cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หมู่เกาะเซ็งกากุ
หมู่เกาะเซ็งกากุ หรือ หมู่เกาะเตียวหยู  หรือ หมู่เกาะพินนาเคิล (Pinnacle Islands) เป็นกลุ่มเกาะร้างขนาดเล็กในทะเลจีนตะวันออก   ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่  ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน  และทางตะวันตกของเกาะโอกินาวะ อยู่ทางเหนือของปลายตะวันตกสุดของหมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น
หมู่เกาะดังกล่าวเป็นชายแดนนอกชายฝั่งของจีนเพื่อใช้ในการป้องกันโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) ในระหว่างปี พ.ศ. 1911 – 2454 (ค.ศ. 1368-1911) ซึ่งอยู่ในช่วงราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ทั้งนี้ แผนที่แสดงภูมิภาคเอเชียของจีน รวมถึงแผนที่ซึ่งจัดทำขึ้นโดยนักเขียนแผนที่ชาวญี่ปุ่นในช่วงคริสศตวรรษที่ 18 แสดงว่าหมู่เกาะเซ็งกากุ/เตียวหยู เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน (ขณะที่ ก่อนปี พ.ศ. 2427 ไม่มีข้อมูลอ้างอิงถึงหมู่เกาะดังกล่าวในเอกสารทางการของญี่ปุ่น) ญี่ปุ่นยึดครองหมู่เกาะดังกล่าวในปี พ.ศ. 2438 ตาม การลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ภายหลังจากที่จีนแพ้สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
เจี้ย ยฺเหวียน
เจี้ย ยฺเหวียน (解元; ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1945 — 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นนักแสดงและเป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว โดยได้เป็นนักแสดงให้กับสตูดิโอชอว์บราเธอร์ และใน ค.ศ. 1972 เขาได้มีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกรของบรูซ ลี ซึ่งต่อมา เจี้ยได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1977 ด้วยอาการสมองบวม อันเป็นสาเหตุของการเสียชีวิตแบบเดียวกันกับบรูซ ลี
รางวัลวูล์ฟ
ประวัติ
รางวัลวูล์ฟมีการมอบที่อาคารรัฐสภาเนสเซ็ท (Knesset Building) ประเทศอิสราเอล โดยมูลนิธิวูล์ฟ ที่ก่อตั้งโดยนักประดิษฐ์และเอกอัครราชทูตคิวบา ดร. ริคาร์โด วูล์ฟ (1887–1981) ประกอบด้วย 6 สาขา คือ เกษตรกรรม, เคมี, คณิตศาสตร์, การแพทย์, ฟิสิกส์ และศิลปะ (หมุนเวียนทุกปี ระหว่างจิตรกรรม, ดนตรี, สถาปัตยกรรม และประติมากรรม) ผู้ที่ได้รับรางวัลจะได้โล่ประกาศเกียรติคุณและเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ
ความสำคัญ
รางวัลวูล์ฟเป็นรางวัลที่มีเกียรติสูงส่งเป็นรองแค่รางวัลโนเบลเท่านั้น ในสาขาฟิสิกส์ ถือว่าเป็นใบเบิกทางไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลในภายหลัง ช่วงปี 1978-2010 มีผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบล 14 คนที่ได้รับรางวัลวูล์ฟร่วมด้วย นอกจากนี้ รางวัลวูล์ฟยังถูกยกย่องให้เป็น "รางวัลโนเบล" ในสาขาต่างๆ ที่รางวัลโนเบลไม่มีอีกด้วย เช่น สาขาคณิตศาสตร์ ก็เป็นหนึ่งในรางวัลที่ถูกเรียกว่าเป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" เช่นเดียวกับสาขาเกษตรกรรม ที่ถูกเรียกให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาเกษตรกรรม" เช่นกัน
สาขา
ทุกสาขายกเว้นสาขาศิลปะ มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1978 ในขณะที่สาขาศิลปะมีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1981
บีบี กา มักบะรา
บีบี กา มักบะรา (बीबी का मकबरा; Bibi Ka Maqbara, แปล: "สุสานของพระนาง" ) เป็นสุสาน ตั้งอยู่ในเมืองเอารังคาบาด รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในปี 1660 โดยจักรพรรดิโมกุล เอารังเซบ เพื่อระลึกถึงพระอัครมเหสีและมเหสีพระองค์แรก ดิลรัส บานู เบกุม (หรือพระนามหลังสิ้นพระชนม์ ราเบียอุดดาวรานี; Rabia-ud-Daurani) ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ถึง 'ความภักดีซื่อสัตย์ในคู่ครอง' (conjugal fidelity) ของเอารังเซบ  อาคารมีหน้าตาที่คล้ายคลึงอย่างมากกับทัชมาฮาล ซึ่งเป็นสุสานของมุมตาช มหัล พระมารดาของจักรพรรดิเอารังเซบ เอารังเซบไม่มีความสนพระทัยในการสถาปัตยกรรม ถึงแม้จะเคยก่อสร้างมัสยิดโมตีในเดลีซึ่งมีขนาดเล็กแต่สง่างาม บีบีกามักบะรานี้เป็นสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองที่เอารับเซบเคยดำริให้สร้าง รองจากมัสยิดบาดชาฮี
เนื่องจากความคล้ายอย่างมากต่อทัชมาฮาล ทำให้อาคารนี้ได้รับการเรียกขานว่า ทักขณีตาช (Dakkhani Taj; ทัช[มาฮาล]แห่งเดกกาน) ในปัจจุบัน บีบีกามักบะราเป็นอนุสรณ์หลักของเมืองเก่าเอารังคาบาด ที่ประตูทางเข้าปรากฏจารึกผู้ออกแบบสร้างคือ อะตาอุลลอห (Ata-ullah) ผู้เป็นสถาปนิก และ ฮันสปัต ราอี (Hanspat Rai) ผู้เป็นวิศวกร อะตาอุลลอหเป็นบุตรของอุสตาดอะห์มาดลาฮาวรี ผู้ออกแบบหลักของทัชมาฮาล
ประวัติ
ดิลราส บานู เบกุม เป็นเจ้าหญิง ธิดาในจักรพรรดิแห่งซาฟาวิดในเปอร์เซีย แลดมีร์ซา บาดีอุซซามาน ซาฟาวี และมียศเป็นอุปราชแห่งคุชราต ต่อมาเธอสมรสกับมูฮี-อูด-ดิน (Muhi-ud-din) (ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเอารังเซบ) เมื่อ 8 พฤษภาคม 1637 ที่เมืองอัคระ ดิลราชเป็นทั้งอัครมเหสี, มเหสีองค์แรก และมเหสีองค์โปรของเอารังเซบ  ทั้งคู่มีลูกห้าคน
หลังพระนางคลอดบุตรคนที่ห้า ก็สิ้นพระชนม์ในหนึ่งเดือนต่อมาในวันที่ 8 ตุลาคม 1657 เป็นไปได้ว่าเกิดจากอาการแทรกซ้อนจากการคลอดบุตร ที่ซึ่งนำความเศร้าโศกอย่างรุนแรงมายังจักรพรรดิเอารังเซบและบุตร อะซัม ชาห์ ในปี 1660 จักรพรรดิเอารังเซบได้มีดำริให้สร้างสุสานขึ้นเพื่อไว้ศพของดิลราส โดยตั้งชื่อบีบี กา มักบะรา ("สุสานของพระนาง") ที่ซึ่งพระนางดิลราสได้รับการฝังภายใต้พระนามใหม่หลังสิ้นพระชนม์ 'ราเบียอุดดุรานี' (Rabia-ud-Daurani; "ราเบียแห่งยุค") ส่วนพระศพของเอารังเซบฝังไว้ที่สุสานที่สร้างในเมืองขุลดาบาด
ปีลี (จังหวัดคามารีเนสซูร์)
ปีลี, (Central Bicolano: Banwaan kan Pili; Rinconada Bikol: Banwāan ka Pili; ตากาล็อก: Bayan ng Pili) เป็นเทศบาลระดับที่หนึ่ง และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดคามารีเนสซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 89,545 คน
การขนส่ง
เนื่องจากตัวเมืองมิได้ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเล การขนส่งหลักจึงเป็นทางบก ระบบขนส่งที่สำคัญได้แก่ รถจี๊ปนีย์, รถโดยสารประจำทาง และรถจักรยานยนต์ นอกจากนี้การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ยังให้บริการรถไฟกลางคืนจากมะนิลา ชื่อว่า "มาโยนลิมิเต็ด" โดยจะเดินทางมาถึงสถานีรถไฟปีลีในเวลา 6 นาฬิกา
