cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเทวทัต
พระเทวทัตในสมัยพุทธกาล
ตามความในคัมภีร์อรรถกถาได้ขยายความพระไตรปิฎกและเรื่องราวพระเทวทัตถูกธรณีสูบนี้ก็ปรากฏอยู่ในอรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ยมกวรรคที่ 1 เรื่องพระเทวทัต โดยกล่าวเรื่องราวตอนพระเทวทัตถูกธรณีสูบไว้ว่า
ทำร้ายความรู้สึกของชาวจีน
ญี่ปุ่น
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ.2555 หลังจากรัฐบาลญี่ปุ่นได้เข้าควบคุมหมู่เกาะเซ็งกากุ สำนักข่าวซินหัวได้กล่าวว่าการกระทำดังกล่าว "ทำร้ายความรู้สึกของคนจีนทั้งพันสามร้อยล้านคน"
ฮ่องกง
ในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ.2562 ในระหว่างการประท้วงในฮ่องกง ที่จิ๊มซ้าโจ๋ยมีผู้ชุมนุมคนหนึ่งได้ลดธงชาติของจีนลงและโยนธงลงไปในทะเล สำนักงานราชการฮ่องกงและมาเก๊าได้ออกมาประนามว่า "กลุ่มคนหัวรุนแรงได้ละเมิดกฏหมายทำลายธงชาติของจีน ทำลายเกียรติยศของประเทศ ละเมิดระบบหนึ่งประเทศ สองระบบ และทำร้ายความรู้สึกของชาวจีนอย่างมาก"
พระเทวทัต
สาเหตุที่พระเทวทัตอาฆาตพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าได้ตรัสแสดงเรื่องราวที่พระเทวทัตเริ่มต้นจองเวรกับพระพุทธเจ้าไว้ใน เสรีววาณิชชาดก ซึ่งปรากฏเนื้อหาโดยละเอียดในคัมภีร์อรรถกถา สรุปความโดยย่อดังนี้
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พระเทวทัตจึงได้กำเนิดคอยตามติดเพื่อจองเวรชิงชังกับพระพุทธเจ้าสมณโคดมมาตลอดจนแม้กระทั่งชาติท้ายที่สุดและชาติปัจจุบัน พระเทวทัตก็เกิดเป็นชูชกและเกิดเป็นเจ้าชายเทวทัตเป็นลำดับมา จนถึงการกระทำร้ายเลวในปัจจุบันที่กระทำต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก่อนที่จะก่ออนันตริยกรรมกระทำรุนแรงที่สุดแล้วกลับสำนึกได้ในภายหลัง
สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต
สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า พระเทวทัตจะทำชั่วต่อพระพุทธเจ้าและพระศาสนานั้นได้มีการกล่าวไว้ในมิลินทปัญหา ว่าเมื่อครั้งหนึ่ง พระเจ้ามิลินท์ทรงได้สนทนาธรรมกับพระนาคเสนเถระ พระเจ้ามิลินท์ได้ทรงปุจฉาว่า การที่พระพุทธเจ้าได้ประทานการบวชเป็นภิกษุแก่พระเทวทัตนั้น พระพุทธองค์ทรงรู้หรือไม่ว่าถ้าพระเทวทัตบวชเข้ามาแล้วจะสร้างบาปกรรมอันใหญ่หลวงแก่พระศาสนาและพระพุทธองค์คือ ทำร้ายพระพุทธเจ้าและทำสังฆเภทคือให้สงฆ์แตกกัน พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า ทรงรู้ หลังจากนั้นพระเจ้ามิลินท์ทรงได้ปุจฉาอีกว่า เมื่อพระพุทธองค์ทรงรู้แล้ว ทำไมยังทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตอีก พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า เหตุที่พระพุทธองค์ทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตนั้น เพราะทรงเล็งเห็นว่า ถ้าพระเทวทัตครองเรือนเป็นคฤหัสถ์ก็จะก่อกรรมทำชั่วอย่างไม่จบสิ้น เมื่อตายไปก็จะไปบังเกิดในอบายภูมิเสวยทุกขเวทนาเป็นเวลาหลายกัปอย่างไม่จบสิ้น แต่ถ้าพระเทวทัตได้บรรพชาในพระพุทธศาสนาแล้วก็จักมีอันสิ้นสุดได้ เมื่อบรรพชาแล้ว ก็จักทำกรรมชั่วเพียงให้ตกนรกอยู่แค่ 1 กัปเท่านั้น ทรงเห็นอย่างนี้ จึงได้โปรดให้พระเทวทัตบรรพชาด้วยอำนาจพระมหากรุณาของพระพุทธองค์
สถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบในปัจจุบัน
ปัจจุบันผู้นำเที่ยวชมวัดเชตวันมักบอกว่าบริเวณนี้คือจุดที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสระน้ำที่นางจิญจมาณวิกา ถูกธรณีสูบเช่นเดียวกัน
สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล
สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล (Spencer Perceval) เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1809 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1812 เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ถูกลอบสังหาร ก่อนหน้าที่จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาเคยเป็นอัยการสูงสุดแห่งอังกฤษและเวลส์
เพอร์ซิวัลเป็นบุตรคนเล็กของขุนนางชาวไอริช เข้าศึกษาที่โรงเรียนแฮร์โรว์และวิทยาลัยทรินิตีแห่งเคมบริดจ์ หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาด้านวิชากฎหมายและฝึกงานเป็นทนายความในมิดแลนด์ จากนั้นในปี ค.ศ. 1796 ก็ได้เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายในพระองค์ ก่อนที่จะเข้าสู่การเมืองในวัย 33 ปีในฐานะสมาชิกรัฐสภาจากนอร์แทมป์ตัน ซึ่งเขาเป็นนักการเมืองในกลุ่มของวิลเลียม พิตต์ เพอร์ซิวัลอยู่ในฝ่ายต่อต้านนโยบายการเลิกกีดกันชาวคาทอลิกและการปฏิรูปรัฐสภา ในขณะเดียวกันเขาก็สนับสนุนการทำสงครามต่อต้านนโปเลียนและการเลิกค้าทาส นอกจากนี้เขายังเป็นนักการเมืองหัวศีลธรรม เขาต่อต้านการพนัน, การล่าสัตว์, การคบชู้ เขาเป็นคนไม่ค่อยดื่มสุรามากเท่ากับสมาชิกสภาส่วนใหญ่ และเขามักบริจาคทรัพย์สินให้การกุศลอยู่เสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น
17621812
พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์
พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ (James IV of Scotland) ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์สกอตแลนด์ในค.ศ. 1488 ภายหลังการสวรรคตของพระราชบิดา พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ในการปราบกบฎเซาคีเบิร์น พระเจ้าเจมส์ที่ 4 ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นกษัตริย์สกอตแลนด์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดของราชวงศ์สทิวเวิร์ต พระเจ้าเจมส์ที่ 4 สวรรคตในปี 1513 ในยุทธการที่ฟลอดเดน พระองค์ถือเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายในเกาะบริเตนใหญ่ที่สวรรคตในสมรภูมิ
พระเจ้าเจมส์ที่ 4 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ กับพระนางมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อ 17 มีนาคม ค.ศ. 1473 ในเมืองสเตอร์ลิงโดยมีพระยศเป็นดยุกแห่งรอธซีเมื่อแรกประสูติ พระราชบิดาของพระองค์ไม่ได้เป็นกษัตริย์ที่เป็นที่นิยมชมชอบมากนักเนื่องจากต้องคอยรับมือกับกบฎที่ก่อขึ้นโดยพระญาติที่หันไปเข้ากับอังกฤษตลอดรัชกาล ยามที่พระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี 1488 ในยุทธการที่ฟลอดเดน เจ้าชายเจมส์ต้องขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 4 ในวัยเพียง 15 ชันษาท่ามกลางสถานการณ์บ้านเมืองที่เปราะบาง ถึงกระนั้น พระองค์ก็สามารถพิสูจน์ตนเองได้อย่างรวดเร็ว พระองค์สามารถกำราบกบฎในปี 1489 ลงได้ พระองค์ได้นำกระบวนการยุติธรรมมาใช้ในการปกครอง และสามารถควมคุมพวกลอร์ดต่างๆให้อยู่ในอาณัติได้ในปี 1493
อ้างอิง
Primary Sources
14731513
อเล็กซ์ หฺวา เทียน
อเล็กซ์ หัวเทียน (华天; Alex Hua Tian) เกิดวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นนักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกให้แก่ประเทศจีน
เขาเกิดในกรุงลอนดอนโดยมีพ่อเป็นชาวจีนแม่เป็นชาวอังกฤษ และมีน้องชายหนึ่งคนชื่อ เจมี หัวหมิง ทั้งนี้ อเล็กซ์เริ่มขี่ม้าเมื่ออายุได้สี่ขวบเมื่อครั้งที่อาศัยอยู่ในกรุงปักกิ่งและในภายหลังที่ฮ่องกง ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปยังวิลต์เชอร์เมื่อเขาอายุได้ 11 ปี ซึ่งอเล็กซ์ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนชาฟินโกรฟและศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตัน
เขาเป็นนักขี่ม้าประเภทอีเวนต์ชาวจีนเพียงคนเดียวที่เข้าแข่งขันในระดับนานาชาติ อเล็กซ์สละเวลาการศึกษาที่วิทยาลัยอีตันเป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เขาใช้ม้าสี่ตัวในการคัดเลือกระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 และพฤษภาคม ค.ศ. 2008 แม้ว่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันในฐานะเจ้าภาพแต่เขาก็ต้องการที่จะประสบความสำเร็จในมาตรฐานขั้นต่ำ เขาผ่านการคัดเลือกด้วยการจัดอันดับในฐานะนักขี่ม้าโอลิมปิกรายการอีเวนต์ที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในช่วงกลาง ค.ศ. 2008 เขาประสบความสำเร็จด้วยการอยู่ในอันดับที่ 21 ของโลก
เขาได้รับการฝึกสอนโดยอดีตแชมป์โลกที่มีชื่อว่าเคลย์ตัน เฟรเดอริกส์ กับภรรยาของเขาที่มีชื่อว่าลูซินดา เฟรเดอริกส์ ผู้ซึ่งชนะการแข่งขันเบิร์กลีย์ฮอร์สไทรอัลส์ 2006 และแบดมินตันฮอร์สไทรอัลส์ 2007 ที่ฐานรากของพวกเขาในวิลต์เชอร์ และเจน เกรกอรี ซึ่งเป็นสมาชิกทีมเดรสสาจโอลิมปิกของสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1996 และ 2008
เมื่อเขาหวนกลับไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตันให้สำเร็จหลักสูตร อเล็กซ์ชนะการจัดอันดับที่มหาวิทยาลัยบริสทอลสำหรับการเข้ารับศึกษาในสาขาวิศวกรรมแอโรเทคโนโลยี ซึ่งเขาได้เลื่อนออกไปเป็นระยะเวลาสามปีเพื่อมุ่งสมาธิมาที่การแข่งขันในลอนดอน 2012 ในการแข่งขันเบลนไฮม์อินเตอร์เนชันแนลฮอร์สไทรอัลส์ 2009 อเล็กซ์ได้รับรางวัลนักขี่ม้ายอดเยี่ยมรุ่นอายุไม่เกิน 25 ปี และผ่านการคัดเลือกสู่กีฬาขี่ม้าชิงแชมป์โลกที่เล็กซิงตัน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 อเล็กซ์ได้รับรางวัลเอชเอสบีซีไรซิงสตาร์ครั้งสถาปนา โดยได้รับพระราชทานที่กรุงโคเปนเฮเกนจากเจ้าหญิงฮายา ผู้ทรงเป็นประธานสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติที่งาน 'ออสการ์แห่งกีฬาขี่ม้า'
บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์
บุคคลแห่งปี (Person of the Year หรือเดิม Man of the Year) เป็นฉบับประจำปีของนิตยสารข่าวไทม์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเสนอและพรรณนาถึงบุคคล กลุ่ม แนวคิดหรือวัตถุซึ่ง "ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ...ได้มีอิทธิพลมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในปีนั้น"
ประวัติ
ธรรมเนียมการเลือกบุคคลแห่งปีเริ่มต้นใน พ.ศ. 2470 โดยบรรณาธิการนิตยสารไทม์พิจารณาเรื่องที่น่าสนใจเป็นข่าวที่เป็นไปได้ระหว่างสัปดาห์ข่าวช้า แนวคิดดังกล่าวยังเป็นความพยายามที่จะเยียวยาความกระดากของบรรณาธิการในปีเดียวกันนั้นซึ่งไม่ได้มีนักบินชาลส์ ลินเบิร์กบนปกหลังการบินเที่ยวประวัติศาสตร์ข้ามแอตแลนติก จนถึงสิ้นปี ไทม์จึงตัดสินว่าเรื่องปกเสนอลินเบิร์กเป็นบุคคลแห่งปีจะสนองจุดประสงค์ทั้งสองได้
นับแต่นั้น บุคคล ชนชั้นของบุคคล คอมพิวเตอร์และดาวเคราะห์โลก ล้วนได้เคยถูกเลือกสำหรับฉบับพิเศษสิ้นปีทั้งสิ้น ใน พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Person of the Year อย่างไรก็ดี สตรีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการกล่าวขานหลังมีการเปลี่ยนชื่อนี้ส่วนบุคคลมี "ผู้รายงานเบาะแส" (Whistleblower) ประกอบด้วย ซินเธีย คูเปอร์ม โคลีน โรว์ลีย์ และเชอร์รอน วัตคินส์ใน พ.ศ. 2545 และเมลินดา เกตส์ ร่วมกับบิล เกตส์และโบโนใน พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านั้น มีสตรีสี่คนที่ได้รับการกล่าวขานโดยบุคคลเป็นสตรีแห่งปี วอลลิส ซิมพ์สัน ใน พ.ศ. 2479, ซ่ง เหม่ยหลิง (มาดามเจียง ไคเช็ก) ใน พ.ศ. 2480, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ใน พ.ศ. 2495 และโคราซอน อากีโน ใน พ.ศ. 2529 มีหลายชนชั้นบุคคลซึ่งประกอบด้วยทั้งบุรุษและสตรีหรือเฉพาะสตรี ได้แก่ นักรบเพื่ออิสรภาพฮังการีใน พ.ศ. 2499, "นักวิทยาศาสตร์สหรัฐ" ใน พ.ศ. 2503, ผู้มีอายุยี่สิบห้าปีหรือต่ำกว่าใน พ.ศ. 2509, ชาวอเมริกากลางใน พ.ศ. 2512, "สตรีอเมริกา" ใน พ.ศ. 2528, "ทหารอเมริกัน" ใน พ.ศ. 2546, คุณ ใน พ.ศ. 2549, และ "ผู้ประท้วง" ใน พ.ศ. 2554 (แสดงภาพบนปกเป็นสตรี)
นับแต่มีการจัดบุคคลแห่งปีมา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทุกคนได้เคยเป็นบุคคลแห่งปีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง ยกเว้นแคลวิน คูลิดจ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งในขณะที่ออกฉบับแรก, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีคนถัดมา และเจอรัลด์ ฟอร์ด ส่วนใหญ่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีในปีที่ถูกเลือกตั้งหรือขณะที่อยู่ในตำแหน่ง มีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีก่อนได้รับเลือกตั้ง คือ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ซึ่งได้รับการจัดใน พ.ศ. 2487 เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกำลังรุกรานฝ่ายสัมพันธมิตร แปดปีก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ภายหลังเขาได้รับการจัดเป็นบุคคลแห่งปีอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ขณะอยู่ในตำแหน่ง
นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เสนอให้อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นบุคคลแห่งศตวรรษ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และมหาตมะ คานธีถูกเลือกให้เป็นรอง แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เป็นเพียงบุคคลเดียวที่เคยได้รับการจัดถึงสามครั้ง ใน พ.ศ. 2475, 2477 และ 2484
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2018–19
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2018–19 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 119 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 88 ที่ได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน
เงินที่จ่าย
ฤดูร้อน: ▼ €107,900.000
ฤดูหนาว: ▼ €4,000,000
รวม: ▼ €111,900,000
เงินที่ได้รับ
ฤดูร้อน: ▲ €82,200,000
ฤดูหนาว: ▲ €24,050,000
รวม: ▲ €106,250,000
รายรับ-รายจ่าย
ฤดูร้อน: ▼ €25,700,000
ฤดูหนาว: ▲ €20,050,000
รวม: ▼ €5,650,000
อันดับผู้ทำประตูสูงสุด
อัพเดดครั้งล่าสุด: 27 เมษายน ค.ศ. 2019
อุดมเดช รัตนเสถียร
นายอุดมเดช รัตนเสถียร (เกิด 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502) เป็นนักการเมืองชาวไทย รองหัวหน้าพรรคไทยสร้างไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตประธานวิปรัฐบาล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี 7 สมัย
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2018–19
โกปาเดลเรย์
บาร์เซโลนาเข้าสู่การแข่งขันในฐานะแชมป์เก่าสี่สมัย, โดยมีสถิติชนะแต่ละครั้งติดต่อกันในฤดูกาล 2014–15, 2015–16, 2016–17 และ 2017–18.
