cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฆาตกรจักรราศี
ถนนเลคเฮอร์แมน
คุณลักษณะของเหยื่อรายแรกของโซดิแอกกลับกลายเป็นเด็กวัยรุ่นมัธยมปลาย เดวิด อาร์เธอร์ ฟาราเดย์ อายุ 17 ปี และ เบตตี ลู เจนเซน อายุ 16 ปี 20 ธันวาคม ค.ศ. 1968 บนถนนเลคเฮอร์แมนในเขตเมืองเบนิเซีย ทั้งคู่อยู่ในระหว่างการเดทครั้งแรก และมีแผนที่จะไปคอนเสิร์ตวันคริสต์มาสที่โฮแกนไฮ ประมาณ 2 หรือ 3 ช่วงตึกจากบ้านของเบตตี แทนที่ทั้งคู่จะแวะบ้านเพื่อนและแวะทานอาหารค่ำที่ร้านอาหารท้องถิ่น เดวิดกลับบึ่งรถไปตามถนนเลคเฮอร์แมน ณ เวลาประมาณ 22.15 น. เดวิดหยุดรถยี่ห้อแรมเบลอร์ซึ่งเป็นของแม่ และจอดบริเวณไหล่ทาง บริเวณนั้นเองรู้จักทั่วไปกันในหมู่วัยรุ่นว่าเป็น "ไหล่ทางของคู่รัก" ไม่นานหลังจากล่วงเลยเวลา 23.00 น. รถยนต์อีกคันจอดข้าง ๆ รถของทั้งคู่ ก่อนที่คนขับจะลงมาจากรถพร้อมปืนพกและออกคำสั่งให้ทั้งคู่ออกมาจากรถแรมเบลอร์ เบตตีเป็นคนแรกที่ก้าวออกจากรถ ในขณะที่เดวิดกำลังก้าวออกจากรถได้ครึ่งทาง ชายแปลกหน้ายิ่งปืนเข้าที่หัวของเขา ด้วยความตื่นตระหนกเบตตีวิ่งหนีสุดชีวิต เธอถูกยิงที่หลัง 5 นัด จนล้มลงกับพื้นห่างจากตัวรถ 28 ฟุต สักพักชายแปลกหน้าจึงขับรถออกไป ศพทั้งสองถูกพบไม่กี่นาทีหลังจากเกิดเหตุโดยสเตลลา บอร์จส์ ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ละแวกนั้น สำนักงานนายอำเภอของโซลาโนเคาท์ตีรับผิดชอบสืบสวนเหตุฆาตกรรมนี้ แต่ไม่มีความคืบหน้าของการสืบสวนเลย
บลูรอคสปริงส์
ช่วงเวลาประมาณเที่ยงคืนตรงของวันที่ 4 กรกฎาคม ย่างเข้าวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 ไมเคิล เรนัลต์ แมกกู อายุ 19 ปี และ ดาร์ลีน เอลิซาเบท เฟอร์ริน อายุ 22 ปี ขับรถออกไปกลางดึกไปยังสนามกอล์ฟบลูรอคสปริงส์, วัลเลโฮเคาท์ตี ที่ซึ่งห่างออกไปราว 1 ไมล์จากสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมบนถนนเลคเฮอร์แมน ไมเคิลจอดรถ ขณะที่ทั้งสองอยู่บนรถของดาร์ลีน รถยนต์อีกคันขับเข้ามาและจอดข้าง ๆ ทั้งคู่ แต่รถยนต์คันดังกล่าวขับออกไปแทบจะทันทีที่จอด ก่อนจะกลับมาในอีกประมาณ 10 นาทีต่อมาและจอดข้างหลังทั้งคู่ ทันทีที่รถคันดังกล่าวจอดสนิท คนขับก้าวลงจากรถและตรงดิ่งสู่ประตูข้างคนขับของรถที่ซึ่งไมเคิลและดาร์ลีนนั่งอยู่ มือข้างหนึ่งของชายแปลกหน้าถือไฟฉายขณะที่อีกข้างถือปืนพกลูเจอร์ขนาด 9 มิลลิเมตร เขาส่องไฟฉายเข้าตาของทั้งสองเพื่อทำให้มองไม่เห็น ก่อนจะยิงทั้งคู่คนละ 3 ครั้ง จากนั้นเขาจึงเริ่มเดินกลับไปยังรถของตน ทันทีที่เสียงร้องคร่ำครวญจากความเจ็บปวดของไมเคิลดังขึ้น เขาจึงเดินกลับมาที่รถและยิงทั้งคู่ซ้ำอีกคนละ 2 ครั้ง และขับรถจากไป
เวลา 12.40 น. ของวันต่อมา มีผู้ชายคนหนึ่งโทรศัพท์มายังสถานีตำรวจวัลเลโฮ รายงานและอ้างความรับผิดชอบการกระทำดังกล่าว เขายังกล่าวอ้างความรับผิดชอบต่อคดีของเดวิด อาร์เธอร์ ฟาราเดย์ และ เบตตี ลู เจนเซน เหตุฆาตกรรมซึ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ 6 เดือนครึ่ง ตำรวจแกะรอยโทรศัพท์จนพบว่าชายคนดังกล่าวโทรมาจากตู้โทรศัพท์ในสถานีน้ำมันบนถนนสปริงส์ ตู้ดังกล่าวมีระยะห่างสามส่วนสิบไมล์จากบ้านของดาร์ลีน และห่างจากสถานีตำรวจวัลเลโฮเพียงไม่กี่ช่วงตึก ดาร์ลีนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ขณะที่ไมเคิลรอดชีวิตแม้จะถูกยิงที่ใบหน้า, คอและหน้าอก
จดหมายถ้อยแถลงฉบับแรก
7 สิงหาคม ค.ศ. 1969 จดหมายอีกฉบับถูกส่งไปที่ ซานฟรานซิสโกเอ็กแซมิเนอร์ ด้วยคำขึ้นต้นจดหมายที่ว่า "Dear Editor This is the Zodiac speaking" คำแปล: "ถึงบรรณาธิการ นี้คือถ้อยแถลงของโซดิแอก" ที่ซึ่งต่อมาเขาใช้เป็นคำขึ้นต้นจดหมายกับทุกฉบับที่เขาส่งมา จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของเขาไปในที่สุด และวันนั้นเองที่เขาเริ่มแทนตัวเองด้วยชื่อ "โซดิแอก" เนื้อความในจดหมายจงใจที่จะตอบคำท้าทายของหัวหน้าสารวัตตำรวจ สน.วัลเลโฮ ที่ซึ่งท้าทายให้เขาเล่าถึงรายละเอียดของฆาตกรรม เขาจึงเล่าถึงขั้นตอนและวิธีการฆ่าเดวิด, เบตตีและดาร์ลีน ในจดหมายยังกล่าวถึงรายละเอียดของฆาตกรรมซึ่งไม่เคยถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน เช่นเดียวกับข้อความที่โซดิแอกส่งถึงตำรวจว่า "they will have me" 8 สิงหาคม ค.ศ. 1969 โดนัลด์ และ เบททีย์ ฮาร์เดิน จากเมืองซาลินาส, มอนเทอรีเคาท์ตี, รัฐแคลิฟอร์เนีย สามารถถอดรหัสชุดหนึ่งของโซดิแอกที่ตีพิมพ์บนหนังสือพิมพ์ได้ โดยที่ไม่พบชื่อของฆาตกรปรากฏในชุดรหัส ใจความดังนี้
อักษรภาษาอังกฤษ 18 ตัวสุดท้ายที่ถอดได้ไม่มีผู้ใดเข้าใจถึงความหมายของมัน
ทะเลสาบเบอรีเอสซา
27 กันยายน ค.ศ. 1969 ไบรอัน แคลวิน ฮาร์ทเนล อายุ 20 ปี และ เซซีเลีย แอนน์ เชพเพิร์ด อายุ 22 ปี ทั้งคู่กำลังปิคนิคกันที่บนเกาะกลางทะเลสาบที่มีทางเชื่อมสู่แผ่นดินเป็นทรายไปยังต้นโอ๊คแฝดสองต้น ชายผู้หนึ่งจู่โจมทั้งคู่โดยสวมใส่ชุดสีดำแบบเพชฌฆาต ส่วมหมวกสีดำคลุมใบหน้า และสวมแว่นตากันแดด บนหน้าอกมีลวดลายเป็นรูปวงกลมสีขาวมีกากบาตตรงกลาง ในมือถือปืนพกที่ซึ่งไบรอันเชื่อว่าน่าจะเป็นปืน 0.45 เอซีพี ไบรอันพยายามคุยกับชายคนดังกล่าวและได้ข้อมูลมาว่าเขาเป็นนักโทษหลบหนีออกมาจากเรือนจำที่รัฐมอนแทนา ซึ่งเขาอ้างว่าได้ฆ่าผู้คุมและขโมยรถหนีออกมา และกล่าวต่ออีกว่าต้องการรถและเงินจากทั้งคู่เพื่อเดินทางต่อไปยังเม็กซิโก เขานำเชือกที่พกมาส่งให้กับเซซิเลียและออกคำสั่งให้เธอมัดข้อมือของไบรอัน ขณะที่ไบรอันนอนหมอบคว่ำหน้า จากนั้นชายชุดคลุมคนดังกล่าวให้เซซิเลียนอนคว่ำเช่นเดียวกับไบรอันก่อนที่จะมัดข้อมือเธอเช่นกัน เขาเดินไปตรวจเชือกที่เซซิเลียมัดไบรอันและพบว่าเธอมัดมันอย่างหลวม ๆ เขาจึงมัดมันให้แน่นขึ้น ไบรอันคิดในใจว่านี้เป็นการปล้นที่แปลกประหลาด แต่ทันใดนั้นชายชุดคลุมก็คว้ามีดออกมาแล้วแทงทั้งคู่ซ้ำไปซ้ำมา ทั้งคู่ร้องด้วยความเจ็บปวด จากนั้นเขาจึงเดินไปยังถนนน็อกวิลล์ที่ซึ่งรถของทั้งคู่จอดอยู่ เขาวาดรูปวงกลมขีดกากบาดด้วยปากกาหมึกดำมีข้อความว่า "Vallejo/12-20-68/7-4-69/Sept 27-69-6:30/by knife" บนประตูรถ เวลา 19.40 น. ชายคนดังกล่าวโทรศัพท์ไปแจ้งสำนักงานนายอำเภอของนาปาเคาท์ตีจากตู้โทรศัพท์สาธารณและรายงานการก่ออาชญากรรมของเขา ไม่กี่นาทีต่อมาตำรวจแกะรอยโทรศัพท์และพบว่ามันถูกโทรมาจากตู้โทรศัพท์ที่ร้านทำความสะอาดรถบนถนนหลักของนาปาเคาท์ตี ไม่กี่ช่วงตึกจากสำนักงานอำเภอ ห่างจากจุดเกิดเหตุทำร้ายร่างกายเซซิเลียและไบรอันออกไปราว 27 ไมล์ นักสืบรุดไปยังตู้โทรศัพท์ดังกล่าวและอนุญาตให้เก็บรอยนิ้วมือที่ยังคงสดใหม่ แต่รอยนิ้วมือดังกล่าวไม่สามารถตรวจตรงกับผู้ต้องสงสัยรายใดเลย
เพรสซิดิโอไฮท์
11 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ชายผู้หนึ่งใช้บริการรถแท็กซี่ของ พอล ลี สไตน์ อายุ 29 ปี ชายคนดังกล่าวขึ้นรถบนแยกที่ถนนเมสันตัดกับถนนเกียร์รีในตัวเมืองซานฟรานซิสโก จากนั้นเขาขอให้ไปส่งที่แยกถนนวอชิงตันตัดกับถนนเมเปิล ในเพรสซิดิโอไฮท์ เมื่อถึงสถานที่ดังกล่าวพอลกลับขับเลยถนนเมเปิลดังกล่าวไป 1 ช่วงตึกและหยุดตรงที่ถนนวอชิงตันตัดกับถนนเชอร์รี โดยที่ไม่ไม่มีผู้ใดทราบเหตุผล จากนั้นชายที่โดยสารมาก็ยิงเข้าที่หัวของพอลด้วยปืนขนาด 9 มิลลิเมตร จากนั้นหยิบกระเป๋าเงินและกุญแจรถของพอลไป เขายังฉีกชายเสื้อของพอลไปด้วย ขณะนั้นเป็นเวลา 21.55 น. โดยที่ไม่รู้ตัวชายคนดังกล่าวถูกจ้องมองโดยวัยรุ่นสามคนจากฝั่งตรงข้าม ทั้งหมดโทรศัพท์ไปหาตำรวจว่าการก่ออาชญากรรมกำลังดำเนินอยู่ วัยรุ่นเล่าว่าคนร้ายเช็ดรอยเลือดและเดินจากไปในทิศที่มุ่งไปยังทางเหนือของเพรสซิดิโอ ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุไม่กี่นาทีถัดมา วัยรุ่นทั้งสามอธิบายแก่ตำรวจว่าชายคนนั้นเพิ่งจะเดินออกไปและยังคงอยู่ในบริเวณนี้
สองช่วงตึกจากที่เกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจ ดอน ฟูค ก็ได้รับฟังการแจ้งเหตุของวัยรุ่นทั้งสามจากวิทยุตำรวจเช่นกัน เขาพบเห็นชายผิวขาวเดินไปตามทางเท้าแล้วก้าวขึ้นบันไดหน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ฝากทางเหนือของถนน การพบเห็นดังกล่าวเกิดขึ้นหลังได้รับแจ้งเหตุเพียง 5 - 10 นาทีเท่านั้น คู่หูที่นั่งมาด้วย เอริค ซีล์ม ไม่เห็นชายคนดังกล่าว ทั้งคู่ไม่ได้เอะใจกับชายผู้นั้นเลยเนื่องจากวิทยุตำรวจสั่งการให้เขาคอยมองหาชายผิวดำในบริเวณนั้น ทั่งคู่จึงขับรถตำรวจเลยชายผู้นั้นไปโดยไม่ได้หยุดรถ เมื่อถึงจุดเกิดเหตุดอนได้รับการบอกเล่าโดยเจ้าหน้าที่เพลลิเซตติว่าที่จริงแล้วเรากำลังมองหาชายผิวขาวไม่ใช่ชายผิวดำ ดอนจึงรู้ทันทีว่าพวกเขาคลาดกับคนร้ายไปเสียแล้ว ดอนจึงสรุปว่าคนร้ายเดินกลับเส้นทางเดิมที่เขานั่งรถมาและหนีไปทางเพรสซิดิโอ เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงตรวจสอบรถแท้กซี่คันดังกล่าวแต่มันถูกทำความสะอาดไว้โดยคนร้ายแล้ว รอยนิ้วมือที่พบเพียงเล็กน้อยก็ไม่ตรงกับผู้ใดเลย วัยรุ่นทั้งสมติดตามตำรวจไปยังสถานีตำรวจเพื่ออธิบายลักษณะของคนร้าย ก่อนจะกลับไปอีกครั้งเพื่อให้การใหม่ คนร้ายถูกสันนิษฐานว่าอายุระหว่าง 35 - 45 ปี นักสืบบิล อาร์มสตรอง และ เดฟ ทอสชี รับเข้ามาดูแลการสืบสวนนี้ด้วยตัวเอง กรมตำรวจซานฟรานซิสโกสืบสวนและตั้งรายชื่อผู้ต้องสงสัยได้กว่า 2,500 คนตลอดช่วงหนึ่งปีนั้น
จดหมายและรหัสอีกหลายฉบับที่ตามมา
14 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ ได้รับจดหมายที่ส่งมาจากโซดิแอก ในฉบับนี้มีชิ้นส่วนชายเสื้อของพอล สไตน์แนบมาด้วย และนั้นเป็นหลักฐานพิสูจน์ว่าเขาเป็นผู้ก่อเหตุที่เพรสซิดิโอไฮท์ ในจดหมายยังมีคำขู่ระบุว่าเขาจะยิงรถโรงเรียน เวลา 2.00 น. ของวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 บุคคลนิรนามอ้างตัวว่าเป็นโซดิแอกโทรศัพท์ไปยังกรมตำรวจโอคแลนด์ ว่าเขาต้องการหนึ่งในนักกฎหมายชื่อดังระหว่าง เอฟ. บี เบย์ลี หรือ เมลวิน เบลลิ ให้ไปออกรายการทอล์คโชว์ของ จิม ดันบาร์ ในช่วงเช้า ปรากฏว่า เอฟ. บี เบย์ลี ไม่สามารถไปร่วมรายการได้ เมลวินจึงได้ไปออกอากาศในช่วงเช้าของวันนั้นแทน เขาร้องขอให้ผู้ชมคอยติดตามการถ่ายทอดสด ในที่สุดบุคคลนิรนามโทรศัพท์เข้ามาในรายการหลายครั้ง เขาอ้างว่าตัวเขาชื่อแซม เมลวินจึงนัดพบเขาผ่านรายการที่เมืองดาลี แต่ชายคนดังกล่าวกลับไม่ปรากฏตัวออกมา เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ซึ่งเคยได้ยินเสียงของโซดิแอกได้ฟังเสียงของ "แซม" และสรุปว่าเสียงของแซมไม่ใช่เสียงของโซดิแอก นั้นทำให้ตำรวจเชื่อว่าผู้ที่โทรศัพท์เข้ามาในรายการไม่ใช่ฆาตกรตัวจริง การโทรศัพท์เข้ามาอีกครั้งในภายหลังถูกดักฟังและแกะรอยโดยเจ้าหน้าที่ จนพบว่ามันถูกโทรเข้ามาจากโรงพยาบาลนาปาโดยผู้ป่วยโรคจิต วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 โซดิแอกส่งจดหมายมาและภายในมีรหัสลับมาอีกชุดมีตัวสัญลักษณ์ทั้งหมด 340 ตัว 9 พฤศจิกายน วันถัดมาเขาได้ส่งจดหมายมาอีกฉบับมีความยาวทั้งหมด 7 หน้า ในเนื้อความระบุว่า วันที่เขาฆาตกรรม พอล สไตน์ เขาอ้างว่าหลังเขาเดินออกมาจากจุดเกิดเหตุมีตำรวจสองคนหยุดและพูดคุยกับเขาเป็นเวลา 3 นาที โดยซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ได้ตัดส่วนหนึ่งของจดหมายแล้วออกตีพิมพ์ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ซึ่งฉบับนั้นยังตีพิมพ์คำกล่าวอ้างของโซดิแอกด้วย ในวันนั้นเอง ดอน ฟูค ได้จดบันทึกอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ส่วนรหัสลับชุดนั้นไม่เคยมีผู้ใดถอดมันออกเลย
วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1969 หนึ่งปีพอดีกับที่ เดวิด ฟาราเดย์ และ เบตตี ลู เจนเซน ถูกยิงเสียชีวิตโดยฆาตกร โซดิแอกส่งจดหมายไปยังบ้านของนักกฎหมายเมลวิน เบลลิ ในจดหมายยังมีเศษชิ้นส่วนเสื้อของพอล สไตน์แนบมาด้วย เนื้อความระบุถึงการขอความช่วยเหลือจากเมลวิน
โมเดสโต
ในคืนวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1970 แคธลีน จอห์นส์ อายุ 22 ปี กำลังขับรถจากซานเบอร์นาดิโอไปยังเพตาลูมาเพื่อไปเยี่ยมแม่ของเธอ เธอตั้งครรภ์ได้ 7 เดือนและมีลูกสาววัย 10 เดือนอยู่บนเบาะฝั่งข้างคนขับ ขณะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกบนทางหลวงหมายเลข 132 ใกล้เมืองโมเดสโต รถยนต์ที่ขับตามมาด้านหลังเริ่มบีบแตรและสาดไฟสูงใส่เธอ เธอจึงลดความเร็วลงและหยุดรถบนไหล่ทาง รถคันดังกล่าวจอดด้านหลัง คนขับก้าวลงมาและปรากฏว่าเป็นผู้ชาย เขาบอกกับเธอว่าเขาสังเกตเห็นล้อหลังด้านขวาของเธอแกว่งไปมาและเกรงว่าจะเกิดอันตรายจึงอาสาว่าจะช่วยขันน็อตของล้อให้แน่นขึ้น เธอจึงยินยอมให้ชายคนดังกล่าวช่วย หลังจากเขาซ่อมมันเสร็จสิ้นเขากลับขึ้นรถและขับออกไป แคธลีนกลับขึ้นรถของเธอและเริ่มเดินทางต่อ สักพักถัดมาตัวรถสั่นอย่างรุนแรงจนล้อหลังด้านขวาหลุดออกมา และชายคนดังกล่าวก็ขับย้อนกลับมา เขาอาสาจะไปส่งเธอที่สถานีบริการน้ำมันที่ใกล้ที่สุดเธอตอบตกลงและนำลูกสาววัย 10 เดือนของเธอขึ้นรถชองชายคนดังกล่าว ส่วนรถยนต์ของเธอถูกจอดทิ้งไว้ข้างถนน พวกเขาขับผ่านสถานีบริการน้ำมันหลายแห่งแต่เขาไม่ยอมหยุดรถที่สถานีบริการน้ำมันสักแห่งเลย เป็นเวลาประมาณหนึ่งถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่ชายคนดังกล่าวขับรถวนเวียนไปมาบนถนนสายเล็ก ๆ บริเวณเมืองเทรซี เมื่อแคธลีนถามเขาว่าทำไมไม่หยุดรถเขาก็บ่ายเบี่ยงประเด็นตลอด ต่อมาเขามาหยุดรถบนแยกแห่งหนึ่งและบอกกับแคธลีนว่าเขาจะฆ่าเธอก่อนแล้วจากนั้นจะโยนร่างของเธอออกไปตามด้วยร่างของลูกสาววัย 10 เดือนของเธอด้วย แคธลีนตกใจถึงขีดสุดและกระโดดหนีออกมาจากรถพร้อมกับลูกสาววัย 10 เดือนของเธอด้วย เธอวิ่งหนีเข้าไปซ่อนตัวในดงหญ้า ชายคนดังกล่าวจึงขึ้นรถและขับออกไป เธอขอความช่วยเหลือจากผู้สัญจรไปมาจนมีผู้มาส่งเธอที่สถานีตำรวจเมืองแพทเทอสัน
