cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Natural Resourses, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานจัดการเรียนการสอนด้านการเกษตรระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนครั้งแรกในปี 2518 ที่วิทยาเขตหาดใหญ่
ประวัติ
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 21 ตุลาคม 2518 และประกาศใน หนังสือราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 217 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Faculty of Natural Resources มี ผศ.ดร.เจือ สุทธิวนิช เป็นคณบดีคนแรกของคณะ
คณะทรัพยากรธรรมชาติได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2520 จำนวน 60 คน ในหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) สาขาวิชาพืชศาสตร์ สัตวศาสตร์ และพัฒนาการเกษตร และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (อุตสาหกรรมเกษตร) และเริ่มรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาในปี 2530 ในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ สาขาวิชาเทคโนโลยีอาหาร และสาขาวิชาพืชศาสตร์ และเริ่มรับนักศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพืชศาสตร์ ปี 2543 สาขาวิชาวาริชศาสตร์ ปี 2547 สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน ปี 2550 และสาขาวิชาการผลิต เทคโนโลยีและการจัดการยางธรรมชาติ (นานาชาติ) ปี 2557 (ยกเลิกหลักสูตร ปีการศึกษา 2563) ซึ่งทางคณะมีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิบัติงานวิชาการ และการพัฒนาองค์ความรู้ต่าง ๆ ด้านการเกษตร การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะทรัพยากรที่สามารถฟื้นฟูได้ เช่น ทรัพยากรเกษตร ประมง ดิน น้ำ ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม
ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
วัดพระแท่นดงรังวรวิหาร
วัดพระแท่นดงรัง เป็นพระอารามหลววงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี จาก กรุงเทพฯ ประดิษฐาน “พระแท่นดงรัง” ลักษณะเป็นหินขนาดใหญ่ ราบคล้ายเตียง ในสมัยก่อนผู้คนเชื่อกันว่าเป็นพระแท่นที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ต่อมาเมื่อความรู้และข้อเท็จจริงที่ระบุชัดเจนว่าทรงเสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวโนทยาน ในประเทศอินเดีย ลักษณะความเชื่อจึงเป็นการจำลองสถานที่ปรินิพพานไว้แทน นอกจากนี้ภายในวัดยังมีสถานที่จำลองฉากการปรินิพพาน เช่น เขาถวายพระเพลิง จำลองสถานที่ถวายพระเพลิงพระศพพระพุทธองค์ตั้งอยู่บนยอดเขาสูง 55 เมตร ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าวัดพระแท่นดงรังก่อสร้างขึ้นเมื่อไร และก่อสร้างขึ้นโดยใคร แต่สันนิษฐานส่าก่อสร้างขึ้นในราวสมัยอยุธยา เนื่องจากมีหลักฐานพระพุทธบาทจำลองไม้สลักประดับมุก ศิลปะช่างหลวงอยุธยาสมัยพระเจ้าบรมโกศ หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงพระแท่นดงรังปรากฏในนิราศพระแท่นดงรัง ปี 2376 ของสามเณรกลั่นที่เดินทางไปนมัสการพระแท่นดงรังพร้อมสุนทรภู่ วัดพระแท่นดงรังได้รับการอุปถัมภ์ในพระบรมวงศานุวงศ์โดยดีมาตลอด นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะวัดขึ้น พระเจ้าอยู่หัวทุกรัชกาลนับจากนั้นล้วนเคยเสด็จพระราชดำเนินมายังวัดพระแท่นดงรัง และได้รับพระมหากรุณาธิคุณยวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในพระราชพิธีสถานปนาสมเด็จสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมงกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2515
สุจิตต์ วงศ์เทศ นักประวัติศาสตร์ เคยให้ความเห็นว่าพระแท่นดงรังมาจากคติการบูชาหินขนาดใหญ่ของคนในสมัยโบราณ เมื่อมีแนวคิดในพระพุทธศาสนาแผ่ขยายเข้ามาจึงทำให้ความเชื่อถูกกล้นและเปลี่ยนไปเป็นความเชื่อที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าแทน
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
เรื่องย่อ
ณ ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง มีโต๊ะหนึ่งที่สามารถพาผู้คนย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ชั่วขณะ โดยมีเงื่อนไขว่าผู้ที่ต้องการจะย้อนเวลากลับไป จะสามารถพบเพียงแค่คนที่เคยมาที่ร้านกาแฟนั้นเท่านั้น และจะต้องดื่มกาแฟให้หมดถ้วยก่อนที่มันจะเย็นลง มิเช่นนั้นก็จะกลายเป็นวิญญาณไปจนกว่าจนมีคนใหม่มาแทน
มิสเตอร์เรสต์ลิง
จอร์จ เบอร์เรล วูดิน (George Burrell Woodin) (28 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อบนสังเวียนการปล้ำ มิสเตอร์เรสต์ลิง (Mr. Wrestling) และ ทิม วูดส์ (Tim Woods)
แหล่งข้อมูลอื่น
19342002
ซูซูกิ สแปลช
ซูซูกิ สแปลช (Suzuki Splash) เป็นรถยนต์นั่งซิตี้คาร์ (City Car) ที่ผลิตโดย ซูซูกิ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2551 โดยเป็นรถที่ผลิตร่วมกับ โอเปิล เพื่อป้อนตลาดยุโรปโดยเฉพาะ และมีจำหน่ายในเอเชียบางประเทศ เช่น อินเดีย ญี่ปุ่น เป็นต้น โดยใช้ชิ้นส่วนร่วมกับ โอเปิล อจิลา (Opel Agila)
ซูซูกิ สแปลช เริ่มจัดแสดงครั้งแรกในงานแฟรงค์เฟิร์ทมอเตอร์โชว์ปี 2007 และเริ่มจำหน่ายจริงในปี พ.ศ. 2551 โดยมีเครื่องยนต์เบนซิน 1.0 และ 1.2 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 1.4 ลิตร ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า มีตัวถังแบบเดียวคือแฮทช์แบค 5 ประตู ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์อัตโนมัติแบบ CVT ระยะฐานล้ออยู่ที่ 2,360 มม. ความยาว 3,720 มม. ความกว้าง 1,680 มม. และความสูง 1,590 มม. มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศฮังการีและอินเดีย
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมผสม
การแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมผสม เป็น 1 ใน 15 รายการแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬานิปปงบุโดกัง การแข่งขันรายการทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 12 คน จาก 12 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2020
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
มาร์ทีน ไฮน์ริช คลัพโรท
มาร์ทีน ไฮน์ริช คลัพโรท (Martin Heinrich Klaproth; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1743 – 1 มกราคม ค.ศ. 1817) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองแวร์นิกเกอโรเดอ ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาทำงานในร้านขายยาที่เมืองเควดลินบวร์ค ฮันโนเฟอร์ และดันท์ซิช ในปี ค.ศ. 1771 คลัพโรทย้ายมาอยู่เบอร์ลินเพื่อเป็นผู้จัดการร้านของวาเล็นทีน โรเซอ ที่เพิ่งเสียชีวิต ต่อมาเขาทำงานเป็นผู้ประเมินด้านเภสัชศาสตร์ของวิทยาลัยแพทย์ชั้นสูง (Ober-Collegium Medicum) และอาจารย์สอนวิชาเคมีที่กรมทหารปืนใหญ่ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1789 เขาค้นพบธาตุยูเรเนียมและเซอร์โคเนียม 14 ปีต่อมาเขาค้นพบธาตุซีเรียม เมื่อมีการสถาปนามหาวิทยาลัยเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1810 คลัพโรทได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีคนแรก
ด้านชีวิตส่วนตัว คลัพโรทแต่งงานกับคริสทีอาเนอ โซฟี เลมัน ในปี ค.ศ. 1780 มีบุตรด้วยกัน 1 คนคือ ยูลีอุส คลัพโรท ซึ่งต่อมาเป็นนักบูรพคดีศึกษาที่มีชื่อเสียง คลัพโรทเสียชีวิตที่เบอร์ลินในปี ค.ศ. 1817 ต่อมาชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อแอ่งดวงจันทร์
ไซโทสเกเลตัน
สารโครงร่างของเซลล์ หรือนิยมทับศัพท์เป็น ไซโทสเกเลตอน, ไซโทสเกเลตัน (Cytoskeleton) เป็นเครือข่ายที่ซับซ้อนและมีพลวัต (dynamic) ของฟิลาเมนต์โปรตีนที่เชื่อมต่อกัน อยู่ภายในไซโทพลาซึมของทุกเซลล์ รวมถึงพวกแบคทีเรียและอาร์เคีย ไซโทสเกเลตันนั้นครอบคลุมส่วนต่าง ๆ ของเซลล์จากนิวเคลียสของเซลล์ไปถึงเยื่อหุ้มเซลล์ และประกอบด้วยโปรตีนที่คล้ายคลึงกันในสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ในยูแคริโอต ประกอบด้วยองค์ประกอบหลักสามอย่าง คือ ไมโครฟิลาเมนต์, อินเทอร์มีเดียตฟีลาเมนต์ และไมโครทิวบูล ซึ่งทั้งหมดสามารถเจริญเติบโตหรือถูกตอนสั้นลงได้อย่างรวดเร็ว ตามความต้องการของเซลล์
หน้าที่หลักของไซโทสเกเลตันคือเพื่อให้เซลล์คงรูปและมีความทนทานเชิงกลต่อการเปลี่ยนรูปร่างของเซลล์ แล้วด้วยการร่วมกับเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอื่น ๆ ช่วยคงเสถียรภาพให้กับเซลล์ต่าง ๆ ที่ประกอบกันเป็นเนื้อเยื่อ ไซโทสเกเลตันสามารถหดตัวได้ ดังนั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างของเซลล์และสภาพแวดล้อมของเซลล์ ซึ่งทำให้เซลล์สามารถเคลื่อนอพยพ (cell migration) นอกจากนี้ไซโทสเกเลตันยังมีหน้าที่ในวิถีการส่งสัญญาณของเซลล์ (cell signaling), ในกระบวนการนำเข้าสารจากนอกเซลล์ผ่านทางเอนโดไซโทซิส, ในการดึงแยกโครโมโซมระหว่างการแบ่งเซลล์, ในขั้นไซโทคิเนซิสของการแบ่งเซลล์, ในฐานะนั่งร้านในการจัดการกับองค์ประกอบในเซลล์ และในการเคลื่อนย้ายสารภายในเซลล์ (เช่น การเคลื่อนย้ายเวซิเคิล และออร์แกเนลล์ต่าง ๆ ภายในเซลล์) และเป็นแม่แบบในการสร้างผนังเซลล์ นอกไปจากนี้ไซโทสเกเลตันยังสามารถช่วยประกอบสร้างโครงสร้างพิเศษ เช่น แฟลกเจลลา, ซิเลีย, ลาเมลลีโพเดีย และ โพโดโซม โครงสร้าง หน้าที่ และลักษณะพลวัต (dynamic) ของไซโทสเกเลตันนั้นสามารถแตกต่างกันไปตามลักษณะและหน้าที่ของเซลล์ แม่แต่ภายในเซลล์เดียวกัน ไซโทสเกเลตันยังสามารถเปลี่ยนไปตามหน้าที่หรือความเกี่ยวข้องกับโปรตีนอื่นหรือแม้แต่ประวัติในอดีตของโครงข่ายนั้น ๆ
เหรียง
เหรียง ชื่ออื่น ได้แก่ กะเหรี่ยง, เรียง, สะเหรี่ยง (ใต้); นะกิง, นะริง (มลายู-ใต้); สะตือ (ใต้)เป็นพืชในวงศ์ Mimosaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 30-50 เมตร ไม่ค่อยมีกิ่งก้านที่ลำต้น เปลือกเรียบและหนาสีเทาปนเขียวอ่อน มีกลิ่นฉุน ลักษณะทั่วไปคล้ายสะตอ แต่พุ่มใบแน่น และเขียวทึบกว่า ใบใหญ่และหนากว่าสะตอ ลักษณะใบเป็นแบบช่อ ใบประกอบมี 18-33 คู่ ใบแคบปลายแหลม ใบแก่จะเป็นสีเหลืองร่วงเกือบหมดต้น และผลิใบใหม่แทน ลักษณะดอกเป็นดอกช่อแบบสะตอ ออกที่ปลายยอด เป็นก้านยาวสีเขียวสลับน้ำตาล ลักษณะผลเป็นฝัก กว้างประมาณ 3-4 เซนติเมตร ยาวประมาณ 20-30 เซนติเมตร เมล็ดรูปไข่ ประมาณ 15-20 เมล็ดต่อฝัก ฝักแก่เต็มที่มีสีดำ เมล็ดในสีดำ เนื้อในเมล็ดมีสีเขียวเข้ม และมีกลิ่นฉุน
เปลือกต้นเป็นยาสมานแผล ลดน้ำเหลือง เมล็ดเมื่อแก่ตัดส่วนปลายนำไปเพาะให้แตกรากสั้น ๆ รับประทานสดหรือดอง ใช้เป็นผักเหนาะและนำไปประกอบอาหาร ทั้งผัดและแกง เช่น แกงหมูกับลูกเหรียง
หน่อเหรียง
วิธีการเพาะเมล็ดดังนี้
พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน
พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน (Gustav III) เป็นกษัตริย์แห่งสวีเดน ระหว่างปี ค.ศ. 1771 จนถึงการลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1792 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรดริกแห่งสวีเดน และสมเด็จพระราชินีหลุยเซอ อูลริเคอแห่งสวีเดน ผู้ทรงเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 มหาราชแห่งปรัสเซีย
ฟอร์มายเดียร์...
ฟอร์ มาย เดียร์... เป็นซิงเกิลที่ 4 ของอายูมิ ฮามาซากิ  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม  พ.ศ. 2541 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 9 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 74,000 แผ่น  เพลง For My Dear... เป็นเพลงโฆษณาเครื่องดื่มโคล่าของบริษัทโมรินากะ และเพลงนี้ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม A Song for XX ของอายูมิ
ซิงเกิล For My Dear ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 12 ซม. และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวในอันดับที่ 33 ของออริกอนชาร์ต  จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 97,000 แผ่น
เทวทัณฑ์
เทวทัณฑ์ (Fallen) คือ ผลงานการเขียนของ Lauren Kate เกี่ยวกับความรักต้องห้ามของเทวทูตกับหญิงสาวธรรมดา มีทั้งหมดสี่เล่ม แปลภาษาไทยโดย สำนักพิมพ์โพสต์บุ๊กส์ ฉบับภาษาอังกฤษ ออกมาแล้วสองเล่ม คือ Fallen และ Torment
เนื้อเรื่อง
เริ่มต้นจากการที่ ลูซินด้า ไพร์ซ อายุ 17 ปี ถูกกล่าวหาว่าฆ่าแฟนของตัวเอง จึงถูกส่งมาอยู่ในโรงเรียนดัดสันดานที่ชื่อ ซอร์ด แอนด์ คอรส์ (Sword and Croos) เธอได้พบกับ แดเนียล กริกอรี ตั้งแต่วันแรกที่ย่างเท้าเข้ามาอยู่ในโรงเรียน เขาทำท่าเหมือนรังเกียจเธอทันที แต่ลูซินด้ากลับรู้สึกตรงกันข้าม เธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดประหลาดระหว่างตัวเธอกับแดเนียลตลอดเวลา จึงเริ่มค้นหาความลับของเด็กหนุ่มผู้ลึกลับคนนี้ ระหว่างนั้นก็มีหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาลึกลับอีกคน แคม ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวได้ตลอดเวลา
ปลาตะคอง
ระวังสับสนกับ: ปลาตะคองจุดเหลือง
ปลาตะคอง หรือ ปลาตะคองเหลือง หรือ ปลาทูทอง (Golden trevally, Golden toothless trevally, Yellow jack; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Gnathanodon
มีลำตัวด้านข้างแบนข้างมาก ลักษณะลำตัวค่อนไปทางยาวแบนคล้ายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน เกล็ดมีขนาดเล็ก ใต้ท้องไม่มีเกล็ด ในปลาวัยอ่อนมีสีเหลืองทอง มีแถบสีดำเล็ก ๆ พาดตามแนวตั้ง ซึ่งจะค่อย ๆ ลดจำนวนและจางลงเมื่อปลาโตขึ้น หัวมีลักษณะกลมป้าน จะงอยปากกลมมน ปากกว้าง ไม่มีฟัน ครีบทุกครีบเป็นสีเหลือง ปลายครีบสีดำ
ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 50–70 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 120 เซนติเมตร
อาศัยอยู่เป็นฝูงในแนวปะการังและกองหิน พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งแต่ชายฝั่งแคลิฟอร์เนียจนถึงเอกวาดอร์, มหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ตลอดจนการเลี้ยงดูไว้ดูเล่นตามบ้าน โดยเฉพาะในลูกปลาที่มีแถบสีดำ เพราะมีสีสันสวยงามและมีความแวววาวบนลำตัว อีกทั้งสามารถเลี้ยงในน้ำที่มีสภาพเป็นน้ำกร่อย ที่มีปริมาณความเค็มต่ำได้ โดยจัดเป็นปลาน้ำกร่อยที่เลี้ยงได้ง่ายมากอีกชนิดหนึ่ง
วัดพระบรมธาตุวรวิหาร
วัดพระบรมธาตุ วรวิหาร ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา หมู่ 6 ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็น พระอารามหลวง ชั้นโท เป็นวัดเก่า สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ตั้งอยู่ที่บ้านท้ายเมือง ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท อยู่ห่างจากตัวเมืองชัยนาท 4 กม. ภายในวัดนี้มีเจดีย์พระบรมธาตุรูปแบบสถาปัตยกรรมอู่ทองบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า มีงานเทศกาลสมโภชพระบรมธาตุในวันเพ็ญ เดือน 6
พระปรางค์
วัดพระบรมธาตุเป็นวัดโบราณ มีพระปรางค์สร้างด้วยศิลาแลงสูง ๗ วา รูปทรงสี่เหลี่ยม ฐานแต่ละด้านกว้างประมาณ ๓ วาเศษ (6 เมตร)
ประวัติ
สร้างในสมัยพระศรีธรรมาโศกราช โดยพระอรหันต์ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมา และได้สร้างพระปรางค์ด้วยศิลาแลง บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระปรางค์
แผ่นศิลาจารึก ไม่ได้กล่าวถึงผู้สร้างวัดนี้กล่าวแต่เพียงผู้เดิมพระปรางค์องค์นี้หุ้มด้วยโลหะสีขาว ต่อมาบูรณะใช้หินและปูนหุ้มไว้
ประเพณี
งานนมัสการและปิดทองพระปรางค์ในวันขึ้น ๑๔ - ๑๕ ค่ำ และ วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๖ และในวันแรม ๔ ค่ำ เดือน ๑๑
ความสำคัญ
น้ำอภิเษกจากจังหวัดชัยนาทมีอยู่ ๒ แห่ง คือ น้ำตักที่หน้าวัดพระบรมธาตุ และน้ำตักที่หน้าวัดธรรมามูลวรวิหาร วัดพระบรมธาตุ เป็นสถานที่ประกอบพิธีน้ำอภิเษก
วัดยางโทน (จังหวัดอุตรดิตถ์)
วัดยางโทน ตั้งอยู่ในตำบลวังดิน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นวัดประจำหมู่บ้านยางโทน และเป็นวัดที่ประดิษฐานพระพุทธโคดมศรีศากยมุนี พระพุทธรูปสำคัญ 1 ใน 9 องค์ ของจังหวัดอุตรดิตถ์
ทางพิเศษอุดรรัถยา
ทางพิเศษอุดรรัถยา หรือ ทางด่วนสายบางปะอิน–ปากเกร็ด เป็นทางด่วนของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย ระยะทางรวม 32 กิโลเมตร มีปลายทางทิศใต้ที่ปลายทางทิศเหนือของทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และมีปลายทางทิศเหนือบนถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทางพิเศษอุดรรัถยามีวัตถุประสงค์การก่อสร้างเพื่อรองรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 และเพื่อให้ระบบทางพิเศษในตอนบนของกรุงเทพมหานครสมบูรณ์ขึ้น
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางพิเศษอุดรรัถยามีเส้นทางเชื่อมต่อมาจากทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร (ยกเว้นช่วงที่ผ่านเมืองทองธานี มีขนาด 6 ช่องจราจร) มุ่งไปทางทิศเหนือ ผ่านเมืองทองธานี จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 แล้วข้ามคลองเชียงราก ก่อนที่ลดระดับเป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร โดยมีรั้วกั้นตลอด จากนั้นเข้าสู่อำเภอสามโคก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214 ซึ่งบริเวณนี้จะมีเส้นทางแยกไปทางทิศตะวันออกเพื่อต่อเชื่อมกับถนนทางเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต หลังจากนี้ เส้นทางจะโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 แล้วไปสิ้นสุดบริเวณกิโลเมตรที่ 79 ของถนนกาญจนาภิเษก
ประวัติการก่อสร้าง
ทางพิเศษอุดรรัถยาแบ่งการก่อสร้างเป็น 2 ระยะ ดังนี้
โครงการก่อสร้างในอนาคต
ปัจจุบัน การทางพิเศษแห่งประเทศไทยมีโครงการทางพิเศษสายอุดรรัถยา–พระนครศรีอยุธยา (ทางพิเศษอุดรรัถยาส่วนต่อขยาย) เป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร แนวสายทางเริ่มจากด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษบางปะอิน สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ระยะทาง 35 กิโลเมตร ทั้งนี้ ได้มีโครงการทางเชื่อมต่อศูนย์ศิลปาชีพบางไทรในโครงการ และยังมีโครงการปรับปรุงทางพิเศษอุดรรัถยา ช่วงบางพูน-บางไทรจากทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจรเป็นทางยกระดับอีกด้วย ซึ่งโครงการนี้ถูกกำหนดหมายเลขทางหลวงตามแผนของกรมทางหลวง ให้เป็นทางหลวงพิเศษ (Motorway) หมายเลข 53 แต่ทางพิเศษนี้อยู่ในแผนขยายของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
แดนนี แกบบิดอน
ดาเนี่ยล (แดนนี่) ลีออน แก็บบิดอน (Daniel Leon Gabbidon) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1979 เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเวลส์ สโมสรสุดท้ายของเขาคือแพนเทกในเวลส์ลีกดิวิชัน 3 เขาเคยเล่นในพรีเมียร์ลีกกับเวสต์แฮม ยูไนเต็ดและคริสตัล พาเลซ ในตำแหน่งกองหลัง
อ้างอิง
1979
การลงทุนแบบเน้นคุณค่า
การลงทุนแบบเน้นคุณค่า หรือ การลงทุนตามมูลค่า (value investing) เป็นแนวทางการลงทุนที่ริเริ่มและพัฒนาขึ้นโดย เบนจามิน เกรแฮม และต่อมาถูกนำมาใช้โดยวอเรน บัฟเฟต เป็นแนวทางการลงทุนที่เน้นลงทุนในกิจการที่ผู้ลงทุนเชื่อว่ามีราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าพื้นฐานโดยการวิเคราะห์มูลค่าทางบัญชีหรือสัดส่วนทางการเงินแบบต่างๆ เช่นมูลค่าหุ้นตามบัญชี (book value) สัดส่วนราคาหุ้นต่อกำไร (price-to-earning ratios) สัดส่วนราคาหุ้นต่อมูลค่าตามบัญชี (price-to-book ratios) หรือสัดส่วนเงินปันผล (dividend yields) อย่างไรก็ตาม คำว่า "มูลค่าพื้นฐาน" นี้ยังถูกตีความในแบบต่างๆและยังเป็นข้อถกเถียงกันอยู่ในวงวิชาการ
หลักการลงทุนแบบเน้นคุณค่า
ตามหลักการลงทุนแบบเน้นคุณค่า นักลงทุนจะประเมินมูลค่าบริษัทและหุ้นของบริษัทด้วยปัจจัยพื้นฐาน เมื่อได้มูลค่าที่เหมาะสมแล้วจึงพิจารณาราคาในตลาดหลักทรัพย์ หากพบว่าราคาของหลักทรัพย์ทั้งหมดต่ำกว่า ก็จะเข้าซื้อหุ้น ทั้งนี้เพราะเชื่อว่าราคาในตลาดจะวิ่งไปหามูลค่าที่เหมาะสมในระยะยาว อันที่จริง หลักการลงทุนทุกรูปแบบยกเว้นแบบเทคนิคอล จะเลือกซื้อหุ้นเมื่อพบว่าราคาหลักทรัพย์ต่ำกว่ามูลค่าตามปัจจัยพื้นฐาน (หลักการทางเศรษฐศาสตร์ก็บอกเช่นกันว่า ให้ลงทุนในโครงการที่มี Abnormal Profit หรือ Economic Profit) ดังนั้น การเลือกหุ้นที่ราคาต่ำกว่าปัจจัยพื้นฐาน จึงมิไม่เป็นหลักการเฉพาะของการลงทุนแบบคุณค่าแต่อย่างใด ที่หลักการการลงทุนแบบคุณค่าแตกต่างกับวิธีการการลงทุนแบบอื่นๆก็คือ การลงทุนแบบคุณค่าเชื่อว่าอัตราส่วนทางบัญชี เช่น P/E และ P/BV ที่ต่ำ สามารถบ่งบอกว่าราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าพื้นฐาน ในขณะที่การลงทุนแบบอื่น อาทิ แบบ Growth เชื่อว่าอัตราเติบโตเร็วบ่งบอกว่ามูลค่าพื้นฐานของหุ้นนั้นสูงกว่าราคาปัจจุบัน (ซึ่งก็แปลว่า ราคาหุ้นต่ำกว่ามูลค่าพื้นฐานเช่นกัน นั่นเอง) สาเหตุที่หุ้นที่ P/E และ P/BV ต่ำมักจะมีราคาต่ำกว่าปัจจัยพื้นฐาน งานวิจัยบางส่วนบ่งบอกว่าเกิดจากปัจจัยทางจิตวิทยา โดยนักลงทุนส่วนใหญ่ประเมินหุ้นที่มีผลการดำเนินงานช่วงหลังๆไม่ค่อยดี หรือว่าหุ้นที่มีอัตราการเติบโตต่ำ ต่ำกว่าที่ควรจะเป็น ผลตรงนี้สนับสนุนความเชื่อของ เบนจามิน เกรแฮม
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าการวิจัยพบว่าการลงทุนแบบเน้นคุณค่าจะให้ผลตอบแทนสูงกว่าค่าเฉลี่ยของตลาดในระยะยาว ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในวงวิชาการว่า สาเหตุของกำไรเกิดจากอะไร ฝ่ายหนึ่งดังที่กล่าวไปแล้ว เชื่อว่าสาเหตุเกิดจากผลทางจิตวิทยา (Behavioural Finance) นำโดยศาสตราจารย์ ริชาร์ด ทาเลอร์ เดเนียล คาห์เนมาน (โนเบล 2004) ฯลฯ โดยการงานวิจัยทางจิตวิทยาสนับสนุนในขณะที่อีกฝ่ายเชื่อว่าสาเหตุเกิดจากการที่หุ้นที่มีอัตราส่วนทางบัญชีต่ำนั้นมีความเสี่ยงสูงกว่าหุ้นโดยทั่วไป ซึ่งค่ายนี้นำโดย ยูจีน ฟามา มาร์ค รูบินสไตน์ ฯลฯ โดยมีหลักฐานชี้ว่า หากมีการปรับ Asset Pricing Model โดยพิจารณาความเสี่ยงที่เกิดจากอัตราส่วนบัญชีเข้าไปด้วย การลงทุนแบบเน้นคุณค่านั้นไม่ได้ให้ผลตอบแทนสูงกว่าการลงทุนแบบทั่วไปแต่อย่างใด กำไรที่สูงกว่าเกิดขึ้นจากความเสี่ยงที่มากกว่าเท่านั้นเอง (ข้อมูลเพิ่มเติม: Fama and French (1996) )
อย่างไรก็ตาม ด้วยวิวัฒนาการในการลงทุน จึงมีแนวคิดอื่นเช่นการลงทุนในหุ้นโตเร็ว และปัจจัยทางการบริหารจัดการ ฟิล ฟิชเชอร์เป็นเจ้าของแนวคิดดังกล่าว ท่านเป็นนักลงทุนอีกท่านในยุคนั้นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และได้แต่งหนังสือชื่อ Common Stock and Uncommon Profit ขึ้นมา ในหนังสือนี้จะสอนให้นักลงทุนพิจารณาปัจจัยทางคุณภาพมากกว่า ปัจจัยทางปริมาณซึ่งหลักการนี้ต่างจากหลักการของเกรแฮมที่สอนให้นักลงทุนศึกษาปัจจัยทางปริมาณ
ปัจจุบันมีแนวคิดและหลักการต่างๆ ประยุกต์และแตกแขนงออกไปจากหลักการพื้นฐาน แต่ทุกแนวคิดก็ยังต้องอิงกับปัจจัยทางปริมาณ และปัจจัยทางคุณภาพ ร่วมกันเพื่อประเมินมูลค่าหุ้นที่เหมาะสม
การประเมินมูลค่ากิจการ
การลงทุนแบบคุณค่านั้นมีหลายแนวทางอยู่ที่การตีความ วิธีประเมินมูลค่าตามแบบของการลงทุนแบบเน้นคุณค่าของ ตามหนังสือ Value Investing from Graham to Buffett and Beyond ของ Greenwald และคณะ ได้แสดงไว้ 3 วิธี
การใช้อัตราส่วนต่างๆเพื่อหามูลค่า
อัตราส่วนราคาต่อกำไร (P/E) หรือมูลค่าทางบัญชี (P/B) นำมาใช้ประเมินมูลค่าแบบคร่าวๆ ได้ เช่น
อย่างไรก็ตามการใช้อัตราส่วนทั้ง P/E และ P/B ก็มีข้อจำกัดหลายอย่างเช่น
การลงทุนแบบเน้นคุณค่าในประเทศไทย
ในประเทศไทย ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่ามีการลงทุนแบบเน้นคุณค่าตั้งแต่เมื่อใด หลักฐานการตื่นตัวในการลงทุนแบบเน้นคุณค่าในประเทศไทย เริ่มจากการล่มสลายของตลาดหุ้นในวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 แต่ยังมีนักลงทุนกลุ่มหนึ่งที่สามารถเอาตัวรอดและทำกำไรในภาวะวิกฤติได้ ในหนังสือ "ตีแตก" ดร. นิเวศน์ เหมวชิรวรากร เชื่อว่าที่ท่านสามารถเอาตัวรอดได้ในเหตุการณ์นั้น ซึ่งหลักการนั้นก็คือหลักการของการลงทุนแบบเน้นคุณค่านั่นเอง การลงทุนแบบเน้นคุณค่านั้นเป็นที่นิยมในหมู่นักลงทุนทั่วไปเนื่องจากใช้วิธีการไม่ซับซ้อน ไม่ต้องอาศัยความรู้แคลคูลัสหรือสถิติซับซ้อนแบบที่ต้องใช้ในทฤษฎีการลงทุนสมัยใหม่
นักลงทุนไทยอีกท่านหนึ่งที่ถือว่าเป็นแนวเน้นคุณค่าก็คือ โกศล ไกรฤกษ์ ผู้ล่วงลับ ท่านเป็นอีกผู้หนึ่งซึ่งสามารถฟื้นตัวหลังจากวิกฤติได้ แม้จะต้องสูญเสีย บงล.ตะวันออกฟายแนนซ์ ไปกับการสั่งปิดสถาบันการเงินก็ตาม
ตำบลวังกวาง
ตำบลวังกวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ แบ่งเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 11 หมู่บ้าน ตำบลวังกวางมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลวังกวาง ซึ่งได้ยกฐานะสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อ ปี พ.ศ. 2542 โดยรับผิดชอบพื้นทั้งหมดทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 5,788 คน
ภูมิศาสตร์
บ้านวังกวาง ตั้งอยู่บนเทือกเขาเพชรบูรณ์ในเขตป่าฝั่งตะวันออก มีภูมิประเทศที่มีลำห้วยลำคลองไหลผ่านลงไปสู่ลำน้ำพอง พื้นที่ทางตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของตำบลเป็นภูเขา และภูเขาหินประกอบไปด้วยแหล่งน้ำซับตามธรรมชาติ ตำบลวังกวางมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น ดังนี้
ตำบลวังกวาง แบ่งเขตการปกครองเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 11 หมู่บ้าน ได้แก่
เจเพ็ก
เจเพ็ก (JPEG ) คือรูปแบบการบีบอัดแฟ้มภาพแบบสูญเสีย โดยยังให้เสียความละเอียดน้อยที่สุด รูปแบบแฟ้มสำหรับวิธีการนี้ได้แก่ .jpeg, .jpg, .jpe, .jfif, .jfi (อาจจะเป็นตัวเล็กหรือตัวใหญ่ก็ได้)
การบีบอัดของ JPEG นั้นจะใช้เทคนิคที่เรียกว่า DCT (Discrete Cosine Transform) ซึ่งเป็นการแปลงค่าความสว่างของภาพให้อยู่ในรูปแบบเชิงความถี่ (Frequency Domain) ทำให้สามารถเลือกแทนค่าของสัมประสิทธิ์หรือในที่นี้คือแอมพลิจูดของค่าความถี่ต่างๆ ได้โดยอาศัยตัวแปรที่มีนัยสำคัญที่ต่างกันได้ การที่สามารถลดนัยสำคัญของค่าตัวเลขลงไปได้ทำให้สามารถลดขนาดของหน่วยความจำหรือขนาดไฟล์ที่ใช้เก็บตามไปได้
ชื่อ JPEG เดิมย่อมาจาก Joint Photographic Experts Group กลุ่มผู้พัฒนามาตรฐาน JPEG, JPEG 2000, และ JPEG XR
จักรพรรดิไอ
จักรพรรดิไอ (Ai Di) สามารถหมายถึง
วัดป่าเลไลยก์
วัดป่าเลไลยก์ สามารถหมายถึง
บ้านแดน บรัดเลย์
บ้านแดน บรัดเลย์ (Dan Bradley House) สถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในเมือง มาร์เซลลัส รัฐนิวยอร์ก
รายละเอียดและประวัติศาสตร์
บ้านหลังนี้ถูกสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2347 ถึง 2355 เป็นบ้านของ แดน บรัดเลย์ ซึ่งเป็นบาทหลวงและผู้พิพากษา บุตรชายของเขา แดน บีช บรัดเลย์ เป็นมิชชันนารีที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาและรักษาผู้คนในสยามช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19
บ้านหลังนี้ได้ขึ้น ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2521
ยานุส คอร์ซัค
ยานุส คอร์ซัค (Janusz Korczak) มีชื่อจริงว่า Henryk Goldszmit โดยทั่วไปเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Old Doctor หรือ Mr. Doctor เกิดที่กรุงวอร์ซอว์ สาธารณรัฐโปแลนด์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2421 (หรือ พ.ศ. 2422ไม่เป็นที่แน่ชัด) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 (หรือ 6) สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขาเป็นชาวยิวจากโปแลนด์ที่ยืนยันมาตลอดชีวิตว่าเป็นคนของทั้งสองชาติ คือโปแลนด์และอิสราเอล ภายหลังถูกสังหารในค่ายมรณะของเยอรมันที่ Treblinka ระหว่างมีชีวิตอยู่เขาเป็นทั้งแพทย์ ครู นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักกิจกรรมสังคม และ นายทหารแห่งกองทัพบกโปแลนด์ ยานุส คอร์ซัค เป็นทั้งครู และเป็นผู้เขียนสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ด้านทฤษฎีและภาคปฏิบัติทางการศึกษา เขาเป็นผู้บุกเบิกด้านสิทธิเด็กและความเสมอภาคของเด็ก ในฐานะผู้อำนวยการสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาได้ก่อตั้งศาลอนุญาโตตุลาการของเด็ก ซึ่งเปิดโอกาสให้เด็กสามารถจัดการกับประเด็นปัญหาต่างๆ ที่มี โดยเด็กจะได้รับอนุญาตให้สามารถดำเนินคดีต่างๆ กับครูของตนได้ Jean Piaget นักจิตวิทยาที่มีชื่อเสียงชาวสวิส ซึ่งไปเยี่ยมสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าดังกล่าวได้กล่าวถึง ยานุส คอร์ซัค ว่า “ชายที่วิเศษคนนี้มีความกล้าที่จะเชื่อมั่นในเด็กและวัยรุ่นในการดูแลของเขา ถึงกับมอบหมายงานที่ยากที่สุดและต้องใช้ความรับผิดชอบสูงให้เด็กๆ ได้มีส่วนร่วมในการดำเนินงาน” ยานุส คอร์ซัค สร้างสรรค์นิตยสารฉบับแรกขึ้นมาเพื่อตีพิมพ์บทประพันธ์ต่างๆ ที่เด็กส่งเข้ามา และที่มีจุดมุ่งหมายใหญ่เพื่อเด็ก ชื่อ “The Little Review” เขาเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการวิจัยเรื่องพัฒนาการและจิตวิทยาเด็ก ตลอดทั้งการวินิจฉัยเชิงการศึกษา
แพทย์
ยานุส คอร์ซัค ได้รับปริญญาแพทยศาสตร์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2448 ในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน เขาถูกเกณฑ์ให้ไปเข้าร่วมกับกองทัพของพระเจ้าซาร์ แห่งรัสเซียในฐานะแพทย์ (โปแลนด์อยู่ภายใต้การยึดครองของรัสเซียในขณะนั้น) และระหว่างการเข้าร่วมสงครามรัสเซีย – ญี่ปุ่น เขาประจำการอยู่ที่ Harbin ที่ซึ่งเขาได้เรียนรู้ภาษาจีนจากเด็กในแมนจูเรีย เขากลับไปที่กรุงวอร์ซอว์ เมื่อปลายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2449 ในระหว่างปี พ.ศ. 2448 – พ.ศ. 2455 เขาทำงานเป็นกุมารแพทย์ที่ โรงพยาบาลเด็ก Berson and Bauman และเพื่อแลกกับการได้อาศัยในอพาร์ทเม้นท์ในโรงพยาบาล “แพทย์ท้องถิ่น” ยานุส คอร์ซัค จึงปฏิบัติหน้าที่ประจำอยู่ที่โรงพยาบาล และอุทิศตนให้กับงาน เขาไม่เคยหลีกเลี่ยงแหล่งชนชั้นกรรมาชีพในเมืองตลอดเวลาที่เป็นแพทย์ และให้การรักษาที่เท่าเทียมกัน เขามักจะคิดเงินเล็กน้อยมากสำหรับผู้ป่วยที่ยากจน หรือแม้แต่ให้เงินผู้ป่วยดังกล่าวเพื่อเป็นค่ายารักษา ในขณะเดียวกันเขาไม่ลังเลที่จะคิดเงินในจำนวนที่สูงจากผู้ป่วยที่ร่ำรวย ซึ่งสามารถกระทำได้เนื่องจากความนิยมที่มีต่อเขาในฐานะนักเขียน
ในปี พ.ศ. 2450 – พ.ศ. 2453/54 เขาเดินทางไปต่างประเทศเพื่อการศึกษา เขาเข้าฟังการบรรยาย เป็นแพทย์ฝึกหัดในคลินิกสำหรับเด็ก เยี่ยมบ้านเอื้ออาทรและสถานสงเคราะห์ต่างๆ เขาใช้เวลาเกือบหนึ่งปีที่เบอร์ลิน (พ.ศ. 2450 – พ.ศ. 2451) และสี่เดือนที่ปารีส (พ.ศ. 2453) และอีกหนึ่งเดือนที่ลอนดอน (พ.ศ. 2453 หรือ พ.ศ. 2454) อีกหลายปีต่อมา เขาได้เขียนไว้ว่า กรุงลอนดอนทำให้เขาตัดสินใจที่จะไม่มีครอบครัว แต่จะ “รับใช้เด็กและจุดหมายของเด็ก” แทน เขาทำงานกิจกรรมทางสังคมมากมายในขณะนั้น และเป็นสมาชิกสมาคมต่างๆ ซึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นคือ Warsaw Hygiene Society (สมาคมอนามัยแห่งกรุงวอร์ซอว์) และ Summer Camp Society (สมาคมค่ายฤดูร้อน) ในปี พ.ศ. 2447, พ.ศ. 2450 และ พ.ศ. 2451 เขาทำงานที่ค่ายฤดูร้อนต่างๆ ที่จัดตั้งขึ้นสำหรับเด็กชาวยิวและโปแลนด์ โดยสมาคมค่ายฤดูร้อน ในปี พ.ศ. 2449 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือ “Child of the Drawing Room” ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดียิ่งจากผู้อ่านและนักวิจารณ์ต่างๆ นับจากบัดนั้นและเนื่องจากชื่อเสียงที่ได้รับจากสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ของเขา เขาจึงกลายเป็นกุมารแพทย์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ต้องการในกรุงวอร์ซอว์ ในปี พ.ศ. 2452 เขาเข้าร่วมกับสมาคมชาวยิว ที่ชื่อว่า “Orphans Aid” (อุปถัมภ์เด็กกำพร้า) ซึ่งในอีกหลายปีต่อมาได้ก่อตั้งบ้านเด็กกำพร้าที่เขาเป็นผู้อำนวยการเองขึ้น ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาถูกเกณฑ์ให้ไปเข้าร่วมกับกองทัพของพระเจ้าซาร์อีกครั้งหนึ่ง เขาประจำการในฐานะหัวหน้าระดับต้นของโรงพยาบาลสนาม ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในยูเครน ในปีพ.ศ. 2460 เขาถูกเรียกตัวกลับไปทำงานการแพทย์ ณ ที่ลี้ภัยต่างๆ สำหรับเด็กยูเครน ใกล้กับเมือง Kiev สองปีก่อนหน้านั้นในระหว่างการพักร้อนช่วงสั้นที่เมือง Kiev เขาพบกับ Maria Rogowska Falska ซึ่งเป็นนักกิจกรรมชุมชนเสรีของโปแลนด์ และเป็นผู้บริหารจัดการบ้านพักสำหรับเด็กผู้ชายชาวโปแลนด์ หลังจากที่เขาเสร็จสิ้นการเกณฑ์ทหารในกองทัพบกรัสเซียในตำแหน่งร้อยเอก เขาได้กลับไปยังกรุงวอร์ซอว์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2461 หลังจากการประกาศเอกราชของประเทศโปแลนด์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461) ยานุส คอร์ซัค ได้กลับไปทำงานที่กองทัพอีกไม่นานหลังจากนั้น ในครั้งนี้เขาถูกเกณฑ์ให้ไปเข้าร่วมกองทัพโปแลนด์ ที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ระหว่างสงครามโปแลนด์ – โซเวียต (พ.ศ. 2462 – พ.ศ. 2464) เขาประจำการในฐานะแพทย์ที่โรงพยาบาลทหารต่างๆ ในเมือง Lodz และ Warsaw ระหว่างนี้เองที่เขาเป็นไข้รากสาด อย่างไรก็ดีเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพันตรีในกองทัพบกโปแลนด์เนื่องจากการทำงานดีเด่นของเขา
ทัศนะต่างๆ
นับตั้งแต่อยู่ในวัยรุ่น ยานุส คอร์ซัค ให้ความสนใจกับปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวกับการอบรมเลี้ยงดูเด็ก และได้รับอิทธิพลจากทฤษฎีและภาคปฏิบัติเกี่ยวกับ “การศึกษาใหม่” นอกจากนั้นเขายังได้รับแรงบันดาลใจจากทฤษฎีของลัทธิหัวก้าวหน้าในการสอน ซึ่งพัฒนาขึ้นจากปราชญ์กลุ่มหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ John Dewey รวมทั้งจากผลงานของ Decroly, Montessori, และครูในรุ่นแรก คือ Pestalozzi, Spencer และ Fröbel นอกจากนั้นเขายังคุ้นเคยกับแนวความคิดด้านการสอนของ Tolstoy โดยเขาเน้นที่ความจำเป็นในการสนทนากับเด็ก เขาตีพิมพ์และบรรยายในหัวข้อต่างๆ ที่เกี่ยวกับการอบรมเลี้ยงดูเด็กและการสอน เขามีประสบการณ์ในการทำงานกับเด็กครั้งแรกในฐานะครูสอนพิเศษ จากนั้นในฐานะนักกิจกรรมชุมชน และท้ายที่สุดในฐานะผู้อำนวยการบ้านเด็กกำพร้า และผู้ร่วมก่อตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าชื่อ Our Home ในช่วงระหว่างสงคราม เขาสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยต่างๆ ในประเทศ รวมทั้งสถาบันการศึกษาพิเศษแห่งชาติ (ปัจจุบันคือสถาบันการศึกษาพิเศษ Maria Grzegorzewska) และสถาบันศาสนศาสตร์ของรัฐสำหรับสอนศาสนายูดาย และสถาบันครูแห่งชาติ ยานุส คอร์ซัค สนับสนุนการเป็นอิสระของเด็ก การตัดสินใจด้วยตนเอง และการเคารพในสิทธิของเด็ก หลักการประชาธิปไตยที่ ยานุส คอร์ซัค ประยุกต์ใช้กับเด็กและผู้ใหญ่อย่างเท่าเทียมกัน ยังได้รับการปฏิบัติประจำวัน ที่สถาบันต่างๆ ของ ยานุส คอร์ซัค โดยผ่านระบบการปกครองตนเองของเด็ก
¹ จดหมายของ ยานุส คอร์ซัค ถึง Mieczyslaw Zylbertal ลงวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2480 ใน หนังสือ ยานุส คอร์ซัค Works Vol. 14, tome 2, p. 213, Warsaw 2008 “เด็กเข้าใจและใช้เหตุผลเช่นเดียวกับผู้ใหญ่เพียงแต่เด็กยังไม่มีประสบการณ์มากมายเท่ากับผู้ใหญ่เท่านั้น” (จำเป็นต้องทราบแหล่งที่มา) นิตยสารที่ตีพิมพ์สำหรับเด็กและโดยเด็ก ถือเป็นสภาของเด็กและเป็นพื้นฐานการบ่มเพาะพรสวรรค์ใหม่ รวมทั้งเป็นเสาหลักของความเข้าใจ โดยเฉพาะเด็กจากครอบครัวชาวยิว Orthodox ในฐานะที่เป็นแพทย์ ยานุส คอร์ซัค เลือกที่จะใช้วิธีการฝึกเพื่อการอยู่ร่วมในสังคม ตลอดทั้งการดูแลเด็กแบบเบ็ดเสร็จและในเชิงนวัตกรรมสำหรับเด็กที่มาจากช่องว่างต่างๆ ของสังคม เขายืนยันว่า สถานที่ของเด็กคือการอยู่ร่วมกับเพื่อน ไม่ใช่ที่บ้าน เขาต่อสู้เพื่อดูแลให้เด็กได้ฝึกฝนความเชื่อในวัยเยาว์ และการเติบโตทางความคิด รวมทั้งอยู่ในกระบวนการของการอยู่ร่วมกันในสังคม เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับชีวิตในวัยผู้ใหญ่ เขาพยายามที่จะให้เด็กได้รับชีวิตวัยเยาว์ที่เป็นอิสระ แม้ว่าจะมิใช่อิสระจากหน้าที่ เขาเชื่อว่าเด็กควรจะได้เข้าใจและได้รับประสบการณ์ด้านอารมณ์ความรู้สึกจากสถานการณ์ การสรุปผลอย่างเป็นอิสระ และสามารถป้องกันผลต่างๆ ที่อาจเกิดตามมาได้ ยานุส คอร์ซัค เขียนไว้ว่า “อันที่จริงแล้วไม่มีความเป็นเด็กหรอก มีเพียงความเป็นมนุษย์เท่านั้น” ยานุส คอร์ซัค ถือว่าเด็กทุกคนที่ตนดูแลหรืออบรมเลี้ยงดูนั้นเป็นเสมือนบุตรของตน ซึ่งกิจกรรมต่างๆ ต่อมาของเขา ก็ได้ยืนยันทัศนคติดังกล่าว ความเชื่อในการอยู่เพื่อผู้อื่นของเขาจะไม่ทำให้เขาลำเอียงหรือแบ่งแยกเด็กกลุ่มใดที่ได้รับการคัดเลือกภายใต้การดูแลของเขาออกมา เขามิได้ถือว่าโครงสร้างครอบครัวดั้งเดิมเป็นสิ่งเชื่อมโยงที่สำคัญที่สุดทางสังคม เขาไม่ยอมรับหลักดังกล่าวที่สอนกันในสภาพแวดล้อมของคริสเตียนอนุรักษนิยมและชาวยิวหัวโบราณ องค์ประกอบสำคัญต่างๆ ในแนวความคิดด้านการศึกษาของ ยานุส คอร์ซัค มีดังต่อไปนี้
การรับรู้ในปัจจุบัน
ในปัจจุบันนี้ ยานุส คอร์ซัค ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้บุกเบิกทิศทางการศึกษาต่างๆ มากขึ้น ความเข้าใจในสิทธิของเด็กของ ยานุส คอร์ซัค เป็นประเด็นอ้างอิงจากผู้ประพันธ์ร่วมสมัยต่างๆ มากมาย ยานุส คอร์ซัค เชื่อว่า “การปฏิรูปโลกคือการปฏิรูปการศึกษา”
ถือว่า ยานุส คอร์ซัค เป็นผู้บุกเบิกคนหนึ่งในทิศทางการสอน ที่เรียกกันในปัจจุบันว่า “จริยศึกษา” แม้ว่า เขาจะมิได้สร้างสรรค์ทฤษฎีที่เป็นระบบไว้ในเรื่องนี้ แนวความคิดด้านการสอนที่ทันสมัยของเขาขึ้นอยู่กับภาคปฏิบัติจริง เขาไม่เห็นด้วยกับกฎเกณฑ์การสอนแบบตายตัว แม้ว่าเขาจะมีความเชี่ยวชาญในทิศทางการศึกษาและจิตวิทยาในขณะนั้นก็ตาม Igor Newerly กล่าวว่า ยานุส คอร์ซัค มิได้แสดงตนด้วยอุดมการณ์ทางการเมืองใด หรือกฎเกณฑ์ทางการศึกษาใดเลย อย่างไรก็ตาม ถือว่า ยานุส คอร์ซัค เป็นผู้บุกเบิกในทิศทางต่างๆ Kohlberg กล่าวว่าผลงาน Children Just Community ของ ยานุส คอร์ซัค มีพื้นฐานมาจากภาคปฏิบัติต่างๆ ของเขา มีผู้กล่าวไว้ว่า ยานุส คอร์ซัค และ Paulo Freire มีทัศนะที่คล้ายคลึงกันในเรื่องประชาธิปไตยในโรงเรียน และในทฤษฎีของการสนทนา ผู้สนับสนุนความรักในการสอนอ้างทฤษฎีของตนจาก แบบอย่างของความสัมพันธ์ระหว่างครู – นักเรียน ที่พัฒนาขึ้นมาโดย ยานุส คอร์ซัค นอกจากนี้นักประพันธ์อื่นๆ ต่างค้นคว้าหาจุดเริ่มต้นของแนวโน้ม “การศึกษาในเรื่องศาสนา” ของ ยานุส คอร์ซัค และ Martin Buber อนึ่ง แนว ความคิดของ ยานุส คอร์ซัค ถูกนำไปใช้ใน “ลัทธิของการทำให้ปกติ” สำหรับการศึกษาเกี่ยวกับเด็กที่พิการทางสติปัญญา วิธีการในการอบรมเลี้ยงดูเด็กของเขามีอิทธิพลต่อแนวความคิดริเริ่มด้านกฎหมายภายหลังสงครามสำหรับเด็ก ประเทศโปแลนด์ให้การสนับสนุนในเรื่องดังกล่าวเป็นอย่างดี และมีส่วนร่วมอย่างจริงจังในการเตรียมการสำหรับ ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิต่างๆ ของเด็กในปีพ.ศ. 2502 และการเริ่มต้นก่อตั้ง “อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิต่างๆ ของเด็ก” ที่ได้รับการรับรองจาก สมัชชาใหญ่สหประชาชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2532
The Orphans Home (สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า) และ Our Home (บ้านของเรา)
ยานุส คอร์ซัค และ Stefania Wilczynska ได้ร่วมก่อตั้งและดำเนินกิจการ The Orphans Home ซึ่งตั้งอยู่ที่ 92 Krochmalna St. (ที่ตั้งปัจจุบันคือ 6 Jaktorowska St.) ซึ่งเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าในกรุงวอร์ซอว์ สำหรับเด็กชาวยิว ที่ได้รับเงินสนับสนุนจาก “Orphans Aid” Jewish Society เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2455 สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าดังกล่าวได้เริ่มต้นประกอบกิจการ และ ยานุส คอร์ซัค เริ่มเป็นผู้อำนวยการ โดยมี Ms. Stefania Wilczynska (พ.ศ. 2429 - พ.ศ. 2485) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Stefa เป็นหัวหน้าผู้ให้การศึกษา ยานุส คอร์ซัค บริหารสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าดังกล่าวมาเป็นเวลา 30 ปี ครั้นปลายเดือนตุลาคมหรือต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2483 สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า The Orphans Home ถูกย้ายไปอยู่ในเกตโตที่ถนน Chlodna (เกตโต คือ แหล่งที่จำกัดให้ชาวยิวในโปแลนด์ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน) ในการนี้ ยานุส คอร์ซัค ได้เข้าพบเจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อขอแทรกแซงการย้ายดังกล่าว แต่เขากลับถูกจับกุมโดยกลุ่มนาซีซึ่งจองจำเขาไว้ที่คุก Pawiak อย่างไรก็ดี ยานุส คอร์ซัค ได้รับการประกันตัวในเวลาไม่กี่สัปดาห์หลังจากนั้น
นับตั้งแต่ปีพ.ศ. 2462 ยานุส คอร์ซัค และ Maria Falska ร่วมกันบริหารสถานที่ดูแลเด็กอีกแห่งหนึ่ง คือ สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า Our Home สำหรับเด็กโปแลนด์ ซึ่งในตอนแรกตั้งอยู่ที่ Pruszkow ใกล้กับกรุงวอร์ซอว์ และนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 เป็นต้นมา ได้ย้ายไปที่เขต Bielany ในกรุงวอร์ซอว์ ความร่วมมือของ ยานุส คอร์ซัค กับ Falska ดำเนินไปจนถึงปี พ.ศ. 2479 และมีการใช้วิธีการสอนเชิงนวัตกรรมที่ สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า Our Home ด้วย
ที่สถาบันทั้งสองแห่ง สำหรับเด็กอายุ 7-14 ปี จะใช้แนวความคิดของชุมชนการปกครองตนเอง ที่มีการสร้างสถาบันต่างๆ ของตน เช่น สภานิติบัญญัติ ศาล หนังสือพิมพ์ ระบบเวลาทำการ โนตารี และสหภาพสินเชื่อ ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 (วันประกาศเอกราชของโปแลนด์) ยานุส คอร์ซัค ได้รับรางวัล The Officer’s Cross of the Order of Rebirth of Poland
นักประพันธ์ นักหนังสือพิมพ์ นักข่าววิทยุ
ยานุส คอร์ซัค เริ่มงานครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2439 กับนิตยสารล้อเลียนรายสัปดาห์ชื่อ “Kolce” ขณะนั้นเขาเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จึงไม่สามารถตีพิมพ์สื่อได้อย่างเป็นทางการ ดังนั้นเขาจึงลงนามในงานของตนเองโดยใช้นามแฝงว่า “Hen” ต่อมาเขาได้ใช้นามแฝงอื่นๆ ด้วย เช่น Hen-Ryk, Hagot, Old Doctor อนึ่ง นามปากกา ยานุส คอร์ซัค ซึ่งเป็นการดัดแปลงเล็กน้อยจากชื่อ ยานุส คอร์ซัค เริ่มมีชื่อเสียงมากกว่าชื่อของเขาเอง และมีที่มาจากหนังสือของ J.I. Kraszewski ชื่อ “ยานุส คอร์ซัค and the Bladesmith’s Beautiful Daughter” เขาใช้นามปากกาดังกล่าวเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2441 ในการลงนามในละครเรื่องแรกของเขา ซึ่งเป็นละครสี่องก์ ชื่อ “Which way?” ซึ่งเขาส่งเข้าประกวดงานละคร แต่บทละครดังกล่าวก็ยุติการแสดงลงในปี พ.ศ. 2441 – พ.ศ. 2444 เขาตีพิมพ์ในวารสาร “Reading Room for Everyone” นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 เขาเริ่มต้นตีพิมพ์งานในนามของ ยานุส คอร์ซัค โดยเขาลงนามในจดหมายส่วนตัวด้วยชื่อดังกล่าว แต่ก็มิได้ยกเลิกนามปากกาอื่นๆ เสียทีเดียว ในนามของ Hen-Ryk เขาได้ร่วมมือกับนิตยสาร “Kolce” ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2444 เขาได้เริ่มต้นเขียนคอลัมน์ต่างๆ ในปี พ.ศ. 2448 ได้มีการคัดเลือกงานเขียนคอลัมน์ต่างๆ ของเขา เพื่อลงตีพิมพ์ในนิตยสาร “Kolce” ชื่อ “Fiddle-faddle” และนวนิยายเรื่อง “Children of the Street” (1901) ก็ได้ปรากฏในงานพิมพ์ด้วย มรดกของ ยานุส คอร์ซัค ในฐานะนักเขียน ประกอบด้วย หนังสือรวม 24 เล่ม และบทความมากกว่า 1,400 บท ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆ อย่างไรก็ตามคงเหลือต้นฉบับลายมือ ต้นฉบับพิมพ์ และเอกสารต่างๆ รวมทั้งจดหมายต่างๆ ไม่มากนัก โดยเหลืออยู่ประมาณ 300 บท ผลงานด้านการสอนที่ถือว่ามีความสำคัญมากที่สุด ได้แก่ ผลงานชุดที่มีสี่ฉบับ คือ “How to Love a Child” (พ.ศ. 2463), “Educational Moments” (พ.ศ. 2467), “When I am Little Again” (พ.ศ. 2468), “The Child’s Right to Respect” (พ.ศ. 2472) และ “Playful Pedagogy” (พ.ศ. 2482) สำหรับผลงานของเขาเกี่ยวกับเด็ก หนังสือชื่อ “King Matt the First” และ “King Matt on a Deserted Island” (พ.ศ. 2466) ได้รับความนิยมมากที่สุด และมีการแปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 20 ภาษา ส่วนหนังสืออื่นๆ ที่ได้รับความนิยมจะรวมถึง “Bankruptcy of Small Jack” (พ.ศ. 2467), “Rules of Life” (พ.ศ. 2473) และ “Kaytek the Wizard” (พ.ศ. 2478) ด้วย สำหรับผลงานด้านวรรณกรรม ยานุส คอร์ซัค ได้รับรางวัล Gold Academic Laurel of the Polish Literary Academy ในปี พ.ศ. 2480 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเก็บรักษาบันทึกประจำวันซึ่งมีความสำคัญ ด้วยตระหนักว่าสถานการณ์ต่างๆ ในอดีต และประสบการณ์ในช่วงสงครามของเขาเป็นที่มาของผลงาน ในงานด้านการสอน ยานุส คอร์ซัค ใช้เครื่องมือที่ทันสมัยเป็นอย่างมากในขณะนั้น เขาจัดทำหนังสือพิมพ์สำหรับเด็กและวัยรุ่น ชื่อ“The Little Review” (พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2482) ขึ้น หนังสือดังกล่าวเป็นภาคผนวกรายสัปดาห์ของหนังสือพิมพ์แห่งกรุงวอร์ซอว์ ชื่อ “Our Review” โดยฉบับแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2469 และเป็นนิตยสารฉบับแรกในประเทศโปแลนด์ ที่จัดทำขึ้นโดยเด็ก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2473 เป็นต้นมา นักเขียนชื่อ Jerzy Abramov ซึ่งรู้จักกันหลังจากสงคราม ในชื่อ Igor Newerly เป็นบรรณาธิการของหนังสือดังกล่าว และยังเป็นเลขานุการของ ยานุส คอร์ซัค อีกด้วย
กิจการหนังสือยังดำเนินต่อไป แม้ความรุนแรงของการต่อต้านยิว ความไม่สะกดกลั้นทางอารมณ์ และการแบ่งแยกเชื้อชาติในทศวรรษที่ 1930 จะเข้มข้นขึ้นก็ตาม หนังสือฉบับสุดท้ายตีพิมพ์ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2482 ในฐานะปรมาจารย์ที่โดดเด่น “Old Doctor” ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ของตนโดยผ่านรายการวิทยุต่างๆ เขาใช้แนวทางของตนเองในการพูดคุยกับผู้ฟังรุ่นเยาว์ และคุยกับเด็กๆ เกี่ยวกับเรื่องสำคัญต่างๆ อย่างเรียบง่าย ในปี พ.ศ. 2479 รายการด้านการศึกษาของ “Doctor” ก็ถูกถอดออกจากรายการวิทยุ แม้ว่าจะมีการแสดงความคิดเห็นอย่างกระตือรือร้นจากผู้ฟังและนักวิจารณ์ต่างๆ ก็ตาม เนื่องจากการต่อต้านยิวที่รุนแรงขึ้นและแรงกดดันต่างๆ ที่เกี่ยวข้องจากภายนอก ยานุส คอร์ซัค กลับไปจัดรายการวิทยุอีกในสองปีต่อมา และพูดคุยกับผู้ฟังสถานีวิทยุโปแลนด์หลังจากเกิดสงครามโลกในต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
สงครามโลกครั้งที่สอง เกตโต การเดินแถวครั้งสุดท้าย
ในฐานะนายทหารของกองทัพบกโปแลนด์ หลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ยานุส คอร์ซัค อาสาเข้าประจำการทหารแต่ไม่ได้รับอนุญาตเนื่องจากข้อจำกัดด้านอายุ ในระหว่างการยึดครองของเยอรมัน เขาสวมเครื่องแบบของกองทัพโปแลนด์ หากแต่ ยานุส คอร์ซัค ไม่เห็นด้วยกับการตราหน้าแบ่งแยกชาวยิวด้วย Star of David ที่กลุ่มนาซีบังคับ ซึ่งเขาถือเป็นการเหยียดหยามสัญลักษณ์ของยิว เขาใช้เวลาในช่วงหลายเดือนสุดท้ายของชีวิตอยู่ในเกตโตของกรุงวอร์ซอว์ (เกตโต คือ แหล่งที่จำกัดให้ชาวยิวในโปแลนด์ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน) Newerly ซึ่งในภายหลังเป็นผู้เขียนประวัติชีวิตของ ยานุส คอร์ซัค พยายามที่จะนำเอกสารปลอมไปช่วย ยานุส คอร์ซัค ให้ไปอยู่ในส่วน Arayan (อารยัน) หรือแหล่งที่ไม่ใช่ที่อยู่ของชาวยิว แต่ ยานุส คอร์ซัค ปฏิเสธที่จะออกไปจากเกตโต โดยกลับไปทำงานเขียนบันทึกประจำวัน ที่เขาเริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2482 ทว่า ณ เกตโตนั้น ยานุส คอร์ซัค มิได้เขียนสิ่งใดเลยเป็นเวลามากกว่าสองปีเนื่องจากเขาอุทิศพลังทั้งหมดไปในการดูแลเด็กที่ The Orphans Home และกิจกรรมอื่นๆ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวกับสถานการณ์ของเด็กในเกตโต บันทึกประจำวันดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกที่กรุงวอร์ซอว์ ในปี พ.ศ. 2501 โดยมีรายการสุดท้ายลงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ในช่วงเช้าของวันที่ 5 หรือ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ที่ย่านเกตโตเล็ก ก็ถูกรายล้อมไปด้วยกำลังพล SS ของเยอรมัน และทหารจากกองทัพยูเครนและลัตเวีย ในระหว่างปฏิบัติการที่เรียกว่า “Great Action” ซึ่งถือเป็นการกำจัดประชากรในเกตโตของกรุงวอร์ซอว์โดยชาวเยอรมันครั้งสำคัญนั้น เขาก็ได้ปฏิเสธการเสนอให้ความช่วยเหลือต่างๆ อีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากไม่ต้องการที่จะทิ้งเด็กและเจ้าหน้าที่จาก The Orphans Home ไปนั่นเอง ในวันที่ถูกเนรเทศออกจากเกตโต ยานุส คอร์ซัค เป็นผู้นำขบวนเด็กของตนไปยัง Umschlagplatz ที่ซึ่งมีการขนส่งไปสู่ค่ายมรณะ มีเด็กประมาณ 200 คน และครูจำนวนไม่กี่สิบคน รวมทั้ง Stefania Wilczynska เข้าร่วมในการเดินแถว การเดินแถวครั้งสุดท้ายของพวกเขาได้กลายเป็นตำนานและกลายเป็นหนึ่งในเรื่องลี้ลับของสงครามและความทรงจำต่างๆที่สำคัญ ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีรายละเอียดที่สอดคล้องและเชื่อถือได้เสมอไป “ข้าพเจ้าไม่ต้องการเป็นผู้ทำลายความเชื่อต่างๆ แต่ต้องบอกว่าตนได้เห็นอะไรมาบ้าง บรรยากาศถูกซึมแทรกด้วยความเฉยชา คล้ายเครื่องจักร และความเฉยเมย เป็นอย่างยิ่ง ไม่มีเครื่องแสดงให้เห็นว่า ยานุส คอร์ซัค ก็อยู่ที่นั่นด้วย ไม่มีการแสดงความเคารพ (ดังเช่นบางคนกล่าวไว้) ไม่มีการแทรกแซงของเจ้าหน้าที่ยิวผู้รับใช้นาซีอย่างแน่นอน ไม่มีใครเข้ามาพูดจากับ ยานุส คอร์ซัค ไม่มีการให้สัญญาณ ไม่มีการร้องเพลง ไม่มีการเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ ข้าพเจ้าจำไม่ได้ว่ามีใครถือธงของ The Orphans Home หรือไม่ แต่มีคนกล่าวถึงเรื่องดังกล่าว มีความเงียบสงัดที่น่ากลัว เด็กบางคนยึด ยานุส คอร์ซัค ไว้โดยใช้มือจับที่เสื้อผ้าของเขา พวกเขาเดินราวกับกำลังเข้าฌาน ข้าพเจ้าเดินไปกับเขาตลอดทางจนถึงประตูทางเข้า Umschlag” ในเอกสารฉบับอื่นๆ กล่าวว่า เด็กเดินแถวหน้ากระดานสี่คนและถือธง King Matt the First ซึ่งเป็นวีรบุรุษในนิยายเรื่องหนึ่งที่ครูของตนเขียนขึ้น เด็กแต่ละคนต่างถือของเล่นหรือหนังสือที่ตนเองโปรดปรานไปด้วย เด็กชายคนหนึ่งที่อยู่หัวขบวนเล่นไวโอลิน ชายชาวยูเครนและพวกหน่วย SS ของเยอรมัน หลายคนสะบัดแส้และยิงกลุ่มเด็กๆ แม้ว่าชายคนหนึ่งจากกลุ่มดังกล่าวซึ่งเป็นผู้นำขบวน จะแสดงอาการว่าเอ็นดูเด็กๆ อยู่เหมือนกันก็ตาม สุดท้าย ยานุส คอร์ซัค ก็ถูกสังหารพร้อมกับเด็กๆ ของเขาในค่ายมรณะของนาซี ที่ Treblinka
ในปี พ.ศ. 2491 หลังการเสียชีวิต เขาได้รับรางวัล Knight’s Cross of the Order of Rebirth of Poland
อัตลักษณ์
ยานุส คอร์ซัค ถูกระบุว่าเป็นทั้งชาวโปแลนด์และชาวยิว เขาต่อสู้เพื่อนำชาวโปแลนด์และชาวยิวให้เข้ามาใกล้ชิดกัน ภาษาโปแลนด์ถือเป็นภาษาหลักของ ยานุส คอร์ซัค และเป็นภาษาที่เขาใช้ในการเขียนงานต่างๆ เขาเริ่มศึกษาภาษาฮิบรูในช่วงทศวรรษที่ 1930 เมื่อเขาเริ่มรู้จักการเคลื่อนไหวของ Zionist (ผู้สนับสนุนการอพยพชาวยิวไปอยู่ที่ปาเลสไตน์) มากขึ้น เนื่องจาก ยานุส คอร์ซัค รู้ภาษาเยอรมันดี เขาจึงพอเข้าใจภาษายิดดิชเล็กน้อย (ภาษาฮิบรูปนเยอรมัน) ภาษายิดดิชถือเป็นภาษาหลักของชาวยิวในโปแลนด์ ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ยานุส คอร์ซัค เริ่มให้ความสนใจในเรื่องการสถาปนาชาติใหม่ของชาวยิวมากขึ้น เขาร่วมมือกับผู้ทำวารสารต่างๆ ในองค์กรเยาวชน Zionist และเข้าร่วมการสัมมนาต่างๆ ขององค์กรดังกล่าว ในช่วงเวลานั้นเขาประสบกับภาวะวิกฤติในชีวิตส่วนตนและวิชาชีพ เขาจึงเดินทางไปยังปาเลสไตน์สองครั้งในปี พ.ศ. 2477 และ พ.ศ. 2479 ทำให้เขาผ่านพ้นวิกฤติดังกล่าวไปได้ ยานุส คอร์ซัค ได้เขียนไว้ว่า “การเข้าใจอดีต นำมาซึ่งการแก้ไขปัญหาปัจจุบัน และเพื่อการมองไปข้างหน้า”
มิสยูเอสเอ
ปัจจุบันมิสยูเอสเอคือ มอร์แกน โรมาโน จาก รัฐนอร์ทแคโรไลนา ซึ่งดำรงตำแหน่งแทน อาร์บอนนีย์ เกเบรียล จากรัฐเท็กซัส ที่ได้รับมงกุฎนางงามจักรวาล 2022
ประวัติ
การประกวดมิสยูเอสเอได้ริเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1950 เมื่อโยลันด์ เบตเบซ ผู้ชนะการประกวดมิสอเมริกา ปฏิเสธที่จะสวมชุดว่ายน้ำเพื่อการประชาสัมพันธ์ บริษัทผลิตชุดว่ายน้ำแคทาลีนาซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของการประกวดมิสอเมริกา ตัดสินใจยกเลิกการสนับสนุนการประกวดมิสอเมริกาอย่างทันที และได้จัดตั้งการประกวดมิสยูเอสเอ นอกจากนี้ยังได้ก่อตั้งการประกวดนางงามจักรวาล และในปี ค.ศ. 1983 ยังมีการประกวดมิสทีนยูเอสเอ
มิสยูเอสเอครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1952 ที่ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้ชนะเลิศมิสยูเอสเอคนแรกคือแจ็กกี เลาก์รี มิสนิวยอร์กยูเอสเอ ครั้งแรกมีผู้เข้าร่วมประกวด 30 คน และหลายรัฐไม่สามารถเข้าร่วมประกวดได้ในช่วงสองทศวรรษแรกของการประกวดได้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 แต่ละรัฐและเขตปกครองพิเศษโคลัมเบียได้ส่งตัวแทนเข้าร่วมในแต่ละปี รัฐอะแลสกาได้เข้าร่วมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959 และรัฐฮาวายในปี ค.ศ. 1960 ก่อนหน้านี้ทั้ง 2 รัฐมีส่วนร่วมในนางงามจักรวาล
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 – ค.ศ. 2002 การประกวดรอบตัดสินออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในปี ค.ศ. 1990 ผู้ชมได้ลดลงอย่างรวดเร็วประมาณ 20 ล้านคน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 การประกวดได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี
รูปแบบการประกวด
ซึ่งรูปแบบการประกวดมิสยูเอสจะแตกต่างจากมิสอเมริกา ผู้เข้าประกวดมิสยูเอสไม่ต้องแข่งขันในรอบความสามารถพิเศษ การประกวดหลักคือเครื่องแต่งกายชุดว่ายน้ำ ชุดราตรีและการสัมภาษณ์ การมีส่วนร่วมในการประกวดมิสยูเอสเอผู้เข้าประกวดจำเป็นต้องได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของแต่ละรัฐ
กลอสเตอร์เชอร์
กลอสเตอร์เชอร์ (Gloucestershire) เป็นเทศมณฑลในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร มีฐานะเป็นเทศมณฑลภูมิศาสตร์ และเทศมณฑลนอกมหานคร กลอสเตอร์เชอร์มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของค็อตสโวลด์ บางส่วนของลุ่มแม่น้ำเซเวิร์น และฟอเรสต์ออฟดีนทั้งหมด
กลอสเตอร์เชอร์มีเขตแดนติดกับเทศมณฑลเกว้นท์ในเวลส์ และเทศมณฑลเฮริฟอร์ดเชอร์, เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์, เทศมณฑลวอร์ริกเชอร์, เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์, เทศมณฑลวิลต์เชอร์, เทศมณฑลซัมเมอร์เซต และเทศมณฑลบริสตอลในอังกฤษ ในฐานะเทศมณฑลบริหารกลอสเตอร์เชอร์ไม่รวมเซาท์กลอสเตอร์เชอร์ที่มีการปกครองระบบการบริหารเป็นของตนเอง
กลอสเตอร์เชอร์แบ่งการปกครองเป็น 7 อำเภอ หรือ ดริสทริกต์ ได้แก่ กลอสเตอร์, ทูคสบรี, เชลท์แนม, ค็อตสวอลล์, สเตราด์, ฟอเรสต์ออฟดีน (ดิสตริคท์)ฟอเรสต์ออฟดีน และเซาท์กลอสเตอร์เชอร์ โดยมีกลอสเตอร์เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล นอกจากกลอสเตอร์ก็ยังมีเมืองหลักอื่น ๆ เช่น เชลท์แนม, สเตราด์, ไซเร็นเซสเตอร์ และทูคสบรี กลอสเตอร์เชอร์มีเนื้อที่ 3,150 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 839,000 คน ความหนาแน่น 266 คนต่อตารางกิโลเมตร
จักรพรรดิกง
จักรพรรดิกงตี้ (Gong Di) สามารถหมายถึง
วัดสังกัสรัตนคีรี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เชิงเขาสะแกกรัง หมู่บ้านสะแกกรัง หมู่ 3 ตำบลน้ำซึม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดเก่าตรงข้ามศาลาประชาคมจังหวัดอุทัยธานี
ประวัติ
พ.ศ. 2335 - 2342 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้นำพระพุทธรูปขนาดย่อมที่ชำรุดไปไว้ตามหัวเมืองต่างๆ เมืองอุทัยธานีได้รับ 3 องค์ พระพุทธรูป องค์ที่ 1 นำมาประดิษฐานไว้ที่วัดขวิด เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็นพระเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ฝีมือช่างสุโขทัยยุค 2 มีส่วนเศียรกับส่วนองค์พระเป็นคนละองค์ เข้าใจว่าคงซ่อมเป็นองค์เดียวกันก่อนนำมาไว้ที่เมืองอุทัยธานี
ต่อมาเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ไปไว้ที่ วัดสังกัสรัตนคีรี และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร พร้อมกับถวายนามว่า พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์สร้างมาแล้วนาน 214 ปี
ประดิษฐาน
ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นปูชนียวัตถุที่ประชาชนให้ความศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองอุทัยธานีเนื่องจากเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ไปไว้ที่วัดสังกัสรัตนคีรี และได้ทำพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร ของพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ ในวันแรม 1 ค่ำเดือน 11
วิกตอเรีย
วิคตอเรีย หรือ วิกตอเรีย อาจหมายถึง
ถนนสิบสามห้าง
thumb|แผนที่เขตพระนคร ถนนพระนครอยู่ใกล้กับวัดบวรนิเวศวิหาร (Wat Bowonniwett) ในชื่อ Sip Sam Hang Road ถนนสิบสามห้าง และ ถนนบวรนิเวศน์  เป็นถนนสายเล็ก ๆ ตั้งอยู่ในย่านบางลำพู แขวงตลาดยอด เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โดยถนนสิบสามห้าง เป็นถนนที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่รัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีที่มาจากกลุ่มพ่อค้ากลุ่มหนึ่งในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ซึ่งเริ่มต้นมีห้างร้านอยู่ทั้งสิ้น 13 ห้าง ได้รวมตัวกันเพื่อเข้าช่วยเหลือซึ่งกันและกันในด้านการค้าและอื่น ๆ มีตึกทำการอยู่ที่มณฑลกวางตุ้ง
ต่อมาเมื่อชาวจีนเข้ามาจับจองทำกิจการค้าที่บางลำพู ได้นำวิธีการนี้มาใช้ และได้สร้างอาคารซึ่งมีลักษณะเหมือนอาคารที่ทำการสมาคมเช่นเดียวกันนี้ขึ้นที่บางลำพู แม้ภายหลังเมื่ออาคารดังกล่าวจะถูกรื้อถอน แต่ชื่อสิบสามห้างยังคงอยู่ และได้กลายเป็นชื่อถนนที่เคยเป็นที่ตั้งอาคารสมาคม
นอกจากนี้แล้ว ถนนสิบสามห้างในช่วงกึ่งพุทธกาล (พ.ศ. 2500) เป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นเช่นเดียวกับสยามสแควร์ในปัจจุบัน เพราะเป็นแหล่งของร้านอาหารจำนวนมาก ที่เปิดกันจนถึงช่วงดึก และยังมีร้านไอศกรีมซึ่งเป็นสิ่งที่หารับประทานยากในสมัยนั้น รวมถึงยังมีบริการโทรทัศน์เปิดให้กับลูกค้าได้ดูอีกด้วย ซึ่งนับว่าเป็นนวัตกรรมใหม่อีกอย่างหนึ่ง
ถนนสิบสามห้างและถนนบวรนิเวศน์ยังเป็นวงเวียนที่เป็นจุดบรรจบกันของถนนตะนาว, ถนนรามบุตรี และถนนตานี และเกาะกลางถนนยังเป็นสวนสาธารณะขนาดเล็กในลักษณะของสวนหย่อม สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2519 จากเดิมที่เคยเป็นคลอง ต่อมาได้มีการถมที่เพื่อสร้างเป็นถนน โดยกองสวนสาธารณะ สำนักสวัสดิการสังคม กรุงเทพมหานคร มีขนาดความกว้าง 13.70 เมตร ยาว 102.10 เมตร รวมเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 1,844 ตารางเมตร (1 ไร่ 52 ตารางวา)
Conescharellinidae
Conescharellinidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
ปมลักพาตัว ครอบครัวระทึก
มายแฟมิลี หรือ ปมลักพาตัว ครอบครัวระทึก เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี ตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2022 เขียนโดย สึโตมุ คูโรอิวะ เคยประพันธ์บทละครโทรทัศน์เรื่องโตเกียว เอ็มอีอาร์ (2021) นำแสดงโดย คาซูนาริ นิโนมิยะ แสดงเป็น ฮารูโตะ นารูซาวะ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทเกมแห่งหนึ่งที่ และ มิจิรุ นารูซาวะ แสดงโดย มิกาโกะ ทาเบะ เป็นภรรยาของฮารูโตะ ทั้งสองต่างต้องตามหาลูกสาวคนเดียวของพวกเขาคือ โทโมกะ นารูซาวะ (มิยุ โอชิมะ) ที่ถูกลักพาตัวไปโดยไม่แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจเพราะคิดว่าเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้พบกับลูกสาวของพวกเขา
นอกจากการออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นแล้ว มายแฟมิลี ยังได้รับการจัดจำหน่ายโดยดิสนีย์+ทั่วโลก
แร็กนาร็อก (ไฟนอลแฟนตาซี)
ในเกมไฟนอล แฟนตาซี แร็กนาร็อกเป็นชื่อของสิ่งหลาย ๆ อย่างภายในเกม ได้แก่
เรือเหาะ
แร็กนาร็อก เป็นเรือเหาะที่ปรากฏในเกมไฟนอลแฟนตาซี ภาค 8 ค้นพบโดยตัวละครหลัก สควอล ลีออนฮาร์ท (Squall Leonhart) และ รีนัว ฮาร์ทิลี (Rinoa Heartilly) สัญลักษณ์ของยานแร็กนาร็อก ใช้สัญลักษณ์จากตำนานนอร์เวย์โบราณ แร็กนาร็อก (วันสิ้นโลกของไวกิ้ง)
รายละเอียดของเรือเหาะแร็กนาร็อก:
ดาบ
แร็กนาร็อก เป็นชื่อของดาบในตำนานที่ปรากฏในเกมไฟนอลแฟนตาซี ลักษณะของดาบในแต่ละภาคจะมีลักษณะต่างกันเล็กน้อย โดยมีลักษณะโดยรวมคือ ดาบกว้างสีขาว ดาบแร็กนาร็อกจะปรากฏในช่วงท้ายๆ ของเกม ได้แก่ ไฟนอลแฟนตาซี 3, ไฟนอลแฟนตาซี 5 ,ไฟนอลแฟนตาซี 6, ไฟนอลแฟนตาซี 7, ไฟนอลแฟนตาซี 9 และ ไฟนอลแฟนตาซี 10 สำหรับใน ไฟนอลแฟนตาซี 4 นั้น ดาบแร็กนาร็อกก็มีแต่ว่าในเวอร์ชัน อังกฤษได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Crystal โดยเก็บได้ในใจกลางดวงจันทร์เป็นอาวุธที่ดีที่สุดของ Cecil
ไฟนอลแฟนตาซี VI
แร็กนาร็อก เป็นมนต์อสูร (Esper) ในไฟนอลแฟนตาซี 6 มีความสามารถคือเปลี่ยน ศัตรูให้กลายเป็นitemได้ ได้จากเมืองNarsha โดยที่ Ruin World (โลกหลังถูกทำลาย) แล้วต้องได้Lockeกลับมาก่อน โดยอยู่ในร้านอาวุธซึ่งLockeสามารถไข ประตูได้คนเดียวเท่านั้น
ไฟนอลแฟนตาซี XIII
แร็กนาร็อก เป็นมนต์อสูรขั้นสุดยอด เดิมแร็คนาร็อคเป็นอสูรแห่งการทำลายล้างที่วานีลเรียกตามคำสังของฟาลซีในสงครามแห่งการเผยความจริงเมื่อ 500 ปีก่อน แต่ในเกมแร็กนาร็อคที่เกิดจากการรวมร่างระหว่างแฟงและวานีลนั้นเป็นผู้ปกป้องโคคูนมิให้ตกลงสู่พัลส์หลังจากตัวเอกกำจัดออร์แฟนได้สำเร็จ และปรากฏในโลโก้ของเกมร่วมกับแฟงและวานีลด้วย