อุดมเดช รัตนเสถียร
ประวัติ
อุดมเดช รัตนเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2502 ที่อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรของร้อยเอก ชโลม รัตนเสถียร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี กับ นางพรรณี รัตนเสถียร ชีวิตครอบครัวสมรส กับ นางพัชรา รัตนเสถียร (สกุลเดิม: กลิ่นสุคนธ์) มีบุตรชาย 2 คน คือ
การศึกษา
อุดมเดช รัตนเสถียร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม และระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นอกจากนั้นยังได้ผ่านการอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระดับสูงจากสถาบันพระปกเกล้า รุ่น 1
ด้านการเมือง
นายอุดมเดช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535/1 สังกัดพรรคพลังธรรม ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ย้ายมาสมัครในสังกัดพรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน พรรคเพื่อไทย และพรรคไทยสร้างไทย ตามลำดับ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535/1, 2535/2, 2538, 2544, 2548, 2550, 2554
อุดมเดช รัตนเสถียร เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่ม 16 นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ
ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) และได้ลาออกในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 25
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ มีมติให้ดำเนินคดีอาญาต่อเขา เนื่องจากไม่ตรวจทานร่างรัฐธรรมนูญ
ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 สภานิติบัญญัติแห่งชาติลงมติถอดถอนเขาออกจากตำแหน่งส่งผลให้เขา ถูกห้ามดำรงตำแหน่งทางการเมืองและทางราชการ เป็นเวลา 5 ปี
สโมสรฟุตบอลลีดส์ซิตี
สโมสรฟุตบอลลีดส์ซิตี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพชั้นนำในเมือง ลีดส์ ประเทศอังกฤษ ก่อน สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สโมสรถูกยุบในปี ค.ศ. 1919 เนื่องจากปัญหาทางการเงินที่ไม่ปกติ หลังจากนั้น ลีดส์ ยูไนเต็ด ได้ถูกก่อตั้งขึ้นมาแทนที่
ประวัติสโมสร
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1904 โดยนำตราประจำเมืองลีดส์มาเป็นตราสโมสร และใช้สีน้ำเงิน สีเหลือง และสีขาวเป็นสีของสโมสร พวกเขาได้รับเลือกเข้าสู่ ฟุตบอลลีก ในปี ค.ศ. 1905 ในปี ค.ศ. 1912 พวกเขาได้แต่งตั้ง เฮอร์เบิร์ต แชปแมน เป็นผู้จัดการทีมซึ่งนำสโมสรไปสู่ตำแหน่งสูงสุดในลีก (อันดับที่ 4 ในลีก ดิวิชั่น 2)
สถิติทั้งหมดของลีดส์ ซิตี้ อยู่ในดิวิชั่น 2 หลัง สงครามโลกครั้งที่ 1 จบลง ก็มีเรื่องอื้อฉาวเกิดขึ้น และสโมสรถูกกล่าวหาว่ามีความผิดปกติทางการเงิน รวมถึงการฝ่าฝืนคำสั่งห้ามจ่ายเงินให้กับผู้เล่นในช่วงสงคราม ซึ่งนำไปสู่การยุบสโมสรในปี ค.ศ. 1919 พวกเขาถูกขับออกจาก ฟุตบอลลีก หลังจากผ่านไปแปดเกมในฤดูกาล 1919-20 การลงโทษที่รุนแรงส่วนใหญ่เกิดจากพฤติกรรมของกรรมการบริหารของสโมสร ซึ่งปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือในการไต่สวนของ เอฟเอ และปฏิเสธที่จะมอบบันทึกทางการเงินของสโมสร
สโมสรฟุตบอลพอร์ทเวล แข่งขันแทนลีดส์ซิตีในโปรแกรมการแข่งขันที่เหลือ (รวมถึงคะแนนของลีดส์ซิตีในตอนนั้น) ลีดส์ซิตี เป็นสโมสรแรกที่ถูกขับออกจากลีกในช่วงกลางฤดูกาล และเป็นหนึ่งในสองสโมสรที่ถูกขับออกจากลีกเนื่องจากปัญหาด้านการเงิน โดยบิวรี่ถูกขับออกจากลีกในปี ค.ศ. 2019 หรือ 100 ปีหลังจากลีดส์ซิตีถูกขับออกจากลีก เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1919 การประมูลได้จัดขึ้นที่โรงแรมเมโทรโพลในลีดส์ซึ่งมีการประมูลผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ของลีดส์ซิตี้พร้อมกับทรัพย์สินอื่น ๆ ของสโมสร สมาชิกของทีมผู้เล่น 16 คนถูกซื้อโดยเก้าสโมสรรวมเป็นเงิน 9250 ปอนด์:
เสรี สุชาตะประคัลภ์
เสรี สุชาตะประคัลภ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี อดีตหัวหน้าพรรคแรงงาน ในปี พ.ศ. 2517 และหัวหน้าพรรคแรงงานประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่มีบทบาทและมีสมาชิกในสภาผู้แทนราษฎรทั้ง 2 ครั้ง
ประวัติ
เสรี ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.อุบลราชธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
เสรี ได้จดทะเบียนจัดตั้งพรรคตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 และ พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 เป็นลำดับที่ ๒๔/๒๕๑๗ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 โดยมีเขาเป็นหัวหน้าพรรคและ สอาด ปิยวรรณ เป็นเลขาธิการพรรค นำสมาชิกลงสมัครในการเลือกตั้ง 2 ครั้งคือเมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 และ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 แต่ได้รับเลือกตั้งเพียง 1 ที่นั่ง คือ สอาด ปิยวรรณ ส.ส.ลำปาง ต่อมาพรรคถูกยุบไปในปี พ.ศ. 2519
เสรี ได้จดทะเบียนจัดตั้งพรรคขึ้นมาใหม่ในชื่อพรรคแรงงานประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2525 และทำหน้าที่หัวหน้าพรรค จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2529 ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร จึงเข้ามาทำหน้าที่แทน
ต่อมานายเสรี ถูกกล่าวถึงในกรณีประชาชนในอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ถูกนายทุนยึดถือครองที่ดินและไปออกโฉนดโดยมิชอบ เมื่อปี พ.ศ. 2511 - 2512 โดยนายเสรีถูกกล่าวถึงว่าเป็นผู้ขอออกโฉนดที่ดินดังกล่าว
ปัจจุบันนายเสรี ถึงแก่กรรมแล้ว
พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม)
พระธรรมศีลาจารย์ นามเดิม สุกรี ฉายา สุตาคโม เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม อดีตเจ้าอาวาสวัดหนังราชวรวิหาร
ประวัติ
พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม) ท่านเกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2470 บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2486 ณ วัดม่วง ตำบลหลักสอง กิ่งอำเภอหนองแขม โดยมีพระวิเชียรกวี ( ฉัตร อินฺทสุวณฺโณ) วัดหนัง อำเภอบางขุนเทียน เป็นพระอุปัชณาย์ อยู่สำนักวัดม่วง ๑ พรรษา พระอุปัชณาย์ ขอให้มาอยู่วัดหนัง ได้ศึกษาเล่าเรียนปริยัติธรรมและบาลีเป็นนักธรรมชั้นโทและเปรียญธรรม 4 ประโยค
อุปสมบท
ท่านได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2491 ณ พัทธสีมาวัดหนัง อำเภอบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี โดยมีพระวิเชียรกวี (ฉัตร) วัดหนัง เป็นพระอุปัชณาย์ พระสุนทรศีลสมาจาร (ผล คุตฺตจิตฺโต) วัดหนัง สมัยยังเป็นพระครูภาวนาภิรัตเป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระบริหารบรมธาตุ (ประเสริฐ ธมฺมธีโร) วัดนางชี อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี สมัยยังเป็นพระมหาประเสริฐ ป.ธ. 6 อยู่ที่วัดหนัง
กิจของสงฆ์
ในปี พ.ศ. 2503หลวงพ่อสุกรี ท่านได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสในตอนนั้น และได้จำพรรษาอยู่ที่วัดหนัง ช่วยเจ้าอาวาสดูแลวัดจนเป็นเจ้าอาวาสวัดหนังในปี พ.ศ. 2512 นับเป็นเป็นลำดับที่ 8 และเริ่มต้นการปกครองดูแลวัดและได้รับตำแหน่งพระอุปัชฌาย์เมื่อปี พ.ศ. 2515 และเป็นเจ้าคณะเขตภาษีเจริญ - หนองแขมในปี พ.ศ. 2526
มรณภาพ
พระธรรมศีลาจารย์ ถึงแก่มรณภาพด้วยโรคหลอดเลือดสมองแตก เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เวลา 14:16 น. สิริอายุได้ พรรษา 61 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 ณ เมรุชั่วคราว วัดหนังราชวรวิหาร เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก (National Geographic Society) เป็นองค์กรด้านวิทยาศาสตร์และการศึกษาแห่งหนึ่งของโลกที่ไม่แสวงหาผลกำไร มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ เป็นองค์กรที่สืบเสาะค้นหาเรื่องราวอันน่าทึ่งของภูมิศาสตร์และธรรมชาติวิทยาทั้งหมด ทั้งยังส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและรักษาโบราณสถานและโบราณวัตถุต่าง ๆ และยังศึกษาวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ต่าง ๆ บนโลก
หัวใจของภารกิจของสมาคม คือ " เพิ่มพูนและทำให้ความรู้ทางภูมิศาสตร์กระจ่าง  เนื่องจากการสนับสนุนการปกปักรักษาวัฒนธรรมของโลก, ประวัติศาสตร์และการสำรวจธรรมชาติ " จอห์น เอ็ม. ฟาเฮย์ จูเนียร์ อดีตประธานและซีอีโอสมาคมกล่าว
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิกมีจุดมุ่งหมายที่จะแนะนำให้ผู้คนดูแลรักษาโลกใบนี้ สมาคมนี้มีผู้ดูแล 23 คน ซึ่งเป็นสมาชิกคณะผู้ดูแลสมาคม ซึ่งมาจากหลากหลายสาขาอาชีพ เช่น นักวิชาการ, ธุรกิจส่วนตัว, นักวิทยาศาสตร์, พนักงานบริษัทที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและนักอนุรักษ์ เป็นต้น
ประวัติ
สมาคมเนชั่นแนล  จีโอกราฟิก  ก่อตั้งเมื่อวันที่  27  มกราคม พ.ศ. 2431 โดยนักสำรวจและนักวิทยาศาสตร์ 33 คน  ที่มาจาก"สมาคมเพื่อเพิ่มพูนและเผยแพร่ความรู้ด้านภูมิศาสตร์" (organizing a society for the increase and diffusion of geographical knowledge.) โดยการ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ด  เป็นประธานคนแรก  ต่อมาอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ บุตรเขยของเขา   ก็สืบทอดตำแหน่งนี้ต่อหลังจากที่การ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ดเสียชีวิต  เมื่อปี  พ.ศ. 2440 ต่อมาบุตรเขยของอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ นามว่า กิลเบิร์ต โฮเวย์ กรอสเวเนอร์  ก็เข้ารับตำแหน่งเป็นบรรณาธิการคนแรกของนิตยสารเนชั่นแนล  จีโอกราฟิกและทำงานอยู่ในสมาคมยาวนานถึง 55 ปี  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาบุคคลในตระกูลกรอสเวเนอร์ก็เป็นบุคคลที่มีบทบาทในสมาคมนี้
สิ่งพิมพ์
เนชั่นแนล จีโอกราฟิก (นิตยสาร)
สถานีโทรทัศน์
เนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนล
สายอิมาซาโตซูจิ
สายอิมาซาโตซูจิ เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ วิ่งจากสถานี ไปยังสถานี  ภายในนครโอซากะ ตัวย่อของเส้นทางคือตัว I วันที่เปิดให้บริการครั้งแรกนั้น ตรงกับคริสต์มาสอีฟ (24 ธันวาคม) ในปี ค.ศ. 2006 สีประจำเส้นทางคือสีส้ม
ซอยจุ๊
ซอยจุ๊ เป็นอาหารไทยภาคอีสาน เป็นการนำเนื้อวัวและเครื่องในเนื้อวัวดิบมาหั่นเป็นชิ้น ๆ พอดีคำ โดยไม่ต้องผ่านกรรมวิธีการปรุงให้สุกหรือปรุงรส และจะนิยมนำมากินกับน้ำจิ้มแจ่วขม พร้อมผักสดกรอบ ๆ
ส่วนของเนื้อที่นิยมใช้กันคือ เนื้อส่วนสันใน ส่วนขาลาย ตลอดจนเนื้อน่องลาย คนท้องถิ่นนิยมใช้เนื้อวัวที่เลี้ยงเองหรือวัวธรรมชาติมากกว่าการซื้อตามร้าน เนื่องจากมีความสดเป็นพิเศษ ในส่วนของเครื่องในของเมนูซอยจุ๊จะนิยมใช้ตับวัว ผ้าขี้ริ้ว ขอบกระด้งหรือคันแทนา เลือดวัว ตลอดจนสไบนาง ส่วนน้ำจิ้มแจ่วขม มีส่วนผสมจากพริกป่น น้ำปลา ข้าวคั่ว ต้นหอม ผักชี ดีวัว และเพลี้ยอ่อนต้ม เครื่องเคียงมีผักสด พริกสด หรือกระเทียม
คำว่า "ซอย" ในภาษาอีสานแปลว่า "หั่น" ส่วนคำว่า "จุ๊" แปลว่า "จิ้ม" ที่มาของซอยจุ๊มาจากวัฒนธรรมคนอีสาน เมื่อมีเทศกาลพิเศษหรือวันสำคัญจะมีการล้มสัตว์ใหญ่ โดยเฉพาะวัว เพื่อเตรียมอาหารมื้อพิเศษสำหรับจัดเลี้ยงพระ งานแต่งงาน งานบวช งานบุญข้าวสาก ตลอดจนทำอาหารเลี้ยงแขก จนเกิดเป็นอาหาร "ซอยจุ๊เนื้อวัว" ในระยะแรกนิยมกินซอยจุ๊เนื้อวัวหรือซอยจุ๊ตับหวานเป็นกับแกล้ม แต่ภายหลังได้กลายมาเป็นอาหารมื้อหลัก จนต่อมาได้แพร่ขยายไปสู่ภูมิภาคอื่น ๆ จนได้รับความนิยม
อย่างไรก็ดี เนื่องจากเป็นอาหารไม่ได้ผ่านการฆ่าเชื้อหรือปรุงสุก จึงเสี่ยงที่จะมีพยาธิเข้าสู่ร่างกาย ก่อให้เกิดโรค เช่น พยาธิใบไม้ตับทำให้เกิดมะเร็งท่อน้ำดี
การค้นหาแบบเอสตาร์
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ขั้นตอนวิธีเอสตาร์ (A* algorithm) เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการหาเส้นทางและการท่องในกราฟซึ่งเป็นกระบวนการในการหาเส้นทางระหว่างจุด (เรียกจุดดังกล่าวว่า "โนด" (node)) ขั้นตอนวิธีนี้มีประสิทธิภาพและความแม่นยำสูงจึงมีการนำไปใช้งานอย่างแพร่หลาย ผู้นิยามขั้นตอนวิธีนี้คือ ปีเตอร์ ฮาท์, นิล นีลสัน และเบิร์ดแรม เรฟเซด ซึ่งนิยามไว้ในปี ค.ศ. 1968 ขั้นตอนวิธีนี้เป็นส่วนขยายของขั้นตอนวิธีของไดค์สตราซึ่งสร้างในค.ศ. 1959 เอสตาร์มีประสิทธิภาพที่ดีกว่า (โดยขึ้นกับเวลา) จากการนำเทคนิคฮิวริสติกมาใช้ แต่ถ้าฮิวริสติกเป็นแบบโมโนโทนจะทำให้ความเร็วในการทำงานเท่ากับขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา
นิยาม
เอสตาร์ใช้การค้นหาตามแนวกว้างและหาเส้นทางที่มีระยะทางน้อยที่สุดจากโหนดแรกไปสู่โหนดเป้าหมายซึ่งอาจจะมีได้หลายโหนด โดยใช้ฟังก์ชันฮิวริสติกแบบค่าของระยะทาง (ใช้สัญลักษณ์ f(x)) เพื่อที่จะหาลำดับการผ่านโหนดในกราฟ โดยฟังก์ชันดังกล่าวเป็นผลรวมของสองฟังก์ชันดังนี้ ซึ่งฟังก์ชัน h(x) ที่เป็นส่วนหนึ่งของ f(x) จะต้องมีฮิวริสติกที่ยอมรับได้ กล่าวคือค่าประมาณฮิวริสติกยอมรับได้จะต้องไม่สูงกว่าระยะทางจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด ตัวอย่างเช่นในการจัดเส้นทางซึ่งมีทั้งเส้นทางที่เป็นเส้นตรงและเส้นโค้ง h(x) อาจแทนด้วยเส้นตรงจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด ซึ่งหากวัดทางกายภาพแล้ว เส้นตรงที่เชื่อมจุดสองจุดจะมีระยะทางน้อยที่สุดในบรรดาเส้นเชื่อมทั้งหมดที่เชื่อมระหว่างจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด
ถ้าฮิวริสติกของ h สอดคล้องกับเงื่อนไข สำหรับทุกเส้นเชื่อม x,y ในกราฟ (เมื่อ d หมายถึงความยาวของเส้น) จะเรียก h ว่าเป็นฮิวริสติกชนิดโมโนโทน หรือฮิวริสติดแบบเสถียร ซึ่งในกรณีดังกล่าวเอสตาร์สามารถมีประสิทธิภาพสูงเทียบเท่าได้กับการใช้ขั้นตอนวิธีของเดสสตาร์แบบปรับแต่งให้  ซึ่งไม่มีโหนดใด ๆ จะต้องถูกดำเนินการมากกว่าหนึ่งครั้ง นอกจากนี้เอสตาร์ยังสามารถปรับปรุงเป็นรูปทั่วไปของการค้นหาแบบสองทิศทางได้อีกด้วย
ประวัติ
นิลส์ นิลสัน สร้างวิธีที่ใช้ฮิวริสติก มาเพิ่มความเร็วของขั้นตอนวิธีของไดค์สตราในปี ค.ศ. 1964 และเรียกขั้นตอนวิธีนี้ว่า A1 ต่อมาในปี ค.ศ. 1967 เบิร์ดแรม เรมเซสปรับปรุงขั้นตอนวิธีตัวนี้เพิ่มเติม แต่ไม่สามารถพิสูจน์ถึงความเร็วที่เพิ่มนี้ได้ เขาเรียกขั้นตอนวิธีนี้ว่า A2 ในปี ค.ศ. 1968 ปีเตอร์ อี ฮาร์ทแสดงการพิสูจน์ว่า A2 เป็นขั้นตอนวิธีที่เร็วขึ้นได้ และการพิสูจน์ของเขาได้แสดงอีกด้วยว่าขั้นตอนวิธี A2 เป็นขั้นตอนวิธีที่ดีที่สุดในเงื่อนไขที่กำหนด เขาจึงใส่คลีนสตาร์ (*) หลังตัว A เพื่อตั้งชื่ออัลกอรึทึมตัวนี้ซึ่งหมายถึง A และทุกรูปแบบของ A
หลักการ
หลักการทำงานของเอสตาร์คือ เมื่อเอสตาร์ท่องไปในกราฟ เอสตาร์จะเลือกเส้นทางที่มีค่าน้อยที่สุดที่มันทราบ โดยคงแถวคอยลำดับความสำคัญของเส้นทางอื่นๆ ระหว่างนั้นที่เรียบเรียงไว้แล้ว ถ้าระหว่างที่เอสตาร์ท่องไปแต่ละจุดแล้วเจอเส้นทางที่มีค่ามากกว่าเส้นทางอื่น ขั้นตอนวิธีนี้จะไม่พิจารณาเส้นทางที่มีค่ามากกว่า แต่จะไปเลือกเส้นทางที่มีค่าน้อยกว่าแทน กระบวนการนี้จะทำต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงจุดหมาย
กระบวนการ
เช่นเดียวกับขั้นตอนวิธีการหาแบบมีข้อมูลประเภทอื่น ๆ เอสตาร์จะเริ่มจากหาเส้นทางที่น่าจะไปถึงจุดหมายมากที่สุดก่อน นอกจากเซตเอสตาร์จะเป็นส่วนนึงของขั้นตอนวิธีแบบละโมบเชิงการค้นหาแนวกว้างแล้ว เซตเอสตาร์ยังจะเก็บค่าระยะทางที่ไปมาแล้ว โดย g(x) จะเป็นส่วนของฮิวริสติกที่เก็บค่าระยะทางจากจุดเริ่มต้น ไม่ใช่ค่าระยะทางจากโหนดที่ผ่านมาเท่านั้น
การทำงานของเอสตาร์จะเริ่มจากโหนดแรกสุด จากนั้นจะนำโหนดที่อยู่ในเซตเปิดที่ต้องท่องไปเข้าสู่แถวคอยลำดับความสำคัญ แถวคอยลำดับความสำคัญที่ใช้จะจัดอันดับความสำคัญให้โหนด x ที่มีค่า f(x) น้อยสุดมีความสำคัญมากกว่า ในแต่ละขั้นตอนของอัลกอรึทึมจะทำการดึงโหนด x ที่มีค่า f(x) ต่ำที่สุด และปรับค่า f และ h ของโหนดที่อยู่ติดกัน แล้วนำโหนดที่อยู่ติดกับโหนด x นี้ใส่ในแถวคอย จากนั้นอัลกอรึทึมก็ทำกระบวนการนี้ต่อไปจนกระทั่งโหนดเป้าหมายมีค่า f น้อยกว่าโหนดทุกโหนดในแถวคอย หรือหยุดเมื่อแถวคอยไม่มีข้อมูลอยู่แล้ว ซึ่งกระบวนการนี้อาจจะมีการพิจารณาโหนดเป้าหมายหลายครั้ง เช่น หากมีโหนดที่มีค่า f ต่ำกว่าโหนดที่ถูกดึงไปแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าเส้นทางที่เลือกจะเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด ค่าระยะทางที่สั้นที่สุดคือค่า f ของจุดเป้าหมายโดย h ของจุดเป้าหมายจะเป็นศูนย์ในฮิวริสติกที่ยอมรับได้ ถ้าต้องการหาจุดทั้งหมดที่ทำให้ได้ค่าเส้นทางที่สั้นที่สุดอัลกอรึทึมตัวนี้อาจจะเพิ่มให้โหนดจำโหนดก่อนหน้านี้ถัดขึ้นไป 1 โหนดของเส้นทางที่ดีที่สุดเท่าที่พบ และข้อมูลนี้ก็จะช่วยในการสร้างเส้นทางได้โดยการกระทำย้อนกลับจากจุดเป้าหมายไปยังจุดเริ่มต้น นอกจากนี้หากฮิวริสติกมีลักษณะโมโนโทน หรือเสถียร อาจใช้เซตปิดของโหนดที่ท่องไปแล้วเพื่อให้การค้นหามีประสิทธิภาพมากขึ้นก็ได้
ตัวอย่างการทำงานของขั้นตอนวิธี
ในตัวอย่างนี้สมมติให้โหนดแต่ละโหนดเป็นเมืองที่ต่อกับเมืองอื่นด้วยถนนและ h(x) เป็นเส้นตรงที่ระบุระยะทางไปยังจุดเป้าหมาย ตัวอย่างนี้ใช้ สีเขียวคือจุดเริ่มต้น สีฟ้าคือจุดเป้าหมาย สีส้มคือจุดที่ผ่านแล้ว และใช้สัญลักษณ์ ",” แสดงจุดทศนิยม
คุณสมบัติ
เช่นเดียวกับการค้นหาตามแนวกว้างก่อน เอสตาร์จะมีจุดสิ้นสุดและได้คำตอบเสมอ ถ้ามีคำตอบที่เป็นไปได้นั้น ในกรณีที่ฟังก์ชันฮิวริสติก h เป็นฮิวริสติกยอมรับได้ ซึ่งจะไม่ประมาณค่าเกินไปกว่าค่าคำตอบที่ต่ำที่สุดจริงๆ ของเป้าหมาย เอสตาร์จะยอมรับได้เมื่อไม่ได้ใช้เซตปิด หรือถ้ามีการใช้เซตปิด คำตอบของ h จะต้องเป็นแบบโมโนโทนิกจึงจะทำให้เอสตาร์จะเป็นคำตอบที่ยอมรับได้ ซึ่งการเป็นโมโนโทนิกนั้นหมายความว่าทุกๆ เส้นของโหนด x และ y ที่อยู่ติดกัน และ d(x,y) หมายถึงความยาวของเส้นระหว่างโหนดทั้งสอง เราจะได้ว่า
ทำให้สามารถพิสูจน์ได้ว่าทุกเส้นทาง X จากโหนดเริ่มต้นไปยังโหนด x เป็น
โดยที่ L(\cdot) แสดงถึงความยาวของเส้นทาง และY แสดงเส้นทางที่เกิดจากเส้นทาง X รวมกับเส้นทางไปยัง y ซึ่งจะไม่สามารถลดค่าของระยะทางสะสมได้โดยใส่โหนดที่อยู่ติดกันในเส้นทางนั้น ๆ (มีลักษณะคล้ายกับขั้นตอนวิธีของเดกสตาร์ที่มีข้อจำกัดว่าไม่สามารถจัดการกับเส้นที่ติดลบได้) รูปแบบโมโนโทนิกอาจถือได้ว่าเป็นรูปแบบที่ยอมรับได้เมื่อค่าประมาณฮิวริสติกที่ทุก ๆ โหนดเป้าหมายนั้นเองมีค่าเป็นศูนย์ ซึ่งแสดงได้โดยอสมการต่อไปนี้ เมื่อกำหนดให้ เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดจากจุด f ใด ๆ ไปยังจุดหมาย g
เอสตาร์จะมีประสิทธิภาพที่เหมาะสมสำหรับฮิวริสติก h ใดๆ ดังนั้นจะไม่มีขั้นตอนวิธีใดที่ใช้ฮิวริสติกแบบเดียวกันแล้วใช้จำนวนโหนดในการพิจารณาน้อยกว่าเอสตาร์ ยกเว้นในกรณีที่มีหลายคำตอบซึ่ง h จะประมาณค่าของเส้นทางที่ดีที่สุด ซึ่งแม้จะมีกรณีดังกล่าวเกิดขึ้นในแต่ละกราฟ ก็อาจมีลำดับของตัวเลือกในแถวคอยบุพริมภาพที่เอสตาร์จะนำมาใช้เพื่อพิจารณาโหนดจำนวนน้อยที่สุดที่เป็นไปได้
กรณีพิเศษ
เราสามารถมองขั้นตอนวิธีของเดกสตาร์ ซึ่งเป็นตัวอย่างหนึ่งของขั้นตอนวิธีค้นหาระยะทางแบบเอกรูป เป็นกรณีพิเศษของเอสตาร์โดยที่ h(x) = 0 สำหรับทุก ๆ ค่า x การค้นตามแนวกว้างก็สามารถประยุกต์จากเอสตาร์ได้เช่นกันโดยสร้างตัวนับ “C” ให้มีค่าเริ่มต้นที่ใหญ่มากๆ เมื่อทำการพิจารณาโหนดใดแล้วเราจะใส่ “C” ไปยังทุกโหนดที่อยู่ติดกัน ระหว่างที่กำลังใส่ “C” ให้กับโหนดจะต้องลดค่า “C” ทีละหนึ่งด้วย วิธีนี้ถ้ายิ่งหาโหนดพบเร็วเท่าใด ค่าของ h(x) ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น อย่างไรก็ดีถ้าต้องการเพิ่มประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีของเดสสตาร์และการค้นตามแนวกว้าง ก็สามารถทำได้โดยไม่ใส่ค่า h(x) ในแต่ละโหนด
การนำไปปรับใช้
การปรับขั้นตอนวิธีเอสตาร์อย่างง่ายในเชิงรายละเอียดบางประการ ส่งผลต่อความสามารถในการนำไปปรับใช้ของเอสตาร์อย่างมีนัยสำคัญได้ เช่นวิธีที่แถวคอยความสำคัญจัดการกับปมนั้น อาจมีผลกระทบต่อประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญได้ในบางกรณี หากไม่มีปม และความสำคัญเป็นไปตามรูปแบบเข้าทีหลังออกก่อน เอสตาร์จะมีลักษณะเหมือนการค้นหาแนวกว้างในระยะทางที่เท่ากัน
การยอมรับได้และความเหมาะสม
เอสตาร์เป็นขั้นตอนวิธีที่ยอมรับได้และถือว่าใช้จำนวนโหนดน้อยกว่าการค้นหาที่ใช้ฮิวริสติกเดียวกันที่ยอมรับได้อื่น ๆ เนื่องจากเอสตาร์ใช้ค่าประมาณที่เหมาะสมของค่าระยะทางผ่านทุกโหนดที่เอสตาร์ถือว่ายอมรับได้ ทำให้ค่าระยะทางที่ผ่านโหนดดังกล่าวไปถึงโหนดเป้าหมายจะมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับค่าที่ประมาณไว้ แต่ต้องเป็นเท่าที่เอสตาร์รู้ว่าค่าประมาณที่เหมาะสมนั้นมีอยู่และหาค่าได้เท่านั้น ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ดังนี้
"เมื่อเอสตาร์ยุติการค้นหา เอสตาร์จะพบเส้นทางที่มีค่าระยะทางจริงน้อยกว่าค่าระยะทางที่ประมาณไว้และผ่านโหนดเปิดใด ๆ แต่เนื่องจากค่าประมาณนี้เหมาะสมแล้ว เอสตาร์จึงจะไม่สนใจโหนดเปิดอีกต่อไป หรือก็คือเอสตาร์จะไม่ค้นหาความเป็นไปได้ที่จะมีระยะทางที่จะมีค่าต่ำกว่านี้ และถือว่าค่านี้ยอมรับได้แล้ว กรณีต่อไปนี้สมมุติว่าขั้นตอนวิธี B ยุติการค้นหาโดยค่าระยะทางจริงมีค่าไม่น้อยกว่าค่าที่ประมาณไว้ของเส้นทางที่ผ่านโหนดเปิดบางโหนด ขั้นตอนวิธี B ก็จะพิจารณาความเป็นไปได้ที่มีโหนดที่มีค่าต่ำกว่าโดยใช้ข้อมูลฮิวริสติกที่มันมี ซึ่งก็คือแม้ B จะถือได้ว่ามีจำนวนโหนดน้อยกว่าเอสตาร์แต่ก็ไม่อาจยอมรับได้ ซึ่งจะได้ว่าเอสตาร์มีจำนวนโหนดน้อยที่สุดในบรรดาขั้นตอนวิธีค้นหาที่ยอมรับได้"
ซึ่งข้อพิสูจน์ดังกล่าวจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อเอสตาร์สอดคล้องกับเงื่อนไขต่อไปนี้
ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธี
ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธีเอสตาร์จะขึ้นอยู่กับฮิวริสติก ในกรณีที่แย่ที่สุดคือจำนวนโหนดที่เพิ่มขึ้นเป็นฟังก์ชันเลขชี้กำลังของความยาวที่สั้นที่สุด และจะเป็นฟังก์ชันพหุนามเมื่อกราฟที่ต้องการหาเส้นทางที่สั้นที่สุดซึ่งมีสภาพที่เป็นเป้าหมายอย่างเดียว ดังนั้นฟังก์ชันฮิวริกติกจะสอดคล้องกับสมการดังนี้
h^* คือฮิวริสติกที่เป็นคำตอบซึ่งเป็นค่าจาก x ไปถึงเป้าหมาย และค่าความผิดพลาดของ h จะโตช้ากว่าหรือเท่ากับค่าลอการิทึมของ ฮิวริสติกที่สมบูรณ์ h^* ที่ซึ่ง h^* จะเป็นค่าความยาวของ x ถึงเป้าหมาย เปรียบเทียบระหว่าง ขั้นตอนวิธีของเดสตาร์กับขั้นตอนวิธีเอสตาร์
การนำไปใช้
ในการพัฒนาเกมคอมพิวเตอร์ ได้ใช้เอสตาร์เป็นขั้นตอนวิธีในการหาเส้นทางการเคลื่อนที่ในพื้นที่ที่กำหนดที่ดีที่สุดของตัวละครในเกม ในพื้นที่นั้นอาจจะมีสิ่งกีดขวางหรือเป็นพื้นที่โล่ง นอกจากนี้ยังมีการนำเอสตาร์ไปใช้พัฒนาปัญญาประดิษฐ์อีกด้วย
ดูเพิ่ม
สาเหตุที่เอสตาร์ได้รับความนิยมมากกว่าขั้นตอนวิธีของเดสสตาร์เพราะ ขั้นตอนวิธีเอสตาร์ใช้ความจำน้อยกว่าและทำงานเร็วกว่า แต่ถ้าฟังก์ชันการประมาณค่าฮิวริสติสไม่ดีพอ ประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีเอสตาร์จะได้พอๆกับการใช้การค้นหาตามแนวกว้างทั่วไป ในการพัฒนาเกมคอมพิวเตอร์ มีการใช้การค้นหาเส้นทางด้วยขั้นตอนวิธีเอสตาร์มากที่สุด(ทั้งแบบดั้งเดิมและแบบดัดแปลง) สาเหตุที่ต้องดัดแปลงขั้นตอนวิธีเอสตาร์เพราะถ้าพื้นที่การค้นหามีขนาดใหญ่มากๆ เอสตาร์อาจจะทำให้เกมค้างได้
การบังคับให้ฆ่าตัวตาย
การบังคับให้ฆ่าตัวตาย (forced suicide) เป็นวิธีการลงโทษโดยผู้ถูกลงโทษมีโอกาสเลือกระหว่างการฆ่าตัวตายเอง หรือการตายด้วยวิธีอื่นที่อาจจะได้รับการทรมานมากกว่า, หรือการจำขังสมาชิกในครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือการเผชิญหน้าต่อความอัปยศต่าง ๆ
ในสมัยกรีกและโรมันโบราณ
การบังคับให้ฆ่าตัวตายเป็นวิธีการลงโทษที่ใช้กันบ่อยในสมัยกรีก และโรมันโบราณ การลงโทษด้วยวิธีนี้ถือว่าเป็นการลงโทษที่ให้เกียรติแก่ผู้ถูกลงโทษที่สงวนไว้สำหรับผู้มียศถาบรรดาศักดิ์สูงๆ ผู้มีโทษถึงตายเท่านั้น ผู้มีโทษอาจจะเลือกดื่มยาพิษที่ทำจากเฮ็มล็อก (Conium) หรือล้มลงไปบนดาบของตนเอง ในสมัยโรมันโบราณบางครั้งวิธีการฆ่าตัวตายเช่นที่ว่านี้ก็เป็นผลมาจากเศรษฐกิจ ในสมัยนั้นผู้มีโทษถึงตายจะถูกยึดทรัพย์โดยรัฐบาล ผู้มีโทษก็อาจจะพยายามเลี่ยงการถูกยึดทรัพย์เพื่อให้ทรัพย์สมบัติตกไปเป็นของลูกหลานแทนที่โดยชิงฆ่าตัวตายเสียก่อนที่จะถูกจับ
การบังคับให้ฆ่าตัวตายที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือการการฆ่าตัวตายของนักปรัชญาโสกราตีสผู้ดื่มยาพิษหลังจากการพิจารณาของศาลในข้อหาว่าสร้างความเสื่อมโทรมทางความคิดแก่เยาวชนชาวเอเธนส์ อีกกรณีหนึ่งก็เมื่อเซเนกานักปรัชญาลัทธิสโตอิกฆ่าตัวตายตามคำขอร้องของจักรพรรดิเนโรผู้เป็นลูกศิษย์ผู้ต่อมาก็ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตายเช่นกัน การบังคับให้ฆ่าตัวตายอื่นๆ ก็ได้แก่การตายของบรูตุส, มาร์ค แอนโทนี และจักรพรรดิโอโธ
ในเอเชีย
ในอินเดียวัฒนธรรมการสตีหรือการกระโดดเข้ากองไฟเผาตัวตายตามสามี  ไม่ถือว่าเป็นยโศโฆษาฆาต (honor killing) หรือการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ แต่เป็นการถูกบังคับตามประเพณีให้ฆ่าตัวตาย  แต่การจะกล่าวว่าการกระโดดเข้ากองไฟจะเป็นการกระทำโดยความตั้งใจของผู้กระทำเองหรือถูกบังคับให้ทำก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่อาจจะตกลงกันได้ เช่นในกรณีเมื่อไม่นานมานี้ของรูพ คานวาร์ ที่สงสัยกันว่าเป็นการบังคับให้ทำสตี นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีกรณีอื่นๆ ที่ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานใดใดที่สนับสนุนว่าเป็นการบังคับ
ประเพณีเซ็ปปุกุของญี่ปุ่นก็อยู่ในข่าย “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” หรือประเพณีบูชิโดที่ปฏิบัติโดยซามูไรที่ต้องฆ่าตัวตายเมื่อพบว่าขาดความจงรักภักดี ซึ่งเป็นการกระทำที่ทำให้ไดเมียวหรือโชกุนไม่ต้องเสียเกียรติในการที่จะต้องฆ่าผู้ติดตามด้วยตนเอง ที่ปฏิบัติกันโดยเฉพาะในยุคเอะโดะที่เห็นได้จากตัวอย่างในกรณีของ อาซาโนะ นางาโนริ (Asano Naganori)
ในยุโรป
กรณีที่มีชื่อเสียงอีกกรณีหนึ่งของ “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” คือการฆ่าตัวตายของจอมพลเออร์วิน รอมเมล (Erwin Rommel) แม่ทัพของกองทัพเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อรอมเมลแสดงความขาดความเชื่อมั่นว่าเยอรมันจะชนะสงครามและถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในแผนการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เพราะความที่เป็นที่นิยมของประชาชนเยอรมันรอมเมลจึงถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ฮิตเลอร์ให้รอมเมลเลือกระหว่างการลงโทษโดยการกินไซยาไนด์ (cyanide) หรือโดยการลงโทษครอบครัวและผู้ที่ทำงานกับรอมเมลให้ได้รับความอัปยศ รอมเมลจึงเลือกวิธีแรก นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีผู้นำทางการทหารอีกหลายคนในรัฐบาลของฮิตเลอร์ที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมีเหตุการณ์เกี่ยวกับ “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” หลายครั้งในระบบการทหารของสตาลิน เช่นที่แสดงในภาพยนตร์เรื่อง “Burnt by the Sun” ซึ่งเป็นทางเลือกที่มีเกียรติกว่าการถูกขึ้นศาลทหาร
วิธีแทนที่การฆ่าเพื่อรักษาเกียรติยศ
การบังคับให้ฆ่าตัวตายเองอาจจะเป็นวิธีที่ใช้แทนยโศโฆษาฆาต เมื่อสตรีทำผิดประเพณีและนำความเสื่อมเสียมาให้แก่ครอบครัวหรือตระกูล บีบีซีรายงานว่า สหประชาชาติกล่าวว่าในปี ค.ศ. 2006 พยายามสืบสวนกรณีการบังคับให้ฆ่าตัวตายของสตรีในตุรกี
แอนแวร์ พาชา
อิสมาอิล แอนแวร์ พาชา (اسماعیل انور پاشا; İsmail Enver Paşa; 22 พฤศจิกายน 1881 – 4 สิงหาคม 1922) คือทหารชาวตุรกีสมัยจักรวรรดิออตโตมัน
ก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการยกย่องในประเทศว่า "วีรบุรุษแห่งการปฏิวัติ" และชาวยุโรปมักพูดถึงตุรกีออตโตมันว่า "แอนแวร์แลนด์"
เจโรลาโม การ์ดาโน
เจโรลาโม การ์ดาโน (Gerolamo Cardano, บางครั้งใช้ Girolamo หรือ Geronimo; 24 กันยายน ค.ศ. 1501 – 21 กันยายน ค.ศ. 1576) เป็นนักคณิตศาสตร์, นักวิทยาศาสตร์และแพทย์ชาวอิตาลี เป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มวิชาความน่าจะเป็น, เป็นบุคคลแรก ๆ ที่แนะนำการใช้สัมประสิทธิ์ทวินาม, ทฤษฎีบททวินามและจำนวนลบในยุโรป รวมถึงร่วมคิดค้นเพลาขับและระบบล็อกแบบเข้ารหัส
ประวัติ
เจโรลาโม การ์ดาโนเกิดที่เมืองปาวีอาในปี ค.ศ. 1501 เป็นบุตรของฟาซีโอ การ์ดาโนกับเคียรา มีเชรี ในวัยเด็กเขาได้รับการเลี้ยงดูที่ไม่ดีและเจ็บป่วยบ่อย เนื่องจากเป็นบุตรนอกสมรสและคลอดก่อนกำหนด ในปี ค.ศ. 1520 การ์ดาโนเรียนปรัชญาและวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปาวีอา แทนวิชากฎหมายที่บิดาคาดหวัง ในช่วงสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526) มหาวิทยาลัยปาวีอาถูกสั่งปิด ทำให้การ์ดาโนต้องย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยปาโดวา หลังเรียนจบ เขาพยายามเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยแพทย์ที่เมืองมิลาน แต่ได้รับการปฏิเสธ
ในปี ค.ศ. 1560 โจวันนี บัตติสตา บุตรชายคนโตของการ์ดาโนถูกจับข้อหาฆาตกรรมภรรยาตัวเองและถูกตัดสินประหารชีวิต เหตุการณ์ดังกล่าวรวมถึงการถูกกดดันจากเพื่อนร่วมงาน ทำให้การ์ดาโนย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยโบโลญญาในปี ค.ศ. 1562 ต่อมาในปี ค.ศ. 1570 เขาถูกจับขึ้นศาลไต่สวนศรัทธาและถูกจำคุกอยู่หลายเดือน หลังพ้นโทษและถูกบอกเลิกตำแหน่งศาสตราจารย์ การ์ดาโนย้ายไปอยู่ที่กรุงโรมและได้รับเงินบำนาญจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1576
เจ็ดศาสตรา
เจ็ดศาสตรา อาจหมายถึง
บอนนี เอ็ม.
'''บอนนี เอ็ม. ''' (Boney M.) กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยแฟรงค์ แฟเรียน โปรดิวเซอร์ชาวเยอรมัน มีสมาชิกประกอบด้วยนักร้องและนักเต้นเชื้อสายแอฟริกันและแคริบเบียน ได้แก่ ลิซ มิทเชลล์ (จาเมกา) มาร์เซีย แบเร็ตต์ (จาเมกา) เมซี วิลเลียมส์ (มอนต์เซอร์รัต) บ็อบบี แฟร์เรล (อารูบา) เรจจี ทซีโบ (กานา) โดยมีนักร้องนำเป็นชาย คือ บ็อบบี แฟร์เรล (และเรจจี ทซีโบ ช่วงปี 1982-1986 และ 1989-1990)
บอนนี เอ็ม. เริ่มก่อตั้งวงในปี 1974 และบันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1976 เริ่มประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ เพลง "Daddy Cool", "Sunny", "Ma Baker" และ "Belfast" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเยอรมนี เริ่มได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี 1978 โดยเพลง "Rivers of Babylon" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งยุโรป และขึ้นถึงอันดับ 30 ในสหรัฐอเมริกา จัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด
อัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง คืออัลบั้มที่สาม Nightflight to Venus ออกมาในปี 1978 มีเพลงฮิต "Rasputin" และ "Mary's Boy Child / Oh My Lord"
กลุ่มค่ายปรับทัศนคติซินเจียง
กลุ่มค่ายปรับทัศนคติซินเจียง (Xinjiang re-education camps) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์อาชีวศึกษาและฝึกอบรมอาชีพ (Vocational Education and Training Centers) โดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Communist Party of China; CPC) และรัฐบาลของประเทศจีน  เป็นกลุ่มของค่ายกักกันที่ดำเนินการโดยรัฐบาลเขตการปกครองพิเศษซินเขียงอุยกูร์และคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล โดยมีเป้าหมายเพื่อการปลูกฝังค่านิยมใหม่ (indoctrinating) ให้กับชาวอุยกูร์และชาวมุสลิมอื่น ๆ นับตั้งแต่ปี 2017 เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามของประชาชนต่อการก่อการร้าย" ที่ประกาศในปี 2014  ค่ายกักกันเหล่านี้ตั้งขึ้นโดยรัฐบาลของเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน สี จิ้นผิง และนำโดยเลขาธิการคณะกรรมการพรรค เฉิน หวงกั๋ว ค่ายกักกันเหล่านี้มีการรายวานว่าบริหารงานไปโดยอยู่นอกเหนือกฎหมายของจีน; ชาวอุยกูร์จำนวนมากถูกกักกันในค่ายโดยไม่มีหมายเรียกและไม่ได้มีการกระทำขัดต่อกฎหมายใด ๆ  เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นมีรายงานว่ามีการกักตัวชาวอุยกูร์หลายร้อยหลายพันคนในค่ายกักกันเหล่านี้ เช่นเดียวกับบุคคลที่เป็นชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์อื่น ๆ เพื่อเป้าหมายที่ระบุว่าเป็นการจัดการกับแนวคิดสุดขั้ว และ การก่อการร้าย และเพื่อเป็นการสนับสนุนการทำให้เป็นจีน (Sinicization).
มีการประมาณว่าเจ้าหน้าที่ทางการของจีนอาจมีการควบคุมตัวบุคคลกว่าหลายร้อย หลายพัน หรืออาจถึงหนึ่งล้านคนที่เป็นชาวอุยกูร์, คาซัก, คีร์กีซ และชาวเติร์กมุสลิมอื่น ๆ, คริสต์ชน รวมถึงพลเมืองต่างชาติอื่น ๆ เช่นชาวคาซักสถาน ถูกกักตัวอยู่ภายในค่ายกักกันลับ ๆ ที่ตั้งอยู่กระจายไปทั่วทั้งภูมิภาค
ดูเพิ่ม
• การฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวอุยกูร์ทางวัฒนธรรม
• ขบวนการเอกราชเตอร์เกสถานตะวันออก
• การฆ่าล้างชาติพันธุ์ชาวอุยกูร์
• การกลายเป็นอิสลามและเติร์กของซินเจียง
• Laogai — "ปฏิรูปผ่านการใช้แรงงาน"
• การเซนเซอร์ปัญหาของจีนในต่างแดน
• ระบบการลงโทษของจีน
• คุกฉินเฉิง — คุกความปลอดภัยหนาแน่นระดับสูงสุดในเขตชางผิง, ปักกิ่ง
• Re-education through labor
• การทำทิเบตให้กลายเป็นจีน
• Strike Hard Campaign against Violent Terrorism
• ข้อพิพาทซินเจียง
• Civil Servant-Family Pair Up
• Uyghur detainees at Guantanamo Bay
• Enhanced interrogation techniques
• รัฐบัญญัตินโยบายสิทธิมนุยชนชาวอุยกูร์
สถานีบางบำหรุ
สถานีบางบำหรุ (Bang Bamru Station; รหัสสถานี: RW05) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี และยังเป็นสถานีของรถไฟทางไกลในเส้นทางสายใต้ ตั้งอยู่บนถนนสิรินธร ในพื้นที่แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร และตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ที่ตั้ง
ถนนสิรินธร บริเวณซอยเลียบทางรถไฟ ในพื้นที่แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร และตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นหนึ่งในสองสถานีในระบบรถไฟฟ้าสายสีแดง ที่ตั้งอยู่คาบเกี่ยวเขตการปกครองของกรุงเทพมหานครกับจังหวัดปริมณฑล (อีกสถานีหนึ่งคือสถานีพรมแดน ในเส้นทางส่วนต่อขยายหัวลำโพง-มหาชัย ของสายสีแดงเข้ม ซึ่งมีที่ตั้งคาบเกี่ยวระหว่างแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กับตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร)
ที่ตั้งของสถานีบางบำหรุห่างจากสถานีบางซ่อนถึง 7 กิโลเมตร เดิมโครงการถูกออกแบบให้รองรับการเดินทางจากชานเมืองเข้าสู่ตัวเมืองอย่างรวดเร็ว แต่เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของเมือง จึงมีการเพิ่มสถานีพระราม 6และสถานีบางกรวย-กฟผ. ที่ทั้งสองฝั่งของสะพานพระราม 7 ตามข้อเสนอของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ปัจจุบันทั้งสองสถานีอยู่ในระหว่างการเตรียมการหาผู้รับเหมาดำเนินการก่อสร้างต่อไป
รูปแบบของสถานี
สถานีแห่งนี้เป็นสถานีระดับดินแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ผสมเกาะกลาง (island platform station) ขนาดพิเศษยาว 300 เมตร เพื่อรองรับขบวนรถไฟทางไกล ลักษณะโดยรวมแตกต่างจากสถานีหลักหก เนื่องจากมีทางลอดระหว่างอาคารผู้โดยสารและชานชาลาที่ชั้นใต้ดินแทนการสร้างชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารคร่อมชานชาลา เนื่องจากติดคานทางพิเศษศรีรัช-วงแหวนรอบนอก
อินเตอร์สเตต 75
อินเตอร์สเตต 75 (Interstate 75 หรือ I-75) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในภูมิภาคเกรตเลกส์และภูมิภาคสหรัฐตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา หมายเลขที่ลงท้ายด้วยเลข 5 หมายความว่าเป็นทางหลวงสายหลักของประเทศในแนวเหนือ–ใต้ มีเส้นทางจากตอนใต้ของรัฐฟลอริดาไปจนถึงทางเหนือของรัฐมิชิแกน เริ่มต้นบนถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 826 และถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 924 และสิ้นสุดที่พรมแดนประเทศแคนาดา อินเตอร์สเตต 75 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 7 และเป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้ที่ยาวที่สุดอันดับ 2 รองจากอินเตอร์สเตต 95 และผ่านรัฐต่าง ๆ จำนวน 6 รัฐ ได้แก่ รัฐฟลอริดา รัฐจอร์เจีย รัฐเทนเนสซี รัฐเคนทักกี รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน เขตเมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 75 ผ่านนั้น ได้แก่ (จากใต้ไปเหนือ) ไมแอมี แทมปา แอตแลนตา ซินซินแนติ และดีทรอยต์
สายนังโกพอร์ตทาวน์
สายนังโกพอร์ตทาวน์ หรือ นิวแทร็ม เป็นระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติในนครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ
ตราแผ่นดินของชิลี
ตราแผ่นดินของชิลี เริ่มใช้เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้ มีคำขวัญในริบบินสีขาว เขียนว่า (Por la razón o la fuerza)
ปิตุภูมิเก่า
ตราแผ่นดินสมัยปิตุภูมิเก่า ประกาศใช้โดยประธานาธิบดี โฮเซ่ มิเกล คาร์เรรา (José Miguel Carrera) เมื่อ ค.ศ. 1812 ออกแบบเป็นรูปวงรี ภายในมีรูปเสาหินรองรับลูกโลก หมายถึง ต้นไม้แห่งอิสรภาพ ที่ยอดบนมีรูปคทา และ กิ่งปาล์มไขว้กัน อยู่ภายใต้ดาวห้าแฉกสีขาว มีรูปชนพื้นเมืองชายถือถือหอกกับหญิงยืนอยู่ด้านข้างของเสาหินทั้งสองข้าง เหนือรูปทั้งหมดมีคำขวัญเป็นภาษาลาตินว่า "Post Tenebras Lux" ("แสงสว่างภายหลังความมืดมน") และ ใต้ภาพ "Aut Consiliis Aut Ense" ("โดยสภาหรือโดยดาบ")
การเปลี่ยนผ่าน
ในปี ค.ศ. 1817 ได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินให้เหลือเพียงรูปเสาหินรองรับลูกโลก ซึ่งตราแบบดังกล่าวใช้ในช่วงการเปลี่ยนผ่านเพียงระยะเวลาสั้น.
วิชัย ตันศิริ
วิชัย ตันศิริ เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (กิตติมศักดิ์)
ประวัติ
วิชัย ตันศิริ หรือ ดร.วิชัย ตันศิริ เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 ที่อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายเจียง กับนางสำเภา ตันศิริ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโทสาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเบอร์มิ่งแฮม ประเทศอังกฤษ ระดับปริญญาเอก (Political Science) จากมหาวิทยาลัยอินเดียนา สหรัฐอเมริกา
การทำงาน
ดร.วิชัย ตันศิริ เคยเป็นอาจารย์คณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงการประวัติศาสตร์ และวงการการศึกษา อาทิ รองผู้แทนถาวรประจำองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) และตำแหน่งทางราชการในกระทรวงศึกษาธิการ อาทิ รองอธิบดีกรมวิชาการ รองอธิบดีกรมการศึกษานอกโรงเรียน เลขาธิการ ก.ค. และเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ
วิชัย ตันศิริ เป็นนักการศึกษาที่มีผลงานแต่งหนังสือจำนวนมาก อาทิ หนังสือการพัฒนาการเมืองที่ยั่งยืน หนังสือวิวัฒนาการของระบอบประชาธิปไตย หนังสือเส้นทางเกียรติยศ จากราชการสู่ถนนการเมือง
งานการเมือง
ดร.วิชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการเข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย (2) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 37 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง หลังจากนั้น ดร.วิชัย ก็ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีก แต่ยังคงรับหน้าที่เป็นกรรมการที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์
ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ
ฟรันท์เช็สคาเป็นธิดาของบารอนฮันส์ ไฮน์ริช ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ ซึ่งเป็นนักอุตสาหกรรมและนักสะสมผลงานศิลป์ และฟีโอน่า ฟรานเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์ ภริยาเมื่อเข้าพิธีรับศีลล้างบาป มีแม่ทูนหัวคือ คาร์เมน จี. เซอเวรา ซึ่งเป็นอดีตนางงามสเปน มีน้องชาย 1 คนคือ บารอนลอร์น ทิสเซน (ประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506)
ฟรันท์เช็สคาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเลอ โรเซ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นก็เข้ารับการศึกษาด้านศิลป์ที่ วิทยาลัยศิลป์เซนต์ มาร์ติน ไอซีเอกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น หลังจากสำเร็จการศึกษาในวิทยาลัยเซนต์ มาร์ติน ไอซีเอแล้ว เธอทำงานเป็นนักแสดง นักร้องและพิธีกรโทรทัศน์ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้น 10 ปีต่อมา ก็เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่รัฐนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอได้เป็นหัวหน้า ควบคุมดูแลงานนิทรรศการ ทิสเซน-โบร์แนมิสซอ คอเลกชัน (Thyssen-Bornemisza Collection) ที่ วิลล่า เฟเวอริต้า เมืองลูกาโน่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เมื่อปี พ.ศ. 2534 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์ช (Arch Foundation) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่สงวนและฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม และเมื่อปีพ.ศ. 2545 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งทิสเซน-โบร์แนมิสซอ (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) ในกรุงเวียนนา โดยมีน้องชายของเธอเป็นผู้ดูแล
การสมรส
ก่อนหน้านี้ ฟรันท์เช็สคาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันท์เช็สคาสมรสกับคาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันท์เช็สคา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness'' Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary)
ทั้งสองมีธิดา 2 พระองค์ และบุตร 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากสมรสแล้ว ก็ทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของพระบิดาและพระมารดาของพระสวามี เธอสนใจเรื่องศิลปะเป็นพิเศษ อย่างเช่น เมื่อเหตุสงครามยูโกสลาฟ เมื่อระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึงพ.ศ. 2544 สงบลง เธอก็ลงพื้นที่ประเทศยูโกสลาเวียเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย หรือผู้บาดเจ็บจากภัยสงคราม นอกจากนี้ด้วยความสนใจในศิลปะแล้ว เธอยังทรงช่วยปกป้องสถานที่ที่เป็นมรดกโลก หรือสถานที่เก่าแก่ต่าง ๆ ของประเทศ โดยทรงบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ หรือสถานที่เก่าแก่อันเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกทำลายจากภัยสงคราม
เธอได้ใช้ประสบการณ์ของการเคยเป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษมาก่อน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2525 ที่ผ่านมา โดยผลงานแรกที่เธอได้แสดงนั้น คือบทของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งเบลเยียม ในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ Kronprinz Rudolf เมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา
เธอกับอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรียแยกกันอยู่เมื่อ พ.ศ. 2546 จนหลังจากเจ้าหญิงเรกีนา พระมารดาของอาร์ชดยุกสิ้นพระชนม์ลง ทั้งสองก็ทรงหย่ากันเมื่อปี พ.ศ. 2560
สายหลักฮาโกดาเตะ
รถไฟฮกไกโดสายหลักฮาโกดาเตะ (函館本線 (Hakodate-honsen)) เป็นเส้นทางรถไฟสายระหว่างเมือง ระหว่างสถานีรถไฟฮาโกดาเตะในนครฮาโกดาเตะและสถานีรถไฟอาซาฮิกาวะในนครอาซาฮิกาวะ ดำเนินการโดย JR ฮกไกโด รถไฟสายนี้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2423 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2441
วันพาย
วันพาย (Pi Day) และ วันการประมาณค่าพาย (Pi Approximation Day) เป็นวันหยุดอย่างไม่เป็นทางการ 2 วัน ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ π (พาย) ส่วนสาเหตุที่ยึดถือวันที่ 14 มีนาคมของทุกปีเป็น "วันพาย" เนื่องจากเลขนัยสำคัญสามตัวแรกของค่าพาย คือ 3.14 นอกจากนั้น วันดังกล่าวยังเป็นวันเกิดของอัลเบิร์ต ไอนสไตน์ และเหตุการณ์ทั้งสองมักจะจัดการฉลองพร้อมกันในวันเดียวกัน
วันการประมาณค่าพายจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม เช่นกัน เนื่องจากอาร์คิมีดีสมักจะประมาณค่าพายอยู่ที่ 22/7 อย่างไรก็ตาม มันอาจถูกพิจารณาว่านำไปสู่ความเข้าใจผิดได้ ดังที่วันดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็น "วันการประมาณค่า" (แต่พายเป็นจำนวนอตรรกยะ) และ 22/7 เป็นค่าที่ใกล้เคียงของพายมากกว่า 3.14 วันที่ 14 มีนาคมจึงมักถูกจัดขึ้นในประเทศซึ่งใช้รูปแบบเดือน/วัน และวันที่ 22 กรกฎาคม มักถูกจัดขึ้นในประเทศที่ใช้รูปแบบวัน/เดือน
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2015 เวลา 9.26 น. 53 วินาที ถือเป็นโอกาสพิเศษที่วันพายเรียงตรงตามค่าคงตัวสิบตัวแรกของพาย (3/14/15 9.26.53) โดยเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า
ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1878–1945)
สโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (Manchester United Football Club) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1878 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลนิวตันฮีธ (Newton Heath LYR Football Club) โดยพนักงานการรถไฟสาย แลงคาสเชอร์ และสาย ยอร์กเชอร์ ที่ได้รวมตัวกันเพื่อแข่งขันฟุตบอลกับสโมสรฟุตบอลของพนักงานการรถไฟสายอื่น ๆ โดยใช้สนาม นอร์ทโรด เป็นสนามเหย้า
การทำให้เป็นจีนในทิเบต
การทำให้เป็นจีนในทิเบต (Sinicization of Tibet) เป็นวลีที่ใช้เพื่อวิจารณ์การปกครองทิเบตโดยประเทศจีน เพื่ออ้างถึงการกลืนกินทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในพื้นที่ทิเบตใต้การปกครองของจีน (รวมทั้งเขตการปกครองตนเองทิเบตและพื้นที่การปกครองตนเองของชาวทิเบต) และได้ทำให้ชาวทิเบตกลายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสังคมจีนกระแสหลัก ซึ่งปรากฏชัดเจนนับตั้งแต่การรวมทิเบตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1950–1951 นักวิจารณ์ต่าง ๆ ระบุว่าการที่ชาวจีนฮั่นอพยพโยกย้ายเข้ามาในพื้นที่ทิเบตภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลจีนนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญของกระบวนการทำให้เป็นจีน