cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คากูเระคิริชิตัง
พิธีกรรมและความเชื่อ
ในอดีตชาวคริสตังลับเป็นชนชั้นชาวนาชาวไร่ไม่มีการศึกษา จึงท่องจำบทสวดทางศาสนาต่อ ๆ กันมา เรียกว่า โอราโช (おらしょ, มาจากคำละติน Oratio) ซึ่งดัดแปลงให้มีสำเนียงการสวดเหมือนชาวพุทธ และสวดภาวนา อาเม็งริยูซุ (あんめんりゆす, มาจาก Amen Deus หรือ Jesus) เมื่อไปศาลเจ้าชินโต ในชุมชนของพวกเขาจะแบ่งเป็นกลุ่มย่อย ๆ เรียกว่า คูมิ (組) แต่ละกลุ่มจะมีผู้นำ เรียกว่า จิฮิซามะ (ジヒサマ) ประกอบด้วยหัวหน้า รองหัวหน้า และสาวกอย่างละคน จิฮิซามะจะทำพิธีล้างบาป พิธีศพ และนำพิธีสวดภาวนาในโอกาสสำคัญต่าง ๆ เช่น วันคริสตสมภพ เรียกว่า โกตันโจ (ご誕生) โดยอ้างอิงปฏิทินพิธีกรรมเรียกว่า โอโจ (お帳) ที่สืบทอดมาตั้งแต่ก่อนมีคำสั่งห้ามนับถือศาสนา นอกจากนี้ยังมีพิธีโอมิซูโทริ (お水取り) จะกระทำบนเกาะนากาเอโนชิมะ โดยวางจานใส่สุราแทนเหล้าองุ่น (สื่อถึงพระโลหิตพระคริสต์) และปลาดิบซาชิมิแทนแผ่นปัง (สื่อถึงพระกายพระคริสต์) สวดภาวนาแล้วใช้ใบไม้รองน้ำที่ไหลมาตามร่องหินบรรจุลงในไห โดยน้ำดังกล่าวถือเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ไว้ใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา เป็น พิธีล้างบาปสำหรับทารก วันคริสต์มาส ใช้พรมหิ้งพระ ใช้พรมบ้านหลังมีพิธีศพ หรือใช้ไล่เสนียดจัญไรเมื่อมีคนต่างศาสนาเข้ามาในเรือน
พิธีกรรมส่วนใหญ่ผสมผสานเข้ากับศาสนาพุทธ มีการบูชาบรรพบุรุษ และพิธีกรรมชินโต ชาวคากูเระคิริชิตังคนหนึ่งกล่าวว่า "เราเอ่ยนามพระแม่มารีย์หลายครั้ง แต่เรามิได้สวดอ้อนวอนท่าน และเราก็ไม่ได้อ้างเอ่ยต่อพระเจ้าองค์ใดเป็นการเฉพาะ หากเป็นบรรพบุรุษของเรามากกว่า" และชาวคากูเระคิริชิตังหลายคนอธิบายว่า พวกเขาไม่เข้าใจเนื้อหาในบทสวดเลย และทำตามอย่างที่บรรพชนสั่งสอนมาเท่านั้น พวกเขาถือธรรมเนียมปฏิบัติอย่างชาวพุทธและชินโตปะปนด้วยเพื่ออำพราง กล่าวคือ จะกระทำพิธีกรรมหน้าแท่นบูชาแบบพุทธ แต่แฝงด้วยพิธีกรรมแบบคริสต์ นักบวชคากูเระคิริชิตังรูปหนึ่งกล่าวว่า "เมื่อก่อนมันอาจจะเป็นแค่การอำพราง…แต่ตอนนี้ผมเชื่อในพระเจ้าองค์อื่น ๆ ด้วย" และกล่าวอีกว่า "ผมมีแท่นบูชาพระพุทธรูปและศาลเจ้าชินโตในบ้านผมด้วย" แต่จะมีแท่นบูชาแบบคริสต์ซ่อนไว้ห้องลับ เรียกว่า นันโดะ (納戸) สำหรับเก็บศาสนวัตถุที่เรียกว่า นันโดกามิ (納戸神) เช่น โรซาริโอะ (ロザリオ) หรือสายประคำ โอเต็มเป็นชะ (オテンペンシャ, มาจากคำโปรตุเกส Penitencia "ศีลอภัยบาป") คือแส้พลีกรรม แต่ชาวคริสตังลับจะใช้ประพรมบ้านหรือประกอบพิธีรักษายามเจ็บไข้ นอกจากนี้ยังมีศาสนภัณฑ์อื่น ๆ เช่น พระพุทธรูปที่เบื้องหลังเป็นภาพไม้กางเขน แผ่นสัมฤทธิ์รูปแม่พระ ภาพแขวน รวมทั้งหุ่นสัมฤทธิ์รูปเทวดาจีน ชาวคริสตังลับเรียกว่า อินัชโชซามะ (イナッショさま) เป็นตัวแทนของนักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยนา ทั้งนี้พวกเขาสามารถร่วมงานประเพณีของชินโตและพุทธอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ
เมื่อมีพิธีปลงศพ ชาวคากูเระคิริชิตังจะให้พระสงฆ์ในศาสนาพุทธมาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาให้ ในขณะเดียวกันพวกเขาจะแอบสวดอ้อนวอนตามความเชื่อของตนเองอย่างลับ ๆ จากนั้นจิฮิซามะ ซึ่งเป็นผู้นำของกลุ่มคริสตังลับ จะทำพิธีกรรมคล้ายกับพิธีล้างบาป โดยนำน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ที่ได้จากสถานที่มรณสักขีเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาใช้ในพิธีกรรม
แฮปปี้ (เพลงฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์)
แฮปปี้ (Happy) เป็นเพลงของนักร้อง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ จาก Despicable Me 2 soundtrack album และเป็นซิงเกิลนำจาดอัลบั้มที่ 2 ของวิลเลียมส์ G I R L (2014) เพลงนี้แต่งและผลิตโดย วิลเลียมส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 พร้อมกับมิวสิกวิดีโอรูปแบบยาว
การต้อนรับ
"Happy" ถูกเขียนและผลิตโดยวิลเลียมส์ พร้อมด้วยเสียงสนับสนุนโดย รี ดัมเมตต์,เทรวอน เฮนเดอร์สัน, แอชลีย์ เอล. ลี, ชามิก้า ไฮต์ทาวเวอร, จัสมิน เมอเรย์ และ เทอร์เรนซ์ โรลเล เพลงถูกตัดต่อในระบบดิจิตอล และเรียบเรียงโดย แอนดรูว์ โคลแมน และ ไมค์ ลาร์สัน ผู้ที่บันทึกเสียงไว้ด้วยความช่วยเหลือจาก แมทธิว เดสราเมอูซ ในที่ เซอร์เคิลเฮ้าส์สตูดิโอส์ ในไมแอมี ,รัฐฟลอริดา เพลงนี้ได้รับการรีมิกซ์ภายหลังโดย เลสลี่ บราธไวต์ ในที่ มิวสิคบ็อกสตูดิโอส์ ในแอตแลนตา ,รัฐจอร์เจีย
ความนิยมในวัฒนธรรม
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เพลงนี้ได้รับอนุญาตจาก Fiat สำหรับการใช้งานในสปอตทั่วโลก เพลงนี้ถูกนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์ที่ชื่อว่า "Mirage" เล่นในเบื้องหลังซึ่งเป็นลักษณะของ ฌอน "แดดดี้" คอมบ์ส เพลงนี้ยังได้ปรากฏอยู่ในบริษัทบีตส์ อิเล็กทรอนิกส์ ทางเชิงพาณิชย์ในปี ค.ศ. 2014
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 Daniel Evans ผู้เข้ารอบคนสุดท้ายในรายการThe X Factor ซีซัน 5 สร้างร้องปากเปล่าเวอร์ชันที่มีการช่วยเหลือเล็กน้อยจากลูกสาว 6 ปีของเขา Pentatonix ออกจำหน่ายเพลงขับร้องในเดือนเดียวกัน เพลงนี้ถูกขับร้องในตอนที่ 100 ของกลี ในชื่อ ''100 ที่ดำเนินการโดย Holly Holliday (กวินเน็ธ พัลโทรว์) ในรอบการแข่งของThe Voice ซีซัน 6 ทางช่องเอ็นบีซี จอช คอฟแมน และออสติน เอลลิส ได้ร้องเพลงเพื่อทีมโค๊ช อดัม เลวีน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 สถานทูตสหรัฐอเมริกา ในเยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย ออกวิดีโอชื่อ "Happy Yerevan" ซึ่งกำกับโดย Artyom Abovyan featuring เอกอัครราชทูตสหรัฐ จอห์น เอ. แฮฟเฟิร์น และอีกหลายคนดังที่อาร์มีเนีย เช่น นักร้อง André และAram Mp3 ในเดือนเดียวกัน artsmedia Albania ผลิตวิดีโอเพลงสำหรับเพลง featuring คนที่อาศัยอยู่ในติรานา วิดีโอเร็ว ๆ นี้กลายเป็นไวรัสในประเทศแอลเบเนีย และก่อให้เกิดการโต้เถียงในเรื่องการใช้ภาพของอดีตผู้เผด็จการ Enver Hoxha John Butler Trio ได้สร้างเพลงอคูสติกการกระทำที่ขี้ขลาดในวิทยุ Triple J
ในประเทศไทย มีการเผยแพร่เพลงนี้ในสปอตโทรทัศน์จัดทำขึ้นโดย สถานีโทรทัศน์วอยซ์ทีวี โดยใช้ผู้แสดงเป็นคณะผู้ดำเนินรายการทอล์กกิงไทยแลนด์ ซึ่งจัดทำเพื่อประชาสัมพันธ์รายการดังกล่าว ในเทปประจำวันเสาร์ที่ 21 มิถุนายน 2557 ซึ่งเป็นเทปแรกหลังจากที่วอยซ์ทีวีกลับมาออกอากาศได้อีกครั้งหลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
บ่อหาน
บ่อหาน หรือ หมัวฮาน ( หมัวฮานเจิ้น; ; ບໍ່ຫານ อ่านว่า บ่อหาน) เป็นเมืองชายแดนทางตอนใต้ของอำเภอเมืองล้า เขตปกครองตนเองสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ติดชายแดนลาว-จีน และอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหมู่บ้านบ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว มีความสำคัญในการเป็นหนึ่งในเมืองหน้าด่านการคมนาคมทางบกของภูมิภาคจีนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนสู่เอเชียอาคเนย์ภาคพื้นทวีป โดยเฉพาะประเทศกลุ่ม CMLV พื้นที่บางส่วนของเมืองบ่อหานเป็นส่วนหนึ่งของเขตความร่วมมือเศรษฐกิจข้ามพรมแดนบ่อหาน (ยูนนาน) – บ่อเต็น (ลาว) ซึ่งเป็นหนึ่งในเขตเศรษฐกิจพิเศษลาว-จีน ทั้ง 12 แห่ง ในอดีตพื้นที่ชายแดนจีน - ลาว ช่วงบ่อหาน - บ่อเต็น ยังเคยเป็นบ่อเกลือที่สำคัญในบริเวณสิบสองพันนา
ระยะทางจากเมืองเชียงรุ่ง (景洪市 Jinghong) ไปยังด่านบ่อหาน ประมาณ 181 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ประมาณ 390 กิโลเมตร
เขตการปกครอง
เขตการปกครองของเมืองบ่อหาน ประกอบไปด้วย
แหล่งเกลือใต้ดิน
ในอดีตพื้นที่ชายแดนลาว - จีน ช่วงเมืองบ่อหานและใกล้เคียง เป็นแหล่งเกลือใต้ดินขนาดใหญ่ ชาวบ้านแถบนี้มีอาชีพต้มเกลือสินเธาว์มาแต่โบราณ เนื่องจากมีชั้นหินเกลือใต้ดินที่หนาและมีความหนาแน่นของความเค็มสูง  เอกสารราชวงศ์ถังระบุว่าพื้นที่แถบนี้เป็นแหล่งเกลือร้อยบ่อและ "บ่อหาน" (磨憨) หมายถึง "บ่อเกลือที่อุดมสมบูรณ์" แต่ลดความสำคัญลงในภายหลังเมื่อการพัฒนาสร้างเขตเศรษฐกิจข้ามพรมแดน จีน - ลาว
ในการสร้างทางรถไฟสายอฺวี้ซี-บ่อหาน ต่อกับ ทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น ในระหว่างการก่อสร้างโดยการเจาะภูเขาเพื่อทำเป็นอุโมงค์รถไฟเชื่อม 2 ประเทศ ในโครงการเส้นทางรถไฟลาว-จีน งานก่อสร้างต้องสะดุดเป็นระยะ เมื่อบริษัทผู้รับเหมาเจาะเข้าไปเจอกับชั้นเกลือใต้ดิน ซึ่งการเจาะผ่านมีผลกระทบสู่ชุมชนโดยเฉพาะทางฝั่งบ่อเต็นของลาว น้ำเกลือจากอุโมงค์รถไฟไหลลงไปปนเปื้อนในแหล่งน้ำที่ใช้เป็นน้ำดิบสำหรับทำประปา
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจข้ามพรมแดน จีน - ลาว
สภาแห่งรัฐได้อนุมัติเขตนำร่องการพัฒนาของ บ่อหาน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 นอกจากนี้จีนและลาวได้ลงนามในแผนโดยรวมทั่วไปสำหรับการก่อสร้างเขตเศรษฐกิจพิเศษร่วมข้ามพรมแดนจีน - ลาว (บ่อหาน - บ่อเต็น) เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน มีพื้นที่ประมาณ 24 ตร.กม. (ประมาณ 15,000 ไร่) โดยลงทุนพัฒนาระบบสาธารณูปโภค ขยายระบบคมนาคมทางถนน และทางราง รวมทั้งศูนย์จัดเก็บและกระจายสินค้า ปัจจุบันบ่อหานกลายเป็นหน้าด่านสำคัญของการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจซึ่งรวมอยู่ในความริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative) ในส่วนของระเบียงเศรษฐกิจจีน - อินโดจีน และอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
ทางบก
บ่อหาน อยู่ทางใต้สุด (กม. ที่ 2,827) ของ ทางหลวงจีนหมายเลข 213 (China National Highway 213) และเป็นจุดสถานีปลายทางทางใต้อยู่ที่ชายแดน จีน - ลาว ของทางด่วนจีนหมายเลข 8511 (ทางด่วนคุนหมิง - บ่อหาน) เมืองชายแดนแห่งนี้มีความสำคัญทางการขนส่งนอกจากเส้นทางทางรถยนต์ผ่านด่านบ่อหานแล้ว ยังเป็นจุดสำคัญของการขนส่งทางรถไฟโดยเป็นจุดเชื่อมบรรจบของเส้นทางรถไฟ 2 สายคือ ทางรถไฟสายอฺวี้ซี-บ่อหาน ทางฝั่งประเทศจีน และ ทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น ทางฝั่งประเทศลาว ซึ่งเป็นเส้นทางที่เป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายคุนหมิง-สิงคโปร์ คาดว่าโครงการเส้นทางรถไฟอฺวี้ซี-บ่อหาน และเวียงจันทน์–บ่อเต็น จะเปิดให้ใช้ได้ภายในสิ้นปีพ.ศ. 2564
ทางอากาศ
การคมนาคมทางอากาศ ท่าอากาศยานที่ใกล้บ่อหานที่สุด คือ ท่าอากาศยานกาดทรายสิบสองปันนา ซึ่งมีเส้นทางการบินโดยตรงสู่ คุนหมิง, ต้าหลี่, ลี่เจียง, เซี่ยงไฮ้, เซินเจิ้น และเทียนจิน ตลอดจนเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังกรุงเทพมหานคร และเชียงใหม่ของไทย นครเวียงจันทน์ และหลวงพระบางของลาว
วัฒนธรรม
บ่อหาน เป็นพื้นที่ที่มีกลุ่มชาติพันธุ์หลากหลายอาศัยอยู่รวมกันทั้งชาวไทลื้อ, ม้ง - เมี่ยน (เย้า),ฮานิ วัฒนธรรมและเทศกาลที่แตกต่างจากกลุ่มชาติพันธุ์เหล่านี้ได้แก่
ความหลากหลายทางชีวภาพ
บริเวณโดยรอบมีพันธุ์พืช 3890 ชนิดและพันธุ์สัตว์ 756 ชนิด
ฮิโรโกะ เอโมริ
ฮิโรโกะ เอโมริ เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่ายอาโอนิโปรดักชัน สามารถพากย์เสียงได้หลากหลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย เด็กสาว หรือแม้แต่หญิงแก่
კ
K'ani (asomtavruli Ⴉ, nuskhuri ⴉ, mkhedruli კ) เป็นอักษรตัวที่สิบเอ็ดของอักษรจอร์เจียทั้งสามแบบ ในระบบเลขจอร์เจียมีค่า 20 ออกเสียงใกล้เคียงกับ Ⴕ แต่ออกเสียงหนัก
โกชาบัมบา
โกชาบัมบา (Cochabamba หรือ Quchapampa) เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโบลิเวีย ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีส เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโกชาบัมบา และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ มีประชากร 1,938,401 คน ชื่อของเมืองเป็นคำประสมในภาษาเกชัว คำว่า qucha หมายถึง ทะเลสาบ และ pampa หมายถึง ที่ราบเปิด เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 2,558 ม.
Pamburus
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินเดียและศรีลังกา
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมอลโดวา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลโดวาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 23 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ผีไม้จิ้มฟัน
ผีไม้จิ้มฟัน เป็นภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
หาดควังอัลลี
เนื่องจากจำนวนประชากรที่มีมาก ทางสำนักงานเมืองจึงได้ผลักดันให้มีการปรับปรุงคุณภาพน้ำรอบหาดควังอัลลีอีกด้วย
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี เป็น 1 ใน 4 คณะ ของศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงทำให้เกิดคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์
ประวัติ
คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จัดตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 เป็นสถาบันอุดมศึกษาสายวิชาชีพ มีคณบดีเป็นผู้รับผิดชอบในฐานะหัวหน้าส่วนราชการ จัดตั้งเป็นคณะฯ โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เข้าด้วยกัน มีภารกิจ 4 ด้านคือ 1.งานจัดการศึกษา 2.งานวิจัย สิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม 3.งานบริการทางวิชาการแก่สังคม 4.ความเป็นมาของตราสัญลักษณ์ของคณะ
สาขาวิชาและหน่วยงาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มีหน่วยงานย่อยภายในคณะฯ ประกอบด้วย 1 สำนักงาน และ 13 สาขาวิชา ได้แก่
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
อ้างอิง
^http://www.ea-rmuti.com/
สโมสรฟุตบอลวาร์ดาร์
ตอเช ปรอเอสกี อารีนา เป็นสนามเหย้าของสโมสรมาตั้งแต่ ค.ศ. 1947 วาร์ดาร์เป็นสโมสรฟุตบอลที่เป็นที่รู้จักและประสบความสำเร็จมากที่สุดในมาซิโดเนียเหนือ โดยชนะเลิศลีกแห่งชาติ 11 สมัย และฟุตบอลคัพแห่งชาติ 5 นัด
ตอเช ปรอเอสกี อารีนา
ฟิลิปทูอารีนาซึ่งมีความจุ 33,460 ที่นั่ง เป็นหนึ่งในสิบสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรบอลข่าน โดยมีพื้นที่ 105 x 68 ตารางเมตร และมีจอแสดงผลขนาด 18 x 6 ตารางเมตรเหนืออัฒจันทร์ฝั่งตะวันออกและตะวันตก สนามมีที่นั่งสำหรับบุคคลสำคัญ 494 ที่นั่ง และที่นั่งสำหรับสื่อมวลชน 386 ที่นั่งบนอัฒจันทร์ฝั่งเหนือ ชื่อเดิมของสนามตั้งชื่อตามกษัตริย์พีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอา
ในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 รอบคัดเลือกรอบสอง ซึ่งวาร์ดาร์พบกับบาเตบอรีซอฟจากเบลารุส เป็นหนึ่งในนัดที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด โดยมีกลุ่มแฟนผู้คลั่งไคล้ที่เรียกว่า กอมิตี อยู่บนอัฒจันทร์ฝั่งตะวันตก สนามแห่งนี้ยังเคยใช้จัดการแข่งขันยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017 นับเป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่านัดแรกที่จัดขึ้นในประเทศมาซิโดเนียเหนือ
การแข่งขันระดับทวีปยุโรป
การแข่งขันระดับทวีปยุโรปนัดแรกของสโมสร เกิดขึ้นในยูโรเปียนคัพวินเนอส์คัพ ฤดูกาล 1961–62 นัดที่พ่ายแพ้ต่อดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก 0–5 ผู้เล่นที่ลงเล่นในรายการแข่งขันระดับทวีปมากที่สุดคือ มัวเรม เซกีร์ ซึ่งลงเล่นทั้งสิ้น 21 นัด ส่วนผู้ทำประตูสูงสุดคือ วันแดร์ ยิงได้ 13 ประตู ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป เกิดขึ้นในยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2004 นัดที่เอาชนะเอธนิกอสอัชนา ด้วยผล 5–1 ทั้งสองนัด ทำให้มีผลประตูรวม 10–2
วาร์ดาร์กลายเป็นสโมสรแรกจากมาซิโดเนียที่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบแบ่งกลุ่มของรายการแข่งขันระดับทวีปยุโรป หลังจากที่เอาชนะเฟแนร์บาห์แชในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบเพลย์ออฟ
โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย (ย่อ: ร.ว., อังกฤษ: Roi-Et Wittayalai School ) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำจังหวัดร้อยเอ็ด และเป็นสถานศึกษาแห่งแรกของจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งแต่เดิมเป็นโรงเรียนชายล้วน ปัจจุบันทำการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 โดยเป็นรูปแบบชายล้วนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ยกเว้นโครงการห้องเรียนพิเศษเป็นรูปแบบสหศึกษา) และรูปแบบสหศึกษาทุกห้องเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยเป็นหนึ่งในโรงรียนที่มีการเปิดเรียนการสอนในหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (SMTE) (โครงการในความร่วมมือกับสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) และสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา (สกอ.)) และยังมีหลักสูตรส่งเสริมทักษะความสามารถในด้านต่าง ๆ เช่น โครงการส่งเสริมความสามารถพิเศษทางวิชาการ หรือ Gifted Program, โครงการพัฒนาความสามารถด้านภาษาศาสตร์-สังคมศาสตร์, ห้องเรียนหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ (English Programme), แผนการเรียนสายวิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์ วิศวะ แผนการเรียนสายภาษาอังกฤษ จีน ฝรั่งเศส เป็นต้น นอกจากนี้โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ยังเป็นโรงเรียนเครือข่ายศูนย์อบรมนักเรียนโครงการโอลิมปิกวิชาการ (สอวน.) ค่าย 1 สาขาคณิตศาสตร์ ภายใต้ศูนย์ สอวน. ระดับภูมิภาค มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประวัติ
โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้เริ่มวางรากฐานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2450 ที่วัดศรีมงคล (วัดสระทอง จังหวัดร้อยเอ็ดในปัจจุบัน) โดยมีพระครูเอกุตรสตาธิคุณ (โมง) เจ้าคณะเมืองร้อยเอ็ด และเจ้าอาวาสวัดสระทอง ในสมัยนั้นเป็นผู้ก่อตั้ง
พ.ศ. 2453 กระทรวงธรรมการในสมัยเจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี (ม.ร.ว.เปีย มาลากุล) เป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการ ดำริจะจัดตั้งโรงเรียนรัฐบาลในจังหวัดร้อยเอ็ดขึ้น จึงได้ส่งราชบุรุษจันทร์ อุตมะพรหมมาเป็นครูคนแรกและได้ทราบว่าที่วัดสระทองมีเด็กเข้าเรียนอยู่ในวัดประมาณ 20 กว่าคน และมีพระทำการสอนอยู่แล้ว จึงได้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นที่วัดนี้ เรียกชื่อว่า โรงเรียนวัดศรีมงคล ครูที่สอนในสมัยนั้นมี ราชบุรุษจันทร์ อุตมะพรหม เป็นครูใหญ่, พระครูวินัย, พระภิกษุพิมพ์ สุวรรณบล, นายสวาสดิ์ ศริริวรรณ, นายเตรียม ศิริวรรณ และ สามเณรผ่อง จรัสฉาย โดยครูทั้ง 6 คน ได้ทำการผลัดเปลี่ยนกันสอน และให้นักเรียนชั้นสูงมาช่วยทำการสอนแก่นักเรียนในชั้นที่ต่ำกว่าเป็นครั้งเป็นคราว
ต่อมาคณะครูได้ขอความร่วมมือกับสมุหเทศาภิบาล มหาอำมาตย์ตรีหม่อมเจ้าธำรงศิริ ให้ช่วยบอกบุญแก่ข้าราชการ พ่อค้า คหบดี ผู้ปกครอง นักเรียน ร่วมบริจาคทุนทรัพย์เพื่อทำการปลูกสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ทดแทนหลังเดิมที่เป็นที่ว่าการอำเภอหลังเก่า แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 โดยมีนายแม้น โปราณานนท์ เป็นครูใหญ่ และเมื่อเมืองร้อยเอ็ดได้ถูกเปลี่ยนเป็นมณฑลร้อยเอ็ด โรงเรียนวัดศรีมงคลจึงได้ยกฐานะเป็นโรงเรียนประจำมณฑลด้วย
พ.ศ. 2457 มีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็นโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยและทำพิธีเปิดป้ายอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 โดยมีพระครูเอกุตรสตาธิคุณ เจ้าคณะเมืองร้อยเอ็ดเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ และ มหาอำมาตย์ตรีหม่อมเจ้าธำรงศิริ สมุหเทศาภิบาล สำเร็จราชการมณฆลร้อยเอ็ด เป็นประธาน
พ.ศ. 2481 นายรอบ ปัทมศิริ เป็นครูใหญ่ ได้ริเริ่มกำหนดสีประจำโรงเรียน และเครื่องหมายโรงเรียนเป็นครั้งแรก
พ.ศ. 2523 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานเป็นครั้งแรก
25 มิถุนายน พ.ศ. 2531 พระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโยและศิษยานุศิษย์ ได้บริจาคพระพุทธรูปนามว่า พระพุทธเอกุตระสตาธิมงคลมหามุนี เป็นพระพุทธรูปโลหะรมดำ สูง 7.66 เมตร เพื่อมอบให้เป็นพระพุทธรูปประจำสถานศึกษา ประดิษฐาน ณ บริเวณด้านหน้าอาคาร 1
พ.ศ. 2539 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่พิเศษ เป็นครั้งที่สาม
พ.ศ. 2547 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้เปิดสอนโครงการส่งเสริมนักเรียนความสามารถพิเศษทางวิชาการ (Gifted Program) ในระดับ ม.ต้น และ ม.ปลาย
พ.ศ. 2551 คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเดินทางมาเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ อาคาร 6
พ.ศ. 2552 เปิดห้องเรียนภาษาจีน โดยคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เป็นประธานในพิธี 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ได้มีพิธีอัญเชิญ พระบรมสารีริกธาตุ บรรจุไว้ ณ พระพุทธเอกุตระสตาธิมงคลมหามุนี พระพุทธรูปประจำสถานศึกษา
12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ได้มีพิธีอัญเชิญ พระบรมสารีริกธาตุ บรรจุไว้ ณ พระพุทธเอกุตระสตาธิมงคลมหามุนี พระพุทธรูปประจำสถานศึกษา
พ.ศ. 2552 เปิดใช้อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โดยเอกลักษณ์โดดเด่นอยู่ที่อาคารสีเขียว แสด อันเป็นสีประจำโรงเรียน ภายในตัวอาคารประกอบด้วย ห้องสมุดที่ทันสมัย ห้องลีลาศ  ห้องทูบีนัมเบอร์วัน และห้องเรียนที่ทันสมัย
พ.ศ. 2553 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่พิเศษ เป็นครั้งที่ 4 และจัดงานเฉลิมฉลอง 100 ปี ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ในวันที่ 30 ธันวาคม และได้เปิดสอนนักเรียนภาคภาษาอังกฤษ (English Programme)
พ.ศ. 2555 มีการพัฒนาระบบการบริหารจัดการทุกๆ ด้านภายในโรงเรียนเพื่อก้าวเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ( ASEAN Community ) และมาตรฐาน ( World – Class Standard School )
พ.ศ. 2556 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยได้เปิดสอนนักเรียนความสามารถพิเศษ ภาษาศาสตร์ (ไทย – สังคมฯ) ในระดับชั้น ม.ปลาย
พื้นที่และอาคารเรียน
โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 27 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียน ถาวร 6 หลัง และอาคารประกอบอื่นๆ อีก เช่น หอประชุม โรงอาหาร โรงพลศึกษา โรงฝึกงาน อาคารศูนย์ปฏิบัติธรรม
หลักสูตร และแผนการเรียน
หลักสูตรที่มีการเรียนเรียนการสอนภายในโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย สามารถแบ่งได้เป็น 2 ส่วนหลัก ๆ ตามประเภทห้องเรียนได้แก่ หลักสูตรปกติ และหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษ
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
หลักสูตรปกติตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เป็นรูปแบบเดียวกันทุกห้อง ไม่มีการแบ่งสายการเรียน
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
หลักสูตรปกติ จะมีการแบ่งสายการเรียนออกเป็นห้องเรียนที่เน้นสาขาวิชาต่าง ๆ ได้แก่ สายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์, วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์-วิศวะ, วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์-คอมพิวเตอร์, ภาษาอังกฤษ-ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์, ภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน และภาษาไทย-สังคม
ส่วนหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษ ประกอบด้วย โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (SMTE) เป็นหลักสูตรในโครงการในความร่วมมือกับสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) และสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา (สกอ.), โครงการส่งเสริมนักเรียนความสามารถพิเศษทางวิชาการ (Gifted Program) และโครงการส่งเสริมพัฒนานักเรียนความสามารถพิเศษภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์
การรับสมัคร
โดยทั่วไปโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยจะทำการเปิดรับสมัครนักเรียนผ่านการสอบคัดเลือก ซึ่งจะดำเนินกาในช่วงประมาณช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ถึงเมษายนของทุกปี เช่นเดียวกับโรงเรียนในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการแห่งอื่น ๆ โดยปกติจะรับสมัครและดำเนินการคัดเลือกหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษก่อน จึงจะดำเนินการในส่วนหลักสูตรห้องเรียนปกติ
ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1
สำหรับการรับสมัครนักเรียนหลักสูตรปกติ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น รับเฉพาะนักเรียนชายจำนวน 240 คนโดยประมาณ แบ่งเป็นการรับนักเรียนจากในเขตพื้นที่บริการของโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย (ประกอบด้วยเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ตำบลรอบเมือง ตำบลโนนรัง ตำบลเหนือเมือง และตำบลดงลาน) สัดส่วน 60% และจากนอกเขตพื้นที่บริการของโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย สัดส่วน 40% ซึ่งต้องผ่านการสอบคัดเลือกทั้งหมด
หลักสูตรโครงการส่งเสริมนักเรียนความสามารถพิเศษทางวิชาการ (Gifted Program) รับทั้งนักเรียนชายและหญิงจำนวน 144 คนโดยประมาณ ส่วนหลักสูตรโครงการห้องเรียนภาคอังกฤษ หรือ English Programme รับทั้งนักเรียนชายและหญิงจำนวน 60 คนโดยประมาณ ทั้งสองโครงการต้องผ่านการสอบคัดเลือก ไม่มีการกำหนดเขตพื้นที่รับสมัคร
ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4
การรับสมัครนักเรียนศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 จะรับทั้งเพศชายและเพศหญิง และไม่มีการกำหนดเขตพื้นที่สมัครทุกหลักสูตร
สำหรับหลักสูตรปกติ จะให้สิทธิ์นักเรียนเก่าที่มีคุณสมบัติ และผ่านการพิจารณา สามารถผ่านขึ้นมาเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายได้โดยไม่ต้องไปสอบคัดเลือกใหม่ ส่วนที่นั่งที่เหลือ (ประมาณปีละ 150-200 ที่นั่ง) จะคัดเลือกผ่านการสอบ โดยรับทั้งนักเรียนใหม่และนักเรียนเก่า
ส่วนหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษจะต้องดำเนินการสอบคัดเลือกใหม่ทั้งหมดทั้งนักเรียนเก่าและนักเรียนใหม่ โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (SMTE) รับจำนวน 30 คน, โครงการส่งเสริมนักเรียนความสามารถพิเศษทางวิชาการ (Gifted Program) รับจำนวน 144 คน และโครงการส่งเสริมพัฒนานักเรียนความสามารถพิเศษภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ รับจำนวน 72 คน
รายนามผู้บริหาร
แหล่งที่มา: คู่มือนักเรียนโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
พรินซ์จอร์จ (รัฐบริติชโคลัมเบีย)
พรินซ์จอร์จ (Prince George) เป็นเมืองในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีประชากร 71,030 คน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ตั้งอยู่ตรงแม่น้ำเฟรเซอร์ไหลมาบรรจบกับแม่น้ำเนชาโค เป็นสถานที่ตากอากาศในฤดูร้อน มีการแปรรูปผลไม้ และการเพาะปลูกแบบไร่นาสวนผสม
พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์
พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ (Never Say Never Again) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อค.ศ. 1983 แสดงนำโดย ฌอน คอนเนอรี กำกับโดย เออร์วิน เคิร์ชเนอร์ ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยาย ธันเดอร์บอลล์ ของ เอียน เฟลมมิง ซึ่งเคยถูกนำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์มาก่อนเมื่อปี 1965 ในชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์บอนด์เรื่องนี้ไม่ได้สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แต่สร้างโดยทาเลียฟิล์มของแจ็ก ชวร์ตซ์เมน ร่วมกับ เควิน แมกคลอรี หนึ่งในผู้เขียนเนื้อเรื่อง ธันเดอร์บอลล์ ต้นฉบับ ร่วมกับเอียน เฟลมมิงและแจ็ก วิตทิงแฮม แมกคลอรียังคงรักษาสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์จากนวนิยายดังกล่าว หลังจากมีข้อพิพาททางกฎหมายอย่างยาวนาน ย้อนกลับไปตั้งแต่ทศวรรษ 1960
พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ จัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอส์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1983 ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องการแสดงของ คอนเนอรีและเคลาส์ มาเรีย แบรนดาวเออร์ และยังชมว่าภาพยนตร์นั้นสะท้อนอารมณ์ได้มากกว่าภาพยนตร์บอนด์ในช่วงเวลานั้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ โดยทำเงิน 160 ล้านดอลลาร์สหรัฐในบ็อกซ์ออฟฟิศ ถึงแม้ว่าจะทำเงินได้น้อยกว่า 007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ ภาพยนตร์บอนด์ที่สร้างโดยอีออน ซึ่งฉายก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน ในปี 1997 สิทธิ์ในการจัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้โอนมาสู่ เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ ซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์บอนด์ของอีออนในปัจจุบัน โดยบริษัทเป็นผู้ดูแลการจัดจำหน่ายโฮมวิดีโอของภาพยนตร์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ฟาโรห์ชาบาคา
เนเฟอร์คาเร ชาบาคา หรือ ชาบาโค (อียิปต์โบราณ: 𓆷𓃞𓂓 šꜣ bꜣ kꜣ, อัสซีเรีย: Sha-ba-ku-u) เป็นฟาโรห์แห่งคุชพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งทรงครองราชย์ระหว่าง 705 ถึง 690 ปีก่อนคริสตกาล แหล่งข้อมูลทางกรีกเรียกพระองค์ว่า ซาบาคอน (Σαβακῶν) และถูกกล่าวถึงโดยทั้งเฮโรโดตัสและแมนิโธ
พระราชวงศ์
พระมเหสีของฟาโรห์ชาบาคา คือ พระนางกัลฮาตา ตามบันทึกของอัสซีเรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์ทาฮาร์กา ฟาโรห์ชาบาคาและพระนางกัลฮาตาเป็นพระราชบิดาและมารดาของฟาโรห์ทันต์อมานิ และอาจจะเป็นพระราชบิดาและมารดาของฟาโรห์เชบิตคูด้วยเช่นกัน แต่ประเด็นดังกล่าวกลับขัดแย้งกับหลักฐานที่สนับสนุนว่าฟาโรห์ซาบาคาทรงขึ้นครองราชย์หลังจากฟาโรห์เชบิตคู
เป็นไปได้ว่าสมเด็จพระราชินีทาเบเคนอามุนเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ชาบาคา บางคนคิดว่าพระองค์เป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทาฮาร์กา
เจ้าชายฮาร์เอมอาเคต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา ได้ทรงกลายเป็นมหาปุโรหิตแห่งอามุน และเป็นที่ทราบจากรูปสลักและชิ้นส่วนของรูปสลักที่พบในคาร์นัก มีการกล่าวถึงสตรีนามว่า เมสบาต บนโลงพระศพของเจ้าชายฮาเรมาเคต และอาจจะเป็นพระราชมารดาของพระองค์
ฟาโรห์ชาบาคาเป็นพระราชบิดาของพระราชธิดาอีกอย่างน้อยอีกสองพระองค์ แต่ไม่ทราบตัวตนของพระราชมารดาของพระองค์ได้ เจ้าหญิงพิอังค์อาร์ติต่อมาทรงกลายเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทันต์อมานิ ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ (คนละพระราชมารดา) พระนางพิอังค์อาร์ติทรงปรากฎบนจารึกแห่งสุบินกับพระสวามี ส่วนเจ้าหญิงอิเซตเอมเคบ เฮช มีความเป็นไปได้ที่จะทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทันต์อมานิเช่นกัน พระองค์ทรงถูกฝังพระศพอยู่ในอไบดอส ประเทศอียิปต์
การสวรรคต
สันนิษฐานว่าฟาโรห์ชาบาคาเสด็จสวรรคตในปีที่ 15 แห่งการครองราชย์ตามรูปสลักลูกบาศก์รหัสหมายเลข บีเอ็ม 24429 ซึ่งตรงกับปีที่ 15 เดือนที่ 2 แห่งเชมู วันที่ 11 แห่งรัชสมัยของฟาโรห์ชาบาคา พระองค์ทรงถูกฝังพระบรมศพอยู่ในพีระมิดที่อัล-คุรรุ และฟาโรห์ทาฮาร์กา ผู้ซึ่งเป็นพระราชนัดดา ได้สืบพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์
Palimbia
Palimbia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
วัดลาดบัวขาว (กรุงเทพมหานคร)
วัดลาดบัวขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางคอแหลม เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูปทุมโชติวัฒน์ (เจริญ)
วัดลาดบัวขาวตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2367 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ พระอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธชัยมงคล มีศาลาการเปรียญก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2527 เปิดเฉพาะวันสำคัญทางศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันอาสาฬหบูชา เป็นต้น วัดมีสวนป่าลานธรรมซึ่งแต่เดิมเคยเป็นกุฏิสงฆ์ ภายในสวนประกอบด้วยหอระฆัง บ่อน้ำสระบัว และพระพุทธรูป
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี (ราชสกุลเดิม: กฤดากร;8 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) นักธุรกิจชาวไทย ที่เป็นผู้รับบทเป็นพระสุริโยทัย ในภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท ซึ่งกำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
ประวัติ
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี หรือ คุณต้น เป็นบุตรีของหม่อมราชวงศ์ยงสวาสดิ์ กฤดากร อดีตรองผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ กับท่านผู้หญิงวิยะฎา กฤดากร ณ อยุธยา มีน้องชายหนึ่งคน คือ หม่อมหลวงชโยทิต กฤดากร
บิดาเป็นโอรสของหม่อมเจ้าเสริมสวาสดิ์ กฤดากร กับหม่อมหลวงแส กฤดากร (สกุลเดิม: สนิทวงศ์; เป็นพี่สาวต่างมารดาของหม่อมหลวงบัว กิติยากร) ส่วนมารดาเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ผู้ตามเสด็จตกที่จังหวัดนราธิวาส เมื่อปี พ.ศ. 2540 เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, โรงเรียนจิตรลดา และปริญญาตรี เอกประวัติศาสตร์ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ สมรสกับ จุตินันท์ ภิรมย์ภักดี อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด บุตรของจำนงค์ กับคุณหญิงสุภัจฉรี ภิรมย์ภักดี มีบุตร 3 คน คือ
การแสดง
หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปจากการรับบทเป็นสมเด็จพระสุริโยทัย ในภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท ของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
การทำงาน
หลังการเสียชีวิตของท่านผู้หญิงวิยะฎาผู้เป็นมารดา เธอได้เข้าถวายงานบางส่วนในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เช่น การตามเสด็จ และถวายงานเกี่ยวกับฉลองพระองค์ และสิ่งของต่าง ๆ ที่ต้องประสงค์ รวมทั้งจะเป็นผู้หนึ่งที่เดินแบบถวาย เมื่อครั้งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง นำแฟชั่นโชว์ผ้าไหมไทย ไปแสดงในประเทศต่าง ๆ ด้วย
อาเรนาฟงชีนอวา
อีไตปาวาอาเรนาฟงชีนอวา (Itaipava Arena Fonte Nova) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาและวัฒนธรรม ศาสตราจารย์โอกตาวียู มังกาเบย์รา (Complexo Esportivo Cultural Professor Octávio Mangabeira) เป็นสนามฟุตบอลที่สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 รวมไปถึงฟุตบอลโลก 2014 โดยตั้งอยู่ในเมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล สามารถจุผู้คนได้ 56,500 คน
เฟรเดอริค ดักลาส
เฟรเดอริคเป็นผู้เชื่อมั่นอย่างมากในความเสมอกันของผู้คนทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นคนผิวดำ ผู้หญิง ชนอเมริกันพื้นเมือง หรือผู้เพิ่งอพยพเข้ามา เขาเคยพูดว่า "ฉันจะเข้าร่วมกับใครก็ตามเพื่อทำสิ่งที่ถูก และไม่กับใครเลยเพื่อทำสิ่งที่ผิด"
กิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห์
กิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
ประวัติ
กิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห์ เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ที่อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านการเกษตร จากวิทยาลัยบัณฑิตสกลนคร และปริญญาโท ด้านสังคมสงเคราะห์ สาขากระบวนการยุติธรรม จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นายกิตติศักดิ์ หย่ากับคู่สมรสแล้ว มีบุตร 8 คน หนึ่งในนั้นคือ นายพิษณุ หัตถสงเคราะห์ นายสยาม หัตถสงเคราะห์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองบัวลำภู
การทำงาน
กิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดอุดรธานี เคยเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองอุดรธานี ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2522 ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุดรธานี (ต่อมาแยกเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู) เคยเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม ในช่วงปี พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีนายประยุทธ์ ศิริพานิชย์ เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ ในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร และพ้นจากตำแหน่งในช่วงเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ได้เข้ามาสังกัดพรรคชาติไทยเช่นเดิม ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และพรรคไทยรักไทย ตามลำดับ และถูกตัดสิทธิทางการเมืองเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยเป็นเวลา 5 ปี
ต่อมานายกิตติศักดิ์ ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 จากนั้นก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายกิตติศักดิ์ ได้ลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และถูกปรับออกจากตำแหน่งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555
ถึงแก่อนิจกรรม
นายกิตติศักดิ์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2562
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม
ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกเบสบอลมืออาชีพนิปปอน เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น สเกตลีลา รักบี้ยูเนียน กอล์ฟ และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ
กีฬาที่เป็นที่นิยม
กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ
เบสบอล
ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว)
ฟุตบอล
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น
ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917
บาสเกตบอล
ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได
รักบี้ยูเนียน
รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว
ซูโม่
ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น
Paliavana
Paliavana เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รายชื่อรางวัลทางการศึกษานานาชาติของไดซะกุ อิเกะดะ
นี้คือรางวัลทางการศึกษานานาชาติของ ดร.ไดซะกุ อิเกะดะ ประธานสมาคมสร้างคุณค่าสากล และนายกสมาคมกิตติมศักดิ์ของสมาคมสร้างคุณค่า ซึ่งในปัจจุบันดร.ไดซะกุ อิเกะดะเป็นบุคคลที่ได้รับรางวัลทางการศึกษามากที่สุดในโลก (พ.ศ. 2553)
เซเว่นโกสต์
เซเว่นโกสต์(07-Ghost)เป็นผลงานการ์ตูนญี่ปุ่นโดยยูกิ อะเมมิยะและยูกิโนะ อิชิฮาระโดยเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะที่ลงในนิตยสารคอมิคซีโร่ซัมรายเดือนในประเทศญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทยได้ถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง และได้สร้างเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอดีนและฉายในประเทศไทยทางช่องแอนิแมกซ์เอเชีย
เนื้อเรื่อง
เทย์โตะ ไคลน์ เป็นอดีตทาสที่สูญเสียความทรงจำและได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมทหารของกองทัพบาสเบิร์กกับเพื่อนสนิทที่ชื่อมิคาเงะ หลังจากการสอบบรรจุเสร็จสิ้นลง เทย์โตะได้บังเอิญไปได้ยินเป้าหมายของการคัดเลือกทหารเข้า รวมถึงความจริงที่ว่าพ่อของเขาถูกกองทัพสังหาร เขาจึงถูกจับขัง แต่มิคาเงะก็ช่วยเขาไว้ เทย์โตะจึงสามารถหนีไปจนถึงเขตที่ 7 ซึ่งมีโบสถ์ขนาดใหญ่อยู่และได้พบกับบิชอป 3 คนที่ช่วยเขาไว้และได้อาศัยอยู่ที่โบสถ์ แต่ว่าอายานามิซึ่งเป็นเสนาธิการของกองทัพก็ส่งมิคาเงะมาสังหารเทย์โตะ เมื่อมิคาเงะปฏิเสธ อยานามิจึงควบคุมวิญญาณของมิคาเงะและพยายามสังหารเทย์โตะ แต่ดวงเนตรแห่งมิคาเอลซึ่งกองทัพตามหาอยู่ที่อยู่ในตัวของเทย์โตะก็ได้ตื่นขึ้นและช่วยเขาไว้ หลังจากนั้นเทย์โตะจึงเลือกที่จะแก้แค้นอายานามิพร้อมกับตามหาความทรงจำของตนเองและเข้าสู่สงครามศักดิ์สิทธิ์ระหว่างแวร์โลเรนและเทพมรณะทั้ง 7
ตัวละครหลัก
เทย์โตะ ไคลน์
เด็กผู้ชายที่สูญเสียความทรงจำและได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมทหารของกองทัพบาสเบิร์ก เขามีส่วนสูงอยู่ที่ 149 cm.หลังจากการสอบเสร็จเทย์โตะบังเอิญไปได้ยินความจริงเกี่ยวกับอดีตของตนรวมถึงเรื่องที่อายานามิ เสนาธิการของกองทัพเป็นผู้สังหารพ่อของตน เทย์โตะจึงต้องประสบกับการตามล่าของกองทัพและต้องสูญเสียเพื่อนรักของตนไปด้วย เทย์โตะจึงเลือกที่จะตามหาความทรงจำของตนเองพร้อมกับแก้แค้นให้เพื่อนของเขาพร้อมกับฟราว บิชอปที่เดินทางไปกับเทย์โตะเพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับราชอาณาจักรรักซ์ที่ถูกทำลาย เทย์โตะมีชื่อจริงว่าวาหร์ไฮท์ เทียเช่ รักซ์โดยเป็นรัชทายาทของอาณาจักรรักซ์ที่ล่มสลายและเป็นภาชนะบรรจุของดวงเนตรแห่งมิคาเอลซึ่งเป็นอัญมณีในตำนานของรักซ์ที่สามารถกอบกู้อาณาจักรได้อยู่ด้วย
มิคาเอล
เป็นบุคลิกอีกบุคลิกหนึ่งของเทย์โตะซึ่งเกิดจากดวงเนตรแห่งมิคาเอลที่ฝังอยู่ที่มือขวา มิคาเอลหลงใหลในตัวของเทย์โตะมากและมีพลังเวทมหาศาลถึงขนาดทำลายทวีปทั้งทวีปได้ มิคาเอลมีนิสัยที่เอาแต่ใจตัวเอง เจ้ากี้เจ้าการ แต่ก็พร้อมจะสังหารทุกคนที่คิดจะทำร้ายเทย์โตะ สัญลักษณ์ที่บอกว่าเทย์โตะกำลังเป็นมิคาเอลอยู่คือ ดวงตาจะเป็นสีแดงและรูม่านตาจะแคบลง
มิคาเงะ
เพื่อนสนิทของเทย์โตะ เป็นคนช่วยให้เทย์โตะหลบหนี แต่ถูกอายานามิควบคุมวิญญาณและถูกสังหารต่อหน้าต่อตาเทย์โตะและฟราว ปัจจุบันเกิดใหม่ในร่างของลูกมังกรฟูลุงก์ (มังกรชี้นำ) ที่ฟราวนำตัวกลับมาให้เทย์โตะ
โบสถ์บาสเบิร์ก
ฟราว
บิชอปที่ช่วยเหลือเทย์โตะตอนที่เทย์โตะหนีจากกองทัพของจักรวรรดิและออกเดินทางไปพร้อมกับเทย์โตะ ฟราวเป็นบิชอปที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสมหลายอย่าง ทั้งอ่านหนังสือโป๊ ค้างงาน หนีพิธีมิสซา แต่กลับมีความสามารถในการต่อสู้สูงและเป็นเซเว่นโกสต์คนเดียวที่ควบคุมเคียวของเวอโลเรนได้ ฟราวจำเป็นต้องร่วมเดินทางไปกับเทย์โตะด้วยเหตุผลสองประการคือ เพื่อดูแลเทย์โตะและคอยเตือนปลอกคอทาสของเทย์โตะว่าฟราวยังอยู่กับเทย์โตะ เพราะฟราวไปทำสัญญาทาสกับเทย์โตะโดยพลการ ถ้าฟราวกับเทย์โตะอยู่ห่างกันเกิน 48 ชั่วโมง ปลอกคอก็จะระเบิด ฟราวเป็นหนึ่งในเซเว่นโกสต์นามว่าเซเฮล
คาสเตอร์
บิชอปอีกคนที่ช่วยเทย์โตะและดูแลเทย์โตะระหว่างที่อยู่ที่โบสถ์ คาสเตอร์เป็นผู้ที่มักจะคอยจัดการกับฟราวเวลาที่ฟราวอ่านหนังสือโป๊หรือจีบสาวอยู่เสมอ คาสเตอร์มีงานอดิเรกเป็นการสร้างตุ๊กตา "ซิสเตอร์ดอล" หรือตุ๊กตาเลียนแบบมนุษย์ขนาดเท่าของจริงและเคลื่อนไหวได้ด้วยไซฟอนของคาสเตอร์ คาสเตอร์หมกมุ่นกับเรื่องนี้มากถึงขนาดถูกฟราวเรียกว่า "โอตาคุบ้าตุ๊กตา" เลยทีเดียว คาสเตอร์มีชื่อจริงว่าซิงลู่ เฮาเซ่นและเป็นหนึ่งในเซเว่นโกสต์นามว่าเฟสต์
ลาบราดอร์
บิชอปคนที่สามที่ช่วยดูแลเทย์โตะระหว่างตอนที่อยู่ที่โบสถ์ ลาบราดอร์มีงานอดิเรกเป็นการปลูกดอกไม้และชงชา ซึ่งดอกไม้และชาของลาบราดอร์เป็นหนึ่งในของขึ้นชื่อของเขตที่ 7 เลยทีเดียว ลาบราดอร์มักจะยิ้มอย่างอ่อนโยนและช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ แม้แต่ฟราวเองก็ยังสุภาพกับลาบราดอร์ ดอกไม้ของลาบราดอร์นั้น ไม่ได้มีแค่ดอกไม้ที่สวยงามหรือมีรสชาติดี แต่ยังมีดอกไม้ที่ใช้ต่อสู้กับคอร์และเติบโตได้โดยมีคอร์หรือพลังมืดเป็นอาหารซึ่งลาบราดอร์ใช้ดอกไม้เหล่านี้เป็นอาวุธในการต่อสู้ แต่โดยปกติลาบราดอร์จะไม่ค่อยชอบการต่อสู้นัก ลาบราดอร์มีชื่อจริงว่าอิลูช่า คราทสามารถมองเห็นอนาคตได้และเป็นหนึ่งในเซเว่นโกสต์นามว่าโพรเฟ่
รันเซ่
บิชอปที่ดูแลการสอบ มีลักษณะเด่นคือปอยผม มักจะกัดกับฟราวอยู่บ่อย ๆ โดยที่ฟราวจะมีกรรไกรอันหนึ่งที่เตรียมไว้จัดการกับผมของรันเซ่โดยเฉพาะ รันเซ่เป็นบิชอปที่หลงทางง่ายมาก ถ้าลองออกจากเขตที่ 7 แล้วจะไม่มีวันหาทางกลับมาที่เขตที่ 7 เจอจนกว่าจะได้เดินทางไปทั่วประเทศเสียก่อน นอกจากนี้ยังคลั่งการดูดวง โดยจะซื้อหนังสือดูดวงมาอ่านหาลักกี้ไอเทมทุกเช้า รันเซ่มีชื่อจริงว่า อิงึงึ โอ๊ค นอกจากนั้นรันเซ่เคยเป็นลูกศิษย์ของลาบราดอร์และเป็นเซเว่นโกสต์นามว่าเรลิกต์
แฟร์ ครอยส์
อดีตบิชอปของโบสถ์ เป็นผู้ที่เทย์โตะเรียกว่า "ฟาเธอร์" และคอยดูแลเทย์โตะตั้งแต่เทย์โตะเกิดมา แต่ว่าเทย์โตะกลับถูกเปลี่ยนเป็นกล่องแพนโดราโดยสันตะปาปา ครอยส์จึงขโมยตัวเทย์โตะมา ส่วนสันตะปาปาก็ใส่ข้อหาให้ครอยส์เป็นผู้ขโมยกล่องแพนโดราหนีมาและจุดชนวนสงครามรักส์ขึ้น แฟร์ ครอยส์เป็นน้องชายของกษัตริย์แห่งรักซ์ จึงมีศักดิ์เป็นอาแท้ๆของเทย์โตะแต่เทย์โตะไม่ได้รู้เรื่องนี้เลย นอกจากนี้ยังเป็นเซเว่นโกสต์นามว่าแฟร์ทราก
บาสติน
เป็นผู้ช่วยอาร์คบิชอปแห่งโบสถ์บาสเบิร์กและอาจารย์ของฟราว แท้จริงแล้วเป็นหนึ่งในแบล็คฮอว์กที่แฝงตัวเข้ามาในโบสถ์ บาสตินมีสำนึกในความยุติธรรมอย่างแรงกล้าถึงขนาดใช้วาลส์สังหารอดีตนักโทษที่ทำงานอยู่ที่โบสถ์เลยทีเดียว นอกจากนี้ยังคิดจะสังหารเทย์โตะเพราะมีคำสั่งจากจักรวรรดิด้วย บาสตินถูกฟราวสังหารและเกิดใหม่เป็นต้นไอวี่ซึ่งว่ากันว่าเป็นต้นไม้ที่อายุยืนที่สุดฟราวนำไปปลูกไว้ที่กลางสวนของลาบราดอร์ตรงที่มีแสงแดดสาดส่องมากที่สุด
ราเซ็ท
นางเงือกโนเอลที่อยู่ในสระน้ำของโบสถ์ เป็นนางเงือกที่หายากถึงขนาดถูกเรียกว่าเป็นภาพมายา ซิงลู่ไปพบเข้าตอนที่กวาดล้างกบฏและเกิดถูกใจจึงนำมาเลี้ยงไว้ แต่หลังจากสงครามรักซ์ ตระกูลเฮาเซ่นที่เข้าร่วมกับฝ่ายรักซ์และพ่ายแพ้สงครามจะต้องส่งหัวของซิงลู่ไปเป็นบรรณาการ แต่พ่อของซิงลู่ได้บอกให้ซิงลู่ใช้ความสามารถของราเซ็ตที่เปลี่ยนใบหน้าได้ เปลี่ยนเป็นหน้าของซิงลู่แล้วตัดส่งไปแทน ราเซ็ทยอมให้ตัวเองตายแต่ซิงลู่กลับรับมีดประหารแทนเพื่อปกป้องราเซ็ตทำให้ตระกูลรอดพ้นจากการถูกกำจัด เมื่อซิงลู่กลายเป็นเซเว่นโกสต์ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นคาสเตอร์และสร้างร่างของราเซ็ตที่ฆ่าตัวตายตามขึ้นมาใหม่และย้ายมาอยู่ที่โบสถ์ของเขตที่ 7 ราเซ็ตสนิทกับคาสเตอร์มากทีสุดและกลัวฟราว แต่กลับสนิทกับเทย์โตะทั้งที่กลัวคนแปลกหน้า นอกจากนี้ราเซ็ตยังพูดไม่ได้แต่ร้องเพลงได้ดีและเป็นนักเล่นออร์แกนของโบสถ์อีกด้วย
ฮาคุเรน
เป็นเพื่อนและรูมเมทที่เทย์โตะมาเจอที่โบสถ์ เกิดในตระกูลสูงศักดิ์แต่ชื่นชมในตัวฟราวและมุ่งมั่นจะเป็นบิชอป เป็นญาติกับชูริ โอ๊ค
วีด้า
เพื่อนอีกคนของเทย์โตะ เป็นผู้ใช้ไซฟอนสายรักษา ปัจจุบันเป็นบิชอปฝึกหัดของลาบราดอร์
จักรวรรดิบาสเบิร์ก
แบล็คฮอว์ก
เสนาธิการ อายานามิ
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี (Eastern Kentucky University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ในเมืองริชมอนด์ ในรัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) นอกจากแคมปัสหลักที่เมืองริชมอนด์แล้ว มหาวิทยาลัยยังมีอีก 3 แคมปัสอื่นอยู่ที่เมือง คอร์บิน แดนวิลล์ และแมนเชสเตอร์
เซเว่นโกสต์
จักรวรรดิบาสเบิร์ก
หัวหน้าหน่วยแบล็คฮอว์ก เป็นผู้ที่สังหารกษัตริย์แห่งรักซ์และแฟร์ ครอยส์ และเป็นผู้ที่สังหารมิคาเงะอีกด้วย เป็นผู้ที่เทย์โตะต้องการสังหารมากที่สุด อายานามิตามหาดวงเนตรแห่งมิคาเอลเพื่อที่จะให้ร่างกายของแวร์โรเรน (ตัวเขาเอง) ได้คืนชีพขึ้นมาบนโลก อายานามิมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเทย์โตะ โดยเป็นพี่น้องกับพ่อของเทย์โตะ คือ โครม (พ่อของเทย์โตะ) ครอยส์ (ฟาเธอร์ หรืออาของเทย์โตะ) โครเวล (อายานามิ)
ผู้ช่วยของอายานามิ แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ค่อยสนิทกับแบล็กฮอว์กคนอื่นมากนักและยังเป็นสายลับเพื่อแทรกซึมแบล็กฮอว์กอีกด้วย สาเหตุและตัวจริงยังไม่แน่ชัด แต่โดยปกติคัตสึรางิจะเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำชาหรือเค้กให้หน่วยแบล็กฮอว์กตอนที่ทำงานเอกสารอยู่และคอยจัดการกับสมาชิกของแบล็กฮอว์กที่ก่อปัญหาและเป็นเซเว่นโกสต์นามว่าลันด์คาร์เต้ ลันด์คาร์เต้คือเงาดำที่ล่อลวงพระสันตะปาปา ลันนด์คาร์เต้คือคนเอาเคียวของแวร์โรเรนใส่ฟราว และเป็นคนที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมสังหารหมู่เซเว่นโกสต์รุ่นที่แล้ว (เซเว่นโกสต์รุ่นของกิโดะ) ต่อมาถูกฟราวสังหารและเทย์โตะได้ชี้นำทางเขาไปยังบันไดแห่งชีวิตที่มีแอร์ (คาล) เพื่อนสนิทของเขารออยู่
พันโท คุโรยูริ
สมาชิกของแบล็กฮอว์ก มีอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม มีนิสัยเหมือนเด็กแต่ก็มีฝีมือดี คุโรยูริมักจะงีบหลับเวลาประชุมหน่วยหรือทำงานเอกสารอยู่เสมอ แต่จะถนัดทำงานภาคสนามมากกว่า ชอบอยู่กับฮารุเสะซึ่งเป็นผู้ช่วยของตนเอง เมื่อฮารุเสะถูกมิคาเอลดึงเอาจิตใจไป คุโรยูริก็เอาแต่ใจมากขึ้น แต่ก็ยังทำงานให้แบล็กฮอว์กอยู่
ฮารุเสะ
ผู้ช่วยของคุโรยูริ มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายสถานที่ได้ในพริบตา แต่ถูกลาบราดอร์กับมิคาเอลเล่นงาน ทำให้อยู่ในสภาพเจ้าชายนิทรา ต่อมาคาสเตอร์ได้ช่วยทำให้สติกลับมา
พันตรี ฮิวงะ
สมาชิกแบล็คฮอว์ก มีความสามารถในการต่อสู้สูงที่สุดในกลุ่มโดยเป็นรองแค่อายานามิเท่านั้น แต่กลับชอบอู้งานและมักจะโดนอายานามิลงโทษอยู่บ่อย ๆ ฮิวงะกลัวเสียงเข็มขัดกระทบกัน เพราะนั่นเป็นสัญญาณของการลงโทษของอายานามิ แต่ก็ไม่เคยเข็ดหลาบ ฮิวงะจะสวมแว่นดำและพกดาบคะตะนะสองเล่มติดตัวไว้เสมอ ถูกลันด์คาร์เต้ (คัตสึรางิ) เล่นงานแต่ยังไม่ตาย ปัจจุบันรักษาตัวอยู่ในตู้น้ำ
โคนัทสึ
ผู้ช่วยของฮิวงะ เคารพในตัวฮิวงะมาก แต่ก็รับไม่ได้กับความขี้เกียจของฮิวงะและหัวเสียกับเรื่องนี้ทุกครั้ง โคนัทสึเป็นคนที่เอาจริงเอาจังกับทุกเรื่องจึงสติแตกได้ง่ายโดยเมื่อสติแตกแล้วฮิวงะจะเป็นคนช่วยล็อกเอาไว้ไม่ให้ฆ่าใครตายไปเสียก่อน และเป็นผู้ดูแลสมาชิกใหม่ในแบล็กฮอว์กและคอยดูแลคุโรยูริหลังจากที่ฮารุเสะโดนเล่นงาน
ยูกิ และซูซุ
ผู้ช่วยของอายานามิและสมาชิกใหม่ของแบล็กฮอว์ก เป็นทาสฝาแฝดที่มีความสามารถสูงในด้านการต่อสู้ ถูกฮิวงะเก็บมาจากอันท์วอร์ท มักจะมีปัญหาในการสื่อสารเพราะทั้งคู่ใช้ภาษารักซ์ ซึ่งในหน่วยแบล็คฮอว์กมีแค่อายานามิที่พูดได้ แต่ก็เรียนรู้ภาษาบาสเบิร์กและพูดได้คล่องในตอนหลัง
ชูริ โอ๊ค
สมาชิกคนล่าสุดของแบล็คฮอว์กซึ่งเข้ามาได้ด้วยอำนาจทางทหารของจอมพลโอ๊คผู้เป็นพ่อ ไม่มีความสามารถทางการต่อสู้ใด ๆ และยังเอาแต่ใจตัวเองยิ่งกว่าคุโรยูริเสียอีก เคารพชื่นชมในตัวโคนัทสึเพราะโคนัทสึช่วยชีวิตเขาไว้หลังจากตอนที่ไปบุกอันท์วอร์ท
ตัวละครอื่น ๆ ในจักรวรรดิ
จอมพลวาราบะ โอ๊ค
จอมพลของกองทัพบาส์บูกร์ เป็นพ่อของชูริ มีความสามารถด้านการทหารสูงผิดกับลูกชายแต่ก็ตามใจลูกชายจนเสียคน เป็นคนพาชูริไปยัดเยียดไว้กับฮิวงะที่แบล็คฮอว์ก ปัจจุบันถูกอายานามิสังหาร
ราฟาเอล
ตัวตนอีกบุคลิกหนึ่งของโอกะ เป็นดวงเนตรที่มือขวาเช่นเดียวกับเทย์โตะ ราฟาเอลเคารพและยึดมั่นในตัวโอกะมาก ในตอนที่เกิดสงครามรักซ์ ราฟาเอลได้ถูกป้อนข้อมูลให้ทำลายราชอาณาจักรรักซ์ในร่างของโอกะ ต่อมาได้เจอกับเทย์โตะเมื่อรู้ว่าเทย์โตะคือคนของรักซ์จึงคิดจะกำจัด แต่ฮาคุเรนมาห้ามไว้ทำให้โอกะได้สติกลับคืนมา มีอดีตฝังใจว่าโอกะยังอายุเพียง 3 ขวบเท่าเดิม บุคลิกที่จะรู้ว่าโอกะคือราฟาเอลคือดวงตาสีฟ้าและรูม่านตาจะแหลมแคบลง
มิโรคุ
อดีตจอมพลของกองทัพ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนายร้อยที่เทย์โตะเคยเรียนอยู่ เป็นผู้ที่เก็บเทย์โตะมาจากสังเวียนทาสต่อสู้และให้เข้าเรียนที่โรงเรียนนายร้อยด้วยสาเหตุบางอย่าง เป็นผู้บัญชาการเงาของแบล็กฮอว์กและยังล่วงรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับดวงเนตรแห่งมิคาเอลอีกด้วย
คาล
เบกไลเตอร์ของมิโรคุเป็นเซเว่นโกสต์นามว่าแอร์ มีบันทึกแห่งฮาเดสที่จดบันทึกความดีและความชั่วของมนุษย์ซึ่งคาลเป็นผู้ดูแลเท่านั้นไม่สามารถแก้ไขได้ คาลเป็นผู้ดูแลเทย์โตะตอนที่มาอยู่กับมิโรคุและเป็นคนที่นำดวงวิญญาณของโอกะมาใส่ในร่างทดลองของนักวิทยาศาสตร์ เพื่อนสนิทของลันด์คาร์เต้ มีความสามารถทักษะพิเศษ นอกจากเป็นยอดฝีมือด้านการต่อสู้แล้ว เขายังสามารถติดตามเป้าหมาย หรือสะกดรอยและหลบหนีได้ดีอีกด้วย และเป็นคนเดียวที่รอดจากโศกนาฏกรรมสังหารหมู่เซเว่นโกสต์รุ่นที่แล้ว (เซเว่นโกสต์รุ่นของกิโดะ) ภายหลังโดนลันด์คาร์เต้สังหาร
เซเว่นโกสต์ และแวร์โลเรน
แวร์โลเรนคือสิ่งที่เจ้าแห่งสวรรค์สร้างขึ้นเพื่อคอยควบคุมดูแลมนุษย์ แต่แวร์โรเลนได้ตกหลุมรักลูกสาวของเจ้าแห่งสวรรค์หรืออีฟ ทำให้เจ้าแห่งสวรรค์ไม่ยอมรับ และได้กักขังแวร์โรเลนไว้ในหอคอย แต่อีฟที่ได้รู้เรื่องนี้เนื่องจากแอบฟังสิ่งที่พ่อของตนพูด อีฟจึงได้แอบเข้าไปช่วย และอีฟก็ได้ไปสารภาพรักกับแวร์โรเลน แต่ยามเฝ้าหอคอยมาพบเข้า และได้โจมตีแวร์โรเลน แต่ทว่าอีฟได้มารับการโจมตีแทน และได้พูดเป็นครั้งสุดท้ายว่า 'ทุกๆครั้งฉันจะอยู่เคียงข้างนายตลอดไป' ทำให้แวร์โรเลนเคืองแค้นต่อเจ้าแห่งสวรรค์ เจ้าแห่งสวรรค์เข้าใจผิดคิดว่าแวร์โรเลนฆ่า จึงได้ไล่ลงไปโลกมนุษย์ และได้ใช้มิคาเอลและราฟาเอลปิดผนึก โดยมิคาเอลผนึกร่างกาย ราฟาเอลผนึกวิญญาณ หลังจากนั้นเจ้าแห่งสวรรค์จึงสร้างเซเว่นโกสต์ขึ้นเพื่อดูแลผนึกของแวร์โลเรน เซเว่นโกสต์แต่ละตนจะมีความสามารถของแวร์โลเรนคนละหนึ่งอย่าง เพื่อไม่ให้เกิดแวร์โลเรนอีกคนขึ้น
ศัพท์เฉพาะภายในเรื่อง
จักรวรรดิที่ตัวละครส่วนใหญ่อาศัยอยู่ แบ่งออกเป็น 7 เขตตั้งแต่เขตที่ 1-7 จักรวรรดิจะมีขั้วอำนาจปกครองอยู่ 2 ขั้วอำนาจคือ ราชวงศ์ และโบสถ์ ซึ่งมีอำนาจทัดเทียมกันที่ถ่วงดุลกันอยู่ ตามประวัติศาสตร์ของจักวรรดิ จักรรวรรดิและราชอาณาจักรรักซ์ได้ตกลงทำสัญญาสันติภาพกัน แต่ราชอาณาจักรรักซ์ละเมิดข้อสัญญาจึงถูกยึดเป็นเมืองขึ้น ราชอาณาจักรรักซ์อยู่บริเวณทางเหนือของจักรวรรดิ จักรวรรดิบาสเบิร์กมีดวงเนตรแห่งราฟาเอลเป็นสมบัติประจำชาติ
ราชอาณาจักรรักซ์
อดีตประเทศที่เคยมีอำนาจทัดเทียมกับจักรวรรดิและที่ที่เทย์โตะเคยอาศัยอยู่ เป็นประเทศที่ครอบครองดวงเนตรแห่งมิคาเอลและดูแลกล่องแพนโดร่าที่บรรจุร่างของแวร์โรเรนเอาไว้ แต่เมื่ออาณาจักรถูกทำลาย กล่องแพนโดร่าก็สาบสูญไป ปัจจุบันกลายเป็นเขตในทางเหนือของจักรวรรดิ
ไซฟอน
เวทมนตร์ที่ใช้ในเรื่อง โดยไซฟอนคือการดึงเอาพลังของสิ่งที่อยู่รอบตัวมาใช้โดยการวาดตัวอักษรขึ้นด้วยมือ ผู้ที่ใช้ไซฟอนได้นั้นหาได้ยากถึงขนาดถูกเรียกว่าได้รับพรจากพระเจ้าเลยทีเดียว ตัวอักษรไซฟอนถูกสร้างขึ้นโดยมีอักษรภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐาน ไซฟอนมีด้วยกันทั้งหมด3ประเภทคือ
ความฝันสามประการ
ความเชื่อของผู้คนในโลกของเซเว่นโกสต์ มีเนื้อหาว่า "ก่อนที่มนุษย์จะถือกำเนิด เจ้าแห่งสวรรค์จะให้พรพวกเขาสามข้อ เมื่อเกิดมาแล้ว มนุษย์จะต้องทำความฝันเหล่านั้นให้สำเร็จ เมื่อทำสำเร็จก็จะกลับไปอยู่กับเจ้าแห่งสวรรค์อีกครั้ง"
คอร์
จากความเชื่อเรื่องความฝันสามประการ มนุษย์จะต้องทำความฝันให้สำเร็จด้วยตนเอง แต่คอร์จะเข้ามาแทรกแซงและทำให้สมหวังและนำพาผู้คนเข้าสู่ความมืด ผู้ที่ทำสัญญากับคอร์จะไม่ได้กลับไปอยู่บนสวรรค์อีกและจมลงสู่ความมืดจนกว่าจะได้รับการชำระล้าง
วาลส์
คอร์ที่ทำความฝันของมนุษย์ทั้งสามประการให้เป็นจริงจะเข้ายึดร่างกายและวิญญาณเพื่อพัฒนาเป็นวาลส์และกลายเป็นรากฐานของการคืนชีพขอแวร์โลเรนผู้เป็นนาย การชำระวาลส์นั้นจำเป็นต้องมีความสามารถในระดับหนึ่งจึงจะสามารถทำได้
บากูลูส
อาวุธที่บิชอปใช้กำจัดคอร์ เพราะไซฟอนธรรมดาไม่สามารถกำจัดคอร์ได้ บากูลูสจะทำให้ไซฟอนโจมตีและกำจัดคอร์ได้ หรือถ้าเป็นไซฟอนสายรักษาจะสามารถกำจัดคอร์ที่สิงคนอยู่โดยไม่ทำอันตรายคนที่ถูกสิงได้ แต่บากูลูสยังสามารถใช้ได้อีกแบบคือการควบคุมวาลส์โดยการอ่านเวทในไบเบิลย้อนกลับ โดยการใช้ในลักษณะนี้จะต้องชดใช้ด้วยชีวิต
ก็อดเฮาส์
ก็อดเฮาส์คือตระกูล 7 ตระกูลที่มีหน้าที่เลือกจักรพรรดิและสันตะปาปา โดยก็อดเฮาส์นั้นเป็นลูกหลานของเซเว่นโกสต์ ทีทั้งหมด 7 แห่งใน 7 ทวีป โดย "นักเดินทางแห่งเซเล่" จะต้องมาขอ "ตั๋วผ่านต้องคำสาป" เพื่อไปที่ดินแดนแห่งเซเล่โดยวิธีการได้ตั๋วผ่านต้องคำสาปคือการเปิดเผย "บาป" ของก็อดเฮาส์ที่อยู่เหนือการพิพากษาของจักรวรรดิและโบสถ์