cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยดุ๊ก
มหาวิทยาลัยดุ๊ก (Duke University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองเดอแรม ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1838 ที่เมืองไทรนิทีภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และได้ย้ายมายังเมืองเดอแรมในปี ค.ศ. 1892 และเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก เพราะได้รับการบริจาคเงินจากราชายาสูบ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก ปัจจุบันมีนักศึกษาระดับปริญญาตรี 6,578 คน (ค.ศ.2010) และมีพื้นที่ภายในมหาวิทยาลัยจำนวน 8,709 เอเคอร์  ใช้ระบบเทอมการศึกษาตามรูปแบบปฏิทินการศึกษา มหาวิทยาลัยดุ๊กจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ของการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดประจำปีค.ศ.2011 มหาวิทยาลัยดุ๊กมีชื่อเสียงในด้านวิชาการหลายด้าน ซึ่งในปี 2551 ทางนิตยสารยูเอสนิวส์จัดอันดับมหาวิทยาลัยในส่วนระดับปริญญาตรีเป็นอันดับ 8 ของประเทศ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์ ซึ่งได้ชนะเลิศบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ 4 ครั้ง
ประวัติมหาวิทยาลัยและเจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก
ในปีค.ศ. 1838 มหาวิทยาลัยดุ๊กได้เริ่มต้นขึ้นภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยไทรนิที ในปีค.ศ. 1859
ผัดขิง
ในประเทศไทย การผัดขิง สันนิษฐานว่าเป็นอาหารที่รังสรรค์ขึ้นใหม่ในช่วงหลังเทศกาลวันไหว้ของประเทศจีน มักจะรับประทานกันไม่ทัน หรืออาจรู้สึกจำเจกับการรับประทานอาหารประเภทต้ม จึงได้ลองทำเป็นอาหารประเภทผัดโดยใส่ขิงที่เป็นเครื่องสมุนไพรผสมลงไป
การผัดขิงนิยมใช้วัตถุดิบ อาทิ ไก่และหมู โดยไก่ผัดขิง ประกอบด้วยไก่ผัดและผัก อาทิ เห็ดและพริก ส่วนประกอบสำคัญคือ ขิง ซึ่งทำให้อาหารมีรสชาติที่โดดเด่นมาก ส่วนประกอบสำคัญในจานนี้ อาทิ ซอสถั่วเหลืองและหัวหอม รับประทานพร้อมข้าว ในสองประเทศ บางครั้งกึ๋นไก่ก็สามารถใช้แทนไก่ได้
มหาวิทยาลัยดุ๊ก
ประวัติมหาวิทยาลัยและเจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก
ใน ปี.ค.ศ. 1881เจมส์ บอนแสค (James Bonsack) สามารถประดิษฐ์เครื่องมวนใบยาด้วยกระดาษอัตโนมัติ บอนแสคได้ผลิตใบยาที่ห่อด้วยกระดาษออกมาอย่างรวดเร็วและมากมาย โดยเรียกผลิตภัณฑ์นี้ว่าซิกาแรต (บุหรี่) แต่ปัญหาเริ่มขึ้นเมื่อบอนแสคไม่ทราบว่าจะเอาบุหรี่ที่ผลิตออกมานี้ไปขายให้ใครจึงตัดสินใจนำเครื่องจักรไปขายต่อให้ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก (James Buchanan Duke) ที่เมืองเดอแรม (Durham) รัฐนอร์ทแคโรไลนา ด้วยประสิทธิภาพของเครื่องมวนใบยาอัตโนมัติ ดุ๊ก ได้ตั้งบริษัทผลิตใบยาใหญ่โตขึ้นที่รัฐนิวยอร์ก ใช้วิธีการโฆษณาเจาะตลาดอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะตลาดต่างประเทศ ในเวลาไม่นานบุหรี่ก็เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายส่งผลให้บริษัทของเขากลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อดุ๊กร่ำรวยอย่างมหาศาลเขาจึงตัดสินใจสร้างมูลนิธิ The Duke Endowment ขึ้นเพื่อช่วยเหลือสังคม และเงินบริจาคก้อนหนึ่งได้ถูกจัดเก็บไว้เพื่อช่วยเหลือวิทยาลัยไทรนิทีในเมื่องบ้านเกิดของเขา เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ตระกูลดุ๊ก วิลเลียม ฟิวส์ เพรสตัน อาจาร์ใหญ่ของวิทยาลัยไทรนิทีในเวลานั้นได้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยไทรนิทีเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก
ชื่อเสียงทางด้านวิชาการ
มหาวิทยาลัยดุ๊กประกอบด้วยคณะและวิทยาลัยจำนวน 10 แห่ง ให้บริการแก่นักศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโท หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Fuqua School of Business, Pratt School of Engineering, School of Law, School of Medicine, Sanford School of Public Policy และ School of Nursing นอกจากนี้มหาวิทยาลัยดุ๊กยังมีหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับอย่างสูง คือ Divinity School และ Nicholas School of the Environment
ชื่อเสียงทางด้านกีฬา
มหาวิทยาลัยยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์ ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยดุ๊กชื่อ Duke Blue Devils ยังคงประเพณีการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยระหว่างมหาวิทยาลัยดุ๊ก และ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีว่ามีนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่มีชื่อเสียงเข้าร่วมการแข่งขัน เสมอ   มหาวิทยาลัยดุ๊กเป็น 1 ใน 5 ของมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในการแข่งขันบาสเก็ตบอลภายในประเทศ
บ้านนอกเข้ากรุง
บ้านนอกเข้ากรุง เป็นบทประพันธ์ของ ชอุ่ม ปัญจพรรค์ เขียนบทโทรทัศน์โดย พรหมลิขิต กำกับการแสดงโดย ปกาสิต กิ่งศักดิ์ ผลิตโดย บริษัท ควิซ แอนด์ เควส จำกัด เล่าถึง เรื่องราวความรักลวงพรางอันแสนชุลมุน ของ หม่อมหลวงเชยพิมาน ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้าน กับ ดาวนิล สาวน้อยน่ารักที่ต้องกลายเป็น “อีดำตับเป็ด” อย่างไม่ตั้งใจ ท่ามกลางอุปสรรคมากมาย จนกลายเป็นเรื่องราวรักกวน ๆ ชวนกระตุ้มต่อมฮา
เนื้อเรื่อง
เชยพิมาน (แจ็ค) ทายาทของชอบ มหาเศรษฐีเจ้าของฟาร์มอันมีเนื้อที่กว้างใหญ่ทราบข่าวว่า หม่อมเจ้าทิพยา ผู้เป็นย่าของเชยพิมานได้เสียชีวิตลง ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์สมบัติให้เขาซึ่งเป็นทายาทคนเดียวดูแลต่อไป ชอบรู้สึกลำบากใจ เพราะฝังใจกับการที่ลูกสาวคือแม่ของเชยพิมานถูกผู้ชายกรุงเทพฯ ทอดทิ้งจนตรอมใจตาย เขาจึงเลี้ยงดูเชยพิมานหลานชายสุดที่รักอย่างดีและห้ามไปยุ่งเกี่ยวครอบครัวของพ่อและห้ามไปกรุงเทพฯ อย่างเด็ดขาด แต่แล้วเพื่อเห็นแก่อนาคตของหลานชาย ชอบจึงจำใจยอมให้เชยพิมานไปจัดการเรื่องมรดก แต่วางแผนให้ ทรงกลด (หรั่ง) หลานชายอีกคนซึ่งเป็นญาติผู้น้องของเชยพิมาน สวมรอยเป็นเชยพิมาน แล้วให้ นายสี คนสนิทคอยติดตามไปดูแลอีกคน
ขณะเดียวกันที่บ้านของ คุณหญิงเดือน สุศักดิ์ ผู้ดีเก่าลูกหนี้ของหม่อมเจ้าทิพยาได้ทราบเรื่อง เด่น สุศักดิ์ ลูกชายของดาว น้องสาวของเธอได้เสียชีวิตลง ทิ้งให้ ดาวนิล ลูกสาวคนเดียวที่อาศัยอยู่ที่บ้านเชียงใหม่กับนายสอน นายสอนเป็นห่วงความปลอดภัยของดาวนิลจึงติดต่อให้ ใจ สาวใช้ของคุณหญิงเดือนซึ่งเคยเป็นพี่เลี้ยงของเด่น ให้มารับดาวนิลไปอยู่ด้วย คุณหญิงไม่ยอมรับดาวนิลเป็นหลานสาว เพราะแค้นใจเรื่องในอดีตที่ดาวแย่งคนรักไปแล้วมีลูกชาย ขณะที่เธอมีลูกสาวชื่อดาวรัตน์ และหลานสาวอีกสองคนคือ ดาวรุ่ง กับ ดาวราย
ใจเดินทางไปเชียงใหม่ พาตัวดาวนิลกลับมาอยู่ที่บ้านสุศักดิ์ ดาวนิลเองก็ยอมมาเพื่อต้องการทำดีกับคุณหญิงลบล้างความผิด ความโกรธเกลียด เผื่อวิญญาณของย่าดาวและพ่อเด่นของเธอจะได้มีความสุข เมื่อหม่อมหลวงเชยพิมานเดินทางมาพักที่วังพิมาลาในกรุงเทพฯ ซึ่งอยู่ติดกับบ้านสุศักดิ์ คุณหญิงเดือนหมายมั่นว่าถ้าหลานสาวคนใดคนหนึ่งจะได้ลงเอยกับหม่อมหลวงผู้นี้ คฤหาสน์ที่เธออาศัยอยู่และติดจำนองกับวังพิมาลาก็คงกลับมาเป็นของเธอ จึงวางแผนหลานสาวทั้งสองแต่งตัวสวย ดาวรายเองก็กำลังคบกับ ฤทธี หวังสร้างเนื้อสร้างตัวก็คิดเปลี่ยนใจจากฤทธีเพื่อหวังรวยทางลัดตามคำสั่งของคุณหญิงยาย เมื่อใจพาดาวนิลมาถึง คุณหญิงเห็นว่าดาวนิลมีหน้าตาที่สวยน่ารัก จึงคิดกำจัดความสวยด้วยการทาตัวดำปี๋แล้วบอกใครต่อใคร ว่าดาวนิลเป็นคนใช้เพื่อเชยพิมานจะได้ไม่สนใจ เชยพิมาน ทรงกลด ตาชอบและนายสีเดินทางมาถึงวัง ตาชอบที่ตอนแรกว่าจะมาส่งหลานชายแล้วกลับบ้านนอกก็เปลี่ยนใจอยู่ยาว เพราะเกิดหมั่นไส้ไม่กินเส้นกับคุณหญิงเดือน ตาชอบใช้สิทธิ์ความเป็นเจ้าหนี้ทวงหนี้คุณหญิงและประกาศจะยึดบ้านสุศักดิ์ คุณหญิงก็แก้เกมด้วยการส่งหลานสาวทั้งสองจับเชยพิมานแต่งงานด้วยให้ได้เพื่อจะมีสิทธิ์ในทรัพย์สินมูลค่ามหาศาลและบ้านสุศักดิ์จะได้ไม่ถูกยึด ตาชอบรู้เชิงปรกาศไม่ยอมรับหลายสาวคุณหญิงเป็นสะใภ้เด็ดขาดและสั่งบังคับหลานทั้งสองไม่ให้มีความรักกับหลานคุณหญิง สะใภ้ของตาชอบต้องเนสาวบ้านนอกเท่านั้น ไม่ใช่สาวกรุงเทพฯเด็ดขาด แต่ทรงกลดในคราบของเชยพิมานเกิดมีความรักกับดาวรุ่ง ทรงกลดมุ่งมั่นจะเอาชนะอคติของตาชอบให้ได้แต่ดาวรุ่งไม่ได้รักทรงกลด คนที่รักทรงกลดในคราบของเชยพิมานคือดาวราย แล้วดาวรายก็วางแผนพาทรงกลดในคราบของเชยพิมานเข้าโรงแรมโดยให้ฤทธีถ่ายวิดีโอไว้แบล็กเมล์ คุณหญิงเดือนจะเอาเรื่องทรงกลดให้แต่งงานกับดาวรายไม่อย่างนั้นจะเอาเป็นคดีความติดคุกเสียชื่อเสียงหม่อมหลวง ทรงกลดไม่ยอมแต่งเพราะเหตุผลเขารักดาวรุ่ง เรื่องจึงวุ่นวายมากขึ้นบีบคั้นทรงกลด เขาจึงเผยตัวว่าไม่ใช่หม่อมหลวงเชยพิมาน หม่อมหลวงตัวจริงคือนายแจ็คพี่เลี้ยงของเขาต่างหาก
ในขณะเดียวกันนายแจ็คหรือเชยพิมานตัวจริงก็เกิดมีความรักกับดาวนิล หรือดำนิล สาวใช้ พอความจริงเปิดเผยดาวนิลก็น้อยใจแล้วโกรธเห็นเขาเป็นคนหลอกลวง และตัวเขาเองก็ถูกดาวรายไล่จับอย่างหนัก ดาวนิลจึงหลอกเขาบ้างด้วยการล้างครีมตัวดำออกกลายเป็นสาวผิวขาวแต่งตัวสวยในเวลากลางคืนในนามของราตรี ออกไปพบเชยพิมานตัวจริงที่ข้างรั้ว เขายึดเธอเป็นนางฟ้าราตรีที่ปรึกษาของเขา ส่วนใจจริงนั้นเขารักดาวนิล จากการตามหาความจริงเรื่องพินัยกรรมเจ้าคุณปู่ ทำให้ดาวนิลหรือดำนิลกับเชยพิมานรักกันอย่างจริงจัง และเมื่อพินัยกรรมเปิดเผยย่าดาวและพ่อเด่นของดาวนิลบริสุทธิ์ ดาวนิลกลายเป็นหลานคุณหญิงอีกคนหนึ่ง ก็มีอุปสรรคความรักจากตาชอบขึ้นมาอีก
เชยพิมานกับดาวนิล ทรงกลดกับดาวรุ่งสองคู่รักหนุ่มสาวต้องฝ่าฟันอุปสรรคอย่างหนักจนทำให้ดาวรายยอมถอยไปอย่างผู้แพ้ และเอาชนะความอคติของผู้ใหญ่อย่างคุณหญิงเดือนและตาชอบได้ เพราะเมื่อคุณหญิงยอมรับหลานเขยบ้านนอก ตาชอบก็ไม่ยอมรับสะใภ้หลานคุณหญิงอีก ครั้นตาชอบใจอ่อนยอมรับ คุณหญิงก็ไม่ยอมอีก แต่ในที่สุดก็ลงตัวกันได้ และคุณหญิงก็ยอมรับหลานเขยคนบ้านนอกที่ร่ำรวย คุณหญิงเรียกสินสอดของหลานสาวทั้งสองอย่างสะใจและชอบใจที่เอาชนะตาชอบได้ในที่สุด แต่เพื่อความสุขของหลานทั้งสองตาชอบก็ยินดี
วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ)
วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำคำ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
ประวัติ
วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2236 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามผู้สร้างและไม่มีประวัติเป็นที่แน่ชัด มีเรื่องเล่าว่า ชาวข่าละแดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2469 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วิหารและอุโบสถ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ เขต 8  อุบลราชธานี เมื่อ พ.ศ. 2545
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร (อาฮาม) และอุโบสถ (สิม) รูปแบบสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นอีสานที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของศิลปะลาวและศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น
วิหาร (อาฮาม) แต่เดิมเป็นอุโบสถ ต่อมาได้ถอดถอนพัทธสีมาออก แล้วใช้เป็นวิหารโดยชาวบ้านได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นแทนตั้งอยู่คู่กันทางทิศเหนือ ขนาดของวิหารกว้าง 8.5 เมตร ยาว 9 เมตร หันหน้าทางทิศตะวันออก เป็นวิหารทึบ ฐานปัทม์ยกสูงแบบที่เรียกว่าฐานแอวขัน มีบันไดทางขึ้นทางด้านหน้า (ทิศตะวันออก) และบันไดสำหรับพระสงฆ์ทางด้านข้าง (ทิศใต้) ใกล้กับฐานชุกชีมีหน้าต่างบานเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้าง ด้านละ 1 บาน หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ดปัจจุบัน (พ.ศ. 2543) ชำรุดพัง ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงแทน หน้ามุขตกแต่งด้วยลายฮังผึ้ง (รวงผึ้ง) และไม้จำหลักลวดลายพรรณพฤกษา ภาพกลางเป็นภาพมาร (ราหู) อมจันทร์
อุโบสถ (สิม) ตั้งอยู่คู่กับวิหารสร้างขึ้นในภายหลังระหว่างปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5 ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นสิมโปร่ง ฐานปัทม์ยกสูงแบบแอวขัน ด้านหน้าโล่ง ผนังด้านข้างและด้านหลังก่อด้วยอิฐ มีช่องหน้าต่างเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้างด้านละ 2 บ้าน หลังคาเดิมมุงด้วยไม้แป้นเกล็ด ปัจจุบัน (ข้อมูล พ.ศ. 2543) มีสภาพชำรุดเช่นเดียวกับวิหาร ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงคลุมอาคารเอาไว้ หน้ามุขสลักลวดลายเถาไม้ ลายพรรณพฤกษา และมาร (ราหู) อมจันทร์ ส่วนหน้าบันทำเป็นลายตาเวนหรือตะวัน สิมสร้างขึ้นภายหลังระหว่างปลายรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5
วัดมีธาตุเก่า 2 องค์ตั้งอยู่ทางนอกกำแพงรั้ววัดด้านทิศเหนือ และตั้งอยู่ข้างวิหาร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง  อาคารตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 และศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542
เขตสาทร
ประวัติศาสตร์
พื้นที่เขตสาทรเดิมขึ้นอยู่กับอำเภอบ้านทะวาย จังหวัดพระนคร ต่อมาอำเภอนี้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอยานนาวาและเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครในสมัยต่อมา
ภายหลังพื้นที่เขตยานนาวามีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น พื้นที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต กรุงเทพมหานครจึงได้รวมแขวงยานนาวา แขวงทุ่งวัดดอน และแขวงทุ่งมหาเมฆให้อยู่ในการดูแลของสำนักงานเขตยานนาวา สาขา 1 (แขวงยานนาวา) และท้องที่ดังกล่าวได้ยกฐานะเป็น เขตสาธร ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตยานนาวา ตั้งเขตสาธรและเขตบางคอแหลม โดยนำชื่อคลองและถนนสาธรมาตั้งเป็นชื่อของเขตโดยอนุโลม
ต่อมาในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงชื่อเขตสาธรเป็น เขตสาทร เนื่องจากคำว่า สาธร ไม่มีความหมายในพจนานุกรม ส่วนคำว่า สาทร มีความหมายว่า "เอื้อเฟื้อ, เอาใจใส่" และเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่หลวงสาทรราชายุตก์ (ยม) ขุนนางและคหบดีในสมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นผู้ขุดคลองอันเป็นที่มาของชื่อเขต ดังนั้นชื่อเขตสาธร คลองสาธร ถนนสาธรเหนือ ถนนสาธรใต้ และซอยย่อยของถนนสาธร จึงต้องสะกดเป็น "สาทร" ทั้งหมด
การแบ่งเขตการปกครอง
เขตสาทรแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง ได้แก่
การคมนาคม
ในพื้นที่เขตสาทรมีทางสายหลัก ได้แก่ ส่วนทางสายรอง ได้แก่ และยังมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 1 แห่ง คือ สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน
องเนอช็องฌ์ปา
องเนอช็องฌ์ปา (On ne change pas, "เราไม่เปลี่ยน") คืออัลบั้มรวบรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออนที่รวบรวมขึ้นหลังการทำงานในฐานะนักร้องของเธอครบ 25 ปี อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสอัลบั้มแรกของเธอ องเนอช็องฌ์ปา คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 22 และ 33 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาอังกฤษด้วย วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550
ข้อมูลอัลบั้ม
เพลงนี้รวบรวมเพลงอันดับ 1 อย่าง "ปูร์เกอตูว์แมมอ็องกอร์","เฌอเซปา" และ "ซูเลอว็อง" รวมถึงเพลงอื่น ๆ นอกจากนี้ยังได้บรรจุเพลงที่หาฟังยากอย่าง "มานูแวล-ฟร็องส์" (จากภาพยนตร์ พ.ศ. 2547 เรื่อง "นูแวล-ฟร็องส์"), "ปลูว์โอเกอมัว" (เพลงฝรั่งเศสดัดแปลงมาจากเพลงของเจนิเฟอร์ รัช "ไฮเออกราวด์") และเพลงอื่น ๆ ที่เซลีนบันทึกเสียงในช่วงเริ่มต้นของอาชีพของเธอ (เริ่มต้นด้วยซิงเกิลแรก "เซอเนเตเกิงแรฟว์" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2524) องเนอช็องฌ์ปา ยังรวมถึงเพลงใหม่ "เฌอเนอวูซูบลีปา", "ตูเลเซอแคร" (จากภาพยนตร์เรื่อง "Asterix and the Vikings") และ "ไอบีลีฟอินยู (เฌอครัวซ็องตัว)" (ร้องกับอิลดีโว) เพลงส่วนมากในอัลบั้มนี้คือผลงานการประพันธ์ของ Eddy Marnay, ลุก ปลามงดง, ฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน, เอริก บ็องซี และ ฌัก เวอเนอรูโซ
องเนอช็องฌ์ปา ออกจำหน่ายมีหลายฉบับทั่วโลก บางฉบับมีเสริมดีวีดี 30 นาทีถึงการสัมภาษณ์และมิวสิกวิดีโอ "เฌอเนอวูซูบลีปา" โดยทั่วไปจะวางจำหน่ายรูปแบบซีดี 2 แผ่น และอาจมีเสริมดีวีดีในบางฉบับ วางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 (ในเพลงต่าง ๆ กันที่อเมริกาหรือ และยุโรปกับเอเชีย) ฉบับกล่องยาว (ซีดี 3 แผ่น และดีวีดี 1 แผ่น) ออกจำหน่ายเมื่อท้ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 และในฉบับสุดท้าย ซีดี 1 แผ่นวางจำหน่ายเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 - เมษายน พ.ศ. 2549 อัลบั้มนี้ไม่ได้วางจำหน่ายในออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
เซลีน ดิออนเยือนฝรั่งเศสเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 (กลับมาหลังไม่ได้มาเยือนกว่า 3 ปี) เพื่อสนับสนุนยอดขายอัลบั้มของเธอ และเข้าร่วมรายการโทรทัศน์มากมาย
เซลีนยังบันทึกเสียงเพลง "ตูเลเซอแคร" ในฉบับภาษาอังกฤษในชื่อว่า "เล็ตยัวฮาร์ตดีไซด์" ซึ่งบรรจุในซิงเกิลนี้ในด้านบีไซด์
อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายพร้อมดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ประกอบด้วยมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาฝรั่งเศส และส่วนพิเศษอื่น ๆ อาทิ คอนเสิร์ตของเซลีนในคอนเสิร์ตทัวร์เดอ "ไลฟ์อาปารี" และเบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม เป็นต้น
ความสำเร็จในชาร์ต
องเนอช็องฌ์ปา เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ประสพความสำเร็จในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส อันดับ 1 ในฝรั่งเศสกว่า 7 สัปดาห์, ในเบลเยียมวอลโลนีและเกแบ็กกว่า 3 สัปดาห์, ขึ้นอันดับที่ 2 ในแคนาดา และสวิตเซอร์แลนด์ รวมไปถึงชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์ที่อันดับที่ 9
ยอดขายอัลบั้มนี้มากกว่า 1.5 ล้านแผ่นทั่วโลก องเนอช็องฌ์ปาอยู่ในชาร์ตฝรั่งเศสมากกว่า 1 ปี และรับรอง 3× พลาตตินัม สำหรับยอดขายกว่า 6 แสนแผ่น (108,687 แผ่นในสัปดาห์แรก) และได้รับการรับรอง 3× พลาตตินัมในแคนาดา สำหรับยอดขาย 150,000 แผ่น (34,000 แผ่นในสัปดาห์แรก), พลาตตินัมในเบลเยียม (50,000 แผ่น) และโกลด์ในสวิตเซอร์แลนด์ (20,000 แผ่น) อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ขายดีอันดับที่ 7 ในฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2548, อันดับที่ 1 ในเกแบ็ก และอันดับที่ 4 ในเบลเยียมวอลโลนีในปีเดียวกันนี้
ซิงเกิลแรก "เฌอเนอวูซูบลีปา" ขึ้นอันดับที่ 2 ในฝรั่งเศส และได้รับการรับรองซิลเวอร์ "ตูเลเซอแคร" อันดับสูงสุดที่ 20 และ "ไอบีลีฟอินยู" อันดับที่ 30 และปล่อยที่อเมริกาในแบบซิงเกิลวิทยุ และขึ้นสู่อันดับที่ 31 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัยยอดนิยม
ชาร์ต
องเนอช็องฌ์ปา ประสบความสำเร็จกับการขึ้นสู่อันดับ 1 ชาร์ต ฝรั่งเศส เบลเยียม และเกแบ็ก และยอดขายกว่า 1.5 ล้านแผ่นทั่วโลก
ปลาแมกเคอเรล (อาหาร)
การถนอมปลาให้สดไม่ใช่เรื่องง่าย ก่อนการอัดปลากระป๋องและการแช่เย็นในคริสต์ทศวรรษที่ 19 การหมักเกลือและการรมควันเป็นวิธีหลักที่ใช้ ในประวัติประเทศอังกฤษ ปลาจะไม่ผ่านการถนอมอาหาร แต่จะกินสด ๆ เท่านั้น แต่ปลาเสียก็เป็นเรื่องสามัญ ทำให้มีนักเขียนถึงกับกล่าวไว้ว่า "มีการพูดถึงปลาแมกเคอเรลเหม็นในวรรณกรรมอังกฤษมากกว่าปลาอื่น ๆ ทั้งหมด" ในประเทศฝรั่งเศส ปลามักจะหมักเกลือ จึงสามารถขายได้ทั่วประเทศ
ในประเทศญี่ปุ่น ปลามักจะถนอมด้วยเกลือและน้ำส้มสายชูเพื่อทำซูชิชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ซูชิปลาซาบะ เป็นอาหารที่ตามประวัติมาจากจังหวัดเกียวโต เป็นวิธีการแก้ปัญหาขนส่งปลาแมกเคอเรลไปยังเมืองภายในเกาะต่าง ๆ ซึ่งถ้าไม่ถนอมแล้ว จะเป็นปลาไม่สด ถนนที่เชื่อมอ่าวโอบามะกับเกียวโตปัจจุบันเรียกว่า ถนนซาบะ (saba-kaido)
ระดับปรอทที่พบในปลาต่างกันมาขึ้อยู่กับสปีชีส์ หรือแม้แต่ในสปีชีส์เดียวกันแต่จับได้ในที่ต่างกัน แต่ก็ดูเหมือนจะสัมพันธ์กับขนาดของปลามากที่สุด เพราะปลาขนาดใหญ่อยู่ในโซ่อาหารระดับสูงกว่า ตามองค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) king mackerel (Scomberomorus cavalla) บวกกับปลากระโทงดาบ ฉลาม และปลาในวงศ์ Malacanthidae (tilefish) เป็นปลาที่เด็กและหญิงมีครรภ์ควรหลีกเลี่ยงเพราะมีปรอทสูง จึงเสี่ยงภาวะปรอทเป็นพิษ
โจ โคล
โจเซฟ จอห์น โคล (Joseph John Cole) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โจ โคล (Joe Cole) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นให้กับแอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ 13 พฤศจิกายน 2018 โจ โคล ในวัย 37 ปี ประกาศอำลาการค้าแข้งอย่างเป็นทางการ ผลงานตลอดการค้าแข้งก็มีการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก 3 ครั้ง เอฟเอ คัพ 3 ครั้ง ลีก คัพ 2 ครั้ง คอมมูนิตี้ชิลด์ 2 ครั้ง
ประวัติ
โจเซฟ จอห์น โคล เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ณ เขตแพดดิงตัน กรุงลอนดอน หลังจากนั้นเมื่ออายุได้ 6 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ในเขตซัมเมอส์ทาวน์ ชีวิตในวัยเด็ก โจ โคล เข้าเรียนที่โรงเรียนประถมเซนต์แมรี
วงการฟุตบอล
ส่วนชีวิตการค้าแข้งเริ่มเล่นทีมเยาวชนกับสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมและติดทีมชุดใหญ่เมื่ออายุเพียง 17 ปี. ใน พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) ได้ย้ายมาร่วมทีมเชลซี และส่งผลให้เขาติดทีมชาติอังกฤษ ตำแหน่งที่เล่นคือ กองกลางตัวรุก โดยมักจะเล่นทางกราบซ้าย ว่ากันว่าเขามีความสามารถใกล้เคียงกับ เปเล่ มีไหวพริบ และมีทักษะในการเล่นยอดเยี่ยม และในศึกฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนีเป็นเจ้าภาพ โคลได้ทำประตูที่น่าอัศจรรย์ จากจังหวะที่กองหลังของ ทีมชาติสวีเดนโหม่งสกัดออกมา แล้วโคลก็พักอกหนึ่งจังหวะแล้วช้อนลูกจากนอกกรอบเขตโทษเข้าประตูไปอย่างสวยงาม ซึ่งประตูนั้นก็เป็นประตูที่ทำให้ทีมชาติอังกฤษตีเสมอ ทีมชาติสวีเดนอีกด้วย และประตูของโคลก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นประตูที่สวยที่สุดในศึกฟุตบอลโลก 2006 ในปี (2008) ทางสโมสรเชลซีได้มีการเปิดตัวโค้ชคนใหม่นาม "หลุยส์ เฟลิเป้ สโคลลารี" ซึ่งเป็นโค้ชชาวบราซิลเข้ามาทำทีม โดยรูปแบบการเล่นของเขาจะใช้ระบบ 4-2-3-1 ซึ่งระบบดังกล่าวจะไม่เน้นใช้ผู้เล่นที่เป็นปีก ทำให้ โจ โคล เป็นเพียงตัวสำรองเป็นระยะเวลานาน เพราะต้องช่วงชิงตำแหน่งผู้เล่นตัวจริงจากนักฟุตบอลในทีมที่เล่นในตำแหน่งกองกลางเป็นปกติอยู่แล้วอย่าง แลมพาร์ด, บัลลัค อีกทั้งยังมี เดโก้ ที่เชลซีดึงตัวมาจากบาร์เซโลนา ได้อย่างยากลำบาก และในเดือนมกราคม โจ โคล ได้รับบาดเจ็บยาวทั้งฤดูกาล ปัจจุบัน โจ โคล มีอายุ 29 ปี และกำลังจะหมดสัญญากับสโมสรเชลซีในซัมเมอร์ที่จะถึง ทำให้มีหลายสโมสรที่สนใจจะคว้าตัว โจ โคล แบบไม่มีค่าตัว ซึ่งสโมสรเหล่านั้นรวมถึงทอตนัมฮอตสเปอร์, อาร์เซนอล, ลิเวอร์พูล และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่ในที่สุดทางสโมสรลิเวอร์พูล ได้ออกมาให้สัมภาษณ์ และแถลงการทางเว็บไซต์สโมสรแล้วว่า ได้เซ็นสัญญากับโจ โคล แล้ว ด้วยสัญญา 4 ปี ค่าเหนื่อย 90,000 ปอนด์ ต่อสัปดาห์ รวมแล้วรับค่าเหนื่อยปีละ 4.7 ล้านปอนด์ โดย โจ โคล จะสวมเสื้อเบอร์ 10 ในการลงเล่นในถิ่นแอนฟิลด์
โคลเริ่มต้นชีวิตนักฟุตบอลกับสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมโดยลงเล่นไปทั้งหมด 149 นัด ยิงได้ 13 ประตู ก่อนจะย้ายมาอยู่กับทีมเชลซีเมื่อปี 2003 จนถึง 2010 ลงเล่น 182 นัด ยิงได้ 28 ประตู โคลได้ทำการย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ในปี 2010-2013 โดยลงเล่นไปทั้งหมด 26 นัด ยิงได้ 3 ประตู หลังจากจบฤดูกาล ได้ถูกปล่อยยืมให้กับทีม ออแล็งปิกลียอแน โคลได้ลงเล่นไป 32 นัด 4 ประตู Rudi Garcia ผู้จัดการทีม ออแล็งปิกลียอแน ในขณะนั้น ได้ยืนยันให้ โคลอยู่ต่อกับทีมต่อไป แต่ แบรนแดน ร็อดเจอร์สผู้จัดการทีมคนใหม่ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลต้องการให้ผู้เล่นกลับมาที่สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หลังจากหมดสัญญากับลิเวอร์พูล โคลได้ทำการย้ายฟรีไป สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด โคลประเดิมลงสนามครั้งแรกในเกม เอฟเอคัพ พบกับ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เกมดังกล่าวจบด้วยสกอร์ เสมอ 2-2
ในปี 2014 โคล ได้เซ็นสัญญาสองปีกับ สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา แบบไร้ค่าตัว ลงเล่นไป 12 นัด 1 ประตู
ในปี 2015 โคล ได้เซ็นสัญญาฉุกเฉินกับ สโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี ลงเล่นจนจบฤดูกาลก่อนจะย้ายไปสโมสรสุดท้าย
ในปลายอาชีพของเขาที่ Tampa Bay Rowdies และในปี 2018 โคลได้ทำการประกาศอำลาวงการลูกหนังอย่างเป็นทางการในวัย 37 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1981
ต๋าจี่
ต๋าจี่ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ถันกี ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เอกสารไทยโบราณเรียกเพี้ยนเป็น ขันกี เป็นชายาคนโปรดของโจ้วหวัง (紂王; ฮกเกี้ยนว่า "ติวอ๋อง") กษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ชาง  (商朝) แห่งจีนโบราณ
อย่างน้อยตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง (唐朝) เกิดร่ำลือกันว่า ต๋าจี่เป็นปิศาจจิ้งจอก (狐狸精) ข่าวลือยิ่งโด่งดังเมื่อได้รับการใส่ไว้ในนวนิยายหลายเรื่องในสมัยราชวงศ์หมิง (明朝) เช่น อู่หวังฝาโจ้วผิงฮฺว่า (武王伐紂平話; "เล่าเรื่องอู่หวังปราบโจ้ว"), เฟิงเฉินหยั่นอี้ (封神演義; "วีรคติเรื่องสถาปนาเทวดา"), และ ตงโจวเลี่ยกั๋วจื้อ (東周列國志; "บันทึกเรื่องรัฐต่าง ๆ สมัยโจวตะวันออก") ทำให้นางเป็นที่จดจำในวัฒนธรรมจีนในฐานะตัวอย่างของหญิงงามล่มเมือง
นอกจากนี้ ช่วงราชวงศ์ซ่ง (宋朝) ยังเกิดลัทธิบูชาปิศาจจิ้งจอกซึ่งหลายกลุ่มนับถือตาจี๋ ทางการกำหนดให้เป็นลัทธินอกกฎหมาย และใน ค.ศ. 1111 จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) ยังรับสั่งให้ทำลายศาลปิศาจจิ้งจอกหลายแห่งในนครหลวงเปี้ยนจิง (汴京) รวมถึงศาลของต๋าจี่ แต่ไม่เคยปราบปรามสำเร็จ
ดับเบิลยูเอเอสพี-11บี/เอชเอที-พี-10บี
ดับเบิลยูเอเอสพี-11บี/เอชเอที-พี-10บี (WASP-11b/HAT-P-10b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่ค้นพบในปี ค.ศ. 2008 การค้นพบที่มีการประกาศ (ภายใต้ชื่อ ดับเบิลยูเอเอสพี-11บี) จากการแถลงข่าวโดยโครงการ ซุเปอร์WASP ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008พร้อมกับดาวเคราะห์ดับเบิลยูเอเอสพี-6บี อย่างไรก็ตามในระยะนี้ข้อมูลได้มากขึ้นเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อยืนยันค่าพารามิเตอร์ของดาวเคราะห์และพิกัดที่ไม่ได้กำหนด
นางแย้ม
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
นางแย้มเป็นไม้พุ่มเนื้ออ่อน ใบเดี่ยว กว้างทรงรี ขึ้นสลับตามข้อของลำต้น ขอบใบมีหยัก เมื่อขยี้จะมีกลิ่นเหม็น ดอกสีขาวอมชมพู ออกเป็นช่อแน่นที่ปลายกิ่ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 6–10 เซนติเมตร บานไม่พร้อมกัน ส่วนบนจะบานก่อน มีกลิ่นหอมทั้งวัน ผลเนื้ออ่อนมีเปลือกหุ้ม เมื่อแก่จัดจะแตกเป็น 4 กลีบ มีเมล็ดหลายเมล็ด
การขยายพันธุ์
นางแย้มขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
ประโยชน์
นางแย้มเป็นไม้ประดับ และมีสรรพคุณทางสมุนไพร ใบใช้ตำพอกแก้โรคผิวหนัง รากใช้ต้มดื่มแก้ปวดข้อ ริดสีดวงทวาร แก้หลอดลมอักเสบ ต้นใช้ต้มดื่มแก้กระดูกสันหลังอักเสบเรื้อรัง ปวดข้อ ขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ
เบงคลูรู
เมืองพี่น้อง
เบงคลูรู ได้สถาปนาความสัมพันธ์กับเมืองพี่น้องทั้ง 4 เมือง ดังต่อไปนี้:
รายชื่อมัสยิดในประเทศไทย
มัสยิดในประเทศไทยมีจำนวน 3,943 แห่ง (มีนาคม 2561) ส่วนใหญ่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทยจำนวน 3,340 แห่ง โดยจังหวัดที่มีมัสยิดมากที่สุดคือจังหวัดปัตตานีอยู่ที่ 707 แห่ง รองลงมาคือจังหวัดนราธิวาส 666 แห่ง และจังหวัดยะลา 509 แห่ง ส่วนกรุงเทพมหานครมีมัสยิดจำนวน 183 แห่ง ต่อไปนี้เป็นรายชื่อมัสยิดบางส่วนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือสถาปัตยกรรมในประเทศไทยโดยเรียงตามตัวอักษร
สัญประกาศ
สัญประกาศ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง เป็นการขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญหรือข้อความที่ควรสังเกตพิเศษ อาจจะมีหนึ่งเส้นหรือสองเส้น ตัวอย่างการใช้เช่น
สัญประกาศแต่เดิมใช้กับเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหรือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับการเน้นข้อความ ในการตรวจเรียงพิมพ์เอกสารลายมือ สัญประกาศถูกใช้เพื่อแสดงว่าข้อความที่ขีดเส้นใต้ควรใช้ไทป์เฟซพิเศษสำหรับเน้นข้อความ เช่นตัวเอนเป็นต้น แต่ในปัจจุบัน เราสามารถเลือกใช้ไทป์เฟซแบบตัวหนาหรือตัวเอนแทนได้ในคอมพิวเตอร์โดยตรง สัญประกาศจึงลดบทบาทความสำคัญลง
บางครั้งสัญประกาศถูกใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เพื่อแสดงว่าอักษรตัวนั้นออกเสียงแตกต่างออกไปจากปกติ
การใช้ในคอมพิวเตอร์
ในเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป การเชื่อมโยงหลายมิติจะถูกแสดงให้มีขีดเส้นใต้โดยปกติ แต่ทั้งผู้เยี่ยมชมและผู้สร้างเว็บไซต์ สามารถเปลี่ยนแปลงการแสดงผลการเชื่อมโยงหลายมิติบางส่วนหรือทั้งหมดให้แตกต่างไปจากเดิมได้
แท็กของ HTML คือ  ซึ่งใช้สำหรับระบุว่าเป็นข้อความที่แทรกเพิ่มเข้ามา มักจะถูกแสดงผลให้เป็นข้อความขีดเส้นใต้ และแท็ก   ซึ่งใช้สำหรับนำเสนอว่าข้อความจะต้องขีดเส้นใต้ ก็เป็นแท็กที่ล้าสมัยเนื่องจากสามารถใช้สไตล์ชีตแทนได้ นั่นคือ   แต่แท็กเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่ในภาษามาร์กอัพอื่นๆ รวมทั้งในมีเดียวิกิ
ในแฟ้มข้อความธรรมดา รวมทั้งข้อความอีเมลแบบแอสกี การขีดเส้นใต้ไม่สามารถกระทำได้ในข้อความ จึงเปลี่ยนไปใช้อักขระอันเดอร์สกอร์ (_) คลุมที่ข้อความแทนการขีดเส้นใต้ เช่น "You must use an _emulsion_ paint on the ceiling."
ในยูนิโคดมีอักขระชื่อว่า "เส้นล่างแบบผสาน" (combining low line) ที่ U+0332 และ "เส้นล่างคู่แบบผสาน" (combining double low line) ที่ U+0333  ซึ่งจะทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการขีดเส้นใต้เมื่อใส่อักขระนี้ต่อท้ายตัวอักษรสลับกันไป เช่น  (ความตรงของเส้นขึ้นอยู่กับไทป์เฟซ) อักขระตัวนี้ไม่ควรสับสนกับ "มาครอนใต้แบบผสาน" (combining macron below) ซึ่งเป็นเส้นที่สั้นกว่า
สัญประกาศในภาษาอื่น
เดิมภาษาจีนไม่มีการใช้สัญประกาศ เนื่องจากงานเขียนโบราณของจีนล้วนใช้พู่กัน แต่เมื่อมีการพัฒนาเทคนิคการพิมพ์ขึ้น จึงเริ่มมีการใช้สัญประกาศ แต่ไม่ได้ใช้สำหรับการเน้นข้อความ
ในกรณีที่มีชื่อเฉพาะอยู่ติดกันสองตัวขึ้นไป ชื่อเฉพาะแต่ละชื่อจะเขียนสัญประกาศแยกกัน ดังนั้นในการพิมพ์จึงมีการใส่ช่องว่างแคบๆ คั่นระหว่างชื่อเฉพาะเหล่านั้น และถ้าหากหนังสือเขียนในแนวตั้ง สัญประกาศก็จะเขียนในแนวตั้งกำกับไว้ที่ด้านข้างของอักษรแทน
บิลลิง (รัฐมอนแทนา)
บิลลิงตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐ และเป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลเยลโลว์สโตน ซึ่งมีประชากร 158,980 คนในปี ค.ศ. 2017 ต่อมาในปี ค.ศ. 2018 บิลลิงมีประชากร 111,150 คน ทำให้เป็นเพียงเมืองเดียวของรัฐที่มีประชากรมากกว่า 100,000 คน ตัวเมืองมีการพัฒนาเศรษฐกิจที่รวดเร็วและแข็งแกร่ง เหนือกว่าเมืองอื่น ๆ ของรัฐ พื้นที่บางส่วนของเขตมหานครก็มีการเติบโตที่สูงด้วย โดยเฉพาะย่านชานเมืองล็อควูด ที่มีการเติบโตถึง 57.8% ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2010 ถือเป็นย่านที่มีการเติบโตสูงที่สุด บิลลิงรอดพ้นจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำของประเทศในช่วงปี ค.ศ. 2008–2012 และมีการพัฒนาน้ำมันทางตะวันออกของรัฐมอนแทนา และตะวันตกของรัฐนอร์ทดาโคตา เป็นการค้นพบแหล่งน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ เช่นเดียวกันกับแหล่งน้ำมันหินดินดานทางตอนเหนือของบิลลิง แหล่งน้ำมันนี้ มีส่วนช่วยให้บิลลิงมีการเติบโตของเมืองที่รวดเร็ว แต่ก็ต้องประสบปัญหาราคาน้ำมันที่ตกต่ำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
บิลลิงมีสมญาว่า "นครแห่งเวทมนต์" เนื่องจากมีการเติบโตที่รวดเร็วนับตั้งแต่การก่อตั้งเมืองริมทางรถไฟในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1882 ชื่อของเมืองตั้งชื่อตาม Frederick H. Billings อดีตประธานการรถไฟแปซิฟิกเหนือ บิลลิงเป็นหนึ่งในเขตการค้าขนาดใหญ่ของสหรัฐ และเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้าไปยังรัฐไวโอมิง รัฐนอร์ทดาโคตา และรัฐเซาท์ดาโคตา บิลลิงยังเป็นจุดหมายปลายทางของการค้าปลีก มีโรงแรมที่พักหลายแห่ง และเคยเป็นเจ้าภาพการประชุม คอนเสิร์ต กีฬา และงานอื่น ๆ
ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ
รองศาสตราจารย์ ดร.ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2509) สถาปนิกหญิงชาวไทย อาจารย์ประจำ และรองคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2559-2565) กรรมการสภาสถาปนิกชุดที่ 4 (2553–2556) ชุดที่ 6 (2561–2564) และชุดที่ 7 (2564–2567) ในตำแหน่งอุปนายก และนายก สมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association) วาระ พ.ศ. 2562–2564
การศึกษา
ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ จบการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2532 จากนั้นได้เดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโททางสถาปัตยกรรม (M.Arch.) จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา และได้ประกอบอาชีพเป็นสถาปนิกที่สำนักงานสถาปนิก 49 ในช่วงปี พ.ศ. 2532–2540 ได้รับรางวัลจากการประกวดแบบของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ หลายครั้งติดต่อกัน ได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 พร้อมได้รับทุนการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก (Ph.D.in Architecture) ที่ มหาวิทยาลัยลอนดอนสหราชอาณาจักร ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2540–2546 และเปิดสำนักงานสถาปนิก บริษัท แอพสแทร็ค จำกัด ร่วมกับอนุสสอนน์ ภักดิ์สุขเจริญ ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2543–2564
ผลงาน
งานด้านบริหาร
1 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย - รองคณบดี ธันวาคม 2559 ถึงกันยายน 2565 - กรรมการฝ่ายนโยบายวิชาการ พ.ศ. 2555 ถึงกันยายน 2565 - กรรมการบริหารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พ.ศ. 2551 ถึงกันยายน 2565 - ประธานหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิตบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2561 - หัวหน้าภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง 10 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึง 9 เมษายน พ.ศ. 2559 - ประธานหลักสูตรการวางผังเมืองบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2556 ถึง พ.ศ. 2558 - กรรมการดำเนินงานโครงการสร้างอาคารศูนย์เรียนรู้สิ่งแวดล้อมกายภาพสู่สังคม (Smart Center) พ.ศ. 2557 - กรรมการประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2556 - ประธานหลักสูตรการวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบชุมชนเมือง พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2556 - ที่ปรึกษาคณบดีด้านมาตรฐานงานวิชาการ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2555 - กรรมการพิจารณาอาจารย์ผู้สมควรได้รับรางวัลประเภทต่างๆ พ.ศ. 2552 - กรรมการบริหารศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ พ.ศ. 2549 - กรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการปรับปรุงหลักสูตรการวางแผนภาคและเมือง มหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิต สาขาการวางแผนภาคและเมือง (หลักสูตรต่อเนื่อง) พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2549 - กรรมการโครงการพิเศษฝ่ายวิชาการ พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2549 - กรรมการบริหารหลักสูตรการวางผังเมืองบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 - กรรมการฝ่ายนโยบายวิจัย พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 - เลขานุการคณะกรรมการภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2548 - กรรมการบริหารหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบชุมชน เมือง พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2547
2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย - ที่ปรึกษาศูนย์ออกแบบและพัฒนาเมือง (Urban Design and Development Center : UddC) พ.ศ. 2556 ถึงปัจจุบัน - ที่ปรึกษาศูนย์จุฬาฯ การออกแบบเพื่อสังคม (Chulalongkorn Design for Society Centre) พ.ศ. 2561 ถึงกันยายน 2565 - - กรรมการพิจารณาการดำเนินโครงการอุทยานจุฬาฯ 100 ปี และถนนจุฬาฯ 100 ปี บริเวณเขตพาณิชย์สวนหลวง-สามย่าน พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2559 - คณะทำงานกำกับดูแลที่ปรึกษาเพื่อศึกษาและทบทวนแผนแม่บท (Master Plan) การพัฒนาเขตพาณิชย์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณสวนหลวง-สามย่าน และสยามสแควร์ พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2559 - กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการส่วนบริหารกิจการเขตพาณิชย์สวนหลวง-สามย่าน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2559 - ที่ปรึกษากรรมการ คณะกรรมการส่วนบริหารกิจการศูนย์การค้าเขตพาณิชย์สยามสแควร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2559
3 สภาวิชาชีพ / สมาคมวิชาชีพ - อุปนายกคนที่ 2 สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2565 ถึงพ.ศ. 2568 - อุปนายกคนที่ 1 สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2561 ถึงพ.ศ. 2565 - อนุกรรมการวิชาการและพิจารณาคุณวุฒิการศึกษา สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2565 ถึงพ.ศ. 2568 - อนุกรรมการวิชาการและพิจารณาคุณวุฒิการศึกษา สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2561 ถึงพ.ศ. 2565 - นายกสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย พ.ศ. 2562 ถึงพ.ศ. 2564 - อุปนายกคนที่ 1 สมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2562 - อนุกรรมการฝ่ายวิชาการ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561 - อนุกรรมการฝ่ายจัดทดสอบความรู้และพัฒนาระบบการสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561 - ประธานคณะอนุกรรมการจัดสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561 - อนุกรรมการฝ่ายพัฒนาวิชาชีพ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2558 - อุปนายกฝ่ายวิชาชีพ สมาคมนักผังเมืองไทย พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2558 - ประธานคณะอนุกรรมการจัดสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2554 ถึงพ.ศ. 2557 - กรรมการ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2553 ถึงพ.ศ. 2557 - ประชาสัมพันธ์ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2553 ถึงพ.ศ. 2557 - อนุกรรมการพัฒนาวิชาชีพ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2551 ถึงพ.ศ. 2553 - อนุกรรมการรับรองคุณวุฒิสถาปัตยกรรม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553 - กรรมาธิการประชาสัมพันธ์วิชาชีพ สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553
งานด้านวิชาการ
1 หนังสือ - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. พื้นที่เมืองและความเป็นสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับบลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), 2562. 78 หน้า.แหล่งเผยแพร่ บริษัท ลายเส้น พับบลิชชิ่ง จำกัด
2 บทความวิจัย - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “ฐานอาคารในเมืองฐานราง : การปรับภูมิทัศน์เมืองในย่านศูนย์กลางธุรกิจกรุงเทพมหานคร”. วารสารหน้าจั่ว ว่าด้วยประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและสถาปัตยกรรมไทย 16.2, (ธันวาคม 2562) : 10 - 31 - Paksukcharern, K., “Sustaining Urban Spatial Network of Historical Communities through the Reuse of Temple Grounds as Social Space A Case Study of Rattanakosin, Bangkok.” Nakhara 12 Journal of Environmental Design and Planning. Faculty of Architecture, Chulalongkorn University, Bangkok, Vol 12 ; (117-186 (2016). - Rattanathavorn, T., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “Existence of the communities in historic Ayutthaya town.” Nakhara: Journal of Environmental Design and Planning, Vol 9 : 15-28 (2013). - Summaniti, L., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “Suan Nai Bangkok Suan Nok Bangchang: Emergence and Transformation of the Chao Phraya Delta's Orchard Based Floating Market, Thailand.” Nakhara: Journal of Environmental Design and Planning, Vol 8 (2012). - Kasemsook, A. and Paksukcharern, K.,“Planning a Deep Island: introducing Space Syntax to an urban planning process for Phuket, Thailand”. The 5th International Space Syntax Symposium Proceedings Volume II 5 (2005) : p.715-724.
3 บทความวิชาการ - Paksukcharern, K., “Temporal Intervention, The City Innovation for Public Art in Bangkok.” ในหนังสือ ว่าด้วยทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม พื้นที่สาธารณะและ พื้นที่ทางสังคม (Towards Architectural Theories : Public Space and Social Space). สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557. - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “พื้นที่ว่างจิตไม่ว่าง”. วารสารวิชาชีพสถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2553 (ฉบับที่ 02/05) : หน้า 53. - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “พื้นที่ว่างขนาดเล็ก พื้นที่ทางสังคมของชุนไทย”. เอกสารการประชุม วิชาการด้านการวางแผนภาคและเมือง ครั้งที่ 3. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552.  - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “เข้าใจผิดคิดว่าเป็นชุมชน”. วารสารวิชาชีพสถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2552 (ฉบับที่ 03/06) : หน้า 52. - Nathiwuttikun, L., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “The logic of multi-use of public open spaces in Chiang Mai city” Nakhara: Journal of Environmental Design and Planning, Vol 4 (2008). - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “ซอยลัดประหยัดพลังงาน”. การประชุมวิชาการด้านการวางแผน ภาคและเมือง ครั้งที่ 2. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551 - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “กำแพงในซอย รั้วในใจ”. การประชุมวิชาการด้านการวางแผน ภาคและเมือง ครั้งที่ 1. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2550 - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “วาทกรรมของเมือง ผ่านโครงสร้างเชิงสัณฐาน”. วารสารวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พ.ศ. 2547 (ฉบับที่ 2) : หน้า 63-76. - Paksukcharern, K., Kasemsook, A., Suvannajata, R. “Isaan Dead Space Society: The Spatial and Empirical Analysis of Tung Srimuang Udonthani”. Proceedings, Silpakorn Architectural Discourse 3rd Symposium 3 (March 2004) : p.22.1-22.21. - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “Dead Space Society”. การประชุมวิชาการประจำปีสถาปัตยกรรม และศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่อง ครั้งที่ 7 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ตุลาคม 2546) : หน้า 321-332. - Paksukcharern, K. “Men, Trains and Automobiles the Transformation of Transport Nodes into Urban Places and Space Syntax Application”. Proceedings of an International Workshop Pedestrian Street: Public Participation for Livable Cities and Good Quality of Life (October 2003) : p.43-50. - ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “Space Syntax บทพิสูจน์สัตยาบันสถาปนิก”. วารสารวิชาชีพ สถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2541 (ฉบับที่ 05:41)
4 งานวิจัย - Paksukcharern, K., Research Report on The City Innovation for Public Art in Bangkok. Asian City Innovation Systems Initiative (CIS-ASIA), International Development Research Center (IDRC). 2013 - อภิรดี เกษมศุข, ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ, สิงหนาท แสงสีหนาท รายงานวิจัยเพื่อการ ศึกษาผังชุมชนหลักในลุ่มน้ำเพชรบุรีพ.ศ. 2551 - อภิรดี เกษมศุข, ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ, รพิฑตย์ สุวรรณะชฏ. รายงานวิจัยเพื่อการ ฟื้นฟูและวางแนวความคิดเพื่อการออกแบบทุ่งศรีเมือง จังหวัดอุดรธานี. พ.ศ. 2547
5 งานบริการวิชาการ - สถาปนิก โครงการบูรณะปฏิสังขรณ์สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า ลุมพินีสถาน ประเทศเนปาล เสนอต่อ Lumbini Development Trust ประเทศเนปาล พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2565 - ที่ปรึกษาโครงการศึกษาและทบทวนแผนแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศตวรรษที่ 2 เขตการศึกษา เสนอต่อฝ่ายกายภาพ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการวางผังออกแบบชุมชนเมือง โครงการวางและจัดทำผังเมือง รวม กรุงเทพมหานคร ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 4 เสนอต่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561 - ผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรม โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติตามผังเมืองรวม ด้วยมาตรการโอนสิทธิการพัฒนา (Transferred Development Right - TDR) และมาตรการพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ (Planned Unit Development - PUD) พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561 - หัวหน้าโครงการ โครงการศึกษาและทบทวนแผนแม่บทการพัฒนาเขตพาณิชย์ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณสวนหลวง-สามย่าน เสนอต่อสำนักงานจัดการ ทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 ถึง พ.ศ. 2560 - ที่ปรึกษาด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูพื้นที่ชั้นใน กรุงเทพมหานคร “กรุงเทพฯ250” เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2559 - ที่ปรึกษาด้านการวางผังออกแบบชุมชนเมือง โครงการศึกษาศักยภาพการเข้าถึง สาธารณูปการที่ส่งเสริมการเดินเท้า และโครงการศึกษาดัชนีศักยภาพการเดินเท้า เสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พ.ศ. 2557 ถึงปัจจุบัน - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำผังแม่บทการฟื้นฟูย่านเมืองเก่าและการอนุรักษ์ฟื้นฟูย่านกะดีจีน-คลองสาน เสนอต่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557 ถึงพ.ศ. 2558 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการวางและจัดทำผังเมือง รวมกรุงเทพมหานคร ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3 เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 - ผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมผังเมือง โครงการปรับปรุงฟื้นฟูย่านถนนราชดำเนิน เสนอต่อสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ พ.ศ. 2557 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการวางและจัดทำผังเมือง รวมกรุงเทพมหานคร ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3 เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการวิจัยเมืองสุขภาวะ เสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พ.ศ. 2555 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำมาตรฐานผังเมือง กรุงเทพมหานคร เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาเมืองกระบี่ พื้นที่ชุมชนศรีบอยา จังหวัดกระบี่ เสนอต่อจังหวัด กระบี่ พ.ศ. 2549 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการสำรวจทางโบราณคดี เพื่อกำหนดขอบเขตโบราณสถานอุทยานประวัติศาสตร์พิมาย เสนอต่อกรม ศิลปากร พ.ศ. 2548 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว น้ำพุร้อน ท่าปอมคลองสองน้ำ และสระมรกต จังหวัดกระบี่ เสนอต่อจังหวัดกระบี่ พ.ศ. 2548 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาเมืองภูเก็ต พื้นที่ชุมชนเทพกระษัตรี ป่าคลอก และศรีสุนทร / พื้นที่ชุมชนเกาะแก้ว รัษฎา และกระทู้ / พื้นที่ชุมชนวิชิต และท่าเรือน้ำลึก จังหวัดภูเก็ต เสนอต่อจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2548 - ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการศึกษาการใช้ที่ดินของ การทางพิเศษแห่งประเทศไทย เสนอต่อการทางพิเศษแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2547
งานด้านอื่นๆ
- ที่ปรึกษากรรมการตัดสินการประกวดแบบ ศูนย์การเรียนรู้แห่งใหม่ถนนราชดำเนิน สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2565 - ที่ปรึกษาอนุกรรมาธิการบริหารราชการแผ่นดิน การพัฒนาระบบราชการ และหหารผังเมือง วุฒิสภา พ.ศ. 2563 ถึงปัจจุบัน - กรรมการสมาคมศิษย์เซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ในพระบรมราชินูปถัมภ์ พ.ศ. 2556 ถึงปัจจุบัน - สามัญสถาปนิก สาขาสถาปัตยกรรมหลัก สภาสถาปนิก พ.ศ. 2539 ถึงปัจจุบัน - กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิตามมาตรา 28(4) แห่งพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2546 พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2561 - กรรมการที่ปรึกษาคณะกรรมการมหานครแห่งความสุข (ฟื้นฟูย่านเมืองเก่า ชีวิตใหม่) กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 ถึง พ.ศ. 2558 - กรรมการตัดสินการประกวดแบบ อาคารสำนักงานใหญ่กรมทางหลวง พ.ศ. 2558 - ผู้ชำนาญการด้านสถาปัตยกรรม คณะกรรมการพิจารณาผลกระทบสิ่งแวดล้อม โครงการบ้านเอื้ออาทร สำนักงานแผนและนโยบายสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2552 ถึง พ.ศ. 2558 - อนุกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการออกแบบองค์กรและกระบวนการปฏิบัติด้านการผังเมืองแห่งชาติ ในคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการผังเมือง วุฒิสภา พ.ศ. 2556-2557 - กรรมการตัดสินการประกวดแบบ ลานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช ถนนราชดำเนิน สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคม แห่งชาติ พ.ศ. 2554 - กรรมการสรรหาเพื่อคัดเลือกศิลปิน “ศิลปาธร” กระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ. 2551 - กรรมการตัดสินการประกวดแบบสัญลักษณ์ต้นน้ำเจ้าพระยา สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมกับจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2551 - รองประธานคณะทำงานประสานงานการตัดสินเพื่อการประกวดแบบนานาชาติ แนวความคิดอนุสรณ์สถานเหตุการณ์ภัยพิบัติจากคลื่นสึนามิแห่งชาติ จังหวัดพังงา สำนักนายกรัฐมนตรี ร่วมกับสภาสถาปนิก พ.ศ. 2548 - กรรมการตัดสินการประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2548 / 2547 และ 2543 ประธานกรรมการตัดสินการประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม นานาชาติ สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2539
รางวัล
ด้านวิชาชีพ - รางวัลชมเชย การประกวดงานสถาปัตยกรรมดีเด่น ARCASIA AWARD FOR ARCHITECTURE 2005-2006 โครงการ “บ้านล้อมลาน” ชลบุรี โดย Architect Regional Council of Asia - รางวัลชมเชย การประกวดงานสถาปัตยกรรมดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2543 โครงการ “บ้านล้อมลาน” ชลบุรี โดยสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ - รางวัลเกียรติยศ การประกวดแนวความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม โครงการพิพิธภัณฑ์ หอศิลปร่วมสมัย กรุงเทพฯ จัดโดยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2541   - รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง และรางวัลรองชนะเลิศ การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 9 หัวข้อ “Urban Phenomena” จัดโดย สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2540 - รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง การประกวดความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 7 หัวข้อ “Reflection of Identity” จัดโดย สมาคมสถาปนิกสยามใน พระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2538 - รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง และรางวัลชมเชย การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 6 หัวข้อ “Water Formation” จัดโดย สมาคม สถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2537 - รางวัลรองชนะเลิศ การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม หัวข้อ “8x20 Glass House” จัดโดยบริษัท ไทย-อาซาฮี จำกัด กรุงเทพฯ พ.ศ. 2537 - Exhibited Entry Certificate, The 10th RIBA International Student competition หัวข้อ “HYBRID AND SUPERIMPOSITION” จัดโดย RIBA (Royal Institute of British Archiects ที่ Royal Academy of Arts, London, England พ.ศ. 2535
ครอบครัว
ไขศรี สมรสกับ อนุสสอนน์ ภักดิ์สุขเจริญ ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน
อาเลกซิส ซันเชซ
อาเลกซิส อาเลฆันโดร ซันเชซ ซันเชซ (Alexis Alejandro Sánchez Sánchez; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวชิลี ปัจจุบันเล่นให้กับมาร์แซย์ ของประเทศฝรั่งเศส และทีมชาติชิลี ในตำแหน่งกองหน้า ทั้งยังเล่นในตำแหน่งปีก ได้อีกด้วย
"El Niño Maravilla" หรือ "เจ้าหนูมหัศจรรย์" ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารเวิลด์ซอกเกอร์จัดให้อยู่ในหนึ่งใน 50 วัยรุ่นที่น่าตื่นเต้นที่สุดในการแข่งขันระดับโลก ได้รับการยอมรับว่ามีความสามารถทางด้านการเลี้ยงและฝีเท้าที่เร็ว (ในปี ค.ศ. 2015 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักฟุตบอลที่วิ่งไปกับลูกฟุตบอลได้เร็วเป็นอันดับที่ 10 ของโลก โดยวิ่งได้เร็ว 30.1 กิโลเมตร/ชั่วโมง )
ประวัติ
ซันเชซ เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลในระดับเยาวชนของโกเบรโลอา สโมสรในชิลี ก่อนที่จะย้ายมาสร้างชื่อเสียงกับอูดิเนเซ ในเซเรียอา ประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 2006–2011 ก่อนที่จะย้ายไปสู่บาร์เซโลนา ในลาลิกา ประเทศสเปน เมื่อปี ค.ศ. 2011 ต่อมาซันเชซได้ย้ายจากบาร์เซโลนาไปเล่นให้กับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีก ด้วยค่าตัว 30 ล้านปอนด์ หลังจบฟุตบอลโลก 2014 โดยได้รับค่าตัว 150,000 ปอนด์ต่อสัปดาห์
ซันเชซยิงประตูแรกให้กับอาร์เซนอลได้ในช่วงทดเวลาพิเศษของครึ่งแรก ในยูฟ่าแชมเปียนลีก รอบคัดเลือกนัดที่ 2 ที่อาร์เซนอลเป็นฝ่ายเอาชนะเบซิคตัสจากตุรกีไปได้ 1-0 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม และได้ผ่านเข้าไปในเล่นต่อไป และยิงประตูที่สองได้ในนัดถัดมา ในพรีเมียร์ลีก นัดที่อาร์เซนอลบุกไปเยือนเลสเตอร์ซิตี ในนาทีที่ 19 ผลออกมาเสมอกัน 1-1
ในเอฟเอคัพ 2014–15 รอบ 3 ซึ่งตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2015 ที่อาร์เซนอลพบกับฮัลล์ซิตี ซึ่งเป็นคู่ชิงชนะเลิศใน ฤดูกาลล่าสุดก่อนหน้านี้ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ซันเชซเป็นผู้ยิงประตูที่ 2 ให้อาร์เซนอลได้ในนาทีที่ 82 และเล่นได้อย่างโดดเด่นมาก ผลปรากฏว่าอาร์เซนอลชนะไป 2-0 รวมแล้วทั้งหมดซันเชซยิงได้ในทุกรายการ ณ ขณะนั้น 16 ประตู
ในเอฟเอคัพ 2014–15 รอบรองชนะเลิศ ที่อาร์เซนอลพบกับเรดิง ที่สนามเวมบลีย์ ซันเชซเป็นผู้ยิง 2 ประตูให้กับอาร์เซนอล ในนาทีที่ 39 และช่วงทดเวลาพิเศษ 120 นาที ในนาที 115 ทำให้อาร์เซนอลเอาชนะไปได้ 2-1 และผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ซึ่งในรอบชิงชนะเลิศ ซันเชซเป็นผู้ทำประตูที่ 2 ให้อาร์เซนอล ด้วยการยิงไกลระยะราว 30 หลา ในนาทีที่ 50 เมื่อจบการแข่งขันอาร์เซนอลเอาชนะ แอสตันวิลลา ไปได้ถึง 4-0 สร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์รายการนี้มากที่สุด คือ 12 ครั้ง
ในฤดูกาล 2014–15 ที่ซันเชซย้ายมาเล่นที่อังกฤษเป็นฤดูกาลแรก ซันเชซเล่นได้อย่างโดดเด่นมากและสามารถยิงประตูได้เป็นกอบเป็นกำ จึงทำให้มีรายชื่อผู้เข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ และเมื่อจบฤดูกาลได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของพรีเมียร์ลีก จากการลงคะแนนของบรรดาแฟนฟุตบอล โดยรวมทุกรายการ ซันเชซลงเล่นให้กับอาร์เซนอลไปทั้งหมด 52 นัด และยิงไปได้ทั้งหมด 72 ประตู
ในฟุตบอลโกปาอาเมริกา 2015 ที่ชิลีเป็นเจ้าภาพ ในนัดชิงชนะเลิศ ที่ชิลีพบกับอาร์เจนตินา เมื่อครบ 120 นาที รวมถึงการต่อเวลาพิเศษแล้ว ก็ยังไม่มีการทำประตูกันได้ จึงต้องยิงลูกจุดโทษตัดสิน ซันเชซเป็นผู้ยิงประตูที่ 4 ให้แก่ชิลี ซันเชซยิงอย่างเนิบ ๆ แบบอันโตนิน ปาเนียกา อดีตนักฟุตบอลชาวเชก ซึ่งเป็นประตูที่ตัดสินให้ชิลีชนะอาร์เจนตินาไปในที่สุด ได้ครองแชมป์โกปาอาเมริกาเป็นสมัยแรก
ในฤดูกาล 2015–16 ซันเชซยิงประตูแรกในฤดูกาลได้ ด้วยการทำแฮททริกในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 7 ของฤดูกาล ที่อาร์เซนอลบุกไปเยือน เลสเตอร์ซิตี ที่สนามคิงเพาเวอร์สเตเดียม ในนาทีที่ 33, 58 และ 81 ทำให้อาร์เซนอลชนะไป 2-5 และทำให้เลสเตอร์ซิตีแพ้เป็นครั้งแรกในฤดูกาลนี้ด้วย และยิงได้อีก 2 ลูกในนัดถัดมา ที่อาร์เซนอลพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ในนาทีที่ 6 และ 20  ทำให้อาร์เซนอลชนะไป 3-0 และแซงหน้าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดขึ้นไปเป็นทีมอันดับสองในตารางคะแนนด้วยลูกได้เสียที่ดีกว่า ซึ่งมีคะแนนตามหลังทีมนำ คือ แมนเชสเตอร์ซิตี แค่ 2 คะแนน และยังได้รับเลือกให้เป็นแมนออฟเดอะแมทช์อีกด้วย
ในฟุตบอลโกปาอาเมริกา 2016 ที่จัดเป็นการพิเศษที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งชิลีเป็นแชมป์ไปในที่สุด ซันเชซได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน และได้รับรางวัลลูกทองคำ
ในฤดูกาล 2016–17 ซันเชซได้ถูกอาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการสโมสรและหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้เปลี่ยนตำแหน่งไปเล่นเป็นกองหน้า เนื่องจากกองหน้าตัวจริง คือ ออลีวีเย ฌีรู ได้รับบาดเจ็บ ในระยะแรกได้รับเสียงวิจารณ์ว่าไม่เหมาะ แต่หลังจากนั้นไม่นาน อาร์เซนอลมีผลงานที่ดีขึ้น ซ้ำซันเชซยังยิงได้เรื่อย ๆ จนกระทั่งในนัดที่ 10 ที่ไปเยือนซันเดอร์แลนด์ ที่สนามสเตเดียมออฟไลฟ์ ซันเชซทำประตูได้ 2 ประตู ในครึ่งแรกด้วยการโหม่ง ในนาทีที่ 19 และลูกสุดท้าย ในนาทีที่ 78 ซึ่งนับเป็นลูกที่ 50 ที่ทำให้กับอาร์เซนอลด้วย ผลการแข่งขัน อาร์เซนอลชนะไปถึง 1-4 และทำให้ขึ้นเป็นผู้นำในตารางคะแนนในขณะนั้น
ในต้นปี ค.ศ. 2018 ระหว่างฤดูกาล 2017–2018 ซันเชซซึ่งเหลือสัญญากับอาร์เซนอลเพียง 6 เดือน อาร์เซนอลพยายามจะต่อสัญญากับซันเชซมาโดยตลอด แต่ซันเชซไม่ยอมต่อสัญญา จนเมื่อการซื้อขายตัวผู้เล่นเปิดขึ้นอีกครั้ง อาร์เซนอลได้ปล่อยตัวซันเชซไปยังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยการแลกเปลี่ยนตัวกับแฮนริค มะคีทาเรียน ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยเซ็นสัญญา 4 ปีครึ่ง ด้วยค่าเหนื่อยประมาณ 600,000 ปอนด์ (ประมาณ 26 ล้านบาท) ต่อสัปดาห์ แบ่งเป็นค่าจ้างปกติ 350,000 ปอนด์ (ประมาณ 15 ล้านบาท) ลิขสิทธิ์ภาพลักษณ์ 100,000 ปอนด์ (ประมาณ 4.4 ล้านบาท) และโบนัส 144,000 ปอนด์ (ประมาณ 6.3 ล้านบาท) ทำให้ซันเชซกลายเป็นผู้เล่นที่ได้รับค่าจ้างสูงสุดของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เครื่องสังเคราะห์เสียง
ซินธิไซเซอร์สร้างเสียงผ่านการปรับเปลี่ยนโดยตรงของกระแสไฟฟ้าซึ่งถูกใช้ในซินธิไซเซอร์แบบอนาล็อก, การปรับเปลี่ยนทางคณิตศาสตร์ของค่าตัวแปรที่พอใจ โดยใช้คอมพิวเตอร์ซึ่งใช้ใน ซินธิไซเซอร์แบบที่เป็นโปรแกรมสำเร็จรูป หรือจากการรวมทั้งสองวิธีเข้าด้วยกัน ในขั้นตอนสุดท้ายของซินธิไซเซอร์กระแสไฟฟ้าจะถูกใช้เพื่อสร้างการสั่นให้กับแผ่นที่ใช้สั่นของ ลำโพง หรือ หูโทรศัพท์ เป็นต้น เสียงซินธิไซเซอร์นี้ถูกจำลองไว้จากการอัดเสียงธรรมชาติ เมื่อพลังงานทางกลของคลื่นเสียงถูกแปลงไปเป็นสัญญาณ และที่สุดจะถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นพลังงานทางกลจากการเล่นเทปที่อัดไว้ผ่านการสุ่ม ส่วนสำคัญที่ขาดหายไปของเสียงซึ่งเป็นลักษณะพิเศษของซินธิไซเซอร์ ซินธิไซเซอร์เสียงพูด ยังถูกใช้ใน กรรมวิธีสร้างเสียงพูด อิเล็กทรอนิกส์ มักจะใช้ใน โวโคดเดอร์ (Vocoders) หรือการสร้างเสียงพูดนั่นเอง
พื้นฐานของเสียง
เสียงตีเคาะและเสียงครูดมักจะขาดฮาร์โมนิกส์ และแสดงระยะของคลื่นเสียงที่มีส่วนประกอบหลักของรูปแบบเสียงรบกวนโดย ความถี่เรโซแนนซ์ ของวิธีหรืออุปกรณ์ที่ใช้สร้างเสียง คุณสมบัติการเรโซแนนซ์ของเครื่องดนตรี ซึ่งระยะของคลื่นเสียงสูงสุดของส่วนที่ติดกันยังเป็นส่วนที่แสดงถึง รูปแบบเสียง ด้วย รวมถึงรูปร่างระยะของคลื่นเสียงของเครื่องดนตรีจำพวกสาย เสียงรอก เสียงพูด และเสียงธรรมชาติอื่น ๆ
ซินธิไซเซอร์ที่ออกมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เพื่อใช้สังเคราะห์เสียงต่อ การอัดเสียงของเครื่องดนตรีจริงสามารถใช้ส่งผ่านไปยังส่วนประกอบอื่น ๆ ได้อย่างหลากหลาย
เสียงประกอบเหล่านี้แสดงการตอบสนองเสียงที่ได้ป้องกันการสะท้อนของส่วนต่าง ๆ ของเครื่องดนตรี (Acoustic) เสียงถูกสร้างจากเครื่องดนตรีจากส่วนต่าง ๆ ของคุณลักษณะของแหล่งกำเนิด หรือพฤติกรรมของเครื่องดนตรีภายใต้สภาพการเล่นที่ต่างกัน เช่นเสียงที่มีระดับสูงสุด การเล่นที่แรงขึ้น หรือการใช้นิ้วช่วย เป็นต้น ลักษณะพิเศษของเสียงที่มีคู่แปด เสียงแปล่ง และการบรรเลงร่วมกันของเครื่องดนตรีจริง ๆ สามารถสร้างได้จากการผสมส่วนต่าง ๆ เหล่านี้เข้าด้วยกัน ยกตัวอย่างเช่น เสียงที่คล้ายพฤติกรรมทางธรรมชาติของเครื่องดนตรีจริง การให้เสียงเฉพาะสามารถปรับแต่งได้จากวิธีการต่าง ๆ กัน และการสร้างจากซินธิไซเซอร์ แต่เสียงต่าง ๆ เหล่านี้มักจะถูกสร้างจาก เครื่องสร้างสัญญาณ (Oscillator) หรือเป็นแค่ส่วนหนึ่งในการสร้างเสียง การสร้างเสียงที่ชัดเจนยิ่งขึ้นของเครื่องดนตรีตามธรรมชาติ สามารถแบ่งเป็นชนิดย่อยยิ่งขึ้นได้จากการใช้เครื่องสร้างสัญญาณ แต่เพิ่มกำลังจากการคำนวณ แต่การโปรแกรมของมนุษย์ก็ยังขาดเสียไม่ได้ และซินธิไซเซอร์ส่วนใหญ่ก็ถูกใช้ระหว่างเครื่องสร้างสัญญาณหนึ่งและสี่เป็นหลัก
รูปร่างที่สำคัญที่สุดชนิดหนึ่งของเสียงใด ๆ ที่เกิดจากสภาพของความสูงของคลื่น สภาพแวดล้อมนี้เองเกิดจากเสียงที่ได้จากการเคาะ เช่นเสียงกลองเต๊ก หรือการสีของไวโอลิน รูปร่างของเสียงเหล่านี้ถูกสร้างด้วย “ADSR” (Attack Decay Sustain Release) แบบจำลองสภาพที่ใช้ในการควบคุมเสียงที่ได้จากเครื่องสร้างสัญญาณ แต่ละส่วนของเสียงเหล่านี้จะถูกสร้างจากการเปลี่ยนความดังของเสียง การบรรเลงร่วมกันเป็นส่วนสำคัญในการเพิ่มระดับเสียง การลดลงของเสียงจะเกิดขึ้นทันทีที่มีการบรรเลงร่วมกัน เสียงดังต่อเนื่องเป็นเสียงเมื่อโน้ตถูกค้างไว้ การเปลี่ยนรูปร่างเสียงเมื่อโน้ตถูกปล่อยให้ดำเนินต่อไป อัตราการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทันทีทันใดมักจะถูกใช้กับเสียง เพราะมันเป็นรูปแบบการสั่นทางกายภาพที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งมักจะเพิ่มเสียงขึ้นหรือลดลงอย่างรวดเร็วในทันทีทันใด