cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อันธพาล
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่างานสร้าง รวมถึงการแต่งตัวทำได้ดีไม่แพ้ 2499 อันธพาลครองเมือง เป็นอรรถรสทางสายตาที่น่าจดจำ เช่นเดียวกับบทภาพยนตร์ ที่สามารถเก็บรายละเอียดของตัวละครได้ครบถ้วนและมีความลึกตื้นหนาบางตามบทบาทความสำคัญของแต่ละคน ไม่เว้นแม้แต่ตัวละครประกอบอย่างน้าหำ นักเลงรุ่นลายครามซึ่งนอกจากจะเสริมทัพในการเป็นตัวสีสันของเรื่อง ตัวละครตัวนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงแก่นแท้ของชีวิตนักเลงอันธพาลออกมาได้อย่างลุ่มลึกสะเทือนอารมณ์อีกด้วย
ส่วนการแสดงต้องถือว่า กฤษดา สุโกศล แคลปป์ ที่รับบทเป็น จ๊อด และภคชนก์ โวอ่อนศรี ที่รับบทเป็น โอวตี๋ มือปืนผู้พิศมัยแต่เฉพาะการฆ่า เข้าถึงบทบาทได้อย่างดีมาก และการดำเนินเรื่องยังสอดแทรกบทสัมภาษณ์จากบุคคลต่าง ๆ ทั้งชายและหญิง ที่เสมือนเป็นบุคคลที่อยู่ร่วมในเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ถือว่าเป็นสีสันอย่างหนึ่งที่ไม่ได้ทำเนื้อเรื่องสะดุดแต่ประการใด เพราะมีครบทุกรสทั้งแอ็กชั่น, ตลกขบขัน, สุขเศร้าและซึ้ง ขณะที่ฉากแอ๊คชั่นก็ดูดิบเถื่อน สมจริง และเสมือนจะบอกว่า ภาพยนตร์มิได้สร้างมาจากเรื่องจริงทั้งหมด แต่เป็นการอ้างอิงมาจากปากคำของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เหล่านี้
คัสพาร์ เบาฮีน
คัสพาร์ เบาฮีน (Caspar Bauhin), กัสปาร์ โบแอ็ง (Gaspard Bauhin) หรือ กัสปารุส เบาฮีนุส (Casparus Bauhinus; 17 มกราคม ค.ศ. 1560 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1624) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส เป็นบุตรของฌ็อง โบแอ็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาเซิลหลังเปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ คัสพาร์มีพี่ชายที่เป็นนักพฤกษศาสตร์เหมือนกันคือโยฮันน์ เบาฮีน คัสพาร์เรียนวิชาแพทย์ที่เมืองปาโดวา, มงเปอลีเยและในเยอรมนี ก่อนจะกลับมาที่บาเซิลในปี ค.ศ. 1582 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกที่มหาวิทยาลัยบาเซิล และต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์และกายวิภาคศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1596 คัสพาร์แต่งตำรา Phytopinax ("รายชื่อพืช") โดยจัดพืชเป็นภาษาละตินสองคำ ระบบนี้เป็นต้นแบบให้กับระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตแบบทวินามของคาโรลัส ลินเนียส ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 คัสพาร์แต่งตำรา Pinax theatri botanici ("การแสดงภาพประกอบของพืช") ซึ่งจัดพืชออกเป็นสกุลต่าง ๆ เช่น หญ้า ถั่ว หลายสกุลถูกนำมาใช้ต่อโดยลินเนียส
ต่อมาลินเนียสนำชื่อของคัสพาร์และโยฮันน์ เบาฮีน ไปตั้งเป็นชื่อของสกุลชงโค (Bauhinia)
ฟอสฟอเรสเซนซ์
ฟอสฟอเรสเซนซ์ (Phosphorescence) คือการเปล่งแสงของวัตถุคล้ายกับฟลูออเรสเซนซ์ วัตถุฟอสฟอเรสเซนซ์จะไม่เปล่งแสงทันทีหลังจากดูดซับแสงเข้ามาแต่จะค่อยๆปล่อยแสงออกมา การปล่อยแสงที่ช้าลงนั้นเกิดจากกระบวนการณ์ต้องห้าม (Forbidden mechanism) ของการเปลี่ยนแปลงระดับพลังงานในกลศาสตร์ควอนตัม การเปลี่ยนแปลงเหล่านี่จะเกิดได้ช้ามากในวัสดุบางชนิด รังสีที่ถูกปล่อยออกมาจะมีความเข้มต่ำแต่จะปล่อยอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายชั่วโมงหลังจากถูกกระตุ้น
การศึกษาวัสดุฟอสฟอเรสเซนซ์นั้นนำไปสู้การค้นพบกัมมันตภาพรังสีใน ค.ศ. 1986
ทั่วไป
โดยทั่วไปฟอสฟอเรสเซนซ์คือกระบวนการที่พลังงานทีถูกดูดซับโดยสสารนั้นถูกปล่อยออกมาอย่างช้าๆในรูปแบบของแสง ในบางกรณีก็จะทำให้เกิดการเรืองแสงในที่มืดได้โดยวัสดุนั่นจะสะสมพลังงานจากการรับแสงแล้วค่อยๆออกมาพลังงานออกมาในรูปแบบของแสงที่มองเห็นได้
ในกลศาสตร์ควอนตัม
ในปรากฏการณ์เปล่งแสงส่วนใหญ่ สารเคมีจะดูดซับและปล่อยอนุภาคโฟตอนในช่วงเวลาสั้นๆในหลัก 10 นาโนวินาที ซึ่งกระบวนการดูดและคายแสงในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อพลังงานของโฟตอนนั้นพอดีกับระดับพลังงานทำให้สสารนั้นสามารถคายพลังงานมาสถานะพิ้นได้ ในกรณีพิเศษของสารฟอสฟอเรสเซนซ์อิเล็กตรอนที่ดูดพลังงานโฟตอนเข้ามาจะข้ามไปในสถานะอื่นที่มีสปินสูงขึ้น โดยมักจะเปลี่ยนจากสถานะดั้งเดิมที่เป็นแบบซิงเลตไปเป็นทริปเลต ผลที่ตามมาก็คืออิเล็กตรอนในสถานะกระต้นจะติดอยู่ในสถานะทริปเลตที่จะสามารถคายพลังงานได้ผ่านกระบวนการต้องห้าม (forbidden mechanism) เท่านั่นเพราะ กระบวนการนี้ตามหลักแล้วไม่สามารถเกิดขึ้นได้แต่ในกลศาสตร์ควอนตัมนั้นมันสามารถเกิดขึ้นได้แต่ใช้พลังงานสูงกว่าจึงเกิดขึ้นได้ช้ากว่ามาก สารฟอสฟอเรสเซนซ์ส่วนใหญ่จะคายพลังงานออกมาได้ค่อนข้างเร็วโดยอิเล็ดตรอนจะอยู่ในสถานะทริปเลตประมาณมิลลิวินาที แต่สารบางชนิดมีช่วงชีวิตของสถานะทริปเลตได้หลายนาทีหรือชั่วโมงทำให้สามารถใช้สารพวกนี้ในการกักเก็บพลังงานแสงในรูปของอิเล็กตรอนที่ถูกกระตุ้นซึ่งจะคายพลังงานออกมาช้าๆ สารเหล่านี้นำมาทำเป็นวัสดุเรืองแสงได้ถ้าแสงถูกปล่อยออกมาในปริมาณมากพอ
สมการ
โดยที่ S คือสถานะซิงเลต และ T คือสถานะทริปเลต ตัวห้อยบอกถึงสถานะพลังงาน (0 คือสถานะพิ้น และ 1 คือสถานะกระตุ้น) กระบวนการนี้อาจจะเกิดขึ้นได้ในระดับพลังงานที่สูงกว่าแต่เพื่อความเรียบง่ายจึงเขียนแค่สถานะของระดับพลังงานแรก
ธีระชัย แสนแก้ว
ประวัติ
นายธีระชัย แสนแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรของนายปราโมทย์ กับนางทองหงวน แสนแก้ว สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิต จากสถาบันราชภัฏอุดรธานี และระดับปริญญาโท สาขาสังคมสงเคราะห์ในกระบวนการยุติธรรม จากคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ธีระชัย แสนแก้ว มีบุตร 4 คน คือ สุธีรา แสนแก้ว ประชาชาติ แสนแก้ว มินธิรา แสนแก้ว และเศรษฐศาสตร์ แสนแก้ว
การทำงาน
ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 (ซึงต่อมาศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยให้เป็นโมฆะ) และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย และในปี พ.ศ. 2562 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร (นายศุภชัย โพธิ์สุ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2565 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 พระนามเดิมว่าพระบรมราชา ทรงเป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2
แม้พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) จะระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชเป็นพระองค์เดียวกับสมเด็จพระรามาธิบดี ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุว่าเป็นสมเด็จพระอินทราชาธิราชที่ 2 แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ อธิบายว่าที่ถูกควรเรียกว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3
พระราชประวัติ
สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2005 มีพระนามเดิมว่าพระบรมราชา เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าในปี พ.ศ. 2006 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติเมืองพิษณุโลก จึงให้พระบรมราชาเสวยราชสมบัติกรุงศรีอยุธยาแทน ทรงพระนามว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราช ในปีนั้นพระเจ้าติโลกราชยกทัพมาตีเมืองสุโขทัย สมเด็จพระบรมราชาธิราชจึงตามเสด็จและสามารถตีทัพพระยายุทธิษเฐียรแตก และในปี พ.ศ. 2009 ทรงผนวช
ในช่วงว่างจากราชการสงครามได้เสด็จฯ ไปวังช้างที่ตำบลไทรย้อยในปี พ.ศ. 2026 และที่ตำบลสำฤทธีบุรณในปี พ.ศ. 2029 ถึงปี พ.ศ. 2032 ทรงตีได้เมืองทวายแต่เกิดอาเพศหลายประการคือ มีโคตกลูกตัวหนึ่งมี 8 เท้า มีไข่ไก่ออกเป็นตัวมี 4 เท้า ไก่ฟักไข่สามฟองแต่ออกมาเป็น 6 ตัว มีข้าวสารงอกใบ แล้วพระราชบิดาก็สวรรคตในปีนั้น และพระราชกิจสำคัญอย่างสุดท้ายคือโปรดให้ก่อกำแพงเมืองพิชัยในปี พ.ศ. 2033
สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2034 สมเด็จพระเชษฐาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลกจึงเสด็จลงมาสืบราชสมบัติกรุงศรีอยุธยา ทรงพระนามว่าสมเด็จพระรามาธิบดี
เดรากาซีข่าน
เดรากาซีข่าน (ڈیرہ غازی خان) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำสินธุ มีพื้นที่ราว 5,306 ตร.ไมล์ (13,740 ตร.กม.) มีโรงผลิตซีเมนต์ กาซี ข่าน บุตรชายหัวหน้าเผ่าบาลูซีเป็นผู้สร้างเมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
เอ็นบีเอ็น เทเลวิชั่น
เอ็นบีเอ็น เทเลวิชั่น เป็นสถานีโทรทัศน์ตั้งอยู่ใน นิวคาสเซิล, นิวเซาน์เวล, ออสเตรเลีย. สถานีถูกเริ่มเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 1962 ซึ่งเป็นเหมือนสถานีโทรทัศน์ในเชิงพานิชย์ของภูมิภาคเป็นเจ้าแรกใน นิวเซาน์เวล, และขยายตัวส่งเป็นจำนวน 39 สถานีครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางเหนือรัฐนิวเซาน์เวลและส่วนหนึ่งของทาง ตะวันออกเฉียงใต้ของควีนแลนด์, รวมถึง แทมเวิด,   ทวีตเฮด, ลิสมอร์, คอร์ป ฮาร์เบอร์, ฮันเตอร์ รีเจียน และเดอะ โกล คอลส. เจ้าของสถานีคือ ไนท์เน็ตเวิค, กับตารางการดำเนินรายการอย่างใกล้ชิดของ ทีซีเอ็น ในนคนหลวงในซิดนีท์และ บีทีคิว    ใน บริทเบน.
ชื่อของสถานี, เอ็นบีเอ็น, ย่อมาจาก นิวคลาสเซิล บรอดแคสติ่ง นิว เซา เวล. เอ็นบีเอ็นเป็นสถานีภูมิภาคแห่งเดียวเท่านั้นในออสเตรเลียที่ถ่ายทอดข่าวเป็นเวลา 1 ชั่วโมงตลอดเจ็ดวันในสัปดาห์. ตั้งแต่ 2007, มันถูกครอบครองโดยบริษัทแม่ของไนท์ บริษัท ไนท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด. (แต่ก่อนคือ พีบีแอล มีเดีย), เป็นการทำสถานีลูกที่เลียนแบบจากในนครหลวง. อย่างไรก็ตาม, มันดำเนินงานเหมือนประกอบกิจการร่วมกันกับไนท์ภูมิภาค, และไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเครือข่ายหลัก.
การเริ่มต้น
เจ้าของดั้งเดิมของ เอ็นบีเอ็น, เดอะ นิวคาสเซิล บรอดแคสติ่ง แอนด์ เทเลวิชั่น คอร์ปเปอร์เรชั่น (เอ็นบีทีซี) ถูกก่อตั้งในเดือนพฤษภาคมปี 1958 เพื่อเริ่มต้นการเตรียมการสำหรับการจัดสรรใบอนุญาตโทรทัศน์ที่จะเกิดขึ้น. ผู้ถือหุ้นหลักใน เอ็นบีทีซี คือ บริษัท ยูไนเต็ด บรอดแคสติ่ง (เป็นเจ้าของโดย ครอบครัวเล็ม, เจ้าของสถานีวิทยุ 2เคโอ), บริษัท แอร์เซล บรอดแคสติ่ง (เจ้าของสถานีวิทยุท้องถิ่น 2เอชดี), และ เดอะ นิวคาสเซิล มอร์นิ่ง เฮอร์ราด แอนด์  ไมเนอร์ แอดโวเคด (ที่ถูกซื้อโดย จอห์นเวลล์ แอนด์ ซัน จำกัด). ให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของ คณะกรรมการควบคุมบีบีซีของออสเตรเลีย, อย่างน้อย 50% ของ บริษัท จะต้องเป็นเจ้าของท้องถิ่น. 750,000 หุ้นที่ได้รับการทำใช้ได้โดย เดอะ เอ็นบีทีซี (10 เพนนีเทียบเท่ากับ 1 ดอลล่าร์ออสเตรเลลีย). ประมาณ 2,000 คนซื้อหุ้น.
ออสเตรเลียคณะกรรมการควบคุมบีบีซีได้รับใบอนุญาตโทรทัศน์เชิงพาณิชย์สำหรับพื้นที่นิวคาสเซิลและฮันเตอร์ วัลเลย์ที่ เอ็นบีทีซี เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 1961. เอ็นบีเอ็น-3 จะส่งในช่อง             วีเอชเอฟ 3, จากเครื่องส่งบนยอด ภูเขาชูการ์โล ใกล้นิวคาสเซิล. อนุมัติสภาการส่งออกเมื่อวันที่ 17 เดือนกรกฎาคมปีนั้น.
โทรจดหมาย, เอ็นบีเอ็น, ได้มาจากชื่อของ บริษัท, นิวคลาสเซิล บรอดเคลสติ่ง แอนด์ เทเววิชั่น คอร์ปอเรชั่น, เอ็น ตัวที่ 2 เป็นตัวแทนของ นิว เซาท์ เวลส์, ตามที่กฎหมายกำหนด. โดยชื่ออย่างไม่เป็นทางการ, ก็คือ นิวคลาสเซิล บรอดเคลสติ่ง เน็ตเวิค.
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในพฤศจิกายน 1961, ดูแลโดยวิศวกรจาก อาร์ซีเอ ในประเทศสหรัฐอเมริกา. มันเป็นขั้นตอนหลังการ อาร์ซีเอ, สร้างสถานีส่งสัญญาณใหม่ในสีดำและสีขาวในขณะที่โทรทัศน์สีเป็นอย่างรวดเร็วกลายเป็นบรรทัดฐานในประเทศสหรัฐอเมริกา. เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของอุปกรณ์เดิมถูกนำเข้ามาจากประเทศสหรัฐอเมริกาและที่จัดขึ้นในพันธบัตรจนกว่าพวกเขาจะมีกำหนดที่จะติดตั้ง. อุปกรณ์ถูกซื้อมาเพื่อการผลิตสีและการส่งผ่านเพื่อให้มีการปรับเปลี่ยนเพียง 20% ที่จะต้องทำเมื่อสีมาจากเอ็นบีเอ็น. สตูดิโอจะถูกสร้างขึ้นในบล็อกที่มอสบรีครีสเซ็นใกล้ใจกลางเมือง.
การทำงานในเครื่องส่งสัญญาณ 142 เมตร (466 ฟุต) ถูกเลื่อนออกไปโดยการรวมกันของสภาพอากาศสภาพถนนที่นำไปสู่ภูเขาชูการ์โลและการปิดกั้นของรถบรรทุกทำงานในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์. ในช่วงเวลานั้นทีมงานด้านเทคนิคจะอยู่ที่ด้านบนของภูเขา. การก่อสร้างใช้เวลา 8 เดือนในราคา 1.5 ล้านดอลล่าร์และจำเป็นต้องใช้พนักงานในการทำงานเจ็ดวันต่อสัปดาห์ (ยกเว้นในวันคริสต์มาส) เพื่อให้กำหนดเส้นตาย.
การเปิดในช่วง
เอ็นบีเอ็น เทเลวิชั่น เริ่มส่งในวันที่ 4 มีนาคม 1962. โปรแกรมแรกในคืนวันเปิดตัวเริ่มต้นเวลา 18:00, ต้อนรับโดยการบันทึกเทป เดอะ เดน-โพสมาสเตอร์ เจนเนอรัล ชาร์เลส เดวิสสัน. ตามด้วยการทัวร์รอบ เอ็นบีเอ็น สตูดิโอ โดย ผู้จัดการฝ่ายผลิตเดิม, เมททิว แทป.
เมอร์เร่ย์ ฟินเลย์ เป็นบุคคลหนึ่งที่เริ่มอาชีพการอ่านข่าวที่ยาวที่สุดในประเทศออสเตรเลียกับการประกาศข่าวครั้งแรกเวลา 18:30 ของทางเอ็นบีเอ็น. ถัดมาตามด้วย เดอะ ฟิล ซิลเว่อร์ โชว์ ที่เวลา 19:00, และหนังในปี 1937 กรีน ไลน์ ตัวเอกคือ เออรอล ฟายออล เวลา 7.30; ซีรี่ เดอะ จอร์จ แซนเดอร์ เธียเตอร์ ติดตามได้เวลา 21:00, ด้วยการเปิดเป็นตอน, เดอะ แมน อิน เดอะ เอเลเวเตอร, ตามด้วยตอนแรกจาก เดอะ ฮอลล์ส ออฟ ไอวี่, แล้วก็ตามด้วยโปรแกรม เดอะ เฟริ์ส มายสเตอร์รี่ เธียเตอร, เดอะ มิสซิ่ง เฮด เอด 10 พีเอ็ม. อังลิแคน บลิสชอพ เจมส์ เฮาส์เด็นให้ทำสมาธิตอนเย็นเวลา 22:30, ทำเครื่องหมายจุดสิ้นสุดของคืนแรกของการส่งสำหรับ เอ็นบีเอ็น-3 ใน นิวคาสเซิล. โฆษณาในคืนแรกรวมบุหรี่ โรทแมนส์, สติล ไอส์ ครีม, แอมโพล, คอมมอลเวล แบงค์, เชล, และ ดับเบิลยู.ดี. & เฮช.โอ. วิลส์, ในหมู่อืน.
การเปิดในช่วงกลางคืน, สถานีสัญญาว่าจะมีภาพยนตร์อย่างน้อยสัปดาห์ละ 2 เรื่อง, ตลอดจนโปรแกรมที่น่าสนในของผู้ชายในช่วงวันเสาร์ตอนบ่ายระหว่างเวลา 15:00 - 16:00 – ความมุ่งมั่นที่ได้ทำนั้นประสบความสำเร็จ, รวมไปถึงโปรแกรมของกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้หญิงในช่วงเวลาบ่ายโมง, และโปรแกรมของกลุ่มเด็กระหว่างเวลา 16:30 ถึง 18:30 ของวันธรรมดาและโปรแกรมของผู้ใหญ่เป็นเวลา 30 นาทีก่อนนอนในแต่ละคืน. เอ็นบีเอ็น เทเลวิชั่นแพร่ภาพเป็นเวลา 56 ชั่วโมงในสัปดาห์แรกของการถ่ายทอดออกอากาศ, การตั้งค่าโทรทัศน์ออสเตรเลียบันทึกเวลาส่วนใหญ่ที่ใช้ในอากาศในสัปดาห์สำหรับสถานีโทรทัศน์ใหม่.
1960 ถึงปี 1970
In 1963, Australian Consolidated Press and News Limited bought 200,000 shares in the Newcastle Broadcasting and Television Corporation. Shortly after, United Broadcasting Company sold its shares to Neatherley Investments Limited in Adelaide, and Australian United Investments in Melbourne, with each company purchasing 100,000 shares. Time Enterprises, purchased Australian United Investments's shares in November 1967.
During the period between 1968 and 1969, NBN secured a relay from the Postmaster-General to enhance their news service. In 1970, NBN began upgrading its studios in preparation for the commencement of colour television at a cost of A$360,000. The improvements included an enlarged film department; a film editing and cleaning equipment; a larger master control with four video transfer machines; a new telecine room with caption scanner and slide drums; as well as an expansion of the administration and staff offices which also included new offices and a boardroom.
In 1972, NBN was granted a license to operate a translator in the Upper Hunter from Rossgole Lookout near Aberdeen, on VHF channel 10. Concurrently in April 1972, NBN expanded its nightly news service to one hour, becoming the first television station in Australia to have a one hour news bulletin. As a part of earlier preparations for colour production, between 1972 and 1973, orders were placed with Rank Cintel and the EMI Group in the United Kingdom and Ampex in the United States for new colour equipment, in time for colour transmission tests on 7 October 1974. On 1 March 1975, the station began regular colour transmissions, whilst transmission was expanded to Banderra Downs, Merriwa, Mount Helen, and Murrurundi at a cost of A$180,000. In 1978, the Newcastle Broadcasting and Television Corporation made a bid for local station (and former owner) 2HD, however was disallowed by the Australian Broadcasting Tribunal. Also during the same year more extensions were added to the studios, which included a new car park, and was officially opened on 17 November 1978.
On 22 November 1979 the Newcastle Broadcasting and Television Corporation officially became NBN Limited, and the station itself renamed from Channel Three to NBN Television. By the late 1970s, NBN was producing twenty hours a week of local and networked programming from its studios, which in turn led the station to purchase a Bell Jet Ranger helicopter for news coverage purposes.
1980s
In early 1980, NBN purchased Southern Television Corporation Limited, owners of NWS-9 in Adelaide, for A$19 million. During the same year, NBN began a teletext service and also purchased the free local newspaper, the Newcastle Star. In 1981, Hadjoin Pty. Ltd., a subsidiary of Parry's Esplanade Limited (later Parry Corporation), purchased 19.88% of NBN Limited for A$6.7 million. Parry had then attempted to buy Michael Wansey's stake in NBN, but was blocked by the Supreme Court of New South Wales. (Michael's middle name is 'Berkley' named for the wealthy, childless couple who lived next door. He inherited a majority share in the Lamb family owned Newcastle Herald and Sun). After Parry's takeover It was later revealed that the Lambs had opposed NBN's purchase of the Star newspaper (created and owned by Wansey') and the attempt to buy 2HD. The company also faced possible suspension from the Australian Stock Exchange if a decision wasn't made soon. To resolve the tension, NBN sold NWS-9 to the Lambs in exchange for the majority stake in NBN in 1982. What is not widely known is that Michael Wansey traded his shares in the Newcastle Herald and Sun for the Lamb Family's share in NBN, giving him control of the station. With the buy-out of community shares NBN the station ceased to be what Hunter residents considered to be 'their own'. It came at a cost. Wansey mortgaged his shares to Parry who called in the debt
In 16 March 1983, Hadjoin finally completed the purchase of NBN, officially delisting the company. It had cost Parry A$6.76 per share for acquire 1,285,289 shares. Michael Wansey resigned from the board at the end of the year as a result. In 1984, plans for a second independent station in Newcastle had failed. During that time, NBN and ABC Newcastle were asked to leave the VHF band to accommodate FM radio. NBN would have been on UHF channel 51, and ABC on UHF channel 48, however this did not eventuate. A proposal to launch a radiated subscription television service with community broadcasting during the daytime hours had also failed that year.
In the late 1980s, NBN's Perth-based owner, Parry Corporation, spun off NBN Limited into a new company, NBN Enterprises, and took a 40% stake in the new company, with Security Pacific Capital Corporation buying 60%. Parry sold their stake soon after, holding onto Papua New Guinea television station NTN, which NBN had helped to set up. Fulcrum Media's move to later purchase the station was a source for confusion, as it was revealed that many companies, including the NSW State Superannuation Board and Westpac Banking Corporation, held substantial stakes in Fulcrum Media. Parry Corp's new owner CityWest issued a court challenge to re-acquire NBN, but it was revealed that CityWest was held by Hong Kong company Hung Lung Corporation, thereby violating foreign ownership laws. Following ownership changes, NBN Enterprises was sold to Washington H. Soul Pattinson for A$36 million.
1990s to the 2000s
NBN was one of many stations opposed to aggregation, and offered an alternative by opening up a second station which it would operate for a period of time before selling it. This proposal was however rejected, and aggregation occurred on 31 December 1991, with NBN acquiring Nine Network affiliation. Following aggregation, the station's coverage expanded to cover all of northern New South Wales, whilst concurrently programming extended to twenty-four hours in a day, in stereophonic sound. In 1994, NBN Television's logo was updated to a pseudo-Nine logo, similar to fellow affiliate WIN Television.
Throughout the 2000s, NBN was regarded as one of the leaders in digital broadcasting, not only being the first to produce a nightly regional news bulletin in full digital format, using a digital friendly news set, but also Australia's first fully digital outside broadcast van.
In 2004, Washington H. Soul Pattinson began moves to transfer control of the station to its publicly listed subsidiary, Soul Pattinson Telecommunications, which became SP Telemedia as a result.
On 30 January 2006, NBN adopted a new logo and on air graphics, in line with Nine's new logo. However, the news department did not update its graphics until 15 March. During April 2007, SP Telemedia announced that it would consider selling NBN Television, and had received at least two bids, one each from WIN Corporation and PBL Media. On 9 May 2007, the PBL Media A$250 million bid became final. However, PBL did not fold NBN into the main Nine Network, but continued to operate it as a regional station.
On 9 August 2009 NBN began transmission of the new digital channel GO! on channel 88.
In 2010, it was announced that two of NBN's inner Newcastle retransmitter sites in Charlestown and Cooks Hill were selected to carry 3D broadcasts of the 2010 State of Origin series.
On 26 September 2010 NBN began transmission of the HD digital channel GEM on channel 80.
On 26 March 2012 NBN began transmission of the digital datacasting channel Extra on channel 84.
News
NBN's local news is presented from the station's news studios at Mosbri Crescent in Newcastle, by Paul Lobb and Natasha Beyersdorf on weekdays, with Jane Goldsmith on weekends. Mike Rabbitt and Gavin Morris present sport and weather respectively on weekdays, whilst weekend sport is presented by Mitchell Hughes.
NBN was the first to launch an hour-long news bulletin in April 1972, and from launch night until the 1980s, Murray Finlay was the face of NBN's news bulletins, and was one of Australia's longest serving newsreaders. In 1975, Finlay was joined by Ray Dinneen at the news desk, who remained in that position until retirement in December 2010. In 1979, the news service received an award for its coverage of the Star Hotel riot.
On 1 March 1985, Jim Sullivan began his career as news director for the service, which has ultimately led him to become Australia's longest serving news director.
NBN News' footage of the tragic events of the 1989 Newcastle earthquake was beamed throughout the world, with NBN's reporters also being interviewed by international news services.
During the 1990s, the news service produced bulletins for the breakfast and late night timeslots, however this was later replaced by the Nine Network's Nightline bulletin. Also, for a short period, the 4.30pm bulletin was broadcast coupled with introductions and weather reports produced by the station in Newcastle.
NBN was one of the first television stations in Australia to broadcast live video from New York City as the 11 September 2001 attacks on the World Trade Center and the Pentagon unfolded. Liasing with NBN News director Jim Sullivan, NBN Late Edition News producer, Matt Carden secured a live feed through the Nine Network of ABC America enabling first pictures to be aired of the New York attacks within minutes. When NBN Late Edition News opened a short time later, newsreader Jodi McKay handed over to ABC News America's coverage of events, anchored by Peter Jennings. The bulletin was extended until 1am when NBN handed over to TCN-9 for the start of almost five days of continuous national coverage.
NBN News is unique as it simulcasts live across all 6 markets. After the major national stories are presented, the program is split into six Local Window opt-outs, featuring pre-recorded local bulletins for each regional market and a live local news round-up for Newcastle. After the first break, the bulletin continues as a live simulcast across the network with further Local Window opt-outs for sport and weather. News, sport and weather presenters start early at NBN recording introductions to each of the local stories which will be inserted into the live broadcast at 6pm. Top Stories are produced by regional news bureaus at Port Macquarie, Coffs Harbour, Central Coast, Tamworth, Lismore and the Gold Coast.
In 2006, NBN aired its 20,000th news bulletin during the week of 26 March; commemorating the event, NBN News produced five news specials that summarised the prior 44 years of news production.
NBN also broadcasts Nine Network's news content, including Nine's Early Morning News, Today, Nine News Now, Nine's Afternoon News, A Current Affair, Nine News First at Five. NBN do not air Nine's Morning News or Nine's 6PM News.
Paul Lobb took over as the network's main male newsreader after Ray Dinneen retired on 17 December 2010.
Local programming
NBN has always produced some local programming, and had set a record for most local programming and transmission hours in its first week of operation. It was also a member of Australian Television Facilities, and had a hand in the production of drama series Silent Number.
In 1963, NBN won the Logie Award for Enterprising Programming (which was only for country stations), and another Outstanding Contribution by a Regional Station award in 1978. NBN purchased the Romper Room franchise from Fremantle International in 1967, which broadcast for over three decades. The original hostess was Miss Anne, followed by Miss Lyn, Miss Pauline and finally, Miss Kim who hosted the program until its demise due to 'political correctness'. (For example, a favourite feature called 'bounce-the-ball' was deemed inappropriate because not all children could bounce a ball). At first the 'Miss's' were assisted by NBN's station mascot, Buttons the Cat, who underwent a number of incarnations as its costume aged and became outdated. Later, Buttons was retired, being replaced by Big Dog.
Local travel agency Jayes presented their own travel show, Travel Time with Jayes, broadcast on Sunday nights for over 20 years, starting in 1962. Also, every four years, NBN produces a live 24-hour telethon to raise money for local charities.
NBN premiered Today Extra in 1989. The lifestyle program was broadcast three days per week as part of NBN's day-time line-up. On 3 January 2007, it was announced that NBN would axe Today Extra, claiming it was no longer economically viable, with a drop in ratings and a shrinking advertising base. The program's axing ended the career for former weatherman Nat Jeffery, who presented the program for 18 years, and worked at the station for 28 years.
Logos
The original NBN logo, featuring the numeral three inside a ring was replaced by several others over the years. The three was used due to the station's frequency allocation, being transmitted on VHF channel 3 from a transmitter atop Mount Sugarloaf near Newcastle. On 22 November 1979 the logo was updated with the letters NBN replacing the numeral three. The blue and green logo coincided with the renaming of the station from Channel Three to the current name, NBN Television, and its parent company renaming from the Newcastle Broadcasting and Television Corporation to NBN Limited.
Despite pressure from the Nine Network to adopt the nine dots, NBN Television retained its logo for a few years after aggregation. However in 1994, NBN added nine dots into a new logo designed similarly to the Nine Network's, and also began using Nine's on-air promotion, with the NBN logo replacing Nine's. In 1998, the dots were changed to spheres.
Three-dimensions were added to the letters NBN in 2002, coinciding with a revamp of the station's on-air identity, concurrently with the Nine Network. On 30 January 2006, the station relaunched its logo to coincide with the Nine Network's fiftieth year of broadcasting. The new logo designed by Bruce Dunlop Associates saw the removal of the nine dots, with a blue square added to behind the letters NBN. However in 2008, the nine dots were reinstated into the logo and the dots are first 3D discs in 2008, then 2D dots in January 2009, then later spheres in September 2009.
