cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สตาร์คราฟต์
การตอบรับ
โดยทั่วไป นักวิจารณ์ตอบรับสตาร์คราฟต์อย่างดี โดยนักวิจารณ์ร่วมสมัยจำนวนมากสังเกตว่า แม้เกมอาจมิได้เบี่ยงบนจากสถานะเดิมของเกมวางแผนเรียลไทม์ส่วนใหญ่อย่างสำคัญ แต่เป็นเกมที่ดีที่สุดเกมหนึ่งที่ประยุกต์สูตรนั้น นอกจากนี้ นักวิจารณ์ยกย่องการบุกเบิกการใช้สามเผ่าพันธุ์ที่แตกต่าง มีเอกลักษณ์และสมดุลแทนสองฝ่ายเท่ากันของสตาร์คราฟต์ โดยเกมสปอตออกความเห็นว่า อย่างนี้ช่วยให้เกม "เลี่ยงปัญหาที่ระบาดเกมอื่น ๆ ในประเภทนี้" นักวิจารณ์จำนวนมากยังยกย่องความเข้มแข็งของเรื่องประกอบเกม โดยนักวิจารณ์บางคนประทับใจวิธีที่เรื่องเปิดเผยออกมาเป็นเกมการเล่นอย่างดี โดยเฉพาะการให้เสียงของเกมได้รับการสรรเสริญ ต่อมา เกมสปอตเชิดชูว่างานเสียงในเกมว่ายอดเยี่ยมหนึ่งในสิบในอุตสาหกรรมเกมขณะนั้น ส่วนหลายผู้เล่นของเกมได้รับการตอบรับทางบวกพอ ๆ กัน สตาร์คราฟต์ ได้หลายรางวัล รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเป็นหนึ่งในเกมยอดเยี่ยมตลอดกาลโดยเกมสปอต ไอจีเอ็นและเกมอินฟอร์เมอร์  ตามข้อมูลของบลิซซาร์ด เอนเตอร์เทนเมนต์ สตาร์คราฟต์ คว้า 37 รางวัล และได้รับดาวบนพื้นของเมทรีออน (Metreon) เป็นส่วนหนึ่งของวอล์กออฟเกมในซานฟรานซิสโกเมื่อต้นปี 2549
แม้นักวิจารณ์ยกย่องกราฟิกส์และเสียงของสตาร์คราฟต์ ในเวลานั้น แต่บทปฏิทัศน์ภายหลังสังเกตว่า กราฟิกส์ไม่เทียบกับเกมทันสมัยกว่า สมรรถภาพของปัญญาประดิษฐ์ของเกมในการนำยูนิตไปจุดระหว่างทางยังเผชิญการวิจารณ์อย่างหนักบ้าง โดยพีซีโซนแถลงว่า ความไร้สามารถของผู้พัฒนาในการสร้างระบบหาเส้นทางทรงประสิทธิภาพเป็น "ส่วนน่าโมโหที่สุดหนึ่งของประเภทวางแผนเรียลไทม์" นอกจากนี้ นักวิจารณ์หลายคนยังแสดงความกังวลต่อความคล้ายกันบ้างระหว่างโครงสร้างยูนิตของแต่ละเผ่าพันธุ์ ตลอดจนความไม่สมดุลที่อาจเกิดขึ้นของผู้เล่นที่ใช้ยุทธวิธีรุดเช้าในเกมหลายผู้เล่น บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์บากบั่นดุลยุทธวิธีรุดในอัปเดตหลัง ๆ นักทบทวนตอบรับรุ่นนินเทนโด 64 ของเกมไม่ในทางบวก และวิจารณ์ว่า มีกราฟิกส์เลวเมื่อเทียบกับรุ่นพีซี ทว่า นักวิจารณ์ยกย่องเกมและแมสมีเดียสำหรับการใช้การควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพบนเกมแพด (gamepad) และคงเสียงคุณภาพสูง
มรดก
เกมสปอตอธิบายสตาร์คราฟต์ว่า "เกมนิยามของประเภทมัน มันเป็นมาตรฐานซึ่งตัดสินเกมวางแผนเรียลไทม์ทุกเกม" ไอจีเอ็นแถลงว่า สตาร์คราฟต์ "มอบเกมวางแผนเรียลไทม์ดีที่สุดหรือหนึ่งในที่ดีที่สุดที่เคยสร้าง" สตาร์คราฟต์ รวมอยู่ในการจัดอันดับเกมยอดเยี่ยมของอุตสาหกรรมเกมบ่อยครั้ง ตัวอย่างเช่น เกมอยู่ในอันดับที่ 37 ของสุดยอด 100 เกมตลอดกาลของเอดจ์ สตาร์คราฟต์ ยังถูกนำขึ้นอวกาศ เมื่อแดเนียล บาร์รีนำเกมก๊อปปีหนึ่งไปกับเขาบนภารกิจกระสวยอวกาศ STS-96 ในปี 2542 ความนิยมของสตาร์คราฟต์ ส่งผลให้บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้เกมได้สถิติโลกสี่อย่าง รวมถึง "เกมวางแผนพีซีขายดีที่สุด" "รายได้สูงสุดในเกมอาชีพ" และ "ผู้ชมมากสุดสำหรับการแข่งขันเกม" เมื่อแฟน 120,000 คนเข้าชมรอบชิงชนะเลิศสกายโปรลีกฤดูกาล 2548 ในปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ นักวิจัยได้แสดงว่าผู้ชมเกมสตาร์คราฟต์ มีหลากหลายและสตาร์คราฟต์ ใช้กรณีตัวอย่างอสมมาตรสารสนเทศเพื่อสร้างเกมให้บันเทิงสำหรับผู้ชมยิ่งขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น สตาร์คราฟต์ ยังเป็นหัวข้อคอร์สวิชาการ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์เปิดคอร์สบทนำที่นักเรียนจัดการในเรื่องทฤษฎีและยุทธศาสตร์ในฤดูใบไม้ผลิปี 2552 กริยา "to zerg" มาพบใช้ทั่วไปเป็นศัพท์เกม หมายถึง ยุทธวิธีเซิร์ก คือ รุดคู่แข่งด้วยกองทัพยูนิตอ่อนแอขนาดใหญ่มาก
หลังออก สตาร์คราฟต์ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศเกาหลีใต้ จนได้เป็นอีสปอร์ตแห่งชาติของประเทศหลังสถาปนาซีนเกมอาชีพสำเร็จ เกมเมอร์อาชีพในประเทศเกาหลีใต้เป็นผู้มีชื่อเสียงในสื่อ และมีการถ่ายทอดเกมสตาร์คราฟต์ ทางสามช่องโทรทัศน์ซึ่งอุทิศให้ซีนเกมอาชีพ เกมเมอร์อาชีพในประเทศเกาหลีใต้ได้สัญญาโทรทัศน์ ผู้สนับสนุนและรางวัลทัวร์นาเมนต์ จนทำให้ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง ลิม โย-ฮวัน ได้แฟนคลับกว่าครึ่งล้านคน ลี ยุน-ยอล ผู้เล่นคนหนึ่ง มีรายงานรายได้ 200,000 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2548 (241,506 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2558)
ในปี 2557 มีรุ่นอย่างไม่เป็นทางการสำหรับแพนโดรามือถือและสถาปัตยกรรม ARM โดยการแปลโปรแกรมใหม่สภิตและวิศวกรรมกลับของรุ่นเอกซ์86 ดั้งเดิม
สินค้า
โครงเรื่องสตาร์คราฟต์ถูกดัดแปลงเป็นนวนิยายหลายเล่ม นวนิยายเล่มแรก อัปไรซิง (Uprising) เขียนโดย มิกกี นีลสัน ลูกจ้างบลิซซาร์ด และจัดพิมพ์ในเดือนธันวาคม 2543 ซึ่งเป็นเสมือนงานก่อนเหตุการณ์ในสตาร์คราฟต์ นวนิยายอื่น ได้แก่ ลิเบอร์ตีส์ครูเสด (Liberty's Crusade) โดย เจฟฟ์ กรับบ์ (Jeff Grubb) และควีนออฟเบลดส์ (Queen of Blades) ของอารอน โรเซนเบิร์ก (Aaron Rosenberg) เล่านิยายเกมจากทัศนมิติต่าง ๆ ในบลิซซ์คอน 2007 ผู้สร้างสตาร์คราฟต์ คริส เมตเซน แถลงว่า เขาหวังจะดัดแปลงสตาร์คราฟต์และภาคเสริม บรูดวอร์ ทั้งหมดเป็นนิยายลายลักษณ์แน่นอน นวนิยายต่อมา เช่น ชาโดว์ออฟเดอะเซลนากา (Shadow of the Xel'Naga) และเดอะดาร์กเทมพลาร์ซากาของคริสตี โกลเดน ขยายโครงเรื่องไปอีก สร้างฉากท้องเรื่องแก่สตาร์คราฟต์ 2
ทอยคอมผลิตหุ่นแอ็กชัน (action figure) และรูปปั้นสะสมจำนวนหนึ่งซึ่งยึดตัวละครและยูนิตในสตาร์คราฟต์ นอกจากนี้ อะคาเดมีฮ็อบบีโมเดลคิตส์ยังผลิตชุดแบบจำลอง (model kit) ซึ่งแสดงรุ่นสัดส่วน 1/30 ของนาวิกโยธิน (marine) และไฮดราลิสก์ (hydralisk) นอกจากนี้ บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ยังร่วมมือกับแฟนตาซีไฟลต์เกมส์สร้างเกมกระดานซึ่งมีประติมากรรมละเอียดของตัวละครเกม บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ยังอนุญาตให้วิซาดส์ออฟเดอะโคสต์ผลิตเกมยึดแอลเทอร์นิตี ชื่อ สตาร์คราฟต์แอดเวนเจอส์
พระเจ้าแทโจมหาราช
พระเจ้าแทโจที่ 1 มหาราช (ประมาณ ค.ศ. 47 - ค.ศ. 146) เป็นกษัตริย์องค์ที่หกของ โคกูรยอ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี ภายใต้การปกครองของพระองค์ โคกูรยอได้ขยายอาณาเขตและพัฒนาเป็นอาณาจักรที่รวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง 93 ปีในรัชสมัยของพระองค์ถือกันว่ายาวนานเป็นอันดับสองในบรรดาพระมหากษัตริย์ใดๆ ในโลก แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งกันก็ตาม
พระราชประวัติ
พระราชบิดาของพระเจ้าแทโจเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องของกษัตริย์องค์ที่สองของโคกูรยอ ยูรี โก ​​แจ-ซา ผู้นำราชสกุลโกแห่งคเยรู ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าราชสกุลที่ทรงอำนาจของราชสำนัก พระราชมารดาของพระองค์มาจาก พูยอ
การขยายพระราชอาณาเขตและการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง
ในช่วงปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์รวมพระราชอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางด้วยการเปลี่ยนห้าตระกูลเป็นห้ามณฑลที่ปกครองโดยผู้ว่าการจากตระกูลนั้น ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกษัตริย์ พระองค์จึงควบคุมกองทัพ เศรษฐกิจ และการเมืองได้อย่างมั่นคง
พระองค์พิชิตรัฐอกจอในปี ค.ศ. 56, กัลซาในปี ค.ศ. 68, โจนาในปี ค.ศ. 72 และจูนาในปี ค.ศ. 74 พระองค์ดึงกองกำลังหัวเมืองเข้าสู่ส่วนกลาง และการเดินทางทั่วดินแดนของพระองค์เพื่อเสริมอำนาจของราชวงศ์
เจ้าสุริยวงศ์
เจ้าสุริยวงศ์ เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 6 (พ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2334) พระราชอนุชาในเจ้าโชติกะ เสียเอกราชแก่สยามเมื่อปี พ.ศ. 2322
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ถือว่าเป็นคณะที่เก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัย ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง ถนนประสานมิตร และ คณะวิชาการศึกษา วิทยาลัยวิชาการศึกษา
ประวัติ
คณะศึกษาศาสตร์ถือกำเนิดจากวิทยาลัยวิชาการศึกษา มีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 70 ปี โดยเริ่มต้นจาก โรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง ถนนประสานมิตร ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการตั้งขึ้น ณ ถนนประสานมิตร (ซอยสุขุมวิท 23 ปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2492 มีหลวงสวัสดิสารศาสตรพุทธิ (สวัสดิ์ สุมิตร) เป็นอาจารย์ใหญ่ เปิดรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เข้าศึกษาตามหลักสูตร 3 ปี เมื่อสำเร็จแล้วจะได้รับวุฒิ ป.ป. (ประกาศนียบัตรครูประถม) และหากเรียนต่ออีก 2 ปี เมื่อสำเร็จแล้ว จะได้รับวุฒิ ป.ม. (ประกาศนียบัตรครูมัธยม) ซึ่งเป็นคุณวุฒิสูงสุดสำหรับการประกอบวิชาชีพครูในขณะนั้น จึงทำให้ผู้รับการศึกษาที่ต้องการความก้าวหน้าในชีวิตต้องขวนขวายไปเรียนวิชาอื่นเพื่อให้ได้ปริญญาบัตร
ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี ได้เสนอให้กระทรวงศึกษาธิการก่อตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษาขึ้นเพื่อให้เปิดสอน ถึงระดับปริญญา โรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงจึงได้รับ การสถาปนาเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 และได้ตราพระราชบัญญัติวิทยาลัยวิชาการ ศึกษาประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2497 โดยมีศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี เป็นอธิการ วิทยาลัยเป็นคนแรก ซึ่งถือเป็นจุดก่อกำเนิดคณะวิชาการศึกษา และต่อมาคือคณะศึกษาศาสตร์ในปัจจุบันวิทยาลัยวิชาการศึกษาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน นิสิตเพื่อผลิตบัณฑิตที่จะไปเป็นครูและบุคลากรทางการศึกษา ตลอดจนให้บริการจัดการฝึกอบรมวิทยาการ/ การเรียนการสอนสาขาต่าง ๆ ซึ่งผู้สำเร็จการศึกษาในขณะนั้น ในปัจจุบันได้กลายมาเป็นผู้บริหาร นักวิชาการ และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษา ของประเทศเป็นจำนวนมาก ความเจริญก้าวหน้าของวิทยาลัยวิชาการศึกษามีมาโดยมิได้หยุดยั้ง สมดั่งปรัชญาที่ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี ได้ตั้งไว้ว่า การศึกษาคือความเจริญงอกงามซึ่งตรงกับพุทธภาษิตว่า สิกขา วิรุฬหิ สมปตตา และตรงกับภาษาอังกฤษว่า Education is Growth วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัย โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานนามว่า มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ( มะ-หา วิด-ทะ-ยา-ไล-สี-นะ-คะ-ริน-วิ-โรด) ใช้อักษรย่อว่า มศว โดยมีศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร อธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษาคนสุดท้ายได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีเป็นคนแรก เช่นเดียวกับคณะศึกษาศาสตร์ก็ถือเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ที่ปวงศิษย์แห่งวิทยาลัยวิชาการศึกษาและรู้ ที่เกี่ยวข้องต่างภาคภูมิใจและตระหนักในใจว่า วิทยาลัยวิชาการศึกษาเป็นต้นกำเนิดของคณะศึกษาศาสตร์และมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ซึ่งถือเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ยกระดับการศึกษาของครูจนถึงระดับปริญญาเอก
เบร์เกต์ แอตแลนติก
เบร์เกต์ แอตแลนติก (Breguet Atlantique) เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมัน ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน
จีนไทเปในเอเชียนเกมส์ 2006
ประเทศจีนไทเป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) หรือ เอเชียนเกมส์ 2006 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองโดฮา ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 1-15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจีนไทเป ส่งนักกีฬา 399 คน เพื่อแข่งขัน กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจีนไทเปได้รับ 9 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน และ 27 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 46 เหรียญ
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (Wide Field and Planetary Camera 2) คือ กล้องที่ติดตั้งอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ถูกนำขึ้นไปติดตั้งในภารกิจซ่อมบำรุงกล้องฮับเบิลครั้งที่หนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1993 มันถ่ายภาพสนามลึกฮับเบิลเมื่อ ค.ศ. 1995 และภาพเนบิวลานาฬิกาทราย กับภาพเนบิวลาไข่ เมื่อ ค.ศ. 1995
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ทั้งหมด 4 ตัว แต่ละตัวมีขนาด 800x800 พิกเซล สามารถตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่อยู่ในช่วง 120 นาโนเมตรถึง 1100 นาโนเมตรได้ (ครอบคลุมคลื่นที่ตามองเห็นทั้งหมดและคลื่นอัลตราไวโอเลตกับคลื่นอินฟราเรดบางส่วน) มีการแจกแจงความไวต่อแสงเป็นรูปการแจงแจกปกติที่มีจุดยอดอยู่ที่ 700 นาโนเมตร อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) 3 ตัววางเรียงกันเป็นรูปตัวแอล (L) ทำหน้าที่เป็นกล้องถ่ายภาพสนามกว้าง (Wide Field Camera) อุปกรณ์ถ่ายเทประจุอีกตัวหนึ่งวางอยู่ติดกับอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ 3 ตัวแรก ทำหน้าที่เป็นกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์ (Planetary Camera) ที่มีโฟกัสแคบกว่าทำให้ได้ภาพที่มีขนาดเล็กกว่าแต่มีความละเอียดสูงกว่า โดยปกติ จะมีการนำภาพที่ได้จากกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์มารวมกันทำให้ได้ภาพที่มีรูปร่างเป็นขั้นบันได เมื่อมีการเผยแพร่ภาพเหล่านี้โดยจุดประสงค์ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ ภาพจากกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์จะถูกปรับความละเอียดให้ลดลงเท่ากับภาพจากกล้องถ่ายภาพสนามกว้าง อย่างไรก็ตาม นักดาราศาสตร์สามารถขอภาพต้นฉบับที่ไม่มีการลดความละเอียดได้
อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ของกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีพิกเซลที่เสียไปตามอายุ ผู้ควบคุมกล้องโทรทรรศน์จะเก็บข้อมูลพิกเซลที่เสียทุกๆเดือน นักดาราศาสตร์ที่ใช้ภาพจากกล้องนี้จะได้รับรายการพิกเซลที่เสีย โดยปกติแล้วนักดาราศาสตร์จะแก้ไขซอฟต์แวร์ประมวลผลภาพของตนเองให้ไม่ต้องไปสนใจพิกเซลเหล่านี้
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 ถูกสร้างโดยห้องทดลองการขับเคลื่อนด้วยไอพ่นขององค์การนาซาเพื่อแทนที่กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ตัวก่อนที่ใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1990 กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีระบบแก้ไขความพร่าเหตุขอบเลนส์ (spherical aberration) ของกระจกหลักของกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล
พี่น้องโคเอน
โจเอล เดวิด โคเอน (Joel David Coen) เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 และ อีธาน เจสซี่ โคเอน (Ethan Jesse Coen) เกิดวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1957 หรือรู้จักกันในนาม พี่น้องโคเอน (The Coen Brothers) เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ภาพยนตร์ของพวกเขามีหลายประเภทและสไตล์ ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของพวกเขา ได้แก่ มิลเลอร์ส ครอสซิ่ง (1990), บาร์ตัน ฟิงก์ (1991), ฟาร์โก: เงินร้อน (1996), เดอะ บิ๊ก เลโบสกี (1998), สามเกลอ พกดวงมาโกย (2000), ล่าคนดุในเมืองเดือด (2007), ยกขบวนป่วนซีไอเอ (2008), ทรู กริท: ยอดคนจริง (2010), อินไซด์ ลเลวิน เดวิส: คน กีต้าร์ แมว (2013) และ ลำนำของบัสเตอร์ สกรั๊กส์ (2018)
พี่น้องโคเอนเขียนบท กำกับและอำนวยการสร้างภาพยนตร์ของพวกเขาร่วมกัน แต่โจเอลได้เครดิตในการกำกับ และอีธานในการผลิต จนกระทั่ง แผนปล้นมั่ว มุดเหนือเมฆ (2004) พวกเขาได้เครดิตในการกำกับและผลิตร่วมกัน พวกเขามักจะเรียกเก็บเงินยอดนิยมสำหรับบทภาพยนตร์ในขณะที่แบ่งปันเครดิตการแก้ไขภายใต้นามแฝง ร็อดเดริก เจนส์ (Roderick Jaynes) พวกเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 13 รางวัลออสการ์ด้วยกัน และเป็นรายบุคคลสำหรับรางวัลหนึ่งรางวัล ได้รับรางวัลในสาขา บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม จาก ฟาร์โก: เงินร้อน และ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม จาก ล่าคนดุในเมืองเดือด ทั้งคู่ยังได้รับรางวัล ปาล์มทองคำ จาก บาร์ตัน ฟิงก์
พี่น้องโคเอนได้เขียนภาพยนตร์หลายเรื่องที่พวกเขาไม่ได้กำกับ รวมถึงละครสงครามชีวประวัติเรื่อง คนแกร่งหัวใจไม่ยอมแพ้ (2014) ภาพยนตร์ระทึกขวัญทางกฎหมาย บริดจ์ ออฟ สปายส์: จารชนเจรจาทมิฬ (2015) และเป็นที่รู้จักน้อย ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในด้านรายได้ เช่น ไครม์เวฟ (1985), เดอะ เนคิด แมน (1998) และ บิดเหลี่ยมตุ๋น วุ่นดับเบิ้ล (2012) อีธานยังเป็นนักเขียนเรื่องสั้น ละครและบทกวีอีกด้วย
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 20 เรื่องของ พี่น้องโคเอน 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ พี่น้องโคเอน
สตีฟ แนช
สตีเฟน จอห์น แนช (Stephen John Nash) หรือ สตีฟ แนช (Steve Nash) (เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่โจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้) เป็นอดีตนักบาสเกตบอลชาวแคนาดา
ด้วยส่วนสูงประมาณ 6 ฟุต 3 นิ้ว แนชเป็นพอยท์การ์ดตัวจริงให้กับทีมฟีนิกส์ ซันส์ในลีกเอ็นบีเอ ได้รับเลือกให้เล่นในเกมรวมดารา (All-Star Game) ในปี ค.ศ. 2005 และ 2006 และยังได้รับเลือกก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 2002 และ 2003 ขณะเล่นให้กับทีมดัลลัส แมฟเวอริกส์ ในปี ค.ศ. 2005 แนช ได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) โดยเฉือนเอาชนะแชคิล โอนีลจากทีมไมแอมี ฮีท และยังได้รางวัลนี้อีกครั้งในปี ค.ศ. 2006
วัยเด็ก
แนช เกิดในประเทศแอฟริกาใต้เนื่องจากบิดาเขาเป็นนักฟุตบอลอาชีพ แต่ครอบครัวก็ย้ายมาตั้งหลักในประเทศแคนาดาก่อนที่แนชจะมีอายุครบสองขวบ เหตุผลที่ย้ายเพราะครอบครัวของแนชไม่ต้องการเห็นลูก ๆ ของเขาเติบโตในสิ่งแวดล้อมที่มีการเหยียดสีผิว
แนชมาจากครอบครัวนักกีฬา จอห์น แนช (John Nash) บิดาของเขาเคยเป็นนักฟุตบอลอาชีพในแอฟริกาใต้ มาร์ติน แนช (Martin Nash) น้องชายเขาได้เล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติแคนาดามากกว่า 30 ครั้ง โจแอน (Joann) น้องสาวเป็นกัปตันทีมฟุตบอลที่มหาวิทยาลัยวิกตอเรีย
แนชเติบโตขึ้นที่เมืองวิกตอเรีย บริติชโคลัมเบีย และเล่นบาสเกตบอลระดับไฮสกูลที่โรงเรียนเซนต์ไมเคิลยูนิเวอร์ซิตี (St. Michaels University School) ในปีสุดท้ายเขาทำได้เฉลี่ยเกือบเป็นทริปเปิล-ดับเบิลต่อเกม โดยได้เกิน 21 คะแนน 11 แอสซิสต์ และ 9 รีบาวด์ และพาทีมไปคว้าแชมป์ของรัฐบริติชโคลัมเบียในระดับ AAA และเป็นผู้เล่นแห่งปีประจำรัฐ แต่ไม่มีมหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริการะดับเอ็นซีดับเบิลเอ (NCAA) ไหนที่เสนอทุนการศึกษาให้กับแนชเลย เอียน ไฮด์-เลย์ (Ian Hyde-Lay) โค้ชของเขาส่งจดหมายและเทปการเล่นของแนชไปยังมหาวิทยาลัยอเมริกันมากกว่า 30 แห่ง แต่ได้รับการปฏิเสธหรือไม่มีการตอบกลับมา
แต่หัวหน้าโค้ชมหาวิทยาลัยซานตาคลารา (Santa Clara University) ดิก เดวี (Dick Davey) ได้รับคำแนะนำและขอเทปการเล่นถึงสองครั้งก่อนที่จะเดินทางจากแคลิฟอร์เนียไปพบแนชด้วยตัวเอง หลังจากชมการเล่นของแนชแล้ว แนชก็ได้รับทุนของมหาวิทยาลัยซานตาคลาราก่อนฤดูกาล 1992-93 ซึ่งต่อมาเขาก็ได้กลายเป็นนักบาสเกตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในเวสโคสต์คอนเฟอเรนซ์ (West Coast Conference, WCC) เลยทีเดียว
ระดับมหาวิทยาลัย
ตอนอยู่ปีหนึ่ง (ฤดูกาล 1992-93) แนชช่วยให้ซานตาคลารา หรือบรองโกส์ (Broncos) คว้าแชมป์ของทัวนาเมนต์เวสโคสต์คอนเฟอเรนซ์ และได้สิทธิ์เข้าไปเล่นในทัวนาเมนต์ของเอ็นซีดับเบิลเอโดยอัตโนมัติ แนชยังเป็นนักกีฬาปีหนึ่งคนแรกที่ได้รางวัลเอ็มวีพีในทัวนาเมนต์ WCC ส่วนในรอบแรกของทัวนาเมนต์ NCAA เขาทำให้ทีมซึ่งจัดอยู่ในอันดับ 15 เอาชนะทีมอันดับสองของสายคือ มหาวิทยาลัยแอริโซนา ด้วยคะแนน 64-61 แนชชู้ตลูกโทษได้ติดต่อกัน 6 ลูกในช่วง 31 วินาทีสุดท้ายเพื่อเก็บชัยชนะ
ถึงแม้ว่าแนชจะเล่นได้ดีตอนอยู่ปีสอง (ฤดูกาล 1993-94) แต่ทีมกลับไม่ประสบความสำเร็จตามที่หวังไว้และไม่เข้าไปเล่นในทัวนาเมนต์ NCAA แต่มหาวิทยาลัยก็สามารถกลับมารุ่งอีกครั้งในปีถัดมาจากการเล่นของแนช ปีนี้แนชทำคะแนน, แอสซิสต์ และเปอร์เซนต์การชู้ตสามคะแนนเป็นอันดับแรกในคอนเฟอเรนซ์ และเป็นผู้เล่นแห่งปีของ WCC แต่แนชและเพื่อนร่วมทีมก็ไม่สามารถเอาชนะมหาวิทยาลัยมิสซิสซิปปีสเตตในรอบแรก แนชเคยคิดที่จะเข้าดราฟในเอ็นบีเอหลังจากจบปีสาม แต่เปลี่ยนใจเมื่อรู้ว่าเขาจะไม่ถูกดราฟสูงกว่ารอบที่สอง จึงต้องอยู่พัฒนาฝีมือต่อในมหาวิทยาลัยอีกปี
เมื่อกันยายน ค.ศ. 2006 มหาวิทยาลัยซานตาคลารา ก็ได้รีไทร์เสื้อหมายเลข 11 ของเขา ถือเป็นนักกีฬาคนแรกที่ได้รับเกียรตินี้
อยู่กับฟีนิกส์ในสมัยแรก
แนชได้รับเลือกเป็นคนที่ 15 ในการดราฟรอบแรกของเอ็นบีเอเมื่อปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) โดยทีมฟีนิกส์ ซันส์ ไม่เคยมีชาวแคนาดาคนไหนที่ถูกเลือกในอันดับสูงเช่นนี้ แต่สิ่งนี้กลับไม่มีความหมายกับแฟนของทีมซันส์และโห่ทีมที่เลือกแนช ถึงแม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จในระดับมหาวิทยาลัย แต่เขาไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเพราะไม่ได้เล่นให้มหาวิทยาลัยในคอนเฟอเรนซ์ที่มีชื่อเสียง เขาเล่นสำรองให้กับดาราในเอ็นบีเอคือเจสัน คิด (Jason Kidd) และเควิน จอห์นสัน (Kevin Johnson) อยู่สองปี ในปีแรก คือฤดูกาล 1996-97 แนชทำเฉลี่ยเพียง 3.3 แต้ม และ 2.1 แอสซิสต์เนื่องจากได้เล่นน้อย แต่ด้วยความพยายามเขาได้ลงสนามมากขึ้นในฤดูกาล 1997-98 และทำเฉลี่ยเพิ่มเป็น 9.1 แต้ม 3.4 แอสซิสต์ แต่ปีนั้นก็เป็นปีสุดท้ายที่แนชจะเล่นให้ทีมซันส์ก่อนที่จะไปอยู่ทีมอื่นเป็นเวลาหกปี
ดัลลัส
แนชได้รู้จักและเป็นเพื่อนกับผู้ช่วยโค้ชทีมดัลลัส แมฟเวอริกส์ ดอนนี เนลสัน ตอนที่แนชอยู่ที่ซานตาคลารา และแนลสันทำงานให้กับทีมโกลเดนสเตท วอริเออร์ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน ต่อมาเนลสันรับงานใหม่กับทีมซันส์ เขาเป็นคนแนะให้ทีมเลือกแนช หลังจากเขาย้ายไปดัลลัส เนลสันก็ได้เสนอให้บิดาของเขา ดอน เนลสัน ซึ่งในขณะนั้นเป็นโค้ชและผู้จัดการทั่วไปของทีมแมฟเวอริกส์ดึงตัวแนชมา ในวันดราฟ มิถุนายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) แนช ก็ถูกเทรดจากซันส์ไปแมฟเวอริกส์เพื่อแลกกับ Martin Müürsepp, บับบา เวลส์ (Bubba Wells), สิทธิ์ในการดราฟ แพท แกร์ริตี (Pat Garrity) และสิทธิ์การดราฟรอบแรกซึ่งซันส์ใช้การเลือก ชอน แมริออน (Shawn Marion)
ปีแรกที่เล่นให้ดัลลัส เป็นฤดูกาลที่สั้นกว่าปกติเนื่องจากมีการประท้วงหยุดเล่น แนชไม่ได้ลงเล่น 10 เกมเพราะเจ็บหลัง และแฟนต่างโห่แนชตลอดทั้งฤดูกาลเพราะไม่พอใจการเทรดของทีม
ในฤดูกาล 1999-2000 ถึงแม้ว่าแนชจะพักไป 25 เกมจากการบาดเจ็บข้อเท้า เขากลับมาเล่นและทำดับเบิล-ดับเบิลหกครั้งในเดือนสุดท้ายของการเล่น และจบฤดูกาลทำเฉลี่ย 8.6 แต้ม 4.9 แอสซิสต์ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือแนช และเพื่อนร่วมทีม เดิร์ก โนวิตสกี (Dirk Nowitzki) พัฒนาฝีมือไปสู่ระดับซูเปอร์สตาร์ ในขณะที่ผู้เล่นมากประสบการณ์ ไมเคิล ฟินลี (Michael Finley) ก็สร้างผลงานในระดับออลสตาร์ รวมถึงเจ้าของทีมคนใหม่ มาร์ก คิวบัน (Mark Cuban) ก็นำเอาพลังและความเร้าใจมาใส่ในทีม เหล่านี้เสริมให้แนชพัฒนาเกมการเล่นขึ้นมาก
ในฤดูกาล 2000-01 แนชทำเฉลี่ยถึง 15.3 คะแนน 7.3 แอสซิสต์ต่อเกม ได้ตำแหน่ง Comeback Player of the Year จากนิตยสาร Basketball Digest จากการนำเกมการบุกของแนช และการเล่นในระดับสูงของโนวิตสกี และ ฟินลี รวมทั้งผู้เล่นออลสตาร์ ฮวน ฮาวาร์ด ที่เข้าร่วมทีมมาเสริมการทำคะแนนของทั้งสาม แมฟเวอริกส์ได้เข้าเล่นในเพลย์ออฟเป็นครั้งแรกในรอบสิบปี ดัลลัสแพ้ในรอบที่สอง แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าเพลย์ออฟติดต่อกันหลายสมัยของแนชและแมฟเวอริกส์
ฤดูกาล 2001-02 แนชทำได้สูงสุดในอาชีพ ที่ 17.9 คะแนน 7.7 แอสซิสต์ และได้เข้าเล่นในเกมรวมดาราของเอ็นบีเอ และได้เลือกเป็น ออล-เอ็นบีเอ ทีมสาม ตอนนี้เขาเป็นออลสตาร์ เริ่มปรากฏในโฆษณาทางโทรทัศน์ และเป็นส่วนหนึ่งของ Big Three ร่วมกับฟินลี และ โนวิตสกี ทั้งสามยังปรากฏตัวร่วมกันในภาพยนตร์ Like Mike ดัลลัสได้เล่นเพลย์ออฟอีกครั้ง และตกรอบสอง แต่ทีมก็มีความหวังมากขึ้นในฤดูกาลต่อไป
แนชเกือบจะทำได้เหมือนฤดูกาลก่อนหน้านั้น ในปี 2002-03 เฉลี่ยได้ 17.7 แต้ม 7.3 แอสซิสต์ต่อเกม ได้เข้าเล่นในออลสตาร์และเลือกเป็น ออล-เอ็นบีเอ ทีมสาม อีกครั้ง แนชและโนวิตสกีเปิดฤดูกาลโดยการชนะติดต่อกัน 14 เกม ซึ่งนำไปสู่เพลย์ออฟรอบสุดท้ายของสายตะวันตก และแพ้ให้กับซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ซึ่งคว้าแชมป์ในปีนั้น
แต่แนช และ Big Three ไปได้ไกลสุดเพียงแค่นี้ ฤดูกาล 2003-04 แนชทำคะแนนตกลงเหลือ 14.5 ต่อเกมและไม่ได้เล่นในออลสตาร์และไม่ติดทีม ออล-เอ็นบีเอ แต่เปอร์เซนต์การชู้ตสูงขึ้นจากฤดูกาลที่แล้ว 46.5 ไปเป็น 47% แอสซิสต์เฉลี่ย 8.8 และเปอร์เซนต์การชู้ตลูกโทษ 91.6% ถือเป็นค่าสูงสุดตลอดอาชีพการเล่น อย่างไรก็ตาม ดัลลัสไม่สามารถผ่านเพลย์ออฟรอบแรกได้ เป็นผลงานที่แย่ที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 1999-2000
และเมื่อสัญญาของแนชหมดอายุลง แนชพยายามเจรจาเซ็นสัญญาระยะยาวกับ มาร์ก คิวบัน แต่ก็ไม่สำเร็จ คิวบันไม่ต้องการสูญเสียแนชไป แต่ต้องการสร้างทีมของเขาจากโนวิตสกี และไม่อยากเสี่ยงเซ็นสัญญาระยะยาวกับแนชที่มีอายุมากแล้ว คิวบันจึงได้เสนอสัญญา 4 ปี มูลค่าประมาณ 9 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี และโอกาสสำหรับปีที่ 5 ถ้าเล่นดี คิวบันเขียนบันทึกไว้ว่าเป็นสัญญาที่ยุติธรรมและถ้าแนชได้ข้อเสนอที่ดีกว่า แนชก็ควรที่จะรับไว้และเขาก็จะยินดีด้วย แนชค้นหาข้อตกลงอื่นและสุดท้ายลงเอยกับฟีนิกส์ ซึ่งเขาก็ยังมีบ้านอยู่ ซันส์เสนอแนช ซึ่งขณะนั้นอายุ 30 ปีแล้ว ด้วยสัญญาระยะ 6 ปีรวมเป็นเงิน 63 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แนชลังเลที่จะออกจากดัลลัสและถามคิวบันว่าจะเสนอสัญญาระดับเดียวกันหรือไม่ ซึ่งคิวบันลังเลและแนชก็เซ็นกับซันส์ในที่สุด
อยู่กับฟีนิกส์สมัยที่สอง
ฟีนิกส์ซันส์มีผู้เล่นอายุน้อยแต่อยู่ระดับซูเปอร์สตาร์สองคน คือ ฟอร์เวิร์ด ชอน แมริออน และฟอร์เวิร์ด-เซ็นเตอร์ อามาเร สเตาเดอไมร์ (Amare Stoudemire) ซึ่งได้รับรางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี (Rookie of the Year) ของฤดูกาล 2002-03 ถึงแม้ว่าจะมีผู้เล่นที่มีพรสวรรค์และอายุไม่มาก แต่ทีมก็ทำสถิติชนะเพียง 29 เกมแพ้ 53 เกมในฤดูกาล 2003-04 ทีมแทบไม่เปลี่ยนแปลงนอกจากแนชและสวิงแมน เควนติน ริชาร์ดสัน (Quentin Richardson) นักวิเคราะห์ส่วนใหญ่คาดว่าทีมจะได้ผลงานอยู่ระดับล่าง ๆ ของคอนเฟอเรนส์ตะวันตก
หัวหน้าโค้ช ไมค์ แดนโทนี (Mike D'Antoni) ผู้เข้ามารับตำแหน่งกลางฤดูกาลที่ผ่านมา ปรับมาใช้แผนการเล่นแบบ รันแอนด์กัน (run and gun) ซึ่งเคยนิยมในสมัยคริสต์ทศวรรษ 1980 ใช้ผู้เล่นตัวเล็กและคล่องแคล่ว แดนโทนีให้แนชเล่นเกมบุกแบบฟาสต์เบรก (fastbreak) พยายามวิ่งแซงผู้เล่นทีมรับฝ่ายตรงข้ามไปเข้าทำคะแนนที่ห่วง ทุกคนได้สิทธิ์ในการชู้ตลูกตลอดเวลา ผลลัพธ์ที่ได้คือทีมที่ทำคะแนนได้สูงสุดในทศวรรษ โดยทำได้เฉลี่ย 110.4 คะแนนต่อเกมในฤดูกาลปกติ การส่งลูกที่แม่นยำของแนช ไปยัง สเตาเดอไมร์ แมริออน ริชาร์ดสัน และ โจ จอห์นสัน (Joe Johnson) เพื่อยัดลงห่วงหรือที่เรียกว่า alley oop ปรากฏในทีวีเป็นเพลย์เด่น ๆ จำนวนมาก
แนช ในตำแหน่งพอยท์การ์ดตัวจริง เป็นคนที่นำทีมให้กลับมาเก่งอีกครั้ง แม้ว่าเขาทำคะแนนเฉลี่ยเพียง 15.5 แต้มต่อเกม แต่เปอร์เซนต์การชู้ตของเขาอยู่ที่ 50.2% ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในอาชีพการเล่น และไม่ค่อยพบในตำแหน่งการ์ด สิ่งที่น่าประทับใจอีกอย่างคือแอสซิสต์เฉลี่ยที่ 11.5 ต่อเกม ซึ่งสูงสุดในอาชีพการเล่น และดีที่สุดในเอ็นบีเอฤดูกาลนั้น ในขณะที่ผู้เล่นอื่นทำได้ไม่เกิน 9 แนชยังทำดับเบิล-ดับเบิลรวมมากเป็นอันดับสาม รองจากเควิน การ์เน็ตและชอน แมริออน และทำทริปเปิล-ดับเบิลครั้งที่สองในอาชีพเมื่อ 30 มีนาคม โดยได้ 12 คะแนน 12 แอสซิสต์ และ 13 รีบาวด์ในเวลาเพียง 27 นาที แนชมีส่วนช่วยทีมมากที่สุดโดยการทำให้เพื่อนร่วมทีมเล่นดีขึ้น พวกเขาทำสถิติหลายอย่างดีที่สุดเท่าที่เคยเล่น ทั้งเพื่อนร่วมทีมและบุคคลภายนอกต่างยกความดีความชอบให้กับแนช ในปีนั้นแนชคว้ารางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าเมื่อจบฤดูกาลปกติโดยเฉือนเอาชนะแชคิล โอนีล ถือเป็นผู้เล่นชาวแคนาดาคนแรกที่ได้รางวัลนี้ และเป็นคนที่สามที่เกิดนอกสหรัฐอเมริกาที่ได้รางวัล (ต่อจาก ฮาคึม โอลาจูวอน และ ทิม ดังแคน)
ในเพลย์ออฟ ฟีนิกส์เอาชนะเมมฟิส กริซลีส์ในรอบแรกก่อนที่จะพบกับทีมเก่าของเขาในรอบที่สอง แนชนำทีมชนะดัลลัส แมฟเวอริกส์ 4 เกมต่อ 2 ในการเล่นรอบสุดท้ายของสายตะวันออก ซันส์แพ้ทีมซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ ใน 5 เกม ถึงแม้ว่าจะแพ้แต่แนชและซันส์ก็ยินดีกับการพัฒนาการและแนวโน้มที่ดีในอนาคต
ฤดูกาล 2005-2006
ฤดูกาลนี้ซันส์ขาดผู้เล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ที่แท้จริง และ มีผู้เล่นที่ยังไม่ค่อยได้ลงเล่นหลายคน เนื่องจากการบาดเจ็บ โดยเฉพาะอามาเร สเตาเดอไมร์ ผู้เล่นคนสำคัญซึ่งทั้งฤดูกาลได้เล่นเพียง 3 เกม จึงไม่ได้คาดว่าซันส์จะประสบความสำเร็จเท่าฤดูกาลที่แล้ว แต่ด้วยการนำทีมของแนช และการเล่นที่โดดเด่นของแมริออน และ ดิออ ซันส์ยังเป็นทีมที่เก่งในเอ็นบีเอ ซันส์ยังทำคะแนนสูงสุดในเอ็นบีเอ เฉลี่ยเกิน 100 ต่อเกม แนชถูกเลือกให้เป็นตัวจริงในการแข่งออลสตาร์ ฤดูกาลนี้แนชร่วมกับแมริออนนำทีมซันส์ให้ชนะ 54 เกมเป็นแชมป์สายแปซิฟิก แนชยังได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าอีกครั้งเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน และถือเป็นการ์ดคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้มากกว่าหนึ่งครั้ง (อีกคนคือ แมจิก จอห์นสัน) รอบเพลย์ออฟฤดูกาลนี้ ซันส์เข้าถึงรอบชิงคอนเฟอเรนซ์ตะวันตกเช่นเดียวกับฤดูกาลที่แล้วและแพ้ให้กับทีมดัลลัส แมฟเวอริกส์
ฤดูกาล 2006-2007
ฤดูกาลนี้ แนชยังมีผลงานดีมากเช่นเคย เล่นเฉลี่ย 18.6 คะแนนและ 11.6 แอสซิสต์ต่อเกม ซึ่งเป็นค่าแอสซิสต์เฉลี่ยสูงสุดตลอดอาชีพการเล่น อีกทั้งยังเป็นคนแรกที่ทำได้ 18 แต้ม 11 แอสซิสต์ตลอดฤดูกาลปกติต่อจาก แมจิก จอห์นสัน ซึ่งเคยทำได้ในฤดูกาล 1990-91 ได้รับเลือกเป็น ออล-เอ็นบีเอ ทีมแรก พร้อมกับ อามาเร สเตาเดอไมร์ เพื่อนร่วมทีม และเกือบได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าติดต่อกันสามปีซ้อน โดยเป็นรอง เดิร์ก โนวิตสกี
การเล่นระหว่างประเทศ
ช่วงปิดภาคฤดูร้อนสมัยที่แนชเรียนอยู่ปีหนึ่ง แนชเป็นตัวแทนทีมบริติชโคลัมเบียในการแข่งแคนาดาเกมส์ และเล่นทีมชาติแคนาดาในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก โดยแนชได้เหรียญทองแดงและเหรียญเงิน ตามลำดับ
แนชเป็นกัปตันทีมชาติแคนาดาในการแข่งกีฬาโอลิมปิกปี 2000 ที่ซิดนีย์ นักวิจารณ์กีฬาคาดว่าแคนาดาจะมีสิทธิ์ลุ้นเหรียญรางวัล เมื่อทีมสามารถผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองสุดท้าย ทีมแพ้ฝรั่งเศสไป 5 คะแนนแต่เอาชนะรัสเซีย ได้อันดับ 7 ของทั้งหมด
แนชนำทีมแคนาดาอีกครั้งในรอบคัดเลือกเพื่อแข่งในโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2004 แนชผิดหวังที่ไม่สามารถพาทีมไปอยู่สามอันดับแรกได้ ทำให้พลาดโอกาสไปแข่งโอลิมปิกส์
ฟุตบอล
แนชยังมีความสนใจกีฬาฟุตบอล และเคยเล่นฟุตบอลสมัยเด็ก ก่อนที่จะหันมาเล่นบาสเกตบอลเมื่ออยู่เกรดแปด เคยได้แชมป์ระดับรัฐสมัยอยู่ไฮสคูลและได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า ซึ่งแนชกล่าวว่าเป็นความทรงจำที่ชอบที่สุดเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับกีฬา (one of my fondest memories in sports.) เนื่องจากบิดาของเขาเป็นคนเมืองทอตแนมทางตอนเหนือของลอนดอน แนชเชียร์ทีมสโมสรทอตแนมฮ็อตสเปอร์ อีกทั้งเคยพูดว่าต้องการเป็นเจ้าของทีมฮ็อตสเปอร์อีกด้วย แนชเคยลงซ้อมกับทีมเรดบูลส์ ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์เมืองนิวยอร์ก
นอกสนาม
แนชก่อตั้งมูลนิธิสตีฟ แนช เพื่อช่วยเหลือเด็กที่ด้อยโอกาส เขาได้ปฏิเสธงานโฆษณาหลายงานหลังจากที่คว้ารางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าและเลือกที่จะเดินทางเพื่อการกุศลในอเมริกากลาง แนชยังใช้เวลาเยี่ยมเด็กที่ป่วยตามโรงพยาบาล
แนชยังแตกต่างจากผู้เล่นเอ็นบีเอคนอื่นตรงที่เขาสนใจด้านศิลปะและการเมือง เขาเลือกที่จะใส่เสื้อยืดที่เขียนข้อความว่า "No war -- Shoot for peace" เพื่อต่อต้านการที่สหรัฐโจมตีอิรักในเกมเอ็นบีเอ ออลสตาร์ ปี 2003 เขาอธิบายกับสื่อว่าสหรัฐไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าอิรักเป็นภัยคุกคามและควรปล่อยให้ผู้ตรวจสอบจากสหประชาชาติได้ทำหน้าที่จนเสร็จก่อน
เมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2547 แนชกับแฟนของเขา อะเลจานดรา อะแมริลลา (Alejandra Amarilla) ก็มีลูกสาวฝาแฝดชื่อ ลอลา (Lola) และ เบลลา (Bella) แนชและแฟนสาวแต่งงานกันในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548
ความเติบโตทางเศรษฐกิจ
ความเติบโตทางเศรษฐกิจ หมายถึงการเพิ่มขึ้นในมูลค่าตลาดของสินค้าและบริการเมื่อปรับผลจากเงินเฟ้อแล้วที่ผลิตได้ในระบบเศรษฐกิจชั่วขณะหนึ่ง มักจะวัดในรูปของอัตราการเพิ่มขึ้นในรูปของร้อยละของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศที่แท้จริง หรือ จีดีพีที่แท้จริง
ทฤษฎีการเจริญเติบโตแบบคลาสสิค
ในเศรษฐศาสตร์แบบคลาสสิค (รีคาร์โด) ทฤษฎีการผลิตและทฤษฎีการเจริญเติบโตอิงมากจากทฤษฎีหรือกฏว่าด้วยสัดส่วนที่แปรเปลี่ยนได้
ทฤษฎีหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากในทศวรรษที่ 1940 คือแบบจำลองการดันไปข้างหน้าขนาดใหญ่ แนวคิดนี้ได้กลับขึ้นมาใช้อีกครั้งและมีการคิดที่เป็นระบบมากขึ้น ในปลายทศวรรษ 1980 โดย เควิน เมอร์ฟีย์ อันเดร เชล์เฟอร์ และโรเบิร์ต วิซช์นี่
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศมาดากัสการ์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศมาดากัสการ์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เจ้าโชติกะ
เจ้าโชติกะ เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 5 (พ.ศ. 2293 - พ.ศ. 2314) พระเชษฐาองค์โตในเจ้าอินทพรหม
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (Wide Field Camera 3) คือ กล้องที่จะถูกนำไปติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ใช้สำหรับถ่ายคลื่นที่ตามองเห็น มันจะเป็นอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยที่สุดที่ใช้ถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นของกล้องฮับเบิลและเป็นอุปกรณ์ตัวสุดท้ายของกล้องฮับเบิล
รายละเอียด
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 มีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ที่ใช้ถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นและคลื่นอัลตราไวโอเลต จำนวน 2 ตัว ขนาด 2048x4096 พิกเซล และมีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุที่ใช้ถ่ายคลื่นอินฟราเรดความยาวคลื่นไม่เกิน 1,700 นาโนเมตร 1 ตัว ขนาด 1024 x 1024 พิกเซล
ปัลมา (มาจอร์กา)
ปัลมา (กาตาลาและPalma) เป็นเมืองสำคัญและเมืองท่าบนเกาะมาจอร์กาและเป็นเมืองหลักของของแคว้นปกครองตนเองแห่งหมู่เกาะแบลีแอริก เมืองตั้งอยู่ชายฝั่งทิศใต้ของเกาะ บริเวณอ่าวปัลมา จากข้อมูลสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 401,270 คน และประชากรในเขตเมืองมี 517,285 คน เป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 12 ของสเปน เกือบครึ่งหนึ่งของประชากรบนเกาะมาจอร์กาอาศัยอยู่ในปัลมา มีการทำการค้าผลิตผลทางการเกษตรและเหล้าองุ่น มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ ถุงเท้ารองเท้า เครื่องจักสาน เครื่องเย็บปักถักร้อย และอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ราชวงศ์สเปนประทับพักผ่อนในฤดูร้อนที่ปัลมา
ทริลเลอร์ บาร์ค
ทริลเลอร์ บาร์ค คือ เรือที่เจ็ดเทพโจรสลัดเกกโค โมเรียอาศัยอยู่ เป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในเรื่องวันพีซ ตั้งอยู่ในสามเหลี่ยมปีศาจ (ฟลอเรี่ยนไทรแองเกิ้ล) ทะเลแห่งปริศนาลึกลับและมืด ในแกรนด์ไลน์ฝั่งพาราไดส์ ทริลเลอร์บาร์คคล้ายจะเป็นเกาะเพราะด้วยขนาดของมันที่ใหญ่ เป็นที่ที่โมเรียใช้ดักเหยื่อเข้ามา และทำให้เป็นซอมบี้ด้วย ฝีมือของดอกเตอร์ฮ็อกแบ็ค พื้นหลังของทริลเลอร์บาร์คเป็นฉากสยองขวัญ โดยแท้จริงเหมือนกับหนังผีและหนังสยองขวัญของ Michael Jackson ก็ใช้ชื่อเดียวกับทริลเลอร์บาร์คมีตัวละครสำคัญในเรื่องได้แก่ เจ็ดเทพโจรสลัด เกกโค โมเรีย, ดร. ฮ็อกแบ็ค, ราชสีห์ อาบุซารอม และ ยังเป็นที่ที่มีเจ็ดเทพโจรสลัดมารวมกัน อย่างไม่ได้นัดหมาย
นาโอะ (หุ่นยนต์)
นาโอะ (Nao) เป็นหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ขนาดกลาง พัฒนาโดยบริษัท Aldebaran Robotics จากประเทศฝรั่งเศส แม้ว่าจะมีการใช้นาโอะ (Academics Edition) ตามมหาวิทยาลัยและห้องทดลองหลายแห่งเพื่อจุดประสงค์ทางการวิจัย ในขณะนี้ยังไม่มีการวางจำหน่ายนาโอะตามท้องตลาดทั่วไปจนกว่าปลายปี พ.ศ. 2553 . นาโอะได้ถูกเลือกให้เป็นหุ่นยนต์มาตรฐานสำหรับการแข่งขันโรโบคัพแทนหุ่นยนต์สุนัขไอโบของบริษัทโซนี ตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา
คุณสมบัติ
นาโอะรุ่นสำหรับโรโบคัพมีดีกรีความอิสระ (DOF - degrees of freedom) เท่ากับ 21 ในขณะที่รุ่นสำหรับงานทดลองมี 25 DOF เนื่องจากเพิ่มเติมมือสองข้างเข้าไปด้วยเพิ่อเพิ่มความสามารถทางด้านการหยิบจับ ทุกรุ่นของนาโอะประกอบด้วย inertial sensor และ ultrasound captors นอกจากนี้นาโอะยังมีไมโครโฟน 4 ตัว ลำโพง 2 ตัว และกล้อง CMOS 2 ตัว เพื่อใช้ประโยชน์ด้านการรู้จำคำพูด, การรู้จำภาพ, และโลคอลไลเซชัน (localization) เป็นต้น นาโอะมาพร้อมโปรแกรม Aldebaran Choregraphe ของ Aldebaran เอง หรืออาจใช้โปรแกรมสำหรับพัฒนาหุ่นยนต์อื่นๆ ได้แก่ Microsoft Robotics Studio, Cyberbotics Webots, Gostai Urbi Studio เป็นต้น
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาปลาตา
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาปลาตา (National University of La Plata; Universidad Nacional de La Plata, UNLP) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยแห่งชาติในเมืองลา ปลาตา ประเทศอาร์เจนตินา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1897 มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 90,000 คน และมีจำนวนบุคลากรมากกว่า 10,000 คน
เจ้าสุกเสริม
เจ้าสุกเสริม (พ.ศ. 2340 - พ.ศ. 2393) เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 9 (พ.ศ. 2381 - พ.ศ. 2393) พระราชโอรสในเจ้ามันธาตุราช
เรียซัน
เรียซัน (Ryazan; Рязань) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเรียซัน ประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโอกา ในภาคกลางของรัสเซีย ห่างจากกรุงมอสโกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 196 กิโลเมตร (122 ไมล์) เรียซันเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของรัสเซีย
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เรียซันมีประชากร 524,927 คน เพิ่มขึ้นจาก 521,560 ในปี พ.ศ. 2545 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 33 ของรัสเซีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ในภาคกลางของรัสเซีย รองจากมอสโกว โวโรเนจ และยาโรสลาฟล์
เมืองเก่าซึ่งปัจจุบันถูกตั้งชื่อว่า สตาปายาเรียซัน (Старая Рязань) ตั้งอยู่ 50 กิโลเมตรทางตะวันออกของเรียซันสมัยใหม่ในช่วงปลายยุคกลาง และทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของอาณาเขตของเรียซันจนถึงการรุกรานของมองโกลในจักรวรรดิรุสเคียฟในปี พ.ศ. 1237 ระหว่างการล้อมเรียซัน มันกลายเป็นหนึ่งในเมืองแรกในรัสเซียที่ถูกปิดล้อมและถูกทำลายจนหมดสิ้น ต่อมาเมืองหลวงถูกย้ายไปที่ เพอรีสลาฟล์-รีซานสกี (Переяславль-Рязанский) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น เรียซัน ตามคำสั่งของเยกาเจรีนามหาราชินี ในปี ค.ศ. 1778 อย่างไรก็ตาม โอลด์เรียซัน ไม่เคยสร้างขึ้นมาใหม่
เมืองนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ เรียซันเครมลิน ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์พอซฮาโลสติน พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในรัสเซีย พิพิธภัณฑสถาน-มรดกนักวิชาการ ไอ.พี. พาฟลอฟ; และพิพิธภัณฑ์การบินระยะไกลเรียซัน
โนเวย์เอาท์ (2009)
อ้างอิง
WWE No Way Out
ฮิวแมนเนเจอร์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
ฮิวแมนเนเจอร์ เป็นซิงเกิลอเมริกันของไมเคิล แจ็กสัน เขียนและแต่งโดย Steve Porcaro และ John Bettis และสร้างโดยควินซี โจนส์ เป็นซิงเกิลที่ห้าจากอัลบั้มเดี่ยวที่หกในชื่อทริลเลอร์
ซีบิว
ซีบิว (Sibiu; Hermannstadt, Nagyszeben) เป็นเมืองสำคัญในทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย มีประชากร 154,548 คน เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรม ผลิตเครื่องจักร รถบรรทุก สิ่งทอ เสื้อผ้า ถุงเท้ารองเท้า ผลิตภัณฑ์อาหาร เครื่องมือที่ให้ความเที่ยงตรงสูง และสินค้าเครื่องหนัง
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศมัลดีฟส์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศมัลดีฟส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
BackTrack
BackTrack เป็นลินุกซ์ดิสทริบิวชันในรูปของแผ่นติดตั้ง ซึ่งสนับสนุนการใช้งานด้านนิติวิทยาศาสตร์โปรแกรมที่ใช้ในการศึกษา และเป็น Open Source ของ Linux	หรือ Penetration Testing Distribution ของทาง Linux เว็บไซต์หลักคือ backtrack-linux.org สามารถติดตามการอัปเดตและดาวน์โหลดตัวล่าสุดได้ จะมีการอัปเดตเพียงปีละครั้งเท่านั้นหรือการทดสอบการโจมตีระบบและเป็นที่นิยมมากในหมู่นิสิตนักศึกษาเพื่อใช้ในการศึกษาภาควิชาเกี่ยวกับการโจมตีฐานข้อมูล
7 วันจองเวร 2
เจ็ดวันจองเวร 2 เป็นละครซีรีส์ภาคต่อที่ดัดแปลงจากเค้าโครงมาจากนวนิยายชุด FIVE FEARS ประกอบไปด้วย TOUCH ต่อตัดสัมผัสผวา, DIET ขนมผสมศพ, SLEEP หลับ-เป็น-ตาย, CAGE หอสังหาร, KILL ร่วมห้องต้องฆ่า และนวนิยาย ลิฟท์ซ่อนศพ บทประพันธ์โดย ภาคินัย บทโทรทัศน์โดย ลัดดาวัลย์ รัตนดิลกชัย, ศนิพงศ์ สุทธิพันธุ์, ผดุง สมาจาร ที่ผลิตโดย ทาเลนต์ วัน ซีรีส์ สตูดิโอ ออกอากาศทุกวันจันทร์ – อังคาร เวลา 22:00 - 23:00 น. และตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไปทางสถานีได้เปลี่ยนเวลาการออกอากาศของวันจันทร์เป็นเวลา 21:45 - 22:45 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ทีวี ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2560 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ต่อจากละครเรื่อง ยุทธการสลัดนอ กำกับการแสดงโดย พงษ์ชัยพัทร เศรษฐนันท์, พลัฏฐ์พล มิ่งพรพิชิต , ลัดดาวัลย์ รัตนดิลกชัย
เรื่องย่อ
เรื่องราวในภาค 2 เริ่มต้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรกจบลงเมื่อ ชลลดา หรือ หมอชล (จ๋า ณัฐฐาวีรนุช) ซึ่งมีสภาพเป็นคนเห็นผีต้องมาขึ้นศาลในคดีฆาตกรรมที่เธอก่อขึ้นขณะเดียวกัน สารวัตรคาวี (เจสัน ยัง) นายตำรวจที่เข้ามาสืบคดีฆาตกรรมในภาคแรกกำลังจะลาพักร้อนกลับได้รับคดีใหม่จากผู้บังคับบัญชาคือการตายอย่างมีเงื่อนงำของ อลิสา (ฝน นลินทิพย์) หญิงสาวที่กำลังจะแต่งงานกับ ก้อง (กันต์ กันตถาวร) แต่ก้องก็หายตัวไปอย่างลึกลับโดยที่หลักฐานทุกอย่างชี้ไปที่ เจตน์ (โทนี่ รากแก่น) เพื่อนสนิทของทั้งก้องและอลิสาทำให้สารวัตรคาวีต้องขอความช่วยเหลือจากหมอชลมาช่วยในการสืบคดีครั้งนี้ซึ่งวิญญาณของอลิสาได้มาหาหมอชลและบอกกับหมอชลว่าเจตน์ไม่ได้ฆ่าเธอทำให้ทั้งสารวัตรคาวีและหมอชลสงสัยว่าทั้งหมดอาจจะเป็นการจัดฉากเพื่อใส่ร้ายเจตน์ขณะเดียวกันดวงวิญญาณตนต่าง ๆ ก็ได้มาขอความช่วยเหลือจากหมอชลให้ช่วยเปิดเผยความจริงในการตายของวิญญาณแต่ละตน
รายชื่อนักแสดงหลัก
(มีชื่อเป็นนักแสดงรับเชิญในตอน ลิฟท์ซ่อนศพ, ต่อตัด สัมผัสผวา , ร่วมห้องต้องฆ่า , ขนมผสมศพ และมีชื่อเป็นนักแสดงหลักในตอน รักลวงหลอน , ผีบังตา) "เกมซ่อนแอบ" บุคคลที่หายตัวไปอย่างลึกลับหลังคืนการตายของเจ้าสาวตัวเองอีกทั้งยังขายหุ้นทั้งหมดให้เจตน์แล้วลาออก ไม่มีใครรู้ว่าเขา 'อยู่หรือตาย' มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ หรือมันเป็นแค่การสร้างสถานการณ์
ชาดา ไทยเศรษฐ์
ชาดา ไทยเศรษฐ์ (เกิด 7 มิถุนายน พ.ศ. 2504) นักการเมืองชาวไทย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี สังกัดพรรคภูมิใจไทย และรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ
ชาดา เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2504 เป็นบุตรของเดชา กับปาลี้ ไทยเศรษฐ์ พี่ชายชื่อ ชัยยศ ไทยเศรษฐ์ และน้องสาวชื่อ มนัญญา ไทยเศรษฐ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ชาดา มีบุตรชายและบุตรสาวทั้งหมด 7 คน เป็นบุตรในสมรส 4 คน และเป็นบุตรนอกสมรสที่รับรองแล้วอีก 3 คน
การทำงาน
ชาดา ไทยเศรษฐ์ เคยเป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 เข้าร่วมกิจกรรมกับพรรคถิ่นไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุทัยธานี สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ในระหว่างดำรงตำแหน่งสภาผู้แทนราษฎร ชาดา ไทยเศรษฐ์ ได้ดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์สภาผู้แทนราษฎร และ กรรมาธิการงบประมาณ
ในปี พ.ศ. 2561 เขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
เทคโนโลยีอวกาศ
เทคโนโลยีอวกาศ (space technology) เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในการสำรวจสิ่งต่างๆ ทั้งในโลกและที่อยู่นอกโลก ในปัจจุบันเทคโนโลยีอวกาศได้มีการพัฒนาเกิดขึ้นมากมาย โดยองค์การต่างๆ และองค์การที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศ คือองค์การนาซ่า ของประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ในการสำรวจสิ่งที่ต้องการศึกษาสิ่งต่าง ๆ ในจักรวาล การใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีอวกาศ ในด้านต่าง ๆ เช่น การสื่อสาร การสำรวจทรัพยากรโลก
ชาดา ไทยเศรษฐ์
คดีความ
ชาดา เคยถูกจับกุมในข้อหาจ้างวานฆ่าสมเกียรติ จันทร์หิรัญ เลขานุการของประแสง มงคลศิริ ส.ส.พรรคไทยรักไทย เหตุเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2546 สุดท้ายศาลพิพากษายกฟ้องในปี พ.ศ. 2548
จรากุรา
จรากุรา (চৰাগুৱা) หรือที่รู้จักในนามราชธานีชากุยะ ถูกสถาปนาเป็นราชธานีในรัชสมัยสุดางฟ้า (โอรสมเหสีองค์รองของท้าวขำติ) เนื่องจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเริ่มเพิ่มพูนมากในรัชกาลนี้ เดิมสุดางฟ้าสร้างเมืองใหม่ขึ้นที่โธลา แต่ภายหลังได้ย้ายมาอยู่ที่ชารากูจา (ชากุยะ) และราชธานีแห่งนี้ใกล้กับแม่น้ำทิหิง
สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16
สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 แห่งนี้เป็นสนามกีฬาแห่งใหม่ที่สร้างขึ้นในบริเวณที่เคยเป็นป่ารกร้าง นอกกรุงเวียงจันทน์ โดยสนามแห่งนี้เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่เพื่อใช้ในการแข่งขันฟุตบอลและกรีฑา และยังใช้เป็นสถานที่จัดพิธีเปิดและพิธีปิดในกีฬาซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์เป็นเจ้าภาพ สนามกีฬาแห่งนี้ทางการจีนได้ช่วยดำเนินการด้านการเงินและการก่อสร้างทั้งหมด บนพื้นที่ 700 ไร่ สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 นี้มีความจุทั้งหมด 25,000 ที่นั่ง
จอห์น วิค แรงกว่านรก
จอห์น วิค แรงกว่านรก (John Wick, John Wick: Chapter 1) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวแอคชันทริลเลอร์แบบนีโอนัวร์ กำกับโดยแชด สตาเฮลสกี และเดวิด ลิตช์ นำแสดงโดย คีอานู รีฟส์, ไมเคิล นิกควิสต์, อัลฟี อัลเลน, แอเดรียน พาลิกกี, บริดเจต มอยนาแฮน, ดีน วินเทอส์, เอียน แมกเชน, จอห์น เลกีซาโม และวิลเลม เดโฟ จอห์น วิค แรงกว่านรก เป็นภาพยนตร์ลำดับแรกสุดในภาพยนตร์ชุด จอห์น วิค เล่าเรื่องของจอห์น วิค มือปืนฝีมือฉกาจที่วางมือแล้ว กลับจำเป็นต้องมาล้างแค้นให้กับโจรที่ขโมยรถและสังหารสุนัขของเขา ซึ่งเป็นของขวัญที่ระลึกของภรรยาที่เสียชีวิต
จอห์น วิค แรงกว่านรก เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 24 ตุลาคม 2014 มีภาคต่อมีชื่อเรื่องว่า จอห์น วิค แรงกว่านรก 2 ออกฉายเมื่อกุมภาพันธ์ 2017 ภาคสาม จอห์น วิค แรงกว่านรก 3 ออกฉายเมื่อพฤษภาคม 2019 และภาคสี่ จอห์น วิค แรงกว่านรก 4 ออกฉายเมื่อมีนาคม 2023
เรื่องย่อ
หลังสูญเสียเฮเลน ภรรยาจากโรคร้าย จอห์น วิคได้รับสุนัขชื่อเดซี จากภรรยาซึ่งให้เขาไว้เพื่อคลายความเศร้า จอห์นมักจะพาเดซีออกไปขับรถเล่น วันหนึ่งขณะเติมน้ำมัน จอห์นพบกับกลุ่มวัยรุ่นนำโดยไอโอเซฟ ทาราซอฟ ไอโอเซฟชมรถฟอร์ด มัสแตง มัค 1 ของจอห์นและเสนอจะซื้อต่อแต่จอห์นปฏิเสธ คืนนั้นไอโอเซฟและพรรคพวกบุกบ้านจอห์น พวกเขาทำร้ายจอห์นและฆ่าเดซีก่อนจะขโมยรถฟอร์ดไป
ต่อมาไอโอเซฟไปที่อู่ของออเรลิโอเพื่อให้เปลี่ยนทะเบียนรถแต่ออเรลิโอจำได้ว่าเป็นรถของจอห์น หลังรู้ว่าไอโอเซฟทำร้ายจอห์นและขโมยรถมา ออเรลิโอไล่ไอโอเซฟออกไปจากอู่ จากนั้นไม่นาน จอห์นมาที่อู่ของออเรลิโอและรับทราบว่าไอโอเซฟเป็นลูกของวิกโก ทาราซอฟ หัวหน้าแก๊งมาเฟียรัสเซีย อีกด้านหนึ่ง วิกโกซึ่งรู้ว่าไอโอเซฟทำอะไรลงไปเล่าให้ไอโอเซฟฟังว่า เดิมจอห์นเป็นนักฆ่าฝีมือฉกาจผู้มีฉายาว่า "บาบายากา" (จอมปีศาจ) แต่ภายหลังออกจากวงการเพื่อไปแต่งงานกับเฮเลน ต่อมาวิกโกขอเจรจากับจอห์นแต่จอห์นปฏิเสธ วิกโกจึงส่งคนไปฆ่าจอห์นที่บ้านแต่จอห์นสามารถจัดการได้หมด วิกโกตั้งค่าหัวจอห์น 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐและเสนอค่าหัวเป็นการส่วนตัวให้มาร์คัส ผู้ซึ่งเป็นเหมือนที่ปรึกษาของจอห์น จอห์นจึงลี้ภัยไปอยู่ที่โรงแรมคอนทิเนนทัลในนครนิวยอร์ก ที่ซึ่งมีกฎว่าห้ามฆ่ากันในพื้นที่โรงแรม
วินสตัน ผู้จัดการโรงแรมบอกจอห์นว่าตอนนี้ไอโอเซฟกบดานอยู่ที่ไนต์คลับชื่อ เดอะเรดเซอร์เคิล จอห์นจึงไปที่นั่นแต่ถูกคนของวิกโกขัดขวางจนไอโอเซฟหนีไปได้ เมื่อกลับมารักษาตัวที่โรงแรม จอห์นสู้กับมิสเพอร์กิน นักฆ่าที่หวังค่าหัวจากวิกโกก่อนจะเค้นถามถึงที่อยู่ของวิกโกและทุบเธอจนสลบ จอห์นทิ้งมิสเพอร์กินไว้กับแฮร์รี เพื่อนนักฆ่าที่อยู่ห้องข้าง ๆ
ต่อมาจอห์นไปที่โบสถ์ซึ่งใช้บังหน้าธุรกิจใต้ดินของวิกโกแล้วจัดการทำลายทรัพย์สิน ก่อนจะซุ่มโจมตีวิกโกที่ตามมา วิกโกจับตัวจอห์นได้สำเร็จและสั่งให้คนของตนฆ่าจอห์นก่อนจะออกไป แต่มาร์คัสเข้ามาขัดขวางจนจอห์นหนีออกมาได้แล้วตามไปเค้นถามวิกโกจนยอมบอกที่ซ่อนของไอโอเซฟ จอห์นไปที่นั่นและฆ่าทุกคนรวมถึงไอโอเซฟ
อีกด้านหนึ่ง มิสเพอร์กินที่ฆ่าแฮร์รีและหนีออกมาได้บอกวิกโกว่ามาร์คัสคอยช่วยเหลือจอห์นอย่างลับ ๆ วิกโกจึงไปหามาร์คัสก่อนจะทรมานและฆ่าเขา มิสเพอร์กินล่อให้จอห์นมาหาแต่วินสตันโทรเรียกให้มิสเพอร์กินออกไปพบ วินสตันแจ้งมิสเพอร์กินว่าเธอละเมิดกฎห้ามฆ่าในโรงแรม ก่อนจะให้คนของตนยิงมิสเพอร์กินจนตายเป็นการลงโทษ
วินสตันแจ้งจอห์นว่าวิกโกกำลังหลบหนีไปทางเฮลิคอปเตอร์ จอห์นจึงตามไปก่อนจะสู้กับวิกโกตัวต่อตัว จอห์นแทงวิกโกจนตาย แล้วไปที่คลินิกสัตว์ใกล้เคียงเพื่อรักษาตัว ภาพยนตร์จบลงเมื่อจอห์นช่วยชีวิตสุนัขตัวหนึ่งในคลินิกแล้วพาเดินไปตามทาง
ตำบลบ่อปลาทอง
บ่อปลาทอง เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลตะขบ และ เทศบาลตำบลบ่อปลาทอง
การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ของตำบลบ่อปลาทอง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชาแด (ค.ศ. 71-165) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพในปี ค.ศ. 71 (พ.ศ. 614) มีพระนามเดิมว่า โค ซูซ็อง และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราช ในปีที่ 94 ของรัชกาลพระเจ้าแทโจ เจ้าชายโค ซูซ็อง ได้บังคับให้พระเชษฐาสละราชสมบัติ และทรงสำเร็จโทษพระราชนัดดาทั้งสองซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเชษฐา เพื่อขึ้นครองราชย์แทนโดยทรงพระนามว่า พระเจ้าชาแด ขณะที่มีพระชนมายุถึง 75 พรรษา ทรงสนับสนุนเจ้าชายแพ็กโก พระราชอนุชาให้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่ในปี ค.ศ. 165 (พ.ศ. 708) ทรงถูกพระราชอนุชาองค์นี้จับสำเร็จโทษขณะพระชนมายุ 94 พรรษา เจ้าชายแพ็กโกเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ
จตุพร ประมลบาล
จตุพร ประมลบาล หรือ โค้ชจุ่น เป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย รวมถึงเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด   และทีทีเอ็ม เอฟซี ปัจจุบันเป็นประธานสโมสรฟุตบอลพราม แบงค็อก ในไทยลีก 3
นอกจากนี้ จตุพร เป็นผู้ฝึกสอนที่พัฒนานักฟุตบอลทีมชาติชุดปัจจุบันมาตั้งแต่เยาวชน โดยการพาทีมอัสสัมชัญ ธนบุรี ไปคว้ารางวัลที่ 5 จากการแข่งขันไนกี้ พรีเมียร์ เวิลด์คัพ 2003 และยังเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการผลักดันให้ธีรศิลป์ แดงดา ติดทีมชาติชุดใหญ่รายการปรีโอลิมปิกส์ 2010 และปัจจุบันได้พยายามผลักดันเยาวชนที่ฝึมือได้มีโอกาสติดทีมชาติอีกหลายคน อาทิ สราวุธ กัลยาณบัณฑิต ได้ติดฟุตบอลทีมชาติไทยชุดซีเกมส์
ประวัติ
จตุพร ประมลบาล เป็นอดีตนักฟุตบอลสังกัดสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทยจบการศึกษาระดับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สาขาการจัดการกีฬา และเคยทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมสโมสรราชประชา ชุดพาทีมคว้าแชมป์ "ถ้วยพระราชทาน ข." ด้วยนักฟุตบอลเยาวชนของโรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี นอกจากนี้ จตุพรยังเป็นอดีตผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2010 ที่เฉิงตู ประเทศจีน  ที่ซึ่งทีมชาติไทยเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติญี่ปุ่น และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่จัดขึ้น ณ กว่างโจว ประเทศจีน
พ.ศ. 2556 จตุพรได้ตัดสินใจออกจากการทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมทีทีเอ็ม เอฟซี เพื่อรับใช้ชาติด้วยการทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยในการแข่งเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2013 ที่ย่างกุ้ง ประเทศพม่า  รวมถึงในการแข่งฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า    โดยในรอบรองชนะเลิศทีมของเขาเป็นฝ่ายเสมอทีมชาติพม่าที่ 2-2 และได้มีการยิงจุดโทษเพื่อหาทีมชนะ ซึ่งนักฟุตบอลไทยเป็นฝ่ายยิงได้แม่นกว่า ด้วยผลการแข่งรวม 11-10 ส่งผลให้ทีมชาติไทยผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ และในรอบชิงนี้ เขาได้ใช้ระบบ 4-4-2 ที่ซึ่งทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติเวียดนามที่ 2-1 ส่งผลให้ทีมชาติไทยรับรางวัลเหรียญทองได้สำเร็จ
ด้านกิจกรรมเพื่อสังคม จตุพรเคยทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนโครงการมูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฟุตบอลแคมป์ 2013 นอกจากนี้ได้ริเริ่มโครงการพัฒนาฟุตบอลเพื่อชุมชนมากว่าสิบปี ปัจจุบันเป็นโครงการ ThaiBev Football Academy
ใน พ.ศ. 2557 จตุพรได้ทำหน้าที่คุมทีมยาสูบ-ศุลกากร เอฟซี ควบคู่กับฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งขันรายการฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 ณ ประเทศเวียดนาม เพื่อร่วมการคัดเลือกทีมสู่การแข่งฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศแคนาดา
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (Charles II of England; 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1630 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์ หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ ในปี ค.ศ. 1660 จนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1685
ซีบีบีซี (ช่องโทรทัศน์)
ซีบีบีซี (CBBC; ย่อมาจาก Children's BBC) เป็นช่องโทรทัศน์ประเภทรับชมโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายในสหราชอาณาจักรของบีบีซี โดยเริ่มการแพร่ภาพเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 จากที่เดิมเป็นเพียงรายการส่วนหนึ่งของช่องบีบีซีอื่นเท่านั้น โดยมีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ชมที่มีอายุ 6 ถึง 12 ปี ในขณะที่สถานีพี่น้องอีกสถานีหนึ่งที่ชื่อว่าซีบีบีส์มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ชมที่มีอายุต่ำกว่านี้ เมื่อปี พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2558 ซีบีบีซีได้รับรางวัล "ช่องโทรทัศน์ประจำปี" (Channel of the Year) ที่งาน Children's BAFTA โดยมีผู้ชมเฉลี่ย 300,000 คนต่อวัน
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1630 ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและสมเด็จพระราชินีอ็องเรียต มารี ได้อภิเษกสมรสกับพระนางกาตารีนา และครองสกอตแลนด์ระหว่างวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 ถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651 และ อังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 ถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 ที่พระราชวังไวท์ฮอลในกรุงลอนดอน
ซีบีบีซี (ช่องโทรทัศน์)
เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 บีบีซีประกาศว่าจะมีการแพร่ภาพสดช่องซีบีบีซีผ่านทางเว็บไซต์ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ของปีเดียวกัน
รายการที่มีผู้ชมมากที่สุด
นี่คือรายชื่อ 10 รายการแรกของช่องซีบีบีซีที่มีผู้ชมมากที่สุด ซึ่งจัดอันดับโดย BARB
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
หลังจากที่รัฐบาลสาธารณรัฐภายใต้การนำของริชาร์ด ครอมเวลล์ล่มในปี ค.ศ. 1659 นายพลจอร์จ มองค์ก็อัญเชิญชาลส์ให้กลับมาเป็นสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษในสมัยที่เรียกกันว่า “การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ” พระเจ้าชาลส์ที่ 2 เสด็จกลับถึงอังกฤษเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 และเสด็จเข้าลอนดอนในวันประสูติครบ 30 พรรษาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 และทรงได้รับการราชาภิเศกเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษและ ไอร์แลนด์เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1660
กล้องสำรวจขั้นสูง
กล้องสำรวจขั้นสูง (Advanced Camera for Surveys) คือ อุปกรณ์วิทยาศาสตร์รุ่นที่สามของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ได้รับออกแบบเบื้องต้นโดยทีมจากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ สร้างและทดสอบโดยบริษัท Ball Aerospace & Technologies Corp และศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด และทดสอบความพร้อมที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีก่อนที่จะบรรจุในกระสวยอวกาศโคลัมเบีย ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2002 ในภารกิจซ่อมบำรุง 3B และติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม แทนที่กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (Faint Object Camera)
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1679 ไททัส โอตส์สร้างข่าวลือเรื่อง “การลอบวางแผนโพพิช” ที่เป็นผลให้เกิดวิกฤตกาลการกีดกัดต่อมา เมื่อเป็นที่ทราบกันว่าดยุกแห่งยอร์กพระอนุชาของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และรัชทายาทผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2เปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้บ้านเมืองแบ่งเป็นสองฝักสองฝ่าย ฝ่ายวิกสนับสนุนการยกเว้นไม่ให้ดยุกแห่งยอร์กขึ้นครองราชย์และฝ่ายทอรีต่อต้านการยกเว้น พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเข้าข้างฝ่ายหลัง หลังจากที่ผู้ก่อการโปรเตสแตนต์วางแผน “การลอบวางแผนไรย์เฮาส์” ที่จะปลงพระองค์เองและดยุกแห่งยอร์กในปี ค.ศ. 1683 ที่ทำให้ผู้นำพรรควิกหลายคนถูกประหารชีวิตหรือถูกเนรเทศ พระเจ้าชาลส์ที่ 2 จึงทรงยุบสภาในปี ค.ศ. 1679 และทรงราชย์โดยไม่มีรัฐสภาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 ก่อนจะเสด็จสวรรคตพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ก็ทรงเปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิกบนพระแท่นที่ประชวร