cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กาพย์สุรางคนางค์
กาพย์สุรางคนางค์ 36
ก็คือ กาพย์ขับไม้ นั่นเอง หนึ่งบทมี 36 คำ แบ่งเป็น 9 วรรค วรรคละ 4 คำ บังคับสัมผัสข้ามวรรค 3 แห่งคือ ท้ายวรรคที่ 1 กับวรรคที่ 2, ท้ายวรรคที่ - กับ 6 - 7 และ 8, ท้ายวรรคที่ 4 -5 สัมผัสระหว่างบทส่งจากท้ายบทแรกไปยังท้ายวรรคที่ 3 ในบทต่อไป ด้วยเหตุที่กาพย์ขับไม้มีการกำหนดใช้วรรคละ 4 คำ เหมือนกาพย์สุรางคนางค์ จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กาพย์สุรางคนางค์ 36 ดังตัวอย่าง
จอมมารเกิดใหม่ วิทยาลัยผู้พิทักษ์
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยยู ชิมิซุและวาดภาพโดยอาซางิ โทซากะ เริ่มตีพิมพ์หนังสือในเครือ MF Bunko J ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2562 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ มังงะดัดแปลงวาดภาพโดย Asuka Keigen เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Shōnen Ace แนวโชเน็ง ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่แดือนพฤศจิกายน 2562 มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 5 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Passione
เขตชูโอ (โอซากะ)
เขตชูโอ (中央区 (ชูโอ-กุ)) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และศูนย์กลางของธุรกิจการเงินของโอซากะ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 8.88 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร 60,085 คน
สภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์
สภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์ (New Zealand House of Representatives) เป็นสภาเดี่ยวในรัฐสภานิวซีแลนด์ โดยมีบทบาทในการผ่านกฎหมาย รับรองรัฐมนตรีเพื่อการจัดตั้งคณะรัฐมนตรี และกำกับดูแลการทำงานของรัฐบาล และยังมีหน้าที่ในการผ่านงบประมาณของประเทศนิวซีแลนด์
สภาผู้แทนราษฎรเป็นหนึ่งในโครงสร้างตามประชาธิปไตยอันประกอบด้วย สมาชิกรัฐสภา (MPs) จำนวน 120 คน โดยอาจมีการเปลี่ยนแปลงในกรณีมีที่นั่งส่วนขยาย (overhang seat) การเลือกตั้งมีขึ้นทุกๆ สามปีโดยใช้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมอันประกอบด้วยที่นั่งส่วนหนึ่งมาจากระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดและอีกส่วนหนึ่งจากระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิด โดยมีสมาชิกรัฐสภาจำนวน 72 คนมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตๆ ละหนึ่งคน และที่เหลือจัดสรรปันส่วนจากคะแนนเสียงในระบบบัญชีรายชื่อ การจัดตั้งรัฐบาลสามารถกระทำได้โดยพรรคการเมืองเสียงข้างมากพรรคเดียว หรือจากการร่วมรัฐบาลเพื่อให้ได้เสียงข้างมากในสภา หากกรณีที่ไม่สามารถได้เสียงข้างมากสามารถจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยได้แต่จะต้องมีการตกลงหนุนรัฐบาล (confidence and supply) กับพรรคอื่นๆ ซึ่งหากเมื่อใดที่รัฐบาลไม่ได้รับการไว้วางใจโดยสภาจะต้องจัดการเลือกตั้งใหม่ขึ้น
สภาผู้แทนราษฎรถูกจัดตั้งขึ้นจากกฎหมายรัฐธรรมนูญนิวซีแลนด์ ค.ศ. 1852 ซึ่งผ่านโดยรัฐสภาสหราชอาณาจักร เพื่อให้มีการจัดตั้งองค์กรฝ่ายนิติบัญญัติแบบสองสภา แต่สภาสูง หรือเรียกว่า "คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ" (Legistrative Council) ซึ่งถูกยกเลิกไปในปีค.ศ. 1950 รัฐสภานิวซีแลนด์ได้รับอำนาจอย่างสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1947 ตามธรรมนูญแห่งเวสมินสเตอร์ ห้องประชุมของสภาผู้แทนราษฎรตั้งอยู่ภายในอาคารรัฐสภา (Parliament house) ในเวลลิงตัน เมืองหลวงของนิวซีแลนด์ โดยการประชุมสภานั้นเปิดให้สาธารณชนร่วมเข้าสังเกตุการณ์ได้ แต่สภาสามารถลงมติขอร่วมประชุมอย่างเป็นส่วนตัวได้เช่นกัน โดยการอภิปรายต่างๆ นั้นถ่ายทอดสดผ่านรายการโทรทัศน์ของรัฐสภา วิทยุคลื่นเอเอ็ม และ Parliament Today
อินช็อน
อินช็อน (인천, Incheon) เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศเกาหลีใต้ รองจากโซลและปูซาน อินช็อนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญของเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21 ท่าเรือเมืองอินช็อนเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในชายฝั่งตะวันตกของเกาหลีใต้ ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ อินช็อนได้รับการพัฒนาให้เป็นเมืองศูนย์กลางธุรกิจนานาชาติและอุตสาหกรรมไฮเท็ค โดยเฉพาะเมืองนานาชาติซงโด
ประวัติ
อินช็อนปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 475 ในรัชสมัยของจักรพรรดิชังซูมหาราชแห่งจักรวรรดิโคกูรยอ โดยมีชื่อว่า "มีชูฮล" พื้นที่ในบริเวณนี้ถูกเปลี่ยนชื่อหลายชื่อตามอาณาจักรและราชวงศ์ ชื่ออินช็อนอย่างในปัจจุบันตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1413 ในรัชสมัยของพระเจ้าแทจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน
ศาสนามาณีกีแบบจีน
ศาสนามาณีกีแบบจีน หรือเป็นที่รู้จักตามสำเนียงแต้จิ๋วว่า เม้งก่า   ในวรรณกรรมแปลเป็น พรรคจรัส หรือ นิกายเรืองโรจน์ ก็ว่า เป็นศาสนามาณีกีรูปแบบหนึ่งซึ่งตกทอดและได้รับการนับถือจากศาสนิกชนจีนผ่านการค้ากับโลกตะวันตกผ่านการพาณิชยนาวีและผ่านเส้นทางสายไหม พร้อม ๆ กับศาสนาคริสต์นิกายเนสเทอเรีย ซึ่งได้รับมาตั้งแต่ช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 9 ดังปรากฏหลักฐานเอกสารตุนหวงในถ้ำมั่วเกา
ศาสนามาณีกีแบบจีนเป็นศาสนาที่มีลักษณะแบบเอกเทวนิยม มุ่งมาดปรารถนาให้บูชาพระเจ้าเพียงองค์เดียวเรียกว่า ซ่างตี้ (上帝 "มหาเทพ"), หมิงซุน (明尊 "ผู้สว่างไสว") หรือเจินเฉิน (真神 "ผู้เที่ยงแท้") พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสิ่งต่าง ๆ จากจิตวิญญาณที่มีชีวิตของพระองค์เอง ก่อให้เกิดสรรพสิ่งที่มีชีวิตเช่นมนุษย์ ซึ่งรวมไปถึงพระมณี (摩尼) ซึ่งเป็นศาสดา ต่อมาได้มีการรับความเชื่อนอกศาสนาเข้ามาผสานจนมีรูปแบบเป็นของตนเอง รวมทั้งส่งอิทธิพลก่อให้เกิดศาสนาใหม่ขึ้น เช่น ลัทธิเมตไตรยและลัทธิบัวขาว และในขณะเดียวกันศาสนามาณีกีเองกลับกลืนกลายไปกับศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าที่เฟื่องฟูกว่า หลังการปราบปรามศาสนาต่างด้าวเป็นต้นมา ศาสนามาณีกีก็อ่อนอิทธิพลลงและสูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ปัจจุบันมีศาสนิกชนจำนวนหนึ่งอ้างว่ายังนับถือศาสนามาณีกีหรือเม้งก่าอยู่
แม้ศาสนามาณีกีแบบจีนสูญหายไปแล้ว แต่ปัจจุบันยังคงหลงเหลือจารีต ประเพณี และวัตรปฏิบัติของศาสนามาณีกีแบบจีนให้เห็นอยู่ เช่น การสวมชุดขาว หรือแม้แต่การรับประทานอาหารเจของชาวไทยเชื้อสายจีนในประเทศไทย
ศัพทมูลวิทยา
พจนานุกรมศัพท์ศาสนาของจีน ให้ความหมายไว้สองอย่าง ดังนี้
ในวรรณกรรมจีนที่แปลเป็นภาษาไทย จะเรียกว่า พรรคจรัส หรือ นิกายเรืองโรจน์
ราชวงศ์ถัง
ศาสนามาณีกีเผยแผ่สู่ดินแดนจีนในยุคราชวงศ์ถัง ผ่านประชาคมผู้อพยพจากเอเชียกลาง แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่าศาสนามาณีกีเผยแผ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 694 แต่แท้จริงแล้ว มีการเผยแผ่เกิดขึ้นเร็วกว่าที่ระบุไว้มาก เพราะในเอกสารของชาวมาณีกีระบุว่ามีการเผยแผ่ศาสนาครั้งแรกในรัชกาลจักรพรรดิถังเกาจง (ค.ศ. 649–683) ต่อมาคณะศิษย์ของบิชอปโมซักแห่งมีฮร์ออร์แมซด์ (Mihr-Ohrmazd) ได้เดินทางไปยังประเทศจีนและได้เข้าเฝ้าจักรพรรดินีบูเช็กเทียน พวกเขานำหนังสือ ชาฮ์ปูรากัน มาเผยแพร่ และกลายเป็นเอกสารมาณีกีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดฉบับหนึ่ง
ค.ศ. 731 จักรพรรดิถังซวนจงมีพระราชโองการให้ชาวมาณีกีสรุปคำสอนทางศาสนาของตนเอง เพราะเป็นศาสนาต่างด้าว คือเอกสาร สรุปพิธีกรรมและคำสอนของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง (敦煌本摩尼光佛教法仪略的) ผลปรากฏว่า พระมณีคือผู้ตื่นจากแสงสว่าง จากข้อความนี้บ่งว่าพระมณีคือการกลับชาติมาเกิดของเล่าจื๊อ ศาสดาของลัทธิเต๋า เพราะในขณะนั้นชาวมาณีกีมีปัญหากระทบกระทั่งกับพุทธศาสนิกชนชาวจีน แต่คงสัมพันธภาพอันดีกับลัทธิเต๋าแทน สอดคล้องกับเอกสารลัทธิเต๋าคือ ฮว่าหูจิง (化胡經 "คัมภีร์เปลี่ยนศาสนาของพวกอนารยชน") ที่ระบุว่าเล่าจื๊อกลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี เพื่อเผยแผ่ศาสนาแก่ชาวตะวันตก ซึ่งขณะนั้นจีนมองว่าเป็นพวกอนารยชน
ขณะที่รัฐข่านอุยกูร์รับศาสนามาณีกีจากชาวซอกเดีย จนกระทั่งเบอกือ คากัน (牟羽可汗; ค.ศ. 759–780) ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองทรงเปลี่ยนไปนับถือศาสนามาณีกีใน ค.ศ. 763 หลังสนทนาธรรมกับนักบวชมาณีกีได้เพียงสามวัน และทรงยกย่องเป็นศาสนาประจำชาติ ทำให้สำนักงานใหญ่ของศาสนามาณีกีในบาบิโลนส่งนักบวชระดับสูงไปประจำที่ดินแดนของชาวอุยกูร์ แต่ก็ยังเป็นรองศาสนาพุทธที่ทรงอิทธิพลในดินแดนแถบนั้นมาช้านาน ในช่วงเวลาที่ชาวจีนและชาวอุยกูร์ยังปรองดองกันอยู่ ราชวงศ์ถังผ่อนคลายข้อจำกัดบางประการแก่ชาวอุยกูร์ อนุญาตให้ชาวอุยกูร์ก่อสร้างอารามมาณีกีตามหัวเมืองต่าง ๆ ได้แก่ ฉางอาน (长安) ลั่วหยาง (洛阳) เช่าซิง (绍兴) หยางโจว (扬州) หนานจิง (南京) และจิงโจว (荆州) โดยอารามมาณีกีแห่งแรกถูกสร้างใน ค.ศ. 768
แต่ความเจริญรุ่งเรืองของศาสนามาณีกีกลับสะดุดลง เมื่อรัฐข่านอุยกูร์พ่ายสงครามแก่ชาวคีร์กีซใน ค.ศ. 840 ศาสนามาณีกีจึงย้ายศูนย์กลางศาสนาไปที่อื่น และเริ่มเกิดความไม่พอใจคนต่างด้าวที่ไม่ใช่คนจีน ศาสนามาณีกีซึ่งเป็นศาสนาของคนต่างด้าวจึงถูกปราบปรามและถูกห้ามนับถืออย่างเป็นทางการหลังเหตุการณ์การต่อต้านและประหารพุทธศาสนิกชนครั้งใหญ่ในรัชกาลจักรพรรดิถังอู่จงเมื่อ ค.ศ. 847 โดยรัฐบาลจะริบทรัพย์สินทั้งหมดในศาสนสถาน มีการเผาทำลายวัด เผาพระคัมภีร์ สังหารนักบวชและฆราวาส แต่ที่โหดร้ายที่สุดคือกรณีประหารนักพรตหญิงของมาณีกีจำนวน 70 รูปที่ฉางอาน ต่อมารัฐบาลมีคำสั่งให้นักบวชมาณีกีสวมชุดฮั่นฝูตามธรรมเนียมจีน เพราะชุดดั้งเดิมของนักบวชนั้นเป็นชุดคนต่างด้าว และมีอีกกรณีที่รัฐบาลมีคำสั่งให้นักบวชมาณีกีแต่งกายแบบเดียวกับพระสงฆ์ในศาสนาพุทธ นักบวชมาณีกีซึ่งไว้ผมยาวต้องโกนศีรษะทั้งหมด ประมาณการกันว่าชาวมาณีกีมากกว่าครึ่งหนึ่งถูกสังหารจากการกดขี่ศาสนาครั้งใหญ่นี้ และสองปีหลังเหตุการณ์ข่มเหงทางศาสนา รัฐบาลประกาศปิดประเทศและต่อต้านชาวต่างชาติ ทำให้ศาสนามาณีกีต้องอยู่อย่างหลบซ่อน ไม่สู้รุ่งเรืองดังเก่าก่อน
นักบวชมาณีกีซึ่งเป็นคนต่างด้าวถูกประหาร บ้างก็ลี้ภัยไปถิ่นอื่น หลังจากนั้นได้มีชาวจีนสืบศาสนาเป็นนักบวชแล้วลี้ภัยไปยังมณฑลฝูเจี้ยน เพื่อหลบหนีการข่มเหงจากจีนตอนเหนือ พวกเขาลงหลักปักฐานที่เมืองเฉวียนโจว ทำให้เมืองนั้นกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนามาณีกีในจีนช่วงราชวงศ์ซ่ง เมื่อศาสนามาณีกีเสื่อมอิทธิพลลงก็แปรสภาพเป็นลัทธิเม้งก่าที่รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและเต๋าสูงขึ้น
ราชวงศ์ซ่งและหยวน
ชาวมาณีกีก่อการกบฏต่อต้านรัฐบาลราชวงศ์ซ่ง ทำให้ชาวมาณีกีถูกจักรพรรดิทุกรัชกาลพากันข่มเหงคะเนงร้ายอยู่เสมอ ข้าราชการขงจื๊อก็ไม่สนใจชาวมาณีกี และเรียกชาวมาณีกีว่า "พวกมังสวิรัติผู้บูชาปีศาจ" (食菜事魔) เพราะศาสนิกชนมาณีกีล้วนนุ่งขาวห่มขาว กินมังสวิรัติตามศาสดา บูชาพระอาทิตย์และพระจันทร์ เคารพเตียวก๊กและศาสดามณี ลัทธิเม้งก่ามักมีส่วนร่วมในการสนับสนุนกการกบฎต่อต้านรัฐบาลเสมอ ทั้งยังมีการแปลงคำสอนให้ศาสนิกชนต่อต้านอำนาจที่ไม่ชอบธรรม ทำให้เม้งก่าถูกเพ่งเล็งและปราบปรามมาตลอด ด้วยเหตุนี้องค์กรของเม้งก่าจึงดำเนินการอย่างลับ เพราะราชสำนักไม่ชอบพอการดำรงอยู่ของเม้งก่านัก
ครั้นเข้าสู่ยุคราชวงศ์หยวน ศาสนามาณีกีเฟื่องฟูขึ้น แม้ราชวงศ์หยวนจะยกย่องศาสนาพุทธแบบทิเบตนิกายสักยะขึ้นเป็นศาสนาประจำชาติโดยพฤตินัยก็ตาม ดังปรากฏการรังสรรค์ภาพจักรวาลวิทยาตามความเชื่อของศาสนามาณีกีซึ่งทำจากผ้าไหมแบบแขวนหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ จักรวาลวิทยามาณีกี (摩尼教宇宙圖) และ คำเทศนาและคำสอนเรื่องความรอดของพระมณี (冥王聖幀 "ม้วนคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของยมราช") ปัจจุบันผืนผ้าไหมทั้งสองผืนถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ในประเทศญี่ปุ่น ศาสนามาณีกีหรือเม้งก่ามีส่วนร่วมในการสนับสนุนจู หยวนจาง (朱元璋) เป็นผู้นำการปฏิวัติโค่นล้มราชวงศ์หยวนและก่อตั้งราชวงศ์หมิงได้สำเร็จ ฌัก แฌร์เน (Jacques Gernet) นักจีนวิทยาชาวฝรั่งเศส สันนิษฐานว่าชื่อราชวงศ์หมิงที่แปลว่าแสงสว่างนี้ คงรับอิทธิพลมาจากลัทธิเม้งก่า
สูญหาย
ศาสนามาณีกีแบบจีนหรือเม้งก่ายังคงดำรงอยู่ แม้หลงเหลือศาสนิกชนจำนวนไม่มากโดยเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศ แต่ศาสนามาณีกีส่งอิทธิพลศาสนาพื้นบ้านจีนก่อให้เกิดเป็นลัทธิใหม่ เช่น ลัทธิเมตไตรย (弥勒教) และลัทธิบัวขาว (白蓮教) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ศาสนิกชนมาณีกีแบบจีนเริ่มปฏิบัติศาสนกิจร่วมกับพุทธศาสนิกชนนิกายสุขาวดี ซึ่งเป็นมหายานรูปแบบหนึ่ง จนชาวมาณีกีไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างศาสนาทั้งสองได้ ศาสนามาณีกีก็อ่อนอิทธิพลลงและสูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 นั้นเอง
ความเชื่อ
ลัทธิมาณีกีแบบจีนเป็นศาสนาที่มีลักษณะแบบเอกเทวนิยม มุ่งมาดปรารถนาให้บูชาพระเจ้าเพียงองค์เดียวเรียกว่า ซ่างตี้ (上帝 "มหาเทพ"), หมิงซุน (明尊 "ผู้สว่างไสว") หรือเจินเฉิน (真神 "ผู้เที่ยงแท้") พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสิ่งต่าง ๆ จากจิตวิญญาณที่มีชีวิตของพระองค์เอง ก่อให้เกิดสรรพสิ่งที่มีชีวิตเช่นมนุษย์ ซึ่งรวมไปถึงพระมณี (摩尼) ซึ่งเป็นศาสดา ผู้ถือว่าตนเองเป็นผู้เผยแพร่พระวจนะคนสุดท้าย ต่อจากอาดัม โซโรอัสเตอร์ พระพุทธเจ้า และพระเยซู ซึ่งพระมณีมองว่าเป็นการเผยแผ่ศาสนาก่อนหน้านี้ เป็นการเผยแผ่แค่จำเพาะกลุ่มชนย่อย ๆ เท่านั้น ไม่สู้แพร่หลายนัก
ศาสนามาณีกีนับถือแสงสว่างเป็นตัวแทนแห่งความดีต่อสู้กับความมืดซึ่งเป็นตัวแทนของความชั่ว จึงบูชาแสงสว่างเช่นเดียวกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ มีคำสอนที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธอย่างสูงมาตั้งแต่แรกเริ่ม ทั้งยังปรับปรุงคติความเชื่อให้เข้ากับบริบททางวัฒนธรรมของจีนจนมีรูปแบบเฉพาะ บรรดาสาวกของศาสนามาณีกีนำคำศัพท์และสัญลักษณ์ในศาสนาพุทธที่ประชาชนคุ้นเคยไปใช้ ดังจะพบว่าภาพเทวดาของมาณีกีมีลักษณะคล้ายพระโพธิสัตว์คือประทับสมาธิบนดอกบัว การสร้างประโยคและวลีของคัมภีร์ทางศาสนามีความใกล้เคียงกับพระสูตรในศาสนาพุทธอย่างยิ่ง และพบจารึกที่ตุนหวงที่ระบุข้อความไว้ว่า พระเยซูก็เป็นพุทธะ พระมณีก็เป็นพุทธะ ในเวลาต่อมาทั้งศาสนาพุทธ ศาสนามาณีกี ลัทธิเต๋า และศาสนาคริสต์นิกายเนสเทอเรีย มีการหยิบยืมคำสอนทางศาสนาของกันและกันไปปรับใช้ จนศาสนามาณีกีในจีนซึ่งได้รับอิทธิพลจากคำสอนในศาสนาพุทธมากอยู่แล้วยิ่งมีความเป็นพุทธมากขึ้น ทำนองเดียวกันกับศาสนามาณีกีในยุโรปที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาคริสต์มากจนถูกกลืนกลายไปเช่นกัน
ศาสนิกชนมาณีกีล้วนนุ่งขาวห่มขาว กินมังสวิรัติตามศาสดา บูชาพระอาทิตย์และพระจันทร์ เคารพเตียวก๊กและศาสดามณี หลังสิ้นยุคราชวงศ์ถัง ศาสนามาณีกียังคงดำรงอยู่และส่งอิทธิพลศาสนาพื้นบ้านจีนก่อให้เกิดเป็นลัทธิใหม่ เช่น ลัทธิเมตไตรย (弥勒教) และลัทธิบัวขาว (白蓮教) แต่ตัวศาสนามาณีกีเองกลับผสานกลมกลืนไปกับศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าไปเสีย ดังพบว่ามีการแปลเอกสารมาณีกีเป็นสำนวนทางพุทธศาสนา ส่วนพระมณีซึ่งเป็นศาสดานั้นถูกชาวจีนเรียกว่า พระพุทโธภาส (光明佛, 光佛 "พระพุทธเจ้าแห่งแสงสว่าง") เพราะมีประวัติใกล้เคียงกับพระโคตมพุทธเจ้า ในเวลาเดียวกัน ลัทธิเต๋าได้ออกคัมภีร์ ฮว่าหูจิง (化胡經 "คัมภีร์เปลี่ยนศาสนาของพวกอนารยชน") ที่ระบุว่าเล่าจื๊อกลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี รวมทั้งมีการแปลงคำสอนให้ศาสนิกชนต่อต้านอำนาจที่ไม่ชอบธรรม ทำให้มาณีกีหรือเม้งก่าถูกเพ่งเล็งและปราบปรามมาตลอด
ธรรมเนียม
ปัจจุบันชาวบ้านในเมืองเฉวียนกู่ (钱库) มณฑลเจ้อเจียง ยังคงปฏิบัติตนตามประเพณีมาณีกีในวันที่ 1 และ 15 ในช่วงปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติสืบทอดลงมา ทั้งนี้เฉวียนกู่เคยเป็นศูนย์กลางของศาสนามาณีกีในจีน และยังตั้งอยู่ใกล้กับวัดเฉ่าอัน ซึงเป็นวัดมาณีกีแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ โดยชาวเมืองเฉวียนกู่มีธรรมเนียมปฏิบัติที่สำคัญ ดังนี้
นอกจากวันสำคัญดังกล่าวแล้ว ชาวประมงในท้องถิ่นยังมีประเพณี กินข้าวขาววันละสามคำ ซึ่งมีความหมายว่า รับประทานอาหารมังสวิรัติสามมื้อต่อวัน ซึ่งคล้ายกับกิจกรรมต้อนรับของชาวมาณีกีในอำเภอเซี่ยผู่ (霞浦) มณฑลฝูเจี้ยน ที่บูชาหลิน เผิง โดยเกษตรกรชาวเซี่ยผู่จะนำข้าวขาวสามถ้วยขนาดน้อยมาบูชาเทพยดา และมีธรรมเนียมการสวมเครื่องแต่งกายสีขาวล้วนสำหรับไว้ทุกข์แก่ผู้ล่วงลับ ซึ่งตกทอดมาจากการแต่งกายของผู้ที่นับถือศาสนามาณีกีในอดีตที่จะสวมชุดและมงกุฎสีขาวล้วน พวกเขายังคงนับถือดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อย่างเหนียวแน่น แต่ชาวบ้านจะเรียกว่า พระพุทธสุริโยภาส (Sunlight Buddha) และ พระพุทธจันทโรภาส (Moonlight Buddha)
เอกสารทางศาสนา
เอกสารทางศาสนามาณีกีที่บ่งถึงหลักคำสอนและพิธีกรรมเป็นสิ่งที่หายากมาก องค์ความรู้ทางศาสนามาณีกีในจีนยุคปัจจุบันศึกษาและอ้างอิงจากเอกสารเก่าก่อนสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 จำนวนสามเล่ม ได้แก่ พระคัมภีร์มาณีกีที่ขาดหาย เพลงสวดมาณีกีท่อนล่าง (摩尼教下部讚) และ สรุปพิธีกรรมของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง (敦煌本摩尼光佛教法仪略的)
เอกสารชิ้นแรก พระคัมภีร์มาณีกีที่ขาดหาย เป็นเอกสารทางศาสนาที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แต่เนื้อหาในช่วงแรกขาดหายไปสองสามบรรทัด เนื้อหาภายในเอกสารสอดคล้องกับเอกสารมาณีกีที่พบในประเทศอื่น ๆ ซึ่งกล่าวถึงพระมณีพุทโธภาสตอบคำถามกับศิษย์ชื่อ อาโถ (ตรงกับชื่อ Addā) เกี่ยวกับจักรวาลวิทยาตามความเชื่อมาณีกีและหลักศีลธรรมจรรยา โดยอธิบายถึงการสร้างจักรวาลและมนุษย์ด้วยอำนาจแห่งแสง และต่อสู้กับเจ้าแห่งความมืด จนในที่สุดแสงสว่างก็มีชัยชนะเหนือความมืดทั้งปวง มีการใช้ภาพสัญลักษณ์ต้นไม้ และการจาระไนการนับกลางวันกลางคืนแบบเดียวกับเอกสารมาณีกีฉบับคอปติก และภาพวาดมีลักษณะใกล้เคียงกับเอกสารมาณีกีฉบับตุรกีมากที่สุด เมื่อ ค.ศ. 1983 แวร์แนร์ ซุนแดร์มันน์ (Werner Sundermann) ระบุว่า เอกสารมาณีกีฉบับจีน แปลมาจากฉบับตุรกีและซ็อกเดียที่เอเชียกลาง ซึ่งคัดลอกมาจากฉบับพาร์เทียซึ่งเป็นต้นฉบับ
เอกสารชิ้นที่สอง เพลงสวดมาณีกีท่อนล่าง (摩尼教下部讚) ประกอบด้วยเนื้อเพลงสวดจำนวน 30 เพลง เข้าใจว่าเป็นการแปลมาจากภาษาพาร์เทียเป็นภาษาจีนโดยตรง เพราะบางบทเป็นภาษาพาร์เทียตามต้นฉบับ ซึ่งชาวจีนฮั่นไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาได้ ท้ายหนังสือจบด้วยการขอพรจากพระเป็นเจ้า ทั้งนี้เอกสารนี้ถูกแปลและเรียบเรียงในเมืองตูร์ปัน ปัจจุบันอยู่ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
และเอกสารชิ้นที่สาม สรุปพิธีกรรมและคำสอนของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง (敦煌本摩尼光佛教法仪略的) อธิบายถึงเรื่องราวเบื้องประสูติของพระมณีพุทโธภาสที่อิงมาจากพุทธประวัติมาโดยตรง หลังจากนั้นมีการสรุปคำสอนมาณีกี ในย่อหน้าแรกระบุว่าเริ่มเขียนเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 731 ตรงกับยุคราชวงศ์ถัง และในตอนถัดมามีการระบุว่าเล่าจื๊อ ศาสดาของลัทธิเต๋า กลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี
วังอาแซ-เลอ-รีโด
วังอาแซ-เลอ-รีโด (Château d'Azay-le-Rideau) เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองอาแซ-เลอ-รีโดในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์ ทางตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส
วังอาแซ-เลอ-รีโดก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1515 ถึง ค.ศ. 1527 สำหรับค.ศ. 1527 เป็นวังในสมัยแรกแห่งหนึ่งที่สร้างขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสบนเกาะกลางน้ำของแม่น้ำแอ็งดร์ ฐานปราสาทลอยตรงขึ้นจากพื้นน้ำ
ประวัติ
ฌีล แบร์เตอโล องคมนตรีคลังแห่งฝรั่งเศสภายใต้พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 และนายกเทศมนตรีแห่งตูร์เริ่มการสร้างอาแซ-เลอ-รีโดเพิ่มเติมตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นปราสาทที่สร้างในยุคกลาง แต่ผู้ดูแลคุมการก่อสร้างที่จริงแล้วคือฟีลิป เลบาอี ภรรยา ที่รวมทั้งบันไดกลาง (escalier d'honneur) ที่เป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดสิ่งหนึ่งของวังที่ได้รับอิทธิพลมาจากบันไดที่สร้างขึ้นที่ชาโตเดิง
เมื่อถูกต้องสงสัยว่ายักยอก แบร์เตอโลก็จำต้องหนีจากอาแซ-เลอ-รีโดที่ยังสร้างไม่เสร็จในปี ค.ศ. 1528 แบร์เตอโลจึงไม่มีโอกาสได้เห็นอาแซ-เลอ-รีโดอีก หลังจากนั้นพระเจ้าฟร็องซัวก็ทรงยึดทรัพย์สินของแบร์เตอโลและยกเป็นรางวัลให้กับข้าราชสำนักผู้มีตำแหน่งสูงของพระองค์
ต่อมาอาแซ-เลอ-รีโดก็เปลี่ยนมืออีกหลายครั้งมาจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อรัฐบาลฝรั่งเศสทำการซื้อและบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในวังตกแต่งใหม่ทั้งหมดด้วยเฟอร์นิเจอร์จากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในปัจจุบันวังเปิดให้สาธารณชนได้เข้าชม
ลักษณะการก่อสร้าง
วังอาแซ-เลอ-รีโดเป็นส่วนหนึ่งของปราสาทและวังที่ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ได้รับการประกาศโดยองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 2000
แนวคิดโฮจิมินห์
แนวคิดโฮจิมินห์ หรือ อุดมการณ์โฮจิมินห์ (Tư tưởng Hồ Chí Minh) เป็นปรัชญาการเมืองตามหลักลัทธิมากซ์–เลนินและอุดมการณ์ของโฮจิมินห์ โดยได้รับการพัฒนาและประมวลโดยพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1991 ศัพท์นี้ใช้เรียกครอบคลุมทฤษฎีและนโยบายทางการเมืองที่ถือว่าเป็นตัวแทนของลัทธิมากซ์–เลนินรูปแบบหนึ่งที่ได้รับการปรับให้สอดคล้องกับสภาวการณ์และประวัติศาสตร์เวียดนาม อุดมการณ์นี้ได้รวมมุมมองว่าด้วยประเด็นพื้นฐานของการปฏิวัติเวียดนาม โดยเฉพาะการพัฒนาและการประยุกต์ใช้ลัทธิมากซ์–เลนินให้เข้ากับภาวะทางวัตถุของประเทศเวียดนาม   แม้ว่าอุดมการณ์นี้จะได้รับการตั้งชื่อตามประธานาธิบดีและนักปฏิวัติชาวเวียดนาม แต่ก็ไม่จำเป็นต้องสะท้อนอุดมการณ์ส่วนตัวของโฮจิมินห์ แต่สะท้อนอุดมการณ์ทางการของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเสียมากกว่า
เคดี/เอ
เคดี/เอ เป็น เกิร์ลกรุป วงดนตรีเสมือนจริง ประกอบด้วยตัวละครจากเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์ ทั้งหมด 4 ตัว ได้แก่ อาริ, อาคาลิ, อีฟลีนน์, และไคสะ ผู้ให้เสียงหลักของ อีฟลีนน์ และ ไคสะ เป็นนักร้องสัญชาติอเมริกันคือ เมดิสัน เบียร์ และ ไจร่า เบิร์นส แต่พวกเขาถูกแทนที่ชั่วคราวในเพลง "เดอะแบดเดสต์" โดย บีอา มิลเลอร์ และ วูลฟ์ไทลา โดยไม่ทราบสาเหตุ ผู้ให้เสียงหลัก อาริ และ อาคาลิ เป็นสมาชิกจากวง ไอเดิล มี-ย็อน และ โซ-ย็อน เคดี/เอได้รับการพัฒนาขึ้นโดย ไรออตเกมส์ บริษัทผู้พัฒนาเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์ และเปิดตัวในงานแข่งขัน ลีกออฟเลเจ็นดส์ชิงแชมป์โลกปี 2018 ด้วยเทคนิค ความเป็นจริงเสริม หรือ AR เป็นการแสดงสดครั้งแรกของเพลง "ป็อปสตาร์" โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้รับความนิยมโดยมียอดผู้ชมทะลุ 100 ล้านครั้งในหนึ่งเดือน และมียอดผู้ชมมากกว่า 300 ล้านครั้ง ผ่าน YouTube รวมทั้งติดอันดับยอดขายเพลงดิจิทัลของ บิลบอร์ด ซึ่งภายหลังได้ปล่อยซิงเกิลโปรโมตในเดือนสิงหาคมปี 2020 ชื่อเพลง  "เดอะแบดเดสต์"
แนวคิดของ เคดี/เอ นั้นมาจากความต้องการของ ไรออต ที่จะสร้างเนื้อหาดนตรีให้มากขึ้นในอนาคต โดยเลือกตัวละครตามแบบนักร้อง เคป็อป กลุ่มนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อโปรโมต ลีกการแข่งขันชิงแชมป์โลก และขายสกินของตัวละครภายในเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์ ต่อมา เคดี/เอ ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในและนอกเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงของพวกเธอในระหว่างการแข่งขันชิงแชมป์โลกได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างมาก
การปรากฏตัว
เคดี/เอได้รับการเปิดตัวในงานแข่งขัน ลีกออฟเลเจ็นดส์ชิงแชมป์โลกปี 2018 ที่เมือง อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2018 พร้อมกับซิงเกิ้ลเปิดตัว ป็อปสตาร์ เป็นเพลงสองภาษาที่ผสมผสานทั้งแนวเคป๊อปและแนวตะวันตก ให้เสียงร้องเฉพาะภาษาอังกฤษโดย เมดิสัน เบียร์,ไจร่า เบิร์นส ให้เสียงร้องทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเกาหลีโดย มี-ย็อน,โซ-ย็อน ในระหว่างทำการแสดงเพลง ป็อปสตาร์ บนเวที เมดิสัน เบียร์,ไจร่า เบิร์นส,มี-ย็อน และ โซ-ย็อน พวกเธอได้ทำการแสดงพร้อมด้วยเทคนิค ความเป็นจริงเสริม หรือ AR ร้องและเต้นควบคู่ไปกับตัวละครในเกมเวอร์ชันเสมือนจริง โดยสามารถแสดงการกระทำที่มนุษย์ไม่สามารถทำได้เช่น อาริ ลอยขึ้นกลางบนเวที หรือ ไคสะ ยิงมิสไซล์ เป็นพลุออกมา ในขณะที่ผู้ชมไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ต้องมองผ่านจอภาพเท่านั้น
เดิมที เซบาสเตียน นาจานด์ ผู้แต่งเพลง ป็อปสตาร์ แต่งเพลงทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ ต่อมาได้เพิ่มเนื้อเพลงภาษาเกาหลีให้มากขึ้น ในตอนสุดท้าย นาจานด์ ได้บอกว่า "เราต้องการผสมผสานระหว่างเพลงป็อปและเคป็อป". แพทริค โมราเลส หัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์เบื้องหลังมิวสิกวิดีโอ ป็อปสตาร์ กล่าวว่า "เราต้องการให้ เคดี/เอ อยู่ระหว่างโลกแฟนตาซีและโลกแห่งความเป็นจริง" ในตอนแรกทีมงานไม่แน่ใจว่าแนวเพลงจะเหมาะสมกับกลุ่มนี้มากที่สุด เนื่องจากความหลากหลายในแนวเพลงป๊อป ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะเลือกธีมที่น่ารักและมีความเป็นไอดอลมากขึ้นให้ "ทันสมัยและฉูดฉาด" ที่ผสมผสาน "สไตล์สตรีตเล็กน้อยเข้ากับความรู้สึกแบบงานฝีมือ" "
ในเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์
สกินเคดี/เอของ อาริ, อาคาลิ, อีฟลีนน์ และ ไคสะ เป็นกลุ่มศิลปินหญิงเคป็อปวางจำหน่ายเป็นภายในเกม ลีกออฟเลเจ็นดส์ สกินในเกมนี้มีไว้เพื่อจุดประสงค์เพื่อเสริมด้านความงามให้แก่ตัวละครเท่านั้น
แนวคิดและการสร้าง
ชื่อ "เคดี" เป็นคำศัพท์ในเกมใน ลีกออฟเลเจ็นดส์ หมายถึงการฆ่า การตาย และการช่วยเหลือ ในเกมของผู้เล่น
สมาชิก
ตัวละครได้รับเลือกจากรายชื่อตัวละครภายในเกมโดยพิจารณาจากว่าผู้เล่นจะมองว่าพวกเขาเป็น "ป็อปสตาร์" อย่างสมจริง จากข้อมูลของ Patrick Morales อาริ เป็นตัวละครตัวแรกที่ได้รับเลือกให้เป็น เคดี/เอ เนื่องจากเธอเคยปรากฏตัวในเพลงที่เกี่ยวข้องกับเกมในชื่อ "ป็อปสตาร์อาริ" ในปี 2013 ต่อจากนั้นด้วยความที่ Ahri เป็น "ผู้นำที่สวยงามและมีเสน่ห์" อีฟลินน์จึงถูกเลือกให้ตรงกันข้ามกับสิ่งนั้นโดย "เป็นนักร้องที่ดูดุร้ายและเป็นดีวาของวง" ในขณะที่ตัวละคร อาคาลิ ถูกปรับเปลี่ยนใหม่ในเวลานั้น Morales ก็รวมเธอเข้าไปในวงด้วยในขณะที่เขาชอบ "จิตวิญญาณที่ดื้อรั้น" ของตัวละครนี้ ไคสะ ถูกรวมเข้าด้วยกันเนื่องจากได้รับคำแนะนำจากหัวหน้าผู้ออกแบบสกิน Janelle Jimenez ในขณะที่เธอต้องการ "ผู้โดดเดี่ยวที่เข้มแข็ง แต่เงียบขรึมที่พร้อมจะแสดงตัวตนบนเวทีผ่านการเต้นของเธอ"
ทีมยังต้องการความหลากหลายในตัวละครที่เลือกซึ่งตัวละครแต่ละตัวมีต้นแบบที่กำหนดไว้อย่างดีช่วยให้ผู้ชมจดจำสมาชิก เคดี/เอ ที่พวกเขาชื่นชอบได้อย่างง่ายดาย ตามที่ Jimenez กล่าวว่า "กลุ่มป็อปมักจะมีสมาชิกที่มีบุคลิกและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เหมือนดูทีมอนิเมะคลาสสิกที่คุณมีหัวหน้าวงขี้อายคนขี้แกล้ง ฯลฯ " นอกจากนี้พวกเขายังต้องการให้แน่ใจว่าตัวละครที่เลือกมามีตำแหน่งที่แตกต่างกันในเกม ป็อปสตาร์ ถูกเขียนขึ้นโดยคำนึงถึงต้นแบบเหล่านี้ ตัวอย่างเช่นท่อนแร็ปถูกรวมอยู่ในเพลงเนื่องจาก อาคาลิ ถูกจินตนาการว่าจะเป็นแร็ปเปอร์และท่อนพรีคอรัสได้รับการออกแบบให้ร้องโดย อาริ
โรงอาบน้ำเกย์
โรงอาบน้ำเกย์ (Gay bathhouse) หรือซาวน่าเกย์ (gay saunas) เป็นสถานที่ที่ผู้ชายสามารถไปมีเพศสัมพันธ์กับชายอื่น แต่ไม่ใช่ผู้ชายทั้งหมดที่ไปโรงอาบน้ำเกย์จะเป็นเกย์ด้วยทั้งหมด ส่วนโรงอาบน้ำสำหรับผู้หญิงนั้นหายากกว่ามาก ในโรงอาบน้ำผู้ชายบางแห่งจะมีบางคืนที่ให้บริการสำหรับเลสเบี้ยนหรือผู้หญิงล้วน
โรงอาบน้ำมีหลากหลายทั้งเรื่องขนาดและสิ่งอำนวยความสะดวก ตั้งแต่เล็ก ๆ จุคน 10 หรือ 20 คนต่อห้อง และมีล็อกเกอร์กะทัดรัดถึงซาวน่าหลายห้องที่มีห้องหลายแบบและหลายขนาด และมีห้องอบไอน้ำหลายห้อง มีอ่างจากุซซี และในบางครั้งมีสระว่ายน้ำ —แต่เกือบทั้งหมดมีห้องอบไอน้ำอย่างน้อยหนึ่งห้อง (หรือซาวน่าเปียก) เช่นเดียวกับฝักบัวอาบน้ำ ล็อกเกอร์ และห้องส่วนตัวเล็ก ๆ แตกต่างจากซ่อง โรงอาบน้ำหลายแห่งเป็นระบบสมาชิกเท่านั้น ลูกค้าจะจ่ายเฉพาะค่าใช้สิ่งอำนวยสะดวก และกิจกรรมทางเพศ (ถ้ามี) การบริการไม่ได้บริการโดยพนักงาน แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างลูกค้าด้วยกันเอง ไม่มีการจ่ายเงินให้กัน มีโรงอาบน้ำเกย์หลายแห่งห้ามการขายตัว
ประวัติ
จากการบันทึกเรื่องการนัดพบมีเพศสัมพันธ์ของผู้ชายกับชายอื่นในโรงอาบน้ำ ต้องย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 15 ส่วนโรงอาบน้ำดั้งเดิมเมื่อ 6 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช และมีการบันทึกโบราณว่ามีกิจกรรมทางเพศคนรักร่วมเพศในกรีซ ในฝั่งตะวันตก ผู้ชายเกย์มักจะใช้โรงอาบน้ำมีเพศสัมพันธ์มาตั้งแต่ อย่างน้อยเมื่อปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 เวลานั้นกิจกรรมทางเพศของชายรักชายถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ในประเทศตะวันตกส่วนมาก ผู้ชายที่ถูกจับได้ว่ามีกิจกรรมรักร่วมเพศจะถูกจับและจะถูกประจานในที่สาธารณะ ผู้ชายเริ่มมีเพศสัมพันธ์บ่อยขึ้นตามสถานต่าง ๆ อย่าง โรงอาบน้ำ สวนสาธารณะ ตรอกซอกซอย รถไฟและป้ายรถประจำทาง โรงภาพยนตร์ ห้องน้ำสาธารณะ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ที่พวกเขาจะพบกับผู้ชายอื่นเพื่อมีเพศสัมพันธ์ มีเจ้าของโรงอาบน้ำหลายคนพยายามป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างลูกค้าคนอื่น เพื่อป้องกันการฟ้องร้องด้านกฎหมาย รวมถึงการสอดส่องการมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ
การบันทึกในยุคแรก
ในฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี ในปี 1492 ได้มีการขจัด "ต่อการร่วมเพศทางทวารหนัก" สถานที่ที่มีกิจกรรมทางเพศของพวกรักร่วมเพศ ที่เป็นที่รุ้จักอย่าง โรงเตี๊ยม, ห้องอาบน้ำ และ คาซินี (casini) ซึ่งศาลผู้นำตัดสินของเมือง (The Eight of Watch) พิพากษาคดีที่เกิดขึ้นเรื่องการร่วมเพศทางทวารหนัก และเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1492 พวกเขาเตือนผู้จัดการโรงอาบน้ำให้ป้องกัน "เด็กผู้ชายที่น่าสงสัย" ในระยะเวลาสั้น ๆ จากเมษายน 1492 ถึงกุมภาพันธ์ 1494 พวกเขาพิสูจน์ได้ว่าชาย 44 คนผิดจริง ฐานมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ
ในฝรั่งเศส จากบันทึกของตำรวจในการจู่โจมเข้าโรงอาบน้ำพาริเซียน เกิดขึ้นในปี 1876 ใน Bains de Gymnase จาก Rue du Faubourg-Poissonnière มีชาย 6 คน อายุตั้งแต่ 14 ถึง 22 ปี ถูกดำเนินคดีข้อหาฝ่าฝืน รวมถึงผู้จัดการและพนักงานสองคน ในการสนับสนุนให้ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชาย
ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903 ตำรวจนิวยอร์กบันทึกการจู่โจมเข้าโรงอาบน้ำเกย์ ที่ชื่อ โรงอาบน้ำโรงแรมอาริสตัน ผู้ชาย 26 คน ถูกจับ และมี 12 คนมีข้อหาการร่วมเพศทางทวารหนัก มี 7 คนยอมจำคุกระหว่าง 4 ถึง 20 ปีในคุก
โรงอาบน้ำเกย์ยุคแรก
ในนิวยอร์กซิตี โรงอาบน้ำเอเวอราร์ดได้เปลี่ยนจากโบสถ์มาเป็นโรงอาบน้ำในปี 1888 และได้รับการสนับสนุนจากเกย์ จนในทศวรรษ 1920 ต่อมาในทศวรรษ 1930 มีชื่อเสียงขึ้นมา เป็นที่เลื่องลือในเรื่อง "มีคลาสที่สุด, ปลอดภัยที่สุด และเป็นที่รู้จักดีที่สุดในเรื่องอาบน้ำ" ต่อมาถูกเพลิงไหม้ไปเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1977 มีชายเสียชีวิตเก้าคน ที่เหลือบาดเจ็บแสนสาหัส โรงอาบน้ำเอเวอราร์ด ปิดทำการในปี 1986 และที่เป็นที่นิยมเช่นกันในทศวรรษ 1910 โรงอาบน้ำโพรดิวซ์เอกซ์เชนจ์ และโรงอาบน้ำลาฟาเยตต์ (ตั้งอยู่ 403-405 ถนน Lafayette, ตั้งแต่ปี 1916 จัดการโดย ไอราและจอร์จ เกิร์ชวิน) โรงอาบน้ำเพนน์โพสต์ ตั้งอยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรมเพนน์โพสต์ มีชื่อเสียงเป็นสถานที่ของเกย์ในยุคทศวรรษ 1920 แต่ก็ยังขาดเรื่องห้องหับส่วนตัวและมีสภาพทรุดโทรม
ในลอนดอน โรงอาบน้ำตุรกีซาวอย ตั้งอยู่ที่ 92 ถนนเจอร์มีนกลายเป็นแหล่งนิยม (เปิดในปี 1910 และยังคงเปิดจนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1975) นักหนังสือพิมพ์ เอ.เจ. แลงกัธ เขียนไว้ว่า "โรงอาบน้ำที่ถนนเจอร์มีน เป็นเหมือนสังเวียนอันโชดช่วงของชายมีอายุ ที่ต้องการสลัดเหงื่อออกจากระบบและชายหนุ่มที่มาเพื่อเพลิดเพลินในแบบท่วงท่ากับผ้าขนหนูตุรกี และถึงแม้ว่าพวกเขาจะถูกตรวจตราอย่างเข้มงวดจากผู้ดูแล พวกเขาจัดแจงเรื่องสถานที่ให้กับชายหนุ่ม ก่อนที่จะเสิร์ฟด้วยชา" แขกประจำรวมถึง ร็อก ฮัดสัน
ในทศวรรษ 1950 โรงอาบน้ำตุรกีเบอร์มอนด์เซย์ ได้รับการจัดอันดับโดย เคนเนธ วิลเลียมส์ "ว่าเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างเลิศ" ในอนุทินของเขา
โรงอาบน้ำเกย์สมัยใหม่
ในทศวรรษ 1950 โรงอาบน้ำเกย์โดยเฉพาะ เริ่มเปิดในสหรัฐอเมริกา ถึงแม้มีปัญหากับตำรวจแต่โรงอาบน้ำเหล่านี้ก็ยังเป็นมิตรกับชาวรักร่วมเพศเป็นอย่างดี และยังคงมีมาถึงทุกวันนี้ เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับการเป็นเกย์ ซึ่งผู้สนับสนุนก็บ่งบอกว่าเป็นคนรักร่วมเพศ โรงอาบน้ำให้ความปลอดภัยหลายอย่างในการมีเพศสัมพันธ์มากกว่าสถานที่สาธารณะที่อื่น
ในปลายทศวรรษ 1960 และ 1970 โรงอาบน้ำเกย์ซึ่งปัจจุบันมีเจ้าของและดำเนินการโดยเกย์ ได้รับอนุญาตอย่างเต็มที่ การจัดตั้งครั้งนี้ถือเป็นสถาบันหลักของชาวเกย์ โรงอาบน้ำเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นสถานที่นัดพบของเกย์อย่างไม่เป็นทางการ เป็นสถานที่ที่เหล่าเพื่อนพ้องได้พบเจอกันและพักผ่อน โรงอาบน้ำมักจะจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ตามวันไพรด์เดย์ และมักเปิดตามวันเทศกาลต่าง ๆ ด้วยอย่างเช่นวันขอบคุณพระเจ้า และวันคริสต์มาส ซึ่งพวกเกย์บางส่วนมักถูกปฏิเสธจากครอบครัวของเขาเนื่องจากอัตลักษณ์ทางเพศของพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่มีที่จะไป การบริการยังมีเรื่องการลงคะแนนเสียง อย่างในการเลือกตั้งในปี 1980 ที่โรงอาบน้ำนิวเซนต์มาร์ก ในนิวยอร์กซิตี ที่ได้ความร่วมมือจากสหพันธ์สตรีผู้ออกเสียง (League of Women Voters) ที่จัดการการผลักดันเรื่องการลงคะแนนเสียง
ในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โรงอาบน้ำ อบไอน้ำเกย์ เปิดในปี 1967 ที่โรงอาบน้ำไอน้ำแยกบอนดี ที่ 109 ถนนออกซฟอร์ด จากปี 1972 ถึงปี 1977 ก็มีโรงอบไอน้ำเกย์ เปิดอย่าง เคนส์คาราเตคลาสเซส (Ken's Karate Klasses) (มีชื่อเล่นว่า KKK) ที่ยังคงเปิดอยู่ในปี 2008 ซึ่งต่อมาเรียกว่า "Ken's at Kensington", นัมเบอร์ 253, คิงสตีม, ซิลลูเอตอเมริกันเฮลธ์เซนเตอร์, โคลท์ 107 เรครีเอชันเซนเตอร์, แบร์ฟุตบอย และ โรมันบาธ (มีชื่อเล่นว่า Roman Ruins) ในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย โรงอาบน้ำเกย์แห่งแรกเปิดที่ถนนลาโทรบ มีชื่อว่า สตีมเวิร์กส เปิดในปี 1979 และปิดไปเมื่อ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2008
ในสหราชอาณาจักร ซาวน่าเกย์มักถูกตำรวจจู่โจม ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 อย่างเช่น การจู่โจมเมื่อพฤษภาคม 1988 ที่บราวนีส์ ในสเตรตแฮม เจ้าของเข้าคุกนานกว่า 6 เดือนและถูกปรับ £5,000 และซาวน่าโรงแรมบรู๊กลินเฮาส์ ในแมนเชสเตอร์  ในทศวรรษ 1990 จากค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น อย่างเช่นการจัดการ การลดลงของการฟ้องร้อง การเข้าใจในการเหยียดเพศ และความสนใจของอาชญากรรมที่ไม่มีเหยื่อ ซาวน่าเกย์กลายเป็นสถานที่ที่ดำเนินการได้โดยไม่มีภัย ถึงแม้ว่าทัศนคติของตำรวจจะมีความหมายว่าพวกเขายินยอมที่จะทำไม่รู้ไม่ชี้เพราะพวกเขายินดีให้มีกิจกรรมเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่จำกัด มากกว่ากิจกรรมนอกสถานที่ ที่พวกเขาฝ่าฝืนกิจกรรมรักร่วมเพศ กระทำอนาจาร
อย่างไรก็ตาม มีหลายประเทศ ที่สื่อมวลชนยังคงตราหน้าว่าเป็นสิ่งที่น่าอับอาย ในไอร์แลนด์เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ซาวน่าอินค็อกนิโต ที่มีข่าวใหญ่ว่าซาวน่าเกย์มีพระเสียชีวิตโดยอาการหัวใจวาย และมีพระอีก 2 รูป พยายามช่วยเหลืออยู่ที่นั่น ปัจจุบัน โรงอาบน้ำเกย์ หรือซาวน่า มักอยู่ในเมืองใหญ่ ๆ ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
ฟุตบอลโลก 2014 รอบแพ้คัดออก
ในรอบน็อกเอาต์ (รวมถึงรอบชิงชนะเลิศ) หากการแข่งขันอยู่ในระดับการจบเกม 90 นาที ก็ต้องไปต่อเวลาพิเศษเพิ่มอีก (ครึ่งละ 15 นาที) ถ้าผลการแข่งขันหลังต่อเวลาพิเศษแล้วยังหาผู้ชนะไม่ได้ จะต้องตัดสินด้วยการยิงลูกโทษตัดสิน
ครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่สามที่ไม่มีทีมจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียอยู่ในรอบน็อกเอาต์ ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในฟุตบอลโลก 2 ครั้ง เมื่อปี ค.ศ. 1990 และ ค.ศ. 1986
โคลอมเบีย พบ อุรุกวัย
หมายเหตุ
คอสตาริกา พบ กรีซ
หมายเหตุ
คัพนูดเดิลส์
คัพนูดเดิลส์ (カップヌードル) เป็นแบรนด์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถ้วยที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1971 และผลิตโดยบริษัทอาหารญี่ปุ่นนิสชินฟูดส์ บรรจุในโฟม พลาสติก หรือถ้วยกระดาษ แล้วเติมน้ำเดือด
ชื่อแบรนด์ คัพนูดเดิล ยังเป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของนิสชินฟูดส์อีกด้วย
ประวัติ
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1958 โดยโมโมฟูกุ อันโด ผู้ก่อตั้งบริษัทอาหารญี่ปุ่นนิสชิน ซึ่งเป็นชาวไต้หวัน เขาใช้ราเมงไก่เป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสแรกของบริษัท
ทิงนองนอย
ทิงนองนอย เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของโมเดิร์นด็อก โดยเป็นผลงานชุดแรกที่ผลิตโดยสังกัดของตนเอง อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลสาขาอัลบั้มเพลงไทยยอดเยี่ยมจาก Music Express Awards 2008 ภาพหน้าปกของอัลบั้มนี้คือภาพถ่ายหินตาบนเกาะสมุย
รถไฟใต้ดินอาดานา
รถไฟใต้ดินอาดานา เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินระยะทาง 14 กิโลเมตร แนวเส้นทางเหนือ-ใต้ ผ่านใจกลางเมืองอาดานา มีจำนวน 13 สถานี สามารถขนส่งผู้โดยสารได้ 21,600 คนต่อเที่ยวต่อชั่วโมง ใช้เวลาเดินทางตลอดสาย 21 นาที
เส้นทาง
รถไฟใต้ดินอาดานา ระยะทาง 13.926 กิโลเมตร เป็นทางใต้ดิน 3.521 กิโลเมตร ทางยกระดับ 5.332 กิโลเมตร และทางเสมอระดับ 5.073 กิโลเมตร
รายชื่อสถานี
ทั้งหมด 13 สถานี แบ่งเป็นสถานีใต้ดิน 4 สถานี สถานียกระดับ 5 สถานี และสถานีระดับดิน 4 สถานี
ยู ฮายาชิ
ยู ฮายาชิ ( 林 勇<rt>はやし ゆう</rt>, 2 เมษายน 1983 -) เป็นนักพากย์และนักร้องชาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองซามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัดเค็นโปรดักชัน ส่วนสูง 164 ซม.
ตอลิบาน
ฏอลิบาน หรือ ตอลิบาน (Taliban; طالبان หรือ 'ผู้แสวงหา')  ซึ่งเรียกตนเองว่า เอมิเรตส์อิสลามแห่งอัฟกานิสถาน (Islamic Emirate of Afghanistan, IEA) ซึ่งคนไทยเรียกว่ากลุ่มนี้ว่า ตาลีบัน เป็นขบวนการทางศาสนา-ทางการเมืองของอิสลามิสต์ดิบันดี(Deobandi) และองค์กรทางทหารในอัฟกานิสถาน ซึ่งหลายรัฐบาลและองค์กรต่าง ๆ ได้มองว่าเป็นผู้ก่อการร้าย
เป็นหนึ่งในสองหน่วยงานที่กล่าวอ้างว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของอัฟกานิสถาน ควบคู่ไปกับสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับสากล
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ถึง 2001 ตอลิบานได้เข้ายึดอำนาจเหนือพื้นที่ประมาณสามในสี่ของอัฟกานิสถาน และบังคับใช้กฎหมายชารีอะฮ์หรือกฎหมายอิสลามอย่างเคร่งครัด ตอลิบานเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มที่โดดเด่นในสงครามกลางเมืองอัฟกานิสถาน และส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยพวกนักเรียน(ตาลิบ) จากพื้นที่ปัชตุน (Pashtun) ทางตะวันออกและทางใต้ของอัฟกานิสถานที่ได้เข้าศึกษาในโรงเรียนอิสลามแบบดั้งเดิม และต่อสู้รบในช่วงสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน ภายใต้การนำของมุฮัมมัด อุมัร ขบวนการนี้ได้แผ่ขยายไปทั่วอัฟกานิสถาน ทำให้อำนาจของกลุ่มขุนศึกมูจาฮีดีนต้องจบลง เอมิเรตส์อิสลามแห่งอัฟกานิสถานซึ่งใช้ระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1996 และได้ย้ายเมืองหลวงอัฟกานิสถานไปยังกันดะฮาร์ มันถูกควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศจนกระทั่งถูกโค่นล้มอำนาจภายหลังจากการบุกครองอัฟกานิสถานที่นำโดยอเมริกาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน ในช่วงการปกครองส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกลุ่มก่อนหน้านี้ได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยกลุ่มพันธมิตรฝ่ายเหนือ ซึ่งส่วนใหญ่ยังคงเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นความต่อเนื่องของรัฐอิสลามอัฟกานิสถานแบบชั่วคราว ณ จุดสูงสุด การยอมรับทางการทูตอย่างเป็นทางการของรัฐบาลตอลิบานซึ่งเป็นที่ยอมรับจากสามประเทศเท่านั้น: ปากีสถาน ซาอุดีอาระเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ภายหลังต่อมากลุ่มได้ถูกจัดตั้งใหม่เป็นขบวนการก่อกบฏเพื่อต่อสู้รบกับการบริหารปกครองของนายการ์ไซซึ่งได้รับหนุนหลังจากสหรัฐและกองกำลังสนับสนุนด้านความมั่นคงนานาชาติ (International Security Assistance Force, ISAF) ที่นำโดยเนโท ในสงครามในอัฟกานิสถาน
กลุ่มตอลิบานถูกประณามจากนานาประเทศ เนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายชารีอะฮ์ของศาสนาอิสลามอย่างเข้มงวด ซึ่งส่งผลทำให้ชาวอัฟกันหลายคนถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายทารุณ ในช่วงการปกครองของพวกเขา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ถึง ค.ศ. 2001 ตอลิบานและพันธมิตรของพวกเขาได้สังหารหมู่พลเรือนชาวอัฟกัน ปฏิเสธเสบียงอาหารของยูเอ็นที่จะมอบให้แก่พลเรือนที่กำลังอดอยาก 160,000 คน และดำเนินนโยบายเกี่ยวกับพสุธาจมเพลิง ซึ่งเป็นการเผาพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์และทำลายบ้านเรือนหลายหมื่นหลัง   ในขณะที่ตอลิบานควบคุมอัฟกานิสถาน พวกเขาสั่งห้ามกิจกรรมเคลื่อนไหวและสื่อต่าง ๆ รวมทั้งภาพวาด ภาพถ่าย และภาพยนตร์ที่แสดงให้เห็นถึงภาพของคนหรือสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ พวกเขายังสั่งห้ามในการใช้เครื่องเล่นดนตรีทุกชนิด ยกเว้นเพียงการใช้ดาฟ(daf) ซึ่งเป็นเครื่องเล่นดนตรีประเภทกลองชนิดหนึ่ง ตอลิบานได้กีดกันไม่ให้เด็กสาวและหญิงสาวในการเข้าศึกษาในโรงเรียน สั่งห้ามไม่ให้ผู้หญิงทำงานนอกสถานพยาบาล(แพทย์ชายจะถูกสั่งห้ามไม่ให้รักษาผู้หญิง) และกำหนดให้ผู้หญิงต้องมาพร้อมกับญาติผู้ชายและสวมผ้าบุรเกาะอ์ตลอดเวลาเมื่ออยู่ในที่สาธารณะ ถ้าผู้หญิงทำผิดกฏข้อบังคับบางอย่าง พวกเขาจะถูกเฆี่ยนตีหรือประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณะ ชนกลุ่มน้อยทางศาสนาและชาติพันธุ์ถูกเลือกปฏิบัติอย่างหนักในช่วงการปกครองของตอลิบาน ตามข้อมูลขององค์การสหประชาชาติ กลุ่มตอลิบานและพันธมิตรของพวกเขาได้มีส่วนรับผิดชอบต่อการเสียชีวิตของพลเรือนชาวอัฟกันถึง 76% ในปี ค.ศ. 2010 และ 80% ในปี ค.ศ. 2011 และ 2012    กลุ่มตอลิบานยังมีส่วนร่วมในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม ทำลายอนุสรณ์สถานมากมาย รวมทั้งพระพุทธรูปแห่งบามียานซึ่งมีอายุนับเก่าแก่มา 1,500 ปี ที่มีชื่อเสื่องโด่งดัง.
อุดมการณ์ของตอลิบานได้ถูกอธิบายว่าเป็นการผสมผสานรูปแบบ "นวัตกรรม" ของกฎหมายอิสลามชารีอะฮ์ที่มีพื้นฐานมาจากมูลฐานนิยมของดิบันดี และความเชื่อทางศาสนาอิสลามที่เข้มแข็ง ซึ่งได้ผสมเข้าด้วยกัน กับบรรทัดฐานทางสังคมและวัฒนธรรมของปัชตุน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ปัชตุนวาลี (Pashtunwali)  เนื่องจากกลุ่มตอลิบานส่วนใหญ่เป็นชนเผ่าปัชตุนกันหมด
หน่วยข่าวกรองระหว่างราชการ (Inter-Services Intelligence, ISI) และการทหารของปากีสถานถูกกล่าวหาอย่างกว้างขวางโดยประชาคมระหว่างประเทศและรัฐบาลอัฟกานิสถานว่าได้ให้การสนับสนุนกลุ่มตอลิบานในช่วงการก่อตั้งและช่วงเวลาที่อยู่ในอำนาจ และสนับสนุนกลุ่มตอลิบานอย่างต่อเนื่องในช่วงการก่อกบฏ ปากีสถานได้ระบุว่าได้ยกเลิกให้การสนับสนุนทั้งหมดแก่กลุ่มนี้ หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน    ในปี ค.ศ. 2001 ได้มีรายงานว่า ชาวอาหรับ 2,500 คนซึ่งภายใต้การบังคับบัญชาของผู้นำอัลกออิดะฮ์ อุซามะฮ์ บิน ลาดิน ซึ่งต่อสู้รบเพื่อกลุ่มตอลิบาน
ภายหลังกรุงคาบูลถูกตีแตก เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 กลุ่มตอลิบานได้เข้าควบคุมอัฟกานิสถานอีกครั้ง
เอ็นจีซี 3949
เอ็นจีซี 3949 เป็นดาราจักรชนิดก้นหอย อยู่ในกลุ่มดาวหมีใหญ่ มีความเชื่อกันว่าจะอยู่ที่ประมาณ 50 ล้านปีแสงห่างจากโลก
ซูเปอร์โนวา
ซูเปอร์โนวาประเภทที่ 2 SN 2000db เป็นซูเปอร์โนวาเดียวที่ได้รับการสังเกตภายใน NGC 3949
สภาพแวดล้อม
เอ็นจีซี 3949 อยู่ในสมาชิกของกลุ่ม M109 กลุ่มของกาแลคซีที่อยู่ในกลุ่มดาวหมีใหญ่ที่อาจมีมากกว่า 50 กาแลคซี กาแลคซีที่สว่างที่สุดในกลุ่มคือกาแลคซีชนิดก้นหอย M109
Menopon
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป อเมริกาเหนือ เอเชียตะวันตกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pentalonia
Pentalonia เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Aphididae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลาง เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ประเทศเซเนกัล
เซเนกัล (Sénégal) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเซเนกัล (République du Sénégal) เป็นประเทศที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก มีพรมแดนทางตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทางเหนือจรดมอริเตเนีย ทางตะวันออกจรดมาลี และทางใต้จรดกินีและกินี-บิสเซา โดยล้อมแกมเบียซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศไว้เกือบทั้งหมด และมีหมู่เกาะกาบูเวร์ดีตั้งอยู่ห่างจากชายแดนตะวันตกไปราว 560 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มกึ่งทะเลทราย โดยค่อย ๆ ลาดสูงขึ้นไปจรดเชิงเขาบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ที่อุดมไปด้วยป่าไม้
ศตวรรษที่ 19-20
ยุคอาณานิคม ชาวยุโรปชาติแรกที่เข้ามาตั้งรกราก ได้แก่ ชาวโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ต่อมาในศตวรรษที่ 17 อิทธิพลของฝรั่งเศสเริ่มเข้ามาและมีเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ และสามารถสยบรัฐมุสลิมรัฐสุดท้ายได้ในปี 1893 เซเนกัลตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนานถึง 300 ปี (1659-1960) และดาการ์กลายเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมฝรั่งเศสในแอฟริกาตะวันตก เซเนกัลได้รับเอกราชโดยรวมอยู่ในสหพันธรัฐมาลีในวันที่ 20 มิถุนายน 1960 และได้ถอนตัวออกจากสหพันธรัฐเพื่อเป็นประเทศเอกราชอย่างแท้จริงเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 1960
หลังการประกาศเอกราช
ยุคหลังได้รับเอกราช เมื่อเซเนกัลได้รับเอกราช นาย เลออปอล เซดาร์ ซ็องกอร์ เป็นประธานาธิบดีคนแรกและเป็นประมุขของประเทศ จนเมื่อปี 1980 นักการเมืองรุ่นใหม่ ได้กดดันให้เขาลาออกเนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจส่งผลให้นาย Abdou Diouf ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีขณะนั้นได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนที่สองของเซเนกัลแทน และดำรงตำแหน่งต่อมาเป็นเวลา 19 ปี โดยได้รับเลือกตั้งทั้งหมด 3 ครั้ง ในปี 1983, 1988 และ 1993 ในการเลือกตั้งเมื่อปี 2000 นาย Diouf พ่ายแพ้แก่ผู้นำฝ่ายค้าน นาย Abdoulaye Wade เนื่องจากชาวเซเนกัลอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเกิดความเบื่อหน่ายในพรรคสังคมนิยมของนาย Diouf ซึ่งครองอำนาจมานานถึง 40 ปี และมีความแตกแยกภายในพรรคสูง อนึ่ง เซเนกัลเคยรวมประเทศกับแกมเบียจัดตั้งสหพันธรัฐเซเนแกมเบียในปี 1982 แต่ก็กลับแยกกันดังเดิมอีกในปี 1989
บริหาร
การเมืองเซเนกัลมีความมั่นคงมากที่สุดประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก และ เป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในแอฟริกาซึ่งไม่เคยประสบเหตุปฏิวัติรัฐประหาร พรรคร่วมรัฐบาล นำโดยพรรค Senegalese Democratic Party ของประธานาธิบดี Wade คุมเสียงข้างมากในสภา  การเมืองจึงมีเสถียรภาพสูง นอกจากนี้ ยังสามารถสร้างแนวร่วมได้เพิ่มขึ้น
ปัญหาสำคัญของเซเนกัลคือการต่อต้านจากกลุ่มติดอาวุธ the Movement of Democratic Forces in Casamance ของชนเผ่า Dioula ซึ่งไม่พอใจในการปกครองของชนเผ่า Wolof ซึ่งเป็นเผ่าใหญ่ที่สุดของเซเนกัล เนื่องจากเห็นว่า กลุ่มตนไม่ได้รับความสนใจจากรัฐบาลในอดีต แม้ว่าจะมีการลงนามความตกลงสันติภาพกันเมื่อเดือนธันวาคม 2004 แต่ก็ยังมีต่อต้านอยู่เสมอ แม้ว่าจะมีปัญหาภายในดังกล่าว แต่ก็ถือได้ว่าเซเนกัลเป็นหนึ่งในประเทศประชาธิปไตยที่มีเสถียรภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในแอฟริกา
ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย
ความสัมพันธ์ด้านการเมือง
ความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจ
ความสัมพันธ์ด้านสังคมและวัฒนธรรม
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศเซเนกัลแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 เขตการปกครอง (regions) ได้แก่
โครงสร้าง
เซเนกัลเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก แต่ใน ค.ศ. 1993 เซเนกัลประสบปัญหาความตกต่ำทางเศรษฐกิจอันเป็นผลมาจากการขาดดุลการค้าและมีหนี้สินต่างประเทศอยู่เป็นจำนวนมาก เป็นผลให้เศรษฐกิจขยายตัวเพียงร้อยละ 2.1 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1994 รัฐบาลได้มีการปฏิรูปเศรษฐกิจโดยการสนับสนุนจากประเทศผู้บริจาค การปฏิรูปเริ่มจากการประกาศลดค่าเงินสกุลฟรังค์เซฟา (CFA) ลง 50 %  (ค่า CFA ได้ผูกค่าเงินตายตัวกับค่าเงินยูโร) การควบคุมราคาและการอุดหนุนได้ค่อย ๆ ยกเลิกไป ผลจากการปฏิรูปส่งผลให้เศรษฐกิจเซเนกัลปรับตัวดีขึ้น GDP ขยายตัวเฉลี่ยร้อยละ 5 ในช่วงปี 1995-2006 อัตราเงินเฟ้อลดลงเหลือร้อยละ 2 ในปี 2006
ในฐานะที่ เซเนกัลเป็นสมาชิกสหภาพเศรษฐกิจและการเงินแห่งแอฟริกาตะวันตก (WAEMU) เซเนกัลได้ดำเนินการในการรวมตัวให้เข้มข้นมากขึ้นโดยการปรับระบบภาษีที่คิดกับนอกกลุ่มให้เป็นหนึ่งเดียวกัน และดูแลนโยบายการเงินอย่างมีเสถียรภาพมากขึ้น ปัญหาการว่างงานยังคงเป็นแรงผลักดันให้มีคนเซเนกัลอพยพไปยุโรปเพื่อหางานทำอย่างต่อเนื่อง วิกฤติด้านพลังงานก็เป็นอีกปัญหาหนึ่งที่ส่งผลให้เกิดปัญหาไฟดับบ่อยครั้งในบริเวณที่กว้างขวางในปี 2006 นอกจากนั้น เซเนกัลยังพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามผลจากการประกาศโครงการยกหนี้ให้กับประเทศยากจนของ IMF นั้น เซเนกัลได้รับการปลดหนี้ไปถึง 2 ใน 3
เศรษฐกิจของเซเนกัลขึ้นอยู่กับภาคบริการ การค้า การขนส่ง และการท่องเที่ยวเป็นหลัก เนื่องจากจุดเด่นด้านทำเลที่ตั้งของเซเนกัลที่เป็นศูนย์กลางกระจายสินค้าและการขนส่งในแอฟริกาตะวันตก แต่ในด้านการเกษตรและอุตสาหกรรมกลับได้รับการพัฒนาน้อย อุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ อุปกรณ์ก่อสร้าง และการแปรรูปทรัพยากรธรรมชาติ เช่น ปลา น้ำมันจากถั่วลิสง และฟอสเฟต
รายได้หลักของเซเนกัลมาจากการส่งออกสินค้าภาคเกษตร อาทิ ถั่วลิสง ประมง ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ฟอสเฟต ฝ้าย การท่องเที่ยว การบริการ และพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศ ทั้งนี้ ประเทศและองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือเซเนกัลในด้านการพัฒนามีหลายแหล่ง อาทิ ฝรั่งเศส กองทุนการเงินระหว่างประเทศ สหภาพยุโรป ธนาคารเพื่อการพัฒนาแอฟริกา USAID ญี่ปุ่น เยอรมนี แคนาดา และหน่วยงานของสหประชาติ รัฐบาลเซเนกัลมีนโยบายเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจของประเทศจากสังคมนิยมเป็นทุนนิยม สนับสนุนการค้าเสรีโดยได้เริ่มผ่อนคลายมาตรการกีดกันทางการค้า และแปรรูปรัฐวิสาหกิจ เนื่องจากแรงกดดันจากองค์การระหว่างประเทศที่ให้ความช่วยเหลือ โดยเฉพาะ IMF และธนาคารโลก ซึ่งประสงค์ให้รัฐบาลเซเนกัลปฏิรูปนโยบายทางเศรษฐกิจเป็นแบบการค้าเสรี
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร 14,354,690 คน (กรกฎาคม 2015) อัตราขยายตัว 2.6 % (2007)
เชื้อชาติ
เชื้อชาติ – โวลอฟ 43.3%, พูลาร์ 23.8%, เซเรร์ 14.7 %, โจล่า 3.7 %, แมนดินก้า 3 %, โซนินเก 1.1 %, ชาวยุโรปและเลบานอน 1 %, อื่น ๆ 9.4 %
ศาสนา
ประชากรเซเนกัลส่วนใหญ่ นับถือศาสนามุสลิม 94 %, คริสเตียน 5 % (ส่วนใหญ่เป็นแคธอลิค, ความเชื่อท้องถิ่น 1 % พุทธ 0.01% ดูเพิ่มได้ในพุทธศาสนาในประเทศเซเนกัล
ภาษา
ภาษาฝรั่งเศส (ภาษาทางการ), โวลอฟ, พูลาร์, โจล่า, แมนดินก้า
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลชายเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่เจียงเหมิน, ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7–12 มกราคม ค.ศ. 2020
การคัดเลือก
แปดทีมสุดท้ายจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งยังไม่ผ่านคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ แต่คาซัคสถานได้เข้าแข่งขันแทนปากีสถาน ซึ่งถอนตัวออกจากการแข่งขัน ตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากวอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย 2019
การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งสายของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019 โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019
ฟุตบอลโลก 1978
ฟุตบอลโลก 1978 (1978 FIFA World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 11 ที่จัดขึ้นที่ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน -25 มิถุนายน ค.ศ. 1978 โดยอาร์เจนตินาได้รับเลือกให้เป็นประเทศเจ้าภาพจากฟีฟ่าในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1966 ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1978 ผู้ชนะคืออาร์เจนตินาที่ชนะทีมเนเธอร์แลนด์ไป 3-1 หลังจากต่อเวลา การชนะครั้งนี้ของอาร์เจนตินาทำให้เป็นทีมที่ 5 (ตามหลังอุรุกวัย, อิตาลี, อังกฤษ และเยอรมนีตะวันตก) ที่เป็นเจ้าภาพและเป็นผู้ชนะฟุตบอลโลก
กองทัพอากาศจีน (แก้ความกำกวม)
กองทัพอากาศจีน อาจหมายถึง
กองทัพเรือจีน (แก้ความกำกวม)
กองทัพเรือจีน อาจหมายถึง
กองทัพเรือจีนก่อนปี 1912
เกลียวคู่กรดนิวคลีอิก
ในชีววิทยาโมเลกุล คำว่าเกลียวคู่ หมายถึงโครงสร้างซึ่งเกิดขึ้นจากโมเลกุลกรดนิวคลีอิกสองเส้น อย่างเช่น ดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอ โครงสร้างเกลียวคู่ของกรดนิวคลีอิกเป็นผลมาจากโครงสร้างทุติยภูมิ และเป็นองค์ประกอบสำคัญในการกำหนดโครงสร้างตติยภูมิของมัน คำดังกล่าวได้ถูกใช้อย่างกว้างขวางภายหลังการตีพิมพ์บทความ เกลียวคู่: การบรรยายส่วนบุคคลการค้นพบโครงสร้างของดีเอ็นเอ (The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA) โดยเจมส์ วัตสัน
ประวัติ
แบบจำลองเกลียวคู่ของโครงสร้างดีเอ็นเอนั้นได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในวารสารเนเจอร์โดยเจมส์ ดี. วัตสัน และฟรานซิส คริก ในปี ค.ศ. 1953 โดยอาศัยภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอ็กซ์ของดีเอ็นเอที่สำคัญ ซึ่งมีชื่อว่า "โฟโต 51" จากโรซาลินด์ แฟรงคลิน ในปี ค.ศ. 1952 ตามมาด้วยภาพถ่ายดีเอ็นเอที่มีความชัดเจนยิ่งขึ้นโดยเรย์มอนด์ กอซลิง, มอริส วิลคินส์, อเล็กซานเดอร์ สโตกส์ และเฮอร์เบิร์ต วิลสัน เช่นเดียวกับข้อมูลทางเคมีและชีวเคมีการเข้าคู่กันของเบสโดยเออร์วิน ชาร์กาฟฟ์      แบบจำลองก่อนหน้านั้นเป็นแบบจำลองเกลียวสาม
คริก วิลคินส์ และวัตสันต่างก็ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ประจำปี 1962 สำหรับการมีส่วนค้นพบดังกล่าว (แฟรงคลินได้เสียชีวิตไปแล้ว ไม่สามารถถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลได้)
ทับทิม (ผลไม้)
ทับทิม ชื่อท้องถิ่น เซี๊ยะลิ้ว, พิลา, พิลาขาว, มะก่องแก้ว, มะเก๊าะ, หมากจัง  เป็นไม้ผลขนาดเล็ก มีขนาดประมาณ 5-8 เซนติเมตร
คำว่า ทับทิม มีรากศัพท์จากภาษาสันสกฤตว่า ทาฑิม (दाडिम, "ต้นทับทิม, ผลทับทิม") ตรงกับภาษาบาลีและภาษาฮินดีว่า ทาฬิม หรือ ทาลิม (दाड़िम)
ประโยชน์
ผลทับทิมใช้รับประทานเป็นผลไม้มีรสหวานหรือเปรี้ยวอมหวานทับทิมเป็นผลไม้ที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ น้ำทับทิมมีวิตามินซีสูงและยังมีสารเกลือแร่ที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายในปริมาณที่สูงเหมาะสำหรับการดื่มเพื่อเพิ่มความสดชื่นให้กับร่างกาย
น้ำทับทิมมีสารต้านอนุมูลอิสระหลายชนิดและมีประสิทธิภาพสูงมากสามารถลดภาวะการแข็งตัวของเลือดจากไขมันในเลือดสูง บรรเทาโรคโรคหัวใจและความดันโลหิตสูง ช่วยเพิ่มพลังและความงาม ดื่มน้ำทับทิมคั้นวันละแก้วจะช่วยส่งเสริมการทำงานของหลอดเลือด ลดการแข็งตัวของหลอดเลือดแดงและช่วยเสริมสุขภาพของหัวใจให้ดีขึ้น
เปลือกทับทิมรักษาโรคท้องเดินและโรคบิด
เปลือกทับทิม
จากการศึกษาวิจัยพบว่าในเปลือกทับทิมมีสารในกลุ่มแทนนินสูง 22-25% โดยประกอบด้วยสารแทนนินในกลุ่ม มี Gallotannin เปลือกทับทิมตากแห้งใช้เป็นยาแก้ท้องเดินและโรคบิดได้ นอกจากนี้ยังพบสารแทนนินในกลุ่ม Ellagictannin ในปริมาณสูงสารในกลุ่มนี้มีคุณสมบัติเป็นตัวต้านอนุมูลอิสระที่ดี สารสกัดจากเปลือกผลด้วยเอทานอลมีฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ โดยมีสรรพคุณลดอาการอักเสบ ทั้งยังมีฤทธิ์ต่อต้านมะเร็งกว่า 13 ชนิด ไม่ให้เพิ่มจำนวนขึ้น เช่น มะเร็งผิวหนัง มะเร็งลำไส้ มะเร็งหลอดอาหาร มะเร็งตับ เป็นต้น
นอกจากนี้ยังพบว่ามีคุณสมบัติในการทำลายเซลล์มะเร็งหลอดอาหาร และลำไส้ใหญ่ ซึ่งพบว่าการให้กรดเอลลาจิกกับสัตว์ทดลอง สารดังกล่าวจะไปเร่งการเจริญของเซลล์มะเร็งแบบอะมอพโดซีส (Amoptosis) ทำให้เซลล์มะเร็งถูกทำลายโดยกลไกการแตกตัวของตัวมันเองได้
ความเชื่อ
ทับทิมเป็นผลไม้มงคลของจีน กิ่งใบทับทิมเป็นใบไม้สิริมงคลที่ใช้ทุกงานที่มีน้ำมนต์ประกอบพิธี โดยจะใช้พรมน้ำมนต์และ มีไว้ติดตัวเพื่อคุ้มครองกันภัย มีเรื่องเล่าว่า เพราะเป็นพันธุ์ไม้ที่ถูกนำมาเผยแพร่ในเมืองจีนพร้อมกับ พระพุทธศาสนา ซึ่งประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า " พระถังซัมจั๋ง " ได้ไปอาราธนาพระไตรปิฎกที่อินเดีย ท่านได้นำพันธุ์ไม้ต่างๆ มาด้วย และหนึ่งในนั้นก็คือทับทิม ด้วยความที่ทับทิมมีเมล็ดมาก จึงสื่อความหมายถึงการ ให้มีลูกชายมาก ๆ
กองทัพบกจีน (แก้ความกำกวม)
กองทัพบกจีน อาจหมายถึง
มาตราส่วนลอการิทึม
การใช้งานทั่วไป
ขีดที่ใช้แสดงหน่วยวัดในสไลด์รูล มีการจัดวางในมาตราส่วนลอการิทึมสำหรับการคูณและการหารตัวเลข ด้วยการบวกและลบความยาวบนมาตรส่วนลอการึทึม ซึ่งแต่ละช่วงจะมีความกว้างที่ไม่เท่ากันทำให้สามารถแสดงข้อมูลที่มีขนาดต่างกันหลายเท่าได้ ในการอ่านค่าจากกราฟลักษณะนี้จะต้องทำความเข้าใจของแกนแต่ละแกนเพื่อลดความผิดพลาดที่เกิดจากการอ่านค่า
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของหน่วยมาตราส่วนลอการิทึมที่ใช้กันทั่วไป โดยที่ปริมาณที่มากขึ้นจะทำให้ได้ค่าที่สูงกว่า:
รถไฟใต้ดินอัลมาเตอ
รถไฟใต้ดินอัลมาเตอ (Алматы метрополитені/Almaty Metropolitenı; Алма-Атинский метрополитен) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วในอัลมาเตอ เมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคาซัคสถาน เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โดยใช้งบประมาณก่อสร้าง 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และใช้เวลาก่อสร้างนานกว่า 23 ปี เป็นระบบรถไฟใต้ดินแห่งที่สองในภูมิภาคเอเชียกลาง โดยแห่งแรกคือรถไฟใต้ดินทาชเคนต์ในประเทศอุซเบกิสถาน
รถไฟใต้ดินสายแรกของระบบมีระยะทาง 8.56 กิโลเมตร ประกอบด้วยจำนวนสถานีทั้งหมด 9 สถานี นอกจากนี้ยังมีสายอื่น ๆ ที่กำลังก่อสร้างและเป็นโครงการ โดยเมื่อทุกสายสร้างเสร็จแล้วจะมีระยะทางรวมทั้งระบบ 45 กิโลเมตร
กองรบพิเศษที่ 20
กองรบพิเศษที่ 20 (ส่งทางอากาศ) (20th Special Forces Group (Airborne); อักษรย่อ: 20th SFG (A)) เป็นหนึ่งในสองเนชั่นแนลการ์ดของหน่วยรบพิเศษกองทัพบกสหรัฐ กองที่ 20—ตามที่เรียกกันในบางครั้ง—ได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้า ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง ซึ่งมีกองบัญชาการอยู่ที่เบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา (และเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิรัฐแอละแบมา) รวมถึงเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยบัญชาการใต้ของสหรัฐ มีพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุม 32 ประเทศ รวมถึงละตินอเมริกาทางใต้ของประเทศเม็กซิโก, แคริบเบียน, อ่าวเม็กซิโก และมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกเฉียงใต้ โดยพื้นที่ดังกล่าวได้แบ่งส่วนกับกองรบพิเศษที่ 7 ที่ฐานทัพอากาศเอกลิน ซึ่งเป็นกองรบพิเศษกองทัพประจำการเต็มเวลาที่รับผิดชอบในภูมิภาคเดียวกัน
Armigeres
Armigeres เป็นสกุลของแมลงวันที่อยู่ในวงศ์ Culicidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลียเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่: