cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต
ในปี ค.ศ. 1926 ทั้งสองพระองค์ก็มีพระธิดาพระองค์แรกคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ที่ต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ส่วนพระธิดาอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรต โรส ที่ประสูติอีกสี่ปีต่อมา ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กเสด็จเยือนประเทศออสเตรเลียเพื่อเปิดอาคารรัฐสภาในกรุงแคนเบอร์ราในปี ค.ศ. 1927
การเสวยราชย์และสละราชย์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และการเสวยราชย์ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
ราวกับว่าความประสงค์ของพระบิดาและพระมารดาเป็นจริง เอ็ดเวิร์ดทำให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญขึ้นโดยการยืนยันจะอภิเษกสมรสกับนางวอลลิส ซิมป์สัน แม่ม่ายชาวอเมริกัน แม้ว่าในทางกฎหมายเอ็ดเวิร์ดจะทรงสามารถอภิเษกสมรสกับนางซิมป์สันได้และคงดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์ แต่คณะรัฐมนตรีของพระองค์เสนอแนะว่าประชาชนจะไม่มีทางยอมรับนางซิมป์สันในฐานะพระราชินีได้และยังขัดค้านการอภิเษกสมรสนี้ด้วย อันที่จริงถ้าสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเพิกเฉยต่อคำแนะนำเหล่านั้น พวกเขาก็จะตัองลาออก และจะทำให้เป็นการทำลายสถานภาพของพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญอย่างยากที่จะเยียวยาได้ จึงทำให้ทรงยอมรับคำแนะนำจากคณะรัฐมนตรีโดยดี พระองค์จึงได้ทรงเลือกที่จะสละราชสมบัติให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งมิได้ทรงมีความปรารถนาจะเป็นกษัตริย์และทรงได้รับการอบรมมาเพียงน้อยนิด (แม้ว่าทั้งพระชนกและพระชนนีจะคาดหวังกับพระองค์ไว้ล่วงหน้าแล้ว) เจ้าชายอัลเบิร์ตทรงเลือกพระปรมาภิไธยว่า จอร์จที่ 6 พระองค์และเอลิซาเบธ พระชายา ทรงเข้าพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์และดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร สมเด็จพระจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งอินเดียเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเป็นวันที่กำหนดไว้สำหรับพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงสนับสนุนการตัดสินใจของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ที่จะไม่พระราชทานพระอิสริยยศชั้นรอยัลไฮเนส (Royal Highness) ให้กับพระชายาและเชื้อสายคนใดในอดีตพระมหากษัตริย์ เมื่อเอ็ดเวิร์ดและวอลลิส ซิมป์สันอภิเษกกัน จึงทำให้นางซิมป์สันเป็นดัชเชสแห่งวินด์เซอร์
การเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1939
ในปี ค.ศ. 1939 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และพระราชสวามีทรงเป็นกษัตริย์และพระราชินีในราชบัลลังก์พระองค์ที่เสด็จเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐ การเสด็จเยือนสถานที่ต่าง ๆ ทำให้สองพระองค์ต้องเสด็จไปทั่วประเทศแคนาดาจากอีกฝั่งทะเลหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งทั้งขาไปและกลับ พร้อมทั้งเสด็จอ้อมไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงสั้น โดยทรงพบกับครอบครัวรูสเวลท์ที่ทำเนียบขาวและบ้านพักในบริเวณหุบเขาแม่น้ำฮัดสันด้วย การต้อนรับทั้งสองพระองค์จากชาวแคนาดาและสาธารณชนอเมริกันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้ความรู้สึกว่าทั้งสองพระองค์เป็นตัวแทนที่ไม่มีความสลักสำคัญของสมเด็จเจ้าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ที่หลงเหลืออยู่มลายหายไป สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเคยตรัสกับแม็กเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีของแคนาดาว่า "การมาเยือนนี้ทำให้เราเป็นที่รู้จัก" และพระองค์ได้เสด็จกลับมาเยือนแคนาดาอีกหลายครั้งทั้งแบบราชการและส่วนพระองค์
ในประเทศแคนาดาพระองค์ทรงได้รับการกล่าวถึงตลอดพระชนม์ชีพเกี่ยวกับคำตอบแบบฉับพลันตามที่มีรายงานในคราวเสด็จมาถึงในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คนหนึ่งทูลถามพระองค์ในระหว่างการพบปะพสกนิกรติดต่อกันครั้งหนึ่งของทั้งสองพระองค์ในช่วงแรกสุดว่า "ฝ่าพระบาทรงเป็นชาวสก็อตหรือชาวอังกฤษ" พระราชินีตรัสตอบว่า "เราก็เป็นชาวแคนาดาไงล่ะ!"
สงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระมหากษัตริย์และพระราชินีทรงกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความอดทนของชาติ ภายหลังจากการประกาศสงครามได้ไม่นาน ได้มีการจัดทำหนังสือ "The Queen's Book of the Red Cross" (หนังสือกาชาดในสมเด็จพระราชินี) ขึ้น นักประพันธ์และศิลปินจำนวนห้าสิบคนได้ช่วยกันเขียนเนื้อหาภายในเล่ม โดยหน้าปกเป็นพระฉายาลักษณ์ที่ถ่ายโดยเซซิล บีตันและนำออกขายเพื่อช่วยเหลือกาชาด สมเด็จพระราชินีทรงปฏิเสธที่จะเสด็จออกจาก กรุงลอนดอนแม้ว่าจะมีการทิ้งระเบิดอย่างต่อเนื่องเมื่อทรงได้รับการถวายคำแนะนำจากเหล่าคณะรัฐมนตรี พระองค์ตรัสว่า "เด็ก ๆ จะไม่ไปไหนทั้งนั้นหากไม่มีเราไปด้วย เราจะไม่ทิ้งพระเจ้าอยู่หัว และพระเจ้าอยู่หัวจะไม่เสด็จหนีไปไหนเด็ดขาด"
พระองค์เสด็จเยี่ยมสถานที่ต่าง ๆ ที่ตกเป็นเป้าทิ้งระเบิดจากกองทัพอากาศนาซีเยอรมันในกรุงลอนดอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขตใน East End ใกล้กับเขต London's docks การเสด็จเยี่ยมในตอนแรกทำให้เกิดการต่อต้าน ผู้คนปาเศษขยะและหัวเราะเยาะใส่พระองค์ ส่วนหนึ่งมาจากการที่ฉลองพระองค์ด้วยอาภรณ์ที่หรูหราราคาแพง ซึ่งทำให้พระองค์ผิดแผกแปลกไปจากคนอื่นซึ่งทุกข์ทรมานจากการขาดแคลนสิ่งจำเป็นในการดำรงชีพอันเกิดจากสงคราม พระองค์ตรัสอธิบายว่าถ้าสาธารณชนมาเห็นพระองค์ก็จะแต่งตัวให้ดีที่สุดเช่นกัน ดังนั้นพระองค์จึงต้องตอบสนองไปในแบบเดียวกัน นอร์แมน ฮาร์ทเนลล์ ช่างพระภูษาประจำราชวงศ์ได้ฉลองพระองค์ให้สมเด็จพระราชินีด้วยสีอ่อนหวานและไม่ใช้สีดำเลย เพื่อแสดงให้เห็นถึง "สายรุ้งแห่งความหวัง" เมื่อพระราชวังบักกิงแฮมโดนระเบิดหลายครั้งระหว่างการทิ้งระเบิดหนักที่สุด พระองค์ตรัสว่า "ข้าพเจ้าดีใจที่พวกเราโดนทิ้งระเบิด มันทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าสามารถมองเห็น East End อยู่ไม่ไกลนัก"
แม้ว่าพระมหากษัตริย์และพระราชินีทรงปฏิบัติพระราชภารกิจระหว่างวันที่พระราชวังบักกิงแฮม ในส่วนของความปลอดภัยและเหตุผลของครอบครัวทั้งสองพระองค์จึงประทับค้างคืนที่ปราสาทวินด์เซอร์ (ประมาณ 20 ไมล์ หรือ 35 กิโลเมตรไปทางตะวันตกจากใจกลางกรุงลอนดอน) พร้อมกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ มกุฎราชกุมารีและเจ้าหญิงมาร์กาเรต สำนักพระราชวังต้องสูญเสียข้าราชบริพารจำนวนมากให้กับกองทัพและห้องในพระราชวังส่วนมากก็ถูกปิดลง
เนื่องจากอิทธิพลของสมเด็จพระราชินีต่อจิตใจชาวอังกฤษ กล่าวกันอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เรียกพระองค์เป็น "ผู้หญิงที่อันตรายที่สุดในยุโรป" อย่างไรก็ดี ก่อนสงครามจะประทุขึ้น พระองค์และพระราชสวามี เช่นเดียวกับเสียงข้างมากในรัฐสภาและสาธารณชนอังกฤษได้สนับสนุนการยอมอ่อนข้อและเนวิลล์ แชมเบอร์เลน ที่เชื่อในประสบการณ์จากสงครามโลกครั้งที่ 1 เห็นว่าจะต้องหลีกเลี่ยงสงครามไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หลังจากการลาออกของแชมเบอร์เลน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ทรงขอให้วินส์ตัน เชอร์ชิลล์ตั้งรัฐบาลขึ้นมา แม้ว่าในตอนแรกพระองค์ยังทรงลังเลที่จะสนับสนุนเชอร์ชิลล์ แต่ทั้งพระองค์และสมเด็จพระราชินีก็ทรงเคารพนับถือและชื่นชอบในความกล้าหาญและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของเขา
บทบาทใหม่ในความเป็นหม้าย
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เสด็จสวรรคตด้วยพระโรคมะเร็งที่บัปผาสะ หลังจากนั้นไม่นานสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี" พระราชอิสริยยศนี้ได้ถูกนำเอามาใช้เพราะว่าพระราชอิสริยยศตามธรรมดาของพระราชินีหม้ายในกษัตริย์องค์ก่อน "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ" คล้ายคลึงกับพระราชอิสริยยศของพระธิดาองค์โต ซึ่งตอนนี้คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มากเกินไป พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายว่า "สมเด็จพระราชชนนี" หรือ "ควีนมัม"
พระองค์ทรงโทมนัสกับการเสด็จสวรรคตของพระราชสวามีเป็นอย่างมากและได้ทรงปลีกพระองค์ไปประทับยังสก็อตแลนด์ แต่กระนั้นหลังจากการพบปะกับนายวินส์ตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีแล้วก็ทรงเลิกเก็บพระองค์อยู่โดดเดี่ยวและเสด็จกลับมาปฏิบัติพระราชกรณียกิจเช่นเดิม ในที่สุดพระองค์ก็ทรงงานมากมายในฐานะพระราชชนนีอย่างที่เคยทรงกระทำในสมัยเป็นพระราชินี ในช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 พระองค์เสด็จเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกตั้งแต่งานพระราชพิธีศพของพระราชสวามีไปในการวางฐานเสาหินที่เมือง Mount Pleasant ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยซิมบับเวในปัจจุบัน
สมเด็จพระราชชนนียังทรงควบคุมงานบูรณปฏิสังขรณ์ปราสาทเมย์ที่ตั้งอยู่ไกลออกไปตรงชายฝั่งมณฑลเคธเนส สก็อตแลนด์ ซึ่งได้เคยทรงใช้เป็นที่ "หลบให้พ้นจากทุกสิ่งทุกอย่าง" เป็นเวลาสามสัปดาห์ในเดือนสิงหาคมและสิบวันในเดือนตุลาคม พระองค์ทรงเริ่มสนพระทัยในการแข่งม้าที่ยังอยู่ต่อเนื่องตลอดพระชนม์ชีพ โดยทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ผู้ชนะจากการแข่งขันจำนวนห้าร้อยรายการ สีฟ้าอ่อนที่โดดเด่นของพระองค์ได้นำมาผูกไว้กับม้ามากมาย อย่างเช่น Special Cargo ซึ่งเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน Whitbread Gold Cup และ The Argonaut ในปี ค.ศ. 1984 แม้ (ตรงข้ามกับข่าวลือ) พระองค์ไม่ทรงเคยวางพนัน แต่ก็ทรงได้บทวิจารณ์การณ์การแข่งขันโดยตรงยังตำหนักคลาเรนซ์ พระราชฐานในกรุงลอนดอนของพระองค์ ดังนั้นจึงทรงติดตามการแข่งขันได้
ก่อนการอภิเษกสมรสของไดอานา สเปนเซอร์กับเจ้าชายชาลส์และหลังจากการสิ้นพระชนม์ของไดอานา สมเด็จพระราชชนนีซึ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องของเสน่ห์ส่วนพระองค์และต่อสาธารณชนทรงเป็นสมาชิกที่น่านิยมชมชอบมากที่สุดในพระราชวงศ์อังกฤษ ฉลองพระองค์อันเป็นสัญลักษณ์ที่มีพระมาลาเปิดหน้าประดับด้วยตาข่ายและชุดกระโปรงที่มีดิ้นประดับลายผ้ากลายมาเป็นรูปแบบส่วนพระองค์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ สมเด็จพระราชชนนีทรงมีความรักอันเข้าถึงได้ต่อศิลปะและทรงซื้อผลงานของโคลด โมเน็ต์ ออกัสตัส จอห์น และปีเตอร์ คาร์ล ฟาแบร์เช มากกว่าศิลปินคนอื่น ๆ ภาพเขียนต่าง ๆ ที่ทรงซื้อมาได้โอนย้ายไปสู่สำนักการสะสมงานศิลป์หลวง (Royal Collection) ภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระองค์
หนึ่งร้อยพรรษา
ในช่วงปลายพระชนม์ชีพ สมเด็จพระราชชนนีทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องของพระชนมายุที่ยืนยาว งานเฉลิมพระชนมพรรษาครบรอบ 100 พรรษาจัดขึ้นในหลายรูปแบบ เช่น ขบวนพาเหรดที่เฉลิมฉลองเหตุการณ์สำคัญในพระชนม์ชีพของพระองค์ การร่วมแสดงของนอร์แมน วิสด็อมและจอห์น มิลส์ พระองค์ทรงร่วมเสวยพระกระยาหารกลางวันที่ศาลาว่าการกิลด์ฮอล กรุงลอนดอน กับ จอร์จ คาเรย์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ซึ่งพยายามจะดื่มไวน์ในแก้วของพระองค์โดยบังเอิญ แต่การรีบห้ามของพระองค์โดยตรัสว่า "นั่นของเรานะ" ได้สร้างความขบขันไปทั่ว
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 สมเด็จพระราชชนนีทรงหกล้ม ทำให้กระดูกเชิงกรานของพระองค์ร้าว แต่ยังทรงยืนกรานที่ยืนเคารพเพลงชาติในงานพระราชพิธีรำลึกถึงพระราชสวามีเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ในปีต่อมา เพียงสามวันต่อมา เจ้าหญิงมาร์กาเรต พระราชธิดาพระองค์ที่สองก็สิ้นพระชนม์ลง นอกจากนี้พระองค์ทรงหกล้มและ เกิดบาดแผลบนพระกรในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ณ พระราชวังซันดริงแฮม แพทย์และรถพยาบาลพร้อมด้วยหน่วยช่วยชีวิต (หน่วยหลังมาเพื่อการป้องกันไว้ล่วงหน้า) ถูกเรียกมายังพระราชวังแซนดริงแฮม ซึ่งแพทย์ได้รักษาบาดแผลที่พระกรให้กับพระองค์ แม้ว่าจะทรงหกล้ม สมเด็จพระราชชนนีมีพระประสงค์จะเสด็จไปในงานพระศพของเจ้าหญิงมาร์กาเรตที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ในสองวันต่อมา ซึ่งเป็นวันศุกร์ในสัปดาห์นั้น สมเด็จพระราชินีนาถและพระบรมวงศ์ต่างก็ทรงเป็นห่วงกับการเสด็จมาของสมเด็จพระราชชนนีซึ่งต้องเสด็จตรงจากนอร์โฟล์คยังวินด์เซอร์ แม้กระนั้นพระองค์ก็เสด็จมาแต่ทรงยืนกรานว่าจะต้องไม่ทรงเผชิญหน้ากับสื่อมวลชนเลย ดังนั้นจึงไม่มีภาพของพระองค์ประทับบนเก้าอี้รถเข็นให้เห็นเลย ซึ่งทำให้ได้เพียงแค่เป็นภาพที่พระองค์ประทับบนรถพระที่นั่งเท่านั้น
สวรรคต
ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2002 เวลา 15.30 นาฬิกา สมเด็จพระราชชนนีเสด็จสวรรคตอย่างสงบขณะบรรทมหลับที่ตำหนักรอยัลล็อดจ์ เมืองวินด์เซอร์ โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระราชธิดายังคงทรงพระชนม์ชีพประทับอยู่เคียงข้าง พระองค์ประชวรด้วยโรคหวัดมาตลอดสี่เดือน มีพระชนมพรรษาได้ 101 พรรษาและยังทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่มีพระชนม์ชีพยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระองค์ทรงปลูกดอกชาในทุกอุทยานของพระองค์ และด้วยพระบรมศพของพระองค์ถูกนำมาจากตำหนักรอยัลล็อดจ์ เมืองวินด์เซอร์เพื่อตั้งไว้ให้พสกนิกรมาสักการะที่ห้องโถงใหญ่เวสต์มินสเตอร์ ดอกชาจากอุทยานของพระองค์จึงถูกนำมาวางบนโลงพระบรมศพคลุมด้วยธงพระอิสริยายศประจำพระองค์ พสกนิกรจำนวนมากกว่าสองแสนคนเรียงแถวมาถวายสักการะพระบรมศพเพราะว่าโลงพระบรมศพตั้งอยู่ในห้องโถงใหญ่เวสต์มินสเตอร์ ในอาคารรัฐสภาเป็นเวลาสามวัน ในช่วงเวลานั้นโลงพระบรมศพจะมีทหารม้าของสำนักพระราชวังและจากเหล่าทัพอื่นคุ้มกันอยู่ พระราชนัดดาทั้ง 4 พระองค์ และ 1 ท่านคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ และ เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน ได้ประทับยืนคุ้มกันอยู่สี่มุมของโลงพระบรมศพที่จุดหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีเจมส์ บลันท์ พนักงานหน่วยกู้ชีวิตหนุ่ม ซึ่งต่อมากลายเป็นนักร้องชื่อดัง ร่วมยืนแบกโลงพระศพในช่วงเวลาหนึ่งด้วยเหมือนกัน
9 เมษายน ซึ่งเป็นวันพิธีพระบรมศพ พสกนิกรมากกว่าหนึ่งล้านคนอยู่เต็มลานนอกเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์และยาวตลอด 23 ไมล์จากใจกลางกรุงลอนดอนจนถึงที่พำนักสุดท้ายของพระองค์เคียงข้างพระราชสวามีและพระราชธิดาองค์เล็กในโบสถ์เซ็นต์จอร์จ ที่ปราสาทวินด์เซอร์ และจากความต้องการของพระองค์ หลังจากพิธีพระบรมศพให้นำพวงหรีดที่ได้วางอยู่บนโลงพระศพไปวางไว้บนหลุมฝังศพของทหารนิรนามในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ซึ่งสะท้อนให้รำลึกถึงวันอภิเษกสมรสของพระองค์
พระญาณวิศิษฏ์ (ทอง จนฺทสิริ)
บรรพชา อุปสมบท
ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2494 ขณะมีอายุได้ 19 ปี ณ วัดป่าคลองกุ้ง ตำบลตลาด อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี จนกระทั่งเมื่อมีอายุได้ 21 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2496 ก่อนย้ายไปพักจำพรรษาอยู่ที่วัดเขาแก้ว ตำบลหนองตาคง อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
ปฏิบัติธรรม
ผู้ที่คอยชี้ทางส่งเสริมให้ท่านได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์คือพระสุทธิธรรมรังสี (ลี ธมมฺธโร) หรือท่านพ่อลี ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาแท้ๆ นั่นเอง หลวงพ่อทอง ได้ศึกษาวิชาความรู้จากท่าน ถึงแม้ว่าท่านจะเคยศึกษาวิชาบาลีที่กรุงเทพ ฯ มาแล้วก็ตาม จนมาถึงปี พ.ศ. 2500 ไปจำพรรษาที่สำนักสงฆ์บ้านสันกอเก็ด ตำบลบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นเวลา 3 ปี กระทั่งท่านพ่อลีได้มรณภาพลง ท่านจึงได้กลับมาอยู่ที่วัดอโศการาม และท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดอโศการามระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2559 ในด้านพระธรรม หลวงพ่อทองท่านมักจะเน้นเรื่องการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน  และท่านก็เคยกล่าวไว้ว่า การฝึกธรรมมะ ต้องรู้จักการฝึกความอดทนไว้ก่อน และต้องมีสติด้วย เพราะมนุษย์ ไม่มีจุดยืนในความคิด ชอบใช้สติปัญญาของตนไปตัดสินโดยการสังหารกิเลสของตนเอง เมื่อสมาธิเป็นสมถะจิตจะบังเกิดความสงบ อย่างบางคนบอกอะไรอนิจจัง อะไรไม่เที่ยง อะไรก็อยู่ไม่ได้ อะไรแตกดับ ทำไมไม่ถึงวิปัสสนา เพราะใจมันยังไม่มีสมถะ ใจมันไม่นิ่ง ใจมันส่ายไปมา พอใจหยุดนิ่ง สิ่งที่เห็นคือพระ สิ่งที่เห็นด้วยใจ ไม่ได้เห็นจากดวงตา สิ่งที่มันเกิดคือผู้รู้แท้ ถ้ารู้ใจเจ้าของคือผู้รู้ตน ใจก็อยู่ที่ใจ ไม่ใช่เอาใจไปไว้ที่หัวหรือบนผม รู้จักที่มาที่ไป ไม่ใช่ไปรู้ตามหนังสือที่เขียน แล้วก็หอบสังขารไป” พระอาจารย์ทองท่านเป็นนักเทศน์ธรรมมะรูปหนึ่ง  ที่ติดรับกิจนิมนต์ตลอดเวลา และเป็นศูนย์รวมใจของชาวชุมชนโดยมิเสื่อมถอย วัดอโศการามแวดล้อมไปด้วยธรรมชาติอันร่มเย็นสำหรับเป็นที่พักพิงแก่มวลสรรพสัตว์ฉันใด พระอาจารย์ทองก็เป็นธงธรรมให้ร่มเงาจิตใจแก่ชาวบ้านญาติโยมฉันนั้น
มรณภาพ
พระญาณวิศิษฏ์ (ทอง จนฺทสิริ) ได้มรณภาพอย่างสงบจากการอาพาธเป็นโรคมะเร็งในลำไส้มากว่า 5 ปี ที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อเวลาประมาณ 04.10 น.ของวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุรวม 84 ปี พรรษา 64 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ณ เมรุชั่วคราว วัดอโศการาม อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
พฤษภาคม พ.ศ. 2553
'''พฤษภาคม พ.ศ. 2553''' เป็นเดือนที่ 5 ของปี พ.ศ. 2553 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์
แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์ (Advance Australia Fair) เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการของเครือรัฐออสเตรเลีย ประพันธ์ขึ้นราวปี พ.ศ. 2421 โดยปีเตอร์ ดอดส์ แมคคอร์มิค นักประพันธ์ชาวสกอตแลนด์ ผู้ใช้นามปากกาว่า อะมีคัส (แปลว่าเพื่อนในภาษาละติน) เพลงนี้ถูกขับร้องอยู่ในฐานะเพลงปลุกใจมาตลอดจนถึง พ.ศ. 2527 จึงได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของเครือรัฐออสเตรเลีย โดยเพลงอื่นที่มีการลงคะแนนเสียงให้ใช้เป็นเพลงชาติด้วยแต่ไม่ได้รับเลือก ได้แก่ เพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของบรรดาประเทศในเครือจักรภพ และเพลงวอลต์ซิงมาทิลดาอันถือกันว่าเป็นเพลงชาติออสเตรเลียอย่างไม่เป็นทางการ
เพลงปลุกใจและเพลงมาร์ชอื่นๆ ในออสเตรเลียนั้น มีหลายเพลงที่ได้รับอิทธิพลจาก "แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์" เช่น เพลงคำนับสำหรับผู้สำเร็จราชการแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย เป็นต้น
ต้นฉบับ
เนื้อร้องของเพลงนี้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง บางครั้งอาจมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย บางครั้งก็เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญยิ่ง
ฉบับสหพันธรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2444
ในปี พ.ศ. 2444 ซึ่งเป็นสมัยของสหพันธรัฐออสเตรเลีย (Federation of Australia) ได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงนี้ในส่วนของบทที่ 3
ฉบับ พ.ศ. 2527
เนื้อร้องเพลงแอดวานซ์ ออสเตรเลีย แฟร์ ฉบับนี้เป็นเพลงชาติฉบับราชการ มีการแก้ไขเนื้อร้องเดิมโดยแทนที่เนื้อร้องในบทที่ 2 บทที่ 3 และบทที่ 4 ทั้งหมดด้วยเนื้อร้องบทที่ 3 ของแอดวานซ์ ออสเตรเลีย แฟร์ ฉบับ พ.ศ. 2444 (มีการแก้ไขเพิ่มเติม) และวรรคแรกของเพลงในบทที่ 1 เปลี่ยนจาก "Australia's sons let us rejoice" เป็น "Australians all let us rejoice".
เพลงชาติฉบับปัจจุบันเป็นฉบับราชการที่เริ่มใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 โดยแก้ไขเนื้อเพลงของเพลงแอดวานซ์ ออสเตรเลีย แฟร์ ฉบับปี 2527 ในวรรคแรกของเพลงในบทที่ 1 เปลี่ยนจาก "young and free" เป็น "one and free"
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 การแข่งขันแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ทีมชาย และ ทีมหญิง
กรีซยุคคลาสสิก
ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
ในศตวรรษนี้นครรัฐเอเธนส์มีความโดดเด่นที่สุด เพราะเอเธนส์ทิ้งงานเขียนทั้งทางประวัติศาสตร์ กฎหมาย และวรรณคดีไว้มากกว่านครรัฐกรีกโบราณอื่นทั้งหมด จึงอาจกล่าวได้ว่าเหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์แรกเกิดขึ้นในปีที่ 508 ก่อนค.ศ. เมื่อไคลส์ธีนีส (Cleisthenes) ร่วมมือกับสปาร์ตาโค่น ฮิปปิอัส ทรราชคนสุดท้ายของเอเธนส์ลงจากอำนาจ และสามารถร่วมมือกับสภาห้าร้อยคน (βουλή); สภาบูแล) ชิงอำนาจมาจากไอซากอรัส (Isagoras) ได้ และเริ่มปฏิรูปเอเธนส์ แต่ถ้ามองให้กว้างออกไปทั่วทั้งแผ่นดินกรีซ ก็อาจพูดได้ว่าการก่อกบฏไอโอเนีย เมื่อปีที่ 500 ก่อนค.ศ. มีความสำคัญในฐานะเหตุการณ์ที่กระตุ้นให้จักรวรรดิเปอร์เซียเปิดฉากรุกรานกรีซในปีที่ 492 ก่อนค.ศ. ทัพของเปอร์เซียถูกพิชิตในปีที่ 492 ก่อนค.ศ. แต่อีกทศวรรษต่อมาเปอร์เซียก็ยกทัพกลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง (ในปีที่ 481-479 ก่อนค.ศ.) ทว่าก็ล้มเหลวอีกแม้ว่าจะสามารถเดินทัพเข้าครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของกรีซได้ และได้ชัยชนะทั้งในยุทธการที่เทอร์โมพิลี และยุทธนาวีที่อาร์เตมิเซียม หลังจากเสร็จศึกกับเปอร์เซียแล้ว สันนิบาตดีเลียนก็ถูกสถาปนาขึ้นภายใต้อิทธิพลครอบงำ (hegemon) ของเอเธนส์ และถูกเอเธนส์ใช้เป็นเครื่องมือสร้างอำนาจและความมั่งคั่ง ความไม่รู้จักพอของเอเธนส์ทำให้เกิดการลุกฮือขึ้นในบรรดานครรัฐพันธมิตร ซึ่งล้วนถูกเอเธนส์ใช้กำลังทหารเข้ากำหราบ แต่พลวัตทางอำนาจของเอเธนส์ทำให้สปาร์ตาตื่นขึ้นมา และนำมาซึ่งสงครามเพโลพอนนีเซียน ในปีที่ 431 ก่อนค.ศ. สงครามดำเนินไปในสมรภูมิทั่วทั้งโลกอารยธรรมของกรีซเป็นเวลาเกือบ 30 ปี โดยมีการสงบศึกเพียงช่วงสั้นๆ จนในที่สุดเอเธนส์ก็ถูกพิชิตลงอย่างเด็ดขาด ในปีที่ 404 ก่อนค.ศ. เรื่องราวในศตวรรษที่ 5 ก่อนค.ศ. ของกรีซในยุคคลาสสิกก็ปิดฉากลง ด้วยความวุ่นวายทางการเมืองของเอเธนส์หลังจากนั้น
ศาลอุทธรณ์ (ประเทศไทย)
ศาลอุทธรณ์ คือ ศาลสูงถัดจากศาลชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาบรรดาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่อยู่ในเขตอำนาจ กับมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดคดีที่ศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามกฎหมายอื่นในเขตท้องที่ที่มิได้อยู่ในเขตศาลอุทธรณ์ภาค เว้นแต่คดีที่อยู่นอกเขตศาลอุทธรณ์จะอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ก็ได้ ทั้งนี้อยู่ในดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ที่จะไม่ยอมรับพิจารณาพิพากษาคดีใดคดีหนึ่งที่อุทธรณ์เช่นนั้นก็ได้ เว้นแต่คดีนั้นจะได้โอนมาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ปัจจุบัน นายชูชัย วิริยะสุนทรวงศ์ เป็น ประธานศาลอุทธรณ์
มิถุนายน พ.ศ. 2553
'''มิถุนายน พ.ศ. 2553''' เป็นเดือนที่ 6 ของปี พ.ศ. 2553 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ภาษีมูลค่าเพิ่ม
ภาษีมูลค่าเพิ่ม (value-added tax หรือ VAT) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า แวต เป็นภาษีทางอ้อมประเภทหนึ่งที่เรียกเก็บจากบุคคลที่ซื้อสินค้าหรือรับบริการ โดยจัดเก็บเฉพาะจากมูลค่าส่วนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละขั้นผลิต การจำหน่ายหรือการให้บริการ ตัวอย่างเช่น สมมติว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นร้อยละ 10 ซื้อวัตถุดิบ วัสดุอุปกรณ์มา 100 บาท และมีภาษีซื้อ 10 บาท เมื่อผลิตเป็นสินค้าขายในราคา 150 บาท ตอนขายไปจะต้องคิดภาษีขาย 15 บาท ดังนี้ ก็จะเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเฉพาะผลต่างจำนวน 15-10 = 5 บาท เท่านั้น ถ้าการซื้อ และขายเกิดขึ้นภายในรอบการจ่ายภาษีเดียวกัน.
ในประเทศไทยได้กำหนดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มไว้ที่ 10% แต่ทั้งนี้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา คณะรัฐมนตรีจะออกพระราชกฤษฎีกาลดภาษีมูลค่าเพิ่มเหลือ 7% เป็นประจำทุกปี โดยที่ ภาษีมูลค่าเพิ่ม 1 ใน 9 ที่เก็บได้ จะถูกโอนให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และที่เหลืออีก 8 ส่วนจะถูกโอนให้แก่รัฐบาลกลาง
ประเทศไทย
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 ประเทศไทยได้เริ่มมีการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นครั้งแรก จากการที่เศรษฐกิจของประเทศไทยขยายตัวอย่างรวดเร็ว ในขณะที่มีการกล่าวถึงความไม่เหมาะสมของโครงสร้างภาษีการค้าต่อเศรษฐกิจของประเทศ อันได้แก่ความซ้ำซ้อนของระบบภาษีการค้าที่เป็นอยู่ และความหลากหลายของโครงสร้างอัตราภาษีนอกจากความบกพร่องของระบบภาษีการค้า ความต้องการเปลี่ยนแปลงระบบภาษีของทางการยังสืบเนื่องมาจากเหตุผลทางด้านภาษีอากรอีกด้วย กล่าวคือ ความสามารถในการหารายได้ของรัฐผ่านเครื่องมือทางภาษีการค้าและภาษีศุลกากรได้ลดน้อยลงเป็นลำดับ
ด้วยเหตุผลดังกล่าว กระทรวงการคลัง จึงได้เสนอพิจารณายกเลิกภาษีการค้า และนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้แทน โดยภาษีมูลค่าเพิ่มดังกล่าวจะมีอัตราเดียวที่ใช้กับสินค้าและบริการทุกชนิด สำหรับสินค้าใดที่มีเหตุผลทางเศรษฐกิจที่จะเก็บสูงกว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เก็บภาษีสรรพสามิตเพิ่มเติมจากภาษีมูลค่าเพิ่ม
แผงควบคุม (วินโดวส์)
ประวัติ
เริ่มแรกใน Windows 1.0 แผงควบคุมเป็นแค่ส่วนหนึ่งของเมนูบาร์ ต่อมาใน Windows 3.1 ถูกนำมาเป็นไอคอน แต่การใส่เครื่องมือในแต่ละส่วนยังไม่ค่อยเหมาะสม จนกระทั่งใน Windows 95 แผงควบคุมถูกเปลี่ยนกลายเป็นโฟลเดอร์พิเศษจนถึงปัจจุบัน แต่หลังการเปิดตัววินโดวส์ 8 เป็นต้นมา ไมโครซอฟท์ได้พัฒนาโปรแกรมการตั้งค่า (Settings) เพื่อแทนที่แผงควบคุมถึงแม้ว่าในปัจจุบันจะยังมีการตั้งค่าบางส่วนที่ยังคงต้องใช้แผงควบคุมอยู่
ภายในแผงควบคุม
ปัจจุบันหน้าหลักของแผงควบคุมสามารถแสดงได้ 2 รูปแบบ คือตามประเภท (Category) และมุมมองดั้งเดิมโดยแบ่งเป็นขนาดใหญ่ (Large icons) และขนาดเล็ก (Small icons)
ในที่นี้เป็นของวินโดวส์ 7 ซึ่งเป็นวินโดวส์รุ่นสุดท้ายที่แผงควบคุมเต็มรูปแบบ (ยังไม่มีแอปการตั้งค่า)
ตามประเภท (Category)
ระบบและความปลอดภัย (System and Security)
บัญชีผู้ใช้และความปลอดภัยของครอบครัว (User Accounts and Family Safety)
ลักษณะที่ปรากฏและการตั้งค่าส่วนบุคคล (Appearance and Personalization)
ฮาร์ดแวร์และเสียง (Hardware and Sound)
นาฬิกา ภาษา และภูมิภาค (Clock, Language and Region)
โปรแกรม (Programs)
ความง่ายในการเข้าถึง (Ease of Access)
มุมมองดั้งเดิม (Large and small icons)
คิส! คิส! คิส!
'''คิส! คิส! คิส!''' เป็นชื่อของซิงเกิลลำดับที่ 3 ของวงโบโน่! ภายใต้การกำกับของ เฮลโล! โปรเจกต์  เพลง คิส! คิส! คิส! นั้น จะถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดลำดับที่ 3 ในอนิเมะเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ และเพลง มินนะ ไดซุกิ หน้าบี จะถูกนำไปใช้เป็นเพลงเปิด ลำดับ 2 ในอนิเมะเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ เช่นกัน ในมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้นั้น ถ่ายทำโดยใช้คอนเซปต์การใช้ชีวิตในโรงเรียน ซิงเกิลดังกล่าวออกวางจำหน่ายเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในญี่ปุ่นภายใต้การผลิตของ Pony Canyon ซึ่งมีสองรูปแบบคือ รูปแบบธรรมดา (PCCA.70215) และ รูปแบบลิมิต (PCCA.02672) ซึ่งในรูปแบบธรรมดานั้นจะมาพร้อมกับซีดีเพลงธรรมดา แต่ถ้าเป็นรูปแบบลิมิตในแพ็คเกจจะมี สเปเชี่ยล ดีวีดี มาพร้อมกับ ซีเรียล นัมเบอร์การ์ด ซึ่งใช้ร่วมกับ โปโมชันนอล ดรอว์ และ โบโน่! เทรดดิ้งการ์ด ส่วน Single V นั้นออกวางจำหน่ายเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี่ไต่อันดับโอริกอนชาร์ตประจำสัปดาห์สูงสุดลำดับที่ 4 หกสัปดาห์ติดต่อกัน
ซาจิททาเรียส ไอโอลอส
ซาจิททาเรียส ไอโอลอส ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นโกลด์เซนต์ประจำราศีธนู ผู้ดูแลปราสาทธนู 1 ใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่ และเป็นพี่ชายของ เลโอ ไอโอเลีย โกลด์เซนต์ประจำราศีสิงห์
บทบาท
ไอโอลอสปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับ เจมินี่ ซากะ ที่หน้าบัลลังก์ของเคียวโก เนื่องจากเคียวโกต้องการคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมที่จะเป็นเคียวโกคนต่อไปเพื่อเตรียมรับมือกับสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่ที่กำลังจะมาถึง เคียวโกได้ได้เลือกให้ไอโอลอสได้รับตำแหน่งคนต่อไปเพราะว่าไอโอลอสเป็นผู้ที่มีทั้งปัญญา ความกล้าหาญ และความเสียสละ
ต่อมา ซากะซึ่งไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของเคียวโก ได้สังหารเคียวโกคนเก่าและสวมรอยเป็นเคียวโกอย่างลับ ๆ หลังจากนั้น จึงคิดที่จะสังหารอาธีน่าที่ยังเป็นทารกอยู่ ซึ่งไอโอลอสเข้ามาพบจึงพยายามขัดขวาง ดังนั้น เคียวโก(ซากะ)จึงได้ใส่ร้ายไอโอลอสว่าเป็นคนทรยศที่ต้องการสังหารอาเทน่า และให้เซนต์ทุกคนตามล่าให้ได้ ในระหว่างที่ไอโอลอสกำลังพาอาเทน่าหนีไปจากแซงค์ทัวรี่นั้นได้ปะทะกับ แคปริคอร์น ชูร่า ไอโอลอสพลาดท่าจึงถูกชูร่าโจมตีตกเขาไปจนได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในระหว่างนั้นเอง ไอโอลอสได้พบกับคิโดะ มิตสึมาสะซึ่งเดินทางมาเที่ยวที่ประเทศกรีซ จึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังและได้ฝากอาเทน่าซึ่งยังเป็นทารกอยู่นั้น พร้อมทั้งชุดคล็อธซาจิททาเรียสให้คิโดะ มิตสึมาสะเป็นผู้ดูแล หลังจากนั้น ไอโอลอสจึงสิ้นใจลง
สงครามศักดิ์สิทธิ์-เทพเจ้าฮาเดส
ไอโอลอส ปรากฏตัวอีกครั้งที่กำแพงวิปโยค ณ ยมโลก โดยโกลด์เซนต์ทั้ง 12 คนได้รวมพลังคอสโมทั้งหมดเข้าสู่ลูกธนูของไอโอลอส หลังจากนั้น ไอโอลอสได้ยิงลูกธนูไปยังกำแพงวิปโยคและกำแพงได้ถูกทำลายลงในที่สุด
บทบาทในภาค Soul Of Gold
ไอโอลอส เป็นโกล์ดเซนต์คนแรกที่แอนเดรียสได้พบ ทำให้เกิดการต่อสู้กันเกิดขึ้น และเป็นไอโอลอสที่เป็นฝ่ายแพ้ไป แต่ว่าไอโอลอสได้ยิงลูกธนูเข้าที่ตาของแอนเดรียสจนทะลุออกจากข้างหลัง แต่ลูกธนูจริงๆได้ฝังอยู่ในตา ในภายหลัง ไอโอลอสได้เข้าต่อสู่กับ โลกิ หรือ อันเดรียส พร้อมโกลด์เซนต์ทั้ง12คน ในชุดของ ก็อดคล็อธ และชนะได้สำเร็จ จากนั้นจึงให้โปเซดอนนำชุดคล็อธของพวกตนไปช่วยพวกของ เพกาซัส เซย่า และได้กลับสู้ความตายอีกครั้ง
ชุดคล็อธซาจิททาเรียส
หลังจากไอโอรอสเสียชีวิตลง ชุดคล็อธซาจิททาเรียสก็อยู่ภายใต้การดูแลของคิโดะ มิตสึมาสะ โดยในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สนั้น ผู้ชนะจะได้ครอบครองชุดคล็อธซาจิททาเรียส อย่างไรก็ตาม ระหว่างการต่อสู้นั้นอิกกิและเหล่าแบล็คเซนต์ได้เข้ามาแย่งชิงชุดคล็อธไป ดังนั้น จึงไม่มีใครครอบครองชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้
ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้ปรากฏรูปร่างที่แท้จริงครั้งแรก (ดังรูป) ในระหว่างที่ไชน่าได้รับคำสั่งจากเคียวโกให้ไปสังหารเซย่า หลังจากนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้เข้าสวมร่างของเซย่าระหว่างการต่อสู้กับซิลเวอร์เซนต์ 3 คน ได้แก่ เฮราเครส อัลเกตี้ มุสก้า ดีโอ และคานิส เมเจอร์ ซิริอุส ทำให้เซย่ามีพลังทัดเทียมกับโกลด์เซนต์จึงสามารถกำจัดเหล่าซิลเวอร์เซนต์ได้อย่างง่ายดาย ต่อมา เซย่าได้ต่อสู้กับไอโอเลียที่ถูกส่งมากำจัดเหล่าบรอนเซนต์เช่นกัน ในขณะที่ไอโอเลียปล่อยหมัดเขี้ยวเล็บสายฟ้า (Lighting volt) ใส่คิโดะ ซาโอริ เพื่อต้องการพิสูจน์ว่าเป็นอาเทน่าตัวจริงหรือไม่นั้น เซย่าได้เข้ารับหมัดแทนและได้ปรากฏภาพของไอโอลอสขึ้นมาเบื้องหลังของเซย่า โดยไอโอลอสได้เตือนสติไอโอเลียและได้ลงโทษที่ไอโอเลียปล่อยหมัดใส่อาเทน่าโดยการสะท้อนพลังหมัดเขี้ยวเล็บสายฟ้ากลับไปโจมตีใส่ไอโอเลียเอง
ในปราสาทธนู ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้ปรากฏตัวอีกครั้ว โดยได้ยิงลูกศรใส่กำแพงของปราสาท ทำให้ปรากฏตัวอักษรจารึกบนกำแพงซึ่งเป็นพินัยกรรมของไอโอลอส สลักไว้ว่า " เหล่าผู้กล้าหาญที่มาเยือนที่นี่ ขอฝากอาเทน่าไว้แก่พวกนาย ...ไอโอลอส"
ในศึกสงครามเทพเจ้าโพไซดอนนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้เดินทางออกจากแซงค์ทัวรี่ไปยังวิหารใต้สมุทรเพื่อต้องการช่วยเหลืออาเทน่า โดยชุดคล็อธได้เข้าสวมร่างเซย่าอีกครั้ง และเซย่าได้ใช้ลูกศรของชุดคล็อธที่มีพลังคอสโมของชิริว เฮียวกะ และชุน โจมตีใส่โพไซดอนได้เป็นผลสำเร็จ
นอกจากนี้ ในภาคฮาเดสนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสยังถูกส่งไปยังเอรีเชี่ยนโดยพลังของโพไซดอนเพื่อช่วยเหลือพวกเซย่า อย่างไรก็ตาม ชุดคล็อธได้ถูกทำลายลงอย่างง่ายดายโดยฝีมือของเทพมรณะ ทานาทอส
หมายเหตุ
คำว่า ซาจิททาริอัส (Sagittarius) เป็นภาษากรีก โดยคำว่า ซาจิท (Sagit) หมายถึง "ธนู" และ ทาริอัส (Tarius) มาจากคำว่า เซนทอร์ รวมกันแล้วหมายถึง "เซนทอร์ยิงธนู" ซึ่งเป็นลักษณะของกลุ่มดาวคนยิงธนู
แหล่งข้อมูลอื่น
pt:Anexo:Lista de Cavaleiros de Atena
ฮิวเบิร์ต ฮัมเฟรย์
ฮิวเบิร์ต โฮราทิโอ ฮัมเฟรย์ จูเนียร์ (Hubert Horatio Humphrey Jr.; 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 - 13 มกราคม พ.ศ. 2521) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 38 ระหว่าง พ.ศ. 2508 ถึง 2512 ในสมัยประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน
19111978
การสลายให้อนุภาคบีตา
ในฟิสิกส์นิวเคลียร์, การสลายให้อนุภาคบีตา (beta decay) เป็นรูปแบบหนึ่งของการสลายตัวของสารกัมมันตรังสีที่อนุภาคบีตา (อิเล็กตรอนหรือโพซิตรอน) ถูกปลดปล่อยออกมา ในกรณีปลดปล่อยอิเล็กตรอน จะเป็น บีตาลบ ({\beta}^-) ขณะที่ในกรณีปลดปล่อยโพซิตรอนจะเป็น บีตาบวก ({\beta}^+) พลังงานจลน์ของอนุภาคบีตามีพิสัยสเปกตรัมต่อเนื่องจาก 0 ถึงค่าสูงสุดที่จะเป็นไป (Q) ซึ่งขึ้นกับสภาวะนิวเคลียร์ของต้นกำเนิดและลูกที่เกี่ยวข้องกับการสลาย โดยทั่วไป Q มีค่าประมาณ 1 MeV แต่สามารถมีพิสัยจากสองสาม keV ไปจนถึง สิบ MeV อนุภาคบีตากระตุ้นส่วนใหญ่มีความเร็วสูงมากเป็นซึ่งมีความเร็วใกล้เคียงอัตราเร็วของแสง
การสลาย {\beta}^-
ในการสลาย {\beta}^- อันตรกิริยาอย่างอ่อนจะเปลี่ยนนิวตรอน (n) ไปเป็นโปรตอน (p) ขณะปลดปล่อยอิเล็กตรอน (e^-) และ แอนทินิวตริโน (\bar{ u_e}):
ที่ระดับมูลฐาน (ที่ต่ำกว่าไฟน์แมนไดอะแกรม (Feynman diagram) ) เนื่องจากการเปลี่ยนจากควาร์กลง (down quark) เป็นควาร์กขึ้น (up quark) โดยการปลดปล่อยของ W^-โบซอน W^-จะสลายในภายหลังเป็นอิเล็กตรอนและแอนทินิวตริโน
การสลาย {\beta}^+
ในการสลาย {\beta}^+ พลังงานจะถูกใช้ในการเปลี่ยนจากโปรตอนไปเป็นนิวตรอน, โพซิตรอน (e^+)และนิวตริโน (u_e):
การสลาย {\beta}^+ ไม่เหมือนกับการสลาย {\beta}^- เนื่องจากการสลาย {\beta}^+ ไม่สามารถเกิดขึ้นในการแตกตัวได้ เพราะมันต้องการพลังงาน มวลของนิวตรอนจะมีพลังงานมากกว่าโปรตอน การสลาย {\beta}^+ สามารถเกิดขึ้นได้ภายในนิวเคลียสเท่านั้น เมื่อปริมาณของพลังงานยึดเหนี่ยวของนิวเคลียสสูงกว่านิวเคลียสลูก ความแตกต่างของพลังงานทำให้เกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนโปรตอนไปเป็นนิวตรอน โพซิตรอน และ นิวตริโน และกลายเป็นพลังงานจลล์ของอนุภาคนั้น
หลู่ ซฺวิ่น
หลู่ ซฺวิ่น เป็นนามปากกาของ โจว จางโช่ว นักเขียนชาวจีนที่สำคัญคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมากจะเป็นผู้เขียนวรรณคดีจีนสมัยใหม่ รวมทั้งวรรณคดีคลาสสิกจีน
ประวัติ
โจว จางโช่ว เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนเจียงหนาน เขาได้สัมผัสกับวรรณกรรมตะวันตกเป็นครั้งแรกที่สถานศึกษาแห่งนี้ และได้รู้จักกับวิชาวิทยาศาสตร์ด้วย ทั้งยังได้เรียนภาษาอังกฤษและเยอรมันจากหนังสือแปลจำนวนหนึ่ง
ปี พ.ศ. 2441 โจว จางโช่ว ได้เข้ารับการศึกษาด้านวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ที่หนานจิง และต่อมาก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเหมืองแร่และการรถไฟ โดยได้รับทุนการศึกษาไปเรียนต่างประเทศถึง 4 ปี ด้วยทุนการศึกษาของรัฐบาล เขาจึงได้เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2445 เขาได้เริ่มเขียนบทความ แต่เป็นรูปแบบการเขียนแบบยุคเก่า ปีต่อมาเขาเดินทางกลับมายังบ้านเกิดเพื่อแต่งงานกับหญิงสาวที่แม่จัดหาไว้ให้ ชื่อว่า "จู อาน"
โจว จางโช่ว กลับไปเข้าเรียนที่สถาบันการแพทย์เซ็นไดในปีถัดมา โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ ฟุจิโนะ เก็งกุโร และเป็นที่มาของการเขียนบันทึกความทรงจำถึงอาจารย์ท่านนี้ไว้ในผลงานเรื่องหนึ่งของตน
โรคอะคาเลเซีย
กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารไม่คลาย (Esophageal achalasia) หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า โรคอะคาเลเซีย (achalasia) เป็นอาการที่กล้ามเนื้อเรียบไม่สามารถคลายตัวได้ ซึ่งส่งผลให้หูรูดหลอดอาหารตอนปลายปิด โดยทั่วไปแล้วคำว่า "achalasia" (กล้ามเนื้อเรียบไม่คลาย) ใช้เรียกอะคาเลเซียของหลอดอาหาร อย่างไรก็ตามอะคาเลเซียอาจเกิดขึ้นในอวัยวะอื่น ๆ ตลอดทางเดินอาหาร; เช่นอะคาเลเซียที่เรกตัมใน โรคเฮิร์ชสปรูง
อาการแสดงของอะคาเลเซียประกอบดเวยการกลืนลำบาก, การขย้อนอาหาร และบางครั้งอาจเจ็บหน้าอก การตรวจนิยมใช้มาโนเมทรีหลอดอาหาร และ ฉายรังสีประกอบการกลืนแบเรียมซึ่งจะแสดงลักษณะแบบปากนก (bird's beak) หรือหางหนู (rat's tail)
การทำลายล้างวัตถุระเบิด
การทำลายล้างวัตถุระเบิด (bomb disposal) เป็นวิชาชีพด้านวิศวกรรมวัตถุระเบิดโดยใช้กระบวนการที่ทำให้อุปกรณ์ระเบิดอันตรายมีความปลอดภัย การทำลายล้างวัตถุระเบิดเป็นคำที่ครอบคลุมทุกด้านเพื่ออธิบายแยก แต่การปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์กันในด้านการทหารของหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) และการทำลายวัตถุระเบิดแสวงเครื่อง (IEDD) รวมถึงบทบาทความปลอดภัยสาธารณะของการทำลายล้างวัตถุระเบิดเพื่อความปลอดภัยสาธารณะ และหน่วยเก็บกู้ระเบิด
ประวัติ
หน่วยเก็บกู้ระเบิดอาชีพฝ่ายพลเรือนแรกก่อตั้งขึ้นโดยวิเวียน เดอริง มาเจนดี ในฐานะพันตรีแห่งกองทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์ มาเจนดีได้ทำการตรวจสอบการระเบิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1874 ในคลองรีเจนท์'ส คาแนล เมื่อเรือบาร์จ 'ทิลเบอรี' ได้บรรทุกปิโตรเลียมหกบาร์เรลและดินปืนห้าตันได้ระเบิดขึ้น โดยแรงระเบิดได้สังหารลูกเรือและทำลายสะพานแม็คเคิลฟิลด์ และที่คุมขังซึ่งอยู่ใกล้กับสวนสัตว์ลอนดอน
ในปี ค.ศ. 1875 เขาวางกรอบ 'พระราชบัญญัติวัตถุระเบิด' ซึ่งเป็นกฎหมายสมัยใหม่ฉบับแรกสำหรับการควบคุมวัตถุระเบิด นอกจากนี้เขายังเป็นผู้บุกเบิกเทคนิคการทำลายล้างวัตถุระเบิดจำนวนมาก รวมถึงวิธีการระยะไกลสำหรับการจัดการและการรื้อถอนวัตถุระเบิด คำแนะนำของเขาในระหว่างการทัพไดนาไมต์เฟเนียนในปี ค.ศ. 1881–85 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่ามีส่วนร่วมในการช่วยชีวิตได้หลายคน หลังจากที่สถานีวิกตอเรียถูกวางระเบิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 เขาได้ทำการปลดชนวนระเบิดด้วยระบบกลไกของนาฬิกาที่ซึ่งอาจจะมีการระเบิดขึ้นในทันใด
กรมตำรวจนครนิวยอร์กได้จัดตั้งหน่วยเก็บกู้ระเบิดเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 รู้จักกันในฐานะ "อิตาเลียนสควอด" (Italian Squad) ภารกิจหลักคือการจัดการกับระเบิดไดนาไมต์ที่ใช้โดยมาเฟียเพื่อข่มขู่พ่อค้าและผู้อพยพชาวอิตาลี ซึ่งภายหลังจะเป็นที่รู้จักในฐานะ "แอนาคิสต์สควอด" (Anarchist Squad) และ "แรดิคอลสควอด" (Radical Squad)
ระบบพิกัดทรงกระบอก
ระบบพิกัดทรงกระบอก (cylindrical coordinate system) เป็นระบบพิกัดสามมิติที่กำหนดตำแหน่งของจุดโดยใช้ระยะทางจากแกนอ้างอิง มุมจากทิศอ้างอิง และระยะทางจากระนาบอ้างอิงที่ตั้งฉากกับแกนอ้างอิง โดยระยะทางจากระนาบมีเครื่องหมายเป็นบวกหรือลบได้ ขึ้้นกับฝั่งของระนาบที่หันหาจุด
จุดที่พิกัดทั้งสามเป็นศูนย์ คือจุดกำเนิด ซึ่งเป็นจุดที่แกนอ้างอิงตัดกับทิศอ้างอิง แกนอ้างอิงอาจเรียกว่าแกนทรงกระบอก หรือแกนลองจิจูด ส่วนรังสีจากจุดกำเนิดไปทิศอ้างอิงอาจเรียกว่า แกนเชิงขั้ว
ระยะทางจากแกนลองจิจูดเรียกว่ารัศมี มุมจากแกนเชิงขั้วเรียกว่ามุมทิศ พิกัดทั้งสองนี้รวมกันเป็นระบบพิกัดเชิงขั้ว ซึ่งเมื่อเพิ่มระยะทางจากระนาบ เรียกว่า ความสูง จะได้ระบบพิกัดทรงกระบอก
นิยาม
จุด P ใด ๆ ในระบบพิกัดทรงกระบอกแสดงโดยสามสิ่งอันดับ (ρ, φ, z) โดยที่
จากนิยามเพียงเท่านี้ จุดหนึ่งจุดยังคงมีได้หลายพิกัด โดยพิกัด (ρ, φ, z) จะแสดงจุดเดียวกับ (ρ, φ + n×360°, z) และ (−ρ, φ + (2n + 1)×180°, z) เมื่อ n เป็นจำนวนเต็มใด ๆ เสมอ ดังนั้นเพื่อให้แต่ละจุดระบุพิกัดได้แบบเดียว ตามปกติจะจำกัดให้ ρ ≥ 0 และ φ อยู่ในช่วง  [−180°,+180°] หรือ [0,360°]
สัญกรณ์อีกแบบที่ใช้บ่อย คือใช้ r แทนรัศมี ใช้ θ แทนมุมทิศ และ h แทนความสูง
ระบบพิกัดคาร์ทีเซียน
และการแปลงพิกัดคาร์ทีเซียนเป็นทรงกระบอกมีสูตรว่า
ระบบพิกัดทรงกลม
การแปลงระบบพิกัดทรงกระบอกเป็นระบบพิกัดทรงกลม เมื่อใช้ φ แทนมุมทิศและ θ แทนมุมเชิงขั้ว มีสูตรว่า
และการแปลงกลับมีสูตรว่า
พรรคชาติพัฒนากล้า
พรรคชาติพัฒนากล้า (อังกฤษ: Chart Pattana KLA Party) หรือในชื่อเดิมว่า รวมชาติพัฒนา และ รวมใจไทยชาติพัฒนา ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และ ชาติพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสมาชิกจากพรรคการเมืองที่เคยมีอยู่แล้ว อาทิ กลุ่มของสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวมกลุ่มรวมใจไทยเข้ากับพรรคชาติพัฒนากล้า และในปี พ.ศ. 2565 กรณ์ จาติกวณิช ได้เป็นหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้าพร้อมนำสมาชิกส่วนหนึ่งเข้ามาสมัครสมาชิกพรรคชาติพัฒนากล้าด้วย
ประวัติ
รวมใจไทยชาติพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่ อาทิ กลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวมกลุ่มรวมใจไทยเข้ากับพรรคชาติพัฒนา มีบุคคลสำคัญทางการเมืองหลายคนเข้าร่วม เช่น ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์, ดร.พิจิตต รัตตกุล, ศ.ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์, อุทัย พิมพ์ใจชน, สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นต้น
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ที่ทำการพรรคได้มีมติให้ พล.อ.เชษฐา ฐานะจาโร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค มี นายเกษมสันต์ วีระกุล เป็นรองหัวหน้าพรรค และมีนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พลเอก เชษฐา ฐานะจาโร หัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ได้ยื่นใบลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรค และหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา รวมถึงการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) สัดส่วน หลังจากที่ได้เลือก พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งขัดกับมติของพรรคที่ให้เลือกนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยเจ้าตัวยอมรับว่ารู้สึกไม่สบายใจ ที่มีความเห็นต่างจากพรรค แต่เห็นว่าบ้านเมืองขณะนี้แบ่งเป็น 2 ฝ่าย จึงอยากให้คนกลางเข้ามาบริหารประเทศ โดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นหลัก และเชื่อว่ารัฐบาลคงจะบริหารงานลำบาก แต่ก็ขอให้ ส.ส. ทำหน้าที่โดยยึดหลักของกฎหมาย จากนั้นในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 3/2551 ที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนใหม่
ในการประชุมใหญ่สามัญของพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ประจำปี 2553 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนาได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "รวมชาติพัฒนา" พร้อมกับเปลี่ยนสัญลักษณ์พรรคใหม่ด้วยเป็นรูปรูปหัวช้างจรดปลายงวงช้าง ที่เป็นสัญลักษณ์คู่บ้านเมือง ประกอบขึ้นด้วยแถบสีธงไตรรงค์ ปลายงวงบรรจบด้วยรูปวงกลมสีทอง หมายถึงสุวรรณภูมิอันเป็นศูนย์รวมของชาติไทย
ยูนิ.ที
ยูนิตี้ ( เกาหลี : 유니티 อังกฤษ : UNI.T ) เป็นวงโปรเจกซ์เกิลกรุ๊ป จากรายการ เดอะยูนิต เปิดโอกาสให้ ไอดอลที่ยังไม่ประสบความสำเร็จมาแข่งขัน โดยมีระยะสัญญา 7 เดือน ประกอบไปด้วยสมาชิก 9 คน ดังนี้  จีวอน อดีตสมาชิกงวง สปีกา, อูฮี สมาชิกวง ดัลชาเบต , ยุนโจ อดีตสมาชิกวง เฮลโลวีนัส, จีเอ็น สมาชิกวง ลาบุม, อึยจิน สมาชิกวง โซนามู, เยบิน สมาชิกวง ไดอา, เอ็นเซีย ศิลปินเดี่ยว, ฮยอนจู อดีตสมาชิกวง เอพริล, ซูจี อดีตสมาชิกวง ดิอาร์ค โดยกำหนดวันเดบิวต์ของพวกเขาคือวันที่ 18 พฤษภาคม 2018  UNI.T  จะคัมแบคครั้งสุดท้าย 13 กันยายน ปี ค.ศ 2018
พรรคชาติพัฒนากล้า
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา (ในขณะนั้น) ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 9 คน และได้ร่วมกับพรรคพลังประชาชนในการจัดตั้งรัฐบาลถึง 2 ครั้ง คือ รัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ โดยมี วรรณรัตน์ ชาญนุกูล หัวหน้าพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เลขาธิการพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ต่อมาในในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 พรรครวมชาติพัฒนา ได้ร่วมสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล โดยพรรคฯ ยังได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในตำแหน่งเดิมอีกด้วย
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
ในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรครวมชาติพัฒนา ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2554 พรรครวมชาติพัฒนา และพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ประกาศรวมตัวกันโดยใช้ชื่อพรรคใหม่ว่า "พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน" โดยหลังจากมีการยุบสภาแล้ว สมาชิกของพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรครวมชาติพัฒนา และดำเนินการจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง โดยหลังจากนั้นอีก 3 วันคือในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2554 นายประดิษฐ์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค ต่อมาอีก 1 อาทิตย์คือในวันที่ 19 เมษายนนาย เกษมสันต์ วีระกุล ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค หลังจากนั้นได้มีการลาออกของกรรมการบริหารพรรคจำนวนมากทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคเพียง 2 คนจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 2/2554 เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 ได้มีการเปลี่ยนชื่อพรรคอีกครั้งเป็น พรรคชาติพัฒนา พร้อมกับการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์วรรณรัตน์ ให้ดำรงตำแหน่งต่อไปส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคที่ประชุมมีมติเลือก ร้อยตรี ประพาส ลิมปะพันธุ์ ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนใหม่และย้ายที่ทำการพรรคมายังที่ทำการพรรคแห่งใหม่ที่ 357 ถนนสุโขทัย แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2557
พรรคชาติพัฒนา ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยมีพลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 เป็นผู้สมัครบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 ได้หมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 1 แต่การเลือกตั้งในครั้งนี้ได้ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
ในการประชุมใหญ่สามัญพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ที่ประชุมมีมติให้เปลี่ยนแปลงข้อบังพรรคฉบับใหม่พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรค จากนั้นในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าจำนวน 27 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนาย เทวัญ ลิปตพัลลภ และนาย ดล เหตระกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่
ใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคชาติพัฒนาได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 3 ที่นั่งแบ่งเป็นบัญชีรายชื่อ 2 คนคือ นายเทวัญซึ่งได้รับตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ นายดล และแบบแบ่งเขต 1 คนคือนาย วัชรพล โตมรศักดิ์ ต่อมาทางพรรคได้ ส.ส. เพิ่มอีก 1 คนคือ นาย สมัคร ป้องวงศ์ ส.ส. สมุทรสาคร ซึ่งย้ายมาจาก พรรคอนาคตใหม่
ในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 1/2565 ของพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565 ที่ประชุมมีฉันทามติให้ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรคให้ดำรงตำแหน่งประธานพรรค ขณะเดียวกัน พลเอกฐิติวัจน์ กำลังเอก ก็ได้ขอลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคเนื่องจากปัญหาสุขภาพ
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 2/2565 เมื่อวันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2565 ที่จังหวัดนครราชสีมา ที่ประชุมมีมติเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค และชื่อพรรคเป็น พรรคชาติพัฒนากล้า พร้อมกันนี้ยังได้มีมติเลือกนาย กรณ์ จาติกวณิช อดีตหัวหน้าพรรคกล้าให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค กระทั่งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคมของปีเดียวกัน ได้มีมติเลือก กรณ์ จาติกวณิช เป็นหัวหน้าพรรค และเทวัญ ลิปตพัลลภ เป็นเลขาธิการพรรค ปัจจุบันทางพรรคได้ใช้อาคารเลขที่ 86/12 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร ซึ่งเคยเป็นที่ทำการพรรคกล้ามาก่อนมาใช้เป็นที่อยู่เพื่อติดต่อ
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2566
พรรคชาติพัฒนากล้าได้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสองรายได้แก่ ประสาท ตันประเสริฐและ นายแพทย์ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 กรณ์ จาติกวณิช ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้าทางเฟสบุ๊คของเขา โดยทางพรรคชาติพัฒนากล้ามีกำหนดจัดประชุมใหญ่ในวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม 2566 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นคณะวิชาหนึ่งในกลุ่มคณะวิชาสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เปิดทำการสอนในระดับปริญญาบัณฑิต และบัณฑิตศึกษา
ประวัติ
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีต้นกำเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษา โดยได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2517 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 91 ตอนที่ 112 วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ในระยะที่เป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา คณะสังคมศาสตร์ยังมิได้แยกออกมาเป็นหน่วยงานอิสระ เรียกชื่อว่า คณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ ประกอบด้วยแผนกวิชาต่าง ๆ คือ
2. แผนกวิชาภาษาและวรรณคดีต่างประเทศ
3. แผนกวิชาศิลปะและวัฒนธรรม
4. แผนกวิชาศาสนาและปรัชญา
5. แผนกวิชาประวัติศาสตร์
6. แผนกวิชาภูมิศาสตร์
7. แผนกวิชาสังคมวิทยา
8. แผนกวิชาเศรษฐศาสตร์
เมื่อวิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแล้ว แผนกวิชาต่าง ๆ ของคณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ได้เปลี่ยนเป็นภาควิชา และแยกสังกัดใน คณะมนุษยศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์
จากประกาศของทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2518 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 166 วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518) นั้น ถือได้ว่าวันที่ 22 สิงหาคม เป็นวันกำเนิดของคณะสังคมศาสตร์ มีหน่วยงานในสังกัด 6 ภาควิชา และหน่วยงานสนับสนุน 1 หน่วยงาน ได้แก่ ภาควิชาบริหารธุรกิจ ภาควิชาภูมิศาสตร์ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาสังคมวิทยา ภาควิชารัฐศาสตร์ และสำนักงานคณบดี
ต่อมาวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ได้แยกออกจากคณะสังคมศาสตร์ ไปเป็นสำนักวิชาเศรษฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ และในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ภาควิชาบริหารธุรกิจได้แยกออกจากคณะสังคมศาสตร์ ไปเป็นคณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม ตามประกาศการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัย
== ทำเนียบผู้บริหารคณะสังคมศาสตร์ ==
หน่วยงาน
หลังจาก ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ" แล้ว คณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ ก็ได้แยกออกเป็น 2 คณะ คือ คณะมนุษยศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์ ซึ่งในปัจจุบัน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประกอบด้วย 4 ภาควิชา คือ
หลักสูตร
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา โดยมีการจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีให้กับนิสิตภาคปกติ ชั้นปีที่ 1 ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก นิสิตภาคปกติ ชั้นปีที่ 2-5 นิสิตภาคพิเศษ ชั้นปีที่ 1-4 และนิสิตระดับปริญญาโทและเอกจัดการเรียนการสอนที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
ละครแห่งทิวาและราตรี
ละครแห่งทิวาและราตรี เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเมงูมิ โอซูงะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายเดือนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
การตีพิมพ์
ซีรีส์มังงะละครแห่งทิวาและราตรีแต่งเรื่องและวาดภาพโดยเมงูมิ โอซูงะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายเดือนตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศว่ามังงะกำลังเข้าสู้ช่วงไคลแมกซ์ สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2560 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 11 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2566
แผ่นแอนตาร์กติก
แผ่นแอนตาร์กติกา (Antarctic Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทวีปแอนตาร์กติก และหมู่เกาะห่างไกลในมหาสมุทรใต้และมหาสมุทรอื่นโดยรอบ หลังจากการแตกออกของมหาทวีปกอนด์วานา (ส่วนใต้ของมหาทวีปแพนเจีย) แผ่นแอนตาร์กติกาเริ่มเคลื่อนทวีปแอนตาร์กติกาไปทางใต้จนถึงตำแหน่งปัจจุบันที่อยู่ห่างไกล เป็นผลให้เกิดการพัฒนาภูมิอากาศแบบหนาวเย็นมากขึ้นบนทวีป ตัวแผ่นนั้นถูกล้อมรอบด้วยระบบเทือกเขากลางมหาสมุทรเกือบทั้งหมด โดยมีแผ่นเปลือกโลกที่อยู่ติดกัน ได้แก่ แผ่นนัซกา แผ่นอเมริกาใต้ แผ่นแอฟริกา แผ่นโซมาเลีย แผ่นอินโด-ออสเตรเลีย แผ่นแปซิฟิก และส่วนที่มีขอบเขตเป็นรอยเลื่อนผ่านกันนั่นคิอแผ่นสโกเชีย
แผ่นแอนตาร์กติกามีพื้นที่ประมาณ 60,900,000 ตารางกิโลเมตร นับเป็นแผ่นเปลือกโลกที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ห้าของโลก
มีการประมาณกันว่าแผ่นแอนตาร์กติกามีการเคลื่อนตัวไปเข้าหามหาสมุทรแอตแลนติกอย่างน้อย 1 เซนติเมตรต่อปี
โรงเรียนบ้านโป่งแดง
โรงเรียนบ้านโป่งแดง (อักษรย่อ ป.ด.) ตั้งอยู่หมู่ที่ 12 บ้านโป่งแดงใหม่ ตำบลทรายขาว อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เป็นโรงเรียนรัฐบาลที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2470 ปัจจุบันมีการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษา  ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ประวัติ
โรงเรียนบ้านโป่งแดงได้เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 บ้านหนองผักจิก ตำบลทรายขาว อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ด้วยเงินหนุนการศึกษาประชาบาล กระทรวงศึกษาธิการ มีนายมา ลือโขง เป็นครูใหญ่ พ.ศ. 2476 ได้ย้ายโรงเรียนจากบ้านหนองผักจิก มาตั้งหมู่ที่ 5 บ้านห้วยทรายขาว มีนายประวัติ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ พ.ศ. 2494 ได้ย้ายโรงเรียนจากบ้านห้วยทรายขาว มาตั้งที่หมู่ที่ 8 บ้านโป่งแดง ตำบลทรายขาว
ปัจจุบันโรงเรียนบ้านโป่งแดงตั้งอยู่หมู่ที่ 12 บ้านโป่งแดงใหม่ ตำบลทรายขาว อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เปิดทำการสอน 3 ระดับ คือระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา พ.ศ. 2537)
มาตราฟูจิตะ
มาตราฟูจิตะ (Fujita scale, หรือ F-scale) หรือ มาตราฟูจิตะ–เพียร์สัน (Fujita–Pearson scale, หรือ FPP scale) เป็นมาตราสำหรับจำแนกระดับความรุนแรงของพายุทอร์นาโด ระดับจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของพายุนั้น ๆ แบ่งเป็นทั้งหมด 6 ระดับ คือ F0 F1 F2 F3 F4 และ F5 โดยเรียงจากรุนแรงน้อยไปมากที่สุด การที่จะกำหนดระดับพายุได้นั้น ต้องมีนักอุตุนิยมวิทยาและวิศวกรมาสำรวจความเสียหายทางบก ทางอากาศหรือทั้งสองอย่าง รวมถึงขึ้นอยู่กับสถานการณ์, รูปแบบการหมุนภาคพื้นดิน (เครื่องหมายไซคลอยด์), ข้อมูลเรดาร์ตรวจสภาพอากาศ, คำบอกเล่าจากพยาน, รายงานของสื่อและภาพความเสียหาย, รวมถึงการรังวัดด้วยภาพหรือการรังวัดด้วยวิดีโอหากมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวไว้ ต่อมา มาตราฟูจิตะถูกแทนที่ด้วยมาตราเอนแฮนซ์ฟูจิตะ (Enhanced Fujita Scale, EF-Scale) ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 แคนาดาได้นำระดับ EF มาใช้แทนมาตราฟูจิตะพร้อมกับเครื่องวัดความเสียหาย 31 ตัว โดยให้กรมสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแห่งประเทศแคนาดา (ECCC) ในการจัดอันดับพายุ
เบื้องหลัง
มาตราส่วนนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2514 โดย เท็ด ฟูจิตะ จาก มหาวิทยาลัยชิคาโก โดยความร่วมมือกับ อัลเลน เพียร์สัน หัวหน้าศูนย์พยากรณ์พายุรุนแรงแห่งชาติ ( NSSFC; ปัจจุบันคือ ศูนย์พยากรณ์พายุ หรือ SPC) มาตรานี้ได้รับการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2516 โดยคำนึงถึงความยาวและความกว้างระหว่างระดับ ในสหรัฐอเมริกาเริ่มมีใช้มาตรานี้ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากนั้นไม่นานพายุทอร์นาโดก็ได้รับการจัดอันดับ มาตราฟูจิตะถูกนำไปใช้ย้อนหลังกับพายุทอร์นาโดที่ถูกรายงานในระหว่าง พ.ศ. 2493 ถึง 2515 ด้วย ในองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ มีการเก็บเป็นฐานข้อมูลทอร์นาโดแห่งชาติ โดยใช้มาตราฟูจิตะในจัดระดับพายุทอร์นาโดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 ถึง 2535 และ โทมัส พี. กราซูลิส แห่ง The Tornado Project ได้จัดอันดับย้อนหลังให้ทุกคนรู้จักพายุทอร์นาโดที่สำคัญ (F2-F5 หรือก่อให้เกิดการเสียชีวิต) ในสหรัฐอเมริกาย้อนกลับไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2423 ส่วนมากแล้วมาตราฟูจิตะจะถูกใช้ในพื้นที่นอกบริเตนใหญ่
แผ่นแอฟริกา
แผ่นแอฟริกา (African Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทวีปแอฟริกา (ยกเว้นส่วนตะวันออกสุด) และเปลือกสมุทรที่อยู่ติดกันในทางตะวันตกและใต้ แผ่นแอฟริกาถูกโอบล้อมทางตะวันตกด้วยแผ่นอเมริกาเหนือและแผ่นอเมริกาใต้ (โดยคั่นด้วยเทือกเขากลางมหาสมุทรแอตแลนติก) ทางตะวันออกติดกับแผ่นอาหรับและแผ่นโซมาเลีย ทางเหนือติดกับแผ่นยูเรเชีย แผ่นทะเลอีเจียน และแผ่นอานาโตเลีย และทางใต้ติดกับแผ่นแอนตาร์กติก
ช่วงระหว่าง 60 ถึง 10 ล้านปีก่อน แผ่นโซมาเลียเริ่มแตกออกจากแผ่นแอฟริกาไปตามการแยกแอฟริกาตะวันออก ทั้งนี้ เนื่องจากทวีปแอฟริกานั้นตั้งอยู่บนทั้งแผ่นแอฟริกาและแผ่นโซมาเลีย ดังนั้นวรรณกรรมบางเล่มจึงเรียกแผ่นแอฟริกาว่า แผ่นนิวเบีย (Nubian Plate) เพื่อให้ต่างจากชื่อที่อาจหมายถึงทั้งทวีปได้