ์พืชกว่า 4,700 ชนิด โดยประชากรสัตว์ป่าส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ขรุขระของประเทศ โกตดิวัวร์มีอุทยานแห่งชาติ 9 แห่ง โดยอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดคืออุทยานแห่งชาติ Assgny ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 17,000 เฮกตาร์หรือ 42,000 เอเคอร์
โกตดิวัวร์มีอีโครีเจียนบนบก 6 แห่ง ได้แก่ ป่ากินีตะวันออก ป่าดิบเขากินี ป่าที่ราบลุ่มกินีตะวันตก ป่ากินี-ทุ่งหญ้าสะวันนาโมเสก ทุ่งหญ้าสะวันนาซูดานตะวันตก และป่าชายเลนกินี มีดัชนีความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ป่าไม้ประจำปี 2018 ที่ 3.64 เต็ม 10 ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 143 ของโลก จาก 172 ประเทศ
ประวัติศาสตร์
โกตดิวัวร์เคยเป็นจังหวัดหนึ่งของแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส โดยมีรัฐบาลของตนเองอยู่ในประชาคมฝรั่งเศส (French Community) ตั้งแต่ปี 2501 ปี 2502 ดร. Felix Houphouet-Boigny ผู้นำพรรค Parti Democratique de la Cote d’Ivoire - Rassemblement Democratique Africain (PDCI-RDA) ได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก
โกตดิวัวร์ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 7 ส.ค. 2503 และในเดือน ต.ค. ปีเดียวกัน ดร. Houphouet-Boigny ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดี โดย PDCI-RDA เป็นพรรคการเมืองเพียงพรรคเดียวที่ถูกต้องตามกฎหมาย รัฐบาลได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศสทำให้รัฐบาลที่มีเสถียรภาพและประเทศมีอัตราการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจสูง แม้จะมีกลุ่มการเมืองที่ต่อต้านรัฐบาล แต่ก็ไม่มีผู้นำที่เข้มแข็งมาเป็นคู่แข่งของประธานาธิบดี Houphouet-Boigny ที่ได้รับเลือกตั้งติดต่อกันถึง 6 สมัย (ครั้งล่าสุดได้รับเลือกตั้ง เมื่อเดือน ต.ค. 2533) และประธานาธิบดี Houphouet-Boigny ได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 7 ธ.ค. 2536 ดังนั้น ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ นาย Henri Konan Bedie ประธานรัฐสภา จึงเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสืบแทนต่อไปภายในกำหนดวาระที่เหลืออยู่ และในการเลือกตั้งเดือนต.ค. 2538 นาย Henri Konan Bedie ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกวาระหนึ่ง (ได้คะแนนเสียง 95%) การเลือกตั้งครั้งต่อไปกำหนดให้มีขึ้นในเดือนตุลาคม 2543- รัฐบาลประธานาธิบดี Bedie ได้รับการวิพากวิจารณ์เรื่องความไม่เป็นประชาธิปไตยเนื่องจากมีการปราบปรามผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับรัฐบาลและพรรคการเมืองฝ่ายค้านด้วยวิธีรุนแรง นอกจากนี้ ยังมีการทุจริตในคณะรัฐบาลอย่างกว้างขวาง IMF และ EU ระงับความช่วยเหลือทางการเงินแก่โกตดิวัวร์ในปี 2542 เนื่องจากปัญหาการทุจริตในระบบราชการ- วันที่ 24 ธันวาคม 2542 พลเอก Robert Guei นำคณะทหารทำรัฐประหารและปลดประธานาธิบดี Bedie ออกจากตำแหน่ง พลเอก Guei ได้จัดตั้งคณะกรรมการกู้ภัยสาธารณะแห่งชาติ (The National Salvation Co -CNSP) - วันที่ 5 มกราคม 2543 คณะ CNSP ประกาศรายชื่อคณะรัฐมนตรี โดยมีสมาชิกจากอดีตพรรคการเมืองหลัก 2 พรรค คือ พรรค The Rally of the Repubicans-RDR ของอดีตนายกรัฐมนตรีในสมัยรัฐบาลประธานาธิบดี Houphouet-Boigny และพรรค The Ivorian Popular Front Party-FPI อย่างไรก็ตาม คณะ CNSP ได้แต่งตั้งให้ทหารตำแหน่งรัฐมนตรีในกระทรวงหลัก เช่น กระทรวงกลาโหม และกระทรวงการต่างประเทศ
โครงสร้าง
เศรษฐกิจของไอวอรี่โคสมีเสถียรภาพและขณะนี้การเจริญเติบโตในผลพวงของความไม่แน่นอนทางการเมืองในทศวรรษที่ผ่านมา ไอวอรี่โคสต์เป็นส่วนใหญ่การตลาดที่ขึ้นอยู่กับภาคเกษตร ชาวไอวอรีเกือบ 70% ประกอบอาชีพเกษตรกรรม รายได้ต่อหัวเพิ่มขึ้น 82% ในปี 1960 ซึ่งเติบโตสูงสุดถึง 360% ในปี 1970 แต่สิ่งนี้พิสูจน์แล้วว่าไม่ยั่งยืนและลดลง 28% ในปี 1980 และอีก 22% ในปี 1990 นี้ควบคู่ไปกับการสูงการเติบโตของประชากรนำๆปสู่การลดลงอย่างต่อเนื่องของมาตรฐานการดำรงชีวิต ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติต่อหัวเพิ่มขึ้นอีกครั้งอยู่ที่ประมาณ 727 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2539 (สูงขึ้นอย่างมากเมื่อสองทศวรรษก่อน)
GDP - องค์ประกอบตามภาค: เกษตรกรรม: 17.4% อุตสาหกรรม: 28.8% บริการ: 53.8% (2017 โดยประมาณ)
กำลังแรงงาน: 8.747 ล้านคน (เกษตรกรรม 60%) (พ.ศ. 2560)
อัตราการว่างงาน: 9.4% (ประมาณปี 2556)
ประชากรที่อยู่ต่ำกว่าเส้นความยากจน: 46.3% (ประมาณปี 2015)
รายได้ครัวเรือนหรือการบริโภคแบ่งตามเปอร์เซ็นต์: ต่ำสุด 10%: 2.2% สูงสุด 10%: 31.8% (2551)
การกระจายรายได้ของครอบครัว - ดัชนีจินี: 41.5 (2551)
การลงทุน (คงที่ขั้นต้น): 8.7% ของ GDP (ประมาณปี 2548)
งบประมาณ: รายรับ: 7.121 พันล้านดอลลาร์รายจ่าย: 8.886 พันล้านดอลลาร์ (โดยประมาณปี 2560)
การเกษตร - ผลิตภัณฑ์: กาแฟเมล็ดโกโก้กล้วยเมล็ดปาล์มข้าวโพดข้าวมันสำปะหลังมันเทศน้ำตาลฝ้ายยางพารา ไม้ซุง
อัตราการเติบโตของการผลิตภาคอุตสาหกรรม: 7% (พ.ศ. 2560)
ไฟฟ้า - การใช้: 5.669 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (ปี 2558)
ไฟฟ้า - การส่งออก: 872 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (ปี 2558)
ไฟฟ้า - การนำเข้า: 23 ล้านกิโลวัตต์ต่อชั่วโมง (พ.ศ. 2558)
ปริมาณการใช้น้ำมัน: 20,000 bbl / d (3,200 m 3 / d) (2003 est.)
