cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดสหราษฎร์บำรุง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสหราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2479 โดยมีประชาชนถวายที่ดินและร่วมกันสร้าง เดิมเรียกว่า วัดใหม่ดาที โดยมีพระทองหยดนิยโต เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 41 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2502
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น 1 หลัง กุฏิ 6 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง หอระฆัง 2 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสุโขทัย หน้าตักกว้าง 89 นิ้ว และหลวงพ่อไตรรัตน์ ปางสะดุ้งมาร สมัยรัตนโกสินทร์
พรรคสันติชน
ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหาร โดยมี ดรงค์ สิงห์โตทอง เป็นหัวหน้าพรรค และเชวง วงศ์ใหญ่ เป็นเลขาธิการพรรค
การเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 พรรคสันติชนได้ ส.ส. เข้าสภาทั้งสิ้น 8 คน หลังการเลือกตั้ง หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล และ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 และจัดตั้งคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 35 โดยได้รับการสนับสนุนจากพรรคเกษตรสังคม และพรรคแนวร่วมสังคมนิยม แต่ได้คะแนนเสียงสนับสนุนเพียง 103 คน ไม่ถึงครึ่งของสภา (135 คน) และไม่ได้รับความไว้วางใจในการแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร หม่อมราชวงศ์เสนีย์ จึงลาออกจากตำแหน่ง
หลังจากนั้นหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม จึงได้รวบรวมพรรคการเมืองต่างๆ ได้เสียงสนับสนุน 135 เสียง ซึ่งพรรคสันติชน ได้ให้การสนับสนุนพรรคกิจสังคมด้วย และได้จัดตั้งรัฐบาลผสมขึ้น สำหรับพรรคสันติชน ได้ตำแหน่งรัฐมนตรี 2 ตำแหน่ง คือ
ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 พรรคสันติชน ไม่ได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรแม้แต่ที่นั่งเดียว
การยุบพรรค
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ลงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 บรรดาพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นอันสิ้นสุดลง และห้ามตั้งพรรคการเมือง ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งฉบับดังกล่าว แต่พรรคสันติชนก็ไม่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาดำเนินกิจกรรมต่อ แต่อย่างใด
ประวัติศาสตร์มวยไทย
ประวัติศาสตร์มวยไทย มีส่วนเกี่ยวข้องกับการอพยพของประชากรที่อาศัยอยู่ในมณฑลยูนนาน บนฝั่งแม่น้ำแยงซีเกียง ของประเทศจีน โดยตามตำนานของไทย เชื่อว่ามีผู้คนจำนวนมากที่เดินทางออกจากมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มาสู่ประเทศไทย เพื่อค้นหาที่ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์สำหรับการเกษตร อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการโยกย้ายของพวกเขา ชาวไทยกลุ่มนี้ได้ถูกโจมตีโดยโจรและสัตว์ นอกจากนี้ ยังมีโรคต่าง ๆ ที่พวกเขาต้องเผชิญ เพื่อเพิ่มความสามารถในการป้องกันร่างกายและจิตใจ, การรับมือกับความทุกข์ยาก ชาวไทยสยามจึงได้คิดค้นวิธีการต่อสู้ โดยในเบื้องต้น ได้มีการเรียกกันในชื่อฉุปศาสตร์
แม้ว่าการจัดเก็บเอกสารตำราทางประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จะสูญหายไปเมื่อครั้งที่ถูกกองทัพพม่าทำลาย และขับไล่ออกจากเมืองอยุธยาในสมัยสงครามพม่า-ไทย (พ.ศ. 2302–2303) แต่เราก็ยังสามารถพบได้จากบันทึกของพม่า, กัมพูชา และจากชาวยุโรปเมื่อครั้งมาเยือนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นครั้งแรก รวมถึงจากบันทึกเหตุการณ์ของล้านนา หรือเมืองเชียงใหม่ในปัจจุบัน
สมัยสุโขทัย
เมืองหลวงของประเทศไทยในช่วงนี้ตั้งอยู่ที่เมืองสุโขทัย เมื่อปี พ.ศ. 1781 ถึง พ.ศ. 1951 ตามรายการที่บันทึกไว้ในศิลา สุโขทัยมีความขัดแย้งกับหลายเมืองที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งมักจะเผชิญหน้ากับข้าศึกจากภูมิภาคต่าง ๆ ดังนั้น ทางเมืองสุโขทัยจึงมีคำสั่งให้มีการฝึกฝนในกองทัพ รวมถึงการใช้ดาบ, หอก และอาวุธอื่น ๆ เพื่อใช้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ การฝึกต่อสู้โดยใช้ร่างกายมีประโยชน์มากในยามบ้านเมืองไม่มีสงคราม ทักษะการต่อสู้ด้วยการใช้หมัด, เข่า และศอก ล้วนเป็นส่วนหนึ่งในการฝึกซ้อมของกองทัพสุโขทัย
ในยามสงบ การฝึกมวยไทยจะเป็นกิจกรรมแบบไม่แบ่งชนชั้น โดยบรรดาชายไทยวัยหนุ่มจะได้รับทักษะการต่อสู้และป้องกันตัว ซึ่งเป็นการเตรียมพร้อมล่วงหน้าก่อนเข้ารับราชการทหาร ศูนย์ฝึกซ้อมส่วนใหญ่จัดขึ้นที่บริเวณรอบเมือง โดยเฉพาะสำนักสมอคร ในแขวงเมืองลพบุรี รวมถึงมีการสอนตามลานวัด โดยมีพระภิกษุเป็นผู้ฝึกสอน
ในช่วงเวลานี้ มวยไทยได้รับการยกย่องเป็นศิลปะชั้นสูงทางสังคม และนำมาใช้จริง ในการพัฒนาสมรรถภาพทางกายแก่นักรบ, การสร้างความแข็งแกร่ง และความกล้าหาญต่อผู้ปกครองบ้านเมือง พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์แรกของสุโขทัย ทรงเชื่อมั่นในประโยชน์ของมวยไทย จึงส่งราชโอรสสองพระองค์ไปยังสำนักสมอคร เพื่อเตรียมความพร้อมในการสืบทอดราชบัลลังก์ ระหว่างปี พ.ศ. 1818 ถึง 1860 พ่อขุนรามคำแหงทรงนิพนธ์ตำหรับพิชัยสงคราม ที่มีการกล่าวถึงมวยไทย เช่นเดียวกับทักษะการต่อสู้อื่น ๆ
สมัยกรุงศรีอยุธยา
สมัยกรุงศรีอยุธยา อยู้ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 1988 ถึง พ.ศ. 2310 ในช่วงนี้มีสงครามจำนวนมากระหว่างไทย, พม่า และกัมพูชา จึงได้มีการฝึกพัฒนาทักษะด้านมวยไทยเพื่อการป้องกันตัว อาจารย์ผู้ถ่ายทอดศิลปะการต่อสู้นี้ให้แก่ชาวไทยไม่ได้มีจำกัดเฉพาะในพระบรมมหาราชวังดังเช่นก่อนหน้านี้ โดยมีสำนักดาบพุทไธสวรรย์ ที่ได้รับความนิยมในสมัยนี้ มีนักเรียนหลายคนเข้ามาเรียนรู้เรื่องระเบียบวินัย พวกเขาฝึกวิชาดาบ และการต่อสู้ระยะประชิด ด้วยดาบหวาย จากการเรียนรู้การต่อสู้โดยไม่ใช้อาวุธของทหารนี้เอง ที่ทำให้เกิดการเรียนรู้มวยไทยโบราณ ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมของมวยไทย โดยสำนักมวยไทยในยุคนั้น ได้เริ่มถ่ายทอดความรู้นี้ให้แก่ประชาชน
สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2133–2147)
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงให้ความสำคัญต่อมวยไทยอย่างยิ่ง โดยให้การฝึกแก่บรรดาชายหนุ่ม เพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านมวยไทยทั้งในแง่ของความกล้าหาญและความเชื่อมั่นในตนเอง พวกเขาได้รับคำสั่งให้เรียนรู้การต่อสู้ด้วยอาวุธทุกชนิด นอกจากนี้ สมเด็จพระนเรศวรมหาราชยังทรงแต่งตั้งกองเสือป่าแมวมอง ซึ่งเป็นหน่วยรบแบบกองโจร โดยกองทหารเหล่านี้ สามารถกอบกู้เอกราชของประเทศไทยจากประเทศพม่าได้ในช่วงเวลาดังกล่าว
สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2147–2233)
ในช่วงเวลานี้ เป็นช่วงที่ประเทศไทยมีแต่ความสงบสุข จึงทำให้มีโอกาสในการพัฒนาสังคม, เศรษฐกิจ และการทหารแห่งราชอาณาจักร สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงให้การสนับสนุนและส่งเสริมกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมวยไทย ที่ได้กลายเป็นกีฬาประจำชาติ ในช่วงเวลานี้ ได้มีค่ายมวยเกิดขึ้นหลายแห่ง ซึ่งมีการพัฒนาพื้นที่ในการฝึกโดยเฉพาะ โดยการสร้างสังเวียนมวยและลานดิน ซึ่งมีเชือกเพียงเส้นเดียวกั้น และมีกฎกติการการแข่งขัน ในบริเวณสี่เหลี่ยมจัตุรัส นักมวยจะใช้ด้ายดิบชุบแป้งหรือน้ำมันดินให้แข็งเพื่อพันข้อมือ วิธีการเช่นนี้จึงได้รับการเรียกกันในชื่อคาดเชือก (การใช้เชือกพัน) หรือที่รู้จักกันในชื่อมวยคาดเชือก (การต่อสู้กันโดยมีเชือกพัน)
