cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนาม
ตัวอย่าง 2
คูณทั้งสองฝั่งด้วย (x − r) ได้
ในเมื่อ เป็นเศษเหลือ เราได้แสดงให้เห็นแล้วว่า f(r) = R.
การพิสูจน์
ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนามตามมาจากขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดสำหรับพหุนามที่บอกว่าเมื่อกำหนดพหุนามสองตัว
f(x)
(ตัวตั้งหาร) และ
(ตัวหาร) จะมีพหุนามผลหาร
Q(x)
และพหุนามเศษเหลือ
R(x)
เพียงชุดเดียวที่สอดคล้องกับสมการ
ถ้าตัวหาร g(x) = x-r เมื่อ r เป็นค่าคงตัว ก็อาจเป็นได้ทั้ง
R(x) = 0
หรือมีดีกรี 0 ซึ่งในทั้งสองกรณี
เป็นค่าคงตัวที่ขึ้นอยู่กับ
x
คือ
เมื่อกำหนดให้ x=r ในสูตรนี้แล้วก็จะได้:
มีการพิสูจน์ที่ต่างกันเล็กน้อยซึ่งอาจดูพื้นฐานกว่าสำหรับบางคน เริ่มต้นจากการสังเกตว่า f(x)-f(r) เป็นผลรวมเชิงเส้นของพจน์ในรูป x^k-r^k ซึ่งแต่ละพจน์สามารถหารได้ด้วย x-r เพราะ
การประยุกต์
ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนามสามารถใช้เพื่อหา f(r) ด้วยการคำนวนหาเศษเหลือ R แต่การหารยาวพหุนาม (polynomial long division) ก็ยากกว่าการหาค่าฟังก์ชันไปเลย และการหารสังเคราะห์ (synthetic division) คำนวณได้ง่ายกว่า ดังนั้นเราอาจสามารกหาค่าของฟังก์ชันได้ด้วยการใช้การหารสังเคราะห์และทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนาม
ทฤษฎีบทตัวประกอบเป็นการประยุกต์ใช้ทฤษฎีบทเศษเหลืออีกเรื่องหนึ่ง: ถ้าเศษเหลือเท่ากับศูนย์ ตัวหารสมการเชิงเส้นนั้นเป็นตัวประกอบของพหุนาม สามารถหาตัวประกอบของพหุนามได้ด้วยการใช้ทฤษฎีบทตัวประกอบซ้ำหลายครั้ง
Dyssochroma
Dyssochroma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออกและใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยามาดะ เรียวซูเกะ
ยามาดะ เรียวซูเกะ (山田 涼介 (Yamada Ryōsuke); เกิดวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกวงเฮย์! เซย์! จัมป์
ยามาดะเริ่มโดดเด่นในฐานะทีนไอดอลใน ค.ศ. 2007 หลังแสดงในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องโรงเรียนนักสืบ Q หลังเริ่มอาชีพดนตรีใน ค.ศ. 2007 ในฐานะสมาชิกวงเฮย์! เซย์! จัมป์ เขาปล่อยซิงเกิลเดี่ยวชื่อ"มิสทรีเวอร์จิน"ใน ค.ศ. 2013 ในเวลานั้นซิงเกิลนี้พุ่งขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในสถิติต่าง ๆ ของอุตสาหกรรมดนตรีญี่ปุ่น และยามาดะได้ชื่อเสียงในฐานะศิลปินเดี่ยว เขากลายเป็นศิลปินวัยรุ่นคนแรกในรอบ 33 ปีที่มีซิงเกิลเปิดตัวอันดับหนึ่งและเป็นหนึ่งในสองศิลปินในประวัติศาสตร์ที่ทำสิ่งนี้ได้
ตอนเป็นนักแสดง เขาเป็นที่รู้จักจากการเล่นบทเป็นฮาจิเมะ คินไดจิ ในแฟรนไชส์ละครคินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนาฉบับคนแสดง และนางิซะ ชิโอตะในแฟรนไชส์ภาพยนตร์อัสแซสซิเนชันคลาสรูมฉบับคนแสดง เขายังรับบทเป็นเอ็ดเวิร์ด เอลริกในภาพยนตร์แขนกลคนแปรธาตุ ฉบับคนแสดง ที่เผยแพร่ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ด้วย
การแสดงเป็นชิโอตะ นางิซะในอัสแซสซิเนชันคลาสรูม (ค.ศ. 2015) ทำให้เขาได้รับรางวัล Japan Academy Award สำหรับผู้มาใหม่ในปี 2016 และเซมิในGrasshopper (2015) ทำให้เขาชนะรางวัล Rookie Actor of the Year ของ Japan Film Critics Award ประจำปี 2016
เข้าวงการ
ตอนเด็กความฝันของยามาดะคือการเป็นนักฟุตบอล เขาเริ่มเล่นฟุตบอลช่วงประมาณ ป.5 และเขาก็ฉายแววถึงขนาดเคยได้รับคัดเลือกเข้าเป็นสมาชิกรุ่นจูเนียร์ในสโมสรฟุตบอลของเจลีก ซึ่งในขณะนั้นทางบ้านก็สนับสนุนเขาเป็นอย่างดี แต่เพราะแม่ของยามาดะชื่นชอบ KinKi Kids ไอดอลของค่ายจอห์นนี่มาก ทำให้เมื่อเห็นทางค่ายประกาศรับสมัครออดิชั่นเข้าเป็นจอห์นนีส์จูเนียร์ในรายการ Ya-Ya-Yah แม่ของยามาดะจึงตัดสินใจส่งใบสมัครของเขาเข้าไปโดยไม่ได้บอกเขาก่อน จนถึงวันออดิชั่นจึงบอกให้ยามาดะไปเข้าออดิชั่นโดยหลอกล่อว่าจะซื้อเข็มกลัดรุ่นลิมิเต็ดของฟุตบอล World Cup ที่มีราคาค่อนข้างแพงให้เป็นของรางวัล ทำให้ยามาดะที่ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นไอดอลได้ในตอนนั้นยอมไปออดิชั่น และได้รับคัดเลือกเข้าเป็นสมาชิกจอห์นนีส์จูเนียร์ ในเดือนสิงหาคม ปี 2004
แหล่งข้อมูลอื่น
1993
ซูซูกิ SX4
ซูซูกิ SX4 (Suzuki SX4) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ซึ่งผลิตโดย ซูซูกิ ผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2549 และมีจำหน่ายอยู่ทั่วโลกในแบรนด์ซูซูกิ ยกเว้นในยุโรปจะมีจำหน่ายในแบรนด์เฟียต ภายใต้ชื่อ เฟียต เซดิซิ (Fiat Sedici) ซึ่งเป็นรถยนต์ที่เฟียตและซูซูกิร่วมกันผลิต ที่มาของชื่อ SX4 คือ "Sports X-over for 4 seasons" ซึ่งเป็นการผสานความเป็นรถเอสยูวีผนวกกับรถยนต์ขนาดเล็ก เพื่อให้เป็น Subcompact Crossover SUV หรือรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมากนั่นเอง มีการประกอบที่ประเทศฮังการี ,ญี่ปุ่น ,อินเดียและอินโดนีเซีย (ซึ่งเป็นโรงงานที่ประกอบ SX4 มาขายในประเทศไทย) และออกแบบโดยจิโอเจ็ตโต จิวเจียโร (Giorgetto Giugiaro)
สำหรับตัวถัง มีตัวถัง 2 แบบ โดยส่วนใหญ่จะเป็นรุ่นแฮทช์แบค 5 ประตู แต่ในบางประเทศ จะมีตัวถังซีดาน 4 ประตู ซึ่งเป็นการร่วมมือกับบริษัท Maruti Suzuki ในอินเดียเพื่อผลิตรุ่นซีดานออกมา ซึ่งในประเทศไทยเคยถูกสั่งเข้ามาใช้งานเป็นรถของประธานบริษัทซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยด้วย มีเครื่องยนต์เบนซินขนาด 1.5 ,1.6 และ 2.0 ลิตร และมีเครื่องยนต์ดีเซลขนาด 1.3 ,1.6 ,1.9 และ 2.0 ลิตร และระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แต่ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการเปิดตัวรุ่นเกียร์อัตโนมัติแบบ CVT ด้วย
ในประเทศไทยเปิดตัวเมื่อปลายปี พ.ศ. 2553 โดยบริษัทซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทย ซึ่งเป็นรุ่น 1.6 ลิตร ตัวถังแฮทช์แบค 5 ประตู และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีความยาว 4,135 มิลลิเมตร กว้าง 1,755 มิลลิเมตร สูง 1,605 มิลลิเมตร และระยะฐานล้ออยู่ที่ 2,500 มิลลิเมตร
รุ่นที่ 1 (GY/EY/RW; พ.ศ. 2549 – 2557)
ซูซูกิ SX4 รุ่นที่ 1 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2549 Suzuki SX4 ทางเลือกใหม่ของคนเมืองที่รักการเดินทางไกล สำหรับผู้ที่มองหารถยนต์คันใหม่ ภายใต้คอนเซ็ปต์ ตอบสนองความต้องการอย่างหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการใช้ชีวิตในเมืองหลวงอันวุ่นวาย หรืออยากจะขับรถออกเมืองหาความสงบตามธรรมชาติ ภายใต้รถคันเดียว ก็ต้องมีคันนี้เป็นทางเลือกเลย นั่นคือ Suzuki SX4
Suzuki SX4 เป็นรถยนต์ที่ออกแบบโดยใช้ลักษณะโดดเด่นของรถ Compact Car และ Sport Utility Vehicle (SUV) มาไว้ในคันเดียว ทำให้ Suzuki SX4 นี้ เป็นรถรุ่นที่เล็กกะทัดรัด แต่ก็สามารถจุของไปเที่ยวต่างจังหวัดได้เช่นเดียวกัน ด้วยความที่รถ Suzuki SX4 เป็นรุ่นที่ตอบสนองความต้องการอย่างหลากหลาย ทีมงานวิศวกรรมออกแบบเครื่องยนต์ จึงได้ออกแบบให้รุ่นนี้มีเครื่องยนต์เหนือล้ำกว่ารุ่นอื่น ๆ เครื่องยนต์ดังกล่าว เป็นรุ่น Suzuki M16A 1.6 ลิตร แบบ 4 สูบ DOHC 16 วาล์ว ให้กำลังสูงสุดถึง 112 แรงม้า ที่ 5,600 รอบต่อนาที แรงบิดสูงสุด 150 นิวตัน-เมตร ที่ 3,800 รอบต่อนาที สำหรับตัวถัง ของรถ Suzuki SX4 นี้ มีความยาวประมาณ 4.1 เมตร กว่า 1.7 เมตร สูง 1.6 เมตร ซึ่งถือได้ว่ามีอัตราส่วนที่เท่ากับ Toyota Soluna Vios รุ่นแรก ๆ แต่ จุดต่างของ Suzuki SX4 อยู่ที่ Hatchback 5 หรือประตูหลังเท่านั้น นอกจากนี้ รูปลักษณ์ภายนอกที่โดดเด่นของ Suzuki SX4 คือ ไฟหน้าแบบ HID (High Intensity Discharge) ใหม่ ที่โดดเด่นสะดุดตาและสว่างมาก ๆ พร้อมไฟตัดหมอกที่กันชนหน้า ซึ่งเป็นตัวส่งเสริมให้ทัศนวิสัยในยามวิกาลดีตามไปด้วย มาลองดูที่ภายในรถกันบ้าง เมื่อเปิดประตูรถออก พบว่า ทางเข้ารถดูเหมือนจะแคบ แต่เมื่อลองเข้าไปจริง ๆ พบว่า ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด หลังจากนั้นก็หย่อนก้นลงกลางเบาะ ที่มีโครงสร้างเบาะที่มีสัดส่วนพอดิบพอดีกับคนขับ ทำให้สามารถขับรถในระยะไกลได้อย่างสบายอุรา ส่วนหลังคา Suzuki SX4 ก็สูงกว่าปกติ ทำให้ศีรษะรู้สึกปลอดโปร่ง ส่งผลให้ลดความเครียดจากการเดินทางลง ด้วยโครงสร้างของรถที่ค่อนข้างสั้น เมื่อเปิดประตูด้านหลัง ก็จะค่อนข้างแคบสักหน่อย ซึ่งคนที่มีรูปร่างใหญ่อาจจะพบปัญหานี้ได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ในส่วนของเบาะหลัง มีการยกสูงกว่าเบาะหน้า ทั้งนี้ก็เพื่อให้ผู้ที่นั่งด้านหลัง สามารถมองผ่านกระจกหน้ารถได้โดยไม่ถูกบดบังนั่นเอง ในส่วนของมาดูที่กระโปรงหลังรถ สามารถพับเบาะหลังในอัตราส่วน 60 : 40 เป็นการเพิ่มความจุในการบรรทุกสัมภาระได้ ส่วนเรื่องเครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ก็มีระบบเครื่องเสียง 9 ลำโพง พร้อมปรับระดับความดังอัตโนมัติ (AVC หรือ Auto Volume Control) และก็ยังมีที่วางแก้วน้ำ 7 จุดด้วย พวงมาลัย Suzuki SX4 เป็นแบบ 3 ก้าน ทำจากยูริเทน สไตล์สปอร์ต ขณะที่หน้าปัดได้รับการออกแบบให้มีขนาดใหญ่ และเกิดความโดดเด่นไม่น้อย อย่างไรก็ตาม ที่พิเศษที่สุด คือ การมีกระจกโอเปราทรงสามเหลี่ยมบานใหญ่ อยู่ระหว่างประตูคู่หน้ากับเสาหลังคาคู่หน้า เพื่อแก้ไขปัญหาเสาหลังคาคู่หน้า บดบังทัศนวิสัยในเวลาที่เลี้ยวรถ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุบนท้องถนนอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ก่อนจะจากกันไป เราปิดท้ายด้วยราคาของ Suzuki SX4 ที่เชื่อว่าคุณผู้อ่านหลาย ๆ คนคงอยากจะทราบกัน โดยทาง Suzuki ตั้งราคาขายไว้ที่ 799,000 บาท และถ้าใครอยากเป็นเจ้าของรถสีขาว ก็เพิ่มอีก 5 พันบาทนะครับ
รุ่นที่ 2 (JY; พ.ศ. 2557–2565)
Suzuki (ซูซูกิ) เปิดตัวรถครอสโอเวอร์รุ่นใหม่ล่าสุดภายใต้ชื่อ SX4 S-Cross อย่างเป็นทางการที่ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 19 ก.พ. 2015 ในราคา 5.59 แสนบาท Suzuki SX4 S-Cross ได้เปิดตัว ในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เมื่อปี 2013 และจำหน่ายในตลาดยุโรป และจีน โดยภายนอกของ Suzuki SX4 S-Cross ได้มาพร้อมดีไซน์ที่แข็งแกร่ง และบึกบึน ไม่ว่าจะเป็นไฟหน้า LED ขนาดใหญ่ และตัวรถที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งตัวรถได้มาพร้อมสีให้เลือกถึง 4 สี แต่สีที่ถือว่าเป็นไฮไลท์คือสี Cool White Pearl (สีขาว) และ Crystal Lime Metallic (สีเขียว) ทางด้านภายในห้องโดยสารได้ถูกตกแต่งโดยใช้โทนสีดำตัดด้วยสีเงิน ส่วนวัสดุที่ใช้ตกแต่งภายในนั้นล้วนแต่เป็นวัสดุเกรดพรีเมี่ยม ทำให้ภายในนั้นดูหรูหรามีสไตล์ รวมถึงยังมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกสบายอย่างครบครัน อาทิหน้าจอ Multi-information Display ที่คอนโซลกลาง ซึ่งจะทำหน้าที่แสดงข้อมูลการขับขี่ เช่น ความเร็วเฉลี่ย, อัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง อีกทั้งยังออกแบบให้ภายในมีความกว้างขวาง โดยมีพื้นที่ระหว่างเบาะด้านหน้ากับด้านหลังถึง 814 มิลลิเมตร และพื้นที่เก็บสัมภาระ 420 ลิตร Suzuki SX4 S-Cross มาพร้อมเครื่องยนต์เบนซินความจุ 1.6 ลิตร DOHC ให้กำลังสูงสุด 117 แรงม้า ทำงานร่วมกับเกียร์อัตโนมัติ CVT 7 สปีด ผ่านแป้น Paddle Shift ซึ่งจะให้อัตราการสิ้นเปลืองพลังงานเพียง 18.2 กม./ลิตร สำหรับรุ่นขับเคลื่อน 2 ล้อ และ 17.2 กม./ลิตร ในรุ่นขับเคลื่อน 4 ล้อ โดยทางรุ่นที่ขับเคลื่อน 4 ล้อ ได้ติดตั้งระบบควบคุมแบบไฟฟ้า ALLGRIP ที่สามารถปรับโหมดการขับขี่ได้ถึง 4 รูปแบบ ทำให้การขับขี่ในสภาพถนนที่แตกต่างออกไปมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ซูซูกิ ได้กำหนดราคาจำหน่ายเริ่มต้นของ SX4 S-Cross รุ่นขับเคลื่อน 2 ล้อไว้ที่ 5.59 แสนบาท ส่วนในรุ่นขับเคลื่อน 4 ล้อ จะมีราคา 6.18 แสนบาท
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน)
ตลอด 15 ปี ที่ Suzuki SX4 S-Cross รับหน้าที่เป็นเอสยูวีเล็กที่ตอบโจทย์การใช้งานคนเมืองมายาวนานและได้รับความนิยมในตลาดยุโรปเป็นอย่างมาก และวันนี้ Suzuki เปิดตัวเอสยูวีรุ่นใหม่ที่ขยับฐานะตัวเองให้ใหญ่ขึ้นกลายเป็น B-SUV ที่พร้อมสู้ทุกทางกับคู่แข่งชาติเดียวกันและคู่แข่งจากแดนมังกรกับร่างใหม่ชื่อใหม่ Suzuki S-Cross เจเนอเรชั่นที่ 3 ที่งานนี้ชื่อ S-Cross ขยับเป็นชื่อหลักแทนจากเดิมที่เคยเป็นซับเนม
ขุมพลังเบนซินเทอร์โบแรงเร้าใจด้วยขนาด 1.4 ลิตร K14D-DITC เครื่องเดียวกับ Suzuki Swift Sport Boosterjet 129 แรงม้าที่ 5,500 รอบ/นาที แรงบิด 235 นิวตันเมตรที่ 2,000-3,000 รอบ/นาที พร้อมระบบ Mild Hybrid SHVS (Smart Hybrid Vehicle by Suzuki) ติดตั้งมอเตอร์ไฟฟ้า ISG (Integrates Starter Generator) สร้างและจ่ายไฟฟ้าเพื่อเลี้ยงระบบไฟฟ้าของรถที่ใช้แรงดันไฟฟ้าด้วย lithium-ion battery 48 โวลต์มอเตอร์ไฟฟ้าขนาดเล็กให้กำลังมากถึง 13.6 แรงม้า แรงบิด 50 นิวตันเมตร เสริมในด้านความประหยัดเพิ่มพลังมากขึ้นจับคู่กับเกียร์ธรรมดาและอัตโนมัติ 6 สปีด เลือกได้ทั้งแบบขับเคลื่อนล้อหน้าและขับเคลื่อน 4 ล้อ ALLGRIP 4-wheel drive system ที่มีโหมดการขับขี่ถึง 4 โหมดทั้ง Auto, Sport, Snow และ Lock เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการลุยมากขึ้น พร้อมระบบความปลอดภัย Suzuki Safety Support ประกอบด้วย ระบบเซ็นเซอร์ตรจจับวัตถุด้านหน้า DSBS (Dual Sensor Brake Support) ระบบเตือนมีวัตถุอยู่ในจุดอับสายตา BSM (Blind spot monitor) ระบบเตือนการถอยหลัง RCTA (Rear Cross Traffic Alert) ระบบเตือน​การ​ออก​นอก​ช่องทางเดิน​รถ LDW (Lane Departure Warning) ระบบแจ้งเตือนและช่วยเหลือเมื่อรถออกนอกช่องทางเดินรถ LDP (Lane Departure Prevention) ระบบช่วยเตือนการส่ายของตัวรถ Weaving Alert ระบบอ่านป้ายจราจร Traffic Sign Recognition ระบบช่วยหยุดรถอัตโนมัติ RBS (Radar Brake Support) ระบบปรับไฟสูงอัตโนมัติ High Beam Assist ระบบควบคุมความเร็วแปรผันอัตโนมัติ ACC (Adaptive Cruise Control) ระบบช่วยออกตัวบนทางลาดชัน HHC (Hill Hold Control) ถุงลมนิรภัย 7 จุดรอบคัน ระบบควบคุมการทรงตัว ESP
การจำหน่าย Suzuki S-Cross เจนใหม่เตรียมขายยุโรปช่วงปลายปีนี้ โดยผลิตที่โรงงานประเทศ ฮังการี และส่งไปขายที่อเมริกากลางและอเมริกาใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และเอเชีย ส่วนเมืองไทยจะมาหรือไม่ต้องติดตาม
บุญบั้งไฟ
บุญบั้งไฟ เป็นประเพณีหนึ่งของภาคอีสานของประเทศไทย ตลอดจนประเทศลาว โดยมีที่มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องพญาคันคาก เรื่องผาแดงนางไอ่ ซึ่งในนิทานพื้นบ้านดังกล่าวได้กล่าวถึง การที่ชาวบ้านได้จัดงานบุญบั้งไฟขึ้นเพื่อเป็นการบูชา พญาแถน หรือเทพวัสสกาลเทพบุตร ซึ่ง ชาวบ้านมีความเชื่อว่า พระยาแถนมีหน้าที่คอยดูแลให้ฝนตกถูกต้องตามฤดูกาล และมีความชื่นชอบไฟเป็นอย่างมาก หากหมู่บ้านใดไม่จัดทำการจัดงานบุญบั้งไฟบูชา ฝนก็จะไม่ตกถูกต้องตามฤดูกาล อาจก่อให้เกิดภัยพิบัติกับหมู่บ้านได้ ปัจจุบันมีการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟที่มีชื่อเสียงเเละยิ่งใหญ่ในระดับประเทศมีทั้งหมด 4 เเห่ง ได้เเก่ ประเพณีบุญบั้งไฟยโสธร ,ประเพณีบุญบั้งไฟสุวรรณภูมิ ,ประเพณีบุญบั้งไฟพนมไพร เเละประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านกุดหว้า โดยทั้งนี้การจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ ของ จังหวัดยโสธร ได้รับการสนับสนุนจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ในการประชาสัมพันธ์งานประเพณี เป็นที่รู้จักแก่ชาวไทย และต่างประเทศ นับแต่ ปี 2523 ซึ่ง งานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร จะจัดขึ้นในวันเสาร์ อาทิตย์ สัปดาห์ที่สอง ของเดือนพฤษภาคม ในทุกปี โดยทั้งนี้ ในงานที่จัดของจังหวัดยโสธร ยังมีความโดดเด่น ในวันก่อนแห่ มีการประกวดกองเชียร์ จำนวนมาก รวมทั้ง วันแห่บั้งไฟ จะมีขบวนบั้งไฟแบบโบราณ และการรำเซิ้งแบบโบราณ จาก ทั้ง 9 อำเภอของจังหวัดยโสธร เข้าร่วมด้วย
นอกจากนี้ยังพบว่า การจัดงานบั้งไฟในอดีต และปัจจุบัน ในพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด มีความโดดเด่น และเก่าแก่ มานาน อายุไม่ต่ำกว่า 300 ปี (ตั้งเเต่ปีพ.ศ. 2256 เป็นต้นมา) มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเฉพาะที่ อำเภอสุวรรณภูมิ ที่มีการจัดงานในทุกวันเสาร์ และวันอาทิตย์ในสัปดาห์แรกของเดือนมิถุนายนในทุกปี ซึ่งเป็นงานที่มีบั้งไฟเอ้สวยงามขนาดใหญ่มากที่สุด (ลายศรีภูมิ หรือ ลายกรรไกรตัด) รวมทั้งขบวนรำสวยงามมากที่สุดของประเทศ, อำเภอพนมไพร ที่มีการจัดงานในทุกวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ของทุกปี ตามรูปแบบประเพณีดั้งเดิมตามฮีตสิบสองคองสิบสี่(งานบุญปรจำเดือนทุกเดือนในแต่ละปี)โดยมีการจุดบั้งไฟถวายมากที่สุดในประเทศ โดยในแต่ละปีจะมีบั้งไฟหมื่น บั้งไฟแสน บั้งไฟล้าน รวมกันกว่า 1,000 บั้ง
ทั้งนี้จากข้อมูลในปัจจุบัน แหล่งที่มีช่างในการจัดทำ บั้งไฟเอ้ ตกแต่งสวยงามมากที่สุด คือ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเฉพาะ อำเภอสุวรรณภูมิ, อำเภอธวัชบุรี, อำเภออาจสามารถ, อำเภอเสลภูมิ, อำเภอจตุรพักตรพิมาน เป็นต้น, ส่วนค่ายบั้งไฟ ที่มีการทำบั้งไฟจุด พบได้จำนวนมาก ในเขตอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร, อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด และเขตจังหวัดอื่น ๆ ทางอีสานเหนือ ได้แก่ กาฬสินธุ์ โดยเฉพาะอำเภอท่าคันโท, อุดรธานี, หนองคาย เป็นต้น
นอกจากนี้แล้วในพื้นที่ภาคเหนือ มีการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ ของ ตำบลพุเตย อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ จัดงานประเพณีบุญบั้งไฟที่ยิ่งใหญ่ โดยการสนับสนุนของ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบูรณ์ เช่นกัน ทั้งนี้ เนื่องจากประชากรในเขตพื้นที่ ส่วนใหญ่ อพยพมาจาก เขตภาคอีสาน ในหลายสิบปีก่อนหน้า ส่วนภาคใต้ ยังสามารถพบการจัดงานบุญบั้งไฟ ในเขตอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส โดยเป็นการละเล่นของชาวอีสานที่ย้ายถิ่นฐานมาปักหลักทีนี่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 โดยถือเป็นเพียงพื้นที่เดียวในภาคใต้ของไทย นอกจากภาคอีสานที่มีการเล่นประเพณีนี้
ยังมีงานประเพณีบุญบั้งไฟในภาคกลางของไทยอีกที่หนึ่ง ในพื้นที่ อำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี เนื่องจากชาวบ้านในพื้นที่ดังกล่าวร้อยละ 85 เป็นชาวอีสานที่ได้ย้ายถิ่นฐานมาประกอบอาชีพเกษตรกรรม และได้นำวัฒนธรรมประเพณีบุญบั้งไฟที่ถือเป็นความเชื่อว่า พระยาแถนมีหน้าที่คอยดูแลให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล จึงทำให้ประเพณีบุญบั้งไฟใน อ.แม่เปิน เกิดขึ้น และได้อนุรักษ์ไว้ เมื่อปี พ.ศ. 2532 อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี ครั้งแรกในปี 2521 จนกลายเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีการจัดประเพณีเป็นประจำในช่วงเดือน 6-7 หรือประมาณสัปดาห์ที่สองของเดือนพฤษภาคม-เดือนมิถุนายนของทุกปี ซึ่งที่ผ่านมา ได้รับความสนใจจากประชาชนในพื้นที่ และจังหวัดใกล้เคียง เข้าร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก และนอกจากนี้ในพื้นที่ภาคเหนือ ก็มีการละเล่นประเพณีบุญบั้งไฟเช่นเดียวกัน โดยเป็นหนึ่งในประเพณีของล้านนา โดยมีความเชื่อคล้ายกับภาคอีสาน คือ เป็นการถวายเป็นพุทธบูชาและขอฝน
ความเชื่อของชาวบ้านกับประเพณีบุญบั้งไฟ
ชาวบ้านเชื่อว่ามีโลกมนุษย์ และโลกเทมนุษย์อยู่ใต้อิทธิพลของเทวดา การรำผีฟ้าเป็นตัวอย่างที่แสดงออกทางด้านการนับถือเทวดา และเรียกเทวดาว่า “แถน” เมื่อถือว่ามีแถนก็ถือว่า ฝน ฟ้า ลม เป็นอิทธิพลของแถน หากทำให้แถนโปรดปราน มนุษย์ก็จะมีความสุข ดังนั้นจึงมีพิธีบูชาแถน การจุดบั้งไฟก็อาจเป็นอีกวิธีหนึ่งที่แสดงความเคารพหรือส่งสัญญาณความภักดีไปยังแถน ชาวอีสานจำนวนมากเชื่อว่าการจุดบั้งไฟเป็นการขอฝนจากพญาแถน และมีนิทานปรัมปราเช่นนี้อยู่ทั่วไป แต่ความเชื่อนี้ยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน นอกจากนี้ในวรรณกรรมอีสานยังมีความเชื่ออย่างหนึ่งคือ เรื่องพญาคันคาก หรือคางคก พญาคันคากได้รบกับพญาแถนจนชนะแล้วให้พญาแถนบันดาลฝนลงมาตกยังโลกมนุษย์ ความหมายของบั้งไฟ คำว่า “บั้งไฟ” ในภาษาถิ่นอีสานมักจะสับสนกับคำว่า “บ้องไฟ” แต่ที่ถูกนั้นควรเรียกว่า”บั้งไฟ”ดังที่ เจริญชัย ชนไพโรจน์ ได้อธิบายความแตกต่างของคำทั้งสองไว้ว่า บั้งหมายถึง สิ่งที่เป็นกระบอก เช่น บั้งทิง สำหรับใส่น้ำดื่ม หรือบั้งข้าวหลาม เป็นต้น ส่วนคำว่า บ้อง หมายถึง สิ่งของใด ๆ ก็ได้ที่มี 2 ชิ้น มาสวมหรือประกอบเข้ากันได้ ส่วนนอกเรียกว่า บ้อง ส่วนในหรือสิ่งที่เอาไปสอดใสจะเป็นสิ่งใดก็ได้ เช่น บ้องมีด บ้องขวาน บ้องเสียม บ้องวัว บ้องควาย ดังนั้น คำว่า บั้งไฟ ในภาษาถิ่นอีสานจึงเรียกว่า บั้งไฟ ซึ่งหมายถึงดอกไม้ไฟชนิดหนึ่ง มีหางยาวเอาดินประสิวมาคั่วกับถ่านไม้ตำให้เข้ากันจนละเอียดเรียกว่า หมื่อ (ดินปืน) และเอาหมื่อนั้นใส่กระบอกไม้ไผ่ตำให้แน่นเจาะรูตอนท้ายของบั้งไฟ เอาไผ่ท่อนอื่นมัดติดกับกระบอกให้ใส่หมื่อโดยรอบ เอาไม้ไผ่ยาวลำหนึ่งมามัดประกบต่อออกไปเป็นหางยาว สำหรับใช้ถ่วงหัวให้สมดุลกัน เรียกว่า “บั้งไฟ” ในทัศนะของผู้วิจัย บั้งไฟ คือการนำเอากระบอกไม้ไผ่ เลาเหล็ก ท่อเอสลอน หรือเลาไม้อย่างใดอย่างหนึ่งมาบรรจุหมื่อ (ดินปืน) ตามอัตราส่วนที่ช่างกำหนดไว้แล้วประกอบท่อนหัวและท่อนหางเป็นรูปต่าง ๆ ตามที่ต้องการ เพื่อนำไปจุดพุ่งขึ้นสู่อากาศ จะมีควันและเสียงดัง บั้งไฟมีหลายประเภท ตามจุดมุ่งหมายของประโยชน์ในการใช้สอย
องค์ประกอบการตกแต่งบั้งไฟ หรือ การเอ้บั้งไฟ
การเอ้บั้งไฟ เอ้ ในภาษาลาวหรือ ภาษถิ่นอีสาน นั้น แปลว่า ตกแต่ง ประดับ ให้สวยงาม โดย นอกจากใช้กับการตกแต่งรถบั้งไฟสวยงาม หรือ ตัวบั้งไฟให้สวยงามแล้ว ยังใช้รวมถึง กับ นางรำในขบวนฟ้อน เช่น "นางเอ้" หมายถึง นางรำ หรือ ช่างฟ้อน ที่หน้าตาสวย โดดเด่น หรือ รำสวยงาม เอาไว้ ประดับ ขบวน หรือรำในแถวหน้าของขบวนฟ้อน เป็นต้น โดยปกติ การเอ้บั้งไฟ ในสมัยก่อน ในแต่ละชุมชน จะมีการตกแต่ง บั้งไฟ และการตกแต่งเครื่องประกอบ ในรถที่ใช้แห่บั้งไฟ (เกวียน) หรือ รถยนต์ในปัจจุบัน เรียกว่า "เครื่องล่าง" โดยเครื่องล่าง หมายถึง ส่วนองค์ประกอบอื่น ๆ ที่นอกเหนือ จาก ตัวบั้งไฟ โดย ในชุมชน คุ้มวัด ใน เขต เทศบาลเมืองยโสธร มีการจัดทำและตกแต่งบั้งไฟเอ้ ของชุมชน (ในราว 30 ปีก่อน) และ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ที่นิยมตกแต่งบั้งไฟ และเครื่องล่าง ด้วยลายกรรไกรตัด (มากกว่า 200 ปี) ซึ่งมีคุ้มวัดและชุมชนในเขตเทศบาลตำบลสุวรรณภูมิ (เมืองศรีภูมิ) มีบั้งไฟของตนเองในแต่ละชุมชน นอกจากนี้ ยังพบว่า ในหลายหมู่บ้าน ในเขตพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดยโสธร จังหวัดกาฬสินธุ์ มีการจัดทำบั้งไฟเอ้ ตกแต่งสวยงาม ในแต่ละชุมชน มาแต่ยุคก่อนที่ จะมีการประชาสัมพันธ์ ให้งานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร เป็นงานประเพณีประจำจังหวัดและโปรโมทโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ในปี 2523 ซึ่งในปัจจุบัน หลังปี 2530 เป็นต้นมา พบว่า การทำบั้งไฟเอ้ตกแต่งสวยงาม เริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้น ใช้งบประมาณเป็นจำนวนมาก โดยระยะหลัง ในเขตเทศบาลเมืองยโสธร ไม่มีการทำบั้งไฟเอ้หรือการตกแต่งบั้งไฟโดยคนในชุมชนแล้ว แต่นอกเขตพื้นที่ ในอำเภอของจังหวัดยโสธร ยังคงมีการจัดทำและตกแต่งเอ้บั้งไฟ อาทิ อำเภอทรายมูล และอำเภอคำเขื่อนแก้ว โดยเป็นบั้งไฟเอ้ ขนาดเล็ก และขนาดกลาง ส่วนที่อำเภอสุวรรณภูมิ พบว่า ยังคงมีการจัดทำและตกแต่งบั้งไฟ โดยคนในชุมชน และช่างในพื้นที่เรียกว่า "บั้งไฟลายศรีภูมิ" ส่วนบั้งไฟเอ้ขนาดใหญ่ และเครื่องล่าง (ตัวรถบั้งไฟ) ที่มีขนาดใหญ่ และสวยงามนั้น พบว่า มีการทำและพัฒนาต่อเนื่อง ในหมู่บ้าน โดยช่างพื้นบ้าน โดยเฉพาะ อ.ครุฑ ภูมิแสนโคตร บ้านทรายขาว ตำบลนาเมือง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ ในการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟในพื้นที่จังหวัดยโสธร, อำเภอสุวรรณภูมิ, อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด และในเขตภาคอีสาน ต่อเนื่อง และ อ.เลื่อน สามาลา ช่างบั้งไฟตกแต่งสวยงาม แห่ง บ้านแคน ตำบลโหรา อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด ที่มีบั้งไฟสวยงาม ได้รางวัลชนะเลิศ ทั้งในงานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด รวมทั้งเขตพื้นที่อื่น ๆ ในภาคอีสาน และภาคกลางด้วย โดยทั้งนี้ ช่างที่จัดทำบั้งไฟและตกแต่งบั้งไฟสวยงาม ในรูปแบบเอกลักษณ์ ลายกรรไกรตัด หรือ "ลายศรีภูมิ" นั้น ที่มีชื่อเสียงและเป็น ปราชญ์แห่งท้องทุ่งกุลา คือ อ.เลียบ แจ้งสนาม ภูมิลำเนา บ้านเล้าข้าว ตำบลหินกอง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด (ปัจจุบัน พำนักในเขต อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด) โดยรายละเอียดของบั้งไฟและการตกแต่งบั้งไฟลายสับ หรือ ทั่วไป รวมทั้งเครื่องล่าง จะประกอบด้วย
ลายบั้งไฟ : ใช้ลายศิลปไทย คือ ลายกนก อันเป็นลายพื้นฐานในการลับลายบั้งไฟ โดยช่างจะนิยมใช้กระดาษดังโกทองด้านเป็นพื้นและสีเม็ดมะขามเป็นตัวสับลาย (ยกเว้น ลายศรีภูมิ ในเขตอำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ที่เป็น ลายกรรไกรตัด และนิยมใช้สีแดงเลือกนก ตัด สีเหลืองทอง) เพื่อให้ลายเด่นชัดในการตกแต่งเพื่อให้ความสวยงาม
1. ตัวบั้งไฟ : มีลูกโอ้จะใช้ลายประจำยาม ลายหน้าเทพพนม ลายหน้ากาล ลูกเอ้ใช้ลายประจำยาม ก้ามปูเปลว และลายหน้ากระดาน ฯลฯ
2. กรวยเชิง : เป็นลวดลายไทยที่เขียนอยู่เชิงยาบที่ประดับพริ้วลงมาจากช่วงตัวบั้งไฟ
3. ยาบ : เป็นผ้าประดับใต้เลาบั้งไฟ จะสับลายใดขึ้นอยู่กับช่างบั้งไฟนั้น เช่น ลายก้านขูดลายก้าน ดอกใบเทศ
4. ตัวพระนาง : เป็นรูปลักษณ์สื่อถึงผาแดงนางไอ่ หรือตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ พระลักษณ์ พระราม เป็นต้น
5. กระรอกเผือก : ท้าวพังคี แปลงร่างมาเพื่อให้นางไอ่หลงใหล
6. ปล้องคาด : ลายรักร้อย ลายลูกพัดใบเทศ ลายลูกพัดขอสร้อย เป็นต้น
7. เกริน : เป็นส่วนที่ยื่นออกสองข้างของบุษบก เป็นรูปรอนเบ็ดลายกนก สำหรับตั้งฉัตรท้ายเกริน ราชรถประดับส่วนท้ายของหางบั้งไฟ
8. บุษบก : เป็นองค์ประกอบไว้บนราชรถ เพื่อสมมุติให้เป็นปราสาทผาแดงนางไอ่
9. ต้างบั้งไฟ : ลายกระจังปฏิญาณ ลายก้านขด ลายพุ่มข้าวบิณฑ์
10. ลายประกอบตกแต่งอื่น ๆ : ลายกระจังตั้ง กระจังรวน กระจังตาอ้อย ลายน่องสิงห์ บัวร่วน กลีบขนุน
องค์ประกอบ บั้งไฟลายศรีภูมิ
ส่วนการตกแต่งและองค์ประกอบของบั้งไฟลายศรีภูมิ ที่นิยมและจัดเป็นงานเอกลักษณ์หนึ่งเดียวในประเทศไทย ที่อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด นั้นจะมีลักษณะที่แตกต่างเพิ่มเติม ออกไป โดยคุณลักษณะพิเศษของลายกรรไกรตัด นั้น พบว่า การตัดกระดาษนั้น เส้นลวดลาย ทุกเส้น จะไม่มีการขาดออกจากกัน สามารถลากเส้นบรรจกันได้ทั้งหมด และการจัดกระดาษนั้น จะไม่มีการร่างลวดลายเอาไว้ก่อน ทั้งนี้ '"บั้งไฟลายศรีภูมิ"' มีองค์ประกอบหลัก 8 ประการ ได้แก่
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฮาจิเมะ โคโมโตะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2566 ฤดูกาลที่ 2 มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567
เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน (อัลบั้ม)
เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับแรกของวง เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน อัลบั้มถูกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และติดขึ้นแท่นอับดับหนึ่งในชาร์ต บิลบอร์ด heatseeker และติดอันดับที่ 45 ในชาร์ต บิลบอร์ด 200
ผลตอบรับ
Eduardo Rivadavia นักวิจารณ์เพลงจาก All music ให้คะแนนอัลบั้มสี่ครึ่งและเขายังกล่าวอีกด้วยว่า มันเป็นอัลบั้มแรกที่ประสบความสำเร็จในการนำแร็ฟและเฮฟวี่เมทัลมาผสมกัน เขายังกล่าวชื่นชมอัลบั้มนี้ว่า เป็นอัลบั้มที่แสดงถึงความเชื่อมันและอารมณ์จากภายในจิตใจของมนุษย์
ปี พ.ศ. 2544 นิตยสาร Q กำหนดให้วงเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน เป็นอัลบั้ม 50 เฮฟวี่ที่ดีตลอดกาล อีกทั้งอัลบั้มยังถูกในหนังสือ 1001 Albums You Must Hear Befor You Die (ภาษาไทย: 1001 อัลบั้มที่คุณควรจะได้ยินก่อนจะตาย) พ.ศ. 2546 อัลบั้มนี้ติดอันดับที่ 365 ใน 500 ที่เป็นอัลบั้มที่ดีตลอดกาล บนนิตยสาร โรลลิงสโตน
ภาพหน้าปก
เป็นรูปพระภิกษุ ทิก กว๋าง ดึ๊ก พระชาวเวียดนามนามนิกายมหายาน และชาวบ้านรวมตัวกันประท้วงรัฐบาล โง ดิ่ญ เสี่ยม ที่ต้องการเปลี่ยนแปลงศาสนาของประเทศเวียดนามมาเป็นศาสนาคริสต์อย่างเห็นได้ชัด และท่านก็ได้แสดงการประท้วงด้วยการจุดไฟเผาตัวเองในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2506
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดแต่งโดยเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน
เซลฟี
เซลฟี (selfie) เป็นการถ่ายภาพตัวเองแบบหนึ่ง เป็นคำนิยมซึ่งหมายถึงการถ่ายรูปตัวเองด้วยกล้องดิจิทัล หรือกล้องโทรศัพท์มือถือ อาจถ่ายด้วยมือหรือใช้ไม้เซลฟี แล้วเผยแพร่ลงบนบริการเครือข่ายสังคม เช่น เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม และทวิตเตอร์ ภาพถ่ายเซลฟีมักดูดีเกินจริงและดูไม่เป็นทางการ ภาพถ่ายเซลฟีมักถ่ายจากการถือกล้องและยื่นแขนไปจนสุด หรือยื่นไปทางกระจก มากกว่าการใช้อุปกรณ์เซลฟ์ไทม์เมอร์ บางทีอาจมีการใช้ไม้เซลฟีเพื่อมุมมองที่กว้างขึ้น
ประวัติ
รอเบิร์ต คอร์เนเลียส ผู้ริเริ่มการถ่ายภาพชาวอเมริกันถ่ายภาพของตนเองโดยใช้กระบวนการดาแกโรไทป์ ในค.ศ. 1839 นับเป็นรูปถ่ายบุคคลรูปแรกๆ ด้วยความช้าของกระบวนการทำให้เขาสามารถเปิดเลนส์ วิ่งไปอยู่ในเฟรมภาพเป็นเวลาหนึ่งนาทีหรือมากกว่านั้น จากนั้นกลับมาปิดฝาเลนส์ เขาเขียนด้านหลังรูปว่า "รูปถ่ายแสงรูปแรกที่เคยมีมา ค.ศ. 1839."
การเปิดตัวของโกดักบราวนี (Kodak Brownie) ซึ่งเป็นกล้องขนาดพกพา ในค.ศ. 1900 ทำให้การถ่ายภาพเหมือนตนเองเป็นที่นิยมมากขึ้น โดยปกติจะมีการใช้กระจกและตั้งกล้องไว้บนวัตถุใกล้ ๆ หรือบนขาตั้งกล้อง ขณะอายุ 13 ปี แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย เป็นหนึ่งในวัยรุ่นคนแรก ๆ ที่ถ่ายรูปตนเองโดยใช้กระจกเพื่อส่งไปให้เพื่อนในค.ศ. 1914 เธอเขียนบนจดหมายที่แนบไปกับรูปถ่ายว่า "ฉันถ่ายรูปนี้ด้วยตัวเองขณะกำลังมองกระจก มันยากมากเพราะมือฉันสั่น"
การถ่ายรูปเหมือนตนเองรุ่นเริงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อ Instant Camera ซึ่งเป็นเป็นกล้องที่สามารถอัดและล้างรูปได้ทันทีหลังจากถ่ายเสร็จถูกคิดค้นขึ้น และทำให้มือใหม่สามารถเรียนรู้การถ่ายภาพได้ โดยสามารถเห็นรูปที่ตนถ่ายได้ทันที เป็นธรรมดาที่สิ่งปฏิบัติเหล่านี้จะถูกถ่ายทอดเมื่อกล้องดิจิทัลมาแทนที่กล้องฟิล์ม คำว่า เซลฟี นั้น พบว่าใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2002 บนพื้นที่อภิปรายออนไลน์ของออสเตรเลีย นาธาน โฮป โพสบน 'Dr Karl Self-Serve Science Forum' ว่า
พจนานุกรมของออกซ์ฟอร์ด (Oxford Dictionaries) ได้จัดไว้เป็นคำศัพท์แห่งปี 2013 (Word of the Year 2013) โดยระบุว่าเป็นคำที่เริ่มมาจากชาวออสเตรเลีย
เรือหลวงกระบุรี
การออกแบบ
เรือหลวงกระบุรี มีความยาว 103.2 เมตร (339 ฟุต) ความกว้าง 11.3 เมตร (37 ฟุต) กินน้ำลึก 3.1 เมตร (10 ฟุต) ระวางขับน้ำปกติ 1,676 ตัน ระวางขับน้ำเต็มที่ 1,924 ตัน มีใบพัดสองเพลาและขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซล MTU 20V1163 TB83 สี่เครื่องที่มีกำลัง 29,440 แรงม้า (21,950 กิโลวัตต์) เรือมีระยะทำการ 3,500 ไมล์ทะเล (6,500 กม.) ขณะแล่นด้วยความเร็ว 18 นอต (33 กม./ชม.) และมีความเร็วสูงสุด 30 นอต (56 กม./ชม.) เรือหลวงกระบุรี ใช้กำลังพลทั้งหมด 168 นาย ซึ่งรวมถึงนายทหาร 22 นาย
การปรับปรุงเพิ่มประสิทธิภาพ
เรือแบบ 053 เฮชที (เฮช) อีกสองลำ คือ เรือหลวงกระบุรี และเรือหลวงสายบุรี ได้รับการปรับปรุงระบบให้ทันสมัยขึ้นในปี พ.ศ. 2552 การปรับปรุงนี้นี้รวมถึงการเปลี่ยนระบบอาวุธและระบบอิเล็กทรอนิกส์ ประกอบไปด้วยปืนใหญ่เรือแบบ 100 มม./56 แบบ 79A และเรดาร์ควบคุมการยิงแบบ TR47C และแบบ FCU17C-2, ระบบอำนวยการรบ Poseidon III แทนที่ระบบเก่าคือ ZKJ-3, ปืนใกญ่กล 37 มม. แบบ 76A แท่นคู่ ควบคุมระยะไกลด้วยเรดาร์ควบคุมการยิง TR47C พร้อมระบบควบคุมการยิง FCU17C-1, ระบบระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ (ESM) ES-3601-10 แทนที่ ระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ แบบ 923-1 และ แบบ 981-3, เรดาร์ตรวจการพื้นน้ำ/อากาศ SR-60 และติดตั้งขีปนาวุธต่อต้านเรือผิวน้ำใหม่ คือ C-802A
การต่อเรือ
เรือหลวงกระบุรี ได้รับการสั่งต่อพร้อมกันกับเรือลำอื่น ๆ ในเรือฟริเกตชุดเรือหลวงเจ้าพระยา รวม 4 ลำ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ณ อู่ต่อเรือหูต่ง เซี่ยงไฮ้ โดยปล่อยลงน้ำในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เพื่อทดสอบและส่งมอบ
เมื่อเรือเดินทางมาถึงประเทศไทยเพื่อส่งมอบ ได้มีการตรวจสอบคุณภาพและพบว่าตัวเรือยังไม่เป็นที่น่าพอใจในการทำไปใช้งานและจำเป็นจะต้องแก้ไขปรับปรุงเกี่ยวกับการควบคุมความเสียหายของตัวเรือ เมื่อได้ปรับปรุงในส่วนของส่วนควบคุมความเสียหายและส่วนอื่น ๆ ที่ต่ำกว่ามาตรฐานให้ได้มาตรฐานแล้วจึงได้นำเรือเข้าประจำการในกองทัพเรือไทยเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2535
ภารกิจ
เรือหลวงกระบุรีมักจะได้รับภารกิจร่วมกับเรือน้องสาวในการฝึกประจำวงรอบและสับเปลี่ยนกำลังไปปฏิบัติหน้าที่ยามฝั่งเป็นประจำทุก ๆ เดือน
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2540 เรือหลวงกระบุรีพร้อมกับเรือหลวงนเรศวรถูกส่งไปยังเมืองโรตา ประเทศสเปนเพื่อคุ้มกันเรือหลวงจักรีนฤเบศรในช่วงทดสอบการบินของอากาศยาน และเรือทั้งสอบได้คุ้มกันเรือหลวงจักรีนฤเบศรในการเดินทางกลับมายังประเทศไทย โดยเดินทางมาถึงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2540
ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เรือหลวงกระบุรีได้รับความเสียหายจากการถูกคลื่นยักษ์ซัดตัวเรือเข้ามาบนฝั่ง ซึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้นเรือได้รับการซ่อมแซมและกลับมาประจำการอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
เรือหลวงกระบุรีและเรือการ์มุค (INS Karmuk) ได้ปฏิบัติการร่วมกันในการลาดตระเวนร่วมระหว่างอินเดียและไทย (Indo-Thai CORPAT) ครั้งที่ 30 ระหว่างวันที่ 18 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2565 เรือหลวงสุโขทัยได้ประสบอุบัติเหตุจากพายุทำให้เกิดน้ำเข้าท่วมตัวเรือ และมีคำสั่งให้สละเรือ ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เรือหลวงกระบุรีเป็นเพียงเรือลำเดียวที่เข้าถึงที่เกิดเหตุเพื่อให้ความช่วยเหลือลูกเรือและเจ้าหน้าที่ ก่อนที่ตัวเรือจะจมลงในเวลาเที่ยงคืน และเข้าร่วมภารกิจค้นหาและกู้ภัย
Dystaenia
Dystaenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอเชียตะวันออกเขตอบอุ่น
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สปีดเดมอน (เพลง)
สปีดเดมอน (Speed Demon) เป็นเพลงป็อป ของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน จากสตูดิโออัลบั้มที่ 11 แบด เพลงที่แต่งและร่วมผลิตโดยแจ็คสันกับควินซี โจนส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ในรูปแบบซิงเกิลเชิงพาณิชย์สำหรับทั้งอัลบั้มและภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1988 เรื่อง มูนวอคเกอร์ ดิ้นมหัศจรรย์ เพลงนี้ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ร่วมสมัย
การจับยึดนิวตรอน
การจับยึดนิวตรอน (Neutron capture) เป็นปฏิกิริยานิวเคลียร์แบบหนึ่งที่ นิวเคลียสของอะตอม หนึ่งตัวและ นิวตรอน หนึ่งตัวหรือมากกว่ามีการชนกันและรวมเข้าด้วยกันทำให้เกิดเป็นนิวเคลียสตัวใหม่ที่หนักขึ้น เนื่องจากนิวตรอนไม่มีประจุไฟฟ้า พวกมันจึงสามารถแทรกตัวเข้าสู่นิวเคลียสได้ง่ายกว่าโปรตอนประจุบวก ซึ่งจะถูกไล่ออกไปโดยไฟฟ้าสถิต
การจับยึดนิวตรอนมีบทบาทสำคัญในการสังเคราะห์นิวเคลียสโดยรังสีคอสมิกของธาตุที่หนัก ในดวงดาว มันสามารถเกิดขึ้นในสองวิธี ได้แก่ กระบวนการอย่างรวดเร็ว (r-process) หรือกระบวนการอย่างช้า (s-process) นิวเคลียสของมวลที่มากกว่า 56 ไม่สามารถเกิดขึ้นจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ความร้อนได้ (เช่นโดยนิวเคลียร์ฟิวชัน) แต่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการจับยึดนิวตรอน
เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท
พระราชวงศ์
พระองค์ประสูติในช่วงระหว่างปีที่ 8 หรือปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา พระองค์เป็นหนึ่งในบรรดาหกพระราชธิดาในฟาโรห์อเคนาเทนโดยเท่าที่ทราบ และเป็นไปได้ว่าพระองค์จะสูติที่เมืองอเคนาเทน (เมืองอาร์มานาในปัจจุบัน) พระนามของพระองค์คือ เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ซึ่งมีความหมายว่า ความงามของความงามแห่งอาเตน หรือ ความงามอันเป็นที่สุดแห่งอาเตน พระองค์มีพระภคิณีสามพระองค์คือ พระนางเมริทอาเตน, เจ้าหญิงเมเคตอาเตน, พระนางอังค์เอสเอ็นปาอาเตน และมีพระขนิษฐาอีกสองพระองค์คือ เจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูเร และเจ้าหญิงเซเตเพนเร
พระประวัติ
หลักฐานชิ้นแรกๆ ที่ปรากฏถึงการมีตัวตนของพระองค์คือ ภาพจิตรกรรมฝาผนังในพระราชวังในเมืองอาร์มานาเป็นภาพวาดสีที่บรรยายขณะที่พระองค์กำลังประทับเล่นบนหมอนร่วมกับเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูเร ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา โดยมีภาพของพระราชวงศ์ทุกพระองค์รวมถึงเจ้าหญิงเซเตเพนเรในขณะที่เป็นทารก
พระองค์ปรากฏอยู่บนภาพสลักภายในหลุมฝังศพหลายๆ แห่งในเมืองอาร์มานา และยังปรากฏบนฐานรูปสลักที่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นที่เมืองอาร์มานา แต่ต่อมาก็ย้ายมาที่เมืองเฮลิโอโปลิส โดยกล่าวถึงเทพอาเตนกับฟาโรห์อาเคนาเทน และส่วนฐานของรูปส่วนจะกล่าวถึงพระนางอังค์เอสเอนปาอาเตนกับพระองค์
พระองค์ปรากฏอยู่บนภาพสลักดูร์บาร์ในปีที่ 12 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา ในหลุมฝังศพของนักบวชชั้นสูงนามว่า เมริเรที่ 2 ในเมืองอาร์มานา โดยเป็นภาพที่ฟาโรห์อเคนาเทนกับพระนางเนเฟอร์ติติกำลังรับของขวัญจากดินแดนต่างๆ ซึ่งพระองค์กำลังถือสิ่งของที่เสียหายเกินที่จะระบุว่าเป็นอะไร เจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูเรกำลังอุ้มตัวเนื้อทราย และเจ้าหญิงเซเตเพนเรกำลังอุ้มสัตว์เลี้ยง ซึ่งทั้งสองพระองค์ยืนอยู่ข้างหลังเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูอาเตน
ทั้งนี้ พระองค์ยังปรากฏบนภาพสลักของปาเนเฮซิ โดยพระองค์ยืนภายในอาคารใกล้หน้าต่าง ในขณะที่ฟาโรห์อเคนาเทนและพระนางเนเฟอร์ติติกำลังให้เกียรติกับผู้เคารพบูชาเทพอาเตนคนแรกนามว่า ปานาเฮซิ และยังปรากฏบนภาพสลักหนึ่งในภายในสุสานเป็นภาพที่พระองค์และพระภคินีอีกสามพระองค์ร่วมกับพระบิดาและพระมารดาแสดงการถวายดอกไม้แด่เทพอาเทน โดยพระราชธิดาทั้งสี่นั้นล้วนแต่ถือช่อดอกไม้
ปีสุดท้ายและการสิ้นพระชนม์
ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับพระองค์ แต่มีข้อสันนิษฐานว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนที่ฟาโรห์ทุตอังค์อามุนกับพระนางอังค์เอสเอนปาอาเตนจะขึ้นครองราชย์ เป็นไปได้ว่าเป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์ที่ถูกฝังอยู่ในห้องอัลฟา ณ สุสานหลวงในเมืองอาร์มานา
และยังมีข้อสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะเป็นผู้ปกครองร่วมกันกับฟาโรห์อเคนาเตน แต่ก็ยังเป็นข้อถกเถียงอยู่ ซึ่งผู้ปกครองร่วมอาจจะเป็นพระนางเนเฟอร์ติติหรือพระนางเมริทอาเตน ผู้เป็นพระเชษฐาภคินีของพระองค์
Dystovomita
Dystovomita เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Clusiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางและใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เกอร์รี เพย์ตัน
เจอรัลด์ "เกอร์รี" โจเซฟ เพย์ตัน (Gerald "Gerry" Joseph Peyton) เกิดวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 ที่เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอล และปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ประวัติ
เพย์ตันเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลของเขาที่สโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์ใน ค.ศ. 1975 โดยลงเล่น 30 นัดในช่วงสองฤดูกาลแข่งขัน เขาทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูมาอย่างยาวนานให้แก่หลายสโมสรในการแข่งขันของอังกฤษ ซึ่งโดดเด่นที่สุดเมื่อครั้งที่อยู่ร่วมกับเบิร์นมัธและฟูลัม เพย์ตันลงเล่นมากกว่าหกร้อยนัดของการปรากฏตัวในลีก ในขณะที่ลงเล่นให้แก่ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์อีก 33 นัด ก่อนที่เขาจะร่วมงานกับสโมสรอาร์เซนอล เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในประเทศญี่ปุ่นและสวีเดน
ฟุตบอลทีมชาติลักเซมเบิร์ก
ฟุตบอลทีมชาติลักเซมเบิร์ก (ฉายา สิงห์แดง; Lëtzebuergesch Foussballnationalequipe, Équipe du Luxembourg de football, Luxemburgische Fußballnationalmannschaft) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศลักเซมเบิร์ก อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลลักเซมเบิร์ก สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬาโจซี บาร์เธล ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองลักเซมเบิร์ก
ลักเซมเบิร์กเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลกเป็นประจำนับตั้งแต่ปี 1934 เช่นเดียวกันกับรอบคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ซึ่งเข้าร่วมมาตั้งแต่ปี 1964 อย่างไรก็ตาม ลักเซมเบิร์กไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเลย แต่เคยเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนอยู่ 6 ครั้ง ระหว่างปี 1920–1952
ลงเล่นมากที่สุด
ล่าสุดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2018
อำเภอศรีบรรพต
ศรีบรรพต เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอศรีบรรพตตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ​​
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาขยาด ตำบลชะมวง และตำบลเขาปู่ อำเภอควนขนุน ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกท้องที่หมู่ 20, 22-24 (ในขณะนั้น) ของตำบลชะมวง กับหมู่ 3 ตำบลเขาปู่ ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลเขาย่า" และแยกท้องที่หมู่ 9-13, 18 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาขยาด ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลตะแพน" ทำให้พื้นที่ด้านตะวันตกของอำเภอควนขนุน มีทั้งหมด 5 ตำบล
ปี พ.ศ. 2519 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่พื้นที่ตำบลเขาย่า เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่อยู่ห่างไกล และทุรกันดาร ทำให้มีปัญหาการแทรกแซงของคอมมิวนิสต์ ทำให้มีปัญหาทางด้านการเมือง การปกครอง การรักษาความสงบเรียบร้อย และความมั่นคง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรของตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพนให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอควนขนุน รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาย่าขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน ออกจากการปกครองของอำเภอควนขนุน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีบรรพต  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน กำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอควนขนุน แต่ผกค.เกิดไม่พอใจ จึงมีการลอบวางเพลิงที่ว่าการกิ่งอำเภอศรีบรรพต เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2522 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากทางราชการและราษฏรในท้องที่ จึงร่วมกันสมทบทุนซ่อมแซมที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ให้ใช้ได้ชั่วคราว ในระหว่างที่กำลังสร้างที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ในเขตตำบลเขาย่า โดยได้รับงบประมาณการก่อสร้างจากกระทรวงมหาดไทย และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีบรรพต  ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับภายในวันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอศรีบรรพตแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
อันเดด อันลัค
อันเดด อันลัค เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโยชิฟูมิ โทซูกะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยเดวิดโปรดักชันและทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
Pachylobus
Pachylobus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Burseraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ไนจีเรีย ไป แซมเบีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิก
ประเทศโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโดมินิกัน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ DOM
นับตั้งแต่ประเทศโดมินิกันส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโดมินิกันได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 7 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015) (Night of Champions (2015)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ที่จัดหลังศึกใหญ่ซัมเมอร์สแลม (2015) จัดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2015 ณ สนาม โตโยต้าเซ็นเตอร์ ในเมืองฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ซึ่งจัดเป็นครั้งที่ 9 แล้วของศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์
เบื้องหลัง
ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2015) เซท โรลลินส์ ได้เอาชนะ จอห์น ซีนา ทำให้โรลลินส์ ได้ครองทั้งแชมป์ WWE World Heavyweight Championship และ WWE United States Championship ในรอว์คืนต่อมา วันที่ 24 สิงหาคม สติง ได้มาเล่นงานโรลลินส์ และขอท้าชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship จากโรลลินส์
มะหาด
มะหาด เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Moraceae ต้นกำเนิดจากภูมิภาคเอเชียใต้ นิยมปลูกเอาไว้ใช้ประโยชน์ทุกส่วนของต้น สามารถเจริญเติบโตได้ในดินทราย, ดินร่วนปนทราย, ดินร่วน และ ดินเหนียว มีความทนทานต่อความแห้งแล้งได้ดีมาก ชอบบริเวณที่มีความชื้นสูงและแสงแดดเข้าถึงได้น้อย มักขึ้นกระจายตามป่าดิบทั่วไป
ชื่อ
ในแต่ละภูมิภาค มะหาดจะมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันกล่าวคือ ภาคเหนือเรียก "หาดหนุน" ในจังหวัดเชียงใหม่เรียก "ปวกหาด" ภาคกลางเรียก "หาด" ทางภาคใต้เรียก "มะหาด" ในจังหวัดตรังเรียก "มะหาดใบใหญ่" และตั้งแต่จังหวัดนราธิวาสถึงประเทศมาเลเซีย เรียก "กาแย, ตะแป , ตะแปง"
ลักษณะ
มะหาดเป็นยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ ลำต้นตั้งตรง ความสูง 15-20 เมตร เปลือกสีน้ำตาลไหม้เป็นลายแตกละเอียด มีส่วนยอดเป็นพุ่มหนาและทึบ ใบเป็นใบเดี่ยว ขนาดวงรีจนถึงรูปไข่ กว้าง 5-20 เซนติเมตร ยาว 10-30 เซนติเมตร ที่ขอบใบมีริวขึ้นโดยรอบ มีขนขึ้นทั้ง 2 ด้านของใบ ดอกจะออกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน และกลายเป็นผลในเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ลักษณะดอกจะมีสีขาวอมเหลืองมีขนาดเล็ก ผลเป็นผลรวมมีสีเขียว เมื่อสุกจะมีสีเหลือง รัศมีจากจุดศูนย์กลางยาว 2.5-5 เซนติเมตร รูปร่างกลมแป้นใหญ่ มีทรงบิ้วเบี้ยวเป็นบางลูก เปลือกนอกผิวขรุขระ เนื้อผลค่อนข้างนุ่ม แต่ละผลย่อยมีเมล็ด 1 เมล็ด  รูปทรงรี
การปลูกดูแลบำรุงรักษา
การปลูกต้นมะหาดก่อนที่จะปลูกต้นไม้ลงไปต้องฆ่าเชื้อโรคในดินและเพิ่มสารอาหารในดินก่อนเริ่มปลูก โดยขุดหลุมกว้าง 1 เมตร ยาว 1 เมตร แล้วตากดินไว้นาน 1–2 สัปดาห์ จากนั้นใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยอินทรีย์ที่สลายตัวดีแล้วรองก้นหลุม นำต้นกล้าลงปลูกกลบดินให้แน่นระยะเริ่มปลูกควรรดน้ำทุกวันถ้าฝนไม่ตกและต้นกล้ายังตั้งตัวไม่ได้ ควรใช้ไม้หลักปักยึดกับลำต้นกันโยกและทำที่บังแสงแดดด้วย นอกจากนี้เมื่อต้นโตขึ้นควรกำจัดวัชพืชรอบ ๆ โคนต้นเป็นบางครั้ง
ประโยชน์
ต้นมะหาดที่สามารถนำมาใช้ผลประโยชน์ได้นั้นจะต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 5 ปี
ออลล์ไอนีดวอสเดอะเรน
ออลล์ไอนีดวอสเดอะเรน (All I Needed Was the Rain) เป็นเพลงของ เอลวิส เพรสลีย์ ที่แต่งโดย ซิด เวย์น และเบ็น ไวย์สแมน บันทึกเสียงในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1967 ที่ RCA's Nashville Studios เป็นจุดเด่นภาพยนตร์เรื่องของเขาในปี ค.ศ. 1968 Stay Away, Joe ในภาพยนตร์ฉบับเอลวิสได้กล่าวถึงในตอนท้ายและสุนัขหอนอยู่เบื้องหลัง
หลี เสี่ยวลู่
หลี เสี่ยวลู่ (李小璐 ) เป็นนักแสดงชาวจีน ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ แจ็คเกอลีน ลูลู ลี (Jacqueline Lulu Li)
Pachygone
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของเอเชียสู่แปซิฟิก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เจิมปุต-เจิมปุต
เจิมปุต-เจิมปุต (jemput-jemput), โจโกดก (cokodok) หรือ เจอโกดก (cekodok) เป็นอาหารทอดหรือฟริตเตอร์แบบพื้นเมืองในบรูไนและมาเลเซีย ทำจากแป้งและกล้วย ทอดให้สุก รูปร่างกลม มีขนาดหลากหลายแบบ อาจใส่ปลาแอนโชวี กุ้ง หัวหอมหรือข้าวโพดแทนกล้วยได้
สฺวี่ชาง
สฺวี่ชาง เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่กึ่งกลางมณฑลเหอหนาน ภาคกลางของประเทศจีน ด้านตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครเจิ้งโจว (郑州) เมืองหลวงของมณฑลเหอหนาน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครไคเฟิง ด้านตะวันออกติดกับนครโจวโข่ว ด้านตะวันออกเฉียงใต้ติดกับนครลั่วเหอ และด้านตะวันตกเฉียงใต้ติดกับนครผิงติ่งชาน
ใน ค.ศ. 2007 สฺวี่ชางได้รับการจัดอันดับว่า เป็นหนึ่งในสิบนครที่น่าอยู่ที่สุดของประเทศจีน
การปกครอง
สฺวี่ชางเป็นนครระดับจังหวัด ซึ่งประกอบด้วย 2 เขต, 2 นครระดับอำเภอ, และ 2 อำเภอ ดังนี้
Radamaea
Radamaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดาเนียล จอนส์
ดาเนียล พอล จอนส์ (Daniel Paul Johns) เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และนักเปียโน ที่เป็นที่รู้จักอย่างดีในฐานะหัวหน้าวงร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์
ในปี 2007 เขาได้อยู่ในอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนใน "The Twenty-Five Most Underrated Guitarists" หรือ 25 อันดับนักกีตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำ
อ้างอิง
1979
กาเตอมัก
กาเตอมัก (katemak) เป็นอาหารพื้นเมืองของอินโดนีเซียในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก โดยนำเนื้อควายไปต้มกับมันเทศ ข้าวโพดหวาน และผักสีเขียว เช่น ใบมันสำปะหลัง และใบมะละกอ นิยมปรุงรสเผ็ดด้วยพริกแดง หอม กระเทียม
โลร์มี
โลร์มี (Lor mee; ภาษาจีน: 鹵麵; Pe̍h-ōe-jī: lóo-mī) เป็นอาหารมาเลเซียที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน เสิร์ฟกับน้ำซุปข้นที่ใส่แป้ง และใส่เส้นหมี่สีเหลืองแบน อาหารนี้เป็นที่นิยมของชาวจีนฮกเกี้ยนในมาเลเซียและสิงคโปร์ นำซุปที่ข้นนั้นใส่แป้งข้าวโพด เครื่องเทศ และไข่ เครื่องปรุงอื่นที่เติมเข้ามาได้แก่โงเฮียง ลูกชิ้น เนื้อปลา ไข่ต้มผ่าครึ่ง อาจเติมน้ำส้มสายชูและกระเทียมได้ นิยมใส่พริกด้วย  แบบดั้งเดิมจะใส่ปลาทอดด้วย
มหา'ลัย มอนส์เตอร์
มหา'ลัย มอนสเตอร์ (Monsters University) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวตลก 3 มิติอเมริกันในปี 2013 ที่ผลิตโดย พิกซาร์ แอนิเมชั่น สตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส กำกับโดย แดน สแกนลอน และผู้ผลิตโดย โคไร รา เป็นภาพยนตร์ที่ 14 ที่ผลิตโดยพิกซาร์และเป็นภาพยนตร์ที่ต่อจากภาคบริษัทรับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด ในปี 2001
โลเอินกรีน
โลเอินกรีน (Lohengrin) เป็นอุปรากรสามองก์โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ดัดแปลงจากตำนานของ Garin le Loherain ในยุคกลางเกี่ยวกับอัศวินหงส์ขาว ตัวละครในเรื่องนี้รับเอามาจากกวีนิพนธ์เยอรมันที่โด่งดังเรื่อง Parzival โดยโวลฟรัม ฟ็อน เอ็ชเชินบัค
มหา'ลัย มอนส์เตอร์
เรื่องย่อ
เรื่องราวชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของ 2 สัตว์ประหลาดนักหลอน ไมค์ วาซอว์สกี้ และ เจมส์ พี. ซัลลิแวน ก่อนที่ทั้งคู่จะเป็นเพื่อนซี้กัน และเหล่าสัตว์ประหลาดตัวอื่นๆ กับชีวิตวัยรุ่นสุดมันส์ ใครจะไปรู้ละว่า ก่อนที่ไมค์กับซัลลี่จะกลายมาเป็นเพื่อนซี้กันขนาดนี้ เขาเคยเกลียดขี้หน้ากันขนาดไหนตอนอยู่มหาวิทยาลัย!
โลเอินกรีน
อุปรากรเรื่องนี้ถูกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่เมืองไวมาร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1850 กำกับการแสดงโดยฟรันทซ์ ลิสท์ ซึ่งเลือกวันแสดงตรงกับเกิดของโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เพื่อเป็นเกียรติ และประสบความสำเร็จตั้งแต่รอบแรก
อุปรากรเรื่องนี้มีอิทธิพลต่องานศิลปะหลายอย่าง พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์ โดยมีแรงบันดาลใจในการสร้างตามอุปรากรเรื่องนี้ ซึ่งถือเป็นปราสาทยุโรปที่สวยงามที่สุดในโลก
เรื่องย่อ
โลเอินกรีนเป็นบุตรของพาร์ซิฟัล หนึ่งในอัศวินที่ตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ โลเอินกรีนถูกส่งให้เดินทางไปด้วยเรือที่ลากโดยหงส์ เพื่อไปช่วยหญิงสาว บางบทความกล่าวว่าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิงที่ตกอยู่ในอันตรายที่มีนามว่า เอลซา ซึ่งเป็นพระราชธิดาในกษัตริย์บราบันท์ ที่เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ดังนั้น ณ แท่นบรรทมก่อนเสด็จสวรรคต กษัตริย์บราแบนต์ได้ให้ทุกคนที่ล้อมรอบอยู่ ณ ที่นั้นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อพระราชธิดา ถึงกระนั้น เคานต์เท็ลรามุนท์ไม่ยอมรับพระราชธิดาเอลซาเป็นประมุข และเพื่อเป็นการรักษาคำมั่น เคานต์เท็ลรามุนท์จึงจะแต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา และขึ้นเป็นกษัตริย์เอง ทันใดนั้นเอง โลเอินกรีนได้ปรากฏตัวขึ้นและได้ช่วยเหลือพระราชธิดาเอลซา จากนั้นอัศวินหงส์ผู้นี้ได้แต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา โดยก่อนที่เขาจะพาเธอเดินทางกลับนั้น เขาได้ให้เธอสัญญาว่าจะไม่ถามว่าเขามาจากไหน เขาได้เตือนเธอว่าเมื่อไรก็ตามที่เธอผิดคำมั่นนี้ เขาจะหายไปจากเธอตลอดกาล เมื่อลูก ๆ 2 คนโตขึ้น เธอเกิดสงสัยและได้เอ่ยถามขึ้น หงส์ที่พาโลเอินกรีนมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและได้พาเขากลับไป
อำเภอป่าบอน
ป่าบอน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน
ประวัติ
ท้องที่อำเภอป่าบอนเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลป่าบอน ตำบลหนองธง และตำบลโคกทราย ของอำเภอปากพะยูน ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอป่าบอน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอป่าบอน อำเภอปากพะยูน ขึ้นเป็น อำเภอป่าบอน  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอป่าบอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอป่าบอนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอป่าบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
Rachunia
Rachunia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทย
กระจูด
กระจูด  หรือ จูด เป็นพันธุ์ไม้จำพวก "กก" (Sedge) ลักษณะลำต้นกลมสีเขียวอ่อน ดินสอดำ สูงประมาณ 1 - 2 เมตร ออกดอกเป็นกระจุกแน่นคล้ายดอกกระเทียมที่ข้างลำต้นใกล้ยอดกระจุกหนึ่ง แต่มีช่อดอกปลายลำต้นอีกหนึ่งช่อซึ่งมีใบเล็กประกอบช่อด้วย กระจูดชอบขึ้นในพื้นที่น้ำขังซึ่งเรียกว่าโพระหรือพรุ มีถิ่นกำเนิดจากทางเกาะมาดากัสการ์ มอริเซียส ลังกา สุมาตรา แหลมมาลายู และหมู่เกาะต่าง ๆ ในแหลมมาลายู อินโดจีนตอนริมฝั่งทะเล ฮ่องกง บอร์เนียว ตลอดถึงออสเตรเลีย ริมฝั่งตะวันออก
การใช้ประโยชน์
ต้นกระจูด นำไปฝึ่งแดดให้แห้งสนิท สามารถนำมาผลิตงานจักสานเป็น เสื่อปูรองนั่งที่เรียกกันว่า 'เสื่อกระจูด' หรือ 'สาดกระจูด' โดยการสานเสื่อกระจูดโดยทั่วไปนิยมสานลวดลายมาตรฐาน คือ ลายขัดสอง หรือลายขัดสาม และมีการพัฒนาดัดแปลงลวดลาย เช่น ลายลูกแก้ว ลายดาวล้อมเดือน ลายดอกจันทร์ ลายก้านต่อดอก ลายโคม ลายแก้วเนื่อง ลายแก้วบ้านดอน ลายตัวหนังสือ เป็นต้น และมีการทำผลิตภัณฑ์เช่น สายกระเป๋าเครื่องใช้ต่าง ๆ ใช้ทำใบเรือ ทำเชือกผูกมัด
แหล่งผลิตที่สำคัญ อยู่ที่หมู่บ้านทะเลน้อยจังหวัดพัทลุง หมู่บ้านบ่อกรัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี หมู่บ้านสะกอม จังหวัดสงขลา หมู่บ้านทอนทอน จังหวัดนราธิวาส ปัจจุปันมีการผลิตจำหน่ายมากในตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรปีเยมอนเต-ซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย-ปีเยมอนเต (Kingdom of Sardinia หรือ Piedmont-Sardinia หรือ Sardinia-Piedmont) เป็นราชอาณาจักรที่อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซาวอย (House of Savoy) ในปี ค.ศ. 1720 เมื่อพระเจ้าวิตโตรีโอ อาเมเดโอแห่งซิซิลีได้รับเกาะซาร์ดิเนียตามข้อตกลงของสนธิสัญญาลอนดอนเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับสูญเสียซิซิลีแก่จักรวรรดิออสเตรีย นอกจากตัวเกาะซาร์ดิเนียแล้วราชอาณาจักรซาร์ดิเนียก็ยังประกอบด้วยซาวอย, ปีเยมอนเต และนิส ลีกูเรียรวมทั้งเจนัวมาเพิ่มต่อมาในปี ค.ศ. 1815 ตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ชื่อของราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการจึงเป็น “ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย ไซปรัส และเยรูซาเลม อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย และมอนต์เฟอร์รัต, ราชรัฐปีเยมอนเต ” (ราชวงศ์ซาวอยยังคงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรไซปรัส และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่ทั้งสองราชอาณาจักรตกไปเป็นของจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลานานก่อนหน้านั้นแล้ว) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ศูนย์กลางของการปกครองและเศรษกิฐของซาร์ดิเนียอยู่ที่ตูรินในปีเยมอนเตบนแผ่นดินใหญ่อิตาลี ในปี ค.ศ. 1860 นิสและซาวอยก็ถูกยกให้ฝรั่งเศสเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการสนับสนุนของฝรั่งเศสในการรวมชาติอิตาลี (Italian unification) ในปี ค.ศ. 1861 ซาร์ดิเนียก็กลายเป็นรัฐก่อตั้งของราชอาณาจักรอิตาลีใหม่และยุติการเป็นราชอาณาจักรตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
Quipuanthus
Quipuanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอกวาดอร์ไปเปรูเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รายชื่อการดวล
รายชื่อการดวลที่มีชื่อเสียง
Quezeliantha
Quezeliantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Quezeliantha tibestica (H.Scholz) H.Scholz และมี synonym, Quezelia H.Scholz.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ชาด