cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สถาบันออกแบบนานาชาติชนาพัฒน์
ประวัติ
ด้วยดำริดังกล่าวนี้ พระธรรมมงคลญาณได้กำหนดแนวทางในการพัฒนาคนไทย โดยได้กำหนดให้มีการพัฒนาแบบก้าวกระโดด คือ ให้มีการเรียนรู้จากผู้ที่เป็นยอดอยู่แล้วในสาขานั้น ซึ่งแน่นอนว่าคงไม่มีผู้ใดปฏิเสธว่าประเทศอิตาลีคือผู้นำด้านการออกแบบของโลก โดยท่านได้อรรถาธิบายแนวทางดังกล่าวนี้ไว้ ดังนี้ “ถ้าเราจะดันทุรังไม่ฟังเสียงของชาวโลก มุ่งมั่นทำผลงานของเราเรื่อยไปก็ย่อมได้ แต่จะต้องใช้เวลาอันยาวนานเปรียบดังคนไม่มีชื่อเสียงในสังคมโลก กว่าจะสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่ยอมรับหรือเด่นดังขึ้นมามิใช่เรื่องง่าย แต่ถ้ามีใครชื่อเสียงโด่งดังในสังคมโลก เขาจะทำอะไรก็เป็นที่สนใจของชาวโลกเกิดค่านิยมชมชอบ เป็นที่ยอมรับในสังคม ใครๆ ได้อยู่ใกล้ก็พลอยมีชื่อเสียงโด่งดังไปด้วย เพราะฉะนั้น อาตมาต้องการให้คนไทยมีชื่อเสียงในเรื่องการออกแบบต่างๆ และไม่ต้องไปเรียนที่ประเทศอิตาลีให้เสียงเงินทองมากมาย”
และเพื่อให้โอกาสทางการศึกษานี้เปิดกว้างที่สุดสำหรับคนไทย จึงไม่คิดแต่เพียงการมอบทุนการศึกษาให้กับผู้ที่สนใจไปศึกษาต่อที่ประเทศอิตาลี แต่พระธรรมมงคลญาณได้ทำให้ในสิ่งที่เรียกว่า “หาคนอิตาลีมาฝึกความปราดเปรื่องของคนไทยได้ โดยไม่ต้องไปประเทศอิตาลี” คือการตกลงร่วมมือกับสถาบันออกแบบชั้นนำที่ตั้งอยู่ ณ กรุงฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี ซึ่งจากการที่หลวงพ่อได้ไปสัมผัสสถาบันแห่งนี้ พบว่า “มีนักศึกษามาเรียนกันทั่วโลก ทั้งญี่ปุ่น, จีน, ไทย, เยอรมัน, อังกฤษ, ฮอลแลนด์, สวีเดน, ฟินแลนด์ คนเหล่านี้เค้ามีความภูมิใจที่ได้มาเรียนที่สถาบันแห่งนี้ ทุกคนยอมรับ มิหนำซ้ำรัฐบาลของฟินแลนด์, ยูเครน, สวีเดนให้ทุนกับนักศึกษามาเรียนที่นี่ด้วย” ในวันจันทร์ที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 จึงได้มีการลงนามความร่วมมือทางวิชาการเพื่อให้มีการเรียนการสอน ณ วัดธรรมมงคล ภายใต้หลักสูตรและคณาจารย์ของสถาบันจากอิตาลีทั้งหมด การดำเนินการครั้งนี้นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีและถือว่าเป็นปรากฏการณ์ใหม่ในการจัดการศึกษาด้านการออกแบบโดยความร่วมมือกับสถาบันต่างชาติ ดังจะเห็นได้ว่ามีสถาบันอื่นๆ ดำเนินการในรูปแบบเดียวกันนี้อีกมากมายในช่วงเวลาต่อมา
การปฐมนิเทศนักศึกษารุ่นที่ 1 มีขึ้นเมื่อวันจันทร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2544 ณ ห้องประชุมวัดธรรมมงคล นักศึกษาในรุ่นที่ 1 นี้ทั้งหมด 35 คน โดยแต่เดิมมีการเรียนการสอนเป็นภาษาอิตาลี นักศึกษาจึงจะต้องไปศึกษาหลักสูตรภาษาอิตาลีที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเสียก่อน จึงจะมาเริ่มศึกษาหลักสูตรการออกแบบ และมีการเรียนการสอนใน 3 หลักสูตร คือ หลักสูตรการออกแบบตกแต่งภายใน หลักสูตรออกแบบแฟชั่น และหลักสูตรออกแบบเครื่องหนัง ภายหลังเมื่อมีการรับสมัครนักศึกษารุ่นต่อมา ได้มีการปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้สอดคล้องกับสังคมไทยมากขึ้น จึงมีการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษใน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรการออกแบบตกแต่งภายในและผลิตภัณฑ์ และหลักสูตรออกแบบแฟชั่น
ความสำเร็จ
ผลงานที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่พิสูจน์คุณภาพการจัดการศึกษาของสถาบันคือ การที่นักศึกษาของสถาบันได้รับรางวัลด้านการออกแบบระดับประเทศจากการประกวดในรายการต่างๆ มากมาย อาทิ ชนะเลิศงานประกวดงาน Sakura Collection 2014 และ 2015พร้อมได้นำผลงานจัดแสดงในประเทศญี่ปุ่น ชนะเลิศการประกวด Thailand Innofashion Award 2016 สาขาเครื่องหนัง ชนะเลิศการประกวด Star Fashion Search 2014 สาขาเครื่องหนัง รางวัลรางวัลพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในการประกวดออกแบบผลิตภัณฑ์ของร้านภูฟ้า, รางวัลจากการประกวดผลิตภัณฑ์นานาชาติ (โคมไฟ) ในงาน Echi di Luce 03 ประเทศอิตาลี, รางวัลจากการประกวดเฟอร์นิเจอร์ในรายการ Gruppo Sintesi's 2nd Shapping up intelligence ประเทศอิตาลี, รางวัลจากการประกวด Modernform Design Contest 2011, รางวัลจากการประกวด Yamaha Young Designer Contest 2008,รางวัลจากการประกวด Made Jeans Be Me, Cotton Design Challenge 2007, รางวัลจากการประกวดโครงการ Men Intrend Young Creative Bag & Shoes Design Contest โดยสมาคมเครื่องหนังไทย และเดอะ มอลล์ กรุ๊ป, รางวัลจากการประกวด Thailand Wedding Designer Award 2004, รางวัลจากการประกวด Leather Goods Designing Contest 2004 จัดโดย กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม เป็นต้น นอกจากนี้ผลงานของนักศึกษายังได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมแสดงในงานสำคัญขององค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน อาทิ งานแชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด, งานแม่แห่งแผ่นดิน 77 พรรษามหาราชินี, งานรัตนะแห่งแผ่นดิน 54 พรรษา เจ้าฟ้าในดวงใจ, งาน Bangkok International Fashion Week ภายใต้แบรนด์ Cotton Chitralada by CIDI ร่วมกับร้านจิตรลดา ทั้งนี้ยังได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระดับประเทศของรัฐบาลด้วย อาทิ โครงการ Bangkok Fashion Week 2005 และ 2006 และ งาน ASEAN Tourism Forum 2007 ที่ประเทศสิงคโปร์
ความคิดริเริ่มของพระธรรมมงคลญาณในการสร้างสถาบันออกแบบนานาชาติชนาพัฒน์นั้น มิเพียงแต่จะได้รับการยอมรับจากสถาบันต่างๆ ภายในประเทศเท่านั้น ในวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 รัฐบาลแห่งประเทศสาธารณรัฐอิตาลีโดยเอกอัครราชทูตอิตาลี ประจำประเทศไทย ได้ทำพิธีถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the Star of Italian Solidarity ชั้น Knight แด่พระธรรมมงคลญาณ เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติแห่งผลงานที่ได้สร้างเสริมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยและประเทศอิตาลีอย่างดียิ่ง
และจนถึงปัจจุบัน สถาบันได้ดำรงปณิธานอันแน่วแน่ในการสร้างนักออกแบบไทย ให้สามารถพัฒนาฝีมือการออกแบบให้มีความทัดเทียมและสามารถแข่งขันกับชาวต่างชาติได้ รวมไปถึงการมุ่งเป็นส่วนสำคัญที่จะผลักดันให้สินค้าแบรนด์ ไทยมีการออกแบบไม่แพ้สินค้าจากต่างประเทศ ในปัจจุบันสถาบันเปิดทำการสอน 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรออกแบบตกแต่งภายในและผลิตภัณฑ์ และ หลักสูตรออกแบบแฟชั่น
นิทรรศการศิลปนิพนธ์ประจำปี
ทุกปีสถาบันจะมีการจัดงานศิลปนิพนธ์ประจำปีในรูปแบบนิทรรศการมาอย่างต่อเนื่อง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้นำผลงานแสดงสู่สายตาบุคคลภายนอกและผู้ที่สนใจทั่วไป ในแต่ละปีจะมีการกำหนดแนวคิดหลักของงานให้สอดคล้องกับรุ่นของนักศึกษา อาทิ
อาคารเรียนหลังใหม่ CIDI world
วันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 เวลา 9.27 น. สถาบันได้จัดให้มีพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนหลังใหม่ CIDI world ซึ่งเป็นอาคารเรียน 4 ชั้นมีพื้นที่ใช้สอยกว่า 5,700 ตารางเมตร โดย พระธรรมมงคลญาณ เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคล และ ฯพณฯ สุวิทย์ คุณกิตติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ให้เกียรติเป็นประธานในพิธี
ชื่อ CIDI world ประพันธ์โดย พระธรรมมงคลญาณ มีความหมายว่า แวดวงวิวัฒนาการออกแบบแห่งโลก ซึ่งตัวอาคารมีแนวทางในการออกแบบให้เป็นอาคารที่เรียบง่าย แต่มีเอกลักษณ์ในการผสมผสานระหว่าง ความเป็น International คือความร่วมสมัย (Contemporary & Modern) กับจุดกำเนิดของสถาบัน คือความเป็นวัด
สถาบันได้จัดพิธีเปิดอาคารเรียนอย่างเป็นทางการในวันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555 และได้ย้ายการเรียนการสอนทั้งหมดมา ณ อาคารเรียนแห่งนี้
แจฮย็อน
ช็อง ยุน-โอ (정윤오) มีชื่อเกิดว่า ช็อง แจ-ฮย็อน (정재현; เกิด 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อการแสดงว่า แจฮย็อน เป็นนักร้อง แรปเปอร์ พิธีกรโทรทัศน์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ รู้จักกันดีในฐานะสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้เอ็นซีที หน่วยย่อยเอ็นซีทียูเอ็นซีที 127 และหน่วยย่อยเอ็นซีทีโทแจจ็อง
แจฮย็อนเริ่มต้นทำงานในฐานะเด็กฝึกงานของทีมก่อนเปิดตัว เอสเอ็มรุกกีส์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาเปิดตัวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 ในฐานะสมาชิกของยูนิตหมุนเวียนเอ็นซีทียูและกลายเป็นสมาชิกของยูนิตคงที่ในโซลเอ็นซีที 127 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ภายหลังเขาร่วมหน่วยเอ็นซีทีโทแจจ็องในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566
เขายังเคยเป็นพิธีกรรายการอินกีกาโย ในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
แจฮย็อนเกิดในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ที่เขตซอโช โซล ประเทศเกาหลีใต้ แม้ว่าเขามีชื่อเกิดว่า ช็อง แจ-ฮย็อน ภายหลังเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ช็อง ยุน-โอ  แจฮย็อนอาศัยและศึกษาอยู่ในรัฐคอนเนทิคัต สหรัฐ ตอนอายุ 5 ถึง 10 ขวบ และใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า เจย์ ช็อง (Jay Jeong) ทำให้เขาสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและเกาหลี แจฮย็อนเริ่มให้ความสนใจในด้านดนตรีเนื่องจากอิทธิพลของพ่อแม่ และเรียนรู้วิธีเล่นดีตาร์และเปียโน ในภายหลังในช่วงมัธยมจึงเริ่มร้องเพลงได้ ย่า/ยายของเขาผู้เป็นนักเต้นมืออาชีพที่เกษียณแล้ว ก็เป็นผู้ช่วยฝึกเต้นให้เขาด้วย
แจอย็อนเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม Shindong และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย Apgujeong ภายหลังถ่ายโอนไปที่โรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งกรุงโซลตอนเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 และจบการศึกษาใน พ.ศ. 2559 เขาเคยเป็นประธานสภานักเรียน
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
โลบหลัก
โลบหลัก (major lobe หรือ main lobe) คือโลบที่สัญญาณแพร่กระจายออกมา โดยการแพร่กระจายของสัญญาณในอุดมคติของโลบหลักคือ ไม่มีการสูญเสียใด ๆ ทั้งสิ้นกล่าวคือ เมื่อโลบหลักแพร่กระจายสัญญาณออกไปในทิศทางที่มีการแพร่กระจายมากที่สุด  โดยจะมีโลบรอง โลบข้าง และโลบหลังเป็นส่วนประกอบและโลบหลักนี้อาจมีมากกว่าหนึ่งโลบได้ในสายอากาศบางประเภท
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม (17 มีนาคม พ.ศ. 2358 – 22 มกราคม พ.ศ. 2432) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจัน หรือออกนามว่าจันเขมร เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2358 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2359)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม เป็นหนึ่งในเจ้านายฝ่ายในที่ได้รับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2425
หลังจากทรงประชวรเรื้อรังมาช้านาน ล่วงมาในเดือนกรกฎาคมพระองค์มีเม็ดขึ้นที่พระชิวหา แม้จะมีแพทย์หลวงเข้ามาถวายการรักษาแต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้น ที่สุดพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2432 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2433) สิริพระชันษา 73 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2435 พร้อมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี พระขนิษฐาต่างพระมารดา
ปลาการ์ตูนอานม้า
ปลาการ์ตูนอานม้า (Saddleback anemonefish, Saddleback clownfish; ) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
ได้ชื่อมาจากการที่มีลายสีขาวพาดตั้งแต่บริเวณปลายครีบหลังมายังบริเวณกลางลำตัว เหมือนอานม้า พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (A. sebae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 12 เซนติเมตร จะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล (Stichodactyla haddoni) ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทรายพื้นทะเล ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
ปลาการ์ตูนอานม้า นับว่าเป็นปลาการ์ตูนที่มีความหลากหลายทางสีสันและลวดลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยบางตัวอาจมีลายสองแถบ หรือสามแถบ สีสันมีตั้งแต่สีดำตลอดทั้งลำตัว หรือบางตัว มีเฉพาะส่วนปากเท่านั้นที่มีสีส้ม ลำตัวสีดำ ส่วนปากและท้องเป็นสีส้ม ไปจนถึงบางตัวที่มีสีส้มตั้งแต่ปาก, ท้อง และลำตัว มากกว่าพื้นที่สีดำบนลำตัว และขณะที่บางตัวอาจมีลายอานม้าเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของลำตัว แต่บางตัวมีลายอานม้าพาดยาวไปจนสุดด้านล่างของลำตัว เป็นต้น ส่วนปลาที่พบในเขตน่านน้ำไทยมักมีลายแถบสามแถบครึ่งลำตัว และมีลำตัวสีดำตลอดทั้งลำตัว
เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
มิตต์ รอมนีย์
วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ (Willard Mitt Romney) เกิดวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวอเมริกันจากรัฐมิชิแกน และเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 70 ระหว่างปี 2546-2550 มิตต์ รอมนีย์เป็น ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในนามพรรคริพับลิกัน เมื่อคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008และคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2012 เรียกสั้นๆ ว่า ศึกชิงทำเนียบขาว
ประวัติ
ในด้านการศึกษา วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ หรือ ดร.วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ ภายหลังจากจบการศึกษาที่โรงเรียนแครนบรูกที่เมืองบลูมฟีลด์ฮิลลส์ในรัฐมิชิแกน เขาได้ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แต่ในขณะที่ยังไม่จบการศึกษาเขาได้ลาออกมา หยุดพักการเรียน เพื่อมาเป็นมิชชันนารีเผยแผ่ศาสนาในฝรั่งเศสเป็นเวลา 30เดือน เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายมอร์มอนหลังจากกลับอเมริกาแล้ว เขาได้กลับไปศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรีศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย บริงแฮมยัง และได้ศึกษาต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดภาควิชาบริหารธุรกิจ ควบคู่ไปกับ การได้ปริญญาบัตรทางนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดเช่นเดียวกัน ต่อมาเขาเรียนจบ ปริญญาเอก นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผลงานในส่วนของนักธุรกิจนั้น มิตต์ รอมนีย์เป็นอดีตซีอีโอของบริษัท เบนแอนด์คอมพานี (Bain & Company) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเบนแคปิตอล (Bain Capital)
แหล่งข้อมูลอื่น
1947
สงครามกรีก-เปอร์เซีย
สงครามกรีก-เปอร์เซีย (Greco-Persian Wars) หรือ สงครามเปอร์เซีย เป็นชุดความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) กับนครรัฐกรีก เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 499–449 ก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งเกิดจากการพิชิตภูมิภาคไอโอเนียของพระเจ้าไซรัสมหาราชในปีที่ 547 ก่อนคริสตกาลและต่อมาแต่งตั้งทรราชขึ้นปกครอง ต่อมาในปีที่ 499 ก่อนคริสตกาล อริสตาโกรัส ผู้ปกครองไมลีตัสที่มีเปอร์เซียหนุนหลัง นำกำลังเข้ายึดเกาะนักซอสแต่ล้มเหลว อริสตาโกรัสจึงปลุกปั่นให้ชาวกรีกในเอเชียน้อยก่อกบฏต่อเปอร์เซียและนำไปสู่การกบฏไอโอเนีย นอกจากนี้อริสตาโกรัสยังร่วมมือกับเอเธนส์และอีรีเทรียเผาเมืองซาร์ดิส เมืองหลวงของภูมิภาคของเปอร์เซียในปีที่ 498 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิดาไรอัสมหาราชจึงส่งกองทัพเข้าสู้รบจนในปีที่ 494 ก่อนคริสตกาล ฝ่ายเปอร์เซียรบชนะฝ่ายกบฏที่ยุทธการที่ลาเด ฝ่ายกบฏถูกปราบลงในปีต่อมา
เพื่อป้องกันการกบฏครั้งใหม่และการแทรกแซง รวมถึงลงโทษการกระทำของเอเธนส์และอีรีเทรีย จักรพรรดิดาไรอัสจึงทำสงครามต่อเพื่อพิชิตกรีซทั้งหมด ฝ่ายเปอร์เซียเริ่มบุกกรีซในปีที่ 492 ก่อนคริสตกาล และประสบความสำเร็จในการยึดเธรซและมาซิดอน ต่อมาในปีที่ 490 ก่อนคริสตกาล กองทัพเปอร์เซียข้ามทะเลอีเจียน ยึดซิคละดีสและทำลายอีรีเทรีย แต่พ่ายแพ้ให้กับกองทัพเอเธนส์ในยุทธการที่มาราธอน
คลองสิบสอง
คลองสิบสอง ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นคลองซอยคลองที่ 12 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ คลองสิบสองเริ่มต้นจากหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี ไปจดคลองหนองปลาหมอ ในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
อำเภอบางคนที
บางคนที เป็นหนึ่งในอำเภอสำคัญของจังหวัดสมุทรสงครามในด้านการท่องเที่ยว เป็นที่ตั้งของอาสนวิหารแม่พระบังเกิด สร้างขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 (พ.ศ. 2433) โดยบาทหลวงเปาโล ซัลมอน มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส และเป็นปลายของคลองดำเนินสะดวก ซึ่งเชื่อมกับแม่น้ำแม่กลองที่ตลาดบางนกแขวกเก่าแก่ที่มีอายุกว่า 100 ปี ซึ่งเป็นตลาดริมน้ำที่ยาวที่สุดของจังหวัด มีประตูน้ำบางนกแขวกสร้างขึ้นเป็นทางปล่อยเรือเข้าออกคลองซึ่งมีมากมายในสมัยก่อน และมีเขตประวัติศาสตร์ที่สำคัญ คือ ค่ายบางกุ้ง และวัดเจริญสุขารามวรวิหาร
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบางคนทีมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
สมุทรสงครามหรือเมืองแม่กลองในอดีตคือแขวงบางช้าง ของเมืองราชบุรีแขวงบางช้างมีศูนย์กลาง อยู่ที่ตําบลบางช้าง อําเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม (ตามการแบ่งเขตการปกครองในปัจจุบัน) แขวงบางช้างมีอีกชื่อว่า สวนนอก ต่อมาปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาต่อเนื่องกับสมัย กรุงธนบุรีแขวง บางช้างแยกจากจังหวัดราชบุรีเรียกว่า "เมืองแม่กลอง" สมุทรสงครามมีความสําคัญทางประวัติศาสตร์ ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี พม่าส่ง กองทัพผ่านเข้ามาถึงบริเวณตําบลบางกุ้ง พระเจ้าตากสินมหาราชทรง รวบรวมผู้คนสร้างค่ายป้องกันทัพพม่าจนข้าศึกพ่ายแพ้ไป ณ บริเวณค่ายบางกุ้ง นับเป็นการป้องกันการรุกรานของพม่าเข้ามายังไทยครั้งสําคัญในช่วงเวลานั้น
อำเภอบางคนที หรือนามเดิมคือ "อำเภอสี่หมื่น" มีนายศุขเป็นนายอำเภอ ต่อมาใน พ.ศ. 2449 ได้ตั้งนายมังกร ซึ่งเป็นผู้ตรวจการมณฑลราชบุรีเป็นนายอำเภอสี่หมื่นแทน ในขณะนั้นจังหวัดราชบุรีมีทั้งหมด 7 อำเภอ 2 กิ่งอำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง อำเภอพระแท่น อำเภอลำพระยา อำเภอบ้านโป่ง อำเภอโพธาราม อำเภอแม่น้ำอ้อม อำเภอสี่หมื่น และกิ่งอำเภอจอมบึง กิ่งอำเภอวัดเพลง ต่อมาในวันที่ 11 มิถุนายน 2454 ทางราชการได้ยกอำเภอสี่หมื่น และอำเภอแม่น้ำอ้อมจากเมืองราชบุรี มาขึ้นเมืองสมุทรสงคราม เนื่องจากเมืองสมุทรสงครามมีการปกครองแค่ 2 อำเภอ ได้แก่ อำเภอบ้านปรก และอำเภออัมพวา จนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ได้เปลี่ยนชื่ออำเภอให้ตรงตามตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ซึ่งเปลี่ยนตามชื่อของตำบลบางคณฑี จากอำเภอสี่หมื่น กลายเป็น "อำเภอบางคณฑี" หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2510 ทางราชการได้กำหนด การเขียนชื่อจังหวัด อำเภอ และกิ่งอำเภอ เพื่อให้เขียนเป็นแบบเดียวกัน โดยได้เปลี่ยนการสะกดจาก "อำเภอบางคณฑี" เป็น "อำเภอบางคนที" อย่างเป็นทางการ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบางคนทีแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 13 ตำบล 101 หมู่บ้าน
สถาบันอุดมศึกษา
อำเภอบางคนทีเป็นที่ตั้งของสถาบันอุดมศึกษาแห่งเดียวของจังหวัดสมุทรสงคราม คือ สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกของจังหวัดสมุทรสงคราม ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2553
ไซบอร์ก (คอมิกส์)
ไซบอร์ก (Cyborg) หรือที่รู้จักกันในชื่อ วิกเตอร์ สโตน (Victor Stone) เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย มาร์ฟ วูล์ฟแมน (Marv Wolfman) และ จอร์จ เปเรซ (George Pérez) ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ DC Comics Presents เล่ม 26 (ตุลาคม 1980) โดยแรกเริ่มเดิมทีตัวละครนี้เป็นที่รู้จักกันในฐานะสมาชิกของ ทีนไททันส์ ทีมซูเปอร์ฮีโร่วัยรุ่น แต่ในภายหลังดีซีได้เปลี่ยนเรื่องราวของตัวละครนี้ โดยให้เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งกลุ่ม จัสติซลีก ในจักรวาล New 52
ไซบอร์กเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่มีร่างกายเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งจักรกล ร่างกายของเขาถูกทำลายจากอุบัติเหตุร้ายแรง แต่ก็สามารถรอดชีวิตมาได้ด้วยเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการทดลองทางวิทยาศาสตร์ โดยส่วนต่างๆของร่างกายเขานั้นถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งทำให้เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้พร้อมกับสามารถใช้ประโยชน์จากร่างกายในส่วนที่เป็นจักรกลได้อีกด้วย
ประวัติการสร้างสรรค์
มาร์ฟ วูล์ฟแมน และ จอร์จ เปเรซ ได้นำหนังสือทีมซูเปอร์ฮีโร่วัยรุ่น The Teen Titans ที่เคยปิดตัวไปแล้วสองรอบ กลับมาเขียนใหม่ในชื่อว่า The New Teen Titans ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในหนังสือ DC Comics Presents เล่ม 26 (ตุลาคม 1980) โดยสมาชิกของทีมนี้เป็นการผสมระหว่าง ตัวละครที่คนรู้จักกันดีอย่าง โรบิน, วันเดอร์เกิร์ล, คิดแฟลช, บีสต์บอย กับตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่สามตัว คือ เจ้าหญิงที่มาจากต่างดาว สตาร์ไฟร์, สาวลึกลับ เรเวน และหนุ่มครึ่งจักรกล ไซบอร์ก ที่มาร่วมผจญภัยด้วยกันโดยไม่ต้องมีผู้ใหญ่คอยชี้แนะ ซึ่งเรื่องราวของทีมนี้ก็ได้รับความนิยมจนมีหนังสือเป็นของตัวเองในชื่อ The New Teen Titans (พฤศจิกายน 1980)
ในช่วงที่ทำงานร่วมกันนั้น วูล์ฟแมนมักจะแบ่งปันไอเดียที่เป็นจุดสนใจ ให้กำลังใจและมักจะให้เปเรซมีส่วนร่วมในการทำงาน เขาให้อิสระเปเรซในการสร้างสรรค์บุคลิกตัวละครทุกตัว โดยไซบอร์กเป็นตัวละครที่วูล์ฟแมนให้อิสระมากเป็นพิเศษ เนื่องจากเปเรซนั้นมีประสบการณ์ที่ใกล้ชิดกับภูมิหลังของตัวละครนี้
ยุค Modern Age
วิกเตอร์ สโตน เป็นลูกชายของ ไซลาสและเอลินอร์ สโตน นักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานให้กับ S.T.A.R. Labs โดยทั้งคู่มีเป้าหมาย คือ ใช้การทดลองเพื่อพัฒนามนุษยชาติ พวกเขาทุ่มเทเวลาให้กับงานวิจัยมากจนห่างเหินกับลูกชาย ทั้งคู่เลือกวิกเตอร์เป็นผู้เข้ารับการทดลองเพื่อพัฒนาความฉลาด ซึ่งทำให้วิกเตอร์มีความฉลาดในระดับอัจฉริยะ อย่างไรก็ดี วิกเตอร์ไม่ชอบการปฏิบัติของพ่อแม่ที่ทำกับเขาเหมือนเป็นหนูทดลองมากกว่าลูก เขาจึงเลือกที่จะเอาดีทางด้านกีฬามากกว่าที่จะสนใจไปทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์อย่างที่พ่อแม่คาดหวัง
จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อวิกเตอร์ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ S.T.A.R. Labs ในระหว่างที่พวกเขากำลังศึกษาประตูมิติ อยู่ๆก็มีสัตว์ประหลาดออกมาจากประตูมิตินั้น แม้สุดท้ายไซลาสจะหาวิธีส่งมันกลับไปได้สำเร็จ แต่มันก็ได้ทำร้ายเอลินอร์จนถึงแก่ชีวิตและทำร้ายวิกเตอร์จนบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว เมื่อเห็นลูกชายกำลังจะตายไปอีกคน ไซลาสจึงตัดสินใจใช้อวัยวะจักรกลที่เขาเคยคิดค้นไว้แล้ว ผ่าตัดใส่ร่างกายของเด็กหนุ่มเพื่อรักษาชีวิตของเขาเอาไว้
หลังจากใช้เวลาหลายเดือนในการฟื้นตัวและเรียนรู้วิธีการควบคุมร่างกายใหม่ วิกเตอร์ก็ย้ายออกไปจากบ้านและลองกลับไปเรียนต่ออีกครั้ง ซึ่งทำให้เขาได้เห็นว่าตัวเองกลายเป็นตัวประหลาดในสายตาคนอื่นๆไปแล้ว เขาถูกแฟนบอกเลิก และถูกปลดออกจากแผนการเรียนทางด้านกีฬาของโรงเรียน เพราะเกรดที่ตกต่ำในช่วงพักฟื้นและความแข็งแกร่งของร่างกายที่เป็นไซบอร์กนั้นก็ไม่เป็นธรรมต่อผู้แข่งขันคนอื่นๆ เรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้วิกเตอร์ไม่รู้ว่าเขาควรจะไปอยู่ที่ไหน จนกระทั่งเขาได้เข้าเป็นสมาชิกของ "ทีนไททันส์" ที่ยอมรับและเห็นคุณค่าในตัวเขา
New 52
วิกเตอร์ สโตน นักกีฬาดาวรุ่งของโรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่ง ได้ประสบอุบัติเหตุระเบิดใน S.T.A.R. Labs แล้วบาดเจ็บสาหัส พ่อของเขา ไซลาส สโตน นักวิทยาศาสตร์ของ S.T.A.R. Labs ได้ตัดสินใจรักษาชีวิตเขาไว้ด้วยการใช้เทคโนโลยีของ S.T.A.R. Labs (ซึ่งรวมถึงเทคโนโลยีจากต่างดาวที่ถูกนำมาเก็บไว้ที่นี่) เปลี่ยนร่างกายของเขาให้กลายเป็นไซบอร์ก ทำให้วิกเตอร์รอดชีวิตมาได้ ต่อมา วิกเตอร์ได้ร่วมมือกับ เดอะแฟลช, กรีนแลนเทิร์น, อะควาแมน, วันเดอร์วูแมน, แบทแมน และ ซูเปอร์แมน หยุดยั้งการรุกรานโลกของดาร์กไซด์ ซึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้น พวกเขาก็ได้รับการยอมรับในฐานะซูเปอร์ฮีโร่และถูกตั้งสมญานามว่า จัสติซลีก (Justice League)
ภาพยนตร์
เรย์ ฟิชเชอร์ (Ray Fisher) รับบทเป็น วิกเตอร์ สโตน/ไซบอร์ก ใน จักรวาลส่วนขยายของดีซี (DCEU) ซึ่งตัวละครนี้เป็นอดีตนักกีฬาดาวรุ่งแห่งมหาวิทยาลัยก็อทแธมซิตี้ที่ประสบอุบัติเหตุร้ายแรงจนสูญเสียร่างกายหลายส่วนไปและกำลังจะเสียชีวิต พ่อของเขาที่เป็นนักวิทยาศาสตร์จึงนำ "มาเธอร์บ็อกซ์" เทคโนโลยีขั้นสูงจากต่างดาวมาสร้างร่างไซเบอร์เนติกส์ให้กับเขาเพื่อช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ทำให้วิกเตอร์กลับมามีชีวิตได้อีกครั้งโดยมีร่างกายเป็นกึ่งจักรกลที่มาพร้อมกับความสามารถหลายๆอย่าง เช่น ใช้ร่างกายเชื่อมต่อเข้ากับเทคโนโลยีแล้วสั่งการได้ เปลี่ยนร่างกายให้เป็นอาวุธได้ บินได้ เป็นต้น
รุ่งโรจน์ สว่างศรี
รุ่งโรจน์ เริ่มมีชื่อเสียงในสมัยที่เล่นฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย จนก้าวขึ้นไปติดทีมชาติไทย และสร้างผลงานคว้าเหรียญทองในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2001 ที่ประเทศมาเลเซีย และซีเกมส์ 2003 ที่ประเทศเวียดนาม จากนั้นประสบความสำเร็จในระดับสโมสรเมื่อสามารถคว้า ดับเบิลแชมป์ (ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกและฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก.) กับธนาคารกรุงไทยได้ถึง 2 สมัยซ้อน ในฤดูกาล 2547 และ ฤดูกาล 2548
เมื่อสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทยยุบทีมลง รุ่งโรจน์ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส, แบงค็อก ยูไนเต็ด, เชียงราย ยูไนเต็ด, แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด รวมถึงสโมสรอยุธยา ยูไนเต็ด
ประวัติ
รุ่งโรจน์ สว่างศรี จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม และเคยเล่นฟุตบอลในระดับนักเรียน โดยพาสถาบันได้แชมป์ฟุตบอลกรมพลศึกษา รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก.
ประชา พรหมนอก
ประวัติ
พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก มีชื่อเดิมว่า "ผิวทอง" เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาเป็นบุตรของนายผ่าน กับนางบาง พรหมนอก สมรสกับคุณหญิงวารุณี บำรุงสวัสดิ์ (หย่า) มีบุตร-ธิดา 4 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 2 คน คือ พ.ต.อ.ชัชธรรม พรหมนอก (เสียชีวิต), นางธารศรี ศรีวรขาน (สมรสกับ พล.ต.อ.เฉลิมเกียรติ ศรีวรขาน รอง ผบ.ตร.), นางนุดี เพชรพนมพร (สมรสกับนายศราวุธ เพชรพนมพร) และ พ.ต.ท.จิรพัฒน์ พรหมนอก
การเมือง
พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก เข้าสู่แวดวงการเมืองครั้งแรกเมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2540 ภายหลังเกษียณราชการแล้ว ต่อมาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติพัฒนา และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาล นายชวน หลีกภัย ต่อมาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคแทนที่นายสุวิทย์ คุณกิตติ ที่ประกาศลาออกไป และได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
ภายหลังรัฐบาลนายสมชายต้องพ้นวาระไปจากคดียุบพรรคพลังประชาชน ทำให้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต้องว่างลง พล.ต.อ.ประชาได้รับการสนับสนุนจากนายเสนาะ เทียนทอง และพรรคเพื่อไทยให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นคนต่อไป ในวันที่เลือกนายกรัฐมนตรีที่รัฐสภา เสียงที่เลือก พล.ต.อ.ประชา แพ้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ด้วยคะแนน 198 ต่อ 235 เสียง ซึ่ง พล.ต.อ.ประชาได้โหวตให้แก่ตัวเองด้วย
ต่อมา พล.ต.อ.ประชา ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 และจากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนพึงพอใจ เป็นลำดับที่ 5 จนกระทั่งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 พล.ต.อ.ประชา ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย (ศอ.รส.) ในช่วงที่มีการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มต่อต้านรัฐบาล ต่อมาได้มีการแต่งตั้ง ดร.สุรพงศ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เข้ามาทำหน้าที่แทน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 8 ซึ่งการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้เป็นโมฆะ เนื่องจากไม่สามารถจัดให้มีการเลือกตั้งทั้งราชอาณาจักรในวันเดียวกันได้ ซึ่งขัดรัฐธรรมนูญ
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พล.ต.อ.ประชา ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องในการโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรีจากตำแหน่งเลขาธิการ สภาความมั่นคงแห่งชาติ โดยขาดความชอบธรรม
จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา
'''ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา ''' (15 มีนาคม พ.ศ. 2484) เป็นราชบัณฑิต ประเภทวิชาวรรณศิลป์สาขาวิชาตันติภาษา สำนักศิลปกรรม นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาบาลี สันสกฤต และฮินดี แห่งคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นอาจารย์พิเศษให้กับหลายสถาบัน
สาขาที่เชี่ยวชาญ
ปรัชญาอินเดีย พระพุทธศาสนา ภาษาสันสกฤต ภาษาบาลี และภาษาฮินดี
บทความและหนังสือที่พิมพ์เผยแพร่
มีผลงานการแปลทั้งด้านภาษาสันสกฤต และฮินดี
สัปดาห์
สัปดาห์ เป็นหน่วยวัดเวลาเท่ากับเจ็ดวัน เป็นหน่วยเล็กกว่าเดือน อย่างไรก็ดี บางครั้งคำว่า "สัปดาห์" นี้ยังหมายถึงหน่วยวัดเวลาอื่นซึ่งน้อยหรือมากกว่าเจ็ด โดยในประวัติศาสตร์ สัปดาห์หนึ่งยาวสี่ถึงสิบวันในที่ต่าง ๆ กัน
หลักฐานการนับว่าสัปดาห์หนึ่งมีเจ็ดวันอย่างต่อเนื่องมานั้นปรากฏในหมู่ชาวยิวระหว่างการคุมขังที่บาบิโลน (Babylonian Captivity) ในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ทั้งศาสนายูดาย (ตามบรรยายการสรรค์สร้างในโทราห์/ไบเบิล) และบาบิโลนโบราณใช้สัปดาห์เจ็ดวัน วัฒนธรรมอื่นได้รับเอาสัปดาห์เจ็ดวันไปในเวลาแตกต่างกัน ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 3 จักรวรรดิโรมันค่อย ๆ แทนที่ปฏิทินโรมันซึ่งสัปดาห์หนึ่งมีแปดวันด้วยสัปดาห์เจ็ดวัน ชาวฮินดูอาจรับสัปดาห์เจ็ดวันก่อนศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานว่าชาวจีนบางกลุ่มได้ใช้สัปดาห์เจ็ดวันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4
การนับแบบ ISO
สัปดาห์แรก(W01)ตามระบบ ISO กำหนดว่า
ศุภวุฒิ เถื่อนกลาง
ร้อยตำรวจเอกศุภวุฒิ เถื่อนกลาง เกิดวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นกองหน้าฟุตซอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นให้กับชลบุรีบลูเวฟ และฟุตซอลทีมชาติไทย
ในปี 2013 เขาพาชลบุรี บลูเวฟเป็นแชมป์ในรายการฟุตซอลชิงแชมป์เอเชียได้เป็นครั้งแรก โดยเขาได้รับรางวัลนักเตะทรงคุณค่าของทัวร์นาเมนต์ และในปีนั้นเขายังได้รับรางวัลนักฟุตซอลแห่งปีของทวีปเอเชียอีกด้วย
ในปี 2016 ศุภวุฒิ ย้ายไปร่วมทีมเมส ซุนกุน แห่งอิหร่านฟุตซอลซูเปอร์ลีกในสัญญายืมตัว ในระหว่างที่ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2559 ยุติฤดูกาลลง และในปี 2018 เขาไปร่วมทัพสโมสร แบล็คสตีล มาโนกวารี ในลีกอินโดนีเซีย แต่น่าเสียดายที่เขาต้องกลับมาก่อนที่รอบเพลย์ออฟตัดสินแชมป์จะเสร็จสิ้น เนื่องจากศุภวุฒิต้องย้ายกลับมาเล่นกับ ชลบุรีบลูเวฟ ก่อนตลาดซื้อขายนักเตะจะปิด
ต่อมาในฤดูกาล 2020-2021 ศุภวุฒิ ย้ายไปร่วมทีมนาโงยะ โอเชียนส์ ในเอฟลีก ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทีมได้แชมป์และเขาเป็นนักฟุตซอลไทยคนแรกที่ได้แชมป์ฟุตซอลลีกของประเทศญี่ปุ่น
ศุภวุฒิเป็นนักเตะไทยคนแรกที่ยิงแฮตทริกได้ในการแข่งขันฟุตซอลโลก โดยทำได้ในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2021 ระหว่างทีมชาติไทยกับหมู่เกาะโซโลมอน
นอกจากนี้ศุภวุฒิ เถื่อนกลาง ยังรับราชการตำรวจ ในตำแหน่งรองสารวัตร กองทะเบียนพล สำนักงานกำลังพล
เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส
"เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส" (The First Time Ever I Saw Your Face)" คือเพลงแนวโฟล์คปี พ.ศ. 2500 เป็นผลงานการประพันธ์ของ อีวาน แม็กคอล เพื่อเพ็กกี ซีเจอร์ ภรรยาของเขา ในฉบับที่ได้รับความนิยมขับร้องโดย โรเบอร์ตา แฟลก  เพลงนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกในอัลบั้ม เฟิสต์เทก ของโรเบอร์ตา ในปี พ.ศ. 2512 และเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางเมื่อเพลงนี้นำมาใช้ในการประกอบภาพยนตร์เรื่อง เพลย์มิสตีฟอร์มี (Play Misty for Me) ที่กำกับและแสดงนำโดยคลินท์ อีสท์วูด ในปี พ.ศ. 2514 เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเพลงยอดนิยม 100 เพลงของชาร์ตบิลบอร์ดและได้รับรางวัลแกรมมีในอีก 3 ปีถัดมา
ฉบับของโรเบอร์ตานั้นช้ากว่า แต่ได้อรรถรสมากกว่า ทำให้คลินต์ อีสต์วูด (Clint Eastwood) ได้เลือกนำมาใช้ในภาพยนตร์เรื่อง เพลย์มิสตีฟอร์มี ระหว่างฉากรัก และเพื่อเป็นการเผยแพร่เพลงมากขึ้น ค่ายแอตแลนติก (Atlantic Records) ได้ย่อเพลงนี้ในฉบับความยาว 4 นาที และเผยแพร่ทางวิทยุ เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกานานกว่า 6 สัปดาห์ และอันดับ 14 ในสหราชอาณาจักร
ในฐานะของเพลงโฟล์คซอง "เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส" ได้นำมาขับร้องใหม่โดยศิลปินหลายคน อาทิ Marianne Faithfull, Kingston Trio, the Chad Mitchell Trio-Mike Kobluk solo, Gordon Lightfoot, Bert Jansch, Maria Taylor, และ Peter, Paul and Mary และภายหลังจากฉบับของ Roberta เพลงนี้ได้นำมาร้องใหม่อีกมากมาย อาทิ ฉบับของ Johnny Cash, the Chi-Lites, Marcia Griffiths, Isaac Hayes, Bradley Joseph, Joanna Law, Alison Moyet, George Michael, Elvis Presley, the Stereophonics, Mel Tormé, Vanessa L. Williams, Cindytalk, Amanda Palmer, Christy Moore, Leona Lewis, และ Lauryn Hill เซลีน ดิออน ได้รับความนิยมในสหราชอาณาจักร เพลงนี้ยังได้นำมาปรับรูปแบบแจ็ซ โดย  Rachel Z trio ในอัลบั้มชื่อเดียวกับเขาเอง เพลงนี้ยังได้เป็นเพลงพื้นฐานของดรัมและเบส โดย  Teebee และ Future Prophecies
ฉบับเซลีน ดิออน
"เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส" คือซิงเกิลที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง
เซลีน ได้แสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์พิเศษ "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" ซึ่งได้บรรจุในดีวีดีรวบรวมมิวสิกวิดีโอ ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ
เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในสหราชอาณาจักร โดยขึ้นชาร์ตอันดับที่ 19 และที่ 32 ในไอร์แลนด์
รูปแบบและรายชื่อเพลง
ซิงเกิลซีดีสามเพลง  - (สหราชอาณาจักร)
ซิงเกิลเทปสองเพลง - (สหราชอาณาจักร)
ชาร์ต
{| width="0%"
วรพจน์ เพชรขุ้ม
จ่าสิบตรี วรพจน์ เพชรขุ้ม เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ที่อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่นชาวไทย เจ้าของเหรียญเงินในกีฬาโอลิมปิก เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่ประเทศกรีซ และได้รับเกียรติให้เป็นผู้เชิญธงชาติไทยนำขบวนนักกีฬาทีมชาติไทย ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และในการแข่งขันมวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2010 วรพจน์ชนะนักมวยจากประเทศจีน ซึ่งเป็นเจ้าภาพ และวรพจน์ได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน นับเป็นเหรียญทองแรกของวรพจน์ในเอเชียนเกมส์ เหรียญทองเดียวของมวยสากลสมัครเล่นไทยในการแข่งขันครั้งนี้ และเหรียญทองสุดท้ายของทีมชาติไทยในการแข่งขันครั้งนี้
ประวัติ
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านใหญ่ และเข้าศึกษาในมัธยมศึกษาที่โรงเรียนพนมศึกษา (มัธยมศึกษาปีที่ 1) ก่อนย้ายไปโรงเรียนท่าฉางวิทยาคาร (มัธยมศึกษาปีที่ 2) และโรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม และระดับปริญญาโทที่วิทยาลัยทองสุข
โอลิมปิก 2004
วรพจน์ลงแข่งขันในรุ่นแบนตั้มเวท 54 กิโลกรัม ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยขึ้นแข่งขันกับคู่ชกดังต่อไปนี้
โอลิมปิก 2008
ก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน วรพจน์ประกาศว่า ตนจะคว้าเหรียญทองให้ได้ เพื่อนำไปเป็นกำลังใจให้คุณพ่อที่ป่วยเป็นโรคมะเร็ง วรพจน์สามารถผ่านรอบแรกไปโดยไม่ต้องชก เนื่องจากจับสลากได้ผ่านโดยอัตโนมัติ ในรอบสองสามารถเอาชนะ วิตโตริโอ จาฮิน ปาร์ริเนลโล จากอิตาลี ไปได้ขาดลอย 12-1 หมัด แต่รอบสาม หรือรอบ 8 คนสุดท้าย วรพจน์กลับแพ้ให้กับ แยนคีล ลีออน อลาร์คอน จากคิวบา 2-10 หมัด ที่เป็นตัวแทนของกิลเลอร์โม ริกอนเดอ๊อกซ์ คู่ชิงชนะเลิศที่สามารถเอาชนะวรพจน์ไปได้เมื่อ 4 ปีที่แล้ว โดยภายหลังการชก วรพจน์ถึงกับร่ำไห้ ที่ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใดได้เลย
โอลิมปิก 2012
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร วรพจน์ไม่อาจผ่านไปในรอบสุดท้ายในการแข่งขันได้ ด้วยเป็นฝ่ายแพ้ ชีวา ธาปา นักมวยชาวอินเดีย อายุ 18 ปี ไป 10-16 หมัด ในการแข่งขันคัดเลือกตัวที่ประเทศคาซัคสถาน เมื่อต้นเดือนเมษายน ปีเดียวกัน
กรณีถ่ายแบบ
ในกลางปี พ.ศ. 2552 วรพจน์ตกเป็นข่าวฮือฮาตามหน้าหนังสือพิมพ์ว่าได้ไปถ่ายแบบในกับนิตยสารฉบับหนึ่งในแบบวาบหวิว ทำให้ทางสมาคมมวยสากลสมัครเล่นลงโทษห้ามชกเป็นเวลา 3 เดือน
กรณีการเลื่อนยศ
กรณีข่าวดังการเลื่อนยศไวของ ร.ต.อ.หญิง แคท อาทิติยา เบ็ญจะปัก อายุ 27 ปี ฝ่ายเลขานุการด้านประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขานุการตำรวจแห่งชาติ ที่ผ่านหลักสูตร กอส. สามารถเลื่อนตำแหน่งจากชั้นประทวน ส.ต.ต.ถึง ร.ต.อ.หญิง โดยใช้เวลาเพียง 4 ปี
วัดน้ำวน
วัดน้ำวน เป็นวัดรามัญเก่าแก่อายุกว่า 100 ปีตั้งอยู่ที่ตำบลบางเดื่อ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา
ในวัดมีเจดีย์ทรงรามัญ (ย่างกุ้ง) อุโบสถมีหงส์หน้าอุโบสถ หน้าวัดเป็นแหล่งอาศัยของพันธุ์ปลาต่าง ๆ มากมาย เช่น ปลาสวาย ปลากระแห กระมัง เป็นวัดที่มีชื่อเสียงเรื่องการประสานกระดูกที่หัก เป็นการรักษาแบบมอญและประคบสมุนไพร
วัดน้ำวนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2214 โดยชาวมอญในสมัยสุโขทัย ชื่อว่า สมิงรามัญ รามสิทธิ์ มีอาชีพล่องแพ นำซุงไม้สักมาขาย เกิดแพแตกตรงที่น้ำวนจึงสร้างวัดขึ้น แล้วให้ชื่อวัดว่า วัดน้ำวนรามสิทธิ์ ต่อมาได้มีการบูรณะใหม่ ให้ชื่อวัดว่า "วัดน้ำวน" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2244 และเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2517
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ (Fire clownfish, Red and black anemonefish, Cinnamon clownfish; ) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (A. frenatus) มาก แต่มีความแตกต่างกันที่ปลามะเขือเทศแดงดำมีครีบก้น และครีบท้องเป็นสีดำ และลายสีดำบนลำตัวจะมีลักษณะแตกต่างออกไป ขณะที่ปลาที่พบในบางที่ เช่น ฟิจิหรือวานูอาตู ครีบเหล่านี้จะไม่มีสีดำ แต่ทว่าปลาที่มีลักษณะเช่นนี้มีพบไม่บ่อยนัก
มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร พบในมหาสมุทรแปซิฟิกทางแถบฟิจิ, วานูอาตู, มัลดีฟส์, อินโดนีเซีย ไปจนถึงเกรทแบร์ริเออร์รีฟ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย
นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง แต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนัก เนื่องจากมีสีสันที่ไม่สวยงามเท่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น
มิสบีชอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์
มิสบีชอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ (Miss Beach International Thailand) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2554 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสบิกินี่อินเตอร์เนชันแนล 2011
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
แคว้นออแดซา
แคว้นออแดซา (Оде́ська о́бласть) หรือที่บางครั้งเรียกว่า ออแดชชือนา (Оде́щина) เป็นแคว้นทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศยูเครน มีอาณาเขตจรดชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลดำ ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นตั้งอยู่ที่ออแดซา ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากรจำนวน 2,351,392 คน
แคว้นออแดซามีแนวชายฝั่ง (ชายฝั่งทะเลรวมชะวากทะเล) ยาวประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ในขณะที่มีแนวพรมแดนระหว่างประเทศยาวประมาณ 1,200 กิโลเมตร (750 ไมล์) นอกจากนี้ยังมีท่าเรือเดินทะเล 8 แห่ง มีไร่องุ่นครอบคลุมเนื้อที่มากกว่า 80,000 เฮกตาร์ (200,000 เอเคอร์) และมีทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุด 5 แห่งในยูเครน หนึ่งในจำนวนนั้นได้แก่ทะเลสาบยัลปูห์ซึ่งมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับเมืองออแดซา
กิโยตีน
กิโยตีน (guillotine) เป็นชื่อเรียกของอุปกรณ์การประหารชีวิตของฝรั่งเศส ถูกประดิษฐ์ขึ้นในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสเพื่อใช้ตัดคอนักโทษ กิโยตีนประกอบโครงโดยส่วนมากจะเป็นไม้ ไว้สำหรับแขวนใบมีดรูปสี่เหลี่ยมคางหมู น้ำหนักประมาณ 40 กก. ใบมีดจะถูกแขวนไว้ในส่วนบนสุด ภายใต้ใบมีดจะเป็นส่วนที่ให้ผู้ถูกลงโทษวางศีรษะ เมื่อเชือกได้ถูกปล่อยหรือตัดลง ใบมีดที่หนักจะหล่นลงไม้ในระยะทางประมาณ 2.3 เมตร และตัดศีรษะผู้ถูกประหาร (ความสูงและน้ำหนักตามมาตรฐานกิโยตีนฝรั่งเศส)
ประเทศฝรั่งเศสได้ชื่อว่าเป็นประเทศแรกที่ใช้การประหารชีวิตด้วยกิโยตีน นายนีกอลา ฌัก แปลตีแย (Nicolas J. Pelletier) โจรปล้นสัญจรถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนเป็นคนแรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1792 ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 สหราชอาณาจักร มีเครื่องลงโทษลักษณะที่คล้ายกันชื่อกรงเหล็กตะแลงแกง และมีเครื่องลงโทษลักษณะคล้ายกันในประเทศอิตาลีและสวิตเซอร์แลนด์
นายแพทย์อ็องตวน หลุยส์ สมาชิกสมาคมศัลยศาสตร์ (Académie Chirurgical) เป็นบุคคลที่คิดค้นการทำงานของเครื่องกิโยตีน โดยเครื่องกิโยตีนตอนแรกได้ใช้ชื่อว่า ลูยซง (Louison) หรือลูยแซ็ต (Louisette) แต่ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิโยตีน" ตามชื่อของ ดร.โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสเป็นผู้เสนอแนะการประหารชีวิตโดยการตัดคอ ภายหลัง ดร.กิโยตีน ได้เปลี่ยนนามสกุล เนื่องจากไม่ต้องการใช้ชื่อสกุลเป็นคำเดียวกับวิธีการประหารชีวิต ทั้งนี้ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ผู้มีชื่อเสียงมักถูกตัดคอโดยดาบหรือขวาน ในขณะที่ชาวบ้านทั่วไปจะถูกแขวนคอ หรือวิธีการประหลาดต่าง ๆ ในช่วงของยุคกลาง (เช่น ถูกเผาหรือมัดกับล้อไม้) ในการตัดคอ มีหลายครั้งที่ตัดคอไม่สำเร็จในดาบแรก ทำให้เกิดความทรมานต่อผู้ถูกประหารชีวิต การใช้กิโยตีนจะทำให้ผู้ถูกประหารชีวิตเจ็บปวดน้อยที่สุด ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส มีผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนอย่างน้อย 20,000 คน โดยการประหารด้วยกิโยตีนถือเป็นที่สนใจของบุคคลทั่วไปเช่นกัน
กิโยตีนถือเป็นเครื่องประหารชนิดเดียวที่ถูกกฎหมาย จนกระทั่งยกเลิกกฎหมายประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1881 อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทวีปยุโรปได้ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของนาซีเยอรมนี นาซีได้นำเครื่องกิโยตีนมาใช้ในการประหารชีวิตผู้ที่ต่อต้านระบอบนาซีในเยอรมนี บุคคลสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในฝรั่งเศสในที่สาธารณะ คือ ออยเกิน ไวด์มันน์ (Eugene Weidmann) อายุ 31 ปี ฆาตกรสังหาร 6 ศพชาวเยอรมัน โดยถูกตัดศีรษะเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1939 เวลา 16.32 น. ภายนอกคุกแซ็ง-ปีแยร์ (Saint-Pierre) ที่เมืองแวร์ซาย ส่วนบุคคลสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนและเป็นผู้ถูกประหารชีวิตคนสุดท้ายฝรั่งเศสใน คือ ฮามิดา จันดูบี (Hamida Djandoubi) อายุ 27 ปี ฆาตกรชาวตูนีเซียที่ลักพาตัว ทรมาน และสังหารเอลิซาเบธ บูสเกต์ อายุ 22 ปีโดยถูกตัดศีรษะที่ที่เรือนจำบัลเมต(Baumettes Prison) ในเมืองมาร์แซย์ เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1977 เวลา 04:40 น.
คลองสิบสาม
คลองสิบสาม ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ เป็นคลองซอยคลองที่ 13 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน คลองสิบสามเริ่มต้นจากหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ผ่านเข้าสู่อำเภอหนองเสือ อำเภอธัญบุรี อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และไปสิ้นสุดที่คลองแสนแสบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบห้า
คลองสิบห้า เป็นคลองที่ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ในโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 เชื่อมต่อคลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน คลองสิบห้าเดิมเริ่มต้นจากคลองรังสิต ในอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ไปสิ้นสุดที่คลองแสนแสบ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัด ฉะเชิงเทรา ภายหลังมีคลองขุดเยื้องจากปากคลองสิบห้าที่คลองรังสิต ไปเชื่อมกับแม่น้ำใน ที่จังหวัดนครนายกด้วย
อาโยเซ เปเรซ
อาโยเซ เปเรซ กูติเอร์เรซ (Ayoze Pérez Gutiérrez; เกิด 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า และกองกลางตัวรุกให้กับเรอัลเบติส สโมสรในลาลิกา จากการยืมตัวมาจากเลสเตอร์ซิตี
ระดับทีมชาติ
ในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2014 เขาถูกเรียกตัวให้เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี นับเป็นการร่วมทีมชาติเป็นครั้งแรกของเขา เพื่อแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015 นัดพบกับฮังการี และออสเตรีย โดยในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2014 เขาได้ลงเล่นเป็นนัดแรกหลังถูกเปลี่ยนตัวลงสนามในนาทีที่ 77 แทนที่มุนีร อัลฮะดาดี ช่วยให้ทีมเอาชนะฮังการี 0–1
เกียรติประวัติ
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประเภทบุคคล
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย
คริสต์จักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย (Romanian Orthodox Church; ROC, Biserica Ortodoxă Română; BOR) หรือ ราชาคณะโรมาเนีย (Patriarchate of Romania) เป็นคริสตจักรในอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่ปกครองตนเองในระดับคอมมูเนียนเต็ม และเป็นหนึ่งในเก้าราชาคณะของคริสต์จักรอีสเทินร์นออร์ทอดอกซ์ นับตั้งแต่ปี 1925 ไพรเมตแห่งคริสต์จักรมียศเป็นพระราชาคณะ เขตปกครองของคริสตจักรครอบคลุมประเทศโรมาเนียและมอลโดวา และมีสังฆมณฑลเพิ่มเติมสำหรับชาวโรมาเนียในเซอร์เบีย และ ฮังการี รวมถึงชุมชนชาวโรมาเนียโพ้นทะเลในยุโรปกลาง และ ตะวันตก, อเมริกาเหนือ และ โอเชียเนีย คริสต์จักรนี้เป็นคริสต์จักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์แห่งเดียวที่ใช้ภาษาของกลุ่มภาษาโรมานซ์ในพิธีกรรม
ประชากรส่วนใหญ่ของโรมาเนีย (16,367,267 คน หรือคิดเป็น 85.9% ตามสำมะโนประชากรปี 2011 ) และชาวมอลโดวาราว 720,000 คน เป็นคริสต์ชนในคริสตจักรนี้
รายชื่อนครในประเทศมาเลเซีย
บทความนี้เป็นรายชื่อนครของประเทศมาเลเซีย ณ ค.ศ. 2022 ประเทศมาเลเซียมีท้องที่จำนวน 19 แห่งที่ได้รับสถานะนคร (bandar raya) ตามกฎหมาย ในจำนวนนี้มี 16 แห่งอยู่ในมาเลเซียตะวันตก ส่วนอีก 3 แห่งอยู่ในมาเลเซียตะวันออก อย่างไรก็ตาม ยังมีท้องที่ที่มีลักษณะความเป็นเมืองสูงและมีประชากรจำนวนมากแต่ก็ยังไม่มีสถานะนคร ซึ่งบางครั้งก็สามารถเรียกขานเมืองเหล่านี้อย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นนครได้เช่นกัน สถานะนครจะกำหนดให้กับท้องที่ภายในเขตปกครองส่วนท้องถิ่น ส่วนท้องที่อื่น ๆ ที่ไม่ได้มีสถานะนคร ตามกฎหมายแล้วจะถูกจัดประเภทเป็น "เทศบาล" หรือไม่ก็ "เมือง"
นครของประเทศมาเลเซีย
ต่อไปนี้คือรายชื่อสถานที่ในมาเลเซียโดยเรียงลำดับตามวันที่ได้รับสถานะนคร
เกณฑ์
เกณฑ์พื้นฐานล่าสุด (2008) ในการให้สถานะนครแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคือ มีประชากรขั้นต่ำ 500,000 คน และมีรายได้ต่อปีไม่น้อยกว่า 100 ล้านริงกิต
ประชากร
กัวลาลัมเปอร์เป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย รองลงมาคือจอร์จทาวน์ เมืองหลวงของรัฐปีนัง เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในมาเลเซีย และเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองขยายที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ ส่วนทางทิศใต้ มีนครคู่แฝดคือ โจโฮร์บะฮ์รู และอิซกันดาร์ปูเตอรี ซึ่งรวมกันเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศ เขตมหานครอื่น ๆ ที่มีประชากรมากกว่า 500,000 คน ได้แก่ อีโปะฮ์ กูจิง และโกตากีนาบาลู
ตารางต่อไปนี้จะแสดงรายชื่อเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมาเลเซียเรียงตามจำนวนประชากร
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล (College of Music, Mahidol University) เป็นโรงเรียนดนตรีแห่งแรกในประเทศไทย มีฐานะเทียบเท่าคณะหนึ่ง ในกำกับของมหาวิทยาลัยมหิดล เปิดสอนวิชาเกี่ยวกับดนตรีโดยเฉพาะ ตั้งแต่ระดับเตรียมอุดมดนตรีไปจนถึงระดับปริญญาเอก โดยเป็นสถาบันเดียวในประเทศที่เปิดสอนวิชาดนตรีในระดับปริญญาเอก มีอาจารย์ที่ชำนาญในเครื่องดนตรีแต่ละชนิดโดยเฉพาะ เป็นสถาบันเดียวในประเทศที่เปิดสอนทั้งด้านดนตรีไทยและดนตรีสากล ปัจจุบันวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันดนตรีแห่งแรกของประเทศไทยและแห่งแรกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ผ่านการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานสถาบันดนตรีในยุโรป และล่าสุด หลักสูตรระดับปริญญาตรีได้รับการรับรองจาก MusiQuE ซึ่งเป็นมาตรฐานทัดเทียมสถาบันดนตรีชั้นนำระดับโลก
ประวัติ
การขยายการศึกษาสาขาวิชาดนตรี ก่อนที่จะมาเป็นวิทยาลัยดุริยางคศิลป์นั้น ได้มีบุคลากรที่มีชื่อเสียงด้านดนตรีหลายท่าน อาทิ ศ. นพ.สุเอ็ด คชเสนี, ศ. นพ.สุพจน์ อ่างแก้ว, ศ. นพ.วราวุธ สุมาวงศ์, ศ. นพ.อดุลย์ วิริยเวชกุล และ ศ. นพ.พูนพิศ อมาตยกุล ช่วยกันสนับสนุนผลักดัน ให้ผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหิดลได้เห็นความสำคัญของวิชาการดนตรี และมีการจัดสัมมนาวิชาการดนตรีขึ้น เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2530 ศ. นพ.ณัฐ ภมรประวัติ อธิการบดีในขณะนั้น ได้จัดตั้งโครงการพัฒนาวิชาการดนตรีขึ้น และได้โอนย้ายนายสุกรี เจริญสุข ซึ่งจบปริญญาเอกสาขาดนตรี ข้าราชการสังกัดวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา กระทรวงศึกษาธิการ มาเป็นหัวหน้าโครงการ โดยเปิดสอนวิชาดนตรีให้เป็นวิชาเลือกในระดับปริญญาตรีขึ้น ประกอบด้วยวิชาดนตรีวิจักษ์ การขับร้องประสานเสียง วิชารวมวง มโหรี วงปี่พาทย์ มีวิชาดนตรีเป็นวิชาเลือกในมหาวิทยาลัยมหิดลเป็นครั้งแรก จัดสัมมนาวิชาการดนตรี ในขณะเดียวกันก็ได้สร้างหลักสูตรมหาบัณฑิต แขนงดนตรี ขึ้นในแขนงวัฒนธรรมศึกษาด้วย
ในปีการศึกษา 2532 มหาวิทยาลัยได้เปิดรับนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา แขนงวัฒนธรรมดนตรี โดยสถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท ซึ่งเป็นหลักสูตรบัณฑิตศึกษาดนตรีแรกของไทย ในปีการศึกษา 2536 มหาวิทยาลัยได้จัดตั้ง “สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาวิชาการดนตรี” ขึ้นภายใต้บัณฑิตวิทยาลัย โดยความช่วยเหลือจากคณบดีบัณฑิตวิทยาลัยในขณะนั้น คือ รศ. นพ.มันตรี จุลสมัย เพื่อเปิดสอนแขนงวิชาดนตรีศึกษาและแขนงวิชาดนตรีวิทยา
ต่อมามหาวิทยาลัยมหิดลได้มีโครงการจัดตั้งวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ขึ้น โดยอธิการบดีในขณะนั้นคือ ศ. นพ.ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชื่อ “วิทยาลัยดุริยางคศิลป์” เป็นชื่อที่ ศ. นพ. อดุลย์ วิริยเวชกุล เป็นผู้เสนอและเป็นที่ยอมรับ หมายถึงวิทยาลัยดนตรีที่มุ่งสร้างนักดนตรีที่มีความสามารถในการเล่นดนตรี เป็นวิทยาลัยของผู้ที่มีศิลปะทางดนตรี
ดัชเชสยุททาแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร พระราชโอรสใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร แต่ไม่มีพระบุตร ต่อมาพระสวามีได้เสด็จพระราชดำเนินไปประทับ ณ ประเทศออสเตรีย และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1939 สิริพระชนมายุ 67 พรรษา ซึ่งพระองค์นั้นได้ประทับใน กรุงโรม ประเทศอิตาลี
พระองค์เคยดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งมอนเตเนโกร ในระยะเวลาสั้นๆ เพียง 6 วัน เนื่องจากพระราชสวามีขึ้นครองราชย์ ก่อนจะประกาศสละราชบัลลังก์
ซิเนแม็กซ์
ซิเนแม็กซ์ เอเชีย (Cinemax Asia) เป็นช่องรายการจาก HBO Asia ซึ่งฉายภาพยนตร์ที่ฉายจากเอชบีโอ ซิเนแม็กซ์ เอเชีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศสิงคโปร์
ประวัติ
ซิเนแม็กซ์ เอเชีย ออกอากาศครั้งแรกเดือนพฤศจิกายน ปี 1996 ซิเนแม็กซ์ เอเชีย นั้นเป็นช่องรายการภาพยนตร์ 24 ชั่วโมงซึ่งนำภาพยนตร์ฉายจากเอชบีโอ ออกอากาศ โดย ซิเนแม็กซ์ นำเสนอภาพยนตร์ที่ไม่มีโฆษณาคั่น โดยช่วง Get Into The MAX Weekend ออกอากาศตั้งแต่วันพฤหัสบดีถึงวันอาทิตย์ในช่วงเวลา Primetime
แอดแวนเจอร์ ไทม์
แอดแวนเจอร์ ไทม์ (Adventure Time) เป็นการ์ตูนทีวีเรื่องราวซีรีส์ของอเมริกา โดย เพนเดิลตัน วาร์ด สร้างให้ การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ซีรีส์จะติดตามการผจญภัยของเด็กผู้ชายที่ชื่อว่า ฟินน์ (ให้เสียงโดย Jeremy Shada) กับเพื่อนสนิทและพี่ชายบุญธรรม เจค (ให้เสียงโดย John DiMaggio) หมาที่มีพลังพิเศษในการเปลี่ยนรูปรูปทรงและขนาดตามที่ใจนึกคิด ฟินน์และเจคอาศัยอยู่ที่เมืองแห่งการพยากรอู ในที่นั่นพวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครส่วนใหญ่มากมาย
ประกอบด้วย:Princess Bubblegum (ให้เสียงโดย Hynden Walch), Ice King (ให้เสียงโดย Tom Kelly) ,Marcelin The Vampire Queen (ให้เสียงโดย Olivial Olson) และ BMO (ให้เสียงโดย Nikki Yong) ซีรีส์นี้เริ่มฉายครั้งแรกใปี 2007 เป็นการสร้างแบบสั้น เพื่อ Nicktoons และ Frederator Studios' animator Series Random! หลังจากการสร้างแบบสั้นเกิดกระแสฮิตบนอินเทอร์เน็ต Cartoon Network ได้จ้างให้สร้างเป็นซีรีส์แบบยาว มีการดูก่อนแสดงภาพยนตร์ในวันที่ 11 มีนาคม 2010 และฉายจริงในวันที่ 5 เมษายน 2010
ดีวีดี "แอดเวนเจอร์ ไทม์" ในประเทศไทยได้วางจำหน่ายในประเทศไทยโดย บริษัท เอ็ม วี ดี จำกัด (M V D Company Limited)
ฟิโอน่า (Fiona)
เป็นตัวละครเวอร์ชันสลับเพศของฟินน์
เจค (Jake)
ตัวละครเอกของเรื่อง อยู่กับพี่น้องชื่อ ฟินน์ มีแฟนชื่อ เลดี้ เรนนิคอร์น จนมีลูก 5 ตัว คือ ชาร์ลี, ทีวี, วิโอล่า, คิมคิลวาน, และ เจคจูเนียร์
เค้ก (Cake)
เป็นตัวละครเวอร์ชันสลับเพศของเจค
กันเธอร์ (Gunter)
ตัวเพนกวิน อาศัยอยู่ในอาณาจักรน้ำแข็งกับไอซ์คิงร่างที่แท้จริงคือ ออร์กาล็อก สิ่งมีชีวิตโบราณที่อยู่ในอวกาศและได้กลายพันธุ์จากคำขอพรของมงกุฏ
เจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัม (Princess Bubblegum)
เจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัมหรือเจ้าหญิงหมากฝรั่ง เพื่อนสาวของฟินน์ เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรแคนดี้ อวตารธาตุแคนดี้ โดยเจ้าหญิงไม่ได้อายุ 19 เพราะเจ้าหญิงแก่แล้ว ซึ่งบั๊บเบิ้ลกัมมีชีวิตมาตั้งแต่ mushroom war เนื่องจากเธอเกิดมาจาก mother gum ที่เป็นหมากฝรั่งกลายพันธุ์
เจ้าชายกัมบอล (Prince Gumball)
เป็นตัวละครเวอร์ชันสลับเพศของเจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัม
บีโม่ (BMO)
ตัวเครื่องทีวีและวีดีโอ อยู่บ้านเดียวกับฟินและเจค ทั้งสองคนมักจะเล่นวิดีโอเกมหรือดูหนังจากบีโม่เป็นประจำ แต่เมื่อทั้งสองคนไม่อยู่ บีโม่ก็จะจินตนาการและเล่นคนเดียวโดยไม่เดือดร้อนอะไร บีโม่เป็นเพศชาย
มาซีลีน (Marcelline)
ราชินีแวมไพร์ รัชทายาทอาณาจักรไนท์โทสเฟียร์ เธอเคยเป็นเจ้าของบ้านต้นไม้ที่ฟินน์กับเจคอาศัยอยู่ เธอชอบทานอาหารที่มีสีแดงสด เจคกลัวเธอเพราะเธอเป็นแวมไพร์ มาซีลีนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีกับพ่อของเธอ เธอเคยเป็นเพื่อนกับไอซ์คิงตอนที่ไอซ์คิงยังจำตัวตนของเขาได้ก็คือไซม่อนขณะนั้นมาซีลีนยังเป็นเพียงแค่เด็กอยู่ เธอมักมีปัญหากับเจ้าหญิงบับเบิ้ลกัมแต่สุดท้ายทั้งคู่ก็เป็นคนรักที่ดีต่อกัน
มาแชล ลี (Marshall Lee)
เป็นตัวละครเวอร์ชันสลับเพศของมาเซลีน
เจ้าหญิงลัมปี้สเปซ (Lumpy Space Princess)
เจ้าหญิงลัมปี้สเปซหรือเจ้าหญิงดาวมะปูด เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรลัมปี้สเปซ
เจ้าหญิงเฟลม (Flame Princess)
เจ้าหญิงเฟลมหรือเจ้าหญิงเพลิง เพื่อนสาวของฟินน์ เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรไฟ อวตารธาตุไฟ
เจ้าหญิงสไลม์ (Slime Princess)
เจ้าหญิงสไลม์หรือเจ้าหญิงเมือก เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรสไลม์ อวตารธาตุเมือก
เลดี้ เรนนิคอร์น (Lady Rainicorn)
แฟนสาวของเจค ต่อมาได้ให้กำเนิดลูก 5 ตัวกับเจค คือ ชาร์ลี, ทีวี, วิโอล่า, คิมคิลวาน, และ เจคจูเนียร์
มาร์ติน (Martin)
พ่อของฟินน์ที่ปัจจุบันกลายเป็นตัวตนระดับคอสมิค
เบ็ตตี้ กรอฟ (Betty Grof)
คู่หมั้นของไซม่อน แพตติคอฟ
คิง ออฟ อู (King of Ooo)
ศัตรูวายร้ายที่มาปกครองอาณาจักรแคนดี้แทนเจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัม
ฮันซัน อบาเดียร์ (Hunson Abadeer)
พ่อของมาเซลีน เป็นผู้ปกครองอาณาจักรไนท์โทสเฟียร์
เอิร์ล ออฟ เลมอนแกรป (Earl of Lemongrab)
เป็นสิ่งทดลองแรกของเจ้าหญิงบับเบิ้ลกัม ผู้นำแห่งอาณาจักรเอิร์ลเลมอนแกรป ซึ่งปกครองแบบระบอบเผด็จการ
พาเทียนเซนต์พิม (Patience St. Pim)
ศัตรูวายร้ายของฟินน์กับเจค อวตารธาตุน้ำแข็ง
เฟิร์น (Fern)
ศัตรูวายร้ายของฟินน์กับเจค เป็นอดีตดาบของฟินที่ถูกขายให้ฟินน์โดยพ่อมดหญ้า และกลับมาเป็นต้นไม้สูงในอีก1000ปีข้างหน้า โดยเฟรินคือตัวตนของฟินน์ที่อยู่ในดาบฟินน์ผสานเข้ากับปีศาจในดาบหญ้า เกลียดฟินน์เพราะตนเองมักแพ้ฟินน์
กัมบาลด์ (Gumbald)
ศัตรูวายร้ายของฟินน์กับเจค ลุงของเจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัม
GOLB
อาจารย์ของเดอะลิช เป็นตัวแทนความวุ่นวายมักจะปรากฏเมื่อมีสงคราม เช่นตอน come along with me
เดอะลิช (The Lich)
ศัตรูวายร้ายของฟินน์กับเจค เป็นสิ่งที่เกิดมาจากดาวหางแคทาลิสสีเขียวสามารถทำลายล้างได้ทุกอย่างและสามรถสะกดจิตผู้คนได้ เดอะลิชนั้นไม่มีร่างที่แท้จริง แต่จะใช้วิธีสิงร่าง
ไอซ์คิง (Ice King)
คิงไอซ์หรือราชาน้ำแข็ง ราชาแห่งอาณาจักรน้ำแข็ง มักจะชอบลักพาตัวเจ้าหญิงมาเป็นของตัวเองจนต้องต่อสู้กับฟินน์อยู่บ่อยๆ ได้รับพลังน้ำแข็งจากมงกุฏวิเศษ ที่ซื้อมาจากท่าเรือ
ไอซ์ควีน (Ice Queen)
เป็นตัวละครเวอร์ชันสลับเพศของไอซ์คิง
พ่อบ้านเปปเปอร์มินต์ (Peppermint Butler)
พ่อบ้านของเจ้าหญิงเจ้าหญิงบั๊บเบิ้ลกัม คอยดูแลอาณาจักรแคนดี้ มักชอบเล่นมนต์ดำ
อ้างอิง
<references group="lower-alpha"/>