cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรคซึมเศร้า (การวินิจฉัยแยกโรค)
การได้รับสาร Organophosphate บ่อย ๆ
การได้รับสาร organophosphate บ่อย ๆ (chronic exposure) อาจมีผลเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ การคิดและพฤติกรรมฆ่าตัวตาย ความพิการทางการรู้คิด และการอ่อนเปลี้ยเรื้อรัง organophosphate เป็นเอสเทอร์ต่าง ๆ ของกรดฟอสฟอริก สารเคมี-ชีวภาพที่สำคัญที่สุดหลายอย่างเป็น organophosphate รวมทั้ง ดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอ cofactor ที่เป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิต แต่ organophosphate ก็ยังเป็นส่วนของยาฆ่าแมลงและสารกำจัดวัชพืชด้วย องค์กรป้องกันสิ่งแวดล้อมสหรัฐกำหนด organophosphate ว่ามีพิษในระดับสูงต่อผึ้ง สัตว์ป่า และมนุษย์
โรคอารมณ์สองขั้ว
จนถึงบัดนี้ก็ยังถกเถียงกันว่า นี่ควรจะวินิจฉัยเป็นโรคอีกชนิดหนึ่งเหมือนในปัจจุบันหรือไม่ เพราะว่าบุคคลที่วินิจฉัยว่ามีโรคซึมเศร้าบ่อยครั้งประสบกับอาการเกือบฟุ้งพล่าน ซึ่งแสดงว่าโรคที่จัดเป็นสองอย่างอาจจะมีอาการสืบเนื่องกัน
การขาดสารอาหาร
สารอาหารมีบทบาทกุญแจสำคัญในการรักษาความเป็นอยู่ที่ดีทั้งทางกายใจ การขาดสารอาหารอาจมีผลอย่างลึกซึ้งต่อสุขภาพจิต ศาสตร์ใหม่ที่กำลังพัฒนาขึ้นคือ ประสาทวิทยาศาสตร์โภชนาการ (Nutritional Neuroscience) ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างอาหารกับการทำงานทางประสาทและสุขภาพจิต
แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (CPG-MDD-GP) ปี 2553 ของกรมสุขภาพจิตแห่งประเทศไทยสรุปโรคที่อาจเป็นในหมวดนี้ว่า การขาดกรดโฟลิก, วิตามินบี12, วิตามินบี1 (ไทอามีน), วิตามินบี6 , nicotinamide (pellagra), โรคโลหิตจางชนิด pernicious
มะเร็ง
แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (CPG-MDD-GP) ปี 2553 ของกรมสุขภาพจิตแห่งประเทศไทยสรุปโรคที่อาจเป็นในหมวดนี้ว่า มะเร็งตับอ่อน (pancreatic carcinoma), มะเร็งปอด (Lung carcinoma)
คลองคูเมืองเดิม
คลองคูเมืองเดิม บ้างเรียก คลองหลอด เป็นคลองขุดรอบพระนครชั้นใน (ชั้นแรก) ของเกาะรัตนโกสินทร์ กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นคูเมืองที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ขุดเป็นคูเมืองด้านตะวันออกของกรุงธนบุรี หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงย้ายราชธานีไปยังกรุงรัตนโกสินทร์ ทรงโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ขุดคูเมืองขึ้นใหม่ ส่วนคลองคูเมืองเดิมได้กลายสภาพเป็นเส้นทางคมนาคมของประชาชนในพระนครแทน
ประวัติ
เป็นคลองขุดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นเป็นคูเมืองด้านตะวันออกของกรุงธนบุรีซึ่งกินอาณาเขตเลยมาทางด้านฝั่งพระนคร โดยโปรดฯ ให้ขุดคูเมืองออกแม่น้ำเจ้าพระยาทั้ง 2 ด้าน คือ ด้านเหนือที่ท่าช้างวังหน้า ด้านใต้ที่ปากคลองตลาด ดินจากการขุดคลองโปรดให้พูนขึ้นเป็นเชิงเทิน ตั้งค่ายไม้ทองหลางทั้งต้นตลองแนวคลองเพือป้องกันข้าศึก เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงย้ายราชธานีมาอยู่ฝั่งพระนคร โปรดให้ขุดคูเมืองใหม่เพื่อขยายอาณาเขตราชธานี คลองคูเมืองเดิมจึงกลายเป็นเส้นทางคมนาคมของราษฎร ไม่ได้ใช้ประโยชน์เป็นคูเมืองอีกต่อไป
ประชาชนเรียกชื่อคลองนี้ตามสถานที่ที่คลองผ่าน เช่น ปากคลองด้านเหนือผ่านโรงไหมหลวง เรียก "คลองโรงไหมหลวง" ปากคลองด้านใต้เป็นตลาดที่คึกคักทั้งบนบกและในน้ำ จึงเรียก "ปากคลองตลาด" ส่วนตอนกลางระหว่างคลองหลอดวัดราชนัดดา (คลองหลอดข้างวัดบุรณศิริมาตยาราม) กับคลองหลอดวัดราชบพิธ ได้มีประกาศของสุขาภิบาล ร.ศ. 127 ให้เรียกว่า "คลองหลอด" ซึ่งหมายถึงคลองที่อยู่ระหว่างคลองหลอดทั้งสอง แต่ภายหลังคนทั่วไปมักเรียกคลองนี้ตลอดสายว่า "คลองหลอด" ซึ่งผิดจากข้อเท็จจริง
เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี รัฐบาลจึงมีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ให้เรียกชื่อคลองให้ถูกต้องตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า "คลองคูเมืองเดิม"
ตั้งแต่ พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้หน่วยราชการในพระองค์ หน่วยราชการอื่น ๆ และประชาชนจิตอาสาร่วมกันทำความสะอาด พัฒนา และปรับปรุงภูมิทัศน์คลองสายต่าง ๆ รอบเกาะรัตนโกสินทร์ ซึ่งแต่เดิมมีคุณภาพน้ำเสื่อมโทรมมาก รวมทั้งมีปัญหาคนเร่ร่อนและโสเภณีทำให้สภาพแลดูไม่เป็นระเบียบ จึงมีการพัฒนาโดยมีการขุดลอกคลอง และผันน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าคลอง ทำให้ปริมาณออกซิเจนในน้ำเพิ่มขึ้น ส่วนด้านภูมิทัศน์ได้มีการปรับปรุงทางเท้า ติดตั้งไฟส่องสว่าง รวมทั้งตั้งพรรณไม้ใหญ่บางชนิดออกเพราะรากไม้นั้นจะทำลายแนวเขื่อน และทำการฟื้นฟูต้นขนุนซึ่งเป็นพรรณไม้ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนปัญหาคนเร่ร่อนได้ทำการช่วยเหลือนำส่งไปยังศูนย์คัดกรองช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส (บ้านอิ่มใจ)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (Faculty of Engineering,Rajamangala University of Technology Isan) เป็น1ใน3 คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยได้รับการรับรองโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และสภาวิศวกรแล้ว
ประวัติคณะ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 เป็นคณะที่มีประวัติมายาวนานเริ่มจากการเป็น วิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น(เป็นคนละแห่งกับวิทยาลัยเทคนิคขอนแก่นในปัจุบัน) เปิดรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) พ.ศ. 2542 เริ่มเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) ภายใต้การกำกับ ดูแลหลักสูตรโดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ ศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2549 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ถูกจัดตั้งเป็นหน่วยงานหนึ่ง สังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ทักษิณคังโคตรี
ทักษิณคังโคตรี (อักษรโรมัน: Dakshin Gangotri) เป็นสถานีวิจัยแรกของอินเดียบนแอนตาร์กติกา ส่วนหนึ่งของโครงการแอนตาร์กติกอินเดีย สถานีตั้งอยูที่ระยะทาง 2500 km จากขั้วโลกใต้ ปัจจุบันสถานีใช้งานเป็นจุดเก็บพัสดุ (supply base) และเป็นที่พักค้างแรมเพื่อเดินทางต่อ (transit camp) สถานีตั้งชื่อตามธารน้ำแข็งทักษิณคังโคตรี
สถานีตั้งขึ้นระหว่างอินเดียพิชิตแอนตาร์กติกาครั้งที่สาม ระหว่างปี 1983–84 และเป็นครั้งแรกที่นักวิจัยอินเดียอาศัยบนแอนตาร์กติกาในฤดูหนาวเพื่อทำการค้นคว้าวิจัย สถานีสร้างขึ้นโดยทีมงานจำนวน 81 คน ซึ่งรวมถึงนักธรณีวิทยา สุทีปตะ เสงคุปตะ การก่อสร้างแล้วเสร็จในปลายเดือนมกราคม 1984 โดยความช่วยเหลือของกองทัพอินเดีย และเมื่อสร้างเสร็จก็ได้ฉลองวันสาธารณรัฐอินเดียที่สถานีร่วมกับชาวโซเวียตและเยอรมนีตะวันออก
รูปแบบ
ทักษิณคังโคตรีเป็นสถานีไม่มีคนประจำการ (unmanned station) สร้างขึ้นโดยใช้วัสดุจากอินเดีย และใช้พลังงานไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ สถานีติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์เต็มรูปแบบเพื่อใช้บันทึกข้อมูลที่วิจัยได้ และสร้างขึ้นโดยตั้งใจให้เป็นสิ่งปลูกสร้างถาวรบนแอนตาร์กติกา ภายในยังมีจุดสื่อสารอินมาร์แซต และสถานีวิทยุสมัครเล่น
สถานีแบ่งออกเป็นสองส่วน บล็อกเอ และ บี โดยบล็อกเอมีตัวสร้างกระแสไฟฟ้า, เชื้อเพลิง และที่สำหรับทำงานก่อสร้าง ซ่อมแซม และประดิษฐ์ ส่วนบล็อกบีมีส่วนห้องทดลอง ห้องวิทยุสื่อสาร และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ
เทนเซนต์ QQ
เทนเซนต์ QQ (Tencent QQ; 腾讯QQ) หรือรู้จักในชื่อ คิวคิว (QQ) เป็นโปรแกรมเมสเซนเจอร์สำหรับวินโดวส์ ผลิตโดยบริษัทเทนเซนต์จาก ประเทศจีน โดยในประเทศไทยมีนำมาใช้ที่เว็บสนุก.คอม ในชื่อ สนุก! QQ
ทักษิณคังโคตรี
รูปแบบ
ในสถานียังมีการติดตั้งอุปกรณ์ตรวจวัดอุณหภูมิอัตโนมัติที่บันทึกรายงานผลไว้ นอกจากนี้สถานียังถูกใช้ทดลองเกี่ยวกับคลื่นวิทยุในแอนตาร์กติกา การใช้งานอื่น ๆ ของสถานีประกอบด้วยใช้เพื่อศึกษาวิทยามหาสมุทรเชิงกายภาพ, เคมีแหล่งน้ำจืด, ชีววิทยาแอนตาร์กติกา, ธรณีวิทยา, วิทยาธารน้ำแข็ง และ สนามพลังแม่เหล็กโลก
เทนเซนต์ QQ
QQ ซึ่งเป็นโปรแกรมรับ-ส่งข้อความทางอินเทอร์เน็ต ที่สามารถใช้งานได้ Video chat, Group chat, SMS, Mobile QQ, การโอนถ่ายรับส่งไฟล์แบบเรียลไทม์, ค้นหาเพื่อนใหม่แบบเจาะจง
ทักษิณคังโคตรี
รูปแบบ
ในปี 1984 อินเดียได้เปิดตัวสถานีไปรษณีย์อินเดียแห่งแรกบนแอนตาร์กติกาที่ทักษิณคังโคตรี โดยมีนักอุตุนิยมวิทยา จี. สุธกร เรา (G. Sudhakar Rao) เป็นนายไปรษณีย์คนแรกของอินเดียบนแอนตาร์กติกาเมื่อปี 1988
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิก (Equestrian) ถือได้ว่าเป็นกีฬาชนิดเดียวเท่านั้นที่คนกับสัตว์อยู่ในทีมเดียวกัน และชัยชนะจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับสัมพันธภาพที่มาจากความเชื่อใจและการยอมรับซึ่งกันและกันระหว่างคนกับม้า นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาชนิดหนึ่งในไม่กี่ชนิดที่ชายและหญิงมีความเท่าเทียมกันในทุกด้าน สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในรายการใดๆ ด้วยกันโดยมีสิทธิต่างๆที่เหมือนกัน เมื่อได้รับชัยชนะก็ขึ้นรับเหรียญรางวัลที่แท่นเดียวกัน ไม่มีการแบ่งเพศแบบกีฬาชนิดอื่นๆ อีกทั้งยังนับว่าเป็นกีฬาที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากชนิดหนึ่งด้วย
เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
ในครั้งนั้น ออสเตรเลียเข้มงวดมากเกี่ยวกับกฎหมายกักกันพืชและสัตว์ ก่อนที่จะอนุญาตให้นำม้าเข้าประเทศจะมีกระบวนการที่ยุ่งยากมาก เพื่อตัดปัญหาความยุ่งยากดังกล่าว จึงตัดสินใจให้มีการแข่งขันขี่ม้านอกประเทศ ซึ่งออสเตรเลียเลือกกรุงสต็อกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดนเป็นสถานที่แข่งขัน ในขณะที่กีฬาชนิดอื่นๆทั้งหมดทำการแข่งขันที่เมลเบิร์น
ตารางสรุปเหรียญ
ที่มา:
แกนประสาทนำออก
แกนประสาท หรือ แอกซอน หรือ ใยประสาท (axon มาจากภาษากรีกคำว่า ἄξων คือ áxōn แปลว่า แกน) เป็นเส้นใยเรียวยาวที่ยื่นออกจากเซลล์ประสาทหรือนิวรอน และปกติจะส่งกระแสประสาทหรือคำสั่งออกจากตัวเซลล์เพื่อสื่อสารกับเซลล์อื่น ๆ หน้าที่ของมันก็เพื่อส่งข้อมูลไปยังนิวรอน กล้ามเนื้อ และต่อมต่าง ๆ ในเซลล์ประสาทรับความรู้สึกบางอย่างซึ่งมีรูปร่างเป็น pseudounipolar neuron (เซลล์ประสาทขั้วเดียวเทียม) เช่นที่รับความรู้สึกสัมผัสและอุณหภูมิ กระแสประสาทจะวิ่งไปตามแอกซอนจากส่วนปลายเข้าไปยังตัวเซลล์ แล้วก็จะวิ่งออกจากตัวเซลล์ไปยังไขสันหลังตามสาขาอีกสาขาของแอกซอนเดียวกัน ความผิดปกติของแอกซอนอาจเป็นเหตุให้เกิดความผิดปกติทางประสาทซึ่งมีผลต่อทั้งเซลล์ประสาทในส่วนนอกและส่วนกลาง ใยประสาทสามารถจัดเป็นสามหมวดคือ ใยประสาทกลุ่มเอเด็ลตา (A delta) กลุ่มบี (B) และกลุ่มซี (C) โดยกลุ่มเอและบีจะมีปลอกไมอีลินในขณะที่กลุ่มซีจะไร้ปลอก
แอกซอนเป็นส่วนยื่นที่ประกอบด้วยโพรโทพลาสซึมอย่างหนึ่งในสองอย่างที่ยื่นออกจากตัวเซลล์ประสาท ส่วนยื่นอีกอย่างเรียกว่า ใยประสาทนำเข้า/เดนไดรต์ (dendrite) แอกซอนจะต่างจากเดนไดรต์หลายอย่าง รวมทั้งรูปร่าง (เดนไดรต์มักจะเรียวลงเทียบกับแอกซอนที่จะคงขนาด) ความยาว (เดนไดรต์มักจะจำกัดอยู่ในปริภูมิเล็ก ๆ รอบ ๆ ตัวเซลล์ ในขณะที่แอกซอนอาจยาวกว่ามาก) และหน้าที่ (เดนไดรต์เป็นส่วนรับสัญญาณในขณะที่แอกซอนจะเป็นส่วนส่งสัญญาณ) แต่ลักษณะที่ว่านี้ทั้งหมดล้วนแต่มีข้อยกเว้น แอกซอนจะหุ้มด้วยเยื่อที่เรียกว่า axolemma ไซโทพลาซึมของแอกซอนมีชื่อโดยเฉพาะว่าแอกโซพลาซึม (axoplasm) ส่วนสุดของแอกซอนที่แตกเป็นสาขา ๆ เรียกว่า telodendron/telodendria ส่วนสุดของ telodendron ซึ่งป่องเรียกว่าปลายแอกซอน (axon terminal) ซึ่งเชื่อมกับ dendron หรือตัวเซลล์ของนิวรอนอีกตัวหนึ่ง จุดเชื่อที่ว่านี้เรียกว่าจุดประสานประสาท/ไซแนปส์
นิวรอนบางอย่างไม่มีแอกซอนและจะส่งสัญญาณผ่านเดนไดรต์ ไม่มีนิวรอนใด ๆ ที่มีแอกซอนมากกว่าหนึ่งอัน แต่ในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเช่นแมลงและปลิง แอกซอนบางครั้งจะมีส่วนต่าง ๆ ที่ทำงานแทบเป็นอิสระต่อกันและกัน แอกซอนโดยมากจะแตกสาขา และในบางกรณีจะมีสาขาจำนวนมหาศาล
กายวิภาค
thumb|upright|right| [[แผนภาพตัดขวางของแอกซอน
1. แอกซอน
2. นิวเคลียสของเซลล์ชวานน์
3. เซลล์ชวานน์
4. ปลอกไมอีลิน
5. Neurilemma]] แอกซอนเป็นเส้นใยที่ใช้ลำเลียงข้อมูลข่าวสารของระบบประสาท เมื่อแอกซอนหลายเส้นรวมกันเป็นมัดก็เรียกว่า เส้นประสาท (nerve) แอกซอนบางใยอาจยาวถึง 1 เมตรหรือยิ่งกว่านั้น ในขณะที่เหลืออาจยาวเพียงแค่ 1 มิลลิเมตร แอกซอนที่ยาวที่สุดในร่างกายมนุษย์ก็คือ sciatic nerve ซึ่งวิ่งไปจากส่วนล่างสุดของไขสันหลังไปยังนิ้วโป้งที่เท้าแต่ละข้าง
แอกซอนยังหนา (คือมีเส้นผ่านศูนย์กลาง) ต่าง ๆ กัน แอกซอนเดี่ยว ๆ โดยมากเล็กมาก ปกติจะหนาประมาณ 1 ไมโครเมตรซึ่งต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องดู แต่แอกซอนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่หนาสุดก็อาจมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 20 ไมโครเมตร ส่วนแอกซอนยักษ์ของหมึก ซึ่งวิวัฒนาการให้ส่งสัญญาณได้เร็วมาก ใหญ่หนาเกือบถึง 1 มิลลิเมตร เท่ากับไส้ดินสอขนาดเล็ก ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
มีแอกซอนสองแบบทั้งในระบบประสาทกลางและนอกส่วนกลาง คือ แบบมีปลอกไมอีลิน และแบบไม่มี ปลอกไมอีลินเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ทำจากไขมัน ซึ่งเกิดจากเซลล์เกลียสองอย่าง
ถ้าดูตามแอกซอนที่หุ้มปลอก จะมีช่องในระหว่างปลอกที่เรียกว่า node of Ranvier (ข้อรันวิเอร์) ในระยะเท่า ๆ กัน เป็นตำแหน่งที่เกิดการแลกเปลี่ยนไอออนระหว่างภายในภายนอกเซลล์ในกระบวนการนำกระแสประสาท ปลอกไมอีลินทำให้อิมพัลส์ไฟฟ้าสามารถแพร่กระจายไปได้อย่างรวดเร็วในรูปแบบที่เรียกว่า saltatory conduction (การนำไฟแบบกระโดด) การเสียปลอกไมอีลินจะทำให้เกิดอาการทางประสาทมากมาย เช่นดังที่พบในโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
ถ้าเอาสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลังออกและผ่าเป็นแผ่นบาง ๆ บางส่วนของแต่ละแผ่นจะปรากฏเป็นสีคล้ำและบางส่วนจะมีสีจางกกว่า ส่วนที่คล้ำเรียกว่า เนื้อเทา และส่วนที่จางเรียกว่า เนื้อขาว เนื้อขาวได้สีมาจากปลอกไมอีลินของแอกซอน เพราะสมองส่วนที่มีสีจางจะมีแอกซอนหุ้มปลอกไมอีลินอยู่อย่างหนาแน่น โดยมีตัวเซลล์ประสาทอย่างเบาบาง
เปลือกสมองจะมีชั้นเนื้อเทาหนาที่ผิว โดยมีเนื้อขาวเป็นปริมาตรมากข้างใต้ ซึ่งแสดงว่า ผิวเปลือกสมองโดยมากเต็มไปด้วยตัวเซลล์ ในขณะที่ข้างใต้เต็มไปด้วยแอกซอนหุ้มปลอกที่เชื่อมเซลล์ประสาทต่าง ๆ
ส่วนแรก (initial segment)
ส่วนแรกสุดของแอกซอน ซึ่งเป็นส่วนที่หนาไร้ปลอกที่เชื่อมกับตัวเซลล์โดยตรง มีคอมเพล็กซ์โปรตีนซึ่งทำหน้าที่โดยเฉพาะ ๆ มันยาวประมาณ 25 ไมโครเมตร และทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มศักยะงาน (กระแสประสาท) ของเซลล์ ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้า (voltage-gated sodium channel) จะหนาแน่นที่ส่วนแรกมากกว่าส่วนอื่น ๆ ของแอกซอนและหนาแน่นกว่าตัวเซลล์ที่ติดกัน ยกเว้นส่วนตัวเซลล์ที่เรียกว่า axon hillock ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้าจะพบอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของเยื่อหุ้มแอกซอน และมีส่วนในการจุดชนวนศักยะงาน ในการนำไฟฟ้า และในการสื่อประสาทข้ามไซแนปส์
ข้อรันวิเอร์ (Node of Ranvier)
ข้อรันวิเอร์ (Node of Ranvier) หรือช่องว่างระหว่างปลอกไมอีลิน (myelin sheath gap) เป็นส่วนสั้น ๆ ที่ไร้ปลอกของแอกซอนแบบหุ้มปลอกไมอีลิน โดยพบเป็นระยะ ๆ ในระหว่างปลอกไมอีลินที่แยกเป็นส่วน ๆ ตามแอกซอน ดังนั้น ที่ข้อรันวิเอร์ ขนาดแอกซอนจะเล็กลง
ข้อเหล่านี้เป็นเขตที่สามารถสร้างศักยะงาน คือในการนำไฟฟ้าแบบกระโดด (saltatory conduction) ศักยะงานซึ่งสร้าง/เสริมที่แต่ละข้อจะวิ่งโดยแทบไม่ลดกำลังไปยังข้อต่อไป ในที่ซึ่งกระแสไฟจะยังมีกำลังพอเพื่อสร้าง/เสริมศักยะงานแล้วส่งต่อไป ดังนั้น ในแอกซอนหุ้มปลอก ศักยะงานก็เหมือนกับจะ "กระโดด" จากข้อหนึ่งไปยังอีกข้อหนึ่ง เหมือนข้ามส่วนหุ้มปลอกในระหว่างเพราะนำไฟได้เร็วกว่าส่วนที่ไม่ได้หุ้ม มีผลโดยรวมเป็นการนำไฟฟ้าที่เร็วกว่าแอกซอนที่ไม่หุ้มปลอกแม้ขนาดใหญ่เท่ากัน
ศักยะงาน
แอกซอนโดยมากจะส่งกระแสประสาทในรูปแบบของศักยะงาน (action potential) ซึ่งเป็นอิมพัลส์ไฟฟ้าเคมีแบบมีค่าไม่ต่อเนื่อง (วิยุต) ซึ่งวิ่งไปอย่างรวดเร็วตามแอกซอน เริ่มจากตัวเซลล์และไปสุดที่ปลายแอกซอนโดยเป็นไซแนปส์ที่เชื่อมกับเซลล์เป้าหมาย
ลักษณะโดยเฉพาะของศักยะงานก็คือ เป็นแบบมีหรือว่าไม่มี (all-or-nothing) เพราะศักยะงานทุก ๆ พัลส์ที่สร้างโดยแอกซอน จะมีขนาดและรูปร่างเหมือนกัน ลักษณะเฉพาะนี้ทำให้ศักยะงานสามารถส่งจากปลายข้างหนึ่งผ่านแอกซอนที่ยาวไปถึงอีกข้างหนึ่งโดยไม่เปลี่ยนแปลง แต่ก็ยังมีเซลล์ประสาทซึ่งมีแอกซอนสั้น ๆ ที่ส่งสัญญาณเคมีไฟฟ้าแบบ Graded potential ซึ่งมีแอมพลิจูดต่าง ๆ กัน
เมื่อศักยะงานวิ่งไปถึงปลายแอกซอนก่อนไซแนปส์ มันก็จะจุดชนวนกระบวนการสื่อประสาทข้ามไซแนปส์ ขั้นแรกก็คือการเปิดช่องไอออนแคลเซียมที่เยื่อหุ้มแอกซอนอย่างรวดเร็ว ทำให้ไอออนแคลเซียมไหลเข้าเซลล์ผ่านเยื่อหุ้ม การเพิ่มความเข้มข้นของแคลเซียมภายในเซลล์ที่เป็นผล จะทำให้ถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) เล็ก ๆ ที่หุ้มเก็บสารสื่อประสาท เข้าเชื่อมกับเยื่อหุ้มแอกซอน แล้วปล่อยสารสื่อประสาทออกนอกเซลล์ เป็นกระบวนการลำเลียงสารออกนอกเซลล์ (exocytosis) สารสื่อประสาทก็จะแพร่ข้ามไปยังตัวรับที่อยู่บนเยื่อหุ้มของเซลล์เป้าหมาย แล้วเข้ายึดกับตัวรับทำให้ตัวรับเริ่มทำงาน
ขึ้นอยู่กับตัวรับ ผลต่อเซลล์เป้าหมายอาจเป็นการเร้า การยับยั้ง หรือการเปลี่ยนเมแทบอลิซึมบางอย่าง ลำดับเหตุการณ์เช่นนี้บ่อยครั้งใช้เวลาน้อยกว่า 1/1,000 วินาที (คือ 1 มิลลิวินาที) หลังจากนั้น ภายในปลายแอกซอนก่อนไซแนปส์ ถุงไซแนปส์ชุดใหม่ก็จะเข้าไปอยู่ใกล้ ๆ กับเยื่อหุ้ม พร้อมที่จะปล่อยสารสื่อประสาทเมื่อศักยะงานอีกพัลส์หนึ่งมาถึง <!--เผื่ออนาคต The action potential is the final electrical step in the integration of synaptic messages at the scale of the neuron. Extracellular recordings of action potential propagation in axons has been demonstrated in freely moving animals. While extracellular somatic action potentials have been used to study cellular activity in freely moving animals such as place cells, axonal activity in both white and gray matter can also be recorded. Extracellular recordings of axon action potential propagation is distinct from somatic action potentials in three ways: 1. The signal has a shorter peak-trough duration (~150μs) than of pyramidal cells (~500μs) or interneurons (~250μs). 2. The voltage change is triphasic. 3. Activity recorded on a tetrode is seen on only one of the four recording wires. In recordings from freely moving rats, axonal signals have been isolated in white matter tracts including the alveus and the corpus callosum as well hippocampal gray matter.
In fact, the generation of action potentials in vivo is sequential in nature, and these sequential spikes constitute the digital codes in the neurons. Although previous studies indicate an axonal origin of a single spike evoked by short-term pulses, physiological signals in vivo trigger the initiation of sequential spikes at the cell bodies of the neurons. --> นอกจากจะส่งศักยะงานไปยังปลายแอกซอน แอกซอนยังสามารถเพิ่มกำลังของศักยะงานได้ด้วย ซึ่งทำให้แน่นอนว่า ศักยะงานจะมีกำลังวิ่งไปจนถึงปลาย ในระดับโมเลกุล ช่องโซเดียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้าในแอกซอน จะมีขีดเริ่มเปลี่ยนการทำงาน (threshold potential) ที่ต่ำกว่า และมีระยะฟื้นสภาพ (refractory period) ที่เร็วกว่า เพื่อตอบสนองต่อพัลส์ไฟฟ้าในระยะสั้น ๆ
พัฒนาการ
งานศึกษาเซลล์ประสาทของฮิปโปแคมปัสแสดงนัยว่า เซลล์ประสาทในเบื้องต้นจะงอกนิวไรต์ (neurite เป็นส่วนยื่น) หลายอันที่คล้าย ๆ กัน แต่จะมีอันเดียวเท่านั้นที่กลายเป็นแอกซอน ไม่ชัดเจนว่า การกำหนดว่าจะเป็นแอกซอน หรือการงอกยาวเป็นแอกซอน อะไรเกิดขึ้นก่อน แม้จะมีหลักฐานที่ชี้ไปยังกระบวนการหลัง
ถ้าแอกซอนที่ยังไม่ได้พัฒนาเต็มที่ถูกตัดออก ขั้วของเซลล์จะสามารถกลับทาง โดยนิวไรต์อื่น ๆ อาจกลายเป็นแอกซอน การเปลี่ยนขั้วเช่นนี้จะเกิดก็ต่อเมื่อตัดแอกซอนอย่างน้อย 10 ไมโครเมตรให้สั้นกว่านิวไรต์อันอื่น ๆ หลังจากที่ตัด นิวไรต์ที่ยาวสุดจะกลายเป็นแอกซอนในอนาคต และนิวไรต์อื่น ๆ รวมทั้งแอกซอนแรกที่ถูกตัด จะกลายเป็นเดนไดรต์ ถ้าใช้แรงดึงทำให้นิวไรต์งอกยาวกว่าอันอื่น ๆ มันก็จะกลายเป็นแอกซอน
อย่างไรก็ดี พัฒนาการของแอกซอนเกิดผ่านปฏิกิริยาที่ซับซ้อนระหว่างการส่งสัญญาณภายนอกเซลล์ (extracellular signaling) การส่งสัญญาณภายในเซลล์ และปัจจัยพลวัตของระบบเส้นใยของเซลล์ (cytoskeleton)
แอกซอนที่กำลังเจริญเติบโตจะงอกไปยังจุดเป้าหมายโดยใช้โครงสร้างที่เรียกว่า growth cone ซึ่งอยู่ที่ส่วนปลายของแอกซอน ถ้าอุปมาด้วยมือ มัดใย F-actin คือ Filopodia จะเป็นเหมือนกับนิ้วมือ เครือข่าย F-actin ที่ดูเป็นแผ่นคือ Lamellipodium จะเป็นหนังระหว่างนิ้วมือ และโครงสร้างที่ทำจากไมโครทิวบูลจะเป็นฝ่ามือ การงอกของแอกซอนจะอาศัยการทำงานของตัวรับ (receptor) ที่ผิวเซลล์ ซึ่งตอบสนองต่อสารเคมีต่าง ๆ ในสมองส่วนที่แอกซอนจะงอกไปถึง เช่น เอ็นแคม ลามินิน ไฟโบรเน็คติน ทีแนสซิน เป็นต้น และโปรตีนสำคัญที่ช่วยให้แอกซอนสามารถเคลื่อนที่และรักษารูปร่างไว้ได้ ก็คือ แอกติน (actin) กระบวนการงอก/เดินทางของแอกซอนเช่นนี้อาจเรียกได้ว่า axon guidance
ประวัติ
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวเยอรมัน Otto Friedrich Karl Deiters ปกติจะได้เครดิตว่า เป็นผู้ค้นพบแอกซอนโดยแยกมันจากเดนไดรต์ ส่วนนักกายวิภาคศาสตร์ชาวสวิส Albert von Kölliker และชาวเยอรมัน Robert Remak เป็นบุคคลแรกที่ระบุและให้รายละเอียดเกี่ยวกับส่วนแรก (initial segment) ของแอกซอน โดย ศ. Kölliker เป็นผู้ตั้งชื่อแอกซอนในปี พ.ศ. 2439
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวอังกฤษ Alan Hodgkin และ Andrew Huxley ได้เริ่มใช้แอกซอนยักษ์ของหมึกเพื่องานวิจัยในปี 2482 และโดยปี 2495 ก็ได้รายละเอียดกับการสร้างศักยะงานโดยอาศัยไอออน แล้วตั้งแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของศักยะงานคือ Hodgkin-Huxley model ต่อมาทั้งสองจึงได้รับรางวัลโนเบลร่วมกันในปี 2506 หลังจากนั้น แบบจำลองนี้จึงได้ขยายใช้ในสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมดโดยเรียกว่า สมการ Frankenhaeuser-Huxley
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวฝรั่งเศส หลุยส์-อ็องตวน รันวิเอร์ เป็นบุคคลแรกที่กล่าวถึงช่องหรือข้อที่พบบนแอกซอน ดังนั้น ลักษณะเช่นนี้ของแอกซอนทุกวันนี้จึงเรียกอย่างสามัญว่า ข้อรันวิเอร์ ส่วน นักประสาทวิทยาศาสตร์ชาวสเปนซานเตียโก รามอน อี กาฆัล ได้เสนอว่า แอกซอนเป็นสายส่งสัญญาณของนิวรอน แล้วระบุการทำงานของพวกมัน
นักกายวิภาคชาวอเมริกัน Herbert Spencer Gasser (2431-2506) และ Joseph Erlanger (2417-2508) เป็นผู้พัฒนาระบบการจัดหมวดหมู่ของใยประสาทส่วนปลาย ตามความเร็วการนำกระแสประสาทในแอกซอน การหุ้มปลอก และขนาด เป็นต้น ความเข้าใจเกี่ยวกับมูลฐานทางเคมีชีวภาพของศักยะงานปัจจุบันก็ยังก้าวหน้าอยู่ และบัดนี้รวมรายละเอียดเกี่ยวกับช่องไอออนประเภทต่าง ๆ
หมึก Doryteuthis pealeii ได้ใช้เป็นสิ่งมีชีวิตต้นแบบ เพราะเป็นสัตว์ที่มีแอกซอนยาวสุดตามที่รู้จัก
ความบาดเจ็บ
ความบาดเจ็บต่อเส้นประสาทสามารถจัดตามระดับความรุนแรงเป็น neurapraxia, axonotmesis, หรือ neurotmesis การกระแทกกระเทือนศีรษะ (Concussion) จะจัดว่าเป็นรูปแบบอ่อน ๆ ของ diffuse axonal injury ที่แบบเต็มรูปแบบจะมีรอยโรคเกิดอย่างกว้างขวางในเนื้อขาว การทำงานผิดปกติของแอกซอนในระบบประสาท เป็นเหตุสำคัญอย่างหนึ่งของโรคทางประสาท (neurological disorder) ที่มีผลต่อเซลล์ประสาททั้งในส่วนกลางและนอกส่วนกลาง
การจำแนก
แอกซอนในระบบประสาทนอกส่วนกลางของมนุษย์ สามารถจัดตามลักษณะทางกายภาพและคุณสมบัติการนำกระแสประสาท
เส้นประสาทสั่งการ (motor)
เซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (Lower motor neurons) มีใยประสาทสองแบบคือ
เส้นประสาทรับความรู้สึก (sensory)
ใยประสาทเพื่อรับความรู้สึกได้จัดเป็นประเภทต่าง ๆ ตัวรับรู้อากัปกิริยา (proprioceptor) มีใยประสาทรับความรู้สึกแบบ Ia, Ib และ II ส่วนตัวรับแรงกลมีแบบ II และ III ส่วนโนซิเซ็ปเตอร์และตัวรับอุณหภูมิมีแบบ III และ IV
ระบบประสาทอิสระ
ระบบประสาทอิสระมีใยประสาทนอกส่วนกลางสองแบบ คือ
Elaeosticta
Elaeosticta เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ยูเครนถึงเอเชียกลางและตะวันตก หิมาลัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ทัศนีย์ บูรณุปกรณ์
นางสาวทัศนีย์ บูรณุปกรณ์ (ชื่อเล่น : กุ้ง) (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2515) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ
ทัศนีย์ บูรณุปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2515 เป็นบุตรของนายพรทัศน์ บูรณุปกรณ์ มีน้อง 2 คน คือ ทัศนัย บูรณุปกรณ์ อดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ และนางสาวธารทิพย์ บูรณุปกรณ์ นักธุรกิจ นางสาวทัศนีย์ยังเป็นหลานของนายปกรณ์ บูรณุปกรณ์ อดีต ส.ส. และนายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่
ทัศนีย์ บูรณุปกรณ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และปริญญาตรีบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบัน สถานภาพโสด
งานการเมือง
ทัศนีย์ บูรณุปกรณ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลช้างเผือก (พ.ศ. 2546 - 2554) ต่อมาดำรงตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ในสมัยของนายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ก่อนที่จะลาออกมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในปี 2554 ในนามพรรคเพื่อไทย โดยลงในเขต 1 แทนนายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล ที่ขึ้นไปลงในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
หลังรัฐประหารในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2557 ทัศนีย์ เข้ารับตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่อีกครั้ง ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 2559 เธอและน้องสาวถูกนายทหารพระธรรมนูญจับกุมตัวตามคำสั่ง คสช. เนื่องจากมีการกระทำเข้าข่ายทำผิดข้อหายุยงปลุกปั่นฯ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 ก่อนจะนำไปปรับทัศนคติภายในมณฑลทหารบกที่ 11 รักษาพระองค์ เป็นเวลา 7 วัน ก่อนจะถูกปล่อยตัวในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน และต่อมาเธอก็ลาออกจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ มีผลในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย แต่ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 เธอให้การสนับสนุนนายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ซึ่งเป็นคู่แข่งของผู้สมัครที่พรรคเพื่อไทยให้การสนับสนุน
ทัศนีย์ มีบทบาทในการอภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรหลายครั้ง อาทิ การอภิปรายกรณีที่ได้กล่าวว่าได้เขียนใบลาออกไว้ให้พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา จนพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ต้องออกมาตอบโต้ว่าให้เก็บไว้ใช้เอง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ทัศนีย์ บูรณุปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
เตาบู
เตาบู (เสียชีวิต ค.ศ. 168) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า โต้ว อู่  มีชื่อรองว่า  โหยวผิง (游平) เป็นนักการเมืองในยุคราชวงศ์ฮั่น เป็นบัณฑิตลัทธิขงจื๊อ และรับราชการเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยในรัชสมัยพระเจ้าฮวนเต้ กระทั่งบุตรสาวคือโต้ว เหมี่ยวได้เลื่อนขั้นจากการเป็นพระสนมขึ้นเป็นพระมเหสี (ฮองเฮา) เตาบูจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นด้วย ในที่สุดเตาบูเป็นได้เป็นหนึ่งในขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนสำคัญเมื่อโต้ว เหมี่ยวบุตรสาวขึ้นเป็นพระพันปีหลวง (ไทเฮา) และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระเจ้าเลนเต้ เตาบูพร้อมด้วยตันผวนพยายามจะลิดรอนอำนาจของขันทีและแต่งตั้งบัณฑิตลัทธิขงจื๊อให้มารับราชการในราชสำนัก แต่ภายหลังแผนที่เตาบูและตันผวนวางไว้ว่าจะกำจัดกลุ่มขันทีที่ทรงอิทธิพลที่สุดได้ถูกล่วงรู้ เตาบูพ่ายแพ้ในการรบกับกลุ่มขันที ท้ายที่สุดเตาบูจึงฆ่าตัวตาย
ดูเพิ่ม
168
พระธาตุดอยนก
พระธาตุดอยนก ตั้งอยู่ที่ บ้านแม่สาบ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ
เดิมเล่ากันว่า ในอดีตที่ผ่านมา บนยอดดอยนั้นมีสระน้ำใหญ่ และก็มีฝูงนกอาศัยอยู่ เป็นจำนวนมาก เล่ากันว่าในยามค่ำคืนวันเพ็ญ ชาวบ้านมักจะเห็นแสงสว่างขึ้นเหมือนมีใครมาเปิดไฟไว้ทั้งดอย ซึ่งทั้งๆที่ พื้นที่บนดอยไม่มีไฟฟ้าขึ้นไปถึง ชาวบ้านแม่สาบ จึงเรียกกันว่าดอยนก ซึ่งต่อมาก็มีแกนนำชาวบ้าน เช่น กำนันสุเวช สาธุเม (กำนันในสมัยนั้น) และร่วมกับชาวบ้านอีกหลายฝ่าย ได้คิดว่าน่าจะสร้างพระธาตุไว้ในที่นี้ เพื่อให้คนได้กราบไหว้ สักการบูชา จึงเป็นที่มาของชื่อพระธาตุดอยนก
และเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2558 พระธาตุดอยนกก็มีงานฉลองเสนาสนะพระธาตุดอยนกขึ้น
ญะราญ
ญะราญ ในคติไทยถือเป็นผีป่าประจำช้าง บ้างเรียก มะเรง (มาจากคำเขมรว่า เมฺรญ [มฺริญ]) แปลว่าผีป่าจำพวกหนึ่ง รูปร่างเหมือนเด็กเล็ก เชื่อกันว่าเป็นผู้ดูแลสัตว์ป่า ในคติชนกัมพูชาเชื่อว่าญะราญหรือมะเรงนี้เป็นเจ้าป่าและเจ้าแห่งสรรพสัตว์ทั้งปวง มีตัวตนจริงแต่ไม่เคยมีใครพบเห็น แต่ได้ยินเสียงญะราญตามป่า ชาวเขมรที่เป็นหมอช้างหรือทำอาชีพโพนช้างจะใช้ภาษาเมฺรญสำหรับสื่อสารระหว่างจับช้างป่าทำนองเดียวกับภาษาผีของไทย
จิตร ภูมิศักดิ์สันนิษฐานว่าแต่เดิมเมฺรญนี้อาจเป็นชาติพันธุ์หนึ่งในตระกูลภาษามอญ-เขมร ซึ่งชำนาญป่าและมิใคร่คบค้ากับชนกลุ่มอื่นจึงถูกเรียกเป็นผี แต่เมฺรญได้ถ่ายทอดวิชาการจับช้างแก่ชาวเขมร ด้วยเหตุนี้ชาวเขมรจึงใช้ภาษาเมฺรญเป็นภาษาในวงการการจับช้าง
ทั้งนี้ญะราญหรือมะเรงได้รับการบูชาในฐานะผีป่า ปรากฏในโคลงเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนารายณ์ฯ ความว่า
มลาเด็น เกอร์สตายิช
มลาเด็น เกอร์สตายิช (Младен Крстајић; เกิดวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1974) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวเซอร์เบียที่เคยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ผลงานล่าสุดของเขาคือการเป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบียในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานบอร์ดบริหารของสโมสรรัดนิกบีเบลยีนาในบอสเนียนพรีเมียร์ลีก
ทีมชาติ
เกอร์สตายิชเคยเป็นส่วนหนึ่งของแนวรับ "สี่สหายชื่อดัง" ของทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ซึ่งเสียประตูเพียงลูกเดียวในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก สมาชิกแนวรับอีกสามคนในครั้งนั้น ได้แก่ อีวิชา ดรากูตินาวิช, กอรัน กัฟรานชิช และ เนมันยา วีดิช
ระหว่าง ค.ศ. 1999–2008 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติทั้งสิ้น 58 นัด ยิงได้ 2 ประตู โดยเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในหลายช่วงเวลา ได้แก่ ทีมชาติยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1992–2002; 20 นัด 2 ประตู), ทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (ค.ศ. 2002–2006; 27 นัด) และเซอร์เบีย (ค.ศ. 2006–2008; 11 นัด)
เซอร์เบีย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 เกอร์สตายิช รับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย ต่อจากสลาโวลยุบ มุสลิน ต่อมาในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน มีการประกาศว่า เขาจะทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของทีมชาติไปจนกว่าจะสิ้นสุดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่น
พาร์ทีซาน
ชัลเคอ 04
ฟุตบอลในประเทศเซอร์เบีย
ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในประเทศเซอร์เบีย โดยสมาคมฟุตบอลเซอร์เบีย (FSS) เป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ในการบริหารการแข่งขันฟุตบอลในประเทศทั้งระดับอาชีพและสมัครเล่น ซึ่งครอบคลุมถึงลีกฟุตบอล ได้แก่ เซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา เซอร์เบียนเฟิสต์ลีก และเซอร์เบียนลีก และฟุตบอลทีมชาติทั้งทีมชาย ทีมหญิง และทีมเยาวชน นอกจากนี้ยังทำหน้าที่ในการดูแลการแข่งขันเซอร์เบียนคัพ ซึ่งแข่งขันกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19
สโมสรฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ของประเทศ ได้แก่ เรดสตาร์ เบลเกรด ซึ่งเคยชนะเลิศทั้งยูโรเปียนคัพและอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในปี 1991 และ พาร์ทีซาน เบลเกรด ซึ่งเป็นสโมสรแรกจากยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพในปี 1966 ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงของประเทศส่วนใหญ่ เล่นให้กับเรดสตาร์, พาร์ทีซาน, วอยวอดีนา, โอเอฟเค เบลเกรด และรัดนิชกีนีส
โกโกริโกะ เกมส์กึ๋ย
โกโกริโกะ เกมกึ๋ย เป็นเกมโชว์กึ่งวาไรตี้จากทีวีอาซาฮิของประเทศญี่ปุ่นที่จะให้เหล่าคนดังในวงการบันเทิงของญี่ปุ่นได้ทำภารกิจสร้างตำนานแปลก ๆ ที่ไม่เคยมีใครทำ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2541 โดยออกอากาศยาวนานถึง 18 ปี และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2559 สำหรับในประเทศไทย ได้นำเทปของรายการนี้มาออกอากาศทางช่องทรูเอ็กไซต์ ทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.00 จนถึง 22.00 น. พร้อมพากย์เสียงภาษาไทย นอกจากนี้ ยังเคยถูกนำมาออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2550 - 2551 ในชื่อ โกโกริโกะ เกมสร้างตำนาน โดยออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 00.00-00.30 น. ซึ่งก็พากย์เสียงภาษาไทยเช่นกัน
การอยู่บนเกาะร้างด้วยเงิน 0 เยน
มาซารุ ฮามากูจิ และ ชินยะ อารีโนะ จากคู่หูตลกโยอิโกะ (รวมทั้งไก่ชากูเระ) จะต้องใช้ชีวิตอยู่กลางเกาะร้างที่ไร้ซึ่งผู้คน อาคารบ้านเรือน และสิ่งอำนวยความสะดวก มีอุปกรณ์ติดตัวมาได้ ได้แก่ หม้อ กระทะ เครื่องปรุงอาหาร และเครื่องมือช่างต่าง ๆ โดยจะต้องหาวัตถุดิบ (เนื้อสัตว์ ปลา ผัก ผลไม้ป่า) มาประกอบอาหารเอง รวมทั้งในบางครั้งรายการจะกำหนดให้มีการสำรวจเกาะด้วย ปกติแล้ว ฮามากุจิ จะมีหน้าที่หาสัตว์ทะเลมาประกอบอาหาร เนื่องจากมีความชำนาญในการใช้ฉมวกสามง่ามเป็นเครื่องมือในการจับปลาเป็นพิเศษ รวมทั้งการสำรวจสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เกาะ และอาริโนะ จะมีหน้าที่ผลิตเครื่องใช้สอย เช่น โต๊ะ เก้าอี้ เตาย่าง หรือสร้างที่พักอาศัย หาฟืนก่อไฟ และนำสัตว์ทะเลที่ฮามากุจูจับได้มาประกอบอาหารอีกด้วย
การใช้ชีวิตในธรรมชาติด้วยเงิน 0 เยน พร้อมกับหาวัตถุดิบปริศนา
การแข่งขันในภารกิจนี้จะมีการแบ่งเป็นทีม ทุกทีมจะถูกแยกออกไปรับภารกิจในพื้นที่ที่แตกต่างกันไปทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยทางรายการจะให้แต่ละทีมหาวัตถุดิบปริศนาที่รายการกำหนดให้ และทุกทีมสามารถเลือกหาวัตถุดิบที่ตัวเองอยากได้ตามใจชอบ ซึ่งถ้าหาวัตถุดิบปริศนาเจอก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จ นอกจากนี้ยังมีการโหวตคะแนนรายบุคคลและรายทีมจากหญิงสาว 100 คนในห้องแพร่ภาพ หากว่าทีมไหนได้คะแนนมากที่สุดก็จะเป็นผู้ชนะ
กินอยู่อย่างประหยัดด้วยเงิน 10,000 เยนเป็นเวลา 1 เดือน
ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับเงินสดจำนวน 10,000 เยน เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน และจะต้องใช้เงินจำนวนนี้ในการซื้อของอุปโภค บริโภค ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้า และค่าใช้จ่ายอื่นๆ เพิ่มเติม โดยจะต้องใช้ในวงเงิน 10,000 เยน ถ้าใช้เกินวงเงินจะถูกปรับแพ้ทันที โดยแต่ละการแข่งขันจะมีรูปแบบแตกต่างกันดังนี้:
จำรัส มังคลารัตน์
พลตำรวจโทจำรัส มังคลารัตน์ (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 3 มกราคม พ.ศ. 2540) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในสมัยรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 3 สมัย
ประวัติ
พลตำรวจโทจำรัส มังคลารัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรคนโต ของ นายจ่าง และ นางเจริญ มังคลารัตน์ ในจำนวนพี่น้อง 4 คน จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี, ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนมัธยมศึกษาบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับลำใย มังคลารัตน์ มีบุตร-ธิดา 3 คน
พลตำรวจโทจำรัส มังคลารัตน์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคปอดอักเสบ ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุ 75 ปี
งานการเมือง
พลตำรวจโทจำรัสเคยรับราชการตำรวจ และเข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2515, ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ใน พ.ศ. 2517 และ สมาชิกสภาปฏิรูปฯ ใน พ.ศ. 2519 ก่อนที่จะเกษียณและลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2531 รวม 3 สมัย
พลตำรวจโทจำรัส ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2531 (ครม.45) และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2533 (ครม. 46) ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พลตำรวจโทจำรัส มังคลารัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์
ศาสตราจารย์ จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์ เกิดวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2514  เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวไทย สาขาเคมีและ พอลิเมอร์ เชี่ยวชาญเป็นพิเศษในเรื่องของเทคโนโลยียาง การวิเคราะห์และพัฒนาการใช้ประโยชน์จากยางธรรมชาติ โดยได้ร่วมมือกับบริษัทเอกชนหลายๆ แห่ง พัฒนานวัตกรรมด้านกระบวนการผลิต สร้างมูลค่าเพิ่มให้ ‘ยางสกิม’  โดยใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตกาวที่ใช้ในการแพทย์ และใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตหมากฝรั่ง ซึ่งนับเป็นกรณีแรกของงานวิจัยในเชิงเทคโนโลยีของโลก ที่นำน้ำยางธรรมชาติไปใช้ผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ทางอาหารได้ จนสามารถคว้ารางวัลรางวัลนักเทคโนโลยีรุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2548 จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ และรางวัลเมธีส่งเสริมนวัตกรรม สาขาธุรกิจชีวภาพ ประจำปี พ.ศ. 2549 จากสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ศ.ดร. จิตต์ลัดดา (ตั้งภักดี) สมรสกับ นพ. พยุงศักดิ์ ศักดาภิพาณิชย์ มีบุตรชาย 2 คน
ผลงานวิจัยที่สำคัญ
ศ.ดร.จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์ มีผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการต่างประเทศ จำนวนกว่า 105 เรื่อง สิทธิบัตร จำนวน 18 เรื่อง เป็นเจ้าของผลงานการพัฒนายางสกิมและสารที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจจากของเสียที่ได้จากอุตสาหกรรมน้ำยางธรรมชาติ โดยสามารถพัฒนาพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตยางเกรดพิเศษจากยางสกิม (ยางที่เหลือจากหางน้ำยาง ซึ่งโดยปกติจัดว่าเป็นของเสียจากกระบวนการปั่นน้ำยางธรรมชาติ) เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในงานอุตสาหกรรมบางประเภทแทนการใช้ยางสังเคราะห์ โดยสามารถประยุกต์ใช้ได้กับอุตสาหกรรม 2 ประเภทหลัก คือ
นอกจากนี้ ศ.ดร. จิตต์ลัดดายังรับบทบาทนักวิจัยด้านการแปรรูปเปลือกที่เป็นของเสียในโรงงานผลิตถั่วมะคาเดเมีย จากโครงการดอยตุง ให้เป็นถ่านแมคคาเพื่อสุขภาพ เพื่อใช้ประโยชน์หลากหลาย เช่น ดูดซับกลิ่นความชื้นและสารพิษ ทำให้อากาศบริสุทธิ์มากขึ้น และยังพบว่าถ่านแมคคาสามารถแผ่คลื่นอินฟราเรดระยะไกล เพื่อนำมาประยุกต์ในในการเพิ่มประสิทธิภาพการไหลเวียนโลหิตในร่างกายได้ด้วย
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 1
ฟาโรห์เมนเพห์ตีเร แรเมซีส (หรือ แรเมซีสที่ 1) เป็นฟาโรห์ผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ 19 ของอียิปต์โบราณ ช่วงเวลาที่ครองราชย์อันสั้นของพระองค์ที่ชัดเจนนั้นไม่ทราบ แต่คาดว่าอยู่ในช่วง 1292-1290 ปี ก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 1295-1294 ปี ก่อนคริสต์ศักราช รัชกาลอันแสนสั้นนี้เป็นสัญลักษณ์สำคัญที่แสดงการเปลี่ยนแปลง ระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์โฮเรมเฮบ ผู้สร้างความเสถียรภาพแก่อียิปต์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 18 และรัชสมัยของฟาโรห์ที่มีประสิทธิภาพแห่งราชวงศ์ของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระราชโอรสเซติที่ 1 และพระราชนัดดาแรเมซีสที่ 2 ในยุครุ่งเรืองสูงสุดของอียิปต์
10 ตุลาคม
วันที่ 10 ตุลาคม เป็นวันที่ 283 ของปี (วันที่ 284 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 82 วันในปีนั้น
Eigia
Eigia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Eigia longistyla (Eig) Soják.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก พบในประเทศ ปาเลสไตน์ และ ซาอุดีอาระเบีย
ตันผวน
ตันผวน (เสียชีวิต ค.ศ. 168) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิน ฝาน  มีชื่อรองว่า  จ้งจฺวี่ (仲舉) เป็นขุนนางในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นชาวอำเภอผิงอวี๋ เมืองยีหลำ (ปัจจุบันอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอผิงอวี๋ มณฑลเหอหนาน) ตันผวนรับราชการเป็นขุนนางในตำแหน่งไท่เว่ย (太尉) ในรัชสมัยพระเจ้าฮวนเต้ ภายหลังได้รับตำแหน่งเป็นไท่ฟู่ (太傅) หรือราชครูในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ ตันผวนและเตาบูร่วมกันวางแผนจะกำจัดกลุ่มขันที แต่แผนการรั่วไหล ตันผวนจึงถูกจับตัวไปประหารชีวิต ส่วนเตาบูฆ่าตัวตาย
ดูเพิ่ม
168
ฮิโรชิ ฟูจิโอกะ
คูนิฮิโระ ฟูจิโอกะ หรือ ฮิโรชิ ฟูจิโอกะ  เป็นนักแสดง นายแบบ นักแต่งเพลง นักร้องและพิธีกรชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปีโชวะที่ 21 (ค.ศ. 1946,พ.ศ. 2489) เป็นนักแสดงที่เคยแสดงเป็นคาเมนไรเดอร์ หมายเลข 1 ในเรื่องคาเมนไรเดอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2514
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2562 เขาได้เปิดเผยว่ามีภรรยาและมีลูกแล้วถึง 3 คนลูกชายชื่อ มาโคโตะ (เกิดในปี 2546) ซึ้งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน และลูกสาวอีกสองคนชื่อ อามาเนะ (เกิดในปี 2548) และ ไม (เกิดในปี 2550)
==ผลงาน ==
รอยก์ซอปป์
Röyksopp เป็นคู่ดูโอจากนอร์เวย์,เป็นกลุ่มดนตรีแนวดนตรีอีเลกโทรนิก, ประกอบด้วยสมาชิก Torbjørn Brundtland และ Svein Berge ก่อตั้งในปี 1998 ออกขายอัลบั้มชุดแรก ชื่ออัลบั้ม Melody A.M. ในค่าย Wall of Sound ในปี 2001
มอร์ทัลคอมแบต (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2538)
มอร์ทัลคอมแบต (Mortal Kombat) เป็นภาพยนตร์โลดโผนแนวแฟนตาซีและศิลปะการต่อสู้อเมริกันปี ค.ศ. 1995 เขียนบทโดย เควิน ดรูนีย์ กำกับโดย พอล แอนเดอร์สัน อำนวยการสร้างโดย ลอว์เรนซ์ คาซานอฟฟ์ และนำแสดงโดย โรบิน โช, ลินเดน แอชบี, บริดเจ็ต วิลสันและ คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ต เป็นการดัดแปลงรายการแรก ๆ ในซีรีส์เกมต่อสู้มอร์ทัลคอมแบต และเป็นภาคแรกในภาพยนตร์ชุดมอร์ทัลคอมแบต
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระนักรบชื่อ หลิว กัง, นักแสดงชื่อ จอห์นนี เคจ และทหาร ซอนยา เบลด ทั้งสามได้รับคำแนะนำจากเทพเจ้า ไรเด็น (สะกด Rayden ในภาพยนตร์) ในการเดินทางเพื่อต่อสู้กับพ่อมดผู้ชั่วร้าย ชาง จง และกองกำลังของเขาในการแข่งขันเพื่อกอบกู้โลก แหล่งที่มาหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเกมดั้งเดิมของปี ค.ศ. 1992 ที่มีชื่อเรื่องเดียวกัน แต่ก็ได้รับแรงบันดาลใจและรวมเอาองค์ประกอบของเกม มอร์ทัลคอมแบต 2 ที่ตามมาในปี ค.ศ. 1993 ไว้ด้วย
เคาะลีฟะฮ์
คือคำที่ใช้เรียกประมุขของอาณาจักรอิสลามต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่หลังจากท่านนบีมุฮัมมัดเสียชีวิต จนถึงปลายอาณาจักรอุษมานียะหฺ ประมุขสี่คนแรกเรียกว่า อัลคุละฟาอ์ อัรรอชิดูน คือ อะบูบักรฺ อุมัร อิบนุลค่อฏฏอบ อุษมาน บินอัฟฟาน, และอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ ต่อมาเมื่ออำนาจของรัฐอิสลามตกภายใต้การปกครองของตระกูลอุมัยยะฮ์ ตระกูลอับบาซียะฮ์ และตระกูลอุษมาน ประมุขแต่ละคนก็ยังใช้คำนี้ เคาะลีฟะฮ์คนสุดท้ายคือ อับดุลมะญีด ที่ 2 เขตปกครองของเคาะลีฟะฮ์เรียกว่ารัฐเคาะลีฟะฮ์ (Caliphate)
เกสตาโพ
เกสตาโพ (Gestapo) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ทบวงตำรวจลับของรัฐ (Geheime Staatspolizei) เป็นตำรวจลับอย่างเป็นทางการของนาซีเยอรมนี สังกัดองค์การเอ็สเอ็ส ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1934
เมื่อแรกก่อตั้งเกสตาโพขึ้นตรงต่อไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีตำรวจเยอรมัน แต่ภายหลังเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 เป็นต้นมา เกสตาโพถูกโอนไปขึ้นกับทบวงกลางความมั่นคงไรช์ (RSHA)
เกสตาโพถือว่าเป็นองค์กรพี่น้องของทบวงอำนวยความปลอดภัย (SD) และยังเป็นสำนักงานย่อยของตำรวจความมั่นคง (ซีโพ)
Efulensia
Efulensia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Passifloraceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
559 ปีก่อนคริสตกาล
15 ปีก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.3ศ. 559
เอซิฆา
เอซิฆา (Écija) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอา ทางภาคใต้ของประเทศสเปน ตั้งอยู่กลางพื้นที่ชนบท ห่างจากตัวเมืองเซบิยาออกไปทางทิศตะวันออกประมาณ 85 กิโลเมตร จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2008 เอซิฆามีประชากรทั้งสิ้น 40,100 คน ถือเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับห้าในจังหวัด แม่น้ำเฆนิลซึ่งเป็นลำน้ำสาขาสายสำคัญของแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ไหลผ่านเมืองนี้
เศรษฐกิจของเอซิฆาขึ้นอยู่กับเกษตรกรรม (มะกอกออลิฟ ธัญพืช และผัก) ปศุสัตว์ (วัวและม้า) และอุตสาหกรรมสิ่งทอ เมืองนี้มีโบสถ์และคอนแวนต์มากกว่ายี่สิบแห่ง บางแห่งมีหอระฆังทรงสูงหรือหอระฆังทรงจั่วที่สร้างตามสถาปัตยกรรมกอทิก มูเดฆาร์ เรอแนซ็องส์ หรือบารอก และยังมีป้อมปราการอาหรับอีกหนึ่งแห่ง
ในประเทศฟิลิปปินส์ จังหวัดนูเวบาเอซีฮา (ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นในฐานะจังหวัดทหารในปี ค.ศ. 1705 โดยเฟาส์โต กรูซัต อี กองโกรา ผู้สำเร็จราชการแห่งฟิลิปปินส์) ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เมืองนี้
Creseidae
Creseidae เป็นวงศ์ของชั้นแกสโทรโพดาที่อยู่ในอันดับ Pteropoda.
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ เป็นรางวัลประเภทละครโทรทัศน์ที่มอบให้กับนักแสดงชายที่สามารถแสดงบทบาทที่ได้รับอย่างยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผ่านสีหน้าท่าทางหรือการแสดงผ่านอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละคร ซึ่งนักแสดงสามารถตีบทและถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนักแสดงชายที่ได้เข้าชิงสาขานี้จะต้องเป็นนักแสดงชายที่รับบทสมทบในละครเรื่องนั้น ๆ รางวัลนี้ตัดสินโดยคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
ผู้ได้รับรางวัลและเข้าชิง
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิงรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ โดยผู้ได้รับรางวัลจะแสดงด้วยตัวอักษรหนาและมีพื้นหลังสีเหลือง
11 ตุลาคม
วันที่ 11 ตุลาคม เป็นวันที่ 284 ของปี (วันที่ 285 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 81 วันในปีนั้น
เอเตเมนอันกี
เอเตเมนอันกิ (ซูเมอร์: 𒂍𒋼𒀭𒆠 É.TEMEN.AN.KI "วิหารรากฐานสวรรค์กับโลก") เป็นซิกกูแรตที่อุทิศแด่มาร์ดุกในเมืองเก่าบาบิโลน ปัจจุบันเหลือแต่ซาก ซึ่งอยู่ห่างจากแบกแดดไปทางใต้ประมาณ 90 km มีการกล่าวแนะว่า มีความเป็นไปได้ที่เอเตเมนอันกิเป็นแรงบันดาลแก่เรื่องราวหอคอยบาเบลจากคัมภีร์ไบเบิล
เทกกิงแชนเซส
เทกกิงแชนเซส (Taking Chances) คืออัลบั้มภาษาอังกฤษของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายในวันที่ 7 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ทั่วโลก เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 13 และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแล้ว อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ 35 ในส่วนของรูปแบบกล่องนักสะสมอันประกอบไปด้วยซีดี, ดีวีดี และน้ำหอม ออกจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในอเมริกาเหนือ และระหว่างวันที่ 8 และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในยุโรป
เทกกิงแชนเซส เริ่มบันทึกเสียงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ที่สตูดิโอปาล์มส์ ในเบื้องต้นได้มีการกำหนดชื่ออัลบั้มว่า เดอะวูแมนอินมี (The Woman in Me) แต่เนื่องจากมีชื่อซ้ำกับอัลบั้มฮิตของชาเนีย ทเวนอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 จึงได้มีการทำสำรวจจากผู้ชมคอนเสิร์ตของเธอที่ลาส เวกัส และได้ใช้ชื่ออัลบั้มใหม่นี้ว่า เทกกิงแชนเซส
เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ผ่านรายการโทรทัศน์หลายรายการ ทั้งในอเมริกา และยุโรป ได้แก่ สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี และเยอรมนี นอกจากนี้เซลีนยังจัด คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส ไปยังเมืองสำคัญทั่วโลก เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้อีกด้วย
การบันทึกเสียง
ภายหลังว่างเว้นการออกอัลบั้มภาษาอังกฤษกว่า 3 ปี เซลีนได้กลับเข้าสู่สตูดิโอเพื่อบันทึกเสียงอีกครั้ง โดยใช้ช่วงเวลาวันหยุดพักผ่อนของเธอจากการแสดงชุด อะนิวเดย์... ระหว่างวันที่ 2 กรกฎาคม - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมี 4 เพลงได้บันทึกเสียงก่อนหน้าเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 แล้ว เซลีนบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ที่สตูดิโอปาล์มส ในลาสเวกัส เรอเน อองเชลลีล สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีนได้กล่าวว่าอัลบั้มนี้จะมีความเป็นร็อกมากขึ้น
อัลบั้มนี้เซลีนได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ใหม่ๆหลายคน อาทิจอห์น แชงส์ โปรดิวเซอร์เจ้าของรางวัลแกรมมีด้านอำนวยการผลิตในเพลงเปิดตัวอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" และเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน", เบ็น มูดดี อดีตสมาชิกวงอีวานเอสเซนและเดวิด ฮอดเจส ในเพลง "อะโลน" เป็นต้น
ช่วงการบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ทั้งหมดได้บันทึกเพลงทั้งสิ้น 19 เพลง โดยบรรจุลงในอัลบั้มนี้ 16 เพลง ยกเว้นฉบับของประเทศญี่ปุ่นและไอทูนส์ที่ได้เพิ่มเพลง "แมปทูมายฮาร์ต" (Map to My Heart) และ "เดอะรีซันไอโกออน" (The Reason I Go On) นอกจากนี้ยังได้บันทึกเสียงเพลง "เล็ตมีบียัวร์โซลเดอร์" (Let Me Be Your Soldier) แต่มิได้นำลงบรรจุในอัลบั้มนี้ ต่อมาได้บรรจุเพลงนี้ลงในอัลบั้มเพลงฮิต มายเลิฟ: เอสเซนเชียลคอลเลกชัน (My Love: Essential Collection) โดยใช้ชื่อใหม่ว่า "แดร์คัมส์อะไทม์" (There Comes a Time) ผลงานอำนวยการสร้างของ Emanuel Kiriakou
ดนตรีและบทเพลง
เทกกิงแชนเซส เป็นอัลบั้มที่มีเพลงแนวร็อกมากขึ้น นับเป็นการเปลี่ยนแนวเพลงของเซลีนไปจากเดิม เห็นได้จากการร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ใหม่ๆ อาทิ จอห์น แชงส์, เบ็น มูดดี, เดวิด ฮอดเจส เป็นต้น และการนำเพลงเก่าในแนวร็อกมาขับร้องใหม่หลายเพลง อาทิ "แคนต์ไฟต์เดอะฟิลลิน" (Can't Fight the Feelin'), เพลง "อะโลน" (Alone) ผลงานการประพันธ์ของบิลลี สตีนเบิร์ก และทอม เคลลี อันเป็นเพลงเดิมของวงฮาร์ต, เพลง "นิวดอร์น" (New Dawn) เพลงเดิมของลินดา เพอร์รี ผู้ประพันธ์เพลง และอำนวยการสร้างเพลง "มายเลิฟ" (My Love) ในอัลบั้มนี้ เพลง "ไรต์เน็กซ์ทูเดอะไรต์วัน" (Right Next to The Right One) ผลงานการประพันธ์และขับร้องโดยทิม คริสเทนเซน เป็นต้น
อย่างไรก็ดี อัลบั้มชุดนี้ยังคงบรรจุเพลงป็อป อันเป็นแนวเพลงของเซลีนเอง อาทิ เพลง "มายเลิฟ", เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ซึ่งภายหลังได้ขับร้องร่วมกับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น
การประชาสัมพันธ์
ในเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เซลีนเริ่มต้นการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม เทกกิงแชนเซส ในยุโรป (สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี และเยอรมนี) และอเมริกาเหนือ ผ่านรายการโทรทัศน์หลายรายการ อาทิ ดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์ (The Oprah Winfrey Show), "The Ellen DeGeneres Show", "ทูเดย์โชว์" (Today Show), "เดอะวิว" (The View)", "เออร์ลีมอร์นิงโชว์" (Early Morning Show)", "แดนซิงวิธเดอะสตาร์ส" (Dancing With the Stars)" และ "ออลมายชิลเดรน" (All My Children) ในอเมริกา และรายการในสหราชอาณาจักรได้แก่รายการ "ดิเอกซ์แฟกเตอร์" (The X Factor), "BAFTA", "แซตเทอร์เดย์ไนต์ดีวา" (Saturday Night Diva) และ "แอนออเดียนวิธเซลีนดิออน" (An Audience with Celine Dion) แสดงในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในรายการ "สตาร์อะเคดิมี" (Star Academy) และ "Vivement dimanche" ในโรม ประเทศอิตาลี ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และในเยอรมนี ในรายการ "Wetten Dass...?" หลังจากนั้นก็จะกลับไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มเธอต่อไป
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สถานีโทรทัศน์ไอทีวีของสหราชอาณาจักรได้แพร่ภาพโทรทัศน์รายการพิเศษ "แอนออเดียนวิธเซลีน ดิออน" ความสำเร็จของโทรทัศน์รายการพิเศษนี้ทำให้ได้จัดรายการโทรทัศน์พิเศษ แดตส์จัสต์เดอะวูแมนอินมี ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ทางช่องซีบีเอส ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดาทางช่องซีทีวี
นอกจากนี้เซลีนยังจัด คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส เพื่อประชาสัมพันธือัลบั้มนี้อีกทางหนึ่ง โดยเป็นการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ทั่วโลกไปยังเมืองสำคัญๆ ทั้ง 5 ทวีป โดยเริ่มต้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ณ เดอะโคคา-โคลาโดม เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ และสิ้นสุดในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ณ Qwest Center Omaha เมือง Omaha ประเทศสหรัฐอเมริกา
อัลบั้มและซิงเกิล
อัลบั้ม เทกกิงแชนเซส ออกจำหน่ายทั่วโลก โดยเริ่มจำหน่ายวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรก โดยมีซิงเกิลประชาสัมพันธ์อัลบั้มซิงเกิลแรกคือ "เทกกิงแชนเซส" เพลงนี้เริ่มต้นการประชาสัมพันธ์ผ่านทางสถานีวิทยุแล้วตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลซีดีเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรก เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ของแคนาดา (Canadian Adult Contemporary Chart) และชาร์ตบิลบอร์ดแดนซ์คลับเพลย์ (Billboard Hot Dance Club Play) ของสหรัฐอเมริกาในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1
ซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มนี้แตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาคของโลก อันได้แก่ ในสหราชอาณาจักรได้ประชาสัมพันธ์เพลง "อายส์ออนมี" เป็นซิงเกิลที่ 2 โดยขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร (UK Singles Chart) ในอันดับสูงสุดเพียงอันดับที่ 113 ส่วนในยุโรปและอเมริกาเหนือ และไทยได้ประชาสัมพันธ์เพลง "อะโลน" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 2 ยกเว้นในสหราชอาณาจักรที่ประชาสัมพันธ์เพลงนี้เป็นซิงเกิลที่ 3 โดยขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ของแคนาดาสูงสุดในอันดับที่ 7 เท่านั้น และญี่ปุ่นประชาสัมพันธ์เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" เป็นซิงเกิลที่ 2 โดยเผยแพร่ในฉบับที่เซลีน ร้องคู่กับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น ในชื่อเพลงใหม่ว่า "อะนะตะ กะ อิรุ คะงิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เปิดตัวในอันดับที่ 8 ชาร์ตออริกอนของประเทศญี่ปุ่น ด้วยยอดขาย 11,778 ชุด
ความสำเร็จในชาร์ต
จากรายงานของ IFPI อัลบั้ม เทกกิงแชนเซส มียอดขายกว่า 3.1 ล้านชุดในสิ้นปี พ.ศ. 2550 และเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดลำดับที่ 19 แห่งปี แม้ว่าจะออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนก็ตาม ปัจจุบันอัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 3,500,000 ชุดทั่วโลก และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในหลายประเทศ รวมถึงรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย ความสำเร็จของอัลบั้มนี้เห็นได้ชัดจากยอดจำหน่ายในแคนาดา ซึ่งอัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 มียอดขายในสัปดาห์แรกสูงสุดในปี พ.ศ. 2550 คือ 79,354 ชุด และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในแคนาดาในปีนั้น (340,000 ชุด) ปัจจุบันมียอดการจำหน่ายกว่าอีก 400,000 ชุด แล้วได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่น
เทกกิงแชนเซส ขึ้นชาร์ต 1 ใน 10 ในหลายประเทศ และมียอดจำหน่ายทั่วโลกเป็นที่น่าพึงพอใจ อาทิ สหราชอาณาจักร มียอดจำหน่ายกว่า 365,000 ชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว ในประเทศญี่ปุ่น อัลบั้มนี้กลายเป็นอัลบั้มของเซลีนที่ประสบความสำเร็จสูงสุดหลังจากอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 125,000 ชุด และในสหรัฐอเมริกาขึ้นชาร์ตครั้งแรกในอันดับที่ 3 ด้วยยอดขาย 214,556 ชุด และมียอดขายรวมกว่า 1,000,000 ชุด ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว
บทวิพากษ์วิจารณ์
เทกกิงแชนเซส ได้เปลี่ยนแนวการร้องเพลงของเซลีน จากเพลงป็อป บัลลาด สู่แนวเพลงร็อก เพื่อขยายฐานแฟนเพลงมากขึ้น โดยได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากสื่อหลายแขนงทั้งในด้านบวก และด้านลบ อาทิ เว็บไซต์เดอะสตาร์ กล่าวว่า "อัลบั้มร็อกนี้ไม่ได้ทำให้แฟนเพลงพันธุ์แท้ห่างเหินนัก แต่อาจทำให้ได้แฟนเพลงใหม่ๆอีกด้วย" นพปฏล พรศิลป์ จากนิตยสาร เอนเตอร์เทน กล่าวว่าอัลบั้มนี้โดยรวมออกมาดี แต่เซลีนไม่สามารถสร้างความเป็นตัวของตัวเองได้ในทางดนตรี และกล่าวว่า " เทกกิงแชนเซส ไม่มีอะไรให้นึกถึงมากนัก ก็แค่อีกหนึ่งอัลบั้มที่เซลีนโชว์ของให้เห็นว่าเธอก็ร้องเพลงแบบนี้ได้ก็เท่านั้น" รอบ เชฟฟิลด์ จากนิตยสาร โรลลิงสโตน กล่าวว่าเสียงของเซลีนยังคง "น่าเกลียดอย่างไม่ธรรมดา" และการที่เธอร่วมงานกับนี-โย ในเพลง "ไอก็อตนอตติงเลฟ" และเดอะดรีม ในเพลง "สกายส์ออฟแอล.เอ." ได้ผลลัพธ์ที่แย่มาก  Sal Cinquemani จากนิตยสาร สแลนต์  วิจารณ์ภาพปกของเซลีนว่า "น่าหวาดกลัว"
เรือนรก ศพคืนชีพ
เรือนรก ศพคืนชีพ (魍魎の揺りかご; MOURYO NO YURIKAGO) เป็นการ์ตูนช่องจากประเทศญี่ปุ่นที่เขียนโดยซัมเบะ เค จัดพิมพ์โดยสแควร์เอนิกซ์ครั้งแรกใน นิตยสารยังกันกัน ฉบับที่ 9 ขึ้นใน ค.ศ. 2010 จนถึงฉบับที่ 17 ใน ค.ศ. 2012
เนื้อเรื่องย่อ
เหล่านักเรียนมัธยมได้ออกทัศนศึกษาโดยทางเรือได้พบเห็นการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นกับผู้โดยสารชาวต่างชาติอย่างบ้าคลั่ง เหล่านักเรียนและผู้โดยสารคนอื่นๆต่างพยายามหลบหนี ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่เรืออัปปางลง เรือลำนี้มี 8 ชั้นกับชั้นใต้ดินอีก 3 ชั้น โดยมีผู้เสียชีวิตอยู่ในที่ต่างๆ ผู้คนต่างพยายามเอาตัวรอด และมีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงขึ้นภายหลังจากเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว