cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จังหวัดตรัง
ประชากร
สัดส่วนประชากรในจังหวัดตรังส่วนใหญ่ นับถือศาสนาพุทธ รองลงมาเป็นชาวมุสลิมร้อยละ 18.5 และศาสนาคริสต์ร้อยละ 1.5 มีวัด 129 แห่ง สำนักสงฆ์ 65 แห่ง มัสยิด 87 แห่ง โบสถ์คริสต์ 10 แห่ง ศาลเจ้า และโรงเจ 19 แห่ง
สภาพอากาศ
แหล่งข้อมูล: Weatherbase
การศึกษา
ระดับอุดมศึกษา โรงเรียน
ศาสนสถาน
ก. วัด อาทิ
ข. มัสยิด ในจังหวัดตรัง มีมัสยิด 152 แห่งอยู่ทั่วทั้งจังหวัด อาทิ
อำเภอฮูลูเปรัก
ฮูลูเปรัก (Hulu Perak) เป็นอำเภอในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ถือเป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ โดยทิศตะวันออกติดกับอำเภอในรัฐกลันตัน ทิศตะวันตกติดกับรัฐเกอดะฮ์ ทิศใต้ติดกับอำเภอกัวลากังซาร์ ส่วนทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับอำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา และยังมีชายแดนติดกับอำเภอเบตงของประเทศไทย เมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของอำเภอนี้คือเกอริก
จุดสูงสุดของอำเภอตั้งอยู่ที่ยอดเขาฮูลูติติปาซาในทิวเขาตีตีวังซาที่มีความสูง 1,533 เมตร ใกล้ชายแดนไทย/มาเลเซียกับทะเลสาบเตอเมิงโกร์
เขตบริหาร
อำเภอฮูลูเปรักแบ่งออกเป็น 10 ตำบลและ 3 สภาอำเภอ ดังนี้:
เทศบาลลเปิงกาลันฮูลูและเลิงกงเป็นตำบลปกครองตนเอง (daerah kecil)
ประชากร
ข้อมูลข้างล่างนี้มาจากสำมะโน ค.ศ. 2010 ของสำนักงานสถิติมาเลเซีย
จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง
จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง (John Charles Bowring, 24 มีนาคม 1821 – 20 มิถุนายน 1893) เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงหุ้นส่วนในบริษัท จาร์ดีนแมธิสันแอนด์โคและนักธรรมชาติวิทยามือสมัครเล่นที่กระตือรือร้นและ JP สำหรับเขตเดวอน
จุดกำเนิด
เขาเป็นลูกชายคนโตของเซอร์ จอห์น เบาว์ริง (1792-1872) แห่ง เอ็กซิเตอร์ เดวอน ข้าหลวงแห่งเกาะฮ่องกง (ในสมัยที่ฮ่องกงยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ) และร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาเป็นพี่ชายของ เลวิน เบนท์แฮม เบาว์ริง และ เอ็ดการ์ อัลเฟร็ด เบาว์ริง
อาชีพ
เบาว์ริงเป็นนักพฤกษศาสตร์และนักจิตวิทยา (โดยเฉพาะผู้รวบรวมแมลง; ผู้ศึกษาเรื่องราวของแมลงปีกแข็ง) ตลอดการเดินทางของเขากับพ่อของเขาเซอร์ จอห์น เบาว์ริง เขาศึกษา จดบันทึก เก็บพืชและแมลงที่หายากเมื่อมีโอกาสด้วยตัวเอง ในปี ค.ศ. 1852 เบาว์ริงนำ เฟิร์น มอสส์ และพืชดอกจากฮ่องกงกลับไปอังกฤษ
การแต่งงานและลูกหลาน
จากการเสียชีวิตของภรรยาม่ายของเขาในปี ค.ศ. 1912 เธอได้บริจาคเงินสำหรับการสร้างโรงพยาบาลบนถนนเฮย์เกต, ชรอปเชอร์ ในความทรงจำของเขา บุตรชายของเขาประกอบไปด้วย:
มรดก
กิ้งก่าสองชนิด,Hemidactylus bowringii และ Lygosoma bowringii ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง หรือพ่อของเขา เซอร์ จอห์น เบาว์ริง
เอะ
เอะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า え มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 衣 และคะตะกะนะเขียนว่า エ มีที่มาจากส่วนขวาของมันโยงะนะ 江 ออกเสียงว่า แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น  (คล้ายสระ แอ) เมื่อเอะขึ้นต้นคำหรืออยู่หลังเสียง  หรือ  จะเกิดการแปรเสียงเป็น  ดังจะเห็นได้จาก 円 (えん, เย็ง) คือสกุลเงินของประเทศญี่ปุ่น
え เป็นอักษรลำดับที่ 4 อยู่ระหว่าง う (อุ) กับ お (โอะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ え เป็นอักษรลำดับที่ 34 อยู่ระหว่าง こ (โคะ) กับ て (เทะ)
อักษรแบบอื่น
อักษรแบบอื่นของเอะคือคะนะขนาดเล็ก ぇ, ェ ใช้สำหรับแสดงเสียงภาษาต่างประเทศของญี่ปุ่นเช่น イェ (เยะ), ヴェ (เวะ หรือ ve) หรือใช้สำหรับลากเสียงสระเอะให้ยาวขึ้นเป็น เอ
อักษรโอะกินะวะบางแบบใช้ ぇ ควบคู่กับ く (คุ) กลายเป็นทวิอักษร くぇ (เควะ)
อักษรโบราณของเอะมีอีกสองรูปได้แก่ ซึ่งในเวลาต่อมา エ กลายมาเป็นคะตะกะนะของ え ซึ่งใช้แทนเสียงเอะและเยะได้ทั้งคู่
นอกจากนี้ ยุคเมจิตอนต้นมีการเสนอให้ใช้คะตะกะนะ ซึ่งมาจากการผสม イ กับ エ เพื่อใช้แทนเสียง เยะ หรือ ye แต่การเสนอก็ตกไป
ลำดับขีด
ฮิระงะนะ え มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ エ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
คันจิ
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเอะ และขึ้นต้นด้วยเอะ มีดังนี้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิล (10 ตุลาคม พ.ศ. 2347 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2415) พระราชธิดาพระองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศิลา
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิลประสูติวันพุธที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2347 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศิลา ธิดาขรัวยายฟักทอง ณ บางช้าง มีพระอนุชาพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดา 5 พระองค์
ในสมัยรัชกาลที่ 3 หลังเสร็จการปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์แล้ว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ พร้อมพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกันอีก 4 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิล และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์ มีพระประสงค์ที่จะร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดแหลม พร้อมทั้งทรงสร้างพระเจดีย์เรียงรายไว้หน้าวัด 5 องค์ ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามใหม่ว่า วัดเบญจบพิตร หมายความว่า วัดของเจ้านาย 5 พระองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิลสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 วันพฤหัสบดีที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2415 พระชันษา 69 ปี
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2009
ประเทศไทย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2009 (ซีเกมส์ ครั้งที่ 25) ณ นครหลวงเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และพิธีปิดในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 857 คน
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 86 เหรียญ เหรียญเงิน 83 เหรียญ และเหรียญทองแดง 97 เหรียญ รวม 266 เหรียญ และครองตำแหน่งเจ้าเหรียญทองในครั้งนี้
นักกีฬาเหรียญทอง
ฯลฯ
ทีมฟุตบอลชายทีมชาติไทย ตกรอบแรก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในกีฬาซีเกมส์ 2009 เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เป็นการแข่งขันในรอบแรก ณ สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 โดยทีมชาติไทย พบกับมาเลเซีย หลังจากที่ 3 นัดก่อนหน้านี้ทีมชาติไทย เสมอเวียดนาม 1-1 ชนะกัมพูชา 4-0 และชนะติมอร์ เลสเต 9-0 ซึ่งนัดนี้ทีมชาติไทยต้องการเสมอเป็นอย่างน้อยเพื่อเข้ารอบต่อไป
ทีมชาติไทยส่งนักกีฬา 11 คนแรก ประกอบด้วย กวิน ธรรมสัจจานันท์ พลวัฒน์ วังฆะฮาด เกียรติประวุฒิ สายแวว สุทธินันท์ พุกหอม ปิยะชาติ ถามะพันธ์ คัพฟ้า บุญมาตุ่น อดุลย์ หละโสะ อนาวิน จูจีน อาทิตย์ สุนทรพิธ กีรติ เขียวสมบัติ และสมปอง สอแหลบ
การแข่งขันในนาทีที่ 53 ไทยทำประตูแรก โดยอาทิตย์ สุนทรพิธ จากนั้นนาทีที่ 81 มาเลเซียทำประตูตีเสมอได้โดยซูบาเนียม คุนนามลาน และในช่วงทดเวลาเจ็บนาทีแรก ซานารี อาหมัด ฟากรี ทำประตูชัยให้มาเลเซียเอาชนะทีมชาติไทย ผ่านเข้ารอบต่อไป ส่งผลให้ทีมชาติไทยตกรอบแรกเป็นครั้งประวัติศาสตร์ในรอบ 36 ปี
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012)
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของWWE ซึ่งจัดเป็นปีที่ 26 แล้ว สถานที่จัดคือ Bankers Life Fieldhouse ในเมือง อินดีแอนาโพลิส, รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012
เบื้องหลัง
ในรอว์ (29 ตุลาคม 2012) ซีเอ็ม พังก์ออกมาบอกว่าทุกๆ คนคิดว่าไรแบ็กจะแพ้ไม่เป็น ทุกคนคิดว่ามันคงไม่จบแบบนี้ ทุกคนคิดว่าฉันจะเป็นเหยื่อรายต่อไป ฉันได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าทุกคนคิดผิด แม้กระทั่ง จิม รอสส์ เอง พังก์ก็สุ่มชี้ไปที่คนดู พร้อมกับบอกว่า แกก็คิดผิด ทุกคนคิดผิดว่าจะไม่มีวันที่ 344 กับการครองแชมป์ WWE ของฉัน ฉันชนะพวกฮีโร่มาทุกคนแล้ว รอดพ้นมาจากทุกๆ สิ่งที่พวกแกหยิบยื่นมาให้ ไม่ว่าจะทั้ง เรย์ มิสเตริโอ, แรนดี ออร์ตัน และจอห์น ซีนา พังก์บอกว่าชัยชนะของเขาในเฮลอินเอเซล (2012) เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก พังก์พูดถึงกรรมการ แบรด แมดด็อกซ์ ที่จัดการล้วงเป้าไรแบ็กในเฮลอินเอเซล ซึ่งพังก์บอกว่าฉันจะไม่ทำอะไรเขาหรอก ก่อนจะบอกว่า แมดด็อกซ์ นั้นถูกจ้างกลับมาทำงานโดย เอเจ ลี ซึ่งเขาก็บอกออกมาบอกทุกๆ อย่างตามที่พวกแกได้รู้กันไปแล้ว ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งสิ้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นในศึก เฮลอินเอเซล พังก์ก็บอกว่าเขาชนะทั้งวินซ์ แม็กแมนชนะทั้งทริปเปิลเอช ฉันนี่ละสุดยอดที่สุดในโลก จริงๆแล้วพังก์ก็บอกว่ามันจะไม่มีการรีแมตช์เกิดขึ้นอย่างแน่นอน มิค โฟลีย์ออกมาเปิดคลิปฉากจบของแมตช์ชิงแชมป์ WWE ในเฮลอินเอเซล เป็นภาพพังก์โดนไรแบ็กจับใส่ Shell Shock บนกรงเหล็กเฮลอินเอเซล ทางด้านพังก์โต้กลับว่าครั้งสุดท้ายที่เราได้เห็นโฟลีย์ก็คือโฟลีย์นั้นลงไปนอนกับพื้นเพราะโดนฉันเตะ โฟลีย์บอกว่าคืนนี้ไม่ได้ออกมา และบอกว่าเขาได้ให้ตัวเลือกกับพังก์ไปเมื่อเดือนก่อนว่าพังก์จะเลือกที่จะเป็นตำนานหรือเป็นแค่พวกไล่เก็บสถิติไปวันๆ ซึ่งพังก์คงลืมไป พังก์ก็พูดแขวะแฟนๆ ก่อนจะโม้อีกรอบว่าตัวเองเป็นแชมป์มา 344 วันแล้ว พังก์บอกว่าดูเหมือนโฟลีย์จะต้องการบางอย่าง พังก์เสนอแมตช์แทกทีม 5 ต่อ 5 ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ทีมของ ซีเอ็ม พังก์ ปะทะ ทีมของมิค โฟลีย์ และโฟลีย์ตอบรับคำท้าของพังก์ ทันใดนั้นเองไรแบ็กก็ออกมาบนเวที ทำให้พังก์กับพอล เฮย์แมนหนีไป คืนเดียวกันพังก์กับเฮย์แมนออกมาประกาศลูกทีมของพวกเขาคือ เดอะมิซ, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว และอัลเบร์โต เดล รีโอ ส่วนโฟลีย์ก็ออกมาประกาศสมาชิกในทีมคือ โคฟี คิงส์ตัน, แดเนียล ไบรอัน, เคน และแรนดี ออร์ตัน พังก์บอกจะกำจัดทุกคนออกไปจากแมตช์ เหลือไว้แต่โฟลีย์ แล้วจะได้สั่งสอนมันอย่างเมามันส์ แต่โฟลีย์บอกว่าเขาไม่ได้เข้าร่วมด้วยหรอก คนที่ 5 ของทีมเขาคือไรแบ็ก แล้วทุกคนก็ตีกันมั่วไปหมด พังก์รีบหนีกลับไปก่อน ปล่อยให้ลูกทีมโดนอัดอยู่บนเวที ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้พังก์ป้องกันแชมป์ WWE กับจอห์น ซีนา และไรแบ็ก และให้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์เป็นกัปตันทีมแทน ส่วนมิซได้ย้ายไปอยู่ทีมโฟลีย์ และเอาเวด บาร์เร็ตต์มาอยู่ทีมซิกก์เลอร์
จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือเป็นวันบริสุทธิ์
จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือ​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์ หรือ อย่าลืมฉลองวันพระเจ้าเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ (Remember the sabbath day, to keep it holy) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 3 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 4 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด แบบไฟโล และแบบคริสตจักรปฏิรูป
บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:8-11 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:12-15 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์
เนื้อหา
จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือ​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์ บัญญัติข้อนี้วันสะบาโตในพันธสัญญาเดิมเป็นวันที่เจ็ดของสัปดาห์ การรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์หมายถึงการแยกวันนั้นออกจากวันอื่น ๆ โดยการหยุดจากการงานเพื่อพักผ่อน ปรนนิบัติพระเจ้าและจดจ่ออยู่กับสิ่งซึ่งเป็นนิรันดร์ ชีวิตฝ่ายวิญญาณ และพระเกียรติของพระเจ้า
ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู
ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู (Fernão Mendes Pinto, ; ประมาณ 1509 – 8 กรกฎาคม 1583) เป็นนักสำรวจและนักเขียนชาวโปรตุเกสซึ่งได้จดบันทึกการเดินทางของเขาเอาไว้และได้ถูกตีพิมพ์ในชื่อ Pilgrimage เมื่อ ค.ศ. 1614 หรือ 31 ปีหลังจากที่ปิงตูเสียชีวิตซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงบันทึกการเดินทางมายังกรุงศรีอยุธยา ซึ่งปิงตูได้จดบันทึกถึงประวัติศาสตร์สยามในช่วงเวลาก่อนหน้ารวมถึงในช่วงเวลานั้นเอาไว้
สิ่งสืบทอด
ใน ค.ศ. 1978 มีการตั้งชื่อหลุมอุกกาบาตบนดาวพุธตามชื่อของเขาเป็นMendes Pinto
มอลลี แมคกี
มอลลี แมคกี (Molly McGee) อาจหมายถึง:
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา  (Rajamangala University of Technology Lanna) เป็นมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของรัฐ ได้รับการยกฐานะขึ้นจากวิทยาเขต ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล โดยชื่อ "ราชมงคล" นั้น ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2533 พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญ "พระมหาพิชัยมงกุฎ" และ "พระราชลัญจกร" ประจำพระองค์ ให้เป็นตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นศูนย์กลางการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในภูมิภาคภาคเหนือของประเทศไทย โดยมีการเรียนการสอน 4 ระดับ คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท
ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา จะได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ในช่วงเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคมเป็นประจำทุกปี
ประวัติ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญาครั้งแรก เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 โดยพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. 2518 ใช้ชื่อว่า “วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา” และโอนวิทยาลัยเทคนิค วิทยาลัยเกษตรกรรม และวิทยาลัยต่าง ๆ ในสังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เข้ามาสังกัด ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า “ราชมงคล” เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2531 (วันราชมงคล) พร้อมทั้งมีพระราชบัญญัติเปลี่ยนชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2532 ทำให้วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ได้รับการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล"
ในระยะต่อมาได้มีการตราพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งกำหนดให้สถาบันการศึกษาที่เปิดสอนระดับปริญญาต้องเป็นนิติบุคคล ทำให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเริ่มมีแนวคิดในการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยนิติบุคคล กระทั่งเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นผลให้มีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลเกิดขึ้นใหม่ จำนวน 9 แห่ง เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี จัดการศึกษาด้านวิชาชีพชั้นสูงที่เน้นการปฏิบัติ ผลิตครูวิชาชีพ และให้ผู้สำเร็จอาชีวศึกษามีโอกาสในการศึกษาต่อด้านวิชาชีพเฉพาะทางระดับปริญญาเป็นหลัก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้หลอมรวมเอาวิทยาเขต และสถาบันวิจัย จำนวน 7 แห่งเข้าด้วยกัน ประกอบด้วย วิทยาเขตภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ วิทยาเขตน่าน วิทยาเขตตาก วิทยาเขตลำปาง วิทยาเขตพิษณุโลก วิทยาเขตเชียงราย และสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง ต่อจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ได้มีการจัดตั้งส่วนราชการภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งประกอบด้วย 4 คณะ 1 วิทยาลัย 4 สำนัก-สถาบัน และ 5 สำนักงานบริหารฯ (เขตพื้นที่) โดยวิทยาเขตภาคพายัพ มีฐานะเป็นศูนย์กลางมหาวิทยาลัย ต่อมาสภามหาวิทยาลัย ได้มีมติให้จัดตั้งสำนักงานบริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพเชียงใหม่ ส่งผลให้ภาคพายัพ มีฐานะเป็นเขตพื้นที่เช่นเดียวกันกับเขตพื้นที่อื่น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงสถานะของเขตพื้นที่ภาคพายัพ ให้เป็นศูนย์กลางของมหาวิทยาลัยดังเดิม
สถานที่ตั้งและหน่วยงานในมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีสำนักงานอธิการบดี ตั้งอยู่เลขที่ 128 ถนนห้วยแก้ว ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50300
เขตพื้นที่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีเขตพื้นที่จัดการเรียนการสอนตั้งอยู่ในพื้นที่ 6 จังหวัดภาคเหนือของประเทศไทย ได้แก่
ศูนย์กลาง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา (ส่วนกลาง) มีพื้นที่จัดการเรียนการสอนและการบริการวิชาการ จำนวน 4 แห่ง ในพื้นที่ 3 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่ ได้แก่
เชียงราย
เขตพื้นที่เชียงราย เป็นวิทยาเขตที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติ 50 ปี ในปี พ.ศ. 2539 เพื่อกระจายโอกาสทางการศึกษาและพัฒนาสู่ท้องถิ่น โดยมุ่งเน้นเป้าหมายในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน และพื้นที่ เขตสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ ตั้งอยู่ในเขตนิคมแม่ลาว ตำบลทรายขาว อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย บนเนื้อที่ 5,000 ไร่ โดยในระยะแรกได้จัดการเรียนการสอนโดยใช้วิธีการฝากเรียนที่วิทยาเขตภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ แล้วจึงย้ายมาเปิดทำการเรียนการสอนที่จังหวัดเชียงราย ในปีการศึกษา 2544 เป็นปีแรก
ปัจจุบันเขตพื้นที่เชียงราย เปิดทำการเรียนการสอน 2 ระดับ คือ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และระดับปริญญาตรี ใน 3 คณะ คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร
น่าน
เขตพื้นที่น่าน จัดตั้งขึ้นเป็นโรงเรียนเกษตรกรรมน่าน เมื่อปี พ.ศ. 2481 ตั้งอยู่ที่ตำบลฝายแก้ว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน จัดการเรียนการสอนเน้นด้านเกษตรศาสตร์เป็นหลัก ต่อมาจึงได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยเกษตรกรรมน่าน ในปี พ.ศ. 2517 และโอนมาสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ในปีถัดมา
ปัจจุบันเปิดสอน 3 ระดับ คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ปริญญาตรี และระดับปริญญาโท ใน 3 คณะ คือ คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร และเป็นเขตพื้นที่ที่มีจำนวนักศึกษาน้อยที่สุด คือ 1,331 คน
ลำปาง
เขตพื้นที่ลำปาง อยู่ห่างจากตัวเมืองลำปาง ตามถนนพหลโยธิน ประมาณ 16 กิโลเมตร มีความโดดเด่นในการจัดการศึกษาและการวิจัยด้านการเกษตร ร่วมกับสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
ตาก
ในอดีตคือโรงเรียนประถมอาชีพช่างไม้ตาก เปิดทำการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2481 โดยใช้สถานที่ของโรงเรียนตากพิทยาคม เปิดสอนวิชาช่างไม้ชั้นต้น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2500 จึงได้ย้ายสถานที่มายังที่ตั้งปัจจุบันบริเวณถนนพหลโยธิน ตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก ปัจจุบันเปิดทำการสอน 3 ระดับ คือ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง และระดับปริญญาตรี
พิษณุโลก
เขตพื้นที่พิษณุโลก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2496 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนเกษตรกรรมพิษณุโลก" ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านกร่าง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก บนเนื้อที่ 572 ไร่ จัดการเรียนการสอนด้านเกษตรกรรม และสัตวศาสตร์เป็นหลัก เป็นที่รู้จักในนาม เกษตรบ้านกร่าง
การเดินทางสู่มหาวิทยาลัย
การเดินทางมาสู่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา (สำนักงานอธิการบดี) จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานคณะ สถาบัน วิทยาลัย และส่วนราชการต่างๆ ในสังกัดมหาวิทยาลัยฯ
หากเดินทางจากกรุงเทพมหานคร ตามถนนเชียงใหม่-ลำปาง จนสิ้นสุดที่ทางแยกรินคำ จากนั้นจึงเลี้ยวซ้ายตามถนนห้วยแก้ว ประมาณ 3 กิโลเมตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ขวามือ ตรงข้ามกับสวนรุกขชาติห้วยแก้ว เยื้องจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เล็กน้อย
สำหรับการเดินทางภายในจังหวัดเชียงใหม่ สามารถเดินทางได้ด้วยรถสี่ล้อแดง (รถสองแถว) รถแท๊กซี่ หรือรถโดยสารประจำทาง ดังนี้
พื้นที่จัดการศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีพื้นที่จัดการศึกษา 6 แห่งคือ
บุคคลที่มีชื่อเสียง จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
ดูบทความหลักที่ รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
การศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มุ่งผลิต บัณฑิตนักปฏิบัติ โดยมีการเรียนการสอน 4 ระดับ คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท จำนวน 85 หลักสูตร ครอบคลุมสาขาวิชาในสายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ บริหารธุรกิจ ศิลปศาสตร์ ศิลปะ สถาปัตยกรรม และวิศวกรรมศาสตร์ มีนักศึกษาในสังกัดคณะและวิทยาลัยต่าง ๆ รวมกว่า 18,594 คน
การรับบุคคลเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดวิธีการรับบุคคลเข้าศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท ดังนี้
ระดับปริญญาโท
การรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในระดับปริญญาโท มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา จะดำเนินการรับสมัครและคัดเลือกโดยตรง ในช่วงเดือนพฤษภาคมของทุกปี
กิจกรรมนักศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นมหาวิทยาลัยที่ผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติ สู้งาน เชี่ยวชาญเทคโนโลยี "ดีนำเก่ง" โดยมีการจัดกิจกรรมนักศึกษาครบทั้ง 5 ด้าน คือ ด้านวิชาการ ด้านกีฬาและส่งเสริมสุขภาพ ด้านบำเพ็ญประโยชน์และรักษาสิ่งแวดล้อม ด้านนันทนาการ และด้านศิลปวัฒนธรรม อาทิ
ค่ายราชมงคลล้านนาอาสาร่วมใจ เป็นโครงการค่ายอาสาพัฒนา ที่องค์การนักศึกษาร่วมกับสโมสรนักศึกษาทุกเขตพื้นที่ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนจัดกิจกรรมในแต่ละจังหวัด และให้นักศึกษาในแต่ละเขตพื้นที่เข้าร่วมกิจกรรมกับองค์การนักศึกษา โดยในปีแรก พ.ศ. 2548 จัดโครงการสร้างอาคารเรียนที่ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาแม่ฟ้าหลวงบ้านสพผาหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาปี พ.ศ. 2549 จัดที่จังหวัดเชียงราย ปี พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2552 ออกค่ายสร้างอาคารเรียนและระบบประปาหมู่บ้าน ณ โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนรางวัลอินทิราคานธี อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่
ราชมงคลล้านนา สืบสานวัฒนธรรม เป็นด้านศิลปวัฒนธรรมที่จัดเป็นประจำทุกปีการศึกษา ในช่วงเดือนพฤศจิกายน โดยมีวัตถุประสงค์ให้นักศึกษาตระหนักถึงความสำคัญของการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย ตลอดจนการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างนักศึกษาทั้ง 6 เขตพื้นที่ ซึ่งจะมีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพ เริ่มกิจกรรมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 ที่จังหวัดลำปาง พ.ศ. 2550 ที่จังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2551 ที่จังหวัดเชียงราย และ พ.ศ. 2552 ที่จังหวัดพิษณุโลก
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นการแข่งขันกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษาเขตพื้นที่ต่างๆ และคัดเลือกนักกีฬาเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาในระดับต่างๆ ซึ่งจะจัดในช่วงเดือนพฤศจิกายน ของทุกปี
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย เป็นการแข่งขันกีฬาระดับประเทศของนักศึกษาจากทั้ง 9 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จัดขึ้นในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ของทุกปี ซึ่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2552 จากการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาดังกล่าวมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้เป็นครองถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 7 สมัย คือ ระหว่างปี 2549 - 2551  และปี 2554 - 2557
องค์กรกิจกรรมนักศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีองค์กรของนักศึกษาในระดับต่างๆ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
องค์การนักศึกษา
องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยมีนายพงษ์ศักดิ์ แก้วแสนเมือง เป็นนายกองค์การนักศึกษาคนแรก และมีคณะกรรมการบริหารซึ่งเป็นตัวแทนจากวิทยาเขตในสังกัด รวม 6 คน
การวิจัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีส่วนงานที่มีวัตถุประสงค์หลักในการก่อตั้งเพื่อเป็นสถาบันวิจัยในศาสตร์ต่างๆ ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2551 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีจำนวนผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในระดับนานาชาติ จำนวน 20 เรื่อง และในระดับชาติ จำนวน 91 เรื่อง
อันดับและมาตรฐานมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้รับการประเมินคุณภาพการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ในปีการศึกษา 2555 ได้คะแนนเฉลี่ย 4.05 ผลการประเมินเท่ากับ "คุณภาพดี"
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา อยู่ในอันดับที่ 1,873 ของโลก อันดับที่ 68 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันดับที่ 25 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
พิธีพระราชทานปริญญาบัตร
ศาสตราจารย์สวาสดิ์ ไชยคุณา อธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ผู้บุกเบิกสถาบันฯ ได้กล่าวถึงการพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกของวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาไว้ว่า
นับจากปีแรกที่ได้เริ่มสถาปนาวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ในปี พ.ศ. 2518 และได้ดำเนินการเรียนการสอนเรื่อยมา จนกระทั่งได้ผลิตบัณฑิตและมีพิธีพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาด้วยพระองค์เอง และพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตของวิทยาลัยอีกสามครั้งคือ ในปี พ.ศ. 2527 พ.ศ. 2530 พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2533 รวมแล้วได้เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรด้วยพระองค์เองจำนวน 4 ครั้ง
ตั้งแต่ในปี พ.ศ. 2534 เป็นต้นมา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ฯ มาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตเป็นประจำทุกปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลขึ้น 9 แห่ง แต่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ยังคงจัดพิธีพระราชทานปริญญาบัตรร่วมกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งอื่น ๆ ณ หอประชุมมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี จวบจนปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ฯ มาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตเป็นประจำทุกปี
ผู้สำเร็จการศึกษาประจำปีการศึกษา 2562 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนแปลงสถานที่รับพระราชทานปริญญาบัตร มาที่ หอประชุมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยกำหนดเดิมจะมีการรับพระราชทานปริญญาบัตรในระหว่างวันที่ 18-22 มกราคม 2564 แต่ถูกเลื่อนไปไม่มีกำหนด เนื่องจากมีการระบาดของเชื่อไวรัสโคโรน่าสายพันธุ์ใหม่ (โควิด-19) ในประเทศไทย
จังหวัดอ่างทอง
อ่างทอง เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย ตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นจังหวัดที่เป็นแหล่งผลิตหัตถกรรมพื้นบ้าน เช่น ตุ๊กตาชาววัง กลอง และงานจักสาน เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต
จังหวัดอ่างทองเป็นพื้นที่ราบลุ่มภาคกลาง พิกัดภูมิศาสตร์เส้นรุ้งที่ 14 องศา 35 ลิปดา 12 พิลิปดาเหนือ เส้นแวงที่ 100 องศา 27 ลิปดา ห่างจากกรุงเทพมหานครมาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (บางปะอิน-พยุหะคีรี) ระยะทางประมาณ 108 กิโลเมตร และเส้นทางเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยาถึงตลาดท่าเตียน ระยะทางประมาณ 120 กิโลเมตร มีรูปร่างลักษณะคล้ายรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีส่วนกว้างตามแนวทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตก และส่วนยาวตามแนวทิศเหนือถึงทิศใต้ใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 40 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 968.372 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 605,232.5 ไร่ และมีอาณาเขตดังนี้
ภูมิประเทศ
จังหวัดอ่างทอง มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม ลักษณะคล้ายอ่าง ไม่มีภูเขา ดินเป็นดินเหนียวปนทราย พื้นที่ส่วนใหญ่เหมาะแก่การปลูกข้าว ทำไร่ ทำนา และทำสวน และมีแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่าน 2 สาย คือแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำน้อย แม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแม่น้ำสายแขนงที่ไหลผ่านจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทอง ซึ่งไหลผ่านอำเภอไชโย อำเภอเมืองอ่างทอง อำเภอป่าโมก รวมระยะทางที่ไหลผ่านจังหวัดอ่างทองประมาณ 40 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิอากาศจัดอยู่ในโซนร้อนและชุ่มชื้น เป็นแบบฝนเมืองร้อนเฉพาะฤดู โดยได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ทำให้อากาศหนาวเย็น และแห้งแล้งในช่วงนี้ และได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายน ทำให้มีเมฆมากและฝนตกชุกในช่วงนี้
ประวัติศาสตร์
อ่างทองในอดีตนั้นมีผู้คนอาศัยอยู่มานานหลายพันปี พื้นที่ทางตอนบนของจังหวัดค่อนข้างเป็นที่ดอน และค่อย ๆ ลาดลงจากทิศเหนือไปยังทิศใต้ ไม่มีภูเขา ป่า หรือแร่ธาตุ จังหวัดอ่างทองได้รับการหล่อเลี้ยงจากแม่น้ำ 2 สาย คือ แม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำน้อย ซึ่งประชาชนส่วนใหญ่ได้อาศัยทำการเพาะปลูก อุปโภคบริโภค และคมนาคมตลอดมา
จากหลักฐานทางโบราณคดีที่ขุดพบทำให้ทราบว่าในเขตพื้นที่จังหวัดอ่างทอง มีลำดับพัฒนาการจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ไปสู่ยุคประวัติศาสตร์ ดังนี้
2.ยุคสำริด ได้ขุดพบเครื่องมือที่ทำจากสำริดในแหล่งโบราณคดีบ้านสีบัวทอง อ.แสวงหา
3.ยุคเหล็ก พบ 3 แห่ง คือ 1.แหล่งโบราณคดีบ้านยางช้าย อ.โพธิ์ทอง 2.แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาวง และ 3.แหล่งโบราณคดีบ้านหัวกระบัง อ.สามโก้ ซึ่งพบลูกปัดหินอาเกต และหินคาร์เนเลียน
5.ยุคก่อนอยุธยา - อยุธยาตอนต้น ในพื้นที่วัดเขาแก้ว อ.โพธิ์ทอง ขุดพบเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์หยวนจากเตาหลงฉวน และผู่เถียน เครื่องถ้วยเชลียง เครื่องถ้วยจากบ้านบางปูน(สุพรรณบุรี) และเครื่องถ้วยจากเตาเผาแม่น้ำน้อย(สิงห์บุรี)
6.สมัยอยุธยาตอนกลาง - ปลาย ขุดพบได้ทั่วไปในจังหวัดอ่างทอง
ที่มาของชื่อ
เมืองอ่างทอง ได้ชื่อนี้มาจากไหน มีการสันนิษฐานเป็น 3 นัย
นัยแรกเชื่อว่า คำว่า “อ่างทอง” น่าจะมาจากลักษณะทางกายภาพของพั้นที่นี้ คือเป็นที่ราบลุ่มเป็นแอ่งคล้ายอ่าง ซึ่งเต็มไปด้วยทุ่งนาที่ออกรวงเหลืองอร่ามเหมือนทอง จึงเป็นที่มาของชื่อจังหวัดอ่างทอง และดวงตราของจังหวัด เป็นรูปรวงข้าวสีทองอยู่ในอ่างน้ำ ซึ่งมีความหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารและเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ
นัยที่สองเชื่อว่า อ่างทองน่าจะมาจากชื่อของหมู่บ้านเดิมที่เรียกว่า “บางคำทอง” ตามคำสันนิษฐานของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) สมุหเทศาภิบาล มณฑลอยุธยา เมื่อครั้งที่กราบทูลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในคราวเสด็จประพาสลำแม่น้ำน้อยและลำแม่น้ำใหญ่ใน พ.ศ. 2459 ว่า ชื่อของเมืองอ่างทองก็จะมาจากชื่อ บางคำทอง ซึ่งแต่งตั้งครั้งกรุงเก่า ว่าด้วยตามเสด็จพระราชดำเนินเมืองนครสวรรค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจากกรุงเก่า “ลุถึงบางน้ำชื่อ คำทอง น้ำป่วนเป็นฟอง คว่างคว้าง” และบางกระแสก็ว่า อาจเพี้ยนมาจากชื่อของแม่น้ำลำคลองในย่านนั้น ที่เคยมีชื่อว่า “ปากน้ำประคำทอง” ซึ่งเป็นทางแยกแม่น้ำหลังศาลากลางจังหวัด และส่วนในเข้าไปเรียกว่า “แม่น้ำสายทอง” ซึ่งปัจจุบันตื้นเขินใช้ไม่ได้แล้ว
นัยที่สามเชื่อว่า ชื่ออ่างทองน่าจะมาจากชื่อ บ้านอ่างทอง ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงกล่าวไว้ในหนังสือชุมนุมพระนิพนธ์เรื่องสร้างเมืองไว้ตอนหนึ่งว่า “เมืองอ่างทองดูเหมือนจะตั้งเมื่อครั้งสมเด็จพระนเรศวร เดิมชื่อเมืองว่า วิเศษไชยชาญ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ที่ลงมาจากนครสวรรค์ อยู่มาแม่น้ำน้อยตื้นเขิน ฤดูแล้งใช้เรือไม่สะดวก ย้ายเมืองออกมาตั้งริมแม่น้ำพระยาที่บ้านอ่างทองจึงเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอ่างทอง”
ถึงแม้ว่าชื่อของจังหวัดอ่างทอง จะได้มาตามนัยใดก็ตาม ชื่ออ่างทองนี้เป็นชื่อที่เริ่มมาในสมัยกรุงธนบุรีหรือสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น คือ เมื่อประมาณ 200 ปีที่ผ่านมา ย้อนกลับไปในอดีต สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีนั้น อ่างทองเป็นที่รู้จักในนามของเมืองวิเศษไชยชาญ ดังนั้นการศึกษาความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ของเมืองอ่างทองนั้น หมายถึงการศึกษาความเป็นมาของดินแดนแถบนี้ย้อนกลับไปกว่า 1 พันปี เป็นสมัยที่ชื่อเสียงของเมืองอ่างทองยังไม่ปรากฏ แต่มีหลักฐานแน่ชัดว่า มีดินแดนแถบนี้มานานแล้ว และอาจจะสรุปได้ว่าดินแดนนี้มีลักษณะเด่นชัดอย่างน้อย 2 ประการ คือ ความอุดมสมบูรณ์ที่เหมาะแก่การทำเกษตรกรรม ทำให้มีมนุษย์ตั้งหลักฐานอยู่กันมานานนับพัน ๆ ปี และเป็นดินแดนที่มีความสำคัญในแง่การเป็นยุทธศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยกรุงศรีอยุธยา
การก่อตั้งเมือง
จังหวัดอ่างทองในสมัยทวารวดีได้มีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นเมืองแล้ว แต่เป็นเมืองไม่ใหญ่โตนัก หลักฐานที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบันก็คือ คูเมืองที่บ้านคูเมือง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอแสวงหา ซึ่งนายบาเซอลีเย นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส และเจ้าหน้าที่กรมศิลปากรได้สำรวจพบ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดี ปัจจุบันนี้บ้านคูเมืองอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอแสวงหาไปทางทิศเหนือ 4 กิโลเมตร ในสมัยสุโขทัย ก็เข้าใจว่าผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยเช่นกัน และดินแดนอ่างทองได้รับอิทธิพลจากสุโขทัยด้วย โดยการสังเกตจากลักษณะของพระพุทธรูปสำคัญในท้องถิ่นที่อ่างทองมีลักษณะเป็นแบบสุโขทัยหลายองค์ เช่น พระพุทธไสยาสน์วัดขุนอินทประมูล อำเภอโพธิ์ทอง และพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมกวรวิหาร อำเภอป่าโมก เป็นต้น
ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาระยะต้น ๆ สันนิษฐานว่าอ่างทองคงเป็นชานเมืองของกรุงศรีอยุธยา เพิ่งจะยกฐานะเป็นเมืองมีชื่อว่า “แขวงเมืองวิเศษไชยชาญ” เมื่อประมาณ พ.ศ. 2127 โดยในพระราชพงศาวดารได้กล่าวถึงชื่อเมืองวิเศษไชยชาญเป็นครั้งแรกว่า สมเด็จพระนเรศวรเมื่อครั้งยังทรงเป็นมหาอุปราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้เสด็จยกกองทับไปรบกับพระยาพะสิมที่เมืองสุพรรณบุรี พระองค์ได้เสด็จโดยทางเรือจากกรุงศรีอยุธยา ไปทำพิธีเหยียบชิงชัยภูมิตัดไม้ข่มนาม ที่ตำบลลุมพลี พระองค์ได้เสด็จไปประทับที่แขวงเมืองวิเศษไชยชาญอันเป็นที่ชุมพล จึงสันนิษฐานว่า เมืองวิเศษไชยชาญได้ตั้งเมืองในแผ่นดินพระมหาธรรมราชา ตัวเมืองวิเศษไชยชาญสมัยนั้นตั้งอยู่ทางลำแม่น้ำน้อย ฝั่งตะวันออก หมู่บ้านตรงนั้นปัจจุบันยังเรียกว่า “บ้านจวน” แสดงว่าเป็นที่ตั้งจวนเจ้าเมืองเดิม ต่อมา สภาพพื้นที่และกระแสน้ำในแควน้ำน้อยเปลี่ยนแปลงไป การคมนาคมไปมาระหว่างแม่น้ำน้อยกับแม่น้ำใหญ่ (คือแม่น้ำเจ้าพระยา) เดินทางติดต่อไม่สะดวก จึงย้ายที่ตั้งเมืองไปอยู่ที่ตำบลบ้านแห ตรงวัดไชยสงคราม (วัดกระเจา) ฝั่งขวาหรือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา พร้อมกับขนานนามให้เป็นสิริมงคลแก่เมืองใหม่ว่า “เมืองอ่างทอง” ส่วนเมืองวิเศษไชยชาญยังคงเป็นเมืองอยู่ตลอดมาจนถึง พ.ศ. 2439 จึงลดลงเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอไผ่จำศีล ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอวิเศษไชยชาญ และราชการก็ใช้ชื่อ อำเภอวิเศษไชยชาญ มาจนถึงอย่างน้อยวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2509 หลังจากนั้น ก็พบว่า เมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2509 ราชการก็ใช้ชื่อเป็น อำเภอวิเศษชัยชาญ (ไม่พบหลักฐานคำสั่งให้เปลี่ยนชื่ออำเภอ ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา)
กาลล่วงมาถึง พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้โปรดเกล้าฯ ให้พระยาภูธร สมุหนายกไปเป็นแม่กองทำการเปิดทำนบกั้นน้ำที่หน้าเมืองอ่างทอง เพื่อให้น้ำไหลไปทางคลองบางแก้วแต่ไม่สำเร็จ จึงย้ายเมืองอ่างทองไปตั้งที่ปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว ท้องที่อำเภอเมืองอ่างทองฝั่งซ้ายของแม่น้ำพระยาจนถึงปัจจุบันนี้
สมัยอยุธยา
เมืองอ่างทองมีท้องที่ต่อเนื่องกับกรุงศรีอยุธยา เสมือนเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ชานเมืองหลวง จึงมีประวัติศาสตร์เกี่ยวเนื่องกันหลายตอน เฉพาะที่สำคัญ ๆ มีดังนี้ ราว พ.ศ. 2122 ญาณพิเชียรมาซ่อมสุมคนในตำบลยี่ล้น ขุนศรีมงคลแขวง ส่งข่าวกบฏนั้นมาถวาย สมเด็จพระมหาธรรมราชาโปรดให้พระยาจักรียกกำลังไปปราบปราม ตั้งทัพในตำบลมหาดไทย ญาณพิเชียรและพรรคพวกก็เข้าสู้รบกับพระยาจักรี เจ้าพระยาจักรีเสียชีวิตในการสู้รบ พวกชาวบ้านก็เข้าเป็นพวกญาณพิเชียร ญาณพิเชียรติดเอาเมืองลพบุรี ก็ยกกำลังไปปล้นเมืองลพบุรี จึงเกิดรบกับพระยาสีหราชเดโช ญาณพิเชียรถูกยิงตาย พรรคพวกกบฏก็หนีกระจัดกระจายไป กบฏญาณพิเชียรนับว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญมากเหตุการณ์หนึ่ง ที่ชาวบ้านยี่ล้นและชาวบ้านมหาดไทย แขวงเมืองวิเศษไชยชาญเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
พ.ศ. 2128 พระเจ้าเชียงใหม่ยกกองทัพมาตั้งที่บ้านสระเกศ ท้องที่ตำบลไชยภูมิ อำเภอไชโย สมเด็จพระนเรศวรกับพระเอกาทศรถยกกองทัพไปถึงตำบลป่าโมก ก็พบทหารพม่าซึ่งลงมาเที่ยวรังแกราษฎรทางเมืองวิเศษไชยชาญ จึงได้เข้าโจมตีทหารพม่าล่าถอยไป พระเจ้าเชียงใหม่จึงได้จัดกองทัพยกลงมา สมเด็จพระนเรศวรจึงดำรัสสั่งให้พระราชมนูคุมกองทัพขึ้นตระเวนดูก่อน กองทัพระราชมนูไปปะทะกับกองทัพพม่าที่บ้านบางแก้ว สมเด็จพระนเรศวรเสด็จขึ้นไปถึงบ้านแห จึงมีดำรสให้ข้าหลวงขึ้นไปสั่งพระราชมนูให้ทำเป็นถอยทัพกลับมา แล้วพระองค์ก็โอบล้อมรุกไล่ตีทัพพม่าแตกทั้งทัพหน้าและทัพหลวง จนถึงที่ตั้งทัพพระเจ้าเชียงใหม่ที่บ้านสระเกศ กองทัพของพระเจ้าเชียงใหม่จึงแตกพ่ายกลับไป
พ.ศ. 2130 พระเจ้ากรุงหงสาวดียกทัพมาล้อมกรุงศรีอยุธยา ทหารไทยได้เอาปืนลงเรือสำเภาขึ้นไประดมยิงค่ายหลวงพระเจ้าหงสาวดี จนพระเจ้าหงสาวดีทนไม่ไหวต้องถอยทัพหลวงกลับขึ้นไปตั้งป่าโมก สมเด็จพระนเรศวรเสด็จโดยขบวนทัพเรือตามตีกองทัพหลวงของพระเจ้าหงสาวดีไปจนถึงป่าโมก จนพม่าแตกพ่ายถอยทัพกลับไป
พ.ศ. 2135 สมเด็จพระนเรศวรกับพระเอกาทศรถยกทัพจากรุงศรีอยุธยาไปตั้งที่ทุ่งป่าโมก แล้วยกทัพหลวงไปเมืองสุพรรณบุรีทางบ้านสามโก้ และทรงกระทำยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชาที่ตำบลตระพังตรุ หนองสาหร่าย อำเภอดอนเจดีย์ เมืองสุพรรณบุรี จนมีชัยชนะยุทธหัตถีในครั้งนั้น
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว (Tourist Police Bureau) หน่วยงานระดับกองบัญชาการ อยู่ในส่วนบริการ สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
จังหวัดอ่างทอง
สมัยอยุธยา
พ.ศ. 2269 ในสมัยแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ พระองค์ได้เสด็จไปควบคุมชลอพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมก เพราะปรากฏว่าแม่น้ำเจ้าพระยาตรงหน้าวัดป่าโมก น้ำเซาะกัดตลิ่งจนทำให้พระวิหารพระพุทธไสยาสน์อาจพังลงได้ จึงมีรับสั่งให้ทำการชลอพระพุทธไสยาสน์เข้าไปประดิษฐานห่างฝั่งออกไป 150 เมตร กินเวลาทั้งหมดกว่า 5 เดือน
เนื่องจากเมืองอ่างทองเคยเป็นยุทธภูมิระหว่างทหารไทยกับทหารพม่าหลายครั้ง จึงมีบรรพบุรุษของเมืองอ่างทองได้สร้างวีรกรรมอันกล้าหาญในการรบกับพม่าหลายท่าน เช่น นายแท่น นายโชติ นายอิน และนายเมือง ทั้งสี่ท่านเป็นชาวบ้านสีบัวทอง (ตำบลสีบัวทอง อำเภอแสวงหาในปัจจุบัน) และมีนายดอก ชาวบ้านกรับ และนายทองแก้ว ชาวบ้านโพธิ์ทะเล ทั้งสองท่านเป็นชาวเมืองวิเศษไชยชาญ ได้ร่วมกับชาวบ้านของเมืองวิเศษไชยชาญสู้รบกับพม่าอยู่ที่ค่ายบางระจัน ซึ่งสมัยนั้นอยู่ในแขวงเมืองวิเศษไชยชาญ และสนามรบส่วนใหญ่อยู่ในท้องที่อำเภอแสวงหา วีรกรรมอันกล้าหาญชาญชัยของนักรบไทยค่ายบางระจันสมัยนั้น เป็นที่ภาคภูมิใจและประทับอยู่ในความทรงจำของคนไทยทุกคนตลอดมา ประชาชนชาวเมืองอ่างทองจึงพร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์ เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายดอ และนายทองแก้วไว้ที่บริเวณวัดวิเศษไชยชาญ อำเภอวิเศษชัยชาญ โดยที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมกุฎราชกุมารเสด็จพระราชดำเนินมาทรงกระทำพิธีเปิดอนุสาวรีย์เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2520 ดังนั้นในวันที่ 25 มีนาคมของทุกปี ชาวเมืองอ่างทองจึงได้กระทำพิธีวางมาลาสักการะอนุสาวรีย์นายดอก นายทองแก้ว เพื่อเป็นการระลึกถึงคุณความดีในวีรกรรมความกล้าหาญของท่านเป็นประจำทุกปี
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
ประวัติ
ในวันเดียวกันนั้นได้มีการแต่งตั้งให้พลตำรวจโท รณศิลป์ ภู่สาระ เป็นรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจท่องเที่ยวตามคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ 529/2560 เรื่องแต่งตั้งข้าราชการ รักษาราชการแทนกระทั่งในการประชุมคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ หรือ ก.ตร. ครั้งที่ 10/2560 เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2560 ซึ่งมี พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นประธานได้มีมติเห็นชอบแต่งให้พลตำรวจโท สาคร ทองมุณี ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9 มาเป็นผู้บัญชาการตำรวจท่องเที่ยวคนแรกขณะที่พลตำรวจโทรณศิลป์รักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจท่องเที่ยวให้ไปเป็นผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9
จังหวัดอ่างทอง
สมัยอยุธยา
อีกครั้งของวีรกรรมของนับรบแขวงเมืองวิเศษไชยชาญ คือ ขุนรองปลัดชูกับกองอาทมาต คือเมื่อปี พ.ศ. 2302 ตรงกับรัชกาลของสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศ) ขึ้นครองราชสมบัติกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา ในครั้งนั้น พระเจ้าอลองพญาครองราชสมบัติกรุงอังวะรัตนสิงห์ ปกครองพม่ารามัญทั้งปวง พระองค์ให้เกณฑ์ไพร่พล 8000 ให้มังฆ้องนรธาเป็นนายทัพยกมา ตีเมืองทวาย มะริด และตะนาวศรี พระเจ้าเอกทัศทรงเกณฑ์พล 5000 แบ่งเป็นสองทัพ โดยให้พระราชรองเมืองว่าที่ออกญายมราชคุมทัพใหญ่พล 3000 แลให้ออกญารัตนาธิเบศร์คุมทัพหนุนพล 2000 ในครั้งนั้นมีครูฝึกเพลงอาวุธอยู่ในเมืองวิเศษไชยชาญอยู่ผู้หนึ่ง ชื่อ ครูดาบชู ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศให้เป็นปลัดเมือง กรมการเมืองวิเศษไชยชาญ ชาวบ้านจึงเรียนว่าขุนรองปลัดชู นำกองอาทมาต 400 มาอาสาศึก แลได้ติดตามไปกับกองทัพออกญารัตนาธิเบศร์ เมื่อเดินทางข้ามพ้นเขาบรรทัดก็ได้ทราบว่า เมืองมะริดและตะนาวศรีเสียแก่ข้าศึกแล้ว จึงตั้งทัพรออยู่เฉย ๆ โดยทัพพระราชรองเมืองตั้งอยู่ที่แก่งตุ่มตอนปลายแม่น้ำตะนาวศรี ส่วนออกญารัตนาธิเบศร์ตั้งทัพอยู่ที่เมืองกุยบุรี แต่ให้กองอาทมาตมาขัดตาทัพรอที่อ่าวหว้าขาว
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
จังหวัดอ่างทอง
สมัยอยุธยา
จากนั้นสามวันทัพพม่าเข้าตีทัพไทยที่แก่งตุ่มแตกพ่าย และยกมาเพื่อเข้าตีทัพหนุน กองอาทมาตของขุนรองปลัดชู ได้รับคำสั่งให้ตั้งรับพม่าที่ตำบลหว้าขาวริมทะเล ครั้นพอเพลาเช้า ทัพพม่า 8000 ก็ปะทะกับกองอาทมาต 400 นาย ทัพทั้งสองปะทะกันดุเดือดจนถึงเที่ยง มิแพ้ชนะ แต่ทัพไทยพลน้อยกว่าก็เริ่มอ่อนแรง ขุนรองปลัดชูรบจนสิ้นกำลังถูกทหารพม่ารุมจับตัวไป จากนั้นพม่าให้ช้างศึกเข้าเหยียบย่ำทัพไทยล้มตายเป็นอันมาก กองอาทมาต 400 คนตายแทบจะสิ้นทั้งทัพ เพื่อระลึกถึงวีรกรรมของกองอาสาวิเศษไชยชาญในครั้งนั้น จึงได้มีการสร้างวัดขึ้นเป็นที่ระลึกแก่นักรบกล้าทั้ง 400 คนโดยเรียกกันว่า "วัดสี่ร้อย"
หน่วยการปกครอง
การปกครองส่วนภูมิภาคของจังหวัดอ่างทองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 73 ตำบล 513 หมู่บ้าน โดยอำเภอทั้ง 7 อำเภอ ได้แก่
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(ก) กำหนดยุทธศาสตร์  วางแผน  ควบคุม  ตรวจสอบ  ให้คำแนะนำ  และเสนอแนะการปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของกองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยวและหน่วยงานในสังกัด
จังหวัดอ่างทอง
หน่วยการปกครอง
จังหวัดอ่างทองมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 65 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง, เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองอ่างทอง, เทศบาลตำบล 20 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 43 แห่ง โดยรายชื่อเทศบาลทั้งหมดในจังหวัดอ่างทองแบ่งตามอำเภอมีดังนี้
เมษายน พ.ศ. 2562
'''เมษายน พ.ศ. 2562''' เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2562 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
จังหวัดอ่างทอง
เจ้าเมืองและผู้ว่าราชการจังหวัด
นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองโดยนำระบบเทศาภิบาลมาใช้ในประเทศไทย เมืองอ่างทองยังคงมีสภาพเป็นเมืองตามรูปการปกครองแบบเดิมก่อนการปฏิรูป ปรากฏพระนามและรายนามผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองหรือผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทองดังนี้
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(ข) ถวายความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์  พระราชินี  พระรัชทายาท  ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์  พระบรมวงศานุวงศ์  ผู้แทนพระองค์  และพระราชอาคันตุกะ
จังหวัดอ่างทอง
ประชากร
เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2556 จังหวัดอ่างทองมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 283,732 คน จำแนกเป็นชาย 136,237 คน เป็นหญิง 147,495 คน (อันดับที่ 69 ของประเทศ) จำนวนบ้าน 92,520 หลัง ความหนาแน่นของประชากร 292.99 ตร.กม (อันดับที่ 11 ของประเทศ)
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(ค) ปฏิบัติงานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและกฎหมายอื่นอันเกี่ยวกับความผิดทางอาญาทั่วราชอาณาจักร  ทั้งในกรณีที่ผู้เสียหายหรือผู้ต้องหาเป็นคนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อการท่องเที่ยวหรือเพื่อการอื่นตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง ในกรณีที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยว  และในกรณีความผิดอื่นที่เกี่ยวข้อง
จังหวัดอ่างทอง
ศาลหลักเมือง
หลักเมืองมีความหมายว่า เป็นประธานของเมือง เป็นศูนย์รวมความมั่นคงของเมือง เป็นนิมิตมงคลของเมือง เป็นหลักชัย หลักใจ และศูนย์รวมความสามัคคีของประชาชน หลักเมืองจะเป็นเสาหลักโดดเด่น ไม่มีภาพ รูป หรือพระพุทธรูป การสร้างหลักเมืองต้องขอพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของประเทศก่อน เมื่อได้รับพระบรมราชานุญาตแล้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือเจ้าเมืองจึงจะดำเนินการสร้างต่อไปได้
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(ง) ดำเนินการเกี่ยวกับการรักษาความสงบเรียบร้อย  การป้องกันและการปราบปรามอาชญากรรมทั่วราชอาณาจักร  การให้ความปลอดภัยแก่บุคคลสำคัญและประชาชน  และการให้บริการช่วยเหลือประชาชน
จังหวัดอ่างทอง
ศาลหลักเมือง
เนื่องจากไม่มีหลักฐานว่าเสาหลักเมืองและศาลหลักเมือง จังหวัดอ่างทอง ได้มีปรากฏอยู่ที่ใด คณะสงฆ์ ข้าราชการ พ่อค้า และประชาชนจังหวัดอ่างทองจึงได้ร่วมใจกันจัดหาทุนสร้างศาลหลักเมืองขึ้น เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจและความสามัคคีของประชาชนในจังหวัด จังหวัดอ่างทอง ได้มอบให้นายกำจัด คงมีสุข ข้าราชการครูบำนาญผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมไทยเป็นผู้ออกแบบสร้างศาลหลักเมือง และมีพระครูวิเศษชัยวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดชัยมงคลเป็นที่ปรึกษา
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(จ) ช่วยเหลือ  อำนวยความสะดวก  และให้ความปลอดภัยแก่นักท่องเที่ยว
จังหวัดอ่างทอง
ศาลหลักเมือง
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ได้เสด็จไปเป็นประธานวางศิลาฤกษ์ ศาลหลักเมืองจังหวัดอ่างทอง เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2533 การก่อสร้างสำเร็จเรียบร้อย เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2534 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ผู้ว่าราชการจังหวัด (นายทวีป ทวีพาณิชย์) เข้าเฝ้าน้อมเกล้า ฯ ถวายยอดเสาหลักเมืองเพื่อทรงเจิม ทรงพระสุหร่าย และทรงบรรจุ แผ่นยันต์เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2534 เวลา 16.30 นาฬิกา ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และทรงพระกรุณาโปรด เกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามบรมราชกุมารเสด็จแทนพระองค์ไปทรงประกอบพิธียกเสาหลัก เมืองและเปิดศาลหลักเมืองเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2534 เวลา 15.30 นาฬิกา
กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว
อำนาจหน้าที่
(ฉ) ปฏิบัติการร่วมกับหรือสนับสนุนการปฏิบัติงานของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องหรือที่ได้รับมอบหมาย
จังหวัดอ่างทอง
ศาลหลักเมือง
ศาลหลักเมืองจังหวัดอ่างทอง อยู่ตรงข้ามศาลากลางจังหวัด เป็นอาคารจตุรมุข (4 หน้า) ยอดปรางค์หลังคาเป็นปูนซีเมนต์ฉาบสีแดงตัวศาลสูงจากพื้นประมาณ 1.5 เมตร ภายในศาลเป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังภา พุ่มข้าวบิณฑก้านแยกสวยงามมาก ศาลหลักเมืองจังหวัดอ่างทอง เป็นศาลหลักเมืองแห่งที่ 2 ที่มีการเขียนภาพ จิตรกรรมฝาผนังทั้ง 4 ด้าน
เสาหลักเมืองซึ่งประดิษฐ์อยู่ในศาลหลักเมืองบนแท่นแปดเหลี่ยมพื้นปูด้วยหินอ่อนทำจากไม้ชัยพฤกษ์ซึ่ง ถือเป็นไม้มงคล คัดจาก 1 ในจำนวน 5 ต้น ที่นิคมสร้างตนเองพระพุทธบาทจังหวัดสระบุรี มีลักษณะที่เรียกว่า ไม้ขานาง คือลำต้นตรงขึ้นไปแล้วแยกเป็น 2 กิ่ง แบบง่ามหนังสติ๊กโบราณถือว่าเป็นไม้ที่เหมาะจะเป็นเสาโบสถ์ หรือเสาวิการ ไม้มงคลซึ่งนำมาทำเป็นเสาหลักเมืองของจังหวัดอ่างทองนั้นได้ผ่านพิธีคัดเลือก ต้นไม้ พิธีตัด พิธีอัญเชิญ พิธีกลึงเสาและฉลองรับขวัญอย่างถูกต้อง ตามพิธีหลวงของสำนักพระราชวังทุกประการ เสาหลักเมืองนี้ได้รับการตกแต่งแกะสลักลงรักปิดทองจากพระครูวิเศษชัยวัฒน์และนายกำจัด คงมีสุข ซึ่งเป็น ชาวอ่างทอง และมีความชำนาญในการสร้างเมืองมาหลายจังหวัดแล้ว
ด้านทิศเหนือของศาลหลักเมืองมีศาลาตรีมุข ซึ่งใช้เป็นที่ประทับหรือที่นั่งขององค์ประธานหรือประธาน ในการประกอบพิธีต่าง ๆ ด้านทิศใต้มีศาลาทรงไทย 2 หลัง ใช้เป็นสถานที่ให้บริจาคบูชาวัตถุมงคล และดอกไม้ ธูป เทียน ด้านทิศใต้มีศาลาเรือนไทย เป็นที่รวบรวมของดีเมืองอ่างทองมาจำหน่ายระหว่างตัวศาลหลักเมือง คือ ศาลาตรีมุขซึ่งห่างกันประมาณ 30 เมตร เป็นลานกว้างใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมและการแสดงต่าง ๆ บริเวณศาลหลักเมืองมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 1.5 ไร่ จึงสามารถจัดทำสวนดอกไม้ สวนหย่อม และปลูกหญ้าได้สวยงาม
ศาลหลักเมืองของจังหวัดอ่างทอง เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สวยงามสมกับเป็นหลักชัยและหลักใจของประชาชน ชาวอ่างทองอย่างยิ่ง ผู้มีโอกาสไปเยือนจังหวัดอ่างทองไม่ควรละเว้นที่จะไปเคารพสักการะศาลหลักเมืองและหาของดีเมืองอ่างทองบริเวณศาลนั้น เพื่อเป็นสมบัติประจำตนและเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต
การขนส่ง
บริษัท ขนส่ง จำกัด มีบริการรถโดยสารธรรมดาและรถปรับอากาศทุกวัน วันละหลายเที่ยว สามารถขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งสายเหนือ ถนนกำแพงเพชร 2 (จตุจักร)
ความเย็น
ความเย็นคือการมีอุณหภูมิต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบรรยากาศ สำหรับการใช้ทั่วไป ความเย็นมักเป็นการรับรู้อัตวิสัย ("หนาว") ขอบเขตล่างของอุณหภูมิได้แก่ ศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งนิยามว่าเป็น 0.00 K ในมาตราเคลวิน ซึ่งเป็นมาตราอุณหภูมิอุณหพลศาสตร์สัมบูรณ์ ซึ่งตรงกับ −273.15 °C ในมาตราเซลเซียส −459.67 °F ในมาตราฟาเรนไฮต์ และ 0.00 °R ในมาตราแรงกิน
เนื่องจากอุณหภูมิสัมพันธ์กับพลังงานความร้อนที่มีอยู่ในวัตถุหรือตัวอย่างสสาร ซึ่งเป็นพลังงานจลน์ของการเคลื่อนที่แบสุ่มขององค์ประกอบอนุภาคของสสาร วัตถุจะมีพลังงานความร้อนลดลงเมื่อเย็นลงและมีพลังงานมากขึ้นเมื่อร้อนขึ้น หากสามารถทำให้ระบบเย็นจนถึงศูนย์สัมบูรณ์ การเคลื่อนที่ทั้งหมดของอนุภาคในตัวอย่างของสสารจะหยุด และจะอยู่ในภาวะพักสมบูรณ์ในสำนึกคลาสสสิกนี้ ซึ่งจะเรียกได้ว่า วัตถุนั้นมีพลังงานความร้อนเป็นศูนย์ ทว่า ในทางจุลภาคในคำอธิบายของกลศาสตร์ควอนตัม สสารจะยังมีพลังงานจุดศูนย์แม้อยู่ที่ศูนย์สัมบูรณฺ เพราะหลักความไม่แน่นอน
ยู บย็อง-ซู
ยู บย็อง-ซู (유병수; 26 มีนาคม พ.ศ. 2531 −) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเคยค้าแข้งให้กับหลายสโมสรในประเทศไทย ได้แก่ เอ็มโอเอฟ ศุลกากร ยูไนเต็ด, อยุธยา ยูไนเต็ด และ ชลบุรี
ชลบุรี
ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2564 เขาได้เปิดตัวกับชลบุรี ในไทยลีก โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 7 ให้กับสโมสร ต่อมาในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2564 เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในการแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเสมอกับบีจี ปทุม ยูไนเต็ด 1–1 วันที่ 12 กันยายน เขาทำประตูแรกในนามสโมสรในลีก ช่วยให้ทีมบุกเสมอเมืองทอง ยูไนเต็ด 3–3
จังหวัดฟูกูอิ
จังหวัดฟูกูอิ ตั้งอยู่บริเวณภาคชูบุของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครฟูกูอิ
ภูมิศาสตร์
จังหวัดฟูกูอิตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่นและจังหวัดอิชิกาวะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดกิฟุ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดกิฟุ จังหวัดชิงะ และจังหวัดเกียวโต และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น
การปกครอง
จังหวัดฟูกูอิประกอบด้วย 9 นคร 7 อำเภอ และ 8 เมือง ได้แก่
เม็กซิโกซิตี
เม็กซิโกซิตี (Mexico City), ซิวดัดเดเมฆิโก (Ciudad de México) หรือ อาลเตเปตล์เมชิโก (Altepetl Mexico) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ในหุบเขาเม็กซิโกบริเวณกึ่งกลางประเทศ
เม็กซิโกซิตีมีพื้นที่ประมาณ 1,499 ตารางกิโลเมตร หรือถ้ารวมบริเวณมหานครด้วยจะมีพื้นที่รวมประมาณ 4,979 ตารางกิโลเมตร ประชากรในเม็กซิโกซิตี (ปี 2548) มี 8,605,239 คน ถ้ารวมเขตมหานครทั้งหมดมีประชากร 17,844,829 คน
ลักษณะภูมิประเทศ
เม็กซิโกซิตีมีทำเลที่ตั้งในที่เรียกว่าหุบเขาเม็กซิโก (Valley of Mexico) หุบเขานี้ตั้งอยู่ในทรานส์เม็กซิโก (Trans Mexico) ซึ่งมีความสูงมากกว่า 2,200 เมตร (7,217 ฟุต)
หุบเขานี้ไม่มีทางระบายน้ำจากไหล่เขา ทำให้เมืองนี้มีความเสี่ยงต่อการเกิดน้ำท่วมสูงมาก แต่ภายหลังก็ได้มีการขุดเจาะอุโมงค์และคลองในคริสต์ศตวรรษที่ 17
ลักษณะภูมิอากาศ
เม็กซิโกซิตีมีอากาศที่สูงกึ่งเขตร้อน เนื่องจากทำเลที่ตั้งมีอากาศร้อนและมีอุณหภูมิสูง โดยทางตอนใต้ของหุบเขาได้รับปริมาณน้ำฝนน้อยกว่าทางตอนบนของภาคใต้
อุณหภูมิเฉลี่ยประจำปีของเม็กซิโกซิตีมีความแตกต่างกันถึง 12-16 องศาเซลเซียส (54-61 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิต่ำที่สุดของเมืองอยู่ในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งอาจลดต่ำลงถึง -2 ถึง -5 องศาเซลเซียส (28-30 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนช่วงอุณหภูมิสูงสุดจะอยู่ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ซึ่งอุณหภูมิอาจสูงถึง 32 องศาเซลเซียส (90 องศาฟาเรนไฮต์)
พื้นที่ของเมือง ได้รับฝนเฉลี่ย 700 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งฝนจะตกหนักในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน แต่เดือนตุลาคมถึงสิ้นปี ฝนจะตกน้อยหรือไม่ตกเลย ซึ่งเมืองนี้มีเพียง 2 ฤดูกาล คือ
เศรษฐกิจ
เม็กซิโกซิตีเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากเมืองหนึ่งของลาตินอเมริกา โดยผลิตภัณฑ์มวลรวมของเมืองคิดเป็นร้อยละ 21.8 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (ของประเทศเม็กซิโก) ซึ่งเม็กซิโกซิตีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมประมาณ 315 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการจัดอันดับเมืองที่รวยที่สุดในโลกในปี ค.ศ. 2005 พบว่าเม็กซิโกซิตีเป็นเมืองที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 8 ของโลก รองจากโตเกียว, นิวยอร์ก, ลอสแอนเจลิส, ชิคาโก, ปารีส, ลอนดอน, โอซะกะ และโกเบ นอกจากนี้ เม็กซิโกซิตียังคงเป็นเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา
ค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ (HDI) ของเม็กซิโกซิตีในปี ค.ศ. 2009 อยู่ในระดับ 0.937 ซึ่งมีความใกล้เคียงกับประเทศเกาหลีใต้ ระดับของรายจ่ายเฉลี่ยต่อครัวเรือนของเม็กซิโกซิตีอยู่ใกล้เคียงกับระดับของรายจ่ายเฉลี่ยต่อครัวเรือนของประเทศญี่ปุ่นและประเทศเยอรมนี
กรุงเม็กซิโกซิตีมีค่าจีดีพีเฉลี่ยต่อประชากรอยู่ที่ 25,258 ดอลลาร์สหรัฐต่อคนต่อปี ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกันกับประเทศร่ำรวยบางประเทศ เช่นประเทศเกาหลีใต้ และด้วยการใช้จ่ายที่สูงมากของประชาชนชาวเม็กซิโกซิตี ทำให้เป็นเมืองที่น่าสนใจของบริษัทที่ผลิตสินค้าหรูและสินค้าฟุ่มเฟือย ซึ่งบริษัทเหล่านี้มีการเติบโตตั้งแต่ปี 2003 โดยสินค้าที่ได้รับความนิยมมาก คือ รถยนต์ สินค้าจำพวกแฟชั่น สินค้าเทคโนโลยี เสื้อผ้า และสินค้าจำพวกเครื่องประดับที่มีราคาแพง เป็นต้น
ระบบขนส่งมวลชน
กรุงเม็กซิโกซิตีให้บริการระบบรถไฟฟ้าใต้ดินทั้งสิ้น 207 กิโลเมตร ซึ่งเป็นระบบขนส่งมวลชนที่ใหญ่ที่สุดในลาตินอเมริกา ส่วนแรกเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1969 และได้ขยายเส้นทางการให้บริการถึง 11 สาย 175 สถานี นอกจากนี้ยังมีรถไฟชานเมือง (Suburbano) ซึ่งคล้ายกับรถไฟชานเมือง RER ของประเทศฝรั่งเศส รถไฟชานเมืองสายนี้ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2008
คาเมเลี่ยนใบไม้แอฟริกา
ระฮัมโพเลียน (Rhampholeon) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นกิ้งก่าแคระ หรือคาเมเลี่ยนใบไม้แอฟริกา เป็นกิ้งก่าคาเมเลี่ยนขนาดเล็ก พบตามพื้นดิน ใบไม้บนพื้นดิน พุ่มไม้ และกอหญ้า ในป่าแถบแอฟริกาตะวันออกกลาง มีสีน้ำตาล สีเทา และสีเขียว
เม็กซิโกซิตี
ระบบขนส่งมวลชน
รถไฟฟ้าใต้ดินในกรุงเม็กซิโกซิตี เป็นระบบขนส่งมวลชนที่คึกคักมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก โดยมีผู้โดยสารเฉลี่ยวันละ 4.5 ล้านคน เปิดให้บริการตั้งแต่ 5 นาฬิกา ถึง เที่ยงคืน ของทุกวัน
นอกจากรถไฟฟ้าใต้ดินแล้ว ในกรุงเม็กซิโกซิตียังมียังมีรถโดยสารประจำทาง โมโนเรล และแท็กซี่ (รถรางยกเลิกในปี 1979)