cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกดี
การจัดทีมวาง
การจับสลากสำหรับเฟสลีกได้จัดขึ้นที่ Beurs van Berlage ศูนย์ประชุมใน อัมสเตอร์ดัม, ประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2020, 18:00 CET. กลุ่ม ดี1 ประกอบไปด้วยสองทีมที่มาจากโถ 1 และสองทีมที่มาจากโถ 2, ในขณะที่กลุ่ม ดี2 ประกอบไปด้วยสองทีมที่มาจากโถ 1 และหนึ่งทีมที่มาจากโถ 2.
กลุ่ม
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 ตามผลการจับสลาก. เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020, คณะกรรมการบริหารยูฟ่าได้ปรับตารางเวลาของลีกสำหรับเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เพื่ออนุมัติความสมบูรณ์แบบของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก รอบเพลย์ออฟ. เป็นไปตามการเปลี่ยนแปลง, ตารางการแข่งขันที่ได้รับการปรับปรุงใหม่สำหรับโปรแกรมการแข่งขันเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ได้ถูกปล่อยออกมาโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2020.
เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
ผู้ทำประตู
<section begin=ผู้ทำประตู /> การแข่งขันทั้งหมดมี 32 ประตูที่ทำได้ใน 18 นัด สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด (ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020).
<section end=ผู้ทำประตู />
ตารางคะแนนโดยรวม
7 ทีมลีก ดี จะถูกจัดอยู่อันดับที่ 49 ถึง 55 โดยรวมในยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 เป็นไปตามกฏต่อไปนี้:
1984 (แก้ความกำกวม)
1984 สามารถหมายถึง
การเยือนต่างประเทศของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
การเสด็จเยือนต่างประเทศครั้งใหญ่ คือ การเสด็จพระราชดำเนินสหรัฐอเมริกาและประเทศในยุโรปรวม 14 ประเทศกับ 1 รัฐ ระหว่างวันที่ 14 มิถุนายน ถึง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503
อัตสึมิ ทาเนซากิ
อัตสึมิ ทาเนซากิ (, 27 กันยายน 1990 –) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว เกิดที่จังหวัดโออิตะ ส่วนสูง 157 ซม.
กะปิ
กะปิ เป็นเครื่องปรุงรสอย่างหนึ่งที่แพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทางตอนใต้ของประเทศจีน
ในประเทศไทย มีกะปิมากมายหลายชนิดให้เลือกรับประทาน กะปิแต่ละชนิดจะมีความแตกต่างกัน ทั้งคุณภาพ วัตถุดิบ กรรมวิธีผลิต ตามแต่ท้องถิ่นนั้น ๆ โดยส่วนใหญ่ทำจากกุ้งเคย ซึ่งมีมากในแถบชายฝั่งทะเลอันดามัน จึงทำให้มีการผลิตกะปิในหลาย ๆ แห่ง ในพื้นที่ชายฝั่งติดกับทะเล โดยแต่ละท้องที่ในกะปิจะมีปริมาณของกรดอะมิโนและสารระเหยแตกต่างกันทำให้รสชาติและกลิ่นแตกต่างกัน
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า กะปิ ใช้กันแพร่หลายทั้งในไทย ลาว และกัมพูชา ส่วนอินโดนีเซียเรียกกะปิว่า เตอราซี (terasi, trassi, terasie), มาเลเซียเรียกว่า เบอลาจัน (belacan, belachan, blachang), เวียดนามเรียกว่า มั้มโตม (mắm tôm), ฟิลิปปินส์เรียกว่า บาโกโองอาลามัง (bagoong alamang, bagoong aramang) และภาษาจีนฮกเกี้ยน เรียกว่า hom ha หรือ hae ko
คำว่า กะปิ ในภาษาไทยมาจากคำในภาษาพม่าว่า ง่าปิ (ငါးပိ) แปลว่า "ปลาหมัก"
ประวัติ
กะปิ คิดขึ้นโดยชาวประมง ที่ต้องการจะดองกุ้งที่จับมาได้เพื่อเอาไว้รับประทานได้ในระยะเวลานาน ๆ หรือ อีกข้อสันนิษฐานหนึ่งกล่าวว่าเนื่องจากไม่สามารถขายกุ้งได้หมด จึงทำการดองเอาไว้ ไม่ว่าข้อสันนิษฐานจะเป็นอย่างไร แต่ข้อเท็จจริงคือ กะปิเป็นตำรับอาหารของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในปัจจุบัน กะปิกลายมาเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมอาหาร และสร้างรายได้ให้แก่ชุมชนต่าง ๆ จากการผลิตกะปิขาย
เคย: กะปิ
ภาคใต้ของไทยเรียกกะปิว่าเคย มี 3 แบบด้วยกันคือ
กะปิไข่นุ้ย
กะปิไข่นุ้ย กะปิแห่งเมืองร้อยเกาะ ผลิตจากวัตถุดิบที่ดีที่สุด คือ กุ้งเคยจากทะเลที่มีคุณน้ำที่สะอาด จากจังหวัดสุราษฎร์ธานี เกลือสมุทรที่มาจากน้ำทะเลที่สะอาด
กะปิคลองโคน
กะปิคลองโคน เป็นกะปิที่มีชื่อเสียงของตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีกลิ่นหอมหวานไม่เค็มจัด เป็นสินค้าพื้นเมืองของจังหวัดสมุทรสงคราม กะปิทำจากตัวเคยตาดำซึ่งเป็นสัตว์ทะเลชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกุ้งแต่ตัวเล็กกว่าและไม่มีกรีแหลม ๆ ที่บริเวณหัวอย่างกุ้ง ตัวสีขาวใส มีตาสีดำ อาศัยอยู่ตามบริเวณรากไม้ตามป่าชายเลน เช่น โกงกาง แสม ลำพู ในอดีตชาวบ้านมักจะออกช้อนตัวเคยกันในเวลาเช้า ช้อนกันได้ทุกวัน เพราะมีอยู่มากทุกฤดูกาล ตัวเคยหรือตัวกะปิ มี 2 ชนิด คือ เคยละเอียดกับเคยหยาบ ต่างกันตรงขนาดเล็กใหญ่กว่ากัน กะปิคลองโคนจะทำจากเคยละเอียด มีลักษณะนุ่มและตัวเล็กกว่า
การทำกะปิ ชาวบ้านจะใช้เครื่องมือคือสวิงไปช้อน หรือเอากระวักไปป้องเรียกการช้อนตัวเคยด้วยสวิง อีกอย่างหนึ่งว่า "การฉก" เมื่อได้ตัวเคยมาแล้วก็นำไปล้างให้สะอาดใช้แล่งซึ่งเป็นตะแกรงตาถี่ ๆ ร่อน ตัวเคยละเอียดจะลอดตะแกรงลงไปอยู่ข้างล่าง เหลือเศษใบไม้ เคยหยาบ และสิ่งที่ไม่ต้องการอยู่ข้างบน จากนั้นก็นำไปใส่อ่างแล้วคลุกเคล้ากับเกลือในอัตราส่วนเกลือ 1 ส่วนต่อเคย 10 ส่วน นำไปตากแดดหมั่นกลับเอาข้างล่างขึ้น ตากแดดจัด 2–3 วันก็ใช้ได้จำหน่ายราคาส่งประมาณกิโลกรัมละ 30–40 บาทแต่ราคาท้องตลาด ประมาณ 50–70 บาท
สำหรับเคยหยาบนั้น สามารถนำมาทำกะปิได้เช่นกัน แต่ต้องนำมาตำเสียก่อนแล้วนำไปคลุกเคล้ากับเกลือก่อนนำไปตาก ทำวิธีเดียวกัน แต่เมื่อนำไปขายจะได้ราคาต่ำ เนื่องจากตัวเคยละเอียดที่ตำบลคลองโคนมีมากพอชาวบ้านจึงไม่นิยมทำกะปิจากเคยหยาบ แต่กลับนำเคยหยาบที่ได้ไปต้มให้สุกใส่เกลือเล็กน้อย ตากให้แห้ง แล้วขายรวมกับกุ้งแห้งฝอย
การที่กะปิคลองโคนเป็นที่นิยมของผู้บริโภค เพราะเคยที่ได้ใหม่และสด เมื่อนำมาคลุกเกลือจะมีสีชมพูออกแดงเรื่อ ๆ เคยตัวเล็ก นิ่ม และนุ่มนวลนอกจากนั้นชาวบ้านยังนิยมตากกะปิให้แห้งครั้งหนึ่งก่อน แล้วนำมะพร้าวอ่อนใส่เคล้าให้ทั่วนำไปตากแดดให้แห้ง อีกครึ่งหนึ่งก่อนนำไปขาย ทำให้กะปิรสชาติดีขึ้นและมีกลิ่นหอมหวานน่ารับประทาน
กะปิสองคลอง
บริเวณอ่าวไทย ช่วงระหว่างปากแม่น้ำบางปะกงจนถึงปากแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแหล่งที่มีตัวเคยมากตลอดทั้งปี จึงมีการผลิตกะปิเพื่อการจำหน่ายจำนวนมาก ซื่งกะปิที่ผลิตบริเวณนี้จะมีลักษณะเฉพาะคือ เนื้อกะปิจะแห้งไม่เหลวและมีกลิ่นหอมแตกต่างจากกะปิคลองโคน แหล่งที่มีการผลิตกะปิ ได้แก่ ตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
หลักการผลิตกะปิที่ดี
กรมประมงได้สรุปหลักการผลิตกะปิที่ดีไว้ 10 ข้อดังนี้
ลามู ทรามวัยจากต่างดาว (ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ พ.ศ. 2565)
ลามู ทรามวัยจากต่างดาว เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชัน อิงจากซีรีส์มังงะชื่อเดียวกันโดยรูมิโกะ ทากาฮาชิ เป็นอนิเมะดัดแปลงของมังงะชุดที่สอง ถัดจากอนิเมะดัดแปลงปี พ.ศ. 2524 โดยบริษัทคิตตีฟิมส์ซึ่งออกอากาศถึงปี พ.ศ. 2529 ซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และมีกำหนดจะออกอากาศทั้งหมด 46 ตอนตลอด 4 ไตรมาส
การสร้างและการออกอากาศ
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ชุดใหม่ และเริ่มออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565  ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชัน  กำกับโดยฮิเดยะ ทากาฮาชิและยาซูฮิโระ คิมูระ เขียนบทโดยยูโกะ คากิฮาระ ออกแบบตัวละครโดยนาโอยูกิ อาซาโนะ กำกับซีรีส์โดยทากาฮิโระ โคเม และแต่งดนตรีประกอบโดยมาซารุ โยโกยามะ ซีรีส์มีกำหนดจะออกอากาศทั้งหมด 46 ตอน ใน 4 ไตรมาส   โดยอนิเมะของสองไตรมาสแรกมีกำหนดออกอากาศแล้ว ไตรมาสแรกจะมีทั้งหมด 12 ตอน MAISONdes ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ร่วมกับ Minami และ SAKURAmoti เช่นเดียวกับเพลงปิดชื่อเพลงว่า  ที่ร้องร่วมกับ Kaf และ Tsumiki
ยูบีลองวิทมี
"ยูบีลองวิทมี" (You Belong with Me) เป็นเพลงแนวคันทรีป็อปของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนโดยสวิฟต์ และลิซ โรส และผลิตโดยนาธาน แชปแมน เพลงออกจำหน่ายวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2009 ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มที่สอง เฟียร์เลส (2008) สวิฟต์ได้แรงบันดาลใจในการเขียนเพลงหลังจากได้ยินเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งทะเลาะกับคนรักทางโทรศัพท์ เธอแต่งเนื้อเรื่องหลังจากนั้นเอง เพลงมีคุณสมบัติของดนตรีป็อป และเนื้อเพลงเล่าเรื่องเกี่ยวกับสวิฟต์ที่โหยหาคนรักที่ไม่อาจเอื้อมถึง
การตอบรับของเพลง "ยูบีลองวิทมี" มีทั้งแบบคละกันจนถึงด้านบวก เพลงได้รับรางวัลคิดส์ช้อยส์อะวอดส์ 2010 และได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขา เพลงแห่งปี บันทึกเสียงแห่งปี และนักร้องเดี่ยวเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม "ยูบีลองวิทมี" ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์เช่นกัน ติดสิบอันดับแรกในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหรัฐอเมริกา ในสหรัฐอเมริกา เพลงขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อันดับสูงสุดในขณะนั้น และเป็นซิงเกิลขายดีที่สุดซิงเกิลที่สามของสวิฟต์ เพลงมีผู้ฟังในคลื่นวิทยุมากที่สุดนับตั้งแต่เพลง "บรีด" ของเฟธ ฮิลล์ ทำไว้ใน ค.ศ. 2000 ด้วย ซิงเกิลได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 6 ครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เพลงเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดทั่วโลก ด้วยยอดขายมากกว่า 5.1 ล้านซิงเกิล (จากข้อมูลของสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ หรือ IFPI)
มิวสิกวิดีโอเพลงกำกับโดยโรแมน ไวต์ วิดีโอเสนอสวิฟต์รับบทเป็นตัวละครสองตัวคือ เด็กคงแก่เรียน (ตัวเอกและตัวบรรยายเรื่อง) และเด็กสาวผู้โด่งดัง (ปฏิปักษ์และคนรัก) ขณะที่นักแสดง ลูคัส ทิลล์ รับบทแสดงนำชาย บทของวิดีโอมีจุดศูนย์กลางที่ตัวเอกแอบรักพระเอก แม้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว วิดีโอชนะรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สาขาวิดีโอหญิงยอดเยี่ยม ที่งานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2009 แต่ระหว่างที่สวิฟต์กล่าวรับรางวัล แร็ปเปอร์ คานเย เวสต์ เข้ามาขัดขวางและคัดค้านเนื่องจากต้องการให้บียอนเซ่ได้รับแทน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เกิดปฏิกิริยาจากสื่อ โดยคนส่วนมากอยู่ข้างสวิฟต์ เพลงถูกแสดงสดในหลายงาน รวมถึงเฟียร์เลสทัวร์ (2009–10) ที่เป็นเพลงเปิดคอนเสิร์ตด้วย เพลงยังถูกนำไปร้องใหม่โดยนักร้องหลายคน เช่น บุตช์ วอล์กเกอร์ และเซลีนา โกเมซ แอนด์เดอะซีน และถูกนำไปล้อเลียนโดย"เวียร์ด อัล" แยงเคอวิก
เบื้องหลัง
สวิฟต์มีแรงบันดาลใจเขียนเพลง "ยูบีลองวิทมี" หลังจากเธอได้ยินเพื่อนชายคนหนึ่งพูดคุยกับคนรักสาวทางโทรศัพท์ เขาเถียงคนรักขณะที่ถูกตะคอกใส่ และพูดกับเธอว่า "ไม่นะ ที่รัก ผมจำเป็นต้องวางสายจริง ๆ ผมพยายามโทรกลับหาคุณ แน่นอนว่าผมรักคุณ มากกว่าสิ่งใดเลยที่รัก ผมขอโทษ" แต่เธอกลับไม่รู้สึกเห็นใจเขาแต่อย่างใด สวิฟต์จึงนำแนวคิดนี้มาทำเพลง ในช่วงที่เขียนเพลงกับลิซ โรส สวิฟต์เล่าเหตุการณ์ร่วมกับแนวคิดของเธอและคิดท่อนเนื้อเพลงท่อนหนึ่งได้ว่า "You’re on the phone with your girlfriend / she’s upset / she's going off about something that you said." พวกเธอแต่งเนื้อเรื่องต่อด้วยกัน โดยเล่าเรื่องว่าสวิฟต์กำลังตกหลุมรักเพื่อนชายคนนี้และเธอต้องการให้เขาเลิกรากับคนรักปัจจุบันแล้วมาคบเธอ สวิฟต์กล่าวถึงแนวคิดของเพลงนี้ว่า "เกี่ยวกับความต้องการบางคนที่คบกับผู้หญิงคนที่ไม่ได้เห็นคุณค่าของเขาเลย เหมือน ๆ กับเด็กหญิงข้างห้อง คุณชอบคนคนนี้มาทั้งชีวิต และคุณรู้จักเขาดีกว่าเธอแต่ผู้หญิงยอดนิยมมักจะได้ครอบครองผู้ชายตลอดเวลา" สวิฟต์ยังกล่าวว่า "สนุกดีตอนที่เขียนท่อนที่ร้องว่า She wears short skirts, I wear T-shirts" "ยูบีลองวิทมี" แรกเริ่มจำหน่ายเป็นซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้มเฟียร์เลส ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 เป็นการนับถอยหลังสู่อัลบั้มเฟียร์เลส ซึ่งเป็นโครงการพิเศษของร้านไอทูนส์ เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้ม เฟียร์เลส วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2009
พระราชพิธีราชาภิเษกสมรส พุทธศักราช 2493
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร ณ วังสระปทุม เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2493 นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ที่ทรงจดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย
เบื้องหลัง
ปี พุทธศักราช 2491 ขณะที่หม่อมเจ้านักขัตรมงคลรับราชการในฐานะเอกอัครราชทูตนั่นเอง สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จจากเมืองโลซาน ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ มายังชานเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส ครอบครัวของหม่อมเจ้านักขัตรมงคลจึงได้มาเฝ้ารับเสด็จ
ในครั้งนั้น สมเด็จพระราชชนนีมีรับสั่งให้พระราชโอรสทอดพระเนตรหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากรด้วยว่าสวยน่ารักไหม ท่านผู้หญิงเกนหลง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เขียนเล่าใน “ บันทึก เป็น อยู่ คือ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ” ว่า หม่อมเจ้านักขัตรมงคลก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นหลานแท้ ๆ ของสมเด็จย่า และเป็นคนดี หม่อมหลวงบัวก็เป็นลูกสาวเจ้าพระยาวงศาฯ ซึ่งเป็นคนดี ซื่อตรง และยังทรงกำชับว่า ถึงปารีสแล้วโทรฯ บอกแม่ด้วย ท่านผู้หญิงเกนหลงทรงเล่าในบันทึกต่อมาว่า เมื่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ถึงปารีสแล้ว จึงโทรศัพท์ตอบคำถามพระราชชนนีว่า “เห็นแล้วน่ารักมาก”
วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2491 ในระหว่างเสด็จประทับยังต่างประเทศ ขณะที่พระองค์ทรงขับรถยนต์พระที่นั่งเฟียส ทอปอลิโน จากเจนีวาไปยังโลซาน ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ กล่าวคือ รถยนต์พระที่นั่งชนกับรถบรรทุกอย่างแรง ทำให้เศษกระจกกระเด็นเข้าพระเนตรขวา พระอาการสาหัส หลังการถวายการรักษา พระองค์มีพระอาการแทรกซ้อนบริเวณพระเนตรขวา แพทย์จึงถวายการรักษาอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง หากแต่พระอาการยังคงไม่ดีขึ้น กระทั่งวินิจฉัยแล้วว่าพระองค์ไม่สามารถทอดพระเนตรผ่านทางพระเนตรขวาของพระองค์เองได้ต่อไปแล้ว จึงได้ถวายการแนะนำให้พระองค์ทรงพระเนตรปลอมในที่สุด ทั้งนี้ ม.ร.ว. สิริกิติ์ ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าเยี่ยมพระอาการเป็นประจำจนกระทั่งหายจากอาการประชวร
” ตอนที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงประสบอุบัติเหตุ ก็มีรับสังให้ครอบครัวเราเข้าเฝ้า เพราะทรงได้รับบาดเจ็บที่พระเนตรและพระ เศียร คุณแม่ก็เข้าไปก่อน ตอนเข้าเฝ้าฯ ก็ให้จับพระหัตถ์ท่านแล้วบอกชื่อ พอถึงสมเด็จฯ ท่านก็ทูลว่า หม่อมราชวงศ์สิริกิติ์เพคะ พระเจ้าอยู่หัวท่านทรงจับมืออยู่นานพอสมควรเลย ” ท่านผู้หญิงบุษบา สธนพงษ์ เล่าถึงเหตุการณ์ครั้งนั้นในหนังสือ “ ด้วยพลังแห่งรัก ”
อันเป็นเหตุที่ทำให้ทั้งสองพระองค์มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เป็นต้นเหตุให้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พุทธศักราช 2492 สมเด็จพระราชชนนีได้รับสั่งขอหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ต่อหม่อมเจ้านักขัตมงคล โดยพิธีหมั้นได้จัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ เรียบง่าย ณ โรงแรมวินด์เซอร์ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงสวมพระธำมรงค์เป็นของหมั้นต่อหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ ซึ่งเป็นพระธำมรงค์องค์เดียวกับที่สมเด็จพระบรมราชชนกทรงมอบต่อสมเด็จพระบรมราชชนนี
จนวันที่ 12 สิงหาคม ปีเดียวกัน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศข่าวทรงหมั้นให้คนไทยทราบในงานเลี้ยงอันเรียบง่าย ที่สถานเอกอัครราชทูตไทยในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
พระราชพิธี
เมื่อสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เสด็จออก ณ ชั้น 2 ของพระตำหนักแล้ว สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชและหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ฯ ทูลเกล้าฯ ถวายดอกไม้ธูปเทียนเครื่องราชสักการะ สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ประทานน้ำพระพุทธมนต์ เทพมนต์ แด่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และพระราชทานน้ำพระพุทธมนต์ เทพมนต์แก่หม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ ตามโบราณราชประเพณี พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และบุคคลที่ได้รับเชิญมาร่วมในพระราชพิธี ทูลเกล้าฯ ถวายของขวัญ ในโอกาสนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานของที่ระลึกเป็นหีบบุหรี่เงินขนาดเล็ก ประดับอักษรพระนามาภิไธยย่อ ภ.อ. และ ส.ก
ต่อมา ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้อาลักษณ์อ่านประกาศสถาปนาหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ พระอัครมเหสี เป็นสมเด็จพระราชินีสิริกิติ์ และพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาจักรีบรมราชวงศ์แก่สมเด็จพระราชินีในโอกาสนี้ด้วย เมื่อเวลา 16.00 น. ของวันเดียวกันนี้ ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จออกมหาสมาคม ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ ในพระบรมมหาราชวัง พระราชทานพระราชวโรกาสให้พระบรมวงศานุวงศ์ เข้าเฝ้าฯ ถวายพระพรชัยมงคล แล้วเสด็จออก ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยให้คณะองคมนตรี คณะรัฐมนตรี สมาชิกรัฐสภา ข้าราชการและคณะทูตานุทูต เฝ้าฯ ถวายพระพรชัยมงคล
ในวันรุ่งขึ้น คือวันที่ 29 เมษายน พุทธศักราช 2493 ทั้งสองพระองค์เสด็จแปรพระราชฐานโดยรถไฟพระที่นั่งไปประทับ ณ วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นเวลา 5 วัน
อ้างอิง
​
อาณาจักรมเยาะอู้
อาณาจักรมเยาะอู้ เป็นอาณาจักรที่มีเมืองหลวงที่เมืองมเยาะอู้ ใกล้กับชายฝั่งตะวันออกของอ่าวเบงกอล ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบังกลาเทศและรัฐยะไข่ในประเทศพม่า ปกครองตนเองเป็นอิสระระหว่าง พ.ศ. 2072–2328 ก่อนจะถูกราชวงศ์โก้นบองของพม่ายึดครอง
ประวัติศาสตร์
มเยาะอู้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรยะไข่เมื่อ พ.ศ. 1974 เมื่อเมืองเติบโตขึ้นมีการสร้างวัดและเจดีย์ต่าง ๆ มากมาย และยังคงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน ในราวพุทธศตวรรษที่ 20–23 ที่เมืองมเยาะอู้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรยะไข่นั้น มีพ่อค้าชาวต่างชาติเข้ามาค้าขายมากมาย รวมทั้งชาวโปรตุเกสและชาวดัตช์
ในสมัยพระเจ้านรเมขลาหรือมี่นซอมูน (พ.ศ. 1947–1977) เป็นกษัตริย์ของราชอาณาจักรมเยาะอู้ พระองค์ได้ลี้ภัยไปยังเบงกอลนานถึง 24 ปี กลับมาครองราชสมบัติในยะไข่เมื่อ พ.ศ. 1973 โดยได้รับความช่วยเหลือทางทหารจากสุลต่านแห่งเบงกอล ชาวเบงกอลส่วนหนึ่งเดินทางเข้ามาในยะไข่พร้อมกับพระองค์และกลายเป็นชาวโรฮีนจาในบริเวณนี้ พระเจ้านรเมขลายกดินแดนบางส่วนให้สุลต่านแห่งเบงกอล และพระองค์ปกครองดินแดนในฐานะรัฐบรรณาการของเบงกอล และได้รับพระนามแบบอิสลามด้วยแม้จะเป็นชาวพุทธ เหรียญทองดีนาร์ของเบงกอลสามารถใช้ได้ภายในราชอาณาจักร เหรียญที่สร้างในสมัยพระเจ้านรเมขลาด้านหนึ่งเป็นแบบพม่า อีกด้านเป็นแบบเปอร์เซีย
หลังจากได้รับเอกราชจากสุลต่านแห่งเบงกอล กษัตรย์ยะไข่ยังคงใช้พระนามแบบมุสลิมอยู่ กษัตริย์ถือว่าตนเป็นสุลต่านและทำตามแบบจักรวรรดิโมกุลแม้ว่าตนเป็นชาวพุทธ มีการจ้างมุสลิมเข้ารับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ ระหว่าง พ.ศ. 2074–2172 มีชาวโปรตุเกสมาค้าทาสชาวเบงกอลตามบริเวณแนวชายฝั่งของยะไข่ ประชากรมุสลิมเบงกอลเพิ่มขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 22 และมีการจ้างงานที่หลากหลายในยะไข่ ส่วนหนึ่งเป็นล่ามภาษาอาหรับ ภาษาเบงกอล และภาษาเปอร์เซียในศาล แม้ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธ แต่ก็ดำเนินการตามแบบของรัฐสุลต่านแห่งเบงกอลอยู่มาก ยะไข่สูญเสียการควบคุมเบงกอลตะวันออกเฉียงใต้เมื่อราชวงศ์โมกุลรุกรานเข้ามาในจิตตะกอง
การปะทุลิมนิก
การปะทุลิมนิก (limnic eruption) หรือ การพลิกกลับของทะเลสาบ (lake overturn) เป็นภัยธรรมชาติพบได้ยากซึ่งเกิดจากแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ผุดขึ้นจากทะเลสาบน้ำลึกอย่างเฉียบพลัน ส่งผลให้สิ่งมีชีวิตบริเวณนั้นขาดอากาศหายใจ การปะทุนี้อาจก่อให้เกิดคลื่นสึนามิ คลื่นเซชและการเพิ่มขึ้นของ CO2 นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าแผ่นดินไหว ภูเขาไฟและการระเบิดอื่น ๆ เป็นปัจจัยเอื้อให้เกิดการปะทุลิมนิก ทะเลสาบที่เกิดการปะทุเรียกว่า ทะเลสาบมีพลังลิมนิก (limnically active lakes) หรือทะเลสาบระเบิด (exploding lakes)
ลักษณะของการปะทุลิมนิก ได้แก่ แหล่งน้ำที่มี CO2 อิ่มตัว, ก้นทะเลสาบที่มีอุณหภูมิต่ำ บ่งบอกถึงการขาดอันตรกิริยาระหว่างภูเขาไฟกับน้ำในทะเลสาบ, ชั้นความร้อนด้านบนและล่างที่มีความอิ่มตัวของ CO2 ต่างกันและความใกล้เคียงกับพื้นที่ภูเขาไฟ อย่างไรก็ตามนักวิทยาศาสตร์เสนอว่าการปะทุอาจไม่เกี่ยวข้องกับภูเขาไฟโดยตรงหลังศึกษาผลกระทบจากทะเลสาบโมนูนและทะเลสาบนีออส
เหตุการณ์
เนื่องจากแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ตรวจพบได้ยากในธรรมชาติ จึงเป็นการยากในการระบุการปะทุลิมนิกในอดีต พลูทาร์ก นักประวัติศาสตร์ชาวโรมันบันทึกว่าในปี 406 ก่อนคริสตกาล ระดับน้ำในทะเลสาบอัลแบโนเพิ่มสูงขึ้นจนท่วมเนินเขารอบ ๆ ทั้งที่ไม่มีฝนตกหรือรับน้ำจากลำน้ำสาขา ระดับน้ำนั้นท่วมไร่นาและไร่องุ่นก่อนจะไหลออกสู่ทะเล เหตุการณ์นี้เชื่อว่าเกิดจากแก๊สภูเขาไฟใต้ตะกอนก้นทะเลสาบปะทุขึ้นมาจนดันระดับน้ำล้น
พบการปะทุลิมนิกในสมัยปัจจุบัน 2 ครั้ง ครั้งแรกเกิดที่ทะเลสาบโมนูนในประเทศแคเมอรูนในปี ค.ศ. 1984 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจากภาวะขาดอากาศหายใจ 37 คน ครั้งที่สองเกิดที่ทะเลสาบนีออสที่อยู่ใกล้เคียงในปี ค.ศ. 1986 โดยในครั้งนี้มีปริมาณ CO2 ปะทุออกมากว่า 80 ล้านลูกบาศก์เมตร ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1,700 คนและปศุสัตว์ตาย 3,000 ตัว
ทะเลสาบคีวูตรงพรมแดนระหว่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกกับรวันดาเป็นจุดหนึ่งที่มีรายงานถึงปริมาณแก๊ส CO2 จำนวนมาก ทะเลสาบแห่งนี้มีความเสี่ยงสูงเนื่องจากรายล้อมด้วยชุมชนหนาแน่นและอยู่ใกล้กับภูเขาเนียรากองโกซึ่งเป็นภูเขาไฟมีพลัง นอกจากนี้ยังพบปริมาณแก๊สมีเทนและอุณหภูมิพื้นผิวที่สูงขึ้น ในปี ค.ศ. 2010 รวันดาดำเนินการวางท่อแก๊สในทะเลสาบคล้ายกับที่ทะเลสาบนีออสเพื่อนำแก๊สมีเทนมาใช้เป็นเชื้อเพลิง และเป็นการลดปริมาณ CO2 ทางหนึ่ง
สาเหตุ
ทะเลสาบที่จะเกิดการปะทุลิมนิกจะมีความอิ่มตัวระหว่างน้ำกับแก๊สใกล้เคียงกัน แก๊สดังกล่าว ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์และมีเทน CO2 อาจเกิดจากแก๊สภูเขาไฟที่ผุดจากใต้ทะเลสาบหรือการเน่าสลายของอินทรียวัตถุ ใต้ทะเลสาบซึ่งมีความดันสูงและอุณหภูมิต่ำเอื้อให้ CO2 ละลายน้ำจนเมื่อ CO2 อิ่มตัว ทะเลสาบจะอยู่ในสภาวะไม่เสถียรและส่งกลิ่นคล้ายไข่เน่าและดินปืน อย่างไรก็ตามการปะทุต้องการสิ่งกระตุ้น เช่น ดินถล่ม การปะทุของภูเขาไฟหรือแผ่นดินไหว รวมถึงความอิ่มตัวของแก๊สที่ความลึกเฉพาะก็อาจส่งผลให้แก๊สปะทุเฉียบพลัน เมื่อมีปัจจัยกระตุ้นและความดันเปลี่ยนแปลง ฟองแก๊สจะลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำและอาจส่งผลให้เกิดคลื่นสึนามิ
การปะทุลิมนิกเป็นปรากฏการณ์หายากเนื่องจากต้องมีแหล่ง CO2, เป็นทะเลสาบเมโรมิกติกอันเป็นทะเลสาบที่ชั้นน้ำต่างกัน ซึ่งหากชั้นน้ำถูกรบกวนจะส่งผลให้แก๊สปะทุ และทะเลสาบต้องมีความลึกและความดันเพียงพอเพื่อให้ CO2 ละลายในน้ำ
ผลกระทบ
เมื่อเกิดการปะทุ กลุ่มแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จะลอยตัวเหนือทะเลสาบและแพร่กระจายไปยังบริเวณรอบ ๆ CO2 หนาแน่นกว่าอากาศจึงลอยตัวเหนือพื้นดินและแทนที่อากาศหายใจ ผู้ประสบเหตุที่สูดดม CO2 จะมีภาวะคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดสูง (hypercapnia) และภาวะกรดเกินจากการหายใจ (respiratory acidosis) เมื่อผู้ประสบเหตุพยายามหายใจมากขึ้นจะยิ่งประสบภาวะขาดอากาศหายใจจนเสียชีวิต
การปะทุลิมนิกที่ทะเลสาบนีออสก่อให้เกิดกลุ่มแก๊สที่แพร่ไปยังหมู่บ้านใกล้เคียง ส่งผลให้ชาวบ้านเสียชีวิตเกือบทั้งหมด จากการชันสูตรพบผู้เสียชีวิตมีสีผิวเปลี่ยนไปจึงสันนิษฐานว่ากลุ่มแก๊สนี้อาจมีกรดอย่างไฮโดรเจนคลอไรด์เจือปน แต่ข้อสันนิษฐานนี้ยังเป็นที่ถกเถียง นอกจากนี้ยังพบผู้เสียชีวิตมีตุ่มพองตามผิวหนัง ซึ่งเชื่อว่าเกิดจากแผลเปื่อยจากความดัน เป็นผลจากระดับออกซิเจนในเลือดต่ำเนื่องจากมีคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดสูง
ซีคิดส์ เอ๊กซ์เพรส
ซี-คิดส์ เอ๊กซ์เพรส (C-Kids Express) หรือชื่อเดิมว่า ซี-คิดส์ (C-Kids) เป็นหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ ของ สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ในเครือสยามกีฬา การ์ตูนในเล่มเป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ จากประเทศญี่ปุ่นวางตลาดครั้งแรกช่วงปี พ.ศ.2537 โดยช่วงแรกของการวางจำหน่ายนั้นจะเป็นแบบเปิด ซ้ายไปขวา แต่พอมาถึงฉบับของวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้เปลี่ยนรูปโฉมมาเป็นอ่านแบบ ขวาไปซ้าย ตามต้นฉบับญี่ปุ่น โดยปกของเล่มที่เปิดจาก ขวาไปซ้าย อย่างสมบูรณ์เล่มแรกคือเรื่อง นักรบเหล็กเทวะ และในปัจจุบัน C-Kids Express ได้ปิดตัวลงในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559 หลังจากที่ได้ออกหนังสือ C-Kids รายสัปดาห์เล่มสุดท้าย
ปลาหมูอินโด
ปลาหมูอินโด (Clown loach; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)  ลำตัวมีลักษณะกลมยาวรี แบนข้างเล็กน้อย ปกคลุมด้วยเกล็ดขนาดเล็กละเอียด มีปากขนาดเล็กแหลม มีหนวดสั้น ๆ ที่ริมฝีปาก 2 คู่ มีตาขนาดเล็ก ใต้ตาจะมีหนามแหลมสั้นทั้งสองข้าง สามารถกางออกมาป้องกันตัวได้ ลำตัวมีสีเหลืองอมส้ม มีแถบสีดำขนาดใหญ่ขอบสีขาวพาดขวางลำตัว 3 แถบ คือ พาดผ่านลูกตา 1 แถบ พาดลำตัวช่วงต้นคอรอบอก 1 แถบ ใกล้โคนหาง โดยพาดจากครีบหลังถึงครีบทวาร 1 แถบ ครีบว่ายและครีบหางมีสีแดง ครีบนอกนั้นมีสีดำ จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ในวงศ์นี้ชนิดหนึ่ง คือ สามารถโตเต็มที่ได้ราว 1 ฟุต มีถิ่นกำเนิดที่เกาะบอร์เนียวและสุมาตรา ในอินโดนีเซีย
เดิมปลาหมูอินโดใช้ชื่อสกุล ว่า Botia แต่ในปี ค.ศ. 2004 ดร.มอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิสที่พำนักอยู่ในสิงคโปร์ ซึ่งเป็นผู้ศึกษาปลาน้ำจืดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้ ได้ทำการแยกสกุลของปลาหมูเสียใหม่ หลายชนิด รวมทั้งปลาหมูอินโดด้วย ดังนั้น ปลาหมูอินโดจึงเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล Chromobotia นี้
จากสีสันที่สวยงามสะดุดตา รวมทั้งอุปนิสัยที่ไม่ดุร้ายสามารถอยู่รวมกับปลาชนิดอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดี จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกันมาก โดยจะเลี้ยงเป็นปลาที่เก็บเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือในตู้ เนื่องจากเป็นปลาที่หากินตามพื้นน้ำ เป็นปลาที่แยกเพศได้ยากมาก การเพาะพันธุ์สำเร็จได้จากการผสมเทียมและจัดบ่อเลี้ยงให้คล้ายธรรมชาติมากที่สุด และนำพ่อพันธุ์แม่พันธุ์จำนวนมากลงไปเพื่อให้ผสมพันธุ์กันเอง
นามดิ่ญ
นามดิ่ญ (Nam Định) เป็นเมืองในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงในตอนเหนือของเวียดนาม และเป็นเมืองหลักของจังหวัดนามดิ่ญ นามดิ่ญตั้งอยู่ห่างจากฮานอยเมืองหลวงของประเทศไปทางตอนใต้ 90 กิโลเมตร ระหว่างวันที่ 18-20 สิงหาคมของทุกปีมีงานเทศกาลจัดขึ้นที่เมืองนี้เรียกว่าโก๊จั่ก การเฉลิมฉลองครั้งนี้เพื่อเป็นเกียรติสำหรับนายพล เจิ่น ฮึง ด่าว วีรบุรุษชาติในศตวรรษที่ 13 ที่นำกองทหารเวียดนามไปสู่ชัยชนะเหนือชาวมองโกลที่มารุกราน
มัสยิดซุลตัน
มัสยิดสุลต่าน (Masjid Sultan) เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ริมถนนมัสกัต (Muscat Street) และถนนนอร์ทบริดจ์ภายในเขตย่อยกัมปุงเกอลัม เขตRochor ประเทศสิงคโปร์ มัสยิดนี้ตั้งชื่อตามสุลต่านฮุสเซน ชะฮ์ และได้รับการบรรจุเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติใน ค.ศ. 1975
เปิดตัว
มัสยิดนี้สร้างเสร็จเพียงสองในสามและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1929 ส่วนตัวมัสยิดสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1932
ตั้งแต่สร้างแล้วเสร็จ มัสยิดสุลต่านยังคงรูปเดิมยังคงไม่เปลี่ยนแปลง โดยมีการซ่อมแซมเฉพาะห้องโถงใหญ่ใน ค.ศ. 1968 และส่วนต่อขยายที่เพิ่มเข้ามาใน ค.ศ. 1993 จากนั้นจึงมีประกาศให้มัสยิดนี้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1975
การเดินทาง
มัสยิดนี้สามารถเข้าถึงได้ด้วยการเดินทางจากสถานีบูกิสและสถานีจาลันเบอซาร์
เครื่องหมายกุญแจเสียง
เครื่องหมายกุญแจเสียง หรือ เครื่องหมายตั้งบันไดเสียง หรือเรียกอย่างสั้นว่า คีย์ (key signature) คือกลุ่มของชาร์ปหรือแฟลต (หรือเนเชอรัลในบางกรณี) ที่กำกับบนบรรทัดห้าเส้น เป็นตัวบ่งบอกให้เล่นตัวโน้ตสูงขึ้นหรือต่ำลงครึ่งเสียง (semitone) ตามตำแหน่งที่กำหนดหากไม่มีเครื่องหมายอื่นอยู่ก่อน แทนที่จะเป็นเสียงตัวโน้ตปกติ การกำหนดบันไดเสียงเช่นนี้จะมีผลทั้งบรรทัดจนกว่าจะมีการเปลี่ยนคีย์ใหม่ เครื่องหมายกุญแจเสียงมักพบได้ทั่วไปถัดจากกุญแจประจำหลักในตำแหน่งเริ่มบรรทัดใหม่ หรือปรากฏที่ส่วนอื่นบนบรรทัดเช่นหลังจากดับเบิลบาร์ (double bar) เป็นต้น
ตัวอย่างการใช้งาน
ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นบันไดเสียงของ B major
และบันไดเสียงนี้สามารถใช้เครื่องหมายกุญแจเสียงกำกับได้ดังนี้
จุดประสงค์ของการใช้เครื่องหมายกุญแจเสียงก็เพื่อลดจำนวนเครื่องหมายกำกับเสียงที่แทรกอยู่ในบรรทัดห้าเส้น ทำให้อ่านง่ายขึ้น โดยหลักการเบื้องต้น เครื่องหมายกุญแจเสียงสามารถกำกับที่ตำแหน่งสูงต่ำใดๆ ก็ได้บนบรรทัดห้าเส้น เขียนรวมกันที่ต้นบรรทัด แล้วถอดเครื่องหมายที่ตัวโน้ตออก หรือปรับด้วยเครื่องหมายกำกับเสียงอื่นให้ตรงตามความเป็นจริง
การใช้เครื่องหมายกุญแจเสียงจะทำให้เกิดผลต่อตัวโน้ตที่ต่อจากนั้นหลายห้อง หรือทั้งบรรทัด หรือแม้แต่ทั้งเพลง เว้นแต่จะถูกยกเลิกโดยเครื่องหมายกุญแจเสียงกลุ่มอื่น ตัวอย่างเช่น จากเครื่องหมายกุญแจเสียง B major ข้างต้น โน้ตเสียง A (เสียง ลา) ที่อยู่หลังจากเครื่องหมายกุญแจเสียงในทุกอ็อกเทฟ (octave) จะต้องเล่นเป็นเสียง A ทั้งหมด หากไม่มีเครื่องหมายกำกับเสียงตัวอื่นมาปรับเปลี่ยนโน้ตตัวนั้น
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างการยกเลิกบันไดเสียงที่กำหนดไว้ก่อนหน้าในบรรทัดเดียวกัน จาก C minor ไปเป็น E major เครื่องหมายนี้ เรียกว่าเนเชอรัล (natural) ใช้สำหรับแปลงเสียงให้กลับมาเป็นปกติ
ตารางเครื่องหมายกุญแจเสียง
เครื่องหมายกุญแจเสียงที่นิยมใช้มักจะมีรูปแบบตายตัว โดยจะมีชาร์ปทั้งชุดหรือแฟลตทั้งชุด หรือไม่มีอยู่เลย ซึ่งจะสัมพันธ์กันตามบันไดเสียงเมเจอร์และบันไดเสียงไมเนอร์ ดังนี้
Sukiyanen, Osaka / Oh! Enka / Mugendai
"Sukiyanen, Osaka. / Oh! ENKA / Mugendai" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของคันจานิ 8 สามารถเข้าไปในอันดับ 1ของชาร์ต Oriconเพลงแนวเอนกะ และอันดับ 2 ของเพลงแนวป็อป ทั้งที่ขายตอนสิ้นปี ก็มียอดขายถึง 236,096 แผ่น ได้ซิงเกิลขายดีอันดับ 36 ของปี 2005
วีรัส ณ หนองคาย
วีรัส ณ หนองคาย หรือ ซันชิโร่ (三四郎) เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทย  และเป็นอดีตนักกีฬาเซปักตะกร้อทีมชาติไทยผู้มีรูปแบบการเล่นที่หลากหลาย ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งเสิร์ฟของทีมเดี่ยว รวมถึงเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นนักตะกร้อที่เก่งที่สุดในโลก
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ทำการฝึกสอนให้แก่นิตินัดดา แก้วคำไสย์ ซึ่งเป็นนักกีฬาเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทย ผู้มีอาการหูหนวกเป็นใบ้แต่กำเนิด จนสามารถชนะการแข่งเซปักตะกร้อในซีเกมส์ 2007 และสร้างความประทับใจให้แก่ชาวไทยทั้งประเทศ
ประวัติ
พ.ศ. 2552 วีรัส ณ หนองคาย ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทยในการแข่งเซปักตะกร้อชิงแชมป์โลก คิงส์คัพ ครั้งที่ 24, เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009 และซีเกมส์ 2009 ส่วนใน พ.ศ. 2553 วีรัสทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทยในการแข่งเซปักตะกร้อในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่จัดขึ้น ณ เมืองกว่างโจว ประเทศจีน  โดยในประเภททีมเดี่ยวหญิง รอบชิงชนะเลิศ ทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมชาติเวียดนามที่ 2-1 เซต และได้รับรางวัลเหรียญทอง และใน พ.ศ. 2554 เขาได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงในการแข่งเซปักตะกร้อในซีเกมส์ 2011 ที่จัดขึ้น ณ ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย
เดือนกันยายน พ.ศ. 2556 วีรัสทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทยในการแข่งตะกร้อลีกชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 2 "อีสแทฟซูเปอร์ซีรีส์ 2013-14" สนามแรก ที่จัดขึ้น ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย โดยในประเภททีมเดี่ยวหญิง รอบชิงชนะเลิศ ทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมชาติอินโดนีเซียที่ 3-1 เซต และคว้าแชมป์ตะกร้อลีกชิงแชมป์โลกสนามแรกได้สำเร็จ และทำหน้าที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนในสนามที่สอง ที่จัดขึ้น ณ ศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์
และใน เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทยในการแข่งเซปักตะกร้อในซีเกมส์ 2013 ที่เนปยีดอ ประเทศพม่า   โดยเขาได้ประกาศว่าทีมหญิงของเขาจะสามารถคว้าเหรียญทองได้ทั้งในประเภททีมชุด, ทีมเดี่ยว และทีมคู่ และยังได้ประกาศว่าหากพลาดเหรียญทองใดเหรียญหนึ่งในซีเกมส์ครั้งนี้ ก็พร้อมลาออกจากการเป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติทันที  จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว ทีมของเขาได้เหรียญทอง ทั้งในประเภททีมชุด, ทีมเดี่ยว และทีมคู่
พ.ศ. 2557 วีรัส ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทยในการแข่งขันชิงแชมป์โลก ที่ประเทศมาเลเซีย รวมถึงเซปักตะกร้อในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเกาหลีใต้
ชีวิตส่วนตัว
วีรัส ณ หนองคาย มีลูกชายชื่อวีระวุฒิ ณ หนองคาย ซึ่งเป็นนักกีฬาเซปักตะกร้อทีมชาติไทยเช่นกัน
ความหลากหลาย
ในการศึกษาสังคมวิทยาและการเมือง ความหลากหลาย (diversity) เป็นระดับความแตกต่างในลักษณะพิสูจน์รูปพรรณในหมู่สมาชิกที่นิยามไว้โดยมีวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ เช่น ความแตกต่างด้านกลุ่มชาติพันธุ์และเชื้อชาติ อายุ เพศ ศาสนา ปรัชญา ความสามารถทางกาย ภูมิหลังทางสังคมและเศรษฐกิจ อัตลักษณ์ทางเพศ สติปัญญา สุขภาพจิต ลักษณะทางพันธุกรรม บุคลิกภาพ พฤติกรรมหรือความสวยงาม ในกลุ่มหนึ่ง ๆ
เมื่อวัดความหลากหลายของมนุษย์ ดัชนีความหลากหลายเป็นตัวอย่างโอกาสที่สมาชิกที่สุ่มเลือกมาสองคนจะมีชาติพันธุ์ต่างกัน
จังหวัดคืร์กลาเรลี
จังหวัดคืร์กลาเรลี (Kırklareli ili) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของตุรกี มีชายฝั่งด้านตะวันตกติดกับทะเลดำ
โมเดิร์นมาเวิลส์
โมเดิร์นมาเวิลส์ (Modern Marvels) ซึ่งมีความหมายว่า สิ่งอัศจรรย์สมัยใหม่ เป็น รายการทีวีรายสัปดาห์ ออกอากาศทาง ช่อง "เดอะฮิสทรีแชนแนล" (The History Channel)
นำเสนอ สาระเกี่ยวกับ เทคโนโลยีต่างๆ การนำไปใช้งาน รวมถึงที่มาของเทคโนโลยีนั้นๆ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2538 รายการ ถูกสร้างขึ้นมากว่า 400 ตอนครอมคลุมเรื่องต่างๆ ทาง วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และ เครื่องยนต์กลไก
เพาล์ ฟัน ดึค
มัททีอัส เพาล์ (Matthias Paul) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนเวทีของเขา เพาล์ ฟัน ดึค (Paul van Dyk) เป็นนักดนตรีแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์จากเยอรมัน ที่ได้รับการเสนอชื่อรางวัลแกรมมี หนึ่งในชั้นนำของโลกของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ และ โปรดิวเซอร์เพลง ได้อยู่ใน "ท็อป 10" ตั้งแต่ปี 1998 เขาขายได้มากกว่า 3 ล้านอัลบั้มทั่วโลก
แห่ลงข้อมูลอื่น
1971
นานาโกะ โมริ
นานาโกะ โมริ (森 なな子, もり ななこ, 13 กุมภาพันธ์ 1988 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เคยอยู่คณะละครทาการาซึกะแสดงบทผู้ชาย
เกิดที่เมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ ส่วนสูง 167 ซม. ชื่อเก่าที่เคยใช้ในการแสดงคือ จิฮายะ ซาเอกิ (冴輝 ちはや)
สังกัดอยู่เมาซูโพรดักชัน
ชาวชวา
ชวา เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย มีถิ่นฐานอยู่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของเกาะชวา
เรียล (การ์ตูนญี่ปุ่น)
เรียล การ์ตูนญี่ปุ่นที่เป็นผลงานการเขียนเรื่องหนึ่งของ ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับกีฬาบาสเกตบอลอีกเรื่องของเขานอกจากเรื่อง สแลมดังก์ และ Buzzer Beater  แต่เรื่องนี้ไม่ใช่บาสเกตบอลธรรมดาๆ เป็นเรื่องของวีลแชร์บาสเกตบอลที่เล่นกันในหมู่คนพิการ ซึ่งจะเป็นการ์ตูนออกไปแนวชีวิตที่ค่อนข้างหนักสักหน่อย เพราะตัวเอก 3 คน ที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับวงการกีฬาวีลแชร์บาสเกตบอลนั้น 2 ใน 3 เป็นคนพิการ แต่ไม่ได้เป็นความพิการที่มีมาแต่กำเนิด คนหนึ่งพิการเพราะโรคร้ายแต่อีกคนหนึ่งพิการจากอุบัติเหตุ ซึ่งต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก กว่าจะยอมรับสภาพของตนได้ ส่วนตัวเอกอีกคนถึงแม้จะไม่ได้พิการ แต่ก็เป็นสาเหตุให้คนใกล้ตัวต้องพิการจนเกือบจะไม่สามารถอภัยให้ตัวเองได้ โดยทั้ง 2 เรื่องหลังนี้ ปัจจุบันยังเขียนไม่จบ ทำให้แฟนๆ ที่ติดตามผลงานของเขายังคงเฝ้ารอตอนต่อไป ที่จะยังคงตามออกมารวมถึงผลงานเรื่องต่อไปของเขาด้วย
ฉบับภาษาญี่ปุ่น เรียล ได้ลิขสิทธิ์และจัดพิมพ์โดย Shueisha
ในประเทศไทย เรียล ได้ลิขสิทธิ์และจัดพิมพ์โดย เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
โทงาว่า คิโยฮารุ
โทงาว่า คิโยฮารุ หนุ่มพิการและเป็นสมาชิกของทีม ไทเกอร์ ทีม วีลแชร์บาสเกตบอล สมัครเล่น ที่รวมตัวกันเล่นในยามว่าง และยังเป็นการกายภาพบำบัดร่างกายที่สามารถใช้ได้จำกัด แต่ตัวคิโยฮารุเองต่างจากเพื่อนร่วมทีมที่เป็นคนจริงจัง รักในกีฬาวีลแชร์บาสเกตบอล เมื่อไรก็ตามที่ลงเล่นก็จะเต็มที่ทุกครั้ง แข่งครั้งใดก็มีความหวังที่จะชนะทุกครั้งไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นทีมระดับไหน ผิดกับเพื่อนๆ ในทีมที่คิดว่าตนเองเป็นเพียงแค่คนพิการ จะพยายามอย่างไรก็ยังคงเป็นเพียงแค่คนพิการ ที่มาเล่นวีลแชร์บาสเกตบอลนั้นก็ฆ่าเวลา และหาความสนุกจากกีฬาที่ยังพอจะเล่นได้เท่านั้น จนบานปลายกลายเป็นถูกเพื่อนร่วมทีมรังเกียจไป เพราะหลายๆ ครั้งออกจะจริงจังเกินเหตุ พยายามที่จะให้เพื่อนร่วมทีมทุ่มเทให้เต็มที่ด้วย แต่เดิมคิโยฮารุเป็นเด็กแข็งแรง ถูกพ่อซึ่งอยากจะเป็นนักเปียโนอาชีพแต่ไม่สามารถทำได้ พยายามเคี่ยวเข็ญให้เรียนและฝึกฝนเปียโน ด้วยหวังที่จะให้เติมเต็มสิ่งที่ตนเองไม่สามารถทำได้ แต่ภายหลังคิโยฮารุจึงค้นพบสิ่งที่ตนเองรัก นั่นคือการเป็น นักวิ่ง ซึ่งพ่อก็พยายามกีดกัน เพราะต้องการให้มุ่งมันกับการเป็นนักเปียโน โดยที่ไม่สนใจความต้องการของลูกชายเลย แต่คิโยฮารุก็ยังไม่ละความพยายาม จนกลายเป็นตัวแทนของโรงเรียน ลงแข่งขันกรีฑาในระดับประเทศ และทำเวลาได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งตัวเขาเองพยายามจะทำเวลาให้ได้ตามที่ได้ตั้งเป้าไว้ และสถิติที่ได้ก็ขยับเข้าใกล้เป้าหมายขึ้นทุกๆ ที แต่ระหว่างนั้นคิโยฮารุก็เริ่มรับรู้ถึงสิ่งผิดปกติ ที่เกิดกับร่างกายตนทีละน้อย จนกระทั่งการแข่งขันกรีฑาระดับประเทศมาถึง อาการเจ็บปวดที่ขาดก็หนักขึ้นทุกที แต่เขาก็ยังไม่ยอมเลิกวิ่งทั้งที่มีความเสี่ยง ที่จะเกิดผลร้ายขนาดที่ตัวเขาเองก็อาจคาดไม่ถึง และแล้วระหว่างที่กำลังวิ่งแข่งขันอยู่ในรอบตัดสิน ในขณะที่ใกล้จะเข้าเส้นชัยนั้น จู่ๆ คิโยฮารุก็หยุดวิ่ง ขาที่เคยทรงพลังจนแทบจะหยุดนิ่งไม่ได้ กลับไร้ซึ่งความรู้สึกจนไม่สามารถจะเข้าเส้นชัยได้ ทั้งที่เส้นชัยอยู่ตรงหน้า สุดท้ายเขาต้องสูญเสียขาไปข้างหนึ่ง และต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นไปตลอดชีวิต การเปลี่ยนแปลงที่ยากจะยอมรับได้ ช่วงเวลาอันยากลำบากและสุดแสนจะรันทดใจ ที่เสมือนบททดสอบอันแสนสาหัสจนเหมือนจะไม่สามารถผ่านมันไปได้...จนกระทั่งเขาได้รู้จักกับ วีลแชร์บาสเกตบอล
โนมิยะ โทโมมิ
โนมิยะ โทโมมิ อดีตกัปตันชมรมบาสเกตบอลแห่ง โรงเรียนมัธยมนิชิ ก่อนที่จะประสบอุบัติเหตุจากรถมอเตอร์ไซค์ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของชีวิต เนื่องจากในวันนั้นได้พา ยามาชิตะ นาทสึมิ เด็กสาวที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานซ้อนรถไปด้วย จนทำให้นาทสึมิได้รับบาดเจ็บสาหัสต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาล ซ้ำร้ายนาทสึมิต้องกลายเป็นคนพิการนั่งบนรถเข็นตลอดชีวิต ส่วนโนมิยะเองกลับได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้ผู้หญิงที่เพิ่งจะรู้จักกันต้องพิการไปตลอดชีวิต เรื่องดังกล่าวได้กลายเป็นแผลร้ายในจิตใจที่ไม่ว่าจะทำอย่างไร ก็ไม่สามารถจะลบล้างออกไปได้ ซ้ำยังต้องออกจากโรงเรียน ออกจากชมรมบาสเกตบอลซึ่งเปรียบเสมือนสิ่งเดียวในชีวิต ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าในชีวิตนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว จนได้มาพบกับ โทงาว่า คิโยฮารุ หนุ่มพิการที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับตน กำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่ทั้งๆ ที่นั่งอยู่บนรถเข็น และเป็นครั้งแรกที่โนมิยะได้สัมผัสกับ วีลแชร์บาสเกตบอล และจุดประกายให้มีกำลังใจที่จะใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความหวัง เพราะขนาดคิโยฮารุที่พิการเดินไม่ได้ ต้องนั่งอยู่บนรถเข็นตลอด ยังสามารถเล่นบาสเกตบอลได้ ซ้ำยังเอาชนะตนที่มีร่างกายสมบูรณ์
ทาคาฮาชิ ฮิซาโนบุ
ทาคาฮาชิ ฮิซาโนบุ สมาชิกชมรมบาสเกตบอลแห่ง โรงเรียนมัธยมนิชิ ผู้เป็นไม้เบื่อไม้เมากับ โนมิยะ โทโมมิ ด้วยความที่เป็นคนหน้าตาดี เล่นกีฬาเก่ง จึงเป็นเหมือนคนดังและเป็นที่ชื่นชอบของนักเรียนหญิงในโรงเรียน มีนิสัยหยิ่ง ค่อนข้างจะหลงตัวเอง และชอบดูถูกคน และได้เป็นกัปตันทีมหลังจากที่โนมิยะต้องออกจากโรงเรียนไป ยิ่งทำให้เขาหยิ่งทะนงมากขึ้นไปอีก จนกระทั่งถูกรถชน จนต้องนอนอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเวลานาน และไม่ยอมรับว่าอาการที่ตนเองเป็นอยู่นั้นหนักเกินกว่าที่จะสามารถ กลับมาใช้ชีวิตได้ปกติเหมือนแต่ก่อน อย่าว่าแต่กลับมาเล่นบาสเกตบอลเลย เพียงแค่เดินก็ยังทำไม่ได้ และจะต้องกลายมาเป็นคนพิการที่เขาเคยดูถูก ยิ่งเมื่อเขายอมรับความจริงนี้ได้มากขึ้นเท่าไร ก็ดูเหมือนจะยิ่งหมดกำลังใจมากขึ้นเท่านั้น นักเรียนหญิงที่เคยชื่นชอบก็เปลี่ยนไป แม้แต่เพื่อนร่วมทีมและรุ่นน้องที่เคยเคารพยกย่อง ต่างก็พากันรังเกียจและหนีหายกันไปหมด ...สุดท้ายแล้วชีวิตเขาจะเป็นอย่างไร จะกลับมายืนหยัดสู้ชีวิตได้อีกครั้งไหม คงต้องรอคำตอบจากปลายปากกา และพู่กันของ ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ กันต่อไป (อย่างใจจดใจจ่อ)
ยามาชิตะ นาทสึมิ
ยามาชิตะ นาทสึมิ หญิงสาวผู้ประสบอุบัติเหตุจากการซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของ โนมิยะ โทโมมิ จนต้องกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ ต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต และเปลี่ยนจากคนที่เคยยิ้มแย้มกลายเป็นคนที่มีใบหน้าเฉยชา ราวกับจะยิ้มไม่เป็นอีกเลยนับตั้งแต่ประสบอุบัติเหตุ ทำให้โนมิยะยิ่งรู้สึกผิด และไม่สามารถอภัยให้ตัวเองได้ ภายหลังสามารถยิ้มแย้มและเกือบจะสามารถกลับเข้าสู่เส้นทางเดินของชีวิตได้อีกครั้ง เพราะเกิดตกหลุมรักนักกายภาพบำบัดผู้แสนจะใจดี และคิดว่าเขาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แต่กลับกลายเป็นว่าสิ่งนั้นมิใช่ความรัก แต่เป็นน้ำใจ ความห่วงใจ เอาใจใส่ และพยายามจะให้กำลังใจคนไข้ที่กำลังท้อแท้ ให้สามารถกลับมาใช้ชีวิตในสังคมได้เท่านั้น
ประเทศโรมาเนีย
โรมาเนีย (Romania; România, ) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บริเวณทางแยกระหว่างยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก และยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมอลโดวาทางทิศตะวันออก ติดต่อกับประเทศยูเครนทางทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศฮังการีทางทิศตะวันตก ติดต่อกับประเทศเซอร์เบียทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดต่อกับประเทศบัลแกเรียทางทิศใต้ และจรดทะเลดำทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีภูมิอากาศภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นเป็นหลัก มีเนื้อที่ 238,397 ตารางกิโลเมตร (92,046 ตารางไมล์) และมีประชากรประมาณ 19 ล้านคน โรมาเนียเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ในยุโรปและเป็นรัฐสมาชิกที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 6 ของสหภาพยุโรป เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือบูคาเรสต์ เขตเมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ยัช, กลุฌ-นาปอกา, ตีมีชออารา, กอนสตันซา, กรายอวา, บราชอฟ และกาลัตส์
แม่น้ำดานูบซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของยุโรป มีต้นกำเนิดอยู่ในป่าดำของประเทศเยอรมนีและไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นระยะทาง 2,857 กิโลเมตร (1,775 ไมล์) ก่อนไหลลงสู่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบของโรมาเนีย เทือกเขาคาร์เพเทียนซึ่งพาดผ่านโรมาเนียจากทิศเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่ตั้งของยอดเขามอลดอเวอานูซึ่งมีระดับความสูง 2,544 เมตร (8,346 ฟุต)
โรมาเนียได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1859 ผ่านการรวมกันระหว่างราชรัฐมอลเดเวียกับราชรัฐวอลเลเกียแห่งลุ่มน้ำดานูบ รัฐใหม่ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่าโรมาเนียตั้งแต่ ค.ศ. 1866 ได้รับเอกราชจากจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1877 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 หลังจากประกาศความเป็นกลางใน ค.ศ. 1914 โรมาเนียได้ต่อสู้ร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรตั้งแต่ ค.ศ. 1916 เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ภูมิภาคบูโควีนา, เบสซาเรเบีย, ทรานซิลเวเนีย และบางส่วนของภูมิภาคบานัต, กรีชานา และมารามูเรชกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโรมาเนีย ในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม ค.ศ. 1940 ด้วยผลของกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพและรางวัลเวียนนาครั้งที่ 2 โรมาเนียจำต้องยกเบสซาเรเบียและตอนเหนือของบูโควีนาให้แก่สหภาพโซเวียต และยกตอนเหนือของทรานซิลเวเนียให้แก่ฮังการี ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1940 โรมาเนียลงนามในกติกาสัญญาไตรภาคี และด้วยเหตุนี้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 จึงเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 2 ร่วมกับฝ่ายอักษะ โดยต่อสู้กับสหภาพโซเวียตจนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 จากนั้นก็เปลี่ยนมาเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรและได้ครอบครองตอนเหนือของทรานซิลเวเนีย หลังสงครามและการยึดครองของกองทัพแดง โรมาเนียได้กลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมและเป็นสมาชิกกติกาสัญญาวอร์ซอ หลังการปฏิวัติใน ค.ศ. 1989 โรมาเนียเริ่มเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบประชาธิปไตยและระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี
โรมาเนียเป็นประเทศกำลังพัฒนาที่มีเศรษฐกิจรายได้สูง อยู่ในอันดับที่ 49 ในดัชนีการพัฒนามนุษย์ มีระบบเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 47 ของโลกตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (ราคาตลาด) โรมาเนียมีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยเศรษฐกิจในปัจจุบันขึ้นอยู่กับภาคบริการเป็นหลัก นอกจากนี้ยังเป็นผู้ผลิตและผู้ส่งออกสุทธิของเครื่องจักรและพลังงานไฟฟ้าผ่านบริษัทอย่างอาวูตอมอบีเลดาชียาและออเอมเว เปตรอม เป็นต้น โรมาเนียเป็นสมาชิกสหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1955 เป็นสมาชิกองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 2004 และเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ประชากรส่วนใหญ่ของโรมาเนียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์โรมาเนีย นับถือศาสนาคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และพูดภาษาโรมาเนียซึ่งเป็นภาษากลุ่มโรมานซ์
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อ "โรมาเนีย" แผลงมาจากคำว่า รอมึน (român) ซึ่งเป็นชื่อในท้องถิ่นที่ใช้เรียกชาวโรมาเนีย โดยแผลงมาจากคำว่า โรมานุส (romanus) ซึ่งแปลว่า "ชาวโรมัน" หรือ "จากโรม" ในภาษาละตินอีกทอดหนึ่ง ชื่อชาติพันธุ์โรมาเนียดังกล่าวได้รับการพิสูจน์ยืนยันเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยนักมนุษยนิยมชาวอิตาลีที่เดินทางอยู่ในทรานซิลเวเนีย, มอลเดเวีย และวอลเลเกีย  เอกสารที่เขียนเป็นภาษาโรมาเนียที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่เป็นจดหมายที่เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1521 และเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "จดหมายของเนอักชูจากกึมปูลุงก์" (Scrisoarea lui Neacșu din Câmpulung) มีความโดดเด่นเนื่องจากเป็นเอกสารที่ปรากฏการใช้ศัพท์ โรมาเนีย ในชื่อประเทศเป็นครั้งแรก โดยผู้เขียนจดหมายฉบับนี้เรียกภูมิภาควอลเลเกียเป็นภาษาโรมาเนียว่า เซอารารูมือเนอัสเกอ (Țeara Rumânească)
ภูมิศาสตร์
โรมาเนียเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ มีเทือกเขาทรานซิลเวเนียแอลป์อยู่ทางตอนกลางของประเทศ และมีเทือกเขาคาร์เพเทียนอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีที่ราบทางตอนใต้ของเทือกเขาทรานซิลเวเนียแอลป์เป็นที่ทางการเกษตรเรียกว่า วอลเลเกีย
โรมาเนียจัดเป็นประเทศที่ยังมีความหลากหลายทางธรรมชาติอยู่มาก โดยทางเมืองแถบทรานซิลเวเนียแอลป์ยังมีสัตว์ป่า เช่น หมีสีน้ำตาล หมาป่าสีเทา แมวป่าบางชนิด และละมั่งอยู่ในปริมาณที่เยอะมากกว่าประเทศอื่น ๆ ในแถบยุโรป ซึ่งลดจำนวนลงเรื่อย ๆ
ประวัติศาสตร์
ดินแดนโรมาเนียส่วนใหญ่ในปัจจุบัน เมื่อในอดีตอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน ต่อมาได้ประกาศเอกราชและสถาปนาเป็นราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2421 ภายใต้การปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนโรมาเนียถูกกองทัพไรช์ที่สาม เวร์มัคท์เข้ายึดครอง
กองทัพโซเวียตได้ปลดปล่อยและมีอำนาจเหนือโรมาเนียแทนเมื่อสิ้นสุดสงคราม มีการโค่นล้มระบอบกษัตริย์และเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่ระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์ ในปี 2490
ในเดือนธันวาคม 2532 ประชาชนได้ก่อการปฏิวัติล้มล้างการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ไปสู่การปกครองระบอบประชาธิปไตย และประกาศใช้กฎหมายรัฐธรรมนูญ ฉบับปี 2534 เป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศ โดยกำหนดแนวนโยบายแห่งรัฐใหม่เป็นรัฐประชาธิปไตยและสวัสดิการสังคม (Democratic and Social State) มีประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนเป็นประมุข ภายหลังจากการปกครองแบบระบบคอมมิวนิสต์ของโรมาเนียถูกล้มล้างโดยการปฏิวัติ
สถานการณ์สำคัญ
เดิมรัฐบาลโรมาเนียเป็นรัฐบาลผสมระหว่างพรรค National Liberal Party (NLP) พรรค Democratic Party (DP) และพรรค Hungarian Democratic Union of Romania (HDUR) อย่างไรก็ดี ในระยะหลัง 2 พรรคใหญ่ คือ พรรค NLP (ของนายกรัฐมนตรี Popescu-Tariceanu) และพรรค DP (ของประธานาธิบดี Basescu) เริ่มไม่ลงรอยกัน อันมีสาเหตุมาจากการที่ประธานาธิบดี Basescu ประกาศจะลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2551 การประกาศตนเป็นคู่แข่งดังกล่าว ทำให้ประธานาธิบดี Basescu และนายกรัฐมนตรี Popescu-Tariceanu เริ่มมีความขัดแย้งมากขึ้น
รัฐบาลชุดปัจจุบันของนายกรัฐมนตรี Popescu-Tariceanu มุ่งให้ความสำคัญกับเรื่องต่างๆ ดังนี้ การเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปของโรมาเนีย การแก้ไขปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง การปฏิรูประบบศาลให้มีอิสระอย่างแท้จริง การเพิ่มสิทธิเสรีภาพแก่สื่อมวลชน การเสริมสร้างบรรยากาศ การแข่งขันทางเศรษฐกิจอย่างสมบูรณ์ การพัฒนาความสัมพันธ์ทวิภาคีและพหุภาคี การส่งเสริมความสัมพันธ์กับประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป และสหรัฐอเมริกา การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะการแก้ปัญหาข้อขัดแย้งด้านพรมแดนกับยูเครน รวมทั้งการส่งเสริมความสัมพันธ์กับมอลโดวา
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2550 นาย Mihai Razvan Ungureanu รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเป็นผู้ใกล้ชิดนาย Basescu ประธานาธิบดี ได้ลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากมิได้รายงานให้นาย Popescu-Tariceanu นายกรัฐมนตรี ทราบถึงกรณีคนงานชาวโรมาเนีย 2 รายถูกจับกุม เนื่องจากถ่ายภาพในฐานทัพของสหรัฐฯ ในอิรักโดยมิได้รับอนุญาต ซึ่งสื่อต่างประเทศวิเคราะห์ว่า การลาออกของ นาย Ungureanu เป็นการตอกย้ำความไม่ลงรอยกันระหว่างประธานาธิบดี Basescu กับนายกรัฐมนตรี Popescu Tariceanu และเพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่โรมาเนียเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป รัฐบาลโรมาเนียก็ประสบวิกฤตการณ์ทางการเมือง โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวหาประธานาธิบดีว่ามีส่วนได้ส่วนเสียในโครงการสร้างสาธารณูปโภค นอกจากนี้การลาออกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และการที่ประธานาธิบดีกล่าวหานายกรัฐมนตรีว่าโกหกในเรื่องการผลักดัน การลาออกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพของรัฐบาล ทำให้คาดการณ์ว่า หากรัฐบาลสามารถคงอยู่ต่อไป ก็จะเป็นรัฐบาลไร้เสถียรภาพ หรือหากมีความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง ก็อาจจะนำไปสู่การเลือกตั้งทั่วไปเร็วขึ้นกว่ากำหนด
การที่หัวหน้าพรรคใหญ่ที่ทรงอิทธิพล 2 พรรค ได้แก่ พรรค PNL ของนายกรัฐมนตรี Popescu Tariceanu และพรรค PD ของประธานาธิบดี Basescu มีความขัดแย้งกันเช่นนี้ นำไปสู่การที่นายกรัฐมนตรี Popescu Tariceanu ประกาศปรับคณะรัฐมนตรีใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2550 โดยการถอดพรรค PD ออกจากพรรคร่วมรัฐบาล ทำให้มีการเปลี่ยนตัวรัฐมนตรีซึ่งมาจากพรรค PD ออก 8 ตำแหน่ง ส่งผลให้พรรคร่วมรัฐบาลใหม่ประกอบด้วยพรรค PNL และพรรค Democratic Union of Hungarians in Romania (UDMR) แทน โดยคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ได้รับการรับรองจากรัฐสภาโรมาเนียแล้วเมื่อ วันที่ 3 เมษายน 2550
การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีชุดนี้มีความสำคัญยิ่ง เนื่องจากเป็นการเปลี่ยนตัวรัฐมนตรีกระทรวงสำคัญ เช่น กระทรวงกลาโหม กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงการรวมตัวของยุโรป กระทรวงมหาดไทย และกระทรวงคมนาคม เป็นต้น ซึ่งจะส่งผลให้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายที่สำคัญของ โรมาเนีย และแม้ว่ารัฐบาลชุดใหม่จะเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย (ร้อยละ 26) แต่ก็ได้รับการรับรองจากรัฐสภาซึ่งสมาชิกส่วนใหญ่มาจากพรรค PNL คู่ปรับ เนื่องจากสมาชิกรัฐสภาส่วนใหญ่ยังไม่ต้องการให้มีการเลือกตั้งทั่วไปเกิดขึ้น (ตามรัฐธรรมนูญโรมาเนีย หากรัฐสภาปฏิเสธที่จะให้การรับรองรายชื่อคณะรัฐมนตรี 2 ครั้ง ประธานาธิบดีสามารถยุบสภาได้)
ความตึงเครียดทางความขัดแย้งระหว่างประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตลอดจนการถอดพรรค PD ออกจากพรรคร่วมรัฐบาล ส่งผลให้เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2550 รัฐสภาโรมาเนียได้มีมติถอดถอนประธานาธิบดี Basescu ด้วยคะแนนเสียง 322 ต่อ 108 ด้วย 19 ข้อหา อาทิ ประธานาธิบดี Basescu พยายามเข้าครอบงำหน่วยงานรัฐ ซึ่งรวมถึงหน่วยงานด้านความมั่นคง และวิพากษ์วิจารณ์ศาล ซึ่งมีผลให้ประธานาธิบดี Basescu ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้จนกว่าจะมีการลงประชามติว่าประชาชนเห็นชอบกับการถอดถอนดังกล่าวหรือไม่เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2550 ซึ่งปรากฏว่า มีผู้มาใช้สิทธิลงประชามติประมาณ 5.8 ล้านคน (หรือประมาณร้อยละ 44 ของจำนวนผู้มีสิทธิออกเสียงทั้งหมด) และปรากฏว่า มีผู้ลงมติสนับสนุนประธานาธิบดี (คัดค้านมติของรัฐสภา) ถึงประมาณร้อยละ 75 และมีผู้ลงมติไม่สนับสนุนประธานาธิบดีประมาณร้อยละ 25 ซึ่งผลการลงประชามติในครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงชัยชนะของประธานาธิบดี Basescu ที่มีต่อรัฐสภาและรัฐบาล และแสดงให้เห็นถึงความนิยมของประชาชนที่มีต่อประธานาธิบดี Basescu พร้อมกันนี้ นาย Jose Manuel Barosso ประธานคณะกรรมาธิการยุโรปได้กล่าวแสดงความหวังว่า ผลการลงประชามติดังกล่าว จะมีส่วนสนับสนุนให้โรมาเนียดำเนินการปฏิรูปสังคมในด้านต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้านการยุติธรรม ต่อไป
การแบ่งเขตการปกครอง
โรมาเนียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 41 เทศมณฑล (județ) กับ 1 เทศบาลนคร (municipiu) การจัดการปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นไปตามหลักแห่งการปกครองตนเองและการกระจายอำนาจการบริการสาธารณะ
เศรษฐกิจ
โรมาเนียประสบปัญหาเศรษฐกิจถดถอยกว่า 3 ปี ก่อนที่จะสามารถฟื้นตัวขึ้นได้ในปี 2543 จากความต้องการที่เพิ่มมากขึ้นของตลาดสหภาพยุโรป ทั้งนี้ ในช่วงที่ผ่านมา โรมาเนียประสบปัญหาหลัก 4 ประการ คือ (1) การปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจ ปัญหาหนี้สินทั้งของภาครัฐและเอกชน (2) ปัญหาค่าเงินเลตกต่ำ (3) ปัญหาอัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และ (4) ปัญหาระบบธนาคาร ซึ่งรัฐบาลโรมาเนียได้พยายามดำเนินมาตรการจำเป็นต่างๆ เพื่อปฏิรูปเศรษฐกิจของประเทศ และระบบราชการ รวมทั้งแก้ปัญหาการขาดความชัดเจนด้านกฎหมาย ปัญหาด้านศุลกากร และปัญหาคอรัปชั่น ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการระดมทุนจากต่างประเทศ
ในปี 2545 เศรษฐกิจของโรมาเนียเริ่มมีสภาวะดีขึ้น โดยภาคธุรกิจที่ได้รับการส่งเสริมให้ได้รับการพัฒนาได้แก่ อุตสาหกรรมก่อสร้าง การสร้างทางรถไฟและท่าเรือ และโครงการด้านการพลังงาน โดยได้รับการสนับสนุนจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศ และสหภาพยุโรป นอกจากนี้ ยังมีภาคธุรกิจอื่นๆ ที่มีแนวโน้มในศักยภาพ อาทิ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร อุตสาหกรรมรถยนต์ เครื่องจักรกล เคมีภัณฑ์และเวชภัณฑ์ ประกันภัย การท่องเที่ยว เฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้าและสิ่งทอ อุตสาหกรรมอาหาร ในการปฏิรูประบบโครงสร้าง รัฐบาลมีโครงการจำหน่ายรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ อาทิ ธนาคาร Banca Coerciala Romana (BCR) ซึ่งเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ  และบริษัทน้ำมันแห่งชาติ PETROM และยังมีโครงการแปรรูปรัฐวิสาหกิจด้านพลังงาน เหมืองแร่ และอาวุธ รัฐบาลโรมาเนียจึงต้องกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินต่างๆ มาชำระหนี้สิน โดยเมื่อเดือนกรกฎาคม 2547 กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ได้อนุมัติเงินกู้ระยะ 2 ปี จำนวน 367 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่โรมาเนีย  โรมาเนียได้ดำเนินการปฏิรูประบบเศรษฐกิจ เพื่อให้พร้อมในการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป ซึ่งจะทำให้โรมาเนียได้รับเงินช่วยเหลือทางการเกษตรหลายร้อยล้านยูโร ความช่วยเหลือในการพัฒนาระบบขนส่งและสาธารณูปโภค รวมทั้ง เงินลงทุนจากประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป เนื่องจากค่างจ้างแรงงานและค่าใช้จ่ายซึ่งถูกกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป
เชื้อชาติ
ประชากร 22.3 ล้านคน (กรกฎาคม 2549) ประกอบด้วยชาวโรมาเนีย (ร้อยละ 89.5) ชาวฮังการี (ร้อยละ 6.6) ชาวโรมานี (ร้อยละ 2.5) ชาวเยอรมัน (ร้อยละ 0.3) ชาวยูเครน (ร้อยละ 0.3)
ศาสนา
ประเทศโรมาเนียไม่มีศาสนาประจำชาติ ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ โดย 81.0% ของผู้ที่ตอบสำมะโนประชากรของประเทศในปี ค.ศ. 2011 ถือนิกายออร์ทอดอกซ์ ซึ่งจัดอยู่ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งโรมาเนีย อีก 6.2% เป็นโปรเตสแตนต์ 4.3% เป็นโรมันคาทอลิก และ 0.8% เป็นออร์ทอดอกซ์แบบกรีก จากประชากรที่เหลือ 195,569 คน นับถือศาสนาคริสต์นิกายอื่น หรือนับถือศาสนาอื่น โดย 64,337 คนนับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งโดยมากเป็นชาวโรมาเซียเชื้อสายเติร์กและตาร์ตาร์ ส่วนอีก 3,519 คนเป็นชาวยิว นอกจากนี้ ประชากรจำนวน 39,660 คน ไม่นับถือศาสนาใดเลย หรือถืออเทวนิยม ในขณะที่ที่เหลือไม่มีข้อมูลว่านับถืออะไร
ภาษา
ภาษาทางการของโรมาเนียคือภาษาโรมาเนีย ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ตัวอักษรละติน จัดอยู่ในกลุ่มภาษาโรมานซ์ บางส่วนของประเทศมีการใช้ภาษาโรมาเนียควบคู่ไปกับภาษาฮังการี ในขณะที่บางแห่งของประเทศยังมีการพูดภาษาเยอรมันเล็กน้อย
โดยทั่วไป ชาวโรมาเนียหลายคนพูดภาษาอังกฤษและหรือภาษาฝรั่งเศสได้ดีพอใช้ ซึ่ง ทั้งสองภาษานั้น โดยเฉพาะภาษาอังกฤษจะใช้บ่อยในวงการธุรกิจ
อาหาร
อาหารโรมาเนีย ประกอบด้วยอาหารหลากหลายชนิด ซึ่งได้รับอิทธิพลจากกลุ่มชนต่าง ๆ โดยอิทธิพลที่ได้รับส่วนใหญ่มาจากอาหารออตโตมัน ในขณะที่ยังได้รับอิทธิพลจากอาหารจากประเทศยุโรปอื่น คือ อาหารเยอรมัน อาหารเซอร์เบีย อาหารบัลแกเรีย และอาหารฮังการี ซึ่งอิทธิพลเหล่านี้ ทำให้อาหารโรมาเนียมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง
บูม (หนังสือการ์ตูน)
บูม (Boom) เป็นหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ เจ้าของคือสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ (NED) ในเครือเนชั่นกรุ๊ป การ์ตูนในเล่มเป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ประเทศญี่ปุ่นวางตลาดเมื่อ พ.ศ.2537 ในปัจจุบันทางเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ได้ยุติการวางจำหน่ายแล้ว โดยฉบับสุดท้ายได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2557