อำนวย สุวรรณคีรี
นายอำนวย สุวรรณคีรี อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 9 สมัย
ประวัติ
นายอำนวย สุวรรณคีรี เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของนายซ้อน กับนางรื่น สุวรรณคีรี เป็นน้องชายของ รองศาสตราจารย์ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ และเป็นพี่ชายของดร.ไตรรงค์ สุวรรณคีรี เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ผู้ได้รับ 2 รางวัลพระราชทาน คือ โล่รางวัล "มหิดลวรานุสรณ์" และ รางวัล "เสาเสมาธรรมจักร"
นายอำนวย สุวรรณคีรี สำเร็จการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
งานการเมือง
นายอำนวย สุวรรณคีรี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 จนถึงปี พ.ศ. 2543 เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2526) และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531) ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 49 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในวันศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 นายอำนวยพร้อมหลานชายคือ นายปรียนันท์ สุวรรณคีรี ได้ย้ายมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อชาติ
วิภพ บางยี่ขัน
วิภพ บางยี่ขัน (ชื่อเดิม: สาริน บางยี่ขัน) เป็นนักแสดงชายชาวไทย มีผลงานเด่นคือละครเรื่อง กระโปรงบานขาสั้น, สาวน้อยร้อยมายา, นางเอกหลังบ้าน เป็นต้น ส่วนใหญ่แสดงให้กับทางช่อง 7 HD
ประวัติ
วิภพ บางยี่ขัน หรือ เวฟ วิภพ (ชื่อเล่น: เวฟ) เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น เช่น The Boy, Angel เป็นต้น และแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "ตลอดไป" ของ แอนเดรีย สวอเรซ
ภายหลังมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง เสียดาย 2 และแสดงละครหลายเรื่องด้วยกัน ได้แก่ บ้านบุษบาบัณ, คืนของฉันวันของเธอ, กระโปรงบานขาสั้น, สาวน้อยร้อยมายา, นางเอกหลังบ้าน และ ทายาทอสูร เป็นต้น ปัจจุบันแสดงละครให้กับทางช่อง 7 HD เป็นส่วนใหญ่
ครอบครัว
เวฟพบรักกับหญิงนอกวงการ ชื่อ สะธี ใบหยก ชื่อเล่น บุ้ง เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนพี่น้อง 4 คน เบียร์ - บุ้ง - บุ๋ม -บุ๊ค ของนายพันธ์เลิศ และนางปริยะดา ใบหยก ตำแหน่งเป็น Director แผนก Quality and Cost Control ที่ใบหยกสกาย ก่อนมาช่วยพี่ชายที่โรงแรมใบหยกบูติค ในตำแหน่ง ผู้อำนวยการฝ่ายควบคุมคุณภาพ ต้นทุนและพัฒนาธุรกิจ กลุ่มโรงแรมใบหยก ดูแลภาพรวมภาพลักษณ์ของโรงแรม ออกแบบโปสเตอร์แผ่นพับ นอกจากนี้ ยังหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านเสื้อขายส่งชื่อ Beyond the Tipping Point จนได้เข้าพิธีสมรสเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ,
ชญาดา ลิ่วเฉลิมวงศ์
ชญาดา เศวตนันทน์ (สกุลเดิม ลิ่วเฉลิมวงศ์; เกิด 20 มิถุนายน พ.ศ. 2518) ชื่อเล่น โบ เป็นพิธีกรหญิงชาวไทย โดยเป็นพิธีกรรายการแฟ้บทีวี และเป็นอดีตพิธีกรรายการตีสิบ
ประวัติ
ชญาดา เศวตนันทน์ เป็นบุตรคนที่สองจากทั้งหมดสามคนของอาคม ลิ่วเฉลิมวงศ์ กับหม่อมราชวงศ์สิริญาดา วรวรรณ (นามเดิม สิริมาดา) ธิดาคนเล็กในพันตำรวจโท หม่อมเจ้าหัชชากร วรวรรณ กับหม่อมสมหทัย (สกุลเดิม เสนีเศรษฐ) มีพี่สาวและน้องสาวร่วมบิดามารดาคือ จณิสตา และสุนุชดา ลิ่วเฉลิมวงศ์ และมีน้องต่างบิดาอีกสองคนคือ ชวิทย์ และฐนุชดี เสรีวัฒโนภาส สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ก่อนเดินทางไปศึกษาต่อจนจบปริญญาโท
ชญาดาสมรสครั้งแรกกับเกริกพล มัสยวานิช นักแสดงชาวไทย เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2545 ทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนชื่อ อชิรวัตติ์ มัสยวานิช แต่ต่อมาเธอได้แยกกันอยู่กับเกริกพลเป็นเวลา 2 ปี และหย่ากันเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นเธอได้คบหากับกรุณพล เทียนสุวรรณ ที่เป็นนักแสดง ภายหลังได้เลิกรากัน ต่อมาชญาดาสมรสครั้งที่สองกับร้อยเอกกฤชพล เศวตนันทน์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ตับ
ตับ (liver) เป็นอวัยวะสำคัญที่พบในสัตว์มีกระดูกสันหลังและสัตว์บางชนิด ในร่างกายมนุษย์อยู่ในช่องท้องซีกขวาด้านบนใต้กระบังลม มีหน้าที่หลายอย่างรวมทั้งการกำจัดพิษในเมแทบอไลท์ (metabolites) (สารที่ได้จากขบวนการเมแทบอลิซึม) การสังเคราะห์โปรตีน และการผลิตสารชีวเคมีต่าง ๆ ที่จำเป็นในกระบวนการย่อยอาหาร ถ้าตับล้มเหลว หน้าที่ของตับไม่สามารถทดแทนได้ในระยะยาว โดยที่เทคนิคการฟอกตับ (liver dialysis) อาจช่วยได้ในระยะสั้น
ตับยังจัดเป็นต่อมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในร่างกาย ในศัพท์ทางการแพทย์ คำที่มีความหมายเกี่ยวข้องกับตับจะขึ้นต้นด้วยคำว่า hepato- หรือ hepatic ซึ่งมาจากคำในภาษากรีก hepar ซึ่งหมายถึงตับ มีหน้าที่สำคัญในขบวนการเมแทบอลิซึมหลายประการในร่างกาย เช่นการควบคุมปริมาณไกลโคเจนสะสม การสลายเซลล์เม็ดเลือดแดง การสังเคราะห์พลาสมาโปรตีน การผลิตฮอร์โมน และการกำจัดพิษ ตับยังเป็นต่อมช่วยย่อยอาหารโดยผลิตน้ำดีซึ่งเป็นสารประกอบอัลคาไลน์ช่วยย่อยอาหารผลิตโดยขบวนการผสมกับไขมัน (emulsification of lipids) ถุงน้ำดีจะใช้เป็นที่เก็บน้ำดีนี้ ถุงน้ำดีมีลักษณะเป็นถุงอยู่ใต้ตับ ก่อนอาหารถุงน้ำดีจะป่องมีขนาดเท่าผลลูกแพร์เล็ก เต็มไปด้วยน้ำดี หลังอาหาร น้ำดีจะถูกนำไปใช้หมด ถุงน้ำดีจะแฟบ เนื้อเยื่อของตับมีความเป็นพิเศษอย่างมาก ส่วนใหญ่ประกอบด้วย hepatocytes ที่ควบคุมปฏิกิริยาชีวเคมีปริมาณสูง รวมทั้งการสังเคราะห์และการแตกตัวของโมเลกุลที่ซับซ้อนขนาดเล็กที่จำเป็นอย่างมากในการทำงานเพื่อการดำรงชีวิตปกติ หน้าที่การทำงานทั้งหมดอาจแตกต่างกันไป แต่ในตำราประมาณว่ามีจำนวนประมาณ 500 อย่าง
กายวิภาคศาสตร์
ตับของผู้ใหญ่ปกติจะมีน้ำหนักราว 1.3 ถึง 3.0 กิโลกรัม และมีจะลักษณะนุ่ม มีสีชมพูอมน้ำตาล ตับเป็นอวัยวะที่มีขนาดใหญ่มากที่สุดเป็นอันดับสอง รองจากผิวหนัง และเป็นต่อมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในร่างกาย ตับจะวางตัวอยู่ทางด้านขวาบนของช่องท้อง และอยู่ใต้กะบังลม นอกจากนี้บางส่วนของตับยังวางอยู่บนกระเพาะอาหาร ปลายทางด้านซ้ายสุดของตับจะชี้ไปทางม้าม และบนพื้นผิวด้านล่างของตับยังมีถุงน้ำดีวางตัวอยู่อีกด้วย
พื้นผิวของตับเกือบทั้งหมดจะถูกคลุมด้วยเยื่อบุช่องท้อง ซึ่งเป็นเยื่อบุสองชั้นที่คลุมอยู่บนอวัยวะต่างๆทางด้านหน้าของช่องท้องเพื่อลดการเสียดสีระหว่างอวัยวะ นอกจากนี้จะพบว่าที่บริเวณตับ จะมีการพับของเยื่อบุช่องท้องเข้ามาภายในตับ และแบ่งตัวออกเป็นสองพูใหญ่ๆ เยื่อดังกล่าวนี้เรียกว่า ฟอลซิฟอร์ม ลิกาเมนต์ (falciform ligament) ซึ่งจะยึดตับไว้กับผนังช่องท้องทางด้านหน้า เมื่อมองจากทางด้านบนจะพบว่า ฟอลซิฟอร์ม ลิกาเมนต์นี้จะแยกตัวออกเป็นไทรแองกูลาร์ ลิกาเมนต์ ทั้งด้านซ้ายและขวา เพื่อยึดตับไว้กับกะบังลม
พูของตับ
ในทางมหกายวิภาคศาสตร์ จะแบ่งตับออกเป็นสี่พู (lobes) ตามลักษณะที่ปรากฏบนพื้นผิว โดยเมื่อมองตับจากทางด้านหน้า จะเห็นว่าตับถูกแบ่งออกเป็นพูซ้าย (left lobe) และพูขวา (right lobe) หากมองตับจากทางด้านหลัง จะพบว่ามีอีกสองพู คือ พูคอเดต (caudate lobe) ซึ่งอยู่ทางด้านบน และพูควอเดรต (quadrate lobe) ซึ่งอยู่ทางด้านล่าง ซึ่งทั้งสองพูดังกล่าวนี้จะแบ่งแยกออกจากกันโดยร่องแนวขวาง (transverse fissure) หรือเรียกว่า พอร์ตา เฮปาติส (porta hepatis) ซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นทางผ่านของหลอดเลือดและท่อน้ำดีของตับ ทั้งพูคอเดตและพูควอเดรตนี้จะถูกแบ่งออกจากพูซ้าย โดยแนวของลิกาเมนตุม วีโนซุม (ligamentum venosum) และลิกาเมนตุม เทเรส เฮปาติส (ligamentum teres hepatis) ซึ่งเป็นโครงสร้างของหลอดเลือดตับในระยะเอมบริโอ ส่วนทางขวาจะมีรอยบุ๋มที่มีหลอดเลือดดำอินฟีเรียร์ เวนาคาวา (inferior vena cava) พาดผ่าน และแบ่งพูขวาออกจากพูคอเดตและพูควอเดรต
การไหลเวียนของเลือดในตับ
ตับจะได้รับเลือดที่มีออกซิเจนสูงมาทางหลอดเลือดแดงตับ (hepatic artery) นอกจากนี้ยังมีเลือดที่นำมาจากลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ และตับอ่อนผ่านทางหลอดเลือดดำซุพีเรียมีเซนเทอริค (superior mesenteric vein) และเลือดจากม้ามผ่านทางหลอดเลือดดำม้าม (splenic vein) ซึ่งหลอดเลือดดำทั้งสองจะรวมกันเป็นหลอดเลือดดำพอร์ทัล (portal vein) แล้วเข้าสู่ตับเพื่อนำสารอาหารและสารเคมีอื่นๆที่ได้จากการดูดซึมจากทางเดินอาหาร และผลผลิตจากการทำลายเม็ดเลือดแดงจากม้าม เข้าสู่กระบวนการต่างๆภายในเซลล์ตับต่อไป
สำหรับหลอดเลือดดำที่นำเลือดออกจากตับ คือหลอดเลือดดำตับ (hepatic vein) ซึ่งจะเทเลือดเข้าสู่หลอดเลือดดำอินฟีเรียร์ เวนาคาวา ต่อไป
ระบบน้ำดีภายในตับ
น้ำดีจะถูกสร้างขึ้นจากเซลล์ตับแต่ละเซลล์และส่งออกมาจากท่อน้ำดีย่อย (bile canaliculi) ซึ่งจากนั้นท่อน้ำดีย่อยแต่ละท่อจะรวมกันเป็นท่อน้ำดีตับ (hepatic bile ducts) ซึ่งมีทั้งซ้ายและขวา แล้วจึงรวมกันเป็นท่อน้ำดีใหญ่ในตับ (common hepatic bile duct) ก่อนจะส่งไปทางท่อน้ำดีใหญ่ (common bile duct) ซึ่งน้ำดีอาจถูกปล่อยออกสู่ลำไส้เล็กตอนต้น หรือเก็บสะสมไว้ในถุงน้ำดี
สรีรวิทยาของตับ
หน้าที่ต่างๆของตับจะอาศัยการทำงานของเซลล์ตับ ซึ่งมีหน้าที่หลากหลาย ดังนี้
โรคของตับ
โรคที่เป็นความผิดปกติของตับมีอยู่หลายโรคด้วยกัน ซึ่งอาจเป็นโรคทางพันธุกรรม หรือโรคที่เกิดจากการได้รับเชื้อหรือสารพิษต่างๆ ตัวอย่างของโรคที่เกี่ยวกับตับ ได้แก่
หลายโรคของตับจะมาพร้อมกับอาการตัวเหลืองหรือดีซ่าน (jaundice) ที่เกิดจากการเพิ่มขึ้นของระดับบิลิรูบิน (bilirubin)ในระบบ บิลิรูบินเกิดจากการล่มสลายของฮีโมโกลบินของเซลล์เม็ดเลือดแดงที่ตายแล้ว; ปกติตับจะขจัดบิลิรูบินออกจากเลือดและขับมันทิ้งผ่านน้ำดี
นอกจากนี้ยังมีผู้ป่วยโรคตับในเด็กรวมทั้งทางเดินน้ำดีตีบตัน, อาการขาดอัลฟา 1 antitrypsin, โรค alagille, ภาวะคั่งน้ำดี การตีบตันของท่อน้ำดีภายในตับแบบครอบครัวก้าวหน้าและ Langerhans cell histiocytosis
โรคที่รบกวนการทำงานของตับจะนำไปสู่​​ความยุ่งเหยิงของกระบวนการเหล่านี้ อย่างไรก็ตามตับมีความสามารถอย่างมากในการฟื้นฟูขึ้นใหม่และมีกำลังการผลิตสำรองขนาดใหญ่ ในกรณีส่วนใหญ่ ตับเพียงแต่สร้างอาการหลังจากเกิดความเสียหายอย่างกว้างขวาง
โรคตับอาจได้รับการวินิจฉัยโดยการทดสอบการทำงาน การทดสอบเลือดของตับสามารถระบุตัวบ่งชี้ต่างๆได้ ตัวอย่างเช่นสารตั้งต้นระยะเฉียบพลัน (acute-phase reactants) จะมีการผลิตโดยตับในการตอบสนองต่อการบาดเจ็บหรืออักเสบ
อาการ
อาการของตับที่เสียหายรวมถึงต่อไปนี้:
การวินิจฉัย
การวินิจฉัยการทำงานของตับสามารถทำได้โดยการทดสอบ การทดสอบเลือดสามารถแสดงให้เห็นได้อย่างง่ายดายของขอบเขตความเสียหายที่ตับ หากสงสัยว่าติดเชื้อ จะทำการทดสอบภูมิคุ้มกันอื่น ๆ บางครั้งการทำอัลตราซาวนด์หรือ CT สแกนเป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างภาพของตับ
การตรวจทางกายภาพของตับเท่านั้นที่สามารถแสดงให้เห็นขนาดและความอ่อนนุ่มของมัน นอกจากนี้ บางรูปแบบของการถ่ายภาพยังอาจมีความจำเป็นอีกด้วย
การตรวจชิ้นเนื้อ/สแกน
บางครั้งอันตรายต่อตับจะถูกทดสอบโดยการตรวจชิ้นเนื้อ (Biopsy) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสาเหตุของความเสียหายที่ตับไม่เป็นที่รู้จัก ในศตวรรษที่ 21 การตรวจชิ้นเนื้อถูกแทนที่โดยการสแกนภาพรังสีความละเอียดสูงเป็นส่วนใหญ่ วิธีการนี้ไม่จำเป็นต้องใช้อัลตราซาวนด์ ไม่ต้องใช้ห้องปฏิบัติการ ไม่ต้องวิเคราะห์ผ่านกล้องจุลทรรศน์ ไม่มีการเสียหายของอวัยวะ ไม่ต้องเจ็บปวด หรือต้องใช้ยาระงับประสาทให้กับผู้ป่วย และผลที่ได้จะปรากฏบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ในทันที
ในการตรวจชิ้นเนื้อ, เข็มจะถูกแทงเข้าไปในผิวหนังใต้ซี่โครงเพื่อเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อ เนื้อเยื่อจะถูกส่งไปยังห้องปฏิบัติการซึ่งจะมีการวิเคราะห์ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ บางครั้งนักรังสีวิทยาอาจช่วยแพทย์ตรวจชิ้นเนื้อตับโดยการให้คำแนะนำด้วยเครื่องอัลตราซาวนด์
การฟื้นฟูตับ
บทความหลัก: การฟื้นฟูตับ
ตับเป็นอวัยวะภายในของมนุษย์เพียงอย่างเดียวที่สามารถฟื้นฟูเนื้อเยื่อที่เสียหายได้ตามธรรมชาติ เนื้อเยื่อของตับที่เหลือเพียง 25% สามารถฟื้นฟูได้ใหม่ทั้งหมด แต่ไม่ได้เป็นการงอกใหม่จริง เพียงแต่เป็น'การเติบโตแบบชดเชย'ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม พูของตับที่ถูกตัดออกไปไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่แต่ตับจะฟื้นฟูการทำงานของมันที่ไม่ใช่รูปแบบเดิม นี่ตรงข้ามกับการงอกขึ้นใหม่จริงที่ทั้งหน้าที่และรูปแบบที่เป็นของเดิมจะถูกสร้างกลับคืน ในสายพันธุ์ที่ต่ำกว่าเช่นปลา ตับจะได้รับการงอกใหม่ที่แท้จริงด้วยการคืนทั้งรูปร่างและขนาดของอวัยวะ ในตับ พื้นที่ขนาดใหญ่ของเนื้อเยื่อจะรวมตัวกันเป็นรูปร่าง แต่สำหรับการก่อตัวของเซลล์ใหม่ จะต้องมีปริมาณที่เพียงพอของวัสดุเพื่อให้การไหลเวียนของเลือดสะดวกขึ้น
การฟื้นฟูนี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเนื่องจากเซลล์ตับ (hepatocyte) เข้าสู่'วงจรเซลล์'อีกครั้ง นั่นคือเซลล์ตับเปลี่ยนจากขั้นตอนนิ่ง (G0) ไปสู่ขั้นตอน G1 แลัวทำการแบ่งตัว กระบวนการนี​​้ถูกกำหนดตัวรับ p75 นอกจากนี้ยังมีหลักฐานบางอย่างของเซลล์ต้นกำเนิดแบบ bipotential ที่เรียกว่าเซลล์ไข่ตับหรือ ovalocytes (อย่าสับสนกับเซลล์เม็ดเลือดแดงรูปไข่ของ ovalocytosis ของชาวเอเซียตะวันออกเฉียงใต้) ซึ่งเข้าใจว่าจะอาศัยอยู่ใน'คลอง ของ Hering' เซลล์เหล่านี้สามารถแยกแออกเป็นเซลล์ตับหรือ cholangiocytes อย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่ง cholangiocytes เป็นเซลล์ที่เป็นเส้นทางของท่อน้ำดี
การปลูกถ่ายตับ
การปลูกถ่ายตับเป็นตัวเลือกเดียวสำหรับผู้ที่มีภาวะตับวายที่ย้อนกลับไม่ได้ การปลูกถ่ายส่วนใหญ่จะทำสำหรับโรคตับเรื้อรังที่นำไปสู่​​โรคตับแข็ง เช่นตับอักเสบ C เรื้อรัง, โรคพิษสุราเรื้อรัง, โรคไวรัสตับอักเสบภูมิคุ้มกันและอื่น ๆ อีกมากมาย มีน้อยมากที่การปลูกถ่ายตับจะทำสำหรับตับล้มเหลวเฉียบพลันที่เกิดขึ้นมากกว่าหนึ่งวันจนถึงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
เนื้อเยื่อตับเพื่อการปลูกมักจะได้มาจากผู้บริจาคที่เสียชีวิตจากการบาดเจ็บของสมองร้ายแรง การปลูกถ่ายตับจากผู้บริจาคที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นเทคนิคหนึ่งที่ส่วนหนึ่งของตับจากคนที่มีชีวิตจะถูกถอดออกและนำไปเปลี่ยนให้กับผู้รับ การกระทำแบบนี้ถูกทำเป็นครั้งแรกในปี 1989 โดยเป็นการปลูกถ่ายตับให้กับเด็ก ซึ่งต้องการเพียงร้อยละ 20 ของตับผู้ใหญ่เท่านั้น (ส่วนที่เป็น Couinaud 2 และ 3)
เมื่อเร็ว ๆ นี้ การปลูกถ่ายตับระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้ใหญ่ได้รับการทำโดยใช้ตับพูขวาของผู้บริจาคซึ่งจะมีจำนวนร้อยละ 60 ของตับ เนื่องจากความสามารถของตับในการฟื้นฟูใหม่ ทั้งผู้ให้และผู้รับจะจบลงด้วยการทำงานของตับปกติหากทุกอย่างไปด้วยดี ขั้นตอนนี้ได้รับการถกเถียงกันมากขึ้นเพราะมันต้องดำเนินการผ่าตัดที่มีขนาดใหญ่มากในผู้บริจาคและแน่นอนมีอย่างน้อยสองคนได้เสียชีวิตจากการบริจาคหลายร้อยกรณีแรก การตีพิมพ์เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีการพูดถึงปัญหาของการตายของผู้บริจาค และอย่างน้อยมี 14 กรณีได้มีการตรวจพบ ความเสี่ยงจากภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด (และการเสียชีวิต) อยู่ไกลมากขึ้นในการดำเนินการทางด้านขวามากกว่าการดำเนินการทางด้านซ้าย
ซัทเทบีส์
ซัทเทบีส์ (Sotheby's) เป็นบริษัทจัดการประมูลผลงานศิลปะสัญชาติอังกฤษ
ซัทเทบีส์ เดิมชื่อ เบเกอร์ส (Baker's) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1744 โดยนายซามูเอล เบเกอร์ เป็นบริษัทจัดการประมูลที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ และเก่าแก่เป็นอันดับสามของโลก รองจาก Stockholms Auktionsverk (ก่อตั้ง ค.ศ. 1674 ที่สวีเดน) และ Uppsala Auktionskammare (ก่อตั้ง ค.ศ. 1731 ที่สวีเดน)
ซัทเทบีส์ มีห้องค้าสำคัญอยู่ที่ถนนนิวบอนด์ กรุงลอนดอน และสาขาสหรัฐอเมริกาที่ถนนยอร์ก แมนฮัตตัน นิวยอร์ก โดยมีสำนักงานในหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งที่ประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2540
ตำหนักซานดริงแฮม
ตำหนักซานดริงแฮม (ภาษาอังกฤษ: Sandringham House) เป็นคฤหาสน์ชนบทตั้งอยู่ที่หมู่บ้านซานดริงแฮม, นอร์โฟล์คในสหราชอาณาจักร เป็นตำหนักที่เป็นสมบัติส่วนพระองค์ของพระราชวงศ์อังกฤษ
บริเวณที่ตั้งของตำหนักมีผู้อยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยเอลิซาเบธ ในปี ค.ศ. 1771 สถาปนิกคอร์นิช เฮ็นลีย์สร้างซานดริงแฮมฮอล ซานดริงแฮมฮอลได้รับการขยายระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยชาร์ลส์ สเป็นเซอร์ คาวเพอร์บุตรของลอร์ดพาล์มเมอร์สตัน ผู้สร้างระเบียงและเรือนกระจกที่หรูหราออกแบบโดยสถาปนิกซามูเอล แซนเดอร์ส ทูลอน (Samuel Sanders Teulon)
ในปี ค.ศ. 1862 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงซี้อซานดริงแฮมฮอลตามพระประสงค์ของพระราชโอรสเจ้าชายแห่งเวลส์เพื่อใช้เป็นที่ประทับของพระองค์และเจ้าสาวเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สองปีหลังจากที่ทรงย้ายไปประทับที่ซานดริงแฮมฮอลก็ทรงพบว่ามีขนาดเล็กเกินกว่าที่ต้องพระประสงค์ จึงทรงสั่งให้เอ เจ ฮัมเบิร์ตรื้อตำหนักทิ้งเพื่อสร้างตำหนักใหม่ที่ใหญ่ขึ้น
สิ่งก่อสร้างใหม่เป็นอิฐสีแดงสร้างเสร็จปลายปี ค.ศ. 1870 เป็นลักษณะผสมที่เห็นกันว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ค่อยดีนักของการก่อสร้างคฤหาสน์ชนบทของสมัยวิคตอเรียตอนกลาง ส่วนที่ขยายเป็นแกลเลอรีโถงทางเข้าซึ่งใช้ในการจัดงานเลี้ยงและกิจการภายในครอบครัว ปีกที่ก่อสร้างใหม่ต่อจากตัววังเดิมตามลักษณะเก่า ประกอบด้วยบอลรูม การออกแบบด้านนี้ถือว่าเป็นแบบที่สอดคล้องกันกว่าส่วนอื่น ถึงแม้ว่าการออกแบบจะไม่มีอะไรพิเศษนัก แต่ตำหนักเป็นสิ่งก่อสร้างที่ประกอบด้วยสิ่งต่างๆ ที่ล้ำยุคเช่น การติดตั้งไฟแกส ห้องน้ำที่มีน้ำประปา และน้ำฝักบัว ส่วนหนึ่งของวังถูกทำลายในไฟไหม้ระหว่างการเตรียมฉลองวันประสูติครบ 50 พรรษาของ เจ้าชายแห่งเวลส์ในปี ค.ศ. 1891 แต่ก็ได้รับการซ่อมแซม
ซานดริงแฮมใช้เป็นตำหนักส่วนพระองค์ของพระราชวงศ์อังกฤษมาสี่ชั่วคน เมื่อเริ่มแรกเจ้าหญิงอเล็กซานดราก็ทรงมีความแคลงใจแต่ก็มาโปรดเอามากในภายหลัง สิ่งที่เด่นก็ได้แก่หน้าต่างโค้งซึ่งทำให้ภายในโปร่งขึ้น ตัวตำหนักออกแบบเพื่อความสะดวกสบายของผู้อยู่อาศัยและมิได้พยายามสร้างเพื่อให้เป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเด่นเช่นตำหนักหรือวังอื่นๆ แต่อย่างใด แต่แม้ว่าขนาดและห้องหลักๆ จะกว้างใหญ่แต่บริเวณที่อยู่อาศัยจริงๆ ค่อนข้างแคบ
ห้องบรรทมของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุคแห่งคลาเรนซ์ และ เจ้าชายจอร์จพระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เป็นเพียงห้องเล็กๆ แต่พื้นที่กว้างนอกตัววังเป็นที่ใช้เลี้ยงสัตว์ต่างๆ ของพระราชินีอเล็กซานดรา เช่นม้า, สุนัข, แมว และอื่นๆ รวมทั้งแพะที่ทรงช่วยให้รอดชีวิตจากคนฆ่าสัตว์  สัตว์ต่างๆ เหล่านี้เป็นที่ชื่นชอบของพระโอรสธิดาและต่อมาพระนัดดา พระโอรสธิดาของพระเจ้าจอร์จที่ 5โปรดที่จะมาเฝ้าพระอัยกาและพระอัยกีที่ซานดริงแฮม สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งสำหรับเด็กคือบาบูนสตัฟถือถาดใส่บัตรผู้มาเฝ้า พระเจ้าจอร์จที่ 5 และพระราชินีอเล็กซานดราทรงตามพระทัยพระนัดดาซึ่งต่างไปจากบรรยากาศของการประทับอยู่กับพระชนก หลังจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 สวรรคต ซานดริงแฮมก็ใช้เป็นวังสำหรับการมาพักในวันหยุดของพระราชวงศ์ต่อเนื่องกันมา
เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 6สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1952 ที่ซานดริงแฮมสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2มักทรงใช้เวลาที่ซานดริงแฮมเป็นการส่วนพระองค์กับครอบครัวในวันครบรอบวันสวรรคตของพระชนก ซานดริงแฮมจึงเป็นวังที่ทรงใช้ประทับทุกเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี ซานดริงแฮมเปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 ภายในเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แสดงชีวิตในราชสำนักและประวัติของซานดริงแฮม
ซานดริงแฮมเป็นที่โปรดปรานของพระราชวงศ์อังกฤษมาตลอด และยังทรงใช้เป็นสถานที่ที่ทรงพบปะกันในวันปีใหม่ของทุกปี และใช้เป็นที่ในการจัดการล่าสัตว์ ความที่โปรดงานล่าสัตว์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสั่งให้ตั้งนาฬิกาครี่งชั่วโมงก่อนเวลามาตรฐานกรีนิชเพื่อให้มีเวลาล่าสัตว์เพิ่มขึ้น การตั้งเวลาซานดริงแฮมทำติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 1901 ถึงปี ค.ศ. 1936 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8ทรงสั่งให้เลิก
ภายในบริเวณที่ดินของซานดริงแฮมเป็นที่ตั้งของสิ่งก่อสร้างอื่นเช่นกระท่อมยอร์คสร้างโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ไม่นานหลังจากที่ย้ายเข้าประทับที่ซานดริงแฮม เป็นที่ที่พระเจ้าจอร์จที่ 5 โปรดปรานมากที่สุด ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ทรงสมภพที่พาร์คเฮาส์ที่ซานดริงแฮมในปี ค.ศ. 1961
ซานดริงแฮมและพระราชวังบาลมอรัลเป็นสมบัติส่วนพระองค์ของพระราชวงศ์อังกฤษมิใช่เป็นสมบัติหลวง การเป็นเจ้าของเป็นกลายมาเป็นปัญหาเมื่อปี ค.ศ. 1936 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8ทรงสละราชสมบัติแต่เพราะซานดริงแฮมเป็นส่วนหนึ่งของราชสมบัติที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ทรงได้รับจากพระราชบิดา จึงมิได้ผ่านต่อไปยังสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6พระอนุชาโดยปริยาย พระเจ้าจอร์จที่ 6 จึงจำต้องทรงซึ้อบาลมอรัลและซานดริงแฮมจากพระเชษฐาเพื่อให้เป็นที่ใช้ในการพักผ่อนของพระประยูรญาติต่อมา
พระนิกเก็ง โชนิง
พระนิคเคนโชนิน (阿部日顕, Abe Nikken หรือ 日顕上人, Nikken Shonin ; 19 ธันวาคม ค.ศ. 1922 - ปัจจุบัน) เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 67 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สานุศิษย์นิชิเรนโชชูจะขนานนามท่านว่า พระนิคเคนโชนิน, นิคเคนโชนิน เกอิคะ, โกะอิซน โชนิน, โกอินซนซะมะ หรือ โกอิรเคียวซะมะ แต่มักจะเรียกอย่างเป็นทางการว่า "พระสังฆราชองค์ที่ 67 พระนิคเคนโชนิน"(67th High Priest Nikken Shōnin.)
