cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เสี่ยวหลงเปา
เสี่ยวหลงเปา (Xiaolongbao; จีนตัวเต็ม:	小籠包; จีนตัวย่อ:	小笼包) เป็นติ่มซำแบบหนึ่งของจีน แปลตรงตัวว่าซาลาเปาในเข่งเล็ก เป็นอาหารเซี่ยงไฮ้ที่ได้รับความนิยมมากทางตอนใต้ของจีน มีต้นกำเนิดในสมัยซ่งเหนือ โดยแต่เดิมเป็นซาลาเปาลูกใหญ่ มีน้ำซุปอยู่ข้างใน เรียกทางเปา เมื่อราชสำนักซ่งเหนืออพยพหนีชนเผ่าจินลงใต้ ย้ายเมืองหลวงจากเมืองไคฟงมาเมืองหางโจว ทางเปาก็เป็นที่นิยมในหางโจว และปรับรูปแบบให้มีขนาดเล็กลงจนกลายเป็นเสี่ยวหลงเปาในปัจจุบัน
เสี่ยวหลงเปาทำจากแป้งขนมปังผสมกับแป้งสาลีอเนกประสงค์ ไม่ใส่ผงฟูหรือยีสต์ ไส้เป็นหมูสับมีน้ำซุปอยู่ข้างใน ซึ่งมาจากการใส่วุ้นที่มาจากการเคี่ยวหนังหมู หนังไก่ แล้วพักให้เย็นจนแข็งตัวเป็นวุ้น ตักวุ้นนี้วางบนไส้หมู แล้วห่อด้วยแป้ง จับจีบให้ได้ 18 จีบ เมื่อนึ่งสุกวุ้นจะละลาย กลายเป็นน้ำซุปอยู่ข้างในป๋อ
อัตราการติดเชื้อ
อัตราการติดเชื้อ (infection rate) คือตัวเลขของความน่าจะเป็น หรือ ความเสี่ยง ที่จะเกิดการติดเชื้อขึ้นในประชากร คำนวณจากสัดส่วนของจำนวนผู้ติดเชื้อ (the number of infections) ในประชากรที่มีความเสี่ยง (the number of those at risk of infection) ตลอดระยะเวลาหนึ่งๆ
สัญญาอนุญาต
สัญญาอนุญาต AmE: license; BrE: licence; ศัพท์บัญญัติว่า ใบอนุญาต) ตามกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา ได้แก่ ลิขสิทธิ์, เครื่องหมายการค้า, สิทธิบัตร) หมายถึง การที่เจ้าของทรัพย์สินทางปัญญาที่ได้รับการจดทะเบียนแล้วหรือได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย ทำการอนุญาตให้บุคคลอื่นใช้ทรัพย์สินทางปัญญาของตนสำหรับสินค้าที่กฎหมายได้คุ้มครองในทรัพย์สินทางปัญญานั้นๆ สำหรับกรณีของเครื่องหมายการค้า สัญญาอนุญาตต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อนายทะเบียน ในสัญญาอนุญาตต้องมีการกำหนดเงื่อนไขที่จะทำให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าสามารถควบคุมคุณภาพของสินค้าของผู้ขอจดทะเบียนเป็นผู้ได้รับอนุญาตได้ ในกรณีที่มีการกำหนดเงื่อนไขว่า ผู้ได้รับอนุญาตจะต้องรับสินค้าจากเจ้าของเครื่องหมายการค้าไปจำหน่ายเท่านั้น กรณีนี้ การกำหนดเงื่อนไขดังกล่าวถือเป็นสัญญาตัวแทนจำหน่าย ไม่ถือว่าเป็นการอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่จะต้องมาจดทะเบียนสัญญาอนุญาต และไม่ใช่สัญญาอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายการค้า
มูฮัมหมัด อุสมานมูซา
มูฮัมหมัด อุสมานมูซา (ชื่อเล่น เหม็ด) เป็นนักฟุตซอลลูกครึ่งไทย-กาน่า ปัจจุบันเล่นให้กับกอร์โดบา ลีกในประเทศสเปน (ยืมตัวจาก แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด) และทีมชาติไทย
มูฮัมหมัดเป็นนักเตะฟุตซอลไทยคนแรกที่ได้เล่นลีกอาชีพที่ประเทศสเปน โดยใน พ.ศ. 2560 เขาถูกยืมตัวไปเล่นให้กับสโมสรซานติอาโก้
หลังจากสิ้นสุดการแข่งขันฟุตซอลไทยลีก 2564 มูฮัมหมัดได้ย้ายจากชลบุรี บลูเวฟ ไปแบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด พร้อมกับไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรฟุตซอลเบนฟิกา ในประเทศโปรตุเกส และต่อมาได้มีการยืมตัวไปเล่นให้กับ กอร์โดบา ของประเทศสเปน
เขาถูกเรียกติดทีมชาติครั้งแรกใน พ.ศ. 2559 ในการแข่งขันอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016
ประวัติ
มูฮัมหมัด อุสมานมูซาเป็นลูกครึ่งไทย-กาน่า โดยมีพ่อเป็นชาวกาน่า และมีแม่เป็นชาวไทย พ่อของมูฮัมหมัด อุสมานมูซาเป็นนักฟุตบอลอาชีพ เดินทางมาเล่นฟุตบอลในประเทศไทยกับสโมสรฟุตบอลยาสูบและสโมสรฟุตบอลการท่าเรือและได้พบรักกับแม่ของมูฮัมหมัด มูฮัมหมัดอาศัยอยู่กับยายต้องแต่ยังเล็กเนื่องจากพ่อเสียชีวิตต้องแต่ยังเด็ก ส่วนแม่ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ
การทำประตูในนามทีมชาติ
''ปรับแก้ล่าสุดเมือ 30 ก.ค. 2564''
พิธีบายศรีสู่ขวัญ
พิธีบายศรีสู่ขวัญ บางครั้งก็เรียกว่า พิธีบายศรี, พิธีสู่ขวัญ, พิธีทำขวัญ, พิธีรับขวัญ เป็นประเพณีอย่างหนึ่งของคนไทย และคนลาว ด้วยความเชื่อที่ว่า ทุกคนเกิดมาพร้อมกับสิ่งนามธรรมอย่างหนึ่งที่เรียกกันว่า “ขวัญ” ซึ่งมีหน้าที่รักษาประคับประคองชีวิตและติดตามเจ้าของไปทุกหนแห่ง การทำพิธีสู่ขวัญจึงเป็นการเชิญขวัญที่หนีหายไปให้เข้ามาอยู่กับตัว และเชื่อว่าเป็นการส่งเสริมพลังใจให้เข้มแข็ง มีสติและไม่ประมาท
ประเพณีบายศรีสู่ขวัญใช้เครื่องเชิญขวัญที่เรียกว่า บายศรี ทำด้วยใบตอง รูปคล้ายกระทง เป็นชั้น ๆ มีขนาดใหญ่เล็กสอบขึ้นไปตามลำดับ เป็น 3 ชั้น 5 ชั้น 7 ชั้น หรือ 9 ชั้น มีเสาปักตรงกลางเป็นแกน มีเครื่องสังเวยวางอยู่ในบายศรี และมีไข่ขวัญ (ไข่ต้ม) เสียบอยู่บนยอดบายศรี มีหลายประเภท เช่น บายศรีตอง บายศรีปากชาม บายศรีใหญ่ (ภาษาเขมร บาย = ข้าว + ศรี = สิริ หมายความว่า ข้าวอันเป็นสิริหรือข้าวขวัญ) มีการพันสายสิญจน์ไว้โดยรอบเพื่อใช้ผูกข้อมือผู้รับขวัญ ผู้นำทำพิธีเรียกว่า หมอขวัญ
ประวัติ
บายศรีนั้นมีข้อสันนิษฐานว่าได้ประดิษฐ์ขึ้นมาจากคติความเชื่อของพราหมณ์ พิจารณาจากการนำใบตองมาประดิษฐ์บายศรี เนื่องด้วยใบตองนั้นเป็นของสะอาดบริสุทธิ์ไม่มีมลทินของอาหารเก่าให้แปดเปื้อน และอีกประการหนึ่งก็คือ รูปร่างลักษณะของบายศรีที่ได้จำลองเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นที่สถิตของพระอิศวร ตลอดจนเครื่องสังเวยก็มีความเชื่อมาจากคติพราหมณ์เช่น ไข่ แตงกวา มะพร้าว รวมถึงพิธีการ เช่น การเวียนเทียน การเจิม และพิธีการต่าง ๆ เหล่านี้พราหมณ์เป็นผู้ประกอบพิธีทั้งสิ้น
ประเภทของบายศรี
ในภาคเหนือจะเรียกบายศรีว่า "ใบสี", "ใบสรี" หรือ "ใบสีนมแมว" และจะเรียกพานบายศรีว่า ขันใบสี เพราะชาวล้านนาจะเรียกพานว่า ขัน แล้วเรียกขันว่า สลุง บายศรีแยกเป็น 4 ประเภท คือ ส่วนในภาคอีสานจะเรียกบายศรีว่า "พาบายศรี", "พาขวัญ" หรือบางท้องถิ่นเรียกว่า "ขันบายศรี" ในภาคอีสานจะแยกบายศรีออกเป็น 3 ประเภท คือ ในส่วนภาคอีสานที่มีเชื้อสายของเขมรจะมีการเรียกบายศรีว่า "บายแสร็ย" ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ
เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Royal Highness Princess Christina of the Netherlands) เป็นหนึ่งในพระราชธิดาทั้ง 4 พระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ ยังเป็นพระมาตุจฉาในพระราชโอรสทั้ง 3 ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ คือ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์
พระประวัติ
เจ้าหญิงครีสตินาประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ พระองค์ได้รับการบัพติศมาเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ปีเดียวกัน โดยทรงมีพระบิดามารดาทูลหัวดังนี้ ในระหว่างที่พระราชมารดาทรงพระครรภ์พระองค์นั้น พระราชมารดาได้ประชวรด้วยโรคหัดเยอรมัน ทำให้พระองค์ประสูติมาด้วยพระเนตรเกือบบอด แต่ต่อมาความก้าวหน้าของแพทย์ที่มีประสิทธิภาพ พระองค์ได้เข้ารับการรักษาจนพระเนตรสามารถกลับมาใช้งานได้ แต่คณะแพทย์ได้ถวายคำแนะนำให้พระองค์ต้องทรงฉลองพระเนตร (แว่นตา) ที่คณะแพทย์จัดทำถวาย และต้องเสวยพระกระยาหารที่มีประโยชน์สม่ำเสมอ ซึ่งต่อมาพระองค์สามารถเข้าศึกษาได้ตามปกติ
พระกรณียากิจของพระองต์นั้น เน้นไปทางบทเพลง และทรงอุปถัมภ์องค์กรเกี่ยวกับเพลงแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งทรงร้องเพลงโดยพระสุรเสียงบันทึกกในแผ่นซีดี วีซีดี เพื่อแจกจ่ายและเข้าองค์กรการกุศล ในงานพระบรมศพของพระราชมารดาและพระราชบิดานั้น พระองค์ก็ทรงร้องเพลงด้วยพระองค์เอง ต่อมาในอีก 3 เดือนหลังจากการสวรรคตของ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชมารดานั้น พระองค์ได้จัดคอนเสิร์ต เพื่อรำลึกถึงพระราชมารดา
พระเชษฐภคินี
เจ้าหญิงคริสตีนาทรงมีพระเชษฐภคินีจำนวน 3 พระองค์ดังนี้
เสกสมรส
พระองค์เสกสมรสและหย่ากับฮอร์เฮ กิเยร์โม มีพระบุตร 3 คน ดังนี้
พระบุตรของพระองค์มิได้รับการสถาปนาเป็น "เจ้า" ดังเช่นพระบุตรในเจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ พระเชษฐภคินี และไม่ได้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ดัตช์ แต่สามารถพำนักในพระราชวังหลวงได้ และมีสิทธิในการได้รับเงินจากพระราชวังตามสิทธิในฐานะสมาชิกราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
สิ้นพระชนม์
สำนักพระราชวังแห่งเนเธอร์แลนด์ ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าหญิงคริสตินา สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการมะเร็งทางพระอัฐิ (มะเร็งกระดูก) ในช่วงเช้าวันศุกร์ของวันที่ 16 สิงหาคม 2562 สิริพระชันษา 72 ปี ณ พระราชวังนอร์ดไอน์เดอ กรุงเฮก พระองค์ยังเป็นพระราชธิดาพระองค์แรกของสมเด็จพระบรมราชชนนีนาถและพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์
กบแคระแอฟริกัน
เป็นกบที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในน้ำตลอดชีวิต มีลำตัวแบนราบมาก ขายื่นออกไปทางด้านข้างลำตัว ไม่มีเส้นข้างลำตัวเหมือนกบสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน ขาหลังใหญ่และมีแผ่นหนังเป็นพังผืดระหว่างนิ้วตีนใหญ่มาก ขาหน้ามีนิ้วตีนยาวและมีพังผืด ลูกอ๊อดกินสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร
มีความยาวเฉลี่ยประมาณ 6.35 เซนติเมตร (2.5 นิ้ว) อายุสูงสุดที่พบคือ 20 ปี พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ ของทวีปแอฟริกา แถบลุ่มน้ำคองโก
เป็นกบที่มีขนาดเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์น้ำสวยงามเหมือนปลาสวยงามในตู้กระจก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวที่เป็นสีเผือก
ตำบลหนองบัวสะอาด
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองบัวสะอาด ตั้งอยู่ทิศเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 122 กิโลเมตร และห่างจากที่ว่าการอำเภอบัวใหญ่ 15 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 46.40 ตารางกิโลเมตร หรือ 30,183 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ประวัติ
ตำบลหนองบัวสะอาด เดิมขึ้นอยู่กับตำบลแก้งสนามนาง (ตำบลแก้งสนามนางในปัจจุบันขึ้นอยู่กับอำเภอแก้งสนามนาง)
รายชื่อพรรคการเมืองและผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พ.ศ. 2566
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ใช้การลงคะแนนระบบคู่ขนาน โดยใช้บัตรเลือกตั้งจำนวนสองใบ ซึ่งหมายเลขประจำพรรคการเมืองในระบบบัญชีรายชื่อจะเป็นหมายเลขเดียวกันทั้งประเทศ ขณะที่หมายเลขของผู้สมัครในระบบแบ่งเขตจะมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละเขตเลือกตั้งทั้ง 400 เขต แม้จะอยู่พรรคการเมืองเดียวกันก็ตาม
การเลือกตั้งครั้งนี้มีพรรคการเมืองที่สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อทั้งหมด 67 พรรค โดยหมายเลขประจำพรรคการเมืองมาจากการจับสลากจำนวน 49 หมายเลข และถัดจากนั้นเรียงลำดับตามช่วงเวลาสมัครก่อน-หลัง ซึ่งหมายเลขของแต่ละพรรคการเมืองและผู้สมัครรับเลือกตั้งมีดังต่อไปนี้
พรรคครูไทยเพื่อประชาชน (6) : จำนวน 58 คน
=== พรรคภูมิใจไทย (7) : จำนวน 98 คน ===
พรรคไทยภักดี (21) : จำนวน 28 คน
=== พรรครวมไทยสร้างชาติ (22) : จำนวน 100 คน ===
พรรคเสรีรวมไทย (25) : จำนวน 57 คน
=== พรรคประชาธิปัตย์ (26) : จำนวน 98 คน ===
พรรคไทยพร้อม (28) : จำนวน 27 คน
=== พรรคเพื่อไทย (29) : จำนวน 100 คน ===
พรรคทางเลือกใหม่ (30) : จำนวน 11 คน
=== พรรคก้าวไกล (31) : จำนวน 92 คน ===
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 58
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 58 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1985
รางวัล
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
สรศักดิ์ พูนจังหรีด
สรศักดิ์ พูนจังหรีด เป็นนักฟุตซอลตำแหล่งกองกลางทีมชาติไทย และเล่นให้กับ สโมสรฟุตซอลการท่าเรือ เขาเป็นหนึ่งในตัวหลักของทีมชาติไทยในปี 2016
เปโกรีโน
เปโกรีโน (pecorino) เป็นชีสอิตาลีผลิตจากนมแกะ คำว่า pecorino แผลงมาจากคำในภาษาอิตาลีว่า pecora ซึ่งแปลว่า "แกะ"
เปโกรีโนมีหกชนิดหลัก ทั้งหมดได้รับสถานะชื่อแหล่งกำเนิดที่ได้รับความคุ้มครอง (พีดีโอ) ภายใต้กฎหมายสหภาพยุโรป โดยมีเปโกรีโนโรมาโนซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไปนอกอิตาลี เปโกรีโนส่วนใหญ่ผลิตในซาร์ดิเนีย ในขณะเดียวกันก็สามารถผลิตได้ในแถบลัตซีโยและตอสคานา ปรากฏหลักฐานการผลิตเปโกรีโนมาตั้งแต่ยุคโรมันโบราณ
ชีสเปโกรีโนที่ได้รับสถานะพีดีโออีกห้าชนิดที่เหลือได้แก่ เปโกรีโนซาร์โด (กาซูแบร์เบกีนู ในภาษาซาร์ดิเนีย) จากซาร์ดิเนีย; เปโกรีโนตอสกาโน; เปโกรีโนซีชีลีอาโน (ปีกูรีนูซีชีลียานู ในภาษาซิซิลี) จากซิซิลี; เปโกรีโนดีฟีลีอาโนจากบาซีลีคาตา; และเปโกรีโนโกรโตเนเซจากโกรโตเนในคาลาเบรีย นอกจากนี้ยังมีเปโกรีโนจากอาบรุซโซ ที่ชื่อว่า เปโกรีโนดีอาตรี
สฟึนตูกียอร์กีเย
สฟึนตูกียอร์กีเย (Sfântu Gheorghe) เป็นเมืองในประเทศโรมาเนียตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำออลต์
ท่อยิงตอร์ปิโด
ท่อยิงตอร์ปิโด (Torpedo tube) เป็นอุปกรณ์ทรงกระบอกที่ใช้ในการปล่อยตอร์ปิโด ท่อยิงตอร์ปิโดมีอยู่สองประเภทหลักคือ ท่อยิงตอร์ปิโดใต้น้ำที่ติดตั้งในเรือดำน้ำและเรือผิวน้ำบางประเภท และท่อยิงตอร์ปิโดแบบแท่น (เรียกอีกอย่างว่า แท่นปล่อยตอร์ปิโด, Torpedo launcher) ที่ติดตั้งบนเรือผิวน้ำ ฐานปล่อยตอร์ปิโดของเรือผิวน้ำจะถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้ตามประเภทของตอร์ปิโดที่รองรับเท่านั้น ในขณะที่ท่อยิงตอร์ปิโดของเรือดำน้ำจะมีขนาดมาตฐาน ท่อยิงปิโดยุคใหม่จะมีขนาดมาตรฐาน คือ  324 มม. (12.75 นิ้ว) สำหรับตอร์ปิโดเบาบนเรือผิวน้ำ และมีขนาด 533 มม. (21 นิ้ว) สำหรับตอร์ปิโดหนักในเรือดำน้ำ นอกเหนือไปจากนี้ก็ยังมีอีกหลายขนาดที่ใช้งานแตกต่างกันออกไป
ท่อยิงตอร์ปิโดของเรือดำน้ำนั้นมีกลไกซับซ้อนมากกว่าฐานปล่อยตอร์ปิโดของเรือผิวน้ำ เนื่องจากท่อนั้นต้องส่งตอร์ปิโดจากภายในเรือออกไปยังมวลน้ำภายนอกเรือที่มีความดันมากกว่า ทำให้ท่อยิงตอร์ปิโดจำเป็นต้องมีแอร์ล็อกเพื่อป้องกันน้ำไหลเข้ามาภายในตัวเรือ
คนคนนี้จะไม่ไปจากเธอ
คนคนนี้จะไม่ไปจากเธอ เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549 ของวงดนตรีโซลเอาท์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง และ พีรกิตติ์ ศิริวัฒนกูล ทำนองโดย พีรกิตติ์ ศิริวัฒนกูล และเรียบเรียงโดย วรพัตร จารุศร เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ All For Men Project
เนื้อหาของเพลงนั้น บอกเล่าถึงความรักในมุมอบอุ่น หวังดีกับคนที่รักมาก ๆ ไม่ว่าเธอจะเจอกับความเจ็บปวดจากความรักมา­ยังไง เธอก็จะไม่มีวันที่ต้องอยู่คนเดียว เพราะคนคนนี้ก็จะขออยู่ข้างๆ ตลอดไป
การตอบรับ
เพลง คนคนนี้จะไม่ไปจากเธอ ได้อันดับสูงสุดที่ 20 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อี (นามสกุลเกาหลี)
อี (Lee, I, หรือ Yi) เป็นนามสกุลที่พบมากที่สุดเป็นอันดับสองในเกาหลี รองจากนามสกุลคิม (김) ในอดีต 李 เขียนอย่างเป็นทางการว่า นี (Ni; ) ในเกาหลี การสะกดเปลี่ยนเป็น อี (이) อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1933 เมื่อมีกฎการออกเสียงเบื้องต้น จากการสำรวจสำมะโนประชากรของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 7,306,828 คนใช้ชื่อสกุลนี้หรือ 14.7% ของประชากรทั้งหมด
โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ (วิดีโอเกม)
โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ (Romance of the Three Kingdoms) หรือที่รู้จักในชื่อ ซังโงกูชิ (三國志) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1985 ที่เผยแพร่โดยบริษัทโคอิ โดยเป็นเกมภาคแรกในซีรีส์โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ เดิมเกมนี้ได้รับการเปิดตัวในระบบพีซี-88 แล้วได้พอร์ตไปยังระบบต่าง ๆ ประกอบด้วยพีซี-98, เอ็มเอสเอกซ์, แฟมิคอม (ค.ศ. 1988), อามิกา, เอ็มเอส-ดอส, เอฟเอ็ม-7, ชาร์ป เอกซ์1, ชาร์ป เอกซ์68000, วันเดอร์สวอน, วินโดวส์ (ค.ศ. 2003) และโทรศัพท์เคลื่อนที่
รูปแบบการเล่น
โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์เป็นเกมที่ผู้เล่นปกครองมณฑลต่าง ๆ ของจีน
การตอบรับ
ในนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ เกมนี้ได้รับการวิจารณ์โดยเดฟ อาร์นิเซิน ผู้สร้างดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์ ซึ่งเขียนว่า "การจำลองประวัติศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมและจะทำให้ผู้เล่นใช้คีย์บอร์ดเป็นเวลาหลายคืนเพื่อที่จะชนะอาณาจักรของพวกเขา โดยมีเศรษฐศาสตร์, การวางอุบาย, การติดสินบน, การแอบแฝง, การทูต, สงคราม และอื่น ๆ! เกมนี้มีหลายวิธีนอกเหนือจากการพิชิตง่าย ๆ เพื่อบรรลุเป้าหมาย" เขาสรุปว่า: "ผมขอแนะนำโรแมนซ์อย่างเต็มที่ให้แก่ผู้เล่นเกมที่จริงจังทุกคน"
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 ผู้อ่านนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ได้ให้คะแนนเฉลี่ย 8.96 เต็ม 10 ส่งผลให้เป็นเกมที่มีผู้ใช้ให้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 13 ของนิตยสารในขณะนั้น ครั้นใน ค.ศ. 1990 ถึง 1993 จากแบบสำรวจของเกมกลยุทธ์ทางประวัติศาสตร์และสงคราม นิตยสารดังกล่าวได้ให้คะแนนโรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์บวกสามดาวจากห้าดาว
กำธร สุวรรณปิยะศิริ
กำธร สุวรรณปิยะศิริ (16 กันยายน พ.ศ. 2478 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ช่วงที่เป็นนักศึกษา ได้เล่นดนตรี เป็นมือกลองอยู่กับวงดนตรีของมหาวิทยาลัย ( TU Band ) เป็นนักแสดงอาวุโส พระเอกละครโทรทัศน์ และนักพากย์ภาพยนตร์ โดยเสียงพากย์ที่เป็นเอกลักษณ์คือเสียงพากย์เปาบุ้นจิ้น ทางช่อง 3
ประวัติ
เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์รุ่นแรกของช่อง 4 บางขุนพรหม และต่อมามักได้รับบทคู่พระ-นาง กับ อารีย์ นักดนตรี มีชื่อเสียงจากเรื่อง ขุนศึก ช่วง พ.ศ. 2502 - 2504
ในระยะหลัง มีผลงานเป็นที่จดจำจากการพากย์ภาพยนตร์โทรทัศน์ ส่วนใหญ่มักเป็นบทพ่อ ปู่ ตาของตัวละครเอก หรือหัวหน้าฝ่ายผู้ร้าย และตัวละครที่มีความตลกมากขึ้น ผลงานเด่นคือ เสียงเปาบุ้นจิ้น ซีรีส์จากไต้หวัน ฉายทางช่อง 3
ได้รับรางวัลเกียรติยศคนทีวี ในพิธีประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 19 ประจำปี พ.ศ. 2547 ร่วมกับ จรัล เพ็ชรเจริญ และอารีย์ นักดนตรี
สมรสกับ นันทวัน เมฆใหญ่ นางเอกละครช่อง 4 บางขุนพรหม ที่เคยแสดงคู่กัน เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่สโมสรองค์การทหารผ่านศึก และใช้ชีวิตร่วมกันมา มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน คือ นายแพทย์ชลธวัช สุวรรณปิยะศิริ
ก่อนถึงแก่กรรม ต้องฟอกเลือดบ่อยครั้ง จนเสียชีวิตด้วยเกิดอาการติดเชื้อในกระแสเลือด ที่โรงพยาบาลราชวิถี เวลาบ่ายของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 มีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพวันที่ 1 มีนาคม ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร และสวดพระอภิธรรมศพถึงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 ต่อมาสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
พากย์ซีรีส์
ฝ่ามือยูไล (ช่อง 3)
ฟร็องซิส ปีกาบียา
ฟร็องซิส ปีกาบียา (Francis Picabia; ชื่อเกิด ฟร็องซิส-มารี มาร์ตีเน เดอ ปีกาบียา, 22 มกราคม ค.ศ.1879 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ.1953) ศิลปิน ช่างภาพ กวี และนักพิมพ์ที่มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
นอกจากบทบาทในการเป็นหนึ่งในผู้เคลื่อนไหวคนสำคัญของลัทธิดาดาในอเมริกาและฝรั่งเศสแล้ว เขายังมีผลงานในลัทธิประทับใจ ศิลปะนามธรรม และงานในศิลปะลัทธิผสานจุดสี เขายังมีผลงานเกี่ยวข้องกับบาศกนิยมและโดดเด่นในผลงานของลัทธิเหนือจริงอีกด้วย
ช่วงวัยเด็ก
ฟร็องซิส ปีกาบียา เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1879 กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเขากำเนิดขึ้นในตระกูลที่ร่ำรวย จึงทำให้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียน ท่องเที่ยว และมีความสุขกับชีวิตที่หรูหรา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาอายุได้7ปี แม่ของเขาได้จากไปด้วยวัณโรคและในปีถัดไป ยายของเขาก็ได้เสียชีวิตลง เขาจึงตกอยู่ในการดูแลของพ่อ ลุง และตาของเขา
ลุงของเขาเป็นคนรักศิลปะและนักสะสม ทำให้ปีกาบียาเริ่มมีความสนใจในจิตรกรคลาสสิคของฝรั่งเศส อาทิเช่น เฟลิกซ์ ซีม (Felix Ziem) และเฟอร์ดินาน รอยเบิร์ด (Ferdinand Roybert) ส่วนตาของเขาที่เป็นช่างภาพมือสมัครเล่น ก็ได้สอนเขาเกี่ยวกับการถ่ายภาพด้วย และหลังจากนั้นปีกาบียาจึงได้ใช้กล้องเพื่อช่วยในการทำงานของเขา
ช่วงแรกของการเป็นศิลปิน
ในปี ค.ศ. 1895 ปีกาบียาได้เข้าเรียนที่ École des Arts Decoratifs เขาได้ทำงานกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเขาฌอร์ฌ บรัก และมารี ลอเรนซิน ซึ่งเขาได้สร้างผลงานที่เป็นงานสีน้ำและเคยถูกจัดแสดงที่ Salon des Artistes Francis อยู่หนหนึ่ง เขาละทิ้งงานสีน้ำแบบดั้งเดิมไปในเวลาอันสั้นและเริ่มหันไปทำงานแนวลัทธิประทับใจแทน ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากกามีย์ ปีซาโรและอัลเฟรด ซิสลีย์ เขามีความเชื่อว่า “ภาพวาดไม่ได้เป็นตัวแทนของธรรมชาติ แต่เป็นอารมณ์ที่ถ่ายทอดมาจากประสบการณ์ของศิลปิน” และงานแนวลัทธิประทับใจ ก็สามารถเป็นสื่อที่ถ่ายทอดอุดมการณ์ของเขาได้
ปีกาบียาเริ่มแสดงงานครั้งแรกในปี 1905 ที่ Galerie Hausmann ในกรุงปารีส ในนิทรรศการได้จัดแสดงภาพทิวทัศน์จำนวน 61 รูปและได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและเริ่มจัดแสดงต่อในกรุงปารีส ลอนดอน และเบอลิน
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1909 เขาได้ละทิ้งงานที่เรียกว่าเป็นแบบอย่างของเขาและเปลี่ยนมาเป็นแบบอาว็อง-การ์ดซึ่งรวมไปถึงคติโฟวิสต์ และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาต้องเลิกแสดงงานที่ Galerie Hausmann ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้แต่งงานกับนักดนตรีผู้นำดนตรีมาสู่ชีวิตของเขา เธอคนนั้นก็คือ แกเบรียล บัฟเฟ ด้วยเหตุนี้เองก็ทำให้เขาได้ค้นพบจุดเชื่อมโยงระหว่างดนตรีและศิลปะ นอกจากนี้เธอก็ยังทำให้เขาสนใจงานแนวอาว็อง-การ์ด มากขึ้นไปอีกจากปี 1909-1913
ปีกาบียาได้พยายามค้นหาแบบอย่างงานอีกครั้งที่จะสามารถถ่ายทอดความเป็นปัญญาชนหัวก้าวหน้าของเขาได้อย่างเหมาะสมลงตัวที่สุด เขาลองเปลี่ยนจากแบบหนึ่งไปเป็นอีกแบบหนึ่ง เช่น คติโฟวิสต์, บาศกนิยม, ศิลปะนามธรรม แม้อนาคตของเขาในฐานะศิลปินจะยังมีความไม่แน่นอน แต่เขาและภรรยาก็เริ่มต้นสร้างครอบครัวด้วยการมีลูกคนแรกด้วยกันในปี 1910 และคนที่ 2 ในปีต่อมา เขาและภรรยาได้เข้าร่วม Sociètè Normande de Peinture Moderne ซึ่งเป็นที่ที่ส่งเสริมและสนับสนุนความสัมพันธ์ของงานศิลปะแบบสหวิทยาการ และมันนำพามาสู่การจัดนิทรรศการเป็นประจำทุกปีและอีเว้นท์อื่นๆ เป็นการสร้างเครือข่ายและสังคมกับศิลปินคนอื่นๆ ในปี 1911 ปีกาบียาได้พบกับมาเซล ดูช็องป์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ทั้งในชีวิตจริงและบนเส้นทางงานศิลปะ
การเป็นศิลปินอย่างเต็มตัว
ในปี ค.ศ. 1912 ปีกาบียาได้แสดงออกทางงานบาศกนิยมอย่างรุนแรงขึ้น ภาพวาดของเขามาจากความทรงจำและประสบการณ์มากกว่าการได้แรงบันดาลใจมาจากธรรมชาติ จากการเข้าร่วม Armory Show ที่ นิวยอร์ก เขาแสดงผลงาน La Danses à la source (1912),Souvenir de Grimaldi (1912), La Procession Seville (1912) และ ปารีส (1912)ผลงานของเขาถูกวิจารณ์ในหลาย ๆ ด้าน เช่นนักข่าวบางส่วนที่วิจารณ์สีสันที่ประสานกันอย่างลงตัวของเขาว่าเป็นสิ่งจอมปลอม แม้ว่าจะได้รับคำวิจารณ์เช่นนั้นในอเมริกา แต่เขาก็เลือกที่จะอยู่ต่อไปอีก 2 สัปดาห์กับ อัลเฟรด สติกกลิซ และแกลอรี 291 ของเขา เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 จบลง ปีกาบียาได้หนีหลบซ่อนตัวไปอยู่ที่บาร์เซโลนา, นิวยอร์ก และแคริบเบียน ตามลำดับ ผลจากสงครามทำให้เขาค้นพบงานแนวใหม่ที่เรียกได้ว่าเป็นตัวแทนแห่งยุคอุตสาหกรรม เขาได้แสดงเครื่องวาดภาพเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1916 ที่ Modern Gallery ในนิวยอร์กความสัมพันธ์ระหว่างเขาและภรรยาเริ่มจืดจางลงเมื่อเขาได้พบกับเจอเมน เอเวอร์ลิง
ในปี ค.ศ. 1919 ปีกาบียาและภรรยาของเขาได้หย่าร้างกันในที่สุด ถึงตอนนี้ผลงานภาพวาดแนวเครื่องจักรของเขาก็เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีผ่านสำนักพิมพ์ที่เกี่ยวกับงานอาว็อง-การ์ด ในปี 1920 ดาดาได้ดำเนินมาจนถึงจุดสูงสุด ซึ่งผลงานมีทั้ง Happening งานนิทรรศการ หนังสือ และนิตยสาร หลังจากการเผยแพร่ความเคลื่อนไหวของการต่อต้านงานศิลปะเป็นไปอย่างต่อเนื่องหลายปี ปีกาบียาเริ่มรู้สึกว่าดาดาได้กลายเป็นแค่ระบบทั่วไปของการก่อตั้งความคิด ในปี ค.ศ. 1921 เขาโจมตีศิลปินดาดาคนอื่น ๆ ในประเด็นพิเศษใน 391 ที่ชื่อว่า Phihaou-Thibaou
หลังจากที่เขาล้มเลิกที่จะเป็นดาดา เขาก็หันมาสนใจการจัดนิทรรศการภาพวาดอีกครั้งหนึ่ง และในปี 1922 เขาได้แสดงที่ Salon d’Automne ด้วยเครื่องวาดภาพของเขาที่ใกล้เคียงกับภาพวาดในสไตล์สเปนมากขึ้น หลังจากที่เขาจากเพื่อนร่วมงานมากว่า 10 ปี และแสวงหาชีวิตใหม่กับภรรยาใหม่ที่ถูกต้องตามกฎหมาย เขาทิ้งกรุงปารีสไปในปี 1925 และใช้ชีวิต 20 ปีอยู่ที่โกตดาซูร์ เขาและภรรยาใช้เวลาพักผ่อนในบ้านที่คานส์ และจ้างแม่นมมาดูแลลูกชายของพวกเขา ซึ่งปีกาบียาได้เกิดหลงรักแม่นมที่ชื่อโอลก้า โมเลอ ต่อมาไม่นานเขาก็เริ่มห่างกับเจอเมน และแยกกันอยู่อย่างเป็นทางการในปี 1933
บั้นปลายชีวิต
ในช่วงปี 1930 ปีกาบียาแสดงผลงานภาพวาดของเขาในชุด Transparencies (1928-31) ที่ Galerie Theophile Briant ซึ่งเป็นผลงานที่เค้าได้ฉีกกฎการภาพวาดประเพณีนิยมไป โดยเป็นภาพวาดแนวใหม่ที่ไม่คำนึงถึงเรื่องทัศนมิติ แต่เป็นการวาดภาพแบบแบนๆ มีขนาดที่แตกต่างกัน มีจุดรวมสายตาหลายจุด และภาพซ้อนไขว้กันไปมา ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นภาพมายาที่สามารถมองได้หลายมุม
ในปี ค.ศ. 1940 เขาและโอลก้า โมเลอได้แต่งงานกัน และนั่นก็ทำให้สไตล์งานของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง หลายคนพูดว่างานของเขาในช่วง 1940 ค่อนข้างจะเป็นเชิงพาณิชย์อย่างแท้จริง เขาวาดภาพรูปที่ได้รับความนิยมมากจากนิตยสารของสาว ๆ อย่างดาราหญิง และคู่รักโรแมนติกในชีวิตจริง ในท้ายที่สุดของสายงานของเขา ปีกาบียาก็เปลี่ยนเส้นทางอีกครั้งเป็นงานศิลปะนามธรรม เขายังคงจัดงานนิทรรศการต่อไปอีกตามแกลอรี่ดังๆในปารีสและตีพิมพ์งานเขียนของเขาจนถึงปี ค.ศ. 1951 ในขณะที่เขามีสภาวะผิดปกติที่หลอดเลือดและไม่สามารถวาดภาพต่อไปได้อีก และได้เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1953
แนวความคิดสำคัญในการสร้างผลงาน
ช่วงปี ค.ศ. 1910 ปีกาบียาเป็นหนึ่งในศิลปินผู้มีความสนใจลัทธิบาศกนิยม และได้แรงบันดาลใจจากความทันสมัยและวัตถุนิยม ซึ่งความสนใจนี้ถูกแสดงออกผ่านภาพวาดแบบศิลปะนามธรรมของเขา และความสนใจต่อเครื่องจักรกลของเขาได้แสดงออกอย่างชัดเจนผ่านผลงานภายใต้ลัทธิดาดาในช่วงต้นของเขาเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงาน mechanomorphs ซึ่งเป็นภาพของเครื่องจักรประดิษฐ์ และชิ้นส่วนของเครื่องจักรกลที่มีเจตนาเป็นเหมือนการล้อเลียนเสียดสีในผลงานของเขาว่า มนุษย์เป็นเพียงเครื่องจักรเท่านั้นที่ถูกสั่งการโดยความกระหายหิว
ช่วงต้นปี ค.ศ. 1920 ปีกาบียาเริ่มเป็นที่รู้จักในปารีสและถือเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวในดาดา โดยเขาได้ละทิ้งเทคนิคและความสนใจเดิมๆไปอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มใช้ข้อความในรูปภาพและผลงานคอลลาจของเขาเพื่อเพิ่มความรุนแรงและชัดเจนให้กับงานของเขาที่เป็นการโจมตีความคิดแบบประเพณีนิยมที่มักเกี่ยวข้องกับเรื่องศีลธรรม ศาสนา และกฎหมาย โดยเป็นงานที่ถูกสร้างโดยกลุ่มเคลื่อนไหวในดาดาเพื่อต่อต้านวัฒนธรรมที่กลุ่มผู้นำยุโรปในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้มีการสนับสนุน การโจมตีของเขามักเป็นการเสียดสีด้วยมุขตลกร้ายและหยาบคาย ซึ่งสะท้อนถึงความไม่เคารพต่อสิ่งใดๆ แม้กระทั่งศิลปะ ที่กลายเป็นเพียงแง่มุมหนึ่งของวัฒนธรรมที่กว้างขึ้นของสังคม ที่เขาปฏิเสธ
ผลงานหลักช่วงกลาง ค.ศ. 1920 จนถึงช่วงกลาง ค.ศ. 1940 เมื่อเขาได้แรงบันดาลใจจากสเปน โรมาเนสก์ และสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ภาพประหลาดต่าง ๆ และภาพนู้ด เขาได้รวมทั้งหมดนี้เข้าด้วยกันภายใต้ผลงานชุด Transparencies (ค.ศ. 1928-1931) ซึ่งเป็นภาพที่มีการซ้อนทับกันไปมา ดูประหลาดและสับสน โดยนักวิจารณ์ศิลปะได้อธิบายภาพ Transparencies ว่าเป็นวิสัยทัศน์ที่ลึกลับ หรือภาพความฝันแบบลัทธิเหนือจริง ปีกาบียามักจะมีอารมณ์ขันและหัวรุนแรงในการต่อต้านรัฐบาลเสมอในผลงานต่าง ๆ ด้านดาดาของเขา
ปีกาบียาเรียนรู้ว่าศิลปะนามธรรม ไม่ได้เพียงสะท้อนถึงเครื่องจักรกลเท่านั้น แต่ยังสะท้อนความลึกลับและความหมกมุ่นในกามารมณ์ ได้อีกด้วย เขาจึงสร้างผลงานในรูปแบบศิลปะนามธรรมเป็นหลัก แม้กระทั่งในช่วงสุดท้ายของชีวิตเขาก็ได้ย้อนกลับมาสร้างผลงานในรูปแบบนี้อีก
เกาะปาก
ปาก (Pag, ) เป็นเกาะในประเทศโครเอเชีย ทางทิศเหนือของทะเลเอเดรียติก เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโครเอเชีย และเป็นเกาะหนึ่งที่มีชายฝั่งยาวที่สุด จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2001 เกาะมีประชากร 7,969 คน มีเมืองชื่อเดียวกันตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านตะวันออกของเกาะ
สระ (สัทศาสตร์)
ในทางสัทศาสตร์ สระ (สะ-หฺระ) หมายถึงเสียงในภาษาที่เปล่งออกมาจากช่องเสียง (vocal tract) ที่เปิดออกโดยตรงจากช่องเส้นเสียง (glottis) โดยไม่กักอากาศ ตัวอย่างเช่น "อา" หรือ "โอ" (โดยไม่กักอากาศด้วยอักษร อ) ตรงข้ามกับพยัญชนะซึ่งมีการกักอากาศอย่างน้อยหนึ่งจุดภายในช่องเสียง เสียงสระสามารถจัดได้ว่าเป็นพยางค์ ส่วนเสียงเปิดที่เทียบเท่ากันแต่ไม่สามารถเปล่งออกมาเป็นพยางค์ได้เรียกว่า กึ่งสระ (semivowel)
อักษรละติน
สระ ยังหมายถึงสัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนของเสียงสระในระบบการเขียนของภาษาหนึ่งๆ โดยเฉพาะถ้าสระนั้นมีการใช้อักษร ในระบบการเขียนที่มีพื้นฐานบนอักษรละติน อักษร A, E, I, O, U, W, และ Y ถูกใช้แทนเสียงสระ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ภาษาทั้งหมดที่ใช้อักษรทุกตัวเป็นเสียงสระ และบางตัวก็ใช้แทนเสียงกึ่งสระเช่น W กับ Y นอกจากนั้นก็ยังมีอักษรละตินที่ปรับแต่งเพิ่มเติมเป็นสระชนิดใหม่ ตัวอย่างเช่น Ä, Ö, Ü, Å, Æ, และ Ø เป็นต้น
สระเป็นปัญหาหนึ่งของการทับศัพท์ เนื่องจากเสียงสระในภาษาหนึ่งอาจไม่มีในอีกภาษาหนึ่ง หรือสามารถแทนได้มากกว่าหนึ่งเสียง ทางออกที่มักใช้คือการใช้เสียงสระที่ใกล้เคียง หรือกำหนดด้วยหลักเกณฑ์การทับศัพท์โดยองค์กรควบคุมการใช้ภาษา
สระลอยและสระจม
สระลอย (independent vowel) หมายถึงสระที่ไม่ต้องมีพยัญชนะต้นกำหนด ก็สามารถประสมเป็นคำหรือพยางค์ได้ ซึ่งตรงข้ามกับ สระจม (dependent vowel) ที่จำเป็นต้องมีพยัญชนะต้นจึงประสมเป็นคำหรือพยางค์ได้
แค้นไอ้หนุ่ม
แค้นไอ้หนุ่ม (Vengeance) ภาพยนตร์ฮ่องกงแนวบู๊จาก ชอว์บราเดอร์ส โดยฝีมือการกำกับของ จางเชอะ ที่ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 นำแสดงโดย เดวิด เจียง และ ตี้หลุง
เรื่องราวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1925 เมื่อพระเอกงิ้วอย่าง กวนยู่หลง (ตี้หลุง) ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยมทำให้ กวนเสี่ยวหลง (เดวิด เจียง) น้องชายของยู่หลงที่อยู่ต่างเมืองได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้กับพี่ชายด้วยการจัดการกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการตายของพี่ชาย
ฤๅเดช เกิดวิชัย
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, นายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ประวัติ
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 ที่บ้านย่านซื่อ ตำบลบ้านช้าง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายบุญธรรม กับนางลออ เกิดวิชัย มีพี่น้อง 8 คน คือ
ชีวิตครอบครัว
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย สมรสกับ เภสัชกรหญิงระพีพร เกิดวิชัย (สกุลเดิม วงศ์ฉัตรทอง) เภสัชกรชำนาญการพิเศษ โรงพยาบาลนครปฐม โดยมีบุตรชาย 2 คน คือ
การศึกษา
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประถมศึกษา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2532 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 2 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2540 และสำเร็จการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาเอกหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาประชากรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2544 โดยต่อมาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 3 หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาหนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ. 2545 และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 4 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาไทยคดีศึกษา จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2547 ตามลำดับ
สื่อสารมวลชน
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2527 เริ่มชีวิตการทำงานเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์แนวหน้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ทำงานที่หนังสือพิมพ์ข่าวสด ถัดจากนั้นอีก 2 ปี ทำงานที่หนังสือพิมพ์สปอร์ตนิวส์ และทำงานเป็นผู้สื่อข่าวครั้งสุดท้ายที่หนังสือพิมพ์วัฏจักร ในปี พ.ศ. 2533 ก่อนลาออกเพื่อเข้ารับราชการ
รับราชการ
เริ่มรับราชการครั้งแรกในตำแหน่งอาจารย์ประจำวิทยาลัยครูสวนสุนันทา เมื่อปี พ.ศ. 2534 ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองคณบดีฝ่ายแผนและประกันคุณภาพ คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการสำนักวิจัยและประเมินผล และผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนา ในปี พ.ศ. 2549 ตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2555-2563 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (2 วาระ) และในปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ภาคประชาสังคม
ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมัยที่ 17 ปี 2564-2568
การสิ้นพระชนม์และพิธีฝังพระศพเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสามีของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และประเทศอื่น ๆ ในราชอาณาจักรเครือจักรภพ และทรงเป็นคู่อภิเษกสมรสที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของบริติช ทรงสิ้นพระชนม์ในปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อมีพระชันษา 99 ปี เมื่อช่วงเช้าของวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2021 อีกเพียงสองเดือนก่อนที่พระองค์จะครบพระชันษา 100 ปี คำแถลงการณ์อย่างเป็นทางการของเหล่าราชวงศ์ได้กล่าวว่า พระองค์"ทรงสิ้นพระชนม์อย่างสงบ" พิธีฝังพระศพของพระองค์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน ใบมรณบัตรถูกรับรองโดย เซอร์ ฮิว โทมัส หัวหน้าสำนักแพทย์หลวง ระบุสาเหตุของการสิ้นพระชนม์ของพระองค์คือ "โรคชราภาพ"
ตัวแทนของประเทศและกลุ่มต่าง ๆ ทั่วโลกได้แสดงความเสียใจไปยังพระราชินี ชาวบริติช และพลเมืองเครือจักรภพ ดอกไม้และข้อความแสดงความเสียใจได้ถูกทิ้งไว้โดยสาธารณชนที่พระราชวังบักกิงแฮมและปราสาทวินด์เซอร์ พร้อมกับสมาชิกของราชวงศ์ได้ร่วมกันยกย่องสรรเสริญแก่เจ้าชายฟิลิปต่อที่สาธารณะในวันหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ (ปู) ศิลปินเพลงเพื่อชีวิตชาวไทย ที่ได้รับความนิยมในช่วงปี พ.ศ. 2534 และเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2535 จากผลงานอัลบั้ม มาตามสัญญา
ปฐมวัย
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ที่อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย โดยมีพ่อเป็นผู้ช่วยแพทย์ในโรงพยาบาล ที่อยู่ใกล้บ้าน ชื่อ สุดใจ คัมภีร์ ส่วนคุณแม่ชื่อ สมพร มีพี่น้องด้วยกัน 3 คน พงษ์สิทธิ์เริ่มสนใจดนตรีและกีฬาฟุตบอลมาตั้งแต่วัยเด็ก และภายหลังจากที่เรียนจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคารแล้ว พงษ์สิทธิ์ก็มุ่งหน้าสู่จังหวัดขอนแก่น เพื่อสอบเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคไทย-เยอรมันขอนแก่น (ปัจจุบันเป็น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น) แต่กลับต้องผิดหวัง เพราะวันประกาศผลสอบกลับไม่มีชื่อของเขา พงษ์สิทธิ์จึงตัดสินใจสมัครเรียนในโรงเรียนเอกชนชื่อโรงเรียนช่างกลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ปัจจุบันเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) เพื่อไม่ให้เสียเวลาและเป็นการเตรียมพร้อมในการสอบคราวหน้า หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งปี จึงได้เข้าสมัครสอบที่วิทยาลัยเทคนิคไทย-เยอรมันขอนแก่นอีกครั้ง และครั้งนี้ พงษ์สิทธิ์ก็ไม่ผิดหวัง ช่วงมาเรียนที่นี้ พงษ์สิทธิ์ได้เข้ามาเป็นนักฟุตบอลของวิทยาลัย รวมทั้งฝึกการเล่นกีตาร์ไปพร้อมกัน ถึงขนาดแต่งเพลงไว้หลายบทเพลงด้วยกัน จนกระทั่งได้มีโอกาสร่วมเล่นดนตรีกับวงดนตรีรุ่นพี่ในวิทยาลัย ชื่อวง รีไทร์ ในตำแหน่งมือกีตาร์ และนั้นก็เป็นก้าวแรกในการเริ่มต้นของการเป็นนักดนตรีของพงษ์สิทธิ์ (ช่วงนี้ วงรีไทร์ ไดมีโอกาสเล่นเป็นวงเปิดให้กับศิลปินเพื่อชีวิต อย่าง ฅาราวาน และ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ทำให้พงษ์สิทธิ์ ได้มีโอกาสทำความรู้จัก และฅาราวานก็เป็นวงแม่แบบให้กับพงษ์สิทธิ์ตลอดมา)
ภายหลังจากจบการศึกษาในระดับ (ปวช.) แผนกช่างกลโรงงาน พงษ์สิทธิ์ก็เดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานคร โดยมาพักอยู่กับ ซู - ระพินทร์ พุฒิชาติ และ ปราโมทย์ ม่วงไหมทอง (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) ซึ่งต่อมาเป็นสมาชิกวงซูซู ด้วยความตั้งใจที่จะเป็นนักดนตรีอย่างเต็มตัว โดยมีนักดนตรีที่เคารพนับถือและชื่นชอบอยู่ 2 ท่าน คือ หงา - สุรชัย จันทิมาธร และเล็ก - ปรีชา ชนะภัย ที่คอยให้คำปรึกษา ให้ความช่วยเหลือ จนในระยะแรกก็ได้มาร่วมงานกับวงฅาราวานโดยเป็นนักดนตรีแบ็คอัพในตำแหน่งมือกีตาร์ และมีโอกาสได้ทัวร์ คอนเสิร์ตสันติภาพในประเทศกัมพูชา รวมทั้งคอนเสิร์ตที่ประทับใจอีกแห่ง คือ ปูวิชยาคาน คอนเสิร์ตนครวัด
จนกระทั่งในที่สุดก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2530 ชื่อชุด ถึงเพื่อน กับบริษัทบัฟฟาโล เฮด ที่มีสมาชิกวงคาราบาวเป็นผู้ดูแล และได้ สุเทพ ปานอำพัน (เอ็ดดี้ ซูซู) มาช่วยอีกแรงหนึ่ง ด้วยงานชุดนี้ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก แต่ก็มีเพลงฮิตอย่าง ถึงเพื่อน, เรียนและงาน ที่ถูกเปิดให้ได้ยินกันบ่อย ๆ ในยุคนั้น
ตำนานเพลงเพื่อชีวิตรุ่นที่ 3
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นในปี พ.ศ. 2533 จากเพลง ตลอดเวลา ในอัลบั้ม เสือตัวที่ 11 ซึ่งออกกับค่าย รถไฟดนตรี พร้อมทั้งได้ทำเพลงประกอบละคร ตะวันชิงพลบ ซึ่งได้มีโอกาสที่จะนำเพลงดังกล่าวไปบรรจุรวมอยู่ในอัลบั้ม บันทึกการเดินทาง ด้วย แต่ติดอยู่ตรงที่ปัญหาทางด้านลิขสิทธิ์เพลง จึงจำเป็นต้องถอดออกภายหลัง แต่พงษ์สิทธิ์ได้นำเพลง โรงเรียนของหนู มาใส่ไว้แทน และเป็นอัลบั้มที่แฟนเพลงรู้จักมากขึ้นหลังจากออกวางจำหน่าย ไม่ว่าจะเป็น คิดถึง, โรงเรียนของหนู, เธอ...ผู้เสียสละ, ไทรโศก, ผีโรงเย็น, แม่ เป็นต้น
พงษ์สิทธิ์มีชื่อเล่นว่า ปู แต่บางครั้งแฟนเพลงจะนิยมเขาว่า คำภีร์ ตามชื่อนามสกุลที่เจ้าตัวเรียกตัวเองในแต่ละอัลบั้ม โดยในปี พ.ศ. 2535 พงษ์สิทธิ์ก็ออกอัลบั้มชุด มาตามสัญญา มีเพลงที่เป็นที่รู้จักกันคือ สุดใจ, ไถ่เธอคืนมา, เสมอ และ มาตามสัญญา ที่ได้เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ศิลปินรุ่นพี่ที่พงษ์สิทธิ์ชื่นชอบมาร่วมร้องอีกด้วย โดยช่วงปีนั้น พงษ์สิทธิ์ได้รับความนิยมสูงสุด จนได้รับฉายาว่า ตำนานเพลงเพื่อชีวิตรุ่นที่ 3 (ต่อจาก ฅาราวาน และ คาราบาว) หรือ เจ้าพ่อเพลงรักเพื่อชีวิต
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ เป็นนักร้องที่มีโทนเสียงไพเราะ มีลูกคอก้องกังวาล เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดังนั้นเพลงที่เป็นที่นิยมและรู้จักของแฟนเพลงมาจนถึงปัจจุบัน มักจะเป็นเพลงช้า เนื้อหาซึ้ง ๆ บรรยายถึงความรักหรือความเหงาเป็นต้น ตามรายชื่อดังที่ได้กล่าวมาในข้างต้น และในส่วนของเพลงเร็ว ที่เป็นที่รู้จักกันดีได้แก่ หนุ่มน้อย, เจ้านาย, ยอดชาย, ทองดีทองเค, นักแสวงหา, ม.ให้อะไร, อีกคนหนึ่ง, แกเพื่อนฉัน, แรงยังมี เป็นต้น
ปัจจุบัน ด้วยสภาพกระแสดนตรีในประเทศไทยเปลี่ยนไป จึงทำให้ชื่อเสียงและผลงานของพงษ์สิทธิ์ คำภีร์ เริ่มสร่างซาความนิยมและกล่าวถึงลง แต่พงษ์สิทธิ์ก็ยังได้ผลิตงานออกมาเป็นระยะ ๆ และผลงานเพลงในสมัยที่ยังโด่งดังสุดขีดก็ยังคงเป็นที่นิยมของกลุ่มแฟนเพลงเพื่อชีวิตอยู่เหมือนเดิม
คอนเสิร์ต
ภายหลังจากเข้ามาอยู่กับค่าย รถไฟดนตรี พงษ์สิทธิ์จึงได้เปิดการแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกของตนเองขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดยใช้ชื่อว่า ปิด-เปิดสัญญา ณ ดาดฟ้าลานจอดรถ ห้างฟอร์จูนทาวน์ รัชดา (ซึ่งก่อนหน้า พงษ์สิทธิ์เคยได้มีคอนเสิร์ตร่วมกับหงา - สุรชัย จันทิมาธร กับคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า อคูสติกคอนเสิร์ตนี้ไม่มีเหงา ในปี พ.ศ. 2534) ตามด้วยคอนเสิร์ต อันปลั๊ก ที่ได้ร่วมงานกับเล็ก - ปรีชา ชนะภัย ในปี พ.ศ.2536 และต่อมาในปี พ.ศ. 2537 พงษ์สิทธิ์ได้มีการย้ายค่ายเพลงมาอยู่กับ เอ็มสแควร์ และออกอัลบั้ม เราจะกลับมา พร้อมมีการจัดคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า อคูสติกคอนเสิร์ต ดนตรี กลางแจ้ง ผ้าแดง และคำภีร์ โดยมีศิลปินรับเชิญ อย่างเล็ก - ปรีชา ชนะภัย และ สุรชัย จันทิมาธร มาสร้างสีสันและความสนุกให้กับแฟนเพลง
ปี พ.ศ. 2541 พงษ์สิทธิ์ได้ร่วมงานกับ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล เป็นครั้งแรก ในคอนเสิร์ตใหญ่ที่มีชื่อว่า คอนเสิร์ต 3 ตำนานเพื่อชีวิต ร่วมกับหงา - สุรชัย จันทิมาธร โดยมีวงออร์เคสตรา BSO (วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ) เป็นวงแบ็คอัพ โดยคอนเสิร์ตครั้งนี้เป็นการนำศิลปินเพื่อชีวิต ทั้ง 3 ยุค มาเล่นบนเวทีเดียวกันเพื่อบันทึกรอยต่อสำคัญของทั้ง 3 ศิลปินในด้านต่าง ๆ หรือจะเป็นคอนเสิร์ตการกุศลอย่าง คอนเสิร์ต หัวใจสีขาว โดยที่รายได้ส่วนหนึ่งจะมอบให้มูลนิธิ ธรรมรักษ์ วัดพระบาทน้ำพุ จังหวัดลพบุรี จนกระทั่งในช่วงเวลาครบรอบ 15 ปี บนถนนสายดนตรีของพงษ์สิทธิ์ ก็ได้จัดคอนเสิร์ต 15 ปี คำภีร์ เต็มขั้น ขึ้นในปี พ.ศ. 2545 รวมทั้งพงษ์สิทธิ์ ยังได้จัดทำโครงการช่วยเหลือสังคม คือ โครงการห้องสมุด คำภีร์ เพื่อเด็กในชนบท อีกด้วย
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2549 พงษ์สิทธิ์ได้ย้ายมาอยู่กับ วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ รวมทั้งได้ออกอัลบั้ม บันทึกคนบนถนน และมีคอนเสิร์ต 19 เข้า 20 เสือออกลาย ซึ่งเป็นการแสดงคอนเสิร์ตในโอกาสย่างเข้าสู่ทศวรรษที่สองในการทำงานดนตรีของตัวเอง โดยมีหงา - สุรชัย จันทิมาธร, เล็ก - ปรีชา ชนะภัย, อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี และ ฝน ธนสุนทร เป็นแขกรับเชิญ และในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 พงษ์สิทธิ์ได้เปิดการแสดงคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า ฮักเสี่ยว ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) โดยมีหงา - สุรชัย จันทิมาธร, เล็ก - ปรีชา ชนะภัย, แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล, ปาล์มมี่ และ อพาร์ทเม้นท์คุณป้า ร่วมเป็นแขกรับเชิญ และวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 ได้แสดงคอนเสิร์ต อยู่อย่างสิงห์ ณ  ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี โดยมี ชาตรี คงสุวรรณ มือกีตาร์ระดับเทพ หงา - สุรชัย จันทิมาธร, เล็ก - ปรีชา ชนะภัย, ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว, สินเจริญ บราเธอร์ส, ณัฐฐาวีรนุช ทองมี และ ชุมพล เอกสมญา ลูกชายคนโตของ พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา ร่วมเป็นแขกรับเชิญพิเศษ ถัดมาในปี พ.ศ. 2554 พงษ์สิทธิ์ ได้กลับมาอีกครั้ง กับคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า Singha Presents Pongsit Kampee Live by Request @ Saxophone ซึ่งจัดขึ้นที่แซกโซโฟน ผับ เพราะเป็นสถานที่ ๆ มีความผูกพันของพงษ์สิทธิ์เอง และการจัดคอนเสิร์ตครั้งนี้ มีการจำกัดจำนวนแฟนเพลงตัวจริงไว้ที่ 100 ท่านเท่านั้น ไม่มีการจำหน่ายบัตร และเพื่อที่จะได้มีการสื่อสารระหว่างพงษ์สิทธิ์กับแฟนเพลงได้อย่างทั่วถึง โดยการแสดงครั้งนี้จัดในรูปแบบอะคูสติกส์ และเล่นด้วยเครื่องดนตรีไฟฟ้า เพื่อสร้างความบันเทิงให้กับแฟนๆ อย่างเต็มที่ รวมไปถึงการพูดคุย ไต่ถาม ความเป็นไป ความรู้สึกต่างๆ กับแฟนเพลงได้อย่างใกล้ชิดและเปิดโอกาสให้แฟนๆ ได้ขอบทเพลงต่างๆ ที่อยากฟังกันอย่างเต็มที่ สมกับเป็น Live by Request หรือ สดตามคำขอ นอกจากนี้ยังให้แฟนๆ ที่มีความสามารถขึ้นมาร่วมเล่นกีตาร์ร้องเพลงกับพงษ์สิทธิ์อย่างเป็นกันเองอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2555 พงษ์สิทธิ์ ได้ออกงานอัลบั้มมีชื่อว่า 25 ปี (มีหวัง) ตามการครบรอบ 25 ปี บนถนนสายดนตรีของพงษ์สิทธิ์ และได้มีการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตการเป็นศิลปินของพงษ์สิทธิ์ กับคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า หัวใจเพื่อชีวิต 25 ปี พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ รักกัน…ตลอดเวลา ที่พร้อมมอบความสุขแทนคำขอบคุณให้กับแฟนเพลงใน 7 จังหวัดทั่วประเทศ ในการแสดงคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของทัวร์คอนเสิร์ต ณ ลานแอกทีฟสแควร์ เมืองทองธานี ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ได้มีการชุมนุมและทำร้ายร่างกายของกลุ่มผู้มาร่วมคอนเสิร์ตจำนวนหนึ่ง จนทำให้ต้องยุติการแสดงลงกลางคัน แต่แล้วการแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ที่จะต้องต่อให้จบก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก ซึ่งเป็นการปิดท้ายงานครบรอบ 25 ปี พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ ที่เริ่มกันมาตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2555 อย่างสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีสองศิลปินระดับตำนาน หงา - สุรชัย จันทิมาธร และเล็ก - ปรีชา ชนะภัย รวมทั้ง เป้ - อารักษ์ อมรศุภศิริ อดีตมือกีต้าร์วงสเลอ และศิลปินรุ่นใหม่ที่ยกให้พงษ์สิทธิ์เป็นศิลปินในดวงใจ ขึ้นมาร่วมแจมกับพงษ์สิทธิ์บนเวทีด้วย และในวันอาทิตย์ที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2556 ที่โรงละครอักษรา คิงเพาเวอร์ พงษ์สิทธิ์ได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ร่วมกับเล็ก - ปรีชา ชนะภัย อีกครั้งกับอะคูสติก คอนเสิร์ต ปลั๊กหลุด 2 ตอน เสียบปลั๊ก (สดใส...ไม่อึกทึก) ซึ่งเป็นการครบรอบ 20 ปี ของอัลบั้มปลั๊กหลุดอีกด้วย โดยจำกัดผู้ชมเพียง 600 ท่านเท่านั้น เพื่อความใกล้ชิดและเป็นกันเอง
และภายหลังในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พงษ์สิทธิ์ก็ได้มีคอนเสิร์ตใหญ่อีกครั้งตามคำเรียกร้องจากแฟนเพลง กับคอนเสิร์ตโรแมนติกครั้งแรกของเจ้าพ่อเพลงรักเพื่อชีวิตที่มีชื่อว่า คอนเสิร์ตคำภีร์เพลงรัก ณ ไบเทค บางนา ฮอลล์ 105 โดยพงษ์สิทธิ์ได้รวบรวมบทเพลงรักทุกสถานะมากล่อมใจให้แฟน ๆ พร้อมด้วยศิลปินแขกรับเชิญพิเศษที่มามอบความหวานอย่างสมบูรณ์แบบอย่าง ลิเดีย - ศรัณย์รัชต์ วิสุทธิธาดา และแสตมป์ - อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข ซึ่งในทุกแง่มุมของบทเพลงรักครั้งนี้ ได้ถูกหยิบมาเล่นร้องบนเวทีคอนเสิร์ตอย่างต่อเนื่องเป็นครั้งแรก เพื่อให้แฟนเพลงได้สัมผัสกับความเป็นเจ้าพ่อเพลงรักเพื่อชีวิตของพงษ์สิทธิ์ได้อย่างเต็มที่และสมบูรณ์แบบที่สุด
ในด้านความเห็นทางการเมือง แม้พงษ์สิทธิ์จะเคยขึ้นเวทีให้กับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2551 ก็ตาม แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้ร่วมการชุมนุมของกลุ่มการเมืองใดอีก ในอีกสองปีต่อมาพงษ์สิทธิ์ได้แต่งเพลง "นครลิง" ซึ่งมีเนื้อหาเสียดสีสถานการณ์การเมืองในขณะนั้น เพลงดังกล่าวได้รวมอยู่ในอัลบั้ม "25 ปี (มีหวัง)" ในปี พ.ศ. 2555 ปัจจุบันพงษ์สิทธิ์ไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองหรือกลุ่มการเมืองใดๆ
นิวัต พุทธประสาท
นิวัต พุทธประสาท (30 เมษายน พ.ศ. 2515 - ) นักเขียนชาวกรุงเทพ มีผลงานรวมเรื่องสั้นและนวนิยายหลายเล่ม ได้รับรางวัลช่อการะเกดยอดนิยมจากผลงานเรื่องสั้น “ความเหลวใหล”
นิวัตเป็นผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ thaiwriter.net เว็บไซต์วรรณกรรมเว็บแรกของไทย
ประวัติ
นิวัตเริ่มเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนประสาทวิทยาอนุชนในละแวกบ้าน ก่อนไปศึกษาในชั้นมัธยมที่โรงเรียนเทพศิรินทร์จนจบมัธยมปลาย และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่ออกจากมหาวิทยาลัยก่อนเรียนจบ จากนั้นจึงเริ่มก่อตั้งสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรมประมาณปี 2543 ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ www.thaiwriter.net เว็บไซต์วรรณกรรมเวบแรกของไทย
ก่อตั้งสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรมในปี 2543 เพื่อผลิตงานวรรณกรรมทั้งไทยและต่างประเทศ ปัจจุบันเป็นกรรมการสมาคมผู้จัดพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2548''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 11 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดอุบลราชธานี
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองอุบลราชธานี (เฉพาะตําบลในเมือง ตําบลแจระแม ตําบลปทุม ตําบลกุดลาด ตําบลกระโสบ และตําบลไร่น้อย)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองอุบลราชธานี (เฉพาะตําบลหัวเรือ และตําบลขี้เหล็ก) อำเภอม่วงสามสิบ อำเภอดอนมดแดง กิ่งอำเภอเหล่าเสือโก๊ก และอำเภอตาลสุม (เฉพาะตำบลนาคาย และตำบลจิกเทิง)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเมืองอุบลราชธานี (เฉพาะตำบลปะอาว ตำบลหนองขอน ตำบลหนองข่อ และตำบลขามใหญ่) และอำเภอเขื่องใน
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอําเภอตระการพืชผล และอำเภอกุดข้าวปุ้น
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอําเภอเขมราฐ กิ่งอําเภอนาตาล อำเภอโพธิ์ไทร และอำเภอศรีเมืองใหม่ (เฉพาะตำบลนาเลิน)
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอศรีเมืองใหม่ (ยกเว้นตำบลนาเลิน) อำเภอโขงเจียม อำเภอตาลสุม (ยกเว้นตำบลนาคาย และตำบลจิกเทิง) อำเภอสิรินธร (ยกเว้นตำบลโนนก่อ และตำบลช่องเม็ก) และอำเภอพิบูลมังสาหาร (เฉพาาะตำบลระเว ตำบลทรายมูล และตำบลโพธิ์ศรี)
เขตเลือกตั้งที่ 8
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยอําเภอพิบูลมังสาหาร (ยกเว้นตำบลระเว ตำบลทรายมูล และตำบลโพธิ์ศรี) กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์ และกิ่งอำเภอนาเยีย
เขตเลือกตั้งที่ 9
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยอําเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอสิรินธร (เฉพาะตำบลโนนก่อ และตำบลช่องเม็ก)
เขตเลือกตั้งที่ 10
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยอําเภอน้ำยืน อำเภอทุ่งศรีอุดม กิ่งอำเภอน้ำขุ่น อำเภอสำโรง (ยกเว้นตำบลโคกก่อง ตำบบลบอน และตำบลสำโรง) และอำเภอเดชอุดม (เฉพาะตำบลทุ่งเทิง)
การรวมประเทศเยอรมนี
การรวมประเทศเยอรมนี (Deutsche Wiedervereinigung) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990 เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) รวมประเทศกันเป็นเยอรมนีเดียวที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย และได้รวมเบอร์ลินตะวันออกและเบอร์ลินตะวันตกเป็นนครหนึ่งเดียวด้วยเช่นกัน กระบวนการนี้ถูกระบุไว้โดยรัฐธรรมนูญ กรุนด์เกอเซทซ์ (Grundgesetz) มาตรา 23 และเมื่อกระบวนการนี้สิ้นสุดลงก็ถูกขนานนามว่า เอกภาพเยอรมนี (Deutsche Einheit) ซึ่งจัดการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 3 ตุลาคมของทุกปีในฐานะ วันเอกภาพเยอรมัน (Tag der deutschen Einheit) จากการรวมประเทศในครั้งนี้ ส่งผลให้กรุงเบอร์ลินถูกยกฐานะขึ้นเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีอีกครั้งหนึ่ง
จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
เขตเลือกตั้งที่ 11
เขตการเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยอำเภอเดชอุดม (ยกเว้นตำบลทุ่งเทิง)
การรวมประเทศเยอรมนี
จุดเริ่มต้นของการรวมประเทศเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1989 เมื่อระบอบการปกครองของเยอรมนีตะวันออกเริ่มสั่นคลอนจากการที่สาธารณรัฐประชาชนฮังการีเปิดพรมแดนด้านที่ติดกับออสเตรีย ส่งผลให้เกิดช่องโหว่ในแนวม่านเหล็กและเกิดการอพยพขนานใหญ่ของชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนหลายพันคน ซึ่งหลบหนีออกจากประเทศไปยังฝั่งตะวันตกและออสเตรียโดยใช้ฮังการีเป็นทางผ่าน นอกจากนี้การปฏิวัติอย่างสงบ (Peaceful Revolution) ซึ่งเป็นระลอกการประท้วงของชาวเยอรมันตะวันออกยังส่งผลให้เกิดการจัดการเลือกตั้งเสรีขึ้นเป็นครั้งแรกในเยอรมนีตะวันออกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990 และนำไปสู่การเจรจาระหว่างเยอรมนีทั้งสองประเทศถึงประเด็นสนธิสัญญารวมประเทศอีกด้วย ต่อมามีการเจรจาเพิ่มเติมซึ่งชาติมหาอำนาจอีกสี่ชาติที่เคยยึดครองเยอรมนีในอดีตได้มีส่วนร่วมด้วย จึงก่อให้เกิดการลงนามในข้อตกลงของ สนธิสัญญาสองบวกสี่ (สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1990 โดยให้อำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์แก่ประเทศเยอรมนีที่รวมกันใหม่ อีกทั้งเป็นการปลดปล่อยเยอรมนีทั้งสองประเทศจากภาระเกี่ยวพันจากข้อจำกัดหลายประการที่เกิดขึ้นในสมัยที่ยังเป็นเขตปกครองของชาติมหาอำนาจด้วยเช่นกัน
ทั้งนี้สถานภาพของเยอรมนีที่รวมประเทศขึ้นมาใหม่ถือว่าเป็นรัฐสภาพของสหพันธ์สาธารณรัฐเดิม (เยอรมนีตะวันตก) ที่ดำรงอยู่มาอย่างต่อเนื่อง เสมือนว่าเยอรมนีตะวันออกถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีตะวันตกมากกว่าการรวมเป็นประเทศใหม่อย่างเท่าเทียมกัน ส่งผลให้หลังจากการรวมประเทศในครั้งนี้เยอรมนีจึงไม่ใช่รัฐสืบทอด (successor state) ของรัฐใดรัฐหนึ่งแต่อย่างใด สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีจึงสามารถดำรงสมาชิกภาพของตนในองค์การระหว่างประเทศอยู่ได้เช่นเดิม เช่น ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (สหภาพยุโรปในภายหลัง) หรือองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (นาโต) ในขณะที่สมาชิกภาพเดิมในองค์การระหว่างประเทศ เช่น องค์การสนธิสัญญาวอร์ซอ หรือองค์การอื่น ๆ ที่เยอรมนีตะวันออกเป็นสมาชิกอยู่กลับถูกสละทิ้งไปทั้งหมด
จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งใหม่
ในภายหลังประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติให้ใบเหลืองแก่นายวิฑูรย์ นามบุตร ว่าที่ ส.ส.เขต 3 พรรคไทยรักไทย และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดอุบลราชธานี โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2548
การสังหารหมู่ที่ปารีส ค.ศ. 1961
'''การสังหารหมู่ที่ปารีส ค.ศ. 1961''' เกิดขึ้นในวันที่ 17 ตุลาคม 1961 ระหว่างสงครามแอลจีเรีย (1954–1962) มอริส ปาปง ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลปารีส บัญชาการให้ตำรวจฝรั่งเศสเข้าโจมตีผู้ชุมนุมประท้วงราว 30,000 คนที่สนับสนุนขบวนการแอ็ฟแอลแอนของชาวแอลจีเรีย ในปี 1988 หรือ 37 ปีหลังการปิดกั้นและปฏิเสธ รัฐบาลฝรั่งเศสออกแถลงการณ์รับรู้จำนวนผู้เสียชีวิต 40 ราย ในขณะที่นักประวัติศาสตร์บางส่วนประมาณจำนวนผู้เสียชีวิตชาวแอลจีเรียอยู่ที่ 200 ถึง 300 รายในเหตุการณ์ การเสียชีวิตเป็นผลจากการทำร้ายร่างกายโดยตำรวจไปจนถึงการจมน้ำจากการที่ตำรวจโยนผู้ประท้วงลงในแม่น้ำแซน
ในปี 2001 หรือ 40 ปีหลังเกิดเหตุ แบร์ทร็อง เดอลานอเอ นายกเทศมนตรีปารีสจากพรรคสังคมนิยม ติดตั้งป้ายโลหะระลึกถึงการสังหารหมู่ที่ปงแซ็ง-มีแชล จนถึงปัจจุบันยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีจำนวนผู้เสียชีวิตกี่ราย ในปี 2007 หนึ่งวันหลังปาปงเสียชีวิต ได้มีการเรียกร้องให้สถานีรถไฟใต้ดินปารีสที่กำลังก่อสร้างในย่านเฌินวีลีเยใช้ชื่อสถานีว่า "17 ตุลาคม 1961" (17 Octobre 1961) เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์นี้
รยางค์บน
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ รยางค์บน (upper limb หรือ upper extremities) คือส่วนของร่างกายมนุษย์ที่เรียกโดยทั่วไปว่า แขน (arm) คือโครงสร้างตั้งแต่แขนจนถึงปลายนิ้ว รวมทั้งส่วนของต้นแขน (upper arm) ด้วย
โครงสร้างโดยทั่วไป
รยางค์บนประกอบด้วยโครงสร้างต่อไปนี้
นักกายวิภาคศาสตร์จะเรียกส่วนของ arm หมายถึงบริเวณต้นแขนคือตั้งแต่ไหล่ไปจนถึงข้อศอก ซึ่งต่างจากในภาษาอังกฤษทั่วไปที่แปลว่า แขนตั้งแต่ไหล่จนถึงปลายนิ้ว นอกจากนี้ส่วนของ leg นั้นในทางกายวิภาคศาสตร์หมายถึงบริเวณตั้งแต่เข่าจนถึงข้อเท้า ต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไปที่รวมตั้งแต่เอวจนถึงข้อเท้า
กระดูก
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อกระดูกที่เป็นส่วนของรยางค์บน
สนธิสัญญาอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2452
'''สนธิสัญญาอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2452 (Anglo-Siamese Treaty of 1909) หรือ สัญญากรุงเทพฯ''' (Bangkok Treaty of 1909) เป็นสนธิสัญญาระหว่างอังกฤษกับสยาม ซึ่งได้มีการลงนามสนธิสัญญาฉบับนี้ที่กรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2452 และรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรได้ให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 สนธิสัญญาฉบับนี้มีทั้งสิ้น 8 ข้อโดยมีสาระสำคัญคือ: