cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยุทธการที่โอเกฮาซามะ
ประวัติความเป็นมาเริ่มต้น
และในกองทัพของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ ครั้งนี้มีตระกูลมะสึไดระผู้ครอง แคว้นมิกะวะ เข้าร่วมด้วยโดยผู้นำตระกูลนั้นในวัยเด็กเคยมีความสัมพันธ์เป็นพี่น้องและสหายของโนบุนางะมาก่อนรักใคร่ชอบพอกันเหมือนพี่น้องซึ่งในเวลาต่อมาทั้งสองต้องจากกันเพราะในฐานะของตระกูลใต้สังกัดเขาคือนักรบหนุ่มร่างอ้วนเตี้ย มีนามว่า มะสึไดระ โมะโตะยะซุ หรือในภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ (徳川家康, Tokugawa Ieyasu) ติดตามมาด้วยโมะโตะยะซุเป็นคนร่างป้อม อ้วนเตี้ย หน้ากลม แต่มีฝีมือในการรบไม่เป็นรองใครนิสัยส่วนตัวของเขาเป็นคนขรึมไม่ชอบแสดงออกทางอารมณ์มากนักก่อนที่ทัพของโอดะจะประจัญหน้ากับ อิมากาวะ โมะโตะยะซุบ่ายเบี่ยงอ้างเหตุผลไม่ขอร่วมทัพด้วยเนื่องจากไม่ต้องการสู้กับพี่น้องของตนซึ่งอิมากาวะก็ไม่ได้ว่าอะไร ในสายตาของเขานั้นซะมุไรร่างป้อมผู้นี้เป็นเพียงทหารตัวเล็กๆคนหนึ่งเท่านั้นขาดไปซักคนก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับทัพใหญ่สักนิด
การรบ
เมื่อเล็งเห็นสถานะการณ์เป็นเช่นนั้นแล้ว โนบุนะงะจึงได้ใช้นินจา สืบจนได้เส้นทางการเดินทัพของอิมากาวะ ว่าทัพของอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะต้องเดินทัพในช่องเขาและทัพหลักก็จะตั้งมั่นอยู่ภายในช่องเขาโอเกะฮาซามะ ดังนั้นโอะดะ โนะบุนะงะจึงจะนำกำลังทหารบางส่วนไปลอบโจมตีค่ายของอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ แต่ปัญหาคือ เขาจะทะลวงเข้าไปใจกลางทัพของศัตรูได้อย่างไรในขณะที่โนบุนะงะนั้นมีกำลังพลทหารเพียงน้อยนิด แต่ก็ประกอบกับโชคช่วยอย่างมหาศาลที่เกิดฝนตกหนัก ซึ่งเป็นการเอื้อต่อการลอบโจมตีอย่างยิ่ง เพราะมันจะช่วยกลบร่องรอยในการเดินทัพ รวมถึงสะดวกต่อกองทัพที่มีจำนวนน้อยกว่า หากต้องสู้รบในที่แคบ และอาศัยความรวดเร็ว ดังนั้นโอะดะ โนะบุนะงะจึงอาศัยช่วงเวลากลางคืนที่ฝนกำลังตกลงหนัก นำกองทัพ 2,000 คนเข้าทะลวงโจมตีที่ทัพหลักของ อิมะงะวะแบบสายฟ้าแลบ ซึ่งขณะนั้นอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะกำลังคร่ำครวญอยู่กับสุรา ตั้งค่ายอยู่โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันรู้ตัว การบุกแบบไม่ให้ตั้งตัวของฝ่ายโอดะทำเอาทหารรักษาการของอิมากาวะอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก ทั้งค่ายอลหม่านไปหมดไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่นานนัก ก็สามารถเด็ดศีรษะของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะลงมาได้ การเอาชนะอิมากาวะทั้งที่มีทหารน้อยกว่าทำให้ชื่อของโอะดะ โนะบุนะงะดังไปทั่วญี่ปุ่นทันที และเป็นจุดเริ่มต้นแผนครองแผ่นดินของจอมภพคนแรกแห่งยุคเซ็นโกกุ โอดะ โนบุนางะ
เดวิด เอลาซาร์
เดวิด "เดโด" เอลาซาร์ (דוד אלעזר; เกิด 27 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 15 เมษายน ค.ศ. 1976) เป็นเสนาธิการคนที่เก้าของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ซึ่งทำหน้าที่ในอัตราตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ถึง 1974 เขาถูกบังคับให้ลาออกในผลพวงของสงครามยมคิปปูร์
ชีวิตช่วงต้น
เดวิด (เดโดย) เอลาซาร์ เกิดที่เมืองซาราเยโว และเป็นผู้สืบสายเลือดเซฟาร์ดี เขาอพยพไปยังปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1940 กับโครงการเยาวชนเอลียาห์และอาศัยอยู่ที่คิบบุตซ์เอียน เซมเมอร์ ต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับพอลแมค และต่อสู้ในยุทธการที่สำคัญมากมายในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพของอิสราเอล รวมทั้งยุทธการที่อารามซาน ไซมอน ในเยรูซาเลม ในฐานะทหารคนหนึ่ง เขาได้รับยศในระดับสูง แล้วในที่สุด ก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองพันฮาพอร์ตซิมที่มีชื่อเสียงของกองพลน้อยฮาเรล
เอลาซาร์ยังคงอยู่ในกองกำลังป้องกันอิสราเอลหลังสงคราม โดยถ่ายโอนไปยังกองกำลังติดอาวุธในสงครามไซนายปี ค.ศ. 1956 เขาทำหน้าที่ในฐานะรองผู้บัญชาการกองกำลังของคาอิม บาร์-เลฟ โดยเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลยานเกราะในปี ค.ศ. 1961 เขายังคงอยู่ในตำแหน่งนี้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1964 เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าของหน่วยบัญชาการภาคเหนือ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาดำรงอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1969 ในช่วงสงครามหกวันของปี ค.ศ. 1967 เขาเป็นผู้สนับสนุนที่สำคัญสำหรับการยึดครองยุทธศาสตร์ที่ราบสูงโกลัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศซีเรีย และเขาคุมการเข้ายึดครองในเวลาเพียงสองวัน
หลังสงคราม เอลาซาร์ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการของบุคลากรทั่วไป และวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1972 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาธิการทหาร
เสนาธิการทหาร
เดือนแรกของการดำรงตำแหน่งของเขาถูกใช้ต่อสู้กับการก่อการร้าย เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม กองทัพแดงญี่ปุ่นได้สังหารพลเรือน 25 คนและบาดเจ็บอีก 71 คนในการโจมตีท่าอากาศยานลอด ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขนส่งชั้นนำของอิสราเอล (ดู: การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด) เมื่อวันที่ 5 กันยายนของปีดังกล่าว ได้มีกลุ่มอื่นโจมตีนักกีฬาอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่มิวนิก การโจมตีดังกล่าวเป็นที่รู้จักในฐานะการสังหารหมู่ที่มิวนิก เพื่อตอบสนองต่อการโจมตีเหล่านี้ เอลาซาร์ได้สั่งการปะทะฐานปาเลสไตน์ในประเทศซีเรียและเลบานอนครั้งใหญ่สุด เครื่องบินไอพ่นสามลำของซีเรียถูกยิงตก และเฟดายีนหลายสิบคนถูกฆ่าตายด้วยการระดมยิงปืนใหญ่อย่างหนัก ในปฏิบัติการสปริงออฟยูธ ซึ่งเกิดขึ้นในคืนวันที่ 9–10 เมษายน ค.ศ. 1973 ชาวปาเลสไตน์อีกหลายสิบคนซึ่งรวมถึงผู้นำปาเลสไตน์หลายคนถูกลอบสังหารในเบรุตโดยกองกำลังป้องกันอิสราเอล
หนึ่งในการตัดสินใจของเอลาซาร์ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งคือการสั่งให้สอยเครื่องบินไอพ่นโดยสารของประเทศลิเบียซึ่งหลงเข้าไปในน่านฟ้าอิสราเอล และถูกสงสัยว่าอยู่ในภารกิจการก่อการร้ายเมื่อเครื่องบินดังกล่าวไม่ตอบสนอง เครื่องบินถูกยิงร่วงโดยกองทัพอากาศอิสราเอลเหนือคาบสมุทรไซนายภายใต้คำสั่งโดยตรงจากเอลาซาร์ ซึ่งสังหารพลเรือนไปกว่า 100 คน หลังจากนั้นไม่นานก็พบว่านี่เป็นเครื่องบินพลเรือนที่เกิดข้อผิดพลาดในการนำทางเท่านั้น
ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 กองกำลังป้องกันอิสราเอลได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและกองกำลังสำรองถูกเรียกขึ้นมาเพื่อตอบโต้การเคลื่อนไหวของกองทหารอียิปต์ ทว่าภาวะฉุกเฉินถูกยกเลิกเมื่อเห็นได้ชัดว่านี่เป็นเพียงการฝึกซ้อม เหตุการณ์นี้มีผลกระทบอย่างมากต่อกองเสนาธิการ เนื่องจากทำให้พวกเขาเชื่อว่ากองกำลังอียิปต์ไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับการทำสงครามในช่วงยมคิปปูร์ของปลายปีนั้น อย่างไรก็ตาม หลังจากสงครามมันก็เห็นได้ชัดว่าการซ้อมรบเหล่านี้ดำเนินการบ่อยครั้ง โดยชาวอียิปต์เป็นส่วนหนึ่งของอุบายอย่างรอบคอบ อันหมายถึงการสร้างความพึงพอใจในบรรดาชาวอิสราเอลเกี่ยวกับความตั้งใจที่แท้จริง ของการเคลื่อนไหวของกองทหารอียิปต์ในเวลาที่เกิดการโจมตีจริง
ส่วนวันที่ 13 กันยายน ทางอิสราเอลได้ยิงเครื่องบินไอพ่นขับไล่ของซีเรียร่วงสิบสามลำ ซึ่งพยายามจมอากาศยานอิสราเอล
เหตุการณ์ที่นำไปสู่สงคราม
ในปี ค.ศ. 1957 อิสราเอลถูกบังคับภายใต้ความกดดันของอเมริกา ให้ถอนตัวจากคาบสมุทรไซนายที่ได้ครอบครองหลังจากได้โจมตีประเทศอียิปต์เมื่อปีก่อน การปิดช่องแคบติรานต่อเรืออิสราเอลโดยประธานาธิบดีอียิปต์ ญะมาล อับดุนนาศิร ในปี ค.ศ. 1967 เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของสงครามปี ค.ศ. 1967 ในระหว่างที่อิสราเอลยึดครองคาบสมุทรไซนายอีกครั้ง
เซ็นทรัล วิลเลจ
เซ็นทรัล วิลเลจ (Central Village) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสม โดย บริษัท ซีพีเอ็น วิลเลจ จำกัด ภายใต้การร่วมลงทุนระหว่าง เซ็นทรัลพัฒนา และ มิตซูบิชิ เอสเตท เอเชีย บนเนื้อที่ 100 ไร่ บนถนนสุวรรณภูมิ 3 ในพื้นที่ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ประกอบด้วยศูนย์การค้าและโรงแรม ภายใต้คอนเซ็ปต์ "Bangkok Luxury Outlet" เป็นสวรรค์ของการช้อปปิ้งสินค้าแบรนด์เนมที่คุ้มค่า ในราคาเอ้าท์เล็ตที่ลด 35-70% ทุกวัน ตั้งเป้าจับกลุ่มนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศกว่า 2 ล้านคนต่อปี ด้วยจุดเด่นด้านทำเลที่ใช้เวลาเดินทางเพียง 5 นาทีจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และ 45 นาทีจากใจกลางกรุงเทพมหานคร
ภาพรวม
เซ็นทรัล วิลเลจ เป็นโครงการพัฒนาศูนย์การค้ารูปแบบเปิดในลักษณะของ Outdoor Luxury Outlet ตัวอาคารได้รับการออกแบบต่อยอดจากศูนย์การค้าเซ็นทรัลเฟสติวัล อีสต์วิลล์ ที่ผสมผสานการออกแบบทั้งรูปแบบศูนย์การค้าแบบเปิด (Outdoor) และศูนย์การค้าแบบปิด (Indoor) ออกแบบโดยใช้สถาปัตยกรรมแบบไทยร่วมสมัย
กรณีพิพาทกับ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2562 บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ได้เข้าแจ้งความต่อ บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) และบริษัท ซีพีเอ็น วิลเลจ จำกัด ว่า "ฐานก่อสร้างโครงการศูนย์การค้าเซ็นทรัล วิลเลจ รุกล้ำเข้ามาในเขตพื้นที่ของราชพัสดุ ซึ่งอยู่ในความครอบครองของกรมท่าอากาศยานไทย และเป็นพื้นที่ซึ่งอยู่ในความดูแล ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ" พร้อมทั้งนำกำลังพลเจ้าหน้าที่ทั้งภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจภูธรบางพลีกว่า 20 นาย แท่งแบริเออร์ และเต็นท์ผ้าใบขนาดใหญ่ เข้าปิดพื้นที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล วิลเลจ ทุกทางเข้าพื้นที่ พร้อมทั้งขึงเส้นแดงไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าออกพื้นที่เป็นระยะทางกว่า 1 กิโลเมตร และตั้งป้ายประกาศขนาดใหญ่โดยฝ่ายบริหารทรัพย์สิน ทอท. ว่า "พื้นที่ในความครอบครองของ ทอท. ห้ามผู้ใดบุกรุก มิฉะนั้นจะดำเนินการตามกฎหมายโดยเด็ดขาด" ตั้งแต่เย็นของวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ส่งผลให้ บริษัท สยามมัลติคอน จำกัด ผู้รับเหมาก่อสร้างศูนย์การค้าฯ ไม่สามารถนำรถบรรทุกเข้าพื้นที่เพื่อดำเนินการก่อสร้างให้แล้วเสร็จได้ตามสัญญา และผู้รับเหมาต้องนำอุปกรณ์และวัสดุก่อสร้างใส่รถเข็นเข็นเข้าพื้นที่แทน
หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว บริษัท ซีพีเอ็น วิลเลจ จำกัด ผู้พัฒนาและบริหารศูนย์การค้า ได้ตั้งป้ายข้อความคัดค้านทันทีว่า "โครงการนี้ตั้งอยู่ติดทางหลวงแผ่นดิน มิได้มีการรุกล้ำพื้นที่ใคร" พร้อมขึ้นป้ายประกาศความหมายของคำว่า "ทางหลวงแผ่นดิน" และ "ไหล่ทาง" ตามความหมายที่บัญญัติโดยราชบัณฑิตยสถาน ก่อนเชิญสื่อมวลชนร่วมชมพื้นที่พร้อมชี้แจงปัญหาออกเป็น 3 ประเด็นดังนี้
หลังจากชี้แจงทั้งสามประเด็น เซ็นทรัลพัฒนาได้ยื่นเข้าฟ้อง ทอท. ต่อศาลปกครองกลาง เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ในฐาน "กระทำการไม่ชอบด้วยกฎหมายและกระทำละเมิดกรณีบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) กับพวก (บริษัท ซีพีเอ็น วิลเลจ จำกัด) ซึ่งกำลังดำเนินโครงการศูนย์การค้าเซ็นทรัล วิลเลจ ลักชูรี่ เอาท์เล็ต บริเวณใกล้สนามบินสุวรรณภูมิ ได้รับอนุญาตให้ทำทางเชื่อมในเขตทางหลวงได้เป็นการชั่วคราวจากผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน แต่เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2562 ทอท. ตั้งเต็นท์ขวางทางเข้าออกโครงการและไม่อนุญาตให้ผู้ใดใช้ทางดังกล่าว เป็นเหตุให้ บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) กับพวก ได้รับความเดือดร้อนและเสียหาย" โดยเรียกค่าเสียหายจาก ทอท. เป็นจำนวนเงิน 150.1 ล้านบาท พร้อมทั้งขออำนาจศาลให้กำหนดมาตรการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษา โดยให้ทอท. รื้อถอนสิ่งกีดขวางใด ๆ ออกไปจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 ซึ่งศาลปกครองกลางมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ส่งผลให้เซ็นทรัลพัฒนาสามารถเปิดให้บริการศูนย์การค้าเซ็นทรัล วิลเลจ ได้ตามปกติในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562
หลังมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ศักดิ์สยาม ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ได้มีการเรียกประชุมหน่วยงานทั้ง กระทรวงคมนาคม (ในฐานะหน่วยงานใหญ่ของ สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย กรมท่าอากาศยาน และ ท่าอากาศยานไทย) และกระทรวงมหาดไทย (ในฐานะหน่วยงานใหญ่ของ กรมทางหลวง) เพื่อหาข้อยุติข้อพิพาทระหว่าง ทอท. และเซ็นทรัลพัฒนา โดยที่ประชุมมีการสรุปเบื้องต้นว่า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 เป็นพื้นที่ในความรับผิดชอบร่วมกันของกรมทางหลวง และกรมท่าอากาศยาน มิใช่พื้นที่ในความรับผิดชอบของ ทอท. เนื่องจากกรมท่าอากาศยานได้จัดซื้อที่ดินส่วนนี้จากประชาชนด้วยงบประมาณในช่วงปี 2511 - 2513 เพื่อใช้ในราชการของกรมท่าอากาศยาน และได้ขึ้นทะเบียนเป็นที่ดินราชพัสดุเป็นจำนวน 26 ทะเบียน รวมเนื้อที่ประมาณ 184-13-26 ไร่ ซึ่งภายหลังกรมท่าอากาศยานได้ใช้ประโยชน์จากที่ดินส่วนนี้เป็นทางเข้าออกท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ด้านถนนบางนา-บางวัว และทางพิเศษบูรพาวิถี และให้กรมทางหลวงขึ้นทะเบียนเป็นทางหลวงแผ่นดิน จึงถือได้ว่าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 มีสถานะเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน
ต่อมาในการประชุมของคณะทำงานแก้ปัญหาข้อพิพาททางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 ถนนเข้าสนามบินสุวรรณภูมิระหว่าง บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้มีข้อสรุปว่าถนนเส้นดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของกรมธนารักษ์ แต่อนุญาตให้กรมทางหลวง และกรมท่าอากาศยานใช้พื้นที่ร่วมกัน คณะทำงานฯ จึงมีมติให้จัดทำหนังสือแจ้งแก่ บริษัท ซีพีเอ็น วิลเลจ จำกัด รวมถึงเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินทั้งหมด 37 ราย ให้เข้ามาทำเรื่องขอเชื่อมต่อถนนใหม่กับกรมธนารักษ์ ซึ่งจะมีการคิดค่าเชื่อมต่อถนนตามอัตราของกรมธนารักษ์ จากเดิมที่กรมทางหลวงให้เชื่อมต่อถนนได้ฟรี ในส่วนคดีความ ศาลปกครองสูงสุดพิพากษายืนคำสั่งทางปกครองเดิมของศาลปกครองชั้นต้น ส่งผลให้เซ็นทรัลพัฒนาและพวกเป็นผู้ชนะคดี เนื่องจากศาลปกครองสูงสุดเห็นว่า ซีพีเอ็นและพวกเพียงขอเปิดใช้ทางเชื่อมระหว่างโครงการกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 เพื่อให้ยานพาหนะสามารถผ่านเข้า - ออก และขอใช้สาธารณูปโภคพื้นฐาน เพื่อประกอบกิจการโครงการเท่านั้น ยังไม่มีลักษณะถึงขั้นเป็นการขัดขวางหรือรบกวนการปฏิบัติงานของ ทอท. ฉะนั้นข้ออ้างของ ทอท. ที่ว่าการเปิดทางเชื่อมจะทำให้การจราจรบริเวณหน้าโครงการหนาแน่นขึ้น กระทบต่อการเดินทางของผู้ที่ต้องการใช้บริการท่าอากาศยาน ส่งผลกระทบต่อมาตรฐานการให้บริการ หรือกระทบต่อแผนพัฒนาท่าอากาศยาน เป็นเพียงการคาดการณ์เท่านั้น ซึ่งไม่แน่นอนว่าจะเกิดขึ้น อีกทั้งยังเป็นเรื่องที่สามารถป้องกันและแก้ไขได้ และตามที่มีข้อโต้แย้งว่าถนนดังกล่าวเป็นที่ราชพัสดุ เป็นเนื้อหาแห่งคดีที่ศาลต้องพิจารณาจากพยานหลักฐานของคู่กรณีต่อไป
จังหวัดโอซากะ
จังหวัดโอซากะ (大阪府 (Ōsaka-fu)) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซบนเกาะฮนชู จังหวัดโอซากะมีจำนวนประชากร 8,778,035 คน และมีขนาดพื้นที่ 1905 km2 จังหวัดโอซากะมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศเหนือติดกับจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดนาระ และทิศใต้ติดกับจังหวัดวากายามะ
เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดคือ นครโอซากะ ซึ่งเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของประเทศ นครที่สำคัญอื่น ๆ ในจังหวัดโอซากะ เช่น ซาไก ฮิงาชิโอซากะ และฮิรากาตะ จังหวัดโอซากะเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของประเทศ แต่มีขนาดพื้นที่เล็กเป็นอันดับสอง ส่วนในด้านความหนาแน่นของประชากร ซึ่งอยู่ที่ 4600 PD/km2 จัดเป็นจังหวัดที่หนาแน่นเป็นอันดับสองของประเทศ โดยเป็นรองเพียงมหานครโตเกียวเท่านั้น จังหวัดโอซากะเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของญี่ปุ่นที่ใช้คำว่า ฟุ (府 fu) ต่อท้ายชื่อเช่นเดียวกับจังหวัดเกียวโต ในขณะที่จังหวัดอื่น ๆ ใช้คำว่า เค็ง (県 ken) จังหวัดโอซากะเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครเคฮันชิง ซึ่งเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองรองจากเขตมหานครโตเกียว และเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมมากติดอันดับโลก
ประวัติศาสตร์
ก่อนสมัยการฟื้นฟูเมจิ บริเวณจังหวัดโอซากะในปัจจุบันเคยแบ่งออกเป็นหลายแคว้น ได้แก่ แคว้นคาวาจิ แคว้นอิซูมิ และแคว้นเซ็ตสึ ภายหลังการยกเลิกระบบแคว้นในช่วงเริ่มต้นของยุคเมจิ จึงมีการจัดตั้งจังหวัดโอซากะขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1868 โดยลงท้ายชื่อจังหวัดด้วยคำว่า ฟุ (府 fu)
เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1956 มีการยกฐานะนครโอซากะขึ้นเป็น "นครใหญ่ที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล" โดยแบ่งออกเป็น 24 เขต ต่อมาก็ได้มีการยกฐานะนครซาไกเป็นนครใหญ่ที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลแห่งที่สองของจังหวัดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2006 โดยแบ่งออกเป็น 7 เขต
ภูมิศาสตร์
จังหวัดโอซากะมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดเฮียวโงะและจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดนาระ ทิศใต้ติดกับจังหวัดวากายามะ และทิศตะวันตกติดกับอ่าวโอซากะ โดยมีแม่น้ำโยโดะและแม่น้ำยามาโตะไหลผ่านในเขตจังหวัด
ก่อนจะมีการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ โอซากะถูกจัดว่าเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น แต่เมื่อมีการถมทะเลและสร้างเป็นท่าอากาศยานขึ้นมา ก็ทำให้มีพื้นที่เพิ่มจนมีขนาดใหญ่กว่าจังหวัดที่เล็กที่สุดอย่างจังหวัดคางาวะเล็กน้อย
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2012 ร้อยละ 11 ของพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัดได้รับกำหนดให้เป็นเขตอุทยาน ได้แก่ อุทยานกึ่งแห่งชาติคงโง-อิโกมะ-คิเซ็ง, อุทยานกึ่งแห่งชาติเมจิโนะโมริมิโน, อุทยานจังหวัดโฮกุเซ็ตสึ และอุทยานจังหวัดฮันนัง-มิซากิ
การเมืองการปกครอง
ใน ค.ศ. 2000 ฟูซาเอะ โอตะ ได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกจังหวัดหญิงคนแรกของประเทศญี่ปุ่น โดยเธอเข้ามาแทนที่น็อก โยโกยามะ ซึ่งลาออกหลังจากถูกดำเนินคดีในข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ โทรุ ฮาชิโมโตะ ซึ่งก่อนหน้านี้เคยมีชื่อเสียงในรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับการให้คำปรึกษาทางกฎหมาย ได้รับการเลือกให้เป็นนายกจังหวัดใน ค.ศ. 2008 ขณะอายุ 38 ปี ทำให้เป็นนายกจังหวัดที่มีอายุน้อยที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ข้อเสนอการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหาร
การลงประชามติในประเด็นนี้จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 2015 ผลที่ได้คือมีผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับแผนดังกล่าวด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 50.38 ของผู้ลงคะแนนทั้งหมด และได้มีการลงประชามติครั้งที่สองใน ค.ศ. 2020 ผลคือมีผู้ไม่เห็นด้วยร้อยละ 50.6 ของผู้ลงคะแนนทั้งหมด
การแบ่งเขตการบริหาร
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2005 จังหวัดโอซากะประกอบด้วย 43 เทศบาล ได้แก่ 33 เทศบาลนคร, 9 เทศบาลเมือง และ 1 เทศบาลหมู่บ้าน โดยใน ค.ศ. 2021 เทศบาลนครทั้ง 33 แห่งนี้ เป็นนครใหญ่ที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล 2 แห่ง, นครศูนย์กลาง 7 แห่ง และนครพิเศษ (ในช่วงเปลี่ยนผ่าน) 2 แห่ง (ระบบนครพิเศษได้ถูกยกเลิกในบทกฎหมายไปเมื่อ ค.ศ. 2015 และจะถูกแทนที่ด้วยระบบนครศูนย์กลางภายในคริสต์ศตวรรษ 2020)
เศรษฐกิจ
ในปีงบประมาณ 2004 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดโอซากะอยู่ที่ 38.7 ล้านล้านเยน เป็นรองเพียงแค่โตเกียวเท่านั้น นับว่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนร้อยละ 0.9 และตัวเลขนี้คิดเป็นร้อยละ 48 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมทั้งหมดของพื้นที่คิงกิ รายได้ต่อหัวของประชากรอยู่ที่ 3.0 ล้านเยน สูงเป็นอันดับ 7 ประเทศ มียอดการค้าในปีเดียวกันนี้ 60.1 ล้านล้านเยน
ยักษ์ใหญ่ในวงการอิเล็กทรอนิกส์อย่างพานาโซนิคและชาร์ปต่างก็มีสำนักงานใหญ่อยู่ในพื้นที่เศรษฐกิจของจังหวัดโอซากะ นอกจากนี้ยังมีธุรกิจขนาดกลางและย่อม (SME) อยู่มากมาย โดยในปี 2006 นครโอซากะมี SME อยู่ 330,737 แห่ง ผลผลิตที่มาจาก SME เหล่านี้คิดเป็นสัดส่วนถึงร้อยละ 65.4 ของผลผลิตทั้งหมดในตัวจังหวัด สาเหตุหนึ่งที่ทำให้โอซากะเป็นที่สนใจในด้านเศรษฐกิจก็คือความร่วมมือทางวิชาการและอุตสาหกรรม นอกจากนี้ โอซากะยังเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนหลักทรัพย์ โดยเฉพาะตราสารอนุพันธ์ เช่น ฟิวเจอร์สนิกเกอิ 225 นับว่าเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของโลก
อุตสาหกรรมที่ใหญ่ในโอซากะมีหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เคมี ยา อุตสาหกรรมหนัก อาหาร และของตกแต่งบ้าน
ประชากร
จากการสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2548 จังหวัดโอซากะมีประชากร 8,817,166 คน เพิ่มขึ้นจากการสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 จำนวน 12,085 คน หรือร้อยละ 0.14
สัญลักษณ์ของจังหวัด
สัญลักษณ์ของจังหวัดโอซากะ คือ sennari byōtan หรือ พันน้ำเต้า ซึ่งเคยเป็นตราของไดเมียวโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ผู้ปกครองผู้สร้างปราสาทโอซากะ
แบนาเกกาเซอนัก
แบนาเกกาเซอนักได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่งดงามที่สุดในฝรั่งเศส โดยสมาคมเลปลูว์โบวีลาฌเดอฟร็องส์ (Les Plus Beaux Villages de France)
พ.ศ. 2394
พุทธศักราช 2394 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1851 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วัดแสมขาวเจริญราษฏร์ศรัทธาราม
วัดแสมขาวเจริญราษฏร์ศรัทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 49 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูวัฒนธรรมคุณ (ชื้น)	ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดแสมขาวเจริญราษฏร์ศรัทธารามตั้งอยู่บ้านแสมขาว โดยชาวบ้านในละแวกนั้นได้ริเริ่มสร้างวัดโดยปลูกเป็นศาลามุงจาก แล้วนิมนต์พระสงฆ์จากวัดใกล้เคียงมาทำบุญในทุกวันพระ 8 ค่ำ 15 ค่ำ แล้วนิมนต์กลับวัด ทำเช่นนี้นานหลายปี ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2491 ประชาชนเริ่มมีมากขึ้น ไม่สะดวกที่จะนิมนต์พระ ชาวบ้านจึงคิดที่จะสร้างวัดให้พระมาอยู่จำพรรษา จึงได้รื้อศาลามุงจากหลังเดิมและถอยมาที่ชลประทาน ปลูกเป็นศาลาสังกะสี 1 หลัง กุฏิอีก 1 หลัง นิมนต์พระมาจำพรรษาอยู่ 1 รูป ต่อมา พ.ศ. 2495 ชาวบ้านได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด จึงได้ย้ายวัดมาที่ดินผืนนี้โดยปลูกศาลาสังกะสีและกุฏิเหมือนเดิม ต่อมา พ.ศ. 2499–2500 ก่อสร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง กว้าง 4 วา ยาว 12 วา เพื่อใช้เป็นที่บำเพ็ญกุศล
กิตติ์ลภัส กรสุทธิ์ไรวรรณ
กิตติ์ลภัส กรสุทธิ์ไรวรรณ หรือชื่อเล่น ฐา (14 ตุลาคม 2530) เป็นแสดงชาวไทย เคยเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้ามาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาภาพนิ่ง, โฆษณาโทรทัศน์
วัดแสมขาวเจริญราษฏร์ศรัทธาราม
จนได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526
กองทัพเซอร์เบีย
กองทัพซอร์เบีย (Bojcka Србије / Vojska Srbije) เป็นกองกำลังทหารของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ประกอบด้วยกองทัพบก (รวมกองเรือลำน้ำ) กองทัพอากาศ และ กองบัญชาการการฝึก ประธาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ประวัติ
เซอร์เบียมีประเพณีทางทหารมายาวนานตั้งแต่สมัยยุคกลางตอนต้น กองทัพเซอร์เบียยุคใหม่ย้อนกลับไปในการปฏิวัติเซอร์เบียซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1804 ด้วยการลุกฮือครั้งแรกของเซอร์เบียเพื่อต่อต้านการยึดครองของออตโตมันในเซอร์เบีย ชัยชนะในการต่อสู้ของ Ivankovac (1805), Mišar (สิงหาคม 1806), Deligrad (ธันวาคม 1806) และเบลเกรด (พฤศจิกายน–ธันวาคม 1806) นำไปสู่การก่อตั้งราชรัฐเซอร์เบียในปี 1817 การจลาจลเซอร์เบียครั้งที่สองในปี 1815 ตามมา –ค.ศ. 1817 นำไปสู่การได้รับเอกราชอย่างเต็มที่และการยอมรับราชอาณาจักรเซอร์เบีย และทำให้การปกครองของออตโตมันอ่อนแอลงในคาบสมุทรบอลข่าน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2428 สงครามเซอร์เบีย-บัลแกเรียเกิดขึ้นหลังจากการรวมประเทศบัลแกเรียและส่งผลให้บัลแกเรียได้รับชัยชนะ ในปี พ.ศ. 2455 สงครามบอลข่านครั้งที่หนึ่ง (1912-1913) ได้ปะทุขึ้นระหว่างจักรวรรดิออตโตมันและสันนิบาตบอลข่าน (เซอร์เบีย กรีซ มอนเตเนโกร และบัลแกเรีย) ชัยชนะของสันนิบาตบอลข่านในยุทธการคูมาโนโว (ตุลาคม 1912), ยุทธการปรีเลป (พฤศจิกายน 1912), ยุทธการโมนาสตีร์ (พฤศจิกายน 1912), ยุทธการอาเดรียโนเปิล (พฤศจิกายน 1912 ถึงมีนาคม 1913) และการปิดล้อมสกูทารี (ตุลาคม 1912 ถึง เมษายน 1913) ส่งผลให้จักรวรรดิออตโตมันพ่ายแพ้ซึ่งสูญเสียดินแดนบอลข่านที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ตามสนธิสัญญาลอนดอน (พฤษภาคม 1913) หลังจากนั้นไม่นาน สงครามบอลข่านครั้งที่สอง (มิถุนายนถึงสิงหาคม 1913) เกิดขึ้นเมื่อบัลแกเรียซึ่งไม่พอใจกับการแบ่งดินแดน ประกาศสงครามกับเซอร์เบียและกรีซซึ่งเป็นพันธมิตรเก่า หลังจากพ่ายแพ้หลายครั้ง บัลแกเรียขอสงบศึกและลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์ 1913 เพื่อยุติสงครามอย่างเป็นทางการ
เอกราชของเซอร์เบียและอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นคุกคามออสเตรีย-ฮังการีที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งนำไปสู่วิกฤตบอสเนียในปี 1908–09 ดังนั้น จากปี 1901 ชายชาวเซอร์เบียทุกคนที่มีอายุระหว่าง 21 ถึง 46 ปีจึงต้องรับภาระในการระดมพลทั่วไปหลังจากการลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรียในเดือนมิถุนายน 1914 ออสเตรีย-ฮังการีได้แทรกแซงเซอร์เบียและประกาศสงครามกับเซอร์เบีย (กรกฎาคม 1914) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งระหว่างปี 1914-1917 กองกำลังเซอร์เบียขับไล่การรุกรานสามครั้งติดต่อกันของออสเตรียในปี 1914 คว้าชัยชนะครั้งสำคัญครั้งแรกของสงครามให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ท้ายที่สุดก็ถูกกองกำลังผสมของฝ่ายมหาอำนาจกลางครอบงำ (ตุลาคม–พฤศจิกายน 1915) และถูกบังคับให้ล่าถอยผ่านแอลเบเนีย (1915-1916) ไปยังเกาะคอร์ฟูของกรีก (1915-1916)
กิจกรรมทางทหารของเซอร์เบียหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้นในบริบทของกองทัพยูโกสลาเวีย จนกระทั่งการล่มสลายของยูโกสลาเวียในทศวรรษที่ 1990 และการฟื้นฟูเซอร์เบียในฐานะรัฐเอกราชในปี 2549
รักษาสันติภาพ
กองทัพเซอร์เบียได้เข้าร่วมปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป.
การขนส่งเอชเอ็ม
บริษัท การขนส่งเอชเอ็ม จำกัด เป็นหนึ่งในบริษัทรถโดยสารประจำทางที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ ให้บริการในเส้นทางจากเมโทรมะนิลาไปยังเมืองต่าง ๆ ในจังหวัดลากูนา และมีบริษัทลูกชื่อว่า บริษัท เวิร์ทตีทรานสปอร์ต จำกัด ที่ให้บริการจากมะนิลาไปยังเกซอนซิตี
บริษัทตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้ง โฮเมอร์ เมอร์คาโด ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นหลานของวีรบุรุษแห่งชาติอย่างโฮเซ รีซัล ปัจจุบันเมอร์คาโดเป็นประธานสมาคมรถโดยสารแห่งลูซอนใต้
หย่งหวง
ติ้งชินหวัง พระนามเดิมหย่งหวง (ᠶᠣᠩ ᡥᡠᠸᠠᠩ,永璜) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง ประสูติวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1728 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเฉียนหลงกับเจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลฟู่ฉา ในปี ค.ศ.1748 พระจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทางภาคใต้ของประเทศจีน และจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน ตระกูลฟู่ฉาสวรรคตอย่างกะทันหัน พระจักรพรรดิจึงมอบหมายให้เจ้าชายหย่งหวงในฐานะที่เป็นเจ้าชายพระองค์ใหญ่เป็นผู้ดูแลงานพระราชพิธีพระศพของพระจักรพรรดินีพร้อมด้วยเจ้าชายสาม หย่งจาง แต่เพราะเจ้าชายทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีท่าทีที่โศกเศร้าแต่อย่างใดกับการสวรรคตเลยเป็นเหตุให้พระจักรพรรดิพิโรธหนัก จนตำหนิเจ้าชายทั้งสองอย่างร้ายแรงถึงขั้นลบรายชื่อเจ้าชายทั้งสองออกจากการคัดเลือกรัชทายาท เจ้าชายหย่งหวงเป็นสมาชิกสังกัดกองธงน้ำเงิน สิ้นพระชนม์วันที่ 21 เมษายน ค.ศ.1750 ขณะพระชันษาได้ 22 ปี ภายหลังสิ้นพระชนม์จึงได้รับพระอิสริยยศเป็นติ้งอันชินหวัง (定安親王)
หย่งเฉิง
ลฺหวี่ตวนชินหวัง พระนามเดิมหย่งเฉิง (永珹) เป็นเจ้าชายแห่งต้าชิง ประสูติวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1739 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สี่ของพระจักรพรรดิเฉียนหลงกับชูเจียหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลจินเจีย ในรัชสมัยเฉียนหลงปีที่ 28 (ค.ศ.1763) ได้สืบทอดพระอิสริยยศ "ลฺหวี่ชินหวัง" ต่อจากเจ้าชายอิ้นเถา พระราชโอรสในพระจักรพรรดิคังซี โดยมีพระอิสริยยศเป็นลฺหวี่ตวนชินหวัง (履端親王) เจ้าชายหย่งเฉิงสิ้นพระชนม์วันที่ 5 เมษายน ค.ศ.1777 สิริพระชันษา 38 ปี
กลุ่มอาการเรย์โนด์
กลุ่มอาการเรย์โนด์ (หรือ "เรย์โน" ตามการทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศส; Raynaud syndrome) หรือปรากฏการณ์เรย์โนด์ (Raynaud's phenomenon) เป็นอาการทางการแพทย์ตั้งชื่อตามแพทย์ชาวฝรั่งเศส ออกุสต์ กาเบรียล มอริซ เรย์โน ผู้อธิบายอาการนี้ครั้งแรกในวิทยานิพนธ์ของเขาในปี 1862 อาการเรย์โนเกิดจากการหดเกร็งของหลอดเลือดฝอย ส่งผลให้เกิดชุด (episodes) ของการไหลเวียนเลือดที่ลดลงในหลอดเลือดฝอยตอนปลาย โดยทั่วไปมักปรากฏอาการนี้นิ้วมือ และบ้างที่นิ้วเท้า และพบได้น้อยในจมูก, หู และริมฝีปาก ช่วงเหล่านี้ส่งผลให้ผิวหนังเกิดกลายเป็นสีขาว จากนั้นจึงเป็นสีน้ำเงิน บ่อยครั้งอาจมีอาการชา หรือเจ็บปวด และทันใดที่การไหลเวียนเลือดกลับคืนมา บริเวณผิวหนังตรงนั้นจะกลายเป็นสีแดงและมีอาการแสบไหม้ โดยทั่วไปเกิดขึ้นครั้งละหลายนาที แต่บางกรณีอาจเกิดเป็นชั่วโมง
ตัวกระตุ้นโดยทั่วไปคือความหนาวเย็นและภาวะเครียดทางอารมณ์ อาการเรย์โนยังแบ่งออกเป็นเรย์โนปฐมภูมิ (Primary Raynaud's) หรือไอดิโอพาติก ซึ่งเกิดจากอาการหรือสาเหตุที่ไม่ทราบ ส่วนเรย์โนทุติยภูมิ (Secondary Raynaud's) เกิดจากอาการอื่น มีวัยเกิดโรคที่แก่กว่า และมีอาการเจ็บปวดที่รุนแรงกว่ามาก รวมถึงอาจปรากฏแบบอสมมาตรและเกี่ยวกับบาดแผลบนผิวหนัง เรย์โนทุติยภูมิอาจเกิดจากความผิดปกติของเนื้อเยื่อคอนเนคทีฟ เช่น สเคลอโรเดอร์มา และ ลูปัส, อาการบาดเจ็บที่มือ, การสั่นไหวเป็นเวลาต่อเนื่อวยาวนาน, การสูบบุหรี่, ปัญหาเกี่ยวกับไทรอยด์ และยาบางชนิด เช่น ยาเม็ดคุมกำเนิด โดยทั่วไปการวินิจฉัยจะดำเนินไปตามอาการ
การรักษาขั้นต้นคือการป้องกันไม่ให้ตรงที่เกิดอาการถูกความหนาวเย็น ส่วนการควบคุมอื่น ๆ อาจมีการสั่งห้ามใช้นิโคตินหรือตัวกระตุ้นอื่น ๆ บางกรณีที่อาการไม่ดีขึ้นอาจให้ยากลุ่มยับยั้งแคลเซียมชานเนิล และ อิโลปรอสต์ ในกรณีที่ร้ายแรงมากบางกรณีอาจพบการเจ็บปวดของผิวหนัง หรือ การตายเน่าของเนื้อเยื่อ ซึ่งพบได้ยากมาก
มีผู้ป่วยด้วยอาการนี้ราว 4% ของประชากร เวลาเกิดโรคอยู่ตั้งแต่ 15 ถึง 30 ปี และพบมากกว่าในผู้หญิง ส่วนเรย์โนแบบทุติยภูมิมีกพบในผู้สูงอายุมากกว่า ทั้งสองแบบของเรย์โนพบได้ทั่วไปในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศที่หนาวเย็น
บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด
บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด หรือ บัลลังก์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด หรือ บัลลังก์ราชาภิเษก (St Edward's Chair หรือ King Edward's Chair หรือ The Coronation Chair) บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดเป็นพระราชบัลลังก์ที่ใช้ประทับโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ที่สร้างตามพระราชโองการของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 โดยให้มีที่ใส่หินแห่งสโคน (Stone of Scone) ซึ่งเป็นหินสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ที่เดิมเก็บไว้แอบบีสโคน (Scone Abbey) ที่พระองค์ทรงยึดมา พระราชบัลลังก์มาได้รับชื่อภายหลังตามพระนามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพผู้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ ตัวบัลลังก์เก็บไว้ที่ชาเปลเซนต์เอ็ดเวิร์ดในแอบบีเวสต์มินสเตอร์ พระมหากษัตริย์อังกฤษและพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรทุกพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 ต่างก็ประทับบนบัลลังก์นี้เมื่อได้รับการสวมมงกุฎอย่างเป็นทางการยกเว้นพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ผู้ทรงเลือกประทับบนบังลังก์ที่ได้รับการประทานจากพระสันตะปาปา และพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ผู้ประทับบนบังลังก์ที่สร้างเลียนแบบบัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด วาระสุดท้ายที่บัลลังก์นี้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์คือในพระราชวโรกาสที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1953
บัลลังก์เป็นเก้าอี้หลังตรงแบบกอธิคทำจากไม้โอ้คโดยช่างไม้ชื่อมาสเตอร์วอลเตอร์ผู้ได้รับค่าจ้างเป็นจำนวน 100 ชิลลิง ตัวบัลลังก์ตั้งอยู่บนสิงห์ปิดทองสี่ตัวซึ่งเป็นส่วนที่ได้รับการซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1727 แทนสิงห์ที่มาเพิ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายไต้ที่นั่งเป็นช่องสำหรับวางหินแห่งสโคนจนกระทั่งปี ค.ศ. 1996 เมื่อถูกส่งคืนไปยังสกอตแลนด์โดยมีข้อแม้ว่าต้องถูกส่งกลับในโอกาสที่จะมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกครั้งต่อไป บัลลังก์ครั้งหนึ่งอาจจะทาสีสดใสและปิดทอง—และเชื่อกันว่ามีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพอยู่บนด้านหลังของบัลลังก์ แต่ในปัจจุบันเป็นแต่เพียงไม้เปล่าๆ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ที่ผ่านมาก็มีนักท่องเที่ยว, นักแสวงบุญ และเด็กร้องเพลงสวดในแอบบีช่วยกันสลักกราฟฟิตีบนบัลลังก์ และบางส่วนของลวดลายแกะสลักด้านหลังบัลลังก์ก็ถูกเฉือนออกไป
ในระหว่างแปดร้อยปีที่ผ่านมาบัลลังก์ถูกนำออกจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์เพียงสองครั้ง ครั้งแรกในการนำไปทำพิธีในท้องพระโรงของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ในโอกาสที่โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์แห่งอังกฤษ และครั้งที่สองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อถูกย้ายหนีภัยจากสงครามไปไว้ที่มหาวิหารกลอสเตอร์
ในปัจจุบันพระราชบัลลังก์ตั้งอยู่ในที่ที่ปลอดภัยไม่ไกลจากที่บรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และนำออกมาตั้งในบริเวณแท่นบูชาเอกเมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
มีดโบวี
มีดโบวี่ (Bowie Knife) มีดโบวี่กำเนิดมาจากการออกแบบของ Rezin P. Bowie ถูกออกแบบมาสำหรับ ล่าสัตว์ และต่อสู้ โดยมีลักษณะคล้ายมีดทำครัว ส่วนมีดโบวี่ที่เราคุ้นเคย (S Guard Bowie) เป็นแบบของ James "Jim" Bowie ซึ่งโด่งดังมาจากสงครามอลาโม (Alamo war)
จักรพรรดิหงซี
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเหยินจง จูเกาจื้อ (Hongxi Emperor; 洪熙帝; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หมิง ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1424 ถึง ค.ศ. 1425 พระองค์สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาคือจักรพรรดิหย่งเล่อในปี ค.ศ. 1424 นามศักราชของพระองค์คือ "หงซี" แปลว่า "สว่างไสว"
คนึง ไทยประสิทธิ์
นางสาวคนึง ไทยประสิทธิ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีนนทบุรี และเป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง)
จักรพรรดิหงซี
พระราชประวัติ
เจ้าชายจู เกาฉื่อ ประสูติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1378 ในปีที่ 10 ในรัชสมัยของจักรพรรดิหงอู่ และได้รับการศึกษาจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียง พระองค์มักจะทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในนานกิงหรือปักกิ่งในระหว่างการรบทางเหนือของพระราชบิดา
คนึง ไทยประสิทธิ์
ประวัติ
คนึง เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ที่อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และได้รับปริญญาเอกดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นอเมริกัน ประเทศสหรัฐอเมริกา
จักรพรรดิหงซี
พระราชประวัติ
พระองค์ไม่สนพระทัยเรื่องการทหารแต่พระองค์สนพระทัยเรื่องการยิงธนู
คนึง ไทยประสิทธิ์
การทำงาน
คนึง เป็นครูในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีนนทบุรี โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ และตำแหน่งสุท้ายคือ ผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษานนทบุรี
จักรพรรดิหงซี
พระราชประวัติ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1421 ในรัชสมัยของพระราชบิดา มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ระงับการเดินเรือของเจิ้งเหอ เนื่องจากต้องเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมาก (แม้ว่าพระราชโองการดังกล่าวจะไม่ส่งผลกระทบต่อการเดินทางครั้งที่ 6 ของเจิ้งเหอ) เจ้าชายจู เกาฉื่อทันทีที่เขาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหงซีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1424 พระองค์มีพระบรมราชโองการให้ยกเลิกการเดินทางสำรวจทางทะเลของเจิ้งเหออย่างถาวร โดยเผากองเรือหรือทิ้งเรือให้ย่อยสลาย และยกเลิกการค้าชากับม้าที่ชายแดน
คนึง ไทยประสิทธิ์
งานการเมือง
คนึง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกำแพงเพชร ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งอีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย
จักรพรรดิหงซี
อ้างอิง
13781425
คนึง ไทยประสิทธิ์
งานการเมือง
คนึง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง) ในปี พ.ศ. 2539
วอริเออร์โอโรจิ 3
วอริเออร์โอโรจิ 3 (Warriors Orochi 3) หรือที่ในญี่ปุ่นรู้จักว่า Musō Orochi 2 (無双OROCHI2) เป็นภาคที่ 4 ต่อจากภาควอริเออร์โอโรจิ Z ในปี 2008 เกมที่ผสมระหว่าง Dynasty Warriors กับ Samurai Warriors โดยมีบริษัท Tecmo Koei และOmega Force เป็นผู้สร้าง การเล่นนั้นเป็นรูปแบบของ Musou เกมนี้สามารถสับเปลี่ยนตัวละครระหว่างเล่นได้ โดยจะเลือกเล่นได้ 3 ตัว ผู้เล่นสามารถเลือกเนื้อเรื่องได้ 4 ฝ่ายคือ Shu (จ๊กก๊ก), Wu (ง่อก๊ก), Wei (วุยก๊ก) และ SW (ซามุไร)
ภูมิแพ้
ภูมิแพ้ (allergy) คือความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินของระบบภูมิคุ้มกัน อาการภูมิแพ้เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ตอบสนองต่อสสารที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายซึ่งมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ ซึ่งสารที่ก่อให้เกิดการตอบสนองนั้นเรียกว่า สารก่อภูมิแพ้ โดยอาการตอบสนองต่อสารเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่กำเนิด, สามารถคาดเดาได้ และไม่เรื้อรัง ภูมิแพ้เป็นหนึ่งในความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินและถูกเรียกในเชิงวิชาการว่า ประเภทที่หนึ่ง (type I) หรือ ประเภทเฉียบพลัน (immediate) อาการภูมิแพ้เหล่านี้เฉพาะเจาะจงเนื่องจากเกิดขึ้นโดยการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวที่มากเกินไป คือ แมสต์เซลล์ และเบโซฟิล โดยแอนติบอดีที่ชื่อว่า อิมมูโนโกลบูลินอี (IgE) การกระตุ้นนี้ส่งผลให้เกิดการอักเสบซึ่งมีระดับตั้งแต่ทำให้ระคายเคืองไปจนถึงการเสียชีวิต
ภูมิแพ้ระดับเบา เช่น เยื่อจมูกอักเสบ พบได้ทั่วไปในหมู่ประชากรของมนุษย์และก่อให้เกิดอาการ เช่น ตาแดง, การคัน, น้ำมูกไหล, กลาก, ลมพิษ และหอบหืด ซึ่งภูมิแพ้นี้เองที่ในบางสถานการณ์อาจจะเป็นต้นเหตุสำคัญในอาการหอบหืด ในคนไข้บางราย อาการแพ้รุนแรงต่อสภาวะแวดล้อม, สารก่อภูมิแพ้ทางโภชนาการ หรือยาบางชนิด อาจส่งผลให้เกิดอาการตอบสนองที่เป็นอันตรายต่อชีวิตที่เรียกว่าแอนาฟิแล็กซิส นอกจากนี้อาการแพ้อาหารหรืออาการตอบสนองต่อพิษของการกัดต่อยจากแมลง เช่น ต่อและผึ้ง ก็มักเกี่ยวข้องกับอาการรุนแรงเหล่านี้
เล่าเอ๋ง
ประวัติ
เล่าเอ๋งเกิดในปีใดไม่ทราบแน่ชัด บิดาของเล่าเอ๋งคือเล่าปี่ ขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก มารดาของเล่าเอ๋งเป็นภรรยาน้อยคนหนึ่งของเล่าปี่ เล่าเอ๋งเป็นน้องชายต่างมารดาของเล่าเสี้ยน รัชทายาทของเล่าปี่และจักรพรรดิองค์ที่สองของจ๊กก๊ก
ภูมิแพ้
การรักษาภูมิแพ้ เช่น การหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ หรือการรับประทานยาต้านฮิสทามีน ก็สามารถป้องกันการเกิดอาการภูมิแพ้แบบเจาะจงได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการรับสารสเตอรอยด์ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกัน และยาบรรเทาอาการคัดจมูกก็สามารถบรรเทาอาการแพ้ลงได้ ส่วนมากแล้วยาเหล่านี้เป็นยาที่ใช้รับประทาน ยกเว้นอะดรีนาลินที่จำเป็นต้องรับผ่านทางการฉีดยา นอกจากนี้แล้วยังมีอีกวิธีคือการบำบัดด้วยสารก่อนภูมิแพ้ ซึ่งจะฉีดสารก่อนภูมิแพ้เข้าไปในร่างกายทีละน้อยเพื่อให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันต่ออาการแพ้นั้นได้เอง
เล่าเอ๋ง
ประวัติ
ราวเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 221 หลังจากเล่าปี่ขึ้นเป็นจักรพรรดิได้สามเดือน เล่าปี่ได้ส่งเคาเจ้งผู้ดำรงตำแหน่งซือถู ไปเป็นทูตอ่านพระราชโองการแต่งตั้งให้เล่าเอ๋งมีบรรดาศักดิ์เป็น "หลู่อ๋อง" (魯王).
ในปี ค.ศ. 230 ในรัชสมัยพระเจ้าเล่าเสี้ยน บรรดาศักดิ์ของเล่าเอ๋งได้เปลี่ยนเป็น "กานหลิงอ๋อง" (甘陵王) เล่าเอ๋งเกลียดขันทีฮุยโฮซึ่งพระเจ้าเล่าเสี้ยนทรงโปรดและไว้วางใจเป็นอย่างสูง หลังจากฮุยโฮขึ้นมามีอำนาจได้ทูลว่าร้ายเล่าเอ๋งต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าเล่าเสี้ยน ทำให้พระเจ้าเสี้ยนเหินห่างกับเล่าเอ๋ง และทรงปฏิเสธที่จะพบกับเล่าเอ๋งเป็นเวลามากกว่าสิบปี
เล่าเอ๋งมีหลานชายชื่อเล่าเสฺวียน (劉玄 หลิว เสฺวียน) ซึ่งรอดชีวิตจากภัยพิบัติแห่งหย่งเจียในปี ค.ศ. 311
สุริยุปราคา 21 เมษายน พ.ศ. 2631
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2631 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
กรีฑาชิงแชมป์เอเชีย 2023
กรีฑาชิงแชมป์เอเชีย 2023 (2023 Asian Athletics Championships) เป็นการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 24 จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 - 16 กรกฎาคม 2023 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนี้ โดยจัดขึ้นที่ กรีฑาสถานแห่งชาติ และยังเป็นรายการคัดเลือกนักกีฬาเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก 2023 ที่เมืองบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
อนึ่ง ก่อนหน้านี้สมาคมกรีฑาแห่งเอเชียได้มอบหมายให้เมืองหางโจว ประเทศจีน เป็นเจ้าภาพจัดกรีฑาชิงแชมป์เอเชียในเดือนพฤษภาคม 2021 แต่ต่อมาได้ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
การแข่งขัน
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ประกาศประเภทการแข่งขัน จำนวน 45 ประเภท (แบ่งตามเพศและลักษณะการแข่งขัน) และปฏิทินการแข่งขัน ประกอบด้วย
ปฏิทินการแข่งขัน
ข้อมูล ณ วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
ประเทศที่เข้าร่วม
มีรายงานว่าการแข่งขันกรีฑาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมทั้งสิ้น 728 คนจาก 42 ประเทศ/เขตแดน ดังมีรายชื่อต่อไปนี้
• 🇰🇭
• 🇶🇦
• 🇰🇷
• 🇰🇬
• 🇰🇼
• 🇯🇴
• 🇨🇳
• TPE
• 🇸🇦
• 🇯🇵
• 🇹🇲
• 🇹🇯
• 🇹🇭 (50)
• 🇳🇵
• 🇧🇳
• 🇵🇰
• 🇵🇸
• 🇲🇲
• 🇵🇭
• 🇧🇹
• 🇲🇳
• 🇲🇻
• 🇲🇴
• 🇲🇾
• 🇾🇪
• 🇱🇦
• 🇱🇧
• 🇻🇳
• 🇦🇫 AFG
• 🇮🇳 (54)
• 🇮🇩
• 🇮🇶
• 🇺🇿
• 🇦🇪
• 🇴🇲
• 🇭🇰
ตำบลปอแดง
ปอแดง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น มีสภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ดอน ดินเป็นดินทราย แห้งแล้ง
ประวัติ
ปอแดง แรกเริ่มเป็นเพียงหมู่บ้านในการปกครองของตำบลบ้านแทนโดยเชื่อว่าจัดตั้งขึ้นเมือราวพ.ศ. 2445 เหตุที่ได้ชื่อ "บ้านปอแดง" เพราะเมื่อสมัยก่อนลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ดอนมีต้นปอแดงมากมาย เดิมชาวบ้านใช้ประโยชน์จากต้นปอแดงโดยการนำเปลือกของต้นปอแดงไปทำเป็นเชือก และเอาเชือกไปทำลักษณะเหมือนไพหญ้าใช้สำหรับมุงหลังคา ลักษณะพื้นที่ทั่วไปของบ้านปอแดงเป็นที่เนินสูง เดิมชื่อว่าบ้านโคกปอแดง และมีหนองน้ำของหมู่บ้านที่ชาวบ้านใช้ทำประโยชน์ในการเกษตร ชื่อว่า "หนองข่า" เหตุที่ชื่อว่าหนองข่า เพราะสมัยก่อนมีต้นข่าเกิดล้อมรอบหนองน้ำมากมาย ต่อมาในเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ได้แยกโอนหมู่บ้านออกมาจัดตั้งเป็น "ตำบลปอแดง" โดยมีสภาตำบลปอแดงกำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสภาตำบลปอแดงเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปอแดง จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลปอแดงตั้งอยู่ทางใต้สุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลปอแดงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยนานาชาติ
สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยนานาชาติ (Fédération Internationale du Sport Universitaire; FISU, International University Sports Federation) มีหน้าที่รับผิดชอบองค์กรและการกำกับดูแลการแข่งขันกีฬาทั่วโลก สำหรับนักเรียน-นักกีฬาอายุระหว่าง 17 ถึง 25 ปี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1949 ในฐานะองค์กรปกครองระดับโลกขององค์กรกีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ และปัจจุบันมีสมาชิก 174 สมาคม (สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ) จากห้าทวีป ระหว่างปี ค.ศ. 1949 ถึง 2011 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ใน บรัสเซลส์ (ประเทศเบลเยียม); ต่อมาถูกย้ายไปที่เมืองโลซานน์ (ประเทศสวิตเซอร์แลนด์) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011
สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยนานาชาติจัดการแข่งขันทุกสองปี ปัจจุบันมีกีฬามหาวิทยาลัยสองรายการ (ฤดูร้อนและฤดูหนาว) และ 34 การแข่งขันชิงแชมป์มหาวิทยาลัยโลก นอกจากนี้ยังจัดประชุม ฟอรัม และสัมมนาเพื่อส่งเสริมกีฬาในฐานะส่วนประกอบของระบบการศึกษา สหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยนานาชาติคว่ำบาตรการแข่งขันอื่น ๆ ที่เปิดรับนักศึกษามหาวิทยาลัย เช่น การแข่งขันชิงแชมป์มหาวิทยาลัยโลกบริดจ์ทุกสองปีในสัญญาบริดจ์, "แข่งขันภายใต้การอุปถัมภ์ของFISU"
โบรุต ปาฮอร์
โบรุต ปาฮอร์ (Borut Pahor; เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506) เป็นนักการเมืองสโลวีเนียที่ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีแห่งสโลวีเนียตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ถึงเดือนธันวาคม​ พ.ศ. 2565 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีสโลวีเนียตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
ทะเลสาบกานดอจี้
ทะเลสาบกานดอจี้ (ကန်တော်ကြီး, ; หมายถึง "ทะเลสาบหลวงใหญ่" หรือเดิม ทะเลสาบหลวง) เป็นหนึ่งในสองทะเลสาบหลักของเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์ชเวดากอง เป็นทะเลสาบเทียม น้ำจากทะเลสาบอี้นย่าไหลผ่านท่อหลายท่อมายังทะเลสาบกานดอจี้ โดยสร้างขึ้นเพื่อจัดหาน้ำสะอาดให้กับเมืองในช่วงการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ มีเส้นรอบวงประมาณ 5 ไมล์ (8 กม.) และมีความลึก 20 ถึง 45 นิ้ว (50 ถึง 115 ซม.)
ทะเลสาบมีพื้นที่ขนาด 150 acre ทะเลสาบล้อมรอบด้วยอุทยานธรรมชาติกานดอจี้ 110 acre และสวนสัตว์ย่างกุ้ง 69.25 เอเคอร์ (28 เฮกตาร์) ซึ่งประกอบด้วยสวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และสวนสนุก
ทะเลสาบล้อมรอบด้วยถนน นะเมาะ ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก ถนนบะฮ่านทางทิศตะวันตก และถนนกานเยะตาทางทิศใต้ ทะเลสาบเคยเป็นที่ตั้งของชมรมพายเรือย่างกุ้ง ซึ่งกลายเป็นโรงแรมกานดอจี้พาเลซซึ่งถูกไฟไหม้ในปี พ.ศ. 2560 เลียบริมฝั่งตะวันออกของทะเลสาบมีอาคารการเวกที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นเรือจำลองของราชวงศ์พม่าที่สร้างขึ้นด้วยคอนกรีต ในปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันอาคารนี้เป็นภัตตาคารบุฟเฟ่ต์
รถตุ๊ก ๆ หัวกบ
รถตุ๊ก ๆ หัวกบ เป็นรถบรรทุกสามล้อขนาดเล็ก ที่ใช้ในการขนส่งสิ่งของสำหรับอุตสาหกรรมขนาดเล็กจากประเทศญี่ปุ่น ถูกดัดแปลงมาจากรถบรรทุกสามล้อขนาดใหญ่ เพื่อใช้เป็นยานพาหนะสามล้อขนส่งสำหรับธุรกิจขนาดเล็กในสมัยก่อน โดยเน้นการออกแบบตัวรถและสีของรถให้เป็นเอกลักษณ์ มีลักษณะตัวรถในรูปแบบของกระบะสามล้อขนาดเล็ก ไม่มีหลังคาครอบด้านหลัง อีกทั้งหัวรถยังมีลักษณะคล้ายกับหัวกบ จึงทำให้รถบรรทุกสามล้อขนาดเล็กคันนี้ เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในประเทศแถบเอเชียรวมทั้งประเทศไทย
ปัจจุบัน รถตุ๊ก ๆ หัวกบ กลายเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของอำเภอเมืองตรัง แม้จะมีอายุที่มากกว่าครึ่งศตวรรษแล้วก็ตาม แต่ในปัจจุบันชาวตรังยังคงใช้รถตุ๊ก ๆหัวกบเป็นรถโดยสารบริเวณรอบอำเภอเมืองตรัง จึงเป็นเรื่องไม่น่าแปลกใจนักถ้าหากจะเห็นนักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวจังหวัดตรังส่วนใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ มักจะไม่พลาดโปรแกรมนั่งรถตุ๊ก ๆ หัวกบตระเวนรอบเมืองตรัง
ประวัติ
บริษัท ไดฮัทสุ (Daihatsu Motor Co., Ltd.) เริ่มทำการผลิตรถบรรทุกสามล้อขนาดเล็กในปี พ.ศ. 2500 สำหรับรถบรรทุกสามล้อขนาดเล็กที่มีลักษณะด้านหน้าคล้ายกบนั้น มีชื่อเรียกว่า ไดฮัตสุ มิดเจ็ต (Daihatsu Midget) โดยมีการผลิตออกมาทั้งหมด 2 รุ่น ได้แก่
รถบรรทุกสามล้อขนาดเล็กทั้งสองรุ่นนี้ ใช้เครื่องยนต์เป็นแบบสองจังหวะ 350 cc. ระบายความร้อนด้วยอากาศธรรมดา กำลังเครื่องยนต์อยู่ที่ 12 แรงม้า ระบบเกียร์ธรรมดา 3 ระดับ น้ำหนักบรรทุกโดยรวมประมาณ 350 Kg. ความแตกต่างของรถทั้งสองรุ่นนี้คือ ช่องระบายอากาศที่อยู่ใต้ไฟหน้ารถรุ่น MP5 จะมีขนาดใหญ่กว่ารุ่น MP4ลักษณะเด่นอยู่ที่ระบบบังคับเลี้ยวเป็นแบบพวงมาลัย ห้องคนขับมีประตูเปิด-ปิด อีกทั้งผู้โดยสารยังสามารถนั่งคู่กับคนขับได้ แตกต่างจากรถบรรทุกสามล้อขนาดเล็กรุ่นแรก ๆ นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ ที่มีระบบบังคับเลี้ยวเป็นแบบแฮนด์รถจักรยานยนต์
จากแดนอาทิตย์อุทัยสู่ถิ่นใต้เมืองสยาม
ในปี พ.ศ. 2509 ได้มีการนำเข้ารถตุ๊ก ๆ หัวกบมายังจังหวัดตรังโดยทำการขนส่งลงเรือจากญี่ปุ่นเข้าสู่ประเทศไทยแล้วส่งต่อมาทางเรือสำเภาโดยรุ่นแรกที่นำเข้ามาคือ รุ่นมิดเจ็ท เอ็มพี4 (MP4 Midget) นับว่าเป็นรุ่นที่หาค่อนข้างยากในปัจจุบัน เพราะมีเหลืออยู่ให้เห็นจำนวนไม่มากนัก ต่างจากรุ่นมิดเจ็ท เอ็มพี5 (MP5 Midget) ซึ่งถูกส่งเข้ามาในภายหลัง จึงมีจำนวนมากและใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน โดยได้มีการปรับแต่งเพิ่มเติมหลังคาให้กับรถ เพื่อป้องกันฝนและแสงแดดให้กับผู้โดยสาร
ทำไมต้องเป็นจังหวัดตรัง
พื้นที่ในเขตจังหวัดตรัง มีส่ลักษณะทางภูมิศาสตร์ส่วนใหญ่เป็นลอนลูกฟูก หรือที่ชาวท้องถิ่นในจังหวัดตรังเรียกว่า "ควน" ซึ่งแปลว่า "เนิน" การใช้รถบรรทุกสามล้อขนาดเล็ก หรือ รถตุ๊ก ๆ ในการขนส่งทั้งสินค้าและผู้โดยสาร จึงมีความเหมาะสมและสะดวก เพราะนอกจากจะช่วยทุ่นแรงแล้ว ยังสามารถเข้า-ออก ภายในซอยที่คับแคบได้โดยง่ายอีกด้วย จึงเป็นเรื่องไม่น่าแปลกใจหากปัจจุบันในอำเภอเมืองตรัง มีการรวมกลุ่มกันจัดตั้งชมรมเกี่ยวกับรถตุ๊ก ๆ หัวกบชื่อว่า "ชมรมสามล้อเครื่อง" เพื่อเป็นการอนุรักษ์รถตุ๊ก ๆ หน้าตาประหลาด ที่ยังคงเหลือให้ได้เห็นกว่า 300 คัน ให้คงอยู่คู่กับชาวเมืองตรังต่อไป เพราะ "รถตุ๊ก ๆ หัวกบ" ได้กลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญอย่างหนึ่งประจำจังหวัดตรัง
เซเวนธ์สตาร์
รายชื่อเพลง
ทุกเพลงแต่งโดย Tony Iommi, เนื้อร้องโดย Glenn Hughes, Geoff Nicholls และ Jeff Glixman.
แร็งส์
แร็งส์ (Reims, ) เป็นเมืองในจังหวัดมาร์นในแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศส เมืองแร็งส์ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ราว 129 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของปารีส
แร็งส์ก่อตั้งขึ้นโดยกอลและกลายมาเป็นเมืองสำคัญระหว่างสมัยจักรวรรดิโรมัน ต่อมาแร็งส์ก็มามีบทบาทสำคัญต่อราชบัลลังก์ฝรั่งเศสในการเป็นสถานที่สำหรับการทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแร็งส์
สนามกีฬากลางเทศบาลนครอุดรธานี
สนามกีฬาเทศบาลนครอุดรธานี หรือเรียกอีกอย่างว่า "เวสสุวัณ สเตเดียม" เป็นสนามกีฬากลางแจ้งแห่งแรกของจังหวัดอุดรธานี ก่อสร้างบริเวณพื้นที่โรงงานยาสูบเดิม เดิมสนามกีฬาแห่งนี้ชื่อว่าศูนย์กีฬาประชาชนเทศบาลนครอุดรธานี ภายในประกอบด้วย สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล สระว่ายน้ำ สนามวอลเลย์บอล อัฒจรรย์สามารถจุคนได้ประมาณ12000คนขึ้นไปโดยเป็นสนามที่ฟีฟ่าให้การรับรองอยู่ในระดับ2ดาว ซึ่งสามารถจัดการแข่งขันได้
ประวัติ
สนามกีฬาเทศบาลนครอุดรธานี ตั้งอยู่บริเวณถนนนิตโย (บริเวณโรงเบียร์เดิม) สร้างขึ้นด้วยเงินงบประมาณตามโครงการของรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ซึ่งได้อนุมัติเงินงบประมาณไว้ทั้งหมด 800 านบาทก่อนที่จะมีการยุบสภาในปีพ.ศ. 2554 โดยนาย อิทธิพล ตรีวัฒนสุวรรณ นายกเทศมนตรีเทศบาลนครอุดรธานี เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง ได้นำการก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2553แล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2554
อาคารประกอบ
การก่อสร้างเฟสแรกได้ดำเนินการแล้วเสร็จสิ้นแล้ว ส่วนการดำเนินงานในเฟสสองยังไม่มีการก่อสร้างเพราะว่าทางเทศบาลรอเงินงบประมาณจากส่วนกลาง โดยสนามกีฬามีอาคารต่างๆดังนี้
การใช้สนาม
สนามแห่งนี้ใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน(หมากแข้งคัพครั้งที่1และครั้งที่2)และเคยเป็นสถานที่จัดคอนเสริต์MTVแต่งานก็ต้องยุติลงเพราะว่าเวทีพังถล่มลงมาทำให้มีผู้เสียชีวิต1ราย และเป็นสนามอุ่นเครื่องของสโมสรอุดรธานีเอฟซีอีกด้วย
ปัจจุบัน
ในขณะนี้ทางเทศบาลนครอุดรธานี ได้อนุมัติงบประมาณส่วนของเทศบาลเริ่มทำการก่อสร้างสนามเทนนิส และสนามฟุตซอลเพิ่มเติม
ลุนด์
ลุนด์ (Lund) เป็นเมืองในเขตสโกเน ประเทศสวีเดน มีประชากร 82,800 คน ในปี ค.ศ. 2010 จากในเขตเทศบาลที่มีประชากร 110,824 คน เชื่อว่าเมืองก่อตั้งราวปี ค.ศ. 990 มีมหาวิทยาลัยลุนด์ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1666 ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาและวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในสแกนดิเนเวีย
มีอุตสาหกรรมวัตถุบรรจุภัณฑ์ สิ่งทอ การพิมพ์ เป็นที่ตั้งของบริษัทเทคโนโลยีหลายบริษัท เช่น โซนีอีริกส์สัน และอีริกส์สันโมบายล์แพลตฟอมส์ และบริษัทโทรคมนาคมอื่น ๆ
เรือข้ามฟากแม่น้ำปาซิก
เรือข้ามฟากแม่น้ำปาซิก เป็นระบบขนส่งทางน้ำในเมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยล่องไปตามแม่น้ำปาซิก เริ่มต้นจากเมืองปีนักบูฮาตันในปาซิก ไปยังเมืองอินทรามูโรสในมะนิลา ดำเนินการโดยบริษัทขนส่งทางเรือ เอสซีซี
ท่าเทียบเรือ
เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2017 มีท่าเทียบเรือทั้งหมด 12 แห่ง
แฟรนเซียม
แฟรนเซียม (Francium) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอม 87 สัญลักษณ์ Fr แฟรนเซียมเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ เอคา-ซีเซียม และ แอกทิเนียม K มันเป็นหนึ่งในสองธาตุที่มีอิเล็กโตรเนกาติวิตีต่ำที่สุด อีกหนึ่งคือ ซีเซียม แฟรนเซียมเป็นกัมมันตรังสีอย่างสูง สามารถสลายไปเป็นแอสทาทีน เรเดียม และเรดอนได้ ด้วยที่มันเป็นโลหะแอลคาไล มันจึงมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเพียงตัวเดียว
แฟรนเซียมถูกค้นพบโดยมาร์เกอริต เปอแรที่ฝรั่งเศส (ซึ่งได้นำมาตั้งเป็นชื่อธาตุนี้) ในปี พ.ศ. 2482 แฟรนเซียมเป็นธาตุสุดท้ายที่ค้นพบครั้งแรกจากในธรรมชาติ แทนที่ได้จากการสังเคราะห์ นอกห้องปฏิบัติการ แฟรนเซียมหายากมาก พบเป็นปริมาณน้อยมากในสินแร่ยูเรเนียมและทอเรียม ซึ่งแฟรนเซียม-223 เกิดขึ้นและสลายตัวตลอดเวลา ในเปลือกโลกสามารถพบแฟรนเซียม-223 ได้แค่ 20-30 กรัม (1 ออนซ์) ส่วนไอโซโทปอื่น ๆ (ยกเว้นแฟรนเซียม-221) ถูกสังเคราะห์ขึ้นทั้งหมด จำนวนแฟรนเซียมที่ผลิตมากที่สุดในห้องปฏิบัติการคือ 300,000 อะตอม
หม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร
พลเรือเอก หม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร (22 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ประสูติแต่หม่อมช้อย อาภากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม วิจิตรานุช) และเป็นผู้บัญชาการทหารเรือ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2507 สืบต่อจากพลเรือเอก สวัสดิ์ ภูติอนันต์ นอกจากนั้นหม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร ยังดำรงตำแหน่งผู้ช่วยทูตทหารเรือ ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2486-พ.ศ. 2490 อีกด้วย
แฟรนเซียม
ลักษณะ
แฟรนเซียมเป็นธาตุในหมู่โลหะแอลคาไลซึ่งมีคุณสมบัติทางเคมีคล้ายกับซีเซียม แฟรนเซียมเป็นธาตุหนักที่มีวาเลนซ์อิเล็กตรอนเดียว มันมีน้ำหนักสมมูลสูงกว่าธาตุอื่นใด แฟรนเซียมเหลว ถ้าสร้างขึ้นได้แล้วควรจะมีแรงตึงผิว 0.05092 นิวตัน/เมตร ที่จุดหลอมเหลว มีการคำนวณว่า จุดหลอมเหลวของแฟรนเซียมมีค่าใกล้เคียงกับ 27 °C (80 ° F, 300 K) จุดหลอมเหลวของแฟรนเซียมนั้นไม่แน่นอน เนื่องจากแฟรนเซียมเป็นธาตุหายากและเป็นกัมมันตรังสีสูง ดังนั้นค่าประมาณของจุดเดือดคืออุณหภูมิที่ 677 °C (1250 °F, 950 K) ก็ไม่แน่นอนเช่นกัน
หม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร
หม่อมเจ้าครรชิตพล อาภากร เสกสมรสกับหม่อมเจ้าดวงทิพโชติแจ้งหล้า รพีพัฒน์ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ มีโอรสธิดา ดังนี้
แฟรนเซียม
ลักษณะ
ไลนัส พอลิงได้ประมาณค่าอิเล็กโทรเนกาติวิตีของแฟรนเซียมไว้คือ 0.7 ในพอลิงสเกล เหมือนกับอิเล็กโทรเนกาติวิตีของซีเซียม จากนั้นมีการคำนวณค่าอิเล็กโทรเนกาติวิตีของซีเซียมได้เท่ากับ 0.79 แม้ว่าจะไม่มีข้อมูลการทดลองใด ๆ ที่จะมาเป็นค่าของแฟรนเซียม แฟรนเซียมมีพลังงานไอออไนเซชันสูงกว่าซีเซียมเล็กน้อย แฟรนเซียมมีพลังงานไอออไนเซชั่นอยู่ 392.811 (4) กิโลจูล/โมล ส่วยซีเซียมมีค่า 375.7041 กิโลจูล/โมล ดังที่คาดการณ์จากปรากฏการณ์สัมพัทธภาพ และสามารถบอกได้ว่าซีเซียมมีค่าอิเล็กโทรเนกาติวิตีน้อยกว่าแฟรนเซียม แฟรนเซียมควรจะมีค่าสัมพรรคภาพอิเล็กตรอนมากกว่าซีเซียมและ Fr- ควรจะเป็นขั้วได้มากกว่า Cs- มีการทำนายว่าโมเลกุลของ CsFr มีปลายขั้วลบเป็นแฟรนเซียม ต่างจากโมเลกุลโลหะแอลคาไลที่อะตอมคู่ต่างกัน แฟรนเซียมซูเปอร์ออกไซด์ (FrO2) คาดว่าจะมีพันธะโคเวเลนต์ มากกว่าสารในตระกูลเดียวกัน เกิดจากอิเล็กตรอน 6p ในแฟรนเซียมเกี่ยวพันกับพันธะระหว่างแฟรนเซียมและออกซิเจนมากกว่า
แฟรนเซียมตกตะกอนร่วมกับเกลือซีเซียมหลายชนิด เช่น ซีเซียมเปอร์คลอเรต ได้เป็นแฟรนเซียมเปอร์คลอเรตปริมาณเล็กน้อย การตกตะกอนร่วมนี้สามารถใช้แยกแฟรนเซียม โดยปรับใช้วิธีการตกตะกอนร่วมรังสีซีเซียมของเกล็นเดนิน และเนลสัน มันจะตกตะกอนร่วมกับเกลือซีเซียมชนิดอื่น ๆ เพิ่มอีก เช่น ไอโอเดต พิเครต ทาร์เทรต (รูบิเดียมทาร์เทรต เช่นกัน) คลอโรพลาทิเนต และซิลิโคทังสเตต มันยังตกตะกอนร่วมกับกรดซิลิโคทังสติก และกรดเปอร์คลอริก โดยไม่ต้องใช้โลหะแอลคาไลอื่นเป็นตัวพา ทำให้มีวิธีการแยกสารแบบอื่นด้วย เกลือแฟรนเซียมเกือบทุกชนิดละลายน้ำได้
การนำไปใช้
เนื่องจากความไม่เสถียรและหายาก แฟรนเซียมจึงไม่ได้ถูกนำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ แต่ส่วนใหญ่จะถูกใช้ไปกับการวิจัยทางชีววิทยา และโครงสร้างอะตอม มีการค้นพบการใช้แฟรนเซียมเป็นตัวช่วยในการวินิจฉัยโรคมะเร็งหลายชนิดแล้วด้วย แต่การกระทำเช่นนี้ยังปฏิบัติจริงไม่ได้