ขณะที่เธอให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เธอก็แนะนำว่าการลักพาตัวเธอครั้งนี้อาจเกี่ยวข้องกับฆาตกรที่ฆ่าพอล สไตน์ เนื่องจากเธอคิดว่าเป็นคนเดียวกับที่เพิ่งจะลักพาตัวเธอกับลูกสาว ตำรวจระแวงว่าคนร้ายอาจจะย้อนกลับมาฆ่าเธอและลูกสาว ตำรวจจึงให้เธออยู่บริเวณใกล้เคียงที่ร้านมิลส์เรสเตอรองต์ ต่อมาตำรวจพบรถยนต์ของเธอในสภาพถูกทุบทำลายและถูกวางเพลิง และตำรวจยังวิเคราะห์ต่ออีกว่าผู้กระทำอาจมีความโกรธแค้นอะไรบางอย่าง
มีการถกเถียงเป็นวงกว้างเกี่ยวกับการลักพาตัวแคธลีน ผู้ที่สนับสนุนเธอเชื่อว่าคนร้ายพยายามจะฆ่าสองแม่ลูกขณะขับรถวนเวียนไปมา แต่เอกสารรายงานของตำรวจปฏิเสธความเชื่อนั้น ส่วนข่าวของแคธลีนที่พิมพ์โดยพอล เอเวอร์รี่ แห่งหนังสือพิมพ์ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ รายงานว่าขณะที่เธอซ่อนตัวอยู่ในดงหญ้าคนร้ายทิ้งรถไว้และใช้ไฟฉายออกตามหาเธอ แต่เธอเล่าว่าชายคนดังกล่าวไม่ได้ก้าวออกมาจากรถยนต์ของเขาเลย และยังมีความเชื่อที่โต้แยงกันเกี่ยวกับสถานที่ที่แคธลีนจอดรถของเธอทิ้งเอาไว้ บางเชื่อว่ามันถูกย้ายตำแหน่งก่อนจะเผา แต่บางคนเชื่อว่ามันอยู่ตรงตำแหน่งนั้นตั้งแต่แรก นอกจากนี้สาธารณชนยังตั้งคำถามว่าเธออาจจะเป็นหนึ่งในเหยื่อของฆาตกรโซดิแอกอีกคนหรือไม่ ซึ่งเป็นคำถามที่สงสัยกันเป็นเวลาหลายปี
การสื่อสารที่ซับซ้อนของโซดิแอก
(สัญลักษณ์ หมายถึงตัวโซดิแอกเอง ส่วน SFPD ย่อมาจาก San Francisco Police Department ซึ่งหมายถึงกรมตำรวจซานฟรานซิสโกนั่นเอง)
วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1970 เขาได้ส่งจดหมายอีกฉบับมาที่ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ เขาระบุในจดหมายว่า "หวังว่าพวกคุณคงมีความสุขกับตัวเอง เมื่อฉันจุดระเบิดของฉัน" ตามมาด้วยสัญลักษณ์วงกลมขีดกากบาทประจำตัวเขา ด้านหลังยังมีคำขู่ที่จะใช้รถโดยสารเป็นตัวระเบิดกำกับไว้ด้วย หนังสือพิมพ์ออกตีพิมมพ์รายละเอียดของมันทั้งหมด นอกจากนี้เขายังต้องการให้ผู้คนสวมใส่กระดุมโซดิแอกอีกด้วย
วันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1970 ในจดหมายที่ประทับตราไปรษณียากร เขาระบุว่าเขาผิดหวังที่ไม่มีใครสวมใส่กระดุมโซดิแอกเลย และระบุต่อว่า "ฉันยิงชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในรถที่จอดอยู่ด้วยปืนจุดสามแปดนิ้ว" ซึ่งคาดว่าน่าจะหมายถึงคดีของ ร.น. ริชารด เรดทิช ที่เกิดเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน เวลา 5.25 น. ขณะริชาร์ดกำลังเขียนตั๋วจอดรถในบริเวณที่เขารับผิดชอบอยู่ คนร้ายยิงเขาที่หัวด้วยปืนพกขนาด 0.38 นิ้ว ริชาร์ดเสียชีวิตในอีก 15 ชั่วโมงต่อมา กรมตำรวจซานฟรานซิสโกปฏิเสธความเกี่ยวข้องของคดีนี้กับโซดิแอกและยังคงจับผู้ร้ายที่ก่อเหตุไม่ได้มาจนถึงปัจจุบัน ในจดหมายยังแนบแผนที่บริเวณโดยรอบอ่าวซานฟรานซิสโกที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทผลิตแผนที่ฟิลิปส์ 66 ยังมีรูปของภูเขาดิอาโบลซึ่งบนรูปนั้นเขาทำเครื่องหมายวงกลมขีดกากบาทเช่นเดิมแต่บนสุดของสัญลักษณ์นั้นเขาเขียนหมายเลข 0, 3, 6 และ 9 ไล่ลงมาตามลำดับเสมือนเป็นหน้าปัดนาฬิกา เขาบอกว่าเลข 0 เปรียบเสมือนทิศเหนือ และบอกว่ามันจำชี้ทางไปสู่จุดที่เขาฝังระเบิดไว้แต่ตำรวจตรวจพบว่าไม่เคยเกิดขึ้นจริง เขายังทิ้งท้ายด้วยว่า " = 12 SFPD = 0"
ในจดหมายฉบับวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1970 ที่ส่งไปยังซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์โซดิแอกกล่าวอ้างรับผิดชอบต่อกรณีของแคธลีน จอห์นส์ ว่าเขาเป็นผู้กระทำเอง จดหมายถูกส่งมา 4 เดือนหลังจากเกิดเหตุ ส่วนในฉบับวันที่ 24 มิถุนายน เขายังถอดความจากบทเพลงของ "เดอะมิกาโด" แล้วใส่เนื้อเพลงของเขาเอง ในเนื่อเพลงมีใจความเกี่ยวกับแผนที่เขาจะทรมานต่อ "ทาส" ของเขาบน "สวรรค์" เขาลงท้ายด้วยสัญลักษณ์เดิมแต่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมว่า " = 13 SFPD = 0" และประโยคสุดท้ายที่เขาทิ้งท้ายคือ "โปรดอย่าลืม รหัสลับที่ภูเขาดิอาโบลมีความสัมพันธ์กับมุมที่เกิดระหว่างเส้นรัศมี 2 เส้นของวงกลมขนาด +# นิ้ว ตลอดความยาวของเส้นรัศมี 2 เส้น" ในปี ค.ศ. 1981 การตรวจสอบข้อความดังกล่าวถูกสรุปโดยแกเรธ เพนน์ นักวิจัยคดีโซดิแอกที่ค้นพบการที่เส้นรัศมีสองเส้นมาทำมุมกัน และพบว่าเส้นรัศมีนั้นชี้ไปยังจุด 2 จุดที่เขาก่อเหตุขึ้น
7 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ได้รับการ์ดขนาด 3 คูณ 5 นิ้ว ที่โซดิแอกวาดสัญลักษณ์ ด้วยเลือด เนื้อความในการ์ดเป็นข้อความจากจดหมายที่เขาส่งมาซึ่งเขาตัดมันมาจากที่หนังสือพิมพ์ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ตีพิมพ์ โดยรอบการ์ดถูกเจาะเป็นรูทั้งหมด 13 รู นักสืบบิล อาร์มสตรอง และ เดฟ ทอชชี ลงความเห็นว่ามีความเป็นไปได้สูงที่การ์ดจะถูกส่งมาจากโซดิแอกจริง
ริเวอร์ไซด์
วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1970 นักข่าวหนังสือพิมพ์ของซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ พอล เอเวอร์รี่ (นักข่าวผู้ที่คอยติดตามคดีของโซดิแอกมาตั้งแต่ต้น) ได้รับการ์ดวันฮาโลวีนซึ่งถูกเขียนไว้บนการ์ดด้วยอักษรตัว "Z" ตามด้วยสัญลักษณ์วงกลมขีดกากบาทของโซดิแอก และมีข้อความว่า "Peek-a-boo, you are doomed" คำแปล: "พีคอะบู (เสียงเหนี่ยวไกปืน), คุณจบเห่แน่" คำขู่ดังกล่าวทำให้เขากังวลอย่างมากและเนื้อความในจดหมายก็ถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์เช่นเคย หลังจากนั้นไม่นาพอลได้รับจดหมายนิรนามที่บอกเล่าว่ามีความเหมือนกันของลักษณะการฆาตกรรมของโซดิแอกกับลักษณะฆาตกรรมที่เกิดกับ เชอร์รี โจ เบทส์ ที่เกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อน ในมหาวิทยาลัยประจำเมือง ริเวอร์ไซด์เคาท์ตี, เขตมหานครลอสแอนเจลิส ห่างออกไปทางใต้มากกว่า 400 ไมล์จากซานฟรานซิสโก เขารายงานการค้นพบนี้ลงบนหนังสือพิมพ์ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
ย้อนความกลับไปในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เชอร์รี โจ เบทส์ อายุ 18 ปี ใช้เวลาช่วงเย็นของวันนั้นในห้องสมุดของวิทยาลัยจนกระทั่งห้องสมุดปิดเวลา 21.00 น. ผู้คนละแวกนั้นกล่าวว่าได้ยินเสียงกรีดร้องช่วงเวลาประมาณ 22.30 น. ร่างของเธอพบแป็นศพไม่ห่างจากห้องสมุดมาก อยู่ระหว่างบ้านร้างสองหลังที่ทางมหาวิทยาลัยกำลังจะรื้อถอนเพื่อปรับปรุงใหม่ สายไฟของหัวจ่ายในรถโฟล์กสวาเกนของเชอรร์รีพบว่าถูกตัดออก ร่างของเธออยู่ในสภาพถูกทุบตีอย่างโหดร้ายและถูกแทงจนถึงแก่ความตาย นาฬิกาข้อมือยี่ห้อไทเมกของผู้ชายและเสื้อที่ชายข้อมือมีรอยฉีกขาดถูกพบบริเวณใกล้เคียง หน้าปัดนาฬิกาหยุดที่ตัวเลข 12:24 แต่ตำรวจเชื่อว่าการฆาตกรรมเกิดขึ้นก่อนหน้านั้นมาก ตำรวจยังพบรอยเท้าของรองเท้าที่มีใช้กันอยู่ในวงการทหาร อีกหนึ่งเดือนถัดมาในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 จดหมายที่เขียนขึ้นจากการพิมพ์ดีดถูกส่งมายังสถานีตำรวจและสำนักพิมพ์ริเวอร์ไซด์เพรสอินเตอร์ไพรส์ ชื่อที่หัวกระดาษพิมพ์ว่า "The Confession" หรือ "คำสารภาพ" ผู้ที่พิมพ์ระบุในใจความอ้างว่าเขาเป็นผู้กระทำเหตุฆาตกรรมเชอร์รี โจ เบทส์ และเล่ารายละเอียดการฆาตกรรมทั้งหมดซึ่งไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน เขายังเตือนอีกว่า "เชอร์รีไม่ใช่คนแรกและจะไม่ใช่คนสุดท้าย"
ธันวาคม ค.ศ. 1966 มีการค้นพบบทกลอนที่ถูกสลักไว้ด้านล่างโต๊ะตัวหนึ่งในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยว่า "Sick of living/unwilling to die" คำแปล: "เบื่อที่จะอยู่/ไม่เต็มใจที่จะตาย" ซึ่งลักษณะการใช้ภาษาและลายมือคล้ายคลึงกับของโซดิแอกที่เขาเขียนมาทางจดหมายระหว่างปี ค.ศ. 1969 - ค.ศ. 1972 เป็นอย่างมาก และถัดลงมามันถูกสลักด้วยอักษรย่อ "rh" ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นชื่อของคนร้าย เชอร์วูด เมอร์ริล ผู้ตรวจสอบคดีชั้นแนวหน้าของรัฐแคลิฟอร์เนียให้ความเห็นไว้ว่า บนกลอนดังกล่าวถูกเขียนโดยโซดิแอก วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1967 ครบรอบ 6 เดือนของเหตุฆาตกรรม โจเซฟ โจ เบทส์ ผู้เป็นบิดา, ตำรวจและสำนักพิมพ์ริเวอร์ไซด์เพรสอินเตอร์ไพรส์ ได้รับจดหมายที่แทบจะเหมือนกันซึ่งลายมือมีลักษณะถูกเขียนหวัด ๆ ฉบับของสำนักพิมพ์และตำรวจมีข้อความว่า "Bates had to die there will be more" คำแปล: "เบทส์จำเป็นต้องตายและมันจะมีมากกว่านี้" และด้านล่างมีอักษรที่เขียนแบบลวก ๆ พอจะมองเห็นเป็นตัว "Z" ส่วนฉบับของโจเซฟเขียนว่า "She had to die there will be more" คำแปล: "เธอจำเป็นต้องตายและมันจะมีมากกว่านี้" โดยปราศจากอักษร "Z" ด้านล่าง
กลับมาวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1971 เป็นเวลาเกือบ 4 เดือนหลังจากบทความเกี่ยวกับเชอร์รีของพอล เอเวอร์รี่ โซดิแอกส่งจดหมายไปยังหนังสือพิมพ์ลอสแอนเจลิสไทม์ ในเนื้อความโซดิแอกกล่าวชื่นชมตำรวจแทนที่จะเป็นพอลกับการค้นพบความเชื่อมโยงที่ริเวอร์ไซด์ เขาระบุต่อว่า "But they are only finding the easy ones, there are a hell of a lot more down there" คำแปล: "แต่พวกเขาพบแค่ชิ้นง่าย ๆ ยังมีอีกมากมายที่นั้น" ความเชื่อมโยงระหว่าง เชอร์รี โจ เบทส์, ริเวอร์ไซด์และโซดิแอก ยังคงเหลือไว้เป็นปริศนา พอล เอเวอร์รี่ และสำนักงานตำรวจริเวอร์ไซด์ลงความเห็นว่าโซดิแอกอาจจะไม่ได้เป็นผู้กระฆาตกรรมเชอร์รี แต่ยอมรับว่าจดหมายที่ถูกส่งมาในคดีของเชอร์รีเขาอาจนำไปอวดอ้างว่าเป็นผลงานของเขา
ทะเลสาบทาโฮ
22 มีนาคม ค.ศ. 1971 จดหมายอีกฉบับถูกส่งไปยังซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ หัวจดหมายระบุส่งถึงพอล เอเวอร์รี่ ซึ่งเชื่อกันว่าถูกส่งมาจากโซดิแอก จดหมายกล่าวอ้างความรับผิดชอบต่อการหายตัวไปของ ดอนนา ลาส อายุ 25 ปี เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1970 จดหมายถูกเขียนขึ้นจากการนำตัวอักษรต่าง ๆ จากแผ่นโฆษณาหรือนิตยสารมาแปะเป็นถ้อยคำ ในจดหมายระบุเจาะจงถึงคำบนป้ายโฆษณาของฟอร์เรสต์ไพน์คอนโดมิเนียมดังนี้ "Sierra Club", "Sought Victim 12", "peek through the pines", "pass Lake Tahoe areas" และ "around in the snow." ตามด้วยสัญลักษณ์วงกลมขีดกากบาทลงท้าย
ในคืนวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1970 สเตตไลน์, รัฐเนวาดา ดอนนา ลาส เป็นพยาบาลอยู่ที่โรงแรมซาฮาราทาโฮคาสิโน ดอนนาเสร็จสิ้นการทำงานเวลาประมาณ 2.00 น. ตามบันทึกที่บอกว่าเธอรักษาผู้ป่วยคนสุดท้ายเวลา 1.40 น. และไม่มีผู้ใดพบเห็นเธอออกไปจากที่ทำงาน เช้าวันต่อมาชุดเครื่องแบบและรองเท้าของเธอถูกพบในถุงกระดาษในห้องทำงานของเธอ และยังพบเศษดินที่อธิบายไม่ได้บนชุดและรองเท้า รถยนต์ของเธอถูกพบที่อพาร์ตเมนของเธอโดยที่อพาร์ตเมนไม่มีสิ่งผิดปกติใด ๆ วันต่อมาเจ้าของอพาร์ตเมนและเจ้านายของเธอต่างก็ได้รับโทรศัพท์จากชายนิรนามที่กล่าวอย่างอวดอ้างว่าดอนนาออกไปจากเมืองระหว่างที่กลับไปเยี่ยมครอบครัว สำนักงานตำรวจและสำนักงานนายอำเภอสืบสวนคดีของเธอในฐานะบุคคลสูญหายและสันนิษฐานว่า "เธอเพียงแค่จากไปอย่างไร้ร่องรอยด้วยตัวของเธอเอง" ต่อมาไม่มีผู้พบเห็นดอนนาอีกเลย จากคำใบ้ที่ส่งมากับจดหมายเกี่ยวกับบริเวณในเซียร์ราคลับ เจ้าหน้าที่ได้เข้าไปตรวจสอบและขุดคนบริเวณที่กล่าวอ้างไว้แต่พบเพียงแว่นกันแดดเท่านั้น ปัจจุบันไม่มีหลักฐานใดที่แน่ชัดพอจะเชื่อมโยงการหายตัวไปของดอนนา ลาสกับฆาตกรโซดิแอกได้
ซานตาบาบารา
หนังสือพิมพ์วัลเลโฮไทม์เฮรัลด์ฉบับวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 ตีพิมพ์คำให้สัมภาษณ์ของบิล เบเคอร์ นักสืบจากสำนักงานนักสืบนายอำเภอซานตาบาบารา ที่ให้ทฤษฎีและตั้งข้อสงสัยว่าการฆาตกรรมคู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งในซานตาบาบาราว่าอาจเป็นอีกคดีหนึ่งของโซดิแอก
จดหมายฉบับสุดท้าย
หลังจากจดหมายฉบับที่มีเนื้อหาอ้างความรับผิดชอบต่อการหายตัวไปของดอนนา ลาส โซดิแอกก็หยุดส่งจดหมายติดต่อกับสาธารณชนไปเป็นเวลาเกือบ 3 ปี จดหมายที่ประทับตราลงวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1974 ถูกส่งไปยังซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลซึ่งยืนยันว่าโซดิแอกเป็นผู้เขียนขึ้น ข้างในกล่าวชื่นชมนวนิยายสยองขวัญเรื่อง ดิ เอกซอร์ซิสต์ ว่าเป็น "the best saterical comidy [sic]" ที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอ และยังประกอบด้วยบทกวีท่อนหนึ่งของ เดอะ มิกาโด อีกทั้งยังมีสัญลักษณ์ปริศนาที่อธิบายไม่ได้กำกับไว้ด้านล่าง นอกจากนี้ยังมีคะแนนที่เขียนไว้ด่านล่างว่า "Me = 37 SFPD = 0"  (SFPD หมายถึงกรมตำรวจซานฟรานซิสโก)
ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ยังได้รับจดหมายอีกฉบับประทับตราลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 ที่ส่งถึงบรรณาธิการ ภายในเป็นรหัสลับที่กล่าวถึงกองทัพเสรีเพื่อการเกื้อกูล (อังกฤษ: Symbionese Liberation Army) ที่สะกดออกมาเป็นภาษานอร์สโบราณที่แปลว่า "ฆ่า" แต่อย่างไรก็ตามลายมือที่ใช้ในจดหมายฉบับดังกล่าวไม่ตรงกับลายมือของโซดิแอก
ต่อมาซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ได้รับจดหมายที่ประทับตราลงวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 ใจความกล่าวยกย่องและชื่นชมภาพยนตร์เรื่อง "แบดแลนด์ส" ที่เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการฆาตกรรม โดยเขากล่าวว่าเป็น "เกียรติภูมิแห่งฆาตกร" และบอกให้ตีพิมพ์โฆษณาเกี่ยวกับภาพยนตร์ลงบนหนังสือพิมพ์ และลงชื่อว่า "A citizen" ทั้งลายมือ, วิธีการเขียนและการใช้ถ้อยคำที่แดกดันทั้งหมดล้วนมีลักษณะตรงกับของโซดิแอกในช่วงปี ค.ศ. 1969 - ค.ศ. 1972 เป็นอย่างมาก
ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ยังคงได้รับจดหมายอย่างต่อเนื่อง ฉบับต่อมาลงวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 กล่าวหาว่า มารโค สปิเลลนิ นักคอลัมน์นิสต์ ว่าเป็นโซดิแอกและลงชื่อด้วยคำว่า "the Red Phantom (red with rage)" ข้อสันนิษฐานที่ว่าจดหมายฉบับนี้เขียนขึ้นโดยโซดิแอกเองยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน
จดหมายฉบับวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1978 ที่ในขั้นต้นให้ถือว่าเป็นจดหมายฉบับที่โซดิแอกเขียนขึ้นจริง แต่หลังจากนั้นไม่ถึงสามเดือนผู้ส่งก็เขียนกลับมาอีกว่าเป็นเพียงการเล่นตลกเท่านั้น เดฟ ทอสชี นักสืบสวนคดีฆาตกรรมของกรมตำรวจซานฟรานซิสโกที่พยายามไขคดีของโซดิแอกตั้งแต่คดีที่เพรสซิดิโอไฮท์เป็นต้นมา ถูกเชื่อว่าเป็นผู้ปลอมแปลงจดหมายนั้นขึ้นมาเอง โดยนักเขียน อาร์ตีด โมพิน เป็นผู้กล่าวหาที่เชื่อว่ามีลักษณะคล้ายคลึงกับจดหมายที่เขาได้รับในปี ค.ศ. 1976 จากผู้ที่ชื่นชอบโซดิแอกเขียนขึ้นเพื่อทำให้เป็นข่าว ซึ่งจดหมายฉบับปี ค.ศ. 1976 นี้เองที่เขาก็เชื่อว่าเขียนโดยเดฟ ทอชชี ต่อมาเดฟ ทอชชี ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้ปลอมแปลงจดหมายของโซดิแอกและท้ายที่สุดก็พ้นจากข้อกล่าวหา ผู้ที่เขียนจดหมายฉบับวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1978 ยังคงไม่ได้รับการพิสูจน์และยืนยัน
3 มีนาคม ค.ศ. 2007 บัตรอวยพรวันคริสต์มาสของบริษัทอเมริกันกรีททิง ถูกส่งไปยังซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ ประทับตราไปรษณียากรลงปี ค.ศ. 1990 ในเมืองยูเรกา, รัฐแคลิฟอร์เนีย พึ่งถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้จากเอกสารภาพถ่ายโดยผู้ช่วยบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ แดเนียล คิง ภายในซองจดหมายประกอบด้วยบัตรอวยพรและภาพจากการถ่ายเอกสารเป็นรูปของกุญแจสองอันของกรมไปรษณีย์สหรัฐฯ ลายมือบนหน้าซองคล้ายคลึงกับลายมือของโซดิแอกแต่ถูกโต้แย้งโดยผู้ตรวจสอบเอกสาร ลอยด์ คันนิงแฮม ว่าทั้งหมดไม่ใช่ของโซดิแอก อีกทั้งบนหน้าซองไม่มีที่อยู่ติดต่อกลับและสัญลักษณ์วงกลมขีดกากบาทของเขาเหมือนเช่นเคย ทางหนังสือพิมพ์ได้ส่งเอกสารหลักฐานทั้งหมดให้แก่สถานีตำรวจวัลเลโฮเพื่อทำรอตรวจพิสูจน์ต่อไป
ผู้ต้องสงสัยหลัก
อาร์เธอร์ ลีห์ อัลเลน คือผู้ต้องสงสัยหลักเพียงคนเดียวของคดีนี้ที่ตำรวจให้การรับรอง อาร์เธอร์ไม่เคยได้รับการพิสูจน์ว่าเขาเกี่ยวข้องโดยตรงกับคดีฆาตกรรมหลายคดี อีกทั้งรอยนิ้วมีของเขาก็ไม่ตรงกับรอยนิ้วมือที่โซดิแอกทิ้งไว้บนรถแท็กซี่ในคดีฆาตกรรมพอล สไตน์ ในปี ค.ศ. 1992 หลังการก่อเหตุผ่านไปเป็นเวลา 23 ปี ไมเคิล เรนัลต์ แมกกู เหยื่อของฆาตกรโซดิแอกที่รอดชีวิตมาได้ระบุชี้ชัดว่ารูปพรรณของอาร์เธอร์ใกล้เคียงกับคนร้ายที่ยิงเขาในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 มากที่สุด ไมเคิลยืนยันกับทางตำรวจจากการที่ตำรวจให้ดูรูปถ่ายในใบขับขี่ปี ค.ศ. 1968 ของอาร์เธอร์ หลังทนทุกข์ทรมานจากโรคเบาหวานในที่สุดอาร์เธอร์ ลีห์ อัลเลน ก็เสียชีวิตด้วยภาวะไตวายในปี ค.ศ. 1992 ในปี ค.ศ. 2002 ดีเอ็นเอจากน้ำลายของโซดิแอกที่ได้จากตราไปรษณียากรบนซองจดหมายที่ส่งมาถูกนำไปตรวจสอบกับดีเอ็นเอของอาร์เธอร์ และดีเอ็นเอของเพื่อนสนิทเก่าของอาร์เธอร์ ดอน เชนีย์ ผู้ซึ่งให้การกับทางตำรวจว่าอาร์เธอร์อาจเป็นโซดิแอก ผลการตรวจสอบดีเอ็นเอปรากฏว่าดีเอ็นเอจากซองจดหมายไม่ตรงกับดีเอ็นเอของทั้งสอง แต่กระนั้นก็ยังไม่สามารถยืนยันแน่ชัดได้ว่าดีเอ็นเอจากซองจดหมายเป็นของโซดิแอกจริง
ภูมิศาสตร์ยุโรป
ส่วนการแบ่งเขตของทวีปยุโรปกับทวีปแอฟริกาจะใช้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน จุดที่ทวีปยุโรปใกล้กับทวีปแอฟริกามากที่สุดคือช่องแคบยิบรอลตาร์ที่ห่างกันเพียง 14.3 กิโลเมตรหรือ 8.9 ไมล์
พรมแดนทางตะวันตกมีเทือกเขากลางสมุทรไอซ์แลนด์เป็นตัวแบ่งอาณาเขตระหว่างยุโรปกับอเมริกาเหนือ ส่วนประเทศไอซ์แลนด์ที่อยู่กึ่งกลางระหว่างอเมริกาเหนือกับยุโรปนั้นถือว่าอยู่ในทวีปยุโรปเพราะเหตุผลทางด้านวัฒนธรรมและมีพื้นที่ใกล้กับแผ่นดินใหญ่ของทวีปยุโรปมากกว่าแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือถึง 2 เท่า
ภาพรวม
ในตำราภูมิศาสตร์นั้นจะเรียกทวีปยุโรปร่วมกับทวีเอเชียเนืองจากทวีปยุโรปไม่ได้ถูกล้อมด้วยมหาสมุทรและตึดกับแผ่นดินใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้
คาบสมุทรบอลข่านนั้นถูกแยกออกมาจากทวีปเอเชียโดยทะเลดำและทะเลอีเจียน ส่วนคาบสมุทรอิตาลีถูกแยกจากคาบสมุทรบอลข่านด้วยทะเลเอเดรียติกและคาบสมุทรไอบีเรียถูกแยกจากคาบสมุทรอิตาลีด้วยทะเลเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนั้นยังเป็นทะเลที่แยกยุโรปกับแอฟริกาออกจากกันอีกด้วย
ทวีปยุโรปมีลักษณะภูทิประเทศที่หลากหลายมากซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงมากมายในพื้นที่เล็ก ๆ เช่นมีเทือกเขาแอลป์, เทือกเขาพิเรนีส, เทือกเขาคาร์เพเทียนในภาคใต้ของทวีปและยังมีที่ราบสูงที่กว้างใหญ่ทางตะวันออกของทวีปและยังมีฟยอร์ดมากมายตรงแถบสแกนดิเนเวียและตรงตะวันตกของประเทศนอร์เวย์และมีการคาดว่าเกาะ[บริเตนใหญ่และเกาะไอร์แลนด์นั้นเคยติดกับพื้นแผ่นดินใหญ่ของทวีปก่อนถูกแยกออกจากกันด้วยระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น
คาบสมุทร
ยุโรปนั้นถูกเรียกว่าเป็น "คาบสมุทรของคาบสมุทร"เนืองจากทวีปยุโรปนั้นเป็นทวีปที่มีทะเลล้อมลอบสามด้านจึงถูกเรียกว่าคาบสมุทรที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกทั้งทวีปยุโรปยังประกอบไปด้วยคาบสมุทรใหญ่เล็กอีกมากมาย
ธรณีวิทยา
ลักษณะทางธรณีวิทยาที่สำคัญที่สุดของยุโรปคือการแบ่งแยกระหว่างที่ราบสูงและเทือกเขาทางตอนใต้ของทวีปยุโรปและพื้นที่ใต้น้ำบางส่วนของเกาะบริเตนใหญ่ ทั้งนี้ธรณีวิทยาของทวีปยุโรปมีความหลากหลายและซับซ้อนมากซึ่งก่อให้เกิดความหลากหลายของภูมิประเทศและจะสามารถพบได้ทั่วทั้งทวีปจากที่ราบสูงสกอตติชไปจนถึงที่ราบลุ่มของฮังการี
ประชากร
ตัวเลขของประชากรในยุโรปนั้นแตกต่างกันไปตามข้อกำหนดในการแบ่งเขตแดนของยุโรปที่ใช้ประชากรที่อยู่ในขอบเขตของภูมิศาสตร์ทางกายภาพมีจำนวนประมาณ 731 ล้านคนในปี 2005 และในปี 2010 มีจำนวนประชากร 857 ล้านคนตามที่สหประชาชาติประกาศซึ่งการประกาศครั่งนี้นั้นรวมถึงประเทศข้ามทวีปด้วยเช่นประเทศรัสเซียและประเทศตุรกี
ค่าเฉลี่ยอายุของคนในทวีปยุโรปส่วนมากจะอายุมัธยฐานค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับทวีปอิ่น ๆ
อุณหภูมิและฝนตก
บริเวณที่มีภูเขาสูงในทวีปยุโรปมีอากาศหนาวเย็นและมีฝนตกมากกว่าบริเวณที่ต่ำกว่าเช่นเดียวกับพื้นที่ภูเขาทั่วไป ยุโรปมีฝนตกน้อยกว่าในภาคกลางและตะวันตกของยุโรป ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวค่อยๆเพิ่มขึ้นจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือและค่อย ๆ ไล่ไปจนถึงตะวันออกเฉียงใต้ของทวีป
แม่น้ำ
รายชื่อแม่น้ำที่ยาวที่สุดในยุโรปตามลำดัยความยาวโดยประมาณ • # แม่น้ำวอลกา - 3690 km
• # แม่น้ำดานูบ - 2860 km
• # แม่น้ำนีเปอร์ - 2290 km
• # แม่น้ำดอน  -     1950 km
• # แม่น้ำคามา - 1805 km
• # แม่น้ำบีรายา - 1430 km
• # แม่น้ำติซอ  -   1358 km
• # แม่น้ำนีสเตอร์ - 1352 km
• # แม่น้ำไรน์  -   1236 km
• # แม่น้ำเอลเบอ  -   1091 km
• # แม่น้ำวิสวา - 1047 km
• # แม่น้ำเทกัส  - 1038 km
• # แม่น้ำลอรี่ - 1012 km
• # แม่น้ำเอโบร - 960 km
• # แม่น้ำเนมูนัส - 937 km
• # แม่น้ำซาวา - 933 km
• # แม่น้ำโดรู - 897 km
• # แม่น้ำโอเดอร์ - 854 km
• # แม่น้ำกวาเดียนา - 829 km
• # แม่น้ำโรน - 815 km
• # แม่น้ำแซน - 776 km
• # แม่น้ำมูรัส - 761 km
• # แม่น้ำปรุต - 742 km
• # แม่น้ำโป - 682 km
• # แม่น้ำกวาดัลกีบีร์ - 657 km
• # แม่น้ำโอต - 615 km
• # แม่น้ำกลอมา - 604 km
• # แม่น้ำการอนนี่ - 602 km
• # แม่น้ำซิเรต - 559 km
• # แม่น้ำเนริส - 510 km
• # แม่น้ำมาริสา - 480 km
• # แม่น้ำวัลตาวา - 430 km
• # แม่น้ำยาโลมีตซา - 417 km
• # แม่น้ำวาก - 406 km
• # แม่น้ำวาร์ดาร์ - 388 km
ชูษี เชิญยิ้ม
ชูษี เชิญยิ้ม ชื่อเดิม ชำนาญ ไชยเสนา มีชื่อจริงคือ นายชิติสรรค์ ไชยเสนา เกิดวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 เป็นนักแสดงตลก นักแสดง ในคณะตลกเชิญยิ้ม
เพชรบุรี (แก้ความกำกวม)
เพชรบุรี อาจหมายถึง:
ชูษี เชิญยิ้ม
ประวัติ
ชูษี เชิญยิ้ม มีชื่อแต่แรกเกิดว่า ชำนาญ ไชยเสนา เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี พ่อได้ทิ้งไปตั้งแต่ท้องได้ 3 เดือน แม่ชื่อวิไล ไชยเสนา พอได้ขวบเศษ ๆ แม่จึงมีสามีใหม่ และได้ตั้งชื่อให้ พร้อมให้ใช้นามสกุล ด้วยความเป็นลูกคนโตจึงปากกัดตีนถีบจึง หาเก็บเศษเหล็ก ทองแดง เพื่อซื้อข้าวสาร ซื้อขนมเลี้ยงน้อง หลังจากเรียนจบ ป.4 เพื่อน ๆ จึงชวนไปประกวดร้องเพลง ถ้าชนะจะได้วิทยุ และเอาวิทยุไปขายเพื่อเอาเงินมาเลี้ยงดูน้อง ๆ และไปประกวดร้องเพลงครั้งแรกคือที่ สถานีวิทยุ จทล.(สถานีวิทยุจังหวัดทหารบกลพบุรี) จ.ลพบุรี รายการของ ประจวบ จำปาทอง ปรากฏว่าตกรอบ ด้วยแรงผลักดันของเพื่อนจึงไปประกวดอีกครั้งที่ 2 ของ ป๋า ส.รัตนะ ปรากฏว่าตกรอบอีกเช่นเคยเนื่องจาก เอาเพลงเร็วไปร้องประกวด ของ โหน่ง ชะชะช่า เพลง ไก๊ไก่ จึงเสียเปรียบเพลงช้า และไปประกวดอีกเป็นครั้งสุดท้าย คือเวที วศป. (สถานีวิทยุศูนย์การทหารปืนใหญ่) จ.ลพบุรี เจ้าของรายการคือ พร พรนารายณ์ ปรากฏว่าชนะเลิศ ด้วยเพลง รักคนชื่อน้อย ของ เพชร โพธาราม หลังจากประกวดเสร็จ พร พรนารายณ์ จึงชวนไปอยู่ในวง โดยมีนักร้องดังประจำวงคือ สัญญา พรนารายณ์ นํ้าอ้อย พรวิเชียร โรจน์ เมืองลพ ศักดา ฟ้าอุทัย แวว มยุรา มิตร เมืองจันทร์ คมศร พรสุราษฏ์ หลังจากแสดงเสร็จ ชู ษียิ้ม ได้ไปประจำอยู่สำนักงานวง พร พรนารายณ์ ปัดกวาดเช็ดถูร่วม 2 เดือน และตั้งชื่อให้ว่า ศักดิ์ศรี ศรีเมืองลพ และลาออกไปอยู่วงฉัตรทอง มงคลทอง อยู่ได้ 7 เดือน แล้วจนได้มาอยู่วงสายัณห์ สัญญาในตำแหน่งนักร้องและมือกลองในคณะ เรื่อยมาจากการเป็นมือกลองหน้าเวทีก็ซึมซับการเล่นตลกหน้าเวทีของบรรดาตลกในวง ก็ทำให้สามารถจำทุกมุกและร่วมเล่นหน้าเวทีด้วยบางคราว อาทิ จุ๋มจิ๋ม เข็มเล็ก และได้ลาออกจากวงสายัณห์ สัญญา มาอยู่วง ศรชัย เมฆวิเชียร ในตำแหน่งตลกอย่างเต็มตัวร่วมเล่นกับ ยอด นครนายก เล่นได้สักพักได้ลาออกมาเล่นตามคาเฟ่และเล่นเป็นคณะแรกคือคณะจันทร์จ๋า ต่อมาก็มาอยู่กับคณะหอมหวล และ คณะลำโพง จนได้มาเล่นอยู่กับคณะเชิญยิ้ม ยุคอวกาศ จนเชิญยิ้มแยกย้าย ชูษีจึงไปอยู่กับสีหนุ่ม อยู่ได้สักพักก็ลา ออกมาตั้งคณะของตัวเอง มีสมาชิกคือ เท่ง เถิดเทิง โหน่ง ชะชะช่า นุ้ย เชิญยิ้ม ต่อมา เปี๊ยก ปากน้ำโพธิ์ได้ชวนไปอยู่คณะเทพ โพธิ์งามอยู่ได้ประมาณ 2 เดือนจึงลาออกเนื่องจากไม่ทันมุกของป๋าเทพ จึงไปอยู่กับโน้ต เชิญยิ้ม ปรากฏว่าเข้าขากันดีเป็นอย่างมาก ต่อมาได้ลาออกไปตั้งคณะกับถั่วแระ เชิญยิ้ม ใช้ชื่อว่า ถั่วแระชูษี เชิญยิ้ม
ภูมิศาสตร์ยุโรป
แม่น้ำ
• # แม่น้ำโซเมส - 376 km
ชูษี เชิญยิ้ม
ประวัติ
ปัจจุบันเป็นเจ้าของคณะรำวง ชูษียิ้ม คอมโบ้ และเปิดช่องยูทูปชื่อ ชูษียิ้ม คอมโบ้ เพื่อโปรโมทผลงานเพลงของตนเองโดยใช้ชื่อในวงการว่า ชู ษียิ้ม
ภูมิศาสตร์ยุโรป
แม่น้ำ
• # แม่น้ำแอลบาเนีย 335 km
• # แม่น้ำทอร์นีย์ - 324 km
เทือกเขา
ภูเขาสำคัญ ๆ ในยุโรป:
พื้นที่ต่าง ๆ ของภูมิประเทศที่เป็นภูเขาของยุโรป (อ้างอิงจาก UNEP-WCMC ) :
ประเทศที่เมืองหลวงไม่ใช่เมืองใหญ่สุด
หมายเหตุ: กรุงโรมเมืองหลวงของอิตาลีเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศหากพิจารณาเฉพาะเมือง (มหานครมิลานเป็นเขตปริมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี)
เมืองบรัสเทล - เมืองหลวงของเขตการปกครองบรัสเซลส์ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเบลเยี่ยม ประชากรของกรุงบรัสเซลส์คือ 175,000 คน ส่วนเมือง Antwerp เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
สมุทรสงคราม (แก้ความกำกวม)
สมุทรสงคราม อาจหมายถึง:
ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี
ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี (Herbig Ae/Be star) คือดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก เป็นดาวอายุน้อย (น้อยกว่า 10 ล้านปี) ที่มีชนิดสเปกตรัม A หรือ B ดาวเหล่านี้ยังคงฝังตัวอยู่ในขอบเขตของแก๊สและฝุ่นและอาจล้อมรอบไปด้วยจานรอบดาวฤกษ์ เราสามารถสังเกตเส้นการแผ่สเปกตรัมของไฮโดรเจนและแคลเซียมได้ ดาวชนิดนี้มีมวลขนาด 2-8 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และยังคงอยู่ในช่วงการก่อตัวของดาวฤกษ์ ซึ่งเริ่มเข้าสู่แถบลำดับหลัก ถ้าดูจากแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ดาวเหล่านี้จะอยู่ในบริเวณด้านขวาของแถบลำดับหลัก ชื่อของดาวตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน จอร์จ เฮอร์บิก ซึ่งเป็นผู้แรกที่ค้นพบดาวชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1960
บางครั้งดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี ก็มีการแปรแสงที่สว่างจนสังเกตได้ชัด เชื่อว่าเกิดขึ้นจากการรวมตัวของดาวเคราะห์ก่อนเกิดเข้ากับแผ่นจานดาวฤกษ์ ในสภาวะที่มีความสว่างน้อยที่สุด การแผ่รังสีจากดาวจะมีสีน้ำเงินเข้มกว่า และเกิดโพลาไรเซชันเชิงเส้นของแสง (ในทำนองเดียวกันกับการมองเห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า)
Duckesia
Duckesia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Humiriaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัดสวนส้ม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดสวนส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 51 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา
ประวัติ
วัดสวนส้มตั้งเมื่อ พ.ศ. 2409 ไม่มีหลักฐานแน่นอน แต่จากการสำรวจซากอิฐโบราณสันนิษฐานว่ามีการสร้างมาก่อนหน้านั้นนานแล้ว จากสภาพของวัดนั้น พบว่ามีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอันมาก จากการสำรวจซากอิฐโบราณ พบว่าขุดลึกลงไปประมาณ 1 เมตร ใต้พื้นดิน ยังมีอิฐแดงและโครงสร้างเสนาสนะโบราณจำนวนมาก
ปรากฏหลักฐานที่แน่นอนสมัยมีการขุดคลองดำเนินสะดวก ในปี พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้ขุดคลองเชื่อมแม่น้ำท่าจีนกับแม่น้ำแม่กลอง โดยตั้งที่พักทำการอยู่ตรงข้ามกับวัดสวนส้ม ท่านผู้หญิงพันซึ่งเป็นแม่บ้านทำอาหารสำหรับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ได้เห็นวัดชำรุดทรุดโทรมมาก จึงได้เรียนให้ท่านทราบว่าอยากทำนุบำรุงวัดให้ดีขึ้นท่านตกลงให้บูรณะวัด แต่ไม่ทราบว่าวัดนี้เดิมชื่ออะไรจึงปรึกษากันว่า ชาวบ้านในละแวกนั้นนิยมปลูกส้มกัน จึงตั้งชื่อว่า "วัดสวนส้ม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2482 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 18 เมตร ยาว 39 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารกว้าง 18 เมตร ยาว 16 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 1 หลัง
ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถชื่อว่า หลวงพ่ออู่ทอง เป็นพระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ประดิษฐานบนธรรมาสน์ลงรักปิดทอง จารึก พ.ศ. 2411 และพระพุทธรูปหินแดงสมัยอยุธยา วัดยังมีธรรมาสน์แสดงพระปาฏิโมกข์ พ.ศ. 2411 พระพุทธรูปและของใช้ทางศาสนาที่ได้มาสมัยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) คัมภีร์และใบลานเก่าจำนวนหนึ่ง
ธงชาติปารากวัย
ธงชาติปารากวัย  (bandera de Paraguay) เริ่มใช้เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ภายหลังได้ปรับแบบให้สร้างได้ง่ายขึ้นในปี พ.ศ. 2534 ลักษณะของธงนี้ที่ด้านหน้าและด้านหลังมีรายละเอียดที่แต่ต่างกันเช่นเดียวกันกับธงชาติมอลโดวา
ในแต่ละด้านของธงชาตินั้น เป็นพื้นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน ภายในแบ่งพื้นเป็นแถบสามสี แต่ละแถบมีสีแดง ขาว และน้ำเงิน ทุกแถบกว้างเท่ากัน กลางแถบสีขาวของทั้งสองด้านนั้นมีรูปตราสัญลักษณ์ โดยที่ธงด้านหน้านั้นเป็นภาพตราแผ่นดินของปารากวัย กล่าวคือ เป็นรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง ล้อมด้วยช่อใบไม้สีเขียวภายในกรอบวงกลมสีแดง ตามแนวกรอบวงกลมนั้นมีอักษรภาษาสเปนว่า REPUBLICA DEL PARAGUAY ("สาธารณรัฐปารากวัย") พื้นตรานั้นเป็นตรากลมสีขาวขอบสีดำ ส่วนด้านหลังนั้นเป็นตราสิงโตสีเหลืองยืนคุ้มกันหมวกเฟรเจียงสีแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเสรีภาพ เบื้องบนมีแพรแถบโค้งสีแดงบรรจุข้อความคำขวัญประจำชาติว่า Paz y Justicia ("สันติภาพและความยุติธรรม") ตรานี้อยู่ในวงกลมพื้นขาวขอบดำเช่นกัน
ลักษณะของธงชาติดังกล่าวนี้พ้องกับธงชาติเนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน
เพลงธงชาติ
'''¡Qué linda es mi bandera paraguaya!! ประพันธ์ และ เรียบเรียง โดย: Mauricio Cardozo Ocampo
Bandera de mi patria tan querida,
bandera de mi cielo guaraní.
sabremos defenderte hasta morir.
el rojo simboliza la justicia,
el blanco la paz y el azul la libertad.
Qué linda es mi bandera paraguaya
a su sombra generosa
En el escudo ostenta un gorro frigio,
dice “Paz y justicia”, y un gallardo león;
la estrella de bonanza,
Los Yegros, Doctor Francia y Caballero
velaron tu nacer en mayo aquel.
Iturbe, Molas, Troche y otros héroes
su esfuerzo ofrendaron a tus pies.
Los López contemplaron orgullosos
surcar en el progreso tu flamear.
El Mariscal de acero dio su vida
defendiendo hasta la muerte
nuestro amado Paraguay.
El temple de tus hijos, mi bandera,
tornará de dicha plena
a mi amado Paraguay.
คำปฏิญาณ
¡Salud hermosa Bandera de mi Patria amada!
En este día venimos a depositar bajo tu sombra,
a donde quieras que te lleve la fuerza del destino.
¡Compañeros!
¿Queréis que el rojo de nuestra Bandera,
sea siempre el símbolo de la gloria,
(Sí, lo queremos)
¿Queréis que el blanco de nuestra Bandera,
¿Queréis que el azul de nuestra Bandera,
sea siempre evocadora de grandeza,
como el cielo de nuestra Patria?
ปิซังกะแต
ปิซังกะแต หรือ กล้วยม่วง เป็นกล้วยป่าในสกุล Musa มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซียตะวันตก แถบรัฐตรังกานู จอร์โฮ และมัลลัคคา ในไทยพบตามชายแดนไทย-มาเลเซีย ปิซังกะแตมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ ปีซังเวก ปีซังโอนิก และกล้วยศรีนรา
ธงชาติปารากวัย
คำปฏิญาณ
¿Queréis, en fin, que esta tricolor bandera,
ปิซังกะแต
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ปิซังกะแตเป็นไม้ล้มลุก สูง 0.5-2 ม. มีเหง้าแตกหน่อได้ ลำต้นเทียมเส้นผ่านศูนย์กลาง 8-10 ซม. มีปื้นสีม่วงทั่วไป ใบรูปใบหอก กว้าง 25-35 ซม. ยาว 90–150 ซม. ก้านใบยาว 30-70 ซม. ขอบใบเรียบ เส้นแขนงใบขนานกันตามขวาง แผ่นใบด้านล่างมีนวล เส้นกลางใบเป็นร่อง ดอกออกเป็นช่อหรือเรียกว่าหัวปลี ออกที่ปลายลำต้น ช่อตั้งตรง สูงได้ประมาณ 1 ม. มีขนหนาแน่น ใบกระดับรูปขอบขนาน สีม่วงอมชมพู ติดทน ยาวได้ประมาณ 15 ซม. ช่อดอกย่อยมีดอกย่อยเรียงเป็นแถว ดอกแพศเมียออกตามใบประดับที่โคนช่อ เรียงเป็นกระจุก 3-8 แถว แถวละ 2-4 ดอก ดอกเพศผู้ออกที่ใบประดับตอนปลายช่อ กลีบรวมเป็นหลอดติดกัน แยกถึงโคนด้านหนึ่ง ปลายเป็น 5 แฉก ตื้นๆ เกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านเกสรสั้น อับเรณูรูปแถบ สีส้ม ผลตรง สีเขียว ยาวได้ประมาณ 10 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.5 ซม. มี 3-4 เหลี่ยม โคนและปลายมน ก้านผลยาว 1-2 ซม. ผลอ่อนมีขนกระจาย เมล็ดกลมหรือแบนรี
ธงชาติปารากวัย
คำปฏิญาณ
sea siempre evocadora de paz y de justicia,
de prosperidad y bienestar?
que la amaremos eternamente,
y la defenderemos con todo el fervor entusiasmo de nuestros corazones,
y con toda la energía de nuestros brazos.
(¡Sí, lo juramos!)
ฟาโรห์ซิพตาห์
ฟาโรห์อังค์เอนเร เซเตเพนเร ซิพทาห์ หรือ เมเรนพทาห์ ซิพทาห์ เป็นผู้ปกครองสุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบเก้าของอียิปต์ ตัวตนของพ่อของเขาเป็นอยู่ในปัจจุบันที่ไม่รู้จัก ทั้งสองฟาโรห์เซติที่ 2 และได้รับการแนะนำถึงแม้ว่าความจริงที่ว่าต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพระราชหรือเมนซิปตาห์จะ เมเรนพทาห์ ซิปตาห์หลังปี 2 ของเขาแสดงให้เห็นมากกว่าที่พ่อของเขาเป็นเมเรนพทาห์ หากถูกต้องนี้จะทำให้ฟาโรห์ซิพตาห์และเซติที่ 2 ทั้งสองอาจจะเป็นพี่น้อง เนื่องจากทั้งสองของพวกเขาเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เมเรนพทาห์
อ้างอิง
-1191
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2023–24
ฤดูกาล 2023–24 เป็นฤดูกาลที่ 132 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และเป็นฤดูกาลที่ 62 ติดต่อกันในลีกสูงสุดอังกฤษ สโมสรเข้าร่วมแข่งขันในพรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ, อีเอฟแอลคัพและยูฟ่ายูโรปาลีก
การแข่งขันก่อนเริ่มฤดูกาลและกระชับมิตร
ในวันอังคารที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ลิเวอร์พูลประกาศการกลับมาทัวร์ปรีซีซั่นที่สิงคโปร์เพื่อพบกับเลสเตอร์ซิตี และบาเยิร์นมิวนิค ในวันอังคารที่ 6 มิถุนายน สโมสรยืนยันการแข่งขันกระชับมิตรอีก 2 นัดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมการก่อนเปิดฤดูกาลใหม่ โดยพบกับคาร์ลสรูห์และกร็อยเทอร์เฟือร์ท
ฮูอิสอิต (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
ฮูอิสอิท (Who Is It) เป็นเพลงอเมริกันโดยนักร้อง ไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายโดยอีพิกเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1992 เป็นซิงเกิลแรกในอัลบั้มที่ 8 ของไมเคิล แจ็กสัน Dangerous ในปี ค.ศ. 1991 เพลงที่ถูกเขียนและแต่งเพลงโดยไมเคิล แจ็กสัน และผลิตโดยไมเคิล แจ็กสัน และบิลล์ บอตตรีลล์
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
จิม ทอมป์สันเริ่มสร้างหมู่เรือนไทยเมื่อ พ.ศ. 2502 บนพื้นที่ประมาณ 5 ไร่เศษ โดยได้ซื้อเรือนไทยจากตระกูลพงศยมัด ด้วยสนนราคา 45,000 บาท เมื่อ พ.ศ. 2501 จากนั้นได้ตระเวนซื้อบ้านไทยที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บรรทุกลงเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วเลาะคลองแสนแสบมายังบ้านครัว รวมถึงนางสุรีย์ มนูทัศน์ ได้มอบเรือนไทยหลังหนึ่งให้เปล่ากับจิม ทอมป์สัน เพื่อเป็นมิตรภาพในการลงทุนค้าขายผ้าไหม จากนั้น พ.ศ. 2502 เล็ก มานะเกษม เป็นนายช่างควบคุมการก่อสร้างโดยไม่ขอรับค่าแรงส่วนตัวเพราะร่วมลงทุนค้าผ้าไหมด้วยกัน จนก่อสร้างเป็นเรือนไทย 6 หลังแล้วเสร็จ เปิดต้อนรับผู้เข้าชมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จนเมื่อ พ.ศ. 2510 จิม ทอมป์สันได้หายสาบสูญ ทรัพย์สินของเขาได้รับอนุญาตจากรัฐบาลให้ก่อตั้งเป็นมูลนิธิเจมส์ เอชดับเบิลยู ทอมป์สัน เพื่อดูแลรักษาบ้านและทรัพย์สินของจิม ต่อมามูลนิธิฯ ได้ซื้อที่ดินเพื่อการก่อสร้างอาคารใหม่เพิ่มเติม
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน อยู่ในความดูแลของมูลนิธิจิม ทอมป์สัน จัดแสดงศิลปวัตถุของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะพระพุทธรูปยุคสมัยต่างๆ ไว้เป็นจำนวนมาก ตัวอาคารเรือนไทยได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์
ฟาโรห์เซทนัคห์เต
ฟาโรห์ยูเซอร์เคาเร-เซเตเปนเร เซทนัคห์เต (หรือเรียกว่า เซทน์อังค์, เซทนังค์) เป็นฟาโรห์แรก (1189 - 1186 ปีก่อนคริสตกาล) ของราชวงศ์ที่ยี่สิบของจักรวรรดิอียิปต์และเป็นพ่อของฟาโรห์แรเมซีสที่สาม
อ้างอิง
-1186
มาสด้า โครโนส
มาสด้า โครโนส(Mazda Cronos) เป็นรถยนต์ซีดานขนาดกลาง ที่ผลิตโดย มาสด้า ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2538 โดยใช้เครื่องยนต์ 2000 ซีซี มีทั้งตัวถังแบบ 4 ประตูและ 5 ประตู มีทั้งเครื่องยนต์ 4 สูบและวี 6 และใช้ระบบเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ซึ่งรถรุ่นนี้พัฒนามาจากมาสด้า คาเพลลา
ในประเทศไทย เคยนำมาขายในช่วงเวลาหลังจากที่เปิดตัวในญี่ปุ่นได้ 1 ปี โดยมีทั้งรุ่น 4 ประตูและ 5 ประตู ซึ่งก็ได้รับความนิยมมากพอสมควร แต่ก็เงียบไป โดยเป็นรถยนต์นำเข้าจากประเทศญี่ปุ่น
หลังจากที่ยุติการผลิตโครโนสทั่วโลกแล้ว ทั้งในญี่ปุ่น ประเทศไทยและทั่วโลก ก็ได้นำมาสด้า คาเพลลามาผลิตขายต่อก่อนที่คาเพลลาจะเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2545
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเอสวาตีนี
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศเอสวาตีนี เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563
ภูมิหลัง
เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยทางเดินหายใจในกลุ่มคนในเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งรายงานต่อองค์การอนามัยโลกในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
อัตราป่วยตายของผู้ป่วยสำหรับโควิด-19 นั้นต่ำกว่าโรคซาร์ส พ.ศ. 2546 มาก แต่การแพร่เชื้อมีความหมายมากกว่า ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีนัยสำคัญ
เส้นเวลา
เมือวันที่ 14 มีนาคม พบผู้ติดเชื้อโควิด-19 ได้รับยืนยันอย่างเป็นทางการเป็นรายแรกของประเทศ เป้นผู้หญิงอายุ 33 ปี กลับมาจากสหรัฐเมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ ก่อนเดินทางไปยังประเทศเลโซโทเพื่อการท่องเที่ยว แล้วจึงกลับมายังประเทศเอสวาตีนีในเวลาต่อมา ปัจจุบัน กำลังอยู่ระหว่างการกักกันตัวเพื่อรักษาจากโควิด-19 มีผู้ต้องสงสัยเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2563 เป็นผู้หญิงกลับมาจากประเทศเดนมาร์ก (หรืออาจจะเป็นประเทศเยอรมนี ) และผู้หญิงอีกรายกลับมาจากการไปประเทศเยอรมนี
วันที่ 24 มีนาคม กระทรวงสาธารณสุขเอสวาตีนีแถลงการณ์พบผู้ติดเชื้อเป็นรายที่ห้า เป็นผู้ชายอายุ 52 ปี กลับมาจากการท่องเที่ยวที่สหรัฐ ได้รับการตรวจหาเชื้อโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่เมื่อต้นเดือนแล้วพบผลเป็นบวก
วันที่ 16 เมษายน กระทรวงสาธารณสุขเอสวาตีนีแถลงการณ์พบผู้เสียชีวิตรายแรก ชายอายุห้าสิบเก้าปี มีโรคประกอบ คือ โรคเบาหวาน อันเป็นหนึ่งปัยจัยของอากาาร่วมของการเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัสสายพันธ์ใหม่
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2013
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2013 (2013 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่23 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่แลงลีย์, แคนาดา ระหว่างวันที่ 23–28 กันยายน พ.ศ. 2556 โดย 1 ทีมจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0: ทีมที่ชนะจะได้ 5 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน
แมทช์ที่แช่งขัน 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 4 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
แมทช์ที่แช่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 2 คะแนน
ชาติเอเชียในฟุตบอลโลก
ฟุตบอลทีมชาติของทวีปเอเชียในฟุตบอลโลก เป็นตัวแทนของแต่ละประเทศในการเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกซึ่งเป็นประเทศจากโซนเอเชียและเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย กีฬาฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในทวีปเอเชีย โดยมีสมาชิก 12 ทีมของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชียที่เคยเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลก ซึ่งเป็นการกีฬาระดับนานาชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกีฬาฟุตบอล ผลงานอันดับสูงสุดในฟุตบอลโลกสำหรับทีมเอเชียคืออันดับ 4 ในฟุตบอลโลก 2002 โดยทีมชาติเกาหลีใต้
Dryopetalon
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของสหรัฐถึงตอนเหนือของเม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฉะเชิงเทรา (แก้ความกำกวม)
ฉะเชิงเทรา อาจหมายถึง:
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์ (Wilhelm Eduard Weber; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1804 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1891) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
ประวัติ
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1804 ที่เมืองวิทเทินแบร์ค เป็นหนึ่งในบุตรจำนวน 13 คนของไมเคิล เวเบอร์ ศาสตราจารย์ด้านเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค มีเพียงบุตรชาย 4 คนและบุตรสาว 1 คนที่มีชีวิตเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เวเบอร์มีพี่น้องที่เป็นนักวิทยาศาสตร์เช่นกันคือ แอ็นสท์ ไฮน์ริช เวเบอร์ (ค.ศ. 1795–1878) และเอดูอาร์ท เวเบอร์ (ค.ศ. 1806–1871) หลังได้รับการศึกษาจากบิดา เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์คและต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษด้านปรัชญาธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยดังกล่าว ในปี ค.ศ. 1831 เวเบอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินตามคำแนะนำของคาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ในปี ค.ศ. 1833 เวเบอร์และเกาส์ร่วมกันคิดค้นโทรเลขแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อใช้ติดต่อระหว่างหอดูดาวเกิททิงเงินและสถาบันฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยในระยะ 1 กิโลเมตร
ในปี ค.ศ. 1837 เวเบอร์ถูกปลดจากตำแหน่งศาสตราจารย์เนื่องจากเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียง 7 คนที่ปฏิเสธไม่ยอมรับการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าแอ็นสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ เขาจึงเดินทางไปหลายประเทศก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ระหว่างปี ค.ศ. 1843–1849 หลังจากนั้นเวเบอร์พำนักที่เมืองเกิททิงเงินและศึกษาด้านแม่เหล็กไฟฟ้ากับเกาส์และคาร์ล ว็อล์ฟกัง เบ็นยามีน ก็อลท์ชมิท ในปี ค.ศ. 1856 เวเบอร์และรูด็อล์ฟ โคลเราช์ วัดอัตราเร็วของแสงจากอัตราส่วนของแม่เหล็กไฟฟ้าและประจุไฟฟ้าสถิตและพบว่าค่าที่ได้ใกล้เคียงกับที่อีปอลิต ฟีโซ นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศสวัดได้ เวเบอร์ยังริเริ่มการใช้ตัว "c" แทนอัตราเร็วของแสงเป็นครั้งแรกจากผลงานนี้
เวเบอร์เสียชีวิตที่เมืองเกิททิงเงินในปี ค.ศ. 1891 ต่อมาชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นหน่วยเอสไอของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ โดยองค์การยูเนสโกเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2534 มีลักษณะเป็นผืนป่าที่มีความยาวจากเหนือจรดใต้วัดเป็นเส้นทางตรงมากกว่า 100 กิโลเมตร มีพื้นที่กว่า 1,737,587 ไร่ แต่ได้ผนวกรวมเพิ่มขึ้นอีก 2 ครั้ง จนขยายเป็นประมาณ 1,800,000 ไร่ หรือ 2,880 ตารางกิโลเมตร ในปัจจุบัน ทางเหนือติดกับอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ ในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางรวมถึงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ในจังหวัดตากและกาญจนบุรี และทิศใต้ติดกับอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ จังหวัดกาญจนบุรี รวมถึงอุทยานแห่งชาติพุเตย จังหวัดสุพรรณบุรี มีเพียงพื้นที่ด้านทิศตะวันออกเท่านั้นที่อยู่ติดกับชุมชน 3 อำเภอ คือ อำเภอบ้านไร่, อำเภอลานสัก และอำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี