cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
แนวเส้นทาง
ในแนวเหนือ เส้นทางจะเริ่มจากสถานีสยามไปทางทิศตะวันตกตามแนวถนนพระรามที่ 1 ก่อนเลี้ยวขวาที่สี่แยกปทุมวัน วิ่งขึ้นไปทางทิศเหนือตามแนวถนนพญาไท เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้มที่สถานีราชเทวี รวมทั้งรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและทางรถไฟสายตะวันออกที่สถานีพญาไท จากนั้นหักโค้งผ่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิและตรงเข้าสู่ถนนพหลโยธิน ข้ามทางพิเศษศรีรัช เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่สถานีหมอชิต จากนั้นยกระดับข้ามทางยกระดับอุตราภิมุขที่ความสูง 26 เมตร แล้วเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลอีกครั้งที่สถานีห้าแยกลาดพร้าว รวมทั้งรถไฟฟ้าสายสีเหลืองที่สถานีพหลโยธิน 24, รถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลที่สถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และรถไฟฟ้าสายสีชมพูที่สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ จากนั้นผ่านกองทัพอากาศและท่าอากาศยานดอนเมือง ก่อนเบี่ยงเข้าสู่ถนนตัดใหม่ ข้ามคลองหกวาเข้าสู่จังหวัดปทุมธานี แล้ววิ่งเข้าถนนลำลูกกา และไปสิ้นสุดในแนวเหนือที่สถานีคูคต
ในแนวตะวันออก เส้นทางจะเริ่มจากสถานีสยามไปทางทิศตะวันออกตามแนวถนนพระรามที่ 1 และถนนเพลินจิต ข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร ก่อนเข้าสู่พื้นที่เศรษฐกิจตามแนวถนนสุขุมวิท โดยจะไปเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลอีกครั้งที่สถานีอโศก และเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเทาที่สถานีทองหล่อและสถานีพระโขนง จากนั้นข้ามคลองพระโขนง ลอดใต้ทางพิเศษฉลองรัช เข้าสู่พื้นที่ชานเมืองฝั่งตะวันออก เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเงินที่สถานีบางนา ลอดใต้ทางพิเศษบูรพาวิถี มุ่งหน้าตรงเข้าสู่จังหวัดสมุทรปราการ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเหลืองอีกครั้งที่สถานีสำโรง จากนั้นวิ่งต่อไปตามแนวถนนสุขุมวิท ข้ามถนนกาญจนาภิเษกฝั่งใต้ (ทางพิเศษบางพลี-สุขสวัสดิ์) ที่ความสูง 28 เมตร แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวถนนสุขุมวิท และสิ้นสุดเส้นทางทั้งระบบที่สถานีเคหะฯ
รถไฟฟ้ามหานคร
ผู้โดยสารสามารถเปลี่ยนไปใช้บริการรถไฟฟ้ามหานครได้ที่
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ผู้โดยสารสามารถเปลี่ยนไปใช้รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิหรือแอร์พอร์ตลิงก์ ได้ที่สถานีพญาไท โดยทางการรถไฟแห่งประเทศไทยได้สร้างทางเชื่อมต่อโดยตรงจากสถานีพญาไทของโครงการแอร์พอร์ทลิงก์มายังสถานีพญาไทของรถไฟฟ้าบีทีเอส ซึ่งสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสได้ติดตั้งประตูเครื่องตรวจตั๋วโดยสารอัตโนมัติเพิ่มเติมบริเวณกลางสถานี ทำให้พื้นที่ที่ผ่านเครื่องตรวจตั๋วโดยสารแล้ว (paid area) ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วนในลักษณะเดียวกันกับสถานีสยาม เพื่อเพิ่มความสะดวกสำหรับผู้ที่จะต่อรถเดินทางไปยังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
รถบริการรับส่ง
ในบางสถานีผู้โดยสารสามารถเดินทางจากสถานีไปยังอาคารต่างๆ ด้วยบริการรถรับส่งจากสถานี ดังต่อไปนี้
บริการรถรับส่งดังกล่าวทั้งหมดไม่เสียค่าบริการ ยกเว้นเส้นทางหมอชิต–อิมแพ็ค เมืองทองธานี ที่เก็บค่าโดยสาร 30 บาทต่อเที่ยว
ทางเดินเข้าอาคาร
ในบางสถานีผู้โดยสารสามารถเดินจากสถานีไปยังอาคารต่างๆ ในบริเวณใกล้เคียงได้ดังนี้ (ตัวเอน หมายถึงกำลังก่อสร้าง)
ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ
เส้นทางช่วงหมอชิต-แบริ่ง จะใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่หมอชิต (ที่ทำการ บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) ร่วมกับสายสีเขียวอ่อน ช่วงแบริ่ง-สมุทรปราการ จะใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยสมุทรปราการ (บางปิ้ง) และช่วงหมอชิต-คูคต จะใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยสายไหม ระบบเดินรถทั้งระบบมีศูนย์ควบคุมการเดินรถกลางอยู่ที่ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่หมอชิต และมีระบบเดินรถสำรองอยู่ที่ศูนย์บำรุงย่อยสายไหม
สิ่งอำนวยความสะดวก
โครงการมีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ทั้งหมดสี่แห่ง ได้แก่ ที่สถานีหมอชิตบริเวณพื้นที่ของโครงการบางกอกเทอร์มินัล หรือสถานีขนส่งหมอชิตเดิม อันเป็นพื้นที่ของกรมธนารักษ์, สถานีเคหะฯ (สถานีปลายทาง) โดยจะเป็นลานจอดรถเช่นเดียวกัน นอกจากนี้มีอาคารจอดรถจำนวน 2 แห่งที่ สถานีคูคต (สถานีต้นทาง) 1 แห่ง และ สถานีแยก คปอ. 1 แห่ง
สถานี
มีทั้งหมด 55 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด
ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร (EMU-A1)
สถานะ : ให้บริการตั้งแต่ขบวนหมายเลข 1 ถึง 35
ในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสขบวนซีเมนส์ โมดูลาร์เมโทร รุ่น EMU-A1 มีเพียงแค่เอ-คาร์และซี-คาร์เท่านั้น โดยใน 1 ขบวนจะมีเอ-คาร์อยู่ที่หัวและท้ายขบวนจำนวน 2 ตู้ และมีซี-คาร์อยู่กลางขบวนรถ 2 ตู้ สามารถต่อพ่วงเพิ่มได้สูงสุดถึง 6 ตู้ต่อ 1 ขบวน มีความยาวอยู่ที่ 65.30 เมตร และมีความกว้าง 3.20 เมตร มีประตูเลื่อนกว้าง 1.40 เมตร จำนวน 32 บานต่อ 1 ขบวน ตัวถังรถทำจากเหล็กปลอดสนิม ติดตั้งระบบปรับอากาศ พร้อมหน้าต่างชนิดกันแสง รถไฟฟ้าสามารถขับเคลื่อนได้โดยใช้แรงดันไฟฟ้า 750 Vdc โดยรับจากรางส่งที่ 3
ซีเมนส์ โบซันคายา (EMU-A2)
สถานะ : ให้บริการตั้งแต่ขบวนหมายเลข 53-74
ในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสขบวนซีเมนส์ โบซันคาย่าดีไซน์ บีทีเอสโมเดล รุ่น EMU-A2 จะประกอบไปด้วย Mc-Car และ T-Car โดย Mc-Car จะอยู่ด้านหัวและท้ายขบวน 2 ตู้ และ T-Car จะอยู่กลางขบวน 2 ตู้ สามารถต่อพ่วงได้สูงสุด 6 ตู้ต่อ 1 ขบวน มีความยาวอยู่ที่ 65.30 เมตรและมีความกว้าง 3.12 เมตร มีประตูเลื่อนกว้าง 1.40 เมตร จำนวน 32 บานต่อ 1 ขบวน ตัวถังของขบวนรถทำจากเหล็กปลอดสนิม ติดตั้งระบบปรับอากาศแบบอินเวอร์เตอร์พร้อมระบบกรองอากาศทั้งหมด 8 ยูนิต พร้อมหน้าต่างชนิดกันแสง และมีระบบแผนที่นำทางหรือ Dynamic Route Map ซึ่งทำงานพร้อมกับระบบอาณัติสัญญาณ ติดตั้งอยู่เหนือประตูทุกบาน มีกล้องวงจรปิดสำหรับบันทึกและสอดส่องผู้โดยสาร และประหยัดพลังงานกว่ารถไฟฟ้าซีเมนส์รุ่นเดิมที่ใช้งานอยู่ รถไฟฟ้าสามารถขับเคลื่อนได้โดยใช้แรงดันไฟฟ้า 750 Vdc โดยรับจากรางส่งที่ 3
ซีเอ็นอาร์ ฉางชุน (EMU-B1, EMU-B2)
สถานะ : ให้บริการตั้งแต่ขบวนหมายเลข 36 ถึง 52
ในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสขบวนซีเอ็นอาร์ ฉางชุน รุ่น EMU-B1 และ EMU-B2 จะประกอบไปด้วย Tc-Car และ M-Car โดย Tc-Car จะอยู่ด้านหัวและท้ายขบวน 2 ตู้ และ M-Car จะอยู่กลางขบวน 2 ตู้ สามารถต่อพ่วงได้สูงสุด 6 ตู้ต่อ 1 ขบวน มีความยาวอยู่ที่ 65.30 เมตรและมีความกว้าง 3.2 เมตร มีประตูเลื่อนกว้าง 1.40 เมตร จำนวน 32 บานต่อ 1 ขบวน ตัวถังของขบวนรถทำเหล็กปลอดสนิมและอะลูมิเนียม ติดตั้งระบบปรับอากาศทั้งหมด 8 ยูนิต พร้อมหน้าต่างชนิดกันแสง และมีระบบแสดงผลสถานะรถ Dynamic Route Map ซึ่งทำงานพร้อมกับระบบอาณัติสัญญาณ ติดตั้งอยู่เหนือประตูทุกบาน รถไฟฟ้าสามารถขับเคลื่อนได้โดยใช้แรงดันไฟฟ้า 750 Vdc โดยรับจากรางส่งที่ 3
ซีอาร์อาร์ซี ฉางชุน (EMU-B3)
สถานะ : รับมอบครบทุกขบวนแล้ว โดยขบวนหมายเลข 75-91,93-98 ออกให้บริการแล้ว ในสายสีลม และสายสุขุมวิท (ขบวนหมายเลข 92 อยู่ระหว่างการทดสอบระบบ) ในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสที่ให้บริการในปัจจุบัน จะประกอบไปด้วย Mc-Car และ T-Car โดย Mc-Car เป็นตู้โดยสารที่มีระบบขับเคลื่อน และมีห้องคนขับ จะอยู่ด้านหัวและท้ายขบวน 2 ตู้ (ตู้หมายเลข 18XX และ 19XX) และ T-Car เป็นตู้โดยสารไม่มีระบบขับเคลื่อน และไม่มีห้องคนขับ จะอยู่กลางขบวน 2 ตู้ (ตู้หมายเลข 28XX และ 29XX) โดยมีรูปแบบการจัดขบวนเป็น [ Mc ] - [ T ] - [ T ] - [ Mc ] สามารถต่อพ่วงได้สูงสุด 6 ตู้ต่อ 1 ขบวน ตัวถังของขบวนรถทำเหล็กปลอดสนิมและอะลูมิเนียม ติดตั้งระบบปรับอากาศทั้งหมด 8 ยูนิต พร้อมหน้าต่างชนิดกันแสง และมีระบบแสดงสถานะรถ Dynamic Route Map (LCD-DRM) ซึ่งทำงานพร้อมกับระบบอาณัติสัญญาณ ติดตั้งอยู่เหนือประตูทุกบาน
เคาะบัรวาฮิด
เคาะบัรวาฮิด เป็นประเภทหนึ่งของฮะดีษ(วัจนะท่านศาสดามุฮัมหมัด (ศ็อลฯ) ) ซึ่งสายการรายงานของบรรดาผู้รายงานไม่ถึงระดับขั้น “ตะวาตุร” จนทำให้ไม่สามารถเชื่อมั่นถึงความถูกต้องของฮะดีษนั้นได้ ทุกฮะดีษที่ไม่ใช่เคาะบัรมุตะวาติร ถือเป็นเคาะบัรวาฮิดทั้งหมด แม้ว่าสายการรายงานของผู้รายงานจะมีมากกว่าหนึ่งคนก็ตาม
โดยส่วนมากแล้วฮะดีษเกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในอิสลามจะอยู่ในหมวด เคาะบัรวาฮิด. ซึ่งมาตรวัดความน่าเชื่อถือเคาะบัรวาฮิดขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของสายการรายงานของบรรดาผู้รายงาน การระบุชื่อ คุณสมบัติของผู้ที่รายงานฮะดีษจากผู้พูด (ไม่ว่าจะเป็นท่านศาสดา เศาะฮาบะฮ์หรือบรรดาอิมามของชีอะฮ์) เพื่อให้ผู้บันทึกได้นำมากล่าวไว้ในหนังสือของตน ส่วนความรู้และความยุติธรรมของบรรดานักรายงานฮีษจะยิ่งเพิ่มความน่าเชื่อถือให้แก่เคาะบัรวาฮิด และหากมีบริบทอื่นๆ ที่คาดคะเนหรือนำมาซึ่งความเชื่อมั่นในความถูกต้องของความหมายฮีษ เช่น ชื่อเสียงและการถูกยอมรับของฮีษ ก็ถือเป็นอีกปัจจัยสำคัญในการเพิ่มความน่าเชื่อถือของเคาะบัรวาฮิด
เคาะบัรมุสตะฟีฎ مستفیض
เคาะบัรมุสตะฟีฎ คือฮะดีษหนึ่งซึ่งมีสายรายงานสามสายรายงานหรือมากกว่านั้น แต่ไม่ถึงระดับตะวาตุร และไม่อาจนำมาซึ่งความมั่นใจและความเชื่อมั่นได้ นักอุซูลียูนบางท่านได้จัดให้เคาะบัรมุสตะฟีฎอยู่ในฮะดีษประเภทที่สาม รองจากเคาะบัรมุตะวาตีร และเคาะบัรวาฮิด แต่โดยส่วนมากแล้วถือว่าเป็นประเภทหนึ่งของเคาบัรวาฮิด
เคาะบัรศอเฮี๊ยะห์
เคาะบัรศอเฮี๊ยะห์ คือฮะดีษซึ่งผู้รายงานตั้งแต่ผู้บอกกล่าวจนถึงผู้บันทึก เป็นบุคคลที่มีสติสัมปชัญญะ, บรรลุนิติภาวะ , เป็นมุสลิม , มีความยุติธรม และบรรดาผู้รู้ของศาสนาอิสลามต่างรับรองถึงความถูกต้อง และซื่อสัตย์ของพวกเขา
เคาะบัรฮะซัน
เคาะบัรฮะซัน คือฮะดีษซึ่งผู้รายงานตั้งแต่ผู้บอกกล่าวจนถึงผู้บันทึก โดยทั้งหมดจะต้องเป็นบุคคลที่มีสติสัมปชัญญะ, บรรลุนิติภาวะ , เป็นมุสลิม และมีความยุติธรรม แต่มีนักรายงานบางคนในหมู่พวกเขายังไม่ถูกรับรองถึงความน่าเชื่อถือของเขา
เคาะบัรมุวัษษัก
เคาะบัรมุวัษษัก หรือเคาะบัรกอวีย์ ตามหลักอุซูลของชีอะฮ์ เป็นฮะดีษที่บรรดาผู้รายงานจะต้องมีเงื่อนไขครบถ้วนในการบันทึกฮะดีษ โดยไม่จำเป็นจะต้องเป็นซุนนีหรือชีอะฮ์ที่นอกเหนือจากสิบสองอิมาม แต่ทั้งนี้ก็ต้องได้รับการรับรองถึงความถูกต้องจากบรรดานักนิติศาสตาร์ของชีอะฮ์ด้วยเช่นกัน.
เคาะบัรฎออีฟ
เคาะบัรฎออีฟ คือฮะดีษที่สายรายงานของบรรดาผู้รายงานไม่ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน หรือมีบุคคลในสายรายงานที่ไม่ใช่มุสลิม หรือเป็นผู้โกหก หรือมีคุณสมบัติอื่นๆ ไม่พึงประสงค์อยู่ในกระบวนการบันทึกฮะดีษนั้น. หากเคาะบัรฏออีฟนั้นเป็นที่รู้กันก็จะเรียกว่า “มัชฮูเราะฮ์” และหากเป็นที่ยอมรับของบรรดานักนิติศาสตร์รุ่นก่อน ก็จะเรียกว่า“มักบูละฮ์”.
ฮุจญียัต (ความน่าเชื่อถือ) เคาะบัรวาฮิด
การถกเกี่ยวกับความถูกต้องของเคาะบัรวาฮิดเป็นหนึ่งในประเด็นที่สำคัญที่สุดในอุซูลุลฟิกฮ์ นักนิติศาสตร์ส่วนมากเชื่อว่าหากเคาะบัรวาฮิดมีต้นสายรายงานที่ชัดเจนแข็งแกร่งก็ถือว่าฮะดีษนั้นมีความเป็นฮุจญัต และถือเป็นวาญิบ (จำเป็น) ตามศาสนบัญญัติที่ต้องปฏิบัติตาม. เชคฏูซีอ้างถึงความเป็นเอกฉันท์ถึงความเป็นอุจญีญัตของเคาะบัรวาฮิดขึ้น. ทั้งที่บรรดานักนิติศาสตร์ (ยุคก่อนเชคฏูซีย์) เช่นอิบนีบัรร็อจ, อะบีย์อัลมะการิม บินซุฮ์เราะฮ์ , อิบนิอิดรีส โดยเฉพาะซัยยิดมุรตะฎอ มีความเห็นต่างเกี่ยวกับความเชื่อนี้ แต่บรรดานักนิติศาสตร์รุ่นหลัง  (เชคตูซีย์) ส่วนใหญ่ต่างยอมรับความเป็นฮุจญัตของเคาะบัรวาฮิด
นักนิติศาสตร์ยุคหลังบางคนไม่ยอมรับความเป็นฮุจญัตของเคาะบัรวาฮิดอย่างเช่นท่าน มุฮัมหมัด ซอดิกีย์ เตะฮ์รอนีย์ ซึ่งมีทัศนะว่า หลักฐานความเป็นฮุจญีญยัตของเคาะบัรวาฮิดนั้นมีความขาดตอนไม่ต่อเนื่อง. ซึ่งเขาเชื่อว่าเคาะบัรวาฮิดทำให้การปฏิบัติตามตกอยู่ในความไม่แน่ใจ (สงสัย) และเมื่อเทียบกับอัลกุรอานแล้วเคาะบัรวาฮิดไม่สามารถปฏิบัติตามได้ (เนื่องจากมีความสงสัยคลุมเคลือ) เพราะอัลอุรอานกล่าวว่า “ولا تقف ما لیس لک به علم” (อะไรก็ตามที่มายังเจ้าซึ่งไม่ใช่การปฏบิบัติ ก็อย่าทำมัน) ด้วยเหตุนี้เมื่ออิงหลักฐานกับอัลกุรอานเคาะบัรวาฮิดถือว่าเป็นสิ่งที่ใช้ไม่ได้ เขากล่าวว่าอิสลามเป็นศาสนาแห่งวิชาการไม่ใช่เป็นศาสนาแห่งความสงสัย.
บรรดานักนิติศาสตร์ชีอะฮ์ เช่นอัลละมะฮ์มุฮัมหมัด ญะวาด ฆอรอวีย์ ก็ไม่เชื่อว่าเคาะบัรวาฮิดเป็นฮุจญัตเช่นกัน เพราะเคาะบัรวาฮิดมีความขัดแย้งกับอัลกุรอาน เช่นในเรื่องบทลงโทษของผู้ที่ออกจากศาสนา หรือการปาก้อนหิน (เพื่อลงโทษ)
บรรดานักนิติศาสตร์ของซุนนีก็ไม่ถือว่าเคาะบัรวาฮิดทำให้เกิดความยะกีนได้เช่นกัน นอกจากกลุ่มฮะนาบิละฮ์. แต่สำหรับกลุ่มซะลาฟียะฮ์ยุคปัจจุบันที่ปฏิบัติตามฮัชวียะฮ์มีทัศนะว่า เคาะบัรวาฮิดนั้นเป็นฮุจญัต แต่บรรดานักนิติศาสตร์ของอัลอัซฮัร เช่นมุฮัมหมัดฆอซซาลีย์, มุฮัมหมัด ชัลตูต , อะห์มัด ซุบฮีย์ มันศูร และคนอื่นๆ ได้ขัดแย้งอย่างแข็งขันถึงความเป็นอุจญีญัตของเคาะบัรวาฮิด.
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550''' เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งที่ 23 และเป็นครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และครั้งแรกภายหลังการรัฐประหารยึดอำนาจรัฐบาล พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 กำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 480 คน โดยเป็นสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งจำนวน 400 คน และสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบสัดส่วนจำนวน 80 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้มีการกำหนดวันเลือกตั้งล่วงหน้าทั้งในเขตและนอกเขตวันที่ 15-16 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยต้องไปลงทะเบียนขอใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้านอกเขตจังหวัดได้ระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ส่วนเลือกตั้งในเขตไม่ต้องลงทะเบียน แต่ไปใช้สิทธิได้
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต
วันที่ 26 ตุลาคม 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติแบ่งเขตเลือกตั้ง ส.ส. แบบแบ่งเขต จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและเขตเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งที่แต่ละจังหวัดจะพึงมีและจำนวนเขตเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งของแต่ละจังหวัด มี 400 คนจาก 76 จังหวัด
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน
วันที่ 17 ตุลาคม 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติแบ่งเขตเลือกตั้ง ส.ส. แบบสัดส่วน มี 8 กลุ่มจังหวัด แต่ละกลุ่มมี ส.ส. 10 คน ดังนี้
หมายเลขพรรคในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน
หมายเลขประจำพรรคการเมืองที่ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. แบบสัดส่วน ซึ่งเปิดรับสมัครระหว่างวันที่ 7-11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 (19 พรรคแรกได้จากการจับสลากเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน) หมายเลขเหล่านี้ไม่เหมือนกับ ส.ส.แบบแบ่งเขตที่เปิดรับสมัครตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน 2550
สถิติผู้สมัคร ส.ส. แบบสัดส่วน
จากรายงานของ กกต. สรุปได้ว่าพรรคการเมืองที่ส่งผู้สมัครครบทั้ง 8 กลุ่มจังหวัด มี 10 พรรค จากทั้งหมด 31 พรรค จำนวนผู้สมัคร ส.ส. แบบสัดส่วนมีจำนวนรวม 1,260 คน ในจำนวนดังกล่าวเป็นผู้ชายร้อยละ 78.57 ที่เหลือเป็นผู้หญิง กลุ่มจังหวัดที่ 6 มีผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งมากที่สุด (19.05%) กลุ่มจังหวัดที่ 2 มีผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งน้อยที่สุด (9.52%) ผู้สมัครส่วนใหญ่ (33.33%) มีธุรกิจส่วนตัวหรือค้าขาย ส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีหรือต่ำกว่าปริญญาตรี และมีอายุระหว่าง 51-60 ปี รองลงไปคือ 41-50 ปี
ผล Exit Poll
หลังจากมีการปิดหีบการเลือกตั้ง ผล Exit Poll จากหน่วยงานต่าง ๆ มีดังนี้
การเลือกตั้งซ่อม เขต 3 สกลนคร
เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสกลนคร แทนที่นายพงษ์ศักดิ์ บุญศล ซี่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี โดยมีการเลือกตั้งในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ซึ่งมีผู้สมัคร 2 คน คือ นางอนุรักษ์ บุญศล (พรรคเพื่อไทย) กับนายพิทักษ์ จันทศรี (พรรคภูมิใจไทย) ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นางอนุรักษ์ บุญศล เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งซ่อม เขต 1 สุราษฎร์ธานี (พ.ศ. 2552)
เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี แทนที่นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ซี่งลาออกจากตำแหน่ง โดยมีการเลือกตั้งในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งมีผู้สมัคร 2 คน คือ นายธานี เทือกสุบรรณ (พรรคประชาธิปัตย์) กับนายสมพล วิชัยดิษฐ (พรรคเพื่อไทย) ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นายธานี เทือกสุบรรณ เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งซ่อม เขต 6 กรุงเทพมหานคร
เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร แทนที่นายทิวา เงินยวง ซึ่งถึงแก่กรรมไปก่อนหน้านี้ โดยมีการเลือกตั้งในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งมีผู้สมัครคนสำคัญ 2 คน คือ นายพนิช วิกิตเศรษฐ์ (พรรคประชาธิปัตย์) กับนายก่อแก้ว พิกุลทอง (พรรคเพื่อไทย) ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นายพนิช วิกิตเศรษฐ์ เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งซ่อม เขต 1 สุราษฎร์ธานี (พ.ศ. 2553)
เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสุราษฎร์ธานี แทนที่นายชุมพล กาญจนะ ซึ่งถูกตัดสิทธิ์จากการเมืองเป็นระยะ 5 ปี โดยมีการเลือกตั้งในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งมีผู้สมัครคนสำคัญ 2 คน คือ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ (พรรคประชาธิปัตย์) กับนายวรวุฒิ วิชัยดิษฐ์ (พรรคเพื่อไทย) ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งซ่อมเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553
เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยจำนวน 5 ตำแหน่ง ที่พ้นสมาชิกสภาพสืบเนื่องจากคำตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญ โดยมีการเลือกตั้งในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ผลการเลือกตั้งปรากฏดังนี้
นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน (พรรคประชาธิปัตย์) เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
ร้อยโทปรีชาพล พงษ์พานิช (พรรคเพื่อไทย) เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร (พรรคชาติไทยพัฒนา) เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ (พรรคภูมิใจไทย) เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
รถรางวอร์ซอ
รถรางวอร์ซอ (Tramwaje Warszawskie) เป็นระบบขนส่งมวลชน ประเภทรถราง ในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ มีระยะทางรวม 120 km มีรถรางทั้งหมด 750 คัน เป็นระบบรถรางที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีจำนวน 25 เส้นทาง ในอดีตดำเนินการโดย องค์การขนส่งวอร์ซอ และตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ดำเนินการโดย บริษัทรถรางวอร์ซอ
รัดมีลา แชแกรินสกา
รัดมีลา แชแกรินสกา ยังกอฟสกา (Радмила Шекеринска Јанковска; เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ในสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนีย) เป็นอดีตผู้นำของสหภาพสังคมประชาธิปไตยมาซิโดเนีย (SDSM) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน รัดมีลา แชแกรินสกาเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีสำหรับการรวมยุโรปและผู้ประสานงานระดับชาติเพื่อการช่วยเหลือจากต่างประเทศของสาธารณรัฐมาซิโดเนียและยังเคยเป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐมาซิโดเนียตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ถึง 12 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เธอได้รับเลือกให้เป็นผู้นำ SDUM ในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ในช่วงระยะเวลาของการเป็นนายกรัฐมนตรีของรัดมีลา แชแกรินสกาที่รับผิดชอบด้านยุโรปสภายุโรปในเดือนธันวาคมปีค.ศ. 2005 เธอได้รับสถานะสาธารณรัฐผู้สำเร็จการศึกษาแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียให้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป
การศึกษา
ในปีพ.ศ. 2538 รัดมีลา แชแกรินสกาจบการศึกษาระดับปริญญาโทจากโรงเรียนกฎหมายและการทูตเฟลทเชอร์ ที่มหาวิทยาลัยทัฟส์ เธอจบการศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ไฟฟ้าจากสกอเปียในปีพ.ศ. 2538 และจบปริญญาสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศหมู่เกาะคุก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะคุกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะคุกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
เรือใบ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยศทหารบรูไน
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของ กองทัพบรูไน ตั้งแต่ ค.ศ. 1963 โครงสร้างลำดับชั้นยศ อ้างอิงแบบธรรมเนียมทหารจากสหราชอาณาจักร. การเรียกขานชั้นยศ ได้รับอิทธิพลจากภาษามลายูของมาเลเซียเป็นหลัก
สายวอร์ซอครอสซิตี
สายวอร์ซอครอสซิตี (Linia Średnicowa) เป็นสายรถไฟ ระยะทาง 7 กิโลเมตร ที่ตัดผ่านใจกลางกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เปิดให้บริการครั้งแรก ค.ศ. 1933 ติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าครั้งแรก ค.ศ. 1936 ปรับเป็นทางคู่ใน ค.ศ. 1949 โดยช่วงกลางของสาย เป็นอุโมงค์ใต้ดิน ระยะทางในอุโมงค์ 2.31 กิโลเมตร
ปอง ปรีดา
ปอง ปรีดา (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 - 6 มกราคม พ.ศ. 2554) เป็นนักร้องลูกทุ่งเสียงดี มีความพิเศษตรงที่ร้องเพลงเสียงสูงได้ดี เนื่องจากมีปอดที่ใหญ่ เขาเคยประกาศประโยคเด็ดว่า “ กูเกิดมาเพื่อร้องเพลง”นอกจากนั้นก็ยังนักแต่งเพลงฝีมือดีจากดินแดนที่ราบสูง เขาสร้างสรรค์ผลงานเพลงเอาไว้มากมาย และได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่รักดินแดนบ้านเกิดอย่างยิ่ง เมื่อเป็นผู้ที่ร้องเพลงที่บอกเรื่องราวถึงแม่น้ำโขงเอาไว้มากที่สุดในประเทศไทย ปอง ปรีดา มีชื่อเสียงโด่งดังจากเพลง “ สาวฝั่งโขง “
ประวัติ
ปอง ปรีดา มีชื่อจริงว่า คำปัน ผิวขำ เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 ที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จบการศึกษาชั้น ม.2 (ระบบเก่า) แผนกช่างไม้ โรงเรียนช่างไม้ขอนแก่น (ปัจจุบันคือวิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น) ซึ่งในระบบนี้ ระดับชั้นสูงสุดคือ ม.3 ปอง ปรีดา ให้เหตุผลที่ไม่เรียนให้จบว่าขี้เกียจเรียน ขณะที่ลึกๆ อาจจะเป็นเพราะการอยากเป็นนักร้อง
ปอง ปรีดา ชื่นชอบเพลงของสมยศ ทัศนพันธุ์อย่างมาก และจะคอยจำเนื้อเพลงจากรถขายยาที่เข้ามาในหมู่บ้าน หรือไม่ก็จากหอกระจายข่าวของหมู่บ้าน นอกจากนั้นเขาก็ยังตระเวนประกวดตามเวทีต่างๆ และก็กวาดรางวัลมาเสียมาก ด้วยความช่วยเหลือของเพลง “ บทเรียนชีวิต” และ “เสน่ห์แม่นาง “ ของสมยศ
เข้ากรุง
เมื่อมีความมั่นใจมากขึ้น ปอง ปรีดา หนุ่มรูปร่างผอมดำ ก็ตัดสินใจเข้ามาในกรุงเทพ เพื่อตามหาฝันในการเป็นนักร้องของเขาด้วยความช่วยเหลือของพนักงานไฟฟ้าที่มาที่หมู่บ้านเพื่อสำรวจติดตั้งไฟฟ้า เมื่อมาถึงกรุงเทพ พนักงานไฟฟ้าคนนั้น พาปอง ปรีดา มาฝากที่วงสมยศ และวงอื่นๆอีกหลายวง แต่ก็ถูกปฏิเสธเสียทั้งหมด จนผู้อุปการะต้องยอมโบกธงเลิกรา (บางตำราบอกว่าเขาเคยมาสมัครเป็นนักร้องวงดุริยางค์ทหารอากาศด้วย) และปอง ปรีดา ต้องไปขายแรงงานเป็นกรรมกรโรงเลื่อยย่านเกียกกาย เพื่อหาเลี้ยงชีพ  และต่อมา เมื่อครูสุดใจ เจริญรัตน์ ครูมวยแห่งค่ายมวยเกศสงคราม เห็นแวว จึงชวนมาหัดชกมวย เขาหารายได้เสริมด้วยการตระเวนชกมวยในเมืองหลวงและปริมณฑลในชื่อ “ วิเชียร ศิษย์จำเนียร “ (บางตำราบอกว่า สิงห์น้อย เกศสงคราม) และมีสถิติการชก 25 ครั้ง ไม่เคยแพ้ใคร โดยครั้งแรกชนะน็อคที่บ้านแพน
แต่ปอง ปรีดา มีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักร้องมากกว่านักมวย จึงตัดสินใจเลิกชก และตระเวนประกวดร้องเพลงต่อ ก่อนจะมาขออาศัยอยู่กับพระที่วัดบางอ้อ ต่อมาได้ไปเป็นคนงานส่วนโยธา กรมช่างอากาศบำรุง แถวบางซื่อ แต่ก็มักจะหลบงานเพื่อออกไปประกวดร้องเพลงตามงานวัดแถวๆนั้น และก็มักจะคว้ารางวัลมาเป็นประจำ หลังจากตระเวนประกวดอยู่ระยะหนึ่ง และกลับมามีความมั่นใจมากขึ้น ก็วานเพื่อนให้พาไปฝากกับครู นารถ ถาวรบุตร หัวหน้าวงดนตรีโรงงานยาสูบ ที่คลองเตย และก็มีโอกาสได้อยู่รับใช้ครู พร้อมกับติดตามไปกับวงดนตรี และได้ร้องเพลงเมื่อนักร้องขาด จนถึงขั้นได้ร้องเพลงออกอากาศที่กรมประชาสัมพันธ์ และก็ฝันที่จะได้เป็นนักร้องอัดแผ่น ระหว่างนั้น วิม อิทธิกุล และ สกล เรืองสุข ได้ร่วมกันแต่งเพลงเขมรพวงให้ร้องด้วย
แต่ไม่ถึง 2 ปีต่อมา เมื่อมารู้ความจริงว่าโรงงานยาสูบ ไม่มีนโยบายส่งเสริมให้นักร้องบันทึกเสียง ประกอบกับความไม่ชัดเจนในรายได้ ปอง ปรีดา จึงออกมา และมาที่โรงเรียนสหมิตรดนตรี ที่ครูดนตรีชื่อดังของเมืองไทยราว 50 คนได้ร่วมกันตั้งขึ้น โรงเรียนแห่งนี้เป็นแผนกหนึ่งของบริษัท สหมิตรดนตรีจำกัด ที่ทำธุรกิจ ผลิตเพลง ทำแผ่นเสียง และ ขายเครื่องดนตรีเป็นหลัก แต่ปอง ปรีดา ก็ถูกที่นี่ปฏิเสธ แต่ด้วยความเชื่อมั่นในบรรดาครูเพลงเหล่านี้  เขาก็ทนหน้าด้าน หอบข้าวของมาอาศัยอยู่ที่โรงเรียน โดยเสนอตัวทำงานรับใช้ทุกอย่างด้วยความขยันขันแข็งเพื่อหวังสร้างความประทับใจ ขณะที่บางครั้งตัวเองก็ต้องอดข้าวอดน้ำ ถ้าไม่มีใครเมตตามอบข้าวน้ำให้
บันทึกเสียง
หลังจากทนอยู่ระยะหนึ่ง ครูนคร ถนอมทรัพย์ หรือ กุงกาดิน เกิดความสงสาร และเมื่อทดลองให้เขาร้องเพลงที่ร้องยาก ซึ่งเขาก็ทำได้ดี ครูจึงตัดสินใจนำเขาไปแนะนำกับ ครูมงคล อมาตยกุล และเอาไปฝากกับวง “ ประเทืองทิพย์ “ ของ ประเทือง บุญญประพันธ์ ปอง ปรีดา อยู่รับใช้ครูประเทือง 2 ปี ก็มีโอกาสได้ร้องเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ สทร. ท่าราชวรดิษฐ์ ซึ่งครูประเทืองมีหมายการแสดงอยู่สัปดาห์ละครั้ง ขณะเดียวกันตามแผนปลุกปั้น ปอง ปรีดายังต้องคอยรับใช้ครูมงคลด้วย ซึ่งระหว่างนั้นครูนครก็แนะนำเรื่องการร้องเพลง เป่าแคน และการเลียนเสียงนกกา การเป่าใบไม้ เพื่อให้เขานำไปแสดงความสามารถให้ครูมงคลได้ชมถ้ามีโอกาส
ต่อมาปอง ปรีดา ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ส่งแผ่นเสียงที่ผลิตไปวางขายตามห้างแผ่นเสียง และเก็บเงินค่าแผ่นเสียง ต่อมาได้มีโอกาสเป่าแคน และทำเสียงเป่าปากในการบันทึกเสียงให้กับนักร้องหลายคนที่ครูมงคลพามาบันทึกแผ่น รวมทั้งสุรพล สมบัติเจริญ และทูล ทองใจ ขณะเดียวกันครูนคร ก็แนะนำให้เขาลองแต่งเพลงด้วย ซึ่งเพลงแรกที่เขาแต่งได้สำเร็จคือเพลง “ กลับอีสาน “ และเป็นเพลงแรกที่เขาได้บันทึกเสียง
โด่งดัง
แต่เคราะห์กรรมก็ยังไม่หมดสิ้น เพราะเพลงนี้นอกจากจะไม่ดังแล้ว ยังถูกทางการห้ามเปิด เพราะกระแสความตื่นกลัวเรื่องการแบ่งแยกดินแดนในภาคอีสาน งานนี้ทั้งครูนคร และปอง ปรีดา ต่างก็ถูกครูมงคลดุเอาทั้งคู่
ต่อมาครูนครได้แนะนำให้เขาแต่งเพลงเกี่ยวกับแม่น้ำโขง โดยมีเนื้อหาชมความงามของผู้หญิง ตามแบบเพลง “ เบิ่งโขง “ ของเฉลิมชัย ศรีฤๅชา ปอง ปรีดา ลองแต่งอีกครั้ง และได้ออกมาเป็นเพลง “ สาวฝั่งโขง “ หลังได้รับการตรวจทานโดยครูร้อยแก้ว รักไทยอยู่หลายครั้ง ครูมงคล ก็ตัดสินใจว่าจะลองดูกับลูกศิษย์คนนี้อีกสักครั้ง หลังจากที่ผิดหวังมาจากครั้งแรก แต่ในปี 2501 เพลงนี้ก็ได้พลิกชีวิตให้ปอง ปรีดา ได้ขึ้นมาโลดแล่นในวงการจวบจนชีวิตเข้าสู่วัยชรา
หลังจากเพลงดัง เขาก็ถูกบรรจุเข้าเป็นนักร้องรุ่นแรกๆของวงจุฬารัตน์ ที่ครูมงคลตั้งขึ้นในปี 2501 แทนวงลีลาศมงคล อมาตยกุล ขณะที่นักร้องคนอื่นๆก็มีครูนคร ที่ร้องเพลงสากล เบญจมินทร์, ชัย อนุชิต ทูล ทองใจ และ พร ภิรมย์ ปอง ปรีดา ที่ผลิตเพลงดังอย่างเทพีเชียงใหม่ สาวอยู่บ้านใด๋ และสาวป่าซาง รวมทั้งเคยไปแสดงถึงประเทศลาวมาแล้ว อยู่กับวงจนถึงปี 2506 ก็ลาออกเพราะขัดแย้งกับเพื่อนในวง จากนั้นก็ไปอยู่กับวง “ รวมดาวกระจาย” ของครูสำเนียง ม่วงทอง จนถึงปี 2511 ก็ลาออกเพราะมีปัญหากับคนในวง
จากนั้นในปี 2512 เขาก็กลับอีสาน และร่วมกับเพื่อนตั้งวง “ ปอง ปรีดา “ ตระเวนรับงานแถวจ.อุดรธานี แต่ก็เกิดปัญหาบางประการจนต้องยุบวงในปีเดียวกันนั้น ต่อมา ปอง ปรีดา ได้หันมาทำไร่ และปักหลักอยู่ที่ลำนารายณ์ จ.ลพบุรี แต่ก็ยังรับงานร้องเพลงตามงานต่างๆ ในระยะ มีผู้มาซื้อเพลงที่เขาแต่งด้วยเงินก้อนโต
จวบจนเข้าสู่วัยชรา ปอง ปรีดา ในวัยกว่า 70 ปี ก็ยังรับจ้างร้องเพลงอยู่
ถึงแก่อนิจกรรม
ปอง ปรีดา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 11.30 น ที่โรงพยาบาลชัยบาดาล ณ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด
ผลงานเพลง
ยกตัวอย่างเช่น
•"สาวฝั่งโขง"
•"เทพีเชียงใหม่"
•"น้องนางบ้านนา"
•"กุหลาบอีสาน"
•"กุหลาบเวียง​จันทน์"
•"กลิ่นฟางสาบสาว"
•"ผู้เสียสละ"
•"ปองอนงค์"
•"คำนี้พี่นอนหนาว"
•"ล่องโขงคืนเพ็ญ"
•"เที่ยวฝั่งโขง"
•"เดือนคล้อยคอยสาว"
•"สาวลุ่มน้ำเจ้าพระยา"
•"สาวอยู่บ้านใด๋"
•"หลงทิพย์​ธาร​ทอง​"
•"เห็นใจเถอะสาว"
•"ฮักเจ้าบ่คลาย"
•"ตามน้องต้อย"
•"คอยสาวเก้อ"
•"นางในดวงใจ"
•"เริงรักเริงไพร่"
•"ภาพซึ้งตรึงใจ​"
•"สาวป่าซาง"
•"สาวเจ้าไปไส"
•"แอ่วเว้าสาว"
•"กุหลาบบ้านนา"
•"กลับอีสาน"
•"เพราะมือเธอปั้น​"
•"สาวฝั่งปิง"
•"ขอนแก่น​"
•"ลำปลายมาศ"
•"ปองโม้"
•"สาละวันเตี้ยลง"
•"สาละวันฝั่งโขง"
•"บ้านข้อยอยู่ไกล"
•"ซำมะคักแท้น้อ"
•"ลอยเรือล่องโขง"
รางวัลที่ได้รับ
รางวัลเชิดชูเกียรติจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี
ปอง ปรีดา​ ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง ประเภท ขับร้อง เพลงลูกทุ่ง​ ประจำปีพุทธศักราช 2551 จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ไทโตะ คูโบะ
ไทโตะ คูโบะ หรือนามปากกาว่า คูโบไทต์ (Kubotite) หรือ ไทต์ คูโบะ (Tite Kubo) ชื่อจริงคือ โนริอากิ คูโบะ (เกิดวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1977) เป็นนักวาดการ์ตูนและนักออกแบบตัวละครชาวญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักจากซีรีส์มังงะ เทพมรณะ (ค.ศ. 2001–2016) ซึ่งรวมขายไปมากกว่า 120 ล้านเล่มใน ค.ศ. 2018
ประวัติ
ไทโตะ คูโบะเกิดในจังหวัดฮิโรชิมะ คูโบะเริ่มวาดการ์ตูนตั้งแต่สมัยอยู่ไฮสคูล โดยเป็นสมาชิกของชมรมการ์ตูนในโรงเรียน ในการสัมภาษณ์เขาได้เริ่มเข้าประกวดวาดการ์ตูนในนิตยสาร แต่ไม่ได้รางวัล อย่างไรก็ตามความสามารถของเขาก็เตะตาบรรณาธิการนิตยสารการ์ตูน และได้เริ่มเข้าร่วมโปรเจกต์นั้น  ไม่นานนักการ์ตูนเรื่องแรกของเขา "Ultra Unholy Hearted Machine" ก็ถูกตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ฉบับพิเศษในปี ค.ศ. 1996 และในปี ค.ศ. 1999 เขาก็วาดการ์ตูนเรื่องยาวเรื่องแรกคือ ซอมบี้พาวเดอร์ ได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2000 โดยมีจำนวน 4 เล่มด้วยกัน
เฉิน เจี้ยนเฟิง
เฉินเจี้ยนเฟิง หรือ เฉินเจี้ยนฟง หรือ แซมมวล ชาน (ชื่อภาษาอังกฤษ: Sammul Chan, Chen Jianfeng, Can Gin Fung) เป็นนักแสดงชาวฮ่องกงที่โด่งดังจากละครเรื่อง A Bride for A Ride สี่ยอดมือปราบ และ Price of Greed กลลวงปริศนามรณะ และผลงานล่าสุดเทพประยุทธ์พิชิตฟ้า 1 และ 2
ไทโตะ คูโบะ
ประวัติ
ภายหลังเริ่มต้นชีวิตทำงาน คูโบะได้วาดการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ หรือ บลีช โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งได้พบกับยมทูตที่เข้ามาทางหน้าต่างห้องของเขา และได้กลายเป็นตัวแทนยมทูตเพื่อต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้าย โดยการ์ตูนเรื่องเทพมรณะได้ลงตีพิมพ์ในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ในปี ค.ศ. 2001 ในเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ได้มีจำนวนตอนมากกว่า 300 ตอน และถูกทำเป็นแอนิเมชันในปลายปี ค.ศ. 2004 ในปี ค.ศ. 2005 ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานโชกาคุคัน มังงะ อวอร์ด 2005 และได้มีภาพยนตร์เรื่องแรกของเทพมรณะในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2006 และภาพยนตร์เรื่องที่สองในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2007 และกำลังจะมีภาพยนตร์เรื่องที่สามของการ์ตูนเรื่องเทพมรณะในปลายปีนี้
เฉิน เจี้ยนเฟิง
ประวัติ
ก่อนหน้านี้เมื่อปี 1997 เขาเคยเป็นดีเจมาก่อน
ไทโตะ คูโบะ
ประวัติ
เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2008 เขาได้รับเชิญไปงานคอมมิค คอน อินเตอร์เนชั่นแนล 2008 ที่เมื่องซานดิเอโก้
อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ
อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ (International Champions Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรระหว่างสโมสรต่าง ๆ ภายในทวีปยุโรป ซึ่งจัดการแข่งขันในสหรัฐอเมริกา แคนาดาเป็นบางครั้ง แต่ภายหลัง ได้เปลี่ยนระบบการแข่งขัน สโมสรทั่วโลก ที่ถูกเชิญร่วมเข้าแข่งขัน สามารถแข่งขันได้ ตามที่ ฟีฟ่ากำหนดให้ทีมที่ถูกรับเชิญมาเท่านั้น
แบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์
แบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์ (Berner Oberland) หมายถึงพื้นที่สูงในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนด้านทิศใต้ของรัฐติดกับเทือกเขาแอลป์ นอกจากนี้ แบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์ยังเป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองส่วนภูมิภาคของรัฐแบร์น เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมหลายแห่งของประเทศ อาทิ ยุงเฟราย็อค, คันเดอร์ชเตค, กรินเดิลวัลท์, ไคลเนอไชเด็ค, คชตาท
(เดย์ลองทูบี) โคลสทูยู
"(เดย์ลองทูบี) โคลสทูยู" ((They Long to Be) Close to You) เป็นเพลงดังที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรกและฮัล เดวิด บันทึกเสียงครั้งแรกโดยริชาร์ด แชมเบอร์เลน ออกวางขายในชื่อ "They Long to Be Close to You" (ไม่มีวงเล็บ) ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลหน้าหลังของเพลงดัง "Blue Guitar" แต่ต่อมาบันทึกเสียงโดย ดิออน วอร์วิก ในปี 1963 และนำมาบันทึกเสียงโดยการเรียบเรียงใหม่ของเบิร์ต แบแคแรกในปี 1968 แต่เวอร์ชันที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือของวง เดอะคาร์เพนเทอร์ส ในปี 1970 เป็นเพลงฮิตเพลงแรกของพวกเขา ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกา และ 6 ในอังกฤษ เป็นเพลงที่ทำให้วงนี้ได้รับรางวัล Grammy ถึง 2 รางวัลคือ Best New Artist (ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม) และ Best Contemporary Vocal Performance by a Duo, Group or Chorus โดยครั้งแรกที่ปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลเขียนเพียงแค่ Close To You เท่านั้น ปัจจุบันเพลงนี้ถูกบรรจุอยู่ใน Grammy Hall of Fame ด้วย
รายละเอียดอื่น ๆ
เพลงนี้เป็นซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้มที่ 2 ของวงคาร์เพนเทอร์ส Close To You หลังจากที่เพลง Ticket To Ride ซิงเกิ้ลก่อนหน้านั้นไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร (อันดับที่ 54 ในอเมริกา) และอัลบั้มแรก Offering ไม่สามารถทำตลาดได้ แต่จากการให้โอกาสอีกครั้งของ เฮิร์บ อัลเพิร์ต ทำให้พวกเขาได้รับโอกาสที่ทำงานเพลงอีกชุด (They Long To Be) Close To You ถูกเรียบเรียงออกมา 3 ครั้งโดยริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ส จนผ่านความเห็นชอบจาก เฮิร์บ และถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิ้ลที่ 2 ถัดจาก Ticket To Ride โดยที่เฮิร์บเองได้ถามริชาร์ดถึงเพลงนี้ว่าผลน่าจะเป็นอย่าง ซึ่งริชาร์ดเองก็ไม่มั่นใจนักโดยตอบเฮิร์บไปว่าถ้าไม่ขึ้นอันดับที่ 1 ก็ไม่เข้าชาร์ทเลย (สมัยกลางยุค 60s ถึงต้น 70s ดนตรีร็อคแอนด์โรลยังครองตลาด) ผลคือเพลงนี้ไต่สู่ชาร์ทอเมริกาได้อย่างรวดเร็วจากสัปดาห์หนึ่งไปสัปดาห์หนึ่งจนขึ้นสู่อันดับที่ 1 และครองอันดับได้นาน 4 สัปดาห์ทีเดียว มียอดจำหน่ายเกินกว่า 1 ล้านแผ่นในอเมริกาและเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นแรกของวง เพลงนี้ทำให้วงคาร์เพนเทอร์สประสบความสำเร็จและเริ่มต้นเป็นที่รู้จักของแฟนเพลง
คาณปัตยะ
คณปัตยะ เป็นลัทธิหนึ่งในศาสนาฮินดูที่นับถือพระพิฆเนศ (พระคเนศ หรือเรียกว่า พระคณปติ) เป็นสคุณพรหมัน คณปัตยะถือเป็นหนึ่งในห้านิกายสำคัญของศาสนาฮินดู คือ ลัทธิไศวะ ซึ่งบูชาพระศิวะเป็นหลัก, ลัทธิศักติ ซึ่งบูชาศักติองค์ต่าง ๆ เป็นหลัก, ลัทธิไวษณพ ซึ่งบูชาพระวิษณุเป็นหลัก, ลัทธิสรภัทธะ ซึ่งบูชาพระสุริยะเป็นหลัก และลัทธิคณปัตยะ ซึ่งบูชาพระคเนศเป็นหลัก ถึงแม้คณปัตยะจะถือว่าเป็นนิกายที่เล็กกว่าทั้งสี่นิกายที่กล่าวมาข้างต้น แต่คณปัตยะก็ถือเป็นนิกายที่มีอิทธิพลมากในศาสนาฮินดูมาตลอด นอกจากนี้ยังมีลัทธิสมารตะซึ่งปฏิบัติตามปรัชญา Advaita ซึ่งบูชาเทพทั้งห้า (ปัญจยัตนะบูชา - pañcāyatana pūjā) คือบูชาทั้งพระคเนศ, พระวิษณุ, พระศิวะ, พระสุริยะ และ เทวีในศาสนาฮินดูเป็นสคุณพรหมัน
ความเชื่อ
การบูชาพระพิฆเนศถือเป็นการบูชาหนึ่งที่ประกอบกับการบูชาเทพเจ้าอื่น ๆ โดยทั่วไปแล้วชาวฮินดูทุกนิกายจะเริ่มการสวดที่สำคัญหรือพิธีกรรมทางศาสนาด้วยการสวดบูชาพระพิฆเนศ ซึ่งนับถือกันในฐานะเทพเจ้าแห่งการเริ่มต้น และการขจัดอุปสรรค ถึงแม้ว่าทุกนิกายจะให้การเคารพบูชาพระพิฆเนศอยู่แล้วก็ตาม ลัทธิคณปัตยะเพิ่มเติมและยกย่องพระพิฆเนศให้ทรงเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุด
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2014–15
ฤดูกาล 2014–15 เป็นฤดูกาลที่ 113 ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี แต่เป็นฤดูกาลที่สิบเก้าในฟุตบอลพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่สิบแปดในพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ลีกได้กำเนิดก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกโดยแมนเชสเตอร์ซิตีเป็นหนึ่งใน 22 สมาชิกระบบลีกแบบดั้งเดิม
สำหรับพรีเมียร์ลีกในฤดูกาลนี้ของแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งมีศักดิ์ศรีเป็นแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่แล้ว จบฤดูกาลด้วยอันดับ 2 ต้องเสียตำแหน่งแชมป์ให้กับ เชลซี ซึ่งมีรูปแบบการเล่นที่สม่ำเสมอกว่า โดยที่ไม่มีสโมสรใดสามารถแซงเชลซีขึ้นมาเป็นสโมสรนำในอันดับตารางคะแนนได้เลย นอกจากแมนเชสเตอร์ซิตีเท่านั้นที่ทำคะแนนขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งร่วมกันได้ในระยะเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2015 เนื่องจากเชลซี แพ้ให้กับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ไป 3-5 ประตู ที่สนามไวต์ฮาร์ตเลน
แต่ เซร์คีโอ อะกูเอโร กองหน้าชาวอาร์เจนตินาของสโมสรเป็นดาวซัลโวประจำฤดูกาล โดยยิงไปทั้งหมด 26 ประตู เป็นจุดโทษ 5 ประตู และยังทำแฮตทริกได้ทั้งหมด 2 ครั้ง และยังทำสถิติเป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินารายแรกที่สามารถยิงประตูได้ 4 ประตู ในนัดเดียวอีกด้วยของพรีเมียร์ลีก
ชุดแข่งขัน
ผู้จัดจำหน่าย: ไนกี้ / ผู้สนับสนุน: เอติฮัดแอร์เวย์
กลุ่ม บี
{|
ไฮสกูล
ไฮสกูล (high school) เป็นชื่อเรียกระบบการศึกษาภาคบังคับส่วนสุดท้าย มีลักษณะเหมือนกับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย โดยจะแตกต่างกันในระยะเวลาในการเรียนตั้งแต่ 3-5 ปี ในประเทศต่างๆที่ใช้ระบบไฮสกูล รวมถึง ออสเตรเลีย บราซิล แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
ใน อังกฤษ สิงคโปร์ และฮ่องกง เรียกว่า "เซเกินแดรีสกูล" (secondary school)
ประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศญี่ปุ่น คำที่ใช้เรียกคือ โคโตกักโก (高等学校, kōtōgakkō) หรือย่อว่า โคโก (高校, kōkō) ไฮสกูลในญี่ปุ่นเริ่มจาก ปีที่ 10-12 ระบบไฮสกูลในญี่ปุ่นดำเนินงานโดยกระทรวงศึกษาธิการญี่ปุ่น (文部科学省; monbukagakushō) รู้จักกันในชื่อว่า MEXT
สหรัฐอเมริกา
ไฮสกูลในสหรัฐอเมริกา ใช้เวลาศึกษา 4 ปี โดยเริ่มต้นจากชั้นปีที่ 9-12 โดยในบางโรงเรียนจะใช้เวลา 3 ปี โดยจะเริ่มจาก ปีที่ 10-12 โดยบุคคลที่จบไฮสกูลมักจะอายุ 18 (ถ้าเกิดในช่วง 1 มกราคม ถึง 31 สิงหาคม) ประมาณ 70% ของเด็กนักเรียนอเมริกันจบไฮสกูล
ไมเคิล แจ็กสันกับประเทศไทย
ไมเคิล แจ็กสัน เป็นนักร้องซึ่งที่รู้จักของคนไทย จากกระแสวัฒนธรรมการเต้นมูนวอล์กทั่วโลก และการเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับเครื่องดื่มเป๊ปซี่ นอกจากนี้เขายังถูกอ้างชื่อในเพลง ทับหลัง ของคาราบาว ใน พ.ศ. 2531 อีกด้วย เมื่อเขาเดินทางมาประเทศไทย ด้วยกระแสความคลั่งไคล้ที่มีแฟนติดตามไปทุกแห่งหน ทำให้เขาเป็นศิลปินต่างชาติคนแรกที่มีคนไทยชื่นชอบและจดจำได้มากที่สุด
คอนเสิร์ตในประเทศไทย
ไมเคิลเคยเดินทางมาแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทย 2 ครั้ง โดยครั้งแรกในกลางปี พ.ศ. 2536 เป็นการโปรโมตปิดอัลบั้ม Dangerous กำหนดการแสดง 2 รอบ ในวันที่ 24 สิงหาคม และ 25 สิงหาคม ที่สนามศุภชลาศัย โดยทางบริษัท เทโรเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นผู้จัด ซึ่งก่อนการแสดงได้มีการโปรโมตทางช่อง 3 เป็นรายการพิเศษเกี่ยวกับไมเคิล แจ็กสัน มี เมทินี กิ่งโพยม เป็นพิธีกร โดยออกอากาศในช่วงเที่ยงของวันเสาร์-วันอาทิตย์ อยู่นานนับเดือน
คอนเสิร์ตในครั้งนี้เป็นคอนเสิร์ตที่ได้รับความสนใจอย่างท่วมท้นจากชาวไทย และกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมอยู่ช่วงหนึ่ง ถึงความเหมาะสมของการจัดแสดง เพราะบางส่วนเห็นท่าเต้นลูบเป้าของไมเคิลไม่เหมาะสมต่อวัฒนธรรมไทยและเมื่อเดินทางมาถึง ไมเคิลได้แต่งตัวแปลก ๆ เมื่อลงจากเครื่องบินส่วนตัวด้วยผ้าปิดหน้า อีกทั้งต้องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์จัดแสดงเป็นจำนวนมาก และราคาบัตรที่เข้าชมก็นับว่าแพงมากด้วย คือ 500, 800, 1,000, 1,500 และ 2,500 บาท (บัตรคอนเสิร์ตมีสีแบ่งตามราคา ได้แก่ สีทอง, สีเงิน และสีทองแดง) โดยคอนเสิร์ตวันแรกจบลงด้วยดี แต่ในวันที่ 25 สิงหาคม ไมเคิล แจ้งว่าป่วย ขอเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 26 สิงหาคม แต่เมื่อมาถึงก็ขอเลื่อนไปอีก สร้างความไม่พอใจแก่แฟน ๆ จนเกิดเป็นจลาจลย่อย ๆ หน้าสนาม ซึ่งต้องใช้เทปเสียงของเจ้าตัวมาเปิดยืนยันว่าป่วยจริง ๆ ขอเลื่อนไปเป็นวันที่ 27 สิงหาคม อีกที คราวนี้เมื่อถึงวันที่ 27 สิงหาคมจริง ๆ ก็สามารถจัดการแสดงได้และจบลงด้วยดี ซึ่งปรากฏการณ์คอนเสิร์ตในครั้งนี้นับเป็นการแสดงคอนเสิร์ตที่ใหญ่ที่สุดของนักร้องชาวต่างประเทศระดับโลกครั้งแรกของไทย และต่อมาก็ได้มีศิลปิน นักร้องต่างประเทศทยอยเดินทางมาแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทยเรื่อย ๆ ตราบจนปัจจุบัน ซึ่งหลังจากเดินทางออกจากประเทศไทยแล้ว ไมเคิลก็ได้เดินทางต่อไปยังประเทศบรูไน เพื่อเปิดแสดงคอนเสิร์ตที่นั่น โดยมีสุลต่านบรูไนเป็นผู้จัดและเปิดให้ประชาชนเข้าชมฟรี สำหรับทัวร์คอนเสิร์ตนี้ ไมเคิล แจ็กสัน ได้บริจาคผลกำไรทั้งหมดจากการแสดงจำนวน 70 รอบ รวมถึงในประเทศไทย ให้แก่มูลนิธิการกุศลต่าง ๆ รวมทั้งมูลนิธี "ฮีลเดอะเวิลด์" ที่เขาตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็กที่ประสบภัยสงครามและโรคร้ายทั่วโลก เขายังได้บริจาคเงิน 40,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้แก่มูลนิธิกองทุนการศึกษาและพัฒนาเยาวชนเพื่อสนับสนุนโครงการอาหารกลางวันเด็กในชนบทอีกด้วย
ครั้งที่ 2 เป็นคอนเสิร์ตโปรโมตอัลบั้ม HIStory โดยแสดงแบบกลางแจ้งที่เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เปิดแสดง 2 รอบเช่นเคย ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะไม่ได้รับความสนใจเท่าครั้งแรกและบัตรก็จำหน่ายไม่หมดทุกที่นั่ง แต่ผู้ชมยังคงเข้าไปชมอย่างหนาแน่น โดยเพลงที่นำมาแสดงในครั้งนั้นได้แก่ Scream, They Don't Care About Us, You Are Not Alone, Beat It, Billie Jean, Heal The World, Childhood และเพลงอื่น ๆ ร่วม 20 เพลง
การมาเยือนประเทศไทยครั้งนี้ ไมเคิลได้เข้าเยี่ยมสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและโรงเรียนสำหรับเด็กตาบอด เขาได้บริจาคเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ พร้อมกับซื้อของเล่นและของขวัญให้แก่เด็ก ๆ โฆษกของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้ให้สัมภาษณ์ว่า "เด็ก ๆ ไม่ได้รู้จักเขาในฐานะดาราดัง สำหรับพวกเขา ไมเคิลเป็นเพียงผู้ชายที่มีจิตใจดีคนหนึ่ง เขาเป็นผู้ที่นำความหวังมาให้"
อิทธิพลต่อศิลปินไทย
ไมเคิล แจ็กสัน ยังเป็นนักร้องผู้มีอิทธิพลในวงการเพลงทั้งทางด้านการร้องและเต้นแก่นักร้อง ศิลปินไทยมากมาย อาทิเช่น เบิร์ด ธงไชย, บี้ เดอะสตาร์, กอล์ฟ ไมค์, ติ๊ก ชีโร่, เจมส์ เรืองศักดิ์, เจ เจตริน, ใหม่ เจริญปุระ, ทาทายัง, เทพ โพธิ์งาม, ชิน ชินวุฒ, น้อย วงพรู, บาซู, ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง, ไมเคิล ตั๋ง, ตู้ ดิเรก, ไหมไทย ใจตะวัน ฯลฯ รวมถึงนักมายากลอย่าง สำลี สังวาลย์
อำเภอบาญูวางี
บาญูวางี (Banyuwangi) เป็นอำเภอ (kabupaten) ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย และได้รับการขนานนามให้เป็น "อาทิตย์อุทัยแห่งเกาะชวา" เนื่องจากที่ตั้งของอำเภอที่อยู่ปลายตะวันออกสุดของเกาะชวา นครบาญูวางีเป็นเมืองท่าที่มีให้บริการเดินเรือข้ามเกาะระหว่างชวากับเกาะบาหลี บาญูวางีทางตะวันออกติดกับช่องแคบบาหลี ซึ่งแบ่งเกาะชวาออกจากเกาะบาหลี อำเภอบาญูวางีมีพื้นที่รวม 5,782.4 กิโลเมตร2 ถือเป็นอำเภอมี่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในเกาะชวา บาญูวางีเป็นอำเภอแหล่งท่องเที่ยวและนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 2010 อยู่ภายใต้การพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกและสาธารณูปโภคที่ช่วยสนับสนุนและรองรับการท่องเที่ยวจากนานาชาติ อำเภอบาญูวางีได้รับการประกาศให้เป็น "ตามันบูมี" (taman bumi) หรืออุทยานแห่งชาติธรณีวิทยาในปี 2018
ไมเคิล แจ็กสันกับประเทศไทย
ปฏิกิริยาหลังไมเคิลเสียชีวิต
วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ไมเคิล แจ็กสันได้เสียชีวิตระหว่างเตรียมแสดงคอนเสิร์ต ดิส อิส อิท กลายเป็นข่าวในความสนใจของคนทั้งโลก ในประเทศไทยมีผู้โพสข้อความไว้อาลัยบนเว็บไซด์และตั้งคำถามถึงชีวิตส่วนตัวของเขาซึ่งก็ได้คลายข้อสงสัย รวมถึงการสัมภาษณ์ความรู้สึกของเหล่าศิลปินดาราหลายคนในรายการโทรทัศน์ โดยมีการถ่ายทอดสดงานไว้อาลัยของไมเคิลไปทั่วโลกรวมถึงประเทศไทย การจากไปอย่างกระทันหันของเขาสร้างความตกใจแก่แฟนๆและศิลปินชาวไทยหลายคน โดยมีการจัดงานไว้อาลัยไมเคิล เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ณ ชั้นจี ดิ ออฟฟิเศส แอท เซ็นทรัลเวิลด์ ในชื่อ "ไมเคิล แจ็กสัน, ยู อาร์ น็อท อโลน" มีศิลปินมาร่วมงานอย่าง ติ๊ก ชีโร่ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ไมเคิล ตั๋ง อาร์ท วาเคชั่น และ Paul Ewing ศิลปินอิสระจากอังกฤษ ผู้ที่เคยร่วมเล่นดนตรีกับไมเคิล แจ็กสัน และกุดจี่ กวีลูกโลกสีเขียว เป็นผู้อ่านกลอน งานเริ่มต้นด้วยการให้แขกที่มาร่วมงาน ร่วมวางพวงมาลัยซึ่งเป็นสื่อในการไว้อาลัยแก่ ไมเคิล แจ็กสัน จากแฟนเพลงชาวไทย พร้อมร่วมเขียนคำไว้อาลัย ต่อด้วยการฉายภาพแสดงสดและมิวสิกวิดีโอของไมเคิล จากนั้นมีการพูดคุยถึงไมเคิลโดยกูรูวงการเพลงและแฟนพันธุ์แท้ของไมเคิล ในหัวข้อ "ทำไมใครๆ ถึงเรียกไมเคิล แจ็กสันว่า คิงออฟป๊อป" และมุมมองของสื่อมวลชนที่มีต่อคิงออฟป๊อป และเพลงไมเคิลมีอิทธิพลอย่างไรต่อคนไทย ปิดท้ายด้วยให้ อมิตา มาเรีย ยัง ตัวแทนศิลปิน กล่าวคำไว้อาลัย โดยมีจอห์น รัตนเวโรจน์เป็นต้นเสียง พร้อมเชิญทุกคนร่วมร้องเพลง "ยู อาร์ น็อท อโลน" เป็นการไว้อาลัยสุดท้าย นอกจากนี้ ในรายการทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 สัปดาห์ที่ 3 ได้นำเพลงของไมเคิล ให้นักล่าฝันขับร้อง เพื่อเป็นการรำลึกถึงไมเคิลด้วย โดยคอนเสิร์ตมีขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ณ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี
หลี่ เผิง
หลี่ เผิง (ภาษาจีน: 李鹏, 李鵬, พินอิน: Lĭ Péng; 20 ตุลาคม 2472 – 22 กรกฎาคม 2562) เป็นนายกรัฐมนตรีจีนคนที่ 4 ระหว่าง พ.ศ. 2530 – 2541 และประธานสภาประชาชนแห่งชาติจีนระหว่าง พ.ศ. 2541 – 2546 ในช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งถือว่าเป็นบุคคลผู้มีอำนาจเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากประธานาธิบดีเจียง เจ๋อหมิน
หลี่ เผิงเกิดที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ภายหลังเขาได้เป็นบุตรบุญธรรมของโจวเอินไหล ประธานคณะมนตรีรัฐกิจคนแรก เขาสืบทอดตำแหน่งประธานคณะมนตรีรัฐกิจจากจ้าว จื่อหยาง ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะส่งมอบให้กับจู หรงจี
รถด่วนพิเศษอุตราวิถี
รถด่วนพิเศษอุตราวิถีเริ่มเดินรถเที่ยวปฐมฤกษ์ในเส้นทางกรุงเทพมหานคร-เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 หลังจากการรถไฟแห่งประเทศไทยได้จัดซื้อรถไฟโดยสารเชิงพาณิชย์รุ่นใหม่จากประเทศจีนจำนวนทั้งหมด 115 คัน โดยขบวนรถได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ร่วมกับรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอีก 3 เส้นทาง ได้แก่ อีสานมรรคา อีสานวัตนา และทักษิณารัถย์
กำหนดเวลาเดินรถ
รถด่วนพิเศษอุตราวิถีใช้กำหนดเวลาเดิมของรถด่วนพิเศษนครพิงค์ก่อนการยุบเลิก มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
แม่น้ำปัส
ปัส (Pas) เป็นแม่น้ำในแคว้นกันตาเบรียทางตอนเหนือของประเทศสเปน แม่น้ำนี้ไหลผ่านแคว้นแล้วไหลลงสู่ทะเลกันตาเบรีย
ธงชาติสโลวีเนีย
ธงชาติสโลวีเนีย ประกาศใช้เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1991 เป็นธงแถบสีขาว สีน้ำเงินและสีแดง ซึ่งเป็นสีกลุ่มชนสลาฟ เรียงจากบนลงล่าง ด้านใกล้คันธงมุมบนประดับด้วยตราแผ่นดินของสโลวีเนีย
น้ำตกไรเชินบัค
เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ รู้สึกประทับใจน้ำตกแห่งนี้มากจนนำไปเป็นฉากไคล์แมกซ์ในวรรณกรรมอมตะของเขาเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ในตอนที่โฮมส์ต่อสู้เพียงลำพังกับศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี ตัวร้ายของเรื่อง จนตัวตาย บริเวณน้ำตกมีป้ายที่จารึกสามภาษาไว้ว่า "ณ สถานที่น่ากลัวแห่งนี้ เชอร์ล็อก โฮมส์ ได้กำราบศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1892"
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคอสตาริกาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ยูโด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
จู หรงจี้
จู หรงจี้ เคยเป็นนายกรัฐมนตรีจีน ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2546
จูหรงจีเคยเป็นนายกเทศมนตรีนครเซี่ยงไฮ้ระหว่าง พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2534 และได้รับการสนับสนุนจากเจียง เจ๋อหมินกับหลี่ เผิง ประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีในช่วงเวลานั้น
ซะบะโร ฮะซุมิ
ซะบะโร ฮะซุมิ (เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1896 และไม่ทราบวันเสียชีวิต) เป็นนักวิ่งระยะกลาง เคยเข้าร่วมการแข่งขันวิ่ง 800 เมตร ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป โคเปนเฮเกน 2009 เฮฟวีเวต ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป ปักกิ่ง 2007 เฮฟวีเวต ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป การ์มิช 2003 เฮฟวีเวต
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส (Αλέξανδρος Νικολαΐδης; Alexandros Nikolaidis) เกิดวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ เป็นนักกีฬาเทควันโดโอลิมปิก เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่จัดขึ้นในเอเธนส์ ภายหลังจากที่แพ้ต่อมุน แท-ซ็อง จากเกาหลีใต้ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส ได้รับเกียรติให้เป็นผู้ถือคบเพลิงคนแรกของการวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ต่อมาในวันที่ 11 เมษายนของปีเดียวกันนี้ เขาชนะรายการยูโรเปียนแชมเปียนชิปในกรุงโรมหลังจากแสดงฝีมือการต่อสู้สี่ครั้ง
เขตปลอดภัยนานกิง
เขตปลอดภัยนานกิง (南京安全区, Nankin Anzenku, หรือ 南京安全地帯, Nankin Anzenchitai) เป็นเขตปลอดทหารสำหรับพลเรือนชาวจีนซึ่งจัดตั้งขึ้นก่อนหน้ายุทธการนานกิง (22 พฤศจิกายน 1937) โดยยึดเอาตัวอย่างจากหลวงพ่อพระเยซูอิตในเซี่ยงไฮ้ ชาวต่างชาติในนานกิงได้ก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิงขึ้น อยู่ภายใต้การจัดการโดยคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง นำโดยนักธุรกิจชาวเยอรมันและสมาชิกพรรคนาซี ยอน ราเบอ เขตและกิจกรรมของคณะกรรมการดังกล่าวมีส่วนช่วยชีวิตพลเรือนชาวจีนหลายพันคนระหว่างการสังหารหมู่นานกิง
การอพยพนานกิง
ชาวตะวันตกจำนวนมากอาศัยอยู่ในนานกิงระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง โดยประกอบอาชีพค้าขายหรือเป็นคณะเผยแผ่ศาสนา เมื่อกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบมายังนานกิง รัฐบาลจีนได้ย้ายเมืองหลวงไปยังฮ่านโคว ชาวตะวันตกส่วนใหญ่ได้หลบหนีออกจากเมืองเช่นกัน อย่างไรก็ตาม มีชาวตะวันตกจำนวนหนึ่งที่ตัดสินใจอยู่ต่อ ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีชาวตะวันตกที่ยังตัดสินใจอยู่ต่อจำนวนเท่าใดและมีใครบ้าง โดยจำนวนดังกล่าวอยู่ระหว่าง 20 ถึง 30 คน เดวิด แอสคิว ได้วิเคราะห์แหล่งข้อมูลจากหลายแห่งซึ่งให้ข้อมูลตัวเลขชาวตะวันตกผู้ยังเหลืออยู่ในนานกิงที่แตกต่างกัน ตามข้อมูลของแอสคิว ตัวเลขประมาณที่ดีที่สุดควรจะเป็น 27 คน ในจำนวนนนี้มี 5 คนที่เป็นนักหนังสือพิมพ์และหลบหนีออกจากเมืองเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ไม่กี่วันหลังจากนานกิงตกอยู่ในเงื้อมมือของญี่ปุ่น
นอกเหนือจากนักหนังสือพิมพ์ 5 คนนี้แล้ว ชาวตะวันตกคนอื่น ๆ ที่ยังเหลืออยู่ในนานกิงเป็นนักธุรกิจ แพทย์และหมอสอนศาสนา ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นสมาชิกของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง หรือไม่ก็คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศนานกิง
การก่อตั้งเขตปลอดภัย
ชาวตะวันตกที่ยังเหลืออยู่ในเมืองได้ก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิง ซึ่งประกอบด้วยค่ายผู้ลี้ภัยซึ่งกินพื้นที่ราว 3.4 ตารางไมล์ (8.6 ตารางกิโลเมตร) เขตปลอดภัยมีถนนล้อมรอบทั้งสี่ด้าน โดยค่ายผู้ลี้ภัยทั้ง 25 แห่งกระจุกตัวรอบสถานทูตอเมริกัน คิดเป็นพื้นที่ประมาณเซ็นทรัลพาร์กในนครนิวยอร์ก
เพื่อประสานงานการทำงาน ชาวตะวันตกได้จัดตั้งคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง ยอน ราเบอได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าคณะกรรมการดังกล่าว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสถานภาพการเป็นสมาชิกพรรคนาซีและการลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลสองฝ่ายระหว่างเยอรมนี-ญี่ปุ่น
การยอมรับ
เมืองนานกิงยอมรับการมีอยู่ของเขตปลอดภัยดังกล่าว โดยส่งเงินสดและอาหาร ตลอดจนส่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปประจำอยู่ในเขต วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1937 นายกเทศมนตรีเมืองนานกิง มา เชา-ชุน ได้ส่งอพยพพลเมืองจีนที่ยังหลงเหลืออยู่ในนานกิงเข้าไปในเขตปลอดภัยก่อนที่ตนเองจะหลบหนีออกจากเมือง
ฝ่ายญี่ปุ่นไม่ได้ยอมรับการมีอยู่ของเขตปลอดภัย แต่ก็ตกลงที่จะไม่โจมตีส่วนของเมืองที่ไม่มีทหารจีนประจำอยู่ สมาชิกคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิงจึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้รัฐบาลจีนเคลื่อนย้ายทหารออกจากพื้นที่ดังกล่าว
การสังหารหมู่
ฝ่ายญี่ปุ่นเคารพขอบเขตของเขตปลอดภัยนานกิง ไม่มีการยิงกระสุนปืนใหญ่ตกลงในส่วนอันนำไปสู่การยึดครองของญี่ปุ่น ยกเว้นกระสุนบางนัดที่หลงเข้ามา ระหว่างความโกลาหลอันเกิดจากการโจมตีนานกิง มีบางคนถูกฆ่าในเขตปลอดภัย แต่ความโหดร้ายที่เกิดขึ้นในส่วนที่เหลือของเมืองก็ยังมากกว่าตามคำบอกเล่า
ความโหดร้ายที่ทหารญี่ปุ่นกระทำในเขตปลอดภัยนั้นเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ในการสังหารหมู่นานกิงที่ใหญ่กว่ามาก คณะกรรมการระหว่างประเทศได้ร้องขอให้กองทัพญี่ปุ่นหยุดการกระทำดังกล่าวหลายครั้ง โดยราเบอได้ใช้สถานภาพสมาชิกพรรคนาซีรับรอง แต่ก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด ในบางครั้ง ทหารญี่ปุ่นเข้ามาในเขตปลอดภัยตามใจชอบ โดยนำชายและหญิงหลายร้อยคนออกไป แล้วจึงประหารชีวิตพวกเขาหรือข่มขืนก่อนจะฆ่าทิ้ง กองทัพญี่ปุ่นกล่าวอ้างว่ามีทหารกองโจรอยู่ในเขตปลอดภัยและกล่าวหาราเบอที่อนุญาตให้ใครก็ตามที่ไม่ได้อยู่ในเครื่องแบบทหารเข้าไปในเขตปลอดภัยได้ ทหารญี่ปุ่นจึงฝ่าฝืนเข้าไปในเขตดังกล่าวด้วยเหตุผลนี้
จุดสิ้นสุด
ปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1938 กองทัพญี่ปุ่นบังคับให้ผู้ลี้ภัยทั้งหมดในเขตปลอดภัยกลับบ้าน โดยอ้างว่าเป็น "การฟื้นฟูระเบียบ" วันที่ 18 กุมภาพันธ์ เขตปลอดภัยนานกิงถูกบังคับให้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะกรรมการช่วยเหลือระหว่างประเทศนานกิง" และเขตปลอดภัยได้สิ้นสุดการดำเนินการ ค่ายผู้ลี้ภัยค่ายสุดท้ายถูกปิดในเดือนพฤษภาคม ยอน ราเบอ และสมาชิกคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิงได้รับการบันทึกว่าช่วยชีวิตชาวจีนกว่า 50,000-250,000 คนระหว่างการสังหารหมู่
มรดก
ก่อนการฟื้นฟูสัมพันธภาพระหว่างจีนและชาติตะวันตก ชาวตะวันตกที่ยังหลงเหลืออยู่ในนานกิงที่ดำเนินกิจการของเขตปลอดภัยนานกิงได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างแข็งขันจากรัฐบาลจีน ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มนักวิจัยในมหาวิทยาลัยนานกิงในคริสต์ทศวรรษ 1960 ประณามประชาคมชาวตะวันตกในนานกิงว่าปล่อยปละละเลยความโหดร้ายของญี่ปุ่นที่เกิดขึ้นในเมือง และอ้างจากหลักฐานชั้นต้นอย่างผิด ๆ ว่าชาวตะวันตกได้ให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นในการสังหารชาวจีน กระทั่งความกังวลต่อ "จักรวรรดินิยมอเมริกัน" ของจีนเริ่มหมดไป และญี่ปุ่นกลายมาเป็นเป้าของการวิจารณ์อย่างเป็นทางการแทน (ส่วนหนึ่งเนื่องจากเนื้อหาปลุกสำนึกทางการเมืองและชอบทะเลาะในหนังสือเรียนของญี่ปุ่น) มุมมองของจีนก็ได้เริ่มเปลี่ยนไป ชาวตะวันตกในปัจจุบันได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ต่อต้านมากกว่าผู้ให้ความร่วมมือ
อย่างไรก็ตาม นักประพันธ์และนักการเมืองชาตินิยมฝ่ายขวาญี่ปุ่นได้กล่าวอ้างว่าในระหว่างการสังหารหมู่นานกิง เขตปลอดภัยนานกิงเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง พิพิธภัณฑ์ศาลเจ้ายะซุกุนิไม่ได้กล่าวถึงการสังหารหมู่นานกิงแต่อย่างใด และประกาศว่า "ฝ่ายญี่ปุ่นได้จัดตั้งเขตปลอดภัยสำหรับพลเรือนชาวจีนและพยายามเป็นพิเศษที่จะป้องกันแหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ภายในเมือง ชาวเมืองสามารถหวนคืนสู่ชีวิตปกติสุขได้อีกครั้งหนึ่ง"
จันทรุปราคา เมษายน พ.ศ. 2558
จันทรุปราคาเต็มดวง จะเกิดขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2558 เป็นจันทรุปราคาครั้งแรกของปี พ.ศ. 2558 และเป็นครั้งที่สามสำหรับอุปราคาที่อยู่ในเทแทรด (ปรากฏการณ์จันทรุปราคาเต็มดวง 4 ดวงติดต่อกัน) นั้นคือ 15 เมษายน พ.ศ. 2557, 8 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และ 28 กันยายน พ.ศ. 2558