น้ำมัน - ส่งออก: 34,720 bbl / วัน (ประมาณปี 2014)
น้ำมัน - การนำเข้า: 65,540 bbl / วัน (ประมาณปี 2014)
น้ำมัน - ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว: 100 ล้าน bbl (1 มกราคม 2017 โดยประมาณ)
ก๊าซธรรมชาติ - การส่งออก: 0 ลบ.ม. (ประมาณปี 2556)
ก๊าซธรรมชาติ - การนำเข้า: 0 ลบ.ม. (ประมาณปี 2556)
ก๊าซธรรมชาติ - ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว: 28.32 พันล้าน ลบ.ม. (1 มกราคม 2560 ประมาณ)
ดุลบัญชีเดินสะพัด: - 490 ล้านดอลลาร์ (ประมาณปี 2560)
การส่งออก: 11.08 พันล้านดอลลาร์ (โดยประมาณปี 2560)
การส่งออก - สินค้าโภคภัณฑ์: โกโก้, กาแฟ, ไม้, ปิโตรเลียม, ฝ้าย, กล้วย, สับปะรด, น้ำมันปาล์ม และปลา
การส่งออก - คู่ค้า: เนเธอร์แลนด์ 11.8% สหรัฐ 7.9% ฝรั่งเศส 6.4% เบลเยียม 6.4% เยอรมนี 5.8% บูร์กินาฟาโซ 4.5% อินเดีย 4.4% มาลี 4.2% (2017)
การนำเข้า: 8.789 พันล้านดอลลาร์ (ประมาณปี 2560)
การนำเข้า - สินค้าโภคภัณฑ์: เชื้อเพลิงอุปกรณ์ทุนอาหาร
การนำเข้า - คู่ค้า: ไนจีเรีย 15% ฝรั่งเศส 13.4% จีน 11.3% สหรัฐฯ 4.3% (2017)
ทุนสำรองการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและทองคำ: 4.688 พันล้านดอลลาร์ (ประมาณวันที่ 31 ธันวาคม 2560)
หนี้ - ภายนอก: 12.38 พันล้านดอลลาร์ (ประมาณวันที่ 31 ธันวาคม 2560)
ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจ - ผู้รับ: ODA 1 พันล้านดอลลาร์ (ประมาณปี 2539)
สกุลเงิน (รหัส): Communaute Financiere Africaine franc (XOF); หมายเหตุ - หน่วยงานที่รับผิดชอบคือธนาคารกลางของรัฐแอฟริกาตะวันตก
อัตราแลกเปลี่ยน: Communaute Financiere Africaine ฟรังก์ (XOF) ต่อดอลลาร์สหรัฐ - 594.3 (2017 โดยประมาณ) 593.01 (พ.ศ. 2559) 593.01 (พ.ศ. 2558) 591.45 (พ.ศ. 2557) 494.42 (พ.ศ. 2556 ประมาณ)
ปีบัญชี : ปีปฏิทิน
การศึกษา
ประชาชนจำนวนมากในโกตดิวัวร์ยังอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ประชาชนที่ไม่ได้รับการศึกษาเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย โรงเรียนมัธยมในประเทศมีนักเรียนส่วนใหญ่เป็นเพศชาย
เชื้อชาติ
นอกเหนือจากนี้มีชาวฝรั่งเศส เลบานอน เวียดนาม และสเปน อยู่ในประเทศอีกจำนวนหนึ่ง
ภาษา
ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาราชการ ภาษาพูดพื้นเมืองที่สำคัญ ได้แก่ Oloule, Baoule และ Bete
ฟุตบอล
ฟุตบอลทีมชาติโกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: équipe de Côte d'Ivoire de football) หรือ ฟุตบอลทีมชาติไอวอรีโคสต์ (อังกฤษ: Ivory Coast national football team) เป็นสโมสรฟุตบอลจากประเทศโกตดิวัวร์ สโมสรทีมชาตินี้ได้ประสบความสำเร็จในระดับประเทศหลายครั้ง เช่น ชนะเลิศแอฟริกันคัพ ในปี ค.ศ. 1992 และได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายสามครั้งในฟุตบอลโลก 2006 ,ฟุตบอลโลก 2010 และฟุตบอลโลก 2014
ท่าอากาศยานโออิตะ
ท่าอากาศยานโออิตะ เป็นท่าอากาศยานตั้งอยู่ใกล้กับเมืองคูนิซากิ จังหวัดโออิตะ ประเทศญี่ปุ่น จัดเป็นท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น
ช่องว่างของกฎหมาย
ช่องว่างของกฎหมาย (gap in the law) เป็นปัญหาของกฎหมายในระบบซีวิลลอว์อันเกิดขึ้นเป็นประจำและเลี่ยงไม่ได้ โดยเป็นกรณีที่ไม่อาจหากฎหมายลายลักษณ์อักษรมาปรับใช้แก่ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้ จึงชื่อว่าเป็น "ช่องว่าง" ของกฎหมาย และหมายถึงช่องว่างของกฎหมายลายลักษณ์อักษรเท่านั้น ซึ่งวิธีการอุดช่องว่างของกฎหมายย่อมแตกต่างกันไปตามแต่ท้องถิ่น
นิยาม
ช่องว่างของกฎหมาย เป็นกรณีที่ไม่อาจหากฎหมายลายลักษณ์อักษรมาปรับใช้แก่ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้
นอกจากนี้ ยังมีการพูดถึง ช่องโหว่ของกฎหมาย ซึ่ง วิษณุ เครืองาม ศาสตราภิชานประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อธิบายว่า ช่องโหว่ของกฎหมายนั้นย่อมต่างจากช่องว่างของกฎหมาย โดยช่องโหว่ของกฎหมายหมายถึง การที่กฎหมายสามารถตีความไปได้ต่าง ๆ นานาหลายแง่หลายมุมจนจับให้มั่นคั้นให้ตายมิได้ เป็นความลื่นไหลของผู้ตีความกฎหมายเอง ที่อาจกระทำเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ตัวหรืออย่างอื่นก็ดี ช่องโหว่จึงคล้าย ๆ กับรูโหว่ที่สามารถเล็ดลอดตอดหนีออกไปได้อีก แม้จะวางปราการไว้แน่นหนาแล้วก็ตาม
การเกิดขึ้นของช่องว่าง
กฎหมายอาจมีช่องว่างได้ในสองกรณีใหญ่ ๆ คือ
2. ผู้ร่างตั้งใจให้มีช่องว่างแห่งกฎหมาย เนื่องประเด็นนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันในสังคม หากบัญญัติกฎหมายที่ตายตัวเอาไว้ อาจทำให้กฎหมายแข็งกระด้างเกินไป ไม่อาจปรับให้สอดคล้องกับทัศนคติของผู้ต้องปฏิบัติตาม
การอุดช่องว่างของกฎหมายแพ่ง
ในทางแพ่งนั้นย่อมเกิดช่องว่างของกฎหมายแพ่งได้ และย่อมต้องมีการอุดช่องว่างนี้ โดยกฎหมายไทยบัญญัติใน ม.134 ป.วิ.พ. ว่า "ไม่ว่าในกรณีใด ๆ ห้ามมิให้ศาลที่รับฟ้องคดีไว้ ปฏิเสธไม่ยอมพิพากษาหรือมีคำสั่งชี้ขาดคดี โดยอ้างว่าไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะใช้บังคับแก่คดี หรือว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะใช้บังคับนั้นเคลือบคลุมหรือไม่บริบูรณ์"
สำหรับวิธีการอุดช่องว่างของกฎหมายลายลักษณ์อักษรนั้น กฎหมายไทยก็บัญญัติไว้ใน ม.4 ป.พ.พ. ว่า
"'กฎหมายนั้นต้องใช้ในบรรดากรณีซึ่งต้องด้วยบทบัญญัติใด ๆ แห่งกฎหมายตามตัวอักษรหรือตามความมุ่งหมายของบทบัญญัตินั้น ๆ"
"เมื่อไม่มีบทกฎหมายที่จะยกมาปรับคดีได้ ให้วินิจฉัยคดีนั้นตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ถ้าไม่มีจารีตประเพณีเช่นว่านั้น ให้วินิจฉัยคดีอาศัยเทียบบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง และถ้าบทกฎหมายเช่นนั้นก็ไม่มีด้วย ให้วินิจฉัยตามหลักกฎหมายทั่วไป'"
ดังนั้น จึงสรุปได้สำหรับกฎหมายไทยว่า (1) ในกรณีที่ไม่อาจหากฎหมายลายลักษณ์อักษรมาใช้แก่ข้อเท็จจริงใด ๆ ที่เกิดขึ้นได้แล้ว (2) ให้นำกฎหมายที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรคือจารีตประเพณีสำหรับท้องถิ่นนั้น ๆ มาใช้ (3) และถ้าไม่มีจารีตประเพณีที่จะใช้ได้อีก ก็ให้หันกลับไปหากฎหมายลายลักษณ์อักษรที่มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงอย่างยิ่งกับข้อเท็จจริงนั้น และ (4) ถ้าไม่มีกฎหมายลายลักษณ์อักษรที่มีความใกล้เคียงอย่างว่าอีก ก็ให้ใช้หลักกฎหมายทั่วไป
การอุดด้วยจารีตประเพณี
จารีตประเพณีที่จะนำมาใช้ได้นั้นต้องมีลักษณะสำคัญ คือ เป็นจารีตประเพณีที่ผู้คนยึดถือปฏิบัติมานมนานและสม่ำเสมอโดยรู้สึกว่าเป็นสิ่งถูกต้องดีงามและมีความสำคัญ หาไม่แล้วจะนำมาใช้มิได้เลย
'''ฎ. 104/2462''' ประเพณีที่ยกขึ้นวินิจฉัยได้ต้องมีมานาน สมควร และมีกำหนดแน่นอน และไม่ขัดต่อกฎหมายลักษณ์อักษร ประเพณีที่ยอมให้ปิดทางน้ำไม่ให้สาธารณชนสามารถเดินเรือได้ทั้ง ๆ ที่มีสิทธิ ย่อมไม่เรียกว่าเป็นประเพณีที่สมควร
'''ฎ. 9/2501''' ตามประเพณีการซื้อขายผลไม้สวนของทางภาคเหนือ เมื่อผลไม้ออกดอกจะมีผู้ซื้อมาดูต้นและตกลงซื้อขายกันขณะนั้นเลยทั้ง ๆ ที่ยังไม่ออกผล โดยจะจ่ายครึ่งหนึ่งก่อน อีกครึ่งไปจ่ายตอนออกผลแล้ว และแม้ต่อมาต้นนั้นจะไม่ให้ผลไม่ว่าเพราะเหตุใดก็ตาม ถือกันว่าผู้ขายไม่ต้องคืนเงินที่ได้รับครึ่งหนึ่งก่อนนั้น ส่วนผู้ซื้อก็จะได้ต้นไปจัดการเองตามแต่สมควร
สัญญาระหว่างโจทก์จำเลยรายนี้เป็นสัญญาซื้อขายลำไยซึ่งตกลงกันตามประเพณีของภาคเหนือแล้ว โดยโจทก์เป็นผู้ซื้อต้นลำไย และจำเลยเป็นผู้ขาย นับเป็นการเสี่ยงโชคโดยคำนวณราคาจากดอกลำไยเป็นหลัก และสุดแต่ดินฟ้าอากาศจะอำนวยให้เป็นผลสักเพียงใด ผลได้ผลเสียเป็นของผู้ซื้อ ถ้าเกิดผลเสียหายอย่างใดผู้ขายก็ไม่ต้องคืนเงิน ต่อมาได้มีพายุพัดแรงจัด ทำให้ลำไยสวนนี้หักเสียหายหมด โจทก์จะเรียกเงินคืนจากจำเลยไม่ได้ ต้องถือเอาตามที่ตกลงกันไว้ตามขนบธรรมเนียมประเพณีการซื้อขายนั้น
สำหรับกรณีตาม ฎ. 9/2501 นักนิติศาสตร์อธิบายว่า ในกรณีปรกติแล้ว ม. 458-460 ป.พ.พ. กำหนดว่า ถ้าในสัญญาซื้อขายไม่ได้ตกลงกันเป็นอื่น กรรมสิทธิ์จะโอนกันได้ก็ต่อเมื่อกำหนดตัวทรัพย์ที่จะซื้อขายกันแล้ว แต่กรณีตาม ฎ. 9/2501 เป็นการซื้อขายทรัพย์ตั้งแต่ทรัพย์ยังไม่แน่นอน คือ เป็นการซื้อขายลำไยตั้งแต่ลำไยยังไม่เป็นผล ไม่อาจปรับเข้ากับกฎหมายข้างต้นได้ จึงเป็นไปตามจารีตประเพณีของทางภาคเหนือ
'''ฎ. 881/2510''' สัญญาเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลานั้น ป.พ.พ. บัญญัติว่า คู่สัญญาฝ่ายใดบอกเลิกสัญญาในขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าได้ทุกระยะ จำเลยจะนำสืบว่า การเช่าไม่มีกำหนดเวลารายนี้คู่สัญญาเข้าใจกันว่าหรือมีประเพณีว่าให้จำเลยมีสิทธิเช่าได้ตลอดไป หาได้ไม่ เพราะกฎหมายบัญญัติเรื่องนี้ไว้ชัดแจ้งแล้วการที่จะให้จำเลยนำสืบจึงไม่มีประโยชน์แก่คดี ศาลชอบที่จะตัดไม่ให้จำเลยสืบได้
การอุดด้วยบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง
การอุดช่องว่างของกฎหมายลายลักษณ์อักษรโดยใช้กฎหมายลายลักษณ์อักษรที่มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงอย่างยิ่งกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น หรือที่กฎหมายไทยเรียก "บทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง" นั้น ตามกฎหมายไทยเป็นขั้นหลังจากที่ไม่อาจหากฎหมายลายลักษณ์อักษรและจารีตประเพณีมาใช้กับข้อเท็จจริงดังกล่าวได้แล้ว
การใช้บทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งนี้ เป็นการให้เหตุผลโดยอ้างความคล้ายคลึงกันของข้อเท็จจริง เป็นการเปรียบเทียบข้อเท็จจริงที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย กับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น แล้วพิจารณาว่าข้อเท็จจริงทั้งสองมีความคล้ายคลึงกันหรือไม่ หากใช่ ผลลัพธ์ของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจะเป็นไปตามที่บทกฎหมายอันใกล้เคียงนั้นบัญญัติไว้
คอร์ทไรค์
คอร์ทไรค์ (Kortrijk, ) หรือ กูร์แทร (Courtrai, ) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันตก บนฝั่งแม่น้ำเลอี ห่างจากเมืองเกนต์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 42 กม. (26 ไมล์) ห่างจากเมืองลีลไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 25 กม. (16 ไมล์) ในศตวรรษที่ 19-20 เป็นศูนย์กลางการอุตสาหกรรมการทำผ้าลินินและยังคงเป็นศูนย์กลางสิ่งทอของเบลเยียมที่สำคัญจนถึงปัจจุบัน
ช่องว่างของกฎหมาย
การอุดด้วยบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง
วิธีการเช่นนี้ ทางวิชาการเรียกว่า "การใช้กฎหมายโดยการเทียบเคียง" (analogy)
ตัวอย่างการอุดช่องว่างของกฎหมายลายลักษณ์อักษรโดยใช้บทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง ดังนี้
'''ฎ. 2643/2515''' บัญชีที่ 1 หมวด 1 (4) ท้าย พ.ร.ฎ. ออกตามความใน ป.ร.ก. ว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 21) พ.ศ. 2509 ไม่ได้ให้นิยามคำว่า "ผลิตภัณฑ์อาหาร" ไว้เป็นการเฉพาะ ย่อมค้นหาความหมายได้โดยเปรียบเทียบจากบทบัญญัติที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งคือจากบทมาตราอื่น ๆ ของ ป.ร.ก. เอง โดยคำว่า "อาหาร" ใน ป.ร.ก. ถ้าใช้เป็นคำกลาง ๆ หมายถึง อาหารสำหรับคนเท่านั้น หามีความหมายถึงอาหารสัตว์ด้วยไม่ คำว่า "ผลิตภัณฑ์อาหาร" ตาม พ.ร.ฎ. ข้างต้น จึงหมายถึง อาหารคนแต่อย่างเดียว ถ้ากฎหมายประสงค์จะให้หมายถึงอาหารอย่างอื่น ก็จำเป็นจะต้องบัญญัติไว้ให้ชัดเป็นแห่ง ๆ ไปฉะนั้น อาหารสัตว์จึงไม่อยู่ในความหมายของคำว่า "ผลิตภัณฑ์อาหาร" นี้
'''ฎ. 563/2532''' มูลคดีตามฟ้องเกิดขึ้นในประเทศไทย ต้องบังคับกันตามกฎหมายแห่งประเทศไทย ไม่อาจนำรัฐบัญญัติเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าทางทะเล ค.ศ. 1936 ของสหรัฐอเมริกามาใช้บังคับเพื่อจำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งได้ โดย ป.พ.พ. บัญญัติว่า รับขนของทางทะเล ท่านให้บังคับตามกฎหมายและกฎข้อบังคับว่าด้วยการนั้น แต่ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายว่าด้วยการรับขนของทางทะเลใช้บังคับ และไม่ปรากฏว่ามีประเพณีการขนส่งทางทะเลที่ถือปฏิบัติอยู่ จึงต้องนำบทบัญญัติแห่ง ป.พ.พ. ลักษณะรับขนในหมวดรับขนของ อันเป็นกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งมาปรับแก่คดี
การอุดด้วยหลักกฎหมายทั่วไป
ตัวอย่างของการนำหลักกฎหมายทั่วไปมาอุดช่องว่างของกฎหมายลายลักษณ์อักษร ดังนี้
'''ฎ. 999/2496''' กฎหมายทะเลของประเทศไทยในขณะเกิดเหตุยังไม่มี ทั้งจารีตประเพณีก็ไม่ปรากฏ เมื่อเกิดมีคดีขึ้น จึงควรเทียบวินิจฉัยตามหลักกฎหมายทั่วไป โดยสัญญาประกันภัยทางทะเลฉบับนี้ทำขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ จึงควรถือกฎหมายว่าด้วยการประกันภัยทางทะเลของประเทศอังกฤษเป็นกฎหมายทั่วไปเพื่อเทียบเคียงวินิจฉัย
คำว่า "อันตรายทางทะเล" หรือ "ภยันตรายแห่งทะเล" ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า "peril of the sea" ตามมารีนอินชอร์เรินส์แอกต์ ค.ศ. 1906 (Marine Insurance Act, 1906) นั้น ย่อมหมายถึงภยันตรายใด ๆ ที่เกิดขึ้นอันเป็นวิสัยที่ท้องทะเลจะบันดาลได้ หาจำจะต้องคำนึงถึงว่า ขณะนั้นทะเลเรียบร้อยอยู่หรือทะเลเป็นบ้าอย่างใดไม่ การที่เรือเกิดรั่วต้องอับปางลงในระหว่างเดินทางในทะเลโดยไม่ใช่ความผิดของใคร ย่อมเป็นอันตรายที่เรือนั้นจะต้องประสบโดยวิสัยในการเดินทางผ่านทะเลอยู่แล้ว เป็นอันตรายทางทะเลตามความหมายแห่งการประกันภัยทางทะเลแล้ว ตามที่ศาลอังกฤษถือตามกันมาก็ถืออันตรายที่เกิดขึ้นโดยโชคกรรมจากทะเลหรือเนื่องจากทะเล
โจทก์ได้ประกันภัยไว้กับจำเลยซึ่งปูนซิเมนต์จำนวนหนึ่งซึ่งบรรทุกลงเรือยนต์ชื่อ "ตรังกานู" ไปยังจังหวัดสงขลา ต่อมา เรือตรังกานูออกจากท่ากรุงเทพฯ จะไปจังหวัดสงขลา พ้นสันดอนปากน้ำเจ้าพระยาไปแล้วประมาณ 10 ไมล์เศษ เกิดมีคลื่นลมจัด เรือโคลงมาก และน้ำเข้าเรือมาก ถ้าไม่กลับเรือจะจมเรือตรังกานูจึงได้แล่นกลับ พยายามแก้ไขและวิดน้ำก็ไม่ดีขึ้น ในที่สุดน้ำท่วมเครื่องดับนายเรือให้สัญญาณบอกเหตุเรืออับปาง มีเรือยนต์อื่นมาช่วยถ่ายคนและลากเรือตรังกานูมาปล่อยไว้ที่กลางน้ำหน้าที่ทำการไปรษณีย์ปากน้ำแล้ว ได้จ้างเรือเล็กลากเข้าฝั่งเกยตื้นจมอยู่ที่ฝั่งป้อมผีเสื้อสมุทร ปูนซิเมนต์ถูกน้ำท่วมเสียหายสิ้นเชิงดังนี้ ถือได้ว่าเป็นความเสียหายที่เนื่องจากเรือได้สูญเสียสิ้นเชิงเนื่องจากอันตรายทางทะเลแล้ว บริษัทผู้รับประกันต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
การอุดช่องว่างของกฎหมายอาญา
"'บุคคลไม่ต้องรับโทษอาญา เว้นแต่ได้กระทำการอันกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่กระทำนั้นบัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้และโทษที่จะลงแก่บุคคลนั้นจะหนักกว่าโทษที่กำหนดไว้ในกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่กระทำความผิดมิได้'"
แต่หากเกิดช่องว่างในกฎหมายที่กำหนดโทษอาญา ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับความผิดและโทษ ศาลย่อมจะอุดช่องว่างแห่งกฎหมายได้ แต่จะอุดช่องว่างในทางหนึ่งทางใดดังต่อไปนี้มิได้ ดังนี้ แต่จะอุดช่องว่างแห่งกฎหมายในทางที่เป็นผลดีแก่ผู้ต้องหาได้
สวนลุมพินี (ไฮเดอราบาด)
สวนลุมพินี (Lumbini Park) หรือชื่อทางการ '''สวนที. อันชัยอา ลุมพินี''' (T. Anjaiah Lumbini Park) เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก พื้นที่ 7.5 acre ตั้งอยู่ติดกับฮุสเซนสาครในไฮเดอราบาด ประเทศอินเดีย ที่ตั้งของสวนนั้นอยู่ใจกลางเมืองไฮเดอราบาด และใกล้เคียงกับสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ทั้งพิรลามนเทียร และ ถนนสร้อยคอ จึงทำให้สวนมีผู้เข้ามาเยี่ยมชมตลอดทั้งปี กิจกรรมสำคัญในสวนคือการพายเรือในทะเลสาบฮุสเซนสาครไปยังพระพุทธรูปขนาดใหญ่กลางทะเลสาบ สวนนี้ก่อสร้างในปี 1994 และอยู่ภายใต้การดูแลของโครงการพุทธปุรณิมา (Buddha Purnima Project Authority) ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลรัฐเตลังคานา ในปี 2007, ที่นี่เป็นหนึ่งในจุดที่ถูกวางระเบิดในเหตุ 25 August 2007 Hyderabad bombings มีผู้เสียชีวิต 44 คน
ประวัติ
ในปี 1994 สวนลุมพินีได้สร้างขึ้นภายใต้งบประมาณ 23.5 ล้านรูปีอินเดียบนพื้นที่ 5 acre ตรงข้ามกับฮุสเซนสาคร ต่อมาในปี 2000 ได้มีการตั้งโครงการพุทธปุรณิมา (Buddha Purnima Project Authority; BPPA) ขึ้นเพื่อดูแลพื้นที่พัฒนาที่เจาะจงในไฮเดอราบาดรวมถึงสวนลุมพินี ต่อมาได้มีการสร้างห้องแสดงเลเซอร์, กิจกรรมพายเรือ และน้ำพุดนตรีขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวและคนในท้องถิ่นให้เข้ามาภายในสวน ในปี 2006 สวนได้ถูกตั้งชื่อว่า T. Anjaiah Lumbini Park เพื่อเป็นเกียรติแด่อดีตมุขนายกรัฐอานธรประเทศท่านนี้
เม็ดเลือดขาว
เม็ดเลือดขาว (White blood cells - leukocytes) เป็นเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกันซึ่งคอยป้องกันร่างกายจากทั้งเชื้อก่อโรคและสารแปลกปลอมต่างๆ เม็ดเลือดขาวมีหลายชนิด ทั้งหมดเจริญมาจาก pluripotent cell ในไขกระดูกที่ชื่อว่า hematopoietic stem cell เซลล์เม็ดเลือดขาวเป็นเซลล์ที่พบได้ทั่วไปในร่างกาย รวมไปถึงในเลือดและในระบบน้ำเหลือง
จำนวนของเซลล์เม็ดเลือดขาวในเลือดมักใช้เป็นข้อบ่งชี้ของโรคและการดำเนินไปของโรค โดยปกติแล้วในเลือดหนึ่งลิตรจะมีเซลล์เม็ดเลือดขาวอยู่ประมาณ 4×109 ถึง 11×109 เซลล์ รวมเป็นเซลล์ประมาณ 1% ในเลือดของคนปกติ ในบางสภาวะ เช่น ลูคีเมีย (มะเร็งเม็ดเลือดขาว) จำนวนของเซลล์เม็ดเลือดขาวจะมีปริมาณได้มากกว่าปกติ หรือในภาวะ leukopenia จำนวนของเซลล์เม็ดเลือดขาวก็จะน้อยกว่าปกติ คุณสมบัติทางกายภาพของเซลล์เม็ดเลือดขาว เช่น ปริมาตร conductivity และ granularity อาจเปลี่ยนแปลงไประหว่างการกระตุ้นเซลล์ การเจริญของเซลล์ หรือการมีเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว