cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คิมิงาโยะ
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1869 ในช่วงต้นของยุคเมจิ จอห์น วิลเลียม เฟนตัน (John William Fenton) ผู้นำวงโยธวาทิตชาวไอริช ซึ่งได้เดินทางมาเยือนญี่ปุ่น ได้ตระหนักว่าประเทศญี่ปุ่นยังไม่มีเพลงชาติของตนเอง จึงได้แนะนำให้อิวาโอะ โอยามะ ข้าราชการชาวญี่ปุ่นแห่งแคว้นซัตสึมะ แต่งเพลงชาติขึ้น ซึ่งโอยามะก็เห็นด้วยและได้เลือกเอาบทกวีคิมิงาโยะมาใช้เป็นบทร้องของเพลงชาติ เป็นไปได้ว่าที่มีการเลือกเอาบทกวีคิมิงาโยะมาใช้ เพราะเนื้อหาของเพลงคล้ายคลึงกับเพลงก็อดเซฟเดอะควีนของอังกฤษ โดยได้รับอิทธิพลทางความคิดจากเฟนตัน หลังจากที่ได้เนื้อร้องแล้ว โอยามะจึงร้องขอให้เฟนตันช่วยประพันธ์ทำนองเพลง เขาจึงใช้เวลาในการแต่งทำนองเพลง 3 สัปดาห์ และใช้เวลาในการซ้อมนักดนตรีในเวลาไม่กี่วัน ก่อนจะบรรเลงเพลงนี้ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1870 ทำนองเพลงดังกล่าวนี้คือทำนองฉบับแรกของเพลงคิมิงาโยะ ซึ่งต่อมาได้เลิกใช้ด้วยเหตุผลว่า ทำนองนี้ "ยังขาดความเคร่งขรึม" อย่างไรก็ตาม เพลงคิมิงาโยะทำนองนี้ปัจจุบันยังคงมีการบรรเลงปีละครั้ง ที่ศาลเจ้าเมียวโคจิ เมืองโยโกฮามะ ซึ่งเป็นศาลเจ้าที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแต่เฟนตัน ผู้ได้รับหน้าที่เป็นผู้นำวงโยธาวาทิตของญี่ปุ่นประจำเมืองนี้
ในปี ค.ศ. 1880 สำนักพระราชวังของญี่ปุ่นได้เลือกทำนองเพลงคิมิงาโยะใหม่ ซึ่งประพันธ์โดย โยชิอิซะ โอกุ และอากิโมริ ฮายาชิ ผู้ประพันธ์เพลงอีกคนหนึ่งที่มักได้รับการกล่าวถึงรวมอยู่ในกลุ่มผู้แต่งทำนองนี้ด้วย คือ ฮิโรโมริ ฮายาชิ ซึ่งเป็นผู้ดูแลงานของทั้งสองคน และยังเป็นพ่อของ อากิโมริ ฮายาชิ อีกด้วย ทั้งนี้ ตัวอากิโมริเองก็เป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของเฟนตันด้วย แม้ทำนองใหม่นี้จะมีพื้นฐานจากทำนองเพลงของราชสำนักโบราณก็ตาม แต่ก็มีการผสานเข้ากับดนตรีประเภทเพลงสรรเสริญ (hymn) ของชาติตะวันตก และใช้บางส่วนที่เฟนตันได้เรียบเรียงไว้แต่เดิมด้วย โดยฟรันซ์ เอ็คเคิร์ต (Franz Eckert) นักดนตรีชาวเยอรมัน ได้ปรับปรุงทำนองเพลงนี้ให้มีความกลมกลืนแบบตะวันตกมากยิ่งขึ้น นับได้ว่าเป็นการแต่งเพลงคิมิงาโยะฉบับที่ 2 และเป็นฉบับที่ใช้ในปัจจุบัน และนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1893 เป็นต้นมา เพลงคิมิงาโยะบรรจุให้ใช้ในพิธีการของโรงเรียนรัฐบาลด้วยการผลักดันของทางกระทรวงศึกษาธิการญี่ปุ่น เพลงนี้บรรเลงด้วยบันไดเสียง ซี เมเจอร์
เนื้อร้อง
เนื้อร้องปัจจุบัน
การตีความแบบดั้งเดิม
นับตั้งแต่สมัยเฮอังหรือในสมัยก่อนหน้า คำว่า "คิมิ" ใช้ในลักษณะดังต่อไปนี้
การตีความในปัจจุบัน
ตามรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่น ซึ่งได้ตราไว้เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นไม่ทรงมีฐานะเป็นองค์อธิปัตย์ แต่ทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งรัฐและความสามัคคีของชนในรัฐ
ในปี ค.ศ. 1999 ระหว่างการพิจารณากฎหมายว่าด้วยธงชาติและเพลงชาติของญี่ปุ่น มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความหมายอย่างเป็นทางการของคำว่า "คิมิ" และ "คิมิงาโยะ" อยู่หลายครั้ง ในวันที่ 29 มิถุนายนของปีนั้น นายกรัฐมนตรีเคโซ โอบูจิ จึงได้เอ่ยถึงนิยามของทั้งสองคำไว้ดังนี้
"คิมิ" หมายถึงองค์สมเด็จพระจักรพรรดิ ผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งรัฐและความสามัคคีของชนในรัฐ และพระราชสถานะของพระองค์นั้นได้มาจากฉันทามติของมหาชนชาวญี่ปุ่นผู้ทรงไว้ซึ่งอำนาจอธิปไตย และวลี "คิมิงาโยะ" หมายถึงรัฐของเรา ซึ่งก็คือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิได้ทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะสัญลักษณ์แห่งรัฐและความสามัคคีของชนในรัฐ โดยฉันทามติของมหาชนชาวญี่ปุ่น นี่จึงเป็นเรื่องที่มีเหตุผลในการใช้บทร้อง "คิมิงาโยะ" เพื่อแสดงความหมายถึงความปรารถนาให้ชาติของเราดำรงไว้ซึ่งความเจริญรุ่งเรืองและสันติสุขชั่วกาลนาน
ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์
ประวัติ
ณัฐพัชร์ เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เป็นบุตรของฐาคณิฐ นิมจิรวัฒน์ จบการศึกษาในระดับอนุบาลจากโรงเรียนสารสาสน์เอกตราและจบการศึกษาในระดับประถมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ณัฐพัชร์กำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ณัฐพัชร์ เป็นน้องชายของ นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์ (ชื่อเล่น:มายด์)
ผลงานก่อนที่ณัฐพัชร์ จะเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการคือ โฆษณา ซีพี, นม Dutch Lady ซึ่งออกอากาศที่ประเทศเวียดนาม, โฆษณาคอนโดฯ ออกฉายที่ประเทศฮ่องกง โดยณัฐพัชร์ เริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น วันเฉลิม รุ่น 2 ในละครเรื่อง ทองเนื้อเก้า เมื่อปี 2556 และ โชกุน ในละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด รวมไปถึงประโยคติดหู "แม็คก็คิดนะ" ในโฆษณารถยนต์อีซูซุ
พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2552
'''พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2552''' เป็นพจนานุกรมที่ที่รวบรวมศัพท์เฉพาะเกี่ยวกับประเภทของวรรณกรรม และคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับวรรณกรรมหรือมีปรากฏใช้ในงานวรรณกรรม ที่อธิบายศัพท์โดยเรียงลำดับตามตัวอักษร ก-ฮ แต่ทั้งนี้ เล็ก พงษ์สมัครไทย จากนิตยสารศิลปวัฒนธรรม เห็นข้อผิดพลาดหลายประการ เช่นความผิดพลาดในลักษณะของเนื้อหาวิชา ซึ่งเล็ก พงษ์สมัครไทย เห็นข้อผิดพลาดในหน้า 1,2,7,33,38,43,53,255-256,315,358,443,461,510,511,577 นอกจากนั้นยังตั้งข้อสังเกตบางประการเกี่ยวกับการเก็บศัพท์วรรณกรรมไทยไม่ครบถ้วน รวมถึงภาษาอังกฤษประกอบศัพท์วรรณกรรมไทย และระบบการเขียนหนังสืออ้างอิงที่ไม่แน่นอน ไม่มีหลักในการจัดทำ
กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน
กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน (Indo-Iranian languages; มีอีกชื่อว่า กลุ่มภาษาอินโด-อิเรนิก (Indo-Iranic languages) หรือ กลุ่มภาษาอารยัน (Aryan languages) เป็นสาขาในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่มีผู้พูดมากที่สุดและอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุด โดยมีผู้พูดมากกว่า 1.5 พันล้านคน มีบรรพบุรุษเป็นอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม (มีอีกชื่อว่า อารยันทั่วไป) ซึ่งเริ่มมีผู้พูดประมาณปลายสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตศักราช ปัจจุบันแตกออกเป็นสามสาขาคืออินโด-อารยัน, อิหร่าน และนูริสถาน ส่วนดาร์ดิก สาขาเอกเทศที่สี่ เคยอยู่ในกลุ่มภาษานี้ แต่นักวิชาการโดยทั่วไปในปัจจุบันมักจัดให้กลุ่มภาษาดาร์ดิกเป็นสมาชิกในอดีตของสาขาอินโด-อารยัน
ภาษา
กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม:
มีผู้พูดกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนมากกว่า 1.5 พันล้านคน ภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดอยู่ในกลุ่มอินโด-อารยัน: ภาษาฮินดูสตานี (ประมาณ 590 ล้านคน เพราะสำมะโนอินเดียมักรวมภาษาโภชปุรี (40 ล้านคน), ภาษาอวธี (40 ล้านคน), ภาษาไมถิลี (35 ล้านคน), ภาษามาร์วารี (30 ล้านคน), ภาษาราชสถาน (20 ล้านคน), ภาษาฉัตตีสครห์ (18 ล้านคน) และกุเมานี (2.1 ล้านคน) เป็นสำเนียง), ภาษาเบงกอล (205 ล้านคน), ภาษาปัญจาบ (100 ล้านคน), ภาษามราฐี (90 ล้าน), ภาษาคุชราต (50 ล้านคน), ภาษาโอริยา (35 ล้านคน), ภาษาสินธี (25 ล้านคน), ภาษาอัสสัม (24 ล้านคน), ภาษาสิงหล (19 ล้านคน), ภาษาเนปาล (17 ล้านคน) และภาษามณีปุระพิษณุปุระ (12 ล้านคน) ในสาขาอิเรเนียน ภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดคือภาษาเปอร์เซีย (90 ล้านคน), ภาษาปาทาน (ประมาณ 70 ล้านคน), ภาษาเคิร์ด (35 ล้านคน), และภาษาบาโลจ (8 ล้านคน)
โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง
โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2542 เป็นโรงเบียร์ขนาดเล็ก (microbrewery) ลักษณะเป็นร้านอาหารที่มีโรงเบียร์ของตัวเอง ก่อตั้งโดย สุพจน์ ธีระวัฒนชัย  มีหุ้นส่วนสำคัญคือ เสถียร เศรษฐสิทธิ์ และ ณัฐชไม ถนอมบูรณ์เจริญ  ภายหลังทั้ง 2 ได้ร่วมหุ้น กับ ยืนยง โอภากุล เปิดบริษัทผลิตเครื่องดื่มชูกำลัง ในเครื่องหมายการค้า คาราบาวแดงในปี พ.ศ. 2545
โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง เปิดบริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2542 โดยเปิดสาขาแรกบน ถนนพระราม 3 เขตยานนาวา ก่อนจะใช้เวลา 6 ปีขยายไปยังสาขาเลียบทางด่วนรามอินทรา และสาขาแจ้งวัฒนะ ระยะ 10 ปีต่อมา
โดยก่อนจะผลิตคาราบาวแดงชึ้นมานั้น ยืนยง โอภากุลได้มีทรรศนะคติต่อเครื่องดื่มชูกำลัง ในนิตรสาร life & family ฉบับเดือนมิถุนายน ปี 2541 พูดถึง กระทิงแดง ว่าเป็นผลิตภัณฑ์มอมเมาแรงงาน แต่ภายหลังกลับกลอกสับปลับสร้างธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลังเสียเอง
เคลวิน (แก้ความกำกวม)
เคลวิน อาจหมายถึง
อุทลุม
อุทลุม (/อุดทะลุม/) เป็นศัพท์กฎหมายไทย โดยเป็นคำวิเศษณ์ หมายความว่า "ผิดประเพณี, ผิดธรรมะ, นอกแบบ, นอกทาง"
คำ "อุทลุม" นี้ใช้เรียกบุคคลและสิ่งต่าง ๆ ที่มีลักษณะดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคคลที่กระทำผิดธรรมะบังอาจฟ้องร้องบุพการีผู้มีพระคุณ เรียกว่า "คนอุทลุม" และเรียกคดีในกรณีนี้ว่า "คดีอุทลุม" ดังที่ปรากฏในประชุมกฎหมายรัชกาลที่ 1 (กฎหมายตราสามดวง) พระไอยการลักษณะรับฟ้อง
"'มาตรา 21 อนึ่ง ในฟ้องนั้นเป็นคนอุทลุม มิได้รู้คุณพ่อแม่  ปู่  ย่า  ตา  ยาย  อันหาความแก่พ่อแม่  ปู่  ย่า  ตา  ยาย  ก็ดี  ให้ยกฟ้องเสีย"
"มาตรา 25 ผู้ใดเป็นคนอุทลุม มิได้รู้คุณบิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ตา ยาย แลมันมาฟ้องร้องให้เรียกบิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยายมัน ท่านให้มีโทษทวนมันด้วยลวดหนังโดยฉกรรจ์ อย่าให้มันคนร้ายนั้นดูเยี่ยงอย่างกันต่อไป แล้วอย่าให้บังคับบัญชาว่ากล่าวคดีของมันนั้นเลย'"
ในการร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ขึ้น คณะกรรมการร่างได้รับเอาหลักการว่าด้วยคุณธรรมของมนุษย์หลายเรื่องจากกฎหมายตราสามดวงมาโดยตรงทีเดียว ซึ่งไม่ปรากฏในกฎหมายของชาติใดอีกแล้ว อันรวมถึงเรื่องคดีอุทลุมด้วย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ครอบครัว, ลักษณะ 2 บิดามารดากับบุตร, หมวด 2 สิทธิและหน้าที่ของบิดามารดาและบุตร ที่ยังใช้บังคับอยู่จนปัจจุบัน ห้ามผู้สืบสันดาน (descendant) ฟ้องบุพการี (ascendant) ของตนเป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญา โดยบัญญัติว่า
"'มาตรา 1562 ผู้ใดจะฟ้องบุพการีของตนเป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญามิได้ แต่เมื่อผู้นั้นหรือญาติสนิทของผู้นั้นร้องขอ อัยการจะยกคดีขึ้นว่ากล่าวก็ได้'"
ทั้งนี้ โดยเหตุที่บทบัญญัติมาตรา 1562 ข้างต้น ตัดสิทธิของบุคคล ศาลไทยจึงตีความโดยเคร่งครัดว่า "บุพการี" ซึ่งหมายถึง "ผู้ที่ทำการอุปการะมาก่อน" นั้น ได้แก่ บิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยาย และทวด โดยทางสายโลหิตเท่านั้น ไม่หมายความรวมถึงกรณีที่บุตรบุญธรรมจะฟ้องบุพการีบุญธรรมของตน ดังศาลฎีกาว่า
"คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2548 '...[บทกฎหมาย] ที่ห้ามฟ้องบุพการีของตนเป็นคดีแพ่งและคดีอาญา เป็นบทกฎหมายที่จำกัดสิทธิ ต้องตีความโดยเคร่งครัด จึงต้องถือว่าข้อห้ามดังกล่าวเป็นการห้ามเฉพาะบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายฟ้องบุพการีของตนเท่านั้น ฉะนั้น โจทก์ทั้งสองซึ่งไม่ใช่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยที่ 1 ได้ ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น'"
อย่างไรก็ดี การที่บุตรจะฟ้องบุพการีของตนมิใช่เพื่อให้รับผิดต่อกันในทางส่วนตัว หรือในฐานะอื่นที่ไม่ถือว่าเป็นการพิพาทกันระหว่างบุตรกับบุพการี ไม่จัดเป็นอุทลุมตามกฎหมายปัจจุบัน ดังศาลฎีกาว่า
"คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1998/2519 '...จำเลยฎีกาว่า...การที่โจทก์ในฐานะมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมฟ้องเรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูแทนผู้เยาว์เป็นคดีอุทลุม ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1534 [มาตรา 1562 ปัจจุบัน] เห็นว่า...การที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูผู้เยาว์จากจำเลย ก็ไม่เป็นคดีอุทลุม เพราะฟ้องในฐานะที่เป็นมารดาและเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ไม่ใช่ฟ้องในนามผู้เยาว์หรือในฐานะผู้แทนผู้เยาว์'"
"คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2550 '...ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 บัญญัติว่า 'ผู้ใดจะฟ้องบุพการีของตนเป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญามิได้...' อันเป็นบทบัญญัติตัดสิทธิห้ามมิให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดฟ้องบุพการีของตน จึงต้องแปลความโดยเคร่งครัด เมื่อคดีนี้โจทก์ทั้งสองฟ้องจำเลยที่ 1 โดยระบุว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัท ที.พี.เอ็น. อินดัสเตรียล จำกัด...และจำเลยทั้งสามอาศัยตำแหน่งหน้าที่ในฐานะเป็นกรรมการของบริษัท ร่วมกันจงใจทำหลักฐานอันเป็นเท็จว่า บริษัทเป็นหนี้เงินกู้ยืมจากกรรมการ...จำเลยทั้งสามกระทำการดังกล่าวเพื่อนำเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ทำให้บริษัทได้รับความเสียหาย...โจทก์ทั้งสองจึงฟ้องจำเลยที่ 1 ในฐานะที่โจทก์ทั้งสองเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท...และจำเลยที่ 1 ในฐานะที่เป็นกรรมการของบริษัทดังกล่าว ร่วมกับกรรมการอีก 2 คน คือ จำเลยที่ 2 และที่ 3 ให้ชดใช้เงินให้แก่บริษัท มิได้ให้ชดใช้เงินให้แก่โจทก์ทั้งสองเป็นการส่วนตัว ทั้งจำนวนเงินตามฟ้อง หากรับฟังได้ตามที่โจทก์ทั้งสองกล่าวหาก็เป็นเงินของบริษัท มิใช่เงินของจำเลยที่ 1 โจทก์ทั้งสองจึงไม่ต้องห้ามมิให้ฟ้องร้องจำเลยที่ 1 ตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นฟ้องด้วย ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น'"
ระบบประสาทกลาง
หน้าที่
จากอิทธิพลของทฤษฎีของไซเบอร์เนติกส์ในทศวรรษที่ 1950 การทำความเข้าใจระบบประสาทกลางโดยการคิดว่าเป็นระบบประมวลข้อมูล ซึ่งข้อมูลสั่งการ (motor output) จะออกมาจากการประมวลข้อมูลรับความรู้สึกเข้ามา (sensory input) แม้ว่าจะมีผลการวิจัยจำนวนมากแสดงให้เห็นว่ากิจกรรมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ (motor activity) เกิดขึ้นมาและมีประสิทธิภาพก่อนที่จะมีการพัฒนาเต็มที่ของระบบรับความรู้สึก ความรู้สึกจะมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเท่านั้นโดยไม่ได้ควบคุมมัน ซึ่งความคิดนี้นำมาสู่แนวคิดว่าระบบประสาทกลางเป็นระบบที่ทำงานโดยอย่างอิสระ (autonomous systems)
การเจริญ
ในการพัฒนาของทารกในครรภ์ ระบบประสาทกลางจะเริ่มจากการสร้างเป็นนิวรัล เพลต (neural plate) ซึ่งเป็นโครงสร้างพิเศษของเอกโทเดิร์ม (ectoderm) ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อของตัวอ่อนชั้นนอกที่สุด ระหว่างการเจริญของเอ็มบริโอ นิวรัล เพลตจะพับขึ้นและเกิดเป็นท่อเรียกว่า นิวรัล ทูบ (neural tube) ช่องว่างกลวงภายในท่อนิวรัล ทูบจะพัฒนาต่อมาเป็นระบบช่องว่างในสมองและไขสันหลัง (ventricular system) บริเวณในนิวรัล ทูบจะมีการเปลี่ยนสภาพของเซลล์ (Cellular differentiation) เป็น transversal systems ในตอนแรกนิวรัล ทูบจะพัฒนาเปลี่ยนแปลงไปเป็น 2 ส่วนหลักๆ ได้แก่ สมอง อยู่ด้านหัว (rostral/cephalic) และไขสันหลัง ที่อยู่ด้านหาง (caudal) ต่อมาสมองจะพัฒนาเป็นสมองส่วนหน้าหรือโปรเซนเซฟาลอน (procencephalon) และก้านสมอง (brain stem) หลังจากนั้นสมองส่วนหน้าจะแบ่งออกเป็นเทเลนเซฟาลอน (telencephalon) และไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) ส่วนก้านสมองจะแบ่งเป็นสมองส่วนกลางหรือมีเซนเซฟาลอน (mesencephalon) และสมองส่วนท้ายหรือรอมเบนเซฟาลอน (rhombencephalon)
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
เทเลนเซฟาลอนจะพัฒนาเป็นสไตรเอตัม (striatum) [คอเดต นิวเคลียส (caudate nucleus) และพูทาเมน (putamen)], ฮิปโปแคมปัส (hippocampus), และนีโอคอร์เทกซ์ (neocortex) ส่วนช่องว่างที่เป็นโพรงภายในจะเป็นโพรงสมองข้าง (lateral ventricle) (โพรงสมองที่หนึ่งและสอง) ส่วนไดเอนเซฟาลอนจะพัฒนาเป็นซับทาลามัส (subthalamus) , ไฮโปทาลามัส (hypothalamus) , ทาลามัส (thalamus) และอิพิทาลามัส (epithalamus) ส่วนช่องว่างภายในจะเป็นโพรงสมองที่สาม (third ventricle) สมองส่วนกลางจะเจริญเป็นเทคตัม (tectum) , พรีเทคตัม (pretectum) , ซีรีบรัล พีดังเคิล (crerbral peduncle) และช่องว่างตรงกลางเจริญเป็นท่อน้ำสมอง (cerebral aqueduct) หรือ ท่อมีเซนเซฟาลิก (mesencephalic duct) และสุดท้ายสมองส่วนท้ายจะเจริญไปเป็นพอนส์ (pons) , ซีรีเบลลัม (cerebellum) และเมดัลลาออบลองกาตา (medulla oblonngata) ส่วนช่องว่างก็กลายเป็นโพรงสมองที่สี่ (fourth ventricle)
ปลาคู้แดง (สกุล)
ปลาคู้แดง (Pacu) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในสกุล Piaractus (/พิ-อา-แร็ค-ตัส/) ในวงศ์ย่อยปลาปิรันยา (Serrasalminae) ในวงศ์ Characidae
จำแนกได้ 2 ชนิด เป็นปลากินพืชทั้งคู่ พบกระจายพันธุ์ได้ในทวีปอเมริกาใต้ มีการเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในประเทศต่าง ๆ ทั้งคู่
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิว
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิวถูกพบเมื่อวันจันทร์ที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1966 เวลา 10:15 น. เมื่อพบเห็นควันไฟออกมาจากหน้าต่างบานเล็กด้านบนบานใดบานหนึ่งของหอห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิวที่บรอดเวย์ และถนนเส้นที่ 122 ในมอร์นิงไซด์ไฮส์ แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก
ฮาร์ตสกิปส์อะบีต
ฮาร์ตสกิปส์อะบีต (Heart Skips A Beat) เป็นซิงเกิลที่สามของ เล็งกา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิว
อัลเฟรด เอคเตอร์ต ผู้เป็นหัวหน้ากองดับเพลิงได้ส่งบรรดานักผจญเพลิงสวมหน้ากากไปยังชั้นสูงสุดที่สามารถเข้าถึงได้อย่างปลอดภัย ซึ่งนักผจญเพลิงได้เอาผ้าใบคลุมชั้นวางหนังสือให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้ ในขณะที่รถดับเพลิงที่มีตะขอและบันไดยาวได้พ่นน้ำผ่านช่องเปิดที่สูงที่สุดในหอ ซึ่งไหลลงสู่กองไฟเบื้องล่าง ทั้งนี้ เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้ถูกประกาศว่าอยู่ภายใต้การควบคุมเมื่อเวลาประมาณ 19:00 น. นับเป็นเวลาเก้าชั่วโมงหลังจากที่พบ
เมนาเฮิม ชเม็ลท์เซอร์ ผู้เป็นบรรณารักษ์ในขณะนั้น ได้ร่วมงานกับเจอร์สัน โคเฮน ผู้ที่จะเป็นอธิการบดีในอนาคตของเซมินารีเทววิทยายิวแห่งอเมริกา และหัวหน้ากองดับเพลิง สำหรับการเข้าครั้งแรกในที่เปียกหมาด ๆ และหิ้งหนังสือที่ไหม้เกรียม โดยพบว่าเหตุเพลิงไหม้ส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่หิ้งหนังสือชั้นบน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสำเนาหนังสือชุดที่สองและสาม แม้ว่าจะมีการได้มาซึ่งการจัดหาทรัพยากรที่สำคัญบางฉบับเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วย แต่น้ำได้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง และการเติบโตของเชื้อราก็คุกคามที่จะทำมากกว่านี้ หลังจากปฏิเสธหลายวิธีในการทำให้หนังสือที่เปียกน้ำแห้ง ข้อเสนอแนะดังกล่าวได้ส่งไปยังรับบี เดวิด โคเฮน ผู้เป็นรองอธิการบดีของเซมินารี โดยให้วางกระดาษชำระระหว่างหน้าหนังสือทุกเล่มเพื่อดูดซับความชื้น อาสาสมัครทุกวัยได้รับคัดเลือกจากในละแวกใกล้เคียงและนำนักเรียนโรงเรียนที่มีการเรียนเฉพาะกลางวันของชาวยิวเข้ามาช่วยเหลือ ส่วนกระดาษชำระจัดทำโดยผู้ค้าปลีกและผู้ผลิตในท้องถิ่น
หนังสือจำนวน 70,000 เล่มถูกผลาญเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าว และอีกหลายเล่มได้รับความเสียหาย ส่วนหนังสือและต้นฉบับหายากของห้องสมุดซึ่งเก็บไว้ที่อื่นได้รับการสงวน
หนังสือของห้องสมุดได้รับการทำให้คืนสภาพเดิมด้วยความช่วยเหลือจากการบริจาคจากห้องสมุดเอกชนและของสถาบัน โดยบรรดาหนังสือดังกล่าวได้รับการย้ายไปที่อาคารซึ่งทำเตรียมไว้ก่อนในลานเซมินารีเทววิทยายิว ที่ยังคงเหลืออยู่จนกระทั่งอาคารห้องสมุดแห่งใหม่สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1984
ปัจจุบัน ห้องสมุดนี้มีหนังสือมากกว่า 380,000 เล่ม ด้วยความช่วยเหลือจากมูลนิธิฮอเรซ ดับเบิลยู. โกลด์สมิธ หนังสือ 35,000 เล่มที่รอดพ้นจากเพลิงไหม้และเก็บไว้ในตู้เก็บเอกสารระบบรางเลื่อนกำลังได้รับการฟื้นฟูสภาพรวมถึงจัดหมวดหมู่
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมอลโดวา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลโดวาเป็นตัวแทนประเทศมอลโดวาในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 5 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
ทวิกีฬาฤดูหนาว
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ลูช
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ซาคางามิ
ซาคางามิ สามารถหมายถึง
สตีฟ ลอว์เรนซ์
สตีฟ ลอว์เรนซ์ (Steve Lawrence) เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวอเมริกัน มีซิงเกิ้ลฮิตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 อย่าง "Go Away Little Girl" และเป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงดูโอคู่กับภรรยาของเขา ไอดี กอร์เม ในชื่อวง สตีฟแอนด์ไอดี ทั้งคู่ยังปรากฏตัวด้วยกันในรายการโทรทัศน์ของสตีฟ อัลเลน ที่ชื่อ The Tonight Show ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950
อ้างอิง
1935
เทศมณฑลบีฮอร์
บีฮอร์ (Bihor, ) เป็นเทศมณฑลแห่งหนึ่งของประเทศโรมาเนีย เมืองที่ตั้งเทศมณฑลคือออราเดอา
ประชากร
ณ ค.ศ. 2002 เทศมณฑลบีฮอร์มีประชากรทั้งหมด 600,246 คน และมีความหนาแน่น 79.56 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยประกอบด้วย:
สิงห์จีน
สิงห์จีน (Lionhead, Chinese lionhead) เป็นปลาทองสวยงามสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
สิงห์จีนเป็นปลาทองที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นในประเทศจีน ในราวศตวรรษที่ 17 หรือ 18 โดยเรียกชื่อมาจาก ชีชี (石獅) หรือสิงโตหินรูปปั้นที่ทำหน้าที่ทวารบาลเฝ้าประตูต่าง ๆ ตามสถาปัตยกรรมแบบจีน
สิงห์จีน เป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีลำตัวป้อม สั้น แลดูหนาบึกบึน ไม่มีครีบหลัง มีส่วนของวุ้นที่หัวมากกว่ารันชูหรือสิงห์ญี่ปุ่น ในบางตัวอาจมีวุ้นปกคลุมมิดทั้งดวงตาเลยก็ได้ มีส่วนคอที่สั้น ลักษณะของปลาทองสิงห์จีนที่ได้มาตรฐานว่า สวย คือ ส่วนหลังโค้ง หางบานออกพอประมาณต้องได้ฉาก ลำตัวไม่ว่าจะสั้นหรือยาวต้องได้สัดส่วน ถ้าเป็นปลาลำตัวยาวปลานั้นต้องอ้วนใหญ่  แกนสันหลัง หาง ครีบทวาร ครีบหน้า และบริเวณหัวต้องใหญ่ ได้สัดส่วนด้วย หากเป็นปลาลำตัวสั้นส่วนต่าง ๆไม่ว่าบริเวณสันหลัง ครีบต่าง ๆ และลำตัวต้องสั้นได้สัดส่วน
เรน่า
เรน่า หรือ เรนะ สามารถหมายถึง
สนามกีฬา
ประวัติของสนามกีฬา
คำว่าสนามกีฬาในภาษาอังกฤษ คือ Stadium มาจากภาษากรีก คือ "stadion" (στάδιον) แปลว่า สถานที่ที่มีคนยืนอยู่  สนามกีฬาเก่าแก่ที่เป็นรู้จักกันดีคือ สนามโอลิมเปีย  ที่ประเทศ กรีซ  และสนาม โคลอสเซี่ยม ที่ประเทศโรม, อิตาลี
เปโดร ปอร์โร
เปโดร อันโตนิโอ ปอร์โร เซาเซดา (Pedro Antonio Porro Sauceda; เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งแบ็กขวาหรือปีกขวาให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติสเปน
เขาเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเปราลาดา ทีมสำรองของฌิโรนาก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 2017 ในปี 2019 ปอร์โรเซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยค่าตัวตามรายงานที่ 13 ล้านยูโร (11 ล้านปอนด์) เขาถูกยืมตัวไปที่เรอัลบายาโดลิดและสปอร์ติงลิสบอนด้วยสัญญายืมตัว 2 ปี กับสปอร์ติงลิสบอน เขาคว้าดับเบิลแชมป์ทั้งปรีไมราลีกาและตาซาดาลีกา พร้อมกับได้รับการเสนอชื่อให้อยู่ในทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของปรีไมราลีกา การย้ายทีมแบบถาวรของเขาเกิดขึ้นในปี 2022
ลิขิตแค้นแสนรัก
ลิขิตแค้นแสนรัก (Rangrasiya) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ออกอากาศทาง ช่อง 8 ออกอากาศ ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 21.00 น. นำแสดงโดย อาศิษ ศรมา, ซานายา อะรานี ซึ่งเมื่อละครเรื่องนี้อวสานลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อก็คือ อภินิหารเจ้าหญิงจันตระการตา (ออกอากาศวันจันทร์ - พุธ) และ เล่ห์ร้ายพ่ายรัก (ออกอากาศวันพฤหัสบดี - ศุกร์)
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวถ่ายทอดความรัก ความเข้มแข็ง ความเร่าร้อน กิเลส ราคะ และ ความรักที่ห้าวหาญ สาวน้อยชาวบ้านชื่อปวารตี และเจ้าหน้าที่รักษาดินแดน ชื่อ รุทธระ ทั้งสองต่างมีอุดมคติในชีวิตต่างกัน คนหนึ่งเชื่อในความรัก และอีกคนหนึ่งเกลียดทุกคนที่คิดแบบนั้น แต่เส้นทางชีวิตก็ลิขิตให้ทั้งสองได้มาพบกัน จุดเริ่มด้วยเกลียดชัง ที่ภายหลังค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความรัก เหตุการณ์ต่างๆ ที่นำพาหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาๆ อย่างปวารตีที่รอคอยรักแท้มาตลอดชีวิต มีพรหมลิขิตขีดเส้นของโชคซะตาให้มาพบรุทธระ ในวันวิวาห์ของเธอ แต่เขาก็ทำให้สามีของเธอต้องเสียชีวิตในวันวิวาห์ เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับวรุณสามีที่ทางป้าเธอหามาให้แต่งงานกับเธอ โดยไม่รู้ว่าเขาใช้งานวิวาห์ของเธอเป็นทางผ่านในการลักลอบค้าอาวุธข้ามแดน สำหรับ รุทธระ ความรักคือความต้องการความงามคือการหลอกลวง งานคือหน้าที่ ในขณะที่ปวารตี มองความรักคือความหวัง งานคือสิ่งที่สุดโต่ง
มาตาโร
มาตาโร (กาตาลาและMataró) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโกมาร์กามาแร็ซมาในจังหวัดบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งก็อสตาดัลมาแร็ซมา ทางใต้ของฝั่งก็อสตาบราบา ระหว่างเมืองกาเบรราดามาร์กับซันตันเดร็วดัลยาบาเนรัส ห่างจากเมืองบาร์เซโลนาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ณ ปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 122,932 คน
อานาแห่งออสเตรีย
อานาแห่งออสเตรีย (Anne d'Autriche, Ana María Mauricia; 22 กันยายน ค.ศ. 1601 – 20 มกราคม ค.ศ. 1666) เป็นอินฟันตาแห่งสเปนซึ่งได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 จากการอภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1615 จนกระทั่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 สวรรคตในปี ค.ศ. 1643 พระองค์ยังเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์ จนกระทั่งอาณาจักรถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมงกุฎฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1620 หลังจากพระราชสวามีสวรรคต อานาได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระราชโอรส ในช่วงที่ยังเป็นชนกลุ่มน้อยจนถึงปี ค.ศ. 1651 ในช่วงที่ปกครอง พระคาร์ดินัลมาซาแร็ง ทำหน้าที่เป็นมุขมนตรีแห่งรัฐฝรั่งเศส เรื่องราวพระชนม์ชีพในศาลของฝรั่งเศสในยุคของอานาเน้นย้ำถึงความสัมพันธ์ที่ยากลำบากของพระองค์กับพระราชสวามี ความใกล้ชิดของพระราชโอรสของพระองค์ และการที่พระองค์ไม่เห็นด้วยกับการที่พระราชโอรสของพระองค์นอกใจพระราชสวามีของพระองค์ที่มีต่อพระราชนัดดาและพระสุณิสาของพระองค์ มาริอา เตเรซา
เบื้องต้น
พระนางพระราชสมภพ ณ เมืองบายาโดลิด ประเทศสเปน ก่อนจะทรงเป็นพระราชินีฝรั่งเศส พระราชอิสริยยศ คือ infanta แห่งสเปน โปรตุเกส อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งเบอร์กันดีและประเทศพื้นต่ำ พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เมื่อพระชนมายุ 15 ปี โดยไม่มีการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแต่พระนางก็เป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสและ นาวาร์ อยู่ดีจนกว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 13เสด็จสวรรคต
ชีวิตการเป็นราชินีฝรั่งเศส และ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13กำลังรอพระราชโอรสถึง 23 ปี พระเจ้าหลุยส์จึงพาพระนางมาทำพิธีถวายแผ่นดินฝรั่งเศสแด่พระแม่มารีและพระนางก็ท้องมีพระราชโอรส 2 คนคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 (หลุยส์ ดิเยอดอนเน) เมื่อปี ค.ศ. 1638 และฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องในอีก 2 ปีต่อมา หลังจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 13เสด็จสวรรคต พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ซึ่งมีพระชนมายุเพียง 5 ปี พระนางจึงเป็นผู้สำเร็จราชการเมื่อทรงพระเยาว์โดยทรงงานร่วมกับมาซาแร็งได้เป็นอย่างดี ซึ่งแตกต่างกับกรณีของมารีอา เด เมดีชีและรีเชอลีเยอ พระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 16))
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 415
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 415 สายนาเหนือ–พนม เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดกระบี่และจังหวัดสุราษฎร์ธานี เส้นทางเริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ที่สี่แยกนาเหนือ ตำบลนาเหนือ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ และสิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ที่สามแยกต้นยวน ตำบลต้นยวน อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมเป็นเป็นถนน 2 ช่องจราจร และกำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีเส้นทางอยู่ในจังหวัดกระบี่ประมาณ 22 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดสุรษฎร์ธานีประมาณ 27 กิโลเมตร ระยะทางทั้งหมดประมาณ 49 กิโลเมตร
ในอดีต ทางเลี่ยงเมืองพังงาเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 415 ปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4311
การวาดเส้น
การวาดเส้น (Drawing) เป็นพื้นฐานของงานทัศนศิลป์และการออกแบบ โดยการสร้างภาพสองมิติโดยวิธีที่ง่ายและรวดเร็ว ให้เกิดร่องรอยต่าง ๆ โดยใช้เครื่องมือที่อยู่ใกล้ตัว เช่น ถ่าน เศษไม้ หรือแม้แต่นิ้วมือของตนเอง แต่ในปัจจุบันนิยมใช้ ดินสอ ปากกาและหมึก เครยอง ดินสอสี ดินสอถ่าน ชอล์ก ชอล์กสี ปากกามาร์กเกอร์ ปากกาหมึกซึม ซึ่งโดยมากจะเขียนลงบนกระดาษ หรือวัสดุอื่นอย่าง กระดาษแข็ง พลาสติก หนัง ผ้า กระดาน สำหรับการเขียนชั่วคราวอาจใช้กระดานดำหรือกระดานขาว หรือบนอะไรก็ได้
สำหรับศิลปินที่เขียนหรือทำงานการวาดเส้นอาจหมายถึง ช่างสเก็ตภาพ หรือ ช่างเขียนแบบ
กำแพงคูลอมบ์
กำแพงคูลอมบ์ (Coulomb barrier) ตั้งชื่อตามกฎของคูลอมบ์ ซึ่งตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ คูลอมบ์ (1736–1806) เป็นกำแพงพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยาไฟฟ้าสถิตย์ซึ่งนิวเคลียสสองตัวจะต้องเอาชนะให้ได้เพื่อจะเข้าใกล้กันมากพอจะทำอันตรกิริยานิวเคลียร์ต่อกันได้ กำแพงพลังงานนี้ได้จากพลังงานศักย์ของไฟฟ้าสถิตย์
โดยที่
ค่า U ที่เป็นบวกหมายถึงเป็นแรงผลัก อนุภาคที่จะทำอันตรกิริยาจึงมีระดับพลังงานสูงขึ้นเมื่อเข้าใกล้กัน ค่าพลังงานศักย์ที่เป็นลบหมายถึงสถานะที่เป็นพันธะกัน (เนื่องจากแรงยึดเหนี่ยว)
มินนีแอโพลิส
มินนีแอโพลิส (Minneapolis) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมินนิโซตาในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเฮนเนพินระหว่างแม่น้ำมิสซิสซิปปีกับแม่น้ำมินนิโซตา เมืองมินนีแอโพลิสมีประชากร 372,811 (สำมะโน 2548) และตั้งอยู่ติดกับเมืองเซนต์พอล เมืองหลวงของรัฐมินิโซตา ซึ่งทั้งคู่มักจะถูกเรียกว่า "ทวินซิตีส์" (Twin Cities) หรือเมืองแฝด ชื่อเมือง มินนีแอโพลิส มาจากคำผสมของคำว่า Mni คำในภาษาดาโคตาที่หมายถึง "น้ำ" และคำว่า polis ในภาษากรีกที่หมายถึง "เมือง"
ในอดีตเมืองมีชื่อเสียงในด้านอุตสาหกรรมแป้งโดยมีโรงโม่แป้งเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นเมืองหลักในด้านธุรกิจของสหรัฐอเมริกาเช่นเดียวกับชิคาโกและซีแอทเทิล
สวนสาธารณะในเมืองมีลักษณะเด่นพิเศษคือจะตั้งอยู่ไม่ห่างจากทุกบ้านในรัศมีครึ่งไมล์ (800 เมตร)
มหาวิทยาลัยที่สำคัญในเมืองได้แก่ มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ซึ่งมีนักศึกษากว่า 50,000 คน
พระยาอุปราชพิมพิสาร
พระประวัติ
เจ้าพิมพิสาร เป็นราชโอรสองค์ที่ 3 ในพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 3 เป็นเชษฐาร่วมมารดากับเจ้าไชยลังกาพิศาลโสภาคย์คุณ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 6 เป็นนักรบผู้มีความสามารถ เคยออกรบร่วมกับพระเจ้ามโหตรประเทศ และเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในการเจรจาเกลี้ยกล่อมจนสามารถพิชิตเมืองนองได้สำเร็จ และเป็นกำลังสำคัญในการยกทัพตีเมืองเชียงตุง ในปี พ.ศ. 2391
หลังจากพระยาพุทธวงศ์ เสด็จถึงแก่พิราลัย เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2389 เจ้าอุปราช (หนานมหาวงศ์) ก็ได้รั้งเมืองสืบมา จนถึง พ.ศ. 2390 เจ้าอุปราช (มหาวงศ์) และเจ้าพิมพิสาร ได้นำช้างพลายสีประหลาดไปถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งนั้นได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้ง เจ้าอุปราช (มหาวงศ์) เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ และแต่งตั้งเจ้าพิมพิสาร เป็นเจ้าอุปราชเชียงใหม่
หลักการกีดกันของเพาลี
หลักการกีดกันของเพาลี (Pauli exclusion principle) คือหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมที่ว่า ต้องไม่มีเฟอร์มิออน (อนุภาคที่มีสปินไม่เป็นจำนวนเต็ม) ที่เทียบเท่ากันสองตัวใด ๆ ครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ในเวลาเดียวกัน หากกล่าวให้เข้มงวดยิ่งขึ้นคือ ฟังก์ชันคลื่นรวมของเฟอร์มิออนที่เทียบเท่ากันสองตัวจะเป็นแบบกึ่งสมมาตรเมื่อเทียบกับการแลกเปลี่ยนอนุภาค หลักการนี้พัฒนาขึ้นโดยนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย โวล์ฟกัง เพาลี เมื่อปี ค.ศ. 1925
อนุภาคสปินที่เป็นเลขจำนวนเต็มคือ โบซอน นั้นไม่ได้อยู่ภายใต้หลักการกีดกันของเพาลี โบซอนที่เทียบเท่ากันจำนวนเท่าใดก็ตามสามารถครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ เช่นการผลิตโฟตอนขึ้นด้วยเลเซอร์และของเหลวผลควบแน่นโพส–ไอน์สไตน์
ไอศูรย์ ไมดาน
เล็ก ไอศูรย์ มีชื่อจริง ไอศูรย์ ไมดาน เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2504 เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี เป็นนักแสดง และนายแบบชาวไทยเชื้อสาย ไทย-เดนมาร์ก-อินเดีย
ไอศูรย์ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2504 เป็นลูกคนกลางในจำนวน 3 คน โดยมีพี่ชายและน้องสาว โดยเริ่มใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศตั้งแต่อายุ 2 ขวบ โดยไปศึกษาต่อในประเทศอินเดียเป็นที่แรก ก่อนจะย้ายไปประเทศเดนมาร์ก แล้วตามด้วยเยอรมนี จึงทำให้เขามีความสามารถในการใช้หลายภาษา ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเดนมาร์ก ภาษาสวีดิช รวมทั้งภาษาละติน
ก่อนที่จะเข้าสู่วงการมายา เขาเคยทำงานประจำในบริษัทผลิตรถยนต์กับมีกิจการส่วนตัวเกี่ยวกับธุรกิจเสื้อผ้า พร้อมทั้งเป็นนายแบบที่ประเทศเดนมาร์ก โดยผลงานโดดเด่นในขณะนั้นคืองานเดินแบบแฟชั่นโชว์ของ KENZO ต่อมาเมื่อกลับมาประเทศไทยในปี พ.ศ. 2529 จึงได้ถูกทาบทามให้เป็นนายแบบโฆษณาผลิตภัณฑ์เฮนเนสซี่ กับเดินแบบในงานแฟชั่นโชว์ที่สปอร์ตคลับ ต่อมาเวณิก เจริญปุระ ได้ชักนำให้ถ่ายแบบครั้งแรกในนิตยสารเปรียว และมีผลงานออกมาต่อเนื่อง เขาได้เป็น 1 ใน 5 นายแบบยอดนิยมประจำปี พ.ศ. 2530 จากนั้นจึงได้เข้าสู่วงการแสดงทางจอเงินเรื่องแรกคู่กับ สินจัย หงษ์ไทย ในเรื่อง ทาสอารมณ์ และจอแก้วเรื่องแรกทางช่อง 7 ในเรื่องแววมยุรา แล้วมีผลงานทั้งจอแก้วและจอเงินหลายเรื่องจนช่วงหนึ่งได้หายหน้าไปจากวงการพักใหญ่เนื่องจากพิษเศรษฐกิจในยุคนั้นก่อนจะกลับมาแข่งขันในรายการ Dancing with the stars จากนั้นจึงได้หวนกลับมาแสดงละครออกมาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน พร้อมทั้งเป็นที่ปรึกษาบริษัทในประเทศเดนมาร์กและลาว
ชีวิตส่วนตัว
วรรณศรี ศรีวรรณ มีบุตรสาว 1 คน กำลังศึกษาอยู่ประเทศอังกฤษ
วัดมะขาม (จังหวัดราชบุรี)
วัดมะขามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2311 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีระเบียงรอบ หลังคาลด 2 ชั้น ลด 3 ตับ รองรับด้วยเสานางเรียง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ รอบอุโบสถมีใบเสมาล้อม 8 ทิศ อุโบสถบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2551 ศาลาการเปรียญทรงโรงแบบโถง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เจดีย์ทรงมอญซึ่งถือกันว่าองค์นี้มีความสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่ามีความเก่าแก่ราว 200 ปี ผ่านการบูรณะหลายครั้ง ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว
โฟล์กร็อก
โรเจอร์ แม็กกินแห่งวงเบิร์ดส เคยกล่าวว่า วงเดอะบีตเทิลส์ เป็นแรงบันดาลใจให้เขารวมเพลงโฟล์กเข้ากับร็อก ออลมิวสิกยกให้วงเดอะบีตเทิลส์ ร่วมไปกับบ็อบ ดีแลน มีอิทธิพลอย่างมากให้กับการเกิดของโฟล์กร็อกในปี 1965
มินิ (บีเอ็มดับเบิลยู)
มินิ (MINI) เป็นยี่ห้อรถยนต์ของอังกฤษ ที่มีเจ้าของโดยบีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านรถยนต์ขนาดเล็ก
มินิเดิมเป็นสินค้าของบริติชคอร์ปอเรชัน ซึ่งในปี ค.ศ. 1966 ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของบริติชมอเตอร์โฮลดิง ซึ่งได้รวมเลย์แลนด์มอเตอร์ในปี ค.ศ. 1968 ไปเป็นรูปแบบบริติชเลย์แลนด์ ซึ่งมินิได้กลายเป็นยี่ห้อในสิทธิของตนเองในปี ค.ศ. 1969 ในคริสต์ทศวรรษ 1980 บริติชเลย์แลนด์ได้ยุติการร่วมมือ และในปี ค.ศ. 1988 ทางโรเวอร์กรุ๊ป รวมทั้งมินิ ได้ถูกซื้อโดยบริติชแอโรสเปซ ครั้นในปี ค.ศ. 1994 โรเวอร์กรุ๊ปก็ได้ถูกซื้อโดยบีเอ็มดับเบิลยู ส่วนในปี ค.ศ. 2000 โรเวอร์กรุ๊ปก็ได้ยุติความสัมพันธ์กับบีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งบีเอ็มดับเบิลยูได้ผูกขาดตราสินค้าของมินิเอาไว้ โดยมีโยเชน กอลเลอร์ แห่งบีเอ็มดับเบิลยูได้ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการบริหารของส่วนมินิ
มินิแฮทช์, ฮาร์ดทอป, คลับแมน, คอนเวอร์ติเบิล, คูเป และโรดสเตอร์ จะประกอบที่โรงงานแพลนต์ออกซฟอร์ดของบีเอ็มดับเบิลยูในคาวเลย์ ประเทศอังกฤษ และคันทรีแมนกับเพซแมนจะได้รับการประกอบโดยมักนาชไตร์ ในประเทศออสเตรีย โดยมียอดรวมจำหน่ายรถมินิทั่วโลกที่ 301,526 คันในปี ค.ศ. 2012 ยานพาหนะมินิยังเป็นที่สนใจในการแข่งแรลลี โดยมินิ คูเปอร์ เอส ยังชนะในการแข่งขันมอนติคาร์โลแรลลีได้ถึงสามครั้งในปี ค.ศ. 1964, 1965 และ 1967 นอกจากนั้น รถมินิยังได้เข้าร่วมรายการเวิลด์แรลลีแชมเปียนชิพตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 ผ่านทีมโปรไดรฟ์ ดับเบิลยูอาร์ซี
ซัมกเยทัง
ซัมกเยทัง (삼계탕) เป็นอาหารเกาหลีชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นซุปใส่เนื้อไก่ ซึ่งภายในเนื้อไก่จะยัดไส้เครื่องสมุนไพรชนิดต่าง ๆ อาทิ ข้าวเหนียว พริกไทยแดง รากโสม เกาลัด พุทราจีน เป็นต้น รับประทานพร้อมกับเครื่องเคียง อาทิ เส้นแป้งลักษณะคล้ายเส้นขนมจีน เหล้าโสม พริกไทยดำ เกลือ
นิยมเสิร์ฟในหม้อซุปที่ทำมาจากหิน รับประทานร้อน ๆ เชื่อกันว่าเสริมสุขภาพและบำรุงกำลัง ในอดีตจัดเป็นอาหารที่รับประทานกันภายในพระราชวัง
ซัมกเยทังดูเหมือนจะเป็นอาหารที่นิยมรับประทานกันในฤดูหนาว เพราะลักษณะเหมือนกับจะให้ความอบอุ่นคลายความหนาวได้ แต่ความจริงแล้วชาวเกาหลีจะนิยมรับประทานซัมกเยทังในฤดูร้อน เนื่องจากนิยมว่าเมื่อรับประทานเข้าไปแล้วทำให้เหงื่อออก จะเป็นผลดีต่อสุขภาพ
ซึ่งคำว่า "ซัมกเยทัง" นั้นแปลได้ว่า "ซุปไก่โสม" หรือ "ginseng chicken soup" ในภาษาอังกฤษ
กิ่งจังหวัดฮิดากะ
กิ่งจังหวัดฮิดากะ (日高振興局 (Hidaka-shinkō-kyoku)) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897
ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดฮิดากะ เรียงตามปี ค.ศ.
วีกลี
ก่อนเปิดตัว
ซูจิน จียุน และโซอึน เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการมิกซ์ไนน์ของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และ JTBC โดยมีซูจินเป็น "ศูนย์กลาง" ของผู้เข้าแข่งขันหญิงเมื่อรายการเปิดตัวครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 8 มกราคม 2018 ซูจินได้ถอนตัวจากการแสดงหลังจากได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุจราจรและได้รับการผ่าตัดฉุกเฉิน
ในเดือนตุลาคมปี 2018 เฟบเอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศแผนการที่จะเปิดตัวเกิร์ลกรุปวงใหม่ชื่อ เฟบเกิลส์ (Fave Girls; 페이걸즈걸즈, มักเขียนตัวใหญ่ทั้งหมด FAVE GIRLS) โดยมีสมาชิก ได้แก่ ซูจิน จียุน มันเดย์ โซอึน และแจฮี ต่อมาวงเปลี่ยนชื่อว่า เพลย์เอ็มเกิลส์ (PlayM Girls; 플레이엠 걸즈) หลังจากการควบรวมกิจการของแพลนเอเอนเตอร์เทนเมนต์และเฟบเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เพื่อก่อตั้งเพลย์เอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในวันที่ 1 เมษายน 2019
2020: เปิดตัวด้วย We Are และ We Can
เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม วงได้ประกาศชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการของพวกเขาคือ เดย์ลี (Daileee) วงได้ร้องเพลงสัญญาณ "Boom Chi Ki" (붐치키) ในรายการวาไรตี Wannabe Ryan ของ KakaoTV ซิงเกิลนี้เผยแพร่แบบดิจิทัลเมื่อวันที่ 25 กันยายน เมื่อวันที่ 28 กันยายน Korean Consumer Forum ได้มอบรางวัล "Female Rookie of the Year Award" ให้กับวีกลี โดยใช้ข้อมูลจากการสำรวจความคิดเห็นของชาวเกาหลีกว่า 550,000 คน
ในวันที่ 13 ตุลาคม วงปล่อยอีพีที่สองในชื่อ We Can โดยมีซิงเกิลหลักชื่อว่า "Zig Zag" ในวันที่ 15 ตุลาคม พวกเธอมีเวทีเปิดตัวเพลงในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ เพลงนี้มียอดวิวบนยูทูบถึง 10 ล้านครั้งภายใน 4 วันซึ่งทำสถิติสูงสุดก่อนหน้านี้
2021: We Play และ Play Game: Holiday
ในวันที่ 17 มีนาคม วงปล่อยอีพีที่สามในชื่อ We Play โดยมีเพลง "After School" เป็นซิงเกิลหลัก
วงเปิดตัวซิงเกิล "7Days Tension" ร่วมกับดาวิช แบรนด์แว่นตาของเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม
2022: Play Game: Awake และชิน จี-ยุน ออกจากวง
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2022 มีการประกาศว่าชิน จี-ยุนจะหยุดพักชั่วคราว เนื่องจากความตึงเครียดและความวิตกกังวล
วงได้ออกซิงเกิลอัลบั้มชุดแรกของพวกเธอในชื่อ Play Game: Awake เมื่อวันที่ 7 มีนาคม โดยมี "Ven Para" เป็นซิงเกิลหลัก
วันที่ 1 มิถุนายน 2022 ได้รับการยืนยันแล้วว่าชิน จี-ยุนจะออกจากวง เนื่องจากความวิตกกังวลอย่างต่อเนื่องและวีกลีจะทำกิจกรรมต่อในฐานะวงที่มีสมาชิกหกคน
ขบวนการความเร็วสูง เทอร์โบเรนเจอร์
ขบวนการความเร็วสูง เทอร์โบเรนเจอร์ หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น โคโซคุเซ็นไต เทอร์โบเรนเจอร์ เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 13 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 18:00 น. - 18:25 น. และได้ย้ายวันและเวลาออกอากาศเป็นทุกวันศุกร์ เวลา 17:30 น. - 17:55 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1989 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
เนื้อเรื่อง
เมื่อ 20,000 ปี ก่อน เทพและมนุษย์ได้ต่อสู้กับเหล่าปีศาจโบมะ และสามารถปิดผนึกพวกมันได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป 20,000 ปี ผนึกที่ปิดก็เสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาและสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน ปี ค.ศ. 1989 เสื่อมถ่อยลงไปมากเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พลังของผนึกเสื่อมถ่อย โบม่าโดยการนำของปีศาจรากอนที่เก็บความแค้นมาตลอด 20,000 ปี ก็คิดจะทำลายล้างมนุษย์ แต่ก็ยังมีนางฟ้าซีลอนและสัตว์เทพราคินที่ยังพอมีพลังที่จะสามารถต่อกรกับพวกโบม่าได้
แต่ซีลอนยังโชคดีที่ในยุคนี้ยังมีคนที่มีพลังพิเศษสามารถมองเห็นและสื่อสารกับตนได้ พวกเขาเป็นนักเรียนมัธยมปลาย 5 คน และ ดร.ดาไซ ผู้ เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่คิดประดิษฐ์เครื่องจักรกลต่างๆ และเมื่อพลังของเทพและพลังของเครื่องจักรกลรวมกันก็เกิดเป็น เทอร์โบเรนเจอร์ เพื่อต่อสู้กับโบม่าที่ชั่วร้าย
เทอร์โบคาสเซ็ท
อาวุธประจำตัวของเทอร์โบเรนเจอร์ทั้ง 5 ใช้ควบคู่กับเทอร์โบเลเซอร์ได้
นางาเระโบมะ
นางาเระโบมะ (流れ暴魔) คือมนุษย์ผู้ที่มีสายเลือดเผ่าโบมะและมนุษย์เข้าไว้ด้วยกัน ซึ่งกำเนิดมาจากเผ่าปีศาจโบมะชนกลุ่มน้อยที่ไม่ทำร้ายมนุษย์ และมีอยู่เป็นส่วนน้อย
การออกอากาศ
ขบวนการความเร็วสูง เทอร์โบเรนเจอร์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ทุกวันเสาร์เวลา 18:00 น. - 18:25 น. ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม ถึง 30 กันยายน ค.ศ. 1989 ต่อได้ย้ายวันและเวลาออกอากาศเป็นทุกวันศุกร์ เวลา 17:30 น. - 17:55 น. ตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม ปีเดียวกัน จนจบเรื่อง
ในส่วนประเทศไทย สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ได้ออกอากาศทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ ในเวลา 10.00 น. - 10.30 น. ในชื่อ เทอร์โบพิฆาต และได้จัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอโดย บริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด โดยชื่อในการจำหน่ายมีชื่อว่า ห้าพลัง หุ่นเทอร์โบ
กิ่งจังหวัดอิบูริ
กิ่งจังหวัดอิบูริ (胆振総合振興局 (Iburi-sōgō-shinkō-kyoku)) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897
ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดอิบูริ เรียงตามปี ค.ศ.
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ในตอนกลางทางใต้ของฮกไกโด มีความยาวราว 152 km จากตะวันออกถึงตะวันตก และ 98 km จากเหนือถึงใต้ กิ่งจังหวัดอิบูริครอบคลุมพื้นที่กว่า 9698 km2 ฝั่งทางทิศตะวันตกอยู่ติดกับกิ่งจังหวัดโอชิมะ กิ่งจังหวัดชิริเบชิ และกิ่งจังหวัดอิชิการิ ฝั่งทางเหนือติดกับกิ่งจังหวัดโซราจิและกิ่งจังหวัดคามิกาวะ ทางด้านตะวันออกติดกับกิ่งจังหวัดฮิดากะ โดยกิ่งจังหวัดอิบูริมีชายฝั่งยาว 218 km ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก
โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย
โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ชื่อย่อ: ทรท.) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2511 โดยสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย 6 ช่องคือ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ททบ.5 เอชดี ช่อง 7HD ช่อง 3 เอชดี เอ็นบีที 2 เอชดี และไทยพีบีเอส เพื่อทำงานร่วมกันในการจัดรายการสดที่ไม่ใช่รายการข่าว และการจัดรายงานข่าวสดเกี่ยวกับกิจกรรมพิเศษเช่นพระราชพิธี กิจกรรมภาครัฐบาล คำประกาศ แถลงการณ์ คำปราศรัยในโอกาสต่าง ๆ และการแข่งขันกีฬาเช่นโอลิมปิกเกมส์ เอเชียนเกมส์ ซีเกมส์ และฟุตบอลโลก
การก่อตั้ง
เมื่อปี พ.ศ. 2511 ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ในขณะนั้น ได้แก่สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ของบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี ของ บมจ.อสมท ในปัจจุบัน), สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ททบ.5 เอชดี ในปัจจุบัน) และสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (ช่อง 7HD ในปัจจุบัน) ของกรมการทหารสื่อสาร กองทัพบก ได้ประชุมร่วมกันและมีมติว่าควรจะได้รวมตัวกันขึ้น เพื่อปรึกษาหารือ และดำเนินการจัดการในเรื่องต่าง ๆ อันจะเกิดประโยชน์ร่วมกันกับทุกสถานีฯ จึงก่อตั้งองค์กรชื่อว่า โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ปีดังกล่าว โดยกำหนดให้มีคณะกรรมการขึ้นชุดหนึ่ง ประกอบด้วยผู้อำนวยการของช่องโทรทัศน์ทั้ง 4 เป็นกรรมการ และมอบให้ผู้อำนวยการของ ททบ.5 เป็นประธานกรรมการโดยตำแหน่ง อันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาแต่ก่อตั้ง ต่อมา สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ช่อง 3 เอชดี ในปัจจุบัน) เข้าร่วมเป็นสมาชิกถาวร นับแต่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2513 ต่อมามีช่องโทรทัศน์เข้าเป็นสมาชิกสมทบคือ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (เอ็นบีที 2 เอชดี ในปัจจุบัน) และสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (เดิมคือสถานีโทรทัศน์ไอทีวี และสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี) และต่อมามีสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการจาก กสทช. เข้ามาเป็นสมาชิกเพิ่มเติมอีก 21 ช่อง รวมทั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์รัฐสภาที่เข้ามาในภายหลัง รวมเป็น 28 ช่อง ก่อนจะลดลงเหลือ 19 ช่องในเวลาต่อมาจากการคืนใบอนุญาตและปิดสถานีลง
ที-34
ที-34 (T-34) เป็นรถถังขนาดกลางสัญชาติโซเวียตที่ถูกนำเสนอในปี ค.ศ. 1940 ได้มีชื่อเสียงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กับปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ปืนรถถังขนาด 76.2 มม.(3 นิ้ว) ที่ทรงพลังมากกว่าปืนรถถังที่ร่วมสมัย ในขณะที่เกราะแบบลาดเอียง 60 องศา ซึ่งสามารถป้องกันได้ดีต่ออาวุธต่อต้านรถถัง ระบบกันสะเทือนของคริสตีได้รับการสืบทอดมาจากการออกแบบรถถังรุ่นเอ็ม1928 ของชาวอเมริกันนามว่า เจ. วอลเตอร์ คริสตี รถถังแบบรุ่นที่ถูกขายที่มีป้อมปืนน้อยให้กับกองทัพแดง และได้ถูกบันทึกว่า เป็น"รถแทรกเตอร์ฟาร์ม" ภายหลังจากถูกกองทัพสหรัฐปฏิเสธ ที 34 มีผลอย่างมากต่อความขัดแย้งในแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง และมีผลกระทบที่ยาวนานต่อการออกแบบรถถัง ภายหลังจากที่เยอรมันได้เผชิญหน้ากับรถถังคันนี้ในปี ค.ศ. 1941 นายพลเยอรมัน นามว่า เพาล์ ลูทวิช เอวัลท์ ฟ็อน ไคลสท์ ได้เรียกมันว่า "รถถังที่ดีเยี่ยมที่สุดในโลก" และไฮนทซ์ กูเดรีอันได้ยืนยันว่า รถถังที-34 "มีความเหนือกว่า"รถถังเยอรมันอย่างมาก "ในช่วงต้นของเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1941 หัวหน้ากองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ อัลเฟรท โยเดิล ได้บันทึกไว้ในอนุทินสงครามของเขาที่กล่าวถึง ความประหลาดใจที่อาวุธยุทโธปกรณ์ใหม่ชนิดนี้ที่น่าทึงและไม่รู้จัก ได้ถูกปล่อยมาต่อสู้รบกับกองพลจู่โจมเยอรมัน" แม้ว่าเกราะและอาวุธยุทโธปกรณ์ของมันจะมีมากกว่าในช่วงสงคราม แต่ก็ยังได้ถูกอธิบายว่า เป็นการออกแบบรถถังที่มีอิทธิพลมากที่สุดในสงคราม
ที-34 เป็นหัวหลักของกองกำลังยานเกราะโซเวียตในช่วงตลอดสงคราม ข้อมูลจำเพาะทั่วไปของมันยังแทบไม่เปลี่ยนแปลงจนถึงปลายปี ค.ศ. 1944 เมื่อได้อัพเกรดอำนาจการยิงด้วยการเปิดตัวรถถังรุ่นที-34/85 ที่ถูกทำออกมาดีมากขึ้น วิธีการผลิตนั้นได้ถูกทำออกมาอย่างประณีตและมีเหตุผลอย่างต่อเนื่องเพื่อตอบสนองความต้องการของแนวรบด้านตะวันออก ทำให้ที-34 ถูกผลิตออกมาได้เร็วและราคาถูกกว่า ในท้ายที่สุด โซเวียตได้สร้างที-34 จำนวนกว่า 80,000 คันของทุกรุ่นทั้งหมด ทำให้สามารถเข้าสู่สนามรบได้จำนวนมากขึ้นเรือย ๆ แม้จะต้องประสบความสูญเสียในการสู้รบกับกองทัพแวร์มัคท์ของเยอรมัน การแทนที่รถถังเบาและขนาดกลางจำนวนมากในการเข้าประจำการในกองทัพแดง เป็นรถถังที่ถูกผลิตขึ้นได้มากที่สุดในสงครามและเป็นรถถังที่ผลิตขึ้นได้มากที่สุดเป็นอันดับสองตลอดกาล (รองลงจากรถถังรุ่น ที-54/ที 55) ด้วยจำนวนที่สูญเสีย 44,900 คันในช่วงสงคราม มันยังเป็นการสูญเสียรถถังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา การพัฒนาได้นำไปสู่รถถังรุ่น ที-44 โดยตรง จากนั้นก็เป็นรถถังรุ่น ที-54 และที-55 ซึ่งจะพัฒนามาเป็นรถถังรุ่น ที-62 ที-72 และที-90 ในภายหลัง ซึ่งเป็นแกนหลักของยานเกราะของกองทัพสมัยใหม่จำนวนมาก ที-34 รุ่นต่าง ๆ ได้ถูกส่งออกไปอย่างกว้างขวางในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเมื่อไม่นานมานี้ ในปี ค.ศ. 2018 มีจำนวนมากกว่า 130 คัน ที่ยังอยู่ในประจำการ
กำเนิด
ที-34 พัฒนาขึ้นมามาจากรถถังตระกูลบีที หรือที่ภาษารัสเซียเรียก แบแต ซึ่งเป็นรถถังเคลื่อนที่เร็ว และถูกนำเข้าประจำการณ์แทนรถถังตระกูลบีที และ ที-26 โดยช่วงก่อน ค.ศ. 1939 รถถังโซเวียตส่วนมากเป็นรถถังเบารุ่นที-26 และ รถถังเคลื่อนที่เร็วตระกูลบีที รุ่น ที-26 นั้นเป็นรถถังเคลื่อนที่ช้าสำหรับทหารราบมันถูกออกแบบมาให้เกาะไปกับทหารเดินเท้า ส่วนบีทีนั้น เป็นรถถังของทหารม้า มันเร็วมาก และถูกออกแบบให้สู้กับรถถัง แต่ไม่ใช่กับทหารราบ แต่ทั้งสองแบบมีเกราะบาง ป้องกันอาวุธเล็ก ได้ แต่ต้านปืนต่อสู้รถถังขนาดใหญ่ไม่ได้ ขณะที่เครื่องยนต์น้ำมันก๊าดของรถถังก็มักมีปัญหาไฟลุกอยู่ บ่อยครั้ง ทั้งสองแบบ ต่างก็พัฒนามาจากมันสมองของชาวต่างชาติทั้งสิ้น ที-26 นั้นพัฒนามาจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ ส่วน บีที ก็เป็นการออกแบบโดยวอลเตอร์ คริสตี้ วิศวกรอเมริกัน
เอ-20, เอ-32
ค.ศ. 1937 กองทัพแดงมอบหมายให้ มิคาอิล กอชกิ้น ( Mikhail koshkin ) ให้เป็นผู้นำทีมออกแบบรถถังที่จะมาแทนรถถังบีที พวกเขาก็ได้รถถังต้นแบบที่เรียกกันว่า เอ-20 ตามขนาดเกราะที่หนา 20 มม.ติดปืนขนาด 45 มม.และใช้เครื่องยนต์ วี-2ที่พัฒนาใหม่ ใช้น้ำมันดีเซลซึ่งติดไฟได้ยากกว่า มันมีล้อขนาด 8x6 คล้ายกับล้อขนาด 8x2 ของบีที ที่สามารถวิ่งได้แม้ไม่มีตีนตะขาบ ทำให้ไม่ต้องซ่อมบำรุงรักษาตีนตะขาบที่ในยุคนั้นยังไม่สมบูรณ์นัก มันทำความเร็วบนถนนได้กว่า 85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง นอกจากนั้น ทีมออกแบบยังได้ยืมแนวคิดจากการวิจัยโครงการรถถังบีทีก่อนหน้านี้ เรื่องการโค้งมนของเกราะ เพื่อให้กระสุนที่ถูกยิงมาแฉลบออกไปมาใช้ด้วย แต่ข้อได้เปรียบในด้านการรบอื่นๆของ เอ-20 ยังไม่มี
กอชกิ้นได้ขอสตาลินเดินหน้าพัฒนารถถังต้นแบบรุ่น 2 เพื่อให้เป็นรถถังครอบจักรวาล ติดอาวุธหนักกว่า มีเกราะหนากว่า และสามารถใช้ทดแทนได้ทั้งรถถัง ที-26 และ บีที รถต้นแบบนี้พวกเขาเรียกมันว่า เอ-32 ตามความหนา 32 มม.ของเกราะด้านหน้า มันติดปืนขนาด 76.2 มม. และใช้เครื่องยนต์แบบ เอ-20 รถ ถังรุ่นนี้เคลื่อนที่ได้ดีพอๆกับ เอ-20 แม้จะหนักกว่า
สงครามฟินแลนด์ช่วยแจ้งเกิด
ต่อมาเกิดสงครามฤดูหนาวระหว่างโซเวียตกับฟินแลนด์และรถถังรุ่นที่มีอยู่ของโซเวียตแสดงผลงานการรบได้ย่ำแย่มาก ปัญหาการไม่ยอมรับรถถัง เอ-32 ของบรรดานายทหาร และปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายในการผลิตรถถังรุ่นใหม่ที่สูงมากจึงถูกมองข้ามไป ประกอบกับมีประเด็นเรื่องความสำเร็จของการทำสงครามสายฟ้าแล่บของเยอรมนีในฝรั่งเศสมาเสริม รถถัง เอ-32 รุ่นที่มีเกราะด้านหน้าหนา 45 มม.และมีตีนตะขาบที่กว้างกว่าเดิม จึงเข้าสู่สายพานการผลิต มันได้รับชื่อว่า ที-34 คอชกิ้นเลือกใช้ชื่อนี้ก็เพราะ ค.ศ. 1934 เป็นปีที่ลูกของเขาเกิดแนวคิดเกี่ยวกับรถถังรุ่นใหม่ และเพื่อเป็นการร่วมฉลองการออกกฤษฎีกาขยายกองกำลังยานเกราะ
ที-34 คลอด ผู้ให้กำเนิดตาย
ที-34 ต้นแบบ 2 คันสร้างเสร็จต้น ค.ศ. 1940 และได้แสดงแสนยานุภาพโดยการวิ่งไกล 2,000 กิโล เมตรจากโรงงานที่คาร์คอฟ (ปัจจุบันเรียก คาร์คิฟ อยู่ในยูเครน) เพื่อไปมอสโก ก่อนจะไปฟินแลนด์ มิ้นส์ก และเคี๊ยฟ ก่อนจะกลับไปโรงงานเพื่อปรับปรุงข้อบกพร่อง ที-34 รุ่นพร้อมใช้งานออกมาในเดือนกันยายนปีเดียวกัน และเข้าทดแทนรถถัง ที-26, รถถังขนาดกลางที-28 และ บีที ปลายเดือนเดียวกันนั้น กอชกิ้นก็เสียชีวิตจากโรคปอดบวม รถรุ่นแรกติดปืนขนาด 76.2 มม.จึงเรียกกันว่า ที-34/76 ในปี ค.ศ. 1944 มีการปรับปรุงระบบอาวุธ โดยหันมาใช้ปืนขนาด 85 มม. จึงเรียกว่า ที-34/85 เพื่อนำมาต่อกรกับรถถถังพันท์เซอร์และทีเกอร์ของฝ่ายเยอรมัน
รับศึกหนักเยอรมัน
ในเบื้องต้น ที-34 ผลิตกันที่เมืองคาร์คอฟ โดยโรงงานอื่นๆส่งส่วนประกอบต่างๆมาสนับสนุน ต่อมามีการย้ายฐานการผลิตไปเมืองอื่น ก่อนที่นาซีเยอรมันจะบุกสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่องนี้กดดันให้ประเทศต้องเร่งผลิตที-34 ออกมาเต็มกำลังหลังจากที่ก่อนหน้านี้ถกเถียงกันว่า ควรหันไปผลิตรถถังรุ่นเก่า หรือไม่ก็หันพัฒนารุ่นที่ก้าวหน้ามากกว่า ช่วงที่ประเทศเข้าสู่สงคราม ที-34 มีสัดส่วนแค่ 4 เปอร์เซ็นต์ของรถถังของประเทศ
จากการสูญเสียมากมายในช่วงแรกของฝ่ายโซเวียต จึงได้คิดหาวิธีทำให้ค่าใช้จ่ายในการผลิตรถถูกลง แต่รถ ถังยังใช้งานได้ดี เช่นเรื่องการทำให้โลหะแข็งขึ้น ในที่สุดในเวลาแค่ 2 ปี ค่าใช้จ่ายในการผลิตรถที-34ก็ลด ลงจากคันละ 269,500 รูเบิ้ลในปี ค.ศ. 1941 เหลือแค่ 135,000 รูเบิ้ล ระยะเวลาในการสร้างก็ลดลงครึ่งหนึ่ง ใช้เวลาในการผลิต1200คันต่อเดือน แม้คนงานส่วนมากจะเป็นผู้หญิง คนสูงอายุ และเด็ก
ที-34 เหนือกว่ารถถังเยอรมันอย่างมากเมื่อสามารถลุยได้ทั้งในสภาพพื้นผิวทีเป็นโคลนหนา หรือน้ำแข็ง อาวุธของฝ่ายทหารราบเยอรมันก็ทำอะไรมันไม่ได้ แต่ที่ทำให้ ที-34 ไม่ประสบควมสำเร็จขนานใหญ่ก็เพราะพลประจำรถถังที่ได้รับการฝึกน้อย และฝ่ายบัญชาการที่มีข้อบกพร่อง ฝ่ายเยอรมันได้แก้เกมด้วยการผลิตปืนต่อสู้รถถัง และรถถังที่ใหญ่กว่า แม้ทหารเยอรมันบอกว่าที่พวกเขาต้องการก็คือให้เยอรมันผลิต ที-34 ออกมาสู้กับที-34 ของโซเวียต
ที-43 หวังแจ้งเกิด แต่ไม่ไหว
หลังจากฝ่ายเยอรมันนำปืนขนาด 75 มม.มาติดรถถังของพวกเขาในปี ค.ศ. 1942 ทำให้ที-34 ไม่ได้เปรียบอีกต่อไป โซเวียตก็ได้เริ่มออกแบบรถถังรุ่นใหม่คือ ที-43 ซึ่งหวังจะให้เด่นในเรื่องเกราะที่เพิ่มการป้องกันได้มากขึ้น มันจะเป็นรถถังเอนกประสงค์ โดยจะเข้ามาแทน ที-34 และ รถถังหนัก เควี-1 แต่ปีถัดมา เยอรมนีส่งรถถังทีเกอร์และพันท์เซอร์เข้าสนามรบ ปืนของที-34 สู้กับรถถังรุ่นใหม่ไม่ไหว มองกันว่าปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 88 มม.น่าจะสู้ได้ และมันสามารถนำมาปรับใช้กับรถถังได้ แต่เกราะของ ที-43 รุ่นต้นแบบก็ยังต้านทานปืนใหญ่รถถังขนาด 88 มม.ของทีเกอร์ไม่ไหว ขณะเดียวกันความเร็วของมันก็สู้ ที-34 ไม่ได้ โซเวียตจึงตัดสินใจปรับปรุง ที-34 จนกลายเป็นรุ่น ที-34/85 ตามขนาดของปืน การตัดสินใจพัฒนารถถังรุ่นเก่า แทนการผลิตรุ่นใหม่ มีความสำคัญต่อการรักษาอัตราการผลิตรถถังของโซเวียตอย่างมาก เพราะขณะที่โซเวียตผลิตที-34/85 ได้เดือนละ 1,200 คันเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944 นาซีเยอรมันมีรถถังพันท์เซอร์อยู่ในแนวรบตะวันออกแค่ 304 คันเท่านั้น ข้อด้อยของที-34 จึงสู้กับรถถังเหล่านี้ได้ไม่ยากเย็นนัก
ขณะที่ค่าใช้จ่ายในการสร้าง ที-34/85 ก็ลดลงเรื่อยๆ ปี ค.ศ. 1945 ค่าใช้จ่ายลดเหลือคันละ142,000 รูเบิ้ล ขณะที่ศักยภาพการเคลื่อนที่และความเร็วยังเท่าเดิม ส่วนระบบอาวุธและเกราะก็เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว จนถึงปลายปี ค.ศ. 1945 ที-34 ถูกผลิตออกมากว่า 57,000 คัน และคิดเป็น 55 เปอร์เซ็นต์ของรถถังทั้งหมดที่โซเวียตมีอยู่
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังสงคราม มีการผลิตที-34 ออกมาอีกมากมาย รวมทั้งมีการออกใบอนุญาตให้ประเทศอื่นๆสามารถผลิตมันได้ด้วยอย่างจีน โปแลนด์ และ เชคโกสโลวาเกีย ในยุคทศวรรษที่ 1960 ที-34/85 มีการปรับปรุงให้ทันสมัยเพื่อการส่งออกและการเป็นกำลังสำรอง ประเมินกันว่า ที-34 ถูกผลิตออกมาทั้งสิ้น 84,070 คัน มันถูกใช้ในกลุ่มประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอ ในสงครามเกาหลี  สงครามเวียดนาม สงครามบอสเนีย ตะวันออกกลาง อัฟกานิสถาน อังโกล่า โซมาเลีย และไซปรัส รวมแล้ว 39 ประเทศทั่วโลกเคยนำ ที-34 เข้าประจำการ
เทศมณฑลบิสตริตซา-เนอเซอวุด
บิสตริตซา-เนอเซอวุด (Bistrița-Năsăud, ) เป็นเทศมณฑลแห่งหนึ่งของประเทศโรมาเนีย เมืองที่ตั้งเทศมณฑลคือบิสตริตซา
ประชากร
ณ วันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2011 เทศมณฑลบิสตริตซา-เนอเซอวุดมีประชากรทั้งหมด 277,861 คน และมีความหนาแน่น 51 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยประกอบด้วย:
ทางหลวงหมายเลข 4 (ประเทศพม่า)
ทางหลวงหมายเลข 4 เป็นทางหลวงแนวตะวันตก-ตะวันออกที่สำคัญของประเทศพม่า เชื่อมต่อเมืองเมะทีลา ในภาคมัณฑะเลย์ ไปยังเมืองท่าขี้เหล็ก ในรัฐฉาน บริเวณพรมแดนประเทศไทย ทางหลวงเส้นนี้เริ่มต้นใกล้กับเมืองเมะทีลา ซึ่งเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 1 ไปทางทิศตะวันออกผ่านเมือง Hopong บรรจบกับทางหลวงหมายเลข 5 ทางทิศใต้ และไปสิ้นสุดที่เมืองท่าขี้เหล็ก เชื่อมต่อกับถนนพหลโยธิน ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 127
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 127 หรือ ทางเลี่ยงเมืองลำปาง เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับ (ยกเว้นสะพานข้ามทางรถไฟสายเหนือ มีขนาด 2 ช่องจราจร) เริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 บริเวณสามแยกโยนก อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 บริเวณสี่แยกภาคเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ระยะทางรวม 8.522กิโลเมตร เดิมทางนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38 หรือ ตรังเกมส์ โดยจังหวัดตรังเป็นเจ้าภาพ มีการแข่งขันในระหว่างวันที่ 9 - 19 กันยายน พ.ศ. 2552 มีการแข่งขันทั้งสิ้นจำนวน 35 ชนิดกีฬา โดยใช้สนามแข่งขันในจังหวัดตรังทุกชนิดกีฬา
ประวัติ
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ “ตรังเกมส์” ซึ่งจังหวัดตรังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 9 – 19 กันยายน 2552 นั้น นับเป็นครั้งที่ 38 แล้ว ที่กีฬาระดับประเทศรายการนี้ได้มีการจัดต่อเนื่องกันมา โดยแต่ละจังหวัดผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพ “ตรังเกมส์” การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38 ที่จะจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 9–19 กันยายน 2552 ที่จังหวัดตรัง ภายใต้คำขวัญที่กำหนดให้เป็นเกมส์แห่ง “สปีริตและมิตรภาพ” (Spirit&Friendship) มุ่งเน้นการรวมพลังคนเก่ง คนดีของเมืองตรัง สู่ตรังเกมส์ สร้างค่านิยมใหม่และจุดเน้นคือ ความมีมาตรฐานการจัดการแข่งขันนักกีฬายึดมั่นในกฎกติกา พัฒนาสมรรถนะความเป็นเลิศสู่สากล พร้อมทั้งเป็นศูนย์กลางแห่งการเชื่อมความรักความผูกพันและสามัคคีของคนในชาติ
สัญลักษณ์
ออกแบบโดยนำเอา FORMAT ของคนกำลังออกกำลังกายแขนข้างหนึ่งช้อนประคอง LOGO ของกีฬาแห่งชาติไว้ คนออกกำลังกายเป็นเลข 3 ส่วนใต้แขนเลข 8 เหมือนริบบิ้นของนักยิมนาสติก ลีลา ส่วนล่างของสัญลักษณ์ เป็นละลอกคลื่นสัญลักษณ์ส่วน หนึ่งของจังหวัดตรัง
สัตว์นำโชค
ใช้ พะยูน ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมฝูงสุดท้ายในประเทศไทยอาศัยอยู่ในทะเลตรัง เป็นตัวนำโชคชื่อ "นายสามัคคี" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ทเป็นศูนย์กลางของการแข่งขันและเป็นสื่อกลางในการสร้างสรรค์ความรักความผูกพันและมิตรภาพของคนไทย
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน
• กรีฑา
• กอล์ฟ
• กาบัดดี้
• กีฬาทางอากาศ
• จักรยาน