cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชินจิ โอกาซากิ
โดยชินจิ โอกาซากิ จัดเป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในประเทศเยอรมนี จากผลงานการลงเล่นฟุตบอลระดับบุนเดิสลีกาถึง 4 ฤดูกาล กับเฟาเอฟเบ ชตุทการ์ทและสโมสรฟุตบอลไมนทซ์ 05 ก่อนที่จะมาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกกับเลสเตอร์ในฤดูกาล 2015-2016
ส่วนผลงานระดับทีมชาติ โอกาซากิ เป็นผู้เล่นที่ยิงประตูให้ทีมชาติญี่ปุ่นมากที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับ 3 ที่จำนวน 50 ประตู
ชิมิซุ เอส-พัลส์
หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายทากิกาวะแห่งที่สองในปี ค.ศ. 2004 โอกาซากิได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพ กับสโมสรชิมิซุ เอส-พัลส์ ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลชื่อดังประจำเมืองชิซูโอกะในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2005
วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2007 โอกาซากิ ได้ลงสนามในเจลีกเป็นครั้งแรกโดยถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง ในนัดที่พบกับซานเฟรซ ฮิโรชิมะ ก่อนจะยิงประตูแรกได้ในนัดที่พบกับคาวาซากิ ฟรอนตาเล โดยโอกาซากิลงเล่นในฤดูกาลแรกไป 13 นัด ยิงได้ 3 ประตู
ในการแช่งขันเจลีก ฤดูกาล 2008 โอกาซากิ ยิงประตูได้ 10 ประตู จากการลงสนาม 27 นัด และพาสโมสรผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลถ้วย เจลีก คัพ โดยในรอบชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาโอลิมปิก (โตเกียว) สโมสรแพ้โออิตะ ตรินิตะ ไป 2–0 และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศไปครอง
ต่อมาในฤดูกาล 2009 และ ฤดูกาล 2010 โอกาซากิ ยังรักษาผลงานการยิงประตูในเจลีกได้อย่างต่อเนื่อง โดยยิงได้ 14 ประตู ในฤดูกาล 2009 และ 13 ประตู ในฤดูกาล 2010
จากผลงานที่โดดเด่นในเจลีก ทำให้เขาได้เซ็นสัญญาย้ายไปเล่นฟุตบอลในบุนเดิสลีกา ประเทศเยอรมนีกับเฟาเอฟเบ ชตุทการ์ท ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011
เฟาเอฟเบ ชตุทการ์ท
วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2011 โอกาซากิเซ็นสัญญาย้ายมาเล่นให้กับเฟาเอฟเบ ชตุทการ์ท ด้วยสัญญาระยะเวลา 3 ปีครึ่ง ก่อนจะได้รับอนุญาตจากฟีฟ่าให้ลงเล่น เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 โดยชินจิ โอกาซากิ ลงเล่นภายใต้การคุมทีมของบรูโน ลับบาเดียโค้ชชาวเยอรมัน
หลังจากได้รับการอนุญาตจากฟีฟ่า โอกาซากิ ได้ลงเล่นให้กับชตุทการ์ทเป็นนัดแรกในคืนดังกล่าวทันทีโดยเป็นการลงแข่งขันในรายการยูฟ่า ยูโรปา ลีก นัดที่พบกับสโมสรเบนฟิกา ที่สนามอิชตาดีอู ดา ลุช เมืองลิสบอน
ในการแข่งขันนัดแรกของบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2011–12 ขณะที่สโมสรกำลังขึ้นนำชัลเคอ 04 อยู่ 2–0 ชินจิ โอกาซากิ สามารถทำประตูเพิ่มได้ จากการยิงไกลเข้าประตูไปอย่างสวยงาม พาสโมสรชนะไปอย่างขาดลอย 3–0 ต่อมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2012 โอกาซากิ สามารถยิงประตูได้จากลูกจักรยานอากาศ (Bicycle Kick) ในการแข่งขันกับสโมสรฟุตบอลฮันโนเฟอร์ 96 โดยประตูดังกล่าวได้รับการคัดเลือกให้เป็นลูกยิงยอดเยี่ยมประจำเดือน และทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้ในประเทศเยอรมนี ต่อจากยาซูฮิโกะ โอกูเดระ อดีตกองกลางชาวญี่ปุ่นของเอฟเซ โคโลญ ที่ถือเป็นชาวญี่ปุ่นที่ได้รับรางวัลนี้เป็นคนแรกในเดือนเมษายน 1978
ฤดูกาล 2012–13 โอกาซากิ มีผลงานที่ไม่ค่อยดีนักเมื่อยิงประตูในบุนเดิสลีกาได้เพียงแค่ 1 ประตู อย่างไรก็ตามเขาสามารถยิงประตูในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปได้เป็นครั้งแรกโดยเป็นการยิง 2 ประตูในยูฟ่า ยูโรปา ลีกนัดที่พบกับสโมสรฟุตบอลสเตอัว บูคาเรสต์จากประเทศโรมาเนีย
เลสเตอร์ซิตี
เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2015 โอกาซากิเซ็นสัญญากับเลสเตอร์ซิตี สโมสรจากพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 7 ล้านปอนด์และได้รับการอณุมัติในการออกใบอนุญาตทำงาน โดยเขาลงเล่นให้กับสโมสรครั้งแรกในเกมนัดแรกที่ชนะซันเดอร์แลนด์ 4–2 และประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในเกมที่ชนะเวสต์แฮมยูไนเต็ด 2–1 และก็พาเลสเตอร์คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก สมัยแรก ได้สำเร็จ
เกียรติประวัติ
เลสเตอร์ซิตี
เปโดร เลออน
เปโดร เลออน ซันเชซ ฆิล (Pedro León Sánchez Gil) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เล่นตำแหน่งปีกขวา ปัจจุบันอยู่สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ก่อนหน้านั้นเขาได้เล่นในสโมสรฟุตบอลมูร์เซีย ในระดับดิวิชัน 2 ของสเปน ระหว่างปี 2004-2007 จากนั้นได้เล่นในลาลิกา ในสโมสรฟุตบอลเลบันเตและสโมสรฟุตบอลบายาโดลิด ต่อมาได้ลงเล่นกันสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ ลงเป็นตัวจริง 33 นัด ทำประตูได้ 8 ประตู ในตำแหน่งปีกขวา จากนั้นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ซื้อตัวด้วยเงิน 10 ล้านยูโร
1986
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย (South Australia) เป็นรัฐของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่แห้งแล้งโดยส่วนใหญ่ของทวีป มีพื้นที่ 983,482 ตร.กม. (379,725 ตร.ไมล์) ถือว่าเป็นพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ใน 6 รัฐและ 2 ดินแดน ของประเทศ
รัฐมีพื้นที่ติดกับรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ส่วนด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับ รัฐควีนส์แลนด์ ด้านตะวันออกติดกับรัฐนิวเซาท์เวลส์และรัฐวิกตอเรีย และทางทิศใต้ติดกับอ่าวเกรตออสเตรเลียไบท์และมหาสมุทรใต้ กับประชากรราว 1.6 ล้านคน ซึ่งมีจำนวนน้อยกว่า 10% ของประชากรในออสเตรเลีย เป็นรัฐหรือดินแดนที่มีประชากรอันดับ 5 ของออสเตรเลีย ประชากรส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองแอดิเลด เมืองหลวงของรัฐ ที่ยังคงเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ ทั้งชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้และแม่น้ำเมอร์เรย์
เป้งทะเล
เป้งทะเล (Mangrove Date Palm;) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ปาล์ม และเป็นพืชท้องถิ่นตามแนวชายฝั่งของอินเดีย บังกลาเทศ พม่า ไทย และมาเลเซีย เปลือกลำต้นมีรอยขรุขระสีน้ำตาลหรือเทา ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ไม่มีก้านใบย่อย โคนใบเป็นกาบห่อหุ้มยอดอ่อน ขอบใบเรียบ สีเขียวอมเหลือง ดอกเป็นดอกช่อ แยกเพศ แยกต้น ช่อดอกขนาดใหญ่ออกตามง่ามใบช่อดอกอ่อนจะมีกบขนาดใหญ่หุ้ม เมื่ออายุมากขึ้นกาบจะร่วงไป ผลเป็นผลเดี่ยว เนื้อด้านนอกอ่อนนุ่ม เมื่ออ่อนสีเขียว สุกเป็นสีส้ม มีเมล็ดเดียว ยอดอ่อนนำมาทำอาหารได้หลายชนิด เช่น ต้มกะทิ แกงส้ม
ขจร ภะรตราชา
ท่านผู้หญิงขจร ภะรตราชา (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 – 23 กันยายน พ.ศ. 2529) เป็นภรรยาของพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา)
ประวัติ
ท่านผู้หญิงขจรเป็นธิดาของร้อยโทจร ทับเป็นไท กับหวาน ทับเป็นไท เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 บิดารับราชการในกองมหาดเล็ก รับใช้เบื้องพระยุคลบาทสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง อย่างใกล้ชิดอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ด้วยเหตุนี้เมื่อท่านผู้หญิงขจรกำพร้าบิดาลงขณะอายุเพียง 10 เดือน สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงพระกรุณาโปรดให้ท่านผู้หญิงขจรเข้ามาอยู่ในพระบรมราชินูปถัมภ์ เข้าไปเป็นข้าหลวงและเป็นพระสหายของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่อายุได้ 7 ปี ทั้งยังมีพระเมตตาให้เรียนหนังสือทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ครั้นเมื่ออายุได้ 13 ปี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าพิธีโกนจุกกับเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า ตามขนบประเพณีไทยสมัยนั้น ต่อมามีพระราชประสงค์จะส่งกุลสตรีไปศึกษาวิชาการช่าง ณ ประเทศญี่ปุ่น ก็ได้ทรงเลือกท่านผู้หญิงขจรซึ่งขณะนั้นอายุได้ 14 ปี พระราชทานทุนให้ไปเรียนวิชาเขียนภาพ ปักสะดึง และการฝีมือ นับเป็นหญิงไทยรุ่นแรกรวมสี่คนที่ได้ไปศึกษา ณ ประเทศญี่ปุ่น จนอายุได้ 18 ปี ท่านผู้หญิงขจรจึงกลับมารับราชการฉลองพระเดชพระคุณโดยเป็นครูสอนวิชาการฝีมือ ณ โรงเรียนราชินี
ชีวิตครอบครัว
เมื่ออายุได้ 22 ปี ท่านผู้หญิงขจรได้เข้าพิธีสมรสกับหลวงอภิบาลบุริมศักดิ์ (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) ต่อมาเป็นพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) โดยสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ทรงสวมมงคลและประทานน้ำสังข์ นอกจากทำหน้าที่เป็นศรีภรรยาที่ดีงามแล้ว ยังเป็นมารดาที่ประเสริฐให้ความรัก ความห่วงใย อบรมดูแลบุตร-ธิดาอย่างใกล้ชิดสนิทสนม ให้การศึกษาอย่างดีที่สุด สั่งสอนให้อยู่ในคุณงามความดีในทุกวิถีทาง ทำให้ชีวิตของบุตร-ธิดาทุกคนประสบความสำเร็จภายใต้คุณธรรมด้วยดีทุกคน ท่านผู้หญิงขจรและพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ
ท่านผู้หญิงขจร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2529 สิริอายุ 96 ปี โดยเวลา 17.05 นาฬิกา ของวันที่ 29 ตุลาคม ปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
กอสเตเซเซลวา
กอสเตเซเซลวา (Koste Seselwa) เป็นเพลงชาติของประเทศเซเชลส์
การแต่งเพลงชาติ
เพลงชาตินี้ประพันธ์โดยดาวีด อ็องเดร (David André) และฌอร์ฌ ปาแย็ต (Georges Payet) เพื่อส่งเข้าประกวดการประพันธ์เพลงชาติใหม่ของประเทศเซเชลส์ ปาแย็ตกล่าวว่าพวกเขาใช้เวลาเพียงวันเดียวในการเขียนเพลงนี้
ในระหว่างการแต่งเพลง เขาได้รับการติดต่อพร้อมกับบุคคลที่สาม อ็องตวน อาเซมียา (Antoine Azemia) โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันซึ่งแนะนำให้พวกเขาทำงานร่วมกันและคิดเพลงใหม่ เนื่องจากในเพลงที่แต่ละฝ่ายส่งไปครั้งแรกมีสิ่งที่คณะกรรมการต้องการ หลังจากที่อาเซมียาตัดสินใจถอนตัวออกไป ทั้งคู่ก็ไปพักที่บ้านหลังเก่าที่ลาแปลนแซ็งต็องเดร (La Plaine St André) ซึ่งทั้งคู่ทำงานประสานงานกันโดยปะติดปะต่อเนื้อหาต่าง ๆ ก่อนจะได้ผลลัพธ์สุดท้ายออกมา
กอสเตเซเซลวาได้รับการบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกโดยวง French Republican Guard ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งอ็องเดรได้มีโอกาสเข้าร่วมและเป็นสักขีพยานในงานนี้
เพลงชาตินี้ได้รับการนำมาใช้เป็นเพลงชาติของเซเชลส์ในวันชาติ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2539
คอร์ก (เมือง)
คอร์ก (Cork) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ที่ปากแม่น้ำลี ตรงก้นอ่าวคอร์ก ห่างจากมหาสมุทรแอตแลนติก 24 กิโลเมตร มีประชากร 119,418 คน ในปี ค.ศ. 2011
โฟกัส เกมกล เสน่ห์คนเหนือเมฆ
โฟกัส เกมกล เสน่ห์คนเหนือเมฆ (Focus) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก/คอเมดี้/อาชญากรรม กำกับและเขียนบทโดยเกลนน์ ฟิคาร์ราและจอห์น เรควา นำแสดงโดยวิลล์ สมิธ, มาร์โก ร็อบบีและโรดรีกู ซานโตรู
ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มถ่ายทำในเดือนกันยายน 2013 ในนิวออร์ลีนส์ ก่อนจะย้ายไปที่กรุงบัวโนสไอเรสในเดือนพฤศจิกายน เพื่อถ่ายทำเป็นเวลา 3 สัปดาห์ การถ่ายทำเสร็จสิ้นในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน
เรื่องย่อ
Focus เป็นเรื่องราวของนิคกี้ ผู้ชำนาญด้านการต้มตุ๋นระดับเซียน เขาเกิดพัวพันเชิงชู้สาวกับเจส นักต้มตุ๋นสาวมือใหม่ เขาจึงสอนเทคนิคต่างๆ ให้เธอ แต่ด้วยความใกล้ชิดมากเกินไป นิคกี้จึงขอเลิกกับเธออย่างกระทันหัน สามปีต่อมา จากอดีตคนรัก ตอนนี้ได้กลายเป็นศัตรูคนสำคัญ เจสปรากฏตัวที่บัวโนสไอเรส ระหว่างการแข่งรถที่มีการเดิมพันสูง ท่ามกลางแผนการชั่วร้ายครั้งล่าสุดของนิคกี้ แต่เธอกลับทำแผนการของเขาปั่นป่วนไปหมด และทำให้นักต้มตุ๋นระดับเซียนคนนี้ต้องหวั่นไหว
แยชือ ดูแด็ก
แยชือ ดูแด็ก (Jerzy Henryk Dudek) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1973 ที่ประเทศโปแลนด์ เคยเล่นสโมสรฟุตบอลชื่อดังอย่างไฟเยอโนร์ดและลิเวอร์พูล โดยสโมสรสุดท้ายที่เล่นให้คือเรอัลมาดริด ปัจจุบันเขาได้เลิกเล่นฟุตบอลไปแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011
สกูบี้-ดู 2: สัตว์ประหลาดหลุดอลเวง
สกูบี้-ดู 2: สัตว์ประหลาดหลุดอลเวง (Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed) หรืออีกชื่อที่เรียกว่า สกูบี้-ดู 2 (Scooby-Doo 2) เป็นภาพยนตร์คอมเมดี้แนวสยองขวัญแบบไลฟ์แอ็กชัน/คอมพิวเตอร์-แอนิเมชั่นสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2004 ที่สร้างจากแฟรนไชส์โทรทัศน์แอนิเมชั่นเรื่อง สกูบี้-ดู เป็นภาคที่สองในซีรีส์ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่น สกูบี้-ดู และภาคต่อของ สกูบี้-ดู ปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย ราจา กอสเนลล์ เขียนบทโดย เจมส์ กันน์ และจัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเชอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เฟรดดี พรินซ์ จูเนียร์, ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์, ลินดา คาร์เดลลินี, แมตทิว ลิลลาร์ด, เซท กรีน, ทิม เบลค เนลสัน, ปีเตอร์ บอยล์ และ อลิเซีย ซิลเวอร์สโตน โดย เนล แฟนนิ่ง จะรับบทเป็นเสียงของ สกูบี้-ดู
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2004 โดยทั่วไปได้รับคำวิจารณ์เชิงลบจากนักวิจารณ์และทำรายได้ 181.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งน้อยกว่าภาคก่อนมาก ผลต้อนรับที่ไม่ดีส่งผลให้ภาพยนตร์เรื่องที่สามซึ่งเขียนบทและกำกับโดย 	เจมส์ กันน์ ก็ถูกยกเลิกไป
เฟลมเซลล์
เฟลมเซลล์ (Flame cell) เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ขับถ่าย ซึ่งมีช่องเปิดออกสู่สิ่งแวดล้อม พบในหนอนตัวแบน (ยกเว้น turbellarian อันดับ Acoela), โรติเฟอร์ และเนเมอร์เทีย เป็นอวัยวะขับถ่ายที่เรียบง่ายที่สุดในสัตว์ การทำงานเหมือนไตของมนุษย์ กลุ่มของเฟลมเซลล์เรียกโพรโทเนฟริเดีย เฟลมเซลล์เชื่อมต่อเป็นโครงข่ายทั่วร่างกาย ของเสียจะถูกส่งมาสะสมภายในเฟลมเซลล์ ส่วนที่เป็นอาหารถูกดูดกลับ จากนั้นปล่อยของเสียออกโดยการแพร่
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง เป็นระบบขนส่งทางรางในเขตเมืองในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท (สถานีหมอชิต–สถานีอ่อนนุช) และรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม (สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ–สถานีสะพานตากสิน) โดยในปัจจุบันมีรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการแล้วทั้งสิ้น 9 สาย 160 สถานี ครอบคลุมระยะทางไม่น้อยกว่า 242 กิโลเมตร
ประวัติ
นับตั้งแต่เริ่มเกิดปัญหาการจราจรติดขัดในกรุงเทพมหานคร ช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 และได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นลำดับจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2514 รัฐบาลไทยได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลเยอรมันส่งคณะผู้เชี่ยวชาญมาทำการศึกษา สำรวจ และวางแผนแม่บทสำหรับการจราจรและขนส่งในกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เสนอแนะให้มีระบบรถขนส่งมวลชนแบบเร็ว (Mass Rapid Transit System) เพื่อแก้ไขปัญหาการเดินทางและการจราจรในกรุงเทพมหานคร จึงได้มีการจัดตั้งการทางพิเศษแห่งประเทศไทย และดำเนินการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit System)
ต่อมากระทรวงคมนาคมได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น โดยองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (ไจก้า) ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญมาศึกษาความเหมาะสมทางด้านเศรษฐกิจและวิศวกรรม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินขบวนรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยเน้นการยกระดับทางรถไฟฟ้าจากผิวดิน เพื่อให้สามารถเดินรถไฟได้โดยไม่มีจุดตัด และไม่กีดขวางการไหลของกระแสการจราจรบนท้องถนน จึงเกิดเป็นโครงการระบบการขนส่งทางรถไฟและทางด่วนยกระดับ (Bangkok Elevated Road & Trains System (BERTS)) ของการรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคมและการถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้นำผลการศึกษาของไจก้าไปสู่ภาคปฏิบัติในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ
ในปี พ.ศ. 2533 กระทรวงคมนาคมได้มีการลงนามสัมปทานโครงการรถไฟฟ้าลาวาลินกับ บริษัท เอสเอ็นซี-ลาวาลิน จำกัด ในเดือนพฤษภาคมและลงนามสัมปทานโครงการโฮปเวลล์กับบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในวันที่ 9 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เพื่อดำเนินการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนทางรางในพื้นที่กรุงเทพมหานคร แต่ทั้งสองโครงการประสบความล่าช้าเนื่องมาจากภาวะเศรษฐกิจไม่เติบโตตามที่คาดการณ์ รวมถึงปัญหาการส่งมอบพื้นที่และปัญหาการทุจริต ภายหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2534 รัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน โดยนายนุกูล ประจวบเหมาะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ได้เข้ามาตรวจสอบสัญญาสัมปทานทั้งหมดที่มีเงื่อนไขการผูกขาด จึงได้ประกาศยกเลิกโครงการทั้งสอง และจัดตั้งองค์การรถไฟฟ้ามหานครขึ้นมาดำเนินการ และจัดทำแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนแทนในปี พ.ศ. 2535
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าโครงการโฮปเวลล์จะถูกประกาศยกเลิกแล้ว แต่ยังไม่ได้มีการบอกเลิกสัญญา โครงการจึงยังคงเดินหน้าต่อ แต่ทว่าในเงื่อนไขกลับไม่ระบุรายละเอียดให้ชัดเจนบวกกับปัญหาในการจัดหาแหล่งเงินทุน เงินกู้ หลักทรัพย์ค้ำประกันสัญญา และปัญหาเรื่องแบบก่อสร้าง ต่อมาจึงบอกเลิกสัญญาและมีผลจริงในรัฐบาลชวน หลีกภัย สมัยที่ 2 ซึ่งขณะนั้นนายสุเทพ เทือกสุบรรณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ลงนามบอกเลิกสัญญาสัมปทานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2541
ขณะเดียวกัน ในระหว่างที่ได้ประกาศยกเลิก 2 โครงการดังกล่าวไปแล้ว กรุงเทพมหานคร โดยพลตรีจำลอง ศรีเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในขณะนั้น ได้อนุมัติโครงการระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร และลงนามสัมปทานกับบริษัท ธนายง จำกัด ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535 ให้ดำเนินการระบบขนส่งมวลชนทางรางในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในระยะแรกของการก่อสร้างกลับพบปัญหาในการหาสถานที่ตั้งศูนย์ซ่อมบำรุงโครงการ เนื่องจากเดิมกรุงเทพมหานครได้อนุมัติให้มีการใช้พื้นที่ของสวนลุมพินีในการก่อสร้างศูนย์ซ่อมบำรุง แต่การก่อสร้างถูกคัดค้านเนื่องจากประชาชนไม่เห็นด้วย กรุงเทพมหานครจึงพิจารณาย้ายศูนย์ซ่อมบำรุงไปใช้พื้นที่ราชพัสดุของกรมธนารักษ์ อันเป็นที่ตั้งของสถานีขนส่งหมอชิต จนในที่สุด บริษัท ธนายง ก็สามารถพัฒนาโครงการสำเร็จเป็นโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอส เมื่อปี พ.ศ. 2542 ถือเป็นระบบขนส่งมวลชนสายแรกในประเทศไทย และได้รับชื่อพระราชทานโครงการว่า "รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 สภาได้มีการพิจารณาและประกาศใช้พระราชบัญญัติองค์การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2543 เพื่อดำเนินการเปลี่ยนแปลงและจัดตั้งองค์การรถไฟฟ้ามหานคร เป็นการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย เพื่อดำเนินการระบบขนส่งมวลชนในพื้นที่ความรับผิดชอบตามนโยบายและแผนแม่บทของสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร จนเป็นโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล อันเป็นรถไฟฟ้าใต้ดินสายแรกของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2547
ปัจจุบันรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อยู่ภายใต้แผนแม่บทการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนทางราง M-Map ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ซึ่งแต่เดิมโครงการมีเส้นทางระบบขนส่งมวลชนทั้งหมด 9 เส้นทาง โดยรวมเส้นทางของรถไฟฟ้าบีทีเอสที่กำลังก่อสร้างในขณะนั้น และต่อมาได้มีการขยายออกเป็นทั้งหมด 14 เส้นทาง เปิดให้บริการแล้วกว่า 211.94 กิโลเมตร อยู่ระหว่างการก่อสร้าง 112.20 กิโลเมตรจากโครงข่ายทั้งหมด 553.41 กิโลเมตรในปัจจุบัน และกำลังอยู่ในระหว่างการศึกษา M-Map ระยะที่ 2 เพื่อปรับปรุงแผนแม่บทรถไฟฟ้าให้มีความทันสมัย สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน และพฤติกรรมการเดินทางของผู้โดยสารในอนาคต
พ.ศ. 2537 : แผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร (MTMP)
ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2537 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร และกำหนดให้มีการพัฒนาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2554 แผนแม่บทฉบับนี้มีระบบขนส่งมวลชนที่รอการพัฒนาทั้งหมดสามโครงการคือ รถไฟฟ้าธนายง (สายสีเขียว) ตอน 1 และ ตอน 2 รถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ตอน 1 และโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรถไฟยกระดับในกรุงเทพมหานคร (สายสีแดง) พร้อมส่วนต่อขยายและสายทางใหม่ ระยะทางรวม 135 กิโลเมตร แบ่งการดำเนินการออกเป็นสองระยะ ดังนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 สจร. (สนข. ในปัจจุบัน) ได้มีการนำแผนแม่บทฉบับนี้ไปปรับปรุงเพิ่มเติมจนเป็นโครงการศึกษาและออกแบบเพื่อนำแผนแม่บทไปสู่การปฏิบัติ (CTMP) พร้อมกับขยายเส้นทางเพิ่มเติมออกไปอีกเป็น 178.9 กิโลเมตร และในปีเดียวกันได้มีการพิจารณาเพิ่มเติมโครงการระบบขนส่งมวลชนขนาดรองทั้งรถไฟฟ้าโมโนเรล และรถไฟฟ้าขนาดเบา เพื่อเสริมให้กรุงเทพมหานครเป็นมหานครแห่งการขนส่งทางราง ด้วยโครงการระบบขนส่งมวลชนทั้งหมด 11 โครงการ ระยะรวม 206 กิโลเมตร ดังต่อไปนี้
พ.ศ. 2543 : แผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง (URMAP)
หลังเหตุการณ์ วิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ซึ่งเกิดขึ้นจากการลอยตัวค่าเงินบาทในประเทศไทยจนส่งผลกระทบต่อประเทศรอบข้าง รัฐบาลไทยในสมัยชวลิต ยงใจยุทธ ได้มีแผนการฟื้นฟูเศรษฐกิจในประเทศไทย รวมถึงได้บอกเลิกสัญญาสัมปทานกับบริษัท​ โฮปเวลล์ หลังการดำเนินการไม่เป็นไปตามแผนและหยุดการดำเนินการมาเป็นระยะเวลานาน ในปี พ.ศ. 2541 คณะรัฐมนตรีจึงมีมติให้ สนข. รวมถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดทำแผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางฉบับใหม่เพื่อใช้ทดแทนฉบับเดิม เนื่องมาจากการพัฒนาไม่เป็นไปตามแผน และประเทศอยู่ในระหว่างการฟื้นฟูสภาวะเศรษฐกิจ โดยมีสมมติฐานว่าสภาวะเศรษฐกิจในประเทศไทยจะกลับสู่สภาวะปกติและเริ่มฟื้นตัวทางบวกในปี พ.ศ. 2545 จึงมีแนวคิดในการศึกษาโครงการโดยเน้นการกระจายความเจริญของเมืองจากศูนย์กลางไปยังบริเวณรอบๆ ให้การพัฒนาเมืองกระจายตัวมากขึ้นตามถนนสายหลัก
แผนแม่บทฉบับนี้ได้มีการดัดแปลงเส้นทางหลายโครงการตามแผนแม่บทฉบับเดิม เน้นการกระจายตัวไปยังพื้นที่หลายส่วน ดังต่อไปนี้
พ.ศ. 2547 : โครงการแปลงแผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่องไปสู่การปฏิบัติ (BMT)
แผนแม่บทฉบับนี้เป็นการแปลงแผนแม่บท URMAP ให้ไปสู่การปฏิบัติจริงบนพื้นฐานของนโยบายภาครัฐฯ ที่กำหนดให้โครงการในระยะที่ 1 ต้องแล้วเสร็จภายใน 6 ปี (พ.ศ. 2547 – พ.ศ. 2552) ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สภาวะเศรษฐกิจฟื้นฟูจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำดีขึ้น แผนแม่บทฉบับนี้กำหนดให้มีโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนในพื้นที่ที่คาดการณ์ว่าจะมีการใช้ที่ดินอย่างต่อเนื่องและเพิ่มมากขึ้นในอนาคต โดยกำหนดให้มีสถานีรถไฟฟ้า 1 สถานีในระยะ 2 กิโลเมตรสำหรับพื้นที่ชั้นใน และในระยะ 1-1.5 กิโลเมตรสำหรับพื้นที่ชั้นนอก เพื่อให้โครงการรถไฟฟ้าเป็นโครงการชี้นำเพื่อให้เกิดการพัฒนาเมืองต่อไป
โครงข่ายที่ถูกนำเสนอในแผนแม่บทฉบับนี้มีทั้งหมด 7 สายทาง ระยะทางรวม 291.2 กิโลเมตร เป็นส่วนที่ก่อสร้างขึ้นใหม่ 247.5 กิโลเมตร และส่วนเดิม 43.7 กิโลเมตร แบ่งลักษณะและสายทางเป็นสามกลุ่มดังนี้
พ.ศ. 2549 : โครงข่ายรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน 10 สายทาง
ในปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลได้มีการปรับปรุงแผนแม่บทโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนอีกครั้ง โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อขยายแนวเส้นทางจากแผนแม่บทระยะที่ 1 ให้มีความครอบคลุมในพื้นที่กรุงเทพมหานครมากยิ่งขึ้น โดยมีการกำหนดให้เพิ่มเส้นทางใหม่จำนวน 3 สายทาง ดังนี้
พ.ศ. 2551 : โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระยะที่หนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2551 รัฐบาลได้มีการปรับปรุงแผนแม่บทโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนอีกครั้ง โดยเน้นการขยายตัวของเมือง เพิ่มเส้นทางระบบขนส่งมวลชนในพื้นที่ชานเมืองโดยดูจากอัตราการเติบโตของเมืองที่มีแนวโน้มที่จะสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในอนาคต โดยการปรับปรุงก่อให้เกิดเป็นแนวเส้นทางระบบขนส่งมวลชนทั้งหมด 9 สายทาง ระยะทาง 311 กิโลเมตร มีแนวเส้นทางที่ถูกปรับปรุงดังนี้
พ.ศ. 2553 : การปรับปรุงโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระยะที่หนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2552 รัฐบาลได้มีมติให้มีการศึกษาโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนใหม่อีกครั้ง โดยคำนึงถึงการขยายตัวของเมือง การกระจายความเจริญสู่พื้นที่ชานเมืองโดยอาศัยการชี้นำจากโครงการรถไฟฟ้า โดยแผนแม่บทฉบับนี้ได้มีการศึกษาเส้นทางรถไฟฟ้าไว้ทั้งหมด 12 สายทาง ระยะทางรวม 509 กิโลเมตร เป็นโครงข่ายสายหลัก 8 เส้นทาง โครงข่ายสายรอง 4 เส้นทาง ดังต่อไปนี้
แผนแม่บทฉบับนี้เป็นแผนแม่บทที่มีการนำมาใช้พัฒนาโครงการจริงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา ปัจจุบันการพัฒนาเสร็จสิ้นไปได้กว่า 70% ของแผนแม่บท แต่อย่างไรก็ตามด้วยระยะเวลาที่ผ่านไปและความไม่เหมาะสมของเส้นทาง จึงได้มีการปรับปรุงแผนแม่บทฉบับนี้อีกครั้ง โดยการปรับปรุงครั้งนี้ได้มีการยกเลิก ปรับปรุง รวมถึงพักการดำเนินการห้าสายทาง ได้แก่ สายสีแดงเข้ม ช่วงตลิ่งชัน-มักกะสัน ให้พักการดำเนินการไม่มีกำหนด แต่ให้ดำเนินการช่วงตลิ่งชัน-ศิริราชแทน แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ ให้ยกระดับเป็นรถไฟความเร็วสูง แต่ยังคงเส้นทางช่วงดอนเมือง-พญาไท ตามเดิม สายสีส้มให้ลดระยะสถานีปลายทางเหลือเพียงสถานีบางขุนนนท์ เนื่องจากแนวเส้นทางทับซ้อน สายสีเทาและสายสีฟ้าให้ยกเลิกโครงการเนื่องจากไม่อยู่ในแผนเร่งรัด 4 ปี ทำให้โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่องมีโครงข่ายสายทางทั้งหมด 10 สายมาจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2567 - โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระยะที่สอง (M-MAP 2)
เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของเมืองออกสู่เขตปริมณฑลมากขึ้น ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้กระทรวงคมนาคมและสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและแผนการจราจรดำเนินการศึกษาเส้นทางรถไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอีก 10 สายทาง เพื่อบรรจุลงใน "แผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง ระยะที่สอง" หรือ M-Map Phase 2 โดยให้ดำเนินการศึกษาร่วมกับองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น หรือไจก้า เพื่อวางแผนสนับสนุนงบประมาณในการลงทุนหากมีความจำเป็นที่จะต้องกู้เงินจากต่างประเทศเพื่อดำเนินโครงการ
โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนในระยะที่สอง จะเน้นการพัฒนาเส้นทางสายรองเพื่อรองรับการขยายตัวของเมืองและป้อนผู้โดยสารสู่เส้นทางสายหลักของกรุงเทพมหานครทั้ง 7 เส้นทาง ได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท, สายสีลม, รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล, สายฉลองรัชธรรม, รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน, สายสีแดงเข้ม และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน โดยเบื้องต้นสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและแผนการจราจรได้พิจารณานำเส้นทางที่ยังไม่ได้ดำเนินการ และ/หรือยังอยู่ในระหว่างการศึกษา และ/หรือเป็นแผนงานนอกแผนแม่บท และ/หรือถูกยกเลิกจากแผนแม่บทฉบับเดิม จำนวน 4 สายทางมาบรรจุเป็นเส้นทางนำร่อง รวมถึงการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยยังได้เตรียมที่จะเสนอรถไฟฟ้าอีก 8 สายทางเพื่อบรรจุลงในแผนแม่บท ทำให้มีเส้นทางรวมเป็น 11 สายทางในแผนระยะต้น ต่อมาสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและแผนการจราจรได้เปิดเผยรายละเอียดร่างแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนระยะที่สองที่ผ่านความเห็นชอบร่วมกับไจก้า โดยกำหนดให้มีเส้นทางรถไฟฟ้าสายใหม่จำนวน 5 เส้นทาง 131 กิโลเมตร ทั้งต่อขยายจากเส้นทางเดิมและร่างเป็นเส้นทางสายใหม่ อย่างไรก็ตามด้วยสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป กรมการขนส่งทางราง (สถานะปัจจุบันของ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและแผนการจราจร) ได้พิจารณาแผนแม่บทโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระยะที่สองใหม่ทั้งหมด และได้นำเสนอเส้นทางระบบขนส่งมวลชนสายใหม่อันเป็นแผนงานระยะยาว (Project Long List) จำนวน 29 สาย เพื่อเตรียมพิจารณานำเสนอคณะรัฐมนตรีอนุมัติใช้เป็นแผนแม่บทฉบับจริงต่อไป
ต่อมาในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 กรมการขนส่งทางราง ได้ประกาศร่างแผนแม่บทการขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง ระยะที่สอง อย่างเป็นทางการ โดยแผนแม่บทฉบับนี้จะเป็นฉบับที่จะนำเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อเริ่มอนุมัติใช้งานอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2567 และเร่งรัดการเริ่มพัฒนาทุกโครงการภายใน 20 ปี หรือภายใน พ.ศ. 2585 ประกอบด้วยสามหมวดหลัก ได้แก่
ส่วนต่อขยายเส้นทางเดิม ประกอบด้วยเส้นทางที่ยังดำเนินการไม่แล้วเสร็จจากแผนแม่บทฉบับเดิม ร่วมกับเส้นทางเสนอใหม่ ได้แก่
มกราคม พ.ศ. 2558
'''มกราคม พ.ศ. 2558''' เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2558 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
สมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งฮาวาย
ต้นพระชนม์ชีพ
บิดาของสมเด็จพระราชินีเอ็มมา เป็นโอรสในคาฮูมานูกับคูคาเอเลอิ พระราชตระกูลทางบิดาจึงเป็นเชื้อสายของพระราชวงศ์ชั้นสูง พระองค์ทรงมีความเกี่ยวดองกับสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิพระอัครมเหสีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวาย
ทางมารดาของพระองค์ก็เป็นหลานสาวของจอห์น ยัง ที่ปรึกษาทางการทหารของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 กับเจ้าหญิงคาโออานาเอฮาคูอาโทโอ
อภิเษกสมรสและครองราชย์
สมเด็จพระราชินีเอ็มมา ทรงหมั้นกับพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 แห่งฮาวายพระมหากษัตริย์ฮาวาย ระหว่างพิธีหมั้นชาวฮาวายกล่าวว่าพระองค์ไม่เหมาะที่จะเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฮาวาย และเชื้อสายของพระองค์ไม่เหมาะที่จะเป็นคู่อภิเษกสมรสของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 ทำให้พระองค์เสียใจอย่างมากและกษัตริย์ก็ทรงพิโรธอย่างยิ่ง เชินีเอ็มมา ก็ประสูติพระโอรส ทรงพระนามว่า เจ้าชายอัลเบิร์ต คาเมฮาเมฮา
ในรัชสมัยของพระองค์และพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 ราชอาณาจักรฮาวายก็มีการพัฒนามากขึ้น พระองค์ทรงใส่ใจด้านการสาธารณสุขมาก พระองค์ทรงจัดตั้งโรงพยาบาลภายใต้การสนับสนุนของพระสวามี ในปี 1859 พระองค์ได้ทรงจัดตั้งโรงพยาบาลสมเด็จพระราชินีขึ้น เพื่อรักษาผู้ป่วยชาวฮาวาย โดยพระองค์ได้เสด็จออกเยี่ยมผู้ป่วยทุกวันในขณะที่เสด็จประทับอยู่ที่โฮโนลูลู ปัจจุบันโรงพยาบาลนี้ถูกเรียกว่าศูนย์การแพทย์สมเด็จพระราชินี
เมื่อตอนที่เจ้าชายอัลเบิร์ตเสด็จพระราชสมภพ แมรี่ อัลเลนภรรยาของหัวหน้าผู้พิพากษาของศาลฎีกาอลิชา อัลเลน ก็คลอดบุตรชายชื่อ เฟรเดอริก ออกมาในวันเดียวกัน ทำให้ทั้งสองเป็นเพื่อนเล่นกันในเวลาต่อมา ในปี 1862 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรก็ทรงรับเจ้าชายอัลเบิร์ตเป็นพระราชโอรสบุญธรรม และได้ส่งถ้วยเลินมาเป็นของรับขวัญ ก่อนที่ถ้วยจะมาถึงเจ้าชายล้มป่วยลงในเดือนสิงหาคมและสภาพแย่ลง เจ้าชายสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 1862 และพระราชสวามีของพระองค์สวรรคตในปีต่อมา
สวรรคต
พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 ที่สุสานพระราชวงศ์ฮาวาย
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
พ.ศ. 2567 - โครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระยะที่สอง (M-MAP 2)
เส้นทางนำเสนอใหม่ ประกอบด้วยเส้นทางที่มีการนำเสนอเพื่อดำเนินการใหม่ จำนวน 5 เส้นทาง ได้แก่
เป็นกลุ่มเส้นทางนำเสนอใหม่ที่ยังไม่ได้มีแผนการดำเนินการชัดเจน ส่วนใหญ่เป็นเส้นทางที่เน้นการป้อนผู้โดยสารเข้าสู่ระบบ อาจเสนอให้ดำเนินการในรูปแบบรถโดยสารประจำทาง รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ แทรมล้อยาง แทรมล้อเหล็ก หรืออาจพิจารณาเปลี่ยนเป็นส่วนต่อขยายของเส้นทางที่ถูกเชื่อมได้ ประกอบด้วย
ระบบปฏิบัติการเดินรถ
ระบบรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลทุกสาย ใช้ระบบการเดินรถแบบอัตโนมัติซึ่งถูกควบคุมจากศูนย์ควบคุมกลางที่ตั้งอยู่บริเวณเดียวกับศูนย์ซ่อมบำรุงของแต่ละโครงการ ระบบการเดินรถของแต่ละสายจะถูกดำเนินการแยกจากกันโดยไม่มีการรบกวนกันระหว่างสาย ยกเว้น รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท กับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม และ รถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา กับรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี ที่ใช้ระบบควบคุมจากศูนย์ควบคุมกลางแห่งเดียวกัน เนื่องจากรถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้าชานเมืองทั้งสองสายใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงร่วมกัน และมีการติดตั้งรางหลีกในบางช่วงของเส้นทาง ทำให้สามารถป้อนหรือถอนขบวนรถระหว่างสายออกจากระบบได้
ระบบปฏิบัติการเดินรถในปัจจุบันถูกแยกออกเป็นสามประเภทหลักตามจุดประสงค์ในการใช้งาน โดยระบบที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันคือ ระบบควบคุมรถไฟมาตรฐานยุโรป (European Train Control System หรือ ETCS) ซึ่งเป็นระบบมาตรฐานกลางที่ใช้กันภายในสหภาพยุโรป และในหลาย ๆ ประเทศ ด้วยความสามารถในการรองรับระบบรถไฟจากทุกผู้ผลิตในโลก และระบบควบคุมคุณภาพมาตรฐานเดียวกันทั่วโลก ทำให้ระบบมีประสิทธิภาพและพร้อมรองรับการขยายโครงข่ายได้อย่างสมบูรณ์
ปัจจุบันระบบรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ได้มีการเลือกใช้ระบบปฏิบัติการเดินรถไฟฟ้าดังต่อไปนี้
อุปาทานหมู่
คำ "อุปาทานหมู่" นั้นอาจเขียนผิดเป็น "อุปทานหมู่" ซึ่งคำ "อุปทาน" นั้นเป็นศัพท์ทางเศรษฐศาสตร์ ตรงกับภาษาอังกฤษว่า "supply" คู่กับ "demand" หรือ "อุปสงค์"
ลักษณะ
ปรากฏการณ์อุปาทานหมู่นั้นเกิดขึ้นเมื่อบุคคลหนึ่งเกิดป่วยหรือมีอาการของโรคฮิสเตอเรียอันเป็นผลมาจากภาวะเครียด และเมื่อผู้ป่วยคนนั้นเริ่มแสดงอาการ คนอื่น ๆ รอบข้างก็เริ่มแสดงอาการด้วยเพราะเชื่อว่าตัวเองก็ประสบภาวะอย่างเดียวกัน อาการที่แสดงเช่นว่ามักได้แก่ อาการคลื่นไส้ (nausea), อาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง (muscle weakness) การชัก (fit) หรืออาการปวดศีรษะ (headache)
อุปาทานหมู่มีลักษณะเด่นตรงที่ไม่อาจหาสาเหตุแน่ชัดได้ อาการที่เกิดก็มักมีความคลุมเครือ แต่มักเชื่อกันว่ามีสาเหตุมาจากอำนาจเหนือธรรมชาติหรือเป็นทางทางศาสนา โดยว่ากันทางประชากรศาสตร์ อุปาทานหมู่เกิดมากในเพศเมีย และในหมู่ผู้ที่รับบริการทางการแพทย์บ่อย ๆ คือพวกที่รับประทานยาหรือใช้ยามาก ๆ เป็นต้น
ข้อวิจารณ์
เจอโรม คลาร์ก (Jerome Clark) นักวิจัยเรื่องเหลือเชื่อและจานผี ชาวอเมริกัน กล่าวว่า อุปาทานหมู่เป็นคำอธิบายอันไร้มูลฐานเมื่อเจ้าหน้าที่หรือผู้เชี่ยวชาญไม่อาจหาคำอธิบายกรณียุ่งเหยิงหรือน่าตระหนกใจได้
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์
นี่คือ พระราชพงศาวลี ของ ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ ที่ปกครองอียิปต์โบราณตั้งแต่ศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสตกาลถึงศตวรรษที่ 25 ก่อนคริสตกาล
ญุก แถม
ญุก แถมหรือญ็อก แทม (ภาษาเขมร: ញ៉ុក ថែម) เกิดเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2446 ที่จังหวัดพระตะบอง บิดาชื่อญุก ญม มารดาชื่อ เหียก อาชีพดั้งเดิมเป็นช่างทองและชาวนา แถมบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 15 ปี เรียนภาษาบาลีและภาษาเขมรในกัมพูชา จากนั้นจึงมาเรียนภาษาบาลีในประเทศไทย จนได้เปรียญธรรม 5 ประโยคและนักธรรมโท สามเณรแถมบวชเป็นพระภิกษุในประเทศไทย และได้เป็นครูสอนบาลีที่วัดเกตุ จน พ.ศ. 2473 จึงเดินทางกลับกัมพูชา และลาสิกขาเมื่อ พ.ศ. 2479
หลังจากลาสิกขา ท่านได้เข้ารับราชการ และได้เป็นอาจารย์สอนภาษาบาลีในมหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. 2488 ไปเป็นทูตกัมพูชาที่ไซ่ง่อน และเข้าร่วมในการเรียกร้องดินแดนเสียมราบและพระตะบองคืนจากไทย ท่านเดินทางกลับพนมเปญใน พ.ศ. 2489 และทำงานเป็นอาจารย์จนเกษียณอายุราชการ ผลงานด้านงานเขียนของท่านที่มีชื่อเสียงคือ ปีศาจเสน่หา กุหลาบไพลิน เสียชีวิตเมื่อประมาณ พ.ศ. 2517
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค (University of Freiburg) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยอัลแบร์ท ลูทวิช แห่งไฟรบวร์ค (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในนครไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
ญุก แถม
ผลงาน
ในขณะที่อยู่ในประเทศไทย ญุก แถม ได้เขียนหนังสือเป็นภาษาบาลีไทย .เช่น นโมกถา, นานาชาดก, Vannea, Thom Niteas Part 1, เทวตาภาษิต และพุทธภาษิต.
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค
ค.ศ. 1457 ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คก่อตั้งมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่สองในดินแดนออสเตรีย-ฮาพส์บวร์ค แห่งแรกคือ มหาวิทยาลัยเวียนนา มหาวิทยาลัยไฟรบวร์คมีประเพณียาวนานทางด้านการเรียนการสอนมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ทั้งยังเป็นแหล่งศึกษาของบุคคลสำคัญทางด้านวัฒนธรรมตะวันตกหลายคน เป็นต้นว่า มาร์ทิน ไฮเดกเกอร์ (Martin Heidegger), ฮันนาห์ อาเร็นดท์ (Hannah Arendt), รูดอล์ฟ คาร์แนป (Rudolf Carnap), เดวิด โดบ (David Daube), โจฮัน เอก (Johann Eck), ฮันส์-เกออร์ก กาดาเมอร์ (Hans-Georg Gadamer), ฟรีดริช ฮาเยก (Friedrich Hayek), เอ็ดมุนด์ ฮุสเซิร์ล (Edmund Husserl), ฟรีดริช ไมเนกเคอ (Friedrich Meinecke) และ มักซ์ เวเบอร์ (Max Weber) อนึ่ง ยังมีบุคลากรได้รับรางวัลโนเบลสิบเก้าคน และมีนักวิชาการสิบห้าคนได้รับรางวัลกอทท์ฟรีดวิลเฮล์มไลบ์นิซ (Gottfried Wilhelm Leibniz Prize) อันเป็นรางวัลสูงสุดของประเทศ ขณะปฏิบัติงานอยู่ ณ มหาวิทยาลัยนี้ด้วย
ญุก แถม
ผลงาน
In addition, he was the author of many works incorporating:
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค
ปัจจุบัน ไฟรบวร์คเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่เป็นอันดับที่ห้าในประเทศเยอรมนี และเป็นสถานศึกษาและวิจัยชั้นสูงของยุโรป ประกอบด้วยคณะทั้งสิ้นสิบเอ็ดคณะ และมีนักศึกษาทั้งจากทั่วประเทศและจากประเทศอื่นอีกกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบประเทศ นักศึกษาต่างชาตินั้นนับได้ราวร้อยละสิบหกของนักศึกษาทั้งหมด วงวิชาการ การเมือง และสื่อมวลชนขนานนามไฟรบวร์คว่าเป็นมหาวิทยาลัยผู้ดีแห่งเยอรมนี ด้วยกิตติคุณอันมากยิ่งและยาวนานเช่นนี้ มหาวิทยาลัยจึงมีความมุ่งหมายไปทั้งในทางอดีตและอนาคต คือ ธำรงรักษามรดกทางวิชาการด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม กับทั้งพัฒนากระบวนการและสร้างสรรค์โอกาสใหม่ ๆ ให้รับกับโลกที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
'''กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558''' เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2558 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
วัดธรรมสถิติ์วราราม
วัดธรรมสถิติ์วราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดธรรมสถิติ์วราราม ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุ ได้ความว่า พ.ศ. 2300 มีเจ้าอาวาสแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเรียกว่า วัดคู้ธรรมศาลา ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดคู้โพงพาง เมื่อ พ.ศ. 2454 เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล พ.ศ. 2465 ยุบตำบลโพงพาง รวมกับตำบลบางขันแตกเป็นตำบลเดียวกัน จึงเปลี่ยนชื่อวัดอีกว่า วัดคู้บางขันแตก เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล ต่อมาพระเทพเวที (สนิท เขมจารี) เห็นวัดนี้ชื่อพ้องกับวัดบางขันแตก จึงแนะนำให้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่าเป็น วัดคู้ธรรมสถิตติ์ ตามนามของพระครูธรรมวิถีสถิตติ์ (โต สิทธิชัย) อดีตเจ้าอาวาส ผู้สร้างความเจริญให้แก่วัด ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดธรรมสถิตติ์วราราม" จนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถเก่า ลวดลายหน้าบันสวยงาม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระปรานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนปางมารวิชัย ของโบราณ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สูง 6 ศอก 11 นิ้ว และพระสังกัจจายมีงานปิดทองกลางเดือน 3 ของทุกปี วัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ รวบรวมเรือชนิดต่างๆไว้มากมาย โดยพระมหานรินทร์ เดชธฺมโมเจ้าอาวาส เป็นผู้เก็บรวบรวมไว้ มีเรือขุดด้วยไม้ตะเคียน เรือกง เรือมาด เรือสำปั้น และเรือชนิดต่างๆมากมายกว่า 30 ลำ
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุตั้งอยู่ในย่านเมืองสุพรรณุบรีเก่า ได้รับการสถาปนาขึ้นแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุให้ทราบ จนเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้พบลานทองจารึกภาษามคธด้วยอักษรขอม (จารึกหลักที่ 47) จากองค์พระปรางค์ พรรณาถึงปฏิสังขรณ์พระปรางค์ซึ่งชำรุดให้คืนดีและจากจารึกพวัดส่องคบ จังหวัดชัยนาท (จารึกหลักที่ 58) พรรณาถึงเจ้าเมืองขุนเพชรสารว่า ได้เคยทำบุญอุทิศบ้านเรือนถวายวัดพระศรีรัตนมหาธาตุเมืองสุพรรณบุรี จารึกหลักนี้บอกศักราชเป็น 770 เทียบตรงกับ พ.ศ. 1951 ย่อมเป็นหลักฐานได้ว่า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุได้รับการสถาปนาก่อนปีดังกล่าว
โบราณสถาน
พระปรางค์ประธาน สันนิษฐานว่าเป็นปรางค์สมัยอยุธยาตอนต้น จากจารึกหลักที่ 47 อาจสันนิษฐานว่า พระจักรพรรดิ กษัตริย์พระองค์หนึ่งแห่งโยชฌา (อโยธยาหรือกรุงศรีอยุธยา) ทรงสร้างไว้ แล้วพระราชาธิราช ซึ่งเป็นโอรสทรงสร้างซ่อมให้สูงกว่าเดิม สันนิษฐานว่าพระเจ้าจักรพรรดิ ในจารึกหลักที่ 47 คือพระราชบิดาของสมเด็จพระนครอินทราธิราช ขณะที่วินัย พงศ์ศรีเพียร เชื่อว่าปรางค์องค์นี้มีมาก่อนสร้างกรุงศรีอยุธยา และเห็นว่ากษัตริย์สองพระองค์นี้คือพระเจ้าอยู่หัวทองเดิม (พระสัสสุระของพระเจ้าอู่ทองรามาธิบดีที่ 1) กับขุนหลวงพะงั่ว ส่วนหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ  ดิศกุล เห็นว่าปรางค์ประธานนี้มีรูปแบบหลายประการที่สอดคล้องกับแบบแผนของปรางค์ประธานวัดราชบูรณะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1967 จึงเชื่อว่าปรางค์ประธานวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี คงสร้างขึ้นราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษเดียวกัน
พระปรางค์ก่อด้วยอิฐสอดินทั้งองค์ ผิวนอกตั้งแต่ฐานล่างขึ้นไปจนถึงชั้นรับนภศูลฉาบปูนเกลี้ยง เหนือฐานเชิงบาตรก่อเป็นครรภคฤหะทรงสี่เหลี่ยม ภายในห้องสี่เหลี่ยมเปิดเป็นคูหาทางเข้าด้านหน้าพระปรางค์ ภายนอกครรภคฤหะอีก 3 ทิศทำเป็นคูหาก่อพื้นในช่องตัน เหนือซุ้มคูหาเป็นชั้นครุฑอัษฏางค์ สำหรับอายุการสร้างพระปรางค์องค์นี้
เจดีย์สมัยอู่ทอง 2 องค์ ด้านหน้าพระปรางค์ อยู่ในสภาพทรุดโทรม ลักษณะเช่นเดียวกันกับเจดีย์สมัยอู่ทองวัดพระรูป เป็นเจดีย์ไม่มีบัลลังก์แต่ทำเป็นลูกแก้วกลีบมะเฟืองขึ้นไป ทรงระฆังเป็นเส้นตั้ง พระพุทธรูปหินทราย มีจำนวนมากกว่า 100 องค์ อยู่ในสภาพชำรุดไม่เป็นรูปทับถมจมดินอยู่ในซอกวิหารหน้าองค์พระปรางค์ราวกับเป็น สุสานพระหินทราย วิหารเก่าและวิหารแกลบ อยู่ด้านหลังองค์พระปรางค์ มีวิหารเก่าอยู่ 2 หลัง พระประธานหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันตกตามคติของมอญ ด้านหลังพระประธานมีวิหารแกลบอยู่ 4 หลัง เป็นวิหารที่บูรณะขึ้นใหม่ในราว พ.ศ. 2469 ภายในวิหารแกลบบางหลังประดิษฐานพระพุทธรูปสกุลช่างอู่ทอง
พระเครื่อง
วัดเป็นต้นกำเนิดของพระพิมพ์ผงสุพรรณบุรีที่โด่งดังมากในวงการพระเครื่องและเป็นหนึ่งในเบญจภาคี
พระแม่มาเหศวรี
พระแม่มเหศวรี(माहेश्वरी) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา โดยถือว่าเป็นพลังของพระศิวะและพระปารวตี และยังปรากฏเทวรูปที่เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร บนบุษบกขนาบข้างร่วมกับพระวิษณุและพระลักษมีในหอพระนารายณ์ ทั้งยังปารกฎในจิตรกรรมฝาผนังวัดบวรสถานสุทธาวาสและสมุดข่อยตำราเทพเจ้าในช่วงต้นของกรุงรัตนโกสินทร์.
ตำนาน
พระแม่มเหศวรี เป็นเทวีในรูปศักติของพระศิวะ ในคราวหนึ่ง มีศึกสงครามของเหล่าเทพกับอสูรศุมภะ (शुम्भ) และนิศุมภะ (निशुम्भ) นิสุมภะได้ถูกพระแม่เกาศิกีหรืออัมพิกาฆ่าตายไป แต่อสูรศุมภะได้ขอพรต่อพระพรหมว่า ให้ตนตายเพราะฝีมือของสตรีที่เกิดจากบุรุษเท่านั้น พระแม่เกาศิกีหรืออัมพิกาจึงให้เหล่าเทพปลุกพลังสตรีเพศในตัวทุกคนออกมา ได้เหล่าพระแม่มาตฤกาเพื่อรบกับอสูรศุมภะ
กรดนิวคลีอิก
กรดนิวคลีอิก (nucleic acid) เป็นพอลิเมอร์ของนิวคลีโอไทด์ ที่ต่อกันด้วยพันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์ ( phosphodiester bond ) โดยที่หมู่ของฟอสเฟตที่เป็นส่วนประกอบของพันธะจะเชื่อมโยงระหว่างหมู่ ไฮดรอกซิลที่ตำแหน่ง 5 ของนิวคลีโอไทด์โมเลกุลหนึ่งกับหมู่ไฮดรอกซิลที่ตำแหน่ง 3 ในโมเลกุลถัดไป จึงทำให้นิวคลีโอไทด์มีโครงสร้างของสันหลัง ( backbone ) เป็นฟอสเฟตกับน้ำตาลและมีแขนงข้างเป็นเบส อาจจำแนกได้เป็น DNAและ RNA
DNA
DNA (deoxyribonucleic acid) พบในนิวเคลียสของเซลล์และไวรัสบางชนิด เป็นสารพันธุกรรม ในธรรมชาติส่วนใหญ่มักอยู่ในรูปเกลียวคู่ (Double stranded DNA) DNA ที่อยู่ในเซลล์มีจำนวนมากมักมีโครโมโซมเรียงตัวกันเป็นคู่หรือดิพลอยด์ มักพบบริเวณภายในนิวเคลียสของเซลล์
ขนาดและรูปร่าง
รูปร่างของ DNA ในสิ่งมีชีวิตแต่ละประเภทแตกต่างกัน เช่น เซลล์โพรคาริโอต ไวรัส แบคทีเรีย รวมทั้งคลอโรพลาสต์และไมโทคอนเดรีย ที่มี DNA เป็นวงแหวนเกลียวคู่ ส่วนในยูคาริโอต มี 2 ชนิด คือ ชนิดที่อยู่ในนิวเคลียส เรียก nuclear DNA อยู่ในรูปเกลียวคู่ปลายเปิด และชนิดที่อยู่ในไมโทคอนเดรียเรียก Mitochondrial DNA มีลักษณะเป็นวงแหวนเกลียวคู่ และขดตัวเป็นเกลียวคู่ยิ่งยวด ในพืชพบ DNA ทั้งในนิวเคลียสและคลอโรพลาสต์
ลักษณะที่สำคัญของ DNA
Watsan และ Crick พบว่าโครงสร้างตามธรรมชาติของ DNA ในเซลล์ทุกชนิดเป็นเกลียวคู่ซึ่งมีโครงสร้างที่เสถียรที่สุด โดยมีเบสอยู่ด้านในระหว่างสายของ DNA ทั้ง 2 ในลักษณะที่ตั้งฉากกับแกนหลักและวางอยู่ในระนาบเดียวกัน การที่เบสวางอยู่ในสภาพเช่นนี้ทำให้เบสระหว่างอะดีนีนและไทมีนสามารถเกิดพันธะได้ 2 พันธะ และเบสระหว่างกวานีนกับไซโทซีนเกิดได้ 3 พันธะ ซึ่งการเข้าคู่กันนี้ถ้าสลับคู่กันจะทำให้พลังงานที่ยึดเหนี่ยวไม่เหมาะสมกับการเข้าคู่ เพื่อเกิดเกลียวคู่ของ DNA
ฉะนั้นถ้าการเรียงตัวของเบสใน DNA สายหนึ่งเป็น T-C-C-A-A-G ลำดับการเรียงตัวของเบสในอีกสายหนึ่งจึงต้องเป็น A-G-G-T-T-C เราเรียกลักษณะนี้ว่าการจับกันของเบสคู่สม ( base complementary )
สมบัติของ DNA ในสารละลาย
สมบัติเกี่ยวกับกรดและเบส DNA แสดงสมบัติเป็นกรดเนื่องจากหมู่ฟอสเฟตที่อยู่ในพันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์มีค่า pKa ประมาณ 2.1 ฉะนั้นที่ pH ปกติในเซลล์ของร่างกายประมาณ 6.7 หมู่ฟอสเฟตดังกล่าวจะมีประจุรวมทั้งกรดนิวคลีอิกในเซลล์มีประจุลบด้วยทำให้สามารถจับกับแอนไอออนหรือแคตไอออน หรือสายอื่นๆที่มีประจุบวก เช่น ฮีสโทน (histone) โพรทามีน (protamine)
สมบัติเกี่ยวกับการเซดิเมนต์
ในสารละลายที่เป็นกรด ( pH = 3 ) ในแฮลกอฮอล์หรือในตัวทำละลายที่ไม่มีขั้ว ( nonpolar solvent ) DNA สามารถตกตะกอนได้เนื่องจากโมเลกุลมีขนาดใหญ่มากเมื่อไปทำการเซดิเมนต์ โดยใช้แรงเหวี่ยงสูงๆ ในสารละลายที่มีความหนาแน่นต่างกัน (density gradient) สามารถหาความหนาแน่นของ DNA ได้ ความหนาแน่นที่ได้จากวิธีนี้ เรียกว่าความหนาแน่นสำหรับการลอยตัว ( buoyant density ) จากการทดลองพบว่า DNA เส้นเดี่ยวมีความหนาแน่นมากกว่า DNA เส้นคู่ และ DNA ที่มีปริมาณเบสกวานีนกับไซโตซีนสูงมีค่าความหนาแน่นสำหรับการลอยตัวสูงด้วย เนื่องจากเพราะ กวานีนกับไซโทซีนแต่ละคู่ยึดเหนี่ยวกันด้วยพันธะไฮโดรเจนถึงสามพันธะ ขณะที่ไทมีนและอะดีนีนแต่ละคู่ยึดเหนี่ยวกันด้วยพันธะโฮโดรเจนเพียงสองพันธะ
สมบัติเกี่ยวกับการดูดกลืนแสง และอุณหภูมิสำหรับการหลอมของ DNA
ทั้งเบสไพริมีดีนและเพียวรีนที่อยู่ใน DNA และ RNA เป็นสารอะโรมาติก ( aromatic compound ) สามารถดูดกลืนสารรังสีเหนือม่วง โดยมีจุดยอดของการดูดกลืนแสงที่ความยาว คลื่นแสงที่มีความยาวคลื่น 260 และ 195 นาโนเมตร โดยอาศัยสมบัติการดูดกลืนแสงที่ความยาวคลื่น 260 นาโนเมตรนี้สามารถตรวจสอบ และหาปริมาณกรดนิวคลีอิกในสารละลายได้ ทั้งนี้เพราะ DNA 1 กรัม/มิลลิลิตร มีค่าดูดกลืนแสงที่ 260 นาโนเมตร ประมาณ 20
RNA
RNA (ribonucleic acid} พบในนิวเคลียสและไซโตพลาสซึมของสิ่งมีชีวิต มีหน้าที่คือ รับข้อมูลทางพันธุกรรมจาก DNA เพื่อนำไปในสังเคราะห์โปรตีนรวมทั้งเอนไซม์และฮอร์โมนต่างๆภายในเซลล์ เป็นโพลีนิวคลีโทไทด์ที่ประกอบด้วย ไรโบนิวคลีโอไทด์หลายๆ หน่วยมาต่อกันด้วยพันธะ 3',5'- ฟอสโฟไดเอสเทอร์ ขนาดของ RNA สั้นกว่าโมเลกุลของ DNA มาก RNA ที่พบส่วนมากในเซลล์ส่วนใหญ่เป็นชนิดสายเดี่ยว ( singele standed RNA ) เฉพาะในไวรัสบางชนิดเท่านั้นที่อาจพบ RNA สายคู่ สายกรดนิวคลีอิกสามารถพันกันเป็นเกลียวโดยเฉพาะสำหรับดีเอ็นเอ สายทั้งสองเกาะกันอยู่ด้วยคู่เบสที่เฉพาะเจาะจง คือ อะดีนีนกับยูราซีน(Virus) และ กวานีนกับไซโตซิน (U=Virus Bacteria)
ชนิดของ RNA
RNA ที่สำคัญมี 3 ชนิด คือ ใหญ่กว่าไรโบโซมของแบคทีเรียซึ่งมีขนาด 70 s
ป็อปแคปเกมส์
บริษัทป็อปแคป (PopCap Games, Inc.) เป็นบริษัทพัฒนาวิดีโอเกมสัญชาติอเมริกันที่มีฐานในซีแอทเทิล และเป็นบริษัทย่อยของอิเล็กทรอนิก อาตส์ บริษัทนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2000 โดย John Vechey, Brian Fiete และ Jason Kapalka
เดิมก่อตั้งภายใต้ชื่อ "เซ็กซีแอกชันคูล" (Sexy Action Cool) ซึ่งเป็นชื่อของเกมการเล่นไพ่เปลื้องผ้าที่เป็นเกมแรกของบริษัทและเป็นแหล่งรายได้หลักในการพัฒนาเกมอื่น ๆ ต่อมา ป็อปแคปได้พัฒนาเกมสำหรับคอมพิวเตอร์ คอนโซล และโทรศัพท์ โดยเกมยอดนิยมของบริษัทคือเกมบีจูอัลด์ และแพล็นส์ วีเอส. ซอมบีส์ ป็อปแคปถูกขายให้กับอิเล็กทรอนิก อาตส์ใน ค.ศ. 2011 โดยบริษัทได้เปลี่ยนแนวเกมไปยังเกมสำหรับโทรศัพท์และส่วนใหญ่เล่นได้ฟรี
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศเกาหลีใต้ ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเกาหลีใต้ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 40 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 22 คนและหญิง 18 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 13 ชนิดกีฬา
สลิทเธอร์ เลื้อย..ดุ
สลิทเธอร์ เลื้อย..ดุ (Slither) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญแนวตลกร้าย-วิทยาศาสตร์สัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 เขียนบทและกำกับโดย เจมส์ กันน์ เป็นการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา อำนวยการสร้างโดย พอล บรูคส์ และ อีริก นิวแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย นาธาน ฟิลเลียน, เอลิซาเบท แบงส์, ทาเนีย ซอลเนียร์, เกร็กก์ เฮนรี และ ไมเคิล รูกเกอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉากถูกตั้งอยู่ในเมืองเล็กๆ ในรัฐเซาท์แคโรไลนาที่ถูกรุกรานโดยปรสิตต่างดาวที่มุ่งจะทำร้ายมนุษย์
สลิทเธอร์ เลื้อย..ดุ เป็นภาพยนตร์ที่ไม่สามารถทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิศ แต่ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์และกลายเป็นภาพยนตร์เกินวิสัย
ประโยค
ประโยค อาจหมายถึง
ตูร์แน
ตูร์แน (Tournai) หรือ โดร์นิก (Doornik) เป็นเมืองในจังหวัดแอโน แคว้นวอลลูน และเขตเทศบาลหนึ่งของเบลเยียม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ไปประมาณ 85 กิโลเมตร ตัวเมืองมีแม่น้ำสเกลต์พาดผ่านกลางเมือง เมืองตูร์แนยังเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลตูร์แน (Diocese of Tournai) อีกด้วย
ตูร์แนเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์แห่งเบลเยียม คู่กับอาร์ลงและตองเคอเรน อันเป็นเมืองสำคัญส่วนหนึ่งของเคาน์ตีฟลานเดอร์ (Comté de Flandre) ตั้งแต่สมัยยุคกลาง โดยเป็นที่ตั้งของหอระฆังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในเบลเยียม และอาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน ซึ่งทั้งสองแห่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก โดยมหาวิหารนั้นเป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ของยุคกลางที่ผสมผสานกันด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิกอย่างสวยงาม พร้อมทั้งหอคอยขนาดใหญ่จำนวนห้าหออันเป็นเอกลักษณ์สำคัญและเป็นที่มาของชื่อเล่นของตูร์แนว่า "เมืองแห่งหอระฆังทั้งห้า"
ประวัติ
ในอดีตนั้นตูร์แนเคยถูกเรียกว่า "ตอร์นาคุม" (Tornacum) ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆในยุคสมัยโรมันซึ่งเป็นสถานที่พักรถบนถนนโรมันซึ่งเริ่มจากโคโลญน์ไปยังบูลอญ-ซูร์-แมร์ โดยตัดข้ามผ่านแม่น้ำสเกลด์ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในรัชสมัยของแม็กซีเมียน ได้มีการสร้างปราการขึ้นเพื่อป้องกันการรุกราน ต่อมาเมื่อโรมันได้ลดเขตแดนลงช่วงถนนโรมันสายนี้ทำให้ตกมาอยู่ในการปกครองของชาวซาเลียนแฟรงก์ในปีค.ศ. 432 ในรัชสมัยของพระเจ้าชิลเดอริคที่ 1 (พระบรมศพนั้นได้ฝังอยู่ที่ตูร์แนในปัจจุบัน) ตูร์แนได้กลายเป็นศูนย์กลางอำนาจและเมืองหลวงของราชอาณาจักรแฟรงก์ ต่อมาในปีค.ศ. 486 พระเจ้าโคลวิสที่ 1ได้ย้ายเมืองหลวงจากตูร์แนไปยังปารีสแทน หลังจากการก่อตั้งเขตมุขมณฑลตูร์แนขึ้นมา อะเลอเทรุส ชาวตูร์แนโดยกำเนิดได้รับเลือกเป็นบิชอปองค์แรก ซึ่งปกครองดินแดนบริเวณกว้างของเขตลุ่มแม่น้ำเชลดท์ฝั่งตะวันตก ต่อมาในปีค.ศ. 862 พระเจ้าชาลส์ ผู้เป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก และยังได้รับเลือกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงมีพระบัญชาให้ตูร์แนเป็นเมืองศูนย์กลางของเคาน์ตีฟลานเดอร์
ต่อมาในภายหลังจากการแบ่งจักรวรรดิแฟรงค์ตามความตกลงในสนธิสัญญาแวร์เดิงและสนธิสัญญาเมอเซน ทำให้ตูร์แนนั้นตกมาอยู่ในการปกครองของจักรวรรดิฝั่งตะวันตก ซึ่งต่อมาในปีค.ศ. 987 ได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในสมัยรุ่งเรืองของเมืองในกลุ่มประเทศต่ำซึ่งมีอาชีพทอผ้าขนสัตว์ที่ใช้วัตถุดิบขนสัตว์จากอังกฤษ ซึ่งทำให้ได้รับความนิยมโดยพ่อค้าร่ำรวยมาติดต่อค้าขายจำนวนมาก อาสนวิหารแห่งใหม่อันใหญ่โตก็ริเริ่มโครงการขึ้นในสมัยนั้นราวปีค.ศ. 1030 ต่อมาในปีค.ศ. 1187 ชาวเมืองตูร์แนได้รวมตัวกันประกาศอิสรภาพต่อเคานต์ซึ่งปกครองในท้องถิ่นอีกต่อหนึ่ง โดยไปขึ้นตรงกับพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแทน โดยได้เรียกถึงอาณาเขตนี้ว่า "Seigneurie de Tournaisis" ต่อมาในปีค.ศ. 1290 ได้มีการสร้างปราการทำจากหินพาดผ่านแม่น้ำสเกลท์ โดยมีป้อมขนาบสองฝั่งของแม่น้ำเพื่อใช้ป้องกันภัยรุกรานโดยสร้างแทนที่ของเดิมซึ่งทำจากไม้
ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตูร์แนได้รับความนิยมในฐานแหล่งผลิตสำคัญของพรมแขวนผนัง โดยมีจิตรกรเอกหลายคนของยุคสมัยได้มาจากตูร์แน ได้แก่ ฌัค ดาเร, โรแบร์ต แคมแพง และโรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็น ต่อมาในปีค.ศ. 1513 ตูร์แนได้พ่ายให้กับกองทัพของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ จำให้ตูร์แนนั้นกลายเป็นเมืองแห่งเดียวในเบลเยียมซึ่งเคยถูกปกครองโดยกษัตริย์อังกฤษ โดยในปีค.ศ. 1515 ยังมีผู้แทนราษฎรจากตูร์แนในรัฐสภาอังกฤษอีกด้วย ต่อมาตูร์แนได้ถูกยกคืนกลับให้แก่ฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1519 จากข้อตกลงในสนธิสัญญาลอนดอนปีค.ศ.​ 1518
ในปีค.ศ. 1521 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้รวมตูร์แนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ซึ่งก็ได้นำพาให้เกิดกลียุคทางศาสนาและความเสื่อมโทรมทางเศรษฐกิจ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 นั้นได้กลายเป็นแหล่งของนิกายโปรเตสแตนท์ลัทธิคาลวิน แต่ต่อมากลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำได้ถูกยึดครองโดยชาวสเปนภายใต้ดยุกแห่งปาร์มาหลังจากการบุกล้อมเมืองครั้งสำคัญในปีค.ศ. 1581 หลังจากที่เมืองได้ถูกยึดแล้วโดยราบคาบ เหล่าชาวเมืองผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนท์ได้รับอนุญาตให้ขายสมบัติของตนภายในหนึ่งปีและอพยพไปอยู่ที่อื่น ซึ่งนโยบายนี้ในขณะนั้นถือว่าเป็นวิธีปฏิบัติที่ละมุนละม่อมที่สุด ซึ่งในที่อื่นๆผู้นับถือศาสนาอื่นล้วนถูกฆ่าตายโดยสิ้น
ราวหนึ่งร้อยปีต่อมาในปีค.ศ. 1668 ตูร์แนได้กลับมาอยู่ในการปกครองของฝรั่งเศสอีกครั้งภายใต้พระเจ้าหลุยส์ที่ 14จากผลพวงของสนธิสัญญาอาเคิน และหลังจากการสิ้นสุดสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในปีค.ศ. 1713 ภายใต้สนธิสัญญายูเทรกต์ให้เนเธอร์แลนด์ของสเปนรวมถึงตูร์แนได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮับส์บูร์ (ออสเตรีย)
ต่อมาในปีค.ศ. 1815 สืบเนื่องจากสงครามนโปเลียน ตูร์แนได้รวมเข้ากันเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และอีกราวสิบห้าปีต่อมาก็ได้ประกาศอิสรภาพเป็นราชอาณาจักรเบลเยียมในปีค.ศ. 1830
สถานที่น่าสนใจ
ตูร์แนถือเป็นเมืองที่มีมรดกสำคัญทางวัฒนธรรมแห่งหนึ่งในเบลเยียม อาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน]โดดเด่นผสมผสานสถาปัตยกรรมทั้ง[[สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิก และหอระฆังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในเบลเยียม โดยทั้งสองแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก ภายในมหาวิหารนี้ยังพบหีบวัตถุมงคลสมัยศตวรรษที่ 12 ซึ่งเป็นหนึ่งในขุมทรัพย์ที่ประดับประดาอย่างวิจิตรพิศดาร อันแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของตูร์แนในสมัยยุคกลาง สถานที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งคือ "ปงเดทรู" หรือปราการที่พาดผ่านแม่น้ำสเกลต์ จตุรัสกลางเมือง "กร็อง ปลาส" รายล้อมไปด้วยบ้านเมืองที่เก่าแก่สวยงาม รวมทั้งประตูเมืองเก่าต่างๆ และพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่ง
บนถนนบาร์-แซ็ง-บรีสยังเป็นที่ตั้งของบ้านโบราณที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป โดยคาดการณ์ว่าสร้างราวปีค.ศ. 1175-1200 ในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และบนถนนรูเดเฌซูอิทยังพบบ้านโบราณแบบกอทิกที่สร้างราวศตวรรณที่ 13 นอกจากนี้ยังพบบ้านเรือน และอาคารหลายแห่งที่สร้างในแบบอาร์นูโว
ศาสนสถาน
การปกครองคณะสงฆ์ในตูร์แนอยู่ภายใต้มุขนายกกีร์ อาร์ปีญญี (Guy Harpigny) ประจำมุขมณฑลตูร์แน (Diocese of Tournai)
ตูรแนเป็นเมืองที่มีโบสถ์จำนวนมากซึ่งในปัจจุบันโบสถ์สมัยยุคกลางทั้งหมดนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นอนุสรณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งวัลโลเนีย
อาสนวิหารแม่พระ
อาสนวิหารแม่พระแห่งตูร์แน (Cathédrale Notre-Dame de Tournai) เป็นอาสนวิหารเพียงแห่งเดียวในประเทศเบลเยียม ที่ได้รับการยกย่องเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 2000 ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือมีการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอทิก หรือที่เรียกกันว่า กอทิกแบบตูร์แนเซียง โดยเริ่มก่อสร้างราวปีค.ศ. 1140 และได้รับการเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อปีค.ศ.​ 1171 โดยอุทิศให้แก่พระแม่มารี
โบสถ์นักบุญก็องแตง
โบสถ์นักบุญก็องแตง (Église Saint-Quentin) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชที่ตั้งอยู่ในบริเวณกร็อง-ปลัสแห่งตูร์แน สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญเควนตินผู้เป็นมรณสักขีซึ่งเป็นที่นับถือทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุคกลาง
โบสถ์นักบุญมารีย์-แมกดาลีน
โบสถ์นักบุญมารี-มาเดอแลน (Église Sainte-Marie-Madeleine) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชที่สร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก โดยดำริของโกทิเย เดอ มาร์วี มุขนายกแห่งตูร์แน บริเวณร้องเพลงสวดและแขนกางเขนนั้นสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ส่วนหอระฆังและด้านหน้าวิหารนั้นเป็นผลงานในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา ซึ่งได้มีการถ่ายทอดชีวประวัติของพระนางลงบนฉากประดับแท่นบูชาภายในวิหาร ในปัจจุบันโบสถ์แห่งนี้อยู่ในสภาพทรุดโทรมมาเป็นเวลาหลายสิบปี