cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตำบลวังดิน
ความเป็นมาชื่อตำบล
ในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ พื้นที่ตำบลวังดิน เป็นป่าที่สมบูรณ์มีสัตว์จำพวก ช้างป่าควายป่า เสือหมี หมูป่า และสัตว์ป่า อื่นๆ เมื่อครั้งเกิดศึกทัพเมืองเวียงจันทร์ ในลาวหนีทัพอพยพเข้ามาทาง บ่อเบี้ย น้ำปาด ฟากท่า ร่นมาตั้งมั่น อยู่บ้านด่าน ปากฝาง แล้วขยับขยายกันมา  ทำกินที่บ้านวังดิน  มีแหล่งน้ำสมบูรณ์  บางส่วนย้ายสู่น้ำหมัน  วังหัวดอย  น้ำรี ในเขตอำเภอท่าปลาในปัจจุบัน
สภาพหมู่บ้านในอดีตยุคร่วมสมัย เล่าสืบว่ามีเพียงไม่กี่หลังคาเรือน อยู่ห่างกันเงียบสงบ สมัยก่อนยุคไฟฟ้าเข้าสู่ชุมชน จะใช้ตะเกียง น้ำมันก๊าซ ในอดีตจะมีกิจกรรมเฉพาะงานวัด รำวง ลิเก มวย เป็นต้น เวลาป่วยไข้ ไม่สบาย จะมีหมอประจำหมู่บ้านยุคร่วมสมัยคือหมอเปลี่ยน มีโต รักษากันด้วยสมุนไพร ตามภูมิปัญญาท้องถิ่น
สภาพภูมิศาสตร์
ตำบลวังดิน  มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลใกล้เคียงดังนี้
การปกครอง
ทำเนียบผู้ปกครองตำบลวังดินจากอดีตจนถึงปัจจุบัน
สถานีรถไฟใต้ดินออคัลลา
ออคัลลา (Akalla) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ตั้งอยู่ในเขตออคัลลา ของสต็อกโฮล์ม เปิดให้บริการเมื่อ 5 มิถุนายน 1977 เป็นสถานีปลายทางฝั่งเหนือของส่วนต่อขยายสายสีน้ำเงินจากฮัลลอนเบอรเยน ปัจจุบันเป็นสถานีปลายทางของสาย 11 ของสายสีน้ำเงิน
สถานีนี้เป็นหนึ่งในสถานี ศิปละในรถไฟใต้ดิน (Art in the Stockholm metro) ภายในประกอบด้วยงานตกแต่งกร็อตโตและเซรามิก ผลงานของ Birgit Ståhl-Nyberg ในปี 1977
โดนวู่น
โดนวู่น (ဒုန်ဝန်း) หรือที่ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชเรียกว่า เมืองวาน เคยเป็นราชธานีของอาณาจักรหงสาวดีอยู่ 5 ปี (ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง ค.ศ. 1369) อันตรงกับรัชสมัยของพระยาอู่ กษัตริย์พระองค์ที่ 8 เนื่องจากเกิดกบฏขึ้นในเมาะตะมะภายใต้การนำของสมิงพระตะบะ เจ้าเมืองเมาะตะมะในขณะนั้น ทำให้พระยาอู่ต้องหลบหนีมาตั้งมั่นอยู่ที่โดนวู่นหรือเมืองวาน กระทั่งสถานการณ์ความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระยาอู่จึงตัดสินพระทัยย้ายราชธานีอีกครั้งไปยังหงสาวดี เมื่อ ค.ศ. 1369 กระทั่งสิ้นสุดยุคอาณาจักรหงสาวดี
ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชได้กล่าวถึงเมืองโดนวู่นหรือเมืองวานว่า สร้างขึ้นพร้อมกับเมืองสะโตงที่อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสะโตง ในรัชสมัยพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์พระองค์ที่ 2
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ตองงา
ญี่ปุ่นและตองงามีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ญี่ปุ่นเป็นผู้นำด้านการให้ความช่วยเหลือตองงาในด้านเทคโนโลยี รัฐบาลญี่ปุ่นอธิบายถึงความสัมพันธ์กับตองงาว่า "ดีเยี่ยม" และเพิ่มเติมว่าราชวงศ์ญี่ปุ่นและราชวงศ์ตองงามีพัฒนาการของความสัมพันธ์ที่จริงใจและส่วนตัวในแต่ละปี ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่มีสถานทูตในนูกูอาโลฟา ขณะที่ตองงาก็มีสถานทูตในโตเกียว
ในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สี่ที่มีสถานทูตในตองงา (ต่อจากออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน) โดยในเดือนมีนาคม ยาซูโอะ ทากาเสะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำตองงาคนแรก และเขายังเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่มีถิ่นพำนักในประเทศพอลินีเซียคนแรกอีกด้วย
การเปิดสถานทูตนำมาสู่คำอธิบายของการเพิ่มขึ้นของความช่วยเหลือด้านการพัฒนาของญี่ปุ่นในแปซิฟิก
การเยี่ยมเยียนระหว่างรัฐ
ในเดือนพฤษภาคม 2009 นายกรัฐมนตรีตองงาเฟเลติ เซเวเลได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในการสนทนาระดับภูมภาคเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 (พระมหากษัตริย์ตองงาระหว่าง ค.ศ. 1965–2006) เคยเสด็จเยือนญี่ปุ่นเจ็ดครั้ง
การค้า
ใน ค.ศ. 2013 ตองงาส่งออกสินค้าไปยังญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟักทองและปลาทูน่าคิดเป็นมูลค่า 146 ล้านเยน ขณะที่ตองงานำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรคิดเป็นมูลค่า 460 ล้านเยน และญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของตองงา
บัสซากาแอร์
บัสซากาแอร์ (អាកាសចរណ៍ បាសសាកា) เป็นสายการบินสำหรับขนส่งผู้โดยสารของประเทศกัมพูชา เริ่มให้บริการเที่ยวบินแรกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2014 และเปิดเที่ยวบินระหว่างประเทศในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 พร้อมเครื่องบิน Airbus 320-214 สองลำ ปัจจุบันให้บริการเที่ยวบินพนมเปญ-เสียมราฐทุกวัน และเที่ยวบินพนมเปญ-มาเก๊า
ประวัติ
ชื่อเดิมคือ พีพีแอร์ และได้เปลี่ยนมาเป็น บัสซากาแอร์ ดำเนินการร่วมกับบริษัทนากาในการบริการเที่ยวบินเช่าเหมาไปจีน ใบประกอบการถูกมอบให้บัสซากาแอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2014
ดาหลา
ต้นดาหลา เป็นพืชล้มลุกประเภทใบเลี้ยงเดี่ยวชนิดหนึ่งซึ่งมีดอกที่สวยงาม มีความนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก ที่อยู่ในวงศ์ขิง (Zingiberales) ซึ่งจัดเป็นพืชที่อยู่ในวงศ์เดียวกันกับขิงและข่า ส่วนลำต้นดาหลาจะอยู่ใต้ดินที่เรียกว่าเหง้าซึ่งเป็นจุดกำเนิดของหน่ออ่อนของต้นดาหลาต่อไป
บัสซากาแอร์
ฝูงบิน
ข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016
ดาหลา
ต้นดาหลานอกจากจะนำมาเป็นไม้เพื่อชมความสวยงามของดอกแล้วยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้และก็มีคุณค่าทางสมุนไพรสูง
ลักษณะดาหลา
พืชล้มลุก (ExH) สูงประมาณ 5 เมตร เป็นพืชตระกูลเดียวกับข่าและขิง มีลําต้นใต้ดินเป็นเหง้าหัว ลําต้นเหนือพื้นดินเป็น กาบ หุ้มรอบกันแน่นทรงกระบอก
ใบดาหลา เป็นใบเดี่ยว ลักษณะใบรูปขอบขนานหรือรูปหอก สีเขียวมันเข้ม ปลายใบแหลม กว้าง 20 ซม. ยาวประมาณ 50 ซม.
ดอกดาหลา ออกเป็นช่อเดี่ยวที่ปลายก้านซึ่งแทงขึ้นมาจากเหง้า ใต้ดิน ก้านช่อดอกเป็นปล้องยาวประมาณ 1.5 เมตร ดอกสีแดง อมชมพูหรือสีขาว กลีบดอกหนาเรียบเป็นมันซ้อนกันหลายชั้น โคนกลีบดอกเรียบเป็นมันสีแดง ปลายกลีบสีขาว กลีบนอกใหญ่ กลีบในเล็ก และลดขนาดลงเรื่อย ๆ จนถึงวงชั้นใน ปลายกลีบ แบะออกมีจะงอยแหลม ออกดอกตลอดปี มีมากช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม
ผลดาหลา รูปกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–2.5 ซม. มีขนนุ่ม
สารเคมี
ใบของดาหลาสามารถแยกกรดคาเฟโออิลควินิก (caffeoylquinic acid) ได้สามชนิด รวมทั้งกรดคลอโรจีนิก (CGA) และสารฟลาโวนอยด์ 3 ชนิด ได้แก่ เควอเซติน, ไอโซเควอเซติน และคาเทชิน ปริมาณของ CGA ที่แยกได้สูงกว่าที่สกัดได้จากดอกของ Lonicera japonica (สายน้ำผึ้งญี่ปุ่น) ซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมอย่างมีนัยสำคัญ กระบวนการสำหรับการผลิตสารสกัด CGA มาตรฐานจากใบของดาหลาได้รับการพัฒนาขึ้น (แยกได้ 40%) เมื่อเทียบกับสารสกัด CGA เชิงพาณิชย์จากดอกสายน้ำผึ้ง (25%)
ไกลบ้าน
ไกลบ้าน เป็นพระราชนิพนธ์ลายพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2450 พระราชทานแก่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี ผู้ซึ่งสนองพระเดชพระคุณสมเด็จพระบรมชนกนาถในตำแหน่งราชเลขานุการิณีรวมจำนวน 43 ฉบับ เสด็จประพาสยุโรปเป็นระยะเวลา 225 วัน ทรงพระราชนิพนธ์เกี่ยวกับพระราชภารกิจแต่ละวันนับตั้งแต่เสด็จลง เรือพระมหาจักรี ออกจากกรุงเทพมหานคร ผ่านประเทศต่าง ๆ โดยทางเรือและรถไฟตามลำดับ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ อิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ เยอรมนี ฝรั่งเศส อังกฤษ เบลเยี่ยม เดนมาร์ก และประเทศนอร์เวย์
เป็นการเล่าทำนองการบันทึกจดหมายเหตุ หรือรายงานประจำวัน อีกทั้งมีเกร็ดความรู้เรื่องราวต่าง ๆ พร้อมทั้งเสนอแนวพระราชดำริและพระราชวินิจฉัยส่วนพระองค์ต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ เฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องระหว่างเสด็จประพาส สะท้อนให้เห็นทัศนคติ สภาพบ้านเมือง สังคม ชีวิตความเป็นอยู่ของบุคคลในแต่ละประเทศ โดยเฉพาะทัศนียภาพ ภูมิประเทศ ภูมิอากา.ศ ธรรมชาติ ตลอดจนความเจริญทางวิทยาการของนานาอารยประเทศ
ประวัติ
มีการกราบบังคมทูลเพื่อขอพระบรมราชานุญาตจัดพิมพ์เป็นหนังสือเผยแพร่ ทั้งนี้พระองค์มีพระราชกระแสดำริชอบและโปรดเกล้า ฯ ให้จัดพิมพ์ได้ โดยให้ตัดความที่ไม่สมควรเผยแพร่ออกบ้าง แล้วโปรดเรียกชื่อพระราชหัตถเลขานี้ว่า "ไกลบ้าน"
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2450 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จนิวัติกลับพระนคร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเป็นผู้อำนวยการจัดพิมพ์เรื่อง "ไกลบ้าน" เพื่อจำหน่าย ในงานไหว้พระประจำปี วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ให้ทันการ แต่ด้วยระยะเวลาไม่เพียงพอ จึงทำให้ต้องพิมพ์เป็นตอน ๆ พิมพ์ต่อเนื่องจนครบ 1,850 หน้า รวมพิมพ์เป็นสมุดใหญ่ 4 เล่ม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2466 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี ผู้ได้รับพระราชทานกรรมสิทธิ์เรื่อง "ไกลบ้าน" มีพระประสงค์จัดพิมพ์พระนิพนธ์ ในงานฉลองพระชันษาครบ 60 ปี เพื่อแจกเป็นมิตรพลีพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา เพื่อถวายสนองพระคุณในพระชนนี จึงมีรับสั่งให้หอสมุดวชิรญาณสำหรับพระนครพิมพ์ถวาย จากนั้นทรงมอบให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพดำเนินการพิมพ์อีกครั้ง เหตุด้วยที่ทรงเคยทราบกระแสพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอย่างดี
โดยการจัดพิมพ์ครั้งที่ 2 นี้ แบ่งเป็น 2 เล่ม ขนาดกระดาษสิบหน้ายกพิเศษ แก้ไขเพิ่มเติมให้สมบูรณ์ขึ้นกว่าครั้งแรก เช่น มีสารบาญทั้งเรื่อง เพิ่มเติมรูป มีคำอธิบายหมายเลขประกอบนามบุคคล และเรื่องราวพระราชนิพนธ์บางแห่งชัดเจน มีรูปประกอบอันเกี่ยวเนื่องด้วยการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 ซึ่งฉายด้วยพระองค์เป็นส่วนใหญ่จำนวน 85 รูป มีลายใบปกที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงเขียนประทานประกอบเล่ม และได้ผนวกพิมพ์เรื่อง จดหมายเหตุประกอบเรื่องไกลบ้าน พระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพไว้อีก 1 เล่ม รวมเป็นชุดละ 3 เล่ม
ในการพิมพ์ครั้งต่อ ๆ มา การพิมพ์ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2479 ไม่ทราบจำนวนพิมพ์ เนื่องในงานพระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี การพิมพ์ครั้งที่ 4 พิมพ์รวม 2 เล่ม จำนวน 1,500 ชุด ในงานพระราชทานเพลิงศพ นางทองพับ พานิชพัฒน์
ในปี พ.ศ. 2537 พิมพ์ครั้งที่ 5 พิมพ์รวม 2 เล่ม จำนวน 3,000 เล่ม โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้สำนักราชเลขาธิการจัดพิมพ์พระราชทานในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอกสันติภาพ หมู่มิ่ง นอกจากนั้นในปี พ.ศ. 2540 โครงการยุโรปศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้แปลพระราชนิพนธ์ไกลบ้าน ตอนเสด็จประพาส เยอรมนี อังกฤษ ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระราชหัตถเลขาฉบับที่ 19-34 เป็น 3 ภาษาคือ ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส โดยจัดพิมพ์ในเล่มเดียวกันพร้อมทั้งสำนวนภาษาไทย
การพิมพ์ครั้งที่ 6 ในปี พ.ศ. 2545 บริษัทอักษรเจริญทัศน์ อจท. จำกัด ขออนุญาตกรมศิลปากรจัดพิมพ์เผยแพร่และจำหน่ายเป็นชุด ๆ ละ 3 เล่ม จำนวน 3,000ชุด โดยคงรูปแบบและอักขรวิธีตามต้นฉบับการพิมพ์ครั้งที่ 4 ไว้
สารคดีอันเนื่องมาจากบทพระราชนิพนธ์
ในปี พ.ศ. 2551 ไทย พีบีเอส ออกเผยแพร่สารคดี “๑๐๐ ปี ไกลบ้าน ตามเสด็จพระพุทธเจ้าหลวง” เนื่องในศุภวาระครบรอบ 100 ปีของพระราชนิพนธ์นี้ โดยถ่ายทำสารคดีตามวัน เวลา และสถานที่ทุกแห่ง ตามที่ระบุไว้ในพระราชหัตถเลขาทั้ง 43 ฉบับ ที่ทรงเคยเสด็จพระราชดำเนิน โดยออกฉายเป็นจำนวน 52 ตอน เริ่มออกอากาศเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ (Star Wars: The Rise of Skywalker) เป็นภาพยนตร์ในชุด สตาร์ วอร์ส ภาพยนตร์มหากาพย์ในโลกเทพนิยายอวกาศ มีเจ. เจ. แอบรัมส์ เป็นผู้กำกับ อำนวยการสร้าง และร่วมเขียนบท เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สามและลำดับสุดท้ายในชุดภาพยนตร์ไตรภาคต่อของ สตาร์ วอร์ส ต่อจาก สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได เป็นผลงานร่วมผลิตระหว่างบริษัทลูคัสฟิล์ม และแบดโรบอทโปรดักชันส์ซึ่งเป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ของแอบรัมส์ จัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์สตูดิโอโมชั่นพิคเจอร์ส
กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ เล่าเรื่องของเรย์ ฟินน์ และโพ ดาเมรอน ที่ร่วมกันนำทัพขบวนการฝ่ายต่อต้านเข้าร่วมต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อต่อกรกับผู้นำสูงสุดไคโล เรน และปฐมภาคี ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากจักรพรรดิพัลพาทีนที่กลับมาจากความตาย ในตอนแรกมีรายงานข่าวว่าไรอัน จอห์นสัน จะเป็นผู้เขียนบทให้กับภาพยนตร์ตอนที่ 9 นี้ แต่ต่อมาเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 โคลิน เทรวอร์โรว์ก็ถูกว่าจ้างให้มากำกับและเขียนบทแทน พร้อมกับผู้ร่วมงานคือเดเรก คอนนอลลี ทั้งสองคนยังคงได้มีชื่อเป็นผู้แต่งเรื่องร่วมกับแอบรัมส์และคริส เทอร์ริโอในผลงานฉบับเสร็จสมบูรณ์ ต่อมาเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 เทรวอร์โรว์ถอนตัวจากโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากมีความคิดเห็นขัดแย้งกันกับผู้สร้างคือแคทลีน เคนเนดี ทำให้แอบรัมส์กลับมารับหน้าที่เป็นผู้กำกับอีกครั้ง จอห์น วิลเลี่ยมส์ กลับมาประพันธ์ดนตรีประกอบให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายในชุด ภาพยนตร์เปิดกล้องถ่ายทำเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ที่ไพน์วูดสตูดิโอ ประเทศอังกฤษ และปิดกล้องถ่ายทำเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 งานสร้างหลังการถ่ายทำเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ใช้ทุนสร้างไปทั้งหมด 275 ดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นภาพยนตร์ที่ใช้ทุนสร้างสูงที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์การสร้างภาพยนตร์
ปอยฝ้าย มาลัยพร
ปอยฝ้าย มาลัยพร (ชื่อเล่น : ฝ้าย) เป็นศิลปินนักร้องชายชาวไทย แนวเพลงลูกทุ่งหมอลำ สังกัดค่ายท็อปไลน์มิวสิค มีชื่อเสียงจากเพลง ตลกอกหัก, มันต้องถอน
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
หลังจากออกฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้รับเสียงตอบรับแบบก้ำกึ่ง โดยนักวิจารณ์ชื่นชมการแสดง ดนตรีประกอบและวิชวลเอฟเฟกต์ แต่วิจารณ์การดำเนินเรื่องและธีมที่ต่างจาก สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได ภาพยนตร์ทำรายได้กว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ปัจจุบันเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในปี ค.ศ. 2019 เป็นอันดับที่ 7
ปอยฝ้าย มาลัยพร
ประวัติ
ปอยฝ้าย มาลัยพร ชื่อเล่น ฝ้าย ชื่อเกิดในนามว่า ดวงจันทร์ มาลัย เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายศิลปินหมอลำชาวไทย เกิดที่อำเภอเฝ้าไร่ จังหวัดหนองคาย
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
เนื้อเรื่อง
หนึ่งปีหลังการรบบนดาวเคราะห์เครท จักรพรรดิพัลพาทีนฟื้นคืนชีพและประกาศการล้างแค้น ไคโล เร็น ค้นพบเครื่องนำทางของซิธ เปิดเผยเส้นทางไปยังดาวเคราะห์นอกเขตสำรวจ เอ็กซาโกล ที่นั่นเขาได้พบกับพัลพาทีน และได้ทราบว่าสโน้คเป็นหุ่นเชิดที่ถูกพัลพาทีนสร้างขึ้นเพื่อควบคุมปฐมภาคีและหลอกล่อไคโล เร็น มายังด้านมืดของพลัง นอกจากนี้พัลพาทีนยังได้เปิดเผยตัวตนของปัจฉิมภาคี กองทัพยานรบพิฆาตดาราที่ถูกปิดซ่อนเป็นความลับ และบอกให้ไคโลตามหาเรย์และสังหารเธอเสีย ระหว่างที่เรย์กำลังฝึกฝนพลังเจไดภายใต้การชี้นำของเลอา ออร์กานา ผู้นำฝ่ายต่อต้าน ต่อมาฟินน์และโพ ดาเมร่อนได้ข่าวสารจากสายลับระบุว่าพัลพาทีนอยู่ที่เอ็กซาโกล เรย์เคยอ่านเจอบันทึกของลุค สกายวอล์คเกอร์ว่าเครื่องนำทางของซิธจะสามารถชี้ทางไปยังที่นั่นได้ เช่นนั้นแล้วเรย์ ฟินน์ โพ ชิวแบคคา บีบีเอท และซีทรีพีโอ เดินทางด้วยยานมิลเลนเนียม ฟาลคอน ไปยังดาวเคราะห์พาซาน่า ซึ่งมีเงื่อนงำบ่งบอกที่อยู่ของเครื่องนำทางซ่อนอยู่
ปอยฝ้าย มาลัยพร
ประวัติ
ปอยฝ้ายจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จังหวัดหนองคาย และครอบครัวของเขาก่อตั้งวงคณะหมอลำ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยเมื่อในปี 2537 เขาเริ่มเข้าสู่การเป็นศิลปินอยู่วงเสียงอีสาน ขณะนั้นเขาได้บวชเป็นสามเณร ศึกษาพระธรรมและเรียนเทศน์แหล่เป็นเวลานานหลายปี เมื่อไม่นานเขาจึงตัดสินใจได้มีโอกาสสมัครเป็นนักแสดงตลก โดยมีการชักชวนจากพระอาจารย์เป็นเวลานานมา 4 ปี จึงประสบความสำเร็จ
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
เนื้อเรื่อง
ไคโลใช้ความสามารถประสานจิตผ่านพลังจนรู้ที่อยู่ของเรย์ แล้วจึงเดินทางไปยังพาซาน่าพร้อมกับผู้ติดตามคือเหล่าอัศวินแห่งเร็น ด้วยความช่วยเหลือของแลนโด คาลริสเซียน เรย์และพวกพ้องตามหาเงื่อนงำจนพบ นั่นคือร่างของนักล่าเจไดนามโอชิพร้อมยานบิน และมีดสั้นเล่มหนึ่งที่สลักถ้อยคำภาษาซิธเอาไว้ ซีทรีพีโอมีความสามารถที่จะแปลภาษานี้ได้แต่ถูกโปรแกรมยับยั้งเอาไว้ เรย์สัมผัสได้ว่าไคโลอยู่ใกล้ๆ จึงไปเผชิญหน้า ปฐมภาคีจับยานฟาลคอน ชิวแบคคา และมีดสั้นไปได้ ในขณะที่พยายามจะช่วยชีวิตชิวแบคคานั้นเองเรย์พลั้งมือใช้พลังสายฟ้าทำลายยานขนส่งปฐมภาคีลง เห็นเช่นนั้นทุกคนต่างคิดว่าชิวแบคคาเสียชีวิต จึงเดินทางหลบหนีไปด้วยยานบินของโอชิ
ปอยฝ้าย มาลัยพร
ประวัติ
เขาได้มีโอกาสเป็นศิลปินและหมอลำชาวไทยโดยค่ายของวงหมอลำคณะเสียงอีสาน ของ นกน้อย อุไรพร ศิลปินและนักร้องหมอลำชาวไทยชื่อดัง เขาได้มีโอกาสเป็นศิลปินนักร้องหมอลำในวงประจำ ร่วมกับนักร้องรุ่นใหม่เมื่อ 2 - 3 ปี ภายหลังเขาจึงตัดสินใจลาออกจากวงคณะหมอลำและเริ่มเป็นศิลปินลูกทุ่งหมอลำชาวไทย และมีผลงานเพลงและอัมบั้มเป็นของตัวเอง
ปอยฝ้าย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินลูกทุ่งหมอลำชาวไทย ปัจจุบันเป็นศิลปินในสังกัดท็อปไลน์มิวสิค และมีผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงเช่น ตลกอกหัก,กระเทยประท้วง,ชุดดำสปายแดง,ฝากฟ้าไปผ่าน้อง,มันต้องถอน,มักแล้วครับ,ว่าสิเซาเหล้า เป็นต้น ในปัจจุบันปอยฝ้ายยังรับงานละครและภาพยนตร์ตลอดเรื่อยมา
ปอยฝ้าย เปิดเผยว่าตนติดพิษสุราเรื้อรังได้รับการบำบัดอยู่จนถึงเวลานี้
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
เนื้อเรื่อง
บนซากสถานีรบดาวมรณะดวงที่สองเรย์ค้นพบเครื่องนำทาง แต่ในทันทีก็เจอกับไคโล เร็นที่ตามมาพบและทำลายเครื่องนำทางลงทันที ทั้งสองต่อสู้กัน ขณะเดียวกันเลอากำลังจะจบชีวิต เธอเรียกหาไคโลผ่านพลัง เป็นผลให้ไคโลไขว้เขวชั่วขณะ เปิดโอกาสให้เรย์แทงกระบี่แสงเป็นบาดแผลถึงแก่ชีวิต ในตอนนั้นเรย์สัมผัสได้ถึงการจากไปของเลอา แล้วจึงใช้พลังรักษาบาดแผลของไคโล และใช้ยานบินของเขาเดินทางไปยังดาวเคราะห์อักโตด้วยหวังจะซ่อนตัวตราบชั่วชีวิต ที่นั่นเองวิญญาณพลังของลุคปรากฎตัวขึ้นและชี้นำเรย์ให้เผชิญหน้ากับพัลพาทีนพร้อมให้กระบี่แสงของเลอากับเธอ เรย์เดินทางไปยังเอกซาโกลด้วยยานรบเอ็กซ์วิงของลุคและเครื่องนำทางบนยานบินของไคโล ระหว่างนั้นเองไคโลสนทนากับความทรงจำของฮัน โซโลบิดาเขา จนตัดสินใจโยนกระบี่แสงทิ้งและกลับมาเป็นเบ็น โซโล อีกครั้ง พัลพาทีนสัมผัสได้ถึงการตายของเลอาและการกลับใจของเบ็น จึงสั่งการจอมพลไพรด์ให้ใช้ยานพิฆาตดารายิงซูเปอร์เลเซอร์ทำลายดาวเคราะห์คิจิมิเป็นการประกาศศักดา
กองทัพฝ่ายต่อต้าน นำโดยโพและฟินน์ เตรียมจู่โจมทัพยานของพัลพาทีน เรย์ส่งพิกัดที่เธอได้มาไปให้อาร์ทูดีทู ทำให้ฝ่ายต่อต้านสามารถเดินทางไปยังเอกซาโกลได้ ที่นั่นเรย์ได้เผชิญหน้ากับพัลพาทีน ซึ่งสั่งให้เธอสังหารร่างของเขาเสีย เพื่อที่วิญญาณพลังของเขาจะได้ถ่ายทอดไปยังร่างของเธอ แลนโดนำกำลังเสริมจากทั่วกาแลกซีมาร่วมการสู้รบ เบ็นปราบเหล่าอัศวินแห่งเร็นลงและเข้าต่อสู้ร่วมกับเรย์ พัลพาทีนดูดพลังจากทั้งคู่มาเสริมพลังให้กับร่างกายของเขาจนกลับแข็งแรงขึ้นอีกครั้ง เขาปราบเบ็นลงและใช้พลังสายฟ้าโจมตีกองทัพยานของฝ่ายต่อต้าน เรย์ที่อ่อนแรงได้ยินเสียงของเหล่าเจไดในอดีต พวกเขามอบพลังให้เรย์ พัลพาทีนใช้พลังสายฟ้าโจมตีเธอ แต่เรย์ใช้กระบี่แสงของลุคและเลอาสะท้อนพลังสายฟ้ากลับไป สังหารพัลพาทีนเป็นผลสำเร็จ แต่ก็ทำให้เรย์ตายตามไปด้วยเช่นกัน เบ็นใช้พลังฟื้นคืนชีพเรย์ขึ้นมา แลกกับชีวิตของเขาเอง ทั้งสองจุมพิตกันก่อนที่เบ็นจะสิ้นลมหายใจ ฟินน์และแจนนาห์ทำลายยานรบบัญชาการฝ่ายตรงข้ามได้สำเร็จ สังหารจอมพลไพรด์ และปิดการทำงานของเครื่องส่งสัญญาณ ทำให้ยานรบซิธไม่สามารถหลบหนีออกจากเอกซาโกลได้ ฝ่ายต่อต้านได้ทำลายกองยานรบของพับพาทีนลงอย่างราบคาบ ประชาชนทั่วกาแลกซีลุกฮือขึ้นต่อต้านปฐมภาคี ฝ่ายต่อต้านเดินทางกลับฐานทัพและเฉลิมฉลอง
หลังสิ้นสุดการเฉลิมฉลอง เรย์เดินทางไปยังบ้านเกิดของลุคที่ถูกทิ้งร้างบนดาวเคราะห์ทาทูอีน เธอกลบฝังกระบี่แสงของลุคและเลอาไว้ที่นั่น ชาวบ้านคนหนึ่งเดินทางผ่านมายังที่แห่งนั้นและถามว่าเธอคือใคร เรย์มองเห็นวิญญาณของลุคและเลอาเฝ้ามองอยู่ จึงตอบกลับไปว่าเธอคือ "เรย์ สกายวอล์คเกอร์"
รางวัล
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ได้รับรางวัล
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 จัดแข่งขันที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 26 ประเภท
เส้นเมริเดียนที่ 117
เส้นเมริเดียนที่ 117 อาจหมายถึง:
ยูนิเวอร์ซิตีพาร์ก
ยูนิเวอร์ซิตีพาร์ก (University Park) เป็นเขตเมืองในรัฐเพนซิลเวเนีย และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต โดยถึงแม้ว่าเนื้อที่ส่วนใหญ่ของมหาวิทยาลัยจะอยู่ในเขต สเตตคอลเลจ รัฐเพนซิลเวเนีย แต่ไปรษณีย์กลางของมหาวิทยาลัยอยู่ที่ยูนิเวอร์ซิตีพาร์ก ภายหลังจากที่ประธานาธิบดี มิลตัน ไอเซนฮาวเออร์ ได้เปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยเป็น มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต เหมือนในปัจจุบัน รหัสไปรษณีย์ของยูนิเวอร์ซิตีพาร์กคือ 16802
เส้นเมริเดียนที่ 118
เส้นเมริเดียนที่ 118 อาจหมายถึง:
พิธีพระราชทานกระบี่
พิธีพระราชทานกระบี่ เป็นพิธีที่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย พระราชทานกระบี่แก่ว่าที่ร้อยตรี ว่าที่เรือตรี ว่าที่เรืออากาศตรี และว่าที่ร้อยตำรวจตรี ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช สถาบันการศึกษาทางทหารต่างประเทศ และโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ตามลำดับ อันหมายถึงการสำเร็จการศึกษาโดยสมบูรณ์ของเหล่าทหาร-ตำรวจ พร้อมที่จะปฏิบัติหน้าที่เพื่อปกป้องประเทศชาติต่อไป
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร​ มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช​ บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานกระบี่ด้วยพระองค์เองทุกปีจนถึง พ.ศ. 2552 โดยวันพระราชทานนั้น สำนักพระราชวังจะแจ้งให้ทราบเป็นรายปี ดังนั้น ช่วงเวลาการพระราชทานจึงไม่แน่นอนเหมือนกับพิธีพระราชทานปริญญาบัตร โดยพิธีพระราชทานกระบี่ จะกระทำที่ อาคารใหม่ สวนอัมพร พระราชวังดุสิต แต่หากเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานไปประทับ ณ วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จะกระทำพิธีพิธีที่ศาลาราชประชาสมาคม
ในปี พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร​ มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร​ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทำพิธี ณ ห้องประชุมสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ชั้น 14 อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช โดยผู้แทนนักเรียนนายร้อย นักเรียนนายเรือ นักเรียนนายเรืออากาศ และนักเรียนนายร้อยตำรวจ เหล่าละ 2 นาย รวม 8 นาย เข้ารับพระราชทานกระบี่จากพระหัตถ์ ส่วนผู้เข้าร่วมพิธีที่สำเร็จการศึกษานายอื่นนั้น กระทำพิธี ณ สถานที่ซึ่งแต่ละเหล่าได้เตรียมไว้ ได้แก่ หอประชุมโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หอประชุมโรงเรียนนายเรือ หอประชุมรณนภากาศ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช และหอประชุมชุณหะวัณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ นับเป็นครั้งแรกที่พิธีพระราชทานกระบี่ไม่ได้กระทำ ณ เขตพระราชฐาน และครั้งแรกที่มีการกระทำพร้อมกันทั้งสี่เหล่า
ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช​ บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชวงศ์เสด็จแทนพระองค์ โดยใช้ชื่อพิธีการ พิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตร มีผู้แทนพระองค์ ดังนี้
เส้นเมริเดียนที่ 119
เส้นเมริเดียนที่ 119 อาจหมายถึง:
ไพป์
ไพป์ (pipe) หรือ ขีดตั้ง (vertical bar) เป็นชื่อของสัญลักษณ์ของตัวอักษร ASCII ที่ตำแหน่ง 124 ตัวอักษรนี้ใช้สัญลักษณ์เส้นในแนวตั้ง ( | ) หรือในบางครั้งใช้เส้นตั้งที่มีแยกตรงกลาง ( ¦ - broken bar) ในคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์ไอบีเอ็ม จะใช้สัญลักษณ์ broken bar เป็นส่วนมาก แต่อย่างไรก็ตาม broken bar เป็นตัวอักษรที่อยู่ต่างออกไปที่ตำแหน่งของ U+00A6 (¦)
ทางคณิตศาสตร์
ในทางคณิตศาสตร์ ใช้เครื่องหมายสำหรับ
ทางตรรกศาสตร์
ภาษาคอมพิวเตอร์หลายภาษาใช้ไพป์เป็นตัวดำเนินการ "หรือ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น
ในนิพจน์ปรกติ ใช้บ่งบอกข้อความทางเลือก เช่น "SMS|gmail" หมายความว่าสามารถเป็นข้อความ "SMS" หรือ "gmail" ก็ได้
ในบรรทัดคำสั่ง การใช้ระหว่างโปรแกรมหรือคำสั่ง หมายถึงการนำค่าส่งออกจากโปรแกรมหรือคำสั่งข้างซ้าย ไปเป็นค่าป้อนเข้าสำหรับอีกโปรแกรมหรือคำสั่งข้างขวา เช่น
ในโปรแกรมมีเดียวิกิ ใช้เครื่องหมายสำหรับแบ่งค่าพารามิเตอร์ในแม่แบบ และแบ่งเซลล์ในตาราง
สถานีรถไฟใต้ดินเทียนสตา
เทียนสตา (Tensta) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินของสายสีนำ้เงินในรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ตั้งอยู่ในเขตเทียนสตา เปิดบริการในวันที่ 31 สิงหาคม 1975 เป็นสถานีหนึ่งในส่วนเชื่อมต่อระหว่างทีเซนทราเลียน กับ ญุลสตา ระหว่างฮัลลอนเบอรเยน กับ รินเกบือ ระยะห่างจากสถานีคึงสแตรดกอรเดนอยู่ที่ 13.5 กม
เส้นเมริเดียนที่ 120
เส้นเมริเดียนที่ 120 อาจหมายถึง:
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2548''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 8 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดเชียงราย
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลเวียง ตำบลรอบเวียง ตำบลบ้านดู่ ตำบลนางแล ตำบลแม่ข้าวต้ม ตำบลแม่ยาว ตำบลท่าสุด ตำบลริมกก ตำบลสันทราย และตำบลดอยฮาง)
เขตเลือกตั้งที่ 2
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลท่าสาย ตำบลแม่กรณ์ ตำบลห้วยสัก ตำบลดอยลาน และตำบลป่าอ้อดอนชัย) อำเภอเวียงชัย อำเภอแม่ลาว อำเภอพาน (เฉพาะตำบลแม่อ้อ) และอำเภอพญาเม็งราย (เฉพาะตำบลไม้ยา)
เขตเลือกตั้งที่ 3
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลห้วยชมภู) อำเภอแม่สรวย และอำเภอเวียงป่าเป้า
เขตเลือกตั้งที่ 4
ประกอบไปด้วยอำเภอพาน (ยกเว้นตำบลแม่อ้อ) และอำเภอป่าแดด
เขตเลือกตั้งที่ 5
ประกอบไปด้วยอำเภอเทิง อำเภอขุนตาล และอำเภอพญาเม็งราย (ยกเว้นตำบลไม้ยา)
เขตเลือกตั้งที่ 6
ประกอบไปด้วยอำเภอแม่จัน (ยกเว้นตำบลแม่ไร่ และตำบลท่าข้าวเปลือก) และอำเภอแม่ฟ้าหลวง (ยกเว้นตำบลแม่ฟ้าหลวง)
เขตเลือกตั้งที่ 7
ประกอบไปด้วยอำเภอแม่สาย อำเภอเชียงแสน อำเภอแม่จัน (เฉพาะตำบลแม่ไร่) และอำเภอแม่ฟ้าหลวง (เฉพาะตำบลแม่ฟ้าหลวง)
เขตเลือกตั้งที่ 8
ประกอบไปด้วยอำเภอเชียงของ อำเภอเวียงแก่น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง กิ่งอำเภอดอยหลวง และอำเภอแม่จัน (เฉพาะตำบลข้าวเปลือก)
เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา
เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (His Royal Highness Prince Friso of Orange-Nassau) เป็นพระราชโอรสพระองค์กลางในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์กับ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระเชษฐาในเจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาเบลแห่งออเรนจ์-นัสเซา มีพระธิดารวม 2 พระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ขณะมีพระชันษา 44 ชันษา
พระประวัติ
เจ้าชายฟริโซ ประสูติ ณ โรงพยาบาลอูเครก เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2511 เป็นพระราชโอรสพระองค์กลางใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงอยู่ในอันดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ ต่อมาปี พ.ศ. 2523 พระราชมารดาครองราชย์ ทำให้เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ พระเชษฐา เลื่อนเป็นดันดับที่ 1 พระองค์จึงเลื่อนอันดับเป็นที่ 2  ทรงได้รับการบัพติศมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ในปีเดียวกัน ณ มหาวิหารเซนต์มาร์ตินอูเครก พระบิดาและพระมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โจฮัส คริสเตียน  บารอนเจนนิส เฮอร์แมน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์(พระราชอัยยิกา) และ คริสตินา ฟ็อน อัมส์แบร์ค (พระปิตุจฉา)
การศึกษา
ในปี พ.ศ. 2529 พระองค์ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแอสเตรง ในกรุงเฮก และในปี พ.ศ. 2531 ทรงศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล พระองค์เรียนที่Delft University of Technologyซึ่งเขาได้รับการศึกษาระดับปริญญาของวิศวกรในวิศวกรรมการบิน นอกจากนี้ยังทรงได้รับปริญญาด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอีราสมุส เพื่อทรงเตรียมความพร้อมของพระองค์ในการสืบทอดราชบัลลังก์
ทรงงาน
เมื่อทรงเรียนจบแล้ว ทรงทำงาน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ในด้านของการให้คำปรึกษาการค้าระหว่างประเทศ ทั้งนี้ยังทรงเป็นเหรัญญิก ของครอบครัว เนื่องจากพระราชมาดาทรงไว้วางพระราชหฤทัยให้ทรงดูแลการเงินของครอบครัว
เสกสมรส
30 มิถุนายน พ.ศ. 2546 สำนักพระราชวังเนเธอร์แลนด์ได้ประกาศว่าเจ้าชายฟริโซจะเสกสมรสกับนาสาวมาเบล วินเซอร์ สมิทธิ์ แต่คณะรัฐมนตรีไม่เห็นชอบในเรื่องนี้ แต่พระเชษฐาก็ไม่ขัดขวางความรักของพระอนุชาแต่อย่างใด และเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2547 พระองค์ก็อภิเษกสมรสที่เมืองเดล์ฟ แต่อย่างไรก็ดีพระองค์ทรงหลุดพ้นจากการเป็นรัชทายาทในการสืบบัลลังก์ลำดับ 2 ต่อมาเบลได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิง พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส
ความคิดเห็นในการเสกสมรสของเจ้าชายฟริโซ
ความเห็นของนายกรัฐมนตรี พระราชดำรัสของเจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์
พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พระดำรัสของเจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์
หลังจากเสกสมรสแล้ว พระองค์และพระชายาเสด็จไปประทับ ณ ลอนดอน และพระชายามีประสูติกาลพระธิดาทั้ง 2 ที่นั้น (พระธิดาดำรงพระยศที่ เคาน์เตส)
สิ้นพระชนม์
เจ้าชายฟริโซ สิ้นพระชนม์ด้วยสาเหตุภาวะแทรกซ้อนจากอุบัติเหตุเล่นสกีในออสเตรีย ซึ่งทรงเข้าประทับรักษาพระอาการนานหลานสัปดาห์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยในงานพระศพนั้น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ และสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม รวมถึงนาย มาร์ก รึตเตอร์ ได้ทรงกล่าวไว้อาลัยดังนี้
พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม
คำไว้อาลัยของนายมาร์ก รึตเตอ
ปาวบาจี
ปาวบาจี เป็นอาหารจานด่วนจากประเทศอินเดีย ปาวบาจีประกอบด้วยแกงผักอย่างเข้มข้นเสิร์ฟคู่กับขนมปังนุ่ม (ปาว - pav) ปาฟภาจีมีต้นกำเนิดในรัฐมหาราษฏระ รูปแบบดัดแปลงของปาฟภาจีเช่นใช้ขนมปังแบบอื่น ๆ ทั้งจปาตี โรตี หรือขนมปังโฮลวีต
ประวัติ
ปาวบาจีมีมาจั้งแต่สมัยคริสต์ทศวรรษ 1850 ในฐานะเป็นอาหารกลางวันจานด่วนสำหรับคนงานในโรงงานสิ่งทอในมุมไบ และต่อมาจึงถูกนำมาเสิร์ฟตามในร้านอาหารทั่วมุมไบ ปัจจุบันสามารถหาทานปาวบาจีได้ทั้งตามรถเข็นขายอาหารข้างทางหรือในร้านอาหาร
การเตรียม
ปาวบาจีมีความหลากหลายในวัตถุดิบ แต่พื้นฐานจำเป็นคือเป็นแกงผักบดที่ถูกปรุงด้วยเครื่องเทศจนออกมาในลักษณะคล้ายเกรวี่เหนียว ทั่วไปริยมประกอบบนเตาย่าง (tava) และเสิร์ฟร้อน ๆ กับขนมปัง
รูปแบบความหลากหลายต่าง ๆ ของปาฟภาจี เช่น
สกุลแคตนิป
แคตนิป (catnip) คือชื่อเรียกรวมทั้งหมดของพืชประมาณ 250 สปีชีส์ในสกุล เนเพต้า (Nepeta) ในวงศ์มินต์ พืชกลุ่มนี้มีน้ำมันชื่อว่า เฮพาตาแล็กโตน (Hepetalactone) เป็นสารประกอบของแล็กโตน (Lactone) ชนิดไม่อิ่มตัว มีฤทธิ์คล้ายกัญชา เมื่อแมวได้กลิ่นน้ำมันนี้จะเคลิบเคลิ้มเป็นเวลาประมาณ 10 นาที พืชกลุ่มนี้จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แคตมินต์ (catmint)
พฤติกรรมของแมว
ใครก็ตามที่ได้พบเห็นปฏิกิริยาของเจ้าเหมียวต่อต้นแคตนิป จะทราบเหมือนอาการเคลิบเคลิ้มเหมือนเสพยาของแมวได้ชัดเจน สัตว์ตระกูลแมวไม่ว่าสายพันธุ์ใดๆ ต่างมีปฏิกิริยาสนองต่อแคตนิป ด้วยกันทั้งนั้นแม้แต่สิงโต อย่างไรก็ตาม มิใช่สัตว์ตระกูลแมวทุกๆ ตัวจะสนองต่อแคตนิป ได้หมด สัตว์บางตัวไม่รู้สึกดึงดูดอะไรกับพืชชนิดนี้เลย ซึ่งสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุกรรมของสัตว์เอง สำหรับแมวแล้วบางตัวก็เกิดมาพร้อมกับความหลงใหลในพืชนี้ แต่บางตัวกลับไม่รู้สึกอะไรเลย
ปฏิกิริยาตอบสนองต่อแคตนิป มีดังนี้
1.แมวเข้าใกล้ต้นแคตนิป
2.แมวสูดดมแคตนิป
3.แมวเริ่มเลีย กัดกิน และเคี้ยวแคตนิป
4.แมวเอาร่างกายไปถูกับแคตนิป
5.แมวทำเสียงสั่นในลำคอ ทำเสียงขู่ ร้องเสียงเหมียวๆกลิ้งตัวไปมา หรือกระโจนขึ้นด้านบน บางครั้งอาจพบการตะกุยด้วยเท้า
ทั้งนี้แม้แต่แมวตัวที่ไว้ท่ามากที่สุด ก็ยากที่จะต้านทานฤทธิ์ของสารเคมีในแคตนิปได้ แคตนิปแตกต่างจากยาเสพติดของมนุษย์ตรงที่แคตนิปจะไม่มีผลเสียกับร่างกายของแมว ภายหลังจาก 10 นาทีของภาวะแห่งความสุข แมวจะกลับสู่ภาวะปกติโดยไม่มีผลข้างเคียงที่ก่อให้เกิดความเจ็บป่วยใดๆหลงเหลืออยู่เลยสำหรับแมวแล้ว ไม่ต่างกับโคเคนเลย เพียงแต่ไม่มีผลเสียเท่านั้น
ที่ร้านขายของแมวในเมืองนอก จะหาซื้อแคตนิปได้ไม่ยาก อาการของแมวคือ น้ำลายฟูมปาก และเคลิบเคลิ้ม
สปีชีส์
ด้านล่างนี้คือสปีชีส์ที่พบบ่อยในสกุลนี้เพียงส่วนหนึ่ง
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 จัดแข่งขันที่สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน แข่งขัน 30 ประเภท
รูเพิร์ต บรูก
รูเพิร์ต ชอเนอร์ บรูก (Rupert Chawner Brooke, 3 สิงหาคม ค.ศ. 1887 – 23 เมษายน ค.ศ. 1915 ) เป็นกวีชาวอังกฤษ มีผลงานเด่นคือบทกวี "The Soldier" ที่ปลุกใจทหารอังกฤษช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นอกจากนี้บรูกยังเป็นที่รู้จักจากภาพลักษณ์ชายหนุ่มผู้ดูดี จนวิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ กวีชาวไอริชขนานนามเขาว่าเป็น "ชายหนุ่มที่หล่อที่สุดในอังกฤษ" (the handsomest young man in England)
รูเพิร์ต บรูกเกิดในปี ค.ศ. 1887 ที่เมืองรักบี เทศมณฑลวอริกเชอร์ เป็นบุตรคนที่ 3 จากทั้งหมด 4 คนของวิลเลียม พาร์เกอร์ บรูกกับรูท แมรี บรูก (นามสกุลเดิม คอตเตอริล) บรูกเรียนที่โรงเรียนเตรียมฮิลโบรว์ก่อนจะเรียนต่อที่โรงเรียนรักบี้ ต่อมาเขาได้รับทุนจากคิงส์คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ที่นั่นบรูกได้เข้าร่วมกับสมาคมหลายกลุ่ม เช่น เคมบริดจ์อะพอสเทิลส์ สโมสรแรงงานมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และบลูมส์บรีกรุป ในปี ค.ศ. 1912 บรูกประสบปัญหาด้านอารมณ์เหตุจากความสับสนทางเพศ ทำให้เขาตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศเพื่อพักฟื้น ในช่วงนี้เขามีความสัมพันธ์กับสตรีหลายคน เช่น ศิลปิน ฟิลลิส การ์ดเนอร์ นักแสดง แคทลีน เนสบิต และแพทย์ นอแอล ออลีวีเย
ในปี ค.ศ. 1914 บรูกถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยประจำการในกำลังสำรองราชนาวีและกองพลราชนาวีที่ 63 ชื่อเสียงของเขาในฐานะกวีสงครามเริ่มปรากฏเมื่อนิตยสาร The Times Literary Supplement ตีพิมพ์โคลงซอนเน็ต "The Dead" และ "The Soldier" และยิ่งเป็นที่โด่งดังเมื่อมีการตีพิมพ์บทกวีรวมเล่ม 1914 & Other Poems ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 บรูกประสบภาวะพิษเหตุติดเชื้อจากการถูกยุงกัดขณะเดินทางไปกับกำลังรบนอกประเทศเมดิเตอร์เรเนียนในการทัพกัลลิโพลี และเสียชีวิตที่เมืองสไกรอสในอีกราว 2 เดือนต่อมา ร่างของบรูกถูกฝังที่เมืองนั้นอย่างเร่งรีบหลังมีคำสั่งให้กำลังรบเดินทัพทันที ในปี ค.ศ. 1985 บรูกเป็นหนึ่งในกวีสงคราม 16 คนที่ได้รับการรำลึกที่มุมกวีในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ (Saturday Night Live หรือย่อว่า SNL) เป็นรายการสดช่วงดึก ในลักษณะสเกตช์คอเมดีและวาไรตี้โชว์ พัฒนาขึ้นโดยลอร์น ไมเคิลส์และดิก เอเบอร์โซล ออกอากาศปฐมทัศน์ทางช่องเอ็นบีซี ฟรีทีวีในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1975 ภายใต้ชื่อว่า NBC's Saturday Night. รายการมักจะล้อเลียนวัฒนธรรมสมัยนิยมและเรื่องการเมืองของชาวอเมริกัน ผู้แสดงใน แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ แบ่งเป็น 2 พวกคือ สมาชิกแสดงผู้ช่ำชอง ที่เรียกว่า "Not Ready For Prime Time Players" (เป็นชื่อที่ใช้สำหรับนักแสดงรุ่นดั้งเดิม) และผู้แสดงใหม่ ที่เรียกว่า "Featured Players" โดยในแต่ละสัปดาห์ จะมีพิธีกรนำเข้าการแสดงโชว์เดี่ยวและสเก็ตช์โชว์ นอกจากนี้ยังเชิญนักดนตรี นักร้องมาแสดง
สำหรับทั้งหมดแล้ว ยกเว้น 5 ฤดูกาล (6 ถึง 10) รายการจะตรวจสอบโดยผู้สร้างและผู้อำนวยการสร้างคนล่าสุดคือ ลอร์น ไมเคิลส์ ส่วนผู้จัดการด้านการผลิตคือบรอดเวย์วิดีโอ, เอสเอ็นแอลสตูดิโอลและเอ็นบีซี แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ถือเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่มีมายาวนานที่สุด ออกอากาศราว 700 ตอน ใน 35 ฤดูกาล นับถึงปี ค.ศ. 2010 นอกจากนี้มุขสดในรายการยังได้รับการพัฒนามาทำเป็นภาพยนตร์ด้วย
ตลอด 3 ทศวรรษของการออกอากาศ แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ได้รับรางวัลมามากมาย ได้รับ 21 รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี, 1 รางวัลพีบอดี และ 3 รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา และในปี ค.ศ. 2010 ยังมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศสมาคมผู้ออกอากาศแห่งชาติ รายการยังติดอยู่อันดับ 10 ของนิตยสารทีวีไกด์ในหัวข้อ 50 รายการโทรทัศน์ที่ดยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2007 ยังติดอยู่ในรายชื่อของนิตยสารไทม์ในหัวข้อ 100 รายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดตลอดกาล
อำเภอหนองแสง
หนองแสง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหนองแสงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอหนองแสง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลพันดอน และตำบลปะโค อำเภอกุมภวาปี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางตำบลของอำเภอกุมภวาปี ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองแสง  จนกระทั่งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2530 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองแสง จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหนองแสงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหนองแสงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
สถานีรถไฟใต้ดินเทคนิสกาเฮิกสโกลัน
เทคนิสกาเฮิกสโกลัน (Tekniska högskolan) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มสายสีแดง ตั้งอยู่ในเขตเอิสเตอรมัล์ม และ นอราญูรกอร์เดน ตัวสถานีตั้งอยู่ใกล้กับราชวิทยาลัยเทคโนโลยี (Kungliga Tekniska högskolan) สถานีเปิดเมื่อ 30 กันยายน 1973 เป็นสถานีปลายทางฝั่งเหนือของส่วนต่อขยายจากสถานีเอิสเตอรมัล์มสตอร์ย จนกระทั่งในวันนที่ 12 มกราคม 1975 ได้มีการขยายการเดินรถฝั่งเหนือไปสิ้นสุดที่สถานียูนิเวอร์ซิเตเตต
ทะเลสาบวิกตอเรีย
น่านน้ำของทะเลสาบอยู่ในพื้นที่สามประเทศ ได้แก่ เคนยาซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 6 (4,100 ตารางกิโลเมตร / 1,600 ตารางไมล์) ยูกานดาซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 45 (31,000 ตารางกิโลเมตร / 12,000 ตารางไมล์) และแทนซาเนียซึ่งครอบครองน่านน้ำร้อยละ 49 (33,700 ตารางกิโลเมตร / 13,000 ตารางไมล์)
ถึงแม้ว่าทะเลสาบนี้มีชื่อท้องถิ่นหลายชื่อ (Nam Lolwe; 'Nnalubaale; Nyanza; และ Ukerewe) แต่ก็ได้รับการตั้งชื่อใหม่ตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียโดยจอห์น แฮนนิง สปีก (John Hanning Speke) นักสำรวจชาวบริติชคนแรกที่จดบันทึกถึงทะเลสาบขณะเดินทางสำรวจร่วมกับริชาร์ด ฟรานซิส เบอร์ตันใน ค.ศ. 1858 ทะเลสาบนี้เป็นที่อยู่ของปลาหลายชนิดที่ไม่พบในบริเวณอื่นโดยเฉพาะวงศ์ปลาหมอสี แต่ปลาสายพันธุ์รุกรานเช่นปลากะพงแม่น้ำไนล์ได้ทำให้สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิดสูญพันธุ์
อินโด-ไซเทีย
ผู้ปกครององค์แรกของชาวอินโด-ไซเทียคือ Maues (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล) ผู้สถาปนาอำนาจในแคว้นคันธาระและหุบเขาสินธุ ชาวอินโด-ไซเทียแผ่ขยายอำนาจลงมาทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย พิชิตอาณาจักรอินโด-กรีกและอาณาจักรท้องถิ่นอื่น ๆ ก่อนถูกปราบโดยจักรวรรดิกุษาณะ และกลายเป็นประเทศราชที่มีเซแทร็ปปกครองแยกกันทางเหนือและตะวันตก ผู้ปกครองชาวซากาเริ่มเสื่อมอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 2 หลังพ่ายแพ้ให้กับจักรวรรดิสาตวาหนะ การปกครองของชาวอินโด-ไซเทียในตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสิ้นสุดลงเมื่อเซแทร็ปองค์สุดท้ายของฝ่ายตะวันตกถูกพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิคุปตะพิชิตในค.ศ. 395
นักประวัติศาสตร์โรมันโบราณ เช่น แอร์เรียน และทอเลมีบันทึกว่าชาวซากาเป็นชนร่อนเร่ อย่างไรก็ตามอิตาโล รอนกาบรรยายในการศึกษาของเขาว่าข้อความของทอเลมีที่ว่า "ดินแดนของชาวซากาเป็นดินอดนของชนร่อนเร่ พวกเขาไม่สร้างเมือง แต่อาศัยอยู่ในป่าและถ้ำ" นั้นไม่จริง
เทศบาลปาดาวัน
เทศบาลปาดาวัน (Padawan municipality)  เป็นชื่อสมุหนามของพื้นที่ในอำเภอกูจิง ซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของสภานายกเทศมนตรีกูจิงใต้ และสภากรรมาธิการผู้จัดการกูจิงเหนือ เทศบาลปาดาวันมีพื้นที่ประมาณ 1771.3 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บริเวณชานเมืองตำบลกูจิงบางส่วน ตำบลซีบูรานและตำบลปาดาวันทั้งตำบล โดยพื้นที่ดังข้างต้นนี้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของสภาเทศบาลปาดาวัน ซึ่งขึ้นตรงต่อรัฐบาลรัฐซาราวัก
ศาลพระกาฬ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
ศาลพระกาฬ เป็นเทวสถานในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ก่อนถูกดัดแปลงเป็นพุทธสถานในยุคต่อมา ตั้งอยู่บริเวณสี่แยกตะแลงแกงบนเกาะเมือง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่บริเวณเกือบกึ่งกลางเกาะเมืองและเป็นย่านตลาดที่มีผู้คนพลุกพล่านมาก และหากมีการประหารนักโทษก็จะมีการเสียบหัวประจานให้ประชาชีเห็นจะได้เกรงกลัวมิเอาเยี่ยงอย่าง ปัจจุบันศาลพระกาฬหลงเหลือเพียงรากฐานของอิฐเท่านั้น
สุจิตต์ วงษ์เทศให้คำอธิบายว่าศาลพระกาฬในจังหวัดพระนครศรีอยุธยานี้เป็นแบบอย่างในการสร้างเทวสถานโบสถ์พราหมณ์และเสาชิงช้าหน้าวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหารในกรุงเทพมหานครด้วย
ประวัติ
จากการขุดค้นของคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2512 พบว่าศาลพระกาฬนี้เป็นเทวาลัยของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูมาแต่ดั้งเดิม คาดว่าถูกสร้างขึ้นในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนต้นหรือราวพุทธศตวรรษที่ 20 ลักษณะเป็นปรางค์ซุ้มสี่ทิศ ยุคแรกนั้นเป็นเทวสถานในนิกายไศวะ และนิกายไวษณพ มีการขุดค้นพบเทวรูปสำริด เช่น พระอิศวร พระนารายณ์ และพระคเณศ ทรงเครื่องและศิราภรณ์อย่างขอมสมัยนครวัด ทั้งนี้หากพิจารณาจากภูมิสถานของศาลพระกาฬก็จะพบว่าอยู่ในกลางพระนคร บริเวณจุดตัดของถนนป่าโทนกับถนนศรีสรรเพชญ์เป็นสี่แยกเรียกว่าตะแลงแกง ในหนังสือ ตำนานกรุงเก่า ของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ได้เขียนบรรยายเอาไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 ความว่า
"'...ข้างฟากถนนตะแลงแกงทางใต้ด้านตะวันตก มีศาลพระกาฬหลังคาเป็นซุ้มปรางค์ และมีศาลอยู่ต่อกันไปเข้าใจว่าจะเป็นศาลพระเสื้อเมือง พระทรงเมือง พระหลักเมือง ที่ตรงตะแลงแกงเห็นจะถือกันว่าเป็นกลางพระนคร...'"
ย่านตะแลงแกงนี้มีประชากรอยู่อย่างหนาแน่นด้วยเป็นที่ตั้งของตลาดสดที่ขายของแต่เช้าจรดเย็นและตลาดค้าของชำขนาดใหญ่สองแห่งคือตลาดหน้าคุกและตลาดหน้าศาลพระกาฬ ทั้งนี้หากมีการประหารนักโทษก็จะทำการประหารที่ตะแลงแกง แล้วเสียบศีรษะศพประจานให้เพื่อให้ประชาชนเกรงกลัวมิกล้าเอาเยี่ยงอย่าง
ต่อมายุคหลังมีการดัดแปลงศาลพระกาฬเป็นพุทธสถาน สันนิษฐานว่าน่าจะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2179 พระราชพงศาวดารระบุว่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าให้รื้อเทวสถานเดิมไปสร้างใหม่ ณ ย่านชีกุน จากการขุดค้นทางโบราณคดีจึงพบว่ามีพระพุทธรูป และพบว่าด้านหน้ามีการสร้างวิหารขนาดใหญ่ในยุคหลัง แต่หลังการดัดแปลงเป็นพุทธสถานนี้ก็พบว่าศาลพระกาฬก็เริ่มโรยรา และถูกทิ้งร้างขาดการดูแลมานาน สันนิษฐานว่าจะเกิดขึ้นช่วงก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองไปจนถึงยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น
คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Technology and Environment, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานระดับคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต
ประวัติ
คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม วิทยาเขตภูเก็ต ได้แยกตัวออกมาจากวิทยาลัยชุมชนภูเก็ตและจัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยและประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 19 เมษายน 2548 เป้าหมายหลักอยู่ที่การผลิตบัณฑิตและผลงานวิชาการทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและด้านสิ่งแวดล้อม บูรณาการองค์ความรู้ใหม่ให้เป็นศูนย์กลางแหล่งความรู้ ที่สอดคล้องกับความต้องการของท้องถิ่นและประเทศ เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ พร้อมทั้งส่งเสริมให้มีการนำไปถ่ายทอดให้เกิดการใช้จริง มีทีมงานที่เข้มแข็งทั้งอาจารย์และสายสนับสนุน มีงานวิจัยที่โดดเด่น มีหลักสูตรที่น่าสนใจ เช่น ภูมิสารสนเทศสิ่งแวดล้อม เทคโนโลยีและการจัดการสิ่งแวดล้อม และที่กำลังพัฒนาเป็นจุดเด่นต่อไปคืองานวิจัยและการพัฒนาทรัพยากรและการจัดการสิ่งแวดล้อมฝั่งอันดามัน
คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมผลิตบัณฑิตที่มีคุณธรรม จริยธรรม เป็นนักพัฒนาที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านและรอบรู้ มีความเข้าใจและสำนึกอันดีต่อตนเอง สถาบัน และสังคม เน้นการเรียนรู้พัฒนาและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ ส่งเสริมให้มีการพัฒนาผลงานทางวิชาการ บูรณาการองค์ความรู้ใหม่ให้เป็นศูนย์กลางแหล่งความรู้ และอ้างอิงทางวิชาการ ซึ่งสอดคล้องกับความต้องการของท้องถิ่น ชายฝั่งทะเลอันดามันและประเทศ เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ พร้อมทั้งส่งเสริมให้มีการนำไปถ่ายทอดให้เกิดการใช้จริง เป็นผู้นำในการบริการวิชาการด้านเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ทุกหลักสูตร เน้นการเพิ่มทักษะภาษาอังกฤษโดยการจัดให้ 30% ของวิชาด้านคอมพิวเตอร์สอนเป็นภาษาอังกฤษ มีการเตรียมความพร้อมให้บัณฑิตพร้อมที่จะทำงานได้ทันทีโดยนักศึกษาทุกคนจะต้องผ่านการฝึกงานครั้งแรกอย่างน้อย 320 ชั่วโมง และนักศึกษาที่มีศักยภาพสูงจะได้รับการคัดเลือกเข้าศึกษาในแผน ก สหกิจศึกษา คือ ทำงานเสมือนเป็นพนักงานคนหนึ่งของหน่วยงานภายใต้การควบคุมของหน่วยงานหรือองค์กรนั้นและคณาจารย์ของมหาวิทยาลัย สำหรับนักศึกษาที่ไม่ผ่านการคัดเลือกจะเข้าเรียนในแผน ข (ฝึกงาน) ซึ่งจะต้องผ่านการฝึกงานครั้งที่ 2 อีก 320 ชั่วโมง และเนื่องจากจังหวัดภูเก็ตได้รับความเห็นชอบจากรัฐบาล ให้พัฒนาเป็นศูนย์กลางทางธุรกิจและพัฒนาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ตามโครงการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาภูเก็ต (The Greater Phuket digital Paradise : PhD) ทำให้มีการตื่นตัวและกำลังสนับสนุนจากท้องถิ่นอย่างเต็มที่
โพคารี่สเวท
โพคารี่สเวท เป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ผลิตโดยบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด  ขายครั้งแรกในปี 1980 เป็นที่รู้จักเกือบทั้งเอเชียและตะวันออกกลาง อีกทั้งยังมีขายที่เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และเม็กซิโก
โพคารี่สเวทเป็นเครื่องดื่มที่รสชาติเบาละมุน ไม่มีความซ่าจากคาร์บอน และได้โฆษณาว่าเป็น "เป็นไอออน ดริ๊งก์ " "น้ำดื่มให้ความสดชื่น" และ "เป็นสิ่งที่ร่างกายต้องการ" โดยเครื่องดื่มนี้มีรสเกรปฟรูตบาง ๆ ตามด้วยกลิ่นที่ค้างในลำคอ และมีขายในรูปแบบของเหลวในกระป๋องอะลูมิเนียม ขวดพลาสติก และในรูปแบบผง
ประวัติ
โพคารี่สเวท วางขายครั้งแรกในปีค.ศ. 1980 ที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพนักงานของบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด ที่ชื่อโรคุโระ ฮาริมา ที่ได้ไอเดียมาจากการสังเกตแพทย์ที่ให้สารอาหารผ่านหลอดเลือดดำเพื่อเพิ่มน้ำให้แก่ร่างกาย โดยฮาริมาได้ไปโรงพยาบาลหลังอาเจียนในขณะที่กำลังไปทำธุระกิจที่เม็กซิโก และเริ่มสงสัยว่าการดื่มจะสามารถให้ทั้งน้ำและสารอาหารที่เขาต้องใช้ในการพักฟื้นได้หรือไม่
ชื่อ
เหล่าผู้ผลิตได้ตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ "โพคารี่สเวท" โดยจุดประสงค์แรกเริ่มเป็นการโฆษณาสินค้าด้วยการเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งรวมมาจากแนวคิดเรื่องการสูญเสียสารอาหารและเกลือแร่พร้อมกับการขับเหงื่อที่ตั้งใจให้แก่ผู้ดื่ม โดยส่วนต้นของชื่อ "โพคารี่" ให้ความรู้สึกสดชื่น เว็บไซต์ของผู้ผลิตเคยกล่าวว่า "'โพคารี่' เป็นชื่อที่มีความแตกต่างที่เล็กน้อย เสียงที่สดใส แต่ไม่มีความหมายที่ชัดเจน"
การตลาด
ต่อมา บริษัทโอตสึกะได้เริ่มโครงการโฆษณาโดยมีเป้าหมายที่ประเทศอินโดนีเซียหลังจากช่วงการระบาดของโรคไข้เด็งกีในปี 2010 โดยโฆษณาว่าเป็นเครื่องดื่มที่ช่วยป้องกันการขาดน้ำ ซึ่งเป็นอาการที่พบโดยทั่วไปของโรคนี้
ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 โพคารี่สเวทได้เริ่มโครงการที่จะส่ง "Lunar Dream Capsule " ไปดวงจันทร์ ซึ่งกระสวยจะมีรูปทรงเดียวกันกระป๋องโพคารี่สเวทที่เต็มไปด้วยผงโพคารี่สเวท เมื่อไปถึงดวงจันทร์แล้ว โพคารี่สเวทจะเป็นผลิตภัณฑ์ทางการค้าชิ้นแรกที่โฆษณาบนดวงจันทร์ แรกเริ่มมีกำหนดปล่อยไปกับจรวด SpaceX Falcon 9 ในเดือนตุลาคม 2015
รายชื่อธงในเยอรมนี (ค.ศ. 1933–1935)
หน้านี้คือรายชื่อธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ใน นาซีเยอรมนี (ค.ศ. 1933–1935).
แคนตาลูป
แคนตาลูป (cantaloupe) หรือเรียกกันว่า แตงแคนตาลูป  มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Cucumis melo L. var. cantaloupensis แคนตาลูปมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศอินเดีย แล้วมีผู้นำเข้าไปปลูกที่เมืองคันตาลูโปซึ่งอยู่ใกล้กับกรุงโรม ประเทศอิตาลี จึงได้รับการตั้งชื่อว่า "(แตง) คันตาลูโป" และกลายเป็น "แคนตาลูป" ในภาษาอังกฤษ
ลักษณะทั่วไป
ลักษณะทั่วไปของแคนตาลูป คือ มีลักษณะคล้าย ๆ แตงไทย คนไทยจึงเรียกว่า แตงเทศ หรือแตงฝรั่ง หรือแตงไทยฝรั่ง มีผลกลม ผิวของผลสีเขียว หรือสีน้ำตาลคล้ำ หรือสีเหลือง หรือสีขาว ทั้งนี้แล้วแต่พันธุ์ ผิวของผลหยาบ มีเปลือกแข็ง มีร่องลึกรอบ ๆ ผล เปลือกมีลายคล้ายร่างแหหรือตาข่ายสีขาว หรือสีฟางแห้งคลุมตลอดทั้งผล แต่บางพันธุ์ก็ไม่มี บางพันธุ์มีผิวเรียบ ๆ เมื่อสุกเนื้อในมีสีส้ม หรือสีจำปา มีกลิ่นหอม รสหวาน
พันธุ์ที่นิยมปลูก
พันธุ์ซันเลดี้ มีผลกลมรีรูปไข่ เปลือกมีผิวเกลี้ยง สีขาวครีม เนื้อหนาสีส้ม นุ่ม มีน้ำมาก รสหวานจัดและมีกลิ่นหอม ติดผลมาก แต่มีอายุสั้น ปลูกง่าย
พันธุ์ซันไรท์ เป็นแตงพันธุ์เบา มีผลดก ผลมีสีเหลืองอ่อน มีลายเป็นตาข่ายทั้งผล เนื้อในมีสีส้มอ่อนๆ เนื้อนุ่ม มีน้ำมาก มีกลิ่นหอม ติดผลมาก แต่มีอายุสั้น ปลูกง่าย พันธุ์ซูก้าบอลล์ ลักษณะของต้นกะทัดรัด ปลูกระยะถี่ได้ ผลมีผิวเรียบ สีครีมหรือเกือบขาว เนื้อหนา สีหยกเขียว หวานจัด รสชาติดี ขนาดของผลปานกลาง มีน้ำหนักประมาณ 800 กรัมต่อผล ทนทานต่อความร้อนได้ดี
พันธุ์ซิลเวอร์ไลท์ เป็นแตงพันธุ์เบาที่มีลำต้นแข็งแรง ปรับเข้ากับสภาพอากาศที่ร้อนชื้นได้ดี มีผลทรงแป้น ผิวของผลสีขาวอมเขียว เนื้อสีเขียวอ่อน รสหวาน ผลหนึ่งๆ มีน้ำหนักประมาณ 400 กรัมต่อผล
พันธุ์โกลเด้นบิวตี้ มีลำต้นแข็งแรง ผลดก เนื้อในมีสีขาวขุ่น เนื้อนุ่ม กรอบ รสหวาน น้ำหนักประมาณ 400 กรัมต่อผล
พันธุ์สกายรอคเก็ท ลักษณะของผลทรงกลม สีเขียว มีลายร่างแห เนื้อในสีเขียว รสหวาน แต่ละผลมีน้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม
พันธุ์สวอน ลักษณะของผลเกือบกลม ต้นหนึ่งๆ จะให้ผลประมาณ 6 - 8 ผล ผิวของผลจะเรียบ มีสีขาว มีร่องตื้น ๆ เนื้อสีขาว รสหวานอร่อย
พันธุ์เมอริสนัมเบอร์ทู ผลสีเหลืองสดใส ผิวเรียบ เนื้อหนาปานกลางสีขาวและกรอบ
พันธุ์เรดควีน ลักษณะของผลเกือบกลม ผิวเรียบ เมื่อสุกมีสีเหลืองครีม เนื้อมีน้ำมาก รสหวานกลมกล่อม มีปริมาณน้ำตาลสูง แต่ละผลมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลกรัม
พันธุ์ซิลเวอร์สตาร์ ผลกลมและใหญ่ เปลือกค่อนข้างเรียบ มีลายน้อยหรืออาจไม่มีลายเลย ผิวของผลสีครีมหรือสีเกือบขาว เนื้อในมีสีเขียวอมขาว รสหวานจัด มีรสชาติดี แต่ละผลมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 2 กิโลกรัม
พันธุ์ฮันนี่ เวิลด์ ผลมีรูปทรงเหมือนลูกโลก ผิวเกลี้ยงสีขาวครีม เนื้อในสีเขียวอ่อน เนื้อนุ่มและมีรสหวานอร่อย แต่ละผลมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 1.7 กิโลกรัม
พันธุ์ซัน บิวตี้ ผลกลมสีขาวอมเหลือง ผิวมีร่องตื้น ๆ สีเขียวอ่อน เนื้อหนาสีขาว มีน้ำมาก รสชาติอร่อยดีมาก
พันธุ์เจด ผลมีทรงกลม ผิวของผลมีลักษณะเรียบ มีสีขาวอมเขียว เนื้อในหนาปานกลางสีเขียวอ่อน กรอบ รสหวาน แต่ละผลมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 500 กรัม
พันธุ์โกลเด้นไลท์ ลักษณะผลยาวป้อมสีเหลืองทอง เนื้อในสีขาว กรอบ แต่ละผลมีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 400 กรัม
พันธุ์เดลิเกทส์ ผลลายเป็นร่างแห เนื้อหนา สีเขียว เนื้อนุ่ม รสหวานและมีกลิ่นหอม ปลูกได้ทั้งในเรือนกระจกและกลางแจ้ง
การปลูกด้วยต้นกล้า
เมื่อเราเตรียมดิน กะระยะปลูก และขุดหลุมปลูกไว้แล้ว เพื่อป้องกันไส้เดือนฝอยจะเข้าทำลายรากของพืชที่เราปลูก ก่อนที่จะนำต้นกล้าลงปลูกในหลุมควรใช้ยาฟูราดานหรือใส่ลงไปในก้นหลุมก่อน หลุมละประมาณ 1 กำมือหรือใช้สตาร์เกิล จีรองก้นหลุมอัตรา 2 กรัมต่อหลุมปลูก คลุกเคล้าให้เข้ากับดินในหลุมปลูก แล้วนำถุงต้นกล้าที่เพาะไว้ได้ขนาดแล้ว มากรีดถุงพลาสติกและดึงออกให้เหลือแต่เบ้าดินที่ห่อหุ้มรากลงปลูกในหลุม กลบดินรอบๆ ให้มิดเบ้าดิน แล้วกดดินให้แน่น เสร็จแล้วรดน้ำให้ชุ่ม การปลูกแคนตาลูปด้วยต้นกล้า ควรปลูกในตอนเย็นๆ หรือในวันที่ครึ้มฟ้าครึ้มฝน เพื่อกล้าแคนตาลูปจะได้ไม่เหี่ยวเฉาและหยุดการเจริญเติบโต
การปลูกด้วยติ้งบ่องบ่วย
ให้คัดเลือกเอาเฉพาะเมล็ดที่สมบูรณ์และเต็มเต่งเท่านั้น หยอดลงไปในหลุมปลูกที่เราได้เตรียมไว้หลุมละ 3 - 4 เมล็ด กลบดินให้มิดเมล็ด นำหญ้าแห้ง ฟาง ใบไม้ผุๆ หรือแกลบ อย่างใดอย่างหนึ่ง คลุมหลุมที่หยอดเมล็ดไว้ รดน้ำให้ชุ่มเช้า - เย็นทุกวัน เมื่อเห็นว่าเมล็ดที่เราเพาะไว้งอกขึ้นมามีใบประมาณ 3 - 5 ใบ ให้ถอนต้นที่เล็กทั้งไปเหลือไว้เฉพาะต้นที่ใหญ่และแข็งแรง หลุมละ 2 ต้น เท่านั้น
การป้องกันกำจัดโรคและแมลง
1. โรคเหี่ยว สาเหตุเกิดจากเชื้อราฟูราเซี่ยนที่อยู่ในดิน เข้าทำลายลำต้น ทำให้ลำต้นแตก เน่าที่โคนต้นหรือตามซอกใบ มีเชื้อราสีขาวๆ ติดอยู่ตามรอยแผล บริเวณใยและเส้นใบจะมีสีเหลือง ต้นจะเหี่ยวและตายไป วิธีป้องกันกำจัดคือ ถ้าเกิดระบาดอย่างรุนแรงไม่มีวิธีรักษาให้หาย นอกจากจะขุดต้นไปเผาทำลายให้หมด แต่ถ้าเกิดน้อยๆ หรือเกิดระยะเริ่มต้นให้ใช้ยาพวกไดเทนเอม 45 หรือแคปเทน อย่างเข้มข้น ป้ายที่แผลจะทำให้หายขาดได้
4. โรคราน้ำค้าง สาเหตุเกิดจากเชื้อราเข้าทำลายทางใบ ลักษณะอาหารที่พบจะเป็นจุดสีเหลืองหรือสีน้ำตาลขนาดเล็ก และค่อยขยายเป็นวงใหญ่จนเต็มใบ เราจะสังเกตเห็นสปอร์สีดำที่รอยแผลในตอนเช้าๆ โดยมากจะทำให้ใบเหี่ยวและแห้งตายไป วิธีป้องกันกำจัดคือ ให้ใช้ยาออร์โธไซด์ หรือไดแทนเอ็ม 45 หรือเบนเลท หรือคาโคนิล ฉีดพ่นสลับกันไปเพื่อป้องกันและกำจัดให้หมดไป
5. เพลี้ยไฟ สาเหตุเกิดจากเพลี้ยไฟเข้าดูดกินน้ำเลี้ยงที่ยอด ลักษณะอาการที่พบคือ ต้นจะชะงักการเจริญเติบโต ยอดหงิกงอ ผิวของผลแคนตาลูปมีตำหนิไม่สวยงาม วิธีป้องกันกำจัดคือ ให้ใช้ยาอโซลดรินหรือทาราโซนฉีดพ่นสลับกับยาแลนเพทในขณะที่อากาศไม่ร้อนจัดทุกๆ 3 วันจนกว่าจะหาย
อ้างอิง
Tembikai Susu
อันโกรา
อันโกรา (Ancora) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของอิลดีโว วงดนตรีโอเปร่า ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยค่ายซินโกมิวสิก อัลบั้มนี้อิลดีโวยังคงนำเสนอผลงานในแนวเพลงป๊อปผสมผสานกับแนวดนตรีโอเปร่า โดยการโปรดิวซ์ของไซมอน โคเวล โดยนำเพลงเดิมที่มีชื่อเสียงมาขับร้องใหม่เป็นส่วนมาก อาทิ เพลง "Ave Maria" และ "ออลบายมายเซลฟ์" ของเซลีน ดิออน เพลง "ฮีโร่" ของ มารายห์ แครี, "อันเชนเมโลดี" ของ เดอะไรเชียสบราเธอส์ และได้มีการประพันธ์เพลงใหม่เพื่อขับร้องในอัลบั้มนี้ อาทิ เพลง "ซีตูมีอามาส" และ "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)" โดยขับร้องคู่กับเซลีน ดิออน