cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ขณะยังทรงพระเยาว์
เมื่อหม่อมเจ้ารำไพพรรณีมีชันษาได้ 8 ปีเศษ และได้ผ่านพระราชพิธีเกศากันต์ (โกนจุก) แล้ว ก็ได้ทรงรู้จักกับ ร้อยโทสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา ซึ่งได้เสด็จนิวัตกลับกรุงเทพมหานคร หลังจากทรงได้สำเร็จการศึกษาวิชาการทหารจากประเทศอังกฤษแล้ว สาเหตุก็อันเนื่องมาจากสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอฯ ได้เสด็จมาประทับที่พระราชวังพญาไทกับพระชนนีเป็นครั้งคราว และหม่อมเจ้าหญิงรำไพพรรณีจะเป็นผู้ที่สนิทกันมากที่สุดด้วย
อภิเษกสมรส
เมื่อปี พ.ศ. 2460 หลังจากสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา ได้ทรงลาสิกขาจากการผนวช ณ พระตำหนักทรงพรต วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ก็ได้กราบบังคมทูลพระกรุณา และขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่จะเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกอบพิธีอภิเษกสมรสพระราชทานขึ้น ณ วังศุโขทัย ถนนสามเสน และพระราชพิธีอภิเษกสมรสที่ พระที่นั่งวโรภาษพิมาน พระราชวังบางปะอิน การอภิเษกสมรสในครั้งนี้ถือเป็นพระราชพิธีอภิเษกสมรสครั้งแรก หลังจากการตรากฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการเสกสมรสแห่งเจ้านายในพระราชวงศ์ รวมทั้งยังเป็นการแต่งงานแบบตะวันตกอย่างแท้จริง กล่าวคือมีการถามความสมัครใจของคู่บ่าวสาวด้วย
ส่วนวังศุโขทัยนั้น ได้สร้างขึ้นก่อนที่ทั้ง 2 พระองค์จะทรงเสกสมรสกัน โดยเป็นเรือนหอที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานสร้างให้บริเวณคลองสามเสน และพระราชทานนาม "วังศุโขไทย" ทั้งยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาหม่อมเจ้ารำไพพรรณี ขึ้นเป็น หม่อมเจ้ารำไพพรรณี พระชายาในสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา
สมเด็จพระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7
หลังจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมหลวงสุโขทัยธรรมราชา ได้เสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทำให้หม่อมเจ้ารำไพพรรณี ได้เลื่อนยศขึ้นเป็น "พระวรราชชายา" มีพระนามว่า หม่อมเจ้ารำไพพรรณี พระวรราชชายา
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก การนี้พระองค์ได้สถาปนาหม่อมเจ้ารำไพพรรณี พระวรราชชายา ขึ้นเป็น สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ซึ่งนับเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระบรมราชินีในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2476 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี ไปทรงเจริญทางพระราชไมตรีกับประเทศทางทวีปยุโรป และได้ทรงรับการผ่าตัดและรักษาพระเนตร ณ ประเทศอังกฤษ
การสละพระราชบัลลังก์ของพระราชสวามี
ขณะที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีฯ ประทับ ณ วังไกลกังวล เพื่อให้พ้นจากสองฝ่ายทั้งสองฝ่ายจึงเสด็จฯ โดยเรือศรวรุณ พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ ท่ามกลางสภาวะอากาศเลวร้ายใช้เวลากว่าสองวัน จึงถึงจังหวัดสงขลา ไปประทับ ณ ตำหนักเขาน้อย สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี ทรงเล่าความในพระราชหฤทัยครั้งนั้นว่า
ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2476 (นับศักราชตามเดิม) พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จฯ พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีฯ สู่ทวีปยุโรป แต่ก็ยังมีการขัดแย้งเจรจาเกี่ยวกับการเมืองกับทางกรุงเทพมหานครสืบเนื่องกันอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุด ก็มีการขัดแย้งกันระหว่างพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวกับรัฐบาล เช่นในเรื่องที่รัฐบาลได้แต่งตั้งพรรคพวกเข้าเป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรประเภทที่สองและรัฐบาลไม่ได้ให้สิทธิเสรีภาพแก่ประชาชนอย่างเพียงพอ ไม่ตรงกับพระราชปณิธานอย่างแน่วแน่ของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงแสดงความไม่เห็นพ้องกับคณะผู้บริหารประเทศด้วยการตัดสินพระราชหฤทัยทรงสละราชสมบัติในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2477 ขณะที่ยังประทับอยู่ในประเทศอังกฤษ ซึ่งสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี มีพระราชดำรัสถึงเหตุการณ์ในครั้งนี้ว่า
หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศที่จะทรงสละราชสมบัติแล้ว พระองค์พร้อมกับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี และพระประยูรญาติสนิทบางพระองค์ จึงทรงย้ายที่ประทับจากใจกลางเมืองไปอยู่ในชนบทใกล้กรุงลอนดอน ทรงวางพระองค์เยี่ยงคหบดีชนบท ทรงจัดสวน เลี้ยงนกเลี้ยงปลา เสด็จประพาสทัศนศึกษาตามโบราณสถานต่าง ๆ เป็นต้น
ในช่วงที่ประทับอยู่ในสหราชอาณาจักรนั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระประชวรอยู่เนือง ๆ แต่สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีก็ยังทรงปรนนิบัติพระองค์ จนถึงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ขณะที่ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ที่พระตำหนักคอมพ์ตัน ตำบลเวอร์จิเนียวอเตอร์ ประเทศอังกฤษ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตโดยฉับพลันด้วยพระหทัยวาย มีพระชนมพรรษา 48 พรรษา
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินียังประทับอยู่ในประเทศอังกฤษต่อไปดังเดิม ถึงแม้ว่าพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จสวรรคตไปแล้ว เพราะการคมนาคมติดต่อระหว่างประเทศยังไม่มีความปลอดภัยในช่วงสงคราม และเมื่อประเทศไทยประกาศสงครามกับอังกฤษและสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนั้น คนไทยจำนวนไม่น้อยอพยพกลับประเทศไทยหลังการประกาศสงคราม แต่ก็มีอีกจำนวนหนึ่งที่พำนักอยู่ในต่างประเทศได้ประกาศตัวเป็นเสรีไทย ทำงานประสานกับเสรีไทยในกรุงเทพมหานคร โดยรัฐบาลอังกฤษยังคงให้เกียรติพระองค์มาตลอด แม้ว่ารัฐบาลอังกฤษได้สั่งห้ามมิให้ชาติศัตรูใช้รถยนต์ ยกเว้นแต่กรณีพิเศษซึ่งพระองค์ก็ได้สิทธิพิเศษนั้น และคอยจัดน้ำมันเบนซินซึ่งหายากในช่วงนั้นมาให้พระองค์ใช้อยู่เป็นประจำ
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี แม้จะมิได้มีพระนามร่วมในคณะเสรีไทยอย่างเป็นทางราชการ แต่ก็ได้พระราชทานพระกรุณาอุดหนุนจุนเจือกิจการของเสรีไทยในประเทศอังกฤษมาตลอด ซึ่งในขณะนั้นมีเสรีไทยทั้งหมดเพียง 36 คนในประเทศอังกฤษ
เสด็จกลับประเทศไทย
ในปี พ.ศ. 2492 รัฐบาลได้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีเสด็จนิวัตกรุงเทพมหานคร พร้อมกับพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่ออัญเชิญขึ้นประดิษฐานไว้ ณ ที่อันควรแก่พระบรมราชอิสริยยศ ในพระบรมมหาราชวัง
สำหรับพระราชฐานะของพระองค์เมื่อเสด็จนิวัตประเทศไทยนั้น เลขาธิการคณะรัฐมนตรี เลขาธิการพระราชวัง เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา และหม่อมราชวงศ์เทวาธิราช เทวกุล ได้ร่วมกันพิจารณาเห็นว่า
แต่เมื่อพระองค์เสด็จกลับมายังพระตำหนัก วังศุโขทัยซึ่งเคยเป็นที่ประทับ ได้กลับกลายเป็นสำนักงานของกระทรวงสาธารณสุขไปแล้ว พระองค์จึงต้องเสด็จไปประทับที่วังสระปทุม ของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกแทน เนื่องจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีได้เชิญเสด็จสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีไปอยู่ร่วมกับพระองค์ โดยทรงไปประทับอยู่ที่วังสระปทุมนานถึง 3 ปี จึงได้เสด็จพระราชดำเนินกลับมาประทับที่พระตำหนักวังศุโขทัยอีกครั้ง
หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงประกอบพระราชกรณียกิจแบ่งเบาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ด้วยในขณะนั้นเหล่าพระโอรสและพระธิดาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชยังทรงพระเยาว์
สวรรคต
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีทรงเริ่มมีพระอาการประชวรด้วยพระโรคความดันพระโลหิตสูง ตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ในขณะที่มีพระชนมพรรษาได้ 71 พรรษา และวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เวลา 15.50 นาฬิกา พระองค์เสด็จเสด็จสวรรคตด้วยพระหทัยวายโดยพระอาการสงบ ณ พระตำหนักวังศุโขทัย รวมพระชนมพรรษาได้ 79 พรรษา 5 เดือน 2 วัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สำนักพระราชวัง จัดการพระบรมศพถวายพระเกียรติยศตามราชประเพณี โดยอัญเชิญพระบรมศพถวายพระลองทองใหญ่ประกอบพระโกศ ประดิษฐานเหนือพระแท่นสุวรรณเบญจดลจำหลักลายประดับรัตนชาติภายใต้สัปตปฎลเศวตฉัตร (ฉัตร 7 ชั้น) ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ภายในพระบรมมหาราชวัง พร้อมทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบรมวงศานุวงศ์และข้าทูลละอองธุลีพระบาทในราชสำนักไว้ทุกข์ถวาย มีกำหนด 100 วัน ตั้งแต่วันสวรรคตเป็นต้นไป นอกจากนี้ สำนักนายกรัฐมนตรีได้ประกาศให้สถานที่ราชการต่าง ๆ ลดธงครึ่งเสาเป็นเวลา 3 วัน และให้ข้าราชการไว้ทุกข์เป็นเวลา 15 วันด้วย
พระเมรุมาศเป็นอาคารทรงปราสาทแบบจตุรมุข ยอดทรงมณฑปประกอบด้วยพรหมพักตร์ ยอดบนสุดประดิษฐานสัปตปฎลเศวตฉัตร ตัวอาคารประกอบด้วยชั้นฐานทักษิณสำหรับองค์พระเมรุมาศนั้น ส่วนหลังคาประกอบด้วยมุขทิศและเครื่องยอด ประดับตกแต่งด้วยลวดลายกระดาษทองย่นฉลุสาบสี หน้าบันประดับพระนามาภิไธยย่อ ร.พ. องค์พระเมรุเป็นอาคารโถง ตกแต่งด้วยม่านผาตาด มีฉากบังเพลิง ผนังภายนอกประดับลายกระดาษทองย่นฉลุลายสีแบบลงยา ผนังภายในใช้สีชมพูเป็นพื้นส่วนฐานทักษิณมีบันได 4 ทิศ ประดับด้วยรูปปั้นเทวดา ในท่านั่งบนแท่นเสาพนักลูกกรงระเบียงโดยรอบ ตามคติไตรภูมิตามแบบโบราณราชประเพณีทุกประการ
ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2528 จึงมีการจัดพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ณ พระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง หลังจากนั้น จึงมีการเชิญพระโกศพระบรมอัฐิขึ้นประดิษฐาน ณ พระวิมานองค์ซ้าย พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และเชิญพระราชสรีรางคารไปบรรจุที่ฐานพุทธบัลลังก์พระพุทธอังคีรส ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
พระจริยวัตร
พระองค์ทรงเป็นสตรีที่มีพระสิริโฉมงดงาม พระจริยวัตรอันนุ่มนวล มีพระพักตร์แจ่มใส และแย้มพระสรวลอยู่เสมอ แลดูเอิบอิ่มเต็มไปด้วยพระกรุณา นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักจากการแต่งพระองค์ได้อย่างเหมาะสม ซึ่งในเรื่องดังกล่าว พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ได้นิพนธ์ลงในหนังสือ เกิดวังปารุสก์ เล่ม 2 ได้กล่าวถึงพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปรักษาพระเนตรที่ยุโรป หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ความว่า
"'สมเด็จ [สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี] นั้นดูจะงามยิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อนอีก แต่งพระองค์อย่างสตรีชาวยุโรปโดยทรงเลือกได้อย่างเหมาะสม ซึ่งผู้หญิงไทยน้อยคนจะทำได้ดีเท่า 'แน่ละท่านมีเงินมากจะซื้ออะไรก็ได้' แต่ข้าพเจ้าไม่เห็นด้วย การแต่งตัวสวยนั้นไม่อยู่แต่ที่เงินถึงมีมากเท่าใด ถ้าไม่มีความสามารถในทางเลือกแล้ว ก็แต่งกายเคอะอยู่ดี ข้าพเจ้าขอยืนยันว่า ยังไม่เคยเห็นผู้หญิงไทยที่เมืองนอกที่งามเท่าหรือแต่งกายเก๋และสวยเท่าสมเด็จรำไพพรรณี'"
เช่นเดียวกับหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี ซึ่งเคยพบกับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี มาแล้ว แม้ว่าจะมีพระชนมายุสูง แต่ก็ยังคงสวยสดงดงาม มีพระพักตร์แจ่มใส พระฉวีขาวอมชมพู ความว่า
"'...สมเด็จฯ คงมีพระชันษาประมาณ 45 ปี แต่ยังคงทรงงดงาม แจ่มใส พระฉวีขาวผ่องอมชมพู และพระพักตร์อ่อนหวานยิ่ง'"
แต่เมื่อถึงเวลาที่พระองค์ต้องตัดสินพระราชหฤทัยในเรื่องที่สำคัญก็ทรงเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว ดังที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชหัตถเลขาถึงพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พระภาติยะ กล่าวถึงเหตุการณ์ในการตัดสินพระราชหฤทัยเสด็จกลับกรุงเทพฯ หลังเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ความตอนหนึ่งว่า
พระราชกรณียกิจ
ภายหลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ก็ปฏิบัติพระราชกรณียกิจเคียงข้างกับพระราชสวามีเรื่อยมา ทั้งพระราชกิจภายในพระนคร การเสด็จพระราชดำเนินไปยังหัวเมืองต่าง ๆ รวมถึงการเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศต่าง ๆ ทั้งในแถบเอเชีย ยุโรป และสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ หลังเสด็จนิวัตกลับประเทศไทยเป็นช่วงที่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอและสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรยังทรงพระเยาว์ พระองค์จึงปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเพื่อแบ่งเบาพระราชกรณียกิจได้เป็นอันมาก
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรพื้นที่ในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดจันทบุรี ซึ่งในขณะนั้นเส้นทางคมนาคมยังไม่สะดวก พระองค์ทรงเลือกที่ดินบริเวณตำบลบ้านแก้ว อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี ด้วยทรงเห็นว่าเป็นทำเลที่มีธรรมชาติงดงาม และมีความเงียบสงบต้องกับพระราชอัธยาศัยของพระองค์ และระยะทางก็อยู่ไม่ห่างไกลจากตัวเมืองจนเกินไปนัก
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ทรงกู้เงินจากธนาคารไปจัดซื้อที่ดินบริเวณสองฝั่งคลองบ้านแก้วจากเจ้าของที่ดินเดิม รวมเนื้อที่ประมาณ 687 ไร่ พระราชทานนามว่า "สวนบ้านแก้ว" และยังโปรดเกล้าฯ ให้ข้าราชบริพารทำการปรับที่ดินพร้อมกับสร้างที่ประทับชั่วคราวทำด้วยไม้ไผ่หลังคามุงจาก โดยได้เสด็จพระราชดำเนินไปประทับแรมครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ต่อมาจึงมีการสร้างพระตำหนักหลังอื่น ๆ ต่อมา
ด้านเกษตร
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี มีพระราชประสงค์ที่จะให้วังสวนบ้านแก้วนี้ดำเนินกิจการในด้านการปลูกพืชผักสวนครัว ปลูกไม้ผลนานาชนิด ทั้งที่เป็นพืชไม้ผลในท้องถิ่นและพืชและไม้ผลจากที่อื่น ตลอดจนมีการเลี้ยงสัตว์ เพื่อที่จะให้เป็นไร่ตัวอย่างมากกว่าเป็นการค้า โดยทำการทดลองว่าหากปลูกพืชหรือเลี้ยงสัตว์ชนิดใดได้ผลดี ก็จะทรงนำเอาความรู้นั้นออกเผยแพร่แก่ประชาชน ทรงพัฒนาการทอเสื่อ โดยมีนักวิชาการเกษตรจากสถานีทดลองเกษตรจังหวัดจันทบุรีที่เป็นข้าราชบริพารเก่ามาช่วยเหลือแนะนำทางด้านวิชาการ และเมื่อโครงการนี้ประสบผลไปด้วยดี พระองค์จึงทรงนำโครงการนี้ไปเผยแพร่แก่ประชาชน ปรากฏว่าโครงการนี้เป็นไปได้ด้วยดีด้วย นอกจากนั้น พระองค์ยังทรงเปิดโรงงานทอเสื่อ สิ่งของขึ้นชื่อของเมืองจันทบุรี
ด้านสาธารณสุข
เมื่อพระองค์เสด็จไปประทับยังจังหวัดจันทบุรี แล้วทรงตระหนักว่าการรักษาพยาบาลแก่ประชาชนนั้นยังไม่เพียงพอ เป็นการสมควรที่จะจัดสร้างตึกและจัดหาเครื่องมือสำหรับการรักษาพยาบาลให้มากขึ้น พระองค์มีพระราชดำริว่าควรสร้างตึกผ่าตัดพร้อมเครื่องมือที่ทันสมัยขึ้นมาก่อนเพื่อช่วยเหลือประชาชนที่ต้องเข้ารับการรักษาด้วยการผ่าตัดได้อย่างทันท่วงที ไม่ต้องเดินทางไปรักษายังพระนครอันมีความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตได้ พระองค์ทรงรับเป็นพระราชภาระในการจัดหาทุนเพื่อสร้างตึกผ่าตัด โดยพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนในเบื้องต้นและแจ้งพระราชประสงค์ไปยังพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการและประชาชนด้วย พระองค์พระราชทานนามตึกนี้ว่า "ตึกประชาธิปก" เพื่อเป็นพระราชกุศลถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้ทราบถึงพระราชประสงค์จึงมีมติเสนองบประมาณปรับปรุงโรงพยาบาลจันทบุรีให้ใหญ่และทันสมัยขึ้นพร้อมเปลี่ยนนามโรงพยาบาลใหม่ว่าโรงพยาบาลประชาธิปก
ด้านการศึกษา
พระองค์ได้พระราชทานทรัพย์สินและพระราชทรัพย์เป็นจำนวนทั้งสิ้น 2,715,041.68 บาท เป็นทุนเริ่มต้นในการจัดตั้ง "มูลนิธิประชาธิปก" (ต่อมาคือ มูลนิธิประชาธิปก-รำไพพรรณี) เพื่อสนับสนุนกิจการของโรงพยาบาลพระปกเกล้า วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี และมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ในการก่อสร้าง จัดซื้ออุปกรณ์ ตลอดจนค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ของสถาบันดังกล่าว และเพื่อให้เงินสมทบ "ทุนประชาธิปกบรมราชานุสรณ์" และช่วยเหลือนักเรียนนักศึกษาที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ เป็นต้น
เครื่องราชอิสริยยศราชูปโภค
ในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2468 นั้น พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยยศราชูปโภคสำหรับตำแหน่งสมเด็จพระอัครมเหสีให้แก่สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี โดยเครื่องราชอิสริยยศราชูปโภคเหล่านี้เป็นสิ่งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดสร้างขึ้นสำหรับพระราชทานให้แก่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ประกอบด้วย
เครี่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังต่อไปนี้
เครี่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
นอกจากนี้สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ยังทรงได้รับเครี่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ดังต่อไปนี้ พ.ศ. 2474 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 พ.ศ. 2506 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์เอฟโปเอียส ชั้นที่ 1
พระราชินยานุสรณ์
พระราชินยานุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีตั้งอยู่ที่พระตำหนักสวนบ้านแก้วอนุสรณ์สถาน ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี จังหวัดจันทบุรี มีขนาดครึ่งเท่าพระองค์จริง โดยได้รับพระบรมราชานุญาต ตามหนังสือ ที่ นร.0207/17124 ลงวันที่ 2 พฤศจิกายน 2542 โดยผู้ออกแบบคือนายสาโรจน์ จารักษ์และผู้หล่อคือ พท.นภดล สุวรรณสมบัติ
มอแกลน
มอแกลน หรือ สิงบก หรือ มอแกนตามับ เป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่พูดภาษาในภาษาออสโตรนีเซียน ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนใต้ของประเทศไทย เฉพาะในประเทศไทยจะเรียกรวม ๆ อย่างไม่จำแนกว่า ชาวเล เดิมเรียกว่า ชาวน้ำ ส่วนในพม่าจะเรียกรวมกับมอแกนว่า ซลัง (Selung, Salone, Chalome) และในมาเลเซียจะเรียกว่า โอรังลาอุต (Orang Laut) แปลว่า "คนทะเล"
ประวัติ
แต่เดิมชาวเลทั้งสามกลุ่มอันได้แก่ มอแกน มอแกลน และอูรักลาโว้ยมีบรรพบุรุษเป็นชาวมลายูดั้งเดิม อาศัยและเดินทางไปมาระหว่างชายฝั่งทะเลตะวันตกของไทยและหมู่เกาะมะริดในพม่ามานานนับศตวรรษก่อนการออกโฉนด โดยมีภาษา วิถีชีวิต และวัฒนธรรมเป็นของตัวเอง แต่หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิในปี พ.ศ. 2547 ทำให้ชาวไทยและชาวโลกรู้จักชาวเลในทะเลอันดามัน เพราะหลังจากเหตุการณ์นั้นก็มีการฉวยโอกาสออกเอกสารสิทธิ์ทับซ้อนกับชุมชนชาวเลดั้งเดิมที่อาศัยอยู่เป็นเวลาช้านานแต่ไม่มีการออกเอกสารสิทธิ์จึงทำให้มีเอกชนเข้าครอบครองแทนที่ เรือดั้งเดิมที่ชาวมอแกลนใช้ออกหาปลาในอดีตเป็นเรือขุด เสริมกราบด้วยไม้กระดาน ใช้แจว บ้างติดใบเรือเช่นเดียวกับอูรักลาโว้ย แต่ปัจจุบันชาวมอแกลนตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งมาช้านานกว่าศตวรรษ หันมาประกอบอาชีพประมงชายฝั่ง รับจ้าง หรือทำสวน
ในประเทศไทยมีชาวมอแกลนอาศัยอยู่ราว 2,500 บ้างว่า 3,700 คน และ 4,500 คน ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณชายฝั่งของจังหวัดพังงาและตอนบนของเกาะภูเก็ต ได้แก่ เกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี บ้านทุ่งน้ำดำ อำเภอตะกั่วป่า บ้านลำปี อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา และบ้านแหลมหลา อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
วัฒนธรรม
ชาวมอแกลนใช้ภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ใกล้เคียงกับมอแกนและสามารถสื่อสารกันได้ ขณะที่ภาษาอูรักลาโว้ยจะต่างจากกลุ่มอื่นค่อนข้างมาก แต่มอแกลนจะได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยมากกว่ามอแกน และทั้งสามภาษาไม่มีอักษรเป็นของตัวเอง และปัจจุบันชาวเลทั้งสามกลุ่มกำลังเผชิญวิกฤตทางวัฒนธรรมและภาษาที่กำลังถูกกลืน
ชาวมอแกลนแต่ดั้งเดิมนับถือผีบรรพบุรุษ เน้นการบนบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีการตั้งศาลหรือศาลาขนาดย่อมเรียกว่า "หลาทวด" และมีพิธีกรรมลอยเคราะห์ด้วยเรือเช่นเดียวกับชาวอูรักลาโว้ยต่างกันเพียงวัสดุและรูปแบบเรือ รวมทั้งมีการแสดงรองเง็งตามโอกาสสำคัญ แต่ในปัจจุบันชาวมอแกลนมีการปรับตัวเข้ากับสังคมสมัยใหม่ มีการรับวัฒนธรรมและภาษาจากไทยเข้าผสมกับวัฒนธรรมเดิม ปัจจุบันส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ  มีจำนวนน้อยที่เข้ารีตศาสนาคริสต์
สมรรถนะทางการสื่อสาร
สมรรถนะทางการสื่อสาร (Communicative competence) เป็นศัพท์ที่ใช้ในภาษาศาสตร์ ซึ่งหมายถึง การใช้ความรู้ทางด้านไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ สัณฐานวิทยา สัทศาสตร์ และอื่น ๆ รวมถึงความรู้ทางสังคมเกี่ยวกับวิธีและเวลาในการใช้ถ้อยคำอย่างเหมาะสม
เดลล์ ไฮมส์ (พ.ศ. 2509) ได้กล่าวว่าการรับรู้ยังไม่เพียงพอในความแตกต่างระหว่าง สมรรถนะทางภาษาศาสตร์ (linguistic competence) กับประสิทธิภาพทางการใช้ภาษา (linguistic performance) ในงานของโนม ชอมสกี (พ.ศ. 2508)  "รูปแบบทางการสื่อสารและหน้าที่ของการสื่อสารมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน"  คำศัพท์และแนวคิดนี้บุกเบิกโดย เดลล์ ไฮมส์ ปัจจุบันรู้จักกันว่าเป็น ชาติพันธุ์วรรณนาแห่งการสื่อสาร (Ethnography of Communication)
แนวคิดเกี่ยวกับสมรรถนะทางการสื่อสารเป็นหนึ่งในทฤษฎีสำคัญในหลักวิธีและแนวทางการสื่อสารในการสอนภาษาต่างประเทศ รูปแบบเชิงแนวคิดมีอย่างน้อย 3 รูปแบบหลัก คือ
ความเข้าใจเกี่ยวกับสมรรถนะทางการสื่อสารได้รับอิทธิพลมาจากสาขาสัทวิทยา (Phonology) และปรัชญาแห่งภาษา รวมถึง การทำงานเกี่ยวกับการพูดในสถานการณ์ต่าง ๆ
ทะเลสาบอูร์เมีย
ทะเลสาบอูร์เมีย (, Daryâche-ye Orumiye; Ուրմիա լիճ; اورمو ﮔﺆﻟﻮ, Urmiya gölü; دەریاچەی ورمێ) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มในประเทศอิหร่าน ทะเลสาบตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออกกับจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตกของประเทศอิหร่าน และอยู่ในบริเวณทะเลแคสเปียนตอนใต้ฝั่งตะวันตก ตอนมีขนาดใหญ่สุด ทะเลสาบนี้เคยเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลางและทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลก โดยมีพื้นที่ผิวประมาณ 5200 km² ยาว 140 km กว้าง 55 km และจุดที่ลึกสุดอยู่ที่ 16 m ในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 ทะเลสาบนี้ลดขนาดลงถึง 10% ของขนาดในอดีต (และมวลน้ำ 1/60 ใน ค.ศ. 1998) เนื่องจากภัยแล้งทั่วไปต่อเนื่องในประเทศ มีการสร้างเขื่อนบนแม่น้ำที่ไหลไปหามัน และการสูบน้ำบาดาลจากพื้นที่โดยรอบ ทะเลสาบนี้เริ่มมีน้ำเข้ามาตั้งแต่ ค.ศ. 2019 และเริ่มฟื้นฟูใน ค.ศ. 2020 เนื่องจากมีอัตราหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยมากกว่าปกติและการจัดโครงการฟื้นฟูทะเลสาบอูร์เมีย
ราชวงศ์บูร์กอญ
ราชวงศ์บูร์กอญ (Maison capétienne de Bourgogne, Casa de Borgonha, House of Burgundy) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง
สมาชิกสำคัญในสายราชวงศ์บูร์กอญได้แก่
สายดยุกแห่งบูร์กอญ
ราชตระกูลบูร์กอญปกครองดัชชีบูร์กอญ ระหว่างปี ค.ศ. 1032 มาจนถึงปี ค.ศ. 1361 สายตรงของราชตระกูลมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1361 เมื่อ ฟีลิปแห่งรูฟวร์สิ้นชีวิตโดยไร้รัชทายาทสืบตระกูล หลังจากนั้นดัชชีก็ตกไปเป็นของพระเจ้าจอห์นที่ 2 เพราะพระราชมารดาของพระองค์มีเชื้อสายตระกูลบูร์กอญ ซึ่งอีกสองปีต่อมา ได้พระราชบรรดาศักดิ์นี้อีกสมัยหนึ่งให้กับพระราชโอรส ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์กอญใหม่
สายโปรตุเกส
“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383
ตราอาร์ม
{{Multiple image
| align            = center | direction        = | background color =
| header_background = | header_align     = | header           = ตราอาร์มประจำราชวงศ์บูร์กอญ
| image1           = Old Arms of the Dukes of Burgundy.svg | caption1         = ดยุกแห่งบูร์กอญ
| image2           = Arms of Alexandre de Bourgogne.svg | caption2         = บูร์กอญ-มอนทากู
| image3           = Dauphin of Viennois Arms.svg | caption3         = บูร์กอญ-เวียนนัว
| image4           = Brasão de armas do reino de Portugal (1139).svg | caption4         = บูร์กอญ-โปรตุเกส
อัสแซสซินส์ครีด ซินดิเคท
อัสแซสซินส์ครีด ซินดิเคท (Assassin's Creed Syndicate) เป็นเกมแนวอิงประวัติศาสตร์ แอ็คชั่น ผจญภัย ซึ่งพัฒนาโดย ยูบิซอฟท์ควิเบก และเป็นเกมชุดที่เก้าในซีรีส์เกมอัสแซสซินส์ครีด มีการกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 23 ตุลาคม 2015 สำหรับเครื่องเล่น PlayStation 4,Xbox One และ วันที่ 19 พฤศจิกายน 2015 สำหรับระบบไมโครซอฟท์วินโดว์
เนื้อเรื่องจะอยู่ที่กรุงลอนดอนในปี 1868 ช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม ซึ่งจะกล่าวถึงการต่อสู้ของสองพี่น้องแฝดชายหญิง Jacob Frye และ Evie Frye กับองค์กรเทมพลาร์ที่ต้องการจะควบคุมลอนดอนในยุควิคตอเรีย เกมยังคงดำเนินในมุมมองบุคคลที่สาม และมีระบบการขับขี่พาหนะเพิ่มเข้ามา และไม่มีระบบการเล่นแบบหลายผู้เล่น
รูปแบบการเล่น
นับเป็นครั้งแรกในซีรีส์เกมอัสแซสซินส์ครีด ที่ผู้เล่นสามารถสลับตัวละครไปมาได้ระหว่าง Jacob Frye และ Evie Frye ซึ่งจะคล้ายคลึงกับเกม Grand Theft Auto V และลักษณะนิสัยของสองตัวละครจะต่างกันโดย Jacob แฝดผู้น้องจะเป็นคนหัวร้อนชอบการต่อสู้ ขณะที่พี่สาวฝาแฝด Evie Frye จะเน้นการใช้หัวคิด วางแผนอย่างชาญฉลาดมากกว่า อาวุธหลักของมือสังหารในยุคนี้คือ สนับมือทองเหลือง,ปืนลูกโม่,ดาบไม้เท้า และมีดคุคริ (kukri) ในการต่อสู้จะรวดเร็วมากขึ้น ศัตรูจะเข้ามาโจมตีพร้อมกันหลายคนในครั้งเดียว นอกจากนี้ยังมีระบบการเดินทางแบบใหม่อย่างการนั่งรถม้า ซึ่งสามารถต่อสู้กันบนรถม้าได้เช่นกัน   แผนที่เมืองลอนดอนในเกมจะมีขนาดใหญ่กว่าเมืองปารีสในเกมอัสแซสซินส์ครีด ยูนิตี 30% และจะประกอบด้วย 6 เขต คือ Westminster, Strand,City of London,Whitechapel,Southwark และ Lambeth ที่สำคัญเกมนี้จะไม่มีโหมดการเล่นกับผู้เล่นหลายคน
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น แจ็ค เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกร และนายแบบชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 ปัจจุบันมีผลงานในวงการบันเทิง ทั้งด้านผลงานเพลง ผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที พิธีกร นายแบบ และผลงานโฆษณาต่างๆ
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน เกิดที่จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายคนสุดท้องของครอบครัว จากพี่น้อง 3 คน เขาศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลเทพารักษ์ ระดับประถมที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ระดับมัธยมที่โรงเรียนสาธิต "พิบูลบำเพ็ญ" มหาวิทยาลัยบูรพา ในช่วงมัธยมเมธัสสนใจทางด้านดนตรี จึงเริ่มก่อตั้งวงดนตรีแนวป๊อปร็อคกับเพื่อน ชื่อวงโครมันยอง โดยเขาเป็นนักร้องนำ และเริ่มเข้าประกวดภายในงานของโรงเรียน
พออายุได้ 16 ปี เมธัสได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดร้องเพลงในรายการ เซียน'โอเกะ รอบคนรักแคลช และจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2549 ในสายวิทย์-คณิต ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.4 ในปี พ.ศ. 2550 เขาศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เอกขับร้อง ดนตรีปฏิบัติ ดนตรีตะวันตก ซึ่งในขณะเดียวกันเขาได้เข้ารอบในรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 จึงต้องดรอปการเรียนในปีแรก ก่อนกลับมาเรียนในปี พ.ศ. 2551 ปีถัดมา เขาได้ย้ายไปเรียนในคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการเป็นเจ้าของธุรกิจ (Entrepreneurship) ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 เมธัสจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี จากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเป็นเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.00
เข้าสู่วงการบันเทิง
เมื่ออายุได้ 18 ปี เมธัสได้เข้าร่วมประกวดในรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 ของบริษัททรูวิชั่นส์ ซึ่งเขาได้รับคัดเลือก เป็น 1 ใน 20 นักล่าฝัน และเขายังเป็นผู้เข้าแข่งขันที่อายุน้อยที่สุดของรุ่นในฝ่ายชาย ที่ผ่านเข้าสู่รอบ 12 คนสุดท้าย แต่ถูกคัดออกในสัปดาห์ที่ 6 และได้รับตำแหน่ง ขวัญใจมหาชน จากผลโหวตของชาวไทย และได้เซ็นสัญญากับทรู แฟนเทเชีย เป็นระยะเวลา 5 ปี และได้มีโอกาสทำผลงานเพลงชุดแรกคือ เอกซ์ตรีมอาร์มี (อัลบั้มรวม 12 นักล่าฝัน AF4) และมีผลงานโฆษณาชิ้นแรกคือ เครื่องดื่มเป๊ปซี่ ปีถัดมา เขาได้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์คนแรกให้กับสินค้าไข่ซีพีและโยเกิร์ต เมจิ บิวติ มิราเกิล และมีผลงานละครซิตคอมเรื่องแรกคือ มหาชนชาวแฟลต ออกอากาศทางช่อง 3 ตามมาด้วยผลงานอัลบั้มชุดที่สองคือ FORGET ME NOT นอกจากนี้เขายังได้แสดงละครเวทีเป็นครั้งแรกใน โจโจ้ซัง เดอะมิวสิคัล
ในปี พ.ศ. 2554 มีผลงานรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง ฮาศาสตร์ ของค่ายไฟว์สตาร์ และหนังดังสุดสัปดาห์ของช่อง 3 เรื่อง แฟนคลับ ตามมาด้วยผลงานละคร เรื่อง บันทึกรักซุปเปอร์สตาร์ ทางช่อง 8 อินฟินีตี้ และผลงานละคร เรื่อง เกมร้ายเกมรัก
ในปี พ.ศ. 2555 หลังจากหมดสัญญากับ ทรู แฟนเทเชีย เขาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2556 เขามีผลงานละครเรื่อง คุณชายรณพีร์ และผลงานพิธีกรครั้งแรก ในรายการสำหรับเด็กและเยาวชนใน เก่งเต็งหนึ่ง ทางช่อง 9 ในปี พ.ศ. 2559 เมธัสมีผลงานละครเรื่อง สายลับรักป่วน และ กุหลาบตัดเพชร และรับบทบาทรับเชิญในละครเรื่อง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ
ทำช่องYouTube Jack Methus และทำธุรกิจส่วนตัว
เรด (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)
เรด (Red) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ อัลบั้มวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ ชื่ออัลบั้มมีแรงบันดาลใจจาก "ความสัมพันธ์กึ่งเป็นพิษ" (semi-toxic relationships) ที่สวิฟต์ประสบในระหว่างการทำอัลบั้ม สวิฟต์กล่าวถึงอารมณ์ดังกล่าวว่า "อารมณ์สีแดง" เนื่องจากความเข้มข้นและวุ่นวาย อัลบั้มเรดให้สัมผัสถึงรูปแบบความรักและความอกหักที่เป็นเอกลักษณ์ของสวิฟต์ จากมุมมองที่เป็นผู้ใหญ่ขณะที่ยังมีเนื้อหาแบบอื่น เช่น ความมีชื่อเสียง และความกดดันจากการเป็นจุดสนใจของประชาชน ในอัลบั้ม สวิฟต์ยังได้ร่วมมือกับโปรดิวเซอร์เพลงมากมาย และนักร้องรับเชิญอย่างแกรี ไลต์บอดี จากวงสโนว์พาโทรล และเอ็ด ชีแรน และมีการทดลองทำดนตรีแนวใหม่ที่สวิฟต์ยังไม่เคยทำมาก่อนด้วย สวิฟต์ปิดทัวร์คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้ม เดอะเรดทัวร์ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2014 กลายเป็นทัวร์คอนเสิร์ตของศิลปินคันทรีที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล ทำรายได้ได้ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สวิฟต์ได้เสนอชื่ออัลบั้มเรดเข้าชิงรางวัล และได้รับรางวัลมากมาย นักวิจารณ์ชื่นชมสวิฟต์ในเรื่องความหลากหลายในฐานะนักดนตรีและชื่นชมการทดลองทำแนวเพลงใหม่ แตกต่างจากเพลงคันทรีเดิม ๆ ของเธอ ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 56 อัลบั้มเรดได้เข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม เป็นอัลบั้มที่สามติดต่อกันกันที่ได้เข้าชิงรางวัลดังกล่าว และรางวัลอัลบั้มเพลงยอดเยี่ยม เป็นครั้งที่สองที่เข้าชิงรางวัลดังกล่าว ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินคันทรีคนแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลอัลบั้มแห่งปีสองครั้งในคริสต์ทศวรรษ 2010
อัลบั้มเรด เปิดตัวที่อันดับที่หนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เป็นอัลบั้มที่สามติดต่อกัน ยอดขายสัปดาห์แรกทำได้ 1.21 ล้านอัลบั้ม เป็นอัลบั้มที่สามของศิลปินคันทรีที่เปิดตัวสูงสุดในประวัติศาสตร์ และเป็นอัลบั้มที่ขายได้เร็วที่สุดในรอบทศวรรษ อัลบั้มทำยอดขายอัลบั้มเพลงคันทรีในสัปดาห์แรกได้สูงสุดตลอดกาล สถิติเก่าที่ทำไว้คือการ์ธ บรุกส์ อัลบั้มเรดเป็นอัลบั้มที่ 18 ในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาที่ขายได้ 1 ล้านอัลบั้มภายในสัปดาห์เดียว อัลบั้มยังขึ้นอันดับหนึ่งครั้งแรกในประเทศต่าง ๆ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ และนิวซีแลนด์ และติดสิบอันดับแรกในหลายประเทศ เช่น จีน
อัลบั้มขายได้ 6 ล้านอัลบั้มทั่วโลก นับถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ทำให้อัลบั้มเรดเป็นอัลบั้มเพลงคันทรีที่ขายดีที่สุดใน ค.ศ. 2012 ทำให้เป็นอัลบั้มที่สามที่ขายดีที่สุดและเป็นอัลบั้มที่สองที่ขายดีกว่าแนวเพลงอื่น ๆ หลังจากออกจำหน่ายเพียงสองเดือน เป็นครั้งที่สี่ของสวิฟต์ที่ทำยอดขายอยู่ในสามอันดับสูงสุดได้ อัลบั้มเรดยังได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 4 ครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เป็นอัลบั้มที่สี่ติดต่อกัน
เส้นเมริเดียนที่ 2
เส้นเมริเดียนที่ 2 อาจหมายถึง:
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ
เซียร์เกย์ วาซีเลวิช รัคมานีนอฟ (Сергей Васильевич Рахманинов; 1 เมษายน 1873 – 28 มีนาคม ค.ศ. 1943) เป็นคีตกวี, นักเปียโน และ วาทยากร ชาวรัสเซีย เขาถูกจัดให้เป็นนักเปียโนที่มีชั้นเชิงและมีอิทธิพลมากที่สุดในยุคของเขา และเป็นผู้นำดนตรีคลาสสิกแบบโรแมนติกในยุโรป บทเพลงของเซียร์เกย์นั้นมีแรงขับมหาศาล และต้องอาศัยเทคนิคชั้นสูงในการบรรเลง โดยเฉพาะ Piano Concerto No.2, Op. 18
วัยเด็ก
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ เกิดเมื่อ 1 เมษายน 1873 ในตำบลเซมโยโนโว (ปัจจุบันชื่อเซมโยนอฟ) ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของรัสเซีย ตระกูลรัคมานีนอฟนั้นเป็นตระกูลชนชั้นสูงเก่า บิดาของเขาคือ วาซีลี รัคมานีนอฟ เป็นนักเปียโนและทหาร ส่วนมารดาของเขาคือ ลิวบอฟ บุตาโกวา ทั้งสองมีบุตรชายและบุตรสาวอย่างละ 3 คน เมื่อเซียร์เกย์อายุได้สี่ขวบ มารดาของเขาได้เป็นคนสอนเปียโนพื้นฐานให้แก่เขา ต่อมาในปี 1882 เมื่อเขาอายุได้ 9 ขวบ ทวดของเขา (ปู่ของมารดา) ได้ไปจ้างครูสอนเปียโนชื่อ แอนนา จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กมาเพื่อฝึกสอนเซียร์เกย์ หลังจากฝึกสอนไปราว 2–3 ปี ครอบครัวรัคมานีนอฟต้องประสบกับปัญหาทางการเงิน จนต้องนำที่ดินและบ้านออกขายทอดตลาด จากที่ดินและอาคารห้าแห่ง เหลืออยู่เพียงแห่งเดียว และทั้งครอบครัวก็ตัดสินใจย้ายไปอาศัยอยู่ในห้องเช่าที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สกอร์เสรี
18731943
มารุต บุนนาค
มารุต บุนนาค (21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 23 กันยายน พ.ศ. 2565) อดีตประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และรัฐมนตรีหลายกระทรวง บั้นปลายชีวิตเขาวางมือทางการเมือง แต่ยังคงดำรงตำแหน่งกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรม
ประวัติ
มารุต บุนนาค เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 เป็นบุตรของ พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค) กับผ่องศรี บุนนาค (สกุลเดิม: เวภาระ) ธิดาขุนหลวงพระยาไกรสี (เปล่ง เวภาระ) กับคุณหญิงทองคำ เรียนมัธยมที่ โรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA57) และจบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2490 ในสมัยที่มหาวิทยาลัยยังใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง" และได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, ปริญญาบัตรกิตติมศักดิ์ ว.ป.อ.วุฒิบัตรกิตติมศักดิ์ วิทยาลัยการทัพบก
ตำแหน่งทางวิชาการ เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2517 – พ.ศ. 2519 และปี พ.ศ. 2521 และเป็นประธานร้านธรรมศาสตร์กาชาดและเป็นอุปนายกสมาคมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึง พ.ศ. 2565 เป็นกรรมการของสมาคมมิตรภาพไทย-จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 – พ.ศ. 2526
งานการเมือง
มีประสบการณ์ทำงานเป็นทนายความที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก่อน ก่อนที่จะเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2518 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ต่อมาจึงได้เข้าสู่พรรคประชาธิปัตย์และลงเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 2 คือ เขตพญาไทและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 มารุต ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้ง คราวนี้ประสบความสำเร็จได้รับเลือกตั้ง และได้เป็น ส.ส. ในเขตกรุงเทพมหานคร นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์สมัย พันเอกพิเศษ ถนัด คอมันตร์ เป็นหัวหน้าพรรค แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้งก็ตาม และดำรงตำแหน่งมากมาย ได้แก่
มารุตได้ประกาศวางมือจากการเมืองเมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 โดยรับตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์ และมีสำนักงานทนายความของตนเอง ชื่อ สำนักงานทนายความมารุต – รุจิระ
ถึงแก่อสัญกรรม
มารุต บุนนาค ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุ 98 ปี
เส้นเมริเดียนที่ 3
เส้นเมริเดียนที่ 3 อาจหมายถึง:
สวีตพรีเคียว♪
สวีตพรีเคียว♪ (Suite Precure♪) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 8 ผลิตโดย Toei Animation
ตัวละครหลัก
เคียวเมโลดี้ (Cure Melody) / ซูเปอร์เคียวเมโลดี้ (Super Cure Melody) / เครสเชนโดเคียวเมโลดี้ (Crescendo Cure Melody) / โฮโจ ฮิบิกิ (Hojo Hibiki)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองอันเกรี้ยวกราด เคียวเมโลดี้!"
สีประจำตัว : "สีชมพู", "สีขาว"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Passionato Harmony!"
"Precure Passionato Harmony Crescendo!"
"Precure Suite Harmony Kick!"
"Precure Music Rondo!"
"Precure Miracle Heart Arpeggio!"
"Precure Music Rondo Super Quartet!"
"Precure Suite Session Ensemble!"
"Precure Suite Session Ensemble Crescendo!"
"Precure Suite Session Ensemble Crescendo Finale!"
เคียวริธึ่ม (Cure Rhythm) / ซูเปอร์เคียวริธึ่ม (Super Cure Rhythm) / เครสเชนโดเคียวริธึ่ม (Crescendo Cure Rhythm) / มินามิโนะ คานาเดะ (Minamino Kanade)
สีประจำตัว : "สีขาว", "สีชมพู"
"Precure Fantastic Piacere!"
"Precure Harmony Shot!"
เคียวบีท (Cure Beat) / เครสเชนโดเคียวบีท (Crescendo Cure Beat) / คุโรคาวะ เอเลน (Kurokawa Ellen) / เซเรน (Siren)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองแห่งจิตวิญญาณ เคียวบีท!"
สีประจำตัว : "สีดำ/สีม่วง/สีเทา Siren and Ellen", "สีน้ำเงิน Cure Beat"
"Precure Heartful Beat Rock!"
"Beat Barrier!"
"Beat Sonic!"
เคียวมิวส์ (Cure Muse) / เครสเชนโดเคียวมิวส์ (Crescendo Cure Muse) / ชิราเบะ อาโกะ (Shirabe Ako)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองแห่งเทพธิดา เคียวมิวส์!"
สีประจำตัว : "สีดำ Masked Form", "สีชมพู" , "สีเหลือง"
"Precure Shining Circle!"
"Precure Sparkling Shower!"
ผู้ช่วยของพรีเคียว
ฮามี่ (Hummy)
สีประจำตัว : "สีชมพู"
ภูติแห่งเมเจอร์แลนด์ มีลักษณะคล้ายกับแมวขนสีขาว มีความสามารถในการร้องเพลงเมโลดี้แห่งความสุข เดินทางมายังโลกมนุษย์เพื่อตามหาและรวบรวมตัวโน้ตในตำนานและคอยเป็นที่ปรึกษาให้กับพริตตี้เคียว เมื่ออยู่บนโลกมนุษย์ ฮามี่จะสามารถสื่อสารกับแมวบนโลกมนุษย์ได้
แฟรี่โทน (Fairy Tone)
เหล่าผู้ช่วยภูติที่ติดตามมาพร้อมกับฮามี่ในการตามหาตัวโน้ตในตำนาน สามารถแปรสภาพเป็นพลังในการแปลงร่างหรือพลังในการโจมตีให้กับพริตตี้เคียวและรวมไปถึงการเก็บตัวโน้ตที่ถูกแปรสภาพเป็นเมเจอร์โทน
โดรี่ (Dory)
แฟรี่โทนสีชมพู ทำให้ฮิบิกิแปลงร่างเป็นเคียวเมโลดี้และทำให้เคียวเมโลดี้ใช้มิราเคิลเบลล์เทียร์เบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "โดโด"
เรรี่ (Rery)
สีประจำตัว : "สีขาว"
แฟรี่โทนสีขาว ทำให้คานาเดะแปลงร่างเป็นเคียวริธึ่มและทำให้เคียวริธึ่มใช้ฟานทาสติคเบลล์เทียร์เบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "เรเร"
มีรี่ (Miry)
สีประจำตัว : "สีส้ม"
แฟรี่โทนสีส้ม ทำให้เคียวเมโลดี้ใช้มิราเคิลเบลล์เทียร์สติ๊กโหมดและเบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "มีมี"
ฟารี่ (Fary)
สีประจำตัว : "สีเหลือง"
ซอลรี่ (Sory)
สีประจำตัว : "สีเขียว"
แฟรี่โทนสีเขียว ทำให้เคียวบีทใช้โซลร็อดได้ มักพูดว่า "ซอลซอล"
ลารี่ (Lary)
แฟรี่โทนสีฟ้า ทำให้เอเลนแปลงร่างเป็นเคียวบีทและทำให้เคียวบีทใช้ร็อดโหมดได้ มักพูดว่า "ลาลา"
ทีรี่ (Tiry)
สีประจำตัว : "สีน้ำเงิน"
แฟรี่โทนสีน้ำเงิน ทำให้เคียวมิวส์ใช้ท่าไม้ตายได้ มักพูดว่า "ทีที"
โดโดรี่ (Dodory)
สีประจำตัว : "สีม่วง"
แฟรี่โทนสีม่วง ทำให้อาโกะแปลงร่างเป็นเคียวมิวส์ได้ มักพูดว่า "โดโด" เช่นเดียวกับโดรี่
เครสเชนโดโทน (Crescendo Tone)
สีประจำตัว : "สีทอง", "สีชมพู"
แฟรี่โทนสีทองที่เพิ่มพลังให้กับพริตตี้เคียว
ตัวละครอื่นๆ
โฮโจ ดัน (Hojo Dan)
คุณพ่อของฮิบิกิ
เหมือนแพร พานะบุตร
Giwii not shake
Giwii not shake ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2549 เริ่มต้นโดยกิ๊บ กวี เทียนชัย สนใจการทำเพลง electronic และได้ชวนกิ่ง ซึ่งเจอกันที่ร้านกาแฟของเพื่อนกิ๊บ มาร้องเพลงให้ กับ single แรก "confusion" ขึ้นถึงอันดับ 22 104.5 fat radio และได้เข้าชิง fat awards ในปีเดียวกันในสาขา bedroom studio เพลงนี้ได้รวมอยู่ใน Compilation "Photo abstackt"by moohow record (2007) และ single ต่อมา "inside" รวมอยู่ใน Compilation N.E.R.D. Project by passionsound group(2007) ในช่วงเวลาที่ผ่านมาได้มีโอกาสเก็บเกี่ยวประสบการณ์ผ่านงานแสดงสดตามคลับและงานแสดงศิลปะทั่ว กรุงเทพฯ
สวีตพรีเคียว♪
ตัวละครอื่นๆ
โฮโจ มาเรีย (Hojo Maria)
เหมือนแพร พานะบุตร
5 Live MC Huntee-Hunter Contest
ในปี พ.ศ. 2551 กิ่งได้เข้าร่วมการประกวด "5 Live MC Huntee-Hunter Contest" ซึ่งเป็นกิจกรรมการประกวดเฟ้นหาพิธีกรหน้าใหม่พร้อมกับแมวมองคู่ใจ และได้รับการคัดเลือกเป็นผู้เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย โดยผู้เข้ารอบทั้งหมด 20 คนจะมาแข่งขันกันดำเนินรายการในรูปแบบสถานการณ์จำลองในสตูดิโอรายการ “5 Live” สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 การประกวดตัดสินคะแนนจากการโหวตทาง SMS โดยกิ่งได้รหัส FD2 และในรายการนี้กิ่งได้รางวัลรองชนะเลิศ
สวีตพรีเคียว♪
ตัวละครอื่นๆ
คุณแม่ของฮิบิกิ
เหมือนแพร พานะบุตร
The Star ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5
The Star ค้นฟ้าคว้าดาว เป็นการประกวดร้องเพลง จัดทำโดยบริษัท Exact ภายใต้เครือ GMM Grammy ออกฉายทางโมเดิร์นไนน์ทีวี กิ่งได้เข้ามาประกวดรายการ The Star ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 (พ.ศ. 2552) เป็นตัวแทนจากภาคกลาง ได้รับเลขรหัสหมายเลข *8 และได้รับรองชนะเลิศอันดับที่สาม (ที่ 4) โดยเพลงที่ใช้ในการประกวด มีดังนี้
สวีตพรีเคียว♪
ตัวละครอื่นๆ
มินามิโนะ โซสึเกะ (Minamino Sotsuke)
เหมือนแพร พานะบุตร
ซิงเกิ้ล
เพลงประกอบละคร
สวีตพรีเคียว♪
ตัวละครอื่นๆ
คุณพ่อของคานาเดะ
มินามิโนะ มิโซระ (Minamino Misora)
คุณแม่ของคานาเดะ
มินามิโนะ โซตะ (Minamino Souta)
น้องชายของคานาเดะ
ชิราเบะ โอโตคิจิ (Shirabe Otokichi)
คุณตาของอาโกะ เป็นช่างซ่อมกลไกในเมือง มักจะเคลิบเคลิ้มเมื่อเอ่ยถึงหลานสาวของตนเอง ความจริงแล้วโอโตคิจิคืออดีตกษัตริย์แห่งเมเจอร์แลนด์ที่ได้สละราชบัลลังค์และใช้ชีวิตอันสงบสุขบนโลกมนุษย์ เมื่อเขารับรู้ถึงอันตรายของเมเจอร์แลนด์ เมื่อครั้งที่เมฟิสต์ถูกความมืดครอบงำ เขาจึงพาอาโกะมายังโลกมนุษย์เพื่อหลบหนี
อะโฟรดิเต้ (Aphrodite)
ราชินีแห่งเมเจอร์แลนด์และเป็นคุณแม่ของอาโกะ
ฮิงาชิยามะ เซย์กะ (Higashiyama Seika)
ประธานชมรมขนมหวานของคานาเดะ ได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งขนมหวาน"
นิชิจิมะ วะอง (Nishijima Waon)
เพื่อนในชมรมฟุตบอลของฮิบิกิ
มาซามุเนะ โอจิ (Masamune Ouji)
รุ่นพี่สุดหล่อสมาชิกชมรมดนตรี ดังในหมู่สาวๆ มาก
อุปกรณ์ของพรีเคียว
เคียวโมดูลล์ (Cure Module)
มิราเคิลเบลล์เทียร์ (Miracle Belltier)
ฟานทาสติคเบลล์เทียร์ (Fantastic Belltier)
เลิฟกีต้าร์ร็อด (Love Guitar Rod)
ฮีลลิ่งเชสต์ (Healing Chest)
ไมเนอร์แลนด์
เมฟิสต์ (Mephisto)
บัสดรัม (Bassdrum)
บาริโทน (Baritone)
ฟรอเซ็ต (Falsetto)
นอยส์ (Noise)
เนกะโทน (Negatone)
รายชื่อตอน
หมายเหตุ
เพลงประกอบ
เพลงเปิด
"La La La Suite Precure (Unlimited Version)"
ขับร้องโดย : "Kudou Mayu"
เพลงปิด
"Wonderful Powerful Music!!"
ขับร้องโดย : "Ikeda Aya"
"Hope Rainbow"
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3
อเมเนมเฮตที่ 3 (อียิปต์โบราณ: Ỉmn-m-hꜣt) หรือที่รู้จักในพระนาม อเมเนมฮัตที่ 3 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่หกจากราชวงศ์ที่สิบสองในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง โดยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์ ได้ครองพระราชบัลลังก์ในฐานะผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระองค์เป็นระยะเวลายี่สิบปี ในรัชสมัยของพระองค์ พระราชอาณาจักรอียิปต์ได้รุ่งเรืองถึงจุดสูงสุดทางด้านวัฒนธรรมและเศรษฐกิจในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง
พระราโชบายทางการทหารและการภายในพระราชอาณาจักรที่ที่เข้มงวดรุนแรงของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ซึ่งได้ปราบปรามในดินแดนนิวเบียอีกครั้งและแย่งชิงอำนาจจากบรรดาผู้ปกครองท้องถิ่น ซึ่งส่งต่อให้ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ขึ้นปกครองอียิปต์ในช่วงที่มีเสถียรภาพและสงบสุข พระองค์ได้ทรงนำความพยายามของพระองค์ไปสู่แผนการก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ โดยเน้นที่โอเอซิสแห่งไฟยุมโดยเฉพาะ ที่นี่พระองค์ได้ทรงอุทิศวิหารแด่กับเทพโซเบค และวิหารน้อยถวายแด่เทพีเรเนนูเทต ทรงโปรดให้สร้างรูปสลักขนาดมหึมาสองรูปของพระองค์ในเบียห์มู และทรงมีส่วนสนับสนุนในการขุดทะเลสาบโมเอริส พระองค์โปรดให้สร้างสร้างพีระมิดสองแห่งของพระองค์ที่ดาห์ชูร์และฮาวารา พระองค์จึงกลายเป็นฟาโรห์พระองค์แรกตั้งแต่รัชสมัยฟาโรห์สเนฟรูจากราชวงศ์ที่สี่ที่ได้ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดมากกว่าหนึ่งแห่ง ใกล้กับพีระมิดในฮาวาราของพระองค์คือ พีระมิดแห่งเนเฟรูพทาห์ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระองค์ และการได้มาซึ่งทรัพยากรสำหรับแผนการก่อสร้าง พระองค์ได้ใช้ประโยชน์จากเหมืองหินในอียิปต์ อัญมณีเทอร์ควอยซ์และแร่ทองแดงจากคาบสมุทรไซนาย เหมืองที่ยังใช้ประโยชน์อื่น ๆ รวมถึงเหมืองหินชีสต์ที่วาดิ ฮัมมามัต แร่อเมทิสต์จากเหมืองในวาดิ เอล-ฮูดิ หินปูนชั้นดีจากเหมืองในทูรา หินอลาบาสเตอร์จากเหมืองในฮัตนุบ หินแกรนิตสีแดงจากเหมืองในอัสวาน และหินไดโอไรต์จากเหมืองในนิวเบีย คลังจารึกขนาดใหญ่เป็นหลักฐานยืนยันถึงการทำกิจกรรมที่สถานที่เหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เซราบิต เอล-คาดิม มีหลักฐานการเคลื่อนไหวทางทหารเพียงเล็กน้อยในรัชสมัยของพระองค์ แม้ว่าจะมีหลักฐานเพียงเล็กน้อยที่คุมมาในปีที่ 9 ของพระองค์ พระองค์ยังส่งคณะเดินทางไปยังดินแดนพุนต์อีกจำนวนหนึ่ง
โดยสรุปแล้ว ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ทรงครองราชย์เป็นเวลาอย่างน้อย 45 ปี ถึงแม้ว่าบันทึกปาปิรุสที่กล่าวถึงปีที่ 46 ก็น่าจะเป็นของรัชสมัยของพระองค์เช่นกัน ในช่วงสิ้นรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงแต่งตั้งฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วม ตามที่บันทึกไว้ในจารึกจากเซมนาในนิวเบีย ซึ่งปีที่ 1 ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 เท่ากับปีที่ 44 หรือปีที่ 46–48 ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 เวลาต่อมาฟาโรห์โซเบคเนเฟรูได้ทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์อเมนเนมเฮตที่ 4 ในฐานะผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์
พระราชวงศ์
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ พระองค์มีพระภคินีและพระขนิษฐาหลายพระองค์คือ เจ้าหญิงเมเนต, เจ้าหญิงเมเรเรต, เจ้าหญิงเซเนตเซเนบติซิ, เจ้าหญิงซิตฮาธอร์ และเจ้าหญิงคเนเมต- ที่ทราบพระนามเพียงบางส่วน พระองค์มีพระมเหสีสองพระองค์ที่เป็นที่ทราบ คือ พระนางอาอัต และพระนางเคเนเมตเฟอร์เฮดเจต ซึ่งทั้งสองพระองค์ถูกฝังอยู่ในพีระมิดแห่งอเมเนมเฮตที่ 3 ที่ดาห์ชูร์ เฮเทปติ ซึ่งเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ซึ่งอาจจะเป็นพระมเหสีอีกหนึ่งพระองค์ พระองค์มีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์พระนามว่า เนเฟรูพทาห์ ซึ่งดูเหมือนจะทรงถูกเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีในฐานะองค์รัชทายาท เนื่องจากพระนามของพระองค์ถูกใส่ไว้ในคาร์ทูช เดิมทีพระองค์ถูกฝังอยู่ที่พีระมิดแห่งที่สองของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ในฮาวารา แต่ในที่สุดก็พระศพก็ถูกย้ายไปที่พีระมิดของพระองค์เอง พระราชโอรส-ธิดาทั้งสองพระองค์ในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ซึ่งก็ทรงได้ขึ้นครองราชย์เป็นฟาโรห์ คือ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ผู้เป็นพระราชโอรส และฟาโรห์โซเบคเนเฟรู ผู้เป็นพระราชธิดา แต่ก็มีความเห็นที่ว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 อาจจะเป็นพระราชนัดดาแทน หลักฐานการฝังพระศพของเจ้าหญิงอีกสามพระองค์คือ เจ้าหญิงฮาธอร์โฮเทป, เจ้าหญิงนับโฮเทป และเจ้าหญิงซิตฮาธอร์ ที่ในพีระมิดแห่งดาห์ชูร์ แต่ไม่แน่ชัดว่าเจ้าหญิงเหล่านี้เป็นพระราชธิดาในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 หรือไม่ เนื่องจากพีระมิดแห่งนี้ใช้สำหรับฝังพระศพของเชื้อพระวงศ์ตลอดราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์
รัชสมัย
ในปีที่ 20 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 พระองค์ทรงได้แต่งตั้งฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ผู้เป็นพระราชโอรส ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วม และดูเหมือนว่าการสำเร็จราชการร่วมครั้งนี้จะมีขึ้นจากตัวชี้วัดหลายประการ ถึงแม้ว่านักวิชาการบางคนจะไม่เห็นด้วยและบางคน กลับโต้แย้งในการครองราชย์เพียงพระองค์เดียวสำหรับฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ ในอีกยี่สิบปีต่อมา ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 และฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ได้ครองพระราชบัลลังก์ร่วมกัน โดยฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เช่นกัน ซึ่งสันนิษฐานได้ว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 เข้ามามีบทบาทหลักในปีที่ 19 ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 และเป็นปีที่ 1 ของ พระองค์  การครองราชย์ของพระองค์เป็นเวลาอย่างน้อย 45 ปี แม้ว่าจะมีเศษบันทึกปาปิรัสจากเอล-ลาฮูนที่กล่าวถึง 'ปีที่ 46 เดือน 1 แห่งอาเคต วันที่ 22' ซึ่งน่าจะเป็นวันที่พระองค์ยังปกครองอยู่เช่นกัน และภายในชามจากเกาะแอลเลเฟนไทน์ที่ได้บันทึกว่า ปีที่ 46 เดือนสามแห่งเพเรต ซึ่งเป็นระยะเวลาสูงสุดเท่าที่ทราบ คอร์เนลิอุส ฟอน พิลกริม นักไอยคุปต์วิทยาได้สนับสนุน แต่ถูกปฏิเสธโดยนักไอยคุปย์วิทยา โวลแฟรม กราเจ็ตสกี ซึ่งจัดให้อยู่ช่วงสมัยราชอาณาจักรกลางตอนต้น ในรัชสมัยที่ 30 ของพระองค์ พระองค์ทรงเฉลิมฉลองเทศกาลเซดตามที่กล่าวไว้ในจารึกหลายฉบับ รัชสมัยของพระองค์ได้สิ้นสุดลงหลังจากการสำเร็จราชการร่วมกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ผู้เป็นพระราชโอรสเพียงระยะเวลาสั้น ๆ มีหลักฐานสนับสนุนในส่วนนี้มาจากจารึกที่เซมนา ซึ่งปีที่ 1 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 เท่ากับปีที่ 44 หรือบางทีอาจจะปีที่ 46–48 ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3
ฟาโรห์ทั้งพระองค์ได้ทรงปกครองอียิปต์ในช่วงเวลายุคทองของสมัยราชอาณาจักรกลาง ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ได้ทรงดำเนินการปฏิบัติการทางทหารเชิงรุก เพื่อยับยั้งการบุกรุกจากชนเผ่าในนิวเบีย การดำเนินการทางทหารนี้ดำเนินมาเป็นเวลาหลายปีและสร้างความรุนแรงต่อชนพื้นเมือง รวมถึงการสังหารบุรุษ การกดขี่สตรีและเด็ก และการเผาไร่นา นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงส่งคณะเดินทางทางทหารไปยังซีเรีย-ปาเลสไตน์ ซึ่งเป็นศัตรูของอียิปต์ตั้งแต่รัชสมัยของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 พระราโชบายภายในของพระองค์มุ่งเป้าไปที่การเพิ่มอำนาจของผู้ปกครองระดับท้องถิ่น โดยถ่ายโอนอำนาจกลับไปยังฟาโรห์ และเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่า พระองค์รงรื้อระบบการปกครองแบบมีผู้ปกครองท้องถิ่นหรือไม่ นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นต้นแบบของตัวละครในตำนาน เซซอสทริส ที่รจนาขึ้นโดย มาเนโท และเฮโรโดตัส จากผลของพระราโชบายการบริหารและการทหารของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ส่งผลให้ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ทรงได้ขึ้นปกครองพระราชอาณาจักรอียิปต์ที่สงบสุขและมั่นคง
พระราชอาณาจักรกลางได้เจริญรุ่งเรืองที่ขีดสุดทางด้านวัฒนธรรมและเศรษฐกิจภายใต้ปกครองของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 การใช้ประโยชน์จากเหมืองหินในอียิปต์และอัญมณีเทอร์ควอยซ์และแร่ทองแดงในคาบสมุทรไซนายถึงจุดสูงสุดในช่วงรัชสมัยของพระองค์ จารึกข้อความมากกว่า 50 ฉบับถูกจารึกไว้ที่เซราบิต เอล-คาดิม, วาดิ มักฮารา และวาดิ นาสบ์ ซึ่งได้มีการตั้งถิ่นฐานใกล้ถาวรก่อตัวขึ้นรอบตัวเหมืองหินเหล่านั้น เหมืองหินที่วาดิ ฮัมมามัต (หินซีสต์), วาดิ เอล-ฮูดิ (แร่อเมทิสต์), ทูรา (หินปูน), ฮัตนุบ (หินอลาบาสเตอร์), อัสวาน (หินแกรนิตสีแดง) และนิวเบีย (หินไดโอไรต์) ทั้งหมดก็ได้ถูกประโยชน์เช่นกัน ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นถึงการมีแผนการก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนาในไฟยุม  แผนการก่อสร้างของพระองค์รวมถึงพระบรมราชานุเสาวรีย์ในคาตานา, เทล เอล-ยาฮูดัยยา, บูบาสติส การขยายวิหารแห่งเทพีฮาธอร์ที่เซราบิต เอล-คาดิม และวิหารแห่งเทพพทาห์ในเมมฟิส การก่อสร้างวิหารในกูบัน (Quban) และการเสริมกำลังป้อมปราการที่เซมนา  จากเกาะแอลเลเฟนไทน์มีชิ้นส่วนของจารึกอาคารซึ่งมีอายุย้อนไปถึงถึงปีที่ 44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ พบจารึกที่คล้ายกันที่เมืองเอลกับ การค้นพบอีกอย่างหนึ่งที่เกาะแอลเลเฟนไทน์คือทับหลังประตูจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งที่นั่นฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ได้เพิ่มคำจารึกลงช่วงปีที่ 34 แห่งการครองราชย์ของพระองค์  อย่างไรก็ตาม ไม่มีพื้นที่ใดที่ได้รับความสนใจมากเท่ากับโอเอซิสแห่งไฟยุม ซึ่งฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 มีความเกี่ยวข้องมากที่สุด