cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทพเจ้าอียิปต์โบราณ
พฤติกรรม
ตำนานเป็นคำอุปมาสำหรับการกระทำของเทพเจ้า ซึ่งมนุษย์ไม่สามารถเข้าใจได้ทั้งหมด ซึ่งปรากฏความคิดที่ดูเหมือนขัดแย้งกัน โดยแต่ละตำนานได้แสดงมุมมองเฉพาะเกี่ยวกับเหตุการณ์อันศักดิ์สิทธิ์ ความขัดแย้งในตำนานเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อทางศาสนาของชาวอียิปต์ที่มีหลายแง่มุม ซึ่งเป็นสิ่งที่เฮนรี แฟรงก์ฟอร์ตเรียกว่า "แนวทางที่หลากหลาย" เพื่อทำความเข้าใจเทพเจ้า ในตำนานเทพเจ้ามีพฤติกรรมเหมือนมนุษย์มาก เหล่าทวยเทพสามารถรู้สึกถึงอารมณ์ กิน ดื่ม ต่อสู้ ร้องไห้ เจ็บป่วย และตายได้ บางพระองค์ก็ทรงมีลักษณะนิสัยเฉพาะพระองค์ เช่น เทพเซธที่ทรงก้าวร้าวและหุนหันพลันแล่น และเทพธอธ ผู้ทรงอุปถัมภ์งานเขียนและความรู้ ทรงมีแนวโน้มที่จะใช้สุนทรพจน์ยืดยาว แต่โดยรวมแล้ว เหล่าทวยเทพเป็นเหมือนแม่แบบมากกว่าตัวละครที่วาดมาอย่างดี ตำนานในรุ่นที่ต่างกันก็สามารถพรรณนาถึงเทพต่างๆ ที่มีบทบาทตามแบบฉบับเดียวกันได้ ดังเช่นในตำนานเรื่องพระเนตรแห่งรา ซึ่งเป็นลักษณะสตรีของเทพแห่งดวงอาทิตย์ ซึ่งมีเทพีหลายพระองค์เป็นตัวแทน พฤติกรรมที่เป็นเทพปกรณัมไม่สอดคล้องกัน และความคิดและแรงจูงใจของเหล่าทวยเทพกลับไม่ค่อยมีการกล่าวถึง นิทานปรัมปราส่วนใหญ่ไม่ปรากฏตัวละครและโครงเรื่องที่มีการพัฒนาอย่างสูง เนื่องจากความหมายเชิงสัญลักษณ์นั้นมีความสำคัญมากกว่าการเล่าเรื่องที่ละเอียดซับซ้อน
การกระทำอันศักดิ์สิทธิ์ประการแรก คือ การสร้างจักรวาล ซึ่งอธิบายไว้ในตำนานการสร้างโลกหลายเรื่อง โดยมุ่งเน้นไปที่เทพเจ้าที่แตกต่างกัน ซึ่งแต่ละพระองค์อาจจะทำหน้าที่เป็นเทพผู้สร้าง เช่น เทพเจ้าทั้งแปดของอ็อกโดอัด ซึ่งเป็นตัวแทนของความโกลาหลที่เกิดขึ้นก่อนการสร้างโลก ได้ทรงให้กำเนิดเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ ผู้ซึ่งสร้างระเบียบในโลกที่ก่อตัวขึ้นใหม่ เทพพทาห์ ผู้รวบรวมความคิดและความคิดสร้างสรรค์ ทรงสร้างรูปแบบให้กับทุกสิ่งโดยการจินตนาการและตั้งชื่อสิ่งเหล่านั้น เทพอาตุม ทรงสร้างทุกสิ่งโดยการปล่อยให้งอกออกมาจากตัวพระองค์เอง และเทพอามุนตามเทววิทยาที่ได้รับการสนับสนุนโดยปุโรหิตของพระองค์ ผู้ทรงก่อนกาลและทรงสร้างเทพผู้สร้างพระองค์อื่นๆ เหตุการณ์การสร้างเหล่านี้และรูปแบบอื่นๆ ไม่ถูกมองว่าขัดแย้งกัน แต่ละคนได้ให้มุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับกระบวนการที่ซับซ้อนซึ่งจักรวาลที่มีการจัดระเบียบและเทพจำนวนมากเกิดขึ้นจากความโกลาหลที่ไม่แตกต่างกัน ช่วงเวลาหลังการทรงสร้างโลก ซึ่งเทพเจ้าหลายพระองค์ปกครองในฐานะกษัตริย์เหนือสังคมแห่งสวรรค์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของตำนานส่วนใหญ่ เหล่าทวยเทพต่อสู้กับกองกำลังแห่งความโกลาหลและระหว่างกันก่อนที่จะถอนตัวออกจากโลกมนุษย์และแต่งตั้งกษัตริย์ในประวัติศาสตร์ของอียิปต์ขึ้นปกครองแทน
เรื่องราวที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ในตำนานเหล่านี้ คือ ความพยายามของเหล่าทวยเทพในการดูแลรักษามาอัตจากพลังแห่งความยุ่งเหยิง เหล่าทวยเทพต่อสู้กับการต่อสู้ที่เลวร้ายด้วยกองกำลังแห่งความโกลาหลในช่วงเริ่มต้นของการสร้างโลก ส่วนเทพราและเทพอะเปปทรงต่อสู้กันทุกคืน และการต่อสู้ดังกล่าวก็ดำเนินต่อไปจนถึงปัจจุบัน ประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่ง คือ ความตายและการฟื้นคืนชีพของเหล่าทวยเทพ ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดที่เทพเจ้าสิ้นพระชนม์ คือ ตำนานเกี่ยวกับการลอบพระชนม์ของเทพโอซิริส ซึ่งทรงฟื้นคืนชีพในฐานะผู้ปกครองแห่งดูอัต และยังกล่าวกันว่าเทพแห่งดวงอาทิตย์ทรงชราขึ้นในระหว่างการเดินทางข้ามฟากฟ้าในแต่ละวัน และจมลงไปใน ดูอัตในเวลากลางคืนและทรงกลายเป็นเด็กในตอนเช้า ในกระบวนการดังกล่าว พระองค์ได้สัมผัสกับน้ำแห่งการฟื้นฟูของเทพนูน ซึ่งเป็นความโกลาหลในสมัยแรกเริ่ม ข้อความเกี่ยวกับพิธีศพที่ได้บรรยายถึงการเดินทางของเทพราผ่านดินแดนดูอัตยังได้แสดงให้เห็นซากศพของเทพเจ้าที่ฟื้นคืนชีพไปพร้อมกับพระองค์ด้วย แทนที่จะเป็นอมตะอย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เหล่าทวยเทพมักจะตายและเกิดใหม่ตามเหตุการณ์การสร้างซ้ำๆ ซึ่งได้สร้างโลกทั้งใบขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้เสมอที่วัฏจักรนี้จะหยุดชะงักและความวุ่นวายจะกลับมา ตำราอียิปต์บางเล่มที่เข้าใจได้ไม่ดีถึงกับบันทึกว่าภัยพิบัติดังกล่าวถูกกำหนดไว้แล้วว่าสักวันหนึ่งเทพเจ้าผู้สร้างจะสลายระเบียบของโลก เหลือเพียงตัวพระองค์เองและเทพโอซิริสท่ามกลางความโกลาหลในสมัยบรรพกาล
สถานที่
ในช่วงเวลาหลังตำนานกล่าวกันว่า เทพเจ้าส่วนใหญ่ทรงอยู่บนท้องฟ้าหรืออยู่ในโลกที่มองไม่เห็น วิหารถือเป็นสื่แกลางหลักในการติดต่อกับมนุษย์ ในแต่ละวัน เชื่อกันว่า เหล่าทวยเทพจะย้ายจากแดนสวรรค์มายังวิหารอันเป็นที่อยู่ของพระองค์ในโลกมนุษย์ ที่นั่นเหล่าทวยเทพทรงอาศัยอยู่ในรูปเคารพบูชา รูปสลักที่แสดงถึงเทพเจ้าและอนุญาตให้มนุษย์มีปฏิสัมพันธ์กับพระองค์ในพิธีกรรมของวิหาร การย้ายไปมาระหว่างอาณาจักรเช่นนี้บางครั้งถูกอธิบายว่าเป็นการเดินทางระหว่างท้องฟ้าและโลก เนื่องจากวิหารเป็นจุดศูนย์กลางของเมืองอียิปต์ เทพเจ้าในวิหารหลักของเมืองจึงเป็นเทพผู้ทรงอุปถัมภ์ของเมืองและบริเวณโดยรอบ ขอบเขตอิทธิพลของเทพเจ้าบนโลกมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองและภูมิภาคที่พระองค์ทรงปกครอง เทพเจ้าหลายพระองค์ทรงมีศูนย์กลางลัทธิบูชามากกว่าหนึ่งแห่งและความสัมพันธ์ในท้องถิ่นของพระองค์ก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา พระองค์ทรงสามารถจัดตั้งพระองค์เองในเมืองใหม่หรือขอบเขตอิทธิพลของพระองค์อาจจะลดขนาดลง ดังนั้น ศูนย์กลางลัทธิหลักของเทพพระองค์ใดพระองค์หนึ่งในสมัยประวัติศาสตร์ จึงไม่จำเป็นต้องเป็นแหล่งกำเนิดของเทพพระองค์นั้นเสมอไป อิทธิพลทางการเมืองของเมืองอาจจะส่งผลต่อความสำคัญของเทพผู้ทรงอุปถัมภ์ เมื่อกษัตริย์จากธีบส์เข้าควบคุมประเทศในช่วงเริ่มต้นของสมัยราชอาณาจักรกลาง (ประมาณ 2055 – 1650 ปีก่อนคริสตกาล) ก็ทรงได้ยกระดับเทพเจ้าผู้ทรงอุปถัมภ์ของธีบส์ อันดับแรกคือเทพเจ้าแห่งสงครามนามว่า มอนตู และจากนั้นก็เป็นเทพอามุนให้เป็นที่เคารพบูชาทั่วพระราชอาณาจักร
พระนามและฉายา
ในความเชื่อของชาวอียิปต์ ชื่อจะแสดงถึงลักษณะพื้นฐานของสิ่งที่พวกเขาอ้างถึง เพื่อให้สอดคล้องกับความเชื่อดังกล่าว พระนามของเทพเจ้าก็มักจะเกี่ยวข้องกับบทบาทหรือต้นกำเนิดของพระองค์ เช่น พระนามของเทพีแห่งผู้ล่าพระนามว่า เซคเมต (Sekhmet) หมายถึง "ผู้ทรงพลัง" พระนามของเทพเจ้าลึกลับอย่างเทพอามุน หมายถึง "ผู้ซ่อนเร้น" และพระนามของเทพีเนคเบต ซึ่งได้รับการบูชาในเมืองเนเคบ หมายถึง "พระองค์แห่งเนเคบ" ส่วนพระนามอื่น ๆ มากมายไม่มีความหมาย ถึงแม้ว่าเทพเจ้าจะทรงเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับบทบาทเพียงบทบาทเดียว เช่น พระนามของเทพีแห่งท้องฟ้าพระนามว่า นุต และเทพเกบ ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งดินที่ไม่ปรากฏพระนามที่พ้องกับคำศัพท์อียิปต์ของท้องฟ้าและพื้นดิน ชาวอียิปต์ยังคิดค้นประดิษฐ์คำ ซึ่งให้ความหมายเพิ่มเติมแก่พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ ข้อความในข้อความโลงศพได้บันทึกพระนามของเทพเจ้าแห่งพิธีศพ คือ เทพโซคาร์ (Soka) เป็น sk r ซึ่งหมายถึง "การทำความสะอาดปาก" เพื่อเชื่อมโยงพระนามของพระองค์กับบทบาทของพระองค์ในพิธีกรรมเปิดปาก ในขณะที่หนึ่งในข้อความพีระมิด กล่าวว่าพระนามดังกล่าวมาจากคำที่เทพโอซิริสตะโกนในช่วงเวลาแห่งความทุกข์ใจ โดยเชื่อมโยงให้เทพโซคาร์เป็นเทพเจ้าแห่งพิธีศพที่สำคัญที่สุด
เชื่อกันว่าเทพเจ้าทรงมีหลายพระนาม ในหมู่ทวยเทพต่างก็มีพระนามลับที่สื่อถึงธรรมชาติที่แท้จริงอย่างลึกซึ้งกว่าพระองค์อื่นๆ หากต้องการทราบพระนามที่แท้จริงของเทพเจ้าจะต้องมีอำนาจเหนือเทพนั้น ความสำคัญของพระนามก็ได้แสดงให้เห็นโดยตำนานที่เทพไอซิสทรงวางยาพิษเทพผู้เหนือกว่าอย่างเทพรา และปฏิเสธที่จะรักษาพระองค์เว้นแต่พระองค์จะเปิดเผยพระนามลับของพระองค์แก่พระนางไอซิส เมื่อทราบพระนามแล้ว พระองค์ก็ทรงบอกกับเทพฮอรัส เทพผู้ทรงเป็นพระโอรสของพระองค์ และเมื่อทราบพระนามดังกล่าวแล้ว ทั้งสองพระองค์ก็ทรงได้รับความรู้และพลังที่มากขึ้น
นอกจากพระนามแล้ว เทพเจ้ายังได้รับฉายาต่างๆ เช่น "ผู้ครอบครองความสง่างาม" "เจ้าแห่งอไบดอส" หรือ "เจ้าแห่งท้องฟ้า" ซึ่งอธิบายลักษณะบางอย่างของบทบาทหรือการบูชา เนื่องจากทวยเทพทรงมีบทบาทที่หลากหลายและทับซ้อนกัน ทวยเทพสามารถมีฉายาได้หลายพระนาม โดยเฉพาะทวยเทพที่ทรงสำคัญกว่าจะได้รับฉายามากขึ้น และฉายาเดียวกันนี้ก็สามารถนำไปใช้กับเทพหลายพระองค์ได้เช่นกัน ในที่สุดคำบางคำก็กลายเป็นเทพที่แตกต่างกัน เช่นเดียวกับฉายา เวเรตเฮคาอู (Werethekau) ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกเทพีหลายพระองค์ซึ่งมีความหมายว่า "แม่มดผู้ยิ่งใหญ่" ซึ่งจะได้รับการปฏิบัติบูชาเสมือนเป็นเทพีอิสระ เทพเจ้าของพระนามและยศศักดิ์เป็นการแสดงออกถึงธรรมชาติอันหลากหลายของเทพเจ้า
เพศและลักษณะทางเพศ
ชาวอียิปต์ถือว่าการแบ่งแยกระหว่างเพศชายและเพศหญิงเป็นพื้นฐานของทุกสรรพสิ่ง รวมทั้งเทพเจ้าด้วย เทพเจ้าที่ทรงเป็นบุรุษมักจะทรงมีสถานะที่สูงกว่าเทพีและมีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับการสร้างโลกและความเป็นกษัตริย์ ในขณะที่เทพีมักจะเชื่อว่าทรงเป็นเทพแห่งการช่วยเหลือและหล่อเลี้ยงมนุษย์เสียมากกว่า เทพบางพระองค์ทรงเป็นเทพที่ทรงเป็นทั้งสองเพศ แต่ตัวอย่างส่วนใหญ่พบในบริบทของตำนานการสร้างโลก ซึ่งเทพเจ้าเหล่านี้เป็นตัวแทนของสถานะที่ปราศจากความแตกต่างที่ปรากฏอยู่ก่อนโลกถูกสร้างขึ้น อ็อกโกอัด เป็นกลุ่มของเทพเจ้าในยุคบรรพกาลทั้งแปดพระองค์ล้วนมีรูปร่างที่เป็นสตรีและเป็นพระมเหสี เทพอาตุมซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะทรงมีความเป็นบุรุษแต่มีความเป็นผู้หญิงอยู่ในตัวพระองค์ด้วยเช่นกัน ซึ่งบางครั้งทรงถูกมองว่าเป็นเทพี ซึ่งรู้จักกันในพระนาม อิอูซาอาเซต (Iusaaset) หรือ เนเบตเฮเทปเอต (Nebethetepet) ซึ่งตำนานการสร้างโลกเริ่มต้นขึ้นเมื่อเทพอาตุมทรงสร้างเทพเจ้าคู่หนึ่งที่มีความแตกต่างทางเพศ คือ เทพชูและเทพีเทฟนุต ซึ่งเป็นพระมเหสีของพระองค์ ในทำนองเดียวกัน เทพีนิอิธ ซึ่งบางครั้งทรงถูกมองว่าเป็นเทพีผู้สร้าง และได้รับการกล่าวขานว่ามีลักษณะที่เป็นบุรุษ แต่ส่วนใหญ่แล้วมักมองว่าเป็นสตรี
เทพสตรีก็ยังมีแง่มุมที่รุนแรงที่สามารถมองได้ทั้งในแง่บวก เช่นเดียวกับเทพีวาดเจตและเทพีเนคเบตที่ทรงปกป้องกษัตริย์ หรือในแง่ลบ อย่างเช่น ตำนานเรื่องพระเนตรแห่งรา ซึ่งเปรียบเทียบความก้าวร้าวของสตรีกับเรื่องเพศและการเลี้ยงดู ขณะที่เทพีเหล่านั้นออกอาละวาดในรูปแบบของเทพีเซคเมตหรือเทพที่อันตรายอื่น ๆ จนกระทั่งเทพเจ้าพระองค์อื่น ๆ ทรงเอาใจพระองค์ เมื่อถึงจุดนั้นเทพีก็ทรงกลายเป็นเทพีที่จิตใจดี เช่น เทพีฮัตฮอร์ ซึ่งในบางครั้งก็ทรงเป็นเช่นนั้น แล้วต่อมากก็ทรงกลายเป็นพระมเหสีของเทพเจ้าบุรุษ
แนวคิดเรื่องเพศของชาวอียิปต์ได้เน้นหนักไปที่การสืบพันธุ์กับเพศตรงข้าม และการกระทำแบบรักร่วมเพศมักจะถูกไม่ยอมรับ ถึงแม้ว่าบางข้อความได้กล่าวถึงพฤติกรรมรักร่วมเพศระหว่างเทพบุรุษ ในบางกรณี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทพเซธทรงล่วงละเมิดทางเพศเทพฮอรัส ซึ่งการกระทำเหล่านี้ใช้เพื่อยืนยันการครอบงำและทำให้ผู้ยอมจำนนอับอายขายหน้า การมีเพศสัมพันธ์ระหว่างเทพบุรุษพระองค์อื่นๆ อาจจะถูกมองในเชิงบวกและถึงแม้กระทั่งทรงให้กำเนิดลูกหลาน ดังเช่นในข้อความหนึ่งที่กล่าวว่าเทพคนุมทรงประสูติจากการรวมตัวกันของเทพราและเทพชู
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย
นายร้อยตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2417) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา เป็นพระโสทรเชษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี, สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า, สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และเป็นพระมาตุลาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 แรม 13 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จุลศักราช 1218 ตรงกับวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2400) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ที่ประสูติแต่สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา (เจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยม) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระนาม อุณากรรณ เนื่องจากเมื่อเจ้าจอมมารดาเปี่ยมเข้ามาอยู่ในวัง ได้เล่นละครเรื่องอิเหนาเป็นตัวอุณากรรณ (นางบุษบาปลอมตัวเป็นชาย) พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย มีพระโสทรกนิษฐภคินีและพระโสทรอนุชารวม 5 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ทรงรับราชการเป็นนายร้อยตรีทหารมหาดเล็ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 5 ขึ้น 12 ค่ำ ปีระกา เบญจศก จุลศักราช 1235 ตรงกับวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2416 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2417) สิริพระชันษา 17 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชยมีพระโอรส 1 องค์ คือ ด้วยเหตุนี้ เมื่อครั้งสมัยรัชกาลที่ 6 ที่มีการพระราชทานนามสกุลแก่พระราชวงศ์ จึงไม่มีการพระราชทานนามสกุลให้กับสายสกุลของพระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย เนื่องจากไม่มีผู้ที่สืบสกุลหลงเหลือแล้ว
รถไฟใต้ดินโนโวซีบีสค์
รถไฟใต้ดินโนโวซีบีสค์ (Новосибирский метрополитен) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองโนโวซีบีสค์ ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1986 ระยะทาง 15.9 km จำนวน 13 สถานี
ผู้อำนวยการสถานศึกษา
ผู้อำนวยการสถานศึกษา (director) หมายถึง หัวหน้าสถานศึกษา ในบางครั้งอาจรวมถึงการเป็นผู้แทนของสถาบัน
ความหมาย
ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก  ได้บัญญัติไว้ 2 ความหมาย คือ
“ผู้บริหารสถานศึกษา” หมายความว่า บุคลากรวิชาชีพที่รับผิดชอบการบริหารสถานศึกษาแต่ละแห่งของรัฐและเอกชน
“ผู้บริหารการศึกษา” หมายความว่า บุคลากรวิชาชีพที่รับผิดชอบการบริหารการศึกษานอกสถานศึกษาตั้งแต่ระดับเขตพื้นที่การศึกษาขึ้นไป
กุปเดอฟร็องส์
กุปชาร์ลซีมง (Coupe Charles Simon) กุปเดอฟร็องส์ (Coupe de France) หรือ เฟรนช์คัพ (French Cup) เป็นการแข่งขันชิงถ้วยฟุตบอลแบบการแข่งขันแพ้คัดออกระหว่างสโมสรในประเทศฝรั่งเศสและบางสโมสรจากประเทศโมนาโก กุปเดอฟร็องส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1917 ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ในแต่ละปีจะได้รับสิทธิ์ไปเล่นในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก (รายการชิงแชมป์สโมสรฟุตบอลในระดับทวีปยุโรป) ในรอบแบ่งกลุ่ม
รูเพิร์ต เฟรนด์
รูเพิร์ต เฟรนด์ (Rupert Friend) เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในบท มร.วิกแฮม ในภาพยนตร์ปี 2005 เรื่อง Pride and Prejudice และบทเจ้าชายอัลเบิร์ตในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง The Young Victoria
อ้างอิง
1981
อาสนวิหารนักบุญเปาโล
อาสนวิหารนักบุญเปาโล หรือ อาสนวิหารเซนต์พอล (St Paul's Cathedral) เป็นอาสนวิหารแองกลิคันในลอนดอน สหราชอาณาจักร อาสนวิหารของบิชอปแห่งลอนดอน, เป็นวิหารแม่ของมุขมณฑลลอนดอน อาสนวิหารเซนต์พอลตั้งอยู่บนเขาลัจเจท จุดสูงสุดของนครลอนดอน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์เกรด I อาสนวิหารนี้สร้างขึ้นอุทิศแด่เปาโลอัครทูต อันสืบทอดมาจากโบสถ์หลังเดิมที่จุดเดียวกันนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 604 อาสนวิหารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษ ผลงานออกแบบของคริสโตเฟอร์ เรน เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างเมืองขึ้นใหม่ภายหลังมหาอัคคีภัยแห่งลอนดอน ที่ซึ่งอาสนวิหารหลังก่อนหน้าซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมกอธิก (อาสนสิหารนักบญเดิม) ก็ถูกทำลายอย่างหนักในเหตุเพลิงไหม้ใหญ่ อาสนวิหารเซนต์พอลเป็นศูนย์กลาวของลอนดอนตั้งแต่ยุคกลางและยุคใหม่ตอนต้น ทั้งพอลส์วอล์ค แลด สวนโบสถ์เซนต์พอลอันเป็นที่ตั้งของเซนต์พอลส์ครอส
ความสูงจากพื้นถึงโดมของอาสนวิหารมีความสูง 365 ft ทำให้อาสนวิหารเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในลอนดอนตั้งแต่ปี 1710 ถึง 1963 และในปัจจุบันเป็นโบสถ์ที่ทีพื้นที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของสหราชอาณาจักร เป็นรองจากอาสนวิหารลิเวอร์พูล
ในปัจจุบัน อาสนวิหารเปิดให้บริการมิสซารายวันและพิธีสวดรายชั่วโมง และมีค่าผ่านประตู £20 สำหรับนักท่องเที่ยวผู้ใหญ่ แต่ไม่เก็บค่าผ่านประตูสำหรับผู้เข้าร่วมพิธี
สถานีรถไฟใต้ดินใกล้สุดคือสถานีเซนต์พอลส์ ตั้งอยู่ห่างออกไป 130 yards
เจ้าจอมอิ่มย่าหรัน ในรัชกาลที่ 3
เจ้าจอมอิ่มย่าหรัน ในรัชกาลที่ 3 เป็นนางละครและบาทบริจาริกาชาวไทย เข้ารับราชการเป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามลำดับ ภายหลังได้เป็นครูละครในคณะเจ้าคุณจอมมารดาเอม ด้วยมีความสามารถด้านการแสดงละครเป็นที่ประจักษ์
ชีวิตตอนต้นและการถวายตัว
เจ้าจอมอิ่มย่าหรัน มีนามเดิมว่า อิ่ม เป็นธิดาเพียงคนเดียวของพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ทองจีน ไกรฤกษ์) ที่เกิดกับคุณหญิงนก ภรรยาเอก เมื่อจำเริญวัยขึ้น บิดาได้นำไปถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งพระราชวังบวรสถานมงคลในขณะนั้น ครั้นสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์เสวยทิวงคตแล้ว ก็ถูกโอนเป็นหม่อมละครขึ้นเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยเข้าสู่สำนักของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีในเบื้องต้น
ก่อนหน้านี้เจ้าจอมมารดาอัมพา ซึ่งเป็นญาติของท่าน และเจ้าจอมยี่สุ่น ซึ่งเป็นอา ถวายตัวเข้าเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยไปแล้วก่อนหน้า และยังมีลูกพี่ลูกน้อง คือ เจ้าจอมอรุณ ถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
นางละครและนางข้าหลวง
เจ้าจอมอิ่มนี้มีชื่อเสียงว่าเป็นนางละครที่มีรูปร่างหน้าตางดงามมาก ด้วยมีผิวขาวสวย แต่งกายดีนุ่งจีบห่มแพรอยู่เป็นนิจ มีความสามารถทั้งการร้อง การรำ บริบูรณ์ด้วยชื่อเสียงและทรัพย์สิน ทั้งยังเป็นนักแสดงที่มีฝีมือหาตัวจับยาก โดยเฉพาะในบท ย่าหรัน จากบทละคร อิเหนา และปรกติจะเล่นตัวพระเอกเป็นหลัก จนได้รับสมญาว่า คุณอิ่มย่าหรัน ในหนังสือ ประชุมพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 4 ภาคปกิณณกะภาค 1 เรื่องช้างเผือกกับนางงาม พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงกล่าวถึงเจ้าจอมอิ่มไว้ตอนหนึ่งว่า
"'...ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงอิเหนาในทอดแรก โปรดให้แย้ม บุตรพระยานครสวรรค์ (ทองดี) เป็นพระเอก เป็นตัวอิเหนา เพราะได้หัดมาแต่เดิมทำบททำบาทรำเต้นดี แต่คนทั้งปวงไม่เล่าลือนับถือว่ารูปพรรณดี นางเอกนั้นคือ เอี่ยมบุษบา เป็นนางเล็กค้างมาแต่แผ่นดินพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เป็นบุตรสาวบิดาไม่มีบรรดาศักดิ์ แต่นางเอกนี้เล่าลือมากเห็นพร้อมกันว่าดีไม่มีตัวสู้ ตัวยืนเครื่องนั้นคนทั้งปวงเล่าลือนับถือ อิ่ม มาลัย เป็นข้าในสมเด็จพระศรีสุริเยนทรามาตย์ เมื่อเล่นลครครั้งนั้นผลัดกันเป็นย่าหรัน ภายหลังโปรดให้เป็นอิเหนาบ้าง ทั้งสองคนนี้เล่าลือมากว่าดี ทั้ง ๔ ที่ที่เรียกชื่อออกมานี้เดี๋ยวนี้ยังมีตัวอยู่หมด ถ้าจะเรียกตัวออกมาให้คนดูเมื่ออายุย่างเข้า ๗๐ อยู่แล้ว บัดนี้คนเป็นอันมากก็จะคิดว่าคำให้การที่ว่ามาข้างต้นนี้จริง...'"
หลังถวายตัวได้ราวเจ็ดปี พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยก็เสด็จสวรรคต เจ้าจอมอิ่มที่ยังคงสวยสดงดงามอยู่ ได้ถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ก่อนจะเข้าสู่ตำหนักของสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร ซึ่งเจ้านายพระองค์นี้เป็นพระปิตุจฉาของสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เมื่อเจริญพระชนมพรรษาล่วงมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินีก็ได้สนองพระเดชพระคุณรับราชการเป็นฝ่ายในของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชบุตรสี่พระองค์ แต่ทว่าสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินีสวรรคตไปเสีย กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูรจึงทรงชุบเลี้ยงพระราชบุตรเหล่านั้นด้วยพระองค์เอง และทรงเลือกกุลสตรีผู้ใหญ่ผู้มีมารยาทดี แต่งกายดี วางตัวดี และชาติตระกูลดี คือ เจ้าจอมอิ่มย่าหรัน ซึ่งสืบเชื้อสายจากพระยาไกรโกษา (เริก) ต้นสกุลไกรฤกษ์ มาช่วยดูแลเจ้าฟ้าชายที่เหลืออยู่สามพระองค์ คือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ และสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช โดยมีความสนิทสนมอันดีกับสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระจักรพรรดิพงษ์เป็นพิเศษ สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเขียนเรื่อง ราชินีกุลในรัชกาลที่ 5 โดยกล่าวถึงเจ้าจอมอิ่มย่าหรันไว้ ความว่า
"'...ท่านอิ่มย่าหรัน เป็นธิดาของพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ทองจีน ไกรฤกษ์) และคุณหญิงนกเรียกว่า 'คุณอิ่ม ย่าหรัน' เพราะเดิมเป็นลครหลวงในรัชกาลที่ ๒ ซึ่งเรียกกันว่าหม่อมลคร เป็นตัวย่าหรันในเรื่องอิเหนา ชื่อนี้จึงติดตัวมาไม่มีสูญ ท่านอิ่มย่าหรันผู้นี้คล้ายเศรษฐินี เพราะบริบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติและชื่อเสียง เป็นผู้หนึ่งที่ฝักใฝ่ตัวอยู่กับสมเด็จกรมพระยาสุดารัตนราชประยูรมาเก่าแก่ช้านาน ภายหลังถึงกับเป็นผู้อุปการะสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระจักรพรรดิ์พงศ์ด้วย สมเด็จกรมพระยาสุดารัตน์ฯ โปรดปรานอย่างสนิทสนม ทรงนับถือว่าเป็นผู้ดีเก่าอันมีมรรยาทดี ท่วงทีก็จริง ผู้เขียนได้คุ้นเคยกันดีและได้เคยเห็นแต่นุ่งจีบห่มแพรอยู่เสมอ จนถึงชั้นหลัง ๆ ก็ไม่ยอมเลิกจนสิ้นชีวิต...'"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมอิ่มย่าหรันได้เข้าเป็นครูละครในคณะเจ้าคุณจอมมารดาเอม ซึ่งเป็นละครของพระราชวังบวรสถานมงคล
บั้นปลายและถึงแก่อนิจกรรม
เจ้าจอมอิ่มย่าหรันเป็นสตรีอายุยืน เพราะยังมีชีวิตอยู่มาจนถึงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ (นพ ไกรฤกษ์) หลานชายของท่าน เคยไปเยี่ยมเจ้าจอมอิ่มที่เรือนไม้ฝากระดานหมู่ใหญ่อย่างไทยโบราณข้างวัดโสมนัสวิหาร ซึ่งขณะนั้นท่านมีอาการป่วย ครั้นเจ้าจอมอิ่มย่าหรันถึงแก่อนิจกรรมลง ได้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายมรดกส่วนใหญ่แก่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ต้นราชสกุลจักรพันธุ์ เพราะท่านถวายการอภิบาลมาตั้งแต่ประสูติ ส่วนที่เหลือได้แบ่งปันแก่หลาน ๆ ที่เป็นข้าราชบริพารในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ที่ดินกว่าร้อยไร่ที่ตำบลหัวหมาก ยกให้พระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ (นพ ไกรฤกษ์) และพระยาประเสริฐศุภกิจ (เพิ่ม ไกรฤกษ์) สะพานปลาที่มีผู้เช่าดำเนินกิจการอยู่ ท่านก็ให้ขายเสีย แล้วนำเงินที่ได้จากการขายสะพานปลามาจัดตั้งกองทุนเจ้าจอมอิ่ม ที่วัดโสมนัสวิหารมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนที่ดินและหมู่เรือนไม้หลังใหญ่ข้างวัดโสมนัสวิหาร ท่านก็ได้ถวายเป็นสมบัติของวัดโสมนัสวิหาร และมอบมรดกเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5 ผู้เป็นหลานสาวไว้ดูต่างหน้า คือหีบหมากหินทรายขลิบทอง ซึ่งปัจจุบันยังตกทอดเป็นมรดกของสายสกุลไกรฤกษ์
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา พระนามเดิม เปี่ยม (สกุลเดิม สุจริตกุล; 5 มีนาคม พ.ศ. 2381 – 13 เมษายน พ.ศ. 2447) เป็นพระสนมเอก ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระราชชนนีของพระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 5 ถึงสามพระองค์คือ สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระปัยยิกาในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เจ้าจอมมารดาเปี่ยม ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยม เจ้าคุณพระอัยยิกาเปี่ยม และหลังจากพิราลัยได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้า ทรงพระนามว่า สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา โดยสร้อยพระนาม "ศรีพัชรินทรมาตา" มีความหมายว่า เป็นพระมารดาของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ชีวิตตอนต้นและเข้ารับราชการ
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2381 เป็นธิดาหลวงอาสาสำแดง (แตง) และท้าวสุจริตธำรง (นาค) ต้นราชินิกูลสุจริตกุล พระองค์สืบเชื้อสายจีนมาแต่ฝ่ายบิดาและมารดา ในบันทึกของแอนนา ลีโอโนเวนส์ระบุว่าเจ้าจอมมารดาเปี่ยมนั้นมีเชื้อสายจีนจากบิดา และไม่มีชาติกำเนิดสูงส่งอย่างใด
เบื้องต้น เปี่ยมเข้าเป็นนางฟ้อนในคณะละครหลวง ก่อนได้รับการแต่งตั้งเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากการที่เจ้าจอมมารดาเปี่ยมไม่ได้เป็นเจ้า พระราชบุตรจึงมีฐานันดรศักดิ์เป็นพระองค์เจ้า แม้นางจะไม่มีชาติกำเนิดสูงส่ง ทว่าฉลาด สามารถชักพาญาติพี่น้องรับราชการ และนำคนจีนจำนวนมากให้ไปรู้จักกับกษัตริย์สยาม ดังปรากฏในหนังสือของแอนนา ลีโอโนเวนส์ ความว่า
"'สตรีเพียงหนึ่งเดียวซึ่งเป็นที่ยอมรับว่ามัดใจพระองค์ [พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว] ได้สำเร็จคือคุณจอมเปี่ยม แม้จะไม่ใช่คนสวยอะไร แต่วางตัวดีและมียุทธวิธีเยี่ยมยอด เธอมิได้มีการศึกษาและชาติกำเนิดสูงส่งเลย ทั้งยังมีเชื้อสายจีนทางฝั่งบิดา กระนั้นกลับมีคุณลักษณะที่น่าชื่นชมโดยเนื้อแท้ เมื่อรู้สึกได้ว่าตนเริ่มมีอิทธิพลเหนือกษัตริย์ เธอวางแผนจะรักษาและใช้ประโยชน์จากอำนาจดังกล่าวอยู่นานหลายปี โดยใช้วิธีบอกปัดบ้างเป็นครั้งคราว ถ่อมตนเกินเหตุจนน่ารำคาญบางครั้งถึงกับถูกกล่าวหาว่าดัดจริต เธอมักหาข้ออ้างไม่ไปเข้าเฝ้าฯ กษัตริย์อยู่เป็นประจำ โดยอ้างว่าป่วยบ้าง ต้องดูแลลูก ๆ บ้าง อยู่ระหว่างไว้ทุกข์ญาติบ้าง และจะเต็มใจไปเข้าเฝ้าฯ ถวายงานเองเป็นช่วง ๆ ในช่วงเวลา 6 ปีที่ถวายตัวรับใช้ เธอสะสมทรัพย์สมบัติไว้เป็นจำนวนไม่น้อย ทั้งยังจัดการให้สมาชิกในครอบครัวเธอได้รับราชการตำแหน่งดี ๆ ตลอดจนช่วงชักนำชาวจีนอีกมากมายให้ได้รู้จักกษัตริย์ ในขณะเดียวกันเธอก็ใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวตลอดเวลา ต้องยอมอ่อนน้อมถ่อมตนและประนีประนอมกับบรรดาสตรีคู่แข่งซึ่งออกจะสมเพชเธอมากกว่าอิจฉา และต้องอยู่ในอาณัติของเหล่าสตรีผู้ทรงอำนาจแห่งวังหลวง'"
เจ้าจอมมารดาเปี่ยมได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสนมเอกในรัชกาล จากการที่เจ้าจอมมารดาเปี่ยมเป็นที่สนิทสวาทของพระสวามี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดพระราชบุตรที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเปี่ยมเป็นพิเศษ ดังจะพบการตั้งพระนามอันแสดงถึงความศิวิไลซ์ ลูกหลวงและบาทบริจาริกาเหล่านี้สวมฉลองพระองค์อย่างยุโรปและเล่าเรียนภาษาอังกฤษจากพระอาจารย์ต่างชาติในวังหลวง และท่านเป็นบาทบริจาริกาที่ถวายการดูแลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในช่วงปลายพระชนม์ชีพ
ในฐานะพระสัสสุ
หลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และการเสวยราชย์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาสามพระองค์ในรัชกาลก่อนที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเปี่ยมได้ถวายตัวเป็นพระภรรยาเจ้าในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แก่ พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าสว่างวัฒนา และพระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี ตามกฎมนเทียรบาลว่าด้วยความบริสุทธิ์ของเชื้อสายหรืออุภโตสุชาติสังสุทธเคราหณี พระภรรยาร่วมสายเลือดเหล่านี้ถือเป็นพระภรรยาชั้นสูง พระราชโอรสที่เกิดจากพระภรรยาเจ้ามีสิทธิธรรมในการสืบราชสันตติวงศ์สูงกว่าพระราชโอรสที่ประสูติแต่เจ้าจอมสามัญชน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น เจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยม เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2428 ในพระราชวโรกาสมงคลวันเฉลิมพระชนมพรรษา 20 กันยายน ศกนั้น ด้วยเหตุที่เป็นพระชนนีในสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี ซึ่งเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในขณะนั้น พร้อมทั้งพระราชทานเครื่องยศ ได้แก่
เจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยมได้บริจาคเงินจำนวน 100 ชั่ง หรือ 8,000 บาทสำหรับสร้างถาวรวัตถุเพื่อสาธารณะประโยชน์ อุทิศพระกุศลถวายพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ จัดสรรงบประมาณสมทบเงินจำนวนดังกล่าว ตัดถนนเส้นหนึ่งระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนบำรุงเมือง กรมโยธาธิการสร้างถนนเสร็จในปี พ.ศ. 2443 แล้วถวายเป็นถนนหลวง จึงพระราชทานนามถนนเส้นดังกล่าวว่าถนนอุณากรรณ
แลร์รี ฟลินต์
ลอว์เรนซ์ แคลกซตัน ฟลินต์ หรือ แลร์รี ฟลินต์ (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021) นักธุรกิจผู้จัดพิมพ์ชาวอเมริกัน เป็นผู้บริหารสูงสุดของแลร์รีฟลินต์พับลิเคชันส์ ผู้จัดพิมพ์นิตยสารฮัสเลอร์ และสื่อลามกอื่น ๆ ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารแอรีนา ในปี ค.ศ. 2003 ติดอันดับหนึ่งจาก "รายชื่อ 50 บุคคลที่มีอิทธิพลในแวดวงสื่อลามก"
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา
พิราลัย
เจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยมถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2447 พระอัฐิถูกบรรจุไว้ ณ ศาลาพระอัยกาในวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระอัฐิขึ้นเป็นเจ้านายในราชวงศ์จักรี ถวายพระนามาภิไธยว่า สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา เนื่องด้วยในรัชกาลนั้นมีพระฐานะเป็นพระอัยยิกา (ยาย) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2466
แลร์รี ฟลินต์
ฟลินต์เกิดที่รัฐเคนทักกี เริ่มทำธุรกิจตั้งแต่อายุ 23 ปี โดยเริ่มจากกิจการบาร์เหล้าในปี ค.ศ. 1965 และขยายกิจการเป็นคลับชั้นสูงที่มีการขายบริการ ชื่อ "ฮัสเลอร์คลับ" มีสาขาในหลายเมืองใหญ่เช่น แอครอน คลีฟแลนด์ โคลัมบัส ซินซินแนติ และโทเลโด
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา
พิราลัย
โดยพระนาม "ปิยมาวดี" นั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแปลจากพระนามเดิมว่า "เปี่ยม" ซึ่งเป็นคำไทย แปลงรูปสระเอียเป็นเอ กลายเป็นคำบาลีว่า "เปม" แปลว่า "ความรัก" แล้วแปลงเป็นอิยะ เป็น "ปิยมา" มีวนฺตุเป็นปัจจัย รวมเป็นคำว่า "ปิยมาวดี" (ปิยมาวตี) ส่วนสร้อยพระนาม "ศรีพัชรินทรมาตา" มาจากพระนามของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง กับคำว่ามาตา แปลว่าแม่ รวมกันมีความหมายว่า "พระราชชนนีของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง"
แลร์รี ฟลินต์
ในปี ค.ศ. 1972 ฟลินต์เริ่มตีพิมพ์จดหมายข่าว "ฮัสเลอร์ นิวส์เลตเตอร์" เพื่อเป็นสื่อประชาสัมพันธ์กิจการของเขา ต่อมาในปี 1973 ผลประกอบการคลับของเขาเริ่มไม่ดี หลังเกิดเศรษฐกิจตกต่ำในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากวิกฤตการณ์น้ำมัน และตัดสินใจปรับปรุงจดหมายข่าวของเขาเป็นหนังสือลามกอย่างเต็มรูปแบบ เริ่มตีพิมพ์ฉบับแรก ฉบับเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1974 นิตยสารฮัสเลอร์เริ่มประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา และเริ่มตีพิมพ์ภาพถ่ายที่ล่อแหลมยิ่งขึ้น โดยเป็นนิตยสารฉบับแรกที่ตีพิมพ์ภาพอวัยวะเพศหญิงอย่างเปิดเผย ตั้งแต่ฉบับเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1974 และฉบับเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1975 ที่ตีพิมพ์ภาพแอบถ่ายของแจเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส ภรรยาหม้ายของอดีตประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ที่ถ่ายโดยปาปาราซซีไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 นิตยสารฉบับนี้ทำยอดขายถึง 1 ล้านฉบับในเวลาเพียงไม่กี่วันหลังวางจำหน่าย
สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา
พระราชบุตร
เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระชนนีในพระราชโอรส พระราชธิดา จำนวน 6 พระองค์ คือ
แลร์รี ฟลินต์
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 บริษัทแลร์รีฟลินต์พับลิเคชันส์ (LFP) ของเขาเริ่มผลิตภาพยนตร์ลามก และตกเป็นข่าวว่าถูกฟ้องร้องโดยกลุ่มนักรณรงค์เพื่อการป้องกันโรคเอดส์ ว่าละเมิดสิทธิ์ของนักแสดงที่จะได้รับความคุ้มครองจากปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้ติดโรคทางเพศสัมพันธ์ โดยไม่ให้นักแสดงใช้ถุงยางอนามัย
ในช่วงบั้นปลายชีวิต เขากลายเป็นผู้พิการ เดินไม่ได้และต้องนั่งรถเข็นตลอดเวลา และมีปัญหาในการพูดเนื่องจากกล่องเสียงถูกทำลาย หลังจากเขาถูกมือปืนใช้สไนเปอร์ลอบสังหาร เมื่อปี ค.ศ. 1978
กองหน้า
thumb|250px|[[ทีโอ วอลคอตต์ กองหน้าของทีมอาร์เซนอลและทีมชาติอังกฤษ]] กองหน้า ในกีฬาฟุตบอลคือผู้เล่นที่อยู่แถวหน้าสุดของทีม (ปกติผู้เล่นทีมฟุตบอลจะแบ่งทีมออกเป็น 3 แถว คือ กองหลัง กองกลาง และกองหน้า) มีหน้าที่หลักคือการหาจังหวะในการยิงประตูฝ่ายตรงข้าม โดยที่มีผู้เล่นกองกลางคอยป้อนลูกให้
ชื่อของกองหน้า มีหลายชื่อตั้งแต่ ฟอร์เวิร์ด (Forward - FW) หรือ สไตรเกอร์ (Striker - ST)
หมายเลขของกองหน้า
ตามปกติในกีฬาฟุตบอล กองหน้าตัวหลักของทีมมักจะใส่เสื้อหมายเลข 9 หรือ 10 จริงๆ แล้วนักเตะสามารถใส่เสื้อหมายเลขอะไรก็ได้ ไม่มีกฎบังคับ (เช่น วีลียาม กาลัส ของอาร์เซนอลเป็นผู้เล่นกองหลัง แต่ใส่เสื้อเบอร์ 10 ก็มี) สาเหตุที่กองหน้ามักจะใส่เสื้อเบอร์ 9 หรือ 10 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้แรงบันดาลใจจากกองหน้าสมัยก่อนที่ใส่เสื้อเบอร์ 9 และ 10 และกลายเป็นกองหน้าในตำนานของวงการฟุตบอล (เบอร์ 10 เช่น ดิเอโก มาราโดนาหรือเปเล่ ในยุคต่อมาก็มีผู้เล่นกองหน้าที่ใส่เบอร์ 9 สร้างชื่อให้กับวงการฟุตบอล เช่น แอลัน เชียเรอร์หรือโรนัลโด) ในขณะเดียวกันในสมัยก่อนหมายเลขจะไล่จาก 1 จากผู้รักษาประตู ซึ่งจะลงท้ายที่กองหน้าที่จะเป็นหมายเลข 9 10 และ 11 ตามลำดับ
ท่าทางหลังจากการทำประตู
ผู้เล่นในตำแหน่งกองหน้าแน่นอนป็นตำแหน่งที่มีโอกาสในการยิงประตูมากกว่าตำแหน่งอื่น ดังนั้นมีกองหน้าไม่น้อยที่สร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัวโดยการทำท่าดีใจเมื่อเวลาที่ยิงประตูได้ในแบบเฉพาะของตัวเอง เช่น
Fodboldpositioner
เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา
เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา เป็นเนื้อเรื่องทั้งหมดของนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมาจำนวน 48 เล่ม แบ่งเนื้อเรื่องเป็นสองภาคคือภาคแรก จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม และภาคสมบูรณ์ จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม
เนื้อเรื่องภาคแรก
เพชรพระอุมา เป็นเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนลึกลับที่เต็มไปด้วยอาถรรพณ์ เรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ในป่าดงดิบของรพินทร์ ไพรวัลย์ พรานป่าผู้รับจ้างนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายของคณะนายจ้างชาวเมือง ที่มี พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะเดินทางพร้อมด้วย หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ น้องสาวคนเล็ก และ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัยเพื่อนชายคนสนิท โดยมีพรานบุญคำ พรานจันพรานเกิดและพรานเส่ยพรานป่าคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์ จำนวน 4 คน และแงซาย กะเหรี่ยงลึกลับที่มาขอสมัครเป็นคนรับใช้เพื่อขอร่วมเดินทางในครั้งนี้ด้วย
เนื้อเรื่องภาคสมบูรณ์
ภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับจากเมืองมรกตนครของแงซาย รพินทร์ ไพรวัลย์ ได้ถูกว่าจ้างให้ออกติดตามหาเครื่องบินที่สูญหายพร้อมด้วยระเบิดนิวเคลียร์อีกครั้ง รพินทร์จำใจรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินที่สูญหายไปจากแผนที่ประเทศไทย โดยมีฝรั่งจำนวน 4 คน เป็นผู้ว่าจ้าง แต่เมื่อพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ และ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ ซึ่งเป็นอดีตนายจ้างของรพินทร์ ได้ทราบข่าวการรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางของรพินทร์ ก็เกรงว่าจะถูกฆ่าทิ้งเมื่อทำงานเสร็จสิ้น เนื่องจากเป็นงานลับขององค์กร จึงออกติดตามคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์
การติดตามค้นหารพินทร์และคณะนายจ้างฝรั่ง คณะเดินทางของเชษฐาได้เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ฟื้นคืนชีพที่อาณาจักรนิทรานคร และกับเล่าถึงอดีตชาติของดารินและรพินทร์ที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตในชาติปางก่อน รวมทั้งพยายามล่อลวงเอาตัวดารินไปยังอาณาจักรนิทรานคร เพื่อให้ได้ในตัวของจิตรางคนางค์หรือดารินในชาติปัจจุบัน แต่ก็ได้เชษฐาและไชยันต์มาช่วยเหลือไว้อย่างทันท่วงที และปราบมันตรัยด้วยบ่วงนาคบาศย์ได้สำเร็จ รพินทร์นำคณะนายจ้างฝรั่งบุกป่าเพื่อค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์จนพบ โดยได้รับความช่วยเหลือจากแงซายในรูปของจิตใต้สำนึก จนภายหลังทั้ง 2 คณะได้เดินทางมาพบกันที่เมืองมรกตนคร แงซายรวบรัดให้ดารินและรพินทร์แต่งงานกันที่เมืองมรกตนคร ก่อนจะอำลากันเป็นครั้งสุดท้ายในการพบกันระหว่างบุคคลทั้งหมด
เนเนะ ฮิเอดะ
เนเนะ ฮิเอดะ (稗田 寧々, ひえだ ねね, 15 มกราคม 1997 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัด 81 Produce
ขัณโฑพา
ขัณโฑพา (IAST: Khaṇḍobā) มรตาณฑะไภรวะ มัลหารี หรือ มัลหาร เป็นเทวดาในศาสนาฮินดูพระองค์เป็นเทพารักษ์ในคติท้องถิ่นฮินดูที่ได้รับความนิยมสักการะบูชาเป็นอย่างสูงส่วนมากในที่ราบสูงเดกกันของอินเดียโดยรวมกับศาสนาฮินดูตามคติพหุเทวนิยมในฐานะอวตารของพระอิศวร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐมหาราษฏระและรัฐกรณาฏกะภาคเหนือ พระองค์เป็นกุลเทวดา (เทพบรรพชน/ผีบรรพชน) ที่ได้รับความนิยมสักการะบูชามากที่สุดในรัฐมหาราษฏระและรัฐกรณาฏกะภาคเหนือ
ภริยา
เจ้าพ่อขัณโฑพา มีเอกภรรยาสององค์ที่เป็นสตรีจากชุมชนต่าง ๆ ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมระหว่างเทวะกับชุมชน โดยเอกภรรยาสององค์นั้นคือ เจ้าแม่มหาฬสา และ เจ้าแม่พาไน (พานูร์ ภานูไพย์) เป็นเอกภรรยาที่สำคัญที่สุด ในขณะที่ เจ้าแม่มหาฬสา เอกภรรยาองค์แรกของเจ้าพ่อขัณโฑพา มาจากชุมชนพ่อค้าลิงคยัต (วาณี) แต่ เจ้าแม่พาไน เอกภรรยาองค์ที่สองของท่านคือ วรรณะธันย์การ์ (วรรณะเลี้ยงแกะ) เจ้าแม่มหาฬสา ได้เสกสมรสกับเจ้าพ่อขัณโฑพา ตามพิธีกรรมถูกต้องตามธรรมเนียมปฏิบัติ ในทางกลับกัน เจ้าแม่พาไนไม่ได้เสกสมรสกับเจ้าพ่อขัณโฑพาตามพิธีกรรมถูกต้องตามธรรมเนียมปฏิบัติ เจ้าแม่มหาฬสาถูกอธิบายว่าเป็นสตรีขี้หึงและปะกอบอาหารเก่ง ส่วนเจ้าแม่พาไนเป็นสตรีอีโรติก เด็ดเดี่ยว แต่ไม่รู้วิธีการประกอบอาหารด้วยซ้ำ บ่อยครั้งที่เพลงพื้นบ้านท้องถิ่นกล่าวถึงการทะเลาะวิวาทของเอกภรรยาสององค์นี้ เจ้าแม่มหาฬสา หมายถึง "วัฒนธรรม" และ เจ้าแม่พาไน คือ "ธรรมชาติ"  โดยเจ้าพ่อขัณโฑพาโดยประทับยืนอยู่ระหว่างเอกภรรยาสององค์
ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ
ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ (12 ธันวาคม พ.ศ. 2477 - 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565) นักร้อง พิธีกรรายการโทรทัศน์ นักแสดง นักพากย์ มีผลงานที่น่าจดจำ คือเป็นพิธีกรรายการ "นาทีทอง" และ "ประตูดวง" รายการที่มีผู้ชมสูงสุดทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ
ธรรมรัตน์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเพาะช่าง สาขาจิตรกรรม รุ่นเดียวกับสุเทพ วงศ์กำแหง ศิลปินแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2499 และเรียนต่อคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่นเดียวกับนายสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรีและกำธร สุวรรณปิยะศิริ พร้อมกับรับราชการกระทรวงศึกษาธิการ และสมัครเป็นนักร้องกับชาลี อินทรวิจิตร
ธรรมรัตน์ รับราชการเป็นครูอยู่ 5 ปี จึงลาออกมาเป็นโฆษก ที่สถานีวิทยุ วปถ.1 (วิทยุทหารสื่อสารประจำถิ่น) กรมการทหารสื่อสาร และสมัครสอบเข้าเป็นผู้ดำเนินรายการ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 (ช่อง 7 ขาวดำในอดีต)เมื่อ พ.ศ. 2507 และไปเป็นผู้ช่วยพิธีกรรายการป็อปท็อป ทางช่อง 5 ซึ่งมี พ.อ.การุณ เก่งระดมยิง เป็นพิธีกร
ธรรมรัตน์ ได้รับคัดเลือกเป็นผู้ดำเนินรายการทางช่อง 7 เป็นอันดับหนึ่งด้วยน้ำเสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์และมีท่าทางเป็นธรรมชาติ มีหน้าที่ทั้งเป็นผู้พากย์หนัง พากย์รายการมวย พูดโฆษณาสินค้า เป็นโฆษกการตัดสินรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นนักร้อง และจัดรายการพิพิธภัณฑ์ดารา และรายการเพลงสุนทราภรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2517
ธรรมรัตน์ ได้เป็นพิธีกรรายการเกมโชว์ "นาทีทอง" ช่วงเที่ยงวันอาทิตย์ และ "ประตูดวง" ช่วงเย็นวันอาทิตย์ แทนอาคม มกรานนท์ พิธีกรคนเดิมที่ได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา ทั้งสองรายการเป็นรายการที่มียอดผู้ชมสูงสุด และสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก
ธรรมรัตน์ ลาออกจากช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2528 เพื่อไปทำงานการเมืองกับกลุ่มรวมพลังของพลตรีจำลอง ศรีเมือง ลงสมัคร ส.ก.เขตลาดพร้าว 2 สมัย โดยในสมัยที่สองได้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภา กทม.คนที่ 1
จากนั้นในปี พ.ศ. 2543 และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ในวันที่ 4 มีนาคม ใน กทม.ด้วย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ธรรมรัตน์ เดินทางกลับมาใช้ชีวิตในประเทศไทย ก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ชื่อ เอเชียน วิชั่น แชนแนล และยังรับงานพากย์ภาพยนตร์ และร้องเพลง
ธรรมรัตน์เสียชีวิตจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เวลา 04:00 น. โดยมีพิธีฌาปนกิจศพทันทีในวันเดียวกัน เวลา 13:00 น. ที่วัดภาณุรังษี เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
พระเมตตาของพระเยซู
ประวัติ
ในปีค.ศ.1931 พระเยซูทรงปรากฏพระองค์แก่นักบุญโฟสตินาในนิมิต พระองค์ปรากฏในชุดสีขาว พระหัตถ์ขวายกท่าอวยพระพร มีลำแสงสองสีฉายมาจากพระหฤทัยมีสีขาวและสีแดง นักบุญโฟสตินาเพ่งมองพระเยซูอย่างเงียบๆ และพระองค์ตรัสกับนักบุญโฟสตินาว่า
ลูกเอ๋ย จงไปวาดภาพแบบนี้มาตามที่ลูกเห็น พร้อมกับจารึกคำว่า พระเยซูเจ้าข้า ลูกวางใจในพระองค์ เราสัญญาว่า วิญญาณหรือบุคคลใดที่เคารพในรูปภาพนี้ จะไม่พินาศ เราขอสัญญาด้วยว่า เขาจะชนะศัตรูของเขาตั้งแต่อยู่บนโลกใบนี้ โดยเฉพาะเมื่อใกล้จะตาย เราจะปกป้องวิญญาณนั้น เสมือนเป็นหนึ่งสิริมงคลของเราเอง เรากำลังเสนอภาชนะอย่างหนึ่ง ให้แก่คนทั้งหลาย ซึ่งเขาจะเข้ามาหาพระหรรษทานจากน้ำพุแห่งพระเมตตาของเราได้เสมอ ภาชนะนั้นคือรูปภาพซึ่งมีคำว่า พระเยซูเจ้าข้า ลูกวางใจในพระองค์ เราต้องการให้ภาพนี้ได้รับการคารวะ เริ่มจากในโบสถ์คริสต์และขยายไปทั่วทั้งโลก
ความหมายของลำแสงทั้งสอง
แสงทั้งสองหมายถึงโลหิตและน้ำ ลำแสงสีขาวหมายถึงน้ำที่ทำให้วิญญาณที่วางใจในเรานั้นบริสุทธิ์ ส่วนแสงสีแดงหมายถึงโลหิตซึ่งเป็นชีวิตของวิญญาณ ลำแสงทั้งสองนี้ออกมาจากส่วนลึกที่สุดของพระเมตตาอันอ่อนหวานของเรา เมื่อดวงใจอันทุกข์ระทมของเราเปิดออกด้วยหอกตอนที่เราอยู่บนกางเขน นับเป็นบุญกับผู้ที่หลบภัยอยู่กับลำแสงนี้ เพราะพระหัตถ์อันยุติธรรมของพระเจ้าจะไม่จับต้องเขา (หมายถึงการพิพากษาลงโทษของพระเจ้าจะไม่จับต้องเขาเลย) ด้วยภาพนี้ เราจะให้พระหรรษทานมากมายแก่วิญญาณทั้งหลาย ภาพนี้จะทำให้ระลึกถึงสิ่งที่ความเมตตาของเราเรียกร้องด้วยความเชื่อ
หลังจากการวาดภาพ
นักบุญโฟสตินาได้วาดภาพพระเมตตาของพระเยซูเจ้าอยู่หลายครั้ง แต่ละครั้งนั้นแตกต่างกัน เมื่อนักบุญโฟสตินาได้วาดภาพแรกออกมานั้นเธอร้องไห้ด้วยความผิดหวัง และพร่ำบ่นว่า ใครเล่าจะวาดภาพของพระองค์ให้งดงามเท่าพระองค์จริงได้ พระเยซูตรัสกับเธอว่า ความยิ่งใหญ่ของภาพนี้ไม่ได้อยู่ที่ความงามลายเส้นพู่กันหรือสีสันของภาพ แต่อยู่ที่พระหรรษทานของเรา และรูปภาพพระเมตตาก็ได้รับการเผยแพร่และเป็นที่ศรัทธาเป็นอย่างมากในโปแลนด์และลิทัวเนีย คนเริ่มประกาศเรื่องนี้ไปทั่วทุกสารทิศ ในปีค.ศ.1978 สันตะสำนักมีการสั่งห้ามเผยแพร่เรื่องพระเมตตาของพระเยซูเจ้า เพราะได้รับข่าวเรื่องของพระเมตตาที่ผิดพลาด แต่ในตอนหลังก็มีการอนุญาตให้ประกาศต่อไปได้ และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ยอมรับให้ซิสเตอร์โฟสตินา โควัลสกา เป็นนักบุญเมื่อค.ศ.2000 และภาพนี้ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลก
นายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรี (prime minister) เป็นหัวหน้าของคณะรัฐมนตรีและเป็นผู้นำของรัฐมนตรีในแผนกฝ่ายการบริหารของรัฐบาล ซึ่งมักจะอยู่ในระบบรัฐสภาหรือกึ่งประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรีนั้นจะไม่ใช่ประมุขแห่งรัฐของประเทศรัฐต่างๆ หรือไม่ก็พระมหากษัตริย์ พวกเขาจะทำหน้าที่แทนเป็นหัวหน้ารัฐบาล การทำหน้าที่โดยทั่วไปจะอยู่ภายใต้พระมหากษัตริย์ในรูปแบบผสมของรัฐบาลขุนนางและประชาธิปไตยหรือประธานาธิบดีในรูปแบบสาธารณรัฐของรัฐบาล
ในระบบรัฐสภานั้นจะทำตามแบบอย่างของระบบเวสต์มินสเตอร์ นายกรัฐมนตรีนั้นจะทำหน้าที่เป็นประธานและหัวหน้าที่แท้จริงของรัฐบาลและหัวหน้าของแผนกฝ่ายการบริหารต่างๆ ในระบบดังกล่าว ประมุขแห่งรัฐหรือตัวแทนอย่างเป็นทางการของพวกเขา (เช่น พระมหากษัตริย์, ประธานาธิบดี, ผู้สำเร็จราชการ) มักจะดำรงตำแหน่งจากการประกอบพิธีอย่างเป็นทางการเป็นส่วนใหญ่ แม้ว่าจะมีฐานะแค่เป็นอำนาจสำรอง(reserve powers)
ในหลายระบบ นายกรัฐมนตรีจะคัดเลือกและอาจจะต้องทำการปลดออกต่อสมาชิกคนอื่นๆ ของคณะรัฐมนตรี และจัดสรรตำแหน่งหน้าที่ให้กับสมาชิกภายในรัฐบาล ในระบบส่วนใหญ่ นายกรัฐมนตรีจะเป็นหัวหน้าของสมาชิกและประธานของคณะรัฐมนตรี ในระบบของชนกลุ่มน้อย ที่มีโดดเด่นในรัฐบาลของระบบกึ่งประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรีเป็นเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งเพื่อให้จัดการราชการพลเรือนและปฏิบัติตามคำสั่งของประมุขแห่งรัฐ
นายกรัฐมนตรีมักจะเป็น(แต่ไม่เสมอไป) สมาชิกของสภานิติบัญญัติหรือสภาผู้แทนราษฎร์และคาดว่าจะมีรัฐมนตรีคนอื่นๆ เพื่อให้การรับรองว่ากระบวนการร่างกฎหมายจะผ่านทางสภานิติบัญญัติ ในระบอบราชาธิปไตยบางแห่ง พระมหากษัตริย์อาจจะใช้อำนาจในการบริหาร(ที่เป็นที่รู้จักกันคือ พระราชอภิสิทธิ์) ที่จะมอบตำแหน่งให้อย่างเป็นความลับในพิธีราชาภิเษก และอาจจะใช้อภิสิทธิ์โดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา
รถไฟใต้ดินเนือร์นแบร์ค
รถไฟใต้ดินเนือร์นแบร์ค (U-Bahn Nürnberg) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ใหม่ที่สุดในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองเนือร์นแบร์ค เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1972 ปัจจุบันมี 3 เส้นทาง จำนวน 46 สถานี ระยะทาง 35 km
เอเชียนฮอปแมนคัพ
รูปแบบการแข่งขัน
เอเชียนฮอปแมนคัพจัดการแข่งขันแบบเดียวกับฮอปแมนคัพ คือ เป็นทีมผสมซึ่งต่างจากเดวิสคัพที่เป็นการแข่งขันของทีมชายกับเฟดคัพที่เป็นการแข่งขันของทีมหญิง ทีมของแต่ละชาติประกอบด้วยผู้เล่นชายและหญิงอย่างละหนึ่งคน การจับคู่แข่งขันแบ่งเป็น 3 แม็ตช์ คือ ชายเดี่ยว หญิงเดี่ยว และคู่ผสม
แต่ละปีจะแบ่งทีมออกเป็นสองกลุ่ม หาผู้ชนะภายในกลุ่มโดยเป็นการแข่งขันแบบพบกันหมด รอบชิงชนะเลิศเป็นการพบกันระหว่างทีมของชาติที่ได้คะแนนสูงสุดในแต่ละกลุ่ม
เอเชียนฮอปแมนคัพ 2007
เอเชียนฮอปแมนคัพ 2007 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 8-11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ณ กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยทีมจาก 6 ชาติ คือ ไทย จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อุซเบกิสถาน และไต้หวัน (ทีมชาติอินเดียได้เข้าไปแข่งขันในรอบสุดท้ายที่ออสเตรเลียโดยไม่ต้องมาแข่งขันในรายการนี้)
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ (Ｊ・スカンダラッキー หรือ ヅャソニ・スカンダラッキー; Junny Skeandelaki) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่องคุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 24, 25 และ 39 ซึ่งเป็นผู้ที่สามารถเอาชนะ โคฮินาตะ มิโนรุ ที่เป็นพระเอกของเรื่องมาแล้วครั้งหนึ่ง
จันนี่ เป็นนักมวยที่สวมกางเกงและถุงเท้าลายเสือดาวในการทำศึก เขาเป็นนักมวยแชมป์โลก ที่กลัวภรรยาของเขาเป็นอย่างมาก
ประวัติตามท้องเรื่อง
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ เป็นนักมวยเจ้าสำราญ จนดูราวกับว่าไม่จริงจังในการแข่งขัน เคยคิดจะยอมแพ้แก่โคฮินาตะ มิโนรุ แต่ถูกภรรยาชาวไทยชื่อ อริศรา ซึ่งเป็นบุตรสาวของโปรโมเตอร์สมชาย ขู่จะเอาเรื่องหากหนีการแข่ง เขาจึงตั้งใจแข่งต่อจนสามารถเอาชนะโคฮินาตะ มิโนรุในที่สุด
ในภายหลัง จันนี่ได้กล่าวชมเชยถึงความตั้งใจของโคฮินาตะ มิโนรุ ถึงความตั้งใจจริงเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า Tu t'es bien defendu, petit. - "เอ็งเป็นนักสู้ที่เยี่ยมมาก เจ้าหนู" ก่อนที่จะกล่าวต่อว่า "ไว้สู้กันใหม่นะ" ซึ่งเป็นการแสดงสปีริทของนักกีฬาที่น่าประทับใจ ในภายหลัง เขายังได้ปรากฏตัวอีกครั้งด้วยสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเขาได้เป็นฝ่ายชนะต่อคู่ชกชาวเนเธอร์แลนด์ชื่อ กิลเบิร์ต ไดค์แมน ด้วยผลการตัดสิน 3 ต่อ 0 ส่งผลให้เขาเข้าสู่การแข่งขันระดับโลก ซึ่งจะได้พบกับอิบูกิซึ่งเป็นคิกบ็อกเซอร์อันดับหนึ่งชาวญี่ปุ่นในรอบถัดไป
การออกแบบตัวละคร
จันนี่เป็นตัวละครที่ได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนมาจากนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสชื่อ ฌอง สตาร์สโบสกี
พระสุรัสวดี
พระสุรัสวดี เป็นเทพีที่ปรากฏในคัมภีร์ฤคเวท โดยยังมีความสำคัญและได้รับการนับถือเรื่อยมาตั้งแต่ยุคพระเวทจนถึงสมัยใหม่ ชาวฮินดูบางกลุ่มได้เฉลิมฉลองในเทศกาลวสันตปัญจมี (वसन्त पञ्चमी "วันที่ห้าของฤดูใบไม้ผลิ") เพื่อบูชาพระองค์
มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ 2557
การแข่งขันฟุตบอล มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2557 เริ่มการแข่งขันรอบคัดเลือก ตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม ไปจนถึงนัดชิงชนะเลิศ ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ เข้าแข่งขันรายการ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกโดยอัตโนมัติ
ระบบการแข่งขัน
ทำการจับสลากวันที่ 12 มีนาคม แข่งขันวันที่ 19 มีนาคม ทำการจับสลากวันที่ 25 มีนาคม ทำการแข่งขันวันที่ 2 เมษายน, 9 เมษายน ทำการจับสลากวันที่ 10 เมษายน ทำการแข่งขันวันที่ 23 เมษายน ทำการจับสลากวันที่ 14 พฤษภาคม ทำการแข่งขันวันที่ 21 พฤษภาคม ทำการจับสลากวันที่ 6 มิถุนายน ทำการแข่งขันวันที่ 9 กรกฎาคม ทำการจับสลากวันที่ 15 กรกฎาคม ทำการแข่งขันวันที่ 6 สิงหาคม ทำการจับสลากวันที่ 4 กันยายน ทำการแข่งขันวันที่ 5 ตุลาคม ทำการแข่งขันวันที่ 9 พฤศจิกายน ที่ สนามศุภชลาศัย
รอบสอง
32 ทีมรอบแรก รวมกับ 16 ทีมจากดิวิชั่น 1, ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 และฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข,ค,ง จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 23 คู่
รอบสาม
24 ทีมจากรอบสอง จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 12 คู่ กำหนดจับสลากวันพฤหัสบดีที่ 10 เมษายน 2557 เวลา 11.00 น. ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
รอบสี่ 32 ทีมสุดท้าย
12 ทีมจากรอบสาม รวมกับ 20 ทีมจากไทยพรีเมียร์ลีก จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 16 คู่ กำหนดจับสลากวันพุธที่ 14 พฤษภาคม 2557 เวลา 15.00 น. ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
รอบห้า 16 ทีมสุดท้าย
16 ทีมจากรอบสี่ จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 8 คู่ กำหนดจับสลากวันศุกร์ที่ 6 มิถุนายน 2557 เวลา 14.00 น. ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
รอบ 8 ทีมสุดท้าย
8 ทีมจากรอบห้า จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 4 คู่ กำหนดจับสลากวันอังคารที่ 15 กรกฎาคม 2557 เวลา 14.00 น. ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
รอบรองชนะเลิศ
4 ทีมจากรอบ 8 ทีมสุดท้าย จับสลากประกบคู่การแข่งขันแบบน๊อคเอาท์ ทั้งหมด 2 คู่ กำหนดจับสลากวันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน 2557 เวลา 14.00 น. ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
กีฬาวู้ดบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาวู้ดบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาวู้ดบอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20–25 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามกอล์ฟ โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ ประกอบด้วย วู้ดบอลแบบนับจำนวนการตี 4 รายการ และวู้ดบอลแบบนับจำนวนเกท 4 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ (วู้ดบอลแบบนับจำนวนการตี 12 เหรียญ และแบบนับจำนวนเกท 18 เหรียญ)
อีมน์เชรีเฟียง
อีมน์เชรีเฟียง (النشيد الشريف, an-našīd aš-šarīf; ⵉⵣⵍⵉ ⴰⵏⴰⵎⵓⵔ ⵏ ⵍⵎⵖⵔⵉⴱ izli anamur n lmɣrib แปลว่า "เพลงสรรเสริญชาริฟ") เป็นชื่อเพลงชาติ และ เพลงสรรเสริญพระบารมีของราชอาณาจักรโมร็อกโก ทำนองเพลงประพันธ์โดยเลโอ มอร์กอง (Léo Morgan) ซึ่งใช้มาตั้งแต่สมัยที่โมร็อกโกยังเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส โดยมีเนื้อร้องต่างจากที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ภายหลังเมื่อได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2499 แล้ว จึงได้ใช้เฉพาะทำนองเป็นเพลงชาติ ส่วนเนื้อร้องฉบับปัจจุบันนี้ประพันธ์โดยอาลี สควอลลี ฮุสไซนี (Ali Squalli Houssaini) เมื่อ พ.ศ. 2513
เวินโจว
เวินโจว (เวินโจว: Yuziou) เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเจ้อเจียงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ใต้สุดของมณฑลเจ้อเจียง โดยมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับหลีฉุ่ย ทิศเหนือติดกับไทโจว และทิศใต้ติดกับมณฑลฝูเจี้ยน เวินโจวล้อมรอบด้วยภูเขา ทะเลจีนตะวันออก และหมู่เกาะจำนวน 436 เกาะ ในขณะที่ที่ราบลุ่มเกือบทั้งหมดอยู่ตามชายฝั่งทะเลจีนตะวันออกซึ่งมีความยาวเกือบ 355 km พื้นที่ส่วนใหญ่ของเวินโจวเป็นภูเขา โดยเกือบร้อยละ 76 ของพื้นที่บนบกที่มีขนาด 11,784 11784 km2 ถูกจัดประเภทเป็นภูเขาและเนินเขา ว่ากันว่าเวินโจวมีภูเขา 7/10 แหล่งน้ำ 1/10 และพื้นที่เพาะปลูก 2/10 จากการสำรวจสำมะโนประชากรจีนในปี 2010 ประชากร 3,039,500 คนอาศัยอยู่ในพื้นที่เขตเมืองของเวินโจว ส่วนพื้นที่ที่อยู่ภายใต้อาณาเขตทั้งหมดของเวินโจว (ซึ่งรวมถึงเมืองบริวาร 2 แห่ง และอำเภอ 6 แห่ง) มีประชากร 9,122,100 คน ซึ่งร้อยละ 31.16 เป็นผู้อยู่อาศัยที่ไม่ใช่คนท้องถิ่นที่มาจากนอกเวินโจว
เวินโจวเดิมรู้จักกันในชื่อ หย่งเจีย เป็นท่าเรือในสนธิสัญญาต่างประเทศที่เจริญรุ่งเรือง ซึ่งยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีในปัจจุบัน เวินโจวตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เป็นภูเขาและด้วยเหตุนี้ประวัติศาสตร์ของที่นี่จึงถูกแยกออกจากส่วนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ของประเทศ ทำให้วัฒนธรรมและภาษาท้องถิ่นแตกต่างอย่างมาก ไม่เพียงแต่ต่างจากพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ของจีนเท่านั้น แต่ยังต่างจากพื้นที่ข้างเคียงอีกด้วย เมืองนี้ยังเป็นแผ่นดินแม่ของผู้อพยพจำนวนมากที่อพยพไปยังยุโรปและสหรัฐอเมริกา โดยผู้อพยพชาวเวินโจวเหล่านี้หลายคนเป็นผู้ประกอบการที่เริ่มต้นทำร้านอาหาร ธุรกิจค้าปลีกและค้าส่งในประเทศที่ตนอาศัย ชาวจีนเชื้อสายจีนในอิตาลีประกอบด้วยชาวเวินโจวจำนวนมาก ซึ่งในบางแคว้น เช่น แคว้นตอสคานาประกอบด้วยชาวเวินโจวร้อยละ 90 ของผู้อยู่อาศัยชาวจีนทั้งหมด นอกจากนี้ยังสามารถพบชาวเวินโจวได้ทั่วไปในฝรั่งเศสและสเปน
เขตการปกครอง
นครระดับจังหวัดเวินโจวในปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 เขต, 3 นครระดับอำเภอ และ 5 อำเภอ ข้อมูลจำนวนประชากรจากสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010
สนธิสัญญาพอร์ตสมัท
สนธิสัญญาพอร์ตสมัท (Treaty of Portsmouth) เป็นสนธิสัญญาสันติภาพ ซึ่งเกิดขึ้นภายหลังจากที่สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ในปี 1904-1905 จบลงโดยที่มีจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ โดยสนธิสัญญานี้มีการลงนามและประทับตรา ณ อาคารในอู่ต่อเรือพอร์ตสมัทของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 กันยายน 1905 และคณะองคมนตรีแห่งสมเด็จพระจักพรรดิได้ให้สัตยาบัน เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 1905
สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี 1904-1905 ถือเป็นสงครามครั้งใหญ่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นในศตวรรศที่ 20 ฝ่ายหนึ่งมีกองทัพบกที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างจักรวรรดิรัสเซีย และฝ่ายที่มีกองทัพเรือที่แข็งแกร่งที่สุดในเอเชียตะวันออกอย่างจักรวรรดิญี่ปุ่น
การเจรจา
การเจรจามีขึ้นจากการที่ประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์แห่งสหรัฐฯ ได้เชิญทั้งสองชาติมาจัดการเจรจากันที่สถานที่ที่เป็นกลาง อย่างรัฐนิวแฮมป์เชียร์ อันเป็นผลมาจากความพยายามของผู้ว่าการ แมคเลน ที่อยากจะให้พอร์ทสมัธเป็นสถานที่ที่มีการลงนามสนธิสัญญาระหว่างประเทศในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรก
ผู้แทนในการลงนามครั้งนี้ ได้แก่ เซียร์เก วิตเต (Серге́й Ви́тте) และ โรมัน โรเซ็น (Роман Розен) จากฝ่ายรัสเซีย กับ โคมูระ จูตาโร และ ทากาฮิระ โคโงโร จากญี่ปุ่น และมีเหล่าทูตานุทูตจากนิวแคสเซิลในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ ร่วมเป็นสักขีพยาน
สำหรับการเจรจานั้น มีขึ้นที่อาคาร General Stores ในฐานทัพเรือ ซึ่งบรรดาเฟอร์นิเจอร์ไม้มะฮอกกานีในการเจรจาครั้งนี้ ถูกจัดไว้แบบเดียวกับห้องประชุมรัฐบาลในทำเนียบขาว และถูกส่งมาจากวอชิงตัน ดี.ซี. สำหรับข้อตกลงร่วมกันในสนธิสัญญา ทั้งญี่ปุ่นและรัสเซีย ต่างตกลงที่จะปล่อยแมนจูเรีย คืนแก่เจ้าของที่แท้จริงคือจีน แต่ญี่ปุ่น ขอเช่าคาบสมุทรเหลียวตง (ประกอบด้วยเมืองพอร์ตอาเธอร์ และ ต้าเหลียน) ตลอดจนเช่าทางรถไฟของรัสเซียในภาคใต้ของแมนจูเรีย เพื่อการเข้าถึงทรัพยากรสำคัญทางยุทธศาสตร์ และญี่ปุ่น ยังได้ครอบครองพื้นที่ครึ่งหนึ่งทางใต้ของเกาะซาฮาลินจากรัสเซีย ทั้งหมดนี้ในทางพฤติการณ์ เท่ากับว่าจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้าปกครองดินแดนแมนจูเรีย
จักรพรรดินีโคเงียวกุ
จักรพรรดินีโคเงียวกุ (皇極天皇 (Kōgyoku-tennō); ค.ศ. 594–661) หรือ จักรพรรดินีไซเม (斉明天皇 (Saimei-tennō)) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 35 และ 37 ของประเทศญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบทอดบัลลังก์
พระนางเป็นหนึ่งในสมเด็จพระจักรพรรดินีเพียงสองพระองค์ของญี่ปุ่นที่ได้ครองราชย์ถึงสองครั้ง (อีกพระองค์หนึ่งคือจักรพรรดินีโคเก็ง) พระนางครองราชย์ครั้งแรกเมื่อค.ศ. 686 เมื่อจักรพรรดิโจเม พระราชสวามีได้เสด็จสวรรคต พระนางครองราชย์สั้นๆเป็นเวลา 3 ปี จึงสละราชบัลลังก์ให้จักรพรรดิโคโตะกุ ผู้มีศักดิ์เป็นหลานอาของจักรพรรดิโจเม ต่อมาภายหลังจักรพรรดิโคโตะกุสวรรคต พระนางได้ครองราชย์เป็นครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 645 จนเสด็จสรรคต พระราชบุตรองค์โตของพระองค์ ได้ขึ้นครองราชย์ต่อเป็น จักรพรรดิเท็นจิ
รายงานดั้งเดิม
เจ้าหญิงทาการะ (ทาการะ โนะ มิโกะ) เป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิบิดัตสึ
สถานีพหลโยธิน (รถไฟฟ้ามหานคร)
ที่ตั้ง
บริเวณห้าแยกลาดพร้าว (ปากทางลาดพร้าว) จุดบรรจบถนนลาดพร้าว, ถนนพหลโยธิน และถนนวิภาวดีรังสิต ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร