cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอโขงเจียม
ประวัติศาสตร์
อำเภอโขงเจียม แยกออกจากอำเภอศรีเมืองใหม่ (เดิมชื่ออำเภอโขงเจียม) จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านด่านปากมูลใน พ.ศ. 2502 โดยมีนายจิตร สุวรรณไลละ เป็นนายอำเภอกิ่ง ต่อมายกฐานะเป็นอำเภอบ้านด่าน มีเขตการปกครองแบ่งได้ 6 ตำบล คือ ตำบลโขงเจียม ตำบลคำเขื่อนแก้ว ตำบลหนองแสงใหญ่ ตำบลห้วยไผ่ ตำบลห้วยยาง และตำบลนาโพธิ์กลาง
คำว่า " โขง " หมายถึงหัวหน้าช้างหรืออาจจะมาจากคำว่า "โขลง" ที่หมายถึง ฝูงช้างก็ได้ คำว่า "เจียม" คาดว่า เพี้ยนมาจากคำว่า " เจียง " (ส่วย) ซึ่งแปลว่า " ช้าง " ดังนั้นอำเภอโขงเจียมจึงน่าจะหมายถึง "เมืองที่มีช้างมาอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ "
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโขงเจียมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบ สลับกับโนน (เนิน) เตี้ย ๆ โขงเจียมมีเขตแดนทางตะวันออกติดแม่น้ำโขง เป็นที่ซึ่งแม่น้ำมูลไหลลงมาบรรจบบริเวณท้ายวัดโขงเจียม (วัดบ้านด่านเก่า) บริเวณที่แม่น้ำทั้งสองสายมาจดกันทำให้เกิดสภาพที่เรียกว่า น้ำสองสี โดยน้ำที่ไหลจากน้ำโขงจะมีสีขาวขุ่น ส่วนน้ำที่มาจากลำน้ำมูลมีลักษณะใสหรือสีเขียวอมฟ้าเล็กน้อย บางครั้งจะเรียกกันว่า "โขงสีปูน มูลสีคราม"
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโขงเจียมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโขงจียมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ประชากร
ประชากรในพื้นที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น การทำนา ทำไร่ ทำประมง และรับจ้างทั่วไป ส่วนในด้านการศึกษา โขงเจียมมีโรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัด สพฐ. หนึ่งแห่ง ได้แก่ โรงเรียนโขงเจียมวิทยาคม
การขนส่ง
อำเภอโขงเจียมห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานีไปทางทิศตะวันออก 75 กิโลเมตร โดยใช้ถนนสถิตนิมานกาล (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217) จากวารินชำราบ-สว่างวีระวงศ์-พิบูลมังสาหาร เลี้ยวซ้ายผ่านสี่แยกธนาคารออมสิน ตรงไป ข้ามสะพานข้ามแม่น้ำมูล แล้วเลี้ยวขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2222 ประมาณ 30 กิโลเมตร ถึงอำเภอโขงเจียม นอกจากเส้นทางนี้ แล้วยังมีเส้นทางอื่นที่จะเดินทางมาได้ คือ เส้นทางอุบลราชธานี-ตระการพืชผล 50 กิโลเมตร เลี้ยวขวาที่อำเภอตระการพืชผล เข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2134 อีก 60 กิโลเมตรถึงอำเภอโขงเจียม และเส้นทางสุดท้าย คือ อุบลราชธานี-ตาลสุม-โขงเจียม ระยะทาง 75 กิโลเมตร แต่สภาพถนนไม่สะดวกต่อการเดินทาง นอกจากนี้ยังมีทางหลวง 2112 เขมราฐ-โขงเจียม ซึ่งเป็นถนนเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดหลายแห่ง
สถานที่ท่องเที่ยว
อำเภอโขงเจียมมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น อุทยานแห่งชาติผาแต้ม น้ำตกสร้อยสวรรค์ น้ำตกลงรู เถาวัลย์ยักษ์ รอยพระพุทธบาทบ้านท่าล้ง เขื่อนปากมูล แก่งตะนะ และแม่น้ำสองสีซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำมูลไหลลงสู่แม่น้ำโขง
หวัง เหว่ย์
หวัง เหว่ย์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1939 ที่ฮ่องกง เริ่มต้นอาชีพนักแสดงเมื่ออายุได้ 20 ต้น ๆ ในยุคต้นทศวรรษที่ 60 จากการนำแนะโดยเพื่อนสนิทของบิดา จนได้มีโอกาสรับบทในภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง ต่อมาก็มีผลงานในภาพยนตร์ภาษากวางตุ้งด้วย ซึ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็คือบทนำจากเรื่อง Story of a Discharged Prisoner เมื่อปี ค.ศ. 1967 ผลงานของผู้กำกับ หลงกง ที่เล่าเรื่องราวของชายหนุ่มขี้คุก กับชีวิตหลังได้รับอิสรภาพ ซึ่งต่อมา จอห์น วู ได้หยิบเค้าโครงเรื่องไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์เรื่อง A Better Tomorrow หรือ โหดเลวดี ในปี ค.ศ. 1987 ซึ่งประสบความสำเร็จไปทั่วโลก โดยบทตัวละครของ หวัง เหว่ย์ รับบทเป็นตัวละครน้องชาย ซึ่งใน A Better Tomorrow แสดงโดย เลสลี่ จาง หวัง เหว่ย์เป็นที่รู้จักกันจากการเป็นนักแสดงในบทร้ายหรือบทสมทบจากภาพยนตร์และซีรีส์ต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 อาทิ Project A หรือ เอไกหว่า, Police Story 2 หรือ วิ่งสู้ฟัด 2  แต่ที่สร้างชื่อให้มากที่สุด คือ การเป็นนักแสดงในสังกัด ATV ในปี ค.ศ. 1971 งานซึ่งเป็นที่จดจำได้ก็เช่นการสวมบท นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ฮ่องเต้องค์แรกของราชวงศ์ชิง ในซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ชุด 13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง และยังร่วมแสดงในซีรีส์กำลังภายในเรื่อง ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า และจิ๋นซีฮ่องเต้ ในบทของ หลี่ปู้เหว่ย เป็นต้น ผลงานในระยะหลังได้แก่การรับบทเป็น งักปุ๊กคุ้ง จากซีรีส์กำลังภายในเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร ในปี ค.ศ. 1996 ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นบทบาทการแสดงที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิต เนื่องจากสามารถถ่ายทอดบุคลิกวิญญูชนจอมปลอมของงักปุ๊กคุ้งออกมาได้เป็นอย่างดีเยี่ยม รวมทั้งในซีรีส์แฟนตาซีแนวเดินทางข้ามเวลา คือ เจาะเวลาหาจิ๋นซี ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางแบบชื่อ โห เมิ่งนา ในปี ค.ศ. 1971 มีทายาทเป็นลูกชายสองคนและลูกสาวอีกคน โดย สตีเฟนนี หวัง บุตรสาวปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัด TVB ด้วย
หวัง เหว่ย์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ด้วยโรคมะเร็งในกระเพาะ สิริอายุได้ 70 ปี
ราฟาแอล กามาชู
ราฟาแอล เอวกลีดึช ซูวารึช กามาชู (Rafael Euclides Soares Camacho; เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสผู้ทำหน้าที่ให้กับสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล
สโมสรอาชีพ
กามาชูเกิดที่ลิสบอน และมีเชื้อสายแองโกลา เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของลิเวอร์พูลหลังจบฤดูกาล 2015–16 โดยถูกมองว่าเป็นผู้เล่นที่สามารถเล่นได้หลากหลายตำแหน่ง
กามาชูมีชื่อเป็นตัวสำรองในเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี นัดที่พบกับเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 โดยเขาถูกคาดว่าจะได้ลงเล่นแทนอัลเบร์โต โมเรโน ที่ได้รับบาดเจ็บ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ลงเล่น ต่อในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 เขาเป็นตัวสำรองในนัดที่พบกับเบิร์นลีย์และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเอฟเอคัพรอบที่สาม นัดที่พบกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2019 ต่อมาในอีก 12 วันถัดมา เขาได้ลงเล่นในลีกครั้งแรก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะคริสตัลพาเลซ 4–3
ในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2019 กามาชูย้ายกลับสู่สปอร์ติกด้วยสัญญา 5 ปี
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-4 แฟนทอม 2
F-4 เข้าประจำการครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2503 แฟนทอมยังคงเป็นส่วนสำคัญของกองทัพสหรัฐฯ ตลอดจนทศวรรษที่ 1970 และ 1980 ด้วยการถูกแทนที่โดยเอฟ-15 อีเกิลและเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนในกองทัพอากาศสหรัฐฯ ส่วนในกองทัพเรือสหรัฐฯ แทนที่ด้วยเอฟ-14 ทอมแคทและเอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท และเอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ทในกองนาวิกโยธิน ยังคงถูกใช้ทำหน้าที่ลาดตระเวนโดยสหรัฐฯ ในสงครามอ่าวจนปลดประจำการในปีพ.ศ. 2539 แฟนทอมยังถูกใช้โดยประเทศอื่นๆ อีก 11 ประเทศ อิสราเอลได้ใช้แฟนทอมอย่างกว้างขวางในสงครามอาหรับ-อิสราเอล ในขณะที่อิหร่านใช้กองบินขนาดใหญ่ในสงครามอิรัก-อิหร่าน แฟนทอมยังคงอยู่ในแนวหน้าของเจ็ดประเทศด้วยกัน และยังใช้เป็นเป้าหมายไร้คนขับของกองทัพอากาศสหรัฐฯ
การผลิตแฟนท่อมเริ่มขึ้นจากปีพ.ศ. 2501-2524 พร้อมมีเครื่องบินทั้งสิ้น 5,195 ลำที่ผลิตออกมา การผลิตมากขนาดนี้ ทำให้เป็นเครื่องบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากเอฟ-86 เซเบอร์ที่สร้างออกมาเกือบ 10,000 ลำ
คำอธิบาย
เอฟ-4 แฟนท่อม ถูกออกแบบให้เป็นเครื่องบินขับไล่ป้องกันประจำกองบินสำหรับกองทัพเรือสหรัฐฯ และได้เข้าประจำการครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2503 ในปีพ.ศ. 2506 ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ให้ทำหน้าที่เครื่องบินขับไล่โจมตี เมื่อการผลิตสิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2524 แฟนทอม 2 จำนวน 5,195 ลำคือจำนวนทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมา ทำให้เป็นเครื่องบินทางทหารของสหรัฐฯ ที่มีจำนวนมากที่สุด จนกระทั่งมีการสร้างเอฟ-15 อีเกิล เอฟ-4 ยังคงทำสถิติในการเป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีระยะการผลิตยาวนานที่สุดคือ 24 ปี วัตกรรมของเอฟ-4 รวมทั้งเรดาร์พัลส์และการใช้ไทเทเนียมในการทำโครงสร้าง
แม้ว่าจะมีมิติที่โอ่อ่าและน้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุดมากกว่า 27,000 กิโลกรัม เอฟ-4 ก็ยังทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 2.23 มัค และมีการไต่ระดับมากกว่า 41,000 ฟุตต่อนาที ไม่นานหลังจากนำมาใช้งาน แฟนทอมก็ทำสถิติโลกไว้ 15 สถิติด้วยกัน ซึ่งรวมทั้งความเร็วสัมบูรณ์ที่ 2,585 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและความสูงสัมบูรณ์ที่ 98,557 ฟุต แม้ว่าจะเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2502-2505 ทั้งห้าสถิติความเร็วก็ยังอยู่จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2518 เมื่อเอฟ-15 อีเกิล เข้าประจำการ
เนื่องมาจากรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและการใช้งานอย่างแพร่หลายโดยกองทัพและพันธมิตรของสหรัฐฯ เอฟ-4 จึงเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่โด่งดังของสงครามเย็น โดยทำหน้าที่ในเวียดนามและสงครามอาหรับ-อิสราเอล พร้อมกับนักบิน เอฟ-4 ของอเมริกาที่ได้ชัยชนะ 227 ครั้งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และการโจมตีภาคพื้นดินอีกนับไม่ถ้วน
เอฟ-4 แฟนท่อม ยังเป็นเครื่องบินขับไล่แบบสุดท้ายของอเมริกาที่ได้สถานะยอดเยี่ยมในศตวรรษที่ 20 ในสงครามเวียดนาม นักบินหนึ่งนายและผู้ควบคุมอาวุธสองนายจากกองทัพอากาศ และนักบินหนึ่งนายและผู้ควบคุมเรดาร์หนึ่งนายจากกองทัพเรือ ได้ทำการรบทางอากาศที่ยอดเยี่ยม แฟนทอมยังสามารถทำหน้าที่ลาดตระเวนทางยุทธวิธีและทำการกดดันการป้องกันทางอากาศของศัตรู โดยได้ทำหน้าที่ในปีพ.ศ. 2534 ในสงครามอ่าว
การทำงานของเครื่องบินขับไล่ชั้น 2 มัค พร้อมพิสัยไกลและขนาดบรรทุกเท่าเครื่องบินทิ้งระเบิด ได้กลายมาเป็นแม่แบบของเครื่องบินขับไล่รุ่นต่อๆ มา แฟนท่อมได้ถูกแทนที่โดยเอฟ-15 อีเกิลและเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนในกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในกองทัพเรือนั้น ถูกแทนที่โดยเอฟ-14 ทอมแคทและเอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท ฮอร์เน็ทนั้นได้รับหน้าที่เป็นเครื่องบินขับไล่สองบทบาท
ต้นกำเนิด
ในปีพ.ศ. 2495 หัวหน้าด้านอากาศพลศาสตร์ของแมคดอนเนลล์ เดวิด เอส ลีวิส ได้ถูกแต่งตั้งโดย จิม แมคดอนเนลล์ ให้เป็นผู้จัดการในการออกแบบของบริษัท เมื่อไม่มีเครื่องบินลำใดเข้าแข่งขัน ทางกองทัพเรือมีความต้องการเครื่องบินแบบใหม่อย่างมาก คือ เครื่องบินขับไล่โจมตี
ในปีพ.ศ. 2496 แมคดอนเนลล์ แอร์คราฟท์เริ่มทำการปรับปรุงเอฟ 3 เอช ดีมอนเพื่อขยายขีดความสามารถและการทำงานที่ดีขึ้น บริษัทฯ ได้สร้างโครงการมากมายรวมทั้งแบบที่ใช้เครื่องยนต์ไรท์ เจ 67 และไรท์ เจ 65 สองเครื่อง หรือเครื่องยน์เจเนรัล อิเลคทริก เจ 79 สองเครื่อง รุ่นที่ใช้ เจ 79 ได้แสดงให้เห็นถึงความเร็วสูงสุดที่ 1.97 มัค เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2496 แมคดอนเนลล์ตรงเข้าหากองทัพเรือสหรัฐฯ พร้อมข้อเสนอสำหรับซูเปอร์ดีมอน ด้วยความไม่เหมือนใครเครื่องบินลำนี้สามารถใช้ได้หนึ่งหรือสองที่นั่งสำหรับภารกิจที่แตกต่างกันไป มีเรดาร์ กล้องถ่ายภาพ ปืนใหญ่ขนาด 20 ม.ม.สี่กระบอกหรือจรวดไม่วำวิถี 56 ลูกในเก้าตำบลทั้งใต้ปีกและใต้ลำตัว กองทัพเรือให้ความสนใจอย่างมากเพื่อเติมเต็ม เอฟ 3 เอช/จี/เอช แต่ก็รู้สึกว่ากรัมแมน เอ็กซ์เอฟ 9 เอฟ-9 และวอท เอ็กซ์เอฟ 8 ยู-1 ที่กำลังมาก็มีความเร็วเหนือเสียงอยู่แล้ว
แบบของแมคดอนเนลล์ได้ถูกทำใหม่ให้เป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีทุกสภาพอากาศพร้อมที่ติดตั้งอาวุธ 11 ตำบล และในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2497 บริษัทฯ ได้รับจดหมายที่แสดงความสนใจต้นแบบวายเอเอช-1 สองลำ ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 นายทหารสี่นายจากกองทัพเรือได้มาถึงที่สำนักงานแมคดอนเนลล์ และภายในหนึ่งชั่วโมง พวกเขาได้แสดงความต้องการใหม่ทั้งหมดต่อบริษัทฯ เพราะว่ากองทัพเรือมีเครื่องเอ-4 สกายฮอว์คสำหรับการโจมตีภาคพื้นดิน และเอฟ-8 ครูเซเดอร์ สำหรับการต่อสู้ทางอากาศอยู่แล้ว โครงการจึงเปลี่ยนมาเพื่อเติมเต็มความต้องการเครื่องบินสกัดกั้นในทุกสภาพอากาศแทน โดยใช้ลูกเรือสองนายในการใช้เรดาร์ที่ทรงพลัง
ต้นแบบ เอ็กซ์เอฟ 4 เอช-1
เอ็กซ์เอฟ 4 เอช-1 ถูกออกแบบมาเพื่อบรรทุกขีปนาวุธนำวิถีด้วยเรดาร์เอเอเอ็ม-เอ็น-6 สแปร์โรว์ 3 และใช้เครื่องยนต์ เจ 79-จีอี-8 สองเครื่องยนต์ เช่นเดียวกับเอฟ-101 วูดูที่เครื่องยนต์อยู่ในระดับต่ำเพื่อเพิ่มความจุของเชื้อเพลิงและตักอากาศเข้าสู่ช่องรับลม ปีที่บางทำมุม 45° และติดตั้งระบบควบคุมสำหรับเพิ่มการควบคุมความเร็วในระดับต่ำ
การทดสอบในอุโมงค์ลมได้เผยให้เห็นความไม่สเถียรที่ต้องการมุมปีกเพิ่มอีก 5° เพื่อหลีกเลี่ยงการออกแบบใหม่ วิศวกรของแมคดอนเนลล์ได้เพิ่มมุมขึ้นอีก 12° ซึ่งเฉลี่ยแล้วก็เท่ากับ 5° ของปลายปีกทั้งสอง นอกจากนั้นปีกยังได้รับส่วนที่เรียกว่าเขี้ยวสุนัข (dogtooth) สำหรับเพิ่มมุมปะทะ ส่วนหางของเครื่องบินทั้งหมดถูกเลื่อนเพิ่มทำมุม 23° เพื่อให้ทำมุมปะทะได้ในขณะที่หางเองไม่ไปบังท่อไอเสีย นอกจากนี้ที่รับลมถูกติดตั้งเข้าไปพร้อมส่วนลาดเอียงที่เคลื่อนที่ได้เพื่อควบคุมทิศทางการไหลเวียนของอากาศสู่เครื่องยนต์ในความเร็วเหนือเสียง ความสามารถในการเข้าสกัดกั้นทุกสภาพอากาศนั้นมาจากเรดาร์แบบ เอเอ็ม/เอพีคิว 50 เพื่อทำงานบนเรือบรรทุกเครื่องบินอุปกรณ์ลงจอดจึงได้ติดตั้งลงไปพร้อมอัตราจม 23 ฟุตต่อวินาที ในขณะที่ส่วนจมูกยืดอีก 20 นิ้ว (50 ซ.ม.) เพื่อเพิ่มมุมปะทะตอนวิ่งขึ้น
การตั้งชื่อ
ตอนแรกนั้นมีการเสนอชื่อให้ เอฟ 4 เอช เป็น"ซาตาน"และ"มิธราส"เทพแห่งแสงของเปอร์เซีย สุดท้ายเครื่องบินก็ได้ชื่อ"แฟนท่อม 2" แฟนทอมแรกนั้น คือ เครื่องบินไอพ่นอีกแบบของแมคดอนเนลล์ คือเอฟเอช แฟนทอม แฟนท่อม 2 ถูกใช้ชื่อเอฟ-110 เอ และ"สเปกเตอร์"โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในระยะหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ใช้อย่างจริงจัง
การทดสอบต้นแบบ
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2498 กองทัพเรือได้สั่งซื้อ เอ็กซ์เอฟ 4 เอช-1 สำหรับทดสอบจำนวนสองลำ และ วายเอฟ 4 เอช-1 ห้าลำ ที่เป็นการสั่งซื้อก่อนการผลิต แฟนทอมทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 พร้อม โรเบิร์ต ซีลิตเติล ผู้ควบคุม ปัญหาไฮดรอลิกของล้อลงจอดนั้นปรากฏขึ้นแต่ก่อนบินเที่ยวต่อๆ มาก็ราบรื่น การทดสอบก่อนหน้าทำให้เกิดการออกแบบช่องรับลมใหม่ รวมทั้งช่องปล่อยลมบนแผ่นลาด และไม่นานเครื่องบินก็เตรียมแข่งกับเอ็กซ์เอฟ 8 ยู-3 ครูเซเดอร์ 3 เนื่องมาจากปริมาณที่ทำงานได้ กองทัพเรือต้องการเครื่องบินสองที่นั่งและในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2501 เอฟ 4 เอช ถูกประกาศว่าเป็นผู้ชนะ ความล่าช้าของเครื่องยนต์ เจ 79-จีอี-8 หมายความว่าเครื่องบินในการผลิตครั้งแรกใช้เครื่องยนต์ เจ 79-จีอี-2 และ -2เอ แทน ซึ่งแต่ละเครื่องให้กำลัง 16,100 ปอนด์เมื่อใช้สันดาปท้าย ในปีพ.ศ. 2503 แฟนทอมเริ่มทำการทดสอบความเหมาะสมกับเรือบรรทุกเครื่องบิน ยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์
การผลิต
ในการผลิตช่วงแรกเรดาร์ถูกพัฒนาให้มีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นแบบ เอเอ็น/เอพีคิว-72 และห้องนักบินถูกดัดแปลงเพื่อเพิ่มทัศนวิสัย และทำให้ห้องนักบินส่วนหลังมีพื้นที่มากขึ้น แฟนทอมประสบกับการเปลี่ยนแปลงมากมาย ทำให้มีแบบต่างๆ จำนวนมาก
กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้รับแฟนท่อมตามที่รัฐมนตรีกลาโหม โรเบิร์ต แมคนามาราได้ผลักดันให้มีการสร้างเครื่องบินที่เหมาะกับทุกกองทัพ หลังจากที่ เอฟ-4 บี ได้ชัยชนะใน"ปฏิบัติการไฮสปีด" (Operation Highspeed) เหนือคู่แข่งที่เป็นเอฟ-106 เดลต้า ดาร์ท กองทัพอากาศจึงได้ยืม เอฟ-4 บี ของกองทัพเรือมาสองลำ และใช้ชื่อว่าเอฟ-110 เอ สเปกเตอร์ชั่วคราวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และได้เพิ่มความต้องการในแบบของพวกเขาเอง แฟนทอมไม่เหมือนกับของกองทัพเรือ ตรงที่กองทัพอากาศนั้นเน้นไปที่บทบาททิ้งระเบิด ด้วยการรวมชื่อของแมคนามาราเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2505 แฟนทอมได้กลายมาเป็น เอฟ-4 โดยที่กองทัพเรือเรียกมันว่า เอฟ-4 บี และกองทัพอากาศเรียกว่า เอฟ-4 ซี แฟนทอมของกองทัพอากาศทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 โดยทำความเร็วได้ 2 มัค ในการบินครั้งนั้น
การผลิตแฟนท่อม 2 ในสหรัฐฯ สิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2522 หลังจากที่ผลิตออกมาได้ 5,195 ลำ (5,057 ลำผลิตโดยแมคดอนเนลล์ ดักลาส และ 138 ลำผลิตโดยมิตซูบิชิในญี่ปุ่น) ทำให้เป็นเครื่องบินอันดับสองที่ส่งออกและผลิตออกมามากที่สุดรองจากเอฟ-86 เซเบอร์ที่ยังคงเป็นเครื่องบินไอพ่นที่มีจำนวนมากที่สุดของสหรัฐฯ โดยมีจำนวน 2,874 ลำเป็นของกองทัพอากาศ 1,264 ลำเป็นของกองทัพเรือและนาวิกโยธินสหรัฐฯ และของลูกค้าต่างชาติ เอฟ-4 ลำสุดท้ายที่สร้างโดยสหรัฐฯ เป็นของตุรกี ในขณะที่ เอฟ-4 ลำท้ายสุดเสร็จในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งเป็นของอุตสาหกรรมมิตซูบิชิญี่ปุ่น ในปีพ.ศ. 2551 มีแฟนทอม 631 ลำยังคงอยู่ในประจำการทั่วโลก ในขณะที่แฟนทอมยังคงถูกใช้เป็นโดรนโดยกองทัพสหรัฐฯ
โพแทสเซียมไซยาไนด์
การผลิต
ก่อนปี ค.ศ. 1900 โพแทสเซียมไซยาไนด์ได้จากการสลายโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ ดังสมการ:
K4[Fe(CN)6] → 4 KCN + FeC2 + N2
ต่อมาได้จากการผสมไฮโดรเจนไซยาไนด์กับสารละลายในน้ำ 50% ของโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ แล้วทำให้ระเหยในสุญญากาศ:
ประมาณการว่ามีการผลิตโพแทสเซียมไซยาไนด์ 50,000 ตันต่อปี
ความเป็นพิษ
โพแทสเซียมไซยาไนด์เป็นสารยับยั้งการหายใจระดับเซลล์และยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดทีฟฟอสโฟรีเลชัน ทำให้ร่างกายไม่สามารถสร้างพลังงานและเกิดภาวะเลือดเป็นกรดแล็กติก ผิวหนังเกิดผื่นแดงเนื่องจากเนื้อเยื่อไม่สามารถใช้ออกซิเจนจากเลือดได้ ต่อมาผู้ป่วยจะหมดสติและอาจมีภาวะชัก และจะเสียชีวิตจากภาวะพร่องออกซิเจน
โพแทสเซียมไซยาไนด์ใช้ในการกระทำอัตวินิบาตกรรมของบุคคลในประวัติศาสตร์หลายคน เช่น แอร์วิน รอมเมิล, เอฟา เบราน์, โยเซฟ เกิบเบลส์, ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์, แฮร์มันน์ เกอริงและแอลัน ทัวริง
โพแทสเซียมไซยาไนด์สามารถขจัดความเป็นพิษได้ด้วยไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ [H2O2 ] หรือสารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรต์ [NaOCl] ดังสมการ:
แอสตันมาร์ติน แวนควิซ
แอสตันมาร์ติน แวนควิซ (Aston Martin Vanquish) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FMR) 2 ประตู 2+2/2+0 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 เป็นหนึ่งในรุ่นที่มารับช่วงต่อจากวิเรจ (Virage) โฉมแรกของแวนควิซ ได้รับการออกแบบโดย เอียน แคลลุม (Ian Callum) รถได้เปิดเผยสู่สาธารณชนที่งานเจนีวามอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2001 และได้ยุติการผลิตในปี 2005 ส่วนแวนควิซ เอส (Vanquish S) ซึ่งมีกำลังเครื่องยนต์และสมรรถนะที่สูงกว่า ได้เปิดตัวในปี ค.ศ. 2004 จนต่อมาในปี ค.ศ. 2007 แวนควิซ เอส ก็ได้ยุติการผลิตทั้งหมด และถูกแทนที่ด้วยรุ่น ดีบีเอส วี12 ในปี ค.ศ. 2012 แวนควิซ ในโฉมที่ 2 ก็ได้เปิดตัวอีกครั้ง หลังจากยุติการผลิตไปนานถึง 5 ปี จึงทำให้ แวนควิซ ในโฉมที่ 2 ถูกสร้างมาเพื่อแทนที่ ดีบีเอส วี12 ด้วย
แอสตันมาร์ติน แวนควิซ ในโฉมที่ 1 มีชื่อเสียงจากการที่เป็นรถของเจมส์บอนด์ ในภาค ดาย อนัทเธอร์ เดย์
Aston Martin V12 Vanquish
แอสตันมาร์ติน วี12 แวนควิซ (Aston Martin V12 Vanquish) ผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001-2005 (เป็นจำนวน 1,492 คัน) ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถชาวอังกฤษ เอียน แคลลุม (Ian Callum) รถได้ใช้ชื่อโครงการว่า Project Vantage Concept  ด้วยรูปลักษณ์ของรถที่มีขนาดใหญ่กว่า ตัวถังที่ทำมาจากอะลูมิเนียมและคาร์บอน แอสตันมาร์ติน ดีบี7 มาพร้อมกับเครื่องยนต์ V12 ขนาด 5,935 ซีซี (5.9 ลิตร; 362.2 cu in) มีจำหน่ายทั้งแบบ 2+0 ที่นั่ง (2 ที่นั่ง) และแบบ 2+2 ที่นั่ง (4 ที่นั่ง)
แอสตันมาร์ติน วี12 แวนควิซ สามารถให้กำลังสูงสุดถึง 456 PS (335 kW; 450 bhp) และแรงบิดสูงสุด 540 N·m (400 lb·ft) ใช้ระบบเกียร์ธรรมดาอิเล็กโทรไฮดรออิก 6 จังหวะ ( Electrohydraulic manual ) ระบบเบรกแบบ เอบีเอส (ABS)
Aston Martin Vanquish S
แอสตันมาร์ติน แวนควิซ เอส (Aston Martin Vanquish S) เปิดตัวครั้งแรกที่งานปารีสออโตโชว์ปี ค.ศ. 2004 มาพร้อมกับกำลังและสมรรถนะที่เพิ่มขึ้นกว่า แวนควิซ ตัวปกติ สำหรับตัวซีซียังคงเดิมไว้ที่ 5,935 ซีซี เช่นเดิม แต่กำลังเพิ่มขึ้นจาก 456 เป็น 520 แรงม้า (340 to 390 kW) ทำให้แวนควิซ เอส กลายเป็นรถที่เร็วที่สุดเท่าที่ แอสตันมาร์ติน เคยสร้างมา จนกระทั่งวี12 แวนทิจ เข้ามาครองบัลลังค์แทนในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 2013 รถได้ยุติการผลิตลงในวันที่ 19 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2007 ผลิตมาเป็นจำนวนทั้งสิ้น 1,086 คัน
ผู้ที่ชื่นชอบแอสตันมาร์ติน บางคนกล่าวถึง แวนควิซ เอส ที่ยุติการผลิตลงว่า เป็นรถแอสตันมาร์ตินคันสุดท้ายที่มีความเป็นแอสตันมาร์ตินมากที่สุด
โฉมที่ 2
โฉมที่ 2 แอสตันมาร์ติน แวนควิซ ได้ชื่อโปรเจ็กต์ว่า "เอเอ็ม310" ( AM310 ) ผลิตมาเพื่อแทน แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส วี12 ซึ่งได้ยุติการผลิตไปในปี ค.ศ. 2012 แวนควิซ โฉมที่ 2 มาพร้อมกับ เครื่องยนต์ขนาด 5,935 ซีซี (5.9 ลิตร; 362.2 cu in) V12 มีกำลัง 573 PS (421 kW; 565 bhp) ที่ 6,750 rpm และแรงบิดสูงสุดที่ 620 N·m (460 lb·ft) ที่ 5,500 rpm รถขับเคลื่อนด้วยล้อหน้า ระบบเกียร์แบบอัตโนมัติ 6 จังหวะ และจำหน่ายแบบ 2+2 ที่นั่ง (4 ที่นั่ง) เพียงอย่างเดียว ซึ่งต่างกับโฉมก่อนหน้านี้ที่มีให้เลือก 2 แบบ
Vanquish Zagato
อังกฤษ-ยอดผู้ผลิตรถสปอร์ทเมืองผู้ดีใช้งานแสดงรถยนต์ในเมืองมะกะโรนีเป็นที่เปิดตัวรถรุ่นพิเศษ ซึ่งเป็นผลงานจากความร่วมมือกับ ซากาโต (ZAGATO) สำนักออกแบบตัวถังรถยนต์ชื่อดัง และจะจำกัดจำนวนผลิตไว้เพียง 99 คัน
Zagato สุดยอดสำนักต่อตัวถัง (Coachbuilding) และยังเป็นสำนักการออกแบบอันโด่งดังจากประเทศอิตาลี เคยร่วมสร้างตำนานอันยิ่งใหญ่กับ Aston Martin ด้วยการร่วมพัฒนา Aston Martin DB4 GT Zagato เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1960 โดยนำ Aston Martin DB4 มาเพิ่มมนต์เสน่ห์แห่งเส้นสายอิตาลีเข้าไปจนกลายเป็นรถยนต์แห่งความทรงจำจนถึงทุกวันนี้
นับตั้งแต่นั้น Zagato ก็ได้ร่วมงานกับ Aston Martin เพื่อสร้างรถสปอร์ตเวอร์ชันพิเศษออกมาเรียกเงินจากกระเป๋าเศรษฐีทั่วโลกตลอดมา
ใครที่เป็นแฟน Aston Martin น่าจะพอทราบว่ารถยนต์ค่ายนี้มี Zagato เป็นพันธมิตรมาเป็นเวลานานตั้งแต่ยุค 1960 แล้วโดยที่มี DB4 GT Zagato เป็นตัวสร้างชื่อและในตอนนี้ทั้ง 2 บริษัทได้กลับมาร่วมมือกันอีกครั้งเพื่อสร้างรถยนต์ต้นแบบรุ่นใหม่ที่มีชื่อว่า Vanquish Zagato อันมีพื้นฐานมาจาก Vanquish รุ่นธรรมดาหากได้รับการเสริมแต่งเพิ่มเติมในอีกหลายๆด้าน
และล่าสุด Aston Martin ก็ปล่อย Aston Martin Vanquish Zagato Volante หรือ Vanquish Zagato เวอร์ชันเปิดประทุนในงาน Pebble Beach Concours d’Elegance
โปรเจคท์ล่าสุดที่ทั้ง Aston Martin และ Zagato จับมือร่วมกันพัฒนา นั่นคือ การนำ Aston Martin Vanquish S มาพัฒนาเพื่อสานต่อตำนานบทใหม่ ได้แก่ Aston Martin Vanquish Zagato ตัวถัง Coupe ที่เปิดตัวครั้งแรก ผ่านสื่ออินเตอร์เน็ตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2016 และ Aston Martin Vanquish Zagato Volante ตัวถังเปิดประทุน Convertible แบบ 2+2 ที่นั่ง เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2016
Aston Martin และ Zagato ยังไม่หยุดความพิเศษไว้เพียงเท่านี้ เพราะทั้งคู่เพิ่งเผยโฉม Aston Martin Vanquish Zagato Speedster เวอร์ชันเปิดประทุน 2 ที่นั่งที่มีดีไซน์สปอร์ตเฉพาะตัวแตกต่างไปจาก Vanquish Zagato Volente และ Aston Martin Vanquish Zagato Shooting Brake สปอร์ตแวกอน 3 ประตูทางเลือกใหม่ที่ไม่ตามใคร เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2017 ที่ผ่านมา
ดีไซน์ Aston Martin Vanquish Zagato Speedster ที่แตกต่างจาก Vanquish Zagato Volante
จุดเด่นดีไซน์ของ Aston Martin Vanquish Zagato Shooting Brake
ตัวถัง Coupe 99 คัน ถูกผลิตมาแล้วในช่วงปลายปี 2016 ตัวถัง Volante 99 คัน ถูกผลิตหลังจากผลิต Coupe ได้ไม่นานนัก มียอดสั่งจองครบโควตาแล้ว พร้อมส่งมอบให้หมดในปี 2018 ตัวถัง Speedster 29 คัน ถูกจับจองล่วงหน้าหมดแล้ว พร้อมส่งให้ลูกค้าได้ภายในปี 2018 ตัวถัง Shooting Brake 99 คัน จะถูกผลิตในปี 2018 หลังจากหมดซีรีส์ Aston Martin Vanquish Zagato แล้ว คงต้องจับตาเป็นอย่างยิ่งว่าทั้ง Aston Martin กับ Zagato จะร่วมมือกันทำอะไรกันบ้างในอนาคต?
Vanquish Vision Concept
สำหรับขุมพลังใหม่จากค่าย AMG ที่จะมาอยู่ใน Aston Martin Vanquish นั้นจะไม่ใช่เครื่องยนต์สันดาปภายในล้วน แต่จะมีมอเตอร์ไฟฟ้าเข้ามาช่วยเพิ่มดีกรีความแรงขึ้นไปอีกตามยุคสมัย ทำให้แรงม้ารวมสูงถึง 831 ตัว ขณะที่เครื่องยนต์เดี่ยวๆนั้นอยู่ที่ 630 แรงม้า ส่วนพี่ใหญ่อย่าง Valhalla นั้นได้เครื่องยนต์ V8 จาก AMG GT Black Series ซึ่งจัดจ้านยิ่งกว่า
แม้ว่าเจ้า Vanquish ใหม่นั้นจะมีเครื่องยนต์ที่ให้สมรรถนะตามตารางที่สูงลิ่วแล้วก็ตาม แต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับเพื่อนร่วมชั้นอย่าง Ferrari 296 GTB และ McLaren Artura พบว่ายังเป็นรองทั้งสองคันอยู่ เป็นเหตุให้ทีมวิศวกรต้องกลับมาหาทางตีตื้นด้วยการใช้ชิ้นส่วนคาร์บอนไฟเบอร์บางส่วนแทนเพื่อไล่เบา ซึ่งอาจทำได้มากถึง 1,500 กิโลกรัม
Next gen Vanquish นั้นมีแผนเปิดตัวในปี 2025 โดย Lawrence Stroll ประธานบริษัทได้ให้ข้อมูลว่านอกจากเวอร์ชั่นธรรมดาสามัญ ที่เปิดโอกาสให้คนรักความแรงที่กระเป๋าหนักได้เป็นเจ้าของแล้ว Vanquish ก็ยังจะมีตัวแรงที่จะถูกนำไปปรับแต่ง เพื่อต่อยอดเป็นเวอร์ชั่นพิเศษในอนาคตอีกด้วย ซึ่งต่างจากวิถีของรถซุปเปอร์คาร์ที่โดยทั่วไปจะผลิตออกมาในลักษณะเวอร์ชั่นเดียวสำหรับทุกตลาด หรือ one-make global racing series นั่นเอง
ตำบลทุ่งพึ่ง
ทุ่งพึ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 7.6 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 21 กิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลทุ่งพึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ตำบลทุ่งพึ่งเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดอุทัยธานี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลทุ่งพึ่ง" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง
บ้านทุ่งพึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เดิมมีสองผัวเมียชื่อนายผึ้งและนางมอญ ได้อพยพมาก่อตั้งรกรากเป็นครั้งแรก และได้ขยายชุมชนเป็นหมู่บ้านที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาจนปัจจุบันนี้ จึงสันนิษฐานว่าคำว่าบ้านทุ่งพึ่งมาจากการนำเอาชื่อต้นตระกูลคือนายผึ้งมาเรียกกัน แต่ตัวสะกด "ผึ้ง" และ "พึ่ง" ที่แตกต่างกันในปัจจุบันสันนิษฐานว่าคงจะกำหนดกันเองในสมัยที่ความเจริญทางด้านการศึกษาได้เข้ามามีบทบาทในหมู่บ้านในระยะหลัง
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลทุ่งพึ่งประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ปัจจุบันตำบลทุ่งพึ่งทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง เดิมอยู่ในเขตสภาตำบลทุ่งพึ่ง แต่ต่อมาสภาตำบลถูกยุบรวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน
พ.ศ. 2564
พุทธศักราช 2564 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2021 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินกริกอเรียน และเป็น
แอลเอฟโอ (วงดนตรีอังกฤษ)
แอลเอฟโอ (LFO) เป็นวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จากอังกฤษประกอบด้วยสมาชิก มาร์ก เบลล์ (เคยเป็นโปรดิวเซอร์เพลงให้กับปีเยิร์ก) และ เกซ วอร์ลีย์ หลังจากวอร์ลีย์ออกในปี 1996 แอลเอฟโอเหลือเบลล์คนเดียวจนเบลล์เสียชีวิตในตุลาคม 2014
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเกาหลีใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
พรรคบายัน มูนา
พรรคบายัน มูนา (เป็นไปตามตัวอักษร, "พรรคชาติแรก") เป็นพรรคการเมืองประเทศฟิลิปปินส์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1999 มีอุดมการณ์ชาตินิยมแบบฝ่ายซ้าย มีคำขวัญพรรคว่า การเมืองใหม่ การเมืองที่เปลี่ยน  ปัจจุบันพรรคบายัน มูนา ได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 2 ที่นั่งจาก 287 ที่นั่ง
ทางแยกต่างระดับนครชัยศรี
ทางแยกต่างระดับนครชัยศรี (Nakhon Chai Si Interchange) เป็นชุมทางแยกต่างระดับแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม ตั้งอยู่ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม บริเวณถนนเพชรเกษมและถนนบรมราชชนนี
อันดับกบ
กบ เป็นอันดับของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anura (/อะ-นู-รา/)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เป็นสัตว์ไม่มีหาง เพราะกระดูกสันหลังส่วนหางได้เชื่อมรวมเป็นชิ้นเดียวยาวกระดูกสันหลังลดจำนวนลงมาจากสัตว์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์เพราะมีไม่เกิน 9 ปล้อง มีขาหลังยาวจากการยืดของกระดูกทิเบียกับกระดูกฟิบูลาและของกระดูกแอสทรากากัสกับกระดูกแคลลาเนียม โดยมีบางส่วนเชื่อมติดกันและเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแรง เพื่อใช้ในการกระโดด มีส่วนหัวที่ใหญ่และแบนราบ ปากกว้างมาก
กบในระยะวัยอ่อนจะมีลักษณะแตกต่างไปจากตัวเต็มวัยอย่างชัดเจน เรียกว่า "ลูกอ๊อด" โดยมีรูปร่างคล้ายปลา มีส่วนหัวที่โตมาก มีหาง ไม่มีฟัน โดยในส่วนโครงสร้างของจะงอยปากเป็นสารประกอบเคอราติน หายใจด้วยเหงือกเหมือนซาลาแมนเดอร์ พฤติกรรมการกินอาหารของลูกอ๊อดจะแตกต่างกันไป โดยอาจจะกินแบบกรองกิน หรือกินพืช และกินสัตว์ เมื่อเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัยจึงเปลี่ยนลักษณะการกิน รวมทั้งเปลี่ยนสภาพโครงสร้างของอวัยวะระบบย่อยอาหารรวมทั้งระบบอวัยวะอย่างอื่น ซึ่งการเปลี่ยนรูปร่างของกบนั้นจะต่างจากซาลาแมนเดอร์เป็นอย่างมาก
การสืบพันธุ์ของกบนั้นมีหลากหลายมาก ส่วนการปฏิสนธิจะเกิดขึ้นภายนอกตัว โดยทั้ง 2 เพศมีพฤติกรรมกอดรัดกันระหว่างผสมพันธุ์ กบส่วนมากจะป้องกันดูแลไข่ นอกจากบางชนิดเท่านั้นที่เก็บไข่ไว้บนหลัง ที่ขา ในถุงบนหลัง หรือในช่องท้อง หรือบางชนิดวางไข่ติดไว้กับพืชน้ำที่เติบโตในน้ำหรือบนกิ่งไม้ของต้นไม้เหนือน้ำและเฝ้าไข่ไว้  การปฏิสนธิที่เกิดขึ้นภายในตัวจะพบเพียงกับกบบางชนิดเท่านั้น เช่น Ascaphus truei เป็นต้น และการเจริญของเอมบริโอภายในไข่และวัยอ่อนที่ออกจากไข่มีรูปร่างเป็นเหมือนตัวเต็มวัยเลย โดยไม่ผ่านขั้นการเป็นลูกอ๊อดเกิดขึ้นกับหลายสกุลในหลายวงศ์ อาทิ สกุล Hemiphractus และStefania เป็นต้น
กบ เป็นสัตว์ที่ถือกำเนิดมาแล้วราว 200 ล้านปีก่อน และเป็นสัตว์ที่อยู่รอดพ้นมาได้จากการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ที่ทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์ โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษาถึงเรื่องนี้ เชื่อว่า เพราะกบเป็นสัตว์ที่หลบซ่อนตัวอยู่ใต้ดินได้อย่างเป็นดี และเป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้ดีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศแบบใหม่ จากการศึกษาพบว่า กบในยุคปัจจุบันราวร้อยละ 88 เป็นกบที่มีที่มาจากอดีตที่สามารถย้อนไปไกลได้ถึง 66–150 ล้านปีก่อน โดยศึกษาจากการตรวจสอบทางพันธุกรรมและเปรียบเทียบระดับยีนและโมเลกุลระหว่างกบในยุคปัจจุบัน และซากดึกดำบรรพ์ของกบในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยพบว่า กบใน 3 วงศ์ คือ Microhylidae หรืออึ่งอ่าง, Natatanura ที่พบในทวีปแอฟริกา และHyloidea ที่พบในทวีปอเมริกาใต้ เป็นกบที่สืบสายพันธุ์มาจากกบในยุคก่อนประวัติศาสตร์ และปัจจุบันได้มีการสืบสายพันธุ์และแตกแขนงทางชีววิทยาไปทั่วโลก
ปัจจุบัน ได้มีการอนุกรมวิธานกบออกเป็นวงศ์ทั้งหมด 27 วงศ์ ใน 419 สกุล ปัจจุบันพบแล้วกว่า 6,700 ชนิด นับว่าเป็นอันดับที่มีความหลากหลายมากที่สุดของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ และก็ยังคงมีการค้นพบชนิดใหม่ขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี ประมาณ 60 ชนิดต่อปี โดยกบส่วนใหญ่จะพบในเขตร้อน โดยใช้หลักการพิจารณาจาก โครงสร้างกระดูก, กล้ามเนื้อขา, รูปร่างลักษณะของลูกอ๊อด และรูปแบบการกอดรัด เป็นต้น
วิวัฒนาการชาติพันธุ์
นี่คือแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่แสดงความสัมพันธุ์ของกบในวงศ์ต่าง ๆ ในเคลด Anura ในแผนภาพต้นไม้นี้ แสดงวงศ์กบมีความสัมพันธ์กับกับวงศ์อื่น ๆ อย่างไร โดยแต่ละปุ่มแสดงถึงจุดที่มีบรรพบุรุษเดียวกัน ข้อมูลในนี้อิงจาก Frost และคณะ. (2006), Heinicke และคณะ. (2009) และ Pyron กับ Wiens (2011)
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
กบ ถือเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับมนุษย์มาอย่างยาวนานแล้ว ในฐานะของสัตว์ที่มนุษย์กินเนื้อเป็นอาหาร จนเกิดเป็นความเชื่อและอยู่ในวัฒนธรรมของชนชาติต่าง ๆ มากมาย เช่น ชนชาติไทมีความเชื่อแต่โบราณว่า ปรากฏการณ์สุริยุปราคาและจันทรุปราคาเกิดจากกบอมดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เรียกว่า "กบกินเดือน" หรือ "กบกินตะวัน" ต้องใช้การตีเกราะเคาะไม้ จึงจะยอมคาย และเป็นนิทานพื้นบ้าน ในเรื่อง "อุทัยเทวี"
ชาวจีนเชื่อว่า มีกบหรือคางคกที่มีลำตัวสีทอง และมี 3 ขา เรียกว่า "เซียมซู่" เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ และให้ผลในทางโชคลาภวาสนาแก่ผู้ที่บูชาสักการะ เช่นเดียวกับ "ปี่เซียะ" เป็นต้น ชาวจ้วง ชนพื้นเมืองทางภาคใต้ของจีนเชื่อว่า กบเป็นสัญลักษณ์ของน้ำและความอุดมสมบูรณ์ เมื่อฝนแล้ง ในพิธีขอฝน จะมีการเต้นรำด้วยการกางแขนกางขา ยกแขนสองข้างชูขึ้นฟ้า คล้ายกับกบ
ในขณะที่ในประเทศไทย กบหลายชนิดได้ถูกเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์เพื่อการบริโภค เช่น กบนา (Hoplobatrachus rugulosus), กบทูด (Limnonectes blythii), อึ่งปากขวด (Glyphoglossus molossus) เป็นต้น ขณะที่หลายชนิดก็เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
มาร์ติน โรมวัลเดซ
มาร์ติน โรมวัลเดซ (เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเลเต 3 สมัย  เคยเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาในปี ค.ศ. 2016 แต่แพ้การเลือกตั้ง  ปัจจุบันเป็นประธานพรรคลากาส-ซีเอ็มดี
เลสบอส
เลสบอส หรือ เลสวอส (Λέσβος, ) เป็นเกาะในประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลอีเจียน นอกฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี มีพื้นที่ 1633 km2 ชายฝั่งยาว 320 กม. (เกือบ 200 ไมล์) มีประชากรราว 90,000 คน ซึ่ง 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่เมืองหลวงคือเมืองมีตีลีนี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ มีการส่งมะกอกเป็นสินค้าออก ผลิตสบู่ และหนังสัตว์
เกาะนี้เป็นรู้จักจากการเป็นบ้านเกิดของซัปโฟ นักกวีชาวกรีกโบราณ และชื่อเกาะที่ภายหลังก่อให้เกิดศัพท์ เลสเบียน ในสมัยใหม่ บางครั้งมีการเรียกเกาะนี้เป็น "เกาะแห่งบรรดากวี"
ศัพทมูล
ชื่อเกาะมาจากภาษากรีกโบราณว่า (Lésbos, 'เต็มไปด้วยป่า') น่าจะยืมมาจากภาษาฮิตไทต์ เนื่องจากชื่อเดิมของเกาะในภาษานี้คือ Lazpa ส่วนชื่อเกาะที่เก่ากว่าในภาษากรีกเอโอลิกคือ Ἴσσα (Íssa)
รูปภาษาอังกฤษของ Lesbos (ออกเสียง หรือ ) มาจากภาษากรีกโบราณ ส่วนภาษากรีกสมัยใหม่ อักษร β ออกเสียงเป็น  และทับศัพท์เป็น v ทำให้เกิดรูปเขียนอีกแบบว่า Lesvos ในประเทศกรีกมักเรียกเกาะนี้ว่า มิทิลินี (Μυτιλήνη) ตามเมืองหลักของเกาะ
W
W (ตัวใหญ่:W ตัวเล็ก:w) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 23
ยุรนันท์ ภมรมนตรี
ประวัติ
ยุรนันท์ ภมรมนตรี (ชื่อเล่น: แซม) เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2506 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของ พลโท ประยูร ภมรมนตรี และเรณู ภมรมนตรี มีพี่ชายร่วมสายโลหิตคือ ยอดมนู ภมรมนตรี (ชื่อเล่น: ยอด)
ยุรนันท์ สมรสกับมาริษา ภมรมนตรี (ชื่อเล่น: มุก) มีบุตรชาย คือ ยุรการ ภมรมนตรี และบุตรสาว คือ ยุรริษา ภมรมนตรี ซึ่งยุรนันท์และมาริษา ได้นำชื่อจริงของทั้งบุตรชายและบุตรสาว มาตั้งเป็นชื่อบริษัทของทั้งสองคนด้วย
การศึกษา
ยุรนันท์ จบการศึกษาระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จบการโฆษณา จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตพณิชยการพระนคร จบปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จบปริญญาโท จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และศึกษาในระดับปริญญาเอก Ph.D. Candidate สาขารัฐประศาสนศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย แต่เพราะมีเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมือง จึงทำให้ต้องหยุดการศึกษาต่อด้านนี้ไป และได้ศึกษาต่อจนจบหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Science) สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ (Program in Anti-Aging and Regenerative Science) มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
การทำงานปัจจุบัน
ปัจจุบันยุรนันท์ได้มาทำธุรกิจเกี่ยวกับสุขภาพ โดยเป็นคณะกรรมการบริษัทพานาซี เมดิคอล เซ็นเตอร์ จำกัด
การทำงานด้านการเมือง
ยุรนันท์ เริ่มเล่นการเมืองด้วยการเข้าสังกัดพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2548
ยุรนันท์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ) ในปี พ.ศ. 2556
วงการบันเทิง
ในวงการบันเทิงยุรนันท์ได้มีผลงานมากมายทั้งด้านการแสดง พิธีกร และนักร้อง จนเป็นที่รู้จักในชื่อว่า "แซม ยุรนันท์" ยุรนันท์แสดงภาพยนตร์เรื่อง"กำแพงหัวใจ"เป็นเรื่องแรกในปี พ.ศ. 2524 โดยรับบทเป็นน้องชายของ จารุณี สุขสวัสดิ์
อัลบั้มเพลงประกอบละคร (ชุดพิเศษ)
ขับร้องโดย แซม ยุรนันท์ ของค่าย Poly Gram
แดนซ์แดนซ์เรโวลูชัน
แดนซ์แดนซ์เรโวลูชัน ; Dance Dance Revolution) เป็นเกมที่ได้รับความนิยมในช่วงปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2546 เป็นเกมประเภทดนตรี ลักษณะโดยทั่วไปภายในเกมจะมีลูกศร ซ้าย ลง ขึ้น ขวา ขึ้นมาตามจังหวะของเพลงที่กำลังบรรเลง โดยให้ผู้เล่นใช้เท้าเหยียบตามจังหวะให้ตรง ซึ่งเกมนี้ มีจุดเด่นตรงที่ใช้เท้าควบคุมเกม โดยมีแผงควบคุมให้เท้าเหยียบตามลูกศร ซ้าย ลง ขึ้น ขวา แดนซ์แดนซ์เรโวลูชั่น ปรากฏเป็นครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2541 โดยโคนามิ และเกมนี้ ได้มีการสร้างภาคต่อไปเรื่อย ๆ และได้มีการเล่นเกมชนิตนี้ในแถบอเมริกาเหนือและแถบยุโรป โดยที่แถบยุโรปได้เรียกชื่อเกมนี้ว่า แดนซิ่งสเตจ มหาวิทยาลัยบางส่วนในสหรัฐอเมริกาได้มีการเสริมการเล่นเกมนี้เข้าเป็นกิจกรรมชมรม หรือแม้แต่เข้าเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตร
วิธีเล่น
เกมนี้ใช้เท้าควบคุมการเล่น โดยการเหยียบลูกศร ขึ้น ลง ซ้าย ขวา บนแป้นเหยียบ (dance pad) ตามจังหวะของเพลงที่ได้ยิน โดยในจอภาพของเกมจะมีลูกศรต่าง ๆ เหมือนกับบนแป้นเหยียบเลื่อนขึ้นมา เมื่อลูกศรต่าง ๆ เลื่อนมาถึงตรงจุดที่กำหนดในจอ ก็ให้เหยียบแป้นเหยียบให้ตรงกับลูกศรที่ขึ้นมาให้ตรงจังหวะ ซึ่งลูกศรที่ขึ้นมาในแต่ละตัวนั้น ตรงตามจังหวะของเพลงที่บรรเลงอยู่ ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้เกมเต้นได้รับความนิยมจากผู้เล่น
การควบคุม
ลักษณะการเหยียบลูกศรเกมเต้นในระดับพื้นฐาน จะเป็นดังนี้
หน้าจอขณะเล่น
การเหยียบลูกศรในแต่ละครั้ง จะมีเสียงคำพูดบอกจากเกม เพื่อบอกว่าผู้เล่นเหยียบได้ตรงจังหวะเพียงใด
เมื่อเหยียบได้ Marvelous, Perfect, Great อย่างต่อเนื่อง เกมจะนับคอบโบ (Combo)  ต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะพลาด (เหยียบได้ Good, Boo, Miss) ถ้าเหยียบลูกศรตั้งแต่ต้นจนจบเพลงแล้วไม่พลาดเลย จะเรียกว่า คอมโบเต็ม (Full Combo)
หน้าจอหลังการเล่น
ในขณะที่เล่นเกมอยู่ ผู้เล่นจะต้องรักษาพลังในแถบเต้นให้มีอยู่จนกระทั่งจบเพลง หากแถบลดจนหมด จะทำให้เกมจบทันที ถ้ารักษาแถบพลังไว้ได้จนจบเพลง หน้าจอจะแสดงคำว่า CLEARED แสดงถึงการผ่านเพลงที่เลือกไว้ได้
เมื่อเล่นจบหนึ่งเพลง หน้าจอจะแสดงสถิติการเล่นดังนี้ หลังจากหน้าจอนี้ เกมจะให้ผู้เล่นเลือกเพลงต่อไปที่จะเล่น เมื่อเล่นจนถึงด่านสุดท้ายแล้ว จะแสดงสถิติรวมทั้งหมด โดยจะเกรดจะถูกเฉลี่ยจากทุกด่าน ส่วนจำนวนคอมโบสูงสุดจะนับจากด่านที่ได้มากที่สุดเพียงด่านเดียว (ในเกมเต้นบางภาคอาจรวมคอมโบสูงสุดทั้งหมด)
ระบบการเล่นเกมเต้น
ระบบต่าง ๆ ในเกมเต้นแต่ละภาคโดยรวมมีดังนี้
รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นมีดังต่อไปนี้
ระดับความยาก
ระดับความยากในเกมมีหน่วยนับเป็น "เท้า" ตั้งแต่ 1 ถึง 10 เท้าและแบ่งออกเป็น 5 ระดับ คือ
เพลง
ส่วนนี้เป็นที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับเกม ถ้าไม่มีส่วนนี้จะเป็นเกมเต้นไม่ได้ เพลงเกมเต้นในแต่ละภาคจะมีเพลงให้เล่นอยู่หลายเพลง มีระดับความยาก 3 - 5 ระดับ โดยทุกเพลงจะต้องมีระดับ ผู้เริ่มต้นถึงยาก แต่บางเพลงอาจมีถึงระดับเชี่ยวชาญ ในเพลงแต่ละเพลงนั้นจะเป็นแบบสั้น ความยาวในการเล่น อยู่ประมาณ 1 นาทีครึ่งถึง 2 นาที ข้อมูลเพลงที่เกมจะแสดงมี ชื่อเพลง ชื่อผู้แต่ง,นักร้อง,หรือศิลปิน, ความเร็วของจังหวะ (นับจังหวะเป็นจำนวนครั้งต่อนาที), และระดับความยากกับหน่วยเท้า ในเพลงเกมเต้นแต่ละเพลงจะมีแหล่งที่มาอยู่ 3 แหล่งใหญ่ ๆ ได้แก่
เพลงเกมเต้นในแต่ละภาคนั้นจะมีการบรรจุเพลงใหม่ ๆ ในทุก ๆ ภาค และอาจมีเพลงเก่าเสริมเข้ามา ในเกมเต้นประเภทตู้มีเพลงบรรจุทั้งเก่าและใหม่รวม 100 - 1,000 เพลง ในขณะที่เกมเต้นประเภทเล่นตามบ้านจะมีจำนวนเพลงประมาณ 30 - 80 เพลง
ตัวละครเต้น
ตัวละครเต้น เป็นลูกเล่นอย่างหนึ่งของเกมเต้น ขณะที่เล่นเกมเต้นอยู่นั้น จะมีตัวละครเต้นปรากฏตัวออกมาให้เห็น ตัวละครเต้นในแต่ละคนนั้น ทุกคนจะมีคู่เป็นของตัวเอง
ลูกเล่นเสริม
เป็นลูกเล่นเสริมในการปรับรูปแบบของลูกศรภายในเกมเต้นได้ ทำให้เกิดความเพลิดเพลินต่อผู้เล่นได้ส่วนหนึ่ง ลูกเล่นเสริมในเกมเต้นมี 2 ประเภทคือ
ลูกเล่นเสริมปกติ
เป็นลูกเล่นเสริมที่ผู้เล่นสามารถปรับแต่งได้ในหมวดเกมทั่วไป ซึ่งลูกเล่นเสริมประเภทปกติมีดังนี้
ลูกเล่นเสริมพิเศษ
เป็นลูกเล่นเสริมที่ทำให้ผู้เล่นเกิดความสับสน และไม่มีให้ปรับแต่ง ลูกเล่นเสริมเหล่านี้พบได้ในเกมเต้นภาคใหม่ ๆ ของเพลย์สเตชัน 2 ซึ่งอยู่ในหมวดภารกิจ ลูกเล่นเสริมพิเศษถือว่า เป็นการเพิ่มความยากในการมองลูกศร ซึ่งลูกเล่นเสริมประเภทพิเศษมีดังนี้
หมวดเกม
ในเกมเต้นแต่ละภาค จะมีหมวดเกมหลาย ๆ หมวด แบ่งออกเป็น 3 ประเภทคือ
หมวดเกมประเภทตู้เกม (Arcade Version)
เป็นประเภทตู้เกม ซึ่งผู้เล่นจะต้องหยอดเหรียญ 1 หน่วยเครดิตเมื่อเล่น ลักษณะตู้จะมีลักษณะใหญ่กว่าตู้เกมทั่วไป เพราะตู้เกมเต้นจะมีแป้นลูกศรสำหรับเหยียบ และเล่นได้สองคน หมวดเกมประเภทตู้เกมมีดังนี้
หมวดเกมปกติ (Arcade Mode, Game Mode)
ก่อนที่จะทำความรู้จักกับหมวดเกมในแต่ละหมวด ต้องรู้จักหมวดการเล่นปกติก่อน หมวดเกมปกติ เป็นหมวดเกมหลักของเกมเต้น ซึ่งจะได้เล่นตามตู้เกมเต้นทั่วไป ลักษณะของหมวดเกมปกติจะมีขั้นตอนดังนี้
หมวดเล่นเป็นชุดเพลงต่อเนื่อง (Nonstop Mode)
เป็นหมวดเกมสำหรับเล่นเป็นชุดอย่างต่อเนื่อง เมื่อเล่นผ่าน 1 เพลงแล้วไปเล่นเพลงถัดไปทันทีโดยไม่ต้องกลับเข้าไปเลือกเพลงอีก หมวดนี้ สามรถเล่นเพลงต่อเนื่องได้ 3 ถึง 4 เพลงขึ้นไป
หมวดดวลประลอง (Challenging Mode)
ลักษณะคล้ายหมวดเล่นเป็นชุดเพลงต่อเนื่อง แต่จะเปลี่ยนจากแถบเต้น เป็นแถบแบตเตอรี่ ในขณะที่เล่นนั้น ผู้เล่นจะพลาดได้ไม่เกิน 4 ครั้ง ถ้าพลาดเกินกว่านั้นจะทำให้จบเกม ซึงหมวดนี้อาจจะไม่เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น
หมวดเกมประเภทเล่นตามบ้าน (Home Version)
เป็นหมวดเกมที่พบในเกมเต้นประเภทเล่นตามบ้าน โดยใช้เครื่องเกมต่าง ๆ ในแต่ละรุ่น และมีอุปกรณ์สำคัญคือ แผ่นเต้น (Dance Pad)  ที่จะต้องเสียบเข้าเครื่องเกม เพื่อให้เล่นเกมเต้นได้อย่างถูกหลักการ หมวดเกมที่จัดอยู่ในประเภทเล่นตามบ้านมีดังนี้
หมวดเล่นไม่รู้จบ (Endless Mode)
เป็นหมวดที่เล่นเพลงเกมเต้นอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุด จนกว่าจะแพ้เกม ซึ่งเพลงที่เล่นออกมาเป็นแบบสุ่ม และสามารถพักการเล่น (Break Stage) ได้เมื่อเล่นครบ 5 ถึง 10 เพลงในแต่ละครั้ง (จำนวนเพลงเป็นค่าไม่แน่นอน แล้วการกำหนดค่าของผู้เล่น)
หมวดเล่นไม่จำกัด (Event Mode)
เป็นหมวดเล่นเพลงอย่างไม่จำกัดแล้วแต่ความพอใจของผู้เล่น เมื่อแพ้เกมก็จะกลับไปที่หน้าจอเลือกเพลง
หมวดแข่งขัน (Attack, Magic Dance Mode)
เป็นหมวดที่ต้องเล่นสองคน ถ้าเล่นคนเดียวจะมีระบบคอมพิวเตอร์มาเล่นให้ หมวดนี้ เป็นหมวดเล่น 2 คนแบบการแข่งขันกันว่าใครเต้นได้เก่งกว่ากัน โดยใช้ลูกเล่นเสริมมาโจมตีฝ่ายตรงข้าม เมื่อจบเพลง ใครมีคะแนนมากกว่า ฝ่านนั้นจะเป็นฝ่ายชนะ
หมวดภารกิจ (Mission Mode)
เป็นการเล่นแบบทำตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ ถ้าทำสำเร็จจึงจะผ่านด่านได้ ลักษณะของหมวดนี้ จะมีเพลงให้เล่นท่อนส่วนหนึ่ง แล้วบอกแค่ให้ทำอะไรโดยที่จะกำหนดลูกเล่นเสริมทั้ง 2 แบบโดยผู้เล่นไม่รู้ และจะมาทราบทีหลังเมื่อเล่นไปแล้ว ตัวอย่างเช่น การให้กระทำในหมวดภารกิจนั้น แค่ให้ผู้เล่นทำ แต่ผู้เล่นจะไม่ทราบว่าจะใช้ลูกเล่นเสริมอะไร ดังนั้นการใช้สายตาก็เป็นส่วนสำคัญอย่างมากในหมวดนี้
หมวดฝึกเล่น
หมวดฝึกเล่น เป็นหมวดสำหรับผู้เริ่มต้น ผู้เริ่มเล่นใหม่ควรเข้าเล่นหมวดนี้ ลักษณะลูกศรสำหรับหมวดฝึกเล่น เป็นลูกศรง่าย ๆ และเทคนิคเบื้องต้น สำหรับหมวดฝึกเล่นมีอยู่ 2 แบบคือ
หมวดฝึกเล่นแบบเก่า (Lesson Mode)
เป็นหมวดแบบฝึกหัดที่เล่นทีละด่าน มี 3 ระดับ ระดับละ 8 ด่าน การเล่นหมวดฝึกเล่นแบบเก่าเป็นดังนี้
หมวดฝึกเล่นแบบใหม่ (Tutorial Mode)
เกมเต้นสมัยใหม่ได้ทำการปรับเปลี่ยนหมวดฝึกเล่นให้ผู้เริ่มต้นเข้าใจในการเล่นยิ่งขึ้น เมื่อเข้าสู่หมวดนี้จะมีเสียงพากษ์อธิบายการเล่น ถ้าผ่านก็จะเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป ขั้นตอนการเล่นในหมวดฝึกเล่นสมัยใหม่เป็นดังนี้
หมวดฝึกซ้อม (Training Mode)
เป็นหมวดที่มีในเกมเต้นประเภทเล่นตามบ้านทุกภาค ลักษณะของหมวดคือ เลือกเพลงมา 1 เพลง แล้วปรับตัวเลือกต่าง ๆ ได้ตามความต้องการ ขั้นตอนการใช้หมวดฝึกซ้อมมีดังนี้
การปรับแต่งตัวเลือก
ลักษณะการปรับแต่งตัวเลือกสำหรับหมวดฝึกซ้อมมีดังนี้
การแสดงผลหลังการเล่น
การแสดงผลหลังการเล่นในหมวดฝึกซ้อมนั้น จะแสดงเหมือนเล่นปกติ ถ้ากดปุ่มยืนยัน จะมีตัวเลือกออกมา 3 อย่างคือ เล่นอีกครั้ง (Again) , ตรวจสอบ (Check) , และ กลับสู่เมนู (Menu)  ลักษณะการใช้มีดังนี้
หมวดออกกำลังกาย (Workout Mode)
เป็นหมวดที่ช่วยในการออกกำลังกาย ลักษณะจะคล้ายหมวดเล่นไม่จำกัด (Event Mode) แต่จะมีที่วัดการเผาผลาญของแคลอรี่ของผู้เล่น รวมไปถึงการเปรียบเทียบค่ากับการออกกำลังกาย 3 อย่างคือ กระโดดเชือก วิ่ง และว่ายน้ำ ขั้นตอนการใช้หมวดออกกำลังกายมีดังนี้
การปรับแต่งตัวเลือก
การตั้งค่าสำหรับหมวดออกกำลังกายเบื้องต้นมีดังนี้ เมื่อเสร็จจากการปรับค่าแล้วให้เลือก OK แล้วเล่นได้ (ไม่มีการแพ้เกม)
การแสดงผลหลังการเล่น
หลังจากเล่นไปแล้วเกมจะแสดงผลดังนี้
หลังจากการแสดงผลแล้ว ผู้เล่นสามารถเล่นต่อ หรือออกจากหมวดนี่ได้
หมวดงานเลี้ยง (Party Mode)
เป็นหมวดมินิเกมเล็ก ๆ เพื่อสร้างความเพลิดเพลินให้กับผู้เล่นหลาย ๆ คนที่กำลังมีงานเลี้ยง (ปาร์ตี้) ในหมวดนี้ สามารถเล่นกับอุปกรณ์เสริมกล้องอายทอยส์ (EyeToys) ได้ หมวดนี้จึงมีขึ้นในเกมเต้นของเพลย์สเตชัน 2 เป็นบางรุ่นเท่านั้น เมื่อเข้าสู่หมวดนี้จะแบ่งเป็น 2 หมวดย่อยดังนี้
หมวดมินิเกมแบบใช้อุปกรณ์เสริมกล้อง EyeToys
เป็นหมวดมินิเกมที่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์เสริมกล้อง EyeToys เมื่อติดตั้งแล้ว ผู้เล่นสามารถกระทำสื่งต่าง ๆ ในหน้าจอให้เกิดผลลัทธ์ได้ และสามารถถ่ายภาพผู้เล่นเข้าไปอยู่ในจอได้ สำหรับมินิเกมที่มีในหมวดย่อยมีดังนี้
หมวดเกมประเภทปรับแต่ง
หมวดเกมประเภทนี้จัดอยู่ในหมวดอื่น ๆ ที่ไม่ได้ใช้เล่นเป็นหลัก และเป็นหมวดที่ใช้ในการปรับแต่งค่าต่าง ๆ ของเกมเต้นแบบเล่นตามบ้าน (Home Version) หมวดเกมประเภทปรับแต่งจะมีดังนี้
หมวดสร้าง (Edit Mode)
เป็นหมวดที่ผู้เล่นสามารถกำหนดแผงลูกศรเองได้ เมื่อกำหนดเสร็จแล้ว สามารถนำไปใช้ในหมวดเกมอื่น ๆ ได้ แต่จะต้องมีแผ่นบันทึกข้อมูล (Memory Card) สำหรับเรื่องเพลย์สเตชัน (1 หรือ 2) ก่อน จึงจะสามารถบันทึกได้ สำหรับการใช้หมวดสร้างแผงลูกศรเกมเต้น (ในเครื่อง เพลย์สเตชัน 2) มีเมนูคำสั่งต่อไปนี้
สถิติ (Records)
หมวดนี้เป็นการแสดงสถิติการเล่นเกมเต้นในแต่ละครั้งของผู้เล่น ซึ่งจะมีการแสดงสถิติของเพลง ชุดเพลงต่อเนื่อง และอื่น ๆ
การปรับแต่ง (Options)
เป็นหมวดสำหรับการปรับแต่งค่าต่าง ๆ สำหรับเกมเต้นประเภทเล่นตามบ้านได้ตามต้องการของผู้เล่น ซึ่งจะมีเมนูการปรับคำสั่งดังต่อไปนี้
บริการข้อมูล
เป็นหมวดที่ให้การช่วยเหลือสำหรับผู้เล่น ในเกมเต้นในแต่ละภาคจะมีข้อมูลเพลงที่ปลดล็อกได้ ข้อมูลตัวละคร ข้อมูลการเล่นต่าง ๆ ในเกมเต้นประเภทเล่นตามบ้าน เมื่อผู้เล่นซื้อมาครั้งแรก จะแสดงข้อความขอบคุณที่ผู้เล่นซื้อสินค้าในหมวดนี้เมื่อเปิดเกม
ผู้จัดทำ
เมื่อเข้าหมวดนี้จะแสดงรายชื่อผู้จัดทำเกมเต้นภาคที่ผู้เล่นใช้เล่นอยู่
รายชื่อภาคของเกมเต้นแดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน
รายชื่อของเพลงเกมเต้น แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่คือ เกมที่เล่นตามตู้เกมและเกมที่เล่นตามบ้านในเครื่องเล่น เพลย์สเตชัน เพลย์สเตชัน2 คอมพิวเตอร์ในระบบปฏิบัติการวินโดวส์ เอกซ์บอกซ์ และ เกมคิวบ์
ในระบบของเกมเล่นตามบ้าน
รายชื่อเกมเต้นประเภทเล่นตามบ้านนั้น เป็นการนำเอาเครื่องเกมมาเล่นคู่กับแผ่นควบคุมพิเศษเสียบเข้าแทนที่จอยสติก ซึ่งจะแบ่งเป็นประเภทย่อยอีกดังนี้
วังท้ายหับเผย
วังท้ายหับเผย คือ กลุ่มวังที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงสร้างพระราชทานให้แก่พระโอรส 3 พระองค์ในเจ้าจอมมารดาศิลา
Ф
Ef (Ф, ф) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือน f ในภาษาอังกฤษหรือ ฟ ในภาษาไทย
อักษร Ef มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 500 และมีชื่อเดิมคือ fr̤̥tǔ
แอร์เออแอร์ สายเบ
แอร์เออแอร์ สาย B เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางของรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1977 ระยะทางรวม 80.0 km 47 สถานี ผู้โดยสาร 165,100,000 เที่ยวคนต่อปี
เทศมณฑล (สหรัฐ)
ในสหรัฐ เทศมณฑล หรือ เคาน์ตี (county) เป็นหน่วยการบริหารหรือหน่วยทางการเมืองของรัฐ ที่ประกอบด้วยพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่มีเขตแดนชัดเจนและมักจะมีอำนาจหน้าที่ระดับหนึ่ง คำว่า "เคาน์ตี" ใช้ในรัฐจำนวน 48 รัฐ ในขณะที่ลุยเซียนาและอะแลสกามีเขตการปกครองที่เทียบเท่ากัน เรียกว่า แพริช (parish) และโบโร (borough) ตามลำดับ
อำนาจการปกครองของแต่ละเทศมณฑลแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐ เทศมณฑลมีบทบาทอย่างมีนัยสำคัญในทุกรัฐ ยกเว้นโรดไอแลนด์และคอนเนตทิคัต ที่รัฐบาลท้องถิ่นของเทศมณฑลถูกยกเลิก แต่ก็ยังคงอยู่เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารหรือทางสถิติ แมสซาชูเซตส์ได้ยกเลิกหน่วยงานรัฐส่วนใหญ่ออกจากเทศมณฑล 8 แห่งจากเทศมณฑลทั้งหมด 14 แห่ง ในขณะที่อะแลสกา มีโบโรที่ไม่ได้จัดตั้ง (Unorganized Borough) ที่กินพื้นที่ 323,440 sqmi โดยไม่มีบทบาทหน้าที่ในการบริหารในระดับโบโรเลย เทศมณฑลส่วนใหญ่มีการแบ่งเขตการปกครองย่อยลงไปอีก ซึ่งอาจจะเป็น ตำบล เทศบาล และพื้นที่ที่ไม่ได้จัดตั้ง บางแห่งก็ไม่มีการแบ่งย่อย หรืออาจบริหารแบบนคร-เทศมณฑลที่รวมกัน (consolidated city-county) ซึ่งนครกับเทศมณฑลจะผนวกเข้าด้วยกันเป็นเขตอำนาจเดียวกัน
จำนวนเทศมณฑลในรัฐมีตั้งแต่ 3 เทศมณฑลในเดลาแวร์ ไปจนถึง 254 เทศมณฑลในเท็กซัส อีกทั้งประชากรของเทศมณฑลยังแตกต่างกันอย่างมาก ในปี 2017 ตามรายงานของสำนักสำรวจสำมะโนประชากร มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรสหรัฐกระจุกตัวอยู่เพียง 143 เทศมณฑลจากจำนวนมากกว่า 3,000 เทศมณฑล หรือเพียง 4.6% ของเทศมณฑลทั้งหมด เทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุด 5 อันดับเรียงตามจำนวนประชากร ได้แก่ เทศมณฑลลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย, เทศมณฑลคุ้ก อิลลินอยส์, เทศมณฑลแฮร์ริส เท็กซัส, เทศมณฑลมารีโคปา แอริโซนา, และเทศมณฑลแซนดีเอโก แคลิฟอร์เนีย
จากข้อมูลปี 2020 เทศมณฑลและเทียบเท่าในรัฐทั้งหมด 50 รัฐและดิสทริกต์ออฟโคลัมเบียมีจำนวนทั้งสิ้น 3,143 แห่ง และถ้าหากนับรวมเขตการปกครองที่เทียบเท่าเทศมณฑลในดินแดนต่าง ๆ ของสหรัฐอีก 100 แห่ง ยอดรวมทั้งหมดจะเท่ากับ 3,243 แห่ง
Y
Y (ตัวใหญ่:Y ตัวเล็ก:y) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 25
ผ้าจกไทยวน
ประเภทผ้าซิ่น
ของชาวไทย – ยวน ราชบุรี สามารถแบ่งได้เป็น 4 ประเภท ซึ่งขึ้นอยู่กับโอกาส และลักษณะที่นำไปใช้ ซึ่งแบ่งได้ ดังนี้คือ
เอิซเกิน
เอิซเกิน (Өзгөн) หรือ อูซเกน (Узген) เป็นเมืองในจังหวัดออช ประเทศคีร์กีซสถาน และเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเอิซเกิน มีประชากร 62,802 คนในปี 2021
ปรากฏชื่อของเมืองในบันทึกของจีนอายุ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นราชธานีแห่งหนึ่งในหลายแห่งของชาวคาราคานิดซึ่งเรียกชื่อเมืองนี้ว่า มาวารานนาฮร์ (Mavarannahr) นอกจากนี้ยังปรากฏชื่อของเมืองในงานเขียนของนักเขียนชาวอาหรับทั้งอัลมักดิซีและอิบน์ เฮาก็อล ในศตวรรษที่ 10
ยูซาวะ (จังหวัดอากิตะ)
ยูซาวะ (湯沢市 (Yuzawa-shi)) เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 790.91 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด
อาเงโอะ
อาเงโอะ (上尾市 (Ageo-shi)) เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2010 มีจำนวนประชากร 227,127 คน
ประวัติ
อาเงโอะกำเนิดจากอาเงโอชูกุซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กที่เป็นสถานีพักในเส้นทางนากาเซ็นโดในสมัยเอโดะ ต่อมาใน ค.ศ. 1883 ได้มีการสร้างสถานีรถไฟอาเงโอะขึ้น ใน ค.ศ. 1889 อาเงโอะได้ควบรวมกับหมู่บ้านใกล้เคียง ได้แก่ อาเงโอชิโมะ คาชิวาซะ คาซูงายัตสึ และยัตสึ ตั้งขึ้นเป็นเมืองอาเงโอะ ต่อมาใน ค.ศ. 1955 ได้ควบรวมหมู่บ้าน 3 หมู่บ้าน ได้แก่ คามิฮิระ โออิชิ และโอยะ และเมืองอีก 2 เมือง ได้แก่ ฮิรากาตะ และฮิราอิจิ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอาเงโอะ ซึ่งต่อมายกฐานะขึ้นเป็นนครในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 และในช่วงปลายครึ่งหลังของคริสศตวรรษที่ 20 อุตสาหกรรมถลุงเหล็กและโรงงานผลิตรถยนต์เกิดขึ้น ทำให้อาเงโอะมีจำนวนที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ดาร์ดาร์
ดาร์ดาร์ (Дардар) เป็นหมู่บ้านและจาโมอัต (เทศบาล) ในเขตอัยนี แคว้นซุฆด์ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ไม่ไกลจากชายแดนประเทศอุซเบกิสถาน หมู่บ้านตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของแม่น้ำซารัฟชอน ตามแนวทางหลวงสาย A377 จากหมู่บ้านอัยนีไปยังหมู่บ้านอูร์เมตัน จาโมอัตดาร์ดาร์มีประชากร 7,562 คน (ค.ศ. 2015) ประกอบด้วย 6 หมู่บ้าน ได้แก่ ดาร์ดาร์ (ที่ตั้งจาโมอัต), อิสโกดาร์, คัยโรโบด และเซโรโบด
คิงส์ออฟลีออน
คิงส์ออฟลีออน (Kings of Leon) เป็นวงร็อกจากเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา ที่ประกอบด้วยสมาชิกสามพี่น้องและลูกพี่ลูกน้อง ชื่อวงมาจากปู่ของพวกเขา ที่ชื่อ "ลีออน" วงประกอบไปด้วย Caleb, Matthew, Jared และ Nathan Followill ส่วนแนวดนตรีของเป็นส่วนผสมของเซาเทิร์นร็อก การาจร็อก ฮาร์ดร็อก และบลูส์
พวกเขาออกผลงานครั้งแรกคืออีพีชุด The Holy Roller Novocaine ในปี 2003 ซึ่ง 4 เพลงจาก 5 ต่อมาอยู่ในอัลบั้มชุดแรก Youth and Young Manhood และมีเพลง "California Waiting" และ "Wasted Time" นำมาทำใหม่ ต่อมาออกผลงานอัลบั้มที่ 2 ชุด Aha Shake Heartbreak ในสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนตุลาคม 2004 ส่วนในสหรัฐอเมริกาเมื่อกุมภาพันธ์ 2005
อัลบั้มที่ 3 Because of the Times เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร และ ไอร์แลนด์ ติดอันดับ 25 ในสหรัฐอเมริกา ผลงานอัลบั้มชุดที่ 4 Only By The Night อัลบั้มชุดนี้อัดที่สตูดิโอที่มีชื่อเสียง ในสตูดิโอ Blackbird ที่เมือง Nashville, Tennessee และได้ร่วมงานกับ โปรดิวเซอร์ชั้นนำอย่าง Angelo Petraglia และ Jacquire มีซิงเกิ้ลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรอย่างเพลง “Sex On Fire”
เกาะใต้
เกาะใต้ หรือ เซาท์ไอแลนด์ (South Island) เป็นเกาะในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นหนึ่งใน 2 เกาะใหญ่ของประเทศ เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในประเทศ แบ่งกับเกาะเหนือโดยช่องแคบคุก มีพื้นที่ 151,215 ตร.กม. (58,384 ตร.ไมล์) มีประชากรอาศัยอยู่ 4.4 ล้านคน คิดเป็น 24% ของประเทศ เมืองสำคัญ ได้แก่ ไครสต์เชิร์ชและดะนีดิน
ยูซาวะ
ยูซาวะ อาจหมายถึง
โลโมกราฟี
โลโมกราฟี (Lomography) เป็นเครื่องหมายการค้าของ Lomographische AG ประเทศออสเตรีย สำหรับผลิตภัณฑ์และบริการเกี่ยวกับการถ่ายภาพ. โดยได้ซื้อสิทธิ์การใช้ชื่อมาจากโลโม (LOMO PLC) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตเลนส์ของรัสเซีย. กล้อง 35 มม. LOMO LC-A ถูกโปรโมตโดยผู้ที่ชื่นชอบในงานแสดงภาพต่าง ๆ ทั่วโลก
สถานีโทรทัศน์บีบีซีเคยได้นำมาทำเป็นภาพยนตร์สารคดี “Lomo Documentary”