cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชาญ บัวบังศร
ประวัติ
เริ่มรับราชการเป็นทหารม้าอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ต่อมาได้ลาออกจากราชการมาทำงานอยู่ในคณะละครเร่ ได้ศึกษาหาความรู้ทางด้านดนตรีจนสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชนิด ได้แก่ แอคคอร์เดียน, เปียโน, กีตาร์, กีตาร์ฮาวาย และมีความสามารถทางด้านการประพันธ์และเรียบเรียงเพลง เป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์ให้กับวงการเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง โดยการนำแอคคอร์เดียนเข้ามาใช้ในเพลงลูกทุ่งเป็นคนแรกจนเป็นเอกลักษณ์ของเพลงลูกทุ่งที่ขาดไม่ได้ตราบจนปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นผู้นำสุดยอดนักร้องในแนวลูกกรุงและลูกทุ่งมาร้องคู่กัน เช่น สุเทพ วงศ์กำแหง และ ผ่องศรี วรนุช โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมและรู้จักเป็นอย่างดี คือ กระท่อมไพรวัลย์, โปรดเถิดดวงใจ, ฝนเดือนหก เป็นต้น  จนได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพันธ์เพลงร้องคู่และเพลงร้องแก้ที่มากที่สุด ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางเอมอร บัวบังศร
อำเภอเมืองสรวง
เมืองสรวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด
ประวัติ
เดิมอำเภอเมืองสรวงเป็นพื้นที่ 2 ตำบลที่ขึ้นกับอำเภอสุวรรณภูมิ ได้เเก่ ตำบลสูงยาง เเละตำบลหนองผือ ต่อมามีการจะขอเสนอจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ขณะที่รอเสนอ ได้มีการแยก ตำบลน้ำคำ และตำบลหนองผือ เป็น ตำบลหนองหิน เเละแยกตำบลหนองผือ และ ตำบลสูงยาง เป็น ตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง ต่อมาในปีพ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอเมืองสรวงขึ้น เเละได้รับอนุมัติ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 โดยกิ่งอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ ตำบลหนองหิน และตำบลคูเมือง ต่อมาปีพ.ศ. 2528 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน ขอตั้งเป็นอีกหนึ่งตำบล คือ ตำบลกกกุง ต่อมาปีพ.ศ.2529 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ ออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ และตำบลเมืองสรวง ต่อมาวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองสรวงเเยกออกจากอำเภอสุวรรณภูมิ ขึ้นเป็น อำเภอเมืองสรวงมีผลตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม 2522 ต่อมาในปีพ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน จึงทำให้อำเภอเมืองสรวง มีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แบบ คือ อบต. 3 แห่ง สุขาภิบาล 1 แห่ง ต่อมา ปี 2544 สุขาภิบาลเมืองสรวง ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมืองสรวง เเละสุดท้ายในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งสามแห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง เเละตำบลหนองหิน เป็นเทศบาลตำบล จึงทำให้ปัจจุบันอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน มีเทศบาลตำบล 4 แห่ง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองสรวงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองสรวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ปลาแซลมอนซ็อกอาย
ปลาแซลมอนซ็อกอาย หรือ ปลาแซลมอนแดง (Sockeye salmon, Red salmon, Blueback salmon; ) เป็นปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง จำพวกปลาแซลมอน พบในตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกและแม่น้ำที่ไหลสู่บริเวณดังกล่าว และพบประชากรจำนวนหนึ่งในแหล่งน้ำบนแผ่นดินซึ่งไม่ไหลออกสู่ทะเล โดยรู้จักกันในชื่อ kokanee หรือ "ปลาเทราต์สีเงิน" ปลาแซลมอนแดงเป็นปลาในสกุลปลาแซลมอนแปซิฟิกที่พบได้มากเป็นอันดับสามรองจากปลาแซลมอนสีชมพู (O. gorbuscha) และปลาแซลมอนชัม (O. keta)
โดยที่คำว่าชื่อ "Sockeye" แผลงมาจาก suk-kegh  ซึ่งเป็นชื่อในภาษาแฮลโคเมเลม ซึ่งเป็นภาษาของชนพื้นเมืองที่อาศัยตามแนวแม่น้ำเฟรเซอร์ตอนล่าง โดยคำว่า Suk-kegh หมายถึง "ปลาสีแดง" เนื่องจากปลาแซลมอนซ็อกอายตัวผู้ จะเปลี่ยนสีลำตัวเป็นสีแดงเข้มและส่วนหัวมีโหนกในฤดูผสมพันธุ์
อันดับนกตะขาบ
อันดับนกตะขาบ เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Coraciiformes
โดยที่คำว่า "Coraciiformes" นั้น หมายถึง "เหมือนนกเรเวน" หรืออีกบริบทคือ "อีกา" (อีกาจัดเป็นนกเกาะคอน) โดยมาจากคำว่า "Corax" ในภาษาละติน มีความหมาย "อีกา" และคำว่า "Forma" หมายถึง "รูปแบบ" ซึ่งเป็นคำลงท้ายในการตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ เนื่องจากเป็นนกที่มีลักษณะคล้ายกับอีกา
เป็นนกที่มีขนาดเล็กจนถึงขนาดใหญ่ มีลักษณะโดยร่วมกัน คือ จะงอยปากมีหลายรูปแบบ คือ ปากตรง ปากแบนข้าง ปากโค้ง ปากเป็นรูปขอ รูจมูกไม่ทะลุถึงกันเพราะมีผนังกั้น หางยาวปานกลางจนถึงยาวมาก ปลายหางมนหรือเป็นหางตัด ปีกยาวปานกลางจนถึงยาวมาก ปลายปีกมักแหลม ขนปลายปีกมี 10-11 เส้น มีขนกลางปีกเส้นที่ 5 ยกเว้นในบางชนิด ขายาวปานกลางหรือขาสั้น แข้งสั้น หน้าแข้งด้านหน้าปกคลุมด้วยเกล็ดขนาดใหญ่แบบเกล็ดซ้อน โดยเกล็ดแต่ละชิ้นมีขนาดไม่เท่ากัน นิ้วหลังสั้นกว่านิ้วหน้า โคนนิ้วเป็นแบบนิ้วติด ยกเว้นในบางวงศ์ แกนขนรองมีขนาดเล็กหรือไม่มี หัวอาจมีหงอนหรือมีขนก็ได้
มีพฤติกรรมทำรังตามโพรงไม้หรือโพรงดินตามริมฝั่งแม่น้ำ ไข่มีเปลือกสีขาวหรือสีน้ำเงิน วางไข่ครั้งละ 2-8 ฟอง ลูกนกแรกเกิดไม่สามารถที่จะเดินหรือช่วยเหลือตัวเองได้ กินผลไม้เป็นอาหารหลัก และเสริมด้วยสัตว์ขนาดเล็ก ๆ เช่น หนู หรือกิ้งก่า และแมลงต่าง ๆ พบกระจายพันธุ์อยู่แทบทุกภูมิภาคของโลก ยกเว้นเกาะฮาวาย
ประกอบไปด้วยวงศ์ทั้งหมด 11 วงศ์ โดยนกที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับนี้ ได้แก่ นกเงือก (Bucerotidae) ซึ่งเป็นนกที่มีหงอนบนหัวและมีขนาดใหญ่, นกตะขาบ (Coraciidae), นกกะรางหัวขวาน (Upupidae), นกกระเต็น (Alcedinidae) เป็นต้น (แต่ในบางข้อมูลจะจัดนกเงือก, นกกระเต็น และนกกะรางหัวขวาน แยกออกเป็นอันดับต่างหาก)
ในประเทศไทย พบทั้งสิ้น 5 วงศ์ ประมาณ 38 ชนิด
Scolecophilidae
Scolecophilidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Spirurida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เส้นเมริเดียนที่ 25 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 25 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 25 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนนี้หมายถึงเส้นแบ่งเขตแดนส่วนมากทางตะวันออกระหว่างลิเบียกับอียิปต์ และเป็นเส้นแบ่งเขตแดนทั้งหมดระหว่างลิเบียกับซูดาน
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 25 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
Mesidionematidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ทิวเขารูเวนโซรี
ทิวเขารูเวนโซรี (Ruwenzori Range) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อพรมแดนระหว่างประเทศยูกันดากับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (เดิมคือประเทศซาเอียร์) ทิวเขารูเวนโซรีทอดตัวเป็นแนวยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวชายแดนระหว่างยูกันดากับสาธารณรัฐฯ คองโก เป็นแนวยาวประมาณ 120 กิโลเมตร กว้าง 65 กิโลเมตร บริเวณทิวเขาเป็นหินแกรนิตที่ถูกแรงกดดันทำให้ถูกยกตัวขึ้นมาเมื่อหลายล้านปีที่แล้วและมีการทรุดลงอีกทำให้เกิดหุบเขาทรุด พิกัดทิวเขาแห่งนี้อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรขึ้นมาเพียง 48 กิโลเมตร แต่บนยอดเขากลับมีหิมะตลอดทั้งปีและปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็ง ทิวเขาแห่งนี้มียอดเขาที่สูงกว่าระดับ 4,877 เมตร ถึง 9 ลูก เขาสแตนลีย์เป็นเขาที่สูงที่สุดในทิวเขารูเวนโซรี มียอดเขามาร์เกรีตาเป็นยอดที่สูงสุด สูงกว่า 5,109 เมตร
คำว่า "รูเวนโซรี" เป็นภาษาถิ่นแอฟริกาแปลว่า "ผู้บันดาลฝน" ซึ่งก็เป็นความจริงตามชื่อ เพราะว่ากระแสลมทางตะวันตกจะพัดความชื้นจากลุ่มน้ำคองโก พาดผ่านภูเขา แล้วถูกยกตัวสูงขึ้นตามภูเขาทำให้ไอน้ำถูกกลั่นตัวเป็นเกร็ดน้ำแข็งบริเวณยอดเขาและกลั่นตัวเป็นฝนบริเวณเชิงเขา ทำให้ภูเขามีเมฆปกคลุมอยู่ตลอดปี
พืชพรรณ
บริเวณทิวเขาจะมีความชื้นแฉะในตอนล่างและมีหิมะปกคลุมตอนบนตลอดทั้งปี เพราะได้รับความชื้นจากที่ราบลุ่มแม่น้ำคองโก จึงมีพืชพรรณเกิดขึ้นมากมาย ที่ราบชื้นแฉะบริเวณตอนล่างจะต้นอ้อและหญ้าสูงกว่า 2 เมตรและเป็นที่ลุ่มหุบเขา เป็นถิ่นที่อยู่ของเสือดาวรูเวนโซรีซึ่งใกล้สูญพันธุ์แล้ว ส่วนที่ระดับความสูง 2,000 เมตร จะมีสภาพเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์นานาชนิด ตั้งแต่ แมวป่าเซอร์วัล กิ่งก่าคามีเลียนสามเขา เหยี่ยวภูเขา เหยี่ยวดำ นกกระจิบ ในที่ระดับความสูง 3,350 เมตร นั้นไม่ค่อยมีสัตว์ให้พบเห็น แต่จะพบ ไลเคน ต้นกราวน์เซิล ต้นไม้เตี้ยในเขตอบอุ่นบางชนิดและเจริญเติบโตในที่สูงอีกมากมายในระดับนี้
ธารน้ำแข็ง
มีธารน้ำแข็งที่มีชื่อเสียงกว่า 43 แห่ง ที่อยู่บนยอดเขาสูงถึง 6 ลูก มีพื้นที่ประมาณ 7 ตารางกิโลเมตร น้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งเหล่านี้ก็เป็นต้นกำเนินของแม่น้ำเซมลิกี ก่อนที่จะไหลกลายเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำไนล์สีขาวในที่สุด
พรรคเพลิงเทียน
พรรคเพลิงเทียน (គណបក្សភ្លើងទៀន คณบกฺสเภฺลิงเทียน; Candlelight Party) ชื่อเดิม พรรคสมรังสี (គណបក្ស សម រង្ស៊ី คณบกฺส สม รงฺสี; Sam Rainsy Party: SRP) เป็นพรรคที่เน้นตัวบุคคลและเสรีนิยมในกัมพูชา พรรคนี้เคยเป็นสมาชิกของสภาเสรีภาพและประชาธิปไตยแห่งเอเชีย ชื่อเดิมของพรรคตั้งตามสม รังสี หัวหน้าพรรค พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2538 ในชื่อพรรคชาติเขมร (Khmer National Party) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2541 โดยมีนโยบายตรงข้ามกับพรรคประชาชนกัมพูชา และหลังจากพรรคฟุนซินเปกอ่อนแอลง พรรคสมรังสีกลายเป็นพรรคใหญ่เป็นอันดับสองของกัมพูชาตั้งแต่ พ.ศ. 2551
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 พรรคสมรังสีได้ 15 จาก 123 ที่นั่ง ต่อมาใน พ.ศ. 2546 ได้ 24 ที่นั่ง และใน พ.ศ. 2551 ได้ 26 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเมื่อ พ.ศ. 2549 ได้ 2 ที่นั่ง ใน พ.ศ. 2552 พรรคสมรังสีได้เป็นพันธมิตรร่วมกับพรรคสิทธิมนุษยชนในชื่อขบวนการประชาธิปไตยเพื่อความเปลี่ยนแปลง ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2555 พรรคสมรังสีได้ 9 ที่นั่ง
ใน พ.ศ. 2551 ตวต ซารอน สมาชิกของพรรคสมรังสีถูกตำรวจจับและนำตัวไปกักขัง ทำให้กลุ่มสิทธิมนุษยชนนานาชาติกล่าวหาว่าเป็นการข่มขู่สมาชิกพรรคสมรังสี ตวต ซารอนถูกปล่อยตัวเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โดยได้รับพระราชทานอภัยโทษ
พรรคสมรังสีได้ควบรวบกับ‌พรรคสิทธิมนุษย์ เพื่อจัดตั้งเป็น พรรคสงเคราะห์ชาติในปี พ.ศ. 2555 แต่พรรคสมรังสียังมีสมาชิกบางส่วน โดยเฉพาะสมาชิกพฤฒสภาในสังกัดพรรคสมรังสี ที่มีจำนวน 11 คน จากการเลือกตั้งสมาชิกพฤฒสภาในปีเดียวกัน ทำหน้าที่เพื่อรักษาพรรคนี้ไว้ และคาดว่าจะควบรวมกับพรรคสงเคราะห์ชาติอย่างถาวรเพื่อเตรียมเลือกตั้งสมาชิกพฤฒิสภาในครั้งต่อไป แต่กระนั้นพรรคสงเคราะห์ชาติถูกยุบไปก่อนจากคำสั่งศาลสูงสุดกัมพูชา เมื่อปี พ.ศ. 2560
พรรคสมรังสีได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเพลิงเทียน เมื่อปี พ.ศ. 2561 เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายพรรคการเมืองของกัมพูชา
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2022 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2022 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2022, ทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลที่เป็นเจ้าภาพโดยโมร็อกโก. นี่จะเป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 19 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก การแข่งขันที่จัดระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละสมาพันธ์หกทวีป, เช่นเดียวกับเจ้าภาพลีกของแชมป์ลีก.
รอบชิงชนะเลิศจะเป็นการแข่งขันโดยสโมสรจากสเปน เรอัลมาดริด, ตัวแทน ยูฟ่า ในฐานะแชมป์ที่กำลังครองของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, และสโมสรจากซาอุดีอาระเบีย อัล-ฮิลาล, ตัวแทน เอเอฟซี
เรอัลมาดริดชนะการแข่งขันด้วยคะแนน 5–3 คว้ารางวัลชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกของฟีฟ่าเป็นสมัยที่ 5 และแชมป์สโมสรโลกสมัยที่ 8 ด้วยแปดประตู การแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นนัดชิงชนะเลิศที่ทำประตูสูงสุดในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
ทีม
''ในตารางต่อไปนี้ รอบชิงชนะเลิศจนถึงปี ค.ศ. 2005 อยู่ในยุค FIFA Club World Championship, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 อยู่ในยุค FIFA Club World Cup''
กง ลี่
กง ลี่ นักแสดงหญิงชาวจีน ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในระดับนานาชาติ เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น ราชินีของวงการภาพยนตร์จีน อีกทั้งยังเป็นสมาชิกสภาประชาชนของจีน และเป็นพรีเซ็นเตอร์ของเครื่องสำอางลอรีอัลในเอเชีย และยังเคยถูกจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่งดงามที่สุดโดยนิตยสารพีเพิล
ประวัติ
เกิดเมื่อ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน มีพี่น้อง 4 คน กงลี่เป็นคนสุดท้อง กงลี่ได้ปริญญากิตติมศักดิ์จากวิทยาลัยนาฏศิลป์แห่งชาติที่กรุงปักกิ่ง สาขาการแสดง กงลี่ได้คบกับจางอี้โหมวเป็นเวลา 8 ปีแต่ได้เลิกรากัน ในปี ค.ศ. 1996 กงลี่ได้แต่งงานกับหวงเหว่ยหมิง นักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คนและต่อมาหย่าร้างในปี ค.ศ. 2010 ในปี ค.ศ. 2019 กงลี่ได้แต่งงานใหม่กับฌ็อง มีแชล ฌาร์ นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส
ฮวัง ซ็อน-อู
ฮวัง ซุน-อู (황선우; เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2546) เป็นนักว่ายน้ำชายชาวเกาหลีใต้
เขาเป็นผู้ถือธงชาติของประเทศเกาหลีใต้เข้าสู่สนามในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเขาจะแข่งใน 4 รายการ: ฟรีสไตล์ 50 ม. ฟรีสไตล์ 100 ม. ฟรีสไตล์ 200 ม. และผลัด 4x200 ม.
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เขาได้สร้างสถิติใหม่ของประเทศเกาหลีที่ 48.04 วินาทีในรายการท่าฟรีสไตล์ 100 ม. และตามมาด้วยสถิติเยาวชนโลกใหม่ในรายการท่าฟรีสไตล์ 200 ม. ชาย
แหล่งข้อมูลอื่น
2003
ภควัทคีตา
ภควัทคีตา (สันสกฤต: भगवद्गीता, อ่านว่า "พะ-คะ-วัด-คี-ตา") เป็นชื่อคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาฮินดู โดยเฉพาะสำหรับนิกายไวษณพหรือผู้ที่ยกย่องพระวิษณุ (พระนารายณ์) เป็นพระเจ้าสูงสุด ชื่อคัมภีร์ ภควัทคีตา (ภควตฺ + คีตา) แปลว่า "บทเพลง (หรือลำนำ) แห่งพระผู้เป็นเจ้า" นำเรื่องราวส่วนหนึ่งมาจากมหากาพย์มหาภารตะ ประกอบด้วยบทกวี 700 บท
การดำเนินเรื่อง
คัมภีร์นี้มิได้มีลักษณะเป็นเอกเทศ คือมิได้แต่งขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยวเป็นเล่มเฉพาะเหมือนดังคัมภีร์พระเวทแต่ละเล่ม แท้ที่จริงเป็นเพียงบทสนทนาโต้ตอบระหว่างบุคคล 2 คน ซึ่งเป็นข้อความที่แทรกเข้ามาในบรรพที่ 6 (ภีษมบรรพ) แห่งมหากาพย์มหาภารตะ
ในบทสนทนาโต้ตอบดังกล่าวนี้ ฝ่ายที่ถามปัญหาคือพระอรชุน เจ้าชายฝ่ายปาณฑพแห่งจันทรวงศ์ซึ่งเป็นผู้นำกองทัพใหญ่มาทำสงครามแย่งชิงเมืองหัสตินาปุระจากฝ่ายเการพแห่งจันทรวงศ์เช่นเดียวกัน ซึ่งมีเจ้าชายทุรโยธน์และกองทัพพันธมิตรมากมายเป็นศัตรูคู่สงครามด้วย ฝ่ายที่ตอบปัญหาทั้งหมดและเป็นผู้อธิบายตลอดทั้งเรื่องก็คือ พระกฤษณะ ซึ่งเป็นพระญาติฝ่ายราชสกุลจันทรวงศ์ สาขายาทพ
ในขณะที่ตอบปัญหาอันล้ำลึกดังกล่าวนั้น พระกฤษณะกำลังทำหน้าที่เป็นสารถีขับรถศึกให้พระอรชุน บทสนทนาโต้ตอบนี้ถ่ายทอดออกมาโดยสญชัย ผู้เป็นเสวกามาตย์ของพระเจ้าธฤตราษฏร์ พระราชาพระเนตรบอดแห่งเมืองหัสตินาปุระ โดยมหาฤษีวยาสหรือพระฤษีกฤษณไทวปายนเป็นผู้ให้ตาทิพย์แก่สญชัย เพื่อแลเห็นเหตุการณ์รบพุ่งในมหาสงครามครั้งนั้นอย่างแจ่มแจ้งทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่ในพระราชวัง และคอยกราบทูลพระเจ้าธฤตราษฎร์ให้ทราบการเคลื่อนไหวทุกขณะในสมรภูมิ
เพราะฉะนั้นข้อความสนทนาระหว่างบุคคลทั้งสองในสนามรบก่อนจะเริ่มมหาสงครามจึงเป็นถ้อยคำที่สญชัยเรียบเรียงทูลถวายพระเจ้าธฤตราษฎร์ และมาให้ชื่อกันในภายหลังว่า ภควัทคีตา ทั้ง ๆ ที่ชื่อเดิมในมหาภารตะเรียกข้อความตอนนี้ว่า ภควัทคีโตปนิษัท (ภควตฺ + คีตา + อุปนิษทฺ) ด้วยเหตุที่มีข้อความหลายตอนคัดลอกมาจาก คัมภีร์อุปนิษัท ฉบับต่าง ๆ อันเป็นหมู่คัมภีร์รุ่นสุดท้ายในสมัยพระเวท ซึ่งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เวทานตะ (ที่สุดแห่งพระเวท) ตลอดจนความคิดเรื่องอาตมัน ปรมาตมัน พรหมัน อันเป็นแก่นหรือสาระสำคัญที่สุดในคำสอนของอุปนิษัททุกเล่ม ก็มีกล่าวถึงหลายต่อหลายครั้งในภควัทคีตา จะแตกต่างกันเล็กน้อยก็ตรงที่ว่าข้อความในคัมภีร์อุปนิษัทนั้นแต่งเป็นภาษาร้อยแก้ว แต่ในคัมภีร์ภควัทคีตาแต่งเป็นบทร้อยกรอง
Setariidae
Setariidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Spirurida.
ภควัทคีตา
การดำเนินเรื่อง
ถ้าจะกล่าวโดยแท้จริงแล้ว คำสอนในคัมภีร์ภควัทคีตา เกือบครึ่งเล่มเป็นคำสอนในคัมภีร์อุปนิษัท และอีกกว่าครึ่งเล่มเป็นคำสอนแบบของเหล่าภาควตะ ซึ่งไหว้พระกฤษณะเป็นเทพสูงสุดในนิกายของตน และคำสอนแบบดังกล่าวนี้มีมานานแล้วในหมู่เหล่าภาควตะอันเป็นชนอารยันอินเดียกลุ่มหนึ่ง ต่อมาเหล่านิกายไวษณพ หรือเหล่าที่นับถือพระวิษณุเป็นพระเจ้าสูงสุดได้ผนวกเอาพระกฤษณะเข้าไปเป็นพระวิษณุอวตาร หรือนารายณ์อวตารปางที่ 8
Setariidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ภควัทคีตา
การดำเนินเรื่อง
คำสอนของเหล่าภาควตะซึ่งเน้นในเรื่องความนับถือพระกฤษณะเป็นเทพสูงสุดก็ถูกกลืนเข้าไปผสมผสานกับแนวความคิดของเหล่าไวษณพที่มีส่วนในการแต่งมหากาพย์มหาภารตะอยู่มากมายหลายตอน จึงปรากฏออกมาในรูปภควัทคีตาดังที่ปรากฏเป็นที่รู้จักกันทุกวันนี้ และการที่จะเรียกหนังสือศักดิ์สิทธิ์เล่มนี้ว่า ภควัทคีโตปนิษัท หรือ ภควัทคีตา หรือ คีตา เฉย ๆ ก็ย่อมเป็นที่เข้าใจกันว่าหมายถึงคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของคนอินเดียนิกายไวษณพ ในรูปแบบของบทสนทนาที่มีข้อความเกือบทั้งหมด เป็นคำอธิบายเรื่องวิถีทางไปสู่พระผู้เป็นเจ้าอันสูงสุด ส่วนบทที่เป็นคำถามของพระอรชุนในเรื่องความลึกลับและวิถีทางแห่งพระผู้เป็นเจ้านั้น ก็เป็นเพียงส่วนประกอบที่เล็กน้อยเหลือเกิน คล้าย ๆ กับเป็นบทเชื่อมต่อระหว่างคำอธิบายอันยืดยาว แต่ละตอนของพระเจ้าในร่างมนุษย์คือพระกฤษณะเท่านั้นเอง
คัมภีร์ภควัทคีตา แบ่งออกเป็นตอน ๆ เรียกว่า อัธยายะ รวมทั้งสิ้น 18 อัธยายะด้วยกัน
สตีเวน สปีลเบิร์ก
สตีเวน อัลลัน สปีลเบิร์ก (Steven Allan Spielberg) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1946 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้สร้างหนัง สปีลเบิร์กรับรางวัลออสการ์ 3 ครั้ง
ประวัติ
สตีเวน สปีลเบิร์ก เกิดในซินซินเนติ โอไฮโอ ในครอบครัวชนชั้นกลาง ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว  จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่แคลิฟอร์เนีย สเตท, ลองบีช ซึ่งเขาไม่เคยเรียนวิชาภาพยนตร์จากมหาวิทยาเลย พออายุ 16 ปี ได้ทำงานกับบริษัทสร้างหนังในท้องถิ่นที่เมืองฟินิกซ์ รัฐแอริโซนาและก็ทำหนังวิทยาศาสตร์ (ไซไฟ) ความยาว 2 ชั่วโมง เรื่อง Firelight  จากนั้น  สปีลเบิร์กก็ทำภาพยนตร์สั้นเรื่อง Amblin ในปี พ.ศ. 2512 และได้ไปเสนอกับฝ่ายโทรทัศน์ของบริษัทยูนิเวอร์แซล จนได้งานทำภาพยนตร์ออกมา 3 เรื่อง และหนึ่งในนั้นคือ Duel หนังเขย่าขวัญที่ทำให้สปีลเบิร์กแจ้งเกิด เพราะหนังได้รางวัลจากยุโรปแถมทำเงินอีกด้วย
นอกจากนี้สปีลเบิร์กยังทำหนังเครียดๆ อย่าง The Colour Purple (ชีวิตของหญิงผิวดำที่ถูกกดขี่), Empire of the Sun (เด็กในสงครามโลกครั้งที่ 2) และ Schindler list (การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว)
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงาน 2 ครั้ง คนแรกกับอามี่ ไอร์วิ่ง แล้วหย่ากัน คนที่สองชื่อ เคท แคปชอว์ นางเอกอินเดียน่า โจนส์ ภาค 2 มีลูก 5 คน คือ แม็กซ์ ซาซ่า ซอว์เยอร์ ธีโอ และลูกบุญธรรมคือเจสสิก้า
ผลตอบรับ
รวบรวมผลตอบรับทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 35 เรื่องของ สตีเวน สปีลเบิร์ก 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
รางวัลที่ได้รับ
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ สตีเวน สปีลเบิร์ก
อ้างอิง
สตีเวน สปีลเบิร์ก คอลัมน์รู้ไปโม้ด History Channel - Wealth & Power
แหล่งข้อมูลอื่น
1946
Thalassogeneridae
Thalassogeneridae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในอันดับ Enoplida.
ตำบลเนย์ซอน
เนย์ซอน เป็นตำบลในอำเภอเนย์ซอน เทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 1,699 คนใน 216 ครัวเรือน
จักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิคังซี (Enkh Amgalan Khaan) หรือพระนามเต็ม อ้ายซินเจฺว๋หลัวเสฺวียนเย่ (愛新覺羅玄燁 Àixīn-Juéluó Xuányè) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ชิง และเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ชิงองค์ที่ 2 ที่ปกครองเหนือแผ่นดินจีน
จักรพรรดิคังซีครองสิริราชสมบัติทั้งสิ้น 61 ปี (จากปี ค.ศ. 1661 ถึงปี ค.ศ. 1722) ทำให้พระองค์เป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดใน ประวัติศาสตร์จีน (แม้ว่าพระราชนัดดาของพระองค์ จักรพรรดิเฉียนหลง จะมีพระราชอำนาจ โดยพฤตินัย ในช่วงสมัยที่ยาวนาน) และเป็นหนึ่งใน พระมหากษัตริย์ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพระองค์เสด็จขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา อำนาจที่แท้จริงตลอดหกปีอยู่ที่ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สี่คนและพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง
จักรพรรดิคังซีถือเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน พระองค์ปราบกบฏสามเจ้าศักดินา โจมตีอาณาจักรทุงหนิงในไต้หวัน และกบฏมองโกลจำนวนมากในภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อให้ยอมจำนนต่อการปกครองของต้าชิง และปิดกั้น อาณาจักรซาร์รัสเซีย ใน แม่น้ำอามูร์ และปกป้องแมนจูเรียภายนอก และแมนจูเรียตะวันตกเฉียงเหนือภายนอก
ต้นรัชสมัย
จักรพรรดิคังซีประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1654 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ และ จักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง ที่ พระตำหนักจิ่งเหริน พระราชวังต้องห้าม กรุงปักกิ่ง จักรพรรดิคังซีมีพระนามเดิมว่า เสฺวียนเย่ พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา (หรือ 8 ตามการคำนวณอายุแบบเอเชียตะวันออก) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1661 ศักราช คังซี ของพระองค์เพิ่งจะเริ่มใช้เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1662 วันแรกของปีจันทรคติถัดมา
เฮอร์เบิร์ต ไจลส์ นักวิชาการจีนศึกษาพรรณนาถึงจักรพรรดิคังซีโดยอาศัยแหล่งข้อมูลร่วมสมัยว่า "ค่อนข้างสูงและสมส่วน พระองค์ชอบการออกกำลังกายแบบลูกผู้ชาย และอุทิศเวลาสามเดือนต่อปีในการออกล่า ดวงพระเนตรขนาดใหญ่เป็นประกายบนพระพักตร์ของพระองค์ ซึ่งมีไข้ทรพิษเป็นรูพรุน"
ก่อนที่จักรพรรดิคังซีจะเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง (ในพระนามของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ) ได้แต่งตั้งบุคคลผู้ทรงอำนาจคือ สั่วหนี เอ๋าไป้ ซูเค่อซาฮา และ เออปี้หลุน เป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สั่วหนีถึงแก่กรรมหลังจากที่หลานสาวของเขากลายเป็น จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน ทิ้งให้ซูเค่อซาฮากับเอ๋าไป้อยู่ในการเมือง ในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันดุเดือด เอ๋าไป้ประหารชีวิตซูเค่อซาฮาและยึดอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพียงผู้เดียว
ในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1662 ผู้สำเร็จราชการมีคำสั่งให้กวาดล้างครั้งใหญ่ในภาคใต้ของจีนโดยการอพยพประชากรออกจากชายทะเลเพื่อตอบโต้ขบวนการต่อต้านที่เริ่มต้นโดยผู้ภักดีต่อราชวงศ์หมิงภายใต้การนำของขุนพลหมิงในไต้หวัน เจิ้ง เฉิงกง หรือ โคซิงกา
ในปี ค.ศ. 1669 จักรพรรดิคังซีได้จับกุมเอ๋าไป้ด้วยความช่วยเหลือจากพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง ที่ได้เลี้ยงดูพระองค์ และเริ่มต้นปกครองจักรวรรดิด้วยพระองค์เอง พระองค์ระบุประเด็นที่น่ากังวลสามประเด็น การควบคุมอุทกภัยของ แม่น้ำหวง ซ่อมแซม คลองใหญ่ ปราบ กบฏสามเจ้าศักดินา ในจีนทางตอนใต้ พระอัยยิกามีอิทธิพลต่อพระองค์อย่างมากและพระองค์ดูแลพระนางด้วยพระองค์เองจนกระทั่งพระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 1688
กองทัพ
กองทัพหลักของจักรวรรดิต้าชิง กองทัพ แปดกองธง เสื่อมถอยลงภายใต้จักรพรรดิคังซี โดยมีขนาดเล็กกว่าที่เคยอยู่ในจุดสูงสุดภายใต้จักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ และช่วงต้นรัชสมัยของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ อย่างไรก็ตามยังมีขนาดใหญ่กว่าในรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง และ จักรพรรดิเฉียนหลง นอกจากนี้ กองธงเขียวยังคงทรงพลังด้วยขุนพลเช่น ตูไห่ เฟย์ หยางกู จาง หย่ง โจว เพ่ย์กง ชื่อ หลัง มู่ จาน ชุน ชื่อเก๋อ และ หวัง จิงเป่า
สาเหตุหลักของการเสื่อมถอยนี้คือการเปลี่ยนแปลงระบบระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีและจักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิคังซียังคงใช้ระบบทหารตามอย่างรัชกาลก่อน ซึ่งมีประสิทธิภาพและเข้มงวด ตามระบบ แม่ทัพที่กลับมาจากการสู้รบเพียงลำพัง (คนของเขาตายหมด) จะถูกประหารชีวิต เช่นเดียวกันสำหรับทหารราบ สิ่งนี้มีขึ้นเพื่อกระตุ้นทั้งแม่ทัพและทหารต้องต่อสู้อย่างกล้าหาญในสงครามเพราะไม่มีประโยชน์สำหรับผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในการต่อสู้
กบฏสามเจ้าศักดินา
หลังจากต้าชิงเข้ายึดครองประเทศจีนในปี ค.ศ. 1644 พื้นที่ส่วนใหญ่ทางทิศใต้และทิศตะวันตกมอบให้เป็นศักดินาแก่ 3 ขุนพลหมิงที่ได้ช่วยเหลือราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1673 ระบบศักดินาทั้งสามถูกควบคุมโดย อู๋ซานกุ้ย, เกิงจิ้งจง และ ซ่างจื่อซิน จักรพรรดิคังซีปฏิเสธคำแนะนำของที่ปรึกษาส่วนใหญ่ของพระองค์ จักรพรรดิคังซีพยายามบังคับเจ้าศักดินาให้สละที่ดินและเกษียณอายุใน แมนจูเรีย ก่อให้เกิดการกบฏที่กินเวลานานแปดปี หลายปีหลังจากนั้น จักรพรรดิคังซี ครุ่นคิดเกี่ยวกับความผิดพลาดของพระองค์และโทษตัวของพระองค์เองว่ามีส่วนทำให้มีการเสียชีวิตระหว่างการจลาจล
อ้างอิง
16541722
คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย
คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย (Հայ Առաքելական Եկեղեցի; Armenian Apostolic Church) เป็นคริสตจักรประจำชาติของชาวอาร์มีเนีย คริสตจักรอาร์มีเนียเป็นจารีตย่อยหนึ่งของออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และเป็นหนึ่งในสถาบันทางศาสนาคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุด โดยมีราชอาณาจักรอาร์มีเนียโบราณเป็นรัฐแรกที่ถือศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติภายใต้รัชสมัยของกษัตริย์ทิริดาเตสที่สาม แห่งราชวงศ์อาซาชิด ในต้นศตวรรษที่สี่
ชื่ออื่น ๆ ของคริสตจักรได้แก่ คริสตจักรออาร์มีเนียนออร์ทอดอกซ์ (Armenian Orthodox Church) และ คริสตจักรเกรเกอรีอาร์มีเนีย (Armenian Gregorian Church) และในบางครั้งอาจปรากฏเรียกสั้น ๆ ว่า คริสตจักรอาร์มีเนีย (Armenian Church)
คณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก
คณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก (Third Order of St. Dominic) หรือคณะดอมินิกันชั้นสาม คือกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกที่เป็นสมาชิกคณะดอมินิกัน แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณอย่างสง่า (solemn vows) การเรียกว่าคณะชั้นสามนั้นเพื่อให้ต่างจากคณะของไฟรเออร์ซึ่งเป็นคณะชั้นหนึ่ง และคณะของนักพรตหญิงซึ่งเป็นคณะชั้นสอง
ในปัจจุบันมีคณะดอมินิกันชั้นสามอยู่หลายคณะ กระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก แต่ละคณะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป
ประเภท
สมาชิกคณะดอมินิกันชั้นสาม แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ เรกิวลาร์และเซคิวลาร์
แม่น้ำยม
แม่น้ำยม เป็นแม่น้ำที่มีต้นกำเนิดอยู่ในป่าดงดิบสูงชันสลับซับซ้อนบนเทือกเขาผีปันน้ำและเทือกเขาแดนลาว ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดพะเยาและแพร่ โดยมีแม่น้ำงิม และ แม่น้ำควร ไหลมาบรรจบกันที่บ้านบุญยืน ตำบลนาปรัง อำเภอปง จังหวัดพะเยา มีความยาวประมาณ 735 กิโลเมตร กระแสน้ำไหลผ่านที่ราบสูงของอำเภอปง อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา ผ่านจังหวัดแพร่ สุโขทัย พิษณุโลก และพิจิตร ไปบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ก่อนแม่น้ำน่านจะไปรวมกับแม่น้ำปิง ที่ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เกิดเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำสายสำคัญของพื้นที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย
สภาพโครงสร้างทางน้ำของแม่น้ำยมมีลักษณะแบบกิ่งไม้ ประกอบด้วยลำน้ำสาขา 77 สาย ระดับน้ำสูงสุดในฤดูฝน ลดลงเมื่อถึงฤดูหนาว และต่ำสุดในฤดูร้อน ภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงตามอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ
สิ่งมีชีวิตในแม่น้ำยม
ชนิดและปริมาณพันธุ์ไม้ในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำยมเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล คือ มีมากในฤดูหนาวและฤดูร้อน ลดลงในฤดูฝนซึ่งเป็นช่วงที่ระดับน้ำสูงและกระแสน้ำไหลแรงจนทำให้พืชใต้น้ำและบนผิวน้ำถูกพัดพากระจัดกระจายไป พืชใต้น้ำมีเพียงชนิดเดียวคือสาหร่ายหางกระรอกซึ่งเจริญเติบโตได้ดีที่สุดในฤดูร้อน เนื่องจากระดับน้ำไม่สูงมาก แสงแดดสามารถส่องถึงได้ นอกจากนี้ยังพบต้นกก พืชที่ทนทานต่อสภาพแวดล้อม โผล่พ้นน้ำกระจายอยู่ทั่วไป แม่น้ำยมมีพืชชายน้ำหลายชนิด เช่น หญ้าคา หญ้าแพรก แขม และอ้อ
ในแม่น้ำยมมีปลาน้ำจืด 38 ชนิด ปริมาณปลามีมากที่สุดในช่วงฤดูฝนถึงต้นฤดูหนาว ปลาที่พบมาก ได้แก่ ปลาตะเพียน ปลาสร้อย ปลาซิว และปลารากกล้วย
คาชิวะ เรย์โซล
ประวัติ
สโมสรก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2483 (1940) หรือเมื่อ 72 ปีที่แล้ว เดิมชื่อสโมสรฟุตบอลฮิตาชิ ซึ่งเป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่วมก่อตั้ง Japan Soccer League สโมสรตั้งอยู่ในเมืองคะชิวะ, จังหวัดชิบะ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว ประมาณ 1 ชม.
และเนื่องด้วยเป็นทีมที่มีอายุเก่าแก่ จึงต้องผ่านการขึ้นๆลงๆในลีกของญี่ปุ่นบ่อยครั้ง ปี 1986 ต้องตกลงไปเล่นใน เจลีก2 จากนั้นก็กลับขึ้นมาสู่ลีกสูงสุดได้อีกครั้งในปี 1989 แต่ก็ตกชั้นไปอีกในปีถัดมา (1990) แล้วกลับขึ้นมาลีกสูงสุดทันทีในปีถัดไป(1991) หลังจากนั้นก็ขึ้นๆลงๆเรื่อยมา
ในปี 2010 พวกเขาชนะเลิศ เจลีก2มาครอง และได้เลือนชั้นขึ้นสู่เจลีก1 ตามมาด้วยการทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดถึง นั่นคือการชนะเลิศเจลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดมาครองได้ในปีถัดมาคือปี 2011 ทำให้ Kashiwa Reysol กลายเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ที่คว้าแชมป์ 2 ดิวิชั่นได้ติดต่อกัน และได้สิทธิ์ไปแข่งขันรายการ ชิงแชมป์สโมสรโลก 2011 ด้วย (จบด้วยการได้อันดับ 4) ซึ่งนัดแรกพวกเขาสามารถเอาชนะ ออคแลนด์ซิตี จากนิวซีแลนด์ได้ ก่อนที่จะมาปราชัยให้กับสโมสรฟุตบอลซานโตส จากบราซิล ไป 3-1
สนามเหย้า
สนามเหย้า ของสโมสร ชื่อว่า สนามฟุตบอลฮิตาชิประจำจังหวัดคะชิวะตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ความจุ 15,900 ที่นั่ง สร้างเสร็จปี พ.ศ. 2528 (1985)
เกียรติประวัติ
ฮิตาชิ ซอกเกอร์ คลับ
คะชิวะ เรย์โซล
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Information and Communication Technology, University of Phayao) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาของมหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิชาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สอดคล้องตามเป้าหมายการเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบ (Comprehensive University)
Spirocercidae
Spirocercidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Spirurida.
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
ประวัติ
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า กลุ่มวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สังกัดสำนักวิชาการวิทยาเขตสารสนเทศพะเยา มหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
Spirocercidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
ประวัติ
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้เป็น "มหาวิทยาลัยพะเยา" โดยสมบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป มหาวิทยาลัยพะเยาจึงได้ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องการจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ข้อ 4 ให้จัดตั้งส่วนงานวิชาการ ตามมาตรา 7(3) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 จึงมีผลให้สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มีฐานะเป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา โดยมีโครงสร้างการบริหารงานในคณะแบ่งเป็น 7 สาขาวิชา 1 ศูนย์ และ 1 สำนักงานเลขานุการ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 เป็นการแข่งกีฬาของนิสิตนักศึกษาในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 1-11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 (เดิมกำหนดจัดระหว่างวันที่ 14-24 มกราคม แต่ด้วยอุทกภัยในพื้นที่กรุงเทพมหานครและภาคกลาง ทำให้มหาวิทยาลัยและ กกมท. ตัดสินใจเลื่อนการจัดการแข่งขัน) ในครั้งนี้มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นเจ้าภาพ โดยเป็นครั้งที่สองที่มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพ แต่เป็นครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยใช้วิทยาเขตหาดใหญ่เป็นศูนย์แข่งขันหลัก
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้เตรียมการในการจัดการแข่งขัน โดยปรับปรุงและสร้างอาคารกีฬาเพื่อรองรับ ได้แก่ อาคารยิมเนเซียมใหม่ ขยายคอร์ทเทนนิสจาก 3 เป็น 6 คอร์ท ปรับปรุงสนามฟุตบอลทั้งสองสนามให้มีลู่วิ่งมาตรฐานสากล เพิ่มอัฒจันทร์ ปรับปรุงคบเพลิง และสร้างสระว่ายน้ำแห่งใหม่ โดยทั้งหมดจะแล้วเสร็จในเดือนมกราคม 2555
อัตลักษณ์
ตราสัญลักษณ์การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 เป็นรูปลายเส้นดอกศรีตรัง ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย กลีบดอกสีม่วงฟ้า ก้านดอกสีแดง เหลืองทอง ดำ ฟ้าน้ำทะเล และชมพู ส่วนสัญลักษณ์นำโชคในกีฬามหาวิทยาลัยครั้งนี้คือ นกเงือกปากย่น พบได้ในป่าฮาลาบาลา จังหวัดนราธิวาส มีความสำคัญในการช่วยสร้างสมดุลในระบบนิเวศ โดยตราสัญลักษณ์และสัญลักษณ์นำโชค ออกแบบโดย อาจารย์สุดารัตน์ สุกาพัฒน์ อาจารย์ประจำสาขาวิชาศิลปะประยุกต์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ ส่วนเพลงประจำการแข่งขันคือเพลง "มาร์ชสงขลานครินทร์" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย นายอนุพงษ์ อมาตยกุล และเพลงประชาสัมพันธ์การแข่งขันคือ "Color United" โดย แทททู คัลเล่อร์
ที่พัก
ทางมาหวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้จัดห้องพักบริการนักกีฬาโดยใช้หอพักนักศึกษาที่มีความจุกว่า 3,000 คน และมีข้อมูลของโรงแรงฃมชั้นนำในอำเภอเหาดใหญ่ ความพร้อมในการเป็นเจ้าภาพกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งที่ 39 “สงขลานครินทร์เกมส์” และมีการปรับปรุงอาคารของคณะศิลปศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์เพื่อเป็นที่พักของคณะผู้ตัดสินกรีฑา ทางมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เจ้าบ้าน ประกาศเตรียมความพร้อม ต้อนรับทัพนักกีฬาสู่ “สงขลานครินทร์เกมส์ 39” อย่างเต็มที่
สรุปเหรียญการแข่งขัน
สรุปเหรียญการแข่งขัน ได้แก่
Pseudaliidae
Pseudaliidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Strongylida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มะม่วงกะเลิง
มะม่วงกะเลิงหรือมะม่วงขี้กวาง  เป็นพืชในวงศ์ Anacardiaceae เป็นไม้ยืนต้น ใบบางคล้ายกระดาษ ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง ดอกสีเขียวอมขาวหรือเหลืองอ่อน ก้านดอกยาว ดอกย่อยขนาดเล็ก กลิ่นหอม ผลคล้ายมะม่วงขนาดเล็ก สุกแล้วสีเหลืองอ่อน เนื้อสีเหลือง นุ่มมีเส้นใยมากและฉ่ำน้ำ พบทั่วไปในภาคใต้ของไทยไปจนถึงปาปัวนิวกินี ผลเมื่อสุกเนื้อเหลวเป็นน้ำ รับประทานโดยการเจาะผลแล้วดูด ผลดิบกินกับน้ำปลาหวาน
จมูก
จมูก เป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากตรงกึ่งกลางของใบหน้า รูปร่างของจมูกมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมพีระมิด ฐานของรูปสามเหลี่ยมวางปะ ติดกับหน้าผากระหว่างตาสองข้าง สันจมูกหรือดั้งจมูก มีรูปร่างและขนาดต่างๆกัน ยื่นตั้งแต่ฐานออกมาข้างนอกและลงข้างล่างมาสุดที่ปลายจมูกอีกด้านหนึ่งของรูปสามเหลี่ยมห้อยติดกับริมฝีปากบนรู จมูกเปิดออกสู่ภายนอกทางด้านนี้ รูจมูกทำหน้าที่เป็นทางผ่านของอากาศที่หายใจเข้าไปยังช่องจมูกและกรองฝุ่นละอองด้วย
จมูกเป็นอวัยวะรับสัมผัสที่สำคัญอย่างหนึ่งของร่างกาย โดยทำหน้าที่รับกลิ่นของสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเรา เช่นกลิ่นอาหาร กลิ่นดอกไม้ ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นทางผ่านของอากาศที่เราหายใจอยู่ตลอดเวลา โดยทำหน้าที่กรองอากาศ ปรับอุณหภูมิ และความชื้นของอากาศก่อนที่จะเข้าสู่ปอด คือ ถ้าอากาศเย็น จมูกจะปรับให้อุ่นขึ้น ถ้าอากาศแห้งมาก จมูกจะให้อากาศชุ่มชื้น นอกจากนี้จมูกยังช่วยในการปรับเสียงที่เราพูดให้กังวานน่าฟังอีกด้วย
ส่วนประกอบ
จมูก มีโครงร่างเป็นกระดูกแข็งและกระดูกอ่อน ภายนอกหุ้มด้วยผิวหนัง ภายในบุด้วยแผ่นเยื่อเมือกโดยตลอด ส่วนประกอบของจมูกมีดังนี้
การได้รับกลิ่น
กระเปาะรับกลิ่นคือบริเวณที่เยื่อบุภายในโพรงจมูกมีประสาทสำหรับรับกลิ่นอยู่ทั่วไป ซึ่งเชื่อมโยงไปสู่สมอง เมื่อกลิ่นผ่านเข้าไปในโพรงจมูก กลิ่นมากกระทบปลาย ประสาทสัมผัสรับกลิ่น ปลายประสาทรับกลิ่นส่งกระแสประสาทไปสู่สมอง เพื่อแปลความหมายของสิ่งที่ได้รับ
คาร์ล
คาร์ล สามารถหมายถึง
บุคคลอื่น
ฯลฯ
แยกคลองประปา
แยกคลองประปา (Khlong Prapa Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดถนนแจ้งวัฒนะกับถนนประชาชื่น ในเขตตำบลบางตลาดและตำบลคลองเกลือ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
รูปแบบของทางแยก
ในอดีต แยกคลองประปาใช้ไฟสัญญาณจราจรควบคุมรถที่จะเลี้ยวขวาและตรงไป แต่เนื่องจากการจราจรติดขัด และถนนประชาชื่นมีผู้ใช้น้อยมากเมื่อเทียบกับถนนแจ้งวัฒนะ จึงเปลี่ยนการจัดการจราจรเป็นลักษณะนี้จนปัจจุบัน
Pneumospiruridae
Pneumospiruridae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Rhabditida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อรรถศาสตร์
อรรถศาสตร์ (อังกฤษ : semantics) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความหมาย ให้ความสนใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคำ วลี สัญลักษณ์ และความหมาย
อรรถศาสตร์ในทางภาษาศาสตร์คือ การศึกษาความหมายที่มนุษย์ใช้เพื่อสื่อสารผ่านทางภาษา นอกจากนี้ยังมีอรรถศาสตร์ของภาษาโปรแกรม ตรรกศาสตร์ และการศึกษาสัญลักษณ์เชิงภาษาและการสื่อสาร (semiotics)
คำว่า อรรถศาสตร์ นั้นหมายถึง ขอบเขตความคิดตั้งแต่ระดับที่ใช้กันทั่วไปจนถึงระดับสูง มักใช้ในภาษาทั่วไปเพื่ออธิบายปัญหาความเข้าใจเกี่ยวกับการเลือกใช้คำ หรือความหมายโดยนัย ปัญหาความเข้าใจนี้กลายเป็นประเด็นเกี่ยวกับการตั้งคำถามเพื่อไต่สวนหรือสอบถามแบบทางการมาเป็นเวลานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านอรรถศาสตร์เชิงกิจจะลักษณะ (formal semantics) ในภาษาศาสตร์นั้น อรรถศาสตร์ยังศึกษาเกี่ยวกับการแปลความหมายจากป้ายและสัญลักษณ์ที่เหล่าองค์กรและชุมชนใช้ในสถานการณ์และบริบทหรือสภาพแวดล้อมเฉพาะ หากพิจารณาอย่างละเอียด เสียง การแสดงออกทางสีหน้า ภาษากาย และการศึกษาบุคคลต่างวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ ยังมีสาระที่เกี่ยวข้องกับการหาความหมาย ซึ่งแต่ละปัจจัยนี้ยังมีสาขาที่ศึกษาแยกออกไปอีก ในภาษาเขียน เรื่องของโครงสร้างในย่อหน้า และเครื่องหมายวรรคตอน ต่างก็มีเรื่องของการหาความหมายมาเกี่ยวข้อง หรือในรูปแบบอื่นๆ ของภาษา ก็ย่อมมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหาความหมายเช่นกัน
วิชาอรรถศาสตร์จะต่างกับวากยสัมพันธ์หรือไวยากรณ์ (syntax) ซึ่งศึกษาถึงหน่วยของภาษาที่ประกอบกันโดยไม่คำนึงถึงความหมาย และต่างกับวจนปฏิบัติศาสตร์ (pragmatics) ซึ่งศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัญลักษณ์ของภาษา ความหมาย และผู้ใช้ภาษานั้นๆ
แหล่งข้อมูลอื่น
phono-semantic matching
หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน
หลวงปู่สรวง บายตึ๊กเจีย ,หรือดาบสซวง ( เขมร: ហ្លួងពូស៊ួង ) เป็นพระดาบสชาวกัมพูชา ในประเทศไทยที่ธุดงค์บำเพ็ญเพียรอยู่ตามป่าเขา ทุ่งนาของชาวบ้านไม่ชอบจำวัดอยู่ตามวัดต่างๆทำให้วัตรปฏิบัติของท่านดูแปลกกว่าภิกษุทั่วไปผู้คนจึงเรียกท่านว่า"พระดาบส" หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน ละสังขารเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 สรีระสังขารตั้งอยู่บนมณฑปปราสาทหลวงปู่สรวง วัดไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติหลวงปู่สรวง
หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน หรือดาบสซวง เกิดเมื่อใดและอายุเท่าใดนั้นไม่มีใครทราบแน่ชัด เพียงแต่รับรู้กันว่าเป็นชาวเขมรกัมพูชา ซึ่งเข้ามาในเมืองไทยนานแล้ว และละสังขารเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 มีผู้ยืนยันว่าเคยพบเห็นหลวงปู่สรวงตั้งแต่ตนยังเด็กซึ่งในจำนวนนั้นมีพระเถระสำคัญอยู่หลายท่านเช่น หลวงพ่อสร้อย วัดเลียบราษฏ์บำรุง หลวงปู่หงษ์ พรหมปัญโญ วัดเพชรบุรี จังหวัดสุรินทร์ หลวงปู่โป๊ะ วัดบ้านบิง ต่างยืนยันว่าเคยพบเห็นหลวงปู่สรวงตั้งแต่ตัวเองยังเด็ก นอกจากนั้นยังได้รับการเล่าขานจากคนแก่เฒ่าที่อยู่ชายป่าบ้านตะเคียนราม และพระสงฆ์ในวัดตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ ชาวบ้านตำบลกันทรารมย์  อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ บริเวณอำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์  และหมู่บ้านต่างๆตามแนวชายแดนไทย - กัมพูชา ซึ่งเป็นผู้ที่เคยพบเห็นหลวงปู่สรวงปัจจุบันมีอายุ 80 ปีขึ้นไป ต่างบอกว่าเคยเห็นท่านตั้งแต่ตัวเองยังเป็นเด็ก 7 - 8 ขวบ หลวงปู่สรวงท่านก็มีสภาพแก่ชราแบบนี้มานานแล้วจากคำบอกเล่าของรุ่นปู่รุ่นย่าของผู้บอกเล่า จนถึงวันที่ท่านละสังขารก็มีสภาพร่างกายเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย
หลวงปู่สรวงเป็นคนที่มักน้อย สันโดษ สมถะ มีอุเบกขาสูง หลวงปู่สรวงหรือดาบสซวงจะจําวัดอยู่ตามกระท่อมเถียงนาของชาวบ้าน มีกระดานไม้ปูแค่พอนอนได้ ทุกแห่งที่หลวงปู่จําวัดจะมีเสาไม้สูงปักอยู่ มีเชือกขาวซึ่งระหว่างกระท่อมเสาไม้หรือต้นไม้ข้างเคียงจะมีว่าวขนาดใหญ่ ที่บุด้วยจีวรหรือกระดาษแขวนไว้เป็นสัญลักษณ์ ที่ขาดไม่ได้คือจะต้องให้ลูกศิษย์ก่อกองไฟไว้เสมอ บางครั้งลูกศิษย์ เอาสิ่งของมาถวายท่านก็มักจะโยนเข้ากองไฟ ชาวบ้านในสมัยนั้นเรียกขานท่านว่า “ลูกเอ็อวเบ๊าะ” หรือ “ลูกตาเบ๊าะ” (เป็นภาษาเขมร หมายถึงพระ ดาบสที่เป็นผู้รักษาศีลอยู่ตามถ้ำตามป่าเขา)
ละสังขาร
หลวงปู่สรวง,ดาบสซวง เทวดาเดินดิน ละสังขารเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2543 ณ กระท่อมบ้านรุน อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ หลวงปู่,ดาบสซวง มีอาการป่วยและฉันอาหารไม่ได้เป็นเวลาหลายวันและได้ย้ายมาพักที่กระท่อมข้างวัดป่าบ้านจะบกเวลาประมาณ 14.00 น. อาการป่วยของหลวงปู่,ดาบสซวง ก็กำเริบหนักหลวงปู่,ดาบสซวงจึงบอกบรรดาศิษย์ว่าจะไปที่บ้านรุน อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ ได้สั่งให้ลูกศิษย์ช่วยกันงัดแผ่นกระดานปูกระท่อมที่หลวงปู่นั่งทับอยู่ออกมาซึ่งเป็นแผ่นที่ท่านนั่งอยู่พองัดออกมาหลวงปู่ได้พนมมือไหว้ไปทุกทิศ เสร็จแล้วก็ให้ลูกศิษย์หามท่านออกมาจากกระท่อมวางลงบนพื้นดินด้านทิศเหนืออยู่ระหว่างกระท่อมกับต้นมะขาม โดยตัวท่านเองหันหน้าเข้ากระท่อมจากนั้นลูกศิษย์จึงช่วยกันพยุงหลวงปู่,ดาบสซวงขึ้นรถ แล้วขับมุ่งตรงไปที่บ้านรุน ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ พอถึงบ้านรุนหลวงปู่,ดาบสซวง ได้สั่งให้ขับรถไปที่กระท่อมโดยด่วนพอถึงกระท่อมลูกศิษย์ได้อุ้มหลวงปู่,ดาบสซวง วางลงบนแคร่ที่ตั้งอยู่ในกระท่อมแล้วช่วยก่อกองไฟเพื่อให้ความอบอุ่นแก่หลวงปู่,ดาบสซวง และนำอาหารมาให้ท่านฉันท่านก็ไม่ยอมฉันอาหารในที่สุดก็มีความเห็นว่าให้รีบแต่งขันธ์ห้าขันธ์แปดขอขมาหลวงปู่,ดาบสซวงโดยด่วนตามที่เคยกระทำมาแล้วและได้ผลมาหลายครั้งลูกศิษย์คนหนึ่งกล่าวว่าถ้าได้แต่งขันธ์ห้าขันธ์แปดขอขมา พร้อมนิมนต์แม่ชีมาร่วมสวดมนต์ให้ท่านฟังท่านก็จะหายเป็นปกติ จึงได้พากันแต่งขันธ์ห้าขันแปดไปพลางก่อน แล้วค่อยไปตามคนที่เคยแต่งขันธ์ให้หลวงปู่,ดาบสซวง อีกที
พระโพธิทรุมพฤกษเทวี
ผูถีชู่เฉิน  เป็นนางไม้ (รุกขเทวดา) ผู้สถิตย์และพิทักษ์รักษาในต้นโพธิ์ ซึ่งอันต้นโพธิ์นี้เป็นร่มไม้ที่สำคัญอันสมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทับในการทรงสมาธิในการตรัสรู้ นางได้รับการสักการะบูชายกย่องในฐานะเทพีในพระพุทธศาสนาแบบจีนและเป็นหนึ่งในยี่สิบสี่ธรรมบาลจีน  ในทางพระพุทธศาสนาแบบเถรวาทอธิบายว่านางนั้นคือบุคลาธิษฐานของต้นโพธิ์และพระคุณของของต้นโพธิ์อันมีคุณแด่สมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น คติของนางในในพระพุทธศาสนาแบบจีนในทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี คือ การผสานความเชื่อศาสนาพื้นเมืองเดิมเข้ากับพระพุทธศาสนา เช่นเดียวกับพระพุทธศาสนาแบบพม่า พระพุทธศาสนาแบบกัมพูชาในคติความเชื่อ พระเสื้อวัด อารักษ์ มเหสักข์ (มเหศักดิ์) เทพารักษ์ เจ้าพ่อเจ้าแม่ต่าง ๆ อันมีหน้าที่รักษาศาสนสถานของศาสนาพุทธ
บทบาท
ในพระบวรพุทธศาสนาสมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณพระธรรมอันประเสริฐแล้วในจักรวาล และในบุคลาธิษฐาน คือสัญลักษณ์แห่งการตรัสรู้และความรู้แจ้ง สติสัมปชัญญะ ปัญญา ในการตีความทางพุทธศาสนาเชิงปรัชญาอธิบายถึงคุณของต้นพระศรีมหาโพธิ์ซึ่งมีความงามและคุณเปรียบเสมือนดังบุคลาธิษฐานของเทวีนางไม้ตนนี้
ในพระพุทธศาสนาแบบจีนเทวีนางไม้องค์นี้ขนานนามในภาษาจีนว่าผูถีชู่เฉิน นางเป็นหนึ่งในคณะธรรมบาล สิบหกธรรมบาลจีน (十六諸天 Shíliù Zhūtiān) และ ยี่สิบธรรมบาลจีน (二十諸天 Èrshí Zhūtiān) และ ยี่สิบสี่ธรรมบาลจีน (二十四諸天 Èrshísì zhūtiān) ในประติมานวิทยาปรากฏเป็นรูปนางเทพธิดาแบบนางเทพีในคติพุทธมักมีสองหัตถ์โดยในหัตถ์ของนางนั้นถือกิ่งโพธิ์อันเป็นสัญลักษณ์ของต้นพระศรีมหาโพธิ์ของพระพุทธองค์
อำเภอภูผาม่าน
ภูผาม่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น
ประวัติ
ประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา นายภูมิ บิดาเป็นกรมการเมืองนครไทย (อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก) ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ควบคุมสมัครพรรคพวกไปซ่องสุมคอยดักจับเอาพวกจรจัดที่หลบหนีอยู่ตามป่าในเขตเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักมารวมไว้ ท่านปฏิบัติหน้าที่เป็นผลดีแก่ทางราชการมาก จึงได้รับการพิจารณาแต่งตั้งให้เป็น หมื่นอร่ามกำแหง และต่อมาท่านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิชิตสงคราม และได้รับใช้บ้านเมืองด้วยความอุตสาหะวิริยะ และซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง จนเป็นที่อิจฉาริษยาของข้าราชการในสมัยนั้นหลายคน จนในที่สุดถูกใส่ร้ายจึ่งถูกถอดยศลดตำแหน่งหลวงวิชิตสงครามลงเป็นไพร่หลวง สังกัดกองด่านเมืองเพชรบูรณ์ ท่านจึงพาพรรคพวกอพยพหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับตั้งบ้านเรือนซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้านเป้า ซึ่งเป็นที่ว่าง (บ้านเป้า ตำบลบ้านเป้า อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ) เป็นที่มีดินอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วย ลำคลองหลายสาย น้ำพุ น้ำซับหลายแห่งเพียงพอที่จะทำการทดหรือระบายเข้าสู่ไร่นาในอนาคตได้ ประกอบกับพื้นที่มีพืชพันธุ์นานาชนิด ทั้งที่ใช้เป็นอาหารมนุษย์ได้และใช้ทำเป็นเครื่องใช้สอยขึ้นอยู่หนาแน่น คล้ายคลึงกับภูมิภาคบ้านเดิมของท่าน ดังนั้นท่านจึงตั้งบ้านเมืองอยู่ที่บ้านคอนสาร และได้ทำหน้าที่ขุดร่อนทองคำเป็นอากรส่วยทูลเกล้าถวายเป็นประจำทุกปี เมืองคอนสารมีเจ้าเมืองปกครองมาเรื่อย ๆ จนถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 กองบ้านคอนสารถูกยุบเป็นตำบลได้ 3 ตำบล คือ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอภูผาม่านแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอภูผาม่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
นโยบายเกษตรร่วม
นโยบายเกษตรร่วม (Common Agricultural Policy, ย่อ: CAP) เป็นระบบเงินอุดหนุนและโครงการการเกษตรของสหภาพยุโรป มีงบประมาณ 48% ของสหภาพยุโรป หรือคิดเป็นมูลค่า 49,800 ล้านยูโรใน พ.ศ. 2549
นโยบายเกษตรร่วมเป็นการประสานกันของการจ่ายเงินอุดหนุนโดยตรงแก่พืชผลและที่ดิน ซึ่งอาจเพาะปลูกขึ้นด้วยกลไกสนับสนุนราคา รวมทั้งราคาประกันขั้นต่ำ ภาษีศุลกากรขาเข้าและโควตาของสินค้าบางชนิดจากนอกสหภาพยุโรป การปฏิรูประบบปัจจุบันกำลังดำเนินอยู่เพื่อลดการควบคุมการนำเข้าและโอนเงินอุดหนุนการพิทักษ์ที่ดินแทนการผลิตพืชผลบางชนิดโดยเฉพาะ (ดำเนินจาก พ.ศ. 2547 ถึง 2555) การนำแผนการไปปฏิบัติในรายละเอียดแตกต่างกันไปในบรรดาประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป เป้าหมายของนโยบายการเกษตรร่วม คือ การจัดหามาตรฐานการครองชีพตามความเหมาะสมแก่เกษตรกร จัดหาอาหารคุณภาพในราคาที่เป็นธรรมแก่ผู้บริโภค และเพื่อรักษามรดกชนบท
Phanodermatidae
Phanodermatidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Enoplida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วิคเตอร์ เฮอร์มันส์
วิคเตอร์ เฮอร์มันส์ (Victor Hermans; 17 มีนาคม ค.ศ. 1953 – ) เป็นอดีตนักฟุตซอลชาวดัตช์ และเป็นอดีตผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย เขาเป็นผู้มีผลงานโดดเด่นจากการช่วยให้ฟุตซอลทีมชาติไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ของเอเชีย รวมถึงช่วยให้ทีมฟุตซอลไทยสามารถเข้าสู่รอบ 2 ในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ประวัติ
วิคเตอร์ เฮอร์มันส์ ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทยครั้งแรก ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2012 และเป็นผู้ดำเนินการฝึกซ้อมแก่นักกีฬาฟุตซอลไทยในแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ซึ่งในการเตรียมพร้อม เขาได้ให้ความสำคัญต่อเกมรับที่ยังเล่นแบบไม่เป็นระบบ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เปิดเผยว่านักเตะไทยสามารถทำเกมรุกได้ดีมาก แต่ยังคงต้องการเพิ่มประสิทธิภาพให้มากกว่าเดิม ซึ่งในเวลาต่อมา ทีมไทยสามารถชนะฟุตซอลทีมชาติคอสตาริกา 3-1 ประตู โดยวิคเตอร์ยังได้แสดงความชื่นชมต่อผู้เล่นในเกมรับจากการแข่งขันครั้งนี้ แม้ว่าในภายหลังทีมไทยจะแพ้ต่อฟุตซอลทีมชาติปารากวัย 2-3 ประตู แต่วิคเตอร์ก็ยังคงมีความมั่นใจว่าทีมไทยจะมีโอกาสผ่านเข้ารอบสูง  โดยในที่สุด ทีมฟุตซอลไทยสามารถเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งได้พบกับทีมฟุตซอลอันดับ 1 ของโลกอย่างฟุตซอลทีมชาติสเปนในเวลาต่อมา โดยเขาได้เปิดเผยว่าเกินเป้าหมายที่วางไว้  หลังจากการแข่งขัน วิคเตอร์ได้เปิดเผยว่าตนได้ทำสัญญาอยู่กับทีมชาติไทยจนถึง ค.ศ. 2014 ที่ซึ่งเขาจะอยู่เพื่อพัฒนาวงการฟุตซอลไทยต่อไป รวมถึงมีความพยายามที่จะให้นักเตะรุ่นใหม่ขึ้นมาเป็นกำลังสำคัญในอนาคต
นอกจากนี้ เขายังได้รับมอบหมายคุมทีมฟุตซอลไทยใน 2 รายการใหญ่ ทั้งเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ทเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศเกาหลีใต้ รวมถึงซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่า
โรเมล ปาเชโก
โรเมล อักเมด ปาเชโก มาร์รูโฟ (Rommel Agmed Pacheco Marrufo; เกิด 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวเม็กซิโก เขาเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทองในรายการแพลตฟอร์ม 10 เมตรที่แพนอเมริกันเกมส์ 2003 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เขาได้อันดับที่ 10 ในรายการแพลตฟอร์ม 10 เมตรและสปริงบอร์ด 3 เมตร ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาได้อันดับที่ 8 ในแพลตฟอร์ม 10 เมตร
มหาวงศ์
มหาวงศ์ เป็นวรรณกรรมประวัติศาสตร์ บันทึกเหตุการณ์ในยุคต้นของลังกาทวีป หรือศรีลังกา รจนาขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 5 โดยพระมหาเถระ มหานามะ โดยใช้ข้อมูลจากพงศาวดาร และตำราต่าง ๆ ในวัดมหาวิหาร ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่ของพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท เนื้อหากล่าวถึงตั้งแต่เมื่อครั้งเจ้าชายวิชัย เดินทางมาจากพังคละ มาถึงลังกาทวีป ปราบชนพื้นเมืองแล้วตั้งตนเป็นกษัตริย์ปกครอง จากนั้นพรรณนาวงศ์กษัตริย์ต่าง ๆ พร้อมกับเหตุการณ์สำคัญทางพุทธศาสนาในลังกาควบคู่กันไป
คัมภีร์มหาวงศ์ รจนาขึ้นในรูปแบบคาถา หรือบทกวีใช้ฉันทลักษณ์พรรณนาเหตุการณ์ นับเป็นวรรณคดีประเภทมหากาพย์ในภาษาบาลีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีทั้งเหตุการณ์ทางการเมือง การชิงไหวชิงพริบในราชสำนัก การต่อรองทางการทูต และเรื่องราวอันน่าสะเทือนใจ รวมถึงแสดงถึงอารยธรรมอันยิ่งใหญ่ของชาวสิงหล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างศาสนสถานอันยิ่งใหญ่ และการก่อกำเนิดของระบบชลประทานอันทันสมัย
บทนำ พระพุทธเจ้าเสด็จลังกา
รวมคาถาทั้งสิ้น 84 บท ความตอนนี้กินเวลา 8 ปี
ภาคที่ 1 พุทธศาสนาในชมพูทวีป
... ⊙ ว่าด้วยวงศ์ของมหาสัมมตะ ผู้เป็นบูรพกษัตริย์แห่งศากยวงศ์ จัดอยู่ในสุริยวงศ์ (ในชมพูทวีปวงศ์กษัตริย์ มี 2 วงศ์คือ สุริยวงศ์ จันทรวงศ์) บรรดากษัตริย์ในลังกาต่างก็อ้างว่า สืบเชื้อสายมาแต่พระเจ้ามหาสัมมตะเช่นกัน ทำให้เกี่ยวพันเป็นพระญาติกลาย ๆ กับพระพุทธเจ้าไปโดยปริยาย
... ⊙ ว่าด้วยการสังคายนาครั้งที่ 2 ที่วาลิการาม เมืองเวสาลี พระเรวตะทำหน้าที่เป็นประธานผู้คอยซักถาม
... ⊙ ว่าด้วยการสังคายนาครั้งที่ 3 ที่อโศการาม กรุงปาฏลีบุตร พระโมคคลีบุตรติสสเถระ เป็นประธาน
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 423 บท กินระยะเวลา 35 ปี
ภาคที่ 2 ลังกาก่อนพุทธศาสนามาถึง
... ⊙ เจ้าชายวิชัย (ต. 505 BC) เสด็จจากชมพูทวีปถึงลังกา ปราบนางกุเวนี ขึ้นครองลังกา เริ่มวงศ์กษัตริย์ตัมพปาณิ
... ⊙ พระเจ้าปาณฑุวาสุเทวะปราบดาภิเษก เริ่มวงศ์กษัตริย์ อุปติสสะ นุวะระ (ก. 504 BC - ต. 474 BC)
... ⊙ พระเจ้าอภัยขึ้นราชาภิเษก (คร. 474 BC – 454 BC)
... ⊙ พระเจ้าปานฑุกาภัยปราบดาภิเษก เป็นต้นวงศ์อนุราธปุระ (ก. 474 BC – ต. 367 BC)
... ⊙ พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะราชาภิเษก (คร. 307 BC – 267 BC) ทรงรับพระรัตนตรัย ประกาศพุทธศาสนาในลังกา
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 326 บท กินระยะเวลา 310 ปี
ภาคที่ 3 สถานการณ์พุทธศาสนาในชมพูทวีและลังกาในยุคต้น
... ⊙ พระเจ้าอโศกมหาราชส่งคณะสมณทูตไปยังแว่นแคว้นต่าง ๆ
... ⊙ พระมหินทะเถระมาถึงลังกา ทรงเป็นพระโอรสองค์โตของพระเจ้าอโศก มาประกาศพระศาสนาที่ลังกา
... ⊙ พระมหินทะเข้าเมืองอนุราธปุระ ก่อนหน้านั้นทรงเทศนา "จูฬหัตถิปโทปมสูตร " ที่มหินตะเล จนพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ที่กำลังยกขบวนไปล่าสัตว์บังเกิดศรัทธา ปวารณาเป็นพุทธมามกะ แล้วอาราธนาพระเป็นเจ้าเข้ากรุง
... ⊙ ลังการับคณะมหาวิหาร เป็นคณะสงฆ์หลัก ต่อมาเป็นมหาวิทยาลัยสงฆ์อันยิ่งใหญ่ เป็นที่ซึ่งพระพุทธโฆสะรจนาคัมภีร์มากมาย
... ⊙ พระเจ้ากรุงลังการับอุปัฎฐากคณะเจติยะปัพพตะวิหาร
... ⊙ เจ้าหญิงเหมมาลานำพระเขี้ยวแก้วมาถึงลังกา
... ⊙ พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ปลูกพระศรีมหาโพธิ์ หรือพระชัยศรีมหาโพธิ์ ที่กรุงอนุราธปุระ
... ⊙ พระมหินทะเข้านิพพาน ณ เจติยะปัพพตะวิหาร
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 649 บท กินระยะเวลา 69 ปี
ภาคที่ 4 ยุคปัญจกษัตริย์
... ⊙ หลังจากพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะสวรรคต มีกษัตริย์ 4 พระองค์แห่งราชวงศ์วิชัยครองราชย์ต่อมา ทั้งหมดเป็นพระอนุชาของพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ เนื่องจากทรงไม่มีพระโอรส ต่อมาขุนศึกชาวทมิฬ 2 คน คือ เสนะและกุตติกะเข้าครองเมืองนาน 22 ปี ก่อนที่พระเจ้าอเสละจะชิงเมืองกลับมาได้ แต่ก็ถูกพระเจ้าเอฬาระ ชาวทมิฬจากอาณาจักรโจฬะยกทัพมาชิงเมืองไปอีก หากไม่นับขุนศึกชาวทมิฬทั้ง 2 ช่วงนี้มีกษัตริย์ 5 พระองค์ 4 องค์เป็นชาวสิงหล วงศ์วิชัย อีกองค์เป็นชาวทมิฬ ราชวงศ์โจฬะ
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 34 บท กินระยะเวลา 96 ปี
ภาคที่ 5 ยุคพระเจ้าทุฎฐคามินี
... ⊙ กำเนิดเจ้าชายคามณี แห่งอาณาจักรโรหนะ
... ⊙ ทรงชุบเลี้ยงขุนศึกสู้ทมิฬ อายุได้ 16 ปีทรงระดมคนมีฝีมือ สร้างกองทัพหมายจะขับไล่ทมิฬ แต่พระราชบิดาห้ามไว้
... ⊙ ศึกกลางเมืองระหว่างพี่น้อง หลังพระราชบิดาสวรรคต ทรงครองราชย์ แต่พระอนุชนหวังราชสมบัติจึงเกิดศึกแย่งชิงกัน แต่ต่อมาพี่น้องปรองดอง เจ้าชายติสสะพระอนุชากลายเป็นขุนพลผู้สามารถคู่ใจพระเชษฐา
... ⊙ พระเจ้าทุฎฐคามินี ปราบดา ครองราชย์ 161 BC – 137 BC แล้วยกทัพไปราบทมิฬ ปลงพระชนม์พระเจ้าเอฬาระ แล้วครองลังกาทั้งทวีป
... ⊙ ทรงเอาใจใส่พุทธศาสนาอย่างยิ่ง หลังจากนั้นแล้ว ทรงสถาปนาวัดมริจวัตติวิหาร หลังจากที่เสด็จไปชำระพระวรกายที่อ่างติสสะวาปี แล้วทรงปักพระแสงหอกที่ด้านบนบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ ครั้นชำระพระองค์เสร็จแล้ว กลับถอนพระแสงออกจากพื้นดินไม่ได้ จึงปรึกษากับคณะสงฆ์ แล้วตกลงสร้างวิหาร ณ ที่นี่
... ⊙ ทรงได้ทรัพย์และวัสดุในการสร้างพระมหาสถูป
... ⊙ ทรงสถาปนารุวะเวลิสะยะ มหาสถูป เป็นพระสถูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ มีนาคมหากาลปกปักรักษา
... ⊙ ทรงสถาปนาวิหารพระเขี้ยวแก้ว ในกรุงอนุราธปุระ
... ⊙ ทรงสมโภชน์พระเขี้ยวแก้ว
... ⊙ พระเจ้าทุฎฐคามินีเสด็จสู่สวรรค์ชั้นดุสิต ตอนนี้มหาวงศ์มีความยาวมาก เล่าว่าก่อนจะสิ้นพระชนม์ได้ทรงสั่งให้ข้าหลวงหามพระองค์ไปทอดพระเนตรรุวะเวลิสะยะมหาสถูป แล้วทรงสนทนาธรรมกับพระเถระ จากนั้นสวรรคตแล้วบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตในบัดดล
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 863 บท กินระยะเวลา 50 ปี
ภาคที่ 6 พงศาวดารกษัตริย์
... ⊙ ในช่วงนี้มี 2 ราชวงศ์คือ วงศ์วิชัย และวงศ์ลัมพะกันนะ ระหว่าง 89 BC จนถึงค.ศ. 304 หลังการสวรรคตของพระเจ้ามหาเสนะ พงศาวดารมหาวงศ์จบลงไปด้วย แต่หลังจากนั้นมีการเขียนพงศาวดารต่อไปเรียกว่า "จุลวงศ์"
... ⊙ ทศกษัตริย์ (รวม 10 พระองค์)
... ⊙ เอกาทศกษัตริย์ (รวม 11 พระองค์)
... ⊙ เตรสกษัตริย์ (รววม 13 พระองค์)
... ⊙ พระเจ้ามหาเสน (คร. ค.ศ. 277 – 304) ทรงโปรดคณะอภัยครีวิหาร (ซึ่งมีคำสอนออกไปทางมหายาน) แล้วทรงกดขี่คณะมหาวิหาร ต่อมาทรงกลับมาส่งเสริมคณะมหาวิหารอีกครั้ง แต่แล้วในกาลต่อมาทรงศรัทธาพระติสสเถระ แล้วสร้างเชตวันวิหารในเขตมหาวิหาร ก่อให้เกิดความวุ่นวายในพระศาสนาทั่วลังกาอีกครา
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 507 บท กินระยะเวลา 429 ปี
Oncholaimidae
Oncholaimidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Enoplida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่: