cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์
จุดพลิกผันและความจริง
ในปัจจุบัน แฟนแทสติกโฟร์ ได้เข้าร่วมกับสมุนคนอื่นๆของ กาแลคตัส ผู้ซึ่งถูกตามล่าโดย พลังแห่ง Annihilus คลื่นพลัง Annihilation Wave โดยไม่ทราบเหตุผล โดย กาแลคตัส เองก็ได้ขอความช่วยเหลือจาก แฟนแทสติกโฟร์ เพื่อต่อสู้กับ Tenebrous of the Darkness และ Aegis, Lady of Sorrow ซึ่งทั้งสองมีอายุเก่าแก่พอๆ กับจักรวาลทั้งปวง ผู้มีพลัง Cosmic เหนือขีดจำกัด โดย แฟนแทสติกโฟร์ ได้กลับมาเป็นสมุนแห่ง กาแลคตัส อีกครั้งและได้รับพลังจาก กาแลคตัส ครอบงำจนกลายเป็นอสูรสงครามผู้ทำลายล้างไปในที่สุด
ว่านเพชรกลับ
ว่านเพชรกลับ อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae มีเหง้าใต้ดิน รูปกลม ใบเดี่ยว แผ่นใบด้านล่างสีเขียวแต้มน้ำตาลแดงจางๆ ไม่มีก้านใบ กาบใบมีขน ดอกสีชมพูอมขาว ใช้เป็นไม้ประดับ ในทางไสยศาสตร์ เชื่อว่าทำให้คงกระพันชาตรีและป้องกันคุณไสย
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2510
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 186 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 22 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ไกรเนา
ไกรเนา (Grainau) เป็นเทศบาลในอำเภอการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน ทางใต้ของรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ติดกับพรมแดนประเทศออสเตรีย
ไกรเนาตั้งอยู่บริเวณตีนเขาซูคชปิทเซอ (Zugspitze) ภูเขาสูงที่สุดในเยอรมนี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอลป์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่สำคัญอย่างทะเลสาบไอพ์เซ (Eibsee)
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Singapore Turf Riding Club ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 30 คน จาก 30 ประเทศ
ธรณีสาร
ธรณีสาร อยู่ในวงศ์ Phyllanthaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ลำต้นตรง ใบกลมคล้ายใบมะยม ดอกเดี่ยว แยกเพศ ดอกตัวผู้สีแดงขนาดเล็ก ดอกตัวเมียสีขาวหรือสีน้ำตาล  ดอกห้อยใต้ใบ ใช้เป็นไม้ประดับ ใช้ต้นต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้ปวดท้อง ในทางไสยศาสตร์ใช้ปลูกไว้กันภูตผี หรือประพรมน้ำมนต์
อี้ฉง
ตุนชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าอี้ฉง (23 กรกฎาคม ค.ศ.1831 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1889) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง
ประวัติ
อี้ฉงเกิดในราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ห้าในจักรพรรดิเต้ากวง พระมารดาคือเสียงเฟย์ สกุลหนิ่วฮู่ลู่ พระองค์ถูกยกให้เป็นพระโอรสบุญธรรมของเจ้าชายเหมียนข่ายและได้สืบทอดตำแหน่งตุนชินหวังต่อจากพระบิดาบุญธรรม
ในปี ค.ศ. 1850 จักรพรรดิเต้ากวงสวรรคต เจ้าชายสี่อี้จู่ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง พระองค์มีบทบาทช่วยราชการพระเชษฐาเพียงเล็กน้อย จนในปี ค.ศ. 1861 จักรพรรดิเสียนเฟิงเสด็จสวรรคต พระองค์มีบทบาทในการช่วยกงชินหวังและซูสีไทเฮาในรัฐประหารซินโหย่ว สมัยถงจื้อปีที่สาม อี้ฉงได้เป็นเจ้ากองธงแมนจูขลิบเหลืองและรับราชการมาจนถึงสมัยจักรพรรดิกวงสู อี้ฉงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1889
ไอซ์ เอจ (แฟรนไชส์)
ไอซ์ เอจ (Ice Age) เป็นสื่อแฟรนไชส์สัญชาติอเมริกันที่เจาะจงถึงกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่รอดจากยุคน้ำแข็งในยุคหินเก่า ซึ่งประกอบด้วยภาพยนตร์แอนิเมชันทางคอมพิวเตอร์, รายการโทรทัศน์พิเศษ และซีรีส์วิดีโอเกมส์ โดยตัวภาพยนตร์ผลิตโดยบลูสกาย สตูดิโอส์ซึ่งเป็นบริษัทลูกของทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์แอนิเมชันที่เป็นส่วนหนึ่งของเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ (อดีตคือทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์) ตัวซีรีส์มีเสียงพากย์หลักของเรย์ โรมาโน, จอห์น เลอกิซาโม, เดนิส เลียรี และคริส เวดจ์ ปัจจุบัน มีภาพยนตร์ที่ฉายไปแล้ว 5 เรื่อง: ไอซ์ เอจ เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ ในปีค.ศ. 2002, ไอซ์ เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ ในปีค.ศ. 2006, ไอซ์ เอจ 3 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ จ๊ะเอ๋ไดโนเสาร์ ในปีค.ศ. 2009, ไอซ์ เอจ เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ 4 กำเนิดแผ่นดินใหม่ ในปีค.ศ. 2012 และ ไอซ์ เอจ ผจญอุกกาบาตสุดอลเวง ในปีค.ศ. 2016
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2016 ตัวแฟรนชายส์มีรายได้ไป 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในสื่อแฟรนชายส์ที่มีรายได้สูงสุดตลอดกาล
อนาคต
มีความเป็นไปได้ที่จะสร้างภาพยนตร์เรื่องที่ 6 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 Galen T. Chu ผู้ร่วมกำกับได้กล่าวว่า มีไอเดียในการสร้างภาพยนตร์เรื่องต่อไป
กอนนัตตี
กอนนัตตี (Gone Nutty) เป็นภาพยนตร์สั้นที่ผลิตในปีค.ศ. 2002 ซึ่งกำกับโดยคาร์ลูส ซัลดายา และเผยแพร่ในดีวีดีของ ไอซ์ เอจ ภาคแรก ตัวภาพยนตร์ได้เข้าชิง งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 76
ว่านเทพประชุมพร
ว่านเทพประชุมพร อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae มีเหง้าใต้ดิน ทรงสูง มีรากสะสมอาหาร ใบเดี่ยว เส้นกลางใบนูนอย่างชัดเจน ดอกช่อออกตามซอกใบ ก้านดอกเป็นกาบ สีเหลือง ทรงคล้ายดอกกระเจียว ใช้เป็นไม้ประดับ นิยมปลูกตามร้านค้า เชื่อว่าให้โชคลาภ
ไอซ์ เอจ (แฟรนไชส์)
โนไทม์ฟอร์นัตส์
โนไทม์ฟอร์นัตส์ (No Time for Nuts) เป็นภาพยนตร์สั้นที่ผลิตในปีค.ศ. 2006 ซึ่งกำกับโดยChris Renaud กับMike Thurmeier และเผยแพร่ในดีวีดีของ ไอซ์ เอจ ภาค 2 ตัวภาพยนตร์ได้เข้าชิงงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79
สแคร็ตส์คอนทิเนนทัลแคร็ก-อัพ
สแคร็ตส์คอนทิเนนทัลแคร็ก-อัพ (Scrat's Continental Crack-Up) เป็นภาพยนตร์สั้นตอนที่หนึ่งที่ผลิตในปีค.ศ. 2012
สแคร็ตส์คอนทิเนนทัลแคร็ก-อัพ: ตอนที่ 2
สแคร็ตส์คอนทิเนนทัลแคร็ก-อัพ: ตอนที่ 2 (Scrat's Continental Crack-Up: Part 2) เป็นภาพยนตร์สั้นตอนที่สองที่ผลิตในปีค.ศ. 2012
ไอซ์ เอจ: คริสต์มาสมหาสนุกยุคน้ำแข็ง
ในช่วงเทศกาลวันหยุด ซิดบังเอิญทำลายเครื่องประดับโปรดของแมนนี โดยซิดบอกแมนนีว่าเขาอยู่ในชื่อคนที่ดื้อรั้นของซานต้า โดยเดินทางไปขั้งโลกเหนือกับแครช, เอ็ดดี และพีชเชส เพื่อให้ตนอยู่ในด้านดีของซานต้าอีกครั้ง เมื่อถึงที่นั้นแล้ว ซิดกับพรรคพวกทำลายห้องทำงานของซานต้าโดยบังเอิญ เมื่อแมนนี, เอลลี และดิเอโก กังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของพีชเชส พวกเขาต้องมาขึ้วโลกเหนือช่วยคริสต์มาสให้ได้
รายการโทรทัศน์
สเตซีย์ สไนเดอร์ ประธานกรรมการบริหารทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ ได้ประกาศว่าจะมีการทำรายการโทรทัศน์ที่มีฐานจาก ไอซ์ เอจ โดยจะเผยแพร่บนดิสนีย์+
บ็อกซ์ออฟฟิซ
ภาพยนตร์ทั้ง 5 เรื่องสร้างทุนไป 429 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้รายได้ไป 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ทำให้ ไอซ์ เอจ กลายเป็นแฟรนชายส์ที่ได้รายได้สูงสุดอันดับ 18 ตลอดกาล และเป็นแฟรนชายส์แอนิเมชันทำเงินสูงสุดทั่วโลก อันดับ 3 รองจาก มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด กับ เชร็ค ภาพยนตร์สี่เรื่องแรกเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำได้รายได้สูงสุดในแต่ละปีที่ออกฉาย   แต่ภาคที่ 5 กลับได้รับความล้มเหลวทางโฆษณา และได้รายได้น้อยที่สุด (จัดการกับระบบเงินเฟ้อแล้ว)
คำวิจารณ์และการตอบสนองต่อสาธารณะ
ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องแรกได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก ตัวซีรีส์ได้เสียงวิจารณ์หนึ่งว่าไม่มีความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์  และภาพยนตร์ภาคต่อมาได้รับเสียงวิจารณ์ที่แย่ลง
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 13 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
Capilloventrida
Capilloventrida เป็นอันดับของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในชั้น Clitellata
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
Tumakidae
Tumakidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในอันดับ Crassiclitellata
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Crassiclitellata
Crassiclitellata เป็นอันดับของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในชั้น Clitellata.
อาสนวิหารลารอแชล
อาสนวิหารลารอแชล (Cathédrale de La Rochelle) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญหลุยส์แห่งลารอแชล (Cathédrale Saint-Louise de La Rochelle) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ ตั้งอยู่ที่ในเขตเมืองลารอแชล จังหวัดชาร็องต์-มารีตีม ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญหลุยส์ (อดีตพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส)
สืบเนื่องจากการผนวกระหว่างมุขมณฑลลารอแชล (ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1648) และมุขมณฑลแซ็งต์ เมื่อปี ค.ศ. 1852 อาสนวิหารแห่งใหม่ ประจำมุขมณฑลใหม่นี้ก็ยังคงมิได้วางศิลาฤกษ์แต่อย่างใด จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 1742 เนื่องจากได้ประสบปัญหาด้านเงินทุนก่อสร้าง สถาปนิกผู้เป็นเจ้าของแบบ คือ ฌัก กาบรีแยล ถึงแก่กรรมลง โดยมีบุตรชายของเขา อ็องฌ์-ฌัก กาบรีแยล เป็นผู้รับช่วงดูแลการก่อสร้างต่อ ถึงแม่ว่าจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์แต่อาสนวิหารลารอแชลได้มีการเสกเมื่อปี ค.ศ. 1784 ตัวอาสนวิหารเป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก
บริเวณมุขโค้งของวิหาร มีหอระฆังเก่ายุคกลางแบบสถาปัตยกรรมกอทิก ที่เคยอยู่ติดกับโบสถ์นักบุญบาร์เตเลมีซึ่งสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1152 และต่อมาถูกทำลายลงในระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1568 เหลือทิ้งไว้เพียงหอระฆัง ที่ในสมัยนั้นถือว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุด ต่อมายังได้ใช้หอระฆังนี้เป็นป้อมปืนใหญ่เพื่อต่อสู้กับกองทัพหลวงของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสที่มาบุกล้อมเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1627
อาสนวิหารลารอแชลพร้อมทั้งหอระฆังแห่งโบสถ์นักบุญบาร์เตเลมีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
พีดาเนียส ไดออสคอริดีส
พีดาเนียส ไดออสคอริดีส (Pedanius Dioscorides; Πεδάνιος Διοσκουρίδης; ประมาณ ค.ศ. 40 – ค.ศ. 90) เป็นแพทย์ นักเภสัชวิทยาและนักพฤกษศาสตร์ เกิดที่เมืองอนาซาร์บัสในอานาโตเลีย (ตุรกีในปัจจุบัน) ไดออสคอริดีสศึกษาวิชาแพทย์ที่กรุงโรมในรัชสมัยจักรพรรดินีโรและภายหลังทำงานเป็นศัลยแพทย์ในกองทัพ ทำให้เขาได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาสมุนไพรต่าง ๆ ทั่วทั้งจักรวรรดิ ประมาณปี ค.ศ. 50-70 ไดออสคอริดีสได้แต่งตำรา De Materia Medica ("ว่าด้วยเภสัชวัตถุ") ขึ้นมา 5 เล่ม กล่าวถึงสมุนไพรประมาณ 600 ชนิด ตำราชุดนี้ใช้เป็นแหล่งอ้างอิงอย่างกว้างขวางในการแพทย์ยุคโบราณและเป็นต้นแบบของเภสัชตำรับในปัจจุบัน
สิ่งสืบเนื่อง
คาโรลัส ลินเนียสได้นำชื่อของไดออสคอริดีสไปตั้งเป็นชื่อของสกุลกลอย (Dioscorea)
โลกี
โลกี (Loki) เป็นเทพเกเรในเทพปกรณัมนอร์ส โลกีมีความขี้เล่นและซุกซน ในช่วงแรกนั้นโลกีได้ช่วยเหลือเหล่าเทพแห่งอาสการ์เดอร์ในการต่อสู้กับเหล่ายักษ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความซุกซนของโลกีก็ยิ่งกลายเป็นความโหดร้ายยิ่งขึ้น เทพโลกีมีบุตร 3 ตน คือ หมาป่าเฟ็นรีร์, พญางูยอร์มุงกันเดอร์ และเฮ็ล เทวีแห่งอาณาจักรคนตาย ในวันรักนาร็อก (วันสงครามสิ้นโลก) บุตรทั้งสามของโลกีจะมีส่วนร่วมต่อสู้ในสงครามด้วย โลกียังเป็นผู้ให้กำเนิดม้าสเลย์ปนีร์ของโอดินน์
โลกีเป็นผู้สังหารบัลเดอร์ เทพแห่งความสุข โดยใช้กิ่งของต้นมิสเซิลโทซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ไม่เคยสาบานว่าจะไม่ทำร้ายบัลเดอร์ ทำเป็นลูกดอกแล้วหลอกให้เทพฮอเดอร์ผู้ตาบอดขว้างใส่บัลเดอร์ และเมื่อเทพเฮร์โมเดอร์ได้ไปตกลงกับเฮ็ลซึ่งจะยอมให้บัลเดอร์กลับจากยมโลกถ้าทุกชีวิตบนโลกร่ำไห้แก่บัลเดอร์ ยักษิณีซ็อกก์ปฏิเสธที่จะร่ำไห้ตามคำขอร้องของแอซีร์ผู้ส่งสาร ซึ่งเชื่อว่าซ็อกก์นั้นก็คือโลกีปลอมตัวมานั่นเอง เหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้โลกีเป็นศัตรูกับเหล่าเทพแห่งอาสการ์เดอร์และถูกจับล่ามโซ่ไว้จนถึงวันรักนาร็อก
ยามากิตะ
ยามากิตะ (山北町 (Yamakita-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,381 คน ความหนาแน่น 50.6 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 224.70 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์
ยามากิตะตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกของจังหวัดคานางาวะ ติดกับจังหวัดชิซูโอกะและจังหวัดยามานาชิ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ภายในอาณาเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติทันซาวะ-โอยามะ
ประวัติศาสตร์
ในยุคเอโดะ พื้นที่บริเวณยามากิตะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระ ในทางตะวันตกของแคว้นซางามิ หลังจากการปฏิรูปที่ดินในช่วงต้นของยุคเมจิ หมู่บ้านคาวะเป็นหนึ่งในหลาย ๆ หมู่บ้านที่ก่อตั้งขึ้นในอำเภออาชิงารากามิ จังหวัดคานางาวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ต่อมาหมู่บ้านคาวะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1933 และเปลี่ยนชื่อเป็นยามากิตะ เมืองยามากิตะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ หมู่บ้านเคียววะ หมู่บ้านชิมิซุ และหมู่บ้านมิโฮะ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1955 และได้ขยายเขตเพิ่มโดยการผนวกพื้นที่ฮิรายามะของหมู่บ้านคิตาอาชิงาระเดิม เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1955
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของเมืองยามากิตะมีพื้นฐานมาจากการเกษตรและป่าไม้เป็นหลัก
เฮอร์
เฮอร์ (Höör เดิมสะกดว่า Hör, ; เดนมาร์ก (เดิม): Hør) เป็นท้องที่และที่ตั้งของเทศบาลเฮอร์ เทศมณฑลสกัวเนอ ประเทศสวีเดน ใน ค.ศ. 2010 ท้องที่นี้มีประชากร 7,865 คน
ชื่อ
ในอดีตเมืองนี้มีชื่อว่า Hørg (ในคริสต์ศตวรรษที่ 12), Hørgh (ในคริสต์ศตวรรษที่ 15) และท้ายที่สุดคือ Hør และ Hör ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 การไปรษณีย์สวีเดนเริ่มสะกดชื่อเมืองนี้โดยใส่อักษร "ö" สองตัว ในช่วงนั้นชาวสวีเดนมักเขียนคำว่า här ในส่วนที่อยู่ของจดหมายที่จะส่งไปยังผู้รับในเมืองเดียวกัน เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน การไปรษณีย์จึงเปลี่ยนตัวสะกดชื่อเมืองเป็น Höör
Semiscolecidae
Semiscolecidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในอันดับ Arhynchobdellida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
ได้เวลาโชว์ฮา!
ได้เวลาโชว์ฮา! เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยอากินาริ อาซากูระ และวาดภาพโดยทาเกชิ โอบาตะ เรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายชิจิมิ อาเซมิจิ และฮิงาชิคาตะ ไทโย กับความพยายามเพื่อมุ่งสู่การเป็นคู่หูตลกที่เก่งที่สุดในญี่ปุ่น ได้เวลาโชว์ฮา! ตีพิมพ์เป็นรายเดือนในนิตยสาร จัมป์สแควร์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 5 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
Gastrostomobdellidae
Gastrostomobdellidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในอันดับ Arhynchobdellida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
มันนีดอนต์แมตเตอร์ทูไนท์
มันนีดอนต์แมตเตอร์ทูไนท์ (Money Don't Matter 2 Night) เป็นเพลงของพรินซ์และนิวพาวเวอร์เจเนอเรชัน ในปี ค.ศ. 1991 จากอัลบั้มไดมอนส์แอนด์เพิลส์ ประพันธ์คำร้องร่วมกับ โรซี่ เกนส์ เนื้อเพลงเกี่ยวกับเงิน, ความยากจน, และความโลภ การร้องจะคล้ายกับเพลง "When Doves Cry" แต่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น โดยภาพรวม เพลงนี้เป็นเพลงที่เรียบเรียงกับเสียงร้องเป็นชั้นๆ โดย พรินซ์
ในขณะที่เสียงร้องในเพลงที่ผิดเพี้ยนอยู่โดยไม่ได้ตั้งใจ ,วิศวกร Michael Koppelman ชอบ และคิดว่ามันเป็นเพลงที่พรินซ์ได้ทำเป็นอย่างดี ตั้งแต่การแสดงของเขาไม่เคยถูกแทนที่ด้วยเวลาที่ไม่ผิดเพี้ยน
ในส่วนของ B-side เป็นแทร็คที่ไม่เคยวางจำหน่ายมาก่อน "Call the Law" พร้อมกับนักร้องนำโดย โทนี เอ็ม. เสริมด้วย โรซี่ เกนส์ ในคอรัส โดนพรินซ์โซโลกีตาร์ให้ตลอดทั้งเพลง แทร็คนี้ถูกเพิ่มเติมในการวางจำหน่ายอัลบั้มของวง New Power Generation Goldnigga ในปี ค.ศ. 1993 ใน UK 12" ซิงเกิล และวางจำหน่ายรูปแบบซีดี รวมถึงแทร็คในอัลบั้ม "Push"
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ สิ15-18งหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Suntec Singapore Convention and Exhibition Centre ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ รายการผสม 1 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 78 คน จาก 36 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
Tubificida
Tubificida เป็นอันดับของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในชั้น Clitellata
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023 เป็นการประกวดเพลงซึ่งจัดขึ้นที่เมืองลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร ดำเนินการโดยสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป ซึ่งสหราชอาณาจักรรับหน้าที่แทนยูเครนซึ่งอยู่ในภาวะสงคราม ทำให้ไม่สามารถจัดประกวดได้ โดยมีประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมด 37 ประเทศ แข่งขันรอบคัดเลือกในวันที่ 9 และ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นการจัดประกวดครั้งที่เก้าของสหราชอาณาจักร และเป็นการจัดประกวดครั้งแรกในเมืองลิเวอร์พูล
การตัดสินผู้ชนะในปีนี้ ใช้คะแนนโหวตจากผู้ชมทั้งหมดในรอบคัดเลือก และคะแนนโหวตจากคณะกรรมการกับจากผู้ชมในรอบชิงชนะเลิศ นอกจากนี้ ผู้ชมจากประเทศที่ไม่ได้เข้าร่วมประกวดจะสามารถโหวตได้ทางออนไลน์ในทุกรอบ โดยใช้บัตรเครดิตหรือบัตรเดบิตในการยืนยันตัวตน ซึ่งคะแนนดังกล่าวจะรวมเป็น "ส่วนอื่นของโลก" (Rest of the World) ในการประมวลผลเพื่อตัดสินผู้เข้ารอบสุดท้ายหรือผู้ชนะเลิศ
สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดและทอดพระเนตรเวทีการประกวดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ระหว่างการเสด็จเยือนเมืองลิเวอร์พูล นอกจากนี้ทั้งสองพระองค์ยังทรงร่วมแสดงในวิดีโอเปิดตัว ก่อนการแข่งขันรอบคัดเลือกที่หนึ่ง (Semi-Final 1) ในวันที่ 9 พฤษภาคมด้วย อนึ่ง พระราชพิธีราชาภิเษกและสถาปนาสมเด็จพระราชินี ได้จัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม สามวันก่อนการประกวดรอบคัดเลือกจะเริ่มต้น
ในรอบชิงชนะเลิศ แคเธอริน เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ทรงร่วมแสดงในวิดีโอเปิดตัว และดันแคน ลอว์เรนซ์ ผู้ชนะการประกวดในปี 2019 ได้ขับร้องเพลง "ยูลล์เนฟเวอร์วอล์กอะโลน" ซึ่งเป็นเพลงเชียร์ประจำสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล เป็นการปิดท้ายการแสดงระหว่างรอผลการประกวดอีกด้วย ก่อนหน้านี้ วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ได้ส่งคำขอที่จะปรากฏตัวในงานผ่านวิดีโอที่บันทึกไว้ล่วงหน้า แต่ได้รับการปฏิเสธจากคณะกรรมการจัดประกวด โดยให้เหตุผลว่า "ไม่ต้องการให้การเมืองมาเกี่ยวข้องมากเกินไป"
ผู้ชนะการประกวดในปีนี้คือ ลอรีน จากสวีเดน โดยเป็นศิลปินคนที่สองและศิลปินหญิงคนแรกที่ชนะการประกวดยูโรวิชันมากกว่าหนึ่งครั้ง และทำให้สวีเดนครองสถิติชนะการประกวดมากที่สุดรวมเจ็ดครั้ง เท่ากับไอร์แลนด์
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2013 เป็นการแข่งขันฟุตบอล ซึ่งจะเริ่มทำการแข่งขันในวันที่ 11 ถึง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยเป็นการจัดการแข่งขัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ ครั้งที่ 10 ซึ่งจัดการแข่งขันโดย สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ หรือ ฟีฟ่า ซึ่งจะนำทีมที่ชนะเลิศจากแต่ละสมาพันธ์ทั่วโลกมาแข่งขันกัน โดยการแข่งขันในปีนี้ จัดที่ประเทศโมร็อกโก
การคัดเลือกเจ้าภาพ
มีประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันนี้ ซึ่งการคัดเลือกนี้จะเป็นการคัดเลือกในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 และ 2014 (จะใช้เจ้าภาพจัดการแข่งขันประเทศเดียวกัน):
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ฟีฟ่า ได้กล่าวว่า อิหร่าน, แอฟริกาใต้ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ได้ขอถอนตัว ทำให้เหลือโมร็อกโก เพียงประเทศเดียว ทำให้ฟีฟ่า ได้ยืนยันให้โมร็อกโกเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554
สถานที่แข่งขัน
สนามที่ใช้การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 จะตั้งอยู่ในเมืองมาร์ราคิช และ อากาเดอร์
ตารางการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็น เวลายูโรเปียนตะวันตก (UTC±0).
Octochaetidae
Octochaetidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกหนอนปล้องที่อยู่ในอันดับ Haplotaxida
เจ้าหญิงซอนชิ
เจ้าหญิงซอนชิ (尊子内親王 (Sonshi-naishinnō) ; 1509 – 24 พฤษภาคม 1528) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ ไคชิ เป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 ต่อมาพระองค์ได้ถวายตัวเป็นพระสนมใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64
Octochaetidae
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
เจ้าหญิงซอนชิ
บันทึก
966 985
รัฐสภาอารูบา
รัฐสภาอารูบา (ปาเปียเมนตู: Parlamento di Aruba, Staten van Aruba) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของอารูบาซึ่งเป็นประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีสในทะเลแคริบเบียน ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 21 คน มาจากการเลือกตั้งคราวละ 4 ปี โดยใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วน สมาชิกรัฐสภาคงความเป็นสมาชิกภาพจนกระทั่งครบวาระทุก 4 ปี เพื่อให้มีการเลือกตั้งทั่วไป ผู้นำพรรคการเมืองที่มีเสียงข้างมากในสภาจะได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี
ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
ไทยและลาวมีความสัมพันธ์ทวิภาคีมาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นอาณาจักรอยุธยาและอาณาจักรล้านช้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มาก่อน ทั้งสองประเทศมีพรมแดนติดกันและแสดงออกถึงความคล้ายคลึงกันทางภาษาและวัฒนธรรม ซึ่งอาณาจักรล้านช้างของลาวได้รวมอยู่กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยทั้งหมดเมื่อไม่นานมานี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภาคอีสานซึ่งเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยมีรากเหง้าลาวที่โดดเด่นเป็นพิเศษ ในทางภาษา ชาวอีสานซึ่งเป็นหนึ่งในสามของประชากรไทยพูดภาษาไทยถิ่นอีสานสำเนียงท้องถิ่นลาว ส่วนการทูตได้มุ่งเน้นไปที่แม่น้ำโขงแม่น้ำโขงโดยพยายามทำให้เป็น "แม่น้ำแห่งสันติภาพและมิตรภาพที่แท้จริง" ตามที่นายกรัฐมนตรีของทั้งสองประเทศได้แถลงไว้อย่างชัดเจนในปี พ.ศ. 2519
ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างรัฐสมัยใหม่ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2493 แต่ความร่วมมือข้ามพรมแดนได้เริ่มขึ้นเมื่อสิ้นสุดสงครามเย็น
พ.ศ. 2523–
ในปี พ.ศ. 2523 เหตุการณ์เล็กน้อยที่เกี่ยวข้องกับการยิงด้วยกระสุนจริงระหว่างเรือลาดตระเวนได้ทำให้ประเทศไทยต้องปิดพรมแดนกับประเทศลาว มีข้อพิพาทชายแดนและการปะทะทางทหารที่สำคัญมากขึ้นตามมาในปี พ.ศ. 2527 และ พ.ศ. 2530 ในแขวงไชยบุรี ความขัดแย้งเหล่านี้เกิดจากการอ้างสิทธิ์ของคู่ชิงในทรัพยากรป่าไม้ตามแผนที่ตั้งแต่ยุคแรก ๆ ของรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส
ขบวนการต่อต้านชาวลาวและชาวม้งยังคงมีอยู่ตั้งแต่ พ.ศ. 2518 แต่เมื่อสิ้นสุดสงครามเย็น ความพยายามที่จะขัดขวางสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและพันธมิตรทางทหารของเวียดนามก็ลดน้อยลง ส่วนกระทรวงการต่างประเทศยังคงกดดันให้กองบัญชาการทหารไทยปฏิบัติตามข้อตกลงเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ในการปลดอาวุธกบฏและกีดกันการปฏิบัติการก่อวินาศกรรมชาวลาว ในเวลาเดียวกัน ไทยได้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าไม่เต็มใจที่จะรับผู้ลี้ภัยชาวม้ง
เอ็มไพร์ส: ดาวน์ออฟเดอะโมเดิร์นเวิลด์
เอ็มไพร์ส: ดาวน์ออฟเดอะโมเดิร์นเวิลด์ (Empires: Dawn of the Modern World) เป็นวิดีโอเกมกลยุทธ์เรียลไทม์ ที่ได้รับการพัฒนาโดยสเตนเลสสตีลสตูดิโอ และผลิตโดยแอ็กติวิชัน ซึ่งมีฉากตามยุคประวัติศาสตร์โลกตั้งแต่สมัยกลางจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยผู้เล่นเกมจะสามารถควบคุมหนึ่งในเก้ามหาอำนาจเข้าชิงสู่ชัยชนะ การสำรวจลูกค้าจากเอมไพร์เอิร์ธ ซึ่งเป็นภาคก่อนหน้าของค่ายสเตนเลสสตีล ได้นำมาใช้เป็นจุดเริ่มต้นของเอมไพร์: สิ่งเหล่านี้เป็นแรงบันดาลใจต่อทีมงานในการออกแบบที่เรียบง่ายขึ้น และรวมถึงอารยธรรมที่มีรูปแบบของการเล่นไม่ทับซ้อนกัน เอมไพร์ ได้รับความเห็นเชิงบวกจากกลุ่มนักวิจารณ์ ที่ซึ่งมีความสุขกับรูปแบบหลายผู้เล่น อย่างไรก็ตาม มีความคิดเห็นบางส่วนที่ไม่ชอบโหมดผู้เล่นคนเดียว และความคิดเห็นโต้แย้งกันในลักษณะเฉพาะของเลเวลในเกมเมื่อเทียบกับคู่แข่งอย่างไรส์ออฟเนชัน ยอดจำหน่ายของเอ็มไพร์ส เมื่อรวมกับเอมไพร์เอิร์ธ มีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 2.5 ล้านชุดในปี ค.ศ. 2004
การตอบรับ
เอ็มไพร์สได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ตามตัวรวบรวมบทวิจารณ์ของเว็บไซต์เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์ ยอดขายของเกมเมื่อรวมกับเอมไพร์เอิร์ธทะลุ 2.5 ล้านหน่วยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 อดัม บีสเซเนอร์ แห่งนิตยสารเกมอินฟอเมอร์ขนานนามเอ็มไพร์สให้เป็น "เกมดีที่ผลัก" วอร์คราฟต์ 3 และเอจออฟมีโธโลจี ซึ่งคุ้มค่าสำหรับแฟนเกมประเภทวางแผนเวลาจริง เขายกย่องโหมดเอ็มไพร์บิลเดอร์และโหมดแอ็กชัน รวมถึงความโดดเด่นของโหมดผู้เล่นหลายคน แต่เขาพบว่าแคมเปญผู้เล่นคนเดียวนั้นน่าเบื่อ ส่วนโจนาห์ แจ็กสัน ของรายการเอกซ์-เพลย์, รอน ดูลิน แห่งนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และสตีเฟน พูล แห่งพีซี เกมเมอร์ ยูเอส ไม่รู้สึกประทับใจในทำนองเดียวกันสำหรับโหมดผู้เล่นเดี่ยวของเกม: นักวิจารณ์คนสุดท้ายชี้ให้เห็นว่า "ฉากตัดพูดมากเกินและเสียงพากย์แย่มาก"  อย่างไรก็ตาม พูลขนานนามเอ็มไพร์สให้เป็นเกมหลายผู้เล่นที่โดดเด่น, คล่องตัว และมีคุณสมบัติครบถ้วน ซึ่งเขาแนะนำแม้จะมีข้อบกพร่องและขาดการเปลี่ยนแปลงใหม่ แจ็กสันยกย่ององค์ประกอบของผู้เล่นหลายคนเช่นกัน และเขาเชื่อว่า ในขณะที่เกมในตอนแรกดูเหมือนว่าไม่เป็นทางการ เอ็มไพร์สคือ "เติบโตเต็มที่และมีความสมดุลมากที่สุดของหัวข้อกูดแมน"
สตีฟ บัตส์ แห่งเว็บไซต์ไอจีเอ็น พร้อมด้วยเราช์จากเว็บไซต์เกมสปาย เรียกเอ็มไพร์สว่าเป็นการปรับปรุงที่สำคัญบนรากฐานของเอ็มไพร์เอิร์ธ โดยขอบคุณขอบเขตที่เล็กลงและการเล่นเกมที่ลึกกว่า เช่นเดียวกับสตาฟของนิตยสารพีซีโซน ที่นักเขียนทั้งคู่สนุกกับโหมดผู้เล่นเดี่ยว แม้ว่าเราช์จะสังเกตเห็นบทประพันธ์และเสียงพากย์ดีพอใช้ เราช์พิจารณาว่าโหมดผู้เล่นหลายคนเป็นคุณสมบัติที่ดีที่สุดของเอ็มไพร์ส: เขารู้สึกว่าโหมดเอ็มไพร์บิลเดอร์และแอ็กชันนั้นมีความสมดุล และอารยธรรมแต่ละแห่ง "ให้ผู้เล่นได้รับประสบการณ์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง" เขาสังเกตเห็นการนำเสนอภาพและเสียงของเกมว่าเป็นจุดพร่อง บัตส์พบข้อผิดพลาดกับระบบกล้องของเกม แต่เขาสรุปว่าเอ็มไพร์สเป็นเกมกลยุทธ์เรียลไทม์ที่ไม่เหมือนใคร และ "เป็นทิศทางที่ดีสำหรับเกมประเภทนี้"
เซ็กซีเอ็มเอฟ
เซ็กซีเอ็มเอฟ (Sexy MF) เป็นเพลงของพรินซ์และนิวพาวเวอร์เจเนอเรชัน จากอัลบั้มเลิฟซิมโบล ออกจำหน่ายในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1992
การตอบรับ
เพลงนี้ถูกวางจำหน่ายออกมาในฉบับแก้ไขในสหรัฐอเมริกา โดยติดชาร์ตอันดับที่ 66 ในชาร์ต Hot 100 chart และอันดับที่ 76 ของชาร์ต R&B/Hip-Hop chart เพลงนี้ยอดจำหน่ายดีในสหราชอาณาจักร และติดชาร์ตอันดับที่ 4
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
ผู้ชนะและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง
เคเบ็ตสึชิเตอิตะไอโจ
"เคเบ็ตสึชิเตอิตะไอโจ"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 3 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2550 โดยเดฟสตาร์
สมาชิก
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ถ้ำอัลตามิรา
ถ้ำอัลตามิราเป็นถ้ำหินปูนมีขนาดความลึก 300 หลา ภาพเขียนอันเก่าแก่ภายในถ้ำแห่งนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในปี ค.ศ. 1869 โดยมาร์เซลิโน ซันซ์ เด เซาตูโอลา (Marcelino Sanz de Sautuola) นักโบราณคดีสมัครเล่นและเป็นเจ้าของที่ดินบริเวณดังกล่าว วันหนึ่งเขาออกเดินสำรวจตามบริเวณถ้ำต่าง ๆ ในแถบนั้น สังเกตดูลักษณะของถ้ำขนาดใหญ่ถ้ำหนึ่งคล้ายกับเคยมีสิ่งมีชีวิตอาศัยมาก่อน ได้พบร่องรอยบางประการ อาทิ เศษหินและกระดูกสัตว์เก่า ๆ สลักเป็นลวดลายรูปสัตว์ แต่ก็ไม่ได้สำรวจสิ่งอื่น ๆ อีก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1879 จึงได้กลับมาสำรวจภายในถ้ำร่วมกับลูกสาวอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ความลับที่ถูกปกปิดไว้ด้วยกาลเวลาได้ถูกเปิดเผยขึ้นต่อโลกใบใหม่อย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้มาก่อน ลักษณะเพดานของถ้ำอัลตามิรามีความสูงต่ำไม่เท่ากัน บางแห่งต่ำมากจนถึงกับต้องคลาน โดยเฉลี่ยแล้วความสูงของเพดานไม่มากพอที่จะให้ผู้ใหญ่ร่างสูงยืนสำรวจดูอะไรได้คล่องตัวนัก แต่อุปสรรคดังกล่าวไม่เป็นปัญหาสำหรับลูกสาวของเขา เพราะในขณะที่เขาก้มหน้าก้มตาคุ้ยเขี่ยพื้นถ้ำเพื่อหาหลักฐานทางประวัติศาสตร์อยู่นั้น ลูกสาวก็กำลังยืนแหงนหน้ามองภาพต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่มากมายบนผนังและเพดานถ้ำอย่างเพลิดเพลิน เท่ากับว่าเด็กหญิงผู้นี้เป็นมนุษย์สมัยใหม่คนแรกที่ได้เห็นภาพอันล้ำค่าของมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์ เมื่อนายมาร์เซลิโนได้ยินเสียงลูกสาวร้องเรียกให้ดูภาพต่าง ๆ ทำให้เขารู้โดยทันทีว่าเป็นภาพวาดจิตรกรรมชิ้นเยี่ยมของมนุษย์ถ้ำยุคหินเก่าอย่างแน่นอน เขาได้รวบรวมหลักฐานสำคัญในการค้นพบครั้งนี้เสนอต่อที่ประชุมนักมานุษยวิทยาและโบราณคดี ณ กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1880 แต่ได้รับการปฏิเสธจากที่ประชุมด้วยความคิดที่ว่าไม่น่าเป็นไปได้
จากนั้นอีก 16 ปี ต่อมา (ค.ศ. 1896) หลังการสำรวจอย่างจริงจังเกี่ยวกับภาพจิตรกรรมดังกล่าวของนักมานุษยวิทยาและนักโบราณคดี ทำให้พิสูจน์ได้ว่า ภาพเขียนบนผนังและเพดานถ้ำอัลตามิราของนายมาร์เซลิโนนั้นเป็นความจริง เมื่อเทียบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์จากแหล่งอื่น ๆ ที่ค้นพบต่อมาในภายหลัง ภาพวาดในถ้ำอัลตามิราได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเยี่ยม เนื่องจากมีความเป็นเลิศทางด้านการแสดงออกและกรรมวิธีความสามารถในการวาดระบาย รวมทั้งความงดงาม ความเข้าใจในสุนทรียภาพของผู้วาดเป็นอย่างสูง
จักรพรรดิศิวาจี
ชีวิตแรกเริม
ฉัตรปตี ศิวาจีราโช โภสเล หรือพระนามเดิม ศิวาจี โภสเล ประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1630 (บ้างว่า 6 เมษายน ค.ศ. 1627) ณ ป้อมภูเขาศิวเนรี ใกล้เมืองจุนนา เขตปูเน รัฐมหาราษฏระ ในปัจจุบัน พระนามของพระองค์มีที่มาจากเทพเจ้าศิวาอีซึ่งพระนางชีชาบาอีได้บูชาอยู่ตลอดเวลาที่ทรงครรภ์ศิวาจีอยู่ โดยพระบิดามีพระนามว่า ศาหจี โภสเล เป็นนักรบมราฐีผู้รับใช้อาณาจักรสุลต่านทักขิน (เดคกัน) พระมารดามีพระนามว่า ชีชาบาอี (หรือ ชีชาไบ) บุตรีของราชาลาขุชีราว ชาธัวแห่งสินทเขท ในเวลานั้น อำนาจในแผ่นดินทักขินถูกปกครองร่วมโดยอาณาจักรอิสลาม 3 อาณาจักร คือ อาณาจักรพีชปุร, อาณาจักรอาเหม็ดนคร และ อาณาจักรโคลโกณทา ศาหจีมักจะเลือกจงรักภักดีอยู่ระหว่าง นิซัมชาห์ฮี แห่ง อาเหม็ดนคร, อทิลศาห์ แห่ง พีชปุร และจักรวรรดิมุคัล แต่ก็ยังครอบครองชาคีร์ (เขตศักดินา) และกองทัพไว้กับตัวอยู่ตลอด
ศิวาจีทรงทุ่มเทเวลากับพระมารดาผู้ศรัทธาและเลื่อมใสต่อศาสนาไว้อย่างหนักแน่น สภาพแวดล้อมทางศาสนาส่งผลกระทบต่อศิวาจีเป็นอย่างมาก และยังได้ทรงศึกษาเรื่องราววรรณคดีฮินดูที่ยิ่งใหญ่ 2 เรื่องคือ รามายณะ (รามเกียรติ์) และ มหาภารตะ อย่างหนักแน่น ซึ่งเป็นอิทธิพลที่ทำให้ศิวาจีทรงปกป้องความเชื่อทางศาสนาฮินดูไว้ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ โดยตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์สนพระทัยในคำสอนทางศาสนาอย่างลึกซึ้ง และมักจะแสวงหาเรื่องราวของศาสนาฮินดูและอิสลามนิกายซูฟีอย่างลึกซึ้ง
การศึกษาและแนวคิดเรื่อง ฮินทวี สวาราชยะ
อย่างไรก็ตาม เมื่อศาหจี ได้สมรสกับตุกาบาอี โมฮีเต เขาได้ย้ายไปอาณาจักรพีชปุรเพื่อเป็นแม่นำในกองทัพของอทิลศาห์ เขาทิ้งศิวาจีและชีชาบาอีไว้ในปูเน และฝากฝังศิวาจีไว้กับ ทาโทจี โกทเทวะ ผู้ดูแลชาคีร์ ซึ่งได้คอยเลี้ยงดูและสอนสั่งศิวาจี ซึ่งศิวาจีเมื่อทรงพระเยาว์มักโปรดอยู่นอกป้อม และดูเหมือนจะไม่โปรดทรงพระอักษร แต่พระองค์มักจะทรงบอกเสมอว่าทรงรู้มาก นอกจากนี้ พระองค์ทรงนำพระสหายที่ไว้พระทัยพร้อมทหารจำนวนมากมาจากเขตมาวัฬ โดยในกลุ่มพระสหายชาวมาวัฬ พระองค์มักจะทรงชอบฝึกฝนพระองค์เองอยู่ในแถบป่าเขาของภูเขาสหยาทรีอยู่เสมอ ทำให้เป็นประโยชน์ต่อการทหารในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม ความประพฤตินอกลู่นอกทางทำให้ทาโทจีมักจะไม่สบอารมณ์และมักจะบ่นอยู่ตลอดเวลาอยู่กับศาหจีว่าเลี้ยงได้ไม่ดีเท่าใดนัก
เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา ได้ทรงย้ายไปเมืองบังคาลอร์ กับพระเชษฐาและพระอนุชาต่างพระมารดา และได้ฝึกฝนเรียนรู้กันอย่างเต็มเปี่ยม พระองค์อภิเษกสมรสกับสาอีบาอีจากตระกูลนิมบัลการ์ในปี ค.ศ. 1640 ประมาณ ค.ศ. 1645–1646 ศิวาจีในวัยหนุ่ม เกิดความคิด ฮินทวี สวาราชยะ (ฮินดูปกครองตนเอง) อันเป็นแนวคิดชาตินิยมแรก ๆ ของอินเดียฮินดู โดยมีการกล่าวถึงในจดหมายที่ส่งไปให้ดาดาจี นาราส ปราภู
ความขัดแย้งกับอาณาจักรอทิลศาห์
เมื่ออายุได้ 15 ปี ศิวาจีได้ทรงเกลี้ยกล่อมอินายัต ข่าน ผู้บัญชาการป้อมโตรนา ให้ยกป้อมให้พระองค์ ขณะเดียวกันนั้น ฟิรันโคจี นรสาฬา ผู้บัญชาการป้อม ได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อศิวาจี และ ป้อมโกนทณาถูกครอบครองโดยการติดสินบนผู้ตรวจการของอทิลศาห์ ส่งผลให้ศาหจีถูกอทิลศาห์รับสั่งจับกุมและจำคุก โทษฐานสมคบคิดกับศิวาจี จนกระทั่งเมื่อศิวาจีและพระเชษฐายอมแพ้ ศาหจีจึงถูกปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1649 บ้างก็ว่าถูกจำคุกจนกระทั่งปี ค.ศ. 1653 หรือ ค.ศ. 1655 โดยในระหว่างที่พระบิดาถูกจับกุมนั้น ศิวาจีไม่กล้าเสี่ยงอันตรายเพื่อพระบิดา โดยหลังจากการปล่อยตัวแล้ว ศาหจีได้เกษียณตนเองออกจากชีวิตสาธารณะและถึงแก่กรรมจากอุบัติเหตุล่าสัตว์ จากการตายของพระบิดา ทำให้ศิวาจีทรงกลับมาโจมตีและยึดครองหุบเขาชวาลีจากจันทราราว โมเร ผู้เป็นเจ้าศักดินาและพระสหายของอทิลศาห์
ปะทะกับอัฟซาล ข่าน
ปี ค.ศ. 1659 อทิลศาห์ส่ง อัฟซาล ข่าน แม่ทัพผู้เปี่ยมประสบการณ์ กำจัดศิวาจีจากความพยายามในสิ่งที่พระองค์เห็นว่าเป็นเพียงการก่อจราจลระดับท้องถิ่น ทั้งสองได้พบกันในกระท่อมที่เชิงเขาประตาปคัฐในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1659 โดยนัดหมายกันให้เตรียมมาแค่ดาบและผู้ติดตามเท่านั้น ศิวาจีทรงสงสัยว่าอัฟซาลกำลังจะทำร้ายพระองค์ หรืออาจจะวางแผนทำร้ายพระองค์อย่างลับ ๆ โดยในฉลองพระองค์ได้ใส่เกราะทองเอาไว้ พระหัตถ์ซ้ายใส่วาฆะนัข (กรงเล็บเสือ/อาวุธชนิดหนึ่งของอินเดียโบราณ) พระหัตถ์ขวาทรงพระขรรค์ พงศาวดารระบุแตกต่างออกไปว่าใครทำร้ายใครก่อน พงศาวดารของมราฐีกล่าวว่าอัฟซาลเป็นฝ่ายพยายามทำร้ายศิวาจีก่อน ส่วนพงศาวดารของเปอร์เซียกล่าวว่าศิวาจีเป็นฝ่ายทำร้ายก่อน อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ในครั้งนั้นกล่าวว่าอัฟซาลลงดาบใส่ศิวาจีแต่ไม่สำเร็จเพราะศิวาจีใส่เกราะ และศิวาจีก็สวนกลับด้วยการใช้วาฆะนัขจิกใส่ตัวของอัฟซาลจนตาย แล้วส่งสัญญาณให้ทหารมราฐีที่ซ่อนตัวอยู่โจมตีกับทหารพีชปุระ
ศึกประตาปกัฐ
ในการรบครั้งนั้น ทหารของศิวาจีเป็นฝ่ายตีทหารพีชปุระ การจู่โจมของทหารราบและม้าของมราฐาโดยที่ทหารพีชปุระไม่ทันตั้งตัวทำให้ทหารของพีชปุระต้องถอยหนีไปเมืองวาอี ทหารพีชปุระกว่า 3,000 คนถูกสังหาร และลูกชายของอัฟซาลถูกจับไว้ 2 คน ชัยชนะครั้งนั้นทำให้ศิวาจีได้การยกย่องจากชาวมราฐาให้เป็นวีรบุรุษ อาวุธ, เกราะ, ม้าและของสำคัญอื่น ๆ ที่ทหารพีชปุระทิ้งไว้ ถูกนำมาใช้และเสริมสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งให้แก่กองทัพมราฐา เหตุการณ์ครั้งนั้นยังทำให้โอรังเซบ จักรพรรดิของมุคัลในเวลานั้น ระบุว่าศิวาจีคือภัยคุมคามใหญ่ของจักรวรรดิมุคัล หลังจากนั้นไม่นาน ศิวาจีและพรรคพวกได้ตัดสินใจเข้าตีอาณาจักรอทิลศาห์ที่พีชปุระ
ศึกโกลหาปุระ
โดยเพื่อล้างแค้นให้แก่ศึกที่ประตาปกัฐและต่อต้านอำนาจใหม่ของพวกมราฐา กองทัพอีก 10,000 คน ถูกส่งไปต้านศิวาจี โดยการนำทัพของรุสตัม ซามัน ศิวาจีพร้อมทัพม้าอีก 5,000 นาย ได้เข้าตีทัพของรุสตัมใกล้กับเมืองโกลหาปุระในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1659 ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ศิวจีได้นำทัพม้าตีกลางทัพ ขณะที่กองทัพม้าอีกส่วนได้ตีเข้าด้านข้าง การรบใช้เวลาหลายชั่วโมงและจบด้วยชัยชนะของกองทัพมราฐา และรุสตัมได้หลบหนีแตกพ่ายออกไป กองทัพพีชปุระเสียม้าไป 2,000 ตัว และเสียช้างไปอีก 12 เชือก การรบครั้งนี้ทำให้โอรังเซบตื่นตัวจากกองทัพมราฐาและเรียกศิวาจีว่า "ไอ้หนูภูเขา" และเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับกองทัพมราฐาไว้
การปิดล้อมปันหาฬาและศึกที่ปาวัน คินท์
ในปี ค.ศ. 1660 อทิลศาห์ส่งแม่ทัพสิททิ ชาอุหาร์ ไปโจมตีเขตพรมแดนทางทิศใต้ โดยที่จักรวรรดิมุคัลจะเข้าโจมตีด้านเหนือ ในเวลานั้น ศิวาจีประทับพักแรมอยู่ที่ป้อมปันหาฬากับกองทัพของพระองค์ กองทัพของสิททิชาอุหาร์ได้เข้าล้อมป้อมในช่วงกลางปี โดนพยายามตัดเส้นทางเสบียงของป้อม และสั่งซื้อระเบิดจากอังกฤษ รวมทั้งนำกองทัพปืนใหญ่อังกฤษมาเพื่อเสริมการโจมตี การกระทำดังกล่าวทำให้ศิวาจีกริ้วอังกฤษมาก ในเดือนธันวาคม พระองค์จึงสั่งให้ทหารเข้าปล้นโรงงานอังกฤษและจับกุมแรงงานโรงงาน 4 คน ไปจำคุกจนกลางปี ค.ศ. 1663
มีหลายหลักฐานระบุถึงการสิ้นสุดการปิดล้อม บ้างว่าศิวาจีทรงหนีจากป้อมและถอยทัพไปยังราคนา เนื่องจากอทิลศาห์องค์ใหม่เข้ามาบัญชาการด้วยพระองค์เองและได้ยึดป้อมหลังจากปิดล้อมมา 4 เดือน บ้างก็ว่าศิวาจีทรงเจรจากับสิททิชาอุหาร์และมอบป้อมให้ในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1660 และถอยทัพไปวิศาลคัฐ และภายหลังก็ได้ยึดป้อมคืนได้ในปี ค.ศ. 1673 ซึ่งทำให้เกิดความสับสนระหว่างสาเหตุที่ศิวาจีทรงถอนทัพถอยออกไป (หลบหนี หรือ ทำสนธิสัญญา?) และจุดหมายปลายทาง (ราคนา หรือ วิศาลคัฐ) แต่เรื่องที่นิยมเล่ามักเป็นเรื่องที่เขาหนีออกไปวิศาลคัฐมากกว่า ซึ่งได้หลบหนีไปในเวลากลางคืน และได้มีทหารและแม่ทัพเข้าปกป้องเพื่อทำให้ศิวาจีและทหารที่เหลือหลบหนีไปวิศาลคัฐได้ โดยเฉพาะพาชี ประภู เทศปานเท แม่ทัพม้าผู้ที่เสียสละชีวิตเพื่อให้ศิวาจีสามารถหนีไปวิศาลคัฐได้ และสู้ศึกกับทหารพีชปุระจนตัวตาย ในภายหลัง ช่องเขาที่เป็นที่ต่อสู้กัน ได้เปลี่ยนชื่อจาก โคท คินท์ (ช่องเขาม้า) เป็น ปาวัน คินท์ (ช่องเขาศักดิ์สิทธิ์) เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ประภู เทศปานเท และทหารที่สู้กับทหารพีชปุระ
ปะทะกับพวกมุคัล
จนถึงปี ค.ศ. 1657 ศิวาจีทรงพยายามรักษาความสัมพันธ์กับมุคัลเอาไว้ และได้ทรงส่งข้อเสนอไปยังโอรังเซบในการยึดครองพีชปุระ และในทางกลับกัน พระองค์ยังมั่นใจในการรับรู้สิทธิในการครอบครองป้อมพีชปุระและหมู่บ้านในอำนาจอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม การเผชิญหน้ากันระหว่างมราฐาและมุคัลเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1657 เมื่อขุนนางของศิวาจีรุกล้ำเขตของมุคัลใกล้เมืองอาเหม็ดนคร ตามมาด้วยการบุกปล้นเมืองจุนนา และได้เงินประมาณ 300,000 เหรียญ และ ม้า 200 ตัว โอรังเซบซึ่งในเวลานั้นเป็นอุปราชแห่งทักขิน ได้ส่งนาสิริ ข่าน เข้าโจมตีศิวาจีแต่กลับพ่ายแพ้ออกมา อย่างไรก็ตาม การสู้รบกับศิวาจีโดยโอรังเซบในเวลานั้นได้หยุดชั่วคราวโดยฤดูฝนและการทำสงครามแย่งชิงบัลลังก์กับพี่น้องร่วมสายเลือดขณะที่จักรพรรดิชาห์ จาฮัน กำลังประชวร
บุกตีชาอิสตา ข่าน
จากการร้องขอของ พาทีเพคุม แห่ง พีชปุระ โอรังเซบส่งพระปิตุลา ชาอิสตา ข่าน พร้อมทหารกว่า 150,000 คนและกองปืนใหญ่ โดยร่วมกับทหารของพีชปุระ โดย สิททิ ชาอุหาร์ โดย ชาอิสตา ข่าน พร้อมทหาร 300,00 คน และ อาวุธครบมือ เข้ายึดเมืองปูเนและบริเวณใกล้เคียงป้อมจากัณ โดยเข้าล้อม 1 เดือนกับอีกครึ่งเดือน จนกระทั่งทำลายกำแพงลงได้ โดยชาอิสตา ข่าน ได้อาวุธที่แข็งแกร่งขึ้น กองทัพที่ใหญ่ขึ้น และได้เข้ายึดเมืองปูเน และใช้พระราชวังของศิวาจีเป็นที่อยู่ของตน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1663 ศิวาจีได้แอบโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวที่ปูเน ว่ากันว่าศิวาจีและทหารกว่า 200 คน เข้าแฝงตัวในเมืองปูเนโดยอาศัยงานแต่งงานเป็นจุดกำบัง และได้เข้าไปในวังของชาอิสตา และลงมือสังหารผู้ที่อยู่ในวังหลาย ๆ คน ชาอิสตา ข่าน หนีไปได้ แต่เขาเสียนิ้วโป้งขณะสู้กับกลุ่มของศิวาจี และยังสูญเสียลูกชายและญาติ ๆ อีกหลาย ๆ คน ชาอิสตาหนีไปที่กองกำลังมุคัลที่นอกเมืองปูเน และถูกโอรังเซบลงโทษด้วยการสั่งให้ย้ายไปอยู่ที่เขตบังคลา (ปัจจุบันคือ ประเทศบังคลาเทศ และ รัฐบังคลาตะวันตก)
เพื่อตอบโต้การโจมตีของชาอิสตา และ การเติมเต็มคลังที่หมดไป ใน ค.ศ. 1664 ศิวาจีสั่งให้ทำลายเมืองสุรัตอันเป็นแหล่งการค้าของพวกมุคัลจนสิ้น
สนธิสัญญาปุรันดาร์
จากการโจมตีต่อชาอิสตาและเมืองสุรัต ทำให้จักรพรรดิโอรังเซบกริ้วมาก ดังนั้นจึงได้ส่งมีร์ซาชัยสิงห์ที่ 1 พร้อมกับทหาร 150,000 คน ไปโจมตีศิวาจี กองทัพของชัยสิงห์ได้โจมตีและยึดป้อมหลายแห่งของพวกมราฐาได้ ทำให้ศิวาจีต้องยอมเข้าตกลงกับชัยสิงห์ดีกว่าเสียป้อมและผู้คนไป
ศิวาจีและชัยสิงห์ ได้ทำสัญญาปุรันดาร์ในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1665 ศิวาจีต้องมอบป้อม 23 ป้อม และจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามจำนวน 400,000 รูปี ให้แก่มุคัล และต้องส่งสัมภาจีไปเป็นซาดาร์ของมุคัล และรับใช้ราชสำนักมุคัลและสู้เคียงข้างกับมุคัลในสงครามกับพีชปุระ ผู้บัญชาการของกองทัพมราฐาคนหนึ่ง คือ เนตาจี ปาลการ์ ไปเป็นพวกมุคัล จะได้รับรางวัลอย่างดีสำหรับความกล้าหาญของเขา และ ต้องเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม เปลี่ยนชื่อเป็น กุลี มุฮัมหมัด ข่าน และถูกส่งไปชายแดนอัฟกาน เพื่อสู้กับพวกชนเผ่าต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม เขาได้กลับไปรับใช้ศิวาจีในปี 1676 สิบปีให้หลัง และกลับไปนับถือศาสนาฮินดูอีกครั้ง
ถูกจับที่อัคราและหนีไป
ปี ค.ศ. 1666 จักรพรรดิโอรังเซบเชิญศิวาจีมาที่อัครา พร้อมกับพระโอรส 9 พรรษา สัมภาจี โอรังเซบวางแผนจะส่งศิวาจีไปที่กานดาหาร์ (ปัจจุบันอยู่ในอัฟกานิสถาน) เพื่อรวบรวมอาณาจักรชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของจักรวรรดิมุคัล อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1666 โอรังเซบให้ศิวาจียืนข้างหลังกลุ่มเสนาบดีทหาร ทำให้ศิวาจีไม่พอใจ บริภาษโอรังเซบและเดินออกไป แต่ก็ถูกจับกุมอยู่ในบ้านพักโดยฟาอุรัด ข่าน ผู้บัญชาการป้อมแห่งอัครา
ศิวาจีทรงแกล้งประชวรและขอให้ได้ใช้ชีวิตที่เหลือในดินแดนทักขิน ด้วยความมั่นใจและได้หลอกลวงโอรังเซบ หลังจากนั้นพระองค์ได้รับอนุญาตให้ส่งของหวานและของถวายแก่สาธุ โยคี และวิหารในอัคราเพื่อให้คุ้มครองสุขภาพของพระองค์ ผ่านไปหลายวัน สัมภาจีได้ถูกปล่อยตัวออกไปเนื่องจากยังทรงพระเยาว์อยู่ และหลังจากนั้น ศิวาจีก็ทรงหลบหนีไปโดยปลอมเป็นคนงานขนตระกร้าของหวานออกไปในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1666 เอกสารของมุคัลอ้างว่า ศิวาจีและพระโอรสทรงปลอมตัวเป็นสาธุกลับไปทักขิน หลังจากนั้นไม่นั้น ศิวาจีทรงปล่อยข่าวลือการสิ้นพระชนม์ของสัมภาจีเพื่อหลอกลวงมุคัลและปกป้องสัมภาจี ผลการค้นคว้าล่าสุดพบว่าศิวาจีอาจจะปลอมเป็นพราหมณ์หลังจากได้ทำพิธีทางศาสนาในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1666 และหลบหนีไปโดยการแฝงตัวรวมกับพราหมณ์กวินทรา ปรมานันทะ ส่วนสัมภาจีได้หนีออกจากอัคราและไปมธุราโดยคนสนิทของศิวาจี
สงบศึกกับพวกมุคัล
หลังจากที่ศิวาจีทรงหนีจากพวกมุคัลได้แล้ว ความแค้นระหว่างมุคัลกับมราฐาก็ถูกระงับโดยชาสวาน สิงห์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวกลางของระหว่างศิวาจีกับโอรังเซบ สำหรับข้อเสนอเพื่อสันติฉบับใหม่ ระหว่างปี ค.ศ. 1668 ถึง ค.ศ. 1670 โอรังเซบได้แต่งตั้งตำแหน่งราชาให้แก่ศิวาจี สัมภาจีได้รับตำแหน่งเสนาบดีทหารคืนพร้อมม้า 5,000 ตัว ศิวาจีได้ส่งสัมภาจีและแม่ทัพประตาปราว คุชาร์ ไปรับใช้เจ้าชายมูอัสสัม อุปราชแห่งอุรังคบัต สัมภาจียังได้เบราร์ไว้สำหรับเป็นที่เก็บภาษีอีกด้วย โอรังเซบยังอนุญาตให้ศิวาจีตีอาณาจักรของอทิลศาห์ ซึ่งอทิลศาห์ได้ขอร้องให้มีสันติและมอบดินแดนสาเทศมุขีและฉอุทาอี ให้แก่ศิวาจี
พิชิตอีกครั้ง
สันติสุขระหว่างโอรังเซบกับศิวาจีสิ้นสุดลงหลังปี ค.ศ. 1670 เมื่อโอรังเซบเกิดสงสัยความสนิทชิดเชื้อระหว่างศิวาจีและเจ้าชายมูอัสสัมซึ่งกำลังถูกเพ่งเล็งว่าคิดจะโค่นล้มบัลลังก์ของพระองค์ และยังเรียกคืนทหารที่อยู่ในแถบทักขินคืนแต่ปรากฎว่าทหารเหล่านั้นกลับเข้ากับพวกมราฐาอย่างรวดเร็ว และยังพยายามเอาชาคีร์เบราร์จากศิวาจีเพื่อชดเชยส่วนที่เสียให้แก่พวกมราฐาไป ด้วยเหตุนี้ ศิวาจีจึงทรงเริ่มไม่พอพระทัยกับพวกมุคัล และขอให้คืนดินแดนที่เสียไปให้แก่พวกมุคัลในช่วงสี่เดือนกลับคืนมา ในช่วงนี้เอง ตานาจี มาลุสเร แม่ทัพของศิวาจี ได้ชนะศึกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1670 ที่สิงหคัท แต่ชัยชนะในครั้งนั้นแลกกับชีวิตของตานาจีเอง หลังจากนั้น ศิวาจีจึงได้ทรงเข้าทำลายเมืองสุรัตเป็นครั้งที่ 2 และระหว่างเสด็จกลับก็ถูกดาวูด ข่าน แม่ทัพมุคัลขวางทัพไว้แต่ก็ตีแตกพ่ายไปได้ที่ วานีดินโดรี (ใกล้เมืองนาศิกในปัจจุบัน)
ต่อรองกับอังกฤษ
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1670 ศิวาจีส่งทหารไปก่อกวนอังกฤษที่เมืองมุมไบ เนื่องจากอังกฤษปฏิเสธที่จะขายอาวุธให้แก่มราฐา กองกำลังของมราฐาจึงได้ตัดทางขนไม้ของอังกฤษ ต่อมาเดือนกันยายน ค.ศ. 1671 ศิวาจีส่งทูตไปบัมบาอีเพื่อมองหาอาวุธเพื่อทำศึกกับ ดันดา–ราชปุรี อังกฤษเกิดสงสัยผลประโยชน์ที่ศิวาจีจะได้ในศึกครั้งนี้แต่กลับยังไม่ต้องการชดเชยการทำลายโรงงานผลิตอาวุธของอังกฤษที่ราชปุระ อังกฤษจึงส่งร้อยโทสตีเฟน อุสติก ไปหว่านล้อมกับศิวาจี แต่การเจรจาเพื่อชดเชยกลับล้มเหลว หลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างก็ส่งทูตไปมาซึ่งกันและกันอยู่ต่อเนื่อง โดยเฉพาะการทำข้อตกลงในการซื้อขายอาวุธในปี ค.ศ. 1674 แต่ศิวาจีไม่เคยทรงจ่ายค่าชดเชยใด ๆ เลย จนกระทั่งเสด็จสวรรคตและโรงงานก็ปิดตัวลงหลัง ค.ศ. 1682
เมื่อศิวาจีเสด็จไปตันชาวุระเพื่อทำสงครามกับพระอนุชาต่างพระมารดา พระองค์ได้พบกับพวกอังกฤษที่เมืองมัทราส (ปัจจุบันคือเมือง เจนไน) ในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1677 ตามที่หลักฐานที่จารึกในแผ่นโลหะที่วัดกาลีกัมบัลระบุไว้ เจ้าหน้าที่ของบริษัทอินเดียตะวันออกซึ่งดูแลป้อมเซนต์จอร์จในเวลานั้นอยู่ได้ระบุว่า ศิวาจีได้มาที่ประตูป้อมมาและถามหาช่างอังกฤษแต่ถูกปฏิเสธอย่างสุภาพ
ศึกที่เนสารี
ในปี ค.ศ. 1674 ประตาปราว คุชาร์ แม่ทัพใหญ่ของมราฐาถูกส่งไปตีโต้กองทัพของบาห์โลล์ ข่าน แห่งอทิลศาห์ กองทัพของประตาปราวได้ชัยชนะและจับกุมแม่ทัพฝ่ายตรงข้ามได้ หลังจากที่ได้ตัดเส้นทางส่งน้ำโดยการล้อมรอบทะเลสาบอันเป็นจุดยุทธศาสตร์ โดยบาห์โลล์ ข่าน เรียกร้องขอให้ยุติศึก ประตาปราวเมตตาปล่อยตัวบาห์โลล์ ข่าน ออกไป แม้ว่าศิวาจีจะเตือนเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ตาม ซึ่งหลังจากนั้น บาห์โลล์ ข่าน ก็ได้พยายามคิดจะรุกรานอีกครั้งหนึ่ง ศิวาจีส่งจดหมายแสดงความไม่พอพระทัยให้แก่ประตาปราว และไม่สนพระทัยคำทัดทานของเขาจนกระทั่งสามารถจับกุมบาห์โลล์ ข่าน ได้อีกครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นไม่นาน ศิวาจีจึงได้รู้ว่าบาห์โลล์ ข่าน ตั้งค่ายที่มีทหารกว่า 15,000 นาย ที่เนสารีใกล้เมืองโกลหาปุระ เพื่อไม่ต้องเสี่ยงต่อการสูญเสียกองกำลังของมราฐาอันมีน้อยนิด ประตาปราวและข้ารับใช้ 6 คน จึงเสียสละชีวิตด้วยการเข้าโจมตีค่ายของบาห์โลล์ ข่าน เพื่อถ่วงเวลาให้อนันด์ราว โมหิเต ส่งกองกำลังเข้าช่วยเหลือศิวาจี หลังจากนั้น อนันต์ราวจึงเข้าตีทัพของบาห์โลล์ ข่าน แตกพ่ายออกไป และเข้ายึดชาคีร์ของเขา ศิวาจีเสียพระทัยอย่างมากเมื่อได้รู้ข่าวการตายของประตาปราว จึงได้ให้ราชาราม พระโอรสองค์รอง เข้าอภิเษกสมรสกับลูกสาวของประตาปราว อนันด์ราวได้เปลี่ยนชื่อเป็น ฮัมบีร์ราว และแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพใหญ่คนใหม่ของมราฐา และป้อมรายคัทถูกสร้างใหม่โดยฮิโรจี อินทุลการ์ เพื่อเตรียมเป็นเมืองหลวงของว่าที่อาณาจักรใหม่
ราชาภิเษก
ศิวาจีได้แผ่นดินและทรัพย์สมบัติมากมายจากสงคราม แต่ยังขาดตำแหน่งอย่างเป็นทางการ และโดยทั่วไปยังถือว่าเป็นแค่เจ้าศักดินาของมุคัลหรือยังเป็นบุตรของเจ้าศักดินาอทิลศาห์ โดยไม่มีสิ่งใดรับรองว่าพระองค์ทรงปกครองแผ่นดินเหล่านั้นอย่างเป็นทางการ การเป็นพระเจ้าแผ่นดินคือทางเลือกหนึ่ง และยังสามารถป้องกันการแข็งข้อจากผู้นำมราฐาคนอื่นซึ่งยังมีฐานะเท่าเทียมกันได้ และที่สำคัญ นั้นคือโอกาสในการสถาปนาแผ่นดินฮินดู ขณะที่แผ่นดินรอบข้างเป็นอาณาจักรของมุสลิมไปแล้ว
ศิวาจีทรงขึ้นครองและราชาภิเษก (ราชยภิเษก ในภาษามราฐี) อย่างยิ่งใหญ่ ณ ป้อมรายคัท ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1674 ตรงกับวันที่ 13 เดือน 3 ปี 1596 ตามปฏิทินฮินดู บัณฑิต กากา ภัตต์ เป็นผู้ทำพิธี เป็นผู้ถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่มาจาก 7 แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของฮินดู คือ ยมุนา สินธุ คงคา โคทาวรี กฤษณะ และ กาเวรี นำมารดพระเศียรต่อศิวาจี และทำพิธีสวด หลังจากรับน้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว ศิวาจีทรงกราบเท้าพระมารดาชีชาไบ ผู้คนกว่า 5,000 คน รวมตัวกัน ณ พิธีราชาภิเษกนี้ ศิวาจียังได้ทรงรับมอบสายสิญจน์ พระเวท และลงอาบในบ่อราชาภิเษก ศิวาจีทรงได้รับการเฉลิมพระนามว่า ศากกรตา (ผู้สถาปนายุค) กษัตริยะ กุลาวตานสะ (ผู้นำกษัตริย์) และ ฉัตรปตี (จักรพรรดิ) และยังได้รับพระนามอีกว่า ฮาอินทวา ธรรโมธราอารัก
พระมารดาชีชาบาอี สิ้นพระชนม์ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1674 ไม่กี่วันหลังพิธีราชาภิเษก คาดการณ์กันว่าจะเป็นลางร้าย พิธีราชาภิเษกรอบที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1674 เวลานี้ถูกจัดขึ้นโดยกลุ่มตันตระเบงกอล ของ นิสจาล ปุรี
อาณาจักรของศิวาจีกินพื้นที่ประมาณ 4.1% ของคาบสมุทรอินเดียในช่วงเวลาที่พระองค์เสด็จสวรรคต แต่เมื่อถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาณาจักรมราฐาก็ได้ขยายอาณาเขตขึ้นเกือบทั่วอินเดีย โดยเฉพาะในช่วงยุคที่ปกครองโดยเปชวาร์และมีพื้นที่ครอบคลุมทั่วภาคเหนือและภาคกลางของอินเดีย
พิชิตอินเดียใต้
ต้นปี ค.ศ. 1674 จักรวรรดิมราฐาเริ่มทำสงครามอย่างแข็งกร้าว โดยเริ่มตีเขตขันเทศ ยึดโปนทา การ์วาร์ และ โกลหาปุระ ของพีชปุระ และเข้าทำยุทธนาวีกับพวกสิททิแห่งจันจิรา และในต้นปี ค.ศ. 1676 เปชวาร์ ปินคาเล ได้ทำสงครามร่วมกับราชาแห่งรามนครที่สุรัต หลังจากนั้นศิวาจีได้เข้าตีอถาณีในเดือนมีนาคม และได้เข้าล้อมเมืองเบฬคาวและวาเยมรายิม เมื่อถึงสิ้นปี ศิวาจีได้เปิดฉากสงครามในอินเดียตอนใต้ ด้วยกองกำลังกว่า 30,000 พลม้า และ 20,000 พลบก พระองค์เข้ายึดป้อมของพวกอทิลศาห์ที่เวลลุร์และชินจีจา ในการขยายดินแดนครั้งนี้ ศิวาจีทรงเรียกร้องปลุกใจให้ชาวทักขินมีจิตใจรักชาติบ้านเมือง เช่น ให้ทักขินเป็นมาตุภูมิที่ควรป้องกันการรุกรานจากคนนอก การเรียกร้องครั้งนี้ค่อนข้างประสบความสำเร็จ กุตาบข่านแห่งรัฐสุลต่านโควฬโกนทาแห่งทักขินตะวันออกเชิญชวนพระองค์ให้มาทำสนธิสัญญากัน การพิชิตดินแดนทางตอนใต้ของศิวาจีถือว่าสำคัญต่อสงครามในอนาคต และชินชีจาก็ถูกเมืองหลวงของพวกมราฐาในระหว่างการทำสงครามเพื่ออิสรภาพ
ศิวาจียังตั้งพระทัยจะกลับมาผูกมิตรกับพระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์ คือ เอโกจีที่ 1 บุตรของศาหจีกับตุกาบาอี ผู้ครอบครองเมืองตันชาวุระต่อจากศาหจี แต่การผูกมิตรกลับไม่ประสบความสำเร็จ ดังนั้นระหว่างกลับไปป้อมรายคัท ศิวาจีจึงทรงตีทัพของเอโกจีในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1677 และสามารถยึดครองพื้นที่ที่ราบสูงไมซูร์ได้ ทีปาบาอี มเหสีของเอโกจี ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของศิวาจี ได้ขอเจรจาใหม่กับศิวาจี และยังเชื่อว่าพระสวามียังห่างไกลจากพวกข้ามุสลิม ท้ายที่สุด ศิวาจียินยอมคืนแผ่นดินให้นางและลูกหลานหญิงของนางได้ครอบครองถือสิทธิ์คืนเดิม และ เอโกจียังได้ยินยอมเงื่อนไขในการปกครองแผ่นดินและรักษาอนุสรณ์ของศิวาจีในอนาคต
สวรรคตและการสืบราชสมบัติ
ประมาณปลายเดือนมีนาคม 1680 ศิวาจีประชวรด้วยพระโรคไข้และโรคบิด และเสด็จสวรรคตลงในต้นเดือนต่อมาก่อนจะถึงวันหนุมานชยันตี พระมเหสีใหญ่ผู้ทรงไร้พระโอรสได้กระโจนลงกองฟอนของพระองค์สิ้นพระชนม์ตามไป ส่วนพระมเหสีองค์อื่น เช่น สักวาบาอี ไม่ได้รับอนุญาตให้กระทำตาม เนื่องจากยังมีพระธิดาน้อยอยู่ การสวรรคตของศิวาจีมีข่าวลือว่าสวรรคตเพราะถูกนักบวชซูฟีชื่อ จัน มูฮัมหมัด แห่ง ชาลนา สาปแช่งไว้ บ้างก็ว่าถูกพระมเหสีอีกองค์พระนามว่า โสยาราบาอี ทรงวางยาพิษศิวาจี เพื่อจะให้พระโอรสพระนามว่า ราชาราม ขึ้นครองราชย์แทน หลังการเสด็จสวรรคต พระมเหสีโสยาบาอีทรงวางแผนกับกลุ่มเสนาบดีเพื่อพยายามนำเอาราชารามขึ้นครองราชย์แทนสัมภาจี ในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1680 ราชารามได้ขึ้นครองราชย์แทนพระบิดา อย่างไรก็ตาม สัมภาจีได้ยึดครองป้อมรายคัทหลังจากที่ได้สังหารผู้บัญชาการป้อมในวันที่ 18 มิถุนายน และขึ้นครองราชย์ในวันที่ 20 กรกฎาคม พร้อมทั้งรับสั่งให้จับกุมโสยาราบาอี ราชาราม และจันกีบาอี (พระมเหสีของราชาราม) และโสยาราบาอีก็ถูกสำเร็จโทษฐานกบฏในเดือนตุลาคม
จักรวรรดิมราฐาหลังการสวรรคต
หลังการเสด็จสวรรคตของศิวาจีในปี ค.ศ. 1680 ซึ่งได้ทิ้งความขัดแย้งไว้กับจักรวรรดิมุคัล ปี ค.ศ. 1681 โอรังเซบได้เข้าพิชิตทางตอนใต้ และเข้ายึดแผ่นดินของพวกมราฐา รวมทั้งอาณาจักรอทิลศาห์และโคลโกณทา และสามารถกำจัดอาณาจักรสุลต่านเหล่านั้นได้สำเร็จ แต่กลับไม่สามารถปราบปรามจักรวรรดิมราฐาได้อีกเป็นเวลา 27 ปี ในช่วงเวลานั้น สัมภาจีถูกปลงพระชนม์ลงในสงคราม แต่พวกมราฐายังสามารถสืบทอดความแข็งแกร่งต่อไปด้วยผู้นำถัดมาอย่างราชาราม และ ตาราบาอี พระชายาม่ายของราชาราม แผ่นดินปกครองถูกแย่งชิงไป ๆ มา ๆ ระหว่างมราฐาและมุคัล ท้ายที่สุดจบลงด้วยชัยชนะของพวกมุคัลในปี ค.ศ. 1707
ศาหุจี พระนัดดาของศิวาจีและพระโอรสของสัมภาจี ถูกคุมขังในฐานะนักโทษโดยโอรังเซบเป็นเวลา 27 ปี หลังจากที่โอรังเซบสวรรคต จักรพรรดิองค์ต่อมาก็ได้ปล่อยตัวพระองค์ไป หลังจากที่ได้แย่งชิงอำนาจกับ ตาราบาอี พระมาตุจฉาของพระองค์ ท้ายที่สุด ศาหุก็ได้ปกครองจักรวรรดิมราฐาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 จนถึง ค.ศ. 1749 ระหว่างนั้นเอง พระองค์ได้แต่งตั้งบาฬจี วิศวนาถ ขึ้นเป็นเปชวาร์ (ตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีของจักรวรรดิมราฐา หรือ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปัจจุบัน) ซึ่งลูกหลานของบาฬจีก็ได้ขึ้นเป็นเปชวาร์สืบต่ออีกหลายชั่วคน จักรวรรดิมราฐาจึงได้ยิ่งใหญ่ขึ้นด้วยการปกครองของเปชวาร์และทอดยาวลงถึงแผ่นดินทมิฬในทางตอนใต้ ถึงเมืองเปชวาร์ในทางตอนเหนือ และยาวถึงแผ่นดินบังคลา อย่างไรก็ตาม การรบที่ปานิปัตในครั้งที่ 3 กับจักรพรรดิ อาหมัด ชาห์ ทุรนี ส่งผลให้สูญเสียทหารมราฐาเป็นจำนวนมากและหยุดการขยายดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือไปสิบปี จนกระทั่งมาถะวราว เปชวาร์หนุ่มได้พิชิตอินเดียเหนืออีกครั้ง
ในการจัดการแผ่นดินอันยิ่งใหญ่ ศาหุและพวกเปชวาร์ได้มอบแผ่นดินในปกครองให้แก่กลุ่มนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด และกลายเป็นกลุ่มพระราชาในแคว้นเล็กแคว้นน้อยในจักรวรรดิซึ่งสืบต่อมาจนถึงยุคอาณานิคม ในปี ค.ศ. 1775 พวกอังกฤษได้แทรกแซงและโจมตีที่เมืองปูเนจนกลายเป็นสงครามอังกฤษ-มราฐา ครั้งที่ 1 ซึ่งจักรวรรดิมราฐายังคงมีอำนาจต่อไปในอินเดียจนกระทั่งการพ่ายแพ้ในสงครามกับอังกฤษครั้งที่ 2 และ ครั้งที่ 3 หลังจากนั้นอังกฤษจึงสามารถอินเดียเกือบทั้งหมดได้ในที่สุด
มิสแกรนด์กระบี่
​
สรุปผล
สถิติเข้า​รอบ 3​ ครั้ง
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี 2017
การแข่งขัน ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี 2017 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 12 ของ ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี (ครั้งแรกของรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี) ที่จัดขึ้นโดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน สำหรับทีมชายของชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีอายุไม่เกิน 15 ปี โดยครั้งนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงการแข่งขันจากเดิมจะเป็นรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี เป็นรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี เพื่อเตรียมสำหรับ ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี 2018 รอบคัดเลือกที่ ประเทศไทย จะรับหน้าสื่อเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน โดยเป็นการหวนกลับมาสำหรับครั้งแรกนับตั้งแต่ยกเลิก ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี 2009
โดยมีทีมทั้งหมด 12 ทีมที่จะลงเล่นในรายการนี้ ซึ่งนักเตะที่เกิดหลังวันที่ 1 มกราคม 2002 จะได้มีสิทธิ์เข้าร่วม แต่ละนัดจะมีเวลาของการแข่งขันอยู่ที่ 80 นาที ประกอบไปด้วยสองครึ่งๆละ 40 นาที
ทีมที่เข้าร่วม
ไม่มีการลงเล่นในรอบคัดเลือก, และผู้เข้าร่วมทั้งหมดจะได้ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย. ด้านล่างนี้คือ 12 ทีมที่มาจากสมาคมสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียนจะเข้าสู่การแข่งขัน.
สนามที่ใช้จัดการแข่งขัน
การแข่งขันรายการนี้จะมีการลงเล่นที่สองสนามใน ชลบุรี: สนามกีฬาสถาบันพลศึกษาชลบุรี (ใน เมืองชลบุรี), และ ชลบุรีสเตเดียม (ใน เมืองชลบุรี).
รอบแบ่งกลุ่ม
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ.
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16-23 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Sengkang Hockey Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 132 คน จาก 12 ประเทศ
การคัดเลือก
รายละเอียดดังนี้:
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
Speophilosomatidae
Speophilosomatidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือที่อยู่ในอันดับ Chordeumatida กิ้งกือเหล่านี้พบในญี่ปุ่นและมีความยาวตั้งแต่ 4 มม. ถึง 6 มม. กิ้งกือโตเต็มวัยในวงศ์นี้มีความโดดเด่นเนื่องจากอยู่ในกลุ่มไม่กี่กลุ่มในลำดับนี้ โดยมีเพียง 26 ปล้อง (นับคอลลัม เทลสัน และปล้องที่อยู่ระหว่างนั้น) แทนที่จะเป็น 30 ปล้องที่มักพบในคอร์ดูมาติแดน ตัวผู้ที่โตเต็มวัยในวงศ์นี้ยังมีความโดดเด่นในเรื่องการมีขาสามคู่ (คู่ที่ 7 ถึง 9) ในคอมเพล็กซ์โกโนพอด แทนที่จะเป็นสองคู่ (คู่ที่ 8 และ 9) ที่ปกติแล้วจะดัดแปลงเป็นโกโนพอดในอันดับนี้
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
อาเลกเซีย ปูเตยัส
อาเลกเซีย ปูเตยัส เซกูรา (Alexia Putellas Segura; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ซึ่งปัจจุบันเล่นในปริเมราดิบิซิออนหญิงให้แก่สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา พร้อมกับเธอได้เล่นในแชมเปียนส์ลีก โดยคว้าแชมป์ลีกสี่สมัย และถ้วยสเปนสองถ้วย ซึ่งก่อนหน้านี้เธอเล่นให้กับแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล และเลบันเต อูเด