cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูฟ่าวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
โดยลักษณะของการแข่งขันคือนำทีมที่คะแนนสูงที่สุดของแต่ละลีกมาแข่งกัน โดยจำนวนทีมก็ขึ้นอยู่กับลีกที่มีค่าสัมประสิทธิ์เยอะที่สุดก็จะมีทีมได้ไปเยอะกว่า โดย บุนเดิสลีกาเยอรมัน ได้โควต้าไป 2+1 ทีม ในขณะที่ ออลสเวนคานสวีเดน,เอฟเอดับเบิ้ลยูเอสแอลอังกฤษ,พรีเมร่าดิวิชั่นสเปน,เซเรียอาอิตาลี,ดิวิชั่น1ฝรั่งเศส,อีลีทดิวิชั่นเดนมาร์ก,รัสเซียแชมเปี้ยนชิพ ได้ประเทศละ 2 ทีม
เจมี เบลล์
แอนดิว เจมส์ แมคฟิน เบลล์ (Andrew James Matfin Bell) หรือรู้จักในชื่อวงการว่า เจมี่ เบลล์ เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดง, นักเต้น , โปร์ดิวเซอร์และผู้กำกับชาวอังกฤษ เขาเป็นเจ้าของรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจากเวทีรางวัลบาฟต้า เป็นที่รู้จักในผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่อง Billy Elliot (2000) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยม จากการแจกรางวัลบาฟต้าปี 2001
ชีวิตช่วงแรก
เบลล์ เกิดในบิลลิงแฮม ที่ประเทศอังกฤษ เขาโตมากับการเลี้ยงดูของแม่ ไอลีน และพี่สาว พ่อของเขาทิ้งไปตั้งแต่ก่อนเบลล์จะเกิดเสียอีก เบลล์เป็นนักเรียนโรงเรียนนอร์ธฟิลด์ จากนั้นเรียนที่โรงเรียนสเตจโคชเทียร์เตอร์ เขาเป็นสมาชิก National Youth Music Theatre ในปี 1999 ได้รับการคัดเลือกจากเด็กชาย 2000 คนในบทบาท บิลลี เอลเลียต เด็กวัย 11 ปี ของคนชั้นแรงงาน ที่พยายามก้าวสู่นักบัลเล่ต์มืออาชีพ
อาชีพ
เบลล์แสดงใน Honorary Jury President ของเทศกาลภาพยนตร์กิฟโฟนิในปี 2001 หลังจากที่เขามีผลงานเรื่องแรกใน Billy Elliot เขายังแสดงเป็นคนรับใช้ชื่อ สไมค์ ใน Nicholas Nickleby ,แสดงบททหารหนุ่มใน Deathwatch, แสดงเป็นบทวัยรุ่นใน Undertow, แสดงใน Dear Wendy, บทวัยรุ่นชาวแคลิฟอร์เนียใต้ใน The Chumscrubber และบท จิมมี่ ในภาพยนตร์สร้างใหม่ในปี 2005 เรื่อง King Kong ในปี 2007 เขาแสดงบทบาทใน Hallam Foe ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงยอดเยี่ยมจาก British Independent Film Awards
ในปี 2008 เขาแสดงภาพยนตร์ 2 เรื่อง ในภาพยนตร์แนวไซไฟเรื่อง Jumper และภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่อง Defiance
ชีวิตส่วนตัว
ปัจจุบันเขาและภรรยาคนปัจจุบันอยู่ในนิวยอร์ก และยังมีบ้านอยู่ที่เชลซี ลอนดอน
อ้างอิง
1986
เอลลี อากิระ
เอลลี อากิระ (晶エリー (Akira Erī)) ชื่อจริงว่า ฟารีซา เทรูนูมะ (Fareeza Terunuma) เกิดเมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงหนังโป๊ญี่ปุ่น เคยใช้ชื่อในการแสดงว่า ยูกะ โอซาวะ 大沢佑香 (Ōsawa Yūka) และ ฮิโตมิ นิชิกาวะ (西川ひとみ (Nishikawa Hitomi)). ค.ศ. 2013 ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดงมีมากถึง 800 เรื่องของบริษัทDMM.
ยูกะ โอซาวะ - เข้าสู่วงการ
เอลลี อากิระ เกิดที่ซาอุดิอาระเบีย มารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาเป็นชาวซีเรีย อะกิระเป็นลูกสาวคนที่สองจากลูกสาวทั้งหมดสามคน.
เธอได้เข้าวงการเอวีครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 โดยใช้ชื่อในวงการว่า ยูกะ โอซะวะ ออกผลงานชิ้นแรกของค่ายกูกิ มีชื่อว่า First Flower (Debut) - Yuka Osawa for the. ค.ศ. 2007 เธอถูกขอยืมตัวมาแสดงภาพยนตร์เรื่อง Queen Shiofuki (splash queen) ในภายหลังได้มีการตั้งฉายานามของหนังเรื่องนี้ในชื่อต่าง ๆ ว่า Tokyo Slimy Night, Splash Girl and Non Stop Orgasm. จากหนังเรื่องดังกล่าวทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่ จากงานประกาศรางวัลพิงค์กรังด์ปรีซ์ในปีถัดมา.
พฤษภาคม ค.ศ. 2008 เธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง (Naked Continent 4 裸の大陸4) เป็นหนังที่มียอดขายสูงในช่วงเวลานั้น เธอได้ย้ายสังกัดไปอยู่ค่ายซอฟท์ออนดีมานด์ ได้แสดงภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Naked Continent.
ค.ศ. 2009 อะกิระ (ครั้งเมื่อยังใช้ชื่อ ยูกะ โอซาวะ) ได้รับสองรางวัลใหญ่จากงานประกาศรางวัลเอวีกรังด์ปรีซ์ รางวัลแรก รางวัลภาพยนตร์ดิจิตอลยอดเยี่ยม เรื่อง Vomit Enema Ecstasy X แสดงร่วมกับ มายุระ โฮชิสึกิ จากค่าย ด็อกมาสตูดิโอ, และ รางวัลภาพยนตร์ประเภทหนังรักยอดเยี่ยม (Moe Video) ซึ่งเป็นผลงานเดี่ยวเรื่อง Tera-Dick (Real Creampie Absolute Angel) .
เอลลี อะกิระ
เธอได้เปลี่ยนชื่อใหม่ซึ่งมีชื่อว่า เอลลี อะกิระ เป็นชื่อที่ใช้ในวงการแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 โดยปรากฏชื่อในภาพยนตร์เรื่อง Yoko Namino: On Special Assignment (特命女子アナ並野容子 (Tokumei joshi-ana: Namino Yōko)) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และ When You Love and When You Are Loved (愛するとき, 愛されるとき (Aisuru toki, aisareru toki)) จากสังกัด Love&Eros CINEMA COLLECTION วางจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010. ในเดือนมีนาคม 2010, เธอได้ติดหนึ่งในห้านักแสดงที่ดีที่สุด จากการประกาศรางวัล Adult Broadcasting Awards.
เหตุเพลิงไหม้โรงงานไทรแองเกิลเชิร์ตเวสต์
เพราะผู้จัดการได้ล็อกประตูไปยังปล่องบันไดและทางออก ซึ่งเป็นการปฏิบัติทั่วไปในสมัยนั้นเพื่อป้องกันการลักขโมยและการพักโดยไม่ได้รับอนุญาต คนงานจำนวนมากผู้ไม่สามารถหนีออกจากอาคารได้จึงกระโดดลงจากชั้นแปด ชั้นเก้าและชั้นสิบไปยังถนนเบื้องล่าง เหตุเพลิงไหม้ครั้งนี้ทำให้ฝ่ายนิติบัญญัติกำหนดให้เพิ่มมาตรฐานความปลอดภัยโรงงานและช่วยกระตุ้นการเติบโตของสหภาพคนงานทอผ้าสตรีระหว่างประเทศ ซึ่งต่อสู้เพื่อสภาพการทำงานที่ดีกว่าสำหรับคนงานโรงงานนรก (sweatshop)
เอลลี อากิระ
เอลลี อะกิระ
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เธอได้ย้ายสังกัดไปอยู่ค่าย ＡＴＯＭ （アトム）ในเครือของ ซอฟท์ออนดีมานด์ (SOD). ซึ่งเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ลามกอนาจารใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
ในปีค.ศ. 2012 เธอได้รับการคัดเลือกจากการสำรวจโพลล์ของ DMM นักแสดงหนังเอวีที่ดีที่สุด 100 คน เพื่อเป็นการฉลองครบรอบการก่อตั้งบริษัทคัดเลือกนักแสดงเอวีในญี่ปุ่นครบ 30 ปี. อะกิระ ได้รับการโหวตสูงสุดเป็นอันดับที่ 55. ในปีเดียวกัน, เธอได้รับบทนินจาสาว (คุโนะอิชิ) ในภาพยนตร์เรื่อง Kunoichi shokei jin gōmon jigoku tabi (くノ一処刑人 拷問地獄旅) ออกฉายในเดือน มิถุนายน 2012.
ช่างภาพ และ ศิลปิน
อะกิระ เข้าสู่วงการช่างภาพครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 2008 ใช้ชื่อจริงว่า ฟารีซา เทะรุนุมะ และเธอได้จัดแสดงผลงานภาพถ่ายครั้งแรกที่งานแสดงศิลปะเกอิไซ ครั้งที่ 12 เมื่อ ค.ศ. 2009. ผลงานชิ้นแรกที่เธอส่งเข้าประกวด โดยเธอแต่งกายเป็นเครื่องสุขภัณฑ์ในห้องน้ำซึ่งล้อมรอบด้วยภาพของเธอในอริยาบทต่าง ๆ. ทำให้เธอได้รับรางวัลลิลลี่ แฟรงกี้ (Lily Franky リリー・フランキー).
เธอได้จัดแสดงผลงานที่กรุงโตเกียว ในเดิอนพฤษภาคม-มิถุนายน 2009 โดยเธอได้ร่วมมือกับศิลปินในวงการ ร่วมกันออกแบบเสื้อยืดเพื่อหารายได้ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุไต้ฝุ่นมรกต ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน. เธอได้ร่วมงานกับ 1NCOMING, ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนนิตยสารของไต้หวัน 1NCOMING และ ห้องเสื้อเกรย์สโตน อาร์เซนอล. อะกิระได้รับเชิญไปถ่ายแบบในฐานะพรีเซ็นเตอร์สินค้า. กันยายน 2010, เธอได้เปิดแกลเลอรีเป็นของตัวเองที่มีชื่อว่า วานิลาแกลเลอรี (ヴァニラ画廊) ย่านกินซะ. และ จัดแสดงผลงานของเธอที่อาร์เวิร์ก ภายในศูนย์แสดงงานศิลปะโตเกียว (A.C.T.) เมือกันยายน 2010.
ธันวาคม 2011 สำนักพิมพ์สื่อตะวันออก (イースト・プレス) ได้ตีพิมพ์ผลงานภาพถ่ายของเธอที่มีชื่อว่า Shokuyoku to seiyoku : Terunuma farīza no wandārando (照沼ファリーザのワンダーランド～食欲と性欲～) (ISBN 978-4781607146). ผลงานของเธอสื่อถึงงานศิลปะ อาหาร และ ความต้องการทางเพศ ที่รวมอยู่ในผลงานชิ้นนี้ มีการวิจารณ์ผลงานของเธอในงานจัดแสดง "EAT ART" ในงานเทศการออกแบบที่โตเกียว.
สิงหาคม 2012 เธอได้รับเชิญเข้าร่วมแสดงผลงานในไต้หวัน ที่กรุงไทเป และ ไถหนัน.
สตรีกับเหยือกน้ำ (เฟอร์เมร์)
สตรีกับเหยือกน้ำ (Woman with a Water Jug หรือ Young Woman with a Water Pitcher) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กในประเทศเนเธอร์แลนด์
ภาพ “สตรีกับเหยือกน้ำ” ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1662 เป็นภาพเป็นภาพที่อยู่ในกลุ่มที่เขียนในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษ 1660 ที่จิตรกรหันเหจากการเน้นการวาดตามหลักทัศนมิติ และ เรขาคณิต เวร์เมร์เองก็ดูเหมือนจะหันไปวางองค์ประกอบที่ง่ายขึ้นที่จะมีตัวแบบเพียงตัวเดียวในภาพ และเน้นการใช้แสง
เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ
เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ (ประสูติ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
พระประวัติ
เจ้าหญิงไอโกะประสูติเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง เวลา 14:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ ขณะทั้งสองยังดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี ตามลำดับ เมื่อแรกประสูติมีความยาวพระวรกาย 49.6 เซนติเมตร และน้ำหนัก 3,103 กรัม และประสูติกาลขณะที่พระชนกมีพระชนมายุ 41 ปี และพระชนนีมีพระชนมายุ 37 ปี เบน ฮิลส์ (Ben Hills) นักข่าว ผู้เขียนหนังสือ เจ้าหญิงมาซาโกะ : นักโทษแห่งบัลลังก์เบญจมาศ (Princess Masako: Prisoner of the Chrysanthemum Throne) ระบุว่าจักรพรรดินีมาซาโกะทรงพระครรภ์เจ้าหญิงไอโกะด้วยการปฏิสนธินอกร่างกาย
"'ผู้ที่ให้ ความรัก ก็จะได้ ความรัก ตอบ ผู้ที่ให้ ความเคารพ ก็จะได้ ความเคารพ ตอบ' (愛人者人恆愛之，敬人者人恆敬之.)"
พระนาม "ไอโกะ" (愛子) ประกอบด้วยตัวคันจิสองตัวคือ "ความรัก" (愛) กับ "เด็ก" (子) รวมกันมีความหมายว่า "บุคคลอันเป็นที่รัก" ส่วนพระอิสริยยศและราชทินนาม "โทชิโนะมิยะ" (敬宮 toshi-no-miya) มีความหมายว่า "บุคคลผู้ควรแก่การเคารพ"
พระองค์เข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัย ณ โรงเรียนกากูชูอิง เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549 จึงจบการศึกษาระดับปฐมวัยเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 ทรงศึกษาต่อในระดับประถมศึกษา ณ สถานศึกษาเดิมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 แล้วเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ระดับมัธยมศึกษาตอนมัธยมศึกษาตอนปลายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560
พ.ศ. 2561 เจ้าหญิงไอโกะทรงเข้าเรียนภาคฤดูร้อนของวิทยาลัยอีตัน สหราชอาณาจักร หลังเสด็จกลับญี่ปุ่น พระองค์เปี่ยมไปด้วยความมั่นพระทัยยิ่ง ทรงรับเป็นโฆษกของคณะเต้นรำในโรงเรียน แหล่งข่าวแห่งหนึ่งที่อ้างว่าสนิทสนมกับพระราชวังระบุว่าเจ้าหญิงไอโกะทรงให้กำลังใจพระชนนี ที่ดำรงพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินี เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ทรงศึกษาต่อด้านภาษาญี่ปุ่นและวรรณคดี มหาวิทยาลัยกากูชูอิง
ชีวิตส่วนพระองค์
ขณะเจ้าหญิงไอโกะมีพระชันษา 8 ปี ทรงสนพระทัยด้านการทรงพระอักษรตัวคันจิ, อักษรวิจิตร, การกระโดดเชือก, ทรงเปียโน, ทรงไวโอลิน และการเขียนกวีนิพนธ์
ต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เจ้าหญิงไอโกะทรงประทับอยู่ในวังไม่ยอมเสด็จไปโรงเรียน เพราะถูกกลั่นแกล้ง (bully) จากพระสหายร่วมชั้น ต่อมาเจ้าหญิงไอโกะจึงเสด็จไปโรงเรียนในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 อย่างมีข้อจำกัด เจ้าหน้าที่ประจำพระราชวังอธิบายว่าได้มีการจำกัดจำนวนพระสหายร่วมชั้นของเจ้าหญิง เจ้าหญิงไอโกะจะเสด็จไปโรงเรียนพร้อมกับจักรพรรดินีมาซาโกะพระชนนีตามคำแนะนำของแพทย์ประจำพระราชสำนักมกุฎราชกุมาร
พระกรณียกิจ
วันที่ 5 เมษายน 2559 เจ้าหญิงไอโกะทรงเยี่ยมชมนิทรรศการพิเศษครบรอบ 150 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตญี่ปุ่น-อิตาลี ณ พิพิธภัณฑ์โตเกียว
ครั้นวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 หลังเจ้าหญิงไอโกะมีพระชันษาครบ 20 ปีบริบูรณ์ ก็ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 โดยจากนี้พระองค์สามารถร่วมพระราชพิธีและประกอบพระกรณียกิจของพระราชวงศ์ได้ โดยร่วมประกอบพระกรณียกิจในฐานะพระราชวงศ์ครั้งแรก ในงานเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ พ.ศ. 2565 และออกมาตรัสต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคมปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เจ้าหญิงไอโกะเสด็จออกจากพระตำหนักครั้งแรกเพื่อทอดพระเนตรการแสดงมโหรีกางากุ ซึ่งเป็นออร์เคสตราอย่างราชสำนักญี่ปุ่น จัดขึ้นโดยสำนักพระราชวังญี่ปุ่น โดยเจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะโดยเสด็จด้วย และวันที่ 24 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เจ้าหญิงไอโกะตามเสด็จสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี ทอดพระเนตรนิทรรศการซึ่งจัดขึ้นในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโตเกียว
การสืบราชบัลลังก์
หลังการประกาศใช้กฎมนเทียรบาลญี่ปุ่น พ.ศ. 2490 มีการลดจำนวนพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นอันมาก เหลือเพียงเจ้านายที่สืบสันดานจากจักรพรรดิไทโชสามารถเสวยราชย์ได้ แต่มิอนุญาตให้เจ้านายฝ่ายในเสวยราชสมบัติ ถ้าหากมีการแก้กฎมนเทียรบาล เจ้าหญิงไอโกะจะเป็นองค์รัชทายาทอันดับที่ 2 ของญี่ปุ่น ซึ่งมีการหยิบยกถึงเรื่องนี้หลายครั้ง
ข้อถกเถียง
วันที 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลได้แต่งตั้งคณะผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งมีการเสนอให้สิทธิแก่บุตรคนโตไม่ว่าเพศหญิงหรือชายสำหรับการสืบราชสมบัติ วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2549 จุนอิชิโร โคอิซูมิ นายกรัฐมนตรีได้กล่าวสุนทรพจน์ประจำปีเพื่อแก้ไขข้อถกเถียงดังกล่าว โคอิซูมิได้ให้คำสัญญาที่จะเสนอร่างกฎหมายแก่สภานิติบัญญัติแห่งชาติเพื่อให้เจ้านายที่เป็นสตรีขึ้นครองราชสมบัติได้ รวมทั้งมิได้กำหนดเวลาในการออกกฎหมาย และมิได้ให้รายละเอียดของเนื้อหาแต่อย่างใด
การประสูติกาลของฝ่ายหน้า
ข้อเสนอที่จะอนุญาตให้สตรีครองราชสมบัติถูกเลื่อนออกไป หลังสำนักพระราชวังประกาศว่าเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ พระอนุชาในมกุฎราชกุมาร ทรงพระครรภ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ภายหลังจึงได้ประสูติกาลเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นรัชทายาทลำดับที่สามและเป็นเจ้านายฝ่ายหน้าพระองค์ล่าสุดในรอบ 41 ปีของญี่ปุ่น
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2550 ชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นในขณะนั้นได้ประกาศยกเลิกข้อเสนอที่จะแก้กฎมนเทียรบาล จึงคาดว่าคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายเพื่อให้เจ้าหญิงไอโกะสืบราชสมบัติ
พระอิสริยยศ
เจ้าหญิงไอโกะ มีฐานันดรศักดิ์ที่ อิมพีเรียลไฮนิส และมีพระราชทินนามว่า โทชิโนะมิยะ (敬宮)
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
'''กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540''' เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2540 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
อักษรมลยาฬัม
อักษรมลยาฬัม ใช้เขียนภาษามลยาฬัม ปรากฏครั้งแรกในจารึก อายุราว พ.ศ. 1373 พัฒนามาจากอักษรวัตเตศุถุ ซึ่งมาจากอักษรพราหมีอีกต่อหนึ่ง เนื่องจากรูปแบบของอักษรมลยาฬัมไม่เหมาะกับการพิมพ์ จึงมีการปรับรูปแบบให้ง่ายเข้าในช่วง พ.ศ. 2513 - 2532
ภาษามลยาฬัมที่ใช้โดยชาวมุสลิมในมาเลเซีย สิงคโปร์ และรัฐเกรละในอินเดียเขียนด้วยอักษรอาหรับ
พยัญชนะ
การถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ใช้กับภาษาที่จัดพยัญชนะวรรคตามแบบภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤตเท่านั้นดูเพิ่มที่พยัญชนะวรรค
สระลอย
അ = อะ (a), ആ = อา (aa), ഇ = อิ (i), ഈ = อี (ii), ഉ = อุ (u), ഊ = อู (uu), എ = เอะ (short e), ഏ = เอ (ee), ഐ= ไอ (ai), ഒ = โอะ (short o), ഓ = โอ (oo), ഔ = เอา (au), ഋ = ฤ (vocalic r), ൠ = ฤๅ (vocalic rr), ഌ = ฦ (vocalic l), ൡ =ฦๅ (vocalic ll)
สระจม
ക = ka, കാ = kaa, കി = ki, കീ= kii, കു = ku, കൂ = kuu, കെ = Ke, കേ = kee, കൈ = kai, കൊ = ko, കോ = koo, കൌ = kau, കൃ = kr, കൄ = krr,
อักษรมลยาฬัมในคอมพิวเตอร์
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรมลยาฬัม หรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ kartika
ตุลาคม พ.ศ. 2540
'''ตุลาคม พ.ศ. 2540''' เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2540 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
เลนส์มาตรฐาน
เลนส์มาตรฐาน (standard lens) หรือ เลนส์ปรกติ (normal lens) คือ เลนส์ถ่ายภาพประเภทหนึ่งจากการจำแนกตามความยาวโฟกัส
เยติ
thumb|250px|right|สิ่งที่เชื่อว่าหนังหัวของเยติ ในวัดลามะที่คุมจุง แต่ปัจจุบันได้รับการพิสูจน์แล้วว่า แท้จริงแล้วคือหนังหัวของ[[วงศ์ย่อยแกะและแพะ|แพะภูเขา ]] เยติ หรือ มนุษย์หิมะ (Yeti, Abominable snowman; ธิเบต: གཡའ་དྲེད་; เนปาลี: हिममानव himamānav, คำแปล "มนุษย์หิมะ") เป็นชื่อที่ใช้เรียกสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่ง ในความเชื่อของชาวเชอร์ปา ชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่แถบเทือกเขาหิมาลัย ในประเทศเนปาล, ภูฏาน, ธิเบต, จีน จนถึงบางพื้นที่ในมองโกเลียและรัสเซีย โดยเชื่อว่าเยติ เป็นสัตว์ขนาดใหญ่สูงตั้งแต่ 5–8 ฟุต น้ำหนักประมาณ 600 ปอนด์ ที่คล้ายมนุษย์ผสมกับลิงไม่มีหางคล้าย กอริลลา มีขนยาวสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลดำหรือสีเทาหรือเทาเข้มปกคลุมทั้งลำตัว ยกเว้นใบหน้าที่มีสีคล้ำ  มีเสียงร้องที่น่าสะพรึงกลัว โดยปรกติแล้ว เยติเป็นสัตว์ที่มีนิสัยสงบเสงี่ยม แต่อาจดุร้ายโจมตีใส่มนุษย์และสัตว์เลี้ยง เช่น จามรี ได้ในบางครั้ง
เลนส์มาตรฐาน
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน
แม้ว่าจะไม่มีคำจำกัดความอย่างแน่นอน แต่มักใช้เป็นชื่อเรียกเลนส์ถ่ายภาพที่มีมุมรับภาพใกล้เคียงกับขอบเขตภาพของสายตามนุษย์ โดยทั่วไปมุมรับ ภาพจะอยู่ที่ประมาณ 45-50°
เยติ
เยติ ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมของชาวเชอร์ปามาอย่างช้านาน โดยถูกกล่าวถึงในนิทานและเพลงพื้นบ้าน และเรื่องเล่าขานต่อกันมาถึงผู้ที่เคยพบมัน นอกจากนี้แล้วยังปรากฏในศิลปะของพุทธศาสนานิกายมหายานแบบธิเบต โดยปรากฏเป็นภาพในพรมธิเบตที่แขวนไว้ที่ฝาผนังเหมือนจิตรกรรมฝาผนังในวัดลามะอายุกว่า 400 ปี เป็นภาพของสิ่งมีชีวิตประหลาดอย่างหนึ่งที่ขนดกอยู่ด้านมุมภาพและในมือถือกะโหลกมนุษย์อยู่  และปัจจุบันนี้ ก็มีสิ่งที่เชื่อว่าเป็นหนังหัวของเยติถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในวัดลามะแห่งหนึ่งในคุมจุง ซึ่งนับว่าเยติเป็นสัตว์ที่ถูกกล่าวอ้างถึงยาวนานกว่าสัตว์ประหลาดที่มีลักษณะคล้ายกันชนิดอื่นที่พบในอีกซีกโลก เช่น บิ๊กฟุต หรือ ซาสควาทช์ ในทวีปอเมริกาเหนือ, ยาวี ในทวีปออสเตรเลีย หรืออัลมาส์ ในเอเชียกลาง หากแต่หลักฐานเกี่ยวกับเยติเมื่อเทียบกับบิ๊กฟุตแล้วพบน้อยกว่ามาก แต่มีหลายกรณีที่บ่งชี้ว่าเป็นสัตว์ที่ดุร้าย ก้าวร้าวกว่ามาก
เลนส์มาตรฐาน
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน
โดยทั่วไปขนาดและความยาวโฟกัสโดยทั่วไปของเลนส์มาตรฐานเป็นดังนี้
เยติ
นอกจากคำว่าเยติแล้ว ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ที่เรียกเยติ เช่น เธลม่า (Thelma), แปลว่า "ชายตัวเล็ก" เชื่อว่ามีนิสัยรักสงบ ชอบสะสมกิ่งไม้และชอบร้องเพลงขณะที่เดินไป, ดซูท์เทห์ (Dzuteh) เป็นเยติขนาดใหญ่ มีขนหยาบกร้านรุงรัง มีนิสัยดุร้ายชอบโจมตีใส่มนุษย์, มิห์เทห์ (Mith-teh) มีนิสัยคล้ายดซูท์เทห์ คือ ดุร้าย มีขนสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลดำ, เมียกา (Mirka) แปลว่า "คนป่า" เชื่อว่าหากมันพบเห็นสิ่งใดไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ มันจะทำร้ายจนถึงแก่ความตาย, คัง แอดมี (Kang Admi) แปลว่า "มนุษย์หิมะ" และ โจบราน (JoBran) แปลว่า "ตัวกินคน" ขณะที่ในภูฏานเรียกว่า มิกอย (Migoi) หรือ นากอย (Nagoi)  ส่วนชื่อ มนุษย์หิมะ นั้น ปรากฎขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1921 เมื่อนักสำรวจชาวตะวันตกซึ่งเป็นผู้ที่ถ่ายภาพรอยเท้าของเยติไว้ได้เป็นภาพแรก เจอกับปัญหาการแปลภาษาเชอร์ปา ซึ่งมาจากคำว่า "ดซูท์เทห์" ที่แปลได้ว่า "มนุษย์ตัวเหม็นแห่งหิมะ" ซึ่งเขาได้เขียนลงในบันทึกในฐานที่พักว่า "มนุษย์ตัวเหม็นน่ารังเกียจแห่งหิมะ"
เลนส์มาตรฐาน
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน
เลนส์มุมกว้างเป็นเลนส์ที่มีมุมรับภาพที่กว้างกว่าเลนส์มาตรฐาน ในขณะที่เลนส์ถ่ายไกล จะมีมุมรับภาพแคบกว่า
เยติ
ที่ภูฏาน ชาวพื้นเมืองต่างเชื่อว่าเยติมีจริง หลายคนเคยได้พบเจอตัวหรือได้ยินเสียงของเยติ โดยกล่าวว่าเยติเป็นสัตว์ดุร้าย ที่ฆ่ามนุษย์ได้ มีรูปร่างสูงใหญ่ มีพละกำลังมาก มีขนสีน้ำตาลแดงปกคลุมทั่วร่างรวมถึงมีใบหน้าคล้ายลิง มีเขี้ยวที่ยาวและแหลมคม เสียงร้องของเยติเป็นเสียงสูง เยติอาศัยอยู่ตามถ้ำหรือในป่าลึก ออกหากินในช่วงเวลาที่อากาศอบอุ่น ทำรังด้วยการใช้กิ่งไม้ขัดสานกันเหมือนเตียงนอน และเชื่อว่าหากผู้ใดต้องการพบเห็นตัวเยติต้องทำร่างกายให้สกปรก หากเนื้อตัวสะอาดก็จะไม่ได้พบเยติ มีรายงานการพบเห็นเยติเป็นจำนวนมากทางตอนเหนือของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสากเต็ง ในเขตตราชิกัง thumb|left|สิ่งที่เชื่อว่าเป็นรอยเท้าของเยติ (ซ้าย) เมื่อเทียบกับรอยเท้ามนุษย์ทั่วไป บันทึกโดย[[René de Milleville|เรเน เดอ มีล์วีลล์ นักปีนเขาชาวฝรั่งเศสเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976]] เรื่องราวของเยติที่โจมตีใส่มนุษย์นั้น ได้ถูกทำเป็นรายงานส่งไปยังเมืองกาฐมาณฑุ เมืองหลวงของเนปาล ซึ่งปากคำของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถูกบันทึกโดยอาสาสมัครชาวอเมริกันที่ทำงานในเนปาล โดยผู้ถูกทำร้ายเป็น เด็กหญิงชาวเชอร์ปาคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1974 โดยเธอบอกว่าขณะกำลังนำจามรีไปดื่มน้ำที่ลำธาร เธอรู้สึกว่าถูกอะไรบางอย่างจ้องมองอยู่ แล้วจู่ ๆ เยติตัวหนึ่งก็โผล่มาทำร้ายเธอ แต่เธอกรีดร้องลั่น จนมันปล่อยเธอ และเธอสลบไป มันหันไปทำร้ายจามรีของเธอจนถึงแก่ความตายทั้งหมด 5 ตัว ด้วยการบิดเขาและหักคอ และไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ นักปีนเขาที่มีชื่อเสียงชาวอิตาลีเล่าว่า เยติสามารถฆ่าจามรีได้ด้วยชกด้วยกำปั้นเพียงครั้งเดียว ครั้งหนึ่งเขาเคยเห็นจามรีของชาวบ้านถูกฆ่าตายในธิเบต เขาตามรอยเท้าจามรีไป ก็พบเห็นมีรอยเท้าเยติติดตามไปด้วย รวมถึงในช่วงเวลากลางดึกระหว่างที่เขาปีนเขาอยู่คนเดียวในระดับความสูง 13,000 ฟุต เมื่อปี ค.ศ. 1986 เขารู้สึกว่าการกระทำแบบนี้อันตรายและเขาอยากจะหาที่พักหรือหมู่บ้าน แต่แล้วเขาก็เห็นร่างของสัตว์อะไรบางอย่างที่เหมือนมนุษย์ขนาดใหญ่ มีขนดก ยืนด้วยสองขา ห่างจากตัวเขาไปประมาณ 50 เมตร แต่เขาก็ไม่สามารถระบุตัวมันได้ชัดเจนเพราะเป็นเวลากลางดึก และนั่นทำให้เขาหวาดกลัวมากจนไม่กล้าที่จะหยุดพักและต้องเดินทางตลอดทั้งคืน และเขายังพบเห็นรอยเท้าอีกด้วยในเวลาต่อมา
เลนส์มาตรฐาน
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน
มีความเห็นหลากหลายมากมายเกี่ยวกับว่าเลนส์แบบไหนถึงจะเรียกว่าเป็นเลนส์มาตรฐาน แต่แนวคิดที่ใช้กว้างขวางที่สุดคือยึดมาตรฐานตามเลนส์ 50 มม. ซึ่งเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยของกล้องไลก้า และคอนแทกซ์ซึ่งเป็น 2 ยี่ห้อกล้องที่โดดเด่นเรื่องกล้องวัดระยะขนาดเล็กระดับสูง ที่ใช้ฟิล์ม 135 มาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงประมาณปี 1950
เยติ
มีผู้ตั้งข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับเยติไว้มากมาย เช่น เชื่อว่ามันอาจเป็นสัตว์ชนิดอื่นที่อาศัยอยู่แถบเทือกเขานี้ เช่น หมีสีน้ำเงินธิเบต และหมีสีน้ำตาลหิมาลัย ซึ่งเป็นหมีสีน้ำตาลชนิดที่หาได้ยากมาก ที่สามารถยืนด้วยสองขาหลังเหมือนมนุษย์ และสร้างรอยเท้าที่ดูเหมือนของเยติได้, เสือดาวหิมะ, อีกาปากแดง ที่มักจะทิ้งรอยเท้าไว้บนพื้นหิมะด้วยการกระโดด หรือแม้แต่เป็นชะนีขนาดใหญ่  แต่มีนักสัตววิทยาที่ศึกษาเกี่ยวกับรอยเท้าของเยติ กล่าวว่า รอยเท้าของเยติบ่งว่า เยติมีเท้าที่ไม่เหมือนกับหมีหรือสัตว์ชนิดอื่นใดเลย นอกจากสัตว์ในอันดับไพรเมทอันเป็นอันดับเดียวกับ มนุษย์ และลิงไม่มีหาง แต่มีสิ่งที่แปลกออกไปคือ นิ้วเท้านิ้วที่ 2 มีขนาดใหญ่ และมีกระดูกอุ้งเท้าที่สั้นผิดปกติ ดูคล้ายกับเท้าของลิงยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gigantopithecus จึงทำให้เชื่อได้ว่า เยติอาจเป็นลิงชนิดนี้ที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้วก็เป็นได้  นอกจากนี้แล้วยังได้ข้อสรุปว่า เยติเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีโครงสร้างของร่างกายใหญ่และหนาทึบ และเดินด้วยสองขาหลังเหมือนมนุษย์ นอกจากนี้แล้ว เอียน เรดมอนด์ นักวานรวิทยาผู้เชี่ยวชาญเรื่องลิงไม่มีหาง สันนิษฐานว่าเยติไม่น่าจะอาศัยอยู่ในที่ ๆ มีความสูงมาก แต่น่าจะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าเนื่องจากเป็นสถานที่ ๆ มีพืชซึ่งเป็นแหล่งอาหารที่เหมาะกับไพรเมทหรือลิงไม่มีหางขึ้นอยู่อย่างสมบูรณ์
นอกจากนี้แล้ว ยังมีชาวตะวันตกได้โพสต์ไว้ในเว็บไซต์หนึ่งว่า เคยมีพรานชาวไทยพบเจอกับเยติสูง 6 ฟุต เดินตัวตรง ขนยาวรุงรังที่อุทยานแห่งชาติแม่จริม จังหวัดน่าน ในพื้นที่ภาคเหนือของไทยด้วย
จากชื่อเสียงและปริศนาของเยติ ส่งผลให้มันกลายเป็นสิ่งที่มีค่าในเชิงการค้า จนเสมือนเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศเนปาลและภูฏาน รวมถึงเทือกเขาหิมาลัย เช่น สายการบินประจำชาติของเนปาลที่ชื่อ เยติแอร์ไลน์ และเป็นของโรงแรมชื่อ Yak and Yeti เป็นต้น (Yak หมายถึง จามรี)
แลร์รี เพจ
ลอว์เรนซ์ แลร์รี เพจ (Lawrence "Larry" Page) เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1973 เขาเป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ นักพัฒนาซอฟต์แวร์ และผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลคู่กับ เซอร์เกย์ บริน เขารับหน้าที่เป็นประธานกรรมการบริหารของบริษัทกูเกิลต่อจาก เอริก ชมิดต์ โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 4 เมษายน 2554
การศึกษา
แลร์รี่ เพจ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากมัธยมศึกษาอีสต์แลนซิง จากเมืองอีสต์แลนซิง จบการศึกษาปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน-แอนอาเบอร์ หลังจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อปริญญาโท ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เพจ เป็นบุตรของ คาร์ล วินเซนต์ เพจ (Carl Vincent Page) ศาสตราจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต และ นางกลอเรีย เพจ (Gloria Page)
ธุรกิจ
ขณะที่ศึกษาปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เพจได้ความคิดจากเพื่อนของเขา แอเลกซ์ ซองคิน และภายหลังได้พบกับ เซอร์เกย์ บริน ทั้งสองคนได้พัฒนา Google Search Engine ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
เพจและบรินได้ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทกูเกิล จนกระทั่งปี ค.ศ. 2001 พวกเขาได้จ้าง เอริก ชมิดต์ ให้เป็นประธานกรรมการ (Chairman) และประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท พวกเขาได้ดำเนินธุรกิจบริษัทกูเกิลเคียงบ่าเคียงไหล่จนถึงปัจจุบัน จากนิตยสาร Forbes ในเดือนกันยายน ปี2006 ระบุว่าเพจมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิสูงถึง 14,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 5 แสนล้านบาท ซึ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลกอันดับที่ 27 เป็นตำแหน่งที่ต่ำกว่า บริน ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทกับเขาเพียงแค่ตำแหน่งเดียว เมื่อไม่นานมานี้เพจและบรินยังได้ร่วมกันซื้อเครื่องบิน โบอิ้ง 767 เพื่อใช้ในงานในธุรกิจและงานส่วนตัวอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
1973
มาริโอ โตรอส
มาริโอ โตรอส (เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1922 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองจากประเทศอิตาลี และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 จนถึงปี ค.ศ. 1972 และเป็นวุฒิสภา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 จนถึงปี ค.ศ. 1987
เส้นเมริเดียนที่ 83 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 83 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 83 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 97 องศาตะวันออก
ซุง กัง
ซอง กัง ชื่อเกาหลี: Kang Sung-Ho; 강성호 เขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันในบทบาท ฮาน ซึล-โอ ในภาพยนตร์แฟรนไชส์เรื่อง The Fast and the Furious
ชีวิตในวัยเด็ก
ซุง กัง เกิดในเมืองเกนส์วิลล์,จอร์เจีย, พ่อและแม่ของเขาเป็นผู้อพยพชาวเกาหลีใต้ได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในช่วงที่เขายังเป็นวัยรุ่นเขาได้ย้ายมาอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียริเวอร์ไซด์ ในขณะที่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยที่เขาเลือกเรียนเกี่ยวกับการแสดงมากกว่าการเรียนกฎหมาย ซึ่งการตัดสินใจของเขา ทำให้พ่อแม่ของเขารู้สึกผิดหวังกับสิ่งที่เขาเลือกที่เรียนเกี่ยวกับการแสดง เนื่องจากความกังวลของพ่อแม่เขากลัวว่าชาวเอเชียจะมาเป็นนักแสดงในอเมริกันมันทำให้เกิดการขาดโอกาสในการทำงานได้
อาชีพ
บทบาทสำคัญแรกของเขาคือ Better Luck Tomorrow (2002) ซึ่งเขารับบทเป็นฮานหูสมาชิกแก๊งที่ห่างไกลและลูกพี่ลูกน้องของ Virgil Hu (รับบทโดยเจสันโทบิน) เขาเป็นหนึ่งในดวงดาวในThe Motelที่เขาเล่นแซมคิม เขาเล่นเป็นตัวละครที่ชื่อว่า ฮานหลิว ในหนังแฟรนไชส์ The Fast and the Furious ภาพยนตร์ที่ปรากฏตัวคั้งแรกคือ The Fast and the Furious: Tokyo Drift, Fast & Furious , Fast Five , Fast & Furious 6 , Furious 7 และหนังสั่นของแฟรนไชส์นี้มีชื่อว่า Los Bandoleros นอกจากนี้เขายังมีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง War(2007) ของเจ็ทลี่ เขาได้รับบทเป็น FBI และมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง Forbidden Warrior เขามีบทบาทเพียงเล็กน้องในหนังแอ็คชั่น Live Free or Die Hard, และเขาปรากฏตัวในภาพยนตร์ของ Walter Hill's ภาพยนตร์  Bullet to the Head (2013) โดยรับบทเป็นนักสืบ Taylor Kwon
ซุง กังมีหลายบทบาทที่เขาได้โดดเด่นทางโทรทัศน์รวมทั้งบทบาทของการหลงตัวเองประธานาธิบดีจินคิวยุนจุน Yew ไม่มีในละครเกาหลีเรื่องตลก "Tae Do" ควบคู่ไปกับบ๊อบบี้ลีบน MADtv เขาแสดงให้เห็นเอฟบีไอเทมในช่วงสั้นอาชญากรรมขั้นตอนแก๊งที่เกี่ยวข้องในFox ทั้งสองบทบาทต้องการให้เขาพูดภาษาเกาหลีซึ่งเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีตัวละคร Tae Kim ถูกเขียนขึ้นโดยเฉพาะสำหรับเขาโดยผู้สร้าง Chris Morgan ผู้ซึ่งเคยทำงานในแฟรนไชส์ภาพยนตร์ Fast & Furious
ธุรกิจ
เขาเป็นเจ้าของร้านอาหารชื่อ Saketini ใน Brentwood ลอสแอนเจลิสแคลิฟอร์เนียซึ่งปิดในต้นปี 2556.
การดริฟท์
มีข้อมูลกล่าวว่าก่อนที่เขาจะรับบทเป็นฮานใน The Fast and the Furious: Tokyo Drift เขาไม่ได้ตระหนักถึงวัฒนธรรมการดริฟท์ที่มีอยู่ในญี่ปุ่น มันไม่ได้จนกว่าเขาจะเริ่มค้นคว้าส่วนที่เขาพัฒนาทักษะของเขาในกีฬายอดนิยมนี้ซึ่งเป็นความนิยมระดับโลก เขาระบุว่าการถ่ายทำภาพยนตร์แฟรนไชส์เรื่อง The Fast and the Furious ได้กระตุ้นให้เกิดความสนใจในรถยนต์เป็นเวลานาน
เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์
เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ (The Dudley Boyz) (หรือที่รู้จักกันในนาม ทีม 3D) เป็นทีมมวยปล้ำอาชีพประกอบด้วยบับบา เรย์ ดัดลีย์และดี-วอน ดัดลีย์ สังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE), เอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง (ECW), โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) และสมาคมอิสระอื่นๆ เป็นทีมนักมวยปล้ำทีมแรกที่ได้เข้าสู่หอเกียรติยศทั้ง TNA Hall of Fame และ WWE Hall of Fame
คำมูล
คำมูล คือ คำที่เกิดจากการประสมของโครงสร้างคำและมีความหมาย ผู้ฟังและผู้อ่านฟังแล้วมาอ่านแล้วเข้าใจว่าหมายถึงอะไร หรือสิ่งใด หรืออย่างไร คำนั้นจะเป็นคำไทย หรือคำที่มาจากภาษาอื่นก็ได้ แต่คำมูลแต่ละคำจะมีความหมาย คำมูลคำหนึ่งมักมีความหมายอย่างหนึ่ง แต่มีอยู่บ้างที่คำคำเดียว รูปลักษณ์อย่างเดียวมีหลายความหมาย เช่น ติด มีความหมายว่า ข้องอยู่ ไปไม่ได้ ทำให้แน่น ฯลฯ หรือคำหลายคำมีรูปลักษณ์หลายอย่างแต่มีความหมายอย่างเดียว เช่น สตรี นารี กัญญา หมายถึง ผู้หญิง คำพื้นฐานที่มีความหมายสมบูรณ์ในตัวเอง กล่าวคือ เป็นคำที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะอาจเป็นคำไทยดั้งเดิมหรือเป็นคำที่มาจากภาษาอื่นก็ได้ และจะเป็นคำ[พยางค์]เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้
ประเภทของคำมูล
คำมูลแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
คำที่สร้างจากคำมูล
คำที่เกิดขึ้นโดยการสร้างคำจากคำมูล จะแบ่งตามรูปลักษณะได้ดังนี้
เคตามีน
เคตามีน (Ketamine) หรือชื่อทางการค้าคือ เคตาลาร์ (Ketalar) หรือภาษาปากคือ ยาเค เป็นยาในกลุ่มยาสลบ ผู้รับยานี้จะไม่สลบแต่จะมีอาการไร้ความรู้สึกและอยู่ในภวังค์ มีฤทธิระงับปวด, ระงับประสาท และทำให้สูญเสียความทรงจำ ยานี้สามารถใช้รักษาอาการปวดเรื้อรังและยังอาจถูกใช้เป็นยาระงับประสาทในผู้ป่วยหนัก ยานี้ยังช่วยให้ระบบหายใจและหัวใจทำงานอย่างคล่องตัวขึ้น สามารถรับยานี้ได้โดยรับประทาน, สูดดม, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ หรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หากฉีดเข้าหลอดเลือดจะออกฤทธิใน 5 นาทีและจะคงฤทธิไปราว 25 นาที
ผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้แก่ ปฏิกิริยาทางจิตเมื่อยาหมดฤทธิ ปฏิกิริยาเหล่านี้ได้แก่ ภาวะอยู่ไม่สุข, สับสน หรืออาการประสาทหลอน นอกจากนี้ยังส่งผลให้ความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง(โดยมากจะความดันเพิ่มขึ้น)และกล้ามเนื้อสั่น และยังอาจก่อให้เกิดอาการหลอดลมหดตัวเฉียบพลัน ยานี้อาจก่อให้เกิดการเสพติด หากใช้ติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน อาจทำให้ผู้รับยาเป็นโรคจิตเภท
เคตามีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1962 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันมีสถานะเป็นยาสามัญ ยานี้สามารถใช้เป็นยาเสพติดเพื่อผ่อนคลาย ดังนั้นในประเทศไทยจึงจัดเป็นยาควบคุมพิเศษตามพระราชบัญญัติยา
ปากกาทะเล
ปากกาทะเล (Sea pens) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Pennatulacea จัดเป็นแอนโธซัวอย่างหนึ่ง มีลักษณะใกล้เคียงกับปะการังอ่อน โดยแต่ละโพลิปมีหนวดจำนวน 8 เส้น โคโลนีของปากกาทะเลแต่ละชนิดมีรูปร่างแตกต่างกันออกไป บางชนิดเป็นท่อนคล้ายฝักข้าวโพด บางชนิดเป็นแท่งยาวคล้ายกิ่งไม้ก้านเดียว คล้ายแท่งปากกา อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และบางชนิดคล้ายขนนก สีของปากกาทะเลส่วนใหญ่มีสีครีม, สีเหลืองและสีม่วงอ่อน
ปากกาทะเลทุกชนิดอาศัยอยู่รวมกันเป็นโคโลนีเช่นเดียวกับกัลปังหาและปะการังอ่อน ด้านล่างเป็นด้ามใช้สำหรับฝังลงไปในทะเลที่เป็นโคลน หรือโคลนปนทราย ส่วนบนที่อยู่ของโพลิปรูปร่างเป็นทรงกระบอก สามารถยืดหดตัวจากเนื้อเยื่อของโคโลนีเพื่อจับเหยื่อ แต่ละโคโลนีมีโพลิปหรือตัวปากกาทะเลนับร้อยตัว
ปากกาทะเลทุกชนิดอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล โดยเฉพาะบริเวณที่มีกระแสน้ำไหลผ่าน เพราะโพลิปจะได้รับแพลงก์ตอนที่พัดมากับกระแสน้ำและได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ
ปากกาทะเลรูปขนนกมีแขนงแตกออกทางด้านข้าง มักมีปูตัวแบนขนาดเล็กอาศัยอยู่แบบเกื้อกูลกัน ส่วนใหญ่มักพบปูอาศัยกันเป็นคู่ ซึ่งปูจำพวกนี้ไม่พบอยู่อย่างอิสระตามลำพัง แต่อาศัยปากกาทะเลเป็นที่พักพิง หาอาหาร และช่วยเก็บกินเศษอินทรีย์ที่ติดอยู่ตามผิวลำตัวของปากกาทะเล จึงทำหน้าที่คล้ายแม่บ้านหรือพนักงานทำความสะอาดให้กับปากกาทะเลด้วย
ปากกาทะเลมีคุณสมบัติอยู่อย่างหนึ่งคือ ความสามารถในการเรืองแสงได้ในที่มืด ซึ่งการเรืองแสงอาจเกิดเป็นบางส่วนหรือเกิดพร้อมกันทั้งโคโลนีก็ได้ เหตุนี้บริเวณพื้นทะเลบางแห่งที่มีปากกาทะเลอาศัย จึงอาจมีแสงเรืองคล้ายไฟใต้น้ำส่องสว่างด้วย
เนื่องจากปากกาทะเลอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล จึงมักติดอวนลากของชาวประมงซึ่งลากสัตว์น้ำหน้าดินขึ้นมา แต่ปากกาทะเลไม่สามารถนำมาบริโภคได้ จึงถูกนำไปทำอาหารสัตว์ปะปนกับปลาเป็ด การศึกษาตัวอย่างของปากกาทะเลจึงกระทำได้ง่ายวิธีหนึ่งคือ การเก็บจากท่าเทียบเรือประมงนั่นเอง
ปากกาทะเล โดยมากเป็นสัตว์ทะเลที่มักไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก จึงมีการศึกษาน้อยมาก ในน่านน้ำไทยเชื่อว่ามีปากกาทะเลอยู่อย่างน้อย 2 ชนิด
โดยแบ่งออกได้เป็น 2 อันดับย่อย มีทั้งหมด 14 วงศ์ (ดูในตาราง)
เขตฮิงาชิโยโดงาวะ
เขตฮิงาชิโยโดงาวะ เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ภาพรวม
ตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของนคร ประกอบด้วยเมืองคิตาเองูจิ (北江口) และเมืองอิดากาโนะ (井高野) ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่พักอาศัย มีประชากรประมาณ 181,535 คน (พ.ศ. 2546) มากเป็นอันดับสองรองจากเขตฮิราโนะและ
ในปี พ.ศ. 2468 เมืองและหมู่บ้านถูกรวมเข้ากับนครโอซากะและก่อตั้งเป็นเขตฮิงาชิโยโดงาวะ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2486 มีการแยกเขตโอโยโดะซึ่งปัจจุบันคือเขตคิตะออกไป และในปี พ.ศ. 2517 มีการแบ่งเขตโยโดงาวะออกจึงเหลือเป็นพื้นที่ในปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์
ทางทิศใต้ของเขตมีแม่น้ำโยโดะ (淀川) ไหลผ่าน ขณะที่แม่น้ำคันซากิ (神崎川) และแม่น้ำไอ (安威川) ไหลผ่านทางตอนเหนือของเขต เชื่อมต่อกับเขตอาซาฮิ เขตมิยาโกะจิมะ และเขตคิตะ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโยโดะ ด้วยสะพานถนนและสะพานรถไฟ
ที่ปลายด้านตะวันตกของเขตแยกจากเขตโยโดงาวะด้วยทางรถไฟสายหลักโทไคโด อาคารสำนักงานและโรงแรมรวมกันหนาแน่นบริเวณใกล้กับสถานีชินโอซากะ (新大阪駅) ซึ่งเป็นชุมทางของรถไฟชินคันเซ็นสายโทไคโด (ตัวสถานีตั้งอยู่ในเขตโยโดงาวะ) นอกจากนี้ ย่านการค้ารอบ ๆ สถานีคามิชินโจ (上新庄駅) และสถานีอาวาจิ (淡路駅) กำลังขยายตัว
ผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลก
ตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลกว่างลงตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020 หลังการลาออกของโรแบร์ตู อาเซเวดู แห่งบราซิล ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2013 ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ดร. อึงโกซี โอโกนโจ-อิเวลา แห่งไนจีเรียได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐให้เป็นผู้อำนวยการใหญ่ โอโกนโจ-อิเวลาเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2021 และกลายเป็นทั้งสตรีคนแรกและชาวแอฟริกาคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้
ก่อนการก่อตั้งองค์การการค้าโลก ในความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า (แกตต์) มีการจัดตั้งผู้อำนวยการใหญ่ของตนด้วย โดยปีเตอร์ ซัดเดอร์แลนด์ เป็นผู้อำนวยการใหญ่คนสุดท้ายของแกตต์ และเป็นผู้อำนวยการใหญ่คนแรกขององค์การการค้าโลก
รายชื่อ
นี่คือรายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลก ตำแหน่งนี้ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1995 ถึงแม้ว่าตำแหน่งเลขาธิการบริหารก่อนหน้ามักถูกมองว่ามีฐานะเทียบเท่าก็ตาม
ศิวราช
ศิวราช (शिवराज; เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย
ใบลดหนี้
ใบขอลดหนี้ หรือใบส่งคืน (debit note, debit memorandum) คือเอกสารที่ผู้ซื้อจัดส่งให้ผู้ขาย เพื่อแจ้งให้ทราบว่าได้รับสินค้าแล้วปรากฏว่าสินค้าส่งมาไม่ตรงตามใบสั่งซื้อ หรือสินค้าชำรุด หรือคิดราคามากไป และผู้ซื้อส่งคืนโดยไม่รับสินค้าแลกเปลี่ยน ผู้ขายอาจลดราคา  ให้สำหรับสินค้าที่ส่งคืน เมื่อผู้ซื้อส่งคืนสินค้าจะออกใบลดหนี้ หรือใบส่งคืน เมื่อผู้ซื้อส่งคืนสินค้าจากการซื้อเป็นเงินสด จะได้รับเงินสดคืน   แต่ถ้าซื้อสินค้าเป็นเงินเชื่อจะลดยอดเจ้าหนี้การค้า
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล (พ.ศ. 2266 - 11 มกราคม พ.ศ. 2318;เนปาลี:पृथ्वीनारायण शाह) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์ชาห์หรือศาห์ที่ปกครองเนปาล พระองค์ทรงเป็นที่นับถือจากการที่ทรงเริ่มต้นการรวมชาติเนปาล  ที่ซึ่งถูกแบ่งแยกและอ่อนแอภายใต้การปกครองของสหพันธ์มัลละ พระองค์ทรงเป็นเชื้อสายรุ่นที่ 9 ของดราวะยะ ศาห์ (พ.ศ. 2102 - พ.ศ. 2113) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์แห่งกุรข่า มเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีนาราภูปาลศาหะเป็นกษัตริย์แห่งกุรข่าในปีพ.ศ. 2286
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้านรภูปาล ศาหะกับพระนางกุศัลยาวติ ศาหะพระมเหสีพระองค์ที่สองแต่พระองค์ทรงได้รับการเลี้ยงดูจากพระมเหสีพระองค์แรกคือพระนางจันทราประภาวตี ซึ่งเป็นพระมารดาเลี้ยง เจ้าชายทรงเริ่มต้นสนพระทัยด้านการเมืองของรัฐอันเนื่องมาจากพระราชบิดามักทรงใช้เวลากับการศาสนาในห้องสวดมนต์ เจ้าชายมีพระประสงค์ที่จะพิชิตเหนือแคว้นนุวคต พระราชินีองค์แรกหรือมหารานีพระมารดาเลี้ยงทรงปลูกฝังให้เจ้าชายทรงมีปณิธานในการรวมชาติเนปาล การเสด็จพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปรอบโกรข่าและตรัสกับราษฎรอันเป็นสิ่งที่โปรดและการกระทำครั้งนี้ข่วยให้พระองค์ทรงเข้าพระทัยในพสกนิกรกุรข่า พระองค์ทรงมีเชื้อสายจากพวกราชปุตตระกูลสิโสเดียจากเมืองจิตตอร์การห์ ในรัฐราชสถานแต่บรรพบุรุษของพระองค์ทรงตั้งถิ่นฐานที่เขตโกรข่าจากนั้นจึงกลายเป็นชื่อเผ่านักรบกุรข่าผู้ซึ่งมีเชื้อสายจากชาติพันธุ์ราชปุต-มองโกล
การรวมชาติเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงประสบความสำเร็จจากการเริ่มต้นรุกรานสหภาพแห่งนุวคตที่ซึ่งทอดยาวตั้งแต่กรุงกาฐมาณฑุจนถึงแคว้นโกรข่า ในปีพ.ศ. 2287 หลังจากสหภาพนุวคต พระองค์ทรงเข้าพิชิตจุดยุทธศาสตร์ในบริเวณเนินเข้ารอบๆภูเขากาฐมาณฑุ การสื่อสารในราชรัฐหุบเขากาฐมาณฑุต่อโลกภายนอกจึงถูกตัดขาด การเข้ายึดครองเส้นทางคุติในปีพ.ศ. 2299 ได้หยุดการค้าขายระหว่างหุบเขากับธิเบต เพื่อหยุดการค้าขายระหว่างชาวเนวาร์ที่อาศัยอยู่ในหุบเขากาฐมาณฑุกับชาวมุสลิมแห่งจักรวรรดิโมกุลในอินเดีย
หลังจากทรงปราชัยอย่างเสียพระเกียรติถึงสองครั้ง พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงเอาชนะและเข้ายึดครองกีรติปุระในการโจมตีครั้งที่สาม แต่พระองค์ต้องสูญเสียคารูน ปันเด นายพลคนสนิทของพระองค์และพระอนุชา ด้วยความแค้นพระทัยที่ต้องสูญเสียนายทหารคนสนิท หลังจากทรงยึดครองกีรติปุระพระองค์ทรงสั่งให้ตัดจมูกและปากของชายทุกคน เพื่อเป็นกาลงโทษถึงความไร้สัจจะของชาวกีรติปุระเนื่องจากชาวเมืองได้ยอมแพ้แต่กลับส่งกองทัพมาโจมตีพระองค์ในภายหลัง ทำให้ส่งผลถึงกิตติศัพท์ด้านความโหดเหี้ยมของพระองค์ ในที่สุดสมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะเสด็จพระราชดำเนินเข้าสู่เมืองหลังจากยึดครองกีรติปุระ ดังนั้นพระเจ้าจายะประกาชแห่งกาฐมาณฑุได้เสด็จพร้อมพระมเหสีลี้ภัยไปยังเมืองปาตานที่ลลิตปุระ ปาตาน เมื่อพระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะได้ขยายอาณาเขตสู่ปาตานในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ พระเจ้าจายะประกาชแห่งกาฐมาณฑุและพระเจ้าเท็จนารสิงห์มัลละแห่งปาตานได้เสด็จลี้ภัยไปยังภักตาปุระ ที่ซึ่งต่อมาก็ถูกยึดครองเช่นกัน สมเด็จพระราชาธิบดีปฤฐวีนารายณศาหะทรงสามารถยึดครองหุบเขากาฐมาณฑุและทรงสถาปนากาฐมาณฑุขึ้นเป็นราชธานีพ.ศ. 2312 พระองค์ทรงประกาศขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งเนปาลที่จัตุรัสดะระบาร์ การสถาปนาราชอาณาจักรเนปาลทำให้พระองค์มีพระราชปณิธานในการพิชิตด้านตะวันออก ราชอาณาจักรเซนแห่งเจาดันติได้ถูกยึดครองในปีพ.ศ. 2316 และราชอาณาจักรเซนแห่งวิเจปุระก็ถูกผนวกเข้าอาณาจักรเนปาลในเวลาต่อมา การปราบปรามและรวมชาติเนปาลพระองค์ต้องใช้เวลานานเกือบ 25 ปี
เสด็จสวรรคต
พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงขยายอาณาเขตและรักษาความสงบสุขแต่พระองค์ทรงปฏิเสธการเจริญสัมพันธไมตรีกับอังกฤษ ทรงปฏิเสธที่ทำการค้ากับชาวอังกฤษ พระองค์เสด็จสวรรคตก่อนที่จะทรงวางรากฐานประเทศให้มีประสิทธิภาพ ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต จึงโปรดเกล้าฯให้พระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงเข้าเฝ้า โดยทรงขอให้เจ้านายทุกพระองค์ยึดถือเป็นกฎต่อไปว่าการสืบราชสมบัติจะต้องเป็นของพระโอรสองค์โตในกษัตริย์ที่อยู่ในสิริราชสมบัติเท่านั้น การทีทรงตั้งกฎนี้เพื่อป้องกันการแย่งชิงราชบัลลังก์เหมือนราชรัฐอื่น ๆ และกฎมณเฑียรบาลนี้ได้รับการยึดถือต่อมา พระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2318 สิริพระชนมายุ 52 พรรษา พระนางนเรนทราลักษมีศาหะ พระอัครมเหสีทรงกระทำตามประเพณีฮินดูคือพิธีสตี เมื่อสามีตายภรรยาต้องโดดเข้ากองไฟเพื่อตายตาม พระนางและนางพระกำนัลทรงกระโดดเข้ากองไฟสิ้นพระชนม์ตามพระราชสวามี เจ้าชายประตาปสิงห์ พระราชโอรสองค์โตทรงครองราชย์สืบต่อเป็น พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ และพระราชปณิธานการรวมชาติของพระองค์ได้รับการสานต่อโดยพระโอรสอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายบะหะดูร์ศาหะ
คำสาปราชวงศ์เนปาล
คำสาปแห่งราชวงศ์เนปาลได้รับการกล่าวขานสืบต่อกันมา มีเรื่องเล่าว่า ขณะที่พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะกำลังทรงเตรียมทำศึกครั้งสุดท้ายกับราชรัฐในหุบเขากาฐมาณฑุและเสด็จผ่านป่า ได้ทรงพบกับฤๅษีตนหนึ่งเข้าโดยบังเอิญซึ่งเป็นองค์เทพเจ้าจำแลงมา ตามกฎของศาสนาฮินดูที่ทรงนับถือระบุไว้ว่า ถ้าเจอผู้ทรงศีลให้ถวายน้ำนม พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะก็ทรงปฏิบัติตามนั้น
ฤๅษีตนนั้นรับน้ำนมที่ถวายดื่ม และบ้วนกลับลงไปในภาชนะที่ใส่ พร้อมกับทูลถวายกลับไปเพื่อให้ทรงดื่ม แต่พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะทรงปฏิเสธ แทนที่จะทรงดื่มกลับทรงราดนมไปที่มือของฤๅษีตนนั้นและน้ำนมหกลงโดนนิ้วพระบาทของพระองค์ทั้งสิบนิ้ว
การกระทำของพระองค์สร้างความโกรธแค้นให้กับฤๅษียิ่งนัก ฤๅษีซึ่งเป็นเทพจำแลงบรรลุโทสะตะโกนต่อหน้าพระพักตร์ด้วยเสียงเกรี้ยวกราดว่า ถ้าพระองค์ดื่มนมที่เขาบ้วนออกมา ก็จะทรงได้ทุกอย่างตามที่ทรงปรารถนา
ฤๅษีสาปแช่งพระองค์และผู้สืบทอดสายพระโลหิต โดยสาปแช่งให้ทรงมีผู้สืบทอดราชบัลลังก์ไปอีก 10 ชั่วคนตามน้ำนมที่รดลงนิ้วพระบาททั้งสิบหลังจากนั้นขอให้ราชวงศ์ศาหะล่มสลาย ซึ่งต่อมาราชวงศ์เนปาลสิ้นสุดลงตามคำสาปจริง
ลิขิตริษยา
ลิขิตริษยา เป็นบทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย ปิยพร วายุภาพ กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล สร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 ในปึ 2559 นำแสดงโดย กันตพงศ์ บำรุงรักษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข และ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า ออกอากาศระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน - 27 กรกฎาคม 2559
งานสร้าง
ละครเรื่องลิขิตริษยา เป็นละครแนวย้อนยุค ผู้สร้างละคร ศุภชัย ศรีวิจิตร ได้รวมทีมนักแสดงแต่งหน้าทำผม สวมคาแรกเตอร์ด้วยเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายสมัยรัชกาลที่ 7
นิโคลา ดีเนฟ
นิโคลา ดีเนฟ นิโกรอฟ (Никола Динев Николов; เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1953 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักมวยปล้ำจากประเทศบัลแกเรีย เคยเป็นตัวแทนของประเทศบัลแกเรีย ในการแข่งขันมวยปล้ำ และชนะระดับโลกถึง 2 ครั้ง และระดับยุโรปถึง 5 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ.1977 จนถึงปี ค.ศ. 1986 และแข่งขันโอลิมปิก ได้อันดับที่ 5 ในการแข่งขันมวยปล้ำโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
แคว้นมคธ
ราชอาณาจักรมคธ ถือเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในชมพูทวีป ปกครองด้วยระบอบสมบูรณายาสิทธิราชย์ ถือกำเนิดขึ้นไล่เลี่ยกับการกำเนิดของมหาชนบท 16 แคว้น มีเมืองหลวงครั้งแรกชื่อราชคฤห์ ต่อมาพระเจ้าอชาตศัตรูจึงย้ายเมืองหลวงไปยังปาฏลีบุตร (ปัฏนา) ริมฝั่งแม่น้ำคงคา มคธได้ผ่านการรัฐประหารเปลี่ยนแปลงขั้วอำนาจมาหลายครั้ง ไม่ว่าจะมาจากอำมาตย์สุสุนาค มหาโจรนันทะ จันทรคุปต์ พราหมณ์ปุษยมิตร ฯลฯ แคว้นมคธได้สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 516 กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรสาตวหนะ ต่อมาประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 9 ราชอาณาจักรมคธก็ฟื้นคืนชีพอีกครั้งในนามของราชวงศ์คุปตะ อันเป็นยุคคลาสสิกของอินเดีย ราชอาณาจักรมคธในยุคนี้ก็อยู่สืบต่อมา แต่มิใช่ศูนย์อำนาจอีกหลังคุปตะล่มสลาย จนกองทัพมุสลิมเติร์กเข้ายึดอินเดียเหนือได้ทั้งหมด จึงเป็นจุดสิ้นสุดที่แท้จริงของราชอาณาจักรมคธ
ราชวงศ์หารยังกะ
การสิ้นสุดของราชวงศ์หารยังกะ เกิดจากอำมาตย์สุสุนาคเห็นว่า ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก
ราชวงศ์ศิศุนาค
ตั้งโดยขุนนางชื่อศิศุนาค
การสิ้นสุดของราชวงศ์ศิศุนาค เกิดจากมหาโจรนันทะทำรัฐประหาร
ราชวงศ์นันทะ
ตั้งโดยมหาโจรชื่อนันทะ
บางตำราบอกว่ายังมีต่ออีก คือ
การสิ้นสุดของราชวงศ์นันทะ เกิดจากการทำรัฐประหารของจันทรคุปต์ ภายใต้การวางแผนของพราหมณ์จาณักยะ ซึ่งไม่พอใจราชสำนักปาฏลีบุตรในขณะนั้น
ราชวงศ์เมารยะ
ตั้งโดยจันทรคุปต์
การสิ้นสุดของราชวงศ์เมาริยะ มาจากการทำรัฐประหารของพราหมณ์ปุษยมิตร ซึ่งนับเป็นผลกระทบจากนโยบายของพระเจ้าอโศกมหาราชที่ส่งผลกระทบต่อพราหมณ์โดยตรง เมื่อราชวงศ์อ่อนแอ กลุ่มอำนาจพราหมณ์จึงเข้าทำรัฐประหาร และกวาดล้างพระพุทธศาสนาในมคธครั้งใหญ่ในเวลาต่อมา
ราชวงศ์ศุงคะ
ตั้งโดยพราหมณ์ชื่อปุษยมิตร ศุงคะ
ราชวงศ์กานวะ
หลังจากนั้น ปี พ.ศ. 516 พระเจ้าศรีมุขะแห่งสาตวาหนะยึดแคว้นมคธได้เป็นอันว่าแคว้นมคธได้ล่มสลายลงเป็นครั้งแรก ก่อนจะฟื้นอีกครั้งในราชวงศ์คุปตะ
ยาโนช โอปาซุย แชแร
ยาโนช โอปาซุย แชแร (János Apáczai Csere; โอปาโซ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2168 – คลูช-นาโปกา 31 ธันวาคม พ.ศ. 2202) เป็นครูชาวฮังการี นักปรัชญา ผู้นับถือลัทธิคาลวิน อาศัยอยู่ใน ทรานซิลเวเนีย เขาเป็นบุคคลสำคัญยิ่งทางการศึกษาของฮังการีและพิวริตัน เขาได้เขียนสารานุกรมเล่มแรกเป็นภาษาฮังการี (Magyar encyclopaedia, พ.ศ. 2198) และได้นำปรัชญาของ เรอเน เดการ์ตเข้าสู่ฮังการี่ ยาโนช โอปาซุย แชแร เกิดในครอบครัวยากจน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนที่นับถือลัทธิคาลวิน ในคลูช-นาโปกา และ อัลบาลูเลียในช่วงปี พ.ศ. 2191 ถึง พ.ศ. 2196 เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ (เฟรนเกอร์, ไลเดิน, ยูเทรกต์) ในปีพ.ศ. 2194 เขาจบปริญาเอกสาขาเทววิทยา ในฮาเดอเวค หลังจากนั้นในปีพ.ศ. 2196 เขาเดินทางกลับไปอยู่ทรานซิลเวเนีย เป็นอาจารย์ในวิทยาลัยอัลบาลูเลีย แต่ความแตกต่างกับกลุ่มอนุรักษ์นิยม ในปลายปีพ.ศ. 2198 เขาถูกไล่ออกจากวิทยาลัย ในช่วงกลางปีพ.ศ. 2199 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนในคลูช-นาโปกา เป็นที่ที่ซึ่งเขาสามารถแนะนำด้านการศึกษาและการสอนในรูปแบบของเขา ในปลายปีพ.ศ. 2202 เขาถึงแก่กรรมด้วยวัณโรคตอนอายุ34ปี
16251659
ตำบลรูดฆอต
รูดฆอต เป็นตำบลที่อยู่ในอำเภอซูฟียอน เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 11,837 คนใน 2,939 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 ตำบลนี้มีประชากร 10,916 คนใน 3,150 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 ตำบลนี้มีประชากร 11,158 คนใน 3,482 ครัวเรือน หมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 20 หมู่บ้านคือแอมแมนด์ที่มีประชากร 1,664 คน
โฆร์ดอด
โฆร์ดอด เป็นเดือนที่สามในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 วัน โดยเริ่มในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายนตามปฏิทินกริกอเรียน โฆร์ดอดเป็นเดือนที่สามในฤดูใบไม้ผลิ (แบฮอร์) ถัดจากเดือนนี้คือเดือนทีร์ เดือนนี้มีชื่อในภาษาดารีว่า เจาซา
วัดท่าหลวง (จังหวัดพิจิตร)
ประวัติวัดท่าหลวง
วัดท่าหลวง พระอารามหลวง ตั้งอยู่เลขที่ 674 ถนนบุษบา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร รหัสไปรษณีย์ 66000 เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิด สามัญสังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ภาค 4 หนเหนือ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่จำนวน 46ไร่ 3 งาน17.4 ตารางวา น.ส. 3 ก เลขที่ 470, 471 น.ส. 3 เลขที่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลงมีเนื้อที่จำนวน 30 ไร่ 2 งาน 42 ตารางวา อยู่ที่ตำบลในเมือง และ ตำบลหนองปลาไหลแห่งละหนึ่งแปลง ตั้งวัดพุทธศักราช 2388ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2492 เขตแดนวิสุงคามสีมา กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อพุทธศักราช 2510 - 2513 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อพุทธศักราช 2529 นี้มีมาก่อนที่จะย้ายเมืองพิจิตรเก่ามาตั้งอยู่ที่เมืองพิจิตรใหม่ในปัจจุบันแต่เดิมมีฐานะเป็นเพียงสำนักสงฆ์ตั้งอยู่ในป่าพงละเมาะไม้ในเขตหมู่บ้านท่าหลวงอำเภอท่าหลวง จังหวัดพิจิตรซึ่งในขณะนั้นที่ตั้งตัวเมืองพิจิตรอยู่ที่ตำบลเมืองเก่าห่างจากตัวเมืองพิจิตรใหม่ในปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกประมาณ8 กิโลเมตรและได้ย้ายเมืองพิจิตรเก่ามาตั้งอยู่ที่เมืองพิจิตรเป็นวัดสำคัญของจังหวัดพิจิตร อยู่ริมฝั่งแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตก ใกล้ศาลากลางจังหวัด พุทธศักราช 2388 รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างวัดท่าหลวง  ชื่อของวัดตั้งขึ้นตามชื่อตำบลอันเป็นที่ตั้ง (ในสมัยนั้น) นอกจากนี้วัดท่าหลวงยังมีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า วัดราชดิตถาราม  แต่ไม่ได้รับความนิยมนำมาใช้เรียกขาน วัดท่าหลวง  มีพระพุทธรูปหลวงพ่อเพชร  เป็นพระประธานประจำวัด  พื้นที่ของวัดมีลักษณะพิเศษคือ  ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน  โดยมีถนนบุษบาคั่นระหว่างกลางในแนวเหนือ-ใต้  พื้นที่ฝากตะวันออก เป็นเขตพุทธาวาส  ประกอบด้วยพระอุโบสถ  และศาลาการเปรียญเป็นหลัก  ส่วนฝากตะวันตกนั้น  ประกอบด้วยเขตสังฆาวาส โรงเรียนปริยัติธรรม เขตประกอบฌาปนกิจ  และเขตปฏิบัติธรรมของฆราวาส  เป็นหลัก  โดยมีการอัญเชิญหลวงพ่อพัฒน์ (พัด)  พระประธานองค์เดิม  มาประดิษฐานเป็นพระประธานในพื้นที่ ซึ่งเรียกตามชื่อของหมู่บ้านที่ตั้งวัดอยู่ คำว่า "ท่าหลวง" นั้นเป็นชื่อของหมู่บ้านท่าหลวง คลองท่าหลวง ตำบลท่าหลวง และเคยเป็นชื่อของอำเภอท่าหลวงมาก่อน ต่อมาเมื่อพุทธศักราช 2481เปลี่ยนเป็นอำเภอเมืองพิจิตรจนถึงปัจจุบันทางราชการได้เคยใช้สถานที่วัดท่าหลวงในการประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาเป็นประจำ ฝากตะวันตกวัดท่าหลวง มีพระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์ คือ หลวงพ่อเพชรและหลวงพ่อพัฒน์ (พัด)
หลวงพ่อเพชร
องค์หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปมีพระพุทธลักษณะที่งดงาม และทรงพุทธานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งของประเทศไทย พระพุทธลักษณะองค์หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนรุ่นแรกหล่อด้วยโลหะสำริด ปางมารวิชัย ขัดสมาธิเพชร สังฆาฎิสั้นเหนือพระอุระ ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว สูง 3 ศอก 3 นิ้ว ที่ที่ประทับนั่งนบฐานที่มีรูปบัวคว่ำบัวหงายรอบรับ สร้างในระหว่างปีพุทธศักราช 1660 ถึง 1880 สร้างมาแล้วประมาณ 882 ปี เมื่อใครได้ไปเที่ยวเมืองพิจิตรจะต้องไปนมัสการหลวงพ่อเพชร เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตนเอง ชาวพิจิตรทุกผู้ทุกนาม ต่างให้ความเคารพนับถืออย่างสูงต่อพระองค์หลวงพ่อเพชร ทั้งยังเป็นมิ่งขวัญศูนย์รวมใจของชาวพิจิตร ที่ว่าหลวงพ่อเพชรทรงอานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์นั้น เนื่องจากมีประชาชนที่นับถืออย่างมาก เมื่อใครมีเรื่องเดือดร้อน เช่น ของหาย หรือมีความทุกข์ยากที่จะบนบานศาลกล่าวขออำนาจ"หลวงพ่อเพชร"ให้ช่วยปกป้องรักษา หรือปัดเป่าความทุกข์ยากให้หมดไป เดชะบารมีขององค์หลวงพ่อเพชร ก็จะช่วยทุกรายเมื่อผู้นั้นพ้นทุกข์ก็จะนำหัวหมู เป็ด ไก่ ขนม ไปถวายแด่"หลวงพ่อเพชร"ที่พระอุโบสถกลิ่นธูปและควันเทียนจะไม่ขาดระยะ
ประวัติการสร้างหลวงพ่อเพชร
ในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้เกิดขบถจอมทอง เมืองเชียงใหม่ กองทัพกรุงศรีอยุธยาจึงได้ไปปราบปรามจอมทอง แต่ก่อนที่จะจากกันเจ้าเมืองพิจิตรได้ไปปรารภกับแม่ทัพว่า ถ้าปราบขบถเสร็จเรียบร้อยดีแล้วขอให้หาพระพุทธรูปงาม ๆ มาฝากสักองค์หนึ่ง ก่อนเดินทางกลับกรุงศรีอยุธยาก็นึกถึงคำร้องของเจ้าเมืองพิจิตร จึงอัญเชิญหลวงพ่อเพชรจากจอมทองมาด้วย โดยประดิษฐานบนแพลูกบวบล่องมาตามแม่น้ำปิง และหลังจากนั้นได้อัญเชิญองค์หลวงพ่อเพชรมาประดิษฐานไว้ ที่วัดนครชุม (เมืองพิจิตรเก่า) ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองพิจิตรจนถึงปัจจุบัน พระอุโบสถจะเปิดให้ประชาชนเข้านมัสการหลวงพ่อเพชรได้ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 06.30 - 18.00 น.
ประเพณีประจำปี
ประเพณีของวัดท่าหลวง เริ่มตั้งแต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าคุณพระธรรมทัสสีมุนีวงศ์ (เอี่ยม) มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดท่าหลวง และเจ้าคณะจังหวัดพิจิตร ประมาณ พ.ศ. 2450 ในการจัดรางวัลการแข่งขันเรือยาวประเพณีนั้น  ในสมัยหลวงพ่อเอี่ยมและต้นสมัยหลวงพ่อไป๋นั้น จัดผ้าห่มหลวงพ่อเพชรพับใส่พานให้เป็นรางวัลชนะเลิศ  และรองชนะเลิศแก่เรือยาวเมื่อเรือยาวลำใดได้ผ้าห่มหลวงพ่อเพชรไปแล้ว วัดท่าหลวงเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเรือยาวประเพณีชิงถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  ช่วงต้นเดือนกันยายน ในวันแรม 6  ค่ำ เดือน 10  และจัดแข่งขันเพียงวันเดียว ประชาชนให้ความสนใจมาชมงานอย่างคับคั่งล้นหลามตลอดมา เพราะวัดท่าหลวงตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตรเพียงวัดเดียวเท่านั้น และต่อมามีการเพิ่มวันในการจัดงานให้มากขึ้น ในปี    พ.ศ. 2524  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ   ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานถ้วยรางวัล   เนื่องในการแข่งขันเรือยาวประเพณีของจังหวัดพิจิตร รายได้จากการจัดงาน  ก็มากขึ้นมีผลให้เงินสุทธิของงานเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตรก็จะนำรายได้สุทธิจากงานนั้นส่วนหนึ่งถวายวัดท่าหลวง    ทางวัดได้นำเงินจำนวนนี้บูรณะปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุภายในวัดท่าหลวง
ความสำคัญ
มวลสารจากวัดท่าหลวง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงนำมาใช้ทำพระสมเด็จจิตรลดา
ทากาชิ อูซามิ
ทากาชิ อูซามิ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับเอาคส์บวร์ค ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก ปีก
กัมบะ โอซากะ
อูซามิสร้างประวัติศาสตร์ให้กับสโมสรโดยการลงเล่นให้กับกัมบะ โอซากะ ด้วยวัยเพียง 17 ปี 14 วัน และยิงประตูให้กับทีมในวันเดียวกัน อูซามิลงเล่นให้กับทีมและยิงประตูได้ในฐานะนักเตะอาชีพเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 พบกับ โซล ในรายการแชมเปียนส์ลีก ในปี ค.ศ. 2010 เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยม จัดโดยเจลีก ในงานประกาศผลรางวัลเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม
ไบเอิร์นมิวนิก
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ไบเอิร์นมิวนิกได้ประกาศยืมตัวอูซามิ พ่วงกับเงื่อนไขซื้อขาดในช่วงฤดูกาลถัดไป อูซามิยิงประตูครั้งแรกให้กับทีมในการแข่งขันเดเอ็ฟเบ-โพคาล พบกับอิงกอลชตัดท์ 04 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ทีมชาติ
อูซามิลงเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในนัดกระชับมิตรพบกับตูนิเซีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2015 เขาได้ยิงประตูให้กับทีมครั้งแรกในนัดกระชับมิตรพบกับอุซเบกิสถาน เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2015
สโมสร
1 รวมถึง เอมเพอเรอร์สคัพ และ เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2 รวมถึง เจลีกคัพ 3 รวมถึง เอเอฟแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 รวมถึง เจลีกแชมเปียนชิป และ เจแปนนีสซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น
1992
กฎผู้เล่นแต่งตั้ง
กฎผู้เล่นแต่งตั้ง (Designated Player Rule) หรือมีชื่อลำลองว่า กฎเดวิด เบคแคม เป็นกฎที่เป็นส่วนหนึ่งของกฎข้อบังคับเพดานเงินเดือนในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ตั้งแต่ฤดูกาล 2007 โดยกฎอนุญาตให้ทีมในเอ็มแอลเอสเซ็นสัญญากับผู้เล่นที่อยู่นอกลีก โดยพิจารณาเงินเดือนเป็นพิเศษ เพื่อให้ทีมแข่งขันให้ทีมสร้างนักเตะมีชื่อเสียง ในตลาดฟุตบอลระหว่างประเทศ
แอนตาร์กติกาของอาร์เจนตินา
อาร์เจนไทน์แอนตาร์กติกา (Argentine Antarctica) หรือ อันตาร์ตีดาอาร์เฮนตินา (Antártida Argentina) เป็นส่วนหนึ่งของแอนตาร์กติกาที่อาร์เจนตินาใช้อ้างสิทธิ์ว่าเป็นของตน ประกอบด้วยคาบสมุทรแอนตาร์กติกและส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมยื่นไปถึงขั้วโลกใต้ จำกัดขนาดโดยเมอริเดียน 25° ตะวันตก และ 74° ตะวันตก และเส้นขนาน 60° ใต้
Ã
ตัวอักษร Ã (ตัวเล็ก: ã) เป็นรูปแบบตัวหนึ่งของอักษรละติน A ที่มีทิลเดอ อยู่ด้านบน ที่ใช้ในภาษาโปรตุเกสและภาษาเวียดนามในวรรณยุกต์
กีฬาทางอากาศ
ในส่วนของกีฬาทางอากาศ มีชนิดกีฬาหลากหลายชนิด ดังต่อไปนี้