cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฟาโรห์เนเจมอิบเร
ฟาโรห์เนเจมอิบเรทรงเป็นที่ทราบเพียงจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินอย่างเดียว ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่รวบรวมไว้ในช่วงต้นสมัยรามเสส พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 14 (การอ่านแบบการ์ดิเนอร์จะอยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 14 ) และบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ "7 เดือนและ [วันที่หายไป]"  ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ผู้ที่ขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งได้รับการพิสูจน์อย่างดีและไม่เคยกล่าวถึงพระราชบุพการีของพระองค์เลย ส่งผลให้รีฮอล์ตให้เสนอความเห็นที่ว่า ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ไม่ได้มีเชื้อสายของพระราชวงศ์และอาจจะแย่งชิงพระราชบัลลังก์มาจากฟาโรห์เนเจมอิบเรด้วยการสละพระราชบัลลังก์
ตีนตุ๊กแก
ตีนตุ๊กแก (Coatbuttons, Mexican daisy) เป็นไม้ล้มลุก ออกดอกตลอดปี พบขึ้นทั่วไปเป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี มีลำต้นทอดนอนไปตามพื้น ชูยอดและดอกขึ้นตามต้นและใบมีขน ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้
ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้ล้มลุกฤดูเดียว เลื้อยทอดไปบนพื้นดิน สูงถึง 50 ซม.
ลำต้น ต้นเล็กเรียวสีขาวแกมเขียว แตกแขนงเล็กน้อย ลำต้นมีขนปกคลุม
ใบ ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 5-15 มม. ด้านบนก้านใบเป็นร่อง ใบรูปไข่หรือรูปข้าวหลามตัด ขอบใบหยัก โคนใบแหลมหรือ attenuate ปลายใบแหลม ผิวใบมีขนเล็ก ๆ ปกคลุม ท้องใบและหลังมีขนสีน้ำตาลปกคลุมผิวใบทั้งสองด้านแต่ผิวใบด้านล่างมีหนาแน่นกว่า ดอก ช่อดอกเป็นแบบ ovoid head เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านช่อดอกเล็กเรียว ยาว 10-25 ซม. มีขนปกคลุม โคนช่อ ดอกมี ใบประดับ สีเขียวจำนวนมาก รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนมนหรือตัดตรง กว้าง 1-3 มม. ยาว 3- 6 มม. มีขนปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางช่อดอกเมื่อดอกบาน 1-2 ซม. ดอกย่อยมี 2 แบบ ดอกรอบนอก (ray flowers) 1 วง จำนวน 4-6 ดอก ดอกย่อยชั้นใน (disc flower) เป็นกระจุกหลายวง อัดแน่นบนฐานรองดอก ไม่มีก้านดอกย่อย โคนดอกย่อยมี ใบประดับ สีขาวแกม ม่วง ยาว 7-8 มม. ray flowers เป็นแบบ ligulate type กลีบเลี้ยง สีขาว มี ลักษณะเป็นเส้นขนเล็ก ๆ ยาว 3-4 มม. จำนวนมาก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบสีขาว ติดกันเป็นหลอด ปลายกลีบสีเหลือง ติดกันเป็นแผ่นเดียว กว้าง 3-4 มม. ยาว 3-4 มม. ปลายกลีบเว้าหยักเป็น 2-3 พู ไม่มีเกสรเพศผู้ มีเกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก disc flower เป็นแบบ tubular type แยกกันเป็น 5 แฉก หลอดกลีบ กว้าง 0.5-1.2 มม. ยาว 5-7 มม มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านชูอับเรณู แยกกันและยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย อับเรณู ยาว 1.5-2.5 มม.ติดกันตามยาวล้อมรอบก้านเกสรเพศเมียเอาไว้ เกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสร เพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้ ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก รังไข่มีขนเล็ก ๆ ปกลุมมี 1 ออวุล
ผล รูปหอก 2 อันประกบกัน กว้าง 1-3 เซนติเมตร ด้านข้างของผลมีจะงอยเล็กน้อย ผิวมีขน มีกลีบเลี้ยงหุ้มผล ผลแห้งไม่แตก เปลือกเหนียว มีขนสีน้ำตาลปกคลุม
เมล็ด รูปยาวรี 1 เมล็ด เมล็ดรูปเข็มสีน้ำตาลดำมีปุยขน ผลแห้งแบบ achene ยาว 1-2 มม.มีใบประดับติดที่ปลายผล ลักษณะเป็นพู่ขน ช่วยพยุงผลให้ลอยตามลม ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้
ถิ่นกำเนิด
ในเขตร้อนของทวีปอเมริกา และในประเทศไทยพบทุกภาค บริเวณที่ชื้นทั่วไปหรือชื้นแฉะริมน้ำ
การขยายพันธุ์
การเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง
การป้องกันและกำจัด
ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด ให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง ใช้สารเคมีต่าง ๆ เช่น มาร์เก็ต (ไกลโฟเซต) ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต, ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์) ดามาร์ค (ไกลโฟเซต) ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต, ไตรมีเซียมซอลต์)
เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น
เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น (อังกฤษ:My Gear and Your Gown) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ในปี 2563 นำแสดงโดย ปาหุณ จิยะเจริญ (มาร์ค),ภวินท์ กุลการัญยวิชญ์ (ภวิน),ชยกร จุฑามาศ (เจเจ),พัทธดนย์ จันทร์เงิน (เฟียต) และ ณภัทร พัชรชวลิต (อั๋น)
กำกับการแสดงโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล (นิว) ผู้กำกับเดียวกันกับซีรีส์ชื่อดังอย่างบังเอิญรัก และ ด้ายแดง อำนวยการผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ สตูดิโอ วาบิ ซาบิ เป็นซีรีส์เรื่องที่สามที่เปิดตัวทางวีทีวี ร่วมกับ จีเอ็มเอ็มทีวี,สตูดิโอ วาบิ ซาบิ และ ทีวี ธันเดอร์ ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2563 ทางแอปพลิเคชันวีทีวี ทุกวันจันทร์เวลา 18:00 น. (ตามเวลาไทย) และจบลงในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
เรื่องย่อ
หมอไป๋ (ภวินท์ กุลการัณยวิชญ์) นักศึกษาแพทย์ที่เคยเป็นอดีตหัวหน้าชมรมวิชาการของโรงเรียน จากเด็กหนุ่มแว่นหนาเตอะสู่นักศึกษาปีหนึ่งที่หล่อเหลาแถมยังถูกรับเลือกให้เป็นเดือนคณะแพทย์ ซึ่งเขาไม่เคยมั่นใจในหน้าตาของตัวเองและไม่เคยเชื่อในเรื่องของความรัก และ อิฐ (ปาหุณ จิยะเจริญ) นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์และอดีตหัวหน้าชมรมกีฬา เขาโดดเด่นท่ามกลางผู้คนเสมอ ด้วยที่ชมรมตั้งแต่สมัยมัธยมของทั้งสองคนไม่ค่อยลงรอยกันทำให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่อริกันไปโดยปริยาย แต่โชคชะตาดันทำให้อิฐกลับมาเจอกันคู่อริเก่าเจ้าของต่างหูรูปกาวน์สีฝุ่นอีกครั้ง
นักแสดงและบทบาท
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อนักแสดงและบทบาทที่ได้รับ :
โฮโม
การปรากฏขึ้นของสกุล โฮโม คาดกันว่าน่าจะเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกับหลักฐานเครื่องมือหินชิ้นแรก ซึ่งตามนิยามในทางประวัติศาสตร์ คือ ช่วงเริ่มต้นของยุคหินเก่า อย่างไรก็ตาม หลักฐานล่าสุดจากเอธิโอเปียชี้ว่าหลักฐานการใช้อุปกรณ์หินที่เก่าแก่ที่สุดมีตั้งแต่ก่อน 3.39 ล้านปีมาแล้ว การถือกำเนิดขึ้นของ โฮโม คาดว่าอยู่ในช่วงเดียวกันกับการเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงโดยธารน้ำแข็งยุคควอเทอร์นารี อันเป็นจุดเริ่มต้นของยุคน้ำแข็งปัจจุบัน ทุกสปีชีส์ในสกุลยกเว้น Homo sapiens (มนุษย์สมัยใหม่) ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว Homo neanderthalensis ซึ่งแต่เดิมเชื่อกันว่าเป็นสปีชีส์ที่ใกล้ชิดกับมนุษย์สมัยใหม่มากที่สุด สูญพันธุ์ไปเมื่อ 24,000 ปีที่แล้ว ขณะที่การค้นพบล่าสุดแนะว่าอีกสปีชีส์หนึ่ง Homo floresiensis อาจมีชีวิตอยู่จนถึง 12,000 ปีก่อน
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ (Hong Kong Disneyland) เป็นสวนสนุกที่ตั้งอยู่บนเพนนีส์เบย์ เกาะลันเตา ในฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต เจ้าของคือฮ่องกงอินเตอร์เนชันแนลธีมพาร์ก ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์เปิดให้เข้าชมเมื่อ วันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2548 ดิสนีย์พยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นจากชาวจีน จึงออกแบบให้มีการผสมผสานกับวัฒนธรรมจีน ออกแบบการวางโครงสร้างต่าง ๆ ตามหลักของฮวงจุ้ย
พาร์กประกอบไปด้วย 7 พื้นที่ คือ เมนสตรีท, สหรัฐ, แฟนตาซีแลนด์, แอดเวนเจอร์แลนด์, ทูมอร์โรว์แลนด์, กริซลีกัลช์, มิสติกพอยต์ และทอยสตอรี่แลนด์ สวนสนุกมีพากษ์เป็นภาษาจีนกลาง จีนกวางตุ้ง และภาษาอังกฤษ
เมนสตรีท, สหรัฐ
เป็นถนนทอดยาวที่มีชวนให้นึกถึงยุตวิกตอเรียของสหรัฐ มีสถานีรถไฟ โรงภาพยนตร์ จตุรัสเมือง ศาลากลาง สถานีดับเพลิง และร้านค้าต่าง ๆ
แอดเวนเจอร์แลนด์
เป็นพื้นที่จำลองป่าเขตร้อนที่อยู่ห่างไกลของโลก มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ จังเกิลครูซ, อินเดียนาโจนส์แอดเวนเจอร์, ทาร์ซานทรีเฮาส์, เอ็นชานเต็ดติกิรูม
แฟนตาซีแลนด์
เป็นแฟนตาซีในยุคกลาง เป็นธีมปาร์ตี้น้ำชา มีเครื่องเล่นน่าสนใจ เช่น อิทส์สมอลเวิลด์, ปีเตอร์แพนไฟท์, เดอะแมนนี่แอดเวนเจอร์ออฟวินนี่เดอะพูห์ เป็นต้น
ทูมอร์โรว์แลนด์
เป็นการจำลองโลกในอนาคต อวกาศ หุ่นยนต์ และอื่น ๆ มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ สเปซเมาท์เทน, สตาร์วอรส์ลันช์เบย์, อูโทเปีย, เจไดแทรนนิ่ง: ไทลอัลส์ออฟเดอะเทมเพิล, ดิสนีย์แลนด์มอนอเรลซิสเทม, แอสโตรออร์บิเตอร์, บัซซ์ไลท์เยียร์แอทแทรกชันส์, ไฟน์ดิ้งนีโมซับมารีนโวยาจ, ไอรอนแมนเอ็กซ์พีเรียนซ์
ทอยสตอรี่แลนด์
เป็นพื้นที่แรกที่มีแนวคิดนี้จากวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง ทอย สตอรี่ และจะเปิดพาร์กนี้ในเซี่ยงไฮ้ดิสนีย์แลนด์พาร์กเร็ว ๆ นี้
กริซลีกัลช์
ดินแดนแห่งนี้เป็นการจำลองของฟรอท์เทียร์แลนด์และคลิตเตอร์คันทรีรวมกัน เมีแนวคิดคือเป็นเมืองเหมืองแร่ที่รกร้าง ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาและป่า
มิสติกพอยต์
เป็นพื้นที่แห่งใหม่ที่ยังไม่เคยมีมาในวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก จำลองเป็นที่อยู่ของนักผจญภัยในป่าดิบที่ไม่มีใครมองเห็น มีแนวคิดที่สำคัญคือ เวทมนตร์และเรื่องเหนือธรรมชาติ โดยมีตัวละครที่สำคัญคือ ลอร์ดเฮนรีและลิงจอมซนของเขาอัลเบิร์ต
โฟรเซนแลนด์ (ยังไม่เปิดบริการ)
เป็นการจำลองอาณาจักรเอเรนเดลล์ ที่ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ จะเปิดให้บริการปี พ.ศ. 2564
มาร์เวลแลนด์ (ยังไม่เปิดบริการ)
เป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นและตัวละครจากมาร์เวลธีม เช่น อเวนเจอร์ส แอนต์-แมน โดยเปลี่ยนพื่นที่บางส่วนจากทูมอร์โรว์แลนด์ไปเป็นมาร์เวลแลนด์ เปิดบริการปี พ.ศ. 2565
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู อันเซ็นโชร์
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 WWE ได้เป็นเจ้าของรวมถึงลิขสิทธิ์ทั้งหมดของ WCW และในปี ค.ศ. 2014 รายการรายการเพย์-เพอร์-วิวทั้งหมดของ WCW ได้ถูกนำมาฉายใหม่ใน WWE Network
1995
อันเซ็นโชร์ (1995) (Uncensored (1995)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 19 มีนาคม 1995 ในTupelo Coliseum เมืองTupelo, Mississippi
1998
อันเซ็นโชร์ (1998) (Uncensored (1998)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 15 มีนาคม 1998 ในMobile Civic Center เมืองMobile, Alabama
1999
อันเซ็นโชร์ (1999) (Uncensored (1999)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม 1999 ในFreedom Hall เมืองLouisville, Kentucky
2000
อันเซ็นโชร์ (2000) (Uncensored (1999)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 19 มีนาคม 2000 ในAmerican Airlines Arena เมืองMiami, Florida
รายชื่อสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ
รายชื่อสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ กลุ่มไอดอลหญิงมอร์นิงมูซูเมะ มีจำนวนสมาชิกรวมทั้งหมด 47 คน (1997-ปัจจุบัน) โดยแบ่งออกเป็นสมาชิกที่สำเร็จการศึกษาแล้ว 31 คนสมาชิกที่ลาออก 2 คน และรวมรุ่นทั้งหมด 17 รุ่น สมาชิกปัจจุบันในมอร์นิงมูซูเมะมีทั้งหมด 14 คน ประกอบด้วยรุ่นที่ 9, 10,11, 12, 13, 15, 16 และ 17
ซึ่งสมาชิกในกลุ่มจะหมุนเวียนทั้งเข้าและออก (สำเร็จการศึกษา) อยู่เป็นประจำ โดยจะมีการจัดแบ่งตัวสมาชิกออกเป็นรุ่นๆ ไป ซึ่งแต่ละครั้งที่รับสมาชิกใหม่เข้ามา ก็จะนับสมาชิกที่เข้ามาใหม่นั้นเป็นอีกรุ่นหนึ่งทันที
สมาชิกปัจจุบัน
* สีของสมาชิกอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้
สีประจำตัวสมาชิก
โดยสีประจำตัวสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะได้เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนถึงปัจจุบัน
กอนาอีฟว์
กอนาอีฟว์ (Gonaïves) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศเฮติ บนชายฝั่งอ่าวกอนาฟว์ ห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 109 ม. เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอาร์ตีบอนิต มีประชากร 104,825 คน (ข้อมูลสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2003) เป็นเมืองการค้า มีท่าจอดเรือ ส่งฝ้าย กาแฟ และไม้เป็นสินค้าออก ประเทศเฮติประกาศเอกราชที่เมืองนี้เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1804
บลิสโซนิค
บลิสโซนิค (Blissonic) กลุ่มศิลปินคู่ดูโอชายหญิง ที่เริ่มนำผลงานซิงเกิลแรกอย่าง "ครั้งแรก" ออกเผยแพร่ทางรายการวิทยุ 104.5 แฟตเรดิโอ และสามารถขึ้นไปถึงท็อปไฟว์ในชาร์ต จนทำให้เป็นแรงผลักดันให้เกิดงานเพลงถัดไปตามมา
พีท อดีตนักศึกษาด้าน Music Production & Engineering จาก วิทยาลัยดนตรีเบิร์กลีย์ ที่ทำงานด้านซาวด์เอนจิเนียร์หลังจากจบการศึกษา และได้พบกับบิ๋ม ซึ่งจบการศึกษาจาก Art & Graphic Design จากมหาวิทยาลัยโมนาช กรุงเมลเบอร์น ออสเตรเลีย และได้ตกลงทำเพลงร่วมกัน โดยได้รับการช่วยเหลือในด้านการแต่งเนื้อเพลงจาก โตน - จักรธร ขจรไชยกูล
สมาชิก
สมาชิก ประกอบด้วย
การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์
การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ (sexual abstinence) เป็น การปฏิบัติโดยการละเว้นกิจกรรมทางเพศ ด้วยเหตุผลทางการแพทย์, จิตวิทยา, กฎหมาย, สังคม, การเงิน, ปรัชญา, ศีลธรรม, หรือ ศาสนา ความไม่ฝักใจทางเพศ แตกต่างกับการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ และ การอยู่เป็นโสด (celibacy) นับเป็นการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ที่มักได้รับแรงบันดาลใจจากปัจจัยอย่างความเชื่อส่วนตัวหรือความเชื่อทางศาสนา  การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ก่อนการสมรสนับเป็นบรรทัดฐานทางสังคมในบางที่ หรือ เป็นกฎหมายในบางประเทศ โดยนับเป็นส่วนหนึ่งของพรหมจรรย์ (chastity)
การงดเว้นอาจเกิดขึ้นโดยสมัครใจ (เช่น เมื่อบุคคลเลือกที่จะละเว้นกิจกรรมทางเพศด้วยเหตุผลทางศีลธรรม, ศาสนา, ปรัชญา, หรือ อื่น ๆ) หรือ อาจเกิดขึ้นเหนือความสมัครใจ โดยถูกบังคับโดยสถานการณ์ทางสังคม (เช่น เมื่อบุคคลไม่สามารถหาผู้ที่จะยินยอมร่วมเพศด้วยได้) หรือ ถูกบังคับโดยกฎหมาย (เช่น ในประเทศที่การร่วมเพศนอกเหนือการสมรสนั้นผิดกฎหมาย)
ประวัติ
ความสำส่อน (promiscuity) ถูกมองเป็นเรื่องไม่ดีตั้งแต่สมัยโบราณ ด้วยเหตุผลทั้งทางสุขภาพและทางสังคม พีทาโกรัส กล่าวไว้ตั้งแต่ 600 ปีก่อนก่อนคริสตกาลว่า เพศสัมพันธ์ควรมีในฤดูหนาว และไม่ควรมีในฤดูร้อน เพราะมันให้ผลเสียต่อสุขภาพของผู้ชายในทุกฤดู ด้วยความที่การเสียน้ำอสุจิเป็นสิ่งอันตราย ยากที่จะควบคุม และก่อให้เกิดความเหนื่อยล้าทั้งทางร่างกายและจิตใจ ทว่าไม่มีผลต่อผู้หญิง ความคิดนี้อาจถูกรวมกับความคิดของศาสนาโซโรอัสเตอร์ในเรื่องความดีและความเลวในหลักปรัชญาที่เรียกว่าไญยนิยม ซึ่งส่งผลต่อทัศนคติที่ศาสนาคริสต์และอิสลามมีต่อกิจกรรมทางเพศ ทว่าคนอีกกลุ่มอ้างว่าศาสนาคริสต์ยึดถือความคิดเกี่ยวกับการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ก่อนไญยนิยมและศาสนาโซโรอัสเตอร์ โดยมีรากฐานที่ถูกพบในพันธสัญญาเดิม
ในช่วงวันตกไข่
การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์สามารถถูกใช้เมื่อผู้หญิงอยู่ในช่วงวันตกไข่และสามารถมีลูกได้
ความรุนแรง
ในบางพื้นที่ ผู้ชาย ผู้หญิง เด็กชาย หรือ เด็กหญิง ที่ต้องสงสัยว่ามีเพศสัมพันธ์ก่อนการแต่งงาน หรือ มีเพศสัมพันธ์กับเพศเดียวกัน อาจตกเป็นเหยื่อของการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ (Honour killings) โดยครอบครัวของพวกเขาเอง  บางที่ใช้การปาหินเพื่อลงโทษการมีเพศสัมพันธ์นอกการสมรส
ความนิยมและประสิทธิผล
การปรากฏตัวของโรคเอดส์ เพิ่มความนิยมของการงดเว้น อย่างไรก็ตาม รายงานการวิจัยโดยมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเกี่ยวกับแผนการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวน 13 แผนการ โดยมีผู้ร่วมโครงการกว่า 13,000 คน พบว่า แผนการงดเว้นไม่ได้หยุดพฤติกรรมทางเพศที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงและไม่แม้แต่ช่วยลดการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์  งานวิจัยอื่นพบว่าระบบการศึกษาแบบการงดเว้นอย่างเดียวส่งผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อ "อายุเริ่มร่วมเพศ; จำนวนคู่ร่วมเพศ; และอัตราการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์, การใช้ถุงยางอนามัย, การร่วมเพศ, การตั้งครรภ์, และการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI)"  ไม่นานมานี้รัฐสภาสหรัฐพบผลคล้ายกันจากงานวิจัยเกี่ยวกับการงดเว้นที่จัดทำโดย Mathematica Policy Research  ปัจจุบันยังมีประเด็นเกี่ยวกับความหมายของการงดเว้น ว่า หมายถึงการงดเว้นจากการร่วมเพศ หรือ จากพฤติกรรมทางเพศทั้งหมด ขบวนการอย่าง True Love Waits ในอเมริกา บอกให้วัยรุ่นละเว้นการร่วมเพศก่อนการสมรส มีผู้เห็นด้วยเป็นจำนวนมาก ทว่าแบบสอบถามเกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศชี้ถึงการเพิ่มขึ้นของความนิยมการร่วมเพศทางปาก
ผลกระทบของการงดเว้นต่อสังคม
อัลเฟรด คินเซย์ (Alfred Kinsey) ถูกยกย่องให้เป็นบุคคลทางเพศวิทยาชาวอเมริกันคนแรกและถือเป็นหนึ่งในคนที่มีอิทธิพลด้านนี้ที่สุด งานวิจัยของเขาถูกกล่าวถึงว่าเป็นสิ่งที่ปูทางการสำรวจเรื่องเพศวิทยาระหว่างนักเพศวิทยาและสาธารณชน และยังถือเป็นงานที่ปลดปล่อยสภาพทางเพศของผู้หญิง  คินเซย์กล่าวว่าการเมินเฉยทางเพศนำสู่ความทุกข์ทรมานในสังคมและการปลดปล่อยทางเพศที่ตรงข้ามกับการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์เป็นกุญแจสู่ทั้งการสมรสที่แข็งแรงและชีวิตที่มีความสุข คินเซย์กล่าวว่า "ความผิดปกติทางเพศไม่กี่อย่างที่มีอยู่ได้แก่ การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ การครองโสดถาวร และการชะลอการแต่งงาน"
เจ.ดี. อันวิน (J.D. Unwin) เคยเป็นนักชาติพันธุ์วิทยาและนักมานุษยวิทยาสังคม ณ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์  เขาเขียนหนังสือหลายเล่มรวมไปทั้ง เซ็กส์และวัฒนธรรม (ค.ศ. 1934) ใน เซ็กส์และวัฒนธรรม อันวินศึกษา 80 ชนเผ่าดั้งเดิมและ 6 ซิวิไลเซชัน ผ่านประวัติศาสตร์กว่า 5,000 ปี และพบสหสัมพันธ์ทางบวกระหว่างความสำเร็จทางวัฒนธรรมกับข้อจำกัดทางเพศที่พบ ผู้เขียนพบว่ากลุ่มที่ประสบความสำเร็จทางวัฒนธรรมมากที่สุดมักแสดงความสัมพันธ์แบบมีคู่ครองคนเดียว และการงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์นอกการสมรส  อันวินอ้างว่าเมื่อชาติมีความรุ่งเรือง มักตามมาด้วยความเสรีที่เพิ่มขึ้น รวมไปทั้งความเสรีทางเพศ เป็นผลให้สูญเสียความเชื่อมแน่นทางสังคม แรงกระตุ้น และ จุดประสงค์ และส่งผลทางลบต่อสังคม เขากล่าวว่า "ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติไม่เคยมีเหตุการณ์ที่กลุ่มมีอารยธรรม นอกจากกลุ่มเหล่านั้นจะเคยถือความสัมพันธ์แบบมีคู่ครองคนเดียว และยังไม่มีตัวอย่างของกลุ่มไหนที่สามารถคงวัฒนธรรมหลังจากนำจารีตประเพณีที่เข้มงวดน้อยลงมาใช้"
กรากุฟ
กรากุฟ (Kraków, ) หรือ คราเคา (Krakow หรือ Cracow, ) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์และเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมของนักท่องเที่ยว เขตเมืองเก่าได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลก เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวิสตูลาในจังหวัดมาวอปอลสกา (เลสเซอร์โปแลนด์) เมืองมีที่มาตั้งแต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 กรากุฟเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางชั้นนำอย่างมีแบบแผนของสถาบันการศึกษาโปแลนด์ วัฒนธรรมและชีวิตศิลปะ และยังเป็นหนึ่งเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านธุรกิจของโปแลนด์ เป็นเมืองหลวงของโปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1596 เป็นเมืองหลวงของแกรนด์ดัชชีกรากุฟระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1918 และเมืองหลวงของจังหวัดกรากุฟระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1999 และปัจจุบันเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาวอปอลสกา
เมืองเริ่มเติบโตขึ้นมาตั้งแต่ยุคหิน มีการตั้งรกรากถิ่นฐานในเมืองที่มีความสำคัญที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโปแลนด์นี้ เริ่มต้นในหมู่บ้านในเนินเขาวาแวล และมีการบันทึกว่าเป็นศูนย์กลางการค้าอย่างคึกคักของชาวสลาฟในยุโรปใน ค.ศ. 965 หลังจากสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 และในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กรากุฟก็เป็นที่ยอมรับอีกครั้งในฐานะศูนย์กลางการศึกษาหลักแห่งชาติและด้านศิลปะ ที่มีมหาวิทยาลัยเกิดใหม่และงานด้านวัฒนธรรมมากมาย
หลังจากที่นาซีเยอรมนีรุกรานโปแลนด์ จนเป็นฉนวนสงครามโลกครั้งที่สอง กรากุฟกลายเป็นเมืองหลวงของเขตยึดครองเขตปกครองสามัญภายใต้เยอรมนี ชาวยิวในเมืองถูกย้ายออกไปอยู่ในเขตกำแพงที่เรียกว่า กรากุฟเกตโต จากนั้นถูกส่งไปค่ายมรณะอย่างเช่นเอาช์วิทซ์และกรากุฟ-ปวาชุฟ
ในปี ค.ศ. 1978 ในปีที่ยูเนสโกยกย่องให้กรากุฟอยู่ในรายชื่อมรดกโลก การอล วอยตือวา บาทหลวงแห่งเมืองกรากุฟขึ้นเป็นพระประมุขแห่งศาสนจักรนิกายโรมันคาทอลิกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ถือเป็นพระสันตะปาปาคนแรกที่ไม่ใช่ชาวอิตาลีในรอบ 455 ปี และถือเป็นพระสันตะปาปาชาวสลาฟคนแรก
หม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา
ประวัติ
หม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา เกิดมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เป็นธิดาของพระยาวทัญญูวินิจฉัย (หม่อมหลวงชุ่ม ปาลกะวงศ์) กับคุณหญิงเลี่ยน วทัญญูวินิจฉัย (ธิดาพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย บุนนาค))
หม่อมสมพันธุ์ เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ เดิมทั้งหมดมีฐานันดรศักดิ์เป็น หม่อมเจ้า ครั้นในปี พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกพระบุตรของสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตที่ประสูติแต่หม่อมสมพันธุ์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ทั้งสาย ได้แก่
หม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 สิริอายุ 74 ปี มีศักดิ์เป็นย่าของหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
เจริญ วัดอักษร
เจริญ วัดอักษร (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2510-21 มิถุนายน พ.ศ. 2547) อดีตประธานกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอก ตำบลบ่อนอก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และแกนนำต่อต้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าบ่อนอก
ประวัติ
เจริญ วัดอักษร เป็นชาวประจวบคีรีขันธ์โดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 เป็นบุตรคนที่ 8 ของนายชั้น และนางวิเชียร วัดอักษร เรียนจบมัธยมศึกษาปีที่ 6 และกำลังศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันราชภัฏเพชรบุรี (ในปีที่เสียชีวิต)
เจริญ มีอาชีพค้าขายและธุรกิจบริการ มีร้านอาหาร ที่พักแบบชนบทอยู่ชายทะเล ต.บ่อนอก ชื่อร้านครัวชมวาฬ
การคัดค้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน
ในปี พ.ศ. 2538 เริ่มเข้ามาคัดค้านการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ จนถูกขู่ฆ่าหลายครั้ง กระทั่งการคัดค้านของชาวบ้านประสบผลสำเร็จ รัฐบาลมีคำสั่งให้ย้ายโรงไฟฟ้าออกจากพื้นที่
เจริญ ถูกยิงเสียชีวิต เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เวลา 21:30 น. บริเวณทางเดินเข้าบ้าน หลังเดินทางไปยื่นข้อมูลความผิดปกติ ในการออกเอกสารสิทธิที่ดินสาธารณะให้กับ คณะกรรมาธิการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ วุฒิสภา
เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 เครือข่ายศิลปินได้แถลงข่าวที่ โรงหล่อแหลมสิงห์ ลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี ว่า มีมติจัดสร้างรูปหล่อเจริญ วัดอักษร เพื่อเป็นอนุสรณ์เตือนสติผู้มีอำนาจ และให้ประชาชนได้ระลึกถึงการต่อสู้เพื่อปกป้องแผ่นดินเกิดด้วยชีวิตของเขา โดยผู้ออกแบบคือ พิศาล ทิพารัตน์ และหล่อโดย นายแหลมสิงห์ ดิษฐพันธ์
ฮายุน
ฮา รยุน (, 22 มกราคม พ.ศ. 1890 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 1959) มีนามปากกาว่า โฮจอง และมีชื่อรองว่า แทริม เป็นขุนนางของโชซ็อน เป็นนักปราชญ์ ลัทธิขงจื๊อใหม่ นักการศึกษา และนักเขียน เขาดำรงตำแหน่ง อัครมหาเสนาบดี ในรัชสมัยของ พระเจ้าแทจง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1408 ถึง ค.ศ. 1409 จาก ค.ศ. 1409 ถึง ค.ศ. 1412 และอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1414 ถึง ค.ศ. 1415
ฮายุนเป็นหนึ่งในศิษย์เอกของ ลีแซะ ขุนนางและนักปราชญ์คนสำคัญในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอโดยศิษย์ร่วมสำนักของฮายุนที่มีชื่อเสียงได้แก่ ช็อง โด-จ็อน อัครมหาเสนาบดีคนแรกแห่งโชซ็อนและ จอง มงจู อัครมหาเสนาบดีในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอ
ฮายุนถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 16 รัชสมัยพระเจ้าแทจงเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 1959 ขณะอายุได้ 69 ปี
อ้างอิง
1347 1416
แซมซั่น ส.ศิริพร
แซมซั่น ส.ศิริพร มีชื่อจริงว่า ศิริพร ทวีสุข ชื่อเล่น "ส้ม" เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2526 ที่ จังหวัดลพบุรี สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 21) แพั 4 เป็นแชมป์โลกมวยสากลอาชีพหญิงคนแรกของประเทศไทย
ประวัติ
แซมซั่นเป็นลูกสาวของนายมานพ ทวีสุข และนางพรศิลป์ ขำศรี พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ยังเด็กและเสียชีวิตแล้วทั้งคู่ เธอจึงอาศัยอยู่กับยาย เรียนจบชั้นป.6 แล้วไม่ได้เรียนต่อและไม่ได้ทำงานใด ๆ จึงถูกเพื่อนชักชวนให้เสพยาเสพติดและกลายเป็นผู้ค้าในที่สุด จนกระทั่งถูกจับพร้อมกับยาบ้าของกลาง ถุกศาลตัดสินจำคุก 10 ปี เมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เมื่อรับโทษได้ 2 ปี จึงถูกส่งมาอยู่ที่ทัณฑสถานบำบัดพิเศษหญิง
เมื่อทางทัณฑสถานบำบัดพิเศษหญิงตั้งค่ายมวย ส.ศิริพร เมื่อ พ.ศ. 2547 แซมซั่นซึ่งเดิมอยู่ที่โรงงานฝึกวิชาชีพเย็บผ้าได้เข้ามาดูด้วยความสนใจ จนตัดสินใจสมัครเข้าฝึกมวยด้วย
เมื่อน้องใหม่ ส.ศิริพรขึ้นชิงแชมป์โลกหญิงรุ่นมินิมัมเวท WBC ไม่สำเร็จ แพ้น็อค นานาโกะ คิคูชิ ยก 7 แซมซั่นได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับคิคูชิเป็นการแก้มือ แต่เธอยังขาดประสบการณ์จึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ถึงจะแพ้ เธอยังไม่ท้อ คงฝึกซ้อมมวยต่อไปจนตำแหน่งแชมป์โลกหญิงรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ว่างลงเพราะแชมป์จากเกาหลีเหนือสละตำแหน่ง เธอจึงได้ชิงแชมป์ที่ว่างกับอายากะ มิยาโนะ และเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์โลกมาครอง เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2550
ด้วยผลงานนี้ ทางกรมราชทัณฑ์ได้ประกาศให้แซมซั่นได้พักโทษตั้งแต่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ออกมาใช้ชีวิตนอกเรือนจำได้แต่ต้องมารายงานตัวทุกเดือน ทั้งนี้ นางสิริพร ชูติกุลังหัวหน้าคณะ ส.ศิริพรเป็นผู้ปกครองและผู้ให้การรับรอง
แรงจูงใจ
แรงจูงใจ (อังกฤษ: motive) เป็นคำที่ได้ความหมายมาจากคำภาษาละตินที่ว่า movere ซึ่งหมายถึง "เคลื่อนไหว"
บทนำ
แรงจูงใจ (Motivation) คือ สิ่งซึ่งควบคุมพฤติกรรมของมนุษย์ อันเกิดจากความต้องการ (Needs) พลังกดดัน (Drives) หรือ ความปรารถนา (Desires) ที่จะพยายามดิ้นรนเพื่อให้บรรลุผลสำเร็จตามวัตถุประสงค์ ซึ่งอาจจะเกิดมาตามธรรมชาติหรือจากการเรียนรู้ก็ได้ การจูงใจเกิดจากสิ่งเร้าทั้งภายในและภายนอกตัวบุคคลนั้น ๆ เอง ภายใน ได้แก่ ความรู้สึกต้องการ หรือขาดอะไรบางอย่าง จึงเป็นพลังชักจูง หรือกระตุ้นให้มนุษย์ประกอบกิจกรรมเพื่อทดแทนสิ่งที่ขาดหรือต้องการนั้น ส่วนภายนอกได้แก่ สิ่งใดก็ตามที่มาเร่งเร้า นำช่องทาง และมาเสริมสร้างความปรารถนาในการประกอบกิจกรรมในตัวมนุษย์ ซึ่งการจูงใจนี้อาจเกิดจากสิ่งเร้าภายในหรือภายนอก แต่เพียงอย่างเดียว หรือทั้งสองอย่างพร้อมกันได้ อาจกล่าวได้ว่า การจูงใจทำให้เกิดพฤติกรรมซึ่งเกิดจากความต้องการของมนุษย์ ซึ่งความต้องการเป็นสิ่งเร้าภายในที่สำคัญกับการเกิดพฤติกรรม นอกจากนี้ยังมีสิ่งเร้าอื่น ๆ เช่น การยอมรับของสังคม สภาพบรรยากาศที่เป็นมิตร การบังคับขู่เข็ญ การให้รางวัลหรือกำลังใจหรือการทำให้เกิดความพอใจ ล้วนเป็นเหตุจูงใจให้เกิดแรงจูงใจได้
ทฤษฎีแรงจูงใจ
ทฤษฎีแรงจูงใจแบ่งออกได้เป็นทฤษฎีใหญ่ ๆ คือ ทฤษฎี นี้ ให้ความสำคัญกับประสบการณ์ในอดีต (Past Experience) ว่ามีผลต่อแรงจูงใจของบุคคลเป็นอย่างมาก ดังนั้นทุกพฤติกรรมของมนุษย์ถ้าวิเคราะห์ดูแล้วจะเห็นว่าได้รับอิทธิพลที่เป็นแรงจูงใจมาจากประสบการณ์ใน อดีตเป็นส่วนมาก โดยประสบการณ์ในด้านดีและกลายเป็นแรงจูงใจทางบวกที่ส่งผลเร้าให้มนุษย์มีความต้อง การแสดงพฤติกรรมในทิศทางนั้นมากยิ่งขึ้นทฤษฎีนี้เน้นความสำคัญของสิ่งเร้าภายนอก (Extrinsic Motivation) ทฤษฎีนี้เห็นว่าแรงจูงใจเกิดจากการเรียนรู้ทางสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างเอกลักษณ์และการเลียนแบบ (Identification and Imitation) จากบุคคลที่ตนเองชื่นชม หรือคนที่มีชื่อเสียงในสังคมจะเป็นแรงจูงใจที่สำคัญในการแสดงพฤติกรรมของบุคคล ทฤษฎีนี้เห็นว่าแรงจูงใจในการกระทำพฤติกรรมของมนุษย์นั้นขึ้นอยู่กับการรับรู้ (Perceive) สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัว โดยอาศัยความสามารถทางปัญญาเป็นสำคัญ มนุษย์จะได้รับแรงผลักดันจากหลาย ๆ ทางในการแสดงพฤติกรรม ซึ่งในสภาพเช่นนี้ มนุษย์จะเกิดสภาพความไม่สมดุล (Disequilibrium) ขึ้น เมื่อเกิดสภาพเช่นว่านี้มนุษย์จะต้อง อาศัยขบวนการดูดซึม (Assimilation) และการปรับ (Accomodation) ความแตกต่างของประสบการณ์ที่ได้รับใหม่ให้ ้เข้ากับประสบการณ์เดิมของตนซึ่งการจะทำได้จะต้องอาศัยสติปัญญาเป็นพื้นฐานที่สำคัญทฤษฎีนี้เน้นเรื่องแรงจูง ใจภายใน(intrinsic Motivation) นอกจากนั้นทฤษฎีนี้ยังให้ความสำคัญกับเป้าหมาย วัตถุประสงค์ และการวางแผน ทฤษฎีนี้ให้ความสำคัญกับระดับของความคาดหวัง (Level of Aspiration) โดยที่เขากล่าวว่าคนเรามีแนวโน้มที่จะตั้ง ความคาดหวังของตนเองให้สูงขึ้น เมื่อเขาทำงานหนึ่งสำเร็จ และตรงกัน ข้ามคือจะตั้งความคาดหวังของตนเองต่ำลง เมื่อเขาทำงานหนึ่งแล้วล้มเหลว แนวความคิดนี้เป็นของมาสโลว์ (Maslow) ที่ได้อธิบายถึงลำดับความต้องการของมนุษย์ โดยที่ความต้องการจะเป็น ตัวกระตุ้นให้มนุษย์แสดงพฤติกรรมเพื่อไปสู่ความต้องการนั้น ทำให้เราไม่จำเป็นต้องสืบพฤติกรรมเลย ดังนี้ถ้าเข้าใจความต้องการของมนุษย์ก็สามารถ อธิบายถึงเรื่องแรงจูงใจของมนุษย์ได้เช่นเดียวกัน
ประเภทของแรงจูงใจ
นักจิตวิทยาได้แบ่งลักษณะของแรงจูงใจออกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ดังนี้ แรงจูงใจภายนอก (Extrinsic Motive) คือแรงจูงใจที่ได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งเร้าภายนอก
แรงจูงใจภายในและภายนอก (Intrinsic and Extrinsic Motivation) นักจิตวิทยาหลายท่านไม่เห็นด้วยกับทฤษฎีพฤติกรรมนิยมที่อธิบายพฤติกรรมด้วยแรงจูงใจทางสรีระแลแรงจูงใจ ทางจิตวิทยาโดยใช้ทฤษฎีการลดแรงขับ เพราะมีความเชื่อว่า พฤติกรรมบางอย่างของมนุษย์เกิดจากแรงจูงใจภายใน
โดยไม่หวังรางวัลหรือแรงเสริมภายนอก ความมีสมรรถภาพ (Competence) ไวท์ ได้อธิบายว่าความมีสมรรถภาพเป็นแรงจูงใจภายใน ซึ่งหมายถึงความต้องการที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไวท์ถือว่า มนุษย์เราต้องการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมมาตั้งแต่วัยทารกและพยายามที่จะปรับปรุงตัวอยู่เสมอความต้องการมีสมรรถภาพจึงเป็นแรงจูงใจภายใน ความอยากรู้อยากเห็น (Curiosity) ความอยากรู้อยากเห็นเป็นแรงจูงใจภายในที่ทำให้เกิดพฤติกรรมที่อยากค้นคว้าสำรวจสิ่งแวดล้อม ดังจะเห็นได้จากเด็กวัย 2-3 ขวบจะมีพฤติกรรมที่ต้องการจะสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัว โดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
มอว์และมอว์ (MAW&MAW,1964) ได้เสนอแนะเครื่องชี้ (Indicators) ของความกระตือรือร้นของเด็กจากพฤติกรรมต่อไปนี้
มอว์และมอว์ (Maw and Maw, 1964, 1965) ได้เน้นความสำคัญของความกระตือรือร้นว่าเป็นองค์ประกอบสำคัญของการเรียนรู้ ความคิดสร้างสรรค์ และสุขภาพจิต ความต้องการพัฒนาตน (Growth Needs) ก็เป็นความต้องการที่ทำให้เกิดแรงจูงใจภายใน ในการเรียนการสอน ครูมีหน้าที่ที่จะสนับสนุนให้นักเรียนได้มีโอกาสค้นคว้าสำรวจและทดลองความสามารถของตน โดยจัดสิ่งแวดล้อมของห้องเรียนหรือจัดประสบการณ์ที่ท้าทายความอยากรู้อยากเห็นของนักเรียน
รูปแบบของแรงจูงใจ
บุคคลแต่ละคนมีรูปแบบแรงจูงใจที่แตกต่างกัน ซึงนักจิตวิทยาได้แบ่งรูปแบบ แรงจูงใจของมนุษย์ออกเป็นหลายรูปแบบที่สำคัญ มีดังนี้ แต่ทำเพื่อจะประสบความสำเร็จตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ ผู้มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์จะมีลักษณะสำคัญ ดังนี้
นุริคาเบะ
นุริคาเบะ เป็นเกมปริศนา (Puzzle) แบบ Binary Puzzle (เกมปริศนาที่ใช้วิธีการใช้สีขาวและดำถมลงบนตารางขนาดต่างๆ เช่น 3x3, 5x5) โดยรูปแบบของปริศนาจะเริ่มโดยมีชุดตัวเลขจำนวนหนึ่งบนตารางขนาดต่างๆ  ชื่อของเกม มาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น หมายถึง กำแพงที่มองไม่เห็นที่ปิดกั้นไม่ให้คนเดินผ่านไปมา หรือก็คือสีขาวแทนกำแพง สีดำแทนทางเดินนั่นเอง
ประวัติความเป็นมา
เผยแพร่ครั้งแรกในเดือน มีนาคม ค.ศ. 1991 ออกแบบโดยชาวญี่ปุ่นนามแฝงว่า เลนิน ในหนังสือเกมปริศนาญี่ปุ่น (Nikoli Tsushin) ฉบับที่ 33 และถูกตีพิมพ์ต่อเนื่องตั้งแต่ฉบับที่ 38 เป็นต้นมา
การแก้ปริศนา
การแก้ปริศนาสามารถทำได้โดยไม่ต้องอาศัยการคาดเดา และผลของการแก้ปริศนาจะมีเพียงแบบเดียวเท่านั้น
ความละเอียด
ความละเอียด หรือ ความคมชัด (resolution) เป็นปริมาณอย่างหนึ่งซึ่งใช้ในหลากหลายสาขาวิชา
วัดพระแก้ว (จังหวัดชัยนาท)
วัดพระแก้ว เป็นวัดที่เก่าแก่ เดิมเรียกว่าวัดแก้วหรือวัดพบแก้ว ตั้งอยู่ที่ บ้านบางน้ำพระ ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท ทางด้านทิศใต้ นอกกำแพงเมืองโบราณสรรค์บุรี ห่างจากวัดมหาธาตุประมาณ 3 กิโลเมตร เดิมมีทางน้ำเชื่อมไปทางเมืองโบราณดงคอนที่อยู่ทางด้านทิศตะวันตกของวัด แต่ปัจจุบันบริเวณนั้นเป็นทุ่งนาไปแล้ว เป็นวัดเก่าแก่รุ่นเดียวกับวัดมหาธาตุ เมืองสรรคบุรี
วัดแห่งนี้ไม่มีประวัติความเป็นมาที่แน่ชัด แต่จากหลักฐานทางโบราณคดี สามารถระบุได้ว่าวัดแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น น.ณ ปากน้ำ สันนิษฐานว่าเดิมเรียกว่า วัดป่าแก้ว อันเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมของพระฝ่ายอรัญวาสี หรือวิปัสสนาธุระ ซึ่งเป็นคณะพระสงฆ์โบราณคณะหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในป่าห่างไกลจากเมือง ต่อมามีคนพบพระพุทธรูปองค์เล็กเท่าปลายนิ้วมือจากในเจดีย์ เป็นพระที่ทำด้วยแก้วมีหลากสีส่องประกายสายงามเมื่อต้องแสงไฟ จึงเรียกติดปากกันมาว่าวัดพบแก้ว หรือวัดพระแก้วตั้งแต่ตอนนั้น
ในสมัยรัตนโกสินทร์ วัดแห่งนี้มีสภาพเป็นวัดร้าง เต็มไปด้วยป่าไผ่ จนเมื่อ ตาเปรื่อง ตาแหยม ตาโป๋ ได้ชักชวนชาวบ้าน มาช่วยกันถากถางป่า แล้วสร้างกุฏิสงฆ์ขึ้น ประมาณปี พ.ศ. 2450 จากนั้นได้อาราธนาหลวงพ่อสอนให้มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดตั้งแต่เริ่มปฏิสังขรณ์ใหม่
ภายในวัดมี "ราชินีแห่งเจดีย์ในเอเชียอาคเนย์" ซึ่งเป็นเจดีย์แบบละโว้ทรงสูงผสมกับศิลปะทวารวดีตอนปลาย ฐานเรือนธาตุแบบลดท้องไม้เป็นศิลปะสุโขทัยและศรีวิชัยผสมกัน บริเวณหน้าเจดีย์มีวิหารหลวงพ่อฉาย ซึ่งที่ด้านหลังของพระพุทธรูปมีทับหลังแกะสลักติดอยู่ โดยสันนิษฐานว่าน่าจะขนย้ายมาจากปราสาทแห่งหนึ่งในบริเวณนี้ วัดนี้จึงเป็นอีกวัดหนึ่งที่เป็นวัดสำคัญของจังหวัดชัยนาท
เจดีย์ประธาน
เจดีย์ประธาน ที่วัดพระแก้วมีรูปแบบเดียวกันกับเจดีย์บางองค์ในเมืองสุพรรณบุรี เช่นเจดีย์วัดพระรูป แสดงถึงการเกี่ยวข้องระหว่างสองเมืองอย่างใกล้ชิด เจดีย์ในกลุ่มนี้คงไม่มีเจดีย์องค์ใดองค์หนึ่งที่เป็นต้นแบบให้สร้าง หรือไม่ได้อยู่ในสายวิวัฒนาการของเจดีย์แบบใดแบบหนึ่ง แต่สร้างขึ้นโดยถอดองค์ประกอบเจดีย์จากเจดีย์ต่างๆมาปรับเปลี่ยนให้เป็นองค์เดียวกัน องค์ประกอบเจดีย์พระพุทธรูปและลวดลายยังแสดงรูปแบบที่สัมพันธ์กับศิลปะในชุมชนต่างๆ ได้แก่ ศิลปะสุโขทัยเช่นซุ้มหน้านาง แต่เด่นชัดที่สุดคือศิลปะหริภุญชัยและศิลปะล้านนา โดยเฉพาะองค์ประกอบเจดีย์เช่นรูปแบบของเรือนธาตุสี่เหลี่ยมและส่วนยอดรวมทั้งพระพุทธรูปภายในจระนำ แต่แสดงรูปแบบที่คลี่คลายมาจากต้นแบบแล้วการกำหนดอายุของเจดีย์วัดพระแก้วสรรคบุรีจึงน่าจะอยู่ในช่วงระหว่างปลายพุทธศตวรรษที่ 19 หรือต้น 20 ลักษณะของเจดีย์ฐานล่างสุดเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสซ้อนกัน 2 ชั้น ชั้นที่ 3 เป็นแท่งสี่เหลี่ยมทรงสูง มีซุ้มพระพุทธรูปทั้ง 4 ด้าน ในซุ้มตรงกลางเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางถวายเนตร คือพระหัตถ์ซ้อนกันอยู่เหนือพระชงฆ์ ท่าทางประทับยืน ขนาบสองข้างด้วยพระพุทธรูปปางประทานอภัย ลักษณะพระพุทธรูปปูนปั้นจัดเป็นศิลปะสมัยอยุธยาตอนต้น เพราะมีอิทธิพลของศิลปะสุโขทัยเข้าผสมอยู่แล้ว เช่นมีรัศมีเป็นเปลวเพลิง ถัดจากแท่งสี่เหลี่ยมทรงสูงขึ้นไป เป็นแท่งแปดเหลี่ยม มีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปปางถวายเนตรประทับยืนทั้ง 4 ทิศอีก แต่ไม่มีพระพุทธรูปขนาบข้าง คงมีแต่เพียงด้านละองค์ เหนือนั้นขึ้นไปก็เป็นย่อเหลี่ยมอีกชั้นหนึ่ง บางทีอาจจะมีซุ้มพระพุทธรูปประทับนั่งอยู่ตอนบนด้วยก็ได้ แต่ปรักหักพังไปหมดแล้ว ที่ยังคงเหลืออยู่เป็นรูปซุ้มคล้ายหน้าต่างรูปโค้งเกือกม้า หรือ กูฑุในศิลปะอินเดียแบบคุปตะ ต่อจากนั้นจึงเป็นลาดบัวกลม ก่อนถึงองค์ระฆังทรงกลม ลักษณะองค์ระฆังเป็นแบบที่เรียกกันว่าทรงลังกา เหนือองค์ระฆังตรงส่วนบัลลังก์ เป็นรูปแปดเหลี่ยมอีกครั้งหนึ่ง แล้วจึงถึงปล้องไฉนและปลียอด แต่ส่วนบนสุดได้หักหายไปเสียแล้ว
ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล สันนิธฐานว่า “เจดีย์ที่วัดพระแก้วนี้ คงสืบต่อลงมาจากเจดีย์สูงทางด้านทิศตะวันออกนอกเมืองสุโขทัยเก่า เจดีย์สูงมีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมลังกา ตั้งอยู่เหนือฐานแปดเหลี่ยม และฐานสี่เหลี่ยมสูง อันอาจจัดอยู่ได้ว่า สร้างขึ้นในสมัยปลายสุโขทัย เหตุนั้นเจดีย์ที่วัดพระแก้วนี้ จึงอาจจัดอยู่ได้ในตอนต้นสมัยอยุธยา เพราะมีวิวัฒนาการเครื่องตกแต่งมากยิ่งกว่าเจดีย์สูง ในขณะนั้นแม้ว่า ณ. พระนครศรีอยุธยา จะนิยมสร้างพระปรางค์เลียนแบบลพบุรีก็จริง แต่แถบเมืองสรรค์อยู่ใกล้สุโขทัยมากกว่า เหตุนั้นจึงนิยมเลียนแบบสุโขทัยยิ่งกว่าแบบลพบุรี …เช่นเดียวกันกับเจดีย์องค์ใหญ่ในวัดมหาธาตุเมืองสรรค์บุรีที่ปรักหักพังไปแล้วนั้น ก็คงมีรูปร่างเหมืองกับเจดีย์วัดพระแก้วนี่เอง”
วิหารหลวงพ่อฉาย
วิหารหลวงพ่อฉาย เป็นวิหารที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเจดีย์ประธาน ภายในมีพระพุทธรูปศิลาประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย ศิลปะเป็นตามท้องถิ่นเมืองสรรค์ เรียกว่าหลวงพ่อฉาย ซึ่งตั้งตาม หลวงสรรค์บุรานุรักษณ์(ฉาย อัมพศวตร) ผู้บูรณะวัดในสมัยรัชกาลที่ 5 ศิลาชิ้นหนึ่งที่นำมาใช้เดิมเป็นทับหลังในศิลปะลพบุรี อันอาจเห็นได้ทางด้านหลังขององค์พระ แต่ตั้งเอาหัวกลับลงเสีย ทับหลังชิ้นนี้คงมีอายุราว ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 16-17 เป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณอยู่เหนือหน้ากาล ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุลสันนิธฐานว่า “แผ่นทับหลังศิลาดังกล่าวคงจะนำมาจากที่อื่น เพราะในเขตอำเภอสรรค์บุรีนี้ยังไม่ปรากฏว่าได้พบปราสาทในศิลปะลพบุรีเลย “ ทาง ศรีศักร วัลลิโภดม สันนิธฐานว่า “แผ่นศิลาจำหลักแผ่นนี้คงนำมาจากโบราณสถานโคกปราสาท ในเมืองโบราณดงคอน ซึ่งไม่ได้อยู่ไกลไปจากวัดพระแก้วแห่งนี้มากนัก” หรือเป็นไปได้ว่าวัดพระแก้วจะสร้างทับโบราณสถานแบบขอมอยู่
พระอุโบสถหลังเก่า
พระอุโบสถหลังเก่าตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเจดีย์ประธาน ภายในเดิมเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปทรายจำหลักปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 2.13 ม. ชาวบ้านเรียกกันว่าหลวงพ่อลอย เป็นพระที่ชาวบ้านได้นำมาจากวัดท้ายย่าน ซึ่งในสมัยนั้นเป็นวัดร้าง การที่พระอุโบสถหลังนี้ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันตก ก็เพราะแต่เดิมมีลำแม่น้ำอยู่ทางด้านนั้น ซึ่งปัจจุบันตื้นเขินไปหมดแล้ว ใบเสมารอบพระอุโบสถสลักด้วยหินทรายสีแดง ซึ่งอาจสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ปัจจุบันพระอุโบสถหลังนี้หลงเหลือเพียงพื้นและกำแพงบ้างส่วนเท่านั้น ส่วนหลวงพ่อลอย ได้มีการนำไปประดิษฐานไว้ที่พระอุโบสถหลังใหม่แทน
รางวัลเอมมี
รางวัลเอมมี (Emmy Award) เป็นรางวัลทางโทรทัศน์ที่พิจารณาผู้ทำงานด้านโทรทัศน์ เทียบเท่าได้กับรางวัลออสการ์ของทางฝั่งภาพยนตร์ โดยนำเสนอหลายส่วนในอุตสาหกรรมทางโทรทัศน์อย่างเช่น รายการบันเทิง ข่าว สารคดี รายการกีฬา รางวัลจัดขึ้นประจำทุกปี โดยจะการแจกรางวัลในสาขาเฉพาะอย่างเช่น ไพรม์ไทม์ เอ็มมี อวอร์ดส ให้กับรายการอเมริกันที่ดีที่สุดในช่วงไพร์มไทม์ (ไม่รวมกีฬา) และ เดย์ไทม์ เอ็มมี อวอร์ดส ให้กับรายการอเมริกันที่ดีที่สุดในช่วงกลางวัน
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซัลเอ้าท์
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซัลเอ้าท์ (WCW Souled Out) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1997 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 4 ครั้ง โดยจัดขึ้นในช่วงเดือนมกราคม ในปี ค.ศ. 2001 รายการนี้ถูกแทนที่โดย ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 WWE ได้เป็นเจ้าของรวมถึงลิขสิทธิ์ทั้งหมดของ WCW และในปี ค.ศ. 2014 รายการรายการเพย์-เพอร์-วิวทั้งหมดของ WCW ได้ถูกนำมาฉายใหม่ใน WWE Network
สมเด็จพระสรรเพชญ์
ในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ปรากฏว่ามีพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา 2 พระองค์ใช้พระนามนี้ ได้แก่ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าสรรเพชญวงศ์กุรสุริโคดม และสมเด็จพระเอกาทศรถมีพระนามว่า พระศรีสรรเพชญ์ สมเด็จพระบรมราชาธิราชรามาธิบดี นอกจากนี้ในจารึกชะลอพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมกข์ ปรากฏว่าพระเจ้าท้ายสระมีพระนามว่า พระบาทพระศรีสรรเพชญ สมเด็จเอกาทศรุทอิศวร
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชนิพนธ์เรื่อง "ทรงวิจารณ์เรื่องพระราชพงศาวดารกับเรื่องประเพณีการตั้งพระมหาอุปราช" โดยทรงวินิจฉัยว่ามีสมเด็จพระสรรเพชญ์ 9 พระองค์ คือ
แจมชีด ออมูซกอร์
แจมชีด ออมูซกอร์ (25 มิถุนายน ค.ศ. 1923 – 27 กันยายน ค.ศ. 2016) เป็นนักการเมืองอิหร่านซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิหร่านระหว่าง ค.ศ. 1977–1978 และนอกจากเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาหนีออกจากอิหร่านเพื่อไปสหรัฐ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2016 ขณะมีอายุ 93 ปี
ดอลเมนแห่งกัวดัลเปรัล
ดอลเมนแห่งกัวดัลเปรัล (Dolmen de Guadalperal) หรือที่รู้จักในชื่อ สโตนเฮนจ์แห่งสเปน จากลักษณะที่คล้ายคลึงกับของอังกฤษ เป็นอนุสรณ์สถานหินตั้ง (อนุสรณ์สถานหินใหญ่) ที่มีอายุย้อนไปได้ถึงช่วง 4,000 ถึง 5,000 ปีก่อน ตั้งอยู่ในเมืองเปราเลดาเดลามาตา ในภูมิภาคกัมโปอารัญญูเอโล ทางตะวันออกของแคว้นเอซเตรมาดูรา ประเทศสเปน กลุ่มหินตั้งที่พบจมอยู่ภายในพื้นที่น้ำท่วมของอ่างเก็บน้ำบัลเดกัญญัส แม่น้ำตาโฆ และสามารถเห็นได้เฉพาะเมื่อระดับน้ำในอ่างเก็บน้ำลดลงมากพอเท่านั้น
ลักษณะและประวัติ
ดอลเมนแห่งกัวดัลเปรัลประกอบด้วยแท่งหินแกรนิต 150 ก้อน เรียกว่า หินตั้ง (ออร์โธสแตท) วางเรียงในแนวตั้งเพื่อสร้างโถงรูปไข่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 เมตร (16 ฟุต) โถงนี้อยู่ตรงกลางภายในแอ่งของกองเนินดินและกรวดขนาดใหญ่รูปวงกลม โดยเจาะช่องทางเดินเข้าถึงโถงที่ความสูงระดับเดียวกับพื้นโถงซึ่งยาวประมาณ 21 เมตร (69 ฟุต) และกว้าง 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) ที่ปลายสุดของทางเดินตรงทางเข้าโถงมีหินตั้งเดี่ยว (menhir) สูงประมาณ 2 เมตรซึ่งมีภาพสลักรูปงูและถ้วยหลายใบ ภาพสลักเหล่านี้อาจใช้เป็นสัญลักษณ์ของการคุ้มครองอนุสรณ์สถานนี้ ภายนอกโถงและกองเนินดินกรวดล้อมรอบด้วยวงแหวนวงกลมแคบ ๆ อีกชั้น ซึ่งลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบนี้เป็นโครงสร้างที่พบได้ทั่วไปในทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรีย
จากการวิจัยล่าสุดพบว่า ภาพแกะสลักบนหินตั้งเดี่ยวที่สลักเป็นลายเส้นคดโค้งยาวจากบนลงล่าง เชื่อว่าเป็นสัญลักษณ์แทนของรูปทรงของแม่น้ำตาโฆที่ไหลผ่านพื้นที่
อนุสรณ์สถานนี้ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1926 ภายใต้ช่วงโครงการวิจัยและสำรวจขุดค้นที่นำโดยฮูโก โอเบอร์ไมเออร์ (Hugo Obermaier) นักโบราณคดีชาวเยอรมัน ระหว่าง ค.ศ. 1925–1927 อนุสรณ์สถานนี้อาจเป็นสุริยสถานหรืออาจใช้เป็นที่ฝังศพอีกด้วย ยังมีการพบซากจากวัฒนธรรมโรมัน ได้แก่ เหรียญ เศษเซรามิก และหินเจีย ในลักษณะที่บ่งบอกว่าในเวลานั้นสิ่งของเหล่านี้ได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยจากการปล้นสะดม พบขวาน 11 ชิ้น, เซรามิก, มีดหิน และค้อนตีขึ้นรูปเครื่องทองแดงในหลุมขยะที่อยู่ใกล้ ๆ นอกจากนี้ยังพบนิคมที่น่าจะมีข่วงอายุเดียวกับการก่อสร้างและสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นที่พักอาศัยของผู้สร้างอนุสรณ์สถานนี้ โอเบอร์ไมเออร์ค้นพบบ้านเรือน คราบถ่านและขี้เถ้า เครื่องปั้นดินเผา แท่นสี และหินลับขวาน
ใน ค.ศ. 1963 การก่อสร้างอ่างเก็บน้ำบัลเดกัญญัสทำให้ระดับน้ำสูงท่วมดอลเมนแห่งกัวดัลเปรัล จึงสามารถมองเห็นดอลเมนได้ก็ต่อเมื่อระดับน้ำลดต่ำเท่านั้น โดยเฉพาะในช่วงที่เกิดสภาพภัยแล้งในช่วงฤดูร้อนของทศวรรษที่ผ่านมา ระดับน้ำที่ลดลงอย่างมากได้เปิดเผยให้เห็นได้ดอลเมนนี้หลายครั้ง
การจมอยู่ภายใต้น้ำท่วมของอ่างเก็บน้ำได้ก่อให้เกิดความเสียหายต่ออนุสรณ์สถานที่ไม่สามารถฟื้นฟูได้ จากการกัดเซาะผิวของหินรวมทั้งภาพแกะสลักเหล่านั้น คณะวิจัยของได้จำลองภาพแกะสลักซึ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1960 โดยเกออร์คและเวรา ไลส์เนอร์ นักโบราณคดีชาวเยอรมัน ในปัจจุบันสมาคมราอิเซสแห่งเปราเลดา (Raíces de Peraleda association; สมาคมรากแห่งเปราเลดา) กำลังเรียกร้องให้มีการฟื้นฟูสภาพเนื่องจากการเสื่อมสภาพที่สังเกตได้ชัด
จังหวัดโกต-ดาร์มอร์
โกต-ดาร์มอร์ (Côtes-d'Armor, ; Aodoù-an-Arvor, ) เดิมมีชื่อว่า โกต-ดูว์-นอร์ (Côtes-du-Nord; Aodoù-an-Hanternoz, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเบรอตาญในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส โดยมีแซ็ง-บรีเยอเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 600,582 คน
ประวัติ
โกต-ดูว์-นอร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดเบรอตาญ ชื่อของจังหวัดเปลี่ยนเป็นโกต-ดาร์มอร์ใน ค.ศ. 1990 (ar mor แปลว่า "ทะเล" ในภาษาเบรอตง) นอกจากนั้นก็ยังเป็นชื่อที่แผลงมาจากชื่อเดิม "Armorica" ซึ่งเป็นชื่อของจังหวัดโรมัน
มิยูกิ (การ์ตูนญี่ปุ่น)
มิยูกิ เป็นการ์ตูนมังงะความยาว 12 เล่ม โดย มิซึรุ อาดาจิ ตีพิมพ์ครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2527 ใน Shonen Big Comics นิตยสารมังงะรายปักษ์ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง (ปัจจุบันคือ Weekly Young Sunday) และได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ซีรีส์อะนิเมะะ และซีรีส์โทรทัศน์ในเวลาต่อมา ได้รับความนิยมมากในประเทศญี่ปุ่นและเป็นหนึ่งในผู้ได้รับรางวัล Shogakukan Manga Awards ครั้งที่ 28 ในปี พ.ศ. 2525
ซีรีส์อะนิเมะะความยาว 37 ตอน ออกอากาศตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2526 จนถึง เมษายน พ.ศ. 2527 ทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิเทเลวิชั่น เน็ตเวิร์ก ส่วนเวอร์ชันภาพยนตร์เข้าโรงฉายในช่วงเดือน กันยายน พ.ศ. 2526.
เนื้อเรื่อง
มิยูกิ วากามัทซึ และ มิยูกิ คาจิมะ ต่างก็เป็นนักเรียนไฮสคูล มิยูกิ คาจิมะ เป็นสาวสวยของโรงเรียน ขณะที่ มิยูกิ วากามัทซึ เพิ่งจะมาจากต่างประเทศ โดยไม่คาดฝัน เธอทั้งสองตกหลุมรักผู้ชายคนเดียวกัน คือ มาซาโตะ วากามัทซึ ผู้ซึ่งเป็นพี่ชายของ มิยูกิ วากามัทซึ
ริกะ ทาจิบานะ
ริกะ ทาจิบานะ ( 立花 理香<rt>たちばな りか</rt>, 27 กุมภาพันธ์ 1987 - ) เป็นนักพากย์  นางแบบ และ นักร้องหญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฮิโรชิมะ สังกัด PUGNUS สามีของเธอคือเค็นยะ วากัตสึกิ เป็นนักเบสบอลมืออาชีพ
ระบบประธานาธิบดี
ระบบประธานาธิบดี (presidential system) หรือ ระบบบริหารเดี่ยว (single executive system) คือ ระบอบที่ตั้งให้ประมุขแห่งรัฐมีอำนาจสูงสุดอย่างเต็มที่ คณะรัฐบาลอยู่ใต้อำนาจของประมุขแห่งรัฐ (เช่น อำนาจในการแต่งตั้งหรือถอดถอนคณะรัฐบาล) ในรัฐธรรมนูญของบางประเทศ อาจให้มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีควบคู่ไปกับประธานาธิบดีได้ แต่ส่วนมากนายกรัฐมนตรีในระบบประธานาธิบดีจะไม่มีอำนาจเท่ากับในระบอบรัฐสภา ระบบประธานาธิบดีมีต้นกำเนิดในสหรัฐ
ประเทศที่ใช้ระบบประธานาธิบดีได้แก่ สหรัฐ บราซิล เม็กซิโก เป็นต้น
ประวัติของระบบประธานาธิบดี
ระบอบประธานาธิบดีนั้นเกิดขึ้นครั้งแรก ณ สหรัฐ ในศตวรรษที่ 18 ช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา โดยมีจอร์จ วอชิงตัน เป็นประธานาธิบดีที่ได้ปลดแอกจากประเทศอังกฤษ คือ ประกาศอิสรภาพจากประเทศอังกฤษไม่เป็นเมืองขึ้นของประเทศอังกฤษต่อไป สหรัฐอเมริกาจึงได้สร้างระบบรัฐบาลขึ้นมาใหม่เพื่อให้มีความแตกต่างไปจากระบบรัฐสภาของประเทศอังกฤษ
ทหารเสือ
ทหารเสือ (mousquetaire, musketeer) เป็นลักษณะทหารที่พกปืนคาบศิลา (musket) ทหารเสือมีบทบาทสำคัญถูกกล่าวถึงในยุคโมเดิร์นช่วงแรก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุโรป
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 10-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 จัดขึ้นที่สนาม Meulan, Le Havre ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 63 คน จาก 19 ประเทศ
เจมส์ ฟอร์เรสต์ (นักฟุตบอลเกิดใน พ.ศ. 2534)
เจมส์ ฟอร์เรสต์ เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาว สก็อตแลนด์ ฟอร์เรสเป็นเด็กปั้นของ สโมสรฟุตบอลเซลติก มาตั้งแต่วัย 12 ปี จนกระทั่งปี 2009 สโมสรฟุตบอลเซลติก ให้เขาได้ย้ายไปเล่นในสโมสรฟุตบอลมืออาชีพ ฟอร์เรสตัดสินใจว่าเขาจะอยู่กับ สโมสรฟุตบอลเซลติก ต่อไป ฟอร์เรสเล่นในตำแหน่ง กองหน้า และ ปีกซ้าย
สโมสร
เซลติก
แหล่งข้อมูลอื่น
1991
คิม จา-จ็อม
คิม จา-จ็อม (김자점, 1588 – 17 ธันวาคม 1651) ขุนนางและนักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่ของราชวงศ์โชซ็อน นามปากกาของเขาคือ นักซอ (낙서) และชื่อรองคือ ซ็องจี (성지) และเป็นหนึ่งในศิษย์ของซ็องฮ็อน (성혼)
เขาเป็นอัครมหาเสนาบดีของราชวงศ์โชซ็อนระหว่าง ค.ศ. 1645–1650 และเป็นบรรพบุรุษของคิม กู นักกิจกรรมเพื่อเอกราชของเกาหลีผู้มีชื่อเสียง
คิม จา-จ็อมเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมก่อการโค่นล้มราชบัลลังก์ของเจ้าชายควังแฮ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่ารัฐประหารพระเจ้าอินโจเมื่อ ค.ศ. 1623 พร้อมกับสนับสนุนองค์ชายนึงยางให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าอินโจ
ปฏิบัติการด็อนเนอร์ไคล์
ปฏิบัติการด็อนเนอร์ไคล์ (Unternehmen Donnerkeil) เป็นรหัสสำหรับปฏิบัติการทางทหารเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการด็อนเนอร์ไคล์ได้ถูกออกแบบมาเป็นปฏิบัติการอำนาจทางอากาศเพื่อสนับสนุนแก่ครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือเยอรมัน) ในปฏิบัติการเซเบอรัส ที่ยังเป็นรู้จักกันคือการตีฝ่าช่องแคบ
ในปี ค.ศ. 1941 เรือผิวน้ำของครีคส์มารีเนอได้ดำเนินการตรวจเส้นทางเรือพาณิชย์ในการสนับสนุนเรืออูของเยอรมนีในยุทธการแห่งแอตแลนติก ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1941 ปฏิบัติการเบอร์ลินได้เปิดฉากภายหลังปฏิบัติการไรน์อือบุงในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1941 กองเรือผิวน้ำแห่งราชนาวีถือเป็นอุปสรรถสำคัญต่อฝ่ายเยอรมันในการเดินทางกลับสู่ท่าเรือในทะเลบอลติกหรือเยอรมนี เรือที่เหลือรอด เรือรบ ชาร์นฮอสท์และไกเซอเนา และเรือลาดตระเวนพรินซ์ออยเกิน ได้จอดเทียบท่าเมืองแบร็สต์ในฝรั่งเศส ตลอดช่วงปี ค.ศ. 1941 กองบัญชาการการทิ้งระเบิดแห่งกองทัพอากาศหลวงได้สั่งให้โจมตีเรือในท่าเรือ จากที่อยู่ใกล้ของท่าเรือทำให้เครื่องบินรบแห่งกองทัพอากาศหลวงได้รับอนุญาตให้มีการบินหลายเที่ยวเพื่อโจมตีเป้าหมายได้อย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือเยอรมัน (OKM) และอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ มีความต้องการที่จะย้ายกองเรือออกห่างจากการโจมตีทางอากาศที่อาจจะเกิดขึ้น
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 กองบัญชาการใหญ่กองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) ได้รับคำสั่งให้กำหนดแผนการอำนาจทางอากาศเพื่อปกป้องกองเรือเยอรมันสามลำเพื่อหลบหนีออกจากฝรั่งเศสไปยังเยอรมนีผ่านช่องแคบอังกฤษ พลเอก อาด็อล์ฟ กัลลันท์ ได้ความเตรียมพร้อมทางอากาศสำหรับปฏิบัติการ ทั้งปฏิบัติการเซเบอรัสและปฏิบัติการสนับสนุน ด็อนเนอร์ไคล์ ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ในช่วงแรกของปฏิบัติการของเยอรมนีได้ประสบความสำเร็จอย่างน่าประหลาดใจ เรือของเยอรมนีได้เดินทางถึงเยอรมนีเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เพียงสองวันหลังจากเริ่มปฏิบัติการปฏิบัติการเซเบอรัสและด็อนเนอร์ไคล์
ในช่วงการตีฝ่าช่องแคบ ลุฟท์วัฟเฟอได้ประสบผลสำเร็จในการป้องกันการโจมตีทางอากาศต่อเรือเยอรมันในช่วงปฏิบัติการ จึงช่วยทำให้พวกเขาเดินทางไปถึงน่านน้ำเยอรมัน ในการสู้รบทางอากาศที่เกิดขึ้นทั่วช่องแคบอังกฤษต้องประสบความสูญเสียอย่างหนักสำหรับที่ไม่อาจย้อนคืนมา เยอรมนีสูญเสียไปเล็กน้อยและปฏิบัติการก็ได้บรรลุเป้าหมาย
การใช้ความรุนแรงกับแฟน
การใช้ความรุนแรงกับแฟน (dating violence) หรือ การทารุณกรรมแฟน (dating abuse) ถูกให้ความหมายว่าเป็นการใช้ความรุนแรง หรือ การข่มขู่ว่าจะใช้ความรุนแรง ที่เกิดขึ้นระหว่างคู่ที่อยู่ในระหว่างการเดทหรือการจีบ และยังไม่แต่งงาน สิ่งนี้ยังหมายถึงการที่คนใดคนหนึ่งในความสัมพันธ์พยายามคงอำนาจและควบคุมอีกคนหนึ่งโดยใช้ความรุนแรงหรือการทารุณกรรม โดยอาจอยู่ในรูปแบบของการประทุษร้ายทางเพศ, การคุกคามทางเพศ, การข่มขู่, การทำร้ายร่างกาย, การข่มเหงทางวาจา ทางจิต หรือ ทางอารมณ์, การทำร้ายทางสังคม, และการเฝ้าติดตาม อาจรวมถึง การกรรโชกทางอารมณ์, การทารุณกรรมทางเพศ, ทารุณกรรมทางร่างกาย และการชักใยทางจิตวิทยา
การใช้ความรุนแรงกับแฟนพบได้ในทุกชาติพันธุ์ อายุ เส้นสังคมและเศรษฐกิจ สถาบันเพื่อความตระหนักเกี่ยวกับความรุนแรงในความสัมพันธ์ บรรยายการใช้ความรุนแรงกับแฟนว่าเป็น "รูปแบบพฤติกรรมที่ใช้ความรุนแรงและบีบบังคับเพื่อคงอำนาจและการควบคุมต่อคู่ครองปัจจุบันหรือคู่ครองในอดีต"
ข้อมูลของผู้กระทำและเหยื่อ
คนทุกเพศทุกวัยสามารถตกอยู่ในความสัมพันธ์ที่มีการทำร้าย ไม่ว่าจะมีชาติพันธุ์แบบใด รายได้เท่าไหร่ก็ตาม ทว่ามีลักษณะบางอย่างที่ผู้กระทำและเหยื่อมักมี
สถาบันสนับสนุนทางเลือกสำหรับความรุนแรงบรรยายผู้กระทำว่ามัก ขี้อิจฉาและขี้หวง, มีความมั่นใจที่ล้นหลาม, มีการแกว่งของอารมณ์ หรือ มีประวัติการใช้ความรุนแรงหรือโมโห, พยายามแยกตัวแฟนออกจากครอบครัว เพื่อน และเพื่อนร่วมงาน, และมีแนวโน้มที่จะว่าโทษสิ่งอื่น
ส่วนเหยื่อในความสัมพันธ์ที่มีการทำร้ายมักมีลักษณะเช่น บาดแผลตามร่างกาย, หายไปจากที่ทำงานหรือโรงเรียน, มีความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์หรือบุคลิกภาพ, ดื่มแอลกอฮอล์หรือใช้ยาเสพติดมากขึ้น, และออกห่างจากครอบครัวและเพื่อน  เหยื่ออาจโทษว่าความรุนแรงมีต้นเหตุจากตนเองเพื่อลดความรุนแรงของอาชญากรรม สิ่งนี้มักทำให้เหยื่อเลือกที่จะอยู่ในความสัมพันธ์ที่มีการทำร้าย
สเตราส์ (พ.ศ. 2548)  อ้างว่าแม้ผู้ชายจะสร้างการบาดเจ็บที่มากกว่าในความรุนแรงในครอบครัว นักวิจัยและสังคมไม่ควรมองข้าม อาการบาดเจ็บที่ทำโดยผู้หญิง โดยเขายังบันทึกว่า การกระทำโดยผู้หญิงอาจดูเหมือนเล็กน้อยทว่าอาจส่งผลร้ายแรงได้: ในทางเดียวกัน Deborah Capaldi  รายงานว่างานวิจัยความยาว 13 ปีพบว่าการรุกรานของผู้หญิงต่อผู้ชายมีความสำคัญเท่า ๆ กับ โอกาสการใช้ความรุนแรงของผู้ชาย ในการทำนายความน่าจะเป็นของความรุนแรงโดยรวม: "ด้วยความที่ความรุนแรงต่อคู่ครองเกิดขึ้นจากทั้งสองฝ่าย และทั้งผู้ผญิงและผู้ชายเป็นตัวเริ่ม การป้องกันและวิธีการรักษาควรพยายามลดความรุนแรงของผู้หญิงเช่นเดียวกับความรุนแรงของผู้ชาย โดยวิธีนี้มีโอกาสมากกว่าที่จะเพิ่มความปลอดภัยของผู้หญิง" อย่างไรก็ตาม งานวิจัยของ Capaldi  เพ่งความสนใจไปที่วัยรุ่นที่มีความเสี่ยง ไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไป ดังนั้นไม่จึงไม่สามารถนำมาใช้กับประชากรทั้งหมด
พระครูประศาสน์สิกขกิจ (พริ้ง อินฺทโชติ)
วัตถุมงคล
วัตถุมงคลที่ท่านปลุกเสกมีหลายอย่าง คือ
มรณภาพ
หลวงพ่อพริ้งมรณภาพเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สิริอายุได้ 78 ปี พรรษา 56
เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
'''เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน (M. Night Shyamalan; ฮินดี: एम. नाइट श्यामलन) มีชื่อเต็มว่า มาโนช เนลลิยัตตู ศยามาลาน''' (Manoj Nelliyattu Shyamalan; मनोज नाइट श्यामलन) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เชื้อสายอินเดีย เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1970 ที่เมืองปอนดิเชอริ ประเทศอินเดีย ในครอบครัวที่มีพ่อและแม่เป็นแพทย์ แต่มาเติบโตและใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
ชยามาลานมีความสนใจในศาสตร์ด้านภาพยนตร์มาตั้งแต่เล็กแล้ว ในวัยเด็กและวัยรุ่น ชยามาลานมักจะถ่ายทำภาพยนตร์ด้วยตนเอง โดยเขียนบทและแสดงเอง
ชยามาลาน เป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้กำกับและเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง The Sixth Sense ในปี ค.ศ. 1999 ซึ่งก็เป็นภาพยนตร์ที่โด่งดังและเป็นที่กล่าวขานอย่างมากในปีนั้น และต่อมาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ถึง 6 สาขาด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม, ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม แม้จะไม่ได้เลยสักรางวัล แต่ก็ได้สร้างชื่อให้แก่ชยามาลานและนักแสดงในเรื่องเป็นอย่างมาก
The Sixth Sense เป็นภาพยนตร์ในการกำกับเรื่องที่ 3 ของชยามาลานเท่านั้น ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งรายได้ในการเข้าฉายและคำวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมา คือ Unbreakable ในปี ค.ศ. 2000 ที่ดำเนินเรื่องราวตามแบบ  The Sixth Sense กลับไม่ประสบความสำเร็จเลย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน เป็นผู้กำกับที่มีสไตล์เป็นตัวของตัวเอง ภาพยนตร์ทุกเรื่องของเขาจะเขียนบทเอง และอำนวยการสร้างเอง รวมทั้งจะร่วมแสดงเองด้วย โดยจะเป็นตัวประกอบในฉาก และเรื่องราวทุกเรื่องจะเกิดในเมืองฟิลาเดลเฟียเมืองที่เขาเติบโตขึ้น  แต่ผลงานหลังจาก  The Sixth Sense แล้ว ชยามาลานไม่ประสบความสำเร็จเลยในเรื่องของคำวิจารณ์ เพราะภาพยนตร์ทุกเรื่องดำเนินในสไตล์  The Sixth Sense ตลอด นักวิจารณ์หลายคนเห็นตรงกันว่า เขาพยายามเลียนแบบอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ผู้กำกับที่ได้ชื่อว่าเป็น "ราชาหนังเขย่าขวัญ" มากเกินไป  โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์เรื่อง Lady in the Water ในปี ค.ศ. 2006 มีชื่อเข้าชิงรางวัลราสซี่อวอร์ด หรือรางวัลยอดแย่แห่งปี ถึง 3 รางวัลด้วยกันคือ ภาพยนตร์ยอดแย่, ผู้กำกับยอดแย่ และนักแสดงประกอบชายยอดแย่ ที่ชยามาลานรับบทนี้เอง  และ The Happening ก็ติดอันดับอยู่ในอันดับ 8 ของภาพยนตร์ยอดแย่ตลอดกาลของนิตยสาร เอ็มไพร์
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 12 เรื่องของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้