cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประวัติศาสตร์จังหวัดภูเก็ต
ชาวหมา
อังกฤษกลับเข้ามาค้าขายในกรุงศรีอยุธยาอีกครั้งหนึ่งในพ.ศ. 2227 แต่อังกฤษก็ไม่ได้เข้ามาซื้อขายแร่ดีบุกในเกาะถลาง เนื่องจากเกาะถลางมีเจ้าเมืองเป็นชาวฝรั่งเศสชื่อ เรเน ชาร์บอนโน (Rene Charbonneau) ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ให้เป็นเจ้าเมืองถลางตั้งแต่พ.ศ. 2224 การค้าแร่ดีบุกบนเกาะถลาง จึงอยู่ภายใต้ฝรั่งเศส อังกฤษได้รับอนุญาตให้ชื้อแร่ดีบุกที่เมืองไชยา ชุมพร และพัทลุง อังกฤษกลับมามีบทบาทสำคัญในเมืองถลางอีกครั้งหนึ่ง เมื่อกัปตันฟรานซิส ไลต์ได้เข้ามาตั้งสถานีการค้าขึ้นที่บ้านท่าเรือในสมัยกรุงธนบุรีคือเมื่อพ.ศ. 2315 ในช่วงที่เมืองถลางรู้จักกันอย่างแพร่หลายแล้ว
ครั้นสมเด็จพระเพทราชาขึ้นครองราชสมบัติ กรุงศรีอยุธยาได้เป็นปริปักษ์ต่อฝรั่งเศสอย่างรุนแรงเป็นเหตุให้นายทหารฝรั่งเศสชื่อ นายพลเดฟาสจ์ (Desfarges) นำกำลังเรือรบจำนวน 4 ลำ มายึดเกาะถลางระหว่างพ.ศ. 2231 - พ.ศ. 2232 ปรากฏรายละเอียด อยู่ในเอกสารทั้งจดหมายเหตุฝ่ายฝรั่งและฝ่ายไทย
เจ้าเมืองถลางถูกประหารชีวิต
เกิดขึ้นในตอนปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา มีเจ้าเมืองถลางคนหนึ่งชื่อ พระยาสุรินทราชา (จอมสุริน) เจ้าเมืองผู้นี้ตั้งเมืองอยู่ที่บ้านลี้พอนคือ บ้านลิพอนในปัจจุบัน พงศาวดารเมืองถลาง ในประชุมพงศาวดารหอสมุดแห่งชาติได้กล่าวถึงคำให้การของชาวถลางเมื่อ พ.ศ. 2384 ได้ให้ความย้อนหลังขึ้นไปในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายคือเหตุการณ์ครั้งนั้นคงเกิดขึ้นประมาณพ.ศ. 2233 หรือ พ.ศ. 2234 ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเพทราชาและทรงทำการปราบชาวฝรั่งเศสและผู้เอาใจฝรั่งเศสอย่างรุนแรง พงศาวดารเมืองกล่าวว่า"...ฝ่ายบ้านลี้พอนจอมสุรินคิดมิชอบ จะตั้งตัวเป็นใหญ่ มีตราออกมาให้จับจอมสุรินฆ่าเสีย เพราะเป็นโทษขบถต่อแผ่นดินสิ้นเชื้อผู้ดีเมืองถลางว่าง พระยาถลางคางเซ้ง ชาวกรุงออกมาเป็นเจ้าเมือง..."
เจรินี ได้กล่าวไว้ในหนังสือ"เค้าเงื่อนประวัติศาสตร์ถลาง" (Historical Retrospect of Junkceylon Island) ว่า หลังจากฝรั่งเศสได้รับการแต่งตั้งจากกรุงศรีอยุธยา 2 คน ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช การเปลี่ยนแปลงของประเทศไทยในระยะต่อมาก็ได้ชาวจีนได้รับการแต่งตั้งมาเป็นเจ้าเมืองถลาง เป็นข้อสันนิษฐานว่าน่าจะเป็น พระยาถลางคางเซ้งในคำให้การของชาวถลางในพงศาวดารถลาง ราชทินนามน่าจะเป็นพระยาสุรินทราชาตามยศและตำแหน่งเดิม แต่ชาวบ้านนิยมเรียกระบุชื่อเพื่อมิให้สับสน
ชาวถลางปล้นเรืออังกฤษ
เกิดขึ้นในปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศซึ่งราชการบ้านเมืองในกรุงศรีอยุธยาอ่อนแอลง เนื่องจากการแย่งชิงราชบัลลังก์ระหว่างพระเจ้าเอกทัศกับสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร และมีการสงครามระหว่างพม่าเข้ามาติดพันอีกด้วย ความระส่ำระสายในแผ่นดินจึงเกิดไปทั่ว ตามจดหมายเหตุชาวฝรั่งเศสชื่อ มองซิเออร์ บรีโกต์เขียนถึงผู้อำนวยการคณะต่างประเทศของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2305 ความตอนหนึ่งว่า "...ตั้งแต่ครั้งสมัยก่อนๆมาพระราชโองการของพระเจ้าแผ่นดินเท่ากับกฎหมายในเมืองนี้ ครั้งมาบัดนี้เจ้านายผู้หญิงทุกองค์ก็มีอำนาขเท่ากับพระเจ้าแผ่นดินและข้าราชการก็ต้องเปลี่ยนกันอยู่เสมอ แต่ก่อนๆมาผู้ที่มีความผิดฐานขบถฆ่าคนตายและเอาไฟเพาบ้านเรือนต้องรับพระราชอาญาถึงประหารชีวิต แต่มาบัดนี้ความโลภของเจ้านายผู้หญิงได้เปลี่ยนการลงโทษความผิดชนิดนี้เพียงแต่ริบทรัพย์และทรัพย์ที่ริบไว้ได้ต้องตกเป็นสมบัติของเจ้าหญิงเหล่านี้ทั้งสิ้น ฝ่ายข้าราชการเห็นความโลภของเจ้านายผู้หญิงเป็นตัวอย่าง ก้หาหนทางที่จะหาประโยชน์บ้าง ถ้าผู้ใดเป็นถ้อยความแล้ว ข้าราชการเหล่านี้ก็คิดหาประโยชน์จากคู่ความให้ได้มากที่สุดที่จะเอาได้ การทำเช่นนี้ก็ปิดความหาให้พระเจ้าแผ่นดินทรงทราบไม่ แต่ถ้าห่างพระเนตรพระกรรณออกไปแล้ว ข้าราชการเหล่านี้ก็ลักขโมยอย่างไม่กลัวทีเดียว เมื่อปีกลายนี้ข้าราชการที่เมืองภูเก็ตได้ปล้นเรืออังกฤษลำหนึ่งซึ่งได้หนีจากเมืองเบงกอลมาพักที่ภูเก็ตเพื่อหนีท่านเค้าน์ เดซแตง เมื่อปีนี้พวกข้าราชการเมืองภูเก็ตได้แนะนำให้เรืออังกฤษลำหนึ่ง เข้าไปซ่อมแซมเรือที่ฝั่งเมืองแตร์แฟม (Terre Ferme) ใกล้เมืองโตยอง (Teyon) ซึ่งเป็นเมืองที่เข้ารีตมากที่สุดในแถบเกาะภูเก็ตนี้ ครั้นเรืออังกฤษได้ไปทอดที่เมืองแตร์แฟม พวกไทยและมลายูกับข้าราชการได้รู้กัน จึงได้ฟันแทงพวกอังกฤษและขึ้นปล้นเรือเก็บสินค้าในเรือไปจนหมดสิ้น ฝ่ายข้าราชการเมืองภูเก็ตได้ใส่ร้ายผู้เข้ารีตในเมืองโตยองเป็นคนปล้นและทำร้ายเรืออังกฤษ ลงท้ายสุดพวกเข้ารีตเหล่านี้พลอยฉิบหายไปเปล่าๆ ยังมีบาทหลวงคณะฟรังซิซแกลเป็นชาติโปรตุเกสคนหนึ่งได้ตายด้วยความตรอมใจและถูกทรมาน เพราะเจ้าพนักงานเมืองภูเก็ตได้จับบาทหลวงคนนี้ขังไว้ในระหว่างพิจารณาความเกือบเดือนหนึ่ง"
เมืองแตร์แฟม (Terre Ferme) ในจดหมายฉบับนี้ เป็นภาษาฝรั่งเศสและแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า dry land, mainland, solid ground ซึ่งสัณนิฐานว่า น่าจะเป็นบ้านดอน หรือไม่ก็เป็นตัวเมืองภูเก็ตในปัจจุบัน  เพราะมีคลองสายใหญ่และลึกพอที่จะให้เรือเทียบท่าได้ เมืองภูเก็ตในฉบับนี้คือเมืองถลางทั้งหมด ส่วนเมืองโตยอง (Teyon) สันนิษฐานว่าคือ"บ้านตลาดนั่งยอง" ตำบลฉลองในปัจจุบัน ซึ่งสมัยก่อนมีคลองใหญ่และลึกเช่นเดียวกับบ้านท่าแครง
ตระกูลของท้าวเทพกระษัตรี (ปลายอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา)
ขณะนั้นกรุงศรีอยุธยากำลังระส่ำระสายด้วยการผลัดแผ่นดินจากสมเด็จพระเจ้าบรมโกศเป็นพระเจ้าอุทุมพร แล้วเปลี่ยนเป็นพระเจ้าเอกทัศและกลับเปลี่ยนเป็นพระเจ้าอุทุมพรอีกครั้งหนึ่ง เพื่อทำการสู้ศึกกับพม่า ซึ่งยกทัพเข้ามาโจมตีกรุงศรีอยุธยายืดเยื้อติดต่อกันนับตั้งแต่พ.ศ. 2301 จนถึงพ.ศ. 2310 อันเป็นปีที่กรุงศรีอยุธยาล่มสลาย
ปัญหาในเมืองถลาง
พระยาพิมลขัน เจ้าเมืองกระบุรี ซึ่งมีบรรดาศักดิ์เพียงเป็นพระกระในครั้งนั้น หนีศึกพม่าลงมาเข้ากับเจ้านครศรีธรรมราชคนใหม่ เจ้านครฯจึงส่งให้มาช่วยราชการเมืองถลางแทนหม่อมศรีภักดีที่ถึงแก่อนิจกรรมลง โดยตอนนั้นคุณหญิงจันตกเป็นพุ่มหม้าย พระกระได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระยาพิมลอัยา (ขัน) และได้สมรสกับคุณหญิงจันในเวลาต่อมา (พ.ศ. 2314)
เมื่อสิ้นบุญจอมร้างบ้านเคียน ก็เกิดปัญหาเรื่องมรดกในเมืองถลาง ว่าผู้ใดควรจะได้สืบทายาทความเป็นเจ้าเมืองต่อไป พระยาพิมลขันว่าที่สามีคุณหญิงจันซึ่งได้ช่วยราชการมานานพอควรและสูงด้วยวัยวุฒิ สมควรแก่เจ้าเมืองถลางในครั้งนั้น แต่เนื่องจากไม่ใช่ทายาทสายตรงของจอมร้าง ซึ่งมีบุตรชาย 2 คน และมีหลานชายคือ คุณเทียน ผู้มีสายสกุลของหม่อมศรีภักดี สายสกุลเมืองนคร คุณหญิงจันไม่ยอมให้มรดกเมืองถลางตกอยู่กับพระยาพิมลว่าที่สามีใหม่ เพราะเกรงข้อครหาที่ว่าหลงใหลว่าที่สามียิ่งกว่าน้องชายร่วมสายโลหิตเดียวกันคือ คุณอาด และคุณเรือง เป็นเหตุให้พระยาพิมลขันเกิดความน้อยใจจึงแยกตัวจากถลางไปยังนครศรีธรรมราชอีกครั้ง และได้ย้ายไปยังเมืองพัทลุง
คุณอาด บุตรจอมร้าง ผู้เป็นน้องชายของคุญหญิงจันก็ได้รับการยกย่องขึ้นเป็นเจ้าเมือง ชาวบ้านเรียกว่า"พระยาถลาง (อาด)" ส่วนน้องชายที่ชื่อเรือง ก็ได้เป็นพระพลจางวานด่าน (เรือง)ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเจ้าเมืองถลาง แต่ว่าราชการไม่นานถูกโจรยิงเสียชีวิต โจรสลัดแขกชาวไทรบุรีได้บุกเข้ายึดเมืองถลางไว้ระยะหนึ่งแต่ชาวถลางเชื้อสายไทยไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจแขกไทรบุรี จึงทำการส้องสุมกำลังไว้ที่บ้านสาคูและบ้านไม้ขาว และยึดเมืองคินมาได้สำเร็จภายในคืนเดียว ซึ่งเป็นคืนวันสารทของชาวถลาง มีการชุมนุม แห่กระจาดพืชพันธุ์ผลไม้ และอาหารแห้งไปทำบุญ โดยซ่อนอาวุธในกระจาดและภาพสัตว์ต่างๆ รวมกำลังกันจู่โจมที่พักเจ้าเมืองชาวไทรบุรี ฝ่ายแขกตั้งตัวไม่ทันจึงเร่งรีบลงเรือหนีไป การขับไล่แขกมลายูครั้งนี้ พระยายกบัตร (ชู) เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ในครั้งนี้ จึงได้รับแต่งตั้งจากเจ้านครศรีธรรมราชที่แข็งเมืองต่อกรุงศรีอยุธยาให้เป็นเจ้าเมืองถลาง ชื่อว่า"พระยาถลาง (ชู)"
สมัยกรุงธนบุรี
เมื่อกรุงศรีอยุธยาล่มสลายในปีพ.ศ. 2310 ก่อให้เกิดความแตกแยกกันขึ้นในระหว่างข้าราชการและขุนนาง ฝ่ายเมืองนครศรีธรรมราชนั้น เจ้าพระยานครพระยาไชยาธิเบศร์ก็ถูกเรียกตัวเข้าไปช่วยราชการงานศึกที่กรุงศรีอยุธยา แล้วถึงแก่อนิจกรรมไม่ได้กลับมาที่นครศรีธรรมราชอีก พระปลัด (หนู)จึงเห็นเป็นโอกาสเหมาะที่จะประกาศอิสรภาพแก่นครศรีธรรมราช ซึ่งเคยเป็นเมืองอิสระแต่ครั้นโบราณกาล จึงตั้งตนเป็นใหญ่ขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2307 และได้เกลี้ยกล่อมหัวเมืองปักษ์ใต้ให้เข้าเป็นพวกด้วย
ต้นรัชสมัยธนบุรีและการค้นพบแหล่งแร่ดีบุก
ครั้งล่วงปีพ.ศ. 2312 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงตีชุมนุมเจ้านครศรีธรรมราชได้ โปรดให้เจ้านราสุริยวงศ์มาเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในปีนั้นมีการเปลี่ยนเจ้าเมืองในเมืองบริวารของนครศรีธรรมราชหลายคน การค้าแร่ดีบุกนั้น ปรากฏว่า ชาวอังกฤษชื่อ กัปตันฟรานซิส ไลท์ พ่อค้าในสังกัดบริษัทอินเดียตะวันออก ได้นำเรือกำปั่นแวะเวียนมาทำการค้าขายที่เมืองถลางตั้งแต่ปีพ.ศ. 2315 จนได้แต่งงานกับฆญิงสาวชาวถลางลูกครึ่งโปรตุเกสชื่อ มาร์ตินา โรเซลล์ กัปตันฟรานซิส ไลท์ได้สร้างที่พักอาศัยและสำนักงานที่บ้านท่าเรือ
ระหว่างปีพ.ศ. 2312 ถึง พ.ศ. 2314 พระยาพิมลขันถูกกุมตัวเอาตัวเข้าไปรับราชการที่ธนบุรี คุณหญิงจันตกพุ่มหม้ายอยู่ที่เมืองถลางในฐานะสามัญชน พร้อมด้วยน้องสาวชื่อ มุก ลูกสาวคนโตชื่อ ปราง และบุตรชายคนโตชื่อ เทียน ต้องพยายามกอบกู้ชื่อเสียงฐานะที่เคยรุ่งเรืองแล้วกลับถดถอยลง ด้วยการค้าดีบุกกับชาวต่างชาติ โดยผ่านเจ้าเมืองถลาง
เมื่อปีพ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2315 กับตันฟรานซิส ไลท์ ได้เข้าไปขอพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เพื่อตั้งสำนักงานผูกขาดแร่ดีบุกเมืองถลางที่บ้านท่าเรือ ซึ่งก็ได้รับพระบรมราชานุญาต เนื่องจากพระเจ้ากรุงธนบุรีมีพระราชดำริที่จะฟื้นฟูฐานะเมืองไทยหลังสงคราม ซึ่งประสบปัญหาข้าวยากหมากแพง การค้าแร่ดีบุกจึงเป็นหนทางช่วยเหลืออันมีประโยชน์อย่างแท้จริงทางหนึ่ง ฝ่ายพระยาพิมลนั้น ขณะรับราชการทรงเป็นผู้จงรักภักดีทำให้พระเจ้ากรุงธนบุรีทรงไว้วาวพระทัยมาก จึงโปรดให้พระยาพิมลขันออกมากำกับดูแลการค้าแร่ระหว่างเมืองถลางกับกัปตันฟรานซิส ไลท์ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2314 สืบมาจนได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองถลาง ในปีพ.ศ. 2319 จึงได้กลับมายังถลางใช้ชีวิตร่วมกับคุณหญิงจันและมีบุตรด้วยกัน เป็นบุตรหญิงชื่อ ทอง ซึ่งต่อมาได้นำเข้าไปถวายตัวในรัชกาลที่ 1 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเมื่อพ.ศ. 2330 โปรดสถาปนาเป็นเจ้าจอมมารดาทอง ประสูติพระธิดาพระองค์หนึ่ง พระนามว่า พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงอุบล เมื่อพ.ศ. 2334
ระหว่างที่คุณหญิงจันและครอบครัสทำการค้าที่เมืองถลางนั้น คุณเทียน ผู้เป็นบุตรได้ค้นพบแหล่งดีบุกขนาดใหญ่ในบริเวญป่าดงดิบอันอุดมด้วยแม่น้ำลำธาร บริเวณนี้อยู่ที่ บ้านตะปำ (สะปำ) พระยาพิมลขันเห็นว่าเป็น ผลประโยชน์แก่แผ่นดินอย่างที่ไม่เคยมีปรากฏมาก่อนจึงนำความขึ้นกราบบังคมทูลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตามประเพณี ส่งผลให้คุณเทียนได้รับการแต่งตั้งเป็น เจ้าเมืองภูเก็จ มีราชทินนามว่า เมืองภูเก็ต ส่วนคุณหญิงจันเมื่อบุตรทำความดีความชอบ จึงได้รับการเลื่อนขึ้นเป็น ท่านผู้หญิงจัน
บรรดาศักดิ์และการค้าดีบุก
ครั้นล่วงถึงปี พ.ศ. 2319 เจ้านราสุริยวงศ์ ผู้ครองนครศรีธรรมราชถึงแก่พิราลัย สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเห็นว่าเจ้านครที่ถูกนำตัวไปธนบุรีประพฤติดีตลอดด้วยความจงรักภัคดี พระองค์จึงสถาปนาเจ้านครขึ้นเป็นเจ้าประเทศราชครองเมืองนครศรีธรรมราช โปรดเกล้าฯให้เจ้าพระยาอินทวงศา อัครมหาเสนาบดี ออกมาพระราชทานมอบเมืองให้เจ้านคร เสร็จแล้วโปรดให้อยู่ชำระว่ากล่าวเร่งรัดส่วยอากรในเมืองนครและทั่วแคว้น
เจ้พระยาอินทวงศา มาตั้งวังอยู่ที่ปากพระฝั่งเมืองตะกั่วทุ่ง เพื่ออดูแลเร่งรัดภาษีดีบุก อันเป็นภาษีสำคัญของหัวเมืองฝั่งตะวันตก พระยาพิมลขันซึ่งเคยภักดีต่อเจ้านครแต่เดิม ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ใหม่ตามตำแหน่งเจ้าเมืองถลางว่า "พระยาสุรินทราชา (พระยาพิมลขัน) " ในการกลับมาของพระยาสุรินทราชา (พระยาพิมลขัน) นั้น ได้แต่งตั้งกรมการเมืองถลางขึ้นใหม่หลายคนและมีตำแหน่ง "พระยาทุกขราช" หรือตำแหน่งที่ปรึกษาหรือปลัดเมือง ในสมัยนั้นคือ พระยาทุกขราช (ทองพูน) บุตรจอมเฒ่าผู้มีอำนาจเสมอเมืองถลางที่บ้านดอน พระยาทุกขราช (ทองพูน) เป็นปลัดเมืองถลางอยู่ระหว่างพ.ศ. 2319 จนถึง พ.ศ. 2327 ซึ่งต่อมาได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพระยาฦๅราชนิกูลธรรมไตรโลก ข้าหลวงผู้มีอำนาจสำเร็จราชการหัวเมืองฝั่งตะวันตกในสมัยรัตนโกสินทร์ ให้ขึ้นเป็น ผู้ว่าราชการเมืองถลางแทนพระยาสุรินทราชา (พระยาพิมลขัน) ซึ่งถูกถอนจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง
เมืองถลางปีพ.ศ. 2320 ถึง พ.ศ. 2325 มีการค้าขายดีบุกเป็นอันมาก การซื้อหาอาวุธปืนจากต่างประเทศ โดยใช้ดีบุกเป็นสินค้าแลกเปลี่ยน
กบฏอั้งยี่
1 มูลเหตุที่ผลักดันให้กรรมกรจีนก่อการกบฏขึ้นที่เมืองภูเก็ตเมื่อปี พ.ศ. 2419 นั้นมีอยู่หลายประการเช่น ราคาดีบุกตกต่ำ นโยบายการคลังที่ตึงตัวของรัฐบาล ราคาประมูลภาษีอากรสูงเกินไปและ กรรมกรจีนไม่ได้รับความเป็นธรรม เป็นต้น
คิม แท-ย็อน
คิม แท-ย็อน (김태연; ; เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงเกิลส์เจเนอเรชันกับกลุ่มย่อยเกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ (TaeTiSeo)
ประวัติ
แทย็อน เกิดที่ช็อนจู มีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน
ระหว่างเรียนมัธยม แทย็อนกับพ่อเทียวไปเทียวมาระหว่างช็อนจูกับโซลทุก ๆ วันอาทิตย์ เพื่อให้เธอไปฝึกหัดร้องเพลงที่สถาบันเอสเอ็ม ครูสอนร้องเพลงของเธอ คือ ช็อง ซุน-ว็อน หรือเรียกกันว่า เดอะวัน (The One) ต่อมาในปี 2004 แทย็อน ได้ร้องเพลง "ยูบริงมีจอย" (You Bring Me Joy) กับเดอะวัน เขากล่าวว่า "ผมจะร้องคู่กับนักร้องคนดังคนไหนก็ได้ แต่ผมอยากรับรู้ศักยภาพของแทย็อน" ในปีเดียวนั้น เธอได้รางวัลที่ 1 ในการประกวดยุวชนดีเด่นของสถาบันเอสเอ็มและได้ทำสัญญากับบริษัทเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอยังฝึกหัดในสถาบันต่อไปจนได้เป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันซึ่งเปิดตัวเมื่อปี 2007 ในปี 2008 แทย็อน เรียนจบจากโรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู และได้รางวัลความสำเร็จสูงสุดจากโรงเรียน
ก่อนเข้าเป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชัน แทย็อนได้แรงบันดาลใจจากศิลปินโบอา แทย็อน กล่าวว่า "ฉันอยากเป็นเหมือนเธอและอยากทำงานในญี่ปุ่นและรอบโลกมาตลอด" ความอยากของเธอเป็นจริงเมื่อเกิลส์เจเนอเรชันเปิดตัวในญี่ปุ่นในปี 2010
การงาน
ความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เป็นที่ตอบรับอย่างดีในหมู่ผู้ประกอบวิชาชีพอุตสาหกรรม พัก จิน-ย็อง ประธานเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ กล่าวว่า อยากทำงานกับแทย็อน เพราะเธอมีพลังในการแสดงอารมณ์มาก เขากล่าวว่า "ถ้าจะให้ทำงานกับนักร้องที่ร้องเก่ง ผมขอเลือกนักร้องอย่างแทย็อน ซึ่งคุณจะแยกไม่ออกว่าอันไหนคือเสียงร้องอันไหนคือเสียงพูด" ยู ย็อง-ซ็อง นักแต่งเพลง กล่าวว่า "แทย็อน เหมือนหย่ามาแล้ว 7 ครั้ง" เพราะเสียงของเธอฟังแล้วเศร้าโศกเหมือนสู้ชีวิตมาโชกโชน ส่วนอัน ย็อง-มิน นักแต่งเพลง กล่าวตอนทำเพลง "ไอเลิฟยู" (I Love You) ว่า "ผมตกใจเพราะความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เพลงนี้ร้องยาก ผมก็เป็นห่วง แต่เธอร้องดีจนผมน้ำตาร่วง...ผมจำได้ว่าผมตบมือให้เธอด้วย"
แทย็อน กล่าวถึงวิธีร้องเพลงของตัวเองว่า "ตอนร้องเพลง คุณต้องมีความสามารถในการแสดงและอาศัยจินตนาการหน่อยหนึ่ง คุณต้องเห็นค่าในอารมณ์ และต้องไม่หนีห่างจากสีสันของเพลงในเวลาที่คุณเอาใจใส่ในเพลง"
โรงเรียนศรีวิกรม์
โรงเรียนศรีวิกรม์ (Srivikorn School) เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดกลาง ประเภทสามัญศึกษา ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท แขวงพระโขนง เขตคลองเตย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2506 โดย เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ และคุณหญิง ศศิมา ศรีวิกรม์ ปัจจุบันปิดกิจการ ตั้งแต่ปี 2560 พร้อมระบุว่า '''โรงเรียนฯจะปิดหลักสูตรสามัญ เมื่อสิ้นสุดปีการศึกษา 2559 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และยืนยันว่าไม่ได้ปรับเป็นโรงแรมหรือคอนโดฯ ยังคงเป็นสถาบันการศึกษาเช่นเดิม เพียงแต่ปรับเปลี่ยนเป็นหลักสูตรนานาชาติ ซึ่งถือว่าเป็นการพัฒนาอีกระดับหนึ่ง'''
รุสลี สาเมาะ
รุสลี สาเมาะ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2527 เป็นชาวไทยมุสลิม ที่จังหวัดปัตตานี เป็นอดีตแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติแพนแปซิฟิก (IBF Pan Pacific)ในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) และเป็นแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติเอเชีย ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์)
สมณศักดิ์
สมณศักดิ์ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 หมายความว่า ยศพระสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานมีหลายชั้น แต่ละชั้นมีพัดยศเป็นเครื่องกำหนด อาจกล่าวได้ว่า สมณศักดิ์ คือบรรดาศักดิ์ หรือยศที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่ภิกษุผู้ประพฤติดี ประพฤติชอบให้ดำรงมั่นอยู่ในสมณเพศ เพื่อเป็นกำลังสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาและเพื่อให้การปกครองคณะสงฆ์เป็นไปโดยเรียบร้อย เพราะการที่พระภิกษุรูปใดได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ ย่อมได้รับมอบหมายภาระหน้าที่ในการปกครองหมู่คณะแห่งสงฆ์ไปพร้อมกันด้วย
ความเป็นมาของสมณศักดิ์
ในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าได้ทรงใช้จิตวิทยาในการปกครองพระสงฆ์สาวก โดยการยกย่องผู้ที่ควรยกย่อง ป้องปรามผู้ที่ควรป้องปราม ดังจะเห็นได้จากทรงยกย่องพระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะเป็นพระอัครสาวก ฝ่ายซ้าย ฝ่ายขวา และทรงตั้งเอตทัคคะ กล่าวคือ ทรงยกย่องพระสาวกอีกส่วนหนึ่งว่ามีความเป็นเลิศในด้านต่างๆ แต่อย่างไรก็ตาม กรณีดังกล่าวยังมิได้ถือว่าเป็นสมณศักดิ์
เมื่อพระพุทธองค์เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว เพื่อสามารถสืบทอดเจตนารมณ์ของพระพุทธศาสนา พระประมุขแห่งประเทศต่างๆ ที่นับถือพุทธศาสนา จึงได้มีการพระราชทานสมณศักดิ์แก่พระสงฆ์ โดยปรากฏหลักฐานว่ามีการพระราชทานสมณศักดิ์ และพัดยศพร้อมทั้งเครื่องประกอบสมณศักดิ์อื่นๆ ได้รับแบบอย่างมาจากประเทศศรีลังกา
สำหรับประเทศไทยนั้นระบบสมณศักดิ์ของพระสงฆ์ เริ่มใช้มาตั้งแต่สมัยสุโขทัยในรัชสมัยพระมหาธรรมราชาลิไทย พระองค์ได้โปรดให้ราชบัณฑิตไปอาราธนาพระมหาสามีสังฆราชมาจากประเทศลังกาเพื่อให้ประกาศพระพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์ในกรุงสุโขทัย พระมหาสามีสังฆราชคงจะได้ถวายพระพรให้พระมหาธรรมราชาลิไททรงตั้งสมณศักดิ์ถวายแด่พระสงฆ์ตามราชประเพณีที่ถือปฏิบัติในประเทศลังกา ระบบสมณศักดิ์ในสมัยสุโขทัยไม่สลับซับซ้อนเพราะมีเพียง 2 ระดับชั้นเท่านั้น คือ พระสังฆราชและพระครู พอมาถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาระบบสมณศักดิ์ได้รับการปรับให้มีระดับชั้นเพิ่มขึ้นเป็น 3 ระดับคือ สมเด็จพระสังฆราช พระสังฆราชคณะหรือพระราชาคณะ และพระครู
ลำดับเกียรติ ชั้นพัดยศสมณศักดิ์ ฐานานุกรม เปรียญในงานพระราชพิธี - รัฐพิธี
ปรับปรุงใหม่ พ.ศ. 2541 โดยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมในการประชุมครั้งที่ 6/2541 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
การพิจารณาแต่งตั้งสมณศักดิ์
ในอดีต การพิจารณาแต่งตั้งและเลื่อนสมณศักดิ์แก่พระสงฆ์เป็นพระราชอำนาจและเป็นพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ เมื่อทรงเห็นหรือทรงทราบด้วยพระเนตรพระกรรณว่า พระภิกษุรูปใดมีความรู้ความเชี่ยวชาญในพระไตรปิฎก มีศีลาจารวัตรน่าเลื่อมใส มีความสามารถในการปกครองหมู่คณะให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย ทั้งยังเป็นศูนย์รวมแห่งศรัทธาของประชาชนแล้ว ก็จะพระราชทานสมณศักดิ์เพื่อเป็นเกียรติและกำลังใจ ในการจะได้ช่วยกันจรรโลงพระพุทธศาสนาสืบไป
ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นช่วงเวลาที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราชเจ้า สกลมหาสังฆปริณายกอยู่นั้น เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะโปรดพระราชทานสมณศักดิ์แก่พระสงฆ์รูปใด ก็จะทรงปรึกษากับสมเด็จพระมหาสมณเจ้าก่อนทุกครั้ง ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ทรงให้พระสงฆ์ได้มีส่วนร่วมในการพิจารณาเสนอความคิดเห็นได้
ปัจจุบัน เป็นหน้าที่ทางคณะสงฆ์จะช่วยกันพิจารณาให้ความเห็นชอบตามลำดับขั้น คือ จากเจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบล เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะภาค และเจ้าคณะใหญ่ เมื่อได้รับความเห็นชอบจากเจ้าคณะผู้ปกครองตามลำดับแล้ว สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จึงได้เสนอเรื่องเพื่อนำความขึ้นกราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานสมณศักดิ์ ตามระเบียบของทางราชการต่อไป แต่ในการพระราชทานสมณศักดิ์ชั้นสูง เช่น สมเด็จพระสังฆราชหรือสมเด็จพระราชาคณะ ทางคณะสงฆ์ชอบที่จะถวายพระเกียรติแด่องค์พระมหากษัตริย์ด้วยการเสนอนามพระเถระที่เห็นสมควรขึ้นไปหลายรูปเพื่อให้ทรงพิจารณาตามพระราชอัธยาศัย เป็นธรรมเนียมปฏิบัติเสมอมา เพราะพระราชอำนาจส่วนนี้เป็นของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงพระองค์เดียว
พิธีทรงตั้งสมณศักดิ์
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๑๐ การพระราชทานตั้งและเลื่อนสมณศักดิ์นั้นเป็นไปโดยพระราชอัธยาศัย หรือเป็นกรณีพิเศษ และมหาเถรสมาคมมีกำหนดในการขอพระราชทานสมณศักดิ์สำหรับพระสังฆาธิการผู้บริหารกิจการคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย มหานิกาย จีนนิกาย อนัมนิกาย ตั้งแต่ พระครูสัญญาบัตร พระราชาคณะ พระราชาคณะเจ้าคณะรอง จนถึงสมเด็จพระราชาคณะ ให้แล้วเสร็จภายในวันที่30 สิงหาคม ของทุกปี
ซึ่งการพระราชทานสมณศักดิ์นั้น เฉพาะการทรงตั้งและเลื่อนสมณศักดิ์สำหรับพระราชาคณะขึ้นไป จะทรงตั้งในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ในพระบรมมหาราชวัง โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จะพระราชทานสุพรรณบัฏ หิรัญบัฏ หรือสัญญาบัตร แล้วแต่กรณี พร้อมพัดยศด้วยพระองค์เอง หรือจะทรงกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมกุฎราชกุมาร (พระยศในขณะนั้น) เป็นผู้แทนพระองค์พระราชทานแทน
ในรัชกาลปัจจุบัน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ ในการเชิญสุพรรณบัฏ หิรัญบัฏ สัญญาบัตร ไปถวายพระภิกษุที่ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ สถาปนาสมณศักดิ์
สำหรับการพระราชทานสมณศักดิ์เฉพาะระดับพระครูสัญญาบัตรนั้น ในปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดถวายสมเด็จพระสังฆราช เป็นผู้แทนพระองค์ หรือสมเด็จพระสังฆราชทรงมีพระบัญชาให้ สมเด็จพระราชาคณะ หรือเจ้าคณะใหญ่ ในหนนั้น ๆ ปฏิบัติหน้าที่แทนพระองค์ ในพิธีพระราชทานสัญญาบัตร พัดยศ ผ้าไตร แก่พระสังฆาธิการผู้บริหารกิจการคณะสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานตั้งและเลื่อนสมณศักดิ์พระครูสัญญาบัตร ในวัดในเขตการปกครองของเจ้าคณะใหญ่หนนั้น ๆ ตามแต่มหาเถรสมาคมจะกำหนด
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
การแข่งขันเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬาเบสบอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 20 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Atlanta–Fulton County Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาเบสบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 8 ประเทศ
ภาคกลาง (ประเทศไทย)
ภาคกลาง เป็นภูมิภาคตอนกลางของประเทศไทย มีพื้นที่ครอบคลุมที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ติดต่อกับภาคเหนือทางทิศเหนือ ติดต่อกับภาคตะวันออก และภาคอีสานทางทิศตะวันออกโดยมีทิวเขาเพชรบูรณ์กั้น ติดต่อกับภาคตะวันตก ทิศเหนือติดต่อกับทิวเขาผีปันน้ำ พื้นนี้เคยเป็นดินแดนที่สำคัญของอาณาจักรอยุธยา และยังเป็นพื้นที่ที่สำคัญของประเทศไทยมาจนถึงปัจจุบัน ภาคกลางเป็นภูมิภาคที่มีกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทยตั้งอยู่
ภูมิศาสตร์
ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยที่ราบตะกอนน้ำพาที่แม่น้ำพัดพาเอาเศษหิน เศษดิน กรวดทราย และตะกอนมาทับถมพอกพูนมานับเป็นเวลาล้าน ๆ ปี บริเวณที่ราบของภาคนี้กินอาณาบริเวณตั้งแต่ทางใต้ของจังหวัดอุตรดิตถ์ลงไปจนจรดอ่าวไทย นับเป็นพื้นที่ราบที่มีขนาดกว้างใหญ่กว่าภูมิภาคอื่น ๆ ของประเทศ อย่างไรก็ตามบางบริเวณของภาคกลาง มีภูเขาโดด ๆ ทางจังหวัดนครสวรรค์และด้านตะวันตกของจังหวัดพิษณุโลก จากหลักฐานทางธรณีวิทยา สันนิษฐานว่าภูเขาโดดเหล่านี้เดิมเคยเป็นเกาะ เพราะน้ำทะเลท่วมขึ้นไปถึงจังหวัดอุตรดิตถ์ในหลายยุค พื้นดินยกตัวสูงขึ้น รวมทั้งการกระทำของแม่น้ำหลาย ๆ สายซึ่งมีการกัดเซาะสึกกร่อนและการทับถมพอกพูน ทำให้บริเวณดังกล่าวเป็นที่ราบอันกว้างใหญ่ของประเทศ
เมื่อพิจารณาตามลักษณะโครงสร้าง บริเวณภาคกลางสามารถแบ่งได้เป็น 3 เขต คือ
1. ภาคกลางตอนบน ได้แก่ บริเวณตั้งแต่จังหวัดนครสวรรค์ขึ้นไปทางตอนบน ครอบคลุมพื้นที่ในเขตจังหวัดกำแพงเพชร พิจิตร พิษณุโลก สุโขทัย รวมทั้งบางบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์ ภูมิประเทศโดยทั่วไปในบริเวณตอนบนนี้ ประมาณ 2 ใน 3 ของพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำและที่ราบลูกฟูก (rolling plains) ซึ่งเกิดจากการกระทำของแม่น้ำสายสำคัญ ๆ คือ แม่น้ำปิง แม่น้ำวัง แม่น้ำยม แม่น้ำน่าน และลำน้ำสาขา ภูมิประเทศที่เป็นลูกฟูกนั้นอาจเกิดจากการที่แม่น้ำพัดพาเอาเศษหิน กรวด ทรายที่มีขนาดใหญ่และตกตะกอน ก่อนทับถมพอกพูน ถ้าหากเทียบกับดินตะกอนแล้ว ชนิดแรกสามารถต้านทานต่อการสึกกร่อนได้มากกว่าชนิดหลัง ทำให้กลายเป็นภูมิประเทศคล้ายลูกคลื่น มีลูกเนินเตี้ย ๆ สลับกับบริเวณที่ง่ายแก่การสึกกร่อน ซึ่งกลายเป็นร่องลึกมีลักษณะเป็นที่ราบลูกฟูก นอกจากนี้การกระทำของแม่น้ำยังทำให้เกิดที่ราบขั้นบันได (terraces) ที่ราบลุ่มแม่น้ำหรือที่ราบน้ำท่วมถึง (flood plain) ของแม่น้ำปิง แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน อีกด้วย ภูมิประเทศทางด้านตะวันออกของเขตนี้เป็นภูเขาและทิวเขาจรดขอบเขตของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แนวทิวเขาดังกล่าว ได้แก่ ทิวเขาเพชรบูรณ์ 2 ซึ่งต่อเนื่องมาจากทิวเขาหลวงพระบาง ระหว่างทิวเขาเพชรบูรณ์ 1 กับทิวเขาเพชรบูรณ์ 2 มีที่ราบแคบ ๆ ในเขตอำเภอหล่มสักและจังหวัดเพชรบูรณ์ ที่ราบนี้มีแม่น้ำป่าสักไหลผ่านลงไปทางใต้ ทิวเขาเพชรบูรณ์ 2 นี้ส่วนใหญ่เป็นหินแอนดีไซต์ หินไดโอไรต์ยุคเทอร์เชียรี ทางด้านตะวันตกของทิวเขาสูงนี้เป็นที่ราบเชิงเขาสลับลูกเนินเตี้ย ๆ ไปจนจรดที่ราบลุ่มแม่น้ำ
2. ภาคกลางตอนล่าง เป็นที่ราบลุ่มซึ่งเริ่มตั้งแต่ทางตอนใต้ของจังหวัดนครสวรรค์ลงไปจนจรดอ่าวไทย ภูมิประเทศภาคกลางตอนล่างบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นดินตะกอนที่แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำบางปะกงพัดพามา แม่น้ำเหล่านี้เมื่อไหลผ่านบริเวณที่เป็นที่ราบ ความเร็วของกระแสน้ำจะลดลง วัตถุต่าง ๆ ที่ละลายปนมากับน้ำจะตกตะกอนทับถมพอกพูน ซึ่งตะกอนเหล่านี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทรายละเอียด ดินเหนียว และดินตะกอน บางส่วนไปตกตะกอนในบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา ตะกอนที่ทับถมห่างจากชายฝั่งออกไปไม่ต่ำกว่า 1.5 กิโลเมตร และยังก่อให้เกิดสันดอนในแม่น้ำ ทำให้เกิดอุปสรรคในการคมนาคมทางน้ำเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ดินตะกอนที่แม่น้ำพัดพามามีประโยชน์ในการปลูกข้าวซึ่งเป็นพืชหลักของประเทศ ทั้งนี้เพราะดินตะกอนสามารถอุ้มน้ำได้ ความหนาของชั้นดินตะกอนในบางบริเวณที่มีการขุดเจาะเพื่อสำรวจทางธรณีวิทยา พบว่าบางแห่งหนาเกิน 120 เมตร จึงจะถึงหินดินดาน (dedrock) ข้างใต้
การแบ่งอย่างเป็นทางการ
การแบ่งจังหวัดเป็นภูมิภาคด้วยระบบ 6 ภาค เป็นการแบ่งที่เป็นทางการโดยคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติ ใช้ในการศึกษาทางภูมิศาสตร์ โดยภาคกลางของระบบ 6 ภาคนี้ ประกอบไปด้วยเขตการปกครอง 21 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร (ซึ่งเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษที่มีฐานะเทียบเท่ากับจังหวัด) โดยมีพื้นที่ทางเหนือไปจนสุดเขตจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดพิษณุโลก และทางใต้ลงไปสุดที่อ่าวไทย ยกเว้นจังหวัดที่ติดกับประเทศพม่า ซึ่งมีลักษณะเป็นภูเขา และยกเว้นจังหวัดทางภาคตะวันออก จังหวัดในภาคกลางตามการแบ่งที่เป็นทางการ ประกอบไปด้วยจังหวัดต่าง ๆ 21 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร ดังตารางข้างล่างนี้
การแบ่งแบบอื่น
ยังมีหลายหน่วยงานที่กำหนดขอบเขตของภาคกลางแตกต่างกันออกไป เพราะภูมิภาคเป็นการปกครองที่ไม่มีผู้บริหาร ไม่มีเขตที่ชัดเจน การแบ่งจังหวัดเป็นภูมิภาคจึงเป็นเพียงการจัดกลุ่มทางภูมิศาสตร์และสถิติเท่านั้น บางครั้งก็มีการระบุว่าพื้นที่ภาคตะวันออกเป็นภูมิภาคที่แยกต่างหากจากภาคกลาง หรือระบุว่าภาคกลางไม่มีจังหวัดนครนายก แต่ไปอยู่ภาคตะวันออก เช่น การจัดแบ่งภูมิภาคตามคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กำหนดให้ภาคกลางประกอบด้วย 8 จังหวัด และเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ 1 เขต ได้แก่
ส่วนการจัดแบ่งภาคกลางตามระบบ 4 ภาค (เหนือ กลาง อีสาน ใต้) ซึ่งเป็นการแบ่งที่ไม่เป็นทางการ โดยมีพื้นที่ทางเหนือถึงแค่จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดลพบุรี และรวมภาคตะวันตกและภาคตะวันออกเข้ามารวมด้วย ประกอบไปด้วยเขตการปกครอง 25 จังหวัด และเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ 1 เขต ได้แก่
นอกจากนี้ เพื่อวัตถุประสงค์เชิงสถิติ จึงมีการแบ่งภาคกลางของระบบ 4 ภาค ออกเป็นภูมิภาคย่อย 4 กลุ่ม ซึ่งเป็นการแบ่งอย่างไม่เป็นทางการเช่นกัน ได้แก่ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล, ภาคกลางนอกเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล, ภาคตะวันตก และภาคตะวันออก
เดอะโกลเดนสปูน
เดอะโกลเดนสปูน (The Golden Spoon) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ กำกับโดยซง ฮย็อน-อุก นำแสดงโดยยุก ซ็อง-แจ, อี ช็อง-ว็อน, ชุง แช-ย็อน และย็อนอู ดัดแปลงจากเรื่องชื่อดังในเว็บตูนของเนเวอร์ ในชื่อเดียวกันโดย HD3 ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559 ละครเรื่องนี้เล่าถึงชีวิตของเด็กที่มีฐานยากจน และได้กลายเป็นลูกคนรวยจากการได้ช้อนทอง ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2565 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) และยังสามารถสตรีมบนดิสนีย์+ ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ
อี ซึง-ช็อน (ยุก ซ็อง-แจ) เป็นนักเรียนมัธยมธรรมดา ๆ ที่เกิดและเติบโตมากับครอบครัวที่ยากจน และมักถูกรังแกจากนักเรียนที่มีฐานะร่ำรวย เขาเบื่อโชคชะตาของตัวเอง และวันหนึ่งมีหญิงชะตาได้ขายช้อนทองที่จะเปลี่ยนชะตากรรมกับเพื่อนที่เกิดในครอบครัวที่ร่ำรวยด้วยช้อนทอง เพียงแค่ใช้ช้อนทองกินข้าวให้ครบ 3 มื้อกับครอบครัวที่ต้องการ ก็จะทำให้สลับเปลี่ยนชีวิตกับคน ๆ นั้น
เอ็กซอนโมบิล
เอ็กซอนโมบิล คอร์ปอเรชั่น (nyse: BA) เป็นบริษัทด้านพลังงานสัญชาติอเมริกัน ประกอบธุรกิจก๊าซธรรมชาติและน้ำมันปิโตรเลียม เดิมคือบริษัทเอ็กซอน ซึ่งเป็นบริษัทที่พัฒนามาจากบริษัทสแตนดาร์ดออย ซึ่งก่อตั้งโดยจอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ และรวมเข้ากับบริษัทโมบิล ในปี ค.ศ. 1999 มีสำนักงานใหญ่ที่เมืองเออร์วิง รัฐเท็กซัส เคยเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกวัดจากรายได้ ระหว่างปี ค.ศ. 1996 - 2007 และอันดับสามใน ฟอร์จูนโกลบอล 500 จากนิตยสารฟอร์จูน ในปี ค.ศ. 2016
โดมทรงหัวหอม
โดมทรงหัวหอม (луковичная глава; onion dome) เป็นอาคารทรงโดมแบบหนึ่ง มักจะสร้างเป็นโบสถ์ของศาสนาคริสต์นิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนที่เป็นโดมนั้นจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าส่วนฐานที่รองรับด้านล่าง และมักมีความสูงมากกว่าความกว้าง อาคารขนาดเหล่านี้มียอดแหลมและลายเกลียวคล้ายกับหัวหอม ด้วยเหตุนี้จึงนิยมเรียกกันว่า "โดมทรงหัวหอม"
หลังคาครอบที่สำคัญแบบอื่น ๆ ของโบสถ์นิกายนี้ คือ "โดมทรงหมวกเหล็ก" (helmet dome) (เช่น โดมของวิหารเซนต์โซเฟีย ในเมืองนอฟกอรอด และวิหารอัสสัมชัญ ในเมืองวลาดีมีร์ ประเทศยูเครน นอกจากนี้ยังมี "โดมทรงลูกแพร์" (pear domes) เช่น วิหารเซนต์โซเฟียในเมืองเคียฟ และ "โดมดอกบัวตูม" (bud dome) สถาปัตยกรรมบาโรก (เช่น โบสถ์เซนต์แอนดรูส์ในเคียฟ)
วัดเสด็จ
วัดเสด็จ อาจหมายถึง
อาณาเขตแถลงข่าวการบิน
ในการเดินอากาศ อาณาเขตแถลงข่าวการบิน (Flight information region หรือ FIR) คืออาณาเขตเฉพาะของน่านฟ้าซึ่งมีงานแถลงข่าวการบิน (Flight information service) และงานเตือนภัยการบิน (Alerting service หรือ ALRS) ให้บริการ มันเป็นการแบ่งส่วนขนาดใหญ่ที่สุดของน่านฟ้าที่ใช้กันในปัจจุบัน โดยมีใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 เป็นอย่างน้อย
ทุกส่วนแบ่งของชั้นบรรยากาศนั้นเป็นของอาณาเขตแถลงข่าวการบินที่เจาะจง ซึ่งน่านฟ้าของประเทศที่มีขนาดเล็กจะถูกล้อมรอบด้วยอาณาเขตแถลงข่าวการบินเพียงส่วนเดียว ในทางกลับกันน่านฟ้าของประเทศที่มีขนาดใหญ่จะมีการแบ่งแยกอาณาเขตแถลงข่าวการบินออกเป็นภูมิภาคต่าง ๆ
บางอาณาเขตแถลงข่าวการบินนั้นล้อมรอบน่านฟ้าของดินแดนหลายประเทศ น่านฟ้ามหาสมุทรนั้นถูกแบ่งออกเป็นหลายอาณาเขตแถลงข่าวมหาสมุทร (Oceanic Information Regions) และมีการมอบหมายให้หน่วยงานที่มีพรมแดนติดกันเป็นผู้ดูแลภูมิภาคนั้น การแบ่งนั้นถูกดำเนินการโดยข้อตกลงระหว่างประเทศผ่านองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO)
อาณาเขตแถลงข่าวการบินนั้นไม่มีขนาดอันเป็นมาตรฐาน เนื่องจากขึ้นอยู่กับความสะดวกในการบริหารจัดการของประเทศที่เกี่ยวข้อง ในบางกรณีมีการแบ่งอาณาเขตแถลงข่าวการบินในแนวดิ่ง ในกรณีนี้ส่วนแบ่งด้านล่างจะถูกคงชื่อไว้ ในขณะที่น่านฟ้าด้านบนจะถูกตั้งชื่อเป็นอาณาเขตแถลงข่าวด้านบน (UIR)
งานแถลงข่าวและงานเตือนภัยนั้นคือการให้บริการระดับพื้นฐานของบริการจราจรทางอากาศ ซึ่งให้ข้อมูลเกี่ยวกับการดำเนินการบินที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ และแจ้งไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเมื่ออากาศยานนั้นตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก การบริการเหล่านี้พร้อมให้บริการกับอากาศยานทุกลำที่ผ่านในอาณาเขตแถลงข่าวการบิน และอาจมีบริการคำปริกษาจราจรทางอากาศและบริการควบคุมที่สูงขึ้นภายในบางส่วนของน่านฟ้าภายในอาณาเขตแถลงข่าวการบิน ตามการแบ่งระดับขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศในการแบ่งส่วนของน่านฟ้า (โดยเกี่ยวกับข้อบังคับในระดับประเทศ) และการมีอยู่ของผู้มีอำนาจที่เหมาะสมในการบริการ
สนามกีฬาฌอฟรัว กีชาร์
สนามกีฬาฌอฟรัว กีชาร์ (Stade Geoffroy-Guichard) เป็นสนามกีฬา ในเมืองแซ็งเตเตียน ประเทศฝรั่งเศส โดยใช้งานจัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก โดยเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, ฟุตบอลโลก 1998, คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 และจัดการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 อีกทั้งยังใช้จัดการแข่งขันรักบี้ยูเนียน โดยเป็นสนามแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007 สนามนี้มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการคือ "เลอโชดรง" หรือ "ล็องแฟร์แวร์" ซึ่งหมายถึงสีชุดแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแซ็งเตเตียน ซึ่งเคยได้รับความนิยมมากในปี พ.ศ. 2528 ด้วยผู้ชมที่มากกว่า 47,000 ในสนามแห่งนี้ แต่ในปัจจุบันสามารถจุผู้ชมได้ 35,616 คน ก่อนจากการปรับปรุงครั้งล่าสุดที่เริ่มในปี พ.ศ. 2554 และปรับให้เหลือ 26,747 ที่นั่งชั่วคราว แต่เมื่อปรับปรุงเสร็จ สนามนี้จะสามารถจุผู้ชมได้เกือบถึง 42,000 คน
สนามได้เปิดใช้งานครั้งแรกในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2474 และ แซ็งเตเตียนลงแข่งขันครั้งแรกในวันที่ 17 กันยายน ซึ่งชื่อของสนามในปัจจุบันตั้งตามฌอฟรัว กีชาร์ ผู้ก่อตั้งธุรกิจคาสิโนที่เป็นผู้ซื้อพื้นที่ในช่วงที่ก่อสร้างสนาม
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984
สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 ในนัดต่อไปนี้:
ฟุตบอลโลก 1998
สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 ในนัดต่อไปนี้:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ในนัดต่อไปนี้:
ฮิโรมิ คนโนะ
ฮิโระมิ คนโนะ  (今野宏美, เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน  ค.ศ. 1975) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
พลังพล คงเสรี
รองศาสตราจารย์ พลังพล คงเสรี คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (1 ธันวาคม 2562-) จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สาขาเคมีอินทรีย์และ Protein X-ray Crystallography ศึกษากลไกการทำงานของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ออกแบบตัวตรวจวัดทางเคมีที่มีความจำเพาะสูง เพื่อนำไปใช้กับระบบทางชีววิทยา และนำไปสู่การพัฒนาชุดทดสอบต่างๆ สมรสกับ ดร.ประชุมพร (ทุนกุล) คงเสรี มีบุตรชาย 2 คน
รองศาสตราจารย์ ดร.พลังพล คงเสรี  ผู้สำเร็จการศึกษาทุน พสวท. ที่ได้รับคัดเลือกเข้าหอเกียรติยศ พสวท. “DPST Hall of Fame” ประจำปี 2563 ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล "In the Faith of Science จงศรัทธาในวิทยาศาสตร์ สทธา สาธุ วิชชา"
ประวัติการศึกษา
ดร.พลังพล คงเสรี จบการศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2528 โดยมีผลการเรียนดีเยี่ยมตลอดการศึกษา จากนั้นสอบได้รับทุนจากโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) จึงย้ายไปเรียนต่อระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัยซึ่งเป็น 1 ใน 6 ศูนย์โครงการ พสวท. ในสมัยนั้น} ระหว่างการศึกษาระดับมัธยม ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนร่วมแข่งขันทางวิชาการและได้รับรางวัลชนะเลิศมากมาย {{อ้างอิง}เช่น การตอบปัญหาเกี่ยวกับองค์การสหประชาชาติ  การตอบปัญหาทางนิเทศศาสตร์  ของคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  การตอบปัญหาวิชาการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ  ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  การตอบปัญหาทางพุทธศาสนา และการแข่งขันภาษาไทยเกี่ยวกับคำผวนเป็นต้น  นอกจากนี้ ได้เข้าร่วมแข่งขันการแข่งขันตอบปัญหาทางวิชาการทางโทรทัศน์อีกหลายรายการ เช่น รายการไอคิว-180 รายการเยาวชนคนเก่ง เป็นต้น
ดร.พลังพล ศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาเคมี ที่ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในระหว่างการศึกษา ได้เป็นตัวแทนมหาวิทยาลัยในการเข้าร่วมแข่งขันกีฬาฟันดาบไทย และได้เหรียญรางวัลทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ในปีสุดท้ายได้ทำงานวิจัยระดับปริญญาตรี เรื่อง "การใช้แอนทราซีนในการสังเคราะห์ทางเคมี" ในห้องทดลองของ ศ.ดร. ยอดหทัย เทพธรานนท์ นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2529 ดร.พลังพลได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 1) สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ทางเคมีอินทรีย์ จาก มหาวิทยาลัยคอร์แนล ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายใต้การให้คำปรึกษาจากศาสตราจารย์ Jon Clardy ด้วยการศึกษาโครงสร้างสามมิติด้วยเทคนิค x-ray crystallography ด้วยรังสีเอกซ์จากเครื่องกำเนิดแสงซินโครตรอน และศึกษาการทำงานของโปรตีนหลายชนิดเช่น CDC42 (โมเลกุลที่เกี่ยวข้องกับโรคมะเร็ง) FKBP12 (เกี่ยวกับกลไกลดภูมิคุ้มกัน) chorismate mutase (เอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับปฏิกิริยา Claisen rearrangement ในเชื้อแบคทีเรีย) prephenate dehydratase และ cyclohexadienyl dehydratase ซึ่งเป็นเอนไซม์ในการสังเคราะห์กรดอะมิโน เป็นต้น
ประวัติการทำงาน
เริ่มรับราชการในตำแหน่งอาจารย์ที่ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และได้รับการเลื่อนตำแหน่งวิชาการเป็นผู้ช่วยศาตราจารย์ และรองศาสตราจารย์ในปี พ.ศ. 2543 และ พ.ศ. 2546 ตามลำดับ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ภาควิชาเคมี นักวิจัยประจำหน่วยวิจัยเพื่อความเลิศด้านโปรตีนและเทคโนโลยีเอนไซม์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และอดีตประธานหลักสูตรปริญญาเอก สาขาเคมีอินทรีย์ (หลักสูตรนานาชาติ) ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล
ในช่วงแรกของการทำงานในประเทศไทย ดร.พลังพล และทีมงาน จัดตั้งห้องปฏิบัติรังสีเอกซ์เพื่อศึกษาโครงสร้างสามมิติของผลึก โดยประยุกต์ใช้กับการศึกษาโครงสร้างทางเคมี และชีวโมเลกุล เช่น การศึกษาโครงสร้างสามมิติของเอนไซม์ dihydrofolate reductase ในเชื้อมาลาเรียชนิด Plasmodium vivax เป้าหมายของยารักษาโรคในกลุ่ม antifolate นำไปสู่ความเข้าใจที่ชัดเจนของกลไกการดื้อยา ซึ่งมีประโยชน์อย่างมากในการออกแบบยารักษาโรคมาลาเรียที่ดีขึ้น กลไกการทำงานของเอนไซม์ phenylglycine aminotransferase ศึกษาโมเลกุลของฮีโมโกลบินลูกผสมที่เกี่ยวข้องกับโรคธาลัสซีเมีย ซึ่งเป็นโรคโลหิตจางทางพันธุกรรมที่สำคัญ  การพัฒนายาโดยใช้เทคนิค crystal engineering  เป็นต้น  ในระยะต่อมา ดร.พลังพล ประยุกต์ใช้เทคนิคทาง chemical ligation ด้วย click chemistry  ร่วมกับการใช้ magnetic nanoparticles และเทคนิคทางด้าน proteomics ในการศึกษาหาโมเลกุลเป้าหมายของยารักษาโรค เพื่อตอบคำถามวิจัยหลักคือ "โมเลกุลเป้าหมายของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพหรือยารักษาโรคคืออะไร-what และจะอธิบายถึงกลไกการทำงานในระดับโมเลกุลได้อย่างไร-how" นำไปสู่ความเข้าใจที่ดีขึ้นเกี่ยวกับกลไกการทำงานของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในระดับเซลล์   ตัวอย่างเช่น กลไกการทำงานของยาอาร์ทีมิซินิน ซึ่งพบว่ามีโมเลกุลเป้าหมายหลายชนิดและนำไปสู่การทำลายเชื้อมาลาเรียอย่างรวดเร็ว  การศึกษากลไกการเกิด apoptosis ของเซลล์ของ gambogic acid พบว่า heat-shock protein ชนิดหนึ่งเป็นโมเลกุลเป้าหมาย  การศึกษา rotenone หรือจากโล่ติ๊นที่แสดงฤทธิ์ฆ่าแมลงและมีผลต่อเซลล์ประสาท โดยพบโมเลกุลเป้าหมายที่นำไปสู่การตายของเซลล์ประสาท
การออกแบบ chemical probes ต่างๆ นำไปสู่การศึกษาสารปริมาณน้อยในเซลล์ เช่น ฟอร์มัลดีไฮด์ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ ไฮดราซีน และโลหะหนักต่างๆ อีกหลายชนิด องค์ความรู้ใหม่เหล่านี้ได้รับการพัฒนาไปสู่ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ได้จริงหลายชนิด ในรูปของชุดทดสอบต่างๆ เพื่อความปลอดภัยของอาหารและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง
ผลงานวิจัย
กลุ่มวิจัยของ รศ.ดร.พลังพล ในปัจจุบัน ณ ภาควิชาเคมี ศูนย์ความเป็นเลิศด้านเทคโนโลยีโปรตีนและเอนไซม์ (CPET) และศูนย์พัฒนาชุดทดสอบขั้นสูง (ADDC) ที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ศึกษาเกี่ยวกับกลไกการทำงานในระดับโมเลกุลของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ โดยใช้เทคนิคทางเคมีสมัยใหม่ที่หลากหลายรวมถึง X-ray crystallography  เช่น
เกียรติคุณและรางวัล
รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมีอินทรีย์ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2546 จากการศึกษาโครงสร้างสามมิติของโปรตีน dihydrofolate reductase ในเชื้อมาลาเรีย และเอนไซม์ aminotransferase ด้วยเทคนิค x-ray diffraction และจากการศึกษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อราในต้นไม้
ด้านการเรียน การสอน ดร.พลังพล ได้รับการยกย่องให้เป็น "อาจารย์ตัวอย่าง" ระดับคณะและระดับมหาวิทยาลัย จากสภาคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ และจากสภาอาจารย์ มหาวิทยาลัยมหิดลในปี 2561 และ 2562 ตามลำดับ
ดร.พลังพล ได้รับการแต่งตั้งจากสภามหาวิทยาลัยมหิดล ให้ดำรงตำแหน่งคณบดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีวาระตั้งแต่ 1 ธันวาคม 2562-30 พฤศจิกายน 2566
วัดพระพุทธฉาย
วัดพระพุทธฉาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1 บ้านพระพุทธฉาย ตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
วัดพระพุทธฉายอยู่ที่เชิงเขาปถวี (เขาปฐวี) ที่ตำบลหนองปลาไหล เข้าทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น เมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
ประดิษฐาน
พระพุทธฉาย หรือ รอยพระพุทธรูป อยู่บนแผ่นหินซึ่งตั้งอยู่บนชะง่อนผา นอกจากนี้ยังมีภาพเขียนลายเส้นยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บริเวณเชิงผา ได้แก่ ภาพสัตว์ลายเส้นคล้ายตัวกวาง บริเวณข้าง ประตูเข้าพระพุทธฉายพบภาพเหมือนคน และภาพสัญลักษณ์ บริเวณจากจากถ้ำฤๅษี ไปทางพระพุทธฉาย ทางทิศตะวันตก พบภาพเขียนรูปไก่ ภาพพระพุทธรูป และภาพสัญลักษณ์ และบริเวณหน้าผา จปร. พบภาพลายเส้นขนาดใหญ่ที่มีความซับซ้อน คล้ายภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์ที่เคยถูกค้นพบที่ผาแต้ม จังหวัดอุบลราชธานีเขียนด้วยยางไม้ มีอายุเก่าแก่ประมาณ 3,000 ปี โดยเขียนสัญลักษณ์ใช้สื่อความหมายที่เข้าใจในหมู่เดียวกัน และอาจจะเป็นสื่อทางพิธีกรรม และความเชื่อของคนในยุคนั้น และยังพบรอยพระพุทธบาท เมื่อ พ.ศ. 2537 กรมศิลปากรได้ทำการซ่อมมณฑปบนภูเขาบริเวณวัดพระพุทธฉาย และเมื่อรื้อพื้นซีเมนต์ ก็ได้มีการพบรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาอยู่ใต้ทรายปรากฏเห็นเป็นรูปรอยประทับในหิน
ท่าอากาศยานมิวนิก
ท่าอากาศยานมิวนิก (Flughafen München) หรือชื่อเต็มคือ ท่าอากาศยานมิวนิก "ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชเตราส์" (Flughafen München „Franz Josef Strauß“) ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติต่อฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชเตราส์ อดีตมุขมนตรีบาวาเรีย ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่นอกเมืองมิวนิก เยอรมนี โดยพื้นที่ครึ่งหนึ่งของท่าอากาศนานตั้งอยู่ในพื้นที่เมืองโอเบอร์ดิง ในเขตปกครองของแอร์ดิง และอีกส่วนตั้งอยู่ในพื้นที่เขตปกครอง ของห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 28 กิโลเมตร (17.5 ไมล์) มิวนิกเป็นท่าอากาศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเยอรมนี รองจากท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต และเป็นท่าอากาศยานหลักของลุฟต์ฮันซา
ลักเม
ลักเม (Lakmé) เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศสความยาว 3 องก์ โดยลีโอ ดีลิบีส แต่งบทร้องโดย Edmond Gondinet และ Philippe Gille ดัดแปลงจากเรื่อง Rarahu ou Le Mariage de Loti (1880) นวนิยายอัตชีวประวัติของปีแอร์ โลตี (1850 - 1923) เรื่องราวความรักและชู้สาวของนายทหารเรือฝรั่งเศสชื่อ Julien Viaud (เป็นชื่อจริงของผู้เขียน) กับหญิงสาวพื้นเมืองตาฮิติชื่อ ราราฮู ต่อมาผู้เขียนได้เปลี่ยนชื่อตัวเป็นภาษาพอลินีเซียว่า โลตี
ลีโอ ดีลิบีสได้เปลี่ยนชื่อตัวละคร และสถานที่จากในนวนิยาย ตัวพระเอกเป็นนายทหารอังกฤษในบริติชราชของอินเดีย ชื่อ เจอรัลด์ ตัวนางเอกชื่อ ลักเม เป็นลูกสาวของนักบวชพราหมณ์ชื่อ นิลขันธ์ (Nilakantha)
ดีลิบีสแต่งอุปรากรเรื่องนี้ในช่วงปี ค.ศ. 1881-1882 โดยมีท่วงทำนองที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมตะวันออก ซึ่งเป็นที่นิยมในฝรั่งเศสในขณะนั้น ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1883 ที่โรงละคร Opéra-Comique ปารีส บทลักเม รับบทโดยมารี แวน แซนด์ (Marie van Zandt, 1858 - 1919) นักร้องโซปราโนชาวอเมริกัน
ท่อนบาร์คาโรลจากองก์ที่หนึ่ง "The Flower Duet" ของอุปรากรเรื่องนี้ถูกนำมาใช้ในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่นภาพยนตร์เรื่อง The Hunger (1983) ภาพยนตร์เขย่าขวัญโดยโทนีย์ สก็อตต์ นำแสดงโดยแคเทอรีน เดอเนิฟ ซูเซิน ซาแรนดอน และเดวิด โบวี และภาพยนตร์แคนาดา I've Heard the Mermaids Singing (1987) และฉบับอัลบั้มบันทึกการแสดงสดของยานนี ชุด Yanni Live At The Acropolis ที่ไปปรากฏในภาพยนตร์โฆษณาสายการบินบริติชแอร์เวย์
อากิระ คนไม่ใช่คน
อากิระ คนไม่ใช่คน ภาพยนตร์อนิเมะชั่นสัญชาติญี่ปุ่นที่ฉายในปี พ.ศ. 2531 และเข้าฉายในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2533 และนำกลับมาฉายอีกครั้งโดย DEX ในวันที่ “2 กรกฎาคม พ.ศ. 2563” โดยฉายในโรงเครือเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ สร้างจากมังงะของคัตสึฮิโร โอโตโมะ ที่ตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2525-2533 โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ
เนื้อเรื่องย่อ
เวลา 13:17 น. วันที่ 16 กรกฎาคม 1988 กรุงโตเกียว เมืองหลวงของญี่ปุ่น ถูกระเบิดปรมาณูแหลกละเอียด อีก 9 ชั่วโมงต่อมา เกิดสงครามโลกครั้งที่ 3 เมืองหลวงใหญ่และสำคัญของโลกล้วนแล้วแต่ถูกระเบิดปรมาณูทำลายสิ้น หลังจากที่สูญเสียอย่างร้ายแรง 3 อาทิตย์ต่อมา ทุกประเทศได้เจรจาสันติเพื่อสงบศึก เพื่อสร้างโลกใหม่...
ท้ายที่สุด เท็ตซึโอะ ก็มีพลังเหนือมนุษย์และไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ จนเกิดเหตุวิบัติไปทั้งเมือง และผู้ที่จะหยุดยั้งเท็ตซึโอะได้ก็คือ คาเนดะ นั่นเอง
ตัวละครหลัก
เกิดวันที่ 5 ก.ย. 2003 อายุ 16 ปี เป็นหัวหน้าแก๊งมอเตอร์ไซค์ ถึงแม้ลูกน้องจะยกย่องเขาให้การนับถือเขาแต่เขาก็ไม่เคยใช้อำนาจบาตรใหญ่ เพื่อช่วยเหลือเท็ตซึโอะ เขาตัดสินใจเข้าร่วมขบวนการใต้ดินเพื่อลอบเข้าไปในห้องทดลอง แต่เมื่อสูญเสียการควบคุมตัวเอง เขาอาศัยปืนและคนเดียวสู้สุดชีวิตเพื่อสันติของโลกแม้ว่าจะต้องต่อสู้กับเพื่อนรักของตนเองก็ตาม
เกิดปี 2002 อายุ 17 ปี เป็นคนหนึ่งในขบวนการใต้ดิน ได้รับการฝึกฝนเป็นหน่วยจู่โจม ได้พบและรู้จักกับคาเนดะและร่วมมือกับเขาต่อต้านโคโรเนล
เกิดวันที่ 15 พ.ย. 1977 อายุ 42 ปี เป็นหนุ่มฉกรรจ์สูง 2 เมตร หยิ่งทระนงในความเป็นทหารอาชีพ เป็นนายทหารที่รับผิดชอบสูงสุดของประเทศ และเป็นผู้ควบคุมโครงการอากิระ เขาตระหนักถึงอันตรายของอากิระ ดังนั้นจึงพยายามใช้อำนาจทหารเพื่อยุติการเกิดใหม่ของอากิระ
เป็นหนึ่งในเหยื่อการค้นคว้าของโครงการอากิระ มีรหัสหมายเลข 27 เมื่ออายุ 8 ขวบถูกค้นพบพลังพิสดารจนร่างกายหยุดการเจริญเติบโต แล้วป่วยเป็นโรคทารก อาศัยพลังพิเศษบังคับเครื่องบิน มีพลังเคลื่อนย้ายสิ่งของและมองไกล เพื่อแสดงความเป็นผู้ใหญ่ในตัว จึงมักแต่งตัวผูกไท ใส่เสื้อเชิ้ตเสมอ
เกิดปี 1979 เป็นผลจากการทดลองค้นคว้าแผนอากิระอีกคนหนึ่ง มีรหัสเรียกหมายเลข 26 เขาเหมือนกิโยโกะที่ถูกค้นพบเมื่ออายุ 8 ขวบ ถูกค้นพบพลังพิเศษ ถูกนำไปทดลองจนร่างกายหยุดการเจริญเติบโต ในจำนวนอากิระที่ถูกทดลอง เขามีการเคลื่อนไหวและพลังการหลบซ่อนเหนือกว่าใครแต่ในด้านความรู้สึกนึกคิดกลับเหมือนเด็ก
เป็นผลจากการทดลองค้นคว้าของโครงการอากิระ มีรหัสชื่อ หมายเลข 25 เมื่ออายุ 9 ขวบ ถูกค้นพบพลังมหาศาลในร่าง จึงถูกนำไปทดลองเพื่อเพิ่มพลังให้แก่ตัวเธอ แต่เพราะยาที่ทดลองทำให้ร่างกายของเธอไม่เจริญเติบโต มีการสับเปลี่ยนร่างให้แก่อยู่เสมอ แต่มีประสาทพิเศษแห่งพลังรับรู้ล่วงหน้า
ขบวนการและแก๊งต่างๆ
พวกเขาต้องการล้มรัฐบาล ด้วยการปฏิบัติการด้วยแผนการที่จะเปิดโปงการทดลองลับๆ ของรัฐบาลต่อประชาชน พวกเขามักจะใช้วิธีการวางระเบิดในเขตศูนย์กลางของตัวเมือง เพื่อมุ่งเป้าแห่งความสำเร็จโดยไม่คำนึงถึงชีวิต ลอบบุกเข้าไปเพื่อค้นหาการทดลองพลังพิสดารของมนุษย์ที่รัฐบาลทำขึ้น
เป็นกลุ่มวัยรุ่นที่ถูกสังคมทอดทิ้ง ไม่มีการศึกษา ไม่มีอนาคต หาเรื่องวุ่นวายตลอดเวลา พวกเขาเรียนอยู่ในโรงเรียนเขตที่ 8 รวมเป็นแก๊ง มักก่อเรื่องวุ่นวายตามท้องถนน แต่พวกเขาก็หาใช่แก๊งกวนเมืองที่ร้ายแรงอะไรไม่ เป็นเพราะแรงกดดันจากสังคมต่างหากจึงเป็นหนุ่มวัยรุ่นเลือดร้อน
ไม่ว่าจะเป็นรถเครื่องหรือพลังงาน ล้วนแล้วแต่มีประสิทธิภาพมากกว่าแก๊งคาเนดะ ตัวรถมักจะทาสีสันสดใสเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้คน พวกเขาไม่ใช่เป็นนักเรียนเกเรหรือเป็นพวกที่ตัดขาดจากวงสังคม แต่โดยมากมักเป็นวัยรุ่นที่มีปัญหาทางครอบครัว ดังนั้น จึงมีการลงไม้ลงมือที่รุนแรง ต้องการทำลายสถานเดียว พวกเขามักจะวาดลวดลายบนใบหน้า เพื่อป้องกันผู้อื่นจำพวกเขาได้ ก่อนอื่นพวกเขาจะอาศัยเสียงของรถเครื่องดึงดูดความสนใจของผู้คน เข้าไปในตรอกสกปรก แล้วใช้ลูกไฟเผาทำลายคู่ต่อสู้แล้วมักจะชอบก่อกวนพวกตำรวจ รถตำรวจเสมอ
เรื่องราวน่ารู้เกี่ยวกับอากิระ
เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องแล้วก็เป็นมนุษย์ปริศนา ไม่มีรูปร่าง ไม่มีแหล่งที่มาของพลังงานและสภาพต่างๆ แต่พอจะสมมติฐานว่า อากิระเป็นสิ่งที่กำหนดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 3 ใกล้กับสถานที่ที่ถูกระเบิดปรมาณู เมื่อวันที่ 16 ก.ค. 1988 อีก 31 ปีให้หลัง หลังได้กำเนิดขึ้นมาใหม่โดยสะสมอยู่ในร่างของเท็ตซึโอะ
พลังของอากิระเป็นพลังที่ไม่สามารถคาดคำนวณได้ ต่อมาชื่ออากิระได้เข้าสู่สามัญสำนึกของเท็ตซึโอะ ทำให้พลังพิเศษของเขากำเนิดเกิดขึ้น และด้วยพลังพิสดารของเท็ตซึโอะที่ใช้ในการค้าหาอย่างบ้าคลั่ง กับอากิระที่กำลังได้รับการทดลองจนเดอะโคโรเนลต้องใช้กำลังทหารเต็มอัตราศึกเพื่อขัดขวาง
เริ่มปี 1970 กระทรวงกลาโหมได้ทำการทดลองค้นคว้าอย่างลับๆ โดยนักจิตวิทยา ด้วยการใช้คนจริงและยา จิตวิทยาและการผ่าตัดศัลยกรรม นั่นหลายความว่า นำเซลล์สมองของคนออกมาแล้วแช่ในน้ำเกลือ ใช้พลังไฟฟ้าไปกระตุ้น ให้เซลล์สมองเปลี่ยนแปลง จากนั้นค้นคว้าให้กลับสู่สภาพเดิมเพื่อถ่ายทอดกลับมาเป็นมนุษย์ใหม่อีกครั้ง เพื่อให้เซลล์สร้างพลังพิสดารขึ้นมาโดยตัวของมันเอง พวกของกิโยโกะจึงเป็นพวกที่ถูกทดลองด้วยโครงการนี้ โดยหมายเลข 28 หรืออากิระ กลายเป็นผู้ที่ถูกทดลองจนก่อเกิดพลังมหัศจรรย์ที่สุด
ปรากฏการณ์ภาพยนตร์
อากิระ นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์อนิเมะชั่นระดับใหญ่เรื่องแรก ๆ ของญี่ปุ่น เมื่อออกฉายได้สร้างความฮือฮา ความนิยมและกระแสไปทั่วทั้งประเทศ และยังได้สร้างปรากฏการณ์เช่นนี้ในต่างประเทศที่เข้าฉายด้วย แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย บริษัทที่นำเข้ามาฉายคือ นนทนันท์เอนเตอร์เทนเมนต์ แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร
จนถึงปัจจุบัน อากิระ นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ระดับคลาสสิกเรื่องหนึ่งไปแล้วของวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่น และเป็นแม่แบบของภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ในโลกอนาคตอีกหลายเรื่อง เช่น โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ เป็นต้น และได้มีความพยายามที่จะสร้างเป็นภาพยนตร์ที่มีคนแสดงหลายต่อหลายครั้ง แต่ทว่ายังไม่ประสบความสำเร็จ
ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2563 ได้กลับมาฉายอีกครั้งในระบบ 4K บริษัทที่นำเข้ามาฉายคือ DEX และเครือโรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ในระบบปกติ และระบบ ไอแมกซ์ (เป็นประเทศแรกนอกตลาดญี่ปุ่น แบบจำกัดการฉาย)
แหล่งข้อมูลอื่น
Akira Akira Akira (Manga) Akira AKIRA AKIRA Akira (manga) Akira Akira Akira 亚基拉
ไม่เห็นฝุ่น
"ไม่เห็นฝุ่น" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีกะลา ในอัลบั้ม 4share (พ.ศ. 2553) อัลบั้มชุดที่ 8 ของวง ประพันธ์เนื้อร้องโดย ธนา ชัยวรภัทร ทำนองโดย ศิชาติ ชุมพรหม และเรียบเรียงโดย กะลา ออกจำหน่ายในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
การตอบรับ
เพลง "ไม่เห็นฝุ่น" ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย
ประวัติการศึกษา
รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย หรือ รองศาสตราจารย์ ดร. ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวิบูลย์เสรีวิทยา มัธยมศึกษา จากโรงเรียนทวีธาภิเศก ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาฟิสิกส์) เมื่อ ปี พ.ศ. 2533 ที่เมืองโกรนิงเกน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งที่สอบได้คะแนนสูงสุดของมหาวิทยาลัย และสามารถเข้าเรียนแพทย์ได้
จบปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2538 หลังจากนั้นได้บรรจุเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และรับทุนพัฒนาอาจารย์จากทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎี ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร จนจบปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การศึกษาสารประกอบเชิงซ้อนที่ยึดจับกันอย่างอ่อน" (Theoretical studies of weakly bound complexes) โดยมี Professor A.D. Buckingham, F.R.S เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และได้รับทุนสนับสนุนจาก German Academic Exchange Services (DAAD) เพื่อเข้าอบรมโครงการ 37th International Seminar on Research and Teaching in Physical Chemistry and Chemical Engineering ณ มหาวิทยาลัย Karlsruhe ประเทศสหพันธรัฐเยอรมัน
ผลงานวิจัย
งานวิจัยของ รศ.ดร. ยุทธนา เกี่ยวข้องกับการประยุกต์การคำนวณเทคนิคทางเคมีควอนตัม เพื่อใช้ศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลและศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับสมบัติไฟฟ้าและแม่เหล็กของโมเลกุล มีความสำคัญมากต่อการพัฒนาองค์ความรู้ของระบบโครงสร้างระดับนาโนเมตร ในขณะที่ความเข้าใจเกี่ยวข้องกับอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ช่วยให้การพัฒนาออกแบบตัวยาและตัวเร่งปฏิกิริยาทางอุตสาหกรรมเป็นไปอย่างมีเหตุผลมากขึ้น โดยได้มีการศึกษาถึงผลของสนามไฟฟ้าต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสารโมเลกุลเล็ก เพื่อใช้อธิบายการจัดตัวของโครงสร้างเมื่อเข้าทำปฏิกิริยา ความสัมพันธ์ของโครงสร้างต่อการนำไฟฟ้าในโมเลกุล ผลของสนามแม่เหล็กจากโมเลกุลลักษณะเป็นวงแหวนต่อสมบัติแม่เหล็กของโมเลกุลที่วิ่งลอดผ่าน
งานวิจัยพื้นฐานทางเคมีเกี่ยวข้องกับระเบียบวิธี Density Functional Theory ที่ รศ.ดร. ยุทธนา ศึกษา ได้รับการอ้างถึงในหนังสือวิชาการนานาชาติ 2 เล่ม (Essentials of Computation Chemistry โดย C.J. Cramer และ A Chemist's Guide to Density Functional Chemistry โดย W. Koch & M.C. Holthausen)
เกียรติคุณและรางวัล
รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2548
อูดง
อูดง เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี ลักษณะเป็นเส้นหนา ยาว และมีสีขาว
อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร)
อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดง เช่น เท็มปูระอูดง คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และคิตสึเนะอูดง  คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น
ต้นกำเนิด
เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: Cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลียาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน