cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มิโร (นักมวยปล้ำ)
ค่ายพัฒนาทักษะ
รูเซฟกลับมาFCWเดือนมีนาคม 2012 โดยมีนิก โรเจอส์เป็นผู้จัดการ ฤดูร้อนของปี 2012 รูเซฟได้ประสบคอหัก และอัมพาตที่แขนชั่วคราว ระหว่างที่กายบำบัด เขาก็ได้มาเที่ยวที่ประเทศไทย ในระหว่างนั้นเขาก็เรียนมวยไทยด้วย สิงหาคม 2012 WWEได้เปลี่ยนชื่อFCWเป็นNXT หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บได้แล้ว รูเซฟได้เริ่มปล้ำในNXT วันที่ 30 พฤษภาคม 2013 ในแบทเทิลรอยัลหาผู้ท้าชิงอันดับ1แชมป์NXT โดยเป็นโบ ดัลลัสที่ชนะ แมตช์เดี่ยวแรกของเขาในNXTแพ้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์เมื่อ 21สิงหาคม
รูเซฟได้ลานาเป็นผู้พูดออกสื่อ(ผู้จัดการ)แทนเขา โดยWWE ได้วางบททั้งคู่ให้เหมือนอีวาน และลุดมิลลา ดราโกในหนัง ร็อคกี 4 ก่อนที่รูเซฟจะขึ้นค่ายหลัก เขาได้ปล้ำเอาชนะนักมวยปล้ำค่ายหลักไปได้ในแมตช์เดี่ยวที่บันทึกเทปไว้ฉายเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์  เขายังปรากฏตัวใน NXT หลังรวมกับค่ายหลักแล้วเมื่อเดือนเมษายน 2014 เขาปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในแมตช์ที่เขาแพ้ฟาล์วแชมป์ NXT เนวิลล์ โดยไม่มีการชิงเข็มขัด
เจมส์ ดี. วัตสัน
การประสบผลสำเร็จ
โดยที่ทั้งสองคนต้องคอยโรงซ่อมสร้างที่หอคาเวนดิชเพื่อสร้างหุ่นด้วยเครื่องมือจากดีบุก วัตสันจึงสร้างหุ่นจำลองเองจากกระดาษและมีดคัตเตอร์ ไม้บรรทัดและกาวเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ประประสบความสำเร็จในการคันพบด้วยการตัดกระดาษ
มิโร (นักมวยปล้ำ)
ค่ายหลัก
เขามาปล้ำค่ายหลักครั้งแรกในศึกใหญ่ รอยัลรัมเบิล (2014)ออกมาคนที่6 โดยถูกเหวี่ยงออกด้วยนักมวยปล้ำสี่คน หลังจากนั้นหลายเดือนก็มีวิดีโอโปรโมตออกมา ก่อนที่จะเปิดตัวขึ้นปล้ำอีกครั้งในรอว์ 7เมษายน โดยมีลานามาเป็นผู้จัดการส่วนตัว ในแมตช์นั้นเขาไล่ยำแซค ไรเดอร์ ในเดือนพฤษคมเขาได้เปลี่ยนกิมมิคคนคลั่งชาติรัสเซีย ที่แอนตี้อเมริกามาใช้ โดยประกาศว่าตนย้ายที่อยู่เป็นรัสเซีย และได้รับนาม “วีรบุรุษแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย(Hero of the Russian Federation)” ในเดือนเดียวกันชื่อบนสังเวียนเขาได้ลดจาก “อเล็กซานเดอร์ รูเซฟ” เหลือเพียงแค่ “รูเซฟ” หลังจากนั้นหลายเดือนเขาก็ได้เปิดศึกชนะทั้งบิ๊กอี(ในเพย์แบ็กและมันนีอินเดอะแบงก์), แจ็ก สแวกเกอร์(ในแบทเทิลกราวด์และซัมเมอร์สแลม),มาร์ก เฮนรี(ในไนท์ออฟแชมเปียนส์) และบิ๊กโชว์(ในเฮลอินอเซล) ลานาได้ออกมาบอกว่าขออุทิศการชนะต่อเนื่องของรูเซฟแด่ประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน ทำให้ได้รับความสนใจจากสื่อสำคัญ-รวมไปถึงเดอะวอชิงตันโพส และเดอะเดลีโพส นอกจากนั้นลานายังถูกวิพากษ์วิจารณ์หลังเธอตีความที่อ้างถึงมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17 ก่อนหน้าแมตช์ที่รูเซฟจะปล้ำในแบทเทิลกราวด์ ซึ่งเป็นประเด็นร้อนกันมาก ในรอว์ 6 ตุลาคม รูเซฟและลานาได้เผชิญหน้ากับเดอะร็อก ที่ปรากฏตัวแบบเซอร์ไพรส์แฟนๆ โดยรูเซฟถูกไล่ต่อยจนต้องหนีลงไป หลังจากที่พูดจาถากถางกับร็อก
เจมส์ ดี. วัตสัน
แหล่งข้อมูลอื่น
1928
มิโร (นักมวยปล้ำ)
ค่ายหลัก
3 พฤศจิกายน รูเซฟได้แชมป์มวยปล้ำเป็นครั้งแรก และเป็นแชมป์คนบัลแกเรียคนแรกในประวัติศาสตร์ WWE โดยเขาได้แชมป์ยูเอสจากเชมัสในรอว์ แมตช์ที่ฉายเฉพาะใน WWE เน็ตเวิร์ก วันที่ 23 พฤศจิกายน ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ เขาปล้ำในแมตช์ประเพณีของศึกนี้ โดยอยู่ทีมออธอริตี รูเซฟได้ออกจากแมตช์โดยเคาท์เอาท์ หลังกระแทกใส่โต๊ะผู้บรรยายภาษาสเปน รูเซฟได้เข้าร่วมศึกรอยัลรัมเบิล (2015) ออกมาเป็นคนที่15 และเขาก็ถูกเหวี่ยงออกคนสุดท้ายโดยโรแมน เรนส์ ซึ่งเขาสามารถเหวี่ยงคนอื่นได้ถึง6คน ต่อมารูเซฟได้เปิดศึกกับจอห์น ซีนา โดยเขาต้องป้องกันแชมป์ยูเอสกับซีนาในฟาสต์เลน (2015) และเขาสามารถเอาชนะไปได้ด้วยท่าซับมิสชั่น The Accolade จนซีนาสลบไป หลังจากนั้นซีนาได้ขอรีแมตช์กับรูเซฟในการชิงแชมป์ยูเอสอีกครั้งในศึกใหญ่ที่สุดของ WWE อย่างเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 สุดท้ายรูเซฟก็แพ้เสียแชมป์ให้ซีนา และเป็นการพ่ายแพ้ครั้งแรกของเขาใน WWE
ในเดือนกันยายน 2019 รูเซฟได้กลับมาในบทฝ่ายธรรมะ โดยเปิดศึกกับบ็อบบี แลชลีย์ที่เป็นชู้กับลานาภรรยาของรูเซฟทำให้เลิกกับลานา(ในบท) ต่อมาได้ถูกดราฟท์ไปรอว์ก่อนออกในปี 2020
ออลอีลิตเรสต์ลิง (2020–ปัจจุบัน)
กันยายน 2020 รูเซฟได้เซ็นสัญญากับ AEW โดยใช้ชื่อว่า มิโร และได้คว้าแชมป์ TNT จาก Darby Allin
ชีวิตส่วนตัว
รูเซฟได้แต่งงานกับ "ซี.เจ." เพอร์รี หรือชื่อในวงการมวยปล้ำ ลานา พวกเขาอาศัยที่แนชวิลล์, รัฐเทนเนสซี
โตฟูอา
โตฟูอา (Tofua) เขตหนึ่งในประเทศตองงา มีประชากรประมาณ 50 คน เป็นเกาะหินภูเขาไฟ อยู่ในละติจูดที่ -19.75°N, -175.07°W ตั้งอยู่ในเขตกลุ่มเกาะฮาอะไป จุดสูงสุดอยู่ที่ 515 เมตรจากระดับน้ำทะเล ภัยธรรมชาติที่สำคัญคือแผ่นดินไหว การปะทุของภูเขาไฟและพายุ
มุคฮ์ทาร์ โมฮัมเหม็ด ฮัสซิน
ชีค มุคฮ์ทาร์ โมฮัมเหม็ด ฮัสซิน (Sheekh Mukhtaar Maxamed Xuseen, الشيخ محمد حسين مختار‎; 2455 – 12 มิถุนายน พ.ศ. 2555) เป็นประธานรัฐสภาโซมาเลีย และประธานาธิบดีชั่วคราวแห่งโซมาเลียเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ในปีพ.ศ. 2512
เอกสารเว็บ
เอกสารเว็บ เป็นเอกสารในมโนทัศน์ที่คล้ายกับเว็บเพจ แต่ก็ยังสอดคล้องกับนิยามที่กว้างขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ดังต่อไปนี้
ศัพท์ "เอกสารเว็บ" ถูกใช้เป็นศัพท์ที่มีความหมายคลุมเครือในแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง    แต่นิยามของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมด้านบนสามารถใช้อธิบายได้ทั้งหมด การวิจัยในสาขา "การค้นคืนเอกสารเว็บ" (web document retrieval) และ "การวิเคราะห์เอกสารเว็บ" (web document analysis) เมื่อไม่นานมานี้     ได้รื้อฟื้นความสนใจเรื่องการทำความเข้าใจวิธีใช้ศัพท์ให้ถูกต้อง
ความคิดหลักก็คือ ทรัพยากรเบื้องหลังทรัพยากรเดียวในระบบเอชทีทีพี อาจมีการแทนหลายชนิดที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเปิดเผยได้โดยกลไกบางอย่างอาทิ การเจรจาเนื้อหา (content negotiation)
อาลิน โมลโดเวียนู
อาลิน โมลโดเวียนู (Alin Moldoveanu) เกิดวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ที่ฟอกชัน เป็นนักยิงปืนยาวอัดลม 10 เมตรชาวโรมาเนีย แชมป์โอลิมปิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 นอกจากนี้ เขายังเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ซึ่งเขาอยู่ในอันดับสี่
โมลโดเวียนูได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการปืนยาวอัดลม 10 เมตร ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ด้วยคะแนนรวมที่ 702.1 คะแนน ในรอบคัดเลือก เขาทำคะแนนได้ 599 แต้ม ซึ่งเป็นระดับเดียวกันกับสถิติโอลิมปิกที่ จู ฉี่หนาน จากประเทศจีนทำไว้ในกรุงเอเธนส์ ใน ค.ศ. 2004
.ga
.ga เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกาบอง เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
ดูเพิ่ม
Toppdomän
สำโรง (เมือง)
''สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สำโรง (แก้ความกำกวม)
สำโรง (ក្រុងច្បារមន) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดอุดรมีชัย เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านไปยังโอสะเม็ดซึ่งอยู่ชายแดนประเทศไทย
ซีเนดีน ซีดาน
ซีเนดีน ซีดาน (Zinédine Zidane; เกิดวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1972) อดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศส
ซีดานเกิดที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวชาวแอลจีเรียอพยพ มีชื่อเต็มว่า ซีเนดีน ยาซีด ซีดาน (Zinedine Yazid Zidane) มีชื่อเล่นว่า "ซีซู" (Zizou) เริ่มเป็นนักฟุตบอลอาชีพขณะอายุ 17 ปี กับกาน ของฝรั่งเศส จากนั้นก็มาประสบความสำเร็จกับบอร์โด ในลีกเอิง ได้รับการคัดเลือกให้เป็นดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของยุโรป ได้เข้าร่วมฟุตบอลโลกครั้งแรก โดยเป็นผู้เล่นคนหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นหัวใจสำคัญของทีมชาติฝรั่งเศสในฟุตบอลโลก 1998 ซึ่งช่วยให้ฝรั่งเศสได้เป็นแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยแรก เมื่อเป็นผู้โหม่งทำประตูให้กับฝรั่งเศสนำบราซิล คู่ชิงในรอบชิงชนะเลิศถึง 2 ประตู และยังช่วยให้ฝรั่งเศสได้แชมป์ยูโร 2000 ในอีก 2 ปีต่อมา ซึ่งถือได้ว่าฝรั่งเศสนับเป็นชาติแรกที่ได้ทั้งแชมป์โลกและแชมป์ยูโรติดต่อกัน
อาจถือได้ว่าซีดานเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดของโลก ครบเครื่องทุกอย่างในผู้เล่นคนเดียว ทั้งการผ่านบอลแม่นยำ เติมเกมรุก กำหนดจังหวะเกม เป็นศูนย์กลางผสมผสานของทีมได้ลงตัว ซีดานประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพหลังจากเหตุการณ์ที่ใช้เอาศีรษะโขกหน้าอกมาร์โก มาเตรัซซี นักฟุตบอลกองหลังของอิตาลี ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 นัดชิงชนะเลิศ ซึ่งนั่นทำให้ซีดานต้องถูกใบแดงไล่ออกจากสนาม นับเป็นการปิดฉากชีวิตการเป็นนักฟุตบอลอาชีพอย่างไม่สวยงามนัก
หลังจากนั้น ซีดานก็ได้ผันตัวเองมาเป็นผู้จัดการทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอน โดยเริ่มจากการเป็นผู้จัดการทีมเรอัลมาดริดชุดเยาวชนก่อน ในฤดูกาล 2015–16 ผลงานของเรอัลมาดริดไม่ค่อยดีนัก เมื่อเทียบกับคู่แข่งสำคัญคือบาร์เซโลนา โดยการแข่งขันเอลกลาซีโก ก็แพ้ให้กับบาร์เซโลนาไปถึง 0-4 ที่สนามซานเตียโก เบร์นาเบว ของตัวเองไปอย่างบอบช้ำ ดังนั้นเมื่อถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ผู้บริหารสโมสรจึงตัดสินใจปลดราฟาเอล เบนีเตซ ผู้จัดการคนเดิมออก แล้วแต่งตั้งให้ซีดานขึ้นมาเป็นแทน ซึ่งในระยะเวลาเพียงไม่นาน ซีดานก็ทำให้เรอัลมาดริดกลับมาสู่เส้นทางของตัวเองได้ เมื่อพบกับเอลกลาซีโกอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 ในฤดูกาล ก็เป็นฝ่ายบุกไปเอาชนะได้ถึงสนามกัมนอว์ 1-2 และจบฤดูกาลด้วยการเป็นรองแชมป์ มีคะแนนห่างจากบาร์เซโลนาที่ได้แชมป์เพียงคะแนนเดียว (91 กับ 90) และยังพาทีมได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นสมัยที่ 11 อีกด้วย โดยเป็นฝ่ายเอาชนะแอตแลนติโกมาดริด ทีมคู่แข่งจากกรุงมาดริดเหมือนกัน ในรอบชิงชนะเลิศที่ต้องตัดสินด้วยการดวลจุดโทษ หลังจากเสมอกันในเวลา 120 นาที 1-1 ซึ่งทำให้ซีดานประสบความสำเร็จได้แชมป์รายการนี้ทั้งในฐานะผู้เล่นและผู้จัดการทีมเป็นคนที่ 7 อีกด้วย
ตลอดระยะเวลาการคุมทีมเรอัลมาดริดชุดใหญ่ของซีดาน เขาได้สร้างสถิติใหม่ด้วยการเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่สามารถพาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ 3 สมัยติดต่อกัน (ฤดูกาล 2015-2016, 2016-2017 และ 2017-2018) และ ยังพาเรอัลมาดริดชนะเลิศรายการยูฟ่า ซูเปอร์คัพ รวมทั้งฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (Club World Championship) ได้อย่างละ 2 สมัย จากผลงานดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมของโลกประจำปี 2017 เขาได้ประกาศลาออกจากการเป็นผู้จัดการทีมเรอัลมาดริดในปี 2018 แต่ได้กลับมาคุมทีมเป็นครั้งที่สองในปี 2019 และ สามารถพาทีมชนะเลิศการแข่งขันลาลิกาและฟุตบอลถ้วยรายการซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาได้อีกอย่างละ 1 สมัย
ประธานาธิบดีอิหร่าน
ประธานาธิบดีอิหร่าน เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน ถือเป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงสุดของประเทศ การแต่งตั้งประธานาธิบดีต้องได้รับการเห็นชอบจากผู้นำสูงสุดอิหร่านก่อนที่จะทำการสาบานตนต่อศาลและรัฐสภา ผู้นำสูงสุดอิหร่านมีอำนาจเต็มในการปลดประธานาธิบดีได้ทุกเมื่อ  ประธานาธิบดีอิหร่านมีหน้าที่ลงนามตราใช้กฎหมาย และสนองคำสั่งของผู้นำสูงสุดอิหร่านผู้ทำหน้าที่ประมุขแห่งรัฐ  ประธานาธิบดีอิหร่านแตกต่างจากประธานาธิบดีของหลายประเทศ ประธานาธิบดีอิหร่านไม่ได้ผูกขาดอำนาจบัญชาเหนือรัฐบาล อำนาจบัญชารัฐบาลแทบทั้งหมดอยู่ในมือของผู้นำสูงสุดอิหร่าน ประธานาธิบดีอิหร่านมาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระดำรงตำแหน่งสมัยละสี่ปี และห้ามดำรงตำแหน่งเกินกว่าสองสมัยหรือมากกว่า 8 ปี
คุณสมบัติผู้สมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีถูกกำหนดโดยมาตรา 9 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน การเลือกตั้งประธานาธิบดีและการเลือกตั้งอื่น ๆ ทั้งหมดในประเทศอิหร่านถูกกำหนดโดยผู้นำสูงสุดอิหร่าน หน้าที่ของประธานาธิบดีได้แก่: ตรากฎหมายและปฏิบัติตามผู้นำสูงสุด, ลงนามสนธิสัญญากับต่างชาติหรือองค์กรระหว่างประเทศ, กำกับดูแลแผนยุทธศาสตร์ชาติ การงบประมาณ และการจ้างงานของรัฐเป็นต้น   ประธานาธิบดีอิหร่านยังมีหน้าที่แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีโดยความยินยอมของรัฐสภาและผู้นำสูงสุด ผู้นำสูงสุดมีอำนาจปลดรัฐมนตรีได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องผ่านรัฐสภาหรือประธานาธิบดี  ผู้นำสูงสุดเป็นผู้เลือกรัฐมนตรีว่าการกลาโหม รัฐมนตรีว่าการข่าวกรอง และรัฐมนตรีการต่างประเทศโดยตรง
ประธานาธิบดีอิหร่านคนปัจจุบันคือเอบรอฮีม แรอีซี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2564 ถัดจากแฮแซน โรว์ฮอนี ประธานาธิบดีแรอีซีมีกำหนดครบวาระการดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2568
ปลาเทพา
ปลาเทพา หรือที่ในภาษาอีสานเรียกว่า ปลาเลิม เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pangasius sanitwongsei อยู่ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) ชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาชนิดนี้ตั้งโดย ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรก เพื่อเป็นเกียรติแด่หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ ในฐานะที่เป็นผู้ผลักดันและบุกเบิกให้มีหน่วยงานทางด้านการศึกษาและจัดการสัตว์น้ำในประเทศ ซึ่งก็คือกรมประมงในปัจจุบัน
ถิ่นที่อยู่
ปลาเทพาพบเฉพาะในลุ่มน้ำเจ้าพระยาและลุ่มน้ำโขงเท่านั้น แต่ปัจจุบันหาได้ยากมากในแหล่งน้ำธรรมชาติเนื่องจากการทำประมงเกินขนาดและมลพิษทางน้ำ อย่างไรก็ตาม กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ปลาชนิดนี้ได้แล้วด้วยวิธีผสมเทียม
ลักษณะ
ปลาเทพามีส่วนหัวและปากกว้างกว่าปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน มีหนวดยาวพอประมาณใต้ปากล่าง 1 คู่ มุมปาก 1 คู่ ใช้หาอาหาร มีฟันแหลมคม รูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ไม่มีเกล็ด ส่วนหลังยกสูง รูปร่างคล้ายปลาสวายเว้นแต่มีปลายก้านครีบอันแรกของครีบหลัง ครีบอก และครีบท้องยื่นเป็นเส้นยาว ครีบไขมันมีขนาดเล็ก ครีบหางเว้าลึก มีแถบสีจางตามแนวยาวทั้ง 2 แฉก ปลาวัยอ่อนมีสีเทาคล้ำ ข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำแนวเฉียง ท้องสีจาง ครีบมีแต้มสีดำ ส่วนปลาตัวเต็มวัยมีลำตัวสีเทาคล้ำ ท้องสีจาง ครีบสีคล้ำ ครีบก้นตอนหน้ามีแถบสีคล้ำตามแนวยาว
ปลาเทพาได้รับฉายาว่า "เจ้าแห่งแม่น้ำเจ้าพระยา" เนื่องจากเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในลุ่มแม่น้ำสายนี้ โดยเมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดลำตัวยาวประมาณ 1–1.25 เมตร ขนาดใหญ่สุดพบยาวกว่า 3 เมตร และมีน้ำหนักมากกว่า 100 กิโลกรัม ทั้งยังมีลักษณะโดดเด่นตรงที่มีก้านครีบขนาดใหญ่และปลายครีบเป็นเส้นยาว เวลาว่ายน้ำจะตั้งชันเหมือนครีบปลาฉลาม ทำให้ปลาชนิดนี้ดูสง่างามกว่าปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน
พฤติกรรม
ปลาวัยอ่อนกินปลาเล็กเป็นอาหาร ปลาวัยโตกินซากสัตว์อื่นและปลาเล็ก
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
เนื้อปลาเทพามักถูกนำมาขายแทนเนื้อปลาบึก (Pangasinodon gigas) ซึ่งหายากและมีราคาแพงกว่า นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นปลาพิการที่ลำตัวสั้นกว่าปกติจะมีราคาสูงมาก
.gd
.gd เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกรเนดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
ดูเพิ่ม
Toppdomän
Rogersonanthus
Rogersonanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตรินิแดดถึงอเมริกาเหนือตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กางเขนรูธเวลล์
กางเขนรูธเวลล์ (Ruthwell Cross) เป็นกางเขนหินของสมัยแองโกล-แซ็กซอนที่อาจจะสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่อรูธเวลล์เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียของแองโกล-แซ็กซอน แต่ในปัจจุบันรูธเวลล์เป็นส่วนหนึ่งของสกอตแลนด์ กางเขนแองโกล-แซ็กซอนมีลักษณะคล้ายคลึงกับมหากางเขนในสมัยเดียวกันของไอร์แลนด์ และกางเขนทั้งสองแบบเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะเกาะ
องค์ประกอบ
บนตัวกางเขนรูธเวลล์เป็นรูปลักษณ์สลักนูนเช่นเดียวกับที่พบบนกางเขนแองโกล-แซ็กซอนอื่นๆ ที่เป็นงานสลักนูนขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดางานสลักนูนแองโกล-แซ็กซอนทั้งหลาย นอกจากนั้นก็ยังมีคำจารึกทั้งภาษาละตินและอักษรรูนส์ซึ่งมักจะไม่ปรากฏบนงานอนุสรณ์คริสเตียน อักษรรูนส์ที่ปรากฏคล้ายคลึงกับบรรทัดที่ 39 ถึง 64 ของ “The Dream of the Rood” ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษเก่าที่อาจจะมาสลักในภายหลัง กางเขนสูง 5.5 เมตร กางเขนถูกทุบเป็นเสี่ยงๆ โดยนักทำลายรูปเคารพเพรสไบทีเรียนเมื่อปี ค.ศ. 1664 และทิ้งซากไว้ในบริเวณวัดจนกระทั่งเมื่อได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1818 โดยเฮนรี ดันแคน ในปี ค.ศ. 1887 กางเขนรูธเวลล์ก็ได้รับการย้ายไปตั้ง ณ ที่ตั้งปัจจุบันที่วัดที่รูธเวลล์, ดัมฟรีสเชอร์, สกอตแลนด์ ภายใต้มุขตะวันออกที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับเป็นที่ตั้ง
กางเขนรูธเวลล์เป็นทั้งงานที่มีชื่อเสียงที่สุดและสลักเสลาอย่างละเอียดที่สุดของงานมหาประติมากรรมแองโกล-แซ็กซอน และอาจจะเป็นลายลักษณ์อักษรของกวีนิพนธ์อังกฤษที่เก่าแก่ที่สุดของอังกฤษที่เก่ากว่าหนังสือกวีนิพนธ์อังกฤษฉบับต่างๆ กางเขนรูธเวลล์ได้รับการบรรยายโดยนิโคลัส เพฟเนอร์ว่า “กางเขนบิวคาสเซิลและกางเขนรูธเวลล์....เป็นงานอันยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคนั้นของยุโรปทั้งหมด”
ดรากอนรันเนอร์
ดรากอนรันเนอร์ (Dragon Runner) เป็นหุ่นยนต์ทหารที่สร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้ในเมือง ที่มีน้ำหนัก 20 ปอนด์ ซึ่งเบาพอที่จะถือและโยนได้ โครงการเดิมได้รับทุนจากห้องปฏิบัติการต่อสู้สงครามนาวิกโยธินร่วมกับมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มันได้รับการออกแบบที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนในขณะที่อิเล็กทรอนิกส์และเปลือกเทอร์โมพลาสติกได้รับการพัฒนาและประดิษฐ์โดยออโตมาติกา อิงค์ การพัฒนาในช่วงต้นได้ดำเนินการโดยห้องปฏิบัติการวิจัยของกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งรวมถึงการออกแบบเบื้องต้น, การผลิต และการทดสอบภาคสนาม
หุ่นยนต์มีสี่ล้อ ยาว 15 นิ้ว (38 ซม.) กว้างน้อยกว่าเท้า และสูง 5 นิ้ว (13 ซม.) หุ่นยนต์มีความทนทานมาก และสามารถโยนข้ามรั้ว, ขึ้นหรือลงบันได จากยานพาหนะที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 45 ไมล์ต่อชั่วโมง (70 กม./ชม.) หรือแม้กระทั่งจากหน้าต่างชั้นสาม มันไม่สำคัญว่ามันจะตกลงมาอย่างไรเพราะไม่มีด้านใดหงายขึ้น อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อขับขึ้นหรือลงบันไดด้วยตัวเอง ดรากอนรันเนอร์ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้สามารถพกพาขึ้นบันไดได้
การใช้
ดรากอนรันเนอร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับพื้นที่ที่อันตรายเกินไปหรือไม่สามารถเข้าถึงได้โดยทหารที่เป็นมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่สิ่งปลูกสร้าง กล้องตะแคงที่ติดตั้งด้านหน้าของดรากอนรันเนอร์เอื้ออำนวยฟีดวิดีโอที่ส่งกลับไปยังตัวควบคุมหลักโดยโมเด็มไร้สาย มันช่วยให้ทหารมองเห็นมุมและสิ่งกีดขวางอื่น ๆ ที่ขัดขวางไม่ให้พวกเขาเห็นศัตรูที่ซ่อนอยู่
ดรากอนรันเนอร์สามารถปฏิบัติการได้ในสามโหมดที่ต่างกัน: มีการปรับเปลี่ยนรวมถึงครีบที่ช่วยให้สามารถปีนบันได รวมถึงดอกยางที่ทหารสามารถใช้งานได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายในสนามโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือใด ๆ
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ภายใต้สัญญามูลค่า 12 ล้านปอนด์กับคิเนติก สหราชอาณาจักร ดรากอนรันเนอร์ราว 100 คันได้รับคำสั่งจากกองทัพบกสหราชอาณาจักรให้ปรับปรุงความสามารถด้านการกำจัดระเบิดในการค้นหาและยับยั้งฤทธิ์ของระเบิดแสวงเครื่องในแนวรบที่ประเทศอัฟกานิสถาน การใช้งานครั้งแรกได้พิสูจน์แล้วว่าคุ้มค่าสำหรับภัยคุกคามจากระเบิดข้างถนน
ตำบลวังยายทอง
ตำบลวังยายทอง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเทพารักษ์ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลวังยายทอง
การปกครอง
ตำบลวังยายทอง แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
แฮร์รี เบรียร์ลีย์
ชีวิต
เบรียร์ลีย์เกิดในเชฟฟีลด์ แคว้นอังกฤษ เป็นบุตรของคนหลอมเหล็กกล้า เขาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุได้ 12 ปี และเข้าทำงานครั้งแรกเป็นกรรมกรในโรงงานเหล็กกล้าแห่งหนึ่งในนครแห่งนั้น ก่อนจะถูกโอนไปเป็นผู้ช่วยทั่วไปในห้องปฏิบัติการเคมีของบริษัทเดียวกัน
เป็นเวลาหลายปี นอกเหนือไปจากงานในห้องปฏิบัติการแล้ว เขาได้ศึกษาด้วยตัวเองที่บ้านและชั้นเรียนช่วงเย็นอย่างเป็นทางการในภายหลัง เพื่อศึกษาเฉพาะทางในเทคนิคผลิตเหล็กกล้าและวิธีการวิเคราะห์ทางเคมีที่เกี่ยวข้อง
เมื่ออายุย่างเข้าสามสิบ เบรียร์ลีย์มีชื่อเสียงเป็นศาสตราจารย์ผู้มีประสบการณ์และเป็นผู้ที่มีความฉลาดหลักแหลมในการแก้ไขปัญหาภาคปฏิบัติ ทางอุตสาหกรรมและโลหการ ใน ค.ศ. 1908 เมื่อบริษัทผลิตเหล็กกล้าที่สำคัญของเชฟฟีลด์ทั้งสองแห่ง ตกลงร่วมกันให้การสนับสนุนเงินทุนแก่ห้องปฏิบัติการร่วมกัน (ห้องปฏิบัติการบราวน์เฟิร์ท) ซึ่งแฮร์รี เบรียร์ลีย์ถูกขอให้เป็นผู้นำโครงการ
เบรียร์ลีย์เสียชีวิตใน ค.ศ. 1948 ที่ทอร์คีย์ เมืองชายฝั่งในเดวอน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นอังกฤษ ร่างของเขาถูกฝังไว้ที่มหาวิหารเชฟฟีลด์
การพัฒนาเหล็กกล้าไร้สนิม
ในช่วงเวลาอันยากเข็ญหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การผลิตอาวุธมีความสำคัญเพิ่มขึ้นมากในสหราชอาณาจักร แต่ปัญหาในทางปฏิบัติเกิดขึ้นจากการสึกกร่อนของพื้นผิวภายในกระบอกปืน เบรียร์ลีย์เริ่มต้นวิจัยเหล็กกล้าแบบใหม่ซึ่งทนทานต่อการสึกกร่อนอันเกิดจากอุณหภูมิสูงได้ดียิ่งขึ้น เขาเริ่มต้นทดสอบโดยการเติมโครเมียมลงไปในเหล็กกล้า ซึ่งเป็นที่ทราบกันว่าจะเพิ่มจุดหลอมเหลวของวัสดุ เมื่อเทียบกับเหล็กกล้าคาร์บอนมาตรฐาน
การวิจัยมุ่งไปยังการหาปริมาณผลของระดับคาร์บอนที่แตกต่างกัน (ที่ความเข้มข้นประมาณ 0.2% โดยน้ำหนัก) และโครเมียม (ระหว่าง 6-15% โดยน้ำหนัก)
เพื่อที่จะดำเนินการทางโลหการเพื่อศึกษาโครงสร้างจุลภาคของโลหะผสมเชิงทดลอง (ปัจจัยหลักซึ่งมีส่วนต่อคุณสมบัติทางเคมีของเหล็กกล้า) มีความจำเป็นที่จะต้องขัดและแกะสลักตัวอย่างโลหะที่ผลิตออกมา สำหรับเหล็กกล้าคาร์บอน พบว่าสารละลายกรดไนตริกเจือจางในแอลกอฮอล์สามารถกัดกร่อนได้ แต่เบรียร์ลีย์พบว่าเหล็กกล้าโครเมียมใหม่มีความทนทานต่อสารเคมีอย่างมาก
อาจเป็นเพราะว่าแฮร์รี เบรียร์ลีย์เติบโตขึ้นมาในเชฟฟีลด์ นครซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการผลิตอุปกรณ์เครื่องครัวมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ทำให้เขาเห็นคุณค่าของเหล็กกล้าชนิดใหม่นี้ซึ่งสามารถนำไปผลิตเป็นอุปกรณ์ที่ไม่เพียงแต่จะใช้ได้ในงานอุณหภูมิสูง อย่างที่เคยคาดกันไว้เดิมเท่านั้น แต่ยังใช้ในการผลิตอุปกรณ์เกี่ยวข้องกับอาหารได้เป็นจำนวนมาก อย่างเช่น อุปกรณ์เครื่องครัว กะทะท้องแบนและเครื่องมือแปรรูป เป็นต้น จนถึงเวลานั้น มีดเหล็กกล้าคาร์บอนมีแนวโน้มว่าจะขึ้นสนิมอย่างไม่ถูกสุขลักษณะ หากมีดเหล่านี้ไม่ถูกขัดเงาบ่อยครั้ง และมีเพียงอุปกรณ์เครื่องครัวที่ทำจากเงินสเตอร์ลิงและเงินนิกเกิล ซึ่งมีราคาแพง เท่านั้นที่โดยปกติแล้วไม่เกิดปัญหาดังกล่าวขึ้น ด้วยเหตุนี้ เบรียร์ลีย์จึงขยายการทดสอบของเขาให้รวมไปถึงการทดสอลต่อกรดของอาหาร อย่างเช่น น้ำส้มสายชูและน้ำมะนาว ซึ่งให้ผลที่ค่อนข้างมีหวัง
เบรียร์ลีย์เดิมเรียกโลหะผสมแบบใหม่ว่า "rustless steel" ส่วนชื่อ "stainless steel" ที่ไพเราะกว่านี้ ถูกเสนอโดยเออร์เนสต์ สจ๊วร์ต แห่งอาร์.เอฟ. โมสลีย์ ซึ่งเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์เครื่องครัวในท้องถิ่น และต่อมาเป็นชื่อที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย มีรายงานว่า เหล็กกล้าไร้สนิมที่แท้จริงครั้งแรก (โลหะผสมประกอบด้วยเหล็ก และ 0.24wt% คาร์บอน, 12.8wt% โครเมียม) ถูกผลิตขึ้นโดยเบรียร์ลีย์ในเตาเผาอุตสาหกรรมเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1913 ภายหลังเขาได้รับรางวัลเหรียญทองเบสเซเมอร์ของสถาบันเหล็กและเหล็กกล้าใน ค.ศ. 1920
โครงการวิจัยเกือบทั้งหมดที่มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาเหล็กกล้าไร้สนิมต่อไปถูกขัดขวางโดยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ได้ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาในคริสต์ทศวรรษ 1920 เบรียร์ลีย์ลาออกจากห้องปฏิบัติการบราวน์เฟิร์ทใน ค.ศ. 1915 หลังความไม่ลงรอยกันในเรื่องสิทธิคุ้มครองที่ได้รับจากสิทธิบัตร แต่การวิจัยยังคงดำเนินต่อไปภายใต้การอำนวยการของผู้ที่รับหน้าที่แทน ดร. ดับเบิลยู. เอช. แฮทฟีลด์ เป็นแฮทฟีลด์ที่ได้รับชื่อเสียงจากการพัฒนาเหล็กกล้าไร้สนิมซึ่งอาจเป็นโลหะที่เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมประเภทที่ใช้กันอยู่กว้างขวางที่สุดในปัจจุบัน ใน ค.ศ. 1924 ที่เรียกว่า "18/8" ซึ่งนอกเหนือไปจากการเติมโครเมียมแล้ว ยังเพิ่มองค์ประกอบของนิกเกิลด้วย (18wt% Cr, 8wt% Ni)
อ้างอิง
18711948
ยาโนช กาดาร์
ยาโนช กาดาร์ (János Kádár) เป็นผู้นำคอมมิวนิสต์ฮังการีและเป็นเลขาธิการกลางพรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการี เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 1988 ซึ่งเป็นการดำรงตำแหน่งที่นานที่สุดในยุคสาธารณรัฐประชาชนฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น
19121989
เบลซ เดอะแคท
เบลซ เดอะแคท (Blaze the Cat) เป็นตัวละครสมมุติจากเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เธอเป็นตัวละครสัตว์เลียนแบบมนุษย์ประเภทแมว ผู้สร้างเธอคือโซนิคทีม ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิครัช และได้ปรากฏตัวในเกมอื่นๆของโซนิคอีกด้วย
เบลซนั้นมาจากโลกอีกมิติหนึ่ง ซึ่งในโซนิครัช ดร.เอ็กแมนได้ร่วมมือกับเอ็กแมนเนกะในการแย่งชิงโซลเอเมอรัลด์ เบลซในฐานะที่เป็นผู้ปกป้องโซลเอเมอรัลด์เธอจึงตามดร.เอ็กแมนกลับมาที่โลกของพวกโซนิค
เบลซนั้นเป็นแมวดวงตาสีเหลือง อายุ 15 ปี สวมถุงมือและรองเท้าที่รูปร่างคล้ายกับของโซนิค ยกเว้นมีฝอยสีขาวบริเวณข้อมือและข้อเท้าและรองเท้าเป็นแบบส้นสูง เธอสวมเสื้อคลุมยาวสีม่วง มีรอบคอสีเหลืองและรอบเอวสีแดง สวมกางเกงรัดรูปสีขาว เธอมัดผมและอัญมณีสีแดงที่หน้าผาก
การปรากฏตัว
เบลซปรากฏครั้งแรกในเกมโซนิครัช โดยปรากฏตัวมาในฐานะตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้คู่กับโซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก ตัวของเธอนั้นมาจากโลกอีกมิติหนึ่ง ซึ่งเธอมาที่โลกของโซนิคได้เพราะเธอพยายามตามดร.เอ็กแมนซึ่งชิงโซลเอเมอรัลด์มาจากโลกของเธอ
ในตอนท้ายของเกมด้วยความเชื่อมั่นจากทุกคน เธอได้ใช้พลังของโซลเอเมอรัลด์เปลี่ยนเธอเป็น "เบิร์นนิ่งเบลซ" ร่วมมือกับโซนิคในร่าง "ซูเปอร์โซนิค" เข้าปะทะกับดร.เอ็กแมนและเอ็กแมนเนกะ ซึ่งหลังจากที่ชนะแล้วเบลซตัดสินใจลาจากพวกโซนิค โดยทั้งสองจับมือกันและสัญญาว่าจะมาพบกันใหม่ เบลซได้กลับโลกของเธอขณะที่โลกทั้งสองค่อยๆกลับคืนสภาพปกติ ซึ่งเธอได้เข้าในความหมายที่แท้จริงของมิตรภาพ
เบลซปรากฏตัวอีกครั้งในภาคต่อของโซนิครัช ในเกมโซนิครัชแอดเวนเจอร์ โดยในภาคนี้เบลซจะมีผู้ติดตามที่เป็นโคอาล่ามากับเธอด้วย โดยเบลซเดินทางมายังเซาธ์เธิร์นไอส์แลนด์เพื่อหยุดยั้งแผนการร้ายของของกัปตันวิสเกอร์และได้พบกับพวกโซนิคที่ฉากคอรัลเคฟ และเป็นการเปิดเผยเนื้อเรื่องว่าที่จริงแล้วโซนิคกับเทลส์นั้นได้ตกมาอยู่ที่โลกของเบลซ จากนั้นเบลซจะกลายเป็นตัวละครให้เลือกเล่นอีกคนหนึ่ง ซึ่งสามารถเลือกเล่นได้ก่อนเข้าด่านต่างๆ
เบลซปรากฏตัวอีกครั้งในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006) โดยปรากฏตัวมาพร้อมกัน ซิลเวอร์ เดอะเฮดจ์ฮ็อก เข้าต่อสู้กับอบิลิสในอนาคต ในช่วงท้ายตอนของซิลเวอร์ เบลซตัดสินใจผนึกอบิลิสไว้ในตัวของเธอและให้ซิลเวอร์ใช้คาออสคอนโทรลผนึกเธอไว้ที่มิติอื่น แต่ซิลเวอร์ไม่ยอมทำทำให้เธอสูญเสียร่างกายและชีวิตไป แต่ทว่าต่อมาโซนิคและพรรคพวกสามารถทำลายอบิลิส, เมฟิลิสและโซลาริสจากอดีต, ปัจจุบันและอนาคตได้ ทำให้เหตุกาณ์ที่เบลซตายนั้นหายไปจากประวัติศาสตร์ของเกม จึงมีความเป็นไปได้ที่เบลซอาจจะยังมีชีวิตอยู่
นอกเหนือจากนั้นแล้วเบลซปรากฏตัวในเกมโซนิคริวัลส์ในฐานะการ์ดสะสมและโซนิคแอนด์เดอะซีเครทริงส์ในฐานะตัวละครในโหมดเล่นหลายคน
อุปนิสัย
เพราะเบลซมาจากโลกอื่น เธอจึงเชื่อมั่นในหน้าที่ของเธอเหนือสิ่งอื่นใดและปฏิเสธที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น เธอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดและยิ้ม แต่ทว่าพอเธอได้พบกับครีม ทำให้นิสัยเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงไปในระหว่างที่เกมดำเนินเรื่อง
ความสามารถ
โดยพื้นฐานแล้วความสามารถของเบลซคือไฟ เธอสามารถปล่อยไฟออกมาจากส่วนต่างๆของร่างกายที่อยู่นอกเสื้อผ้า เธอสามารถหมุนตัวเป็นพายุไฟ และสามารถสร้างพลังไอพ่นไว้ที่เท้าเพื่อใช้พุ่งตัวกลางอากาศหรือใช้ร่อนตัวลงสู่พื้นอย่างช้าๆ นอกจากนั้นแล้วเธอยังใช้กงเล็บในการโจมตีศัตรูด้วย
มีความเป็นไปได้ว่าที่เธอต้องสวมเสื้อคลุมนั้นก็เพราะว่าร่างกายของเธอนั้นมีไฟตลอดเวลาและถ้าเธอถอดเสื้อคลุมออกเธอจะสามารถใช้พลังไฟได้อย่างเต็มที่
เธอสามารถเปลี่ยนร่างโดยใช้โซลเอเมอรัลด์ 7 เม็ดเช่นเดียวกับโซนิค โดยจะเปลี่ยนเป็นร่างที่ชื่อเบิร์นิ่งเบลซ ในร่างนี้เธอจะสามารถปล่อยลูกไฟออกมาจากมือได้
ความสัมพันธ์กับตัวละครอื่น
เบลซมาจากดาวดวงเดียวกับซิลเวอร์ เธอเป็นผู้ใช้ไฟและมักถูกแกล้งจากคนอื่นๆ มีเพียงซิลเวอร์เท่านั้นที่ยอมรับเธอและทำให้ทั้งสองเป็นเพื่อนกัน จนกระทั่งเธอสละตัวเองเพื่อผนึกอบิลิส อย่างไรก็ดีในเกมโซนิคริวัลส์ (ซึ่งเนื้อเรื่องเกิดหลังจากโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006))ซิลเวอร์ไม่ได้กล่าวถึงเบลซ มีความเป็นไปได้ว่าทั้งสองอาจจะไม่เคยเจอกันซึ่งเป็นผลพวงมาจากการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลาหรือซิลเวอร์อาจจะไม่อยากพูดถึงมันก็ได้
ในโซนิครัช เบลซได้พบกับครีมและได้สร้างสัมพันธ์กับครีมอย่างดี จนกระทั่งครีมถูกดร.เอ็กแมนจับตัวไป เธอจึงตัดสินใจรีบไปช่วยแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองได้เป็นอย่างดี
ในระหว่างที่ดำเนินเรื่อง ตัวละครหลายตัวได้แนะนำให้เบลซไปขอความช่วยเหลือจากโซนิค แต่เบลซไม่ต้องการพึ่งใครทั้งนั้น จนกระทั่งเธอได้มาปะทะกับโซนิคในฉากเดดไลน์ เธอจึงได้เข้าใจถึงความสำคัญของมิตรภาพ เธอยอมเปิดใจและให้โซนิคเข้ามาช่วยเหลือเธอ จนกระทั่งทั้งสองช่วยกันปราบดร.เอ็กแมนและเอ็กแมนเนกะและสัญญาว่าจะมาพบกันใหม่ในตอนท้ายของเกม
แหล่งข้อมูลอื่น
List of Sonic the Hedgehog video game characters Liste des personnages de Sonic the Hedgehog ソニックシリーズに登場するキャラクターの一覧
สำนักพระราชวังหลวง (ญี่ปุ่น)
สำนักพระราชวังหลวง (, Imperial Household Agency) เป็นหน่วยงานในกำกับของรัฐบาลญี่ปุ่น รับผิดชอบในกิจการของรัฐอันเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และยังเป็นผู้เก็บรักษาตราพระราชลัญจกร และ รัฐลัญจกร ทั้งนี้ ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง หน่วยงานนี้ใช้ชื่อว่า กระทรวงพระราชสำนัก (宮内省)
หน่วยงานนี้แตกต่างไปจากหน่วยงานอื่นของรัฐ ตรงที่กิจการของหน่วยงานนี้จะไม่รายงานโดยตรงต่อนายกรัฐมนตรีในระดับคณะรัฐมนตรี ซึ่งเป็นผลมาจากการตรากฎหมายให้หน่วยงานนี้เป็นหน่วยบริหารอิสระ
การแบ่งส่วนราชการ
สำนักพระราชวังหลวงมีจางวางใหญ่เป็นผู้รับผิดชอบในการบริหารราชกิจราชการ และ มีรองจางวางใหญ่ เป็นผู้ช่วยงานราชการ
รายชื่อภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
นี่คือ รายชื่อภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
มันเฟรท แกร์ลัค
มันเฟรท แกร์ลัค (Manfred Gerlach) เป็นนักนิติศาสตร์และนักการเมืองเยอรมัน (พรรคเสรีประชาธิปไตยเยอรมนี) เขาทำหน้าที่เป็นประธานสภาแห่งรัฐและประมุขแห่งรัฐเยอรมนีตะวันออกตั้งแต่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ถึง 5 เมษายน พ.ศ. 2533
แหล่งข้อมูลอื่น
19282011
.ge
.ge เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจอร์เจีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
ไมเคิล โคล
ฌอน ไมเคิล เคาล์ธาร์ด (Sean Michael Coulthard) หรือ ไมเคิล โคล (Michael Cole) เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1968 เป็นผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นผู้บรรยายให้กับWWE
ประวัติ
ทางด้านของลอว์เลอร์ เรื่องยังไม่จบสิ้น เมื่อมีการเจอกันกับสแวกเกอร์ ตอนของวันที่ 11 เมษายนในรอว์ โดยลอว์เลอร์เป็นฝ่ายชนะซึ่งโคล บอกสแวกเกอร์ว่าถ้าลอว์เลอร์ชนะโคลจะต้องเจอกับลอว์เลอร์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ แต่ตอนหลังลอว์เลอร์ ประกาศแมตช์นี้ว่าจะเจอแบบแทคทีม โดยจะมีเพื่อนของเขา จิม รอสส์ มาร่วมปล้ำด้วยโดยบอกให้โคลจับคู่กับเพื่อนเก่าสแวกเกอร์ และในสัปดาห์ในรอว์ตอนของวันที่ 25 เมษายน ผู้จัดการทั่วไปของรอว์บอกว่าจะให้เป็นแมตช์แบบ คันทรี วิปปิ้ง แมตช์ จะเจอกันในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ต่อมา สแวกเกอร์ก็ได้ถูกดราฟท์มาอยู่รอว์แล้ว ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) โคลได้จับคู่กับสแวกเกอร์ เจอกับ เจอร์รี และ จิม รอสส์ สุดท้ายโคลกับสแวกเกอร์เอาชนะได้สำเร็จ
หลังจากที่โคลชนะ 2 ครั้งใน เพย์-เพอร์-วิว โดยเจอกับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ซึ่งก็หลังจากที่ชนะไปนั้นโคลก็พูดจาเกี่ยวกับลอว์เลอร์ให้ฟังอีก บอกว่าถ้า ลอว์เลอร์แตะตัวโคล ลอว์เลอร์จะถูกไล่ออก แต่ลอว์เลอร์ก็สวนคำพูดกลับ พร้อมภาพที่ โคล โดน เดอะร็อก เล่นงานเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และบอกว่าถ้าเขาได้เจอกับ โคลอีกรอบแล้วแพ้เขาจะเป็นผู้เชิญเข้าหอเกียรติยศ และมอบแหวนฮอลล์ออฟเฟม ของลอว์เลอร์ให้กับโคล แต่โคลปฏิเสธแล้วเดินลงจากเวทีเข้าไปในโคลไมน์แล้วยืนไปดูพูดจาถูกคนดูรวมถึงลอว์เลอร์ด้วยบอกว่าลอว์เลอร์ แพ้ตั้งแต่ เรสเซิลเมเนีย และ เอ็กซ์ตรีมรูลส์ และพูดจายันไปถึงครอบครัวและทันใดนั้นลอว์เลอร์ก็เข้าไปเล่นงานแต่สแวกเกอร์ เข้ามาลอบทำร้ายจากด้านหลัง ต่อมาระหว่างการปล้ำของสแวกเกอร์นั้น ลอว์เลอร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าทางเดินก็ยืนดูอยู่โดยไม่ทำอะไรทำให้สแวกเกอร์เสียสมาธิจนแพ้ไปในที่สุด จากนั้นลอว์เลอร์ก็ลากตัวสแวกเกอร์ แล้วจับไปอัดกระเด็นไปฝั่งกำแพงกั้นคนดูแล้วเข้าไปหาโคลที่อยู่ในโคลไมน์ แต่ลอว์เลอร์เข้าไปไม่ได้เลยเอาเก้าอี้ โยนเข้าไปในนั้นแล้วดึงเนคไทของโคลมากระแทกกับโคลไมน์จนกรรมการมาห้ามและสแวกเกอร์บอกว่า "นายแตะต้องตัว ไมเคิล โคล นายถูกไล่ออก" ลอว์เลอร์โต้กลับไปว่า "ฉันไม่ได้แตะตัวโคลซักหน่อยแต่ฉันเพียงแค่จับเนคไทเท่านั้นเอง" สแวกเกอร์เลยตอบรับแทนโคลว่าขอรับคำท้าในสัปดาห์ถัดไปได้มีการเซ็นสัญญาเพื่อแมตช์การปล้ำในศึกใหญ่นั้นโคลได้เปิดภาพที่ลอว์เลอร์เคยจูบเท้าของเบรต ฮาร์ต ลอว์เลอร์ก็เลยเล่นงานโดยดึงเนคไทของโคลเล่นงานอีกแถมแมตช์นั้นเป็นแมตช์ "Kiss My Foot" อีกด้วย ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2011) โคลต้องเจอกับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ในแมตช์การปล้ำ Kiss My Foot (ผู้แพ้ต้องจูบเท้า) สุดท้ายโคลเป็นฝ่ายแพ้และจูบเท้าของ เจอร์รี ลอว์เลอร์
ในรอยัลรัมเบิล (2012)โคลได้เข้าร่วมรอยัลรัมเบิลโดยขึ้นมาเป็นลำดับที่ 20 แต่ก็ไม่ได้ชนะ ในรอว์ (4 มิถุนายน 2012) โคลขึ้นมาบนเวทีเพื่อสัมภาษณ์จอห์น ซีนา แต่โคลโทษซีนาว่าเป็นคนทำให้บิ๊กโชว์เปลี่ยนไป เพราะซีนาไม่ได้พยายามจะช่วยเหลือบิ๊กโชว์ในตอนที่เขาถูกไล่ออก แต่ซีนากลับออกมาเล่นตลกปัญญาอ่อนใส่จอห์น ลอรีไนติส ซีนาบอกไม่ช่วยทันทีก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ช่วย เดี๋ยวพอชนะโลรีนายติสแล้วมันถูกไล่ออก ได้ผู้จัดการคนใหม่เขาก็ต้องจ้างบิ๊กโชว์กลับมาอยู่ดี โคลบอกนายจะรู้ได้ไงว่า ผู้จัดการคนใหม่จะจ้างบิ๊กโชว์กลับมา นายมันคิดเอาเอง ชอบเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล ไม่สนใจความรู้สึกของแฟนๆ และบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ต้องทำในสิ่งที่ชัวร์ที่สุดไว้ก่อนคือการเข้าร่วมกลุ่มกับโลรีนายติส และเขาจะกระทืบนายใน โนเวย์เอาท์ และรู้เอาไว้ด้วยว่านายไม่สามารถทำร้ายผู้บรรยายได้ นี่เป็นกฎข้อใหม่ โลรีนายติสออกมาและบอกว่าคืนนี้จะให้สิทธิ์ซีนาเลือกคู่ต่อสู้เอง แต่บิ๊กโชว์ไม่อยู่ที่นี่นะ เพราะเป็นวันหยุด ส่วนชั้นก็ได้รีไทร์ไปแล้ว ซีนาบอกงั้นเลือกโคลก็แล้วกัน คืนเดียวกันซีนาต้องเจอกับโคล แต่โลรีนายติสออกมาสั่งให้เป็นแมตช์ไม่มีการจับแพ้ฟาวล์แต่มีข้อแม้ว่าซีนาต้องเจอกับเทนไซก่อน แต่ซีนาก็ชนะเทนไซได้ และเจอกับโคลแบบไม่มีการจับแพ้ฟาวล์ โดยโคลแพ้
หาญฤชัย เนตศิริ
หาญฤชัย เนตศิริ เป็นนักกีฬายิงธนูคนพิการชาวไทย ซึ่งเป็นนักกีฬายิงธนูคนแรกของประเทศไทย ที่สามารถครองตำแหน่งแชมป์โลก
ประวัติ
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2556 หาญฤชัยได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยร่วมกับสากล อินแก้ว และบุญฤทธิ์ ไชยพูน เข้าแข่งขันยิงธนูคนพิการสะสมคะแนนโลก พาราอาเชอรีเวิลด์แรงกิงอีเวนท์แบงค็อก 2013 ประเภทคันธนูโค้งกลับ 70 เมตร ทีมชาย รอบชิงชนะเลิศ ที่จัดขึ้น ณ สนามยิงธนู การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติมาเลเซีย และได้รับรางวัลเหรียญทอง ในวันที่ 26 ธันวาคม ของปีเดียวกันนี้ เขาได้รับรางวัลนักกีฬาพิการชายดีเด่น ในงานวันกีฬาแห่งชาติ ประจำปี 2556 ที่อินดอร์ สเตเดี้ยม หัวหมาก
วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2557 หาญฤชัย เนตศิริ ได้รับเกียรติเป็นผู้ถือธงชาติไทยนำทัพนักกีฬา ในพิธีเปิดอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 7 ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า  ส่วนในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2557 หาญฤชัยได้รับรางวัลนักกีฬาคนพิการชายยอดเยี่ยม วันนักกีฬายอดเยี่ยมประจำปี 2556
รัฐซาราวัก
ซาราวัก หรือ ซาราวะก์ (Sarawak, อักษรยาวี: سراواك) เป็นรัฐของประเทศมาเลเซีย ถือเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศ โดยมีพื้นที่เกือบเท่ากับมาเลเซียตะวันตก รัฐซาราวักตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว และมีชายแดนติดกับรัฐซาบะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซีย กาลีมันตัน (บอร์เนียวส่วนของอินโดนีเซีย) ทางใต้ และประเทศบรูไนทางเหนือ มีเมืองกูจิงเป็นเมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของรัฐ ทั้งยังเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของรัฐและเป็นที่ตั้งของรัฐบาลประจำรัฐซาราวัก นครและเมืองอื่น ๆ ในรัฐนี้ ได้แก่ มีรี, ซีบู และบินตูลู ปีค.ศ. 2021 มีประชากรในรัฐซาราวักประมาณ 2.45 ล้านคน รัฐซาราวักเป็นรัฐเดียวในประเทศมาเลเซียที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์
ศัพทมูลวิทยา
คำอธิบายที่ยอมรับโดยทั่วไปเกี่ยวกับชื่อของรัฐคือ ชื่อรัฐมีที่มาจากศัพท์ภาษามลายูซาราวักว่า Serawak หรือจากนักทำแผนที่ชาวโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่า Cerava ซึ่งหมายถึงพลวง คำอธิบายยอดนิยมอีกรูปแบบหนึ่งคือ มันเป็นการย่อศัพท์ภาษามลายูสี่คำที่ตรัสโดยปะแงรัน มูดา ฮาชิม (พระปิตุลาของสุลต่านแห่งบรูไน) ว่า "Saya serah pada awak" (ข้ายอมยกมันแก่เจ้า) เมื่อพระองค์ยกซาราวักให้เจมส์ บรูก นักสำรวจชาวอังกฤษใน ค.ศ. 1841 อย่างไรก็ตาม คำอธิบายแบบหลังนั้นไม่ถูกต้อง เนื่องจากดินแดนนี้ถูกตั้งชื่อเป็นซาราวักก่อนการมาของเจมส์ บรูก และคำว่า awak ไม่ปรากฏในพจนานุกรมภาษามลายูซาราวักก่อนการก่อตั้งประเทศมาเลเซีย
รัฐซาราวักมีชื่อเล่นว่า "ดินแดนแห่งนกเงือก" (Bumi Kenyalang) นกเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สำคัญสำหรับชาวดายัก โดยถือเป็นตัวแทนของวิญญาณเทพเจ้า พวกเขาเชื่อว่าหากพบเห็นนกเงือกบินเหนือบ้านเรือนก็จะนำความโชคดีมาสู่ชุมชน รัฐซาราวักมีนกเงือกถึง 8 ชนิด จากทั้งหมด 54 ชนิดบนโลก และนกเงือกหัวแรดเป็นสัตว์ประจำรัญซาราวัก
เขตการปกครอง
รัฐซาราวักแบ่งพื้นที่ออกเป็น 12 เขต แต่ละพื้นที่นำโดยผู้อยู่อาศัยที่ได้รับการแต่งตั้ง ซึ่งต่างจากรัฐในมาเลเซียตะวันตก
ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 มีการประกาศว่าอำเภอเซอเรียนในเขตกูจิงจะกลายเป็นเขตที่ 12 ของรัฐ โดยอาเดอนัน ซาเต็มจัดตั้งเขตนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2015
ประชากร
สำมะโนมาเลเซีย ค.ศ. 2021 รายงานประชากรในรัฐซาราวักที่ 2,453,000 คน ทำให้เป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ อย่างไรก็ตาม ประชากรกลุ่มนี้กระจายเป็นบริเวณกว้าง ส่งผลให้รัฐซาราวักมีความหนาแน่นของประชากรต่ำที่สุด โดยมีประชากรแค่ 20คนต่อตารางกิโลเมตร อัตราการเติบโตของประชากรโดยเฉลี่ยใน ค.ศ. 2000 ถึง 2010 อยู่ที่ 1.8% ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราของประเทศที่ 2.0% ใน ค.ศ. 2014 ประชากร 58% อาศัยอยู่ในเมือง ส่วนที่เหลืออยู่ในชนบท แต่ใน 10 ปีข้างหน้ามีการทำนายว่าประชากรในเมืองจะเพิ่มขึ้นไปถึง 65% อัตราการเกิดคร่าว ๆ ในรัฐซาราวักอยู่ที่ 16.3 คนต่อ 1000 คน อัตราการตายคร่าว ๆ อยู่ที่ 4.3 คนต่อ 1000 คน และอัตราการตายของทารกอยู่ที่ 6.5 คนต่อลูกที่เกิด 1000 คน
ประชากรในเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู, เมอลาเนา, จีน และประชากรจำนวนน้อยที่เป็นชาวอีบันและบีดายุฮ์ ซึ่งอพยพเข้าเมืองเพื่อหางานทำ โดยประชากรสองกลุ่มหลังมีกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยมากกว่า 40 กลุ่มในรัฐซาราวัก ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกล และมักเรียกเป็นโอรังอาซัล โอรังอาซัล และชาวมลายูทั้งในมาเลเซียตะวันตก รัฐซาราวัก และรัฐซาบะฮ์อยู่ในกลุ่มภูมิบุตร ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีสิทธิพิเศษในการศึกษา การงาน การเงิน และตำแหน่งทางการเมือง
กลุ่มชาติพันธ์
รัฐซาราวักมีกลุ่มชาติพันธุ์หลัก 6 กลุ่ม ได้แก่ อีบัน, จีน, มลายู, บีดายุฮ์, เมอลาเนา และโอรังอูลู เช่นเดียวกันกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีขนาดเล็กแต่ยังคงมีจำนวนมาก เช่น เกอดายัน, ชวา, บูกิซ, มูรุต และอินเดีย ใน ค.ศ. 2015 รัฐบาลมาเลเซียยอมรับชนบีดายุฮ์กับอีบันเป็นส่วนหนึ่งของชาวดายัก มีชนเผ่าที่ยังคงอยู่หรืออาจสูญหายแล้วในรัฐซาราวักมากกว่า 50 เผ่า แต่มีเพียงเฉพาะกลุ่มใหญ่เท่านั้นที่ได้รับการบรรจุลงในรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐมาเลเซีย
ภาษา
[[ไฟล์:Sarawak Families Languages.png|thumb|right|การกระจายของตระกูลภาษาในรัฐซาราวัก แบ่งตามสี:
{{legend|#FF006E|มาเลย์อิก}} {{legend|#FF984F|บอร์เนียวเหนือและเมอลาเนากาจัง}} {{legend|#00FF90|Land Dayak}} {{legend|#A0A0A0|พื้นที่ที่มีหลายภาษา}}]] ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของรัฐซาราวักใน ค.ศ. 1963 ถึง 1974 เนื่องจากการคัดค้านในการใช้ภาษามาเลเซียในรัฐซาราวักของสตีเฟน กาลง นิงกัน หัวหน้ารัฐมนตรีคนแรกของรัฐซาราวัก จากนั้นใน ค.ศ. 1974 อับดุล ระฮ์มัน ยะอ์กุบ หัวหน้ารัฐมนตรีคนใหม่ ยอมรับภาษามลายูเป็นภาษาราชการของรัฐซาราวักร่วมกับภาษาอังกฤษ สถานะใหม่ที่ให้แก่ภาษานี้ได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมจากมาตรฐานการศึกษาใหม่ที่เปลี่ยนหลักสูตรเป็นภาษามลายู ใน ค.ศ. 1985 ภาษาอังกฤษสูญเสียสถานะภาษาราชการ ทำให้เหลือเพียงภาษามลายูเพียงภาษาเดียว แม้จะมีนโยบายอย่างเป็นทางการ สมาชิกฝ่ายค้านของรัฐซาราวักโต้แย้งว่าภาษาอังกฤษยังคงเป็นภาษาราชการของรัฐซาราวักโดยพฤตินัย โดยยังมีการใช้ภาษาอังกฤษในศาลยุติธรรมและสภานิติบัญญัติแห่งรัฐ ต่อมาใน ค.ศ. 2015 อาเดอนัน ซาเต็ม หัวหน้ารัฐมนตรี จัดให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการอีกครั้ง
ศาสนา
ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในรัฐซาราวัก โดยมีผู้นับถือตามสำมะโน ค.ศ. 2021 ที่ 50.1% ของประชากรทั้งหมด นั่นทำให้รัฐซาราวักเป็นรัฐมาเลเซียรัฐเดียวที่มีชาวคริสต์เป้นประชากรส่วนใหญ่ มิชชันนารีกลุ่มแรกที่เข้ามายังรัฐซาราวักคือคริสตจักรแห่งอังกฤษ (แองกลิคัน) ใน ค.ศ. 1848 ตามมาด้วยโรมันคาทอลิกในไม่กี่ปีต่อมา และMethodistsใน ค.ศ. 1903 โดยมีการประกาศข่าวดีครั้งแรกในหมู่ผู้อพยพชาวจีนก่อนที่จะเผยแพร่ไปยังชนพื้นเมืองที่นับถือศาสนาผี ส่วนศาสนาคริสต์นิกายอื่น ๆ ในรัฐซาราวัก ได้แก่ Borneo Evangelical Mission (ซีดังอินจิลบอร์เนียว) และแบปทิสต์ ชนพื้นเมืองอย่างอีบัน บีดายุฮ์ และโอรังอูลูหันมานับถือศาสนาคริสต์ แม้ว่าบางส่วนยังคงพิธีทางศาสนาแบบดั้งเดิมอยู่ มุสลิมหลายคนมาจากชาวมลายูและเมอลาเนา ส่วนชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ, ลัทธิเต๋า และศาสนาพื้นเมืองจีน ศาสนาที่มีผู้นับถือน้อยในรัฐซาราวัก ได้แก่ ศาสนาบาไฮ, ฮินดู, ซิกข์, และศาสนาผี
ถึงแม้ว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศมาเลเซีย รัฐซาราวักกลับไม่มีศาสนาประจำรัฐ
ความสัมพันธ์นานาชาติ
รัฐซาราวักมีความสัมพันธ์ระดับรัฐกับมณฑลฝูเจี้ยนของปรเทศจีน
อากาศยานไอพ่น
อากาศยานไอพ่น (jet aircraft) คือ อากาศยานที่ใช้เครื่องยนต์ไอพ่นเป็นพลังงานขับเคลื่อน การเผาไหม้ของเชื้อเพลิงภายในเครื่องยนต์จะเกิดก๊าซร้อนมาก ซึ่งเมื่อพ่นออกมานั้นจะเกิดแรงดันไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างมหาศาล สามารถผลักดันให้อากาศยานเคลื่อนที่ไปได้อย่างรวดเร็วอากาศในท้องฟ้าระยะสูงจะมีความหนาแน่นน้อยลง แรงปะทะต้านทานก็น้อยลงไปด้วย แต่กำลังดันจากภายในเครื่องยนต์มิได้ลดน้อยลงเลย ดังนั้นอากาศยานไอพ่นจึงบินได้เร็วขึ้นในระยะสูงขึ้นตามลำดับ เพดานบินของอากาศยานไอพ่นจึงสูงกว่าอากาศยานธรรมดา ตามปกติเสียงวิ่งผ่านอากาศด้วยความเร็ว 1250 กิโลเมตร/ชั่วโมง หรือ 1 มัค (mach) ถ้าเร็วกว่านั้นเป็นสองเท่าหรือสามเท่าของเสียงก็เรียกว่า มัค 2 หรือ มัค 3 ตามลำดับ  เครื่องบินไอพ่นเท่านั้นที่สามารถทำความเร็วได้สูงเช่นนี้ ในขณะที่บินด้วยความเร็วเหนือเสียงเราจะเรียกว่า โซนิค บูม (sonic boom)เป็นเหตุให้บานกระจก ประตูหน้าต่างแตกไปได้ เครื่องบินไอพ่นสมัยเริ่มแรกมิได้ศึกษาเรื่องนี้พอ จึงสร้างไว้ให้มีความแข็งแรงอย่างธรรมดา เมื่อบินเร็วมาก ๆถึงขั้นเจาะข้ามเขตกำแพงเสียง เครื่องบินไอพ่นก็จะเกิดระเบิดพังทลายเป็นชิ้นเล็ก ๆ ตกลงมา มีลักษณะเหมือนปาขวดแก้วให้แตกละเอียดที่กำแพงหิน ดังนั้นเครื่องบินไอพ่นสมัยใหม่ที่มีความเร็วตั้งแต่หนึ่งเท่าของเสียงขึ้นไป จึงต้องมีโครงสร้างเป็นโลหะที่แข็งแรงเป็นพิเศษ ยังมีเครื่องบินอีกประเภทหนึ่ง เป็นเครื่องบินไอพ่นซึ่งสามารถขึ้นและลงตรง ๆ ในทางดิ่งได้ คุณลักษณะอันนี้เกิดจากการใช้เครื่องยนต์ไอพ่นพุ่งลงมาข้างล่าง ต่อเมื่อเครื่องพุ่งขึ้นได้ระยะสูงปลอดภัยแล้ว นักบินจึงบังคับให้ท่อไอพ่นหมุนเพื่อพ่นไอเสียไปข้างหลัง จะได้ผลักให้ตัวเครื่องบินเคลื่อนที่ไปข้างหน้า เครื่องบินไอพ่นแบบนี้ ไม่ต้องมีทางวิ่ง จึงใช้ประโยชน์ได้ดีมากบนเรือบรรทุกเครื่องบินซึ่งมีดาดฟ้าที่คับแคบอยู่แล้ว ข้อเสียเปรียบก็มีอยู่ว่า ยังไม่สามารถสร้างเครื่องบินไอพ่นแบบนี้ให้บินได้นาน ๆ และไกล ๆ เท่าเครื่องบินไอพ่นธรรมดา
เทศบาลตำบลอุ้มผาง
อุ้มผาง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลอุ้มผาง ในอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลอุ้มผางที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2566 เขตเทศบาลมีประชากร 4,221 คน และเป็นเขตเทศบาลในจังหวัดตากที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุด เป็นเทศบาลตำบลที่มีพื้นที่น้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย และเป็นเทศบาลที่มีพื้นที่น้อยที่สุดในจังหวัดตาก
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ในอำเภออุ้มผาง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 247 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 741 กิโลเมตรโดยเดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 จนถึงทางแยกเลี้ยวขวาเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 ไปอำเภอแม่สอดระยะทาง 84 กิโลเมตร ถึงทางแยกเข้าสู่ตัวอำเภอแม่สอด เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 ไปจนถึงอำเภออุ้มผางระยะทาง 164 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 0.537 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ทั้งหมด 336 ไร่ ด้านทิศใต้ของเขตเทศบาลมีลำห้วยอุ้มผาง และลำห้วยนาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ
ทางรถไฟสายแม่กลอง
ทางรถไฟสายแม่กลอง เป็นทางรถไฟที่เดินรถจากฝั่งธนบุรี ผ่านจังหวัดสมุทรสาคร สิ้นสุดที่จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งแต่ พ.ศ. 2444 และ พ.ศ. 2448 เป็นระยะทาง 66.9 กิโลเมตร อยู่ในการดูแลของการรถไฟแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยเส้นทาง 2 ช่วงจาก สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ ถึงสถานีรถไฟมหาชัย ระยะทาง 31.2 กิโลเมตร และจากสถานีรถไฟบ้านแหลม ถึงสถานีรถไฟแม่กลอง ระยะทาง 33.57 กิโลเมตร โดยระหว่างสถานีมหาชัยกับสถานีบ้านแหลม จะไม่มีเส้นทางเชื่อมถึงกัน ผู้โดยสารจะต้องลงจากขบวนรถ และเดินเท้าไปขึ้นเรือข้ามฟากข้ามแม่น้ำท่าจีน เพื่อไปต่อรถไฟอีกขบวนหนึ่ง
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเคยเสด็จพระราชดำเนินประทับรถไฟพระที่นั่ง ผ่านทางรถไฟสายนี้เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) เพื่อทรงทำพิธีเปิดถนนถวาย ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร
ในอดีตทางรถไฟสายแม่กลอง จะสิ้นสุดที่สถานีรถไฟปากคลองสานริมแม่น้ำเจ้าพระยา (ปัจจุบันกลายเป็นตลาดท่าน้ำรถไฟคลองสาน) แต่ได้ถูกยกเลิกทางรถไฟช่วงนี้ไปในสมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรีจึงทำให้ทางรถไฟสายนี้สิ้นสุดที่สถานีวงเวียนใหญ่ดังเช่นปัจจุบัน ส่วนทางที่ยกเลิกไปได้ถมเป็นถนนและตั้งชื่อว่าถนนเจริญรัถ โดยเป็นถนน 3 ช่องทาง ซึ่งช่องทางกลางในอดีตคือรางรถไฟ
ประวัติ
เดิมรถไฟสายนี้เดินรถโดยบริษัทเอกชน คือ บริษัท รถไฟท่าจีน ทุนจำกัด (บริษัท ท่าจีนเรวเวกัมปนีลิมิเต็ตทุน จำกัด) ได้รับสัมปทานเดินรถช่วงปากคลองสาน–มหาชัย ระยะทางทั้งสิ้น 33.1 กิโลเมตร เริ่มเดินรถตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 จนถึง พ.ศ. 2484 รวมระยะเวลา 40 ปี
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะนั้นทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ทรงเปิดเส้นทางปากคลองสาน-มหาชัย เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2447 และเปิดให้ประชาชนใช้งานตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2448
ต่อมาใน พ.ศ. 2448 บริษัท แม่กลอง ทุนจำกัด ได้รับสัมปทานเดินรถช่วงที่สอง จากสถานีรถไฟบ้านแหลมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับสถานีรถไฟมหาชัย ถึงสถานีรถไฟแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม ระยะทางทั้งสิ้น 33.8 กิโลเมตร เริ่มเดินรถตั้งแต่วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2448 จนถึง พ.ศ. 2488 รวมระยะเวลา 40 ปี
ต่อมาบริษัทรถไฟท่าจีน และบริษัทแม่กลอง ได้รับพระบรมราชานุญาตให้รวมเป็นบริษัทเดียวกัน ใช้ชื่อว่า บริษัท แม่กลอง ทุนจำกัด และเดินรถจนกระทั่งหมดสัมปทานในปี พ.ศ. 2488 จึงได้ขายกิจการให้กับกรมรถไฟ ภายใต้องค์กรรถไฟสายแม่กลอง เปลี่ยนสถานะเป็น สำนักงานรถไฟสายแม่กลอง เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 และรวมเข้ากับการรถไฟแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
ปัจจุบันเส้นทางช่วงปากคลองสาน–วงเวียนใหญ่ ไม่มีการเดินรถมาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2504 สืบเนื่องจากมติคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 โดยยังคงรางรถไฟไว้ แต่ราดยางมะตอยทับ กลายเป็นถนนเจริญรัถ
การซ่อมบำรุงและปรับปรุงเส้นทาง
ใน พ.ศ. 2558 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ประกาศปิดเส้นทางรถไฟในช่วงบ้านแหลม–แม่กลอง ระหว่างวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 — 31 มีนาคม พ.ศ. 2559 เพื่อทำการปรับปรุงเส้นทางตามโครงการปรับปรุงเส้นทางรถไฟ โดยจะมีรถสองแถวรับ-ส่งผู้โดยสารชั่วคราว และเปิดเดินรถอีกครั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2559 โดยมีวุฒิชาติ กัลยาณมิตร ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทยในขณะนั้น เป็นประธานในพิธีเปิดเดินรถเที่ยวแรกจากแม่กลอง–บ้านแหลม
เนื่องจากทางรถไฟสายแม่กลองไม่มีเส้นทางเชื่อมต่อกับรถไฟสายอื่น ทำให้การขนส่งขบวนรถเพื่อซ่อมบำรุง ต้องบรรทุกขบวนรถจากศูนย์ซ่อมบำรุงที่สถานีรถไฟธนบุรีหรือสถานีรถไฟมักกะสัน โดยผ่านทางแพขนานยนต์
โครงการในอนาคต
ในอนาคต การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ร่วมกับกรมการขนส่งทางราง จะทำการย้ายสถานีต้นทางหลักของกรุงเทพมหานคร จากสถานีหัวลำโพง มาที่ ชุมทางบางซื่อ และรวมเส้นทาง รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดง รถไฟทางไกล รถไฟความเร็วสูง (สายกรุงเทพ-นครราชสีมา) และ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เข้าไว้ที่สถานีกลางบางซื่อเป็นสถานีหลักแห่งเดียวของกรุงเทพมหานคร พร้อมจัดเส้นทางใหม่ จากบางซื่อไปนครปฐม เป็นสายตะวันตก และจากบางซื่อ ไปหัวลำโพง ลดระดับลงใต้ดินเข้าสู่วงเวียนใหญ่ ไปตามแนวทางรถไฟสายแม่กลอง และส่วนต่อขยายจากสถานีปลายทางที่แม่กลองไปยังปากท่อ ตลอดจนทุกสถานีหลังจากนี้ นับเป็นเส้นทางใหม่ของสายใต้ ส่วนจากบางซื่อไปชุมทางบ้านภาชี ยังเป็นสายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดิม และจากบางซื่อไปฉะเชิงเทรา เป็นสายตะวันออกตามเดิม และแยกเพิ่มอีก 2 เส้นทางคือ รถไฟด่วนพิเศษ (เส้นทางแรก กรุงเทพ-นครราชสีมา) และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (SARL : Suvarnabhumi Airport Rails Link)
วัดราชบูรณะ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดราชบูรณะ ตั้งอยู่ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณเชิงสะพานป่าถ่าน ติดกับวัดมหาธาตุทางบริเวณทิศตะวันออก ห่างจากพระราชวังโบราณ เพียงเล็กน้อย จัดเป็นหนึ่งในวัดที่ใหญ่และมีความเก่าแก่มากที่สุดในพระนครศรีอยุธยา สร้างโดยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 หรือเจ้าสามพระยา ในปี พ.ศ. 1967 วัดราชบูรณะมีชื่อเสียงและความโด่งดังมากในเรื่องการถูกกลุ่มคนร้ายจำนวนหนึ่ง ลักลอบขุดกรุภายในพระปรางค์ประธาน ในปี พ.ศ. 2499 และลักขโมยทรัพย์สมบัติจำนวนมากมายมหาศาล ต่อมากรมศิลปากรเข้าทำการบูรณะขุดแต่งต่อภายหลัง พบทรัพย์สมบัติที่หลงเหลือและเครื่องทองจำนวนมากมาย ปัจจุบันทรัพย์สมบัติภายในกรุถูกเก็บรักษาไว้ที่ห้องราชบูรณะ ภายในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา
ประวัติ
วัดราชบูรณะสร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ในบริเวณพื้นที่และตำแหน่งเดิมที่พระองค์ได้ทรงถวายพระเพลิงศพพระเพลิงศพให้กับเจ้านครอินทร์ ผู้เป็นพระราชบิดา
เมื่อเจ้านครอินทร์เสด็จสวรรคตลง เกิดการแย่งราชสมบัติการขึ้นระหว่างเจ้าอ้ายพระยากับเจ้ายี่พระยา พระราชโอรสทั้งสองของเจ้านครอินทร์ ผลลัพธ์คือพระราชบุตรทั้งสองก็สิ้นชีพลง เจ้าสามพระยาจึงได้รับสืบทอดราชสมบัติ เมื่อสิ้นพระราชพิธีถวายเพลิงพระบรมศพของพระราชบิดาไปแล้ว เจ้าสามพระยาจึงตัดสินใจที่จะสร้างวัดเป็นการถวายพระราชกุศลให้แก่พระอินทรราชาในพื้นที่ที่ได้ถวายพระเพลิงพระบรมศพ โดยให้ชื่อว่าวัดราชบูรณะ พร้อมกันนั้นก็ได้นำทรัพย์สมบัติจำพวกทองคำและข้าวของมีค่าเก็บเอาไว้ใต้พระปรางค์ใหญ่ภายในวัด ซึ่งทองคำเหล่านั้นที่เจอในกรุของวัดราชบูรณะที่ทางกรมศิลปากรขุดค้นในช่วงปี [[พ.ศ. 2499] เป็นหลักฐานซึ่งแสดงความรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในกรุงศรีอยุธยา ในฐานะตลาดกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้ากับทางกาจีน
ในขณะเดียวกัน เจ้าสามพระยาก็ได้สร้างเจดีย์ถวายให้แก่พี่ชายทั้งสองคนของพระองค์ที่แย่งราชสมบัติกัน โดยสร้างเจดีย์คู่อยู่เยื้องวัดราชบูรณะไปเล็กน้อย ในปัจจุบันคือบริเวณวงเวียนสามแยกตรงกึ่งกลางระหว่างวัดราชบูรณะและวัดมหาธาตุ
โบราณสถาน
พระปรางค์วัดราชบูรณะมีกรุใหญ่และลึก กรมศิลปากรทำการขุดเรียบร้อยแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2500 ในปัจจุบันเปิดให้เข้าไปชมกรุได้ตามปกติ กรุพระปรางค์วัดราชบูรณะมีทั้งหมด 3 ห้องใหญ่ ๆ เรียงกันลงไปแนวดิ่ง โดยชั้นล่างสุดอยู่ในแนวระดับพื้นดิน ดังนี้
เป็นชั้นที่อยู่บนสุด เดิมมีผนังก่อปิดภาพทั้งหมด (ภาพคนจีน เทพชุมนุม ฯลฯ) หลังผนังทำเป็นช่องเล็ก ๆ ใส่พระพิมพ์และพระพุทธรูปไว้จนเต็ม และในนั้น คนร้ายพบพระพุทธรูปทองคำขนาดหน้าตัก 1 ศอก อยู่ 3-4 องค์
เป็นชั้นกลาง มีถาดทองคำ 3 ใบเต็มไปด้วยเครื่องทอง กรมศิลปากรได้รื้อพื้นออก จึงทำให้กรุห้องที่ 2 และ 3 เชื่อมกัน มีจิตรกรรมเป็นภาพอดีตชาติพระพุทธเจ้า วาดอยู่ในช่องสี่เหลี่ยมและรอบ ๆ มีโต๊ะสำริดเล็ก ๆ ตั้งอยู่ทุกซุ้มเว้นด้านใต้ ใช้วางเครื่องทอง และ ผ้าทองที่ขโมยให้การว่าแค่แตะก็ป่นเป็นผงแล้ว
เป็นห้องที่อยู่ในสุด เป็นห้องที่สำคัญที่สุด บรรจุพระบรมธาตุ ซึ่งเก็บรักษาอย่างดีในเจดีย์ทองคำและรอบ ๆ ยังเต็มไปด้วยพระพุทธรูปต่าง ๆ
การลักลอบขุดกรุ
การค้นพบกรุเมื่อปี พ.ศ. 2499 เป็นข่าวโด่งดังไปทั่วประเทศ ปีถัดมาทำให้มีขโมยกลุ่มใหญ่ลักลอบมาขุดกรุวัดราชบูรณะ พบเครื่องทองและอัญมณีจำนวนมาก แต่ทว่าฝนตกหนักและรีบเร่งกลุ่มขโมยจึงขนของไปไม่หมด เจ้าหน้าที่ตำรวจใช้เวลาไม่กี่วันก็จับและยึดของกลางได้บางส่วน หลังจากนั้นกรมศิลปากรได้เข้ามาขุด ปรากฏว่าพบสิ่งของกว่า 2,000 รายการ พระพิมพ์กว่าแสนองค์ ทองคำหนักกว่า 100 กิโลกรัม ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา
เมื่อ พ.ศ. 2548 มีข่าวว่าพบพระมาลาทองคำอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งยังเป็นที่ถกเถียงว่าเป็นของโบราณจริงหรือไม่ และหากจริง จะเป็นของกรุวัดราชบูรณะหรือไม่ ซึ่งยังคงเป็นข้อถกเถียงงกันอยู่ในปัจจุบัน
นางฟ้ากับมาเฟีย
นางฟ้ากับมาเฟีย เป็นละครที่ออกอากาศทางช่อง7 โดยบริษัท กันตนา ออกอากาศทุกวัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เวลาประมาณ 20.25-22.30น. เป็นละครแนวแอคชั่น-คอมเมดี้ บทประพันธ์ของ คนหลังม่าน บทโทรทัศน์โดย อุมาพร ภูชฎาภิรมย์,กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
นักแสดง
และนักแสดงอีกมากมาย
เรื่องย่อ
เมื่อรามตำรวจหนุ่ม ต้องสวมบทอาชญากร เพื่อปฏิบัติการลับสุดยอด ทลายรังใหญ่ของเจ้าพ่อยาเสพติดแต่โชคชะตาพาให้เขาต้องแต่งงานกับ เมขลาแอร์โฮสเตสสาวสวยผู้มองโลกใสสะอาด ภารกิจลับจึงกลายเป็นภารกิจรัก ท่ามกลางกระสุนและควันปืน การฝึกหนักภาคสนามอย่างหนักเพื่อเป็นตำรวจลับของ ราม (เวียร์ - ศุกลวัฒน์ คณารศ) ทายาทเศรษฐีพันล้านที่ตัดขาดครอบครัว มาสวมเครื่องแบบผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ได้สิ้นสุดลง พร้อมกับภารกิจสำคัญที่กำลังจะเริ่มขึ้น นั่นคือการแฝงตัวเข้าสู่องค์กรค้ายาเสพติดของเจ้าพ่อมาเฟีย ที่สนามบินสุวรรณภูมิ สายการบินระหว่างประเทศ เที่ยวบินนั้นมุ่งหน้าสู่มาเก๊า เมขลา (แพนเค้ก - เขมนิจ จามิกรณ์) สาวสวยหน้าคมเข้ม เดินให้บริการผู้โดยสารด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข อาชีพนางฟ้าบนเครื่องบินคือความภาคภูมิใจสิ่งเดียวในชีวิตของหญิงสาวผู้เคยถูกเลี้ยงดูมาในบ้านเด็กกำพร้า เมขลาได้รับน้ำใจจากคนใจบุญรับเป็นแม่อุปถัมภ์มอบทุนการศึกษาให้เธอ สิ่งนี้เองเป็นเหมือนน้ำหล่อเลี้ยงให้เมขลาเติบโตจนมีวันนี้ เธอจึงตั้งปณิธานว่าจะตอบแทนบุญคุณของผู้ใจบุญด้วยการดำรงตนเป็นคนดี และส่งต่อความรักความเมตตาที่ตัวเองเคยได้รับไปสู่ทุกคนที่เธอพบเจอ โดยเฉพาะผู้โดยสารบนเครื่องบินที่เธอได้สัมผัสอยู่ทุกวี่วัน ไม่ว่าต้องการความช่วยเหลืออะไร เมขลาไม่เคยเบื่อหน่ายคอยดูแลพวกเขาอย่างดีที่สุด
.gf
.gf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเฟรนช์เกียนา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
ยัง ซู-บิน
ยัง ซู-บิน (17 ตุลาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้ให้ความบันเทิงชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการรับประทานอาหารผ่านสื่อสังคมออนไลน์หรือที่เรียกว่าม็อกบัง (먹방) จนเป็นที่รู้จักแพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะในประเทศไทย
การทำงาน
ซูบินได้รับความนิยมอย่างยิ่งจากแฟนคลับในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทย เธอเคยได้รับการเชื้อเชิญในฐานะแขกคนพิเศษของเคเอฟซีประเทศไทย และได้รับการตอบรับจากแฟนคลับชาวไทยอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง  โดยในปี พ.ศ. 2561 เธอมีผลงานโฆษณาสินค้าคู่กับชาคริต แย้มนาม และแข่งร้องเพลงในรายการ The Mask Project A ด้วยเพลง "เธอมีฉัน ฉันมีใคร"
นอกจากการเป็นม็อกบังแล้ว เธอยังมีความสามารถอื่น ๆ เป็นต้นว่า สาธิตการแต่งหน้า การขับร้อง เป็นศิลปินตลก และยังรับงานเป็นนักแสดงภาพยนตร์