cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์
ประวัติ
ต่อมาได้เริ่มแสดงภาพยนตร์ เรื่องที่ได้แก่ภาพยนตร์เรื่อง เฉือน เขารับบทเป็น นัท บุญหล้า ส่งผลให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากหลายสถาบัน เช่น รางวัลสุพรรณหงส์, รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง, รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด และ รางวัลสตาร์พิคส์ อวอร์ด เป็นต้น
หลังซีรีส์ เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน และภาพยนตร์เรื่อง อนธการ อรรถพันธ์ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี ทำให้เขาได้มีผลงานซีรีส์เรื่องต่อมาคือเรื่อง รุ่นพี่ Secret love ตอน puppy honey โดยได้รับบท ธนภัทร ภรณ์พรหม แสดงคู่กับจุมพล อดุลกิตติพร และมีภาคต่อของซีรีส์คือเรื่อง รุ่นพี่ Secret love ตอน puppy honey 2 สแกนหัวใจนายหมอหมา ด้านจีเอ็มเอ็มทีวีได้จัดงานพบแฟนคลับในประเทศเกาหลีใต้ในเดือนพฤษภาคม 2560 และกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ในเดือนสิงหาคม 2560 และงานพบปะแฟนคลับในประเทศไทยในวันที่ 3 กันยายน 2560 ณ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี
แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์
แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ยังเป็นที่รู้จักกันในหมู่ชาวยูเครนในชื่อเก่าแก่ว่า ปรือกาปัจจา (Прикарпа́ття; แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งถือว่าพื้นที่ตอนใต้ของแคว้นลวิวอย่างเมืองสตรึย, ตรุสกาแวตส์ และดรอฮอบึช เป็นส่วนหนึ่งของปรือกาปัจจาด้วย) แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ร่วมกับแคว้นลวิวและแคว้นแตร์นอปิลเป็นแก่นกลางของภาคตะวันออกของภูมิภาคประวัติศาสตร์กาลิเชียซึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐกาลิเชีย–โวลิเนีย ส่วนในปัจจุบัน แคว้นทั้งสามเป็นองค์ประกอบหนึ่งของสมาคมยูโรรีเจียนแห่งคาร์เพเทียน
ในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 บริเวณแคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์มีฐานะเป็น จังหวัดสตาญิสวาวุฟ (ค.ศ. 1918–1939) และหลังการรุกรานโปแลนด์ของสหภาพโซเวียตมีฐานะเป็น แคว้นสตานิสเลา (ค.ศ. 1939–1962) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกาลิเชียในเขตปกครองสามัญของเยอรมนีนาซี ศูนย์กลางของแคว้นนี้อยู่ที่เมืองกอลอมือยา (ซึ่งเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของปอกุจจา ชื่อดั้งเดิมของพื้นที่ตอนใต้ของแคว้น) มาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20
เดอะวอล์กกิงเดด
เดอะวอล์กกิงเดด (The Walking Dead) เป็นละครชุดแนวดรามาสยองขวัญหลังพยากรณ์ (post-apocalyptic horror drama) สร้างโดยแฟรงก์ ดาราบอนต์ มีเนื้อเรื่องยึดตามหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกันของโรเบิร์ต เคิร์กแมน, โทนี มัวร์ และชาร์ลี แอดลาร์ด ละครแสดงนำโดยแอนดรูว์ ลินคอล์น รับบทเป็นนายอำเภอชื่อ ริก ไกรมส์ ที่ตื่นขึ้นมาจากอาการโคมาแล้วพบกับโลกหลังพยากรณ์ที่เต็มไปด้วยซอมบีกินเนื้อ เขาออกเดินทางเพื่อตามหาครอบครัวและพบกับผู้รอดชีวิตตามทางมากมาย
เดอะวอล์กกิงเดด ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ทางเคเบิลทีวีช่องเอเอ็มซีในสหรัฐอเมริกา และออกอากาศครั้งแรกทั่วโลกในสัปดาห์แรกของเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกันทางช่องฟอกซ์อินเตอร์เนชันแนล ผลพวกจากกระแสตอบรับ เอเอ็มซีได้เพิ่มฤดูกาลที่สองให้กับละครจำนวน 13 ตอน ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2011 เพียงอีกสองตอนก่อนที่จะเข้าฤดูกาลที่สอง เอเอ็มซีก็ประกาศว่าฤดูกาลที่สามมีจำนวน 16 ตอน ออกอากาศในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2012 เอเอ็มซีเพิ่มฤดูกาลที่สี่อีกจำนวน 16 ตอน ออกอากาศวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2013 และในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2013 เอเอ็มซีได้เพิ่มฤดูกาลที่ห้าจำนวน 16 ตอนให้กับละครอีกครั้ง
ละครชุดนี้ได้รับการตอบรับที่ดี และเข้าชิงรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา และรางวัลลูกโลกทองคำสาขาละครโทรทัศน์แนวดรามา ละครยังได้รับคะแนนที่ดีจากการประเมินของนีลเซน (Nielsen ratings) เหนือกว่าละครทางเคเบิลทีวีหลายเรื่อง มียอดผู้ชมถึง 16.1 ล้านคนในช่วงแรกที่ออกอากาศในฤดูกาลที่สี่ ทำให้กลายเป็นละครชุดทางเคเบิลทีวีที่มีคนชมมากที่สุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี
ภาพรวมของละคร
อ้างอิงจากหนังสือการ์ตูนชุดชื่อเดียวกัน เดอะวอล์กกิงเดดบอกเล่าเรื่องราวของกลุ่มผู้รอดชีวิตกลุ่มเล็กอาศัยอยู่หลังจากเกิดเหตุซอมบีระบาด (zombie apocalypse) ฤดูกาลแรกส่วนใหญ่มีเนื้อเรื่องเกิดที่มหานครแอตแลนต้า และฤดูกาลที่สองถึงสี่จะเกิดขึ้นรอบ ๆ ชนบนทางเหนือของรัฐจอร์เจีย ขณะที่ผู้รอดชีวิตต้องหาที่อยู่ที่ปลอดภัยจากฝูง "วอล์กเกอร์" หรือ "ไบเตอร์" (เป็นชื่อที่ใช้เรียกซอมบีในเรื่อง) ซึ่งคอยกัดกินทุกสิ่งมีชีวิตที่มันจับได้ และรอยกัดของมันทำให้มนุษย์ติดเชื้อได้ เนื้อเรื่องให้ความสำคัญที่สภาวะลำบากที่คนในกลุ่มต้องเผชิญ พวกเขาต้องดิ้นรนเพื่อให้ยังเป็นมนุษย์อยู่ได้แบบวันต่อวันเพื่อเอาชีวิตรอดจากโลกที่อันตราย ที่หมายรวมถึงฝูงซอมบี การรับมือกับอุบัติเหตุ และผู้รอดชีวิตที่ล่าเหยื่อพวกเดียวกันเอง
กลุ่มดังกล่าวนำโดยริก ไกรม์ส ผู้เคยเป็นนายอำเภอก่อนซอมบีระบาด ตลอดเวลา พวกเขาจะพบกับเรื่องราวสยองขวัญจากเหล่าซอมบีเดินได้ การเปลี่ยนแปลงแบบฉับพลันของสมาชิกในกลุ่ม และการมุ่งร้ายจากมนุษย์ที่ดิ้นรนเพื่อการอยู่รอดของตนหลังเช่นกันจากสังคมถูกทำลาย
ฤดูกาลที่ 1
นายอำเภอ ริก ไกรมส์ ตื่นจากอาการโคมาแล้วพบว่าโลกถูกซอมบีครอบงำ หลังจากเป็นเพื่อนกับมอร์แกน โจนส์ ริกเดินทางไปแอตแลนตาคนเดียว และพบกับภรรยา ลอรี และบุตรชาย คาร์ล และเพื่อนตำรวจ เชน วอลช์ และผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ พวกเขาเดินทางไปยังศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค แต่ทราบจากสมาชิกเพียงคนเดียวในศูนย์ว่าไม่มียารักษาโรคระบาดนี้
ฤดูกาลที่ 2
กลุ่มของริกเดินทางจากแอตแลนตา มาพักที่ฟาร์มของเฮอร์เชล กรีน ขณะตามหาบุตรสาวของแครอลชื่อ โซเฟีย ที่หายตัวไป เกิดความตึงเครียดระหว่างกลุ่มของริกและครอบครัวเฮอร์เชลหลังจากพบว่าเฮอร์เชลเก็บเพื่อน ๆ และสมาชิกในครอบครัวที่กลายเป็นซอมบีไว้ในโรงนา รวมถึงโซเฟียด้วย ความเป็นเพื่อนของเชนและริกเริ่มสั่นคลอนเมื่อพบว่าลอรีตั้งครรภ์ และริกถูกบีบให้ฆ่าเชนเพื่อป้องกันตัว เชนกลายเป็นซอมบี คาร์ลยิงเชนที่ศีรษะ เสียงปืนเรียกฝูงซอมบี บังคับให้ริกและครอบครัวเฮอร์เชลที่เหลือต้องหนีออกจากฟาร์ม
ฤดูกาลที่ 3
หลังจากออกจากฟาร์มได้แปดเดือน กลุ่มของริกมาถึงเรือนจำแห่งหนึ่ง พวกเขาล้างบางซอมบีในนั้นและทำเป็นบ้านหลังใหม่ ลอรีให้กำเนิดบุตรจนเสียชีวิต ริกกลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว ขณะเดียวกัน มิโชนช่วยชีวิตแอนเดรีย และพบกับเมืองวูดแบรี ที่นำโดยผู้ว่า (The Governor) เขาทราบว่ากลุ่มของริกอยู่ในเรือนจำ นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างกัน กลุ่มของริกเริ่มบุกและทำลายเมืองวูดแบรี แต่ผู้ว่าทำให้แอนเดรียเสียชีวิต และหนีไป ชาววูดแบรีอยู่ร่วมกับริกในเรือนจำ
ฤดูกาลที่ 4
