cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แบ็กแกมมอน
เริ่มต้น
แบ็กแกมมอนจะใช้กระดานซึ่งมีสามเหลี่ยมหน้าจั่วยาวยาวทั้งหมด 24 รูปเรียกว่าพอยต์ (point) ซึ่งในแต่ละข้างของกระดานมีสามเหลี่ยม 12 รูปโดยนับเป็นหมายเลขตั้งแต่ 1-24เดินทางเป็นรูปเกือกม้า ใช้เบี้ยจำนวน 30 อัน ซึ่งแต่ละฝ่ายมีเบี้ยสีของตนเองข้างละ15อันโดยทั้งสองฝ่ายโดยวางเบี้ย 2 อัน ไว้ที่ พอยต์24ของตนเอง วางเบี้ย 5 อันไว้ที่พอยต์ 13 และ 6 ของตนเอง และวางเบี้ย 3 อันไว้ที่ พอยต์ 8 ของตนเองโดยเราต้องเดินจากพอยต์ 24 ถึง 1 พอยต์ 1-6 เรียกว่าบ้าน (Home) หรือ บอร์ดส่วนใน (inner board) และตั้งแต่ พ้อยต์ 7 เป็นต้นไปเรียกว่า บอร์ดส่วนนอก (Outer board) ส่วนที่คั่นตรงกลางระหว่างกระดานทั้งสองเรียกว่าบาร์ (Bar) ไว้ใช้เก็บหมากเชลยที่ยึดมาได้ และพอยต์ 13 เรียกว่า พอยต์กลาง (mid point) ในส่วนของลูกเต๋าจะใช้สองลูก และลูกเต๋าซึ่งมีหน้าเป็นตัวเลข 2,4,8,16,32,64 ตามลำดับ (ปกติจะใช้ลูกเต๋าสี่ลูกโดยผู้เล่นจะถือไว้คนละสองลูกและใช้ถ้วยเขย่าคนละใบลูกเต๋าแต่ส่วนนี้ไม่ค่อยจำเป็นเท่าไร).
วิธีเล่น
ผู้เล่นทอยลูกเต๋าคนละหนึ่งลูกผู้เล่นคนไหนได้มากกว่าได้เดินก่อนโดยลูกเต๋านั้นจะต้องลงสู่บริเวณกระดานที่เรียบเมื่อถึงตาของผู้เล่นจะต้องทอยลูกเต๋าทั้งสองลูก วิธีการเดินของแบ็กแกมมอนจะใช้จำนวนแต้มของลูกเต๋าในการเดิน ตัวอย่าง ผู้เล่นทอยได้ 3 กับ 6 ผู้เล่นจะต้องพิจรณาว่าจะเดินเบี้ยตัวใดซึ่งสามารถแยกเบี้ยเดิน 6 ตา กับ 3 ตา หรือเดินครั้งเดียวโดยใช้ 6+3=9 ตาได้ โดยต้องเดินจากพอยต์มากไปยังพอยต์น้อยตามที่กล่าวไว้ข้างต้นในกรณีทอยได้เลขดับเบิ้ล คือ ลูกเต๋าทั้งสองลูกเหมือนกันผู้เล่นจะได้การเดินลูกเต๋าเป็น 2 เท่า ตัวอย่าง ผู้เล่นทอยได้ 5 กับ 5 ผู้เล่นจะต้องพิจรณาว่าจะเดินเบี้ยตัวไหน ซึ่งสามารถเดินเบี้ยได้สี่ตัวตัวละ 5 ตา ซึ่งสามารถ เดินตัวหนึ่ง 5+5=10 ตาได้ หรือ 5+5+5=15 ตาหรือเดินครั้งเดียว 5+5+5+5=20 ตา.
ผู้เล่นสามารถยึดเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามได้โดยการเดินตามลูกเต๋าและไปหยุดที่พอยต์ที่มีเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามอยู่1เบี้ยโดยหยิบเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามไปวางบนบริเวณบาร์ ผู้เล่นไม่สามารถยึดเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามได้ถ้าพอยต์นั้นมีเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่ 2 เบี้ยขึ้นไปและผู้เล่นไม่สามารถหยุดเบี้ยของตนเองในพอยต์นั้นได้อีกด้วยซึ่งกรณีนี่จะเรียกว่า บล็อก (Block).
ผู้เล่นจะไม่สามารถเดินเบี้ยของตนเองได้ตราบใดที่มีเบี้ยของตนเองอยู่บน บาร์ โดยต้องนำเบี้ยที่อยู่บนบาร์กลับสู่กระดานโดยทอยลูกเต๋าถ้าทอยได้1แต้มเบี้ยจะถูกกลับลงมาวางที่ พอยต์24และลดหลั่งลงไปตามแต้มที่ทอยได้ซึ่งนำเบี้ยกลับสู่สนามนั้นจะใช้กฎการทอยลูกเต๋าด้านบนและบริเวณที่นำเบี้ยกลับสู้สนามนั้นจะต้องไม่โดนบล็อกคือต้องไม่มีเบี้ยของผ่ายตรงข้ามเกิน 2 เบี้ยขึ้นไปในพอยต์นั้น.
ถ้าผู้เล่นจำเป็นจะต้องเดินเบี้ยตามแต้มของลูกเต๋าแต่การเดินตามจำนวนแต้มของลูกเต๋าไม่สามารถกระทำได้เนื่องจากบริเวณที่เบี้ยจะหยุดนั้นถูกบล็อกไว้จะถูกข้ามตาเล่นไปยังผู้เล่นอีกคนทันทีแต่ในกรณีที่ผู้เล่นสามารถเดินตามแต้มของลูกเต๋าได้เพียงลูกเดียวกล่าวคือ ผู้เล่นทอยได้ 6 และ 4 แต่ทว่าอีก 4 และ 10 พอยต์ข้างหน้าของเบี้ยทุกตัวผู้เล่นถูกบล็อกผู้เล่นจึงสามารถเดินได้แค่ 6 ตา และ 4 ตาที่เหลือไม่สามารถเดินได้ก็จะข้ามตาไปยังฝ่ายตรงข้ามทันที ในกรณีของ ดับเบิ้ลก็ใช้กรณีเดียวกันถ้าไม่สามารถเดินได้อีกก็จะข้ามตาไปยังฝ่ายตรงข้ามทันทีและผู้เล่นไม่สามารถข้ามตาของตนเองได้ถ้าผู้เล่นสามารถเดินหมากได้ต้องเดินหมากตัวนั้นแล้วจึงข้ามไปยังผู้เล่นถัดไป.
การนำเบี้ยออกจากสนามนั้นจะไม่สามารถนำออกไปได้ถ้าเบี้ยทั้งหมดไม่ได้อยู่บริเวณพอยต์ 1-6 หรือบ้านแต่ถ้าเบี้ยทั้งหมดอยู่ในบริเวณบ้านแล้วสามารถเริ่มนำเบี้ยออกจากสนามได้โดยเบี้ยที่อยู่ในพอยต์ 1 จะต้องใช้ลูกเต๋า 1 แต้ม และพอยต์ 2,3,4 ก็ใช้แต้มลูกเต๋าตามลำดับในกรณีที่ทอยได้ 2 และ 3 ผู้เล่นสามารถพิจรณานำเบี้ยที่พอยต์ 2 และ 3 ออกพร้อมกันหรือนำเบี้ยที่ พอยต์ 5 ออกก็ได้ถ้าไม่มีเบี้ยอยู่ที่พ้อยต์นั้นนั้นจะไม่สามารถเดินได้และถูกข้ามตาไปยังฝ่ายตรงข้ามทันที หากทอยได้แต้มมากกว่าตำแหน่งของหมากตัวที่มีอยู่ ให้นำตัวหมากที่อยู่บนหลักที่สูงที่สุดออกไป แต่หากได้แต้มต่ำให้เลื่อนหมากตามจำนวนที่ทอยได้
วิธีคิดแต้มคิดจากเบี้ยที่อยู่บนกระดานว่าอยู่พ้อยต์ไหน คือ ถ้าผู้เล่นมีเบี้ยอยู่บน พ้อยต์ 20 2 ตัว มีเบี้ย อยู่บนพ้อยต์ 15 1 ตัว ก็จะคำนวณแต้ม (20*2) + (15*1) =55.
ขบวนการฝ่ายต่อต้าน (สตาร์ วอร์ส)
ขบวนการฝ่ายต่อต้าน เป็นขบวนการฝ่ายต่อต้านที่ถูกสมมติขึ้นและกองกำลังกึ่งทหารเอกชนที่นำโดยนายพล เลอา ออร์กานา เพื่อต่อต้านกับปฐมภาคีในจักรวาลสมมติของสตาร์ วอร์ส มันเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแห่งสาธารณรัฐใหม่และได้รับแรงบันดาลใจจากพันธมิตรกบฏ ซึ่งได้ก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่อันมีระบอบประชาธิไตยขึ้น ภายหลังจากทำสงครามกับจักรวรรดิกาแลกติก เจ้าหน้าที่ฝ่ายอาวุโสจำนวนมากของฝ่ายต่อต้านยังคงอยู่ในกลุ่มฝ่ายกบฏเมื่อสามสิบปีก่อน รวมทั้งนายพล ออร์กานา และพลเรือเอก เอค์บาร์(Admiral Ackbar) ในขณะที่เจ้าหน้าที่นายทหารระดับชั้นผู้น้อยบางคนที่มีพ่อแม่ที่รับใช้ในกลุ่มพันธมิตรกบฏ ดังเช่นกรณีอย่าง โพ ดาเมรอน
ฝ่ายต่อต้าน เป็นตัวชูโรงหลักในสตาร์ วอร์ส ไตรภาคต่อ เปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง(2015) และยังปรากฏในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได(2017) มีการคาดการณ์ว่าจะปรากฏในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์(2019)
ทองภูมิ สิริพิพัฒน์
ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ นักแสดง, พิธีกร และนายแบบไทย
ประวัติ
ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร มีพี่สาว 1 คน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนวัดบวรนิเวศ, ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทองภูมิเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเริ่มแสดงมิวสิกวิดีโอ กับเป็นพิธีกรหลายรายการ และเล่นภาพยนตร์เรื่องแรก ชื่อ อยากได้ยินว่ารักกัน โดยรับบท สอง ชายหนุ่มธรรมดาที่ถูกเปรียบเทียบกับ ก้าว เพื่อนสนิทที่มีหน้าตาหล่อเหลากว่า ต่อมาจึงแสดงภาพยนตร์เรื่อง สามย่าน กับเรื่องอื่นๆ ตามมา เช่น แฟนใหม่ โดยพลิกบทบาทจากคนดีไปเป็นหนุ่มเจ้าชู้ ภาพยนตร์เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเรื่องเหรียญของพ่ออีกทั้งเขายังได้รับโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่อง Together วันที่รัก ซึ่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงแสดงนำ นอกจากนี้เขายังร้องเพลงประกอบละครเรื่อง  ชิงนาง ชื่อเพลง ถามหัวใจกี่ครั้งยังตอบเหมือนเดิม  และเพลง รักเป็นเช่นไร เพื่อประกอบภาพยนตร์ เรื่อง คิดถึงคนแปลกหน้า
แรกเริ่มได้เซ็นสังกัดค่ายอาร์เอส ต่อมาได้ย้ายไปสังกัดค่ายโพลีพลัสของอรพรรณ พานทอง และมีผลงานทางโทรทัศน์ต่อมาถึงปัจจุบัน เช่น ตะวันทอแสง ทางช่อง 7 ต่อด้วย บ่วงบาป กับ เสน่หาสัญญาแค้น ทางช่อง 3
4 สิงห์คอนเฟิร์ม
4 สิงห์คอนเฟิร์ม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็กชัน ตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 กำกับการแสดงโดยนะติ พันธุ์มณี นำแสดงโดยสิทธิชัย ผาบชมพู, ขวัญใจ จันทอง, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ริชาร์ด เกียนี่, ค่อม ชวนชื่น, อินทิรา เกตุวรสุนทร และรอน สมูเรนเบิร์ก ภาพยนตร์ทำรายได้ 0.18 ล้านบาท
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2012
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2012 เป็นการแข่งขันฟุตบอลในถ้วยสูงสุดของสโมสรในเอเชียโดยมีสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี)เป็นผู้ควบคุมการแข่งขัน, และนับเป็นครั้งที่ 10 ผ่านใต้ชื่อ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  สโมสรที่ชนะเลิศมีสิทธิ์เข้าร่วม ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2012
การจัดสรรของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ได้อนุมัติหลักเกณฑ์การสโมสรเข้าร่วมในการแข่งขันฤดูกาล 2011 และ 2012 วันที่ตัดสินใจขั้นสุดท้ายถูกจัดตั้งหลังการประชุมคณะกรรมการบริหารในพฤศจิกายน 2553
หมายเหตุ: สโมสรจากอินเดีย, สิงคโปร์, ไทยและเวียดนามมีสิทธิ์ร่วมในรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกปี 2010
ทีมที่มีสิทธิ์
มีทั้งหมด 37 ทีมที่เข้าร่วมในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2012
รอบชิงชนะเลิศ
The final of the 2012 AFC Champions League was hosted by one of the finalists, decided by a draw. According to the draw on 14 June 2012, the winner of semi-final 2 would host the final. Therefore, Ulsan Hyundai was the home team.
ผู้ทำประตูสูงสุด
กติกา : ประตูที่ทำสกอร์ได้ ใน รอบคัดเลือก เพลย์ออฟ ไม่นับ.
แหล่งที่มา:
รณ ฤทธิชัย
รณ ฤทธิชัย มีชื่อจริงว่า รณฤทธิชัย คานเขต  (12 กันยายน พ.ศ. 2492 - )  นักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำปี พ.ศ. 2528 และรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2529 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเรื่อง ครูสมศรี กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล จากนั้นได้หันมาทำงานการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร ติดต่อกัน 5 สมัย
รณฤทธิชัย คานเขต เกิดที่บ้านฟ้าหยาด ตำบลฟ้าหยาด อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรของนายสาระ และนางท่อน คานเขต จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อ พ.ศ. 2517
งานการเมือง
นายรณฤทธิชัย คานเขต เริ่มลงสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส. ครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2522 ที่จังหวัดอุบลราชธานี ในนามพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นก็ลงสมัครมาโดยตลอด จนกระทั่งได้รับเลือกเป็นส.ส.จังหวัดยโสธร ในนามพรรคชาติไทย เป็น ส.ส. ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ย้ายเข้าร่วมงานกับ พรรคความหวังใหม่ และ พรรคไทยรักไทย ในสังกัด "กลุ่มริมน้ำ" เมื่อพรรคไทยรักไทยถูกยุบพรรค  นายรณฤทธิชัยได้หันมาร่วมงานกับพรรคชาติไทยอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาอยู่กับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล)
นายรณฤทธิชัย คานเขต เป็นสมาชิกในกลุ่มบ้านริมน้ำของนายสุชาติ ตันเจริญ ซึ่งร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2553 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคภูมิใจไทยแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และในปี พ.ศ. 2562 ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ พร้อมลงสมัครรับเลือกตั้งแต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งเช่นกัน
ปัจจุบัน ได้เข้ามาสังกัดพรรครวมแผ่นดิน พร้อมกับดารา นักร้อง และนักแสดงหลายท่าน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
รณฤทธิชัย คานเขต ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ชายแดนมาเลเซีย–ไทย
พรมแดนมาเลเซีย–ไทย มีทั้งชายแดนระหว่างประเทศทั้งบนบกผ่านคาบสมุทรมลายู และทางน้ำทางช่องแคบมะละกา รวมไปถึง อ่าวไทย/ทะเลจีนใต้ มาเลเซียทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของ ประเทศไทย มีแม่น้ำโก-ลกเป็นพรมแดนระหว่างประเทศ ที่มีความยาวประมาณ 95 กิโลเมตรกั้นประเทศไทยและมาเลเซีย โดยประเทศไทยอยู่ทางเหนือ และประเทศมาเลเซียอยู่ทางใต้
พรมแดนระหว่างประเทศนี้ได้ใช้ร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452 ระหว่างไทย (ซึ่งในตอนนั้นมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่าสยาม) กับอังกฤษซึ่งเริ่มเข้ามามีบทบาทในตอนเหนือของมาเลเซีย ซึ่งก็คือ เกอดะฮ์ (ไทรบุรี) กลันตัน ปะลิส และตรังกานูในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในสมัยก่อนทั้งสี่รัฐนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของสยามมาก่อน และเป็นรัฐพรมแดนระหว่างประเทศของมาเลเซีย ซึ่งได้แก่ (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) ปะลิส เกอดะฮ์ เประ และกลันตัน กับ 4 จังหวัดพรมแดนระหว่างประเทศของไทย (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) คือ จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส
พรมแดนทางบก
จากทิศตะวันตกไปจนถึงทิศตะวันออก ชายแดนระหว่างประเทศมาเลเซียกับประเทศไทยมีความยาวประมาณ 647 กิโลเมตร โดยมีจุดเริ่มต้นที่แม่น้ำปะลิส
โดยทางรถยนต์
รายชื่อด่านตรวจคนเข้าเมือง ชายแดนระหว่างประเทศไทย–มาเลเซีย
โดยทางรถไฟ
ชายแดนไทย–มาเลเซีย มีเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง
รันเตาปันจัง - สุไหโกลก
โดยทางน้ำ
โดยสารด้วยเรือข้ามฟาก ประกอบไปด้วยเที่ยวเดินเรือ ดังต่อไปนี้ เช่น
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 33 แห่งเอ็สเอ็ส "ชาร์เลอมาญ" (ฝรั่งเศสที่ 1)
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 33 แห่งเอ็สเอ็ส "ชาร์เลอมาญ" (ฝรั่งเศสที่ 1) (33. Waffen-Grenadier-Division der SS "Charlemagne" (französische Nr. 1)) และ กรมทหารราบชาร์เลอมาญ เป็นชื่อที่ใช้ร่วมกันสำหรับหน่วยทหารจากอาสาสมัครชาวฝรั่งเศสในแวร์มัคท์และต่อมาเป็นวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีจำนวนประมาณ 7,340 นาย ถึง 11,000 นาย ที่ทำหน้าที่ในหน่วยที่จุดสูงสุดในปี ค.ศ. 1944 สมาชิกของหน่วยนี้ได้เข้าร่วมในวันสุดท้ายของยุทธการที่เบอร์ลินในพื้นที่ของฟือเรอร์บุงเคอร์และเป็นหนึ่งในกองกำลังฝ่ายอักษะหน่วยสุดท้ายที่ได้ยอมจำนนในเมือง
เทศบาลตำบลไทรน้อย
ประวัติ
เมื่อถึงปี พ.ศ. 2499 ท้องถิ่นอันเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอไทรน้อยมีสภาพชุมชนที่หนาแน่นพอสมควร ในวันที่ 30 สิงหาคม ของปีนั้น กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศจัดตั้ง สุขาภิบาลราษฎร์นิยม ขึ้นครอบคลุมพื้นที่ชุมชนในบริเวณดังกล่าวทั้งสองฝั่งคลองพระพิมล เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้า สุขาภิบาลแห่งนี้มีพื้นที่คาบเกี่ยวระหว่างเขตตำบลไทรน้อยกับตำบลราษฎร์นิยมตามกฎหมายลักษณะการปกครองท้องที่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แยกบางหมู่บ้านของตำบลราษฎร์นิยมออกมาตั้งเป็นตำบลคลองขวาง การเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองในครั้งนี้ทำให้ตำบลราษฎร์นิยมเหลือพื้นที่เฉพาะทางตอนเหนือสุดของจังหวัดนนทบุรี ส่วนพื้นที่ทางตอนใต้ของตำบลราษฎร์นิยม (เดิม) ซึ่งมีบางส่วนอยู่ในเขตสุขาภิบาลราษฎร์นิยมด้วยนั้นกลายเป็นท้องที่ปกครองของตำบลคลองขวางที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่
จนกระทั่งวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติยกฐานะสุขาภิบาลที่มีอยู่ทั่วประเทศในขณะนั้นเป็นเทศบาลตำบลทั้งหมด เนื่องจากโครงสร้างการปกครองแบบสุขาภิบาลไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญและไม่เหมาะสมที่จะรองรับการกระจายอำนาจได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน (ในช่วงก่อนที่พระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวจะมีผลบังคับ) กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนชื่อสุขาภิบาลราษฎร์นิยมเป็น สุขาภิบาลไทรน้อย เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อตำบลที่ตั้ง (ท้องที่ตำบลราษฎร์นิยมไม่เกี่ยวข้องกับท้องที่ของสุขาภิบาลแห่งนี้แล้ว) และเมื่อพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาลมีผลบังคับใช้ในวันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน สุขาภิบาลไทรน้อยจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลไทรน้อย
ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลไทรน้อยเพื่อประโยชน์ในการจัดบริการสาธารณะ โดยขยายเขตด้านเหนือขึ้นไปจรดทางหลวงท้องถิ่นสายบ้านไทรน้อย-บ้านคลองนาหมอนและถนนบางกรวย-ไทรน้อย และขยายเขตด้านใต้ลงไปจรดคลองไทรน้อยพัฒนา (คลองแอน) พื้นที่ที่ขยายเพิ่มออกไปนี้ได้แก่ ท้องที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 (บ้านคลองพระพิมลราชา) ตำบลคลองขวาง และบางส่วนของหมู่ที่ 5 (บ้านคลองพระพิมลราชา) ตำบลไทรน้อย ได้รับโอนมาจากจากองค์การบริหารส่วนตำบลคลองขวางและองค์การบริหารส่วนตำบลไทรน้อยตามลำดับ
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลไทรน้อยตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มทางทิศตะวันตกของตำบลไทรน้อย มีคลองพระพิมล คลองทวีวัฒนา และคลองห้าร้อยไหลผ่าน มีพื้นที่ 2.3 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 1,437.5 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล 2 หมู่บ้าน ได้แก่ บางส่วนของหมู่ที่ 1 ตำบลคลองขวาง และบางส่วนของหมู่ที่ 5 ตำบลไทรน้อย โดยมีเขตเทศบาลติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศ
เทศบาลตำบลไทรน้อยมีพื้นที่ส่วนหนึ่งเป็นที่ราบภาคกลางตอนล่างในเขตลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1–2 เมตร ความต่างระดับมีน้อยประมาณ 1–5 เมตร
ลักษณะภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไปของเทศบาลตำบลไทรน้อยคล้ายคลึงกับกรุงเทพมหานคร คือ เป็นแบบร้อนชื้นเขตมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ อุณหภูมิสูงตลอดปี มีฤดูฝนสลับฤดูแล้งชัดเจน อยู่ภายใต้อิทธิพลของลมมรสุม มีความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวไม่มากนัก อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย 32.5 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุด 24.2 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์โดยเฉลี่ยร้อยละ 76.3 และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 1,795.5 มิลลิเมตร
สมรรถนะดิน
สมรรถนะของดินโดยทั่วไปเป็นดินชุดบางเขน ซึ่งเป็นดินที่มีลักษณะดีมากเหมาะกับการทำนา แต่น้ำท่วมได้ง่ายและเป็นดินเหลวที่ใช้สำหรับเพาะปลูกพืชไร่ เหมาะสำหรับทำนา เพราะน้ำไหลระบายได้ช้า
แหล่งน้ำ
เทศบาลตำบลไทรน้อย มีลำน้ำที่สำคัญที่ใช้เป็นแหล่งน้ำอุปโภคและบริโภคและเส้นทางคมนาคม คือ
ประชากร
เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2563 เขตเทศบาลตำบลไทรน้อยมีประชากร มีความหนาแน่นของประชากรต่อพื้นที่ประมาณ 1,091.74 คนต่อตารางกิโลเมตร
การคาดประมาณจำนวนประชากรในอนาคต
จากการศึกษาระบบชุมชนและความสำคัญของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อยในระดับปริมณฑลของกองผังภาค พบว่าเทศบาลตำบลไทรน้อยเป็นชุมชนที่มีความสำคัญในระดับอำเภอและเป็นศูนย์กลางของอำเภอและชุมชนชนบท ทำหน้าที่ให้บริการแก่ชุมชนโดยรอบ เป็นตลาดกลางสินค้าและผลผลิตทางการเกษตร ชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อยมีอัตราการขยายตัวของประชากรชั้นกลาง ซึ่งมีอัตราหลักการขยายตัวของประชากรโดยเฉลี่ยร้อยละ 6.4 คน
ลักษณะของชุมชน
เทศบาลตำบลไทรน้อยแบ่งชุมชนออกเป็น 5 ชุมชน ดังนี้
การคมนาคม
การคมนาคมขนส่งที่สามารถติดต่อกับเทศบาลตำบลไทรน้อยได้สะดวก คือ การคมนาคมทางบกและการคมนาคมทางน้ำ โดยมีรายละเดียดดังนี้
เศรษฐกิจ
สภาพเศรษฐกิจโดยทั่วไปในเขตของเทศบาลตำบลไทรน้อยยังคงพึ่งพาการเกษตรกรรมเป็นหลักเช่นเดียวกับอำเภอไทรน้อย ทั้งนี้เนื่องจากลักษณะทางกายภาพของพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มมีความอุดมสมบูรณ์ของดินและมีแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรที่สมบูรณ์ จึงเหมาะแก่การเกษตรกรรม ทำให้ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพการเกษตรและใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรกรรมเกินกว่าร้อยละ 80 ของพื้นที่ทั้งหมด อาชีพเกษตรกรรมที่สำคัญ ได้แก่ การทำนา รองลงมาเป็นการทำสวนผลไม้ สวนผัก และมีการเลี้ยงสัตว์บ้างเล็กน้อย อาชีพนอกภาคเกษตรกรรมที่สำคัญ ได้แก่ การค้าขายและการรับจ้าง
การใช้ที่ดินในปัจจุบัน
ลักษณะในการใช้ที่ดินของชุมชนในเขตเทศบาลตำบลไทรน้อยแบ่งเป็นประเภทได้ดังนี้
การค้าและการบริการ
บริเวณย่านการค้าในเขตของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย คือบริเวณย่านการค้าของชุมชนซึ่งอยู่ใกล้กับที่ว่าการอำเภอไทรน้อย ลักษณะการค้าส่วนใหญ่เป็นอาคารพาณิชย์ ซึ่งเป็นทั้งร้านค้าและที่พักอาศัย ลักษณะของการค้าขายในเขตของชุมชน เทศบาลตำบลไทรน้อยเป็นการค้าขายสินค้าอุปโภคและบริโภคที่จำเป็นในชุมชนชนบท นอกจากสถิติปี พ.ศ. 2545 พบว่าร้านค้าภายในชุมชนมีทั้งหมด 29 ร้าน โดยแยกเป็นประเภทได้ดังนี้ เนื่องจากในเขตชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อยเป็นชุมชนเกษตรกรรม ดังนั้นกิจการอุตสาหกรรมของเทศบาลตำบลไทรน้อยจึงมีไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นโรงงานที่เกี่ยวเนื่องกับผลผลิตทางด้านเกษตรกรรม ได้แก่ โรงสี บริษัทผลิตภัณฑ์ประเภทไม้อัดเฟอร์นิเจอร์ จำนวน 1 โรงงานภายในเขตชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย
สาธารณูปโภค
การบริการสังคมในเขตเทศบาลตำบลไทรน้อย ได้แก่ การให้บริการในด้านสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ การศึกษา การบริการสาธารณสุข เป็นต้น ซึ่งการให้บริการแก่สังคมในชุมชนปัจจุบันมีดังนี้
การประปา
การให้บริการด้านการประปาดำเนินการโดยการประปานครหลวงซึ่งมีที่ทำการตั้งอยู่บริเวณถนนเทศบาล 1 มีความสามารถในการกักเก็บน้ำได้ 120 ลูกบาศก์เมตร และปริมาณน้ำประปาที่บริการ 150 ลูกบาศก์เมตรต่อวันโดยใช้แหล่งน้ำดิบจากน้ำบาดาล จำนวน 150 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมงโดยใช้แหล่งน้ำดิบจากบาดาล
การบริการสาธารณสุข
การให้บริการด้านสาธารณสุขในชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย มีสาธารณสุขอำเภอ 1 แห่ง ขอบข่ายของการให้บริการครอบคลุมอำเภอไทรน้อยและพื้นที่ใกล้เคียง การศึกษา การให้บริการด้านการศึกษาในเขตของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย มีการให้บริการด้านการศึกษาทั้งในระดับประถมศึกษาคือโรงเรียนวัดไทรใหญ่ และระดับมัธยมศึกษาคือโรงเรียนไทรน้อย
การไปรษณีย์โทรเลข
การบริการด้านการสื่อสารในเขตของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย มีที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขระดับอำเภออยู่บริเวณถนนเทศบาล 1 ให้บริการจดหมาย โทรเลข พัสดุ ตั๋วแลกเงิน และธนาณัติ การให้บริการครอบคลุมทั้งอำเภอไทรน้อยทั้งทางบกและทางเรือ นอกจากนี้ยังมีชุมสายโทรศัพท์ไทรน้อยจำนวน 500 เลขหมาย แต่ยังไม่เปิดดำเนินการ ปัจจุบันมีโทรศัพท์สาธารณะ 6 แห่งให้บริการวิทยุสื่อสาร
การกำจัดขยะมูลฝอย
การให้บริการในด้านการกำจัดขยะมูลฝอยในเขตของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย มีรถลากเข็นเก็บขยะ 3 คัน รถอัดขยะ 2 คัน และถังรองรับขยะมูลฝอย 150 ถัง ซึ่งวางไว้ตามจุดต่าง ๆ ในชุมชน ประมาณขยะมูลฝอยประมาณ 650 ลูกบาศก์เมตรต่อปี เนื่องจากปริมาณขยะในชุมชนมีน้อย ในการกำจัดขยะมูลฝอยทางเทศบาลตำบลไทรน้อยได้นำไปทิ้งในที่ทิ้งขยะขององค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี
สถานีดับเพลิง
การให้บริการทางด้านการดับเพลิงในเขตของชุมชนเทศบาลตำบลไทรน้อย ในปัจจุบัน เทศบาลมีเครื่องมือเครื่องใช้ในการดับเพลิง ดังนี้
กองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม
จัดทำเทศบัญญัติสาธารณสุขเทศบาลตำบลไทรน้อย พุทธศักราช 2543
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
เจ้าหญิงโซรยาแห่งอิหร่าน พระนามเดิม โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี (, UniPers: Sorayâ Asfandiyâri-Bakhtiyâri; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1932 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 2001) พระมเหสีองค์ที่สอง และอดีตพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี และระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในอิหร่าน
แม้อดีตพระสวามีของพระองค์จะมีพระอิสริยยศเป็นชาฮันชาห์ (ราชันย์ของราชา) เทียบเท่าสมเด็จพระจักรพรรดิ ใน ปี ค.ศ. 1967 ส่วนพระมเหสีจะมีพระอิสริยยศเป็น ชาห์บานู หรือเทียบเท่าสมเด็จพระจักรพรรดินี แต่การเปลี่ยนแปลงพระอิสริยยศนั้น เป็นไปภายหลังจากการหย่าของพระราชินีโซรยา กับพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีแล้ว พระยศเดิมของโซรยาจึงเป็นเพียงสมเด็จพระราชินี และภายหลังการหย่าพระราชินีโซรยาจึงมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงโซรยา โดยดำรงพระอิสริยยศนี้ตราบจนพระองค์สิ้นพระชนม์ แต่อย่างไรก็ตามก็ยังมีผู้ออกพระนามของพระองค์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีซึ่งไม่ถูกต้องเท่าใดนักตามหลักความเป็นจริง
พระประวัติ
เจ้าหญิงโซรยามีพระนามเดิมว่า โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ภายในครอบครัวว่า รยา ('Raya) เป็นธิดาของนายคาลิล อัสฟานดิยารี-บักติยารี เป็นบุตรของนายอัสฟานเดียร์ คาน และนางบีบี มัรยัม โดยนายคาลิลได้ดำรงตำแหน่งเป็นอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำประเทศเยอรมันตะวันตก ในปี ค.ศ. 1950 ส่วนพระมารดาคือนางอีวา คาร์ล ชาวเยอรมันที่เกิดในรัสเซีย ซึ่งเป็นบุตรสาวของนายฟรานซ์ คาร์ล ซึ่งมีพี่น้องอีกสองคนคือ บาร์บารา และฟรานซ์ โดยทั้งพระบิดาและพระมารดาได้พบรักกันขณะที่ศึกษาในสาขารัฐศาสตร์ และได้สมรสกันเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1926 ต่อมาอีก 2 ปีภายหลังจากการแต่งงาน ทั้งคู่ก็มุ่งหน้าเข้าสู่อิสฟาฮาน ประเทศอิหร่าน
เจ้าหญิงโซรยาประสูติเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1932 ณ โรงพยาบาลมิชชันนารีอังกฤษ (English Missionary Hospital) โดยพระองค์เป็นบุตรคนแรกของครอบครัว เมื่อแรกเกิดนั้นถือเป็นเด็กที่น่าตาน่ารัก และสุขภาพแข็งแรง และนอกจากนี้ยังมีพระอนุชาคือ บิจาน (Bijan) โดยพระอนุชาเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1937 ที่เมืองอิสฟานฮานเช่นเดียวกัน ต่อมาเมื่อโซรยามีอายุได้ 8 เดือน ครอบครัวก็ย้ายเธอไปอาศัยในประเทศเยอรมันโดยอาศัยอยู่ร่วมกับตาและยาย ต่อมาเมื่อเธอมีอายุได้ 5 ขวบ ครอบครัวก็ย้ายกลับมายังเมืองอิสฟานฮานอีกครั้งพร้อมกับการกำเนิดน้องชายของเธอ ส่วนคำว่าบักติยารีที่ต่อท้ายนามสกุล เป็นชื่อของชนเผ่าทางภาคใต้ของอิหร่านซึ่งพระบิดาของพระองค์ได้สืบเชื้อสายมาจากเผ่านี้
โดยครอบครัวของพระองค์มีบทบาทเกี่ยวกับการปกครอง และการทูตของประเทศอิหร่านมาอย่างยาวนาน อย่างเช่น พระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ คือ ซาดาร์ อาซาด (เปอร์เซีย: سردار اسعد بختیاری Sardar As'ad Bakhtiari) ซึ่งเป็นผู้นำการเคลื่อนไหวในรัฐธรรมนูญอิหร่านแห่งศตวรรษที่ 20
อภิเษกสมรส
โซรยาได้รู้จักกับพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี จากการแนะนำของนางฟารุฆ ซาฟาร์ บักติยารี ขณะที่โซรยายังศึกษาอยู่ในโรงเรียนฟินนิชิง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยทั้งคู่ได้ทำการหมั้นกัน โดยของหมั้นในงานนี้คือแหวนเพชร 22.37 กะรัต
แม้พระเจ้าชาห์จะประกาศขอความช่วยเหลือให้เงินเพื่อการกุศลสำหรับประเทศอิหร่านซึ่งยากจน แต่ของขวัญในงานอภิเษกสมรสนี้มีจำนวนมากมายหลายชิ้น และมีราคาสูง เช่น เพชรสีดำ ของนายโจเซฟ สตาลิน ถ้วยแก้ว Bowl of Legends ที่ออกแบบโดยซิดนีย์ วอ (Sidney Waugh) ของนายแฮร์รี เอส. ทรูแมน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น  และนางเบสส์ ทรูแมน สตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น และของขวัญที่สำคัญอีกชั้นคือ Silver Georgian candlesticks ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และของขวัญจากบุคคลอื่นๆอีกกว่า 2,000 ชิ้น รวมไปถึงของขวัญของสุลต่านอกา ข่านที่ 3
ในงานอภิเษกสมรสถูกประดับตกแต่งไปด้วยกล้วยไม้ ดอกทิวลิป และดอกคาร์เนชั่น กว่า 1.5 ตัน โดยนำเข้ามาจากประเทศเนเธอร์แลนด์ รวมไปถึงมหรสพจากกรุงโรม ประเทศอิตาลี ฉลองพระองค์ของเจ้าสาวประกอบไปด้วยชุดครุยประดับไข่มุก และตกแต่งกับขนนกมาราบู (marabou stork) ที่ออกแบบโดยคริสเตียน ดิออร์ นอกจากนี้โซรยายังสวมฉลองพระองค์สีขาวยาวอีกชุดหนึ่งในงานนี้ด้วย
ทรงหย่า
แม้ว่าการอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์จะจัดขึ้นในช่วงหิมะตกหนัก แต่เข้าใจกันว่าเป็นเรื่องที่ดี และในที่สุดชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์ก็สิ้นสุดลงในราวก่อนปี ค.ศ. 1958 เนื่องจากสมเด็จพระราชินีโซรยาทรงมีบุตรยาก และได้พยายามหาทางรักษาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และประเทศฝรั่งเศส โดยพระเจ้าชาห์เองก็ทรงพูดเป็นนัยเกี่ยวกับพระราชินีโซรยาเกี่ยวกับการมีบุตรยาก โซรยาได้ออกจากประเทศอิหร่านในราวเดือนกุมภาพันธ์โดยไปอาศัยอยู่ร่วมกับบิดามารดาที่เมืองโคโลญจ์ ประเทศเยอรมัน เมื่อพระเจ้าชาห์ติดต่อโซรยาผ่านทางลุงของพระองค์คือซาดาร์ อาซาด ราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 1958 เพื่อที่จะพยายามโน้มน้าวให้โซรยากลับมาพำนักในประเทศอิหร่านต่อไป ในวันที่ 10 มีนาคม มีการประชุมเพื่อหารือสนทนาเกี่ยวกับการอภิเษกสมรสที่ไร้รัชทายาท 4 วันต่อมาได้มีการประกาศทรงหย่าอย่างเป็นทางการ หลังจากเหตุการณ์นี้อดีตราชินีโซรยาได้กล่าวว่า "บูชายัญความสุขของฉัน" โดยโซรยาให้ให้สัมภาษณ์นักข่าวว่าพระสวามีของเธอไม่มีทางเลือกที่ต้องหย่ากับเธอ
มีการรายงานของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์เกี่ยวกับการเจรจาต่อรองโดยโน้มน้าวให้ราชินีโซรยาอนุญาตในการหย่ากับพระเจ้าชาห์ และการที่จะมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่น แต่อย่างไรก็ตามเธอก็เรียกการแต่งงานของพระองค์ว่า "การแต่งงานที่ศักดิ์สิทธิ์" และเธอก็ไม่ยอมรับเกี่ยวกับการสมรสใหม่กับหญิงอื่นของพระเจ้าชาห์ โซรยาได้กล่าวว่า "ฉันไม่สามารถที่จะรับความคิดของพระสวามีที่จะมีความสัมพันธ์รักกับหญิงคนอื่น"
มีการมอบสิ่งจำเป็นให้แก่ชาวอิหร่านที่บ้านของพ่อแม่โซรยาในเยอรมัน โซรยาได้กล่าวว่า "ตั้งแต่ชาห์ เรซา ปาห์ลาวี มีอำนาจสูงสุด เขาคิดว่าสิ่งที่จำเป็นที่ต้องมีผู้สืบเชื้อสายกษัตริย์ไปจากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่ง ส่วนฉันเองก็จะมีแต่ความโศกเศร้าเสียใจอยู่ตรงส่วนลึกของอนาคตสภาพ และความสุขของประชาชนทุกคนตามความปรารถนาของพระเจ้าชาห์ที่ต้องบูชายัญความสุขของตัวฉันเอง"
หลังจากการหย่า พระเจ้าชาห์ได้กล่าวเกี่ยวกับความความโศกเศร้าเสียใจของอดีตพระราชินีโซรยาโดยกล่าวเป็นโดยนัยว่า "ไม่มีใครที่จะสามารถถือไฟได้นานกว่าฉัน" และพระเจ้าชาห์ได้ให้ความสนพระทัยที่จะอภิเษกสมรสกับกับเจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย และพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี ซึ่งเรื่องราวของชาห์ที่พยายามจะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอิตาลีได้ถูกนำมาเรียกกันว่า "กษัตริย์มุสลิมกับเจ้าหญิงคาทอลิก" ส่วนหนังสือพิมพ์ L'Osservatore Romano ของสำนักวาติกันก็ได้เขียนล้อเลียนอีกเช่นกันว่า "องุ่นพิษ"
การผันตัวมาเป็นนักแสดง
หลังจากการหย่าสมเด็จพระราชินีโซรยา ได้ลดตำแหน่งเป็นเจ้าหญิงโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี และได้เสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศสเป็นการถาวร เจ้าหญิงโซรยาได้เริ่มการอาชีพเป็นนักแสดง โดยพระองค์ใช้พระนามจริงของพระองค์เป็นชื่อแรกในการแสดง โดยชื่อนี้ถูกประกาศในภาพยนตร์เรื่องแรกของพระองค์คือเรื่อง Catherine the Great ซึ่งเป็นเรื่องราวอัตชีวประวัติของสมเด็จพระจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ซึ่งกำกับโดยดิโน เดอ ลอเรนติส แต่ภายหลังโครงการนี้ก็ล้มลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 เจ้าหญิงได้เริ่มการเป็นนักแสดงในภาพยนตร์เรื่อง I tre volti (The Three Faces) และกลับมาร่วมงานกับผู้สร้างหนังชาวอิตาลีฟรันโก อินโดวีนา (Franco Indovina) โดยในปี ค.ศ. 1965 พระองค์ได้เล่นในบทของโซรยา ในภาพยนตร์เรื่อง She
หลังจากการเสียชีวิตของนายฟรานโก อินโดวีนา เจ้าหญิงโซรยาได้ใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ที่เป็นรายได้ที่เป็นส่วนที่เหลือไว้ใช้ขณะที่พระองค์ประทับอยู่ในยุโรป โดยเหตุการณ์ดังกล่าวสร้างความสะเทือนใจแก่เจ้าหญิงมาก โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์อัตชีวประวัติ le palais des solitudes (the palace of loneliness "ปราสาทเดียวดาย") ในปี ค.ศ. 1991
สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2001 ภายในอพาร์ตเม้นต์ของพระองค์ โดยไม่เปิดเผยข้อมูลการสิ้นพระชนม์ พระอนุชาของเจ้าหญิงโซรยาคือบิจานได้เศร้าโศกเสียใจ ซึ่งต่อมาบิจานได้เสียชีวิตลงหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหญิงเพียงสัปดาห์เดียวในปารีส โดยก่อนบิจานเสียชีวิต เขาได้รำพึงรำพันว่า
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง (proximity sensor) คือ ตัวรับรู้ (sensor) ชนิดหนึ่งที่สามารถตรวจหาการปรากฏตัวของวัตถุใกล้เคียงโดยปราศจากการสัมผัสทางกาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงมักจะปล่อยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหรือลำรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่นรังสีอินฟราเรด) และมองหาการเปลี่ยนแปลงของสนามหรือสัญญาณที่ส่งกลับมา วัตถุที่กำลังตรวจหามักจะถูกเรียกว่าเป้าหมาย เป้าหมายต่างกันก็ใช้ตัวรับรู้ต่างกัน เช่นถ้าเป้าหมายเป็นพลาสติก ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเก็บประจุ หรือ photoelectric ถ้าเป้าหมายเป็นโลหะ ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเหนี่ยวนำ เป็นต้น
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
สิ้นพระชนม์
โดยพระศพของเจ้าหญิงโซรยาได้ทำการปลงพระศพ ณ มหาวิหารอเมริกัน ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ซึ่งมีผู้ร่วมงาน ได้แก่ เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี, เจ้าชายโฆลาม เรซา ปาห์ลาวี, เคานต์และเคาน์เตสแห่งปารีส, เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเนเปิลส์, เจ้าชายมิเชลแห่งออร์เลอองส์ และเจ้าหญิงอีราแห่งเฟือร์เทินแบร์ก โดยท้ายที่สุดพระศพของเจ้าหญิงโซรยาได้ทำการฝัง ณ สุสานเวสต์ฟรีดฮอฟ (Westfriedhof) ในเขตมิวนิก ประเทศเยอรมัน โดยฝังร่วมกันกับพระบิดา พระมารดา และพระอนุชา
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ระยะห่างสูงสุดที่ตัวรับรู้นี้จะสามารถตรวจพบได้จะถูกกำหนดให้เป็น "ระยะกำหนด" (nominal range) ตัวรับรู้บางตัวสามารถปรับระยะกำหนดได้หรือวิธีการรายงานระยะห่างที่วัดได้อีกด้วย
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
สิ้นพระชนม์
ในปี ค.ศ. 2002 สุสานของพระองค์ได้ถูกคนมือดีเขียนว่า "ทนทุกข์กับปรสิต" (miserable parasite) และตามด้วยคำว่า "ไม่ทำงานตั้งแต่อายุ 25-60 ปี" (Didn't work from the ages of 25 to 60) ภายหลังถ้อยคำเหล่านี้ได้ถูกลบออก แต่ก็เป็นข่าวพาดหัวใหญ่ทั่วยุโรป
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงอาจมีความน่าเชื่อถือที่สูงและอายุการทำงานยืนยาวเพราะว่ามันไม่มีชิ้นส่วนกลไกที่เคลื่อนไหวและไม่มีการสัมผัสทางกายระหว่างตัวรับรู้และเป้าหมาย
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
สิ้นพระชนม์
เมื่อเจ้าหญิงโซรยาสิ้นพระชนม์ไปแล้ว มีผู้หญิงจำนวนมากอ้างการเป็นบุตรสาวตามกฎหมายของเจ้าหญิง โดยตามรายงานอ้างว่าเกิดในปี ค.ศ. 1962 หนังสือพิมพ์ภาษาเปอร์เซียรายสัปดาห์ที่ชื่อนิมรูซ (Nimrooz) ก็มิได้ทำการยืนยันแต่อย่างใด โดยในหนังสือพิมพ์ได้ลงหัวข้อข่าวในปี ค.ศ. 2001 กล่าวว่าเจ้าหญิงโซรยาและพระอนุชาได้ถูกลอบปลงพระชนม์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ได้มีการประมูลสิ่งของ ของอดีตพระราชินีโซรยา ซึ่งมูลค่ารวม 8.3 ล้านดอลลาร์ และชุดแต่งงานของพระองค์ที่ถูกออกแบบโดยคริสเตียน ดิออร์ มีมูลค่ากว่า 1.2 ล้านดอลลาร์
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงถูกใช้ทั่วไปบนโทรศัพท์อัจฉริยะเพื่อตรวจหา (และกระโดดข้าม) การแตะหน้าจอโดยไม่ได้ตั้งใจขณะกำลังถือโทรสัพท์ติดกับหูเวลาพูดสาย พวกมันยังถูกใช้อีกด้วยในการเฝ้าดูการสั่นของเครื่องยนต์เพื่อวัดการแปรเปลี่ยนของระยะทางระหว่างเพลากับแบริ่งที่รองรับมันอยู่ หน้าที่จะพบเห็นทั่วไปในเครื่องกังหันไอน้ำขนาดใหญ่ เครื่องอัดความดันด้วยก๊าซ และมอเตอร์ที่ใช้แบริ่งแบบปลอกแขนเสื้อ
International Electrotechnical Commission (IEC) 60947-5-2 เป็นผู้กำหนดรายละเอียดด้านเทคนิคของตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
พระนิพนธ์
เจ้าหญิงโซรยาทรงพระนิพนธ์หนังสืออกมา 2 เล่ม โดยเล่มแรกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1964 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาโดยดับเบิลเดย์ (Doubleday) ในชื่อ Princess Soraya: Autobiography of Her Imperial Highness และในช่วงทศวรรษก่อนการสิ้นพระชนม์ พระองค์และหลุยส์ วาเลนแตง (Louis Valentin) ได้ร่วมกันเขียนหนังสือเป็นภาษาฝรั่งเศส โดยมีชื่อว่า Le Palais des Solitudes และต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในชื่อ Palace of Solitude (London: Quartet Books Ltd, 1992); ISBN 0-7043-7020-4.
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงที่ถูกปรับให้ทำงานในระยะที่ใกล้มากจะถูกใช้ใน สวิชต์แบบสัมผัส (touch switch)
หลักการทำงานของเซนเซอร์แบบเหนี่ยวนำ
บริเวณส่วนหัวของเซนเซอร์จะมีสนามแม่เหล็กซึ่งมีความถี่สูง โดยได้รับสัญญาณมาจากวงจรกำเนิดความถี่ในกรณีที่มีวัตถุหรือชิ้นงานที่เป็นโลหะเข้ามาอยู่ในบริเวณที่สนามแม่เหล็กสามารถส่งไปถึง จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงค่าความเหนี่ยวนำ จากเหตุการที่เกิดขึ้นทำให้เกิดการหน่วงออสซิเลท (Oscilate) ลดลงไปหรือบางทีอาจถึงจุดที่หยุดการออสซิลเลท และเมื่อนำวัตถุนั้นออกจากบริเวณตรวจจับ วงจรกำเนิดคลื่นความถี่ก็เริ่มต้นการออสซิเลทใหม่อีกครั้งหนึ่ง สภาวะดังกล่าวจะถูกแยกแยะได้ด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ภายในหลังจากนั้นก็จะส่งผลไปยัง Out Put ว่าทำงานหรือไม่ทำงาน โดยทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับชนิดของเอาต์พุตว่าเป็นแบบใด เพื่อเป็นการลดจินตนาการในการทำความเข้าใจการทำงานของเซนเซอร์ชนิดนี้
โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
สู่บทละคร
พระชีวประวัติของพระองค์ได้ถูกถ่ายทอดมาใน โดยนายฟรองซัวส์ แมลแลงด์ (François Meilland) ได้ทำออกมาในชื่อเรื่อง Empress Soraya
ต่อมาช่องโทรทัศน์ของประเทศเยอรมันและอิตาลี ได้ผลิตออกมาในรูปแบบละครโดยกล่าวชีวิตชีวิตของเจ้าหญิงโซรยา ในชื่อเรื่อง Soraya (หรือ Sad Princess) โดยออกอากาศใน ค.ศ. 2003 นำแสดงโดยอันนา วอลล์ (Anna Valle) นางงามอิตาลีปี ค.ศ. 1995 รับบทเป็นโซรยา ประชันบทบาทกับดาราฝรั่งเศส มาทิลดา เม (Mathilda May) ซึ่งรับบทเป็นเจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี พระเชษฐภคินีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
อินเตอร์เวนทริคูลาร์ ฟอรามินา
ในสมอง อินเตอร์เวนทริคูลาร์ ฟอรามินา หรือ ฟอรามินา ออฟ มอนโร (interventricular foramina หรือ foramina of Monro) เป็นช่องที่เชื่อมระหว่างคู่ของโพรงสมองข้างกับโพรงสมองที่สามในแนวกลางของสมอง เป็นช่องทางที่ให้น้ำหล่อสมองไขสันหลัง หรือซีเอสเอฟ (cerebrospinal fluid, CSF) ที่ผลิตในโพรงสมองข้างไปยังโพรงสมองที่สาม และส่งต่อไปยังระบบโพรงสมองส่วนอื่นๆ ที่เหลือ ช่องดังกล่าวยังมีคอรอยด์ เพล็กซัส (choroid plexus) ซึ่งเป็นโครงสร้างพิเศษในการผลิตซีเอสเอฟ ซึ่งเชื่อมระหว่างในโพรงสมองข้างและโพรงสมองที่สาม
กายวิภาคศาสตร์
ช่องดังกล่าวมีลักษณะเหมือนพระจันทร์เสี้ยว อยู่ในแนวกลางและด้านล่างของโพรงสมองข้าง ช่องแต่ละช่องล้อมรอบด้วยฟอร์นิกซ์ (fornix) และทาลามัส (thalamus)
ความเกี่ยวข้องทางคลินิค
การอักเสบ, เนื้องอก และสาเหตุอื่นๆ ที่ทำให้ช่องนี้อุดตันจะทำให้เกิดภาวะโพรงสมองคั่งน้ำภายใน (internal hydrocephalus)
ประวัติ
ช่องดังกล่าวตั้งชื่อตามแพทย์ชาวสกอตแลนด์ชื่อ อเล็กซานเดอร์ มอนโร ที่สอง (Alexander Monro) ซึ่งเป็นคนแรกที่อธิบายโครงสร้างในงานพิมพ์ของเขาในปี ค.ศ. 1783 (พ.ศ. 2326) ชื่อว่า Observations on the Structure and Functions of the Nervous System ช่องนี้เคยได้รับการระบุแล้ว โดยนักกายวิภาคศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17ชื่อ Raymond Vieussens
ช้าง เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2560
ฟุตบอล ช้าง เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2560 เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ช้าง เอฟเอคัพ 2560, และเป็นฤดูกาลที่ 22 ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยรายการนี้ในประเทศไทยซึ่งจัดการแข่งขันโดย สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. ครั้งนี้จะลงเล่นที่สนาม สนามศุภชลาศัย ใน กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560, ระหว่าง เชียงราย ยูไนเต็ด ทีมใหญ่ที่มาจาก ภาคเหนือ ของประเทศไทย และ แบงค็อก ยูไนเต็ด ทีมใหญ่ที่มาจาก โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล.
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ
ในรอบรองชนะเลิศของพวกเขา, เชียงราย ยูไนเต็ด เอาชนะ เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในการดวลลูกโทษตัดสิน 4–3 หลังต่อเวลาพิเศษ 120 นาที เสมอ 2–2. ในขณะเดียวกัน, แบงค็อก ยูไนเต็ด เอาชนะ เจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด 3–0 และสามารถกรุยทางผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ.
หมายเหตุ: นผลการแข่งขันหมดด้านล่างนั้น, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นฝ่ายขึ้นก่อน (H: เหย้า; A: เยือน; ที1: สโมสรที่มาจาก ไทยลีก; ที2: สโมสรที่มาจาก ไทยลีก 2; ที4: สโมสรที่มาจาก ไทยลีก 4).
แด็กเกอร์ซีรีส์
แด็กเกอร์ (Dagger) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ กันดั้มซึ่งใช้ระบบปฏิทิน Cosmic Era บทบาทและลักษณะของแด็กเกอร์ซีรีส์จะคล้ายกับจิมซีรีส์ในภาค Universal Century โดยแด็กเกอร์ซีรีส์เครื่องแรกที่ปรากฏตัวก็คือ GAT-01 สไตรค์แด็กเกอร์ในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด แด็กเกอร์ซีรีส์ทั้งหมดได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
สไตรค์แด็กเกอร์
สไตรค์แด็กเกอร์เป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นแรกของกลุ่มพันธมิตรโลกโดยใช้โครงสร้างพื้นฐานของสไตรค์กันดั้มและมีระบบปฏิบัติการที่จำลองมาจากของสไตรค์กันดั้มซึ่งทำให้คนธรรมดาสามารถควบคุมได้ เนื่องจากต้องลดค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างและเร่งผลิตให้ทันใช้งานเพื่อต่อสู้กับโมบิลสูทของซาฟท์ ระบบสไตรเกอร์แพ็คและเกราะเฟสชิฟท์จึงถูกตัดไป สไตรค์แด็กเกอร์ติดตั้งอาวุธบีมไว้และมีพลังในการต่อสู้สูงกว่าจินน์ของซาฟท์มาก สไตรค์แด็กเกอร์มีครอบแก้วปิดเซนเซอร์ที่ตาและบีมเซเบอร์ด้านหลังเล่มเดียวเหมือนกับ RGM-79 จิมในโมบิลสูทกันดั้ม ใช้เสาอากาศแบบปกติติดข้างหัว
สไตรค์แด็กเกอร์ได้รับการใช้งานครั้งแรกในการรบที่ปานามา ซึ่งสไตรค์แด็กเกอร์รุ่นแรกถูก กุงนีล ซึ่งเป็นระบบปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงของซาฟท์ทำลายระบบทั้งหมด ถึงกระนั้น สไตรค์แด็กเกอร์ก็ได้รับการผลิตต่อมาและเป็นกำลังหลักของกลุ่มพันธมิตรโลกแทนโมบิลอาเมอร์ TS-MA2 โมเบียส จนจบสงครามครั้งแรก
แด็กเกอร์
แด็กเกอร์เป็นรุ่นที่สมบูรณ์ของสไตรค์แด็กเกอร์ มีอีกชื่อหนึ่งว่า 105แด็กเกอร์ แด็กเกอร์ได้รับการเพิ่มสมรรถนะและสามารถใช้งานสไตรเกอร์แพ็คได้เช่นเดียวกับสไตรค์กันดั้ม ในส่วนที่เป็นจุดสำคัญเช่นห้องควบคุมและเครื่องยนต์ของแด็กเกอร์จะใช้เจลลดความร้อนที่ทำเป็นเกราะลามิเน็ตป้องกันไว้เพื่อให้ทนบีมที่ไม่รุนแรงนักได้ บีมเซเบอร์ของแด็กเกอร์จะติดไว้ที่เอวสองเล่มและมีปืนกลสำหรับยิงทหารราบที่เท้า
ในช่วงแรกเริ่มผลิตนั้นนั้น แด็กเกอร์จะเป็นโมบิลสูทประจำตัวของนักบินระดับจ่าฝูงขึ้นไปโดยเฉพาะ โดยเครื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นของมอร์แกน ชูวาเลียร์ ผู้มีฉายาว่าหมาบ้าแห่งแสงจันทร์ซึ่งได้ใช้กันบาเรลแด็กเกอร์ในการต่อสู้ที่โบอาส มอร์แกนยังได้ต่อสู้กับไฮเปอเรียนกันดั้มของคานาร์ด พาสบนดวงจันทร์ในภาค กันดั้มซี้ด X แอสเทรย์ และหลังสงครามได้ต่อสู้กับ GAT-333 เรดเดอร์ร่างสมบูรณ์ ของเอ็ดเวิร์ด ฮาเรลสันในภาค กันดั้มซี้ด เดสทินีแอสเทรย์ ซึ่งในช่วงหลังสงครามนี้แด็กเกอร์ได้เป็นกำลังหลักแทนสไตรค์แด็กเกอร์ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย GAT-02L2 แด็กเกอร์ L ในภายหลัง
แด็กเกอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV และได้ปรากฏตัวในอะนิเมะ กันดั้มซี้ดเดสทินี
GAT-01A2R สลอทเทอร์แด็กเกอร์
ปรากฏตัวในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ สลอทเทอร์แด็กเกอร์เป็นรุ่นปรับปรุงเล็กน้อยของแด็กเกอร์และมีเอลสไตรเกอร์เป็นอุปกรณ์มาตรฐาน แต่ยังสามารถเปลี่ยนใช้สไตรเกอร์แพ็คแบบอื่นได้ตามปกติ สลอทเทอร์แด็กเกอร์จะทาสีดำและเป็นโมบิลสูทมาตรฐานประจำหน่วยแฟนท่อมเพนคู่กับ GAT-04 วินดั้ม
บัสเตอร์แด็กเกอร์
ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV เดิมทีออกแบบให้เป็นสไตรเกอร์แพ็คของแด็กเกอร์โดยจำลองรูปแบบมาจากบัสเตอร์กันดั้ม แต่ต่อมาได้พัฒนาเป็นโมบิลสูทรุ่นใหม่เพื่อให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม บัสเตอร์แด็กเกอร์ใช้โครงสร้างหลักของแด็กเกอร์จึงมีเกราะลามิเน็ตป้องกันบริเวณสำคัญไว้ทั้งยังเสริมเกราะที่ส่วนต่างๆเพื่อปรับโครงสร้างให้รับแรงถีบขณะยิงปืนได้ดีขึ้น อาวุธหลักของบัสเตอร์เป็นปืนที่สามารถประกอบกันได้แบบเดียวกับของบัสเตอร์กันดั้ม แต่จำนวนมิสไซล์ในมิสไซล์พ็อดลดลงเหลือสามลำกล้องและติดตั้งบีมเซเบอร์ไว้เพื่อให้สามารถต่อสู้ในระยะประชิดตัวได้ดีกว่าเดิม
บัสเตอร์แด็กเกอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นของเรน่า อิเมเลีย ผู้มีฉายาว่า ซากุระสะพรั่ง
แด็กเกอร์L
ปรากฏตัวในอะนิเมะ กันดั้มซี้ดเดสทินี แด็กเกอร์Lเป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากซึ่งเข้าประจำการเป็นกำลังหลักของกลุ่มพันธมิตรโลกแทนแด็กเกอร์ ลักษณะโดยทั่วไปจะคล้ายกับแด็กเกอร์แต่ไม่มีเกราะลามิเน็ตป้องกันบริเวณสำคัญ แด็กเกอร์Lใช้ปืนบีมคาไบน์หรือปืนใหญ่แรงสะท้อนต่ำเป็นอาวุธปืนหลักแทนบีมไรเฟิลและมีลูกดอกระเบิดซึ่งใช้ซัดเจาะเกราะของศัตรู นอกจากรุ่นปกติแล้ว แด็กเกอร์Lยังมีรุ่นดาร์คแด็กเกอร์Lของหน่วยแฟนธ่อมเพนที่ทาสีดำเพื่อใช้พรางตัว
GAT-01D ลองแด็กเกอร์
ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED-MSV ลองแด็กเกอร์เป็นโมบิลสูทรุ่นสมรรถนะสูงสำหรับให้โคออดิเนเตอร์ใช้งานและมีต้นแบบมาจากดูเอลกันดั้ม มีสมรรถนะสูงกว่าสไตรค์แด็กเกอร์และติดบีมเซเบอร์สองเล่ม เนื่องจากใช้ข้อมูลที่ได้จากการต่อสู้ระหว่างสไตรค์กันดั้มและดูเอลกันดั้มด้วย จึงได้สร้างเกราะ ฟอร์เทสทรา ที่จำลองมาจากเกราะแอสซอล์ทชราวด์ของดูเอลกันดั้ม เกราะนี้มีอาวุธเสริมเป็นลิเนียร์แคนน่อน115มม.ติดไหล่ขวาและมิสไซล์พ็อดแปดลำกล้องติดไหล่ซ้าย
ลองแด็กเกอร์ส่วนใหญ่เป็นโมบิลสูทที่ใช้งานโดยคอมแบทโคออดิเนเตอร์ โซเคียสซีรีส์ และมีเครื่องสีขาวของ ฌอน แครี่ ผู้มีฉายา ดาราจรัสแสง J ซึ่งได้ต่อสู้กับดูเอลกันดั้มของอิซาค จูลที่ปานามา ลองแด็กเกอร์ของฌอนนั้นหมดสภาพเมื่อถูกคลื่นแม่เหล็กของกุงนีล แต่อิซาคไม่ยอมสังหารฌอน ซึ่งฌอนได้ออกจากกองทัพพันธมิตรโลกไปเข้ากับอาณาจักรอ็อบหลังเหตุการณ์นี้
GAT-SO2R Nแด็กเกอร์N
ปรากฏตัวครั้งแรกในดีไซน์ต้นฉบับ SEED DESTINY-MSV เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่ใช้พื้นฐานของบลิทซ์กันดั้มและมีลักษณะคล้ายกับนินจา Nแด็กเกอร์Nติดตั้งระบบพรางตัวด้วยอนุภาคมิราจคอลลอยด์ ซึ่งสามารถทำให้เซนเซอร์ทุกชนิดไม่สามารถตรวจจับบลิทซ์กันดั้มได้ รวมถึงไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า Nแด็กเกอร์Nยังใช้นิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์ซึ่งทำให้ไม่ได้รับผลจากนิวตรอนแจมเมอร์ จึงใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นเป็นแหล่งพลังงานและสามารถใช้งานมิราจคอลลอยด์ได้โดยไม่จำกัดเวลา เนื่องจากสนธิสัญญายูเนียสห้ามใช้งานเทคโนโลยีทั้งสองในการทหาร การพัฒนา Nแด็กเกอร์Nจึงถูกยกเลิกไป แต่แท้จริงแล้วกลุ่มพันธมิตรโลกได้แอบพัฒนาต่อมาอย่างลับๆ
โล่"ชิลด์เกเวอร์"ที่แขนขวามีบีมไรเฟิลติดตั้งไว้และใช้ดาบคาตานะและกงเล็บติดแขน"ฮาเคนฟาวสต์"ซึ่งสามารถยิงออกไปได้เป็นอาวุธระยะประชิด ทั้งยังมีช่องเอนกประสงค์ทั่วร่างซึ่งปกติจะใช้เก็บสายเคเบิลเพื่อใช้เคลื่อนไหวโดยการโหนตัวกับอุกกาบาต จึงไม่ต้องใช้ท่อขับดันให้ศัตรูจับความร้อนได้
อโบฟแอนด์บียอนเซ่ - วิดีโอคอลเลกชันแอนด์แดนซ์มิกซ์ส
อโบฟแอนด์บียอนเซ่ - วิดีโอคอลเลคชั่นแอนด์แดนซ์มิกซ์ส (Above and Beyoncé - Video Collection & Dance Mixes) คืออัลบั้มมิกซ์และอัลบั้มวิดีโอของ บียอนเซ่ โนวส์ นักร้องสาวเพลงอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดย DVD และCD เป็นสินค้าพิเศษของวอล-มาร์ต
มัชนู กา ติลลา
มัชนู กา ติลลา (मजनू का तिल्ला; Majnu-ka-tilla) เป็นอาณานิคมและย่านในเดลี ประเทศอินเดีย ตั้งขึ้นในราวปี 1950 ชื่อทางการของอาณานิคมคือ นิวอรุณนครโคโลนี (New Aruna Nagar Colony) และชื่ออื่น ๆ เช่น ชุงตาวน์ (Chungtown) หรือ ซัมเยลิง (Samyeling) ตั้งอยูริมแม่น้ำยมุนา ใกล้กับประตูกัศมีรี ย่านมัชนู กา ติลลา ได้รับการเรียกขานว่าเป็น "ทิเบตน้อย" ของเดลี จากจำนวนผู้อยู่อาศัยจำนวนมากในอาณานิคมที่เป็นผู้ลี้ภัยจากทิเบต
ฟิลลิปส์
ฟิลลิปส์ (Phillips) อาจหมายถึง
มัชนู กา ติลลา
ในช่วงปี 1959 เกิดการก่อการกำเริบในทิเบต นับจากนั้นได้มีขาวทิเบตอพยพมาตั้งรกรากอยู่ในย่านนี้เริ่มตั้งแต่ปี 1959-60 ในขณะที่องค์ทาไลลามะที่ 14 เสด็จลี้ภัยไปอยู่ที่ธรรมศาลา ชาวทิเบตที่อพยพมาตั้งรกรากเริ่มต้นจากการตั้งค่ายริมถนนใกล้แม่น้ำยมุนา กระทั่งในปี 1960 รัฐบาลได้จัดสรรพื้นที่ที่อยู่อาศัยให้กับชาวทิเบตลี้ภัยในมัชนู กา ติลลา และหลังเกิดสงครามระหว่างจีนกับอินเดียในปี 1962 ผู้ลี้ภัยชาวทิเบตจำนวนมากที่เคยลี้ภัยอยู่ตามแนวชายแดนจีน-อินเดีย ต้องย้ายมาอาศัยที่นี่
พระอินทราชา
พระอินทราชา เป็นพระนามของพระมหากษัตริย์และพระราชโอรสของกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา สามารถหมายถึง
เจ้าชายบ๋าว ทั้ง
เจ้าชายบ๋าว ทั้ง แห่งเวียดนาม (Bảo Thắng; จื๋อโนม: 保陞; 30 กันยายน พ.ศ. 2486 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2560) เป็นพระโอรสองค์สุดท้ายในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนามแห่งราชวงศ์เหงียน ซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งเวียดนามด้วย โดยหลังจากที่มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง แห่งเวียดนาม ซึ่งเป็นพระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระองค์ ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยอ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์เวียดนามต่อจากพระเชษฐา
พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 ที่กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส เจ้าชายบ๋าว เอิน พระอนุชาต่างมารดาได้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังต่อจากพระองค์
การศึกษา
เจ้าชายบ๋าว ทั้ง ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกูว็องเดซัวโซ (Couvent des Oiseaux) ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกที่ทันสมัย ตั้งอยู่ที่เนอยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส และโรงเรียนมัธยมดาดร็อง (Collège d'Adran) ในเมืองด่าหลัต ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองเอกของจังหวัดเลิมด่ง ประเทศเวียดนาม
ยุทธการที่ไลพ์ซิช
ยุทธการที่ไลพ์ซิช (Battle of Leipzig) ระหว่างวันที่ 16 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813 เป็นหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสงครามนโปเลียนซึ่งได้รับขนานนามว่า ยุทธการนานาชาติ (Battle of the Nations) เนื่องจากมีชาติเข้าร่วมรบจำนวนมาก สงครามครั้งนี้เป็นการสู้รบกันระหว่าง กองกำลังผสมของรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน กับ ฝ่ายกองทัพผสมระหว่างฝรั่งเศส โปแลนด์ อิตาลี และสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (Confederation of the Rhine) ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในสงครามครั้งนี้มีทหารเข้าร่วมมากกว่า 600,000 นาย ซึ่งนับเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยช่วงต้นของสงครามฝ่าย พันธมิตรนโปเลียนเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่ถูกกองทัพปรัสเซียโจมตีจากด้านหลังทำให้พ่ายแพ้ ผลของสงครามทำให้นโปเลียนถูกบีบบังคับให้กลับสู่ฝรั่งเศสและในปีถัดมาฝ่ายพันธมิตรรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน ได้รุกคืบสู่ฝรั่งเศส ทำให้นโปเลียนต้องยอมสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปสู่เกาะเอลบาในฤดูใบไม้ผลิของปีเดียวกัน
โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม
โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม (ค.ม.พ.) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ประจำตำบล เปิดสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 และ 4 (มัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6) อยู่ใน ต.คลองเมือง อ.จักราช จ.นครราชสีมา 30230 สังกัด กองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (เดิมสังกัดสำนักงานการศึกษานครราชสีมาเขต 2 สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ)
ปฏิบัติการวัลคือเรอ
ปฏิบัติการวัลคือเรอ (Unternehmen Walküre) เป็นแผนปฏิบัติการรักษาความต่อเนื่องของรัฐบาลในวาระฉุกเฉิน ปฏิบัติการนี้ถูกคิดขึ้นโดยกองกำลังสำรอง (Ersatzheer) มีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศกรณีที่ระบบรัฐบาลฮิตเลอร์เกิดภาวะสุญญากาศ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้จากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร หรือการลุกฮือขึ้นก่อจลาจลของผู้ใช้แรงงานนับล้านคนในประเทศที่ถูกเยอรมันยึดครอง
ฮิตเลอร์อนุมัติแผนวัลคือเรอฉบับแรกที่ถูกร่างขึ้นโดยพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ รองผู้บัญชาการกำลังสำรอง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 หลังหายนะที่แนวรบด้านตะวันออก แต่ต่อมา พลเอกอ็อลบริชท์, พลตรีเฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค และพันเอกเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ได้ปรับปรุงดัดแปลงแผนดังกล่าวเสียใหม่เพื่อใช้ก่อรัฐประหารยึดอำนาจควบคุมกรุงเบอร์ลิน ปลดอาวุธหน่วยเอ็สเอ็ส และจับกุมคณะผู้นำรัฐบาลนาซี โดยตั้งเป้าว่าจะใช้แผนวัลคือเรอฉบับใหม่นี้หลังจากที่ฮิตเลอร์ถูกลอบสังหารที่รังหมาป่า แผนนี้จะสำเร็จได้บนเงื่อนไขที่ว่าฮิตเลอร์ต้องตายเท่านั้น เพราะความตายของฮิตเลอร์ (มิใช่เพียงถูกจับกุม) ถือเป็นการปลดเปลื้องทหารเยอรมันจากคำปฏิญาณตนจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์อย่างไร้เงื่อนไข และหันมาภักดีต่อคณะรัฐประหารแทน แผนการดังกล่าวถูกสั่งปฏิบัติในช่วงบ่ายของวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
แผนการ
แผนการดั้งเดิมได้รับการออกแบบมาเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินภายในประเทศ โดยกองเสนาธิการของพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ และได้รับการรับรองเห็นชอบจากฮิตเลอร์เอง อันที่จริง แนวคิดในการวางแผนดึงเอากองกำลังสำรองของกองทัพบกเยอรมันในแนวหลัง (ในดินแดนเยอรมันเองหลังแนวรบ) มาใช้ในการก่อรัฐประหารเคยถูกหยิบยกขึ้นมาขบคิดก่อนหน้านี้แล้ว แต่ถูกพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ
การที่พลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ผู้บัญชาการกำลังสำรอง เป็นนายทหารคนเดียวที่สามารถลงนามคำสั่งเริ่มปฏิบัติการวัลคือเรอ ถือเป็นอุปสรรคต่อคณะรัฐประหารอย่างร้ายแรง แต่กระนั้น เมื่อถอดบทเรียนที่ได้รับมาหลังจากความพยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1943 พลเอกอ็อลบริชท์จึงรู้สึกว่าแผนการก่อรัฐประหารฉบับเดิมนั้นไม่ดีพอ และจะต้องมีการดึงเอากำลังสำรองมาใช้ในการก่อรัฐประหารด้วยให้ได้ แม้ว่าจะไม่ได้รับความร่วมมือจากพลเอกอาวุโสฟร็อมก็ตาม
ปฏิบัติการวัลคือเรอฉบับเดิมมีเจตนาเพียงที่จะจัดยุทธศาสตร์เพื่อเตรียมความพรั่งพร้อมและความพร้อมรบของกำลังสำรองที่มีหน่วยทหารในสังกัดต่างๆ กระจายกันอยู่เท่านั้น แต่พลเอกอ็อลบริชท์ทำการดัดแปลงโดยเพิ่มเติมส่วนที่สองของแผนการดังกล่าวเข้าไป ซึ่งทำให้กลายเป็นการเรียกระดมหน่วยต่างๆในสังกัดกำลังสำรองให้มาระดมกำลังกันโดยเร่งด่วน เพื่อจัดตั้งเป็นกองทหารขนาดใหญ่ที่พร้อมสามารถปฏิบัติการรบได้ทันที ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 พันเอกเทร็สโคพบว่า การดัดแปลงแก้ไขของพลเอกอ็อลบริชท์ก็ยังดีไม่พอ จึงได้เพิ่มเติมวัลคือเรอออกไปอีกโดยร่างคำสั่งเพิ่มเติม กำหนดให้ออกประกาศลับที่ขึ้นต้นด้วยด้วยประโยคลวง ที่ว่า:
คำสั่งอย่างละเอียดถูกร่างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการเข้ายึดที่ทำการกระทรวงทั้งหลายในกรุงเบอร์ลิน, กองบัญชาการใหญ่ของฮิมม์เลอร์ในปรัสเซียตะวันออก, สถานีวิทยุและโทรศัพท์ และสายบังคับบัญชาของระบอบนาซีในมณฑลทหารบกต่างๆ ตลอดจนค่ายกักกัน (ก่อนหน้านี้ เชื่อกันว่าพันเอกชเตาเฟินแบร์คเป็นผู้รับผิดชอบในแผนวัลคือเรอ แต่เอกสารที่ถูกค้นพบหลังจากสงครามยุติโดยสหภาพโซเวียต ซึ่งเผยแพร่ในปีค.ศ. 2007 ได้ชี้ว่า แผนดังกล่าวถูกพัฒนาขึ้นโดยพันเอกเทร็สโคในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1943 ) ข้อมูลทั้งหมดถูกเขียนขึ้นและเก็บรักษาไว้โดยภรรยาและเลขานุการของพันเอกเทร็สโค ซึ่งทั้งสองคนใส่ถุงมือเพื่อปิดบังรอยนิ้วมือเอาไว้ตลอดเวลา
ใจความหลักของแผนการดังกล่าว คือการหลอกให้กำลังสำรองเข้ายึดอำนาจในกรุงเบอร์ลินและล้มล้างรัฐบาลฮิตเลอร์ โดยให้ข้อมูลเท็จว่า หน่วยเอ็สเอ็สพยายามจะก่อการรัฐประหารและได้ลอบสังหารฮิตเลอร์แล้ว ปัจจัยที่สำคัญคือ นายทหารระดับล่าง (ผู้ซึ่งแผนการนี้ถือว่าจะเป็นผู้นำแผนการไปปฏิบัติ) จะถูกลวงและกระตุ้นให้กระทำการดังกล่าว จากความเชื่อผิด ๆ ที่ว่า กลุ่มผู้นำรัฐบาลนาซีไม่มีความจงรักภักดีและทรยศต่อไรช์ ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องล้มล้างลงเสีย เหล่าผู้สมคบคิดในแผนการนี้ตั้งความหวังไว้กับการที่เหล่าทหารที่ได้รับคำสั่งจะยอมทำตามคำสั่ง (หลอก) ของพวกเขาด้วยดี หากคำสั่งดังกล่าวมาจากช่องทางการสั่งการและบังคับบัญชาที่ถูกต้อง กล่าวคือ ผ่านทางกองบัญชาการกำลังสำรองมา โดยเฉพาะในสถานการณ์ฉุกเฉินหลังจากฮิตเลอร์ถูกสังหารแล้ว
หากฮิตเลอร์ตายแล้ว จะมีเพียงพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ผู้บัญชาการกำลังสำรองเท่านั้น ที่จะออกคำสั่งใช้ปฏิบัติการวัลคือเรอได้ ดังนั้นเขาจะต้องถูกดึงตัวเข้าร่วมกับคณะรัฐประหารหรืออย่างน้อยให้ดำรงตนเป็นกลางด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ถ้าต้องการให้แผนการดังกล่าวประสบความสำเร็จ ทั้งนี้ ตัวพลเอกอาวุโสฟร็อมเองก็ทราบอย่างคร่าวๆว่ามีแผนสมคบคิดในกลุ่มทหารเพื่อต่อต้านฮิตเลอร์ (นายทหารระดับสูงของเยอรมันส่วนใหญ่ก็ทราบเช่นกัน) แต่เขาก็ไม่ได้ให้การสนับสนุนแผนดังกล่าว ขณะเดียวกันก็ไม่ได้รายงานเรื่องนี้ต่อเกสตาโพแต่อย่างใดด้วย
การลงมือปฏิบัติ
บุคคลหลักของแผนการ คือ พันเอกเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ก่อนที่จะลงมือปฏิบัติการจริงหลังจากการลอบสังหารฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 พันเอกชเตาเฟินแบร์คยังได้ปรับปรุงแผนการวัลคือเรอเพิ่มเติม และด้วยตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการกำลังสำรอง ทำให้เขาสามารถเข้าถึงตัวฮิตเลอร์ในการรายงานต่าง ๆ ได้ ในตอนแรก พันเอกเทร็สโคและพันเอกชเตาเฟินแบร์คได้พยายามเสาะหานายทหารคนอื่นๆ ที่สามารถเข้าถึงตัวฮิตเลอร์และสามารถลงมือลอบสังหารเขาได้ ซึ่งพลเอกเฮลมูท ชตีฟ ผู้อำนวยการโครงสร้างบุคลากรของกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน ก็ได้อาสาที่จะเป็นมือสังหารฮิตเลอร์แต่ได้ถอนตัวออกไปในภายหลัง เทร็สโคพยายามหลายครั้งในการขอโอนย้ายตัวเองไปอยู่ในกองบัญชาการใหญ่ของฮิตเลอร์ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ท้ายที่สุด พันเอกชเตาเฟินแบร์คจึงตัดสินใจที่จะลงมือเองในการปฏิบัติการลอบสังหารฮิตเลอร์และปฏิบัติการวัลคือเรอไปพร้อม ๆ กัน ซึ่งเป็นการลดโอกาสที่จะสำเร็จเป็นอย่างมาก หลังจากความพยายามสองครั้งไม่ประสบผล ชเตาเฟินแบร์คจึงแอบลอบวางระเบิดไว้ในห้องประชุมในกองบัญชาการสนาม "รังหมาป่า" (มณฑลปรัสเซียตะวันออก) ในวันที่ 20 กรกฎาคม เพื่อสังหารฮิตเลอร์ ส่วนตนเองก็รีบออกจากรังหมาป่าบินกลับมาดำเนินการตามแผนการต่อในกรุงเบอร์ลิน อย่างไรก็ดี ฮิตเลอร์รอดชีวิตมาจากการลอบวางระเบิดดังกล่าวมาได้
หลังจากที่พลเอกอาวุโสฟร็อมได้รับยืนยันว่าฮิตเลอร์ไม่ได้ถูกสังหารโดยการลอบวางระเบิด เขาจึงออกคำสั่งให้ประหารชีวิตพลเอกอ็อลบริชท์ พันเอกอัลบรีชต์ ริทเทอร์ เมอร์ทซ์ ฟ็อน เควอร์นไฮม์ (หัวหน้านายทหารเสนาธิการของพลเอกอ็อลบริชท์) พันเอกชเตาเฟินแบร์ค และร้อยโทแวร์เนอร์ ฟ็อน เฮ็ฟเทิน (ผู้ช่วยชเตาเฟินแบร์ค) ทั้งหมดถูกนำตัวไปยิงประหารภายในลานของกองบัญชาการใหญ่เบนด์เลอร์บล็อก ไม่นานหลังจากเที่ยงคืน วันที่ 21 กรกฎาคม 1944