cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การตัดขาดจากศาสนา
ศาสนาพุทธ
ในคณะสงฆ์มีสังฆกรรมหนึ่งเรียกว่า "ปัพพาชนียกรรม" ซึ่งทำขึ้นเพื่อประกาศขับภิกษุรูปใดรูปหนึ่งออกจากคณะสงฆ์หรืออกจากวัด สาเหตุมาจากการที่ภิกษุรูปนั้นประพฤติตนไม่เหมาะสมอย่างร้ายแรง เช่น ก่อการทะเลาะวิวาทบาดหมาง มีอาบัติมาก มีมรรยาทไม่สมควร คลุกคลีกับคฤหัสถ์ เป็นผู้วิบัติทางศีลอาจาระ และทิฐิ กล่าวติเตียนพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เล่นคะนอง ประพฤติอนาจาร ลบล้างพระบัญญัติ ประกอบมิจฉาชีพ
ศาสนาคริสต์
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่า "นอกคริสตจักรไม่มีความรอด" ดังนั้นการถูกตัดขาดจากคริสตจักรจึงเท่ากับต้องตกนรกภายหลังเสียชีวิต คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้มาตรการนี้ควบคุมรัฐและประชาชนให้เคารพเชื่อฟังสันตะสำนัก พิธีราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ต้องได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปา เมื่อพระมหากษัตริย์พระองค์ใดขัดแย้งกับพระสันตะปาปาและถูกตัดขาดจากคริสตจักร ขุนนางและประชาชนอาจใช้เป็นข้ออ้างก่อกบฏได้ ดังกรณีของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถูกสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ตัดขาดจากคริสตจักร พระองค์จึงต้องรีบไปเข้าเฝ้าพระสันตะปาปาเพื่อขอประทานอภัยโทษ
เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย
หลังจากทรงลี้ภัย
พระนางเสด็จเยือนโรมาเนียอีกครั้งในปี ค.ศ. 1990 พระชันษา 81 ปี ด้วยความช่วยเหลือของพระธิดา
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1991 พระนางทรงทรมานกับการที่สะโพกหักในตอนเย็นก่อนวันพระชันษาครบ 82 ปี และขณะอยู่ในโรงพยาบาลทรงทรมานกับภาวะหัวใจล้มเหลว ทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 มกราคมปีเดียวกัน พระชันษา 82 ปี
ข้อสงสัยเกี่ยวกับความเป็นบิดา
มีบางข้อสงสัยเกี่ยวพระบิดาแท้จริงของเจ้าหญิงอีเลียนา มีผุ้ได้กล่าวว่าพระบิดาของเจ้าหญิงคือเจ้าชายบาร์บู สเตอเบย์ เนื่องจากพระมารดาของพระนางทรงเป็นผู้มีความอื้อฉาวมากในหมู่พระราชวงศ์
พระโอรสธิดา
เจ้าหญิงอิเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันมีพระโอรสธิดารวม 6 พระองค์ ได้แก่
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย เรียงจากปีล่าสุดไปถึงปีแรกโดยนักเขียนและผลงานที่ได้รับรางวัลจะเขียนด้วยตัวหนังสือหนาที่ตำแหน่งบนสุดของแต่ละปี ข้อมูลหนังสือแต่ละเล่มเรียงจาก นามนักประพันธ์, ชื่อวรรณกรรม และสำนักพิมพ์เจ้าของลิขสิทธิ์ในเวลาที่หนังสือได้รางวัล
และ คณะกรรมการตัดสิน (Board of Juries)  มีหน้าที่พิจารณาเรื่องที่คณะกรรมการคัดเลือกเสนอ และตัดสินให้ได้รับรางวัลซีไรต์เพียง 1 เรื่อง
หมายเหตุ : ในช่วงแรกของรางวัลซีไรต์ กล่าวคือ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2522 - 2527 ไม่มีการประกาศผลงานที่เข้ารอบสุดท้าย
ยูตะ อาเบะ
ยูตะ อาเบะ เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ยูตะยังเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
ตัวเลขจีน
จำนวนธรรมดา
จำนวนธรรมดาในที่นี้หมายถึงจำนวนเต็มบวกและศูนย์ ภาษาจีนมีอักษรที่ใช้แทนค่าเลขโดดตั้งแต่ 0 ถึง 9 กับอักษรแทนค่าประจำหลักอีกจำนวนหนึ่งใช้แทน 10, 100, 1000 ฯลฯ ประกอบกันเป็นจำนวนโดยเรียงลำดับหลักจากมากไปหาน้อย คล้ายกับการอ่านจำนวนในภาษาไทย อักษรจีนที่ใช้แทนจำนวนมีอยู่สองชุด ชุดหนึ่งสำหรับใช้ในงานการบัญชีเพื่อป้องกันการแก้ไขจำนวน เรียกว่า ตัวเขียนใหญ่ และอีกชุดหนึ่งสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า ตัวเขียนเล็ก  ตัวอย่างเช่นจำนวน 30 กับ 5,000 ตัวเขียนใหญ่จะเขียนว่า 叁拾 กับ 伍仟 ส่วนตัวเขียนเล็กจะเขียนว่า 三十 กับ 五千 ตามลำดับ สำหรับการอ่านและแปลความหมายจำนวนจะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป
สมมติให้ (ต) หมายถึงอักษรจีนตัวเต็ม และ (ย) หมายถึงอักษรจีนตัวย่อ
จำนวนขนาดใหญ่
ระบบเลขจีนมีแนวคิดสเกลสั้นและยาว (long and short scales) เหมือนกับระบบเลขของตะวันตก สำหรับอักษรจีนที่มีค่ามากกว่า 万 (10,000) จะมีสี่ระบบที่ใช้แทนความหมายทั้งแบบโบราณและแบบยุคใหม่
ในภาษาจีนยุคใหม่ใช้เพียงระบบที่สองเท่านั้น ถึงแม้จะยังมีการถกเถียงเกี่ยวกับค่าของ 兆 การให้อักษรตัวนี้มีค่าเท่ากับ 1012 นั้นสอดคล้องกันทั้งในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ตัวอย่างหนึ่งของความกำกวมของ 兆 คือการใช้แทนความหมายของ 106 ในเรื่องของเทคโนโลยีสารสนเทศในหลายปีที่ผ่านมา (โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่) เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ รัฐบาลจีนจึงไม่ใช้อักษรตัวนี้ในเอกสารราชการ แต่จะใช้ 万亿 (104·108) แทน เช่นเดียวกับรัฐบาลไต้หวัน
จำนวนจากพุทธศาสนา
จำนวนที่มากกว่า 载 นำมาจากข้อความพุทธศาสนาในภาษาสันสกฤต แต่จำนวนเหล่านี้เป็นการใช้เฉพาะสมัยโบราณเท่านั้น
จำนวนขนาดเล็ก
ตัวอักษรต่อไปนี้ใช้เพื่อแสดงอันดับของขนาดในภาษาจีนในสมัยโบราณ อักษรบางตัวก็ยังใช้อยู่ในปัจจุบันเพื่อให้เข้ากับคำอุปสรรคในหน่วยเอสไอ ในขณะที่อักษรอื่นกลายเป็นคำที่ไม่ได้ใช้
รายชื่อของการสังหารหมู่ในประเทศสโลวีเนีย
ข้อมูลต่อไปนี้เป็นรายชื่อเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นในประเทศสโลวีเนีย (ตัวเลขนี้อาจเป็นการประมาณ)
ฆาเซิม-โฌมาร์ต โตกาเยฟ
ฆาเซิม-โฌมาร์ต เกเมลูเลอ โตกาเยฟ (Қасым-Жомарт Кемелұлы Тоқаев,, Касы́м-Жома́рт Кеме́левич Тока́ев; เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวคาซัค เขาเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคาซัคสถานเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2562 สืบต่อจากนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ ซึ่งลาออกในวันที่ 19 มีนาคม หลังจากอยู่ในตำแหน่งมาเป็นเวลา 29 ปี โตกาเยฟได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งก่อนครบวาระเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ด้วยคะแนนเสียงของผู้มีสิทธิเลือกตั้งร้อยละ 71 จากรายงานขององค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (โอเอสซีอี) พบว่าในวันเลือกตั้งมีความผิดปกติอย่างมีนัยสำคัญซึ่งรวมถึงการลงไพ่ไฟ (การนำบัตรผีใส่หีบบัตรเลือกตั้ง) และการไม่ใส่ใจกระบวนการนับคะแนนหมายความว่าไม่สามารถรับประกันการนับคะแนนอย่างโปร่งใสได้ นอกจากนี้ยังมีการควบคุมตัวผู้ประท้วงอย่างสันติเป็นจำนวนมากตามเมืองใหญ่ ๆ ในวันเลือกตั้ง
โตกาเยฟเป็นประธานวุฒิสภาคาซัคสถานระหว่างวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2560 ถึง 15 เมษายน พ.ศ. 2554 และระหว่างวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ถึง 19 มีนาคม พ.ศ. 2562 เขาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะนายกรัฐมนตรีคาซัคสถานระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 28 มกราคม พ.ศ. 2545 และในฐานะผู้อำนวยการสำนักงานสหประชาชาติ ณ นครเจนีวา ระหว่างวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 ถึง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ตำบลทุ่งฝน
ตำบลทุ่งฝน เป็นตำบลหนึ่งในสี่ตำบลของอำเภอทุ่งฝน จังหวัดอุดรธานี
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลทุ่งฝน แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลทุ่งฝน ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
สกรรจ์ รามบุตร
สกรรจ์ รามบุตร เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ประวัติ
สกรรจ์ รามบุตร เป็นชาวกรุงเทพมหานคร มีชื่อเล่นว่า ตุ๋ย เป็นลูกครึ่งมีเชื้อสายอินเดีย และถือได้ว่าเป็นนักแสดงชายอีกท่าน ที่มีชื่อเสียงแม้ไม่ค่อยเป็นตัวเด่นแต่จะคุ้นเคยในบทบาทของดาวร้าย,เจ้าพ่อมาเฟีย,หรือหัวหน้าโจรที่มักไว้หนวดเป็นเอกลักษณ์ โดยเขามีผลงานการแสดงบทตัวร้าย อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง ขุนโจร 5 นัด 2526, โอวตี่ 2529, ศยามล 2538 ฯลฯ
และการพลิกบทบาทในละครฟอร์มยักษ์เรื่อง ฟ้าใหม่ ช่อง 7 โดยรับบทเป็น พระเจ้ามังลอก ต่อมายุคหลังหันมาเล่นละครบู๊แอคชั่นให้กับค่ายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร ทางช่อง 7 สี อีกหลายเรื่อง
พระแม่พรหมาณี
พระแม่พรหมาณี (สันสกฤต: ब्रह्माणी อังกฤษ: Brahmani)หรือพรหมมี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่พรหมมาณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระพรหมและพระสุรัสวดี พระแม่พรหมาณีทรงมีลักษณะเหมือนพระพรหม เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น
บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน
บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน (Baroness Gösta von dem Bussche-Haddenhausen) เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2445 เป็นธิดาของบารอนจอร์จ ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน และ บารอนเนสกาเบียลลา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน ตระกูลของเธอนั้น เป็น 1 ในสาขาราชวงศ์บุสส์เช พ่อของเธอรับราชการทหาร ทั้งนี้เธอเป็นญาติในโดโรเทีย ซอลเวียติ พระชายาใน เจ้าชายวิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย (2449-2483)
สมรส
เธอแต่งงานกับ เคลาส์ เฟลิกซ์ ฟอน อัมส์เบิร์ก เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2467 โดยมีบุตรดังนี้
ในปี 2471 เธอได้ย้ายไปพำนัก ณ ดินแดนแทนกันยีกา หรือ แทนซาเนีย ในปัจจุบัน ซึ่งหลบหนีจากเหตุสงครามโลกครั้งที่สอง โดยสามีของเธอนั้นเป็นผู้จัดการโรงงาน ปูนซีเมนต์เยอรมนี-อังกฤษ ก่อนจะนิวัติกลับประเทศในปี 2490
บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2539 สิริอายุรวม 94 ปี
ปรมป์ตูอารีอุม อีโกนุม อินซิกนีโอรุม
ปรมป์ตูอารีอุม อีโกนุม อินซิกนีโอรุม (Promptuarium Iconum Insigniorum; ชื่อเต็ม: ปริมา ปาร์ส ปรมป์ตูอารีอุม อีโกนุม อินซิกนีโอรุม อา เซกูโล โฮมินุม ซูบิเอคติส อีโอรุม วิติส เปอร์ คอมเพนดีอุม เอ็กซ์ โปรบาติสสิมิส ออโตริบุส เดซุมป์ติส (Prima pars Promptuarii iconum insigniorum à seculo hominum, subiectis eorum vitis, per compendium ex probatissimis autoribus desumptis)) เป็นหนังสือประติมานวิทยาแต่งโดยกูลลาวม์ รูลเล่ (Guillaume Rouillé) หนังสือนี้เผยแพร่ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศสในปีค.ศ.1553 ในหนังสือนี้มีภาพบุคคลในรูปเหรียญพร้อมกับประวัติย่อความของบุคคลสำคัญ อย่างไรก็ตาม จูเลียน ชาร์มาน ผู้เรียบเรียงประจำ ห้องสมุดแมรี่ควีนแห่งสก็อต ตัดสินผลงานนี้ว่า "ไม่ได้เป็นที่สนใจ"
ข้อมูล
หนังสือนี้มีภาพพิมพ์แกะไม้ประมาณ 950 รูป โดยภาพแรกนั้นคือภาพของอาดัมและอีฟ.
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)
สุสานทหารนิรนาม (Могила Неизвестного Солдата) เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967
คูนิเกียว
คูนิเกียว (恭仁京 (Kuni-kyō หรือ Kuni no miyako)) อดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง พ.ศ. 1283 – พ.ศ. 1287 ซึ่งพระราชวังหลวง (恭仁宮 (Kuni-kyū หรือ Kuni no miya)) ถูกสร้างขึ้นในเมืองคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโตตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
คูนิเกียว
ซึ่งเมืองคูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ พ.ศ. 1287 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปีจากนั้นในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1288 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ พ.ศ. 1289 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง
คูนิเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบะนะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของ ตระกูลทาจิบานะ
ช่องแคบบริสตอล
ช่องแคบบริสตอล (Bristol Channel, Môr Hafren) เป็นช่องแคบขนาดใหญ่ในเกาะบริเตนใหญ่ที่อยู่ระหว่างเดวอนกับซัมเมอร์เซตในเซาท์เวลส์ และเชื่อมระหว่างปากแม่น้ำเซเวิร์นกับมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ
พายุฝุ่น
พายุฝุ่น หรือ พายุทราย (Dust storm หรือ Sandstorm) เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติทางด้านบรรยากาศ ที่มักเกิดขึ้นในเขตแห้งแล้ง หรือเขตกึ่งแห้งแล้ง โดยจะเกิดขึ้นเมื่อแนวประทะลมกระโชก หรือกระแสลมแรงรูปแบบอื่นเป่าเม็ดทรายและฝุ่นออกจากพื้นดินแห้ง อนุภาคขนาดเล็กเหล่านั้นจะถูกทำให้เคลื่อนที่โดยการเคลื่อนที่เป็นช่วงและแขวนลอยอยู่ในอากาศ ประบวนการนี้เองที่ทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายหน้าดินจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งได้ โดยนิยายคำว่า พายุทราย นั้นมักถูกใช้บ่อยกว่าคำว่า พายุฝุ่น โดยเฉพาะในเขตทะเลทรายสะฮาราหรือเขตทะเลทรายอื่น ซึ่งมักมีทรายเป็นหน้าดินปกคลุมมากกว่าดินหรือหิน
สาเหตุ
จากการที่แนวกระแสลมกระโชกได้พัดผ่านผิวดินที่อนุภาคของดินหรือทรายนั้นเกาะกันอยู่หลวมๆนั้นเร็วขึ้น ทำให้อนุภาคดินหรือทรายนั้นเริ่มสั่นสะเทือนและเคลื่อนที่ไปบนพื้นผิวดิน ซึ่งเรียกกระบวนการนี้ว่า saltation จากนั้น กระบวนการนี้จะเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนทำให้เกิดอนุภาคขนาดเล็กหรือฝุ่น ซึ่งฝุ่นนั้นสามารถแขวนลอยและเคลื่อนที่ไปกับกระแสลมได้ โดยกระแสลมจะพัดอย่างต่อเนื่องจนทำให้เกิดการรวมตัวกันเป็นกลุ่มฝุ่นขนาดใหญ่ขึ้นมาและมีการเคลื่อนที่ไปพร้อมกับแนวกระแสลมนั้นพร้อมกับการหอบเอาฝุ่นให้ขึ้นมาด้วย
พายุฝุ่นบนดาวเคราะห์อื่น
พายุฝุ่นไม่ได้เกิดแค่บนโลกเท่านั้น ดาวอังคารเองก็เป็นหนึ่งในดาวที่มีรายงานการเกิดอีกด้วย โดยพายุฝุ่นบนดาวอังคารจะเกิดขึ้นเป็นบริเวณกว้างกว่าบนโลก บางครั้งก็สามารถเกิดทั่วทั้งดาวอีกด้วย โดยลมที่เกิดขึ้นนั้นมีความเร็วค่อนข้างมาก คือ 97 กม./ชม. แต่เนื่องจากการที่ดาวอังคารมีความหนาแน่นของบรรยากาศที่ต่ำ (ประมาณ 1% เมื่อเทียบกับบนโลก) ลมที่เกิดขึ้นจึงไม่ได้แรงเทียบเท่ากับพายุที่เกิดขึ้นบนโลก โดยพายุฝุ่นบนดาวอังคารนั้นเกิดจากการที่แสงอาทิตย์ ทำให้บรรยากาศของดาวอังคารอุ่นขึ้นจนเกิดการเคลื่อนที่และยกฝุ่นจากพื้นขึ้นไปในอากาศ โดยมีโอกาสขึ้นมากขึ้นบริเวณเส้นศูนย์สูตรในช่วงฤดูร้อน อันเนื่องมาจากความแตกต่างของอุณหภูมิที่มากกว่าบริเวณอื่น
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
การแข่งขัน ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 40 ของ ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี, เป็นการแข่งขันทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลยุวชนที่จัดขึ้นสองปีต่อครั้ง จัดขึ้นโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) สำหรับทีมชาติประเภทชายรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี จากแต่ละชาติสมาชิก ทัวร์นาเมนต์จัดขึ้นที่ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีทั้งหมด 16 ทีมที่ได้ลงเล่นในทัวร์นาเมนต์
รอบคัดเลือก
รอบคัดเลือกจะลงเล่นระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560.
ทีมที่เข้ารอบ
The following 16 teams qualified for the final tournament.
หมายเหตุ:
การจับสลาก
16 ทีมจะถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีสี่ทีม.
รอบแบ่งกลุ่ม
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้าย.
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, WIB (UTC+7).
รอบก่อนรองชนะเลิศ
ทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์สำหรับ ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019.
อันดับผู้ทำประตู
การแข่งขันทั้งหมดมี 114 ประตูที่ทำได้ใน 30 นัด สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด ผู้เล่นที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน
ผู้สนับสนุน
TOYOTA
NIKON
SAISON CARD
CONTINENTAL TIRES
FLY EMIRATES
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
ศาสดามุฮัมมัดได้ระบุเศาะฮาบะฮ์สิบคนจำเพาะที่ถูกสัญญาว่าจะได้เข้าสวรรค์ กลุ่มคนในฮะดีษนี้ถูกเรียกเป็น อัลอะชะเราะตุลมุบัชชิรูนบิลญันนะฮ์ (العشرة المبشرون بالجنة ) ฮะดีษนี้ถูกรวบรวมในชุดหนังสืออัลกุตุบุสซิตตะฮ์ 2 เล่มจาก 6 เล่ม ได้แก่: ญาเมียะอ์อัตติรมีซี กับ ซุนันอะบูดาวูด
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
ผู้สนับสนุน
KDDI AU
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
ฮะดีษที่บันทึกโดย ญามิอ์ อัตติรมิซี มีดังนี้:
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
ผู้สนับสนุน
MAKITA
รถไฟชานเมืองเดลี
รถไฟชานเมืองเดลี เป็นระบบขนส่งมวลชน ประเภทรถไฟชานเมือง ให้บริการในเขตนครหลวงแห่งชาติ ประเทศอินเดีย โดยมีการรถไฟเหนือ เป็นผู้ดำเนินการ โดยรถไฟชานเมืองนี้ให้บริการครอบคลุมกรุงนิวเดลี เขตฟาริดาบาด เขตคาเซียบาด จนไปถึงชายแดนรัฐหรยาณา และรัฐอุตตรประเทศ รถไฟส่วนใหญ่ใช้กระแสไฟฟ้าในการขับเคลื่อน และใช้ดีเซลรางเป็นส่วนน้อย
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
ผู้สนับสนุน
JAPAN READING NATIONAL NEWSPAPER
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
"รายงานจากอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ เอาฟ์: ศาสนทูตของอัลลอฮ์ ได้กล่าวว่า:
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
ผู้สนับสนุน
ONE ASIA ONE GOAL
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
มุมมองของซุนนี
ซุนนีให้น้ำหนักฮะดีษนี้แตกต่างกัน โดยฝ่ายซุนนีส่วนใหญ่ยอมรับฮะดีษนี้ ในขณะที่ชีอะฮ์ปฏิเสธมันทั้งหมด  มีชุดสะสมที่รายงานฮะดีษนี้สามอัน คือ ติรมีซี อะบูดาวูด และอิบน์มาญะฮ์
รถไฟชานเมืองเดลี
สิ่งอำนวยความสะดวก
รถไฟชานเมืองเดลี เดินรถร่วมกับรถไฟระหว่างเมือง ในปี ค.ศ. 2009 ได้มีการเปิดใช้งานรถไฟสุภาพสตรีระหว่างเดลีกับปัลวาล และจะเปิดให้บริการเพิ่มเติมในสายเดลี - คาเซียบาด และสายเดลี - ปานิปาต
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
มุมมองของซุนนี
ชุดสะสมฮะดีษของซุนนี เรียกว่า อัลกุตุบุสซิตตะฮ์ (ชุดสะสมฮะดีษสำคัญทั้งหก) ได้แก่: เศาะเฮียะฮ์อัลบุคอรี, เศาะเฮียะฮ์มุสลิม, ซุนันอะบูดาวูด, อัสซุนะนุศศุฆรอ, ญาเมียะอ์ อัตติรมีซี และ ซุนัน อิบน์มาญะฮ์ เศาะเฮียะฮ์อัลบุคอรีและ เศาะเฮียะฮ์มุสลิม ถือกันว่าเป็นชุดฮะดีษที่น่าเชื่อถือที่สุด
รถไฟชานเมืองเดลี
รถไฟวงแหวนเดลี
รถไฟวงแหวนเดลี เป็นส่วนหนึ่งของรถไฟชานเมืองเดลี มีลักษณะเป็นวงกลม และขนานไปกับถนนวงแหวน โดยรถไฟวงแหวน มีการวางแผนเพื่อรับรองการใช้งานในเอเชียนเกมส์ 1982 เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1975 และได้พัฒนาขึ้นระหว่างช่วงเอเชียนเกมส์ สายนี้มีระยะทางยาว 35 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินตลอดสาย 1 ชั่วโมง 30 นาที ถึง 2 ชั่วโมง โดยยึด สถานีนิซามุดดิน เป็นสถานีต้นทางและปลายทาง รถไฟเปิดเวลา 8 นาฬิกา และปิดเวลา 19 นาฬิกา เนื่องจากราคาตั๋วไป-กลับของสาย มีราคา 12 รูปีอินเดีย ซึ่งน้อยมากเมื่อเทียบกับของรถไฟใต้ดิน ซึ่งมีราคา 60 รูปีอินเดีย ดังนั้น รถไฟวงแหวนจึงเป็นที่นิยมของกลุ่มคนระดับกลางและระดับยากจน รถไฟแต่ละขบวนวิ่งห่างกัน 1 นาที ถึง 1 นาที 30 นาที ในภายหลังจากที่โครงข่ายรถไฟเดลีขยายไปไกลกว่าถนนวงแหวน ทำให้รถไฟวงแหวนเป็นระบบรถไฟที่มากเกินจำเป็น อย่างไรก็ตาม ก่อนที่กีฬาจักรภพอังกฤษ 2011 จะเริ่มขึ้น ได้มีการเปิดใช้งานสถานีรถไฟ 7 สถานี ใกล้กับสนามกีฬา
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
มุมมองของชีอะฮ์
ชีอะฮ์ปฏิเสธฮะดีษนี้ทั้งหมด เพราะในคลังข้อมูลฮะดีษของพวกเขาไม่มีธรรมเนียมนี้ พวกเขาเชื่อว่าธรรมเนียมถูกแต่งขึ้นในคลังข้อมูลซุนนีในสมัยราชวงศ์อุมัยยะฮ์
พระเจ้ากูซู
พระเจ้ากูซู (Gusu) (ค.ศ. 214-ค.ศ. 234)กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 214-234
ใน ค.ศ.216 พระองค์ได้นำทหารไปรบกับเผ่าโมเฮที่มณฑลซาโด และในปี ค.ศ.222 พระองค์ได้ปะทะกับอาณาจักรชิลลาทหารตาย 500 นาย ที่ริมฝั่งแม่น้ำตอนใต้ของอาณาจักร ในบึนทึกซัมกุกยูซากล่าวว่า พระองค์ได้รบชนะเผ่าโมเฮและอาณาจักรชิลลา ทำให้อาณาจักรแพกเจเริ่มมีอำนาจขึ้นมามากในรัชสมัยของพระองค์
หลังจากที่พระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์ พระโอรสของพระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ คือ พระเจ้าซาบาน กษัตริย์ลำดับที่ 7 ของอาณาจักรแพกเจ และหลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์ พระอนุชาของพระเจ้าโชโกได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าโกอี และพระโอสของพระเจ้าซาบานได้เป็นกษตริย์ลำดับที่ 11 ของแพกเจ คือ พระเจ้าบีรยู
214
หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ
หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ (2387-2453) วัดหนองบัว  พระเถราจารย์แห่งจังหวัดกาญจนบุรี อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองบัว (วัดศรีอุปลาราม) ต.หนองบัว อ.เมือง จ.กาญจนบุรี  ท่านได้เป็นอาจารย์สอนด้านวิปัสสนาและคาถาอาคมให้แก่พระหลายรูป อาทิ พระโสภณสมาจารย์ (เหรียญ) วัดศรีอุปลาราม, พระเทพมงคลรังษี (ดี) วัดเทวสังฆาราม, พระกาญจนวัตรวิบูลย์ (สอน) วัดทุ่งลาดหญ้า, พระโสภณสมณกิจ (หัง) วัดเหนือ, พระราชมงคลวุฒาจารย์ (ใจ) วัดเสด็จ  และหนึ่งในศิษย์ฆราวาสคนสำคัญของท่าน  คือ  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
ชาติภูมิ
หลวงปู่ยิ้ม เป็นชาววังด้ง จ.กาญจนบุรี เกิดปีมะโรง เดือนห้า วันอังคาร พ.ศ. 2387 เป็นบุตร นายยิ่ง นางเปี่ยม บิดามารดาประกอบอาชีพค้าไม้ไผ่ล่องไปขายที่ปากอ่าวแม่กลอง จ.สมุทรสงคราม
อุปสมบทและการศึกษา
ครั้นได้อายุครบบวช ได้อุปสมบทที่วัดทุ่งสมอ อ.พนมทวน  จ.กาญจนบุรี  โดยมี พระอาจารย์กลีบ วัดหนองบัว เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์แดง วัดเหนือ และพระอาจารย์อินทร์ วัดทุ่งสมอ เป็นพระคู่สวด ได้รับฉายาว่า จนฺทโชติ เมื่อบวชเรียนแล้วเรียนอักษรขอม ภาษาบาลี มงคลทีปนี มูลกัจจายน์ พระมาลัย  พระเจ้า 10 ชาติ  ท่องสูตรสนธิจนช่ำชอง สามารถท่องจำพระปาฏิโมกข์สวดได้แต่พรรษาที่ 2 ด้วยท่านชอบวิชาความรู้ จึงได้รับคำแนะนำจากพระอาจารย์แดงพระคู่สวดว่า เมืองบางช้าง (สมุทรสงคราม) มีพระอาจารย์เก่ง ๆ หลายวัด วิชาแขนงต่าง ๆ ไม่ซ้ำกัน  ท่านจึงได้มุ่งมาทางเมืองบางช้าง  ซึ่งท่านมีความคุ้นเคยอยู่ตั้งแต่สมัยที่ติดตามครอบครัวล่องแพไม้ไผ่ไปขาย
วัดแรกที่ท่านเข้าไปศึกษา คือ วัดบางนางลี่น้อย อำเภออัมพวา  มีพระพระปลัดทิม อุปัชฌาย์เก่าแก่ของวัด เรียนทางน้ำมนต์โภคทรัพย์ ยุคนั้นเชื่อว่าใครได้อาบน้ำมนต์วัดนี้ คนจนก็จะรวย ถ้าเป็นขุนนางก็จะได้เลื่อนยศถาบรรดาศักดิ์  พระปลัดทิมมีวิชาทำผงทางเมตตามหานิยม และวิชาโหราศาสตร์ ฤกษ์ล่าง ฤกษ์บนต่างๆ  ปัจจุบันวัดนี้ได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งจมหายไปในแม่น้ำแม่กลองแล้ว  วัดต่อมาคือ วัดลิงโจน ต่อมาเรียกว่า วัดปากสมุทรสุดคงคา  คืออยู่ปากอ่าวแม่กลอง  กับพระพ่วง  ท่านมีวิชาทำธงกันอสุนีบาตสายฟ้า และพายุคลื่นลม ชาวเรือทะเลนับถือมาก  วิชาหวายลงอักขระของท่าน ทำเป็นรูปวงกลม ว่ากันว่าเวลาขาดน้ำจืด เอาหวายโยนลงทะเลแล้วตักน้ำ ภายในวงหวายจะได้น้ำจืดทันที ลูกอมหมากทุย ก็ลือชื่อ พระรูปนี้สำเร็จจินดามณีมนต์เรียกปลาเรียกเนื้อได้แบบพระสังข์ทอง อาจารย์ต่อมาคือ พระกลัด  วัดบางพรม  อัมพวา  เรียนทางมหาอุด ผ้าเช็ดหน้าทาง มหานิยม เชือกคาดเอวถักเป็นรูปกระดูกงู กันเขี้ยวงาและทางคงกระพันชาตรี ท่านองค์นี้ย่นหนทางได้  ข้ามแม่น้ำลำคลองไม่ต้องใช้เรือแพ  และ พระแจ้ง วัดประดู่ อัมพวา  เรียนทางแพทย์แผนโบราณ มีดหมอปราบภูติผีปีศาจ ทางมหาประสาน เชือกคาดชื่อตะขาบไฟหรือไส้หนุมาน มีดตะกรุดคู่อยู่หัวเชือก  จากนั้นท่านยังได้ไปศึกษาอยู่กับพระอาจารย์ในถ้ำพุพระ (ถ้ำขุนแผน)เมืองกาญจนบุรี  พระอาจารย์องค์นี้มีอายุร้อยกว่าปี  ชำนาญอภิญญามีอิทธิคุณถึงล่องหนหายตัวได้  ตามประวัติบันทึกของพระโสภณสมาจารย์กล่าวว่า  "พระยิ้มชอบทางรุกขมูลธุดงค์วัตร ออกพรรษาแล้วเข้าป่าเจริญสมาธิในป่าลึก ท่านรู้จักภาษา นก กา สัตว์ป่าทุกชนิด จิตกล้าเข้าทุกที จะทำเครื่องรางชนิดใดก็ขลังไปทุกอย่าง"
มรณภาพ
หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ  ถึงแก่มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2453 สิริอายุได้ 66 ปี  เมื่อท่านได้ถึงมรณภาพแล้ว ตำรับตำราต่าง ๆ ของท่านก็เป็นมรดกตกทอดมาถึงเจ้าคุณพระโสภณสมาจาร (เหรียญ)วัดหนองบัว  และสานุศิษย์ที่สืบทอดวิชาก็ได้สร้างเครื่องรางเจริญรอยตามแบบท่านสืบมาจนปัจจุบัน
อ้างอิง
ข้อมูลจาก : สารานุกรมพระเครื่องลุ่มน้ำแม่กลอง https://www.pra-maeklong.com/2021/02/PhuYim-WatNongBoa.html
เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ
อิทธิพล
เชื่อกันว่าเดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธนั้นได้รับอิทธิพลจากนิยายเรื่อง Vathek (พ.ศ. 2329) ของ วิลเลียม โทมัส เบคฟอร์ด ซึ่งเป็นนิยายแฟนตาซีที่ไม่มีการแบ่งเป็นบท ขณะที่ วิล เมอเรย์ และ ''เดวิด อี. ชูลทซ์ เห็นว่าเรื่องนี้น่าจะพัฒนามาจากเรื่อง อซาธอท'' ที่เลิฟคราฟท์เคยเขียนไม่จบ
แม้ว่าเรื่องชุดโลกแห่งความฝันนั้นจะได้รับอิทธิพลมาจากงานของลอร์ดดุนซานีอย่างเห็นได้ชัด ''โรเบิร์ต เอ็ม. ไพรซ์'' ได้ชี้ให้เห็นว่าเลิฟคราฟท์เพียงแต่นำมาใช้สร้างฉากของเรื่องเท่านั้น การดำเนินเรื่องและบทบาทของแรนดอล์ฟ คาเตอร์ในดรีมเควสต์น่าจะมาจากเรื่องชุดเทพเจ้าดาวอังคารของเอ็ดการ์ ไรซ์ เบอโรห์เสียมากกว่า ไพรซ์ยังเห็นว่าดรีมเควสต์ยังมีความคล้ายคลึงกับเรื่องพ่อมดแห่งออซของลีแมน แฟรงก์ บอมอย่างมากอีกด้วย
การตอบรับ
ดรีมเควสต์ เป็นงานประพันธ์ที่ได้รับปฏิกิริยาที่หลากหลายจากผู้อ่าน ผู้ที่ติดตามงานของเลิฟคราฟท์บางส่วนนั้นถึงกับเห็นว่าเรื่องนี้แย่จน"อ่านไม่ได้" ขณะที่อีกกลุ่มนั้นเปรียบเทียบเรื่องนี้กับอลิซท่องแดนมหัศจรรย์ และนิยายแฟนตาซีของจอร์จ แม็คโดนัลด์
เลิฟคราฟท์เองเห็นว่าดรีมเควสต์ไม่ใช่ผลงานที่ดีนัก แต่ก็ช่วยฝึกฝนตัวเขาในการเขียนนิยายเรื่องต่อๆได้มาก ขณะที่เขียนเรื่องนี้นั้น เลิฟคราฟท์ยังกังวลว่าผู้อ่านอาจจะเบื่อหรือเฉยชากับสิ่งแปลกประหลาดที่มีมากมายในเรื่องจนไม่รู้สึกถึงความแปลกพิกลที่เขาต้องการสื่อถึง
เรื่องย่อ
แรนดอล์ฟ คาเตอร์ได้ฝันเห็นเมืองอันสวยงามยามพระอาทิตย์ตกดินถึงสามครั้ง แต่ทุกครั้งเขาก็ตื่นขึ้นมาก่อนจะเห็นมันใกล้ๆ เมื่อคาเตอร์สวดมนต์ถึงเหล่าเทพแห่งความฝันให้บอกว่าเมืองลึกลับนั้นอยู่ที่ใดก็ไม่ได้รับคำตอบ อีกทั้งยังหยุดฝันถึงเสียเลยด้วย คาเคอร์จึงได้ตัดสินใจเดินทางไปยังปราสาทคาดัธที่เหล่าเทพอยู่เพื่อถามต่อหน้า แต่ก็ไม่เคยมีใครเคยไปคาดัธหรือรู้ว่าปราสาทนั้นอยู่ไหน
คาเตอร์ได้ฝันว่าตนได้ลงบันไดเจ็ดสิบขั้นสู่คูหาแห่งเพลิง และได้พูดกับนักบวช นัชท์ กับ คามัน ทาห์ ผู้อยู่ในวิหารซึ่งตั้งอยู่ ณ ชายแดนของโลกแห่งความฝัน ทั้งสองได้เตือนคาเตอร์ถึงอันตรายที่รออยู่ในภายภาคหน้าและบอกว่าเหล่าเทพต้องมีเหตุผลที่ปิดบังนิมิตรของเมืองแห่งนั้น
เริ่มเดินทาง
คาเตอร์เข้าไปในป่าเวทมนตร์และพบกับ ซุก สิ่งมีชีวิตกินเนื้อทรงปัญญารูปร่างเหมือนหนู คาเตอร์นั้นมีประสบการณ์การเดินทางในโลกแห่งความฝันมาแล้วและรู้ภาษากับธรรมเนียมของซุกเป็นอย่างดี ซุกนั้นไม่ทราบว่าคาดัธอยู่ที่ไหน แต่ได้แนะนำให้คาเตอร์ไปหานักบวชอทาล ที่เมืองอุลธาร์ ซึ่งเป็นผู้รู้เรื่องราวของเหล่าเทพ
ในเมืองอุลทาร์ที่เต็มไปด้วยแมว คาเตอร์ได้พบกับอทาลผู้บอกเขาเรื่องภาพสลักของเหล่าเทพที่ภูเขาไฟงราเนค คาเตอร์เข้าใจว่าถ้าเขาได้เห็นภาพสลักของเทพและสามารถหาสถานที่ซึ่งมนุษย์สืบเชื้อสายมาจากเทพและมีรูปลักษณ์เช่นเดียวกันได้แล้ว เขาก็ต้องเข้าใกล้คาดัธแล้วนั่นเอง
เกาะโอริอับ
คาเตอร์เดินทางต่อไปยังเมืองไดลัธ ลีนเพื่อหาทางไปยังเกาะโอริอับ แต่ได้ถูกกลุ่มคนโพกผ้าจับและพาตัวไปดวงจันทร์ด้วยเรือสีดำ ก่อนจะรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นทาสของเหล่าอสุรกายที่เรียกว่ามูนบีสต์ ซึ่งมูนบีสต์ได้พาคาเตอร์ไปหาไนอาลาโธเทป แต่ระหว่างทางนั้นเหล่าแมวจากอุลธาร์ได้โจมตีขบวนของมูนบีสต์และช่วยพาคาเตอร์กลับไปยังท่าเรือของไดลัธ ลีน
คาเตอร์ขึ้นเรือไปยังบาฮาร์นาซึ่งเป็นท่าเรือใหญ่ของเกาะโอริอับ ขณะที่เดินทางข้ามเกาะโดยนั่งม้าลายไปนั้น คาเตอร์ได้ยินผู้คนกระซิบถึงไนท์กอนท์ คาเตอร์ได้ปีนข้ามภูเขาไฟงราเนคและพบกับภาพสลักขนาดมหึมาของเหล่าเทพและนึกได้ว่ารูปลักษณ์นั้นคล้ายกับกะลาสีซึ่งค้าขายที่ท่าเรือเซเลฟาอิส แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร คาเตอร์ก็ถูกไนท์กอนท์จับและพาตัวไปทิ้งไว้ในหุบเขาพนาธในแดนใต้พิภพ
คาเตอร์ได้พบกับเหล่ากูลซึ่งเป็นมิตรและได้พบกับเพื่อนเก่า ริชาร์ด พิคแมน ซึ่งได้กลายเป็นกูลไปแล้วเช่นกัน พิคแมนตกลงที่จะช่วยคาเตอร์กลับไปโลกเบื้องบนอีกครั้ง คาเตอร์เดินทางผ่านนครอันน่ากลัวของกักไปยังหอคอยคอธซึ่งมีบันไดอันพากลับไปโลกเบื้องบนได้ เหล่ากูลพยายามลอบผ่านเมืองไปในขณะที่เหล่ากักหลับอยู่ แต่แกสต์ที่เป็นศัตรูของกักก็บุกเข้าโจมตีเมืองในขณะนั้นพอดี ถึงกระนั้นพวกคาเตอร์ก็สามารถหนีกลับไปโลกเบื้องบนและเปิดประตูไปยังป่าเวทมนตร์ได้
เดินทางสู่เซเลฟาอิส
คาเตอร์ได้พบกับพวกซุกที่กำลังเตรียมทำสงครามกับแมวแห่งอุลธาร์ เขาได้เตือนพวกแมวทำให้เหล่าแมวโจมตีซุกขณะที่ไม่ตั้งตัวได้ หลังจากที่พ่ายแพ้แล้ว เหล่าซุกก็ได้ยอมรับสัญญาใหม่กับแมว
คาเตอร์เดินทางไปยังเมืองธรานและขึ้นเรือไปยังเซเลฟาอิส ระหว่างทางนั้นเขาได้ถามกะลาสีถึงกลุ่มคนที่ค้าขายที่เซเลฟาอิสซึ่งคาเตอร์เชื่อว่าเป็นพวกเดียวกับเทพ คาเตอร์ได้ทราบว่าคนเหล่านั้นมาจากแดนอินกานอคอันมืดมิดหนาวเย็น และมีน้อยคนนักจะกล้าไปที่นั่น ที่นั้นไม่มีแมวอยู่ และก็อยู่ใกล้ที่ราบสูงแห่งเลงซึ่งเต็มไปด้วยเหล่าอมนุษย์ชั่วร้ายมากเกินไป
ที่เซเลฟาอิส คาเตอร์ได้พบกับคูราเนส ผู้เป็นสหายเก่าและราชาของเมือง คูราเนสเป็นนักเดินทางในความฝันซึ่งรู้จักกับคาเตอร์ในโลกมนุษย์ แต่ได้อยู่ในโลกแห่งความฝันเป็นการถาวรหลังจากที่ตายไปแล้ว คูราเนสรู้ว่าภารกิจของคาเตอร์นั้นเป็นอันตรายเพียงใดและพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาล้มเลิก แต่คาเตอร์ก็ไม่เปลี่ยนใจ
สู่ดินแดนอันมืดและหนาวเย็น
คาเตอร์ร่วมเป็นลูกเรือเดินทางไปสู่อินกานอค ประเทศที่เต็มไปด้วยโอนิกซ์ การเดินทางครั้งนี้เป็นเวลาสามสัปดาห์ เมื่อใกล้ถึง คาเตอร์ได้เห็นเกาะหินแกรนิตประหลาด ซึ่งกัปตันบอกคาเตอร์ว่าเป็นเพียงหินไร้ชื่อที่ไม่ควรจะพูดถึง คืนนั้น คาเตอร์ก็ได้ยินเสียงหอนประหลาดดังจากเกาะนั้น
เมื่อคาเตอร์ไปยังอินกานอคก็ได้ซื้อจามรีและเดินทางไปทางเหนือด้วยความหวังว่าเมื่อพ้นหุบเขาโอนิกซ์แล้วเขาจะไปถึงคาดัธได้ เมื่อคาเตอร์ไปถึงยอดเขาก็ได้เห็นหุบเขาอันใหญ่โต แต่จามรีก็เกิดตื่นกลัวและทิ้งคาเตอร์ไปขณะเดินทางไปหุบเขานั้น
คาเตอร์ถูกชายตาเขซึ่งเขาจำได้ว่าเป็นหนึ่งในพ่อค้าที่ไดลัธ ลีน ชายคนนั้นเรียกแชนแทคมาให้พาทั้งคู่ไปยังที่ราบแห่งเลงซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับเทพแพนเพื่อให้คาเตอร์พบกับ"นักบวชผู้ไม่อาจบรรยายได้"ในอารามแห่งหนึ่ง ทำให้คาเตอร์คิดว่าชายตาเขผู้นี้ก็เป็นหนึ่งในคนที่พยายามขัดขวางเขาเช่นกัน
นักบวชผู้นั้นสวมผ้าคลุมและหน้ากากซึ่งทำจากไหม คาเตอร์ทราบจากนักบวชว่าชายโพกผ้าและพวกพ่อค้าแห่งไดลัธ ลีนนั้นก็คือมนุษย์แห่งเลงที่ใช้ผ้าปิดเขาของตนไว้ และไนท์กอนทืนั้นก็มิได้รับใช้ไนอาลาโธเทปแต่เป็นนอเดนส์ ซึ่งแม้แต่เหล่าเทพแห่งโลกก็หวาดกลัวไนท์กอนท์ คาเตอร์นั้นกลัวว่านักบวชผู้นี้จะเป็นไนอาลาโธเทปและฉวยโอกาสที่ชายตาเขเผลอผลักลงไปในบ่อน้ำก่อนจะหนีไป ซึ่งทางเดินในอารามนั้นทั้งมืดและวกวนเหมือนเขาวงกต แต่คาเตอร์ก็ออกมาข้างนอกได้และรู้ว่าอารามนี้ก็คือซากโบราณซาร์โคมานด์ซึ่งอยู่ใกล้กับทะเล
คาเตอร์ได้พบกับพวกกูลอีกครั้ง เหล่ากูลนั้นถูกมนุษย์แห่งเลงจับและพาไปยังหินไร้ชื่อ ซึ่งแท้ที่จริงแล้วเป็นหน้าด่านของมูนบีสต์ คาเตอร์เรียกกูลจากใต้พิภพเพื่อยึดเรือและช่วยเหลือเพื่อนๆก่อนจะยกกำลังไปต่อสู้กับมูนบีสต์ที่เกาะนั้น เหล่ากูลชนะแต่คาเตอร์กังวลว่าพวกมูนบีสต์อาจจะมาสมทบอีกจึงกลับไปซาร์โคมานด์อีกครั้ง ก่อนจะเรียกให้ฝูงไนท์กอนท์มาพาตนและเหล่ากูลไปยังปราสาทคาดัธ
บทสรุป
ไนอาลาโธเทปให้คาเตอร์นั่งไปบนแชนแทคเพื่อเดินทางข้ามอวกาศไปยังเมืองตะวันตกดินนั้น แต่ในที่สุดคาเตอร์ก็รู้ตัวว่าตนถูกไนอาลาโธเทปหลอกและแชนแทคนั้นกำลังพาคาเตอร์ไปยังที่พำนักของอซาธอท ณ ใจกลางของจักรวาล ขณะที่คิดว่าตนต้องพบหายนะแน่แล้วนั้น คาเตอร์ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนยังอยู่ในฝันและตัดสินใจกระโดดลงจากแชนแทคสู่อวกาศอันมืดมิด เมื่อคาเตอร์ตื่นขึ้นก็เห็นว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกแห่งความฝันอีก หากแต่เป็นห้องของตน ที่ซึ่งเขาสามารถเห็นเมืองบอสตันใต้แสงอาทิตย์อันงดงามได้
ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) เป็นนายทหารและเป็นนักการเมือง อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ ,รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม, รองนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ
จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี มีนามเดิมว่า ฟื้น ฤทธาคนี เป็นบุตรของนายฟุ้ง ฤทธาคนีและนางพุดตาน ฤทธาคนี ศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2452 สมัครเข้าโรงเรียนนายร้อย ประจำกรมทหารพราน และเป็นศิษย์การบินโรงเรียนการบินเบื้องต้น เมื่อ พ.ศ. 2456 เข้าประจำการกรมอากาศยาน กองทัพบก เมื่อ พ.ศ. 2457 ย้ายเหล่าทัพไปประจำกองทัพอากาศไทย ยศนายเรืออากาศเอก เมื่อ พ.ศ. 2470 และไปศึกษาวิชาการบิน ณ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2477
รับราชการ
ช่วงระหว่างสงครามอินโดจีน เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 ขณะนั้นท่านมียศเป็น นาวาอากาศโท ขุนรณนภากาศ ดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับฝูงบินพิบูลสงคราม นำเครื่องบินไปทิ้งระเบิดทำลายฐานทัพฝรั่งเศส ที่เมืองสตึงเตรง พระตะบองและเสียมราฐ
ช่วงปี พ.ศ. 2492 – พ.ศ. 2500 ท่านดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นผู้สถาปนา"โรงเรียนนายเรืออากาศ" (ปัจจุบันคือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช) และก็เกษียณอายุราชการที่กองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2504
บทบาททางการเมือง
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ระหว่างปี พ.ศ. 2494 – พ.ศ. 2498
เป็นรองนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี พ.ศ. 2498 – พ.ศ. 2500 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ช่วงสั้นๆ ในปีพ.ศ. 2500 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม
ถึงแก่อสัญกรรม
จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 สิริอายุ 86 ปี 137 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ฮีลเดอะเวิลด์
ในการแชททางอินเทอร์เน็ตกับแฟนเพลงปี ค.ศ 2001 แจ็กสันกล่าวว่า ฮีลเดอะเวิลด์ เป็นเพลงที่เขาภาคภูมิใจที่สุดที่ได้สร้าง นอกจากนี้เขายังก่อตั้งมูลนิธิ "ฮีลเดอะเวิลด์ฟาวเดชัน" องค์กรการกุศลที่มีเป้าหมายในการปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ให้แก่เด็กๆทั่วโลก องค์กรยังมีจุดมุ่งหมายที่จะสอนเด็กๆ ถึงวิธีในการช่วยเหลือผู้อื่น   แนวคิดที่ว่า "ดีขึ้นเพื่อทุกคน" นี้ได้กลายมาเป็นหัวใจหลักสำหรับทัวร์คอนเสิร์ตเดนเจอรัสเวิลด์ทัวร์   ในสารคดี Living with Michael Jackson  แจ็กสันกล่าวว่าเขาแต่งเพลงนี้ใต้ต้นไม้ Giving Tree ที่บ้านไร่เนเวอร์แลนด์
ไมเคิล แจ็กสันได้บริจาคเพลงนี้สำหรับการกุศล เพื่อรำลึกถึงเจมส์ บัลเกอร์ และเพื่อโรงเรียนสำหรับเด็กๆ ในเวลาที่ถ้าพวกเขาถูกรังแกหรือมีปัญหาในการเรียนรู้
วัดบุปผาราม (ปีนัง)
วัดบุปผาราม หรือ วัดซากั๊กจัน (Sakak Chan) เป็นวัดไทยแห่งหนึ่งตั้งอยู่บนถนนเปรัก ย่านปูเลาตีกุซ เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เป็นวัดที่ประดิษฐาน "หลวงพ่อยก" ซึ่งพระพุทธรูปขนาดเล็ก วัดนี้มีชื่อเสียงจากการจัดประเพณีอย่างไทย เช่น สงกรานต์และลอยกระทง มีขบวนแห่แหนไปตามถนนในวันวิสาขบูชา และยังมีการบูชาเทพอื่น ๆ เช่นจตุคามรามเทพและพระพิฆเนศ
ประวัติ
วัดบุปผารามสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1942 โดยพ่อท่านศรีแก้ว พระสงฆ์ไทย ซึ่งก่อตั้งวัดในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองมลายา และพ่อท่านศรีแก้วจึงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด
วัดบุปผารามเป็นทีประดิษฐาน "หลวงพ่อยก" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าอายุนับร้อยปี ตำนานเมืองกล่าวว่าพระพุทธรูปนี้สามารถทำนายความปรารถนาว่าจะสำเร็จหรือไม่โดยการยกพระพุทธรูปเสี่ยงทายสองครั้ง ซึ่งยกครั้งแรกให้ตั้งจิตถึงสิ่งที่ปรารถนา ครั้งที่สองหากยกไม่ขึ้นแสดงว่าสิ่งที่เราปรารถนานั้นจะบรรลุผล
แม้วัดบุปผารามจะเป็นวัดไทยนิกายเถรวาทก็ตาม แต่ปัจจุบันมีการจัดตั้งเทพเจ้านอกศาสนา เช่น พระพิฆเนศซึ่งเป็นของศาสนาฮินดูบริเวณทางซ้ายของประตูวัด มีศาลกวนอิมตามคติลัทธิเต๋าอีกแห่ง และฝั่งตรงข้ามบริเวณทางไปหลุมฝังศพจะพบศาลถู่ที้กงตามคติศาสนาพื้นบ้านจีน
ความเป็นมาของตัวละครในเพชรพระอุมา
ความเป็นมาของตัวละครในเพชรพระอุมา เป็นการรวบรวมตัวละครในเพชรพระอุมา ซึ่งเป็นนวนิยายแนวผจญภัยที่พนมเทียนใช้ระยะเวลาในการประพันธ์ยาวนานกว่า 25 ปี มีตัวละครในการดำเนินเนื้อเรื่องในแต่ละภาคเป็นจำนวนมาก พนมเทียนได้กำหนดลักษณะนิสัยของตัวละครให้โลดแล่นมีชีวิตชีวา สร้างความสนุกสนานให้แก่นักอ่านจำนวนมาก ที่ต่างมีความผูกพันกับตัวละครต่าง ๆ ในเพชรพระอุมา
ตัวละครในภาคแรกและภาคสมบูรณ์ ต่างมีต้นแบบที่พนมเทียนจำลองเอาลักษณะนิสัยเฉพาะตัว อากัปกิริยา กิริยามารยาทมาจากบุคคลต่าง ๆ ที่มีตัวตนอยู่จริง ทั้งที่เป็นเพื่อนสนิท พรานคู่ใจหรือแม้แต่คนรู้จัก นำมาถ่ายทอดให้แก่ตัวละครในแต่ละภาคและสร้างฝันจากจินตนาการของตนเองอีกส่วนหนึ่ง ได้แก่
รพินทร์ ไพรวัลย์
เชิด วรชาติ เป็นเพื่อนรุ่นพี่ของพนมเทียน มีอายุมากกว่าประมาณ 5 ปี และร่วมออกล่าสัตว์ในป่าด้วยกันหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน มีฝีมือในการล่าสัตว์ที่ยอดเยี่ยม สงบเยือกเย็น พูดน้อย เงียบขรึมและหน้าตายอยู่ตลอดเวลา มีความอดทนในการล่าสัตว์สูง ลักษณะของเชิด วรชาติ จะแตกต่างกับพนมเทียนโดยสิ้นเชิงซึ่งมักจะเป็นคนที่ใจร้อน มือไวใจเร็วในการยิงปืนอยู่เสมอ ทำให้พนมเทียนสังเกตอากัปกิริยาต่าง ๆ เฉพาะตัวในการล่าสัตว์และนำมาใส่ไว้ในตัวของรพินทร์ และจินตนาการสร้างลักษณะนิสัย ความรู้สึกต่าง ๆ ขึ้นมาเพื่อให้เป็นไปตามเค้าโครงเรื่องที่วางเอาไว้
หม่อมราชวงค์ดาริน วราฤทธิ์
หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่ไม่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริง เกิดจากจินตนาการสร้างสรรค์ของพนมเทียน สาวสวยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอุปนิสัยใจคอที่เข้มแข็ง เอาแต่ใจตัวเองแต่เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว มั่นคงในเรื่องของความรัก มีฝีมือในการยิงปืนและเก่งกล้าสามารถ เป็นตัวละครที่พนมเทียนสร้างขึ้นมาจากจินตนาการทั้งหมด ไม่มีการจำลองเอาลักษณะนิสัยเฉพาะมาจากบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริง เพียงแต่นำเอาบุคลิกภาพและลักษณะบางประการของดาริน มาจากสุภาพสตรีท่านหนึ่งที่พนมเทียนคบหาในฐานะเพื่อน
ลักษณะนิสัยของดารินมาจากสุภาพสตรีหลาย ๆ คนด้วยกัน ที่มีความรู้ความสามารถในด้านต่าง ๆ นำมาผสมผสานรวมกันไว้ในตัวของหม่อมราชวงศ์สาว ทำให้ดารินกลายเป็นตัวละครที่ไม่มีตัวตนอยู่จริงเช่นรพินทร์ ไพรวัลย์ แต่เป็นตัวละครที่มาจากความฝันของพนมเทียน
พันโทหม่อมราชวงค์เชษฐา วราฤทธิ์
พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ อุดม จุลเสวก พนมเทียนสร้างหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ ให้มีลักษณะนิสัยรักและชอบในการเดินป่า แต่ไม่ชอบการล่าสัตว์ เป็นการเดินป่าแบบหาความสุขให้แก่ตนเองกับเพื่อนฝูง มากกว่าเข้าป่าเพื่อล่าสัตว์เพียงอย่างเดียว โดยการจำลองเอาลักษณะนิสัยใจคอมาจากเพื่อนรุ่นพี่ของพนมเทียน ซึ่งเป็นอดีตนายด่านศุลกากรมาใส่ไว้ในตัวของเชษฐามากกว่าครึ่ง และเสริมสร้างจากจินตราการให้เป็นพี่ชายที่มีความรักน้อง มองโลกในแง่ดี ยิ้มง่ายและเป็นกันเองกับทุกคนภายในคณะเดินทาง รวมทั้งความคิดความอ่านที่สุขุมรอบคอบ
หม่อมราชวงศ์อนุชา วราฤทธิ์
หม่อมราชวงศ์อนุชา วราฤทธิ์ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ อุดร จุลเสวก พนมเทียนนำลักษณะนิสัยของอนุชา วราฤทธิ์ หรือ พรานชด ประชากร มาจากน้องชายของอุดม จุลเสวก ซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่อายุไล่เลี่ยกับพนมเทียน เป็นนักเดินป่าและสำรวจอย่างแท้จริงเพื่อพิสูจน์ถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ได้ยินมาตามคำร่ำลือ เป็นนักล่าสัตว์มือฉกาจ พูดจาโผงผางและอารมณ์ร้อนซึ่งแตกต่างจากอุดม จุลเสวกผู้เป็นพี่ชาย มาถ่ายทอดลักษณะนิสัยเฉพาะตัวบางส่วนของอุดร จุลเสวก พร้อมกับเสริมสร้างบางส่วนจากจินตนาการผสมผสานให้แก่พรานชด
พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย
พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ ยงค์ พนมเทียนนำลักษณะนิสัยของพันตรีไชยยันต์ อนันตรัย มาจากเพื่อนสนิทที่เป็นนักเดินป่าด้วยกัน ประกอบอาชีพเป็นช่างซ่อมรถยนต์และเจ้าของอู่รถทางภาคใต้ของประเทศไทย ที่มีฝีมือในการยิงปืนแม่นทั้งปืนสั้นและปืนยาว เป็นคนเสียงดังและโครมครามมากกว่าพนมเทียนในการออกป่าล่าสัตว์ด้วยกัน ในขณะที่พนมเทียนสร้างไชยยันต์ขึ้นมา ก็สามารถหลับตาและเห็นกริยาท่าทางต่าง ๆ ของยงค์ที่ละม้ายคล้ายคลึงกัน จึงนำมาถ่ายทอดให้แก่ไชยันต์ ทั้งที่ตัวจริงของยงค์ ต้นแบบของไชยยันต์นั้นไม่ได้เป็นนายทหารเหมือนกับในเพชรพระอุมา เป็นคนชอบเพศเดียวกัน
พรานบุญคำ
พรานบุญคำ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ บุญคำหรือตาคำ พนมเทียนจำลองเอาลักษณะนิสัยของพรานบุญคำ พรานคู่ใจและสมุนมือขวาของรพินทร์ ไพรวัลย์ มาจากอดีตพรานป่าที่อยู่ในภาคกลาง แล้วไปเป็นหัวหน้าคนงานที่ทำหน้าที่ตัดไม้หมอนรถไฟให้แก่สัมปทานของอาของพนมเทียน ที่อำเภอสุไหงปาตี จังหวัดนราธิวาส ในสมัยที่พนมเทียนเริ่มฝึกหัดเข้าป่าล่าสัตว์เมื่อประมาณ 40 กว่าปีมาแล้ว
บุญคำ ซึ่งเป็นต้นแบบของพรานบุญคำนั้น พนมเทียนถอดอากัปกริยา รูปร่างหน้าตาและลักษณะนิสัย ออกมาเป็นตัวละครในเพชรพระอุมาทุกกระเบียดนิ้ว เช่นรูปร่างที่ผอม เกร็ง ร่างเล็ก ๆ ตัวโค้ง ๆ งอ ๆ แต่ปราดเปรียวคล่องแคล่วว่องไว มีอารมณ์ขันและทะลึ่ง ชอบพูดจาสองแง่สองมุมอยู่เสมอ เก่งทางด้านเวทมนตร์คาถาและไสยศาสตร์ โดยที่ไม่ต้องเสริมสร้างจากจินตาการของตนเองแม้แต่น้อย
พรานจัน
พรานจัน เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ มาก พนมเทียนได้จำลองเอาลักษณะนิสัยของพรานจันมาจากพรานเดินป่าที่อาศัยอยู่ในเขาเขียว จังหวัดกาญจนบุรี ในแถบบริเวณหลังน้ำตกเอราวัณ คนละแถบกับบุญคำ ลักษณะรูปร่างเล็กแต่หนุ่มกว่าบุญคำ และได้นำมาให้ร่วมเป็นหนึ่งในพรานคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์
พรานเกิด - พรานเส่ย
พรานเกิดและพรานเส่ย เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงรวมทั้งขื่อจริงคือ เกิดและเส่ย พนมเทียนนำมาจากลักษณะนิสัยของเกิดและเส่ย สองพรานเด็กหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพนมเทียน ที่ร่วมเดินป่าในแถบเหมืองห้วย เขตสุดของจังหวัดกาญจนบุรี และด้วยความที่ชื่อของเกิดและเส่ยเป็นชื่อแปลกและยากที่จะมีใครเหมือน ทำให้พนมเทียนจำได้อย่างแม่นยำ และนำเอาลักษณะเฉพาะบางส่วนของเกิดและเส่ย มาจำลองถ่ายทอดลงในตัวของพรานเกิด พรานเส่ย ซึ่งเป็นตัวละครที่ไม่ค่อยมีบทบาทเด่นเฉพาะตัวมากนัก โดยพนมเทียนนั้นกำหนดให้พรานเกิดและพรานเส่ยมีหน้าที่ "แซวและกระเซ้าเหย้าแหย่" บุญคำเล่น ตามประสาพรานเด็กหนุ่มพรานคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์
หนานอิน
หนานอิน เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ หนานไพร พนมเทียนได้จำลองลักษณะนิสัย อากัปกิริยามาจากครูพรานของพนมเทียน เป็นหัวหน้าหมู่บ้านในแถบจังหวัดกาญจนบุรี หมู่บ้านของพรานเกิดและเส่ย โดยชื่อของหนานไพรนั้นในเพชรพระอุมาเป็นครูพรานของรพินทร์ ไพรวัลย์ แต่มีบทบาทเพียงแค่ชื่อในการกล่าวอ้างถึงเท่านั้น พนมเทียนจึงจำลองบุคลิกภาพ อุปนิสัยทั้งหมดของหนานไพรมาถ่ายทอดแก่ตัวหนานอินแทน พรานคู่ใจของพรานชด ประชากร หรือ อนุชา วราฤทธิ์
หนานไพรเป็นพรานที่มีฝีมือเป็นเลิศ อดีตเคยเป็นพรานนำทางแก่พรานใหญ่ พรานผู้นำทางชั้นบรรดาศักดิ์ของคุณพระศัลย์เวทย์ฯ เป็นเพื่อนสนิทของพรานโต๊ะถะ พรานประจำตัวของเจ้าเพชรราช อายุประมาณ 60 ปี อารมณ์ดีและใจเย็น มีประสบการณ์ในการเดินป่าเป็นอย่างดี สติสัมปชัญญะและประสาทสัมผัสเป็นเลิศ แม้หนานไพรจะไม่ได้เรียนหนังสือแต่เป็นพรานป่าเพียงคนเดียวที่พูดจาอย่างคนที่มีการศึกษาดีทีพนมเทียนพบเจอ
พนมเทียนและหนานไพรเข้าป่าล่าสัตว์ด้วยกันหลายต่อหลายครั้ง โดยแอบเก็บเอาทักษะและฝีมือในด้านการเดินป่าและล่าสัตว์ของหนานไพร มาเป็นความสามารถพิเศษและคุณสมบัติของรพินทร์ ไพรวัลย์ ร่วมกับลักษณะนิสัย อากัปกิริยาของเชิด วรชาติ เพื่อนรุ่นพี่ของพนมเทียน
มาเรีย ฮอฟมัน
มาเรีย ฮอฟมัน เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ มาเรีย เดอครูซ พนมเทียนได้จำลองคุณสมบัติเฉพาะของมาเรีย ฮอฟมัน หญิงสาวลูกครึ่งฝรั่งเศส - เยอรมัน ที่มีฝีมือในการยิงปืนเป็นอย่างมาก รวมทั้งมีเสน่ห์ผูกมัดใจชายจากเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งที่มีอายุมากกว่า 4 - 5 ปี ซึ่งพบกับพนมเทียนในสมัยที่ยังท่องเที่ยวในสหพันธรัฐมลายู หรือประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน
มาเรีย เดอครูซ เป็นลูกครึ่งอังกฤษ - มลายู รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าตกกระและเสียงห้าวเหมือนผู้ชาย บิดาเป็นนักพฤษศาสตร์ จบการศึกษาระดับชั้นไฮสกูล ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ตามป่าเนื่องจากช่วยบิดาเก็บตัวอย่างของพืชสมุนไพรมาศึกษาวิจัย อารมณ์ดี ยิ้มแย้มอยู่เสมอ พูดได้ 3 ภาษาคือ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศสและภาษามลายู กิตติศัพท์ในด้านการล่าสัตว์และฝีมือในการยิงปืนของมาเรีย เดอครูซ จัดว่าอยู่ในระดับเป็นเลิศ เคยยิงเสือลายพาดกลอนในสมัยอายุ 17 ปี ในป่ารัฐปะหัง ใช้ปืนไรเฟิลและลูกซองได้ดีกว่าพนมเทียน ซึ่งเริ่มหัดยิงปืนลมเป็นครั้งแรก
พนมเทียนจำลองคุณสมบัติและลักษณะเฉพาะบางส่วนของมาเรีย เดอครูซ มาถ่ายทอดให้แก่มาเรีย ฮอฟมัน เพียงแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น และเสริมสร้างจากจินตนาการเพื่อให้มาเรีย ฮอฟมัน ในเพชรพระอุมา มีลักษณะเฉพาะตัวที่มีฝีมือในการยิงปืน เปี่ยมเสน่ห์และมีความทรหดอดทนไม่แพ้ผู้ชาย
คะหยิ่น
คะหยิ่น เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ ขะโนง หรือ คะโหน่ง พนมเทียนจำลองเอาลักษณะนิสัยของขะโนง หัวหน้าหมู่บ้านกะเหรี่ยงที่มีรูปร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่น พูดจาสามหาว นิสัยทะลึ่งโวยวายและคุยโวโอ้อวด มีความสามารถเก่งกาจรอบด้าน แต่ยอมแพ้กับสิ่งที่มองไม่เห็นหรือผี ซึ่งเป็นการถอดลักษณะนิสัยทั้งหมดของกะเหรี่ยงขะโนง มาใส่ไว้ในตัวของคะหยิ่น กะเหรี่ยงหัวหน้าหมู่บ้านหล่มช้างที่ขออาสาสมัครติดตามคณะเดินทางของเชษฐา เพื่อค้นหาขุมทรัพย์เพชรพระอุมาและผู้สูญหาย
ด็อกเตอร์บิลล์ สแตนลีย์
ด็อกเตอร์บิลล์ สแตนลีย์ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่ไม่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริง เกิดจากจินตนาการสร้างสรรค์ของพนมเทียน พนมเทียนสร้างบิลล์จากการเก็บเอาลักษณะนิสัยของเพื่อนชาวอเมริกันหลาย ๆ คนด้วยกัน นำมาถ่ายทอดให้แก่บิลล์ หัวหน้าคณะนายจ้างชุดใหม่ของรพินทร์ ไพรวัลย์
พันเอกลาร์รี่ คีธ
พันเอกลาร์รี่ คีธ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ จอห์น แบล็คบีร์ พนมเทียนสร้างพันเอกลาร์รี่ คีธ โดยจำลองลักษณะนิสัยเกือบทั้งหมดจากนายทหารแห่งอเมริกา อดีตนายทหารผ่านสงครามเวียดนาม นักสำรวจถิ่นมนุษย์ยุคหินในแถบจังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมเดินป่าด้วยกันของพนมเทียน
จอห์น แบล็คบีร์ เป็นคนอารมณ์ร้อนเป็นเป็นเสือปืนเร็ว มักจะชักปืนขึ้นมายิงก่อนยามเกิดเหตุการณ์เฉพาะหน้า เข้มแข็ง อดทน รักเพื่อนพ้องและไม่ทอดทิ้งกันยามเกิดเหตุร้าย พนมเทียนจึงนำลักษณะเฉพาะของจอห์น แบล็คบีร์ มาถ่ายทอดแก่พันเอกลาร์รี่ คีธ และเสริมสร้างจากจินตนาการเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
คริสตินา กรูบิล
คริสตินา กรูบิล เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่ไม่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริง เกิดจากจินตนาการสร้างสรรค์ของพนมเทียน ซึ่งเก็บเอาลักษณะนิสัยเฉพาะ อากัปกิริยา การพูดจารวมทั้งอารมณ์ของผู้หญิง จากเพื่อนสุภาพสตรีต่างชาติหลาย ๆ คน นำมาสร้างเป็นเป็นตัวละครหญิงคนสำคัญในภาคสมบูรณ์ ที่มีบทบาทไม่แพ้ดาริน
พนมเทียนสร้างคริสตินาให้เป็นคนเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว มีน้ำใจเป็นนักกีฬาและมีฝืมือในการยิงปืนเป็นเลิศโดยจำลองจากบุคคลจริงครึ่งหนึ่ง และเสริมสร้างจากจินตนาการของพนมเทียนอีกครึ่งหนึ่ง
อิสซาเบล มูร์
อิสซาเบล มูร์ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ อิสซาเบล นักเต้นระบำสเก็ตฟลอร์โชว์ พนมเทียนจำลองเอาลักษณะนิสัยของอิสซาเบล มูร์ แพทย์สาวหนึ่งในคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์ ไพรวัลย์ โดยนำมาจากเพื่อนสาวคนสนิทของนักร้องโชว์คนหนึ่งซึ่งเป็นนักร้องหญิงจากประเทศอังกฤษในราตรีสโมสรแห่งหนึ่งบริเวณหัวมุมถนนสาธร ที่พนมเทียนเคยไปเที่ยวเตร่ในสมัยหนุ่ม ๆ ประมาณ 40 กว่าปีมาแล้ว
อิสซาเบลเป็นพูดจาโผงผางตรงไปตรงมา สอดรู้สอดเห็นในทุก ๆ เรื่อง นิสัยเปิดเผยและร่าเริงสนุกสนาน ซึ่งมีส่วนละม้ายคล้ายคลึงกับอิสซาเบลในเพชรพระอุมาเกือบทั้งหมด และพนมเทียนได้เสริมสร้างลักษณะเฉพาะบางส่วนและฝีมือในการยิงปืนให้แก่อิสซาเบล มูร์
พันตรีเชิดวุธ ไกรรณยุทธ
พันตรีเชิดวุธ ไกรรณยุทธ เป็นตัวละครในเพชรพระอุมาที่มีต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงคือ พลตรีภารวี ชาญเลขา พนมเทียนสร้างพันตรีเชิดวุธจำลองเอาลักษณะนิสัยของนายทหารประจำกรมสรรพวุธ ยศร้อยโทในขณะ นั้นมาเกือบทั้งหมด ถ่ายทอดให้แก่พันตรีเชิดวุธ นายทหารไทยเพียงคนเดียวในคณะเดินทางค้นหาซากเครื่องบินและเสริมสร้างลักษณะเฉพาะตัวจากจินตนาการของตนเองเล็กน้อย
การล้อมมะละกา (พ.ศ. 2149)
การล้อมมะละกา ใน พ.ศ. 2149 เป็นการสู้รบทางทหารที่เกิดขึ้นระหว่างทหารชาวดัตช์ที่นำโดย Cornelis Matelief กับผู้บัญชาการทหารโปรตุเกส André Furtado de Mendonça ใน A Famosa, รัฐมะละกา
กลุ่มเล็ก ๆ ของกองทัพโปรตุเกสสามารถควบคุมและระงับการโจมตีของชาวดัตช์ในเมืองนี้ได้จนถึงกองกำลังช่วยเหลือที่นำโดย Martim Afonso de Castro ได้มาถึง ซึ่งทำให้ชาวดัตช์หยุดล้อมและถอยทัพ หลังจากการสู้รบครั้งนี้ชาวดัตช์ก็แพ้โปรตุเกสอีกครั้งในการรบแห่งเคป Cape Rachado
สุข สูงสว่าง
นายสุข สูงสว่าง (พ.ศ. 2475 - 13 มกราคม พ.ศ. 2550) ผู้ก่อตั้งกลุ่มธุรกิจหนังสือดวงกมล ประกอบด้วยร้านหนังสือดวงกมล สำนักพิมพ์ดวงกมล (D.K. Book House) เป็นผู้นำเข้าตำราภาษาอังกฤษ และผู้จัดพิมพ์หนังสือและตำราวิชาการเป็นภาษาไทยเป็นจำนวนมาก เป็นผู้ก่อตั้งนิตยสาร โลกหนังสือ เมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นผู้ก่อตั้งร้านหนังสือดวงกมล สาขาซีคอนสแควร์ ซึ่งเป็นร้านหนังสือที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และมีแนวความคิดที่จะตั้งเมืองหนังสือ ที่อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ให้เป็นแหล่งซื้อขายหนังสือที่ใหญ่ที่สุด และสร้างหมู่บ้านนักเขียนนานาชาติ ที่อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี แต่โครงการล้มเลิกไป เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจ เมื่อ พ.ศ. 2540
ชีวิตส่วนตัวชื่นชอบการดื่มไวน์เป็นอย่างมาก เคยเปิดร้านขายไวน์ อยู่ใกล้กับร้านขายหนังสือ ที่ซีคอนสแควร์ ชื่อ กระท่อมไวน์ของนายสุข
สุข สูงสว่าง สมรสกับ คริสติน สูงสว่าง ชาวเยอรมัน มีบุตรสาวชื่อ ไมลิน สูงสว่าง ระยะหลังมีปัญหาครอบครัวจึงแยกทางกัน และมีปัญหาฟ้องร้องเรื่องหนี้สิน และเรื่องธุรกิจ กับทางครอบครัวผู้ร่วมก่อตั้งร้านหนังสือดวงกมลมาด้วยกัน
สุข สูงสว่าง ล้มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2550 ที่โรงพยาบาลพหลพยุหเสนา อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี
โรคลิ้นหัวใจ
โรคลิ้นหัวใจ (valvular heart disease) เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของลิ้นหัวใจทำงานไม่ปกติ ทำให้การไหลเวียนของโลหิตไปเลี้ยงทั่วร่างกายไม่สะดวก และทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้น และผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยง่าย
ดาวหางโฮมส์
ดาวหางโฮมส์ (17P/Holmes) เป็นดาวหางที่มีวงโคจรสั้น โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะเวลาประมาณ 7 ปี ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ด วิน โฮมส์ ในปี ค.ศ. 1892 ดาวหางโฮมส์มีวงโคจรอยู่ระหว่างดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี ปัจจุบันดาวหางโฮมส์ปรากฏอยู่ในท้องฟ้าในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุส (Perseus) ห่างจากดาวอัลฟาเปอร์ซิไอ (Alpha-Persei) ไปทางตะวันออกประมาณ 4 องศา และจะปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุสไปจนถึงประมาณต้นปี พ.ศ. 2551
พระเจ้าซาบาน
พระเจ้าซาบาน (Saban) (ค.ศ. 234-ค.ศ. 234)กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-234
พระเจ้าซาบาน เป็นพระโอรสของพระเจ้ากูซู พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาหลังจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.234 ในบันทึกซัมกุกยูซานั้นกล่าวว่า ในรัชสมัยของพระองค์นั้น อาณาจักรแพกเจได้เริ่มใช้กฎหมายแล้วซึ่งพระองค์เป็นผู้ออกกฎหมาย ในสมัยของพระองค์ ตระกูลจิน และ ตระกูลแฮ ได้ขยายอำนาจทั่วทั้งราชสำนักแพกเจ ทำให้พระองค์ถูกลอบปรงพระชนม์ ทำให้พระองค์ได้ครองบัลลังก์เพียงปีเดียว
แต่ในสมัยของพระเจ้าซาบานนั้น ได้มีการเจริญสัมพันธ์ทางการทูตกับญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในยุคโคะฟุง ยามาโตะ โดยส่ง ชินเซน โชจิโรกุก มาและอาณาจักรแพกเจได้ส่งพระสงฆ์ไปญี่ปุ่นเพื่อเผยแผ่ศาสนาพุทธ ต่มาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ พระอนุชาของพระเจ้าโชโก ได้ขึ้นบัลลังก์ พระนามว่า พระเจ้าโกอี
234
อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง
อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง (Vườn Quốc gia Phong Nha-Kẻ Bàng) เป็นอุทยานแห่งชาติของประเทศเวียดนามที่ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ตั้งอยู่ในอำเภอโบ๊จักและอำเภอมิญฮว้า จังหวัดกว๋างบิ่ญ และติดชายแดนประเทศลาว ห่างจากกรุงฮานอยมาทางใต้ประมาณ 500 กิโลเมตร เป็นกลุ่มหินปูนมีขนาดพื้นที่ 857.54 ตารางกิโลเมตร หรือ 535,962.5 ไร่ อุทยานนี้มีชื่อเสียงในความสวยงามของถ้ำที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก และยังเป็นสถานที่ 1 ใน 2 ของโลกที่เป็นหินปูนที่มีลำธารใต้ดินขนาดใหญ่
อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่างได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 27 เมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
อารีย์ วีระพันธุ์
นายอารีย์ วีระพันธุ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
อารีย์ วีรพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 เป็นชาวไทยเชื้อสายอินเดีย บิดาเป็นชาวอินเดียที่อพยพเข้ามาทำกิจการค้าไม้ และเครื่องเทศ อารีย์ วีระพันธุ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยครูเชียงใหม่
อารีย์ วีระพันธุ์ มีบุตรเป็นนักการเมืองคนหนึ่ง คือ ราชันย์ วีระพันธุ์ คณะกรรมการนโยบายพรรคประชาธิปัตย์ และประธานศูนย์ประสานพรรคประชาธิปัตย์จังหวัดเชียงใหม่ อดีตผู้อำนวยการเลือกตั้งพรรคประชาธิปัตย์จังหวัดเชียงใหม่
อารีย์ วีระพันธุ์ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
การทำงาน
อารีย์ วีระพันธุ์ เข้าทำงานเป็นครูโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย อยู่ 20 ปี จึงลาออกมาทำงานกับบริษัทประกันชีวิตไทยสมุทร และโรงงานสับปะรดกระป๋องของบริษัท ยู เอฟ ซี จำกัด ต่อมาภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา จึงลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยการชักชวนของนายไกรสร ตันติพงศ์ เพื่อนสนิทเมื่อครั้งทำงานกับหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519
อ.อารีย์ เริ่มทำงานเป็นผู้จัดการคนแรกของโรงเรียนสันติศึกษา ในปี 2527 จนถึงปี 2538
เสาว์ บุญเสนอ
เสาว์ บุญเสนอ (3 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2544) นักประพันธ์ บรรณาธิการหนังสือ เพลินจิตต์ ประมวลวัญ และ ประมวลสาร เป็นเจ้าของนามปากกา '''ส. บุญเสนอ'''