cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
ประวัติศาสตร์
ต่อมาจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงทำสงครามกับจักรพรรดินโปเลียนอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1812 นโปเลียนจึงได้นำกองทัพฝรั่งเศสเข้าทำสงครามอีกครั้งโดยครั้งนี้พระองค์ต้องการจะบุกไปรุกรานจักรวรรดิรัสเซีย ที่หลอกล่อให้กองทัพฝรั่งเศสเข้าไปอดอาหารและหนาวตายในรัสเซีย ซึ่งมีระยะทางยาวไกลจากกรุงปารีสมาก โดยใช้เวลานานหลายเดือนกว่าจะบุกตีหัวเมืองต่าง ๆ ของรัสเซียไปจนถึงกรุงมอสโก แต่เมื่อไปถึงยังกรุงมอสโกก็ต้องพบกลับความว่างเปล่าของเมืองที่ชาวเมืองพร้อมใจกันเผาเมืองเพื่อมิให้เสบียงตกถึงมือกองทัพฝรั่งเศสและอพยพถอยร่นไปทางตะวันออก ทำให้การบุกรัสเซียเป็นความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจักรพรรดินโปเลียน ชัยชนะของรัสเซียปลุกระดมชาติต่างๆให้รวมตัวกันเป็นสัมพันธมิตรครั้งที่หก เอาชนะนโปเลียนในยุทธการที่ไลพ์ซิก (Battle of Leipzig) ทำให้ในปี ค.ศ. 1813 นโปเลียนจำใจต้องยกทัพกลับฝรั่งเศสแม้เสบียงจะเหลือไม่มากแล้ว กองทัพเองก็เหนื่อยล้าจากการเดินทางอันยาวไกล นอกจากนี้ฤดูหนาวอันโหดร้ายของรัสเซียก็คืบคลานเข้ามาทุกขณะ โดยในระหว่างทางถอยทัพกลับฝรั่งเศสก็ยังถูกกองทัพของรัสเซียและชาติสัมพันธมิตรซุ่มโจมตีในลักษณะกองโจร ซึ่งเมื่อถอยทัพกลับถึงกรุงปารีสก็เหลือพลทหารไม่กี่พันคนจากที่ยกทัพไปมากกว่า 600,000 คน ทั้งนี้เป็นผลมากจากฤดูหนาวที่โหดร้ายทารุณทำให้ทหารแข็งตาย การขาดแคลนอาหาร การที่เหนื่อยล้าจากการเดินทัพและการซุ่มโจมตีของรัสเซีย ฝรั่งเศสจึงพ่ายแพ้ยับเยิน ทำให้นโปเลียนต้องสละราชสมบัติเพราะได้รับการต่อต้านจากชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1814 และสัมพันธมิตรเข้าบุกยึดกรุงปารีส ทำสนธิสัญญาฟองแตงโบล (Treaty of Fontainebleau) ทำให้จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งสิ้นสุดลง ต่อมาจักรพรรดินโปเลียนทรงหวนคืนสู่ราชบัลลังก์และปกครองอยู่นานหนึ่งร้อยวัน แต่ในท้ายที่สุดก็ต้องสละราชสมบัติอีกครั้งจากการที่พ่ายแพ้ในยุทธภูมิวอร์เตอร์ลู (Battle of Waterloo) และทรงถูกเนรเทศออกนอกฝรั่งเศสไปยังเกาะเอลบาในอิตาลี ต่อมาจึงมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงและเข้าสู่ยุคราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู
บีสต์ (ตัวละคร)
เฮนรี่ ฟิลลิป "แฮงก์ "แม็คคอย (Henry Philip "Hank" McCoy) อสูรสีนำเงินร่างใหญ่ ดูน่าเกลียดน่ากลัว แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นมิวแทนท์ที่จิตใจดีงาม และเป็นหนึ่งในสมาชิกทีม X-Men รุ่นแรก เขายังเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ คุณหมอ นักจิตวิทยา นักคณิตศาสตร์ และเป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อสิทธิอันเท่าเทียมของมนุษย์กลายพันธุ์ด้วย
ประวัติ
พ่อของเฮนรี่ นอร์ตัน พนักงานในโรงงานพลังงานนิวเคลียร์ได้สัมผัสกับรังสีซึ่งรั่วไหลออกมาจนทำให้เกิดกลายพันธุ์ส่งต่อไปยังลูกของตน เฮนรี่ลืมตาดูโลกโดยมีร่างกายที่ผิดมนุษย์มนา แขนขาและมือเท้าของเขาใหญ่ยาวกว่าคนปกติ รูปร่างช่างไม่ต่างกับลิงกอริล่าแม้แต่น้อย แต่เขาก็ชดเชยความด้อยในส่วนนี้ด้วยความฉลาดเป็นกรด
ถึงเขาจะแปลกแยกแตกต่างจากพวก แต่แฮงค์ก็ใข้เวลาส่วนใหญ่ในโรงเรียนออกกำลังกายพัฒนาร่างกายของตัวเอง เมื่อ ชาร์ลส์ เซเวียร์ ค้นพบว่าเขามีพลังพิเศษจึงชวนให้แฮงค์มาศึกษาต่อกับเขาที่โรงเรียนของชาร์ลส์นี่เอง เขาได้ใช้ความรู้และความสนใจทั้งหมดไปกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี นอกจากนี้เขายังใช้ห้องอันตราย (Danger Room) สำหรับออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายยามว่างด้วย
แต่แฮงค์ก็เผชิญความเครียดขณะที่อยู่ในโรงเรียนของเซเวียร์ จนครั้งหนึ่งเขาขอลาออกมาเพื่อเป็นนักมวยปล้ำ แต่ก็อยู่ไม่นานก่อนกลับไป เขาออกจากโรงเรียนอีกครั้งเมื่อเข้าร่วมกับบริษัทแบรนด์คอร์เปอเรชั่น (Brand Corporation) ที่นี่เขาได้พบรักกับผู้ช่วย ลินดา โดนัลด์สัน ทั้งคู่ร่วมกันวิจัยและพัฒนาสารซึ่งจะช่วยเปลี่ยนฮอร์โมนในร่างกาย และทำให้ผู้ที่ได้รับกลายเป็นมิวแทนท์ได้ชั่วขณะ เขาคิดค้นยาต้านการกลายพันธุ์ไว้ด้วย แต่โชคร้ายยิ่งนัก เมื่อเขาทดลองกับตัวเองและปล่อยเวลานานเกินไปกว่าจะแก้กลับจนร่างกายของเขาปลี่ยนเป็นอสูรร้าย มีขนสีเทาขึ้นเต็มตัว (ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีนำเงินในภายหลัง) รูปร่างอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัวกว่าเดิมหลายเท่า กลายเป็น บีสต์ อย่างเต็มตัว
พลังพิเศษ
บีสต์มีร่างกายใหญ่โต แข็งแกร่งกำยำยิ่งกว่านักกีฬาโอลิมปิค ถึงจะตัวใหญ่ แต่ความว่องไวนั้นสูงมาก บวกกับร่างกายที่สามารถเยียวยาบาดแผลได้รวดเร็วเป็นปลิดทิ้ง ทำให้เขามีอายุยืนยาวกว่าคนปกติ เขายังเชี่ยวชาญการต่อสู้มือเปล่า การใข้มวยปล้ำเล่นงานคู่ต่อสู้ แต่หากเมื่อใดร่างกายเขาต้องปรับสภาพใหม่ เขาจะอยู่ในสภาพที่อ่อนแอมากๆ
พีดัม
พีดัม (毗曇, ? – 26 กุมภาพันธ์ 647 (17 มกราคมตามปีจันทรคติ) หรือ องค์ชายกัลมุน เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำกบฏต่อต้าน พระนางช็อนด็อกแห่งชิลลา หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี ก่อนการกบฏของเขา เขาดำรงตำแหน่ง ซังแดดึง (ขุนนางชั้นสูงสุดในราชสำนัก)
โดยพีดัมได้ประกาศคำขวัญว่า สตรีไม่อาจปกครองประเทศได้ และยังได้อ้างอีกว่าดาวประจำพระองค์ของพระนางช็อนด็อกได้หายไปจากท้องฟ้าซึ่งบางตำนานได้กล่าวไว้ว่าคิมยูชินแม่ทัพใหญ่แห่งชิลลาได้แนะนำให้ชักว่าวพร้อมกับแสงสว่างขึ้นไปตรงจุดที่ดาวประจำพระองค์เคยอยู่เพื่อยืนยันว่าดาวประจำพระองค์ยังอยู่ทำให้ทหารของชิลลาภายใต้การบัญชาการของคิมยูชินและ คิมอัลช็อน สามารถเข้าปราบปรามกบฏของพีดัมลงได้สำเร็จพร้อมกับจับพีดัมประหารชีวิตเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 647 หรือ 9 วันหลังจากพระนางช็อนด็อกสวรรคตแต่บางตำนานบอกว่าพีดัมถูกสังหารในสนามรบ
ซึ่งบางตำนานได้กล่าวเอาไว้ว่าพีดัมหรือองค์ชายกัลมุนเป็นพระสวามีของพระนางช็อนด็อกพร้อมกับแม่ทัพตระกูลคิมโดยสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นคิมยูชิน
ซอมี่นละ
ซอมี่นละ (စောမင်းလှ, ) เป็นพระอัครมเหสีแห่งอาณาจักรอังวะระหว่าง ค.ศ. 1422–1425 พระโอรสของพระนางคือพระเจ้ามี่นละแง ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอังวะเป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1425 ภายหลังการสวรรคตของพระสวามีพระองค์ที่ 2 พระเจ้าฝรั่งมังศรี พระสวามีองค์แรกคือพระเชษฐาของพระเจ้าฝรั่งมังศรี มังรายกะยอชวาซึ่งมีชื่อเสียงในช่วงสงครามสี่สิบปี
ประวัติ
ซอมี่นละเป็นธิดาของพระเจ้าตราพระยาแห่งปะค่าน และเป็นพระเชษฐภคินีของพระเจ้าตราพระยาแห่งตองอูซึ่งปกครองตองอูในช่วง ค.ศ. 1440–1446 ในปี ค.ศ. 1406 พระนางได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายมังรายกะยอชวาในพิธีแต่งตั้งพระองค์เป็นพระมหาอุปราช โดยพระนางมีพระโอรส-ธิดากับมังรายกะยอชวาทั้งสิ้น 4 พระองค์ ต่อมาเมื่อมังรายกะยอชวาประชวรและสิ้นพระชนม์ระหว่างทำสงคราม พระนางได้กลายมาเป็นพระชายาของพระเจ้าฝรั่งมังศรี พระอนุชาของมังรายกะยอชวาซึ่งได้ขึ้นเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิ์โดยตรงสืบมา พระนางและพระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระโอรส-ธิดาอีก 3 พระองค์ ทำให้พระนางมีพระโอรส-ธิดารวมทั้งสิ้น 7 พระองค์
เมื่อพระเจ้าฝรั่งมังศรีองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง พระราชบิดาใน ค.ศ. 1422 ก็ได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระอัครมเหสี แต่พระนางเป็นได้แค่พระมเหสีเพียงในพระนามเท่านั้น เนื่องจากพระเจ้าฝรั่งมังศรีโปรดปรานพระมเหสีอีกพระองค์หนึ่งคือ พระนางชีนโบ่แม ทำให้พระนางซอมี่นละน้อยพระทัยออกจากพระราชวังและออกผนวชเป็นแม่ชี ได้รับฉายาทางธรรมว่า ตานส้องชีนมิพะย่า (တန်ဆောင်းရှင် မိဖုရား)
พระเจ้ามี่นละแง พระโอรสน้อยองค์ที่ห้าของพระนาง ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1425 หลังจากที่พระเจ้าฝรั่งมังศรี พระราชบิดาถูกลอบสังหารโดยมีพระนางชีนโบ่แมอยู่เบื้องหลัง สามเดือนต่อมา พระเจ้ามี่นละแง ยุวกษัตริย์ซึ่งมีพระชนมพรรษาเพียงแค่เจ็ดพรรษา ก็ถูกวางยาพิษโดยพระนางชีนโบ่แม เพื่อให้คนรักคือเจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญขึ้นครองบัลลังก์
ป่าโลกล้านปี
ป่าโลกล้านปี เป็นตอนที่ห้าของเพชรพระอุมาจำนวน 4 เล่ม ได้แก่ป่าโลกล้านปี เล่ม 1 - 4
ป่าโลกล้านปี เล่มที่ 1
เชษฐาสอบถามเส้นทางอื่นเพื่อหาทางหลีกเลี่ยง แต่รพินทร์ยืนยันเส้นทางเดิมเพื่อมุ่งหน้าสู่ทะเลสาบมรณะตามกำหนดการเดินทาง ก่อนสั่งการให้พรานพื้นเมืองสร้างปางพักที่บริเวณป่าหินแทนการพักแรมที่ช่องเขาขาด กลางคืนเกิดฝนตกอย่างหนัก ทั้งหมดพากันแอบหลบฝนบริเวณชะง่อนผาหินจนกระทั่งฝนเริ่มซา พรานเกิดและส่างปามีอาการจับไข้ ดารินช่วยปฐมพยาบาลพร้อมกับแจกจ่ายยาให้แก่ทุกคนเพื่อป้องกันการเจ็บป่วย ทั้งหมดต่างหลับพักผ่อนเอาแรงก่อนจะถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงการเคลื่อนไหวของสัตว์ใหญ่ชนิดหนึ่ง รพินทร์นำคณะนายจ้างและแงซายออกติดตามไดโนเสาร์ปากเป็ดคู่หนึ่งที่ออกหากินภายหลังฝนตก ที่มุ่งหน้าไปยังบริเวณช่องเขาขาดและถูกไทรันฯ ขย้ำกินเป็นอาหาร
รุ่งเช้าเชษฐาเตรียมหารือกับรพินทร์ ไชยยันต์และแงซาย ในการกำจัดไทรันฯ และเสนอแผนการสังหารด้วยการแบ่งกำลังออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งทำหน้าที่ล่ออีกฝ่ายหนึ่งทำหน้าที่ซุ่มโจมตี ดาริน ไชยยันต์ พรานเกิด พรานเส่ย มาเรีย พรานบุญคำ ส่างปาและคะหยิ่น ทำหน้าที่หลอกล่อและยั่วโทสะไทรันฯ เชษฐา รพินทร์ และแงซาย ทำหน้าที่คอยดักซุ่มยิงเมื่อไทรันฯเข้ามาใกล้ หลังจากยั่วโทสะได้สำเร็จ มาเรียเกิดพลัดหลงแตกจากทิศทางที่ทุกคนวิ่งหนีออกมาจากการโจมตีของไทรัน และพลาดท่าเสียทีจนสลบ รพินทร์จึงยิงด้วย .458 วินเชสเตอร์ แม็กนั่มแอฟริกัน เข้าที่ดวงตาข้างขวาของไทรันฯ บอดสนิททันที เชษฐาเป็นผู้สังหารด้วยธนูติดระเบิดทีเอ็นทีจำนวน 2 ดอก ดอกแรกพุ่งเข้าปักติดแน่นที่ซอกรักแร้บริเวณขาหน้า และดอกที่สองที่ปักติดแน่นบริเวณก้านคอก่อนระเบิดอย่างรุนแรง
มาเรียได้รับบาดเจ็บจากการกระแทกกับแง่หิน รพินทร์จึงออกเดินทางต่อในเช้าวันรุ่งขึ้น คืนนั้นแงซายมานั่งเป็นเพื่อนคุยกับรพินทร์พร้อมเล่าเรื่องราวของมรกตนครและขุมทรัพย์เพชรพระอุมาให้ฟัง รุ่งเช้ามาเรียหายเป็นปกติพร้อมออกเดินทาง รพินทร์นำคณะนายจ้างบ่ายหน้าสู่ช่องเขาขาดมุ่งสู่ทะเลสาบมรณะทางด้านทิศใต้ ระหว่างทางพบกับบรอนโตเซารัส ช่วงบ่ายจึงถึงทะเลสาบมรณะ ในขณะเตรียมตัวออกเดินทาง เกิดการปะทะกับเทราโนดอนจำนวนมากริมฝั่งทะเลสาบมรณะ เกิดความชุลมุนวุ่นวายชั่วขณะ เสียงไรเฟิลและลูกซองดังไปทั่วบริเวณ หลังจากปะทะกันทราโนดอนถูกยิงตายเกือบหมดฝูง มีเพียง 2-3 ตัวเท่านั้นที่หนีรอดไปได้
มาเรียตั้งข้อสังเกตฝูงค้างคาวจำนวนหนึ่งที่สงสัยจะเป็นค้างคาวดูดเลือด ระหว่างทางรพินทร์และดารินยิงค้างคาวที่ห้อยหัวตามกิ่งไม้ลงมาตรวจสอบ พบเป็นเทอโรซอร์หรือค้างคาวดูดเลือดจริงอย่างที่มาเรียสันนิษฐานไว้ รพินทร์นำคณะนายจ้างลัดเลาะเลียบขอบทะเลสาบไปทางทิศตะวันออก เพื่อตัดอ้อมระยะทางไปยังทิวเขาปีกครุฑ และหลบค้างคาวดูดเลือดเหล่านั้นด้วย ระหว่างทางพบแรดอาสินอยด์จำนวน 2 ตัว แต่หลบหลีกมาได้โดยไม่เกิดการปะทะกัน เวลาประมาณบ่ายโมงคณะเดินทางจึงถึงด้านตะวันออกเฉียงใต้ของขอบทะเลสาบมรณะ ภายในทะเลสาบมีใบบัวประหลาด ใบใหญ่เหมือนบัววิกตอเรีย แกนกลางกลวงบานอยู่ใต้น้ำ รพินทร์ให้แงซายลุยน้ำไปยังอีกฝั่งเพื่อเป็นการหยั่งระดับความลึกของทะเลสาบ ก่อนนำทุกคนเดินตามร่องน้ำที่แงซายเดินนำหน้าไว้ โดยพยายามหลีกเลี่ยงใบบัวจนถึงฝั่งโดยปลอดภัย รพินทร์ให้แงซายทดสอบใบบัวประหลาดด้วยการทุ่มขอนไม้ลงไปกลางใบ ซึ่งหุบใบม้วนเข้าหากันทันทีก่อนรูดตัวจมหายลงไปใต้น้ำ
รพินทร์พยายามดึงใบบัวประหลาดขึ้นมาและพบโครงกระดูกมนุษย์จำนวน 2 โครงอยู่ภายใน ดารินพิสูจน์ลักษณะของกะโหลก เป็นของชนเผ่าเอเชียตะวันออก กะโหลกหนึ่งอายุประมาณ 30 ปี และอีกกะโหลกอายุประมาณ 55-60 ปี เสียชีวิตมาแล้วเกือบ 2 ปี และพบปลอกกระสุนปืน .450 ของพรานชด ปลอกกระสุน .450 และปลอกลูกซองของหนานอินตกอยู่ ทำให้เชษฐาและไชยยันต์ลงความเห็นว่าพรานชดและหนานอินคือเจ้าของโครงกระดูก แต่แงซายช่วยพิสูจน์ร่องรอยของฟันที่หายไป พร้อมกับเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้หนานอินต้องถอนฟันทิ้ง ซึ่งช่วยพิสูจน์ให้เห็นว่ากะโหลกที่ค้นพบไม่ใช่พรานชดและหนานอิน ก่อนเดินทางต่อโดยตัดขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และหยุดพักแรมที่เนินเขาเตี้ย ๆ ทางด้านตะวันออกของทะเลสาบมรณะ พร้อมสั่งการให้สร้างปางพักที่สามารถคุ้มกันฝนพร้อมตัดไม้หนามจำนวนมากมุงรอบปางพัก เพื่อป้องกันอันตรายจากเทอโรซอร์
พรานพื้นเมือง คะหยิ่นและส่างปายังไม่กลับปางพัก รพินทร์จึงออกติดตาม พบทั้งหมดเดินลากกิ่งไม้หนามที่มัดไว้วนรอบโคนต้นไม้ใหญ่จากการสะกดของลิงใหญ่มหึมาที่พรานบุญคำเชื่อว่าคือโป่งค่าง จึงช่วยเหลือและนำตัวทั้งหมดกลับปางพัก ระหว่างทางพบเจอคณะนายจ้างและแงซายที่ออกติดตามมาเนื่องจากได้ยินเสียงปืน แต่เมื่อกลับไปถึงปางพักก็พบว่าสัมภาระและอุปกรณ์ในการเดินทาง รวมทั้งปืนและเครื่องกระสุนภายในปางพักหายไป และมีรอยเท้าลิงใหญ่มากมายย่ำอยู่เต็มบริเวณ คงเหลือแต่ปืนไรเฟิล จำนวน 6 กระบอก และปืนสั้นติดตัวเชษฐา ไชยยันต์ ดาริน ที่คล้องติดสายคาดเอว จำนวน 3 กระบอก ซึ่งเมื่อรวมกระสุนจากปืนสั้นทั้ง 3 กระบอกแล้ว มีกระสุนปืนเหลืออยู่ประมาณ 90 นัด เท่านั้น
ป่าโลกล้านปี เล่มที่ 2
ระหว่างสำรวจสัมภาระ ปางพักถูกล้อมรอบโดยฝูงลิงขนาดใหญ่จำนวนมาก ตกดึกฝูงเทอโรซอร์เข้าโจมตีปางพักตามที่รพินทร์คาดการณ์ไว้ แต่ได้ฝูงลิงช่วยเหลือขับไล่เทอโรซอร์ก่อนควบคุมตัวทุกคนในคณะเดินทางไว้เป็นเชลย รุ่งขึ้นฝูงลิงต่างช่วยกันรื้อปางพักและกวาดต้อนคณะเดินทางให้ติดตามพวกมันไป ระหว่างทางแงซายและรพินทร์ค่อย ๆ หลบเลี่ยงออกจากการควบคุมของฝูงลิงได้สำเร็จ พร้อมกับพยายามหาหนทางช่วยเหลือคณะนายจ้าง รพินทร์ย้อนกลับไปรวมกลุ่มอีกครั้งและให้แงซายติดตามฝูงลิงไปห่าง ๆ ประมาณบ่ายโมงกว่า ๆ ฝูงลิงจึงนำคณะเดินทางที่ตกเป็นเชลยมายังหุบเขานิลกาญจน์ โดยมีแงซายตามมาสมทบภายหลัง
ฝูงลิงนำตัวคณะเดินทางไปยังถ้ำใหญ่ภายในหุบเขา เพื่อให้ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของวายา หัวหน้าฝูงลิงที่ได้รับบาดเจ็บจนไส้ไหล จากการต่อสู้กับไดโนเสาร์สามเขาเมื่อสองวันก่อน ดารินช่วยเย็บบาดแผลและปฐมพยาบาลให้แก่วายา ทั้งหมดพบกองสัมภาระ อาวุธปืนและเครื่องกระสุนที่สูญหายไป แงซายพบฤๅษีโกฑัญญะโดยบังเอิญ ในขณะสำรวจรอบ ๆ บริเวณถ้ำของวายา ก่อนพารพินทร์และทุกคนในคณะไปนมัสการและฝากตัวเป็นศิษย์ ฤๅษีโกฑัญญะช่วยทำให้มนุษย์และลิงสามารถสื่อสารกันได้รู้เรื่อง คณะเดินทางจึงได้ทราบเรื่องราวของวายาและไดโนเสาร์สามเขาหรือไทรเซราทอปส์ ที่บุกเข้าทำร้ายและต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บ วายาสังหารไดโนเสาร์สามเขาตายไปหนึ่งตัวแต่ต้องสูญเสียลิงบริวารไปถึง 7 ตัว
นอกจากนี้ยังมีข่าวคราวการเดินทางของพรานชดและหนานอิน ที่ได้รับการช่วยเหลือหลังจากจากวายา และพักฟื้นที่หุบเขานิลกาญจน์เป็นเวลา 10 วัน ก่อนมอบมีดโบวี่ ขนาด 12 นิ้ว แก่วายาเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก รพินทร์รับปากวายาในการจะกำจัดไดโนเสาร์สามเขาที่เป็นศัตรูของวายา ตกดึกรพินทร์ ดารินและแงซาย ออกตามล่าไดโนเสาร์สามเขาตามสัญญา รพินทร์ให้แงซายล่วงหน้าไปก่อนและติดตามไปภายหลังพร้อมกับดารินหลังจากได้ยินเสียงร้องของแงซาย เมื่อไปถึงรพินทร์และดารินกลับถูกไดโนเสาร์สามเขาพุ่งเข้าโจมตีก่อนกำจัดไดโนเสาร์สามเขาได้สำเร็จ และพบพานท้ายปืนไรเฟิล .375 เบราว์นิ่งและผ้าโพกหัวสีดำของแงซายตกอยู่ จึงเข้าใจว่าแงซายถูกหินใหญ่ทับเสียชีวิต คณะนายจ้างและพรานพื้นเมืองออกติดตามมาสมทบภายหลังจากได้ยินเสียงปืน และตื่นตกใจเมือทราบข่าวการเสียชีวิตของแงซาย
รพินทร์นำคณะนายจ้างกลับถ้ำที่พักของวายาก่อนหมดสติไป ดารินช่วยปฐมพยาบาลรพินทร์สุดความสามารถแต่อาการกลับไม่ดีขึ้น ระหว่างที่ทุกคนในคณะเดินทางกำลังสิ้นหวัง แงซายปรากฏตัวขึ้นหน้าถ้ำ พร้อมกับแมงมุมหกขาและสร้อยเครื่องรางของรพินทร์ที่ทำตกไว้ขณะปะทะไดโนเสาร์สามเขา ก่อนให้ส่างปาใช้พิษของแมงมุมหกขาเพื่อช่วยชีวิตรพินทร์
ป่าโลกล้านปี เล่มที่ 3
ระหว่างที่ส่างปาช่วยชีวิตรพินทร์ แงซายเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตนเองจนกระทั่งสามารถเอาตัวรอดจากก้อนหินใหญ่ที่ทับอยู่ ด้วยการมุดออกทางรูตัวตุ่น และได้ทราบจากฤๅษีโกฑัญญะ ให้ติดตามไปช่วยเหลือรพินทร์ที่ถูกแมงมุมหกขากัดให้ทุกคนในคณะเดินทางฟัง รุ่งเช้าอาการของรพิทร์ดีขึ้นตามลำดับ ก่อนจะตื่นขึ้นมาประมาณบ่ายโมงเศษพร้อมรับทราบเรื่องราวทั้งหมดก่อนหลับอีกครั้ง รุ่งเช้ารพินทร์และคณะนายจ้างพร้อมด้วยพรานพื้นเมือง แงซาย คะหยิ่นและส่างปา พากันไปกราบลาฤๅษีโกฑัญญะบนยอดเขา โดยถือฤกษ์เดินทางคือเวลา 9.00 น. ดารินมอบกระจกเงาให้วายาเป็นที่ระลึก ก่อนออกเดินทางเลียบทิวเขาปีกครุฑ มุ่งหน้าสู่หลุมอุกกาบาตที่ 1 ตามแผนที่โดยมีจุดหมายแรกที่แอ่งการะเวก
รพินทร์นำคณะนายจ้างออกเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมงจึงถึงแอ่งการเวก พบเจอกับพายุลูกเห็บจนไม่สามารถเดินทางต่อได้ต้องหลบพักภายในโพรงหมาป่า และทราบภายหลังว่าทุ่งโล่งแห่งนี้คือทุ่งลมกรด คืนนั้นพรานเส่ยและส่างปาเป็นตะคริวเนื่องจากสภาพอากาศหนาวจัด พรานบุญคำนำยาร้อนมาต้มเพื่อช่วยชีวิตพรานเส่ยและส่างปา รุ่งเช้าจึงออกเดินทางต่อ พบโอเอซิสที่เป็นป่าเกิดใหม่อายุไม่เกิน 300 ปี
ป่าโลกล้านปี เล่มที่ 4
ประมาณบ่ายโมง รพินทร์จึงนำคณะนายจ้างเดินทางถึงหลุมอุกกาบาตที่หนึ่ง เชษฐาอธิบายให้รพินทร์เข้าใจว่าแงซายไม่ได้ทรยศแต่ตนเองเป็นคนสั่งให้ล่วงหน้านำมาก่อน ทั้งที่จริงแล้วแงซายพยายามทักท้วงให้อยู่รอตามคำสั่ง รพินทร์จึงมอบลายแทงให้แงซายเป็นผู้ถือตลอดไป บ่ายสองโมงกว่า ๆ ฝนตั้งเค้ามาแต่ไกลและทำท่าจะตก รพินทร์จึงนำคณะเดินทางมาหลบพักภายในโพรงถ้ำที่อยู่ใต้ขอบเหวลงมา คืนนั้นคณะเดินทางพบเหมืองทองคำโดยบังเอิญ แต่กลับไม่มีใครต้องการเก็บทองคำเอาไว้แม้แต่ผู้เดียว ตกดึกมาเรียออกอุบายหลอกล่อขอยาร้อนจากพรานบุญคำ แต่รพินทร์เข้าขัดขวางและพยายามเกลี้ยกล่อมมาเรียให้เก็บรักษาลูกในท้องไว้
มาเรียใจอ่อนยอมเก็บรักษาลูกในท้องไว้และยอมรับไชยันต์เป็นพ่อของเด็ก หลังจากเกลี้ยกล่อมมาเรียสำเร็จ แงซายยอมเปิดปากเล่าเรื่องราวของตนเองทั้งหมดให้ฟัง รวมทั้งการที่ต้องแยกตัวจากคณะเดินทางเมื่อถึงเนินพระจันทร์เพื่อกลับไปทำหน้าที่ "ทศพิธราชธรรม" รุ่งเช้ารพินทร์นำคณะนายจ้างออกเดินทางต่อ ก่อนพบหลุมอุกกาบาตที่สองในเวลาก่อนค่ำ เสบียงอาหารจากหุบเขานิลกาญจน์ที่นำมาด้วยใกล้หมดเต็มที ตลอดเส้นทางไม่พบสัตว์ที่สามารถนำมาเป็นอาหารได้แม้แต่ตัวเดียว รพินทร์ยิงสัตว์ชนิดหนึ่งรูปลักษณะคล้ายแกะหรือแพะมาเป็นอาหาร ใกล้ค่ำรพินทร์นำคณะนายจ้างมาถึงป่าหินและภูเขาเตี้ย ๆ
คืนนั้นเกิดฝนตกหนัก แงซายใช้ธนูติดระเบิดยิงเพื่อเปิดโพรงถ้ำสำหรับใช้อาศัยพักผ่อนและหลบพายุฝน สภาพอากาศหนาวเย็นตามลำดับทำให้ทุกคนในคณะเดินทางยกเว้นมาเรีย ต้องพึ่งยาร้อนของบุญคำเพื่อป้องกันเลือดแข็งตาย รุ่งเช้าออกเดินทางต่อและพบหลุมอุกกาบาตที่สามและบ่ายหน้าสู่เทือกเขาพระศิวะ ไชยยันต์บอกแก่ทุกคนในคณะเดินทางว่าวันนี้คือวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม ขึ้นหนึ่งค่ำ วันขึ้น 5 ค่ำ เดือนพฤศจิกายน ตรงกับวันอังคารที่ 3 นับจากวันนี้ไปก็เหลืออยู่อีก 4 วันครึ่งเท่านั้น รพินทร์นำคณะนายจ้างออกเดินทางต่อ คะหยิ่นพบถ้ำแห่งหนึ่งที่มีบ่อน้ำร้อนอยู่ภายใน
ท่ามกลางอากาศหนาวเย็น เกิดหิมะตกทั่วบริเวณเขาพระศิวะ รพินทร์ยิงหมีขนาดใหญ่ได้ตัวหนึ่งและเอาหนังกับไขมันมาใช้ประโยชน์ รุ่งเช้า รพินทร์และคณะนายจ้างต่างชื่นชมกับธรรมชาติที่สวยงามของเทือกเขาพระศิวะ ก่อนออกเดินทางต่อในช่วงสาย ๆ ระหว่างทางดารินสะดุดล้มและปวดข้อเข่าซึ่งเกิดจากโรครูมาตอยด์ที่เป็นโรคเก่าเรื้อรัง รพินทร์จึงสั่งหยุดพัก ก่อนค้นพบร่องรอยการพักแรมของพรานชดและหนานอิน พบปลอกกระสุน .450 ของพราชดและปลอกกระสุนลูกซองของหนานอิน ซึ่งเมื่อรวมปลอกกระสุนที่เก็บได้ .450 ทั้งหมด 5 ปลอกและลูกซอง 4 ปลอก
แงซายยิงสัตว์ประเภทเลียงผาที่ลักษณะคล้ายผสมแกะภูเขา เพื่อใช้น้ำมันผสมกับรากไม้บางชนิด เคี่ยวให้เข้ากันแล้วใช้ชโลมร่างกาย ซึ่งสามารถรักษาโรคอันเกิดจากไขข้อทุกชนิดตามคำสอนของครูอาจารย์ที่ให้วิชาความรู้ ช่วงหัวค่ำมาเรียเป็นผู้ชโลมน้ำมันและนวดเฟ้นให้ดารินจนอาการดีขึ้นตามลำดับ และหายเป็นปกติในเช้าวันรุ่งขึ้น พร้อมออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เนินพระจันทร์
เควซาร์
เควซาร์ หรือ เควเซอร์ (quasar; IPA: /ˈkweɪzɑr/) เป็นคำย่อของคำว่า Quasistellar Radio Sources หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แหล่งกำเนิดของคลื่นวิทยุคล้ายกับดวงดาว ถูกค้นพบเมื่อทศวรรษที่ 1960 ด้วยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ เริ่มแรกเควซาร์ไม่มีหลักฐานระบุแน่นอนว่าคืออะไร แต่จากที่นักดาราศาสตร์ได้สำรวจและค้นพบ เควซาร์คือวัตถุที่มีแสงสว่างเจิดจ้าเป็นอย่างมาก อยู่ห่างไกลจากโลกด้วยระยะทาง 100,000,000 ปีแสง หรือมีระยะทางมากกว่า 9.46052841x1023 กิโลเมตร เคลื่อนที่ในอวกาศด้วยความเร็วสูงประมาณ 177,000 ไมล์ต่อวินาที ซึ่งเป็นความเร็วเกือบเท่ากับแสง
เควซาร์อยู่ห่างไกลจากโลกเป็นอย่างมาก จึงมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นวัตถุที่ก่อกำเนิดขึ้นในห้วงอวกาศ ในยุคของการเริ่มแรกแห่งยุคประวัติศาสตร์ของเอกภพ ซึ่งแสงเจิดจ้าที่ได้รับจากเควซาร์นี้ ได้เดินทางมาในห้วงอวกาศด้วยระยะเวลาหลายสิบล้านปี ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ยาวนานมาก เควซาร์อาจจะเดินทางในห้วงอวกาศมายาวนานก่อนที่โลกจะถือกำเนิดขึ้น และจากการศึกษาล่าสุดของนักดาราศาสตร์ได้ระบุว่า เควซาร์คือวัตถุมวลขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายกับดาวฤกษ์ คือมีแสงสว่างในตัวเอง แต่เควซาร์แตกต่างจากดาวฤกษ์ตรงที่มีแสงสว่างมากกว่าถึง 1,000 เท่า และไม่สามารถระบุตำแหน่งในห้วงอวกาศได้อย่างแน่นอน เควซาร์อาจจะมีขนาดใหญ่โตมโหฬารใกล้เคียงกับระบบสุริยะของโลกหรือใหญกว่าเป็นหลายร้อยเท่า และหมุนด้วยความเร็วราว 153,000 ไมล์/วินาที (250,000 กิโลเมตร/วินาที) เควซาร์ อาจจะเป็นแกนของดาราจักรใหม่ที่กำลังก่อตัวอยู่ หรืออาจจะเป็นศูนย์กลางของหลุมดำก็ได้
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7 (Nanjing Metro Line 7) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีระยะทาง 35.7 กิโลเมตร จำนวน 27 สถานี.
โทโมรุ ฮนดะ
โทโมรุ ฮนดะ (Tomoru Honda; เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักว่ายน้ำชาวญี่ปุ่นที่ได้รับเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น
2001
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ (อนิเมะ พ.ศ. 2562)
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ หรือ โปเกมอน เป็นอนิเมะชุดทางโทรทัศน์ของโปเกมอนลำดับที่ 7 ต่อจาก พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซันแอนด์มูน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
ภาพรวม
ทั้งนี้ชื่อเรื่องเป็นชื่อเดียวกันกับ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ โดยโลโก้ของเรื่องใช้แบบเดียวกันกับภาพยนตร์ ตอน ฉันเลือกนาย! และ เรื่องราวแห่งผองเรา
มุ่งมั่นสู่โปเกมอนมาสเตอร์
บทสุดท้ายของเรื่องราวของเดินทางของซาโตชิและพิคาชู มีจำนวนตอนทั้งหมด 11 ตอน
ในต่างประเทศ
ในชื่อต่างประเทศที่ออกอากาศมี 2 ชื่อด้วยกัน ชื่อแรกคือ โปเกมอน เจอร์นีย์ (Pokémon Journey) ซึ่งเป็นชื่อที่ฉายในต่างประเทศ และ โปเกมอน เวิลด์ (포켓몬스터 W) ซึ่งเป็นชื่อที่ฉายในประเทศเกาหลีใต้
แก๊งร็อคเก็ตทั้งสาม
กองกำลังโปเกมอนของมุซาชิกับโคจิโร่
ฮาบูเนค (ハブネーク)
เมกกะยันมะ (メガヤンマ)
โคโรโมริ (コロモリ)
พัมพุจิน (パンプジン)
มาเนเน (マネネ)
มัสคิปปา (マスキッパ)
เดสุมาสุ (デスマス)
โมโรบาเรรุ (モロバレル)
มาอีกะ (マーイーカ)
โมรุเปโกะ (モルペコ)
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ มาสเตอร์ เจอร์นีย์
หมายเหตุ
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ อัลติเมท เจอร์นีย์
หมายเหตุ
เว็บอนิเมะ
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ภาคพิเศษ จงเรียกข้าว่ามหาเทพอาร์เซอุส (ポケットモンスター 神とよばれし アルセウス) เป็นตอนพิเศษที่เผยแพร่สตรีมมิ่งจากแอพ Amazon Prime Video และเป็นการโปรโมทวิดีโอเกม โปเกมอนเลเจนด์ อาร์เซอุส เผยแพร่เมื่อวันที่ 21 มกราคม ถึงวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2022 มีจำนวนตอนทั้งหมด 4 ตอน
ตอนพิเศษ
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ภาคพิเศษ ท้องฟ้าสีครามอันห่างไกล เป็นอนิเมะตอนพิเศษ ออกอากาศเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2023
การออกอากาศ
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 18:00 น. - 18:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว และย้ายวันและเวลาออกอากาศเป็นทุกวันศุกร์เวลา 18:55 น. - 19:25 น. เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020
ในส่วนประเทศไทยใช้ชื่อภาคนี้ว่า โปเกมอน เจอร์นีย์ โดยทรูวิชันส์ได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์โปเกมอน ออกอากาศครั้งแรกผ่านทางช่อง ทรูสปาร์ก JUMP เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2563 ทุกวันเสาร์ เวลา 09.00 น. รวมถึงออกอากาศทางสตรีมมิ่งทางแอปทรูไอดี และได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ดิจิตอลช่อง 3 เอชดี เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2566 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 08.15 น. โดยตอนที่ออกอากาศนั้นเริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่ 91 นอกจากนี้ยังลงแพล็ตฟอร์มสตรีมมิ่งอื่นๆ ทั้ง แอป CH3 Plus, ช่องยูทูบ Ch3Thailand
วอร์เร็น เวอร์ธิงตัน ที่สาม
แองเจิลเป็นสมาชิกของมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีความสามารถเหนือมนุษย์ เดิมทีเขามีปีกนกขนาดใหญ่ที่ยื่นมาจากด้านหลังของเขา เพื่อช่วยให้เขาบิน เขาเป็นทายาทเจ้าของบริษัทหลายล้านดอลลาร์ ที่เรียกว่าเวอร์ธิงตัน อินดัสตรี้ นิสัยแรกๆของวอร์เรนจะเป็นแบบเพลย์บอยในยุคแรกของเอ็กซ์เมน ในที่สุดก็ได้เปลี่ยนบุคลิกขอเขาให้ครุ่นคิดมากขึ้น บุคลิกในปลายยุค1980ได้ปรับเปลี่ยนตัวละครนี้ให้เป็น"อาร์คแองเจิล"ที่ดาร์คกว่าเดิม
เดิมทีในเอ็กซ์เมนต้นฉบับแองเจิลมักจะปรากฏตัวอยู่ในหนังสือการ์ตูนเอ็กซ์เมนทุกๆปี เขาจะปรากฏตัวเป็นครั้งคราวในเอ็กซ์เมน แอะนิเมเต็ด ซีรีส์และวิดีโอเกม เบน ฟอสเตอร์รับบทเป็นแองเจิลในปี2006 ในภาพยนตร์X-เม็น รวมพลังประจัญบาน และเบน ฮาร์ดี้รับบทเป็นอาร์คแองเจิลปี2016 ในภาพยนตร์เรื่องX-เม็น อะพอคคาลิปส์
ประวัติการตีพิมพ์
ตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นโดยนักเขียนสแตน ลี/นักวาดแจ็ค เคอร์บี้ ปรากฏตัวครั้งแรกในThe X-Men # 1 (ก.ย.)ในฐานะแองเจิล แองเจิลปรากฏตัวในฐานะตัวละครหลักแต่ได้ถูกยกเลิกเพราะมีปัญหาชื่อใน#66 ต่อมาก็ได้กลับมาใหม่ตั้งแต่ใน#67จนถึง#93 ในปี1970และปี1971 มีสามตอนเดี่ยวของแองเจิลได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนคา-ซาร์ #2และ#3 และมาร์เวลเทลส์ #30
แองเจิลปรากฏตัวในเอ็กซ์เมนฉบับปรับปรุงโดยเลน เวน กับ เดฟ ค็อกรัมในปี 1975
ประวัติ
ตอนที่วอร์เร็นอยู่ในช่วงวัยรุ่นตอนปลาย เขามีปีกงอกออกมาบนหลัง แน่นอน เขาทั้งตกใจ กลัวและเครียด เมื่อพบว่าตัวเองแปลกและแตกต่างจากใครๆ วอร์เร็นจึงเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ
แต่แล้วก็มีเหตุให้เขาต้องเผยโฉมปีกคู่นี้จนได้ เมื่อเกิดอุบัติเหตุไฟไหม้ที่โรงเรียน เขาต้องกระโดดหนีตายออกมาจากตึกสูง โชคดีว่าปีกของเขาช่วยชีวิตเขาเอาไว้ เขาเลยโบยบินไปช่วยเหลือเพื่อนของเขาซึ่งติดอยู่ในอาคารที่กำลังไหม้ วอร์เร็นรู้สึกภาคภูมิใจในความเป็นฮีโร่ของตัวเอง เลยคิดการใหญ่ แอบไปขโมยคอสตูมสำหรับเล่นละครเวทีของโรงเรียนและหน้ากาก แปลงโฉมเป็น อเวนจิ้ง แองเจิล (Avenging Angel) ฉายเดี่ยวออกช่วยเหลือผู้ประสบภัยทั่วนิวยอร์ก
เขาเป็นมิวแทนท์อีกคนหนึ่งที่เซเวียร์เตะตาในความสามารถ จึงชักชวนเข้ามาร่วมทีม X-Men แม้ในตอนแรก ด้วยความที่เป็นคุณหนูลูกเศรษฐีที่ถูกตามใจ เลยไม่ค่อยถูกใจเวลาที่ถูกสั่งให้ทำอะไรเท่าไหร่
พลังพิเศษ
แองเจิลมีปีกที่แข็งแรงและทรงพลัง สามารถบินได้ด้วยความเร็วสูง แม้ว่าเขาจะมีปีกใหญ่โต แต่ด้วยโครงสร้างของร่างกายและกระดูกซึ่งถูกออกแบบมาให้มีลักษณะคล้ายนก เลยทำให้ไม่ค่อยมีปัญหามาก เวลาที่เขาต้องแบกปีกอันใหญ่ๆเดินไปเดินมา และเป็นอีกรายที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ด้วยมือเปล่า พอๆกับที่เชี่ยวชาญการใช้ปีกของเขาเล่นงานคู่ต่อสู้
ยอดเงิน ต.เฉลิมชัย
ยอดเงิน ต.เฉลิมชัย หรือ ยอดเงิน ซีพีเฟรชมาร์ท มีชื่อจริงว่า วีรวุฒิ ยุติมิตร เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่อำเภอสวี จังหวัดชุมพร
ฮนดะ ทาดากัตสึ
ฮนดะ ทาดากัตสึ (本多 忠勝 (Honda Tadakatsu); 17 มีนาคม 1548 – 3 ธันวาคม 1610) เป็นแม่ทัพญี่ปุ่น ในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งบุคคลสำคัญที่ทำให้โทกูงาวะ อิเอยาซุ สามารถจัดตั้งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ และยังเป็นเจ้าแคว้นโอตากิ และเจ้าแคว้นคูวานะ คนแรก
ขุนพลแห่งโทกูงาวะ
ทาดากัตสึทำงานรับใช้อิเอยาซุตลอดชีวิตของเขา โดยสงครามที่สร้างชื่อให้แก่เขา คือ ยุทธการอาเนงาวะ และยุทธการมิกาตางาฮาระในปี 1572 3 ปีต่อมา ทาดากัตสึได้นำกองทัพเข้าทำศึกกับทาเกดะ คัตสึโยริที่นากาชิโนะ และทาดากัตสึยังเป็นหนึ่งในขุนพลที่เข้าร่วมในการรุกรานอาณาจักรโชซอน ของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ในปี ค.ศ.1593-1594 สงครามครั้งสุดท้ายในชีวิตของทาดากัตสึ คือ ยุทธการที่เซกิงาฮาระ ระหว่างกองทัพฝ่ายตะวันออกที่นำโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุกับกองทัพฝ่ายตะวันตกที่นำโดยอิชิดะ มิตสึนาริ ในปี ค.ศ.1600 ด้วยผลงานมากมาย จึงได้รับศักดินาในโอตากิ 100,000 โคกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นโอตากิ และต่อมา ได้รับศักดินาในคูวานะ 150,000 โคกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นคูวานะ
ฮนดะ ทาดากัตสึมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือ หมวกเหล็กที่ถูกประดับด้วยเขากวาง และยังมีบุตรชาย 2 คน ชื่อ ฮนดะ ทาดามาซะ และฮนดะ ทาดาโตโมะ และบุตรสาวอีก 1 คน ชื่อ โคมัตสึ ซึ่งต่อมาโชกุนอิเอยาซุขอไปเลี้ยงและตั้งให้เป็น เจ้าหญิงโคมัตสึ
ตำนาน
ตำนานกล่าวไว้ว่าฮนดะ ทาดากัตสึเป็นขุนพลที่ผ่านสงครามและสมรภูมิรบมามากมาย แต่กลับไม่มีรอยแผลแม้แต่รอยเดียว  นอกจากนี้ ยังมีคนกล่าวว่าทุกครั้งที่ทาดากัตสึทำสงคราม  ก็ไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่คร้งเดียว จนได้รับฉายาว่า เทพนักรบแห่งดินแดนอาทิตย์อุทัย
รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก
นี่คือ รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก ตั้งแต่การก่อตั้งครั้งแรกใน ค.ศ. 789 คำเรียกตำแหน่งทั่วไปและทางการมีหลายแบบ ขึ้นอยู่กับช่วงสมัย ตั้งต่ ค.ศ. 1957 เป็นต้นมา มีการแต่งตั้งตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์ เงินเดือนรายปีของพระมหากษัตริย์อยู่ที่ 488,604 ดอลลาร์สหรัฐ
ราชวงศ์อิดรีสิด
ช่วงที่สองของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ครอบครองตั้งแต่ ค.ศ. 927 ถึง 937
ในค.ศ. 974 สุลต่านอัลฮะซัน อิบน์ กะนูนพ่ายแพ้แก่รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา จึงทำให้สมัยของอุมัยยะฮ์เริ่มต้นขึ้น
ราชวงศ์อัลโมราวิด
การกบฏของอัลโมฮาดเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1145
ราชวงศ์อัลโมฮาด
การครอบครองของมารินิด ตั้งแต่ ค.ศ. 1248 จนกระทั่งอัลโมฮาดล่มสลายใน ค.ศ. 1269
ราชวงศ์ซะอะดี
ผู้นำฝ่ายซะอะดี มีฐานในมาร์ราคิช:
เสี้ยนหนามที่มีฐานในแฟ็ส มีอำนาจแค่ท้องที่:
'''ค.ศ. 1627–1659: รวมประเทศ'''
ราชวงศ์อะละวี
ค.ศ.1666–1957: สุลต่านอะละวีแห่งโมร็อกโก
'''ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน: กษัตริย์อะละวีแห่งโมร็อกโก'''
เปาโลอัครทูต
นักบุญเปาโลอัครทูต (St. Paul the Apostle) หรือนักบุญเปาโลแห่งทาร์ซัส (St. Paul of Tarsus; San Paolo di Tarso) หรือนักบุญเปาโล มาจาก ภาษากรีก “Šaʾul HaTarsi” หมายถึง “เซาโลแห่งทาร์ซัส” มาจาก “Σαουλ”  “Saul”  หรือ “Σαῦλος”  “Saulos”  หรือ “Παῦλος”  “Paulos” เป็นอัครทูตมายังพวกต่างชาติ หรือที่ชาวโปรเตสแตนต์มักจะเรียกท่านว่า "อาจารย์เปาโล"
(Apostle to the Gentiles) พร้อมกับนักบุญเปโตรและนักบุญยากอบผู้ชอบธรรม (James the Just), เป็นมิชชันนารีที่สำคัญที่สุดในศาสนาคริสต์ยุคแรก แต่ไม่เคยพบพระเยซูดังเช่นอัครทูตท่านอื่น ๆ ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่านักบุญเปาโลเคยพบพระองค์ด้วยตนเองก่อนที่จะถูกตรึงกางเขน ตามที่กล่าวใน “กิจการของอัครทูต” นักบุญเปาโลมานับถือศาสนาคริสต์ระหว่างที่เดินทางไปดามัสกัส จากการที่ได้เห็นพระเยซูผู้ฟื้นคืนพระชนม์ นักบุญเปาโลกล่าวว่าท่านมิได้รับพระวจนะจากมนุษย์แต่ได้รับจากพระเยซูโดยตรง
กล่าวกันว่าพันธสัญญาใหม่สิบสี่บทหรือที่เรียกว่าจดหมายของนักบุญเปาโล เขียนโดยท่านเอง แต่ใครเป็นผู้เขียนจริงก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ นักบุญเปาโลมักจะบอกให้ช่างเขียน (amanuensis) เขียน นาน ๆ จึงเขียนด้วยตนเอง  การรับรองว่าข้อเขียนเป็นของแท้ ผู้เขียนจดหมาย มักจะใช้ย่อหน้าที่แสดงให้เห็นว่าเป็นลายมือของนักบุญเปาโลเอง จดหมายเหล่านี้ใช้เผยแพร่ในชุมชนผู้นับถือคริสต์ศาสนา จดหมายของนักบุญเปาโลเป็นเอกสารที่สำคัญในพันธสัญญาใหม่ และในที่สุดก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายศาสนจักร จดหมายของนักบุญเปาโลเชื่อกันว่าเป็นเอกสารฉบับแรกที่สุดของพันธสัญญาใหม่
ปรัชญาความคิดเห็นของนักบุญเปาโลกี่ยวกับศาสนาคริสต์เป็นความคิดเห็นที่สำคัญกว่าความคิดอื่นใดของผู้มีส่วนเขียนพันธสัญญาใหม่ อิทธิพลความคิดเห็นของนักบุญเปาโลอาจจะเห็นได้จากปรัชญาของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างนักเทววิทยาก็อตสชอลค (Gottschalk) และฮิงมาร์แห่งรีมส์ (Hincmar of Reims) หรือ ระหว่าง ลัทธิทอมัสของนักบุญโทมัส อควีนาส กับลัทธิโมลินา (Molinism) ของลุยส์ โมลินา (Luis Molina) เป็นต้น
เกล็น จอห์นสัน
เกล็น แมคลาวด์ คูเปอร์ จอห์นสัน (Glen McLeod Cooper Johnson ,เกิดวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1984) มีชื่อเกิดว่า เกล็น แมคลาวด์ คูเปอร์ สตีเฟนส์ (Glen McLeod Cooper Stephens) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ตำแหน่งแบ็กขวาหรือฟูลแบ็ก
ฤดูกาล 2014–15
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 จอห์นสันได้ทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เปิดรังแอนฟีลด์ เอาชนะ สโตกซิตี 1-0 และประตูนี้ของจอห์นสันทำให้ได้รับการโหวตเป็นประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนพฤศจิกายนจาก EA SPORTS
หลังจบฤดูกาลนี้ จอห์นสันได้ย้ายไปเล่นให้กับสโตกซิตี แบบไม่มีค่าตัว ด้วยสัญญา 3 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
วันเดย์อินยัวร์ไลฟ์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
"วันเดย์อินยัวร์ไลฟ์" ถือเป็นซิงเกิ้ลที่ขายดีที่สุดอันดับ 6 ในปี 1981 ในสหราชอาณาจักร
ฟรานเชสโก โมเซอร์
ฟรานเชสโก โมเซอร์ (Francesco Moser) นักจักรยานชาวอิตาลี จากจังหวัดปกครองตนเองเตรนโต เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ถึง 1980 โดยชนะการแข่งขันหลายรายการในสเตจสั้นๆ รวมถึงชนะเลิศจีโรดีตาเลียในปี ค.ศ. 1984
เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1984 โมเซอร์เป็นนักจักรยานคนแรกที่ทำลายสถิติโลกการแข่งขันจับเวลา 1 ชั่วโมงที่เม็กซิโกซิตี ซึ่งเอดดี เมิกซ์ ชาวเบลเยียมสร้างสถิติไว้เมื่อ 12 ปีก่อนหน้า โดยได้ระยะทาง 50.808 กิโลเมตร แต่สถิตินี้ไม่ได้รับการรับรองจากสหพันธ์จักรยานนานาชาติ (UCI) เนื่องจากโมเซอร์ใช้รถจักรยานที่ได้รับการออกแบบด้านอากาศพลศาสตร์มาเป็นพิเศษ โมเซอร์ยอมรับในภายหลังว่าได้ใช้สารกระตุ้นเพื่อช่วยให้สามารถทำลายสถิติของเมิกซ์ได้ แต่ในขณะนั้นยังไม่มีกฎห้ามการใช้สารกระตุ้นใดๆ
โมเซอร์ ได้รับฉายาว่า "Lo sceriffo" (The sheriff หรือ นายอำเภอ) โมเซอร์เชี่ยวชาญการแข่งขันในสเตจทางเรียบแบบไทม์ไทรอัล แต่ไม่ชำนาญการไต่ขึ้นภูเขา
สถิติรายการใหญ่
WD = Withdrew
Orthomorpha
Orthomorpha เป็นสกุลของกิ้งกือในวงศ์ Paradoxosomatidae ประกอบไปด้วยประมาณ 50 สปีชีส์ กระจายตัวอยู่ทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ลักษณะ
สปีชีส์ในสกุล Orthomorpha มีปล้องลำตัว 20 ปล้อง ตัวเต็มวัยมีขนาดตั้งแต่ 15–50 มม. ความกว้างตั้งแต่ 1.1–3.1 มม. โดยมีพาราโนตา (paranota; สันด้านข้าง) ยื่นออกมา ทำให้ความกว้างเพิ่มขึ้นเป็น 1.5–6.7 มม. สีของลำตัวมีตั้งแต่น้ำตาลจนถึงดำ มีพาราโนตาสีสันสดใสและแต้มที่มีเฉดสีเหลือง ส้ม และน้ำตาล ซึ่งจะจางลงไปในตัวอย่างที่ถนอมด้วยแอลกอฮอล์ บางสปีชีส์มีปุ่ม (tubercle) ที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนอยู่ด้านบนปล้องส่วนเมตาเทอร์กัล (metatergal)
การกระจายตัว
สปีชีส์ของ Orthomorpha มีพิสัยตั้งแต่พม่าทางตะวันตก ไปจนตลอดทั้งคาบสมุทรอินโดจีนถึงเกาะลอมบอก อินโดนีเซีย นอกจากนี้กิ้งกือสปีชีส์ O. coarctata (ชื่อพ้อง Asiomorpha coarctata) ยังเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มนุษย์พาไปยังเขตร้อนทั่วโลก
สปีชีส์
อนุกรมวิธานของสกุล Orthomorpha ได้รับการปรับปรุงโดยณัฐดนัย ลิขิตตระการ, เซียร์เกย์ โกโลวัตช์, และสมศักดิ์ ปัญหา ใน พ.ศ. 2554 ซึ่งได้มีการอธิบายสปีชีส์ที่พบใหม่จำนวนหนึ่ง สองสปีชีส์ถูกจัดไปอยู่ในสกุลใหม่ Orthomorphoides ทำให้ Orthomorpha มีสปีชีส์ที่ได้รับการตั้งชื่อรวม 51 สปีชีส์ ใน พ.ศ. 2557 มีการอธิบายสปีชีส์ที่พบในลาวเพิ่มอีกสามสปีชีส์ • Orthomorpha alutaria Likhitrakarn, Golovatch & Panha, 2010
• Orthomorpha arboricola (Attems, 1937)
• Orthomorpha atypica Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha banglangensis Golovatch, 1998
• Orthomorpha beaumontii (Le Guillou, 1841)
• Orthomorpha beroni Golovatch, 1997
• Orthomorpha bipunctata (Sinclair, 1901)
• Orthomorpha butteli Carl, 1922
• Orthomorpha cambodjana (Attems, 1953)
• Orthomorpha coarctata (De Saussure, 1860) (Alternately known as Asiomorpha coarctata)
• Orthomorpha communis Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha conspicua (Pocock, 1894)
• Orthomorpha crucifer (Pocock, 1889)
• Orthomorpha elevata Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha enghoffi Likhitrakarn, Golovatch & Panha, 2010
• Orthomorpha flaviventer (Attems, 1898)
• Orthomorpha fluminoris Hoffman, 1977
• Orthomorpha francisca Attems, 1930
• Orthomorpha fuscocollaris Pocock, 1895
• Orthomorpha gladiata Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2014
• Orthomorpha glandulosa (Attems, 1937)
• Orthomorpha horologiformis Golovatch, 1998
• Orthomorpha hydrobiologica Attems, 1930
• Orthomorpha insularis Pocock, 1895
• Orthomorpha isarankurai Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha karschi (Pocock, 1889)
• Orthomorpha latiterga Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha lauta Golovatch, 1998
• Orthomorpha melischi Golovatch, 1997
• Orthomorpha mikrotropis Attems, 1898
• Orthomorpha murphyi Hoffman, 1977
• Orthomorpha parasericata Likhitrakarn, Golovatch & Panha, 2010
• Orthomorpha paviei Brölemann, 1896
• Orthomorpha picturata Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha pterygota Golovatch, 1998
• Orthomorpha rotundicollis (Attems, 1937)
• Orthomorpha scabra Jeekel, 1964
• Orthomorpha sericata Jeekel, 1964
• Orthomorpha similanensis Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha spiniformis Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha subelevata Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha suberecta Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha suberectoides Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2014
• Orthomorpha subkarschi Golovatch, 1998
• Orthomorpha subsericata Golovatch, 1998
• Orthomorpha subtuberculifera Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha sutchariti Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2014
• Orthomorpha tenuipes (Attems, 1898)
• Orthomorpha tuberculifera Likhitrakarn, Golovatch, & Panha, 2011
• Orthomorpha unicolor Attems, 1930
• Orthomorpha weberi (Pocock, 1894)
• Orthomorpha zehntneri (Carl, 1902)
พระเจ้าสุกโกทนะ
พระเจ้าสุกโกทนะ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุ และพระนางกัญจนา เสด็จพระราชสมภพในกรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ พระเจ้าสุกโกทนะทรงมีพระมเหสีพระนามว่า นางกีสาโคตมี และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่ง คือพระอานนท์ ซึ่งประสูติวันเวลาเดียวกันกับเจ้าชายสิทธัตถะ จึงเรียกว่าเป็นสหชาติ
พระเจ้าสุกโกทนะ และนางกีสาก็เลี้ยงดูพระราชโอรสเป็นอย่างดี จนกระทั่งเจริญวัย และออกบวช
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ
แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้ว และเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต  มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
อ้างอิง
http://www.siamherbtech.com/?cid=137117
โคลอสซัส
ปีเตอร์ นิโคเลวิทศ์ รัสปูติน (Piotr Nikolaievitch Rasputin) หรือ โคลอสซัส (Colossus) นับเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่ใครหลายๆ คนนั้นอยากรู้จักซึ่งนับได้ว่าเขาคนนี้เป็นตัวละครที่แข็งแกร่งที่สุดในทีมเอ็กซ์-เมนเลยก็ว่าได้ เนื่องจากร่างกายของเขายามเปลี่ยนสภาพจะเป็นเหล็กทั้งหมด เขามีชื่อจริงๆ ว่า ปีเตอร์ นิโคเลวิทช์ รัสปูติน
ประวัติ
จากชื่อก็คงเดาออกว่าเขาเป็นคนโซเวียต ปีเตอร์เกิดขึ้นในฟาร์มใกล้กับแถบไซบีเรีย ครอบครัวของเขามีสมาชิกหลายคน แม่ชื่อ อเล็กซานดร้า พ่อชื่อ นิโคไล และมีน้องสาวชื่อว่า อิลยาน่า และน้องชาย มิคาอิล ทุกคนล้วนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมด ปีเตอร์มารู้ตัวว่าเขาเป็นมิวแทนท์ก็ตอนที่ช่วยเหลือน้องสาวไม่ให้ถูกรถแทรคเตอร์ตัดขาด โดยเขากลายร่างเป็นเหล็กทั้งตัวเพื่อปกป้องน้องสาวเอาไว้จากนั้นเขาเลยใช้ความสามารถนี้ในการดูแลฟาร์มประจำบ้าน แน่นอนมีเหรอที่ ชาร์ลส เซเวียร์ จะไม่ได้ยินเรื่องราวของเขา ศาสตราจารย์รีบติดต่อเขามาโดยด่วนเพื่อให้เขาเข้าร่วมทีมเอ็กซ์-เมน
ปีเตอร์กลายมาเป็น เอ็กซ์-เมนรุ่น 2 ซึ่งเป็นเจเนเรชั่นนานานชาติ ภารกิจแรกของเขาคือการช่วยเหลือสมาชิกทีมเอ็กซ์เมนรุ่นแรกจากเกาะคราคัวเขาสามารถช่วยเหลือสมาชิกทีมเอ็กซ์ทุกคนที่เคยติดกับอยู่ที่นี่ได้เป็นผลสำเร็จ เขาเลยตัดสินใจย้ายภูมิลำเนามาอยู่ที่อเมริกาเพื่อร่วมทีมเอ็กช์-เมนอย่างเป็นทางการ และได้รับชื่อว่า โคลอสซัส จากศาสตราจารย์ เอ็กซ์ ซึ่งมีความหมายว่า ยักษ์ใหญ่
แม้จะไกลบ้านแต่เขาก็ยังเขียนจดหมายถึงพ่อแม่พี่น้องอยู่เสมอๆปีเตอร์เป็นคนเงียบๆ และปฏิเสธที่จะใช้พลังในทางที่มิชอบนอกจากเพื่อปกป้องคนอื่น เขาเป็นคนเก็บตัวและเข้ากับใครไม่ค่อยได้ ปีเตอร์มักชอบหมกตัวเองอยู่กับกระดาษและดินสอ วาดรูประบายอารมณ์ แต่เขาก็ยังเผื่อแผ่เวลามาปลูกต้นรักโรแมนติก กับ คิตตี้ ไพรด์ ด้วย ถึงเขาจะคบกับเธอได้ไม่นานนักก่อนเลิกราไปหลงใหลเอเลี่ยนจากต่างดาว ซาจิ จนสาวน้อยคิตตี้ชอกช้ำใจไปนาน แต่มันกลายเป็น 1 ในตำนานของโลก X-Men ทีเดียว
โคลอสซัสยังเป็นนักสู้ตัวยง แต่บางครั้งก็ออกจะห้าวหาญเกินไป เขามักสู้แบบเสี่ยงตายไปข้างจนร่างกายบอบช้ำหนักกลับมาบ่อยๆ เช่น ครั้งหนึ่งต้องปะทะกับ ริปไทด์ และ ฮาร์ปูน เขาพยายามปกป้อง ชาโดว์แคท ซึ่งถูกเล่นงานอย่างสะบักสะบอม แต่ใช้พลังมากไปนิด หักคอริปไทด์จนตาย ส่วนตัวเองก็หมดสติใกล้ตายไปด้วย ยังดีว่าแมกนีโต้ใช้พลังรักษาเขาไว้แต่ก็สาหัสจนเขาต้องอยู่ในสภาพโคม่าไปอีกนาน
พลังพิเศษ
โคลอสซัสสามารถเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นเหล็กซึ่งมีสติสัมปชัญญะการแปลงร่างของเขาเพิ่มพลังความแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายเท่าตัว แถมยังได้ส่วนสูงเพิ่มอีก 1 ฟุต แล้วหากเขาอยู่ในร่างนั้น ร่างกายก็ไม่ต้องการอาหารและน้ำด้วย นานวันเข้า พลังของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นกว่าวันที่เข้าร่วมทีมครั้งแรกทั้งนี้น่าจะเป็นเพราะได้หมอที่ดีอย่างแมกนีโต้ ซึ่งสามารถควบคุมเหล็กอยู่แล้วก็เป็นได้
โทยามะ (เมือง)
โทยามะ เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในภูมิภาคชูบุ ภาคกลางของเกาะฮนชู อยู่ทางทิศเหนือของนครนาโงยะไปประมาณ 200 กิโลเมตร และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียวประมาณ 300 กิโลเมตร นครโทยามะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 1241.77 sqkm มีประชากรประมาณ ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 406,727 คน และมีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 328 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากสำมะโนประชากรญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนครโทยามะเริ่มคงที่หลังจากที่เพิ่มขึ้นมาเป็นเวลานาน
การเมืองการปกครอง
นครโทยามะปกครองในรูปแบบเทศบาลระบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 38 คน นครโทยามะมีสถานะเป็นนครศูนย์กลาง ซึ่งมีอำนาจในการบริหารท้องถิ่นมากกว่านครทั่วไป
การบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง
การบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง (諸葛亮北伐) เป็นชุดการทัพห้าครั้งซึ่งเปิดฉากโดยรัฐจ๊กก๊กเพื่อต่อต้านวุยก๊กรัฐอริตั้งแต่ ค.ศ. 228 ถึง ค.ศ. 234 ในยุคสามก๊กของจีน การบุกขึ้นเหนือทั้งห้าครั้งนำโดยจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊ก แต่ว่าการทัพจะไม่ประสบผลสำเร็จและจบลงด้วยภาวะคุมเชิงกัน แต่การบุกขึ้นเหนือได้กลายเป็นหนึ่งในการศึกที่เป็นรู้จักมากที่สุดในยุคสามก๊กและเป็นหนึ่งในการศึกไม่กี่ครั้งที่แต่ละฝ่าย (จ๊กก๊กและวุยก๊ก) รบด้วยกำลังพลนับนับแสนนาย ต่างจากยุทธการอื่น ๆ ที่ฝ่ายหนึ่งมีความได้เปรียบเชิงกำลังรบอย่างมาก
การบุกขึ้นเหนือได้รับการเล่าและเสริมแต่งในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ซึ่งมักเรียกว่า "การทัพผ่านเขากิสานหกครั้ง" ( ลิ่วชูฉีชาน) คำเรียกนี้ไม่ถูกต้อง เนื่องจากจูกัดเหลียงนำทัพบุกเหนือผ่านเขากิสานเพียงสองครั้ง (ครั้งแรกและครั้งที่ 4)
กบฏซินเสีย
เบ้งตัดอดีตขุนพลของจ๊กก๊กแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊กในปี ค.ศ. 220 รับราชการเป็นเจ้าเมืองซินเสีย (新城郡 ซินเฉิงจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูเป่ย์) ใกล้ของชายแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงเกลียดเบ้งตัดจากพฤติกรรมที่เอาแน่เอานอนไม่ได้และกังวลว่าเบ้งตัดจะเป็นภัยคุกคามต่อจ๊กก๊ก ราวปี ค.ศ. 227 เมื่อจูกัดเหลียงได้ข่าวว่าเบ้งตัดขัดแย้งกับซินหงี (申儀 เชิน อี๋) ที่เป็นเพื่อนขุนนางในวุยก๊ก จึงส่งสายลับไปก่อกวนเพิ่มความคลางแคลงใจระหว่างทั้งสองและแพร่ข่าวลือว่าเบ้งตัดวางแผนจะก่อกบฏต่อวุยก๊ก เบ้งตัดเริ่มหวาดกลัวจึงตัดสินใจที่จะก่อกบฏ แต่เบ้งตัดก็ติดอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหลังได้รับจดหมายจากสุมาอี้ขุนพลวุยก๊กซึ่งประจำการอยู่ที่อ้วนเซีย ในขณะเดียวกัน สุมาอี้รวบรวมกองกำลังอย่างรวดเร็วและมุ่งตรงไปยังซินเสียและไปถึงภายใน 8 วัน
จ๊กก๊กและง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กส่งทัพมาสนับสนุนเบ้งตัดแต่ถูกทัพวุยก๊กที่นำโดยผู้ใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้ตีแตกพ่ายและถอยร่นไป สุมาอี้สั่งให้กองกำลังเข้าล้อมเซียงหยง (上庸 ช่างยง) อันเป็นฐานที่มั่นของเบ้งตัดและโจมตีจากแปดทิศทาง ในขณะเดียวกันก็สามารถเกลี้ยกล่อมเตงเหียน (鄧賢 เติ้ง เสียน) หลานชายของเบ้งตัดกับลิจู (李輔 หลี ฝู่) ให้ทรยศเบ้งตัด หลังจากการล้อม 16 วัน เตงเหียนและลิจูเปิดประตูเมืองเซียงหยงและยอมสวามิภักดิ์ต่อสุมาอี้ เบ้งตัดถูกจับตัวและถูกประหารชีวิต  สุมาอี้และกองกำลังยกกลับไปยังอ้วนเซียหลังปราบปรามกบฏเสร็จสิ้น จากนั้นจึงเดินทางไปยังลกเอี๋ยงนครหลวงของวุยก๊กและทูลรายงานจักรพรรดิโจยอย แล้วกลับไปยังอ้วนเซียหลังจากนั้น
การบุกครั้งแรก
ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงเปิดฉากการบุกขึ้นเหนือครั้งแรกและนำทัพจ๊กก๊กไปยังเขากิสาน (祁山 ฉีชาน; พื้นที่ภูเขาบริเวณอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ในขณะเดียวกันก็มอบหมายให้เตียวจูล่งและเตงจี๋นำกองกำลังรบล่อไปยังหุบเขากิก๊ก (箕谷 จีกู่) แสร้งจะเตรียมเข้าตีอำเภอเหมย์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของทัพวุยก๊กจากเขากิสาน ข่าวการบุกของจ๊กก๊กสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วภูมิภาคกวนต๋ง สามเมืองที่ขึ้นกับวุยก๊กอันได้แก่ ลำอั๋น (南安 หนานอาน), เทียนซุย (天水 เทียนฉุ่ย) และฮันเต๋ง (安定 อันติ้ง) แปรพักตร์ไปเข้าด้วยฝ่ายจ๊กก๊ก
ราชรัฐแอร์ฟูร์ท
ราชรัฐแอร์ฟวร์ต (Fürstentum Erfurt, Principality of Erfurt) เป็นรัฐที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1806 จนถึง ค.ศ. 1814 ที่รวมเมืองแอร์ฟวร์ตและดินแดนรอบตัวเมืองรวมทั้งดินแดนบลังเคินไฮน์ (Blankenhain) ราชรัฐแอร์ฟวร์ตเป็นรัฐบริวารของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส หลังจากนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
พัน เหม่ย์
พัน เหม่ย์  (潘美) (c. ค.ศ. 925 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 991 ) เป็นขุนพลและขุนนางในช่วงต้นของ ราชวงศ์ซ่งเหนือ ใน คริสต์ทศวรรษ 970 เขาเป็นแม่ทัพในการพิชิต ฮั่นใต้ ของต้าซ่งและยังมีบทบาทสำคัญในการพิชิต ถังใต้ และ ฮั่นเหนือ หลังจากนั้นเขาก็ต่อสู้กับ คิตัน ซึ่งปกครอง ราชวงศ์เหลียว ที่พรมแดนทางเหนือของต้าซ่ง
ในปี ค.ศ. 986 เขาถูกลดตำแหน่ง 3 ขั้นสำหรับการมีส่วนทำให้ขุนพลต้าซ่ง หยาง เย่ เสียชีวิตระหว่างการสู้รบกับเหลียว ในเวลานี้ บุตรสาวคนหนึ่งของเขา ได้อภิเษกสมรสเข้าสู่ราชสกุลจ้าว
อ้างอิง
925991
คาร์นิวอร์ โปรโตพาร์โวไวรัส 1
คาร์นิวอร์ โปรโตพาร์โวไวรัส 1 (carnivore protoparvovirus 1, CPPV 1) เป็นไวรัสในกลุ่มพาร์โวไวรัสชนิดหนึ่ง ทำให้เกิดโรคในสัตว์กินเนื้อ ติดต่อได้ง่ายมากในกลุ่มสุนัขและแมว โรคที่เกิดจากไวรัสนี้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม (genogroup) หลัก ๆ ได้แก่ CPV-1 ซึ่งนับรวมฟีไลน์แพนลิวโคพีเนียไวรัส (feline panleukopenia virus, FPLV) และ CPV-2 ซึ่งนับรวมเคนีนพาร์โวไวรัส (canine parvovirus, CPV) ซึ่งพบครั้งแรกช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 อยู่ด้วย
ระบบรองรับ
ระบบรองรับ หรือ ช่วงล่าง เป็นระบบรองรับน้ำหนักและการควบคุมของรถยนต์ มีหน้าที่รองรับตัวถังรถ เพิ่มความสมดุลให้แก่ตัวรถยนต์ ระบบรองรับจะรับแรงกระแทกและลดแรงสะเทือนให้น้อยลง ทำให้ควบคุมรถได้ดีขึ้น การรองรับน้ำหนักในศัพท์ทางรถยนต์ หมายถึงการใช้สปริงคั่นกลางระหว่างโครงรถ เครื่องยนต์ ชุดส่งกำลัง ล้อ ซึ่งเป็นส่วนที่รับภาระจากการสัมผัสโดยตรงกับพื้นถนน น้ำหนักของอุปกรณ์ดังกล่าวตลอดจนน้ำหนักบรรทุกที่อยู่ด้านบนของสปริงเรียกว่า น้ำหนักเหนือสปริง ส่วนน้ำหนักใต้สปริง ซึ่งได้แก่ ล้อ และ ยาง ชุดเพลาท้ายในรถที่ใช้แบบคานแข็ง และ เบรก จะเป็นน้ำหนักที่สปริงไม่ได้รองรับ เรียกว่า น้ำหนักใต้สปริงของรถยนต์
คาร์นิวอร์ โปรโตพาร์โวไวรัส 1
FPLV ทำให้เกิดโรคในสัตว์ตระกูลแมวทั้งที่เป็นสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่า พบได้ทั่วโลก โรคนี้ติดต่อได้ง่าย ทำให้เกิดอาการในระบบทางเดินอาหาร ระบบภูมิคุ้มกัน และระบบประสาท ซึ่งอาจมีอาการรุนแรงได้ โรคนี้ทำให้สัตว์มีเม็ดเลือดขาวต่ำ เกิดเป็นโรคที่เรียกว่าโรคเม็ดเลือดขาวต่ำในแมว (feline panleukopenia) หรือ ไข้หัดแมว
ครั้งหนึ่งเคยมีความเข้าใจกันว่ามีเพียงกลุ่ม CPV-1 หรือ FPLV เท่านั้นที่ติดเชื้อในแมว อย่างไรก็ตาม ได้รับการยืนยันแล้วว่าโรคเม็ดเลือดขาวต่ำในแมวอาจเกิดได้จาก CPV 2a, 2b และ 2c
รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล หมายความได้ถึง
จอมพล (เยอรมัน)
"แกเนอราลเฟ็ลท์มาร์ชัล" (Generalfeldmarschall) เป็นยศทหารชั้นจอมพลในเหล่าทัพบกของบรรดารัฐชาติเยอรมัน ซึ่งรวมถึงของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รวมถึงเป็นยศจอมพลของเหล่าทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ยศทหารนี้เทียบเท่าได้กับยศจอมพลเรือ (Großadmiral) แห่งกองทัพเรือจักรวรรดิและครีคส์มารีเนอ
พระนันทาเถรี
นันทา (Nandā; Nandā नन्दा) หรือปรากฏในนาม สุนทรีนันทา (Sundarī Nandā) และ ชนบทกัลยาณี (Janapada Kalyani) เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าสุทโธทนะ กับพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี และเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีของพระโคตมพุทธเจ้า ศาสดาของศาสนาพุทธ เธอได้รับการยกย่องในหมู่เครือญาติว่าเป็นหญิงงาม จนได้รับสมญาว่า รูปนันทา หรือ ชนบทกัลยาณี (หญิงงามในชนบท)
พระนันทาเถรีออกบวชเป็นสิกขมานา แม้จะเป็นบรรพชิตแล้วแต่ยังหลงใหลในรูปโฉมและความงามของตน พระนันทาเถรีไม่กล้าที่จะพบพระศาสดาเพราะเกรงว่าพระศาสดาจะตำหนิในความงามของตน จนกระทั่งวันหนึ่งพระนันทาเถรีได้สดับการแสดงธรรมของพระพุทธเจ้า ได้ทำการอสุภกรรมฐานจึงพบว่าร่างกายของมนุษย์เป็นสิ่งไม่เที่ยง และบรรลุอรหันต์มาแต่นั้น ได้รับการยกย่องในด้าน "ผู้ยินดีในฌาน"
พระชนม์ชีพช่วงต้น
ใน เถรีคาถา ระบุว่า นันทาจะเสกสมรสกับนันทะ พระเชษฐาของพระองค์เอง ทว่าก่อนพระราชพิธีเสกสมรสจะเริ่มขึ้น พระพุทธเจ้าได้เสด็จกลับกรุงกบิลพัสดุ์เพื่อโปรดพระบิดา เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จเข้าไปในงาน นันทะก็ลุกจากอาสนะในพิธีสยุมพร แสดงเจตจำนงที่จะออกบวชไปกับพระพุทธเจ้า นอกจากนี้ยังมีพระราหุลและพระภัททิยะออกบวชไปด้วยในคราวนั้น ขณะที่บางแห่งอธิบายว่า นันทามีความงามเป็นที่เลื่องลือ ทำให้เหล่าเจ้าชายศากยวงศ์ลอบสังหารกันเองเพื่อที่จะเสกสมรสกับนาง ต่อมานันทาจะเข้าพิธีรับหมั้นกับเจ้าชายพระองค์หนึ่ง แต่ในวันรับหมั้น เจ้าชายพระองค์นั้นสิ้นพระชนม์ลงเสียก่อน
ออกผนวช
หลังพระเจ้าสุทโธทนะสวรรคต เจ้านายของศากยวงศ์จำนวนมากออกผนวช แม้แต่พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี และพระยโสธราเถรี ก็ออกผนวชเป็นภิกษุณีไปแล้ว วันหนึ่งนันทามีดำริว่า "เจ้าพี่ใหญ่ของเราสละสิริราชสมบัติผนวชเป็นพระพุทธเจ้าผู้อัครบุคคลในโลก แม้โอรสของพระองค์ทรงนามว่าราหุลกุมาร ก็ผนวชแล้ว แม้เจ้าพี่ของเรา (คือพระนันทะ) ก็ผนวชแล้ว แม้พระมารดาของเราก็ทรงผนวชแล้ว เมื่อคณะพระญาติมีประมาณเท่านี้ ทรงผนวชแล้ว แม้เราจักทำอะไรในเรือน จักผนวช" และกล่าวอีกว่า "เหลือแต่เราเพียงผู้เดียว ประหนึ่งไร้ญาติขาดมิตร จะมีประโยชน์อะไรกับการดำรงชีวิตในฆราวาสวิสัย สมควรที่เราจะไปบวชตามพระประยูรญาติผู้ใหญ่ของเราจะประเสริฐกว่า" ด้วยเหตุนี้นันทาจึงเข้าไปยังสำนักภิกษุณีเพื่อขอผนวช ซึ่งการผนวชของนางเกิดขึ้นเพราะความรักในเครือญาติเท่านั้นมิใช่เกิดเพราะศรัทธา ครั้นเมื่อบวชเป็นสิกขมานา ก็ยังไม่ละนิสัยของปุถุชน กล่าวคือยังรักสวยรักงาม ยังคงแต่งพระพักตร์และหลงใหลในรูปโฉมโนมพรรณอยู่ ทั้งยังหลีกเลี่ยงที่จะพบปะกับพระศาสดา เพราะเกรงว่าจะถูกตำหนิเรื่องความงามของตน หลังได้สดับคำสอนของพระพุทธองค์ว่า "รูปไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา, เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" ซึ่งพระนันทาเถรีมองว่า "พระศาสดาจะพึงตรัสโทษในรูปแม้ของเราซึ่งน่าดู น่าเลื่อมใสอย่างนี้"