อำเภอบางซ้าย
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบางซ้ายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
พื้นที่อำเภอบางซ้ายแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อิวาเตะ
อิวาเตะ อาจหมายถึง
ความดันออสโมซิส
แรงดันออสโมซิส (Osmotic Pressure) คือ แรงดันที่เกิดขึ้นในการออสโมซิสเพื่อต้านการเคลื่อนที่ของตัวทำละลายผ่านเยื่อหุ้มเซลล์
ค่าแรงดันออสโมซิสของของเหลวได้ขึ้นอยู่กับของเหลวจะสูงหรือต่ำขึ้นอยู่กับสารละลายนั้น น้ำบริสุทธิ์มีแรงดันออสโมซิสต่ำสุด
สมการของมอร์ส
สูตรการคำนวณแรงดันออสโมซิส ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Jacobus Henricus van't Hoff นักชีวเคมีชาวดัตช์ ปัจจุบันนิยมใช้สูตรของ Harmon Northrop Morse นักเคมีชาวอเมริกัน ที่เรียกกันว่า สมการของมอร์ส
โดยที่
พายุเฮอริเคนไอรีน
พายุเฮอริเคนไอรีน (Hurricane Irene) เป็นพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติกมีพลัง ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวางต่อหลายประเทศแถบแคริบเบียน และ
ปัจจุบันกำลังพัดขึ้นฝั่งตะวันออกของประเทศสหรัฐอเมริกาและชายฝั่งทะเลแอตแลนติกของประเทศแคนาดา พายุดังกล่าวเป็นพายุลูกที่เก้าที่ถูกตั้งชื่อ และเป็นพายุเฮอร์ริเคนลูกแรกและลูกใหญ่ในฤดู 2554 ไอรีนก่อตัวขึ้นจากคลื่นกระแสลมจากทะเลแอตแลนติกซึ่งระบุไว้ชัดเจน โดยแสดงสัญญาณก่อตัวทางตะวันออกของเลสเซอร์แอนทิลลิส ต่อมามีความกดอากาศหมุนเวียน และศูนย์กลางการหมุนของพายุหมุนแบบปิด ซึ่งทำให้ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติเริ่มแนะนำต่อสาธารณะถึงพายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวในวันที่ 20 สิงหาคม ความกดอากาศก่อตัวขึ้นตามมาหลังพายุพัดผ่านหมู่เกาะลีวาร์ด และจนถึงวันที่ 21 สิงหาคม พายุได้พัดเข้าใกล้เกาะเซนต์ครอยมาก วันรุ่งขึ้น พายุไอรีนขึ้นฝั่งใกล้กับประเทศเปอร์โตริโก ซึ่งได้สร้างความเสียหายแก่ทรัพย์สินเป็นอันมาก
พายุเฮอร์ริเคนดังกล่าวทวีกำลังแรงขึ้นขณะที่พัดผ่านหมู่เกาะบาฮามาส กลายเป็นพายุเฮอร์ริเคนใหญ่ ขณะที่พัดผ่านนั้นก็ได้สร้างความเสียหายแก่หมู่เกาะดังกล่าวไปด้วย ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางมุ่งขึ้นเหนือ และไอรีนเลียบผ่านรัฐฟลอริดา โดยแถบพายุรอบนอกทำให้เกิดลมกำลังพายุหมุนเขตร้อน ปัจจุบัน พายุลูกดังกล่าวกำลังพัดเข้าสู่ชายฝั่งของรัฐนอร์ทแคโรไลนา และพยากรณ์ว่าจะขึ้นฝั่งภายใน 24 ชั่วโมง ตลอดเส้นทางการพัดผ่านของมัน ไอรีนสร้างความเสียหายใหญ่หลวง และทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยเจ็ดคน ความเสียหายทางการเงินประเมินไว้เบื้องต้นที่ 3,100 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
เอ็มมานูเอล เอบูเอ
เอ็มมานูเอล เอบูเอ (Emmanuel Eboué) เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1983 ในเมืองอาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์ ปัจจุบันเล่นให้กับกาลาตาซาราย ในซูเปอร์ลีก ตุรกี ส่วนใหญ่แล้วจะเล่นในตำแหน่งกองหลังฝั่งขวา
แหล่งข้อมูลอื่น
1983
การขายไตในประเทศอิหร่าน
การค้าขายไตมนุษย์เพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางธุรกิจในประเทศอิหร่านเป็นเรื่องถูกกฎหมายและมีการควบคุมโดยรัฐบาล ปีหนึ่ง ๆ มีชาวอิหร่านราว 1400 คนที่ขายไตข้างหนึ่งให้กับผู้รับที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ปัจจุบัน อิหร่านเป็นประเทศเดียวบนโลกที่อนุญาตให้มีการขายไตของตนโดยแลกกับค่าตอบแทน อิหร่านจึงเป็นประเทศไม่ประสบปัญหาการต้องรอเป็นเวลานานเพื่อรับการบริจาคไตเพื่อปลูกถ่าย
ภูมิหลัง
การปลูกถ่ายไตครั้งแรกในภูมิภาคตะวันออกกลางมีขึ้นในอิหร่านเมื่อปี 1967 และเริ่มเป็นหัตถการที่พบได้ไม่ยากในราวกลางทศวรรษ 1980s อิหร่านยินยอมให้มีการนำไตมาปลูกถ่ายจากทั้งร่างของผู้เสียชีวิตที่มีเจตจำนงบริจาคร่างกายและผู้บริจาคอวัยวะเพื่อแลกกับค่าตอบแทน ปัจจุบันมีการประมาณว่าราว 13 เปอร์เซ็นต์ของการบริจาคไตมรจากร่างผู้เสียชีวิต ลดลงจากก่อนกฎหมายอนุญาตให้มีการค้าไตจะผ่านในปี 2000 ซึ่งมีการพึ่งพาไตจากร่างผู้บริจาคที่เสียชีวิตแล้วอยู่ที่เกือบ 99 เปอร์เซ็นต์ ผู้สนับสนุนรายใหญ่ของตลาดอย่างสถาบันแคโต อ้างว่านับตั้งแต่มีการนำเสนอแรงจูงใจทางธุรกิจเข้ามาในตลาดค้าไต อิหร่านสามารถกำจัดการรอคิวรับบริจาคไตเพื่อปลูกถ่ายได้ภายในปี 1999 อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบโดยละเอียดจะพบว่าชาวอิหร่านจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคไตระยะสุดท้ายไม่ได้รับการวินิจฉัย ไม่ได้รับการส่งไปเพื่อรับการฟอกไต และฉะนั้นจึงไม่มีสิทธิ์รับการปบูกถ่ายไตตั้งแต่แรก แอแฮด ฆอดส์ (Ahad Ghods) จากโรงพยาบาลไตแฮเชมี เนแญด (Hashemi Nejad Kidney Hospital) ระบุว่า "นี่เป็นสาเหตุหลักว่าทำไมอิหร่านจึงประสบความสำเร็จในการกำจัดการรอคิวปลูกถ่ายไตได้อย่างรวดเร็ว"
การควบคุม
การค้าและซื้อไตนั้นดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่แบะองค์กรเพื่อการกุศล โดยมีผู้รับไตและรัฐบาลจ่ายค่าตอบแทนให้กับผู้บริจาคไต รวมถึงมีองค์กรการกุศลอื่น ๆ ที่คอยอุดหนุนค่าใช้จ่ายให้กับผู้ต้องปลูกถ่ายไตแต่ขาดทุนทรัพย์
องค์การการกุศลเพื่อการสนับสนุนผู้ป่วยไต (Charity Association for the Support of Kidney Patients; CASKP) และ มูลนิธิการกุศลเพื่อโรคพิเศษ (CFSD) ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและแพทยศาสตร์ศึกษาเป็นผู้ควบคุมการค้าขายใตภายใน้การสนับสนุนของรัฐบาล โดยมีองค์กรทั้งสองเป็นผู้จับคู่ผู้ให้กับผู้รับ จัดการตรวจสอบทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้อง และเพื่อป้องกันไม่ให้มีความไม่โปร่งใสหรือการฉ้อโกงเกิดขึ้น รัฐบังมีมาตรการ “ไม่ให้สถานปลูกถ่ายหรือแพทย์ผู้ทำการปลูกถ่ายเลือกผู้บริจาคไต” ค่าตอบแทนของการบริจาคไตในอิหร่านแตกต่างกันไปตามสถานการณ์ โดยทั่วไปอยู่ที่ 2,000 ถึง 4,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 60,000 ถึง 120,000 บาท) ต่อการค้าไตหนึ่งข้าง ในทางกลับกัน ไตหนึ่งข้างที่ค้าขายในตลาดมืดระดับโลก อาจราคาสูงได้ถึง 160,000 ดอลลาร์สหรัฐ (4,800,000 บาท) ในบางกรณี
มุมมองในศาสนาอิสลาม
ในปี 1996 สถาบันนิติศาสตร์มุสลิมแห่งสหราชอาณาจักรเคยออกฟัตวาอนุญาตให้มีการปลูกถ่ายอวัยวะได้ ในฐานะการบริจาคเพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อการค้าขาย
ชายข้ามเพศ
ชายข้ามเพศ หรือ ทรานส์แมน (Trans man, Trans male, Transsexual man, Transsexual male) คือคนที่แปลงเพศหรือคนข้ามเพศจากหญิงเป็นชาย หรือเรียกอีกอย่างว่า Female-to-male (FTM, F2M) หมายถึง คนที่มีเพศกำเนิดเป็นหญิง กฎหมายจึงระบุให้เป็นเพศหญิง แต่เนื่องจากเขารับรู้อัตลักษณ์ทางเพศว่าตนเป็นชาย จึงมีความต้องการที่จะเปลี่ยนเพศเพื่อให้สอดคล้องกับจิตใจที่เป็นชาย
ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) กับ ทอม (Butch) มีความหมายที่ต่างกัน ข้อแตกต่างก็คือ ผู้ที่เป็นทอม (Butch) นั้นยังคงนิยามตนเองว่าเป็นหญิงและยังมีความพึงพอใจที่จะเป็นเพศหญิง พึงพอใจกับร่างกายของตน และไม่รู้สึกว่าตนจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในร่างกายตัวเอง ในขณะที่ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) นั้นรับรู้ว่าตนเป็นชายและมีความต้องการที่จะเปลี่ยนสภาพทางร่างกายเพื่อให้ตรงกับจิตใจภายในของตน
การข้ามเพศ
กระบวนการข้ามเพศแต่เดิมคำว่า "ผู้ชายข้ามเพศ" (Transman, Transsexual male) จะใช้เรียกเฉพาะผู้ที่ข้ามเพศจากหญิงเป็นชายที่มีการเปลี่ยนแปลงร่างกายด้วยฮอร์โมนและ/หรือการผ่าตัด แต่ในระยะหลังมานี้ คำจำกัดความของ "กระบวนการข้ามเพศ" (Transition) นั้นขยายกว้างรวมไปถึงการพัฒนาทางด้านจิตใจ การยอมรับและเข้าใจตนเอง
ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) โดยส่วนมากนั้น จะต้องการเข้าสู่ขั้นตอนทางการแพทย์ เช่น การบำบัดด้วยฮอร์โมนทดแทนและการผ่าตัดเพื่อให้ร่างกายของพวกเขานั้นสอดคล้องกับการแสดงออกทางเพศให้มากที่สุด อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) อีกจำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าถึงกระบวนการทางการแพทย์ หรือ ไม่เลือกที่จะเข้ารับการผ่าตัดและบำบัดด้วยฮอร์โมนเช่นกัน
พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล
พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล หรือ แฟรีอาร์มาดิลโลเล็ก (Pink fairy armadillo, Lesser fairy armadillo; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกอาร์มาดิลโลชนิดหนึ่ง นับเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Chalamyphorus
พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลมีความยาวเพียง 4-6 นิ้วเท่านั้น อาศัยอยู่เฉพาะแถบตะวันตกของประเทศอาร์เจนตินา เช่น ตอนใต้ของรัฐเมนโดซา, ตอนเหนือของรัฐริโอเนโกร และตอนใต้ของรัฐบัวโนสไอเรสเท่านั้น โดยอาศัยในพื้นที่แห้งแล้งแบบทะเลทรายเท่านั้น พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "ปีชีเซียโก" (pichi ciego) เป็นสัตว์ที่ออกหากินเฉพาะในเวลากลางคืน โดยกินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ขนาดใหญ่ด้วย เช่น ซากวัว ในบางครั้งจะขุดโพรงใต้ดินอยู่ใต้พื้นที่ซากสัตว์นั้นตาย เพื่อง่ายต่อการกินหนอนหรือแมลงที่มาตอมซาก
พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลเป็นสัตว์ที่ไม่อาจจะพบเห็นตัวได้ง่าย และเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีข้อมูลน้อยมาก ชาวพื้นเมืองของอาร์เจนตินากล่าวว่า จะพบเห็นได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นในแต่ละปี โดยเฉพาะเวลาหลังฝนตก ซึ่งพื้นที่ที่มันอยู่อาศัยนั้นมีปริมาณฝนตกต่อปีน้อยกว่า 200 มิลลิเมตรเสียด้วยซ้ำ พิงก์แฟรีอาร์มาดิลโลจะโผล่ออกมาจากโพรงหลังฝนตก เป็นเพราะน้ำท่วมโพรง และออกมาหาแมลงกินอีกประการหนึ่ง โดยปกติแล้ว พวกมันจะอาศัยและเดินทางในโพรงใต้ดินด้วยการขุดโพรงไปเรื่อย ๆ เหมือนตุ่นสีทองในทวีปแอฟริกา หรือตุ่นมาร์ซูเปียล ที่เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ในทะเลทรายของออสเตรเลียตะวันตก
เสียว
เสียว อาจหมายถึง
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศลิทัวเนีย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลิทัวเนียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 15 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 10 คนและหญิง 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา
รายชื่ออาวุธและวิชาโจมตีในเทพมรณะ
= ยมทูต =
ดาบฟันวิญญาณ
ในเรื่อง เทพมรณะ มีอาวุธอยู่หลายประเภท แต่มีอาวุธที่โดดเด่นที่สุดในนั้นคือ อาวุธแบบดาบ ลักษณะเป็นดาบคะตะนะ ที่เกิดจากแรงดันวิญญานของแต่ละคนมีความคมและรูปลักษณะที่แตกต่างกัน ตามความสามารถของผู้ที่สร้างขึ้นมา สามารถหลอมและแก้ไขได้หากเกิดความเสียหาย แต่ไม่สามารถเปลี่ยนรูปร่าง จากผู้สร้างไม่ได้ แต่สามารถเปลี่ยนรูปร่างด้วยการเรียกชื่อหรือเพิ่มเติมแรงดันวิญญาณลงไป มีลำดับโดยรวมดังนี้
ดาบฟันวิญญาน
ดาบที่มีหลากหลายแบบตามกำลังและพลังที่แอบแผงในร่างและมีการพัฒนาการไปได้อีกหลายระดับ เรียนชื่อของดาบที่แปลงสภาพจากแรงดันวิญญาณว่าซัมปาคุโต (ดาบฟันวิญญาณ) อาวุธที่จะขาดไปไม่ได้เลยสำหรับเหล่ายมทูต ซัมปาคุโตจะแตกต่างจากดาบธรรมดา ตรงที่ดาบแต่ละเล่มนั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้สามแบบ คือ
ชนิดของดาบ
เป็นดาบที่เปลี่ยนแปลงรูปร่างไปเพื่อใช้ในการโจมตีทางกายภาพเป็นหลัก โดยเน้นการสร้างความเสียหายทางร่างเนื้อให้แหลกสลายหรือติดเชื้ออย่างใดอย่างหนึ่งที่มีผลต่อการเคลื่อนไหว เช่น โฮซึคิมารุ (อิกคาคุ)   ซาบิมารุ (เร็นจิ)   ซันเงสึ (อิจิโกะ)    คาเสะชินิ (ชูเฮย์)   เกะเกะซึบุริ (โอมาเอดะ)    เท็นเค็น (โคมามูระ) และใช้รูปแบบบินโดยใช้พลังวิญญาณควบคุม เช่น เซมบ้งซากุระ (เบียคุยะ) และ ไฮเนโกะ (รันงิคุ) ดาบฟันวิญญาณสายวิถีมาร คิโด เป็นดาบประเภททางการควบคุมประสาททั้งหลายและการโจมตีทางการใช้เสียง แสดง แบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท วิถีทำลาย (ฮาโด)
วิถีพันธนาการ วิถีพันธนาการ (บาคุโด) คือดาบที่สามารถใช้ความสามารถในการเหนี่ยวรั้ง ตรึงการเคลื่อนไหว สะกดการเคลื่อนไหว สะกดประสาทสัมผัสของคู่ต่อสู้  เช่น   เคียวขะซุยเงสึ (ไอเซ็น) รุริอิโระ คุจาคุ (ยูมิจิกะ)    ซาคานาเดะ (ฮิราโกะ)    ซึซึมุชิ (โทเซ็น)    คินซาละ (โรส)    มุรามาสะ(โคกะ) มินาสึกิ(อุโนะฮานะ)
สายพิเศษ สายพลังรักษาอาการบาดเจ็บ เช่น มินาซึกิ (อุโนะฮานะ เร็ตสึ)    ฮิซาโกะมารุ (ฮานะทาโร่) ดาบส่วนนี้ส่วนมากจะอยู่หน่วย 4
เป็นสายที่มีอานุภาพมากที่สุด เนื่องจากนำพลังจากธรรมชาติมาเป็นความสามารถของตนเองได้สูงที่สุด และมีพลังเกื้อกูลกันตามธาตุ
ดาบสังหารยมทูต โซเคียคุ
' เป็นง้าวขนาดใหญ่เพื่อสังหารยมทูตที่มีความผิด พลังทำลายเท่ากับดาบล้านเล่ม (ใช้ประหาร)
วิถีมาร
ประกอบด้วยวิชาสี่ประเภทดังนี้
วิถีมารที่ปรากฏในเรื่อง
วิถีทำลาย [ฮาโด]
วิถีทำลายที่ 1-โช : ปล่อยกระสุนขนาดเล็กจากนิ้วชี้ พลังต่ำ
วิถีทำลายที่ 11-สึซุริ ไรเด็น : ปล่อยสายฟ้าผ่านอาวุธ
วิถีทำลายที่ 12-ฟุชิบิ : สร้างเส้นใยชนวน เพื่อจุดไฟเผา
วิถีทำลายที่ 31-ชัคคาโฮ : กระสุนเพลิงสีแดง ยิงใส่เป้าหมาย มีอำนาจความร้อนสูง แต่ไม่มีความรุนแรงเท่าวิถีทำลายที่ 33
บท ผู้เป็นใหญ่เอ๋ยหน้ากากแห่งเลือดเนื้อ จงสยายปีกออก ผู้ใช้นามของมนุษย์เอ๋ย ความเร้าร้อนและความปั่นป่วน จงแบ่งทะเลและบาปกรรม
แล้วจงมุ่งหน้าไปยังทางใต้  วิถีทำลายที่ 31 ชัคกะโฮ
วิธีทำลายที่ 32- โฮกะเซ็ต : ปล่อยคลื่นพลังสายฟ้าสีเหลืองออกมาจากฝ่ามือ
วิถีทำลายที่ 33-โซลคัทซุย : ปล่อยคลื่นพลังเพลิงสีฟ้าที่มีความรุนแรง และเป็นเพลิงที่ร้อนที่สุดออกมายิงใส่เป้าหมายระยะทำลายมากกว่าชัคกะโฮ
บท ผู้ปกครอง เอ๋ย ผู้สวมหน้ากากแห่งเลือดเนื้อ ปรากฏอยู่ กระพือปีก สวมนามแห่งมนุษย์ ความจริงและความลวง จงกางเล็บเพียงน้อยใส่กำแพงฝันอันไร้มลทินด้วยเถิด
วิถีทำลายที่33 โซคะซุย
วิถีทำลายที่ 73-โซลเร็น โซลคัทซุย : เป็นการรวบรวมพลังวิญญาณเพื่อปลดปล่อยเพลิงสีฟ้าออกมาด้วยมือทั้งสองข้าง มีอานุภาพแรงกว่าวิถี ทำลายที่ 33 โซคัทซุยแบบธรรมดามากกว่าหลายเท่าตัว
บทร่าย หน้ากากแห่งเลือดเนื้อ ผู้สร้าง จงสยายปีกออก ผู้ใช้นามของมนุษย์เอ๋ย รถม้าฟ้าคำรณ ช่องว่างแห่งกระสวยด้าย นำแสงสว่าง และแบ่งมันออกมาเป็นหก สลักร้อยคู่ และกำแพงจันทรา ก้นบึ้งแห่งมหาอัคคีสถิตบนฟากฟ้าไกล  วิถีผนึกที่ 61 ริคุโจโคโร วิถีทำลายที่ 73 โซลเร็น โซลคัทซุย
วิถีทำลายที่ 48-กะคิเรคโค : ปล่อยกระสุนลำแสงสีเขียวจากใบพัดวงกลม
วิถีทำลายที่ 54-ไฮเอ็น : อันนี้ไม่มั่นใจ เหมือนโดนเผาละมั้ง
วิถีทำลายที่ 57-ไดจิ เท็นโย : กวาดมือออกไป ยกวัตถุโดยรอบให้ลอยขึ้น
วิถีทำลายที่ 58-เท็นรัน : ปล่อยพายุขนาดใหญ่ออกไปด้านหน้า
วิถีทำลายที่ 63-ไรโคโฮ*** เป็นการพลังยิงสายฟ้าเหลือง ใส่ศัตรู บท กระดูกสัตว์ร้ายกลาดเกลื่อน หอสูง ลูกแก้วสีเลือด กงล้อเหล็กกล้า ยามเคลื่อนไหวเป็นสายลม ยามหยุดยั้งเป็นฟากฟ้า สีสันที่ปลายหอกท่วมท้นปราสาทลวง
บท กระดูกสัตว์ที่กระจัดกระจาย  หอแหลม ผลึกแดง กงล้อแห่งเหล็กกล้า ขยับเป็นสายลม หยุดนิ่งเป็นเวหา ปราสาทเดียวดายที่มีเพียงเสียงแทงหอก
วิถีทำลายที่63 ไรโคโฮ
วิถีทำลายที่ 78-ซังเกริน : สร้างก้อนพลังงานรอบตัวและระเบิดออกไป
วิถีทำลายที่ 88-ฮิริวเงคิ โชคุชิน เท็นไรโฮ*** ปืนใหญ่สายฟ้ามังกรบินสะเทือนฟ้า เป็นท่าที่ปล่อยพลังสายฟ้าขนาดใหญ่ออกมาเหมือนปืนใหญ่
วิถีทำลายที่ 90-คุโรฮิทสึกิ*** เป็นกล่องสีดำๆล้อมเป้าหมายข้างในบิดเบือนแรงโน้มถ่วงและมิติ  และสิ่งที่อยู่ข้างในจะถูกทำลาย
บลีช 308 3.08
บท ตราทมินเลือนหาย ภาชนะแห่งความคลั่งผยอง ดาดเดือดปกป้อง ปฏิเสธด้านชา พริบตาหลับไหล ราชินีเหล็กคลืบคลาน ฝุ่นโคลนแหลกสลายไร้ทางต้าน จงรวมตัว จงตอบโต้ เปรียบผืนดิน ซึ่งในความไร้พลังของตน วิถีทำลายที่90 คุโรฮิทสึกิ
วิถีทำลายที่ 91-เซ็นจุ โคเท็นไทโฮ *** กระหน่ำกระสุนแสงพันฝ่ามือ  มีกระสุนพลังสีแดง 10 ลูก พุ่งใส่เป้าหมาย โดนแล้วเกิดระเบิดเป็นวงกว้าง
บท สุดปลายพันมือ ความมืดที่มิอาจเอื้อม ศรสวรรค์ที่มิอาจสะท้อน เส้นทางที่แสงส่อง สายลมกระพือสะเก็ดไฟ อย่าปล่อยให้ถูกลวง เพ่งที่ดัชนีนี้ของข้า กระสุนไฟ แปดร่าง เก้าเงือน สุดหล้า สมบัติมลาย กงล้อใหญ่ ปราการสีเทา ปลายฝั่งง้างศร ศัตรูสูญสลาย วิถีทำลายที่ 91 เซ็นคุโจ เท็นไทโฮ!
วิถีทำลายที่ 96-อิทโท คะโซ : หนึ่งในวิชาต้องห้าม ต้องการไฟเป็นตัวกระตุ้นเพื่อระเบิดร่างผู้ใช้
วิถีทำลายที่ 99-โกะริวเท็นเมะสึ : ปล่อยคลื่นพลังงานขนาดใหญ่รอบตัวผู้ใช้เป็นรูปเสามังกรสีม่วงอ่อน
วิถีทำลายที่ 110-ฮาไคชิ เป็นท่าที่หัวหน้าใหญ่คิดขึ้น มีดาบนับร้อยพุ่งเข้าแทงรอบทิศทางและไม่สามารถทำลายหรือป้องกันได้
บท ผู้เป็นใหญ่เอ๋ย กงล้อแห่งสวรรค์ เสียงจักจั่นอื้ออึง จุดจบทั้ง 7 บทเพลงมรณะ สยบทั้งแผ่นดิน วิถีทำลายที่ 110 ฮาไคชิ
วิถีทำลายที่ 123-เอ็นเค คตทสึ เป็นอีกท่าของหัวหน้าใหญ่ จะมีลูกไฟตกมาจากฟ้าใครที่โดนจะไม่สามารถขยับตัวได้และเมื่อโดนครบ100ดอกจะระเบิด
บท ผู้เป็นใหญ่เอ๋ย คำสั่งแห่งสวรรค์ คำขอจากนรก ความขัดแย้งแห่งสัจธรรม จงเผาผลาญผู้ขัดขวาง และให้ผู้โง่เขลากลายเป็นจุณ
และกำหนจุดจบแห่งสัจธรรม วิถีทำลายที่ 123 เอ็นเค คตทสึ
วิถีทำลายที่ ?-คองโกบาคุ : ปล่อยลูกไฟ
วิถีทำลายที่ ?-เฮียวกะเซรัน : ปล่อยคลื่นน้ำแข็งเพื่อแช่แข็งจากใบพัดวงกลม สามารถทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็งได้
วิถีพันธนาการ [บาคุโด]
วิถีผนึกหรือวิถีพันธนาการ (Bakudou) เป็นการนำแรงดันวิญญาณเปลี่ยนจากการโจมตีเป็นการป้องกัน สามารถนำมาเป็น เกาะเสริมแรงปะทะของ วิถีมารอื่นได้หรือเปลี่ยนเป็นกล่อง เชือกเพื่อรัดกุมศัตรู มีด้วยกัน 108 แบบ แต่สามารถใช้ผสมกันได้มากถึง 11664 วิธี
วิถีพันธนาการที่ 1-ไซ : เป็นวิถีมารที่ใช้สะกดการเคลื่อนไหวของเป้าหมายให้นอนมอบอยู่กับพื้น โดยแขนทั้งสองจะถูกบังคับล็อกไขว้ไปด้านหลังยากที่จะเอาออก แต่มันไม่มีผลต่อผู้ที่มีระดับพลังวิญญาณสูงๆ
วิถีพันธนาการที่ 4-ไฮนาวะ : สร้างเชือกสีเหลืองและขว้างไปเพื่อรัดเป้าหมาย
วิถีพันธนาการที่ 9-เงะคิ : วาดสัญลักษณ์สีส้มบนอากาศ สร้างคลื่นพลังสีแดงรอบตัวผู้ใช้ส่งพลังไปยังเป้าหมายทำให้เกิดอาการชา
บทร่าย จงทำลายตนซะ สุนัขดำแห่งรอนดานินี ทบทวนหนึ่งจบ แล้วจงแผดเผา และฉีกกระชากคอของตนเองซะ  วิถีผนึกที่ 9 เกคิ
วิถีพันธนาการที่ 9-โฮริน : สร้างแส้สีส้ม ขว้างไปรัดเป้าหมายทำให้ เป้าหมายที่ถูกมัดจะเกิดอาการชา
บทร่าย จงสาบาน สุนัขดำแห่งรอนดานินี ที่เน่าเปื่อย จงพินิจอย่างชิงชัง และสะบั้นให้ขาด  วิถีพันธนาการที่ 9 โฮริน
วิถึพันธนาการที่ 21-เสะคิเอ็นตัง : สร้างระเบิดควันสีแดงทำให้ผู้ที่อยู่อาณาบริเวณแสบตาเพื่อหลบหนี
วิถีพันธนาการที่ 26-เคียคโคว : บิดเบือนแสงเพื่อซ่อนตัว ปกปิดแรงดันวิญญาณ
วิถีพันธนาการที่ 30- ฮิทะสึซันเซ็น: เป็นการวาดเขี้ยวผนึกเป็นสามเหลี่ยมกลางอากาศ แล้วปล่อยออกไปสะกัดเป้าหมายให้ติดกับผนังหรือวัตถุที่อยู่ด้านหลัง
วิถีพันธนาการที่ 37-สึริโบชิ : สร้างตาข่ายสีฟ้ารองรับโดยอาศัยเสารอบข้าง
วิถีพันธนาการที่ 39-เอ็งโคเซน : สร้างใบพัดสีเหลืองป้องกันการโจมตี
วิถีพันธนาการที่ 44-เสะคิโช : สร้างกำแพงป้องกันการโจมตี
วิถีพันธนาการ(ผนึก)ที่ 58- คะคุชิชุซาคุ: ใช้หมึกสีดำเขียนเส้นวิถีผนึกบนพื้นด้วยมือ เป็นวิถีผนึกที่ใช้สำหรับการตามเป้าหมายว่าอยู่ที่ไหน โดยจะสามารถคำนวณหาและบอกระยะห่าง ทิศ สถานที่ที่เป้าหมายอยู่ได้อย่างแม่นยำ
บทร่าย หัวใจทิศใต้ ดวงตาทิศเหนือ ปลายนิ้วตะวันตก ส้นเท้าตะวันออก จงนำสายลมมา ปัดเป่าสายฝนไป  วิถีผนึกที่ 58 คะคุชิชุซาคุ
วิถีพันาธนาการที่ 61- ริคุโจโคโร : สร้างแผ่นพลังสีเหลี่ยมสีเหลือง 6 แผ่นเพิ่อหยุดการเคลื่อนไหวเป้าหมาย
บทร่าย หน้ากากแห่งเลือดเนื้อ ผู้สร้าง จงสยายปีกออก ผู้ใช้นามของมนุษย์เอ๋ย รถม้าฟ้าคำรณ ช่องว่างแห่งกระสวยด้าย นำแสงสว่าง และแบ่งมันออกมาเป็นหก สลักร้อยคู่ และกำแพงจันทรา ก้นบึ้งแห่งมหาอัคคีสถิตบนฟากฟ้าไกล  วิถีผนึกที่ 61 ริคุโจโคโร วิถีทำลายที่ 73 โซลเร็น โซลคัทซุย
วิถีพันธนาการที่ 62- เฮียปโปะรันกัน : ขว้างแท่งพลังสีขาวปักเป้าหมายเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว
วิถีพันาธนาการที่ 73- โทะซันโชว : สร้างเกราะป้องกันรูปกล่องสี่เหลี่ยมสีเหลืองโปร่งแสง ล้อมรอบเป้าหมาย
วิถีพันธนาการที่ 75- โกะจูเทคคัง : อันเชิญเสาเหล็ก 5 ต้นจากฟ้าลงมาปักเป้าหมายเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว บทร่าย  ปราการทรายเหล็ก เจดีย์ลูกพระ หิ่งห้อยหุ้มเหล็ก ต่างยืนหยัดอย่างเงียบงัน วิถีผนึกที่ 75 โกะจูเทคคัง วิถีพันธนาการ(ผนึก)ที่ 77- เท็นเทย์คุระ: เป็นวิถีผนึกที่ใช้หมึกสีดำหรือเลือดวาดลายลงบนแขนทั้งสองข้างและปล่อยพลังผนึกออกไปที่ฝ่ามือทั้งสองให้หมึกหรือเลือดแตกแขนงออกไปเหมือนรอยสายฟ้า ใช้สำหรับสื่อสารในเหตุฉุกเฉินหรือมีเรื่องด่วนต้องให้รู้ทันทีแต่ไม่สามารถเรียกรวมตัวได้ สามารถระบุตัวคนที่จะให้รับรู้ข่าวสารได้โดยคนที่ทำผนึกจะเป็นคนกำหนดเอง
บทร่าย  ตาข่ายดำขาว สะพานทั้ง22 วิถีทั้ง66 รอยบาด อัสนี ยอดผาแหลม ทางวงกต เชิงเขามืด ทะเลหมอก พื้นแถวสีคราม จงวิ่งขึ้นสู่นภาเป็นวงกว้าง  วิถีผนึกที่ 77  เท็นเทย์คุระ
วิถีพันธนาการที่ 78- มิลลัง เอสคุโดะ (อาร์รันคาร์) : สร้างกล่องสี่เหลี่ยมสีเขียว ป้องกันด้านใดด้านหนึ่งของผู้ใช้คล้ายการสะท้อนกลับ
วิถีพันธนาการที่ 79-คุโย ชิบาริ : สร้างหลุมดำขนาดเล็กล้อมรอบเป้าหมายและหลุมหลักตรงกลาง เพื่อหยุดการเคลื่อนไหว
วิถีพันธนการที่ 81-ดันคู : สร้างกำแพงโปร่งใสป้องการโจมตี ขนาดใหญ่เท่าตึกอาคาร ถ้าเป็นคนที่ชำนาญหรือมีแรงดันวิญญาณสูงมาก จะสามารถสร้างกำแพงดันคูที่แข็งแกร่งและใหญ่กว่ามากจนวิถีทำลายระดับสูงกว่าก็ทำลายไม่ได้
วิถีพันธนาการที่ 99 ส่วนที่ 1-คิน : เป้าหมายต้องอยู่ในพื้นที่ สร้างยางรัดเป้าหมาย เมื่อเป้าหมายตกลงบนพื้นดินจะเกิดสายรัดเป็นเครื่องหมายกากบาท ตามด้วยหมุดหินจำนวนมาก ปักบนเส้นเครื่องหมายกากบาท
วิถีพันธนาการที่ 99 ส่วนที่ 2-บังคิน : จิ้มนิ้วมือทั้ง 5 ลงบนพื้นปลดปล่อยพลังวิญญาณสีขาว เกิดเป็นผ้าสีขาวพุ่งไปรัดเป้าหมาย จากนั้นสร้างแท่งเหล็กจำนวนมากพุ่งมาปักรอบตัวเป้าหมาย และอัญเชิญเสาเหล็กสีขนาดใหญ่จากฟ้าลงมาทับ
วิถีพันธนาการที่ ?-(Inner World Barrier) : สร้างบาเรียสีเขียวขนาด 1 คน
วิถีพันธนาการที่ ?-ฮากุฟุกุ : สร้างดอกเชอรรี่สีม่วง ทำให้ผู้ที่เห็นการมองเห็นพล่ามัว สับสนและหมดสติ หลังจากตื่นจะสูญเสียความทรงจำชั่วขณะ
วิถีพันธนาการที่ ?-อิเนะมุริ : ยกฝ่ามือวางบนหน้าเป้าหมาย ทำให้เป้าหมายหมดสติ
วิถีพันธนาการที่ ?-ทันมะ โอะโทชิ : ยกฝ่ามือวางบนหน้าเป้าหมาย เกิดแสงสีขาวรอบฝ่ามือ ทำให้เป้าหมายถูกน๊อค
วิถีพันธนาการที่ ?-ชิบิเระยุบิ : ชูสองนิ้ววางบนหน้าเป้าหมาย เกิดรประกายแสงเล็กๆ เป้าหมายล้มลงในขณะยังมีสติ
วิถีพันธนาการ ประเภทผนึกและบาเรีย
วิถีพันธนาการ ที่?-เคียวมอน : สร้างแผ่นกำบังใสล่องหน
วิถีพันธนาการ ที่?-ฮะจิเงียวโซไก : สร้างพื้นที่ล่องหนขนาดใหญ่เป็นรูปกล่องสีเหลี่ยมสีเหลือง
วิถีพันธนาการ ที่?-โกะโยไก : สร้างกล่องสีเหลืองล้อมรอบเป้าหมาย ภายในมีความสเถียร
วิถีพันธนาการ ที่?-ฮะโคะ โอะคุริ : สร้างกล่องสีส้มเพื่อผนักวัตถุ และส่งวัตถุนั้นไปหาเป้าหมาย โดยเกิดกงจักรสีขาวบนเป้าหมาย
วิถีพันธนาการ ที่?-ริวบิ โนะ โจมอน: สร้างแท่งสีขาวจำนวนมากมาประกอบเป็นกำแพง
วิถีพันธนาการ ที่?-โคะโค โนะ โจมอน : สร้างบาเรียรูปกังหันน้ำสีดำ
วิถีพันธนาการ ที่?-คำไก โนะ โจมมอน : สร้างแผ่น 6 ใสเปลี่ยมมาประกอบกันเป็นบาเรียขนาดใหญ่
วิถีพันธนาการ ที่?-โฮโยคุ โนะ โจมอน : สร้างเปลวไฟเป็นวงกลม และประกฏแผ่านบาเรียล้อมบนเป้าหมาย
วิถีพันธนาการ ที่?-ชิจู โนะ ไซมอน : รวม 4 บาเรีย โนะ โจมอนเข้าด้วยกัน เกิดเป็นกล่องสีเหลี่ยมสีดำ มีวงกลมสีแดงด้านบน
วิถีพันธนาการ ที่?-รัปโป ฟูจิน : ประกบมือเกิดแผ่นแสงสีเคียวลักษณะสี่เหลี่มจัตุรัส 3 ชิ้นต่อกัน สร้างกล่องแสงสีแขียวขนาดใหญ่ 3 ชิ้นล้อมรอบเป้าหมาย
วิถีพันธนาการ ที่?-ชิโซ เคคไค : สร้างผนึกบุคคล ขว้างด้ามอาวุธ 4 ชิ้นเกิดกระแสไฟฟ้าจากอาวุธล๊อกแขนและขา ร่ายคาถาเพื่อเปิดหนึก เกิดการะแสไฟฟ้าล้อมเป้าหมายเป็นวงกลมและเกิดกล่องสีดำล้อมเป้นหมายพร้อมโซ่รัดกล่อง
วิถีพันธนาการ ที่?-ฟูสะสึ คะไค : สัมผัสข้อมือเป้าหมาย สร้างผนึกวงกลมคล้ายกุญแจมือรอบแขนเป้าหมาย ปิดกั้นแรงดันวิญญาณที่เข้าออกของข้อมือ 2 ข้าง ทำให้เป้าหมายถูกเผาใหม้จากแรงดันวิญญาณตัวเอง
วิถีพันธนาการ ที่?-คิวจูรคไค คาคะฟูเมะสึ : ฝังผนึกในร้างเป้าหมาย จะแสดงผลเมื่อเป้าหมายอ่อนแอ เกิดหอกสีแดงทิ่มออกจากร่างกายผนึกกลายเป็นหิน
วิถีพันธนาการ ที่?-ฮาคุดัง เคปเปะคิ : สร้างกำแพงที่มีสัญลักษณ์ของหน่วยวิถีมารและตัวอักษรเลข1 ป้องกันพลังของควินซี่โดยสมบูรณ์ในระยะเวลาหนึ่ง
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : สร้างบาเรียทรงกลมสีเหลืองล้อมรอบพื้นที่ขนาดใหญ่
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : สร้างบาเรียทรงกลมสีฟ้าม่วงล้อมรอบพื้นที่ขนาดใหญ่
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : สร้างร่างเงาบุคคลโดยสมบูรณ์สีเขียว
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : ปัก 2 ง่ามลงบนพื้น 5 เล่มเกิดผนึกพื้นที่ปิดรูปพีระมิดสีเขียว
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : สร้างบาเรียรูปตาข่าย
วิถีพันธนาการ ที่?-(?) : สร้างบาเรียรูปกรงขัง
วิถีพันธนาการ แบบพิเศษ
วิถีพันธนาการที่ ?-คนโซ : ใช้ด้ามดาบ ส่งวิญญาณไปที่โซลโซไซตี้
วิถีพันธนาการที่ ?-เมย์ยุ : วิขารักษา พร้อมกันหลายคนในพื้นที่ขนาดเล็ก
วิถีพันธนาการที่ ?-ชิโมะคุ : ทำให้เป้าหมายติดพิษ
วิพีพันธนาการที่ ?-โซเอะอิเงคิ : ทำให้เป้าหมายเป็นน้ำแข็ง
วิถีพันธนาการที่ ?-โนะเร็น เมะคุริ : ลบล้าง วิถีพันธนาการ 26-เคียคโคว โดยการใช้ดึงมือดึงเปิดพื้นที่สีฟ้า-ม่วง ที่ถูกปกปิด
วิถีพันธนาการที่ ?-เคย์ไคกิ : สร้างประตูสู่โลก บทพูด "?"
พิถีพันธนาการที่ ?-โชไคมอน : ประตูมิติที่ถูกใช้โดยหน่วยที่ 0
วิถีพันธนาการที่ ?-จิโงคุ โนะ คิโด : วิถีพิเศษที่ได้รับจากหัวหน้าใหญ่ สร้างสัญลักษณ์สีเหลี่ยมสีฟ้าปลายแหลมบนฝ่ามือซ้อนกัน เกิดแสงรูปงูสีทองเคลื่อนที่ลงแขนผู้ใช้ เป้าหมายจะถูกล้อมรอบด้วยแสงสีฟ้า เป้าหมายจะถูกขับไล่จากนรก
วิถีพันธนาการที่ ?-เซ็นทัง ฮะคุจา : ปล่อยผ้าสีขาววนรอบตัวก่อนเคลื่อนย้ายมิติ
วิถีพันธนาการที่ ?-(Green Paper Teleport) : ขว้างแผ่นกระดาษไปในพื้นที่ สร้างทรงกลมรอบผู้ใช้ ผู้ที่สัมผัสจะเคลื่อนย้ายไปยังจุดเลือกไว้
วิถีพันธนาการที่ ?-การเคลื่อนย้ายข้ามมิติ(Teleport) : เคลื่อนย้ายผู้ใช้จากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง
วิถึพันธนาการที่ ?-จิคังเทย์ชิ : หนึ่งในวิชาต้องห้าม สร้างกล่องสี่เหลี่ยมสีเขียวบนระหว่างฝ่ามือ ส่งผลให้พื้นที่โดยรอบหยุดเวลา
วิถีพันธนาการที่ ?-คูคังเท็น : หนึ่งในวิชาต้องห้าม เคลื่อยย้ายพื้นที่จากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง
วิถีพันธนาการที่ ?-(Chocolate Bar Slider) : สร้างก้อนปริซึมสี่เหลี่ยมในมือแล้วยิงออกไป ก้อนสี่เหลี่ยมจะทวีคูณและกีดกันเป้าหมาย
ผสานแรงดันวิญญาณ
วีธีนี้เป็นการสร้างจากวิถีมาร (Kidou) กับการต่อสู้ด้วยมือเปล่า (Hakuda) มาผสมกัน
ยาถอดวิญญาณ (Soul Candy)
เป็นยาที่ถอดวิญญาณออกจากกายหยาบ ทำออกมาในลักษณะลูกกวาด เรียกว่า Soul Candy เนื่องจากสมาคมยมทูตสตรีเห็นว่า ชื่อ ยาถอดวิญญาณ มันไม่น่ารัก มีบรรจุภัณฑ์หลายรูปแบบ แบบนิยมมากที่สุดคือกระต่ายแชปปี้
กายหยาบ
ร่างกายเทียมที่ปรากฏตัวบนโลกมนุษย์ ยมทูตจะใช้ก็ต่อเมื่อจำเป็นต้องอยู่อาศัยบนโลกมนุษย์และฟื้นฟูแรงดันวิญญาณ
ซันเรย์ชูโต
ถุงมือสะสมพลังอนูวิญญาณของพวกควินซี่ เพื่อก้าวข้ามเหนือระดับควินซี่ทั่วไป ผู้ที่สวมมันห้ามถอดถุงมือนี้เป็นอันขาด หากถอดถุงมือนี้ ผู้ใช้จะมีพลังมหาศาลชั่วขณะหนึ่ง แต่หลังจากนั้นต้องสูญเสียพลังควินซี่ไปทั้งหมด
เท็นชินไต (Tenshintai)
(ในฉบับแปลไทย เด็นชินไต) หุ่นจำลองของเหล่ายมทูต เพื่อเรียกร่างที่แท้จริงของดาบฟันวิญญาณออกมา ใช้สำหรับการฝึกของยมทูต เพื่อก้าวข้ามสู่ระดับ"บังไค" เป็นของที่อุราฮาร่า คิสึเกะ สร้างขึ้น
ยาอภิมนุษย์โลก
ยาของมายูริ รีเวน มีคุณสมบัติให้ผู้ที่ใช้ยา มีประสาทสัมผัสของยอดฝีมือ คือ มีประสาทสัมผัสความรู้สึกที่ไวกว่าปกติ จนมองเห็นการเคลื่อนไหวของคนธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา ช้าลง
เท็นไกเค็ตจู
สิ่งประดิษฐ์ของอุราฮาร่า คุณสมบัติคล้ายๆกับเซ็นไกมงลง เพียงแต่ เท็นไกเค็ตจูโด่นี้ สามารถสลับสับเปลี่ยน สิ่งที่ถูกเท็นไกเค็ตจูล้อมกับอีกสิ่งที่อยู่ในโซลโซไซตี้ได้ ซึ่งอุราฮาร่าได้ใช้มันในการช่วยย้ายเมืองคาราคุระทั้งเมืองในโลกมนุษย์ ไปสลับสับเปลี่ยนกับ เมืองคาราคุระที่ถูกสร้างจำลองอยู่นอกเขตลูคอนของโซลโซไซตี้ นั่นเอง
= ควินซี่ = หนึ่งในมนุษย์เพียงเล็กน้อยที่สามารถดึง "อณูวิญญาณ" เพื่อรวบรวมมาเป็นพลังงาน เนื่องจากยังเป็นมนุษย์ที่มีพลังวิญญาณไม่เพียงพอ ดังนั้นความแข็งแกร่ง ขึ้นอยู่กับการฝึกฝนและสภาพแวดล้อมเป็นสำคัญ ยิ่งอยู่ในพื้นที่ ที่มีอณูวิญญาณหนาแน่นมากเท่าใดก็จะสามารถใช้ได้มากเท่านั้น
ทักษะและวิชาควินซี่
= ฮอลโลว์ = ฮอลโลว์ชั้นสูง สามารถนำพลังจากวิญญาณมาเปลี่ยนเป็นดาบ เพื่อให้ร่างกาย คล้ายมนุษย์จึงแยก พลังจากการพัฒนาลงในดาบแบบ เดียวกับ ยมทูต แต่สามารถปลดปล่อยได้เพียงครั้งเดียว ไม่สามารถเปลี่ยนกลับไปเป็นดาบได้อีกเป็นหนที่สอง
วิถีมารระดับอารันคาร์
= ฟูลบริงเกอร์ =
การเคลื่อนกาย
ไลท์ (Light) : เหมือน"เหยียบเวหา(Hirenkyaku)"ของควินซี่
= รายการอ้างอิง =
= แหล่งข้อมูลอื่น =
ฮันส์ เคราส์ (นักแสดง)
ฮันซี เคราส์ (เกิด 26 มิถุนายน ค.ศ. 1952 เกิดที่Silesia, Poland) เป็นนักแสดงชายเยอรมัน มีชื่อเล่นว่า ฮันส์ เคราส์
คอคอดคอรินท์
คอคอดคอรินท์ (Isthmus of Corinth; ) เป็นผืนดินแคบ ๆ ซึ่งเชื่อมระหว่างเพโลพอนนีสและส่วนที่เหลือของกรีซแผ่นดินใหญ่ ใกล้กับเมืองคอรินท์ มีอาณาเขตติดต่อกับอ่าวคอรินท์ทางตะวันตก และอ่าวซาโรนิกทางตะวันออก นับตั้งแต่ ค.ศ. 1893 คลองคอรินท์ได้ตัดผ่านคอคอดกว้าง 6.3 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เพโลพอนนีสกลายสภาพเป็นเกาะ
ปัจจุบัน สะพานถนนสองแห่ง สะพานทางรถไฟสองแห่ง และสะพานที่สามารถแช่น้ำได้อีกสองแห่งที่ปลายสุดทางสองด้านของคลองซึ่งเชื่อมต่อกับคอคอดฝั่งที่เป็นกรีซแผ่นดินใหญ่กับฝั่งเพโลพอนนีส นอกจากนี้ สะพานฉุกเฉินทางทหารยังพบที่ด้านตะวันตกสุดของคลองอีกด้วย
แนวคิดของเส้นทางลัดเพื่อร่นเวลาเรือซึ่งแล่นรอบเพโลพอนนีสมีประวัติยาวนานมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ ความพยายามครั้งแรกที่จะสร้างคลองเกิดขึ้นในสมัยของทรราช เพริแอนเดอร์ หรือ เพริแอนกรอส ในช่วงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โครงการก่อสร้างดังกล่าวถูกยกเลิกไปเนื่องจากความยากลำบากในการก่อสร้าง และสร้างทางลาดหินเหนือพื้นดินซึ่งง่ายกว่าและเสียค่าใช้งานน้อยกว่าแทน ซึ่งก็คือ ถนนดิโอกอส ไว้สำหรับใช้ในการขนส่ง ส่วนที่เหลือของดิโอกอสยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบันติดกับคลองคอรินท์ เมื่อสาธารณรัฐโรมัน (หรือในภายหลัง จักรวรรดิโรมัน) เข้าควบคุมกรีซ ได้มีความพยายามหลายประการในการสร้างเส้นทางลัด ในรัชสมัยของจักรพรรดิไทบีเรียส วิศวกรพยายามที่จะขุดคลอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากการขาดอุปกรณ์ที่ทันสมัย ดังนั้น จึงมีการแก้ปัญหาโดยใช้วิธีการแบบอียิปต์โบราณ คือ เรือจะถูกกลิ้งข้ามคอคอดบนขอนไม้ อันเป็นวิธีการเดียวกับการขนก้อนแกรนิตเพื่อสร้างพีระมิด ในปี ค.ศ. 67 จักรพรรดิเนโรผู้คลั่งไคล้วัฒนธรรมกรีก มีพระบรมราชโองการให้ทาส 6,000 คนขุดคลองโดยใช้พลั่ว ในปีต่อมาหลังจากจักรพรรดิเนโรสวรรคต จักรพรรดิกาลบาผู้สืบราชบัลลังก์ ทรงยกเลิกโครงการดังกล่าวเนื่องจากทรงเห็นว่าแพงเกินไป
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2542)
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (The Old Man and the Sea; Старик и море) เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสีน้ำมันบนแผ่นแก้ว (paint-on-glass-animated) ในปี พ.ศ.2542 กำกับโดยอะเลคซันดร์ เปตรอฟ ผู้สร้างแอนิเมชันชาวรัสเซีย สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันหรือชื่อไทย "เฒ่าผจญทะเล" ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ภาพยนตร์นี้ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สั้นแอนิเมชัน การทำภาพยนตร์นี้ใช้พื้นที่ในเมืองมอนทรีออล โดยสองปีครึ่งหลังของการทำภาพยนตร์นั้น ได้รับเงินทุนจากบริษัทจากประเทศรัสเซีย แคนาดา และญี่ปุ่น โดยเสียงภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน และยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่เผยแพร่ในระบบไอแมกซ์
พล็อต
ภาพยนตร์นั้นอ้างอิงตามแบบต้นฉบับนวนิยาย แต่ดำเนินเรื่องในเวลาที่แตกต่าง โดยเริ่มด้วยความฝันของชายชราชื่อซานเตียโก ที่ฝันเกี่ยวกับความทรงจำในวัยเด็กที่อยู่บนเสากระโดงของเรือและ ความฝันเรื่องของสิงโตบนบริเวณชายฝั่ง
หลังจากที่เขาตื่น เราก็พบว่าชายชราผู้นี้จับปลาไม่ได้เลยมากว่า 84 วันแล้ว ยิ่งร้ายถึงขนาด "มาโนลิน" เด็กฝึกงานของเขา ถูกผู้ปกครองห้ามลงเรือจับปลาด้วย และให้ไปหาคนที่จับปลาดีกว่ามาสอนเขาใหม่แทน แต่เด็กน้อยก็ยังมีความเชื่อมั่นในตัวซานเตียโก ในตอนเช้า มาโนลินเข้าปลุกชายชราในกระท่อม เขาตื่นขึ้นและพามาโนลินเดินออกไปบริเวณชายฝั่ง พร้อมบอกว่าจะออกไปจับปลาในอ่าว โดยยืนยันว่าจะไปคนเดียว
รูปแบบศิลปะ
สไตล์ภาพยนตร์มีการออกแบบตัวละครให้มีความโรแมนติกและสมจริงตามเอกลักษณ์ของผู้กำกับ โดยฉากส่วนใหญ่ทั้งส่วนของผู้คนและสัตว์มีรูปแบบที่สมจริงมาก มีการตีความฉากในอุดมคติของตัวผู้กำกับออกมา เช่น ซานเตียโกฝันว่าได้แหวกว่ายไปในท้องทะเลและบนท้องฟ้ากับฝูงปลากระโทง
ช่องแคบคิอิ
ช่องแคบคิอิ หรือเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า Kii Strait,  เป็นช่องแคบที่แยกเกาะชิโกกุออกจากเกาะหลักของญี่ปุ่นคือเกาะฮนชู ช่องแคบนี้เชื่อมต่อระหว่างทะเลเซโตะในกับมหาสมุทรแปซิฟิก
ชื่อของช่องแคบถูกตั้งจากแคว้นคิอิ ซึ่งเป็นชื่อแคว้นเดิมบนคาบสมุทรคิอิ
ช่องแคบถูกล้อมรอบด้วยจังหวัดโทกูชิมะบนเกาะชิโกกุ จังหวัดวากายามะบนฮนชู และชายฝั่งทางใต้ของเกาะอาวาจิในจังหวัดเฮียวโงะ ช่องแคบแห่งนี้เชื่อมต่อกับอ่าวโอซากะผ่านช่องแคบคิตัน และเชื่อมต่อกับทะเลฮาริมะผ่านช่องแคบนารูโตะ
แผนที่จากตะวันตกในศตวรรษที่ 19 เรียกเส้นทางนี้ว่าช่องแคบลินโชเทน
อเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์
อเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์ (American Tourister) เป็นยี่ห้อของกระเป๋าเดินทางชื่อดัง เริ่มแรกนายโซล คอฟเลอร์ (Sol Koffler) เป็นผู้ก่อตั้ง American Luggage Works ในเมืองโพรวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1932 หรือปี ค.ศ. 1933 ด้วยเงินเก็บทั้งชีวิตของเขา แต่เขาถูกกำหนดให้ขายกระเป๋าเดินทางเพียงใบละ 1 ดอลล่าห์ ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ต่อมากิจการก้าวหน้านายคอฟเลอร์จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์
ในปี ค.ศ. 1993 อเมริกันทัวร์ริสเตอร์ถูกซื้อกิจการจากบริษัท Astrum International ซึ่งเป็นผู้ผลิตกระเป๋าเดินทางแซมโซไนท์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทแซมโซไนท์ใน 2 ปีต่อมา
ไทยป็อป
ไทยป็อป (T-pop) เป็นแนวเพลงไทยประมาณแนวเพลงป็อปตะวันตก เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1970-80 ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ เพลงสตริง ก่อนที่จะได้รับความนิยมหลักในช่วงทศวรรษที่ 1990 และได้ครอบงำวงการเพลงไทยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คำนี้กว้างมาก ครอบคลุมดนตรีร็อคไทย เพลงแดนซ์ แร็พ และเพลงป็อปที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตกโดยทั่วไป แม้ว่าจะไม่รวม เพลงโฟล์ค และเพลงที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงร็อคอย่าง เพลงเพื่อชีวิต
เพลงสตริงมีต้นกำเนิดจากวงดนตรีอาร์แอนด์บีและเซิรฟร็อกอเมริกันเซ่น เดอะเวนเจอส์ (The Ventures) และ ดิก เดล, แนวเพลงเอ็กโซติกา (Exotica), ร็อกอะบิลลี (rockabilly) และ คันทรี ได้เข้ามาในประเทศไทย โดยทหารอเมริกันและออสเตรเลียในช่วงที่ทหารประจำการในเวียดนามในยุค 2500 และ 2510 นอกจากนี้ยังเอาดนตรีได้รับอิทธิพลมาจากการบุกของอังกฤษ รวมทั้ง ร็อกแอนด์โรล, การาจร็อก และเพลงประกอบภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด เพลงสตริงยังครอบคลุมไทยร็อก เพลงแดนซ์ แร็ป และเพลงสมัยนิยมที่ได้อิทธิพลจากตะวันตก แต่ไม่รวมถึงเพลงเพื่อชีวิต
ในช่วงต้นปี 2000 ปรากฏการณ์ที่เรียกว่า T-Wind นำเพลงป๊อปไทยไปสู่เวทีระดับนานาชาติและในปี ค.ศ. 2016 เอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ป จากญี่ปุ่นได้ก่อตั้งกลุ่มไอดอลไทย บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ขึ้น ส่งผลให้กลุ่มไอดอลไทยเป็นที่ได้รับความนิยม ทำให้เกิดกลุ่มไอดอลไทยสไตล์ เจ-ป็อป ขึ้นมาอีกจำนวนมากมายหลายวง และเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ยังได้ผลิตรายการ ที-ป็อปสเตจโชว์ ขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปินและเพลงไทยป็อปให้เป็นที่รู้จักในระดับโลกเพิ่มขึ้นอีกด้วย
ที-วินด์
ที-วินด์ เป็นคำที่ใช้บรรยายปรากฏการณ์วัฒนธรรมป๊อปไทยในระดับสากล เป็นคำที่สร้างขึ้นเพื่อเปรียบเทียบ กระแสเกาหลี ในช่วงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ประเทศไทยได้ส่งออกผลิตภัณฑ์ด้านวัฒนธรรมหลายประเภทไปยังหลายประเทศ โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ละคร (ละครโทรทัศน์) ภาพยนตร์และซีรีส์ BL จาก จีเอ็มเอ็มทีวี - จีดีเอช และลูกกวาดป๊อป (Thai teen pop)
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศลักเซมเบิร์ก ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 4 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 2 คนและหญิง 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
ปีชี
ปีชีจัดเป็นอาร์มาดิลโลอีกชนิดหนึ่งที่หายาก แต่ก็พบได้มากกว่าพิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล ซึ่งเป็นอาร์มาดิลโลขนาดเล็กที่สุดและพบในถิ่นเดียวกัน
CYP2B6
ไซโทโครม P450 2B6 (Cytochrome P450 2B6; ชื่อย่อ: CYP2B6; EC 1.14.14.1 ) เป็นเอนไซม์ชนิดหนึ่งในกลุ่มออกซิไดซิงเอนไซม์ตระกูลไซโตโครม P450 ที่มีความสำคัญยิ่งต่อร่างกายมนุษย์ โดยโปรตีน CYP3A5 ในมนุษย์จะถูกเข้ารหัสโดยยีน "CYP2B6" ซึ่งยีนนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยีน cytochrome P450 บนแขนด้านยาวของโครโมโซมคู่ที่ 19  โลคัส 19q13.2 โดย CYP2B6 จะทำงานร่วมกับ CYP2A6 ในการเมแทบอไลซ์นิโคติน รวมไปถึงยาหรือสารเคมีอื่น ๆ
CYP2B6 มีอยู่ด้วยกันหลายไอโซฟอร์ม แต่ก็ยังไม่อาจทราบได้แน่ชัดว่าไอโซฟอร์มเหล่านั้นถูกสร้างมาจากยีน CYP2B6 หรือยีนเทียมของ CYP2B6 โดยทั้ง CYP2B6 และยีนเทียมของมันมีตำแหน่งอยู่ระหว่างกลางของยีนเทียม CYP2A ซึ่งทั้งหมดนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยีนขนาดใหญ่ของ cytochrome P450 บนโครโมโซม 9q ซึ่งทำหน้าที่ผลิตเอนไซม์สกุลย่อย CYP2A, CYP2B และ CYP2F
อณูพันธุศาสตร์
เอนไซม์ CYP2B6 ถือเป็นหนึ่งในระบบเอนไซม์ไซโทโครม P450 ซึ่งมีส่วนสำคัญเป็นอย่างยิ่งต่อกระบวนการการเปลี่ยนแปลงยา สารซีโนไบโอติก และสารเคมีอื่น ๆ ในร่างกายมนุษย์ ยีน CYP2B6 ซึ่งเป็นยีนที่ควบคุมเอนไซม์นี้มีความใกล้ชิดกันกับยีนเทียม CYP2B6 เป็นอย่างมาก ทำให้การแยกไอโซฟอร์มของเอนไซม์ต่าง ๆ ที่ถูกผลิตออกจากมายีนทั้งสองนี้เป็นไปได้อย่างลำบาก โดยยีนทั้งสองเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยีน cytochrome P บนแขนด้านยาวของโครโมโซมคู่ที่ 19 19q13.2  และมียีนบรรพบุรุษร่วมกันกับ CYP2B11, CYP2B10 และ CYP2B1 ที่พบในสุนัข หนูเมาส์ และหนูแรท ตามลำดับ แต่เอนไซม์ CYP2B6 ของมนุษย์ถือเป็นไอโซไซม์เดียวในสกุลย่อย CYP2B ที่สามารถแสดงออกได้ ซึ่งแตกต่างจากเอนไซม์ในสกุลย่อยนี้ที่พบในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสายพันธุ์อื่น ๆ
ความแปรผันหลากหลายทางพันธุกรรม (genetic polymorphism) ยีน CYP2B6 และการเหนี่ยวนำ (inducer) หรือยับยั้ง (inhibitor) การทำงานของยีน CYP2B6 จากยาหรือสารเคมีต่าง ๆ ถือเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้การทำงานของเอนไซม์ CYP2B6 ในแต่ละบุคคลนั้นมีความผันแปรค่อนข้างสูง ถึงกระนั้นแล้ว ซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมของ CYP2B6 ก็มีประโยชน์ในการศึกษาเพื่อทำนายการตอบสนองต่อยาและคุณสมบัติทางเภสัชจลนศาสตร์ของยาบางชนิด เช่น ยาต้านรีโทรไวรัสอย่างอีฟาวิเรนซ์ และเนวิราพีน เป็นต้น  อย่างไรก็ตาม  ข้อมูลการศึกษาเท่าที่มีในปัจจุบันสามารถบ่งชี้ได้เพียงว่ากลไกทางเภสัชพันธุศาสตร์ของยีนนี้มีความซับซ้อนเป็นอย่างมาก ซึ่งปรากฏอยู่ในหลายระดับของการแสดงออกของยีน เริ่มต้นตั้งแต่การถอดรหัสของเอ็มอาร์เอ็นเอไปจนกระทั่งเป็นรูปแบบการต่อ (splice variant; การต่อของ pre-mRNA splicing และการแสดงออกของ mRNA) เพื่อปรับเปลี่ยนโปรตีน และแสดงผลการทำงานในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งที่ขึ้นกับซับสเตรต (substrate-dependent effect) และไม่ขึ้นกับซับสเตรต (substrate-independent effects)
การแสดงออกของยีน
เอนไซม์ในมหาสกุลไซโทโครม P450 ซึ่งรวมถึง CYP2B6 นั้นจัดเป็นเอนไซม์ชนิดมอนอออกซีจีเนส ซึ่งมีหน้าที่สำคัญในการเร่งปฏิกิรยาการเกิดเมแทบอลิซึมของยาชนิดต่าง ๆ รวมไปถึงการสังเคราะห์คอเลสเตอรอล สเตอรอยด์ และกรดไขมันชนิดอื่น ๆ โดยเอนไซม์เหล่านี้จะอยู่ในร่างแหเอนโดพลาซึม แล้วถูกกระตุ้นด้วยกลูโคคอร์ติคอยด์ จึงจะสามารถแสดงคุณสมบัติของเอนไซม์นั้น ๆ ได้ ทั้งนี้ การแสดงออกของ CYP2B6 สามารถเหนี่ยวนำให้เพิ่มขึ้นได้โดยฟีโนบาร์บิทอล โดยเอนไซม์ CYP2B6 ที่ถูกสร้างขึ้นนี้เท่าที่ทราบในปัจจุบันพบว่าสามารถเมแทบอไลซ์สารซีโนไบโอติกได้หลายชนิด เช่น ยาต้านมะเร็งอย่างไซโคลฟอสฟาไมด์ และไอฟอสฟาไมด์ เป็นต้น
ความผันแปรได้ของการควบคุมแสดงออกและการถอดรหัสของยีน
ไซโทโครม P450 2B6 มักมีการแสดงออกที่เซลล์เนื้อเยื่อตับเป็นส่วนใหญ่ และมีสัดส่วนในการแสดงออกในกลุ่มเอนไซม์ไซโตโครม P450 ทั้งหมดประมาณร้อยละ 1–10 โดยมีความผันแปรได้ทางพันธุกรรมระหว่างบุคคลในระดับโปรตีนประมาณ 100 เท่า การทดลองทางคลินิกในอดีตพบว่า การแสดงออกของ CYP2B6 นั้นจะพบได้เฉพาะบางส่วนของเนื้อเยื่อตับ แต่การศึกษาล่าสุดกลับให้ผลที่แย้งกัน โดยพบว่าเอนไซม์ดังกล่าวนั้นสามารถตรวจพบได้ในทุกตัวอย่างเนื้อเยื่อตับที่ใช้ในการทดลอง ขณะที่มากกว่า 1 ใน 3 ของเนื้อเยื่อตัวอย่างจากทารกที่ศึกษาไม่สามารถตรวจพบเอนไซม์ดังกล่าวนี้ได้ การศึกษาความแตกต่างด้านการเกิดสัณฐานในไมโครโซมอลของตับจากกลุ่มตัวอย่างเด็กที่บริจาคตับ 217 ตัวอย่าง พบว่า ระดับโปรตีน CYP2B6 เฉลี่ยจะเพิ่มขึ้นสูงกว่า 2 เท่าเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุตั้งแต่แรกคลอดถึง 30 วันหลังคลอด และความผันแปรของระดับเอนไซม์ดังกล่าวในกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มนั้นสูงมากถึง 25 เท่า ส่วนปัจจัยอื่นที่ส่งผลต่อการแสดงออกของ CYP2B6 เมื่อเข้าสู่วัยโตเต็มวัยนั้นอาจขึ้นอยู่กับรูปแบบพันธุกรรมของแต่ละบุคคล
ปัจจัยสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ส่งผลต่อความผันแปรได้ของการแสดงออกของ CYP2B6 ทั้งระหว่างบุคคลและภายในบุคคลคือ ผลจากการเหนี่ยวนำของสารเพิ่มการทำงานของเอนไซม์ (enzyme inducer) ซึ่งระบบควบคุมการแสดงออกของยีน CYP2B6 จะสังเคราะห์เอนไซม์ข้างต้นเพิ่มขึ้นมามากขึ้นหลังจากมีการสัมผัสกับสารกลุ่มดังกล่าว ทั้งนี้ CYP2B6 สามารถถูกเหนี่ยวนำให้แสดงออกเพิ่มมากขึ้นได้โดยยาหลายชนิด โดยเฉพาะยาเหนี่ยวนำเอนไซม์ที่สำคัญอย่าง ไรแฟมพิซิน เฟนิโทอิน และฟีโนบาร์บิทอล ซึ่งยาเหล่านี้จะเข้าไปกระตุ้นส่วนที่เรียกว่า phenobarbital-responsive enhancer module (PBREM) ที่ -1.7 kb บนยีนส่งเสริม (gene promoter) ของ CYP2B6 และที่ xenobiotics-responsive enhancer module (XREM, -8.5 kb) ส่วนปลาย ซึ่งจะทำให้ตัวรับ pregnane X (PXR, NR1I2) และ/หรือตัวรับ constitutive androstane (CAR, NR1I3) เข้าจับกับสารตัวกลางจนทำให้มีการถอดรหัสพันธุกรรมเพิ่มมากขึ้น  และเนื่องจากยีนอื่นในระบบไซโตโครม P450 บางชนิดนั้นก็ถูกควบคุมโดยตัวรับในนิวเคลียสที่เป็นชนิดเดียวกันกับระบบควบคุมของ CYP2B6 จึงให้ CYP2B6 มักถูกเหนี่ยวนำให้แสดงออกมากขึ้นพร้อมกันกับ CYP2C และ CYP3A4 นอกจากยาเหนี่ยวนำเอนไซม์ 3 ชนิดข้างต้นแล้ว ยังมียาอีกหลายชนิดที่สามารถเหนี่ยวนำ CYP2B6 ได้ แต่เป็นไปในระดับที่มีความแรงลดลงมา เช่น ไซโคลฟอสฟาไมด์ ไฮเปอร์ฟอริน อาร์ทีมิซินิน  คาร์บามาเซพีน  เมตาไมซอล  ริโตนาเวียร์ N,N-diethyl-m-toluamide (DEET) สแตติน อีฟาวิเรนซ์ เป็นต้น ทั้งนี้ การศึกษาทางคลินิกเมื่อไม่นานมานี้ให้ผลการศึกษาที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งว่า อิทธิพลของเพศสภาพต่อการเหนี่ยวนำให้ อีฟาวิเรนซ์ เกิดเมแทบอลิซึมด้วยปฏิกิริยา 8-hydroxylation นั้นจะพบในเพศหญิงสูงกว่าเพศชาย และยังพบว่า สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์บางชนิดมีความสามารถในการเหนี่ยวนำให้เกิดการแสดงออกที่มากขึ้นของเอนไซม์ CYP2B6 และเอนไซม์ CYP อื่น ๆ ได้ผ่านการเกิดปฏิกิริยาทั้งกับ PXR และ CAR นอกเหนือจากที่กล่าวมาทั้งหมดในข้างต้น ยังมีการตรวจพบการเหนี่ยวนำเพื่อเพิ่มการแสดงออกของ CYP2B6 และเอนไซม์อื่นในไซโทโครม P450 รวมถึงผลกระทบทางคลินิกจากปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ในอีกหลายการศึกษา