cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซันซาแห่งพรอว็องส์
ราชินีของชาวโรมัน
ริชาร์ดได้รับเลือกใน ค.ศ. 1256 ให้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีโดยเสียงส่วนใหญ่ของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกทั้งเจ็ด มีพระยศคือกษัตริย์ของชาวโรมัน ซึ่งเป็นขั้นตอนเริ่มต้นของการได้รับพระนาม จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จากพระสันตะปาปา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1257 ราชทูตที่มาแจ้งข่าวการได้รับเลือกของริชาร์ดได้รับการต้อนรับในห้องโถงยาวที่ริชาร์ดกับซันซากำลังทานมื้อเย็นที่หรูหราและกล่าวกันว่า "ริชาร์ดยืนขึ้นเพื่อฟังสิ่งที่กลุ่มชายจากโบฮีเมียต้องพูดและจบลงด้วยการระเบิดน้ำตาออกมา จะทรงรับมงกุฎไว้ พระองค์กล่าว แต่ไม่ใช่ด้วยความละโมบหรือความทะเยอทะยาน เป้าหมายเดียวของพระองค์คือการช่วยฟื้นฟูความรุ่งเรืองให้รัฐเยอรมัน ความปรารถนาจากใจจริงของพระองค์คือเพื่อปกครองอย่างเป็นธรรมและดีงาม ชัดเจนสำหรับคณะผู้แทนจากเยอรมัน และผู้ติดตามกับข้าทาสจำนวนมากที่มาออกันในห้องโถงเพื่อรับฟัง ว่าพระองค์มีความสุขกับการได้เติมเต็มความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของตน เห็นได้ค่อนข้างชัดเช่นกันว่าซันซาเองก็ปลื้มปิติเกินกว่าจะตีค่าได้ ตอนนี้พระองค์จะได้เป็นราชินีเช่นเดียวกับพี่สาวทั้งสองที่คอยอุปถัมภ์พระองค์"
ซันซาได้รับการสวมมงกุฎราชินีของชาวโรมันพร้อมกับพระสวามีเมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1257 ที่มหาวิหารอาเคนในเยอรมนี พระองค์กับพระสวามีใช้เวลาสิบห้าเดือนต่อมาเดินทางไปในพื้นที่รอบๆไมนทซ์ ทั้งคู่รีบเดินทางกลับอังกฤษในตอนที่สถานการณ์ทางการเมืองที่นั่นเสื่อมถอยลง ซันซาเริ่มล้มป่วยในฤดูใบไม้ผลิของค.ศ. 1260 และสิ้นพระชนม์ในปีต่อมา ต่อหน้าพระโอรส เอ็ดมุนด์
พระโอรสธิดา
ซันซามีพระโอรสสองคนกับริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์
ริชาร์ดยังมีบุตรชายชื่อริชาร์ดกับภรรยาลับ โจแอน เดอ แวลตอต์ ที่บางครั้งถูกนำมาสับสนกับพระโอรสของซันซา
ซันซาสิ้นพระชนม์เมื่อ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1261 ที่ปราสาทเบอร์เคนสเต็ด และถูกฝังเมื่อ 15 พฤศจิกายน ในเฮลส์แอบบีย์
แหล่งข้อมูล
Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
Sanders, I.J. (1951). "The Texts of the Peace of Paris, 1259". The English Historical Review. Oxford University Press. 66 (258): 81–97. doi:10.1093/ehr/lxvi.cclviii.81.
สีเหลือง
สีเหลือง เป็น 1 ใน 3 แม่สี ร่วมกับสีแดง และสีน้ำเงิน โดยปกติสีจะมีอยู่สองโทน คือ สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น แต่สีเหลืองเป็นสีที่อยู่ตรงกลางระหว่าง สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น จึงสามารถเลือกใช้สีเหลืองเข้าไปผสมผสานได้กับสีทั้งสองโทน ซึ่งนอกจากสีเหลืองแล้วยังมีสีม่วงอีกสีหนึ่งที่มีลักษณะดังกล่าวมีดังนี้
ศาสนา ราชวงศ์ และการปกครอง
และวันชาติไทย
ลิงลมแคระ
ลิงลมแคระ หรือ นางอายแคระ (Pygmy slow loris, Lesser slow loris; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ลิงลม (Lorisidae) มีรูปร่างหน้าตาคล้ายลิงลมชนิดอื่น ๆ แต่มีขนาดและน้ำหนักน้อยกว่ามาก ขนตามลำตัวสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลเข้ม และแตกต่างออกไปตามแต่ละตัว
เปอร์ซิวัล โลเวลล์
18551916
ลิงลมแคระ
การกระจายพันธุ์อยู่ตามชายแดนประเทศลาวและเวียดนาม ออกหากินในเวลากลางคืน และนอนหลับพักผ่อนในบริเวณที่ปลอดภัยในเวลากลางวัน โดยอาหารหลักได้แก่ แมลง และสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก มีผลไม้ เป็นอาหารเสริม
อาศัยอยู่ในป่าทุกประเภท แม้แต่กระทั่งป่าที่เสื่อมโทรมจากการถูกแผ้วถางแล้ว
สถานภาพในธรรมชาติ ปัจจุบัน ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยงและล่าเพื่อปรุงสมุนไพรจีน คงเหลืออยู่เพียงในป่าลึกที่เข้าไม่ถึง ไม่สามารถเห็นพบได้ง่ายเหมือนอดีต
ล่อกวนตง
หลัว กวั้นจง ตามสำเนียงกลาง หรือ ล่อกวนตง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (ประมาณ ค.ศ. 1330–1400 หรือประมาณ ค.ศ. 1280–1360 ) เป็นปราชญ์และนักประพันธ์ชาวจีน มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 14 (ค.ศ. 1330-ค.ศ. 1400) หรือยุคปลายของราชวงศ์หยวน ต่อถึงต้นราชวงศ์หมิง
ล่อกวนตงเป็นผู้แต่งนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก และได้ชื่อว่าเป็นผู้ปรับปรุงเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ซึ่งนับเป็น 2 ใน 4 สุดยอดวรรณกรรมจีน (อีกสองเรื่องคือ ไซอิ๋ว และความฝันในหอแดง)
ชีวประวัติของล่อกวนตงไม่ใคร่แน่ชัด แต่มีการยืนยันว่าเขามีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิงจริง นักปราชญ์ผู้หนึ่งชื่อ เจียจงหมิง (賈仲明) บันทึกไว้ว่าเคยพบกับล่อกวนตงในราวปี ค.ศ. 1364 และว่าเขาเป็นชาวไท่หยวน แต่นักประวัติศาสตร์ยุคเดียวกันหลายคนต่างระบุบ้านเกิดของล่อกวนตงแตกต่างกันไป เช่นมาจากหางโจวบ้าง หรือเจียงหนานบ้าง แต่ไท่หยวน น่าจะเป็นบ้านเกิดของเขามากที่สุดเพราะเป็นที่ตั้งของบ้านตระกูลหลอ ซึ่งมีชื่อของล่อกวนตงอยู่ในสาแหรกตระกูลด้วย
ล่อกวนตงเคยเข้าร่วมก๊กต่อต้านราชวงค์หยวนกลุ่มหนึ่ง (ซึ่งต่อมาถูกจูหยวนจางโจมตี)ซึ่งทำหน้าที่กุนซือ
นักประวัติศาสตร์วรรณกรรมจำนวนหนึ่งสงสัยว่า ล่อกวนตง กับ ซือไน่อัน เป็นบุคคลคนเดียวกันหรือไม่ ชื่อ ซือไน่อัน อาจเป็นเพียงนามแฝงในการประพันธ์เรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ก็ได้ เพราะเนื้อหาของเรื่องค่อนข้างต่อต้านรัฐบาลกลาง
โปกอสต์แห่งคีจี
โปกอสต์แห่งคีจี (Кижский Погост) เป็นโบราณสถานที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เกาะคีจี เกาะอยู่ในทะเลสาบโอเนกา ที่ สาธารณรัฐคาเรเลีย (Medvezhyegorsky District) ประเทศรัสเซีย โปกอสต์เป็นที่ตั้งของโบสถ์ไม้ (มีโดมที่โบสถ์หลัก 22 โดม และ โดมที่โบสถ์รอง 9 โดม) และหอระฆัง ในปี 1990 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็น มรดกโลก และในปี 1993 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากทางการรัสเซียให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซีย
รัฐซูเกร
ซูเกร (Sucre) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกูมานา รัฐซูเกรมีพื้นที่ครอบคลุม 11,800 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากรราว 916,600 คน เมืองกูมานานั้นนอกจากเป็นเมืองหลวงแล้วยังมีชื่อเสียงด้านชายหาดและยังเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
Pisoniella
Pisoniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Nyctaginaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pisoniella arborescens (Lag. & Rodr.) Standl.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) อาร์เจนตินา โบลิเวีย และเม็กซิโก
พืชชนิดนี้มีชนิดย่อยเท่าที่รู้จักเพียงหนึ่งชนิด คือ Pisoniella arborescens var. glabrata (Heimerl) Heimerl จากโบลิเวียและอาร์เจนตินาตะวันตกเฉียงเหนือ
เนลล์ (วงดนตรี)
เนล (Nell; 넬) เป็นวงอินดี้ร็อกจากประเทศเกาหลีใต้ สมาชิกประกอบไปด้วย คิม จงวาน (ร้องนำ, กีตาร์, คีย์บอร์ด) ลี แจคยอง (กีตาร์, คีย์บอร์ด) ลี จองฮุน (เบส, คอรัส) จอง แจวอน (กลอง, คอรัส) ดนตรีของพวกเขาเป็นที่รู้จักในแบบดนตรีไซเคเดลิกรวมกับมีเนื้อร้องที่โศกเศร้า หดหู่ มีเพลงดังอย่าง "Stay" จากอัลบั้ม Let It Rain, "Thank You" จากอัลบั้ม Walk Through Me, "Good Night" จากอัลบั้ม Healing Process, "기억을 걷는 시간" (Time Spent Walking Through Memories) จากอัลบั้ม Separation Anxiety และ "Ocean of Light" จากอัลบั้ม Escaping Gravity เป็นต้น สตูดิโออัลบั้มที่สามของพวกเขา Healing Process ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในห้าผลงานที่ดีที่ในปีนั้น โดยนักวิจารณ์ชาวเกาหลีใต้ อัลบั้มที่สี่ของเนลล์ชุด Separation Anxiety ได้ติดอันดับหนึ่งในหลายอัลบั้มชาร์ตในเกาหลีใต้
ประวัติ
วงเริ่มก่อตั้งครั้งแรก โดยเริ่มใช้ชื่อว่า “Nell” ตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ.1999 สมาชิกประกอบด้วย คิม จงวาน, ลี แจคยอง, ลี จองฮุน และจอง แจวอน โดยชื่อวง "Nell" ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง Nell (1994) แสดงนำโดย โจดี ฟอสเตอร์ รับบทเป็น Nell หญิงสาวที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก แล้วใช้ภาษาท่าทางของเธอเองเพื่อการสื่อสาร ซึ่งเป็นจุดที่สอดคล้องกับดนตรีของวงที่อาจไม่ต้องสื่อสารออกมาเป็นคำพูด หากแต่มีภาษาเฉพาะเป็นของตัวเอง
เนลเริ่มต้นจากการเล่นดนตรีสดในคลับย่านฮงแด และได้ออกอัลบั้มอินดี้ 2 ชุด คือ Reflection Of และ Speechless ในปี 2001 หลังจากนั้นในปี 2002 ได้รับเลือกจากซอ แทจีให้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินวงแรกในค่าย Goesoo Indigene และได้ออกอัลบั้ม Let It Rain ในปี 2003 และอัลบั้ม Walk Through Me ในปี 2004 ตามลำดับ ซึ่งถือว่าอัลบั้ม Let It Rain เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรก โดยใช้เพลง Stay เป็นเพลงโปรโมท
หลังจากหมดสัญญากับ Goesoo Indigene วงเนลได้ย้ายไปเซ็นสัญญากับค่าย Woollim Entertainment และได้ออกอัลบั้ม Healing Process ในปี 2006 ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์มากมาย อีกทั้งยังถูกเลือกให้เป็น 1 ใน 5 อัลบั้มที่ดีที่สุดของเกาหลีใต้ในปี 2006 เมื่อวงเป็นที่รู้จักเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้อัลบั้มอินดี้ชุดที่ 1 (Reflection Of) มีราคาพุ่งสูงขึ้นถึง 300,000 วอน ตามมาด้วยสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 Separation Anxiety ในปี 2008 มีเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างเพลง "기억을 걷는 시간" (Time Spent Walking Through Memories), "멀어지다" ซึ่งได้ติดอันดับหนึ่งในหลายอัลบั้มชาร์ตในเกาหลีใต้ ส่งผลให้เนลเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย
เสโต มัจฉินทรนาถ
เสโต มัจฉินทรนาถ (सेतो मच्छिन्द्रनाथ) หรือ มัจฉินทรนาถขาว เป็นเทพในคติฮินดู-พุทธในกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ถูกประดิษฐานภายในวัดชนพหา (บ้างเรียกมัจฉินทรนาถพหา) ย่านอินทรโจกใจกลางกรุงกาฐมาณฑุซึ่งก่อสร้างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ทั้งนี้เสโต มัจฉินทรนาถถือเป็นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรรูปแบบหนึ่ง
เนลล์ (วงดนตรี)
ประวัติ
ต่อมาในปี 2009 สมาชิกวงทั้งสี่คนเข้ากรมทหารและเสร็จสิ้นการฝึกในปี 2011 กลับมาด้วยอัลบั้มชื่อชุด Slip Away ในปี 2012 และมีผลงานเพลงต่อเนื่องเรื่อยมา ถูกจัดอันดับบน Billboard K-Town เป็นลำดับที่ 2 สำหรับอัลบั้ม K-pop ที่ดีที่สุดในปี 2014 จากอัลบั้ม Newton’s Apple จนถึงตอนนี้ถือว่าเนลเป็นวงร็อกอันดับต้นๆ และเป็นที่นิยมมากในเกาหลีใต้
เสโต มัจฉินทรนาถ
ทุกปีจะมีเทศกาลเสโต มัจฉินทรนาถโก รถยาตรา จะมีการนำรูปเคารพของเสโต มัจฉินทรนาถประทับบนราชรถแล้วแห่แหนรอบกรุงกาฐมาณฑุ โดยนำรูปเคารพไปสรงน้ำและทาสีใหม่ พิธีกรรมดังกล่าวถือเป็นสัญลักษณ์การเปลี่ยนแปลงของชีวิต ซึ่งในช่วงพิธีกรรมนี้วัดจะปิดมิให้คนเข้าชม
เนลล์ (วงดนตรี)
ประวัติ
หลังจากสัญญากับทาง Woollim Entertainment สิ้นสุดลงในปี 2016 วงได้ตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับทางสังกัดเดิม หลังจากที่อยู่ภายใต้สังกัด Woollim Entertainment เป็นระยะเวลากว่า 10 ปี ซึ่งได้มีประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 มีนาคม 2016  จากนั้นทางวงได้ก่อตั้งบริษัทค่ายเพลงของตัวเองภายใต้ชื่อ Space Bohemian โดยมีลี จองฮุน สมาชิกของวง อยู่ในตำแหน่ง CEO ของบริษัท ประเดิมด้วยการออกผลงานอัลบั้มเต็มชื่อว่า C ในปี 2016 และปัจจุบันก็ยังคงมีผลงานต่อเนื่องเรื่อยมา
จนเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2023 ได้มีการโพสผ่านทางช่องทาง Official ของ Space Bohemian ในนามของวง Nell ว่า จอง แจวอน สมาชิกที่อยู่ร่วมกันมาตั้งแต่ต้น จะยุติกิจกรรมวงเป็นการชั่วคราว เนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัว ซึ่งเนลยังคงดำเนินกิจกรรมของวงอย่างต่อเนื่อง โดยมียาง เฮยซึง อดีตสมาชิกวง PIA เข้ามาช่วยเสริมในตำแหน่งของมือกลองแทนจอง แจวอน ต่อมาหลักจากนั้นไม่นาน มีการโพสประกาศจากค่าย Space Bohemian ในช่องทาง Official อีกครั้ง ในวันที่ 12 มิถุนายน 2023 แจ้งว่า จอง แจวอน ได้ยุติการเป็นสมาชิกของ Nell อย่างเป็นทางการ จากที่สมาชิกได้พูดคุยกันถึงอนาคตของวงแล้ว จอง แจวอนยังคงมุ่งมั่นในการโฟกัสไปที่กิจกรรมส่วนตัวเป็นหลัก จึงไม่สามารถดำเนินการคู่ขนานไปกับกิจกรรมของเนลได้ (ในเวลาเดียวกัน จอง แจวอน ได้ฟอร์มวงที่มีชื่อว่า Straighters ประกอบไปด้วยสมาชิก 3 คน และตัวเขารับหน้าที่ในการเล่นเบส และร้องนำ)
เสโต มัจฉินทรนาถ
ประวัติ
ในรัชสมัยพระเจ้ายักศยะแห่งราชวงศ์มัลละและชาวเมืองกานติปุรีอาบน้ำในลำน้ำศักดิ์สิทธิ์และขึ้นไปสักการะสวยัมภูนาถเพื่อขอพรให้พวกเขาขึ้นสวรรค์เมื่อตาย เมื่อยมราชทราบเรื่องจึงเดินทางมายังสวยัมภูนาถ แต่กลับถูกพระเจ้ายักศยะและคุรุตันตระกุมตัวไว้และขอพรให้ชีวิตเป็นอมตะหากไม่ให้พรนี้ก็จะมิให้ยมราชเสด็จออกไป ยมราชจึงอธิษฐานถึงอารยอวโลกิเตศวร (คือเสโต มัจฉินทรนาถ) ให้ช่วยตน ทันที่ที่ได้รับคำอธิษฐาน อารยอวโลกิเตศวรจึงปรากฏพระองค์ขึ้นจากน้ำ วรองค์มีสีขาว ดวงเนตรเหลือบมองต่ำ มีโองการให้พระราชาสร้างวิหารที่กาลมตีและพาคมตี พร้อมกับให้จัดเทศกาลแห่แหนรูปเคารพเทพเจ้าด้วยราชรถไปรอบ ๆ เมือง เทพเจ้าจะอวยพรให้ประชาชนทุกคนประสบแต่ความสุขและมีชีวิตที่ยืนยาว
เนลล์ (วงดนตรี)
ประวัติ
โดยปัจจุบัน วง Nell ยังคงดำเนินกิจกรรมวงต่อไปอย่างไร้อุปสรรค ภายใต้สมาชิกวงดังเดิมทั้ง 3 คน รวมทั้งมีแผนจะออกผลงานเพลง หรืออีพีอัลบั้ม ในช่วงเดือนกรกฎาคม 2023 นี้ด้วย
แนวเพลง
เพลงของเนลทุกเพลงถูกแต่งเนื้อร้องและเรียบเรียงโดยคิม จงวาน ในช่วงแรกเพลงส่วนมากได้รับอิทธิพลมาจากวงร็อกฝั่งอังกฤษ เช่น Radiohead, Placebo, Travis, Muse และตั้งแต่อัลบั้ม Healing Process พวกเขาได้ทดลองแนวดนตรีที่หลากหลายและกว้างขึ้น ทั้งผสมเสียงที่เป็นเครื่องสายและแนวอิเล็กทรอนิกส์เข้ามา จนแฟนเพลงดั้งเดิมที่ติดตามผลงานมาตั้งแต่อัลบี้มแรกๆบางส่วนได้วิจารณ์ว่า วงเริ่มที่จะเปลี่ยนแนวทางหลังจากที่ได้รับความนิยม หากแต่แฟนเพลงส่วนมากยอมรับและพบว่า เนลได้ค้นพบแนวเพลงที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง และสามารถหลบพ้นออกจากเงาของ Radiohead ได้ เพลงของเนลจึงมีทั้งออลเทอร์นาทิฟร็อก, ไซเคเดลิกร็อก, โพรเกรสซิฟร็อก, โมเดิร์นร็อก, บัลลาดร็อก เนื้อเพลงส่วนใหญ่มีเนื้อหาโศกเศร้า หดหู่ และมีเพลงจำนวนหนึ่งที่มีความหมายโดยนัยถึงการฆ่าตัวตาย
สตูดิโออัลบั้มเต็ม
{| class="wikitable" !รายละเอียด !รายชื่อเพลง
CD2
(อัลบั้มที่ 3 จากชุด “Gravity Trilogy”)
รายชื่อตอนในเบอร์เซิร์ก
รายชื่อตอนในเบอร์เซิร์ก คือรายชื่อตอนที่อยู่ในมังงะเรื่องเบอร์เซิร์ก วาดโดยเคนทาโร่ มิอุระ ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ในนิตยสาร ยัง แอนิมอล ในปี พ.ศ 2532 โดยสำนักพิมพ์ ฮะคุเซนฉะ ปัจจุบันมีการรวมเล่มทั้งสิ้น 39 เล่ม
สำหรับในประเทศไทย ได้รับลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์จัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 37 จากนั้นได้ประกาศหยุดตีพิมพ์ ต่อมาบริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ได้เข้าถือครองลิขสิทธิ์ต่อ โดยนอกจากจะตีพิมพ์เล่มที่ 38 เป็นต้นไปแล้ว ยังตีพิมพ์เล่ม 1-37 ที่สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเคยตีพิมพ์ไปแล้วเพื่อนำกลับมาจำหน่ายใหม่ด้วย
รายชื่อตอน
ชื่อตอนภาษาไทย อิงจากฉบับรวมเล่มภาษาไทย โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
มาเซรู
มาเซรู (Maseru) เป็นเมืองหลวงของประเทศเลโซโทในทวีปแอฟริกา มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศแอฟริกาใต้ อีกทั้งกรุงมาเซรูยังเป็นเมืองหลวงของบาซูโตแลนด์ในขณะที่เป็นอาณานิคมของจักรวรรดิบริติชอีกด้วย
ช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลาย
ช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลาย (Late Pleistocene) เป็นช่วงอายุอย่างไม่เป็นทางการในธรณีกาลสากลในการลำดับชั้นหินตามอายุกาล หรือรู้จักในชื่อ ไพลสโตซีนบน (Upper Pleistocene) ในแง่ของการลำดับชั้นหิน การแบ่งช่วงอายุนี้มีจุดหมายเพื่อเป็นส่วนที่สี่ของสมัยไพลสโตซีนอันเป็นสมัยหนึ่งของยุคควอเทอร์นารีที่กำลังดำเนินไปในปัจจุบัน ในปัจจุบันได้กำหนดช่วงเวลาของช่วงอายุนี้ไว้ระหว่างประมาณ 129,000 ปี ถึง ประมาณ 11,700 ปีก่อน ช่วงอายุนี้เทียบเท่ากับช่วงอายุทารันเทียน (Tarantian) ที่เสนอขึ้นไว้ของธรณีกาล เพื่อให้เป็นช่วงอายุถัดจากช่วงอายุชิบาเนียน (เดิมชื่อช่วงอายุไพลสโตซีนตอนกลาง) ที่ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการไว้แล้ว และเป็นช่วงอายุก่อนหน้าช่วงอายุกรีนแลนเดียนที่ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการไว้แล้วเช่นกัน จุดเริ่มต้นโดยประมาณของช่วงอายุนี้คือจุดเริ่มต้นของช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งเอเมียน หรือหินกึ่งช่วงอายุไอโซโทปทะเล 5อี (Marine Isotope Stage 5) และดำรงอยู่ต่อเนื่องไปจนถึงการสิ้นสุดของยังเกอร์ดรายแอส เมื่อประมาณ 11,700 ปีก่อนเริ่มสมัยโฮโลซีน
ลักษณะสำคัญของช่วงอายุนี้ คือ ยุคธารน้ำแข็ง เช่น ยุคธารน้ำแข็งเวือร์มในเทือกเขาแอลป์ของทวีปยุโรปจนถึง 14 ka (1.4 หมื่นปีก่อน) และยังเกอร์ดรายแอสที่เกิดขึ้นตามมาในภายหลัง มหาสัตวชาติหรือสัตว์ขนาดใหญ่จำนวนมากสูญพันธุ์ไปในช่วงอายุนี้ โดยเป็นกระแสที่ต่อเนื่องไปจนถึงสมัยโฮโลซีน ในแง่บรรพมานุษยวิทยา จะตรงกับระยะยุคหินเก่าบน (Upper Palaeolithic stage) ของพัฒนาการมนุษย์ ซึ่งรวมไปถึงการอพยพย้ายถิ่นและการสูญพันธุ์ของสปีชีส์มนุษย์โบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ในช่วงดังกล่าว
ยุคน้ำแข็งสุดท้าย
จุดเริ่มต้นของช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลายที่ถูกเสนอไว้ คือ จุดสิ้นสุดของยุคธารน้ำแข็งก่อนลำดับหลังสุด (Penultimate Glacial Period หรือ PGP) เมื่อ 126 ka (1.26 แสนปีก่อน) เมื่อการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งริส (เทือกเขาแอลป์) ถูกสืบต่อด้วยช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งอีเมียน (ริส-เวือร์ม) โดยการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งริส-เวือร์มสิ้นสุดลงเมื่อ 115 ka (1.15 แสนปีก่อน) ด้วยการเริ่มต้นของยุคธารน้ำแข็งครั้งสุดท้าย (LGP) ซึ่งในทวีปยุโรปรู้จักในชื่อการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งเวือร์ม (แอลป์) หรือการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งเดเวนเซียน (บริเตนใหญ่) หรือการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งไวช์เซเลียน (ยุโรปเหนือ) ซึ่งคำเหล่านี้เทียบเท่ากันอย่างกว้าง ๆ ได้กับการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งวิสคอนซิน (อเมริกาเหนือ) แม้ว่าในทางเทคนิคแล้วจะเริ่มต้นขึ้นภายหลังก็ตาม
จุดสูงสุดธารน้ำแข็งสุดท้ายได้ดำเนินมาถึงช่วงพันปีต่อมาหลังจากเวือร์ม/ไวช์เซเลียน โดยประมาณระหว่าง 26 ka (2.6 หมื่นปีก่อน) ถึง 19 ka (1.9 หมื่นปีก่อน) เมื่อการละลายของธารน้ำแข็งเริ่มต้นขึ้นในซีกโลกเหนือ เวือร์ม/ไวช์เซเลียนนั้นอยู่มาจนถึง 16 ka (1.6 หมื่นปีก่อน) ในทวีปยุโรปเหนือ รวมไปถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของบริเตนใหญ่ ซึ่งถูกปกคลุมด้วยพืดน้ำแข็ง โดยธารน้ำแข็งนั้นกว้างไปจนถึงเกรตเลกส์ในทวีปอเมริกาเหนือ ระดับน้ำทะเลลดลงและได้เกิดสะพานแผ่นดินขึ้นชั่วคราวสองแห่งอันมีความสำคัญต่อการอพยพของมนุษย์ ได้แก่ ด็อกเกอร์แลนด์ ซึ่งเชื่อมบริเตนใหญ่เข้ากับยุโรปแผ่นดินใหญ่ และ สะพานแผ่นดินเบริง ซึ่งเชื่อมพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือรัฐอะแลสกาเข้ากับไซบีเรีย
ยุคน้ำแข็งสุดท้ายนั้นตามด้วยระหว่างธารน้ำแข็งถอยกลับสุดท้าย ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดภาวะโลกร้อนจนถึง 12.9 ka (1.29 หมื่นปีก่อน) และยังเกอร์ดรายแอส ซึ่งเป็นการกลับคืนสู่สภาพธารน้ำแข็งจนถึง 11.7 ka (1.17 หมื่นปีก่อน) ทางภูมิอากาศบรรพกาลวิทยาถือว่าการเกิดต่อเนื่องกันของสตาเดียลและอินเตอร์สตาเดียลนั้นเกิดขึ้นจากประมาณ 16 ka (1.6 หมื่นปีก่อน) ไปจนถึงสิ้นสุดสมัยไพลสโตซีน โดยการเกิดต่อเนื่องกัน ได้แก่ ดรายแอสเก่าที่สุด (สตาเดียล), ความผันผวนบือล์ลิง (อินเตอร์สตาเดียล), ดรายแอสเก่า (สตาเดียล), ความผันผวนเอลเลอโรด (อินเตอร์สตาเดียล) และท้ายที่สุด นั่นคือ ดรายแอสใหม่
จุดสิ้นสุดของยังเกอร์ดรายแอสนั้นเป็นขอบเขตระหว่างสมัยไพลสโตซีนและสมัยโฮโลซีน มนุษย์ในทุกส่วนของโลกยังคงมีพัฒนาการทางวัฒนธรรมและเทคโนโลยีอยู่ในยุคหินเก่า เครื่องมือและอาวุธเป็นอุปกรณ์ที่ทำขึ้นด้วยหินหรือเครื่องไม้ ชนร่อนเร่เคลื่อนย้ายไปตามฝูงสัตว์ ขณะที่ชนไม่ร่อนเร่ออกหาอาหารมาในลักษณะของการเก็บของป่าล่าสัตว์
ทวีปแอฟริกา
ในประเทศอียิปต์ ยุคหินเก่าตอนปลาย (หรือบน) เริ่มต้นขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งหลังจากปี 30,000 ก่อน ค.ศ. ผู้คนในแอฟริกาเหนือได้มีการย้ายถิ่นฐานไปยังหุบเขาแม่น้ำไนล์ เนื่องจากพื้นที่สะฮาราเปลี่ยนสภาพจากทุ่งหญ้าเป็นทะเลทราย โครงกระดูกที่พบในแหล่งโบราณคดีนัซเลต คาเตอร์เมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้ถูกนำมาหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี พบว่ามีอายุระหว่าง 30,360 ถึง 35,100 ปีก่อน
ทวีปยูเรเชีย
มนุษย์นีแอนเดอร์ทาล (โฮโม นีแอนเดอร์ทาเลนซิส) อาศัยอยู่ในทวีปยูเรเซียจนสูญพันธุ์ไปในระหว่างช่วง 40 ka (4 หมื่นปีก่อน) ถึง 30 ka (3 หมื่นปีก่อน) ในช่วงปลายสมัยไพลสโตซีนและอาจรวมถึงช่วงต้นของสมัยโฮโลซีน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่หลายสายพันธุ์รวมไปถึง แรดมีขน ช้างแมมมอธ แมสโตดอน และกวางไอริช ได้สูญพันธุ์ไป
พบจิตรกรรมผนังถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกันเป็นภาพมือสีแดงในถ้ำมัลตราบิเอโซ จังหวัดกาเซเรส ประเทศสเปน การตรวจหาอายุด้วยวิธียูเรเนียม-ทอเรียม ระบุอายุมากกว่า 64,000 ปี และทำขึ้นโดยมนุษย์นีแอนเดอร์ทาล ที่ถ้ำลัสโกในจังหวัดดอร์ดอญ ประเทศฝรั่งเศส พบภาพซึ่งอาจมีอายุมากกว่า 17,000 ปี ภาพจิตรกรรมส่วนใหญ่เป็นรูปโค กวาง และสัตว์อื่น ๆ ที่ถูกมนุษย์ล่า มีจิตรกรรมผนังถ้ำเกิดขึ้นทั่วโลก ตัวอย่างเช่น ถ้ำอัลตามิรา ประเทศสเปน และในอนุทวีปอินเดีย ทวีปออสเตรเลีย และพื้นที่สะฮารา
คนเก็บของป่าล่าสัตว์มักเดเลเนียนตั้งถิ่นฐานแพร่หลายในยุโรปตะวันตกเมื่อประมาณ 18,000 ปีก่อน จนถึงปลายสมัยไพลสโตซีน พวกเขาประดิษฐ์ฉมวกขึ้นทั้งแบบคมเดียวและสองคมโดยทำจากกระดูก, เขาของกวางเรนเดียร์ และงาช้าง
สัตว์เลี้ยงเพียงชนิดเดียวในสมัยไพลสโตซีน คือ หมา มีวิวัฒนาการมาจากหมาป่าสีเทาจนกลายเป็นสายพันธุ์ใหม่จำนวนมาก เชื่อกันว่าหมาป่าสีเทาเข้ามามีความเกี่ยวข้องกับเผ่าคนเก็บของป่าล่าสัตว์ในช่วงประมาณ 15 ka (1.5 หมื่นปีก่อน) ส่วนพันธุ์หมาบ้านแท้เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่มีอายุประมาณ 14,200 ปีก่อน การกลายเป็นสัตว์เลี้ยงเกิดขึ้นครั้งแรกในทวีปยูเรเซีย แต่อาจเกิดขึ้นได้ทุกที่ตั้งแต่บริเวณยุโรปตะวันตกไปจนถึงเอเชียตะวันออก ส่วนการกลายเป็นสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ เช่น สัตว์ปศุสัตว์ แพะ หมู และแกะนั้นไม่ปรากฏว่าเกิดขึ้นจนกระทั่งสมัยโฮโลซีน ซึ่งมีการตั้งชุมชนเกษตรกรรมขึ้นในบริเวณตะวันออกใกล้ ขณะที่แมวอาจไม่เคยถูกนำมาเลี้ยงโดยมนุษย์มาก่อนกระทั่งอย่างเร็วที่สุดในประมาณ 7,500 ปีก่อน ค.ศ. ซึ่งเกิดขึ้นในตะวันออกใกล้เช่นเคย
พบซากกระดูกสะบ้าหมีสีน้ำตาลที่ถูกแล่ไว้ในถ้ำอลิซและกเวนโดลีนในเคาน์ตีแคลร์ ประเทศไอร์แลนด์ มีอายุประมาณ 10,860 ถึง 10,641 ปีก่อน ค.ศ. ซึ่งนับเป็นตัวชี้ถึงกิจกรรมของมนุษย์ครั้งแรกในประเทศไอร์แลนด์
ภูมิภาคตะวันออกไกล
ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์แห่งแรก ๆ ของหมู่เกาะญี่ปุ่นนั้นสืบเนื่องมาแต่ครั้งช่วงเวลาก่อนประวัติศาสตร์ระหว่าง 40,000 ถึง 30,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซากดึกดำบรรพ์ที่เก่าแก่ที่สุดนั้นมีอายุจากการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีถึงประมาณ 35,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช หมู่เกาะญี่ปุ่นนั้นเคยเชื่อมอยู่กับเอเชียแผ่นดินใหญ่ ผ่านสะพานแผ่นดินระหว่างเกาะฮกไกโดและเกาะซาฮาลินทางทิศเหนือ แต่ไม่ได้เชื่อมกันในเวลาปัจจุบันเมื่อเกาะหลักของเกาะฮกไกโด เกาะฮนชู เกาะคีวชู และเกาะชิโกกุนั้นแยกออกจากกันทั้งหมด
ทวีปอเมริกาเหนือ
จากประมาณ 2.8 หมื่นปีก่อน เกิดการอพยพย้ายถิ่นจากพื้นที่ไซบีเรียข้ามสะพานแผ่นดินเบริงไปยังพื้นที่อะแลสกาขึ้น ทำให้ชนดังกล่าวกลายเป็นชนพื้นเมืองอเมริกา เชื่อกันว่าชนเผ่าดั้งเดิมนั้นได้ย้ายถิ่นฐานลงไปยังอเมริกากลางและใต้ในเวลาต่อมา เนื่องจากแรงกดดันจากการอพยพมาในภายหลังนั้น
ในระดับของช่วงอายุสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบกอเมริกาเหนือ ช่วงแรนโชลาเบรียนนั้นกินเวลาตั้งแต่ประมาณ 240,000 จนถึงประมาณ 11,000 ปีก่อน โดยชื่อของช่วงดังกล่าวตั้งตามแหล่งซากดึกดำบรรพ์แรนโช ลา เบรในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีลักษณะเฉพาะคือไบซันที่สูญพันธุ์ไปแล้วในสมัยไพรสโตซีนพร้อมกับสปีชีส์อื่น เช่น ช้างแมมมอธ
ไบซันออกซิเดนทาลิส และ ไบซันแอนทิคูอัส เป็นชนิดย่อยที่สูญพันธุ์ไปแล้วของไบซันปัจจุบันซึ่งมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งรอดชีวิตจากช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลายในระหว่างประมาณ 1.2 ถึง 1.1 หมื่นปีก่อน ชาวโคลวิสพึ่งพาไบซันเหล่านี้เป็นแหล่งอาหารหลัก ขณะที่การฆ่าอูฐ ม้า และมัสโคเซนในช่วงก่อนหน้านั้นพบที่หาดวอลลี มีอายุถึง 1.31 ถึง 1.33 หมื่นปีก่อน
ภูมิภาคโอเชียเนีย
หลักฐานของการตั้งถิ่นฐานมนุษย์บนแผ่นดินใหญ่ของออสเตรเลีย อินโดนีเซีย นิวกินี และแทสเมเนียปรากฏตั้งแต่ประมาณ 45,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การค้นพบนี้รวมไปถึงหินสลัก เครื่องมือหิน และหลักฐานการอาศัยในถ้ำ
รายชื่อตอนในอัสแซสซิเนชันคลาสรูม
อัสแซสซิเนชันคลาสรูม (暗殺教室 (Ansatsu Kyōshitsu)) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพประกอบโดยยูเซย์ มัตสึอิ โดยมีเรี่องราวชีวิตประจำวันของนักเรียน ม.3 ห้อง E ที่ต้องลอบฆ่าอาจารย์ประจำชั้นของห้องภายในเดีอนมีนาคมของปีถัดไป โดยอาจารย์คนนั้นมีหน้าตาประหลาดคล้ายหมึกนามว่าอาจารย์โคโระ
เรื่องนี้เรี่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ตั้งแต่กรกฎาคม พ.ศ. 2555 และได้มีฉบับรวมเล่มวางจำหน่ายโดยชูเอชะแล้ว 20 เล่มที่ญี่ปุ่น ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยมียอดจำหน่ายรวม 10 ล้านเล่ม ในประเทศไทย เรี่องนี้ได้ลิขสิทธิ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์ลงนิตยสารซีคิดส์ เอ๊กซ์เพรส และวางจำหน่ายฉบับรวมเล่มแล้ว 18 เล่ม
ซี่อไทยในรายซื่อนี้อ้างอิงจากหนังสือการ์ตูนฉบับลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์มัลติมิเดีย ทั้งฉบับรวมเล่มและตอนที่ตีพิมพ์ลงในนิตยสารซีคิดส์ เอ๊กซ์เพรส
ไมเคิล ซิเบอร์รี
ไมเคิล ซิเบอร์รี (Michael Siberry; เกิดปี พ.ศ. 2499 ในโฮบาร์ต รัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ชาวออสเตรเลีย
อาชีพ
ซิเบอร์รีจบการศึกษาจากสถาบันศิลปะการแสดงแห่งชาติ ในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียและเริ่มงานในแอดิเลดที่ บริษัทโรงละครรัฐแห่งเซาท์ออสเตรเลีย ก่อนจะย้ายไปอังกฤษเพื่อแสดงให้กับ บริษัทเชคสเปียร์หลวง
ในปี พ.ศ. 2560 เขาแสดงเป็น ลีโอ เทรสเลอร์ ในละครบรอดเวย์ที่ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลโทนีเรื่อง จังก์ ที่ศูนย์ลินคอล์น
ผลงานทางโทรทัศน์ที่โดดเด่นของเขา ได้แก่ เชอร์ลอค โฮล์มส์; จีฟส์และวูสเตอร์; ไฮท์แลนเดอร์; เดอะแกรนด์; ไซเลนท์วิตเนส; วิคตอเรียและอัลเบิร์ต; เฮาส์ออฟการ์ดส์; บอร์ดวอล์คเอ็มไพร์; เดอะแบล็คลิสต์; เจสสิกา โจนส์; มาดามซีเครตทารี; เดอะลาสไทคูน และ เดอะโซไซตี เขาเป็นนักแสดงสมทบในภาพยนตร์เรื่อง บาวดารีออฟเดอะฮาร์ท และ พยัคฆ์ร้ายวัยสะออน
อ้างอิง
1956
เทกแดต
เทกแดต (Take That) คือกลุ่มศิลปินแนวป๊อปจากอังกฤษ สมาชิกวงประกอบไปด้วยมาร์ก โอเวน, ฮาวเวิร์ด ดอนัลด์, แกรี บาร์โลว์ และอดีตสมาชิกวง ร็อบบี้ วิลเลียมส์ และ เจสัน ออเรนจ์ ภายหลังที่พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 จึงแยกย้ายกันไป แล้วกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 2000
เทกแดตรวมวงที่เมืองแมนเชสเตอร์ในปี 1990 พวกเขามียอดขายอัลบั้มและซิงเกิลรวมกว่า 30 ล้านก๊อปปี๊ระหว่างปี 1991 - 1996 ในระหว่างปี 1991 อันเป็นปีที่ซิงเกิลแรกของพวกเขาได้เผยแพร่สู่สาธารณชน จนกระทั่งถึงปี 1996 ที่พวกเขาแยกย้ายกันไปนั้น บีบีซีกล่าวถึงเทกแดตว่า "เป็นวงดนตรีบริติชที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่วงเดอะบีทเทิลส์ อันเป็นที่รักของทั้งผู้สูงอายุ และวัยรุ่นโดยทั่วไป" เพลงแนวแดนซ์ป๊อป และโซลของเทกแดตขึ้นชาร์ตมากมายในสหราชอาณาจักรในช่วงครึ่งทศวรรษแรกของคริสต์ทศวรรษที่ 1990 อัลบั้ม 2 ชุดที่ขายที่ที่ส่วนของพวกเขาคือ Everything Changes ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมอร์คิวรีในปี 1994 และอัลบั้ม Greatest Hits ซึ่งออกจำหน่ายในปี 1996 โดยออลมิวสิกได้กล่าวไว้ว่า "ณ เวลานี้พวกเขาคือซูเปอร์สตาร์ในยุโรป คำถามหลักๆไม่ใช่ต้องมุ่งประเด็นที่ทำอย่างไรถึงมีซิงเกิลยอดนิยม แต่ควรถามว่ามีซิงเกิลขึ้นสู่อันดับหนึ่งเท่าไหร่"
ปัจจุบันวงนี้ได้มีเพลงที่เผยแพร่แล้ว 119 เพลง จาก 7 สตูดิโออัลบั้ม 1 อัลบั้มพิเศษ 2 อัลบั้มรวมเพลง และ 40 ซิงเกิล วงนี้มียอดขายมากกว่า 45 ล้านก๊อปปี๊ โดยมี 28 ซิงเกิ้ลที่ทำอันดับถึง 40 อันดับแรกในชาร์ตของอังกฤษ 17 ซิงเกิ้ลที่ขึ้นถึง 5 อันดับแรก และ 12 ซิงเกิ้ลที่ขึ้นถึงอันดับ 1 โดยมียอดขายอัลบั้มกว่า 20 ล้านก๊อบปี้ นอกจากนี้แล้วทุกอัลบั้มของพวกเขา (ยกเว้นอัลบั้มแรก Take That & Party) นั้นสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 1 ในชาร์ตของอังกฤษได้ทั้งหมด โดยในปี 2011 พวกเขาได้รางวัลบริทอะวอร์ดสในสาขาศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม
การรวมตัว
ในปี 1990 ไนเจล มาร์ติน-สมิธ (Nigel Martin-Smith) ได้รวมกลุ่มเด็กหนุ่ม 5 คน คือ แกรี บาร์โลว์ อายุ 19 ปี จาก Cheshire ซึ่งได้ทำงานร้องเพลงและเล่นออร์แกนอยู่, ฮาวเวิร์ด ดอนัลด์ อายุ 21 ปี นักเพนท์สีรถ ซึ่งเขาก็รับงานดีเจ แดนเซอร์ และ เป็นโมเดลอยู่, เจสัน ออเรนจ์ อายุ 20 ปี นักวาดรูปและนักตกแต่ง เจสันในขณะนั้นก็รับงานเป็นแดนเซอร์ในรายการโทรทัศน์ที่ชื่อว่า "The Hitman and Her", มาร์ก โอเวน อายุ 18 ปี เสมียนธนาคาร และ ร็อบบี้ วิลเลียมส์ อายุ 16 ปี
ความสำเร็จ
ซิงเกิลแรกของวงนี้คือ "Do What U Like" โดยเพลงนี้สามารถขึ้นไปถึงอันดับที่ 82 ในชาร์ตของอังกฤษ ซิงเกิลต่อๆมาของวงอย่าง "Promises" และ "Once You've Tasted Love" สามารถขึ้นไปถึงอันดับ 38 และ 47 ตามลำดับ ซิงเกิลแรกที่ประสบความสำเร็จของพวกเขาคือ "It Only Takes A Minute" เป็นเพลงคัฟเวอร์ของวงยุค'70 ชื่อ Tavares ขึ้นชาร์ทในอังกฤษสูงสุดอันดับ 7 ต่อมาเพลง "I Found Heaven" สามารถขึ้นไปถึงอันดับ 15 หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเพลงฮิตอย่าง "A Million Love Songs" เป็นเพลงช้าที่แต่งโดย แกรี โดยสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 7 ในอังกฤษ จากนั้นก็ปล่อยเพลง "Could It Be Magic" เพลงเก่าของ แบรรี แมนิโลว์ และ ดอนน่า ซัมเมอร์ ไต่ชาร์ทไปถึงอันดับ 3 หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ออกอัลบั้มแรก Take That & Party ในปี 1992 โดยอัลบั้มนี้ขึ้นไปถึงอันดับ 2 ของชาร์ตอังกฤษ ซึ่งถือว่าเป็นอัลบั้มเดียวของวงที่ไม่สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 โดยอัลบั้มนี้ขายได้ประมาณ 1 ล้านชุด
ปี 1993 วงได้ออกอัลบั้มอัลบั้ม Everything Changes โดยเพลงส่วนใหญ่จะแต่งโดยแกรี มีเพลงอันดับ 1 ถึง 4 เพลง [คือเพลง Pray (เพลงนี้เป็นซิงเกิ แรกของวงที่สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ได้สำเร็จ), Relight My Fire(โดยเพลงนี้เป็นเพลงคัฟเวอร์ของแดน ฮาร์ทแมน), Babe และ Everything Changes] ส่วนซิงเกิลแรก Why Can't I Wake Up with You นั้นขึ้นถึงอันดับ 2 ทั้งที่อัลบั้มก่อน Take That and Party ไม่มีซิงเกิลใดขึ้นถึงอันดับ 1 เลย และตัวอัลบั้มก็ขึ้นอันดับ 1 เช่นกัน ซิงเกิลที่ 6 คือ "Love Ain't Here Anymore" หยุดอยู่ที่อันดับ 3 อัลบั้มนี้ขายได้ถึง 3 ล้านชุดทั่วโลก
ปี 1995 วงได้ออกอัลบั้มNobody Else ปล่อยซิงเกิลแรกคือ "Sure" สามรถขึ้นถึงอันดับ 1 ได้อีกครั้ง และซิงเกิลที่ 2 คือ "Back For Good" เพลงนี้เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง โดยเพลงนี้สามารถขึ้นไปถึงอันดับหนึ่งของชาร์ตซิงเกิลของ 31 ประเทศ ซึ่งเพลงนี้ถือเป็นเพลงฮิตเพลงเดียวในอเมริกาของเทกแดต โดยขึ้นไปถึงอันดับ 7 โดยอัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในทั้งในแแง่ของอัลบั้มและซิงเกิล โดยอัลบั้มนี้ขายได้กว่า 6 ล้านชุดทั่วโลก และทั้ง 3 ซิงเกิลได้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งหมด
การจากไปของ ร็อบบี้ วิลเลียมส์
เริ่มต้นจาก กรกฎาคม 1995 เมื่อร็อบบี้ต้องการที่จะเปลี่ยนภาพลักษณ์ของตัวเองที่ดูสดใส และเริ่มคบหา สังสรรค์กับวงโอเอซิส เป็นสาเหตุของข้อขัดแย้ง ทำให้ร็อบบี้ต้องออกจากวงไปในที่สุด แต่ เทกแดต ก็ยังคงโปรโมท เพลงซิงเกิ้ลถัดมา "Never Forget" (รีมิกซ์โดย จิม สไตน์แมน)ซึ่งยังคงขึ้นถึงอันดับหนึ่งเหมือนเดิม
วงแตก
13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 เทกแดต ประกาศยุบวง โดยออกอัลบั้มรวมเพลง Greatest Hits ซึ่งมีเพลง "How Deep Is Your Love" (เพลงเก่าของบีจีส์) เป็นซิงเกิ้ลลาของวง ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่ 8 และเพลงสุดท้ายของเทกแดต ยุคแรกที่ไปถึงอันดับหนึ่ง (ทั้งนี้ วงได้ออกอีก 2 ซิงเกิ้ล นั่นคือ "Every Guy" ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลโปรโมต และ "Sunday To  Saturday" ที่ปล่อยเฉพาะในญี่ปุ่น) อัลบั้มนี้ขายได้กว่า 3 ล้านชุดทั่วโลก
การรวมตัวอีกครั้ง
เทกแดต ยังติดสัญญาที่จะต้องออกอัลบั้มอีก 1 อัลบั้ม ถ้าไม่ออกอัลบั้มจะถูกฟ้องร้องจากทางค่ายเพลง ซึ่งเป็นที่มาที่จะต้องออกอัลบั้มรวมเพลงชุดที่ 2 และ การโปรโมทอัลบั้มที่เป็นเงื่อนไขตามมา ฮาวเวิร์ดและเจสัน ตกลงเงื่อนไขทันที ตามมาด้วย มาร์กและแกรี โดยมาร์กได้เข้าไปหาร็อบบี้เพื่อเจรจาเรื่องนี้ โดยทุกคนคิดว่าร็อบบี้คงไม่ตกลง แต่ร็อบบี้ก็ได้สร้างความประหลาดใจ เมื่อเขาตกลงที่จะปรากฏตัวในฟิล์มโฆษณา แต่ต้องไม่พร้อมกับวง
16 พฤศจิกายน 2005 สมาชิก 4 คนของเทกแดต กลับมาอีกครั้งนึงในรายการทางช่อง ITV1 พูดคุยถึงการหายไปใน 10 ปีที่ผ่านมา ทั้ง 4 คนได้บันทึกสารคดี โดยนี่เป็นการทำให้คิดถึงการรวมตัวกันใหม่ และถูกย้ำให้ชัดเจนขึ้นในการเป็นผู้เข้าชิงในรายการ Rose d'Or award ที่มีผู้ชมกว่า 7 ล้านคน 25 พฤศจิกายน 2005 มีการแถลงข่าวว่า เทกแดต (4 คน) จะออกทัวร์คอนเสิร์ตในปี 2006 โดยใช้ชื่อว่า "The Ultimate Tour 2006" เริ่มต้นตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน 2006 ซึ่งมีแขกรับเชิญอย่าง เบเวอร์ลีย์ ไนท์, ลูลู และ พุซซี่แคท ดอลส์ ที่มาร่วมโชว์ในดับลิน รวมไปถึง ชูกาเบบส์ นอกจากนี้ ร็อบบี้ ยังได้ร่วมโชว์ในเพลง "Could it be Magic" โดยผ่านการบันทึกภาพในระบบฮอโลแกรมด้วย
อัลบั้มรวมเพลงชุดที่ 2 Never Forget – The Ultimate Collection พร้อมกับเพลงที่ไม่เคยออกมาก่อนอย่าง "Today I've Lost You" อัลบั้มรวมเพลงนี้ขายได้กว่า 2 ล้านชุด
อัลบั้ม Beautiful World
9 พฤษภาคม 2006 เทกแดต กลับมาอีกครั้งโดยเซ็นสัญญากับ Polydor Records ด้วยเงิน 3 ล้านปอนด์ โดยได้ออกซิงเกิลแรก "Patience" ในวันที่ 13 พฤศจิกายน เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตอังกฤษในทันที ทำให้เป็นเพลงอันดับ 1 เพลงที่ 9 ของวงที่สามารถขึ้นถึงอันดับหนึ่งได้ โดยทางวงได้ออกอัลบั้ม Beautiful World ในวันที่ 26 พฤศจิกายน 2006 ซึ่งอัลบั้มนี้ขายได้กว่า 2.8 ล้านชุด ทำให้มันกลายเป็นอัลบั้มของวงที่ขายดีที่สุดในอังกฤษ
14 กุมภาพันธ์ 2007 เทกแดตได้ร่วมแสดงในงานบริท อวอร์ดส โดยเพลง Patience ชนะในสาขา British Single
4 มีนาคม 2007 เพลง "Shine" ซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มนี้ขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษ ซึ่งถือเป็นเพลงอันดับ 1 เพลงที่ 10 ของวง แซงหน้าวงสไปซ์ เกิร์ลส‎ และ แอบบ้า (ขึ้นอันดับ 1 ทั้งหมด 9 เพลง) นอกจากนี้แล้วทางวงได้ออกอีก 2 ซิงเกิล คือ I'd Wait for Life (เข้าอันดับที่ 17 ของชาร์ตอังกฤษ) และ Reach Out (ออกเฉพาะในภาคพื้นยุโรป)
หลังจากเทกแดตได้ทัวร์เสร็จ ทางวงได้ทำการเซ็นสัญญากับ พาราเมาท์ พิกเจอร์ส เพื่อแต่งเพลง Rule the World เพลงสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "Stardust" นำแสดงโดย ชาร์ลี คอกซ์ แคลร์ เดนส์ โรเบิร์ต เดอนิโร และ เซียนนา มิลเลอร์ กำกับโดย แมทธิว วอห์น ถือเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงแรกของเทกแดต เพลงนี้เข้าถึงอันดับที่ 2 ของชาร์ตอังกฤษ
อัลบั้ม The Circus
24 พฤศจิกายน 2008 ทางวงได้ออกซิงเกิล Greatest Day โดยสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 1 ทำให้กลายเป็นซิงเกิลที่ 11 ที่สามารถขึ้นไปถึงอันดับ 1 ก่อนที่จะออกอัลบั้มในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา แล้วได้ออกอีก 4 ซิงเกิล คือ Up All Night(เข้าชาร์ตในอันดับที่ 14) ,The Garden (อันดับ 97) ,Said It All (อันดับ 9) และ Hold Up a Light (อันดับ 123) โดยอัลบั้มThe Circusมียอดขายในอังกฤษกว่า 2 ล้านก๊อปปี้
อัลบั้ม Progress และ Progressed
วันที่ 15 กรกฎาคม 2010 ร็อบบี้ วิลเลียมส์ได้กลับมาอยู่ในวง ทำให้เทก แดท มีสมาชิกครบ 5 คนอีกครั้ง โดยทางวงได้ออกอัลบั้มชุดที่หกProgressในวันที่ 15 พฤศจิกายน โดยได้ออก 2 ซิงเกิล ได้แก่ The Flood (เข้าชาร์ตในอันดับที่ 2) และ Kidz (อันดับ 28) แม้จะไม่มีซิงเกิลไหนที่ขึ้นถึงอันดับ 1 เลย แต่ตัวอัลบั้มนั้นทำยอดขายได้กว่า 4 ล้านชุด อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีที่สุดของวง และยังเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในอังกฤษประจำปี 2010 อีกด้วย ต่อมาในวันที่ 10 มิถุนายน 2011 ทางวงได้ออกอัลบั้มพิเศษ Progressed โดยเทกแดตได้ออกผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง X-Men: First Class ชื่อเพลง Love Love (อันดับ 15) โดยในเวลาต่อมาได้ออกผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ The Three Musketeers ชื่อ When We Were Young (อันดับ 88) ด้วย โดยในอัลบั้มนี้ ทางวงได้ออกซิงเกิลเพื่อเป็นการโปรโมตงาน Red Nose Day ประจำปี 2011 ของมูลนิธิ Comic Relief ในชื่อ Happy Now (อันดับ 52) และทางวงได้ออกซิงเกิลเพื่อโปรโมตการทัวร์คอนเสิร์ต Progress Live ของพวกเขาในชื่อ Eight Letters (อันดับ 176) ทั้งนี้ เพลง SOS สามารถขึ้นไปถึงอันดับที่ 91 ในชาร์ตของอังกฤษ ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงเดียวของวงที่สามารถขึ้นไปถึง 100 อันดับแรกของชาร์ต ทั้งๆที่ไม่ใช่ซิงเกิล
อัลบั้ม III
หลังจากที่ร็อบบี วิลเลียมส์ได้ทำงานกับวงเป็นครั้งสุดท้ายในปี 2012 และเจสัน ออเรนจ์ได้ออกจากวงในปี 2014 ทำให้เทกแดตมีสมาชิกเพียงสามคนเท่านั้น โดยในวันที่ 14 พฤศจิกายน ทางวงได้ออกซิงเกิลที่ทีชื่อว่า These Days โดยตัวซิงเกิลนั้นขึ้นไปอยู่ในอันดับ 1 ได้สำเร็จ ทำให้มันกลายเป็นซิงเกิลที่ 12 ที่สามารถขึ้นไปถึงอันดับที่ 1 ได้สำเร็จ และได้ออกอัลบั้มในวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยทางวงได้ออกงานเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง คิงส์แมน โคตรพิทักษ์บ่มพยัคฆ์ ชื่อว่า Get Ready For It ในวันที่ 2 มีนาคม 2015 ทางวงได้ออกซิงเกิลที่สองของอัลบั้ม ชื่อ Let In The Sun และในวันที่ 8 มิถุนายน ก็ได้ออกซิงเกิลที่สามในชื่อ Higher Than Higher ในวันที่ 20 พฤศจิกายน เทกแดทได้ออกอัลบั้มเวอร์ชันใหม่ โดยได้ออกซิงเกิล Hey Boy ตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับที่ 56
สตูดิโออัลบั้มใหม่ อัลบั้มรวมเพลงใหม่ และทัวร์รอบโลก
ในวันที่ 21 ตุลาคม 2016 ได้มีการประกาศว่าจะมีอัลบั้มใหม่ออกวางแผงในชื่อ Wonderland โดยออกวางแผงในวันที่ 24 มีนาคม 2017 และจะมีการออกทัวร์ในปีเดียวกัน พร้อมกับออกซิงเกิลแรกของอัลบั้มในชื่อ Giants โดยสามารถขึ้นไปถึงอันดับที่ 13 ของชาร์ตอังกฤษ
ผลงาน
ดูบทความหลักที่:ผลงานของเทกแดท และ รายชื่อเพลงที่บันทึกโดยเทกแดต
วัดจองคำ
วัดจองคำ อาจหมายถึง
วูล์ฟธริธแห่งเวสเซ็กซ์
วูล์ฟธริธแห่งเวสเซ็กซ์ ภาษาอังกฤษ Wulfthryth (ปรากฏตัวปีค.ศ.868) เป็นราชินีจากการแต่งงานแห่งอาณาจักรเวสเซ็กซ์ ภรรยาของกษัตริย์เอเธลเร็ด ชื่อของเธอบางครั้งก็เขียนเป็นภาษาละตินว่า วูล์ฟริด้า หรือ วิล์ฟริด้า ภาษาอังกฤษ Wulfrida หรือ Wilfrida
ข้อมูลของวูล์ฟธริธเป็นที่รู้น้อย เธอเป็นพยานในกฎบัตรแห่งปีค.ศ.868 ซึ่งเธอมีตำแหน่งเป็นราชินี สเตฟานี่ ฮอลลิสเขียนไว้ว่า ค.ศ.868 เป็นปีแห่งการแต่งงานของอัลเฟรดกับชาวเมอร์เชีย และ "ชื่อของวูล์ฟธริธดูเหมือนชาวเมอร์เชีย"
วูล์ฟธริธถูกมองว่าน่าจะเป็นมารดาของเอเธลเฮล์ม (ค.ศ.865-ค.ศ.890) และของเอเธลโวลด์ (ตายค.ศ.902) ผู้นำของการปฏิวัติของเอเธลโวลด์
เฉิน ผิง
เฉิน ผิง (陳平; ตาย 178 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นขุนนางจีนซึ่งดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น เขามีบทบาทสำคัญในการช่วยหลิวปังให้สามารถเอาชนะศัตรูคนสำคัญอย่างเซี่ยงอวี่ได้สำเร็จในสงครามฉู่–ฮั่นในระหว่าง 206–202 ปีก่อน คริสตกาล
ชีวิตช่วงต้น
เฉิน ผิง มาจาก เมืองหูโหย่ว (户牖乡), Yangwu (阳武 ปัจจุบันคือ Lankao County, เหอหนาน), เกิดในตระกูลชาวนาบิดามารดาเสียไปตั้งแต่ยังเด็ก จึงอาศัยอยู่กับพี่ชาย. พี่ชายของเขาทำงานเป็นชาวนาบนที่ดิน 30 มู่ที่ครอบครัวของพวกเขาเป็นเจ้าของในขณะที่ เฉิน ผิง ใช้เวลาอ่านหนังสือ. เมื่อเป็นเด็ก, เฉิน ผิง มีความทะเยอทะยานที่จะรับใช้ประเทศของเขา. เฉิน ผิง ยังโสดจนถึงอายุ 30 เมื่อเขาได้พบกับ จาง ฟู่ (张负) เศรษฐีผู้มั่งคั่ง. จาง ฟู่ มีหลานสาวที่แต่งงานถึงห้าครั้ง, แต่สามีของนางทั้งหมดสิ้นชีวิตหลังจากแต่งงานกับนางได้ไม่นาน, ผู้ชายคนอื่นจึงไม่อยากแต่งงานกับเธอ. วันหนึ่ง, จาง ฟู่ ตาม เฉิน ผิง ไปที่บ้านของเขาและเห็นว่าแม้บ้านของเฉินจะค่อนข้างทรุดโทรม, ข้างนอกบ้านของเขามีรถม้าหลายคัน (ซึ่งหมายความว่า เฉิน ผิง เป็นที่นิยมในเมืองเนื่องจากมีผู้คนมาเยี่ยมเขามากมาย). จาง ฟู่ รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เมื่อเขากลับบ้านเขาคุยกับลูกชายของเขาเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างหลานสาวของเขากับ เฉิน ผิง. ลูกชายของ จาง ฟู่ ไม่เต็มใจที่จะให้ เฉิน ผิง แต่งงานกับลูกสาวของเขาเพราะเขารู้สึกว่าเฉินยากจนเกินไป, แต่ จาง ฟู่ อ้างว่า เฉิน ผิง มีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คน. ในที่สุด เฉิน ผิง ก็แต่งงานกับหลานสาวของ จาง ฟู่ และค่อยๆ มั่งคั่งขึ้นด้วยการสนับสนุนจากภรรยา.
อีกไม่นาน, ชาวเมืองเสนอชื่อ เฉิน ผิง เป็นเช่อไซของพวกเขา (社宰 ผู้นำท้องถิ่น). เฉิน ผิง แจกเนื้อให้ชาวเมืองอย่างเท่าเทียม, และสรรเสริญเขาที่เที่ยงธรรมและยุติธรรม. เฉิน ผิง เคยกล่าวไว้ว่า, "ถ้าฉันจัดการโลกได้, จะจัดการแบบเดียวกับที่แจกเนื้อ, เพื่อคนทั้งโลกจะได้ไม่ต้องอดอยาก."
การมีส่วนร่วมในการกบฏต่อราชวงศ์ฉิน
ใน 209 ปีก่อนคริสตกาล, ในรัชสมัยของ จักรพรรดิฉินที่ 2, กบฏปะทุทั่วประเทศจีนเพื่อล้มล้าง ราชวงศ์ฉิน. เฉิน ผิง ให้คำมั่นว่าจะรับใช้ เซี่ยงอวี่, ผู้นำกบฏที่โดดเด่น. หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฉินในปลาย 207 ปีก่อนคริสตกาล, เซี่ยงอวี่ นำทัพของเขาเข้าสู่ราชธานีของราชวงศ์ฉิน เสียนหยาง และปล้นสะดมเมือง. รอบนี้, เฉิน ผิง แปรพักตร์จากฝั่งของ เซี่ยงอวี่ ไปยัง หลิว ปัง, ผู้นำกบฏที่โดดเด่นอีกคน. หลิว ปัง แต่งตั้ง เฉิน ผิง เป็น "นายทหารผู้ปกป้องชาติ" (護國中尉).
สงครามฉู่-ฮั่น
ระหว่าง สงครามฉู่-ฮั่น, การต่อสู้แย่งชิงอำนาจเหนือประเทศจีนระหว่าง หลิว ปัง และ เซี่ยง อวี่, เฉิน ผิง รับใช้ หลิว ปัง เป็นที่ปรึกษาและช่วยคิดกลยุทธ์ช่วยให้หลิวเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขาและรวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การควบคุมของเขา. หลิว ปัง ก่อตั้ง ราชวงศ์ฮั่น และกลายเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ว่า "จักรพรรดิฮั่นเกาจู่". เฉิน ผิง ได้รับพระราชทานยศ "หูโหย่วโหว" (戶牖侯) ในการรับรู้ถึงผลงานของเขา, และต่อมาเขาได้รับตำแหน่งอื่น, "ฉูหนี่โหว" (曲逆侯). ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย (左丞相) และเสนาบดีฝ่ายขวา (右丞相) ตามลำดับในรัชสมัยของ จักรพรรดิฮุ่ย และเมื่อ จักรพรรดินีลฺหวี่ อยู่ในอำนาจ.
รับราชการภายใต้ราชวงศ์ฮั่น
หลังจากจักรพรรดิเกาจู่สวรรคต, เฉิน ผิง และ โจว ปั๋ว ร่วมมือกันยุติ ความไม่สงบของตระกูลลฺหวี่ และฟื้นฟูราชสกุลหลิวสู่อำนาจและแต่งตั้ง หลิว เหิง สู่ราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮั่นเหวิน. เฉิน ผิง รู้สึกว่าผลงานของ โจว ปั๋ว มากกว่าเขาจึงสละตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายขวาให้กับ โจว ปั๋ว. จักรพรรดิเหวินเคยถาม โจว ปั๋ว, "ศาลมีกี่คดีในหนึ่งปี?" โจว ปั๋ว ไม่สามารถให้คำตอบได้. จักรพรรดิเหวินจึงถามอีกครั้ง, "จำนวนเงินสุทธิในท้องพระคลังมีเท่าไหร่ในหนึ่งปี?" โจว ปั๋ว ไม่สามารถตอบคำถามได้. เฉิน ผิง, ซึ่งดำรงตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายซ้ายในขณะนั้น, ตอบข้อซักถามของจักรพรรดิ, "คำตอบอยู่กับบุคคลที่รับผิดชอบ. สำหรับจำนวนคดี, ฝ่าบาทควรถามเสนาบดียุติธรรม. สำหรับจำนวนเงินสุทธิและธัญพืช, ฝ่าบาทควรถามเสนาบดีคลัง."
บานไม่รู้โรยป่า
บานไม่รู้โรยป่า เป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 เมตร มีถิ่นกำเนิดในอาร์เจนตินา, โบลิเวีย, บราซิล, เอกวาดอร์, ปารากวัย และอุรุกวัย กลายเป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียแปซิฟิก เช่น ออสเตรเลีย, ภูฏาน, จีน, เกาะคริสต์มาส, รัฐฮาวาย, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย, นิวซีแลนด์, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, ศรีลังกา, ไต้หวัน, ไทย, เวียดนาม และหลายประเทศในทวีปแอฟริกา เช่น บอตสวานา, แคเมอรูน, อียิปต์, เอริเทรีย, เอธิโอเปีย, กานา, กินี, เคนยา, เลโซโท, หมู่เกาะมาเดรา, มาลาวี, มอริเชียส, โมซัมบิก, นามิเบีย, รวันดา, แอฟริกาใต้, แทนซาเนีย, ยูกันดา, แซมเบีย และซิมบับเว   ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
บานไม่รู้โรยป่าเป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 ซม. ต้นค่อนข้างกลมอวบน้ำ สีเขียวแกมขาว ยาวตรง กิ่งแขนงเลื้อย ทอดไปเป็นรัศมีโดยรอบ ส่วนปล้องค่อนข้างยาว ลำต้นมีขนเล็กๆปกคลุม ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 2-5 มม. โคนก้านเป็นร่องเล็ก ๆ แล้วแผ่เป็นกาบสั้น ๆ หุ้ม ข้อ ใบรูปไข่กลับยาวรี ถึงรูปใบหอกโคนใบแหลมและ attenuate ปลายใบค่อนข้างแหลมหรือมน ผิวใบมีขนสีขาวปก คลุม ขอบใบเรียบ ใบกว้าง 0.5-1 ซม. ยาว 2-3.5 ซม.
ดอกช่อเชิงลดรูปขอบขนาน เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว 5-15 ซม. ปลายก้านดอกมี ใบประดับ รูปร่าง คล้ายใบ 1 คู่ อยู่ใต้กลุ่มดอกย่อย แต่ละดอกย่อยมีใบประดับ 1 อันรูปไข่ปลายแหลม กว้าง 1.5-2 มม. ยาว2-3 มม. กลีบ 5 กลีบ แยกกัน สีขาว บางและแห้ง รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม กว้าง 1-1.5 มม. ยาว 4-8 มม. โคน กลีบมีขนสีขาว เกสรเพศผู้ จำนวน 5 อัน ก้านชูอับเรณูเชื่อมติดกันเป็นหลอดเยื่อบาง ๆความยาวหลอด 3-4 มม. อับ เรณูสีเหลือง เกสรเพศเมีย 1 อัน รังไข่ superior ovary สีเขียว ขนาด 0.5-1 มม. ก้านเกสรสั้นๆ ยอดเกสรเป็น 2 แฉก ดอกบานเวลากลางวันจะหุบเวลากลางคืน ผลแห้งแบบผลกระเปาะ รูปไข่กลับ มีกลีบและใบประดับห่อหุ้ม เมล็ดรูปเลนส์ สีดำขนาด 1 มม.
Pitraea
Pitraea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pitraea cuneato-ovata (Cav.) Caro
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกาใต้ตอนใต้ พบใน (ตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ) อาร์เจนตินา โบลิเวีย บราซิล (ตอนกลางและตอนเหนือ) ชิลี และเปรู
แถบไคเปอร์
แถบไคเปอร์ (Kuiper Belt) หมายถึง บริเวณที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป ที่ด้านนอกระบบสุริยะรอบนอก มีบริเวณกว้าง 3,500 ล้านไมล์ มีก้อนวัตถุแข็ง เป็นน้ำแข็งขนาดเล็กจำนวนมากโคจรรอบดวงอาทิตย์ ลักษณะคล้ายกับแถบดาวเคราะห์น้อย ที่อยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี วัตถุที่อยู่ในแถบไคเปอร์ มีชื่อเรียกว่า วัตถุแถบไคเปอร์ (Kuiper Belt Object - KBO) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วัตถุพ้นดาวเนปจูน (Trans-Neptunian Object - TNO) ซึ่งมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง เชื่อกันว่าก้อนน้ำแข็งเหล่านี้ เป็นแหล่งกำเนิดของดาวหางคาบสั้น โดยชื่อแถบไคเปอร์นี้ ได้ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เจอราร์ด ไคเปอร์ ผู้ค้นพบ
เดิมทีวัตถุที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ถูกค้นพบในแถบไคเปอร์ คือ ดาวพลูโต ซึ่งถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1930 ส่วนก้อนน้ำแข็งอื่น ๆ นั้นมีแสงริบหรี่และมองหายาก จึงถูกค้นพบในเวลาต่อมา ดวงแรกที่ค้นพบ คือ 1992 QB1 เมื่อ ค.ศ. 1992 และใน ค.ศ. 2005 นักดาราศาสตร์ได้ค้นพบวัตถุในบริเวณนี้ดวงหนึ่งซึ่งมีชื่อเรียกว่า 2003UB313 โดยมีขนาดใกล้เคียงกับพลูโต และนำไปสู่การถกเถียงในหมู่นักดาราศาสตร์ว่าควรจะเรียกวัตถุใหม่ที่มีขนาดใกล้เคียงกับพลูโตว่าดาวเคราะห์หรือไม่ สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลจึงลงมติปลดพลูโตจากการเป็นดาวเคราะห์มาเป็นดาวเคราะห์แคระ และวัตถุที่มาของความขัดแย้งนี้ก็ได้ชื่อเป็นทางการว่า เอริส (Eris) ต่อมาในต้น ค.ศ. 2007 นักดาราศาสตร์ก็ยืนยันขนาดของเอริสว่ามีขนาดใหญ่กว่าพลูโตเล็กน้อย โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2400 กิโลเมตร
นักดาราศาสตร์จะได้ศึกษาวัตถุในแถบไคเปอร์อย่างละเอียด ใน ค.ศ. 2015 เมื่อยานนิวฮอไรซันส์ ของนาซา เดินทางไปถึงวงโคจรของดาวพลูโตในเดือนกรกฎาคม
กลุ่มดาวนาฬิกา
กลุ่มดาวนาฬิกา เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ เดิมมีชื่อภาษาละตินว่า Horologium Oscillitorium ตั้งโดยนีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อเป็นเกียรติแก่คริสตียาน เฮยเคินส์ ผู้คิดค้นนาฬิกาลูกตุ้ม
อินทรโจก
มีถนนหกสายบรรจบที่จัตุรัสอินทรโจก เชื่อมโยงกับจัตุรัสอื่น ๆ ในกาฐมาณฑุ เป็นเส้นทางที่มีวัดวาอารามและตลาดหลายแห่ง ดึงดูดผู้แสวงบุญและนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก จัตุรัสแห่งนี้ตั้งชื่อตามพระอินทร์ เทพเจ้าในศาสนาฮินดู
ลุยส์ เอเชเบร์ริอา
เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัฐบาลของกุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ โดยขึ้นชื่อเรื่องการปราบปรามทางการเมืองในประเทศ นักข่าว นักการเมือง หรือนักเคลื่อนไหวที่มีแนวคิดตรงข้ามรัฐบาลถูกตรวจพิจารณา รวมถึงถูกจับกุมตามอำเภอใจ ถูกทรมาน และถูกวิสามัญฆาตกรรม พฤติการณ์เหล่านี้บานปลายไปสู่การสังหารหมู่ที่ตลาเตโลลโก พ.ศ. 2511 ดิอัซและเอเชเบร์ริอาถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนในการก่อการสังหารหมู่ครั้งนี้ ดิอัซได้แต่งตั้งให้เขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีเม็กซิโก เขาจึงขึ้นสู่อำนาจใน พ.ศ. 2513
เอเชเบร์ริอาถือเป็นประธานาธิบดีคนสำคัญคนหนึ่งในประวัติศาสตร์เม็กซิโก โดยรัฐบาลของเขาวางตัวเป็นกลางในสงครามเย็น และได้รับผู้ลี้ภัยทางการเมืองจากรัฐบาลเผด็จการทหารของเอากุสโต ปิโนเช แห่งประเทศชิลี และสถาปนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเม็กซิโกกับสาธารณรัฐประชาชนจีนหลังจากการเยือนประเทศจีนและเข้าพบเหมา เจ๋อตุง ทั้งนี้ รัฐบาลของเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับประเทศอิสราเอลและกลุ่มชาวอเมริกันเชื้อสายยิว หลังจากสนับสนุนข้อมติของสหประชาชาติที่ถือว่าลัทธิไซออนนิสต์เป็นอคติทางเชื้อชาติ
ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ประเทศเม็กซิโกมีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยยะสำคัญ และมีการสนับสนุนการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการสร้างท่าเรือเพื่อการค้า อย่างไรก็ตาม เขาปกครองประเทศแบบเผด็จการ และเขามีส่วนเกี่ยวข้องและพัวพันในการสังหารหมู่ในเทศกาลสมโภชพระคริสตวรกาย พ.ศ. 2514 รวมถึงสงครามสกปรก ซึ่งทำให้เขาขัดแย้งกับกลุ่มผู้สนับสนุนฝ่ายซ้ายในประเทศ แม้ว่าเขาจะดำเนินนโยบายแบบประชานิยมฝ่ายซ้ายก็ตาม ทั้งนี้ มีการบันทึกว่าเที่ยวบินมรณะเกิดขึ้นครั้งแรกในเม็กซิโกสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลังจากหมดวาระตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกฟ้องร้องในฐานะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารหมู่ที่ตลาเตโลลโกและการสังหารหมู่ในเทศกาลสมโภชพระคริสตวรกาย ซึ่งมีการฟ้องร้องใน พ.ศ. 2549 แต่ใน พ.ศ. 2552 ศาลได้ยกฟ้องข้อกล่าวหาดังกล่าวทั้งหมด
ทามะ (แมว)
ทามะ (29 เมษายน ค.ศ. 1999 – 22 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นแมวสามสีเพศเมียซึ่งเป็นนายสถานีรถไฟของสถานีคิชิ เมืองคิโนกาวะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น
เดือนเมษายน ค.ศ. 2006 บริษัทรถไฟฟ้าวากายามะได้ปรับปรุงสถานีทั้งหมดบนเส้นทางสายคิชิกาวะจากแบบที่ใช้คนควบคุม เป็นแบบที่ไม่ต้องใช้คนควบคุม เพื่อลดค่าใช้จ่าย นายสถานีของสถานีรถไฟเหล่านี้จะเลือกมาจากลูกจ้างของธุรกิจท้องถิ่นที่อยู่ใกล้เคียงกับสถานีนั้น ๆ สำหรับสถานีคิชิ ผู้ได้รับเลือกเป็นนายสถานีคือ โทชิโกะ โคยามะ เจ้าของร้านขายของชำที่อยู่ใกล้เคียง โคยามะได้เลี้ยงแมวทามะเอาไว้ รวมถึงแมวจรจัดอื่น ๆ อีกหลายตัว โดยไปให้ข้าวพวกมันกินที่บริเวณสถานี
เดือนมกราคม ค.ศ. 2007 บริษัทเดินรถไฟได้ประกาศให้ทามะ เป็นนายสถานีรถไฟอย่างเป็นทางการ ในฐานะนายสถานี หน้าที่ของทามะคือการต้อนรับผู้โดยสาร ตำแหน่งนี้มาพร้อมกับหมวกประจำตำแหน่งนายสถานี ทามะได้รับเงินเดือนเป็นอาหารแมวจากบริษัทรถไฟโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
ทีมงานของทามะประกอบด้วยผู้ช่วยนายสถานีสองตัว คือ จิบิ (เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2000) และ มีโกะ (เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1998) ทามะได้ปรากฏตัวในสารคดีเกี่ยวกับแมว ชื่อ La Voie du chat ในภาษาฝรั่งเศส และ Katzenlektionen ในภาษาเยอรมัน สร้างโดยนักสร้างภาพยนตร์ชาวอิตาลี Myriam Tonelotto, ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ยุโรป ARTE ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009
เส้นทางรถไฟสายคิชิกะวะได้ประกาศเปิดตัวตู้ขบวนใหม่ ชื่อ "ทามาเด็นชะ" (รถไฟของทามะ) ซึ่งตกแต่งเป็นลวดลายการ์ตูนเกี่ยวกับทามะทั้งขบวน เริ่มเปิดให้บริการในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 2009
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 ทามะต้องหยุดพักงานรักษาตัวเนื่องจากมีอาการโพรงจมูกอักเสบ และต่อมาในวันที่ 22 มิถุนายนปีเดียวกัน ทามะก็เสียชีวิตลงด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน รวมอายุได้ 16 ปี (เทียบเท่ากับคนอายุ 80 ปี)
ในปี ค.ศ. 2017 กูเกิล ดูเดิลได้ฉลองวันเกิดครบรอบ 18 ปีให้แก่ทามะ
แวร์วูล์ฟ บาย ไนท์
แวร์วูล์ฟ บาย ไนท์ (Werewolf by Night) เป็นรายการพิเศษทางโทรทัศน์อเมริกันที่กำกับโดย ไมเคิล จิอาคคิโน สำหรับบริการสตรีมมิ่งดิสนีย์+ ซึ่งอ้างอิงจากมาร์เวลคอมิกส์ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นรายการพิเศษทางโทรทัศน์เรื่องแรกในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ซึ่งมีความต่อเนื่องกับภาพยนตร์เรื่องอื่นของแฟรนไชส์นี้ ผลงานพิเศษนี้ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์
กาเอล การ์ซิอา เบร์นัล แสดงในตอนพิเศษร่วมกับ ลอรา ดอนเนลลี การพัฒนารายการพิเศษได้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 โดยเบร์นัลได้รับคัดเลือกในเดือนพฤศจิกายน จิอาคคิโนเข้าร่วมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 ก่อนเริ่มถ่ายทำในเดือนนั้นที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย และสิ้นสุดในปลายเดือนเมษายน
รายการพิเศษมีกำหนดออกฉายทางดิสนีย์+ ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2022 โดยเป็นส่วนหนึ่งของระยะสี่ ของ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
กาลิเลโอ (ยานอวกาศ)
หัวสำรวจกาลิเลโอ
หัวสำรวจซึ่งเดินทางไปในอวกาศเพื่อสำรวจดาวพฤหัสบดีพร้อมกับยานอวกาศกาลิเลโอ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 ได้เคลื่อนลงไปในบรรยากาศลึกด้วยความเร็วสูงถึง 170,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ร่มชูชีพช่วยชะลอความเร็วลง จากนั้นเครื่องมือ 6 อย่างก็ส่งข้อมูลกลับมานาน 57 นาที ขณะลดระดับลงในบรรยากาศดาวพฤหัสบดี โดยกาลิเลโอได้สรุปว่า เป็นดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีความสวยงาม
คาร์ล เซแกน
คาร์ล เซแกน (Carl Sagan; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับบรรยากาศของดาวเคราะห์ต่าง ๆ เซแกนได้ศึกษาว่าสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นและมีวิวัฒนาการบนโลกอย่างไร สนใจถึงความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตอยู่บนดาวอื่นเป็นพิเศษ เซแกนเป็นคนริเริ่มความคิดที่จะติดตั้งแผ่นป้ายบนยานสำรวจอวกาศไพโอเนียร์ 10 ที่เป็นเหมือนจดหมายจากโลก ยานไพโอเนียร์ 10 ผ่านเข้าใกล้ดาวพฤหัสบดีใน ค.ศ. 1973 ก่อนที่จะออกไปยังขอบนอกของระบบสุริยะแล้วออกสู่อวกาศ แผ่นป้ายแบบเดียวกันติดไปกับยานสำรวจอวกาศไพโอเนียร์ 11 ในปีต่อมา
นอกจากงานด้านดาราศาสตร์แล้ว เซแกนยังมีชื่อเสียงจากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Contact ซึ่งเกี่ยวกับความพยายามของมนุษย์ในการค้นหาสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญานอกโลก นิยายเรื่องนี้ ภายหลังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน (ชื่อภาษาไทยคือ "คอนแทค อุบัติการณ์สัมผัสห้วงจักรวาล") นำแสดงโดย โจดี้ ฟอสเตอร์
ประวัติ
คาร์ล เซแกน เกิดที่บรุกลิน นครนิวยอร์ก ในครอบครัวชาวยิวรัสเซีย พ่อของเขาคือ แซม เซแกน พนักงานโรงงานทอผ้าที่อพยพมาจากรัสเซีย แม่ของเขาคือ ราเชล มอลลี กรูเบอร์ เป็นแม่บ้าน ชื่อ คาร์ล มาจากชื่อแม่ของราเชล คือ คลารา เซแกนจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมราห์เวย์ ในเมืองราห์เวย์ นิวเจอร์ซีย์ ใน ค.ศ. 1951 และได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ที่นี่เขาได้เข้าร่วมสมาคมดาราศาสตร์รายร์สัน ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยมใน ค.ศ. 1954 วิทยาศาสตร์บัณฑิตใน ค.ศ. 1955 วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาฟิสิกส์ ใน ค.ศ. 1956 จากนั้นจึงได้รับดุษฎีบัณฑิตในปี ค.ศ. 1960 ในสาขาดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เมื่ออายุได้ 26 ปี ระหว่างที่ศึกษาปริญญาตรี เซแกนใช้เวลาว่างทำงานในห้องทดลองของนักพันธุวิทยา H. J. Muller ต่อมาในปี 1960-1962 เขาได้รับทุนวิจัย Miller Fellow ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ปี 1962-1968 ได้เข้าทำงานที่หอดูดาวฟิสิกส์ดาราศาสตร์สมิธโซเนียน ที่เมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
เซแกนเป็นผู้บรรยายและทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดทุกปีจนถึง ค.ศ. 1968 จึงได้ย้ายไปอยู่มหาวิทยาลัยคอร์เนลในนิวยอร์ก เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ที่คอร์เนลใน ค.ศ. 1971 และได้เป็นผู้อำนวยการห้องทดลองวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ที่นี่ ช่วง ค.ศ. 1972-1981 เซแกนได้เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์วิจัยวิทยุสำหรับฟิสิกส์และอวกาศ ที่คอร์เนล
เซแกนเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานกับโครงการสำรวจอวกาศของสหรัฐอเมริกานับแต่แรกเริ่ม นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เขาทำงานเป็นที่ปรึกษาให้กับองค์การนาซา หน้าที่หนึ่งขณะที่เขาทำงานให้กับองค์การอวกาศแห่งนี้คือการบรรยายแก่นักบินอวกาศในโครงการอพอลโลก่อนที่พวกเขาจะไปสู่ดวงจันทร์ เซแกนให้การสนับสนุนต่อโครงการยานอวกาศแบบขับเคลื่อนด้วยหุ่นยนต์หลายโครงการที่ออกไปสำรวจระบบสุริยะตลอดช่วงชีวิตของเขา
เขาเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดในการนำข้อมูลข่าวสารอันเป็นสากลให้ติดไปบนยานอวกาศที่ตั้งเป้าเดินทางออกนอกระบบสุริยะ เพื่อให้สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่อาจมาพบมันเข้าจะได้เข้าใจได้ เซแกนเป็นผู้เรียบเรียงข้อมูลชุดแรกที่ส่งออกไปสู่อวกาศในรูปของแผ่นจานทองคำ ที่ติดไปกับยานสำรวจอวกาศ ไพโอเนียร์ 10 ส่งขึ้นสู่อวกาศใน ค.ศ. 1972 ต่อมายานไพโอเนียร์ 11 ก็ได้นำแผ่นจานลักษณะเดียวกันนี้อีกแผ่นหนึ่งไปด้วยเมื่อขึ้นสู่อวกาศในปีถัดไป เซแกนยังคงปรับแต่งแผ่นจานข้อมูลนี้อยู่ตลอดชีวิตของเขา ชุดที่บรรจงสร้างอย่างประณีตที่สุด คือ แผ่นจานทองคำของวอยเอจเจอร์ ที่เขาพัฒนาและติดตั้งไว้บนยานวอยเอจเจอร์ ที่ถูกส่งออกไปใน ค.ศ. 1977 นอกจากนี้เซแกนยังมักยื่นข้อเสนอกับเงินทุนสนับสนุนโครงการกระสวยอวกาศและสถานีอวกาศ ให้นำไปพัฒนาโครงการสำรวจอวกาศด้วยหุ่นยนต์แทน