cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระกรัดนางกัลยาณี
ชีวิตตอนต้น
ในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อปี พ.ศ. 2238 อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ได้มีพระราชสาสน์กราบบังคมทูลพระกรุณาสมเด็จพระเพทราชาใจความว่า พระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุต (ตรงกับรัชกาลพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2) มีความประสงค์จะถวายพระราชบุตรีพระองค์หนึ่ง พระนามว่าพระกรัดนางกัลยาณี (คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม) หรือพระตรัสนายกัลยาณี, พระแก้วฟ้า (คำให้การขุนหลวงหาวัด) ซึ่งมีพระชันษาเพียง 14 ปี เป็นบาทบริจาริกา นัยว่าขอพึ่งกรุงศรีอยุธยาให้ยกทัพมาช่วยอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์กำลังจะทำศึกกับอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง จากเอกสารของลาวพบว่าพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 ไม่มีพันธมิตรใดคอยช่วยเหลือเลยนอกจากญวน เมื่อสมเด็จพระเพทราชาทรงทราบความ จึงยกทัพที่มีไพร่พล 10,000 คนไปเวียงจันทน์ และมีหนังสือติดต่อไปยังอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบางทำนองว่ากล่าว ทางหลวงพระบางจึงยอมและมีนโยบายประนีประนอมกับเวียงจันทน์ในเวลาต่อมา อยุธยาจึงยกทัพกลับ หลังการช่วยเหลือเสร็จสิ้น อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ก็ส่งพระราชบุตรีลงมายังกรุงศรีอยุธยาทางคลองโพเรียง สมเด็จพระเพทราชาจึงมีรับสั่งให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอกรมพระราชวังบวรสถานมงคลรับพระราชบุตรีแห่งเวียงจันทน์ไว้ ณ พระราชวังบวรสถานมงคล  หากเทียบกับเอกสารทางลาว คาดว่าเหตุการณ์นี้น่าจะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2246 อันเป็นปีที่พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 ทรงรวมไพร่พลเข้ายึดเมืองหลวงพระบาง และตรงกับปีสุดท้ายของรัชกาลสมเด็จพระเพทราชา
ส่วนคำให้การขุนหลวงหาวัด และคำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ระบุว่า สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 แห่งอาณาจักรอยุธยาทรงมีชื่อเสียงว่าตั้งอยู่ในธรรม มีวิทยาคม และเก่งกล้าสามารถเลื่องลือไปถึงอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ พระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตจึงแต่งพระราชธิดาที่มีพระสิริโฉมงดงามมาถวาย ซึ่งเสด็จมาด้วยใจรักภักดี มาพร้อมทั้งเสนามาตย์ ไพร่พลลาวทั้งหญิงชายจำนวนหนึ่งหมื่นคน สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 จึงพระราชทานบำเหน็จต่าง ๆ ให้ และมีพระกรุณาให้ตั้งบ้านเรือน ณ บ้านมะม่วงหวาน หรือบ้านม่วงหวาน (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลม่วงงาม ตำบลเมืองเก่า อำเภอเสาไห้และอำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี)
ตำแหน่งพระมเหสี
หลังพระกรัดนางกัลยาณีเข้ามาในราชสำนักกรุงศรีอยุธยาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 แล้วทรงสร้างพระตำหนักและเรือนหลวงให้เป็นที่อยู่ใหม่ เรียกว่าพระตำหนักใหม่ ชนทั้งหลายจึงออกพระนามพระมเหสีฝ่ายซ้ายว่า "เจ้าตำหนักใหม่"  แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีพระประสูติกาลพระราชบุตร
พ.ศ. 555
พุทธศักราช 555 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 12
ทีชัลลา (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)
ทีชัลลา (T'Challa) เป็นตัวละครที่แสดงโดย แชดวิก โบสแมน ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ซึ่งสร้างจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ที่มีชื่อเดียวกันและเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ Black Panther ในภาพยนตร์เขาแสดงให้เห็นว่าเป็นกษัตริย์ของประเทศที่สมมุติขึ้นมาชื่อ "วากันดา" การแสดงของบอสแมนในฐานะ Black Panther นั้นโดดเด่นในฐานะหนึ่งในซูเปอร์ฮีโร่ผิวดำคนแรกในภาพยนตร์ที่มีงบประมาณมหาศาลและได้รับเสียงชื่นชม
พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์
ประวัติ
ค.ศ. 1983 นักโบราณคดีได้ค้นพบโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่บอร์ก (På Borg på Vestvågøya i Lofoten) ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่ในยุคไวกิงโดยเชื่อว่ามีการจัดสร้างขึ้นประมาณปี ค.ศ. 500 โครงการวิจัยร่วมของสแกนดิเนเวียได้ดำเนินการที่บอร์กตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง ค.ศ. 1989 ได้มีการขุดพบพบอาคารในช่วงยุคไวกิงที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบในประเทศนอร์เวย์ โครงสร้างพื้นฐานของโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่บอร์กวัดความยาวได้ 83 เมตร (272 ฟุต) และสูง 9 เมตร (30 ฟุต) ที่แห่งนี้คาดว่าได้ถูกทิ้งร้างไปในช่วงประมาณปี ค.ศ. 950
การดำเนินการปัจจุบัน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ได้มีแผนขยายตัวของพิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ โดยการสร้างอัฒจันทร์ขนาดใหญ่ลงไปในพื้นดินระหว่างอาคารรับเลี้ยงรับรองและโรงเรือนหัวหน้าเผ่า แผนนี้ได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากมีการค้นพบทางโบราณคดีของสถานที่ทำอาหาร 2,000 ปีและหลุมโพรง
ปัจจุบัน พื้นที่ดังกล่าวได้รับการขุดขึ้นและสร้างอาคารขึ้นใหม่บนที่ดินจัดสรร ส่วนนี้ของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยห้องแสดงนิทรรศการถาวร 2 แห่งและโรงภาพยนตร์ ห้องโถงจัดแสดงผ่านวิดีโอและสิ่งประดิษฐ์ที่มีเอกลักษณ์ จากการค้นพบและการขุดค้นของบอร์ก โบราณวัตถุทางโบราณคดีบางส่วนมีลักษณะโดดเด่น บริเวณกลางแจ้งของพิพิธภัณฑ์ที่กว้างขวางจะเชื่อมโยงกับเส้นทางเดินกรวด อันเป็นการเชิญชวนให้ผู้เยี่ยมชมสำรวจประวัติศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่กว่าห้องแสดงนิทรรศการเพียงอย่างเดียว เพื่อดูโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่สร้างขึ้นใหม่บนเนินเขา, ไปขึ้นเรือไวกิง, เพื่อดูวิวโดยรอบ และพยายามที่จะให้เข้าใจในคุณค่าของภูมิทัศน์ ตลอดจนสิ่งที่นำเสนอในยุคไวกิง ซึ่งเป็นการเพิ่มประสบการณ์
พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการทุกวันตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคมถึงวันที่ 15 กันยายน ส่วนกองอำนวยการพิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ ตั้งอยู่ในอาคารเก่าแก่ของโบสถ์บอร์เก
พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงพิพิธภัณฑ์แห่งปี ค.ศ. 2011 (ประเทศนอร์เวย์) และรางวัลพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี ค.ศ. 2013
พ.ศ. 556
พุทธศักราช 556 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 13
นอนจับมือกันครั้งแรก
นอนจับมือกันครั้งแรก เป็นซิงเกิลของ ซีซันไฟฟ์ สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ในไอทูนส์
อายะ มัตสึอูระ
ประวัติการทำงาน
มัตสึอูระไดเเข้าร่วมออดิชันสำหรับมอร์นิงมูซูเมะ ใน ค.ศ. 2000 พร้อมกับเชกิ-ดอลเพื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของเฮลโล! โปรเจกต์
นอนจับมือกันครั้งแรก
เนื้อหาพูดถึงจุดเล็ก ๆ ของการเริ่มต้นความรัก นั่นก็คือการจับมือกันครั้งแรก ก่อนจะมีเรื่องราวต่าง ๆ ตามมา จนถึงวันได้คบกัน พอถึงวันที่ใช้อารมณ์ในการตัดสินปัญหาเลยอยากให้มองย้อนไปถึงจุดเริ่มต้นของความผูกพัน คือการจับมือกันครั้งแรก
อายะ มัตสึอูระ
ประวัติการทำงาน
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006 งานคอนเสิร์ตสองแห่งถูกยกเลิก เพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยสบาย ต่อมามีข่าวลือที่ไม่ทราบแหล่งที่มาว่าเธอมีความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกร (Temporomandibular joint disorder; TMJ) หลังยกเลิกสองคอนเสริตแล้ว ผู้จัดการของมัตสึอูระยืนยันว่าข่าวลือนั้นเป็นความจริง โดยเธอต้องกินยาแก้ปวดเพื่อทำงานต่อ
นอนจับมือกันครั้งแรก
มิวสิควีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
A
อายะ มัตสึอูระ
ประวัติการทำงาน
ในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2008 มัตสึอูระได้รับหน้าที่แขกลับในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกพิเศษฤดูหนาวครั้งที่ 4 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกพิเศษประจำฤดูหนาวปี 2009 ที่จัดขึ้นในบอยซี รัฐไอดาโฮ เธอร้องเพลง "คิซูนะ" เป็นซิงเกิลที่ 20 ที่เผยแพร่ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
มีมิติหรือขนาด
อายะ มัตสึอูระ
ประวัติการทำงาน
มีการประกาศอย่างเป้นทางการในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ว่ามัตสึอูระจะ จบการศึกษา จากเฮลโล! โปรเจกต์พร้อมกับสมาชิกคนอื่น ๆ ก่อนที่เธอจะจบ มัตสึอูระได้เผยแพร่อัลบั้มที่ห้าของสตูดิโอ โอโมอิอาฟูเรเตะ ในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2009 และซิงเกิลที่ 21 "ช็อกโกแลตดามาชี" ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
m × n
อายะ มัตสึอูระ
ประวัติการทำงาน
วันที่ 14 เมษายน 2022 มัตสึอูระได้ปรากฏตัวในผลงานโฆษณา "เนสกาแฟ เอ็กซ์เซลลา" โดยเธอเป็นพรีเซ็นเตอร์และร้องเพลงประกอบโฆษณาที่มีชื่อว่า "ฮาซูมุ คิโมชิ" (はずむ気持ち) ซึ่งผลงานโฆษณาชุดนี้เป็นโฆษณาแรกในรอบ 11 ปีของเธอ
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
และเมทริกซ์
อายะ มัตสึอูระ
ชีวิตส่วนตัว
ในปี ค.ศ. 2001 มัตสึอูระได้คบหากับเคตะ ทาจิบานะหนึ่งในสมาชิกจากวงวินส์ และได้แต่งงานกันในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ทั้งคู่มีลูกร่วมกัน 3 คน
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
B
อายะ มัตสึอูระ
เพลงซิงเกิล
''หมายเหตุ: * (ดู ยัวร์ซอง ~เซชุงเซ็นเซ) ใช้เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น เรื่อง "ไอโจะอิปปง!" (愛情イッポン!) ซึ่งเธอร่วมแสดงด้วย
ซิงเกิลอื่น ๆ
หมายเหตุ: * (ดู เท็นไซ! เล็ทส์โก อายายามุ) ใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "แฮมทาโร่ เดอะมูฟ์วี 4" (Hamtaro the Movie 4) โดยร้องร่วมกับกลุ่ม "อีโคโมนิ" (エコモニ. )
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
s × p
อายะ มัตสึอูระ
ละครโทรทัศน์
หมายเหตุ* (ดู อิโนจิโนะคิเซกิ) : เป็นละครโทรทัศน์ตอนพิเศษที่ทำขึ้นมาเพื่อฉลองครบรอบการก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ซีบีซี 50 ปี
เมทริกซ์สอดคล้อง
ตัวอย่าง
จะได้ว่า
n
s
ถึงจะสามารถคูณกันเป็น
AB
และ
สอดคล้องในด้านการคูณ
) เมทริกซ์จะต้องมีขนาด
m × m
(นั่นก็คือจะต้องเป็นเมทริกซ์จัตุรัส) เพื่อที่จะสอดคล้องในด้านการยกกำลังสอง ด้วยเหตุนี้จึงมีเพียงแค่เมทริกซ์จัตุรัสเท่านั้นที่มีโอกาสเป็นเมทริกซ์นิจพล
เจอรัลดีน เพจ
เจอรัลดีน ซู เพจ (Geraldine Sue Page; เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอได้รับการยกย่องจากการแสดงละครบรอดเวย์ ตลอดจนภาพยนตร์ฮอลลีวูดและรายการทางโทรทัศน์มากมาย เพจได้รับรางวัลออสการ์หนึ่งครั้ง (จากการเสนอชื่อแปดครั้ง) ไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์สองครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง รางวัลแบฟตาหนึ่งครั้ง และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีสี่ครั้ง
เพจเกิดในเคิร์กสวิลล์ รัฐมิสซูรี เธอเข้าศึกษาที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกและกับอูทา ฮาเกิน และลี สตราสเบิร์ก ในนครนิวยอร์ก ก่อนที่จะผ่านการทดสอบหน้ากล้องและได้รับเครดิตเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์ตะวันตกเรื่อง ฮอนโด (1953) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรกในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม หลังจากนั้นเธอถูกขึ้นบัญชีดำในสตูดิโอภาพยนตร์ของฮอลลีวูด จากการมีส่วนเกี่ยวข้องกับฮาเกินและถูกปฏิเสธงานในวงการภาพยนตร์เป็นเวลากว่า 8 ปี เพจยังคงปรากฏตัวในโทรทัศน์และบนเวที และได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลโทนีเป็นครั้งแรก จากการแสดงของเธอใน สวีตเบิร์ดออฟยูธ (1959–60) เธอยังกลับมาเล่นบทบาทเดิมในภาพยนตร์ดัดแปลง ค.ศ. 1961 ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เพิ่มสำหรับการแสดงของเธอใน ยูร์อะบิกบอยนาว (1966) และ พีต 'เอ็น' ทิลลี (1972) ตามมาด้วยการเข้าชิงรางวัลโทนี จากการแสดงในละครเวทีเรื่อง แอ็บเสิร์บเพอร์สันซิงกูลาร์ (1974–75) ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ที่เธอปรากฏในช่วงเวลานั้นคือ ภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง วอตเอเวอร์แฮปเพนทูแอนทอลิซ? (1969) คู่กับรูธ กอร์ดอน และ เล่ห์ลวง พิศวาส ปรารถนา (1971) คู่กับคลินต์ อีสต์วุด ในปี ค.ศ. 1977 เธอพากย์เสียงให้ตัวละคร มาดามเมดูซา ในภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์เรื่อง หนูหริ่งหนูหรั่งผจญเพชรตาปีศาจ ตามด้วยบทบาทในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลนเรื่อง อินทีเรียส์ (1978) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในบทสนับสนุน
หลังจากได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศโรงละครอเมริกันในปี ค.ศ. 1979 ในฐานะนักแสดงละครเวที เพจกลับมาแสดงละครบรอดเวย์ด้วยการรับบทนำใน อักแนสออฟก็อด (1982) ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลโทนีเป็นครั้งที่สาม เพจได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สำหรับการแสดงของเธอใน สุมหัวปล้นเย้ยนรก (1984) และ เดอะทริปทูบาวตีฟูล (1985) ในเรื่องหลังนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เพจเสียชีวิตที่นครนิวยอร์ก ค.ศ. 1987 ในระหว่างที่ละครบรอดเวย์เรื่อง บลายต์สปีริต กำลังเปิดรอบใหม่ การแสดงจากละครเรื่องนี้ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลโทนีเป็นครั้งที่สี่
แหล่งข้อมูลอื่น
ทรัพยากรทางวิชาการ
พิต คอร์เดอร์
สตีเวน พิต คอร์เดอร์ （Stephen Pit Corder; เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 1918 – 27 มกราคม 1990 เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์ประยุกต์ （Applied Linguistic） ณ มหาวิทยาลัยเอดินบะระและผลงานด้านวิชาการที่สร้างชื่อเสียงคือ การศึกษาการวิเคราะห์ความผิดพลาด (Error Analysis). พิต คอร์เดอร์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมภาษาศาสตร์ประยุกต์ระหว่างปี ค.ศ. 1967-70 และเป็นผู้พัฒนาด้านภาษาศาสตร์ประยุกต์ในสหราชอาณาจักร
ชีวิตของพิท คอร์เดอร์
หลังจากเรียนจบที่ออกซ์ฟอร์ดแล้ว คอร์เดอร์สอนที่วิทยาลัย Great Ayton Friends’ School จนกระทั่งได้ไปทำหน้าที่ใน Friends’ Ambulance Unit during World War II ในประเทศฟินแลนด์และประเทศอียิปต์ ในปี 1946 เขาสมรสกับแนนซี่ พรอคเตอร์ (เกิดเมื่อ 1916) ซึ่งเป็นญาติลำดับที่สองของเค้า มีลูกชายด้วยกัน 2 คนและลูกสาว 1 คน
อาชีพ
หลังจากคอร์เดอร์ออกจากบริทิชเคาท์ซิลอย่างไรก็ตามชีวประวัติของเขาในพจนานุกรมชีวประวัตินานาชาติออกซ์ฟอร์ด เขาเป็นคนที่สองของมหาวิทยาลัยลีด และได้ออกจากองค์กรในปี ค.ศ.1964 เมื่อได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคณะภาษาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ คอร์เดอร์ทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระตลอดชีวิตการเป็นศาสตราจารย์
อ้างอิง
1"Notes on the History of the British Association for Applied Linguistics" (PDF). British Association for Applied Linguistics. Archived from the original (PDF) on 29 October 2012. Retrieved 30 December 2012.
2.Byram, Michael, ed. (2000). "Applied linguistics". Routledge Encyclopedia of Language Teaching and Learning. London: Routledge. p. 33.
3.Davies, Alan. "Corder, Stephen Pit (1918–1990)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/69741. (Subscription or UK public library membership required.)
4.Woodland, Jenny, ed. (2011). Bootham School Register. York, England: Bootham Old Scholars Association. OCLC 844773709.
5.Levens, R.G.C., ed. (1964). Merton College Register 1900-1964. Oxford: Basil Blackwell. p. 274.
6."Talking shop: Pit Corder on language teaching and applied linguistics". ELT Journal. 40 (3): 185–190. 1986. doi:10.1093/elt/40.3.185.
19181990
พ.ศ. 557
พุทธศักราช 557 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 14
พ.ศ. 558
พุทธศักราช 558 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 15
การรับรู้สนามแม่เหล็ก
การรับรู้สนามแม่เหล็ก (magnetoreception, magnetoception) เป็นประสาทสัมผัสที่ทำให้สิ่งมีชีวิตสามารถตรวจจับสนามแม่เหล็กเพื่อรู้ทิศทาง ความสูง และตำแหน่งได้ สัตว์มากมายหลายชนิดใช้ประสาทสัมผัสเช่นนี้เพื่อรู้ทิศทางร่างกายของตน เพื่อหาทาง หรือเพื่อสร้างแผนที่ เมื่อหาทิศทาง การรับรู้สนามแม่เหล็กเป็นการตรวจจับสนามแม่เหล็กของโลก
การรับรู้สนามแม่เหล็กมีอยู่ในแบคทีเรีย สัตว์ขาปล้อง มอลลัสกา และสัตว์ในกลุ่มอนุกรมวิธานใหญ่ ๆ ของสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมด มนุษย์เชื่อว่าไม่มีประสาทสัมผัสเยี่ยงนี้ แต่ก็มีโปรตีนคริปโตโครมในตาซึ่งสามารถทำหน้าที่เช่นนี้ได้ และในปี 2019 นักวิจัยกลุ่มหนึ่งก็อาจกล่าวได้ว่า ให้หลักฐานทางประสาทวิทยาศาสตร์ชิ้นแรกที่แสดงว่ามนุษย์สามารถรับรู้สนามแม่เหล็กโลก
แบคทีเรียแมกนีโตแท็กติก
แบคทีเรียแมกนีโตแท็กติก (magnetotactic bacteria) เป็นกลุ่มแบคทีเรียจากหลายชาติพันธุ์ที่รู้ว่าใช้สนามแม่เหล็กเพื่อจัดทิศทางของตน แบคทีเรียเหล่านี้มีพฤติกรรมที่เรียกว่า magnetotaxis เป็นวิธีที่แบคทีเรียจัดตัวเองแล้วอพยพไปในทิศทางตามเส้นสนามแม่เหล็กของโลก แบคทีเรียมีแมกนีโตโซม (magnetosome) ซึ่งเป็นอนุภาคแมกนีไทต์ (Fe3O4) หรือ iron sulfide (Fe3S4) ขนาดนาโนเมตรภายในตัวเซลล์ แมกนีโตโซมจะล้อมด้วยเยื่อซึ่งประกอบด้วยฟอสโฟลิพิดบวกกรดไขมัน และมีโปรตีนอย่างน้อย 20 ชนิด โดยจัดเป็นโซ่ที่โมเมนต์แม่เหล็ก (magnetic moment) ของแมกนีโตโซมแต่ละอนุภาคจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ทำให้แบคทีเรียแต่ละตัวเป็นเหมือนกับแม่เหล็กถาวร
คริปโตโครม
กลไกการรับรู้สนามแม่เหล็กของสัตว์ยังไม่ชัดเจน แต่มีสมมติฐานหลัก 2 อย่างที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ ตามแบบจำลอง/สมมติฐานแรก การรับรู้สนามแม่เหล็กเป็นไปได้เพราะ radical pair mechanism ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ชัดเจนแล้วในสาขา spin chemistry จึงได้คาดตั้งแต่ปี 1978 ว่า เป็นกลไกของการรับรู้สนามแม่เหล็ก
เหล็ก
แบบจำลองที่สองของการรับรู้สนามแม่เหล็กอาศัยเหล็ก ซึ่งเป็นแร่ธรรมชาติที่มีกำลังแม่เหล็กแรง แนวคิดนี้เป็นที่นิยมเพราะมันเสริมสมรรถภาพการรับรู้แม่เหล็กของแบคทีเรียแมกนีโตแท็กติก หย่อมเหล็กได้พบโดยหลักในนกพิราบสื่อสารที่ปากด้านบน แต่ก็พบในสัตว์ในอนุกรมวิธานอื่น ๆ ด้วย
หย่อมเหล็กเช่นนี้พบว่าเป็นสารประกอบสองอย่าง คือ magnetite (Fe3O4) และ maghemite (γ-Fe2O3) ทั้งสองเชื่อว่าเชื่อมกับระบบประสาทกลางและมีบทบาทในประสาทสัมผัสแม่เหล็กโดยเฉพาะเพื่อสร้างแผนที่แม่เหล็ก แต่งานวิจัยที่เพ่งความสนใจไปที่หย่อมแมกนีไทต์ก็พบว่า ไม่ใช่เซลล์ประสาทที่ไวแม่เหล็ก
กระเปาะลอเร็นซีนี
กลไกรับรู้สนามแม่เหล็กอีกอย่างที่กล่าวถึงก็คือการรู้สนามแม่เหล็กไฟฟ้าของฉลาม ปลากระเบนธง และปลาอันดับ Chimaeriformes (ghost shark) ซึ่งล้วนเป็นปลากระดูกอ่อน ปลาเหล่านี้มีอวัยวะรับรู้ไฟฟ้าพิเศษที่เรียกว่า กระเปาะลอเร็นซีนี (ampullae of Lorenzini) ซึ่งสามารถตรวจจับความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของศักย์ไฟฟ้า อวัยวะเช่นนี้ประกอบด้วยรูที่มีเยื่อเมือกเต็มซึ่งเชื่อมรูผิวหนังไปถึงถุงเล็ก ๆ ภายในเนื้อโดยถุงก็มีเยื่อเมือกเต็มเหมือนกัน อวัยวะสามารถตรวจจับไฟฟ้ากระแสตรง และมีการเสนอว่า เพื่อใช้ตรวจสนามไฟฟ้าอ่อน ๆ ที่ทั้งเหยื่อและสัตว์ล่าก่อขึ้น (เพราะประสาทและกล้ามเนื้อ) อวัยวะเช่นนี้อาจรู้สนามแม่เหล็กได้อาศัยกฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์ คือเมื่อวัตถุนำไฟฟ้าเคลื่อนที่ผ่านสนามแม่เหล็กก็จะสร้างศักย์ไฟฟ้า ในกรณีนี้ ตัวนำไฟก็คือสัตว์ที่เคลื่อนที่ผ่านสนามแม่เหล็ก และศักย์ไฟฟ้าที่เหนี่ยวนำ (Vind) จะขึ้นอยู่กับอัตราความเปลี่ยนแปลงของฟลักซ์แม่เหล็กผ่านวัตถุนำไฟตามสมการ อวัยวะเช่นนี้สามารถตรวจจับการขึ้น ๆ ลง ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ ของความต่างศักย์ระหว่างรูกับฐานของถุงตัวรับรู้ไฟฟ้า
นีมาโทดา Caenorhabditis elegans
นีมาโทดา Caenorhabditis elegans เสนอว่า ปรับทิศทางให้ตรงกับสนามแม่เหล็กโลกโดยใช้ชุดเซลล์ประสาทรับรู้สนามแม่เหล็กที่ได้อธิบายเป็นชุดแรกในปี 2015 คือ หนอนดูเหมือนจะใช้สนามแม่เหล็กเพื่อปรับทิศทางในช่วงการอพยพขึ้นลงในดิน โดยขั้วบวกลบจะเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับความหิว คือ หนอนที่หิวจะชอนลงในดิน ส่วนหนอนที่อิ่มจะชอนขึ้น แต่หลักฐานจากงานปี 2018 ดูเหมือนจะคัดค้านสิ่งที่พบเหล่านี้
ทากทะเล Tochuina tetraquetra
ส่วนทากทะเลพันธุ์ Tochuina tetraquetra (เคยจัดเป็น Tritonia diomedea หรือ Tritonia gigantea) ได้ใช้ศึกษาว่าอะไรเป็นกลไกทางประสาทของการรับรู้สนามแม่เหล็ก งานแรก ๆ สุด ใน Tochuina พบว่า ก่อนพระจันทร์จะเต็มดวง ทากจะปรับทิศทางร่างกายให้อยู่ระหว่างทิศเหนือ (ตามสนามแม่เหล็กโลก) กับทิศตะวันออก คือได้สร้างทางแยกเป็นรูปตัว Y ทางขวาไปทางทิศใต้ (ตามสนามแม่เหล็กโลก) และทางซ้ายไปทางตะวันออก ในสนามแม่เหล็กปกตินี้ ทาก 80% ไปทางซ้ายคือทางทิศตะวันออก
แต่เมื่อกลับขั้วสนามแม่เหล็กด้วยเครื่องคือย้ายทิศเหนือไป 180° ทากกลับไม่เลือกทางใดทางหนึ่งมากกว่า โดยทางแยกเท่ากับไปทางทิศเหนือและทิศตะวันตก แม้ผลการทดลองจะน่าสนใจ แต่ก็ไม่ทำให้สรุปได้ว่า ทากสามารถรับรู้สนามแม่เหล็ก เพราะการทดลองไม่มีกลุ่มควบคุมสำหรับการใช้อุปกรณ์คือ Rubens’ coil เพื่อเปลี่ยนขั้วสนามแม่เหล็ก ดังนั้น จึงเป็นไปได้ว่าความร้อนหรือเสียงที่เครื่องสร้างทำให้ทากไม่เลือกทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ แต่งานศึกษาต่อ ๆ มาก็ไม่สามารถระบุเซลล์ประสาทที่ส่งกระแสประสาทอันเปลี่ยนไปเนื่องกับสนามแม่เหล็ก
อย่างไรก็ดี เซลล์ประสาท pedal 5 ซึ่งเป็นนิวรอนสมมาตรสองระนาบ (bisymmetric neuron) ซึ่งอยู่ที่ pedal ganglion จะค่อย ๆ เปลี่ยนการส่งกระแสประสาทติดตามการกระตุ้นทางแม่เหล็กด้วย Rubens’ coil เป็นเวลา 30 นาที งานศึกษาต่อมาพบว่า เซลล์ประสาท pedal 7 จะได้การยับยั้ง (inhibited) เมื่อกระตุ้นด้วยสนามแม่เหล็ก 30 นาที แต่หน้าที่ของเซลล์ประสาททั้งสองในปัจจุบันก็ยังไม่ชัดเจน
แมลงวันทอง
แมลงวันทอง (Drosophila melanogaster) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอีกอย่างที่อาจปรับตัวให้เข้ากับสนามแม่เหล็กได้ เทคนิกการทดลอง เช่น gene knockouts คือการทำให้ยีนหนึ่ง ๆ ไม่ทำงาน ช่วยให้สามารถตรวจสอบการรับรู้สนามแม่เหล็กอย่างละเอียดในแมลงวัน มีแมลงวันทองหลายสายพันธุ์ที่ฝึกให้ตอบสนองต่อสนามแม่เหล็ก ในการทดลองแบบให้เลือก (Preference tests) จะใส่แมลงวันในอุปกรณ์ที่มีแขนสองแขนที่ล้อมด้วยขดลวดไฟฟ้า โดยจะมีไฟฟ้าวิ่งผ่านทั้งสองขด แต่เพียงขดเดียวเท่านั้นที่จัดให้สร้างสนามแม่เหล็กโดยมีกำลัง 5 เกาส์ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ทดสอบแมลงวันว่ารับรู้สนามแม่ตามธรรมชาติหรือไม่ คือตรวจดูตามการตอบสนองหลังจากฝึกให้รู้ว่ามีน้ำหวานอยู่ในแขนที่มีสนามแม่เหล็ก
แมลงวันหลายสายพันธุ์แสดงความชอบใจแขนที่มีสนามแม่เหล็กซึ่งได้เรียนรู้หลังจากฝึก แต่เมื่อโปรตีนคริปโตโครมเดียวที่พบในแมลงวันคือยีน type 1 Cry เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นการกลายพันธุ์แบบ missense mutation หรือแบบแทนที่ด้วยยีนอื่น แมลงวันก็ไม่แสดงว่าไวต่อสนามแม่เหล็กอีกต่อไป อนึ่ง เมื่อกรองแสงให้ความยาวคลื่นเกิน 420 นาโนเมตรเท่านั้นผ่านเข้ามาได้ แมลงวันก็จะไม่ตอบสนองอย่างเดียวกันตามที่ฝึกกับสนามแม่เหล็ก ซึ่งน่าจะเชื่อมกับการทำงานของคริปโตโครมของแมลงวันในสเปกตรัมแสงพิสัย 350-400 นาโนเมตรโดยถึงเขตที่ไม่ทำงานระหว่างพิสัย 430-450 นาโนเมตร
ผึ้ง มด และปลวก
ผึ้งสกุล Apis (honey bee) มด และปลวกปรากฏอย่างชัดเจนแล้วว่าสามารรับรู้สนามแม่เหล็ก ในมดและผึ้ง นี่ใช้ปรับทิศทางและหาทางในบริเวณรอบ ๆ รังและภายในเส้นทางที่อพยพ เช่น ผึ้งบราซิลไม่ต่อยพันธุ์ Schwarziana quadripunctata สามารถแยกแยะความสูง ตำแหน่ง และทิศทาง โดยใช้อนุภาคที่คล้ายขนเป็นพัน ๆ บนหนวด
ปลาแซลมอน
การศึกษาการรับรู้สนามแม่เหล็กในปลามีกระดูกสันหลังโดยหลักทำกับปลาแซลมอน ยกตัวอย่างเช่น มีการพบเข็มทิศธรรมชาติในปลาแซลมอนซ็อกอาย (Oncorhynchus nerka) นักวิจัยค้นพบโดยใส่ลูกปลาในถังกลมแล้วปล่อยให้มันออกตามทางออกได้อย่างเป็นอิสระ แล้วคำนวณเวกเตอร์เฉลี่ยแสดงทิศทางที่ปลาชอบภายในสนามแม่เหล็กธรรมชาติ แต่เมื่อกลับขั้วสนามแม่เหล็ก ปลาก็เปลี่ยนความชอบตามทิศทางสนามแม่เหล็กไปด้วย ดังนั้น นักวิจัยจึงสรุปว่า พฤติกรรมว่ายน้ำไปในทิศต่าง ๆ ของปลาแซลมอนซ็อกอายได้รับอิทธิพลจากสนามแม่เหล็ก
จังหวัดอาเลสซันเดรีย
จังหวัดอาเลสซันเดรีย (อิตาลี: Provincia di Alessandria) เป็นจังหวัดของอิตาลีที่มีประชากรประมาณ 425,000 คน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของแคว้นปีเยมอนเต เมืองหลวงของจังหวัดคือเมืองอะเลสซันเดรีย
การรับรู้สนามแม่เหล็ก
ปลาแซลมอน
งานวิจัยต่อมาตรวจดูการรับรู้สนามแม่เหล็กของปลาแซลมอนชินูก (Oncorhynchus tschawytscha) เพื่อจัดให้ปลาชอบทิศทางในแนวตะวันออก-ตะวันตก (ตามสนามแม่เหล็กโลก) จึงใส่ปลาลงถังน้ำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่น้ำไหลจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกเป็นเวลา 18 เดือน และยังเลี้ยงอาหารปลาที่สุดถังทางทิศตะวันตกในช่วงนี้ด้วย เมื่อใส่ปลาแซลมอนกลุ่มเดียวกันในถังกลมที่น้ำไหลอย่างสมมาตรกัน ปลากก็ชอบวางตัวไปตามแนวทิศตะวันออก-ตะวันตกตามคาด แต่เมื่อหมุนขั้วสนามแม่เหล็ก 90 องศา ปลาก็เปลี่ยนแนวที่ชอบ 90 องศาเช่นกัน นักวิจัยจึงสรุปว่า ปลาแซลมอนชินูกมีสมรรถภาพในการใช้ข้อมูลสนามแม่เหล็กเพื่อหาทิศทาง
จังหวัดอาเลสซันเดรีย
มีพื้นที่ 3558.83 km2 เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับสามของปีเยมอนเตหลังจากจังหวัดชูเนโอและเทศบาลเมืองตูริน ไปทางทิศเหนือติดกับจังหวัดแวร์เชลลี และไปทางทิศตะวันตกใน เทศบาลเมืองตูรินและจังหวัดอัสติ  มันแบ่งชายแดนภาคใต้กับลีกูเรีย (จังหวัดซาโวนาและเทศบาลเมืองเจนัว)  มุมตะวันออกเฉียงใต้ของมันสัมผัสกับจังหวิดปีอาเชนซา ใน แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ในขณะที่ทางตะวันออกมีพรมแดนติดกับจังหวัดปาเวียในแคว้นลอมบาร์เดีย
การรับรู้สนามแม่เหล็ก
ปลาตูหนา
งานศึกษาอย่างน้อยหนึ่งงานยังได้รายงานการรับรู้สนามแม่เหล็กของปลาตูหนายุโรป (วงศ์ปลาตูหนา Anguilla anguilla, European eel)
ในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานจำนวนหนึ่งรวมทั้งซาลาแมนเดอร์ คางคก และเต่า มีพฤติกรรมวางแนวร่างของตนตามแนวสนามแม่เหล็กโลก
ซาลาแมนเดอร์
งานศึกษาต้น ๆ กับสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกได้ทำกับซาลาแมนเดอร์ถ้ำ (Eurycea lucifuga, cave salamander) คือนักวิจัยได้ใส่ซาลาแมนเดอร์ถ้ำให้อยู่ในช่องทางเดินที่จัดแนวสองอย่างอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ เหนือ-ใต้ หรือตะวันออก-ตะวันตก (ตามสนามแม่เหล็กโลก) การทดลองต่อมาหมุนขั้วสนามแม่เหล็กไป 90 องศา แล้วใส่ซาลาแมนเดอร์ในโครงสร้างรูปกางเขน คือมีช่องทางเดินหนึ่งตามแนวเหนือใต้ที่ตัดกับช่องทางเดินแนวตะวันออก-ตะวันตก เพราะซาลาแมนเดอร์ชอบทางในแนวที่เหมือนกับช่องทางเดินแรกที่ตนอยู่ นักวิจัยจึงสรุปว่า ซาลาแมนเดอร์ถ้ำมีสมรรถภาพในการตรวจจับสนามแม่เหล็กโลก และชอบเคลื่อนไหวตามแนวที่ตนได้เรียนรู้ตั้งแต่ต้น
นิวต์
งานวิจัยต่อมาตรวจสอบการรับรู้สนามแม่เหล็กในสถานการณ์ธรรมชาติ ตามปกติแล้ว นิวต์พันธุ์ Notophthalmus viridescens (Eastern newt) ตอบสนองต่ออุณหภูมิน้ำที่สูงขึ้นมาก (ซึ่งมักจะบ่งความเสื่อมทางสิ่งแวดล้อม) โดยปรับแนวตัวให้ตรงกับชายฝั่งแล้วไปที่นั้น แต่ถ้าเปลี่ยนแนวสนามแม่เหล็กในการทดลอง พฤติกรรมนี้จะชะงัก แนวที่วางตัวจะทำให้นิวต์ไม่สามารถไปถึงชายฝั่งได้ โดยแนวแปรไปตามองศาที่เปลี่ยนสนามแม่เหล็ก ซึ่งก็คือ ถ้าเปลี่ยนแนวสนามแม่เหล็ก 180 องศา นิวต์ก็จะหันหน้าผิดทิศไป 180 องศาเช่นกัน งานวิจัยต่อมาได้แสดงว่า นิวต์ไม่ได้ใช้ประสาทสัมผัสนี้เพื่อหาทิศชายฝั่งอย่างเดียว แต่เพื่อหาทิศของสระน้ำที่อยู่ด้วย สรุปก็คือ ดูเหมือนว่านิวต์พันธุ์นี้ต้องพึ่งสนามแม่เหล็กโลกเพื่อหาทิศทางของโลกรอบตัว โดยเฉพาะเมื่อหาทิศทางของชายฝั่งหรือของแหล่งที่อยู่
คางคก
โดยนัยเดียวกัน คางคกยุโรป (Bufo bufo, European toad) และคางคกแน็ตเตอร์แจ็ก (Bufo calamita, Natterjack toad) ดูเหมือนจะพึ่งข้อมูลสนามแม่เหล็กเป็นบางส่วนในพฤติกรรมหาทิศทางบางอย่าง สัตว์อันดับกบเหล่านี้รู้กันว่า อาศัยการเห็นและการได้กลิ่นเพื่อระบุตำแหน่งและอพยพไปยังที่ผสมพันธุ์ แต่สนามแม่เหล็กก็อาจมีบทบาทด้วยเหมือนกัน ถ้าจับจากที่ผสมพันธุ์ไปปล่อยที่อื่นโดยสุ่ม คางคกเหล่านี้ก็ยังรู้ทิศทางดี และสามารถหาทางกลับไปได้ แม้จะย้ายที่ไปเกินกว่า 150 เมตร แต่ถ้าย้ายที่ไปแล้วจับแขวนแท่งแม่เหล็กเล็ก ๆ คางคกก็จะกลับไปที่ผสมพันธุ์ไม่ได้ แต่ถ้าแขวนแท่งที่ไม่ใช่แม่เหล็กแต่มีขนาดและน้ำหนักเท่ากัน ก็จะไม่มีผลต่อการหาทางกลับ จึงปรากฏว่าแม่เหล็กเป็นเหตุให้คางคกหลงทิศ ดังนั้น นักวิจัยจึงสรุปว่า การหาทิศทางไปยังที่ผสมพันธุ์ของสัตว์เหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากสนามแม่เหล็ก
เต่า
การศึกษาเรื่องการรับรู้สนามแม่เหล็กไฟฟ้าในสัตว์เลื้อยคลานได้ทำกับเต่า หลักฐานการรับรู้สนามแม่เหล็กไฟฟ้าของเต่าแรก ๆ สุดพบในเต่า Terrapene carolina (common box turtle) หลังจากสอนให้กลุ่มเต่านี้ว่ายน้ำไปทางสุดถังทางทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตก การวางแม่เหล็กที่มีกำลังในถังก็พอขัดการว่ายน้ำไปตามเส้นทางที่เรียนรู้มาเช่นนี้ ดังนั้น การเรียนรู้ทิศทางการว่ายน้ำดูเหมือนจะอาศัยเข็มทิศภายในของเต่า การค้นพบแมกนีไทต์ในเยื่อดูราของลูกเต่าทะเล (superfamily "Chelonioidea") สนับสนุนข้อสรุปนี้ คือแมกนีไทต์มีบทบาทในการรับรู้สนามแม่เหล็กของเต่า
อีกประการหนึ่ง การหันหน้าไปสู่ทะเลซึ่งเป็นพฤติกรรมสามัญของลูกเต่าสปีชีส์ต่าง ๆ อาจอาศัยการรับรู้สนามแม่เหล็กเป็นบางส่วน เต่าหัวค้อนและเต่ามะเฟืองผสมพันธุ์ที่ชายหาด และหลังออกจากไข่ ลูกเต่าจะรีบคลานลงสู่ทะเล แม้ความสว่างที่ต่าง ๆ กันดูเหมือนจะขับพฤติกรรมนี้ แต่แนวสนามแม่เหล็กก็อาจมีบทบาท ยกตัวอย่างเช่น ทิศทางที่ลูกเต่าชอบไป (ซึ่งไปจากชายหาดสู่ทะเล) จะกลับทางถ้ากลับขั้วสนามแม่เหล็ก ซึ่งแสดงว่า สนามแม่เหล็กโลกเป็นหลักให้หาทิศทางได้อย่างถูกต้อง
ในนกพิราบสื่อสาร
นกพิราบสื่อสาร (homing pigeon) สามารถใช้สนามแม่เหล็กโดยเป็นส่วนของระบบการนำทางที่ซับซ้อนของพวกมัน ศาสตราจารย์ชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลได้แสดงว่า นกพิราบสื่อสารที่ผิดเวลา (time-shifted) ไม่สามารถหาทิศทางอย่างถูกต้องในวันที่อากาศแจ่มใส มีแดด ซึ่งโทษว่า นกไม่สามารถชดเชยการดำเนินของพระอาทิตย์อย่างถูกต้อง แต่นกผิดเวลาที่ปล่อยในวันที่ปกคลุมด้วยเมฆกลับหาทางได้ถูกต้อง ซึ่งนำไปสู่สมมติฐานว่า ในภาวะบางอย่าง นกพิราบสื่อสารจะพึ่งสนามแม่เหล็กเพื่อหาทิศทาง การทดลองต่อมาซึ่งติดแม่เหล็กที่หลังของนกแสดงว่า การขัดการรับรู้สนามแม่เหล็กโลกของนก ทำให้นกไม่สามารถหาทิศทางได้ถูกในวันที่เมฆปกคลุม
เป็นเวลายาวนานมากที่ระบบประสาทไทรเจมินัลเชื่อว่า เป็นตำแหน่งที่อยู่ของตัวรับรู้สนามแม่เหล็กของนกพิราบ เพราะการค้นพบสองอย่างคือ มีรายงาน (2003) ว่าเซลล์ที่มีแมกนีไทต์อยู่ที่ตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ ที่ปากด้านบน แต่งานศึกษาต่อ ๆ มา (2012, 2018) พบว่า เซลล์เหล่านี้เป็นแมคโครฟาจ ไม่ใช่เซลล์ประสาทที่ไวสนามแม่เหล็ก
อย่างที่สองคือ การตรวจจับสนามแม่เหล็กของนกจะบกพร่องถ้าตัดเส้นประสาทไทรเจมินัลออก หรือถ้าป้ายยาระงับความรู้สึกคือ lidocaine ที่เยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) แต่การป้ายยาก็อาจก่อผลที่ไม่จำเพาะเจาะจง และอาจไม่ได้กวนตัวรับรู้สนามแม่เหล็กโดยตรง ดังนั้น บทบาทของระบบประสาทไทรเจมินัลจึงยังถกเถียงกันอยู่
ในการหาตัวรับความรู้สึกที่มีแมกนีไทต์ ได้พบเหล็กขนาดใหญ่ในออร์แกเนลล์คือคิวทิคูโลโซมในเซลล์ขนภายในหูชั้นในของนกพิราบ ซึ่งอาจเป็นส่วนของระบบรับรู้สนามแม่เหล็กที่เป็นไปได้ แต่รวม ๆ แล้วก็คือ ตัวรับรู้สนามแม่เหล็กของนกพิราบสื่อสารยังไม่ชัดเจน
นอกจากตัวรับรู้สนามแม่เหล็ก ก็มีงานในเขตประสาทต่าง ๆ ที่อาจมีบทบาทแปลผลข้อมูลสนามแม่เหล็กในนกพิราบสื่อสาร เขตในสมองที่ทำงานเพิ่มขึ้นโดยตอบสนองต่อสนามแม่เหล็กที่แรงระหว่าง 50-150 ไมโครเทสลาก็คือ posterior vestibular nuclei, ทาลามัสด้านบน (dorsal), ฮิปโปแคมปัส และ visual hyperpallium
ในไก่เลี้ยง
ไก่เลี้ยงมีการสะสมเหล็กที่เดนไดรต์รับความรู้สึก (sensory dendrite) ที่ปากด้านบนและมีสมรรถภาพรับรู้สนามแม่เหล็ก เพราะไก่ใช้ข้อมูลทิศทางจากสนามแม่เหล็กโลกเพื่อหาทิศทางภายในบริเวณที่อยู่เล็ก ๆ โดยเปรียบเทียบ จึงเป็นไปได้ว่าการเล็มปากไก่ (เพื่อลดการตีกันที่ทำให้บาดเจ็บ มักทำกับไก่ที่วางไข่) ทำให้ไก่ไม่สามารถรู้ทิศทางในบริเวณกว้าง หรือทำให้เป็นปัญหาเมื่อเข้าออกจากอาคารในการเลี้ยงไก่แบบปล่อย (free-range systems)
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
งานศึกษาในหนูหริ่ง ตุ่น และค้างคาวแสดงว่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางอย่างสามารถรับรู้สนามแม่เหล็ก
หนูวู๊ด
เมื่อหนูวู๊ด (Apodemus sylvaticus, wood mouse) ถูกพรากจากที่อยู่แล้วไม่ให้เห็นไม่ให้ได้กลิ่น มันสามารถหันหน้าไปทางที่อยู่จนกระทั่งกลับขั้วสนามแม่เหล็ก แต่ถ้าให้เห็น มันก็จะยังสามารถหันหน้าไปทางที่อยู่แม้สนามแม่เหล็กจะกลับขั้ว ซึ่งแสดงว่า เมื่อหนูออกจากที่อยู่ มันสามารถใช้สนามแม่เหล็กเพื่อหาทิศทางเมื่อไม่มีตัวช่วยให้รู้อื่น ๆ แต่งานศึกษาแรก ๆ เหล่านี้ถูกวิจารณ์เพราะการกำจัดไม่ให้รู้ด้วยประสาทสัมผัสอื่น ๆ ทำได้ยากมาก และเพราะการทดลองทำในห้องแล็บไม่ใช่ในธรรมชาติ ในบางกรณี ผลการทดลองไม่สามารถสรุปได้ว่ามีการตอบสนองต่อสนามแม่เหล็กเมื่อไร้ตัวช่วยทางประสาทสัมผัสอื่น ๆ เพราะเปลี่ยนสนามแม่เหล็กก่อนการทดลองแทนที่จะเปลี่ยนในช่วงการทดลอง
ตุ่นแซมเบีย
งานวิจัยต่อ ๆ มา ซึ่งจัดการปัจจัยต่าง ๆ ตามที่ว่าเกี่ยวกับหนูวู๊ด ทำให้ได้ข้อสรุปว่า ตุ่นแซมเบีย (Fukomys amatus, Zambian mole-rat) ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ใต้ดิน ใช้สนามแม่เหล็กเพื่อช่วยหาทิศทางในรัง เทียบกับหนูวู๊ด ตุ่นแซมเบียไม่มีพฤติกรรมหาทิศทางที่ต่างกันระหว่างเมื่อเห็นกับเมื่อไม่เห็น ซึ่งผู้วิจัยเสนอว่าเพราะเป็นสัตว์อยู่ใต้ดิน
งานศึกษาต่อมาพบว่า การได้รับสนามแม่เหล็กทำให้ประสาททำงานเพิ่มขึ้นภายใน superior colliculus ซึ่งวัดโดยการแสดงออกของยีน immediate early gene เซลล์ประสาทของ superior colliculus สองชั้น คือ outer sublayer of the intermediate gray และ deep gray layer ทำงานเพิ่มขึ้นอย่างไม่เฉพาะเจาะจงเมื่อได้รับสนามแม่เหล็กในระดับต่าง ๆ แต่ภายใน inner sublayer of the intermediate gray layer (InGi) มีกลุ่มเซลล์ประสาท 2-3 กลุ่มที่ตอบสนองต่อสนามแม่เหล็กอย่างเฉพาะเจาะจงกว่า คือ ตุ่นยิ่งได้รับสนามแม่เหล็กนานเท่าไร immediate early gene ก็แสดงออกภายใน InGi มากขึ้นเท่านั้น แต่ถ้าใส่ตุ่นลงในที่ที่กันสนามแม่เหล็ก เซลล์ไม่กี่เซลล์จะทำงาน จึงเสนอว่าในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม superior colliculus เป็นโครงสร้างประสาทที่สำคัญเพื่อแปลผลข้อมูลสนามแม่เหล็ก
ค้างคาว
ค้างคาวอาจใช้สนามแม่เหล็กเพื่อหาทิศทางเช่นกัน แม้จะรู้ว่า มันกำหนดตำแหน่งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนเพื่อหาทางในระยะใกล้ ๆ แต่ก็ไม่ชัดเจนว่ามันหาทางในระยะไกล ๆ ได้อย่างไร เมื่อค้างคาวสีน้ำตาลใหญ่ (Eptesicus fuscus, big brown bat) ถูกพรากออกจากที่อยู่ แล้วเจอกับสนามแม่เหล็กที่หมุนไป 90 องศาไม่ว่าจะตามเข็มหรือทวนเข็มนาฬิกา มันจะหลงทิศแล้วกลับบ้านผิดทาง ดังนั้น จึงดูเหมือนว่าค้างคาวสีน้ำตาลใหญ่สามารถรับรู้สนามแม่เหล็ก แต่ก็ไม่ชัดเจนว่าใช้อย่างไร เพราะสนามแม่เหล็กอาจใช้เพื่อสร้างแผนที่ เป็นเข็มทิศ หรือเป็นตัวเทียบมาตรฐานเข็มทิศ (compass calibrator) งานวิจัยในค้างคาวอีกพันธุ์หนึ่ง คือ Myotis myotis (greater mouse-eared bat, ค้างคาวหูหนูใหญ่) สนับสนุนสมมติฐานว่า ค้างคาวใช้สนามแม่เหล็กโลกเป็นตัวเทียบมาตรฐานเข็มทิศ และใช้พระอาทิตย์เป็นเข็มทิศหลัก
หมา
งานศึกษาหนึ่งพบว่า เมื่อหมาเลี้ยง (Canis lupus familiaris) ไม่ผูกไว้และสนามแม่เหล็กโลกนิ่ง หมาจะชอบถ่ายปัสสาวะและอุจจาระโดยจัดแนวตัวทางเหนือ-ใต้
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่
มีหลักฐานว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ก็รับรู้สนามแม่เหล็กได้ด้วยเหมือนกัน คือ วัวควายที่กำลังพักหรือกินหญ้ารวมทั้งกวางโร (Capreolus capreolus, roe deer) และกวางแดง (Cervus elaphus) มักจะจัดแนวกายไปตามทางเหนือใต้ เพราะลม แดด และความลาดชันของพื้นได้กันออกแล้วในงานศึกษานี้ การจัดแนวให้ตรงกับเวกเตอร์ของสนามแม่เหล็กจึงเป็นคำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุด แต่เพราะเป็นการศึกษาเชิงพรรณนา (descriptive) คำอธิบายที่เป็นไปได้อื่นจึงยังไม่ได้กันออก
เชื่อว่า มนุษย์ไม่มีประสาทสัมผัสเกี่ยวกับแม่เหล็ก แต่มนุษยก็มีโปรตีนคริปโตโครม (เป็น flavoprotein ยีน CRY2) ในจอตา และ CRY2 "มีสมรรถภาพระดับโมเลกุลเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวรับรู้สนามแม่เหล็กที่ไวแสง" ประเด็นนี้จึงอาจเหมาะในการศึกษาต่อ ๆ ไป
ปัญหา
นอกจากนั้นยังมีเรื่องวิธีและระดับการใช้ สัตว์บางสปีชีส์อาจใช้เป็นเข็มทิศคือสามารถรู้เหนือรู้ใต้ ในขณะที่สัตว์อื่นอาจเพียงแค่แยกแยะว่าเป็นบริเวณเส้นศูนย์สูตรหรือขั้วโลกได้ แม้การรู้ทิศทางจะสำคัญในการหาทิศเพื่ออพยพ แต่ก็มีสัตว์มากมายที่สามารถรู้สึกถึงความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กโลกเพื่อคำนวณเป็นแผนที่ระบุพิกัดโดยละเอียดในระดับ 2-3 กม.หรือเล็กกว่านั้น เพื่อทำแผนที่แม่เหล็ก ระบบรับรู้สนามแม่เหล็กจำเป็นต้องแยกแยะความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กรอบ ๆ ตัวเพื่อให้ทำแผนที่ซึ่งมีรายละเอียดพอได้ นี่เป็นไปได้ เพราะสัตว์หลายอย่างมีสมรรถภาพรับรู้ความแตกต่างกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กโลก ซึ่งแม้จะเป็นไปได้ทางชีววิทยา แต่ก็ยังไม่สามารถอธิบายได้ทางกายภาพ ตัวอย่างก็คือ นกเช่นพิราบสื่อสารเชื่อว่า ใช้แมกนีไทต์ที่ปากเพื่อกำหนดหลักทิศทางต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับแม่เหล็ก โดยอาจใช้แบบเป็นแผนที่ ถึงกระนั้น ก็ยังมีข้อเสนออื่นว่า นกพิราบสื่อสารและนกอื่น ๆ ใช้คริปโตโครมที่สื่อด้วยการเห็นเป็นเข็มทิศ
เดอะ แบทแมน
เดอะ แบทแมน (The Batman) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโรฉายในปี ค.ศ. 2022 สร้างจากตัวละคร แบทแมน ของ ดีซีคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย ดีซีฟิล์มส์, ซิกท์แอนด์ไอดาโฮและดีแลน คลาร์ก โปรดักชันส์ จัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอร์ส และเป็นการรีบูตแฟรนไชส์ภาพยนตร์ แบทแมน ภาพยนตร์กำกับโดย แมตต์ รีฟส์ โดยเขาเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับ ปีเตอร์ เคร็ก แสดงนำโดย โรเบิร์ต แพตตินสัน เป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน ร่วมกับ โซอี คราวิตซ์, พอล เดโน, เจฟฟรีย์ ไรท์, จอห์น ตรูตรูโร, ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด, แอนดี เซอร์กิสและโคลิน ฟาร์เรล ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในปีที่สองของการต่อสู้กับอาชญากรรมของแบทแมน ในขณะที่เขาสำรวจการคอรัปชันภายในเมืองก็อตแธม เขาได้เผชิญหน้ากับฆาตกรต่อเนื่องที่มีชื่อว่า ริดเลอร์ (เดโน) ที่มุ่งเป้าไปที่กลุ่มชนชั้นสูงของเมืองก็อตแธม
ภาพยนตร์เริ่มต้นพัฒนาเมื่อปี ค.ศ. 2013 หลัง เบน แอฟเฟล็ก ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น แบทแมน ใน จักรวาลขยายดีซี ในปี ค.ศ. 2014 แอฟเฟล็ก เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้เขียนบทร่วมและนักแสดงนำใน เดอะ แบทแมน แต่แอฟเฟล็กถอนตัวออกจากโครงการและแมตต์ รีฟส์ เข้ามารับช่วงต่อ โดยได้เขียนบทใหม่และตัดการเชื่อมโยงกับจักรวาลขยายดีซี เขาพยายามสำรวจด้านนักสืบของแบทแมนมากกว่าภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ และดึงแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ในทศวรรษ 1970 และการ์ตูน เช่น "เยียร์วัน" (1987), เดอะลองฮาโลวีน (1996–97) และ อีโก (2000) แพตตินสันได้รับการคัดเลือกให้แสดงเป็นแบทแมน แทนที่แอฟเฟล็กในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการคัดเลือกนักแสดงเพิ่มเติมจนถึงปลายปี ค.ศ. 2019 การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ที่สหราชอาณาจักรและชิคาโก
เดอะ แบทแมน ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ลินคอล์นเซนเตอร์ในนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2022 และฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ภาพยนตร์ถูกเลื่อนฉายสองครั้งเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จากกำหนดเดิมในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์ทำเงิน 770 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 185–200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ห้าในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องการแสดง, การกำกับภาพ, การกำกับของรีฟส์, สไตล์ภาพ, ฉากโลดโผนและเนื้อเรื่อง แต่ติในเรื่องความยาวของภาพยนตร์ เดอะ แบทแมน ตั้งใจเปิดจักรวาลร่วมใหม่ด้วยภาพยนตร์ภาคต่อสองเรื่องกับละครโทรทัศน์แยกสองชุดซึ่งกำลังพัฒนาเพื่อลงใน เอชบีโอแม็กซ์
เรื่องย่อ
ในปีที่สองของการต่อสู้กับอาชญากรรมของแบทแมน เขาได้สำรวจการคอรัปชันที่เกิดขึ้นภายในเมืองก็อตแธมและมันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเขาได้อย่างไรและเขาได้เผชิญหน้ากับฆาตกรต่อเนื่องที่มีชื่อว่า ริดเลอร์
นักแสดง
นอกจากนี้ยังมี อเล็กซ์ เฟิร์นส์ แสดงเป็น ผู้บัญชาการ พีต ซาเวจ ขณะที่ กิล เปเรซ-อับราฮัม, ฝาแฝด ชาร์ลีและแม็กซ์ คาร์เวอร์, รูเพิร์ต เพนรี-โจนส์, และคอน โอ'นีล ได้รับการคัดเลือกให้แสดงในบทบาทที่ยังไม่เปิดเผย
เบน แอฟเฟล็ก
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 เบน แอฟเฟล็ก ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน ในภาพยนตร์หลายเรื่องที่ดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลขยายดีซี เขาเปิดตัวในภาพยนตร์ แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม (2016) ต่อมาเขาปรากฏตัวใน ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (2016) และ จัสติซ ลีก (2017) ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 วอร์เนอร์บราเธอส์ เปิดเผยแผนการสร้างภาพยนตร์เดี่ยวของแบทแมน โดยมีแอฟเฟล็กแสดงนำ และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาอยู่ระหว่างการเจรจาเพื่อกำกับและร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับ เจฟฟ์ จอห์นส การถ่ายทำคาดว่าจะเริ่มต้นหลังแอฟเฟล็กทำภาพยนตร์ ลีฟ บาย ไนท์ (2016) เสร็จ
แอฟเฟล็กและจอห์นส์ร่างบทแรกเสร็จในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 จอห์นส์บอกเป็นนัยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะสำรวจการเสียชีวิตของ โรบิน ซึ่งถูกบอกใบ้ไว้ใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน ที่งานซีนีมาคอนในเดือนเมษายน ผู้บริหารสูงสุดของวอร์เนอร์บราเธอส์ เควิน สึจิฮาระ ยืนยันว่าภาพยนตร์กำลังเดินหน้าโดยมีแอฟเฟล็กเป็นผู้กำกับ ในเดือนต่อมา เจเรมี ไอเอินส์และโจ แมงแกเนียลโล ยืนยันว่าจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ โดยแมงแกเนียลโลแสดงเป็นเดธสโตรก และ จาเรด เลโท แสดงความสนใจในการกลับรับบทเดิมของเขาเป็น โจ๊กเกอร์ จากใน ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย แอฟเฟล็กเปิดเผยว่าชื่อเรื่องภาพยนตร์คือ เดอะ แบทแมน ในเดือนตุลาคม และในเดือนธันวาคม เขากล่าวว่าการถ่ายทำจะเริ่มต้นในช่วงกลางปี ค.ศ. 2017 กำหนดฉายปี ค.ศ. 2018 ในเดือนนั้น ภาคต่อของ จัสติซ ลีก ได้ถูกเลื่อนออกไปเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับ เดอะ แบทแมน อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 แอฟเฟล็กกล่าวว่าภาพยนตร์ยังไม่มีบทและเขาอาจจะไม่ได้กำกับ แม้ว่าแอฟเฟล็กจะยืนยันอีกครั้งถึงความมุ่งมั่นในกำกับ หลังเขาปรากฏตัวในรายการ จิมมี คิมเมล ไลฟ์! แต่ในสิ้นเดือน เขาตัดสินใจถอนตัวออกจากตำแหน่งผู้กำกับและผู้เขียนบท ถึงกระนั้น เขากล่าวว่าเขายังคงแสดงนำและอำนวยการสร้าง ณ จุดนี้ คริส เทอร์ริโอ ได้ส่งบทภาพยนตร์ที่เขียนใหม่
บทภาพยนตร์ของแอฟเฟล็กนั้น ดำเนินเรื่องหลังเหตุการณ์ใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม และ จัสติซ ลีก มีเนื้อเรื่องเป็นต้นฉบับที่ใช้องค์ประกอบของหนังสือการ์ตูนเป็นแรงบันดาลใจ แอฟเฟล็กกล่าวว่าเหมือนกับที่ แซ็ก สไนเดอร์ ทำใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน รอเบิร์ต ริชาร์ดสัน เคยเป็นผู้กำกับภาพในช่วงแรกของการพัฒนา กล่าวว่า บทภาพยนตร์ของแอฟเฟล็กดำเนินเรื่องหลัก ๆ อยู่ในอาร์แคมอะไซลัมและต่อสู้กับความวิกลจริต ในบทภาพยนตร์นั้น เดธสโตรกวางแผนที่จะหลบหนีออกจากอาร์แคมเพื่อทำร้ายแบทแมนและทำให้เขาอ่อนแอ โดยบทภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือการ์ตูน อาร์แคมอะไซลัม: อะซีเรียสเฮาส์ออนซีเรียสเอิร์ท (1989) และ "ไนต์ฟอล" (1992–1994), เช่นเดียวกับวิดีโอเกม แบทแมน: อาร์แคมอะไซลัม (2009) แมงแกเนียลโล อธิบายว่า เดธสโตรกเชื่อว่าแบทแมนมีส่วนที่ทำให้ลูกชายของเขาเสียชีวิต และในบทภาพยนตร์ เดธสโตรกได้ทำลายชีวิตของแบทแมนอย่างเป็นระบบและฆ่าคนที่ใกล้ชิดเขาเหมือน "ตัวร้ายในภาพยนตร์แนวสยองขวัญ" แมงแกเนียลโล ระบุว่าบทภาพยนตร์นั้นคล้ายคลึงกับ เกมตาย...ต้องไม่ตาย (1997) ของ เดวิด ฟินเชอร์ ตัวละคร แบทเกิร์ล วางแผนว่าจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ในฉากไคลแมกซ์ เพื่อช่วยแบทแมนในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับเดธสโตรกผ่านถนนของก็อตแธม สไนเดอร์ตื่นเต้นกับเนื้อเรื่องนี้ และได้ถ่ายทำฉากที่ เล็กซ์ ลูเธอร์ (เจสซี ไอเซนเบิร์ก) ได้เปิดเผยตัวจริงของแบทแมนให้กับเดธสโตรก เป็นการช่วยสร้างเนื้อเรื่องส่งต่อให้กับ เดอะ แบทแมน ซึ่งปรากฏในฉากหลังเครดิตของ จัสติซ ลีก แต่ฉากนี้ถูกเปลี่ยนช่วงหลังการถ่ายทำ โดยพูดถึง อินจัสติซลีก แทน แต่ฉากเดิมก็ได้รับการกูกลับคืนมาและปรากฏอยู่ใน จัสติซ ลีก ของ แซ็ก สไนเดอร์ (2021)
แมตต์ รีฟส์
ในตอนแรก แอฟเฟล็กอ้างถึงความตั้งใจของเขาที่ก้าวลงจากตำแหน่งผู้กำกับว่า ทำให้เขาโฟกัสไปที่การแสดงเป็นแบทแมนมากขึ้น ภายหลังรับรู้ว่าหลังจากพยายามหลายครั้งเพื่อให้ได้บทภาพยนตร์ที่เขาต้องการ จนกลายเป็น "ถึงเวลาปล่อยให้คนอื่นลองทำมัน" วอร์เนอร์บราเธอส์ในช่วงเวลานั้นเริ่มประเมินแนวทางใหม่สำหรับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร หลังภาพยนตร์ แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน ได้รับการตอบรับที่ไม่ดี บอรีส์ คิต แห่ง เดอะฮอลลีวูดรีพอร์เทอร์ กล่าวว่า ทำให้ภาพยนตร์ของแอฟเฟล็กนั้นถูก "กีดกัน" แมตต์ รีฟส์, แมตต์ โรสส์, ริดลีย์ สก็อตต์, แกวิน โอ'คอนเนอร์, จอร์จ มิลเลอร์, เดนิส วิลล์เนิฟและเฟเด อัลวาเรซ ได้รับการพิจารณาให้แทนที่แอฟเฟล็ก  ก่อนที่ แมตต์ รีฟส์ จะเข้าสู่การเจรจาเพื่อกำกับภาพยนตร์หลังพบกับวอร์เนอร์บราเธอส์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 แต่การเจรจานั้นล้มเหลวในสัปดาห์ต่อมาด้วยเรื่องเงินเดือน ปัญหานี้ได้รับการแก้ไขในไม่ช้า และรีฟส์ได้รับการว่าจ้างอย่างเป็นทางการให้กำกับภาพยนตร์เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 รีฟส์ยังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมกับดีแลน คลาร์ก ในเดือนมีนาคม รีฟส์เริ่มทำงานเขียนบทภาพยนตร์ใหม่ทั้งหมดและจะไม่พบกับนักแสดงที่มีศักยภาพ อย่างน้อยจนถึงเดือนกรกฎาคม
ในช่วงแรก รีฟส์วางแผนให้ภาพยนตร์ เดอะ แบทแมน ยังคงดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลขยายดีซี และได้พูดคุยกับแอฟเฟล็กในระหว่างขั้นตอนการเขียนบท อย่างไรก็ตาม รีฟส์ได้เปลี่ยนเนื้อเรื่องใหม่โดยเน้นไปช่วงที่แบทแมนเริ่มต้นอาชีพศาลเตี้ยของเขา และมีรายงานว่ารีฟส์ต้องการนักแสดงอายุน้อยเพื่อแสดงเป็นแบทแมนในภาพยนตร์ การมีส่วนร่วมของแอฟเฟล็กทำให้เกิดข้อสงสัยมากขึ้นในเดือนกรกฎาคม เมื่อวอร์เนอร์บราเธอส์กล่าวว่ากำลังมองหาดาราคนใหม่สำหรับภาพยนตร์ โจ แมงแกเนียลโล กล่าวว่าเขาไม่แน่ใจว่าเดธสโตรกจะยังปรากฏตัวอยู่หรือไม่ หลังรีฟส์เริ่มเขียนบทภาพยนตร์ใหม่ ในเดือนสิงหาคม รีฟส์กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเชื่อมต่อกับจักรวาลดีซีที่กว้างขึ้น แต่มันจะเป็นเรื่องราวแบบยืนเดี่ยวที่ไม่ใช่ "เต็มไปด้วยเรื่องราว เพื่อส่งต่อไปยังเรื่องราวอื่น ๆ" ความเชื่อมั่นนี้เขาได้กล่าวย้ำอีกครั้งในปีต่อไป รีฟส์ต้องการสำรวจด้านนักสืบของตัวละครในระดับที่มากกว่าภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ อธิบายภาพยนตร์ของเขาว่า "เกือบจะขับเคลื่อนด้วยนัวร์, ในรูปแบบนักสืบของแบทแมน" เน้นไปที่จิตใจและความคิดของตัวละคร รีฟส์ตั้งเป้าที่จะทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าเชื่อถือ โดยได้รับแรงบันดาลใจภาพยนตร์เรื่อง ไชน่าทาวน์ (1974), มือปราบเพชรตัดเพชร (1971), แท็กซี่มหากาฬ (1976) และงานของ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก รีฟส์ในฐานะที่เป็นแฟนแบทแมนมาอย่างยาวนาน เขายังอ่านการ์ตูนแบทแมนเรื่องโปรดของเขาซ้ำอีกครั้งและได้รับอิทธิพลโดยเฉพาะจาก แบทแมน: อีโก เนื้อเรื่องเมื่อปี ค.ศ. 2000 โดย ดาร์วิน คุกและจอน แบ็บค็อก ซึ่งสำรวจจิตวิทยาของแบทแมน แม้ว่าเขาจะไม่ได้สร้างภาพยนตร์ตามเนื้อเรื่องในหนังสือการ์ตูนเรื่องใด ๆ รีฟส์สร้างภาพยนตร์ให้ดำเนินเรื่องอยู่ในช่วงปีที่สองของการต่อสู้กับอาชญากรรมของแบทแมน แทนที่จะเล่าเรื่องต้นกำเนิดของแบทแมนซ้ำอีกครั้ง โดยมีช่วงเวลาเดียวกันกับเนื้อเรื่องใน "แบทแมน: เยียร์ทู" (1987)
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ในพาแนลของสมาคมนักวิจารณ์โทรทัศน์ รีฟส์เผยว่าบทภาพยนตร์ใกล้เสร็จสมบูรณ์แล้ว เขาเสริมว่าเขาหวังว่าจะเสร็จภายในไม่กี่สัปดาห์นี้และหวังว่าจะเริ่มการถ่ายทำในช่วงต้นถึงกลางปี ค.ศ. 2019 รีฟส์ส่งบทร่างแรกให้กับวอร์เนอร์บราเธอส์ในเดือนถัดมา ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 แอฟเฟล็กเข้ารับการฟื้นฟูสมรรถภาพจากการเสพสุรา ทำให้ไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะกลับมารับบทเดิม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 วอร์เนอร์บราเธอส์กำหนดวันฉายของ เดอะ แบทแมน คือวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021 และแอฟเฟล็กยืนยันว่าเขาถอนตัวออกจากโครงการ ต่อมา แอฟเฟล็กเปิดเผยเหตุผลที่เขาถอนตัว ว่ามาจากปัจจัยหลายอย่าง ได้แก่ การหย่าของเขากับเจนนิเฟอร์ การ์เนอร์, การถ่ายทำที่วุ่นวายของภาพยนตร์ จัสติซ ลีก, การที่เขาไม่มีความสุขกับบทบาทและปัญหาติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของเขา เขาจำได้ว่าเขาได้แสดงบทภาพยนตร์ของเขาให้เพื่อนดู แล้วเพื่อนก็กล่าวว่า "เราคิดว่าบทนี้ดี เรายังคิดว่านายจะดื่มจนตาย ถ้านายผ่านสิ่งที่นายเพิ่งผ่าน [กับ จัสติซ ลีก] ไปอีกครั้ง"
ก่อนการถ่ายทำ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 โรเบิร์ต แพตตินสัน, นิโคลัส เฮาลต์, อาร์มี แฮมเมอร์และแอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน อยู่ในรายชื่อนักแสดง ที่จะมาแทน เบน แอฟเฟล็ก ในบทแบทแมน โดยมีแพตตินสันเป็นตัวเต็ง  รีฟส์เริ่มพิจารณาแพตตินสันในช่วงแรกของการพัฒนา แต่ไม่แน่ใจว่าเขาต้องการมีส่วนร่วมหรือไม่และไม่ได้ติดต่อกับเขา การหลีกเลี่ยง "ภาพยนตร์แฟรนไชส์ของสตูดิโอขนาดใหญ่" ของแพตตินสัน หมายความว่าเขายังไม่เคยปรากฏตัวในโครงการใด ๆ ของมาร์เวลสตูดิโอซึ่งเป็นคู่แข่งเลย ทำให้วอร์เนอร์บราเธอร์สนั้นถูกใจเขา เฮาลต์เป็นคู่แข่งคนอื่นที่สำคัญ ของบทบาทนี้ เฮาลต์เคยปรากฏตัวภาพยนตร์ชุด X-เม็น ที่ดัดแปลงจากการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งไม่ได้ดำเนินเรื่องในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลของมาร์เวลสตูดิโอ และคิตระบุว่า "เฮาลต์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับภาพยนตร์เหล่านั้น แต่ไม่มีใครจำได้" เนื่องจากการแต่งหน้าของเขา
รีฟส์ "ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการตรวจสอบผลงานของนักแสดงสองคน" และเขาพบกันพวกเขาทั้งสองในเดือนเมษายน ในวันที่ 20 พฤษภาคม ทั้งสองคนบินไป เบอร์แบง, แคลิฟอร์เนีย เพื่อนทดสอบหน้ากล้อง รีส์เลือกแพตตินสัน เพราะ "ต้องการสิ่งที่เฉพาะเจาะจงอย่างมาก" และวันที่ 31 พฤษภาคม แพตตินสันได้รับการคัดเลือก  ข่าวการคัดเลือกนักแสดงของแพตตินสันนั้นรั่วไหล ก่อนที่เขาจะทดสอบหน้ากล้องไม่นานนัก โดยแพตตินสันเล่าว่า "ผมแม่งโคตรโกรธ ทุกคนหงุดหงิดมาก ทุกคนตื่นตระหนกจากทีมของผม ผมคิดว่ามันกันทุกอย่างระเบิดหายไปทั้งหมด" การคัดเลือกนักแสดงได้รับตอบรับที่รุนแรงจากแฟน ๆ แบทแมน มีบางคนตั้งคำร้องใน Change.org เพื่อให้เปลี่ยนนักแสดงกลับเป็นคนเดิม แต่แพตตินสันกล่าวว่า เขาพบว่าการตอบรับนั้น "ทำลายความรู้สึกน้อยกว่าที่ผมคาดหวังเอาไว้ [...] มันสนุกกว่ามากเมื่อคุณเป็นมวยรอง ไม่มีความคาดหวังจากคุณ"
เจฟฟรีย์ ไรท์ เข้าสู่การเจรจาเพื่อเล่นเป็น เจมส์ กอร์ดอน ในเดือนกันยายน และ โจนาห์ ฮิลล์ เข้าสู่การเจรจาเพื่อเล่นเป็น ริดเลอร์ หรือ เพนกวิน ในเดือนตุลาคม ไรท์ได้รับคัดเลือกแต่ฮิลล์ออกจากการเจรจา  จัสติน โครลล์ ของ วาไรตี รายงานว่า ฮิลล์ต้องการค่าตัวเป็นจำนวนเงิน 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จำนวนเงินมากกว่าที่แพตตินสันจะรับได้ถึงสองเท่า คิตเขียนว่าวอร์เนอร์บราเธอส์และฮิลล์ ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะรับบทใด โซอี คราวิตซ์ ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น เซลีนา ไคล์ / แคตวูแมน (กลับมารับบทเดิมของเธอจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เลโก้ แบทแมน มูฟวี่ ในปี ค.ศ. 2017) หลังทดสอบหน้ากล้องกับแพตตินสัน อนา เดอ อาร์มาส, เอลลา บาลินสกาและเอซา กอนซาเลซ เข้ามาแข่งขันเพื่อบทบาทนี้ด้วย พอล เดโน ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นริดเลอร์หลังจากนั้นไม่นาน มีการเปิดเผยว่า แมตต์สัน ทอมลิน ได้เข้าร่วมโครงการเพื่อเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับรีฟส์  ในเดือนพฤศจิกายน แอนดี เซอร์กิส, โคลิน ฟาร์เรลและจอห์น ตรูตรูโร ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท, เพนกวินและคาร์มายน์ ฟาลโคน ตามลำดับ   เจมี ลอว์สัน เข้าร่วมกับนักแสดงเป็นนักการเมือง ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด ได้รับคัดเลือกในเดือนธันวาคม
การฉาย
เดอะ แบทแมน ออกฉาย 4 มีนาคม ค.ศ. 2022 ในสหรัฐโดย วอร์เนอร์บราเธอส์ แต่เดิมกำหนดฉายวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ก่อนจะเลื่อนไปเป็นวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2021 และเลื่อนเป็นวันฉายปัจจุบัน วอร์เนอร์บราเธอส์ปรับวันฉายทั้งสองครั้งเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
วันชาติสวีเดน
วันชาติสวีเดน (Sveriges nationaldag) เป็นวันหยุดประจำชาติของประเทศสวีเดน เกิดขึ้นในวันที่ 6 มิถุนายน ของทุกปี ก่อนหน้า ค.ศ. 1938 ถูกเรียกว่า วันธงชาติสวีเดน (Svenska flaggans dag) และต่อมาถูกจัดให้เป็นวันหยุดในประเทศสวีเดนโดยริกส์ดัก
ประวัติ
ประเภณีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 มิถุนายน เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1916 ณ สนามกีฬาโอลิมปิกสต็อกโฮล์ม เพื่อเป็นเกียรติแก่การแต่งตั้งพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 ใน ค.ศ. 1523 ซึงถือว่าเป็นการก่อตั้งของประเทศสวีเดนสมัยใหม่
ใน ค.ศ. 2005 วันนี้กลายเป็นวันนักขัตฤกษ์แทนที่ Whit Monday การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลให้วันหยุดจากการทำงานมีจำนวนน้อยลง ด้วยความที่วันที่ 6 มิถุนายน อาจเป็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ในบางปี ต่างกับ Whit Monday ที่เฉลิมฉลองในวันจันทร์เท่านั้น สิ่งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับสหภาพแรงงานบางแห่งของประเทศสวีเดน
ชาวสวีเดนส่วนใหญ่ไม่เฉลิมฉลองวันชาติสวีเดน
ขนมเปี๊ยะ
ขนมเปี๊ยะ (餅 bǐng)
เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นสิริมงคล ความปรารถนาดีต่อกัน และความสมัครสมานสามัคคี
เป็นขนมที่มักใช้ประกอบในเทศกาลต่างๆของชาวจีน ซึ่งความหมายของขนมเปี๊ยะและขนมบางอย่างนั้นเป็นตำนานการกู้ชาติ เช่น ขนมไหว้พระจันทร์ของจีน ที่ชาวจีนผู้กล้าหาญได้จัดตั้งขบวนการใต้ดินเพื่อกู้ชาติจากมองโกล ซึ่งในสมัยนั้นในวันเพ็ญเดือนแปดชาวจีนมีประเพณีสักการะเจ้าแม่กวนอิม โดยทำขนมเปี๊ยะแลกกันในหมู่ญาติ ขบวนการใต้ดินจึงใช้ขนมเปี๊ยะสอดไส้ใส่จดหมายนัดแนะให้พร้อมใจกันต่อสู้ เป็นต้น อาหารที่ใช้ในงานมงคลของจีนนั้นมักจะถูกเลือกอย่างพิถีพิถัน เพื่อความเป็นมงคลของงาน ส่วนใหญ่จะเลือกจากชื่อและลักษณะของอาหาร ประเพณีการเลือกรับประทานขนมนี้เกิดจากความเชื่อที่มาจากชื่อและลักษณะของขนม และการแปลความหมายที่ออกเป็นความหมายที่ดี เป็นสิริมงคลแก่ชีวิต ซึ่งยังเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อและประเพณีด้วย เรียกว่า “ ตั้งแต่เกิดจนตายทุกวาระจะมีอาหารเข้าไปเกี่ยวข้องเสมอ ”
ขนมเปี๊ยะเป็นขนมที่คนจีนนิยมใช้ในงานมงคล ทั้ง งานหมั้น งานแต่งงาน หรือ เป็นของขวัญ รวมไปถึงการเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
ขนมเปี๊ยะ คนจีนเรียกว่า “ ผั่วเปี้ย ” แต่คนไทยเรียกว่า “ ขนมเปี๊ยะ ” เป็นขนมที่มักใช้ประกอบในเทศกาลขนมไหว้พระจันทร์ของชาวจีน ใช้เป็นเครื่องเซ่นไหว้เทพเจ้าแห่งดวงจันทร์ การทำขนมเปี๊ยะนั้นถูกเผยแพร่โดยชาวจีนที่อพยพเข้ามาอยู่ในเมืองไทยเมื่อนานมาแล้ว แต่เดิมนั้นไส้จะมีส่วนประกอบ เป็น ถั่วและฝัก แต่เมื่อวัฒนธรรมไทยจีนเริ่มผสมผสานกลมกลืนกันจนเริ่มมีกลิ่นและมีรสชาติแบบไทยๆ ไส้จึงเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง เช่น ทุเรียน ไข่แดง เป็นต้น
ตำนาน
ตำนานแรกกล่าวว่ามีสามีภรรยาคู่หนึ่งแต่งงานอยู่ด้วยกันที่บ้านของฝ่ายสามี อยู่มาวันหนึ่งพ่อของสามีป่วยหนักแต่ไม่มีเงินรักษา ด้วยความกตัญญูภรรยาจึงนำตัวไปขัดดอกแลกกับการยืมเงินมารักษาอาการป่วยของพ่อสามี เมื่อพ่อสามีหายจากอาการป่วย สามีจึงหาวิธีไปไถ่ตัวภรรยา โดยทำขนมเปี๊ยะออกไปขายได้เงินเป็นกอบเป็นกำ มีเงินไปไถ่ตัวภรรยาจึงเกิดเป็นชื่อ เหล่าผั่วเปี๊ยะ
ตำนานที่สองกล่าวว่า มีชายคนหนึ่งเดินทางออกจากบ้านไปทำงานอยู่ที่กวางโจว เมื่อครั้นจะกลับบ้านภรรยาได้ยินข่าวจึงคิดทำขนมเปี๊ยะออกมาเพื่อจะเอาใจสามี เมื่อสามีได้ทานถึงกับกล่าวว่ามันวิเศษมาก และก่อนที่จะเดินทางกลับไปทำงานจึงขอให้ภรรยาทำขึ้นมาเพื่อจะนำไปฝากเจ้านายและเพื่อนๆ เมื่อเจ้านายและเพื่อนๆได้ลิ้มรส ก็ทำให้เกิดการติดอกติดใจและเกิดการบอกต่อเป็นตำนานจนได้ชื่อว่า เตี่ยจิวเหล่าผ่อเปี๊ยะ
อย่าปล่อยมือฉันได้ไหม
อย่าปล่อยมือฉันได้ไหม เป็นซิงเกิลของแด๊ก-เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด หรือที่รู้จักกันดีในนาม DAX ROCK RIDER ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย นที แสนทวี, วิสารท กุลศิริ
เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยเผยแพร่ไว้ในยูทูปแซลแนลของมีเรคคอร์ดส โดยมี "แพท ณปภา ตันตระกูล" และลูกชาย "น้องเรซซิ่ง" มาร่วมแสดงในมิวสิกวีดีโอนี้ด้วย
สกอตต์ แลง (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)
สกอตต์ แลง (Scott Lang) เป็นตัวละครที่แสดงโดย พอล รัดด์ ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์ Marvel Cinematic Universe (MCU) ซึ่งสร้างจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ที่มีชื่อเดียวกันและเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ Ant-Man ในปี พ.ศ. 2562 ตัวละครนี้เป็นบุคคลสำคัญของ MCU โดยปรากฏตัวในภาพยนตร์ 4 เรื่องจากบทนำของเขาใน Ant-Man จนถึง Avengers: Endgame โดยมีการอ้างอิงถึงตัวละครหรือตัวอย่างของฟุตเทจจดหมายเหตุที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อีกหลายเรื่อง แลงจะปรากฏตัวในซีรีส์แอนิเมชันเรื่องต่อไปของดิสนีย์+ Marvel's What If ... ?
พ.ศ. 559
พุทธศักราช 559 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 16
เซียนตัดเซียน
"เซียนตัดเซียน" เป็นซิงเกิลของวงเจ็ตเซ็ตเตอร์ ในปี พ.ศ. 2554 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย Ojets และเรียบเรียงโดย เจ็ตเซ็ตเตอร์ มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในยูทูบวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 เป็นเพลงเร็วอารมณ์เศร้ามหาสนุกเพลงแรก­ของวง
เนื้อหาเพลงถ่ายทอดถึงความรู้สึกผิดหวังจากค­นรักที่ให้ความเชื่อใจ และมอบความรักให้ไปทั้งหมดแล้ว แต่กลับต้องมาโดนหลอกแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว­มาก่อน และแอบรู้สึกเสียหน้าเพราะคิดว่าผู้ชายอย่­างเราไม่น่าจะโดนหลอกได้ อุปมานว่า
ด้านดนตรี เป็นสไตล์ Rock & Soul และคงรูปแบบการเรียบเรียงดนตรีในแบบ JETSET'ER ทุกประการ คือฟังง่ายและมีรายละเอียดทั้งกีตาร์ เบส กลอง เครื่องเป่า คอรัส และ ออร์แกน (โดยได้พี่บี วง ETC. ช่วยอัดให้) พิเศษยิ่งขึ้นด้วยการอัดสดเครื่องดนตรีทุก­ชิ้น นอกจากควมแปลกใหม่ด้านเนื้อหาที่แตกต่างไป­จากเพลงอื่น ๆ ของวงแล้ว