cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
โคนัน
โคนัน เป็นอดีตศิษย์ของจิไรยะ นินจาแห่งอาเมะ ฉายา นางฟ้า มีเพื่อนร่วมทีมคือ ยาฮิโกะ และนางาโตะ จิไรยะสอนวิชานินจาให้เด็กทั้ง 3 คือ เป็นเวลา 3 ปี แล้วก็กลับโคโนฮะไป โคนันถูกโทบิฆ่าเพราะไม่ยอมบอกที่ซ่อนตัวของนางาโตะ ถือว่าเป็นคนที่รักเพื่อนอย่างแท้จริง เมื่อโคนันรู้ตัวว่า อาจสู้ไม่ได้ เธอได้ทุ่มกำลังอย่างเต็มที่ในการสู้กับโทบิ เป็นตัวละครที่น่านับถือมาก เมื่อตาย อาจารย์ และศิษย์ทั้ง3 จะได้พบหน้ากันอีกครั้ง...
โคนัน ใช้วิชานินจากระดาษในการต่อสู้ โดยมีนิสัยชอบพับกระดาษตั้งแต่เด็ก เมื่อเพนตายโคนันก็ถอนตัวออกจากองค์กร สิ้นชีวิตด้วยฝีมือ อุจิวะ โอบิโตะ (ซึ่งในตอนนั้นใช้นามแฝง ว่า เป็น มาดาระ)
เดอิดาระ
เดอิดาระ อดีตนินจาถอนตัวจากหมู่บ้านอิวะงาคุเระ เคยเป็นลูกศิษย์ของ โอโนกิ ซึจิคาเงะรุ่นที่ 3 เป็นนินจาที่มีความสามารถของขีดจำกัดสายเลือด โดยขโมยวิชาลับของหมู่บ้าน ที่มีความสามารถในการใช้ดินเหนียว สร้างเป็นวัตถุต่างๆ รวมทั้งระเบิด  มีคำพูดติดปากว่า " อืมม์ " มีความแค้นส่วนตัวกับ อิทาจิ  สนิทกับซาโซริในฐานะศิลปิน หลังจากซาโซริตาย ก็ได้จับคู่กับโทบิ(ในภายหลังคือ โอบิโตะ) โดยได้รับภารกิจในการตามล่า 1หาง และ3หาง เสียชีวิตจาการต่อสู้กับซาสึเกะ โดยการระเบิดตัวเองโดยกินดินเหนียวจากปากที่ผนึกอยู่ที่หน้าอก ภายหลังถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4
ซาโซริ
ซาโซริ อดีตนินจาแห่งซึนะ ฉายา ซาโซริแห่งทรายสีแดง เป็นผู้คิดค้นหุ่นเชิดที่ใช้มนุษย์ในการทำ หรือหุ่นเชิดมนุษย์ และด้วยความคลั่งไคล้ในศิลปะหุ่นเชิด จึงเปลี่ยนตัวเป็นหุ่นเชิดแล้วซ่อนตัวอยู่ในหุ่นตัวโปรดของเขา ในอดีตเป็นผู้ปลิดชีวิตคาเซะคาเงะรุ่น 3 และสิ้นชีวิตโดยเต็มใจด้วยฝีมือ ย่าโจและซากุระ ด้วยหุ่นคุณพ่อกับคุณแม่ที่ตนเป็นคนสร้าง ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4
ฮิดัน
ฮิดัน อดีตนินจาแห่งยูงะงาคุเระ เป็นคู่หูของคาคุซึ เชื่อเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้า มีร่างกายเป็นอมตะ ถูกเรียกโดยคิซาเมะว่า ซอมบี้คอมโบ และ เป็นผู้สังหารอาสึมะ ถูกชิกามารุซึ่งเป็นลูกศิษย์เอกของอาสึมะ ระเบิดร่างจนเหลือแต่หัว และใช้หินถล่มทับหลุมไว้ จากการถถกเถียงการตายของเขาปัจจุบัน ช้อมูลเปิดเผย ว่า เขา เสียชีวิตแล้ว โดย อาจารย์ มาซาชิ ให้เหตุผลว่า เขาขาดสารอาหารตาย เพราะ เหลือแต่ หัว ทำให้กินอะไรไม่ได้
ฮิดัน นับถือพระเจ้าสูงสุดที่ชื่อ จาชิน มีคำสาปในการปลิดชีวิตผู้คน เป็นอมตะ ปลิดชีวิตซารุโทบิ อาสึมะ และถูกจัดการด้วยฝีมือของ นารา ชิกามารุ
เซ็ตสึ
เซ็ทสึ เป็นแอนดอยมีชีวิตที่เกิจากการดัดแปลงรหัสพันธุกรรมของฮาชิระมะโดยมาดาระ นักซ่อนตัวที่เก่งที่สุดในกลุ่มแสงอุษา มีความสามารถในการแทรกร่ากายเข้าไปในพื้นดินหรือผนังและดูเหมือนจะมี 2คนในร่างเดียวสามารถแยกร่างออกจากกันได้สามารถแยกร่างได้มากมายและยังสามรแปลงร่างเป็นใครก็ได้ที่ตนเคยสัมผัสหรือเคยกินจักระของคนคนนั้นโดยแทบแยกแยะไม่ออก ถูกนารูโตะเรียกว่า "ว่านหางจระเข้ "
โอซึซึกิ คางูยะ
โอซึซึกิ คางูยะ ฉายาเจ้าหญิงกระต่าย เป็นเทพจุตติลงมาบนโลก เพื่อปกป้องรักษาต้นไม้เทพเจ้า ต่อมามีลูกชายฝาแฝดคือ ฮาโกโรโมะ และ ฮามูระ ในระหว่างตั้งครรภ์ได้เกิดการเข้าใจผิดว่าคางูยะเป็นกบฏ เพื่อปกป้องลูกของเธอ จึงกินผลไม้จักระเข้าไป และได้รับพลังจักระมหาศาล จากนั้นจึงใช้อ่านจันทรานิรันดร ล้างโลกแล้วสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา หลังจากนั้นมาคางูยะต้องสังเวยชีวิตมนุษย์ให้กับต้นไม้ เพื่อทดแทนผลไม้จักระที่ตนกินไป หนึ่งในนั้นคือหญิงคนที่ฮาโกโรโมะหลงรัก เมื่อรู้ความจริงจึงโกรธมาก และได้ร่วมมือกับน้องชายฮามูระต่อสู้และผนึกแม่ด้วยชิบาคุเท็นเซย์ เพื่อมิให้มนุษย์ต้องรับกรรมเช่นนี้อีก ระหว่างนั้นต้นไม้เทพเจ้ากลายร่างเปนสิบหางเพื่อปกป้องคางูยะ แต่ฮาโกโรโมะก็หยุดเอาไว้ได้และแยกจักระออกเป็นเก้าส่วนนั้นคือสัตว์หางทั้งเก้า
โอซึซึกิ โทเนริ
โอซึซึกิ โทเนริ
โอซึซึกิ โมโมชิกิ
โอซึซึกิ โมโมชิกิ
โอซึซึกิ คินชิกิ
โอซึซึกิ คินชิกิ
โอซึซึกิ อุระชิกิ
โอซึซึกิ อุระชิกิ
โอซึซึกิ อิชชิกิ
โอซึซึกิ อิชชิกิ
อุจิวะ ชิน
อุจิวะ ชิน มีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาทีควบอาวุธไปโจมตีได้ อยู่ในนารูโตะรุ่นโบรูโตะ เป็นโคลลิ่งอุจิวะที่โอโรจิมารุสร้างขึ้นมาจากการเซลล์ของอุจิวะ กับเซลล์ของเซนจู ฮาชิรามะผสมผสานกัน โดยร่างกายไม่เกิดการต่อต้าน กับส่วนหัวกับแขนทั้ง 2 ข้างมีเนตรวงแหวนจำนวนมาก โดยแขนขวาถูกโอโรจิมารุตัดแล้วเอาไปฝังใส่ดันโซ ส่วนชินร่างหลักที่ไร้แขนขวาเทิดทูนอิทาจิมาก ถูกปลูก่ายเซลล์ที่มีขีดจำกัดสายเลือดที่เป็นคาถาแม่เหล็ก ควบคุมโลหะมาทำเป็นแขนเทียมกับหนีออกมาจากหลอดทดลอง พอแสงอุษาถูกทำลายไป ชินก็ลุ่มหลงในตัวอิทาจิ หวังสร้างแสงอุษาขึ้นมาใหม่ โดยสร้างโคลนนิ่งตัวเองขึ้นมาอีกนับไม่ถ้วนเป็นกองทัพ แต่ก็เป็นเด็กซึ่งเป็นลูกของตน กับตั้งชื่อว่าชิน กับสร้างอุปกรณ์ที่มีฝังเนตรวงแหวน เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ควบคุมมิติเวลาเหมือนคามุย ตอนเริ่มแผนการสร้างแสงอุษาใหม่แพ้นารูโตะกับซาสึเกะอย่างง่ายดายจนเจ็บหนัก ชินจึงลักพาตัวซากุระให้มารักษาตน แต่พอทั้งคู่ตามหาที่ฐาละบของชิน ชินถูกโคลนนิ่งของตนฆ่าตาย ส่วนกองทัพโคลนนิ่งชินที่เหลืออยู่นั้นถูกนารูโตะส่งไปสถานรบเลี้ยงเด็กกำพร้าที่แถบชายแดนโคโนฮะ เพื่อให้มีชีวิตเหมือนคนปกติ โดยคาบูโตะที่เป็นผู้นำสถานที่รับผิดชอบเลี้ยงดูกับตั้งชื่อใหม่ให้ทุกคน
กลุ่มคาระ
กลุ่มคาระ (Kara) เป็นองค์กรนินจาชั่วร้ายในยุคของโบรูโตะ
จิเก็น
จิเก็น เป็นอดีตหัวหน้าของกลุ่มคาระ
โค้ด
โค้ด เป็นหัวหน้าของกลุ่มคาระ
คาชิน โคจิ
คาชิน โคจิ เป็นอดีตสมาชิกของกลุ่มคาระ
ซันสึ อมาโด้
ซันสึ อมาโด้ เป็นอดีตสมาชิกของกลุ่มคาระ
12 นินจาองครักษ์
กลุ่มสิบสองนินจาองครักษ์ (Twelve Guardian Ninja) คือนินจา 12 คน ในแคว้นฮิโนะคุนิคอยคุ้มกันไดเมียว โดยทุกคนจะผูกชายเสื้อสามเหลี่ยมที่เอว สมาชิกที่เปิดเผยหลักๆในเนื้อเรื่อง คือ ซารุโทบิ อาสึมะ, จิริคุ, คิทาเนะ, นาอุมะ, เซย์โตะ, โทอู, คาซึมะ และสมาชิกอื่นๆที่เหลือ ยังไม่เปิดเผยอย่างเป็นทางการ
7 ดาบนินจาแห่งคิริ
กลุ่มเจ็ดดาบนินจาแห่งคิริ (, คิริโนะชิโนะบิงะตะนะ นะนะนินชู; Seven Ninja Swordsmen of the Mist) นักดาบนินจาโจนินที่เก่งที่สุดในหมู่บ้านคิริงาคุเระ โดยทุกคนล้วนคือโจนิน ส่งต่อดาบของตนให้ผู้สืบทอด หรือถ้าเจ้าของดาบถูกฆ่า หรือมอบดาบใคร ถ้าคนฆ่าหรือเก็บได้คือ เจ้าของคนใหม่ ทั้งกลุ่มมีสมาชิก 7 คน โดย 1 คน ต่อดาบ 1 ชนิด ดาบทั้ง 7 มีความสามารถที่แตกต่างกันไป แต่หัวหน้ากลุ่มเท่านั้นที่ใช้ดาบทั้ง 7 ชนิด ได้อย่างชำนาญ โดยดาบทั้ง 7 มีดังนี้
โมโมจิ ซาบุสะ
ผู้ใช้ดาบสะบั่นหัวที่ได้รับสืบทอดจากบิวะ จูโซ นินจาถอนตัวของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ฉายา อสูรกายที่ซ่อนอยู่ในหมอก ซึ่งขึ้นชื่อในความเก่ง ร้ายกาจ และดุร้าย ตายเพราะบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับฮาตาเกะ คาคาชิและพวกของกาโต้ ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4
โฮชิงากิ คิซาเมะ
ผู้ใช้ดาบหนังฉลามที่ได้รับสืบทอดจากการฆ่าชูอิคาชัน ฟูกูคิ เป็นนินจาถอนตัวของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ฉายา สัตว์ประหลาดที่ซ่อนอยู่ในหมอก หนึ่งในสมาชิกแสงอุษา ฆ่าตัวตายเพื่อที่จะปกป้องความลับของแสงอุสาเอาไว้
คุโรซึกิ ไรกะ
ผู้ใช้ดาบสายฟ้าคมเขี้ยว เป็นอดีตนินจาล่าสังหารของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ฉายา ฟ้าร้องที่ซ่อนอยู่ในหมอก ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาที่เข้าปะทะกับทีมโคโนฮะและรอดมาได้ ต่อมาได้ต่อสู้กับพวกนารูโตะจนแพ้ กับฆ่าตัวตาย
โจจูโร่
ผู้ใช้ดาบปลากระเบนที่ได้รับสืบทอดจากโฮซึกิ มันเงสึ ผู้ติดตามของมิซึคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นนักดาบคนเดียวที่เหลือยู่ในกลุ่ม ต่อมาได้เป็นมิซึคาเงะ รุ่น 6
โฮซึกิ มันเงสึ
ผู้ใช้ดาบได้ทั้ง 7 เล่ม ที่ได้รับสืบทอดจากคนไร้ชื่อที่ถูกไมโตะ ไดฆ่า มีฉายา อสูรกายกลับชาติมาเกิดตัวที่ 2 กับเป็นพี่ชายของโฮซึกิ ซุยเงสึ
ชูอิคาชัน ฟูกูคิ
ผู้ใช้ดาบหนังฉลาม ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นคนสั่งการคิซาเมะ แต่ถูกคิซาเมะฆ่าตาย
คุริอาราเระ คุชิมารุ
ผู้ใช้ดาบเข็มร้อยด้าย เป็นนินจาล่าสังหาร ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาที่เข้าปะทะกับทีมโคโนฮะกับถูกฆ่าโดยไมโตะ ได
อาเคะบิโนะ จินนิน
ผู้ใช้ดาบที่ไร้ความคม ฉายา ค้อนเหล็กแห่งคิริงาคุเงะ ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาที่เข้าปะทะกับทีมโคโนฮะและถูกฆ่าโดยไมโตะ ได
มุนาชิ จินปาจิ
เป็นผู้ใช้ดาบแห่งการระเบิดที่ได้รับสืบทอดจากคนไร้ชื่อที่ถูกไมโตะ ไดฆ่า กับเสียชีวิต
ริงโกะ อาเมะยูริ
ผู้ใช้ดาบสายฟ้าคมเขี้ยวที่ได้รับสืบทอดจากคุโรซึกิ ไรกะ เป็นนินจาของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย จนเสียชีวิต
บิวะ จูโซ
ผู้ใช้ดาบสะบั่นหัว ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 หลังจากที่กลุ่มถูกไดฆ่าไปกว่าครึ่ง ตนจึงเป็นนินจาถอนตัว เข้าร่วมกับกลุ่มแสงอุษาจับคู่กับอิทาจิ สู้แพ้พวกมิซึคาเงะ รุ่น 4 จนเสียชีวิต
ไม่ระบุชื่อ
เป็นผู้ใช้ดาบแห่งการระเบิด ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาที่เข้าปะทะกับทีมโคโนฮะและถูกฆ่าโดยไมโตะ ได
คิซาเมะเป็นผู้ใช้ดาบปลากระเบน เป็นนินจาของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาที่เข้าปะทะกับทีมโคโนฮะและถูกฆ่าโดยไมโตะ ได
กลุ่มกองพลคินคาคุ
กลุ่มกองพลคินคาคุ (Kinkaku Force) คือกลุ่มทีมนินจาพิเศษของหมู่บ้านคุโมะงาคุเระที่ได้ต่อสู้กับกลุ่มนินจาของโฮคาเงะ รุ่น 2 ในสงครามโลกนินจาครั้งแรก โดยสมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น คินคาคุ
กลุ่มกองกำลังวางระเบิด
กลุ่มกองกำลังวางระเบิด (Explosion Corps) คือหน่วยนินจาที่เชี่ยวชาญวางระเบิด สังหารศัตรูของหมู่บ้านอิวะงาคุเระ โดยสมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น เดอิดาระ และ การิ
กลุ่มกองพลเชิดหุ่น
กลุ่มกองพลเชิดหุ่น (Puppet Brigade) คือทัพนินจาที่ใช้วิชาเชิดหุ่นสู้เป็นหลัก ของหมู่บ้านซึนะงาคุเระ โดยสมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น ย่าโจ และ ซาโซริ
ทีม 8
ทีม 8 เป็นทีมของอาจารย์ ยูฮิ คุเรไน ประกอบด้วย
ฮิวงะ ฮินาตะ
ฮิวงะ ฮินาตะ ฉายา เจ้าหญิงแห่งเนตรสีขาว มีเนตรสีขาวและมวยอ่อนเป็นทายาทของตระกูลฮิวงะตระกูลหลัก เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างขี้อายและ แอบชอบและชื่นชมในความเป็นนินจาของ  นารูโตะมาก เวลาเจอหน้านารูโตะเมื่อไร เธอจะเงียบและหน้าแดง  จนบางครั้งเป็นลมทันที มีบทบาทมากขึ้นในภาคตำนานวายุสลาตัน ทั้งตอนตามหาซาสึเกะ เพนบุกหมู่บ้าน และสงครามนินจา
ฮินาตะ มีมวยอ่อนสามารถโจมตีศัตรูได้รอบทิศทางและโจมตีจุดจักระและอวัยวะข้างในได้ มีเนตรสีขาวทำให้มองเห็นกับดักและมองในระยะไกล และสามารถมองรอบตัวได้ถึง340องศาอีกด้วย ตอนจบ เธอกับนารูโตะได้ตกลงปลงใจแต่งงานกันและมีลูก 2 คน ลูกชายคนโต ชื่อโบรูโตะ และลูกสาวคนน้อง ชื่อ ฮิมาวาริ หลังจากแต่งงานฮินาตะได้เปลี่ยนนามสกุลของเธอตามนามสกุลของสามี กลายเป็น  อุซิมากิ ฮินาตะ
อินุซึกะ คิบะ
คิบะ ต่อสู้รวมกับอากามารุเป็นนินจาใช้จักระระดับสูงด้วยท่าเขี้ยวประสานเขี้ยว สามารถเจาะหรือโจมตีศัตรูได้ คิบะนั้นมีจมูกที่ดีเลยสามารถตามศัตรูที่อยู่ไกลได้หรือพบสิ่งน่าสงสัยได้ ปัจจุบันได้พบรักกับทามากิ
อากามารุ
อากามารุ สุนัขที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้ถึงจักระ ผ่านทางจมูก (เหมือนการดมกลิ่น) จะต่อสู้ร่วมกันกับคิบะ มีตัวสีขาว แต่พอกินยาเม็ดเสบียงตัวจะกลายเป็นสีแดง
อะบุราเมะ ชิโนะ
อะบุราเมะ ชิโนะ ผู้ใช้แมลง ท่าทีวางมาดอยู่ตลอดและเครียดตลอดเวลา  อยู่ทีมเดียวกับ ฮินาตะ และคิบะ มักถูกเมินเป็นบ่อยครั้ง ก็เลยมีน้อยใจกันบ้างโดยเฉพาะกับนารูโตะ และมักมีวิธีพูดที่แปลกๆ ชิโนะ ใช้แมลงในการต่อสู้เพื่อกินจักระหรือสังหารศัตรูได้ แมลงนั้นมีขนาดเล็กทำให้สืบได้และดักฟังได้ดี เป็นชายที่ขี้งอนและลึกลับมาก ปัจจุบันเป็นครูสอนให้พวกโบรูโตะอยู่โรงเรียนนินจา
ยูฮิ คุเรไน
ยูฮิ คุเรไน อาจารย์นินจาประจำทีม 8 เป็นอาจารย์ของ คิบะ ชิโนะ และ ฮินาตะ และเป็นภรรยาของอาจารย์อาสึมะและมีลูกด้วยกันกับอาสึมะ ชื่อว่า มิไร ถนัดวิชาลวงตา
นารา ชิกามารุ
นารา ชิกามารุ ฉายา นินจาหนุ่มอัจฉริยะ มีนิสัยขี้เบื่อ ขี้รำคาญ แต่ความฉลาดเป็นเลิศ  มีไอคิวสูงถึง 200  มีพลังในการวิเคราะห์สูง  เป็นคนสนิทของโจจิ  และเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของนารูโตะ เป็นคนเดียวที่สอบผ่านจูนินครั้งที่สอบพร้อมกับพวกนารูโตะ ในสงครามนินจาครั้งที่ 4 ได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้ากองกำลังร่วม4 ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาของ โฮคาเงะ รุ่นที่ 7 อุซึมากิ นารูโตะ ชิกามารุ ใช้คาถาเงาเลียนแบบเน้นจับคู่ต่อสู้แต่ที่จริงความสามารถเขาคือเป็นคนวางแผนการต่างๆ ปัจจุบันได้แต่งงานกับเทมาริ มีลูกชื่อ นารา ชิกาได
อาคิมิจิ โจจิ
อาคิมิจิ โจจิ ( จะมีนิสัยที่ชอบกินขนมอยู่เสมอ อยู่ทีมเดียวกับ นารา ชิกามารุ และ ยามานากะ อิโนะ สามารถเปลี่ยนไขมันให้เป็นจักระได้ ไม่ค่อยชอบให้เรียกว่า หมูอ้วน
อาคิมิจิ โจจิเป็นคนที่ชอบกินมากที่สุดในเรื่อง
โจจิ พละกำลังมากสุดในทีมและเป็นตัวปิดฉาก มีวิชาก็คือ รถถังมนุษย์ วิชาขยายร่างยักษ์ วิชาขยายร่างเฉพาะส่วน ปัจจุบันได้แต่งงานกับคารุย มีลูกชื่อ อาคิมิจิ โจโจ
ยามานากะ อิโนะ
ยามานากะ อิโนะ ฉายา หมูอิโนะ อิโนะมีความสามารถในการสิงร่างคนอื่น เป็นวิชานินจาของตระกูลยามานากะ และสามารถบังคับให้ร่างที่โดนสิง ปฏิบัติตามที่ตัวเองต้องการ แต่มีข้อเสียคือเมื่อสิงร่างผู้อ่าน ร่างจริงจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได ้ซึ่งง่ายต่อการตกเป็นเป้าโจมตี และมากกว่านั้นเมื่อร่างที่เข้าไปสิงบาดเจ็บ อิโนะจะบาดเจ็บตามไปด้วย เพื่อนร่วมทีมของโจจิและชิกามารุ ครอบครัวของอิโนะประกอบอาชีพเปิดร้านดอกไม้ ปัจุบันคู่ครองคือ ซาอิ ลูกชื่อ ยามานากะ อิโนะจิน
ซารุโทบิ อาสึมะ
ซารุโทบิ อาสึมะ อาจารย์นินจาในหมู่บ้านโคโนฮะ เป็นอาจารย์ของ โจจิ อิโนะ และชิกะมารุ ชอบสูบบุหรี่มากๆ อาสึมะเป็นลูกของรุ่นที่ 3 และเป็นลุงของโคโนฮะมารุ เป็นนินจาที่ใช้จักระลมร่วมกับมีดจักระ ถูกฮิดันแห่งแสงอุษาฆ่า ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4และพ่ายแพ้ให้กับทีม 10
ซารุโทบิ อาสึมะ เสียชีวิตแล้ว โดย ฮึดันกลุ่มแสงอุษา
ทีม ไก (ถ้าเรียกตามปกติ คือ ทีม 3)
มี ไมโตะ ไก เป็นครูประจำทีม ในทีมประกอบด้วย
ร็อค ลี
ร็อค ลี ลูกศิษย์สุดรักสุดห่วงของไก ฉายา สัตว์ร้ายสีเขียวผู้งดงามแห่งโคโนฮะ ตอนเด็กใช้คาถาไม่เป็นเลยสักคาถา แต่ยืดติดกับคำว่า ถึงใช้คาถาไม่เป็น ก็เป็นนินจาด้านกระบวนท่าที่เก่งกาจได้ แต่งหน้าตาคล้ายไก เก่งการต่อสู้โดยใช้กระบวนท่า  มีประกายปิ๊งปิ๊งเช่นเดียวกับอาจารย์ไก เป็นคู่แข่งของนารุโตะในเรื่องความรัก เปิดด่านประตูแห่งความตายที่ 6 ด่าน
ฮิวงะ เนจิ
ฮิวงะ เนจิ ทายาทชายในตระกูลสาขาของกลุ่มฮิวงะ มีความสามารถหลักคือเนตรสีขาว ที่สามารถมองทะลุสิ่งต่างๆ และมองเห็นถึงกระแสจักระภายในร่างกายของนินจาได้ ฮิวงะ เนจิ ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะของตระกูลฮิวงะ มีความสามารถในการใช้มวยอ่อน เคยคิดว่าฟ้าได้กำหนดชะตาทุกอย่างไว้แล้วแต่ก็มีความคิดเปลี่ยนหลังจากที่ ได้ต่อสู้กับนารูโตะ ในภาคตำนานวายุสลาตันเนจิได้เลื่อนเป็นโจนิน และได้ช่วยเหลือนารูโตะในภารกิจช่วยเหลือคาเซะคาเงะ และในสงครามนินจาเนจิยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องนารูโตะและฮินาตะจากสิบหาง
ฮิวงะ เนจิ ทายาทชายในตระกูลสาขาของกลุ่มฮิวงะ มีความสามารถหลักคือเนตรสีขาว
เนจิตายในสงคราม
เท็นเท็น
เท็นเท็น เท็นเท็นนินจาทีมไก เป็นผู้ยกย่องในความสามารถของซึนาเดะผู้เป็นโฮคาเงะมาก ถนัดในการใช้อาวุธนินจาต่างๆ ทุกรูปแบบ มีนิสัยเลือดร้อน ดูเหมือนเธอจะแอบชอบลีอยู่ในตอนเด็ก
ไมโตะ ไก
ไมโตะ ไก อาจารย์ของร็อก ลี เนจิ และเท็นเท็น ฉายา สัตว์ร้ายสีเขียวผู้ทรนงแห่งโคโนฮะ คิ้วหนามาก เป็นไอดอลของลี ได้ต่อสู้กับคาคาชิ (เช่น ดันพื้น เป่ายิ้งฉุบ) ชนะ 50 ครั้ง แพ้ 51 ครั้ง (สถิติล่าสุด) โดยการแพ้ครั้งที่ 49 ของเขาทำให้เขาต้องมาผูกพัน กับลูกศิษย์คนนี้ แถมไกยังรักลีที่เป็นลูกศิษย์อย่างกับลูกในไส้ ลักษณะพิเศษเวลายิ้มประกายปิ๊งปิ๊ง เรีกท่านี้ว่าท่า Nice guy
ไก เป็นนินจาที่มีจุดเด่นในด้านสมรรถภาพทางร่างกายถึงขีดสุด ไม่ว่าจะเป็นในด้านปริมาณมัดกล้ามเนื้อ พละกำลัง ความรวดเร็ว ความอ่อนตัว และกระบวนท่าต่อสู้ที่แข็งแกร่งอันดับต้นๆในโลกนินจา นอกจากนี้ไกยังเป็น 1 ในไม่กี่คนที่ฝึกฝนร่างกายอย่างหนักจนปลดความสามารถในการเปิดประตูด่านจักระได้ครบทั้ง 8 ประตู
ในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 ไกได้ถ่วงเวลาสู้กับอุจิวะ มาดาระ เพื่อปกป้องเพื่อน/ลูกศิษย์ และรอให้นารูโตะเข้ามาสมทบพรรคพวกได้ทันเวลา ไกได้ตัดสินใจเปิดประตูด่านพลังทั้ง 8 เป็นไม้ตายสุดท้ายของตน และใช้ท่าผีเสื้อราตรี (Night guy) คือการวิ่งเข้าใส่มาดาระด้วยความเร็วที่สูงมากจนมิติบิดเบี้ยว ก่อนจะปิดท้ายด้วยการกระโดดถีบมาดาระด้วยความเร็วสูง จนมาดาระเกือบสิ้นชีวิต (ร่างกายถูกทำลายไปแล้วครึ่งท่อน)
หลังจากใช้พลังแปดประตูจักระจนหมด ไกนอนสิ้นสภาพ จักระค่อยๆลดเลือนจนเกือบจะหมดสิ้น สภาพร่างกายค่อยๆไหม้เป็นขี้เถ้า แต่ ณ เวลานั้น นารูโตะได้เข้ามาสมทบกลุ่มทันเวลาพอดี นารูโตะจึงได้ใช้พลังหยินหยางผนึกสภาพร่างกายของไกให้ไม่เสียหายไปกว่านี้ ต่อมาร่างกายของไกจึงค่อยๆฟื้นสภาพคืนกลับมา
แต่ทว่า ผลกระทบจากท่าผีเสื้อราตรี ได้ทำให้กระดูกขาของไกหักและแตกละเอียด ไม่อาจฟื้นสภาพกลับมาสมบูรณ์ได้อีก หลังสงครามโลกนินจา ไกจึงต้องพ้นสภาพนินจา และต้องนั่งรถบนรถเข็นไปตลอดชีวิต
นารา ชิกาได
นารา ชิกาได เป็นลูกชายของชิกามารุกับเทมาริ
อาคิมิจิ โจโจ
อาคิมิจิ โจโจ เป็นลูกสาวของโจจิกับคารุย
ยามานากะ อิโนะจิน
ยามานากะ อิโนะจิน เป็นลูกชายของซาอิกับอิโนะ
คาซามัตสึริ โมเอกิ
คาซามัตสึริ โมเอกิ คุโนะอิจิเด็ก เพื่อนของโคโนฮะมารุ กับอุด้ง
เมทัล ลี
เมทัล ลี เป็นลูกชายของร็อค ลี(บุตรบุญธรรม)
ยูอิโนะ อิวาเบะ
ยูอิโนะ อิวาเบะ
อิเสะ อุด้ง
อิเสะ อุด้ง เป็นนักเรียนนินจา ใส่แว่น เป็นเพื่อนร่วมทีมของ โคโนฮะมารุ และโมเอกิ
คาเคย์ สุมิเระ
คาเคย์ สุมิเระ
อิซึโนะ วาซาบิ
อิซึโนะ วาซาบิ
สึซึเมโนะ นามิดะ
สึซึเมโนะ นามิดะ
ฮิวงะ ฮานาบิ
ฮิวงะ ฮานาบิ ลูกสาวคนเล็กของฮิวงะ ฮิอาชิน้องสาวของฮินาตะ มีอายุห่างจากฮินาตะ 5 ปี มีความสามารถกว่าฮินาตะและเป็นว่าที่ผู้นำตระกูลคนต่อไป
จิไรยะ
จิไรยะ หนึ่งใน 3 นินจาในตำนานร่วมกับโอโรจิมารุ และ ซึนาเดะ ฉายา เซียนกบ อดีตศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 3และเป็นอาจารย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 4,นางาโตะ,ยาฮิโกะ,โคนัน      และนารูโตะ แถมยังสอนวิชากระสุนวงจักร ที่ตัวเองไม่ค่อยถนัดให้แก่นารุโตะ ยังลามกและเปิ่นๆ จึงเป็นที่มาของฉายาเซียนลามก  อีกด้วย มักจะเดินทางไปตามที่ต่างๆเพื่อเก็บข้อมูลในการเขียนหนังสือ เป็นผู้เขียนนวนิยายผู้ใหญ่ชุดอะจึ๊ย ถูกเพนจัดการในตอนที่เข้าไปสืบเรื่องแสงอุษาในอาเมะงาคุเระ
ชิซึเนะ
ชิซึเนะ นินจาแพทย์ที่เป็นผู้ติดตามของซึนาเดะ เธอยังมีเจ้าหมูน้อยธงธงที่มีความสามารถในการดมกลิ่นอีกด้วย เป็นหมอที่มีวิชาเก่งมาก  เชี่ยวชาญ เข็มพิษ หมอกพิษ และมีดจักระ ถูกเพนฆ่าในตอนที่เพนมาล่านารุโตะที่โคโนะฮะ ภายหลังเพนได้คืนชีวิตให้พร้อมกับนินจาโคโนะฮะคนอื่นๆ
อุมิโนะ อิรุกะ
อุมิโนะ อิรุกะ เป็นอาจารย์คนแรกของนารูโตะ และเป็นคนแรกที่เข้าใจ และเอาใจใส่นารูโตะ เหมือนลูก ชอบพานารูโตะไปเลี้ยงราเม็งบ่อยๆ อิรุกะสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก และมีโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ที่คอยดูแลอยู่ห่างๆ
คุรามะ (9 หาง)
คุรามะ สัตว์หางเก้าหาง แต่เดิมเป็นหนึ่งในก้อนจักระที่เซียนหกวิถี แบ่งออกมาจากสิบหาง โดยเป็นก้อนพลังที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อทุกสิ่ง โคโนฮะได้ครอบครองครั้งแรกหลังจากการต่อสู้ระหว่างเซ็นจู ฮาชิรามะ กับ อุจิวะ มาดาระ โดยที่ฮาชิรามะใช้คาถาไม้ผนึกการเคลื่อนไหวของเก้าหาง(ขณะนั้นถูกมาดาระควบคุมด้วยเนตรวงแหวนเพื่อใช้ต่อสู้) จากนั้นเก้าหางจึงถูกนำมาผนึกเข้ากับร่างสถิตย์คนแรกของโคโนะฮะ คือ อุซึมากิ มิโตะ หรือก็คือภริยาของฮาชิรามะนั่นเองหลังจากมิโตะได้เสียชีวิตลง สถิตย์ร่างเก้าหางคนต่อไปก็คือ อุสึมากิ คุชินะ แม่ของนารูโตะนั่นเอง ก่อนที่จะถูกคลายผนึกช่วงที่คลอดนารูโตะโดย อุจิวะ โอบิโตะที่สวมรอยเป็น อุจิวะ มาดาระ จึงเกิดเป็นเหตุการณ์ เก้าหางอาละวาดทำลายหมู่บ้านโคโนฮะ ทำให้โฮคาเงะรุ่นที่ 4 ต้องทำการผนึกครึ่งหนึ่งของเก้าหางเข้ากับตัวด้วยคาถาผนึก ปิดผนึกซากอสูร  และเสียชีวิตจากผลของคาถาผนึก และ คุชินะต้องเสียชีวิตลงจากการขวางการโจมตีครั้งสุดท้ายที่เป้าเล็งไปหานารูโตะ เก้าหางถูกผนึกเข้าไปอยู่ในร่างของนารูโตะด้วยคาถาผนึกสุดท้ายของมินาโตะ ผนึกสี่ลักษณ์ หลังจากนารูโตะผ่านความยากลำบากมานาน จึงได้พบกับ คิลเลอร์ บี และได้เรียนรู้วิธีการควบคุมเก้าหาง ตอนนั้นเก้าหางเองก็ยังไม่ค่อยอยากร่วมมือเท่าไหร่ แต่เมื่อเข้าสู่สงครามโลกนินจาครั้งสุดท้ายแล้วเก้าหางที่ไม่อยากโดนมาดาระควบคุมอีกครั้งบวกกับการที่นารูโตะเปิดใจยอมรับและอยากช่วยสัตว์หางที่ถูกจับไปก่อนหน้า เก้าหางจึงยอมเปิดใจให้นารูโตะพร้อมกับบอกชื่อจริงของตัวเอง คุรามะ และจึงเข้าสู่การเปิดใจของคุรามะให้นารูโตะเพื่อจัดการมาดาระที่กลายเป็นปีศาจไปแล้ว
ซารุโทบิ มิราอิ
ซารุโทบิ มิราอิ เป็นลูกสาวของอาสึมะกับคุเรไนและเป็นลูกพี่ลูกน้องของโคโนฮะมารุ
โฮคาเงะรุ่นที่ 1 (ร่างเกิดใหม่ของ อาชูร่า 1)
โฮคาเงะรุ่นที่ 1 ชื่อ เซนจู ฮาชิรามะ (千手柱間) ผู้ก่อตั้งหมู่บ้านโคโนฮะ ร่วมกับอุจิวะ มาดาระ และเป็นปู่ของซึนาเดะ กับ นาวากิ เป็นนินจาผู้ใช้คาถาไม้ ซึ่งเป็นคาถาขีดจำกัดสายเลือด ว่ากันว่าใช้วิชาไม้พฤกษาก่อเกิดในการก่อสร้างหมู่บ้านโคโนฮะ ฉายา เทพเจ้าแห่งโลกนินจา เคยสู้กับอุจิวะ มาดาระ แล้วชนะ พลังของไม้ เป็นผู้ครอบครองสัตว์หางทั้งหมดแล้วแยกไปตามแคว้นต่างๆ
โฮคาเงะรุ่นที่ 2
โฮคาเงะรุ่นที่ 2 ชื่อ เซนจู โทบิรามะ (千手扉間) น้องชายของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ถนัดใช้น้ำและคาถามิติ เคยมีดาบแสงสายฟ้าเป็นอาวุธคู่กาย ฉายา อัจฉริยะของโลกนินจา เป็นผู้คิดค้นคาถาสัมภเวสีคืนชีพ ร่างแยกเงา กับคาถาต่างๆทั้งคาถาต้องห้าม กับเป็นผู้สร้างกฏระเบียบในหมู่บ้านขึ้นมาให้ตระกูลไหนรับผิดชอบอะไร กับเป็นคนสร้างกรมตำรวจอุจิวะ กับข่มเหงมากเกินไป จนเป็นต้นเหตุให้มีคนที่มีความคิดแบบมาดาระขึ้นมาจนเกือบเป็นสงครามในแคว้น ถูกฆ่าตายโดย สองพี่น้อง กินคาคุ คินคาคุ แห่งหมู่บ้าน คุโมะ คางุเระ
โฮคาเงะรุ่นที่ 4
โฮคาเงะรุ่นที่ 4 ชื่อ นามิคาเสะ มินาโตะ (波風 ミナト) เขาเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ต่างๆ มากมาย และได้ชื่อว่าเป็นนินจาที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของหมู่บ้านโคโนฮะ ฉายา "ประกายแสงสีทองแห่งโคโนฮะ" ช่วงแรกมินาโตะได้ถูกคิดว่าเป็นเด็กในคำทำนาย มินาโตะใช้คาถามิติโดยลงอักขระไว้ที่คุไน เป็นศิษย์เอกของ 1 ใน 3 นินจาในตำนานจิไรยะและเป็นอาจารย์ของคาคาชิ ริน และโอบิโตะ เนื่องจากสีผมที่โดดเด่นคือเหลืองทอง และเป็นผู้ที่มีความว่องไวสูงมาก รวมถึงฝีมือที่ร้ายกาจจนมีชื่อเสียงเลื่องลือในหมู่นินจาทุกแคว้น ซึ่งเป็นพ่อของนารูโตะ และทั้งยังมีวิชาต้องห้ามพวกคาถาสะกดรูปแบบต่างๆกับคาถาเคลื่อนย้ายข้ามมิติของรุ่นที่ 2 ที่เรียนรู้มาจากคุชินะซึ่งเป็น แม่นารูโตะ สละชีวิตเพื่อผนึก 9 หางไว้ในตัวเองครึ่งหนึ่ง กับอีกครึ่งในตัวนารูโตะ กับมีบทบาทมากในตอนที่ได้คุยกับนารูโตะตอนนารูโตะปลดปล่อย 8-9 หางเพื่อบอกเรื่องตน กับมีบทบาทมากในตอนสงครามครั้งที่ 4
โฮคาเงะรุ่นที่ 5
โฮคาเงะรุ่นที่ 5  ชื่อ (เซ็นจู)นาเมคุจิ ซึนาเดะ ฮิเมะ (綱手 姫) เป็นหนึ่งใน สามนินจาในตำนาน ฉายา เจ้าหญิงซึนาเดะผู้ใช้ทากแห่งโคโนฮะ และเป็นหลานคนแรกของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ภายหลังการเสียชีวิตของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้กลับมารับตำแหน่งเป็นโฮคาเงะ เป็นนินจาแพทย์ที่เก่งกาจที่สุดในบรรดานินจาแพทย์ทั้งโลกนินจาตอนนี้ และเป็นโฮคาเงะที่ทำให้นินจาของโคโนฮะเหนือกว่านินจาแคว้นอื่นๆในหลายๆด้าน ในตอนที่เพนบุกถล่มโคโนฮะ ซึนาเดะได้ปกป้องและรักษาทุกคนในหมู่บ้านด้วยการอัญเชิญคัตซึยุ จนหมดแรงไปหลายวัน พอฟื้นกลับมาดำรงตำแหน่งอีกครั้ง ในช่วงมหาสงครามนินจาครั้งที่ 4 ซึนาเดะเป็นกำลังหลักสำคัญในการก่อตั้งร่วมกันกับอีกสี่คาเงะที่เหลือ พอจบสงครามมอบตำแหน่งให้คาคาชิเป็นคาเงะคนต่อไป
ชิมูระ ดันโซ (รักษาการโฮคาเงะ)
ชิมูระ ดันโซ เป็นหน่วยลับหมู่บ้านโคโนฮะ ฉายา ความมืดของนินจา เป็นศิษย์ของท่านรุ่นที่สองร่วมกับ อาคิมาจิ โทริฟุ อุจิวะ คางามิ ซึ่งเคยเดินเส้นชีวิตผิดมาแล้วครั้งหนึ่ง และเป็นผู้แนะนำให้ซาอิ มาแทนที่ซาสึเกะ ดันโซเป็นผู้ที่เสนอตัวจะมาเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ร่วมกับซารุโทบิ เป็นพวกสายเหยี่ยวซึ่งตรงข้ามกับสายพิราบอย่างซารุโทบิ ทำให้ไม่ค่อยชอบซึนาเดะซึ่งเป็นศิษย์ของซารุโทบินัก ดันโซมักวางแผนจะยึดหมู่บ้านและเป็นโฮคาเงะ มีเนตรวงแหวนข้างขวา(ซึ่งแย่งมาจากชิซุย) และเนตรวงแหวนที่ผนึกอยู่ที่มืออีก10อัน ได้เป็นโฮคาเงะช่วงระยะหนึ่งก่อนจะเสียชีวิตจากการต่อสู้กับซาสึเกะ (โดนฆ่าก่อนมีพิธีรับตำแหน่ง)
โฮคาเงะรุ่นที่ 6
โฮคาเงะรุ่นที่ 6 ฮาตาเกะ คาคาชิ (はたけ カカシ) โจนินทีเคยทำงานเป็นอดีตหัวหน้าหน่วยลับ (อันบุ) ช่วงหนึ่ง มีความสามารถมาก และต่อสู้เก่ง มีเนตรวงแหวนข้างซ้ายเพราะโอบิโตะให้ก่อนเสียชีวิต คาคาชิเป็นสมาชิกของทีมมินาโตะ ที่มี คาคาชิ ริน และโอบิโตะ คาคาชิเป็นอาจารย์ประจำหน่วย 7 ประกอบด้วย นารูโตะ ซาสึเกะ และซากุระ หลังสิ้นสุดสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 เขาได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 6 กับทำหน้าที่แม้เจ้าตัวจะไม่อยากเป็นก็ตาม แต่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จึงมาเป็น จากนั้นพอเห็นว่าถึงวาระสมควรแล้วจึงได้ยกตำแหน่งให้ อุซึมากิ นารุโตะ
โฮคาเงะรุ่นที่ 7
โฮคาเงะรุ่นที่ 7 อุซึมากิ นารูโตะ (うずまきナルト) เป็นลูกชายของ นามิคาเสะ มินาโตะ และ อุซึมากิคุชินะ เป็นนินจาอยู่หน่วย 7 ทีมเดียวกับ ซาสึเกะ ซากุระ และซาอิ มีคาคาชิเป็นผู้ดูแล หลังจากฝึกฝนวิชามานาน หลังจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 ก็ได้ต่อสู้กับซาสึเกะอีกครั้ง ซึ่งทั้งคู่แขนขาด นารูโตะเสียแขนขวา และเพื่อนสนิทของตนเสียแขนซ้าย ด้านความรัก ได้รักกับฮิวงะ ฮินาตะที่แอบชอบตนมาตั้งแต่เด็กก่อนที่จะเป็นนินจาเสียอีก สามารถดูเรื่องราวความรักของทั้งสองได้ที่ (The Last Naruto The Movie) ต่อมาได้ถูกแต่งตั้งขึ้นให้เป็น โฮคาเงะรุ่นที่ 7 (ฝันของเขากลายเป็นจริง)และเป็นพลังสถิตย์ร่างเก้าหางคนล่าสุด
กาอาระ
กาอาระ ฉายา กาอาระแห่งทราย มีปีศาจหางเดี่ยวหรือผู้พิทักษ์ทะเลทรายมีชื่อว่า ชูคาคุ อยู่ในตัว เขาถูกรังเกียจเดียดฉันท์จากคนในหมู่บ้านซึนะ ไม่เว้นแม้กระทั่งพ่อของเขา เพราะถูกกล่าวหาว่า เป็นต้นเหตุที่ทำให้แม่ตาย แถมยังฆ่าน้าของตัวเองอีกด้วย ภายหลังได้รับการยอมรับจากคนในซึนะ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "คาเสะคาเงะ" รุ่นที่ 5 กาอาระเป็นลูกของคาเสะคาเงะรุ่นที่ 4
คันคุโร่
คันคุโร่ ถนัดวิชาการเชิดหุ่น มีหุ่นเชิด 3 ตัวชื่อว่า การาสึ คุโรอาริ และซันโจอุโอะ เป็นพี่ชายของกาอาระ เป็นนินจาระดับโจนิน ภายหลังใช้ หุ่นเชิดลับที่เป็นผลงานของ มอนซาเอมอน คาเสะคาเงะรุ่นที่ 2 ในสงครามโลกนินจาได้รับตำแหนงหัวหน้าหน่วยจู่โจม
เทมาริ
เทมาริ นินจาจาก ซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระ และ คันคุโร่ เป็นนินจาอีกคนในนารูโตะที่มีความสามารถที่แข็งแกร่งในด้านคาถาลม ใช้พัดยักษ์เป็นอาวุธ สามารถเชิญคาไมทาจิได้ เป็นโจนิน ปัจจุบันได้แต่งงานกับชิกามารุ มีลูกชื่อชิกาดาอิ
บากิ
บากิ เป็นอาจารย์ของ กาอาระ คันคุโร่ และ เทมาริ ร่วมกับหมู่บ้านโอโตะ โจมตีโคโนะฮะ และเป็นคนฆ่าฮายาเทะ
ชินกิ
ชินกิ นินจาจากซึนะ ลูกบุญธรรมของกาอาระ เป็นผู้ใช้คาถาแม่เหล็ก ใช้ทรายเหล็กในการโจมตีและป้องกัน ในรอบสอบจูนิน 3 คน ชินกิได้สู้กับอุจิวะ ซาราดะกับอุสึมากิ โบรูโตะ
อารายะ
อารายะ นินจาจากซึนะ เป็นผู้เชิดหุ่นของทีมชินกิ
โยโดะ
โยโดะ นินจาจากซึนะ ผู้ใช้เสียงในการโจมตีศัตรูโดยการสบัดผมจะทำให้เกิดเสียง และสามารถอ่านการเคลื่อนไหวได้จากเสียง ในรอบสอบจูนินโยโดได้สู้กับนารา ชิกาดาอิ
ราสะ
ราสะ คาเซะคาเงะรุ่นที่ 4 พ่อของกาอาระมีความสามารถใช้ทรายทองคำ ได้เลี้ยงอสูรไว้ในร่างของกาอาระ หวังว่าจะนำมาใช้เป็นอาวุธ แต่ภายหลังไม่สามารถควบคุมได้ จึงวางแผนจะฆ่ากาอาระ แต่ไม่สำเร็จ ถูกโอโรจิมารุสังหาร ในแผนการโค่นล้มโคโนะฮะ (ในภาค 1) ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4 และถูกจัดการโดยกาอาระ โดยเจ้าตัวภูมิใจที่กาอาระได้เป็นคาเงะต่อจากตนกับเป็นที่ยอมรับของหมู่บ้าน
จิโยะ
จิโยะ ( ย่าโจ ) ฉายา ย่าจิโยะที่เคารพ แม่เฒ่ามีความสามารถในด้านการควบคุมหุ่นกระบอก และการปรุงยาพิษ เป็นที่ปรึกษาของหมู่บ้านซึนะ อดีตมีความแค้นกับซึนาเดะ และฮาตาเคะ ซึคุโมะ พ่อของคาคาชิ จิโยะได้ร่วมทีมกับ ซากุระ คาคาชิ และ นารูโตะ ในภารกิจช่วยเหลลือกาอาระ และได้ช่วยชีวิตซากุระ จากการต่อสู้กับซาโซริ ทั้งยังแลกชีวิตตัวเองเพื่อชุบชีวิตของกาอาระ ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4
เอบิโซ
เอบิโซ ฉายา ปู่เอบิโซที่เคารพ ผู้เฒ่าจากหมู่บ้านซึนะ เป็นที่ปรึกษาของซึนะ และเป็นน้องชายของจิโยะ
ปาคุระ
ปาคุระ (ญี่ปุ่น: パクラ) ฉายา ปาคุระแห่งคาถาแผดเผา หรือ วีรสตรีแห่งซึนะ เธอเป็นตัวละครเดียวในเรื่องที่สามารถใช้คาถาแผดเผา ซึ่งเป็นคาถาขีดจำกัดสายเลือด (ธาตุไฟและลม) เธอมีลูกศิษย์ที่ชื่อว่า มากิ เธอถูกลอบสังหารในการเดินทางไปที่แคว้นคิริ ปาคุระเป็น 1 ใน นินจาที่ถูกอัญเชิญมาด้วยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ จนทำให้ปาคุระได้พบเจอกับ มากิ ลูกศิษย์ ของเธออีกครั้ง
มากิ
มากิ (ญี่ปุ่น: マキ) หนึ่งในนินจาหญิงที่เข้าร่วมในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 เธอเป็นนินจาที่อยู่ในหน่วยผนึก มีม้วนผ้าเป็นอาวุธ รวมถึงใช้ในการผนึก
เอ (ไรคาเงะรุ่นที่ 3)
เอ ไรคาเงะรุ่นที่ 3 เป็นพ่อของไรคาเงะรุ่นที่ 4 โดยไรคาเงะ รุ่น 3 เป็นผู้ใช้คาถาสายฟ้า เป็นผู้ที่มีความรวดเร็วและแข็งแกร่งมาก ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4 และถูกจัดการโดยนารูโตะ
เอ (ไรคาเงะรุ่นที่ 4)
เอ ไรคาเงะรุ่นที่ 4 ฉายา จอมดื้อรั้น เป็นบุตรชายของไรคาเงะรุ่นที่ 3 และเป็นพี่น้องร่วมสาบานของ “บี” หรือคิลเลอร์บี ซึ่งเป็นพลังสถิตร่างแปดหาง โดยไรคาเงะ รุ่น 4 เป็นผู้ใช้คาถาสายฟ้าเป็นที่มีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในบรรดา 5 คาเงะในยุคปัจจุบันและยังเป็นผู้ที่มีความรวดเร็วเป็นอันดับ 4 ในโลกนินจา
คิลเลอร์ บี (พลังสถิตย์ร่าง 8 หาง)
คิลเลอร์ บี เป็นร่างสถิตย์แปดหาง และเป็นคู่หูของไรคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นผู้ครองดาบหนังฉลามต่อจากคิซาเมะ มีนิสัยบ้าแร็ฟมากๆ เวลาต่อสู้มักร้องเพลงแร็ฟไปด้วย มีคำพูดติดปากคือ ไอบ้านี่ ไอบ้านั่น หรือในหนังสือการ์ตูนคือ ไอบ้าห้าร้อย ไอเวรตะไล แต่เป็นพลังสถิตย์ร่างคนเดียวที่ควบคุมสัตว์หางได้ และเป็นเพื่อนกับพลังสถิตย์ร่าง 9 หาง อุซึมากิ นารูโตะ
ดารุย
ดารุย เป็นมือขวาของไรคาเงะรุ่นที่ 4 และเป็นผู้มีขีดจำกัดทางสายเลือดที่ใช้คาถาพายุ (น้ำและสายฟ้า) ต่อมาได้เป็นไรคาเงะรุ่นที่ 5
ซี
ซี เป็นผู้คุ้มกันไรคาเงะรุ่นที่ 4
โอโมอิ
โอโมอิ ลูกศิษย์ของคิลเลอร์ บี ต่อมาได้เป็นผู้คุ้มกันไรคาเงะรุ่นที่ 5
คารุย
คารุย ลูกศิษย์ของคิลเลอร์ บี ปัจจุบันได้แต่งงานกับโจจิ มีลูกชื่อโจโจ
โฮซึกิ เก็นเงสึ
โฮซึกิ เก็นเงสึ มิซึคาเงะรุ่นที่ 2 เป็นผู้ใช้คาถาลวงตา เป็นนินจาที่สามารถใช้พลังได้ 4 ธาตุ คือ ดิน น้ำ ไฟ และสายฟ้า โดยมีสัตว์อัญเชิญคือหอยกาบยักษ์ และเป็นคู่ปรับกับสึจิคาเงะ รุ่น 2 ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4 และถูกจัดการโดยกาอาระ
คาราตาจิ ยางุระ (พลังสถิตย์ร่าง 3 หาง)
คาราตาจิ ยางุระ มิซึคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นพลังสถิตร่างสามหาง โดยในยุคของมิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 เป็นยุคที่โหดร้ายที่สุด โดยขนานนามว่า หมู่บ้านหมอกโลหิต เพราะมีโอบิโตะควบคุมอยู่เบื้องหลัง โดยยางุระถูกแสงอุษาสะกดแล้วเสียชีวิต
เทรุมิ เมย์
เทรุมิ เมย์ มิซึคาเงะรุ่นที่ 5 ผู้มีขีดจำกัดทางสายเลือดที่ใช้คาถาเดือดพล่าน (ไฟและน้ำ) กับ คาถาหลอมละลาย (ไฟและดิน) เธอมีปมด้อยในเรื่องความโสด จะเห็นในเรื่องได้ว่า คำพูดเล็กๆน้อยๆ ก็พาเธอไปเรื่องความรักได้เช่นกัน
อาโอ
อาโอ เป็นผู้คุ้มกันมิซึคาเงะรุ่นที่ 5
โจจูโร่
โจจูโร่ เป็นหนึ่งในกลุ่มเจ็ดดาบนินจาแห่งคิริที่ใช้ดาบปลากระเบน ต่อมาได้เป็นมิซึคาเงะรุ่นที่ 6
มิสึโนะ
มิสึโนะ เป็นผู้คุ้มกันมิซึคาเงะรุ่นที่ 6
มู
มู สึจิคาเงะรุ่นที่ 2 ฉายา ไร้ตัวตน เป็นผู้ติดตามของสึจิคาเงะรุ่นที่ 1 และผู้มีขีดจำกัดทางสายเลือดแบบพิเศษที่สามารถควบรวมธาตุดิน ลม และไฟ เป็นผู้ใช้วิชานินจาคาถาธุลี แถมยังเป็นคนที่สามารถหลบเลี่ยงการถูกตรวจจับได้ โดยมูเป็นอาจารย์ของสึจิคาเงะ รุ่น 3 และเป็นคู่ปรับกับมิซึคาเงะ รุ่น 2 ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมพเวสีคืนชีพของคาบูโตะในช่วงสงครามนินจาครั้งที่ 4
โอโนกิ
โอโนกิ สึจิคาเงะรุ่นที่ 3 ฉายา โอโนกิผู้เหยียบเรือสองแคม ผู้มีสายเลือดคัดสรรที่สามารถควบรวมธาตุดิน ลม และไฟ เป็นผู้ใช้วิชานินจาคาถาธุลี โดยโอโนกิเป็นลูกศิษย์ของสึจิคาเงะ รุ่น 2 ที่สอนคาถาธุลีให้ ปัจจุบันได้เสียชีวิตแล้วในยุคโบรูโตะ
คุโรซึจิ
คุโรซึจิ เป็นหลานสาวของสึจิคาเงะรุ่นที่ 3 เป็นผู้มีขีดจำกัดทางสายเลือดที่ใช้คาถาหลอมละลาย (ไฟและดิน) ต่อมาได้เป็นสึจิคาเงะรุ่นที่ 4
อาคัตซึจิ
อาคัตซึจิ เป็นผู้คุ้มกันสึจิคาเงะรุ่นที่ 3, 4
จูโกะ
จูโกะ ฉายา จูโกะผู้มีสองบุคลิก นักโทษฐานลับทิศเหนือ สถานที่หลักในการทดลองของโอโรจิมารุ มาบำบัดเพื่อต้องการหยุดการกระหายที่จะฆ่า มีความสามารถแปลงสภาพ เป็นต้นกำเนิดของอักขระสาป เคยช่วยชีวิตซาสึเกะตอนที่สู้กับคิลเลอร์บี แต่ตนเองก็กลับกลายเป็นเด็ก
โฮซึกิ ซุยเงสึ
โฮซึกิ ซุยเงสึ เป็นน้องชายของ โฮซึกิ มันเงสึ ฉายา อสูรกายกลับชาติมาเกิดตัวที่สอง อดีตนินจาหมู่บ้านคิรินาคุเระ รุ่นน้องซาบุสะ ได้ใช้ดาบของซาบุสะ ซึ่งดาบนั้นจะสืบทอดจากรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นหนึ่ง ได้รับการช่วยเหลือจากซาสึเกะจากห้องทดลองของโอโรจิมารุ และได้เข้าร่วมทีม "เหยี่ยว" ของซาสึเกะ เป้าหมายจัดการกับ อุจิวะ อิทาจิ ซุยเงสึจริงๆเกลียดทุกคนในกลุ่มของซาสึเกะ โดยเกลียดจูโกะมากสุด รองลงมาก็คาริน ตามด้วยซาสึเกะ ซุยเงสึเหมือนเป็นตัวถ่วงของทีมเหยี่ยว เพราะเป็นคนเหนื่อยง่าย และต้องมีน้ำระหว่างเดินทาง จึงมักถูกคารินเรียกว่า "กัปปะเดินดิน" และมีร่างกายเป็นน้ำ ชอบใช้วิชา ปืนน้ำ ของตระกูล โฮซึกิ
อุซึมากิ คาริน
อุซึมากิ คาริน เป็นนินจาลูกน้องโอโรจิมารุ  ผู้คุมขังนักโทษ เป็นคนจงรักภักดีต่อโอโรจิมารุ เพราะก่อนหน้าที่เธอจะเข้ามาอยู่ในแคว้นโอโตะกับโอโรจิมารุ คารินอาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพังในแคว้นคุสะ ต่อมาแม่ของคาริน ก็ได้เสียชีวิตจากการถูกใช้งานในด้านการรักษาอย่างหนัก คารินจึงต้องมารับหน้าที่ต่อจากแม่ แต่สุดท้าย คารินก็ได้พบกับโอโรจิมารุและเข้าร่วมกับเขาในที่สุด หลังจากการชักชวนของซาสึเกะ ได้เข้าร่วมทีม"เหยียว" ของซาสึเกะ สามารถรับรู้จักระของผู้อื่นได้และสามารถรักษาบาดแผลคนอื่นได้ด้วยการกัดที่ร่างกายของคาริน คารินเคยชอบซาสึเกะมาก่อน แต่พอถูกซาสึเกะทำร้ายตอนสู้กับดันโซ ก็ครึ่งเกลียดครึ่งรักซาสึเกะ เป็นคนในตระกูลอุซึมากิ
ตระกูลนารา
ตระกูลนารา (奈良家, นะระเคะ) ตระกูลที่มีชื่อของวิชาควบคุมเงาของหมู่บ้านโคโนฮะ มีอาชีพเลี้ยงกวาง นำเขากวางมาทำยา ชิกา แปลว่า กวาง และมีคาถาที่สืบทอดกันมาคือ "คาถาเงาเลียนแบบ"
คำว่า นารา (奈良) มีที่มาจากชื่อของเมืองนารา
ตระกูลยามานากะ
ตระกูลยามานากะ (山中家, ยะมะนะกะเคะ) ตระกูลที่มีวิชาการควบคุมร่างกายคนอื่นโดยการเข้าสิงหรือป่วนจิตให้ทำตามคำสั่งได้ของหมู่บ้านโคโนฮะ ด้วยความสามารถเหล่านี้จึงได้รับยกย่องให้เป็นหน่วยถอดรหัสแห่งหมู่บ้านโคโนฮะงาคุเระ ซึ่งมีหัวหน้าคือยามานากะ อิโนะอิจิ (พ่อของอิโนะนั่นเอง)
คำว่า ยะมะนะกะ (山中) มีความหมายว่า ท่ามกลางภูเขา
ตระกูลอาคิมิจิ
ตระกูลอาคิมิจิ (秋道一族, ''อะกิมิจิ อิจิโซกุ) ตระกูลหนึ่งในหมู่บ้านโคโนฮะ เป็น 1 ใน 4 ตระกูลชั้นนำแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ โดยในตระกูลมีความสามารถในการเปลี่ยนแคลอรีให้เป็นจักระได้
ชื่อ อะกิ (秋) แปลว่า ฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งหมายถึงฤดูเก็บเกี่ยว และ มิจิ (道) หมายถึง ถนน
ตระกูลอินุซึกะ
ตระกูลอินุซึกะ (犬塚家, อินึซึกะเกะ) ตระกูลที่ต่อสู้ร่วมกับสุนัขของหมู่บ้านโคโนฮะ
คำว่า อินึซึกะ (犬塚家) แปลว่าบ้านสุนัข
ตระกูลอะบุราเมะ
ตระกูลอะบุราเมะ ตระกูลผู้ใช้แมลงของหมู่บ้านโคโนฮะ เป็น 1 ใน 4 ตระกูลชั้นนำแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ คนที่เกิดในตระกูลจะทำสัญญากับแมลงให้ร่างกายตนเองเป็นรังให้แมลงและสามารถเรียกแมลงมาใช้งานได้รอบด้านแลกกับการให้แมลงกินจักระของตน ผู้ใหญ่ในตระกูลมักมีภาชนะพิเศษสำหรับกักเก็บแมลงเพิ่มขึ้น ตระกูลอะบุราเมะทุกคนจะใส่แว่นตาดำ (ว่ากันว่าคนตระกูลอะบุราเมะไม่มีดวงตา เบ้าตากลวงโบ๋เป็นทางออกให้แมลง)
คำว่า อะบุราเมะ (油女) มีความหมายว่า น้ำมันผู้หญิง
ตระกูลอุจิวะ
กลุ่มอุจิวะ (うちは一族, อุจิวะอิจิโซะกึ) หรือตระกูลอุจิวะ เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงเก่าแก่ตระกูลหนึ่งของหมู่บ้านโคโนฮะ เป็น 1 ใน 4 ตระกูลชั้นนำแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ เป็นตระกูลที่สืบเชื้อสายมาจาก (โอซึซึกิ อินดรา) ลูกชายคนโตของเซียน6วิถีหรือ โอซึซึกิ ฮาโกโรโมะ ตระกูลอุจิวะเป็นผู้เชี่ยวชาญท่าไม้ตายเกี่ยวกับการใช้ไฟ และเป็นที่รู้จักกับนัยน์ตาพิเศษที่มีเฉพาะตระกูลอุจิวะเท่านั้นซึ่งก็คือ เนตรวงแหวน หลังจากที่คนในตระกูลอุจิวะถูกฆ่าล้างตระกูลโดย อุจิวะ อิทาจิ หนึ่งในผู้สืบสายเลือดของตระกูลอุจิวะ ซึ่งได้รับภารกิจมาจากหัวหน้าชั้นสูงของโคโนฮะ ผู้ที่รอดมาจากเหตุการณ์มีเพียงคนเดียวคือ อุจิวะ ซาสึเกะ ต้องการจะล้างแค้นให้ตระกูล
โดยแท้จริงตระกูลอุจิวะ เป็นตระกูลที่ถูกปีศาจสิง เพราะว่าไม่มีตระกูลไหนเก็บรักษาความรักได้มากเท่าตระกูลอุจิวะ ด้วยเหตุนั้นได้ผนึกสิ่งนั้นไป เมื่อคนในตระกูลอุจิวะได้รู้จักความรักเหมือนกับความรู้สึกที่ไม่อยากให้มี ได้ปลุกบางอย่างที่แข่งแกร่งกว่าตระกูลเซนจู ปัญหาที่ตามมาคือความรักกล้าแกร่งมากเกินไป จนทำให้คลั่ง เมื่ออุจิวะได้รู้ถึงความรักสูญเสียมันไป ความรักเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังที่กล้าแกร่งและเปลี่ยนคนนั้น เหมือนเป็นอาการบางอย่างเมื่ออุจิวะได้ทรมานหลังจางต้องสูญเสียคนรักหรือความสิ้นหวัง จักระพิเศษในสมองที่มีผลกับประสามตาก็จะแตกออกมาและทำให้ดวงตาเปลี่ยนไป คือดวงตาที่สะท้อนถึงความรู้สึก หรือ เนตรวงแหวน โดยเนตรวงแหวนเหมือนกับความู้สึกของคนที่จะทำให้คนนั้นแข่งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับความเกลียดชังในหัวใจ ในอุจิวะยังมีคนที่อ่อนไหวต่อความรู้สึกเกือบทุกคนที่ได้พบกับความรู้สึกที่กล้าแกร่งได้ถูกความมืดมิดจับกุมและกลายเป็นปีศาจ ยิ่งมืดมิดมากเท่าไหร่เนตรก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้น มากจนรับมือไม่อยู่ ปัจจุบันมีคนในตระกูลที่เหลืออยู่ คือ อุจิวะ ซาสึเกะ, อุจิวะ ซากุระ , อุจิวะ ซาราดะ
ชื่อกลุ่มอุจิวะ (うちは) เป็นการเล่นคำกับคำว่า อุจิวะ (うちわ) ที่หมายถึง พัดกระดาษ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่ม โดยในสมัยญี่ปุ่นโบราณ พัดกระดาษมีใช้ประกอบในการตัดสินคดี และในการรบ ในปัจจุบันจะเห็นในการแข่งขันซูโม่ โดยกรรมการจะถือพัดกระดาษในการตัดสิน
ตระกูลฮิวงะ
ตระกูลฮิวงะ หรือ กลุ่มฮิวงะ (日向一族, ฮีวงะอิจิโซะกุ) หนึ่งในตระกูลเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงของหมู่บ้านโคโนฮะ เป็น 1 ใน 4 ตระกูลชั้นนำแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ โดยสืบเชื้อสายมาจาก โอซึซึกิ ฮามูระน้องชายของเซียน6วิถี เป็นผู้ก่อตั้งขึ้นเป็นกลุ่มที่สืบทอดวิชาเนตรสีขาว โดยแบ่งแยกออกเป็นตระกูลหลักจะมีท่าน ฮิวงะ ฮิอาชิ ดูแลอยู่ และตระกูลสาขา ท่านฮิวงะ ฮิซาชิ ดูแลและยอมตายแทนพี่ชายและส่งศพไปให้แก่หมู่บ้านคุโมะ ทายาทของตระกูลสาขาก็คือ ฮิวงะ เนจิ จะถูกประทับอักขระปักษาในกรงซึ่งมีหน้าที่ต้องดูแลฮินาตะซึ่งเป็นตระกูลหลัก ในวันที่ทายาทตระกูลหลักก็คือ ฮิวงะ ฮินาตะ อายุได้ 3ปี สมาชิกตระกูลสาขาเป็นวิธีเพื่อป้องกันความลับของเนตรสีขาว ถ้าสมาชิกตระกูลสาขาทรยศตระกูลหลักหลักหรือถูกฆ่าในสงครามเพื่อการป้องกันไม่ให้ความสามารถเนตรสีขาวถูกศัตรูนำไปใช้ โดยที่อักขระจะกระตุ้นเพื่อทำลายความลับร่างเนื้อและดวงตาทั้งหมดเพื่อลดพลังเนตรสีขาวจนใช้ไม่ได้ คำว่า ฮิวงะ (日向) มีความหมายว่า สถานที่ที่มีแดด
ตระกูลคุรามะ
ตระกูลคุรามะ เคยเป็นหนึ่งในตระกูลดังของหมู่บ้านโคโนฮะ โดยเป็นตระกูลที่เชี่ยวชาญคาถาลวงตา
ตระกูลเซนจู
ตระกูลเซนจู เป็นตระกูลที่มีความสามารถในการฟื้นฟูพลังแห่งชีวิต ต้นตระกูล เซนจูและ อุจิวะ คือเซียนเต๋าหรือเซียนหกวิถี โดยสืบเชื้อสายฝั่งลูกชายคนเล็กของเซียนเต๋าคือ โอซึซึกิ อาชูร่า ตระกูลของโฮคาเงะรุ่นที่ 1เซนจู ฮาชิรามะ รุ่น2 และรุ่นที่ 5 เซนจูซึนนาเดะ เคยต่อสู้กับอุจิวะ มาดาระมาครั้งหนึ่ง ซึ่งเป้าหมายของมาดาระตอนนั้นคือการเอาเซลส์ DNA ของรุ่นที่ 1 เพื่อปลูกถ่ายเพื่อให้มีคุณสมบัติในการฟื้นฟูร่างกายรักษาอาการบาดเจ็บ
คำว่า เซนจู (千手) มีความหมายว่า พันมือ
ตระกูลอุซึมากิ
คำว่า อุซึมากิ (うずまき) มีความหมายว่า ขดเป็นเกลียว หรือ น้ำวน
ตระกูลซารุโทบิ
ตระกูลซารุโทบิ ตระกูลของหมู่บ้านโคโนฮะ โดยมีคนในตระกูล คือ ซารุโทบิ ซาสึเกะ, ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น , ซารุโทบิ บิวาโกะ , ซารุโทบิ อาสึมะ , ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ , ซารุโทบิ คุเรไน , ซารุโทบิ มิราอิ
ตระกูลชิมูระ
ตระกูลชิมูระ ตระกูลของหมู่บ้านโคโนฮะ โดยมีคนในตระกูล คือ ชิมูระ ดันโซ
ชื่อ ชิ (志) แปลว่า ความตั้งใจ และ มุระ (村) แปลว่า หมู่บ้าน
ตระกูลฮาตาเกะ
ตระกูลฮาตาเกะ ตระกูลของหมู่บ้านโคโนฮะ โดยมีคนในตระกูล คือ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ, ฮาตาเกะ คาคาชิ
คำว่า ฮาตาเกะ (はたけ) มีความหมายว่า ไร่นา
ตระกูลลี
ตระกูลลี ตระกูลของหมู่บ้านโคโนฮะ โดยมีคนในตระกูล คือ ร็อค ลี, เมทัล ลี
ตระกูลฟูมะ
ตระกูลฟูมะ ตระกูลของหมู่บ้านโคโนฮะ และ หมู่บ้านโอโตะงาคุเระ โดยที่โคโนฮะทางตระกูลฟูมะได้รับสืบทอดหน้าที่ดูแลกรมตำรวจโคโนฮะแทนที่ตระกูลอุจิวะที่ล่มสลายไป
คำว่า ฟูมะ (ふうま) มีที่มาจากชื่อของดาวกระจายฟูมะ
ตระกูลคางูยะ
ตระกูลคางูยะ ตระกูลขีดจำกัดสายเลือดที่ใช้กระดูกเป็นอาวุธ ชอบการต่อสู้จนถูกฆ่าตายจนเกือบหมด โดยมีคนในตระกูล คือ คิมิมาโร่
คำว่า คางูยะ (かぐや) มีที่มาจากชื่อของตำนานเจ้าหญิงคะงุยะ
ตระกูลคามิซึรุ
ตระกูลคามิซึรุ ตระกูลผู้ใช้แมลงของหมู่บ้านอิวะงาคุเระ
คำว่า คามิซึรุ (上水流) มีความหมายว่า การไหลของน้ำ
ตระกูลสึจิคุโมะ
ตระกูลสึจิคุโมะ ตระกูลในหมู่บ้านสึจิคุโมะที่มีวิชาลับต้องห้ามที่สามารถเผาไหม้หมู่บ้านได้
คำว่า สึจิคุโมะ (土蜘蛛) มีความหมายว่า ปีศาจแมงมุม
ตระกูลโอซึซึกิ
ตระกูลโอซึซึกิ ตระกูลโบราณที่สร้างโลกนินจาขึ้นมา เป็นตระกูลผู้ครอบครองขีดจำกัดสายเลือดหลายแบบ เช่น เนตรสีขาว, เนตรวงแหวน, เนตรสังสาระ, เนตรจุติ, คาถาไม้ เป็นตระกูลที่ลึกลับ โดยคนในตระกูลบางส่วนอาศัยอยู่บนดวงจันทร์ แต่ก็ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าแท้จริงแล้วต้นตระกูลโอซึซึกินั้นมาจากที่ใด
คำว่า โอซึซึกิ (大筒木) มีความหมายว่า ต้นไม้ใหญ่
ตระกูลโฮซึกิ
ตระกูลโฮซึกิ ตระกูลของหมู่บ้านคิริงาคุเระ โดยมีคนในตระกูล คือ โฮซึกิ เก็นเงสึ, โฮซึกิ มันเงสึ , โฮซึกิ ซุยเงสึ
คำว่า โฮซึกิ (鬼灯) มีความหมายว่า ต้นโคมไฟจีน
ตระกูลโยซึกิ
ตระกูลโยซึกิ ตระกูลของหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ
คำว่า โยซึกิ (夜月) มีความหมายว่า ดวงจันทร์กลางคืน
ตระกูลชิโนะอิเกะ
ตระกูลชิโนะอิเกะ ตระกูลขีดจำกัดสายเลือดของหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ สามารถใช้เนตรโลหิตมังกรและเลือดเป็นอาวุธ
คำว่า ชิโนะอิเกะ (血之池) มีความหมายว่า บ่อเลือด
ตระกูลยูกิ
ตระกูลยูกิ ตระกูลขีดจำกัดสายเลือดของหมู่บ้านคิริงาคุเระ สามารถใช้คาถาน้ำแข็งได้ โดยมีคนในตระกูล คือ ฮาคุ
คำว่า ยูกิ (雪) มีความหมายว่า หิมะ
ตระกูลคาราตาจิ
ตระกูลคาราตาจิ ตระกูลของหมู่บ้านคิริงาคุเระ โดยมีคนในตระกูล คือ คาราตาจิ ยางุระ
คำว่า คาราตาจิ (枸橘) มีความหมายว่า ส้มสามใบ
ตระกูลโฮชิงากิ
ตระกูลโฮชิงากิ ตระกูลของหมู่บ้านคิริงาคุเระ โดยมีคนในตระกูล คือ โฮชิงากิ คิซาเมะ
คำว่า โฮชิงากิ (干柿) มีความหมายว่า ลูกพลับ
ตระกูลฟุนาโตะ
ตระกูลฟุนาโตะ ตระกูลโจรสลัดของแคว้นแห่งน้ำ โดยมีคนในตระกูล คือ ฟุนาโตะ อะราอุมิ
คำว่า ฟุนาโตะ (舟戸) มีความหมายว่า พร้อมกับเรือ
อ้างอิง
http://naruto.wikia.com/
เจดีย์มอทีนซู่น
เจดีย์มอทีนซู่น (မော်တင်စွန်းဘုရား) เป็นพระเจดีย์ในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ในอำเภองะปุดอ จังหวัดพะสิม ภาคอิรวดี ประเทศพม่า พระเจดีย์ตั้งอยู่ริมขอบของแหลมมอทีนที่ยื่นเข้าไปในทะเลอันดามัน ตลอดทั้งปี พระเจดีย์จะจมอยู่ใต้น้ำ ยกเว้นแต่เพียงในช่วงฤดูที่ตรงกับงานฉลองพระเจดีย์ซึ่งจัดขึ้นในเดือนดะบ้องของทุกปี มีรายงานว่าในปี 2015 มีคนเดินทางมาร่วมเทศกาลนี้มากกว่า 5,000 คน
นกปากกบปักษ์ใต้
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา
ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ "Gould's frogmouth" เพื่อระลึกถึงนักปักษีวิทยาชาวอังกฤษและศิลปินภาพนก จอห์น โกลด์ (John Gould, 1804-1881) ชื่อสกุลมาจากภาษากรีก batracho (βατραχο) แปลว่า "กบ" และ stoma (στομα) "ปาก" (frogmouth) ชื่อลักษณะ stella และ atus แปลว่า (เป็นดวง ๆ ) "ลายดาว"
นกปากกบปักษ์ใต้ (B. stellatus) เป็นหนึ่งนกในสกุลนกปากกบ 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ นกปากกบยักษ์, นกปากกบพันธุ์ชวา, นกปากกบลายดำ และนกปากกบปักษ์ใต้
ชื่ออื่น
ภาษามลายู: Burung Segan Bintik Emas, Burung Segan Bintik Mas
ภาษาอินโดนีเซีย: Burung Paruh-kodok Bintang, Paruhkodok Bintang, Paruh-kodok bintang
พฤติกรรมและถิ่นอาศัย
นกชนิดนี้พบได้เฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นนกประจำถิ่นของประเทศบรูไน บางภูมิภาคของอินโดนีเซีย พบมากในมาเลเซีย และมีสถานะสูญพันธุ์แล้วในสิงคโปร์ และเป็นนกประจำถิ่นที่ถูกระบุว่าเป็นนกที่หายากในประเทศไทยเฉพาะในภาคใต้ของประเทศ ถิ่นที่อยู่ของนกปากกบปักษ์ใต้คือป่าฝนเขตร้อน มักพบในป่าดงดิบ หรือป่าปฐมภูมิที่ไม่ถูกรบกวนจากมนุษย์ หรือยังคงสภาพไม้พื้นเมืองที่หนาแน่น มักอาศัยอยู่ในป่าที่ราบลุ่มจนถึงระดับความสูงไม่เกิน 500 เมตร
ในประเทศไทย นกปากกบปักษ์ใต้อาศัยค่อนข้างเบาบางโดยมีค่าความหนาแน่น 2.92 ตัว ต่อตารางกิโลเมตร สามารถอาจพบได้ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา จังหวัดนราธิวาส อุทยานแห่งชาติศรีพังงา จังหวัดพังงา
ร้องเสียงดัง “วี้ว - วี้" หรือร้องแบบต่อเนื่องยาว "วิ้ว" และเป็นช่วง "วุ๊ก ๆ ๆ" อย่างรวดเร็วซึ่งคล้ายเป็นเสียงเตือน
อาหาร
เป็นนกกินแมลงเหมือนกับนกปากกบอื่น ๆ ในภูมิภาค นกปากกบปักษ์ใต้กินผีเสื้อกลางคืนชนิดต่าง ๆ ด้วงบางชนิด และตั๊กแตน
การผสมพันธุ์
ฤดูผสมพันธุ์ของนกปากกบปักษ์ใต้อาจแตกต่างกันไปตามถิ่นอาศัย ในพื้นที่มาเลเซียเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึง กันยายน และในเกาะบอร์เนียวเริ่มตั้งแต่ กุมภาพันธ์ ถึง กรกฎาคม ระยะฟักไข่ประมาณ 30 วัน โดยทั้งพ่อและแม่จะทำการฟักไข่
การทำรัง
รังทำด้วยรังของขนร่วงของพ่อแม่นกบางส่วนและมักมีขนาดเล็กและตื้น ผสมกับการใช้กิ่งไม้และไลเคนบางชนิด พ่อแม่นกมักซ่อนรังเพื่อป้องกันจากผู้ล่า รังส่วนใหญ่สูงจากพื้น 1.3 เมตร และตัวเมียวางไข่ครั้งละ 1 ฟองต่อคลอก ไข่มีลักษณะเป็นวงรีและมีสีขาว
สถานะการอนุรักษ์และภัยคุกคาม
จากข้อมูลของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) นกปากกบปักษ์ใต้ถูกจัดสถานะใกล้ถูกคุกคาม (NT) ประชากรนกลดลงอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากภัยคุกคามต่อถิ่นที่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย จำนวนนกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ลุ่มลดลงอย่างมากจากกิจกรรมของมนุษย์โดยเฉพาะการตัดไม้ทำลายป่าในที่ราบลุ่ม ซึ่งทำลายถิ่นที่อยู่ของสัตว์หลายชนิด แม้นกปากกบปักษ์ใต้กำลังเผชิญกับการสูญพันธุ์ในประเทศไทย แต่นกชนิดนี้แพร่กระจายโดยกว้างในหลายภูมิภาคของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการสูญพันธุ์ลงได้บ้าง
นกปากกบปักษ์ใต้ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในบัญชีแนบท้ายกฎกระทรวง กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าบางชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.2535 ลำดับที่ 598
ชะนีแก้มขาว
ชะนีแก้มขาว (White-cheeked gibbon, Northern white-cheeked gibbon, ) เป็นชะนีชนิดหนึ่ง
มีลักษณะที่แตกต่างกันชัดเจนระหว่างตัวผู้และตัวเมีย กล่าวคือ ตัวผู้จะมีขนสีดำตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณแก้มซึ่งจะมีสีขาวเด่นชัด ส่วนตัวเมียนั้นจะมีขนสีเหลืองอ่อนหรือสีครีมตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณกระหม่อมหรือกลางศีรษะซึ่งมีสีดำ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวลำตัวตั้งแต่ศีรษะ 45-63 เซนติเมตร น้ำหนักตัวผู้ประมาณ 5.6 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมีย 5.8 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นของทางตอนเหนือของลาวติดต่อกับพรมแดนเวียดนาม และจีน
มีพฤติกรรมและนิเวศวิทยาอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ บนต้นไม้สูง ซึ่งในฝูงจะเป็นครอบครัวกัน ประกอบไปด้วยตัวผู้จ่าฝูง 1 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว และลูก ๆ อีก 2-3 ตัว จะมีอาณาเขตครอบครองเป็นของตัวเอง และมักจะส่งเสียงร้องที่สอดประสานกันระหว่างตัวผู้และตัวเมีย ขณะที่ห้อยโหนไปกับกิ่งไม้ โดยที่ตัวผู้จะมีเสียงร้องที่สลับซับซ้อนกว่า
ประชากรชะนีแก้มขาวในจีน เดิมเคยเหลือเพียง 60 ตัวเท่านั้น ก่อนที่จะมีการอนุรักษ์ ซึ่งปัจจุบันได้มีจำนวนเพิ่มขึ้นแล้ว
ตะโดธรรมราชาที่ 3
พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3 (သတိုးဓမ္မရာဇာ, ; หรือรู้จักกันในพระนามว่า เมงจีหน่อง ; ประมาณ 1571 – 1597) ได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้าแปรในฐานะเมืองออกของ พระเจ้านันทบุเรง ผู้เป็นพระราชบิดาระหว่าง พ.ศ. 2132 ถึง 2138 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมหาอุปราชมังกะยอชวา พระเจ้านันทบุเรง ทรงแต่งตั้ง เมงเยจอสวา พระเจ้าอังวะ พระราชบุตรองค์ที่ 2 เป็นพระมหาอุปราชา แทนมังกะยอชวา พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3 ที่ทรงออกศึกยุทธหัตถีกับพระเชษฐามังกะยอชวา ทรงน้อยพระทัย ที่พระบิดามิทรงเห็นความสำคัญ จึงประกาศพระองค์เป็นเอกราชระหว่าง พ.ศ. 2138 ถึง 2140 ระหว่างที่ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้ยกทัพมาหมายจะตี กรุงหงสาวดี ขณะนั้นทรงไล่ตีหัวเมืองต่างๆ และคิดตั้งตนเป็นใหญ่ แต่ก็กระทำไม่สำเร็จ เพราะถูกขุนนางคนสนิท ชื่อ ยานแนง โยนพระองค์ตกจากเรือพระที่นั่ง ในขณะที่กำลังยกทัพเรือไปตีอังวะ จนพระองค์จมน้ำสวรรคต
ต้นพระชนม์
พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3 ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2114 ในรัชสมัยของ พระเจ้าบุเรงนอง ผู้เป็นพระอัยกาหรือ 2 ปีหลังจากที่พระเจ้าบุเรงนองตีกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ. 2112 โดยเป็นพระราชโอรสองค์เล็กของพระอุปราชมังชัยสิงห์ (นันทบุเรง)ที่ประสูติแต่พระนางหงสาวดีมิบะยา พระราชธิดาของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ และ พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู มีพระนามเดิมว่า เมงจีหน่อง หรือ มังคยีหน่อง (မင်းကြီးနှောင်) ทรงเจริญพระชันษา อยู่ในพระราชวังกัมโพชธานี วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2124 พระเจ้าบุเรงนอง เสด็จสวรรคต พระเจ้านันทบุเรง ขึ้นเถลิงราชสมบัติ เป็นพระเจ้ากรุงหงสาวดี
เส้นทางการขึ้นครองราชย์
ในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ปี พ.ศ. 2131 พระยานครน้อย กษัตริย์ล้านช้างที่ถูกปลดออกจากราชสมบัติเสด็จสวรรคต ทำให้อาณาจักรล้านช้างว่างกษัตริย์โดยสมบูรณ์ และเกิดการแย่งชิงอำนาจกัน ขุนนางอำมาตย์ล้านช้างได้ส่งพระราชสาส์น มาขอไถ่ตัวพระหน่อแก้วกุมาร พระราชโอรสของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช ที่ถูกจับมาเป็นองค์ประกันที่หงสาวดี ให้กลับไปครองล้านช้าง แต่พระเจ้านันทบุเรง ทรงเห็นว่าหากส่งไป อาจทำให้ล้านช้างคิดการเป็นกบฏได้ จึงทรงจะให้เมงจีหน่องไปปกครองอาณาจักรล้านช้างแทน แต่ยังมิทันจะได้เสด็จไป ในเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม ปีเดียวกัน เมื่อพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 แห่งเมืองแปร พระราชอนุชาของพระเจ้าบุเรงนองสวรรคต ปีต่อมาคือ พ.ศ. 2132 พระเจ้านันทบุเรงทรงเปลี่ยนความคิด แล้วจึงทรงสถาปนาเจ้าชายเมงจีหน่องเป็นพระเจ้าแปร ทรงพระนาม ตะโดธรรมราชา ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2132 ขณะนั้น ทรงมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา