cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มิตซูบิชิ กาแลนต์
รุ่นที่ 10 (Galant Fortis; พ.ศ. 2550–2560)
มิตซูบิชิเปิดเผยว่าแลนเซอร์ใหม่สำหรับตลาดญี่ปุ่นจะใช้ชื่อว่า กาแลนท์ ฟอร์ติส (Galant Fortis) ซึ่งมาจากภาษาละตินที่เป็นแปลว่าความแข็งแกร่ง และมาพร้อมรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่แตกต่างจากแลนเซอร์ใหม่ที่ทำตลาดอยู่ในสหรัฐอเมริกา พร้อมเครื่องยนต์ใหม่แบบอะลูมิเนียมทั้งบล็อก 2,000 ซีซีในรหัส 4B11 มีกำลังสูงสุด 152 แรงม้า ที่ 6,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 20.1 กก.-ม. ที่ 4,250 รอบ/นาที
ไม่มีการเปิดเผยถึงเหตุผล แต่การเปลี่ยนชื่ออาจจะช่วยให้สามารถแข่งขันกับบรรดาคู่ปรับได้ดีในระดับหนึ่งก็เป็นได้ แต่สิ่งที่ชวนให้น่าสงสัยคือ ‘แล้วทำไมไม่เปลี่ยนชื่อใหม่ไปเลยล่ะ เพราะกาแลนท์ในตลาดญี่ปุ่นก็ใช่ว่าจะสุดฮ็อต ?’
อย่างไรก็ตาม ใช่ว่าชื่อของแลนเซอร์จะสูญพันธุ์ไปซ่ะทีเดียว เพราะอย่างน้อยก็ยังเหลือเอาไว้ใช้กับตัวแรงจากสนามแข่งแรลลี่อย่างอีโวลูชัน X ที่ตัว X ซึ่งต่อท้ายหมายถึงสายพันธุ์ที่ 10 โดยใช้ตัวอักษรโรมัน ไม่ใช้ X Factor อย่างที่เคยมีคนสงสัย และในรุ่นใหม่จะใช้เครื่องยนต์เทอร์โบรุ่นใหม่ที่พัฒนาบนพื้นฐานของ 4B11
เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! ปฏิบัติการล่าฝันสคูลไอดอล
'''เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! ปฏิบัติการล่าฝันสคูลไอดอล''' (Love Live! Sunshine!!) เป็นโปรเจกต์สื่อของบริษัทแอสกีมีเดียเวิร์กส์, สตูดิโออนิเมะซันไรส์ และค่ายเพลงแลนติส ที่แยกตัวออกจาก เลิฟไลฟ์! รุ่นแรก โดยเลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2558 ในนิตยสารเด็งเอะกิจีส์แมกกาซีน ฉบับเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ได้เริ่มออกอากาศอนิเมะในภาคแรก และอนิเมะภาคที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยหลังจากนั้นได้มีการประกาศสร้างต่อในรูปแบบภาพยนตร์ ในชื่อ '''เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! เดอะ สคูล ไอดอล มูฟวี่ โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์'''
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ภาคแยก โยฮาเนะเดอะพาร์ฮีเลียน -ซันไชน์อินเดอะมิร์เรอร์- เริ่มออกอากาศในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
เรื่องย่อ
เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! เป็นเรื่องราวกลุ่มไอดอลของโรงเรียนสตรีมัธยมปลายอุราโนะโฮชิ โรงเรียนเอกชนที่ตั้งอยู่ริมทะเลติดกับอ่าวสึรุกะ ในเขตอุชิอุระ เมืองนุมะซุ จังหวัดชิซุโอะกะ ซึ่งโรงเรียนดังกล่าว กำลังจะทำการยุบรวมกับโรงเรียนมัธยมอื่นๆ ในเมืองนุมะซุ
ทาคามิ จิกะ นักเรียนชั้นปี 2 ที่ได้แรงบันดาลใจจากวงมิวส์ ในการรวบรวมเพื่อนๆ คนอื่น ในโรงเรียนเดียวกัน แล้วตั้งกลุ่มศิลปินไอดอลว่า อควอร์ส (Aqours; ) ซึ่งพยายามที่จะส่งเสริมโรงเรียนเพื่อป้องกันปัญหาการปิดโรงเรียน ด้วยการเข้าร่วมแข่งขันเลิฟไลฟ์! ซึ่งมิวส์เคยชนะมาก่อนหน้าแล้ว แต่ก็เป็นสิ่งที่ยากกว่าเดิมสำหรับความนิยมของพวกเขา
ตัวละคร
ทาคามิ จิกะ (พากย์โดย : อันจุ อินามิ) Chika Takami (高海千歌) สาวน้อยตัวเอกของภาคนี้ เธอเป็นนักเรียนมัธยมปลายปีที่ 2 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ (Uranohoshi Girls’ Academy) ในเมืองชายทะเลอุจิอุระ (Uchiura) ของจังหวัดชิซุโอกะ (Shizuoka) ที่ภายหลังบทเพลงของวงมิวส์ได้สร้างความฝันให้กับบรรดาเด็กสาวทั่วญี่ปุ่น  เธอจึงได้ติดตามวงมิวส์ในฐานะแฟนคลับคนหนึ่ง  และได้สร้างวงสคูลไอดอลขึ้นในโรงเรียน  โดยมีเธอเป็นลีดเดอร์ของวงในชื่อ “Aqours” มีนิสัยเป็นคนที่ร่าเริงสมวัย  ถึงเธอมักจะคิดว่าตัวเองไม่มีจุดเด่นอะไร  แต่ก็มีความพยายามอันมุ่งมั่นเพื่อทำตามความหวังของตนเอง   ตัวเธอเป็นน้องสาวคนคนสุดท้องจากพี่น้องสามคน  ที่บ้านของเธอเปิดเป็นโรงแรมที่พักที่มีบ่อออนเซ็นกลางแจ้ง ที่สามารถมองเห็นวิวทะเลจากภายนอกได้ ซากุระอุจิ ริโกะ (พากย์โดย :  ริกาโกะ ไอดะ) Riko Sakurauchi (桜内梨子) สาวน้อยผมยาว นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 2 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  ซึ่งเธอได้ย้ายมาจากซึ่งเธอได้ย้ายมาจากโรงเรียนสตรีโอโทโนะ คิซากะ (ที่เดียวกันกับโรงเรียนในภาคแรก)   มาเรียนต่อที่จังหวัดชิซุโอกะ  เพราะเป็นคนต่างท้องถิ่นไม่คุ้นเคยกับสถานที่อยู่แห่งใหม่  ทำให้เธอวางตัวเองแบบเงียบๆ และขาดความั่นใจในตัวเอง  แต่ด้วยเป็นคนที่มีความสามารถทางด้านศิลปะและสามารถเล่นเปียโนได้  ทำให้ชิกะเริ่มสนใจในตัวเธอและชักชวนให้เข้ามาร่วมวงสคูลไอดอล Aqours ด้วยกัน มัตซึอุระ คานัน (พากย์โดย : นานากะ สึวะ) Kanan Matsuura (松浦果南 ) สาวน้อยผมยาวมัดหางม้า นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 3 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  ที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กๆ ของชิกะ  เธอเป็นคนที่เข้าใจถึงเรื่องราวในความหลงใหลในเสียงเพลงของชิกะ  และอยากที่จะสร้างบทเพลงของตนเองขึ้นมาบ้าง  เธอเลยได้เข้ามาร่วมสานความฝันเดียวกันในฐานะสมาชิกของวงวงสคูลไอดอล Aqours ที่บ้านของเธอเปิดร้านขายอุปกรณ์ดำน้ำ คุโรซาว่า ไดยะ (พากย์โดย : อาริสะ โคมิยะ) Dia Kurosawa (黒澤ダイヤ) สาวน้อยทรงฮิเมะคัต นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 3 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  เป็นประธานนักเรียนของโรงเรียนนี้  เธอเป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจอยู่ไม่น้อยเพราะถือตัวเองว่าเป็นลูกคุณหนูจากตระกูลที่มีชื่อเสียงประจำเมืองที่ใครต่อใครต้องรู้จักดี  ทั้งยังปฏิเสธที่ชิกะจะตั้งชมรมสคูลไอดอลอย่างเด็ดขาด  ไม่รู้ว่าชิกะคิดยังไงถึงได้ไปขอให้เธอมาร่วมวงสคูลไอดอล Aqours ด้วยกัน  ซึ่งเธอเองก็ได้บอกกลับไปว่า “จะต้องเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน” ที่ชวนเธอมาร่วมวง เธอเป็นพี่สาวของ “รูบี้”(Ruby) และชื่อของเธอมีความหมายว่า “เพชร”(Diamond) คุโรซาว่า รูบี้ (พากย์โดย : ไอ ฟุริฮาตะ) Ruby Kurosawa (黒澤ルビィ) สาวน้อยนักเรียนมัธยมปลายปีที่ 1 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ เธอเป็นน้องสาวของได  ที่มีนิสัยเป็นคนที่ขี้อาย  ไม่กล้าคุยกับคนแปลกหน้า  แถมยังเป็นโรคกลัวผู้ชายขึ้นสมอง  ที่ไม่เคยเสวนากับผู้ชายหน้าไหนเว้นแต่คุณพ่อของตัวเอง  เธอเป็นเพื่อนสนิทกับฮานามารุ วาตานาเบะ โยว (พากย์โดย : ชุกะ ไซโต) Yō Watanabe (渡辺曜)
สาวน้อยผมสั้น นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 2 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  เธอมีความใฝ่ฝันว่าอยากที่จะเป็นกัปตันเรือเฟอร์รี่เช่นเดียวกับคุณพ่อของตัวเอง  พอเธอเห็นความพยายามของชิกะที่อยากจะตั้งชมรมได้วงสคูลไอดอล  จึงได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคนแรกของวงสคูลไอดอล Aqours    เธอเป็นคนที่มีพาวเวอร์แรงเหลือล้น  และชอบคิดในเชิงบวกกับทุกๆ เรื่อง  ทำให้ชิกะได้ชักชวนให้เธอมาร่วมวงสคูลไอดอล Aqours ด้วยกัน  มีคำพูดติดปากว่า “Yōsoro!” ให้ได้ยินอยู่เสมอๆ ซึชิมะ โยชิโกะ (พากย์โดย : ไอกะ โคบายาชิ) Yoshiko Tsushima (津島善子) สาวน้อย นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 1 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ เธอเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของฮานามารุที่เคยเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมต้นมาก่อน ตัวเธอมักจะเชื่ออย่างฝังใจว่าจะมีเรื่องราวร้ายๆ เกิดขึ้นอยู่รอบๆ ตัวของเธอเอง อีกทั้งยังมีอาการในแบบโรคเด็กม. ต้น “จูนิเบียว” (Chūnibyō =中二病) แถมเธอยังต้องการให้คนรอบข้างเรียกชื่อของตัวเองว่า “Johanne” (ヨハネ) คุนิคิดะ ฮานามารุ (พากย์โดย : คานาโกะ ทากัตสึกิ) Hanamaru Kunikida (国木田花丸) สาวน้อยตัวเล็ก นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 1 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  เธอเป็นลูกสาวของผู้ดูแลศาลเจ้าประจำเมือง เป็นเพื่อนสนิทของรูบี้และโยชิโกะ เธอเป็นคนที่เรียบร้อย  ชอบการอ่านหนังสือ  และรักในการร้องเพลงอย่างมาก   ด้วยความเป็นเด็กรุ่นน้อง  ทำให้มักจะออกอาการป้ำๆ เป้อๆ ให้ได้เห็นอยู่บ่อยๆ โอฮาระ มาริ (พากย์โดย : ไอนะ สึซึกิ) Mari Ohara (小原鞠莉) สาวน้อยผมทอง นักเรียนมัธยมปลายปีที่ 3 ของโรงเรียนสตรีอุราโนโฮชิ  เธอเป็นลูกครึ่งต่างชาติที่คุณพ่อของเธอประกอบธุรกิจโรงแรม  เธอได้ช่วยเหลือรวมถึงแต่งเพลงให้กับวง Aqours ในช่วงแรก  โดยที่ไม่ได้หวังในสิ่งใด  ด้วยความที่เธอเป็นคนที่สวยและมีความสามารถในการเป็นสคูลไอดอลอยู่ในตัวเอง   ซึ่งเธอจะไม่ได้รู้ตัวก็ตามที  ทำให้ชิกะได้ชักชวนเธอมาร่วมวงด้วยกัน
อนิเมะ
ในภาคอนิเมะ สร้างโดยสตูดิโอ 8 ของซันไรส์ สตูดิโอที่สร้างเรื่องเดียวกันกับ เลิฟไลฟ์! ในภาคของมิวส์ โดยผู้กำกับคือ คะซุโอะ ซะกะอิ เขียนบทโดย จุกกิ ฮะนะดะ และประพันธ์ดนตรีประกอบโดย ทะสึยะ คะโตะ ในภาคแรก ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม - 24 กันยายน พ.ศ. 2559 ออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลา 22:30 - 23:00 น. (JST) ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์ และยังออกอากาศไปยังสถานีอื่นตามภูมิภาคหลักของญี่ปุ่นด้วย คือ SUN (เฮียวโงะ), KBS (เคียวโทะ), TVA (ไอจิ), SBC (ชิซุโอะกะ), TVh (ฮอกไกโด), TVQ (ฟุกุโอกะ) และแพร่ภาพทั่วประเทศญี่ปุ่นทางช่อง BS11 ซึ่งเป็นช่องโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม และยังมีการออกอากาศซ้ำทางNHK E อีกด้วย ส่วนภาคที่ 2 นั้น มีการประกาศสร้างต่อ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560
สำหรับลิขสิทธิ์ในต่างประเทศ ในทวีปอเมริกาเหนือเป็นของฟันนิเมชัน โดยมีการลงเสียงพากย์ใหม่เป็นภาษาอังกฤษ, สหราชอาณาจักร ถือสิทธิ์โดย อนิเมะลิมิเท็ต, สเปน ถือสิทธิ์โดย โยวูเอ็นเตอร์เทนเมนต์, ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ถือสิทธิ์โดย แมดแมนเอ็นเตอร์เทนเมนต์, สาธารณรัฐจีนถือสิทธิ์โดย ท็อป-อินไซจ์ ส่วนในประเทศไทย ถือสิทธิ์โดย บริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) จำกัด เช่นเดียวกับเลิฟไลฟ์! ในภาคก่อนหน้า
ส่วนการจำหน่ายดีวีดีและบลูเรย์ จำหน่ายโดยบันไดวิชวล (บันไดนัมโคอาร์ต ในเวลาต่อมา) โดยฤดูกาลที่ 1 ดีวีดีชุดแรก ออกขายเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2559 และชุดสุดท้าย ออกขายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2560 รวม 7 ชุด ส่วนในประเทศไทย ได้มีการเปิดลงขันอนิเมะฤดูกาลที่ 1 ในราคา 1,953 บาท เพื่อทำการผลิตเป็นดีวีดีต่อไป ถึงแม้ยอดการลงขันจะไม่ตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ แต่หลังจากนั้นได้ประกาศการผลิต โดยมีกำหนดสั่งจองล่วงหน้า (Pre-order) ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เฉพาะที่ร้านอนิเมท และผ่านเว็บไซต์ของบริษัทฯ ขณะที่อนิเมะฤดูกาลที่ 2 ดีวีดีชุดแรก ออกขายเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และชุดสุดท้าย ออกขายเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561
ภาพยนตร์
หลังจากจบการออกอากาศอนิเมะฤดูกาลที่ 2 ก็ได้มีการประกาศสร้างฉบับภาพยนตร์ต่อทันที โดนทีมงานสร้างระบุว่าจะเป็นการสร้างใหม่ทั้งหมดโดยไม่มีการนำฉากจากอนิเมะทั้งสองภาคมาใช้ซ้ำหรือย้อนความ ซึ่งฉบับภาพยนตร์นี้ใช้สถานที่ในประเทศอิตาลีเป็นฉากในเรื่องเกือบทั้งหมด
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายที่ญี่ปุ่นในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2562 ส่วนประเทศไทยมีกำหนดฉายในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2562 ณ โรงภาพยนตร์สกาลา
วิดีโอเกม
อควอร์สถูกเข้ามาเพิ่มในเกม ''เลิฟไลฟ์! สคูลไอดอลเฟสติวัล'' ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 เป็นต้นมา โดยได้เพิ่มส่วนเรื่องราว, เพลง และการ์ดของสมาชิกในวงด้วย
พระยาอายลาว
ตลอดรัชสมัยของพระยาอายลาวพระองค์มิได้สถาปนาผู้ใดเป็นรัชทายาท ทำให้พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်) พระราชโอรสองค์เดียวของพระยาอายลาวและ เจ้ามุนะ พระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซย์) กษัตริย์รัชกาลที่ 4 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละต่างพยายามแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท กระทั่งพระยาอายลองสิ้นพระชนม์และพระยาอายลาวสวรรคตจากนั้นได้ไม่นานเจ้ามุนะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระยาอู่
อ้างอิง
1308
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน (Antoine-Augustin Cournot; 1801–1877)  เป็นนักคณิตศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ และนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส กูร์โนเป็นนักวิชาการคนแรกๆ ที่นำหลักคณิตวิเคราะห์มาใช้ในงานทฤษฎีเศรษฐศาสตร์อย่างเป็นระบบ แบบจำลองทางทฤษฎีของกูร์โนในเรื่องการผูกขาดและการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย ยังคงเป็นแนวคิดสำคัญในเศรษฐศาสตร์จุลภาคสมัยใหม่ โดยเฉพาะแบบจำลองการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายมีชื่อเรียกในปัจจุบันว่าการแข่งขันแบบกูร์โน
งานของกูร์โนได้รับคำชื่นชมจากและมีอิทธิพลต่อนักคณิตเศรษฐศาสตร์คนสำคัญในยุคหลังหลายคน เช่น วิลเลียม สแตนลีย์ เจวอนส์, เลอง วาลรัส และอัลเฟรด มาร์แชล
ประวัติ
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1801 ที่เมืองเกร จังหวัดโอต-โซน ประเทศฝรั่งเศส กูร์โนศึกษาที่โรงเรียนในเมืองเกิดจนถึงอายุ 15 ปี หลังจากนั้นเขาได้ศึกษาด้านคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนในเมืองเบอซ็องซงในปี 1820 ในหนังสือบันทึกความทรงจำที่กูร์โนเขียนในภายหลัง กูร์โนเล่าว่าเขาได้อ่านงานด้านคณิตศาสตร์ของปีแยร์-ซีมง ลาปลัส และมาร์กี เดอ กงดอร์เซ ซึ่งเป็นหนังสือที่มีอิทธิพลต่อความคิดของเขา
ในปี 1821 กูร์โนย้ายมายังกรุงปารีสเพื่อเข้าเรียนที่เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ แต่สถาบันแห่งนี้ถูกปิดลงเพียงหนึ่งปีให้หลังด้วยเหตุผลทางการเมือง กูร์โนจึงย้ายไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนในปารีส จนได้รับปริญญาบัตรในสาขาคณิตศาสตร์ในปี 1823 ในช่วงที่เขาเข้าเรียนที่ซอร์บอน กูร์โนได้พบและเข้าเรียนกับนักคณิตศาสตร์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ลาปลัส, ลากร็องฌ์, ปัวซง, ฟูรีเย, เลอฌ็องดร์ และ โกชี กูร์โนเขียนถึงช่วงเวลาที่เขาศึกษาที่ซอร์บอนว่า เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขของเขา
หลังจากจบการศึกษาจากซอร์บอน กูร์โนได้ทำงานให้กับจอมพลโลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ อดีตผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสสมัยสงครามนโปเลียน โดยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเขียนหนังสือและเป็นครูสอนหนังสือให้กับบุตรของแซ็ง-ซีร์ ในระยะสิบปีที่กูร์โนทำงานนี้ เขาได้ช่วยแซ็ง-ซีร์เรียบเรียงและตีพิมพ์หนังสือบันทึกความทรงจำของแซ็ง-ซีร์ และในระหว่างนั้นเขาก็ได้ทำงานวิชาการในด้านกลศาสตร์และดาราศาสตร์ จนสำเร็จปริญญาเอกในปี 1829 แซ็ง-ซีร์เสียชีวิตในปี 1930 แต่กูร์โนยังคงทำงานเรียบเรียงและเผยแพร่งานเขียนส่วนที่เหลือของแซ็ง-ซีร์จนถึงปี 1933
งานเขียนด้านคณิตศาสตร์ที่กูร์โนเคยเขียนสมัยเป็นนักศึกษา ทำให้เขาได้รับความสนใจจากซีเมอง เดอนี ปัวซง ในปี 1834 กูร์โนจึงได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ด้านคณิตวิเคราะห์และกลศาสตร์ที่ลียงด้วยคำแนะนำของปัวซง หลังจากกูร์โนทำงานที่ลียงได้เพียงหนึ่งปี ปัวซงก็แนะนำให้กูร์โนรับตำแหน่งอธิการบดีของสำนักวิชาเมืองเกรอนอบล์ในปี 1835 ระหว่างที่ทำงานนี้ที่เกรอนอบล์ กูร์โนยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการแผ่นดินขั่วคราวด้านการศึกษาแทนที่อ็องเดร-มารี อ็องแปร์ซึ่งเสียชีวิตอย่างกระทันหันในปี 1836 ก่อนที่เขาจะย้ายมารับตำแหน่งนี้อย่างถาวรในปี 1838 ในปีเดียวกันนี้ กูร์โนได้เข้าพิธีสมรสที่บ้านเกิดกับภรรยา โกล็องบ์- อ็องตัวแน็ต เปอตีกีโย และตีพิมพ์หนังสือเศรษฐศาสตร์ Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses (งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์)
กูร์โนได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ชั้นอัศวินในปี 1838 และชั้นเจ้าพนักงานในปี 1845
หลังจากตีพิมพ์หนังสือทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ในปี 1838 เขาตีพิมพ์หนังสือด้านแคลคูลัสและทฤษฎีความน่าจะเป็นในปี 1841 และ 1843 และหนังสือด้านปรัชญาญาณวิทยาในปี 1851 และ 1861 หลังจากนั้น กูร์โนได้ลาออกจากตำแหน่งผู้ตรวจการ และย้ายไปเป็นอธิการบดีของสำนักวิชาเมืองดีฌงในปี 1854 ก่อนจะเกษียณตัวเองจากงานสอนและงานบริหารรัฐกิจต่างๆ ในปี 1862
หลังจากเกษียน เขาย้ายกลับมาอาศัยที่กรุงปารีส และตีพิมพ์หนังสือเพิ่มเติมในสาขาเศรษฐศาสตร์และปรัชญา เขาประสบปัญหาตาบอดเกือบสนิทในช่วงบั้นปลาย ก่อนจะเสียชีวิตในปี 1877 ด้วยอายุ 75 ปี
งานด้านเศรษฐศาสตร์ของกูร์โน
หนังสือ Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses (งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์) ที่ได้ตีพิมพ์ในปี 1838 เป็นงานด้านเศรษฐศาสตร์ชิ้นแรกที่นำคณิตวิเคราะห์มาใช้อย่างเป็นระบบ แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้รับความสนใจหรือการยอมรับจากนักเศรษฐศาสตร์ในยุคนั้นเท่าใดนัก กูร์โนจึงได้เขียนหนังสือด้านเศรษฐศาสตร์อีกสองเล่มเพื่อพยายามนำเสนอแนวคิดของเขา ได้แก่ Principes de la théorie des richesses (หลักทฤษฎีทรัพย์) ตีพิมพ์ในปี 1863 และ Revue sommaire des doctrines économiques (บทปริทัศน์สรุปแนวคิดทางเศรษฐกิจ) ตีพิมพ์ในปี 1877
เนื้อหาทฤษฎี
ทฤษฎีในหนังสือ Recherches ครอบคลุมเนื้อหาหลายหัวข้อ ได้แก่ ทฤษฎีมูลค่า กฎอุปสงค์ การผูกขาด การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย รายได้ประชาชาติ และการค้าระหว่างประเทศ โดยเนื้อหาที่สำคัญที่มีอิทธิพลต่อนักเศรษฐศาสตร์ยุคหลังคือ กฎอุปสงค์ การผูกขาด และการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย
กูร์โนเป็นนักเศรษฐศาสตร์คนแรกที่เขียนถึงปริมาณอุปสงค์ในรูปของฟังก์ชันของราคา D = F(p) โดยนิยาม D เป็นปริมาณความต้องการซื้อสินค้าในแต่ละปี และ p เป็นราคาเฉลี่ยของสินค้าในปีนั้นๆ กูร์โนตั้งข้อสมมติว่า ฟังก์ชันอุปสงค์นี้มีลักษณะต่อเนื่อง และราคากับปริมาณมีความสัมพันธ์ในลักษณะผกผันกัน การเขียนอุปสงค์ในรูปแบบของฟังก์ชันลักษณะนี้ ทำให้กูร์โนสามารถใช้หลักคณิตวิเคราะห์ในการระบุลักษณะของราคาที่ทำให้ได้รายได้สูงสุด และบรรยายเปรียบเทียบลักษณะของฟังก์ชันอุปสงค์ ในรูปแบบที่รู้จักกันในภายหลังว่าเป็นความยืดหยุ่นอุปสงค์
ด้วยฟังก์ชันอุปสงค์นี้ กูร์โนเสนอทฤษฎีการผูกขาด หากว่า \phi(D) คือต้นทุนการผลิตสินค้าปริมาณ D ผู้ขายในตลาดผูกขาดจะได้กำไรเท่ากับ การกำไรสูงสุดจึงต้องมีลักษณะตามเงื่อนไข  ซึ่งมีความหมายว่า รายรับหน่วยท้ายสุด (marginal revenue) จะต้องเท่ากับต้นทุนหน่วยท้ายสุด (marginal cost)
รายได้ของเจ้าของน้ำแร่บ่อหนึ่ง จะเท่ากับปริมาณน้ำแร่จากบ่อของตัวเอง คูณกับราคาตลาดที่ขึ้นกับปริมาณน้ำแร่รวม หรือ และรายได้ของเจ้าของน้ำแร่บ่อที่สองก็มีลักษณะเดียวกัน เจ้าของน้ำแร่แต่ละบ่อสามารถตัดสินใจได้ปริมาณสินค้าของตัวเอง แต่ไม่สามารถเลือกปริมาณของคู่แข่งได้ เจ้าของบ่อน้ำแร่แต่ละบ่อจึงต้องตัดสินใจโดยถือเอาว่าปริมาณสินค้าของคู่แข่งเป็นค่าคงตัว ดังนั้นเงื่อนไขการทำรายได้สูงสุดของเจ้าของบ่อน้ำแร่ที่หนึ่งคือ ในขณะที่เงื่อนไขของเจ้าของบ่อน้ำแร่ที่ 2 ก็มีลักษณะเดียวกัน คือ จุด D_1 และ D_2 ที่เป็นคำตอบของระบบสมการข้างต้น จึงเป็นจุดที่ถือว่า "เสถียร" หากนำแต่ละสมการมาเขียนเป็นกราฟความสัมพันธ์ระหว่าง D_1 และ D_2 จุดตัดของกราฟทั้งสองก็คือจุดที่เป็นคำตอบดังกล่าว วิธีคิดลักษณะนี้ จัดว่าเป็นสมดุลแบบแนชรูปแบบหนึ่ง ทฤษฎีของกูร์โนแสดงให้เห็นว่า ในตลาดที่มีการแข่งขันระหว่างผู้ขายมากกว่าหนึ่งราย ราคาสินค้าจะต่ำกว่าตลาดที่ผูกขาดโดยผู้ขายรายเดียว
กูร์โนใช้วิธีการพิสูจน์ลักษณะเดียวกันนี้วิเคราะห์กรณีที่มีลักษณะทั่วไปกว่าด้วย โดยได้เขียนแบบจำลองสำหรับจำนวนผู้ผลิตใดๆ และสามารถมีฟังก์ชันต้นทุนที่แตกต่างกันระหว่างผู้ผลิตแต่ละรายด้วย
อิทธิพลต่อแนวคิดเศรษฐศาสตร์
แนวทางของทฤษฎีการผูกขาดและการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายในรูปแบบที่กูร์โนเขียน ยังคงเป็นพื้นฐานของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ในปัจจุบัน แต่ในช่วงแรกหลังจากตีพิมพ์ หนังสือ Recherches ของกูร์โนไม่ได้รับความสนใจจากนักเศรษฐศาสตร์ในยุคนั้นมากนัก ในช่วงยี่สิบห้าปีแรกหลังตีพิมพ์ บทวิจารณ์ชื่นชมฉบับเดียวที่พบคือบทวิจารณ์ของเจ. บี. เชอร์รีแมน นักคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต ซึ่งเขียนวิจารณ์ชื่นชมหนังสือของกูร์โนในปี 1857 ในวารสารวิชาการในแคนาดา
การตีพิมพ์หนังสือ Principes ในปี 1863 ทำให้งานด้านเศรษฐศาสตร์ของกูร์โนได้รับการอภิปรายกันในวงกว้างมากขึ้น รวมถึงงานชิ้นก่อนหน้าของเขาด้วย แต่ว่างานของกูร์โนก็ยังไม่ได้รับการยอมรับในทันที ในปี 1864 รอเฌ เดอ ฟงต์แน เขียนบทวิจารณ์หนังสือเล่มใหม่ของกูร์โนลงในวารสารด้านเศรษฐศาสตร์ของฝรั่งเศส โดยเขียนถึงเนื้อหาของ Recherches ด้วยในคราวเดียวกัน ถึงแม้ว่าฟงต์แนเห็นด้วยกับการใช้คณิตศาสตร์ในการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ เขาวิจารณ์แนวทางการใช้คณิตศาสตร์ของกูร์โน โดยมองว่าการศึกษาทางเศรษฐศาสตร์ยังไม่พร้อมสำหรับการใช้คณิตศาสตร์ในลักษณะทั่วไปแบบกูร์โนเพราะยังมีข้อสังเกตจากข้อเท็จจริงไม่เพียงพอ ฟงต์แนยังวิจารณ์ทฤษฎีด้านการค้าระหว่างประเทศของกูร์โนเป็นการเฉพาะ และวิจารณ์ว่าแนวทางทฤษฎีของกูร์โนที่มีมองระบบเศรษฐกิจในลักษณะของกลศาสตร์ เป็นแนวคิดที่มีแนวโน้มไปทางสังคมนิยม ในปีเดียวกันนี้ ปอล-กุสตาฟว์ โฟโว เผยแพร่หนังสือที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งวิจารณ์ทฤษฎีการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายของกูร์โน ว่าเป็นแบบจำลองที่ผิดจากความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม ในช่วงนี้ก็มีบทวิจารณ์งานของกูร์โนในทางบวกด้วย เลอง วาลรัส ผู้ซึ่งเคยได้อ่านหนังสือ Recherches มาในช่วงที่เขาเป็นนักศึกษาในปี 1853-1854 ได้เขียนบทวิจารณ์ชื่นชมงานทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ของกูร์โนหลังจากที่ Principes ตีพิมพ์ วาลรัสเป็นนักคณิตเศรษฐศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในเวลาต่อมา แต่ขณะนั้นที่เขียนบทวิจารณ์นี้ วาลรัสยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง และบทวิจารณ์นี้ไม่ได้ตีพิมพ์ในวารสารเฉพาะทาง บทวิจารณ์ของวาลรัสในขณะนั้นจึงไม่ได้รับความสนใจจากแวดวงเศรษฐศาสตร์เช่นกัน
งานของกูร์โนมาได้รับการยอมรับอย่างมากจากนักคณิตเศรษฐศาสตร์หลังปี 1870 เป็นต้นมา เช่น เลอง วาลรัส, วิลเลียม สแตนลีย์ เจวอนส์, อัลเฟรด มาร์แชล และฟรานซิส เอดจ์เวิร์ท ผู้ซึ่งเป็นนักคิดคนสำคัญของเศรษฐศาสตร์แบบนีโอคลาสสิก โดยนักเศรษฐศาสตร์เหล่านี้ได้เขียนยกย่องผลงานหนังสือ Recherches ว่าเป็นงานคณิตเศรษฐศาสตร์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง แนวทางการวิเคราะห์การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายของกูร์โน มีลักษณะเป็นตัวอย่างหนึ่งของสมดุลแบบแนชที่นิยามและศึกษาในภายหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น
18011877
เดโกบาห์
ในจักรวาลของสตาร์วอร์ส เดโกบาห์ได้ถูกกล่าวถึงในเอพพิโซด 5 และ 6 ของภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เป็นดาวที่อาจารย์เจได โยดา ได้ลี้ภัยจากพวกเอ็มพิเรียลเนื่องจากมีคุณสมบัติพิเศษสามารถดูดซับ"พลัง"ไว้ได้เป็นเหตุให้ดาร์ธเวเดอร์และดารธ์ซีเดียส ไม่สามารถพบอาจารย์เจไดโยดาได้เลยตลอดการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่และสงครามกวาดล้างกบฏ ในเอพพิโซด 5 ลุคสกายวอกเกอร์ได้นำยาน x-wing ลงมาจอดเพื่อค้นหาอาจารย์เจได โยดาตามคำบอกของโอบีวัน และ ในเอพพิโซด 6 ได้เป็นที่เสียชีวิตของอาจารย์เจไดโยดา
Apimela
Apimela เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Staphylinidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เจย์ โบธรอยด์
เจย์ โบธรอยด์ เคยเป็นนักฟุตบอลทีมเยาวชนของอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก แต่ไม่เคยขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ และเคยอยู่มาแล้วหลายสโมสรทั้ง โคเวนทรีซิตี, แบล็กเบิร์นโรเวอส์, ชาร์ลตันแอธเลติก, วุลเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์, สโตกซิตี, คาร์ดิฟฟ์ซิตี, ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ และ  เชฟฟิลด์เวนสเดย์  รวมถึงเคยไปเล่นในกัลโช่ เซเรีย อา ในอิตาลีกับเปรูจาด้วย และเคยติดทีมชาติอังกฤษหนึ่งนัดเมื่อปี ค.ศ. 2010 ในนัดกระชับมิตรระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส ก่อนจะย้ายมาเล่นในไทยพรีเมียร์ลีกกับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด สำหรับชีวิตในประเทศไทย เจ้าตัวชื่นชอบประเทศไทยหลายอย่าง และชอบอาหารไทยที่มีรสชาติเผ็ดหลายอย่าง โดยเฉพาะผัดไทย
ฟลาเมงโก
ฟลาเมงโก (flamenco) เป็นชื่อของแนวดนตรี เพลง และการเต้นรำประเภทหนึ่งจากแคว้นอันดาลูซิอา ทางภาคใต้ของประเทศสเปน ประกอบด้วย กันเต ("การร้อง"), โตเก ("การเล่นกีตาร์"), ไบเล ("การเต้นระบำ") และ ปัลมัส ("การตบมือ") ฟลาเมงโกได้รับการอ้างถึงในวรรณกรรมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1774 โดยได้พัฒนาออกมาจากแนวเพลงและการเต้นรำของชาวอันดาลูซิอาและโรมานี (ยิปซี)
เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฟลาเมงโกได้รับความนิยมไปทั่วโลกและได้รับการสอนในหลายประเทศ ในญี่ปุ่นมีสถาบันสอนฟลาเมงโกมากกว่าในสเปน  ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ประกาศให้ฟลาเมงโกเป็นหนึ่งในงานชิ้นเอกของมรดกมุขปาฐะและมรดกที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ
พระยาอายลอง
พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือเจ้ามุนะ พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค
แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์
แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ (Kübler-Ross model) เป็นชุดขั้นทางอารมณ์ที่ผู้เผชิญการเสียชีวิตของบุคคลสนิทประสบ แบ่งเป็นห้าขั้น คือ ปฏิเสธ โกรธ ต่อรอง ซึมเศร้าและยอมรับ
จิตแพทย์ชาวสวิส เอลิซาเบธ คือเบลอร์-รอสส์ (Elisabeth Kübler-Ross) เริ่มแบบจำลองนี้ในหนังสือ ว่าด้วยความตายและการตาย (On Death and Dying) ของเธอในปี 2512 ซึ่งได้รับบันดาลใจจากงานของเธอกับผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยมีแรงจูงใจจากการขาดหลักสูตรในโรงเรียนแพทย์เรื่องความตายและการตาย คือเบลอร์-รอสส์จึงพิจารณาความตายและผู้ที่เผชิญความตายที่โรงเรียนแพทย์มหาวิทยาลัยชิคาโก โครงการของคือเบลอร์-รอสส์พัฒนาเป็นชุดสัมมนาซึ่งร่วมกับการสัมภาษณ์ผู้ป่วยและการวิจัยก่อน ๆ กลายเป็นรากฐานของหนังสือเธอ นับแต่การจัดพิมพ์ ว่าด้วยความตายและการตาย แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ได้กลายเป็นที่ยอมรับของสาธารณชน
คือเบลอร์-รอสส์บันทึกในภายหลังว่าขั้นต่าง ๆ นั้นไม่ใช่ความก้าวหน้าเป็นเส้นตรงและพยากรณ์ได้ และเธอเสียใจที่เขียนแบบจำลองนี้โดยทำให้เข้าใจผิด ทว่า มีห้าประสบการณ์ร่วมที่เกิดกับผู้สูญเสียที่เกิดในลำดับใดก็ได้ ถ้ามี
การวิจารณ์
ในหนังสือของจอร์จ โบนันโน (George Bonanno) อีกข้างหนึ่งของความเศร้า: สิ่งที่วิทยาศาสตร์การพรากใหม่บอกเราเกี่ยวกับชีวิตหลังการสูญเสีย (The Other Side of Sadness: What the New Science of Bereavement Tells Us About Life After a Loss) เขาสรุปการวิจัยการทบทวนระดับเดียวกันที่อิงหลายพันเรื่องเป็นเวลากว่าสองทศวรรษและสรุปว่า การหายเองตามธรรมชาติเป็นองค์ประกอบสำคัญของความโศกเศร้า ตรรกะคือ หากไม่มีความโศกเศร้า ก็ไม่มีขั้นของความโศกเศร้าให้ผ่าน งานของโบนันโนยังแสดงว่าการขาดความโศกเศร้าหรืออาการบาดเจ็บเป็นผลลัพธ์ที่ดี
บากู
บากู หรือ บากึ (Bakı หรือ Baky; ซีริลลิก: Бакы) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ชายฝั่งทางใต้ของคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในทะเลแคสเปียนชื่ออับชิรอน (Abşeron) กรุงบากูประกอบด้วยพื้นที่สามส่วน ได้แก่ ย่านเมืองเก่า (อิตแชรีแชแฮร์) ตัวเมืองปัจจุบัน และตัวเมืองที่สร้างขึ้นในสมัยโซเวียต รวมแล้วมีประชากร 2,074,300 คน (ค.ศ. 2003) แต่มีประมาณ 3 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตมหานคร (เนื่องจากมีผู้อพยพและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศเป็นจำนวนมาก)
ประวัติศาสตร์บากูย้อนไปถึงช่วง 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนเอกสารที่อ้างถึงเมืองนี้เป็นครั้งแรกอยู่ในปี ค.ศ. 885 บากูเคยเป็นเมืองหลวงของดินแดนต่าง ๆ ที่เป็นประเทศอาเซอร์ไบจานปัจจุบันในหลายยุคสมัย ได้แก่ แคว้นชีร์วาน (ในสมัยของพระเจ้าอัคซีตันที่ 1 และพระเจ้าคาลีลุลลาห์ที่ 1) รัฐข่านบากู จังหวัดบากูของรัสเซีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (Azerbaijan SSR) ตั้งแต่อดีต เมืองแห่งนี้ต้องประสบกับการรุกรานของชนชาติต่าง ๆ เสมอ ไม่ว่าจะเป็นมองโกล ซาฟาวิด ออตโตมัน และรัสเซีย ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 การค้นพบน้ำมันและแก๊สธรรมชาติได้นำความรุ่งเรืองมั่งคั่งมาสู่เมืองนี้
ผังของเมืองที่ร่ำรวยน้ำมันแห่งนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเพียงส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองภายในกำแพงป้อมเท่านั้น ที่มีถนนที่มีลักษณะโค้งและแคบ เขตตัวเมืองที่มีความเจริญมั่งคั่ง (ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเก่า) ถูกสร้างขึ้นหลังจากมีการนำปิโตรเลียมจำนวนมหาศาลขึ้นมาใช้ประโยชน์เมื่อเกือบศตวรรษที่ผ่านมา และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม รวมพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวรรณคดีตั้งอยู่นั่นด้วย ปัจจุบันบากูสมัยใหม่ขยายเขตออกไปนอกกำแพงเมือง อาคารและถนนสายต่าง ๆ จึงเริ่มปรากฏขึ้นบนเนินเขาริมอ่าว
เมืองพี่น้อง
ปัจจุบันกรุงบากูมีเมืองพี่น้อง (หรือ "เมืองฝาแฝด") 10 เมือง คือ
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
การแข่งขันกรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 เป็นการแข่งขันกีฬากรีฑาในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519 จัดขึ้นที่สนาม Olympic Equestrian Centre และ Olympic Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬากรีฑาครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทเดี่ยว 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 135 คน จาก 23 ประเทศ
Coelomera
Coelomera เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Chrysomelidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ซิมโฟนี
ซิมโฟนี (Symphony) เป็นดนตรีประเภทหนึ่ง เป็นดนตรีประกอบเพิ่มเติมในดนตรีคลาสสิกตะวันตก ซึ่งต้องบรรเลงเกือบตลอดเวลาสำหรับวงดนตรี ซิมโฟนีมักจะมีเครื่องดนตรีอย่างน้อยหนึ่งชนิดมาประกอบด้วยตามหลักการโซนาตา วงดนตรีที่บรรเลงดนตรีแบบซิมโฟนีนั้นเรียกว่า วงซิมโฟนี ออร์เคสตรา ซึ่งในวงจะประกอบไปด้วยเครื่องดนตรีครบทั้งสี่ชนิด
เขตมีนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตมีนบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ที่มาของชื่อเขต
คำว่า มีนบุรี แปลว่า "เมืองปลา" เป็นนามที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้กับเมืองใหม่ที่ตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2445 โดยรวมอำเภอคลองสามวา อำเภอแสนแสบ อำเภอหนองจอก และอำเภอเจียรดับ (ปัจจุบันอยู่ในเขตหนองจอก) เข้าไว้ในเขตการปกครองของเมือง เหตุที่ใช้ชื่อว่าเมืองปลาเนื่องจากตำบลแสนแสบเป็นบริเวณที่มีบ่อปลามาก และเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อเมืองธัญญบุรีที่แปลว่า "เมืองข้าว"
ประวัติ
เขตมีนบุรีในอดีตเป็นท้องที่หนึ่งของ อำเภอคลองสามวา ซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของมณฑลกรุงเทพ ต่อมาใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้รวมท้องที่อำเภอคลองสามวากับอำเภอข้างเคียงอีก 3 อำเภอตั้งขึ้นเป็นเมืองใหม่และพระราชทานนามว่า "เมืองมีนบุรี" อำเภอคลองสามวาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอเมือง เนื่องจากเป็นที่ตั้งของเมือง (จังหวัด) แห่งนี้
ต่อมาใน พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 อำเภอที่เป็นที่ตั้งของจังหวัดมีนบุรีเดิมจึงมีชื่อเรียกว่า อำเภอมีนบุรี จากนั้นกระทรวงมหาดไทยได้ตั้งสุขาภิบาลมีนบุรีขึ้นใน พ.ศ. 2498 ประกาศตั้งตำบลทรายกองดินใต้ แยกจากตำบลทรายกองดินใน พ.ศ. 2505 และขยายเขตสุขาภิบาลมีนบุรีให้ครอบคลุมทั้งอำเภอด้วย ในปีถัดมา
อำเภอมีนบุรีได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตมีนบุรี หลังจากการรวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2515 แบ่งเขตการปกครองย่อยเป็นแขวง รวม 7 แขวง และในที่สุดเมื่อ พ.ศ. 2540 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตมีนบุรี แยก 5 แขวงทางด้านเหนือของเขต ไปจัดตั้งเป็นเขตคลองสามวา ทำให้เขตมีนบุรีเหลือพื้นที่ปกครองอยู่ 60 ตารางกิโลเมตรเศษ ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของกรุงเทพมหานคร
การแบ่งเขตการปกครอง
เขตมีนบุรีแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง โดยใช้ถนนร่มเกล้าฟากตะวันออกและคลองแสนแสบฝั่งเหนือเป็นเส้นแบ่ง ได้แก่
ตราสัญลักษณ์ประจำเขต
ตราสัญลักษณ์ประจำเขตมีนบุรีมีลักษณะเป็นตรารูปวงกลม มีปลาตะเพียนสีทองอยู่ตรงกลาง พื้นหลังด้านล่างเป็นพื้นน้ำสีฟ้า มีรวงข้าวสีเขียว สองข้างล้อมรอบด้วยวลี "สำนักงานเขตมีนบุรี" เป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ โดยสื่อความหมายถึงความเป็น "เมืองปลา" ตามความหมายของชื่อเมืองมีนบุรีในอดีต และปลาที่ขึ้นชื่อคือปลาตะเพียน
การคมนาคม
ทางสายหลักในพื้นที่เขต ได้แก่
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
โครงการคมนาคมในอนาคต
Cerius
Cerius เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Anthribidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในนิวซีแลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จังหวัดอากูซันเดลนอร์เต
จังหวัดอากูซันเดลนอร์เต (บูตูอาโนน: Probinsya hong Agusan del Norte; เซบัวโน: Amihanang Agusan) เป็นจังหวัดในเขตคารากา ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักชื่อว่าคาบัดบารัน อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮีลากังซูรีเกาทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดตีโมกซูรีเกาทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดตีโมกอากูซันทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดคันลูรังมีซามิสทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับอ่าวบูตูอันทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ตอนกลางของจังหวัดเป็นจุดกำเนิดของแม่น้ำอากูซัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวอันดับที่สามของประเทศ ปากแม่น้ำตั้งอยู่ที่อ่าวบูตูอัน ภูมิประเทศรอบ ๆ แม่น้ำเป็นที่ราบ ส่วนภูเขาปรากฏในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตก
จังหวัดมีทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ ชื่อว่า ทะเลสาบมาอีนิต ตั้งอยู่ทางตอนเหนือใกล้กับเขตจังหวัดฮีลากังซูรีเกา
วุ้นเส้น
วุ้นเส้น หรือ เส้นแกงร้อน ทำจากถั่วเขียว น้ำ และส่วนผสมอย่างอื่น เช่นแป้งมันฝรั่ง มีลักษณะเป็นเส้นกลมใสและยาว ปกติมักขายในรูปของวุ้นเส้นอบแห้ง เมื่อจะนำไปประกอบอาหารต้องแช่น้ำหรือต้มให้คืนรูปก่อน ตัวอย่างอาหารที่ใช้วุ้นเส้นคือ แกงจืด ผัดวุ้นเส้น กุ้งอบวุ้นเส้น เป็นต้น
ในภาษาอังกฤษจะเรียกวุ้นเส้นว่า cellophane noodle เนื่องจากมีความใสคล้ายเซลโลเฟน เมื่อวุ้นเส้นถูกอบให้แห้ง วุ้นเส้นจะใสไม่มีสี หรือใสเป็นสีเทาอ่อนหรือสีน้ำตาลอมเทา ไม่ควรสับสนระหว่างวุ้นเส้นและเส้นหมี่ (rice vermicelli) ซึ่งผลิตจากข้าวและสามารถเห็นเส้นเป็นสีขาวมากกว่าความใส
อนุดิษฐ์ นาครทรรพ
นาวาอากาศเอก อนุดิษฐ์ นาครทรรพ เป็นนักการเมืองและอดีตทหารอากาศชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่ากระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร อดีต เลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตสายไหม 3 สมัย เป็นนักเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 23 จากนั้นเข้ามาสู่รั้วกองทัพอากาศ เป็นนักเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 30 และเมื่อจบการศึกษาจากโรงเรียนการบิน ถูกส่งไปประจำการเป็นนักบินขับไล่ของกองทัพอากาศหลายฝูงบิน ทำการบินกับเครื่องบินรบหลาบแบบ จนกระทั่งได้รับความไว้วางใจจากผู้บังคับบัญชา ให้ดำรงตำแหน่งผู้บังคับฝูงบินคนแรกของฝูงบินขับไล่สกัดกั้นสมรรถนะสูงแบบ F-16 ADF (ฝูงบินที่ 102)
วุ้นเส้น
วุ้นเส้นมักเป็นเส้นกลมและมีความหนาแตกต่างกันออกไป วุ้นเส้นที่แบนและกว้างประมาณ 1 เซนติเมตรคล้ายเส้นใหญ่ก็ยังมีขายในต่างประเทศ (แต่ไม่มีขายในประเทศไทย)
อนุดิษฐ์ นาครทรรพ
ต่อมาได้ลาออกจากราชการและเบนเข็มมาทำงานด้านการเมือง สังกัดพรรคไทยรักไทย โดยทำหน้าที่เป็น เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี พ.ศ. 2548 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขตสายไหม 3 สมัย (พ.ศ. 2550, พ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2562) และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาลของนายกรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
วุ้นเส้น
ประวัติ
ในอดีตมีการปลูกถั่วเขียวกันเพื่อการเกษตร ในประเทศไทยนิยมปลูกแถบจังหวัดฉะเชิงเทรา ต่อมาถั่วเขียวมีปริมาณผลผลิตมากขึ้น จึงได้นำมาแปรรูป และมีผู้คิดค้นการทำวุ้นเส้นจากถั่วเขียวขึ้น และได้ปรับปรุงแก้ไขวุ้นเส้นให้เป็นในรูปแบบต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
อนุดิษฐ์ นาครทรรพ
ประวัติ
นาวาอากาศเอก อนุดิษฐ์ นาครทรรพ หรือ "ผู้การป๊อบ" เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2508 (ป๊อป) เป็นบุตรชายคนที่ 2 จากบุตรชายทั้งหมด 6 คน ของ นาวาอากาศตรี ฐิติ นาครทรรพ (อดีตเลขาธิการพรรคสามัคคีธรรม) และ นางสุมาลี นาครทรรพ (นามสกุลเดิม: นานา เป็นน้องสาวของนายเล็ก นานา) สมรสกับนางอรวรรณ นาครทรรพ มีบุตร-ธิดาทั้งหมด 6 คน
น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมต้น จากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รุ่นที่ 7, ระดับมัธยมปลาย จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 23, ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมอากาศยาน) จากโรงเรียนนายเรืออากาศ และได้รับปริญญา รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต หลักสูตรสำหรับนักบริหาร รุ่นที่ 12 จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม นอกจากนี้ ยังสำเร็จการศึกษา ในหลักสูตรทางการทหารคือ โรงเรียนการบิน รุ่นที่ 82-30-2, โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 76, หลักสูตรการฝึกบินทางอากาศยุทธวิธี รุ่นที่ 5, หลักสูตรนายทหารยุทธการระดับฝูงบิน รุ่นที่ 39, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ รุ่นที่ 40 และหลักสูตรการสงครามทางอากาศ รุ่นที่ 4
นอกจากนี้ น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ ยังได้รับเลือกให้มีตำแหน่งทางสังคม อันได้แก่ การได้รับเลือกให้เป็นอุปนายกสมาคมนักเรียนเก่าโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระหว่าง พ.ศ. 2545-2547 และการได้รับเลือกให้เป็นประธานมูลนิธิรวมน้ำใจคลองเตย ในปี พ.ศ. 2548 อีกด้วย
การรับราชการในกองทัพอากาศ
นอกจากนี้ น.อ.อนุดิษฐ์ ยังมีโอกาสไปปฏิบัติภารกิจสำคัญในต่างประเทศคือ ไปปฏิบัติราชการตามโครงการปรับปรุงเครื่องแสดงผลการยุทธทางอากาศ (เอซีเอ็มไอ) ที่รัฐอิสราเอล, เป็นผู้บรรยายพิเศษ แก่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทางอากาศแห่งชาติ ที่รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา, เป็นผู้บังคับฝูงบินผสม ในการฝึก "สปิน อัพ" ที่รัฐแอริโซนา และผู้บังคับฝูงบินผสม ในการฝึก "เรดแฟลก 03" ที่รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา โดยทั้งสองครั้ง เป็นการฝึกด้วยเครื่องบินขับไล่ แบบ เอฟ-16 นอกประเทศครั้งแรกของกองทัพอากาศไทย
งานการเมือง
น.อ.อนุดิษฐ์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ได้แก่ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม, ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2548 -2549, อนุกรรมาธิการ พิจารณาและติดตาม งบประมาณของเหล่าทัพ และประสิทธิภาพของกองทัพไทย ในคณะกรรมาธิการทหาร สภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2548 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขตสายไหม พ.ศ. 2550, 2554 และ 2562
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาลของนายกรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
จนกระทั่งวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องในการโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรีจากตำแหน่งเลขาธิการ สภาความมั่นคงแห่งชาติ โดยขาดความชอบธรรม
ในวันศุกร์ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566 น.อ.อนุดิษฐ์ ได้ลาออกจากการเป็น ส.ส. พร้อมกับนายสุพล จุลใส และย้ายไปสังกัดพรรคไทยสร้างไทย ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานปราบโกงของพรรค
แหล่งข้อมูลอื่น
​
จุงโกะ อิวาโอะ
จุงโกะ อิวาโอะ เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น ในอดีตเคยเป็นสมาชิกวงนักร้องหญิง เซนต์โฟร์ มาก่อน พอมาทำงานเป็นนักพากย์ก็มีผลงานมากมาย ส่งผลให้เธอมีชื่อเสียงในวงการพากย์ขึ้นมาอย่างรวดเร็วไม่แพ้สมัยที่เป็นนักร้อง ส่วนงานเพลงก็ได้รับการตอบรับจากแฟนๆเป็นอย่างดีเช่นกัน  ปัจจุบันอิวาโอะแต่งงานแล้ว กับ ฮารุคิจิ ยามาโมโตะ โปรดิวเซอร์เพลง อดีตสมาชิกวง LOOK
แหล่งข้อมูลอื่น
1970
ธงชาติฝรั่งเศส
ธงชาติฝรั่งเศส (drapeau français) เป็นธงไตรรงค์ที่มีริ้วธงสีน้ำเงิน ขาว และแดง เรียงกันตามแนวตั้ง โดยเริ่มใช้งานหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ธงไตรรงค์แรก แต่เป็นหนึ่งในธงที่ส่งอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ธงนี้เป็นธงต้นแบบที่หลาย ๆ ประเทศนำมาดัดแปลงใช้เป็นธงชาติของตนเอง รวมทั้งธงชาติไทยด้วย
แบบธง
รัฐธรรมนูญฝรั่งเศส มาตราที่ 2 ใน ค.ศ. 1958 ระบุว่า "ธงชาติเป็นธงไตรรงค์ ปะกอบด้วนสีน้ำเงิน, ขาว, แดง" โดยไม่มีการระบุเฉพาะว่าเป็นสีเฉดไหน
แถบสีน้ำเงินมักเป็นสีกรมท่าเข้ม มีการเปิดตัวธงแบบสีฟ้าอ่อน (และสีแดงค่อนข้างอ่อน) ใน ค.ศ. 1974 โดยประธานาธิบดี วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง นับแต่นั้มาก็มีการใช้ธงทั้งสองแบบ โดยศาลากลาง อาคารสาธารณะ และค่ายทหาร มักชูธงแบบสีเข้ม แต่ในบางครั้งก็มีการใช้ธงแบบสีอ่อนด้วย
ปัจจุบัน ธงนี้มีความกว้างมากกว่าความสูงที่หนึ่งครึ่งเท่า (เช่น ในสัดส่วน 2:3) และมีความกว้างของแถบเท่ากัน (ยกเว้นในกองทัพเรือฝรั่งเศส) เดิมทีแถบบนธงมีความยกว้างไม่เท่ากัน โดยมีอัตราส่วนที่ 30 (น้ำเงิน), 33 (ขาว) และ 37 (แดง) ต่อมาในสมัยนโปเลียนที่ 1 มีการเปลี่ยนรูปแบบให้แถบเท่ากัน แต่มีการเปลี่ยนระเบียบข้อบังคับอีกครั้งในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 เมื่อกองทัพเรือหันมาใช้แบบอัตราส่วน 30:33:37 อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
แต่เดิมธงนี้มีที่มาจากธงสีแดงและน้ำเงินซึ่งเป็นสีธงประจำกรุงปารีส และธงสีขาว ซึ่งใช้เป็นธงประจำสภาสามัญชน มีความหมายถึงความบริสุทธิ์ และยังหมายถึงประเทศฝรั่งเศสด้วย เมื่อเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2332 ธงสามสี แดง-ขาว-น้ำเงิน ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติที่นิยมแพร่หลายโดยทั่วไป เพื่อแสดงให้เห็นถึงการล้มล้างชนชั้นสูงซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในการเมืองการปกครอง แต่รัฐบาลปฏิวัติฝรั่งเศสได้รับรองธงนี้ให้ใช้เป็นธงชาติจริงเมื่อ พ.ศ. 2337
ทัศนีย์ บุณยคุปต์
ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา ณ อยุธยา; 9 กันยายน พ.ศ. 2465 - 28 มิถุนายน 2566) เป็นอดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนจิตรลดา และเป็นพระอาจารย์ผู้ถวายการสอนแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ
ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา ณ อยุธยา) เป็นธิดาคนเล็กของพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) อดีตผู้บัญชาการ (อธิการบดี) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับท่านผู้หญิงขจร ภะรตราชา เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2465 มีพี่ชายพี่สาวร่วมบิดามารดาสามคน ได้แก่ ท่านผู้หญิงทัศนีย์เริ่มเข้าทำงานเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนจิตรลดา เมื่อปี พ.ศ. 2498 โดยถวายการสอนแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พร้อมกับพระสหายเจ็ดคน ซึ่งท่านผู้หญิงทัศนีย์เป็นพระอาจารย์คนแรกที่เข้าถวายการสอน และอดีตท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ เคยเป็นที่ปรึกษาโรงเรียนจิตรลดา
ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ สมรสกับ สมพร บุณยคุปต์ มีบุตร 1 คน
ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ ได้ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบโดยโรคหัวใจเหลว เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2566 สิริอายุได้ 100 ปี
ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซา
ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซา คือ แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดคย็องซังเหนือ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าคย็องด็อกแห่งราชอาณาจักรชิลลา ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7
มรดกโลก
ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซาได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 19 เมื่อปี พ.ศ. 2528 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
เอสเทลลา (เก็นโซซุยโคเด็น)
เอสเทลลา (อังกฤษ: Estella) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค III
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อ: เอสเทลลา ดวงดาวประจำตัว: เท็นคิว (Tenkyuu) บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ อายุ: 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค III) เผ่าพันธุ์: มนุษย์? รูนที่ถือครอง: รูนไฟขั้นสูง (Rage Rune) ครอบครัว: ไม่ปรากฏ สถานะ: นักเวทย์ สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
ประวัติ
เอสเทลลาเป็นนักโกหกตัวยงและเป็นนักเวทย์ที่เก่งกาจมากที่สุดคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเธอมากนักเพราะว่าเธอมักจะโกหกเสมอ ตัวอย่างเช่น เธอบอกว่าเธอเกิดจากก้อนหิน โรดีเป็นภูติน้ำ เธอกำลังตามหาดวงดาวคนที่ 109 และเข้ามารวมในกองทัพเพราะกำลังตามหา หมู่บ้านชายล้วนกอร์เดียส ซึ่งตรงข้ามกับหมู่บ้านหญิงล้วนอัลมา คินัน(และมาพบทีหลังในภาค 5 ว่าเธอพูดจริง) นอกจากนั้นแล้วเธอยังโกหกอีกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของโครวลีย์และสามารถเอาชนะเขาได้
กลุ่มอาการทารกในครรภ์ได้รับแอลกอฮอล์
กลุ่มอาการทารกในครรภ์ได้รับแอลกอฮอล์ (fetal alcohol syndrome, FAS) เป็นชุดของความบกพร่องทางร่างกายและจิตใจที่เกิดกับทารกในครรภ์มารดาที่ดื่มแอลกอฮอล์เป็นปริมาณมากระหว่างตั้งครรภ์ แอลกอฮอล์สามารถผ่านรกไปถึงทารก ทำให้การเจริญเติบโตช้าลง น้ำหนักน้อย มีลักษณะเฉพาะเห็นได้จากใบหน้า สมองและเซลล์ประสาทถูกทำลาย ซึ่งอาจทำให้มีปัญหาทางพฤติกรรมและทางจิตได้ รวมทั้งอาจทำให้เกิดความผิดปกติอื่นๆ ทางร่างกาย ผลกระทบสำคัญที่สุดของ FAS คือความเสียหายอย่างถาวรต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะสมอง เซลล์สมองและโครงสร้างของสมองที่กำลังพัฒนาอาจมีการเจริญผิดรูป หรือหยุดชะงักลงเมื่อได้รับแอลกอฮอล์ขณะอยู่ในครรภ์ ซึ่งสามารถทำให้มีความพิการทางการนึกคิดและการทำงานของสมองได้ เช่น ความจำไม่ดี สมาธิสั้น ก้าวร้าว ขาดเหตุผล และอาจนำไปสู่ปัญหาต่อเนื่อง เช่น เพิ่มความเสี่ยงของโรคทางจิต ติดยา เป็นต้น การได้รับแอลกอฮอล์ไม่ว่าระยะใดของการตั้งครรภ์ล้วนมีความเสี่ยงต่อพัฒนาการทางสมองทั้งสิ้น เพราะสมองมีการพัฒนาตลอดการตั้งครรภ์ไม่ว่าระยะใดๆ
FAS เป็นสาเหตุที่พบบ่อยมากอย่างหนึ่งของภาวะสติปัญญาบกพร่องในประเทศทางตะวันตก ความชุกของ FAS ในสหรัฐอเมริกาและยุโรปอยู่ที่ประมาณ 0.2-2 ใน 1000 การเกิดมีชีพ  ทั้งนี้ไม่ควรสับสน FAS กับ Fetal Alcohol Spectrum Disorder หรือ FASD (กลุ่มของโรคที่เกี่ยวข้องกับทารกในครรภ์ได้รับทางแอลกอฮอล์ ที่มีลักษณะความรุนแรงหลากหลาย (เป็น spectrum) ) ซึ่งนับรวมโรคหลายโรครวมถึง FAS ด้วย กลุ่มโรคนี้ทั้งหมดพบได้ 1% ของการเกิดมีชีพในสหรัฐอเมริกา (ประมาณ 10 ใน 1000 การเกิดมีชีพ)  ประมาณการณ์กันว่าในการดูแลผู้ป่วย FAS คนหนึ่งตลอดชีวิต จะมีค่าใช้จ่ายทั้งด้านการแพทย์และด้านสังคมสูงสุดถึง 800,000 เหรียญสหรัฐฯ (ประมาณ 25 ล้านบาท) ผลสำรวจผู้ตั้งครรภ์ในสหรัฐอเมริกาพบว่าผู้ตั้งครรภ์ 10-15% ยังดื่มแอลกอฮอล์อยู่ และเกือบ 30% เคยดื่มแอลกอฮอล์อย่างน้อยครั้งหนึ่งระหว่างตั้งครรภ์  ปัจจุบัน Surgeon General of the United States, British Department of Health และ Australian Government National Health and Medical Research Council แนะนำตรงกันว่าผู้ตั้งครรภ์ควรงดดื่มแอลกอฮอล์เด็ดขาดตลอดการตั้งครรภ์
การวินิจฉัย
มีการทำระบบวินิจฉัยขึ้นในในอเมริกาเหนือหลายระบบ
Deroplia
Deroplia เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Cerambycidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและแอฟริกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เหตุเรือบรรทุกน้ำตาลล่มในแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2554
'''เหตุเรือบรรทุกน้ำตาลล่มในแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2554''' เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยเรือบรรทุกน้ำตาลประสบอุบัติเหตุพุ่งชนตอม่อสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ตำบลภูเขาทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อเวลาประมาณ 17.30 น. ทำให้มีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ 1 ราย ไม่นับเจ้าหน้าที่กู้ภัย เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาเกิดเน่าเสียเป็นบริเวณกว้าง และตลิ่งพัง
เหตุการณ์
เรือบรรทุกน้ำตาลของบริษัทไทยมารีนซัพพลายที่พ่วงมาจำนวนสามลำ ขณะกำลังรับจ้างขนน้ำตาลทรายแดงจากจังหวัดอ่างทองไปส่งยังประเทศอินโดนีเซีย ท้ายเรือลำที่หนึ่งเกิดฟาดกับตอม่อจนเสียหลัก จึงทำให้ลำที่สองพุ่งชนตอม่อจนแตก แต่ลำที่สามถูกตัดเชือกแยกออกไปจึงไม่ได้รับความเสียหาย เรือลำดังกล่าวบรรทุกน้ำตาลทรายแดงมา 2.4 ตัน มูลค่าความเสียหายกว่า 200 ล้านบาท อุบัติเหตุดังกล่าวทำให้ตลิ่งพังเป็นบริเวณกว้างและหลายหน่วยงานเร่งเข้ากู้สถานการณ์
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554 วิทยา ผิวผ่อง ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้สั่งอพยพชาวบ้านในพื้นที่ให้ออกไปอยู่ในที่ปลอดภัย และเตรียมแจ้งความดำเนินคดีกับเรือดังกล่าว จากการทำตลิ่งพัง โดยก่อนหน้านี้เมื่อปี พ.ศ. 2553 ได้เคยเกิดเหตุเรือพ่วงบรรทุกข้าวสารจมหนึ่งลำ และเรือพ่วงที่เหลือพุ่งเข้าชนตลาดน้ำวัดท่าการ้อง เมื่อเวลา 13.00 น. พบสัตว์น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาโผล่หัวขึ้นมาหายใจเป็นจำนวนมาก และบางตัวเริ่มลอยตาย ด้านนัทธี บ่อสุวรรณ นายอำเภอบางปะอิน เปิดเผยว่าจุดที่สัตว์น้ำเริ่มตายนั้นอยู่ห่างจากจุดที่เรือล่ม 30 กิโลเมตร ด้านกรมควบคุมมลพิษเข้าตรวจสอบคุณภาพน้ำ พบว่า ค่าออกซิเจนละลายน้ำ (DO) ในอำเภอบางไทรลดลงจาก 3.8 มิลลิกรัมต่อลิตร เหลือ 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร และอำเภอเมืองปทุมธานี ลดลงจาก 3.8 มิลลิกรัมต่อลิตร เหลือ 2.8 มิลลิกรัมต่อลิตร ด้านกรมประมงแจ้งว่า ให้ผู้เลี้ยงปลากระชังในเขตแม่น้ำเจ้าพระยาย้ายหรือจับปลาขาย จากน้ำเสียที่เกิดขึ้นซึ่งเคลื่อนตัวลงมาด้วยอัตราเร็ว 800 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที
วันที่ 2 มิถุนายน ชาวบ้านอำเภอพระนครศรีอยุธยาได้ตอกเสาเข็มด้วยไม้ยูคาลิปตัสริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อป้องกันมิให้ตลิ่งพังทลายเพิ่มเติม ด้านค่าเสียหายนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้เชิญเจ้าของเรือบรรทุกน้ำตาลมาหารือเรื่องค่าเสียหาย โดยเป็นค่าบ้านสองหลัง 2.7 แสนบาท และค่าที่ดินพังทลายเสียหาย 1.5 แสนบาท และทางจังหวัดได้ประกาศให้จังหวัดเป็นเขตภัยพิบัติแล้ว การประปานครหลวงแจ้งว่าทางสถานีสูบน้ำดิบที่จังหวัดปทุมธานีได้มีการเตรียมเครื่องเติมอากาศ ตลอดจนระบบผลิตน้ำและสารเคมี และน้ำเสียไม่มีผลต่อการผลิตน้ำประปาของการประปานครหลวง ในวันเดียวกัน ผลการตรวจค่า DO พบว่าเพิ่มขึ้นจาก 0.5 เป็น 1.9 มิลลิกรัมต่อลิตร จากปริมาณที่ปล่อยลงมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาที่มีปริมาณ 1,100-1,200 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที คาดว่าคุณภาพน้ำจะดีขึ้นภายใน 2-3 วัน
ต่อมา วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีพระราชทานเครื่องกลเติมอากาศของมูลนิธิชัยพัฒนา เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำเสีย ด้านประมงจังหวัดปทุมธานีได้เข้าแจ้งความให้ดำเนินคดีกับบริษัทไทยรวมทุนอ่างทอง จำกัด และไทยมารีน ซัพพลาย จำกัด ในความผิดตามมาตรา 19 ของพระราชบัญญัติสิ่งแวดล้อม
วันที่ 4 มิถุนายน รองอธิบดีกรมควบคุมโรค กล่าวว่าชาวบ้านที่จับสัตว์น้ำที่ยังมีชีวิตอยู่มาบริโภคไม่เป็นอันตราย แต่ไม่ควรบริโภคหากไม่มั่นใจว่าปลานั้นไม่ติดโรคและตายจากสาเหตุอื่น เพราะอาจทำให้รับเชื้อโรคเข้าไปได้
วันที่ 6 มิถุนายน ผลกระทบจากเรือบรรทุกน้ำตาลล่มส่งผลกระทบต่อปากแม่น้ำเจ้าพระยาแล้ว โดยวัดค่า DO ในแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งบางกระเจ้า อำเภอพระปะแดง บางจุดที่ตรวจวัดมีค่า DO ต่ำเพียง 0.6 เท่านั้น และได้รับแจ้งปลาลอยตายในพื้นที่บางกระเจ้าและใกล้เคียงด้วย ซึ่งเชื่อกันว่าปริมาณน้ำเสียที่มีน้ำตาลผสมอยู่ส่วนใหญ่ไหลลงสู่ทะเลเกือบหมดแล้ว และเหลือน้ำเสียเจือจางอีกส่วนหนึ่งเท่านั้น ไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อสัตว์น้ำ ส่วนอธิบดีกรมควบคุมมลพิษระบุว่า ค่า DO ในแม่น้ำเจ้าพระยาดีขึ้นตามลำดับ โดยที่อำเภอบางไทรวัดได้ 4.3
วันที่ 7 มิถุนายน พบปลากระเบนราหูตายแล้ว 5 ตัว โดยดร.นุกูล แสงพันธ์ นักวิชาการสัตว์น้ำจืด แผนกวิชาประมง วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุพรรณบุรี ระบุว่าปลาดังกล่าวเป็นปลาที่สามารถปรับตัวได้ดี และการที่ปลาตายนั้นแสดงให้เห็นถึงความล่าช้าในการแก้ไขสถานการณ์
วันที่ 8 มิถุนายน อธิบดีกรมประมงคาดว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจากจุดที่เรือล่มจนถึงปากอ่าวไทยรวมระยะทาง 140 กิโลเมตรนั้น จะคิดเป็นมูลค่าความเสียหายกว่า 60 ล้านบาท และสำรวจพบปลาตายแล้วกว่า 80 ตัน
การกู้เรือ
สำหรับการกู้เรือบรรทุกน้ำตาลนั้น เจ้าของเรือใช้วิธีการนำเรือมาเทียบแล้วสูบน้ำจากเรือน้ำตาลที่ล่มใส่เรือที่นำมาเทียบในการกู้เรือ แต่วิธีการดังกล่าวจะทำให้การกู้เรือล่าช้า ต่อมา เมื่อเวลา 21.00 น. วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เจ้าหน้าที่ช่วยคนที่อยู่ในเรือลำดังกล่าวได้ 2 คน ส่วนธวัช เภาวิลัย เจ้าของเรือยนต์ธวัชวารินทร์ ลำที่จมนั้น ยังหาตัวไม่พบ คาดว่าอาจหายไปกับกระแสน้ำ ในเวลาเดียวกัน เรือที่จะใช้ลากจูงเรือบรรทุกน้ำตาลที่ล่มนั้น เกิดพลิกคว่ำห่างจากจุดที่เรือบรรทุกน้ำตาลล่มเพียง 20 เมตรเท่านั้น ด้านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี กล่าวในณะที่ลงพื้นที่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายนว่า การกู้ซากเรือจำเป็นต้องเลื่อนออกไปเล็กน้อย เนื่องจากกระแสน้ำยังพัดแรง อย่างไรก็ตาม โพสต์ทูเดย์รายงานว่า ตัวแทนกลุ่มธุรกิจเจ้าของเรือและเจ้าของน้ำตาลไม่ยอมให้ความร่วมมือในการให้ข้อมูลและแก้ไขปัญหา ทั้งยังประวิงเวลาในการกู้เรือออกไป พร้อมกันนั้นตัวแทนกลุ่มธุรกิจดังกล่าวยังได้ประกาศว่าจะเดินเรือผ่านจุดดังกล่าวโดยไม่สนใจประกาศห้ามของกรมเจ้าท่า
เรือลากที่พยายามกู้เรือบรรทุกน้ำตาลเกิดล่มซ้ำอีกในวันที่ 3 มิถุนายน ทำให้เจ้าหน้าที่เสียชีวิตไป 2 คน ในวันเดียวกัน เจ้าหน้าที่สูบน้ำตาลในท้องเรือออกจนเหลือเพียง 8 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ในวันที่ 4 มิถุนายน ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยากล่าวว่าได้ถ่ายน้ำตาลออกจากเรือที่ล่มหมดแล้ว
ปฏิบัติการกู้เรือถูกเลื่อนออกไปหลายวัน จนกระทั่งเริ่มขึ้นอีกครั้งในวันที่ 11 มิถุนายน โดยจะใช้วิธีการสอดพอนทูนหรือโป๊ะลอยน้ำเข้าใต้เรือจำนวน 2 ตัวเพื่อยกเรือให้ลอยขึ้น แต่ด้วยกระแสน้ำที่ไหลแรงจึงต้องเปลี่ยนไปใช้การนำบอลลูนอีก 4 ตัวมาช่วยเสริมใต้ท้องพอนทูนในการพยุงเรือก่อนจากลากเรือออกไปบริเวณอื่น
ต่อมา เจ้าหน้าที่สามารถกู้เรือบรรทุกน้ำตาลได้สำเร็จเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2554
ผลกระทบทางเศรษฐกิจ
กรมเจ้าท่าสั่งห้ามเรือสินค้าทุกชนิดแล่นผ่านจุดเกิดเหตุ ทำให้เรือหลายร้อยลำต้องจอดนิ่งในบริเวณจังหวัดอ่างทอง ไม่สามารถนำสินค้าเดินทางไปได้ ด้านวิฑูรย์ สิมะโชคดี ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม กล่าวว่ากรณีดังกล่าวจะไม่ส่งผลกระทบให้น้ำตาลทรายที่บริโภคในประเทศขาดแคลน เนื่องจากประเทศสามารถผลิตน้ำตาลทรายได้เพิ่มขึ้น และน้ำตาลทรายที่ได้รับความเสียหายนี้ยังคิดเป็นปริมาณน้อยเมื่อเทียบกับปริมาณการผลิตทั้งหมด ด้านสมหญิง เปี่ยมสมบูรณ์ อธิบดีกรมประมง เปิดเผยว่า คาดว่าความเสียหายเบื้องต้นน่าจะคิดเป็นมูลค่าอย่างน้อย 5 ล้านบาท ส่วนใหญ่เป็นผู้เลี้ยงปลากระชังที่ได้รับผลกระทบ ทางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเตรียมชดเชยค่าเสียหายแก่บ้านเรือนที่ได้รับความเสียหายหลังละ 2,000 บาท ต่อมา ทางอธิบดีกรมเจ้าท่าอนุญาตให้เรือบรรทุกสินค้าไปยังต่างประเทศสามารถแล่นผ่านได้ตามปกติ แต่ต้องพ่วงเรือไม่เกินสองลำ และมีเรือยนต์โยงหัวท้าย
ไบนารีแลนด์
ไบนารีแลนด์ (Binary Land; คาตากานะ: バイナリィランド) เป็นวิดีโอเกมแนวปริศนาที่พัฒนาโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ใน ค.ศ. 1983 สำหรับเอ็มเอสเอกซ์, เอฟเอ็ม-7, เอ็นอีซี พีซี-6001, เอ็นอีซี พีซี-8801 และใน ค.ศ. 1985 สำหรับแฟมิคอม ส่วนเวอร์ชันเอ็มเอสเอกซ์ได้รับการเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ และในทวีปยุโรปโดยคูมะคอมพิวเตอส์ลิมิเต็ดใน ค.ศ. 1984
ในขณะที่เวอร์ชันแฟมิคอมมี 99 ด่าน ไม่มีฉากจบในเกม
รูปแบบการเล่น
ในเกมเวอร์ชั่นแฟมิคอมผู้เล่นจะต้องรวมเพนกวินสองตัว ได้แก่กูริน (ตัวผู้) และมาลอน (ตัวเมีย) ที่กำลังมีความรัก ส่วนเวอร์ชันเอ็มเอสเอกซ์มีเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงที่เป็นมนุษย์ โดยรูปแบบการเล่นยังคงเหมือนกับเวอร์ชั่นแฟมิคอม ทั้งนี้ ผู้เล่นควบคุมมาลอนและกูรินพร้อม ๆ กัน โดยมีตัวจับเวลาเพิ่มความยาก ซึ่งเพนกวินเหล่านี้เคลื่อนไหวเป็นรูปแบบสะท้อนของกันและกัน หลังจากจบด่านที่ 17 แล้ว ผู้เล่นจะต้องเริ่มใหม่อีกครั้งในด่านที่ 1 ส่วนเฌอเตอวูโดยเอริก ซาตี เป็นดนตรีประกอบในเกมระหว่างด่านต่าง ๆ เมื่อนกเพนกวินทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งเดียว จะมีการบรรเลง "โอดทูจอย"
เกมนี้ใช้มุมมองจากบนลงล่าง คล้ายกับวิธีที่ใช้ในเกมดิแอดเวนเจอร์ออฟโลโล ส่วนตำแหน่งอยู่ในเส้นทางของเพนกวินคือแมงมุม, นก และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ซึ่งผู้เล่นจะต้องโจมตีด้วยสเปรย์ของเพนกวิน ใยแมงมุมครอบครองช่องเล็ก ๆ บางส่วนในสนาม โดยอาจทำให้ผู้เล่นเดินช้าซึ่งลงนานพอที่แมงมุมจะสังหารกูรินหรือมาลอน แต่ละด่านถูกจัดเรียงบนตารางขนาด 10 คูณ 15 และกำแพงแนวตั้งที่แยกเพนกวินสองตัวออกจากกัน จะมีก็เฉพาะช่องเล็ก ๆ กลางด้านบนเท่านั้นที่ตัวละครทั้งสองจะเข้าถึงกันได้ "ห้องปลดปล่อย" นี้เก็บหัวใจที่ถูกขังไว้เสมอซึ่งจำเป็นต่อการผ่านด่านให้สำเร็จ โดยเกมนี้มีกำแพงล้อมรอบแต่ละผู้เล่นในสภาพแวดล้อมที่เหมือนเขาวงกต และเพื่อทำให้ความท้าทายยากขึ้น พวกมันจึงพบความไม่สมดุลและมอบประสบการณ์ที่แตกต่างให้แก่กูรินและมาลอน หากกูรินหรือมาลอนติดอยู่ในใยแมงมุม พวกมันจะทำอะไรไม่ถูกจนกว่าผู้เล่นจะนำทางเขาวงกต, ข้ามห้องปลดปล่อย แล้วเข้าไปในอีกด้านของเพนกวินอีกตัวในเขาวงกตเพื่อปลดปล่อยพวกมันจากใยด้วยกระป๋องสเปรย์