cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภาษาปาชายี
ภาษาปาชายี หรือ ปาไช (زبان پشه‌ای) เป็นกลุ่มภาษาที่พูดโดยชาวปาชายี ซึ่งอยู่ในสาขาดาร์ดิกในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ก่อน ค.ศ. 2003 ภาษานี้ไม่มีรูปเขียนเป็นของตนเอง มีสี่สำเนียงที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ซึ่งมีความคล้ายกันของศัพท์เพียงร้อยละประมาณ 30
แมตอดียา อันดอนอฟ แชนตอ
แมตอดียา อันดอนอฟ แชนตอ (Методија Андонов Ченто) (17 สิงหาคม ค.ศ. 1902 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1957) เป็นรัฐบุรุษยูโกสลาเวีย, ประธานาธิบดีคนแรกของขบวนการต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์แห่งชาติปลดปล่อยมาซิโดเนียในสาธารณรัฐประชาชนของสหพันธรัฐยูโกสลาเวียหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ชีวิตในวัยเด็ก
แมตอดียา อันดอนอฟ เกิดที่ปรีเลปในมาตาสติว วาลาเยนของจักรวรรดิออตโตมัน เขาเป็นเด็กที่สุขภาพแข็งแรงคนเดียวของพ่อแม่เขา เพราะพี่น้องของเขาป่วยเป็นโรค บิดาของเขามาจากพาทวอร์ขณะที่แม่ของเขามาจากลูนิสเต ตอนเป็นเด็กเขาทำงานในไร่เพื่อเก็บเกี่ยวฝิ่นและยาสูบ ในช่วงวัยรุ่นเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักกายบริหารยอดเยี่ยม เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2473 เขาได้แต่งงานและมีลูกเท่ากัน 4 คน
ยุคหลังสงครามและเสียชีวิต
หลังจากที่เขาไม่เห็นด้วยกับนโยบายของยูโกสลาเวีย เขาถูกคุมขังโดยเจ้าหน้าที่ ในปีพ.ศ. 2489 เขาลาออกจากการทำงานให้กับยูโกสลาเวีย เขาเดินทางกลับไปที่ปรีเลป แต่ถูกจับอีกครั้งและถูกตัดสินจำคุกสิบสองปีในคุกเพราะได้ทำงานเพื่อให้ "ประเทศมาซิโดเนียเป็นอิสระ"
แมตอดียา อันดอนอฟ แชนตอเสียชีวิตที่บ้านของเขาเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 หลังจากเจ็บป่วยจากการถูกทรมานในคุก
มิโยชิ (จังหวัดไซตามะ)
มิโยชิ (三芳町 (Miyoshi-machi)) เป็นเมืองในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 38,101 คนใน 16,692 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 2,500 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่รวม 15.33 sqkm
ซันไรส์/ซันเซต~เลิฟอิสออล~
เพลง "Sunrise ~LOVE is ALL~" เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "ดันเดย์ ดาเดย์?~เรนไอโชเซะทสึกะ~" ทางช่องทีวีอาซาฮี และเป็นเพลงประกอบโฆษณา MUSICO ของระบบเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ NTT  ส่วนเพลง "Sunset ~LOVE is ALL~" เป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp  และโฆษณากล้องดิจิตอล LUMIX FX60 ของพานาโซนิค
มิโยชิ (จังหวัดไซตามะ)
ภูมิอากาศ
มิโยชิมีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa) ที่มีฤดูร้อนแบบอุ่นและฤดูหนาวอ่อนถึงไม่มีหิมะ อุณหภูมิรายปีเฉลี่ยในมิโยชิอยู่ที่ 14.0 °C ปริมาณฝนรายปีโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 1,647 มิลลิเมตร โดยเดือนที่เปียกชื้นที่สุดคือกันยายน อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในเดือนสิงหาคม ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 25.7 °C และอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ในเดือนมกราคม ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 2.3 °C
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในมิโยชิเพิ่มขึ้นอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 และจำนวนนี้ยังคงเดิมมา 30 ปี
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 1991
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 1991 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 8–17 พฤศจิกายน จัดขึ้นใน 3 เมือง คือ โตเกียว, เซ็นได และ โอซะกะ การแข่งขันครั้งนี้มีจำนวน 12 ทีม นอกจากนี้ ทีมชาติสหรัฐอเมริกา ที่ได้อันดับที่ 4 ยังผ่านเข้าสู่การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 อีกด้วย
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-3
การส่งลูกเรือครั้งนี้ทำให้จำนวนมนุษย์ทั้งหมดที่เคยไปอวกาศมีมากกว่า 600 คนโดยลำดับที่ 600 และ 601 คือเมาเรอร์และแบร์รอนตามลำดับ
ชื่อภารกิจ
แคปซูลยานครูว์ดรากอนได้รับการตั้งชื่อโดยทีมลูกเรือเริ่มต้นว่า เอนเดเวอร์ Endeavour สำหรับแคปซูลแรกและ รีซิลเลียน Resilience สำหรับแคปซูลสอง เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศให้แคปซูลที่สามมีชื่อว่า เอนดิวแรนซ์ Endurance เพื่อเป็นเกียรติแก่ทีมงานสเปซเอ็กซ์และนาซาที่ฝ่าฟันการระบาดใหญ่ สร้างยานอวกาศและฝึกนักบินอวกาศที่จะบินไปด้วย ชื่อนี้ยังถูกตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เรือสามกระโดง Endurance ที่เออร์เนส แชคเคลตันใช้ในโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาในยุคจักรวรรดิอังกฤษ โดยเรือดังกล่าวได้ติดน้ำแข็งก่อนที่จะถึงแอนตาร์กติกาและจมลงในปี ค.ศ. 1915
ลูกเรือ
ผู้ได้รับเลือกคนแรกคือ มัสทีอัส เมาเรอร์ นักบินอวกาศชาวเยอรมันจากองค์การอวกาศยุโรป (ESA) ได้รับเลือกเมื่อเดือนกันยายน 2020 จากนั้นนักบินอวกาศสองคนของนาซา ราชา ชารี และทอมัส มาร์ชเบิร์น ได้รับเลือกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2020 ที่นั่งลำดับที่สี่นั้นแต่เดิมถูกสำรองไว้ให้กับนักบินอวกาศรัสเซีย นับเป็นจุดเริ่มต้นของข้อตกลงการแลกเปลี่ยนระหว่างนาซาของสหรัฐกับรอสคอสมอสของรัสเซียที่จะให้นักบินอวกาศของตนได้มีที่นั่งทั้งในยานโซยุซและยานคอมเมอร์เชียลครูว์ แม้ว่าสตีฟ จอร์ชิก ผู้อำนวยการนาซาในขณะนั้นได้ออกมากล่าวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ว่าข้อตกลงนี้ยังไม่น่าจะเริ่มได้จนกว่าจะปล่อยยานครูว์-3 แล้ว เดือนพฤษภาคม 2021 ที่นั่งลำดับที่สี่จึงเป็นของเคย์ลา แบร์รอนจากนาซา
ชารีและแบร์รอน นักบินอวกาศสองคนแรกของนักบินอวกาศนาซากลุ่ม 22 (ชื่อเล่น The Turtles หรือ เต่า) ที่ได้ขึ้นสู่อวกาศโดยสเปซเอ็กซ์ครูว์-3 ได้นำตุ๊กตาเต่ายัดนุ่นติดตัวไปเพื่อใช้เป็นตัวบ่งชี้สภาวะไร้แรงโน้มถ่วง และเพื่อสื่อถึงกลุ่มนักบินอวกาศของพวกเขา นอกจากนี้ เพื่อรวมเรื่องราวของสมาชิกลูกเรือบนยานอีกสองคน เต่าตัวนี้ได้รับการตั้งชื่อว่า "Pfau" ซึ่งเป็นคำภาษาเยอรมันที่แปลว่า "นกยูง" สำหรับเมาเรอร์ซึ่งเป็นชาวเยอรมัน และสำหรับมาร์ชเบิร์นหมายถึงชื่อเล่นของนักบินอวกาศนาซากลุ่ม 19 ที่มีชื่อว่า The Peacocks หรือ นกยูง
ภารกิจ
ตามแผนเดิมภารกิจปฏิบัติการสเปซเอ็กซ์ครั้งที่สามในโครงการคอมเมอร์เชียลครูว์โปรแกรมนี้ ยานถูกกำหนดให้ปล่อยในวันที่ 31 ตุลาคม 2021 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 3 พฤศจิกายน 2021 เนื่องจากสภาพอากาศในมหาสมุทรแอตแลนติกไม่เอื้ออำนวย และเลื่อนออกไปอีกครั้งเป็นวันที่ 7 พฤศจิกายน 2021 เนื่องจากปัญหาทางการแพทย์เล็กน้อยของนักบินอวกาศ เนื่องจากมีการประเมินว่าสภาพอากาศจะเลวร้าย จึงได้เลื่อนการปล่อยยานอีกครั้งเป็นวันที่ 9 พฤศจิกายน 2021
เนื่องจากความล่าช้าในการปล่อยยาน นาซาจึงได้ตัดสินใจนำนักบินอวกาศจากภารกิจครูว์-2 ที่ได้ปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติกลับโลกก่อนที่จะปล่อยยานครูว์-3 นับเป็นการส่งไม้ต่อลูกเรือสถานีอวกาศนานาชาติทางอ้อมครั้งแรกของครูว์ดรากอน สเปซเอ็กซ์ครูว์-2 ได้ออกจากสถานีอวกาศเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน และตกลงมาถึงโลกเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2021 สุดท้ายยานสเปซเอ็กซ์ครูว์-3 จึงได้ถูกปล่อยเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2021 เวลา 02:03:31 UTC ณ แหลมคะแนเวอรัล
ภารกิจในส่วนของยุโรปมีชื่อว่า "Cosmic Kiss"
คมสัน โพธิ์คง
คมสัน โพธิ์คง (เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักกฎหมายชาวไทย อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกนักวิชาการกลุ่มสยามประชาภิวัฒน์ อันเป็นกลุ่มนักวิชาการที่รวมตัวกันเฉพาะกิจขนาดเล็กที่มีการพบปะพูดคุยเพื่อออกแถลงการณ์ในเรื่องที่กลุ่มเห็นว่าฝ่ายผู้มีอำนาจนั้นกระทำการไม่ชอบด้วยกฎหมาย หรือตามนโยบายที่ไม่สมเหตุสมผล อนึ่ง เขาเป็นคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
ประวัติ
คมสัน โพธิ์คงเกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 มีวุฒิการศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 5 (มศ.5 รุ่นสุดท้าย) โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง นิติศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เคยเป็นรองอธิการบดีและอาจารย์สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และมีตำแหน่งทางวิชาการหลายตำแหน่ง ส่วนงานอดิเรก คือ ยิงปืน และเลี้ยงสุนัข
การประชามติว่าด้วยร่างรัฐธรรมนูญพม่า พ.ศ. 2551
การประชามติว่าด้วยร่างรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพพม่า ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทั่วสหภาพพม่า ตามประกาศเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ของสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ และวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 สำหรับพื้นที่ประสบพิบัติภัยจากพายุหมุนนาร์กิส
รายละเอียดเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญ
เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551 คณะทหารได้ตรากฎหมายว่าด้วยการออกเสียงประชามติเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญ และแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมการออกเสียงประชามติเช่นว่าด้วย โดยกฎหมายดังกล่าวมีสาระสำคัญเป็นการอำนวยความสะดวกในการลงคะแนนลับ และให้ประชาชนสามารถตรวจสอบการนับคะแนนนั้นได้ ทั้งนี้ ไม่มีข้อมูลว่าคะแนนลับที่เอ่ยถึงคืออะไร
อย่างไรก็ดี นานาชาติต่างมองว่าประชาธิปไตยในพม่าดูเลือนรางนักแม้จะได้มีการออกเสียงประชามติครั้งนี้ก็ตาม เพราะร่างรัฐธรรมนูญของพม่ากำหนดให้ที่นั่งหนึ่งในสี่ของสภานิติบัญญัติมีไว้สำหรับข้าราชการทหาร และคณะทหารที่ยึดอำนาจการปกครองก็ยังคงมีอิทธิพลเหนือกระทรวงกลาโหมซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการจัดและควบคุมการประชามตินี้อยู่ อีกประการหนึ่ง ร่างรัฐธรรมนูญพม่ายังตัดสิทธิในการลงสมัครรับเลือกตั้งของชาวพม่าที่สมรสกับชนต่างด้าว ซึ่งได้แก่ นางอองซานซูจี อีกด้วย
การรณรงค์และการประชาสัมพันธ์
รัฐบาลทหารพม่าได้สั่งให้บรรดาสื่อมวลชนในประเทศดำเนินการประชาสัมพันธ์ให้มีการรับร่างธรรมนูญเท่านั้น โดยในโทรทัศน์ของรัฐทุกช่องจะปรากฏแถบข้อความว่า “เชิญชาวเรารับร่างรัฐธรรมนูญ เพื่อเพิ่มพูนประโยชน์บ้านเมือง” (Let's vote Yes for national interest) กับทั้งมีการเปิดเพลงเชิญชวนให้ออกเสียง “รับ” ผ่านสถานีแพร่ภาพและกระจายเสียงของรัฐทุกประเภทตลอดวัน
สันนิบาตเพื่อประชาธิปไตยแห่งสหภาพพม่า (สปต.) อันเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่มีนางอองซานซูจี เป็นหัวหน้า ก็ได้ประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนออกเสียง “ไม่รับ” ร่างรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ดี สปต. แถลงว่า รัฐบาลทหารได้สั่งให้ระงับการประชาสัมพันธ์เช่นนี้ กับทั้งสั่งจับผู้ประชาสัมพันธ์และให้ยึดสื่อประชาสัมพันธ์เสียสิ้น
เหตุการณ์ภายหลังพายุหมุนนาร์กิส
ถึงแม้ว่าจะบังเกิดภาวะมหันตภัยเพราะพายุหมุนนาร์กิสในพม่าไม่กี่วันก่อนวันออกเสียงประชามติ แต่ในเบื้องแรกรัฐบาลทหารพม่าคงยืนยันว่าจะจัดให้มีการออกเสียงประชามติเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญพม่าตามที่กำหนดไว้ในวันเสาร์ที่ 10 พฤษภาคม 2551 ไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งได้ก่อให้เกิดปฏิกิริยาต่อต้านจากทั้งพรรคฝ่ายค้านของนางอองซานซูจี และจากนานาชาติ โดยในวันที่ 8 พฤษภาคม ผู้ประท้วงสามสิบคนได้ไปชุมนุมหน้าสถานเอกอัครรัฐทูตพม่าประจำกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เรียกร้องให้รัฐบาลพม่าเลื่อนการประชามติ และให้รับความช่วยเหลือจากนานาชาติโดยไม่ชักช้า ทั้งนี้ คณะผู้ชุมนุมออกแถลงการณ์ว่า บัดนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับการเมือง หากเป็นเวลาแก้ไขเยียวยาสถานการณ์ ซึ่งในวันเดียวกัน รัฐบาลกลางของสหรัฐอเมริกาได้ร้องขอต่อสหประชาชาติมิให้รับรองการประชามติดังกล่าว และนางอองซานซูจี ผู้นำพรรคสันนิบาตแห่งสหภาพพม่าเพื่อประชาธิปไตย ออกมาแถลงว่า การจัดให้มีการออกเสียงประชามติท่ามกลางภาวะทุกข์เข็ญเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องที่รับไม่ได้อย่างยิ่ง ต่อมาได้มีประกาศเลื่อนการประชามติเฉพาะนครย่างกุ้งและพื้นที่ประสบพิบัติภัยไปเป็นวันที่ 24 พฤษภาคม 2551
อนึ่ง ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2551 สำนักข่าวมิซซิมา (Mizzima) แห่งสหภาพพม่าได้จัดให้มีการสำรวจความคิดเห็นของชาวพม่าว่าด้วยการประชามติครั้งนี้ การสำรวจดำเนินการผ่านการสอบถามทางโทรศัพท์และการสัมภาษณ์ซึ่งหน้า สิริจำนวนผู้ตอบการสำรวจสี่ร้อยสิบหกคน เป็นชายสองร้อยสิบแปดคน หญิงหนึ่งร้อยเก้าสิบแปดคน ในจำนวนนี้ประกอบไปด้วยนักเรียน นักศึกษา ครู อาจารย์ ข้าราชการ พนักงานของรัฐ กรรมกร แม่บ้าน และอื่น ๆ ผลดังนี้
ไอวาน เคร็ก
ไอวาน เคร็ก (Ivan Craig) เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2455 ณ เอดินบะระ สก็อตแลนด์ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรชายของ ดร. เอริก เคร็ก กับ โดโรเธีย เกอร์กูล มิลเดอร์
ในปี ค.ศ. 1940 เขาได้สมรสกับ ลิเลียน เมย์ จนเมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้ออกไปพำนักในแอฟริกา นางลิเลียน เคร็กได้ทำงานในโรงงานเพื่อผลิตวิทยุสร้างความบันเทิงสำหรับราชนาวีของสหราชอาณาจักร รวมไปถึงทีโรงพยาบาลสำหรับทหารที่เจ็บป่วยและพักรักษาตัว ต่อมานางลิเลียน ภรรยาของเขาได้ปฏิสันถารครั้งแรกกับเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ ในกรุงลอนดอน ที่งานเลี้ยงค็อกเทลที่พระองค์เสด็จมาเพื่อเป็นเกียรติในวาระวันเกิดของเธอที่เธอมีอายุ 28 ปี หลังจากการพบกันครั้งนั้นทั้งสองก็รักกัน ตอนนั้นเธอยังมิได้หย่าขาดจากเขาจนสองปีให้หลังจึงมีการหย่าร้างกันในปี 1945 ไม่มีุบตร-ธิดา
ตระกูลโกเลอร์
ตระกูลโกเลอร์ (Goler clan) คือตระกูลยากจนในแถบชนบทตระกูลหนึ่งที่อาศัยอยู่บนเขาเซาท์ใกล้เมืองวูลฟ์วิลล์ รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา พวกเขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 จากการที่สมาชิกครอบครัวทั้งชายและหญิงหลายคนสมสู่กันในหมู่พี่น้อง และล่วงประเวณีลูกหลานของตัวเอง
ประวัติ
สมาชิกของตระกูลโกเลอร์อาศัยอยู่ร่วมกันภายในกระท่อมสองหลังในป่าอันห่างไกลบนภูเขาเซาท์ ห่างออกไปทางทิศใต้จากชุมชนไวต์ร็อก นอกเมืองวูลฟ์วิลล์ บรรพบุรุษของตระกูลนี้ครอบครองพื้นที่ดังกล่าวตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1800 และจากข้อมูลของนักสังคมวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยอะคาเดีย พบว่าตระกูลโกเลอร์มีประวัติการสมสู่กับญาติพี่น้องของตนเองตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1860 ชาลส์ และสเตลลา โกเลอร์ เป็นผู้อาวุโสที่สุดของตระกูลอาศัยร่วมกับลูกหลานทั้งชายหญิงจำนวน 5 คนภายในกระท่อมที่ทรุดโทรม
ตระกูลโกเลอร์อาศัยอยู่ห่างไกลกับชุมชนเกษตรกรรมในหุบเขาแอนนาโพลิสและเมืองใหญ่ใกล้เคียงเฉกเช่นตระกูลบนเขาทั่วไป ผู้ใหญ่ในตระกูลโกเลอร์หลายคนมีภาวะบกพร่องด้านสติปัญญา เรียนหนังสือมาน้อย และไม่ได้ทำงานที่เป็นแก่นสาร รายได้ส่วนใหญ่มาจากเงินสวัสดิการสังคม หรือออกไปรับจ้างในฟาร์มใกล้ ๆ เพียงครั้งคราว พวกเขายังชีพด้วยการตกปลา หาอาหารในป่า จำพวกเบอร์รี และผลไม้ป่าอื่น ๆ สมาชิกที่เป็นเด็กถูกบังคับให้ทำงานบ้าน เช่น เตรียมอาหาร หรือใช้ให้เด็ก ๆ ขนขยะที่ผู้ใหญ่ยัดไว้บนห้องใต้หลังคาจนเต็มออกไปทิ้ง
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา เด็ก ๆ จากตระกูลโกเลอร์พยายามแจ้งบุคคลภายนอกหรือเจ้าหน้าที่รัฐว่าพวกเขาถูกล่วงละเมิดทางเพศโดยสมาชิกในครอบครัวแต่กลับถูกปฏิเสธ และจำต้องกลับบ้านไปโดนสมาชิกผู้ใหญ่ในตระกูลลงโทษ กระทั่ง ค.ศ. 1984 มีเด็กหญิงจากตระกูลโกเลอร์วัย 14 ปี ได้แจ้งเรื่องกับเจ้าหน้าที่ในโรงเรียน โดยเปิดเผยว่าเธอถูกทารุณกรรม ทั้งต่อร่างกาย ทางเพศ และจิตใจมาอย่างยาวนาน ครั้นเมื่อมีการสอบสวนทางคดี เจ้าหน้าที่พบว่าเด็กจากตระกูลโกเลอร์จำนวนหนึ่งถูกล่วงละเมิดทางเพศด้วยน้ำมือของพ่อ แม่ ลุง ป้า น้า อา พี่สาว พี่ชาย เครือญาติ และอื่น ๆ ระหว่างที่ตำรวจกำลังสอบปากคำ ผู้ใหญ่ในตระกูลโกเลอร์ออกปากยอมรับอย่างเปิดเผย และโอ้อวดอีกว่าเคยล่วงประเวณีมาแล้วหลายรูปแบบ รวมทั้งมีเพศสัมพันธ์กับลูกหลานของตนเองที่ยังเด็ก พวกเขามักจะอ้างว่าเด็กเป็นฝ่ายเริ่มก่อนทุกครั้ง
การสอบสวนและสิ่งสืบเนื่อง
สมาชิกตระกูลโกเลอร์ที่เป็นเพศชายจำนวน 15 คน และเป็นหญิงอีกหนึ่งคน ถูกตั้งข้อกล่าวหาหลายร้อยเรื่อง ทั้งการร่วมประเวณีในหมู่เครือญาติ และการล่วงละเมิดทางเพศเด็กอายุไม่เกิน 5 ขวบ เดิมผู้ต้องหาสารภาพแล้ว แต่ต่อมาผู้ต้องหาได้กลับคำให้การ และปฏิเสธข้อกล่าวหาต่าง ๆ โดยอ้างว่าไม่ได้กระทำ งานหนักจึงตกเป็นของอัยการเต็มเวลาของเทศมณฑลคิงส์ ปกติแล้วเขาจะจัดการคดีข่มขืนเพียงหนึ่งหรือสองคดีต่อปี นอกนั้นก็มีเพียงคดีทำร้ายร่างกาย การลักขโมย การแต่งกายไม่สุภาพ และอาชญากรรมอื่น ๆ ซึ่งมีน้อยมาก ในเวลาต่อมาผู้ต้องหา 13 คน ถูกตัดสินจำคุก 1-7 ปี โดยวิลเลียม เดนนิส โกเลอร์ ได้รับโทษจำคุก 7 ปี ส่วนวิลเลียม เจมส์ โกเลอร์ หลานชาย ได้รับโทษจำคุก 4.5 ปี
จากคดีดังกล่าวทำให้ผู้คนหวนกลับมาสนใจสภาพอันยากไร้ของผู้คนจำนวนมากในเทศมณฑลคิงส์ บริเวณภูเขานอร์ทและภูเขาเซาท์มีประชากรยากจนราว 4,000 คน และพื้นเกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์รอบ ๆ เคนต์วิลล์ ก็มีเพิงพักที่ทำจากกระดาษของคนยากไร้จำนวนมาก พวกเขาถูกสังคมตั้งแง่รังเกียจ และทางการก็เพิกเฉยกับปัญหานี้ที่มีมายาวนานกว่าหนึ่งศตวรรษ ทั้ง ๆ ที่มีเอกสารที่แสดงให้เห็นถึงความถี่ของปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1860 อีกทั้งประชากรยังมีปัญหาด้านความพิการตั้งแต่กำเนิด และปัญหาบกพร่องทางสติปัญญาในระดับสูง ซึ่งประชากรที่มีรายได้น้อยเหล่านี้ล้วนทำงานหาเงินเพื่อสร้างบ้านที่มีเตาไฟขนาด 565 ตารางฟุตเป็นของตนเอง
กรณีของตระกูลโกเลอร์ ถือเป็นคดีอาชญากรรมที่อื้อฉาวจนกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศแคนาดา มีการตีพิมพ์หนังสือ On South Mountain: The Dark Secrets of the Goler Clan ("บนเขาเซาท์: ความลับดำมืดของตระกูลโกเลอร์") เขียนและตีพิมพ์ในปี 1998 ได้อธิบายเรื่องราวของคดีนี้ไว้โดยละเอียด ดอนนา โกเลอร์ หนึ่งในเด็กที่ถูกทารุณกรรม ซึ่งต่อมาได้ถูกย้ายออกจากบ้านโกเลอร์เมื่ออายุ 11 ปี ได้ผันตัวเป็นนักเคลื่อนไหวอย่างเปิดเผย เพื่อเรียกร้องให้มีการร่างกฎหมายล่วงละเมิดเด็กให้เข้มงวดมากยิ่งขึ้น เพื่อป้องกันการคุกคามเด็ก คำให้การของดอนนาเป็นหลักฐานสำคัญที่อัยการใช้ในการพิจารณาคดี
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี เป็นเขตการปกครองของคณะสงฆ์ในระดับจังหวัด ที่เกิดขึ้นจากการจัดแบ่งตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 ที่จัดให้มีการปกครองในระดับต่าง ๆ ตั้งแต่มหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุด มีเจ้าคณะใหญ่ เจ้าคณะภาค เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสเป็นลำดับสุดท้าย ในปัจจุบันในฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกายมีพระพิศาลศึกษากร วัดศรีโพธิมาลัย อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี เป็น เจ้าคณะจังหวัด
ประวัติ
รูปแบบการปกครองคณะสงฆ์ของไทย มีมาแต่ครั้งกรุงสุโขทัยที่จัดรูปแบบการปกครองเป็นฝ่ายคามวาสี และอรัญวาสี ซึ่งในสมัยอยุธยาก็ยังคงรูปแบบการปกครองนั้นมา จนกระทั่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อยมาตามลำดับ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การปกครองคณะสงฆ์ก็ยังจัดโดยมีตำแหน่งเปรียบเทียบดังนี้ ดังนั้นรูปแบบการปกครองคณะสงค์แต่เดิมในระดับจังหวัด จึงมีตำแหน่งเรียกว่า “สังฆปาโมกข์” มีหน้าที่ในการปกครองคณะสงค์ในระดับจังหวัด จนกระทั่งเมื่อมีการตรากฎหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์  ร.ศ. 121 พ.ศ. 2445อันกำหนดให้มีองค์กรมหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุดของคณะสงฆ์ และพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 (ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535) จึงมีองค์กรมหาเถรสมาคมอันมีอำนาจในการปกครองบริการกิจการคณะสงฆ์สุด ทั้งมีตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดในการบริหารปกครองคณะสงฆ์ระดับภูมิภาคด้วย
อำนาจหน้าที่
เจ้าคณะจังหวัด (รวมถึงเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาส) มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด ในเขตการปกครองของตน  ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย และตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
(อำนาจหน้าที่ เป็นทั้งในส่วนของเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสผู้ปกครองสงฆ์ )
พระราชปริยัติวัชราจารย์ ดร.(สุดใจ) จร.วัดใหม่กรงทอง ศรีมหาโพธิ์ พระมหาธนศักดิ์ ธมฺมโชโต ป.ธ.9 ดร. ผจร.วัดใหม่กรงทอง ศรีมหาโพธิ์ พระครูประโชติปริยัติคุณ(ประเชิญ) จร.วัดหลวงปรีชากูล พระครูถาวรโพธาภิรักษ์ ดร.(ถนอมศักดิ์) จร.วัดธรรมโพธิ์ศรี
เจ้าคณะอำเภอเมือง
พระครูภาวนาธรรมธารี ดร.(สัมพันธ์) จร.วัดป่ามะไฟ
พระครูนิเทศก์ธรรมนุกูล (จิรเดช) ผรจ.วัดสง่างาม
พระศรีวัชรธรรมภาณ(สมนึก) ปธ.๙ จล.วัดบางกระเบา
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอเมือง
พระครูประภากรกิจพิมล จร.วัดเกาะเค็ดนอก พระครูคชสารมุนีวงศ์ (ใบ) จร.วัดคชสารมุนี พระครูถาวรธรรมานุรักษ์ จร.วัดเลียบ พระครูขันติธรรมธร (ประดิษฐ์) จร.วัดภักดีสุนทราวาส พระครูจันทวรกิจจาภรณ์ จร.วัดเนินดินแดง พระครูประสิทธิชัย จร.วัดเทพประสิทธยาราม พระครูสถิตสุทธิคุณ จร.วัดโคกมะกอก พระครูประภัศร์จันทคุณ จร.วัดเนินหอม พระครูปลัดศราวุฒิ กิตติปัญโญ ผจร.วัดเนินหอม พระครูจันทศีลวิสุทธิ์ จร.วัดหนองกระจับ พระครูสุทธิสารโสภณ จร.วัดโบสถ์ พระปลัด เสมอ จนฺทธมฺโม จร.วัดธรรมารังสฤษฎิ์ พระครูโสภรกิจจานุการ รจร.วัดสง่างาม พระครูจารุสารธรรม จร.วัดดงพระราม พระครูสุเมธธรรมรักขิต พระครูเวฬุธรรมานุรักษ์ จร.วัดแหลมไผ่
เจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี
พระครูรัตนสุทธิคุณ (โพธิ์ศรี) จร.วัดรัตนชมภู พระปลัดสมศักดิ์ สิริธมโม จร.วัดศีรษะเมือง พระครูวิจิตรธรรมรังษี (ไสว) จร.วัดสามัคคีสโมสร (หนองจิก) พระพงษ์ศักดิ์ สุภาจาโร รจร.วัดโนนสะอาด พระครูโอภาสจันทสิริ ดร. (สำรวย) จร.วัดสว่างอารมณ์ พระมหาเสน่ห์ มากผล วัดท่าพาณิชย์
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระครูสุปัญญาภรณ์ (จ่อย) จร.วัดพระยาทำ พระครูสุตปัญญาวัฒน์ จร.วัดทุ่งแฝก พระมหาจอม ปญฺญาธโร  จร.วัดบรรพตรัตนาราม (เขาไม้แก้ว) พระปลัดสมศักดิ์ สิริธมฺโม  จร.วัดศีรษะเมือง พระครูบดินทร์เดชาภิวัฒน์ (ขันตี) จร.วัดหลวงบดินทร์เดชา พระครูรัตนปัญญารังษี จร.วัดแก้วฟ้ารังษี พระครูจักรธรรมโสภิต จร.วัดหนองนาใน พระครูสุวรรณกิตติพิมล จร.วัดนาคำ พระครูอรุณธรรมธาดา จร.วัดราษฏร์รังษี พระครูวิมลวีรธรรม จร.วัดโนนสะอาด พระครูวิมลธรรมโฆษิต จร.วัดนูประสาทวราวาส พระครูบรรพตเขมาภิวัฒน์ จร.วัดบรรพตเขมาราม พระครูวิชัยสิริคุณ จร.วัดหนองศรีวิชัย พระครูกิตติปัญญาธร จร.วัดเขาวงศ์ พระครูกิตติวรานุกูล จร.วัดศรีกบินทร์ พระครูประโชติพรหมวรคุณ จร.วัดวังกวาง
พระครูปริยัติวรานุยุต จร.วัดเขาลูกช้าง พระครูวิสิฐวรรณาภรณ์ (วินัย) จร.วัดหนองนมหนู พระครูอุดมธรรมธารี จร.วัดวังบัวทอง เจ้าอธิการอุกฤษ ณฏฺฐิโก  จร.วัดจันทรังษี พระครูปรีชาธรรมวิมล จร.วัดโพธิ์ศรีถาวร
เจ้าคณะอำเภอประจันตคาม
พระครูประโชติสารธรรม จร.วัดโคกสว่าง พระครูประทีปสิทธิคุณ จร.วัดนาแขม พระครูมงคลธรรมโสภณ จร.วัดแจ้ง (เมืองเก่า) พระครูสถิตธรรมกิจ (เสถียร) จร.วัดเกาะแดง
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระครูสุเมธธรรมโกศล (สมพงษ์) จร.วัดบ้านโนน พระมหา ณรงค์ ปญฺญาวุฑฺโฒ ป.ธ.๔ จร.วัดเกาะมะไฟ พระครูประทีปสิทธิคุณ จร.วัดนาแขม พระครูพิพัฒน์ปัญญาภรณ์ จร.ศรีสุทธาวาส เจ้าอธิการประสิทธิชัย อุปสโม จร.วัดหนองคุ้ม พระครูจันทศีลคุณ จร.วัดศรีจันทราราม พระครูสุทธโพธิกิจ จร.วัดโพธิ์งาม (บ้านต้น) พระครูโสภณจันทวิมล จร.วัดโนนสะอาด พระครูประสิทธิวรธรรม จร.วัดบุฝ้าย พระครูกิตติสารประสิทธิ์ จร.วัดทัพช้าง (เมืองใหม่) พระครูปัญญาประสิทธิ์ จร.วัดหนองกระจับ พระครูสุภัทรปัญญาคุณ (ภาติยะ) จร.วัดประดิษฐาราม (เนินค้อ)
เจ้าคณะอำเภอศรีมหาโพธิ
พระครูประสุตศีลคุณ จร.วัดราษฎร์เจริญศรัทธาธรรม พระครูวินัยธรสุภชัย ธมฺมธโร รจร.วัดราษฎร์เจริญศรัทธาธรรม
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระมหาธนศักดิ์ ธมฺมโชโต ป.ธ.9 ผจร.วัดใหม่กรงทอง พระครูพิพัฒน์ธรรมภาณี จร.วัดประทุมบูชา พระมหาประพันธ์ ณฎฐิโก ปธ.๖ รจร.วัดปทุมวนาวาส พระครูบุญเขตตาภรณ์ จร.วัดใหม่นาบุญ พระครูวิมลสิริสาร จร.วัดอรัญญไพรศรี (บ้านทาม) พระครูจันทสารสุนทร (สมชัย) จร.วัดบ้านกุดตาเสก พระครูศรีเมตตาภรณ์ (สมคิด) จร.วัดโป่งไผ่ พระครูสังฆรักษ์อโนไทย อนุภัทโท จร.วัดโพธิ์ทอง พระมหาสมชาย ปิยธโร  จร.วัดศรีโพธิมาลัย
เจ้าคณะอำเภอบ้านสร้าง
พระสิทธิวีรานุวัฒน์ จร.วัดกระทุ่มแพ้ว พระครูปิยธรรมพิทักษ์ จร.พิทักษ์โสภณ
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระครูโฆษิตปริยัติกิจ จร.วัดบางเตย พระครูสิริวิสุทธิคุณ จร.อินทาราม พระครูประภากรโพธิวัฒน์ (สมยศ) จร.วัดใหม่โพธิ์เย็น พระครูสิทธิพัฒนาภรณ์ ผจร.วัดกระทุ่มแพ้ว
เจ้าคณะอำเภอนาดี
พระครูศรีธรรมวิสุทธิ์ (สนาม) ปธ.6 วัดทับไทรธรรมาราม พระมหารณพง กิตฺติวุฑโฒ ป.ธ.4 จร.แก่งดินสอ พระครูปริยัติบุญวัฒน์ จร.วัดโคกสว่าง
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระครูสุนทรสารคุณ จร.วัดพันธ์ศรี พระครูญาณวัฒโนภาส (คำภา) จร.วัดด่านตะกั่วสามัคคี พระครูโพธิกิจจานุการ รจร.วัดโพธิ์ศรี พระครูรัตนเขตตาภิรมย์ จร.วัดรัตนเนตตาราม พระครูวิชัยโพธาภิรมย์ (เชี่ยวชาญ) จร.วัดโพธาราม พระครูถาวรสุวรรณโชติ จร.วัดคลองมะไฟ พระครูสันติกิจจานุกูล จร.วัดสระแท่น
เจ้าคณะอำเภอศรีมโหสถ
พระครูโสภณเวฬพิทักษ์ จร.วัดไผ่งาม พระครูปริยัติสุทธิโสภณ (สำรอง) จร.วัดโคกพนมดี
เจ้าคณะตำบลในเขตอำเภอ
พระครูอภินันทวรคุณ จร.วัดหนองสะแก พระครูจันทสราธิคุณ จร.วัดสระมรกต พระครูปริยัติสุทธิโสภณ ปธ.๔ (สำรอง) จร.วัดโคกพนมดี
ข้อมูลทางพระพุทธศาสนาของจังหวัดปราจีนบุรี
- วัด /สำนักสงฆ์			จำนวน 	385	แห่ง
- ที่พักสงฆ์ 			จำนวน   	105	แห่ง
2.วัดแก้วพิจิตร	 	ตำบลหน้าเมือง		อำเภอเมืองปราจีนบุรี
- พระสงฆ์			จำนวน      4,056  	รูป
- สามเณร		 	จำนวน          378  	รูป
รวมทั้งสิ้น		จำนวน	     4,434     รูป
1. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี	แห่งที่ 1	 วัดบางกระเบา
2. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี	แห่งที่ 2	 วัดบางคาง
3. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี	แห่งที่ 3	 วัดแก้วสามัคคี
6. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี	แห่งที่ 6	 วัดต้นโพธิ์ศรีมหาโพธิ
7. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี(ธ)แห่งที่ 1	 วัดป่าประดู่
1. พระพิศาลศึกษากร (สุดใจ)	 เจ้าคณะจังหวัด (ม)	 วัดศรีโพธิมาลัย	 อำเภอศรีมหาโพธิ
2. พระครูสิริพัฒนโสภณ (เสริม)	 ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัด (ม)  วัดสง่างาม	 อำเภอเมืองปราจีนบุรี
3. พระครูรัตนสุทธิคุณ	 เจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี (ม)	วัดรัตนชมภู	อำเภอกบินทร์บุรี
4. พระครูประโชติปริยัติคุณ (ประเชิญ) รองเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี รูปที่ 1   วัดหลวงปรีชากูล  อำเภอเมืองปราจีนบุรี
5. พระครูวีรญาณประยุต	 ที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอนาดี (ม)		วัดโพธิ์ศรี	 อำเภอนาดี
6. พระครูประโชติสารธรรม 	เจ้าคณะอำเภอประจันตคาม (ม)	วัดโคกสว่าง	 อำเภอประจันตคาม
7. พระครูวิจิตรรัตนคุณ (สุนิพล อคฺคจิตฺโต) ที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอประจันตคาม (ม) วัดมะกอกแก้ว อำเภอประจันตคาม
8. พระครูโสภณเวฬุพิทักษ์ 	 เจ้าคณะอำเภอศรีมโหสถ (ม)	วัดไผ่งาม	 อำเภอศรีมโหสถ
9. พระสิทธิวีรานุวัฒน์	เจ้าคณะอำเภอบ้านสร้าง (ม) 	วัดกระทุ่มแพ้ว	อำเภอบ้านสร้าง
10. พระครูถาวรโพธาภิรักษ์ ดร. (ถนอมศักดิ์ ถาวรธมฺโม) รองเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี รูปที่ 2  วัดธรรมโพธิ์ศรี     อำเภอศรีมหาโพธิ
11. พระครูวิจิตรธรรมรังษี (ไสว) รองเจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี รูปที่1 วัดสามัคคีสโมสร อ.กบินทร์บุรี
12. พระครูโอภาสจันทสิริ ดร. รองเจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี รูปที่ 2 วัดสว่างอารมณ์ อ.กบินทร์บุรี
14. พระครูศรีธรรมวิสุทธิ์ (สนาม อริโย) เจ้าคณะอำเภอนาดี วัดทับไทรธรรมาราม อ.นาดี
15. พระครูมงคลธรรมโสภณ รองเจ้าคณะอำเภอประจันตคาม รูปที่1 วัดแจ้ง อ.ประจันตคาม
16. พระครูสถิตธรรมกิจ (เสถียร ติสฺสวโร) รองเจ้าคณะอำเภอประจันตคาม รูปที่2 วัดเกาะแดง อ.ประจันตคาม
17. พระครูประสุตศีลคุณ รก.เจ้าคณะอำเภอศรีมหาโพธิ์ วัดราษฎร์เจริญศรัทธาธรรม อ.ศรีมหาโพธิ์
1. พระบูรพาคณาจารย์ (น้อม)	เจ้าคณะตำบลประจันตคาม(ธ)	วัดป่าบ้านโง้ง  	  อำเภอประจันตคาม
2. พระพิศาลศึกษากร (สุดใจ ยโสธโร ป.ธ.๔)	 เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี (ม)	วัดใหม่กรงทอง	 อำเภอศรีมหาโพธิ
3. พระสิทธิวีรานุวัฒน์ 	 เจ้าคณะอำเภอบ้านสร้าง (ม) 	วัดกระทุ่มแพ้ว  	   อำเภอบ้านสร้าง
4. พระศรีวชิรธรรมภาณ (สมนึก กิตฺติโสภโณ ป.ธ.๙)  รองเจ้าคณะอำเภอเมืองปราจีนบุรี  วัดบางกระเบา อำเภอบ้านสร้าง
1. เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี ( มหานิกาย )				1	รูป
2. เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี – สระแก้ว (ธรรมยุต)			1	รูป
3. รองเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี ( มหานิกาย )			2	รูป.
4. เจ้าคณะอำเภอ ( มหานิกาย )					7	รูป
5. เจ้าคณะอำเภอ ( ธรรมยุต )					      1	รูป
6. รองเจ้าคณะอำเภอ ( มหานิกาย )				      6 	รูป.
7. เจ้าคณะตำบล(มหานิกาย 60 รูป ธรรมยุต 4 รูป)	     64	รูป
8. พระวิปัสสนาจารย์					จำนวน	     112	รูป
1. หลวงพ่อจาด ( พระครูสิทธิสารคุณ )	 	วัดบางกระเบา 	  	อำเภอบ้านสร้าง
2. หลวงพ่อผิว ( พระครูสีลวิสุทธาจารย์ ) 		วัดสง่างาม 		       อำเภอเมืองปราจีนบุรี
4. หลวงพ่อเอีย ( พระครูสังวรกิตติคุณ ) 	 	วัดบ้านด่านศรัทธาอุดม 	อำเภอประจันตคาม
5. หลวงพ่อพุก (พระครูกบินทร์จริยาวิมุต ) 	วัดพระยาทำ 		อำเภอกบินทร์บุรี
6. หลวงพ่อทอง ( พระครูปราจีนมุนี ) 		วัดหลวงปรีชากูล  	อำเภอเมืองปราจีนบุรี
7. หลวงพ่อทรัพย์ (พระวิสุทธิธรรมาจารย์)          วัดใหม่กรงทอง            อำเภอศรีมหาโพธิ
1. อุทยานการศึกษา					 8	แห่ง
2. วัดพัฒนาตัวอย่าง					25	แห่ง
3. วัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น			13	แห่ง
4. วัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่นเฉลิมพระเกียรติ	 1	แห่ง (วัดกระทุ่มแพ้ว  อำเภอบ้านสร้าง)
แผนกสามัญศึกษา		จำนวน 		  1	แห่ง	(วัดแจ้ง  อำเภอประจันตคาม)
1.วัดบางแตน			ตำบลบางแตน			อำเภอบ้านสร้าง
2.วัดบ้านสร้าง			ตำบลบ้านสร้าง			อำเภอบ้านสร้าง
3.ศูนย์สังฆศาสน์ธำรง		ตำบลนนทรี			       อำเภอกบินทร์บุรี
5.วัดสง่างาม 			ตำบลบางบริบูรณ์		       อำเภอเมืองปราจีนบุรี
6.วัดสว่างอารมณ์		       ตำบลเมืองเก่า			อำเภอกบินทร์บุรี
7.วัดแจ้ง			       ตำบลประจันตคาม		        อำเภอประจันตคาม
8.วัดเขาวงศ์			ตำบลย่านรี			       อำเภอกบินทร์บุรี
9.วัดวังกวาง			ตำบลวังท่าช้าง			อำเภอกบินทร์บุรี
2.วัดแก้วพิจิตร			ตำบลหน้าเมือง			อำเภอเมืองปราจีนบุรี
LK-99
LK-99 (จาก ลี-คิม-1999) เป็นโลหะสีเทาดำที่ดัดแปลงมาจากตะกั่วและอะพาไทต์มีลักษณะพิเศษเป็นตัวนำไฟฟ้าในสภาพนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิห้อง โดยมีโครงสร้างโมเลกุลในลักษณะหกเหลี่ยม โดยวัสดุนี้คิดค้นในห้องวิจัยของนักวิจัยชาวเกาหลี ซุกแบ ลี (이석배) และ จี-ฮุน คิม (김지훈)จากมหาวิทยาลัยเกาหลี โดยทีมวิจัยได้กล่าวถึงความพิเศษของวัสดุนี้ว่าสามารถนำไฟฟ้าอย่างยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง และที่อุณหภูมิต่ำกว่า 400 K
แม้กระนั้น วัสดุนี้ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าสามารถนำไฟฟ้าอย่างยิ่งยวดได้จริง โดยมีนักวิจัยหลายคนทั่วโลกได้ทำการทดลองซ้ำแต่ไม่สามารถผลิตวัสดุชนิดนี้ออกมาได้ และยิ่งไปกว่านั้นผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เกิดจากสำนักพิมพ์อิสระที่ไม่ได้มีผู้เชี่ยวชาญตรวจทาน
ภาษาโตเบโล
ภาษาโตเบโล (bahasa Tobelo) เป็นภาษากลุ่มปาปัวตะวันตกภาษาหนึ่ง ใช้พูดกันในเกาะฮัลมาเฮราและเกาะข้างเคียงทางภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโตเบโลอยู่ในตำบลโตเบโล ทางชายฝั่งตะวันตกของอ่าวกาโอ
พยัญชนะ
เสียงพยัญชนะในวงเล็บพบเฉพาะในคำยืมหรือในภาษาถิ่นอื่น ๆ ของภาษาโตเบโล
สระ
สระระดับกลาง หน้า มีการแปรอยู่ระหว่าง กับ
โทนี พาร์กเกอร์
โทนี พาร์กเกอร์ (Tony Parker) เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักบาสเกตบอลมืออาชีพของ NBA อยู่ทีม San Antonio Spur และทีมชาติของประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นลูกชายของอดีตนักบาสเกตบอลมืออาชีพและเขาถูกเลือกให้มาเล่นใน San Antonio Spur ในปี 2001 เขาได้รับเลือกให้เป็น Point Guard ตั้งแต่เข้าร่วมทีม เพื่อนๆ ของเขาโหวตให้เป็นผู้เล่นที่ทำคะแนนได้ดีที่สุดและเขาได้ช่วยให้ San Antonio Spur ชนะ NBA Championship ด้วยกันถึงสามครั้งในปี 2003, 2005 และ 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็น NBA All-star ถึงสามครั้งด้วยกันและได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในนัดชิงชนะเลิศ เขาได้สมรสกับ อีวา ลองโกเรีย นักแสดงชื่อดังของ Hollywood ซึ่งอายุมากกว่า 7 ปี พวกเขาสมรสกันในโบสถ์ที่ฝรั่งเศส ที่มีชื่อว่า Saint-Germain l'Auxerrois Churchใน กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ไทย-ญี่ปุ่น
ไทย-ญี่ปุ่น อาจหมายถึง
คิม แท-ก็อน
นักบุญอันดรูว์ คิม แท-ก็อน (김대건 안드레아 Gim Dae-geon Andeurea) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีองค์แรก ได้พลีชีพเป็นมรณสักขี และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1984 และได้รับการยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์บาทหลวงชาวเกาหลี
โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล
โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล (Siam InterContinental Hotel) เป็นอดีตสิ่งก่อสร้างประเภทโรงแรมในบริเวณย่านสยาม ริมถนนพระรามที่ 1 เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเดิมเป็นสวนผลไม้ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ซึ่งอยู่ในบริเวณวังสระปทุม ต่อมาบริษัท บางกอกอินเตอร์คอนติเนนตอล โฮเต็ลส จำกัด ได้ขอเช่าที่ดินเพื่อก่อสร้างโรงแรม โดยเป็นการร่วมทุนกับกลุ่มโรงแรมและรีสอร์ทอินเตอร์คอนติเนนตัล ซึ่งในขณะนั้นเป็นธุรกิจในเครือแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวส์ โดยสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2507 โรงแรมเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2509 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2511
คิม แท-ก็อน
ประวัติ
นักบุญคิม แท-ก็อน เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1821 ในชนชั้นยังบัน บิดามารดาของท่านเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์แล้ว และให้ท่านรับศีลล้างบาปเมื่ออายุได้ 15 ปี ได้รับศาสนนามว่า อันดรูว์ ต่อมาถูกส่งไปเรียนที่เซมินารีของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสในมาเก๊าและประเทศฟิลิปปินส์ และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เซี่ยงไฮ้ในปี ค.ศ. 1844 โดยมีมุขนายกฌ็อง-โฌแซ็ฟ-ฌ็อง-บาติสต์ แฟเรออล ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังเกาหลีในขณะนั้น เป็นผู้โปรดศีล เมื่อบวชแล้วจึงเดินทางกลับเกาหลีเพื่อทำการประกาศข่าวดี แต่เกาหลีในสมัยนั้น (ราชวงศ์โชซ็อน) มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก คริสต์ศาสนิกชนคาทอลิกจำนวนมากถูกจับและตัดสินประหารชีวิต
โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล
โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล ถือเป็นโรงแรมแห่งแรกของไทยที่บริหารโดยกลุ่มธุรกิจโรงแรมจากต่างประเทศ ตั้งอยู่บนพื้นที่ 65 ไร่ ประกอบด้วยห้องพักจำนวน 411 ห้อง ต่อมาลดลงเป็น 389 ห้อง โดยห้องพักตั้งอยู่ในอาคารรูปตัววายสูงสองชั้นจำนวนสองอาคาร กับอาคารรูปตัววีสูงหกชั้นอีกหนึ่งอาคาร และมีร้านอาหาร ห้องจัดเลี้ยง ซึ่งมีห้องแกรนด์สยามบอลรูม ความจุสูงสุด 2,500 ที่นั่ง เป็นห้องจัดเลี้ยงใหญ่ที่สุด นอกจากนี้ยังมีสระว่ายน้ำ ศูนย์กีฬา ย่านร้านค้า และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ โดยอาคารหลักของโรงแรม ออกแบบโดยสถาปนิกชาวสหรัฐ โจเซฟ พี. ซาเลอร์โน
เมื่อโรงแรมดำเนินกิจการมาครบ 30 ปี ครบกำหนดสัญญาเช่าในปี พ.ศ. 2538 และได้รับการขยายอายุสัญญาต่อไปอีก 30 ปี อีกทั้งมีโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่บนพื้นที่เดิมของโรงแรม เพื่อให้เหมาะสมกับมูลค่าของที่ดินที่เพิ่มสูงขึ้น จึงได้ยุติการดำเนินกิจการโรงแรม เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2545 และต่อมาได้รื้อสิ่งปลูกสร้างในบริเวณดังกล่าวทั้งหมด เพื่อพัฒนาเป็นศูนย์การค้าสยามพารากอน
คิม แท-ก็อน
ประวัติ
บาทหลวงคิมถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1846 ขณะมีอายุได้เพียง 25 ปี
การยกย่อง
บาทหลวงอันดรูว์ คิม แท-ก็อน ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1925 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญพร้อมกับเพื่อนมรณสักขีแห่งเกาหลีอีก 102 คนเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 กำหนดวันฉลองตรงกับวันที่ 20 กันยายนของทุกปี
คณะอุร์สุลิน
ประวัติ
อันเจลา เมรีชี สตรีชาวอิตาลี สมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส ได้เล็งเห็นความสำคัญของการให้การศึกษาแก่เยาวชนหญิง ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1532 อันเจลาจึงได้รวมรวบหญิงสาวและหญิงม่ายมาตั้งเป็นคัมพานีของนักบุญอุร์สุลา (Company of St. Ursula) มีสถานะเป็นสถาบันฆราวาสผู้ถวายตน (คือกลุ่มผู้ถวายตัวต่อพระเจ้า โดยปฏิบัติตามคำแนะนำแห่งพระวรสาร 3 ข้อ แต่ยังอาศัยอยู่ในบ้านของตนร่วมกับฆราวาสอื่น ๆ) และถือเอานักบุญอุร์สุลาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์คณะ
เมื่ออันเจลาถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1540 คณะยังขยายตัวอยู่อย่างต่อเนื่อง จนแพร่หลายไปทั่วยุโรป ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สมาชิกของคณะที่เดิมอยู่แบบฆราวาสก็เริ่มอยู่รวมกันเป็นกลุ่มอย่างนักพรตหญิงและอาศัยในอาราม ซึ่งแต่ละอารามปกครองตนเองเป็นอิสระไม่ขึ้นกับอารามอื่น ๆ แต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับของมุขนายกประจำมุขมณฑลที่อารามนั้นตั้งอยู่ จึงกลายเป็นคณะนักบวชอารามิกโดยสมบูรณ์ มีชื่อว่าคณะของนักบุญอุร์สุลา (Order of St. Ursula) สมาชิกของคณะยังคงเน้นทำงานด้านการจัดการศึกษา และได้แพร่หลายมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19
ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 เห็นว่าอาราคณะอุร์สุลินมีอยู่หลายคณะกระจายตามมุขมณฑลต่าง ๆ สมควรจะรวมให้เป็นคณะเดียวกันภายใต้อัคราธิการิณีคนเดียวที่ประจำอยู่กรุงโรม การทำงานจะได้มีประสิทธิภาพขึ้น คุณแม่อธิการิณีมารี เดอ แซ็งฌูว์เลียง โอบรี แห่งอารามบรัวจึงส่งจดหมายเชิญอธิการิณีอารามคณะอุร์สุลินมาร่วมประชุมกันที่กรุงโรม ปรากฏว่ามีทั้งสิ้น 71 อารามที่ยอมตกลงเข้าร่วม จึงเกิดเป็นคณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน และคุณแม่มารีย์เป็นอัคราธิการิณีคนแรก สหภาพโรมันนี้ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1900 จึงถือว่าวันนี้เป็นวันก่อตั้งคณะ
ฝ่าย "คัมพานีของนักบุญอุร์สุลา" ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมสุดของคณะอุร์สุลินได้เสื่อมลง จนหายไปในสมัยที่จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 รุกรานอิตาลี ต่อมาราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 มัดดาเลนาและเอลีซาเบตตา พี่น้องตระกูลจีเรลลี ได้รื้อฟื้นคัมพานีขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างกลุ่มฆราวาสช่วยงานมุขนายกจีราลาโม เดย์ กอนตี แวร์เซรี (Girolamo dei Conti Verzeri) คณะฆราวาสนี้แพร่หลายไปในหลายประเทศ โดยแยกกันปกครองเป็นอิสระ ผู้นำภายในคณะจึงมีดำริจะรวมแต่ละเป็นสมาพันธ์เดียว ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ.1958 จึงได้รับการรับรองจากสันตะสำนักในชื่อใหม่ว่าสถาบันฆราวาสผู้ถวายตนของนักบุญอันเจลา เมรีชี (Secular Institute of St. Angelia Merici)
สาธารณรัฐสังคมอิตาลี
สาธารณรัฐสังคมอิตาลี (Repubblica Sociale Italiana, RSI) เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายและในประวัติศาสตร์คือ สาธารณรัฐซาโล (Repubblica di Salò ) เป็นรัฐหุ่นเชิดของเยอรมันด้วยการรับรองที่จำกัดซึ่งถูกสร้างขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ดำรงอยู่นับตั้งแต่เริ่มต้นด้วยเยอรมันเข้ายึดครองอิตาลีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 จนกระทั่งการยอมจำนนของกองทัพเยอรมันในอิตาลีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
สาธารณรัฐสังคมอิตาลีเป็นประเทศที่ถือกำเนิดเป็นครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายของรัฐฟาสซิสต์อิตาลีและภายใต้การนำของดูเช เบนิโต มุสโสลินี และพรรคฟาสซิสต์รีพับลิกันของเขาได้หันไปเป็นผู้ต่อต้านระบอบราชาธิปไตย ซึ่งได้พยายามที่จะปรับปรุงแก้ไขและให้ทันสมัยของหลักคำสอนลัทธิฟาสซิสต์ในแนวทางที่เป็นกลางและซับซ้อนมากขึ้น รัฐได้ประกาศว่ากรุงโรมเป็นเมืองหลวงแต่ในทางพฤตินัย ซึ่งตั้งอยู่ที่ซาโล (ดังนั้นจึงเป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการ) เมืองขนาดเล็กบนทะเลสาบการ์ดา ใกล้กับเบรชชา ที่มุสโสลินีและกระทรวงการต่างประเทศได้ตั้งสำนักงานใหญ่ที่นั้น สาธารณรัฐสังคมอิตาลีมีอำนาจอธิปไตยในนามในทางภาคเหนือและกลางของอิตาลี แต่ต้องพึ่งพาทหารเยอรมันเพื่อรักษาการควบคุมเป็นส่วนใหญ่
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1943 ภายหลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรได้ผลักดันอิตาลีออกจากแอฟริกาเหนือและจากนั้นก็บุกครองเกาะซิซิลี สภาใหญ่ฟาสซิสต์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ได้รับสั่งให้ทำการล้มล้างและจับกุมมุสโสลินี รัฐบาลใหม่ได้เริ่มทำการเจรจาสันติภาพอย่างลับๆกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อการสงบศึกที่แคสซิเบียได้ถูกประกาศ เมื่อวันที่ 8 กันยายน เยอรมนีได้เตรียมความพร้อมและเข้าแทรกแซงอย่างรวดเร็ว เยอรมนีได้เข้ายึดครองควบคุมทางตอนเหนือครึ่งหนึ่งของอิตาลี ได้ปลดปล่อยมุสโสลินีออกจากที่คุมขังและพาเขาไปยังพื้นที่ที่เยอรมันยึดครองเพื่อจัดตั้งระบอบประเทศรัฐบริวาร สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ถูกประกาศขึ้น เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1943 แม้ว่าสาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้กล่าวอ้างว่าดินแดนส่วนใหญ่ของอิตาลีเป็นสิทธิ์อันชอบธรรม มันได้ควบคุมทางการเมืองในส่วนที่เหลือน้อยอย่างมากของอิตาลี สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้รับรองทางการทูตจากเยอรมนี ญี่ปุ่น และรัฐหุ่นเชิดของพวกเขาเท่านั้น
เมื่อประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1945 สาธารณรัฐฟาสซิสต์ของมุสโสลินีได้ล่มสลายลง ในอิตาลี, วันนั้นได้เป็นที่รู้จักกันคือ วันปลดปล่อย ( festa della liberazione ) ซึ่งวันนั้นเป็นการก่อการกำเริบของพลพรรคทั่วไป พร้อมกับความพยายามของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงการรุกอิตาลีครั้งสุดท้ายของพวกเขา ได้จัดการขับไล่เยอรมันออกไปจากอิตาลีเกือบทั้งหมด เมื่อถึงจุดสิ้นสุด สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ดำรงอยู่นานกว่าเก้าเดือนเศษ เมื่อวันที่ 27 เมษายน พลพรรคได้จับกุมมุสโสลินี อนุภรรยาของเขา (คลาล่า แปตะชิ) รัฐมนตรีของสาธารณรัฐสังคมอิตาลีและฟาสซิสต์อิตาลีคนอื่นๆอีกหลายคน ในขณะที่พวกเขาได้พยายามหลบหนี เมื่อวันที่ 28 เมษายน พลพรรคได้ประหารชีวิตแก่มุสโสลินีและนักโทษคนอื่นๆจำนวนมาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โรดอลโฟ กราซีอานี ได้ยอมจำนนในส่วนที่เหลืออยู่ของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี หนึ่งวันก่อนที่กองทัพเยอรมันในอิตาลีจะยอมจำนน-นี้ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี
เดอะฮิลส์ (เพลง)
"เดอะฮิลส์" (The Hills) เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา เดอะวีกเอนด์ เพลงออกจำหน่ายวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มที่สอง บิวตีบีไฮด์เดอะแมดเนส (2015)
การปะทุของเขาวิซูเวียส ค.ศ. 79
เขาวิซูเวียสเป็นภูเขาไฟสลับชั้น (stratovolcano) ตั้งอยู่ในประเทศอิตาลีปัจจุบัน เคยปะทุขึ้นใน ค.ศ. 79 จัดเป็นการปะทุของภูเขาไฟที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ยุโรป นักประวัติศาสตร์ทราบเรื่องการปะทุครั้งนี้จากบันทึกของพลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger) นักการเมืองและกวีชาวโรมันซึ่งเห็นเหตุการณ์มาด้วยตาตนเอง การปะทุครั้งนี้ยังเป็นที่มาของคำศัพท์ว่า "การปะทุแบบวิซูเวียส" (Vesuvian eruption) ที่ใช้เรียกการประทุประเภทหนึ่งของภูเขาไฟ
ในเหตุการณ์นั้น เขาวิซูเวียสพ่นกลุ่มควันพิษที่ประกอบด้วยเทฟรา (tephra) และก๊าซภูเขาไฟ (volcanic gas) อันเดือดจัด ออกมาอย่างรุนแรงเป็นแนวสูงถึง 33 กิโลเมตร ทั้งยังพ่นหินหลอมเหลว (molten rock), หินพัมมิซ (pumice) ป่นละเอียด, และเถ้าภูเขาไฟ (volcanic ash) ออกมาเป็นปริมาณสูงถึง 1.5 ล้านตันต่อวินาที จนที่สุด ก็ปล่อยพลังงานความร้อน (thermal energy) ขนาดเทียบเท่าที่เกิดในเหตุการณ์ระเบิดที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ ออกมาถึง 100,000 ครั้ง เป็นเหตุให้ชุมชนชาวโรมันหลายแห่งถึงแก่ความพินาศ และถูกฝังภายใต้ระลอกตะกอนภูเขาไฟ (pyroclastic surge) และหินเถ้าภูเขาไฟ (tuff) จำนวนมหาศาล ชุมชนซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี คือ ปอมเปอี (Pompeii) และเฮอร์คิวเลเนียม (Herculaneum) ซึ่งมีประชากรรวม 16,000–20,000 คน มีการพบศพคนกว่า 1,500 ราย แต่ยอดผู้เสียชีวิตยังไม่อาจกำหนดแน่ได้
ตำรวจภูธรภาค 8
ตำรวจภูธรภาค 8 เป็นส่วนราชการของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ระดับกองบัญชาการ ส่วนป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม มีหน้าที่ดูแล 7 จังหวัดในภาคใต้ตอนบนของประเทศไทย รวมพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 41,565 ตารางกิโลเมตร
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2491 ได้มีการก่อตั้งกองบัญชการตำรวจภูธรขึ้น แบ่งกองบังคับการออกเป็น 9 เขต ซึ่งพื้นที่ภาคใต้ตอนบน 7 จังหวัด อยู่ภายใต้การดูแลของตำรวจเขต 8 มีที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้ปรับไปใช้การแบ่งเขตตามกองทัพภาคของทหารที่มี 4 เขต กลายเป็นกองบัญชาการตำรวจภูธร 4 มีที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดสงขลา ทำให้พื้นที่เขต 8 และ 9 เดิมถูกยุบรวมแบ่งเป็นกองบังคับการตำรวจภูธร 10, 11 และ 12 ซึ่งกองบังคับการตำรวจภูธร 10 มีพื้นที่รับผิดชอบ 5 จังหวัด ประกอบไปด้วย สุราษฎร์ธานี ชุมพร ระนอง พังงา และภูเก็ต และได้สร้างอาคารสำนักงานขึ้นในพื้นที่อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี และเปิดทำการโดยมี พล.ต.อ. เภา สารสิน อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้นเป็นประธาน
จากนั้นในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้มีการปรับโครงสร้างของกรมตำรวจ ยุบเลิกกองบัญชาการตำรวจภูธร 1 - 4 พร้อมกับยกเลิกกองบังคับการตำรวจภูธร และแบ่งใหม่เป็น 9 ภาค ซึ่งในพื้นที่กองบังคับการตำรวจภูธร 10 เดิมนั้นถูกแทนที่ด้วยสำนักงานตำรวจภาค 8 โดยเพิ่มจังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดกระบี่เข้ามา โดยยังใช้อาคารสำนักงานเดิม โดยในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ได้มีการปรับโครงสร้างเปลี่ยนเป็นตำรวจภูธรภาค 1 - 9 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจกระทรวงมหาดไทย ตำรวจภูธรภาค 8 จึงมีพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการ 7 จังหวัด
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวช ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติได้มีแนวนโยบายในการปรับขยายพื้นที่เพื่อรองรับการเติบโตขององค์กร พล.ต.ต.ธานี ทวีชศรี ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 8 ในขณะนั้นจึงได้สั่งการให้หน่วยต่าง ๆ ในสังกัดจัดหาพื้นที่ที่มีความเหมาะสม โดยได้เลือกพื้นที่ในจังหวัดภูเก็ต ซึ่ง พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ได้เป็นประธานในการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ตำรวจภูธรภาค 8 และงานอำนวยการได้ย้ายมาปฏิบัติงานในที่ทำการแห่งใหม่ ณ จังหวัดภูเก็ต ซึ่งได้ใช้งานอาคารที่ทำการแห่งใหม่อย่างเป็นทางการในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2558 โดย พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธ์ม่วง ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในขณะนั้นเป็นประธาน
พื้นที่รับผิดชอบ
ตำรวจภูธรภาค 8 มีหน้าที่ดูแล 7 จังหวัดในภาคใต้ตอนบนของประเทศไทย ประกอบไปด้วย
กองบังคับการในสังกัด
ตำรวจภูธรภาค 8 ประกอบไปด้วย 3 กองบังคับการ และ 7 ตำรวจภูธรจังหวัด ซึ่งมีสถานะเทียบเท่ากองบังคับการ แต่ไม่ต้องเรียกขึ้นต้นด้วยคำว่ากองบังคับการ 1 ศูนย์ฝึก และ 1 กองกำกับการ ประกอบด้วย
สโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้ อาร์ แอร์ไลน์
สโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดเลย ปัจจุบันแข่งในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
โดยสโมสรมีผู้สนับสนุนหลักคือสายการบินอาร์ แอร์ไลน์ จึงได้ทำการเพิ่มชื่อของผู้สนับสนุนหลักเข้าไปในชื่อของสโมสรตั้งแต่ฤดูกาล 2558
ประวัติสโมสร
ฤดูกาล 2553 เลย ซิตี้ ได้ลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นฤดูกาลที่ 2 และสามารถคว้าแชมป์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้เป็นสมัยที่ 2 ติดต่อกัน ทำให้ได้ไปแข่งในรอบ แชมป์เปียนส์ลีก เพื่อคัดทีมที่ดีที่สุดไปเล่นในไทยลีกดิวิชัน 1 ซึ่งสโมสรทำผลงานในรอบแชมเปียนส์ลีกได้อย่างน่าผิดหวังโดยได้อันดับสุดท้ายของตาราง ทำให้พลาดโอกาสเลื่อนชั้นและยังคงต้องเล่นอยู่ในดิวิชัน 2 ต่อไป
ฤดูกาล 2554 สโมสรยังคงความแข็งแกร่งในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือไว้ได้ แม้จะเสียแชมป์ให้กับสโมสรร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด แต่ก็ยังคว้าตำแหน่งรองแชมป์ได้สำเร็จ ทำให้ได้ไปแข่งขันในรอบแชมป์เปี้ยนลีกอีกครั้ง โดยในรอบแชมเปียนส์ลีก สโมสรยังคงไม่ประสบความสำเร็จและพลาดโอกาสเลื่อนชั้นอีกเช่นเคย โดยทำได้เพียงแค่คว้าอันดับ 3 ในตาราง โดยช่วงกลางของฤดูกาลนี้ได้เกิดจุดเปลี่ยนที่สำคัญคือนายรชฏ  พิสิษฐบรรณกรณ์ นักการเมืองหนุ่มใหญ่จากกรุงเทพได้เข้ามาทำการเทคโอเวอร์สโมสร  พร้อมกับสร้างเรื่องราวร้าวฉานเอาไว้มากมาย  ขี้โม้ เพ้อเจ้อ  ชอบพูดจาโกหกพกลม  อันเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้สโมสรแห่งนี้ก้าวสู่ยุคตกต่ำในเวลาต่อมา  แฟนบอลหลายคนเรียกเขาว่า  นาธาน  2 เมืองเลย
ฤดูกาล 2555 สโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้ มีผลงานตกลงมา โดยจบฤดูกาลด้วยอับดับที่ 4 ของโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้พลาดโอกาสไปเล่นในรอบแชมป์เปียนส์ลีก และได้อันดับ 6 ในฤดูกาล ต่อมา ซ้ำร้ายยังมีข่าวฉาวๆเรื่องไม่ยอมจ่ายเงินเดือนนักเตะ จนนักเตะต้องไปจับกะปอมมากินกันกลายเป็นข่าวคาวออกทีวีเป็นที่น่าอับอายไปทั้งประเทศ
ฤดูกาล 2557 หลังจากที่มีผลงานตกลงไปใน 2 ฤดูกาลที่ผ่านมา สโมสรกลับมาทำผลงานได้ดีในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนืออีกครั้ง โดยมีลุ้นทำอันดับขึ้นไปเล่นในรอบแชมเปียนส์ลีก แต่กลับต้องผิดหวังในท้ายที่สุดเพราะทำได้เพียงแค่คว้าอันดับที่ 3 ของตารางเมื่อจบฤดูกาล ตามหลังสโมสรอุบล ยูเอ็มที เอฟซี และสโมสรอุดรธานี เอฟซี ที่คว้าตำแหน่งแชมป์และรองแชมป์ในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือไปครอง สาเหตุที่แผ่วปลายก็เพราะเงินเดือนนักบอลไม่ออกเหมือนเช่นเคย ปิดฤดูกาลไปอย่างอัปยศ ท่ามกลางเสียงก่นด่าสาบแช่งฝ่ายบริหารของทีมจากแฟนบอล
ฤดูกาล 2558 บริษัท สกาย วิว แอร์เวย์ จำกัด เจ้าของสายการบินอาร์ แอร์ไลน์ ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักของสโมสร โดยสโมสรได้ใช้ชื่อใหม่ในการแข่งขันว่า เลย ซิตี้ อาร์แอร์ไลน์ เป็นฤดูกาล ซึ่งสายการบินแห่งนี้ก็ได้ทำการเข้าไปสนับสนุนทีมฟุตบอลหลายทีม เช่นสมุทรสงครามเอฟซี ที่อุตสาห์ยอมลงทุนเปลี่ยนชื่อเป็น สมุทรสงคราม อาร์แอร์ไลน์ เอฟซี แต่สุดท้ายก็ไม่ยอมจ่ายเงินสนับสนุนให้แม้แต่เดือนเดียวอย่างที่ตกลงกันไว้จนกลายเป็นข่าวฉาวเหม็นคลุ้งไป มาช่วงปลายฤดูกาลเลย ซิตี้ อาร์แอร์ไลน์ก็ยังตกเป็นข่าวเบี้ยวเงินนักเตะเหมือนเช่นทุกปีราวกับว่าเป็นส่วนหนึ่งที่จะขาดเสียมิได้ของสโมสรแห่งนี้ไปเสียแล้ว
สนามเหย้า
สโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้ อาร์แอร์ไลน์ ใช้สนาม เลย ริเวอร์ไซด์ สเตเดี้ยม หรือสนามกีฬากลางจังหวัดเลย เป็นสนามเหย้า ตั้งอยู่ที่ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย โดยอัตราความจุจะอยู่ที่ราว 3,500 คน แต่หากมีการแข่งขันที่สนามแห่งนี้เมื่อไหร่แล้วค่าตั๋วที่เก็บได้ก็อยู่ที่ราว 80,000 - 110,000 บาท แต่ที่นับเป็นสถิติประจำสโมสรนั้นก็คือเกมที่เลยซิตี้เปิดบ้านเอาชนะ บุรีรัมย์ เอฟซี 3-2 สามารถเก็บค่าตั๋วเข้าชมได้ถึง 246,300 บาท และของที่ระลึก 90,000 บาท ภายใต้การดูแลขององค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย ที่มอบหมายให้สโมสรฟุตบอลเลย ซิตี้ จึงทำให้สภาพสนามรวมถึงที่นั่งอัฐจันทร์ต่างๆ อยู่ในเกณฑ์ที่ดี และเมื่อฤดูกาล 2553 สโมสรเลยซิตี้ได้ทำการเสริมอัฒจันทร์ครบทั้ง 4 ด้าน เพื่อรองรับแฟนบอลที่จะมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและความสะดวกสบายในการรับชมของแฟนบอลเอง
แฟนบอลสามารถเดินทางมาได้ที่ ต.กุดป่อง อ.เมือง จ.เลย อยู่เยื้อง ๆ กับ รร.เลยพาเลซ และวิทยาลัยอาชีวศึกษา จ.เลย รวมถึงสำนักงานเทศบาลเมืองเลย สำหรับแฟนบอลที่อยู่ไกลสามารถนั่งรถทัวร์มาลงที่ บขส. จังหวัดเลย และจาก บขส. ก็แค่ต่อรถสองแถวอีกแค่ 10 บาทก็จะมาถึงที่หมาย  และที่สำคัญ  มีแฟนคลับ ที่สุดยอดในการเชียร์ และเป็นผู้เล่นที่12 ให้แก่ทีม โดยเรียกกลุ่มเหล่านี้ว่า "ตาโขนเรนเจอร์"
แคว้นของประเทศอิตาลี
แคว้น (regione) เป็นหน่วยการปกครองชั้นที่หนึ่งของประเทศอิตาลี ประกอบด้วย 20 แคว้น ในจำนวนนี้ 5 แคว้นเป็นแคว้นปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญ ในแต่ละแคว้น (ยกเว้นวัลเลดาออสตา) ถูกแบ่งเขตการปกครองเป็นหลายจังหวัด ในแต่ละแคว้นจะมีอำนาจการจัดการตนเองเท่าที่ตราไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี
แอบูโอลแฮแซนโคลอ
แอบูโอลแฮแซนโคลอ เป็นหมู่บ้านในตำบลแกทอเบโจนูบี อำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,049 คนใน 247 ครัวเรือน
บรอดเวย์ (ถนน)
เส้นทาง
ถนนบรอดเวย์ เป็นถนนวิ่งในแนวเหนือใต้ของเกาะ โดยทางใต้สุดอยู่ที่ โบวลิงกรีน และเหนือสุดที่อินวูด ถนนบรอดเวย์ตัดผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่งได้แก่
สะพานมิตรภาพลาว-เวียดนาม
สะพานมิตรภาพลาว-เวียดนาม เป็นสะพานข้ามแม่น้ำกา เชื่อมต่อระหว่างประเทศเวียดนามกับประเทศลาวที่แขวงเซียงขวาง ระยะทาง 0.55 กิโลเมตร