cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กระดูกสันหลัง
กระดูกสันหลังส่วนคอ (Cervical vertebrae)
ลักษณะทั่วไปของกระดูกสันหลังส่วนคอคือจะค่อนข้างเล็กและเตี้ย รูปร่างของ body เมื่อมองจากด้านบนจะออกเป็นรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจะเว้าทางด้านบน แต่นูนออกทางด้านล่าง vertebral foramen จะเป็นรูปสามเหลี่ยม มี spinous process ที่สั้นและแยกเป็นสองแฉก (bifid) ที่สำคัญคือมีช่องที่ transverse process ที่เรียกว่า ฟอราเมน ทรานส์เวอร์สซาเรียม (foramen transversarium) ซึ่งภายในเป็นที่อยู่ของหลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรัล (Vertebral artery) ซึ่งนำเลือดขึ้นไปเลี้ยงบริเวณก้านสมองและไขสันหลัง กระดูกสันหลังส่วนคอที่มีลักษณะเฉพาะคือชิ้นแรกและชิ้นที่สอง ซึ่งเรียกว่า แอตลาส (atlas) และแอกซิส (axis) ตามลำดับ
กระดูกสันหลังส่วนอก (Thoracic vertebrae)
กระดูกสันหลังส่วนอกทั้ง 12 ชิ้นจะมีลักษณะเด่นคือรอยต่อกับกระดูกซี่โครง (costal facets) ที่แต่ละข้างของ vertebral body เพื่อติดต่อกับปลายส่วนหัวของกระดูกซี่โครง นอกจากนี้บน transverse process ยังมีรอยต่อทางด้านข้าง (transverse costal facets) เพื่อต่อกับส่วนปุ่มของกระดูกซี่โครง (tubercle of rib)
กระดูกสันหลังส่วนบั้นเอว (Lumbar vertebrae)
กระดูกสันหลังส่วนเอวทั้ง 5 ชิ้นจะมีขนาดใหญ่กว่าส่วนอื่น และมี transverse processes ที่บางและยาว ยกเว้นกระดูกสันหลังส่วนบั้นเอวชิ้นที่5 ซึ่งจะมีขนาดใหญ่เพื่อเป็นจุดเกาะของเอ็นที่ยึดระหว่างกระดูกสันหลังส่วนเอวกับกระดูกเชิงกราน (ileolumbar ligaments) ซึ่งเชื่อมระหว่างกระดูกสันหลังชิ้นนี้กับกระดูกเชิงกราน
กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ (Sacral vertebrae) และส่วนก้นกบ (Coccyx)
กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บเป็นกระดูกห้าชิ้นที่เชื่อมรวมกันเป็นชิ้นเดียว และมีปลายชี้ไปทางด้านล่าง ลักษณะของกระดูกชิ้นนี้จะเว้าทางด้านหน้าและนูนออกไปทางด้านหลัง ทางด้านบนจะมีรอยต่อขนาดใหญ่กับกระดูกสันหลังส่วนบั้นเอวชิ้นที่ 5 ส่วนด้านล่างจะต่อกับกระดูกสันหลังส่วนก้นกบ ที่ด้านข้างรอยต่อรูปตัว L ขนาดใหญ่เพื่อต่อกับกระดูกเชิงกราน พื้นผิวทั้งด้านหน้าและด้านหลังจะมีช่องเปิดอยู่ด้านละ 4 คู่ ซึ่งคือ posterior and anterior sacral foramina ซึ่งเป็นทางออกของแขนงเส้นประสาทจากไขสันหลังที่ออกไปสู่บริเวณเชิงกรานและขา สำหรับกระดูกสันหลังส่วนก้นกบ (Coccyx) จะอยู่ด้านล่างสุดของกระดูกสันหลัง เป็นกระดูกเล็กๆรูปสามเหลี่ยม และไม่มีทั้ง vertebral arch และ vertebral canal
ช่องเปิดระหว่างกระดูกสันหลัง (Intervertebral foramina)
ช่องเปิดระหว่างกระดูกสันหลัง (Intervertebral foramina) นี้เป็นช่องที่อยู่ทางด้านข้างระหว่างรอยต่อของกระดูกสันหลังสองชิ้นที่อยู่ติดกัน และเป็นทางผ่านของเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerves และหลอดเลือดต่างๆที่ผ่านเข้าออกช่องภายในกระดูกสันหลังและบริเวณไขสันหลัง และเนื่องจากขอบเขตของช่องส่วนใหญ่เป็นกระดูกและเอ็น ดังนั้นความผิดปกติของโครงสร้างโดยรอบช่องเปิดนี้ รวมถึงกล้ามเนื้อและข้อต่อ จะส่งผลต่อหลอดเลือดเส้นประสาทที่ผ่านช่องนี้ด้วย
โรคและความผิดปกติของกระดูกสันหลัง
เนื่องจากกระดูกสันหลังเป็นโครงสร้างที่เป็นแกนกลางของลำตัว และยังเกี่ยวข้องกับระบบกล้ามเนื้อและระบบประสาท ความผิดปกติหรือโรคที่เกิดขึ้นกับกระดูกสันหลังจึงมีความสำคัญในทางการแพทย์อย่างมาก ความผิดปกตินี้อาจเป็นมาแต่กำเนิด หรืออาจเกิดจากความผิดปกติของกล้ามเนื้อและกระดูก หรืออาจเกิดจากอุบัติเหตุ ตัวอย่างของความผิดปกติของกระดูกสันหลังได้แก่
โรงเรียนอุทัยวิทยาคม
โรงเรียนอุทัยวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอุทัยธานี และเป็น 1 ในโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง ระดับมัธยมศึกษา ปีการศึกษา 2559 ตั้งอยู่เลขที่ 55 หมู่ที่ 2 ถนนพหลโยธิน 333 บ้านเนินตูม ตำบลสะแกกรัง อ.เมืองฯ จ.อุทัยธานี ติดกับถนนสายอุทัยธานี-พหลโยธิน เป็นโรงเรียนแบบ สหศึกษาประจำจังหวัดอุทัยธานี ปี 2515 กระทรวงศึกษาธิการ ได้รวมโรงเรียนเบญจมราชูทิศอุทัยธานี ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วน และโรงเรียนอุทัยทวีเวทซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน เป็นโรงเรียนเดียวกันและเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนอุทัยวิทยาคม โดยยังใช้สถานที่เดิมแยกเป็นโรงเรียนอุทัยวิทยาคม 1 (เรียนที่โรงเรียนอุทัยทวีเวท) และโรงเรียนอุทัยวิทยาคม 2 (เรียนที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ) ขณะนั้น นายยงยุทธ สาธิตานันท์ เป็นครูใหญ่ เพื่อรอการก่อสร้างอาคาร เรียนในที่แห่งใหม่ ในท้องที่หมู่ 2 บ้านเนินตูม ตำบลสะแกกรัง อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งมี ผู้บริจาคที่ดินให้ประมาณ 77 ไร่ 10 ตารางวา วันที่ 26 พฤษภาคม 2520 ย้ายโรงเรียนจากโรงเรียนเดิมทั้ง 2 แห่ง มารวมกันที่โรงเรียนอุทัยวิทยาคม จนถึงปัจจุบัน
ความเป็นมาของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ
เดิมตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านพักผู้พิพากษาหัวหน้าศาล เปิดทำการสอนครั้งแรก 21 กันยายน พ.ศ. 2456 ระยะแรก นายน้อม รักษาการแทน เพื่อรอ นายผัน ชูโชย ครูใหญ่ที่กระทรวงธรรมการส่งมา เป็นครั้งแรก เปิดสอนชั้น ป.1 – ป.4
เมื่อย้ายโรงเรียนไปสร้างใหม่ เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอุทัยธานี “อุทัยทวีเวท” เมื่อ พ.ศ. 2465 โรงเรียนเบญจมราชูทิศตัวอย่าง ได้เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ ส่วนนักเรียนโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ได้เรียนรวมกันกับโรงเรียนอุทัยทวีเวท ที่อาคารหลังแรก จนถึงวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2468 จึงแยกเป็นโรงเรียนชาย และโรงเรียนหญิง
พ.ศ. 2468 ได้ย้ายมาสร้างอาคารเรียนใหม่ในที่ดินฟากคลองฉนวน ทางทิศเหนือยกฐานะเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดอุทัยธานี “เบญจมราชูทิศ” มี นางหาด ธนโกสัย เป็นครูใหญ่ (ปัจจุบันเป็นศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดอุทัยธานี)
2508 ได้รวมโรงเรียนการช่างสตรีอุทัยธานี กับโรงเรียนเบญจมราชูทิศ เข้าด้วยกันใช้ชื่อว่า โรงเรียนเบญจมราชูทิศ เปิดทำการสอนตามโครงการมัธยมแบบประสม
ความเป็นมาของโรงเรียนอุทัยทวีเวท
พ.ศ. 2461 กระทรวงธรรมการได้ส่ง นายผูก นิลพงศ์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ จึงอนุมัติให้สร้าง โรงเรียนขึ้นใหม่ หลังที่ว่าการอำเภอน้ำซึม (อำเภอเมืองอุทัยธานี) เป็นเนื้อที่ของโรงเรียนทั้งหมด 7 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประโยคประถม จนถึงมัธยมปีที่ 4 เป็นแบบสหศึกษา เปิด ทำการสอนตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2465 ให้ชื่อว่า “โรงเรียนประจำจังหวัดอุทัยธานีอุทัยเทวีเวท” (ปัจจุบัน เป็นโรงเรียนอนุบาลเมืองอุทัยธานี) ย้ายนักเรียนโรงเรียนเบญจมราชูทิศ มาสอนที่โรงเรียนอุทัยทวีเวท โรงเรียน เบญจมราชูทิศ ให้เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ ต่อมาได้เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัด ชื่อ โรงเรียนสตรี เบญจมราชูทิศ ใน พ.ศ. 2468 นักเรียนสตรีได้แยกจากโรงเรียนอุทัยทวีเวทไปรวมกับโรงเรียนสตรี เบญจมราชูทิศ ใช้ชื่อ “เบญจมราชูทิศ” (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดอุทัยธานี)
ความเป็นมาของโรงเรียนอุทัยวิทยาคม
ปี 2515 กระทรวงศึกษาธิการ ได้รวมโรงเรียนเบญจมราชูทิศอุทัยธานี ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วน และโรงเรียนอุทัยทวีเวทซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน เป็นโรงเรียนเดียวกันและเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนอุทัยวิทยาคม โดยยังใช้สถานที่เดิมแยกเป็นโรงเรียนอุทัยวิทยาคม 1 (เรียนที่โรงเรียนอุทัยทวีเวท) และโรงเรียนอุทัยวิทยาคม 2 (เรียนที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ) ขณะนั้น นายยงยุทธ สาธิตานันท์ เป็นครูใหญ่ เพื่อรอการก่อสร้างอาคาร เรียนในที่แห่งใหม่ ในท้องที่หมู่ 2 บ้านเนินตูม ตำบลสะแกกรัง อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งมี ผู้บริจาคที่ดินให้ประมาณ 77 ไร่ 10 ตารางวา วันที่ 26 พฤษภาคม 2520 ย้ายโรงเรียนจากโรงเรียนเดิมทั้ง 2 แห่ง มารวมกันที่โรงเรียนอุทัยวิทยาคม จนถึงปัจจุบัน รายชื่อผู้บริจาคที่ดินให้มีดังนี้
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียนอุทัยวิทยาคม
{| class="wikitable" ! = === ลำดับที่ ==== !
ชื่อ-สกุล
!
เมทริกซ์หนึ่ง
ในทางคณิตศาสตร์ เมทริกซ์หนึ่ง (matrix of ones) หมายถึงเมทริกซ์ที่มีสมาชิกทุกตัวเป็นหนึ่ง ดังตัวอย่าง ในบางบริบท เมทริกซ์หนึ่งอาจเรียกแทนด้วย เมทริกซ์หน่วย ซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของเมทริกซ์เอกลักษณ์
คุณสมบัติ
กำหนดให้ U เป็นเมทริกซ์หนึ่งขนาด n×n เมทริกซ์ U จะมีคุณสมบัติต่อไปนี้
กิตติพงศ์ วงศ์ทอง
กิตติพงศ์ วงศ์ทอง เป็นที่รู้จักในชื่อ ไอ้ปื๊ด เป็นเด็กชายตัวดำ ฟันหลอ หน้าตายิ้มแย้ม ที่เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณา ในการเปิดตัวหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ในเครือเนชั่น ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2544
กิตติพงศ์ วงศ์ทอง มีชื่อเล่นว่า โอ เป็นบุตรของนายชาลีและนางถนอม วงศ์ทอง เข้าสู่วงการจากการที่มารดาพาไปสมัครที่บริษัทโมเดลลิ่งตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และได้รับคัดเลือกจากบริษัทโฆษณาแม็ทชิ่งสตูดิโอ ให้เป็นพรีเซ็นเตอร์แทนหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทยฉบับใหม่ในเครือเนชั่น และต้องออกเดินสายไปทั่วประเทศ เพื่อแนะนำสินค้า และถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณา และรายการโทรทัศน์ และเป็นที่รู้จักในชื่อ "ไอ้ปื๊ด" มีผลงานมากมาย
ปัจจุบัน กิตติพงศ์ วงศ์ทอง เรียนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนวัดเทพลีลา มีผลงานแสดงภาพยนตร์เกาหลี เรื่องไต้ตุ๋ม Tae-poong (2006) ละครโทรทัศน์เรื่อง "ขบวนการปุกปุย" ออกอากาศทางช่อง 7 ละคร "มนต์รักล็อตเตอรี" ของอาร์เอส ทางช่อง 3 และเล่นลิเกประจำคณะ "ทรงพลศิษย์คูณ ป."
ปื๊ด
ปื๊ด อาจหมายถึง
บ้านนี้ที่บางรัก
บ้านนี้ที่บางรัก เป็นซิตคอมโปรเจกต์พิเศษของเอ็กแซ็กท์ ที่นำซิตคอมเรื่อง บางรักซอย 9 และ บ้านนี้มีรัก ของ เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ มาผสมผสานกัน โดยมีตัวละครเหมือนเดิม และมาแสดงร่วมกัน กำกับการแสดงโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ และ กิตติ เชี่ยววงศ์กุล นอกจากนี้ ยังมีแขกรับเชิญพิเศษคือ ปิยธิดา วรมุสิก และตัวละครใหม่ของเรื่องบ้านนี้มีรัก รับบทโดย บุษกร ตันติภนา ออกอากาศทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 18.00 - 19.00 น. ออกอากาศวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยออกอากาศทั้งหมด 16 ตอน
เค้าโครงเรื่อง
ละครที่ทำเรื่องบางรักซอย 9 กับบ้านนี้มีรักมารวมกัน
วันหนึ่ง รักให้ปิ๊กมาเป็นพิธีกรงานอีเว้นท์ แต่ลิงก์ก็อยากเป็นพิธีกรเช่นกัน เพื่อแข่งกับปิ๊ก บังเอิญปิ๊กชนกระจกหน้ารถ เอ๋ย ลูกค้าของบริษัทของรักที่มาจ้างรักจัดงานอีเว้นท์ จะมาหาพิธีกร ไปคุยในงานอีเว้นท์ ตอนแรกให้ลิงก์เป็นพิธีกร แต่ลิงก์เสียงแหบ เลยให้ปิ๊กเป็นพิธีกร ปิ๊กเกิดความตื่นเต้นจนเอ๋ยจูบปากปิ๊กโดยเหตุผลเพื่อไม่ให้เกิดความตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน ปิ๊กก็เริ่มคุยสนิทกับเอ๋ย จนมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง จนปิ๊กพาเอ๋ย มานอนค้างคืน วันหนึ่ง รินเจอตุ้มหูผู้หญิง ซุกอยู่ในในกระเป๋าเสื้อนอกของแฮ้งค์ พอไปถามแฮ้งค์ก็ไม่รู้เรื่อง เพราะรักยืมเสื้อตัวนี้ไปใส่ แต่พอไปถามรักก็ไม่รู้เรื่องอีก เพราะให้เจนยืมต่ออีกที แต่ตุ้มหูเป็นของน้าเยาว์
วันหนึ่ง มีข้อความจากสาวผู้หวังดีส่งเข้ามือถือแ­ป้ง ว่าเจนนอกใจ ทำให้แป้งกลุ้มใจมาก พัชกับรินจึงช่วยกันวางแผนจับตัวผู้หวังดีให้ แต่จับไม่ได้ ทางแป้งเสียใจมาก หลังจากได้รับเสื้อของชัดเจนจากสาวผู้หวังดี จึงหอบผ้าหนีไปอยู่บ้าน รัก เจนต้องไปตามหา และแป้งขอให้เจนห่างกันสักพัก รักกับเจน ก็ช่วยกันตามล่าตัวสาวผู้หวังดี จนจับ แอล ผู้ต้องสงสัยหญิงสาวที่แอบมองบานรัก จนรู้ว่าคือหลานแฮงค์ที่หนีออกจากบ้าน
เมื่อ น้าเยาว์รู้ว่าปิ๊กพาแฟนมาค้างบ้าน จึงอยากให้ปิ๊กเลิกกับเอ๋ยเลยวางแผนจับคู่แอลให้เป็นคู่กับปิ๊ก เอ๋ยพยายามเอาใจน้าเยาว์ให้ได้ ทำให้น้าเยาว์ทะเลาะกันกับปิ๊ก จน น้าเยาว์ทนไม่ได้ที่เห็นปิ๊กมีแฟนแก่กว่า จึงพยายามขัดขวางความรักของปิ๊กกับเอ๋ยทุกวิถีทาง
วันหนึ่ง สาวผู้หวังดี ส่งรูปและข้อความในโทรศัพท์มาหาชัดเจนว่าให้รอที่ป้ายรถเมล์ แต่แป้งก็จับได้ และพูดว่าเลิกตามหาผู้หญิงคนนั้น ได้แล้ว ต่อมา มีข้อความส่งมาหาชัดเจน ให้มาเจอที่โรงแรม ชัดเจนจึงไปโรงแรมเพื่ออยากรู้ว่าสาวผู้หวังดีเป็นใคร แป้งถึงกับโกรธควันออกหู เมื่อได้ข่าวจากรินว่าเห็นชัดเจน เข้าไปในโรงแรม แป้งจึงชวนปิ๊กกับพี่พัช ไปดูให้เห็นกับตา ว่าชัดเจนอยู่กับใครและกำลังนอกใจเธอรึเปล่า แต่ชัดเจนได้เจอกับเอ๋ยในห้อง เอ๋ยบอกว่ามีข้อความ ปิ๊กพาผู้หญิงเข้าโรงแรม จากผู้หวังดี ปิ๊กมาเจอเข้าชัดเจนจึงปรับความเข้าใจ ปิ๊กจึงเข้าใจแล้วพาชัดเจนออกจากโรงแรมโดยแป้งไม่เห็น จนทำให้ปิ๊กเริ่มระแวงว่าเอ๋ยกับชัดเจนจะมีอะไรกันกับเอ๋ยหลังจาก เอ๋ย ได้รับข้อความจากสาวผู้หวังดีให้ไปหาที่โรงแรม จนไปเจอกับชัดเจน ที่ได้รับข้อความเดียวกัน ทั้งคู่จึงตัดสินใจที่จะช่วยกันตามหาตัวสาวผู้หวังดีด้วยกัน จนต้องไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ
ในที่สุดเอ๋ย ก็ช่วยชัดเจน สืบจนรู้ว่าผู้หวังดีอยู่ที่คอนโดแห่งหนึ่ง เอ๋ยจึงรีบชวนชัดเจนไปดู พอไปถึงทุกคนก็ถึงกับตกตะลึง เพราะในห้องมีแต่รูปชัดเจนเต็มไปหมด แถมยังเจอซีดีปริศนาที่จ่าหน้าซองถึงชัดเจนด้วย หลังชัดเจน เปิดซีดีดูก็พบว่าสาวผู้หวังดีที่อยู่ในซีดีคือ “เอม” อดีตกิ๊กเก่าที่ชัดเจนเคยหักอกเอาไปนั้นเอง รักกับเอ๋ย ก็พยายามช่วยเหลือชัดเจน ชัดเจนเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ทุกคนจนเข้าใจทั้งหมด
เอ๋ยให้เพื่อนที่เป็นตำรวจตามสืบเรื่องของเอม สาวผู้หวังดีจนรู้ว่าเอมมีเพื่อนสนิทเป็นเกย์ชื่อหนึ่งชื่อ หนึ่ง พอรักรู้ก็รีบไปสืบเรื่องราวของเอมจากหนึ่งทันที งานนี้รักต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้คำตอบจากหนึ่ง หนึ่งบอกว่าเอมตายไป 5 ปีแล้ว เอ๋ยกับชัดเจนได้มาที่ห้องเอมอีกครั้ง แต่เอ๋ยก็วางแผนเรื่องทั้งหมดไว้ จนทำให้แป้งกับปิ๊กเข้าใจผิดว่าเจนนอกใจ
แท้จริง ผู้หวังดี ที่ตามหาก็คือ เอ๋ยนั่นเอง ที่เป็นพี่สาวของเอม ต้องการแก้แค้นเจนจนแผนสำเร็จ จนแป้งคิดหย่ากับเจน ทางพวกรักพยายามห้ามแต่แป้งไม่สน กับน้าเยาว์ก็ส่งเสริมให้หย่ากัน แต่รักกับปิ๊กไปขอร้องเอ๋ยไปขอโทษบอกความจริงกับแป้ง จนเอ๋ยยอมไปขอโทษ แต่แป้งที่รู้ตัวว่าตนผิด กับทุกคนได้รับจดหมายบอกลาของเจน คิดว่าเจนไปฆ่าตัวตาย ทุกคนจึงรีบออกตามหา พอรักพบเจนกับบอกเรื่องทั้งหมด เจนกับรักจึงรีบกลับบ้าน แต่รักก่อเรื่องลืมลิงก์พากลับ จนแป้งเผลอใช้พลังดวงกินผัวทำให้เจนกับรถเกิดอุบัติเหตุรถชน จนบาดเจ็บสาหัสโคม่ากันทั้งคู่ ทางเอ๋ยรู้ว่าแป้งใช้พลังดวงกินผัวใส่เจน ก็รู้ว่าที่ตนทำมาก็ล้มเหลว แต่ก็ดีใจที่เจนใกล้ตาย เพราะไม่โดนจับข้อหาฆ่าคน
ตัวละครในบางรักซอย 9
ดูบทความหลักที่ รายชื่อตัวละครในบางรักชอย 9
ตัวละครในบ้านนี้มีรัก
ดูบทความหลักที่ รายชื่อตัวละครในบ้านนี้มีรัก
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2550
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 226 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 62 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนั้นได้เกิดเหตุ​การณ์​สำคัญ​มากมาย​ ทั้งงานพระราชพิธี​มหา​มงคล​เฉลิมพระขนมพรรษา​ 80 พรรษา​ โดยรัฐบาลได้จัดงานยิ่งใหญ่​สมพระ​เกียรติ​
เซฟาโลคอร์ดาตา
เซฟาโลคอร์ดาตา (Cephalochordata) เป็นสัตว์มีแกนสันหลังที่มีรูปร่างหัวท้ายแหลม ฝังตัวตามพื้นทรายในทะเล มีโนโตคอร์ดและไขสันหลังตลอดชีวิต ไม่มีสมอง ลำตัวเป็นปล้องชัดเจน กินอาหารโดยกรองจากน้ำ น้ำออกตามรูด้านหลังเรียกเอทริโอพอร์ (atriopore) มีอวัยวะสำคัญเรียกเอนโดสไตล์ (endostyle) ซึ่งสะสมไอโอดีนได้ มีหน้าที่สร้างเมือกเพื่อจับอาหารที่มากับน้ำ คาดว่าอวัยวะชนิดนี้วิวัฒนาการไปเป็นต่อมไทรอยด์ในสัตว์ชั้นสูง ตัวอย่างเช่น แอมฟิออกซัส (Amphioxus) ซึ่งเหลืออยู่เพียงสองสกุลคือ Branchiostoma และ Asymetron พบฟอสซิลของเซฟาโลคอร์ดาตา (Yunnanozoon) ทางภาคใต้ของจีนซึ่งมีอายุย้อนไปถึงยุคแคมเบรียนตอนต้น จัดเป็นฟอสซิลที่เก่าที่สุดของสัตว์กลุ่มนี้
ลักษณะทั่วไป
สัตว์ในกลุ่มเซฟาโลคอร์ดาตาไม่มีกระดูกสันหลัง กะโหลกศีรษะและขากรรไกร แต่มีแกนสันหลังตลอดชีวิต ยาวตลอดตัว ไม่มีครีบข้างลำตัวแต่มีครีบหลังยาวตลอดตัว ก้านครีบมีโครงสร้างเป็นเจลาติน ช่องเปิดของทวารหนักอยู่ที่ส่วนหน้าของครีบหาง และมีช่องน้ำออกเรียกเอทริโนพอร์ ที่ส่วนหน้าของครีบท้อง ปากอยู่ทางด้านล่างของหัว ขอบปากนูนเป็นสันเรียกวีลัม มีหนวดรอบๆปาก 12 เส้น มีกล้ามเนื้อเป็นปล้องๆเรียกไมโอโตม ช่วยในการเคลื่อนที่
สัตว์กลุ่มนี้กินอาหารด้วยการกรอง โดยหนวดจะโบกพัดน้ำเข้าปาก แผงเหงือกจะกรองอาหารแล้วส่งไปย่อยที่ลำไส้ น้ำที่เข้าไปจะถูกขับออกทางช่องเอทริโนพอร์ กากอาหารถูกขับออกทางทวารหนัก หายใจด้วยเหงือกและขับปัสสาวะทางโพรโทเนฟริเดียมที่หน้าท้อง สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศโดยปฏิสนธิภายนอก
อ้างอิง
Anfioxo 文昌鱼
สโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
สโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน (Everton Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลของอังกฤษ ตั้งอยู่ในเมืองลิเวอร์พูล ปัจจุบันเล่นอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เป็นหนึ่งในสโมสรผู้ร่วมก่อตั้งอิงกลิชฟุตบอลลีก และเป็นสโมสรที่เล่นในลีกสูงสุดของอังกฤษมากที่สุดในประวัติศาสตร์ถึง 120 ฤดูกาล โดยพลาดการเล่นในลีกสูงสุดเพียง 4 ครั้ง และยังเป็นสโมสรที่เล่นในลีกสูงสุดติตต่อกันยาวนานที่สุดเป็นอันดับสอง รวมทั้งเป็นทีมที่เก็บคะแนนรวมจากการเล่นบนลีกสูงสุดมากเป็นอันดับสาม สโมสรชนะเลิศฟุตบอลลีกสูงสุด 9 สมัย, เอฟเอคัพ 5 สมัย, เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 9 สมัย และ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย
ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1878 และสโมสรชนะเลิศฟุตบอลดิวิชันหนึ่งครั้งแรกในฤดูกาล 1890–91 และภายหลังจากชนะเลิศดิวิชันหนึ่งเพิ่มอีก 4 สมัย และเอฟเอคัพอีก 2 สมัย สโมสรเข้าสู่ช่วงตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนจะกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้งในทศวรรษ 1960 และประสบความเร็จมากที่สุดในช่วงทศวรรษ 1980 โดยชนะเลิศดิวิชันหนึ่งอีก 2 สมัย, เอฟเอคัพ 1 สมัย และชนะเลิศถ้วยยุโรปรายการแรกในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ค.ศ. 1985 ถ้วยรางวัลล่าสุดที่สโมสรชนะเลิศคือเอฟเอคัพ ค.ศ. 1995
ผู้สนับสนุนของสโมสรมีชื่อเรียกว่า "เอฟเวอร์โตเนียน" และ "บลูส์" เอฟเวอร์ตันมีสโมสรคู่อริคือ ลิเวอร์พูล ซึ่งสนามแอนฟีล์ดของลิเวอร์พูลอยู่ห่างจากสนามกูดิสันพาร์กของเอฟเวอร์ตันไม่ถึงหนึ่งไมล์ และการแข่งขันของทั้งสองทีมถูกเรียกว่า เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี เอฟเวอร์ตันลงเล่นที่กูดิสันพาร์กมาตั้งแต่ ค.ศ. 1892 โดยย้ายจากแอนฟีลด์เนื่องจากเกิดข้อพิพาทเรื่องค่าเช่าระหว่างสโมสรและเจ้าของที่ดินแอนฟีลด์ สีประจำสโมรสรคือ เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน กางเกงขาสั้นสีขาว และถุงเท้าสีขาว
ประวัติ
เอฟเวอร์ตันเป็นหนึ่งในสโมสรที่เก่าแก่ของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1878 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลเซนต์โดมิงโก ตามชื่อโบสถ์ในเมืองลิเวอร์พูล เพื่อให้สมาชิกของโบสถ์ได้เล่นกีฬาร่วมกัน โดยนอกจากฟุตบอลแล้วยังมีการเล่นคริกเกตในฤดูร้อน สโมสรลงแข่งขันนัดแรกพบสโมสรเอฟเวอร์ตันเชิร์ช โดย เซนต์โดมิงโก ชนะ 1–0 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น เอฟเวอร์ตัน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1879 ตามชื่อท้องถิ่นเนื่องจากผู้คนในชุมชนต้องการเข้าร่วมสโมสรเป็นจำนวนมาก เอฟเวอร์ตันเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง อิงกลิชฟุตบอลลีก ในฤดูกาล 1888–89 ก่อนจะประสบความสำเร็จครั้งแรกโดยคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก ฤดูกาล 1890-91 ต่อมา สโมสรคว้าแชมป์เอฟเอคัพสมัยแรกใน ค.ศ. 1906 ตามด้วยแชมป์ดิวิชันหนึ่งสมัยที่สองในฤดูกาล 1914–15 สงครามโลกครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1914 ทำให้การแข่งขันฟุตบอลอังกฤษต้องยุติลงชั่วคราวซึ่งเป็นฤดูกาลที่เอฟเวอร์ตันคว้าแชมป์ได้ และเหตุการณ์เช่นนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้งหลังการคว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งในฤดูกาล 1938–39 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เอฟเวอร์ตันกลับมาประสบความสำเร็จหลังจากการมาถึงของ ดิ๊กซี่ ดีน ซึ่งย้ายมาจากแทรนเมียร์โรเวอส์ใน ค.ศ. 1925 โดยในฤดูกาล 1927–28 ดีนได้สร้างสถิติทำประตูในลีกถึง 60 ประตูจากการลงเล่น 39 นัด ถือเป็นสถิติการทำประตูในลีกสูงสุดในหนึ่งฤดูกาลมากที่สุดมาถึงปัจจุบัน ซึ่งดีนพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งได้เป็นสมัยที่สามในฤดูกาลนั้น อย่างไรก็ตาม สโมสรต้องตกชั้นลงไปในดิวิชันสองในอีกสองฤดูกาลต่อมาเนื่องจากปัญหาภายในแต่สามารถเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว และทำสถิติเป็นทีมที่ทำประตูมากที่สุดในดิวิชันสอง เอฟเวอร์ตันคว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งสมัยที่สี่ในฤดูกาล 1931–32 ตามด้วยแชมป์เอฟเอคัพใน ค.ศ. 1933 เอาชนะแมนเชสเตอร์ซิตีในรอบชิงชนะเลิศ 3–0 และปิดท้ายความสำเร็จในทศวรรษนี้ด้วยแชมป์ดิวิชันหนึ่งสมัยที่ห้าในฤดูกาล 1938–39
สงครามโลกครั้งที่สองทำให้การแข่งขันต้องหยุดชะงักอีกครั้งก่อนจะกลับมาแข่งขันใน ค.ศ. 1946 เอฟเวอร์ตันได้รับผลกระทบโดยเสียผู้เล่นหลายรายและทีมมีผลงานที่ย่ำแย่กว่าในช่วงก่อนสงคราม พวกเขาต้องตกชั้นอีกครั้งในฤดูกาล 1950–51 และเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาในฤดูกาล 1953–54 เมื่อพวกเขาจบอันดันสามในฟุตบอลดิวิชันสอง และสโมสรไม่ตกชั้นจากลีกสูงสุดอีกเลยนับแต่นั้น
ช่วงเวลาแห่งความสำเร็จของสโมสรกลับมาอีกครั้งในช่วงทศวรรษ 1960 หลังการมาถึงของผู้จัดการทีมคนใหม่ แฮร์รี แคทเทอริก อดีตผู้เล่นของสโมสรซึ่งพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งได้อีกครั้งในฤดูกาล 1962–63 ตามด้วยแชมป์เอฟเอคัพใน ค.ศ. 1966 เอาชนะเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 3–2 และยังเข้าชิงชนะเลิศอีกครั้งในสองปีถัดมาแต่แพ้เวสต์บรอมมิชอัลเบียน 0–1 แต่กลับไปคว้าแชมป์ดิวิชันหนึ่งได้อีกครั้งในฤดูกาล 1969–70 โดยมีคะแนนเหนือลีดส์ยูไนเต็ด 9 คะแนน ในช่วงเวลานี้ เอฟเวอร์ตันยังถือเป็นสโมสรแรกของอังกฤษที่ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลยุโรป 5 ฤดูกาลติดต่อกัน (ค.ศ. 1962–67) อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของสโมสรได้ตกลงไป เมื่อพวกเขาจบเพียงอันดับสิบสี่, สิบห้า, สิบเจ็ด และอันดับเจ็ดในอีกสี่ฤดูกาลต่อมา แคทเทอริก ประกาศเกษียณตนเอง และสโมสรไม่สามารถคว้าถ้วยรางวัลใดเพิ่มได้ในช่วงเวลาที่เหลือของทศวรรษ 1970 แม้จะจบอันดับสี่ในฤดูกาล 1974–75 ด้วยการคุมทีมของบิลลี บิงแฮม รวมทั้งอันดับสามและอันดับสี่ในฤดูกาล 1977–78 และ 1978–1979 ด้วยผลงานของ กอร์ดอน ลี ซึ่งถูกปลดใน ค.ศ. 1981 ฮาวเวิร์ด เคนดัลล์ เข้ามาคุมทีมและถือเป็นช่วงเวลาที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด เขาพาทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพใน ค.ศ. 1984 ตามด้วยแชมป์ดิวิชันหนึ่งในฤดูกาล 1984–85 และ 1986–87 และชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ค.ศ. 1985 ซึ่งถือเป็นถ้วยยุโรปรายการแรกและรายการเดียวมาถึงปัจจุบัน ความสำเร็จดังกล่าวเริ่มจากการชนะสโมสรยูซี ดับลิน, เอฟเค อินเตอร์ บราติสลาวา และ ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด ตามด้วยการเอาชนะสโมสรใหญ่ของบุนเดิสลีกาอย่างไบเอิร์นมิวนิกในรอบรองชนะเลิศ 3–1 แม้จะตามหลังไปก่อนในครึ่งเวลาแรก ซึ่งนัดนั้นได้รับการโหวตจากแฟน ๆ ให้เป็นเกมที่สนุกที่สุดเท่าที่เคยแข่งขันกันในกูดิสันพาร์ก ปิดท้ายด้วยการชนะราพีทวีนในรอบชิงชนะเลิศ 3–1 และในฤดูกาล 1984–85 นั้น เอฟเวอร์ตันเกือบจะคว้าสามถ้วยรางวัลได้ ภายหลังจากได้แชมป์ฟุตบอลลีก และถ้วยยุโรป แต่พวกเขาแพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ 0–1 และในฤดูกาลต่อมา เอฟเวอร์ตันได้รองแชมป์สองรายการทั้งในฟุตบอลลีก และฟุตบอลเอฟเอคัพ โดยแพ้ลิเวอร์พูลทั้งสองรายการ ก่อนจะกลับมาคว้าแชมป์ลีกได้ในฤดูกาล 1986–87
ภัยพิบัติเฮย์เซลส่งผลให้สโมสรจากอังกฤษถูกห้ามลงแข่งขันฟุตบอลยุโรป เอฟเวอร์ตันพลาดโอกาสในการชนะเลิศถ้วยยุโรปเพิ่ม โดยผู้เล่นตัวหลักในทีมชุดที่ชนะยูฟ่าวินเนอร์สคัพ ค.ศ. 1985 หลายคนได้อำลาทีมรวมถึงผู้จัดการทีมอย่างเคนดัลล์ซึ่งย้ายไปคุมอัตเลติกเดบิลบาโอ ใน ค.ศ. 1987 และเขาถูกแทนที่โดยโคลิน ฮาร์วีย์ ผู้ช่วยของเขาซึ่งพาทีมเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ค.ศ. 1989 แต่แพ้ลิเวอร์พูลในช่วงต่อเวลา 2–3
เอฟเวอร์ตันเป็นหนึงในสโมสรผู้ร่วมก่อตั้งพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 1992 แต่สโมสรประสบปัญหาในการหาผู้จัดการทีมที่เหมาะสม ฮาวเวิร์ด เคนดัลล์ กลับมารับตำแหน่งใน ค.ศ. 1990 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเหมือนอย่างที่เคยทำได้ เขาถูกแทนที่โดยไมค์ วอล์กเกอร์ ใน ค.ศ. 1994 แต่คุมทีมได้ไม่ถึงหนึ่งฤดูกาลก็ถูกปลด และเขาถือเป็นผู้จัดการทีมที่มีผลงานย่ำแย่ที่สุดของสโมสร โจ รอยล์ อดีตผู้เล่นของสโมสรเข้ารับตำแหน่งต่อ และสโมสรเริ่มมีผลงานที่ดีขึ้น รวมถึงการชนะอย่างลิเวอร์พูล 2–0 ในนัดแรกของฤดูกาล และยังคว้าแชมป์เอฟเอคัพเป็นสมัยที่ห้าในฤดูกาลนั้น โดยชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1–0 ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ถือเป็นการแข่งขันฟุตบอลยุโรปครั้งแรกนับตั้งแต่ภัยพิบัติเฮย์เซล รอยล์พาเอฟเวอร์ตันจบอันดับหกในฤดูกาลต่อมา แต่จบเพียงอันดับสิบห้าในฤดูกาล 1996–97 ส่งผลให้รอยล์ลาออก เดวิด วัตสัน อดีตกองหลังคนสำคัญของทีมเข้ามารักษาการต่อ
ฮาวเวิร์ด เคนดัลล์ เข้ามารับตำแหน่งเป็นครั้งที่สาม แต่ล้มเหลวอีกครั้งโดยพาทีมจบเพียงอันดับ 17 และเอฟเวอร์ตันเกือบจะตกชั้นแต่รอดมาได้ด้วยผลประตูได้-เสียที่ดีกว่าโบลตันวอนเดอเรอส์ วอลเตอร์ สมิธ ผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์เข้ามารับตำแหน่งแทน แต่ผลงานก็ย่ำแย่โดยจบเพียงกลางตารางสามฤดูกาลติดต่อกัน ก่อนจะถูกปลดใน ค.ศ. 2002 ซึ่งเอฟเวอร์ตันอยู่ในพื้นที่หนีตกชั้นในขณะนั้น และยังตกรอบเอฟเอคัพโดยแพ้มิดเดิลส์เบรอ สมิธถูกแทนที่โดยเดวิด มอยส์ซึ่งพาทีมจบอันดับ 15 และจบอันดับ 7 ในฤดูกาล 2002–03 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุดในรอบเจ็ดปี เวย์น รูนีย์ ดาวรุ่งคนสำคัญเป็นผู้ทำผลงานโดดเด่นจนก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ ก่อนจะย้ายร่วมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2004 ด้วยค่าตัวสถิติสโมสร 28 ล้านปอนด์ การจบอันดับ 4 ในฤดูกาล 2004–05 ทำให้สโมสรได้สิทธิ์แข่งขันรอบคัดเลือกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก แต่พวกเขาไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม และยังตกรอบยูฟ่าคัพ แต่ยังได้กลับมาแข่งขันยูฟ่าคัพอีกสองฤดูกาลติตด่อกันในฤดูกาล 2007–08 และ 2008–09 และยังเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ค.ศ. 2009 ในช่วงเวลานี้ สโมสรได้ลงทุนซื้อผู้เล่นเป็นสถิติสโมสรถึงสี่ครั้งได้แก่: เจมส์ บีตตี้ ราคา 6 ล้านปอนด์ในเดือนมกราคม 2005, แอนดรูว์ จอห์นสัน 8.6 ล้านปอนด์ใน ค.ศ. 2006, ยาคูบู ไอเยกเบนี 11.25 ล้านปอนด์ใน ค.ศ. 2007 และ มารวน แฟลายนี 15 ล้านปอนด์ใน ค.ศ. 2008 หลังสิ้นสุดฤดูกาล 2012–13 มอยส์อำลาเอฟเวอร์ตันเพื่อไปเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และได้นำทีมงานผู้ฝึกสอนทุกคนติดตามไปด้วย รวมถึง ฟิล เนวิล และนักเตะอย่าง มารวน แฟลายนี โรเบร์โต มาร์ติเนซ พาทีมจบอันดับ 5 ในพรีเมียร์ลีกในฤดูกาลแรกที่คุมทีม และยังทำคะแนนได้มากที่สุดในรอบ 27 ปีด้วยคะแนนสูงถึง 72 คะแนน ในฤดูกาลต่อมา มาร์ติเนซพาทีมเข้าถึงรอบ 16 ทีมสุดท้ายยูฟ่ายูโรปาลีก แต่แพ้ดือนามอกือยิว และจบอันดับ 11 ในลีก ต่อมาในฤดูกาล 2015–16 แม้เอฟเวอร์ตันเข้าถึงรอบรองชนะเลิศฟุตบอลถ้วยสองรายการทั้งเอฟเอคัพ และลีกคัพ แต่ผลงานในลีกย่ำแย่โดยจบเพียงอันดับ 12 มาร์ติเนซจึงถูกปลด ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 สโมสรได้แถลงว่า ฟาฮัด โมชีรี นักธุรกิจชาวอังกฤษเชื้อสายอิหร่านได้เข้าซื้อกิจการสโมสรโดยถือหุ้นจำนวน 49.9% กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่
โรนัลด์ กุมัน อำลาเซาแทมป์ตันเพื่อเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมในฤดูกาล 2016–17 ด้วยสัญญาสามปี ในฤดูกาลแรก กุมันพาทีมจบอันดับ 7 ทำให้ได้สิทธิ์แข่งขันรอบคัดเลือกรอบที่สามของยูโรปาลีก โดยพาทีมผ่านเข้ารอบแบ่งกลุ่มในฤดูกาล 2017–18 แต่ก็ยุติเส้นทางเพียงแค่นั้น โดยจบในอันดับสามตามหลังอตาลันตา และออแล็งปิกลียอแน และยังทำผลงานในลีกย่ำแย่ โดยหล่นไปอยู่ในพื้นที่ตกชั้นหลังผ่านเก้านัดแรก กุมันถูกปลดในเดือนตุลาคม 2017 หลังจบเกมที่เอฟเวอร์ตันแพ้คาบ้านต่ออาร์เซนอล 2–5 เดวิด อันส์เวิร์ธ เข้ามารักษาการต่อก่อนที่ แซม อัลลาร์ไดซ์ เข้ามารับตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน แต่ลาออกเมื่อจบฤดูกาลเนื่องจากแฟน ๆ ไม่พอใจระบบการเล่นของเขา
มาร์กู ซิลวา ได้รับการแต่งตั้งในเดือนพฤษภาคม 2018 และในเดือนพฤศจิกายน สโมสรถูกสั่งห้ามซื้อผู้เล่นเยาวชนเป็นเวลาสองปีจากการทำผิดกฎ ซิลวาพาทีมจบอันดับ 8 ในฤดูกาล 2018–19 ก่อนจะถูกปลดในเดือนธันวาคม 2019 จากการเริ่มต้นฤดูกาล 2019–20 ได้อย่างย่ำแย่โดยอันดับลงไปอยู่ในพื้นที่ตกชั้นและมีเพียง 14 คะแนนในขณะนั้น การคุมทีมนัดสุดท้ายของซิลวาคือการบุกไปแพ้ลิเวอร์พูล 2–5 ที่แอนฟีลด์ ดันแคน เฟอร์กูสัน อดีตผู้เล่นของสโมสรและหนึ่งในผู้ฝึกสอนของทีมเข้ามารักษาการต่อก่อนที่ การ์โล อันเชลอตตีจะเข้ามารับตำแหน่งโดยมีเฟอร์กูสันเป็นผู้ช่วย อันเชลอตตีพาทีมจบอันดับสิบในฤดูกาล 2020–21 ก่อนจะลาทีมเพื่อกลับไปคุมเรอัลมาดริด
สี และตราสัญลักษณ์ประจำสโมสร
สีประจำทีมของเอฟเวอร์ตันคือเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน กางเกงขาสั้นสีขาว และถุงเท้าสีขาว อย่างไรก็ตาม ในช่วงทศวรรษแรกของประวัติศาสตร์เอฟเวอร์ตัน พวกเขามีชุดแข่งขันหลายสี เดิมทีเคยสวมชุดสีขาว ตามด้วยเสื้อสีน้ำเงินและแถบสีขาว ต่อมา สโมสรสวมเสื้อสีดำล้วนเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการย้อมสี และเพื่อให้ดูเป็นมืออาชีพมากขึ้น แต่ไม่เป็นที่ยอมรับจึงมีการเพิ่มลายคาดสีแดงในเวลาต่อมา
เมื่อสโมสรย้ายสู่สนามกูดิสันพาร์กใน ค.ศ. 1892 เริ่มมีการสวมชุดแข่งสีชมพูและสีน้ำเงินเข้ม พร้อมทั้งกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินเข้ม ก่อนที่เสื้อสีน้ำเงินและกางเกงสีขาวจะถูกนำมาใช้ครั้งแรกในฤดูกาล 1901–02 และมีการเปลี่ยนไปสวมสีฟ้าแบบสกายบลูใน ค.ศ. 1906 แต่ได้รับการต่อต้านจากกลุ่มผู้สนับสนุน สโมสรจึงกลับใช้สีน้ำเงินตามเดิม ชุดเหย้าของสโมสรในปัจจุบันเป็นสีน้ำเงินเข้ม (รอยัลบลู) พร้อมกางเกงขาสั้นสีขาว และถุงเท้าสีขาว และสโมสรอาจสวมชุดแข่งสีน้ำเงินล้วนในบางครั้งเพื่อเลี่ยงการซ้ำกันของสีทีมคู่แข่ง
ชุดแข่งทีมเยือนของสโมสรมักเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสีดำ ทว่านับตั้งแต่ ค.ศ. 1968 เสื้อสีเหลืองและกางเกงสีน้ำเงินถูกใช้บ่อยขึ้น และนับตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา สโมสรมีการใช้สีเสื้อทีมเยือนมากมายเช่น สีเหลือง, สีดำ, สีเทา และ สีขาว
หลังสิ้นสุดฤดูกาล 1937–38 ธีโอ เคลลี เลขาธิการของสโมสร (ผู้ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นผู้จัดการทีมคนแรก) ต้องการออกแบบเน็กไทของสโมสร มีการตกลงกันว่าเน็กไทจะเป็นสีน้ำเงิน และเคลลีได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ออกแบบตราสัญลักษณ์บนเน็กไท เขาใช้เวลาออกแบบอยู่สี่เดือนและตัดสินใจจะออกแบบเป็นรูปสัญลักษณ์อาคาร ล็อกอัพเอฟเวอร์ตัน (Everton Lock-Up) ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของอาคารเก่าแก่ที่ใช้เป็นที่กักขังอาชญากรและคนติดสุราในประเทศอังกฤษและเวลส์ อาคารดังกล่าวเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของย่านนั้นนับตั้งแต่มีการก่อสร้างใน ค.ศ. 1787 และเอฟเวอร์ตันได้ใช้มันเป็นสัญลักษณ์ประจำสโมสรมานับตั้งแต่นั้น พร้อมตั้งคำขวัญว่า "Nil satis nisi optimum" ซึ่งเป็นภาษาละตินแปลว่า “ดีที่สุดเท่านั้นถึงจะพอ” และเน็กไทดังกล่าวถูกสวมครั้งแรกโดยเคลลี่ และนายอี. กรีน ในวันแรกของฤดูกาล 1938–39 สโมสรมักไม่ค่อยใส่คำอธิบายหรือประโยคยาว ๆ ลงบนเสื้อแข่ง โดยจะปรากฏเพียงตัวอักษร "EFC" ซึ่งเป็นตัวย่อของชื่อสโมสรเท่านั้น โดยเริ่มใช้ครั้งแรกบนเสื้อใน ค.ศ. 1978
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 สโมสรได้เปิดตัวตราสัญลักษณ์แบบใหม่เพื่อเพิ่มความทันสมัย แต่ได้รับการตอบรับในเชิงลบจากผู้สนับสนุนสโมสร โดยผู้สนับสนุนกว่า 91% ได้ลงความเห็นผ่านเว็บไซต์ของสโมสรว่าไม่พอใจในตราสโมสรแบบใหม่นี้ หัวหน้าฝ่ายการตลาดจึงประกาศว่าจะออกแบบตราใหม่อีกครั้ง และออกแบบตราใหม่มาทั้งสิ้น 3 แบบให้กลุ่มผู้สนับสนุนร่วมกันโหวตเลือก และตราสโมสรที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ เป็นตราที่ได้รับคะแนนโหวตถึง 80%
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 พฤษภาคม - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 29 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนเธอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
สโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
ฉายาของทีม
สโมสรเอฟเวอร์ตันมีชื่อเล่นว่า "The Toffees" และ "The Toffeemen" ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากเอฟเวอร์ตันย้ายไปกูดิสันพาร์ก มีข้อสันนิษฐานสองประการถึงชื่อเรียกดังกล่าว ประการแรก เชื่อว่าน่าจะมาจากร้านขนมหวานซึ่งขายทอฟฟีในตำบลนั้น (everton brow) ซึ่งชื่อร้าน "Mother Noblett's" โดยเป็นร้านที่ได้รับความนิยม มีทอฟฟีที่ขายดีทีสุดคือ Everton Mint และร้านดังกล่าวยังตั้งอยู่ตรงข้ามล็อกอัพซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสโมสร และมีเรื่องเล่ากันว่าในสมัยนั้นจะมีสตรีคนหนึ่งโยนทอฟฟีเอฟเวอร์ตันมินต์ให้แฟนบอลข้างสนามก่อนเริ่มเกมเป็นประจำ
ข้อสันนิษฐานอีกประการคือมีบ้านหลังหนึ่งซึ่งถูกเรียกว่า Ye Anciente Everton Toffee House ตั้งอยู่ในย่านเอฟเวอร์ตัน เมืองลิเวอร์พูล มีเจ้าของคือ มาร์ บูเชล ซึ่งบ้านหลังนั้นอยู่ใกล้กับโรงแรมควีนส์ซึ่งเป็นที่ประชุมของผู้บริหารสโมสร
เอฟเวอร์ตันมีชื่อเล่นอื่น ๆ มากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากการสวมชุดแข่งสีดำทำให้ทีมได้รับฉายาว่า "เดอะแบล็ควอตช์" ตั้งตามชื่อกองทหารที่มีชื่อเสียงของสกอตแลนด์ และนับตั้งแต่สวมชุดแข่งสีน้ำเงินใน ค.ศ. 1901 สโมสรจึงมีชื่อเรียกว่า "เดอะบลู" และด้วยรูปแบบการเล่นที่น่าตื่นเต้น เร้าใจ สตีฟ บลูเมอร์ อดีนนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาติอังกฤษจึงเรียกสโมสรว่า "scientific" ใน ค.ศ. 1928 นำไปสู่ฉายา "The School of Science" ทีมที่ชนะการแข่งขันเอฟเอคัพปี 1995 เป็นที่รู้จักในนาม "The Dogs of War" และเมื่อ เดวิด มอยส์ เข้ามาเป็นผู้จัดการทีม เขาได้ประกาศให้เอฟเวอร์ตันเป็น "สโมสรประชาชน" (The People's Club) ซึ่งวลีนี้ได้รับการรับรองเป็นชื่อเล่นกึ่งทางการของสโมสร
สนามแข่ง
เดิมที เอฟเวอร์ตันลงเล่นบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของสแตนลีย์พาร์ค สวนสาธารณะขนาดใหญ่ในเมืองลิเวอร์พูล การแข่งขันนัดแรกอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในปี 1879 ต่อมาในปี 1884 เอฟเวอร์ตันได้เป็นผู้เช่าสนามแอนฟีลด์ ซึ่งมีเจ้าของคือ จอห์น ออร์เรลล์ เจ้าของที่ดินซึ่งเป็นเพื่อนของสมาชิกสโมสรเอฟเวอร์ตัน จอห์น โฮลดิง ออร์เรลล์ให้เอฟเวอร์ตันเช่าแอนฟีลด์แลกกับค่าเช่าเล็กน้อย ต่อมา โฮลดิงซื้อที่ดินต่อจากออร์เรล์ในปี 1885 และถือกรรมสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของสนามแอนฟีลด์ และทำการขึ้นค่าเช่าสนามจาก 100 ปอนด์ เป็น 240 ปอนด์ในปี 1888 และยังคงขึ้นราคาอย่างต่อเนื่องกระทั่งปี 1892 สโมสรเอฟเวอร์ตันยอมรับไม่ได้กับการขึ้นค่าเช่าดังกล่าว ตามมาด้วยข้อพิพาทระหว่างโฮลดิงและคณะกรรมการที่เหลือของสโมสร โฮลดิงต้องการจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการบริหารทีม โดยต้องการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ทั้งชื่อสโมสร, สี และการกำหนดการแข่งขัน แต่ถูกปฏิเสธโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษ สโมสรเอฟเวอร์ตันจึงยุติการใช้งานแอนฟีลด์ และย้ายไปสู่สนามแห่งใหม่อย่าง กูดิสันพาร์ก ในปี 1892 ในขณะที่ จอห์น โฮลดิง ได้ไปก่อตั้งสโมสรแห่งใหม่ในนาม สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และยังคงใช้สนามแอนฟีลด์มาถึงปัจจุบัน
สนามใหม่
ในเดือนสิงหาคมปี 2021 เอฟเวอร์ตันได้รับการอนุญาตจากสภาเมืองลิเวอร์พูลในการก่อสร้างสนามแห่งใหม่มูลค่า 500 ล้านปอนด์ สนามใหม่นี้ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่อู่เรือ บรามลีย์-มัวร์ ด้วยความจุ 52,888 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากูดิสันพาร์กประมาณ 13,000 ที่นั่ง สนามใหม่นี้ยังจะช่วยสร้างงานให้คนท้องถิ่นเพิ่มขึ้นถึง 15,000 ตำแหน่ง โดยคาดการณ์ว่าการก่อสร้างน่าจะแล้วเสร็จทันฤดูกาล 2024/25 โดยจะมีชื่อว่า "สนามฟุตบอลแบรมลีย์ มัวร์" (Bramley-Moore Dock Stadium) และหากสร้างเสร็จจะกลายเป็นหนึ่งในสนามที่มีทัศนียภาพสวยงามที่สุดในสหราชอาณาจักร และจะมีการติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ที่สนามอีกด้วย
ผู้สนับสนุน และสโมสรคู่อริ
เอฟเวอร์ตันเป็นหนึ่งในสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในอังกฤษ พวกเขามียอดผู้ชมสูงสุดเป็นอันดับแปดในฤดูกาล 2008–09 กลุ่มผู้สนับสนุนส่วนใหญ่อยู่ในนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ และ แมนเชสเตอร์ รวมทั้งได้รับความนิยมในประเทศไอร์แลนด์ และทางตอนเหนือของเวลส์ เอฟเวอร์ตันยังมีสโมสรผู้สนับสนุนมากมายทั่วโลกในประเทศต่าง ๆ เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ, สิงคโปร์ , อินโดนีเซีย, เลบานอน, มาเลเซีย , ไทย , อินเดีย และออสเตรเลีย พอล แม็กคาร์ตนีย์ เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนสโมสรที่มีชื่อเสียงมากที่สุด กลุ่มผู้สนับสนุนหลุกของสโมสรก่อตั้งกลุ่ม FOREVERTON และมีการออกแฟนซีนได้แก่ When Skies are Grey และ Speke from the Harbour ซึ่งวางจำหน่ายหน้าสนามในวันแข่ง
แฟนบอลของสโมสรมักจะเดินทางไปให้กำลังใจทีมในการแข่งขันต่างประเทศ ในรายการฟุตบอลยุโรป สโมสรใช้รูปแบบคะแนนสะสมที่เสนอโอกาสในการซื้อตั๋วสำหรับผู้ถือตั๋วฤดูกาลที่เข้าร่วมการแข่งขันนัดเยือนมากที่สุด และตั๋วชมเกมเยือนของสโมสรมักจะถูกขายหมดเสมอ ในเดือนตุลาคม 2009 มีกองเชียร์สโมสรกว่า 7,000 คน ไปให้กำลังใจทีมในการแข่งชันกับเบนฟิกา ของโปรตุเกส ซึ่งเป็นสถิติสูสุดของสโมสรยุโรปนับตั้งแต่รอบชิงชนะเลิศ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1985
เอฟเวอร์ตันเป็นสโมสรคู่อริของลิเวอร์พูล จากกรณีพิพาทในเรื่องการเช่าสนามแข่ง การพบกันของทั้งสองสโมสรเรียกว่า เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี โดยชื่อนี้ถูกเรียกขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1955 ขณะที่บรรดาผู้สนับสนุนของสองสโมสรเรียกว่า ดาร์บีมิตรภาพ (The friendly derby) เพราะถือว่าในการแข่งขันผู้สนับสนุนไม่มีความขัดแย้งหรือแข่งขันกันดุเดือดเกินไป ทว่านับตั้งแต่ยุคพรีเมียร์ลีกเป็นต้นมา การแข่งขันทวีความรุนแรงขึ้น และเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บีถือเป็นการแข่งขันดาร์บีที่มีจำนวนใบแดงมากที่สุดในฟุตบอลอังกฤษ
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศกินีบิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินีบิสเซาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกินีบิสเซาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2556
ประเทศมาเลเซียจัดการเลือกตั้งทั่วไปขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2556 หลังนายกรัฐมนตรีประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2556 โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐ 12 จาก 13 รัฐ (ยกเว้นรัฐซาราวัก) หลังธรรมเนียมปฏิบัติที่เริ่มตั้งแต่ปี 2547 ให้จัดการเลือกตั้งเหล่านี้พร้อมกัน
พรรครัฐบาล แนวร่วมแห่งชาติ (BN) ที่ครอบงำโดยพรรคอัมโนของนายกรัฐมนตรีนาจิบ ราซะก์ ได้รับเสียงข้างมาก แม้พรรคปากาตัน รักเกียตที่ตั้งโดยพรรคการเมืองฝ่ายค้านสามพรรค จะได้รับเสียงจากประชาชนมากที่สุด ทั้งนี้ เพราะที่นั่งมิได้จัดสรรตามสัดส่วน แต่ในระดับเขตเลือกตั้ง ตามระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (first-past-the-post system) อย่างไรก็ดี พรรคฝ่ายค้านมีที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ขณะที่พรรครัฐบาลเสียที่นั่งเล็กน้อย
ไดนาสตีวอริเออร์ 8
ไดนาสตีวอริเออร์ 8 (Dynasty Warriors 8) เป็นวีดิโอเกมแฮคและฟัน โดยมีฉากที่ประเทศจีน เป็นภาคที่ 8 ของซีรีส์ไดนาสตีวอริเออร์ พัฒนาโดยโอเมกาฟอร์ซ และจัดจำหน่ายโดยโคอิ โดยจำหน่ายในรูปแบบของเพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชันวิต้า, เอกซ์บอกซ์ 360 และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยสร้างขึ้นจากประวัติศาสตร์จีนยุคสามก๊ก วางจำหน่ายในปี 2013 และ 2014
ลาปู-ลาปู (เมืองในประเทศฟิลิปปินส์)
ลาปู-ลาปู (เซบัวโน: Lapu-Lapu, Lapu-Lapu) เป็นนครหนาแน่นในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนหน้านี้เคยรู้จักกันในชื่อ โอโปน และได้เปลี่ยนชื่อนครในปี ค.ศ. 1961 ลาปู-ลาปูเป็นหนึ่งในนครที่ประกอบกันเป็นเมโทรเซบู แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์ นครนี้จะตั้งอยู่ในจังหวัดเซบู แต่ในทางการปกครอง ถือว่าปกครองอย่างเป็นอิสระจากตัวจังหวัด การสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากร 408,112 คน และในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้ที่ใช้สิทธิ์เลือกตั้งได้ 188,815 คน
ตัวนครครอบคลุมพื้นที่เกาะมักตัน ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะเซบูออกไปไม่กี่กิโลเมตร สามารถเชื่อมต่อกับนครมันดาอูเวโดยผ่านทางสะพานมักตัน-มันดาอูเว และสะพานมาร์เซโล เฟร์นัน ลาปู-ลาปูยังมีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน-เซบู ซึ่งเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 5
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 5 ประจำปี พ.ศ. 2554 จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย โดยตัดสินเพื่อมอบรางวัลจากการลงคะแนนของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คำวิจารณ์จะถูกนำส่งคณะกรรมการตัดสินเพื่อร่วมพิจารณารางวัล ภายใต้แนวคิด "หน้าม่านคุณภาพ หลังม่านคุณธรรม" จัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงละครแห่งชาติ พิธีกรดำเนินงาน : รัฐวิชญ์ พีระศราโรจน์ และ มีเรีย เบนเนเดดตี้
รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
ภาษี
ภาษี (tax) เป็นเงินหรือทรัพย์สิน ที่เรียกเก็บจากประชาชนโดยองค์กรรัฐบาล เพื่อนำไปเป็นทุนในการใช้จ่ายของรัฐบาล และรายจ่ายสาธารณะต่างๆ และเป็นภาระหน้าที่สำหรับพลเมืองที่จะต้องเสียภาษีอากรในประเทศไทย และมีบทลงโทษสำหรับผู้หลีกเลี่ยงภาษี
วัตถุประสงค์หลักของภาษี คือ เพื่อเป็นเงินทุนสำหรับการใช้จ่ายสาธารณะ เช่น การก่อสร้างระบบโครงสร้างพื้นฐาน การให้บริการด้านสาธารณสุข การศึกษา ความปลอดภัยและความมั่นคงของประชาชน รวมถึงระบบคุ้มครองทางสังคม ( การเกษียณอายุ สวัสดิการ การว่างงาน ความทุพพลภาพ ) ฯลฯ
สมัยโบราณและสมัยโบราณ
รูปแบบภาษีที่เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์ค้นพบหลักฐาน มาจากยุคเมโสโปเตเมียโบราณและอียิปต์โบราณ โดยหลุมฝังศพของราชวงศ์ทางตอนใต้ของอียิปต์ ค้นพบว่ามีการพบแผ่นจารึกที่มีสัญลักษณ์ คล้ายอักษรอียิปต์โบราณ ซึ่งมีรายการผ้าลินินและน้ำมันที่ส่งไปเป็นเครื่องบรรณาการแด่กษัตริย์ Skorpion ซึ่งการถวายบรรณาการเป็นรูปแบบการเสียภาษีรูปแบบหนึ่ง โดยแผ่นจารึกนี้มีอายุที่วัดค่า C-14 ได้คือ ตั้งแต่ 3300 ถึง 3200 ปีก่อนคริสตกาล
ในสมัยกรีกโบราณ ระบบภาษีสำหรับชาวกรีกไม่ว่าจะเป็นพลเมืองกรีกหรือคนต่างด้าวที่มีถิ่นพำนักอาศัยในนครรัฐ สามารถทำงานบริการสาธารณะที่จัดตั้งขึ้นโดยนครรัฐ โดยสามารถเสนอบริการแก่นครรัฐกรีกได้ตามฐานะ โดยอาจเป็นการบริการอะไรก็ได้ ตั้งแต่นักแสดง นักดนตรีข้างถนน ไปจนถึงการสร้างเรือรบ ซึ่งจัดเป็นการเสียภาษีรูปแบบหนึ่ง และนอกจากนี้ ยังมีภาษีทรัพย์สินพิเศษในช่วงสงครามที่เรียกว่า Eisphora ในศตวรรษที่ 5 และ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ในอัตราภาษี 1% ของทรัพย์สินทั้งหมด
ในสาธารณรัฐโรมันภาษีเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของรัฐ ในช่วง 200-150 ปีก่อนคริสตกาล ภาษีของประชาชนคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 10% ของรายได้ของรัฐทั้งหมด ภาษีในจังหวัดประมาณ 20% และรายได้ภาษีอื่นๆ ประมาณ 7% โดยขนาดของภาษีขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจของสงคราม เมื่อสาธารณรัฐโรมันสามารถพิชิตมาซิโดเนียและปล้นสะดม ชนเผ่าเอพิรุสในปี 167 ก่อนคริสตกาล สาธารณรัฐโรมันได้รับรายได้จำนวนมาก จนชาวโรมันได้รับการยกเว้นภาษีนานถึง 143 ปี จนเปลี่ยนผ่านยุคสาธารณรัฐโรมันสู่จักรวรรดิโรมัน
ในยุคถัดมา มีการอธิบายไว้ในพระคัมภีร์ไบเบิลด้วย ในปฐมกาล 47:24 โยเซฟบอกผู้คนว่า: "จากพืชผลนั้นเจ้าจงถวายหนึ่งในห้าแก่ฟาโรห์ สี่ในห้านั้นเจ้าจงมีไว้สำหรับเมล็ดพันธุ์และอาหารสำหรับตัวเจ้า ครัวเรือนและลูก ๆ ของเจ้า" ซึ่งตีความว่า ผลผลิต 20% ต้องส่งแก่กษัตริย์อียิปต์ อีก 80% เก็บไว้
ยุคกรุงสุโขทัย (พ.ศ. 1763 - พ.ศ. 1893)
ภาษียุคนั้นเรียกว่า จังกอบ หรือ ขนอน เป็นภาษีผ่านด่าน โดยมีลักษณะการเก็บ คือ มีของผ่านด่าน 10 ชิ้นชักออก 1 ชิ้น (อัตราภาษี 10%) โดยเป็นการเก็บจากการขายสัตว์หรือสินค้าที่นำไปขายที่ต่างๆ หรือนำเข้ามา และการเก็บนั้นมิได้เก็บเป็นเงินตราเสมอไป หรืออาจเก็บเป็นสิ่งของแทนตัวเงิน หรือเก็บตามขนาดพื้นที่ขนาดหรือความยาวของเรือ
ยุคกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 1893 - พ.ศ. 2310)
การจัดเก็บภาษีอากร โดยหน่วยงานที่รับผิดชอบเก็บคือ กรมคลัง ในระบบจตุสดมภ์ (ระบบการปกครองส่วนกลางภายในกรุงศรีอยุธยาสมัยอยุธยาตอนต้น) มี 4 ประเภท คือ จังกอบ อากร ส่วย และฤชา
ภาพรวม
นิยามทางกฎหมายและเศรษฐกิจของภาษีแตกต่างกันตรงที่นักเศรษฐศาสตร์ไม่พิจารณาว่าการเคลื่อนย้ายทรัพยากรหลายอย่างไปยังรัฐบาลเป็นภาษี ตัวอย่างเช่น ทรัพยากรบางอย่างเคลื่อนย้ายไปยังภาครัฐบาลนั้นเทียบได้กับราคา เช่น ค่าเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยของรัฐและค่าธรรมเนียมซึ่งจัดหาให้โดยรัฐบาลท้องถิ่น รัฐบาลยังได้ทรัพยากรมาโดยการผลิตเงิน (เช่น การพิมพ์ธนบัตรและผลิตเหรียญกษาปณ์), ผ่านของกำนัลโดยสมัครใจ (เช่น การอุดหนุนมหาวิทยาลัยและพิพิธภัณฑ์ของรัฐ), โดยการกำหนดบทลงโทษ (เช่น ค่าปรับจราจร), โดยการกู้ยืม และโดยการยึดทรัพย์สิน จากมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์ ภาษีนั้นไม่เกี่ยวกับการลงโทษตามกฎหมาย แต่กระนั้น การบังคับเคลื่อนย้ายทรัพยากรจากเอกชนไปยังภาครัฐบาลก็ยังเรียกเก็บจากพื้นฐานของเกณฑ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าและโดยไม่อ้างอิงถึงประโยชน์ที่ได้รับโดยเฉพาะ
เครือราชรัฐชวาเบีย
เครือราชรัฐชวาเบียประกอบด้วยดินแดนส่วนใหญ่ที่เป็นรัฐเล็ก ๆ ยกเว้นก็แต่สองสามรัฐที่มีขนาดพอสมควร ได้แก่ ดัชชีเวือร์ทเทิมแบร์ค รัฐมาเกรฟบาเดิน และราชรัฐมุขนายกเอาก์สบูร์ก
ในปี ค.ศ. 1792 เครือราชรัฐชวาเบียประกอบด้วยรัฐต่าง ๆ ทั้งสิ้น 88 รัฐ เมื่อมีการการปฏิรูปดินแดนจำนวนรัฐก็ลดลงเหลือเพียง 41 รัฐ และเมื่อมาถึงการจัดเป็นสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์จำนวนรัฐก็ลดลงเหลือเพียง 7 รัฐที่รวมทั้งบาวาเรีย ประมุขของเครือราชรัฐชวาเบียคือบิชอปแห่งคอนสตันซ์ ต่อมาหลังจากการปฏิรูปดินแดนมาแทนด้วยมาเกรฟแห่งบาเดิน และดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค การประชุมของเครือราชรัฐมักจะทำกันที่อุล์ม
หลี่ ไช่ฟ่ง
หลี่ไช่ฟ่ง (จีน:李賽鳳~อังกฤษ:Moon Lee) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "มูน หลี่" เป็นอดีตนักแสดงหญิงนักบู๊ชาวฮ่องกง ในยุค80s ถึง 90s ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย เธอประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น ฉายาของเธอคือ "ราชินีนักบู๊"
1 E+5 m²
1 E+5 m² เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 0.1 ตารางกิโลเมตร (10 เฮกตาร์) ถึง 1 ตารางกิโลเมตร (100 เฮกตาร์)
หลี่ ไช่ฟ่ง
เธอก้าวเข้าสู่วงการแสดง มาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2523 แรกเริ่มเธอนั้นมีชื่อเสียงในฐานะนางเอกละครทีวี ยอดนิยมคนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์เอทีวี แต่ทว่า...ยุคทองของเธอกลับเป็นผลงานทางด้านภาพยนตร์ แนวแอ็คชั่น ในช่วงปีพ.ศ. 2530-2538 (ค.ศ. 1987 ถึง 1995) หลี่ไช่ฟ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักแสดงหญิงเบอร์หนึ่งใน "ภาพยนตร์แอ็คชั่น" ของฮ่องกง เนื่องจากเธอมีหน้าตาและรูปลักษณ์ที่ดูน่ารักสดใสแบบสาวญี่ปุ่น แต่มาเล่นหนังแนวบู๊ ได้อย่างถึงพริกถึงขิง จึงทำให้ในยุคนั้นเธอได้รับฉายาว่าเป็น ตำรวจหญิงแกร่งที่สวยที่สุดแห่งโลกภาพยนตร์แอ็คชั่น และอีกฉายาที่ถูกเรียกบ่อย ๆ คือ นางฟ้าแห่งภาพยนตร์แอคชั่น
1 E+5 m²
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 0.1 ตารางกิโลเมตร
หลี่ ไช่ฟ่ง
ภาพยนตร์แอคชั่นเต็มตัว เรื่องแรกของเธอคือ เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม "(Angels 1987)" ในปีพ.ศ. 2530 ที่ทำให้เธอโด่งดังขึ้นมา และสามารถโกยเงินทั้งในฮ่องกงและในเอเชีย ถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่เป็นการแจ้งเกิด ของเธอในแนวบู๊แอ็คชั่น ทำให้ต่อมาเธอมีภาพยนตร์แนวนี้ตามมาอีกมากมาย จนกลายเป็นโลโก้ (สัญลักษณ์) ประจำตัวของเธอไปโดยปริยาย
1 E+5 m²
ตัวอย่าง
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 ตารางกิโลเมตร
หลี่ ไช่ฟ่ง
ภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมตามมา ของเธอเป็นหนังเกี่ยวกับเหล่าตระกูล "เชือด" ทั้งหลาย ที่มีด้วยกันถึง 8 ภาค และภาพยนตร์ตระกูลซือเจ๊ ทั้งหลายแหล่ ก็ได้รับความนิยมเช่นกัน เธอได้รับความนิยมอยู่หลายปี จนถึงปีพ.ศ. 2536 ภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นเริ่มไม่ค่อยได้รับความนิยม และผลงานภาพยนตร์ของเธอในช่วงนั่นเริ่มไม่ทำเงิน หลายเรื่องถึงกับขาดทุน ถือได้ว่าเป็นการหมดยุคทองของภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น ไปพร้อม ๆ กับหมดยุคทองของเธอเช่นกัน ดังนั้น เธอจึงตัดสินใจประกาศอำลงวงการภาพยนตร์ ในปีพ.ศ. 2538 กับผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายคือ "อวสานซือเจ๊" (Little Heroes Lost in China :小鬼奇兵 1995) ในช่วงนี้ชื่อเสียงของเธอเริ่มได้รับความนิยมลดน้อยลง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงรับงานแสดงละครทีวีอยู่ จนถึงปีพ.ศ. 2542 ละครชุด "ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ" (Fist of Hero1999) ซึ่งเป็นละครเรื่องสุดท้ายก่อนที่เธอจะถอนตัวออกจากวงการบันเทิง และหันไปทุ่มเทอย่างเต็มที่กับอาชีพสอนการเต้นรำที่ "Moon Dancing Studio" ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศิลปะการเต้นรำ ที่ตัวเธอเองเป็นเจ้าของและได้เปิดสอนมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2536
หลังจากนั้นชื่อเสียงของเธอก็ค่อยๆ เลือนหายไปและกลายเป็นอดีตแห่งความทรงจำ ของตำนาน "ราชินีนักบู๊" แห่งเอเชีย ที่อยู่ในใจของแฟน ๆ ภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นฮ่องกง
ประวัติ
หลี่ไช่ฟ่ง เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2508 แถวชานเมือง ในประเทศฮ่องกง ในครอบครัวนักธุรกิจ ชื่อเล่นของเธอถูกเรียกหลายชื่อ เช่น (อาเม่ย)Aman, (หลี่เม่ย) Limei และ(หนูอ้วน) Big Girl เนื่องจากตอนเด็ก ๆ เธอค่อนข้างเจ้าเนื้อ
ตั้งแต่อายุ 6 ถึง 12 ปี หลี่ไช่ฟ่ง ได้มีโอกาสไปอาศัยอยู่ที่เมือง "เกาสง" (Kaohsiung) ประเทศไต้หวัน เป็นระยะเวลา 6 ปีเต็มกับคุณพ่อของเธอที่ได้ไปทำธุรกิจอยู่ที่นั่น เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษา "Youchang" ระหว่างที่เธออยู่ที่ไต้หวันเธอได้เรียนรู้ภาษาจีนกลางจนคล่องและชำนาญ อีกทั้งยังได้เรียนทักษะทางด้านเปียโนและการเต้นรำที่เธอชื่นชอบอีกด้วย เป็นผลให้เธอมักจะมีกิจกรรมทางการแสดงกับทางโรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง
ต่อมาเธอได้ย้ายกลับมาอาศัยที่ฮ่องกงอีกครั้ง เมื่อครั้งแรกที่เธอกลับมายังฮ่องกง และ เข้าเรียนต่อในโรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่ง เธอรู้สึกอยากอยู่กับบ้านและไม่อยากไปโรงเรียนเลย เพราะตั้งแต่เธอย้ายไปอยู่ที่ไต้หวัน เธอใช้แต่ภาษาจีนกลางทั้งหมด เป็นสาเหตให้ทักษะทางด้าน ภาษากวางตุ้งของเธอไม่ค่อยดีนักและสำเนียงการออกเสียงภาษากวางตุ้งของเธอเหมือนคนพื้นเมืองชนบท แต่ถึงกระนั้นเธอก็พยายามจนสามารถกลับมาใช้ภาษากวางตุ้งได้อย่างคล่องแคล้วอีกครั้ง ด้วยความที่เธอมีทักษะทางด้านเปียโนและการเต้นรำ ทำให้เธอได้มีกิจกรรมกับทางโรงเรียนอยู่บ่อย ๆ และจุดเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเธอก็มาถึง เมื่อเธอเป็นหนึ่งในตัวแทนของทางโรงเรียนที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมการแสดงระบำในงานวันชาติของฮ่องกง เมื่อ เซียวเสี่ยนฮุย (Xiao Xian-Hui) ซึ่งเป็น "ผู้อำนวยการบริหารด้านการผลิต" (Executive producer) ของสถานีโทรทัศน์RTV มาร่วมในงานนั้น และได้ดูการแสดงและมองเห็นแววในตัวเธอ จึงได้ชักชวนเธอเข้าเป็นนักเรียนการแสดงในสังกัดของค่าย RTV ในตอนนั้นเธอมีอายุเพียงแค่ 15 ปีเท่านั้น ถึงแม้ว่า...ในช่วงแรกครอบครัวของเธอจะไม่เห็นด้วยมากนักเพราะกลัวเธอจะเสียการเรียน แต่ในที่สุดทางครอบครัวของเธอก็ยินยอม
ต่อมาเธอก็ได้เรื่มต้นชีวิตการแสดงในปีพ.ศ. 2523 โดยผลงานเรื่องแรกเป็นละครโทรทัศน์เรื่อง "แผ่นดินรักแผ่นดินเลือด" (Fatherland 1980) เนื่องจากบทบาทของเธอในละครเรื่องนี้ใช้เวลาในการถ่ายทำไม่มากนัก เลยไม่กระทบต่อการเรียนของเธอ พ่อแม่ของเธอจึงยินยอมที่จะให้เธอแสดง โดยในละครเรื่องนี้เธอรับบทสมทบเป็น "หยังอาหมั่น" สาวน้อยชนบทซึ่งเป็นลูกสาวของครอบครัวแซ่หยัง นำแสดงโดย หลิวจื่อหยง และ หวีอันอัน ซึ่งเธอได้รับการตอบรับที่ดีจากบทบาทในละครดังกล่าว ทำให้ในปีถัดมาพ.ศ. 2524 เธอได้มีโอกาสเล่นทั้งละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ไปพร้อม ๆ กัน ภาพยนตร์เรื่องแรกของ หลี่ไช่ฟ่งคือ "แด่คุณครูด้วยดวงใจ" (To Sir with Trouble) แสดงร่วมกับ "เหลี่ยวเหว่ยสง" และละครเรื่อง "ฉันจะบิน" (I Have to Fly 1981)
ต่อมาสถานีโทรทัศน์RTV ได้เปลี่ยนผู้ถือหุ้น เป็นสองพี่น้องตระกูลชิวเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ และเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีโทรทัศน์เอทีวี เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2525 และในปีนี้เธอได้เรียนจบชั้นมัธยมปลาย และพร้อมที่จะลุยงานในวงการบันเทิงอย่างเต็มที่ ช่วงนี้เองที่เธอเริ่มมีโอกาสได้รับการถ่ายทอดทักษะคิวบู๊ จากการเรียนกังฟูกับ "ฉีเสี่ยวหมิง" ซึ่งเป็นผู้กำกับคิวบู๊ชื่อดังของสถานีโทรทัศน์RTV ด้วยที่เธอมีทักษะการเต้นจากวัยเด็กของเธอ ทำให้เธอสามารถแสดงทั้งละครและภาพยนตร์แนวแอคชั่นได้อย่างง่ายดายด้วยการเคลื่อนไหวกระฉับกระเฉงและมีความยืดหยุ่นของเธอ ผนวกกับใบหน้าสวยหวาน ทำให้ หลี่ไช่ฟ่ง ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วและกลายเป็นนางเอกยอดนิยมคนหนึ่งของค่ายอาร์ทีวี
ในปีพ.ศ. 2526 เธอมีอายุ 18 ปี ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดง กับค่ายสถานีโทรทัศน์เอทีวี และค่ายโกลเดนฮาร์เวสต์ (Golden Harvest) ต่อมาเธอถูกส่งไปยังประเทศญี่ปุ่น เพื่อถ่ายโฆษณารถยนต์มิตซูบิชิ และทางบริษัท เองต้องการชื่อภาษาอังกฤษของเธอ เพื่อใช้ในการโปรโมท เพราะดารานักแสดงในฮ่องกงทุกคนจะมีชื่อเรียกที่เป็นภาษาอังกฤษและตามด้วยแซ่ ของแต่ละคน แต่ตอนนั้นเธอไม่มีชื่อเรียกแทนตัวที่เป็นภาษาอังกฤษเลย แต่สุดท้ายเธอเลือกใช้ชื่อว่า "มูน หลี่" (Moon Lee) ให้เป็นชื่อภาษาอังกฤษ ที่ใช้เรียกแทนตัวเธอตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และในปีเดียวกันเธอก็ได้มีโอกาสร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ซูซัน เทพยุทธเขามหัศจรรย์" (Zu Warriors From The Magic Mountain 1983) ซึ่งถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นกำลังภายใน เรื่องแรกในชีวิตของเธอ
ในช่วงปีพ.ศ. 2527-2529 เธอมีผลงานละครโทรทัศน์ยอดนิยมมากมาย อาทิเช่น ละครเรื่อง "จอมยุทธเฮ้งบ่อกี้" (Drunken Fist 1984), ละครเรื่อง "จี้กง" ภาค1(Ji Gong 1985), ละครเรื่อง "เทพธิดาน้อย" (The Angel 1985), ละครเรื่อง "กระบี่นางพญา" (The Supersword Lady 1986) และ ละครเรื่อง "จี้กง" ภาค ภาค2 (Ji Gong II 1986) เป็นต้น ซึ่งผลงานละครทีวีเหล่านี้ ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงแถวหน้าของสถานีโทรทัศน์เอทีวี ที่ได้รับความนิยม และในช่วงนี้เธอเองก็ได้มีโอกาสร่วมแสดง ภาพยนตร์กับดารานักบู๊ชายชื่อดังแห่งวงการภาพยนตร์ 3 คนอย่าง หงจินเป่า หยวนเปียว และ เฉินหลง อาทิเช่น มือปราบจมูกหิน, ถ้าเก่งซะอย่าง, กูกู๋ปืนเค็ม, ผีกัดอย่ากัดตอบ ภาค 1, ขอน่าอย่าซ่าส์, ผีกัดอย่ากัดตอบ ภาค 2, ดร.ซุน ยัตเซ็น เป็นต้น ซึ่งการร่วมงานกับดารานักบู๊ทั้งสาม ทำให้เธอได้มีโอกาสในการพัฒนาทักษะการต่อสู้ให้ดีมากยิ่งขึ้นไปอีกขั้น
ในปีพ.ศ. 2530 หลังจากหมดสัญญากับทางสถานีโทรทัศน์เอทีวีแล้ว เธอก็ลุยงานในวงการภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นอย่างเต็มที่ โดยใช้ทักษะที่เธอฝึกฝนมาเอามาใช้ในการแสดง โดยเธอมีผลงานภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้ หลี่ไช่ฟ่ง โด่งดังมากยิ่งขึ้น คือเรื่อง เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม (Angels 1987) ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงมาก สามารถกวาดรายได้ทั้งในฮ่องกง และ ประเทศในทวีปเอเชียจนต้องสร้างภาค 2 และภาค 3 ตามมาอีกในปีพ.ศ. 2531-2532 จากความโด่งดังของเธอในเรื่องนี้ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอ ทำให้เธอมีผลงานแนวบู๊แอ็คชั่น ออกมาอีกมากมาย จนเป็นที่มาของฉายาว่า "ราชินีนักบู๊" หรือ "นางเอกนักบู๊แห่งจอเงิน" นั่นเอง
อุบัติเหตุ
เกิดอุบัติเหตุขึ้นในปีพ.ศ. 2532 ระหว่างการแสดงคิวบู๊ฉากสุดท้ายในภาพยนตร์เรื่อง "เชือดเชือด...เดือดเดือด" (Devil Hunters 1989), เธอได้ถูกไฟคลอกตามตัวในระดับที่สาม
ในฉากนั้น เธอต้องกระโดดลงจากหน้าต่างจากตึกสองชั้นเพื่อหลบเลี่ยงการระเบิด แต่เนื่องจากมีการผิดคิวของเวลาโดยช่างไฟฟ้า ที่กดเอฟเฟคให้ระเบิดก่อนเวลาจริง เธอจึงโดนเปลวเพลิงก่อนที่เธอจะกระโดดลงมา ส่งผลให้เกิดแผลไหม้อย่างรุนแรงบนมือและใบหน้าของเธอ กลายเป็นข่าวดังในระดับเอเชีย ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอเพิ่มขึ้นไปอีก
ตอนที่ออกฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ ในตอนท้ายของหนัง มีรายละเอียดเกี่ยวกับอุบัติเหตุ ครั้งนี้อย่างละเอียด พร้อมด้วยการขึ้นข้อความในตอนท้ายของหนังเรื่องนี้จากผู้อำนวยการ ที่ยกย่องถึงความกล้าหาญของเธอในฉากที่เสี่ยงตาย.
เจมส์ โรลลินส์
เจมส์ โรลลินส์ (James Rollins - พ.ศ. 2504 - ) คือนักเขียนนวนิยายแนว Adventure Thriller ได้รับฉายาว่าเป็นอินเดียน่า โจนส์แห่งโลกหนังสือ เป็นสัตวแพทย์เปิดคลินิกแต่หลังจากงานเขียนมีชือเสียงเขาก็กลายมาเป็นนักเขียนเต็มตัว การผจญภัยที่เขาเขียนในนวนิยายได้รับอิทธิพลมาจากการใช้ชีวิตส่วนตัวของเขาเช่นการดำน้ำ ปีนเขา ผจญภัย เป็นนักเขียนที่ติดอันดับหนังสือขายดีของ The New York Times, USA Today และ Publisher Weekly
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2009
การแข่งขันวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2009 จัดขึ้นที่ยิมเนเซียม 2 สปอร์ตคอมเพล็กซ์แห่งชาติ, ประเทศลาว ระหว่างวันที่ 10–16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
ฮาร์ลี ดีน
ฮาร์ลี เจมส์ ดีน (เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษผู้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับเบอร์มิงแฮมซิตีในแชมเปียนชิป เขาเริ่มต้นอาชีพกับดาเกแนมแอนด์เรดบริดจ์ โดยมีช่วงที่ถูกปล่อยยืมตัวไปสโมสรนอกลีกบ้าง ก่อนที่จะย้ายไปเซาแทมป์ตันใน ค.ศ. 2010 ต่อมาใน ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปเบรนต์ฟอร์ด และอยู่กับสโมสรถึงห้าฤดูกาล ก่อนที่จะย้ายไปเบอร์มิงแฮมซิตีใน ค.ศ. 2017
เกียรติประวัติ
เบรนต์ฟอร์ด
รางวัลส่วนตัว