cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าแม่กวนอิมลอยน้ำ
ปาฏิหาริย์
เจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมด้วยหน่วยบรรเทาสาธารณภัย สมาคมสงเคราะห์การกุศลฉะเชิงเทรา ได้ช่วยกันกู้เทวรูปขึ้นจากน้ำ  โดยมีการใช้เจ้าหน้าที่จำนวนหลายคนก็ยังไม่สามารถนำองค์เจ้าแม่กวนอิมขึ้นจากน้ำได้  ทั้งๆที่มีน้ำหนักเพียง 40 กิโลกรัม  จนกระทั่งมีผู้รู้ได้ทำการจุดธูปอธิษฐานอัญเชิญองค์เจ้าแม่กวนอิมให้ขึ้นจากน้ำ  จึงได้เกิดปาฏิหาริย์ปรากฏแก่ประชาชนรวมทั้งเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำการกู้  เพราะใช้คนเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นก็สามารถอัญเชิญขึ้นจากน้ำได้อย่างง่ายดาย ผิดกับตอนแรกที่ใช้เจ้าหน้าที่หลายคนก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้
โอ้เอ๋ว
โอ้เอ๋ว หรือ โอ๊ะเอ๋ว (薁蕘) เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดภูเก็ต และจังหวัดอื่นๆใกล้เคียง เช่น จังหวัดตรัง และจังหวัดพังงา ได้จากวุ้นของเมล็ดโอ้เอ๋ว หรือเมล็ดอ้ายอวี้ (愛玉子) ซึ่งเป็นพืชจำพวกมะเดื่อชนิดหนึ่งที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ficus pumila var. awkeotsang ซึ่งเป็นสายพันธุ์หนึ่งหรือชนิดย่อยประเภทหนึ่งของต้นตีนตุ๊กแกเกาะผนัง หรือ มะเดื่อเถา (F. pumila) ลักษณะคล้ายเมล็ดแมงลัก ที่แช่น้ำแล้วใช้เมือกโอ้เอ้วมาผสมกับเมือกของกล้วยน้ำว้าใส่เจี่ยกอ (石膏) เพื่อให้โอ้เอ๋ว เกาะตัวเป็นก้อน นำมาใส่น้ำเชื่อมและน้ำแข็งไส กินแก้ร้อนใน และลดการกระหายน้ำ
ชาวภูเก็ตจะรับประทานโอ้เอ๋ว สามแบบ คือ โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดงและเฉาก๊วย (ขาว ดำ แดง) โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดง (ขาว แดง) และ โอ้เอ๋วใส่เฉาก๊วย (ขาว ดำ) บางคนนิยมใส่กล้วยและน้ำหวานด้วย แหล่งขายโอ้เอ๋วในจังหวัดภูเก็ตที่สำคัญคือ โรงหนังสยามเก่า และซอยหล่อโรงหรือตลาดฉำฉา ส่วนชาวตรังจะรับประทานโอ้เอ๋วกับมะนาว และน้ำผึ้ง เช่นเดียวกันกับชาวไต้หวัน
ประวัติ
โอ้เอ๋ว มีที่มาจากทางปีนัง ประเทศมาเลเซีย คนขายโอ้เอ๋วเจ้าแรกในภูเก็ตชื่อ แปะเอ๊ง เป็นคนจีน ขายอยู่ในตรอกสุ่นอุทิศ หรือตรอกแปะหล่าวหนั่ว(流瀾伯巷,แปะหล่าวหนั่ว) ปัจจุบันแปะเอ๊งเสียชีวิตแล้ว แต่ก็มีคนสืบทอด ต่อมาขายอยู่ที่เดิม
ในบางที่มีคนกล่าวว่า ของหวานชนิดนี้ ที่ปีนังเรียกว่า บุนทาวบี้แต่มาขายที่ภูเก็ตไม่มีคนเรียกชื่อนี้ วันหนึ่งมีคนลิ้นไก่สั้นพูดไม่ชัดมากินโอ้เอ๋ว แปะเอ๊งถามว่า “โฮเหลี่ยวโบ๋” (好料無？) หมายความว่า "ดีไหม รสชาติดีไหม "คนลิ้นไก่สั้นตอบว่า “โอ๊เอี่ยว” คือ โฮเหลี่ยว ซึ่งหมายถึง ดี โอ๊เอี่ยวที่คนลิ้นไก่สั้นพูดก็เพี้ยนมาเป็น “โอ้เอ๋ว” และเป็นชื่อเรียกของหวานชนิดนี้ที่ภูเก็ตตลอดมา
อันที่จริง  โอ้เอ๋ว  เพี้ยนมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน โอ้-เกี้ยว (薁蕘;ò-giô) เป็นชื่อของหวานที่ทำจากเมือกผลไม้ชนิดหนึ่งเรียกว่า อ้ายอวี้ (愛玉) ในมณฑลฮกเกี้ยนและไต้หวัน เป็นที่นิยมในรับประทานในช่วงฤดูร้อน และเผยแพร่เข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยชาวจีนอพยพที่มาทำงานในสมัย เป็นผู้นำพาเผยแพร่
ส่วนผสมโอ้เอ๋ว
โอ้เอ๋ว มีลักษณะเป็นวุ้นใส ไม่มีสีนั้นทำมาจากกล้วยน้ำว้าสุก เมล็ดสมุนไพรจีน เรียกว่า อ้ายยวี่ มีฤทธิ์เย็น แก้ร้อนในได้และน้ำด่าง นำกล้วยมาต้มแล้วบดให้เนื้อละเอียด นำเมล็ดสมุนไพรมาต้มกับน้ำด่าง ตั้งทิ้งไว้สักพัก แล้วผสมกับกล้วยน้ำว้าบดตั้งไฟให้เดือดทิ้งไว้แล้วกรองเอากากออก น้ำที่ได้จะค่อยๆแข็งเป็นวุ้น
วายุภักษ์
วายุภักษ์ เป็นตัวละครยักษ์ ในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นเจ้าเมืองวิเชียรที่เนินเขาจักรวาล ในตอน ศึกวายุภักษ์ ได้จับตัวพระราม พระลักษมณ์ ไปแต่สุครีพและหนุมานตามไปชิงตัวคืน วายุภักษ์ถูกนิลพัทกับองคตตัดหัวขาด
ลักษณะภายนอกของ วายุภักษ์นั้น คือ มีกายเป็นสีเขียวแก่ มี 1 หน้า 2 มือ มีกายและหน้าเป็นอสูรเท้าและหางท่อนเอวเหมือนนกอินทรี ปีกแขนทั้งสองมีครีบดังพญาครุฑ บิดาเป็นยักษ์ และ มารดาเป็นนก ครองเมืองมหาวิเชียรธานี
แบบจำลองเชิงคลื่น
แบบจำลองอะตอมเชิงคลื่น หรือเรียกอีกอย่างว่าแบบจำลองอะตอมแบบกลุ่มหมอก ได้มาจากสมมติฐานและการทดลองซ้ำ ๆ เพราะอะตอมเป็นสิ่งที่เล็ก ๆ มาก ๆ สิ่งก็ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน เมื่อนักวิทยาศาตร์ได้ค้นคว้าหาข้อมูลใหม่ ๆ มาก็นำมาประยุกต์ และใช้อธิบายแบบจำลองอะตอม ซึ่งแบบจำลองอะตอมแบบกลุ่มหมอกนี้เป็นแบบจำลองอะตอมที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุด และคนส่วนใหญ่ก็เชื่อถือจนถึงปัจจุบัน
กมลวรรณ บัวแย้ม
กมลวรรณ บัวแย้ม (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 – ) เป็นนักเทนนิสชาวไทย
เธอมีอันดับสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิงระดับสูง โดยอยู่อันดับ 343 ในประเภทเดี่ยว (ทำได้ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) และอันดับ 310 ในประเภทคู่ (ตั้งวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560)
อาชีพ
กมลวรรณเปิดตัวในการแข่งดับเบิลยูทีเอ ทัวร์ ในรายการพีทีที พัทยา โอเพ่น 2015 ในการจับคู่กับลักษิกา คำขำ
เจ้าชายวูนา ตากีตากีมาโลฮี
เจ้าชายเซียโอซี วูนา ตากีตากีมาโลฮี (ประมาณปี 1844 – มกราคม 1862) เป็นเจ้าชายแห่งตองงา พระองค์ทรงพระราชสมภพในช่วงประมาณปี 1884 และเป็นพระราชโอรสตามกฎหมายที่มีพระชนม์ชีพเพียงพระองค์เดียวของสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู พระองค์มีพระเชษฐาคือเจ้าชายตูอูกีเตา ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี 1842 เมื่อมีพระชนมายุ 4 พรรษา พระนามของพระองค์ เซียโอซี หรือ จอร์จ เป็นการตั้งตามพระราชบิดา ที่ตั้งพระนามเพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ขณะที่พระราชมารดาของพระองค์ตั้งพระนามว่า ซาโลเต หรือ ชาร์ล็อต ตามสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อต ส่วนพระพี่น้องต่างพระมารดาของเจ้าชายวูนาอันได้แก่ เตวิตา อูงา และซาโลเต มาฟีเลโอ ปีโลเลวู ได้ถูกบอกตัดขาดจากพระราชบิดาของพระองค์ให้เป็นโอรสนอกกฎหมาย พร้อม ๆ ไปกับพระมารดาของพระพี่น้องดังกล่าว เนื่องจากมีสถานะเป็นมเหสีรอง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังจากที่พระราชบิดาอภิเษกสมรสตามประเพณีคริสต์กับพระราชมารดาของเจ้าชายวูนา ซึ่งพระราชมารดาของพระองค์เคยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเลาฟีลีโตงา ตูอิโตงาพระองค์สุดท้าย นอกจากนี้พระมารดาของพระอัยยิกาของพระองค์ยังเคยมีสถานะสูงถึงตูอีโตงาเฟฟีเน
เมื่อมีพระชนมายุได้ 17 ถึง 18 พรรษา เจ้าชายวูนาสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนมกราคม 1862 ไม่ได้อภิเษกสมรส ส่งผลให้พระราชบิดาไร้รัชทายาท การสิ้นพระชนม์ของพระองค์สร้างความโศกเศร้าให้กับพระชาชนตองงา โดยในพิธีพระศพ พระมหากษัตริย์ได้อนุญาตให้รื้อฟื้น ตูกูโอโฟ ซึ่งเป็นพิธีกรรมดั้งเดิมที่จะมีการมอบเสื่อและอาหารให้กับผู้วายชนม์ การกระทำดังกล่าวทำให้ผู้รับผิดชอบพิธีอย่างวิลเลียม จอร์จ ริชาร์ด สเตฟินสัน ตำหนิพระมหากษัตริย์อย่างเปิดเผยและอบรมผู้เข้าร่วมพิธีชาวพื้นเมือง อันนำไปสู่ความแตกแยกระหว่างพระมหากษัตริย์กับเวสเลยันเชิร์ช ลำดับการสืบสันตติวงศ์ว่างลงเป็นระยะเวลา 13 ปี จนกระทั่งมีการสถาปนารัฐธรรมนูญตองงาฉบับแรกขึ้นในปี 1875 ซึ่งทำให้สถานะของพระพี่น้องของเจ้าชายวูนาเป็นพระโอรสและธิดาตามกฎหมาย เจ้าชายเตวิตา อูงา พระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์จึงขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารตองงา ทว่าสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระราชโอรสและพระราชนัดดาทั้งหมด ทำให้พระราชปนัดดาเป็นผู้สืบราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2
อันดับขิง
อันดับขิง หรือ Zingiberales เป็นอันดับของพืชมีดอก เป็นอันดับที่มีสมาชิกเป็นพืชที่รู้จักกันดีหลายชนิด เช่น ขิง ข่า ขมิ้น กระวาน กล้วย สาคู เฮลิโคเนีย
การจัดจำแนก
ในระบบ Cronquist จัดให้อันดับนี้มีสมาชิก 8 วงศ์ อยู่ในชั้นย่อย Zingiberidae ในชั้น Liliopsida ซึ่งเป็นชั้นของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ระบบ APG III จัดให้อันดับนี้อยู่ในเคลด คอมเมลินิด ในกลุ่มพืชใบเลี้ยงเดี่ยว:
อาจยังไม่สาย
อาจยังไม่สาย เป็นสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดแรกของ สควีซ แอนิมอล วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ภายใต้สังกัดสไปซีดิสก์ โดยมี "โต้ง-มณเฑียร แก้วกำเนิด" หรือ Save Da Last Piece มือกีตาร์วงพีโอพี มาเป็นโปรดิวเซอร์ในอัลบั้มชุดนี้
Junjo Romantica
Junjo Romantica เป็นซีรีส์การ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็นไอที่เขียนโดยชุนงิคุ นากามูระ
เรื่องย่อ
มิซากิ เด็กผู้ชายแสนธรรมดาคนนึงผู้ไม่เคยมีความรัก และแน่นอนไม่เคยมีแฟน โชคชะตาชักพาทำให้เค้าต้องมาติวหนังสือเพื่อเตรียมสอบเอนทรานซ์กับ อุซามิ อากิฮิโกะ เพื่อนพี่ชายซะนี่ แต่ทว่าเพื่อนพี่ชายคนนี้กลับเป็นโฮโมนะซื แถมยังแอบชอบพี่ชายของมิซากิอีกด้วย นอกนั้นไม่พออุซะมินั้นยังเป็น จอมบงการ แถมเอาแต่ใจตัวเองสุด ๆ ชีวิตของมิซากิจะเป็นยังไงต่อละเนี่ย
ริการ์โด กาบริเอล อัลบาเรซ
รีการ์โด กาเบรียล อัลบาเรซ (Ricardo Gabriel Álvarez) เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาว อาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ ในพรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวจาก สโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลาน ในเซเรียอา ประเทศอิตาลีและ ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในชุดปัจจุบัน โดยเขาเล่นในตำแหน่งกองกลาง แนวรุก
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
เบอร์นาร์ด ลี
เบอร์นาร์ด ลี (Bernard Lee) เป็นนักแสดงชื่อดังชาวอังกฤษคนหนึ่ง โด่งดังจากบท "เอ็ม" จากเรื่องเจมส์ บอนด์
ประวัติ
เบอร์นาร์ด ลี เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1908 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เริ่มเข้าวงการบันเทิงครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1930 แต่เขาเริ่มประสบความสำเร็จในวงการนี้ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงต่อมา บทบาทที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเขาคือบท เอ็ม หรือ พลเรือเอก เซอร์ ไมลส์ เมสเซอร์วี (Admiral Sir Miles Messervy) ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เดอะซี่รี่ส์ ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดัคชั่น (EON Productions) จัดทำขึ้น เป็นจำนวน 11 เรื่องแรก จาก 20 เรื่อง ที่เอ็มปรากฏตัว
เบอร์นาร์ด ลี ป่วยเป็นโรคมะเร็งในช่องท้องจนเสียชีวิตในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1981 ขณะอายุ 73 ปี ในขณะที่กำลังเตรียมการผลิตภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่อง เจาะดวงตาเพชฌฆาต (For Your Eyes Only) ทำให้ในภาคนี้ไม่มีเอ็มปากฎตัว เนื่องจากหาคนจะมารับบทเอ็มคนใหม่ไม่ทัน
เทียม โชควัฒนา
ดร.เทียม โชควัฒนา ผู้ก่อตั้งและวางรากฐานกิจการในเครือสหพัฒน์ ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องอุปโภคและบริโภคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายใต้ชื่อการค้า บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) (SAHA PATHANAPIBUL PUBLIC COMPANY LIMITED''' ชื่อย่อ:SPC)
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2459 ปีมังกร (นับตามปฏิทินจีน) ชื่อเดิมคือ เฮงเทียม แซ่ลี้ เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวนทั้งสิ้น 8 คน ของนายฮกเปี้ยว แซ่ลี้ และ นางสอน แซ่ลี้ บิดาเป็นชาว จีนโพ้นทะเลมาจากตำบลเตี๋ยชู้เลี้ยว อำเภอโผวเล้ง มณฑลแต้จิ๋ว ส่วนมารดานั้นเป็นลูกจีนซึ่งเกิดในเมืองไทย สมรสเมื่อตอนอายุ 17 ปี กับ นางสายพิณ โชควัฒนา มีบุตร-ธิดา ด้วยกันทั้งสิ้น 8 คน เป็นชาย 6 คน หญิง 2 คน คือ คุณบุญเอก คุณบุญปกรณ์ คุณบุณยสิทธิ คุณศิริยล คุณศิรินา คุณณรงค์ คุณบุญชัย คุณบุญเกียรติ โชควัฒนา
เริ่มการศึกษา ครั้งแรกที่โรงเรียนเผยอิง ถนนทรงวาด จนกระทั่งอายุ 15 ปี ก่อนตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนมาเป็นคนงานในร้านขายของชำของที่บ้าน และเมื่อเริ่มมีโอกาสก็ได้ไปเรียนภาคค่ำซึ่งคล้ายกับโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่
ประวัติการค้า
ปี พ.ศ. 2474 ขณะนั้นอายุได้ประมาณ 15 ปี โดยเริ่มงานครั้งแรกด้วยการเป็นพนักงานในร้าน"เปียวฮะ"ของบิดาและอาๆ ซึ่งเป็นร้านค้าที่ทำการจำหน่ายสินค้าประเภท นม น้ำตาล แป้งหมี่ น้ำมัน ฯลฯ ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสินค้าที่ไทยต้องสั่งนำเข้ามาจากต่างประเทศ และไปเรียนภาคค่ำซึ่งคล้ายกับโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่ การค้าในยุคแรกของร้านค้าส่งเปียวฮะต้องติดต่อสั่งซื้อสินค้า จากบริษัทต่างชาติ อาทิเช่น บอร์เนียว มิตซุย แองโกล-ไทย ฯลฯ หรือไม่ก็ต้อง ติดต่อกันระหว่างร้านค้าแถวตลาดทรงวาดที่หนึ่งที่สั่งสินค้าเข้ามาจำหน่าย จาก สิงคโปร์ ฮ่องกง มาเก๊าแล้วนำสินค้าเหล่านั้นมาเปิดบัญชีให้กับลูกค้ารายย่อยอีกต่อหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2484 บิดาได้แยกกิจการจากพวกอาๆ ออกมาตั้งร้าน “เฮียบฮะ” ในช่วงนี้คุณเทียมได้รับหน้าที่เป็นพนักงานติดต่อซื้อขาย และมีโอกาสได้รับทราบบัญชีและงบดุลของร้าน ในปี พ.ศ. 2485 หลังจากตั้งร้านเฮียบฮะ มาได้ 6 เดือน ก็ได้เสนอให้พี่น้องเปลี่ยนแนวทางในการทำธุรกิจ จากการขายแต่ขอหนักๆอย่างเช่น น้ำตาลที่ให้กำไรน้อย น้ำตาล 1 กระสอบ หนัก 100 กิโลกรัม ขายได้แค่ 20 สตางค์ มาเป็นการขายเสื้อกล้าม สามารถใช้มือหิ้วได้ข้างละ 10 โหล ซึ่งได้กำไร 1.50 บาท แต่บิดาไม่เห็นด้วย จากนั้นจึงตัดสินใจออกมาตั้งบริษัทของตัวเอง ที่ใช้ชื่อจีนว่า เฮียบ เซ่ง เซียง ด้วยเงินทุน 10,000 บาท ซึ่งเริ่มต้นโดยการสั่งซื้อสินค้าจากฮ่องกงมาขาย
ในปี พ.ศ. 2489 ได้เดินทางออกไปติดต่อนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศมาขายเอง ได้มีการโฆษณาสินค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 เฮียบ เซ่ง เซียง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท โดยนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคนานาชนิด มาจำหน่ายในต้นทศวรรษ 2500 บริษัทฯได้เริ่มติดต่อกับบริษัทไลอ้อน ประเทศญี่ปุ่นโดยสั่งสินค้าแชมพู ยาสีฟัน และผงซักฟอกมาขาย และได้เปิดบริษัทใหม่สำหรับขายเครื่องสำอางแม็คแฟคเตอร์ ธุรกิจเครื่องสำอางในรูปแบบเคาเตอร์มีพนักงานขายหญิง หรือที่เรียกว่า “B.A.” ย่อมาจาก “Beauty Advisor” ประจำ ณ เคาเตอร์ เป็นผู้แนะนำการใช้สินค้าเครื่องสำอางในการแต่งหน้า ซึ่งถือว่าเป็นสินค้าค่อนข้างใหม่สำหรับคนไทยในยุคนั้น
เริ่มต้นสั่งเครื่องจักรเข้ามาบรรจุแชมพู ต่อมาเริ่มตั้งโรงงานผลิตสินค้าต่างๆ เช่น ถุงเท้า รองเท้า ผงซักฟอก เครื่องสำอาง ปี พ.ศ. 2515 ได้จัดตั้งบริษัทโฮลดิ้ง “บริษัท สหพัฒนา อินเวสเมนท์” เพื่อดูแลและวางแผนการลงทุนของเครือสหพัฒนฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับโรงงาน ได้จัดซื้อพื้นที่ในภาคตะวันออกใกล้ทะเล สร้างเป็นสวนอุตสาหกรรมซึ่งซึ่งปัจจุบันเจริญเติบโตเป็นที่รู้จักของบรรดานักอุตสาหกรรมเป็นอย่างดีว่า เป็นทั้งแหล่งอุตสาหกรรมที่ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคนานาชนิด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศต่าง ๆ ดังนี้
Cosmognathia
Cosmognathia เป็นสกุลของwormsที่อยู่ในวงศ์ Pterognathiidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลียตอนเหนือ
ซุนลอง
ซุนลอง (孫朗) ในภาษาจีนฮกเกี้ยน หรือ ซุนหล่าง ในภาษาจีนกลาง. เป็นบุตรชายของขุนศึก ซุนเกี๋ยน ผู้มีชีวิตระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก. เขาเป็นน้องชายต่างมารดาของ ซุนกวน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ง่อก๊ก ใน ยุคสามก๊ก.
ความโชคร้ายของซุนลองเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ค.ศ. 222 ไม่นานหลังจากที่ซุนกวนมีชัยชนะเหนือ เล่าปี่ ใน ยุทธการที่อิเหลง. จักรพรรดิแห่ง วุยก๊ก โจผี, มีพระบัญชาให้เคลื่อนทัพเป็น 3 ทางเพื่อโจมตีง่อก๊ก. ทางหนึ่งนำโดย โจฮิว ซึ่งนำกองทัพของเขามายัง ตงเค้า ที่ป้องกันโดย ลิห้อม หนึ่งในขุนพลผู้ร่วมก่อตั้งง่อก๊กโดยซุนลองเป็นขุนพลภายใต้การบังคับบัญชาของลิห้อม. อย่างไรก็ตามในช่วงต้นของสงคราม,ซุนลองได้ก่ออุบัติเหตุขึ้นเมื่อเผาค่ายของตนเอง, ทำลายเสบียงของกองทัพจำนวนมหาศาล.
ถึงแม้กองทัพง่อจะได้ชัยชนะแต่ซุนลองก็ถูกถอดออกจากตำแหน่งในกองทัพ, ถูกขับออกจากตระกูลซุน ถูกบังคับให้เปลี่ยนชื่อเป็น เต็งลอง และถูกคุมขังอยู่ภายในบ้าน
ซาราห์ เรนส์เฟิร์ด
ซาราห์ เรนส์เฟิร์ด (Sarah Rainsford) เป็นนักข่าวและผู้สื่อข่าวต่างประเทศของบีบีซีนิวส์ประจำภาคพื้นประเทศรัสเซีย และมีประสบการณ์รายงานข่าวให้กับบีบีซีจากสเปน, ตุรกี, คิวบา, อัฟกานิสถาน และ อิรัก เธอทำงานให้กับบีบีซีตั้งแต่ปี 1999
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
เรนส์เฟิร์ดเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาในบริทิชมิดแลนดส์ จบการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ เชี่ยวชาญเฉพาะภาษาฝรั่งเศสกับภาษารัสเซีย จากวิทยาลัยฟิตซ์วิลเลียม มหาสิทยาลัยเคมบริดจ์ และระหว่างศึกษาเคยอาศัยที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอยู่หนึ่งปี
ถูกขับจากรัสเซีย
เรนส์เฟิร์ดได้รับแจ้งจากรัฐบาลรัสเซียในช่วงกลางเดือนสิงหาคม 2021 ว่าเธอไม่สามารถต่อวีซาของเธอได้ ซึ่งหมายความว่าเธอจะถูกขับออกจากประเทศ ทั้งหมดเป็นการตอบโต้ต่อสหราชอาณาจักรจากการรายงานข่าวเกี่ยวกับรัสเซียของเธอ
ทิม เดวี ผู้อำนวยการใหญ่ของบีบีซีระบุว่า "การขับซาราห์ เรนส์เฟิร์ดออกจากประเทศ[รัสเซีย]เป็นการโจมตีเสรีภาพสื่อโดยตรง ซึ่งเราของประณามการกระทำนี้อย่างเปิดเผย ซาราห์เป็นนักข่าวที่พิเศษและไม่เกรงกลัวภัยใด ๆ เธอสามารถพูดภาษารัสเซียได้อย่างคล่องแคล่วและให้ข้อมูลรายงานที่มีรายงะเอียดจากรัสเซียและอดีตสหภาพโซเวียต [...] เราขอเรียกร้องมห้ทาวการรัสเซียพิจารณาการตัดสินใจนี้ใหม่ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะยังคงรายงานข่าวจากรัสเซียโดยอิสระและไม่เอนเอียง"
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 1 สมัย เป็นบุตรสาวคนโตของ เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีต ส.ส.อุดรธานี 7 สมัย
ประวัติ
นางสาวธิรดา สนิทวงศ์ชัย เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2508 ที่อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรของเฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย กับนางบังอร สนิทวงศ์ชัย นางสาวธิรดาจบการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการตลาด จากมหาวิทยาลัยเกริก
นางสาวธิรดา ถึงแก่อนิจกรรมที่โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากมีอาการอ่อนเพลีย เข้ารับการรักษาและอาการทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว จนต้องเข้ารับการรักษาในห้องไอ.ซี.ยู. ก่อนหน้านั้นน้องชายของเธอเปิดเผยว่าเธอป่วยด้วยโรคมะเร็ง
การทำงาน
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี แทนนายอรรถพล สนิทวงศ์ชัย น้องชาย ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกจากตึกสูง เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยเธอลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคไทยรักไทยเช่นเดียวกับบิดา และน้องชาย ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 และการเลือกตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 แต่ศาลมีคำพิพากษาให้เลือกตั้งเป็นโมฆะ
นางสาวธิรดา มีประสบการณ์ทางการเมือง เป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ประชา มาลีนนท์) ผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการกระทรวงคมนาคม และกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย คือ
พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ (กุหลาบ พุทฺธโชติ)
พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ (หลวงพ่อกุหลาบ พุทฺธโชติ) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางเป้ง และอดีตเจ้าคณะอำเภอศรีราชา ท่านเป็นเกจิดังของตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ท่านพัฒนาวัดบางเป้งจนมีความรุ่งเรือง ท่านเป็นพระที่มีเมตตาสูง ใครมาขอความช่วยเหลือจากท่านท่านก็ช่วยเหลือมิไม่ได้ขาด ท่านเป็นพระเกจิที่ชาวบางแสนให้ความเคารพอย่างมาก และท่านยังให้ความสำคัญของการศึกษาท่านได้สร้างโรงเรียนวัดบางเป้ง (กุหลาบราษฎร์อำนวยวิทย์) ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 เป็นต้น
ประวัติและสถานะเดิม
พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ ท่านมีนามเดิมว่า " กุหลาบ " นามสกุล " อุ่นจิตร " เกิดเมื่อวันอังคาร ขึ้น 9 ค่ำ เดือนยี่ ตรงกับวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2431 บิดาชื่อ นายช้วน มารดาชื่อ นางเจียก อุ่นจิตร ท่านเกิด ณ หมู่ที่ 1 บ้านตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี (บริเวณสถานีดับเพลิง ตำบลแสนสุข) ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดาจำนวน 5 คน หลวงพ่อกุหลาบเป็นบุตรคนสุดท้อง ดังนี้
อุปสมบท
หลวงพ่อกุหลาบ เมื่ออายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ ท่านได้อุปสมบท เมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2451 ณ พัทธสีมาวัดบางเป้ง ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี โดยมี
หลวงพ่อบริจาคที่ดินส่วนตัวเพื่อสาธารณะกุศล
“ข้อมูลเพิ่มเติม คณะกรรมการดังกล่าวได้ดำเนินการจัดซื้อที่ดิน เพื่อย้ายโรงเรียนไปสร้าง ณ ที่แห่งใหม่ อยู่ห่างจากที่เดิมประมาณ 800 เมตร อยู่ติดกับอาณาเขตวัดบางเป้งเป็นเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา ท่านพระครูพรหมจริยาธิมุตติ์(หลวงพ่อกุหลาบ หรือ อาจารย์หลาบ) เจ้าอาวาสวัดบางเป้งในขณะนั้น มอบที่ดินส่วนตัวอีกจำนวน 9 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา ซึ่งจำนวนที่ดินทั้งหมดก็ยังไม่พอสร้างโรงเรียนได้ท่านพระครูพรหมจริยาธิมุตติ์ จึงอนุญาตให้ใช้ที่ธรณีสงฆ์ของวัดบางเป้งอีก 4 ไร่ 24 ตารางวา รวมเป็น 21 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา” (รวมที่ดิน 3 แปลง เป็นเงินประมาณ 2,600,000 บาทเศษ)
Spadella
Spadella เป็นสกุลของwormsที่อยู่ในวงศ์ Spadellidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป อเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ไอทีวีทู
ไอทีวีทู (ITV2) เป็นช่องโทรทัศน์ของสหราชอาณาจักร เจ้าของโดยไอทีวีดิจิตอลแชนแนลส์ เป็นส่วนหนึ่งของไอทีวีพีแอลซี เริ่มออกอากาศวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1998 เป็นเวลาหลายปีก็มีผู้ชมที่ใหญ่ที่สุดหลังจากที่มีห้าสถานีอนาล็อกภาคพื้นดิน ในขณะนี้จัดเริ่มออกอากาศสถานีพี่น้องคือไอทีวีทรี
แม่น้ำทามะ
แม่น้ำทามะ เป็นแม่น้ำสายหลักในจังหวัดยามานาชิ จังหวัดคานางาวะ และโตเกียว บนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น รัฐบาลญี่ปุ่นได้ประกาศให้เป็น Class 1 river อย่างเป็นทางการ
แม่น้ำทามะมีความยาวทั้งสิ้น 138 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 1,240 ตารางกิโลเมตร
แม่น้ำทามะไหลผ่านกรุงโตเกียวโดยเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตระหว่างโตเกียวและคานางาวะ ริมฝั่งแม่น้ำในเขตเมืองเต็มไปด้วยสวนสาธารณะและสนามกีฬา ทำให้แม่น้ำสายนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับปิกนิก
เส้นทางการไหลของแม่น้ำ
แม่น้ำทามะมีต้นกำเนิดจากภูเขาคาซาโดริในเมืองโคชู จังหวัดยามานาชิ ไหลไปทางทิศตะวันออกสู่ด้านตะวันตกของกรุงโตเกียวที่เป็นพื้นที่ภูเขา ซึ่งมีเขื่อนโอโงจิกั้นแม่น้ำไว้ ทำให้เกิดเป็นทะเลสาบโอกูตามะ แล้วไหลต่อไปทางทิศตะวันออกผ่านอุทยานแห่งชาติ Chichibu Tama Kai ไปสู่เมืองโอเมะในโตเกียว
สนธิสัญญาการค้าอาวุธ
สนธิสัญญาการค้าอาวุธ เป็นสนธิสัญญาพหุภาคีซึ่งกำกับการค้าอาวุธธรรมดา (conventional weapon) ระหว่างประเทศ การค้าอาวุธระหว่างประเทศนั้นประมาณกันว่ามีมูลค่า 70,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี
สนธิสัญญาดังกล่าวมีการเจรจาในการประชุมทั่วโลกภายใต้การสนับสนุนของสหประชาชาติตั้งแต่วันที่ 2-27 กรกฎาคม 2555 ในนครนิวยอร์ก เนื่องจากยังไม่สามารถบรรลุความตกลงในขั้นสุดท้ายได้ในขณะนั้น จึงมีกำหนดจัดการประชุมใหม่ในวันที่ 18-28 มีนาคม 2556 วันที่ 2 เมษายน 2556 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติมีมติเห็นชอบสนธิสัญญาดังกล่าว
Spike directivity
Spike directivity เป็นเวกเตอร์ที่กำหนดความเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นของประจุไฟฟ้าแบบชั่วครู่ (transient charge density) ที่เกิดเมื่อศักยะงานในเซลล์ประสาทกำลังแพร่กระจาย คือ แบบจำลองการแพร่กระจายแบบเอกรูปของศักยะงานที่คล้ายกับสัญญาณดิจิทัล ดูเหมือนจะไม่เข้ากับข้อมูลทางการทดลอง นักสรีรวิทยาไฟฟ้าได้แสดงแล้วว่า รูปร่างของศักยะงานสามารถเปลี่ยนไปได้ตามเวลา เช่น งานศึกษาปี 2554 แสดงว่า ศักยะงานในนิวรอนอาจเปลี่ยนรูปคลื่นเมื่อวิ่งไปตามแอกซอนหรือเดนไดรต์ เพราะรูปร่างของนิวรอน เพราะการเปลี่ยนแปลงของการนำไอออนเฉพาะที่ ๆ และเพราะคุณสมบัติ/เหตุการณ์ทางชีวกายภาพอื่น ๆ รวมทั้งการปล่อยสารสื่อประสาท
ชูกัน กุลวงษา
นายชูกัน กุลวงษา (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2500) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัด พรรคเพื่อไทย ในปี พ.ศ. 2561 ย้ายเข้าสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันได้ย้ายเข้าสังกัด พรรคภูมิใจไทย และดำรงตำแหน่ง รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม และปัจจุบันได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 4 จาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
ประวัติ
ชูกัน กุลวงษา เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายเกาะ และนางชาลี กุลวงษา มีพี่น้อง 4 คน สมรสกับนางหัน มีบุตร 3 คน
งานการเมือง
เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองจากตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบล สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด และเลขานุการสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม ตามลำดับ
ต่อมา พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนมเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง โดยเอาชนะนายอลงกต มณีกาศ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน นายชูกันเป็นที่รู้จักในนาม"นักการเมืองคนยาก"
ใน พ.ศ. 2561 ชูกันได้ย้ายจากพรรคเพื่อไทยมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ใน พ.ศ. 2566 ชูกันได้ย้ายจากพลังประชารัฐมาสังกัด พรรคภูมิใจไทย เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 และได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 4
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ชูกัน กุลวงษา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
อัลเกไมส์เบือร์แกร์ลิชส์เกเซทซ์บุค
อัลเกไมส์เบือร์แกร์ลิชส์เกเซทซ์บุค (Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch); ย่อ: อาเบเกเบ (ABGB) หรือ ประมวลกฎหมายแพ่งออสเตรีย เป็นประมวลกฎหมายแพ่งของประเทศออสเตรียซึ่งประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1881 (พ.ศ. 2424) อันเป็นเวลากว่าสี่สิบปีให้หลังนับแต่การร่าง กรรมการร่างคนสำคัญได้แก่ คาร์ล อันโทน ไฟรแฮร์ ฟอน มาร์ทือนือ (Karl Anton Freiherr von Martini) และ ฟรันซ์ ฟอน ไซแลร์ (Franz von Zeiller)
โครงสร้างของอัลเกไมส์เบือร์แกร์ลิชส์เกเซทซ์บุคประกอบด้วยบทบัญญัติจำนวนสามบรรพ ตามวิธีการจัดหมวดหมู่แบบบกฎหมายโรมัน ได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และทำหน้าที่เป็นกฎหมายแพ่งขั้นพื้นฐานของประเทศออสเตรียตราบทุกวันนี้
เอเรกิออน
เอเรกิออน (Eregion) คือชื่ออาณาจักรเอลฟ์ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales ชื่อ 'เอเรกิออน' เป็นภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนเรียกว่า ฮอลลิน (Hollin) เนื่องจากบริเวณนั้นมีต้นฮอลลี่อยู่มาก (ereg หมายถึง ต้นฮอลลี่ มีรากศัพท์จากคำว่า EREK- หมายถึงหนามแหลมคม)
อาณาจักรเอเรกิออนก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์ชาวโนลดอร์ หลังจากแผ่นดินเบเลริอันด์ล่มจมลงสู่ใต้สมุทรเมื่อสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง ชาวโนลดอร์ที่หลงเหลือได้เดินทางข้ามเอเรียดอร์ และตั้งอาณาจักรแห่งนี้ขึ้นที่เชิงเทือกเขาฮิธายเกลียร์ ทางฟากตะวันตก ใกล้กับอาณาจักรมอเรียของเหล่าคนแคระ เมืองหลวงของเอเรกิออนชื่อว่า โอสต์-อิน-เอดิล (Ost-in-Edhil) ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งรัตนากร เนื่องจากเป็นแหล่งชุมนุมของช่างอัญมณีฝีมือดีของชาวโนลดอร์จำนวนมาก
ในบันทึกงานประพันธ์ของโทลคีน ไม่มีส่วนใดระบุถึงกษัตริย์หรือผู้นำของชาวเอเรกิออน แต่อาจสันนิษฐานได้ว่า ผู้ปกครองเอเรกิออนน่าจะเป็น กาลาเดรียลกับเคเลบอร์น เนื่องจากกาลาเดรียลเป็นเชื้อพระวงศ์โนลดอร์ชั้นสูงเพียงคนเดียวที่เดินทางกลับมาจากอามันและยังมีชีวิตอยู่ หรือมิฉะนั้นก็อาจเป็น เคเลบริมบอร์ บุตรของคูรูฟิน หลานของเฟอานอร์ ซึ่งได้สืบทอดฝีมือช่างชั้นสูงมาจากเฟอานอร์ด้วย  งานศึกษาวรรณกรรมของโทลคีนทั่วไปเชื่อว่า ผู้ปกครองเอเรกิออนคือ เคเลบริมบอร์
ในยุคที่สอง เซารอนในร่างแปลง 'อันนาทาร์' ได้เข้ามาร่วมสมาคมกับเหล่าช่างแห่งโอสต์-อิน-เอดิล และได้สอนให้พวกเขาสร้าง แหวนแห่งอำนาจ ขึ้น พวกเอลฟ์สร้างแหวนแห่งอำนาจขึ้นครั้งแรกจำนวน 16 วง หลังจากนั้นเซารอนแอบกลับไปยังมอร์ดอร์ และสร้างแหวนเอกธำมรงค์ขึ้นจากไฟใต้พิภพที่โอโรดรูอิน ระหว่างนั้น เคเลบริมบอร์ได้สร้างแหวนแห่งเอลฟ์ ขึ้นอีก 3 วง โดยที่เซารอนไม่ล่วงรู้
สงครามเอเรกิออน
สงครามเอเรกิออนเกิดขึ้นเมื่อเซารอนยกทัพจากมอร์ดอร์มาโจมตีอาณาจักรเอเรกิออนเพื่อแก้แค้นพวกเอลฟ์ แต่ชาวเอเรกิออนล้วนเป็นช่างฝีมือ ไม่ใช่นักรบ พวกเขาจึงอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่ คนแคระแห่งคาซัดดูมส่งทัพมาช่วยเหลือ แต่ก็ถูกเซารอนตีโต้อย่างหนักจนต้องถอยทัพกลับไปและปิดประตูตะวันตกเสีย
ทัพเอลฟ์ของกษัตริย์กิล-กาลัดจากลินดอน ส่งมาช่วย โดยมีเอลรอนด์ เป็นผู้นำทัพ แต่ไม่สามารถตีฝ่าวงล้อมทัพของมอร์ดอร์เข้าไปได้ จนเมื่อเคเลบอร์นนำชาวเอเรกิออนตีฝ่าออกมา เอลรอนด์จึงพาผู้คนทั้งหมดหนีไปยังหุบเขาอิมลาดริส ตั้งหลักป้องกันตัวอยู่ที่นั่นโดยทัพมอร์ดอร์ไม่สามารถบุกเข้าไปได้
เคเลบริมบอร์เสียชีวิตในการศึกครั้งนี้ เมื่อทัพหนุนของเซารอนยกตามขึ้นมา ทัพมนุษย์ชาวนูเมนอร์ก็ยกมาช่วย โดยเดินทางขึ้นมาจากทางใต้ ตีกระหนาบทัพมอร์ดอร์โดยมีทัพของเอลรอนด์ตีกระหนาบทางด้านเหนือ ทำให้เซารอนพ่ายแพ้ในสงครามคราวนี้ แต่เมืองเอเรกิออนก็เสียหายหนักจนไม่สามารถฟื้นฟูได้อีกแล้ว
ชาวโนลดอร์ในเอเรกิออนแยกย้ายกันไปลี้ภัยอยู่ที่ลินดอน ที่อิมลาดริส (ริเวนเดลล์) และที่ลอธลอริเอน
สมเด็จพระจักรพรรดิฮัยเลอ ซึลลาเซที่ 1
สมเด็จพระจักรพรรดิฮัยเลอ ซึลลาเซที่ 1 (กีแอซ: ቀዳማዊ ኀይለ ሥላሴ ; การถอดเป็นอักษรโรมัน: Qädamawi Häylä Səllasé ;พระนามเดิม ทาฟารี มาโคนเนน; 23 กรกฎาคม 1892 - 27 สิงหาคม 1975) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย ครองราชย์ตั้งแต่ปี 1930 และสละราชสมบัติในปี 1974 และทรงเคยดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ก่อนขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ปี 1916 พระองค์เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของเอธิโอเปีย และเป็นสมาชิกในราชวงศ์โซโลมอนซึ่งสืบทอดเชื้อสายมาจากเมเนลิคที่หนึ่ง
พระองค์มีความพยายามในการพัฒนาเอธิโอเปียให้ทันสมัยผ่านการปฏิรูปทางการเมืองและสังคม รวมถึงร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศและยกเลิกทาส รวมถึงเป็นผู้บัญชาการการรบในสงครามกับอิตาลีครั้งที่สองซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ ขณะประเทศอยู่ภายใต้ปกครองของอิตาลีพระองค์ทรงลี้ภัยอยู่ในอังกฤษก่อนจะเสด็จกลับเอธิโอเปียในปี 1941 หลังอังกฤษเอาชนะอิตาลีในยุทธการแอฟริกาตะวันออก พระองค์ทรงยุบเลิกสหพันธ์เอธิโอเปียและเอริเทรียซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยสภาของสหประชาชาติในปี 1950 และรวมเอริเทรียเข้าเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศภายใต้การต่อสู้เพื่อกดขี่การพยายามแยกตัวเป็นอิสระ
พระองค์ทรงเป็นผู้มีความสากลนิยมมาก และนำพาเอธิโอเปียเข้าเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ และในปี 1963 ได้นำการจัดตั้งรวมถึงเป็นประธานคนแรกขององค์กรสามัคคีแอฟริกา ซึ่งในปัจจุบันคือสหภาพแอฟริกา พระองค์ทรงถูกล้มราชบัลลังก์ในปีโดยการรัฐประหารของกองทัพภายใต้ชื่อคณะเดร์กในปี 1974 ทรงถูกสำเร็จโทษโดยคณะรัฐประหารและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 1975
แหล่งข้อมูลอื่น
18921975
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 1990)
รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในคริสต์ทศวรรษ 1990
พระราชวุฒาจารย์ (สวัสดิ์ ขนฺติวิริโย)
"พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร" เป็นพระภิกษุฝ่ายวิปัสสนาธุระ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธรรมยุต) อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง) ต.หมากแข้ง อ.เมือง จ.อุดรธานี มีนามเดิม สวัสดิ์ วุฒิเสน เกิดเมื่อ วันที่ 19 พ.ย. 2466 บ้านเลขที่ 5 ม.5 ต.หมูม่น อ.เมือง จ.อุดรธานี ต่อมาอุปสมบท ณ วัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง) เมื่อวันที่ 15 ก.ค. 2486 โดยมี พระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อุ่น ธัมมธโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และ พระครูประสาทคณานุกิจ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และจำพรรษาอยู่ที่วัดโพธิสมภรณ์มา โดยตลอด มุ่งมั่นศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ.2486 สอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท พ.ศ.2509-2517 เป็นพระธรรมทูตสายที่ 5 นอกจากนี้ยังเป็น กรรมการสร้างศาลาการเปรียญ บูรณะพระอุโบสถ และเป็นกรรมการการก่อสร้างพระบรมธาตุธรรมเจดีย์ วัดโพธิสมภรณ์ ต.หมากแข้ง อ.เมืองอุดรธานี
"เจ้าคุณอุดร" ได้รับการยกย่องว่า "เป็นพระเถร ที่เป็นรัตตัญญูที่สุด ในวัดโพธิสมภรณ์" (ผู้รู้จักวันคืนที่ผ่านมายาวนาน) เพราะจำวัดอยู่วัดโพธิสมภรณ์ มาตั้งแต่เป็นสามเณร พ.ศ.2485 จนมรณภาพ พ.ศ.2557 รวมมากกว่า 72 ปี โดยได้ติดตามพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) อดีตเจ้าอาวาส จนกระทั่งท่านมรณภาพ ซึ่งพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) ได้ชื่นชมว่า "เรียบร้อย ขยันทำงาน เรียกง่าย ทำงานดี เป็นพระไม่นิ่งดูดาย การงานรับมอบหมายสำเร็จลุล่วง" พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้กล่าวยกย่อง  "พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร"  ว่า"ท่านเป็นคนใจดี เรียกว่าเลิศทางไม่ดุ ไม่เคยดุใคร ดุคนไม่เป็น"
"พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร" ได้ละสังขารเมื่อวันที่ 7 พ.ค.ที่ 2557 เวลา 19.37 น. ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น หลังจากที่เข้ารับการรักษาอาการอาพาธ สิริอายุ 91 ปี 72 พรรษา
Biphragmosagittidae
Biphragmosagittidae เป็นสกุลของwormsที่อยู่ในวงศ์ Biphragmosagittiformes.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เซเวียร์นายาเซมเลีย
หมู่เกาะเซเวียร์นายาเซมเลีย (Се́верная Земля́, Severnaya Zemlya) เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก ที่จุดพิกัด 79.49665°N, 97.3169°W ในครัสโนยาสค์ไคร ทางตอนเหนือของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย อยู่ระหว่างทะเลแลปทิฟกับทะเลคารา ทางเหนือของคาบสมุทรไตมีร์
หมู่เกาะนี้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1913 บันทึกลงแผนที่ในปี ค.ศ. 1930–32 ทำให้เป็นหมู่เกาะสุดท้ายที่ค้นพบในโลก
วุฒิศักดิ์ ลาภเจริญทรัพย์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ วุฒิศักดิ์ ลาภเจริญทรัพย์ รักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง และประธานกรรมการส่งเสริมกิจการมหาวิทยาลัยรามคำแหง อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง ประธานกรรมการและกรรมการอิสระ บริษัท ชโย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กรรมการอิสระ บริษัท บางกอก โพสต์ จำกัด (มหาชน) ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประวัติ
ผศ.วุฒิศักดิ์ ลาภเจริญทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เป็นชาวตำบลสระกระโจม อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี จบการศึกษา รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา เริ่มรับราชการที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่ปี 2517 เป็นอาจารย์ตรี ปี พ.ศ. 2529 เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ระดับ 6 ปี พ.ศ. 2534 เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ระดับ 7 พ.ศ. 2539 เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ 8 ในปี พ.ศ. 2541-2543 ทำหน้าที่หัวหน้าภาควิชาการปกครอง และในปี 2548-2554 ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่รักษาราชการแทนอธิการบดี โดยสภามหาวิทยาลัยรามคำแหง มีมติแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาราชการแทนอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน 2554 และวันที่ 25 ตุลาคม 2554 โปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม 2554 โดยดำรงตำแหน่งในวาระแรกจนถึงวันที่ 20 ตุลาคม 2558
ต่อมา วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2559 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง อีกสมัย ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม 2559 และดำรงตำแหน่งจนถึงวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2563
ยูกิ คาอิดะ
ยูกิ คาอิดะ เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น บ้านเกิดอยู่ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เกิดวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 กรุ๊ปเลือดเอ มีผลงานเด่นคือ Hunter × Hunter (1999) พากย์เป็น คุราปิก้า, The Prince of Tennis พากย์เป็น ฟูจิ ชูเกะ , Shōnen Onmyōji พากย์เป็น อาเบะ โน มาซาฮิโระ , Hetalia: Axis Powers พากย์เป็น ไชน่า , .hack//Legend of the Twilight พากย์เป็น โออุกะ
สกุลแมงคีมหนวดสามปล้อง
สกุลแมงคีมหนวดสามปล้อง หรือ สกุลด้วงคีมหนวดสามปล้อง เป็นสกุลของแมลงปีกแข็ง ในวงศ์ด้วงคีม (Lucanidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prosopocoilus
มีจุดเด่น คือ มีปลายหนวดเป็นปมประกอบด้วยหนวด 3 ปล้อง ในประเทศไทยพบหลายชนิด อาทิ แมงคีมแดง (Prosopocoilus astacoides), แมงคีมบูด้า (P. buddha), แมงคีมปากคีบ (P. forceps), แมงคีมยีราฟ (P. giraffa) เป็นต้น
กุสตาวู ลีมา
นีวัลดู บาติสตา ลีมา (Nivaldo Batista Lima) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า กุสตาวู ลีมา (Gusttavo Lima) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2532 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวบราซิล มีผลงานเพลงที่รู้จักในประเทศอย่างเพลง Inventor dos Amores และ Cor de Ouro ต่อมามีเพลงที่รู้จักในระดับนานาชาติอย่างเพลง Balada (Tchê Tcherere Tchê Tchê)
ชีวิตในวัยเด็ก
กุสตาวูเป็นลูกชายของอัลซีนูและเซบัสเชียนา ลีมา แม้ว่าเขาจะเกิดในรัฐมีนัสเชไรส์ แต่ก็เติบโตขึ้นมาในเมืองโกยาเนียของรัฐโกยาส ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เขามีอายุเพียง 9 ปี เขาได้เข้าร่วมเป็นนักร้องในคณะนักร้องประสานเสียงและได้รับความสนใจจากการร้องเพลง "แออูอาโมร์" (É o Amor) ซึ่งประพันธ์โดยเซแซ จี กามาร์กู กับลูเซียนู (Zezé di Camargo & Luciano) กุสตาวูกล่าวว่าความบันดาลใจหลักของเขามาจากศิลปินอย่างฌีนูอีแฌนู (Gino & Geno), ชีเตาซิญญูอีโชโรรอ (Chitãozinho & Xororó), บรูนูอีมาโรนี (Bruno & Marrone) และเซแซ จี กามาร์กู
อาชีพทางดนตรี
ใน ค.ศ. 2010 เขาทำสัญญากับค่ายซงลีวรี (Som Livre) และวางจำหน่ายอัลบัม "อิงเวงโตร์ดุสอาโมริส" (Inventor dos Amores) ในรูปแบบซีดีและดีวีดีโดยมียอดขาย 15,000 แผ่น เพลงที่มีชื่อเดียวกับชื่ออัลบัมนี้มีวงดูโอฌอร์ฌีอีมาเตวส์ (Jorge & Mateus) มาร่วมร้องด้วย และสามารถขึ้นสูงถึงอันดับที่ 24 ในการจัดอันดับความนิยมของบิลล์บอร์ดบราซิล จากความสำเร็จในจุดเริ่มต้นนี้ เขาได้ปล่อยซิงเกิล "โกร์จีโอรู" (Cor de Ouro) ออกมา ซึ่งก็ขึ้นสูงถึงอันดับที่ 21 ในบราซิล
ใน ค.ศ. 2011 กุสตาวูวางจำหน่ายซีดีและดีวีดีของอัลบัม "กุสตาวูลีมาอีโวเซ" (Gusttavo Lima e Você) ซึ่งเป็นบันทึกการแสดงสดที่เมืองปาตุสจีมีนัสเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ในช่วงเทศกาลดนตรีเฟนามิลยูซึ่งมีผู้ชมประมาณ 6,000,000 คน อัลบัมนี้ได้รับความนิยมอย่างสูง โดยขึ้นสู่อันดับที่ 7 และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาว (มียอดจำหน่ายเกินหนึ่งล้านแผ่น)
สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์
สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ (Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons หรือเรียกทั่วไปว่า Non-Proliferation Treaty หรือ NPT) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการกระจายของอาวุธนิวเคลียร์และเทคโนโลยีอาวุธ เพื่อส่งเสริมความร่วมมือการใช้พลังงานนิวเคลียร์ในทางสันติ และเพื่อผลักดันเป้าหมายการบรรลุการลดอาวุธนิวเคลียร์และการลดกำลังรบโดยทั่วไปและสมบูรณ์
สนธิสัญญาฯ เปิดให้ลงนามในปี 2511 มีผลใช้บังคับในปี 2513 วันที่ 11 พฤษภาคม 2538 มีการขยายสนธิสัญญาฯ ขยายเวลาไปอย่างไม่มีกำหนด มีประเทศที่ปฏิบัติตาม NPT มากกว่าความตกลงจำกัดอาวุธและลดกำลังรบอื่นใด อันเป็นหลักฐานความสำคัญของสนธิสัญญาฯ มี 191 รัฐเข้าร่วมสนธิสัญญาฯ แม้ว่าเกาหลีเหนือ ซึ่งเห็นชอบ NPT ในปี 2528 แต่ไม่เคยปฏิบัติตาม โดยประกาศถอนตัวในปี 2546 มีรัฐสมาชิกสหประชาชาติสี่รัฐไม่เคยเข้าร่วม NPT ได้แก่ อินเดีย อิสราเอล ปากีสถานและเซาท์ซูดาน
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองรัฐอาวุธนิวเคลียร์ห้ารัฐ ได้แก่ จีน ฝรั่งเศส รัสเซีย สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา (ซึ่งเป็นสมาชิกถาวรห้าประเทศแห่งคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติด้วย) สี่รัฐอื่นที่ทราบหรือเชื่อว่าครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ได้แก่ อินเดีย ปากีสถานและเกาหลีเหนือทดสอบอย่างเปิดเผยและประกาศว่าตนครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ฝ่ายอิสราเอลมีนโยบายปกปิดโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของตน
NPT ประกอบด้วยคำปรารภและ 11 ข้อ แม้ไม่มีการแสดงมโนทัศน์ "เสา" อยู่ที่ใดใน NPT กระนั้น บางครั้งมีการตีความสนธิสัญญาว่าเป็นระบบสามเสา ซึ่งส่อความความสมดุลระหว่างเสา ดังนี้
NPT มักถูกมองโดยยึดการต่อรองศูนย์กลาง คือ "รัฐมิใช่อาวุธนิวเคลียร์ตาม NPT ตกลงว่าจะไม่ได้มาซึ่งอาวุธนิวเคลียร์และเพื่อเป็นการตอบแทน รัฐอาวุธนิวเคลียร์ NPT ตกลงแบ่งประโยชน์ของเทคโนโลยีนิวเคลียร์ในทางสันติและแสวงการลดอาวุธนิวเคลียร์โดยมุ่งกำจัดคลังแสงนิวเคลียร์ของตนในบั้นปลาย" มีการทบทวนสนธิสัญญาดังกล่าวทุกห้าปีในการประชุมเรียก การประชุมทบทวนของภาคีสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ แม้เดิมเข้าใจว่าสนธิสัญญามีระยะเวลาจำกัด 25 ปี แต่ภาคีผู้ลงนามตัดสินใจเป็นมติเห็นพ้องให้ขยายสนธิสัญญาอย่างไม่มีกำหนดและโดยปราศจากเงื่อนไขระหว่างการประชุมทบทวนในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2538 เป็นผลจากความพยายามของรัฐบาลสหรัฐที่สำเร็จ โดยมีเอกอัครราชทูต โทมัส เกรแฮม จูเนอร์ เป็นผู้นำ
เมื่อมีการเสนอ NPT นั้น มีการทำนายว่าจะมีรัฐอาวุธนิวเคลียร์ 25–30 รัฐใน 20 ปี ทว่า กว่าสี่สิบปีให้หลัง มีห้ารัฐที่ไม่เป็นภาคี NPT และรวมอีกสี่รัฐเท่านั้นที่เชื่อว่าครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ มีการใช้มาตรการเพิ่มหลายอย่างเพื่อเสริมความเข้มแข็งของ NPT และระบอบการไม่แพร่ขยายนิวเคลียร์ที่กว้างกว่า และทำให้รัฐยากที่จะได้มาซึ่งสมรรถนะผลิตอาวุธนิวเคลียร์ ซึ่งรวมการควบคุมการส่งออกของกลุ่มผู้จัดหานิวเคลียร์และมาตรการพิสูจน์ยืนยันที่มีการเสริมของพิธีสารเพิ่มเติมของ IAEA
แม่น้ำลัวร์
แม่น้ำลัวร์ (Loire; Léger; Liger) เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดของประเทศฝรั่งเศส มีความยาวเป็นอันดับ 171 ของโลก มีความยาว 1012 km มีพื้นที่ระบายน้ำ 117054 km2 หรือมากกว่า 1 ใน 5 ของพื้นที่ทั้งหมดของฝรั่งเศส มีอัตราน้ำไหลเฉลี่ยเป็นครึ่งหนึ่งของแม่น้ำโรน ต้นน้ำอยู่บริเวณมาซิฟซ็องทราล (Massif Central) ไหลไปทางเหนือผ่านเมืองเนอแวร์ไปยังเมืองออร์เลอ็อง จากนั้นไปทางทิศตะวันตกผ่านเมืองตูร์และน็องต์ ไหลลงอ่าวบิสเคย์ มหาสมุทรแอตแลนติก ที่เมืองแซ็ง-นาแซร์
ปลาลิ้นแมว
ปลาลิ้นแมว หรือ ปลาชะโอนหิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Silurichthys schneideri   ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีลำตัวแบนข้างและเรียวยาว ตามีขนาดเล็กมาก หัวและปากเล็ก ปากล่างสั้นกว่า มีหนวด 2 คู่ ลำตัวสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลอมม่วง ลำตัวและครีบมีลายประหรือลายหินอ่อน ครีบหลังอันเล็กมี 2-3 ก้าน ครีบหางและครีบก้นต่อเนื่องกัน ปลายครีบหางด้านบนยาวเรียว มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร การแยกเพศยังไม่สามารถทำได้ชัดเจน จะสังเกตได้เฉพาะฤดูผสมพันธุ์ คือ ปลาเพศผู้จะมีส่วนของลำตัวยาวและขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย ส่วนเพศจะสังเกตได้จากบริเวณส่วนท้องจะบวมเป่งและผนังท้องจะบางและนิ่มกว่าเพศผู้
พฤติกรรมมักซ่อนตัวอยู่ใต้วัสดุลอยน้ำเช่น ใบไม้ร่วง หากินในเวลากลางคืน โดยอาหารได้แก่ แมลง และสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในลำธารน้ำตกในป่า เช่น น้ำตกลำนารายณ์ และน้ำตกกระทิง จังหวัดจันทบุรี, น้ำตกลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช, อุทยานแห่งชาติปางสีดา เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2547 ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดสระแก้วได้ออกสำรวจปลาลิ้นแมวอย่างจริงจังที่อุยานแห่งชาติปางสีดา พบว่ามีอาศัยอยู่ที่กิโลเมตรที่ 23 บริเวณห้วยน้ำเย็น ซึ่งอยู่ในเขตป่าลึกที่มีลักษณะเป็นป่าดิบชื้นและมีความสูงจากระดับน้ำทะเล 200-300 เมตร และได้มีการนำมาศึกษาและทำการเพาะขยายพันธุ์จนประสบความสำเร็จโดยการผสมเทียม
วายุภักษ์ (แก้ความกำกวม)
วายุภักษ์  อาจหมายถึง
เอลเมอร์ แมคคอลลัม
เอลเมอร์ เวอร์เนอร์ แมคคอลลัม (Elmer Verner McCollum; 3 มีนาคม ค.ศ. 1879 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเรดฟิลด์ เป็นบุตรของคอร์นีเลียส อาร์มสตรอง แมคคอลลัมและมาร์ธา แคเทอรีน คิดเวลล์ แมคคอลลัม เรียนจบปริญญาตรีและปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยแคนซัส และเรียนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเยล ก่อนจะทำงานที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน แมคคอลลัมทำการทดลองเกี่ยวกับสารอาหารจนในปี ค.ศ. 1913 แมคคอลลัมค้นพบสารอาหารชนิดหนึ่งที่ละลายได้ในไขมัน เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีการค้นพบโครงสร้างของสารชนิดนี้ แมคคอลลัมและเพื่อนร่วมงาน มาร์เกอริต เดวิสจึงใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษในการเรียกชื่อแทน แมคคอลลัมเรียกวิตามินเอว่า "fat-soluble A" และเรียกวิตามินบีว่า "water-soluble B" ต่อมาในปี ค.ศ. 1917 แมคคอลลัมดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีสุขศาสตร์คนแรกของมหาวิทยาลัยจอห์นส ฮ็อปกินส์ ขณะทำงานอยู่ที่นี่ แมคคอลลัมตีพิมพ์บทความทางวิชาการกว่า 150 บทความ เป็นบทความเกี่ยวกับการวิจัยด้านวิตามินและโลหะปริมาณน้อยในอาหาร แมคคอลลัมได้ร่วมงานกับสำนักงานอาหารและยาสหรัฐฯ เพื่อลดปัญหาการขาดสารอาหารของทหารช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แมคคอลลัมเกษียณตัวเองในปี ค.ศ. 1946 และเสียชีวิตที่เมืองบอลทิมอร์ในปี ค.ศ. 1967
Onychognathiidae
Onychognathiidae เป็นสกุลของwormsที่อยู่ในวงศ์ Bursovaginoidea.
อ้างอิง
หมวดหมู๋:Gnathostomulida หมวดหมู๋:Platyzoa families
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟันดาบเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 212 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน (1 คนต่ออาวุธ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2008
วิวัฒนาการของการเห็นเป็นสีในไพรเมต
วิวัฒนาการของการเห็นเป็นสีในไพรเมต (evolution of color vision in primates) เป็นเหตุการณ์พิเศษในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในเคลดยูเธอเรีย แม้บรรพบุรุษสัตว์มีกระดูกสันหลังของไพรเมตจะเห็นเป็นสีด้วยเซลล์รูปกรวยในจอตา 4 ประเภท (tetrachromacy) แต่บรรพบุรุษที่เป็นสัตว์เลือดอุ่นหากินกลางคืนต่อมา ก็ได้เสียเซลล์รูปกรวย 2 ประเภทไปในยุคไดโนเสาร์ ดังนั้น ปลาใน Infraclass "Teleostei" สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ปีกล้วนแต่เห็นภาพสีด้วยเซลล์รูปกรวย 4 ประเภท ในขณะที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมด ยกเว้นไพรเมตและสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องบางชนิด ล้วนแต่เห็นเป็นสีด้วยเซลล์รูปกรวยเพียง 2 ประเภท (dichromacy)
ไพรเมตเห็นภาพสีด้วยเซลล์รูปกรวย 3 ประเภท (Trichromacy) ที่ตอบสนองสูงสุดต่อคลื่นแสงสีม่วง (คลื่นสั้น S) สีเขียว (คลื่นกลาง M) และสีเหลือง-เขียว (คลื่นยาว L) โดยมีโปรตีนอ็อปซิน (Opsin) เป็นสารรงควัตถุไวแสง (photopigment) หลักในตา และลำดับ/โครงสร้างของอ็อปซินจะเป็นตัวกำหนดความไวสี/สเปกตรัมต่าง ๆ ของเซลล์รูปกรวย แต่ก็ไม่ใช่ว่า ไพรเมตทั้งหมดจะสามารถเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท
ลิงวงศ์ใหญ่ "catarrhinni" ซึ่งรวมลิงโลกเก่าและเอป ปกติจะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท คือทั้งตัวผู้ตัวเมียมีอ็อปซิน 3 ประเภทที่ไวต่อความยาวคลื่นแสงแบบสั้น กลาง และยาว ส่วนในสปีชีส์เกือบทั้งหมดของลิงโลกใหม่ ตัวผู้ทั้งหมดและตัวเมียพันธุ์แท้ จะเห็นภาพสีด้วยเซลล์เพียง 2 ประเภท และตัวเมียพันธุ์ผสม จะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท ซึ่งเป็นภาวะที่นักวิทยาศาสตร์เรียกว่า allelic/polymorphic trichromacy (การเห็นภาพสีด้วยเซลล์รูปกรวย 3 ประเภทเหตุอัลลีลหรือภาวะพหุสัณฐาน) ในบรรดาลิงโลกใหม่ ลิงสกุล Alouatta (Howler monkey) ปกติจะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท
กลไกการเห็นภาพสี
โดยกรรมพันธุ์แล้ว ไพรเมตสามารถเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทได้ผ่าน 2 กระบวนการ ไพรเมตทั้งหมดมีอ็อปซินแบบ S ที่ยีนออโตโซมบนโครโมโซม 7 เข้ารหัส ส่วนลิงวงศ์ใหญ่ catarrhinni จะมียีนอ็อปซิน 2 ยีนติดกันบนโครโมโซมเอกซ์ ซึ่งเข้ารหัสยีนอ็อปซิน L และ M เทียบกับลิงวงศ์ platyrrhinni ที่มียีนอ็อปซินแบบพหุสัณฐานโดยมีอัลลีลเป็นแบบ M หรือ L ที่โลคัสเดียวกันบนโครโมโซมเอกซ์ ดังนั้น ลิงตัวผู้ในวงศ์นี้ทั้งหมดจะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 2 ประเภทเพราะจะมีสารรงควัตถุไวแสงแบบ M หรือ L ที่โครโมโซมเอกซ์เพียงข้างเดียว บวกกับแบบ S ซึ่งเข้ารหัสอยู่บนโครโมโซมที่ต่างกัน แต่เพราะโลคัสที่มีภาวะพหุสัณฐานอาจเข้ารหัสอ็อปซิน M หรือ L ก็ได้ ดังนั้น ลิงตัวเมียที่มีโลคัสนี้แบบพันธุ์ผสม (heterozygous) คือจะมีทั้งอัลลีล M และ L ก็จะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท ส่วนตัวเมียที่มีโลคัสนี้แบบพันธุ์แท้ (homozygous) คือจะมีอัลลีล M หรือ L เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ก็จะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 2 ประเภทคล้ายตัวผู้
เหตุใกล้
นักชีววิทยาวิวัฒนาการบางพวกเชื่อว่า สารรงควัตถุไวแสงแบบ L และ M ของลิงวงศ์ใหญ่ catarrhinni และลิงโลกใหม่มีต้นกำเนิดเดียวกันทางวิวัฒนาการ เพราะงานศึกษาระดับโมโลเกุลได้แสดงว่า การตอบสนองต่อความยาวคลื่นแสงโดยเฉพาะ ๆ ของสารรงควัตถุ (spectral tuning) ทั้ง 3 ประเภทในลิงสองพวกนี้เหมือนกัน มีสมมติฐานที่นิยม 2 อย่าง ซึ่งอธิบายความแตกต่างในการเห็นของไพรเมตที่มีจุดเริ่มทางวิวัฒนาการเดียวกัน
ภาวะพหุสัณฐาน
สมมติฐานแรกเสนอว่า ยีน M และ L ในไพรเมตวิวัฒนาการเกิดขึ้นโดยการไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม และการไขว้เปลี่ยนที่ไม่เท่ากันระหว่างโครโมโซมที่มีอัลลีล L และ M ก็อาจมีผลเป็นยีน L และ M ที่มีโลคัสต่างกันบนโครโมโซมเอกซ์ สมมติฐานนี้บังคับว่า ภาวะพหุสัณฐานดังที่พบในลิงวงส์ platyrrhinni จะต้องวิวัฒนาการเกิดก่อนการแยกพันธุ์ระหว่างลิง catarrhinni และลิงโลกใหม่
สมมติฐานเสนอว่า การไขว้เปลี่ยนที่ไม่เท่ากันนี้จะเกิดในลิง catarrhinni หลังจากการแยกพันธุ์จากลิงโลกใหม่ ซึ่งหลังจากการไขว้เปลี่ยนนี้ ลิงในเชื้อสายที่ได้โครโมโซมเอกซ์ข้างหนึ่งที่มีทั้งยีน M และ L จะเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท ต่อมาหลังจากนั้น โครโมโซมเอกซ์ที่มีเพียงยีน M หรือ L ที่โลคัสเดียวกันก็จะหายไป ทำให้ลิงทั้งหมดเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทเป็นปกติ
การเพิ่มยีน (Gene duplication)
สมมติฐานอีกอย่างก็คือ ภาวะพหุสัณฐานของยีนอ็อปซิน ได้เกิดขึ้นในลิงโลกใหม่หลังจากแยกพันธุ์ออกมาแล้ว สมมติฐานเสนอว่า มีการเพิ่มยีนอ็อปซินบนโครโมโซม X ของลิง catarrhinni แล้วยีน M และ L ก็กลายเป็นไม่เหมือนกันต่อมาเนื่องจากการกลายพันธุ์ที่มีผลต่อยีนหนึ่ง และไม่มีผลต่ออีกยีนหนึ่ง ส่วนยีน M และ L ของลิงโลกใหม่ได้เกิดขึ้นผ่านวิวัฒนาการที่ขนานกัน ซึ่งมีผลต่อยีนโลคัสเดียวจนกลายเป็นยีนที่ต่างกัน
นักพันธุศาสตร์ได้ใช้เทคนิค molecular clock เพื่อกำหนดลำดับเหตุการณ์ทางวิวัฒนาการ โดยอนุมานเวลาที่ผ่านไปจากความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในลำดับดีเอ็นเอ การตรวจลำดับนิวคลีโอไทด์ของยีนอ็อปซินแสดงนัยว่า ความต่างระหว่างอัลลีล 2 อัลลีลของลิงโลกใหม่ (2.6%) น้อยกว่าความต่างระหว่างอัลลีลของลิงโลกเก่า (6.1%) มาก ดังนั้น อัลลีลที่ทำให้เห็นได้ด้วยเซลล์ 3 ประเภทของลิงโลกใหม่จึงน่าจะเกิดหลังการเพิ่มยีนของลิงโลกเก่า
สมมติฐานยังเสนอด้วยว่า ภาวะพหุสัณฐานของยีนอ็อปซินอาจเกิดขึ้นเองมากกว่าครั้งเดียว ผ่านการกลายพันธุ์ที่เบสนิวคลีโอไทด์เดียว (point mutation) และการตอบสนองต่อความยาวคลื่นแสงโดยเฉพาะ ๆ ของสารรงควัตถุ (spectral tuning) ที่เหมือนกันระหว่างลิงสองกลุ่ม มีเหตุจากวิวัฒนาการเบนเข้า ถึงแม้ลิงโลกใหม่จะถูกกดดันผ่านกระบวนการที่ทำให้ยีนเหมือน ๆ กัน (gene homogenization) แต่การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทก็ยังรักษาไว้ในลิงตัวเมียแบบพันธุ์ผสม ซึ่งแสดงนัยว่า กรดอะมิโนที่ขาดไม่ได้เพื่อกำหนดอัลลีลเหล่านี้ก็ได้รักษาไว้ด้วยเหมือนกัน
ทฤษฎีผลไม้
ทฤษฎีนี้เสนอว่า ลักษณะสืบสายพันธุ์เช่นนี้ช่วยให้สามารถหาผลไม้สุกได้ง่ายขึ้นในระหว่างต้นไม้ที่มีใบแก่ งานวิจัยได้พบว่า ความต่างของสเปกตรัมระหว่างเซลล์รูปกรวยแบบ L และ M จะเป็นไปตามสัดส่วนการเห็นผลไม้ในท่ามกลางใบไม้ได้ดีที่สุด งานศึกษาหนึ่งตรวจสเปกตรัมของแสงสะท้อนจากผลไม้และใบไม้ที่ลิงโลกใหม่พันธุ์ Alouatta seniculus กิน แล้วพบว่า ความไวสีของเซลล์แบบ L และ M จะทำให้สามารถเห็นผลไม้ในท่ามกลางใบไม้ได้ดีสุด
ทฤษฎีใบไม้อ่อน
ทฤษฎีนี้เสนอว่า ประโยชน์ของการมีเซลล์รูปกรวยแบบ M และ L ที่รับแสงต่างกันก็เพื่อในช่วงเวลาที่ผลไม้ขาดแคลน เพราะสัตว์จะสามารถระบุหาใบไม้ที่อ่อนและแดงกว่า ซึ่งมีโปรตีนมากกว่า ทำให้อัตรารอดชีวิตสูงขึ้น ทฤษฎีนี้ได้หลักฐานที่แสดงว่า การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทเกิดขึ้นดั้งเดิมในแอฟริกา เพราะลูกโพ-ไทร-มะเดื่อและลูกปาลม์ไม่ค่อยมี ดังนั้น ธรรมชาติจึงเพิ่มความกดดันคัดเลือกให้เห็นเป็นสี แต่ทฤษฎีนี้ไม่สามารถอธิบายการคัดเลือกให้มีภาวะพหุสัณฐานในการเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทในสปีชีส์ที่ไม่ได้มาจากแอฟริกา
สมมติฐานการมองใบไม้ในที่ใกล้ (Short-Distance Foliage Hypothesis)
สมมติฐานนี้เสนอว่า การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทวิวัฒนาการเพื่อให้สามารถเห็นภาพที่มีความถี่เชิงพื้นที่ต่ำได้ไวขึ้น คือ คุณสมบัติทางพื้นที่-สี ของระบบการเห็นเป็นสีแดง-เขียว อาจได้ปรับให้เหมาะสุดเพื่อตรวจจับวัตถุสีแดงระหว่างใบไม้ที่เป็นสีเขียว ในระยะใกล้ ๆ ปกติพอจะเอื้อมมือไปจับได้
วิวัฒนาการของระบบรับกลิ่น
ประสาทรับกลิ่นอาจเป็นปัจจัยในการคัดเลือกให้เห็นเป็นสี งานศึกษาได้แสดงว่า การเสียยีนตัวรับกลิ่น (olfactory receptor) อาจเกิดพร้อม ๆ กับการเกิดลักษณะสืบสายพันธุ์ในการเห็นเป็นสีด้วยเซลล์รูปกรวย 3 ประเภท กล่าวอีกอย่างก็คือ เมื่อสามารถได้กลิ่นน้อยลง ซึ่งเป็นสมรรถภาพในการหาอาหารที่สำคัญสุด ความจำเป็นเพื่อมีประสาทสัมผัสอื่นที่ดีขึ้นก็เพิ่มขึ้น และโอกาสการคัดเลือกการกลายพันธุ์เพื่อให้เห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท จึงสูงขึ้น นอกจากนั้น การกลายพันธุ์ให้เห็นภาพสีอาจทำให้การสื่อสารทางฟีโรโมนไม่จำเป็น และดังนั้น จึงเป็นเหตุให้สูญสมรรถภาพนี้ไปด้วย
โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว งานวิจัยได้แสดงว่า ความหนาแน่นของตัวรับกลิ่น (olfactory receptor) จะสัมพันธ์กับการได้การเห็นเป็นภาพสีโดยตรง ถึงกระนั้น งานวิจัยก็แสดงด้วยว่าลิงโลกใหม่สกุล Alouatta ไม่ได้มี pseudogene ซึ่งมีบทบาทในการถ่ายโอนฟีโรโมนเป็นกระแสประสาท (pheromone transduction pathway) เหมือนกับที่มนุษย์และลิงโลกเก่ามี ทำให้ลิงประเภทนี้มีทั้งระบบการสื่อสารด้วยฟีโรโมน และการเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภททั้งในตัวเมียตัวผู้
ดังนั้น การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทเพียงอย่างเดียว จึงไม่ได้เป็นเหตุเดียวให้เสียการสื่อสารทางฟีโรโมน แต่จะต้องเกิดจากปัจจัยหลาย ๆ อย่างรวมกัน ถึงกระนั้น งานวิจัยก็ยังแสดงสหสัมพันธ์เชิงผกผันอย่างสำคัญระหว่างลักษณะสืบสายพันธุ์สองอย่างนี้ในสปีชีส์ที่เห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทโดยมาก
สุขภาพของลูกหลาน
การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท อาจมีประโยชน์ต่อสุขภาพ (และดังนั้น จึงเพิ่มความเหมาะสม) ของลูกหลาน ผ่านกระบวนการเลือกคู่ผสมพันธุ์ การเห็นด้วยเซลล์แบบ M และ L จะช่วยให้เห็นความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือด จากการสะท้อนแสงที่ผิวหนัง ดังนั้น การเห็นเป็นสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทในไพรเมตบางสปีชีส์ อาจปรับปรุงสุขภาพของลูกหลาน ซึ่งเพิ่มโอกาสที่การเห็นเช่นนี้จะเป็นส่วนสำคัญของลักษณะปรากฏในสปีชีส์
Aotus และ Alouatta
ในนัยตรงกันข้าม ลิงสกุล Alouatta (howler monkey = ลิงช่างหอน) ที่หากินกลางวัน ได้เกิดการเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทผ่านการเพิ่มยีน (gene duplication) M/L เมื่อไม่นานนี้ ซึ่งทำให้ลิงทั้งตัวผู้ตัวเมียสามารถเห็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภท โดยโครโมโซมเอกซ์ได้เกิดโลคัส 2 ตำแหน่งสำหรับอัลลีลแบบสีเขียวและแบบสีแดง การเกิดขึ้นใหม่และการแพร่กระจายอย่างเป็นธรรมดา ๆ ของการเห็นเป็นสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทเช่นนี้แสดงว่า มันให้ข้อได้เปรียบทางวิวัฒนาการแก่ลิง
ลิงช่างหอนอาจเป็นลิงโลกใหม่ที่มีสัดส่วนอาหารเป็นใบไม้มากที่สุด โดยกินผลไม้เป็นส่วนน้อย และใบไม้ที่ลิงกินคือใบอ่อน มีคุณค่าอาหารสูง ย่อยง่าย บ่อยครั้งออกแดง ๆ สามารถเห็นได้ง่ายที่สุดถ้าเห็นในสเปกตรัมแดง-เขียว งานศึกษาในสนามถึงอาหารชอบของลิงแสดงว่า การเห็นเป็นภาพสีด้วยเซลล์ 3 ประเภทได้รับการคัดเลือกเพราะมีประโยชน์ต่อการหาอาหารเป็นใบไม้
ม็อดริไววัล
ม็อดรีไววอล (Mod revival) เป็นแนวเพลงและวัฒนธรรมย่อยที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรเมื่อราวปี 1978 ต่อมาก็เริ่มกระจายไปประเทศอื่นๆอีกหลายประเทศ
วิดจิตอล
วิดจิตอล (ВИDgital) ชื่อเดิมที่รู้จักทั่วไปในชื่อ VID (ВИД) จัดสไตล์เป็น ВИD "ดู"; ตัวย่อของ Vzglyad i Drugiye "แนวโน้มและอื่นๆ" เป็นบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ของรัสเซียและโซเวียต วิดจิตอลผลิตรายการสำหรับช่องหนึ่งรัสเซีย, NTV และ OTR เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการผลิตรายการโทรทัศน์ Wait for Me (Жди меня) และ โปเลชูเดส (Поле Чудес) เป็นรายการยอดนิยมของวีลออฟฟอร์จูนเวอร์ชันรัสเซีย
ฌูว์ลี แดลปี
ฌูว์ลี แดลปีเกิดที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นนักแสดงและผู้กำกับละครเวที ทำให้เธอได้รับการปลูกฝังด้านศิลปะการแสดง และมีโอกาสเล่นละครเวทีตั้งแต่อายุ 5 ปี เริ่มแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ในภาพยนตร์เรื่อง Détective (ค.ศ. 1985) ของฌ็อง-ลุก กอดาร์ รับบทนำครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง La Passion Béatrice (ค.ศ. 1987) ของแบร์ทร็อง ตาแวร์นีเย