cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นกกะรางหัวน้ำเงิน
สปีชีส์ย่อยต้นแบบ (nominate subspecies) ถูกค้นพบเพียงครั้งเดียวในปี 2000 ในอู้หยวน, เจียงซี แต่ยังคงหายากมากโดยมีประชากรทั้งหมดประมาณ 200 ตัว สายพันธุ์ย่อย G. courtoisi simaoensis ยังไม่เคยถูกพบในป่านับตั้งแต่ที่มีการเก็บตัวอย่างต้นแบบในซีเหมา, ยูนนานในปี ค.ศ. 1956 นกกะรางหัวน้ำเงินมากกว่า 100 ตัวถูกเก็บไว้ในสวนสัตว์ (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเพาะพันธุ์) และสถานที่เลี้ยงนกส่วนตัว แต่ยังไม่ชัดเจนว่าพวกมันเป็นพันธุ์ย่อยใด การตรวจสอบล่าสุดล้มเหลวในการให้ข้อสนับสนุนถึงความแตกต่างของสปีชีส์ย่อยสองสปีชีส์ที่แยกจากกัน ทำให้ simaoensis ถูกมองว่าเป็นชื่อพ้องของชื่อที่ได้เสนอไว้แล้วใน Handbook of the Birds of the World
นกชนิดนี้ถูกระบุอย่างไม่ถูกต้องว่าเป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวลน้อยที่สุดในปี ค.ศ. 2006 ในบัญชีแดงไอซียูเอ็น ในความเป็นจริงแล้ว ดูเหมือนว่านกชนิดนี้ใกล้จะสูญพันธุ์อย่างน้อยที่สุดก็ในป่า สถานะของมันจึงได้รับการแก้ไขให้เป็น "ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง" ในบัญชีฉบับปี 2007
สนามบินน้ำพอง
สนามบินน้ำพอง (Nam Phong Airport) เป็นสนามบินตั้งอยู่ในตำบลบัวใหญ่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น สร้างขึ้นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามเวียดนาม ปัจจุบันสนามบินน้ำพองเป็นเขตทหารของฝูงบิน 237 กองทัพอากาศไทย
ดาบินซอน ซันเชซ
ดาบินซอน ซันเชซ มินา (Davinson Sánchez Mina; เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติโคลอมเบีย
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นซุปเปอร์เฮฟวี่เวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นซุปเปอร์เฮฟวี่เวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นซุปเปอร์เฮฟวี่เวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 17 คน จาก 17 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 10 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1984
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
โปรแกรมเสริม
โปรแกรมเสริม ในความหมายทางคอมพิวเตอร์ หมายถึงโปรแกรมที่เสริมฟังก์ชันการทำงานให้กับโปรแกรมอื่น ให้สามารถใช้งานได้หลากหลายหรือมีประสิทธิภาพมากขึ้น
วัตถุประสงค์
เหตุผลของการมีโปรแกรมเสริมหรือปลั๊กอินนั้นคือ
ซีน-พยูไดง์
ซีน-พยูไดง์ (ဆင်ဖြူတိုင်) เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในจังหวัดทวาย เขตตะนาวศรี ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของเทือกเขาตะนาวศรีใกล้กับชายแดนประเทศไทย
โครงสร้างพื้นฐาน
ปัจจุบันมีโครงการสร้างถนนจากกรุงเทพมหานครไปยังทวาย ซึ่งจะช่วยพัฒนาการคมนาคมระหว่างเมืองมยิตาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือกับด่านชายแดนพุน้ำร้อน/ที่คี่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟด้วย
หลิว ปั๋วเวิน
หลิว จี (1 กรกฎาคม ค.ศ. 1311 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1375) ชื่อรองว่า ปั๋วเวิน (伯溫) มักเรียกว่า หลิว ปั๋วเวิน (劉伯溫) เป็นนักยุทธศาสตร์ทหาร ปรัชญาเมธี รัฐบุรุษ และกวีชาวจีน มีชีวิตอยู่ช่วงปลายราชวงศ์ยฺเหวียนและต้นราชวงศ์หมิง เกิดในเทศมณฑลชิงเทียน (青田县) ปัจจุบัน คือ เทศมณฑลเหวินเฉิง (文成縣) ในเวินโจว (温州) แห่งเจ้อเจียง (浙江) ต่อมาได้เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของจู ยฺเหวียนจาง (朱元璋) ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์หมิง โดยให้คำแนะนำในการล้มล้างราชวงศ์ยฺเหวียนและผนวกแผ่นดินจีนทั้งปวง นอกจากนี้ เขามีชื่อเสียงว่า ทำนายทายทักแม่นยำ ถึงขนาดมีผู้ตั้งสมญาเขาว่า "เทพนอสตราเดมัสจีน" (Divine Chinese Nostradamus) เขายังเป็นที่รู้จักเพราะตำราการทหารชื่อ ฮั่วหลงเจียง (火龍經) ที่เขาร่วมชำระแก้ไขกับเจียว อฺวี้ (焦玉)
-เทศ
หน่วยคำเติมท้าย -เทศ เป็นศัพท์อินโด-อารยันที่แปลว่า "ประเทศ" ปรากฏในชื่อภูมิภาคและประเทศ โดยเฉพาะในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อินโดนีเซีย):
ในประเทศอินโดนีเซีย หน่วยคำนี้แผลงมาเป็น เดซา ซึ่งมีความหมายในภาษาอินโดนีเซียว่า "หมู่บ้าน"
พายุยางิ
ยางิ เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 19 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศญี่ปุ่น พายุยางินั้นอาจหมายถึง
Horneridae
Horneridae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cyclostomatida.
จอมใจจักรพรรดิ
จอมใจจักรพรรดิ (The Kingdom and the Beauty; 江山美人; พินอิน: Jiang shan mei ren) ภาพยนตร์เพลงจีนสัญชาติฮ่องกงในแนวย้อนยุค โดยการสร้างของชอว์บราเดอส์ ในปี ค.ศ. 1959 กำกับโดย หลี ฮั่นเสียง  อำนวยการสร้างโดย รัน รัน ชอว์
เป็นเรื่องราวของเกี่ยวกับฮ่องเต้หนุ่มที่แปลงองค์เป็นชายหนุ่มเที่ยวไปในชนบท และได้พบรักกับหญิงชาวบ้านในร้านขายเหล้าข้างทาง ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก ทำรายได้อย่างมหาศาลให้แก่ชอว์บราเดอส์ และสร้างชื่อให้กับหลิน ไต้ นักแสดงนำหญิงของเรื่องอย่างมาก หลังจากนี้ได้มีการนำไปสร้างใหม่อีกหลายครั้ง ในหลายรูปแบบ อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการนำเสนอเช้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ครั้งที่ 32 ด้วยการผลักดันของสิงคโปร์ แต่ทว่ามิได้ผ่านเข้าสู่การพิจารณาในรอบตัดสิน
เส้นขนานที่ 37 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 37 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 37 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 37° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ช)
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ช รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
ยูรี กาซินสกี
ยูรี อาเลกแซนดรอวิช กาซินสกี (Юрий Александрович Газинский; เกิดวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซียที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับครัสโนดาร์และทีมชาติรัสเซีย ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญากับครัสโนดาร์ด้วยสัญญาสามปี
เขาถูกเรียกติดทีมชาติรัสเซียในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 สำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดที่พบกับสวีเดนและลิกเตนสไตน์ เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในนัดกระชับมิตรที่พบกับตุรกี
ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดเบื้องต้นในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และคงเหลือในรายชื่อชุดสุดท้าย วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขาทำประตูแรกในฟุตบอลโลก ในนาทีที่ 12 ของนัดเปิดสนามที่เอาชนะกับซาอุดีอาระเบีย 5–0
ฟาโรห์ ตอยยีบี
ฟาโรห์ ตอยยีบี นักดนตรีและนักแต่งเพลง อดีตสมาชิกวงร็อคเคสตร้าและวงเพื่อน ในตำแหน่งกีตาร์
ประวัติ
ฟาโรห์เกิดในครอบครัวนักดนตรี มีพี่ชายชื่อ ฟารุก ตอยยีบี และมานูเอล ตอยยีบี (ปัจจุบันใช้ชื่อในการแสดงว่า มานูเอล เพรสลี่ย์) เริ่มหัดเล่นกีตาร์ด้วยตัวเองเมื่ออายุ 13 ปี โดยมีพี่ชายคอยแนะนำ โดยชื่นชอบเพลงของวง เดอะบีทเทิลส์ เป็นพิเศษ และเริ่มตั้งวงดนตรีสมัครเล่นกับเพื่อน ๆ ใช้ชื่อวงว่า "ศรีโรจน์" ตามชื่อค่ายมวยศรีโรจน์ ผู้ให้การสนับสนุน  เมื่อชำนาญขึ้นจึงเริ่มรับงานแสดงตามไนท์คลับ แถบถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ในยุคทศวรรษ 1970 จากนั้นได้เข้าร่วมวง 4+1 กับพี่ชายทั้งสองคน เล่นประจำที่ไนท์คลับไทยเฮฟเว่น ถนนเพชรบุรีตัดใหม่
วงการบันเทิง
ในช่วงสงครามเวียดนาม ฟาโรห์ได้ออกตระเวนเล่นดนตรีตามค่ายทหารในจังหวัดอุบลราชธานี อุดรธานี นครราชสีมา จากนั้นได้ร่วมกับวงเพรสซิเดนท์ เล่นดนตรีในแถบพัทยาและกรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ร่วมงานกับชัชชัย สุขขาวดี ภาสกร หุตะวนิช และธรรมนูญ หะยีสาและ ในชื่อวงร็อคเคสตร้า เล่นประจำอยู่ที่ออสการ์คลับ โรงแรมชวลิต (ปัจจุบัน คือ โรงแรมแอมบาสซาเดอร์)  และโรงแรมโนราห์ โรงแรมสุคนธา อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา จากนั้นได้เข้าร่วมกับวงโอดิสซีย์ เล่นประจำที่ไนท์คลับ เดอะ ดิสก์ ถนนราชดำเนิน
ในปี พ.ศ. 2527 ฟาโรห์ได้เข้าร่วมกับวงเพื่อน ในสังกัดนิธิทัศน์โปรโมชั่น มีผลงานเพลงไทยที่มีชื่อเสียงคือ เพลง "ว้าเหว่" ต่อมาเมื่อวงเพื่อนมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิก จึงได้แยกออกมาตั้งวง "น้ำใจ" ร่วมกับโชคดี พักภู่ ดนัย ทวีโภค และผดลเดช บุนนาค ในสังกัด แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนต์ และหลังจากนั้นก็มีอัลบั้มเดี่ยวเพลงไทยของตัวเองในชื่อชุด ฟาโรห์ 1 กับนิธิทัศน์โปรโมชั่น  มีผลงานเพลงไทยที่มีชื่อเสียงคือเพลง "หัวใจชา" ซึ่งเป็นการนำเพลงของดาวใจ ไพจิตรมาขับร้องใหม่ในแบบสตริง นอกจากนั้นยังทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับค้าขายที่ดินและหินอ่อน รวมทั้งกิจการดูแลรถยนต์ครบวงจรอีกด้วย
ปัจจุบัน ฟาโรห์ ตอยยีบี ยังมีผลงานการแสดงดนตรีอย่างสม่ำเสมอ ในแนวเพลงสากลยุค 1960-70 โดยเฉพาะเพลงของ เดอะบีทเทิลส์ และพำนักอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่
บุตรสาวคนเล็กของฟาโรห์ ตอยยีบีคือเมลดา ตอยยีบี หรือเมเม่ นักร้องเยาวชนผู้เคยได้รับตำแหน่งชนะเลิศ Barbie singing contest season 4 รุ่นอายุ 5-8 ปีในปี พ.ศ. 2553 และยังเป็นผู้เข้าประกวด The Voice Kids Thailand Season 1
อำเภอกลาง (เทศมณฑลออบอเด)
อำเภอกลางแห่งเทศมณฑลออบอเด เป็นอำเภอในเทศมณฑลออบอเด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 87,203 คนใน 23,387 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมือง 5 แห่ง ได้แก่ ออบอเด, โซฆอด, แบฮ์แมน, อีแซดฆวอสต์ และซูร์แมฆ และอีก 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแบฮ์แมน, ตำบลบีแดก, ตำบลอีแซดฆวอสต์, ตำบลโฆสโรว์ชีรีน และตำบลซูร์แมฆ ทางการได้โอนตำบลโฆสโรว์ชีรีนจากอำเภอกลาง เทศมณฑลเอฆลีด มาขึ้นกับอำเภอและเทศมณฑลนี้ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 ตามเสียงเรียกร้องของประชาชน
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 (31st National Youth Games) หรือ จันทบูรเกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 31 โดยจังหวัดจันทบุรีเป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน มีจังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน 77 จังหวัด และมีชนิดกีฬาที่จะแข่งขัน 43 ชนิดกีฬา จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-27 มีนาคม พ.ศ. 2558
สัญลักษณ์นำโชค
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 จันทบูรเกมส์ ใช้สัญลักษณ์นำโชคเป็นกระต่ายชื่อว่า "น้องจันท์" ที่สื่อถึงความสนุกสนาน ร่าเริง มีมิตรไมตรี เป็นสัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน
ตราสัญลักษณ์
การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 ได้กำหนดตราสัญลักษณ์การแข่งขันเป็นรูปสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ซึ่งเป็นสิ่งที่เคารพสักการบูชาของประชาชนโดยทั่วไปในพระปรีชาสามารถ สายน้ำและสัญลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาหลัก ส่วนล่างของสัญลักษณ์มีตัวเลขไทยและตัวหนังสือของการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 "จันทบูรเกมส์"
พิธีเปิด
การแข่งขันเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 ได้มีกำหนดการพิธีเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2558 ณ สนามกีฬากลางจังหวัดจันทบุรี โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา นางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร เป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขันฯ พิธีเปิดการแข่งขันในครั้งนี้ ทางเจ้าภาพได้มีแนวคิดใหม่ ที่จะสอดแทรกเอกลักษณ์ของจังหวัดจันทบุรีเข้าไปในพิธีเปิดการแข่งขันโดยทางเจ้าภาพได้จัดการแสดงพิธีเปิดทั้งหมด 5 ชุด ได้แก่
พิธีปิด
การแข่งขันเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 31 ได้มีกำหนดการพิธีปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 ณ สนามกีฬากลางจังหวัดจันทบุรี
Jaculinidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระพุทธไสยาสน์ (วัดสะตือ)
พระพุทธไสยาสน์ในวัดสะตือ หรือชาวบ้านเรีกกันว่า หลวงพ่อโต ประดิษฐาน ณ วัดสะตือ อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2413 องค์พระมีขนาดยาว 52 เมตร กว้าง 9 เมตร และสูง 16 เมตร
ประวัติ
พระพุทธไสยาสน์ได้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2413 โดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้มาทำการก่อสร้างพระพุทธรูป ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง (ในปัจจุบันคือวัดสะตือ) โดยสถานที่ก่อสร้างองพระประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง ณ ริมคูวัดสะตือ ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก
ครั้งที่ 1
การบูรณะซ่อมแซมพระพุทธไสยาสน์ครั้งแรกเกิดขึ้นนปีจอ พ.ศ. 2465 ตามคำกล่วของ พระอุปัชฌาย์บัตร จนฺทโชติ อดีตเจ้าอาวาสวัดสะตือ ว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้จ้างนายเรือง ไวยฉาย, นางบาง ไวยฉาย และนายเปล่ง แหวนเพชร์ และชาวบ้านผู้มีจิตศรัทรา ได้จัดหาปูนและบูรณะ โดยทำการบูรณปฏิสังขรณ์อยู่ 4 ปี จึงแล้วเสร็จ ในปีฉลู พ.ศ. 2468 เนื่องจากการบุรณะได้ผู้มีจิตศรัทราบริจาคเงิน ท่านจึงได้จัดมีการประชุมนมัสการและปิดทองพระนอน จนเป็นงานเทศกาลประจำปีต่อมาจนถึงปัจจุบัน
การบูรณะครั้งที่ ๒ เกิดขึ้นเมื่อ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี และท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม กับคณะ เดินทางมาปิดทองพระนอนวัดสะตือ เมื่อวันเสาร์ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีวอก พ.ศ. ๒๔๙๙ ตรงกับวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๔๙๙ เวลานั้นพระนอนอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก ท่านนายกรัฐมนตรี มีจิตใจประกอบด้วยความศรัทธาอันแรงกล้า ได้จัดการปฏิสังขรณ์พระนอนใหม่ ทั้งองค์ โดยบัญชาการให้กรมโยธาเทศบาลอำนวยการปฏิสังขรณ์ในครั้งนี้ ปฏิสังขรณ์อยู่ ๓ เดือนจึงแล้วเสร็จ การปฏิสังขรณ์ครั้งนี้ขนาดขององค์พระได้ลดไปจากขนาดเดิมไปมาก พระเกศของเก่าชำรุดและปัจจุบันนำมาเก็บรักษาไว้ในวิหารหน้าองค์หลวงพ่อโต
การบูรณะครั้งที่ ๓ เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๕๓๑ โดย พระครูพุทธไสยาภิบาล (หมึก อินฺทสโร) น.ธ. เอก เจ้าอาวาส ร่วมกับชาวบ้านบูรณะ ในระยะเวลาประมาณ ๓ เดือน  ๒๕ วัน  จึงแล้วเสร็จ  จากคำบอกเล่าของพระครูพุทธไสยาภิบาลเมื่อเดิมเคยเห็นเสาศาลาครอบองค์พระนอนที่หลวงพ่อโตสร้างไว้  ยังปรากฏให้เห็นอยู่  ๒-๓ ต้น  เมื่อคราวบูรณะปฏิสังขรณ์เมื่อปี  พ.ศ. ๒๔๙๙ โดยท่านจอมพล ป. พิพูลสงคราม พวกช่างกรมโยธาเทศบาลเห็นเสาตั้งอยู่ไม่ใช้ประโยชน์อะไร จึงพากันรื้อถอนทุบทิ้งเสีย  ส่วนเตาเผาอิฐของหลวงพ่อโต อยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ท่านได้สั่งให้รื้อทิ้ง เมื่อปี  พ.ศ. ๒๕๐๓ - ๒๕๐๔
การบูรณะครั้งที่ ๔ เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๕๔๐ โดยพระอธิการทองคำ คัมภีร์ปัญโญ (ทองคำ อินทโชติ) น.ธ. เอก อดีตเจ้าอาวาส ไดร่วมกับชาวบ้านทำการบูรณและทาสีน้ำองค์พระ
ชิบะ (เมือง)
นครชิบะ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงโตเกียวไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 40 กิโลเมตร นครชิบะได้รับสถานะเป็นนครโดยรัฐบัญญัติ ในปี ค.ศ. 1992 ชิบะเป็นหนึ่งในเมืองท่าหลักของภูมิภาคคันโต ซึ่งท่าเรือน้ำลึกของชิบะนี้เป็นหนึ่งในท่าเรือที่มีการขนถ่ายสินค้ามากที่สุดท่าเรือหนึ่งของประเทศ เนื่องจากตลอดแนวชายฝั่งของจังหวัดชิบะนี้เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมและโกดังสินค้ามากมาย
พระพุทธไสยาสน์ (วัดสะตือ)
ครั้งที่ 1
การบูรณะครั้งที่ ๖  ปี พ.ศ. ๒๕๕๓ พระครูปริยัตยาธิคุณเจ้าอาวาสวัดสะตือองค์ปัจจุบัน ร่วมกับนายณรงค์ อ่อนสอาด รองผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และผู้อำนวยการศิลปากรที่ ๓ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา กำลังดำเนินการประชุมและวางแผนชี้แจงแนวทางการบูรณะเพื่อซ่อมแซมรอยร้าวครั้งใหญ่ โดยลอกสี และจะทำการกระเทาะปูนเก่าที่หมดคุณภาพออกโดยฉาบปูนตำแบบโบราณ
ชิบะ (เมือง)
รถไฟฟ้าโมโนเรลนครชิบะ เป็นรถไฟโมโนเรลที่มีความยาวที่สุดในโลก ซึ่งเส้นทางของรถไฟฟ้าผ่านสถานที่ที่มีชื่อเสียงหลายสถานที่ อาทิ สุสานหอยคาโซริ ซึ่งเป็นสุสานหอยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วยพื้นที่กว่า 134,000 ตารางเมตร และหาดอินาเงะซึ่งเป็นชายหาดเทียมแห่งแรกและยาวที่สุดของญี่ปุ่น
ชื่อ "ชิบะ" ในภาษาญี่ปุ่นนั้น มาจาก 2 ตัวอักษรคันจิของจีน ตัวแรกคือ 千 มีความหมายว่า "พัน" และ 葉 มีความหมายว่า "ใบไม้" ดังนั้นจึงมีความหมายว่า "ใบไม้พันใบ" โดยในปี ค.ศ. 1873 มีการจัดตั้งจังหวัดขึ้น และชื่อของนครชิบะนี้ก็ถูกใช้เป็นชื่อของจังหวัดตั้งแต่แรกเริ่ม
ยุคเอโดะ
ในยุคเอโดะ ตระกูลโอยูมิ ตระกูลโมริกาวะ และตระกูลซากูระได้ร่วมกันปกครองที่เป็นพื้นที่เขตเมืองในปัจจุบัน แต่ก็มีพื้นที่ส่วนหนึ่งที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ตระกูลโอยูมิได้ปกครองและรักษาฐานอำนาจของตนเองอย่างมั่นคง ในทางตรงข้าม ฝ่ายตระกูลซากูระได้มีการแย่งชิงผลัดเปลี่ยนอำนาจอยู่บ่อยครั้ง จนในที่สุดดินแดนของตระกูลซากูระก็ถูกตระกูลฮตตะเข้าปกครอง และในที่สุด ชิบะก็หลายเป็นหนึ่งในที่มั่นของรัฐบาลโชกุนที่เรียกว่าชูกูบะ (宿場)
ประชากร
ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 นครชิบะมีประชากรประมาณ 977,412 คน จัดเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศญี่ปุ่น มีความหนาแน่นของประชากร 3,596 คนต่อตารางกิโลเมตร มีชาวต่างชาติที่ลงทะเบียนอาศัยอยู่ในนครชิบะ ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2007 จำนวน 19,135 คน ซึ่งคิดเป็นประมาณร้อยละ 2 ของประชากรทั้งหมด
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนครชิบะได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
การเมืองการปกครอง
สภานครชิบะมีสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งจำนวน 50 คน
ภูมิอากาศ
นครชิบะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อน และฤดูหนาวที่เย็นสบายและไม่รุนแรง มีหยาดน้ำฟ้าตกตลอดทั้งปีอย่างมีนัยสำคัญ แต่จะตกน้อยกว่าในฤดูหนาว
ท่าอากาศยาน
ไม่มีท่าอากาศยานพาณิชย์ภายในเขตนครชิบะ โดยท่าอากาศยานหลักที่ใกล้ที่สุด คือ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ และท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ)
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
นครชิบะสถาปนาความสัมพันธ์เมืองแฝดและเมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
การถ่ายโอนมวล
การถ่ายโอนมวลสาร (Mass Transfer) เกิดจากการถ่ายโอนมวลสารในระบบของสารตั้งแต่ 2 องค์ประกอบขึ้นไป ที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน โดยที่โมเลกุลจะเคลื่อนที่จากความเข้มข้นมากไปยังความเข้มข้นน้อย เพื่อให้เกิดความสมดุลของโมเลกุลในระบบ ซึ่งกลไกลนี้ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนของมวลสาร นอกจากนี้ ความแตกต่างกันของอุณหภูมิ ความดันหรือแรงจากภายนอก ก็สามารถเกิดการถ่ายเทมวลสารได้เช่นกัน ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการถ่ายโอนมวลสาร เช่น ความดันและปริมาณของสารละลาย ซึ่งแปรผันตรงกับอัตราการถ่ายเทมวล เมื่อเพิ่มความดันและเพิ่มปริมาณของสารละลายจะทำให้อัตราการถ่ายเทมวลเพิ่มขึ้น แรงจากภายนอก เช่น แรงแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นต้น  และความหนาแน่น การโอนมวลสารเกิดขึ้นได้ 2 แบบ ได้แก่ การถ่ายโอนมวลสารโดยการแพร่ของโมเลกุล และการถ่ายโอนมวลสารโดยการพา ซึ่งในหนึ่งกระบวนการอาจเกิดการถ่ายเทมวลทั้ง 2 แบบพร้อมกันก็ได้ •	ถ้าการไหลเป็นแบบ laminar   การถ่ายเทมวลมักเป็นแบบการแพร่ •	ถ้าการไหลเปน็นแบบ turbulent การถ่ายเทมวลมักเป็นแบบการพามากกว่า
กลไกการถ่ายโอนมวลสาร
ลักษณะของการแพร่
1.การแพร่ของโมเลกุลเดียว (Unimolecular Diffusion) เป็นการแพร่ของโมเลกุล A ในของผสมเท่าน้ันที่มีการเคลื่อนที่ไปสู่หรือเคลื่อนที่จากพื้นผิว ทำให้การไหลสุทธิ (total flow) ของของผสมมีค่าเท่ากับการไหลของโมเลกุล A ตัวอย่างเช่น การดูดซับก๊าซลงในของเหลว 2.การแพร่ของโมลที่เท่ากันในทิศตรงกันข้าม (Equimolar Counterdiffusion) เป็น	การแพร่ของโมเลกุล A ที่เท่ากับและตรงกันข้ามกับการแพร่ของโมเลกุล B ทำให้การไหลสุทธิเป็นศูนย์ ตัวอย่างเช่น การกลั่นซึ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงการไหลโดยปริมาตรของก๊าซ แต่มีการเปลี่ยนแปลงในของเหลวเนื่องจากความแตกต่างของความเข้มข้น 3.การแพร่ที่มีปฏิกิริยาเคมีเกี่ยวข้อง (Molecular Diffusion With Chemical Reaction) เป็นการแพร่ของโมเลกุล A และโมเลกุล B ในทางตรงกันข้ามแต่ไม่เท่ากัน เมื่อกล่าวถึงทฤษฎีการแพร่ มีตัวแปร 5 ตัวที่ต้องคำนึง ดังนี้ - ความเข้มข้นเชิงมวลและเชิงโมล ซึ่งนิยามว่ามวลหรือโมลต่อปริมาตร ในระบบของผสมความเข้มข้นรวมจะเท่ากับผลรวมของความเข้มข้นของแต่ละสารในระบบ - ความแตกต่างของความเข้มข้น (concentration gradient) - ความเร็ว ในระบบของผสมความเร็วของสารแต่ละชนิดจะไม่เท่ากัน - ฟลักซ์ (flux) ซึ่งนิยามว่าเป็นปริมาณเวคเตอร์ของมวลหรือโมลที่เคลื่อนผ่านพื้นที่หน้าตัดหนึ่งๆ ที่ตั้งฉากกับทิศทางการแพร่ในช่วงเวลาหนึ่ง ดังนั้นฟลักซจ์จึงมีทั้งฟลักซ์เชิงมวล (mass flux) และฟลักซ์เชิงโมล(molar flux) โดยฟลักซ์สามารถเทียบกับระนาบนิ่งและระนาบเคลื่อนที่ สมการแสดงฟลักซ์ของการพามวล คือ NA = kcΔCA NA = ฟลักซ์เชิงโมลของโมเลกุล A เทียบกับพิกัดคงที่ ΔCA = ผลต่างของความเข้มข้นของ A ระหว่างค่าที่พื้นผิวกับค่าเฉลี่ยในของไหลหรือระหว่างค่าเฉลี่ยในของไหลสองชนิด kc = สัมประสิทธิ์การพามวล (convective mass transfer coefficient) - ฟลักซ์ (flux) เมื่อเทียบกับระนาบที่เคลื่อนที่ ตามทฤษฎีของฟิคของสารนั้นๆ จะมีความเร็วสัมพัทธ์กับความเร็วเฉลี่ยเชิงมวลหรือเชิงโมล ได้ก็ต่อเมื่อมีความแตกต่างของความเข้มข้นเท่านั้น
สัมประสิทธิ์การแพร่ (Diffusivity or Diffusion Coefficient) สัมประสิทธ์การแพร่ คือ ค่าที่บ่งบอกถึงอัตราการแพร่ของสารน้ันๆ ในตัวกลาง ซึ่งมีหน่วยเป็น(m2/s) ค่านี้สามารถเปรียบเทียบได้กับค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อน (thermal diffusivity )  โดยขึ้นกับชนิดและส่วนผสมของระบบ รวมท้ังสภาพแวดล้อม เช่น ความดันและอุณหภูมิ โมเลกุลของก๊าซสามารถเคลื่อนที่ได้ง่ายเมื่อเทียบกับของเหลวซึ่งสามารถเคลื่อนที่ได้ง่ายกว่าของแข็ง ดังนั้น สัมประสิทธิ์การแพร่ของก๊าซจึงมีค่าสูงสุด โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 5×10-6 ถึง 10-5 m2/s สัมประสิทธิ์การแพร่ของของเหลวอยู่ในช่วงปานกลาง คือ 10-10 ถึง 10-9 m2/s ส่วนสัมประสิทธิ์การแพร่ของของแข็งมี ค่าต่ำสุดอยู่ที่ 10-14 ถึง 10-10 m2/s โดยทั่วไปแล้วสำหรับระบบที่ความเข้มข้นหรือความหนาแน่นน้อยๆ สัมประสิทธิ์การแพร่จะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากพลังงานความร้อนของโมเลกุลสูงขึ้น ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น 1.สัมประสิทธิ์การแพร่ของก๊าซ (Diffusivity of Gases) สมการแสดงค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ของก๊าซที่มีความหนาแน่นต่ำ ถูกค้นคว้าโดยใช้หลักทฤษฎีจลนศาสตร์ที่คำนึงถึงคุณสมบัติของก๊าซผสมและแรงดึงดูด (attraction force) และแรงผลัก (repulsion force) ระหว่างโมเลกุล 2.สัมประสิทธิ์การแพร่ของของเหลว (Diffusivity of Liquids) การแพร่ของของเหลวเกิดขึ้นโดยการเคลื่อนที่แบบไม่เป็นระเบียบของโมเลกุล (random motion) แต่ระยะทางเฉลี่ยระหว่างการชน (average distance traveled between collisions) จะน้อยกว่าขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของโมเลกุลซึ่งตรงกันข้ามกับก๊าซซึ่งมีระยะทางเดินอิสระ (mean free path) มากกว่าขนาดโมเลกุลมาก สัมประสิทธิ์การแพร่ของของเหลวขึ้นอยู่กับความเข้มข้น เนื่องจากความหนืดที่เปลี่ยนแปลงและพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนไปจากสารละลายอุดมคติ (ideal solution) 3. สัมประสิทธิ์การแพร่ของของแข็ง (Diffusivity of Solids) การแพร่ของของแข็งสามารถแบ่งได้เป็น 2 ลักษณะ คือ (1) การแพร่ของก๊าซหรือของเหลวเข้าไปในรูพรุนของของแข็ง ซึ่งการแพร่ในลักษณะนี้มีความสำคัญต่อตัวเร่งปฏิกิริยา และวิศวกรรมเคมี (2) การแพร่ภายใน (interdiffusion) เนื่องจากการเคลื่อนที่ของอะตอม ซึ่งเกิดได้จากหลายกรณี เช่น เกิดจากช่องว่าง หรือการเสียรูปของโครงสร้างผลึก ทำให้เกิดการแพร่ชนิดต่างๆ เช่น vacancy diffusion, interstitial diffusion, interstitialcy diffusion เป็นต้น การแพร่ผ่านรูพรุนจะเกิดโดยกลไกใดกลไกหนึ่งใน 3 กลไกดังนี้ - เมื่อขนาดรูพรุนมีขนาดใหญ่และก๊าซมีความหนาแน่นค่อนข้างสูง การถ่ายเทมวลจะเป็นแบบการแพร่ของฟิค ภายในตัวเร่งปฏิกิริยา ช่องทางการแพร่ (diffusion path)ของก๊าซจะมีรูปร่างที่ไม่ปกติและคดเคี้ยวไปมาทำให้ฟลักซ์มีค่าน้อยกว่าการแพร่ในช่องทางที่มีระเบียบแน่นอน ดังน้ันมวลฟลักซ์จึงอธิบายได้โดย สัมประสิทธ์การแพร่จริง (effective diffusion coefficient,DA,eff) ซึ่งขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ความดัน และคุณสมบัติของตัวเร่งปฏิกิริยา เช่น สัดส่วนช่องว่าง แฟกเตอร์ความยาวมุม และแฟคเตอร์รูปร่าง - เมื่อขนาดรูพรุนมีขนาดเล็กและก๊าซมีความหนาแน่นต่ำ การถ่ายเทมวลจะเป็นแบบการแพร่แบบนูเซ็น (Knudsen diffusion) - เมื่อมีความแตกต่างของความเข้มข้นของโมเลกุลที่ถูกดูดซับบนผิว จะมีการแพร่ของโมเลกุลในสองทิศทาง ซึ่งเรียกว่าการแพร่บนพื้นผิว (surface diffusion)
การถ่ายโอนมวลสารโดยการพา เป็นกระบวนการถ่ายเโอนมวลสารที่ต้องอาศัยตัวกลางของสารในการเคลื่อนที่ และเกี่ยวข้องกับการไหลของของไหล เช่นการไหลของของไหลผ่านพื้นผิว หรือระหว่างการไหลของของไหล 2 ชนิดที่ไม่ละลายกัน (immiscible moving fluids) ส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากการรบกวน หรือการไหลแบบปั่นป่วน (turbulent flow) ที่เรียกว่าการแพร่แบบคลื่น (eddy diffusion) หรือการแพร่แบบปั่นป่วน (turbulent diffusion) เช่นเดียวกับการถ่ายโอนความร้อน ซึ่งการถ่ายเทมวลสารโดยการพา(Convective Mass Transfer) แบ่งได้เป็น 2 ประเภท 1.การพามวลแบบบังคับ (force convection) เป็นกระบวนการการเคลื่อนที่ของมวลโดยมีกลไกการใช้แรงภายนอกมาควบคุมการเคลื่อนที่ของมวลสารหรือทำให้เกิดการพา เช่น ปั๊มขับเคลื่อนของเหลว  เครื่องดันอากาศ หรืออุปกรณ์ต่างๆ 2.การพามวลแบบธรรมชาติ (natural convection) หรือการพามวลแบบอิสระ (Free convection) เป็นกระบวนการเคลื่อนที่ของมวลโดยไม่อาศัยกลไกใดๆ ในการเคลื่อนที่ แต่การเคลื่อนที่ของสารจะเกิดขึ้นโดยความแตกต่างของอุณหภูมิ ความแตกต่างของความหนาแน่น หรือความแตกต่างของความเข้มข้น เป็นต้น
สัมประสิทธ์การถ่ายโอนมวล
K m  คืออัตราการถ่ายโอนมวลต่อหน่วยพื้นที่ต่อหน่วยความแตกต่างของความเข้มข้น การถ่ายโอนมวลนี้หมายความรวมไปถึงทั้งการแพร่ และการพา ปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับสัมประสิทธ์การถ่ายโอนมวลคือ สัมประสิทธิ์การแพร่ ความเร็วของของไหล(u)  ความหนาแน่นของของไหล(ρ) ความหนืดของของไหล(μ ) และ ขนาดของระยะทาง(d)
การถ่ายโอนมวลระหว่างเฟส
เฟส (phase) คือ ส่วนหนึ่งของระบบที่มีความเป็นเนื้อเดียวกัน (homogeneous)  และแยกออกจากเฟสอื่น ๆ ของระบบ  ซึ่งจะมีรอยต่อระหว่างเฟสเรียกว่า interface การถ่ายเทมวลภายในเฟสเกิดขึ้นได้จากความ แตกต่างของความเข้มข้นภายในเฟส ตัวอย่างเช่น (ระบบปิด) การถ่ายเทแอมโมเนียระหว่างเฟสก๊าซ(อากาศ) และเฟสของเหลว(น้ำ) แอมโมเนียซึ่งละลายน้ำได้ดีก็จะถูกถ่ายเทไปยังน้ำ ในขณะเดียวกันน้ำก็ระเหยไปยังก๊าซเฟส เมื่อระบบอยู่ในสถาวะที่อุณหภูมิและความดันคงที่ ในที่สุดระบบก็จะเข้าสู่สมดุลย์ นั้นคือ โมเลกุลของน้ำกลายเป็นไอด้วยอัตราเร็วเท่ากับการกลั่นตัวของไอน้ำ  ในทำนองเดียวกันอัตราที่โมเลกุลของแอมโมเนียละลายน้ำ เท่ากับอัตราที่แอมโมเนียกลับเข้าสู่ก๊าซเฟส อัตรานี้จะขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของแอมโมเนียในน้ำและความดันไอของแอมโมเนียที่ภาวะสมดุล ความเข้มข้นของแอมโมเนียในน้ำและก๊าซเฟสจะมีค่าคงที่ ถ้ามีการเติมก๊าซแอมโมเนียเพิ่มขึ้นเข้าไปในระบบ สมดุลของระบบจะเลื่อนไป แล้วเข้าสู่สมดุลอีกครั้ง โดยความดันไอย่อยของแอมโมเนียในก๊าซเฟสจะเปลี่ยนไปจากค่าเดิม ดังนั้น ในสภาวะที่เกิดความสมดุลว่างเฟส สิ่งที่เกิดขึ้นคือ "อัตราการถ่ายเทมวลสุทธิเท่ากับศูนย์" กลไกการถ่ายเทมวลสารระหว่างเฟส สามารถอธิบายได้โดย ทฤษฎีสองความต้านทาน (Two-resistance theory) ซึ่งประกอบไปด้วย 3 ขั้นตอน คือ 1. การถ่ายเทมวลจากภายในเฟสที่หนึ่งไปยัง interface 2. การถ่ายเทข้าม interface 3. การถ่ายเทจาก interface ไปยังภายในของเฟสที่สอง จากทฤษฎีสองความต้านทาน ตัวอย่างในกรณี การขนส่งออกซิเจนจากอากาศลงไปในน้ำมีทั้งสามขั้นตอนคือ - การถ่ายโอนออกซิเจนจากอากาศจำนวนมากไปยังพื้นผิวของน้ำ - การถ่ายโอนออกซิเจนผ่านอินเตอร์เฟส - การถ่ายโอนออกซิเจนจากพื้นผิวของอากาศไปยังน้ำจำนวนมาก วิทแมน (1923) ได้นำเสนอ "ทฤษฎีสองต้านทาน"เป็นครั้งแรก ซึ่งได้รับการแสดงให้เห็นว่ามีความเหมาะสมสำหรับปัญหาการถ่ายเทมวลระหว่างเฟส ทฤษฎีทั่วไปมีสองสมมติฐานซึ่งสำหรับกรณีของการขนส่งออกซิเจนจากอากาศลงไปในน้ำ มีดังนี้ - อัตราการถ่ายเทออกซิเจนระหว่างเฟสถูกควบคุมโดยอัตราของการแพร่กระจายผ่านเฟสในแต่ละด้านของอินเตอร์เฟส - อัตราการแพร่กระจายของออกซิเจนผ่านอินเตอร์เฟสที่เป็น instantaneous และอินเตอร์เฟสจะคงที่ตลอดเวลา ดังนั้นจึงเกิดสมดุลที่อินเตอร์เฟส ตัวอย่างกระบวนการถ่ายเทมวลสารระหว่างสองเฟส •	ตัวถูกละลายถ่ายเทจาก gas phase ไปยัง liquid phase เช่น การดูดซับก๊าซ (gas absorption) การลดความชื้น (dehumidification) การกลั่น (distillation) •	ตัวถูกละลายถ่ายเทจาก liquid phase ไปยัง gas phase เชน่น การเพิ่มความชื้น (humidification) •	ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของเหลวหนึ่งไปอีกของเหลวหนึ่งที่ไม่ละลายกัน ได้แก่  การสกัดของเหลวด้วยของเหลว (liquid-liquid extraction) •	ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของแข็งไปยังของเหลว ได้แก่ การอบแห้ง การชะ (leaching) •	ตัวถูกละลายถ่ายเทจากของไหลไปยังพื้นผิวของของแข็ง ได้แก่ การดูดซับ การแลกเปลี่ยนไอออน
พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
'''พฤศจิกายน พ.ศ. 2557''' เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
ชาวออสโตรกอท
ออสโตรกอท (Ostrogoths, Ostrogothi, Austrogothi) เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มชาติพันธ์กอทซึ่งเป็นสาขาของชนเจอร์มานิคตะวันออกที่มีบทบาทสำคัญในทางการเมืองในตอนปลายจักรวรรดิโรมัน อีกสาขาหนึ่งคือชาววิซิกอท
ชนออสโตรกอทก่อตั้งรัฐในกรุงโรมในอิตาลีและคาบสมุทรบอลข่านอยู่ชั่วระยะหนึ่ง และในช่วงนั้นก็รวมส่วนใหญ่ของฮิสเปเนีย และตอนใต้ของกอล ออสโตรกอทรุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษ ออสโตรกอทก็ถูกพิชิตโดยโรมในสงครามกอทิก (ค.ศ. 535–554) ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้แก่อิตาลี
Hippoporidridae
Hippoporidridae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โตเกียวทาวเวอร์
โตเกียวทาวเวอร์ (東京タワー; โทเกียวทะวา; Tokyo Tower) คือหอคอยสื่อสารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 332.6 เมตร (1,091 ฟุต) สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958)
นอกจากจะเป็นหอคอยที่ไว้ส่งสัญญาณคลื่นวิทยุโทรทัศน์ต่างๆ เช่น NHK TBS ฯลฯ แล้ว โตเกียวทาวเวอร์ยังเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของกรุงโตเกียวอีกด้วย โดยปีหนึ่งจะมีคนเข้าชมหอมากกว่า 2 ล้าน 5 แสนคน บริเวณหอคอยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน ส่วนล่างสุดเป็นอาคารสูง 4 ชั้นที่ตั้งอยู่ใต้หอโดยตรง ภายในประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์ ร้านคา ภัตตาคาร ฯลฯ อีก 2 ส่วนที่เหลือเป็นจุดชมทัศนียภาพของหอคอย ตั้งอยู่บนความสูง 150 เมตร และ 250 เมตรตามลำดับ
Hippopodinidae
Hippopodinidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อาเลกซันเดรอาเอสคาเต
อาเลกซันเดรอาเอสคาเต (Alexandria Eschate, Alexandria Eskhata;, Αλεχάνδρεια Ἐσχάτα; Alexandria Ultima; แปลว่า "อะเล็กซานเดรียที่อยู่ไกลที่สุด ) เป็นเมืองโบราณ สถาปนาโดยอเล็กซานเดอร์มหาราช ในปีที่ 329 ก่อนคริสตกาล เพื่อใช้เป็นฐานทัพทางเหนือสุดของเอเชียกลาง อะเล็กซานเดรียเอสคาเทตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของหุบเขาเฟอร์กานา ริมฝั่งแม่น้ำจาซาร์เทส (ซีร์ดาร์ยา) ในเขตประเทศทาจิกิสถานปัจจุบัน พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงบัญชาให้ก่อกำแพงป้องกันสูง 6 กิโลเมตร โดยใช้เวลายี่สิบวัน และทรงให้เหล่าทหารผ่านศึกที่บาดเจ็บอยู่ที่นี่
เจิ่น เฮี้ยว เงิน
เจิ่น เฮี้ยว เงิน (Trần Hiếu Ngân; 26 มิถุนายน พ.ศ. 2517 —) เป็นนักเทควันโดชาวเวียดนาม ได้เหรียญเงินกีฬาเทควันโด รุ่น 57 กิโลกรัม หญิงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ซิดนีย์ เมื่อ พ.ศ. 2543 และยังได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันเทควันโดหญิงรุ่นแบนตัมเวต กีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2541 ที่กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟตันจงปาการ์
สถานีรถไฟตันจงปาการ์ (Stesen Keretapi Tanjong Pagar; ; தஞ்சோங் பகார் ரயில் நிலையம்) หรือ สถานีรถไฟถนนเกปเปล หรือ สถานีรถไฟสิงคโปร์ เคยเป็นสถานีปลายทางฝั่งใต้ของรถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็ม ดำเนินการโดย เกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู ปิดทำการไปเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011 อาคารสถานีได้รับการจดทะเบียนให้เป็นอนุสรณ์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2011 เป็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งแสดงออกถึงความสัมพันธ์มาเลเซีย–สิงคโปร์เป็นอย่างดี
ประวัติ
ก่อนที่ทางด่วนยะโฮร์-บาห์รูจะเปิดใช้งาน ทางรถไฟมีจำกัดเฉพาะบนเกาะสิงคโปร์เท่านั้น ภายหลังจากที่มีการเปิดใช้งานสะพานถนนเชื่อมในปี ค.ศ. 1919 จึงมีรถไฟสินค้าวิ่งให้บริการระหว่างประเทศครั้งแรกวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1923 และเปิดเดินรถไฟโดยสารในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1923 ส่วนสถานีรถไฟตันจงปาการ์ ได้เริ่มเปิดใช้งานวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 เปิดทำการมานานกว่า 79 ปี และได้ปิดตัวลงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ก่อนที่จะกลายเป็นพิพิธภัณฑ์รถไฟสิงคโปร์
ขบวนรถไฟที่เคยให้บริการ
เคยมีขบวนรถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็มวิ่งให้บริการระหว่างกัวลาลัมเปอร์–สิงคโปร์ 6 วันต่อขบวน นอกจากนี้ยังเคยมีขบวนรถไฟรับ-ส่งระยะสั้นระหว่างโจโฮร์บะฮ์รู–สิงคโปร์อีกด้วย รถไฟทุกขบวนยุติการให้บริการที่สถานีนี้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 และย้ายไปสถานีปลายทางไปที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์
มีสถานีรถไฟฟ้าสองแห่ง อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟตันจงปาการ์ ได้แก่ สถานีตันจงปาการ์ และสถานีออตรัมปาร์ก โดยอยู่ห่างจากที่นี่ไปประมาณ 1 กิโลเมตร
ปัญหาพรมแดน
เมื่อสิงคโปร์ประกาศเอกราชจากมาเลเซียในปี ค.ศ. 1965 ทำให้ไม่มีด่านตรวจคนเข้าเมืองทั้งสองประเทศเป็นเวลานานระยะหนึ่ง ดังนั้น จึงมีการเปิดใช้งานด่านตรวจคนเข้าเมือง สำหรับรถไฟ ที่สถานีรถไฟตันจงปาการ์ และสำหรับถนน ที่ด่านวุดแลนด์ เนื่องจากการมีด่านตรวจคนเข้าเมืองที่แยกจากกัน ทำให้เกิดความยากลำบาก ส่งผลให้ต้องปิดทำการสถานีรถไฟตันจงปาการ์แห่งนี้ และเปลี่ยนปลายทางไปที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์แทน
Hincksiporidae
Hincksiporidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศอาเซอร์ไบจาน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศอาเซอร์ไบจานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
สวามีนารายัณอักษรธาม (นิวเดลี)
มนเทียร มีพิธีอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2005 โดยประสุขสวามีมหาราช โดยมีแขกคนสำคัญเข้าร่วมงาน เช่น เอ พี เจ อับดุล กะลาม, มันโมหัน สิงห์, แอล เค อาทวนี และ บี แอล โชษี ศูนย์กลางของหมู่อาคารคือมนเทียรที่สร้างตามหลักของ วาสตุศาสตร์ และ ปัญจรัตรศาสตร์
สวามีนารายัณอักษรธามสาขาเดลีนั้นคล้ายเคียงกับอักษรธามแห่งก่อนที่คานธีนคร, รัฐคุชราต ภายในแสดงนิทรรศการและเรื่องราวเกี่ยวกับสวามีนารายัณ ผู้ออกแบบได้ใช้เทคโนโลยีและการสื่อสานสมัยใหม่ในการสร้างสรรค์นิทรรศการต่าง ๆ
นอกจากนี้ในหมู่อาคารยังประกอบด้วยอภิเษกมณฑป, น้ำพุดนตรีสหชานันท์, สวนและหอนิทรรศการสหชานันท์ทรรษัน, นีลกันถทรรษัน ภาพยนตร์ไอแม็กซ์แสดงประวัติชีวิตของสวามีนารายัณ และการล่องเรือเชิงวัฒนธรรม สันสกรุติทรรษัน ตามความเชื่อของฮินดูลัทธิสวามีนารายัณ คำว่าอักษรธาม หมายถึงที่ประทับของสวามีนารายัณ และผู้ศรัทธาเชื่อกันว่าเป็นวิมานประทับชั่วคราวของพระเจ้าบนโลกมนุษย์
วัดกลางบางพระ
วัดกลางบางพระ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่กว่า 24 ไร่
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสมหวัง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหรือสะดุ้งมาร ก่ออิฐถือปูนด้วยกระเบื้องโมเสก จัดสร้างโดย พระครูสุนทรวุฒิคุณ (หลวงพ่อพุฒ สุนทโร) เมื่อ พ.ศ. 2524 เมื่อสร้างเสร็จได้บรรจุมวลสาร แผ่นชนวนต่าง ๆ และประกอบพิธีพุทธาภิเษก พร้อมกับอัญเชิญ พระพุทธรูป 9 นิ้ว จำนวน 99 องค์ บรรจุไวัใน องค์หลวงพ่อสมหวัง ประชาชนมักมากราบไหว้ขอพรแก้บนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะประสบผลในเรื่องของการซื้อขายที่ดิน ประสบผลในการการค้า ตำแหน่งหน้าที่การงาน
Hippaliosinidae
Hippaliosinidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตำบลแบฮ์แมน
แบฮ์แมน เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลออบอเด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,024 คนใน 497 ครัวเรือน
ลานา
แคทเทอรีน จอย "ซีเจ" เพอร์รี (Catherine Joy "C.J." Perry) เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1985 นักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกันที่รู้จักในWWEภายใต้ชื่อ ลานา (Lana)  เป็นภรรยาของรูเซฟ
กลุ่มภาษายูปิก
กลุ่มภาษายูปิก (Yupik languages) เป็นกลุ่มของภาษาต่าง ๆ ที่พูดโดยกลุ่มชนยูปิกหลายกลุ่มทางตะวันตกและทางตอนกลาง-ใต้ของอะแลสกาและทางตะวันออกเฉียงเหนือของไซบีเรีย ภาษาในกลุ่มยูปิกต่างจากภาษาอื่นในกลุ่มเดียวกันมากจนไม่สามารถเข้าใจกันได้ แต่ผู้พูดภาษาหนึ่ง ๆ อาจเข้าใจแนวคิดกว้าง ๆ จากบทสนทนาของผู้พูดภาษาอื่นในกลุ่มเดียวกันอยู่บ้าง
ภาษากลุ่มยูปิกอยู่ในตระกูลภาษาเอสกิโม–อะลิวต์ สาขาอะลิวต์และสาขาเอสกิโมของตระกูลนี้เริ่มพัฒนาความต่างจากกันเมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ช่วงเดียวกันกับการแตกตัวของกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน) ภายในสาขาเอสกิโม ภาษาในกลุ่มยูปิกเริ่มพัฒนาความต่างจากกันและจากภาษาในกลุ่มอินูอิตเมื่อประมาณ ค.ศ. 1000
ร็อกซิโทรมัยซิน
ร็อกซิโทรมัยซิน (Roxithromycin) เป็นยาปฏิชีวนะประเภทแมโครไลด์ ใช้ในการรักษาการติดเชื้อในเนื้อเยื่ออ่อน ระบบทางเดินหายใจและทางเดินปัสสาวะ รูสเซลอูคลาฟ บริษัทยาจากเยอรมนีวางจำหน่ายร็อกซิโทรมัยซินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ร็อกซิโทรมัยซินมีคุณสมบัติคล้ายอิริโทรมัยซินคือลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียด้วยการขัดขวางการสังเคราะห์โปรตีน
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิก
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิตาลี คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ITA
นับตั้งแต่ประเทศอิตาลีส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 701 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 246 เหรียญทอง 214 เหรียญเงิน และ 241 เหรียญทองแดง
จอห์น เคล
จอห์น เดวีส์ เคล (John Davies Cale) เกิดวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1942 เป็นนักดนตรี นักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์เพลง ชาวเวลส์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งวงแนวเอกซ์เพอริเมนทอลร็อก ที่ชื่อ เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์
ผลงานของเขาเป็นที่รู้จักกับงานดนตรีร็อก เคลยังทำงานในหลากหลายแนวเพลง ตั้งแต่ออกจากวง เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ ในปี ค.ศ. 1968 เขาออกผลงานอัลบั้มราว 30 ชุด ผลงานเดี่ยวที่เป็นที่รู้จักเช่น Paris 1919 และนำเพลงของเลโอนาร์ด โคเฮน เพลง "Hallelujah" มาทำใหม่ ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เขามีงานอัลบั้มไตรโลจี ที่ชื่อ Fear, Slow Dazzle, และ Helen of Troy
เคลมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โร ในปี 1996 ในฐานะสมาชิกวง เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์
ตระกูลภาษาเอสกิโม–อะลิวต์
ตระกูลภาษาเอสกิโม–อะลิวต์ (Eskimo–Aleut languages), ตระกูลภาษาเอสกาลิวต์ (Eskaleut languages) หรือ ตระกูลภาษาอินูอิต-ยูปิก-อูนางัค (Inuit-Yupik-Unangan languages) เป็นตระกูลภาษาพื้นเมืองในอะแลสกา, นูนาวุต, นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ตอนเหนือ (ภูมิภาคนิคมอินูวิอาลูอิต), ควิเบกตอนเหนือ (นูนาวิก), แลบราดอร์ตอนเหนือ (นูนัตซิอาวุต), กรีนแลนด์ และรัสเซียตะวันออกไกล (คาบสมุทรชุกชี)
ตระกูลภาษาเอสกิโม–อะลิวต์แบ่งออกเป็นสองสาขา ได้แก่ สาขาเอสกิโมและสาขาอะลิวต์ สาขาอะลิวต์มีเพียงภาษาเดียวคือภาษาอะลิวต์ ใช้พูดในหมู่เกาะอะลูเชียนและหมู่เกาะพริบิลอฟ และแบ่งออกเป็นหลายภาษาถิ่น ส่วนสาขาเอสกิโมแบ่งออกเป็นสองสาขา ได้แก่ สาขายูปิกซึ่งพูดในอะแลสกาตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้และในคาบสมุทรชุกชี และสาขาอินูอิตซึ่งพูดในอะแลสกาเหนือ แคนาดา และกรีนแลนด์ และประกอบด้วยหลายวิธภาษา วิธภาษาที่อยู่ใกล้กันจะมีความคล้ายคลึงกัน ส่วนวิธภาษาในหมู่เกาะไดออมีดและกรีนแลนด์ตะวันออกซึ่งอยู่ในระยะไกลที่สุดจากศูนย์กลางจะมีความแตกต่างกันมาก
การพิจารณาตำแหน่งที่เหมาะสมของภาษาซีเรนีกีในสาขาเอสกิโมยังไม่เป็นที่ยุติ นักภาษาศาสตร์บางคนถือว่าภาษานี้เป็นสาขาหนึ่งของสาขายูปิก ในขณะที่นักภาษาศาสตร์คนอื่น ๆ ถือว่าเป็นสาขาต่างหากในสาขาเอสกิโมร่วมกับสาขายูปิกและสาขาอินูอิต
ทอมัส แอนดรูส์
ทอมัส แอนดรูส์ จูเนียร์ (Thomas Andrews Jr.; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873 – 15 เมษายน ค.ศ. 1912) เป็นนักธุรกิจและช่างต่อเรือชาวอังกฤษ เขาเป็นกรรมการผู้จัดการและหัวหน้าแผนกร่างแบบของบริษัทต่อเรือฮาร์แลนด์แอนด์วูลฟฟ์ (Harland and Wolff) ในเมืองเบลฟาสต์ ประเทศไอร์แลนด์
เขาเป็นสถาปนิกที่รับผิดชอบแผนสำหรับเรือเดินสมุทรอาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) และเสียชีวิตไปพร้อมกับคนอื่น ๆ อีกกว่า 1,500 คนเมื่อเรืออับปางในระหว่างการเดินทางครั้งแรก
อำเภอแม่จัน
แม่จัน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
ประวัติ
อำเภอแม่จันเดิมเป็นเพียงหมู่บ้านหรือตำบลหนึ่งในเขตควบคุมของเมืองเชียงแสนหลวง ตามพงศาวดารโยนก กล่าวว่า เมืองเชียงแสนมีพื้นที่ครอบคลุมบริเวณที่ราบลุ่มเชียงแสนทั้งหมด ซึ่งมีอาณาเขตที่กว้างขวางต่อมาเมืองเชียงแสนหลวงได้เกิดน้ำท่วมบ่อย ๆ ปีหนึ่งน้ำจะท่วมเป็นเวลาหลายเดือน ชาวบ้านแถบนี้ที่มีอาชีพเพาะปลูกและทำนาไม่สามารถที่จะทำนาได้จึงพากันอพยพลงมาทางใต้ ประมาณ 25 กิโลเมตร มาอยู่ที่ "บ้านขิ" (ซึ่งปัจจุบันคือ บ้านแม่คี หมู่ที่ 7 และหมู่ที่ 9 ตำบลป่าซาง อำเภอแม่จัน) ซึ่งมีบริเวณเป็นที่ราบลุ่มกว้างมีแม่น้ำไหลผ่าน ทำเลดี เหมาะแก่การเพาะปลูกและทำนา และยังมีชาวบ้านมาตั้งบ้านเรือนก่อนแล้วเกือบ 400 หลังคาเรือน ประกอบกับเป็นเส้นทางค้าขายยังรัฐฉานและยูนาน และต่อมาชาวบ้านเมืองเชียงแสนหลวงก็อพยพมาอยู่ร่วมกันที่บ้านขิเพิ่มมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2424 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าให้เจ้าอินต๊ะ ซึ่งครองเมืองลำพูน เมืองลำปาง และเจ้ากาวิละ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ นำราษฎรจากเชียงใหม่ประมาณ 1,500 ครัวเรือน ไปตั้งถิ่นฐานที่เมืองเชียงแสนหลวง และพระราชทานบรรดาศักดิ์เจ้าอินต๊ะ เป็น พระยาราชเดชดำรง ตำแหน่งเจ้าเมืองเชียงแสน ในปี พ.ศ. 2437
ในปี พ.ศ. 2442 เป็นปีกุน (ช้าง) จุลศักราช 1261 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ นายไชยวงศ์ บุตรของพระยาราชเดชดำรง (เจ้าอินต๊ะ) เป็นพระยาราชเดชดำรง สืบตระกูลแทนบิดา เป็นนายอำเภอแม่จัน ที่เรียกว่า "แขวงเชียงแสนหลวง" คนแรก ซึ่งย้ายมาจากเมืองเชียงแสน มาตั้งอยู่ที่อำเภอแม่จัน โดยใช้ชื่อว่า "แขวงเชียงแสนหลวง" (แม่จัน) ในครั้งแรกมาตั้งอาคารที่ว่าการอยู่ที่หมู่บ้านแม่คี เพราะบ้านแม่คีสมัยนั้นเป็นหมู่บ้านใหญ่ เป็นศูนย์กลางการคมนาคม และการค้าแลกเปลี่ยนสินค้า จากนั้นได้ย้ายที่อาคารที่ทำการแขวงเชียงแสนหลวง (อำเภอแม่จัน) จากหมู่บ้านแม่คีลงมาทางทิศใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร มาสร้างอาคารที่ว่าการแขวงเชียงแสนหลวงใหม่ที่ริมฝั่งแม่น้ำจัน ตำบลเวียงกาสา จนถึงปี พ.ศ. 2452 เป็นปีเปิกเล้า จุลศักราช 1271 ได้เปลี่ยนชื่อจาก "แขวงเชียงแสนหลวง" มาเป็น "อำเภอแม่จัน" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแม่จันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 139 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแม่จันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (Thailand Development Research Institute) หรือ ทีดีอาร์ไอ (TDRI) เป็นมูลนิธิที่ไม่แสวงหากำไร ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2527 ที่มีพันธกิจหลักคือ การทำการวิจัยเชิงนโยบายสาธารณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายด้านเศรษฐกิจ กฎหมาย สาธารณสุข และโครงสร้างพื้นฐาน เพื่อเผยแพร่ต่อภาครัฐบาล ภาคเอกชน และภาคประชาชน เพื่อการกำหนดนโยบายระยะยาวอันมีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
ทีดีอาร์ไอถูกก่อตั้งขึ้นโดยความริเริ่มของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ที่ต้องการให้มีหน่วยงานวิจัยและเสนอนโยบายเป็นอิสระของอำนาจการเมืองและข้าราชการ ด้วยเหตุนี้ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีไทยในขณะนั้น และ ปิแอร์ ทรูโด (Pierre Trudeau) นายกรัฐมนตรีแคนาดา จึงได้ลงนามในข้อตกลงให้ความช่วยเหลือเพื่อมอบทุนดำเนินการจัดตั้งสถาบันในระยะเริ่มแรก ผ่านทาง องค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศแห่งแคนาดา (Canadian International Development Agency) นอกจากนี้ ยังมี องค์กรเพื่อการพัฒนานานาชาติของประเทศสหรัฐอเมริกา (United States Agency for International Development) ร่วมให้ทุนสนับสนุนการก่อตั้ง เช่นเดียวกับบริษัทเอกชนอื่นๆ เช่น บริษัทในกลุ่มมิตซุย บริษัทยูโนแคล ประเทศไทย เป็นต้น
นับตั้งแต่ก่อตั้ง สถาบันได้ดำเนินงานวิจัยไปแล้วมากกว่า 800 โครงการ ในหัวข้อต่าง ๆ ทั้งระดับประเทศ ทั้งประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน ระดับภูมิภาค และระดับนานาชาติ โดยมีเป็นหน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานต่างประเทศเป็นผู้ว่าจ้างหลัก
นอกเหนือจากรายได้จากการถูกว่าจ้างจากหน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานต่างประเทศแล้ว ทีดีอาร์ไอยังใช้งบประมาณของตนเองในการผลิตงานวิจัยเชิงนโยบายในหัวข้อที่กำหนดเอง โดยเน้นหัวข้อที่ทีดีอาร์ไอคิดว่าสำคัญต่อการพัฒนาประเทศในอนาคต เช่น การต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน การพัฒนาระบบศึกษาไทย และโมเดลใหม่ทางเศรษฐกิจ เป็นต้น
ปัจจุบัน ทีดีอาร์ไอมีทรัพยากรบุคคลประมาณ 120 คน ในฝ่ายการวิจัย 19 ฝ่าย ได้แก่
ซูซูกิ คัลตัส เครสเซนท์
ซูซูกิ คัลตัส เครสเซนท์ (Suzuki Cultus Crescent) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ซูซูกิ เอสทีม (Suzuki Esteem) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กรุ่นแรกของซูซูกิ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2538 ปรับโฉมไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2541 และสิ้นสุดการผลิตในปี พ.ศ. 2545 โดยมีซูซูกิ เอริโอเข้ามาทดแทน แต่ในประเทศอินเดียนั้นมีการผลิตจนถึงปี พ.ศ. 2550 และมีการประกอบคัลตัส เครสเซนท์ในประเทศโคลอมเบีย ,อินเดีย ,อินโดนีเซีย ,ญี่ปุ่นและปากีสถาน
มีเครื่องยนต์เบนซินขนาด 1.3 ,1.5 ,1.6 และ 1.8 ลิตรและเครื่องยนต์ดีเซลขนาด 1.9 ลิตร มีเกียร์ 2 แบบให้เลือกซื้อคือเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และมีตัวถังแฮทช์แบค 3 ประตู ซีดาน 4 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู และมีระยะฐานล้อ 2,480 มม. มีความกว้าง 1,695 มม. มีความยาวของตัวรถหากเป็นรุ่นแฮทช์แบค 3 ประตู 3,870 มม. และรุ่นซีดานและสเตชันวากอน 4,375 มม.
คัลตัส เครสเซนท์เวอร์ชันไทยเปิดตัวเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2538 ในชื่อเอสทีม มีตัวถังแบบเดียวคือซีดาน 4 ประตู โดยในขณะนั้นมีราคาเทียบเท่าคู่แข่งในยุคนั้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องจากสาเหตุหลายประการ โดยเฉพาะชื่อชั้นของซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยในยุคนั้นยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำให้เอสทีมประสบความสำเร็จ อีกทั้งในสมัยนั้น Suzuki ยังไม่มีโรงงานเป็นของตัวเอง ยังต้องสั่งนำเข้าจากประเทศญี่ปุ่น ราคาก็เลยแพงกว่าชาวบ้าน แล้วต้องม้วนเสื่อกลับบ้านไป
เบลลา พอร์ช
เดนารี เทย์เลอร์ (Denarie Taylor; เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997) หรือชื่อในวงการคือ เบลลา พอร์ช (Bella Poarch, ) เป็นผู้มีชื่อเสียงทางบริการเครือข่ายสังคมและนักร้องชาวอเมริกันที่เกิดในฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2020 เธอสร้างวิดีโอที่มียอดผู้ชมชอบสูงสุดบนติ๊กต็อก โดยทำการลิปซิงก์เพลง "เอ็มทูเดอะบี" ของแร็ปเปอร์ชาวบริติช มิลลี บี. บัญชีติ๊กต็อกของเธอยังมียอดผู้ติดตามมากที่สุดในฟิลิปปินส์ด้วย ในเดือนพฤษภาคม 2021 เธอออกซิงเกิลเปิดตัวชื่อ "บิวด์อะบิตช์"
ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2023 เธอมียอดผู้ติดตามกว่า 92.8 ล้านคนบนติ๊กต็อก ซึ่งมากเป็นอันดับสามบนแพลตฟอร์มดังกล่าว รองจากกาบี ลาเม และชาร์ลี ดาเมลิโอ เธอเซ็นสัญญากับค่ายเพลงวอร์เนอร์เรเคิดส์ในปี 2021
ชีวิตช่วงแรก
เบลลา พอร์ช เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ในฟิลิปปินส์ พ่อแม่ของเธอเป็นชาวฟิลิปปินส์ พอร์ชได้รับการเลี้ยงดูโดยย่าของเธอในชุมชนแออัด เมื่ออายุ 3 ขวบ เธอจึงถูกรับอุปการะเป็นบุตรบุญธรรม พ่อบุญธรรมของเธอเป็นชาวอเมริกัน ซึ่งเคยเข้ารับราชการในกองทัพสหรัฐ ส่วนแม่บุญธรรมของเธอเป็นชาวฟิลิปปินส์ ทั้งคู่พบกันที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งพ่อบุญธรรมของเธอประจำการอยู่ที่นั่น ก่อนอพยพสู่ฟิลิปปินส์ ในบทสัมภาษณ์เธอกล่าวว่า เธอและพี่ชายบุญธรรมถูกทารุณอย่างหนักตลอดช่วงวัยเด็ก จนกระทั่งเธอสมัครเป็นทหาร พอร์ชอาศัยอยู่ในฟาร์มกับครอบครัว รวมถึงพี่สาวบุญธรรมสองคนและพี่ชายบุญธรรมอีกหนึ่งคน เธอมีหน้าที่รับผิดชอบหลายอย่าง แม้จะอายุเพียง 7 ขวบก็ตาม พอร์ชกล่าวว่าพี่สาวบุญธรรมไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ เธอถูกพ่อทารุณทั้งทางร่างกายและจิตใจ ในขณะที่แม่กลับเพิกเฉย ครอบครัวของเธอ (ยกเว้นพี่สาวบุญธรรม) ย้ายไปซานฟรานซิสโกเพื่ออาศัยอยู่กับป้าเป็นเวลาสองถึงสามเดือน ก่อนจะย้ายไปรัฐเท็กซัสเมื่อเธออายุ 13 ปี เนื่องจากพ่อต้องผ่าตัดหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ เธอกล่าวว่าเธอถูกทารุณน้อยลง แต่ยังคงเผชิญกับการทารุณทางจิตใจภายในบ้านอยู่
วิศวกรรมศาสตร์
วิศวกรรมศาสตร์ เป็นสาขาความรู้และวิชาชีพเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ประยุกตวิทยา (เทคโนโลยี), วิทยาศาสตร์และความรู้ทางคณิตศาสตร์เพื่อการใช้ประโยชน์จากกฎทางธรรมชาติและทรัพยากรทางกายภาพให้เกิดประโยชน์สูงสุด, เพื่อช่วยในการออกแบบและประยุกต์ใช้ วัสดุ, โครงสร้าง, เครื่องจักร, เครื่องมือ, ระบบ และ กระบวนการ เพื่อการตอบสนองต่อจุดประสงค์ที่ต้องการได้อย่างปลอดภัยและเชื่อถือได้ American Engineers' Council for Professional Development (ECPD, ซึ่งต่อมาคือ ABET ) ได้ให้นิยามเกี่ยวกับวิศวกรรมศาสตร์เอาไว้ดังนี้
ประวัติศาสตร์
แนวคิดทางวิศวกรรมศาสตร์นั้นมีปรากฏมาแต่ยุคโบราณกาลแล้ว นับแต่มนุษย์สามารถประดิษฐ์เครื่องมือพื้นฐาน เช่น ล้อ, รอก และคาน เครื่องมือประดิษฐ์เหล่านั้นถูกนิยามถึงในวิศวกรรมศาตร์ยุคปัจจุบันและถูกใช้ประโยชน์ในงานกลศาสตร์พื้นฐานเพื่อการพัฒนาเครื่องมือและวัตถุ
คำว่า engineering ในภาษาอังกฤษ อันหมายถึงวิศวกรรมศาสตร์นั้น ถูกสร้างมาจากคำว่า engineer ซึ่งคำๆนี้สามารถสืบย้อนกลับไปได้ถึง ค.ศ. 1325 เมื่อคำว่า engine’er (อันมีความหมายว่า ผู้ใช้งานเครื่องจักร) นั้น เดิมทีหมายถึง "ผู้สร้างเครื่องจักรสำหรับใช้งานเพื่อการทหาร" ความหมายดังที่กล่าวมานั้น (ซึ่งความหมายนี้ได้ถูกยกเลิกไปแล้ว) คำว่า engine นั้นหมายถึงเครื่องจักรทางการทหาร หรืออาวุธนั่นเอง ตัวอย่างเช่นเครื่องยิงหินแคเทอพอลต์ หรือกล่าวโดยสรุปแล้ว แต่เดิมที วิศวกรคือผู้ที่ทำงานเกี่ยวกับอาวุธยุทโธปกรณ์ในกองทัพนั่นเอง สำหรับคำว่า engine นั้นเอง มีความหมายที่เก่าแก่กว่านั้นอีกคือมาจากคำว่า ingenium ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า "ความสามารถที่มีมาโดยกำเนิด" โดยเฉพาะหมายถึงความสามารถทางปัญญา เช่นความฉลาดในการประดิษฐ์
ต่อมา เนื่องจากความรู้ในวิทยาการการออกแบบสิ่งก่อสร้างสำหรับพลเรือนเช่น สะพาน อาคารบ้านเรือนมีพัฒนาสูงขึ้น คำว่า Civil Engineer (วิศวกรรมโยธาในภาษาไทย) ( Civil แปลว่า พลเรือน) จึงได้ถูกบัญญัติใช้เพื่อการแยกแยะระหว่างวิศวกรผู้เชี่ยวชาญในงานก่อสร้างที่ไม่เกี่ยวกับการทหาร กับ วิศวกรที่ทำงานในสายงานวิศวกรรมการทหาร (ความหมายของคำว่าวิศวกรรมศาสตร์ หรือ engineering ที่ถูกใช้ในยุคนั้น ส่วนใหญ่ไม่ตรงกับความหมายที่ถูกใช้ในปัจจุบัน ยกเว้นแต่เพียงบางส่วนที่ยังคงความหมายเดิมมาจนปัจจุบัน เช่นหน่วยทหารช่าง
ยุคโบราณ
ไม่ว่าจะ อาโครโปลิสแห่งเอเธนส์, วิหารพาร์เธนอนในกรีซ, ระบบท่อปะปาแห่งโรมัน, เส้นทางแอปพีเอิน, โคลอสเซียม หรือสวนลอยบาบิโลน หรือ ประภาคารฟาโรสแห่งอเล็กซานเดรีย, พีระมิด ในอียิปต์ หรือ Teotihuacan แลเมืองและพิระมิดแห่งจักรวรรดิมายา, อินคาและแอสแทก หรือ กำแพงเมืองจีน และสิ่งก่อสร้างอื่นๆนอกเหนือจากนี้นั้น แสดงให้เห็นถึงความปราชเปรื่องของวิศวกรโยธาและเครื่องกลยุคโบราณ
วิศวกรโยธาคนแรกสุดในประวัติศาสตร์คืออิมโฮเตป ข้าราชบริพารในฟาโรห์โดจเซอร์ เขาคือผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างพีระมิดโดจเซอร์ (เป็นพีระมิดแบบขั้นบันได) ในซาคคารา ในประเทศอียิปต์ ในช่วง 2630-2611 ก่อนคริสตกาล และเขาอาจจะเป็นคนๆแรกที่ใช้สถาปัตยกรรมแบบเสาด้วย
ในกรีกโบราณ กลไกอันติคือเธราเป็นเครื่องคำนวณเครื่องแรกในประวัติศาสตร์ หรือสิ่งประดิษฐ์ของอาร์คิมิดีสซึ่งเรียกได้ว่าเป็นตัวอย่างของงานทางวิศวกรรมเครื่องกลยุคโบราณ งานบางชิ้นของอาร์คิมิดิส และ กลไกแอนทิกิธีรา ต้องใช้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในหลักการของเฟืองทดหรือเฟืองแพลนเน็ททอรี ซึ่งเป็นสองกุญแจสำคัญในทฤษฎีจักรกลเพื่อใช้ในการออกแบบระบบเฟืองในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมและยังคงใช้อย่างกว้างขวางในหลายๆสาขางานทางวิศวกรรมเครื่องกลเช่นหุ่นยนต์และวิศวกรรมยานยนต์
ในกองทัพจีนและโรมันโบราณต่างก็นำเครื่องจักรทางทหารที่ซับซ้อนเข้ามาใช้งานในราชการกองทัพเช่น เครื่องยิงหินแคเทอพอลต์, เครื่องยิงธนูบะลิสตา ในกองทัพโรมัน หรือการนำจรวดเข้ามาใช้ในงานสงครามของกองทัพจีน สำหรับเครื่องยิงหินเทรบิวเชตซึ่งถูกสร้างเพื่อการทำลายกำแพงเมืองของข้าศึกนั้น ถูกสร้างขึ้นในยุคกลาง
ยุคกลาง
ชาวอิรักนามอัล จาซาริคือผู้ที่มีอิทธิพลต่อการออกแบบเครื่องจักรในปัจจุบัน ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1174 ถึง1200 เขาประดิษฐ์เครื่องจักรห้าเครื่องสำหรับการสูบน้ำถวายกษัตริย์ตุรกีราชวงศ์อาร์ตูควิดและปราสาทของราชวงศ์ เครื่องสูบน้ำลูกสูบแบบ double-acting reciprocating ที่เขาออกแบบคือเครื่องจักรเครื่องแรกที่มีการใช้ทั้ง connecting rod และcrankshaft ดังนั้นจะมีการเปลี่ยนการเคลื่อนที่แบบหมุนให้เป็นการเคลื่อนที่แบบกลับไปกลับมา แต่สำหรับวิศวกรในปัจจุบันแล้ว กลไกชนิดนี้ถือว่าเป็นกลไกขั้นพื้นฐาน
Donald Routledge Hill วิศวกรชาวอังกฤษเขียนถึงอัล จาซารีเอาไว้ว่า
แม้กระทั่งทุกวันนี้ ของเล่นบางชิ้นก็ยังใช้กลไก คาน-แคมซึ่งพอในงานประดิษฐ์กุญแจรหัสและตุ๊กตากลไขลานของอัล จาซารี นอกจากนี้ งานของเขาผ่านงานประดิษฐ์ของเขามากกว่า 50 ชิ้น เขาได้พัฒนาและค้นพบหลายๆสิ่งเช่น segmental gears, ระบบควบคุมเชิงกล, กลไก escapement, หุ่นยนต์, นาฬิกา, และระบบการอ้างอิงถึงวิธีออกแบบและการผลิต
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
วิลเลียม กิลเบิร์ตจัดได้ว่าเป็นวิศวกรไฟฟ้าคนแรกจากผลงานการตีพิมพ์ De Magnete ใน ค.ศ. 1600ซึ่งเป็นผลงานที่มีการบัญญัติคำว่า"ไฟฟ้า"ขึ้นใช้เป็นครั้งแรก
เครื่องจักรไอน้ำเครื่องแรกถูกสร้างขึ้นโดยวิศวกรเครื่องกลชาวอังกฤษนาม โทมัส ซาวารี ใน ค.ศ. 1698 ซึ่งการพัฒนาเครื่องจักรไอน้ำนี้ นำไปสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมในทศวรรตต่อมา และทำให้การผลิตแบบ Mass Production นั้นเป็นไปได้
วิชาชีพวิศวกรก้าวขึ้นมาสู่ความเป็นผู้เชี่ยวชาญในศตวรรตที่สิบแปด และความหมายของวิศวกรรมศาสตร์ก็แคบลง หมายถึงเฉพาะสาขาวิชาที่มีการนำวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เข้ามาใช้ เช่นเดียวกับ สาขาmechanic arts ที่เคยอยู่ในสายวิศวกรรมการทหารและโยธา ก็ถูกยกขึ้นมาเป็นวิศวกรรมศาสตร์
ยุคปัจจุบัน
วิศวกรรมไฟฟ้าสามารถกล่าวได้ว่ามีจุดเริ่มต้นมาจากการทดลองของอาเลสซันโดร วอลตาในช่วง 1800s การทดลองของ เกออร์ก ซีโมน โอห์ม และ ไมเคิล ฟาราเดย์ และการประดิษฐ์มอร์เตอร์ไฟฟ้าใน ค.ศ. 1872 สำหรับงานของเจมส์ คลาร์ก แมกซ์เวลล์และเฮนริค เฮิรต์ในช่วงปลายศตวรรตที่ 19 ทำให้วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ได้ถือกำเนิดขึ้นมา มากไปกว่านั้น การค้นพบหลอดสุญญากาศและทรานซิสเตอร์ในช่วงเวลาต่อมาทำให้ความรู้ในสาขาไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ได้รับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเด่นล้ำเหนือวิศวกรรมสาขาอื่นๆ
สิ่งประดิษฐ์ของโทมัส ซาวารีและเจมส์ วัตต์ทำให้วิศวกรรมเครื่องกลในปัจจุบันก้าวขึ้นมาสู่ความเป็นมืออาชีพ ไม่ว่าจะการพัฒนาเครื่องจักรเฉพาะ หรือเครื่องมือในการซ่อมบำรุงในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมต่างก็ทำให้ความรู้ในแขนงนี้กว้างมากขึ้นทั้งในสหราชอาณาจักร ถิ่นกำเนิดและต่างแดน
วิศวกรรมเคมีเองก็มีความคล้ายคลึงกับวิศวกรรมเครื่องกล ถูกพัฒนาในศัตวรรตที่ 19 ในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมในเวลานั้นมีความต้องการวัสดุและกระบวนการใหม่ๆ และในช่วงปี 1880 ความต้องการการผลิตทางเคมีจำนวนมากทำให้อุตสาหกรรมเคมีถือกำเนิดขึ้น และทำให้เกิดการพัฒนากระบวนการผลิตสารเคมีขนาดหนักจนทำให้มีโรงงานผลิตสารเคมีเกิดขึ้น บทบาทของวิศวกรเคมีคือการออกแบบโรงานและกระบวนการผลิตสารเคมี