หลังจากผู้ว่าจู่โจมผ่านไปหลายเดือน ไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์หนึ่งคร่าชีวิตคนในเรือนจำไปหลายคน ผู้ว่าพบกับสมุนกลุ่มเก่าและฆ่าทิ้ง ยึดครองและทำลายเรือนจำ กลุ่มของริกถูกบีบให้แยกย้ายและหลบหนี แต่เฮอร์เชลและผู้ว่าเสียชีวิต ผู้รอดชีวิตแยกย้ายกันและประสบกับปัญหาของตนเอง และรู้จักคนหน้าใหม่ก่อนพบกับป้ายบอกทางไปยังที่หลบภัยแห่งหนึ่งเรียกว่า เทอร์มินัส พวกเขาได้มารวมกันที่เทอร์มินัส แต่ถูกจับขังไว้โดยไม่ทราบจุดประสงค์
ฤดูกาลที่ 5
ริกพบว่าชาวบ้านในเทอร์มินัสเป็นพวกมนุษย์กินคน แต่กลุ่มของริกสามารถทำลายเทอร์มินัสและกลับมารวมตัวกัน บางคนบาดเจ็บและถูกลักพาตัวไปที่โรงพยาบาลเกรดีที่ดูแลโดยตำรวจและหมอที่ผิดจรรยาบรรณ เมื่อผู้รอดชีวิตที่เหลือกลับมารวมกลุ่มกัน พวกเขาได้รับคำเชิญจากแอรอนให้มาอยู่ในชุมชนเรียกว่า อเล็กซานเดรีย ทีแรกพวกเขารู้สึกเป็นที่ต้อนรับ แต่กลุ่มของริกตระหนักว่าชาวบ้านไม่เคยเผชิญกับซอมบีโดยตรง มอร์แกน ผู้ที่ตามหาริกมาตลอด ได้มาถึงและตกใจที่พบว่าริกได้ฆ่าชาวอเล็กซานเดรียคนที่ทำร้ายร่างกายภรรยาด้วยความโมโห
ฤดูกาลที่ 6
ชาวบ้านอเล็กซานเดรียเริ่มเชื่อใจริกให้มาคุ้มกันชุมชนได้ กลุ่มหนึ่งที่มีชื่อว่า วูลฟส์ ใช้ฝูงซอมบีเข้าจู่โจมอเล็กซานเดรีย หลายชีวิตสูญเสียก่อนที่คนที่รอดจะกลับมาควบคุมได้อีกครั้ง ระหว่างฟื้นฟูร่างกาย พวกเขารู้จักชุมชนเรียกว่า ฮิลล์ท็อป ชุมชนที่เสนอว่าจะแลกเปลี่ยนเสบียงหากพวกเขาสามารถกำจัดภัยจากกลุ่มเซเวียส์ที่นำโดยนีแกน แม้ว่ากลุ่มของริกจะทำลายฐานของเซเวียร์ได้ฐานหนึ่ง แต่พวกเขาก็ถูกนีแกนจับตัว และถูกบีบให้สาบานตนต่อเขา
ฤดูกาลที่ 8
ริก แมกกี และอีซีเคียล พาชุมชนของตนทำสงครามกับนีแกนและเซเวียส์ โดยได้ความช่วยเหลือของ เดอะไวท์ ที่อยากให้นีแกนตาย แต่เกิดความสูญเสียกับทั้งสองฝ่ายอย่างหนัก พลทหารคิงดอมหลายคนถูกฆ่า นีแกนโต้กลับจนทำให้ อเล็กซานเดรียล่มสลาย คาร์ลถูกซอมบีกัด และเขียนจดหมายไว้บอกลา ก่อนคาร์ลปลิดชีพตนเอง คาร์ลขอให้ริกยุติสงคราม และสร้างสังคมใหม่ นีแกนพยายามล้างบางริกและพันธมิตร แต่ยูจีนตั้งใจทำผิดแผนโดยทำกระสุนให้ผิดพลาดเกิดระเบิดกับกลุ่มนีแกน และนีแกนถูกริกปาดคอ แต่ริกก็ช่วยชีวิตนีแกนตามคำขอของคาร์ล ริกยุติสงครามโดยไว้ชีวิตนีแกนและนำไปขัง เป็นที่ไม่พอใจต่อแมกกี หลังจากนั้น กลุ่มของริกช่วยส่งเสริม เซเวียส์ยุคใหม่ ด้วยการช่วยซ่อมบำรุง สถานที่ที่พังขึ้นมาใหม่
ฤดูกาลที่ 9
สิบแปดเดือนหลังนีแกนพ่ายแพ้ ริกเสนอให้สร้างสะพานเพื่อช่วยเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยน แต่กลับก่อให้เกิดปัญหาระหว่างกัน เมื่อกลุ่มของเซเวียส์โดน ผู้ที่แค้นฝังใจอยู่โดยรอบฆ่าไปหลายคน ริกถูกเข้าใจว่าเสียชีวิตขณะทำการระเบิดสะพานเพื่อไม่ให้ซอมบีบุกเข้ามา และกลุ่มของเซเวียส์ก็แตกกระจายกันไป เซเวียส์ล่ม หกปีถัดมา การเสียชีวิตของริกยังคงเป็นประเด็นระหว่างชุมชน มีกลุ่มภัยคุกคามกลุ่มใหม่ที่ควบคุมซอมบีเป็นอาวุธ ใช้ชื่อว่า วิสเปอเรอร์ สั่งห้ามบุกรุกผ่านดินแดนพวกเขา ผู้นำชื่อ อัลฟา มีกลุ่มซอมบีกลุ่มใหญ่ และจะปล่อยออกไปหากดินแดนถูกบุกรุก หลังจากลิเดีย ลูกสาวของเธอทิ้งกลุ่มของเธอมาที่คิงดอม อัลฟาตัดหางปล่อยวัดเธอและจับชาวชุมชนในงานแฟร์ไปฆ่าหลายคน โดยมี อีนิด เฮนรี่ ทารา รวมอยู่ด้วย
โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง(Greater Mekong subregional-GMS)หรือ หกเหลี่ยมเศรษฐกิจ เป็นความร่วมมือของ 6 ประเทศ คือ ไทย พม่า สปป.ลาว กัมพูชา จีน(ยูนนาน) และเวียดนาม เริ่มโครงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 โดยรัฐบาลไทยได้ขอความช่วยเหลือทางวิชาการจากธนาคารพัฒนาเอเชีย ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลัก มีพื้นที่รวมกันประมาณ ๒ ล้าน ๓ แสน ตารางกิโลเมตร หรือประมาณพื้นที่ยุโรปตะวันตก มีประชากรรวมกันประมาณ ๒๕๐ ล้านคน และอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นจุดศูนย์กลางในการเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคเอเชียใต้ เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วัดใหม่อมตรส
วัดใหม่อมตรส [ไหฺม่-อะ-มะ-ตะ-รด] หรือ วัดบางขุนพรหม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวา
วัดใหม่อมตรสมีชื่อเสียงในด้านวัตถุมงคล คือ พระสมเด็จกรุบางขุนพรหม โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) เจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม รับเป็นประธานในการจัดสร้าง พระพิมพ์สมเด็จ (พระเครื่อง) ที่สร้างจากผงอิทธิเจ ปถมัง ตรีนิสิงเห และมหาราช ตามที่เสมียนตราด้วง ต้นตระกูล ธนโกเศต ได้ขออนุญาตจัดสร้างขึ้น เพื่อบรรจุในองค์เจดีย์ เมื่อ พ.ศ. 2413–2415 เจ้าประคุณสมเด็จได้เมตตาโขลกตำผง ผสมผงวิเศษ และอธิษฐานจิตปลุกเสกด้วยตัวท่านเอง
สงครามเสน่หา
สงครามเสน่หา เป็นนวนิยายแปลของว.วินิจฉัยกุล ซึ่งแปลมาจากเรื่อง The Bored Bridegroom ของ บาร์บารา คาร์ทแลนด์
อเล็กซิส มาร์ควิสหนุ่มแห่งเมอร์ลินคอร์ทผู้เป็นที่หมายปองของสาว ๆ ในกรุงลอนดอนต้องการได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลเมอร์ลีนที่บิดาของตนได้ขายไปให้กับเซอร์โจชัว เฮดลีย์กลับคืนมา อเล็กซิสจึงยอมแต่งงานกับลูเครเชีย บุตรสาวของเซอร์โจชัว  ทั้ง ๆ ที่ตนมีคุณหญิงเฮสเตอร์แสตนดิช เป็นคู่รักอยู่แล้ว
ลูเครเชียได้ยินกิตติศัพท์ของว่าที่เจ้าบ่าวของเธอว่าไม่ชอบเด็กสาวซื่อๆ ไม่ประสีประสา เธอจึงไปเรียนการแสดงกับผู้กำกับคนหนึ่ง เมื่อได้พบกันครั้งแรก อเล็กซิสจึงประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาเป็นสาวสังคมทรงเสน่ห์   แทนที่จะเป็นสาวน้อย หัวอ่อน ว่านอนสอนง่ายดังที่คาดไว้
ในระหว่างหลบหนีทหารฝรั่งเศสด้วยกัน อเล็กซิสพบว่าแท้จริงแล้ว บุคลิกสาวสังคมทรงเสน่ห์เป็นเพียงละครที่ลูเครเชียแสร้งทำเท่านั้น แต่ชายหนุ่มกลับประทับใจความบริสุทธิ์ จริงใจต่างหากของหญิงสาว
เมื่อการผจญภัยและการช่วยเหลือตัวประกันส่วนหนึ่งสำเร็จลง ลูเครเชียได้เดินทางกลับประเทศอังกฤษพร้อมกับเจ้าบ่าวที่ไม่ขี้เบื่ออีกต่อไป
กุ่ย
กุ่ย  คือ แผ่นหยก ซึ่งใช้เป็นสัญญาลักษณ์มงคลและเครื่องสักการะบูชาที่ใช้สำหรับบวงสรวงในศาสนาชาวบ้านจีนและใช้สำหรับจักรพรรดิ, จักรพรรดินี, เจ้าแคว้น, พระราชอัครมเหสี, พระอัครมเหสี, พระมเหสี, พระสนม และพระบรมวงศานุวงศ์เท่านั้น ในบรรดาเครื่องหยก เป็นสัญญาลักษณ์เครื่องบูชาหลักคือทิศตะวันออก แผ่นหยก ของจักรพรรดิ, เจ้าแคว้น เรียกว่า เจิ้นกุ่ย (镇圭) โดยด้านหน้าสลักด้วยลวดลายภูเขาทาสีทองสี่อัน ซึ่งเรียงกันขึ้น ลง ซ้ายและขวา เป็นสัญลักษณ์ของภูเขาของสี่เมืองทางทิศใต้ ทิศใต้ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และ แสดงความหมายว่า "ประเทศอยู่ในการควบคุมและสี่ด้านมีเสถียรภาพ" (江山在握，安定四方) โดยคาบสมุทรเกาหลี อาณาจักรรีวกีว และไดเวียดซึ่งรับวัฒนธรรมและธรรมเนียมจากจีนโบราณอย่างเข้มข้นล้วนใช้แผ่นหยกในพิธีกรรมของราชสำนักเช่นเดียวกัน
ประติมานวิทยา
ในทางประติมานวิทยาของกิมซิ้นในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า เทพเจ้าและเทพนารีชั้นผู้ใหญ่มักทรงแผ่นหยกอาญาสิทธิ์นี้ในพระหัตถ์เสมอ เช่น เง็กเซียนฮ่องเต้ ซีหวังหมู่ ซำกัวไต่เต่ ตี่บ้อเนี่ยเนี้ย ม่าจ้อโป๋แสดงถึงการประทานพรด้านอำนาจราชศักดิ์และบารมีมอบให้แก่ผู้สักการะผู้บูชา
รองเท้านารีดอยตุง
รองเท้านารีดอยตุงเป็นกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี ค้นพบโดย Mr.R.Moore ในปี ค.ศ. 1893 ในประเทศพม่า มีการกระจายพันธุ์ในแถบรัฐฉาน ประเทศพม่ารวมถึงประเทศไทยที่มีอาณาเขตติดกัน และในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน รองเท้านารีดอยตุงออกดอกในช่วงเดือนสิงหาคม – ตุลาคม
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
รองเท้านารีดอยตุงมีพุ่มต้นกว้างประมาณ 20-25 ซม. ใบกว้าง 2.5-3 ซม. ยาว 20-25 ซม. ใบด้านบนสีเขียวเป็นมัน ใต้ใบบริเวณโคนกาบใบมีจุดประสีม่วง แตกหน่อง่าย มักเจริญเติบโตเป็นกอ ดอกเป็นดอกเดี่ยว ขนาดดอก กว้างประมาณ 7-9 ซม. ช่อตั้งตรงยาว 10-12 ซม. กลีบบนพื้นสีขาว มีเส้นลายสีชมพูเข้มหนาแน่น ไล่จากโคนกลีบขึ้นไปด้านบน กลีบในแคบงุ้มมาด้านหน้ามีสีเหลืองอมน้ำตาล กระเป๋าสีเหลืองอมน้ำตาลเป็นมัน โล่สีขาว กึ่งกลางมีติ่งสีเหลือง
ถิ่นอาศัย
พบอยู่ตามภูเขาหินปูน โดยขึ้นอยู่สูง 1,200–1,600 เมตร จากระดับน้ำทะเล ตามรอยแยกของหินที่มีลักษณะเป็นแอ่งเล็กๆ ปกคลุมไปด้วยมอสส์ โดยได้รับแสงค่อนข้างมาก แต่ไม่สัมผัสแสงอาทิตย์โดยตรง พบที่ภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย รัฐฉานในพม่า และทางตะวันออกของรัฐอัสสัมในอินเดีย
จังหวัดแยย์ดา
แยย์ดา (Lleida), แยย์ดอ (อารัน: Lhèida) หรือ เลริดา (Lérida) เป็นหนึ่งในสี่จังหวัดของแคว้นปกครองตนเองกาตาลุญญา ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฌิโรนา จังหวัดบาร์เซโลนา จังหวัดซาราโกซา จังหวัดอูเอสกา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศอันดอร์รา บ่อยครั้งมีผู้เรียกจังหวัดนี้ว่า ปูเน็น (Ponent, "ตะวันตก") เนื่องจากตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของแคว้นกาตาลุญญา แยย์ดาเป็นจังหวัดเดียวของแคว้นที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล
ประมาณร้อยละ 30 ของประชากร 414,015 คนในจังหวัดแยย์ดา (ณ ปี ค.ศ. 2007) อาศัยอยู่ในเมืองแยย์ดาซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด เมืองสำคัญบางแห่งของจังหวัด ได้แก่ ลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์ (ถิ่นพำนักของอัครมุขนายกซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราด้วย), มุลยารูซา, ซาร์แบรา, ตาร์รากา และบาลาเก จังหวัดนี้มีเทศบาล 231 เทศบาล
ทางด้านเหนือของเทือกเขาพิรินีเป็นที่ตั้งของหุบเขาอารันซึ่งมีฐานะเป็นหน่วยดินแดนพิเศษที่มีอำนาจปกครองตนเองสูงและใช้ภาษาอารัน (ภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาอุตซิตา) เป็นภาษาราชการ
จังหวัดแยย์ดามีอุตสาหกรรมผลไม้ที่เฟื่องฟู ซึ่งรวมถึงผลไม้สกุลแพร์และท้อ
มรดกภาพยนตร์ของชาติ
ประวัติ
หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ได้จัดทำโครงการขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติขึ้นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2554 และประกาศรายชื่อภาพยนตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนฯ ทั้ง 25 เรื่อง ในวันที่ 4 ตุลาคม ของปีนั้น ซึ่งได้กำหนดให้เป็นวันอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทย โครงการนี้เป็นโครงการต่อเนื่องที่จะจัดขึ้นทุกปี เพื่อขึ้นทะเบียนภาพยนตร์ที่มีคุณค่าของชาติและเสี่ยงต่อการสูญเสีย โดยได้ประกาศขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมา มีจำนวนทั้งหมด 25 เรื่อง เช่นเดียวกับครั้งแรก และมีการประกาศรายชื่อภาพยนตร์ต่อมาทุกปี
จาง หย่ง
จาง หย่ง เป็นนักธุรกิจชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีนผู้ก่อตั้งบริษัทภัตตาคารไหตี่เลา (Haidilao) ที่ขึ้นชื่อเรื่องอาหารหม้อไฟจีน เมื่อปลายปี ค.ศ. 2018 มีทั้งหมด 466 สาขาในหลายร้อยเมืองและหลายประเทศรวมถึงประเทศไทย
ประวัติ
จาง หย่ง เกิดและเติบโตที่เมืองเจี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เมื่อราวๆ ค.ศ. 1969-70 เริ่มต้นทำงานเป็นช่างเชื่อมและไม่เคยรับประทานอาหารในร้านอาหารเลยจนกระทั่งอายุ 19
เมื่อปี ค.ศ. 1994 จางได้ลาออกจากงานที่โรงงานรถแทรกเตอร์และเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเองในชื่อ ไหตี่เลา มีโต๊ะให้ลูกค้าเพียง 4 โต๊ะเท่านั้น โดยเป็นการร่วมทุนกันระหว่างจาง หย่งกับซู ผิง ภรรยาของจาง และครอบครัวซื่อ หยงฮงกับหลี่ ไหหยา
ร้านอาหารได้รับความนิยมจนกลายเป็นร้านหม้อไฟที่ใหญ่ที่สุดในเมือง จึงได้เปิดร้านที่สอง โหล ไว โหล เปิดบริการในปี 1988
กิจการร้านอาหารเติบโตอย่างรวดเร็ว ขยายกิจการออกสู่ต่างประเทศ รวมถึงในสหรัฐอเมริกา ที่เปิดสาขาแรกที่ลอสแอนเจลิส เมื่อปี ค.ศ. 2013
ความมั่งคั่ง
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 นิตยสารฟอบส์เปิดเผยว่าจาง หยงมีทรัพย์สินสุทธิมูลค่า 15.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงเป็นเจ้าของร้านอาหารชาวจีนที่รวยที่สุด และร่ำรวยเป็นอันดับสามในสิงคโปร์
คดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส
คดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส (Obergefell v. Hodges), 576 U.S. 644 (2015) เป็นคดีสิทธิพลเมืองหลักหมุด ซึ่งศาลสูงสุดแห่งสหรัฐวินิจฉัยว่าสิทธิมูลฐานในการสมรสได้รับประกันแก่คู่สมรสเพศเดียวกันทั้งวรรควิถีทางที่ถูกต้อง (Due Process Clause) และวรรคการคุ้มครองเท่าเทียม (Equal Protection Clause) ของการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ ครั้งที่ 14 คำวินิจฉัยของศาลฯ กำหนดให้รัฐทั้งห้าสิบ เขตโคลัมเบีย และพื้นที่เกาะให้จัดการและรับรองการสมรสของคู่สมรสเพศเดียวกันด้วยกำหนดเวลาและเงื่อนไขเดียวกันกับการสมรสคู่สมรสต่างเพศ โดยมีสิทธิและหน้าที่ดุจกัน
ระหว่างเดือนมกราคม 2555 และกุมภาพันธ์ 2557 โจทก์ในรัฐมิชิแกน โอไฮโอ เคนตักกีและเทนเนสซียื่นคำฟ้องคดีในศาลภาคกลางซึ่งลงเอยด้วยคดีระหว่างโอเบอร์กะเฟลกับฮ็อดจิส หลังศาลภาควินิจฉัยให้โจทก์ชนะ มีการอุทธรณ์คำวินิจฉัยไปยังศาลภาค 6 ในเดือนพฤศจิกายน 2557 หลังคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ที่ยืดเยื้อในปีนั้นทั้งในศาลภาค 4, ภาค 7, ภาค 9 และภาค 10 ว่าคำสั่งห้ามการสมรสเพศเดียวกันระดับรัฐขัดต่อรัฐธรรมนูญ ศาลภาค 6 วินิจฉัยว่าศาลถูกผูกมัดด้วยคดีระหว่างเบเกอร์กับเนลสัน (Baker v. Nelson) และวินิจฉัยว่าคำสั่งห้ามนั้นชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ทำให้เกิดความเห็นต่างระหว่างศาลภาคและนำไปสู่การทบทวนของศาลสูงสุดอย่างเลี่ยงไม่ได้
เซียร์เกย์ คาซาคอฟ
เซียร์เกย์ นีโคลาเยวิช คาซาคอฟ (Sergey Nikolayevich Kazakov เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย
คาซาคอฟติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก แพ้ ไบรอัน วิโลเรีย จากสหรัฐ เมื่อ 17 กันยายน ตกรอบ ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก ชนะ ปาตริซิโอ กาเลโร จากเอกวาดอร์ เมื่อ 18 สิงหาคม รอบสอง ชนะ ราอูล กัสตาดา จากเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ โจเซฟ เจอร์เมีย จากนามิเบีย เมื่อ 24 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ อาตากูน ยัลเชอกายาจากตุรกี เมื่อ 27 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นอกจากนั้น ยังติดทีมชาติรัสเซียไปแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกและมวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัพได้เหรียญทอง
จังหวัดฌิโรนา
ฌิโรนา (Girona) หรือ เฆโรนา (Gerona) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในแคว้นปกครองตนเองกาตาลุญญาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือจรดจังหวัดแยย์ดา ทิศตะวันตกเฉียงใต้จรดจังหวัดบาร์เซโลนา ทิศเหนือจรดประเทศฝรั่งเศส และทิศตะวันออกจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อัลฟาโรเมโอ จูเลียตต้า นูโอวา
อัลฟาโรเมโอ จูเลียตต้า นูโอวา (Alfa Romeo Giulietta Nuova) เป็นรถสปอร์ตซีดานขนาดกลาง ออกแบบโดยจอรเก็ตโต จูจาโร เป็นรถรุ่นแรกๆในโลกที่หันมาออกแบบโดยใช้ทรงลิ่ม ออกขายเมื่อปี 1978 ใช้เครื่องยนต์เบนซินสี่สูบเรียง มีให้เลือก 4 ความจุคือ 1.3, 1.6, 1.8 และ 2.0 ลิตร
ประเทศเวียดนามในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเวียดนาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวียดนามเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 13 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเวียดนามได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
โรงเรียนสมุทรปราการ
โรงเรียนสมุทรปราการ (Samutprakan School, อักษรย่อ: ส.ป., S.P.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ตั้งอยู่เลขที่ 498 ถนนสุขุมวิท ก.ม. 27 ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเสด็จมาก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 ปัจจุบันมีอายุ ปี บนเนื้อที่ 17 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน 7 หลัง เดิมใช้รหัสสถานศึกษาเป็น 1001110101 ต่อมาเปลี่ยนเป็น 01110101 อยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 (ฉะเชิงเทรา สมุทรปราการ) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ แต่เดิมโรงเรียนเป็นโรงเรียนชายล้วนมาก่อน ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนบุรุษประจำจังหวัดสมุทรปราการคู่กับโรงเรียนสตรีสมุทรปราการ
ประวัติ
โรงเรียนสมุทรปราการทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2426 หลังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้เสร็จลงมาตั้งโรงเรียนหนังสือไทยที่วัดกลางเมืองสมุทรปราการ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ จัดตั้งโรงเรียนที่มีอยู่ตามพระอารามหลวง ทำให้โรงเรียนหนังสือไทยที่วัดกลางได้รับการจัดตั้งเป็น โรงเรียนวัดกลาง เมื่อ พ.ศ. 2429
ก่อตั้ง
การตั้งโรงเรียนที่วัดกลางสมุทรปราการนี้ พระครูสุนทรสมุทร์ (น้อย) ได้รับภาระเป็นผู้จัดการและอุปการะดูแลโรงเรียน และให้นายเชาว์เป็นครูใหญ่ได้เริ่มการสอนนักเรียนที่ศาลาทำบุญกลางอาวาส กระทั่งวันเสาร์แรม 9 ค่ำ เดือน 8 พ.ศ. 2427 พระครูสุนทรสมุทร์ (น้อย) ได้จัดจ้างอาจารย์มาสอนพระปริยัติธรรมแก่ภิกษุ สามเณร
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาพระราชทานผ้าพระกฐิน 2 ครั้ง ครั้งแรกระหว่าง พ.ศ. 2424–พ.ศ. 2427 และครั้งที่สองในวันเสาร์ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 12 พ.ศ. 2428 โดยเป็นการเสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค หลังจากพระราชทานผ้าพระกฐินแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทอดพระเนตรบริเวณวัดและโรงเรียนหนังสือไทยแล้วทรงรับสั่งว่า "เด็กนั่งพื้นสกปรก นาฬิกาสำหรับดูเวลาก็ไม่มี" จึงทรงรับสั่งให้ขุนอไภย์ภาษี (หลวงจู้ม้า อัศวนนท์) มัคทายกของวัดกลางที่มาเฝ้ารับเสด็จให้นำเรือไปรับนาฬิกาปารีสกับโต๊ะเรียนที่พระราชทาน (ปัจจุบันนาฬิกาปารีสและโต๊ะเรียนตั้งอยู่ที่อาคาร 4 โรงเรียนสมุทรปราการ)
หลังจากที่พระครูสุนทรสมุทร์ (น้อย) มรณภาพใน พ.ศ. 2428 ทำให้ตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดสมุทรปราการว่าง พระธรรมถาวรเจ้าคณะฝ่ายใต้วัดพระเชตุพนและพระยาวุฒิการบดี จางวางกรมสังฆการี กระทรวงธรรมการ ได้มีหนังสือมอบให้พระปลัด (จ้อย) รักษาการคณะสงฆ์และปกครองอาวาสแทนต่อไปจนกว่าจะมีเจ้าคณะมาปกครอง และทางด้านโรงเรียนหนังสือไทยนั้นสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงมอบให้พระปลัด (จ้อย) เป็นผู้อุปการะดูแลจัดการต่อ
พัฒนา
ความทราบใต้ฝ่าละอองธุรีพระบาท จึงประกาศ ณ วันศุกร์ เดือน 6 แรม 3 ค่ำ ปีระกา พ.ศ. 2428 ว่า
และด้วยความพยายามของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่จะตั้งโรงเรียนให้แก่ประชาชนได้เล่าเรียนกันใน พ.ศ. 2429 จึงตั้งโรงเรียนที่มีอยู่เดิมสำเร็จ 30 แห่งคือในพระนคร 17 โรง, กรุงเก่า 5 โรง, อ่างทอง 2 โรง, ลพบุรี 1 โรง, อุทัยธานี 1 โรง, นครปฐม 1 โรง, ราชบุรี 1 โรง, เพชรบุรี 1 โรงและสมุทรปราการ 1 โรง
พ.ศ. 2434 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ตั้งกรมศึกษาธิการขึ้นในกระทรวงธรรมการ ก็เพราะมีพระราชประสงค์จะจัดการศึกษาเล่าเรียนให้แพร่หลายออกไปอีกทั้งจำนวนนักเรียนโดยประมาณชั้นสูงเพียง 201 คน โรงเรียนภาษาอังกฤษ 206 คน โรงเรียนสามัญซึ่งตั้งในพระอารามต่าง ๆ ทั่วในพระนครและหัวเมืองรวม 51 ตำบล มีนักเรียน 2,360 คน โรงเรียนเชลยศักดิ์ 46 โรง นักเรียน 827 คน ซึ่งน้อยกว่าที่ประสงค์ไว ประกอบกับศิษย์วัดมักจะไม่ได้มาเรียนถึงแม้จะให้มาเรียนก็ให้มาแต่น้อย จะมีก็แต่เด็กชาวบ้านที่บิดา มารดา ยอมสมัครให้มาเรียนเสียโดยมากแต่เด็กเหล่านี้บ้างก็มาบ้างก็ไม่มา บางทีก็เลิกเรียนไป ทำให้ไม่เป็นการแน่นอนจึงเป็นเหตุให้จำนวนนักเรียนน้อยไป เป็นการสมควรที่จะจัดการแก้ไขให้การศึกษาหนังสือไทยแพร่หลายออกไป เพื่อให้ประชาราษฎร์ได้รับประโยชน์การเล่าเรียนเต็มบริบูรณ์ทั่วหน้ากัน
พ.ศ. 2435 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้เจ้าพนักงานกระทรวงธรรมการ จัดการศึกษาให้เป็นแบบแผน โดยแบ่งการเล่าเรียนเป็นลำดับชั้น บรรดาการเล่าเรียนในชั้นแรกเรียกว่า มูลศึกษา แบ่งออกเป็น 2 ชั้น คือ
ในความว่าด้วยโรงเรียนมูลศึกษาวัดกลางเมืองสมุทรปราการได้เปิดทำการสอนมาหลายปีแต่ผู้อุปการะและครูได้ลาจากการในโรงเรียน ต่อมาภายหลังท่านพระครูสุนทรสมุทร์เจ้าคณะใหญ่ได้ชักชวนผู้มีจิตศรัทธาบริจาคทรัพย์ตั้งพิธีเปิดโรงเรียน เมื่อวันที่ 3 กันยายน ร.ศ. 114 เวลาบ่าย 3 โมงเศษ พระสงฆ์ถานานุกรม 95 รูป เจริญพระพุทธมนต์ รุ่งขึ้นวันที่ 4 ทายกถวายอาหารบิณฑบาตรแล้ว พระครูสุนทรสมุทร์ได้จัดให้ นายบุตร นักเรียนประโยค 1 เป็นครู เริ่มลงมือสอนตั้งแต่ 3 โมงเช้าเป็นต้นไป
มีนักเรียนในคราวแรกนี้ 54 คน มีบรรดาทายกผู้ลงชื่อรับบำรุงทุกเดือน 19 คนได้เงินเดือนละ 26 บาท 3 สลึงถ้วน ต่อมานายบุตร อาจารย์โรงเรียนวัดกลางเมืองสมุทรปราการได้ยื่นรายงานถึงพระเจ้าลูกเธอพระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์อธิบดีกรมศึกษาธิการว่าพระครูสุนทรสมุทร์ ผู้อุปการะได้มอบหนังสือแบบเรียนเร็วเล่ม 1 จำนวน 5 เล่ม, กระดานชนวนศิลา 48 แผ่น, พระปลัดจ้อยให้โต๊ะกลม 1 โต๊ะ, เก้าอี้ 1 ตัว, ท่านพระยาสมุทรบุรารักษ์ ผู้ว่าราชการเมืองสมุทรปราการ ให้เงิน 16 บาท, นายบุตร อาจารย์ให้หนังสือแบบเรียนเร็วเล่ม 1 จำนวน 5 เล่ม, เลขวิธีที่ 1 จำนวน 5 เล่ม, เลขวิธีที่ 2 จำนวน 5 เล่ม, กระดานชนวนศิลา 9 แผ่น, กระดาษฝรั่งมีไม้บรรทัด 15 โหล, หมึกดำ 6 ขวด, ปากกา 1 หีบ, ด้ามปากกา 6 ด้าม ระหว่างเวลาที่ล่วงเลยมา การศึกษาหนังสือไทยก็ได้เล่าเรียนยู่ที่ศาลากลางอาวาสเจริญเป็นลำดับมา
ต่อมา พ.ศ. 2445 พระปลัดจ้อย ได้จัดตั้งการศึกษาสำหรับสตรีขึ้น อาศัยโรงมหรสพเรียนเป็นการชั่วคราว โดยมีนายอยู่เป็นครูคนแรก ต่อมาพระปลัดจ้อยได้รับพระราชทานสัญญาบัตร สมณศักดิ์ เป็นพระครูสุนทรสมุทร์ และได้เป็นเจ้าอาวาสวัดกลางก็ได้จัดการบำรุงการศึกษาพระปริยัติธรรมและฝ่ายหนังสือไทยเจริญแพร่หลายเป็นลำดับ
พ.ศ. 2460 กระทรวงธรรมการได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนวัดกลางเป็น "โรงเรียนมัธยมวัดกลาง" และในปีนี้เองที่ได้ขยายโรงเรียนมัธยมวัดกลางขึ้นอีกแห่งหนึ่ง โดยย้าย ม.1 – 2 จากวัดกลางมาเรียนที่อาคารเรือนแสงเฮี๊ยะ ซึ่งอาศัยที่ดินของวัดพิชัยสงคราม (วัดนอก) เป็นที่ก่อสร้าง
พ.ศ. 2478 การศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาวัดกลางเจริญขึ้นอย่างรวดเร็วปัญหาเรื่องที่เรียนไม่พอ ทางกระทรวงศึกษาธิการได้ส่งเงิน 1,000 บาทมาสมทบกับคณะกรรมการดำเนินงานหาทุนสร้างอาคารเรียนเอกเทศได้เงินทั้งสิ้น 13,000 บาท และสร้างแล้วเสร็จปลายปี พ.ศ. 2479 ต่อมาทางจังหวัดได้ทำรายงานเสนอกระทรวงศึกษาธิการขอเงินการกุศลมาสร้างอาคารเรียนเอกเทศหลังที่ 2 ในที่สุสานของวัดแต่มีเงินจำกัด การก่อสร้างไม่เต็มรูปแบบที่ขอไป ทางโรงเรียนจึงหาเงินมาสมทบสร้างจนแล้วเสร็จ
พ.ศ. 2496 กระทรวงศึกษาธิการได้ออกประกาศเปลี่ยนชื่อโรงเรียนรัฐบาลทั่วราชอาณาจักร โดยให้มีชื่อจังหวัดที่ตั้งของโรงเรียนต่อท้ายโรงเรียนมัธยมวัดกลางจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "โรงเรียนสมุทรปราการ" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ช่วง พ.ศ. 2511 - 2515 กระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติเงินงบประมาณค่าก่อสร้างอาคารเรียน 3 ครั้งคือใน พ.ศ. 2511 ได้อนุมัติสร้างอาคารเรียน 2 ชั้น ขนาด 5.9 x 40.5 ตารางเมตร 8 ห้องเรียน เป็นเงิน 800,000 บาทแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ใน ครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2513 อนุมัติสร้างอาคารเรียน 3 ชั้นขนาด 9.5 x 72 ตารางเมตร จำนวน 18 ห้องเรียน เป็นเงิน 200,000 บาท แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2514 และสุดท้าย พ.ศ. 2515 อนุมัติค่าก่อสร้างอาคารเกษตรขนาด 10 x 24.50ตารางเมตร 2 หน่วย เป็นเงิน 200,000 บาท
พ.ศ. 2518 ได้รับงบประมาณจากโครงการพัฒนาโรงเรียนมัธยมส่วนภูมิภาค เป็นค่าก่อสร้างอาคารวิทยาศาสตร์ ขนาด 10 x 85 ตารางเมตร จำนวน 12 ห้องเรียน และอาคารอุตสาหกรรมศิลป์ ขนาด 10 x 50 ตารางเมตร จำนวน 6 หน่วย รวมเป็นเงิน 9,671,600 บาท สร้างเสร็จเมื่อ 1 ตุลาคม 2519 ปีต่อมาชมรมผู้ปกครองและครูโรงเรียนสมุทรปราการ ได้สร้างอาคารชั่วคราวให้โรงเรียนเพื่อใช้เป็นสถานที่เรียนพลานามัยให้ 1 หลัง เป็นเงิน 5,500 บาท ทำให้กรมสามัญศึกษาได้อนุมัติงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ 4 ชั้น 15 ห้องเรียน ชั้นล่างเป็นห้องประชุมโรงอาหาร 1 หลัง เป็นเงิน 7,856,000 บาท ใน พ.ศ. 2525 พ.ศ. 2528 ได้รับเงินบริจาคจากประชาชนผู้มีจิตศรัทธาและจากการจัดกิจกรรมเดินการกุศลเป็นเงิน 120,000 บาท สร้างอาคารเพิ่มเติมอีก 1 หลังให้เพียงพอแก่จำนวนนักเรียน ให้มีที่นั่งรับประทานอาหารขนาดกว้าง 17 เมตร และยาว 40 เมตร ขนานกับโรงอาหารเดิม
พ.ศ. 2530 ประชาชน สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสมุทรปราการ ชมรมผู้ปกครองและครูโรงเรียนสมุทรปราการ บริจาคเงินให้โรงเรียนรวมเป็นเงิน 335,000 บาท และ บริษัทกระเบื้องโอฬารมอบกระเบื้องมุงหลังคาให้และสมทบเงินบำรุงการศึกษาของโรงเรียนอีก 315,000 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 650,000 บาท เพื่อการก่อสร้างอาคารคอนกรีต 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นเรือนพยาบาล ชั้นบนเป็นห้องจริยธรรม ลงมือก่อสร้างเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เมื่อสร้างเสร็จแล้วเรียบร้อยแล้วใช้ชื่อว่า “อาคารอนุสรณ์ 100 ปี” เมื่อ พ.ศ. 2529 ปีต่อมาสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสมุทรปราการบริจาคเงินให้ทางโรงเรียนเป็นจำนวน 80,000 บาท และสมทบด้วยเงินบำรุงการศึกษาจำนวน 52,400 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 162,400 บาท เพื่อทำการก่อสร้างเรือน ประชาสัมพันธ์โรงเรียนสมุทรปราการ ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2533 – พ.ศ. 2534 กรมสามัญศึกษาได้อนุมัติงบประมาณสร้างอาคารอเนกประสงค์ 3 ชั้น ชั้นล่างเป็นชั้นรับประทานอาหาร ชั้นที่สองเป็นห้องฝึกงานเกษตรและโสตทัศนศึกษา ชั้นที่ 3 เป็นห้องประชุมและพลศึกษา เป็นจำนวน 9,975,000 บาท
ปีการศึกษา 2536 วัลลภ ยังตรง จัดสรรงบประมาณจากงบพัฒนาจังหวัดให้ 400,000 บาท เพื่อปรับปรุงถนนในโรงเรียนขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 200 เมตร หนา 0.12 เมตรและประเสริฐ สุขวัฒน์ จัดสรรงบประมาณจากงบพัฒนาจังหวัดให้ 105,450 บาท เพื่อปรับปรุงระบบเสียงภายในโรงเรียน ปีต่อมา นายแพทย์วัลลภ ยังตรง ได้จัดสรรงบประมาณจากงบพัฒนาจังหวัดเพิ่มให้อีก 450,000 บาท เพื่อปรับปรุงถนนภายในโรงเรียนเพิ่มเติม ขนาด 5 เมตร ยาว 220 เมตร หนา 0.12 เมตร และทางจังหวัดอนุมัติงบพัฒนา จัดซื้อถังน้ำสแตนเลส ขนาด 1,100 ลูกบาศก์เมตร จำนวน 10 ชุด มูลค่า 81,000 บาท เพื่อปรับปรุงน้ำดื่มน้ำใช้ภายในโรงเรียน
ปีการศึกษา 2539 ส.ส.สนิท กุลเจริญ จัดสรรงบประมาณพัฒนาจังหวัด ปรับปรุงประตูทางเข้าโรงเรียน 2 ประตู มูลค่า 135,000 บาท ส่วนนายแพทย์วัลลภ ยังตรง จัดสรรงบประมาณพัฒนาจังหวัดจัดซื้อโต๊ะเพื่อใช้ในห้องประชุมใหญ่มูลค่า 428,000 บาท ต่อมา ส.ส.พรรคชาติไทยได้จัดสรรงบประมาณพัฒนาจังหวัด ฯ ปรับปรุงสนามอเนกประสงค์ มูลค่า 949,500 บาท และต่อมาในปีงบประมาณ 2540 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียนอเนกประสงค์ 6 ชั้น งบประมาณ ผูกพันปี 2541 และ 2542 มูลค่า 35,990,000 บาท
พ.ศ. 2560 มีการทอดผ้าป่าการศึกษาและรับบริจาคต่าง ๆ เพื่อสร้างหลังคาอเนกประสงค์ โดยสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2560
การศึกษา
โรงเรียนสมุทรปราการเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ผู้มีสิทธิเข้าศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6 หรือเทียบเท่า
ผู้มีสิทธิเข้าศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 เป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 หรือเทียบเท่า
การสำเร็จการศึกษา
ผู้เรียนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จะได้รับอนุมัติประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และผู้เรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 จะได้ประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
อัลฟาโรเมโอ 155
อัลฟาโรเมโอ 155 (Alfa Romeo 155) เป็นรถซีดานขนาดครอบครัวที่ออกขายเพื่อแข่งขันในตลาดรถครอบครัวระดับบน โดยมีคู่แข่งคือ Audi A4, BMW 3 Series, Lancia Dedra, Mercedes Benz C-Class, Saab 900, Volvo 850 ฯลฯ มีจุดเด่นคือ รูปทรงที่ดูสปอร์ตและถูกหลักอากาศพลศาสตร์กว่ารถอื่นๆ (ด้วยการออกแบบทรงลิ่มที่ดูดุดันและมีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานอากาศ (Drag Coefficient) หรือ Cd เพียง 0.29) มีสมรรถนะที่ดีเยี่ยมจากเครื่องยนต์ การบังคับควบคุม การเกาะถนนและระบบเบรกที่ดีเลิศ มีอัตราการประหยัดน้ำมันที่ดี มีห้องโดยสารภายในกว้างขวางพอสมควร (สามารถนั่งได้ 5 คนโดยไม่อึดอัด) มีท้ายรถที่บรรจุของใหญ่ (500 ลิตร)
ในประเทศไทยมีการนำเข้ารถยนต์ อัลฟา 155 เข้ามาจำหน่ายเพียงรุ่นเดียวคือ Alfa Romeo 155 2.0 Twin Spark และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น Alfa Romeo 155 Super 2.0 Twin Spark-16Valve
อัลฟาโรเมโอ 155 ออกขายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยออกมาแทนรุ่น อัลฟา 75 เป็นรถสปอร์ตซีดานขนาดกลาง ขับเคลื่อนล้อหน้า อัลฟา 155 เป็นอัลฟารุ่นสุดท้ายที่ยังใช้เครื่องยนต์สี่สูบเรียง-แปดวาล์ว-ทวินโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์-ทวินสปาร์ก (Twin Spark) พร้อมระบบวาล์วแปรผัน (Variable Valve Timing) ที่ทำจากอลูมินั่มอัลลอยด์ทั้งลูกของอัลฟาแท้ๆ ที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องยนต์ที่ใช้อยู่ในรุ่นจูเลียตต้าในปี ค.ศ. 1955
อัลฟา 155 มีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้งหมด 6 แบบคือ
อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์
ในปีค.ศ. 1995 อัลฟาได้ทำการปรับปรุงโฉมและเครื่องยนต์ของ อัลฟา 155 ใหม่ และเรียกชื่อใหม่ว่า อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์ (Alfa Romeo 155 Super)โดยขยายฐานล้อให้กว้างขึ้นเพื่อการเกาะถนนที่ดีขึ้น มีการตีโป่งที่ซุ้มล้อทั้งสี่ล้อ รวมทั้งมีการเปลี่ยนเครื่องยนต์เบนซินสี่สูบใหม่ทั้งหมด โดยหันมาใช้บล็อกเครื่องยนต์เหล็กหล่อพื้นฐานร่วมกันกับเฟียตแต่ใช้ฝาสูบกอลูมินั่มอัลลอยด์ของอัลฟา นอกจากนั้นอัลฟายังเป็นผู้ปรับแต่งเครื่องยนต์เองร่วมกับการใช้ระบบมัลติวาล์ว ร่วมกับทวินโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์-ทวินสปาร์ก (Twin Spark) พร้อมระบบวาล์วแปรผัน (Variable Valve Timing)
อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์มีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้งหมด 7 แบบคือ
รุ่นพิเศษ
สำหรับรุ่นพิเศษของอัลฟา 155 ที่มีขายจะมีอยู่ 2 รุ่นคือ
เกียรติประวัติในการแข่งขัน
อัลฟา 155 ยังชนะในการแข่งขันระดับนานาชาติอีกหลายรายการเช่น
ซกีแยช
ซกีแยช (Zgierz, ) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ ในจังหวัดวุช (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999) เมืองซกีแยชถือเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์กลาง คาดว่าเป็นเมืองก่อนปี ค.ศ. 1288 เมืองมีประชากร 58,164 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007)
ท่าอากาศยานนานาชาติคลีฟแลนด์ฮ็อปกินส์
ท่าอากาศยานนานาชาติคลีฟแลนด์ฮ็อปกินส์ (อังกฤษ : Cleveland Hopkins International Airport) เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐโอไฮโอ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองคลีฟแลนด์ 14 กิโลเมตร ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1925 นับเป็นท่าอากาศยานของทางการท้องถิ่นแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และเป็นท่าอากาศยานแรกในสหรัฐอเมริกาที่มีการเชื่อมต่อการคมนาคมโดยตรงเข้ากับระบบรถไฟใต้ดิน ในปี ค.ศ. 1968 ชื่อท่าอากาศยานมาจากชื่อของ วิลเลียม อาร์ ฮอปกินส์ ผู้ก่อตั้งท่าอากาศยานและอดีตผู้จัดการเมือง (City Manager) คลีฟแลนด์
อาคารผู้โดยสารและสิ่งอำนวยความสะดวก
ท่าอากาศยานนานาชาติคลีฟแลนด์ฮ็อปกินส์ มีอาณาเขตพื้นที่ประมาณ 7.68 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วยทางวิ่งสามเส้น ได้แก่
ส่วนของอาคารผู้โดยสารมีเพียงอาคารเดียว แบ่งอาคารเทียบเครื่องบินออกเป็นสี่อาคาร ได้แก่
ปทิตตา อัธยาตมวิทยา
สำเร็จการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน สาขาการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะมนุษย์ศาสตร์ ผลงานล่าสุด Brand Ambassador 1 ใน 7 ผู้นำสถิติรายการ The One รวมไทยใจเดียวกัน
ประวัติ
ปทิตตา อัธยาตมวิทยา ชื่อเล่น นิว เกิดวันอังคารที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เป็นลูกสาวคนโตของครอบครัว มีน้องชาย 1 คน
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง ภายหลังจากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล 2008 โดยการผ่านเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้าย แล้วได้เซ็นสัญญาในสังกัดดัชชี่ฯ หลังจากนั้น ก็มีงานต่างๆ เข้ามา เช่น เล่น MV เป็นพิธีกร แต่ที่ทุกคนพอจำได้ก็คือ เป็นนางเอกภาพยนตร์ ปาย อินเลิฟ คู่กับแบงค์ ปวริศ มงคลพิศิฐ
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2499
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2499'''
มีเรียด
มีเรียด (Myriad, μυρίος, μυριάδες) หมายถึง "ไม่สามารถนับได้, อนันต์" เป็นคำในภาษากรีกโบราณสำหรับจำนวน 10,000 ในภาษาอังกฤษยุคใหม่ คำนี้หมายถึงจำนวนที่ใหญ่มากๆ จนไม่อาจระบุได้
ออแลนา แซแลนสกา
ออแลนา วอลอดือมือริวนา แซแลนสกา (Оле́на Володи́мирівна Зеле́нська) กียัชกอ (Кія́шко; เกิดวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978) เป็นสถาปนิกและนักเขียนบทภาพยนตร์ชาวยูเครนที่ดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งยูเครน และเป็นภริยาของประธานาธิบดีวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ
ออแลนา กียัชกอ เกิดในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ที่กรือวึยรีห์ เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษากรือวึยรีห์ หมายเลข 95 ที่ซึ่งเธอพบกับวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย สามีในอนาคต จากนั้นใน ค.ศ. 2000 เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคนิคกรือวึยรีห์ในสาขา "การจัดการเมืองและงานก่อสร้าง" นอกจากนี้ยังจบการศึกษาในชั้นเรียนเปียโนจากโรงเรียนดนตรีแห่งหนึ่ง
ใน ค.ศ. 2003 เธอและแซแลนสกึยแต่งงานกัน ทั้งสองให้กำเนิดลูก 2 คน ได้แก่ ลูกสาวชื่อ ออแลกซันดรา/อะเลคซันดรา (เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) และลูกชายชื่อ กือรือลอ/คีริลล์ (เกิดวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2013) แซแลนสกาชอบเล่นกีฬา ชอบอ่านหนังสือ และเป็นแฟนตัวยงของภาพยนตร์ ทั้งครอบครัวอาศัยอยู่ที่เคียฟ
แหล่งข้อมูลอื่น
1978
เพชฌฆาต 007
เพชฌฆาต 007 (From Russia with Love) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1963 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ และเป็นการรับบทบอนด์ครั้งที่สองของ ฌอน คอนเนอรี กำกับโดย เทอเรนซ์ ยัง อำนวยการสร้างโดย แฮรรี ซอลท์ซ์แมนและอัลเบิร์ต อาร์. บรอคโคลี และเขียนบทโดย ริชาร์ด เมบอมและโจฮันนา ฮาร์วูด ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเอียน เฟลมมิง เมื่อปี ค.ศ. 1957 ในภาพยนตร์ บอนด์ถูกส่งตัวไปช่วยเหลือ ทาเทียนา โรมาโนวา เสมียนสถานกงสุลโซเวียตในตุรกีผู้ที่ต้องการแปรพักตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่คิดโดยองค์การ สเปกเตอร์ เพื่อแก้แค้นบอนด์ที่สังหาร ดร. โน
หลัง พยัคฆ์ร้าย 007 ประสบความสำเร็จ ยูไนเต็ดอาร์ตติสต์ อนุญาตให้สร้างภาคต่อและเพิ่มทุนสร้างเป็นสองเท่านอกจากจะถ่ายทำในตุรกีแล้ว ฉากโลดโผนถ่ายทำในไพน์วูดสตูดิโอ, บักกิงแฮมเชอร์และในสกอตแลนด์ การถ่ายทำเกิดความล่าช้า เกินทุนสร้างและถูกเร่งสร้างให้เสร็จก่อนกำหนดฉายเดือนตุลาคม ค.ศ. 1963
เพชฌฆาต 007 ประสบความสำเร็จทั้งรายได้และคำวิจารณ์ โดยทำเงิน 79 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังประสบความสำเร็จมากกว่าภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 และกลายเป็นภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ในโรงภาพยนตร์ในช่วงทศวรรษ 1960
ภาพยนตร์ยังเป็นการเปิดตัวนักแสดง เดสมอนด์ เลเวลีน โดยรับบทเป็น คิว ซึ่งเขารับบทนี้เป็นเวลา 36 ปี (และภาพยนตร์สิบเจ็ดเรื่อง) จนถึง 007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก ในปี ค.ศ. 1999 และการแสดงครั้งสุดท้ายของ เปโดร อาร์เมนดาริซ ซึ่งเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายสี่เดือนก่อนภาพยนตร์จะฉาย
โครงเรื่อง
องค์การอาชญากรรมระหว่างประเทศ สเปกเตอร์ กำลังหาทางแก้แค้นให้กับ ดร. โน อดีตสายลับของพวกเขาซึ่งถูก เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ฆ่าเสียชีวิตในจาเมกา องค์การได้เริ่มทำการฝึกฝนสายลับตัวเองเพื่อที่จะฆ่าเขา ก่อนจะมอบหมายงานนี้ให้กับนักฆ่าชาวไอริช โดนัลด์ "เรด" แกรนต์ เพื่อลวงให้บอนด์มาติดกับ หัวหน้านักวางแผนชาวเชโกสโลวาเกียและปรมาจารย์หมากรุก โครนสตีน วางแผนให้เขาได้เครื่องถอดรหัส เลกเตอร์ จากสถานกงสุลโซเวียตในอิสตันบูล สายลับของสเปกเตอร์ โรซา แคล็บบ์ อดีตพันเอกของ สเมอร์ช (หน่วยต่อต้านข่าวกรองของโซเวียต) ได้รับมอบหมายให้ดูแลภารกิจนี้และเพื่อให้มั่นใจว่าแกรนต์สามารถดำเนินการฆ่าบอนด์ในช่วงเวลาที่เหมาะสม ในการวางกับดัก แคล็บบ์ได้เกณฑ์เสมียนถอดรหัสที่สถานกงสุลชื่อว่า ทาเทียนา โรมาโนวา มาช่วยเหลือในแผนนี้โดยที่เธอไม่รู้ตัว หลอกเธอให้เชื่อว่าเธอยังทำงานให้กับ สเมอร์ช
ใน ลอนดอน บอนด์ถูกเรียกให้มาประชุมกับ เอ็ม และบอกข้อมูลเกี่ยวกับโรมาโนวาขอความช่วยเหลือจากเขาเพื่อแปรพักตร์มาอยู่กับฝั่งตะวันตก แลกกับการนำเครื่องเลกเตอร์มาให้หน่วยสืบราชการลับของอังกฤษ ตามที่โครนสตีนทำนายไว้ เอ็มสงสัยว่ากับดักแต่ก็ตัดสินใจส่งบอนด์ไป เพื่อเป็นการเคารพคำขอของโรมาโนวา ก่อนที่บอนด์จะออกเดินทาง บอนด์ได้รับกระเป๋าเอกสารพิเศษโดย คิว ซึ่งมีอุปกรณ์ป้องกันตัวหลายชิ้นและปืนไรเฟิลซุ่มยิง อาร์มาไลต์ เออาร์-7 เพื่อช่วยเหลืองานของเขาที่ได้รับมอบหมาย เมื่อเดินทางมาถึงอิสตันบูล บอนด์ทำงานร่วมกับหัวหน้าสาขาเอ็มไอ6 ประจำเมืองนี้ อาลี เคริม เบย์ ขณะที่เขากำลังรอให้โรมาโนวาติดต่อมา ในช่วงเวลาหนึ่ง เคริมถูกโจมตีโดยสายลับโซเวียต คริเลนกู ที่สถานี ทั้งสองคนไปหลบซ่อนที่ชุมชนชาวยิปซี ก่อนที่จะถูกโจมตีโดยคนของคริเลนกู เคริมขอให้บอนด์ช่วยเหลือเขาในการฆ่าคริเลนกู ก่อนที่เขาจะหนีออกจากเมือง
ในที่สุด โรมาโนวากับบอนด์ก็ได้พบกันที่โรงแรม เธอเปิดเผยแผนว่าเธอจะนำแผนที่ของสถานกงสุลมาให้เขา เพื่อช่วยเหลือเขาในการขโมยเครื่องเลกเตอร์ ก่อนที่พวกเขาจะแยกกัน ทั้งคู่ใช้เวลาร่วมกันในตอนกลางคืน โดยที่ไม่รู้ตัวว่าสเปกเตอร์กำลังถ่ายทำพวกเขา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนของโครนสตีน เมื่อบอนด์ได้รับแผนที่จากโรมาโนวาแล้ว ซึ่งมีแกรนต์คอยติดตามอยู่ห่าง ๆ เพื่อให้แผนดำเนินการตามที่โครนสตีนวางแผนไว้ บอนด์และเคริมวางแผนขโมยเครื่องเลกเตอร์สำเร็จ ก่อนที่ทั้งสามคนจะหนีออกจากเมืองด้วยรถไฟ โอเรียนต์เอกซ์เพรส ขณะกำลังโตยสาร เคริมพบว่า เบนซ์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโซเวียตได้ติดตามพวกเขา บังคับให้บอนด์ช่วยเคริมจับเบนซ์ ขณะที่เคริมอยู่กับเบนซ์ เพื่อไม่ให้เขาหนี บอนด์กลับมาหาโรมาโนวา เพื่อรอให้ถึงจุดนัดพบของพวกเขากับคนของเคริมคนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม แกรนต์ฆ่าเคริมและเบนซ์ บังคับให้บอนด์ต้องอยู่บนรถไฟและสอบปากคำโรมาโนวาถึงแรงจูงใจของเธอ
เมื่อรถไฟเดินทางมาถึง เบลเกรด บอนด์บอกข่าวเรื่องเคริมเสียชีวิตให้กับลูกชายคนหนึ่งของเขาที่กำลังรอพวกเขาอยู่ และบอกให้ส่งคนมารับพวกเขาที่ ซาเกร็บ กัปตัน แนช สายลับอังกฤษที่ถูกส่งตัวมา ซึ่งแกรนต์เข้ามาหาแนช ก่อนที่จะถูกฆ่าโดยแกรนต์ แล้วปลอมตัวเป็นเขา หลังจากแกรนต์วางยานอนหลับโรมาโนวาในระหว่างอาหารค่ำ แกรนต์เอาชนะบอนด์ จากนั้นก็เปิดเผยแผนทั้งหมดของสเปกเตอร์ เขาตั้งใจที่จะฆ่าทั้งสองคนและจัดฉากว่าเป็นการฆาตกรรมและฆ่าตัวตาย โดยทิ้งหลักฐานการขู่กรรโชกปลอมไว้ เพื่อทำให้หน่วยสืบราชการลับของอังกฤษนั้นเสื่อมเสียชื่อเสียง อย่างก็ตาม บอนด์หลอกแกรนต์ให้เปิดกระเป๋าเอกสารที่มีกับดักก่อนที่บอนด์จะฆ่าเขา หลังจากนั้นทั้งสองคนลงจากรถไฟหลบหนีในยูโกสลาฟอิสเตรีย พร้อมกับเครื่องเลกเตอร์และหลักฐานปลอม บอนด์ใช้เส้นทางหนีของแกรนต์ หลบการโจมตีของสายลับสเปกเตอร์ ทั้งเฮลิคอปเตอร์และเรือในทะเลเอเดรียติก
นักแสดง
หมายเหตุนักแสดง
อ้างอิง
หมายเหตุ
อ้างอิง
บรรณานุกรม
อ่านเพิ่มเติม
แพดดี บาร์นส์
แพดดี บาร์น (Paddy Barnes) หรือ แพทริก เกราร์ด แพดดี บาร์น (Patrick Gerard "Paddy" Barnes ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไอร์แลน เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2530 ที่ ไอร์แลนด์เหนือ สหราชอาณาจักร บาร์นเริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่อายุ 11 ปี จนติดทีมชาติไอร์แลนด์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นไลท์ฟลายเวทถึง 3 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน รอบแรก ได้บาย รอบสอง ชนะ โฮเซ หลุยส์ เมซา จาก เอกวาดอร์ เมื่อ 16 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ อายูกัสต์ มัชซึก จากโปแลนด์ เมื่อ 19 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ โจว ซื่อหมิง จากจีน เมื่อ 22 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง ครั้งที่ 2 โอลิมปิก พ.ศ. 2555 ที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ รอบแรก ได้บาย รอบสอง ชนะ โทมัส เอสซอมบาร์ จาก แคเมอรูน เมื่อ 4 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เดเวนโดร สิงห์ ไลศราม จากอินเดีย เมื่อ 8 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ โจว ซื่อหมิง จากจีน เมื่อ 10 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง ครั้งที่ 3 โอลิมปิก พ.ศ. 2559 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล รอบแรก ได้บาย รอบสอง แพ้ ซามูเอล การ์มูนา จาก สเปน เมื่อ 8 สิงหาคม ไม่ได้เหรียญรางวัล และยังติดทีมชาติไอร์แลนด์เหนือเข้าแข่งขันในกีฬาเครือจักรภพ ได้เหรียญทองอีก 2 ครั้งด้วย
บาร์นหันมาชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2559 และได้ครองแชมป์ WBO ยุโรปรุ่นฟลายเวท แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO ใน พ.ศ. 2560
เตเลเมอา
เตเลเมอา (telemea, ) เป็นเนยแข็งโรมาเนียที่ตามธรรมเนียมดั้งเดิมทำมาจากนมแกะ แต่ในปัจจุบันอาจทำมาจากนมวัว นมแพะ และนมควาย
เตเลเมอามีลักษณะคล้ายกับ เฟตา ของกรีซ, เทเลเม ของตุรกี, ซีแรแน ของบัลแกเรียและมาซิโดเนีย และ ซีร์ ของเซอร์เบีย แต่เตเลเมอาอาจมีส่วนประกอบของน้ำมากกว่า ทำให้มีลักษณะนุ่มถึงกึ่งนุ่ม มีสีขาว มีเนื้อสัมผัสเป็นครีม และให้รสออกเปรี้ยวหลังชิม นอกจากนี้ยังมีรูปแบบที่นำเตเลเมอาไปผ่านกระบวนการบ่มเพื่อให้ได้รสเค็มยิ่งขึ้น บางครั้งยังอาจใส่เมล็ดยี่หร่าเพิ่มเพื่อให้ได้กลิ่นรสหอมหวานอย่างเครื่องเทศ
การรับรอง
ตั้งแต่ปี 2004 เตเลเมอาจากท้องถิ่นต่าง ๆ ได้รับการเสนอชื่อและรับรองให้เป็นอาหารจานพิเศษดั้งเดิมที่ได้รับการคุ้มครองของโรมาเนีย และเตเลเมอาจากท้องถิ่นต่อไปนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครอง (พีดีโอ) หรือสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง (พีจีไอ)
อะกิโซะระ
อะกิโซะระ (あきそら (Aki Sora), "ท้องฟ้าหน้าใบไม้ร่วง") เป็นชื่อมังงะชุดหนึ่งซึ่ง มะซะฮิโระ อิโตะซุงิ (Masahiro Itosugi) เขียนเรื่องและภาพ และสำนักพิมพ์อะกิตะ (Akita Shoten) พิมพ์เผยแพร่ ต่อมา บริษัทฮูดส์เอนเตอร์เทนเมนต์ (Hoods Entertainment) จึงดัดแปลงเป็นวีดิทัศน์ภาพเคลื่อนไหวฉบับต้น (original video animation) หรือโอวีเอ จำนวนสองภาค
มังงะนี้มีเนื้อใหญ่ใจความเป็นการร่วมประเวณีกับญาติสนิท (incest) มีฉากสังวาสตลอดเรื่อง และมีทั้งหมดหกเล่มจบ ดำเนินเรื่องโดยมีครอบครัวหนึ่งเป็นศูนย์กลาง ตัวละครหลักประกอบด้วยพี่สาวและน้องชายซึ่งมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน ชื่อมังงะ อะกิโซะระ ก็มาจากชื่อตัวละครทั้งสองนี้ อนึ่ง น้องชายยังมีความสัมพันธ์ทำนองเดียวกันน้องสาวฝาแฝดของตนอีก ทั้งสามคนต้องต่อสู้เพื่อให้ได้ครองคู่กันท่ามกลางสังคมที่มองว่าความรักเช่นนี้ผิดคลองธรรม
เนื้อเรื่อง
โซะระ อะโอะอิ และ อะกิ อะโอะอิ พี่สาว มักบอกรักกันมาตั้งแต่ทั้งคู่ยังเล็ก บัดนี้ โซะระเติบโตขึ้นและพบว่า คำว่า "รัก" ที่เคยบอกกันฉันน้องชายพี่สาวนั้นได้แปรเปลี่ยนไปทางอื่นแทนเมื่ออะกิได้พรรณนาความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาว่ามากกว่าพี่น้องซึ่งเป็นความรู้สึกเดียวกับที่เขามีต่อเธอ ครั้นพบว่าต่างฝ่ายต่างรักกันจนมิอาจหักห้ามใจได้ ทั้งคู่ก็ถ่ายทอดความรักกันฉันชู้สาวโดยลักลอบมีความสัมพันธ์ทางเพศกันเรื่อยมา คนทั้งสองจำต้องปกปิดความรักที่มีให้กันท่ามกลางสังคมที่ไม่มีวันเข้าใจเรื่องเช่นนี้ได้ ยิ่งวันเวลาผ่านไป โซะระยิ่งค้นพบความรักในหลาย ๆ รูปแบบที่สังคมจักต้องวินิจฉัยว่าฝ่าฝืนความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน เป็นต้นว่า ความรักฉันชู้สาวที่เขามีให้แก่นะมิ น้องสาวของเขา และความรักระหว่างนะมิและคะนะ เพื่อนหญิงร่วมโรงเรียน อันเป็นความสัมพันธ์ระหว่างหญิงกับหญิง ที่สุด โซะระยังพบว่า บิดาและมารดาของตนนั้นเป็นพี่ชายน้องสาวร่วมสายโลหิตกันแท้ ๆ ทำให้เขาต้องชั่งใจว่าจะดำเนินความรักกับอะกิต่อไปอันจะเป็นการซ้ำรอยบิดามารดา หรือจะยุติเสีย
มังงะ
มังงะนั้นลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ใน แชมเปียนเรดอิชิโงะ (Champion Red Ichigo)  นิตยสารแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์อะกิตะ ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน 2551 ถึงวันที่ 5 เมษายน 2554 โดยนิตยสารฉบับที่ 21 ได้แถมซีดีละคร (drama CD) หนึ่งแผ่นด้วย จากนั้น จึงพิมพ์รวมเล่มเป็นหกเล่ม
หลังจากพิมพ์สามเล่มแรกแล้ว ในเดือนธันวาคม 2553 สภามหานครโตเกียว (Tokyo Metropolitan Assembly) ได้เริ่มพิจารณาร่างข้อบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม "ข้อบัญญัติมหานครโตเกียวว่าด้วยการพัฒนาสุขภาพเยาวชน" (東京都青少年の健全な育成に関する条例 (Tōkyō-to Seishōnen no Kenzen na Ikusei ni Kansuru Jōrei); Tokyo Metropolitan Ordinance Regarding the Healthy Development of Youths) เพื่อจำกัด "สิ่งพิมพ์ให้โทษ" (harmful publication) ให้มากขึ้น ต่อมาในเดือนเมษายน 2554 อิโตะซุงิ ผู้เขียน จึงประกาศว่าจะไม่พิมพ์เล่มหนึ่งถึงสามซ้ำอีก แม้ว่าสภายังมิได้เห็นชอบด้วยข้อบัญญัติดังกล่าวก็ตาม
โอวีเอ
โอวีเอซึ่งดัดแปลงจากมังงะนั้นมีสองภาค บริษัทฮูดส์เอนเตอร์เทนเมนต์ผลิตทั้งสองภาค ภาคแรกชื่อเดียวกับมังงะ คือ อะกิโซะระ จำหน่ายพร้อมกับมังงะเล่ม 3 ตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม 2552 ส่วนภาคสองเรียก อะกิโซะระ~ยุเมะโนะนะกะ~ (あきそら～夢の中～ (Aki Sora ~Yume no Naka~); "อะกิโซะระ~ในฝัน~") มีสองตอน ตอนแรกขายตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม 2553 และอีกตอนตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553
อนึ่ง โอวีเอภาคสองใช้นักพากย์คนละชุดกับภาคแรก และเพลงจบคือ "ซันกุซุ!" (サンクス! (Sankusu!); Thx!) ไม โคะโตเงะ (Mai Kotōge) ขับร้อง
วิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์ เป็นหน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของ ศาสตราจารย์ ดร.สุรพล นิติไกรพจน์เพื่อรองรับการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติโดยเฉพาะการแลกเปลี่ยนนักศึกษากับนานาชาติซึ่งเดิมเป็นหน้าที่ของสำนักงานวิเทศสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทั้งนี้ชื่อวิทยาลัยตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่ศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในวาระครบ 100 ปี ชาตกาล
ประวัติ
พ.ศ. 2551 วิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์ ก่อตั้งเพื่อเป็นเกียรติและเป็นการระลึกถึงศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ ในวาระองค์การยูเนสโก (UNESCO) ยกย่องให้ท่านเป็นบุคคลสำคัญระดับนานาชาติ โดยจุดประสงค์หลักเพื่อสนองนโยบายมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในการจัดการเรียนการสอนให้มีมาตรฐานเทียบได้กับมหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศ และขยายความร่วมมือทางวิชาการกับสถาบันการศึกษาชั้นนำในต่างประเทศ
โดยในระยะแรกวิทยาลัยจัดการเรียนการสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรไทยศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มวิชาภาษาไทย ประวัติศาสตร์ รัฐศาสตร์ สังคมและวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหลักสูตรที่รับโอนหน้าที่การจัดการเรียนการสอนมาจากสำนักงานวิเทศสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2552 เปิดหลักสูตรปริญญาตรีสาขาวิชาจีนศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) โดยเป็นหลักสูตรการศึกษาแบบสหวิทยาการพร้อมทั้งเน้นความเชี่ยวชาญทางภาษา ขอบข่ายการศึกษาของหลักสูตรอาทิ การศึกษาภาษา สังคม วัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจจีน โดยใช้ภาษาจีนและภาษาอังกฤษในการเรียนการสอน
นอกจากนี้วิทยาลัยฯ ยังมีหน้าที่สอนวิชาพื้นฐานของหลักสูตรนานาชาติในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ด้วย
ทำเนียบประธานคณะกรรมการนักศึกษา (กนศ.ป., กน.ป.)
ประธานคณะกรรมการนักศึกษาคณะ หรือ ประธานนักศึกษา ได้มาโดยการเลือกตั้งทั่วไปภายในคณะ เป็นตัวแทนของนักศึกษาในคณะ มีอำนาจบริหารกิจการทั้งปวงเกี่ยวกับกิจกรรมของนักศึกษาในคณะ
กิจการนักศึกษา
วิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดระบบกิจกรรมนักศึกษา โดยให้นักศึกษามีอิสระในการดำเนินกิจกรรม ซึ่งมีคณะกรรมการนักศึกษาเป็นผู้บริหารประสานงานหลัก ทั้งนี้ ยังประกอบด้วยกลุ่มกิจกรรมอื่น ๆ ภายในคณะอีกด้วยที่มีคณะกรรมการนักศึกษาฯ เป็นผู้ประสานงาน
ชมรมกิจกรรมนักศึกษาภายในคณะ
ชมรมกิจกรรมหลักของนักศึกษาในแต่ละปีการศึกษาประกอบด้วยกิจกรรมดังต่อไปนี้ เป็นต้น
เมล บอชเนอร์
เมล บอชเนอร์ (อังกฤษ: Mel Bochner) เป็นศิลปินอเมริกันที่มีความสำคัญต่อความเคลื่อนไหวของศิลปะคอนเซ็ปชวลมากที่สุดคนหนึ่ง (อังกฤษ:Conceptual Art) บอชเนอร์เกิดในปี 1940 ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เติบโตในวัฒนธรรมครอบครัวชาวยิวดั้งเดิม สิ่งที่บอชเนอร์สนใจและมักนำมาใช้ในงานคือ ตัวเลข การวัด การนิยาม เป็นต้น เพื่อแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างการรับรู้ผ่านการมองเห็นวัตถุ กับสิ่งที่เป็นนามธรรมอย่างขนาด การคำนวณ หรือข้อตกลงร่วมกันอื่นๆในสังคม
การศึกษา และชีวิตก่อนเป็นศิลปิน
ช่วงมัธยม บอชเนอร์ได้รับรางวัลจาก เดอะ สโกลาสติก อาร์ต แอนด์ ไวร์ทติ้ง อวอร์ด (The Scholastic Art & Writing Awards) และได้ศึกษากับโจเซฟ ฟิทซ์แพททริก (Joseph Fitzpatrick) อาจารย์สอนศิลปะซึ่งสอนศิลปินที่มีพรสวรรค์หลายคน เช่น แอนดี้ วอร์ฮอล (Andy Warhol) และ ฟิลิป เพิร์ลสเตน (Philip Pearlstein) หลังจากนั้นบอชเนอร์เข้าศึกษาที่ คาร์เนกี้ อินสติติว ออฟเทคโนโลยี (Carnegie Institute of Technology) สำเร็จการศึกษาในปี 1962 และยังได้เรียนปรัชญาอยู่ระยะเวลาหนึ่ง ที่มหาวิทยาลัยนอร์ธเวสเทิร์น (Northwestern University) และได้ย้ายไปอยู่นิวยอร์กในปี 1964 งานแรกที่ทำในนิวยอร์กคือเป็นผู้รักษาความปลอดภัยที่พิพิธภัณฑ์ยิว (The Jewish Museum)
แนวคิดและงาน
บอชเนอร์เป็นศิลปินในยุคของความเปลี่ยนแปลง (ครึ่งหลังทศวรรษที่ 1960) เป็นช่วงเวลาที่ภาพเขียนค่อยๆ สูญเสียความสำคัญในพื้นที่ศิลปะสมัยใหม่ และภาษาได้เปลี่ยนแปลงจากการมีหน้าที่เพียงอธิบายศิลปะ กลายเป็นศิลปะด้วยตัวมันเอง บอชเนอร์ได้สำรวจระเบียบแบบแผนของทั้งภาพเขียนและภาษามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งวิธีที่เราสร้างและเข้าใจมัน และวิธีที่มันเชื่อมโยงระหว่างกัน เพื่อที่จะทำให้เราสนใจรหัสภายใต้ข้อตกลงของเรากับสังคมมากขึ้น งานศิลปะของเขาจึงเป็นงานที่มักแสดงความสัมพันธ์ระหว่าง "ภาษา" กับ "พื้นที่" หรือ "สี"
“สิ่งที่ผมอยากจะทำความเข้าใจคือ ธรรมชาติของข้อตกลง ข้อตกลงเป็นสิ่งที่กำหนดขอบเขตประสบการณ์ของเรา ถ้าคุณตรวจสอบข้อตกลงนั้น คุณจะพบว่าช่องโหว่ของมันอยู่ตรงไหน คุณจะพบการรั่วไหลระหว่างคำว่า ใช่ กับ ไม่ใช่” บอชเนอร์กล่าวกับเจมส์ เมเยอร์ (James Meyer) จากการเสวนา "คุณจะปกป้องการเขียนภาพได้อย่างไรในตอนนี้" (How Can You Defend Making Paintings Now?) ปี 1993