cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คูจูกูริ
การขนส่ง
แม้จะได้รับความนิยมในฐานะเมืองตากอากาศริมชายหาด แต่คูจูกูริก็ไม่มีรถไฟให้บริการและไม่มีทางหลวงสายหลักผ่าน
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (British Expeditionary Force - BEF) เป็นหกกองพลของกองทัพบกบริติชที่ถูกส่งไปยังแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แผนการสำหรับกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1906 - ค.ศ. 1912 การปฏิรูปของฮาลเดนของกองทัพบกบริติชได้ดำเนินการโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม ริชาร์ด ฮาลเดน ภายหลังจากสงครามบัวร์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1899-ค.ศ. 1902)
คำว่า"กองกำลังรบนอกประเทศบริติช" มักจะถูกใช้เพื่อเรียกโดยเฉพาะกองกำลังที่อยู่ในฝรั่งเศสก่อนที่จะสิ้นสุดลงในยุทธการที่อิพร์ครั้งแรกในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1914 ภายหลังการสู้รบที่มงส์, Le Cateau, Aisne และอิพร์ การมีอยู่ของกองกำลังรบนอกประเทศบริติชแทบจะหมดลง แม้ว่ามันจะช่วยยัยยั้งการรุกคือของเยอรมันไว้ได้ จุดสิ้นสุดทางเลือกของกองกำลังรบนอกประเทศบริติช คือ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1914 เมื่อได้มีการแบ่งแยกออกเป็นกองทัพที่หนึ่งและที่สอง(กองทัพที่สาม สี่ และห้าถูกสร้างขึ้นในภายหลังในสงคราม) กองกำลังรบนอกประเทศบริติชยังคงเป็นชื่อทางการของกองทัพบกบริติชในฝรั่งเศสและฟลานเดอร์ ตลอดในช่วงสงครามโลกครั้งหนึ่ง
จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องไม่สนใจใยดีต่อกองกำลังรบนอกประเทศบริติช ซึ่งถูกกล่าวหาว่าได้ออกคำสั่งเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1914 เพื่อ"กำจัด...ชาวอังกฤษที่ทรยศและให้เดินข้ามกองกำลังขนาดเล็กที่น่ารังเกียจของนายพลเฟรนซ์" ดังนั้น ในปีต่อมา ผู้รอดชีวิตจากกองทัพประจำการจึงได้ขนานนามตัวเองว่า "ผู้ถูกเหยียดหยามเก่า"(The Old Contemptibles) ไม่เคยพบหลักฐานใดๆ เกี่ยวกับคำสั่งดังกล่าวที่ถูกออกโดยพระเจ้าไกเซอร์
ฮเหวี่ยน เจิน
พระนางปรเมศวรี (จาม: Paramecvari; ค.ศ. 1289–1340) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน (Huyền Trân Công chúa, 玄珍公主) เป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิด่ายเหวียด พระราชธิดาในจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง ที่ต่อมาได้อภิเษกสมรสเป็นพระมเหสีในพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 แห่งอาณาจักรจามปา เรื่องราวของพระองค์ปรากฏทั้งในรูปแบบกวี งานศิลป์ ดนตรี และตามเมืองต่าง ๆ มักตั้งชื่อถนนสายหลักตามพระนามของพระองค์
พระราชประวัติ
ต่อมาจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง พระชนก สละราชสมบัติแก่เจิ๊น อัญ ตง ซึ่งเป็นเชษฐาต่างพระชนนีของฮเหวี่ยน เจิน เมื่อ ค.ศ. 1293 เพื่อบำเพ็ญพรตภายในอารามบนเขาแห่งหนึ่งในจังหวัดกว๋างนิญ หลังสละราชสมบัติ อดีตจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง เสด็จเยือนอาณาจักรจามปานานถึงเก้าเดือนเมื่อ ค.ศ. 1301 ระหว่างนั้นพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 หรือเอกสารเวียดนามเรียกว่า เจ๊ เมิน (Chế Mân, 制旻) ได้ถวายการต้อนรับพระราชอาคันตุกะเป็นอย่างดี ตลอดระยะเวลาการเสด็จเยือน ครั้นจะเสด็จนิวัตจักรวรรดิด่ายเหวียด เจิ๊น เญิน ตง ทรงให้สัตย์ว่าจะถวายพระราชธิดาเป็นมเหสีแก่พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 เป็นการตอบแทนไมตรีจิตที่มีให้ แม้ว่าพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 จะมีพระมเหสีอยู่แล้วคือ พระนางภาสกรเทวีและพระนางตาปาซีแห่งชวา หลังจากนั้นพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 ส่งทูตเข้าไปยังจักรพรรดิแห่งด่ายเหวียดหลายครั้งเพื่อทวงสัญญาที่เคยให้กันไว้ ทว่าจักรพรรดิด่ายเหวียดทรงปฏิเสธ
ครั้น ค.ศ. 1306 พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 เสนอที่จะมอบดินแดนจังหวัดโอและจังหวัดเล๊ เป็นสินสอด ในปีเดียวกันนั้นจักรพรรดิเจิ๊น อัญ ตง ทรงรับข้อเสนอดังกล่าว และมีพระราชานุญาตให้พระเจ้ากรุงจามเสกสมรสกับพระขนิษฐภคินีได้ เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน จึงได้รับพระนามใหม่ว่า "ปรเมศวรี" ในที่พระมเหสีพระเจ้าแผ่นดินจาม ส่วนจังหวัดโอและเล๊ถูกยกให้เป็นของแผ่นดินญวนในฐานะสินสอด (ปัจจุบันคือจังหวัดกว๋างบิ่ญ, กว๋างจิ และเถื่อเทียนเว้)
กระทั่งเดือนพฤษภาคมปีถัดมา พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 เสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารแห่งจามปาส่งทูตไปแจ้งข่าวพร้อมกับถวายช้างเผือกแก่พระเจ้ากรุงญวน โดยทรงเชิญไปร่วมพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระศพ ซึ่งตามธรรมเนียมจาม พระมเหสีทั้งหมดจะถูกเผาไปด้วยทำนองเดียวกับประเพณีสตี จักรพรรดิเจิ๊น อัญ ตง มีพระราชโองการให้นายพลเจิ๊น คัก จุง (Trần Khắc Chung, 陳克終) เป็นตัวแทนเข้าร่วมในพระราชพิธีดังกล่าว แต่แท้จริงแล้วเขามีภารกิจชิงตัวเจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจินกลับด่ายเหวียดโดยทางเรือ ซึ่งต้องใช้เวลาราวหนึ่งปี บางตำนานก็เล่าว่านายพลเจิ๊น คัก จุง ตกหลุมรักเจ้าหญิงผู้นิราศพระองค์นี้ ทั้งสองหายตัวไปด้วยกันและไม่มีใครพบเห็นอีก อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใด ๆ สนับสนุนเรื่องเล่านี้เลย
เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ
พันเอก เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ เป็นอดีตข้าราชทหารและนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย รองประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสาร โทรคมนาคม และดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และอดีตประธานกรรมการกิจการโทรคมนาคม (กทค.)
ประวัติ
พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 26 ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 37 (รุ่นเดียวกับร้อยเอก ทรงกลด ชื่นชูผล) เริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารสื่อสารที่ 1 รักษาพระองค์ ต่อมาเป็นอาจารย์ กองวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโท ได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (MS in EE) ณ Georgia Institute of Technology ประเทศสหรัฐอเมริกา และ วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (MS in EE) ณ The George Washington University ประเทศสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2535 และ 2539 ตามลำดับ และศึกษาในระดับปริญญาเอก ได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (Ph.D. in EE) พ.ศ. 2543
พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ เคยปฏิบัติหน้าที่ฝ่ายเลขาธิการของพลเอก มนตรี สังขทรัพย์ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) เขาจึงมีบทบาทในการทำงานด้านโทรคมนาคม จนกระทั่งได้รับการคัดเลือกเป็นกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช.
พ.อ.เศรษฐพงศ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 โดยการเลื่อนขึ้นมาแทน ทรงศักดิ์ ทองศรี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
อิจิโนมิยะ
อิจิโนมิยะ (一宮, 一の宮 หรือ 一之宮) เป็นคำในประวัติศาสตร์ที่หมายถึงศาลเจ้าชินโตของญี่ปุ่นที่มีลำดับศักดิ์ของศาลเจ้าสูงที่สุด (ja:社格) ในแคว้น หรือจังหวัดหนึ่ง ๆ
ประวัติ
อิจิโนมิยะ พัฒนามาจากระบบการจัดหมวดหมู่และการจัดอันดับของศาลเจ้าภายในแคว้น
เรืองศักดิ์ งามสมภาค
เรืองศักดิ์ งามสมภาค เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย และเป็นสมาชิกกลุ่มของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
การทำงาน
เรืองศักดิ์ เคยรับราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม จนกระทั่งได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย กระทรวงอุตสาหกรรม อธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม จนเกษียณอายุราชการในปี 2547
เรืองศักดิ์ เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรค ในปี 2552 นายเรืองศักดิ์ เป็นผู้หนึ่งที่ถูกกล่าวว่าเป็นบุคคลที่จะได้รับการเสนอชื่อเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข แทนนายมานิต นพอมรวดี ในปี 2553 แต่สุดท้ายก็เป็นนางพรรณสิริ กุลนาถสิริ ที่ได้รับแต่งตั้ง
จากนั้นได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ต่อมาย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย ในปี 2557
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 เอกสารเวียดนามออกพระนามว่า เจ๊ เมิน (Chế Mân, 制旻) หรือ โบ๋ ดิ๊ก (Bổ Đích, 補的) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรจามปา พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการแผ่อำนาจลงใต้ของมองโกล
พระราชประวัติ
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายหริชิต หรือ ซรี ฮารีจิต โป เดวาดา ซโวร์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 กับพระนางโคเรนทรักษมี
ในรัชกาลของพระราชชนก มองโกลแผ่อำนาจลงมาตอนใต้ กระทั่ง ค.ศ. 1282 กุบไลข่านส่งทูตเชิญบรรณาการไปรัฐจามปา แต่ทูตไม่ปฏิบัติตามธรรมเนียมจามจึงถูกกษัตริย์จามประหารชีวิต กุบไลข่านจึงไปตีจามปาจนสำเร็จในเดียวกันนั้น พระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 และเจ้าชายหริชิต พร้อมทั้งกองทัพที่ยังเหลืออยู่หลบหนีไปยังเขตภูเขา และใช้ยุทธวิธีซุ่มโจมตีแบบกองโจร ทำให้ทัพมองโกลต้องทุกข์ทนกับอากาศร้อน โรคภัย และขาดแคลนเสบียง ที่สุดจึงละทิ้งที่มั่น หลังการตายของซากาโถว ผู้นำระดับสูงของมองโกล การรุกรานจามปาและอันนัมของมองโกลจึงยุติลง
หลังเสวยราชสมบัติ พระองค์มีพระมเหสีเอกคือ พระนางภาสกรเทวี และพระนางตาปาซี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งชวา แต่จากการที่พระองค์มีสัมพันธไมตรีกับจักรวรรดิด่ายเหวียต จึงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน พระราชธิดาของจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง โดยมอบดินแดนจังหวัดโอและเล๊ เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับด่ายเหวียด แต่หลังพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1307 เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจินปฏิเสธที่จะเข้าพิธีสตีตามธรรมเนียมจาม ถือเป็นเรื่องอัปยศสำหรับชาวจาม ด้วยเหตุนี้พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 4 เป็นพระราชโอรสผู้เสวยราชย์ต่อมา จึงยกทัพไปตีดินแดนจังหวัดโอและเล๊คืนจากด่ายเหวียด แต่พระองค์พ่ายแพ้และถูกจับกุมไว้ จนกระทั่งสวรรคตในฐานะคนโทษในด่ายเหวียด
สมาคมการค้าพลังสยาม
สมาคมการค้าพลังสยามก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2558 ในลักษณะของกลุ่มการค้านาม พันธมิตรพลังสยาม โดยมีพิธีลงนามความร่วมมือที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร โดยมีกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาในขณะนั้น เป็นประธานในพิธี ก่อนจะยกระดับขึ้นและจดทะเบียนจัดตั้งเป็นสมาคมการค้าเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันมีสุเวทย์ ธีรวชิรกุล ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้อำนวยการของเอ็มบีเค เป็นนายกสมาคม
การพัฒนา
ในช่วง 3 ปีแรก ในการดำเนินงานของสมาคมการค้าพลังสยามนั้น (พ.ศ. 2559 - 2562) สมาคมฯ ได้ลงทุนด้วยงบรวมประมาณ 11,000 ล้านบาท เพื่อพัฒนาศูนย์การค้าในความร่วมมือและพื้นที่ใกล้เคียงโดยรอบ และดึงร้านค้าภายในศูนย์การค้าดังกล่าวจำนวนกว่า 4,200 ราย มาเข้าร่วมทำการตลาดให้และร่วมกิจกรรมต่าง ๆ กับทางสมาคมฯ ร่วมกัน ซึ่งจะทำให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยวในย่านสยามเพิ่มเป็น 40% โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปรับปรุงสกายวอล์กบริเวณแยกปทุมวันให้เชื่อมต่อและอำนวยความสะดวกได้มากขึ้น สามารถเชื่อมต่อการเดินทางจากรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ เข้ามาที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, เอ็มบีเคเซ็นเตอร์, สยามดิสคัฟเวอรี และสยามสแควร์ได้โดยตรง โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2559 และเปิดใช้งานในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2560 และได้มีการประกวดตั้งชื่อสกายวอล์กแห่งนี้ จนสุดท้ายได้ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สกายวอล์กวันสยาม
มบาว
มบาว (Bau) เป็นเกาะขนาดเล็กของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะวีตีเลวู มบาวขึ้นมามีบทบาทสำคัญช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1800 และกลายเป็นศูนย์อำนาจสำคัญของฟีจี จนถึงสมัยที่มอบอำนาจการปกครองให้บริเตน อย่างไรก็ตามเกาะแห่งนี้ยังถือได้ว่ามีอิทธิพลทางการเมืองและมีบทบาทนำตลอดช่วงฟีจียุคใหม่ มบาวเป็นศูนย์กลางการปกครองของสมาพันธรัฐกุมบูนา และศูนย์กลางของผู้นำท้องถิ่นของจังหวัดไตเลวู โดยแบ่งการปกครองเป็น 3 หมู่บ้าน ได้แก่ มบาว ลาซากาวและโซโซ มบาวมีจุดสังเกตสำคัญคือโบสถ์คริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฟีจีและหินที่ใช้บดกระโหลกของผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกกิน
ภาษาฟีจีมีหลายสำเนียง แต่สำเนียงทางการมีพื้นฐานจากมบาว
วัดนาคราช
วัดนาคราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน
วัดนาคราชได้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2430 โดยมีขุนสำแดง เดชา และภรรยาชื่อนุ่ม ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและเป็นที่ที่ธรณีสงฆ์เก็บผลประโยชน์บำรุงวัด รวม 40 ไร่เศษ เดิมชาวบ้านนิยมเรียกนามวัดว่า วัดสังกะสี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียน คือ โรงเรียนวัดนาคราชสอนระดับประถมศึกษา ในที่ดินวัดเนื้อที่ 6 ไร่เศษ
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2444 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต
ชิบายามะ
ชิบายามะ (芝山町 (Shibayama-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,122 คน 3,030 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 160 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 43.47 km2
ภูมิศาสตร์
ชิบายามะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ ห่างจากเมืองเอกของจังหวัดชิบะ นครชิบะ ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 50 ถึง 60 กิโลเมตร เมืองนี้เป็นพื้นที่ที่เป็นเนินเขาซึ่งตั้งอยู่เกือบใจกลางที่ราบสูงชิโมซะ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองที่อาณาเขตระหว่างเมืองชิบายามะและนครนาริตะ สถานที่ให้บริการของสนามบินส่วนใหญ่ตั้งอยู่ที่ฝั่งนาริตะ แต่อย่างไรก็ตามชิบายามะก็ได้มีการพัฒนาฐานอุตสาหกรรมในท้องถิ่นอันเนื่องมาจากการมีสนามบินและมีพื้นที่อุตสาหกรรมหลักตั้งอยู่สามแห่ง ส่วนที่เหลือของเมืองเป็นพื้นที่เกษตรกรรม และส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยนาข้าวและพื้นที่ปลูกผัก เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่บนหนึ่งในเส้นทางหลักที่ไปยังสนามบิน ประกอบกับปัญหามลภาวะทางเสียงและการเวนคืนที่ดิน ทำให้ที่นี่กลายเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวต่อต้านสนามบิน
เทศบาลข้างเคียง
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ
ชิบายามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในชิบายามะคือ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1517 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 4.7 °C
ประวัติศาสตร์
เมืองชิบายามะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1955 โดยการรวมหมู่บ้านชิโยดะและหมู่บ้านนิกาวะ
การปกครอง
ชิบายามะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองชิบายามะ รวมทั้งนครซัมมุ และเทศบาลอื่นในอำเภอซัมบุ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
ในปี 2007 บริษัทนิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์ (Nippon Cargo Airlines) ได้ลงนามคำสั่งซื้อกับบริษัทไทเซคอร์ปอเรชั่น (Taisei Corporation) ในการก่อสร้างศูนย์ฝึกอบรมลูกเรือ การก่อสร้างศูนย์ลูกเรือซึ่งตั้งอยู่ในชิบายามะเริ่มในเดือนกันยายน 2007 และทางบริษัทมีกำหนดการให้โรงงานแห่งนี้เปิดดำเนินการในเดือนกันยายน 2008
ฮานิวะแห่งชิบายามะ
ฮานิวะ ซึ่งเป็นวัตถุที่ทำจากดินเผาในยุคโคฟุง (ค.ศ. 250–538) ได้รับการกำหนดให้เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชิบายามะ ได้มีการตั้งชื่อถนนสายหลักแนวเหนือ-ใต้ในเมืองชิบายามะ หรือทางหลวงจังหวัดหมายเลข 62 โดยให้ชื่อว่า "ถนนฮานิวะ" และมีรูปปั้นฮานิวะจำลองขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ ฮานิวะนี้มาจากเนินฝังศพหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในชิบายามะ ส่วนใหญ่มาจากชิบายามะโคฟุงกุง เมืองชิบายามะเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ชิบายามะโคฟุงฮานิวะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับชิบายามะโคฟุงกุง
พิมรี่พาย
พิมรดาภรณ์ เบญจวัฒนะพัชร์ หรือชื่อเดิม ปิยนุช สนองเกียรติ  (เกิดวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533) รู้จักกันในนาม “พิมรี่พาย”เป็นยูทูบเบอร์ที่มีชื่อเสียงในแนวขายของออนไลน์คนหนึ่งของประเทศไทย เป็นศิลปินและผู้บริหารในค่ายเพลงไฮต์เคลาส์เอนเตอร์เทนเมนท์ เธอเป็นที่รู้จักดีจากการช่วยเหลือผู้ยากไร้ในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 โดยการติดตั้งแผงโซลาเซลล์สำหรับการใช้ประโยชน์ของคนในพื้นที่ดังกล่าว
ประวัติและการทำงาน
บิดาของเธอเป็นชาวจังหวัดชุมพร มารดาของเธอเป็นชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ส่วนเธอนั้นเติบโตในกรุงเทพมหานคร ด้วยความที่ครอบครัวประกอบอาชีพค้าขายนั้นทำให้เธอซึมซับมา เธอจึงเริ่มสู่เส้นทางอาชีพนักธุรกิจจากการค้าขายในช่องทางออนไลน์ในนาม พิมรี่พายขายทุกอย่าง และเธอประกอบอาชีพนี้เรื่อยมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เธอได้เปลี่ยนบทบาทของตนครั้งใหญ่ จากการเปิดตัวธุรกิจค่ายเพลงของเธอในชื่อไฮน์เคลาส์เอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับฟักกลิ้งฮีโร่ และหลุยส์ ธนา และเธอเองเป็นศิลปินในสังกัดดังกล่าวควบคู่ไปกับผู้บริหารค่ายเพลง  ทั้งนี้ เธอได้ออกผลงานเพลงชื่อ อย่านะคะ ซึ่งเป็นผลงานซิงเกิลของเธอเอง
การกุศล
ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 เธอได้ช่วยเหลือเด็กและผู้ด้อยโอกาสในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ โดยการมอบเครื่องอุปโภคบริโภค ตลอดจนติดตั้งแผงโซลาเซลล์และมอบโทรทัศน์ให้แก่โรงเรียนในพื้นที่ดังกล่าวเนื่องจากคนในพื้นที่ขาดการเข้าถึงไฟฟ้าและสิ่งอำนวยความสะดวก ทำให้ได้รับกระแสคำชื่นชมจากสื่อสังคมออนไลน์ตลอดจนประชาชนทั่วไป จนกระทั่ง "#พิมรี่พาย" ขึ้นเทรนต์ทวิตเตอร์อันดับหนึ่งในวันดังกล่าว  อย่างไรก็ดีได้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากประชาชนอีกฝ่ายว่าสิ่งที่เธอทำเป็นการสร้างภาพหรือไม่ รศ.ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี กล่าวว่าสิ่งที่เธอทำนั้นไม่รู้ถึงปัญหาจริง ๆ ในพื้นที่ และเป็นเพียงการโปรดสัตว์ชนชั้นล่าง ทั้งนี้ เธอได้ออกมาชี้แจงผ่านการถ่ายทอดสดในเฟซบุ๊กเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2564 ว่าเธอตั้งใจช่วยเหลือคนในพื้นที่ดังกล่าวด้วยความจริงใจมิหวังผลตอบแทน ต่อมา กรมสรรพากรเข้าตรวจสอบภาษีเงินได้จากการประกอบธุรกิจออนไลน์ของเธอ หลังจากมีข่าวการกุศลนั้น พบว่า การถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่องของเธอใน 1 ชั่วโมงมียอดขายถึง 16,300 ออเดอร์ มีผู้ชมถึง 6 ล้านคน ในช่วงเดือนพฤษภาคม 2564 เธอระบุว่า ได้รับผลกระทบหลังทักษิณ ชินวัตร พาดพิงถึงเธอ และคิดว่าเป็นการนำชื่อของเธอไปใช้เพื่อ "แซะรัฐบาล" ทำให้ในเวลาต่อมา วรงค์ เดชกิจวิกรมออกมาชื่นชมเธอที่กล้าตอกกลับทักษิณ
คดีความ
ในเดือนสิงหาคม 2562 ตำรวจกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภคเข้าตรวจสอบบ้านของเธอ พบน้ำหอมนำเข้าที่ไม่มีเลข อย. ซึ่งเธอแก้ต่างว่าเคยทำจริง แต่เลิกไปแล้ว
รองโกทัย คอลเลจ
รองโกทัยคอลเลจ (Rongotai College) เป็นโรงเรียนมัธยมชายล้วนในย่านรองโกทัยของเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นปีที่ 9 ถึง 13 (อายุ 12 ถึง 18 ปี) โรงเรียนมีนักเรียน 622 คน ณ เดือนกรกฎาคม พ. ศ. 2558
นักเรียนประมาณร้อยละ 40 มีเชื้อสายยุโรป ร้อยละ 20เป็นปาซิฟิกาและเป็นชาวเมารีร้อยละ 15 นอกจากนี้ยังมีนักเรียนชาวตะวันออกกลาง เอเชีย และแอฟริกันอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หนึ่งในประเพณีสําคัญโรงเรียนคือการแข่งขันกรีฑา McEvedy Shield ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
สถานที่ตั้ง
โรงเรียนตั้งอยู่บนคอคอดที่แบ่งกั้นอ่าวไลอัลและช่องแคบคุกทางทิศใต้ ออกจากอ่าวอีแวนส์และท่าเรือเวลลิงตันทางทิศเหนือ โรงเรียนจึงมีทะเลอยู่ขนาบสองด้าน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศที่เป็นคลื่นลมแรง โดยเฉพาะลมกระโชกแรงจากทางเหนือ และในฤดูหนาวจะมีลมหนาวพัดมาจากทางใต้ โรงเรียนมีอาณาเขตติดกับสนามบินเวลลิงตันทางทิศตะวันออก ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่กี่กิโลเมตรเป็นใจกลางเมืองเวลลิงตัน
ประวัติ
รองโกทัยคอลเลจ เปิดทำการในปี พ.ศ. 2471 โดยมีนายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกและมีอาจารย์สอนเจ็ดคน โรงเรียนก่อตั้งเนื่องจากการ "ล้น" ของเวลลิงตันคอลเลจ ซึ่งมีนักเรียนมากจนเกินไป และรองโกทัยได้กลายเป็นโรงเรียนใหม่สำหรับเด็กชายชาวเวลลิงตัน
แต่เดิม รองโกทัยคอลเลจเปิดรับนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย แต่เมื่อโรงเรียนประถมอีแวนส์เบย์เปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2507 รองโกทัยคอลเลจก็เปิดสอนแต่เพียงชั้นมัธยมศึกษาเท่านั้น หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่าชั้นปีที่ 9 ถึง 13
หอประชุมใหญ่ หรือที่เรียกว่า หอประชุมเรนเนอร์ เปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 และได้รับการตั้งชื่อตามอาจารย์ใหญ่ผู้ก่อตั้งโรงเรียน ฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
บ้าน
บ้านทั้งหมดสี่บ้านตั้งชื่อตามชื่ออาจาร์ยใหญ่ของรองโกทัยคอลเลจ 4 ท่านแรก
วัดสุทธิสะอาด
วัดสุทธิสะอาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธิสะอาดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สร้างวัดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยมีการรื้อกุฏิและสร้างใหม่ทั้งหมด 9 หลัง สร้างสุสาน ฌาปนสถาน ศาลาธรรมสังเวช ศาลาพักร้อน โรงครัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.40 เมตร ยาว 22 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2476
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.60 เมตร ยาว 19 เมตร ค่อนข้างทรุดโทรม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.36 เมตร สูง 1.75 เมตร; ศาลาการเปรียญ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2507 ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ; หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 โครงสร้างเป็นไม้มุงกระเบื้องลอนคู่; กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ทั้งหมด และศาลาบำเพ็ญกุศล
วัดบางพลีน้อย
วัดบางพลีน้อยสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 โดยมี นายโปร่งและนางปุย ดีดิษฐ์ ดำเนินการสร้างวัดขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2501 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 นอกจากนี้ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย วัดบางพลีน้อยสร้างพิพิธภัณฑ์พญาวานรเพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงและรวบรวมของโบราณในท้องถิ่น เช่น พระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ สมุดข่อย หนังสือโบราณ
วัดสุวรรณประสิทธิ์
วัดสุวรรณประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 19 ตารางวา
วัดสุวรรณประสิทธิ์สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นายเกษียร วงศ์ชัยสุวรรณ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด โดยได้บริจาคที่ดินร่วมกับนางอยู่ ปอประสิทธิ์ เพื่อใช้สำหรับสร้างวัด โดยชื่อวัดก็ได้มาจากการนำเอาคำว่า "สุวรรณ" และ "ประสิทธิ์" ซึ่งเป็นคำสุดท้ายของนามสกุลของทั้ง 2 คน ซึ่งเป็นผู้บริจาคที่ดิน มารวมกันเข้าไว้เป็นนามวัด เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แห่งความดี ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2518 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทยซึ่งแกะสลักลวดลายไว้อย่างสวยงาม โดยมีพระพุทธรูปตั้งอยู่รายล้อมบริเวณ มีศาลาการเปรียญลักษณะทรงไทยสองชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อปาน และ หลวงพ่อโสธรที่มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพอย่างมาก
วัดเขาแก้ว
วัดเขาแก้ว อาจหมายถึง
การวิเคราะห์เชิงจริง
การลู่เข้าและลิมิต
ลำดับคือฟังก์ชันจากเซตจำนวนนับไปยังเซตอื่น ในส่วนสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงเราสนใจลำดับที่มีสมาชิกเป็นจำนวนจริง ซึ่งอาจมองได้เป็นการเขียนจำนวนจริง เรียงกันต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
ตัวอย่างเช่น ลำดับของค่าประมาณของ \sqrt{2} สามารถเขียนได้เป็น
โดยที่พจน์ที่ i จะเท่ากับค่าของ \sqrt{2} จนถึงทศนิยมตัวที่ i ซึ่งจะเห็นได้ว่าสมาชิกแต่ละตัวในลำดับนี้มีค่าเข้าใกล้ \sqrt{2} มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสามารถนิยามให้รัดกุมในทางคณิตศาสตร์ได้ เราเรียกค่าที่ลำดับเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ลิมิต ตัวอย่างเช่น ลิมิตของลำดับข้างต้นคือ \sqrt{2} นอกจากนี้เรายังสามารถพิจารณาลิมิตของลำดับประเภทอื่นได้ เช่น ลิมิตของอนุกรม และลิมิตของฟังก์ชัน
ทฤษฎีบทในสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงที่เกี่ยวข้องกับลิมิต เช่น ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส
ความต่อเนื่อง
นิยามของความต่อเนื่องในทางคณิตศาสตร์มีดังนี้ ให้ เป็นเซตใด ๆ และ  เป็นฟังก์ชันใด ๆ จะกล่าวว่า f ต่อเนื่องที่จุด p \in X ถ้าสำหรับ  ใด ๆ จะมี \delta > 0 ที่ทำให้สำหรับทุก x \in X ที่ซึ่ง  แล้วจะได้ว่า
เมื่อ f เป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง แล้วจะมีสมบัติมากมายตามมาจากทฤษฎีบทที่เกี่ยวข้อง เช่น ทฤษฎีบทค่ามัชฌิม ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง และทฤษฎีบทค่าขีดสุด เป็นต้น
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (สงครามโลกครั้งที่สอง)
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (British Expeditionary Force - BEF) เป็นชื่อของกองทัพบกบริติชที่ถูกส่งไปยังฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1939 ภายหลังบริติชและฝรั่งเศสได้ประกาศสงครามกับนาซีเยอรมนี เมื่อวันที่ 3 กันยายน เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ดำรงอยู่ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1939 เมื่อกองบัญชาการกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ถูกก่อตั้งขึ้นจนถึงวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เมื่อกองบัญชาการกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ปิดตัวลงและกองกำลังทหารได้กลับมาอยู่ภายใต้คำสั่งของกองบัญชาการกองทัพบ้านเกิด ในช่วงปี ค.ศ. 1930 รัฐบาลบริติชได้วางแผนที่จะยับยั้งสงครามโดยการยกเลิกกฏสิบปีและติดตั้งอาวุธใหม่จากระดับความพร้อมที่ต่ำในช่วงต้นปี 30 กองเงินจำนวนมากมายได้ถูกส่งไปให้กับราชนาวีและกองทัพอากาศหลวง แต่มีแผนการที่จัดให้มีกองกำลังทหารบกและกองกำลังรักษาดินแดนจำนวนเล็กน้อยเพื่อประจำการในดินแดนโพ้นทะเล
นายพล Lord Gort ได้ถูกแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการแห่งกองกำลังรบนอกประเทศบริติช เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 และกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เริ่มเคลื่อนทัพไปยังฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1939 กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้รวมตัวกันตามแนวชายแดนเบลเยียม-ฝรั่งเศส กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เข้าประจำตำแหน่งทางด้านซ้ายของกองทัพฝรั่งเศสที่ 1 ภายใต้การบัญชาการของกองทัพกลุ่มฝรั่งเศสที่ 1 (1re groupe d'armées) ของแนวรบด้านตะวันออกเฉียงเหนือ (Front du Nord-est) ส่วนใหญ่ของกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ใช้เวลา ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในการขุดแนวป้อนกันสนามเพละบนชายแดน เมื่อยุทธการที่ฝรั่งเศส(กรณีเหลือง) ได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองกำลังรบนอกประเทศบริติชประกอบด้วยร้อยละ 10 ของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในแนวรบด้านตะวันตก
กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เข้าร่วมในแผนดีล ซึ่งเป็นการตีโฉบฉวยในการรุกคืบเข้าเบลเยี่ยมจนถึงแนวของแม่น้ำดีล แต่กองทัพกลุ่มที่ 1 ต้องล่าถอยอย่างรวดเร็วผ่านทางเบลเยียมและทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ภายหลังจากเยอรมันได้บุกทะลวงไปยังตอนใต้ที่ยุทธการที่เซอด็อง (12 - 15 พฤษภาคม) การโจมตีตอบโต้กลับในท้องถิ่นที่ยุทธการที่อารัส (ค.ศ. 1940) (21 พฤษภาคม) เป็นความสำเร็จทางยุทธวิธีอย่างมาก แต่กองกำลังรบนอกประเทศบริติช กองทัพฝรั่งเศส และกองทัพเบลเยียมในทางเหนือของแม่น้ำซอมได้ล่าถอยไปยังเดิงแกร์กบนชายฝั่งทะเลเหนือของฝรั่งเศสหลังจากนั้นได้ไม่นาน กองกำลังทหารบริติชและฝรั่งเศสได้ถูกอพยพในปฏิบัติการไดนาโม (26 พฤษภาคม - 4 มิถุนายน) เพื่อไปยังอังกฤษ ภายหลังการยอมจำนนของกองทัพเบลเยียม
กองกำลังซาร์ กองพลทหารราบที่ 51 (ภูเขา) และกองกำลังเสริมได้เข้ายึดครองพื้นที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวมาฌีโนเพื่อการฝึกซ้อม กองกำลังได้ต่อสู้ร่วมกับหน่วยทหารฝรั่งเศสท้องถิ่น ภายหลังจากวันที่ 10 จากนั้นก็ได้เข้าร่วมกับกองทัพที่ 10 ทางตอนใต้ของแม่น้ำซอม พร้อมกับกองพลโบวแมนที่ถูกแต่งตั้งทันทีโดยไม่ได้เตรียมความพร้อมและกองพลยานเกราะที่ 1 เพื่อต่อสู้รบในยุทธการที่อาบวีล (27 พฤษภาคม-4 มิถุนายน) บริติชได้พยายามที่จะก่อตั้งกองกำลังรบนอกประเทศบริติชขึ้นมาใหม่ด้วยการฝึกของกองพลกองกำลังบ้านเกิดในอังกฤษ กองกำลังทหารได้อพยพออกจากฝรั่งเศสและกองกำลังสื่อสารทางตอนใต้ของแม่น้ำซอม(ที่ถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า กองกำลังรบนอกประเทศบริติชที่สอง) แต่กองบัญชาการกองกำลังรบนอกประเทศบริติชก็ไม่ได้เปิดขึ้นมาเลย
ภายหลังจากประสบความสำเร็จในการรุกของเยอรมันครั้งที่สองในฝรั่งเศส(กรณีแดง) กองกำลังรบนอกประเทศบริติชที่สองและกองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้ถูกอพยพออกจากเลออาฟวร์ในปฏิบัติไซเคิล(10-13 มิถุนายน) และท่าเรือบนมหาสมุทรแอตแลนติกและเมดิเตอร์เรเนียนของฝรั่งเศสในปฏิบัติการเอเรียล (15-25 มิถุนายน ไม่เป็นทางการจนถึงวันที่ 14 สิงหาคม) กองทัพเรือได้ช่วยเหลือผู้คนจำนวน 558,032 คน รวมทั้งทหารบริติชจำนวน 368,491 นาย แต่กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้สูญเสียจำนวน 66,426 นายในจำนวนนี้ จำนวนที่ถูกสังหารหรือเสียชีวิตจากการบาดเจ็บ 11,014 นาย จำนวนผู้บาดเจ็บ 14,074 นาย และจำนวนผู้สูญหายหรือถูกจับกุม  41,338 นาย รถถังประมาณ 700 คัน รถมอเตอร์ไซค 20,000 คัน รถยนต์และรถบรรทุก 45,000 คัน ปืนใหญ่สนาม 880 กระบอก และอุปกรณ์ขนาดใหญ่ 310 ชิ้น ปืนต่อต้านอากาศยานจำนวนประมาณ 500 กระบอก ปืนต่อต้านรถถัง 850 กระบอก ปืนไรเฟิลต่อต้านรถถัง 6,400 กระบอก และปืนกล  11,000 กระบอกได้ถูกทอดทิ้ง เมื่อหน่วยทหารได้มาถึงอังกฤษ พวกเขาได้ถูกเปลี่ยนไปอยู่ภายใต้อำนาจของผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังบ้านเกิด
วัดหนองใหญ่ (กรุงเทพมหานคร)
วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 โดยนายทอง นางเป็น เมฆหมอก กับนายมาก นางริศ ราหูละ เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 3 ไร่เศษ เดิมชื่อ วัดหนองใหญ่มากริศพร้อมด้วยญาติมิตรศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหนองใหญ่" ชื่อของวัดมาจากที่ตั้งของวัดที่อยู่ห่างไม่ไกลจากหนองขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากวัดราว 450 เมตร หนองมีเนื้อที่เกือบ 150 ไร่ เป็นแหล่งรวมพันธุ์ปลาต่าง ๆ ที่ชาวบ้านใช้เลี้ยงชีพ แต่ปัจจุบันหนองใหญ่นี้ได้ตื้นเขินจึงเหลือเพียงคลองเล็ก ๆ เท่านั้น วัดได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2439–2443 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2443 ซึ่งตอนนั้นมีเพียงอุโบสถ และกุฏิเพียง 2 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552
วัดประดิษฐาน หลวงพ่อสายรุ้ง เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ปางมารวิชัย สร้างด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีประวัติว่า ท่านพระยาผู้สร้างวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร ได้เดินทางขึ้นเหนือไปพบเห็นพระพุทธรูปองค์นี้ จึงอยากได้มาเป็นพระประธานที่อุโบสถในพระนคร จึงไปกราบอาราธนาขอจากเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสกล่าวว่า "เจ้าของผู้สร้างองค์พระพุทธรูปนี้เขาอธิฐานว่าอย่างไร ขอให้ทำตามเจตนาที่ผู้สร้างได้อธิษฐานไว้" จากนั้นท่านพระยาก็อัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึงพระนคร  แต่ปรากฏว่า เพื่อนพระยาผู้ร่วมสร้างวัดได้รับพระราชทานพระประธานในอุโบสถเสียก่อน จึงคิดจะนำกลับไปคืน แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามขึ้น จึงอัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือไปตามชานเมืองที่มีความปลอดภัย จนมาถึงคลองหนองใหญ่ (คลองพระยาสุเรนทร์) หน้าวัดหนองใหญ่ ก็ได้เกิดอิทธิปาฏิหาริย์ เกิดรัศมีสีรุ้งรอบองค์ท่าน ชาวบ้านจึงอัญเชิญท่านสถิตย์ ณ วัดนี้ และชาวบ้านต่างเรียกท่านว่า หลวงพ่อสายรุ้ง
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเนปาล
ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งเนปาล (नेपालको प्रधानमन्त्री) ในรูปแบบใหม่ถูกเรียกด้วยชื่อที่แตกต่างกันในช่วงเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์เนปาล ในยุคสมัยของกษัตริย์ราชวงศ์ศาหะ มุลกาจิส (หัวหน้า กาจิส) หรือเจาตาริยาส ทำงานในฐานะนายกรัฐมนตรีในสภาแห่ง 4 เจาตาริยาส, 4 กาจิส, และเจ้าหน้าที่จิปาถะ เหล่า ภราดาส (เสนาบดี) ถูกเลือกมาจากตระกูลที่มีวรรณะสูงและมีอิทธิพลทางการเมือง เช่น ตระกูลปันเด ตระกูลบัสนียัต และตระกูลถาปะ ขุนนางกุรข่าส่วนใหญ่มาจากตระกูลวรรณะกษัตริย์และพวกเขามีสถานะที่มั่นคงในการบริหารกิจการพลเรือน นายกรัฐมนตรีเนปาลตั้งแต่ 1768-1950 เป็นพวกวรรณะกษัตริย์ ยกเว้นรานา นาถ ปูดยาลที่เป็นพราหมณ์ การจัดสรรอำนาจของฝ่ายบริหารมีความผลัดเปลี่ยนระหว่าง กาจิส และ เจาตาริยาส ใน ค.ศ. 1804 นั้น ตำแหน่งที่มีอำนาจเพียงตำแหน่งเดียวได้แก่ มุคติยาร์ ซึ่งสถาปนาโดยพระเจ้ารณพหาทุร ศาหะซึ่งมีอำนาจบริหารของประเทศ มุคติยาร์ ดำรงสถานะเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารเรื่อยมาจนกระทั่งการจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1843 โดย มาทาบาร์ ซิงห์ ถาปะ ผู้เป็น มุคติยาร์ ตลอดจนนายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการกองทัพเนปาล ในยุคสมัยของตระกูลรานา ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกลายเป็นตำแหน่งสืบสายโลหิตและมีการเพิ่มตำแหน่ง — มหาราชาแห่งลัมจังและกัสกี ผู้บัญชาการทหารสูงสุดเนปาล และ ประธานเครื่องราชอิสสริยาภรณ์แห่งเนปาล
หลังการปฏิวัติเนปาล 1951 พลเมืองที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงเช่น มาตริกา ปราสาท โคอีราลา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรียังคงอยู่ภายใต้การประกาศของพระมหากษัตริย์เนปาล การเลือกตั้งครั้งแรกได้รับการจัดตั้งใน 1959 และภิชเวชวาร์ ปราสาท โคอีราลากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม เขาถูกปลดและจำคุกใน 1960 โดยสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทรพีรพิกรมศาหะเทวะ ผู้ทรงสร้างระบอบเผด็จการแบบคณาธิปไตยคือระบบปัญจญัติ และเนปาลก็ไม่มีรัฐบาลประชาธิปไตยจนกระทั่ง ค.ศ. 1990 หลังการเคลื่อนไหวจานา อันโดลันใน ค.ศ. 1990 ประเทศจึงเปลี่ยนเป็นระบอบราชาธิปไตยในรัฐบาล การล้มเลิกราชาธิปไตยในวันที่ 28 พฤษภาคม 2008 โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดที่ 1 แล้วประเทศก็เปลี่ยนแปลงเป็นระบอบสหพันธรัฐสาธารณรัฐประชาธิปไตย
โยโกชิบาฮิการิ
โยโกชิบาฮิการิ (横芝光町 (Yokoshibahikari-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 23,467 คน 9,771 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 350 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 66.91 sqkm
