cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หินดำ
รูปลักษณ์
หินดำติดอยู่ที่มุมตะวันออกของกะอ์บะฮ์ ซึ่งมีชื่อว่า อัรรุกนุลอัสวัด ('มุมหินดำ') ส่วนหินอีกก้อนที่ตั้งอยู่มุมตรงข้ามของหินดำในมุม อัรรุกนุลยะมานี ('มุมเยเมน') มีความสูงค่อนข้างต่ำกว่าหินดำ การเลือกมุมตะวันออกอาจมีความสำคัญทางพิธีกรรม เนื่องเป็นมุมที่เจอกับลมตะวันออกพัดพาฝนมา (อัลเกาะบูล) และเป็นทิศทางที่ดาวคาโนปัสขึ้น
แผ่นเงินที่อยู่รอบหินดำและกิสวะฮ์หรือผ้าคลุมกะอ์บะฮ์สีดำ ได้รับการบำรุงรักษาจากสุลต่านออตโตมันในฐานะผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองมาหลายศตวรรษ แผ่นนั้นสึกหรอไปตามกาลเวลาเนื่องจากต้องรับมือกับผู้แสวงบุญเป็นอย่างมากและมีการเปลี่ยนเป็นระยะ แผ่นที่ชำรุดนำกลับไปที่อิสตันบูล โดยนำไปจัดแสดงเป็นส่วนหนึ่งของ sacred relics ในพระราชวังโทพคาปึ
ความหมายและการแสดงสัญลักษณ์
ชาวมุสลิมกล่าวว่าหินดำนี้ถูกพบโดยอับราฮัม (อิบรอฮีม) และอิชมาเอล (อิสมาอีล) บุตรชายของท่าน ในขณะกำลังหาหินเพื่อนำมาก่อสร้างกะอ์บะฮ์ โดยท่านทั้งสองตระหนักเห็นในคุณค่าของหินดำ จึงได้นำหินดำมาประดิษฐานที่มุมหนึ่งของกะอ์บะฮ์
มุสลิมเชื่อว่าหินนี้เคยมีสีขาวบริสุทธิ์ แต่ภายหลังกลายเป็นสีดำเนื่องจากบาปของผู้ที่แตะต้องมัน
ตามธรรมเนียมศาสดาบันทึกว่า "การแตะมันทั้งสอง (หินดำและ อัรรุกนุลยะมานี) เป็นการลบล้างบาป" และมีฮะดีษบันทึกว่า เมื่อเคาะลีฟะฮ์ อุมัร (ค.ศ. 580–644) เดินทางมาจุมพิตหิน เขากล่าวว่า: "ข้ารู้ว่า ท่านก็คือหินก้อนหนึ่งที่ไม่มีอันตราย ไม่มีประโยชน์ และหากแม้นว่าข้าไม่เห็นท่านศาสดามุฮัมมัดจูบท่านล่ะก็ ข้าก็จะไม่จูบท่าน"
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์
ธรรมชาติของหินดำยังคงเป็นที่ถกเถียง โดยมีการกล่าวถึงหินหลายแบบ เช่น เป็นหินบะซอลต์, โมรา, ชิ้นส่วนแก้วธรรมชาติ หรือหินอุกกาบาต Paul Partsch ภัณฑารักษ์ฝ่ายชุดสะสมแร่ธาตุของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ตีพิมพ์การวิเคราะห์หินดำอย่างครอบคลุมเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1857 โดยเขาโปรดปรานสมมติฐานต้นกำเนิดจากอุกกาบาต Robert Dietz และ John McHone เสนอใน ค.ศ. 1974 ว่าหินดำแท้จริงเป็นโมรา โดยตัดสินจากลักษณะทางกายภาพของมันและมีรายงานโดยนักธรณีวิทยาชาวอาหรับว่าหินมีลักษณะการแพร่กระจายของหินโมราที่มองเห็นได้ชัดเจน
Elsebeth Thomsen จากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกนเสนออีกสมมติฐานหนึ่งใน ค.ศ. 1980 ว่าหินดำอาจเป็นชิ้นส่วนแก้ว หรือ impactite จากการพุ่งชนของอุกกาบาตที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อ 6,000 ปีที่แล้วที่วาบัร พื้นที่ในทะเลทรายรุบอุลคอลีทางตะวันออกของมักกะฮ์ 1,100 กม. การวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์พื้นที่วาบัรใน ค.ศ. 2004 กล่าวแนะว่าเหตุการณ์พุ่งชนเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด และอาจเกิดขึ้นในช่วง 200–300 ปีที่ผ่านมา
นักธรณีวิทยามองสมมติฐานอุกกาบาตว่าเป็นที่สงสัย ทางพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติของอังกฤษเสนอแนะว่ามันอาจเป็นอุกกาบาตเทียม (pseudometeorite) หรือเป็นหินบนโลกที่ถูกระบุผิดเป็นอุกกาบาต
หินดำไม่เคยได้รับการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ และต้นกำเนิดของมันยังคงเป็นหัวข้อของการคาดเดา
แฟรงก์ ซินาตรา
ฟรานซิส อัลเบิร์ต ซินาตรา (Francis Albert "Frank" Sinatra; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดง นักร้อง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขาได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ด้วยยอดจำหน่ายแผ่นเสียงกว่า 150 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล ซินาตราเกิดในโฮโบเคน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นลูกหลานของชาวอิตาลีที่อพยพเข้ามาในอเมริกา เขาเริ่มงานดนตรีในช่วงที่ ดนตรีสวิง กำลังเป็นที่นิยม โดยร่วมวงกับ แฮร์รี เจมส์ และทอมมี ดอร์ซีย์ จนต่อมาซินาตราออกมาทำงานดนตรีเดี่ยวซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จนได้เซนต์สัญญากับค่ายโคลัมเบีย ในปี ค.ศ. 1943 เขาได้ออกอัลบั้มแรกในชื่อ The Voice of Frank Sinatra (1946) แต่งานดนตรีเขาก็ได้หายไปในช่วงทศวรรษที่ 1950 ต่อมาเขาได้กลับสู่เวกาส ที่ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ในนามวงแรท แพ็ก (Rat Pack) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 เป็นต้นมา นับเป็นช่วงที่ซินาตรากลับสู่กระแสนิยมอีกครั้ง เขาเล่นภาพยนตร์เรื่อง ชั่วนิรันดร (From Here to Eternity) ซึ่งทำให้เขาได้รางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ซินาตราได้ออกอัลบั้มที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์มากมาย ได้แก่ Wee Small Hours (1955), Songs for Swingin' Lovers! (1956), Come Fly with Me (1958), Only the Lonely (1958) และ Nice 'n' Easy (1960)
ซินาตราออกจากค่ายแคปิตอล ในปี ค.ศ. 1960 แล้วออกไปเปิดค่ายเพลงของตัวเองในชื่อ รีพรีซเรคอร์ด (Reprise Records) พร้อมกับออกอัลบั้มแรกซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ในปี ค.ศ. 1965 เขาบันทึกเสียงอัลบั้ม September of My Years ซึ่งได้รับรางวัลเอ็มมีจากรายการ Frank Sinatra: A Man and His Music และมีเพลงฮิตที่โด่งดังอย่าง "Strangers in the Night" และ "My Way" ต่อมาเขาได้ออกอัลบั้ม Sinatra at the Sands ซึ่งทำการอัดเสียงที่แซนด์สโฮเทลแอนด์คาสิโน ในลาสเวกัส ร่วมกับเคาท์ เบซี ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1966 หนึ่งปีต่อจากนั้นเขาก็ได้ร่วมงานกับอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง หนึ่งในผู้บุกเบิกแนวบอสซาโนวา คนสำคัญ ในอัลบั้ม  Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim ต่อมาก็ออกอัลบั้มร่วมกับดุค เอลลิงตัน ในอัลบั้ม Francis A. & Edward K. ปี ค.ศ. 1968 ซินาตราได้เกษียณตัวเองเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1971 แต่ก็กลับสู่วงการอีกครั้งใน 2 ปีต่อมา และได้ออกอัลบั้มมากมาย รวมถึงแสดงสดต่อที่โรงแรมซีซาร์พาเรส ซึ่งเขาใช้ลาสเวกัสเป็นฐานเรื่อยมา นอกจากนี้เขาก็ยังร่วมทัวร์ทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกาในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1998
ซินาตราประสบความสำเร็จอย่างสูงในวงการภาพยนตร์ ภายหลังจากเขาได้รับรางวัลออสการ์จากเรื่อง ชั่วนิรันดร เขาก็ได้รับบทนำในเรื่อง The Man with the Golden Arm (1955) และต่อมาในเรื่อง The Manchurian Candidate (1962) เขายังเล่นถาพยนตร์แนวภาพยนตร์เพลงอีกหลายเรื่องเช่น On the Town (1949), Guys and Dolls (1955), High Society (1956) และ Pal Joey (1957) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในเวลาต่อมา ในช่วงท้ายๆ ของการเล่นภาพยนตร์ เขารับบทเป็นจารชนในภาพยนตร์ Tony Rome (1967) จนได้รางวัลลูกโลกทองคำเซซิลบี. เดอมิลล์ (Golden Globe Cecil B. DeMille Award) ในปี ค.ศ. 1971 ในงานโทรทัศน์ ซินาตราได้เริ่มรายการ เดอะแฟรงก์ ซินาตราโชว์ ออกอากาศผ่านช่องเอบีซีครั้งแรกในปี ค.ศ. 1950 และดำเนินการเรื่อยมาในช่วงทศวรรษ 1950 จนถึง 1960 ซินาตรายังมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับอิทธิพลด้านมืดอย่างมาเฟีย รวมถึงการเมืองอเมริกันเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1940 เป็นต้นมา เขาได้ออกแคมเปญสนับสนุนประธานาธิบดีหลายคน ทั้ง แฮร์รี เอส. ทรูแมน จอห์น เอฟ. เคนเนดี และโรนัลด์ เรแกน แต่ถึงอย่างไรก็ดีจากการเสียชีวิตของเคนเนดี ก็ทำให้สายอิทธิพลมาเฟีย ของเขาสั่นคลอน
ซินาตรา ไม่เคยเรียนวิชาดนตรีมาก่อน เขาไม่สามารถอ่านโน้ตดนตรีได้ แต่เขาก็สามารถเข้าใจและปรับรูปแบบการร้องให้เป็นธรรมชาติได้อย่างดี เขาทำงานหนักมาตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นจุดๆหนึ่งที่ผลักดันให้เขาเรียนรู้ทักษะ ในรูปแบบลักษณะดนตรีต่างๆ เขากลายเป็นที่จดจำด้วยการแต่งกายสะอาด เนี้ยบไร้ที่ติ และมักร่วมงานกับวงดนตรีของเขาเสมอ นอกจากนี้ด้วยดวงตาที่ฟ้าอันโดดเด่นของเขา จึงได้รับฉายา "Ol' Blue Eyes" ชีวิตส่วนตัวของซินาตรานั้นเต็มไปด้วยสีสัน เขามีความสัมพันธ์กับเซเลบผู้หญิงหลายคน ไม่ว่าจะเป็นภรรยาคนที่สองของเขา เอวา การ์ดเนอร์ ในปี ค.ศ. 1966 ก็แต่งงานกับมีอา ฟาร์โรว์ และภรรยาคนสุดท้ายของเขา บาร์บารา ซินาตรา ในปี ค.ศ. 1976 บุคคลิกของซินาตรานั้นเป็นคนอารมณ์ร้าย ด้วยการมีเรื่องกับนักข่าว รวมถึงหัวหน้างานหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1983 เขาได้รับการยกย่องสู่เกียรติยศเคเนดีเซนเตอร์ ได้รับเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี จากประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน ในปี ค.ศ. 1985 และเหรียญทองคำสภาคอนเกรส ในปี ค.ศ. 1997 ซินาตราได้รับรางวัลแกรมมีมาแล้ว 11 ครั้ง ภายหลังจากเขาเสียชีวิต โรเบิร์ต คริสต์เกา (Robert Christgau) ก็ได้เชิดชูเขาให้เป็น "นักร้องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20" เเละภาพลักษณ์ของซินาตราก็ยังคงตราเป็นสัญลักษณ์มาจวบจนทุกวันนี้
ประวัติช่วงต้น
ฟรานซิส อัลเบิร์ต ซินาตรา เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1915 ที่บ้านพักอาศัยในถนน 415 Monroe Street เมืองโฮโบเคน, รัฐนิวเจอร์ซีย์   เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของแอนโทนี มาร์ติน ซินาตรา "มาร์ตี" และนาตาลีนา "ดอลลี" การาเวนตา   ซึ่งเป็นชาวอิตาลีที่อพยพเข้ามายังสหรัฐอเมริกา น้ำหนักแรกเกิดของซินาตรา คือ 13.5 ปอนด์ (6.1 กิโลกรัม) ระหว่างที่กำลังคลอดต้องใช้คีมเข้าช่วย ซึ่งเป็นผลให้เกิดแผลบริเวณแก้มซ้าย คอ และหูของเขา จึงทำให้ต้องเจาะรูบริเวณ เยื่อแก้วหูซึ่งกลายเป็นรอยแผลตลอดชีวิตของเขา
จากการที่เขาได้รับบาดแผลจากตอนคลอด พิธีศีลจุ่มของเขาที่โบสถ์เซนต์ฟรังซิส จึงเลื่อนออกไปในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1916 ในตอนเด็กเขาได้รับผลกระทบจากปุ่มกกหูซึ่งสร้างรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ติดตัวเขา และเมื่อเข้าสู่วัยรุ่นเขาก็มีสิวโดยรอบหน้าและลำคอ ซินาตราเกิดและเติบโตในศาสนาโรมันคาทอลิก
เมื่อครั้นมารดาของซินาตรายังเป็นเด็ก ๆ ถือเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง จนได้รับฉายาให้เป็น "ดอลลี" นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า นี่คือปัจจัยที่สำคัญที่ส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาบุคลิกภาพของแฟรงก์ รวมถึงความมั่นใจในตัวเองอย่างสูง ดอลลี ได้กลายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในย่านโอโบเคน เธอทำงานเป็นหมอตำแย ได้รับเงินเดือนราว 50 ดอลลาร์ ในแต่ละครั้ง และจากการอ้างอิงของคิตตี เคลลีย์ ผู้เขียนชีวประวัติของซินาตรา ได้กล่าวว่า ดอลลีเคยทำแท้งอย่างผิดกฎหมายมาแล้ว นอกจากอาชีพหลักหมอตำแยแล้ว เธอยังทำงานรับจ้างเป็นล่ามในท้องถิ่นอีกด้วย  ส่วนสามี พ่อของแฟรงก์ ทำงานเป็นนักมวยชั้นแบนตั้มเวท ภายใต้ชื่อเวทีว่า มาร์ตี โอ ไบรเอิน ต่อมาเขาก็ย้ายไปทำงานที่สถานีดับเพลิงเป็นระยะเวลากว่า 24 ปี ที่สถานีดับเพลิงโฮโบเคน จนได้รับตำแหน่งสูงสุดคือกัปตัน ซินาตรา ใช้เวลาจำนวนมากที่โรงเตี้ยมของพ่อแม่ ในการทำการบ้านและร้องเพลง รวมถึงยืมเล่นเปียโนในช่วงพักของศิลปิน ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ดอลลีกลับให้เงินลูกมากขึ้นพร้อมกับซื้อเสื้อราคาแพง จนเพื่อนบ้านบริเวณนั้นเรียกซินาตราว่าเป็น "เด็กที่มีชุดดีที่สุดในชุมชน"
ซินาตราได้เริ่มสนใจในดนตรี บิกแบนด์แจ๊ส มาตั้งแต่ยังเด็ก เขาฟังเพลงของจีน อัสติน, รูดี วัลลี, รัสส์ โคลัมโบ และบ็อบ อีเบอร์ลีย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบิง ครอสบี จนต่อมาลุงฝั่งมารดาของแฟรงก์ โดเมนิโก ก็ได้ให้ของขวัญเป็นอูคูเลเล สำหรับวันเกิดปีที่ 15 ของเขา กลายเป็นจุดเริ่มต้นงานดนตรีของเขา ซินาตราเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม เดวิด อี.รู จูเนียร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 และย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยม เอ.เจ. ดีมาเรสต์ ในปี ค.ศ. 1931 ที่ซึ่งเขาได้ร่วมวงกันขึ้น สำหรับงานเต้นรำของโรงเรียน ต่อมาเขาก็ออกจากโรงเรียนแบบไม่จบการศึกษา ซึ่งเขาเข้าไปเรียนได้เพียง 47 วันเท่านั้น ก็โดนไล่ออกจากความเกียจคร้าน ด้วยความเมตตาของแม่ จึงส่งแฟรงก์ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพาณิชย์เดรก แต่ก็ออกจากโรงเรียนอีกภายหลังเข้าเรียนได้ 11 เดือน ดอลลี ได้พบว่าแฟรงก์ ทำงานเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์เจอร์ซีย์ออปเซิร์ฟเวอร์ ของมาเฟียใหญ่แฟรงก์ แกร์ริค และภายหลังจากนั้นเขาก็ไปทำงานตอกหมุดที่ท่าเรือเทียตเจนและแลง  เขาแสดงสดตามผับย่านโฮโบเคน ทั้ง เดอะแคตส์เหมียว และ เดอะโคมีดีคลับ และได้มีโอกาสร้องเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ ทั้ง WAAT ในเมืองเจอร์ซีย์ ในกรุงนิวยอร์ก ซินาตรา ก็ได้งานร้องเพลงแลกกับอาหารมื้อเย็น หรือม้วนบุหรี่  สำหรับการพัฒนาการพูด เขาได้เริ่มศึกษาการพูดจาก จอห์น ควินแลน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในคนแรกที่เริ่มเห็นพรสวรรค์ในเสียงของเขา
เช็ก
เช็ก หรือ เช็ค อาจหมายถึง
ภาษาโปรแกรมย่อย
ภาษาโปรแกรมย่อย (dialect) คือข้อแตกต่างหรือส่วนขยายเล็กน้อยระหว่างภาษาโปรแกรมที่ไม่ทำให้ลักษณะของภาษานั้นๆเปลี่ยนไป เช่นในกรณีของภาษาสกีมและภาษาฟอร์ท ที่มาตรฐานเดิมอาจไม่ตรงกับความต้องการของผู้พัฒนา จึงได้สร้างสำเนียงใหม่ขึ้น ตัวอย่างเช่นในภาษาลิสป์ที่มีหลายสำเนียง อาทิ ภาษาสกีม ภาษาโลโก ภาษาลิสป์ใน Emacs ภาษาคอมมอนลิสป์
พระเจ้าวิชุลราช
พระเจ้าวิชุลราช หรือสำเนียงลาวว่า วิซุนนะลาด เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2009 ขึ้นครองราชย์หลังจากที่เจ้าชมพูสวรรคต ขณะที่มีพระชนมายุได้ 34 พรรษา ทรงเน้นการปกครองหัวเมืองทางลาวใต้ที่ยังไม่สงบเรียบร้อยดี แต่งตั้งเจ้านายที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้ไปครองเมืองสำคัญ ๆ เช่น เมืองพูมเหนือ เมืองกะบอง ในรัชกาลของพระองค์ได้อัญเชิญพระบางจากเมืองเวียงคำมาประดิษฐานที่เมืองเชียงทอง โดยสร้างวัดวิชุลเป็นที่ประทับและให้เรียกเมืองเชียงทองว่าหลวงพระบาง นอกจากนั้น เจ้าก้อนคำที่ทรงแต่งตั้งให้ไปครองเมืองกะบองก่อกบฏขึ้น ทรงให้เจ้าเมืองขวาไปปราบกบฏได้ เจ้าก้อนคำยอมอ่อนน้อมและขอบวชตลอดชีวิต พระเจ้าวิชุลราชทรงครองราชย์ได้ 20 ปี เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2063 พระราชโอรสคือเจ้าโพธิศาลราชได้ครองราชย์ต่อมา
พระองค์มีพระอัครมเหสีพระนามว่า พระนางพันตินะเชียงเบด ผู้ซึ่งทรงสละพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างพระธาตุหมากโม
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 7 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
จอร์โจ
จอร์โจ (Giorgio) เป็นชื่อบุคคลชาวอิตาลี อาจหมายถึง
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กอล์ฟ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เหตุโจมตีในประเทศอัฟกานิสถาน เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563
'''เหตุโจมตีในประเทศอัฟกานิสถาน เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563''' เป็นการโจมตีหลายครั้งของกลุ่มผู้ก่อการร้ายไม่ว่าจะเป็นกลุ่มฏอลิบานหรือรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ – จังหวัดโฆรอซอนภายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เหตุโจมตีส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 27 คน และผู้บาดเจ็บกว่า 50 คน
ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ
ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ (藤原顕光) (ค.ศ. 944- ค.ศ. 1021) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางของญี่ปุ่นในยุคเฮอัง โดยดำรงตำแหน่ง เสนาบดีฝ่ายซ้าย บิดาของเขาคือ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะมิชิ
อะกิมิซุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดา ของเจ้าหญิงอินชิ พระชายาใน เจ้าชายอะซุกิระ (敦明親王) ภายหลังขึ้นเป็น จักรพรรดิโคะอิชิโระ
9441021
จีดับเบิลยู
จีดับเบิลยู (GW) อาจหมายถึง
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์
เฟลมิชบราบันต์ (Flemish Brabant) หรือ ฟลามส์-บราบันต์ เป็นจังหวัดหนึ่งของแคว้นเฟลมิชซึ่งเป็นหนึ่งในสามแคว้นของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์ ทางใต้ของจังหวัดแอนต์เวิร์ป ทางตะวันตกของจังหวัดลิมบืร์ค ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดลีแยฌ ทางเหนือของจังหวัดวอลลูนบราบันต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดแอโน และล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมดของแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์มีเมืองหลวงชื่อเลอเฟิน และมีพื้นที่ 2,118 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 2 เขต ซึ่งแบ่งออกเป็นเทศบาลรวม 65 เทศบาล แม่น้ำสายหลักของจังหวัดคือแม่น้ำเดเมอร์และแม่น้ำแซ็นเนอ
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์ตั้งขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1995 จากการแยกอดีตจังหวัดบราบันต์เป็น 3 ส่วน ได้แก่ จังหวัดเฟลมิชบราบันต์, จังหวัดวอลลูนบราบันต์ และแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับจังหวัดใด
เขตการปกครอง
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์ประกอบด้วย 2 เขต (arrondissement) ได้แก่ เขตเลอเฟินทางตะวันออกและเขตฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอทางตะวันตก
ผลงานเพลงของมามามู
มามามู เป็นกลุ่มนักร้องหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดเรนโบว์บริดจ์เวิลด์ ประกอบด้วยสมาชิก ได้แก่ โซลาร์ มุนบยอล ฮวีอิน และฮวาซา มามามูได้ออกผลงานเพลงสตูดิโออัลบั้ม 1 อัลบั้ม มินิอัลบั้ม(อีพี) 8 อัลบั้ม และซิงเกิล 15 ซิงเกิลตั้งแต่เดบิวต์ในปี 2014
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 27 ประจำปี พ.ศ. 2547
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 27 ประจำปี พ.ศ. 2547 จัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2548
สกุลปลาหางเหลือง
สกุลปลาหางเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Seriola) เป็นหนึ่งใน สกุลในวงศ์ปลาหางแข็ง อันดับปลากะพง เป็น ปลากินเนื้อขนาดใหญ่ที่อพยพกระจายอยู่ในน่านน้ำกึ่งเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก และถือเป็นปลาที่เป็นอาหาร
สายพันธุ์
สกุล Seriola ประกอบไปด้วย 9 สายพันธุ์ (Cuvier 1816) :
ปรัชญาการเมือง
ปรัชญาการเมือง (political philosophy) เป็นสาขาวิชาหนึ่งขององค์ความรู้ในวิชารัฐศาสตร์ ปรัชญาการเมืองเป็นวิชาที่เก่าแก่ที่สุดเนื่องจากเป็นวิชาที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ราวศตววษที่ 5 ก่อนคริสตกาลในดินแดนคาบสมุทธเพลอพอนเนซุส หรือดินแดนของประเทศกรีซในปัจจุบัน จุดเริ่มต้นของวิชาปรัชญาการเมืองเกิดขึ้นในนครรัฐที่ชื่อว่าเอเธนส์ในช่วงที่เอเธนส์เริ่มเปลี่ยนรูปแบบการปกครองจากระบบอภิสิทธ์ชนธิปไตย (Aristocracy) มาเป็นประชาธิปไตยโบราณ (Demokratia)
นิยาม
สารานุกรมปรัชญาของรูธเลท (Routledge Internet Encyclopedia of Philosophy) นิยามวิชาปรัชญาการเมืองว่าเป็นกระบวนการสะท้อนความคิดทางปรัชญา ในเรื่องการจัดการชีวิตสาธารณะให้มีความเหมาะสม เหมาะควร ผ่านการครุ่นคิดว่าสถาบันทางการเมืองแบบใดที่ดีที่สุด กิจกรรมทางการเมืองแบบใดที่ดีที่สุด ฯลฯ ส่วนสารานุกรรมปรัชญา (Internet Encyclopedia of Philosophy) อธิบายว่า ปรัชญาการเมืองคือการแสวงหาชีวิตที่ดี แสวงหาชีวิตที่ควรจะเป็น แสวงหาค่านิยมที่ดีในการปกครอง สถาบันทางสังคมที่ดีในการปกครอง
เมื่อแยกพิจารณาคำว่าปรัชญาการเมืองในภาษาอังกฤษโดยทางนิรุกติศาสตร์แล้ว จะพบว่า Philosophy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณว่า Φιλοσοφος (philosophos) เกิดจากการสนธิของคำว่า philos (มิตรภาพ) และ sophia (ปัญญา) ที่แปลตรงตัวว่า “มิตรภาพกับปัญญา” หรือแปลเทียบเคียงได้ว่า “การไฝ่รู้หรือความไฝ่รู้” อย่างไรก็ดีในวงวิชาการไทยมักแปลผิดเป็น "ความรักในความรู้" ทั้งที่คำว่าความรักในภาษากรีกนั้นคือ 'ερως ('eros)  หรือ αγάπη (aga'pe)  ซึ่งมักเป็นคำที่ถูกใช้แสดงอารมณ์ ส่วนคำว่าความรู้นั้นคือ επιστήμη (episte'me) ซึ่งหมายถึงความรู้ที่แท้จริงที่มนุษย์อาจเข้าถึงหรือเข้าไม่ถึงก็ได้ ปรัชญาจึงไม่ใช่ความรอบรู้ นักปรัชญาจึงไม่ใช่ผู้รู้หรือครู (sophist) การแปลคำว่าปรัชญาในภาษาอังกฤษว่า "ความรักในความรู้" จึงถือว่าแปลไม่ถูกต้องตามรากศัพท์ เพราะไม่ได้ครอบคลุมนิยามที่ว่าปรัชญาเป็นความรักที่จะเรียนรู้หรือแสวงหาความรู้ นักปรัชญาจึงมีลักษณะแบบนักสงสัย (sceptic) และนักแสวงหาความรู้ ว่าไปแล้วนักปรัชญาจึงมีลักษณะของนักเรียนตลอดชีพมากกว่าผู้รู้ที่ทรงภูมิตามความหมายแบบตะวันออก
ส่วนคำว่าการเมืองในทางรัฐศาสตร์เป็นเรื่องทางสังคมศาสตร์ของการกำหนดมุมมองของผู้คนให้มองเห็น หรือเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคม ในทางรัฐศาสตร์การเมืองนั้นมีความหมายอย่างน้อย 2 ระดับ (senses) คือ
นอกจากนี้การเมืองยังได้สร้างสำนึกในเรื่องความรับผิดชอบขึ้นด้วยเพราะการเมืองพยายามสร้างการรับผิดชอบต่อสิ่งที่เป็นส่วนรวม/สาธารณะ (public affairs) อาทิ การเมือง ธุรกิจ การค้า การทำงาน ศิลปะ ฯลฯ) ไม่ใช่เพียงคิดถึงเรื่องส่วนตัว (private sphere) ในขณะเดียวกันพื้นที่ส่วนตัว อาทิ ครอบครัว เรื่องในบ้าน ความสัมพันธ์ส่วนตัว ฯลฯ ควรเป็นเรื่องของเสรีภาพของคน รัฐไม่ควรเข้าไปแทรกแซง
ดังนั้นหากกล่าวโดยสรุป "ปรัชญาการเมืองจึงเป็นวิชาที่เป็นการแสวงหาความเข้าใจในแนวคิดต่างๆที่นำเสนอกระบวนการทางอำนาจในการกำหนดมุมมองของผู้คนให้มองเห็น หรือเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคม"
เจ้าหญิงเทเรซาแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงเทเรซาแห่งบาวาเรีย พระนามเดิม (อาร์ชดัชเชสเทเรซาแห่งออสเตรีย) (Her Imperial and Royal Highness Princess Theresa of Bavaria (b. 1931)) ประสูติเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2474 พระธิดาพระองค์ที่ 2 และ พระองค์แรกใน อาร์ชดยุกเทเอดอร์ ซัลวาร์ดอแห่งออสเตรีย และ เคาน์เตสมาเรียแห่งทาเคิกส์แบร์ก
อาร์ชดัชเชสเทเรซาแห่งออสเตรีย ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายรัสโซแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2498 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งบาวาเรีย พระชายา มีพระบุตร 7 พระองค์ คือ
กรุงเทพเดลิเมล์
กรุงเทพเดลิเมล์ เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน เจ้าของบริษัทสยามฟรีเปรส และนายฮัฟฟ์มัน มีบรรณาธิการคือ นายหลุย คีรีวัต ออกในช่วงปี พ.ศ. 2451-2475 เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีเนื้อหาเป็นข่าวสารและโฆษณา และวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล เริ่มแรกมีจำนวน 6 หน้า หลังจากนั้นจึงเพิ่มเป็น 14 หน้า อัตราค่าบำรุง ฉบับละ 10 สตางค์ ค่าบอกรับเป็นสมาชิกปีละ 25 บาท มีโฆษณาและแจ้งความประมาณ 70% ของพื้นที่
การจัดรูปเล่ม แบ่งคอลัมน์เป็น 6 คอลัมน์ แต่ไม่ได้จัดตามรูปแบบของเนื้อหาให้เป็นระเบียบ คือข่าวและบทความปะปนกัน ไม่มีการแบ่งแยกข่าวชนิดต่าง ๆ ให้เป็นอิสระ การพาดหัวข่าว ใช้ตัวใหญ่ธรรมดา ไม่ใช้ตัวโป้ง การจัดหน้าและภาพ เดิมเป็นภาษาไทยปนอังกฤษ ฉบับละ 5 สตางค์ มี 6 หน้า ต่อมาเปลี่ยนเป็นภาษาไทยล้วน หน้า 1 เป็นหน้าโฆษณา ส่วนข่าวและความเห็นลงในหน้า 2 และ 4 เนื้อหาส่วนใหญ่ที่เหลือจะเป็นโฆษณาและประกาศแจ้งความ บทความจะมีความเห็นที่เฉียบขาดและรุนแรง
เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา
เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา (Orden ni Sikatuna, Order of Sikatuna) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีและทำคุณประโยชน์แก่ประเทศฟิลิปปินส์ และมีการมอบแก่ทั้งชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติ นอกจากนี้ ยังมอบให้เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีทางด้านการทูตอีกด้วย เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นโดยเอลปิดิโอ กีริโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 6 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีการมอบเรื่อยมาตั้งแต่แรกก่อตั้งจนกระทั่งได้ระงับไปในสมัยของประธานาธิบดีดิออสดาโด มากาปากัล และได้มีการมอบขึ้นอีกครั้งในสมัยของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส  และในปี พ.ศ. 2546 ในยุคประธานาธิบดีกลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย เครื่องอิสริยาภรณ์ชิ้นนี้ได้บรรจุในบัญญัติเครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปปินส์ มาตรา 236 หรือที่รู้จักกันดีในชื่อว่า ระเบียบเกียรติยศแห่งฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นกฎหมายเกี่ยวกับการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์ของฟิลิปปินส์
ลำดับชั้น
เครื่องอิสริยาภรณ์มีทั้งหมด 6 ชั้น ดังต่อไปนี้
เขตบุงเกียว
เขตบุงเกียว เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่กึ่งกลางโตเกียว เป็นศูนย์กลางของสถานศึกษาและย่านที่พักอาศัยในโตเกียว มีประวัติย้อนไปในสมัยเมจิ เป็นย่านที่พักอาศัยของนักประพันธ์ นักวิชาการ นักการเมือง
ย่าน
เขตบุงเกียวแบ่งออกเป็น 19 ย่าน หรือ โชโจ (町丁) ดังนี้
การเมืองการปกครอง
เขตบุงเกียวมีนายกเทศมนตรีชื่อ ฮิโรโนบุ นาริซาวะ (成澤廣修) นักการเมืองอิสระ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น และพรรคโคเม สภาเขตประกอบด้วยสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้ง 34 คน
โช คาริโนะ
โช คาริโนะ ( 狩野 翔<rt>かりの しょう</rt>, 18 ธันวาคม 1987 -) เป็นนักพากย์และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น สังกัดสมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว เกิดที่จังหวัดไซตามะ ส่วนสูง 175ซม.
เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้
เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้ (Nevertheless) เป็นละครทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดย ฮัน โซ-ฮี และซงคัง สร้างจากเว็บตูนยอดนิยมที่มีชื่อเดียวกัน ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกบนแนเวอร์เว็บตูน บอกเล่าเรื่องราวของคนสองคนที่ตกหลุมรักกันมากแต่กลับถูกเหยียดหยามความรักอันเนื่องมาจากความสัมพันธ์ในอดีตของพวกเขา ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ทางช่องเจทีบีซี และออกอากาศในวันเสาร์ เวลา 23:00 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) แต่ละตอนจะเผยแพร่บนเน็ตฟลิกซ์ในเกาหลีใต้และต่างประเทศหลังจากออกอากาศทางโทรทัศน์
เรื่องย่อ
เรื่องราวเริ่มจาก ยูนาบี (ฮัน โซ-ฮี) สาวที่เพิ่งอกหักเพราะแฟนหนุ่มของเธอไปมีคนอื่น ทำให้เธอไม่เชื่อในความรักและโชคชะตาอีกต่อไป และเธอตั้งใจว่าจะไม่รักผู้ใดอีก ระหว่างที่กำลังเศร้าโศกเสียใจอยู่นั้น พัคแจออน (ซงคัง) ชายหนุ่มที่ไม่อยากจะมีความรักความสัมพันธ์กับใครอย่างจริงจัง ก็ได้เข้ามาในชีวิตของนาบีโดยบังเอิญ ทำให้ปณิธานและความตั้งใจของนาบีพังทลายลงในพริบตาราวกับต้องมนตร์ แม้ในตอนหลัง เธอจะรู้ว่าแจออนไม่ได้รักเธอเพียงแค่คนเดียว แต่ยังไงก็ตาม เธอก็ยังจะเชื่อว่ามันคือโชคชะตาที่นำพาทั้งคู่มาเจอกัน
ลัทธินอกศาสนา
ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน (Paganism มาจากภาษาละตินคลาสสิก pāgānus "ชนบท", "บ้านนอก" ภายหลังกลายเป็น "พลเรือน") เป็นศัพท์ที่มีการใช้งานครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยชาวคริสต์ยุคแรกที่ใช้เรียกผู้คนในจักรวรรดิโรมันที่นับถือพระเจ้าหลายองค์ หรือศาสนาชาติพันธุ์ใดนอกจากศาสนายูดาห์ ในสมัยจักรวรรดิโรมัน บุคคลตกเป็นพวกนอกศาสนาเนื่องจากอาศัยอยู่ในชนบทและต่างจังหวัดมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเทียบกับประชากรคริสเตียน หรือเพียงเพราะพวกเขาไม่ใช่ milites Christi (ทหารแห่งพระคริสต์) ศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้ในงานเขียนของชาวคริสต์ ได้แก่ hellene, เจนไทล์ และ heathen (ฮีทเธน) พิธีบูชายัญเป็นส่วนสำคัญของศาสนากรีก-โรมันโบราณ และเป็นข้อบ่งชี้ว่าบุคคลนั้นเป็นพวกนอกรีตหรือนับถือศาสนาคริสต์ ลัทธินอกศาสนามีความหมายกว้าง ๆ เป็น "ศาสนาของชาวชนบท"
ในระหว่างและหลังสมัยกลาง ศัพท์ ลัทธินอกศาสนา ใช้เรียกศาสนาใดก็ตามที่ไม่ใช่ศาสนาคริสต์ และคาดการณ์ถึงความเชื่อในพระเทียมเท็จ ที่มาของการใช้คำว่า "เพแกน" ที่ใช้เรียกกลุ่มพหุเทวนิยมยังคงเป็นที่ถกเถียง
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่ ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism))
ดูเพิ่ม
• วิญญาณนิยม
• ธรรมิกศาสนา
• กลุ่มศาสนาเอเชียตะวันออก
• อติเทวนิยม
• ลัทธิเคเมต
• การบูชาธรรมชาติ
• สรรพันตรเทวนิยม
• พหุเทวนิยม
• ลัทธิบูชารูปเคารพ
วิมลศิริ ชำนาญเวช
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร เป็นรัฐมนตรีหญิงหนึ่งในสองคนแรกของไทย
การทำงาน
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงยุติธรรม และเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นนักกฎหมายที่มีบทบาทในวงการกฎหมายไทย จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาสมาคมบัณฑิตสตรีทางกฎหมายแห่งประเทศไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ในปี พ.ศ. 2548 - 2550 และเป็นนักกฎหมายที่มีบทบาทในการร่วมเป็นคณะกรรมาธิการร่างกฎหมายต่างๆ เกี่ยวกับเด็กและสตรีของไทย
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร (ครม.39) และเป็นหนึ่งในสองสตรีที่ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในประเทศไทย ดำรงตำแหน่งในระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2520
ภายหลังเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2533 รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และยังเป็นอาจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมทั้งเป็นอาจารย์พิเศษสำนักวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จนถึงปีการศึกษา 2553
รางวัลดีเด่น
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช ได้รับรางวัลบุคคลผู้ทำคุณประโยชน์แก่เยาวชนดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2546
โนบิสุเกะ (แก้ความกำกวม)
โนบิสุเกะ (ญี่ปุ่น: ノビスケ Nobisuke) อาจหมายถึง
อังเนียตา เฟ็ลต์สกูก
อังเนียตา เฟ็ลต์สกูก (Agnetha Fältskog, ) เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1950 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักแสดงชาวสวีเดน เริ่มประสบความสำเร็จในสวีเดนเมื่อออกอัลบั้มชุดแรกของตัวเองเมื่อ ค.ศ. 1968 และต่อมาประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในคริสต์ทศวรรษ 1970 จากการเป็นสมาชิกวงป็อปที่ชื่อแอ็บบา วงมียอดขายอัลบัมและซิงเกิ้ลมากกว่า 180 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์
หลังจากแอ็บบาแยกวงอย่างไม่เป็นทางการในเดือนธันวาคม 1982 เฟ็ลต์สกูกได้ออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวนานทศวรรษ ออกสามอัลบัมและแสดงนำในภาพยนตร์ ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 เธอเงียบหายไปจากสาธารณชน และย้ายถิ่นฐาน มาอยู่ที่เอเกเรอ
หลังจากหยุดทำเพลงมาร่วม 16 ปี จึงออกอัลบัมใหม่ที่ชื่อ My Colouring Book ในปี 2004 เธอกลับมาอีกครั้งในปี 2013 กับอัลบัม A ถือเป็นอัลบัมเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเธอบนชาร์ตในสหราชอาณาจักร ภายหลังแอ็บบาได้กลับมารวมตัวกันใหม่ เธอจึงกลับมาเป็นสมาชิกวงอีกครั้ง
อ้างอิง
1950
กลชัย สุวรรณบูรณ์
พลตรี กลชัย สุวรรณบูรณ์ (6 กันยายน พ.ศ. 2494) สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดชุมพร
ประวัติ
พลตรี กลชัย สุวรรณบูรณ์ เกิดเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2494 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 12 วิทยาศาสตรบัณฑิต โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 23 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก ชุดที่ 63
การทำงาน
พลตรี กลชัย สุวรรณบูรณ์ เคยดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ในกองทัพดังนี้ ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 25 ค่ายเขตอุดมศักดิ์ จังหวัดชุมพร ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 25 ค่ายรัตนรังสรรค์ จังหวัดระนอง นอกจากนี้ยังได้ดำรงตำแหน่งพิเศษอื่น ๆ อีกเช่น หัวหน้าฝ่ายยุทธการและข่าวกองกำลังผสมเฉพาะกิจไทย-มาเลเซีย จังหวัดสงขลา หัวหน้าชุดประสานงานชายแดนไทย-พม่า (ระนอง-เกาะสอง) จังหวัดระนอง รองประธานคณะอนุกรรมการโครงการสานใจไทยสู่ใจใต้ในมูลนิธิรัฐบุรุษ
งานการเมือง
ในปี พ.ศ. 2551 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดชุมพร
เคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948)
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) (Princess Helena of Waldeck and Pyrmont (1899–1948)) ประสูติ 22 ธันวาคม 2442 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์เดียวใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และ เจ้าหญิงบาทิลดิสแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ ทรงเป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ยังทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใกล้ชิดของ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2464 รัชพระราชทานพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา ต่อมาในปี 2474 พระสวามีได้สืบพระอิสริยยศแทนพระบิดา พระองค์จึงทรงกลายเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา มีพระบุตร ดังนี้
ใครฆ่าใครก่อน
ใครฆ่าใครก่อน (Elephants Can Remember) เป็นนวนิยายรหัสคดี เขียนโดยอกาธา คริสตี พิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 และเป็นเล่มสุดท้ายในชุดแอร์กูล ปัวโรที่คริสตีเขียน (Curtain เป็นเล่มสุดท้ายในชุดปัวโร แต่เขียนในทศวรรษ 1940)
สำหรับภาษาไทย Elephants Can Remember ได้ถูกแปลในหลายสำนวน อาทิ
เปลื้อง ฉายรัศมี
เปลื้อง ฉายรัศมี ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2529 สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีอีสานพื้นบ้าน-โปงลาง) เป็นนักดนตรีที่มีความสามารถพิเศษสามารถเล่นและถ่ายทอดดนตรีพื้นบ้านอีสานได้เกือบทุกชนิดโดยเฉพาะ "โปงลาง" และเป็นผู้ศึกษา ค้นคว้า ปรับปรุงและพัฒนาโปงลางตลอดระยะเวลา 40 ปี จนทำให้ "เกราะลอ" ซึ่งเป็นเพียงสิ่งที่ใช้ตีไล่นก กา ตามไร่นาพัฒนามาเป็น "โปงลาง" ที่มีเสียงไพเราะ กังวาน และให้ความรู้สึกของความเป็นพื้นบ้านอีสาน เป็นที่นิยมและยอมรับกันว่า "โปงลาง" เป็นเครื่องดนตรีเอกลักษณ์ของภาคอีสานเคียงคู่กับ "แคน"
ประวัติ
ครูเปลื้อง ฉายรัศมี เป็นบุตรของ นายคง และนางนาง ฉายรัศมี เกิดเมื่อวันที่ 25 ต.ค. 2475 ที่บ้านเลขที่ 7 บ้านตา ต.ม่วงมา อ.เมืองกาฬสินธุ์ จ.กาฬสินธุ์ จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านนา ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางยุพิน ฉายรัศมี และช่วยกันทำมาหากิน มีบุตรชาย 2 คนและหญิง 1 คน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2550
ประวัติการทำงาน
พ.ศ. 2502 – พ.ศ. 2510 ทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราวที่โครงการเขื่อนลำปาว
พ.ศ. 2516 สอบบรรจุลูกจ้างประจำสำนักงานป่าไม้จังหวัดกาฬสินธุ์ ทำงานถึงปี 2519 ก็ลาออกมาทำอาชีพส่วนตัว
พ.ศ. 2520 เข้าทำงานที่สำนักงานชลประทาน จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2524 ย้ายมาทำงานที่อ่างเก็บน้ำห้วยมโน บ้านนา อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ และทำงานเป็นครูพิเศษสอนดนตรีพื้นบ้านที่วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์
ผลงาน/เกียรติประวัติ
นายเปลื้อง ฉายรัศมี เป็นนักดนตรีอีสานที่มีความสามารถเป็นพิเศษคือ สามารถเล่น สอน และทำเครื่องดนตรีอีสานได้ทุกชนิดที่สำคัญที่สุดคือ เป็นผู้ที่ได้ศึกษาค้นคว้าปรับปรุงและพัฒนาโปงลางมาตลอดระยะเวลา 40 ปี จนทำให้ กอลอ (เกราะลอ) ซึ่งแต่เดิมเป็นเพียงกระบอกไม้ที่ใช้ตีไล่นกกาตามหัวไร่ปลายนา หรือขอลอที่ใช้ตีบอกเวลา บอกเหตุในหมู่บ้านธรรมดา กลายมาเป็นเครื่องดนตรีที่เป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้รับการเชิดชูเป็นมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า ด้วยเหตุนี้นายเปลื้อง ฉายรัศมี จึงได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้าน) ประจำปี พ.ศ. 2529
เจียงเหมิน
เจียงเหมิน หรือ ก๊องหมุ่น ในภาษากวางตุ้ง เป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง ภาคใต้ของประเทศจีน เขตเมืองของเจียงเหมินปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองขยายกว่างโจว–เชินเจิ้น ประชากรทั้งจังหวัดเจียงเหมินมีประมาณ 4.45 ล้านคน ในปี 2010
ภูมิศาสตร์
เจียงเหมินตั้งอยู่บนตอนล่างของแม่น้ำซีและ ทางตะวันตกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำจู กึ่งกลางตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ และห่างจากกว่างโจวและจูไห่ไปตามทางหลวงประมาณ 100 km นครเจียงเหมินมีพื้นที่ 9,260 km² ประมาณเศษหนึ่งส่วนสี่ของขนาดพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำจู
สงครามนางฟ้า
สงครามนางฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากวรรณกรรมทางอินเทอร์เน็ต ในชื่อ "ชีวิตรันทด เรื่องจริงผ่านคอม" ของ แอร์กี่ (นามปากกา) โดยเขียนขึ้นจากชีวิตจริงของตนเอง ซึ่งเคยเป็นแอร์โฮสเตส โดยสะท้อนให้เห็นเบื้องหลังของเหล่าบรรดาแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ว่าเป็นอย่างไร
ถกลเกียรติ วีรวรรณ ได้นำวรรณกรรมนี้มาสร้างเป็นละคร ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ บทโทรทัศน์โดย ฐานวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร โดยได้นักแสดงมากฝีมือ อาทิ สหรัถ สังคปรีชา, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, อภิษฎา เครือคงคา, ปานวาด เหมมณี, กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร, อภิชาติ หาลำเจียก, ภัสสร บุณยเกียรติ, มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี ทางTV5 HD1 ในเวลาหลังข่าวภาคค่ำ ออกอากาศวันแรก 8 มกราคม พ.ศ. 2551 ตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2551 (นำมาออกอากาศอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลาก่อนเที่ยง)
ปฏิกิริยาภายหลังออกอากาศ
หลังจากละครออกอากาศได้ไม่นาน ก็เกิดปฏิกิริยาตอบกลับจากสังคมหลายภาคส่วน โดยเริ่มจากการสหภาพการบินไทยในส่วนของแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ออกมาเปิดเผยว่า ละครเรื่องนี้สร้างขึ้นมาด้วยความไม่จริง ทำให้ภาพลักษณ์ของพนักงานต้อนรับบนเครื่องเสียหาย เพราะเนื้อเรื่องมีแต่เรื่องชิงรักหักสวาทอย่างผิดศีลธรรมและเครื่องแบบของแอร์โฮสเตสก็นุ่งสั้นเกินไป ขอให้ทางผู้สร้างคือ เอ็กแซ็กท์ เปลี่ยนแปลงบทและเครื่องแต่งกายด้วย
ในส่วนของผู้ที่ใช้ชื่อว่า "แอร์กี่" ที่เป็นเจ้าของเนื้อเรื่องเดิมทางอินเทอร์เน็ต ก็มีการเปิดเผยจากหลายบุคคลที่เชื่อว่าตนเป็นตัวละครในเรื่อง เช่น เชอรี่ หรือ กิ๊บ ต่างก็ออกมาเปิดเผยว่าเรื่องจริงนั้นไม่เหมือนกับในละครหรือบทประพันธ์ดั้งเดิม ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็ออกมาแฉกันว่าใครเป็นใคร กลายเป็นที่สนใจของสังคมทั้งในโลกไซเบอร์และสังคมจริง ๆ อยู่พักหนึ่ง
ความนิยมในจีน
ในปลายปี พ.ศ. 2553 ถึงต้นปี พ.ศ. 2554 ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ได้ถูกแพร่ภาพออกอากาศที่ประเทศจีน และได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งพร้อมกับละครโทรทัศน์เรื่องอื่น ๆ ส่งผลให้นักแสดง อย่าง ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ที่รับบท หนิง ได้กลายเป็นนักแสดงยอดนิยมของที่นั่นอีกด้วย
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เดิมสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย ได้รับการจัดตั้งตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 110 ตอนที่ 34 เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2536
ประวัติ
แต่เดิมคณะวิทยาศาสตร์ถือเป็นกลุ่มหมวดวิชาในภาควิชาศึกษาทั่วไป คณะธุรกิจการเกษตร ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2539) ได้กำหนดนโยบายด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนในสาขาวิชาที่ขาดแคลนโดย เฉพาะด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อ สนองนโยบายดังกล่าว มหาวิทยาลัยแม่โจ้จึงได้ยกฐานะงานเดิมจากหมวดวิทยาศาสตร์ รวมกับหมวดคณิตศาสตร์และสถิติ ภาควิชาศึกษาทั่วไปคณะธุรกิจการเกษตรจังตั้งขึ้นเป็นคณะวิทยาศาสตร์ และในระยะเริ่มต้นคณะกรรมการทบวงมหาวิทยาลัย ได้มีมติเห็นชอบให้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์โดยแบ่งส่วนราชการให้มีสำนักงานเลขานุการเพียงหน่วยงานเดียวส่วนภาควิชาต่าง ๆ ยังไม่อนุมัติให้มีการแบ่งส่วนราชการ เนื่องจากเป็นระยะเริ่มต้นของการจัดตั้งคณะ ฯ โดยมีการพัฒนาเป็นลำดับดังนี้
หลักสูตร
เปิดทำการสอนหลักสูตรต่างๆ ในระดับปริญญาตรี 9 หลักสูตร ปริญญาโท 5 หลักสูตร ปริญญาเอก 3 หลักสูตร รวมทั้งสิ้น 16 หลักสูตร ได้แก่
Megalurothrips
Megalurothrips เป็นสกุลของ Thrips ที่อยู่ในวงศ์ Thripidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในโลกเก่าและออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Dalahäst
ม้าไม้เป็นประเพณีการแกะสลักรูปปั้นม้าที่มีต้นกำเนิดจาก Nusnäs, Mora,Dalarna ประเทศสวีเดน ปัจจุบันม้าไม้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของ Dalarna และม้าส่วนใหญ่ถูกนำไปใช้เป็นของเด็กเล่น ม้าแกะสลักมีลักษณะสีแดงสดใส คาดลายด้วยสีฟ้า ขาว และน้ำตาล Dalahästen เป็นหน่งในสัญลักษณ์ที่พบมากที่สุดในสวีเดน และยังเป็นวัฒนธรรมพ้นบ้านดังเดิมโดยเฉพาะอย่างยิ่งใสวีเดน
เรสเซิลคิงดอม 13
เรสเซิลคิงดอม 13 (Wrestle Kingdom 13) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) โดยจัดขึ้นในวันที่ 4 มกราคม 2019 ที่สนามโตเกียวโดม ในกรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 28 ในศึกแจนยูอารี่ 4 โตเกียวโดมโชว์ ซึ่งเป็นศึกที่ใหญ่ที่สุดของ NJPW โดยมีการถ่ายทอดสดผ่านทาง NJPW World และ Fite TV และออกอากาศในรูปแบบเทปทางช่อง AXS TV
ในโชว์หลักแมทช์ระหว่าง Kenny Omega ต้องป้องกันแชมป์โลก IWGP อีกครั้งกับผู้ชนะ G1 Climax ในปี ค.ศ. 2018 คือ Hiroshi Tanahashi ,Chris Jericho ต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลของ IWGP อีกครั้งกับTetsuya Naito
เอ็มมี เนอเทอร์
อมาเลีย เอ็มมี เนอเทอร์ (Amalie Emmy Noether, ; 23 มีนาคม ค.ศ. 1882 – 14 เมษายน ค.ศ. 1935) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมันผู้มีผลงานสำคัญในวิชาพีชคณิตนามธรรม เธอค้นพบทฤษฎีบทของเนอเทอร์ซึ่งเป็นพื้นฐานในสาขาฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ เนอเทอร์ได้รับการขนานนามจากปาเวล อะเลกซันดรอฟ, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, ฌ็อง ดีเยอดอเน, แฮร์มัน ไวล์ และนอร์เบิร์ต วีเนอร์ ว่าเป็นผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์ ในทางคณิตศาสตร์เธอเป็นผู้พัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับริง, ฟีลด์ และพีชคณิตเหนือฟีลด์ และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ชั้นนำแห่งยุค ส่วนในสาขาฟิสิกส์ ทฤษฎีบทของเนอเทอร์อธิบายความเชื่อมโยงระหว่างความสมมาตรกับกฎการอนุรักษ์
เนอเทอร์เกิดในครอบครัวชาวยิวในเมืองแอร์ลังเงิน (ปัจจุบันอยู่ในรัฐบาวาเรีย) บิดาของเธอคือ มัคส์ เนอเทอร์ ผู้เป็นนักคณิตศาสตร์เช่นกัน เดิมทีเธอวางแผนจะสอนภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ แต่กลับเลือกเรียนคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแอร์ลังเงินที่บิดาสอนอยู่ เนอเทอร์เรียนจบปริญญาเอกในปี 1907 โดยมีเพาล์ กอร์ดาน เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ จากนั้นทำงานที่สถาบันคณิตศาสตร์แห่งแอร์ลังเงิน (Mathematical Institute of Erlangen) โดยไม่ได้รับเงินเดือนเป็นเวลาเจ็ดปี เนื่องจากในสมัยนั้นผู้หญิงส่วนใหญ่ถูกกีดกันไม่ให้รับตำแหน่งทางวิชาการ ในปี 1915 เธอได้รับเชิญจากดาวิท ฮิลเบิร์ท และเฟลิคส์ ไคลน์ ให้เข้าร่วมเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินซึ่งเป็นศูนย์วิจัยทางคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก แต่การเสนอชื่อของเนอเทอร์ที่เป็นผู้หญิงถูกภาควิชาปรัชญาคัดค้าน เนอเทอร์ทำงานเป็นอาจารย์ผู้สอนเป็นระยะเวลาสี่ปีโดยใช้ชื่อของฮิลเบิร์ท ในปี 1919 เนอเทอร์ได้รับอนุมัติให้เป็นศาสตราจารย์ (ตามกระบวนการ Habilitation ในเยอรมนี) ทำให้เธอได้รับตำแหน่งเป็น พรีวาทโดทเซ็นท์ (Privatdozent)
เนอเทอร์เป็นนักคณิตศาสตร์ชั้นนำคนหนึ่งของภาควิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน ลูกศิษย์ของเนอเทอร์มีสมญานามว่า Noether boys ในปี 1924 เนอเทอร์ได้รู้จักกับเบ.เอ็ล. ฟัน เดอร์ วาร์เดิน (B. L. van der Waerden) นักคณิตศาสตร์ชาวดัตช์ แนวคิดทางพีชคณิตของเนอเทอร์มีอิทธิพลอย่างมากต่อฟัน เดอร์ วาร์เดิน จนในปี 1933 เขาตีพิมพ์หนังสือ Moderne Algebra ("พีชคณิตสมัยใหม่") ซึ่งได้รับอิทธิพลจากงานพีชคณิตของเนอเทอร์ และกลายเป็นตำราเรียนที่มีอิทธิพลมากที่สุดทางพีชคณิตเล่มหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็เป็นการแผยแพร่แนวคิดของเนอเทอร์ต่อประชาคมคณิตศาสตร์ทั่วโลกอีกทาง เมื่อถึงการประชุมนักคณิตศาสตร์นานาชาติประจำปี 1932 ที่นครซือริช เนอเทอร์ก็เป็นที่รู้จักจากทักษะทางพีชคณิตไปทั่วโลกแล้ว
ในปี 1933 รัฐบาลนาซีเยอรมนีประกาศห้ามผู้มีเชื้อสายยิวรับตำแหน่งในมหาวิทยาลัย ทำให้เนอเทอร์ย้ายไปยังสหรัฐ โดยเข้าเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยบรินมาร์ในรัฐเพนซิลเวเนีย ที่นั่นเธอได้สอนนักคณิตศาสตร์หญิงจำนวนมาก เช่น มารี โจฮันนา ไวส์, รูธ ชเตาเฟอร์, เกรซ โชเวอร์ ควินน์, ออลกา ทอสสกี-ทอดด์ เป็นต้น นอกจากนี้เนอเทอร์ยังรับตำแหน่งเป็นผู้บรรยายและนักวิจัยที่สถาบันเพื่อการศึกษาขั้นสูง (Institute for Advanced Study) ในพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์
งานคณิตศาสตร์ของเนอเทอร์สามารถแบ่งออกเป็นสาม "ช่วง" ในช่วงแรก (ค.ศ. 1908–1919) เธอได้มีส่วนร่วมในทฤษฎีของตัวยืนยงเชิงพีชคณิตและฟีลด์จำนวน นอกจากนี้แล้วงานของเธอเกี่ยวกับตัวยืนยงเชิงอนุพันธ์ในสาขาแคลคูลัสของการแปรผันหรือที่รู้จักกันในชื่อ ทฤษฎีบทของเนอเทอร์ ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในทฤษฎีบทที่สำคัญที่สุดที่นำไปสู่การพัฒนาฟิสิกส์สมัยใหม่ ในช่วงที่สอง (ค.ศ. 1920-1926) เธอเริ่มทำงานที่ "เปลี่ยนโฉมหน้าพีชคณิต [นามธรรม]" ในบทความวิจัยชิ้นสำคัญปี 1921 ชื่อ Idealtheorie in Ringbereichen ("ทฤษฎีของไอดีลในโดเมนริง") เนอเทอร์ได้พัฒนาทฤษฎีของไอดีลในริงสลับที่จนกลายเป็นเครื่องมือทางคณิตศาสตร์ที่มีบทประยุกต์ใช้อย่างกว้างขวาง เธอใช้สมบัติของริงที่สอดคล้องเงื่อนไข ascending chain condition ในงานดังกล่าว จนสมบัติของริงดังกล่าวได้รับการตั้งชื่อว่า Noetherian เพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ ในช่วงที่สาม (ค.ศ. 1927–1935) เธอได้ตีพิมพ์ผลงานเกี่ยวกับพีชคณิตแบบไม่สลับที่และจำนวนไฮเปอร์คอมเพล็กซ์ ตลอดจนรวมสาขาทฤษฎีตัวแทนของกรุปเข้ากับทฤษฎีของโมดูลและไอดีล นอกจากนี้แล้วเนอเทอร์ยังมีผลงานในสาขาอื่น ๆ ที่ไม่ใช้ด้านพีชคณิตนามธรรมโดยตรง เช่น ในด้านทอพอโลยีเชิงพีชคณิต
งานวิจัยพีชคณิตนามธรรม
ถึงแม้ว่าทฤษฎีบทของเนอเทอร์จะส่งผลต่อทฤษฎีกลศาสตร์ดั้งเดิมและกลศาสตร์ควอนตัมอย่างมาก แต่เนอเทอร์เป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะนักคณิตศาสตร์ด้านพีชคณิตนามธรรม นาทาน จาค็อบสัน ระบุไว้ในบทนำของ Noether's Collected Papers ว่าความก้าวหน้าของพีชคณิตนามธรรม ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่พิเศษที่สุดของคณิตศาสตร์ในสมัยศตวรรษที่ 20 เป็นผลงานของเนอเทอร์เป็นส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นในงานวิจัยที่ติพิมพ์ ในห้องบรรยาย หรือด้วยอิทธิพลส่วนตัวของเธอที่มีต่อนักคณิตศาสตร์ร่วมสมัย มีบางครั้งที่เนอเทอร์ยอมให้เพื่อนร่วมงานหรือลูกศิษย์ของเธอตีพิมพ์แนวคิดของเธอเอง เพื่อช่วยเหลือให้พวกเขาสร้างอาชีพทางวิชาการได้
ในปี 1924 เบ.เอ็ล. ฟัน เดอร์ วาร์เดิน นักคณิตศาสตร์ชาวดัตช์ เดินทางมายังมหาวิทยาลัยเกิททิงเงินและร่วมงานกับเนอเทอร์ เนอเทอร์เสนอมุมมองทางนามธรรมให้แก่เขาจำนวนมาก ในภายหลังเขาเล่าว่าความคิดริเริ่มของเนอเทอร์นั้น "สุดจะหาใครเปรียบได้" (absolutely beyond comparison) ในปี 1931 เขาตีพิมพ์หนังสือ Moderne Algebra ซึ่งกลายเป็นตำรามาตรฐานในสาขาพีชคณิตนามธรรม เล่มที่สองของหนังสือดังกล่าวมาจากงานของเนอเทอร์ในหลายส่วน ถึงแม้ว่าเนอเทอร์จะไม่ได้แสวงหาชื่อเสียงหรือการยอมรับว่าเป็นเจ้าของงานดังกล่าว แต่ฟัน เดอร์ วาร์เดิน ได้ระบุไว้ในฉบับตีพิมพ์ครั้งที่เจ็ดว่าตำราฉบับนี้ "บางส่วนมาจากคำบรรยายของ E. Artin และ E. Noether"
นอกจากฟัน เดอร์ วาร์เดิน แล้ว ยังมีนักคณิตศาสตร์จำนวนมากที่เดินทางมายังเกิททิงเงิน ในยุคนั้นเกิททิงเงินเป็นศูนย์รวมการวิจัยทางคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่ใหญ่ที่สุดของโลกแห่งหนึ่ง ในปี 1926 จนถึง 1930 ปาเวล อะเลกซันดรอฟ นักทอพอโลยีชาวรัสเซีย เดินทางมาบรรยายที่เกิทเทิงเงิน เขาและเนอเทอร์กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เขาเรียกเนอเทอร์ว่า der Noether โดยใช้คำหน้าคำนามเพศชายในภาษาเยอรมันเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่เนอเทอร์ เนอเทอร์พยายามจัดการให้อะเลกซันดรอฟได้บรรจุเป็นอาจารย์ที่เกิงทิงเงิน แต่ไม่สำเร็จ เนอเทอร์และอะเลกซันดรอฟพบเจอกันบ่อยครั้ง และสนทนาถึงหัวข้อร่วมกันระหว่างพีชคณิตกับทอพอโลยี ในคำกล่าวไว้อาลัยให้แก่เนอเทอร์ อะเลกซันดรอฟกล่าวว่าเนอเทอร์เป็นนักคณิตศาสตร์หญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
เจ้าหญิงเอียร์มิงการ์ทแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงเอียร์มิงการ์ทแห่งบาวาเรีย (29 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 2010) เป็นพระธิดาในเจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรียและพระชายาองค์ที่สอง เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์เป็นพระขนิษฐาต่างพระมารดาของเจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายลูทวิชแห่งบาวาเรีย พระญาติร่วมราชวงศ์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1950 มีพระบุตรดังนี้
อ้างอิง
19232010
อินเฟสเทชัน (หนังสือการ์ตูน)
อินเฟสเทชัน (Infestation) เป็นหนังสือการ์ตูนข้ามฝั่งที่ตีพิมพ์โดยไอดีดับเบิลยู พับลิชชิง และเชื่อมโยงซีรีส์ลิขสิทธิ์และต้นฉบับต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งเผยแพร่ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งประกอบด้วยสองชุดจบเท่านั้น ได้แก่ อินเฟสเทชัน #1–2 โดยมีฉากอยู่ในจักรวาลซอมบีส์เวอร์ซัสโรบอตส์ และซีวีโอ รวมทั้งซีรีส์ลิมิเต็ดสองฉบับจากจักรวาลจีไอโจ, ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส, โกสต์บัสเตอส์ และสตาร์ เทรค นอกจากนี้ ไอดีดับเบิลยูยังตีพิมพ์ฉบับไทอินพ็อกเก็ตก๊อดแบบดิจิทัลในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งรวมอยู่ในหนังสือปกแข็ง
จากนั้น ไอดีดับเบิลยูได้เปิดตัวซีรีส์ส่งท้ายสี่ฉบับชื่ออินเฟสเทชัน: เอาต์เบรก ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 – กันยายน ค.ศ. 2011 ซึ่งหยิบเรื่องซีวีโอขึ้นมาหลังจากเหตุการณ์อินเฟสเทชัน และยังแนะนำเหตุการณ์ของซีรีส์ลิมิเต็ด กรูมเลก ในเรื่องซีวีโอที่ต่อเนื่องกัน ไอดีดับเบิลยูยังเผยแพร่ซีรีส์ติดตามสี่ฉบับที่ตั้งอยู่ในจักรวาลซอมบีส์เวอร์ซัสโรบอตส์ หลังจากเหตุการณ์อินเฟสเทชัน ซึ่งมีชื่อว่าซอมบีส์เวอร์ซัสโรบอตส์: อันเดอร์ซิตี
คำนำ
บริตต์ (จากซีวีโอ: คัฟเวิร์ตแวมไพริกออพพอเรชันส์) ได้เข้ามาคบค้าสมาคมกับดิอันเดอร์มายด์ (จากซอมบีส์เวอร์ซัสโรบอตส์) เพื่อนำกองทัพซอมบีผ่านจักรวาลของสตาร์ เทรค, เดอะทรานส์ฟอร์มเมอร์ส, โกสต์บัสเตอส์, จีไอโจ และพ็อกเก็ตก๊อด
อินเฟสเทชัน #1
เผยแพร่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เขียนโดยแดน แอบเนตต์ และแอนดี แลนนิง พร้อมด้วยงานศิลปะโดยดาวิด เมสซีนา
สตาร์ เทรค: อินเฟสเทชัน #1–2
เผยแพร่รายปักษ์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เขียนโดยสก็อต ทิปตัน และเดวิด ทิปตัน พร้อมด้วยงานศิลปะโดยเคซีย์ มาโลนีย์
เดอะทรานส์ฟอร์มเมอร์ส: อินเฟสเทชัน #1–2
เผยแพร่รายปักษ์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เขียนโดยแดน แอบเนตต์ และแอนดี แลนนิง พร้อมด้วยงานศิลปะโดยนิก โรช
โกสต์บัสเตอส์: อินเฟสเทชัน #1–2
เผยแพร่รายปักษ์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 เขียนโดยเอริก เบิร์นแฮม พร้อมด้วยงานศิลปะโดยไคล์ ฮอตซ์
จีไอโจ: อินเฟสเทชัน #1–2
เผยแพร่รายปักษ์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 เขียนโดยไมก์ ไรต์ พร้อมด้วยงานศิลปะโดยโจวันนี ติมปาโน
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013)
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2013 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 27 แล้ว สถานที่จัดคือ ทีดีการ์เดน ในเมืองบอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013
เบื้องหลัง
ในศึกรอว์ (4 พฤศจิกายน 2013) ทริปเปิล เอช กับสเตฟานี แม็กแมน เรียก บิ๊กโชว์ ออกมาเคลียร์กัน และทริปเปิล เอชก็ถามว่านายต้องการอะไรกันแน่ บิ๊กโชว์บอกว่าเขาไม่ต้องการเงินหรอก แต่เขาอยากจะทำในสิ่งที่เขารัก อยากเป็นนักมวยปล้ำ ได้ปล้ำต่อหน้าแฟนๆ ทุกคน ทริปเปิล เอชโมโห แต่สเตฟานีบอกให้ใจเย็นๆ และเธอก็รับปากบิ๊กโชว์ ให้กลับเข้าทำงานเหมือนเดิม บิ๊กโชว์ยังเรียกร้องโบนัสก้อนโตด้วย แต่สุดท้ายก็บอกว่าเขาพูดเล่น เขาบอกแล้วว่าเงินน่ะไม่สำคัญหรอก แต่เขาอยากจะเป็นหน้าเป็นตาของสมาคม คราวนี้ สเตฟานีโมโห ไล่บิ๊กโชว์ให้ไปส่องกระจกดูตัวเองซะก่อน แต่ทริปเปิล เอชเข้ามาคุยอีกที คราวนี้บิ๊กโชว์บอกว่าขอชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่ทริปเปิล เอชไม่ยอมให้ และไล่บิ๊กโชว์ไปให้พ้น บิ๊กโชว์เดินจากไปและบอกว่าเตรียมเจอกับทนายความของเขาได้เลย เดี๋ยวจะไปยื่นหมายศาลให้บอร์ด WWE พรุ่งนี้เช้า ทริปเปิล เอชเลยจำใจต้องให้บิ๊กโชว์ชิงแชมป์ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่ก็ถูกสั่งให้ปล้ำแฮนดิแคปกับเดอะชีลด์ และแรนดี ออร์ตัน แบบ 4 รุม 1 บิ๊กโชว์ยังพอสู้ได้ แต่แล้ว เคน ก็ใส่สูทผูกไทเดินออกมา แล้วก็ไปหยิบเก้าอี้โยนให้พวกออร์ตันใช้ฟาดบิ๊กโชว์ ทำให้กรรมการสั่งยุติแมตช์ให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์วไป หลังแมตช์ ออร์ตันกับเดอะชีลด์ ยังเล่นงานบิ๊กโชว์ต่อด้วยเก้าอี้และขั้นบันไดเหล็ก ก่อนจะลากไป Triple Powerbomb ลงบนโต๊ะผู้บรรยายเป็นการปิดรายการ
ในศึกรอว์ (28 ตุลาคม 2013) ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน ได้ถูก เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ลอบทำร้าย ในศึกรอว์ (11 พฤศจิกายน 2013) พังก์และไบรอัน ได้เจอกับ เดอะชีลด์ ผลปรากฏว่า ไฟในสนามดับลงและ อีริก โรแวน กับ ลู้ก ฮาร์เปอร์ มายืนอยู่บนเวที จากนั้นทั้งเดอะชีลด์ และไวแอ็ตต์แฟมิลี ก็ทะเลาะกันและก็ต่อยกันมั่วไปหมด เบรย์ ไวแอ็ตต์ กับ ดีน แอมโบรส มาเจรจากันแล้วตกลงจะร่วมมือกันกระทืบพังก์กับไบรอัน แต่พวก ดิ อูโซส์ กับ โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ วิ่งออกมาช่วยพังก์กับไบรอันไล่อัดสองทีมเหล่าร้ายกลับไปได้
ในศึกสแมคดาวน์ (15 พฤศจิกายน 2013) พังก์และไบรอัน ได้เจอกับ ไรแบ็ก และ เคอร์ติส แอ็กเซล สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะไฟในสนาบได้ดับลงอีกครั้ง และไวแอ็ตต์แฟมิลีก็โผล่มากลางเวที แต่พังก์กับไบรอันหายไปแล้ว ไวแอ็ตต์หาพังก์กับไบรอันไม่เจอ เลยจะไปอัดไรแบ็กกับแอ็กเซลแทน พังก์กับไบรอันโผล่ออกมาจากใต้เวทีแล้วเตะใส่พวกไวแอ็ตต์คนละทีก่อนจะวิ่งหนีไป
ในศึกรอว์ (18 พฤศจิกายน 2013) ได้มีการจัดแมตช์แทคทีม 12 คน ได้แก่ ซีเอ็ม พังก์, แดเนียล ไบรอัน, ดิ อูโซส์ (จิมมี และ เจย์ อูโซ), โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ เจอกับ เดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) และ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี (เบรย์ ไวแอ็ตต์, อีริก โรแวน และ ลู้ก ฮาร์เปอร์) สุดท้ายเป็นทีมของพังก์ที่ชนะไป หลังแมตช์ เดอะเรียลอเมริกันส์ ออกมาช่วยกับพวกเหล่าร้ายรุมกระทืบพังก์กับไบรอัน แต่แล้ว เรย์ มิสเตริโอ ก็ออกมาช่วยไล่อัดพวกเหล่าร้ายตกเวทีไปหมด
วัดตองปุ
วัดตองปุ อาจหมายถึง
ฮารูกะ โคดามะ
ฮารูกะ โคดามะ (兒玉 遥 (Kodama Haruka); 19 กันยายน พ.ศ. 2539 - ) เป็นสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่น HKT48 ทีม H และ AKB48 ทีม K เกิดที่ จังหวัดมิยะซะกิ, ประเทศญี่ปุ่น สังกัด AKS
ประวัติ
'''พ.ศ. 2555'''
'''พ.ศ. 2556'''
'''พ.ศ. 2557'''
'''พ.ศ. 2558'''
'''พ.ศ. 2559'''
ร่วมกับ HKT48
หน้า A
หน้า B อื่นๆ
ร่วมกับ AKB48
หน้า A
หน้า B
อัลบั้ม
รายชื่อเพลงต่อไปนี้ คือรายชื่อเพลงที่เธอมีส่วนร่วมด้วยเท่านั้น อัลบั้ม 1830m อัลบั้ม Tsugi no Ashiato อัลบั้ม Koko ga Rhodes da, Koko de tobe! อัลบั้ม 0 to 1 no Aida อัลบั้ม Thumbnail
ยูนิทในการแสดงที่โรงละคร
ร่วมกับ HKT48
การแสดง ทีม H สเตทที่ 1 - Te wo Tsunaginagara
การแสดง ทีม H สเตทพิเศษ - Hakata Legend
การแสดง ฮิมาวาริกุมิ สเตทที่ 1 - Pajama Drive
การแสดง ทีม H สเตทที่ 2 - Seishun Girls
การแสดง ทีม H สเตทที่ 3 - Saishuu Bell ga Naru
การแสดง ฮิมาวาริกุมิ สเตทที่ 2 - Tadaima Renaichuu
การแสดง ทีม H สเตทที่ 4 - Theater no Megami
ร่วมกับ AKB48
การแสดง ชิโนดะทีม A - Waiting Stage
การแสดง ทีม K สเตทที่ 8 - Saishuu Bell ga Naru
เจ้านายฝ่ายเหนือ
เจ้านายฝ่ายเหนือ หมายถึง เจ้านายผู้สืบเชื้อสายในราชวงศ์ที่เคยปกครองอาณาจักรหัวเมืองเหนือ ซึ่งเข้ามาเป็นประเทศราชของกรุงรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช อันได้แก่ เจ้าในราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ที่ปกครองนครเชียงใหม่ นครลำปาง และนครลำพูน ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ที่ปกครองนครน่าน และ ราชวงศ์เทพวงศ์ที่ปกครองนครแพร่
ในอดีตเจ้าผู้ครองนครต่าง ๆ มีอำนาจสิทธิ์ขาดปกครองดินแดนของตน แต่มีหน้าที่ต้องส่งเครื่องบรรณาการถวายราชสำนักสยามเพื่อแสดงความจงรักภักดีเท่านั้น อย่างไรก็ตามราชสำนักสยามได้เริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งภายในราชสำนักประเทศราชหลายครั้ง จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงยกเลิกการปกครองแบบประเทศราชเพื่อรวมศูนย์อำนาจการปกครองไว้ที่กรุงเทพฯ โดยเฉพาะ ตำแหน่งเจ้าประเทศราชก็ให้สิ้นสุดเมื่อเจ้านครนั้นถึงแก่พิราลัย