cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี
ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี (พ.ศ. 2367 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2411) เป็นที่รู้จักในนาม "ราฮาโร" เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งมาดากัสการ์ระหว่าง พ.ศ. 2395 ถึง 2408 เขาเป็นผู้เริ่มต้นวางแผนให้เกิดการปฏิวัติกลุ่มชนชั้นสูงโดยมีส่วนในการลอบปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ จากพฤติกรรมที่ล้ำเส้นและการมีส่วนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าราดามาที่ 2 กษัตริย์ผู้เป็นที่รักของประชาชน ส่งผลให้ความนิยมในตัวเขาตกต่ำ จนที่สุดเขาได้ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งและแทนที่โดยไรนิไลอาริโวนี น้องชายของเขาเอง ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนีถึงแก่อสัญกรรมหลังลี้ภัยทางการเมืองในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2411 ณ เมืองอัมโบฮิมันโดรโซ หลังจากพยายามก่อรัฐประหารเพื่อให้ได้อำนาจกลับมาซึ่งขณะอยู่ในช่วงการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ ผลคือการรัฐประหารของเขาล้มเหลวและทำให้เขาเป็นกบฏแผ่นดิน
อ้างอิง
18241868
ภาษายะฮาย
ภาษายะฮาย เป็นภาษากลุ่มมอญ-เขมรพื้นเมืองที่พูดโดยชาวยะฮายที่อาศัยอยู่ในป่าฝนบนภูเขาทางตอนเหนือของมาเลเซียตะวันตกและภาคใต้สุดของประเทศไทย ถือเป็นภาษาอัซลีเหนือที่มีผู้พูดมากที่สุด แม้ว่าจะมีผู้พูดเพียงค่อนข้างมากกว่า 1,000 คน ภาษายะฮายไม่ได้เป็นภาษาที่เสี่ยงต่อการสูญหาย เนื่องจากพ่อแม่ที่ใช้ภาษานี้ยังถ่ายทอดภาษานี้แก่รุ่นลูกในฐานะภาษาแม่
ภาษายะฮายมีศัพท์เฉพาะไว้อธิบายกลิ่น
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย
นายวุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง (บ้านเลขที่ 111)
ประวัติ
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2501 ที่อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ เป็นบุตรของนายเลี่ยงฮุย กับนางเง็กงอ สงวนวงศ์ชัย สำเร็จการศึกษาด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
งานการเมือง
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ ติดต่อกันถึง 7 สมัยในหลายสังกัดพรรคการเมืองเช่น พรรคสามัคคีธรรม, พรรคกิจสังคม และ พรรคชาติพัฒนา ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ภายหลังจากการยุบรวมพรรค และได้ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ในปี พ.ศ. 2550 หลังจากนั้นเขาได้มีส่วนสนับสนุนให้ภรรยา, บุตรชาย และพี่ชาย ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม หลังจากการลาออกของนายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ซึ่งมีนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วทั้งหมด 7 สมัย คือ
หีนยาน
"หีนยาน" เป็นคำภาษาสันสกฤตแปลตรงตัวว่า "ยานลำเล็ก" หรือ "ยานชั้นเลว"  ศาสนาจารย์จีนและทิเบตดั้งเดิมนิยมแปลว่า "ยานที่เล็กกว่า" ซึ่งตรงข้ามกับมหายาน ซึ่งแปลว่า "ยานใหญ่"
ชาวอินเดีย
ชาวอินเดีย (Indian people) เป็นพลเมืองของประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นประเทศที่มีประชากรหนาแน่นมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลกหรือประมาณ 17.50% ของประชากรโลก
หีนยาน
ในอดีต นักวิชาการตะวันตกนิยมใช้คำว่าหีนยานเพื่อเรียก "ระบบคำสอนที่เก่าแก่ที่สุดของศาสนาพุทธ" เช่นในพจนานุกรมภาษาสันสกฤตจาก ค.ศ. 1899 นอกจากนี้ยังปรากฏ หีนยาน ใช้เป็นคำเรียกแทนเถรวาท ซึ่งเป็นนิกายของศาสนาพุทธที่นิยมปฏิบัติมากในประเทศศรีลังกาและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นักวิชาการ รอเบิร์ท เธอร์แมนระบุอ้างมาซาโทชิ นางาโทมิ ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดว่า 'ศาสนาพุทธนิกายหีนยาน' เป็นคำที่สมาชิกบางส่วนของเถรวาทมองว่าเป็นคำที่ดูหมิ่นและไม่เหมาะสม
ศัพทมูล
หีนยาน มาจากคำว่า หีน แปลว่า "เล็ก", "เลว", "ต่ำ", "ถูกทิ้งร้าง", "คับแคบไม่เพียงพอ", "บกพร่อง" ประกอบกับคำว่า ยาน (यान): แปลว่า "ยานพาหนะ" ในแง่ของ "หนทางสู่การตรัสรู้" ส่วนในพจนานุกรมภาษาบาลีของสมาคมบาลีปกรณ์แปล หีน ว่า "เลว, น่าสังเวช; ทราม, พื้น ๆ, น่าสงสาร, น่าเหยียดหยาม" และ "น่าดูหมิ่น"
ผู้แปลคัมภีร์ เช่น พระกุมารชีวะ แปลคำนี้เป็นภาษาจีนคลาสสิกว่า "ยานเล็ก" (小 คือ "เล็ก", 乘 คือ "ยาน") อย่างไรก็ตาม ปรากฏคำแปลจีนอื่น ๆ ที่เก่าแก่กว่าเช่นกัน ส่วนในภาษามองโกเลีย (Baga Holgon) แปลว่ายานลำเล็กเช่นกัน ส่วนในภาษาทิเบตใช้คำว่า theg chung แปลว่า "ยานเล็ก" และ theg dman แปลว่า "ยานด้อย"
อย่างไรก็ตาม ตรังกู รินโปเช เคยเน้นย้ำว่า หีนยาน ไม่เคยมีความหมายสื่อถึง "ความด้อยกว่า" โดยเขาระบุว่า "หีนยาน คือ "ยานลำเล็กกว่า" และไม่มีทางที่จะด้อยกว่ามหายาน"
ต้นกำเนิด
คำว่า “หินยาน” และ “มหายาน” ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาสูตร ต่อมามีคณาจารย์พระพุทธศาสนาช่วงพุทธศตวรรษที่ 6 ได้ปฏิรูปคำสอนและการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยถือเอาวิถีทางพระโพธิสัตว์เป็นอุดมคติแทนที่การบรรลุเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติดั้งเดิมที่มีมาตั้งแต่ศาสนาพุทธยุคแรก จึงเรียกกลุ่มตนเองว่า มหายาน และเรียกกลุ่มเดิมว่า หินยาน โดยมีนิกายเถรวาทเป็นหนึ่งในนั้น อย่างไรก็ตามหีนยานกลุ่มที่มหายานวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุดคือนิกายสรวาสติวาท (ซึ่งต่อมาได้แตกออกเป็นไวภาษิกะและเสาตรานติกะ)
พระพุทธศาสนา 18 นิกายที่ฝ่ายมหายานถือว่าเป็นฝ่ายหีนยาน ได้แก่
เจ้าหญิงอาเดิลไฮท์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค
เจ้าหญิงอาเดิลไฮท์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค (Princess Adelaide of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) ประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2432 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 4 ใน ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-ออกัสเทนเบิร์ก โดยพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระขนิษฐาใน เจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เป็นพระมาตุลา (น้าหญิง) ใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา (ยาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระนางเสกสมรสกับ ฟรีดริช เจ้าชายที่ 3 แห่งโซล์มส-บารูท เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2457 ณ พอทสดัม โดยมีพระบุตร 5 ท่าน คือ
การเรียนรู้ผ่านการเล่น
การเรียนรู้ผ่านการเล่น (learning through play) เป็นศัพท์ทางการศึกษาและจิตวิทยาที่อธิบายการเรียนรู้ของเด็กรูปแบบหนึ่งที่ใช้วิธีการเล่น ซึ่งการเรียนรู้ลักษณะนี้ทำให้เด็กสามารถพัฒนาทักษะทางสังคมและประชาน มีภาวะทางอารมณ์ที่มั่นคงขึ้น และเกิดความมั่นใจในตนเองอันจำเป็นต่อการพบปะประสบการณ์และสิ่งแวดล้อมใหม่ รวมไปถึงมีทักษะการแก้ไขปัญหา การเรียนรู้ในลักษณะนี้ยังมีผลต่อการเรียนรู้ในห้องเรียน โดยทำให้เด็กมีพฤติกรรมในห้องเรียนที่ดีขึ้น
ฉัตรมงคล
ประเทศไทย
พระราชพิธีฉัตรมงคล เป็นพระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลสมโภชพระมหาเศวตฉัตร เครื่องราชูปโภค ฉลองสิริราชสมบัติเนื่องในวันคล้ายวันบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ในพระบรมราชวงศ์จักรี เริ่มมีครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามธรรมเนียมเดิม ในเดือน 6 (ตรงกับเดือนพฤษภาคม) เจ้าพนักงานทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายในที่มีหน้าที่รักษาเครื่องราชูปโภคและพระราชนิเวศน์ จะทำพิธีสมโภชเป็นการภายใน โดยฝ่ายในจะตั้งเครื่องสังเวย เครื่องประโคม และร้อยดอกไม้ประดับบูชา ส่วนฝ่ายหน้าจะจัดพิธีสวดมนต์เลี้ยงพระด้วย เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกอบพิธีบรมราชาภิเษก เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 6 ขึ้น 15 ค่ำ ปีกุนตรีศก จ.ศ. 1213 ตรงกับวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 นั้น ตรงกับเดือนที่เจ้าพนักงานทำพิธีสมโภชเครื่องราชูปโภค จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชกุศลในวันคล้ายวันบรมราชาภิเษกและพระราชทานชื่อว่า "ฉัตรมงคล" โดยจัดการพระราชพิธีในเดือน 6 ขึ้น 13 14 15 ค่ำ และแรม 1 ค่ำ รวม 4 วัน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงรับบรมราชาภิเษกเมื่อวันพุธ เดือน 12 แรม 12 ค่ำ ปีมะโรงสัมฤทธิศก จ.ศ. 1230 ตรงกับวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 แต่ยังคงให้จัดพระราชพิธีฉัตรมงคลในเดือน 6 ตามแบบอย่างในรัชกาลที่ 4 ต่อมา จนกระทั่งเมื่อประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกครั้งที่สอง ในวันอาทิตย์ เดือน 12 แรม 12 ค่ำ ปีระกาเบญจศก จ.ศ. 1235 ตรงกับวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 พระองค์โปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าแก่พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการที่ได้รับพระราชทานพานทองด้วย ในปีต่อมาจึงย้ายเวลาจัดพระราชพิธีฉัตรมงคลจากเดือน 6 มาทำในเดือน 12 และเรียกว่า "การสมโภชพระมหาเศวตฉัตร" มีการจัดพระราชพิธีรวม 4 วัน ในเดือน 12 แรม 10 ค่ำ ถึงแรม 13 ค่ำ
ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสองคราว คือ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกและเฉลิมพระราชมณเฑียร วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 และพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมโภช วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 พระราชพิธีฉัตรมงคลส่วนใหญ่จัดในวันที่ 11 พฤศจิกายน พร้อมกับการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ยกเว้นบางปีที่โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนงานพระราชพิธีฉัตรมงคลทำพร้อมกับงานเฉลิมพระชนมพรรษาในวันที่ 31 ธันวาคม และยังโปรดเกล้าฯ ให้เพิ่มการพระราชกุศลทักษิณานุปทาน หรืออุทิศส่วนพระราชกุศลถวายแด่สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชด้วยอีกส่วนหนึ่ง
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2468 การพระราชพิธีฉัตรมงคลจัดในวันดังกล่าว แต่การพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้านั้นส่วนใหญ่พระราชทานในวันเฉลิมพระชนมพรรษา คือวันที่ 8 พฤศจิกายน ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ไม่มีการจัดพระราชพิธีฉัตรมงคล เนื่องจากไม่มีการประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ส่วนการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้านั้น ทำในวันเฉลิมพระชนมพรรษา คือวันที่ 20 กันยายน
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชพิธีฉัตรมงคลจึงจัดขึ้นทุกวันที่ 5 พฤษภาคม เพราะทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 และทางราชการถือเป็นวันหยุดตามประเพณีวันหนึ่งของประเทศไทย ต่อมาในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2560 หลังจากพระองค์เสด็จสวรรคต รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษายกเลิกวันนี้ลง และกำหนดให้วันที่ 28 กรกฎาคม อันเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และวันที่ 13 ตุลาคม ของทุกปี อันเป็นวันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นวันหยุดเพิ่มเติมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป
เนื่องจากวันฉัตรมงคลถูกกำหนดวันขึ้นตามวันบรมราชาภิเษก พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งการพระราชพิธีนี้ขึ้นในวันที่ 4 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยพระราชพิธีบรมราชาภิเษกอย่างเป็นทางการจัดขึ้นในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ดังนั้นวันฉัตรมงคลในปัจจุบันจึงตรงกับวันที่ 4 พฤษภาคม ของทุกปี
พระราชพิธีรัชมงคล
พระราชพิธีรัชมงคล มีลักษณะคล้ายกับพระราชพิธีฉัตรมงคล แต่จะกระทำในวันคล้ายวันเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ พระราชพิธีนี้เริ่มมีขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เนื่องด้วยพระองค์เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติแต่ทรงพระเยาว์ จึงให้มีพิธีที่ลักษณะคล้ายคลึงกับพระราชพิธีฉัตรมงคล (พิธีสำหรับพระมหากษัตริย์ที่ผ่านการบรมราชาภิเษกแล้ว) เรียกว่า "พระราชพิธีรัชมงคล" โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งการพระราชพิธีระหว่างวันที่ 28 กุมภาพันธ์ (หรือ 29 กุมภาพันธ์ หากเป็นปีอธิกสุรทิน) วันที่ 1 และ 2 มีนาคม (วันคล้ายวันเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากรัชกาลที่ 7)
ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็ยังคงมีการพระราชพิธีนี้อยู่ โดยตั้งการพระราชพิธีระหว่างวันที่ 7 - 9 มิถุนายน (วันคล้ายวันเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากรัชกาลที่ 8) แต่เมื่อทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ในปี 2493 ก็งดการพระราชพิธีนี้ไป
โสภณ ศักดาพิศิษฏ์
โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ (ชื่อเล่น:จิม)เป็นผู้กำกับที่อยู่ในสังกัดค่ายหนัง จีดีเอช ห้าห้าเก้า
ซารา บาเรลลิส
ซารา เบธ บาเรลลิส (Sara Beth Bareilles เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และนักเขียนหนังสือขายดีของเดอะนิวยอร์กไทมส์ เจ้าของผลงานบันทึกความทรงจำเรื่อง ซาวส์ไลก์มี เธอประสบความสำเร็จใน ค.ศ. 2007 ด้วยซิงเกิล "เลิฟซอง" ขึ้นอันดับที่สี่บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 บาเรลลิสขายผลงานเพลงได้มากกว่า 1 ล้านหน่วยและขายซิงเกิลได้มากกว่า 7 ล้านซิงเกิลในสหรัฐอเมริกาแห่งเดียว และได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี 5 ครั้ง และได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาอัลบั้มเพลงแห่งปี ซึ่งเป็นรางวัลที่นับว่ามีเกียรติที่สุดในอุตสาหกรรมดนตรีสหรัฐอเมริกา ในรายการ เดอะซิงออฟ ฤดูกาลที่สาม ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซี บาเรลลิสได้เป็นกรรมการตัดสินคนดังร่วมกับเบ็น โฟลส์ และชอน สตอกแมน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ช่องวีเอชวันจัดอันดับให้บาเรลลิสอยู่อันดับที่ 80 ใน 100 อันดับผู้หญิงในวงการดนตรียอดเยี่ยม
อ้างอิง
1979
หอระฆังซันมาร์โก
หอระฆังซันมาร์โก (Campanile di San Marco, St Mark's Campanile) คือ หอระฆังของมหาวิหารซันมาร์โก ในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในลานซันมาร์โก (Piazza San Marco) หอระฆังแห่งนี้คือหนึ่งในสถานที่ที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดของเมือง
หอระฆังสูง 98.6 เมตร (323 ฟุต) ตั้งอยู่บนมุมของลานซันมาร์โก ใกล้กับด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก หอระฆังแห่งนี้มีรูปแบบที่เรียบง่าย สร้างอิฐสี่เหลี่ยมเรียงกันเป็นชั้น ๆ เหนือขึ้นไปมีระเบียงล้อมรอบหอระฆัง ซึ่งประกอบด้วยระฆัง 5 ใบ ส่วนบนของหอระฆังเป็นลูกบาศก์สี่เหลี่ยมที่มีรูปหน้าของสิงโตซันมาร์โก (Lion of Saint Mark) ประดับอยู่โดยรอบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐเวนิสและตัวแทนผู้หญิงของเมืองเวนิส หลังคาของหอระฆังถูกครอบด้วยยอดแหลมทรงพีระมิด และยอดบนสุดประดับด้วยกังหันอากาศ (weather vane) ในรูปแบบของอัครทูตสวรรค์กาเบรียล (archangel Gabriel) หอระฆังแห่งนี้สร้างขึ้นในรูปแบบของหอเดิม ที่สร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1514 โดยหอระฆังปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1912 หลังจากการพังทลายใน ค.ศ. 1902 และมีซ่อมใหม่ฐานรากใหม่เพื่อที่จะหยุดการทรุดตัวของหอระฆัง
การจำลองอาคาร
หอระฆังซันมาร์โกเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบอาคารอื่น ๆ ทั่วโลก โดยเฉพาะอาคารต่าง ๆ ในเขตเมืองเวนิช ที่ออกแบบอาคารใกล้เคียงกับหอระฆังแต่มีขนาดเล็กกว่า แบบจำลองหอระฆังซันมาร์โกยังปรากฏอยู่ทั่วโลก ได้แก่
แฟร์อัม
แฟร์อัม (Fareham) เป็นเมืองตลาดทางตะวันออกเฉียงใต้ของแฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเซาแทมป์ตันและพอร์ตสมัท มีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับดิน ผลิตอิฐ กระเบื้อง เครื่องปั้นดินเผา มาแต่เนิ่นนาน ปัจจุบันเศรษฐกิจหลักของเมืองแฟร์อัมได้แก่ ร้านขายปลีก คิดเป็น 15% ของประชากรท้องถิ่น
น้ำยาง
น้ำยาง (latex) เป็นการแผ่กระจายที่มั่นคงเสถียร(อิมัลชัน) ของไมโครพาติเคิลพอลิเมอร์ในน้ำ น้ำยางนั้นจะถูกพบได้ในธรรมชาติ แต่น้ำยางสังเคราะห์ก็ถูกพบได้ทั่วไปเช่นกัน
น้ำยางที่ถูกพบได้ในธรรมชาติต่างเป็นของเหลวที่ลักษณะคล้ายกับน้ำนมที่ถูกพบใน 10% ของพืชดอกทั้งหมด(Angiospermae) เป็นอิมัลชันที่ซับซ้อนซึ่งประกอบไปด้วยโปรตีน แอลคาลอยด์ สาอาหารจำพวกแป้ง น้ำตาล น้ำมัน แทนนิน ยางไม้ และหมากฝรั่งธรรมชาติ ซึ่งจะจับตัวเป็นก้อนเมื่อสัมผัสกับอากาศ มันมักจะไหลซึมออกมาภายหลังจากได้กรีดผ่านเนื้อเยื้อต้น ในพื้นส่วนใหญ่ น้ำยางมีสีขาว แต่บางครั้งน้ำยางก็มีสีเหลือง สีส้ม หรือสีแดงเข้ม นับตั้งแต่ศวรรษที่ 17 น้ำยางถูกใช้เป็นคำศัพท์ที่ใช้เรียกถึงสารของเหลวในพืช มาจากคำศัพท์ภาษาละตินว่า "ลิควิด"   ซึ่งทำหน้าที่ส่วนใหญ่ในการป้องกันแมลงกินพืชเป็นอาหาร น้ำยางนั้นไม่ควรสับสนกับคำว่า น้ำหล่อเลี้ยงพืช(plant sap) มันเป็นสารที่แตกต่างกัน ถูกผลิตแยกต่างหาก และมีหน้าที่แยกจากกัน
อิม แช-บิน
อิม แช-บิน (임채빈; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1991 —) เป็นนักกีฬาจักรยานลู่ชาวเกาหลีใต้
ในปี ค.ศ. 2014 เขาได้เข้าแข่งขันจักรยานชิงแชมป์เอเชีย ซึ่งจัดขึ้นในอัสตานา ประเทศคาซัคสถาน และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันจักรยานประเภทลู่ ไทม์ไทรอัล 1 กม และทีมสปรินต์ ร่วมกับคัง ดง-จิน และซน เจ-ย็อง ต่อมาในปีเดียวกันในการแข่งขันกีฬาจักรยานในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้นในอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภททีมสปรินต์ ร่วมกับคัง ดง-จิน และซน เจ-ย็อง และในการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2016 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เขาทำผลงานได้เป็นอันดับ 9 ในประเภทคีริน
น้ำยาง
แต่เดิม ชื่อน้ำยางที่ถูกตั้งชื่อไว้โดยชนเผ่าพื้นเมืองในบริเวณพื้นที่เส้นศูนย์สูตร ที่เพราะปลูกต้นยาง Hevea brasiliensis คือ "caoutchouc" มาจากคำว่า caa ('น้ำตา') และ ochu ('ต้นไม้'), เนื่องจากวิธีการเก็บรวบรวม
ประวัติ
น้ำยางมาจากต้นไม้ยืนต้น มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ ยางพารา ยางพารามีถินกำเนิดบริเวณลุ่มน้ำอเมซอน ประเทศบราซิล และเปรู ทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งชาวมายาในอเมริกากลาง ได้รู้จักการนำยางพารามาใช้ก่อนปี พ.ศ. 2000 โดยการจุ่มเท้าลงในน้ำยางดิบเพื่อทำเป็นรองเท้า ส่วนเผ่าอื่น ๆ ก็นำยางไปใช้ประโยชน์ ในการทำผ้ากันฝน ทำขวดใส่น้ำ แบะทำลูกบอลยางเล่นเกมส์ต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่งคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสได้เดินทางมาสำรวจทวีปอเมริกาใต้ ในระหว่างปี พ.ศ. 2036-2039 และได้พบกับชาวพื้นเมืองเกาะไฮติที่กำลังเล่นลูกบอลยางซึ่งสามารถกระดอนได้ ทำให้คณะผู้เดินทางสำรวจประหลาดใจจึงเรียกว่า "ลูกบอลผีสิง"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2279 นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสชื่อชาลส์ มารีเดอลา คองตามีน์ (Charles Merie de la Condamine) ได้ให้ชื่อเรียกยางตามคำพื้นเมืองของชาวไมกาว่า "คาโอชู" (Caoutchouc) ซึ่งแปลว่าต้นไม้ร้องไห้ และให้ชื่อเรียกของเหลวที่มีลักษณะขุ่นขาวคล้ายน้ำนมซึ่งไหลออกมาจากต้นยางเมื่อกรีดเป็นรอยแผลว่า ลาเทกซ์ และใน พ.ศ. 2369 ไมเคิล ฟาราเดย์ (Faraday) ได้รายงานว่าน้ำยางเป็นสารที่ประกอบด้วยธาตุคาร์บอนและไฮโดรเจน มีสูตรเอมไพริเคิล คือ C5H8 หลังจากนั้นจึงได้มีการปรับปรุงสมบัติของยางพาราเพื่อให้ใช้งานได้กว้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์
การผลิตน้ำยาง
แหล่งผลิตน้ำยางใหญ่ที่สุดในโลกคือ แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คิดเป็นร้อยละ 90 ของแหล่งผลิตทั้งหมด ส่วนที่เหลือมาจากแอฟริกากลาง ซึ่งพันธุ์ยางที่ผลิตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ พันธุ์ฮีเวียบราซิลเลียนซิส (Hevea brasiliensis) น้ำยางที่กรีดได้จากต้นจะเรียกว่าน้ำยางสด (field latex) น้ำยางที่ได้จากต้นยางมีลักษณะเป็นเม็ดยางเล็ก ๆ กระจายอยู่ในน้ำ (emulsion) มีลักษณะเป็นของเหลวสีขาว มีสภาพเป็นคอลลอยด์ มีปริมาณของแข็งประมาณร้อยละ 30-40 pH 6.5-7 น้ำยางมีความหนาแน่นประมาณ 0.975-0.980 กรัมต่อมิลลิลิตร มีความหนืด 12-15 เซนติพอยส์ ส่วนประกอบในน้ำยางสดแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ
น้ำยางสดที่กรีดได้จากต้นยาง จะคงสภาพความเป็นน้ำยางอยู่ได้ไม่เกิน 6 ชั่วโมง เนื่องจากแบคทีเรียในอากาศ และจากเปลือกของต้นยางขณะกรีดยางจะลงไปในน้ำยาง และกินสารอาหารที่อยู่ในน้ำยาง เช่น โปรตีน น้ำตาล ฟอสโฟไลปิด โดยแบคทีเรียจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นหลังจากแบคทีเรียกินสารอาหาร คือ จะเกิดการย่อยสลายได้เป็นก๊าซชนิดต่าง ๆ เช่น ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ก๊าซมีเทน เริ่มเกิดการบูดเน่าและส่งกลิ่นเหม็น การที่มีกรดที่ระเหยง่ายเหล่านี้ในน้ำยางเพิ่มมากขึ้น จะส่งผลให้ค่า pH ของน้ำยางเปลี่ยนแปลงลดลง ดังนั้นน้ำยางจึงเกิดการสูญเสียสภาพ ซึ่งสังเกตได้จาก น้ำยางจะค่อย ๆ หนืดขึ้น เนื่องจากอนุภาคของยางเริ่มจับตัวเป็นเม็ดเล็ก ๆ และจับตัวเป็นก้อนใหญ่ขึ้น จนน้ำยางสูญเสียสภาพโดยน้ำยางจะแยกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่เป็นเนื้อยาง และส่วนที่เป็นเซรุ่ม ดังนั้นเพื่อป้องกันการสูญเสียสภาพของน้ำยางไม่ให้อนุภาคของเม็ดยางเกิดการรวมตัวกันเองตามธรรมชาติ จึงมีการใส่สารเคมีลงไปในน้ำยางเพื่อเก็บรักษาน้ำยางให้คงสภาพเป็นของเหลว โดยสารเคมีที่ใช้ในการเก็บรักษาน้ำยางเรียกว่า สารป้องกันการจับตัว (Anticoagulant) ได้แก่ แอมโมเนีย โซเดียมซัลไฟด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เป็นต้น เพื่อที่รักษาน้ำยางไม่ให้เสียสูญเสียสภาพ
การนำยางธรรมชาติไปใช้งานมีอยู่ 2 รูปแบบคือ รูปแบบน้ำยาง และรูปแบบยางแห้ง ในรูปแบบน้ำยางนั้นน้ำยางสดจะถูกนำมาแยกน้ำออกเพื่อเพิ่มความเข้มข้นของเนื้อยางขั้นตอนหนึ่งก่อนด้วยวิธีการต่าง ๆ แต่ที่นิยมใช้ในอุตหสาหกรรมคือการใช้เครื่องเซนตริฟิวส์ ในขณะที่การเตรียมยางแห้งนั้นมักจะใช้วิธีการใส่กรดอะซิติกลงในน้ำยางสด การใส่กรดอะซิติกเจือจางลงในน้ำยาง ทำให้น้ำยางจับตัวเป็นก้อน เกิดการแยกชั้นระหว่างเนื้อยางและน้ำ ส่วนน้ำที่ปนอยู่ในยางจะถูกกำจัดออกไปโดยการรีดด้วยลูกกลิ้ง 2 ลูกกลิ้ง วิธีการหลัก ๆ ที่จะทำให้ยางแห้งสนิทมี 2 วิธีคือ การรมควันยาง และการทำยางเครพ แต่เนื่องจากยางผลิตได้มาจากเกษตรกรจากแหล่งที่แตกต่างกัน ทำให้ต้องมีการแบ่งชั้นของยางตามความบริสุทธิ์ของยางนั้น ๆ
ศิริภา อินทวิเชียร
ศิริภา อินทวิเชียร (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น แนน เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยเลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (ชวน หลีกภัย) รองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ ประธานสภาเสรีภาพและประชาธิปไตยแห่งเอเชีย (เยาวชน)
งานการเมือง
ศิริภาก้าวเข้าสู่เส้นทางการเมืองในปี พ.ศ. 2558 ด้วยการทำงานด้านการพัฒนาพื้นที่ในกรุงเทพมหานครกับพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาเป็นคณะทำงานของกษิต ภิรมย์ ซึ่งในขณะนั้นกษิตเป็นสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.) จากนั้นในปี 2558 ได้เข้าทำงานเป็นส่วนหนึ่งของคณะทำงาน ชวน หลีกภัย โดยรับผิดชอบงานด้านการเมืองและการต่างประเทศ
ในปี พ.ศ. 2561 ศิริภาร่วมก่อตั้งและเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่ม “ประชาธิปัตย์ยุคใหม่” หรือ “นิวเดม” (New Dem) ซึ่งเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ของพรรคประชาธิปัตย์ที่ทำงานการเมืองและลงสมัครรับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2562 ในปีเดียวกันนี้เอง ด้วยความสามารถในการสื่อสารที่โดดเด่น ทำให้ศิริภาได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งรองโฆษก พรรคประชาธิปัตย์และโฆษกกลุ่มนิวเดม และได้เขียนคอลัมน์ด้านการเมืองและการต่างประเทศ "เปิดโลก" ให้กับหนังสือพิมพ์แนวหน้า
หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปในปี พ.ศ. 2562 ศิริภาได้รับความไว้วางใจให้เป็นผู้ช่วยเลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (ชวน หลีกภัย) ทำให้ศิริภามีบทบาทในสายงานนิติบัญญัติ ทั้งการเป็นโฆษกและกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. …. และอนุกรรมาธิการในคณะต่าง ๆ ในขณะเดียวกันยังเป็นกรรมการและคณะทำงานด้านเยาวชนและการต่างประเทศของพรรคประชาธิปัตย์
ด้วยบทบาททางการเมืองที่สำคัญคือ กรณีการให้ความช่วยเหลือพระภิกษุชาวกัมพูชาที่ลี้ภัยมายังประเทศไทยและถูกทางการไทยควบคุมตัวและเตรียมส่งกลับกัมพูชา จึงดำเนินการเรียกร้องให้รัฐบาลปล่อยตัวผู้ลี้ภัยทางการเมืองและคัดค้านการส่งตัวกลับประเทศต้นทาง เนื่องจากเชื่อได้ว่าพระสงฆ์จะถูกกระทำการทรมานและบังคับให้สูญหาย และประสานการช่วยเหลือไปยังประเทศที่สาม
ในการเลือกตั้งที่กำลังจะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2566 ศิริภา อินทวิเชียร ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขตเลือกตั้งที่ 24 ธนบุรี คลองสาน ราษฎร์บูรณะ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การทำงาน
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ในปี พ.ศ. 2554 เข้าทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจที่ บริษัท ศิรินคร จำกัด ดำเนินธุรกิจด้านพลังงาน ขนส่งพลังงาน ก่อสร้าง และพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ก่อนเดินทางไปศึกษาต่อต่างประเทศ
หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากสหราชอาณาจักร เข้าทำงานเป็นนักวิเคราะห์ข้อมูลด้านการเงินที่บริษัท Kurt Geiger London ประเทศอังกฤษ ในช่วงปี พ.ศ. 2556 ถึง 2557 และกลับมาช่วยบริหารธุรกิจของครอบครัว ในส่วนงานบริหารโครงการก่อสร้าง พร้อมทั้งประกอบธุรกิจส่วนตัว เป็นตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการของแบรนด์เครื่องประดับ ESHVI ประจำประเทศไทย โดยวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556 ที่สยามพารากอน ประเทศไทย
นอกจากการทำงานในแวดวงธุรกิจ ศิริภายังมีความสนใจและมีบทบาทในการทำงานเพื่อสังคมอย่างต่อเนื่อง 	ในปี 2553 ก่อตั้งโครงการ “แลใต้” ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย
ในปี พ.ศ. 2557 ก่อตั้งชมรม “Social Connect” (ดีด้วย ช่วยกัน) รวบรวมเครือข่ายเยาวชนและคนรุ่นใหม่ทำกิจกรรมจิตอาสาเพื่อลดปัญหาความเหลื่อมล้ำและสร้างโอกาสทางสังคมที่เท่าเทียม
ในปี พ.ศ. 2558 ก่อตั้งกลุ่ม “ศิริอาสา” (Siri Arsa) เพื่อขับเคลื่อนกิจกรรมเพื่อสังคมและการพัฒนาที่ยั่งยืน เข้าร่วมกลุ่ม Global Shapers โดย World Economic Forum ซึ่งเป็นการรวบรวมเครือข่ายผู้นำยุคใหม่ทั่วโลกที่มุ่งทำงานเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงเชิงบวกในสังคม
และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานสภาเสรีภาพและประชาธิปไตยแห่งเอเชีย (เยาวชน) (Council of Asian Liberals and Democrats – CALD Youth) และเป็นตัวแทนเยาวชนที่ได้รับให้แสดงความคิดเห็นต่อประเด็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมในที่ประชุมของสหประชาชาติ
ในปี พ.ศ. 2563 จัดทำโครงการ “นมเพื่อน้อง” และโครงช่วยเหลือผู้ประสบภัยโควิด-19 ดำเนินการประสานหาเตียงผู้ป่วย จัดทำและส่งมอบถุงยังชีพ บริการลงทะเบียนวัคซีนป้องกันโควิด–19 และบริการรถรับส่งผู้สูงอายุเข้ารับบริการวัคซีน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พ.ศ. 2565 - จตุรถาภรณ์มงกุฎไทย
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เบลเยียม
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม จากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา นับตั้งแต่สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 1 จนถึงรัชกาลของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 จะดำรงพระอิสริยยศที่ สมเด็จพระราชินี ทุกพระองค์ แต่ในรัชกาลของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 ได้อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับลิเลียน บาเอลส์ ซึ่งเธอมิได้ดำรงตำแหน่งที่ สมเด็จพระราชินี หากแต่ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเรธี (Princess of Réthy)
Always กอด คือสัญญา หัวใจ ฝากมาชั่วนิรันดร์
Always "กอด" คือสัญญา "หัวใจ" ฝากมาชั่วนิรันดร์ (Always; ; ความหมาย: "คุณเท่านั้น") ภาพยนตร์เกาหลีประเภทรัก-ดรามา, โรแมนติก ในปี ค.ศ. 2011 นำแสดงโดย ฮัน ฮโย-จู และโซ จี-ซ็อบ กำกับโดย ซอง อิล-กอน
เนื้อเรื่อง
ชอล-มิน (โซ จี-ซ็อบ) อดีตนักมวยผู้เจนสังเวียนอายุ 30 ได้หันหลังให้กับการชกมวย โดยตอนกลางวันทำงานเป็นคนส่งน้ำตามบริษัททั่วไป และกลางคืนเป็น รปภ.ให้กับบริษัทแห่งหนึ่ง ชอล-มินใช้ชีวิตตามลำพังโดยพยายามจะลบลืมอดีตที่เคยทำผิดพลาดมาทำให้ตัวเองต้องติดคุกนาน 4 ปี จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาได้พบกับ จอง-ฮวา (ฮัน ฮโยจู) หญิงสาวตาบอดที่ทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งนั้น จอง-ฮวาเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็น รปภ.คนเก่าที่เธอมักมานั่งดูละครโทรทัศน์ด้วยกันทุกคืน จอง-ฮวาแม้จะตาบอด แต่เธอก็เป็นคนร่าเริง คุยเก่ง มองโลกในแง่ดี ตรงข้ามกับชอล-มิน ที่เงียบขรึม พูดน้อย แม้เธอพยายามจะถามเขาเกี่ยวกับเรื่องของตัวเขา แต่เขาก็พยายามที่จะไม่พูด และบอกเพียงว่าเขาชื่อ ชาร์ล ทั้งคู่ได้รู้จักและพัฒนาความสัมพันธ์เรื่อยมา ชอล-มินรู้ว่าเธอก็อยู่ตามลำพัง และถูกลวนลามจากเจ้านายหัวงู เขาได้ช่วยเธอและได้ให้สัญญากับเธอว่าจะปกป้องเธอ วันหนึ่ง ชอล-มิน รู้ว่าเพราะเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้จอง-ฮวา ต้องตาบอด จากอาชีพเดิมของเขาที่รับจ้างทวงหนี้ นั่นทำให้เธอประสบกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอต้องสูญเสียการมองเห็นและทั้งพ่อและแม่เสียชีวิต ชอล-มิน รู้สึกเสียใจ จึงตัดสินใจหวนคืนสู่เวทีมวยอีกครั้ง โดยคราวนี้เขาตัดสินใจที่จะชกมวยเถื่อนที่ประเทศไทย เพื่อต้องการเงินจำนวนมากมารักษาดวงตาของจอง-ฮวา ก่อนที่จะบอดถาวรในที่สุด ก่อนไป เขาไปส่งเธอถึงหน้าห้องผ่าตัดและให้สัญญากับเธอว่าจะรอเธออยู่ที่ตรงนี้ แต่เมื่อการผ่าตัดลุล่วงแล้ว จอง-ฮวาออกมาก็ไม่พบเขา
ที่ประเทศไทย แม้ชอล-มิน สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ฝีมือร้ายกาจมาได้ แต่ก็ทำให้มาเฟียรายใหญ่สูญเสียเงินพนันจำนวนมาก จึงสั่งให้ทำร้ายเขาจนกระทั่งขาพิการ ส่วนจอง-ฮวา พยายามจะตามหาชอล-มิน ก็ไม่สำเร็จ เพราะเธอไม่ได้เกี่ยวดองอะไรกับเขา และแม้แต่ชื่อจริงของเขาเธอก็ไม่เคยรู้ ผ่านไป 2 ปี จอง-ฮวา ที่ตามองเห็นแล้วก็ยังคงระลึกถึงชอล-มิน อยู่ เธอกลายเป็นนักปั้นเครื่องปั้นดินเผาฝีมือดี และเป็นจิตอาสานวดใหักับผู้ป่วยที่ฟื้นฟูร่างกายในสถานพยาบาลที่ชอล-มิน เคยอยู่มาก่อน ที่สุดเธอก็ได้เจอเขาที่นั่น แม้เธอจะไม่เคยเห็นหน้าเขาก็ตาม และชอล-มิน ก็พยายามที่ไม่พูดออกมา แต่เธอก็เอะใจ
การสร้างและการออกฉาย
Always เป็นทั้งผลงานกำกับและเขียนบทของ ซอง อิล-กอน โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบทละครที่เกี่ยวกับเด็กสาวตาบอดที่นั่งดูละครโทรทัศน์ด้วยกันกับชายที่ทำงานที่ลานจอดรถ โดยใช้เวลาพัฒนาบทนานถึง 1 ปี โดยกล่าวว่าเป็นเรื่องราวสำหรับคนหนุ่มสาวที่ไร้ซึ่งความหวัง และขาดความรักที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงโซลในยุคปัจจุบัน และได้นักแสดงที่มีชื่อเสียงของเกาหลีใต้มารับบทนำ คือ ฮัน ฮโย-จู และโซ จี-ซ็อบ โดยเฉพาะโซ จี-ช็อบ ที่ได้ทุ่มเทด้วยการฟิตร่างกายและฝึกซ้อมมวยอย่างจริงจังก่อนการถ่ายทำนานหลายเดือน
ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน 2011 และมียอดผู้ชมทั่วประเทศ 1,027,614 คน    และยังมีการนำไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์อินเดีย ในภาษากันนาดา ในชื่อ Boxer ในปี ค.ศ. 2015 และภาษาฮินดีในปี ค.ศ. 2016 ในชื่อ Do Lafzon Ki Kahani
วัดบางกระเบา
วัดบางกระเบา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเบา อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี มีพื้นที่ตั้งวัด 32 ไร่ 9 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 374 ไร่ 3 งาน วัดมีพระเกจิอาจารย์ชื่อเสียงโด่งดังคือ หลวงพ่อจาด ภายในบริเวณวัดบางกระเบามีค้างคาวแม่ไก่จำนวนนับพันตัวอาศัยอยู่ตามต้นไม้
Potalia
Potalia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หลี่ฉางจิน
ฉีกงหวัง (, 645 – 690) พระนามเดิม หลี่ฉางจิน พระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิถังเกาจง ที่ประสูติแต่นางในแซ่หยางซึ่งต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็น พระสนมหยาง เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์องค์ชายฉางจินก็ได้รับการสถาปนาเป็น ฉีกงหวัง แต่พระมารดาขององค์ชายฉางจินกลับไม่เป็นที่ชื่นชอบของ จักรพรรดินีอู่
การประหารทารกผู้วิมล (ศิลปะ)
การสังหารทารกบริสุทธิ์ (ภาษาอังกฤษ: Massacre of the Innocents ) เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระแม่มารีที่เป็นการสังหารหมู่ของทารกในเมืองบ้านเบ็ธเลเฮม ตามพระราชโองการของ พระเจ้าแฮรอดมหาราช พระเจ้าแผ่นดินแห่งแคว้นยูเดีย (Iudaea Province) ของจักรวรรดิโรมัน ที่บรรยายในพระวรสารนักบุญแม็ทธิว (แม็ทธิว 2:16-18) ผู้ประพันธ์เชื่อกันว่าเป็นนักบุญแม็ทธิวอีแวนเจลลิส บันทึกว่าพระเจ้าแฮรอดมีพระบรมราชโองการให้ฆ่าเด็กผู้ชายในหมู่บ้านเบ็ธเลเฮมเพื่อป้องกันการยึดครองราชบัลลังก์โดยเด็กที่เกิดใหม่ ตามคำพยากรณ์ของแมไจที่ว่าเมื่อโตขึ้นจะได้เป็น “กษัตริย์ของชาวยิว” (King of the Jews)
หลี่ฉางจิน
องค์ชายหลี่ฉางจินสิ้นพระชนม์จากการผูกพระศอเมื่อ ค.ศ. 690 ขณะพระชนมายุประมาณ 45 พรรษา
การประหารทารกผู้วิมล (ศิลปะ)
หัวเรื่อง “การประหารทารกผู้บริสุทธิ์” เป็นหัวเรื่องหนึ่งของศิลปะคริสต์ศาสนาที่ศิลปินนิยมสร้างหรือเขียนกัน
หลี่ฉางจิน
645 690
ซุป'ตาร์ท้า OX
ซุป'ตาร์ท้า OX เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์แนวทายปัญหา (ควิซโชว์) โดยมีรูปแบบรายการต้นฉบับมาจากรายการ "ฮอลลิวูดสแควส์" (Hollywood Squares) ในประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2560
ประวัติ
ซุป'ตาร์ท้า OX เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์แนวทายปัญหา (ควิซโชว์) โดยมีผู้เข้าแข่งขัน 2 คน มาแข่งขันตอบคำถามจาก "ความรู้รอบตัวทั่วไปทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ" โดยทางบริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้จากบริษัท CBS Studios International ของสหรัฐอเมริกา นำมาผลิตในรูปแบบของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2560 โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องวัน ทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 12.00 - 13.00 น. เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 - 4 กุมภาพันธ์ 2561 รายการจะปรับเปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็น 11.00 - 12.15 น. ต่อมาวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 - 3 มีนาคม 2561 รายการได้ปรับเปลี่ยนเวลาออกอากาศไปเป็นเวลา 12.30 - 13.30 น. ดำเนินรายการโดย กิตติ เชี่ยววงศ์กุล และตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม 2561 เป็นต้นไป รายการได้ลดวันการออกอากาศเหลือเพียงแค่วันเสาร์วันเดียวเท่านั้นแต่ออกอากาศเวลาเดิม
รูปแบบและกติกาของรายการ
ผู้เข้าแข่งขันที่สมัครมาจากทางบ้านทั้งสองคนจะต้องเล่นเกมตอบคำถามผ่านกระดาน OX ขนาดใหญ่ 9 ช่อง แบบ 3X3 โดยในแต่ช่องจะถูกแทนที่ด้วย ซุป’ตาร์เมืองไทยทั้ง 9 คน ซึ่งจะสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปในแต่ละเทป ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองจะผลัดกันเลือกตำแหน่งในการวางเครื่องหมาย OX โดยการฟังซุป’ตาร์ตอบคำถาม แล้วผู้เข้าแข่งขันที่ตัดสินใจเลือกซุป’ตาร์คนดังกล่าวจะเป็นคนเลือกว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อคำตอบจากซุป’ตาร์คนดังกล่าวหรือไม่ ถ้าตอบถูกเครื่องหมายของตนเองจะถูกวางในตำแหน่งนั้น แต่ถ้าตอบผิดเครื่องหมายของอีกฝ่ายจะถูกวางในตำแหน่งนั้นแทน ยกเว้นในกรณีที่เป็นตำแหน่งเพื่อทำให้ชนะในกระดานนั้น ๆ ที่ฝ่ายเจ้าของเครื่องหมายนั้นจะต้องเป็นฝ่ายเลือกเล่นเอง หากฝ่ายตรงข้ามเลือกเล่นตำแหน่งนั้นเพื่อป้องกันแล้วตอบผิด ตำแหน่งนั้นจะยังคงว่างเช่นเดิม ฝ่ายใดที่สามารถวางเครื่องหมายครบ 3 ตัวเรียงติดกันได้ก่อนไม่ว่าจะแนวตั้ง, แนวนอน หรือแนวทแยง จะเป็นฝ่ายที่ชนะในกระดานนั้นไป ในกรณีที่ไม่มีฝ่ายใดสามารถวางเครื่องหมายครบ 3 ตัวเรียงติดกันได้ ฝ่ายใดที่มีเครื่องหมายอยู่บนกระดานครบ 5 ตัวก่อนก็จะเป็นฝ่ายชนะในกระดานนั้นไปเช่นกัน ในแต่ละกระดานจะมีคะแนนแตกต่างกันออกไป กระดานที่ 1 และ 2 จะมีค่ากระดานละ 1 คะแนน กระดานที่ 3 จะมีค่า 2 คะแนน ฝ่ายใดได้ 3 คะแนนก่อนจะเป็นผู้ชนะและผ่านเข้าสู่รอบโบนัสทันที แต่ถ้าเสมอ 2 ต่อ 2 คะแนน จะต้องเล่นกระดานตัดสินเพื่อหาผู้ชนะเข้าสู่รอบโบนัสต่อไป
ต่อมา เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2560 ได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันเป็น ในแต่ละครั้งจะมีผู้เข้าแข่งขัน 4 คน ทำการแบ่งสายการแข่งขันออกเป็น 2 คู่ แต่ละคู่ทำการแข่งขันแบบแพ้ - ชนะในกระดานเดียว ผู้ชนะของแต่ละคู่จะได้ผ่านเข้าไปแข่งขันอีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศ และผู้ชนะในรอบชิงชนะเลิศจะได้ผ่านเข้าสู่รอบโบนัสต่อไป
รอบโบนัส
เบื้องต้นผู้เข้าแข่งขันจะมีเงินรางวัลติดตัวให้ 5,000 บาท โดยอัตโนมัติ โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกซุป'ตาร์ 1 คนมาตอบคำถาม โดยจะคล้ายคลึงกับรอบแรก หากตอบถูก เงินรางวัลจะถูกเปลี่ยนตามตำแหน่งซุป'ตาร์ตั้งแต่ 10,000 – 100,000 บาท โดยเปิดมาถ้าหากได้เงินรางวัลเท่าไหร่ ก็จะได้รับกลับไปตามตำแหน่งซุป'ตาร์ที่เลือกไว้ทันที แต่ถ้าหากตอบผิด จะได้เงินรางวัลติดตัว 5,000 บาท กลับบ้านไปเช่นเดิม
หมายเหตุ
ตัวเอียง = ซุป'ตาร์ที่ถือเงิน 100,000 บาท ในเทปวันเสาร์ ตัวหนา = ซุป'ตาร์ที่ถือเงิน 100,000 บาท ในวันอาทิตย์
ตัวเอียง = ซุป'ตาร์ที่ถือเงิน 500,000 บาท ในเทปวันเสาร์
ข้อมูลการออกอากาศ
ในเวลา 13.30 น. ของวันดังกล่าว ตั้งแต่เวลา 11.30 - 13.30 น. แล้วต่อด้วยละครมาราธอนวันอาทิตย์ ในเวลา 13.30 น. ของวันดังกล่าว
ธงชัย วินิจจะกูล
ประวัติ
เกิดและโตที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ครอบครัวมีภูมิลำเนาที่อำเภอพระนคร ธงชัยจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอัมพรไพศาล จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทและเอก สาขาวิชาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย อดีตรองนายกองค์การบริหารองค์การนักศึกษามหาวิทยาธรรมศาสตร์อดีตเป็นผู้นำนักศึกษาซึ่งถูกจับกุมในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ต่อมาย้ายไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และได้ทำงานในตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประวัติศาสตร์ไทย ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา โดยในปัจจุบันมีตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณ
เขามีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในด้านประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและวิทยาการของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยุคต้นสมัยใหม่และสมัยใหม่ (คริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20) โดยเฉพาะประเด็นเกี่ยวกับการปะทะกันทางภูมิปัญญาและวัฒนธรรมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับอารยธรรมตะวันตก ประวัติศาสตร์ความคิดและการเมืองวัฒนธรรมของสยาม/ไทย ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงปัจจุบัน ประวัติศาสตร์ชาตินิยม ประวัติศาสตร์ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ความทรงจำ ประวัติศาสตร์บาดแผล และวิธีที่สังคมจัดการกับอดีตที่เป็นปัญหาเหล่านั้น
จงเจต วัชรานันท์
นาวาอากาศเอก จงเจต วัชรานันท์ (ชื่อเล่น: โน้ต )  เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักในการรับบทเป็น นัดจินหน่อง หรือ พระสังขทัต ในภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ประวัติ
จงเจต วัชรานันท์ (ชื่อเล่น: โน้ต ) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดงชาวไทย มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน เป็นคนกลาง จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนสมิทธิโชติ ระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 จากนั้นเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 34 (ตท.34) รุ่นเดียวกับวันชนะ สวัสดี สำเร็จการศึกษาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมศาสตร์อากาศยานและการบิน จาก โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่น 41 หลังจากนั้นเข้าศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ด้านชีวิตครอบครัว จงเจต วัชรานันท์ แต่งงานกับ เกรซ มหาดำรงค์กุล เมื่อ 26 มกราคม 2555 โดยพบรักในกองถ่ายภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทั้งสองมีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อ จาติม วัชรานันท์ ที่เกิดจากการอุ้มบุญเพราะทั้งสองมีบุตรยาก หลังทำกิฟต์มาแล้ว 12 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2561 เกรซได้คลอดลูกชายคนเล็กชื่อ จินต วัชรานันท์ โรงพยาบาลบีเอ็นเอช
การงาน
จงเจต วัชรานันท์ รับราชการทหารในตำแหน่ง รองหัวหน้าแผนก 2 กองข่าวกรองยุทธศาสตร์ กรมข่าวทหารอากาศ กองทัพอากาศไทย ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ หลักสูตรนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 106 แสดงภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค 3-4 และ เป็นพิธีกรรายการท่องเที่ยว "บันทึกท่องเที่ยว"
ผลงานละครเรื่องแรกคือ รักสุดฟ้า ล่าสุดโลก ผลงานสร้างชื่อ ภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ โดยรับบท นัดจินหน่อง หรือ พระสังขทัต
ตำบลนาคาย
ตำบลนาคายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลนาคายทั้งตำบล ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอตาลสุม 12 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 48 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์
ราษฎรตำบลนาคายได้อพยพมาจากหมู่บ้านดอนมดแดง (อำเภอดอนมดแดงในปัจจุบัน) มาตั้งรกรากหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วยไหลผ่านหลายสาย เหมาะแก่การเพาะปลูก และลำห้วยสายนี้ในวันหนึ่งเกิดผิดปกติขึ้นในลำห้วยคือ ถ้ามีคนลงอาบน้ำในลำห้วยแห่งนี้ก็จะเกิดอาการคันตามร่างกาย ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยนี้ว่า "ห้วยคาย" และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านนาคาย ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลจิกเทิง อำเภอพิบูลมังสาหาร (ตำบลนาคาย อำเภอตาลสุมในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการจึงได้แยกบ้านนาคายและหมู่บ้านใกล้เคียงออกไปตั้งเป็น ตำบลนาคาย จนถึงปัจจุบัน
ภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลนาคายเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีลำเซบกไหลผ่านทางตะวันตก และมีลำห้วยหลายสายไหลผ่านและส่วนใหญ่มีนำขังตลอดปี
ภูมิอากาศ
แบ่งสภาพอากาศในตำบลออกเป็น 3 ฤดู คือ
ประชากร
ตำบลนาคายมีประชากรทั้งหมด 6,191 คน เป็นชาย 3,161 เป็นหญิง 3,030 มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 1,349 ครัวเรือน
หลี่เซี่ยว
องค์ชายหลี่เซี่ยว (644 – 664) ได้รับการสถาปนาเป็น สฺวีกงหวัง เมื่อสิ้นพระชนม์ได้รับการสถาปนาเป็น หยวนเต้ากงหวัง  องค์ชายแห่ง ราชวงศ์ถัง พระราชโอรสองค์รองใน จักรพรรดิถังเกาจง ที่ประสูติแต่พระสนมเจิ้ง
อบารัต
อบารัต (Abarat) คือหนังสือนิยายแฟนตาซีที่เขียนและวาดภาพโดย ไคลฟ์ บาร์เกอร์ มีกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายเป็นเหล่าเยาวชน ชื่อเรื่องหมายถึงดินแดนอบารัต ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์หลักๆ ในเรื่อง นอกจากหนังสือเล่มนี้ ยังมีหนังสือภาคต่ออีก 4 เล่ม คือ Days of Magic, Nights of War; Absolute Midnight; The Eternal และเล่มที่ 4 ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ รวมเป็นหนังสือในชุดทั้งสิ้น 5 เล่ม อบารัต ได้รับรางวัล Bram Stroker Award ในสาขา Superior Achievement for Younger Readers เมื่อปี ค.ศ. 2002 นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2003 ยังได้รับรางวัลที่สอง จากผลโหวตรางวัลโลกัส โพล เป็นรองชนะเลิศนวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม
ภาพวาดชื่อเรื่องบนปกหนังสือ เขียนขึ้นด้วยเทคนิคแบบแอมบิแกรม
อบารัต แปลเป็นภาษาไทยโดย ธารพายุ พิมพ์โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เมื่อปี พ.ศ. 2546
ทางรถไฟสายดอนเดด–ดอนคอน
ทางรถไฟสายดอนเดด-ดอนคอน (Don Det–Don Khon Railway) เป็นทางรถไฟรางแคบระยะสั้น และเป็นทางรถไฟขนถ่ายสินค้าข้ามฝั่งน้ำ (Portage railway) เพื่อเชื่อมการเดินทางข้ามแม่น้ำโขงจากเกาะดอนเดด (ດອນເດດ) กับเกาะดอนคอน (ດອນຄອນ) ซึ่งสองเกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของสี่พันดอน (ສີ່ພັນດອນ) หรือศรีทันดร ที่มีความหมายว่าสี่พันเกาะ ตั้งทางตอนใต้ของประเทศลาว ซึ่งปัจจุบันเกาะดอนเดดและดอนคอนนั้นขึ้นกับเมืองโขง แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว ก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2436 ซึ่งขณะนั้นลาวยังเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส ถือเป็นการขนส่งระบบรางแห่งแรกของประเทศลาว
การเดินทางข้ามแม่น้ำโขงในบริเวณสี่พันดอนนั้นเป็นสิ่งที่ยากลำบาก เนื่องจากมีเกาะแก่งใหญ่น้อยกับกระแสน้ำที่ไหลแรง ครั้งช่วงที่ลาวตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส มีเรือกลไฟจำนวนไม่น้อยอัปปางหรือเสียหายจากการเดินทางผ่านบริเวณดังกล่าว คณะกรรมาธิการสำรวจแม่น้ำโขง (Mekong Exploration Commission) ชาวฝรั่งเศสจึงได้สร้างเส้นทางรถไฟขึ้นบริเวณเกาะดอนคอนขึ้นเพื่อบรรทุกผู้โดยสารและสินค้าข้ามไปอีกฝั่งสำหรับต่อเรือเมื่อปี พ.ศ. 2436 หลังมีผู้โดยสารจำนวนมากขึ้น จึงขยายเส้นทางออกไปอีก 3 กิโลเมตร โดยสร้างสะพานข้ามร่องน้ำเพื่อเชื่อมกับเกาะดอนเดด ใช้หัวรถจักรไอน้ำในการเดินรถ เดิมใช้รางขนาด 600 มิลลิเมตร ก่อนเพิ่มขนาดเป็น 1,000 มิลลิเมตร แต่เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองขึ้น การเดินรถก็หยุดชะงัก รถไฟเที่ยวสุดท้ายเดินรถในปี พ.ศ. 2483 หลังจากนั้นเป็นต้นมาทางรถไฟสายนี้ก็ถูกทิ้งร้างมิได้ใช้ประโยชน์อันใดอีก เหลือเพียงซากสะพาน หัวรถจักร และคันทางเป็นอนุสรณ์
Pouchetia
Pouchetia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางทิศตะวันตก Tropical Africa พบในแองโกลา เบนิน บูร์กินา คาบินดา สาธารณรัฐแอฟริกากลาง คองโก กาบอง แกมเบีย กานา กินี กินี-บิสเซา อ่าวกินี ไอวอรี่โคสต์ ไลบีเรีย มาลี ไนจีเรีย เซเนกัล เซียร์ราลีโอน ซูดาน โตโก และไซเร
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฟอลุน
ฟอลุน (Falun) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน มีประชากร 37,291 คน ในปี ค.ศ. 2010 ฟอลุนมีชื่อเสียงด้านการทำเหมืองทองแดงและยังคงมีความสำคัญอยู่ทั้งด้านการให้บริการและอุตสาหกรรม แม้เหมืองจะปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 แล้ว ในปี ค.ศ. 2001 เหมืองทองแดงฟอลุนได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
อำเภอกลาง (เทศมณฑลจอสก์)
อำเภอกลางของเทศมณฑลจอสก์ เป็นอำเภอในเทศมณฑลจอสก์ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 28,807 คนใน 5,854 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือจอสก์ และมี 3 ตำบล คือ ตำบลกอบรีก ตำบลจอสก์ และตำบลแคงกอน
ชาวญวน
จากการวิจัยของโรงพยาบาลแซ็ง-ลูยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในการเปรียบเทียบชาวเวียดนามกับชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพันธุกรรมของประชากรอันใกล้ชิดด้วยวิธีการต่าง ๆ โดยมีตัวแสดงเอกลักษณ์เจ็ดประการที่ไม่ซ้ำกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้มีการศึกษายีน Human Leukocyte Antigen ที่ห้องปฏิบัติการของโรงพยาบาลมักคายในกรุงไทเป ได้จำแนกชาวเวียดนามไว้ในกลุ่มพันธุกรรมเดียวกับม้ง ฮั่นตอนใต้ ปู้อี และไทย พร้อมกับครอบครัวที่หลากหลายอันประกอบด้วยไทยเชื้อสายจีน สิงคโปร์เชื้อสายจีน ชนหมิ่นหนาน (ฮกโล้) และจีนแคะ
รายชื่อตอน เจาะจิตผ่าปริศนา
ฤดูกาลที่ 1 และ ฤดูกาลที่ 2 มีทั้งหมด 23 ตอน, ฤดูกาลที่ 3 และ ฤดูกาลที่ 4 มีทั้งหมด 24 ตอน, ฤดูกาลที่ 5 มีทั้งหมด 22 ตอน
ณ วันที่ 1 September 2557 เจาะจิตผ่าปริศนา ออกอากาศไปแล้วทั้งหมด 122 ตอน
เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ
จ่าสิบตำรวจ เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 เป็นนักยิงปืนยาวอัดลม 10 เมตรคนแรกจากประเทศไทย ที่ได้รับการบันทึกสถิติโลกด้วยแต้มสูงสุด ด้วยการยิงเข้าเป้าที่ตำแหน่ง 0.5 มิลลิเมตรได้ 60 นัดติดต่อกัน เขาเป็นที่รู้จักในวงการยิงปืน (ที่ซึ่งเขาได้อันดับที่ห้าในการแข่งขัน ISSF เวิลด์คัพ) เมื่อเขาประสบความสำเร็จในรายการชิงแชมป์เอเชีย 2000 ที่เกาะลังกาวี ตั้งแต่นั้นมา เขาก็สามารถเข้าสู่รอบไฟนอลในการแข่งขันระดับโลกอยู่บ่อยครั้ง ซึ่ง เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ ได้รับเกียรติเป็นตัวแทนนักกีฬาทีมชาติไทย ในการถือธงเข้าสู่พิธีเปิดการแข่งขันซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ เขาเป็นนักกีฬายิงปืนระดับโลกเพียงคนเดียวของทีมชาติไทย ที่สามารถเข้าสู่รอบสุดท้ายของกีฬาโอลิมปิกมาแล้วถึงสองครั้ง
ประวัติ
ตั้งแต่เทวฤทธิ์สามารถทำคะแนนยิงปืนได้ 600 คะแนนเต็ม ก็มีนักยิงปืนหญิงหลายรายที่สามารถทำได้สูงสุดที่ 400 คะแนนจากการแข่งขันปืนยาวอัดลมที่ระยะสั้นกว่าของพวกเธอเช่นกัน แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงเป็นชายเพียงคนเดียวที่ถือครองสถิติโลกจนถึง พ.ศ. 2551
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เทวฤทธิ์ และนักยิงปืนจากตระกูลมัจฉาชีพ เข้าแข่งขันยิงปืนชิงชนะเลิศแห่งเอเชียอาคเนย์ ครั้งที่ 33 ประเภทปืนยาวอัดลมชาย ที่ซึ่งเขาได้อันดับสองถัดจาก พ.ต.ต.วราวุธ มัจฉาชีพ ผู้เป็นพี่ชาย ด้วยคะแนน 685.4 แต่ไม่ได้รับเหรียญเงิน เนื่องด้วยตามกฎการแข่งขันต้องไม่ใช่นักกีฬาจากชาติเดียวกัน
นิคม แสนเจริญ
นายนิคม แสนเจริญ (7 ตุลาคม พ.ศ. 2485 - 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 3 สมัย
ประวัติ
นายนิคม แสนเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2485 เป็นบุตรของนายฝอย กับ นางทองเพียร แสนเจริญ และเป็นน้องชายของนางสติล คุณปลื้ม ภรรยานายสมชาย คุณปลื้ม สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก โรงเรียนชลราษฎรอำรุง และกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี ที่ วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา สมรสกับ นางรัศมี แสนเจริญ (สกุลเดิม คุณจักร) มีบุตร-ธิดา 4 คน
นิคม แสนเจริญ เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ขณะเดินทางไปช่วยปราศรัยหาเสียงที่จังหวัดในภาคอีสาน พร้อมกับผู้ติดตามอีก 3 คน ตรงบริเวณแยกแสนเจริญ จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 สิริอายุรวม 49 ปี
การทำงาน
หลังจากจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย นิคม ได้ช่วยกิจการทางบ้านด้วยการดำรงอาชีพชาวประมง จนได้รับเลือกให้เป็นนายกสมาคมประมงจังหวัดชลบุรี รวมถึงการเป็นรองประธานกรรมการสมาคมประมงแห่งประเทศไทย
งานการเมือง
นิคม เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2524 ต่อมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2531 รวม 3 สมัย
นิคม ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อ พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นิคม แสนเจริญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
จะละเม็ด
จะละเม็ด อาจหมายถึง
Pozoa
Pozoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคืออาร์เจนตินา และ ชิลี ในอเมริกาใต้ตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Gyrophyllum
Gyrophyllum เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Pennatulidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแอตแลนติกกลาง มาเลเซีย ออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในซีเกมส์ 2015
กีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในซีเกมส์ 2015 จัดขึ้นที่โอซีบีซี อารีนา ฮอลล์ 4, ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 6–10 มิถุนายน พ.ศ. 2558
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
จากนักกีฬาทั้งหมด 82 คนจาก 9 ชาติสมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในซีเกมส์ 2015:
ตารางเหรียญรางวัล
{{legend|#ccccff|ประเทศเจ้าภาพ|border=solid 1px #AAAAAA}}
อำเภอบ้านนา
บ้านนา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครนายก ภาคกลางของประเทศไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านนามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
คลับเซเวน
คลับเซเวน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ ซึ่งนำเสนอสาระและความบันเทิง ดำเนินรายการโดย ไตรภพ ลิมปพัทธ์ ออกอากาศทุกวันอังคาร 22.30-00.30 น. เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันอังคารที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
อำเภอบ้านนา
ประวัติ
อำเภอบ้านนาเคยโอนไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสระบุรีครั้งหนึ่ง เนื่องจากได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกจังหวัดนครนายกโดยให้อำเภอต่าง ๆ ไปขึ้นอยู่กับจังหวัดปราจีนบุรี ยกเว้นอำเภอบ้านนาให้ไปขึ้นกับจังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2484 ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 อำเภอบ้านนาจึงได้กลับมาขึ้นกับจังหวัดนครนายกจนกระทั่งปัจจุบัน
คลับเซเวน
รายการสิ้นสุดการออกอากาศ เมื่อวันอังคารที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 โดยได้นำรายการชิงร้อยชิงล้าน จากที่ออกอากาศในวันพุธ มาออกอากาศในเวลาเดิมของรายการฯ เนื่องจากไม่สามารถทำเรตติงให้เท่ากับรายการตีสิบ ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ซึ่งเป็นคู่แข่งในวันและเวลาเดียวกัน จึงทำให้นายไตรภพรู้สึกไม่พอใจ จนกระทั่งขอถอนตัวออกจากผังรายการ
รูปแบบรายการ
แบ่งการออกอากาศเป็น 3 ช่วง ได้แก่
อำเภอบ้านนา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 116 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยว
ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีกะอาง จากตัวเมืองไปตามถนนสุวรรณศรถึงอำเภอบ้านนา เยื้องกับสถานีตำรวจภูธรบ้านนา มีถนนแยกไปน้ำตกกะอางระยะทาง 11 กิโลเมตร ลักษณะเป็นลานหินกว้าง มีน้ำตกไหลผ่านตามช่องหิน นอกจากนี้บริเวณใกล้เคียงมีพระพุทธรูปปางสมาธิก่อด้วยอิฐประดิษฐานอยู่บนเนินเขา และมีสถานีเพาะชำกล้าไม้ของกรมป่าไม้ตั้งอยู่ด้วย ประดิษฐาน ณ มณฑป วัดทองย้อย    เป็นโบราณสถานอันเก่าแก่     มีคุณค่าทางศิลปะซึ่งแสดงถึงความประณีตงดงามในการประดิษฐ์    และการหล่อของฝีมือช่างไทยสมัยโบราณ โดยทางวัดจะจัดให้มีงานนมัสการทุกวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
สถานศึกษา
ชื่อย่อ รร.ตท.(อังกฤษ: Armed Forces Academies Preparatory School ) เป็นสถาบันการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย และเป็นสถาบันการศึกษาแห่งเดียวในประเทศไทย ที่เป็นศูนย์รวมเบื้องต้นสำหรับผู้ที่จะเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช และโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ผู้ที่ศึกษาในโรงเรียนเตรียมทหาร เรียกว่า นักเรียนเตรียมทหาร (นตท.)
ตำบลบ้านเก่า (อำเภอพานทอง)
ตำบลบ้านเก่า เป็นตำบลในอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี
ประชากร
ในอดีตประกอบด้วยกลุ่มชนเชื้อสายลาว ซึ่งใช้ภาษาลาวเป็นภาษาพูดและภาษาเขียน กับเป็นคนเชื้อสายมอญ ใช้ภาษามอญเป็นภาษาพูด ส่วนภาษาเขียนเป็นภาษารามัญ
ส่วนปัจจุบัน นอกจากจะมีชนกลุ่มเดิมทั้งคนมอญและคนลาว แล้วยังมีคนไทยต่างถิ่นที่อพยพมาตั้ง ถิ่นฐานในการทำมาหากินในตำบลบ้านเก่า เนื่องจากเป็นแหล่งอุตสาหกรรม
ลักษณะภูมิประเทศ
หมู่ที่ 3 ของบ้านเก่าบน และล่าง มีสภาพเป็นพื้นที่ลุ่มน้ำท่วมถึง และอยู่ติดเขตแม่น้ำบางปะกง มีคลองพานทองเป็นแหล่งน้ำ ธรรมชาติ	ที่หล่อเลี้ยงการประกอบอาชีพทางการเกษตรกรรมของหมู่บ้าน อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี มีค่าอยู่ในช่วง 28.78 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดวัดได้ที่ 19.92 องศาเซลเซียส - 26.82 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนที่วัดได้ จะอยู่ในช่วง ถึง 1,566.3 มม. ฝนตกหนักมากที่สุดวัดได้ถึง 1,566.3 มม. ส่วนฝนตกน้อยที่สุดวัดได้ที่ 960.4 มม.
หมู่ที่ 3 ของตำบลบ้านเก่า (บน) ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออก ของวัดบ้านเก่าซึ่งอยู่ติดกับหมู่ที่ 6 ตำบลบ้านเก่า ตำบลบ้านเก่า (บน) หมู่ที่ 3 ได้แบ่งเป็น 2 ด้านฝั่งถนน เพราะมีถนนสายสุขุมวิท-พานทอง ตัดผ่านกลางหมู่บ้าน จึงได้แบ่งเป็น บ้านเก่า (บน) และบ้านเก่า (ล่าง) ชุมชนแห่งนี้อาศัยอยู่กันแบบเครือญาติซึ่งถือได้ว่าเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่ง บ้านเรือนที่อยู่อาศัยเป็นไม้โบราณ ลักษณะที่อยู่อาศัยอยู่ในระแวกเดียวกันซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับส่วนที่ประกอบอาชีพ เช่นไปทำนาฝั่งด้านบ้านเก่า (ล่าง)
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2540 ได้มีการพัฒนาพื้นที่แห่งนี้ โดยการนำของ กำนันวินัย คุ้มครอง (ในขณะนั้น) พร้อมกับ ส.ส. ในเขตพื้นที่ (ในขณะนั้น ส.ส. วิทยา คุณปลื้ม, ส.ส. สง่า ธนะสงวนวงศ์, ส.ส. สนธยา คุณปลื้ม) ร่วมมือกับกรมอาชีวะฯ ต้องการสถานที่เพื่อทำการก่อสร้าง “วิทยาลัยการอาชีพ” ซึ่งได้พื้นที่ธรณีสงฆ์ หมู่ที่ 3 บ้างเก่า (ล่าง) นี้เป็นที่ตั้ง และสถาปนาขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 จึงทำให้มีนักเรียนจากต่างพื้นที่เข้ามาศึกษาเป็นจำนวนมาก ซึ่งนักพัฒนาเกิดแนวความคิดว่าพื้นที่ส่วนนี้น่าจะเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยได้ จึงได้ทำการปรับพื้นที่และทำการสร้างการคมนาคม พร้อมทั้งจัดสรรพื้นที่ธรณีสงฆ์ให้กับประชาชนที่ไร้ที่อยู่อาศัยได้จับจองให้เช่าพื้นที่ ในปี พ.ศ. 2541
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง หมู่ที่ 3 บ้านเก่า (บน) และบ้านเก่า (ล่าง) ซึ่งห่างจากอำเภอพานทอง ไปทางทิศตะวันออกใกล้สุด 4 กิโลเมตร ไกลสุด 12 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดชลบุรี ใกล้สุด 11 กิโลเมตร ไกลสุด 12 กิโลเมตร
การคมนาคม
ช่องทางคมนาคมเต็มไปด้วยความสะดวกสบาย มีทั้งรถสองแถวประจำทาง บ้านเก่า – ชลบุรี บริเวณใกล้ ๆ ก็มีรถมอเตอร์ไซด์รับจ้างไว้บริการอีกด้วย
สภาพทางสังคม
สภาพสังคมของชาวบ้าน หมู่ที่ 3 บ้านเก่าบน-ล่าง อยู่กันอย่างสังคมเครือญาติ ปลูกบ้านใกล้เรือนเคียงกัน ต่อมาเมื่อมีการพัฒนา ก่อเกิดความเจริญ ทำให้เกิดการกระจายของประชากร ทำให้เกิดเป็นสังคมที่ใหญ่ขึ้น เด็กและเยาวชนได้รับการศึกษาตามกฎข้อบังคับ ประชากรส่วนใหญ่ อ่านออกเขียนได้ ชาวบ้านทุกคนให้ความร่วมมือ และเข้าไปมีส่วนร่วมกับทางภาตรัฐ ร่วมคิด ร่วมตัดสินใจ ปัญหา และความต้องการต่าง ๆ
ขนบธรรมเนียมประเพณี
ประเพณีและพิธีกรรมท้องถิ่น เป็นทั้งแบบพุทธ และแบบมอญจะเห็นได้ชัดในพิธีงานศพของคนมอญโดยแท้ ส่วนประเพณีนั้นเป็นแบบของคนไทยชาวพุทธที่นับถือปฏิบัติกันมา ส่วนประเพณีที่สืบทอดต่อกันมาคืองานนมัสการ “หลวงพ่อพระครูเปิ้น” จะมีงานในวัน ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 5 ของทุกปี
ประเพณีท้องถิ่นในเขตตำบลบ้านเก่า ชาวตำบลบ้านเก่ายึดถือประเพณีและให้ความร่วมมือด้วยดีตลอดมา คือ
สถานที่สำคัญ
โบราณสถานและโบราณวัตถุ มีอยู่ที่วัดบ้านเก่า สามารถไปศึกษาค้นคว้าหาความรู้ได้ แหล่งท่องเที่ยวในตำบลสามารถชมได้จากแหล่งธรรมชาติ คือคลองพานทอง
Pranceacanthus
Pranceacanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pranceacanthus coccineus Wassh.
ถิ่นกำเนิดของมันคือโบลิเวีย และ (ตอนกลางตอนเหนือและตะวันตก) บราซิล
ทอมัส พาร์ทีย์
ทอมัส เทเย พาร์ทีย์ (เกิดวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวกานาที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกและเป็นรองกัปตันของทีมชาติกานา
ทอมัสเริ่มต้นอาชีพกับอัตเลติโกมาดริดในสเปนใน ค.ศ. 2013 และถูกปล่อยยืมตัวให้กับมายอร์กาและอัลเมริอา ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดอย่างอัตเลติโกใน ค.ศ. 2015 เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกและยูฟ่าซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 2018 ต่อมาใน ค.ศ. 2020 เขาย้ายร่วมอาร์เซนอลด้วยค่าตัว 45 ล้านปอนด์ (50 ล้านยูโร) กลายเป็นผู้เล่นชาวกานาที่มีค่าตัวแพงที่สุดตลอดกาล