พระนิคเคนโชนินเป็นผู้ทำการคว่ำบาตรผู้นับถือนับล้านคนทั่วโลกที่เข้ากับ โซกา งัคไค หรือ สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย ซึ่ง ถูกคว่ำบาตรและขับไถ่ออกจากการเป็นผู้นับถือ นิชิเรนโชชู และยุคของท่านยังเป็นสมัยที่ดุเดือดที่สุดในการพิพาทระหว่างวัดใหญ่ และสมาคมโซกา งัคไค
ก่อนดำรงตำแหน่งสังฆราช
พระนิคเคนโชนิน ประสูติวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1922 ในโตเกียว มีนามในวัยเด็กว่า ชิโบุ อาเบะ เป็นบุตรชายของ โฮอุน อาเบะ ซึ่งได้เป็นเจ้าอาวาสของวัดโจเซ็นจิ ในซุมิดะ, โตเกียว และในภายหลังได้ดำรงตำแหน่งป็น สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 50 พระนิชิไค โชนิน ชิโนบุ ได้บวชเป็นพระสงฆ์ในปี ค.ศ. 1928 และเปลี่ยนชื่อเป็น พระชินโน (信雄) พระชินโนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยริชโช ในปี ค.ศ. 1943 ภายหลังจากการร่วมรบในฐานะทหารเรือญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสของวัดสำคัญๆ ถึงสามวัดด้วยกันคือ วัดฮนเกียวจิ (โตเกียว ค.ศ. 1947) เฮอันจิ (เกียวโต ค.ศ. 1963) และภายหลังวัดโจเซ็นจิ (โตเกียว) และได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ เคียวกะบุคุ (แผนกที่รับผิดชอบการศึกษาธรรมและรักษาความดั้งเดิมของหลักธรรม) ในปี ค.ศ. 1961 ในตำแหน่งนี้ ท่านจึงเป็นหนึงใน พระสงฆ์สองท่านแรกที่ได้เดินทางไปยังต่างประเทศเพื่อทำพิธีรับศีล (Gukujai โกคุไจ) กับสมาชิกผู้นับถือใหม่ต่างประเทศ ขณะเดียวันสมเด็จพระสังฆราชในขณะนั้นได้ตั้งนามใหม่ให้ท่านว่า เอ็ตสุโยะ (越洋: "บุรุษที่ข้ามทะเล") ท่านได้ดำรงตำแหน่งเป็น นิชิเรนโชชู โซคัน หรือตำแหน่งสูงสุดอันดับที่สองของพระสงฆ์นิกายนิชิเรนโชชูในปี ค.ศ. 1979 และในที่สุดท่านก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็น สมเด็จพระสังฆราช ภายหลังจากการดับขันธ์ของสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 66 พระนิททัตสุโชนิน ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 ในช่วงเวลานั้นท่านได้เปลี่ยนชื่อนิชิโกะ (ชื่อซึ่งเริ่มต้นด้วย นิชิ ซึ่งเป็นชื่อที่พระสงฆ์ทุกๆรูปจะต้องมี แต่จะใช้เฉพาะในโอกาสเป็นทางการหรือใช้กับพระสงฆ์อาวุโสเท่านั้น) ของท่านจาก นิชิจิ (日慈) เป็น นิคเคน (日顕)
ช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งพระสังฆราช
ในรัชสมัยของพระนิคเคนโชนิน นั้นเป็นสมัยที่เต็มไปด้วยความสำเร็จและการขัดแย้ง พระนิคเคนได้จัดงานเฉลิมฉลองครบรอบการจากไปของพระนิชิเรนครบ 700 ปี ในปี ค.ศ. 1981, 650 ปี ครบรอบการจากไปของผู้ก่อตั้งวัดใหญ่ไทเซขิจิพระนิกโค โชนิน และ พระนิชิโมขุ โชนิน (ค.ศ. 1982), ครบรอบ 700 ปีการก่อตั้งวัดใหญ่ไทเซขิจิ (ค.ศ. 1990) และ 750 ปีของการก่อตั้งนิกายนิชิเรนโชชู (ค.ศ. 2004)
พระนิคเคน โชนิน ยังได้ทรงทำพระราชกรณียกิจที่จะฟื้นฟูความศรัทธาของนิกายนิชิเรนโชชู ซึ่งได้สูญลายไปในระหว่างที่นิกายนิชิเรนโชชูได้ติดต่อกับองค์กร โซกางัคไค และ เอสจีไอ ซึ่งเคยเป็นองค์กรฆราวาสของนิกายนิชิเรนโชชู และทำหน้าที่เผยแผ่ธรรมในฐานะฆราวาส หลังจากที่นิกายนิชิเรนโชชูได้ทำการขับไล่สมาคมสร้างคุณค่าออกจากนิกายแล้วนั้น พระนิคเคนโชนิน ยังได้ทำลายสิ่งปลูกสร้างคอนกรีตซึ่งได้ถูกสร้างถวายโดยสมาชิกของโซกางัคไค และแทนที่ด้วยวิหารที่เหมาะกับบรรยากาศ และความปลอดภัยที่สูงขึ้น โดยยึดหลักความดั้งเดิมของศาสนาพุทธญี่ปุ่น
หลังจากการคว่ำบาตรสมาคมสร้างคุณค่า พระนิคเคนโชนิน ได้ทำการเปิดวัดนิกายนิชิเรนโชชูในต่างประเทศจำนวนมาก (วัดล่าสุดคือที่สิงคโปร ในธันวาคม 2005 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งสังฆราช) และเปิดศูนย์เผยแผ่ธรรมใน แอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอเมริกาใต้ รวมไปถึง ยุโรป และ อเมริกาเหนือ และแต่งตั้งพระสงฆ์ผู้ทรงคุณวุฒิรุ่นใหม่เป็นผู้ดูแล อีกทั้งยังมีหลายครั้งที่พระนิคเคน โชนิน ได้เดินทางไปเยี่ยมผู้นับถือในต่างประเทศด้วยพระองค์เอง ด้วยพระชนมายุที่มากขึ้น
พระนิคเคนโชนิน เป็นพระสังฆราชองค์แรกและองค์เดียวของนิกายนิชิเรนโชชู ที่อยู่ในตำแหน่งสังฆราชจนถึงอายุ 80 พรรษา และได้ทำการสละตำแหน่งสังฆราชหลังจากดำรงตำแหน่งมาเป็นเวลานานถึง 27 ปี พระองค์เป็นผู้ฟื้นฟูวัดใหญ่ไทเซขิจิ ในด้านพิธีกรรมและประเพณีแบบดั้งเดิมทั้งหมดซึ่งมีหลายสิ่งที่ได้ถูกยกเลิกไปในสมัยของโซกางัคไค ในแง่มุมของผู้นับถือนิกายนิชิเรนโชชู พระนิคเคนโชนินได้ยึดมั่นว่า หลักธรรมของนิชิเรนโชชูน้นไม่อาจสามารถตีความเองโดยผู้นับถือได้ตามอำเภอใจ แต่ต้องยึดแบบดั้งเดิมตามแบบฉบับของพระนิชิเรนไดชนิน พระนิคเคนโชนิน ยังมีพระชนม์ชีพยืนยาวและได้คว่ำบาตรกลุ่มผู้นับถือที่ได้ตัดสินใจเลือกตีความหลักธรรมของนิชิเรนโชชูตามความคิดของตนถึง 3 กลุ่ม
ข้อพิพาทกับโซกา งัคไค
เมื่อพระนิคเคนโชนินขึ้นดำรงตำแหน่งสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู ในขณะนั้น สมาคมโซกา งัคไค ก็อยู่ภายใต้การนำของ ไดซาขุ อิเคดะ โดยในระหว่างนั้นนั่นเอง สมาคมโซกา งัคไค จะเป็นผู้ประสานงานระหว่างผู้นับถือทั่วโลกกับวัดใหญ่ไทเซขิจิ ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชนิคเคนโชนิน ได้พบเห็นพฤติกรรมอันไม่ชอบมาพากลของ ประธานอิเคดะ และคณะผู้บริหาร ทั้งในเรื่องเงินบริจาคจากสมาชิกทั่วโลกที่มหาศาล และในเรื่องการบิดเบือนคำสอน และวิถีการปฏิบัติ รวมทั้งการปลอมแปลงโงะฮนซน(สิ่งสักการบูชาสูงสุด) ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญมากที่สุด โดยในเรื่องการปลอมแปลงโงะฮนซนนี้ว่ากันว่าถูกจับได้ครั้งแรกโดยสมเด็จพระสังฆราชนิตทัทสุ โชนิน มาก่อนแล้ว แต่สมเด็จพระสังฆราชได้อภัยโทษให้ แต่อย่างไรก็ตามพระนิคเคน โชนิน ได้ตัดสินใจคว่ำบาตร ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซกา งัคไคในปี ค.ศ. 1991 และต่อมาในปี ค.ศ. 1997 สมาชิกของสมาคมโซกา งัคไค ทุกๆคนจำนวน กว่า 10 ล้านคนทั่วโลก ได้ถูกคว่ำบาตรออกจากการเป็นนิชิเรนโชชูอย่างเป็นทางการ
กรณีกล่าวหาการกระทำของพระนิคเคน โชนิน
แม้พระนิคเคนโชนิน จะดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู ก็ตามแต่ผู้นับถือจากโซกางัคไค ได้ออกมาแสดงตนและกล่าวหาว่าพระนิคเคนโชนินนั้น มีพฤติกรรมที่เบี่ยนเบน และไม่เหมาะสมกับตำแหน่งพระสังฆราช ทำให้ศาสนจักรเสื่อมเสีย สมาชิกจากโซกางัคไคจะเรียกนิกายนิชิเร็นโชชู ในปัจจุบันว่า นิกายนิคเคน และกล่าวหาพระนิคเคน โชนิน ว่าเป็นสงฆ์ที่ชั่วร้าย ซึ่งเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องที่ทำให้พระนิคเคน โชนิน เสียหายและถูกประณามจากผู้นับถือจากโซกา งัคไคด้วย
โซกางัคไค กล่าวว่า : พระนิคเคนโชนินได้กระทำการดู่หมิ่นธรรมขั้นร้ายแรงโดยการสร้างและทำพิธีเปิดหลุมศพของบิดามารดาของท่าน ในวัดนิกายเซน ณ วัดฮะคุซันจิ ใน ฟุคุชิมะ ซึ่งถือเป็นนิกายนอกรีตสำหรับนิชิเรนโชชู พลังของปิศาจมารจากนิกายนอกรีตจะทำลายความศรัทธาของผู้นับถือนิชิเรนโชชู จึงทำให้พระนิคเคนนั้น สูญเสียความศรัทธาที่ถูกต้องแท้จริงไป
นิชิเรนโชชูกล่าวว่า : โซกางัคไค ได้เข้าใจผิดมหันต์เกี่ยวกับหลุมฝังศพดังกล่าว สุสานของบิดามารดาของพระนิคเคนโชนินนั้นอยู่ที่ วัดใหญ่ไทเซขิจิ ไม่ใช่วัดฮะคุซันจิ หลุมศพของครอบครัวอะเบะที่อยู่ในวัดฮะคุซันจินั้นเป็นหลุมศพของญาติของพระนิคเคนโชนิน มิใช่ของบิดามารดาของพระสังฆราชแต่อย่างใด แต่ในจังหวัดฟุคุชิวะนั้นเป็นบ้านเกิดของท่าน ครอบครัวอะเบะที่ได้อาศัยอยู่ในขณะนี้คือ นายเค็นโซ อะเบะ เป็นสมาชิกนิชิเรนโชชู ซึ่งเป็นญาติของท่าน และได้ยกคำกล่าวของนายโจเซอิ โทดะ ประธานคนที่สองของโซกางัคไค ว่าด้วยเรื่องการตั้งหลุมฝังศพในวัดนิกายอื่นว่า
ซึ่งนิชิเรนโชชูได้อ้างว่าไม่ใช่สิ่งที่ผิดที่จะจ่ายเงินค่าเช่าให้กับที่ดินที่คุณทำการเช่า
โซกางัคไค กล่าวว่า : พระนิคเคนโชนิน นั้นได้กระทำผิดอย่างมหันต์ด้วยการคบชู้สู่สาวกับหญิงเกอิชา ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมอย่างร้ายแรงสำหรับพระสงฆ์ และเป็นความผิดอย่างร้ายแรงสำหรับพระสังฆราช โดยได้อ้างรูปภาพที่พระนิคเคนโชนินถ่ายรูปร่วมกับเหล่าหญิงเกอิชา
นิชิเรนโชชู กล่าวว่า : ภาพดังกล่าวนั้นเกิดจากการตัดต่อทางคอมพิวเตอร์โดยสมาชิกของโซกางัคไคที่ไม่หวังดีต่อพระนิคเคนโชนิน มิใช่ภาพถ่ายจริงแต่อย่างใด
โซกางัคไค กล่าวว่า : พระนิคเคนโชนิน นั้นได้อิจฉานายไดซาขุ อิเคดะ ที่สามารถรวบรวมเงินบริจาคจากสมาชิกจำนวนมหาศาลเพื่อนำมาสร้างสิ่งปลูกสร้างอันยิ่งใหญ่นี้ จึงได้จัดการทำลายเสีย แล้วแสดงให้เห็นว่าตนเองก็สามารถจะสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ยิ่งใหญ่ได้เช่นกัน โดยไม่พึ่งโซกางัคไค
นิชิเรนโชชู กล่าวว่า : สิ่งปลูกสร้างของโซกางัคไคนั้น มีความสวยงามและยิ่งใหญ่ก็จริง แต่ทว่ากลับไม่ปลอดภัยอย่างยิ่งที่จะตั้งอยู่บริเวณตีนเขาฟูจิ ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหว หากเกิดแผ่นดินไหวโชฮนโดะ จะต้องพังทลายลงมาอย่างแน่นอน เนืองด้วยหลังคาที่หนักเพราะทำจากปีกเครื่องบิน ซึ่งจะส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากมายและมีความเสียหายอย่างหนักหากพังทลายลงมา ในขณะเดียวกันคงจะเป็นเรื่องดีกว่าที่จะสร้างวิหารที่มีหลังคาที่เบาเพื่อความปลอดภัยและมั่นคงกว่า
มกราคม พ.ศ. 2566
มกราคม พุทธศักราช 2566 เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2566 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2557
'''การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยระหว่าง พ.ศ. 2557''' เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (นายก อบจ.) ทั้งสิ้น 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดเชียงราย
การเลือกตั้ง
เรียงลำดับตามวันที่จัดการเลือกตั้ง
นครศรีธรรมราช
หลังจากการลาออกจากตำแหน่งก่อนครบวาระของ พิชัย บุณยเกียรติ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราชที่ได้รับการเลือกตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2553 คณะกรรมการการเลือกตั้งจึงกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีผู้สมัครรับเลือกตั้งจำนวน 3 คน ได้แก่ พิชัย บุณยเกียรติ ผู้สมัครหมายเลข 1 กลุ่มประชาธิปไตย, มาโนช เสนพงศ์ ผู้สมัครหมายเลข 2 กลุ่มประชาธิปัตย์สร้างสรรค์, อิสระ หัสดินทร์ ผู้สมัครหมายเลข 3
เชียงราย
หลังจากที่ สลักจฤฎดิ์ ติยะไพรัตน์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย ถูกศาลฎีกาตัดสิทธิ์ทางการเมือง 10 ปี กรณีถูกร้องเรียนว่า สลักจฤฎดิ์ได้แจกอุปกรณ์เครื่องเล่นเด็ก ขณะหาเสียงเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2547 จึงจำเป็นต้องจัดการเลือกตั้งขึ้นใหม่แทนสลักจฤฎดิ์ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 โดยมีผู้สมัครรับเลือกตั้งจำนวน 4 คน ได้แก่ บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์ ผู้สมัครหมายเลข 1, รัตนา จงสุทธานามณี ผู้สมัครหมายเลข 2, ยุรพันธ์ เจนพิทักษ์พงศ์ ผู้สมัครหมายเลข 3, และ ชนาธิป เจริญศัสตรารักษ์ ผู้สมัครหมายเลข 4
ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์ ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงสูงสุด มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งการเลือกตั้งร้อยละ 58.91 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดครั้งสุดท้ายของประเทศไทยก่อนการรัฐประหาร พ.ศ. 2557
ไซราคูเซีย
ไซราคูเซีย (Syracusia) คือชื่อเรือในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกยุคโบราณ ผู้ออกแบบคือ อาร์คิมิดีส สร้างขึ้นราวปีที่ 240 ก่อนคริสตกาล โดยอาร์เชียสแห่งโครินธ์ ตามคำสั่งของพระเจ้าเฮียโรที่ 2 แห่งซีราคิวส์ นักประวัติศาสตร์ชื่อ มอสชิออน แห่งฟาเซลิส กล่าวว่า ไซราคูเซีย สามารถบรรทุกสินค้าได้ถึง 1,600 - 1,800 ตัน บรรทุกทหารได้ 200 คนรวมทั้งเครื่องยิงหิน เคยออกเดินเรือเพียงครั้งเดียวไปยังเมืองเบิร์ธ ในอเล็กซานเดรีย หลังจากนั้นก็ถูกมอบให้แก่พระเจ้าทอเลมีที่ 3 ยูร์เจเทส แห่งอียิปต์ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น อเล็กซานดริส
มีการอภิปรายเกี่ยวกับเรือนี้ รวมถึงบทความชุดสมบูรณ์ของอาเธนาอุส (นักเขียนกรีกช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ผู้อ้างอิงคำบรรยายเรือ ไซราคูเซีย จากมอสคิออน ซึ่งเป็นนักเขียนยุคก่อนหน้านี้ที่ผลงานหายสาบสูญไปแล้ว) ปรากฏอยู่ในงานเขียนของคัสสัน เรื่อง Ships and Seamanship in the Ancient World.
อเทวนิยม
อเทวนิยม (atheism) คือ ทรรศนะที่ไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้า และเชื่อในกฎธรรมชาติ ตรงกันข้ามกับเทวนิยม อเทวนิยมแตกต่างจากอไญยนิยม (agnosticism) ซึ่งเป็นมุมมองที่ว่ามนุษย์ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ รวมถึงปรากฏการณ์ที่ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยประสบการณ์ทางผัสสะ
คำว่า atheism ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีก ἄθεος (atheos) อันมีความหมายว่า "ปราศจากเทพ" ถือเป็นคำหยาบที่ใช้เรียกผู้ปฏิเสธเทพที่สังคมบูชากัน หลังจากที่มีความคิดอย่างอิสระ (freethought) ความสงสัยทางวิทยาศาสตร์ (skeptical inquiry) และการวิจารณ์ศาสนา (criticism of religion) เพิ่มขึ้นแล้ว การใช้คำนี้ก็มีความหมายอย่างแคบลง บุคคลกลุ่มแรกที่เริ่มถือว่าตนเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องพระเทพ โดยเรียกตนเองว่า "ผู้ถืออเทวนิยม" (atheist) นั้น ใช้ชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เนื่องจากเหตุที่ว่า ความหมายและความเข้าใจของอเทวนิยมนั้น มีความแตกต่างกัน ในปัจจุบันจึงทราบได้ยากว่าในโลกมีผู้ถืออเทวนิยมกี่คน อิงตามการคาดคะเนในปี พ.ศ. 2553 แล้ว มีผู้ถืออเทวนิยมอยู่ราว 2.3% ในโลก ในขณะที่อีก 11.9% เป็นผู้ที่ไม่เคร่งศาสนา อิงตามการสำรวจความคิดเห็นจากคนระดับโลกในปี พ.ศ. 2555 โดย WIN/GIA แล้ว 13% ของผู้ที่เข้าร่วมบอกว่าตนมิเชื่อพระเจ้า อิงตามอีกวิเคราะห์หนึ่ง จำนวนผู้ที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าส่วนมากอยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว ตัวอย่างร้อยละของประชากรที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อในพระเจ้าหรือไม่นับถือศาสนาใดๆ เช่น สวีเดน 73%, อังกฤษ 69%, ออสเตรเลีย 63%, เยอรมนี 60%, เกาหลีใต้ 60%, ญี่ปุ่น 60%, จีน 90%, อเมริกา 39%, ฟินแลนด์ 55%
การอธิบายศาสนาอย่างย่อ
นักปรัชญา ลุดวิก ฟอยเออร์บาค และนักจิตวิเคราะห์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ กล่าวว่า พระเจ้าและความเชื่อทางศาสนาต่าง ๆ คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทดแทนความต้องการทางจิตใจและอารมณ์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่พุทธศาสนิกชนหลายกลุ่มเชื่อถือ คาร์ล มาร์กซ์ และฟรีดริช เองเงิลส์ ผู้ได้รับอิทธิพลทางแนวคิดจากลุดวิก ฟอยเออร์บาค กล่าวว่า การเชื่อถือในพระเจ้าและศาสนาคือการปฏิบัติทางสังคมหนึ่งซึ่งผู้ที่มีอำนาจนำไปใช้กดขี่ข่มเหงคะเนงร้ายพวกชนชั้นกรรมกร มีฮาอิล บาคูนิน กล่าวว่า "ความคิดที่ว่าพระเจ้ามีจริงบอกเป็นนัยถึงการปฏิเสธทางเหตุผลและทางความยุติธรรมของมนุษย์ เป็นการปฏิเสธอิสรภาพของมนุษย์อย่างเด็ดเดี่ยวที่สุด และต้องทำให้มนุษย์ตกเป็นทาส ทั้งในทฤษฎีและปฏิบัติ" มีฮาอิลย้อนคำคติพจน์ของวอลแตร์ อันว่าครั้นพระเจ้าไม่มีจริง ผู้คนก็จำต้องสร้างพระเจ้าขึ้นมาเอง มีฮาอิลจึงกลับเขียนว่า "ถ้าพระเจ้ามีจริง คนต้องปฏิเสธพระองค์"
ออสเตรเลีย (แก้ความกำกวม)
ออสเตรเลีย อาจหมายถึง
การตรวจพิสูจน์บุคคล
ปัจจุบันมีวิธีการตรวจพิสูจน์บุคคลหลายวิธีเช่น การใช้ความจำของมนุษย์ จำได้ว่าบุคคลหรือศพที่พบเห็นเป็นใคร โดยใช้เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายเครื่องตรวจพิสูจน์ยืนยันด้วยเอกลักษณ์ลายพิมพ์นิ้วมือ เอกลักษณ์ฟัน หรือเอกลักษณ์ดีเอ็นเอ อย่างใดอย่างหนึ่ง กล่าวโดยสรุปคือ เราสามารถใช้วิธีการอื่น ๆ เป็นแนวทาง แล้วใช้ลายพิมพ์นิ้วมือหรือลักษณะฟันหรือดีเอ็นเอ
Virididentula
Virididentula เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Bugulidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Virididentula dentata.
สปีชีส์ในสกุลนี้พบได้ในมหาสมุทรเกือบทั้งหมดของโลก
คัลเลอร์มีแบดด์
คัลเลอร์มีแบดด์ (Color Me Badd) เป็นวงบอยแบนด์แนวอาร์แอนด์บี ที่รวมตัวที่โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก Lucas Koch, Scott Hall , Brian Welch และ Evan Prindle มีผลงานอัลบั้ม 6 ชุด มีซิงเกิลดังอันดับ 1 ใน อเมริกาอย่าง "I Adore Mi Amor" และ "All 4 Love" ส่วนในสหราชอาณาจักรมีเพลงอันดับ 1 คือ "I Wanna Sex You Up"
ภาษาโคบอล
ภาษาโคบอล (COBOL programming language) เป็นภาษาโปรแกรมระดับสูงภาษาหนึ่งที่อยู่มาอย่างยาวนาน COBOL ย่อมาจาก Common Business Oriented Language เป็นภาษาที่นิยมนำไปใช้ทางธุรกิจ ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1959 โดยนักคอมพิวเตอร์กลุ่มหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า Conference on Data Systems Languages (CODASYL) และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 ภาษาโคบอลมีการแก้ไขและปรับปรุงอยู่ตลอด ดังนั้น เพื่อขจัดปัญหาความแตกต่างของตัวภาษาโคบอลในแต่ละเวอร์ชัน สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน (ANSI) จึงได้พัฒนามาตรฐานกลางขึ้นมาในปี ค.ศ. 1968 เป็นที่รู้จักกันในนามของ ANS COBOL ต่อมาเมื่อ ปี ค.ศ. 1974 ทาง ANSI ได้นำเสนอ ANS COBOL รุ่นใหม่ที่มีคุณสมบัติที่ดีกว่ารุ่น 1968 และในปี ค.ศ. 1985 ANSI ก็นำเสนออีกรุ่นหนึ่งที่มีคุณสมบัติมากกว่ารุ่นปี 1974 รูปแบบภาษาโคบอลแบ่งออกเป็น 4 ดิวิชั่น คือ
นาฬิกาวันสิ้นโลก
นาฬิกาวันสิ้นโลก (Doomsday Clock) เป็นหน้าปัดนาฬิกาเชิงสัญลักษณ์ โดยเป็นการเปรียบการนับถอยหลังมหันตภัยทั่วโลกที่อาจเกิด (เช่น สงครามนิวเคลียร์หรือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 โดยสมาชิกคณะกรรมการวิทยาศาสตร์และความมั่นคงของ จดหมายข่าวนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ (Bulletin of the Atomic Scientists) ซึ่งได้รับคำแนะนำจากคณะกรรรมการปกครองและคณะกรรมการผู้สนับสนุน ซึ่งมีผู้ได้รับรางวัลโนเบล 18 คน ยิ่งตั้งนาฬิกาเข้าใกล้เที่ยงคืนมากเท่าใด นักวิทยาศาสตร์ก็เชื่อว่าโลกใกล้ภัยพิบัติทั่วโลกมากขึ้นเท่านั้น
เดิมนาฬิกานี้ซึ่งแขวนบนกำแพงในสำนักงานของจดหมายข่าวฯ ในมหาวิทยาลัยชิคาโก เป็นตัวแทนของภัยคุกคามสงครามนิวเคลียร์ทั่วโลก ทว่า หลัง พ.ศ. 2550 ยังสะท้อนการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และพัฒนาการใหม่ในวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชีวิตซึ่งอาจก่อภัยต่อมนุษยชาติอย่างไม่อาจกู้คืนได้ ค่าที่ประกาศอย่างเป็นทางการล่าสุด คือ 100 วินาที หรือ 1 นาที 40 วินาทีก่อนเที่ยงคืน (23:58:20 น.) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 เนื่องจาก "ความล้มเหลวของผู้นำโลกในการรับมือกับภัยคุกคามที่น่าจะเกิดขึ้นจากสงครามนิวเคลียร์ เช่นการสิ้นสุดของสนธิสัญญาระหว่างกองกำลังนิวเคลียร์ระดับกลาง (INF) ระหว่างสหรัฐฯและรัสเซียรวมถึงความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างสหรัฐฯและอิหร่านและต่อเนื่อง รวมถึงการไม่สามารถต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ" และถือเป็นครั้งแรกที่ทางนักวิทยาศาสตร์เรียกเวลาเป็นวินาที
การก่อตั้ง
ในปี พ.ศ. 2490 เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเย็น ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ได้มีการกำหนดเวลาของนาฬิกาวันสิ้นโลกไว้ที่ 7 นาทีก่อนเที่ยงคืน และได้มีการปรับเลื่อนเวลาให้เร็วขึ้นหรือช้าลงตามสถานการณ์ของโลก และการทำนายเกี่ยวกับสงครามนิวเคลียร์ที่อาจเป็นไปได้ การกำหนดเวลาของนาฬิกาวันสิ้นโลกถือเป็นการตัดสินใจเพียงผู้เดียวของประธาน คณะกรรมการจดหมายข่าวนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ อันเป็นการสะท้อนให้เห็นกิจกรรมของโลก การเปลี่ยนแปลงเวลาของนาฬิกาวันสิ้นโลกมิได้เกิดขึ้นในทันทีหลังจากที่เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น โดยนาฬิกาวันสิ้นโลกเคยอยู่ใกล้เที่ยงคืนที่สุด อยู่ที่ 2 นาทีก่อนเที่ยงคืน ในปี 2496 และในเดือนมกราคม 2561 มีการตั้งนาฬิกาที่ 2 นาทีก่อนเที่ยงคืนอีกครั้ง
การเปลี่ยนแปลงเวลา
นับตั้งแต่ได้มีการก่อตั้งนาฬิกาสิ้นโลกเป็นต้นมา ได้มีการเปลี่ยนแปลงเวลาของนาฬิกาทั้งหมด 20 ครั้ง นับตั้งแต่ 7 นาทีก่อนเที่ยงคืน ในปี พ.ศ. 2490
เจ้าพ่อคงคา
จุ้ยเต๋อเซียนจุน (水德星君; พินอิน: shuǐdexian jun) เป็นเทวดาตามความเชื่อของจีน และศาสนาเต๋า โดยพระองค์เป็นเทพและเซียนที่ดูแลรักษาธาตุน้ำในสังกัดของพระชลบดีเทวราช โดยควบคุมดูแลบริหารจัดการเรื่องน้ำทั่วทุกแหล่งของโลกมนุษย์และเป็นหนึ่งในเทวดาที่รักษาดาวพุธ ในบางครั้งจะเรียกพระนามว่า (水德真君; พินอิน: shuǐDe Zhen Jun) ในกลุ่มชาวฮากกาที่นับถือความเชื่อของจีน และศาสนาเต๋าเชื่อว่าจุ้ยเต๋อเซียนจุนเป็นองค์เดียวกับพระชลบดีเทวราช ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงบูชาพระองค์ในคลองและน้ำต่าง ๆ ในเทศกาลเซี่ยหยวน (下元节; Xia Yuan Festival) ในหมู่อาชีพของนักผจญเพลิงโดยต้องการดับเพลิงอยู่โชกโชนของหมู่ชาวจีนโบราณโดยถือว่า จุ้ยเต๋อเซียนจุน และเฮ่าเต๋อเซียนจุน (火德星君; Huǒ dé xīng jūn) เป็นเทพบรรพชนผู้คุ้มครองพวกเขา
เหตุจลาจลในรัฐยะไข่ พ.ศ. 2555
'''เหตุจลาจลในรัฐยะไข่ พ.ศ. 2555''' เป็นเหตุการณ์พิพาทที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างชาวยะไข่พุทธและมุสลิมโรฮีนจาทางตอนเหนือของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า แต่เมื่อถึงเดือนตุลาคม มุสลิมทุกชาติพันธุ์ในพม่าเริ่มตกเป็นเป้า เหตุจลาจลเกิดขึ้นหลังข้อพิพาททางศาสนาหลายสัปดาห์และถูกประณามโดยประชาชนทั้งสองฝ่าย สาเหตุของเหตุจลาจลที่แน่นอนยังไม่ชัดเจน ขณะที่นักวิจารณ์หลายคนอ้างว่า ชาวยะไข่สังหารมุสลิมพม่าสิบคนหลังเกิดการข่มขืนและฆ่าสตรีชาวยะไข่เป็นสาเหตุหลัก รัฐบาลพม่าตอบสนองโดยกำหนดการห้ามออกจากเคหสถานเวลาค่ำคืน และวางกำลังทหารในพื้นที่ วันที่ 10 มิถุนายน มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในรัฐยะไข่ ซึ่งอนุญาตให้ทหารเข้ามาปกครองพื้นที่  ถึงวันที่ 22 สิงหาคม ตัวเลขผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการอยู่ที่ 88 คน เป็นมุสลิม 57 คน และชาวพุทธ 31 คน ประเมินว่ามีประชาชน 90,000 คนพลัดถิ่นจากความรุนแรงดังกล่าว มีบ้านเรือนถูกเผาราว 2,528 หลัง จำนวนนี้ 1,336 หลังเป็นของชาวโรฮีนจา และ 1,192 หลังเป็นของชาวยะไข่ กองทัพและตำรวจพม่าถูกกล่าวหาว่ามีบทบาทนำในการจับกุมหมู่และใช้ความรุนแรงตามอำเภอใจต่อชาวโรฮีนจา
การต่อสู้เกิดขึ้นอีกครั้งในเดือนตุลาคม เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 64 คน และบ้านเรือนหลายพันหลังถูกทำลาย
ภูมิหลัง
มีการขัดแย้งเกิดขึ้นเป็นประจำในยะไข่ระหว่างชนส่วนใหญ่ที่เป็นชาวยะไข่นับถือศาสนาพุทธ กับชนกลุ่มน้อยที่เป็นมุสลิมโรฮีนจาซึ่งรัฐบาลพม่านับชาวโรฮีนจาเหล่านี้ว่าเป็นผู้อพยพ จึงไม่มีสิทธิที่จะเป็นพลเมืองของประเทศ นักประวัติศาสตร์หลายคนบอกว่าชาวโรฮีนจานี้อยู่ที่นี่มาหลายศตวรรษแล้ว ในขณะที่นักประวัติศาสตร์อีกส่วนบอกว่าชาวโรฮีนจาเพิ่งปรากฏในแถบนี้ในช่วงศตวรรษที่ 19 เท่านั้น สหประชาชาตินับกลุ่มชาติพันธุ์โรฮีนจาเหล่านี้ว่าเป็นหนึ่งในชนกลุ่มน้อยที่ถูกกดขี่มากที่สุดในโลก นอกจากนี้ รองผู้อำนวยการแผนกเอเชียของฮิวแมนไรต์วอตช์ อีเลน เพียร์สัน ยังออกมากล่าวว่า "หลังจากหลายปีแห่งการกดขี่ ข่งเหง รังแก วันหนึ่งฟองสบู่นั้นจะแตกออก และนั่นคือสิ่งที่เรากำลังเห็นในขณะนี้"
ในเย็นของวันที่ 28 พฤษภาคม กลุ่มมุสลิมสามคน ซึ่งมีชาวโรฮีนจาสองคน ได้ปล้นฆ่าข่มขืนหญิงชาวยะไข่ชื่อ มา ทิดา ทเว ต่อมาตำรวจเข้าจับกุมผู้ต้องสงสัยทั้งสามแล้วส่งไปยังเรือนจำของเมืองยานบาย ในวันที่ 3 มิถุนายน ผู้ประท้วงได้โจมตีรถบัสคันหนึ่งเนื่องจากเชื่อว่าผู้ต้องสงสัยทั้งสามนั้นอยู่ในรถบัสนั้น ผลจากเหตุการณ์นั้นได้ทำให้ชาวมุสลิม 10 คนเสียชีวิต ซึ่งเป็นผลให้เกิดการประท้วงจากกลุ่มมุสลิมชาวพม่าในย่างกุ้ง รัฐบาลตอบสนองโดยการตั้งรัฐมนตรีและผู้บัญชาการตำรวจอาวุโสเพื่อเป็นผู้นำในการสืบสวน เพื่อสืบหาสาเหตุและการยั่วยุที่เกิดขึ้นในเหตุการณ์และดำเนินการทางกฎหมายต่อไป  ซึ่งนับถึงวันที่ 2 กรกฎาคม มีผู้ถูกจับไปแล้ว 30 คนเนื่องจากการฆ่าชาวมุสลิมทั้งสิบนี้
9 มิถุนายน ความรุนแรงขยายตัว
ตอนเช้าของวันที่ 9 มิถุนายน รัฐบาลส่งกองกำลังติดอาวุธเข้าไปเพิ่มเติม และสร้างค่ายผู้ลี้ภัยให้ผู้ที่บ้านเรือนถูกเผา แม้ว่าจะเพิ่มการรักษาความปลอดภัยแต่ความขัดแย้งได้ขยายวงกว้างออกไป มีความพยายามก่อเหตุร้ายในหม่องเด่าแต่ระงับเหตุไว้ได้ เกิดความรุนแรงขึ้นอีก มีผู้เสียชีวิต 7 คน ร้านค้า 17 แห่งและบ้านมากกว่า 494 หลังถูกเผาในวันนี้
12 – 14 มิถุนายน
ในวันที่ 12 มิถุนายน มีการสร้างค่ายผู้อพยพที่ซิตตเว ส่วนรัฐบาลบังกลาเทศออกมาปฏิเสธการรับผู้ลี้ภัยและได้ส่งตัวผู้ลี้ภัยกลับมายังพม่า
15 – 28 มิถุนายน
ในวันที่ 28 มิถุนายน มีการประกาศว่ามีผู้เสียชีวิต 80 คน ไร้ที่อยู่อาศัย 90,000 คน ชาวโรฮีนจาหลายร้อยคนพยายามข้ามพรมแดนไปบังกลาเทศ แต่ส่วนใหญ่ถูกผลักดันกลับมา ตุน คิน ประธานองค์กรโรฮีนจาพม่าแห่งอังกฤษได้กล่าวว่ามีชาวโรฮีนจาเสียชีวิต 650 คน สูญหาย 1,200 คน ไร้ที่อยู่อาศัย 80,000 คน ชาวโรฮีนจาที่ข้ามพรมแดนไปบังกลาเทศให้สัมภาษณ์ว่าทหารและตำรวจพม่ายิงปืนเข้าไปในกลุ่มชาวบ้าน พวกเขาหวาดกลัวในการกลับไปพม่า แม้ว่าบังกลาเทศจะพยายามผลักดันให้กลับไป
รัฐบาลพม่าได้จับกุมผู้ทำงานให้กับ UNHCR 10 คน และกล่าวหาว่ามี 3 คนที่เกี่ยวข้องกับการกระตุ้นให้เกิดความรุนแรง สหประชาชาติได้เรียกร้องให้พม่าปล่อยตัวเจ้าหน้าที่เหล่านี้ พม่าปฏิเสธและเสนอให้สหประชาชาตินำชาวโรฮีนจา 1 ล้านคนไปอยู่ในค่ายผู้อพยพในบังกลาเทศหรือประเทศอื่น
ความรุนแรงในเดือนตุลาคม
ความรุนแรงระหว่างชาวพุทธและชาวมุสลิมได้เกิดขึ้นอีกครั้งในปลายเดือนตุลาคม รัฐบาลพม่ารายงานว่ามีผู้เสียชีวิตมากกว่า 80 คน ผู้ไร้ที่อยู่อาศัยมีมากกว่า 22,000 คน และบ้านมากกว่า 4,600 หลังถูกเผา ความรุนแรงเริ่มขึ้นที่หมู่บ้านมินเบียและมรอกโอ แล้วได้ขยายไปทั่วยะไข่ นอกจากมุสลิมโรฮีนจาแล้ว มุสลิมทุกเชื้อชาติกลายเป็นเป้าหมาย มุสลิมหลายกลุ่มไม่สามารถฉลองเทศกาลอีดและอีดิลอัฏฮาได้ เพราะรัฐบาลไม่สามารถคุ้มครองพวกเขา
เหตุการณ์ในประเทศอื่น
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2556 ชาวพุทธและชาวมุสลิมพม่าที่อยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยชาวพม่าในอินโดนีเซียได้ปะทะกันโดยมีสาเหตุมาจากเหตุการณ์รุนแรงภายในประเทศ ผลปรากฏว่าชาวพุทธเสียชีวิต 8 คน ชาวโรฮีนจาบาดเจ็บ 15 คน ชาวโรฮีนจา 14 คนถูกศาลอินโดนีเซียตัดสินจำคุก 9 เดือน
ระดับชาติ
พรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยได้ประกาศขอให้ยุติความรุนแรง กลุ่มนักศึกษารุ่น 88 ได้กล่าวว่าเหตุรุนแรงนี้คือการก่อการร้าย สมาคมพม่าอิสลามทั้งมวลได้กล่าวว่านี่เป็นการก่อการร้ายที่ทำลายชีวิตผู้บริสุทธิ์
ระดับนานาชาติ
สหภาพยุโรปได้ประกาศให้จับตาดูเหตุการณ์ในพม่าอย่างใกล้ชิด องค์กรความร่วมมืออิสลามได้ประณามรัฐบาลพม่าในการประชุมเมื่อ 15 สิงหาคม ในการที่ใช้ความรุนแรงและปฏิเสธการให้สัญชาติพม่าแก่ชาวโรฮีนจา บังกลาเทศได้เพิ่มการรักษาความปลอดภัยตามแนวชายแดน และส่งตัวผู้อพยพจำนวนมากกลับพม่า อิหร่านได้ประกาศต่อต้านความรุนแรงที่เกิดขึ้นและมีการประท้วงรัฐบาลพม่าในอิหร่าน ในปากีสถานมีผู้ออกมาประท้วงต่อต้านการเกลียดชังมุสลิมในพม่า  ซาอุดีอาระเบียได้ให้ความช่วยเหลือ 50 ล้านเหรียญสหรัฐแก่ชาวโรฮีนจาและประณามรัฐบาลพม่า
ประเทศศรีลังกาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน
นักกีฬาประเทศศรีลังกามีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
กีฬาทวิกีฬา
นักกีฬาทวิกีฬาของประเทศศรีลังกามีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาทวิกีฬา ประเภทชาย
กีฬาสกีลงเขา
นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศศรีลังกามีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย
กีฬาสกีวิบาก
นักกีฬาสกีวิบากของประเทศศรีลังกามีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย
กีฬาสโนว์บอร์ด
นักกีฬาสโนว์บอร์ดของประเทศศรีลังกามีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสโนว์บอร์ด ประเภทหญิง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2553
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2553''' เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร (ส.ส.กทม.) แทนที่ นายทิวา เงินยวง ซึ่งถึงแก่กรรมไปก่อนหน้านี้
ที่มา
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 6 กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเนื่องจาก นายทิวา เงินยวง ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ของพรรคประชาธิปัตย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (เขตบึงกุ่ม, เขตคลองสามวา, เขตคันนายาว, เขตหนองจอก) ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง ตามกฎหมายการเลือกตั้งระบุว่าจะต้องทำการเลือกตั้งใหม่ภายใน 60 วัน คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันอาทิตย์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553