ภูมิศาสตร์
โยโกชิบาฮิการิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโบโซ มีพรมแดนติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันออก อยู่ห่างจากเมืองเอกของจังหวัดชิบะ นครชิบะ ประมาณ 35 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวประมาณ 60 ถึง 70 กิโลเมตร เมืองนี้ไม่มีตัวเมืองที่เป็นศูนย์กลางหลัก แต่กลับประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายไปตามพื้นที่ชนบทและที่แผ่ขยายออกมาจากสถานีรถไฟโยโกชิบะ บนสายหลักโซบุ ด้วยความหนาแน่นที่เบาบางเช่นนี้จึงต้องใช้เวลานานพอสมควรในการให้บริการรถประจำทางทั้งเมือง พื้นที่ชายฝั่งของโยโกชิบาฮิการิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหาดคูจูกูริ ได้รับการคุ้มครองให้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูจูกูริ
เทศบาลข้างเคียง
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ
โยโกชิบาฮิการิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในโยโกชิบาฮิการิคือ 15.0 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1556 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.1 °C
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโยโกชิบาฮิการิยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 60 ที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
พื้นที่บริเวณโยโกชิบาฮิการิในอดีตมีอาณาเขตข้ามแคว้นระหว่างแคว้นคาซูซะและแคว้นชิโมซะ หมู่บ้านอาซาฮิก่อตั้งขึ้นในอำเภอซัมบุ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 และเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านโยโกชิบะเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1955 เมืองฮิคาริในอำเภอโซซะก่อตั้งขึ้นโดยการรวมกันของหมู่บ้าน 4 แห่งเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 1954 เมืองโยโกชิบาฮิการิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองฮิการิและเมืองโยโกชิบะเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2006 และอำเภอโซซะได้ถูกยุบอันเป็นผลมาจากการควบรวมเทศบาลครั้งนี้
การปกครอง
โยโกชิบาฮิการิมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 16 คน เมืองโยโกชิบาฮิการิ รวมทั้งนครซัมมุ และเทศบาลอื่นในอำเภอซัมบุ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 10 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
เกษตรกรรมเป็นปัจจัยหลักของเศรษฐกิจของโยโกชิบาฮิการิมาตั้งแต่ยุคแรก ๆ เมืองนี้มีฤดูหนาวที่เย็นสบายและฤดูร้อนที่อบอุ่น นอกเหนือจากการปลูกข้าวอย่างแพร่หลายแล้ว เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางของการผลิต เนงิ (ต้นหอมญี่ปุ่น), มะเขือเทศ, และคาโบชะ (ฟักทอง) ซึ่งเป็นวินเทอร์สควอชของญี่ปุ่น นอกจากนี้ในเมืองนี้ยังพบฟาร์มสุกรและโคนม เมืองนี้ผลิตเซรามิกแบบดั้งเดิม และในปี 1991 พื้นที่ทางตอนเหนือของเมืองถูกกำหนดให้เป็นสวนอุตสาหกรรมโยโกชิบะ เนื่องจากอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
เจ. มัลลอรีย์ แมคครี
'''เจ. มัลลอรีย์ แมคครี' (Jamal Mallory McCree) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการรับบท ชารืลี ไพรซ์ ในภาพยนตร์ระทึกขวัญช่องเอบีซีเรื่อง ควอนติโต และรับบท เซกุ บาห์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ช่องโชว์ไทม์เรื่อง โฮมแลนด์''
ชีวิตส่วนตัว
เขาหมั้นกับเพื่อนนักแสดง Angela Lewis
โคลอี เลไวน์
โคลอี เลไวน์ (Chloe Levine) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลและนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นชาวนครนิวยอร์กโดยกำเนิด โคลอีเปิดตัวภาพยนตร์ของเธอในบท Sunday Wilson ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง อินโนเซนส์ (Killer Films) ของ Hilary Brougher เธอร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะทรานส์ฟิกูเรชั่น" (Un Certain Regard) ซึ่งได้รับการคัดเลือกอย่างเป็นทางการของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ปี ค.ศ. 2016
ทอม เพลฟรีย์
'''โทมัส เจ. เพลฟรีย์ (Thomas J. Pelphrey; เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) หรือ ทอม เพลฟรีย์' เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ของสถานีซีบีเอส เรื่อง ไกดิงไลท์ ในบท "โจนาธาน แรนดัลล์" และ แอสเดอะเวิลด์เทินส์ ในบท "มิก ดันเต้" นอกจากนี้เขายังมีผลงานในละครชุดเรื่องอื่นๆ เช่น แบนชี นายอำเภอคนใหม่'' ในบท "เคิร์ต บังเคอร์", บท Ward Meachum ในเรื่อง ไอรอนฟิสต์, บท "เบนจามิน เดวิส" ในเรื่อง โอซาร์ก​ และบท "เพอร์รี แอบบอต" ใน แดนพิศวง ปมมรณะ ทางอเมซอนไพรม์วิดีโอ
อ้างอิง
1982
คลิฟตัน เดวิส
เดวิสเป็นผู้แต่งเพลง "เนเวอร์แคนเซย์กู้ดบาย" ซึ่งเป็นเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของวง เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ในปี ค.ศ. 1971 เขาแสดงในละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง ทูเจนเทิลเมนออฟเวโรนา และ อะลาดิน เดวิสแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง แดทส์มายมามา, เอเมน, ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว, และอื่น ๆ เขาเป็นเจ้าภาพจัดงาน สเตลลากอสเปลมิวสิคอวอร์ด, Gospel Superfest และนิตยสารไลฟ์สไตล์ เดวิสได้ปรากฏตัวในรายการเกมแข่งขัน แมชเกม และ ปิรามิด และปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง
อ้างอิง
1986
เจสสิกา เฮนวิก
เจสสิกา ยู หลี เฮนวิก (Jessica Yu Li Henwick; ; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอังกฤษ เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษเชื้อสายจีนคนแรกที่ได้รับบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอังกฤษ โดยได้แสดงในละครสำหรับเด็กเรื่อง สปิริตวอริเออร์ส (2010) เธอยังมีชื่อเสียงจากการรับบท Nymeria Sand ในซีรีส์ช่องเอชบีโอเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ (2015–2017), Jessika Pava นักบิน X-wing ในภาพยนตร์เรื่อง สตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง (2015) และตัวละคร Colleen Wing ในเรื่อง ไอรอนฟิสต์ (2017–2018 ), เดอะดีเฟนเดอร์ส์ (2017) และฤดูกาลที่สองของ ลู้ก เคจ (2018) เธอยังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง อันเดอร์อเตอร์ (2020) รับบท Emily Haversham
อ้างอิง
1992
บาบส์ โอลูซันโมกุน
บาบส์ โอลูซันโมกุน (Babs Olusanmokun) เป็นนักแสดงชาวไนจีเรีย-อเมริกัน
นิโคเล็ตต์ พีเออรีนี
นิโคเล็ตต์ พีเออรีนี (Nicolette Pierini, ; เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงครั้งแรกจากการรับบทในเรื่อง เดอะแมจิกออฟเดอะเบลล์ไอล์ (2555) แสดงร่วมกับมอร์แกน ฟรีแมน และเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เพลงที่ดัดแปลงจากละครเพลงเรื่อง แอนนี ใน พ.ศ. 2557 ซึ่งเธอรับบทเป็นมีอา พัตนัม
อ้างอิง
2003
นกมุดน้ำ
นกมุดน้ำ (The brown dipper หรือ Pallas's dipper; ) เป็นชนิดเดียวในวงศ์นกมุดน้ำ (Cinclidae) ที่พบในประเทศไทยและมีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์ นกมุดน้ำเป็นนกน้ำที่มีเสียงร้องไพเราะ มีถิ่นอาศัยใกล้ธารน้ำไหลที่สะอาดใสในแถบต้นน้ำบริเวณระดับกลางถึงล่างของเทือกเขา มีหางสั้น ขนสีน้ำตาลเข้มทั่วทั้งตัว มีพฤติกรรมชอบกระโดดลงไปในลำธาร ว่ายน้ำและดำน้ำเพื่อจับเหยื่อเหมือนนกทะเล และมักพบว่าใช้ชีวิตไม่ห่างจากน้ำโดยตลอด
อนุกรมวิธาน
นกมุดน้ำได้รับการอธิบายโดยนักสัตววิทยาชาวดัตช์ Coenraad Jacob Temminck ในปีพ.ศ. 2363 และตั้งชื่อทวินามว่า Cinclus pallasii ถิ่นกำเนิด (Type Locality) คือไซบีเรียตะวันออก ชื่อเฉพาะ "pallasii" ได้รับการตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ Peter Simon Pallas นักธรรมชาติวิทยาชาวปรัสเซีย (ค.ศ.1741-1811) วงศ์นกมุดน้ำมีถิ่นอาศัยใกล้แหล่งน้ำ มี 1 สกุลคือ Cinclus และ 5 ชนิดทั่วโลก (Cinclus cinclus, Cinclus pallasii, Cinclus mexicanus, Cinclus leucocephalus, Cinclus schulzii) แต่พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย (C. pallasii) และจากการศึกษาทางพันธุกรรมระดับโมเลกุลของนกสกุลนกมุดน้ำ 5 ชนิดแสดงให้เห็นว่า นกมุดน้ำ (C. pallasii) มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมากที่สุดกับนกมุดน้ำคอขาว (Cinclus cinclus) ที่อาศัยในยูเรเชีย
มิเชล เฟเดอร์เรอร์
มิเชล บัตส์ (Michelle Butz; née Federer (เฟเดอร์เรอร์); เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครชาวอเมริกัน
ละครเวที
เธอแสดงเป็น อเดล ไรซ์ ในการผลิตละครนอกบรอดเวย์เรื่อง อะแมนออฟโนอิมพอร์แทนซ์ ที่ ลินคอล์นเซ็นเตอร์ ในปี พ.ศ. 2545
นกมุดน้ำ
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม
ลำตัวป้อม ยาวประมาณ 22 ซม. น้ำหนัก 87 กรัม ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นกมุดน้ำ ขนลำตัวสีน้ำตาลเข้มล้วน หลังและอกสีอ่อนกว่าเล็กน้อย ปากค่อนข้างใหญ่และยาว วงรอบตาขาว ขณะหลับตาเห็นหนังปิดตาขาวชัดเจน หางมีลักษณะคล้ายกางเขนดงที่มีหางงอกระดกขึ้น
มิเชล เฟเดอร์เรอร์
ละครเวที
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เธอรับบทเป็น เทลมา ในการผลิตภาพยนตร์เรื่อง เดอะทริปทูเบาน์ติฟูล ของฮาร์ตฟอร์ดสเตจ (ฮาร์ตฟอร์ด)
นกมุดน้ำ
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม
นกวัยรุ่น มีขนลำตัวเทาแกมน้ำตาล มีลายเกล็ดสีดำกระจาย ปีกมีลายขาวจาง ๆ
มิเชล เฟเดอร์เรอร์
ชีวิตส่วนตัว
เฟเดอเรอร์แต่งงานในปี พ.ศ.2550 กับ นอร์เบิร์ต ลีโอ บัตซ์ อดีตนักแสดงร่วมในเรื่อง Wicked พวกเขามีลูกสาวชื่อ จอร์เจีย เทเรซา เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2554
นกมุดน้ำ
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา
อาศัยและหากินในแหล่งน้ำที่ไหลแรงและคุณภาพดี พบได้ตามน้ำตกหรือลำธารขนาดใหญ่ ที่ระดับความสูง 200-1,000 เมตร มักพบโดดเดี่ยว โดยการยืนเกาะตามแก่งหินข้างลำธารที่มีน้ำไหลตลอดทั้งปี
มิเชล เฟเดอร์เรอร์
อ้างอิง
1973
นกมุดน้ำ
ในประเทศไทย
ยังไม่พบรายงานการวางไข่ของนกมุดน้ำในประเทศไทย สันนิษฐานว่านกมุดน้ำเป็นนกอพยพมายังประเทศไทยในช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ หรือในฤดูหนาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
นกมุดน้ำเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทยที่พบได้ยากมาก
มีรายงานการพบเพียงครั้งเดียวในช่วงเดือนธันวาคม 2543 บริเวณคลองวังเจ้า อุทยานแห่งชาติคลองเจ้า รอยต่อจังหวัดตากและกำแพงเพชร และนกมุดน้ำนี้เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่สามารถบ่งชี้สภาพของแหล่งน้ำได้ เนื่องจากสามารถพบได้เฉพาะลำธารที่มีคุณภาพดีมากและมีการรบกวนน้อย
บริเวณอื่นที่อาจพบนกมุดน้ำในประเทศไทย ได้แก่ บริเวณอ่างกาหลวง
วัดลากค้อน
วัดลากค้อนตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2480 โดยนายป๋อและนางต่วน หรั่งช้าง อุทิศที่นาให้สร้างวัด 9 ไร่ พร้อมกับนายทองใบ สุขเทียบ อุทิศให้ 3 ไร่ นางแป้น น้อยนิตย์ อุทิศให้ 1 ไร่ และต่อมานายบุญชู สุขเทียบ อุทิศให้อีก 2 ไร่ 2 งาน รวมเป็น 15 ไร่ สร้างวัดตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ต่อมานางเนียมได้อุทิศเรือนทำเป็นกุฏิเพื่อสร้างที่พักพระสงฆ์เป็นหลังแรก ในช่วงแรกมีผู้เรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดอ่างแตก ตามชื่อหมู่บ้านอ่างแตกซึ่งเป็นที่ตั้งวัด ต่อมาเมื่อครั้งที่พระราชปรีชามุนี (เผือก ติสฺสถิโร) เจ้าอาวาสวัดโมลีและเจ้าคณะอำเภอบางบัวทอง (ในสมัยนั้นอำเภอไทรน้อยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางบัวทอง) ได้เดินทางมาที่วัดนี้ ท่านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ริมคลองลากค้อน จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดลากค้อน" แทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
อาคารสำคัญของวัดประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และศาลาการเปรียญ ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนวัดลากค้อน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 บนเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ในสมัยที่พระอาจารย์สนุ่น ยุติโก เป็นเจ้าอาวาส
อิจิโนมิยะ (จังหวัดชิบะ)
อิจิโนมิยะ (一宮町 (Ichinomiya-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,494 คน 5,643 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 540 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 65.38 km2
ภูมิศาสตร์
อิจิโนมิยะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 35 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 60 ถึง 70 กิโลเมตร
เมืองนี้อยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคาบสมุทรโบโซตอนกลาง ทางด้านตะวันออกของเมืองเป็นหาดคูจูกูริซึ่งเป็นสถานที่ที่เป็นที่นิยม ในขณะที่ทางด้านตะวันตกอยู่ในเทือกเขาโบโซที่มีหุบเขาลึกและยาวยื่นเข้าไปภายในพื้นที่ป่า และมีบ่อน้ำกระจายอยู่ทั่วไปซึ่งเป็นน้ำเพื่อการเกษตร แม่น้ำอิจิโนมิยะพาดผ่านทางเหนือจากตะวันออกไปตะวันตกและไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ระดับความสูงที่สูงที่สุดในอาณาเขตของเมืองอยู่ที่ภูเขาชิโรยามะ สูง 150 m ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทในอดีต ภูเขาอื่น ๆ เช่น ภูเขาทากาฟูจิ 83 m และภูเขากุนดาริ 70 m
ภูมิอากาศ
อิจิโนมิยะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในอิจิโนมิยะคือ 15.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1717 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.8 °C
ประวัติศาสตร์
พื้นที่ของอิจิโนมิยะในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ พื้นที่บริเวณนี้นำชื่อมาจากศาลเจ้าทามาซากิ ซึ่งเป็นอิจิโนมิยะ หรือศาลเจ้าแห่งแรกของแคว้นคาซูซะ ในยุคเซ็งโงกุ ตระกูลซาโตมิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอิสระบนคาบสมุทรโบโซ ได้ก่อตั้งปราสาทที่อิจิโนมิยะ พื้นที่ดังกล่าวได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวเก็นโรกุเมื่อปี 1703 โดยที่คลื่นสึนามิได้แผ่ขยายจากชายฝั่งเข้ามาถึง 1.5 กิโลเมตร ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้ถูกปกครองโดยแคว้นศักดินาขนาด 13,000 โคกู ที่เรียกว่า แคว้นศักดินาอิจิโนมิยะ
หลังจากเริ่มต้นยุคเมจิ พื้นที่ดังกล่าวได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในฐานะสถานที่พักเพื่อสุขภาพในช่วงฤดูร้อน โดยมีนักการเมือง บุคคลสำคัญทางทหาร ศิลปิน และนักเขียนหลายคน ได้เข้ามาสร้างที่พักอาศัยในช่วงฤดูร้อน เมืองอิจิโนมิยะก่อตั้งขึ้นภายในอำเภอโชเซ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 เมืองอิจิโนมิยะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านโทรามิที่อยู่ข้างเคียงเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1953
Acanthoscurria gomesiana
Acanthoscurria gomesiana เป็นสปีชีส์หนึ่งของแมงมุมทารันทูลาที่มีการระบุเป็นครั้งแรกที่ประเทศบราซิลใน พ.ศ. 2446 แมงมุมนี้เป็นที่รู้จักในการที่สร้างโกเมซินเพปไทด์ ซึ่งเป็นโปรตีนคลาสหนึ่งที่พบว่ามีสมบัติในการยับยั้งเนื้องอกและจุลินทรีย์
อิจิโนมิยะ (จังหวัดชิบะ)
การปกครอง
อิจิโนมิยะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 13 คน เมืองอิจิโนมิยะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
อุตสาหกรรมหลักของอิจิโนมิยะคือการเกษตรเฉพาะทาง โดยเน้นมะเขือเทศ เมลอน และผลไม้อื่น ๆ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและสถานที่พักตากอากาศยังเป็นองค์ประกอบหลักของเศรษฐกิจในท้องถิ่น อีกทั้งเมืองนี้ยังตั้งอยู่ในแหล่งแก๊สมินามิคันโต และการสกัดแก๊สธรรมชาติมีส่วนช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจในท้องถิ่น
การศึกษา
อิจิโนมิยะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง มีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิบะ และยังมีโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการที่สังกัดกับทางจังหวัดอีก 1 แห่ง
แคว้นของประเทศทาจิกิสถาน
ประเทศทาจิกิสถานแบ่งเขตการปกครองออกเป็น
แต่ละแคว้นแบ่งออกเป็นเขต (ноҳия, nohiya) ซึ่งแบ่งออกเป็น จามออัต หรือเทศบาล (ҷамоат, jamoat) และหมู่บ้านหรือนิคม (деҳа, deha) ตามลำดับ
Actinopodidae
สกุล
เวิล์ดสไปเดอร์แคตตาล็อก (World Spider Catalog) ยอมรับการจัดสกุลดังต่อไปนี้:
ดาวเทียมสำรวจโลก
ดาวเทียมสำรวจโลกคือดาวเทียมที่ออกแบบมาเพื่อ หรือใช้สำหรับสำรวจโลกจากวงโคจร ซึ่งรวมถึงดาวเทียมสอดแนมและอื่น ๆ ที่ใช้สำหรับกิจการพลเรือน เช่น การตรวจสอบสิ่งแวดล้อม อุตุนิยมวิทยา การทำแผนที่ เป็นต้น
ดาวเทียมที่พบมากที่สุดคือดาวเทียมถ่ายภาพโลก ซึ่งถ่ายภาพทางดาวเทียมคล้ายกับการถ่ายภาพทางอากาศ แต่ดาวเทียมสำรวจโลกบางดวงอาจใช้วิธีการรับรู้จากระยะไกลโดยไม่สร้างรูปภาพขึ้นมา เช่น GNSS radio occultation
ดาวเทียมสำรวจด้วยการรับรู้จากระยะไกลเกิดขึ้นครั้งแรกพร้อม ๆ กับการปล่อยดาวเทียมครั้งแรก คือ สปุตนิก 1 ของสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1957 (พ.ศ. 2500) โดยสปุตนิก 1 ส่งคลื่นวิทยุกลับมาบนโลก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ใช้ศึกษาไอโอโนสเฟียร์ สำหรับสหรัฐอเมริกา นาซาได้ปล่อยดาวเทียมดวงแรกของอเมริกา คือ en:Explorer 1 เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1958 (พ.ศ. 2501) ซึ่งข้อมูลที่ดาวเทียมส่งกลับมาจากเครื่องตรวจจับรังสีทำให้เกิดการค้นพบแถบรังสีแวนอัลเลนขึ้น และดาวเทียม TIROS-1 ที่ปล่อยเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ภายใต้โครงการ Television Infrared Observation Satellite (TIROS) ของนาซา ส่งภาพโทรทัศน์ของรูปแบบสภาพอากาศจากอวกาศลงมาครั้งแรก
จาก ในวงโคจรของโลกมีเคยดาวเทียมสำรวจมากกว่า 150 ดวงที่เก็บข้อมูลผ่านเครื่องตรวจจับข้อมูลและรับข้อมูลมากกว่า 10 terabits ทุกวัน
ดาวเทียมสำรวจโลกส่วนมากจะมีเครื่องมือที่เหมาะสมสำหรับการทำงานที่ความสูงอยู่ระดับต่ำ แต่จะหลีกเลี่ยงความสูงที่ต่ำกว่า 500-600 กิโลเมตรเพราะมีแรงต้านสสารที่มากในความสูงระดับต่ำมาก ทำให้ต้องมีการดันความสูงวงโคจรอยู่บ่อยครั้ง เช่น
ดาวเทียมสำรวจต้องอยู่ที่วงโคจรต่ำและวงโคจรผ่านขั้วโลกเพื่อที่จะให้ครอบคลุม(เกือบ)ทั่วโลก วงโคจรที่ต่ำจะมีคาบการโคจรประมาณ 100 นาทีและในระหว่างนั้นโลกก็หมุนไป 25° ทำให้เส้นทางของดาวเทียมเทียบกับเส้นทางในวงโคจรรอบที่แล้วรอบก่อนขยับไปทางทิศตะวันตก 25° องศาด้วย และทำให้การติดตามยานอวกาศทางภาคพื้นดินเลื่อนไปทางทิศตะวันตก 25° องศา และดาวเทียมส่วนมากจะอยู่ในวงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์
ยานอวกาศที่มีเครื่องมือสำหรับความสูงที่ 36,000 กิโลเมตรอาจใช้วงโคจรค้างฟ้าแทน ซึ่งวงโคจรระดับนี้ทำให้สามารถเห็นโลกได้มากกว่า 1/3 โดยไม่ถูกขัดจังหวะ ทำให้ยานอวกาศในวงโคจรค้างฟ้า 3 ดวงที่อยู่ห่างกัน 120° สามารถครอบคลุมได้เกือบทั้งโลกยกเว้นส่วนขั้วโลก และดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศส่วนมากจะใช้วงโคจรนี้
ประวัติ
Herman Potočnik ศึกษาความคิดในการใช้ยานอวกาศสำหรับการสำรวจภาคพื้นดินอย่างละเอียดทั้งในการทหารและการพลเรือนในหนังสือ The Problem of Space Travel โดยเขาอธิบายว่าสภาพของอวกาศอาจมีประโยชน์ต่อการทดลองทางวิทยาศาสตร์ได้ และหนังสือได้อธิบายดาวเทียมค้างฟ้า (ถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดย Konstantin Tsiolkovsky) และอธิบายการสื่อสารระหว่างกันด้วยวิทยุ แต่มิได้คำนึงถึงการใช้ดาวเทียมในการส่งข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อเป็นตัวถ่ายทอดข้อมูลโทรคมนาคม
สภาพอากาศ
ดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศคือดาวเทียมที่ตรวจสอบลมฟ้าอากาศและภูมิอากาศเป็นหลัก ดาวเทียมเหล่านี้มิได้แค่สังเกตเมฆอย่างเดียว แต่ยังสามารถตรวจสอบไฟฟ้าในเมือง ไฟ มลพิษ ออโรรา พายุฝุ่น การปกคลุมของหิมะ ทำแผนที่น้ำแข็งบนพื้นโลก หาขอบเขตของกระแสน้ำมหาสมุทร การเคลื่อนที่ของพลังงาน ฯลฯ
ภาพจากดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศยังช่วยในการสังเกตเถ้าภูเขาไฟจากภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์และการปะทุของภูเขาไฟอื่น ๆ เช่น Mount Etna รวมถึงมีการสังเกตการณ์ควันไฟในสหรัฐอเมริกาตะวันตก เช่น ในรัฐโคโลราโด และรัฐยูทาห์
การตรวจสอบสิ่งแวดล้อม
ดาวเทียมด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ สามารถช่วยในการตรวจสอบสภาพแวดล้อมได้โดยการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของพันธุ์พืชบนโลก ปริมาณก๊าซในชั้นบรรยากาศ สถานะของทะเล สีของมหาสมุทร และทุ่งน้ำแข็ง โดยการตรวจสอบความแล้งสามารถทำได้โดยเทียบการเปลี่ยนแปลงของพันธุ์พืชเมื่อเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง เช่น เหตุการณ์น้ำมันรั่วไหลในปีพ.ศ. 2545 ได้ถูกติดตามโดยดาวเทียม ENVISAT ของยุโรป โดยแม้ว่าจะมิใช่ดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศ แต่ก็มีเครื่องมือที่สามารถสังเกตความเปลี่ยนแปลงของพื้นทะเลได้ ข้อมูลการปล่อยมลพิษทางมานุษยวิทยาสามารถตรวจสอบได้โดยการประมวลข้อมูล NO2 และ SO2 ในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์
ดาวเทียมเหล่านี้จะอยู่ในวงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์เกือบตลอดเวลา โดยวงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์จะใกล้กับวงโคจรผ่านขั้วโลกมากพอที่จะสามารถครอบคลุมได้ทั่วโลก พร้อมกับการที่ได้รับแสงอาทิตย์ตลอดเวลาทำให้เครื่องมือบนดาวเทียมสามารถใช้งานได้ด้วยประสิทธิภาพสูงสุด
การทำแผนที่
แผนที่ภูมิประเทศสามารถทำจากอวกาศได้โดยใช้ดาวเทียม เช่น Radarsat-1 และ TerraSAR-X
ซูเซิน เฮย์เวิร์ด
ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (Susan Hayward; 30 มิถุนายน ค.ศ. 1917 – 14 มีนาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทบาทผู้หญิงในภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริง ตลอดอาชีพการแสดง เธอได้รับรางวัลออสการ์หนึ่งครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตาสองครั้ง
หลังจากทำงานเป็นนางแบบแฟชัน เฮย์เวิร์ดเดินทางมาถึงฮอลลีวูดในปี ค.ศ. 1937 เพื่อออดิชันในบทสการ์เลตต์ โอฮารา แต่ประสบความล้มเหลว ต่อมาเธอเซ็นสัญญากับวอร์เนอร์บราเธอส์และรับบทสมทบเล็ก ๆ ในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง