cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เพศ
การปรับปรุงทางสารพันธุกรรม
การสืบพันธุ์เกี่ยวข้องกับการเชื่อมโยงเซลล์สืบพันธุ์ให้เกิดลูกหลายที่รับสิ่งสืบทอดมาจากทั้งพ่อและแม่ เซลล์สืบพันธุ์สามารถรวมกันในลักษณะที่เซลล์มีรูปร่างเหมือนกันทั้งรูปร่างและขนาด ที่เรียกว่า ไอโซแกมีต (isogamete) ส่วนการรวมตัวของเซลล์สืบพันธุ์ที่มีขนาดและรูปร่างต่างกัน เรียกว่า เฮเทโรแกมีต (heterogamete) โดยเซลล์สืบพันธุ์จากเพศผู้  เรียก สเปิร์ม (sperm)  ส่วนเซลล์สืบพันธุ์จากเพศเมีย เรียกว่า ไข่ (egg)  พบในสัตว์และพืชทั่วๆ  ไป โดยมีลักษณะที่ดีและด้อยที่แตกต่างกันนำมาซึ่งการเพิ่มจำนวน
สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2
สุลต่านอับดุลฮามิดที่สอง (Abdul Hamid II; ภาษาตุรกีออตโตมาน: عبد الحميد ثانی , İkinci Abdülhamit)) พระองค์เป็นสุลต่านระหว่าง พ.ศ. 2419 – 2452 เป็นผู้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิออตโตมานเป็นฉบับแรก ภายหลังทรงยุบสภาและยึดอำนาจกลับคืนมาจึงถูกกลุ่มยังเติร์กปฏิวัติ
ประวัติ
พระองค์ประสูติเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2385 เป็นโอรสของสุลต่านอับดุลเมจิดที่หนึ่ง ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากสุลต่านมูรัดที่ 5 ซึ่งประชวรด้วยโรคประสาทอย่างหนักจนถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ พระองค์ซึ่งแสดงเจตจำนงอย่างชัดเจนว่าสนับสนุนระบบรัฐธรรมนูญจึงได้ขึ้นครองราชย์เมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2419 อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการเสนอร่างรัฐธรรมนูญต่อสุลต่าน พระองค์ได้พยายามต่อรองที่รักษาอำนาจไว้ให้ได้มากที่สุด รัฐธรรมนูญนี้ประกาศใช้เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2419 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่ให้อำนาจแก่สุลต่านมาก ชาติตะวันตกจึงมองว่าไม่เป็นประชาธิปไตยและเรียกร้องให้แก้ไข่ แต่พระองค์ปฏิเสธ รัสเซียจึงโจมตีจักรวรรดิออตโตมันในคาบสมุทรบอลข่าน และเทือกเขาคอเคซัสใน พ.ศ. 2420 โดยอ้างว่าเป็นสงครามเพื่อปกป้องชาวสลาฟที่นับถือศาสนาคริสต์ ในที่สุดรัสเซียยกทัพมาถึงกรุงคอนสแตนติโนเปิล ในระหว่างนั้น สุลต่านมีความขัดแย้งกับรัฐสภาในการออกกฎหมาย พระองค์จึงยุบสภาเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2420 แล้วไม่มีการเลือกตั้งใหม่อีกเลย สงครามกับรัสเซียสิ้นสุดลงโดยสนธิสัญญาซานสเตฟาโน โดยออตโตมันต้องให้เอกราชแก่เซอร์เบีย โรมาเนีย มอนเตเนโกร ให้บัลแกเรียปกครองตนเอง และยกมณฑลเบสซาเรเบีย เบเตกซ์และและอาร์ตจานให้แก่รัสเซีย อย่างไรก็ตาม ต่อมา อังกฤษและออสเตรีย-ฮังการีเข้ามาบีบให้รัสเซียทำสนธิสัญญาใหม่ โดยลดขนาดของบัลแกเรียให้เล็กลง ออสเตรีย-ฮังการีมีอำนาจในการบริหารบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ส่วนอังกฤษได้ตั้งฐานทัพที่เกาะไซปรัส
สุลต่านอับดุลฮามิดที่สองทรงมีข้อขัดเคืองกับมัดฮัต ปาชา และระแวงว่าปาชาจะเป็นศัตรูจึงคิดกำจัด โดยเนรเทศออกจากจักรวรรดิในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 ก่อนจะให้ไปเป็นข้าหลวงแห่งซีเรียและอิซมีร์ ต่อมาใน พ.ศ. 2424 ทรงกล่าวหาว่าปาชามีส่วนในการลอบปลงพระชนม์สุลต่านอับดุล อะซีซใน พ.ศ. 2419 ก่อนจะพิพากษาว่าผิดจริงและถูกเนรเทศไปอาระเบีย และถูกลอบสังหารในที่สุดใน พ.ศ. 2426 สุลต่านอับดุลฮามิดที่สองทรงระแวงเสมอว่าจะมีคนปองร้าย จึงมีตำรวจลับไว้ป้องกันพระองค์ มักอาศัยอยู่ในวังที่สร้างใหม่นอกกรุงคอนสแตนติโนเปิลชื่อพระราชวังเยิลเดิซ ใน พ.ศ. 2424 มหาอำนาจในยุโรปพยายามเข้ามายึดครองดินแดนในจักรวรรดิออตโตมาน เช่น บังคับให้ยกเทสซาลีให้กรีซ ฝรั่งเศสยึดตูนีเซียเป็นรัฐในอารักขา และอังกฤษยึดครองอียิปต์ ในขณะที่พระองค์พยายามรักษาอำนาจและสร้างความนิยมในหมู่ชาวอาหรับ ส่งเสริมการไปแสวงบุญที่เมกกะ สร้างทางรถไฟสายฮิจาซจากดามัสกัสไปยังเมดินา ระหว่าง พ.ศ. 2444 – 2451 โดยไม่ใช้เงินจากยุโรป ทรงสนับสนุนการสร้างรถรางและสาธารณูปโภค ขยายเครือข่ายโทรเลขไปทั่วจักรวรรดิ ส่งเสริมการจัดตั้งสถาบันการศึกษาแบบตะวันตก ก่อตั้งมหาวิทยาลัยอิสตันบูลใน พ.ศ. 2443
ในการปราบปรามกลุ่มยังเติร์ก พระองค์ทรงปราบปรามด้วยความรุนแรง จนกระทั่งนายพลเชมซี ปาชา นายทหารของพระองค์ถูกทหารด้วยกันเองยิงเสียชีวิตหลังจากรายงานข่าวการปราบปรามพวกยังเติร์กมายังพระองค์เมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 ในวันรุ่งขึ้น พระองค์จึงออกประกาศว่าจะยอมให้เลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาและประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ต่อมาอีก 9 เดือน สุลต่านพยายามจะยึดอำนาจคืน กลุมยังเติร์กรู้ตัวก่อนจึงตัดสินใจถอดพระองค์ออกจากราชสมบัติเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2452 และตั้งอนุชาของพระองค์ขึ้นเป็นสุลต่านแทน พระนามว่าสุลต่านเมห์เมดที่ 5 พระองค์ถูกเนรเทศไปอยู่เมืองซาโลนิกา แต่ได้เสด็จกลับมาประทับที่พระราชวังเบย์เลอร์เบยีที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลฝั่งเอเชียจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 รวมพระชนม์ได้ 75 พรรษา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกรีซ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกรีซทั้งสิ้น 18 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 16 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
แกรนด์ดัชเชสมารีเยีย นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย (1899–1918)
แกรนด์ดัชเชสมารีเยีย นีคะลายีฟนาแห่งรัสเซีย (มารีเยีย นีคะลายีฟนา โรมานอฟา; Великая Княжна Мария Николаевна; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1899 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียกับจักรพรรดิอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา พระองค์ทรงถูกประหารหลังการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917
ในตอนแรกพระองค์ยังทรงเยาว์เกินไปที่จะไปเป็นพยาบาลอาสาในกาชาด เหมือนพระเชษฐภคินีของพระองค์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์จึงทรงอยู่เป็นผู้อุปถัมภ์ของโรงพยาบาล แทนที่จะไปออกเยี่ยมทหารที่ได้รับบาดเจ็บ ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ พระองค์ทรงสนใจเรื่องเกี่ยวกับการทหารมาก
อ้างอิง
1899 1918
เฮท
เฮท (Heth) เป็นอักษรตัวที่ 8 ของอักษรคานาอันไนต์ ซึ่งพัฒนาต่อมาเป็นอักษรฟินิเชีย อักษรฮีบรู อักษรอาหรับ (ح: หาอ์ /ħ/) อักษรซีเรียค ใช้แทนเสียงไม่ก้อง และเป็นเสียงในลำคอซึ่งอาจเป็นทั้งเสียงที่เกิดจากคอหอย ( หรือเพดานอ่อน ส่วนภาษาอาหรับแยกความแตกต่างโดยใช้ ح แทนเสียง  และใช้ خ แทนเสียง  อักษรฮีบรูเริ่มแรกใช้ ח แทน  และ כ แทน  ต่อมาทั้ง 2 ตัวใช้แทนเสียงไม่ก้องเกิดจากลิ้นไก่ และเป็นเสียงในลำคอ  อักษรคานาอันไนต์ตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก “Η”, อักษรละติน "H” และอักษรซีริลลิก “И” โดย H ในอักษรละตินยังใช้แทนเสียงพยัญชนะ ส่วน Η ในอักษรกรีกและ И ใช้แทนเสียงสระ
ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย ฮ
Het Ḥet Heth Ḥet Heth Chet Het Heth
รถถังเชอร์ชิล
รถถัง, ทหารราบ, เอ็มเค 4 (A22) เชอร์ชิล เป็นรถถังทหารราบขนาดหนักสัญชาติบริติซที่ถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในเรื่องของเกราะหนัก ตัวรถถังตามความยาวขนาดใหญ่ที่มาพร้อมกับสายพานรอบด้านที่มีโบกี้หลายตัว ด้วยความสามารถในการปีนขึ้นทางลาดชัน และการใช้งานเป็นพื้นฐานของยานพาหนะผู้ชำนาญหลายคน มันเป็นหนึ่งในรถถังหนักมากที่สุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงคราม
ต้นกำเนิดของการออกแบบของเชอร์ชิลโดยตั้งอยู่ในความคาดหวังว่า สงครามในยุโรปอาจจะเกิดขึ้นได้ในสภาพที่มีความคล้ายคลึงกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และตอกย้ำถึงความสามารถในการข้ามพื้นดินที่ยากลำบาก เชอร์ชิลได้รีบเร่งในการผลิตในคำสั่งเพื่อสร้างแนวป้องกันของบริติซจากการบุกครองของเยอรมันที่อาจจะเกิดขึ้นได้ ยานพาหนะคันแรกที่มีจุดบกพร่องที่จะต้องพิชิตให้ได้ก่อนที่เชอร์ชิลจะให้การยอมรับในการใช้งานอย่างกว้างขวาง หลังจากหลายรุ่นได้ถูกสร้างขึ้น ด้วยสเปคของการหุ้มเกราะที่ดีกว่า มาร์ค 4 ก็ได้เข้าประจำการกับกองทัพบกบริติซ รุ่นที่ได้รับการปรับปรุงแล้วซึ่งทำได้ดีในช่วงต่อมาของสงคราม
เชอร์ชิลได้ถูกใช้งานโดยกองทัพบริติซและเครือจักรภพอื่น ๆ ในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือ อิตาลี และยุโรปเหนือ - ตะวันตก นอกจากนี้ เชอร์ชิล 344 คันได้ถูกส่งไปเป็นการช่วยเหลือทางทหารให้กับสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมากกว่า 250 คันที่ได้พบเห็นในการประจำการในแนวรบด้านตะวันออก
เหลืองปรีดียาธร
ลักษณะทางพฤกศาสตร์
เหลืองปรีดียาธรเป็นไม้ยืนต้น ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือที่มี 5 ใบย่อย เรียงตัวแบบตรงข้ามสลับตั้งฉาก ใบรูปรี ขอบใบเรียบ มีช่อดอกแบบช่อกระจุก สมบูรณ์เพศ สมมาตรด้านข้าง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ เชื่อมติดกันปลาย แยกเป็นแฉก กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง สีเหลือง ปลายกลีบแยกเป็นรูปปากเปิด ส่วนที่อยู่ด้านบนมี 2 กลีบ เกสรเพศผู้มี 4 อัน เป็นแบบ 2 คู่ยาวไม่เท่ากัน เกสรเพศเมีย 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียแยกเป็น 2 แฉก รังไข่เหนือวงกลีบ ผลแห้งแตก เป็นฝัก สีเทามีเส้นสีดำตามแนวยาว ออกดอกเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม
และเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ๒ อีกด้วย
.nc
.nc เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับนิวแคลิโดเนีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
ดูเพิ่ม
Toppdomän
ฮิโรชิ นากาโนะ
ฮิโรชิ นากาโนะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 12) แพ้ 3
รัฐแทสเมเนีย
แทสเมเนีย (Tasmania) เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 240 กม. (150 ไมล์) ทางตอนใต้ของส่วนตะวันออกของทวีปออสเตรเลีย โดยถูกกั้นด้วยช่องแคบบาสส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 26 ของโลก แทสเมเนียมีประชากรราว 456,652 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001) และมีพื้นที่ 68,332 กม.² (26,383 ตารางไมล์) จากการสำรวจเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 พบว่าแทสเมเนียมีประชากรที่อยู่อาศัยจริงราว 476,199 คน ชื่อเล่นของแทสเมเนียคือ เกาะแอปเปิล เนื่องจากมีการปลูกแอปเปิลมาก และรูปร่างของเกาะที่เหมือนผลแอปเปิล
เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะคือเมืองโฮบาร์ต ซึ่งรวมถึงชุมชนโฮบาร์ต เกลนอร์ชี และแคลเรนซ์ เมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมากอีกแห่งได้แก่เมืองลอนเซสตัน ทางตอนเหนือ และเดวอนพอร์ต กับเบอร์นีทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
เกาะแมกควารี ซึ่งเป็นเกาะเล็กของทวีปแอนตาร์กติก ก็อยู่ในความปกครองของรัฐแทสเมเนีย แทสเมเนียยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของธรรมชาติที่งดงาม มีสัตว์หายากที่พบได้บนเกาะนี้ที่เดียว ได้แก่แทสเมเนียนเดวิล
ช็อง เซ-กยุน
ช็อง เซ-กยุน (정세균) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ อดีตประธานสมัชชาแห่งชาติ และอดีตนายกรัฐมนตรีของเกาหลีใต้
.ne
.ne เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไนเจอร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
คีอา
คีอา หรือ นกแก้วคีอา (kea; ; ) เป็นนกแก้วขนาดใหญ่ในวงศ์ Nestoridae ซึ่งพบได้ในพื้นที่ป่าสนเขาของเทือกเขาแอลป์ใต้บนเกาะใต้ของนิวซีแลนด์ และเป็นนกแก้วป่าสนเขา (นกแก้วเขตอัลไพน์) เพียงชนิดเดียวในโลก คีอากินอาหารแบบไม่เลือกรวมถึงซากเน่า แต่โดยทั่วไปกินรากพืช ใบพืช ผลเบอร์รี่ น้ำหวาน และแมลง ตั้งแต่ในปี พ.ศ. 2529 คีอาได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่า แม้ว่าในอดีตเคยถูกฆ่าเพื่อเงินค่าหัวเนื่องจากความกังวลของชุมชนเลี้ยงแกะ เมื่อพบว่ามันโจมตีปศุสัตว์โดยเฉพาะแกะ นกแก้วคีอาทำรังในโพรงหรือรอยแตกตามรากไม้
คีอาได้รับการยอมรับในด้านสติปัญญาและความอยากรู้อยากเห็น ซึ่งเป็นความสามารถที่มีความสำคัญต่อการอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่ทุรกันดารในพื้นที่ภูเขา คีอาสามารถไขปริศนาเชิงตรรกะได้ เช่น การผลักและดึงสิ่งของในลำดับที่แน่นอนเพื่อไปหาอาหาร และสามารถทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์บางอย่าง รวมทั้งการเตรียมและการใช้เครื่องมือ
อนุกรมวิธาน
ในภาษาละติน ชื่อคุณลักษณะ notabilis หมายถึง "น่าจดจำ" ชื่อสามัญ kea มาจากภาษาเมารี ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นเสียงของนกแก้วคีอาที่นร้องขณะบิน – "คี-อา" (keee aaa) ในภาษาอังกฤษคำว่า kea เป็นทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ และ "นกแก้วคีอา" ในภาษาไทยบางครั้งอาจเขียนว่า "นกแก้วเคีย"
สกุล Nestor มี 4 ชนิดคือ นกแก้วคาคานิวซีแลนด์ (Nestor meridionalis), คีอา (N. notabilis), นกแก้วคาคานอร์ฟอล์กที่สูญพันธุ์ (N. productus) และนกแก้วคาคาแชทัมที่สูญพันธุ์ (N. chathamensis) สันนิษฐานว่าทั้งสี่ชนิดวิวัฒนาการมาจากนก "โปรโต-กากา" ที่อาศัยอยู่ในป่าของนิวซีแลนด์เมื่อห้าล้านปีก่อน ญาติสนิทที่สุดของนกสกุล Nestor คือ นกแก้วคาคาโปที่บินไม่ได้ (Strigops habroptilus)    ซึ่งทั้ง 5 ชนิดข้างต้นรวมกันเป็นนกแก้วในวงศ์ใหญ่นกแก้วนิวซีแลนด์ (Strigopoidea) ซึ่งเป็นกลุ่มนกแก้วโบราณที่แยกออกมาจาก Psittacidae อื่น ๆ ทั้งหมด (เมื่อประมาณ 82 ล้านปีก่อน) ก่อนการการแตกแขนงสายวิวัฒนาการครั้งใหญ่
ลักษณะทางกายวิภาค
เป็นนกแก้วขนาดใหญ่ยาวประมาณ 48 เซนติเมตร (19 นิ้ว) ตัวผู้มีขนาดตัวยาวกว่าตัวเมียประมาณร้อยละ 5 และน้ำหนักประมาณ 0.8–1 กิโลกรัม ตัวผู้มีน้ำหนักมากกว่าตัวเมียราวร้อยละ 20 ขนส่วนใหญ่เป็นสีเขียวมะกอก ขนใต้ปีกสีส้มสด และปีกด้านนอกบางส่วนเป็นสีฟ้าหม่น หางสั้น กว้าง สีเขียวอมฟ้า ปลายหางสีดำ เป็นเงาวาว หางด้านล่างมีมีแถบขวางสีเหลืองอมส้ม จะงอยปากบนขนาดใหญ่ เพรียว โค้งงุ้ม สีเทา ซึ่งเหมาะกับการขบแบบนกแก้วทั่วไป และการขุดหาอาหาร
ตัวโตเต็มวัยมีม่านตา ขนวงขอบตา หนังโคนจะงอยปาก เป็นสีน้ำตาลเทา และตีนเทา ขนแก้มสีเขียวมะกอกเข้มหรือเขียวเทาเข้ม ขนบนหลังและตะโพกเป็นสีส้มแดง ขนาดจะงอยปากบนของตัวผู้ยาวกว่าตัวเมียร้อยละ 12–14
นกรุ่นมีลักษณะคล้ายกับตัวโตเต็มวัย แต่มีขนวงขอบตาและหนังโคนจะงอยปากสีเหลือง จะงอยปากล่างสีส้มเหลืองและขาสีเหลืองหม่น
การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
คีอา (N. notabilis) เป็นหนึ่งในนกแก้วสิบชนิดที่เป็นนกเฉพาะถิ่นในนิวซีแลนด์
ประชากรทั้งหมดของคีอา ในปี 1986 อยู่ที่ประมาณ 1,000–5,000 ตัว ซึ่งลดลงอย่างมากจากประมาณ 15,000 ตัวในปี 1992 การวัดจำนวนประชากรอาจทำได้ไม่แม่นยำนักเนื่องการกระจายพันธุ์อย่างกว้าง และความหนาแน่นของกลุ่มประชากรที่ต่ำ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่เข้าถึงได้ยากลำบาก การประมาณจำนวนประชากรในปัจจุบัน (ปี ค.ศ. 2017) น่าจะอยู่ระหว่าง 3,000–7,000 ตัว
การผสมพันธุ์
โดยทั่วไปคีอาโตเต็มวัยและเริ่มผสมพันธุ์ตั้งแต่อายุ 4 ปี และมักอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต แม้ผู้สังเกตการณ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งรายงานว่า นกแก้วคีอามีพฤติกรรมจับคู่กับนกตัวเมียหลายตัว (Polygynous) จากการสันนิษฐานอ้างอิงสัดส่วนของตัวเมียที่มีมากกว่าตัวผู้มาก ทั้งนี้การศุึกษายังไม่ได้รับการยืนยันด้วยการติดตามการเดินทางของนกทางวิทยุ
นกแก้วคีอาผสมพันธุ์ในฤดูหนาว ช่วงเดือนสิงหาคมถึงเมษายน
จากการศึกษาความหนาแน่นของการสร้างรัง พบว่า มี 1 รังต่อ 4.4 ตารางกิโลเมตร (1.7 ตารางไมล์) พื้นที่ผสมพันธุ์ส่วนใหญ่อยู่ในป่าบีชตอนใต้ บริเวณเขาสูงชัน แหล่งผสมพันธุ์มักอยู่ในที่สูงไม่น้อยกว่า 1,600 เมตร (5,200 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล คีอาเป็นหนึ่งในนกแก้วน้อยชนิดในโลกที่ใช้ชีวิตเป็นประจำอยู่เหนือแนวต้นไม้ รังมักสร้างอยู่บนพื้นดินใต้ต้นบีชขนาดใหญ่ ในรอยแยกหิน หรือขุดโพรงระหว่างรากต้นไม้ สามารถสร้างอุโมงค์หลายช่อง ยาว 1 ถึง 6 เมตร (3.3 ถึง 19.7 ฟุต) ต่อเชื่อมกับห้องรังขนาดใหญ่ซึ่งปูด้วยไลเคน มอส เฟิร์น และเศษไม้ที่เปื่อย ฤดูการวางไข่เริ่มในเดือนกรกฎาคมถึงเดือนมกราคม วางไข่ 2–5 ฟอง สีขาว เส้นรอบวง 39 มม. และไข่ยาว 43 มม. ระยะเวลาฟักไข่ประมาณ 21–26 วัน และระยะเลี้ยงดู 94 วันจึงเริ่มหัดบิน และแยกออกจากรังเมื่ออายุ 100–150 วัน
อัตราการเสียชีวิตสูงในลูกนกคีอา ประมาณไม่เกินร้อยละ 40 ที่รอดชีวิตจากปีแรก อายุขัยเฉลี่ยของนกแก้วคีอาในธรรมชาติอาจอยู่ที่ 5 ปี และจากการคาดคะเนมีเพียงประมาณร้อยละ 10 ของประชากรนกแก้วคีอามีอายุมากกว่า 20 ปี นกแก้วคีอาเลี้ยงที่มีอายุขัยมากที่สุดที่รู้จักกันคือ 50 ปีในปี ค.ศ. 2008
อาหารและการหาอาหาร
เป็นนกที่กินทั้งพืชและสัตว์ นกคีอากินพืชมากกว่า 40 ชนิด ทั้งหน่ออ่อน ใบ ผล และน้ำหวานจากดอกไม้ และอาจมีบทบาทสำคัญในการกระจายเมล็ดพืชอัลไพน์ กินสัตว์เช่น ตัวอ่อนด้วง นกและลูกนกอื่น ๆ (ได้แก่ ลูกนกจมูกหลอด) และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (รวมถึงแกะและกระต่าย)  มีการสังเกตพบการทำลายรังของนกจมูกหลอด และพบเสียงลูกนกจมูกหลอดเป็นอาหารในรังของคีอา คีอายังใช้ประโยชน์จากขยะของมนุษย์และ อาหารที่มนุษย์แบ่งให้กิน รวมทั้งกินซากกวาง ซากแพะภูเขาและแกะเมื่อมีโอกาส
แกะ
มีการโต้เถียงอย่างยาวนานมากกว่าหลายทศวรรษว่า นกแก้วคีอากินแกะ จากการบันทึกในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1860 พบแกะจำนวนหนึ่งมีบาดแผลที่ผิดปกติที่ด้านข้างหรือเอวได้รับ ซึ่งเป็นช่วงเวลาประมาณหนึ่งทศวรรษของการบุกเบิกที่ดินของเกษตรกรผู้เลี้ยงแกะ ซึ่งย้ายเข้ามาอยู่ในที่ราบสูง ในขณะนั้นแม้ว่าบางคนคิดว่าสาเหตุอาจเกิดจากโรคชนิดใหม่ แต่ต่อมาในไม่ช้าความสงสัยได้ตกอยู่กับนกแก้วคีอา ในปี พ.ศ. 2411 เจมส์ แมคโดนัลด์ หัวหน้าคนเลี้ยงแกะที่สถานีวานาก้า ได้เป็นประจักษ์พยานที่คีอาเข้าทำร้ายแกะ และเรื่องเล่าที่คล้ายคลึงกันจากผู้อื่นเกิดขึ้นไปทั่ว สมาชิกที่มีชื่อเสียงของชุมชนวิทยาศาสตร์ยอมรับว่า นกแก้วคีอาโจมตีแกะจริง โดย อัลเฟรด วอลเลซ (Alfred Wallace) อ้างในหนังสือ Darwinism ของเขาในปี 1889 ว่า "กรณีนี้เป็นตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม" โธมัส พอทส์ (Thomas Potts) ตั้งข้อสังเกตว่าการโจมตีเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในช่วงฤดูหนาว และแกะที่มีขนแกะที่ยาวและเลี้ยงไว้ในพื้นที่ที่มีหิมะนั้นเป็นกลุ่มที่เปราะบางที่สุด ในขณะที่แกะที่ขนเพิ่งได้รับการตัดใหม่ในสภาพอากาศอบอุ่นมักไม่ค่อยถูกโจมตี
แม้จะมีหลักฐานมากมายเกี่ยวกับการโจมตีของนกคีอาจากคำบอกเล่า แต่ผู้คนทั่วไปยังคงไม่แน่ใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีต่อๆ มา ตัวอย่างเช่น ในปี พ.ศ. 2505 เจ.อาร์. แจ็คสัน ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตวิทยาสรุปว่า แม้ว่านกอาจโจมตีแกะที่ป่วยหรือบาดเจ็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากนกเข้าใจผิดว่าพวกมันตายไปแล้ว (กินซาก) มัน (นกแก้วคีอา) ไม่น่าจะเป็นสัตว์นักล่าสำคัญ อย่างไรก็ตามในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2535 มีการจับภาพวิดีโอการโจมตีในตอนกลางคืน ซึ่งพิสูจน์ว่านกคีอาโจมตีและกินแกะที่แข็งแรงจริง วิดีโอนี้ยืนยันสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนสงสัยมานานแล้วว่า คีอาใช้จงอยปากโค้งและกรงเล็บอันทรงพลังของมันเพื่อฉีกชั้นขนแกะและกินไขมันจากด้านหลังของสัตว์ แม้ว่านกจะไม่ฆ่าแกะโดยตรง แต่ความตายอาจเป็นผลมาจากการติดเชื้อหรืออุบัติเหตุที่สัตว์ได้รับเมื่อพยายามหลบหนี
เนื่องจากปัจจุบันนกแก้วคีอา (N. notabilis) ได้รับสถานะเป็นสัตว์คุ้มครอง การลักลอบโจมตีของนกยังคงอยู่และเป็นสิ่งที่เกษตรกรผู้เลี้ยงแกะต้องกล้ำกลืนทน ทั้งนี้สาเหตุของการโจมตีแกะและสัตว์อื่น ๆ ของคีอาบางตัวยังไม่ชัดเจน
ทฤษฎีต่าง ๆ ที่ครอบคลุมถึง แหล่งอาหารที่มีอยู่ ความอยากรู้อยากเห็น ความบันเทิง ความหิว หนอนปรสิตบนแกะ ตลอดจนความเปลี่ยนอุปนิสัยจากการไล่ล่าแกะที่ตาย ล้วนถูกหยิบยกมาพิจารณาถึงพฤติกรรมการโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นได้อย่างไร หลักฐานบอกเล่ายังชี้ให้เห็นว่านกบางตัวเท่านั้นที่เรียนรู้พฤติกรรมนี้ ซึ่งการระบุตัวและการกำจัดนกตัวดังกล่าวเหล่านั้นก็อาจเพียงพอที่จะควบคุมปัญหาได้
นอกจากนี้ยังมีรายงานจากหลักฐานบอกเล่าเกี่ยวกับนกแก้วคีอาที่ทำร้ายกระต่าย สุนัข และแม้แต่ม้า นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอแนะที่นกแก้วคีอาเคยกินนกโมอา ในลักษณะเดียวกัน
ความสามารถทางสติปัญญา
นกแก้วคีอาได้รับการยอมรับในด้านสติปัญญาและความอยากรู้อยากเห็น ซึ่งเป็นความสามารถที่มีความสำคัญต่อการอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่ทุรกันดารในพื้นที่ภูเขา คีอามีระดับสติปัญญาที่สูงกว่าเมื่อเทียบกับนกแก้วและนกอื่น และแม้กระทั่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิด สติปัญญาของลูกนกแต่ะตัวต่างกันเกิดจากความแตกต่างในการปฏิสัมพันธ์กับตัวเต็มวัย และการเรียนรู้ซึ่งเกิดขึ้นจากทักษะการหาอาหาร รวมทั้งการมีช่วงเวลาก่อนโตเต็มวัยที่ยาวนานกว่านกแก้วทั่วไป ทำให้มีการเล่นและเกิดการเรียนรู้ที่มากกว่า
คีอาสามารถไขปริศนาเชิงตรรกะได้ เช่น การผลักและดึงสิ่งของในลำดับที่แน่นอนเพื่อไปหาอาหาร และสามารถทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์บางอย่าง รวมทั้งการเตรียมและการใช้เครื่องมือ และเข้าใจเงาสะท้อนของตัวเอง ความสามารถใช้เครื่องมือและมีความเข้าใจด้านเทคนิคที่ดีมาก สามารถเปิดปิดกระเป๋าเป้สะพายหลังและถังขยะโดยง่าย นอกจากนี้ยังสามารถประเมินความน่าจะเป็นได้อย่างถูกต้อง เช่นการคาดการณ์ความน่าจะเป็นของวัตถุที่ซ่อนอยู่ในมือข้างใดข้างหนึ่ง
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
นกแก้วคีอาเป็นนกที่ใช้ชีวิตในช่วงพลบค่ำ (crepuscular) มีพฤติกรรมความอยากรู้อยากเห็นและขี้เล่นเป็นพิเศษ คีอาเป็นทั้งศัตรูพืชสำหรับผู้อยู่อาศัยในเขตกสิกรรมและเป็นจุดดึงดูดสำหรับนักท่องเที่ยว ซึ่งเรียกพวกมันว่า "ตัวตลกแห่งขุนเขา" คีอามัก "ตรวจสอบ" สิ่งของที่นักท่องเที่ยวนำมาและทิ้งไว้โดยไม่มีใครดูแลในที่ตั้งแคมป์และที่จอดรถ เช่น กระเป๋าเป้ รองเท้าบู๊ท สกี สโนว์บอร์ด และแม้แต่รถยนต์ และมักสร้างความเสียหายกับรถที่จอดอยู่จะได้รับผลกระทบเป็นพิเศษ เช่น ปะเก็นยางที่ประตูและหน้าต่าง หรือบินออกไปพร้อมกับสิ่งของชิ้นเล็ก ๆ
การอนุรักษ์
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 นกแก้วคีอาได้รับการคุ้มครองบางส่วนหลังจากการสำรวจสำมะโนประชากรนก ซึ่งนับได้เพียง 5,000 ตัว รัฐบาลยินยอมตรวจสอบรายงานของนกที่มีปัญหาและนำพวกมันออกจากพื้นที่ ในปี พ.ศ. 2529 นกแก้วคีอาได้รับการคุ้มครองอย่างเต็มที่ภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่า (นิวซีแลนด์) พ.ศ. 2496
แม้จะจัดอยู่ในประเภทที่ใกล้สูญพันธุ์ในระดับประเทศ ในระบบการจัดประเภทภัยคุกคามของนิวซีแลนด์ และสถานะใกล้สูญพันธุ์ (EN) ในรายการแดงของ IUCN และได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย แต่คีอายังถูกยิงโดยเจตนา ตัวอย่างเช่น ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ชาวบ้านหมู่บ้าน Fox Glacier สังหารนกแก้วคีอา 33 ตัว และในปี พ.ศ. 2551 มีการยิงนกคีอา 2 ตัวที่ Arthur's Pass และเย็บซากติดกับป้าย และถูกคุกคามจากสัตว์ต่างถิ่นรุกรานที่นำเข้าโดยผู้ตั้งถิ่นฐานจากยุโรป เช่น แมวบ้าน หนู พอสซัม มีส่วนรบกวนอัตราความสำเร็จในการขยายพันธุ์โดยปกติร้อยละ 70 ให้เหลือเพียงร้อยละ 40 เมื่อไม่มีการควบคุมจำนวนสัตว์ต่างถิ่นเหล่านั้น
การตายของนกแก้วคีอาจากการขนส่งจราจรทำให้หน่วยงานขนส่งของนิวซีแลนด์ติดตั้งป้าย เพื่อช่วยสร้างความตระหนักและเพื่อกระตุ้นให้ผู้คนชะลอรถลงหากจำเป็น
โครงการวิทยาศาสตร์พลเมืองที่เรียกว่า "ฐานข้อมูลคีอา" เปิดตัวในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งช่วยให้สามารถบันทึกการสังเกตพฤติกรรมของนกแก้วคีอา ไปยังฐานข้อมูลออนไลน์ได้ ถ้าพบนกแก้วคีอาที่มีพฤติกรรมการโจมตีจะได้รับตั้งชื่อและขื้นบัญชีตรวจสอบ สามารถติดตามนิสัยและพฤติกรรมของนกแก้วคีอาแต่ละตัวได้
บางคนเรียกร้องให้นำนกแก้วคีอา กลับมาแพร่พันธุ์ในเขตปลอดผู้ล่าในเกาะเหนือ ดร.ไมค์ ดิกกิสัน อดีตภัณฑารักษ์ด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติที่พิพิธภัณฑ์ภูมิภาควางกานุย บอกกับนิตยสาร North & South ในฉบับเดือนตุลาคม 2018 ว่านกจะสามารถใช้ชีวิตได้ดีบนภูเขารัวเปฮู
การอนุรักษ์นกคีอา ได้รับการสนับสนุนโดยองค์การนอกภาครัฐ กองทุนอนุรักษ์คีอา (Kea Conservation Trust NGO) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2549 เพื่อปกป้องนกแก้วคีอา
จอห์นแห่งออสเตรีย
จอห์น แห่งออสเตรีย (John of Austria) (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1547 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1578) หรือที่รู้จักกันดีตามชื่อธรรมเนียม คือ ดอน จอห์น แห่งออสเตรีย, ในภาษาสเปน ดอน จัน เด ออสเตรีย เป็นพระราชบุตรนอกกฎหมายของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ได้กลายเป็นผู้นำกองทัพในบริการของครึ่งพี่ชายของพระองค์ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน และเป็นที่รู้จักดีที่สุดเพื่อชัยชนะเรือที่รบที่เลในปี ค.ศ. 1571 ในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน
.nf
.nf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะนอร์ฟอล์ก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
ดูเพิ่ม
Toppdomän
วิลเลียม ฟอกเนอร์
วิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner; 25 กันยายน ค.ศ. 1897 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอกเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอกเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย นวนิยายขนาดสั้น และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น
.ng
.ng เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไนจีเรีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
วิลเลียม ฟอกเนอร์
งานส่วนใหญ่ของฟอกเนอร์เป็นงานเขียนใช้ฉากบ้านเกิดในรัฐมิสซิสซิปปี ซึ่งทำให้ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนของภาคใต้คนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐเช่นเดียวกับมาร์ก ทเวน, โรเบิร์ต เพนน์ วอร์เรน, แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์, ทรูแมน คาโพตี, ยูดอรา เวลที และเทนเนสซี วิลเลียมส์
.ng
ดูเพิ่ม
Toppdomän
วิลเลียม ฟอกเนอร์
ฟอกเนอร์เริ่มมีงานเขียนอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักจนกระทั่งเมื่อมาได้รับรางวัลโนเบลใน ค.ศ. 1949 ตั้งแต่นั้นมาฟอกเนอร์ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมอเมริกัน
นวนิยาย
แปลโดยดลสิทธิ์ บางคมบาง ในชื่อ เมื่อฉันนอนลงตาย สำนักพิมพ์ชมนาด ปี 2556
แปลโดยสุนันทา วรรณสินธ์ เบล ในชื่อ กว่าจะสิ้นลมหายใจ สำนักพิมพ์ไลต์เฮาส์ พับลิชชิ่ง ปี 2557
แหล่งข้อมูลอื่น
1897 1962
สถานีสวนหลวง ร.9
สถานีสวนหลวง ร.9 (Suan Luang Rama IX station; รหัส: YL15) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง
ถนนศรีนครินทร์ บริเวณปากซอยศรีนครินทร์ 53 (หวังงาม) ใกล้หมู่บ้านเสรีวิลล่าและศูนย์การค้าพาราไดซ์ พาร์ค ในพื้นที่แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
รูปแบบสถานี
ชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) กว้าง 20 เมตร ยาว 110 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 ศูนย์การค้าพาราไดซ์ เพลส และทางออก 4 บริเวณซอยศรีนครินทร์ 42
เซเลสเทีย
เซเลสเทีย (Celestia) เป็นซอฟต์แวร์เสรี ด้านดาราศาสตร์ ใช้ได้ทั้งบนระบบไมโครซอฟท์ วินโดวส์ แมคโอเอส และ ลินุกซ์ ภายใต้เงื่อนไขโครงการกนู
เทศบาลตำบลสามโก้
เทศบาลตำบลสามโก้ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง ที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลสามโก้ ตำบลราษฎรพัฒนา และตำบลมงคลธรรมนิมิต อยู่ห่างจากอำเภอเมืองอ่างทองประมาณ 24 กิโลเมตร เป็นเทศบาลที่เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของอำเภอสามโก้
เซเลสเทีย
โปรแกรมนี้ออกแบบโดย คริส ลอเรล (Chris Laurel) โดยใช้ฐานข้อมูลดวงดาวจากรายชื่อวัตถุท้องฟ้าของฮิปปาร์คอส (Hipparcos Catalogue) ผู้ใช้โปรแกรมสามารถมองภาพดาวเทียม ดาว จนถึงกลุ่มดาว เคลื่อนที่ได้อย่างอิสระด้วย OpenGL นอกจากนี้ผู้ใช้ยังสามารถจำลองภาพการเดินทางไปในอวกาศได้เหมือนจริง และสามารถดาวน์โหลดโปรแกรม add-on เพิ่มเติมได้
เทศบาลตำบลสามโก้
ที่มาของชื่อ
"สามโก้" ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นแหล่งผลิตเม็ดข้าวส่งพระนครเลี้ยงชาวกรุง ตำบลสามโก้เป็นที่ราบลุ่มมีน้ำทำการเกษตรทั้งปี และมีศิลปวัฒนธรรมเป็นของตนเองมาแต่สมัยโบราณ ในช่วงตั้งอำเภอเป็นที่ดินของนายจอง นายแขม เดิมเป็นที่รัก และเดิมชื่อบ้านสามตะโก และต่อมาเรียกเป็นสามโก้ จนถึงปัจจุบันนี้
เซเลสเทีย
จุดเด่นของโปรแกรมเซเลสเทียคือ ผู้ใช้สามารถสร้างวัตถุขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง เป็นฟอร์แมต 3ds (3D Studio Max) กำหนดพื้นผิวของวัตถุได้เอง และกำหนดรูปแบบการเคลื่อนที่ของวัตถุได้ จึงมีผู้ใช้จำนวนมากเขียน add-on ขึ้นมาเอง เพื่อแสดงภาพยานอวกาศในจินตนาการ เช่น ยานอวกาศจากภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส, 2001 จอมจักรวาล หรือแม้แต่จรวดสำรวจดวงจันทร์ในหนังสือการ์ตูน ตินตินผจญภัย ซึ่งสามารถดาวโหลดได้จากเว็บไซต์
เทศบาลตำบลสามโก้
ประวัติ
เทศบาลตำบลสามโก้ แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2512 โดยจัดตั้งท้องถิ่นตำบลสามโก้ซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการอำเภอสามโก้ ขึ้นเป็น สุขาภิบาลสามโก้ อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม ปีเดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามโก้ทั้งตำบล
เซเลสเทีย
การใช้งานในสื่อ
องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และองค์การนาซานำโปรแกรมเซเลสเทียมาใช้ในเชิงการศึกษา กับโครงการเผยแพร่ และการเชื่อมต่อกับซอฟต์แวร์วิเคราะห์วิถี
เทศบาลตำบลสามโก้
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2519 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แบ่งแยกพื้นที่ตำบลสามโก้ จัดตั้งเป็นตำบลราษฎรพัฒนา จึงทำให้เขตสุขาภิบาลสามโก้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลราษฎรพัฒนาด้วย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลราษฎรพัฒนาออกมาตั้งเป็นตำบลมงคลธรรมนิมิต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม ปีเดียวกัน ทำให้เขตสุขาภิบาลสามโก้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามโก้ ตำบลราษฎรพัฒนา และตำบลมงคลธรรมนิมิตเต็มพื้นที่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลสามโก้จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลสามโก้ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
ข้อมูลทั่วไป
เขตเทศบาลตำบลสามโก้มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม สภาพดินโดยทั่วไปเป็นดินเหนียวเหมาะแก่การทำนา ทำสวน ทำไร่ และมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครอง
เทศบาลตำบลสามโก้ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลสามโก้ ตำบลราษฎรพัฒนา และตำบลมงคลธรรมนิมิต ได้แก่
ประชากร
ในเขตเทศบาลตำบลสามโก้ มีจำนวนประชากรทั้งหมด 10,750 คน
การขนส่งระบบรางในประเทศกัมพูชา
กัมพูชา มีเครือข่ายรถไฟเป็นระยะทาง 612 km จำนวน 2 เส้นทาง ซึ่งก่อสร้างในยุคอาณานิคมฝรั่งเศส เนื่องจากความยากลำบากของประชาชนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้การรถไฟอยู่ในสภาพทรุดโทรมค่อนข้างมาก
การพัฒนาที่ผ่านมา
การรถไฟในกัมพูชาได้รับการฟื้นฟูโดยรัฐบาลกัมพูชา ซึ่งใช้เงินทุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย บริษัทใหญ่ของออสเตรเลีย 2 แห่ง ได้มีส่วนร่วมในการฟื้นฟูทางรถไฟ เพื่อทำให้เส้นทางรถไฟสายทรานส์อาเซียนนั้นเสร็จสมบูรณ์ให้เร็วที่สุด เส้นทางแรกที่ได้รับการเปิดใหม่ ซึ่งมีระยะทาง 117 km ระหว่างกรุงพนมเปญและจังหวัดกำปอตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ไปถึงเมืองเมืองพระสีหนุ และเปิดให้บริการเมื่อพฤษภาคม ค.ศ. 2011
สายตะวันตกเชื่อมต่อกับชายแดนไทยที่เมืองปอยเปตซึ่งกำลังฟื้นฟู และมีทางรถไฟสายใหม่เชื่อมระหว่างกรุงพนมเปญกับนครโฮจิมินห์ ซึ่งกำลังวางแผน และเมื่อแล้วเสร็จ ทางรถไฟจะเชื่อมต่อจากสิงคโปร์ไปยังเมืองคุนหมิงได้สะดวก
บริษัทรถไฟจีนแห่งหนึ่ง วางแผนที่จะสร้างทางรถไฟตัดผ่านกัมพูชา
ปลายศตวรรษที่ 20
ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 กัมพูชามีความพยายามที่จะสร้างทางรถไฟสายพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ เพื่อลดการพึ่งพาจากท่าเรือไซง่อนในประเทศเวียดนาม และท่าเรือคลองเตยในประเทศไทย โดยในปี 2498 ออสเตรเลียได้บริจาคล้อเลื่อนรถไฟให้แก่กัมพูชา อีกทั้งได้จัดหาตู้รถไฟชั้น 3 ให้แก่กัมพูชาในปี 2503 ภายใต้แผนการโคลัมโบ และยังได้รับความช่วยเหลือจากประเทศฝรั่งเศส, เยอรมนีตะวันตก และจีน ในช่วงระหว่างปี 2503–2512 ต่อมาในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้เกิดเหตุการณ์สงครามกลางเมืองกัมพูชา ส่งผลให้ต้องหยุดการพัฒนา การเดินรถไปและปล่อยทิ้งร้าง โดยทางรถไฟบางส่วนได้ถูกชาวบ้านรื้อถอนนำไปขาย
ศตวรรษที่ 21
ต่อมาเมื่อประเทศกัมพูชาได้สงบลง รัฐบาลกัมพูชาจึงมีแผนบูรณะเส้นทางรถไฟในประเทศ โดยได้รับการความช่วยเหลือจากมาเลเซียที่บริจาครางรถไฟให้แก่กัมพูชา และธนาคารพัฒนาเอเชียได้ให้กัมพูชากู้ยืมเงินสำหรับบูรณะเส้นทางรถไฟด้วยระยะทาง 641 กิโลเมตร โดยมี 2 สายหลักคือสายเหนือ พนมเปญ–ปอยเปต และ สายใต้ พนมเปญ–เมืองพระสีหนุ
ต่อมาในเดือนตุลาคม 2553 จึงสามารถเปิดเดินรถจากพนมเปญ–กำปอต ในปี 2559 กัมพูชาได้เปิดเดินรถจากพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ และเมื่อปี 2561 จึงได้เปิดบริการเดินรถจากปอยเปต–ศรีโสภณ พร้อมกับเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา จากสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก–ปอยเปต
หัวรถจักร
บริษัท CSR Qishuyan ของประเทศจีน ได้นำเข้ารถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่น CKD6D มาให้กับการรถไฟหลวงกัมพูชา เป็นหัวรถจักร 880 kW Bo-Bo พร้อมเครื่องยนต์ Caterpillar CAT3508B
วัตต์
วัตต์ (watt, สัญลักษณ์ W) เป็นหน่วยเอสไอของกำลัง ตั้งชื่อตามเจมส์ วัตต์ ตัวอย่างพลังงานในหน่วยวัตต์ เช่น หลอดไฟที่ใช้ตามบ้านใช้ 100 วัตต์ ขณะที่เขื่อนฮูเวอร์ผลิตไฟฟ้าได้สองพันล้านวัตต์
หน่วยพหุคูณ
ตารางวัตต์กับแรงม้า ตารางวัตต์กับกิโลวัตต์
.nr
.nr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศนาอูรู เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2541
ธีราทร บุญมาทัน
ธีราทร บุญมาทัน (เกิด 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อุ้ม เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดและทีมชาติไทย ซึ่งธีราทรเป็นนักเตะไทยคนแรกที่คว้าแชมป์เจลีก 1 ได้กับ โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส และเขาเป็นผู้เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายที่ได้รับสมญาว่า "อีซ้ายมหัศจรรย์"
ชีวิตช่วงต้น
ธีราทร เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรของ สมหมาย บุญมาทัน ซึ่งประกอบอาชีพช่างตัดผม และ เพียงใจ บุญมาทัน ซึ่งรับจ้างประกอบเลนส์แว่นตา เขาศึกษาที่โรงเรียนวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดบ้านเกิดจนถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นจึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร จนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยในช่วงนั้น เขาได้ฝึกเล่นฟุตบอลไปด้วย
ต่อมาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขาศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี ซึ่งทำให้เขาได้เล่นฟุตบอลเยาวชนร่วมกับกวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ และคว้าแชมป์ฟุตบอลขาสั้นหลายรายการ หลังจากจบมัธยมศึกษาตอนปลายแล้ว ก็ได้เล่นฟุตบอลอาชีพให้กับราชประชา ก่อนที่จะย้ายมาเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด หรือชื่อเดิมในตอนนั้นก็คือ สโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ฤดูกาล 2558
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2558 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก กลุ่ม F นัดที่ 3 ธีราทรทำประตูช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเสมอกับ กัมบะ โอซากะ 1–1 ต่อมาในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2558 ธีราทรทำประตูแรกในไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2558 ด้วยลูกฟรีคิก ช่วยให้ บุรีรัมย์ บุกไปเอาชนะ เชียงราย ยูไนเต็ด 1–0 นับเป็นการบุกชนะเชียงรายครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร ต่อมาในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก กลุ่ม F นัดที่ 4 ธีราทรทำประตูขึ้นนำ กัมบะ โอซากะ จากลูกเตะมุม แต่สุดท้าย บุรีรัมย์ ก็พ่ายแพ้ในบ้านไป 1–2 ต่อมาในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ธีราทรทำประตูที่ 2 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะ ทีโอที ที่แจ้งวัฒนะ 4–0 ต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ช้าง เอฟเอคัพ รอบ 64 ทีมสุดท้าย บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอกับ แบงค็อก ยูไนเต็ด ในเวลา 90 นาที 0–0 ต้องต่อเวลาพิเศษเพื่อหาผู้ชนะ 30 นาที สุดท้าย ธีราทรทำหนึ่งประตู ทำให้บุรีรัมย์เอาชนะในช่วงต่อเวลาไปได้ 3–0 ผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2558 ธีราทรทำประตูที่ 3 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะ แบงค็อก ยูไนเต็ด ที่สนามไทย-ญี่ปุ่น (ดินแดง) 3–0
เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เฟซบุ๊คเพจอย่างเป็นทางการของบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เปิดเผยแถลงข่าวการขาย ธีราทร บุญมาทัน ให้กับทีมร่วมลีกอย่าง เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด หลังจากที่ก่อนหน้านี้มีข้อเสนอซื้อจากหลายทีม ซึ่งเขาจะสามารถเริ่มประเดิมลงสนามให้กับต้นสังกัดใหม่ได้ในช่วงเลกที่สองของฟุตบอลไทยลีก 2559
ฤดูกาล 2559
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ธีราทร ลงประเดิมสนามนัดแรกและทำประตูแรกให้กับสโมสรในไทยลีก ฤดูกาล 2559 ช่วยให้ เมืองทอง เปิดบ้านเอาชนะ นครราชสีมา มาสด้า ไปได้ 4–1 ต่อมาในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ธีราทรด้วยลูกฟรีคิก ช่วยให้ เมืองทอง เปิดบ้านเอาชนะ พัทยา ยูไนเต็ด ไปได้ 4–1 จบฤดูกาล ธีราทรลงเล่นในลีกให้กับเมืองทอง 12 นัด ยิงได้ 2 ประตู มีส่วนช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์ไทยลีกสมัยที่ 4 ได้สำเร็จ
ฤดูกาล 2561
ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกรอบสอง ธีราทรทำหนึ่งประตูช่วยให้ เมืองทอง เปิดสนามศุภชลาศัย เอาชนะ ยะโฮร์ดารุลตาซิม สโมสรจากมาเลเซีย ไปได้ 5–2 ผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟได้สำเร็จ หลังจากนั้น ธีราทรก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับวิสเซล โคเบะ ในเจลีก ดิวิชัน 1 แบบยืมตัว
วิสเซล โคเบะ
ธีราทร ถูกยืมตัวไปเล่นในเจลีกของประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาหนึ่งฤดูกาลกับสโมสรวิสเซล โคเบะในฤดูกาล 2561 ซึ่งทำให้ธีราทรมีโอกาสได้เล่นกับนักฟุตบอลระดับโลกอย่างเช่น ลูคัส โพดอลสกี และอันเดรส อินิเอสตา
โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส บรรลุข้อตกลงในการยืมตัว ธีราทร บุญมาทัน จากเมืองทอง ยูไนเต็ด มาเล่นในเจลีก ฤดูกาล 2562 ต่อมาในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2562 ธีราทรลงเล่นตัวจริงในลีกนัดแรกให้สโมสร ในนัดที่ โยโกฮามะ เปิดบ้านตามตีเสมอแชมป์เก่า คาวาซากิ ฟรอนตาเล 2–2 ต่อมาในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ธีราทรมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของเจลีกประจำสัปดาห์ที่ 20 หลังจากที่เจ้าตัวมีส่วนช่วยให้ โยโกฮามะ บุกไปเอาชนะ วิสเซล โคเบะ ต้นสังกัดเก่าของเขา 2–0 ต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ธีราทรทำประตูแรกในลีกและในนามสโมสร ช่วยให้ โยโกฮามะ เปิดบ้านเอาชนะ กัมบะ โอซากะ ไปได้ 3–1 ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2562 ธีราทรทำประตูที่ 2 ในเจลีก ช่วยให้ โยโกฮามะ เปิดบ้านเอาชนะ ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ 3–0 และในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562 นัดปิดฤดูกาลเจลีก ธีราทรยิง 1 ประตู และทำ 1 แอสซิสต์ ช่วยให้ โยโกฮามะ เปิดบ้านเอาชนะ เอ็ฟซี โตเกียว ไปได้ 3–0 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่คว้าแชมป์เจลีก
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ธีราทร ได้เซ็นสัญญาถาวร 3 ปีกับโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส เป็นที่เรียบร้อย หลังจากที่เจ้าตัวได้เล่นให้กับสโมสรด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งฤดูกาลเต็ม
กลับสู่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เขาทำประตูแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2565–66 ช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–1 ต่อมาในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เขาทำประตูที่ 2 ในลีก เป็นประตูจากการยิงฟรีคิก ช่วยให้ทีมบุกไปเสมอกับทีมเก่าของเขาอย่างเมืองทอง ยูไนเต็ดที่ธันเดอร์โดมสเตเดียมแบบสนุก 4–4
ทีมชาติ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 การแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย ระหว่างทีมชาติไทยกับทีมชาติซาอุดีอาระเบีย เขาได้รับใบแดงให้ออกจากสนาม และในอีกไม่กี่วันถัดมา การแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ 26 ระหว่างทีมชาติไทย พบกับทีมชาติอินโดนีเซีย ธีราทรซึ่งถูกเรียกเข้าติดทีมชุดซีเกมส์ หลังตกรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก ก็ได้รับใบแดงอีกครั้ง แต่เขาก็สามารถกับมาเล่นทีมชาติได้ ต่อมาใน พ.ศ. 2558 เขาได้รับเลือกจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ให้เป็นกัปตันทีมชาติชุดใหญ่เมื่อนัดเจอกับเวียดนามและไต้หวัน ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก
ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ธีราทร มีชื่อติดทีมชาติไทยเบื้องต้น 33 คน และในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2562 ธีราทร ยังคงมีชื่อติดทีมชาติไทยในรอบที่ตัดตัวเหลือ 23 คนสุดท้าย ในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่ไทยจะเปิดบ้านพบกับเวียดนามและออกไปเยือนอินโดนีเซีย ต่อมาในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2562 ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่สอง ไทยออกไปเยือนอินโดนีเซียที่สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน ธีราทรยิงลูกจุดโทษ ช่วยให้ ทีมชาติไทย บุกไปชนะ อินโดนีเซีย ถึงถิ่น 3–0 เก็บชัยชนะนัดแรกในรอบคัดเลือกได้สำเร็จ และเป็นการบุกชนะที่บ้านของอินโดนีเซียเป็นครั้งแรกในรอบ 11 ปีอีกด้วย ต่อมาในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่ 3 ธีราทรได้รับใบเหลืองสะสมในนัดที่ไทยเปิดบ้านเอาชนะสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไปได้ 2–1 ทำให้เขาจะไม่ได้ลงเล่นในนัดที่ไทยจะออกไปเยือนมาเลเซีย ต่อมาในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่ 5 ธีราทรยิงลูกโทษไม่เข้า ทำให้ทีมชาติไทยทำได้เพียงบุกไปเสมอกับเวียดนามที่สนามกีฬาหมีดิ่ญ 0–0
ชีวิตส่วนตัว
ธีราทรได้เริ่มคบหาดูใจกับ "เบส" ฉัตรกมล มวยมั่น นิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา ในช่วงที่ธีราทรไปเยี่ยมบ้านของเธอที่จังหวัดชลบุรี ต่อมาในวันที่ 9–21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ธีราทรเข้าพิธีอุปสมบทที่วัดบัวขวัญ จังหวัดนนทบุรี เพื่อตอบแทนบุญคุณบิดามารดาและสงบจิตใจ แฃละในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ธีราทรได้สมรสกับฉัตรกมลที่อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา หลังจากที่คบกันมาได้ 5 ปี โดยในงานมีแขกรับเชิญที่เป็นเพื่อนร่วมอาชีพฟุตบอล อาทิ นฤบดินทร์ วีรวัฒโนดม, อนาวิน จูจีน รวมไปถึงหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยอย่าง เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง
ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เขามีบุตรชายชื่อว่า "ธาราธร บุญมาทัน" ซึ่งมีความหมายถึงเมฆ เขาตั้งชื่อเล่นให้แก่บุตรชายว่า "ลิสบอน" ซึ่งเป็นชื่อเมืองหลวงของประเทศโปรตุเกส
ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2566 เขามีบุตรชายคนที่สองชื่อว่า "ธีธารา บุญมาทัน" มีชื่อเล่นว่า เบริล ซึ่งมาจาก Beryl M762 อาวุธในเกม PUBG ซึ่งเป็นเกมที่เจ้าตัวชอบ แถมมีทีมอีสปอร์ตของตัวเองในชื่อ Theerathon Five อีกด้วย
ธีราทรมีความเชื่อในเรื่องโชคลาง เขาเคยวิ่งแก้บนรอบราชมังคลากีฬาสถานหลังจากที่พาทีมชาติไทยป้องกันแชมป์คิงส์คัพใน พ.ศ. 2560 นอกจากนี้ ยังเคยวิ่งแก้บนรอบสนามศุภชลาศัยหลังจากที่พาเอสซีจี เมืองทอง คว้าแชมป์โตโยต้า ลีกคัพ 2560 ได้สำเร็จ ธีราทรชอบเล่นเกมออนไลน์เป็นอย่างมาก โดยเกมที่เขาชื่นชอบคือ พอยต์แบลงก์ ซึ่งเป็นเกมยิงปืน ธีราทรเป็นที่ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มสุรา และไม่เที่ยวกลางคืน แต่ก็จะออกไปรับประทานอาหารกับเพื่อนเป็นบางครั้ง
.nu
.nu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับนีอูเอ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า
แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า (All Burma Students' Democratic Front: ABSDF; မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများ ဒီမိုကရက်တစ် တပ်ဦး) เป็นกลุ่มต่อต้านรัฐบาลทหารในพม่า ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ในย่างกุ้ง เป็นกลุ่มของนักศึกษาพม่าที่ลี้ภัยออกนอกประเทศ กลุ่มนี้ได้จัดตั้งกองกำลังติดอาวุธเพื่อสู้รบร่วมกับกองกำลังของชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ โดยเฉพาะกองทัพเอกราชกะชีนและสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง กลุ่มนี้ถูกสหรัฐประกาศให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายในช่วง พ.ศ. 2544–2553
ดั๊กซอซ
ดั๊กซอร์ส (Duck Sauce) เป็นการร่วมงานระหว่างดีเจ อาร์มานด์ แวน เฮลเดน และเอ-แทร็ก เซ็นสัญญากับค่ายฟูลส์โกลด์เรเคิดส์ ออกเพลงแรกคือ "aNYway" และ "You're Nasty" ออกอีพีชุด Greatest Hits เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2009
ดั๊กซอร์ส ออกเพลงในช่วงฤดูร้อน 2010 "Barbra Streisand" ตามชื่อของบาร์บรา สไตรแซนด์ โดยใช้แซมพลิงจากเพลง "Gotta Go Home" ของบันนีเอ็ม เล่นครั้งแรกที่งานไมแอมีวินเทอร์มิวสิกคอนฟีเรนซ์ 2010 และได้รับกระแสตอบรับจากดีเจและวิทยุอย่างมากในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ โปแลนด์ (Polskie Radio 4) และออสเตรเลีย ติดอันดับ 1 ในแอเรียคลับชาร์ตเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2010 ติดอันดับ 3 ในยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต
หญ้าช้างน้อย
หญ้าช้างน้อย  เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Caprifoliaceae ยอดอ่อนมีขนนุ่ม ใบเดี่ยว รูปไข่ ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบไม่เท่ากัน ผลรูปกลม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ พบตามพื้นที่สูงของภาคเหนือและภาคตะวันตก พบครั้งแรกในประเทศไทยโดยหมอคาร์เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ที่ ดอยเว้า จังหวัดลำปาง ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
พรรคคอมมิวนิสต์รัฐชาน
พรรคคอมมิวนิสต์รัฐชาน (Shan State Communist Party) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในรัฐชาน ประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 เมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 พรรคมีกำลังทหาร 251คน และสมาชิกพรรค 150 คน ผู้นำพรรคประกอบด้วย โบ ฮลา มิน (หัวหน้าพรรค) โบ มิน เทือง (สมาชิกโบลิตบูโร) โบ ตุน ลิน (สมาชิกโบลิตบูโร) โบ โมว เฮยน์ (สมาชิกโบลิตบูโร) ซอว์ ลวิน (คณะกรรมการท้องถิ่น) บา ดิน (คณะกรรมการท้องถิ่น) โอห์น ปวินต์ (คณะกรรมการท้องถิ่น) และฮลอว์ ยเว็ต กาน (คณะกรรมการท้องถิ่น)
นูน
นูน (Nun) เป็นอักษรตัวที่ 14 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรูנ‎ และอักษรอาหรับ ﻥ‎  และเป็นอักษรตัวที่สามของอักษรทานะ (ނ)- มีชื่อว่านูนุ แทนด้วยสัทอักษร: [n] อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก (Ν), อักษรอีทรัสคัน ̍, อักษรละติน N, และอักษรซีริลลิก Н
กองทัพประจำการ (สหรัฐ)
กองทัพประจำการของสหรัฐสืบทอดกองทัพภาคพื้นทวีปเป็นกองทัพบกอาชีพถาวรของประเทศ แม้ในสมัยใหม่ แกนกลางอาชีพของกองทัพบกสหรัฐยังเรียกว่า "กองทัพประจำการ" อยู่ นับแต่ห้วงการปฏิวัติอเมริกันถึงหลังสงครามสเปน–อเมริกา ทหารอาสาสมัครรัฐและกรมทหารอาสาที่รัฐเป็นผู้จัดระเบียบ (แต่เปลี่ยนไปควบคุมโดยทางการรัฐบาลกลางและแม่ทัพของรัฐบาลกลางในยามสงคราม) ซึ่งสนับสนุนกองทัพประจำการของสหรัฐซึ่งมีขนาดเล็กกว่า กรมทหารอาสาเหล่านี้เปลี่ยนมาเรียก "อาสาสมัครสหรัฐ" (USV) ตรงกันข้ามกับกองทัพบกสหรัฐประจำการ (Regular United States Army) ระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา ร้อยละ 97 ของกองทัพสหภาพเป็นอาสาสมัครสหรัฐ
ซึซึกิ โซโนโกะ
ซึซึกิ โซโนโกะ เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เซเรน่า เซบาสเตียน (Serena Sebastian) ซึ่งในเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงบางคดีที่ไม่มีโมริ โคโกโร่ แต่มีโซโนโกะเท่านั้น เอโดกาวะ โคนันจึงต้องใช้นาฬิกายิงยาสลบใส่โซโนโกะแทน ขั้นตอนการไขคดีและหลังจะคล้าย ๆ กับโมริ โคโกโร่
ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชั่น 231 ตอน (ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 6 คดีฆาตกรรมวันวาเลนไทน์) เดอะมูฟวี่ 26 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน
ประวัติ
ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ แฟนหนุ่มที่เป็นนักคาราเต้คอยปกป้องเธอในแต่ละครั้ง นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ
ครอบครัว
ครอบครัวซึซึกิ
จังหวัดช็อลลาใต้
จังหวัดช็อลลาใต้ เป็นจังหวัดในเกาหลีใต้ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีฐานะเป็นจังหวัดตั้งแต่ปี 2439 โดยแยกออกจากจังหวัดช็อลลาเดิมทางด้านใต้ และยังคงเป็นจังหวัดของเกาหลีจนกระทั่งมีการแบ่งเกาหลีในปี 2488 และหลังจากนั้นก็หลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ โดยมีควังจูเป็นเมืองเอกของจังหวัด จนกระทั่งมีการย้ายศาลากลางจังหวัดไปยังตอนใต้ของหมู่บ้านนามัก เมืองชนบทมูอัน ในปี 2548
ภูมิศาสตร์
จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโฮนัม โดยมีพรมแดนทางด้านทิศตะวันตกติดกับทะเลเหลือง ทางทิศเหนือติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ ทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเชจู ทางด้านทิศตะวันออกติดกับจังหวัดคย็องซังเหนือ
จังหวัดช็อลลาใต้มีเกาะมากกว่า 2,000 เกาะตลอดแนวชายฝั่ง ประมาณสามในสี่ส่วนเป็นเกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ และจังหวัดยังมีชายฝั่งยาวประมาณ 6,100 กิโลเมตร ผลิตผลทางทะเลที่สำคัญของจังหวัด เช่น หอยนางรม และสาหร่ายทะเล โดยเฉพาะอย่างหลังมีการพัฒนาพื้นที่เพาะเลี้ยงอย่างมาก
จังหวัดนี้มีภูเขาเพียงบางส่วนเท่านั้น พื้นที่ราบตลอดบริเวณแม่น้ำซ็อมจิน ย็องซัน และทัมจิน เป็นอู่ข้าวอู่น้ำขนาดใหญ่ของประเทศ และเป็นพื้นที่ที่มีฝนตกชุก ซึ่งมีส่วนช่วยเหลือทางด้านการเกษตร และจังหวัดนี้ยังเป็นสถานที่ที่อบอุ่นที่สุดในคาบสมุทร ซึ่งช่วยให้เกิดผลิตผลทางการเกษตรอย่างมากมายเช่น ข้าว ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ เมล็ดพืชที่สามารถรับประทานได้และมันฝรั่ง ผัก ฝ้าย และผลไม้ ก็เจริญเติบโตได้ดีเช่นเดียวกัน
กองทัพประจำการ (สหรัฐ)
ในการใช้ร่วมสมัย คำว่า "กองทัพประจำการ" หมายความถึงส่วนที่ประจำการเต็มเวลาของกองทัพบกสหรัฐ ซึ่งต่างจากกำลังสำรองกองทัพบก (Army Reserve) และกำลังพิทักษ์ชาติ (Army National Guard) ส่วนประกอบที่สี่ กองทัพบกแห่งสหรัฐ (Army of the United States) ไม่ปฏิบัติการตั้งแต่ระงับการเกณฑ์ทหารในปี 1973 แลกองทัพสหรัฐเป็นกองทัพอาสาสมัครล้วนนับแต่นั้น
จังหวัดช็อลลาใต้
ภูมิศาสตร์
ถึงแม้จะมีการขุดทองและถ่านหินได้จำนวนน้อยจากจังหวัดนี้ แต่อุตสาหกรรมในจังหวัดก็พัฒนาอย่างมาก
กองทัพประจำการ (สหรัฐ)
ระบบกองทัพสหรัฐพัฒนาจากกองทัพภาคพื้นทวีประดับชาติซึ่งเป็นทหารอาชีพ, ทหารอาสาสมัครของรัฐและกรมทหารอาสาในสงครามปฏิวัติอเมริกา กับหน่วยทหารอเมริกันยุคหลังสงครามปฏิวัติที่คล้ายกันภายใต้รัฐบัญญัติทหารอาสาสมัคร ค.ศ. 1792 ระบบนี้เป็นรากฐานสำหรับการจัดระเบียบกองทัพบกสหรัฐ โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย จนมีการสถาปนากองกำลังพิทักษ์ชาติสมัยใหม่ในปี 1903 รัฐบัญญัติทหารอาสาสมัครเปิดช่องให้ใช้อาสาสมัครซึ่งสามารถใช้ที่ใดก็ได้ในยามสงคราม นอกเหนือจากทหารอาสาสมัครของรัฐซึ่งจำกัดไว้เฉพาะใช้ในรัฐของตนเป็นระยะสั้น ๆ แม้กองทัพบกสหรัฐอาชีพปัจจุบันซึ่งมีการเสริมด้วยกำลังสำรองกองทัพบกและกำลังพิทักษ์ชาติก็มีระบบการจัดระเบียบคล้ายกัน คือ แกนกลางอาชีพถาวรและหน่วยเพิ่มเติมซึ่งสามารถระดมได้ในยามฉุกเฉินหรือในยามสงคราม
จังหวัดช็อลลาใต้
เขตการปกครอง
จังหวัดช็อลลาใต้แบ่งออกเป็น 5 นคร (ชี) และ 17 อำเภอ (กุน) ดังนี้
นูน
คาดว่านุนมาจากอักษรภาพรูปงู (คำว่างูในภาษาฮีบรู, nachash เริ่มด้วยนุน และคำว่างูในภาษาอราเมอิกคือ nun) หรือปลาไหล แต่บางกลุ่มเชื่อว่ามาจากไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์รูปปลาในน้ำ (ในภาษาอาหรับ, nūn หมายถึงปลาหรือวาฬ). อักษรฟินิเชียตัวนี้ชื่อ nūn "ปลา" แต่รูปร่างของอักษรเหมือนจะมาจากอักษรคานาอันไนต์ naḥš "งู", ที่มาจากไฮโรกลิฟิกรูปงู Naḥš ในวรรณกรรมภาษาอาหรับสมัยใหม่หมายถึง  "โชคร้าย" อักษรตัวนี้ในอักษรเอธิโอปิกและภาษากลุ่มเซมิติกในเอธิโอเปียใช้ nehas, หมายถึงทองเหลือง และ อักษรรูน ที่ใช้ชื่อว่า Naudiz มีความหมายว่า ความทุกข์ แต่ความหมายในการทำนายว่า ความสงสัย ไม่มั่นใจในความปลอดภัย
ן ነሐስ (ፊደል) ܢܘܢ Nun Nun Nun (Hebräisch) Nun (letter) נ Nun (kirjain) Nun (lettre) Nun (litir) נ נ Nun (lettera) Noen (letter) Nun (bokstav) Нун (буква еврейского алфавита) Nun (bokstav) நன் (எழுத்து) Nun Nun
ซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
ซาร์อีวานที่ 4 วาซิลเยวิช (Ivan IV Vasilyevich; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1530 – 28 มีนาคม ค.ศ. 1584) หรือที่รู้จักกันว่า อีวานผู้เหี้ยมโหด (Ivan the Terrible) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งมอสโกในปี ค.ศ. 1533 จนถึง ค.ศ. 1547 และซาร์แห่งปวงรัสเซีย จากปี ค.ศ. 1547 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต
ในรัชกาลของพระองค์ได้เห็นชัยชนะมณฑลคาซัน ,มณฑลแอสตราข่าน และมณฑลไซบิร์ ซาร์อีวาน ทรงยกระดับรัสเซียจากนครรัฐเล็ก ๆ สู่ราชอาณาจักรซึ่งจะกลายเป็นพื้นฐานการเป็นมหาอำนาจของรัสเซียในอีกสองศตวรรษต่อมา และกลายเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกที่ครองตำแหน่งเป็นซาร์แห่งปวงรัสเซีย
สาเหตุที่พระองค์ได้รับฉายาว่า อีวานผู้เหี้ยมโหด เพราะพระองค์ทรงปกครองอาณาจักรด้วยความเหี้ยมโหด ปราศจากความเมตตา ว่ากันว่าทรงรับสั่งให้ควักลูกตาสถาปนิกผู้ออกแบบสร้างมหาวิหารเซนต์บาซิล เพื่อมิให้สร้างสิ่งก่อสร้างที่งดงามเช่นนี้ได้ที่ใดอีก
พระราชวงศ์วาซิลยาวิสได้รับคำเตือนจากพระสังฆราชแห่งเยรูซาเล็ม เมื่อวาซิลีที่ 3 ทอดทิ้งพระมเหสีไปอภิเษกสมรสใหม่ โดยทรงเตือนพระบิดาพระองค์ว่า "หากพระองค์ทรงกระทำการชั่วร้าย พระองค์ก็จะได้พระโอรสที่ชั่วร้ายเช่นกัน"
พระราชประวัติ
ซาร์อีวานที่ 4 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1530 ที่มอสโก เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายวาซิลีที่ 3กับเยเลนา กลินสกายา
ในวัยเยาว์พระองค์โปรดทรงพระอักษร สวดมนต์ อีกทั้งเป็นผู้เฉลียวฉลาดและอ่อนไหว แต่หากพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับการฆ่าฟันกันไม่เว้นแต่ละวันในเคลมลิน ทำให้พระองค์ซึมซับความเหี้ยมโหดเข้าไปในพระทัยพระองค์
พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้าซาร์แห่งมัสโควีในวันที 3 ธันวาคม 1533 ในพระชนม์มายุ 3 พรรษา หลังจากพระบิดาสวรรคต โดยมีพระนางเยเลนา กับเจ้าชายโอโบเรนสกี ชู้รักของพระนางเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
เหตุการณ์จึงเริ่มวุ่นวาย เมื่อเจ้าชายยูรี พระปิตุลา ทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ จึงถูกจับตัวโยนลงหลุมให้อดอาหารสิ้นพระชนม์ ส่วนพระปิตุลาอีกพระองค์ก็ถูกกำจัดออกไปอย่างรวดเร็ว และในปี 1538 พระนางเยเลนาทรงสิ้นพระชนม์จากการถูกวางยาพิษ และเจ้าชายโอโบเรนสกีก็ถูกจับเข้าคุกและถูกตีจนตาย รัสเซียตกอยู่ใต้การจลาจลอย่างหนัก
ระหว่างนั้นราชนิกุล "บุยสกี" และ "ชุยสกี" ต่างพากันห้ำหั่นกันในวังเคลมลิน เพื่อชิงอำนาจการปกครองระหว่างที่พระเจ้าซาร์ยังทรงพระเยาว์ บางครั้งก็บุกเข้าไปถึงพระราชฐานของอีวาน ข่มขืน ฆ่า บรรดามหาดเล็กนางในต่อหน้าพระพักตร์ เพราะพระองค์ไร้ซึ่งอำนาจ ทำให้ความโหดเหี้ยมและทารุนต่าง ๆ ซึ่มเข้าพระหทัยพระเจ้าซาร์องค์น้อยนี้
ในปี 1539 พวกราชสกุลชุยสกีจับมหาดเล็กของพระองค์ไปถลกหนังทั้งเป็นแขวนประจานที่จตุรัสมอสโคว พระองค์ทรงดื่มน้ำจัณฑ์หนักมากขึ้น และเข้าร่วมกับกลุ่มวัยรุ่นก่อความวุ่นวายในมอสโกทุกวัน ทรงโปรดควบม้าเข้าไปในฝูงชนเต็มเหยียด จับสุนัขและแมวโยนลงจากหอคอยของเคลมลิน แต่ที่น่าแปลกคือ ทรงศึกษาทั้งพระศาสนาและประวัติศาสตร์ และหากพระองค์สำนึกผิด จะทรงโขกพระเศียรลงกับพื้นหรือผนัง จนมีแผลเป็นที่พระพักตร์
ในปี 1543 ทรงกำหราบพวกราชสกุลลงอย่างเด็ดขาด โดยจับเจ้าชายแอนดรูว์ ชุยสกี โยนให้พวกสุนัขล่าเนื้อขย้ำทั้งเป็น แขวนคอพวกทหารโบยาห์ไปตามท้องถนนกรุงมองโก ใครกล่าวว่านินทาพระองค์ก็ให้ตัดลิ้น ซึ่งทำให้อำนาจกลับมาอยู่กับราชสำนักอีกครั้ง
พระองค์ได้ทรงทำพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อปี 1547 และหาพระมเหสีจากเจ้าขุนมูลนายรัสเซีย และได้มีหญิงสาวถึง 1500 คน เข้ามาในราชสำนักของพระองค์ ซึ่งพระองค์เลือก "อนาสตเซีย ซาห์คารินา โคชคินา" จากขุนนางราชสกุล "โรมานอฟ" ซึ่งเป็นชื่อสกุลขุนนางที่สืบมาจากตระกูลเยอรมันชั้นสูงตระกูลหนึ่ง ซึ่งได้อพยพมาจากเยอรมนีไปยังกรุงมอสโกในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 14 และได้เปลี่ยนสกุลใหม่ว่าสกุลคอชกิน สกุลนี้ได้รับราชการในพระราชสำนักของราชวงศ์รูริคตลอดมาเป็นเวลาร่วม 200 ปี
ซาร์อีวานที่ 4 ได้ทรงเลือก อนาสตาเซียแห่งรัสเซียเป็นคู่อภิเษก พระองค์ทรงหลงรักเจ้าสาวของพระองค์อย่างดื่มด่ำมาโดยตลอด ดังนั้นเมื่อพระนางอนาสตาเซียสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1560 ทำให้พระราชสวามีทรงโศกเศร้ามากถึงกับเสียสติไปและคอยทรงระแวงผู้คนตลอดเวลา โดยคิดว่าเขาเหล่านั้นได้วางยาพิษพระมเหสีสุดที่รักความแค้นเคืองเหล่านี้เลยทำให้พระองค์ทรงมีสติวิปลาสไป
ปี 1553 ประชวรหนัก และพวกขุนนางไม่ยอมรับพระโอรส "ดมีตรี" เพราะคิดกันว่าทรงต้องสวรรคตแน่นอน ปรากฏว่าทรงหายจากพระอาการประชวร จึงกวาดล้างขุนนางอีกครั้งหนึ่ง แต่หลังจากทรงหายประชวร พระพี่เลี้ยงทำพระโอรสน้อยตกจากสะพาน ทำให้พระโอรสองค์น้อยจมน้ำสิ้นพระชนม์ อีวานทรงประหารพี่เลี้ยงอย่างโหดเหี้ยม
พระองค์สร้างมหาวิหารเซนต์บาซิล ทรงปลาบปลื้มความงามของโบสถ์นี้จนสั่งควักลูกตาสถาปนิกทิ้ง เพื่อมิให้ไปสร้างสิ่งใดที่งามกว่าวิหารนี้อีก
ที่ซาร์อีวานที่ 4 จะเสด็จพระราชดำเนินไปไหน พระองค์จะทรงถือธารพระกรเหล็กไปด้วยเสมอ และเมื่อข้าราชบริพารคนใดทำสิ่งใดให้พิโรธ พระองค์ก็จะทรงใช้ธารพระกรนั้นกระหน่ำตีโดยไม่ปราณี
ซาร์อีวานที่ 4 ทรงอภิเษกสมรสอีก 6 ครั้ง (พระมเหสี 1 พระองค์ถึงกับช็อกตายก่อนเข้าห้องหอ เพราะกิตติศัพย์ความเหี้ยมโหดของพระองค์ ส่วนอีก 2 พระองค์ลงไปสู่ตะแลงแกง) พระโอรสของพระองค์มีเพียง 2 พระองค์เท่านั้นที่รอดจากวัยเด็กเป็นผู้ใหญ่
ปีหายนะของพระองค์คือปี 1581 ปีแล้วปีเล่าที่พระสหายของพระองค์เข้ามาและจากไป (ส่วนใหญ่ไปสู่ตะแลงแกง) พระองค์ทรงรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อเจ้าชายอีวาน มกุฏราชกุมารของพระองค์ แต่เมื่อพระองค์ทรงลงพระบาท (กระทืบ) พระนางเยเลนา มเหสีพระองค์ที่สามที่กำลังตั้งพระครรภ์เพราะสวมเสื้อผ้าที่ทรงมิโปรด จนมกุฏราชกุมารอีวานที่ประทับอยู่นั้นทรงทนมิได้จึงมาช่วยพระมารดาเลี้ยง อีวานทรงลืมพระองค์ กระหน่ำตีพระโอรสด้วยคฑาเหล็กในพระหัสถ์จนพระโอรสกะโหลกร้าว เยเลนาแท้งในวันนั้น และอีกสามวันถัดมา มกุฏราชกุมารอีวานก็สิ้นพระชนม์ เป็นเหตุให้พระองค์วิปลาสหนักกว่าเดิม