cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เปอไร
เปอไร (Perai) หรือภาษาไทยถิ่นใต้ว่า แปไหร เป็นเขตชุมชนเมืองของเซอเบอรังเปอไร รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเปอไรซึ่งคั่นเมืองบัตเตอร์เวิร์ททางทิศเหนือ และเป็นที่มาของชื่อเซอเบอรังเปอไร ซึ่งเป็นดินแดนภาคพื้นทวีปของรัฐปีนัง
ศัพทมูลวิทยา
เปอไรตั้งอยู่ริมแม่น้ำเปอไร เมื่อบริษัทอินเดียตะวันออกเข้าครอบครองพื้นที่ใน ค.ศ. 1800 จึงตั้งนามเมืองตามชื่อแม่น้ำสายดังกล่าว โดยชื่อแม่น้ำเปอไร มาจากคำในภาษาไทยว่า ปลาย แปลว่า "ส่วนสุด, ส่วนท้าย" เพราะเป็นปลายเขตแดนระหว่างมณฑลไทรบุรีซึ่งเป็นประเทศราชของสยาม กับพรอวินซ์เวลส์ลีย์ (หรือสมารังไพร) ของสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้แม่น้ำเปอไรจึงเป็นจุดใต้สุดและจุดสิ้นสุดของอิทธิพลจากราชสำนักสยาม  แผนที่ฝ่ายสหราชอาณาจักรจึงระบุภูมินามของดินแดนฝั่งใต้ของแม่น้ำว่า พราย (Prye)  ใน จดหมายหลวงอุดมสมบัติ ระบุว่าชาวไทยถิ่นใต้ที่เรียกกันว่าชาวนอก ออกเสียง เปอไร ซึ่งเป็นคำควบสองตัวไม่ได้ จึงออกเสียงเป็น แปไหร ใช้เรียกแผ่นดินส่วนที่สหราชอาณาจักรเช่าไปจากพระยาไทรบุรี (คือเซอเบอรังเปอไร) และใช้เรียกเมืองตรงข้ามเกาะปีนัง (หรือเกาะหมาก)
ประวัติ
มีผู้คนเข้าไปตั้งถิ่นฐานที่เปอไรในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังสหราชอาณาจักรครอบครองพื้นที่ดังกล่าว ช่วงแรกถูกพัฒนาเป็นสวนอ้อยใกล้ ๆ กับเขตนิคม จะเห็นได้ว่าเปอไรในยุคแรกมีระบบเศรษฐกิจอิงเกษตรกรรม ครั้นปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เปอไรพัฒนาขึ้นเป็นเมืองท่าที่ลักษณะเป็นศูนย์กลางในการกระจายสินค้า โดยเฉพาะหลังการสร้างทางรถไฟเชื่อมกับรัฐเปรักในคริสต์ทศวรรษ 1890 ซึ่งตรงกับยุคดีบุกรุ่งเรืองในคาบสมุทรมลายูพอดี เปอไรจึงกลายสภาพเป็นเมืองศูนย์กลางในการขนส่งสินค้า ดีบุกที่ขุดได้จากรัฐเปรักจะถูกส่งต่อไปยังเมืองท่าจอร์จทาวน์บนเกาะปีนัง
เปอไรเริ่มมีการพัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรมเมื่อ ค.ศ. 1970 โดยปีนังดิเวลเลิปเมนต์คอร์เพอเรเชิน (Penang Development Corporation) ด้วยการสร้างนิคมอุตสาหกรรมเปอไร และนิคมอุตสาหกรรมเซอเบอรังจายา ซึ่งอยู่ใกล้กัน ครั้น ค.ศ. 1974 ท่าเรือปีนังถูกย้ายจากเมืองจอร์จทาวน์ข้ามไปฝั่งเซอเบอรังเปอไร คลังสินค้า และลานเก็บตู้คอนเทนเนอร์ ถูกสร้างขึ้นในเขตเปอไร และบัตเตอร์เวิร์ท ซึ่งส่งเสริมเศรษฐกิจแก่เปอไรเป็นอันมาก
ภูมิศาสตร์
เปอไรตั้งอยู่ริมแม่น้ำเปอไรซึ่งลงในสู่ช่องแคบปีนังในมหาสมุทรอินเดีย ทางตอนเหนือติดกับเมืองบัตเตอร์เวิร์ท และทางตะวันออกติดกับเมืองเซอเบอรังจายา ส่วนเขตนิคมอุตสาหกรรมเปอไรตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลเกือบทั้งหมด เริ่มตั้งแต่แม่น้ำเปอไรไปจนถึงสะพานปีนัง
ประชากร
ใน โคลงภาพคนต่างภาษา ที่ระบุถึงคนเชื้อชาติต่าง ๆ ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ซึ่งสร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ระบุว่าเมืองแปะไหร คือเปอไร มีประชากรเป็นชาวมลายูนับถือศาสนาอิสลามและมีขนบธรรมเนียมเช่นเดียวกับเมืองไทรบุรีและเมืองยะหริ่ง ดังปรากฏความตอนหนึ่ง ความว่า
จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากร ค.ศ. 2010 จัดทำขึ้นโดยกรมสถิติ ประเทศมาเลเซีย ระบุว่าเปอไรมีประชากร 14,433 คน มีกลุ่มชาติพันธุ์หลักอยู่สามกลุ่ม ได้แก่ ชาวจีน ร้อยละ 36.38 มลายู ร้อยละ 28.07 และอินเดีย ร้อยละ 27.31 ในจำนวนที่ใกล้เคียงกัน แต่ชาติพันธุ์หลักแต่ละกลุ่มมีประชากรราวหนึ่งในสี่ของประชากรทั้งเมือง นอกจากนี้ยังมีภูมิบุตรอื่น (ที่ไม่ใช่ชาวมลายู) ร้อยละ 0.17 และอื่น ๆ อีกร้อยละ 0.55
เนื่องจากเปอไรเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมหนัก ทำให้ผู้คนนอกพื้นที่หลั่งไหลกันเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเปอไร ใน ค.ศ. 2010 พบว่ามีประชากรต่างด้าวอาศัยในเปอไรมากถึงร้อยละ 7.52 ของประชากร
รัสตี (วิดีโอเกม)
รัสตี (Rusty) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันที่พัฒนาและเผยแพร่โดยซี-แลป ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1993 สำหรับเครื่องพีซี-98, เอปสัน พีซี และเอ็มเอส-ดอส โดยมีการกำกับ, เขียนบท และเขียนโปรแกรมโดยนาโอโตะ นีดะ อำนวยการผลิตโดยมาซาโยชิ โคยามะ และดนตรีโดยมาซาฮิโระ คาจิฮาระ, เค็นอิจิ อารากาวะ รวมถึงริว ทากามิ
รูปแบบการเล่น
รัสตีเป็นเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้าง ซึ่งผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นรัสเตีย "รัสตี" สปริงเคิล นักล่าแวมไพร์หญิงที่ร่วมกับนกฮูกของเธอในการสืบสวนคดีของผู้หญิงที่หายตัวไปจากหมู่บ้านต่าง ๆ ในชนบท ผู้เล่นต่อสู้กับศัตรู เช่น โครงกระดูก, ซอมบี และสัตว์ประหลาดอื่น ๆ รวมถึงตัวละครบอสขนาดใหญ่โดยใช้แส้ของตัวละครผู้เล่นและไอเทมที่พบในด่านต่าง ๆ นอกจากนี้ นกฮูกคู่หูของผู้เล่นยังช่วยเหลือผู้เล่นด้วยการโจมตีศัตรูแก่พวกเธอ ทั้งนี้ ด้วยการกระโดดและโจมตีในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นสามารถใช้ไมด์สแลชเชอร์ ซึ่งเป็นท่า "เพาเวอร์แครช" ที่แตกต่างกัน โดยขึ้นอยู่กับเพาเวอร์-อัป ที่พวกเธอใช้อยู่ การเคลื่อนไหวเหล่านี้รวมถึงการทำให้เวลาช้าลง, ยิงลูกบอลพลังงานที่ระเบิดออก หรือกลายเป็นผู้คงกระพันชั่วขณะ นอกเหนือจากการใช้เป็นอาวุธแล้ว ผู้เล่นยังสามารถใช้แส้เพื่อเหวี่ยงตัวจากวงแหวนทองคำที่พบในบางด่าน
เกมนี้ประกอบด้วยสิบด่าน ซึ่งแปดด่านจะขึ้นอยู่กับการค้นหากุญแจเพื่อปลดล็อกประตู, ด่านที่เจ็ดเกี่ยวข้องกับการเดินผ่านพื้นที่อย่างรวดเร็วและด่านที่สิบเป็นด่านเฉพาะของบอส การออกแบบด่านไม่เป็นเชิงเส้นตรง โดยมีเส้นทางวนรอบ และเส้นทางอื่นที่มีรางวัลซ่อนอยู่ให้ผู้เล่นค้นหา อย่างไรก็ตาม ตรงกันข้ามกับการออกแบบด่านของเกม ได้มีการจับเวลารวมอยู่ด้วย ทั้งนี้ ด่านต่าง ๆ ประกอบด้วยหมู่บ้าน, สุสาน, คฤหาสน์, หอคอยอาสนวิหาร, ถ้ำ, เขาวงกตที่เต็มไปด้วยน้ำ, ลานบ้าน, หอนาฬิกา และปราสาทบลัดซูน - ซึ่งแบ่งออกเป็นหลายด่าน โดยทุกด่านจบลงด้วยการสู้กับบอสตัวใดตัวหนึ่ง
ประเทศซูดาน
ซูดาน (Sudan; السودان) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐซูดาน (Republic of the Sudan; جمهورية السودان) เป็นประเทศที่ในอดีตมีพื้นที่มากที่สุดในทวีปแอฟริกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีป มีเมืองหลวงชื่อคาร์ทูม มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับประเทศอียิปต์ ทิศใต้ติดต่อกับเซาท์ซูดาน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับทะเลแดง ทิศตะวันออกติดกับเอริเทรียและเอธิโอเปีย ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเคนยาและยูกันดา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ทิศตะวันตกติดกับประเทศชาด และทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับลิเบีย ชื่อของประเทศมาจากภาษาอาหรับว่า Bilad-al-Sudan ซึ่งแปลว่าดินแดนของคนผิวดำ ปัจจุบันซูดานกลายเป็นประเทศที่ขาดความมั่นคงตามดัชนีความเสี่ยงของการเป็นรัฐที่ล้มเหลว เพราะการปกครองแบบเผด็จการทหารและสงครามดาร์ฟูร์
ประวัติศาสตร์
ซูดานหรือนิวเบียสมัยโบราณ มีชาวอียิปต์เข้ามาตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยเก่าแก่ ในศตวรรษที่ 6 ชาวพื้นเมืองในซูดานหันมานับถือศาสนาคริสต์นิกายคอปติกอาหรับเข้ามาพิชิตแล้วนำเอาศาสนาอิสลามมาให้ ในทศวรรษของปี ค.ศ. 1820 อียิปต์เอาซูดานไปครอบครองโดยรบชนะอาณาจักรในยุคแรก ๆ ได้รวมทั้งอาณาจักรของฟุง ในช่วงทศวรรษของปี ค.ศ. 1880 โมฮัมหมัด อาห์หมัด ซึ่งเรียกตัวเองว่ามาห์ธี (ผู้นำแห่งความสัตย์) กับสาวกของเขาก่อการปฏิวัติ ในปี ค.ศ. 1898 กองกำลังผสมระหว่างอังกฤษและอียิปต์ บุกทำลายกองทัพผูสืบตำแหน่งต่อจากมาห์ธีร์จนพังพินาศ ในปี ค.ศ. 1951 รัฐสภาอียิปต์ประกาศยกเลิกสนธิสัญญากับอังกฤษฉบับปี ค.ศ. 1899 และ 1936 แล้วแก้ไขรัฐธรรมนูญอียิปต์ให้ซูดานมีรัฐธรรมนูญแยกไปจากอียิปต์ ซูดานได้รับอิสรภาพโดยสมบูรณ์มีการปกครองระบบรัฐสภาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1956 ในปี ค.ศ. 1969 สภาปฏิวัติเข้ายึดอำนาจแต่งตั้งรัฐบาลพลเรือนบริหารประเทศ รัฐบาลประกาศจะสร้างซูดานเป็นรัฐสังคมนิยม 12 จังหวัดทางภาคเหนือของประเทศส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับนับถือศาสนาอิสลามและเคยมีอำนาจในรัฐบาลกลางมาช้านาน ใน 3 จังหวัดทางภาคใต้ส่วนใหญ่เป็นคนดำนับถือศาสนาเดิมของแอฟริกา ในปี ค.ศ. 1972 รัฐบาลยอมให้จังหวัดทางใต้ปกครองตนเอง แล้วทั้งสองซีกของประเทศก็เริ่มทำสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1988 ในทศวรรษของปี ค.ศ. 1980 ซูดานมีปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำและเลวร้ายลงไปอีก เมื่อมีผู้ลี้ภัยจากประเทศใกล้เคียงหลั่งไหลเข้ามา ภายหลังอยู่ในอำนาจมา 16 ปี ประธานาธิบดีไนไมรีก็ถูกโค่นอำนาจจากการทำรัฐประหารเมื่อปี ค.ศ. 1985 ในปี ค.ศ. 1986 ซูดานมีการเลือกตั้งระบอบประชาธิปไตยครั้งแรกในรอบ 18 ปี แต่แล้วรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งก็ถูกโค่นล้มอีก จากการรัฐประหารแบบไม่เสียเลือดเนื้อของฝ่ายทหารในปี ค.ศ. 1989 ในปี ค.ศ. 1991 ซูดานยอมให้สหประชาชาติช่วยบรรเทาทุกข์ครั้งใหญ่ เพราะมีประชากรประมาณ 7 ล้านคนที่กำลังขาดแคลนอาหาร
การแบ่งเขตการปกครอง
ซูดานมีรัฐทั้งหมด 17 รัฐ ได้แก่
พื้นที่ที่เกิดความขัดแย้ง
นอกจากการบริหารโดยรัฐบาลกลาง ยังมีการบริหารภายนอกที่เกิดจากการทำสนธิสัญญาสันติภาพกับกลุ่มกบฏได้แก่
ภูมิศาสตร์
ซูดานตั้งอยู่ในทวีฟแอฟริกาตอนเหนือ มีทางออกทะเลที่ทะเลแดง และมีความยาวของชายฝั่งประมาณ 853 กิโลเมตร ซูดานมีพื้นที่ทั้งหมด 2,505,810 ตารางกิโลเมตร และเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา และเป็นอันดับสิบของโลก ซูดานมีอาณาเขตติดกับสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ประเทศชาด ลิเบีย อียิปต์ เอริเทรีย เอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา และมีความสำคัญทางภูมิศาสตร์เพราะมีจุดที่แม่น้ำบลูไนล์และไวท์ไนล์รวมกันเป็นแม่น้ำไนล์ซึ่งอยู่ในเขตคาร์ทูม
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ ซึ่งถูกแบ่งออกจากกันด้วยเทือกเขาหลายแห่ง ได้แก่เทือกเขาเจเบล มาร์ราทางตะวันตก ภูเขาคินเยติ อิมาตองบริเวณใกล้ชายแดนยูกันดา ซึ่งเป็นภูขาที่สูงที่สุด และในเขตตะวันออกมีเนินเขาทะเลแดง
ทางตอนเหนือมีทะเลทรายนิวเบีย ตั้งแต่อดีตในทางตอนใต้มีปริมาณน้ำฝนมีมากกว่าจึงมีพื้นที่ที่มีบึงและป่าดิบชื้น ฤดูฝนของซูดานมีระยะเวลาประมาณ 3 เดือน (กรกฎาคมถึงกันยายน) ในตอนเหนือ และนานถึง 6 เดือน (มิถุนายนถึงพฤศจิกายน) ในตอนใต้ ในเขตแห้งแล้งมักเกิดพายุทรายที่เรียกว่าฮาบูบซึ่งสามารถบดบังแสงอาทิตย์ได้โดยสิ้นเชิง ในตอนเหนือและตะวันตกซึ่งเป็นพื้นที่กึ่งทะเลทราย ผู้คนทำการเกษตรง่าย ๆ โดยพึ่งพาฝนที่ไม่ค่อยพอเพียง และมีชนเผ่าเร่ร่อนจำนวนมากที่เดินทางไปพร้อมกับฝูงแกะและอูฐ ในบริเวณใกล้แม่น้ำไนล์ มีการทำไร่ที่มีการชลประทานที่ดีกว่า ส่วนใหญ่ปลูกพืชที่ปลูกเพื่อการค้า
ประเทศซูดานมีแหล่งทรัพยากรแร่ธาตุหลายอย่าง เช่น ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ทอง เงิน โครไมท์ แร่ใยหิน แมงกานีส ยิปซัม ไมกา สังกะสี เหล็ก ตะกั่ว ยูเรเนียม ทองแดง เกาลิไนท์ โคบอลต์ หินแกรนิต นิกเกิล และดีบุก
การแปรสภาพเป็นทะเลทรายเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมที่สำคัญของซูดาน เกษตรกรมักทำการเกษตรโดยไม่คำนึงถึงการอนุรักษ์ธรรมชาติ จึงทำให้เกิดปัญหาต่าง ๆ ตามมาเช่น การทำลายป่าไม้ ปัญหาดินจืด และปัญหาระดับน้ำบาดาลลดลง
ประชากร
จากการสำรวจของซูดานในปี พ.ศ. 2536 จำนวนประชากรถูกบันทึกไว้ที่ 25 ล้านคน แต่เนื่องจากสงครามกลางเมืองที่ดำเนินต่อเนื่อง หลังจากนั้นก็ไม่มีการสำรวจที่ทั่วถึงอีก ในปี พ.ศ. 2549 สหประชาชาติประมาณว่ามีจำนวนประชากรประมาณ 36.9 ล้านคน ประชากรในเขตเมืองคาร์ทูม (คาร์ทูม โอมเดอร์มาน และคาร์ทูมเหนือ) เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วและมีจำนวนประมาณ 5-7 ล้านคน ซึ่งรวมทั้งประชากรประมาณ 2 ล้านคนที่ต้องย้ายถิ่นฐานจากเขตสงครามทางใต้และทางตะวันตก และพื้นที่แห้งแล้งทางตะวันออก
แม้ว่าซูดานจะเป็นต้นกำเนิดของผู้อพยพมากมาย แต่กลับมีชาวต่างชาติไม่น้อยอพยพเข้ามาในซูดาน ตามรายงาน World Refugee Survey 2008 ของคณะกรรมการเพื่อผู้ลี้ภัยและผู้อพยพของสหรัฐอเมริกา (U.S. Committee for Refugees and Immigrants: USCRI) พบว่ามีผู้อพยพและลี้ภัยอาศัยอยู่ในซูดาน 310,500 คนในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งส่วนใหญ่มาจากเอริเทรีย (240,400 คน) ชาด (45,000 คน) เอธิโอเปีย (19,300 คน) และสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (2,500 คน) มีการรายงานว่ารัฐบาลซูดานไม่ให้ความร่วมมือต่อข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติในปี 2007 และยังส่งตัวผู้อพยพและผู้ลี้ภัยอย่างน้อย 1,500 คนกลับประเทศในปีเดียวกัน
ซูดานมีชนเผ่า 597 เผ่าซึ่งพูดภาษาแตกต่างกันมากกว่า 400 สำเนียงภาษา แต่มีสามารถแยกออกเป็นกลุ่มวัฒนธรรมหลัก 2 พวก คือชาวอาหรับเชื้อสายนิวเบีย และคนแอฟริกันผิวดำซึ่งไม่ใช่พวกอาหรับ ซึ่งสามารถแยกย่อยออกเป็นเผ่าและกลุ่มภาษาได้อีกนับร้อยกลุ่ม รัฐในเขตเหนือมีอาณาเขตครอบคลุมเกือบทั้งประเทศและรวมเอาเขตเมืองส่วนใหญ่ไว้ด้วย ชาวซูดานที่อาศัยอยู่ในเขตนี้เป็นชาวมุสลิมที่พูดภาษาอาหรับ เพราะได้รับการศึกษาเป็นภาษาอาหรับ แต่ส่วนใหญ่มักมีภาษาแม่เป็นภาษาที่ไม่ใช่อาหรับ (เช่นนิวเบีย เบจา เฟอร์ นูบัน ฯลฯ)
ดังเช่นชาวอียิปต์ ชาวปาเลสไตน์ และชาวอาหรับอื่น ๆ ชาวอาหรับในซูดานส่วนใหญ่เป็นอาหรับโดยวัฒนธรรมมากกว่าด้วยเชื้อสาย ส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากพวกนิวเบีย ซึ่งอยู่ในกลุ่มเซมิติก และหน้าตาเหมือนกับชาวเอธิโอเปีย ชาวเอริเทรีย และชาวโซมาเลีย
เพลโต
ปลาตอน (Πλάτων, Plátōn, ; 427 – 347 ปีก่อน ค.ศ.) หรือ เพลโต (Plato) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก เขาเป็นลูกศิษย์ของโสกราตีส เป็นอาจารย์ของอริสโตเติล เป็นนักเขียน และเป็นผู้ก่อตั้งอาคาเดมีซึ่งเป็นสำนักวิชาในกรุงเอเธนส์
เพลโตใช้เวลาส่วนใหญ่สอนอยู่ที่อาคาเดมี แต่เขาก็ได้เขียนเกี่ยวกับปัญหาทางปรัชญาไว้เป็นจำนวนมาก โลกปัจจุบันรู้จักเขาผ่านทางงานเขียนที่หลงเหลืออยู่ ที่ถูกนำขึ้นมาแปลและจัดพิมพ์เป็นในช่วงการเคลื่อนไหวด้านมนุษยนิยม งานเขียนของเพลโตนั้นส่วนมากแล้วเป็นบทสนทนา คำคม และจดหมาย  ผลงานที่เป็นที่รู้จักของเพลโตนั้นหลงเหลืออยู่ทั้งหมด อย่างไรก็ตามชุดรวมงานแปลปัจจุบันของเพลโตมักมีบางบทสนทนาที่นักวิชาการจัดว่าน่าสงสัย หรือคิดว่ายังขาดหลักฐานที่จะยอมรับว่าเป็นของแท้ได้
ในบทสนทนาของเพลโลนั้น บ่อยครั้งที่มีโสกราตีสเป็นตัวละครหลัก ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างความสับสนว่าความเห็นส่วนใดเป็นของโสกราตีส และส่วนใดเป็นของเพลโต
รูปแบบ
เพลโตเขียนงานแทบทั้งหมดในรูปของบทสนทนา ในงานชิ้นแรก ๆ ตัวละครสนทนาโดยการถามคำถามกันไปมา  อย่างมีชีวิตชีวา ตัวละครที่โดดเด่นคือโสกราตีสที่ใช้รูปแบบของวิภาษวิธีที่ยังไม่ถูกจัดเป็นระบบ  กลุ่มของผลงานนี้รวมเรียกว่าบทสนทนาโสกราตีส
แต่คุณภาพของบทสนทนาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตลอดช่วงชีวิตของเพลโต เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่างานชิ้นแรก ๆ ของเพลโตนั้น วางรากฐานอยู่บนความคิดของโสกราตีส ในขณะที่ในงานเขียนชิ้นถัด ๆ มา เขาได้ค่อย ๆ ฉีกตัวเองออกจากแนวคิดของอาจารย์ของเขา  ในงานชิ้นกลาง ๆ โสกราตีสได้กลายเป็นผู้พูดของปรัชญาของเพลโต และรูปแบบของการถาม-ตอบ ได้เปลี่ยนเป็นแบบ "เหมือนท่องจำ" มากขึ้น: ตัวละครหลักนั้นเป็นตัวแทนของเพลโต ในขณะที่ตัวละครรอง ๆ ไป แทบไม่มีอะไรจะกล่าวนอกจาก "ใช่" "แน่นอน" และ "จริงอย่างยิ่ง"  งานชิ้นหลัง ๆ แทบจะมีลักษณะเหมือนเรียงความ และโสกราตีสมักไม่ปรากฏหรือเงียบไป  เป็นที่คาดการณ์กันว่างานชิ้นหลัง ๆ นั้นเขียนโดยเพลโตเอง ส่วนงานชิ้นแรก ๆ นั้นเป็นบันทึกของบทสนทนาของโสกราตีสเอง  ปัญหาว่าบทสนทนาใดเป็นบทสนทนาของโสกราตีสอย่างแท้จริง เรียกว่าปัญหาโสกราตีส
ลักษณะการสร้างฉากที่มองเห็นได้ของบทสนทนา สร้างระยะห่างระหว่างเพลโตและผู้อ่าน กับปรัชญาที่กำลังถูกถกเถียงในนั้น ผู้อ่านสามารถเลือกรูปแบบการรับรู้ได้อย่างน้อยสองแบบ: อาจจะเข้าไปมีส่วนร่วมในบทสนทนาเกี่ยวกับแนวคิดที่กำลังพูดคุยกันอยู่, หรือเลือกที่จะมองเนื้อหาว่าเป็นการแสดงออกถึงอุปนิสัยที่อยู่ในผลงานนั้น ๆ
รูปแบบการสนทนาทำให้เพลโตสามารถถ่ายทอดความเห็นที่ไม่เป็นที่นิยมผ่านทางตัวละครที่พูดจาไม่น่าคล้อยตาม เช่น Thrasymachus ใน สาธารณรัฐ
อภิปรัชญาของเพลโต: ลัทธิเพลโต หรือ สัจนิยม
ผลงานที่เป็นที่จดจำที่สุด หรืออาจเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเพลโต ก็คืออภิปรัชญาแบบทวิภาค ที่มักเรียกกันว่า (ในอภิปรัชญา) ลัทธิเพลโต หรือ (ถ้าเรียกให้เกินจริง) สัจนิยม   อภิปรัชญาของเพลโตได้แบ่งโลกออกเป็นสองมุม คือ โลกของรูปแบบ (form) และโลกที่รับรู้ได้  เขามองว่าโลกที่รับรู้ได้ รวมถึงสิ่งของต่าง  ๆ ในนั้น คือ สำเนาที่ไม่สมบูรณ์แบบจาก รูปแบบ ที่คิดคำนึงได้ หรือ แนวความคิด   โดยที่รูปแบบเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลง และอยู่ในสภาวะสมบูรณ์แบบเสมอ   การทำความเข้าใจกับรูปแบบเหล่านี้จะต้องใช้สติปัญญา หรือความเข้าใจเท่านั้น  อย่างไรก็ตามแนวคิดของการแบ่งแยกนี้ได้มีการค้นพบมาก่อนหน้าเพลโนในปรัชญาของโซโรแอสเตอร์ โดยเรียกว่าโลกมินู (ปัญญา) และ โลกกีติ (สัมผัส) รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับรัฐอุดมคติ ที่โซโรแอสเตอร์เรียกว่า ชาห์ริวาร์ (เมืองอุดมคติ) <!-- In the Republic Books VI and VII, Plato uses a number of metaphors to explain his metaphysical views: the metaphor of the sun, the well-known allegory of the cave, and most explicitly, the divided line. Taken together, the number of  these metaphors convey a complex and, in places, difficult theory: there is something called The Form of the Good (often interpreted as Plato's God), which is the ultimate object of knowledge and which as it were sheds light on all the other forms (i.e., universals: abstract kinds and attributes) and from which all other forms "emanate." The Form of the Good does this in somewhat the same way as the sun sheds light on or makes visible and "generates" things in the perceptual world. (See Plato's metaphor of the sun.) In the perceptual world the particular objects we see around us bear only a dim resemblance to the more ultimately real forms of Plato's intelligible world: it is as if we are seeing shadows of cut-out shapes on the walls of a cave, which are mere representations of the reality outside the cave, illuminated by the sun. (See Plato's allegory of the cave.) We can imagine everything in the universe represented on a line of increasing reality; it is divided once in the middle, and then once again in each of the resulting parts. The first division represents that between the intelligible and the perceptual worlds. Then there is a corresponding division in each of these worlds: the segment representing the perceptual world is divided into segments representing "real things" on the one hand, and shadows, reflections, and representations on the other. Similarly, the segment representing the intelligible world is divided into segments representing first principles and most general forms, on the one hand, and more derivative, "reflected" forms, on the other. (See the divided line of Plato.) The form of government derived from this philosophy turns out to be one of a rigidly fixed hierarchy of hereditary classes, in which the arts are mostly suppressed for the good of the state, the size of the city and its social classes is determined by mathematical formula, and eugenic measures are applied secretly by rigging the lotteries in which the right to reproduce is allocated. The tightness of connection of such government to the lofty and original philosophy in the book has been debated.
Plato's metaphysics, and particularly the dualism between the intelligible and the perceptual, would inspire later Neoplatonic thinkers (see Plotinus and Gnosticism) and other metaphysical realists. For more on Platonic realism in general, see Platonic realism and the Forms.
Plato also had some influential opinions on the nature of knowledge and learning which he propounded in the Meno, which began with the question of whether virtue can be taught, and proceeded to expound the concepts of recollection, learning as the discovery of pre-existing knowledge, and right opinion, opinions which are correct but have no clear justification (see Platonic epistemology). -->
สาขาวิชาที่ศึกษาเพลโต
-427 -347
หูฟังแร่
thumb|upright|หูฟังแร่
หูฟังแร่ จะมีลักษณะเฉพาะคือ ต้องการพลังงานน้อย (อิมพีแดนซ์สูง) ความไวสูง แต่คุณภาพเสียงจะไม่ดีนัก ลักษณะของตัวหูฟังที่เห็นได้ชัดคือ รูปร่างที่เป็นปุ่มยื่นเข้าไปในช่องหูของผู้ฟัง และมักผลิตมาเป็นหูฟังข้างเดียว
การใช้งานส่วนใหญ่จะอยู่ในวิทยุแร่ และวิทยุทรานซิสเตอร์ยุคแรกๆ
แม่น้ำเซเนกัล
แม่น้ำเซเนกัล (Senegal River, نهر السنغال, Fleuve Sénégal) เป็นแม่น้ำที่มีความยาว 1086 km ในแอฟริกาตะวันตก เป็นพรมแดนระหว่างประเทศเซเนกัลและมอริเตเนีย
เสิร์ชเอนจิน
เสิร์ชเอนจิน (search engine) หรือ โปรแกรมค้นหา คือ โปรแกรมที่ช่วยในการสืบค้นหาข้อมูล โดยเฉพาะข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต โดยครอบคลุมทั้งข้อความ รูปภาพ ภาพเคลื่อนไหว เพลง ซอฟต์แวร์ แผนที่ ข้อมูลบุคคล กลุ่มข่าว และอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างกันไปแล้วแต่โปรแกรมหรือผู้ให้บริการแต่ละราย. เสิร์ชเอนจินส่วนใหญ่จะค้นหาข้อมูลจากคำสำคัญ (คีย์เวิร์ด) ที่ผู้ใช้ป้อนเข้าไป จากนั้นก็จะแสดงรายการผลลัพธ์ที่มันคิดว่าผู้ใช้น่าจะต้องการขึ้นมา ในปัจจุบัน เสิร์ชเอนจินบางตัว เช่น กูเกิล จะบันทึกประวัติการค้นหาและการเลือกผลลัพธ์ของผู้ใช้ไว้ด้วย และจะนำประวัติที่บันทึกไว้นั้น มาช่วยกรองผลลัพธ์ในการค้นหาครั้งต่อ ๆ ไป
เสิร์ชเอนจินในอดีตที่ปัจจุบันยกเลิกการใช้งานแล้ว
ในประเทศไทยมีการพัฒนาเครื่องมือค้นหาของไทยในชื่อ สรรสาร พัฒนาโดยเนคเทค
วัฒนธรรมกัมพูชา
วัฒนธรรมกัมพูชาที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติมีพื้นฐานมาจากศาสนาทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู กัมพูชาได้รับอิทธิพลจากอินเดียทั้งทางด้านภาษาและศิลปะผ่านทางแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมทั้งจากการค้าทางทะเลทางไกลกับอินเดียและจีนจนเกิดอาณาจักรฟูนันขึ้นเป็นครั้งแรก
ประวัติศาสตร์
ยุคทองของกัมพูชาอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14 – 19 ในยุคพระนครซึ่งมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ระดับหนึ่ง แต่ก็ต้องทำสงครามกับเพื่อนบ้านที่แข็งแกร่งคือสยามกับไดเวียด สิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่สำคัญในสมัยนี้คือนครวัดและนครธม และยังมีปราสาทหินที่พบได้ทั่วไปในเขตแดนของกัมพูชา ไทย ลาว และเวียดนามในปัจจุบัน อิทธิพลทางศิลปะของกัมพูชาทั้งสถาปัตยกรรม ดนตรี และนาฏศิลป์ได้ส่งผลต่อศิลปะของประเทศเพื่อนบ้านทั้งไทยและลาว
สถาปัตยกรรมและบ้านเรือน
สิ่งก่อสร้างในสมัยพระนครมักสร้างด้วยหิน ได้รับแรงบันดาลใจทางศาสนา ทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู โดยสลักเรื่องเล่าทางศาสนาเหล่านี้ไว้บนผนัง รวมทั้งใช้สัญลักษณ์ทางศาสนาในการตกแต่ง ตัวอย่างเช่น พระราชวังในพนมเปญใช้รูปครุฑซึ่งเป็นเทพกึ่งนกศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดูในการตกแต่ง
ชนบทสมัยใหม่ในกัมพูชา ชาวบ้านมักอาศัยในบ้านทรงสี่เหลี่ยมที่มีขนาดผันแปรไปตามจำนวนสมาชิกในครัวเรือน สร้างด้วยไม้หรือไม้ไผ่ นิยมยกพื้นสูงเพื่อให้พ้นจากน้ำท่วมที่เกิดขึ้นทุกปี มีบันไดไม้สำหรับขึ้นบ้าน โดยทั่วไปจะแบ่งเป็นสามห้องที่กั้นด้วยฟากไม้ไผ่ การสร้างบ้านจะอาศัยความ ร่วมมือกันระหว่างครอบครัวนั้นและเพื่อนบ้าน ครัวจะแยกออกจากบ้านอยู่ใกล้ๆหรืออยู่ข้างหลัง ห้องน้ำจะอยู่แยกต่างหากจากบ้าน ส่วนบ้านของชาวจีนและชาวเวียดนามจะสร้างบนพื้น ในเขตเมืองมักเป็นอาคารพาณิชย์
ศาสนา
ชาวกัมพูชา 90% นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มี 1% นับถือศาสนาคริสต์ นอกจากนั้นเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลามและศาสนาดั้งเดิม ศาสนาพุทธเข้ามาสู่กัมพูชาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 10 และศาสนาพุทธนิกายเถรวาทได้เป็นศาสนาประจำรัฐตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 18 ยกเว้นสมัยเขมรแดงครองอำนาจ
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาของชาวจามหรือเขมรมุสลิมและชนกลุ่มน้อยชาวมลายูในกัมพูชา ในช่วง พ.ศ. 2518 มีมุสลิมในกัมพูชาราว 150,000 - 200,000 คน และลดลงหลังจากที่เขมรแดงมีอำนาจในกัมพูชา ชาวจามนับถือทั้งนิกายสุหนี่และชีอะห์ ในกลุ่มชาวจามด้วยกันเองนั้นจะแบ่งเป็นมุสลิมแบบดั้งเดิมและแบบพื้นบ้าน
ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่กัมพูชาเมื่อราว พ.ศ. 2203 การเผยแพร่เป็นไปอย่างช้าๆ ใน พ.ศ. 2515 คาดว่ามีผู้นับถือศาสนาคริสต์ในกัมพูชาราว 20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นนิกายโรมันคาทอลิก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2513 ก่อนจะมีการขับไล่ชาวเวียดนาม มีขาวคริสต์ในกัมพูชาที่เป็นชาวเวียดนามประมาณ 50,000 คน แต่หลังจากนั้น ชาวคริสต์ที่เหลืออยู่ในเวียดนามมักมีเชื้อสายยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ในขณะที่การเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ของมิชชันนารีจากสหรัฐเพิ่มมากขึ้นหลังจากจัดตั้งสาธารณรัฐเขมร โดยเฉพาะการเผยแพร่ในหมู่ชาวเขมรบนและชาวจาม
ชนเผ่าบนที่สูงในกัมพูชามีระบบความเชื่อดั้งเดิมเป็นของตนเอง มีผู้นับถือราว 100,000 คน โดยเป็นการนับถือสิ่งต่างๆในธรรมชาติ ผู้นำศาสนาคือหมอผี โดยในบรรดาชาวเขมรบน ชาวราเดและชาวจรายมีระบบความเชื่อที่พัฒนาดีที่สุด
วัยเด็กและวัยรุ่น
เด็กในกัมพูชาจะได้รับการเลี้ยงดูจนกว่าจะอายุประมาณ 2-4 ปี หลังจากนั้น เด็กจะมีอิสระมากขึ้น เด็กอายุ 5 ขวบจะสามารถช่วยดูแลน้องๆได้ เด็กส่วนใหญ่จะเริ่มไปโรงเรียนเมื่ออายุ 7-8 ปี เมื่ออายุ 10 ขวบ เด็กหญิงจะเริ่มช่วยงานบ้านได้ ส่วนเด็กผู้ชายต้องช่วยงานในไร่นาภายใต้การควบคุมของผู้ใหญ่ วัยรุ่นมักจะจับกลุ่มในเพศเดียวกัน เด็กผู้ชายบางคนบวชเป็นสามเณร ในยุคก่อนคอมมิวนิสต์ พ่อแม่มีอำนาจปกครองจนกว่าบุตรจะแต่งงาน การติดต่อระหว่างกลุ่มชนต่างอายุกัน จะต้องเลือกใช้คำพูดให้เหมาะสม
การแต่งงานและการหย่าร้าง
การเลือกคู่ครองเป็นเรื่องที่ซับซ้อนโดยจะต้องดูภูมิหลังทางสังคมประกอบด้วย พ่อแม่มีส่วนในการพิจารณาแต่ก็อาจจะคัดค้านได้ ผู้ชายจะแต่งงานในช่วงอายุ 19 – 25 ปี ส่วนผู้หญิงในช่วงอายุ 16 – 22 ปี การแต่งงานตามประเพณีใช้เวลาถึง 3 วันแต่หลังจาก พ.ศ. 2523 ใช้เวลาเพียงวันครึ่ง มีการนิมนต์พระสงฆ์มาสวดมนต์ในวันแต่งงาน ในชนบทจะมีการสวมด้ายมงคลและเวียนเทียน หลังแต่งงาน คู่สมรสจะไปอยู่กับพ่อแม่ฝ่ายหญิงประมาณ 1 ปี หลังจากนั้น จะสร้างบ้านใหม่ใกล้ๆกัน
การหย่าร้างนั้นถูกกฎหมาย เกิดขึ้นได้ง่าย แต่ไม่ใช่เรื่องปกติ ผู้ที่หย่าร้างแล้วสามารถแต่งงานใหม่ได้ แต่หญิงจะรอไว้ 10 เดือน เด็กมักจะอยู่กับมารดา
การแต่งกาย
การแต่งกายของชาวกัมพูชาต่างกันไปตามชั้นของสังคม ชาวกัมพูชาพื้นเมืองนิยมใช้ผ้าขาวม้าหรือกร็อมาซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ชาวเขมรต่างไปจากเพื่อนบ้านคือลาว ไทย และเวียดนาม กร็อมานี้ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น กันแดด ช่วยในการปีนป่ายใช้ห่อทารก ใช้เป็นผ้าขนหนูหรือใช้นุ่งเป็นโสร่ง หรืออาจทำเป็นตุ๊กตาผ้าสำหรับเด็ก ในสมัยเขมรแดง กร็อมาถือเป็นเครื่องแต่งกายมาตรฐาน
ชุดประจำชาติที่มีความนิยมอย่างยาวนานคือสัมพต เป็นเครื่องแต่งกายที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม เครื่องแต่งกายของชาวเขมรได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาและศาสนา ในช่วงระยะเวลาระหว่างสมัยอาณาจักรฟูนันจนถึงจักรวรรดิเขมรเป็นช่วงที่ศาสนาฮินดูมีอิทธิพลมากต่อการแต่งกาย มีการสวมสัมพตและเครื่องประดับต่างๆ เมื่อชาวเขมรหันมานับถือศาสนาพุทธมากขึ้น ชาวเขมรเริ่มสวมเสื้อและกางเกง ความนิยมต่อเครื่องแต่งกายในแบบสมัยฮินดูลดลง มีเครื่องแต่งกายที่เรียกสไบ
สัมพตยังมีการสวมใส่ในกลุ่มเชื้อพระวงศ์ในสมัยอุดงนิยมสวมสไบปิดบ่าซ้ายและเปิดบ่าขวา นักแสดงแต่งกายด้วยสัมพตสระภาพและเครื่องประดับที่เรียกสเรงกอร์ และยังมีมงกุฏสำหรับเชื้อพระวงศ์เพื่อการตกแต่งตามฐานะ
อาหาร
อาหารกัมพูชามีการใช้ปลาร้าหรือปร็อฮก (ប្រហុក) ในการปรุงอาหาร เพื่อให้มีกลิ่นรสที่เฉพาะหรือใช้กะปิที่ทำจากกุ้ง กะทิเป็เครื่องปรุงหลักในอาหารคาวและอาหารหวานหลายชนิด รับประทานทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว โดยข้าวเหนียวนิยมใช้ทำขนม เช่น ข้าวเหนียวน้ำกะทิทุเรียน
อาหารกัมพูชามีลักษณะเฉพาะตามพื้นที่ ในกำปอตและแกบ อาหารที่มีชื่อเสียงคือปูพริกกำปอต (ក្តាមឆាម្រេចខ្ជី) ในไพลิน หมี่โกลาซึ่งเป็นอาหารของชาวกุลา ชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่งในกัมพูชาเป็นที่นิยม ทางภาคใต้จะพบอาหารเวียดนามมาก โดยเฉพาะบัญตรัง ซึ่งเป็นอาหารที่นิยมในภาคใต้มากกว่าภาคกลาง อาหารของชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเป็นที่นิยมในเสียมราฐและกำปงธม
ทัศนศิลป์
ประวัติของทัศนศิลป์ในกัมพูชาย้อนหลังไปถึงยุคของนครวัดที่นิยมจารึกลงบนศิลา และได้รับศิลปะแบบตะวันตกเข้าสู่ประเทศด้วย แต่ศิลปะพื้นบ้านและศิลปะสมัยใหม่ตกต่ำลงในสมัยเขมรแดงที่มีการสังหารศิลปินและการทำลายศิลปะ ศิลปินที่รอดชีวิตได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล องค์กรเอกชนและต่างประเทศมากขึ้น
ดนตรี
ในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 สิน สีสมุทและรส ศรีสุทธาเป็นนักร้องที่โด่งดังในประเทศ หลังจากที่ทั้งสองคนเสียชีวิตได้มีนักร้องรุ่นใหม่เกิดขึ้นและกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากตะวันตกมากขึ้น
ดนตรีคลาสสิกของกัมพูชาเช่นพิณเพียต นิยมบรรเลงในงานเทศกาลต่างๆ และประกอบการแสดงระบำ เครื่องดนตรีประกอบด้วยโรเนียตเอกหรือระนาดเอก โรเนียตทุงหรือระนาดทุ้ม กองวงตวจหรือฆ้องวงเล็กและกองวงทมหรือฆ้องวงใหญ่ กลองสัมโพ กลองสกอร์ทมและสราไลหรือปี่
นาฏศิลป์
นาฏศิลป์ในประเทศกัมพูชาแบ่งได้เป็นนาฏศิลป์คลาสสิก นาฏศิลป์พื้นบ้านและการแสดงทางสังคม นาฏศิลป์คลาสสิกเกิดขึ้นในราชสำนัก มีความคล้ายคลึงกับนาฏศิลป์ไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 จะแสดงในงานเฉลิมฉลอง เทศกาลสำคัญและเพื่อการท่องเที่ยว ช่วง พ.ศ. 2503 เป็นยุคทองของนาฏศิลป์คลาสสิก บัลเลต์หลวงของกัมพูชาได้รับการยกย่องว่าเป็นความทรงจำของโลก นาฏศิลป์ของกัมพูชานิยมแสดงเกี่ยวกับเรื่องเรียมเกอร์หรือรามเกียรติ์ เช่นระบำสุวรรณมัจฉาและระบำมณีเมขลา ระบำอัปสราเป็นการแสดงของกัมพูชาที่กำเนิดจากรูปนางอัปสราสมัยพระนคร เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ริเริ่มโดยพระนโรดม บุปผาเทวีก่อนสมัยเขมรแดงปกครองประเทศ และได้รับการยกย่องให้เป็นสัญลักษณ์ของกัมพูชา
ระบำพื้นบ้านของกัมพูชาเป็นการแสดงที่รูปแบบไม่ได้กำหนดตายตัวเช่นระบำคลาสสิก การแต่งกายเป็นไปตามการแต่งกายของกลุ่มชน เช่น ชาวจาม ชาวเขมรบนเผ่าต่างๆ และชาวนา นิยมบรรเลงด้วยวงมโหรี ระบำเชิงสังคมเป็นการแสดงในโอกาสที่มีการเฉลิมฉลองทางสังคมเช่น รอมวง รอมกบัจ รอมสาละวันและลำเลียบ บางส่วนได้รับอิทธิพลจากการแสดงพื้นบ้านของลาวยกเว้นรอมกบัจที่ได้อิทธิพลจากระบำราชสำนักมาก
วรรณคดี
วรรณคดียุคเริ่มแรกของกัมพูชาเป็นจารึกบนศิลาซึ่งเล่าถึงการสืบเชื้อสายของราชวงศ์ การศาสนา อาณาเขตยึดครอง และการจัดการภายในราชอาณาจักร เอกสารภาษาเขมรที่เก่าแก่ที่สุดเป็นการแปลพระไตรปิฎกและอรรถกถาจากภาษาบาลี เขียนโดยพระสงฆ์ลงบนใบลาน
เรียมเกอร์เป็นรามายณะฉบับเขมรที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียและยังมีอิทธิพลต่อระบำคลาสสิก และเป็นเรื่องที่มีประวัติการนำมาแสดงเก่าแก่ที่สุดในกัมพูชา กัมพูชามีวรรณกรรมมุขปาฐะที่หลากหลาย ซึ่งไม่มีการเขียนจนกระทั่งได้รับอิทธิพลจากยุโรป  เรื่องที่มีชื่อเสียงมากคือวรวงศ์และสรวงศ์หรือวรวงศ์และเสารวงศ์ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับเจ้าชายเขมรสององค์ มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรที่พระตะบอง ตุมเตียว เป็นเรื่องแนวความรักที่เป็นที่นิยมในกัมพูชา โครงเรื่องคล้ายโรมิโอและจูเลียตของเชคสเปียร์ โดยมีที่มาจากกวีนิพนธ์ของพระปทุมเถระ (โสม)
หนังตะลุง
นัง สเบกมีลักษณะใกล้เคียงกับหนังใหญ่ในประเทศไทย วายังของมาเลเซียและอินโดนีเซียในบริเวณเกาะชวาและบาหลี ทำให้คาดว่าต้นกำเนิดของนัง สเบกมาจากมาเลเซียและอินโดนีเซีย ปัจจุบันมีผู้นิยมน้อยลง นัง สเบกในกัมพูชามี 3 ชนิดคือ
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์ในกัมพูชาเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2493 พระนโรดม สีหนุเองทรงมีบทบาทสำคัญในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์และในสมัยระบอบสังคมของพระองค์เป็นยุคทองของภาพยนตร์ก่อนจะตกต่ำลงในสมัยเขมรแดง
กีฬา
นับแต่ช่วง 30 ปีที่ผ่านมา กัมพูชาเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาในระดับโลกมากขึ้น ฟุตบอลกลายเป็นกีฬายอดนิยมเช่นเดียวกับศิลปะการต่อสู้เช่น ประดัลเสรี ปกกโต และมวยปล้ำกัมพูชา
ปกกโตเป็นศิลปะการต่อสู้แบบโบราณในกัมพูชา และคาดว่าเป็นต้นกำเนิดของกีฬามวยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบในภาพแกะสลักสมัยนครวัด และมีการแต่งกายคล้ายกับทหารโบราณของกัมพูชา และถือเป็นศิลปะการสู้รบของทหาร ประดัลเสรีเป็นมวยพื้นบ้านของกัมพูชา มีภาพสลักของการต่อสู้ที่คล้ายประดัลเสรีที่นครวัดเช่นกัน อย่างไรก็ตาม หลายชาติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับจุดกำเนิดของกีฬามวยในภูมิภาค มวยปล้ำกัมพูชาเป็นกีฬายอดนิยมอย่างหนึ่งในกัมพูชา นิยมจัดแข่งขันช่วงเทศกาลปีใหม่
สหพันธ์ฟุตบอลกัมพูชาเป็นผู้ควบคุมกีฬาฟุตบอลในกัมพูชา และฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2476 และเป็นสมาชิกฟีฟ่าตั้งแต่ พ.ศ. 2496 เป็นสมาชิกสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียใน พ.ศ. 2500 สนามกีฬาแห่งชาติพนมเปญเป็นสนามกีฬาแห่งชาติ จุคนได้ 50,000 คน ตั้งอยู่ในพนมเปญ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 1998
อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ หรือภายใต้ชื่อของ ไทเกอร์คัพ ตามผู้สนับสนุน โดยครั้งนี้ประเทศเวียดนาม เป็นเจ้าภาพ เริ่มการแข่งขันตั้งแต่วัน 26 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2541 โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 8 ประเทศ
สถิติทีม
ตารางแสดงผลงานของทุกทีม
เวชสารสนเทศ
เวชสารสนเทศ (อังกฤษ: medical informatics) เป็นการประยุกต์สารนิเทศศาสตร์ เวชศาสตร์ และสาธารณสุข
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันเทนนิสที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาในร่มอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 14 ในโอลิมปิกฤดูร้อน จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 35 ประเทศโดยประมาณ
รูปแบบการแข่งขัน
การแข่งขันเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกครั้งเดียวร่วมกับการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง การแข่งขันใช้เซตที่ดีที่สุดของ 3 เซต ไทเบรกจะเล่นในทุกเซตที่มีคะแนนถึง 6-6 รวมถึงเซตสุดท้ายของแมตช์
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2007
มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2007 (Miss International Queen 2007) เป็นการจัดประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ที่โรงละครทิฟฟานี่โชว์ พัทยา เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 24 คนจากทั่วโลก โดยเอริกา แอนดรูว์ มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2006 จากประเทศเม็กซิโก ได้สวมมงกุฎให้แก่ ธัญญรัศม์ จิรพัฒน์พากรณ์ จากประเทศไทย เป็นผู้ครองตำแหน่งมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีนประจำปีนี้
ผู้เข้าประกวด
ในปีนี้มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 24 คน ดังต่อไปนี้
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบแพ้คัดออก
รอบแพ้คัดออก หรือรอบน็อกเอาต์ ในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 เริ่มแข่งขันในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) จนถึงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) ซึ่งเป็นรอบชิงชนะเลิศ ที่ สนามกีฬาโอลิมปิก ในบากู, ประเทศอาเซอร์ไบจาน, เพื่อที่จะตัดสินแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19. ทั้งหมด 32 ทีมที่เข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.
เป็นครั้งแรก, กับการใช้ระบบ ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ (วีเออาร์) มาเป็นวิธีที่จะนำมาใช้ในการแข่งขัน, ซึ่งจะถูกนำไปใช้จนถึงนัดชิงชนะเลิศ.
เวลาคือ CET (UTC+1)/CEST (UTC+2), เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น).
ทีมอันดับที่สาม แชมเปียนส์ ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
<section begin=Qualified teams – Champions League 3rd-placed teams /> <section end=Qualified teams – Champions League 3rd-placed teams />
กำหนดการในแต่ละรอบและวันในการจับสลาก
ตารางของการแข่งขันมีดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจะจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์).
บางนัดอาจจะลงเล่นในวันอังคารหรือวันพุธแทนที่จะเป็นประจำทุกวันพฤหัสบดีเนื่องจากการขัดกันของการจัดวางโปรแกรมการแข่งขัน.
สายการแข่งขัน
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
รอบ 32 ทีมสุดท้าย
การจับสลากประกบคู่ในรอบ 32 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 13:00 CET.
สรุปผลการแข่งขัน
รอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 12 และ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), และรอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 20 และ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). <section begin=R32 />
นัด
รวมผลสองนัด ดีนาโม ซาเกร็บ ชนะ 4–2.
รวมผลสองนัด เร็ด บุล ซัลทซ์บวร์ค ชนะ 5–2.
รวมผลสองนัด อินเตอร์ มิลาน ชนะ 5–0.
รวมผลสองนัด สลาเวีย ปราก ชนะ 4–1.
''รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. ครัสโนดาร์ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน.''
รวมผลสองนัด นาโปลี ชนะ 5–1.
รวมผลสองนัด เชลซี ชนะ 5–1.
รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ ฟรังค์ฟวร์ท ชนะ 6–3.
รวมผลสองนัด บาเลนเซีย ชนะ 3–0.
รวมผลสองนัด แรน ชนะ 6–4.
รวมผลสองนัด ดีนาโม คียิว ชนะ 3–2.
รวมผลสองนัด เซนิต เซนต์ ปีเตอร์สเบิร์ก ชนะ 3–2.
รวมผลสองนัด บิยาร์เรอัล ชนะ 2–1.
รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 3–1.
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), 13:00 CET.
สรุปผลการแข่งขัน
รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). <section begin=R16 />
หมายเหตุ <section end=R16 />
นัด
รวมผลสองนัด เชลซี ชนะ 8–0.
รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ ฟรังค์ฟวร์ท ชนะ 1–0.
รวมผลสองนัด ไบฟีกา ชนะ 3–1. ---
รวมผลสองนัด นาโปลี ชนะ 4–3.
รวมผลสองนัด บาเลนเซีย ชนะ 3–2.
รวมผลสองนัด สลาเวีย ปราก ชนะ 6–5.
รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 4–3.
รวมผลสองนัด บิยาร์เรอัล ชนะ 5–2.
รอบก่อนรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), 13:00 CET.
รุย ปาตรีซียู
รุย เปดรู ดุช ซังตุช ปาตรีซียู (Rui Pedro dos Santos Patrício; เกิด 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่โรมา และทีมชาติโปรตุเกส
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบแพ้คัดออก
สรุปผลการแข่งขัน
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 11 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). <section begin=QF />
หมายเหตุ <section end=QF />
นัด
รวมผลสองนัด บาเลนเซีย ชนะ 5–1.
''รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. ไอน์ทรัคท์ ฟรังค์ฟวร์ท ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน.''
รวมผลสองนัด เชลซี ชนะ 5–3.
รอบรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), 13:00 CET (หลังจากพิธีการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศเสร็จสิ้น).
สรุปผลการแข่งขัน
รอบรองชนะเลิศ เลกแรก จะลงเล่นในวันที่ 2 พฤษภาคม, และรอบรองชนะเลิศ เลกที่สอง จะลงเล่นในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). <section begin=SF />
นัด
รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 7–3.
''รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. เชลซี ชนะลูกโทษ 4–3.''
รอบชิงชนะเลิศ
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) ที่ สนามกีฬาโอลิมปิก ในบากู. ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ.
เอกภพที่สังเกตได้
ตามทฤษฎีบิกแบง เอกภพที่สังเกตได้ (Observable Universe) คือขอบเขตห้วงอวกาศในกรอบทรงกลมที่มีจุดศูนย์กลางที่ผู้สังเกตการณ์ ที่มีขนาดเล็กพอที่เราจะสังเกตวัตถุต่าง ๆ ภายในได้ เช่น ระยะเวลาที่นานพอสำหรับการแพร่สัญญาณจากวัตถุ ณ เวลาใด ๆ หลังเหตุการณ์บิกแบง มีการเคลื่อนที่เท่าความเร็วแสง และเดินทางมาถึงผู้สังเกตการณ์ ณ เวลาปัจจุบัน ทุก ๆ ตำแหน่งมีเอกภพที่สังเกตได้ของจุดนั้น ๆ ซึ่งอาจพอดีหรือเหลื่อมกันกับเอกภพที่สังเกตได้จากโลก ในทางทฤษฎีเอกภพที่สังเกตได้อาจมีขนาดเล็กกว่าหรือใหญ่กว่าขนาดของเอกภพจริง
อำเภอบางสะพานน้อย
บางสะพานน้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบางสะพานน้อยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบางสะพานน้อยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบางสะพานน้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษา
โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประจำอำเภอที่มีการเรียนการสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย คือ โรงเรียนบางสะพานน้อยวิทยาคม
สถานศึกษาในเขตตำบลไชยราช ได้แก่ โรงเรียนบ้านไชยราช โรงเรียนบ้านช้างเผือก โรงเรียนบ้านบางเจริญ โรงเรียนบ้านทองอินทร์ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านไชยราช ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหินเทิน และ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านบางเจริญ
สถานศึกษาในเขตตำบลบางสะพาน ได้แก่ โรงเรียนบ้านบางสะพานน้อย โรงเรียนบ้านปากคลอง โรงเรียนบ้านทุ่งไทร โรงเรียนวัดดอนตะเคียน โรงเรียนบ้านหนองฆ้อง และศูนย์เด็กเล็กบางสะพาน
สถานศึกษาในเขตตำบลทรายทอง ได้แก่ โรงเรียนวัดกำมะเสน โรงเรียนบ้านทุ่งสีเสียด โรงเรียนบ้านฝั่งแดง โรงเรียนบ้านบางเบิด โรงเรียนวัดห้วยสัก
อะกูราฮิลส์
อะกูราฮิลส์ เป็นนครในลอสแอนเจลิสเคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 มีประชากรราว 20,330 คน เมืองตั้งอยู่ทางตะวันออกของหุบเขาโคเนโฮ โดยอยู่ระหว่างซิมีฮิลส์กับภูเขาแซนตามอนิกา
แอนโทนี กอร์ดอน
แอนโทนี ไมเคิล กอร์ดอน (Anthony Michael Gordon; เกิด 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งปีกและกองหน้าให้กับทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
เอฟเวอร์ตัน
กอร์ดอนเกิดที่ลิเวอร์พูล ต่อมากอร์ดอนเข้าร่วมทีมอะคาเดมีของเอฟเวอร์ตันเมื่ออายุได้ 11 ปี หลังจากได้รับการปล่อยตัวจากลิเวอร์พูล ในวันพฤหัสบดีที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2017 กอร์ดอนมีชื่ออยู่ในทีมชุดใหญ่ของเอฟเวอร์ตันสำหรับเกมยูโรปาลีกนัดเยือนอพอลลอน ลิมาสซอล เขาเปิดตัวในทีมชุดใหญ่โดยลงมาเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 88 ในเกมที่ทีมชนะ 3-0
เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2020 กอร์ดอนเซ็นสัญญาฉบับใหม่เป็นเวลา 5 ปีกับเอฟเวอร์ตัน
เพรสตันนอร์ทเอนด์ (ยืมตัว)
ในวันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2021 กอร์ดอนย้ายมาร่วมทีมเพรสตันนอร์ทเอนด์ด้วยสัญญายืมตัวระยะสั้นในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2020-21 เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ห้าวันต่อมา ในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ เขาเปิดตัวกับเพรสตัน โดยเป็นตัวจริงในเกมลีกที่เปิดบ้านแพ้ร็อตเธอร์แฮม 1-2
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ในวันศุกร์ที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2023 กอร์ดอนได้บรรลุข้อตกลงในการย้ายจากเอฟเวอร์ตันไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 40 ล้านปอนด์บวกเงินอีก 5 ล้านปอนด์ และผ่านการตรวจร่างกายในวันถัดมา เขาลงเล่นนัดแรกในวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 โดยเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 69 แทนอาลาน แซ็ง-มักซีแม็ง ในเกมที่เสมอกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด 1-1 ในบ้าน
มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2009
มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2009 (Miss International Queen 2009) เป็นการจัดประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน ครั้งที่ 5 จัดขึ้นในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่โรงละครทิฟฟานี่โชว์ พัทยา เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 18 คนจากทั่วโลก โดยธัญญรัศม์ จิรพัฒน์พากรณ์ มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2007 จากประเทศไทย ได้สวมมงกุฎให้แก่ ไอ ฮะรุนะ จากประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้ครองตำแหน่งมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีนประจำปีนี้
ผู้เข้าประกวด
ในปีนี้มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 18 คน ดังต่อไปนี้
มนุษย์เหล็กไหล
มนุษย์เหล็กไหล (Mercury Man) เป็นภาพยนตร์แอกชั่นของไทย ซึ่งเริ่มจัดฉายในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2549
เนื้อเรื่องย่อ
ตามความเชื่อที่ว่าเมื่อใดก็ตามที่ เหล็กไหลจันทรา และ เหล็กไหลสุริยัน รวมตัวกันคราใด ก็จำนำมาซึ่งขุมพลังแห่งอำนาจอเนกอนันต์ อันยากเกินกว่าสรรพวุธอื่นใดจะสามารถสยบและหยุดหยั้งได้ แต่แล้วแผนการครอบครองเหล็กไหลดังกล่าวของ อุสม่าห์ (แสดงโดย อานนท์ สายแสงจันทร์) หัวหน้ากลุ่มผู้ก่อการร้ายจากตะวันออกกลางหาได้เป็นอย่างที่คิดไม่ ถึงแม้ อารีน่า (แสดงโดย เมทินี กิ่งโพยม) สมุนมือขวาของตนจะสามารถแย่งชิงเหล็กไหลจันทรามาได้แล้วก็ตาม แต่ในระหว่างการปล้นตัว อุสม่าห์ ผู้ก่อการร้ายข้ามชาติ จากเรือนจำคุ้มครองพิเศษจากทางการไทย เกิดความผิดพลาดขึ้นจนนำไปสู่การระเบิดครั้งใหญ่ในเรือนจำ นอกจากนั้นยังทำให้เหล็กไหลสุริยันทิ่มแทงเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของ ณาน (แสดงโดย วสันต์ กันทะอู) นักดับเพลิงหนุ่มผู้มีปัญหาในการควบคุมอารมณ์ ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ ต้องตื่นตะลึงกับพลังลึกลับและฤทธานุภาพของเหล็กไหลที่อยู่ในตน ทางเดียวที่จะไม่ให้พลังแห่งความร้อนแรงที่เกิดขึ้นจากเหล็กไหลแผดเผาเลือดเนื้อและร่างกายของ ณาน คือต้องการเรียนรู้การควบคุมสภาวะความรุ่มร้อนในอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดจากส่วนลึกในจิตใจของตนให้จงได้ รวมไปถึงเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังจากเหล็กไหล ที่ตอนนี้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเลือดเนื้อและร่างกาย และที่สำคัญจะต้องรับมือกับพลานุภาพของเหล็กไหลจันทรา ที่บัดนี้ถูกนำไปพัฒนาระดับขั้นของพลังเพิ่มทวีคูณขึ้นไปอีกจากลุ่มก่อการร้ายของ อุสมาห์ และพรรคพวก
ตัวละคร
ฌาน (แสดงโดย วสันต์ กันทะอู) ตำรวจหนุ่มดับเพลิง ผู้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า และเชื่อมั่นในตนเองสูง ใจร้อนและมุทะลุ ไม่สนใจอุปสรรคหรือปัญหาใด ๆ ที่จะมาขัดขวางเป้าหมายที่เขามุ่งมั่นจะทำให้สำเร็จ ฌานไม่เคยใส่ใจในความรู้สึกของคนอื่น หยิ่งผยอง และแข็งกระด้าง แม้ว่าเขาจะระเบิดอารมณ์ใส่ผู้อื่นแล้ว ก็ยังจะเก็บเอาไว้ภายใน ผูกพยาบาท และแก้แค้นคนที่ทำกับเขา ซึ่งมักจะทำให้เขาต้องมาเสียใจภายหลังจากการกระทำที่ ขาดความยั้งคิดของตัวเอง มนุษย์เหล็กไหล คือร่างของฌานที่โดนหลอมรวมกับเหล็กไหลสุริยันจนกลายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีพลังพิเศษอันเหนือธรรมชาติ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่เหมือนกับเหล็กไหลทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นพลังในการดูดสิ่งของทุกอย่างที่ทำด้วยเหล็ก พละกำลังที่ต้านทานแรงโน้มถ่วงของโลก และพลังของความร้อนที่มีอยู่ในกายที่สามารถจะทำลายล้างทุกสิ่งได้ มนุษย์เหล็กไหลคือร่างขอฌานที่ผ่านการฝึกจิตให้มีสมาธิที่สามารถควบคุมจิตใตและพลังให้สามารถใช้ไปเพื่อหนทางอันก่อให้เกิดสันติสุขแก่มวลมนุษยชาติ
อารีนา (แสดงโดย เมทินี กิ่งโพยม) ผู้ก่อการร้ายสาวชาวเติร์ก ที่มีความมุ่งมั่นอันแรงกล้าในการที่จะทำเพื่อศาสนาหรือความเชื่ออันศักดิ์สิทธิ์ที่ตนยึดถือ ซึ่งเธอเติบโตมาท่ามกลางสงคราม ทำให้ไม่เคยรู้จักความรัก ความห่วงใย สิ่งที่เลี้ยงดูและเติบโตมากับเธอมีเพียงการต่อสู้ ภาวะอันแร้งแค้น สงคราม ทำให้เธอไม่เคยเชื่อว่าโลกนี้มีความเท่าเทียม และสันติก็ไม่มีอยู่จริง เหตุนี้เองเธอจึงเข้าร่วมกับอุสมาห์เพื่อก่อการร้าย และเป็นมือขวาที่เป็นอาวุธสำคัญ
อุสมาห์ (แสดงโดย อานนท์ สายแสงจันทร์) หัวหน้ากลุ่มก่อการร้ายระเบิดพลีชีพข้ามชาติ วัย 35 ปี ที่เติบโตมาจากครอบครัวไทยและตะวันออกกลาง ซึ่งตัวเขาเองโดนผลกระทบจากสงครามศักดิ์สิทธิ์ของตะวันออกกลางและอเมริกา ทำให้ตัวเองต้องลุกขึ้นมาจับปืนตั้งแต่เด็ก ๆ และเขาเองเคยเป็นหนึ่งในผู้นำก่อการร้ายในวินาศกรรมร้ายแรงของโลกมาแล้ว สิ่งที่เป้าหมายของเขาคือการทำลายล้างตามอุดมการณ์ที่เขาได้วางไว้
พูนิมา (แสดงโดย จินวิภา คงบัว) ผู้รักษาศีลหรือกุมารีชาวทิเบต ซึ่งเป็นเทพผู้ปกป้องวัชรธาตุ หรือ เหล็กไหลจันทรา ที่ตั้งอยู่ในอารามแห่งหนึ่งในดินแดนทิเบต ซึ่งพูนิมาเป็นหนึ่งเดียวที่ได้รับการรับเลือกให้บำเพ็ญสมาธิกับวัชรธาตุ ที่มีความอ่อนโยน สงบนิ่งและสันติ ทำให้เธอซึมซับสิ่งเหล่านี้ไว้โดยไม่รู้ตัว เธอทำทุกอย่างเพื่อรักษาเหล็กไหลจันทรา ซึ่งมีพลังอำนาจมหาศาลไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของคนชั่ว
คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อังกฤษ: Faculty of Fine Arts, Chiang Mai University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2526 เป็นคณะลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ประวัติ
คณะวิจิตรศิลป์ จัดตั้งขึ้นตามเจตนารมณ์ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่มีจุดมุ่งหมายเป็นแหล่งการศึกษาของทุกสาขาวิชาชีพ ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สังคมศาสตร์ และศิลปศาสตร์ โดยสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้อนุมัติให้จัดตั้งคณะวิจิตรศิลป์ขึ้น เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2525 เพื่อให้เป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตทางด้านศิลปะ และเป็นศูนย์กลางการศึกษา ค้นคว้า วิจัย อนุรักษ์ สร้างสรรค์ พัฒนา และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม ในท้องถิ่นภาคเหนือ และในประเทศไทย รวมทั้งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรืออาเซียน
คณะวิจิตรศิลป์ ได้รับอนุมัติหลักสูตรจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2525 และสำนักนายกรัฐมนตรีได้มีประกาศแบ่งส่วนราชการเป็นคณะ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2526 เป็นคณะลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2526 โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ สาขาวิชาศิลปะไทย และสาขาวิชาจิตรกรรม
ระดับปริญญาตรี
ระดับปริญญาโท
ระดับปริญญาเอก
โครงสร้างหลักสูตร
คณะวิจิตรศิลป์ ทำการเปิดสอนในระดับ หลักสูตรศิลปบัณฑิต (ปริญญาตรี) ทั้งหมด 9 หลักสูตร หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ปริญญาโท) ทั้งหมด 3 หลักสูตร หลักสูตรศิลปดุษฎีบัณฑิต (ปริญญาเอก) ทั้งหมด 1 หลักสูตร
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ภาควิชาและการแบ่งส่วนงาน
ปัจจุบัน คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่มีภาควิชาทั้งสิ้น 3 ภาควิชา และ สำนักวิชาการบัณฑิต
โดยสำหรับสำนักงานคณะวิจิตรศิลป์ ตั้งอยู่ที่ชั้น 2 อาคารสำนักงาน คณะวิจิตรศิลป์ โดยสำนักงานคณะวิจิตรศิลป์ได้แบ่งส่วนงานไว้ดังนี้
เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ
โครงเรื่อง
ไทยนครฟิล์ม (ชื่อเดิม ไทยฟิล์มโปรดักชั่น) ร่วมกับ บริษัท ซีเนแม็ก จำกัด และ บลูโดม พิกเจอร์ส เสนอภาพยนตร์เรื่อง เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ ภาพยนตร์ชีวิต-วัยรุ่น ที่จะทำให้คุณซาบซึ้งกับความหมายของคำว่า "เพื่อน" โครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ มาจากประสบการณ์ชีวิตของ มงคลชัย ชัยวิสุทธิ์ นักเขียนนักวิจารณ์ภาพยนตร์ นามปากกา "ตีตั๋ว" ที่เปลี่ยนบทบาทมาเป็นคนเขียนบท-ผู้กำกับ ด้วยมุมมองที่ว่า วัยรุ่นเป็นวัยที่สดใส เปี่ยมไปด้วยพลังและชีวิตชีวา โลกของวัยรุ่นเต็มไปด้วยสิ่งแปลกใหม่ ที่รอให้ค้นหาสัมผัส และแน่นอน เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่น่ารัก
ขณะที่โลกของผู้ใหญ่ เต็มไปด้วยความหม่นหมอง มองเห็นแต่ภัยอันตรายรอบข้าง ไม่แปลกที่ผู้ใหญ่จะมองวัยรุ่นเป็นวัยวุ่น เป็นวัยที่ต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิด... จนเกินไป เพราะมองโลกด้วยแง่มุมที่ต่างกัน ช่องว่างระหว่างวัย จึงเป็นปัญหาคนทุกชั่วอายุต้องเจอ เรื่องเล็กของเด็ก อย่างเช่นการใช้ชีวิตแบบสุขเสี่ยง มักเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพ่อแม่ ขณะเดียวกัน เรื่องเล็กของพ่อแม่ อย่างเช่นเรื่องเพื่อน กลับกลายเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเด็ก ปัญหาก็คือ ผู้ใหญ่มักละเลยธรรมชาติของความเป็นเด็ก ทั้งๆ ที่ครั้งหนึ่งในชีวิต ตนเองก็มีความรู้สึกนึกคิด เช่นเดียวกับคนที่เป็นลูกหลานในปัจจุบัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นเรื่องชีวิตช่วงหนึ่งของเด็กหญิงวัยใส ที่ครั้งหนึ่งในชีวิตลูกผู้หญิงต้องเคยพบเจอ มิตรภาพและความห่วงใยผูกพันที่มีให้ต่อกัน ความแตกแยกเมื่อมีหนุ่มเข้ามาแทรก น้ำตาที่มาพร้อมกับการลาจาก เมื่อต้องแยกย้ายหลังเรียนจบชั้น ม.3 การให้อภัย ความทรงจำอันดีที่มีต่อกัน
เรื่องย่อ
บี (ณัฐวรา หงษ์สุวรรณ), ตุ้ม (ปาริชาต แก้วกำพล), นุ้ย (ชโลธร บริราช), ติ๋ม (จีระนันท์ กิจประสาน) สี่สาววัยใสเพื่อนซี้ ทั้งหมดกำลังเรียนอยู่ในชั้น ม.3 โรงเรียนผู้หญิงล้วน มีชีวิตอย่างสนุกสนาน และน่ารักตามวัย
เด็กสาววัยใสทั้งสี่มาจากครอบครัวที่แตกต่างกัน พ่อของบี (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว) เป็นนักเขียน เจ้าของนิยาย ขายดีเรื่อง "ความรักของพ่อนกเงือก" ที่บรรยายถึงความสำคัญของพ่อนกเงือกต่อคู่ชีวิต และลูกที่เพิ่งฟักออกจากไข่ ส่วนแม่ของบีเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุบนถนน ตุ้มเป็นลูกสาวของนายแพทย์ตำรวจ (ณรงค์ ลัมะกานนท์) นุ้ยอยู่กับแม่ (ริสา หงษ์หิรัญ) ที่มีอุปนิสัยห้าวพอกัน เรียกว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ส่วนติ๋มเป็นลูกสาวของนายธนาคารใหญ่ (ศรัณยู วงศ์กระจ่าง) ที่กำลังมีปัญหาเรื่องทุจริตในสถาบันการเงิน อันจะส่งผลต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
วันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสี่ไปเดินเที่ยวตามศูนย์การค้า นุ้ยถูกรปภ.จับหาว่าขโมยของ ตุ้ม ติ๋ม บีพยายามเข้าไปช่วย แต่พลาดท่ารปภ.ตัวร้าย แต่โชคยังเข้าข้าง เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้ามาจับ หัวหน้ารปภ.ตัวร้ายได้ทัน การผจญภัยครั้งนั้นส่งผลอย่างมากต่อตุ้ม จากเด็กห้าวท่าทางเหมือนทอมบอย ตุ้มเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่กลายเป็นสาวสวย สร้างความประหลาดใจให้กับหมู่เพื่อนๆ ตุ้มชวนเพื่อนไปเรียนกวดวิชา เตรียมตัวสอบเข้าเรียน ม.4 ทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นบี ที่ไม่อยากเรียนสัปดาห์ละ 7 วัน และนี่คือจุดสำคัญ ที่พลิกผันความผูกพันของกลุ่มเพื่อนทั้งสี่
ที่โรงเรียนกวดวิชานี่เอง ตุ้มรู้จักกับเด็กหนุ่มวัยเดียวกันชื่อ แดง (ชาญนนท์ คล่องสุดใจ) หลังจากนั้น ความสัมพันธ์ของกลุ่มเริ่มเปลี่ยนแปลง ตุ้มทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับแฟนหนุ่ม จนไม่เหลือสำหรับเพื่อนๆ ในกลุ่ม สร้างความน้อยเนื้อต่ำใจเป็นอย่างมากกับบี ซึ่งถือว่าสนิทกับตุ้มที่สุด... ในบรรดากลุ่มเพื่อนๆ
กลุ่มที่เหนียวแน่นมาตลอด เริ่มสำแดงความแตกร้าว ตุ้มตีจากไป ตามด้วยบีซึ่งผิดหวังกับเพื่อนสนิท ความผิดหวังทำให้บีตัดสินใจหนีความเบื่อหน่าย ด้วยการพยายามสอบชิงทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ ซึ่งก็ทำให้เธอต้องตีจากกลุ่มกลายๆ นุ้ยก็มีปัญหาความขัดแย้งกับตุ้ม ด้วยความเข้าใจผิดของฝ่ายหลัง ตุ้มคิดว่านุ้ยคิดจะแย่งแฟนตัวเอง