cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปุคคลบัญญัติปกรณ์อรรถกถา
เนื้อหา
"พระเสกขบุคคล 7 พวก กับ  ปุถุชนทั้งหลายผู้มีศีล   กลัวแล้วย่อมงดเว้นจากบาป  คือ ไม่กระทำบาป.บรรดาพระอริยะและปุถุชนทั้งหลาย   ย่อมกลัวภัย 4 อย่างคือ 1.  ทุคคติภัย 2.  วัฏฏภัย 3.  กิเลสภัย 4.  อุปวาทภัย ในภัยเหล่านั้น ภัย คือ การไปสู่คติชั่ว  ชื่อว่า ทุคคติภัย   เพราะอรรถว่า อันบุคคลพึงกลัว.  แม้ในภัยทั้ง 3  ที่เหลือก็มีนัยนี้เหมือนกัน.  ในท่านเหล่านั้นปุถุชนกลัวทุคคติภัยด้วยคิดว่า   ถ้าท่านจักทำบาปไซร้  อบายทั้ง 4 จักเป็นเช่นกับงูเหลือมกำลังหิวกระหายอ้าปากคอยท่าอยู่   ท่านเมื่อเสวยทุกข์อยู่ในอบายเหล่านั้นจักทำอย่างไร ? จึงไม่ทำบาป.   ก็สังสารวัฏมีเบื้องต้นและที่สุดอันรู้มิได้นั่นแหละ   ชื่อว่า  วัฏฏภัย.   อกุศลแม้ทั้งปวง    ชื่อว่า    กิเลสภัย.การติเตียน   ชื่อว่า  อุปวาทภัย. ปุถุชนกลัวภัยเหล่านั้น    ย่อมไม่กระทำบาป แต่พระเสกขะ 3  จำพวก คือพระโสดาบัน  พระสกทาคามี  พระอนาคามี  ทั้ง 3  นี้ล่วงพ้นจากทุคคติภัย ได้แล้ว   จึงยังกลัวภัยทั้ง 3 ที่เหลืออยู่  ย่อมไม่การทำบาป. พระเสกขะผู้ตั้งอยู่ในมรรค  ชื่อว่า  ผู้งดเว้นจากภัย   ด้วยอำนาจแห่งการบรรลุ    หรือเพราะความเป็นผู้ตัดภัยยังไม่ขาด. พระขีณาสพ ชื่อว่า อภยูปรตบุคคล  ท่านไม่กลัวภัยแม้สักอย่างหนึ่งในภัยทั้ง 4  เหล่านั้น. จริงอยู่  พระขีณาสพ   ท่านตัดภัยได้ขาดแล้ว    เพราะฉะนั้น  พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า  "อภยูปรโต"   ผู้งดเว้นความชั่วมิใช่เพราะความกลัวภัย. ถามว่า ท่านก็ย่อมไม่กลัวแม้แต่  อุปวาทภัย  ภัยคือการติเตียนหรือ ? ตอบว่า    ไม่กลัว     แต่ไม่ควรกล่าวว่า    ท่านรักษาอุปวาทภัย   ข้อนี้บัณฑิตพึงเห็นเหมือนพระขีณาสพเถระในบ้านโทณุปปลวาปี   เป็นตัวอย่าง."
ตัวอย่างการอธิบายในแง่นิยามความหมายของคำศัพท์และประโยชคที่ปรากฏในคัมภีร์ เช่น ในอรรถกถาเอกกนิทเทส สมยวิมุตตบุคคล พระอรรถกถาจารย์ได้ทำการแจกแจงและอธิบายประโยคในเนื้อความที่ว่า "กตโม จปุคฺคโล  สมยวิมุตฺโต" หรือ "สมยวิมุตตบุคคล บุคคลผู้พ้นแล้วในสมัย เป็นไฉน?" ท่านได้แจกแจงดังนี้
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง
ชั้นอนุฎีกา
ชั้นโยชนา
ชั้นคัณฐี
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก
ฟาโรห์ค็อกโคได
คร็อกโคไดล์ (หรืออ่านพระนามว่า Shendjw ในภาษาอียิปต์โบราณ) เป็นพระนามชั่วคราวของผู้ปกครองในสมัยยุคก่อนราชวงศ์ ซึ่งอาจทรงปกครองในช่วงปลายสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 ปรากฏลายหมึกที่กล่าวถึงพระองค์เพียงไม่กี่ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ ซึ่งถูกเขียนอย่างไม่ประณีตมาก และการอ่านพระนามและการมีอยู่ทั้งหมดของฟาโรห์ "คร็อกโคไดล์" จึงยังเป็นที่โต้แย้งอย่างกันมาก และยังไม่ทราบหลุมฝังพระบรมศพของพระองค์
คลาเรนซ์ แอ็บบอท
คลาเรนซ์ ชาร์ล เพอร์ซี แอ็บบอท (เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1888 ที่เมืองโคลิงวูดส์ รัฐวิกตอเรีย – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1963 ที่เมืองอัลพิงตัน รัฐวิกตอเรีย) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศออสเตรเลีย โดยแอ็บบอทได้เข้าร่วมการแข่งขันถึง 3 นัด ในวิกตอร์เลียฟุตบอลลีกส์ (VFL) ในปี ค.ศ. 1907 แอ็บบอทได้เข้าร่วมการแข่งขันถึง 2 นัด ในโคลิงวูท ฟุตบอลคลับ และในปี ค.ศ. 1912 ได้เข้าร่วมการแข่งขันลีกส์ วีเอฟแอล
นูรุลชะรีฟ
นูรุลชะรีฟ (نور الشريف; 28 เมษายน ค.ศ. 1946 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015) ชื่อเกิด มุฮัมมัด ญาบิร มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์ (محمد جابر محمد عبد الله) เป็นนักแสดงชาวอียิปต์คนสำคัญ
อัลชะรีฟเกิดในย่านชนชั้นแรงงานที่ซัยยิดะฮ์ซัยนับ ไคโร เขาแต่งงานกับเบาซี (ค.ศ. 1972–2006) โดยมีลูกสาวสองคน แต่ทั้งคู่หย่ากันใน ค.ศ. 2006 และอยู่ด้วยกันอีกครั้งในช่วงต้น ค.ศ. 2015 เพราะเขาประสบความยากลำบากจากโรคที่เป็นอยู่ อัลชะรีฟเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ไคโร ประเทศอียิปต์
บรรณาการ
ณ วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2021 กูเกิลได้ฉลองวันเกิดปีที่ 75 ในกูเกิลดูเดิล
ซัลมา ฆาเยก
ซัลมา ฆาเยก ปีโน (Salma Hayek Pinault) เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวเม็กซิโก ฆาเยกเป็นชาวเม็กซิโกคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เธอถือเป็นหนึ่งในนักแสดงเม็กซิโกที่โดดเด่นที่สุดในฮอลลีวูด ตั้งแต่นักแสดงหนังเงียบอย่าง โดโลเรส เดล ริโอ เธอยังเป็นนักแสดงหญิงคนที่ 2 จาก 3 ของชาวลาตินอเมริกา ถัดจากเฟร์นังดา มงเตเนกรู ชาวบราซิลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (อีกคนคือกาตาลินา ซันดิโน โมเรโน นักแสดงชาวโคลอมเบีย)
อ้างอิง
1966
การคุมกำเนิดฉุกเฉิน
การคุมกำเนิดฉุกเฉิน (emergency contraception) เป็นมาตรการคุมกำเนิดซึ่งใช้ได้หลังมีการร่วมเพศเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ มีสองรูปแบบ คือ ยาคุมกำเนิดฉุกเฉินและอุปกรณ์ในมดลูก
ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน
ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน หรือ การคุมกำเนิดด้วยฮอร์โมนฉุกเฉิน อาจมีฮอร์โมนตัวเดียวกับที่พบในยาเม็ดคุมกำเนิดทั่วไป (คือ เอสโตรเจน โปรเจสตินหรือทั้งคู่) ในปริมาณสูงกว่า หากรับประทานหลังการร่วมเพศที่ไม่ได้ป้องกันหรือการคุมกำเนิดล้มเหลว ขนาดฮอร์โมนที่สูงอาจยับยั้งการตั้งครรภ์ได้ และจะออกฤทธิ์ดีที่สุดหากรับประทานหลังร่วมเพศทันทีหรือหลังจากนั้นประมาณ 72 ชั่วโมง
มียาคุมกำเนิดฉุกเฉินสามชนิด คือ ยาเม็ดเอสโตรเจนและโปรเจสตินผสม ยาเม็ดเฉพาะโปรเจสติน (ลีโวนอร์เจสเตรล) และยาเม็ดแอนติโปรเจสติน (ไมฟีพริสโทน) ยาเม็ดเฉพาะโปรเจสตินและแอนติโปรเจสตินมีวางขายเป็นยาเม็ดคุมกำเนิดฉุกเฉิน ส่วนยาเม็ดเอสโตรเจนและโปรเจสตินผสมไม่มีวางขายเป็นยาคุมกำเนิดฉุกเฉินแล้ว แต่ยาเม็ดคุมกำเนิดบางชนิดอาจใช้เป็นยาคุมกำเนิดฉุกเฉินแทนได้
แม่น้ำซาวา
แม่น้ำซาวา (,, Сава) เป็นแม่น้ำทางตอนกลางและตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป เป็นแม่น้ำสายย่อยของแม่น้ำดานูบทางฝั่งขวา ไหลผ่านประเทศสโลวีเนีย โครเอเชีย ไหลผ่านชายแดนทางตอนเหนือของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาแล้วผ่านเซอร์เบีย ไหลลงแม่น้ำดานูบที่กรุงเบลเกรด ส่วนกลางของแม่น้ำเป็นชายแดนตามธรรมชาติของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและโครเอเชีย แม่น้ำซาวาจะได้กำหนดเขตแดนทางตอนเหนือของคาบสมุทรบอลข่าน และปลายทางตอนใต้ของที่ราบพันโนเนีย
การเลิกทาสและไพร่ในประเทศไทย
การเลิกทาส เป็นพระราชกรณียกิจอันสำคัญยิ่งของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เป็นการยกเลิกระบบที่คนชั้นสูงตั้งขึ้น เพื่อกดขี่ราษฎรให้ทำงานรับใช้หรือส่งทรัพย์สินให้โดยไม่มีกำหนดว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด
การเลิกทาส
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น ประมาณว่าไทยมีทาสเป็นจำนวนกว่าหนึ่งในสามของพลเมืองของประเทศ เพราะเหตุว่าพ่อแม่เป็นทาสแล้ว ลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นทาสก็ตกเป็นทาสอีกต่อ ๆ กันเรื่อยไป ทาสนั้นจะต้องหาเงินมาไถ่ตัวเอง มิฉะนั้นแล้วก็จะต้องเป็นทาสไปตลอดชีวิต เพราะตามกฎหมายถือว่ายังมีค่าตัวอยู่
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศ "พระราชบัญญัติพิกัดเกษียณลูกทาสลูกไทย" เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2417 แก้พิกัดค่าตัวทาสใหม่ โดยให้ลดค่าตัวทาสลงตั้งแต่อายุ 8 ขวบ จนกระทั่งหมดค่าตัวเมื่ออายุได้ 20 ปี เมื่ออายุได้ 21 ปี ผู้นั้นก็จะเป็นอิสระ มีผลกับทาสที่เกิดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2411 เป็นต้นมา และห้ามมิให้มีการซื้อขายบุคคลที่มีอายุมากกว่า 20 ปีเป็นทาสอีก
เมื่อถึง พ.ศ. 2448 ก็ทรงออก "พระราชบัญญัติทาษ รัตนโกสินทรศก 124" ให้ลูกทาสทุกคนเป็นไทเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2448 ส่วนทาสประเภทอื่นที่มิใช่ทาสในเรือนเบี้ย ทรงให้ลดค่าตัวเดือนละ 4 บาท นับตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2448 เป็นต้นไป นอกจากนี้ยังมีบทบัญญัติป้องกันมิให้คนที่เป็นไทแล้วกลับไปเป็นทาสอีก และเมื่อทาสจะเปลี่ยนเจ้าเงินใหม่ ห้ามมิให้ขึ้นค่าตัว
การเลิกไพร่
หมอสมิธ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไซแอมรีโพซิตอรี เขียนบทความตำหนิรัฐบาลสยามอย่างรุนแรง ด้วยเห็นว่า "ในบรรดาประเทศเจริญทั้งหลาย พระเจ้าแผ่นดินก็ดี พวกขุนนางก็ดี ไม่มีสิทธิ์เกณฑ์แรงราษฎรผู้เสียภาษีอากรโดยไม่ให้อะไรตอบแทน" เพราะไพร่รับราชการโดยไม่ได้รับค่าตอบแทน ซ้ำยังต้องออกค่าใช้จ่ายทุกอย่างในระหว่างการรับราชการนั้นเองอีกด้วยต่างหาก เช่น ค่าเดินทาง ค่าอาหาร เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีพวก "คนไทยหนุ่ม" ที่อยากให้เลิกขนบไพร่ บางส่วนแสดงความคัดค้านที่รัฐบาลสักเลกในฤดูเก็บเกี่ยวข้าว เพราะทำให้การทำนาได้รับความเสียหาย
ขนบไพร่นี้บังคับให้ราษฎรอายุตั้งแต่ 15-16 ปี จนถึง 70 ปี ต้องทำงานรับใช้หรือส่งส่วยให้แก่ชนชั้นปกครอง แบ่งออกเป็นไพร่หลวง ไพร่สมและไพร่ส่วย ไพร่มีกำหนดรับราชการเดือนเว้นเดือน ในสมัยอยุธยา ปีละ 6 เดือน ลดลงมาเหลือปีละ 4 เดือนในสมัยรัชกาลที่ 1 และเหลือ 3 เดือนในรัชกาลที่ 2 หากไม่อยากรับราชการก็ต้องจ่าย "ค่าราชการ" เดือนละ 6 บาท
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) กราบทูลเสนอความคิดเห็นว่า ควรให้ราษฎรเสียค่าราชการปีละ 6 บาทโดยเท่ากัน และให้งดการเกณฑ์แรงชั่วคราว ใช้วิธีเกณฑ์จ้างแทน
พระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารนี้ ถือเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการยกเลิกขนบไพร่ ประกาศใช้ในมณฑลนครศรีธรรมราช ปัตตานี สุราษฎร์ ภูเก็ตและเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2458 (สมัยรัชกาลที่ 6) ด้วยความที่ว่าการยกเลิกขนบไพร่เป็นการปลดทุกข์ของราษฎรทุกตำบลทั่วราชอาณาจักร จึงมีความเห็นว่าการยกเลิกขนบไพร่สำคัญยิ่งกว่าการยกเลิกขนบทาสเสียอีก เพราะราษฎรได้รับการส่งเสริมฐานะทางเศรษฐกิจ มีเวลาทำมาหากินได้เต็มที่ และไม่มีใครรังเกียจเหมือนแต่ก่อน
อย่างไรก็ตาม การเสียเงินรัชชูปการ (ภาษีรายหัว) ซึ่งใช้แทนการเกณฑ์แรงงานนั้นมาสิ้นสุดลงในปี 2482
รางวัลโนเบลสาขาเคมี
รางวัลโนเบลสาขาเคมี (Nobelpriset i kemi, Nobel Prize in Chemistry) เป็นรางวัลมอบโดยราชบัณฑิตยสถานด้านวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดนเป็นประจำทุกปีแก่นักวิทยาศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ ของเคมี รางวัลนี้เป็นหนึ่งในห้ารางวัลโนเบลซึ่งก่อตั้งจากความประสงค์ของอัลเฟรด โนเบลใน ค.ศ. 1895 (พ.ศ. 2438) เพื่อมอบให้แก่ผู้อุทิศตนอย่างโดดเด่นในสาขาเคมี ฟิสิกส์ วรรณกรรม สันติภาพ และสรีรวิทยาหรือการแพทย์ มูลนิธิโนเบลเป็นผู้รับผิดชอบรางวัลนี้ และผู้มอบรางวัลคือคณะกรรมการโนเบลอันประกอบด้วยสมาชิก 5 คนที่เลือกโดยราชบัณฑิตยสถานด้านวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน
รางวัลโนเบลสาขาเคมีครั้งแรกมอบในปี ค.ศ. 1901 (พ.ศ. 2444) แก่ยาโกบัส เฮนริกุส ฟานติฮุฟฟ์ จากประเทศเนเธอร์แลนด์ "สำหรับการค้นพบกฎของพลศาสตร์เคมีและแรงดันออสโมติกในสารละลาย" การมอบรางวัลจัดขึ้นในวันที่ 10 ตุลาคมของทุกปีที่สต็อกโฮล์มเพื่อระลึกถึงการเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล
อินเทล คอร์ 2
คอร์ 2 (Core 2 - /คอร์ทู/) เป็นแบรนด์ของทางอินเทลสำหรับไมโครโพรเซสเซอร์ x86 และ x86-64 ที่ทำงานบนสถาปัตยกรรมไมโครคอร์ ที่มีการทำงาน 1, 2 หรือ 4 คอร์ร่วมกัน สถาปัตยกรรมคอร์นั้นได้ลดอัตรานาฬิกาและลดการใช้พลังงานลงโดยเพิ่มประสิทธิภาพมากขึ้นซึ่งแตกต่างจากสถาปัตยกรรมเน็ตเบิร์สต์รุ่นก่อนหน้าที่ใช้กับเพนเทียม 4 และ เพนเทียม D
การตลาดของทางผลิตภัณฑ์คอร์ 2 นั้น อินเทลได้วางเป็นผลิตภัณฑ์ในราคากลางถึงบน โดยได้ลดชั้นของซีพียูภายใต้ชื่อเพนเทียมไปเป็นผลิตภัณฑ์สำหรับตลาดราคาปานกลางแทนที่ (เพนเทียมดูอัล-คอร์) โดยต่อมาทางอินเทลได้ถอนแบรนด์ของคอร์ 2 ออกและใช้ อินเทล คอร์ แทนที่สำหรับตลาดราคากลางถึงบน ภายใต้ชื่อ คอร์ i3, คอร์ i5 และ คอร์ i7 โดยใช้สถาปัตยกรรมใหม่คือเนเฮเลม
รุ่น
อินเทล คอร์ 2 จะมีอยู่ 4 รุ่นหลักได้แก่
การเปรียบเทียบ Core 2 Duo กับ Dual-core
เพนเทียมดูอัล-คอร์ (Pentium Dual-Core) มักจะถูกเรียกสับสนกับ คอร์ 2 ดูโอ โดยมีลักษณะต่างกันอย่างชัดเจนคือ ดูอัล-คอร์ เป็นซีพียูของอินเทลตัวแรกที่มีการทำงาน 2 คอร์ โดยมีชิป 2 ตัวในหนึ่งแพกเกจ โดยออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาความร้อนสูงเกินไปของเพนเทียม D ในขณะที่คอร์ 2 ดูโอ เป็นโพรเซสเซอร์รุ่นถัดมาของทางอินเทล โดยใช้สถาปัตยกรรมตัวใหม่ที่ชื่อ "คอร์"
เทศบาลตำบลช่อแฮ
เทศบาลตำบลช่อแฮ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 2 และพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 3 ตำบลป่าแดง รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของตำบลช่อแฮ ในอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลช่อแฮที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2510 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2565 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 8,692 คน โดยแบ่งประชากรเป็นเขตตำบลป่าแดง 2,089 คน และเขตตำบลช่อแฮ 6,603 คน
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลช่อแฮ รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลช่อแฮ เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน ทำให้เทศบาลตำบลช่อแฮครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่อแฮทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศตะวันออกของอำเภอเมืองแพร่ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองแพร่ประมาณ 10.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดแพร่ประมาณ 10 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 551 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 174.01 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 108,756.25 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดพระธาตุช่อแฮ เป็นวัดศักดิ์สิทธิ์เก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองจังหวัดแพร่ และเป็นวัดพระธาตุประจำปีเกิดของผู้ที่เกิดปีขาล
หมู่บ้านสันติภาพ (ประเทศเกาหลีเหนือ)
คีจ็อง-ดง เป็นหนึ่งในสองหมู่บ้านที่ได้รับอนุญาตให้ตั้งอยู่ในเขตปลอดทหารเกาหลีที่ห่างกัน 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์) หลักจากที่สิ้นสุดสงครามเกาหลี ยังมีหมู่บ้านของประเทศเกาหลีใต้ที่ชื่อว่า แทซ็อง-ดง ซึ่งอยู่ห่างกันเพียง 2.22 km
ซู โหย่วเผิง
ซู โหย่วเผิง หรือ อเล็กซ์ ซู (ชื่อภาษาอังกฤษ: Alec Su, Su youpeng) ที่คนไทยรู้จักกันดีในบท เตียบ่อกี้ ในเรื่อง ดาบมังกรหยก 2003 และ องค์ชายห้า หรือ หย่งฉี พระเอกคู่บุญที่แจ้งเกิดมาพร้อมกันกับนางเอกสาวซูเปอร์สตาร์ จ้าว เวย์ Vicky Zhao หรือ Zhao Wei ในเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ซีรี่ส์ที่โด่งดังข้ามทศวรรษ และฮวยบ่อข่วย จากเรื่อง เดชเซียวฮื่อยี้ เขาเกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 หรือ ค.ศ. 1973 ซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ของไต้หวัน นับถือศาสนาพุทธ มีพี่น้อง 2 คนที่ห่างกันถึง 6 ปี
ชีวิตส่วนตัวของซูโหย่วเผิงนั้น เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก และครอบครัวไม่อยากให้ซูโหย่วเผิงและน้องชายเข้าสู่วงการบันเทิง เพราะทางครอบครัวมองว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพขายหน้าตา แต่ซูโหย่วเผิงสามารถทำให้ทางครอบครัวเปลี่ยนมุมมองนี้ได้ ด้วยการเป็นผู้ช่วยพิธีกรและเป็นนักร้องในวง เสียวหู่ตุ้ย ร่วมกับอู๋ฉีหลง และเฉินจื้อเผิง
ในปี 1996 ชีวิตของเขาตกต่ำถึงขีดสุด ถึงขั้นรับเล่นภาพยนตร์เกรด 3 ในเรื่องฉิงเซ่อ และผงาดสู่ความดังอีกครั้งในปีถัดมากับบทองค์ชายห้า ในองค์หญิงกำมะลอ และพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง เฟิงเซิง ในบทบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และต้องร้องเพลงงิ้วด้วย
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 126 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
คลินตันเคาน์ตี (รัฐนิวยอร์ก)
คลินตันเคาน์ตี (Clinton County) เป็นเคาน์ตีในรัฐนิวยอร์กของสหรัฐ ตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010 มีประชากรทั้งหมด 82,128 คน และมีศูนย์กลางการปกครองที่แพลตส์บูร์ก เมืองนี้ตั้งชื่อตาม จอร์จ คลินตัน ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กคนแรกที่ได้เป็นรองประธานาธิบดี เคาน์ตีนี้ตั้งอยู่ใต้ชายแดนระหว่างสหรัฐและแคนาดากับรัฐควิเบก
Ы
ตัวอักษร Ы (ตัวเล็ก: ы) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรซีริลลิก Ь และ І ผสมเข้ากัน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดย
จิม แบ็กซ์เตอร์ (นักฟุตบอลออสเตรเลีย)
จิม แบ็กซ์เตอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1887 ที่เมืองมอลดัน รัฐวิกตอเรีย – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1952 ที่เมืองตอนกาลา รัฐวิกตอเรีย) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศออสเตรเลีย สูง 168 เซนติเมตร หนัก 70 กิโลกรัม เข้าร่วมสโมสรโคลิงวูดส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1907 จนถึงปี ค.ศ. 1909
หงส์ทองคะนองศึก
หงส์ทองคะนองศึก ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง Come Drink with Me (ภาษาจีนกลาง : 大醉侠, ต้าจุ้ยเสีย) นำแสดงโดย เจิ้งเพ่ยเพ่ย, เยี่ยหัว กำกับโดย หูจินเฉวียน ความยาว 91 นาที ออกฉายในปี พ.ศ. 2509
สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้
Come Drink with Me เป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของ หูจินเฉวียน ซึ่งต่อมาได้รับการยกย่องว่าเป็น ปรมาจารย์หนังกำลังภายใน ภาพยนตร์เรื่องนี้เทียบได้กับ A Touch of Zen ผลงานในชิ้นถัดมาของเขา ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในการออกฉาย และได้ฉายในต่างประเทศ เช่น นิวยอร์ก, โตเกียว และเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จนมีการสร้างภาคต่อมาเป็นภาค 2 ด้วย ในชื่อ " Golden Swallow " ในปี พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2546 ในประเทศไทย บริษัทซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนล ได้ออกภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นวีซีดีและดีวีดีออกจำหน่ายด้วย
อักษรอาหรับสำหรับภาษาอาฟรีกานส์
อักษรอาหรับสำหรับภาษาอาฟรีกานส์ (Arabic Afrikaans; Arabies Afrikaans, عربس افركانس) เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาอาฟรีกานส์ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2373 ที่มัดรอซาในเคปทาวน์ นอกจากเอกสารตัวเขียนในภาษาเยอรมันที่เขียนเป็นอักษรอาหรับเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 แล้ว ภาษานี้เป็นภาษาเจอร์แมนิกเดียวที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ
ภาพรวม
อักษรอาหรับอาฟรีกานส์ (alifbe) เป็นรูปแบบหนึ่งของชุดตัวอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาอาฟรีกานส์ ประกอบด้วย 36 ตัวอักษร:
หมายเหตุ: ชุดตัวอักษรนี้เป็นชุดอักษรอาหรับรูปแบบเปอร์เซียที่มี 36 ตัว กับอักษรเพิ่มเติมสำหรับเสียงที่ไม่มีในชุดตัวอักษรอาหรับ
เอกสาร
มีเอกสารที่เขียนด้วยอักษรอาหรับอาฟรีกานส์เหลืออยู่ราว 74 ชิ้น ชิ้นที่เก่าที่สุดคือ "Hidyat al-Islam" มีอายุราว พ.ศ. 2388 เอกสารลายมือเขียนที่เก่าที่สุดที่เหลือรอดอยู่ เป็นเอกสารเกี่ยวกับการเรียนศาสนาอิสลาม เขียนโดย อิหม่าม อับดุล-กาห์ฮาร์ อิบน์ อับดุล-มาลิก เมื่อ พ.ศ. 2411 รูปแบบที่เป็นวิชาการมากที่สุดเขียนเมื่อ พ.ศ. 2412 โดยอะบูบักร์ เอฟเฟนดี ที่เดินทางจากอิสตันบูลมาถึงเคปใน พ.ศ. 2405 ตัวอย่างวรรณคดีที่สำคัญคือ Uiteensetting van die Godsdiens ("นิทรรศการแห่งศาสนา") เป็นหนังสือเกี่ยวกับศาสนาอิสลามตามหลักกฎหมายศาสนาฮานาฟี เขียนโดยอะบูบักร์ เอฟเฟนดี พิมพ์ด้วยอักษรอาหรับ แต่มีการปริวรรตเป็นภาษาแอฟฟริกันส์
ในหนังสือ Uiteensetting van die Godsdiens ใช้คำภาษาอาหรับหลายที่ ในขณะที่ภาษาอาฟรีกานส์สมัยใหม่ใช้คำจากกลุ่มภาษาเจอร์มานิก เช่น dunya دنيا สำหรับ wêreld, หมายถึง "world" คำภาษาอาหรับเป็นสิ่งแปลกปลอมสำหรับคนผิวสีที่พูดภาษาอาฟรีกานส์ที่แหลมเคปซึ่งใช้ปะปนกับภาษาดัตช์ หนังสือนี้คล้ายจะเป็นคู่มือสำหรับสอนทาสชาวมลายูในแหลมเคปซึ่งไม่จำเป็นต้องพูดภาษาดัตช์ได้ดี
อัลกุรอาน
ตัวอย่างที่ใช้สระอาหรับในการเขียนภาษาอาฟรีกานส์ในอัลกุรอานเขียนด้วยมือสองภาษา (น่าจะเขียนในคริสต์ทศวรรษ 1880) ดังตัวอย่างในซูเราะฮ์ที่ 67, อายะฮ์ที่ 1:
(° = เครื่องหมายสระหายไป, ň = /ŋ/ เช่นใน "king", ` = ayn, ขีดเส้นใต้ = ในภาษาอาหรับ)
ภาษาอาหรับในยุคเหยียดผิว
ในยุคเหยียดผิว การเปิดกว้างยอมรับอิทธิพลของภาษาอื่นๆที่พูดในแอฟริกาใต้ต่อภาษาอาฟรีกานส์ลดลง ราว พ.ศ. 2443 ภาษาอาฟรีกานส์ถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาดัตช์ไม่ถือเป็นภาษาเอกเทศ ในปัจจุบัน ภาษาอาฟรีกานส์และภาษาดัตช์ถือเป็นภาษาที่เข้าใจกันได้ มีการแปลไบเบิลเป็นภาษาอาฟรีกานส์เมื่อ พ.ศ. 2476 และใช้ภาษาอาฟรีกานส์เป็นภาษาทางศาสนาสำหรับกลุ่มอาฟรีกานส์เคร่งศาสนาที่สงสัยในไบเบิลฉบับภาษาดัตช์
ในปัจจุบันได้มีการประเมินภาษาอาฟรีกานส์ในด้านที่มาและอิทธิพลจากภาษาอื่นเช่น ภาษาบันตู ภาษาคอยซาน ภาษาโปรตุเกส และภาษามลายู ปัจจัยสำคัญคือขบวนการทางเลือกอาฟรีกานส์ของคนผิวสีทำให้ภาษาแอฟฟริกันส์ที่ไม่ใช่แบบมาตรฐานเป็นที่รู้จัก แต่อิทธิพลของอักษรอาหรับต่อขบวนการปลดปล่อยยังไม่ชัดเจน
วัดต้าม่อน
วัดต้าม่อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงต้า อำเภอลอง จังหวัดแพร่
วัดต้าม่อนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ปรากฏชื่อในใบลานความว่า "...ไชยเทพภิกขุลิขิตตะแล ปางเมื่ออยู่ปฏิบัตวัดม่อน เมืองต้า..." (จาร พ.ศ. 2446)" เมืองต้าเป็นเมืองที่มีกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธุ์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน โดยเฉพาะในช่วงที่เข้ามาเป็นแรงงานการทำป่าไม้ให้เจ้าผู้ครองนครลำปาง ก่อนหน้านี้วัดต้าม่อนเป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการบูรณะโดยหม่องโพส่วย (พ่อเฒ่าฮ้อยหลวง) ชาวพม่าจากเมืองนครเชียงตุง
เจ้าน้อยบุญหลง มณีวงศ์ เจ้านายเมืองนครลำปาง ซึ่งเป็นบุตรเขยของหม่องโพส่วย ได้นำไม้สักจัดสร้างวิหาร โดยมีหม่องผิ่ว ชาวพม่าจากเมืองนครเชียงตุง เป็นหัวหน้าช่าง เรียกชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้านว่า วัดม่อน หรือ "วัดต้าม่อน"
วิหารเป็นศิลปะพม่า พร้อมกับสร้างพระพุทธรูปพม่าศิลปะมัณฑะเลย์ ด้วยเส้นหวายสานลงรักปิดทองที่เมืองนครเชียงตุง เรียกพระนามว่า พระเจ้าแสนหวาย โดยได้อัญเชิญพระเจ้าแสนหวายบรรทุกหลังช้างจากเมืองนครเชียงตุงมาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในวิหารวัดต้าม่อน และวาดรูปแต้มภายในวิหาร รวมถึงภาพอินายสีเวย ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นโมนาลิซาแห่งเมืองไทย รูปแต้มในวิหารสันนิษฐานว่ามีลูกมือช่างวาดรูปแต้มจากกลุ่มช่างที่วาดในวัดภูมินทร์และวัดหนองบัว จังหวัดน่าน รูปแต้มวิหารวัดต้าม่อนจัดเป็นศิลปะล้านนา สกุลช่างกลุ่มน่านผสมผสานศิลปะรัตนโกสินทร์ ภาพที่วาดอื่น ได้แก่ วาดชาดกนอกนิบาตจากปัญญาสชาดก เรื่องเจ้ารัตนแสงเมือง และเจ้าก่ำกาดำ ภายหลังภาพในวิหารเหล่านี้ได้ถูกรื้อ อุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง (ไร่แม่ฟ้าหลวง) ได้ขอผาติกรรมไปจัดเก็บรักษา แสดงไว้ภายในหอคำน้อยของอุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง บ้านป่างิ้ว ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2531
วิหารหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2543 มีลักษณะสถาปัตยกรรมของไทใหญ่ อาคารประกอบ ในบริเวณวัดกว่า 6 ไร่ ด้วยงบประมาณซึ่งรวมถึงการวาดภาพจิตรกรรมทั้งสิ้น 11 ล้านบาท
นามปากกา
นามปากกา หมายถึงนามแฝงของนักเขียนและใช้บนปกหนังสือหรือกลุ่มของผลิตภัณฑ์ของงานที่ใช้แทนชื่อจริง นามปากกามีไว้เพื่อทำให้ชื่อผู้เขียนดูโดดเด่นขึ้น, ปกปิดเพศผู้เขียน, ทำให้แตกต่างจากงานเขียนอื่น, เพื่อปกป้องผู้เขียน, ชื่อรวมของนักเขียนร่วม, หรืออีกหลายเหตุผลที่เกี่ยวข้องกับการตลาดหรือการแสดงทางสุนทรียศาสตร์ของผลงาน
มอร์ฟีน
มอร์ฟีน (morphine) ที่ขายภายใต้ชื่อการค้าหลายชื่อ เป็นยาระงับปวดชนิดยาเข้าฝิ่น ออกฤทธิ์โดยตรงต่อระบบประสาทส่วนกลางเพื่อลดความรู้สึกปวด ใช้ได้ทั้งกับอาการปวดเฉียบพลันและปวดเรื้อรัง มอร์ฟีนยังมักใช้กับอาการปวดจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดและระหว่างการคลอด สามารถให้ทางปาก โดยฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ฉีดใต้ผิวหนัง เข้าหลอดเลือดดำ เข้าช่องว่างระหว่างไขสันหลัง หรือทางทวารหนัก ฤทธิ์สูงสุดอยู่ประมาณ 20 นาทีเมื่อให้เข้าหลอดเลือดดำ และ 60 นาทีเมื่อให้ทางปาก ส่วนระยะออกฤทธิ์อยู่ระหว่าง 3 ถึง 7 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีสูตรออกฤทธิ์ยาว
ผลข้างเคียงรุนแรงที่อาจเกิดได้มีความพยายามหายใจลดและความดันเลือดต่ำ มอร์ฟีนมีศักยะสูงสำหรับการติดยาและการใช้เป็นสารเสพติด หากลดขนาดหลังการใช้ระยะยาว อาจเกิดอาการถอนได้ ผลข้างเคียงทั่วไปมีซึม อาเจียนและท้องผูก แนะนำให้ระวังเมื่อใช้ระหว่างตั้งครรภ์หรือเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เพราะมอร์ฟีนจะมีผลต่อทารก
ฟรีดริช แซร์ทัวร์เนอร์เป็นผู้แรกที่แยกมอร์ฟีนระหว่าง ค.ศ. 1803 ถึง 1805 โดยทั่วไปเชื่อว่าเป็นการแยกสารประกอบกัมมันต์จากพืชครั้งแรก แมร์คเริ่มขายเชิงพาณิชย์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1827 มอร์ฟีนมีใช้กว้างขวางหลังการประดิษฐ์กระบอกฉีดยาชั้นใต้หนังใน ค.ศ. 1853–1855 แซร์ทัวร์เนอร์เดิมตั้งชื่อสารนี้ว่ามอร์เฟียมตามพระนามเทพเจ้าแห่งฝันของกรีก มอร์เฟียส สำหรับแนวโน้มที่จะทำให้หลับ
แหล่งมอร์ฟีนหลักคือการแยกจากฟางป๊อปปี (poppy straw) จากต้นฝิ่น ใน ค.ศ. 2013 มีการผลิตมอร์ฟีนประมาณ 523,000 กิโลกรัม มีการใช้ 45,000 กิโลกรัมโดยตรงสำหรับความปวด ซึ่งเพิ่มสี่เท่าในเวลายี่สิบปี การใช้เพื่อวัตถุประสงค์นี้ส่วนมากในประเทศพัฒนาแล้ว มอร์ฟีนประมาณ 70% ใช้ผลิตโอพิออยด์อื่น เช่น ไฮโดรมอร์โฟน อ็อกซีโคโดน เฮโรอีนและเมทาโดน เป็นยา Schedule II ในสหรัฐ Class A ในสหราชอาณาจักร และ Schedule I ในประเทศแคนาดา มอร์ฟีนอยู่ในรายการยาหลักของตัวแบบองค์การอนามัยโลก ยาสำคัญที่สุดที่จำเป็นในระบบสาธารณสุขพื้นฐาน
ความเจ็บปวด
ในการแพทย์นิยมใช้มอร์ฟีนเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรงทั้งชนิดเฉียบพลันและเรื้อรัง รวมถึงความเจ็บปวดจากโรคหัวใจขาดเลือดและความเจ็บปวดระหว่างการคลอดด้วย ระยะเวลาที่มอร์ฟีนจะมีผลควบคุมความเจ็บปวดได้โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 3-7 ชั่วโมง
เลียน เบอลีเรส
เลียน เบอลีเรส (เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1880 ที่เมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1952 ที่เมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส) เป็นนักแสดงจากประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 จนถึงปี ค.ศ. 1952
ไรอัน เรย์โนลส์
ไรอัน ร็อดนีย์ เรย์โนลด์ส (Ryan Rodney Reynolds เกิดวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชายชาวแคนาดา เขามีบทบาทเป็น ไมเคิล เบอร์เจิน ในซิตคอมเรื่อง ทูกายส์แอนด์อะเกิร์ล (1998-2001) บิลลี ซิมป์สัน ในละครวัยรุ่นแคนาดาเรื่อง ฮิลล์ไซด์ (1991-93) และเป็นตัวละครในเครือมาร์เวลคอมิกส์ ในบทฮันนิบาลคิง ในเรื่องเบลด 3 อำมหิตพันธุ์อมตะ (2004) และเดดพูล ในเรื่องเอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีน (2009) และ เดดพูล (2016) และ เดดพูล 2 (2018)
เรย์โนลด์สแสดงภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น นักเรียนปู่ซู่ซ่าส์ ปาร์ตี้ดอตคอม (2002) The Amityville Horror ผีทวงบ้าน (2005) หนุ่มว้าวุ่น ลุ้นรักแท้ (2008) ลุ้นรักวิวาห์ฟ้าแลบ (2009) คนเป็นฝังทั้งเป็น (2010) โสดปุ๊บปั๊บสลับพ่อเรือพ่วง (2011) ภารกิจเดือดฝ่าด่านตาย (2012) แผนจี๊ด ๆ คิดได้ไง (2014) เกมเย้ยเซียน (2015) และภาพปริศนา ล่าระทึกโลก (2015) เขายังรับบทเป็น กรีนแลนเทิร์น ซูเปอร์ฮีโร่ในเครือดีซีคอมิกส์ ในร่างของฮัล จอร์แดน ในภาพยนตร์เรื่อง กรีน แลนเทิร์น (2011)
เขายังปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น ฮาโรลด์กับคูมาร์ คู่บ้าฮาป่วน (2004) หมีไม่แอ๊บ แสบได้อีก (2012) และสะเหล่อไม่แอ๊บ แสบได้โล่ห์ (2014)
ปี 2016 เขาได้รับบทเป็น เดดพูล ฉายรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และออกฉายในอเมริกาเหนือในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ในระบบไอแมกซ์ ดีแอลพี ดีบ็อกซ์ เป็นต้น ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับในทางที่ดี ภาคต่อในชื่อ เดดพูล 2 มีกำหนดเข้าฉายในไทยวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
ปี2017 เขาแสดงในเรื่อง The Hitman Bodyguard แสบ ซ่าส์ แบบว่าบอดี้การ์ด คู่กับซามูเอล แอล. แจ็คสัน
แหล่งข้อมูลอื่น
1975
ประเทศในสหราชอาณาจักร
ภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์เหนือ สกอตแลนด์ และเวลส์ ได้รับเอกราชในขั้นตอนการกระจายอำนาจทางนิติบัญญัติ จนมีสถานะเป็นรัฐอธิปไตยแบบเอกเทศ ทั้งนี้รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรและรัฐบาลอังกฤษยังมีอำนาจจัดการกับกิจการที่สงวนไว้ทั้งหมดสำหรับไอร์แลนด์เหนือ กับสกอตแลนด์ และในกิจการที่ไม่ได้ถ่ายโอนทั้งหมดสำหรับเวลส์ แต่ไม่ใช่กิจการทั่วไปซึ่งได้ถ่ายโอนอำนาจไปยังรัฐสภาไอร์แลนด์เหนือ รัฐสภาสกอตแลนด์และสมัชชาแห่งชาติเวลส์ นอกจากนี้การโอนอำนาจปกครองตนเองให้ไอร์แลนด์เหนือ เป็นเงื่อนไขในการร่วมมือระหว่างฝ่ายบริหารไอแลนด์เหนือและรัฐบาลไอร์แลนด์ และรัฐบาลอังกฤษให้คำปรึกษากับรัฐบาลไอร์แลนด์เพื่อบรรลุข้อตกลงในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องการเงิน ไอร์แลนด์เหนือ อังกฤษประกอบไปด้วยประชากรส่วนใหญ่ และพื้นที่ของสหราชอาณาจักรยังคงเป็นความรับผิดชอบของสหราชอาณาจักรรัฐสภารวมศูนย์ในลอนดอน
ในอดีต นับแต่ปี ค.ศ. 1801 (หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800) จนกระทั่ง ปี 1921 เกาะไอร์แลนด์ทั้งหมดเป็นชาติหนึ่งภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์แบ่งออกเป็นสองเขตอำนาจศาลใน ปี 1921 ได้แก่ ไอร์แลนด์ใต้และไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์ใต้ได้รับอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร ภายใต้รัฐธรรมนูญของรัฐอิสระไอริช ค.ศ. 1922
แอมแมนด์
แอมแมนด์ เป็นหมู่บ้านในตำบลรูดกอต อำเภอซูฟียอน เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 2,282 คนใน 605 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 จึงลดลงเหลือ 1,910 คนใน 619 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุจำนวนประชากรที่ 1,664 คนใน 577 ครัวเรือน แอมแมนด์เป็นหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในตำบลนี้
วัดเวฬุวัน
วัดเวฬุวันมหาวิหาร หรือ พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน เป็นอาราม (วัด) แห่งแรกในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ใกล้เชิงเขาเวภารบรรพต บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวดีซึ่งมีตโปธาราม (บ่อน้ำร้อนโบราณ) คั่นอยู่ระหว่างกลาง นอกเขตกำแพงเมืองเก่าราชคฤห์ (อดีตเมืองหลวงของแคว้นมคธ) รัฐพิหาร ประเทศอินเดียในปัจจุบัน (หรือ แคว้นมคธ ชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาล)
คำว่า เวฬุวัน แปลว่าสวนไผ่ เดิมอารามแห่งนี้เป็นพระราชอุทยานของพระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์แคว้นมคธ ตั้งอยู่นอกเมืองราชคฤห์ เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้วได้เสด็จไปยังเมืองราชคฤห์ พระเจ้าพิมพิสารพร้อมด้วยข้าราชบริพารเข้าไปเฝ้า หลังจากทรงสดับธรรมแล้วทรงเลื่อมใสจึงถวายสวนเวฬุวันเป็นพุทธบูชา ด้วยทรงเห็นว่าเป็นที่สงบร่มรื่น เหมาะสำหรับอยู่บำเพ็ญธรรมของพระสงฆ์ ถือกันต่อมาว่าสถานที่นี้เป็นวัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา เรียกว่า วัดเวฬุวันมหาวิหาร นอกจากนี้วัดนี้ยังเป็นสถานที่พระพุทธเจ้าแสดงโอวาทปาติโมกข์แก่พระสงฆ์สาวกจำนวน 1,250 รูป แล้วส่งไปเป็นพระธรรมทูตประกาศพระศาสนา อันเป็นที่มาของวันมาฆบูชา
วัดเวฬุวันมหาวิหาร ปัจจุบันยังคงอยู่ เป็นซากโบราณสถานในสวนไผ่ที่ร่มรื่น มีสระน้ำขนาดใหญ่ภายใน มีรั้วรอบด้าน อยู่ในความดูแลของทางราชการอินเดีย
วัดเวฬุวันหลังการปรินิพพาน
หลังพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพาน วัดเวฬุวันได้รับการดูแลมาตลอด โดยเฉพาะมูลคันธกุฎีที่มีพระสงฆ์เฝ้าดูแลทำการปัดกวาดเช็ดถูปูลาดอาสนะและปฏิบัติต่อสถานที่ ๆ พระพุทธเจ้าเคยประทับอยู่ทุก ๆ แห่ง เหมือนสมัยที่พระพุทธองค์ทรงพระชนม์ชีพอยู่มิได้ขาด โดยมีการปฏิบัติเช่นนี้ติดต่อกันกว่าพันปี
แต่จากเหตุการณ์ย้ายเมืองหลวงแห่งแคว้นมคธหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 70 ที่เริ่มจากอำมาตย์และราษฎรพร้อมใจกันถอดกษัตริย์นาคทัสสก์แห่งราชวงศ์ของพระเจ้าพิมพิสารออกจากพระราชบัลลังก์ และยกสุสูนาคอำมาตย์ซึ่งมีเชื้อสายเจ้าลิจฉวีในกรุงเวสาลีแห่งแคว้นวัชชีเก่า ให้เป็นกษัตริย์ตั้งราชวงศ์ใหม่แล้ว พระเจ้าสุสูนาคจึงได้ทำการย้ายเมืองหลวงของแคว้นมคธไปยังเมืองเวสาลีอันเป็นเมืองเดิมของตน และกษัตริย์พระองค์ต่อมาคือพระเจ้ากาลาโศกราช ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสุสูนาค ได้ย้ายเมืองหลวงของแคว้นมคธอีก จากเมืองเวสาลีไปยังเมืองปาตลีบุตร ทำให้เมืองราชคฤห์ถูกลดความสำคัญลงและถูกทิ้งร้าง ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้วัดเวฬุวันขาดผู้อุปถัมภ์และถูกทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิงในช่วงพันปีถัดมา
โดยปรากฏหลักฐานบันทึกของหลวงจีนฟาเหียน (Fa-hsien) ที่ได้เข้ามาสืบศาสนาในพุทธภูมิในช่วงปี พ.ศ. 942 - 947 ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ ๒ (พระเจ้าวิกรมาทิตย์) แห่งราชวงศ์คุปตะ ซึ่งท่านได้บันทึกไว้ว่า เมืองราชคฤห์อยู่ในสภาพปรักหักพัง แต่ยังทันได้เห็นมูลคันธกุฎีวัดเวฬุวันปรากฏอยู่ และยังคงมีพระภิกษุหลายรูปช่วยกันดูแลรักษาปัดกวาดอยู่เป็นประจำ แต่ไม่ปรากฏว่ามีการบันทึกถึงสถานที่เกิดเหตุการณ์จาตุรงคสันนิบาตแต่ประการใด
ขุนศรีวิชัย
พื้นเพ
ขุนศรีวิชัยเป็นข้าราชการพลเรือน เกิดที่จ.สุพรรณบุรีมีตำแหน่งเป็นนายกรมช้างนอก มีหน้าที่ดูแลช้างหลวงทั้งปวงในจังหวัดสุพรรณบุรีและคอยเฝ้าระวังโขลงช้างป่าซึ่งมีเป็นอันมากในจังหวัดนั้น
วัดเวฬุวัน
วัดเวฬุวันหลังการปรินิพพาน
แต่หลังจากนั้นประมาณ 200 ปี วัดเวฬุวันก็ถูกทิ้งร้างไป ตามบันทึกของพระถังซำจั๋ง (Hiuen-Tsang) ​ซึ่งได้จาริกมาเมืองราชคฤห์ราวปี พ.ศ. 1300 ซึ่งท่านบันทึกไว้แต่เพียงว่า ท่านได้เห็นแต่เพียงซากมูลคันธกุฎีซึ่งมีกำแพงและอิฐล้อมรอบอยู่เท่านั้น (ในสมัยนั้นเมืองราชคฤห์โรยราถึงที่สุดแล้ว พระถังซำจั๋งได้แต่เพียงจดตำแหน่งที่ตั้งทิศทางระยะทางของสถูปและโบราณสถานเก่าแก่อื่น ๆ ในเมืองราชคฤห์ไว้มาก ทำให้เป็นประโยชน์แก่นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีในการค้นหาโบราณสถานต่าง ๆ ในเมืองราชคฤห์ในปัจจุบัน)
ขุนศรีวิชัย
พื้นเพ
ด้านฐานะทางเศรษฐกิจของขุนศรีวิชัย เสภาขุนช้างขุนแผนว่า
วัดเวฬุวัน
จุดที่เกิดเหตุการณ์สำคัญในวันมาฆบูชา (ลานจาตุรงคสันนิบาต)
ถึงแม้ว่าเหตุการณ์จาตุรงคสันนิบาตจะเป็นเหตุการณ์สำคัญยิ่งที่เกิดในบริเวณวัดเวฬุวันมหาวิหาร แต่ทว่าไม่ปรากฏรายละเอียดในบันทึกของสมณทูตชาวจีนและในพระไตรปิฎกแต่อย่างใดว่าเหตุการณ์ใหญ่นี้เกิดขึ้น ณ จุดใดของวัดเวฬุวัน รวมทั้งจากการขุดค้นทางโบราณคดีก็ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีการทำเครื่องหมาย (เสาหิน) หรือสถูประบุสถานที่ประชุมจาตุรงคสันนิบาตไว้แต่อย่างใด (ตามปกติแล้วบริเวณที่เกิดเหตุการณ์สำคัญทางพระพุทธศาสนา มักจะพบสถูปโบราณหรือเสาหินพระเจ้าอโศกมหาราชสร้างหรือปักไว้เพื่อเป็นเครื่องหมายสำคัญสำหรับผู้แสวงบุญ) ทำให้ในปัจจุบันไม่สามารถทราบโดยแน่ชัดว่าเหตุการณ์จาตุรงคสันนิบาตเกิดขึ้นในจุดใดของวัด
ขุนศรีวิชัย
ครอบครัว
ด้านครอบครัวนั้น ขุนศรีวิชัยสมรสกับนางเทพทอง ตั้งครอบครัวอยู่ที่ตำบลท่าสิบเบี้ย จังหวัดสุพรรณบุรี ทั้งสองมีบุตรด้วยกันเพียงคนเดียวคือขุนช้าง
ในบรรดาครอบครัวทั้งสามนั้น คือ ครอบครัวของขุนแผน ครอบครัวของขุนช้าง และครอบครัวของนางวันทอง ขุนศรีวิชัยดูเหมือนจะมียศสูงกว่าเพื่อน เพราะเป็นข้าราชการคนสนิทของสมเด็จพระพันวษาและมีสิทธิ์เข้าเฝ้าแห่แหนที่กรุงศรีอยุธยาได้ตามใจชอบ
ขุนศรีวิชัยนั้นเมื่อขุนช้างเติบใหญ่ขึ้นเป็นเด็กพอรู้ความก็พาไปเฝ้าถวายดอกไม้ธูปเทียนในระหว่างที่เสด็จออกขุนนางเพื่อถวายตัวเป็นมหาดเล็ก สมเด็จพระพันวษาทอดพระเนตรเห็นขุนช้างแล้วก็ทรงพระสรวลที่ขุนช้างหัวล้านตั้งแต่ยังเล็ก ๆ แต่ก็ทรงรับดอกไม้ธูปเทียนไว้และอนุญาตให้ขุนศรีวิชัยเอากลับไปเลี้ยงดูก่อน เติบใหญ่แล้วค่อยส่งเข้ารับราชการอีกทีก็ได้
การถึงแก่กรรม
ภายหลังจากที่ขุนไกรพลพ่ายถึงแก่ความตายแล้ว ในบ้านโป่งแดงแห่งจังหวัดสุพรรณบุรีนั้นมีซ่องโจรอยู่ชุกชุม มีนายโจรชื่อ "จันศร" โจรเหล่านั้นเสพสุรายาเมาทุกวัน และลองของกันเอาดาบฟันกันเอาปืนยิงใส่กันก็มิเป็นอันตรายใด ๆ
เหล่าโจรพอทราบว่าขุนศรีวิชัยมีสมบัติมากมายก็ต้องตาต้องใจให้เข้าปล้นยิ่งนัก นายจันศรจึงยกพลราวกับยกทัพออกรบ ตัวนายโจรนั้นขี่ช้างราวกับจอมทัพ และทัพโจรนั้นติดอาวุธนานาชนิดและมากมาย พอมาถึงชายป่าใกล้อำเภอเมืองสุพรรณบุรีก็พักพลเพื่อทำพิธีบูชาครูโจร พิธีดังกล่าวนี้ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อธิบายว่า
เมื่อพิธีกรรมบูชาครูโจรสิ้นสุดลง บรรดาโจรก็ยกเข้าปล้นบ้านขุนศรีวิชัยโดยมีการโห่ร้องอึกทึกเป็นเชิงจิตวิทยาให้คนในบ้านแตกตื่น ขุนศรีวิชัยนั้นมีวิชาอาคมอยู่ยงคงกระพันฟันไม่เข้าแทงไม่ออกเช่นกัน โจรจึงจับฆ่าด้วยการเอาไม้ไผ่เหลาแหลมเทียงทะลุร่างกายจากทวารหนักออกปาก ขุนศรีวิชัยจึงตายด้วยวิธีการแปลกประหลาดตามความเชื่อทางไสยศาสตร์เช่นนี้ แล้วโจรก็ขนเอาทรัพย์สมบัติไป แต่ทรัพย์สินของขุนศรีวิชัยนั้นมีมากเหลือไม่อาจขนไปหมดได้ กับทั้งเมื่อโจรไปแล้วก็ปรากฏว่าครอบครัวขุนช้างยังอยู่มั่งมีได้จากทรัพย์เดิมที่เหลือ แสดงให้เห็นถึงความร่ำรวยของขุนศรีวิชัย
นับแต่นั้น นางเทพทองภริยาขุนศรีวิชัยก็ปกครองครอบครัวสืบต่อมา
อิลจิแม วีรบุรุษจอมโจร
อิลจิแม วีรบุรุษจอมโจร (일지매; Iljimae) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ออกอากาศทางช่อง SBS ส่วนประเทศไทยสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นผู้นำมาออกอากาศโดยออกอากาศในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 – 19.00 น. ระหว่างวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2553 จำนวน 20 ตอน
เรื่องย่อ
เรื่องราวของชายหนุ่มผู้อยู่ในคราบของวีรบุรุษจอมโจรนามว่า “อิลจิแม” หรือ “โยงงี”(รับบทโดย ลี จุนกิ)หนุ่ม จอมทะเล้นไม่เอาไหนที่ปลอมตัวมาปล้นสดมขุนนางกังฉินเพื่อนำสิ่งของที่ควร เป็นของราษฎรกลับคืนมาแจกจ่ายคืนให้กับชาวบ้านและทิ้งดอกเหมยไว้ทุกครั้ง หลังก่อเหตุ แต่เบื้องหลังเบื้องลึกของการปล้นก็คือการตามล่าหาเบาะแสผู้ที่ฆ่าพ่อแท้ๆ ของตนเองในวัยเด็ก การสืบหาทำให้ได้พบกับหญิงทีเขารักคือ “อึนแช”(รับบทโดย ฮัน ฮโยจู) ความรักและความเจ็บปวดเริ่มทวีคูณเมื่อความจริงเปิดเผยว่า เธอคือลูกสาวของขุนนางที่ใส่ร้ายพ่อบังเกิดเกล้าของเขาเอง
ความนิยมของแต่ละตอน
ที่มา: TNS Media Korea
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza & Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วยสาว 3 คน จากวงดนตรีเกิร์ลกรุป 2 วง ได้แก่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แก่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส
ออกอัลบั้มเป็นชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม "Surprise (เซอร์ไพรส์)" ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"
มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมี 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่
เพลงต่างๆในอัลบั้ม ได้แก่ Surprise (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน), เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว), เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า), นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม), อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม), Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า), มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)
ประชาทรรศน์ (หนังสือพิมพ์)
ประชาทรรศน์ เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน วางจำหน่ายทุกวันจันทร์-วันศุกร์ จำนวน 16 หน้า ราคาฉบับละ 7 บาท นำเสนอข่าวทั่วไป มีคำขวัญว่า “หนังสือพิมพ์รายวันทางเลือกเพื่อประชาชน” ออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากที่พิมพ์เป็นฉบับทดลองมาแล้ว 10 ฉบับ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม มีพิธาน คลี่ขจาย น้องชายสุภาพ คลี่ขจาย เป็นบรรณาธิการบริหาร ผศ.จรัล ดิษฐาอภิชัย ประธานคณะกรรมการประชาชนเพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2550 (คปพร.) อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และอดีตประธานแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ และอเนก เรืองเชื้อเหมือน เป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา
ปาร์กูร์
ปาร์กูร์ (parkour, ) เป็นวิธีการฝึกที่ผู้เข้าร่วม (เรียกว่า ทราเซอร์) เดินทางจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนด้วยวิธีที่เร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดโดยไม่มีอุปกรณ์ช่วยเหลือ ปาร์กูร์มีที่มาจากการฝึกข้ามด่านอุปสรรคของทหารและศิลปะการต่อสู้
ประชาทรรศน์ (หนังสือพิมพ์)
หนังสือพิมพ์ประชาทรรศน์มีเนื้อหาส่วนมากเกี่ยวกับการแสดงทัศนคติทางการเมืองที่แตกต่างจากสื่อกระแสหลัก โดยมีจุดยืนในการส่งเสริมระบบรัฐสภาในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ต่อต้านการรัฐประหาร และการชุมนุมทางการเมืองที่ปฏิเสธคณะบุคคลที่เข้าดำรงตำแหน่งทางการเมืองอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งหมายถึงคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ และพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ปาร์กูร์
ปาร์กูร์เป็นกิจกรรมที่สามารถฝึกคนเดียวหรือฝึกร่วมกับคนอื่น และมักฝึกในพื้นที่เขตเมืองถึงแม้ว่าจะสามารถฝึกที่ใดก็ได้ วัตถุประสงค์สำคัญเกี่ยวข้องกับการเห็นสภาพแวดล้อมของตนเองในรูปแบบใหม่และการจินตนาการถึงศักยภาพในการเดินทางผ่านสภาพแวดล้อมนั้นด้วยการเคลื่อนตัวไปในลักษณะต่าง ๆ
ประชาทรรศน์ (หนังสือพิมพ์)
ต่อมา การนำเสนอข่าวในระยะหลังเป็นไปในทำนองให้การสนับสนุนนายเนวิน ชิดชอบ และพรรคภูมิใจไทย เนื่องจากนายเนวินเป็นนายทุนให้กับหนังสือพิมพ์ฉบับนี้นั่นเอง และสีหัวข่าวใหญ่ปรับเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีน้ำเงินแทนรวมไปถึงได้โจมตีกลุ่ม แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน
หนังสือพิมพ์ประชาทรรศน์ตีพิมพ์วางจำหน่าย 581 ฉบับ กระทั่งวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ได้ตีพิมพ์เป็นฉบับสุดท้าย ก่อนที่บริษัท สำนักข่าวประชาทรรศน์ จำกัด ตัดสินใจหยุดผลิต หยุดจำหน่าย และให้พนักงานลาออกจำนวนมาก ปัจจุบันเหลือเพียงแค่เว็บไซต์ประชาทรรศน์ออนไลน์ที่นำเสนอข่าว ส่วนกองบรรณาธิการบางส่วนหันไปผลิตรายการวิทยุ โดยใช้ชื่อว่าสถานีวิทยุชุมชนปกป้องสถาบัน นำโดยนายอุดมศักดิ์ สาวนะ บรรณาธิการอำนวยการหนังสือพิมพ์ประชาทรรศน์
สวนทวีวนารมย์
สวนทวีวนารมย์ เป็นสวนชุมชนในความดูแลของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 ถนนทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร 10170 เป็นสวนสาธารณะเอนกประสงค์ เพราะอยู่ใกล้กับตลาดธนบุรี หรือ สนามหลวง 2 ซึ่งกรุงเทพมหานครมีประสงค์ต้องการจะให้เป็นทั้งแหล่งพักผ่อนและแหล่งจับจ่ายสินค้าของประชาชนในฝั่งธนบุรี
ประวัติ
สวนทวีวนารมย์ ถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่กว่า 60 ไร่ บนถนนทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา โดยกรุงเทพมหานครได้เช่าที่ดินจาก ห้างหุ้นส่วนจำกัด สวนพฤกษศาสตร์กรุงเทพ จำนวน 110 ไร่ เพื่อปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะและตลาดนัด โดยทำสัญญาเช่าเป็นระยะเวลา 30 ปี จากนั้นทำการปรับปรุง
พื้นที่โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ปรับปรุงพื้นที่เป็นตลาดนัดแล้ว เสร็จในปี พ.ศ. 2545 ส่วนที่ 2 ปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะโดยแบ่งเป็น 2 ระยะ
สวนทวีวนารมย์ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นประธานในพิธี
สวนทวีวนารมย์ เปิดทำการตั้งแต่เวลา 05.00-21.00 น. เป็นประจำทุกวัน มีจำนวนผู้มาใช้บริการในวันธรรมดาประมาณ 400 คน วันหยุดราชการประมาณ 800 คน
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เป็นสนามบินระหว่างประเทศสนามบินหลักของกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 32 km ในเขตเฉาหยาง และบางส่วนของ เขตซุ่นอี้ บริหารงานโดย บริษัทท่าอากาศยานปักกิ่งแคปิตอล ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ รหัสสนามบิน IATA ของปักกิ่งคือ PEK มาจากการถอดความชื่อของปักกิ่งเป็นอักษรโรมันแบบเดิม (Peking)
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอร์ไชน่า สายการบินแห่งชาติของประเทศจีน ซึ่งมีเที่ยวบินจากที่นี่มากกว่า 120 เส้นทาง (ไม่รวมเที่ยวบินส่งสินค้า) ทั้งนี้ยังมี ไห่หนานแอร์ไลน์ และ ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ ที่ใช้สนามบินนี้เป็นสนามบินหลักอีกด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เพิ่มอาคารผู้โดยสารหลังที่ 3 ในปี พ.ศ. 2551 ในช่วงงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ถือเป็นอาคารผู้โดยสารที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากอาคารผู้โดยสารที่ 3 ของ ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ และถือเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลกอันดับ 6 ซึ่งกินเนื้อที่ราว 1,480 เฮกตาร์
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เติบโตอย่างรวดเร็วโดยติดอันดับสนามบินที่คับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และกลายมาเป็นสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเซียจากจำนวนผู้โดยสารและจำนวนเที่ยวบินในปี พ.ศ. 2542 และได้ถือเป็นสนามบินที่มีผู้โดยสารคับคั่งที่สุดอันดับ 2 ของโลกในปี พ.ศ. 2553 ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง ได้บันทึกว่ามีเครื่องบินเข้าออกทั้งหมด 557,167 ครั้ง (นับจากเครื่องบินขึ้นและลง) ติดอันดับ 6 ของโลกในปี พ.ศ. 2555 ด้านเที่ยวบินขนส่งสินค้าก็เช่นกัน ในปี พ.ศ. 2555 สนามบินถูกจัดอันดับที่ 13 ของสนามบินที่มีเที่ยวบินขนส่งสินค้าที่คับครั้งที่สุดในโลก โดยมีการขนส่งสินค้ากว่า 1,787,027 ตัน
ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 เที่ยวบินของสมาชิกวันเวิลด์ และสกายทีม ทั้งหมดจะถูกถ่ายโอนจากท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งต้าซิงแห่งใหม่ ยกเว้นคาเธ่ย์แปซิฟิก และ คาเธ่ย์ดรากอน
ประวัติ
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2501 ขณะนั้นสนามบินมีเพียงอาคารขนาดเล็กที่ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งใช้รองรับผู้โดยสารวีไอพี และ เที่ยวบินเช่าเหมาลำ วันที่ 1 มกราคม 2523 ได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 โดยมีท่าเทียบ และรองรับเครื่องบินได้ 10-12 ลำ อาคารใหม่นี้ ใหญ่กว่าอาคารเก่าที่สร้างในช่วงปี พ.ศ. 2500 มาก
ช่วงปลายปี พ.ศ. 2542 เป็นช่วงครบรอบ 50 ปี ของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ขยายอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 เปิดให้บริการในวันที่ 1 พศจิกายนในปีเดียวกัน โดยอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 ถูกปิดช่วงคราวเพื่อปรับปรุงหลังจากเปิดอาคาร 2 วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2547 อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 จึงกลับมาเปิดอีกครั้ง หลังปรับปรุงเสร็จแล้ว ซึ่งในตอนนั้นเปิดให้ใช้เฉพาะเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ เท่านั้น ส่วนเที่ยวบินภายในประเทศและต่างประเทศของสายการบินอื่นๆ ยังคงให้บริการจากอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ขยายสนามบินอีกครั้งในปี พ.ศ. 2550 โดยเปิดให้บริการทางวิ่งที่ 3 ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เพื่อลดปัญหาความคับคั่งของอีกสองทางวิ่ง อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 (T3) สร้างเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ในช่วงโอลิมปิกปักกิ่ง การขยายสนามบินครั้งนี้ยังได้เพิ่มทางรถไฟวิ่งเข้าไปสู่กลางกรุงปักกิ่งด้วย ในขณะที่เปิดใช้บริการนั้น อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 ได้รับการยกย่องให้เป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก และถือเป็นสถานที่สำคัญที่บ่งบอกการเจริญเติบโตของกรุงปักกิ่ง เมืองหลวงของประเทศจีน การขยายครั้งนี้ได้ระดมทุนกว่า 3 หมื่นล้านเยนจากประเทศญี่ปุ่น และอีก 5 ร้อยล้านยูโรจาก ธนาคารเพื่อการลงทุนของยุโรป (EIB) การกู้ครั้งนี้ถือเป็นการกู้ครั้งใหญ่ที่สุดในเอเซ๊ยของ EIB ซึ่งได้ลงนามความตกลงกันในงาน การประชุมผู้นำจีนและกลุ่มประเทศยุโรปครั้งที่ 8 เมื่อเดือนกันยายน 2558
หลังจากงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008และเพิ่มอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่แล้ว ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ยึดตำแหน่งสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเชียนับจากจำนวนที่นั่ง จากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว
และเนื่องด้วยปัญหาด้านการขยายด้วยของท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง จึงได้มีแผนที่จะเปิดสนามบินใหม่ที่ต้าซิง ซึ่งผ่านการอนุมัติแล้วในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556 และเริ่มการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2558 และแล้วเสร็จในปี 2562 สนามบินแห่งใหม่จะทำหน้าที่เป็นศูนย์รวมของสายการบินพันธมิตร สกายทีม (ยกเว้นสายการบิน ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์) ส่วนสมาชิกของ สตาร์อัลไลแอนซ์ จะยังคงอยู่ที่สนามบินนานาชาติปักกิ่ง ไห่หนานแอร์ไลน์ซึ่งมีปริมาณผู้โดยสารคิดเป็น 10% ของผู้ใช้บริการสนามบินปักกิ่ง ในปี พ.ศ. 2559 แต่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรหลักใด ๆ จะอยู่ที่สนามบินเดิม
อาคารผู้โดยสาร 2
• กาตาร์แอร์เวย์
• กัมพูชาอังกอร์แอร์
• การบินไทย
• การูดาอินโดนีเซีย
• โกเรียนแอร์
• คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
• คาเธ่ย์แปซิฟิก
• คาเธ่ย์ดรากอน
• เคอร์กิซสถานแอร์ไลน์
• เคแอลเอ็ม
• แควนตัส
• เจแปนแอร์ไลน์
• ฉางซีแอร์ไลน์
• ฉานซีแอร์ไลน์
• ชางดองแอร์ไลน์
• ชิตาเอเวีย
• ไชน่าเกรตวอล์คอร์ปอเรชั่น
• ไชน่าซิงหัวแอร์ไลน์
• ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์
• ไชน่าแอร์ไลน์
• เซินเจินแอร์ไลน์
• เตอร์กิชแอร์ไลน์
• นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
• บริติช แอร์เวย์
• ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
• ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ทรานสปอร์ต
• ฟินน์แอร์
• ฟิลิปปินแอร์ไลน์
• มาเลเซียแอร์ไลน์
• ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
• ลุฟต์ฮันซา
• วลาดิโวสโตกเอเวีย
• วูหานแอร์ไลน์
• เวียดนามแอร์ไลน์
• โวลกา-ดเนปร์
• ศรีลังกันแอร์ไลน์
• สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
• ไห่หนานแอร์ไลน์
• ออลนิปปอนแอร์เวย์
• ออสเตรียนแอร์ไลน์
• อิหร่านแอร์
• อียิปต์แอร์
• อีวาแอร์
• อเมริกันแอร์ไลน์
• เอเชียน่าแอร์ไลน์
• เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
• เอ็มไอเอที มองโกเลียนแอร์ไลน์
• เอมิเรตส์
• เอล อัล
• เอส7แอร์ไลน์
• อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
• แอร์เกียวโต
• แอร์แคนาดา
• แอร์ไชน่า
• แอร์ซิมบับเว
• แอร์อัลจีเรีย
• แอร์แอสทานา
• แอโรฟลอต
• แอโรเม็กซิโก
• แอโรสวิตแอร์ไลน์
• แอลโอทีโปลิชแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร 3
เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2551
จาเซน โซโล
จาเซน โซโล หรือ ดาร์ธ เคดัส (Jacen Solo หรือ Darth Caedus) เป็นตัวละครในจักรวาลขยายของเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส มีบทบาทเป็นตัวละครหลักในนิยายหลายเล่ม โดยเฉพาะนิยายชุด Jedi Academy, New Jedi Order และ Legacy of the Force
เขาเป็นบุตรชายของฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล เป็นน้องชายฝาแฝดของไจนา และพี่ชายของอนาคิน ลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นลุงของจาเซน สัมผัสถึงพลังที่สถิตแรงกล้าในตัวของเขาและพี่สาวฝาแฝดได้ตั้งแต่ก่อนที่ทั้งสองจะถือกำเนิด ด้วยว่าทั้งสองถูกเชื่อมกันด้วยพันธะอันมิอาจแยก ต่อมาเขาได้กลายเป็นผู้ฝึกสอนของเบน สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นลูกพี่ลูกของเขา และได้เป็นบิดาของทารกหญิง อัลลานา หลังจากสมรสกับเทเนล คา
จาเซนได้แสดงอำนาจของพลังที่แฝงเร้นอยู่ในตัวตั้งแต่ยังเป็นทารก เมื่อเขาได้ช่วยลุงของเขาพร้อมศิษย์ในการปราบวิญญาณของเอกซาร์ คุน ลงเป็นผลสำเร็จ เขาเริ่มการฝึกฝนเป็นเจไดอย่างเป็นทางการในไม่กี่ปีต่อมาบนเจไดพราเซียมของลุคบนดวงจันทร์ยาวิน 4 และแสดงพรสวรรค์ในฐานะของนักเรียนที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งด้วยการเข้าร่วมการผจญภัยกับโลวแบคคา, เทเนล คา และไจนานับครั้งไม่ถ้วน ภายหลังในช่วงสงครามยูซาน วอง เขาเริ่มมีมุมมองต่อพลังที่แตกต่างจากวิถีดั้งเดิม แม้จะเป็นอัศวินเจไดที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งในนิกายเจไดใหม่ก็ตาม
หลังจากถูกพวกยูซาน วองจับตัวไป เขาก็เริ่มคบค้าสมาคมกับเวอร์เกียร์ ผู้ซึ่งได้เปลี่ยนวิธีคิดของเขาไปเป็นอย่างมาก จาเซนเป็นผู้ที่หนักแน่นในคำพูดและการกระทำอยู่เสมอ และมักสร้างความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับทั้งมนุษย์และสัตว์ โดยได้พัฒนาความผูกพันและสัมผัสในพลังธรรมชาติและพลังชีวิตตั้งแต่ครั้งยังเด็ก อย่างไรก็ดี ความผูกพันกับสิ่งมีชีวิตนี้ก็ถูกทำลายย่อยยับหลังจากที่เขาพบกับเวอร์เกียร์ในปีที่ 40 หลังยุทธการยาวิน เห็นได้จากการทรมานและเข่นฆ่าผู้ต้องสงสัยว่าเป็นผู้ทรยศโดยไม่รู้สึกผิดบาป
ต่อมาในปีเดียวกัน จาเซนลอบเข้าเป็นศิษย์ต่อลูมิยา ซึ่งเขาจะได้เป็นศิษย์คนที่สามและคนสุดท้ายของเธอ หลังจากมารา เจด สกายวอล์คเกอร์ล้มเหลวในการลอบสังหารจาเซน และลุค สกายวอล์คเกอร์ได้สังหารลูมิยาลง จาเซนก็ได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นดาร์ธ เคดัส ลอร์ดมืดแห่งซิธ นำตระกูลสกายวอล์คเกอร์เข้าสู่วัฏจักรเดิมอีกครั้ง และได้รับตาฮิรี เวย์ลาเข้าเป็นศิษย์แทนเบน สกายวอล์คเกอร์หลังยุทธการฟอนดอร์ที่สองซึ่งตาฮิรีได้สังหารกิลาด เพลเลออนลง
ชื่อ
ในตอนแรก ทิโมธี ซาห์น (Timothy Zahn) ผู้แต่งนิยายสตาร์ วอร์ส ตั้งใจจะให้เขียนชื่อจาเซนว่า "Jasen" แทนที่จะเป็น "Jacen" แต่บรรณาธิการในสำนักพิมพ์ Bantam Spectra คือเบตซี มิตเชล (Betsy Mitchell) แนะนำให้เปลี่ยนจากตัว "s" เป็นตัว "c" เพื่อให้ชื่อของจาเซนดูใกล้เคียงกับชื่อของคนทั่วไปน้อยลง
คำว่า "Jacen" ยังเป็นวิธีสะกดอีกแบบหนึ่งของชื่อกรีก Jason (เจสัน) ซึ่งหมายถึง 'ผู้รักษา'
การปรากฏตัว
ศิลปินเดฟ ดอร์แมน (Dave Dorman) ผู้วาดปกนิยายชุด Young Jedi Knights ใช้คาลวิน เอนเกล (Calvin Engel) ลูกชายของนักวาดการ์ตูนชื่อจิม เอนเกล (Jim Engel) เป็นแบบของตัวละครจาเซน แต่ก็ไม่ได้ออกแบบให้เหมือนกับตัวคาลวินเสียทีเดียวโดยคงให้มีความแตกต่างอย่างเช่นสีผมเป็นต้น
บทบาทคู่ขนาน
การกระทำเหล่านี้ควบคู่กับการที่จาเซนปฏิเสธด้านมืดของพลัง ทำให้ผู้อ่านหลายคนเชื่อว่าจาเซนจะต้องพลัดเข้าสู่ด้านมืดในนิยายชุด Legacy of the Force ซึ่งก็เป็นจริง น่าขันที่ว่าแม้จาเซนจะเชื่อว่าเขาสามารถฝึกฝนด้านมืดจนเก่งกาจได้โดยไม่ทำผิดพลาดเหมือนอย่างที่อนาคินเคยทำ แต่กลับไม่รู้เลยว่าความต้องการของตนที่จะปกป้องครอบครัวนั้นเหมือนกับความต้องการของอนาคินไม่มีผิด