cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เล้ง ศรีสมวงศ์
ประวัติ
เล้ง ศรีสมวงศ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2524
ถนนประชาธิปก
ถนนประชาธิปกเป็น "ถนนสายที่ 1" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานพระพุทธยอดฟ้า (สะพานปฐมบรมราชานุสรณ์) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปีในปี พ.ศ. 2475 โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 1 ไว้ตั้งแต่เชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้า ตัดกับถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนอรุณอมรินทร์และถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) และถนนสายที่ 4 (ปัจจุบันคือถนนอินทรพิทักษ์และถนนลาดหญ้า) ไปจนถึงคลองดาวคะนอง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเสนอชื่อถนนสายที่ 1 ของโครงการนี้ถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "ถนนพระปกเกล้า" และ "ถนนประชาธิปก" เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระนามเดิมคือสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์) ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานพระพุทธยอดฟ้าข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและสร้างถนนเชื่อมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนคร เมื่อพระองค์มีพระบรมราชวินิจฉัยแล้วได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ว่า ถนนประชาธิปก อย่างไรก็ตาม ภายหลังทางการได้เปลี่ยนชื่อโครงการถนนประชาธิปกช่วงวงเวียนใหญ่ถึงคลองดาวคะนองเป็น "ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน"
ปงต็องออกัวซ์
ปงต็องออกัวซ์ (Pont-en-Ogoz) เป็นเทศบาลในรัฐฟรีบูร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ด้านตะวันตกริมทะเลสาบกรูว์แยร์
ภาษาจ้วงได
ภาษาจ้วงได (Dai Zhuang) มีผู้พูดทั้งหมด 120,200 คน พบในจีน 120,000 คน (พ.ศ. 2550) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน เขตปกครองตนเองของชาวจ้วงและชาวแม้วในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง พบในเวียดนาม 200 คน (พ.ศ. 2550) ในจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก จัดเป็นสำเนียงทางใต้ของภาษาจ้วง แต่ค่อนข้างต่างจากสำเนียงทางใต้อื่น ๆ ใกล้เคียงกับภาษาจ้วงนอง ผู้พูดภาษานี้ในจีนใช้ภาษาจีนกลางเป็นภาษาที่สอง
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช มีลักษณะเป็นธงแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวและดาวแดงอย่างธงชาติสหภาพโซเวียต ตอนล่างของธงเป็นแถบสีฟ้าและแถบสีเขียวพาดไปตามความยาวของธง เรียงลำดับจากบนลงล่าง แต่ละแถบกว้างประมาณ 1 ใน 5 ของส่วนกว้างของธง ธงดังกล่าวนี้เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1953 และเลิกใช้ในปี ค.ศ. 1956 จากการยุบเลิกสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชโดยสหภาพโซเวียต
เมื่อมีการยกฐานะสาธารณรัฐปกครองตนเองคาเรเลียขึ้นเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1940 ได้มีการออกแบบธงประจำดินแดนขึ้นใหม่ โดยมีลักษณะเป็นธงแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวและอักษรบอกนามประเทศ 2 แถว แถวบนเป็นอักษรละติน ภาษาฟินแลนด์ ใจความว่า Karjalais-Suomalainen SNT (ย่อจาก Karjalais-Suomalainen Sosialistinen Neuvostotasavalta) แถวล่างเป็นภาษารัสเซีย อักษรซีริลลิก ใจความว่า Карело-Финская ССР (ย่อจาก (Карело-Финская Советская Социалистическая Республика) รูปดังกล่าวทั้งหมดเป็นสีเหลืองทอง
ในปี ค.ศ. 1947 ได้มีผู้ออกแบบธงสำหรับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชขึ้นใหม่ โดยมีลักษณะเป็นธงแดงรูปค้อนเคียวและดาวแดง ใต้รูปดังกล่าวมีอักษรย่อ 2 แถว เป็นใจความว่า K.-S.S.N.T. และ К.-Ф.С.С.Р. ตอนล่างของธงมีแถบสีฟ้าขนาดใหญ่และแถบสีเขียวขนาดเล็กพาดผ่านตามแนวนอน ในแถบสีฟ้านั้นมีรูปต้นไม้ขนาดเล็กสีดำ 20 ต้น วางเรียงรายไปตามแถบนั้น ธงดังกล่าวแม้จะไม่มีการใช้จริง แต่ก็มีการสันนิษฐานว่าธงนี้อาจมีอิทธิพลในการออกแบบธงชาติแบบสุดท้ายใน ค.ศ. 1953 ก็ได้ เนื่องจากลักษณะรูปแบบของธงนั้นคล้ายคลึงกันมาก
อวัช รัตนปิณฑะ
อวัช รัตนปิณฑะ (ชื่อเล่น: อัด; เกิดวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นที่รู้จักกันจากบท โอ๊ค เพื่อนร่วมแก๊งไฝว้ ที่มี ธนภพ ลีรัตนขจร และ โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์ ในซีรีส์ ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ทั้ง 2 ซีซี่น และผลงานซีรียส์ เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน ตอน คราบ และเป็นที่รู้จักในอีกบทบาทฐานะ นักร้องนำวง mints ดูโอ้คู่กับ ต้นหน ตันติเวชกุล
ประวัติ
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แมลงปอ
thumb|ส่วนหัวและตาขนาดใหญ่ของแมลงปอ thumb|การผสมพันธุ์ของแมลงปอ แมลงปอ (ภาษาไทยถิ่นเหนือ: แมงก่ำบี้) คือแมลงที่มีตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ ตัวเต็มวัยมีชีวิตอยู่บนบกมีปีกบินได้ แมลงปอมีการเจริญเติบโตแบบเป็นขั้นตอนประเภทไม่สมบูรณ์แบบ คือ มีระยะไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัย ไม่มีระยะดักแด้ โดยระยะไข่และตัวอ่อนมีชีวิตอยู่ในน้ำ ตัวอ่อนที่อยู่ในน้ำมีรูปร่างแตกต่างจากตัวเต็มวัยมาก เมื่อตัวอ่อนเจริญเติบโตเต็มที่แล้วจะลอกคราบครั้งสุดท้าย กลายเป็นตัวเต็มวัยที่มีปีกและจะใช้ชีวิตบนบกได้ต่อไป
แมลงปอจัดเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตจำพวกหนึ่ง โดยถือกำเนิดมาตั้งแต่ 320 ล้านปีก่อนในยุคคาร์บอนิเฟอรัส ก่อนหน้าไดโนเสาร์ และแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากขนาดลำตัวที่แมลงปอในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่กว่าแมลงปอในยุคปัจจุบันมาก โดยมีความห่างระหว่างปีกมากกว่า 70 เซนติเมตร
ในอารยธรรมอียิปต์โบราณ แมลงปอปรากฏอยู่ในอักษรภาพเฮียโรกริฟฟิธในหลุมศพของฟาโรห์
ลักษณะ
โครงสร้างลำตัวของแมลงปอเสมือนเกราะที่ประกอบไปด้วยสารไคติน ปีกของแมลงปอมีทั้งหมด 2 คู่ ลักษณะบางใส โปร่งแสง มองเห็นเส้นเลือดแดงต่าง ๆ ที่สานกันเป็นโครงข่าย และด้านขอบปีกมีสารคล้ายขี้ผึ้งเคลือบอยู่ซึ่งทำให้ปีกของแมลงปอไม่อุ้มน้ำเหมือนใบบอน และกันฝุ่นละอองได้อีกด้วย
แมลงปอ มีขากรรไกรล่างที่แข็งแรง แหลมคม มีขนาดใหญ่ จับแมลงต่าง ๆ เช่น ยุง, แมลงวัน, ตัวต่อ, ผีเสื้อ แม้กระทั่งแมลงปอด้วยกัน กินเป็นอาหารด้วยเล็บเท้า สามารถบินได้เร็วถึง 130 กิโลเมตร/ชั่วโมง ด้วยแรงส่งของลม และกระพือปีกประมาณ 500 ครั้ง/1 วินาที และสามารถบินสูงได้นับเป็นร้อยเมตร
แมลงปอ เมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัยมีอายุสั้น โดยมีอายุขัยโดยเฉลี่ยเพียง 7-8 สัปดาห์เท่านั้น ขณะที่แมลงปอเข็ม ที่มีขนาดเล็กกว่ามีอายุได้เพียง 1 สัปดาห์เท่านั้น แมลงปอเมื่ออายุมากแล้วปีกบางส่วนจะถูกทำลายไป และสีซีดลง เมื่อตายลง แมลงปอสีจะซีด ดังนั้นในทางกีฏวิทยา และนักสะสมแมลง จึงมักไม่ค่อยเก็บแมลงปอไว้เหมือนกับแมลงจำพวกอื่นอย่าง ผีเสื้อ เพราะสีปีกของแมลงปอจะซีดลงไม่เหมือนตัวที่ยังมีชีวิตอยู่ เนื่องจากสูญเสียเม็ดสีในตัวไป
วงจรชีวิต
ตัวอ่อนแมลงปอ ที่เรียกว่า "ตัวโม่ง" อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำจืดทั่วไป ลักษณะแตกต่างจากแมลงปอตัวเต็มวัย เพราะแมลงปอตัวเมียวางไข่ในน้ำ หรือตามพืชน้ำ ตั้งแต่ 500-หลายพันฟอง ตามแต่ละชนิด ตัวอ่อนแมลงปอจะลอกคราบประมาณ 10-15 ครั้ง จึงเป็นตัวเต็มวัย กินตัวอ่อนของแมลงน้ำและลูกอ๊อดเป็นอาหาร บางครั้งก็กินพวกเดียวกันเอง รวมทั้งปลาขนาดเล็ก ด้วยขากรรไกรขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมาพุ่งจับเหยื่อได้ด้วยเวลาเพียง 20 มิลลิวินาที เมื่อจับเหยื่อได้แล้วจะจีบฉีกเป็นชิ้น ๆ และกินทั้งเป็น ตัวอ่อนแมลงปอหายใจด้วยอวัยวะที่คล้ายกับปอดที่อยู่บริเวณหาง ตัวอ่อนแมลงปอเคลื่อนใหวโดยการใช้ขาพายน้ำและการพ้นน้ำออกจากก้นเหมือนไอพ่นเพื่อให้เองตัวพุ่งไปข้างหน้า ตัวอ่อนแมลงปอใช้ชีวิตนานอยู่ในน้ำนานไม่เท่ากัน แตกต่างกันตามแต่ชนิด บางชนิดใช้เวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ แต่บางชนิดใช้เวลานานหลายปี จากนั้นจะไต่ตามต้นพืชจากน้ำมาลอกคราบและผึ่งปีกเพื่อจะกลายเป็นตัวเต็มวัย ด้วยแรงดันในร่างกาย ซึ่งระยะเวลาในการลอกคราบใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เมื่อก่อนจะบิน แมลงปอจะสั่นตัวเพื่อสูบฉีดเลือดเข้าสู่ปีก เพื่อเตรียมพร้อมที่จะบินเป็นครั้งแรกในชีวิต ขณะที่เปลือกลำตัวเก่าก็จะถูกทิ้งไว้กับต้นพืช แมลงปอมักผึ่งปีกในเวลากลางคืน รุ่งขึ้นเมื่อปีกแห้งก็สามารถบินได้
แมลงปอ เมื่อผสมพันธุ์ ตัวผู้จะเกาะบริเวณทางด้านหลังหัวของตัวเมีย ขณะที่ตัวเมียก็จะม้วนตัวไปข้างหน้า เพื่อรองรับสเปิร์มจากถุงสเปิร์มตัวผู้ ในบางชนิดการผสมพันธุ์จะทำพร้อมไปกับการวางไข่ของตัวเมียด้วย บางชนิดการเกาะเกี่ยวของตัวผู้อาจใช้เวลานานหลายวินาที จนนานนับเป็นชั่วโมง และการวางไข่ของแมลงปอ ในบางชนิดวางไข่ไว้บนผิวน้ำ บางชนิดวางไข่ซ่อนไว้ในซอกหินหรือมอส บางชนิดตัวเมียอาจต้องดำน้ำลงไปจัดวางไข่ให้เรียบร้อย ซึ่งแมลงปอตัวเต็มวัยสามารถดำน้ำได้นาน 90 นาที แต่ในบางชนิด เช่น แมลงปอเข็ม วางไข่ไว้ใต้เปลือกไม้ริมน้ำก็มี แต่เมื่อตัวอ่อนฟักออกมา ก็จะตกลงสู่แหล่งน้ำและใช้ชีวิตอยู่ในน้ำเหมือนตัวอ่อนแมลงปอทั่วไป แมลงปอส่วนใหญ่มีพฤติกรรมผสมพันธุ์และวางไข่พร้อมกัน แต่ก็บางชนิดที่วางไข่เพียงลำพัง
ศัตรูตามธรรมชาติของแมลงปอ ได้แก่ แมลงและแมงที่กินแมลงเป็นอาหาร เช่น ตั๊กแตนตำข้าว, แมงมุม รวมถึงพืชกินแมลงบางจำพวก เช่น หยาดน้ำค้าง และสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กบ หรือกระทั่งเป็ด เมื่อแมลงปอตกลงไปในน้ำลึกแล้ว แทบจะเอาชีวิตรอดกลับมาไม่ได้เลย แต่ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของแมลงปอ คือ สภาพอากาศ โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ซึ่งแมลงปอหลายตัวจะตายลง และกลายเป็นอาหารของสัตว์ต่าง ๆ ในช่วงฤดูนี้
การจำแนกและการกระจายพันธุ์
แมลงปอ จัดอยู่ในอันดับฐาน Anisoptera (มาจากคำว่า "anisos" จากภาษากรีก ανισος แปลว่า "สมดุล" + πτερος "pteros" หมายถึง "ปีก") ปัจจุบัน มีการค้นพบแมลงปอแล้วกว่า 5,000 ชนิด จัดอยู่ประมาณ 500 สกุล แบ่งออกได้เป็น 9 วงศ์ (ดูได้ในตาราง-บางข้อมูลจำแนกออกเป็นแค่ 8 วงศ์) ศาสตราจารย์ จี.เอช. คาร์เพนเตอร์ ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ แบ่งแมลงปอออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ โดยดูจากลักษณะของเส้นปีก รูปร่างปีก และลักษณะการวางปีกขณะเกาะอยู่ แบ่งเป็น
สำหรับในประเทศไทยมีการค้นพบแมลงปอแล้ว 9 วงศ์ 321 ชนิด และทั่วโลกยังมีแมลงปอที่เชื่อว่ายังมีอีกราว 600-1,000 ชนิด ที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก
แมลงปอสามารถพบได้ในหลายพื้นที่ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก และพบได้กระทั่งเกาะที่อยู่ห่างชายฝั่งถึง 550 กิโลเมตร และไม่มีแหล่งน้ำจืดเลย หรือกระทั่งในทะเลทรายที่แห้งแล้ง แต่โดยทั่วไปแล้ว แมลงปอจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำจืด อันเป็นจุดเริ่มต้นของวงจรชีวิต
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 (2021 Summer Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 31 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เฉิงตู เสฉวน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติที่เข้าร่วมแข่งขัน
สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ 119 แห่งต่อไปนี้คาดว่าจะส่งคณะผู้แทนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 นี่เป็นจำนวนประเทศที่เข้าร่วมน้อยที่สุดนับตั้งแต่มีการแข่งขันกีฬาฤดูร้อน 1997 เมื่อ 122 ประเทศส่งคณะผู้แทนไปยังซิซิลี
เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน
เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน (Reina Mundial del Banano, World Queen of Bananas) คือ การประกวดความงามที่จัดขึ้นใน มาชาลา, เอกวาดอร์ ตั้งแต่ปี 1985 จำกัดเฉพาะประเทศที่ผลิตกล้วย. การประกวดออกอากาศในเอกวาดอร์โดย Canal Uno.
ประวัติ
การประกวดรุ่นแรกดำเนินการในปี 1964 ภายใต้ชื่อ Reina del Banano ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลเก็บเกี่ยวกล้วยใน มาชาลา, ประเทศเอกวาดอร์ และจนถึงปี 1985 มีเพียงผู้สมัครจากเมืองต่าง ๆ ของประเทศเข้าร่วมการประกวดมีเมือง มาชาลา เป็นสำนักงานใหญ่ถาวร, ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงกล้วยของโลกใน เอกวาดอร์, การแข่งขันไม่ได้จัดขึ้นในช่วงปี 2020 และ 2021 เนื่องจากการระบาดของ โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019.
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 หรือ ยูธโอลิมปิกเกมส์ 2014 (2014 Summer Youth Olympics) เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งที่ 2 การแข่งขันนี้จัดขึ้นสำหรับเยาวชน ที่มีอายุระหว่าง 14-18 ปี โดยการแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม ถึง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน
การคัดเลือกเจ้าภาพ
การประกาศเมืองเจ้าภาพมีขึ้นเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในสมัยประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่ 122 ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
จุดประสงค์
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน เป็นแบบของกิจกรรมที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความหลากหลายของเยาวชน การแข่งขันในครั้งนี้จึงเป็นเสมือนการส่งเสริมด้านกีฬาและทำให้เยาวชนเป็นคนรอบรู้ด้วยจิตวิญญาณที่แท้จริงของกีฬา นักกีฬาที่หลายคนรู้จักกันดีและนักวิชาการให้ความเห็นว่า การแข่งขันครั้งนี้น่าจะมีพิธีการในแบบประเพณีของกีฬาโอลิมปิก คือ การวิ่งคบเพลิง เพื่อแสดงให้เห็นจิตวิญญาณของเยาวชนในการแข่งขันโอลิมปิก
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน
ในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนในครั้งนี้ จัดการแข่งขันทั้งหมด 222 ประเภท จาก 28 ชนิดกีฬา (เดิม 26 ชนิดกีฬา) โดยได้บรรจุกอล์ฟ และรักบี้ ในการแข่งขันครั้งนี้ด้วย ตัวเลขในวงเล็บคือจำนวนของเหรียญทองในกีฬาประเภทนั้นๆ
ประเทศที่เข้าแข่งขัน
ในการแข่งขันครั้งนี้ มี 139 ประเทศ ที่มีนักกีฬาเข้าแข่งขันอย่างน้อย 1 คน อย่างไรก็ตาม ประเทศที่มีนักกีฬามากที่สุด คือ จีน 142 คน ตามมาด้วย เกาหลีใต้ 43 คน โดยในการแข่งครั้งนี้ ประเทศไทย มีนักกีฬาที่สามารถเข้าแข่งขันได้แล้ว 12 คน จากรายการคัดเลือกต่าง ๆ
สนามแข่งขัน
สนามแข่งขันในการแข่งขันครั้งนี้ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทั้ง 4 โซนของเมืองหนานจิง ยกเว้นจักรยาน เรือใบ และไตรกีฬา ที่สนามแข่งขันตั้งอยู่ในเมืองอื่น
อาร์มินิอุส
อาร์มินิอุส (Arminius; 18/17 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 21) หรือที่ชาวเยอรมันเรียกว่า แฮร์มัน (Hermann) เป็นหัวหน้าเผ่าเครุสกีซึ่งเป็นเผ่าหนึ่งของชนชาติเยอรมันโบราณ เขาเป็นผู้นำกองกำลังพันธมิตรชนเผ่าเยอรมันทั้งหลายในยุทธการที่ป่าท็อยโทบวร์คเมื่อปีที่ 9 ก่อนคริสตกาล และมีชัยชนะเหนือกองทหารโรมันทั้งสามได้ ชัยชนะของเขาที่ป่าท็อยโทบวร์คทำให้จักรวรรดิโรมันกำหนดนโยบายถอนกำลังออกจากแผ่นดินเยอรมันอย่างถาวร และเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่เร่งรัดการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในเวลาต่อมา นักประวัติศาสตร์ยุคใหม่หลายคนถือว่าชัยชนะของอาร์มินิอุสเป็นความปราชัยครั้งใหญ่ที่สุดของกรุงโรม อาร์มินิอุสได้ป้องกันชนเผ่าเยอรมันจากการถูกครอบงำโดยวัฒนธรรมโรมันไว้ ชัยชนะของอาร์มินิอุสได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในชัยชนะอย่างขาดลอยที่สุดในประวัติศาสตร์   และเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของประวัติศาสตร์โลก
อาร์มินิอุสเกิดในตระกูลผู้นำเผ่าเครุสกีในปี 18 หรือ 17 ก่อนคริสต์กาล และถูกนำตัวไปเป็นองค์ประกันของโรมันตั้งแต่ยังเล็ก เขาเติบโตในกรุงโรมและถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารโรมันตั้งแต่วัยหนุ่ม นั่นทำให้เขาได้รับสัญชาติโรมันและกลายเป็นอัศวินโรมัน ภายหลังมีส่วนปราบกบฏในมณฑลอิลลีรีลงได้ เขาก็ถูกส่งตัวไปยังแผ่นดินเยอรมัน (Germania) เพื่อช่วยเหลือผู้ว่าการโรมัน ปูบลิอุส วารุส (Publius Varus) ในการสยบพวกเยอรมันเผ่าต่าง ๆ ในช่วงนี้เอง อาร์มินิอุสได้สมคบกับชนเผ่าเยอรมันเพื่อเตรียมการกบฎต่อพวกโรมัน จนนำไปสู่ซุ่มโจมตีสามกองทหารโรมันที่ป่าท็อยโทบวร์คจนพินาศย่อยยับ
ภายหลังมีชัยในศึกท็อยโทบวร์ค อาร์มินิอุสก็นำทัพชนเผ่าเยอรมันเข้าต่อสู้กับทัพของแกร์มานิกุส (Germanicus) แม่ทัพชาวโรมัน อีกหลายครั้งหลายครา นอกจากนี้ยังสามารถกำจัดคู่แข่ง มารอบอดุอุส (Maroboduus) แห่งเผ่ามาร์โคมัน (Marcomanni) ซึ่งหวั่นวิตกถึงอำนาจที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของอาร์มินิอุสจนพยายามลอบสังหารเขาใน ค.ศ. 21 แต่ล้มเหลว นักประวัติศาสตร์ตากิตุสยกย่องอาร์มินิอุสว่าเป็นผู้ปลดแอกชนแห่งเผ่าเยอรมันที่กล้าต่อสู้จักรวรรดิโรมันในช่วงที่กรุงโรมเรืองอำนาจขีดสุด
ในช่วงการรวมชาติเยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อาร์มินิอุสถูกยกยอโดยเหล่านักชาติเยอรมันนิยมในฐานะสัญลักษณ์ของความเป็นหนึ่งเดียวและอิสรภาพ อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่อของอาร์มินิอุสกลับเลือนหายไปจากหนังสือเรียนเนื่องจากเขามีภาพลักษณ์ชาติทหารนิยม ทำให้คนเยอรมันรุ่นใหม่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องราวของเขามากนัก แม้แต่งานฉลองครบสองพันปีศึกท็อยโทบวร์คก็ยังเป็นเพียงงานรำลึกเล็ก ๆ เท่านั้น
ฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ 1
ฮูดเจฟา (ภาษาอียิปต์โบราณ แปลว่า "ลบ" หรือ "หายไป") เป็นพระนามแฝงของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สอง ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามกษัตริย์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 ซึ่งในปัจจุบันเข้าใจกันว่า ฮูดเจฟา หมายความว่า พระนามของฟาโรห์ได้หายไปแล้วจากเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามแห่งตูริน ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน คือ 11 ปี เนื่องจากตำแหน่งของฟาโรห์ฮูดเจฟาในบันทึกพระนามแห่งตูริน บางครั้งพระองค์จึงถูกระบุว่าเป็นฟาโรห์เซโซคริส ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือแอกิปเทียกา โดยเป็นประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล แมนิโธได้ระบุว่าฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวว่าทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 48 ปี และนักไอยคุปต์วิทยาได้พยายามเชื่อมโยงฟาโรห์ฮูดเจฟากับฟาโรห์ที่ได้รับการยืนยันทางโบราณคดีในช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟาโรห์เซธ-เพอร์อิบเซน
มณีแดนสรวง
มณีแดนสรวง เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกและแฟนตาซี บทประพันธ์โดย พงศกร หรือ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ เขียนบทโทรทัศน์โดย ณัชภีม กำกับการแสดงโดย คมกฤษ ตรีวิมล  โดยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3
กิจกรรมเกี่ยวกับละคร
ละครได้จัดกิจกรรม "นางฟ้าของแม่ จากแดนสรวง" เพื่อให้เด็กและเยาวชนได้เขียนความรู้สึกเกี่ยวกับคุณแม่ของตนเอง พร้อมถ่ายรูปตัวเองเป็นนางฟ้า
กรดแกมมาไฮดรอกซีบิวทีริก
กรดแกมมาไฮดรอกซีบิวทีริก (Gamma-Hydroxybutyric acid หรือ γ-Hydroxybutyric acid) หรือชื่อย่อ GHB กรด 4-ไฮดรอกซีบิวทีริก (4-hydroxybutanoic acid) เป็นสารที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติที่พบในระบบประสาทส่วนกลางของมนุษย์ เช่นเดียวกับไวน์ ,เนื้อ ,ผลไม้ส้มขนาดเล็ก และอยู่ในเกือบทุกสัตว์ในปริมาณน้อย มันแบ่งประเภทเป็นยาที่มีการควบคุมในหลายประเทศ มันได้รับการควบคุมในประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์, แคนาดา ,พื้นที่ส่วนใหญ่ของทวีปยุโรป และในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน เป็นเกลือโซเดียมที่รู้จักกันคือ sodium oxybate หรือชื่อทางการค้า Xyrem ใช้ในการรักษาภาวะปวกเปียก และง่วงนอนตอนกลางวันมากเกินไปในภาวะง่วงเกิน
หลุยส์-เฌโรม กอเย
หลุยส์-เฌโรม กอเย (Louis-Jérôme Gohier) เป็นนักการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรียุติธรรมระหว่างปีค.ศ. 1793 ถึง 1794 มีส่วนในการสอดส่องและจับกุมพวกฌีรงแด็ง ตลอดจนการควบคุมตัวสมาชิกสภาห้าร้อย เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1799 ดำรงตำแหน่งได้ไม่ถึงปีก็พ้นจากตำแหน่งจากเหตุรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
เอลฟ์เฟลด (พระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส)
เอลฟ์เฟลด (Ælfflæd) เป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์ของชาวแองโกลแซ็กซัน
ประวัติ
เอลฟ์เฟลดเป็นบุตรสาวของอีลดอร์มันเอเธลเฮล์ม ซึ่งอาจหมายถึงอีลดอร์มันเอเธลเฮล์มแห่งวิลต์เชียร์ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 897
เอลฟ์เฟลดแต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดราวปี ค.ศ. 899 พระองค์มีส่วนร่วมในกฎบัตรเพียงฉบับเดียว คือฉบับที่ลงวันที่เป็นปี ค.ศ. 901 ที่บรรยายถึงพระองค์ว่าเป็น คอนยุกซ์ เรจิส (พระมเหสีของกษัตริย์) พระองค์ไม่เคยได้เป็นพระราชินี และแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยคิดกันว่าพระองค์ได้รับการทำพิธีเป็นพระราชินีในตอนที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้รับการสวมมงกุฎในปี ค.ศ. 900 แต่ปัจจุบันคิดกันว่าไม่เป็นเช่นนั้น
พระเจ้าเอ็ดมุนด์ที่ 1 กษัตริย์ในอนาคต พระโอรสของพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด อีดจิฟู ประสูติในปี ค.ศ. 920/921 ดังนั้นการแต่งงานของเอลฟ์เฟลดน่าจะจบลงในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 910 อ้างอิงตามวิลเลียมแห่งมัลม์สบรี พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทิ้งเอลฟ์เฟลดไปแต่งงานกับอีดจิฟู มีบันทึกว่าพระองค์เกษียณตัวเข้าวิหารวิลตันร่วมกับพระธิดาสองคนคืออีดเฟลดกับเอเธลฮิล์ด และทั้งสามถูกฝังอยู่ที่นั่น
โยชิโตชิ
สึกิโอกะ โยชิโตชิ (月岡 芳年; หรือ ไทโซะ โยชิโตชิ (大蘇 芳年); 30 เมษายน ค.ศ. 1839 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1892) โดยทั่วไปแล้วถือกันว่าเป็นจิตรกร ภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะคนสำคัญคนสุดท้ายของสำนักศิลปินอูตางาวะชาวญี่ปุ่น และเป็นผู้ที่มีความสามารถในการแสวงหาแนวใหม่ งานของโยชิโตชิคาบระหว่างสองสมัย – ปลายสมัยศักดินาของญี่ปุ่นและต้นญี่ปุ่นสมัยใหม่หลักจากการปฏิรูปเมจิ โยชิโตชิก็เช่นเดียวกับชาวญี่ปุ่นหลายคนที่มีความสนใจกับสิ่งแปลกๆ ใหม่จากโลกภายนอก แต่ในปีต่อๆ มาโยชิโตชิก็เริ่มมีความกังวลกับการสูญเสียวัฒนธรรมอันมีค่าหลายอย่างของญี่ปุ่นที่รวมทั้งศิลปะการทำภาพพิมพ์แกะไม้
เมื่อถึงตอนปลายของอาชีพโยชิโตชิก็แทบจะเป็นผู้เดียวที่ต้องดิ้นรนต่อสู้กับกาลเวลาและเทคโนโลยีที่คืบคลานเข้ามา ขณะที่โยชิโตชิยังคงใช้เวลาโบราณในการผลิตงานภาพพิมพ์ญี่ปุ่นก็เริ่มเข้าสู่ยุคการผลิตระดับอุตสาหกรรมตามแบบฉบับของโลกตะวันตกเช่นงานการถ่ายภาพ และ ภาพพิมพ์หิน แต่กระนั้นขณะที่ญี่ปุ่นหันหลังให้กับอดีตของตนเองโยชิโตชิก็พัฒนาศิลปะการทำภาพพิมพ์แกะไม้ตามธรรมเนียมญี่ปุ่นให้ขึ้นไปอีกระดับหนึ่งก่อนที่ศิลปะดังกล่าวจะตายตามโยชิโตชิไป
ชีวิตของโยชิโตชิอาจจะสรุปตามคำกล่าวของจอห์น สตีเฟนสันว่า:
ประวัติชีวิตเบื้องต้น
คูนิโยชิเกิดในดิสตริคท์ชิมบาชิในเอโดะเก่าในปี ค.ศ. 1839 บิดาของคูนิโยชิเป็นพ่อค้าที่มีฐานะมั่งคั่งผู้ใช้เงินในการเลื่อนฐานะตนเองขึ้นสู่ฐานะซามูไร เมื่ออายุได้สามขวบคูนิโยชิก็ออกจากบ้านไปพำนักอยู่กับลุงผู้เป็นเภสัชกรผู้ไม่มีลูกชายและรักคูนิโยชิ พออายุได้ห้าขวบคูนิโยชิก็เริ่มมีความสนใจในศิลปะและเริ่มเล่าเรียนกับลุง ในปี ค.ศ. 1850 เมื่ออายุ 11 ก็ไปฝึกงานกับอูตางาวะ คูนิโยชิผู้เป็นจิตรกรสำคัญที่สุดคนหนึ่งของศิลปะการทำภาพพิมพ์แกะไม้ของญี่ปุ่น คูนิโยชิให้นามใหม่แก่ลูกศิษย์ที่มีชื่อเดิมว่า โอวาริยะ โยะเนะยิโระ แม้ว่าจะไม่เป็นที่ยอมรับกันว่าโยชิโตชิเป็นผู้สืบทอดงานพิมพ์ของอูตางาวะ คูนิโยชิในระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ในปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันว่าโยชิโตชิเป็นลูกศิษย์คนสำคัญที่สุดของอูตางาวะ คูนิโยชิ
ระหว่างการฝึกงานโยชิโตชิก็เน้นการศึกษาในด้านการร่างและเขียนภาพและทำงานก็อปปีจากงานของปรมาจารย์ คูนิโยชิเน้นการวาดจากชีวิตจริง ซึ่งแตกต่างเป็นอันมากไปจากการฝึกหัดการเขียนภาพแบบญี่ปุ่น เพราะหน้าที่ของศิลปินคือการแสดงหัวเรื่องที่วาดมิใช่การตีความหมายสิ่งที่วาด นอกจากนั้นแล้วโยชิโตชิก็ยังศึกษาองค์ประกอบของเทคนิคของการวาดภาพแบบตะวันตก และ ทัศนมิติโดยการศึกษาจากงานสะสมภาพพิมพ์ของตะวันตกของคูนิโยชิ
งานพิมพ์ชิ้นแรกของโยชิโตชิสร้างในปี ค.ศ. 1853 แต่ก็ไม่มีงานชิ้นอื่นที่ตามมาอยู่อีกหลายปี ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความเจ็บป่วยของปรมาจารย์คูนิโยชิในบั้นปลายของชีวิต แม้ว่าจะประสบกับความลำบากหลังจากการเสียชีวิตของอาจารย์ในปี ค.ศ. 1861 โยชิโตชิก็มีผลงานบ้างที่รวมทั้ง งานภาพพิมพ์ 44 ภาพจากปี ค.ศ. 1862 ในช่วงสองปีต่อมาโยชิโตชิก็มีงานออกแบบภาพพิมพ์ 63 ภาพที่ส่วนใหญ่เป็นภาพคาบูกิ นอกจากนั้นก็ยังช่วยในการออกแบบภาพชุด Tokaido ในปี ค.ศ. 1863 ของศิลปินของสำนักศิลปินอูตางาวะที่จัดขึ้นโดยอูตางาวะ คูนิซาดะ
ภาพนองเลือดที่สร้างความนิยมในหมู่ประชาชน
ภาพพิมพ์ส่วนใหญ่ของโยชิโตชิของคริสต์ทศวรรษ 1860 เป็นภาพที่มีเนื้อหารุนแรงและเกี่ยวกับความตาย หัวข้อการเขียนมีแรงบันดาลใจบางส่วนมาจากความตายของบิดาในปี ค.ศ. 1863 และจากสังคมที่โหดร้ายปราศจากกฎหมายของสังคมรอบตัว ที่นำมาซึ่งการสลายตัวของระบบศักดินาที่บริหารโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ รวมทั้งผลของการติดต่อกับโลกตะวันตก ในปลายปี ค.ศ. 1863 โยชิโตชิก็เริ่มเขียนภาพความโหดร้ายและในที่สุดก็รวมเข้าเป็นภาพพิมพ์เกี่ยวกับการต่อสู้อันเต็มไปด้วยการนองเลือด สาธารณชนนิยมภาพประเภทนี้ซึ่งทำให้โยชิโตชิกลายเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายและเพิ่มอันดับความสำคัญในหมู่ศิลปินภาพอูกิโยะในเอโดะ ขณะที่ญี่ปุ่นอยู่ในระหว่างสงครามโยชิโตชิก็ช่วยให้ผู้ที่มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้มีประสบการณ์จากภาพที่ตนออกแบบ สาธารณชนมิได้นิยมงานของโยชิโตชิเฉพาะแต่การวางองค์ประกอบของภาพและฝีมือการวาด แต่การลงแรงลงใจในหัวข้อและเนื้อหาที่เขียนด้วย นอกจากนั้นจะต้องการที่จะสนองความต้องการงานภาพพิมพ์ของสำนักพิมพ์และผู้ซื้อภาพแล้ว โยชิโตชิก็ยังพยายามที่จะกำจัดสิ่งชั่วร้ายต่างๆ ที่เพื่อนร่วมชาติกำลังต้องประสบอีกด้วย
เมื่อมีชื่อเสียงมากขึ้นโยชิโตชิก็สามารถพิมพ์งานออกแบบภาพพิมพ์อีก 95 ชิ้นในปี ค.ศ. 1865 ที่ส่วนใหญ่เป็นภาพที่เป็นหัวเรื่องเกี่ยวกับทหารหรือประวัติศาสตร์ได้ ในบรรดาภาพเหล่านี้ก็มีภาพสองชุดที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในทางสร้างสรร ความเป็นต้นฉบับ และ ความมีจินตนาการของโยชิโตชิ ชุดแรกคือ Tsûzoku saiyûki (“การเดินทางไปยังตะวันตก”) ซึ่งเป็นภาพชุดที่เกี่ยวกับวีรบุรุษของประชาชนชาวจีน ชุดที่สองโยชิโตชิ Wakan hyaku monogatari (“ร้อยเรื่องเกี่ยวกับญี่ปุ่นและจีน”) ซึ่งเป็นภาพเกี่ยวกับปีศาจ ภาพที่เต็มไปด้วยจินตนาการทำให้งานของโยชิโตชิแตกต่างจากศิลปินร่วมสมัยคนอื่นๆ
เอ็มเอส ซานดัม
เอ็มเอส ซานดัม (MS Zaandam) เป็นเรือสำราญ ที่เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยสายการเดินเรือ ฮอลแลนด์อเมริกา ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเมือง ซานดัม (Zaandam) ประเทศเนเธอร์แลนด์ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือใกล้กับกรุงอัมสเตอร์ดัม เรือถูกต่อเป็นลำที่เจ็ดให้กับสายการเดินเรือโดยบริษัทต่อเรือ ฟินกันติเอริ ในเมืองมาร์เกรา ประเทศอิตาลีและส่งมอบในปี พ.ศ. 2543 เรือซานดัม เป็นเรือลำที่สามของเรือชั้นรอตเทอร์ดัม (Rotterdam-class) และมีเรือพี่น้องคือ เอ็มเอส โฟเลนดัม (MS Volendam), เอ็มเอส รอตเทอร์ดัม (MS Rotterdam) และเอ็มเอส อัมสเตอร์ดัม (MS Amsterdam)
โยชิโตชิ
ภาพนองเลือดที่สร้างความนิยมในหมู่ประชาชน
ระหว่างปี ค.ศ. 1866 จนถึงปี ค.ศ. 1868 โยชิโตชิก็สร้างงานที่สร้างความกระทบกระเทือนทางอารมณ์ให้แก่ผู้ชมเป็นอันมากโดยเฉพาะในชุด Eimei nijûhasshûku (การฆาตกรรมยี่สิบสี่กรณีพร้อมคำบรรยาย) ภาพชุดนี้แสดงให้เห็นการฆ่าคนด้วยวิธีต่างอย่างชัดแจ้งเช่นการฆ่าโดยการตัดร่างของสตรีเป็นชิ้นโดยมีรอยมือของฆาตกรประทับอยู่บนเสื้อผ้าทั้งของฆาตกรและเหยื่อ ตัวอย่างอื่นก็ได้แก่ภาพในชุดที่สร้างในปี ค.ศ. 1866 Kinsei kyôgiden (ประวัติชีวิตของคนสมัยใหม่) ซึ่งเป็นภาพความขัดแย้งทางอำนาจระหว่างกลุ่มนักเล่นการพนันสองกลุ่ม และ ภาพในชุดที่สร้างในปี ค.ศ. 1867 Azuma no nishiki ukiyo kôdan ที่สร้างหลังจากยุทธการอูเอโนะ ในปี ค.ศ. 1868 โยชิโตชิสร้างภาพชุด Kaidai hyaku sensô ซึ่งเป็นภาพของทหารร่วมสมัยในเครื่องแต่งกายแบบโบราณแบบกึ่งตะวันตก โดยใช้มุมมองที่ใกล้ตัวและที่แปลกออกไป ที่มักจะแสดงจุดสุดยอดของการต่อสู้ที่แสดงสีหน้าอันสิ้นหวัง
เอ็มเอส ซานดัม
จนถึงปัจจุบัน สายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา มีเรือสามลำที่ได้ใช้ชื่อซานดัม โดยมีสองลำก่อนหน้าลำปัจจุบันคือ เรือกลไฟเอสเอส ซานดัม (SS Zaandam, ค.ศ. 1882–1897) และเรือเอ็มวี ซานดัม (MV Zaandam, ค.ศ.1938–1942) ซึ่งถูกจมโดยตอร์ปิโดของเรือดำน้ำเยอรมันในระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
รายชื่อตอนในบันทึกแวมไพร์วานิทัส (อนิเมะ)
อนิเมะเรื่อง "บันทึกแวมไพร์วานิทัส" เป็นซีรีย์มังงะที่ถูกดัดแปลงซึ่งเขียนและวาดโดยโมจิซุกิ จุน โดยเรื่องราวจะมุ่งเน้นไปที่วานิทัส มนุษย์ผู้ครอบครองตำราที่คาดเดาไม่ได้และโนเอ้ แวมไพร์คู่หูที่มาจับตามองตำราวานิทัส เมื่อ 28 มีนาคมพ.ศ.2564 ได้มีการประกาศจากทางAnimeJapanว่าวานิทัสจะได้รับการดัดแปลงเป็นเวอร์ชั่นทีวีอนิเมะซีรีส์ ทำโดยสตูดิโอโบนส์ กำกับโดยโทโมยูกิ อิตามุระเขียนบทโดยคุณเดโกะ อากาโอะและคาแรกเตอร์ดีไซน์ตัวละครนั้นออกแบบโดยคุณโยชิยูกิ อิโต้ แล้วคุณยูกิ คาจิอูระ ผู้ที่เคยแต่งเพลงให้กับซีรีส์ Pandora Hearts มาแต่งเพลงประกอบให้กับซีรีส์วานิทัส ซีรีย์นี้แบ่งฉายออกเป็นสองพาร์ทโดยพาร์ทแรกจะออกอากาศฉายตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคมถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2564 ทางโตเกียวเอ็มเอกซ์และช่องทางอื่นๆ ส่วนพาร์ทสองออกอากาศตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม ถึง 2 เมษายน พ.ศ. 2565 เพลงเปิดในพาร์ทแรกใช้ชื่อว่า "Sora to Utsuro" แต่งโดยคุณ Sasanomaly สื่อถึงมุมมองของโนเอ้ ในขณะที่เพลงปิดพาร์ทแรกที่แต่งโดยคุณ LMYK  ใช้ชื่อเพลงว่า "0 (zero)" หรือเรียกว่าจุดศูนย์สื่อถึงมุมมองและคาแรกเตอร์ของวานิทัส รวมทั้งสื่อไปถึงความหมายของแวมไพร์บลูมูน ส่วนเพลงพาร์ทสองชื่อว่า "your name" แต่งโดยวงลิตเติ้ลกลีมอนสเตอร์ (Little Glee Monster) เคยร้องเพลงให้กับอินุยาฉะภาครุ่นลูก สื่อถึงความหมายของวานิทัสตามหาโนเอ้ และสิ่งที่ล้ำค่าที่มีความหมายสำหรับเขา แต่เพลงปิดพาร์ทสองในชื่อ "salvation" แต่งโดยวง MONONKUL สื่อถึงธีมความรอดของวานิทัส แล้วโฟกัสมุมมองของวานิทัส ตอนแรกภาพของเพลงปิดนั้น วานิทัสหันหลังและไม่ยอมเดินไปข้างหน้า จนตอนสุดท้ายของซีรีส์วานิทัสก็ได้หันหลังแล้วเดินพร้อมกับโนเอ้ ไม่หันไปมองข้างหลังอีกเลย นอกจากนี้ Funimation ยังได้รับลิขสิทธิ์นอกเอเซีย ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 Funimation ประกาศว่าซีรีส์วานิทัสจะได้รับเสียงพากย์ภาษาอังกฤษซึ่งฉายในวันรุ่งขึ้น Plus Media Networks Asia ยังได้ลิขสิทธิ์ในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้และเผยแพร่ทางอ้ายฉีอี้ นอกจากนี้บิลิบิลิและสตรีมมิ่งแพตฟอร์มอื่นเช่น อนิพลัส (ais paly) อ้ายฉีอี้ วีทีวียังได้ซื้อลิขสิทธิ์ซีรีย์แล้วเอามาฉายในไทย ต่อมาเมื่อซีรีย์รับผลตอบรับที่ดี ทางอ้ายฉีอี้มีประกาศพากย์ภาษาไทย รวมไปทั้งบราซิล ฝรั่งเศส สเปน สามารถหาช่องทางดูได้จาก "ครันชี่โรล" หลังจากจบทีวีซีรีย์อนิเมะ คุณยูกิ คาจิอูระได้ปล่อยเพลงซาว์ดประกอบให้ฟังได้ฟรีในแพลต์ฟอร์มต่างๆ เช่นยูทูป
โยชิโตชิ
ภาพนองเลือดที่สร้างความนิยมในหมู่ประชาชน
เชื่อกันว่างานของโยชิโตชิของสมัย "นองเลือด" มีอิทธิพลต่อนักเขียนเช่น จุงอิจิโร ทานิซากิ (ค.ศ. 1886–ค.ศ. 1965) และรวมทั้งศิลปินเช่น ทาดาโนริ โยโกโอะ และ มาซามิ เทราโอกะ แม้ว่าโยชิโตชิจะสร้างชื่อเสียงจากงานประเภท "นองเลือด" แต่อันที่จริงแล้วงานประเภทนี้เป็นเพียงส่วนน้อยของงานทั้งหมดที่สร้างขึ้น แต่เป็นงานที่มักจะถูกได้รับการเน้นมากกว่างานประเภทอื่น ซึ่งเป็นการสร้างภาพพจน์อันไม่ถูกต้องของโยชิโตชิ และทำให้เป็นการมองข้ามงานประเภทอื่นๆ และ ความลึกซึ้งของงานของโยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1869 โยชิโตชิก็ถือกันว่าเป็นศิลปินภาพพิมพ์แกะไม้ผู้ที่มีฝีมือดีที่สุดในญี่ปุ่น แต่ไม่นานหลังจากนั้นโยชิโตชิก็หยุดได้รับงานจ้าง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะสาธารณชนเกิดความเบื่อหน่ายกับงานที่เป็นฉากของความทารุณโหดร้าย เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1871 โยชิโตชิก็ตกอยู่ในอารมณ์อันซึมเศร้าอย่างหนัก และชีวิตส่วนตัวก็เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงและดำเนินต่อมาเป็นช่วงเช่นนั้นจนกระทั่งเสียชีวิต โยชิโตชิดำรงชีวิตอยู่ในสภาพอันลำบากแสนเข็ญกับภรรยาน้อยโอโกโตะผู้ภักดี ผู้ยอมขายเสื้อผ้าและทรัพย์สมบัติของตนเองเพื่อเลี้ยงดูโยชิโตชิ ความยากไร้ถึงจุดต่ำสุดครั้งหนึ่งเมื่อถึงกับต้องเผาพื้นบ้านเพื่อทำความร้อน เชื่อกันว่าในปี ค.ศ. 1872 โยชิโตชิก็เสียสติหลังจากที่ประสบกับปฏิกิริยาที่ขาดความนิยมต่องานชิ้นล่าสุดที่ไม่ได้คาดของงานที่เพิ่งออกแบบ
รายชื่อตอนในบันทึกแวมไพร์วานิทัส (อนิเมะ)
Aniplex+
อนิเพลส (ซีดีบลูเรย์-ญี่ปุ่น)
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
แต่ในปีต่อมาสถานการณ์ก็เปลี่ยนไปเมื่อสภาวะทางจิตใจค่อยกระเตื้องขึ้น และโยชิโตชิก็เริ่มออกแบบงานเพิ่มขึ้น ก่อนปี ค.ศ. 1873 ลงชื่อบนงานเขียนเกือบทุกชิ้นว่า "อิกไกไซ โยชิโตชิ" แต่หลังจากนั้นโยชิโตชิใช้ชื่อ "ไทโซะ" (ที่แปลว่า "การฟื้นฟูครั้งสำคัญ") เพื่อแสดงความมั่นใจในตนเอง ในช่วงนั้นก็มีการเริ่มหนังสือพิมพ์กันขึ้น โยชิโตชิได้รับการเชิญชวนให้สร้าง "news nishikie" ซึ่งเป็นงานภาพพิมพ์แกะไม้สำหรับภาพทั้งหน้าเพื่อประกอบบทความ ซึ่งมักจะเป็นภาพเชิงกระพือข่าวเช่นเรื่องเกี่ยวกับอาชญากรรม ฐานะทางการเงินของโยชิโตชิก็ยังอยู่ในสภาพที่ไม่ไคร่ดีนัก แต่ในปี ค.ศ. 1876 ภรรยาน้อยโอโกโตะตามธรรมเนียมการเสียสละของญี่ปุ่นเพื่อแสดงความภักดีต่อสามีก็ขายตัวให้แก่ซ่องเพื่อช่วยสามี
เอ็มเอส ซานดัม
การต่อเรือและการเดินเรือ
ซานดัม ปัจจุบันแล่นผ่านบริเวณประเทศแคนาดา และเขตนิวอิงแลนด์ ในช่วงฤดูร้อน และในช่วงฤดูหนาวแล่นเรือบริเวณประเทศเม็กซิโก และรัฐฮาวาย ในเดือนธันวาคมและมกราคม ซานดัม ล่องเรือในเขตทวีปแอนตาร์กติกา และชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
การปฏิวัติซัตสึมะปี ค.ศ. 1877 ที่ฝ่ายศักดินาพยายามเป็นครั้งสุดท้ายที่จะหยุดยั้งความก้าวหน้าของญี่ปุ่น หนังสือพิมพ์ก็ขายได้เหมือนเทน้ำ ซึ่งทำให้จิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้เป็นที่ต้องการตัวกันมาก และทำให้ความนิยมในตัวโยชิโตชิเริ่มฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ภาพพิมพ์ที่ออกแบบทำให้สาธารณชนรู้จักผลงาน รายได้ก็ค่อยดีขึ้นแต่ก็ไม่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1882 ที่เรียกได้ว่ามีฐานะมั่นคง
เอ็มเอส ซานดัม
ปูมเรือที่สำคัญ
ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของสหรัฐอเมริการายงานว่ามีผู้ป่วย 73 รายในเรือซานดัม เนื่องจากการระบาดของโนโรไวรัส ขณะเรืออยู่ระหว่างการเดินทางจากซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ถึงรัฐอะแลสกา
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
ในปลายปี ค.ศ. 1877 โยชิโตชิก็มีภรรยาน้อยคนใหม่เป็นเกอิชาชื่อโอรากุ ผู้เช่นเดียวกับโอโกโตะผู้ยอมขายเสื้อผ้าและทรัพย์สมบัติของตนเองเพื่อเลี้ยงดูโยชิโตชิ และหลังจากที่อยู่ร่วมกันได้ปีหนึ่ง โอรากุก็ขายตัวเข้าซ่อง
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 เอ็มเอส ซานดัม ออกจากท่าเรือเมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา แล่นมุ่งไปยังเมืองซานอันโตนิโอ ประเทศชิลี เรือติดอยู่นอกชายฝั่งของชิลี หลังจากถูกปฏิเสธคำขอเข้าเทียบท่าเรือ ตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม จากบนเรือ 1,829 คน (1,243 ผู้โดยสาร, 586 ลูกเรือ) มีผู้โดยสาร 13 คนและลูกเรือกว่า 100 คนป่วยด้วย "อาการคล้ายไข้หวัดใหญ่" ณ วันที่ 24 มีนาคมเรือแล่นไปยังท่าเรือ พอร์ตเอเวอร์เกลดส์ (Port Everglades) รัฐฟลอริดา โดยคาดว่าจะเทียบท่าในวันที่ 30 มีนาคม จำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นเป็น 77 คน ณ วันที่ 24 มีนาคม ผู้โดยสารสี่คนเสียชีวิตระหว่างรอการขออนุญาตแล่นผ่านคลองปานามา และมีจำนวนผู้ป่วยบนเรือเพิ่มสูงขึ้นถึง 148 คน สายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ส่งเรือเอ็มเอส รอตเทอร์ดัม เพื่อช่วยเหลือเรือซานดัม โดยนำส่งเวชภัณฑ์, เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์เพิ่มเติม และชุดทดสอบโรค COVID-19 รวมทั้งมีความมุ่งหมายในการถ่ายโอนผู้โดยสารที่มีสุขภาพดีไปสู่เรือรอตเทอร์ดัม
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
ในปี ค.ศ. 1878 โยชิโตชิออกแบบงานบิจิงะชุด Bita shichi yosei ที่ก่อให้เกิดปัญหาทางการเมืองให้แก่โยชิโตชิขึ้น เพราะเป็นภาพของสตรีเจ็ดคนที่มีหน้าที่ในราชสำนัก และระบุชื่อด้วยกันทุกคน อาจสาเหตุอาจจะเป็นได้ว่าตัวพระจักรพรรดินีเองไม่ทรงพอพระทัยกับลักษณะของภาพเหมือนของพระองค์ในภาพชุดดังกล่าวก็เป็นได้
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
วันที่ 27 มีนาคม เรือซานดัมถูกปฏิเสธคำขอเดินเรือผ่านคลองปานามา เนื่องจากจำนวนผู้ป่วยที่อยู่บนเรือ ต่อมาในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2563 ทั้งเรือซานดัม และเรือรอตเทอร์ดัมที่มาให้การช่วยเหลือ ได้รับการประสานงานโดยกระทรวงสาธารณสุขปานามา เพื่ออนุญาตให้เดินเรือผ่านคลองปานามาไปยังจุดหมายปลายทางในฟลอริดา เรือรอตเทอร์ดัม ได้แล่นติดตามเรือซานดัม ผ่านคลองปานามาโดยมีจุดหมายปลายทางไปยังท่าเรือ พอร์ตเอเวอร์เกลดส์ ในเมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา ผู้โดยสารจากเรือซานดัม ที่ไม่ถูกระบุว่าติดเชื้อได้ถูกย้ายไปยังเรือรอตเทอร์ดัม ในวันที่ 28 มีนาคม  ในเวลานั้นลูกเรือของซานดัม มีแพทย์สี่คนและพยาบาลสี่คน ขณะที่ในบัญชีรายชื่อของเรือรอตเทอร์ดัม รวมแพทย์สองคนและพยาบาลสี่คน
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
ในปี ค.ศ. 1880 โยชิโตชิก็พบสตรีอีกคนหนึ่งที่เคยเป็นเกอิชาที่มีลูกสองคนชื่อซากามากิ ไทโกะ สองคนสมรสกันในปี ค.ศ. 1884 ขณะที่โยชิโตชิยังคงมีปัญหาแต่ความอดทนและความอ่อนโยนของซากามากิ ไทโกะดูเหมือนจะเป็นเครื่องที่ช่วยให้โยชิโตชิสงบลงบ้าง
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2563 จำนวนรายงานว่า "ป่วย" เพิ่มขึ้นเป็น 193 ราย เรือรอตเทอร์ดัมได้อพยพผู้คนซึ่งไม่มีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ ออกจากเรือซานดัมไปเกือบ 1,400 คน ทำให้เหลือผู้โดยสาร 450 คนและลูกเรือ 602 คนยังคงอยู่บนเรือซานดัม
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
ในปี ค.ศ. 1885 นิตยสารศิลปะและแฟชั่น "Tokyo Hayari Hosomiki" ลำดับโยชิโตชิเป็นที่หนึ่งในบรรดาศิลปินภาพอูกิโยะที่มีความสามารถเหนือกว่าศิลปินเมจิร่วมสมัยเช่นอูตางาวะ โยชิอิกุ และ โทโยฮาระ คูนิชิดะ ซึ่งทำให้โยชิโตชิได้รับชื่อเสียงและความนิยมในอันดับสูงสุด
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
ณ วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2563 สายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ยังไม่ได้รับอนุญาตให้จอดเทียบท่าเรือทั้งสองลำที่เมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล ตามแผนที่วางไว้ ตามรายงานของแอสโซซิเอตเตทเพรส (AP), ดีน ทรานตาลิส (Dean Trantalis) นายกเทศมนตรีของเมืองกล่าวว่า "เขาไม่ต้องการให้เรือจอดเทียบท่าใกล้กับเมืองอย่างน้อยถ้าไม่มีการเฝ้าระวังที่ครอบคลุม" ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาก็ลังเลที่จะยอมรับให้เรือซานดัมจอดที่ฟอร์ตลอเดอร์เดล เพราะรัฐมีกรณีที่ต้องจัดการจำนวนมากในการรับมือกับโรคระบาดในช่วงนั้น ณ วันที่ 31 มีนาคม 2563 ยังคงไม่มีการตัดสินใจ ประธานของสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ทำคำร้องต่อสาธารณะเพื่อขอให้ยอมรับเรือเข้าเทียบท่า และแสดงความกังวลว่าท่าเรือต่าง ๆ ในหลายประเทศลังเลที่จะจัดหาอาหารและเวชภัณฑ์
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
เมื่อมาถึงช่วงนี้อุตสาหกรรมภาพพิมพ์แกะไม้ก็แทบจะไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว ศิลปินภาพพิมพ์แกะไม้ชั้นครูของต้นคริสต์ศตวรรษเช่นฮิโรชิเงะ, อูตางาวะ คูนิซาดะ และ อูตางาวะ คูนิโยชิ ต่างก็เสียชีวิตกันไปหลายสิบปีก่อนหน้านั้น และศิลปะภาพพิมพ์แกะไม้ก็เป็นศิลปะที่หมดความสำคัญลงท่ามกลางญี่ปุ่นที่ก้าวไปข้างหน้า
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
ในระหว่างการแถลงข่าวของผู้ว่าการรัฐฟลอริดาในวันที่ 30 มีนาคม เขากล่าวว่าทางออกที่ดีที่สุดอาจส่งความช่วยเหลือทางการแพทย์ไปที่เรือ ในวันที่ 1 เมษายนผู้ว่าการรัฐมีท่าทีผ่อนคลายลงโดยกล่าวว่า พลเมืองของรัฐฟลอริดาสามารถขึ้นฝั่งได้โดยเรือต้องแล่นออกจากรัฐ ผู้โดยสารและลูกเรือ 190 คนรายงานอาการ "คล้ายไข้หวัดใหญ่" และมีผลทดสอบสำหรับ COVID-19 เป็นบวก 8 ราย
โยชิโตชิ
สมัยกลาง: ความยากเข็ญและการฟื้นตัว
โยชิโตชิเน้นการรักษามาตรฐานของคุณภาพอันสูงส่งในการสร้างภาพพิมพ์แกะไม้ ซึ่งก็เป็นการพยุงชีวิตจากการเสื่อมโทรมของศิลปะอยู่ชั่วระยะหนึ่ง โยชิโตชิกลายมาเป็นปรมาจารย์ผู้มีลูกศิษย์คนสำคัญเช่นโทชิกาตะ มิซูโนะ, โทชิฮิเดะ มิงาตะ และอื่นๆ
เอ็มเอส ซานดัม
การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19)
ประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์ กล่าวเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 ว่า "เราต้องช่วยเหลือผู้คน" [บนเรือ] และการหารือกำลังดำเนินการเกี่ยวกับที่ แคนาดาและสหราชอาณาจักรจะ "จัดเที่ยวบินเพื่อรับพลเมืองของประเทศตนออกจากเรือ" หลังจากได้รับอนุญาตให้เทียบท่า ผู้โดยสารเก้าคนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลท้องถิ่น แต่อีก 45 คนที่ป่วยจะไม่ถูกนำขึ้นฝั่ง สายการเดินเรือระบุว่าพวกเขาจะยังคงอยู่บนเรือ ได้รับการรักษาพยาบาลจนกว่าพวกเขาจะเข้าเงื่อนไข "แนวทางของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) สำหรับกรณีที่เหมาะสมที่สามารถเดินทาง" ไม่มีลูกเรือจากเรือลำนี้ หรือจากเรือรอตเทอร์ดัมขึ้นฝั่ง สายการเดินเรือกำลังเตรียมการสำหรับผู้โดยสารจากประเทศอื่น ๆ เพื่อออกจากฟลอริดาผ่านสายการบินเช่าเหมาลำ
โยชิโตชิ
บั้นปลาย
บั้นปลายของชีวิตเป็นช่วงที่โยชิโตชิผลิตผลงานมากที่สุดที่รวมทั้งภาพชุด "ทัศนียภาพ 100 มุมของพระจันทร์" (ค.ศ. 1885–1892) และ ชุด "ปีศาจ 36 ตน" (Shinkei Sanjurokuten) (ค.ศ. 1889–1892) และภาพชุดของนักแสดงคะบูกิและฉาก
ในช่วงเดียวกันนี้โยชิโตชิก็ร่วมมือกับเพื่อนที่เป็นนักแสดงDanjuroและผู้อื่นในการพยายามที่จะอนุรักษ์ศิลปะโบราณของญี่ปุ่น
ในช่วงสองสามปีสุดท้ายของชีวิตอาการทางจิตก็เริ่มหวนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อต้นปี ค.ศ. 1891 โยชิโตชิเชิญชวนเพื่อนมาร่วมการพบปะกับกลุ่มศิลปินที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง นอกจากนั้นสุขภาพก็เสื่อมโทรมลง และ มาทับถมด้วยการสูญเสียทรัพย์สินเงินทองไปหมดเมื่อบ้านถูกโจรกรรม หลังจากที่อาการกำเริบหนักขึ้นโยชิโตชิก็ถูกส่งตัวเข้ารักษาในโรงพยาบาลโรคจิต และก็ออกจากโรงพยาบาลเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1892 แต่ไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปเช่าห้องอยู่
โยชิโตชิเสียชีวิตอีกสามอาทิตย์ต่อมาในห้องเช่าเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1892 เมื่อมีอายุได้เพียง 53 ปี จากเส้นโลหิตในสมองแตก แผ่นหินอนุสรณ์แด่โยชิโตชิได้รับการสร้างขึ้นใน Higashi-okubo ที่โตเกียวในปี ค.ศ. 1898
ข้อสังเกตย้อนหลัง
ขณะที่ความต้องการงานพิมพ์ของโยชิโตชิยังคงมีอยู่เป็นเวลาหลายปีต่อมา แต่ในที่สุดก็มายุติลงทั้งในญี่ปุ่นและในต่างประเทศทั่วโลก ทัศนคติทั่วไปเกี่ยวกับงานพิมพ์ที่เป็นที่ยึดมั่นกันในยุคนั้นคืองานพิมพ์ของช่างพิมพ์รุ่นเดียวกับฮิโรชิเงะเป็นงานภาพพิมพ์ที่เยี่ยมที่สุดรุ่นสุดท้าย และนักสะสมงานประเภทนี้บางคนถึงกับยุติการสะสมงานตั้งแต่ที่ทำกันก่อนหน้าฮิโรชิเงะ ตั้งแต่สมัยศิลปินอุตะมะโระ และ โทะโยะคุนิ
แต่เมื่อมาถึงคริสต์ทศวรรษ 1970 ก็เริ่มมีการฟื้นฟูความสนใจในงานภาพพิมพ์ของโยชิโตชิกันขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และมองเห็นกันว่าเป็นงานที่มีคุณภาพ ความเป็นต้นฉบับ และ ความเป็นอัจฉริยะอย่างเด่นที่สุด และคุณค่าของการที่โยชิโตชิพยายามรักษาศิลปะการทำภาพพิมพ์แกะไม้ดั้งเดิมของญี่ปุ่นเอาไว้ ขณะที่ผสานความคิดใหม่ๆ จากโลกตะวันตก และ ความคิดสร้างสรรของตนเองเข้ามาในงานเขียน
ภาพพิมพ์ชุด
ภาพพิมพ์บางชุด:
รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง
รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดง นักร้อง ผู้กำกับละครชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีผลงานละครเรื่องแรกคือ จำเลยรัก (ฉบับจอห์น รัตนเวโรจน์-กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา) ผลงานละครเรื่องต่อมา ได้แก่ ชุมแพ, ทอง 9 และ ฝนเหนือ มีผลงานภาพยนตร์สร้างชื่ออย่าง ทวิภพ
ประวัติ
จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้รับการทาบทามจากฉลอง ภักดีวิจิตร ให้มากำกับละครบู๊เรื่องแรก
เอก รังสิโรจน์เป็นบุตรคนสุดท้ายในจำนวนพี่น้อง 5 คน ของประทุม พันธุ์เพ็ง กับปราณี พันธุ์เพ็ง รางวัลที่เคยได้รับ เป็นทูตพระพุทธศาสนา เนื่องในวันวิสาขบูชา ประจำปี พ.ศ. 2550 และยังเป็นรองอันดับ 2 หนุ่ม AXE MAN 2000
ผลงานกำกับละคร
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้กำกับทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ภาษาจ้วงหยงหนาน
ภาษาจ้วงหยงหนาน (Yongnan Zhuang) มีผู้พูดทั้งหมด 1,810,000 คน อยู่ในประเทศจีน1,800,000 คน (พ.ศ. 2543) ทางตอนใต้ของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และบางส่วนของมณฑลยูนนาน อยู่ในประเทศเวียดนามราว 10,000 คน (พ.ศ. 2543) ในจังหวัดกาวบั่ง ประมาณครึ่งหนึ่งพูดได้ภาษาเดียว จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก เป็นสำเนียงทางใต้ของภาษาจ้วง ผู้พูดภาษานี้ในประเทศจีนจะใช้ภาษาจีนกลางในการติดต่อทางธุรกิจและทางราชการ
โซฟี เทอร์เนอร์
โซฟี เบลินดา โจนาส (Sophie Belinda Jonas ; เกิด 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) หรือรู้จักกันในนาม โซฟี เทอร์เนอร์ (Sophie Turner) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เทอร์เนอร์เริ่มการแสดงอาชีพครั้งแรกในบท ซานซา สตาร์ค ในละครชุดทางโทรทัศน์ทางช่องเอชบีโอ เรื่อง Game of Thrones (2011–ปัจจุบัน) จากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาการแสดงโดดเด่นจากละครโทรทัศน์ประเภทดรามา จากรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 4 ครั้ง รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลยังอาร์ทิส สาขานักแสดงหญิงสมทบ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์
ฟาร์คราย 2
ฟาร์คราย 2 (Far Cry 2) เป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในปี ค.ศ. 2008 ที่พัฒนาโดยยูบิซอฟท์มอนทริออล และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟท์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมยิงมุมจากด้านบนสำหรับโทรศัพท์มือถือได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเกมลอฟต์ เป็นรายการหลักลำดับที่สองในชุดฟาร์คราย เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศแอฟริกาซึ่งเต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง เรื่องราวเกี่ยวกับทหารรับจ้างที่ได้รับมอบหมายให้สังหาร Jackal พ่อค้าอาวุธที่จุดชนวนความขัดแย้ง ผู้เล่นสำรวจโลกที่เปิดกว้าง ทำภารกิจให้กลุ่มและพันธมิตรที่เรียกว่า Buddies ให้สำเร็จ ในขณะที่จัดการเกี่ยวกับสุขภาพและอุปกรณ์ โหมดหลายผู้เล่นแข่งขันกันโดยให้ผู้เล่นต่อสู้เป็นทีมหรือเป็นรายบุคคล
รังอินทรี
เคลชไตน์เฮาส์ (Kehlsteinhaus) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รังอินทรี (Eagle’s Nest) เป็นสิ่งอาคารปลูกสร้างบนยอดเขาเคลชไตน์ ตรงบริเวณไหล่เขาที่ชื่อว่าโอเบอร์ซัลท์แบร์ค (Obersalzberg) ใกล้เมืองแบร์ชเทิสกาเดิน รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกองบัญชาการฟือเรอร์ซึ่งมีอยู่หลายแห่งในยุโรป บ้านหลังนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดครบรอบห้าสิบปีของฮิตเลอร์ในปี 1939 ผู้ควบคุมการก่อสร้างคือมาร์ทีน บอร์มัน หนึ่งในคนสนิทของฮิตเลอร์
เคลชไตน์เฮาส์ถูกสร้างในรูปแบบชาเลต์ (Chalet) ตั้งอยู่บนสันเขาเคลชไตน์ที่ความสูง 1,834 เมตร (6,017 ฟุต) ส่วนหนึ่งของของภูเขา Hoher Göll ทางเหนือเมืองแบร์ชเทิสกาเดิน การก่อสร้างตัวบ้านและอุโมงค์ตลอดจนระบบลิฟท์ใช้เวลาสิบสามเดือน และใช้เงินในการก่อสร้างประมาณ 30 ล้านไรชส์มาร์ค และถูกเผยแพร่เป็นข่าวอย่างเป็นทางการวันที่ 20 เมษายน 1939
มีการตัดถนนความกว้าง 4 เมตร ความยาว 6.5 กิโลเมตร ขึ้นไปยังบ้านพักหลังนี้ อย่างไรก็ตาม แต่บ้านพักตากอากาศแห่งนี้ไม่ได้ถูกใช้ในการพักผ่อนแต่อย่างใด มันถูกใช้เป็นสถานที่พบปะและหารือของบุคคลระดับสูงเท่านั้น ฮิตเลอร์เคยเยือนรังอินทรีทั้งสิ้น 14 ครั้ง
ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตรุกเข้ากรุงเบอร์ลิน บรรดาผู้นำกองทัพเยอรมันเสนอให้ฮิตเลอร์อพยพออกจากเบอร์ลินไปยังแบร์ชเทิสกาเดินและใช้รังอินทรีเป็นศูนย์บัญชาการแห่งสุดท้ายที่จะรักษาอำนาจของไรช์ที่สาม เพราะด้วยความสูงของบนยอดเขาจะทำให้ยากต่อการที่ข้าศึกจะบุกเข้ายึด และเอื้อต่อทำสงครามกองโจรต่อไป แต่ฮิตเลอร์ปฏิเสธและตัดสินใจอยู่ในกรุงเบอร์ลินพร้อมกับฆ่าตัวตาย ต่อมากองทัพสหรัฐบุกเข้ายึดรังอินทรีได้ในที่สุด
ปัจจุบัน รังอินทรีได้กลายเป็นแหล่งท่องเทียวที่ดีที่สุดในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
สมาคมหมากล้อมแห่งประเทศเกาหลี
สมาคมหมากล้อมแห่งประเทศเกาหลี (Korea Baduk Association) หรือที่รู้จักในชื่อ ฮันกุกกีว็อน (한국기원) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยโช นัม-ช็อล
หมากล้อมเป็นเกมที่นำเสนอในประเทศเกาหลีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 มันมีต้นกำเนิดในประเทศจีน แต่ทางซีกโลกตะวันตกคุ้นเคยกับชื่อโกะในภาษาญี่ปุ่นมากกว่า เนื่องจากชาวญี่ปุ่นเป็นคนแรกที่แนะนำให้ชาวตะวันตกรู้จัก โดยประเทศญี่ปุ่นได้แนะนำให้รู้จักกับเกมนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 7
แรกเริ่มเดิมที ผู้เล่นชาวเกาหลีส่วนใหญ่ทำตามรูปแบบซุนจังโดยการวางเม็ดหมากสิบหกเม็ด —หมากสีขาวแปดเม็ดและหมากสีดำแปดเม็ด— บนกระดานในรูปแบบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า โช นัม-ช็อล รู้ว่าผู้เล่นต่างชาติเริ่มต้นด้วยกระดานเปล่าอย่างญี่ปุ่น เนื่องจากญี่ปุ่นเป็นประเทศแรกที่นำเกมนี้มาสู่ซีกโลกตะวันตก โดยการก่อตั้งสมาคม เขาเริ่มโน้มน้าวผู้เล่นเกาหลีให้ใช้รูปแบบ "สมัยใหม่"
สมาคมหมากล้อมแห่งประเทศเกาหลีเป็นองค์การหมากล้อมที่ดูแลมืออาชีพหมากล้อมในประเทศเกาลีใต้ โดยออกประกาศนียบัตรอย่างเป็นทางการสำหรับผู้เล่นที่แข็งแกร่ง และจัดการแข่งสำหรับผู้เล่นระดับอาชีพ
ปลาสี่ตา
ปลาสี่ตา (Four-eyed fishes) สกุลของปลาน้ำจืดในสกุล Anableps ในวงศ์ปลาสี่ตา (Anablepidae) ในอันดับปลาออกลูกเป็นตัว (Cyprinidontiformes) เช่นเดียวกับปลาหางนกยูง, ปลากินยุง หรือปลาสอด
ลักษณะและพฤติกรรม
เป็นปลาที่มีลักษณะพิเศษอันเป็นที่มาของชื่อ คือ เป็นปลาที่ว่ายและหากินตามผิวน้ำ มีดวงตากลมโตขนาดใหญ่ แม้จะได้ชื่อว่าเป็นปลาสี่ตา แต่ความจริงแล้วมีเพียงแค่สองตา ข้างละตาในแต่ละข้างเท่านั้น แต่ทว่าตาแต่ละข้างนั้นมีแถบเนื้อเยื่อในแนวนอนที่แบ่งตาดำออกเป็นสองส่วน และแต่ละส่วนนั้นก็มีรูม่านตาของตนเอง ซึ่งทำให้ปลาสี่ตาสามารถมองเห็นแบ่งออกเป็นสองส่วนได้ในเวลาเดียวกัน คือ ทั้งด้านบนลำตัวและด้านล่างลำตัว โดยจะประมวลผลภาพที่เห็นทั้งหมด ก่อนจะประเมินว่าจะไปทางไหน ซึ่งเป็นประโยชน์ในการหลบหลีกศัตรูจากทั้งบนฟ้าและใต้น้ำ
ปลาสี่ตา แพร่กระจายพันธุ์ตามแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ของอเมริกากลางจนถึงทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ เช่น เม็กซิโก หรือฮอนดูรัส กินแมลง, สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก, ไดอะตอม และปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง และมีบางชนิดที่อาจอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
มีความยาวได้ถึง 32 เซนติเมตร นับเป็นปลาในอันดับปลาออกลูกเป็นตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด นอกจากนี้แล้วในบางชนิดยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้เมื่อปราศจากจากน้ำ โดยรับออกซิเจนจากอากาศโดยตรง เมื่อยามน้ำลด
และจากการที่เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในอวัยวะสืบพันธุ์ของปลาเพศผู้ที่เรียกว่า โกโนโพเดียม ที่มีลักษณะเหมือนท่อ ในเพศผู้บางตัวก็หันไปทางซ้าย บางตัวก็หันไปทางขวา ซึ่งในการผสมพันธุ์ ปลาสี่ตาเพศผู้ที่มีอวัยวะหันไปทางซ้าย จะผสมพันธุ์กับปลาตัวเมียที่มีอวัยวะสืบพันธุ์หันไปทางซ้าย และในทางกลับกัน แต่ก็มีบางกรณีที่เพศผู้พยายามจะผสมพันธุ์กับเพศเมียที่มีอวัยวะหันไปทางเดียวกันด้วย แต่ทว่ายากที่จะประสบความสำเร็จ
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2023
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2023 (2023 Summer Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 32 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เยคาเตรินบุร์ก, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 8 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 2023
เร็ว..แรงทะลุนรก ฮ็อบส์ & ชอว์
เร็ว..แรงทะลุนรก ฮ็อบส์ & ชอว์ หรือรู้จักกันในชื่อ  ฮ็อบส์ & ชอว์ (Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ระทึกขวัญภาคแยกในชุด เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส เขียนบทโดยคริส มอร์แกน และกำกับโดย เดวิด ลิทซ์ นำแสดงโดย ดเวย์น จอห์นสัน, เจสัน สเตธัม, ไอดริส เอลบ้า, วาเนสซา เคอร์บี และ เฮเลน เมียร์เรน โดยในภาคนี้ จะเป็นเหตุการณ์ที่ต่อจากภาคที่ 8 เข้าฉายในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2019
เรื่องย่อ
ทีมสายลับ MI6 นำโดยแฮตตี ชอว์บุกยึด "เกล็ดหิมะ" ไวรัสร้ายแรงที่สามารถตั้งโปรแกรมให้คร่าชีวิตผู้คนได้หลายล้านจากอีทีออน องค์กรก่อการร้าย แต่ระหว่างปฏิบัติการ ทีมถูกขัดขวางโดยบริกซ์ตัน คนของอีทีออนที่ได้รับการพัฒนาจนมีสมรรถภาพเหนือมนุษย์ ทำให้แฮตตีต้องฉีดไวรัสเข้าตัวเองแล้วหลบหนี ด้านบริกซ์ตันจัดฉากให้ดูเหมือนแฮตตีทรยศทีมตัวเองแล้วขโมยไวรัส
ด้านหนึ่ง ลุค ฮ็อบส์ เจ้าหน้าที่ DSS และเด็คการ์ด ชอว์ อดีตหน่วยรบพิเศษสหราชอาณาจักร ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเกล็ดหิมะ และได้รับมอบหมายให้ร่วมมือกันตามไวรัสกลับมา ฮ็อบส์พบตัวแฮตตีแล้วพาตัวมาที่ที่ทำการ CIA ก่อนเด็คการ์ดจะตามมาแล้วเผยว่าตนเป็นพี่ชายของแฮตตี แต่ไม่นานหลังจากนั้น บริกซ์ตันและทีมบุกเข้ามาลักตัวแฮตตีไปโดยมีฮ็อบส์และเด็คการ์ดขัดขวาง ฮ็อบส์ เด็คการ์ดและแฮตตีขับรถหลบหนีบริกซ์ตัน ก่อนจะทำให้บริกซ์ตันเสียหลักชนเข้ากับรถโดยสารสองชั้น
ฮ็อบส์ เด็คการ์ดและแฮตตีไปพบ ดร. อันเดรโก ผู้สร้างเกล็ดหิมะเพื่อหาวิธีสกัดไวรัสออกจากตัวแฮตตี แต่อันเดรโกกล่าวว่ามี 2 วิธีคือต้องฆ่าแฮตตีหรือใช้เครื่องสกัดที่ตอนนี้อยู่ในศูนย์ของอีทีออน ทั้งสามจึงลอบเข้าไปในศูนย์อีทีออนแล้วชิงเครื่องสกัดมาได้โดยมีบริกซ์ตันไล่ตาม หลังจากพบว่าเครื่องสกัดเสียหาย ฮ็อบส์เสนอให้ไปตั้งหลักที่ซามัว ที่นั่นทั้งสามพบกับครอบครัวของฮ็อบส์และฮ็อบส์ขอให้โจนาห์ พี่ชายที่ห่างเหินมานานจากความขัดแย้งในอดีต ช่วยซ่อมเครื่องสกัดให้
บริกซ์ตันและทีมตามมาที่ซามัว และปะทะกับทั้งสามและครอบครัวของฮ็อบส์ ด้านหนึ่ง โจนาห์ซ่อมเครื่องสกัดได้สำเร็จและเริ่มกระบวนการสกัดไวรัสออกจากตัวแฮตตี ระหว่างที่ปะทะกัน บริกซ์ตันพาตัวแฮตตีขึ้นเฮลิคอปเตอร์โดยมีฮ็อบส์และเด็คการ์ดไล่ตาม ทั้งสองใช้โซ่ดึงจนเฮลิคอปเตอร์ตก ก่อนฮ็อบส์และเด็คการ์ดจะร่วมกันสู้กับบริกซ์ตัน เมื่อไวรัสถูกสกัดออกจากตัวแฮตตีได้สำเร็จ บริกซ์ตันถูกผู้นำอีทีออนสั่งทำลายระบบและตาย ภาพยนตร์จบลงเมื่อทั้งสามฉลองชัยชนะ
ในฉากกลางและหลังเครดิตหลายฉาก ฮ็อบส์พาซาแมนธา ลูกสาวมาเยี่ยมครอบครัวที่ซามัว, เด็คการ์ดและแฮตตีคุยกันเรื่องพาตัวแม็กดาลีน ชอว์ แม่ของทั้งคู่หนีออกจากคุก, ฮ็อบส์ได้รับโทรศัพท์จากล็อก เจ้าหน้าที่ CIA ที่เคยมอบภารกิจติดตามเกล็ดหิมะและพบว่ายังมีไวรัสที่ร้ายแรงกว่าเกล็ดหิมะ, ฮ็อบส์แจ้งตำรวจให้ไปล้อมจับเด็คการ์ดด้วยนามแฝง "Hugh Janus"
การพัฒนา
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 วิน ดีเซลประกาศในการสัมภาษณ์กับ Variety ว่าภาพยนตร์ภาคแยกของ The Fast และ Furious อยู่ในช่วงเริ่มต้นของการพัฒนา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ประกาศภาพยนตร์แยกออกที่มีตัวเอกคือลุค ฮ็อบส์และเด็คการ์ด ชอว์และกำหนดวันออกฉาย วันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 โดยคริส มอร์แกนทำหน้าที่เขียนบท Variety รายงานว่าเชน แบล็กกำลังพิจารณาที่จะกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ การประกาศเรื่องภาพยนตร์ภาคแยกได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากไทรีส กิบสัน ว่าทำให้ เร็ว..แรงทะลุนรก 9 ต้องเลื่อนออกไปอีกหนึ่งปี ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 เดวิด ลิทซ์ ผู้กำกับ เดดพูล 2 เข้าสู่การเจรจาเพื่อกำกับภาพยนตร์ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 ลิทซ์ได้รับการยืนยันว่าเป็นผู้กำกับภาพยนตร์และเพิ่มเดวิด ชิเนแมนน์เป็นผู้ออกแบบการผลิต
การคัดเลือกนักแสดง
ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 2018 วาเนสซา เคอร์บี ได้รับบทเป็นตัวแทน MI6 และน้องสาวของชอว์ พร้อมกับ ไอดริส เอลบ้า เพื่อรับบทวายร้ายหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 เอ็ดดี้ มาร์ซาน เข้าร่วมการคัดเลือกนักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 อีซา กอนซาเลซ เข้าร่วมกับทีมนักแสดง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 จอห์นสัน เปิดเผยว่าญาติของเขาและนักมวยปล้ำอาชีพ โรแมน เรนส์ จะปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นพี่ชายของฮ็อบส์ นอกจากนี้เขาประกาศว่า คลิฟ เคอร์ติส, จอช เมากา และ จอห์น ทูวี จะเป็นพี่น้องของฮ็อบส์ด้วย เฮเลน เมียร์เรน ก็ยังยืนยันที่จะกลับมาแสดงบทบาทของเธอต่อจาก เร็ว..แรงทะลุนรก 8
การถ่ายทำ
การถ่ายทำเริ่มวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2018 ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ดเวย์น จอห์นสันเข้าร่วมการผลิตสองสัปดาห์ต่อมา วันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2018 หลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Jungle Cruise เสร็จ ต่อมาเดือนตุลาคม การถ่ายทำย้ายไปกลาสโกว์เพื่อสร้างลอนดอน ถ่ายทำในปลายปี ค.ศ. 2018 ที่สถานีพลังงาน Eggborough, North Yorkshire การผลิตเสร็จสมบูรณ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2019
ส่วนใหญ่ของการถ่ายทำก็ทำที่สตูดิโอ Shepperton
เบื้องหลังการผลิด
วิชวลเอฟเฟ็กต์นั้นจัดทำโดย DNEG และ Framestore ภายใต้การดูแลของไมค์ แบรเซลตัน และไคล์ แมคคัลลอค และผลิตโดย แดน กราส
เพลงและดนตรีประกอบ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการประกาศว่า ไทเลอร์ เบตส์จะแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรกของบทเพลงคือ "Getting Started" ซึ่งแปลว่าการ "การเริ่มต้น" โดยนักร้องชาวอเมริกันนักแต่งเพลง Aloe Blacc และแร็ปเปอร์ J.I.D