อีนิกมา (วงดนตรี)
อีนิกมา เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533 โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน
อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า MCMXC a.D. นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา  เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)"  "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence"  อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ
แยกอโศก-เพชรบุรี
แยกอโศก-เพชรบุรี เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนเพชรบุรี ถนนอโศกมนตรี และถนนอโศก-ดินแดง ในท้องที่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
โดยในแนวถนนเพชรบุรี จะมีสะพานข้ามแยกโครงเหล็กขนาด 2 ช่องจราจร ซึ่งมีอายุการใช้งานมากกว่า 40 ปี จึงมีการปิดปรับปรุงสะพานครั้งใหญ่ เพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับตัวสะพาน และเพื่อให้รองรับน้ำหนักของรถบรรทุกขนาดใหญ่ได้ โดยปิดปรับปรุงสะพานตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม ถึงวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2562
จีราจัซ
จีราจัซ (Ciracas) เป็นตำบลในจาการ์ตาตะวันออก ตั้งอยู่ทางใต้สุดของกรุงจาการ์ตา เมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย
เขตการปกครอง
ตำบลจีราจัซแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้าน (เกอลูราฮัน) ดังนี้:
วัดพระธาตุสร้อยทอง
วัดพระธาตุสร้อยทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอยลาน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ก่อนปี พ.ศ. 2480 มีสภาพเป็นวัดร้าง เป็นซากอิฐเก่าโบราณ จากคำบอกเล่าของผู้อาวุโสเล่าว่า เดิมเป็นที่ตั้งของ พระธาตุสร้อยทอง เป็นวัดเก่าแก่ในสมัยโบราณ ซึ่งจะปรากฏซากของอิฐเก่าเดิมไว้ ชาวบ้านไม่มีใครกล้าขึ้นไปถางป่าบริเวณนั้น เล่ากันว่าในยามคืนขึ้น 15 ค่ำ ชาวบ้านจักพบเห็นดวงไฟประหลาด ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า แก้วพระธาตุ จะลอยมาจากพระธาตุเป็นประจำ และมีเสียงคล้ายกับเท้าม้าวิ่งมาตามเส้นทางตลอดทั้งคืน
โบราณสถานนี้มีเนื้อที่ 10 ไร่ เมื่อวัดจากซากโบราณที่พบ ชาวบ้านจึงได้พากันไปปักหมายเขตของที่ดินวัดไว้ จน พ.ศ. 2512 ได้มีการบูรณะวัดร้างแห่งนี้ขึ้นโดยการนำของพ่อหลวงอุตทา คำน้อย พร้อมคณะศรัทธาและประชาชนในหมู่บ้านได้เข้ามาบูรณะซากวัด พระธาตุ โดยมีขนาด 9 x 20 เมตร พ.ศ. 2540 ได้สร้างกุฏิ ศาลาเอนกประสงค์ ใช้เป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์ และประชาชนที่มาปฏิบัติธรรม อยู่เป็นเนือง ๆ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วย กุฏิ 2 หลัง หอฉัน 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ห้องเก็บเสนาสนะ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง และห้องน้ำ
เดอบูกงกอแล
เดอบูกงกอแล (Debout Congolais, แปลว่า "ตื่นเถิดชาวคองโก") คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประพันธ์ทำนองโดยซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi) เนื้อร้องโดยโจเซฟ ลูตุมบา (Joseph Lutumba) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่อสาธารณรัฐคองโก (เลโอโปลด์วิลล์)ได้รับเอกราชจากเบลเยียม แต่เมื่อประเทศได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง "ลาซาอีรวซ" (La Zaïroise) ภายหลังเมื่อโลร็อง กาบีลา (Laurent Kabila) ก้าวขึ้นมามีอำนาจในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้มีการนำเพลงเดอบูกงกอแลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกครั้ง
อาร์มาเกดดอน (2008)
อาร์มาเกดดอน (2008) (อังกฤษ:Armageddon (2008)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ณ เอชเอสบีซี อารีนา ในบัฟฟาโล้ รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการอาร์มาเกดดอนครั้งที่ 9 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 7 รายการด้วยกัน
พระราชวังไวต์ฮอล
พระราชวังไวต์ฮอล (Palace of Whitehall) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในลอนดอนในสหราชอาณาจักร ที่ประทับหลักของพระมหากษัตริย์อังกฤษในลอนดอนระหว่าง ค.ศ. 1530 - 1698 ยกเว้นเมื่อตึกเลี้ยงรับรอง (Banqueting House) ที่สร้างโดยอินิโก โจนส์ (Inigo Jones) ใน ค.ศ. 1622 เกิดเพลิงไหม้ ก่อนที่ไฟจะไหม้ พระราชวังไวต์ฮอลเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ที่ประกอบด้วยห้องทั้งหมดกว่า 1,500 ห้อง
ชื่อของวังใช้เป็นชื่อถนนที่เป็นที่ตั้งของพระราชวังซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริหารต่างๆ ของรัฐบาลอังกฤษ
ที่ตั้ง
เมื่อพระราชวังมีเนื้อที่เต็มที่ ตัวพระราชวังทางเหนือติดถนนนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ ทางด้านใต้ติดถนนดาวนิงและดาร์บีเกท ทางตะวันตกอยู่หน้าถนนฮอร์สการ์ด และทางตะวันออกติดแม่น้ำเทมส์โดยมีเนื้อที่ทั้งหมด 23 เอเคอร์ (9.3 เฮ็คตาร์)
ประวัติ
ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ก็กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลของอังกฤษ และเป็นที่ประทับหลักของพระมหากษัตริย์อังกฤษในลอนดอนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1049 บริเวณนั้นจึงเป็นที่นิยม—และราคาสูง วอลเตอร์ เดอ เกรย์ (Walter de Grey) อาร์ชบิชอปแห่งยอร์กซื้อที่ดินในบริเวณนั้นไม่นานหลังปี ค.ศ. 1240 และเรียกว่า “ยอร์กเพลซ” (York Place)
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ประทับที่นี่ในหลายโอกาสขณะที่มีการก่อสร้างที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และต้องขยายเพิ่มเติมเพื่อให้เพียงพอกับผู้ติดตามของพระองค์ ยอร์กเพลซได้รับการสร้างใหม่และขยายอย่างใหญ่โตในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ (Thomas Wolsey) จนมีเพียงแต่วังแลมเบ็ธ (Lambeth Palace) เท่านั้นที่ใหญ่กว่ารวมทั้งพระราชฐานของพระเจ้าแผ่นดินด้วย หลังจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ปลดคาร์ดินัลโวลซีย์จากอำนาจในปี ค.ศ. 1530 ออกจากตำแหน่งพระองค์ก็ทรงยึดยอร์กเพลซเพื่อใช้แทนพระราชวังเวสต์มินสเตอร์เป็นที่ประทับในลอนดอน พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสำรวจอสังหาริมทรัพย์ที่ยึดมากับคู่หมั้นเลดีแอนน์ โบลีน
ต่อมาพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงออกแบบยอร์กเพลซใหม่ และทรงขยายและสร้างใหม่ในรัชสมัยของพระองค์ตามแบบพระราชวังริชมอนด์ นอกจากนั้นก็ยังทรงสร้างสนามโบว์ลิงกลางแจ้ง, คอร์ตเทนนิสต้นตำรับ (Real tennis) ในร่ม, เล้าสำหรับตีไก่ และลานในการประลองทวนบนหลังม้า (jousting) ประมาณกันว่าทรงใช้เงินจำนวนกว่า £30,000 (ประมาณ £11 ล้านในปี ค.ศ. 2007) ในคริสต์ทศวรรษ 1540 กว่า 50% ของเงินที่ใช้สร้างวังบริดเวลล์ (Bridewell Palace) ทั้งหมด พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงเสกสมรสที่พระราชวังไวต์ฮอลสองครั้งๆ แรกกับแอนน์ โบลีน ในปี ค.ศ. 1533 และครั้งที่สองกับเจน เซมัวร์ ในปี ค.ศ. 1536 และเป็นที่เสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1547 ใน ค.ศ. 1611 เป็นที่แสดงละครที่เขียนโดยวิลเลียม เชกสเปียร์ “The Tempest” เป็นครั้งแรก
พระเจ้าเจมส์ที่ 1ทรงเปลี่ยนแปลงพระราชวังไวต์ฮอลครั้งใหญ่โดยการมีพระราชโองการให้สร้างตึกเลี้ยงรับรอง โดยอินิโก โจนส์ ในปี ค.ศ. 1622 เพื่อใช้แทนตึกเลี้ยงรับรองอื่นๆ ที่สร้างมาตั้งแต่รัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 การตกแต่งเสร็จในปี ค.ศ. 1634 โดยมีเพดานที่เขียนโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ที่จ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 (ผู้ทรงถูกปลงพระชนม์หน้าพระราชวังใน ค.ศ. 1649) ภายในปี ค.ศ. 1650 พระราชวังไวต์ฮอลก็กลายเป็นสิ่งก่อสร้างหมู่ที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางศาสนาใหญ่ที่สุดในอังกฤษโดยมีห้องทั้งหมดกว่ากว่า 1,500 ห้อง ผังของพระราชวังซับซ้อนมากและเป็นสถาปัตยกรรมจากหลายสมัยจึงทำให้ดูเหมือนเป็นเมืองเล็ก ๆ มากกว่าที่จะเป็นสิ่งก่อสร้างเดียว
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงจ้างให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างแต่ไม่มากนักโดยคริสโตเฟอร์ เร็น รวมทั้งชาเปลใหม่ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1687 สร้างที่ประทับของพระราชินีใหม่ (ค.ศ. 1688?) และที่ประทับส่วนพระองค์ของพระราชินี (ค.ศ. 1689)
ปัญหา
ในปี ค.ศ. 1691 เมื่อเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดในยุโรป—และสิ่งก่อสร้างเล็กๆ น้อยๆ—ที่เมื่อเกิดไฟไหม้ก็เป็นการทำลายโครงสร้างส่วนใหญ่ของสิ่งก่อสร้างเดิม เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1698 ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นอีกครั้งๆ นี้ทำลายที่อยู่อาศัยและที่ทำการของรัฐบาลส่วนใหญ่ แม้ว่าจะมีการสร้างใหม่แต่ก็เป็นไปอย่างจำกัดเพราะขาดงบประมาณ ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 บริเวณส่วนใหญ่ก็ให้เช่าเพื่อสร้างทาวน์เฮาส์
ปัจจุบัน
ในปัจจุบันตึกเลี้ยงรับรองเป็นส่วนสำคัญของพระราชวังไวต์ฮอลที่ยังเหลืออยู่แม้ว่าจะได้รับการเปลี่ยนแปลงบ้าง ส่วนต่างๆ ที่ยังคงอยู่รวมไปกับสิ่งก่อสร้างใหม่ๆ อื่นๆ ในตึกชุดของสำนักงานรัฐบาล ที่รวมทั้งหอและส่วนอื่นๆ ของคอร์ตเทนนิสในร่มจากสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8
เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ด้านตะวันออกสร้างใหม่เป็นสำหรับเป็นสำนักงานของกระทรวงกลาโหม ห้องใต้ดินจากพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า “ห้องเก็บไวน์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8” เป็นงานชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมเพดานโค้งที่ทำด้วยอิฐจากสมัยทิวดอร์ที่ยาว 70 ฟุตและกว้าง 30 ฟุต พบว่าเป็นอุปสรรคต่อการสร้างสิ่งก่อสร้างใหม่ แต่ในปี ค.ศ. 1938 สมเด็จพระราชินีแมรีทรงขอให้รักษาห้องใต้ดินไว้ ห้องนี้จึงถูกบรรจุไว้ในคอนกรีตและย้ายไปจากที่เดิม 9 ฟุตทางตะวันตกและลึก 19 ฟุตในปี ค.ศ. 1949 หลังจากการก่อสร้างเริ่มขึ้นใหม่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปัจจุบันห้องนี้ก็อยู่ในใต้ถุนตึกใหม่
งานประติมากรรมหินอ่อนจากโบสถ์น้อยเดิมในพระราชวังไวต์ฮอล ที่สร้างโดยพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในปัจจุบันอยู่ที่โบสถ์ที่เบอร์แนมออนซีในซอมเมอร์เซ็ท ที่ย้ายไปจากเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ในปี ค.ศ. 1820
ตำบลสำนักบก
สำนักบก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอเมืองชลบุรี ระยะทางห่างจากตัวอำเภอประมาณ 14 กิโลเมตร มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้นประมาณ 6.5 ตารางกิโลเมตร (4,062.5 ไร่) สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหนึ่งแห่ง ได้แก่ โรงเรียนวัดสำนักบก ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลชลบุรีตั้งอยู่ห่างจากพื้นที่ตำบลไปอีกประมาณ 12 กิโลเมตร และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสำนักบก
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลสำนักบกมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ตำบลสำนักบกเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดชลบุรี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลสำนักกระบก" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2447 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี
เดิมตำบลนี้มีต้นไม้ชนิดหนึ่งชาวบ้านทั่ว ๆ ไปเรียกว่า "ต้นกระบก" มีกิ่งก้านสาขาใหญ่โตมาก ตั้งอยู่กลางตำบลและอยู่ใกล้ทางเกวียน (ข้างวัดหนองศรีสงวน) พวกบรรดาเวียนไปมาโดยมาหยุดพักอาศัยกันตลอดฤดูฝนและพักร้อนใต้ต้นกระบกนี้ ซึ่งมีน้ำอุดมสมบูรณ์ จึงได้ชื่อว่า "ตำบลสำนักกระบก" ต่อมาชื่อเพี้ยนจากสำนักกระบก มาเป็น "สำนักบก" ชื่อนี้จึงเป็นชื่อของตำบลสำนักบกนับตั้งแต่นั้นมา
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลกุฎโง้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลสำนักบก มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักบก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักบกทั้งหมด ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลสำนักบก แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำนักบกใน พ.ศ. 2539
ประชากร
พื้นที่ตำบลสำนักบกประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,170 คน แบ่งเป็นชาย 3,111 คน หญิง 3,059 คน (เดือนธันวาคม 2564)
วิเชียร กุศลมโนมัย
วิเชียร กุศลมโนมัย (ชื่อเล่น: เพชรจ้า; 29 มกราคม พ.ศ. 2522 – ) เป็นทั้งดีเจประจำคลื่นวิทยุ 95.5 เวอร์จิ้นฮิตซ์ รวมถึงเป็นพิธีกรในรายการบันเทิงจำนวนมาก นอกจากนี้ หนึ่งในผลงานสร้างชื่อของเขา คือการเป็นผู้ให้เสียงพากย์เป็นพ่อมดรัมเพลสติลท์สกินในภาพยนตร์เรื่องเชร็ค สุขสันต์ นิรันดร
ประวัติ
นอกจากการเป็นดีเจทางคลื่นวิทยุเวอร์จิ้นฮิต เอฟเอ็ม 95.5 แล้ว เขายังมีผลงานในวงการบันเทิงเป็นจำนวนมาก อาทิ รายการบางกอกกอสซิป (ฺBangkok Gossip), เก่งจริงนะ, เอ็กซ์แดนซ์, ส่องสดสองแสบ รวมถึงรายการ ฅ. คนรักรถ
ชีวิตส่วนตัว
วิเชียรคบหาดูใจกับ นิวเคลียร์ - หรรษา จึงวิวัฒนวงศ์ อดีตนักร้องสมาชิกวงจี-ทเวนตี้ มากว่า 11 ปี ปัจจุบันวิเชียรและหรรษาสมรสกันแล้ว พิธีแต่งงานตามธรรมเนียมจีน วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 และงานฉลองมงคลสมรสวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2560 จัดที่โรงแรมแชงกรีล่า    เขาและภรรยาได้มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน มีชื่อว่ามหาสมุทร กุศลมโนมัย (ชื่อเล่น: ไทก้า) โดยปัจจุบัน เขาและภรรยาได้เลิกรากันแล้ว
ไอวาน ดิมิตรอฟ (นักฟุตบอล)
ไอวาน ดิมิตรอฟ (Иван Миланов Димитров; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศบัลแกเรีย  โดยเล่นในตำแหน่งกองหลังของฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรีย ดิมิตรอฟเริ่มปรากฏตัวแข่งขันในฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรียในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1962 และฟุตบอลโลก 1970  นอกจากนี้ยังเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ดิมิตรอฟเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 83 ปี
ฉือหางเต๋านัง
ฉือหางเต๋านัง หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางจังนัง (慈航道人;Ci hang dao ren) แท้จริงแล้ว ท่านคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า.
ประวัติ
ฉือหางเต๋านัง หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางจังนัง แท้จริงแล้ว พระนางคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา ในภาษาจีนกลางคือ อังกฤษคือ Cihang Daoren,Cihang Zhenren เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า
หลังจากนั้น ท่านก็ได้มีบทบาทในช่วงที่ทงเทียนเจี้ยวจู่ตั้งค่ายหมื่นเซียน โดยที่ได้สังหารเจ้าแม่จินหลิงเซิ่งหมู่
หลังจบสงคราม ท่านได้ออกจากศาสนาเต๋า
ลูกศิษย์เข้าเฝ้าเจ้าแม่
พระโพธิสัตว์กวนอิมมักจะมีเด็กชายและเด็กหญิงหรือพุทธสาวกเบื้องซ้าย-ขวา อยู่เคียงข้างเสมอ โดยถูกเรียกว่า “กุมารทอง (กิมท้ง)” คือเด็กชาย บางตำนานว่า กิมท้งคือ บุตรชายคนรองแห่งแม่ทัพหลี่จิ้ง (เทพถือเจดีย์บิดาแห่งนาจา) นามว่า “ซ่านไฉ่” ซึ่งถวายตัวเป็นพุทธสาวกแห่งพระโพธิสัตว์กวนอิม และ “ธิดาพญามังกร (เง็กนึ้ง)” คือเด็กสาวใช้ผู้ปวารณาเป็นข้ารับใช้พระองค์ บางตำนานกล่าวว่า เง็กนึ้งคือ เจ้าหญิงมังกร นามว่า “หลงหนี่” ซึ่งเป็นพระธิดาแห่งเจ้าสมุทรผัวเจี๋ยหลัวปวารณาตนเป็นพุทธสาวกพระโพธิสัตว์กวนอิม แต่บางตำนานว่้า ซ่านไฉ่ กับ หลงหนี่เป็นพระโพธิสัตว์เลยทีเดียว โดยมีเทวตำนานดังนี้ ตอนที่เจ้าหญิงหลงหนี่อายุได้ 8 พรรษาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาจากพระโพธิสัตว์เหวินซู(พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) บังเกิดเห็นดวงตาเห็นธรรมจึงเสด็จขึ้นจากวังบาดาล ยังชมพูทวีปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ และถวายตัวเป็นพุทธสาวก และต่อมาไม่นานสำเร็จมรรคผลเป็นพระโพธิสัตว์ ส่วนซ่านไฉ่นั้นเป็นบุตร 1 ใน 500 คน แห่งผู้เฒ่าฝูเฉิง เกิดเห็นว่าทุกสรรพสิ่้งเป็นสิ่งไม่เที่ยงมาแต่ไหนแต่ไร ด้วยเหตุนี้ึจึงสนใจศึกษาพระธรรมโดยได้รับคำชี้แนะจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) และได้รับการสั่งสอนจากพระภิกษุสงฆ์ถึง 53 รูป ผ่านอุปสรรคต่างๆจนบรรลุสู่การเป็นพระโพธิสัตว์
บางตำนานของท่าน
ในความเชื่อทางพุทธศาสนาพระโพธิการกวนอิมและพระโพธิภูมิได้ปรนนิบัติพระโพธิ์ทั้งซ้ายและขวาของพระโพธิ์อามิตตาพุทธในโลกตะวันตก "พระโพธิการกวนอิม" อธิบายตามตัวอักษรคือพระโพธิ์ที่ "สังเกตเสียงของโลก" "พระโพธิสัตว์กวนอิม" ในคัมภีร์เมี่ยวฟาเหลียนหัวกล่าวว่า "หากมีสิ่งมีชีวิตมากมายมีตัณหามากกว่ากาม มักสวดมนต์ให้นมัสการพระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมก็จะตัณหาหากดูหมิ่นมาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมก็จะพลัดพรากจากกัน หากโง่เง่ามาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมโลกบ่อยๆ ก็จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือ" "หรือแม้แต่" ตั้งพระโพธิญาณเพื่อแสวงหาบุรุษ สักการะพระโพธิญาณของกวนอิมในสัปดาห์หน้า จึงให้กําเนิดบุรุษผู้ฉลาดหลักธรรม และปรารถนาจะแสวงหาสตรี ก็ให้กําเนิดบุตรสาวที่ชอบมีศีล "เพราะพระโพธิการกวนอิมเป็นหน้าที่ของตนในการช่วยผู้ยากยากลําบาก นางมักใช้ความดีและความสะดวกในการเปลี่ยนแปลงสรรพชีวิต สรรพชีวิตควรวัดพระธรรมกายและเจ้าแม่กวนอิมจึงมีคํากล่าวที่ว่า เจ้าแม่กวนอิมได้แสดงตัวตนให้เหมาะสมและช่วยเหลือตามวาสนา จึงมีคํากล่าวที่ว่า "สามสิบสองควร" เป็นเวลากว่า 1,000 ปีแล้วที่พระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมได้ปรากฏรูปพระโพธิ์มากขึ้น: เจ้าแม่กวนอิมพันมือ, เจ้าแม่กวนอิมส่งบุตร, เจ้าแม่กวนอิมถือกิ่งหลิว, เจ้าแม่กวนอิมหัวม้า, เจ้าแม่กวนอิมปางอุ้มบุตร, เจ้าแม่กวนอิมชุดขาว, เจ้าแม่กวนอิมปางนอน, เจ้าแม่กวนอิมปางไภษัชยคุรุ, เจ้าแม่กวนอิมถือตะกร้า, เจ้าแม่กวนอิมปางจันทราวารี, เจ้าแม่กวนอิมปางขี่ม้า, เจ้าแม่กวนอิมถือผ้า, เจ้าแม่กวนอิมโปรยน้ํา เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากราชวงศ์ซ่งใต้พระโพธิการกวนอิมส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นผู้หญิงและเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เบื้องหลังรูปเจ้าแม่กวนอิมเหล่านี้ล้วนมีเรื่องราวและตํานานอันน่าประทับใจ ด้วยความช่วยเหลือของเรื่องราวเหล่านี้พระโพธิการกวนอิมได้รับชื่อเสียงสูงในหมู่ประชาชนของเราและได้รับอิทธิพลทางสังคมที่ดีในสังคมของเรา "พระพุทธเจ้าของบ้าน, กวนอิมปกป้องครอบครัว" เกือบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อทางพุทธศาสนาของประชาชนในประเทศของเรา.
เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ (Prinses Sophie der Nederlanden; 8 เมษายน ค.ศ. 1824 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1897) เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวและพระราชบุตรพระองค์สุดท้ายในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์กับอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจากพระภาติยะของพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์เป็นเวลา 7 ปีตั้งแต่พระเชษฐาของพระองค์พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จสวรรคตจนถึงกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์
พระประวัติ
เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ (Princess Sophie of the Netherlands) ประสูติเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1824 เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียวใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์สุดท้ายใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ ที่มีพระชนม์ชีพเป็นองค์สุดท้าย
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล อเล็คซันเดอร์ แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระญาติของพระองค์ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1842 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระชายา มีพระโอรส-ธิดาดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1897 สิริพระชันษา 72 ปี
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64 – รอบระดับประเทศ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64 รอบระดับประเทศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64 เพื่อคัดเลือกหา 3 สโมสรเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2564–65 โดยสโมสรที่ผ่านเข้ารอบนี้ประกอบด้วยสโมสรชนะเลิศจาก 6 โซนในรอบระดับภูมิภาคจำนวน 6 สโมสร สโมสรรองชนะเลิศจาก 4 โซนในรอบเดียวกันจำนวน 4 สโมสร และสโมสรที่ชนะเพลย์ออฟจากอีกสองโซนจำนวน 2 สโมสร รวมทั้งสิ้น 12 สโมสร
สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ได้แก่ (ชนะเลิศจากตอนบน) (ชนะเลิศจากตอนล่าง) และ (ชนะเลิศเพลย์ออฟระหว่างรองชนะเลิศของตอนบนและตอนล่าง)
รอบชิงชนะเลิศและรอบชิงอันดับที่สาม
สโมสรชนะเลิศจากแต่ละกลุ่ม (ตอนบนและตอนล่าง) จะพบกันในรอบชิงชนะเลิศและได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 โดยอัตโนมัติ ในขณะที่รองชนะเลิศจากแต่ละกลุ่มจะพบกันในรอบชิงอันดับที่สาม เพื่อหาสโมสรที่สามที่จะได้เลื่อนชั้นต่อไป การแข่งขันใช้ระบบเหย้า-เยือน
รอบชิงอันดับที่สาม
สโมสรรองชนะเลิศจากตอนบนได้แก่จากโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนสโมสรรองชนะเลิศจากตอนล่างได้แก่จากโซนภาคตะวันตก อุดร ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายชนะไปได้ก่อนในนัดแรก 1–0 อย่างไรก็ตาม ราชประชาเอาชนะไปได้ในนัดที่สอง 2–0 และได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ด้วยผลประตูรวม 2–1
ราชประชาชนะด้วยผลประตูรวม 2–1 และได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 เป็นทีมที่สาม
รอบชิงชนะเลิศ
สโมสรชนะเลิศจากตอนบนได้แก่จากโซนภาคเหนือ และสโมสรชนะเลิศจากตอนล่างได้แก่จากโซนภาคตะวันตก โดยในนัดแรกที่สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน (แม่กวง) ลำพูน วอร์ริเออร์เป็นฝ่ายชนะไปได้ก่อน 2–0 ในนัดต่อมาที่สนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี (กลีบบัว) เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ดทำประตูนำ 2–0 หลังจบ 90 นาทีทำให้ผลการแข่งขันเสมอกัน 2–2 ก่อนที่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ Joao Paulo Sales de Souza ทำประตูชัยให้ลำพูน วอร์ริเออร์ได้ในนาทีที่ 101 ทำให้ลำพูน วอร์ริเออร์เป็นฝ่ายชนะด้วยผลประตูรวม 3–2
ลำพูน วอร์ริเออร์ชนะด้วยผลประตูรวม 3–2
เมงเยสีหตู
เมงเยสีหตู (မင်းရဲ သီဟသူ, ); หรือ  มินจีสเว่  (မင်းကြီးဆွေ, ); ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1490 – 1549) ขุนนางคนสำคัญของพม่าระหว่างรัชสมัย พระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู และ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ รวมถึงเป็นพระบิดาของ พระนางธัมมเทวี และ พระเจ้าบุเรงนอง
เมื่อพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้สถาปนา กรุงหงสาวดี เป็นเมืองหลวงของพม่าแทน เมืองตองอู พร้อมย้ายไปประทับที่กรุงหงสาวดีใน ค.ศ. 1540 ทำให้ตำแหน่งพระเจ้าตองอูว่างลงพระองค์จึงแต่งตั้งเมงเยสีหตูผู้เป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) เป็นพระเจ้าตองอูกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1549
1549
ออน/ออฟ (มินิอัลบั้มของออนแอนด์ออฟ)
ON/OFF เป็นมินิอัลบั้มแรกและเปิดตัวของบอยกรุ๊ปจากประเทศเกาหลีใต้ชื่อ ออนแอนด์ออฟ (อังกฤษ : ONF) ภายใต้การดูแลของค่ายดับเบิ้ลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ อัลบั้มถูกปล่อยตัวในวันที่ 2 สิงหาคม 2560 ซึ่งมี 5 เพลง โดยมีเพลง ON/OFF เป็นเพลงไตเติ้ล
การตอบรับและเสียงวิพากษ์วิจารณ์
เพลง "ON/OFF" เปิดตัวในอันดับที่ 9 ของ Gaon Album Chart ประจำสัปดาห์ ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม 2560  และมินิอัลบั้มอยู่ในอันดับที่ 24 ในชาร์ตประจำเดือนสิงหาคม 2560 ด้วยยอดขาย 7,390 อัลบั้ม  จบการโปรโมทอัลบั้ม ON/OFF ในวันที่ 31 ตุลาคม 2560 ด้วยยอดขาย 10,240 อัลบั้ม
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – หญิงคู่
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ประเภทหญิงคู่ แข่งขันที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2008
สปรินเทอร์
สปรินเทอร์ เป็นยี่ห้อรถไฟดีเซลรางประเภทหนึ่ง ใช้งานหลักในสหราชอาณาจักร สร้างในทศวรรษที่ 1980 - 1990 โดยบริษัท เบรล, เมโทร แคมเมล และ บริติช เลย์แลนด์ ตัวรถไฟใช้เครื่องยนต์คัมมินส์และเกียร์แบบวออ์ท (แต่คลาส 158 ได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เพอร์กินส์แทน)
สปรินเทอร์ เป็นรถดีเซลรางของเจ้าของกิจการรถไฟต่างๆ มากมาย ได้แก่ การรถไฟอังกฤษเหนือ การรถไฟเกรทอังกฤษตะวันตก การรถไฟเกรทเทอร์แองเกลีย การรถไฟเวลส์ การรถไฟอังกฤษใต้และตะวันตก การรถไฟอังกฤษตะวันออกกลาง การรถไฟลอนดอน การรถไฟสกอตแลนด์ และ การรถไฟแห่งประเทศไทย
สปรินเทอร์รุ่นกำเนิด
มีบริษัทอยู่ 2 แห่ง คือ เบรล และ เมโทร แคมเมล ได้สร้างรถต้นแบบ 3 รุ่น ซึ่งถือว่าเป็นรถรุ่นแรกของสปรินเทอร์
สปรินเทอร์รุ่นดัดแปลง
รุ่นรุ่นถัดมาได้ทำการสร้างและพ่วงรถ 2 คันต่อขบวน ยกเว้นรถรุ่นคลาส 158 จำนวน 17 คัน และรถรุ่นคลาส 159 จำนวน 22 คัน ที่ทำการพ่วง 3 คันต่อขบวน (เพิ่มคันที่ไม่มีห้องคนขับไว้กลางขบวน) คลาส 153 ถูกดัดแปลงมาจากคลาส 155 จำนวน 2 คันต่อขบวน
รถคลาส 150,153,155, และ 156 ไม่มีเครื่องปรับอากาศ มีความเร็วสูงสุดที่ 75 mph ส่วนคลาส 158 และ 159 มีเครื่องปรับอากาศ มีความเร็วสูงสุดที่ 100 mph
150/1
ดำเนินการโดย
150/2
ดำเนินการโดย
คลาส 153 ซูเปอร์ สปรินเทอร์
ดำเนินการโดย
คลาส 155 ซูเปอร์ สปรินเทอร์
มีความเร็วสูงสุดที่ 75 mph
ดำเนินการโดย
คลาส 156 ซูเปอร์ สปรินเทอร์
ความเร็วสูงสุดที่ 75 mph
ดำเนินการโดย
คลาส 158 เอ็กซ์เพรส สปรินเทอร์
เป็นรถที่นิยมใช้กันแพร่หลายมากที่สุด เนื่องจากมีความเร็วสูงสุดที่ 100 mph และภายในรถยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย
ปัจจุบันดำเนินกิจการโดย ส่วนของการรถไฟแห่งประเทศไทยนั้น ได้มีการปรับแต่งลักษณะให้ต่างจากเดิมเล็กน้อย และล่าสุดในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการทำสีใหม่ โดยออกแบบโดยสมาชิกคนหนึ่งในเว็บไซต์รถไฟไทยดอตคอม
คลาส 159 เซาท์ เวสเทิร์น เทอร์โบ
ปัจจุบันดำเนินกิจการโดย
โครงการ
ในปัจจุบัน มีการวางแผนจะสร้างรถสปรินเทอร์เพิ่มอีก 2 รุ่น คือ คลาส 152 และ 157
คลาส 152
ในปี ค.ศ. 1990 ที่จริงแล้วต้องการสร้างรุ่นคลาส 152 ซึ่งดัดแปลงมาจากคลาส 156 แต่ในเวลานั้น ต้องดัดแปลงรุ่นคลาส 155 ให้เป็นคลาส 153 ดังนั้นคลาส 152 จึงยังไม่ได้สร้างทันที