cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส
การก่อตั้ง
เครือจักรภพแห่งเบลารุสและรัสเซีย (Commonwealth of Belarus and Russia) เกิดขึ้นวันที่ 2 เมษายน 1996 พื้นฐานของสหภาพได้สถาปนาวันที่ 2 เมษายน 1997 ด้วยการลงนามของ "สนธิสัญญาสหภาพระหว่างเบลารุสและรัสเซีย" จากนั้นก็เปลี่ยนชือเป็น รัฐสหภาพแห่งรัสเซียและเบลารุส สนธิสัญญาลงนามที่ 25 ธันวาคม 1998 ด้วยความร่วมมือกันระหว่างการเมืองเศรษฐกิจและสังคมบูรณาการระหว่างทั่งสองมากขึ้น
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20-25 สิงหาคม ค.ศ. 2014 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Jiangning Sports Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 12 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
กีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว การแข่งขันรายการบุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 70 คน จาก 46 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ติงลี่เหริน
ติงลี่เหริน (, เกิด 24 ตุลาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักหมากรุกสากลชาวจีนและครองแชมป์โลกหมากรุกสากลคนปัจจุบัน เขาเป็นนักหมากรุกสากลชาวจีนที่มีเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์ และยังเป็นแชมป์หมากรุกสากลจีน 3 สมัยอีกด้วย เขาเป็นผู้ชนะ ของการแข่งขัน แกรนด์เชสทัวร์ 2019 เอาชนะ มักซิม วาเชย์ลากราฟ ในการแข่งขันซินควิฟิลด์ 2019 และเป็นคนแรกที่เอาชนะมังนึส คาลเซินตั้งแต่ปี 2007 ในรอบชิงชนะเลิศ ติงเป็นผู้เล่นชาวจีนคนแรกที่เคยแข่งขันใน แคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ และมีเอเลอเรตติงถึง 2800 การจัดอันดับโลกโดยสมาพันธ์หมากรุกสากลนานาชาติ ในเดือนกรกฎาคม 2016 ด้วยคะแนนการแข่งขันประเภทบลิสซ์ที่ 2875 เขาเป็นผู้แข่งขันประเภทบลิสซ์ที่มีเรตติงสูงที่สุดในโลก
ติงได้รับการบันทึกว่าไม่เคยแพ้ในหมากรุกคลาสสิกในช่วงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 โดยบันทึกไว้ที่ชนะ 29 ครั้งและเสมอ 71 ครั้ง สถิติ 100 เกมนี้เป็นสถิติที่ติดต่อกันยาวที่สุดในประวัติศาสตร์หมากรุกระดับสูง จนกระทั่งมังนึส คาลเซินทำลายสถิติในปี 2019 ปัจจุบันติงอยู่ที่อันดับ 3 ในหมากรุกสากลประเภทคลาสสิก รองจากมังนึส คาลเซินและแอลีเรซอ ฟิโรจา และเขาเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงของ การแข่งขันชิงแชมป์โลกหมากรุกสากล 2023 (ผ่านเข้ารอบเนื่องจากคาลเซินปฏิเสธที่จะรักษาตำแหน่งของเขา และตามมาเป็นอันดับสองรองจากยาน เนปอมนียชต์ชิยในแคดิเดตทัวร์นาเมนต์ 2022) ติงลี่เหรินชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกหมากรุกสากลในปี 2023 โดยเป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลลำดับที่ 17 และเป็นผู้เล่นชาวจีนคนแรกที่ครองตำแหน่งนี้
อาชีพ
ติงเป็นแชมป์หมากรุกสากลจีน 3 สมัย (ค.ศ. 2009, 2011, 2012) และเป็นตัวแทนของประเทศจีนในการแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด ทั้ง 4 รายการตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2018 คว้าเหรียญทองประเภททีมในปี 2014 และ 2018 และเหรียญทองแดงและเหรียญทองเดี่ยวในปี 2014 และ 2018 ตามลำดับ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองประเภททีมและเหรียญเงินประเภทเดี่ยวในการแข่งขัน ชิงแชมป์โลกทีมหมากรุกสากลในปี ค.ศ. 2015
หลังจากที่ เซอร์เกย์ การ์ยากิน ถูกตัดสิทธิ์จาก แคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ 2022 ติงเป็นผู้เล่นสูงสุดในรายการจัดอันดับเรตติงที่ยังไม่ผ่านเข้ารอบ ติง ไม่สามารถเดินทางไปแข่งขันนอกประเทศจีนได้ในช่วง การระบาดทั่วของโควิด-19 ดังนั้นจึงทำให้เขาขาดคุณสมบัติในการแข่งขัน แต่สมาคมหมากรุกสากลจีน ได้จัดกิจกรรมที่มีผลต่อเรตติงสามรายการเพื่อให้เขาสามารถเข้าแข่งขันได้ ในทัวร์นาเมนต์นั้นเขาคว้าอันดับที่ 2 โดยจบด้วยการชนะ 4 ครั้ง, เสมอ 8 ครั้งและแพ้ 2 ครั้ง และเนื่องจากมังนึส คาลเซิน ผู้ครองแชมป์โลกหมากรุกสากลในขณะนั้น ปฏิเสธที่จะรักษาตำแหน่งของเขากับ ยาน เนปอมนียชต์ชิย ในปี 2023 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขัน ทาทาสตีลเชสทัวร์นาเมนต์ 2023 โดยเขาแพ้ให้กับ ริชาร์ด แรปพอร์ต, อาร์. ปรักกนานันท์ และ อานิช กีรี การแพ้เหล่านี้ทำให้เรตติงของเขาลดเหลือต่ำกว่า 2800 มีเพียงมังนึส คาลเซินเท่านั้นที่รักษาอันดับไว้ได้มากกว่า 2800 หลังจากเข้ารอบในตำแหน่งผู้ท้าชิงแชมป์โลกหมากรุกสากลจากแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์
แชมป์โลก
หลังจากสามารถผ่านเข้ารอบจากแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ได้, ติงชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกหมากรุกสากล 2023 และเป็นชาวจีนคนแรกที่ได้เป็นแชมป์โลกหมากรุกสากล เขาเอาชนะ เนปอมนียชต์ชิยในรอบชิงชนะเลิศโดยใช้เกมประเภทแรพิด โดยชนะในเกมที่ 4 โดยเล่นเป็นตัวหมากสีดำ
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
ฟาร์เมก
ฟาร์เมก (Farmec แปลว่า 'เสน่ห์' ในภาษาโรมาเนีย) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องสำอางที่ใหญ่ที่สุดในประเทศโรมาเนีย นอกจากนี้ยังเป็นบริษัทผู้ผลิตผลิตภัณฑ์เพื่อความงาม ทำความสะอาด และเคมีภัณฑ์อื่น ๆ ฟาร์เมกมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองกลุฌ-นาปอกา โรงงานใหญ่ของบริษัทในเมืองมีคนงานราว 600 คน
ธุรกิจของฟาร์เมกได้รับผลประโยชน์จากการประหยัดจากขนาด
ฟาร์เมกเป็นธุรกิจประเภท S.A. ซึ่งมีลูกจ้างเป็นผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัท
ประวัติศาสตร์
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ห้องทดลองในชื่อ โมลโมส (Mol-Mos) ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับโมลนาร์โมเซร์ ได้เปิดตัวในเมืองกลุฌ ต่อมาถูกผนวกรวมเข้าเป็นของรัฐและขยับขยายกิจการ รวมถึงถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น "บริษัทเครื่องสำอางลำดับที่ 21" (Întreprinderea de produse cosmetice Nr. 21) และต่อมาเป็น บริษัทโรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง ฟาร์เมก (Fabrica de Produse Cosmetice Farmec).
ในปี 1995 ฟาร์เมกเปลี่ยนสถานะเป็นบริษัทของเอกชนผ่านขบวนการซื้อเหมาพนักงาน
ฟาร์เมกเป็นผู้ถือครองสิทธิ์การผลิตและลิขสิทธิ์ของ เจโรวิตัล เอช 3 ซึ่งเป็นซีรัมที่พัฒนาขึ้นโดยแพทย์ชาวโรมาเนีย อานา อัสลัน มีการอวดอ้างว่าเป็นการรักษาต้านการแก่ตัวที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม มีความคิดเห็นที่หลากหลายเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้ในฐานะ ยา หรือ อาหารเสริม
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อาเซียน ครั้งที่ 19
"ปริ๊นเซสคัพ" วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อาเซียน ครั้งที่ 19 ("Princess Cup" 19th South East Asian Women's U19 Volleyball Championships) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงชนะเลิศแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดขึ้นที่ อาคารวีสมหมาย จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างวันที่ 16–20 กรกฎาคม 2559 มีประเทศเข้าร่วมจำนวน 8 ประเทศ 8 ทีม ทั้งนี้ แม้ว่าออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ไม่ได้อยู่ในกลุ่มประเทศอาเซียน แต่ได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ด้วย เนื่องจากทั้งสองทีมอยู่ในระดับกำลังพัฒนา จึงต้องให้โอกาสในการพัฒนาทีมให้อยู่ในระดับใกล้เคียงกัน
ยุทธเลิศ สิปปภาค
ยุทธเลิศ สิปปภาค (ชื่อเล่น: ต้อม) เป็น ผู้เขียนบทภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการกำกับภาพยนตร์มือปืน/โลก/พระ/จัน และบุปผาราตรี
ประวัติ
ยุทธเลิศ สิปปภาค เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 จังหวัดเลย ประเทศไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากภาควิชาออกแบบตกแต่งภายใน คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจบการศึกษาได้ร่วมกับเพื่อนเปิดบริษัทออกเแบบตกแต่งภายใน ชื่อ Zone Design หลังจากทำงานออกแบบได้หนึ่งปีจึงตัดสินใจไปเรียนศิลปะต่อที่ The Art Students League of New York ก่อนจะกลับมากำกับภาพยนตร์ที่เมืองไทยอย่างต่อเนื่อง
เขาสมรสแล้วกับภรรยาชื่อเลิศรินิญฒ์ หรือเนาวรัตน์ สิปปภาค ชื่อเล่นว่า ตู๋ มีลูกสาวชื่อไอรดา ชื่อเล่นว่า ตีตี้ และมีบุตรชายสองคน คนแรกชื่อคเตชิณ สิปปภาค ที่เสียชีวิตขณะมีอายุได้เพียงสี่วันเนื่องจากสายสะดือพับทำให้ออกซิเจนไม่เพียงพอ บางแห่งว่าระบบหายใจผิดปกติตั้งแต่กำเนิด และคนสุดท้ายชื่อเล่นว่าแตงแตง
22 พฤศจิกายน​ พ.ศ. 2564 รักชนก ศรีนอก ผู้มีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ และนักเคลื่อนไหวทางการเมือง แจ้งความกับสถานีตำรวจนครบาลปากคลองสาน ว่ายุทธเลิศทำร้ายร่างกายเธอ ระหว่างกิจกรรมเอ็กซ์คลูซีฟมีตติ้งกับผู้จัดรายการ "ส่องทวีตยามเช้า" ด้านยุทธเลิศกล่าวว่าหากมีหมายเรียกก็ยินดีไปพบเจ้าพนักงานสอบสวน และยืนยันว่าเหตุดังกล่าวเป็นการทะเลาะวิวาท ไม่ใช่การทำร้ายร่างกาย
อิซูมิ ชิกิบุ
อิซูมิ ชิกิบุ (, เกิด ค.ศ. 976 ?) เป็นกวีชาวญี่ปุ่นช่วงยุคเฮอังตอนกลาง เป็นหนึ่งใน สามสิบหกอมตกวียุคกลาง (三十六歌仙) ร่วมสมัยกับมูราซากิ ชิกิบุ และอากาโซเมะ เอมง ยอดกวีหญิงแห่งราชสำนักจักรพรรดินีโชชิ ในยุคเฮอัง หญิงชั้นสูงจะไม่เปิดเผยชื่อจริงของตัว โดยชื่ออิซูมิ ชิกิบุ มาจากเขตปกครองของสามี คือ "อิซูมิ" (任国) กับหน้าที่การงานของบิดาในกรมราชพิธี คือ "ชิกิบุ" (式部)
ชีวิตช่วงต้น
อิซูมิ ชิกิบุ เป็นธิดาของโอเอะ โนะ มาซามูเนะ ผู้ว่าราชการจังหวัดเอจิเซ็ง กับมารดาไม่ปรากฏนาม ซึ่งเป็นบุตรสาวของไทระ โนะ ยาซูฮิระ ผู้ว่าราชการจังหวัดเอ็ตจู แรกเริ่มอิซูมิเริ่มถวายตัวเข้าราชสำนักเกียวโต เธอมีเพื่อนชาย (บ้างว่าเป็นสามี) นามว่าโอโมโตมารุ ข้าราชบริพารของจักรพรรดินีโชโกะ ครั้น ค.ศ. 995 อิซูมิในวัย 20 ปี สมรสกับทาจิบานะ โนะ มิจิซาดะ ผู้ว่าราชการจังหวัดอิซูมิ อันเป็นที่มาของชื่อเธอ ทั้งสองมีธิดาด้วยกันคนหนึ่งชื่อ โคชิกิบุ โนะ ไนชิ เกิดใน ค.ศ. 997 และเป็นกวีเช่นมารดา ในขณะที่ยังคงสถานะภรรยาอยู่นั้น นางคบหาและลอบสังวาสกับเจ้าชายทาเมตากะ ดันโจะโนะมิยะ (弾正宮為尊親王, ค.ศ. 977-1002) พระราชโอรสลำดับที่สามในจักรพรรดิเรเซ จนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว ทำให้สามีและครอบครัวตัดขาดจากอิซูมิ ลงเอยด้วยการหย่ากับทาจิบานะ แต่ไม่นานหลังจากนั้นอดีตสามีก็ถึงแก่กรรม หลังจากการหย่าไม่นานนัก เจ้าชายทาเมตากะก็ทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ลง เองะโมโนงาตาริ (栄花物語) กล่าวไว้เป็นนัยเกี่ยวกับการประชวรนี้ว่า "เพราะหนีออกไปข้างนอกหลายต่อหลายคืนเป็นอาจิณ"
หลังเจ้าชายทาเมตากะสิ้นพระชนม์ อิซูมิก็ไปติดพันกับเจ้าชายอัตสึมิจิ (敦道親王, ค.ศ. 981–1007) พระอนุชาของเจ้าชายทาเมตากะ ปรากฏเรื่องราวนี้ในอนุทินกึ่งชีวประวัติของเธอในปีแรก อิซูมิอธิบายถึงแรงบันดาลใจในการเขียนไว้ว่า "เป็นการบันทึกบทกวีที่ทั้งสองส่งให้แก่กัน ซึ่งเขียนเพื่อเอาอกเอาใจเธอ" จากนั้นอิซูมิจึงย้ายไปพำนักในพระตำหนักของเจ้าชายอัตสึมิจิ ทั้งสองมักเกี้ยวพาราสีต่อธารกำนัล จนกระทั่งเจ้าชายอัตสึมิจิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1007 เมื่อพระชันษาเพียง 27 ปี เรื่องราวระหว่างนางกับเจ้าชายทั้งสองปรากฏในเรื่องเล่าอิงประวัติศาสตร์เรื่อง เองะโมโนงาตาริ (栄花物語 "เรื่องราวแห่งความงดงาม") เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ โอกางามิ (大鏡 "กระจกบานใหญ่") เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11
ปัจฉิมวัย
อิซูมิสมรสใหม่กับฟูจิวาระ โนะ ยาซูมาซะ (ค.ศ. 958–1036) นายทหารระดับบัญชาการผู้มีชื่อเสียงด้านความกล้าหาญ จากนั้นนางจึงทูลลาออกจากราชสำนักเพื่อติดตามสามีไปจังหวัดทังโงะ นางมีอายุยืนยาวกว่าบุตรสาว บทกวีสุดท้ายถูกเขียนใน ค.ศ. 1027 เองะโมโนงาตาริ ได้รวบรวมบทกวีนี้ไว้ด้วย กล่าวถึงการถวายเครื่องเพชรพลอยของยาซูมาซะถวายแก่พระพุทธรูป "เพื่อเป็นอนุสรณ์คำนึงถึงพระพันปีโยชิโกะ"
อนุทิน
อิซูมิชิกิบุนิกกิ เขียนขึ้นจากความสัมพันธ์ระหว่างอิซูมิกับเจ้าชายอัตสึมิจิ เรื่องดำเนินไปเป็นระยะเวลาเก้าเดือน (ค.ศ. 1003–1004) อนุทินนี้เขียนในลักษณะที่ถูกถ่ายทอดจากบุคคลที่สาม เขียนด้วยบทร้อยกรองวากะ และอีกร้อยบทเป็นเร็งงะ โครงเรื่องกล่าวถึง "ความเร่าร้อนและความไม่เอาใจใส่ของเจ้าชาย กับความขลาดและความใคร่ของอิซูมิ" ผลงานสำคัญอีกชิ้นของเธอคือ อิซูมิชิกิบุชู (和泉式部集) และ นิจูอิจิไดชู (二十一代集)
จากชีวิตรักหลายคราวของนาง ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะจึงให้สมญาแก่อิซูมิว่า "นางลอย" (浮かれ女)
ฮิตไทต์
ฮิตไทต์ เป็นชนอานาโตเลียที่ก่อตั้งอาณาจักรแรกในคูสซารา (ก่อน 1750 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาในกึลเทเป (ประมาณ 1750–1650 ปีก่อนคริสตกาล) ก่อนจะสถาปนาจักรวรรดิที่มีศูนย์กลางที่ฮัตทูซาทางภาคกลางตอนเหนือของอานาโตเลีย (ราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์รุ่งเรืองถึงขีดสุดช่วงกลางศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลในสมัยพระเจ้าซัปปีลัลลีอูมาที่ 1 โดยครอบครองอานาโตเลียเกือบทั้งหมด ลิแวนต์ตอนเหนือและเมโสโปเตเมียตอนบน
ระหว่างศตวรรษที่ 15–13 ก่อนคริสตกาล จักรวรรดิฮัตทูซา (หรือชื่อสมัยใหม่คือจักรวรรดิฮิตไทต์) ขัดแย้งกับจักรวรรดิอียิปต์ จักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางและจักรวรรดิมีแทนีเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือตะวันออกใกล้ ที่สุดแล้วจักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางขึ้นเป็นมหาอำนาจเด่นและผนวกดินแดนของจักรวรรดิฮิตไทต์จำนวนมาก ขณะที่ดินแดนส่วนที่เหลือถูกชาวฟรีเจียตีแตก ต่อมาเมื่อเกิดการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ (ประมาณ 1180 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์สลายกลายเป็นรัฐย่อยอิสระที่เรียกว่ารัฐไซโร-ฮิตไทต์ ซึ่งบางส่วนดำรงอยู่จนถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาลก่อนจะเสียให้จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ในสมัยคลาสสิก หลังจากนั้นชาวฮิตไทต์ได้กระจัดกระจายและกลืนเข้ากับกลุ่มชนอื่น ๆ ในตุรกี ลิแวนต์และเมโสโปเตเมีย
ภาษาฮิตไทต์เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอานาโตเลีย ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาฮิตไทต์และภาษาลูเวียเป็นหนึ่งในภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่เก่าแก่ที่สุด ชาวฮิตไทต์เรียกภาษานี้ว่า nešili (ภาษาเนชา) และเรียกอาณาจักรของตนว่าอาณาจักรฮัตทูซา ตามชื่อฮัตเทียน กลุ่มชนพูดภาษาฮัตติก ที่อาศัยอยู่ในอานาโตเลียกลางจนถึงต้นสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ฮิตไทต์เป็นคำเรียกสมัยใหม่ที่มาจากการระบุนามกลุ่มชนที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูโดยนักโบราณคดีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19
เรื่องราวของฮิตไทต์ส่วนใหญ่มาจากข้อความอักษรรูปลิ่มที่บันทึกโดยชาวฮิตไทต์เอง และเอกสารการทูตและการค้ากับอาณาจักรอื่น เช่น อียิปต์โบราณ อัสซีเรีย บาบิโลเนียและตะวันออกกลาง การถอดรหัสข้อความดังกล่าวถือเป็นเหตุการณ์สำคัญในการศึกษาภาษาอินโด-ยูโรเปียน การศึกษาฮิตไทต์เพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่อมีการก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกีในปี ค.ศ. 1923 ในช่วงเวลาใกล้กันตุรกีได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์อารยธรรมอานาโตเลียซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุและงานศิลปะฮิตไทต์
เดิมนักวิชาการเสนอว่าชาวฮิตไทต์พัฒนาการถลุงเหล็กช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์และผูกขาดการผลิตเหล็กในช่วงเวลานั้น อย่างไรก็ตามแนวคิดเรื่องผูกขาดการผลิตเหล็กของฮิตไทต์ถูกตั้งข้อสังเกตและไม่ได้รับการเห็นพ้องในวงวิชาการ เนื่องจากเทคโนโลยีการถลุงเหล็กในอานาโตเลียช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์/ต้นยุคเหล็กนั้นแพร่หลายไปยังภูมิภาคใกล้เคียงด้วย นอกจากนี้มีการพบเครื่องมือเหล็กในอานาโตเลียจำนวนใกล้เคียงกับที่พบในอียิปต์และที่อื่นในช่วงเวลาเดียวกัน
เฮลมุต ยาห์น
เฮลมุต ยาห์น (Helmut Jahn; 4 มกราคม พ.ศ. 2483 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) สถาปนิกชาวอเมริกัน-เยอรมัน เกิดที่ ประเทศเยอรมนีและได้อพยพมาที่สหรัฐอเมริกา เป็นสถาปนิกชื่อดังของโลกคนหนึ่งในยุคปัจจุบัน ผลงานของยาห์นที่สำคัญได้แก่ อาคารโซนีเซนเตอร์ที่กรุงเบอร์ลิน ส่วนตัวขยายอาคารที่สนามบินโอ'แฮร์ อาคารในสนามบินสุวรรณภูมิ และตึกวันลิเบอร์ตีเพลซ ตึกที่สูงสุดในเมืองฟิลาเดลเฟีย
เฮลมุต ยาห์น เกิดที่เนือร์นแบร์ค ประเทศเยอรมนี หลังจากเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิก ระหว่าง พ.ศ. 2503 – 2508 เขาได้ทำงานกับ Peter C. von Seidlein เป็นเวลาหนึ่งปี ต่อมาใน พ.ศ. 2508 เพื่อศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ต่อในระดับปริญญาโทที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย (Illinois Institute Technology : IIT) ที่นั่น เขาได้ศึกษาในหลักสูตรที่ออกแบบโดย ลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ เรียนรู้ภาษาและเทคนิคของลัทธิสมัยใหม่แนวนานาชาติ (International Style modernism)
ในปี 2510 เขาเข้าทำงานกับบริษัท ซี.เอฟ. เมอร์ฟีแอสโซซิเอตส์ ในชิคาโก และใน พ.ศ. 2516 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานบริหาร และผู้อำนวยการการวางแผนและออกแบบ ในปี 2524 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เมอร์ฟี/ยาห์น" ถึงแม้ว่า ชาลส์ เมอร์ฟี จะเสียชีวิตไม่กี่ปีหลังจากนั้น ในปี 2528 เหลือเพียงยาห์นเป็นผู้ดูแล ในปี 2549 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาปรัชญาการออกแบบจากที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยในวันที่ 16 ธันวาคม
เฮลมุต ยาห์น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ในวัย 81 ปี จากการถูกรถยนต์สองคันชน ขณะที่เขาขี่จักรยานในแคมป์ตันฮิลส์ ห่างจากนครชิคาโก รัฐอิลลินอย ไปทางตะวันตกราว 60 ไมล์ โดยคนขับรถคนหนึ่งไม่ได้รับอันตรายจากเหตุดังกล่าว ขณะที่คนขับรถอีกรายได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
ฟอง
ฟอง (bubbles) เป็นก้อนกลมหรือทรงกลมขนาดเล็ก ของสารหนึ่งในอีกสารหนึ่ง โดยทั่วไปหมายถึง ก๊าซในของเหลว จึงมักเรียกว่า ฟองอากาศ ตามคำอธิบายของปรากฎการณ์มารันโกนี (Marangoni effect) ฟองอากาศอาจยังคงสภาพเหมือนเดิม แม้เมื่อลอยมาถึงพื้นผิวของสารที่มันแทรกตัวอยู่
ฟิสิกส์และเคมี
ฟองก่อตัวและรวมตัวกันเป็นรูปทรงกลม เนื่องจากรูปร่างเหล่านั้นอยู่ในสถานะพลังงานที่ต่ำกว่า สำหรับคำอธิบายทางฟิสิกส์และเคมี โปรดดู การก่อตัวตกตะกอน (nucleation)
ลักษณะ
คำอธิบายข้างต้นอธิบายเฉพาะฟองของสื่อหนึ่งที่จมอยู่ในตัวกลางอื่นเท่านั้น (เช่น ฟองก๊าซในน้ำอัดลม) ปริมาตรของฟองเมมเบรน (เช่นฟองสบู่) จะไม่บิดเบือนแสงมากนักและสามารถมองเห็นฟองเมมเบรนเนื่องจากการแทรกสอดในฟิล์มบาง (thin-film diffraction) และการสะท้อนแสงสมบูรณ์ (specular reflection)
การประยุกต์ใช้งาน
การก่อตัวตกตะกอน (nucleation) สามารถเกิดขึ้นได้โดยเจตนาเช่น การสร้าง bubblegram ในของแข็ง
ในการถ่ายภาพอัลตราซาวนด์ทางการแพทย์จะใช้ฟองอากาศห่อหุ้มขนาดเล็กที่เรียกว่า คอนทราสต์เอเจนต์ เพื่อเพิ่มความคมชัด
การสลายตัวอย่างรุนแรงของฟองอากาศ (โพรงอากาศ) ใกล้พื้นผิวที่เป็นของแข็ง และผลของการเกิดไอพ่นปะทะ (การย้อยกลับของกระแสก๊าซหรือของเหลวที่พ่นออกมาอย่างรวดเร็วก่อนหน้า) ที่เกิดขึ้นนำไปใช้เป็นกลไกของการทำความสะอาดด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง ปรากฎการณ์เดียวกันนี้ในขนาดที่ใหญ่กว่าใช้ในอาวุธระเบิดแบบวิ่งเข้าหาเป้า เช่น บาซูก้า และตอร์ปิโด กุ้งดีดขันยังใช้ผลของฟอง (โพรง) ที่ยุบตัวเป็นอาวุธ ผลเดียวกันนี้ใช้ในการรักษานิ่วในไตซึ่งเรียกว่าการใช้คลื่นเสียงนอกกายสลายนิ่ว (extracorporeal shock wave lithotripsy, ESWL) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลเช่น โลมา และ วาฬ ใช้ฟองอากาศเพื่อความบันเทิงหรือเป็นเครื่องมือช่วยล่าเหยื่อ เครื่องเติมอากาศ (aerator) ใช้หลักการนี้โดยทำให้เกิดการสลายตัวของก๊าซในของเหลว โดยการฉีดฟองอากาศซึ่งเพิ่มแรงดันของน้ำในขณะที่ใช้ปริมาณน้ำลดลง
วิศวกรเคมี และ วิศวกรโลหการ อาศัยฟองอากาศในการปฏิบัติงาน เช่นการกลั่น การดูดซับ การลอยตัว และการทำแห้งแบบพ่นฝอย กระบวนการที่ซับซ้อนเหล่านี้มักต้องคำนึงถึง มวล การถ่ายเทความร้อน และการสร้างโดยการจำลองแบบจากหลักพลศาสตร์ของไหล
ตุ่นจมูกดาว และหนูผี สามารถดมกลิ่นใต้น้ำได้โดยหายใจเข้าทางรูจมูกอย่างรวดเร็วและทำให้เกิดฟอง
การไหลเป็นจังหวะ
เมื่อฟองอากาศถูกรบกวน (เช่น เมื่อฉีดฟองก๊าซใต้น้ำ) ผนังฟองจะสั่น ซึ่งมักสังเกตเห็นได้ยากจากการถูกบดบังของการวิรูปของทรงฟอง (การเสียรูปของฟอง) ที่เห็นได้ง่ายกว่าจากขนาดของปรากฏการณ์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก องค์ประกอบของการแกว่งจะเปลี่ยนปริมาตรของฟอง (หมายถึงการไหลที่เป็นจังหวะ เช่น ชีพจร) ในกรณีควบคุมที่ไม่มีสนามเสียงจากภายนอกรบกวนจะทำให้เกิดความถี่ธรรมชาติของฟอง การไหลเป็นจังหวะเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในการแกว่ง (oscillation) จากการเปลี่ยนปริมาตรของก๊าซจะทำให้ความดันเปลี่ยนไปเป็น และนำไปสู่การเปล่งเสียงสะท้อน (emission of sound) ตามความถี่ธรรมชาติของฟอง สำหรับฟองอากาศในน้ำฟองอากาศขนาดใหญ่ (ในสภาวะความตึงผิวและการนำความร้อน ที่เล็กน้อย) จะผ่านการไหลเป็นจังหวะแบบอะเดียแบติก ซึ่งหมายความว่าจะไม่มีการถ่ายเทความร้อนจากของเหลวไปยังก๊าซหรือในทางกลับกัน ความถี่ธรรมชาติของฟองดังกล่าวถูกกำหนดโดยสมการ:
ตัวแปร :
สำหรับฟองอากาศในน้ำ ฟองอากาศขนาดเล็กกว่าจะผ่านการไหลเป็นจังหวะในกระบวนไอโซเทอร์มอล (กระบวนการเปลี่ยนแปลงที่อุณหภูมิคงที่ ความดันและปริมาตรจะเปลี่ยนไป) สมการที่สอดคล้องกันสำหรับฟองอากาศขนาดเล็กของแรงตึงผิว σ (ในสภาวะความหนืดของของเหลวมีเล็กน้อย) คือ
ฟองอากาศที่กลอกกลิ้งจากการติดอยู่ใต้ผิวน้ำ เป็นที่มาของเสียงของเหลวที่สำคัญ เช่น ฟองอากาศภายในข้อนิ้วของเราและเสียงของการหักข้อนิ้ว หรือ เมื่อเม็ดฝน กระทบผิวน้ำ
สรีรวิทยาและการแพทย์
การบาดเจ็บจากการเกิดฟองและพองโตในเนื้อเยื่อของร่างกาย จากกลไกของโรคจากการลดความกดอากาศ หรือ โรคน้ำหนีบ (decompression sickness) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อต่าง ๆ ของร่างกายได้รับก๊าซเฉื่อย (ก๊าซไนโตรเจน) ภายใต้ความกดดัน (การดำน้ำของนักดำน้ำทั่วไปเป็นอากาศอัด) จนเกิดภาวะอิ่มตัวอย่างยิ่งยวด เมื่อมีการลดความกดดันอย่างรวดเร็ว (การดำขึ้นสู่ผิวน้ำ) เนื้อเยื่อจึงคายก๊าซไนโตรเจนที่เกินออกเกิดเป็นฟองอากาศ และเข้าสู่ระบบต่าง ๆ ของร่างกายรวมทั้งระบบการไหลเวียนของเส้นเลือด ฟองก๊าซเกิดขึ้นเกินกว่าความสามารถของร่างกายที่จะกำจัดได้ ทำให้เนื้อเยื่อและหลอดเลือดได้รับบาดเจ็บและเกิดการอักเสบจากการเบียดแทรก บีบกด จากฟองอากาศ หรือการขวางการไหลเวียนของหลอดเลือด เนื้อเยื่อเกิดการขาดเลือด และเกิดการอุดตันในส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย
ภาวะฟองอากาศอุดหลอดเลือด สามารถเกิดขึ้นได้เมื่อฟองอากาศถูกนำเข้าสู่ระบบไหลเวียนโลหิต และฟองอากาศหลุดเข้าไปอยู่ในเส้นเลือดซึ่งมีขนาดเล็กเกินกว่าที่ฟองนั้นจะผ่านได้ ภายใต้ความแตกต่างของความดัน ภาวะฟองอากาศอุดหลอดเลือดอาจเกิดขึ้นจากการรักษาอาการโรคจากการลดความกดอากาศโดยการบำบัดด้วยแรงดันบรรยากาศสูง (hyperbaric exposure) หรือการบาดเจ็บจากการขยายมากเกินไปของปอด (การบาดเจ็บจากแรงกดดัน) หรือเกิดในระหว่างการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หรือระหว่างการผ่าตัด
ที่ราบลุ่มแม่น้ำ
ที่ราบลุ่มแม่น้ำ, พื้นที่ลุ่มน้ำ หรือ ลุ่มน้ำ (river basin, drainage basin หรือ watershed) คือ พื้นที่บริเวณหนึ่งที่มีขอบเขตแบ่งพื้นที่ที่ล้อมรอบด้วยสันปันน้ำ และเป็นพื้นที่รองรับหยาดน้ำฟ้า สะสมตัว และระบายออกสู่แหล่งน้ำทั่วไป เช่น ลงสู่แม่น้ำ อ่าว หรือแหล่งกักเก็บน้ำอื่นๆ ในลักษณะเป็นแอ่งระบายน้ำ น้ำที่สะสมและระบายออกจากที่ราบลุ่มแม่น้ำรวมถึงน้ำผิวดินทั้งหมด ได้แก่จากการไหลบ่าของฝน หิมะละลาย ลูกเห็บ และลำน้ำสาขาที่ไหลลงสู่ทางระบายเดียวกัน รวมทั้งน้ำบาดาล (น้ำใต้ดิน) ที่ซึมออกมาบนผิวโลก พื้นที่ลุ่มน้ำสามารถเชื่อมต่อกับพื้นที่ลุ่มน้ำอื่น ๆ ที่ระดับต่ำกว่าในรูปแบบลำดับชั้น หรือเป็นการรวมกันของพื้นที่ลุ่มน้ำย่อย ๆ ซึ่งทั้งหมดระบายน้ำออกสู่ทางระบายร่วม (จุดออกร่วม)
ความหมายของพื้นที่ลุ่มน้ำ ยังได้แก่ พื้นที่กักเก็บน้ำ (catchment area), แอ่งกักเก็บน้ำ (catchment basin), พื้นที่ระบายน้ำ (drainage area), แอ่งน้ำ และพื้นที่รับน้ำ (water basin)
ในระบบพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด (พื้นที่ลุ่มน้ำเอนดอร์เฮอิก หรือพื้นที่ลุ่มน้ำภายในทวีป; endorheic basin) น้ำไหลมาบรรจบกันที่จุดเดียวภายในแอ่ง เรียกว่าทะเลปิด ซึ่งอาจเป็นทะเลสาบถาวรน้ำจืดหรือน้ำเค็ม ทะเลสาบแห้ง หรือจุดที่น้ำผิวดินกลายเป็นธารน้ำให้น้ำ
ระบบ
พื้นที่ลุ่มน้ำทำหน้าที่แบบกรวย รวบรวมน้ำทั้งหมดภายในพื้นที่ลุ่มน้ำและบังคับให้ไหลไปตามช่องระบายเดียว พื้นที่ลุ่มน้ำแต่ละแห่งถูกแยกด้วยภูมิประเทศจากพื้นที่ลุ่มน้ำอื่นด้วยปริมณฑล (เส้นแบ่งเขตตามธรรมชาติ) เรียก สันปันน้ำ ซึ่งเป็นลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่สูงอย่างต่อเนื่องเป็นแนว (เช่นแนวสันเขา เนินเขา หรือภูเขา) ทำหน้าที่เป็นแนวแบ่งกั้นน้ำ
การไหลของน้ำเมื่อแบ่งออกจากกันตามปริมณฑลภูมิประเทศ คือ สันปันน้ำ (drainage divine) จะไหลลงสู่ลำน้ำสาขาย่อยหรือลำน้ำต้นน้ำ (sub-stream) ในตอนบนของพื้นที่ลุ่มน้ำ แล้วลงตามความลาดชันสู่แม่น้ำสาขาและพื้นที่ลุ่มน้ำสาขา (stream และ sub-drainage basin) รวมกันลงสู่แม่น้ำสายหลัก (mainstream) จนไหลออกปากน้ำ (outlet) ในที่สุด
ยกตัวอย่างเช่น ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ซึ่งมีระบบสันปันน้ำในภาคเหนือของประเทศไทยและพื้นที่ต้นน้ำในจังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง แพร่ และอื่น ๆ รองรับน้ำฝน สะสมและระบายลงสู่พื้นที่ลุ่มน้ำสาขา (พื้นที่ลุ่มน้ำย่อย) ได้แก่ ลุ่มน้ำปิง ลุ่มน้ำวัง ลุ่มน้ำยม ลุ่มน้ำน่าน แล้วไหลรวมกันลงผ่านแม่น้ำเจ้าพระยา ลงสู่อ่าวไทย
มีการจัดระดับพื้นที่ลุ่มน้ำ ซึ่งคล้ายกับการจัดระบบหน่วยทางอุทกศาสตร์
แอ่งมหาสมุทร
ในทางอุทกวิทยา แอ่งมหาสมุทร (oceanic basin) อาจอยู่ที่ใดก็ได้บนโลกที่มีน้ำทะเลปกคลุม แต่ในเชิงธรณีวิทยา แอ่งมหาสมุทรเป็นแอ่งทางธรณีวิทยาขนาดใหญ่ที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ทางธรณีวิทยามีลักษณะทางธรณีสัณฐานใต้ทะเลอื่นๆ เช่น ไหล่ทวีป ร่องลึกก้นสมุทร และเทือกเขาใต้ทะเล (เช่น สันเขากลางมหาสมุทร) ซึ่งไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของแอ่งมหาสมุทร ในขณะที่อุทกวิทยาแอ่งมหาสมุทรรวมถึงชั้นทวีปขนาบข้างและทะเลลึกตื้น
หากคำนวนขนาดจากเส้นแบ่งทวีปมีพื้นดินทั้งหมดโดยประมาณ 146.6 ล้านตารางกิโลเมตร หรือคำนวนเฉพาะที่ราบลุ่มแม่น้ำและสาขาโดยไม่รวมที่ลุ่มน้ำแบบปิดมีพื้นที่ประมาณ 90.7 ล้านตารางกิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำที่ระบายน้ำจืดไหลลงสู่มหาสมุทรและแอ่งมหาสมุทรที่สำคัญได้แก่
พื้นที่ลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุด
พื้นที่ลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุด 5 แห่ง (ตามขนาดพื้นที่) จากใหญ่ที่สุดสู่อับดับรองลงไปคือ พื้นที่ลุ่มแม่น้ำแอมะซอน (7 ล้านตารางกิโลเมตร), พื้นที่ลุ่มแม่น้ำคองโก (4 ล้านตารางกิโลเมตร), พื้นที่ลุ่มแม่น้ำไนล์ (3.4 ล้านตารางกิโลเมตร), พื้นที่ลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี (3.22 ล้านตารางกิโลเมตร) และ พื้นที่ลุ่มแม่น้ำริโอเดลาปลาตา (3.17 ล้านตารางกิโลเมตร) แม่น้ำสามสายที่ระบายน้ำได้มากที่สุด จากมากไปน้อย คือแม่น้ำแอมะซอน แม่น้ำคงคา และแม่น้ำคองโก
พื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด
พื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำที่ไม่ระบายออกสู่มหาสมุทร ประมาณร้อยละ 13 ของพื้นดินโลก ที่น้ำไหลลงสู่ทะเลปิด ทะเลปิดที่ใหญ่ที่สุดเหล่านี้ส่วนมากอยู่ภายในทวีปเอเชีย ได้แก่ ทะเลแคสเปียน ทะเลอารัล และทะเลสาบขนาดเล็กจำนวนมาก ภูมิภาคพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิดอื่น ๆ ได้แก่ เกรตเบซินในสหรัฐอเมริกา, พื้นที่ส่วนใหญ่ของทะเลทรายสะฮารา, พื้นที่ลุ่มแม่น้ำโอกาวางโก (ลุ่มน้ำคาลาฮารี), ที่ราบสูงรอบแอฟริกาเกรตเลคส์, ภายในของทวีปออสเตรเลีย และภายในคาบสมุทรอาหรับ บางส่วนในเม็กซิโก และบางส่วนของเทือกเขาแอนดีส บางส่วนของภูมิภาคเหล่านี้ เช่น เกรตเบซินไม่ใช่พื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิดเดี่ยว แต่เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิดที่อยู่ติด ๆ กัน
ในแหล่งน้ำนิ่งของพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด ซึ่งมีการระเหยเป็นสาเหตุหลักของการสูญเสียน้ำ ทำให้โดยทั่วไปปกติน้ำในพื้นที่เหล่านี้เป็นน้ำเกลือ และอาจมีความเค็มมากกว่ามหาสมุทร ตัวอย่างที่ชัดเจนคือทะเลเดดซี
พื้นที่ลุ่มน้ำในประเทศไทย
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 คณะกรรมการอุทกวิทยาแห่งชาติ แบ่งพื้นที่ลุ่มน้ำเป็น 25 ลุ่มน้ำหลัก (254 ลุ่มน้ำสาขา) ปัจจุบันประเทศไทยมี 22 ลุ่มน้ำหลัก (353 ลุ่มน้ำสาขา) ตามพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561 คือ ลุ่มน้ำสาละวิน, ลุ่มน้ำโขงเหนือ (เดิมลุ่มน้ำกก), ลุ่มน้ำโขงตะวันออกเฉียงเหนือ, ลุ่มน้ำชี, ลุ่มน้ำมูล, ลุ่มน้ำปิง, ลุ่มน้ำวัง, ลุ่มน้ำยม, ลุ่มน้ำน่าน, ลุ่มน้ำเจ้าพระยา, ลุ่มน้ำสะแกกรัง, ลุ่มน้ำป่าสัก, ลุ่มน้ำท่าจีน, ลุ่มน้ำแม่กลอง, ลุ่มน้ำบางประกง (ซึ่งผนวกรวมลุ่มน้ำปราจีนบุรี), ลุ่มน้ำโตนเลสาบ, ลุ่มน้ำชายฝั่งทะเลตะวันออก, ลุ่มน้ำอ่าวไทยฝั่งตะวันตก (รวมเดิมลุ่มน้ำเพชรบุรีและลุ่มน้ำชายฝั่งทะเลประจวบคีรีขันธ์), ลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนบน, ลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนกลาง (ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา), ลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนล่าง และลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งทะเลตะวันตก
ปัจจัยการกักเก็บน้ำ
การเก็บกักน้ำเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการกำหนดปริมาณหรือแนวโน้มที่จะเกิดน้ำท่วม กล่าวคือยิ่งมีการเก็บกักน้ำที่ดีโอกาสการเกิดน้ำท่วมยิ่งมีมาก
ปัจจัยการกักเก็บน้ำ ได้แก่ ภูมิประเทศ รูปทรงขนาด ชนิดของดิน และการใช้ที่ดิน (พื้นที่ลาดยางหรือมีสิ่งก่อสร้างปกคลุม) ภูมิประเทศและรูปทรงของการกักเก็บน้ำเป็นตัวกำหนดระยะเวลาจากหยาดน้ำฟ้า (ฝน) ที่ตกลงมาจนไหลไปถึงแม่น้ำ ในขณะที่ขนาดการเก็บน้ำ ชนิดของดิน และการพัฒนาที่ดิน จะเป็นตัวกำหนดปริมาณน้ำที่จะไปถึงแม่น้ำ
ภูมิประเทศ
โดยทั่วไป ภูมิประเทศมีส่วนอย่างมากในการที่น้ำจะไหลลงสู่แม่น้ำได้เร็วเพียงใด ฝนที่ตกลงมาในพื้นที่ภูเขาสูงชันจะถึงแม่น้ำสายหลักในแอ่งระบายน้ำได้เร็วกว่าพื้นที่ราบหรือลาดเอียงเล็กน้อย (เช่น ความลาดเอียงมากกว่าร้อยละ 1)
รูปทรง
รูปทรงจะช่วยให้ความเร็วที่ไหลบ่าถึงแม่น้ำ การเก็บกักน้ำแบบบางและยาวจะใช้เวลาระบายน้ำนานกว่าการเก็บกักน้ำแบบกลุ่มก้อน
ขนาด
ขนาดจะช่วยกำหนดปริมาณน้ำที่ไหลลงสู่แม่น้ำ เนื่องจากแหล่งกักเก็บน้ำที่มากขึ้น โอกาสที่น้ำจะท่วมก็จะมากขึ้น นอกจากนี้ยังกำหนดตามความยาวและความกว้างของอ่างระบายน้ำ
ประเภทของดิน
ชนิดของดินจะช่วยกำหนดปริมาณน้ำที่ไหลเข้าสู่แม่น้ำ ปริมาณน้ำที่ไหลบ่าออกจากพื้นที่ระบายน้ำขึ้นอยู่กับชนิดของดิน ดินบางชนิด เช่น ดินทราย มีการระบายน้ำอย่างอิสระ และฝนบนดินทรายก็มีแนวโน้มที่จะถูกดินดูดกลืน อย่างไรก็ตามดินที่มีดินเหนียวแทบจะซึมผ่านไม่ได้ ดังนั้นปริมาณน้ำฝนบนดินเหนียวจะไหลออกและมีส่วนทำให้เกิดน้ำท่วม หลังจากฝนตกเป็นเวลานาน แม้แต่ดินที่ระบายน้ำอิสระก็สามารถอิ่มตัวได้ ซึ่งหมายความว่าปริมาณน้ำฝนเพิ่มเติมจะไปถึงแม่น้ำแทนที่จะถูกดูดซับโดยพื้นดิน หากพื้นผิวไม่สามารถซึมผ่านได้ ฝนจะทำให้เกิดการไหลบ่าของพื้นผิวซึ่งจะนำไปสู่ความเสี่ยงที่จะเกิดน้ำท่วมสูงขึ้น ถ้าดินซึมเข้าไปได้ ฝนก็จะแทรกซึมเข้าไปในดิน
การพัฒนาที่ดิน
การใช้ที่ดินสามารถส่งผลต่อปริมาณน้ำที่ไหลเข้าสู่แม่น้ำได้เช่นเดียวกับดินเหนียว ตัวอย่างเช่น ปริมาณน้ำฝนบนหลังคา ทางเท้า และถนนจะถูกรวบรวมโดยแม่น้ำโดยแทบไม่ดูดซึมลงสู่น้ำใต้ดิน
การจัดการพื้นที่ลุ่มน้ำ
การจัดการลุ่มน้ำคือ การจัดการใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติภายในพื้นที่ลุ่มน้ำแบบผสมผสาน โดยเฉพาะทรัพยาการที่ดิน ได้แก่ พื้นที่ป่าไม้ เกษตรกรรม แหล่งน้ำ ชุมชน พื้นที่เมือง ให้มีสัดส่วนการกระจายตัวที่เหมาะสม มีมาตรการป้องกันและควบคุมผลกระทบจากการพัฒนาที่ดิน และมีการปรับปรุงฟื้นฟูส่วนที่เสื่อมโทรม ให้พื้นที่ลุ่มน้ำนั้นยังคงทำหน้าที่ตอบสนองต่อความต้องการทรัพยากรธรรมชาติของมนุษย์ โดยเฉพาะทรัพยากรน้ำ และป่าไม้ได้อย่างยั่งยืน สิ่งบ่งชี้ถึงผลสัมฤทธิ์ของการจัดการดูได้จาก ปริมาณน้ำที่เพียงพอ ช่วงเวลาการไหลสม่ำเสมอและคุณภาพดี รวมถึงคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีของคนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำ
ยาตาโร คูโรกาวะ
ยาตาโร คูโรกาวะ (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
อำเภอเลาดัร
อำเภอเลาดัร (لودر) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการอับยัน ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 88,155 คน
ฮิเดอากิ อิโต
ฮิเดอากิ อิโต (伊藤 英明 (Itō Hideaki); เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ภาพยนตร์
as Detective Makimura Kō
เรื่องของจัน ดารา
เรื่องของจัน ดารา เป็นนวนิยายเชิงสังวาส บทประพันธ์ของอุษณา เพลิงธรรม (ประมูล อุณหธูป) ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ลงในนิตยสารสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2509 ตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น มีเนื้อหาแนวนาฏกรรมเชิงกามวิสัย เป็นบันทึกชีวิตของจัน ดารา ซึ่งจันเขียนขึ้นเองตามคำแนะนำของแพทย์ผู้รักษาอาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศก่อนวัยอันควรของเขา ผ่านมุมมองของเขาที่เห็นว่าคนรอบข้างล้วนมีพฤติกรรมและจิตใจจ่อมจมอยู่ในกาม ทั้งที่ตัวเขาเองก็เป็นเช่นกัน เนื้อเรื่องยังแสดงถึงอคติหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นความรักฉันญาติมิตร ความรักใคร่ฉันชู้สาว ความเกลียดและกลัว ซึ่งอุษณา เพลิงธรรม เขียนไว้ในคำนำว่า "ขอบอกกล่าวไว้เสียด้วยว่า เป็นเรื่องอ่านเล่นซึ่งไม่ใช่ของสำหรับเด็ก และเป็นของแสลงอย่างยิ่งสำหรับบุคคลประเภทมือถือสากปากถือศีล"
การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
เรื่องของจัน ดารา ได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 3 ครั้ง ในชื่อ จัน ดารา มีรายละเอียดดังนี้
ยูโนซูเกะ อิโต
ยูโนซูเกะ อิโต (, 3 สิงหาคม ค.ศ. 1919 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น เริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1979 มากถึง 90 เรื่อง
เส้นโครงแผนที่
โดยทั่วไปแล้วเส้นโครงแผนที่ (Map projection) คือระบบการเปลี่ยนตำแหน่งของละติจูดและลองจิจูดบนพื้นผิวทรงกลมซึ่งในที่นี้คือโลก ให้มาอยู่บนแผ่นกระดาษที่มีลักษณะเรียบ ดังนั้นเส้นโครงแผนที่จึงเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับการทำแผนที่ เส้นโครงแผนที่มีอยู่ด้วยกันหลายประเภท ซึ่งในแต่ละประเภทมีข้อจำกัดที่เกิดจากการบิดเบี้ยว อยู่ในตัว ซึ่งการบิดเบี้ยวนี้เกิดมาจากกระบวนการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งจากทรงกลมให้มาอยู่บนผิวเรียบ ยกตัวอย่างเช่น การทำให้เปลือกส้มทั้งลูกที่มีลักษณะกลมให้เป็นแผ่นเรียบเพียงแผ่นเดียวย่อมมีการบิดเบี้ยวเกิดขึ้น
สิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกใช้แผนที่ประเภทต่าง ๆ คือ วัตถุประสงค์ที่จะนำไปใช้ เส้นโครงแผนที่ในแต่ละแบบมีจุดประสงค์เพื่อรักษาคุณสมบัติบางประการให้คงไว้ ในขณะเดียวกันก็จะทำให้เกิดการบิดเบี้ยวของคุณสมบัติบางประการเกิดขึ้น จึงทำให้แผนที่แต่ละประเภทมีไว้สำหรับการใช้งานที่แตกต่างกันออกไป สำหรับการใช้งานโดยทั่วไป เมื่อเปรียบเทียบกับแผนที่ที่อยู่บนลูกโลกทรงกลมจำลองนั้นเป็นการยากสำหรับการใช้งาน แต่เมื่อแผนที่ถูกแสดงลงบนแผ่นกระดาษที่เรียบแล้ว ย่อมทำให้เกิดความสะดวกต่อการเผยแพร่ การใช้งาน การพกพา และการเก็บรักษา
คุณลักษณะของแผนที่
การบอกคุณลักษณะของแผนที่แสดงพื้นผิวโลกสามารถทำการจำแนกประเภทได้จากลักษณะทางภูมิศาสตร์ อันประกอบไปด้วย
ในเส้นโครงแผนที่แต่ละประเภทมีจุดประสงค์เพื่อรักษาคุณลักษณะต่างๆข้างต้นให้คงอยู่ไว้อย่างน้อยหนึ่งอย่าง ดังนั้นในกระบวนการทำแผนที่จึงต้องคำนึงถึงการรักษาคุณลักษณะแต่ละประเภทไว้เป็นพื้นฐาน ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถที่จะบอกได้ว่าแผนที่ประเภทใดเป็นแผนที่คือแผนที่ที่ดีที่สุด เนื่องจากแต่ละประเภทมีข้อจำกัดที่แตกต่างกันออกไป อีกสิ่งหนึ่งที่ต้องคำนึงถึงคือข้อมูลต่างๆทางภูมิศาสตร์ที่จะใส่ลงบนแผนที่ ในแผนที่ที่มีการใช้อัตราส่วนที่ไม่ใหญ่มากการลงข้อมูลให้ถูกต้องถือว่ามีความสำคัญอย่างมากเช่นเดียวกัน
กระบวนการสร้างแผนที่
ในกระบวนการสร้างแผนที่สามารถจำแนกได้เป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ กระบวนการที่เรียบง่ายที่สุดของเส้นโครงแผนที่คือการฉายภาพ ซึ่งในที่นี้คือการใช้แสงเพื่อฉายภาพพื้นผิวโลกลงบนพื้นผิวเรียบประเภทต่างๆ
การเลือกพื้นผิวเรียบสำหรับเส้นโครงแผนที่
ในที่นี้คือการเลือกพื้นผิวที่สามารถห่อหุ้มลูกโลกที่เป็นต้นแบบได้ โดยที่ไม่ทำให้พื้นผิวโลกมีการสูญเสียพื้นที่ สามารถจำแนกประเภทพื้นผิวเรียบที่ใช้ออกได้เป็นสามประเภทใหญ่ๆ คือ ทรงกระบอก ทรงกรวย และ แผ่นเรียบ เมื่อภาพของต้นแบบบนพื้นผิวลูกโลกขึ้นไปอยู่บนพื้นผิวเรียบที่ใช้แล้ว จึงทำการคลี่พื้นผิวเรียบทรงกระบอกหรือทรงกรวยออก ให้กลายเป็นเป็นเรียบเพื่อนำไปใช้งานต่อไป
พื้นผิวสำหรับเส้นโครงแผนที่แบบทรงกระบอก
พื้นผิวทรงกระบอก คือ เส้นโครงแผนที่บนลูกโลกให้ไปอยู่บนพื้นผิวทรงกระบอก โดยให้แกนของทรงกระบอกอยู่ในแนวเดียวกันกับแกนของลูกโลกต้นแบบ หลังจากที่ได้ภาพบนพื้นผิวทรงกระบอกแล้วจึงนำไปคลี่ออกเพื่อใช้งานเป็นแผนที่ต่อไป อย่างไรก็ตามหากพิจารณาดูที่รูปประกอบแล้วจะเห็นได้ว่าเมื่อตำแหน่งละติจูดมีค่าสูงขึ้น จะมีการขยายออกในแนวเหนือ-ใต้ และ แนวตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งยิ่งเมื่อค่าละติจูดสูงขึ้นมากเท่าไหร่ก็จะมีการขยายตัวออกมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่การขยายขยายออกในแนวเหนือ-ใต้จะมีค่าเพิ่มขึ้นมากกว่าการขยายตัวออกในแนวตะวันออก-ตะวันตกที่ตำแหน่งละติจูดเดียวกัน ตัวอย่างของแผนที่ที่เกิดจากการใช้พื้นผิวทรงกระบอก เช่น แผนที่แบบเมอร์เคเตอร์และเมอร์เคเตอร์ผันกลับ เป็นต้น
พื้นผิวสำหรับเส้นโครงแผนที่แบบทรงกรงกรวย
พื้นผิวทรงกรวย คือ เส้นโครงแผนที่บนลูกโลกให้ไปอยู่บนพื้นผิวทรงกรวย โดยให้แกนของทรงกรวยอยู่ในแนวเดียวกันกับแกนของลูกโลกต้นแบบ เส้นละติจูดในแนวนอนจะมีลักษณะเป็นวงกลมบนพื้นผิวกรวยล้อมรอบจุดยอด เส้นเมริเดียนหรือเส้นลองติจูดในแนวตั้งจะมีระยะห่างระหว่างเส้นที่เท่ากัน เมื่อนำพื้นผิวกรวยไปคลี่ออกเป็นแผ่นเรียบ ซึ่งในการใช้พื้นผิวแบบกรวยนั้นสามารถจำแนกออกได้เป็นสองประเภท
ตัวอย่างของแผนที่ที่เกิดจากการใช้พื้นผิวทรงกรวย คือ แบบระยะเท่ากัน (Equidistant conic) แบบอัลเบอร์ส (Albers conic) และแบบมาตราส่วนแลมเบิร์ต (Lambert conformal conic) เป็นต้น
พื้นผิวสำหรับเส้นโครงแผนที่แบบเรียบ
พื้นผิวเรียบ คือเส้นโครงแผนที่บนลูกโลกให้ไปอยู่บนพื้นผิวเรียบ โดยเลือกใช้จุดกึ่งกลางของแผ่นเรียบให้เป็นจุดสัมผัสและตั้งฉากพื้นผิวโลก วิธีการนี้จะเป็นการรักษาทิศทางจากจุดศูนย์การไปยังตำแหน่งต่างๆบนแผนที่ และทำให้เส้นรอบวงกลมโลกที่ใหญ่ที่สุดถูกแสดงเป็นเส้นตรงเมื่ออยู่บนพื้นผิวเรียบ แต่การทำเช่นนี้จะทำให้เกิดการบิดเบี้ยวของรูปร่างและพื้นที่เกิดขึ้น
การจำแนกประเภทของเส้นโครงแผนที่
พื้นฐานหลักของการจำแนกเส้นโครงแผนที่ อยู่ที่ประเภทของพื้นผิวที่ใช้สำหรับเส้นโครงแผนที่ ซึ่งในที่นี้คือการนำพื้นผิวขนาดใหญ่มาสัมผัสกับพื้นผิวโลก ตามด้วยการกำหนดอัตราส่วนที่ต้องการใช้งาน พื้นผิวเหล่านี้ คือ
นอกจากนี้ยังมีพื้นผิวสำหรับเส้นโครงแผนที่ที่ไม่ได้จำแนกอยู่ในพื้นผิวสามประเภทนี้ เช่น ทรงกระบอกปลอม (Pseudocylindrical) หรือ ทรงกรวยปลอม (Pseudoconic) เป็นต้น
การจำแนกประเภทอีกแบบหนึ่ง คือ การจำแนกตามคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ต้องการการรักษาไว้ของแผนแต่ละประเภท ดังนี้
Chevauchée
Chevauchée (ภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “promenade” หรือ “horse charge” ขึ้นอยู่กับบริบท) เป็นยุทธวิธีที่ใช้ในการสงครามยุคกลางเพื่อทำให้ข้าศึกอ่อนกำลังลงโดยการก่อความไม่สงบต่างๆ เช่นการปล้นสดมในอาณาบริเวณของศัตรู หรือการเผาเพื่อที่จะบ่อนทำลายผลผลิตในบริเวณที่ก่อกวนซึ่งตรงกันข้ามการใช้วิธีล้อมหรือการต่อสู้ในการเอาชนะเป็นการเด็ดขาด "Chevauchée" อาจจะเป็นวิธีที่เป็นการกดดันให้ฝ่ายศัตรูให้ออกมาต่อสู้ หรือเป็นวิธีข่มอำนาจของรัฐบาลฝ่ายศัตรู ที่ทำให้ผู้อยู่ในอารักขาหมดความเชื่อมั่นและความจงรักภักดีต่อรัฐบาล การใช้วิธีนี้มักจะทำให้เกิดการอพยพใหญ่ๆ เข้าไปอยู่ในเมืองที่มีกำแพงป้องกันหรือในปราสาทที่วิธี “Chevauchée” ไม่มีผล
ซิดนีย์ พอลแลค
ซิดนีย์ พอลแลค เสียชีวิตอย่างสงบท่ามกลางครอบครัว เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ด้วยโรคมะเร็ง ที่บ้านในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เขาตรวจพบว่าป่วยเป็นมะเร็ง 9 เดือนก่อนจะเสียชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น
19342008
ศาสนาในประเทศอังกฤษ
ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในประเทศอังกฤษ โดยมีคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นคริสต์จักรประจำรัฐ ซึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขสูงสุด ศาสนาคริสต์นิกายอื่นในอังกฤษได้แก่ โรมัคาทอลิก, เมโทดิสต์ และแบปทิสต์ ศาสนาที่มีผู้นับถือมากอันดับรองลงมาคืออิสลาม, ฮินดู, ซิกข์, ยูดาห์, พุทธ, เพแกนสมัยใหม่ และบาไฮ และยังมีองค์กรที่สนับสนุนการไม่มีศาสนา เช่น มนุษยนิยมและอเทวนิยม ตามรายงานสำมะโน ค.ศ. 2021 เชมันเป็นศาสนาที่เติบโตเร็วที่สุดในประเทศอังกฤษ
อาคารและอนุสาวรีย์ที่โดดเด่นที่สุดของอังกฤษหลายแห่งมีความเป็นศาสนา ได้แก่ สโตนเฮนจ์, เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์, อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และอาสนวิหารนักบุญเปาโล ประเทศนี้ยังมีการฉลองเทศกาลคริสต์มาสและอีสเตอร์อย่างแพร่หลาย
สถิติ
สำมะโน ค.ศ. 2001 และ 2011 ไม่ได้รวมจำนวนผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายต่าง ๆ เนื่องจากคำถามนี้ปรากฏเฉพาะในสำมะโนสกอตแลนด์และไอร์แลนด์เหนือ ไม่ปรากฏในสำมะโนของอังกฤษและเวลส์ อย่างไรก็ตาม จากการสำรวจที่ดำเนินการในช่วงปลาย ค.ศ. 2008 โดย Ipsos MORI ซึ่งใช้หลักการเดียวกันกับการสำรวจสำมะโน ค.ศ. 2001 และอิงตามตัวอย่างที่มีผลทางวิทยาศาสตร์ พบว่าประชากรในอังกฤษและเวลส์นับถือคริสตจักรแห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นคริสต์จักรประจำรัฐถึง 47.0% โรมัคาทอลิก 9.6% และคริสต์นิกายอื่น ๆ 8.7% ส่วนใหญ่อยู่ในนิกายฟรีเชิร์ช โปรเตสแตนต์ และออร์ทอดอกซ์ตะวันออก มุสลิมมีถึง 4.8% และผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ มี 3.4% ผู้ที่มีความเชื่อแบบอไญยนิยมมี 5.3% อเทวนิยม 6.8% และไม่แน่ใจเกี่ยวกับศาสนาหรือไม่ตอบคำถามถึง 15.0%
ประวัติ
นักบุญจอร์จได้รับการยอมรับเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศอังกฤษ และธงชาติอังกฤษประกอบด้วยกางเขนของท่านด้วย ก่อนหน้ารัชสมัยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์คือนักบุญเอ็ดมันด์ และนักบุญออลบันก็ได้รับการยกย่องเป็นผู้พลีชีพคนแรกของอังกฤษ ศาสนาคริสต์ในอังกฤษก่อนศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกใน ค.ศ. 1054 คือสิ่งที่ปัจจุบันเรียกว่า ศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ ซึ่งมีนักบุญอย่างนักบุญแพทริก นักบุญเอเธลเบิร์ต นักบุญมอร์เวนนา และนักบุญอังกฤษคนอื่น ๆ
โตะอุ คะสึ
โตะอุ คะสึ (เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ที่เมืองโอซะกะ) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
วัดช่องลม (จังหวัดราชบุรี)
วัดช่องลม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วัดช่องลมตั้งเมื่อ พ.ศ. 2411 แต่สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เดิมชื่อว่า วัดช้างล้ม เนื่องจากสมัยก่อนทางทิศตะวันตกห่างจากวัดไป เป็นโรงสำหรับขังช้างของทางราชการ ฝูงช้างใช้เป็นที่เดินผ่านเพื่อไปกินน้ำและอาบน้ำที่แม่น้ำแม่กลองเป็นประจำ วันหนึ่งมีช้างเกิดพลาดติดหล่มล้มลง ชาวบ้านจึงเรียกสถานที่นี้ว่า "ช้างล้ม" ต่อมามีผู้ศรัทธาสร้าง ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2475 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาที่วัด เห็นว่าชื่อวัดไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "วัดช่องลม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา
ภายในวัดมีวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัดราชบุรี คือ หลวงพ่อแก่นจันทร์ เป็นพระพุทธรูปสมัยทวารวดี ปางอุ้มบาตร แต่แปลกจากทั่วไป คือบาตรของหลวงพ่อเหมือนสวมอยู่ในถุงบาตรซึ่งมีที่จับ มีความสูงตั้งแต่พระเกตุมาลา ถึงพระบาท 2 เมตร 26 เซนติเมตร เล่ากันว่า หลวงพ่อแก่นจันทน์ลอยน้ำมาจากบ้านแก่งหลวง จังหวัดกาญจนบุรี จนกระทั่งมาถึงวัดช้างล้ม ทางวัดจะมีการจัดงานสมโภชน์หลวงพ่อแก่นจันทร์ในช่วงเทศกาลตรุษจีนของทุกปี และแห่รอบตลาดในช่วงเทศกาลวันสงกรานต์
ไลฟ์แจสมิน
ไลฟ์แจสมิน (LiveJasmin) เป็นเว็บไซต์สำหรับผู้ใหญ่ที่เน้นให้บริการในด้านการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง (live streaming) และบริการอื่นที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเนื้อหามักเกี่ยวข้องกับการเปลือยกายหรือกิจกรรมทางเพศ ตั้งแต่ระบำเปลื้องผ้า การสนทนาแบบสองแง่สองง่าม (dirty talk) ไปจนถึงการสำเร็จความใคร่ด้วยเซ็กซ์ทอยและการร่วมเพศอย่างชัดแจ้ง ผู้แสดงส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงแต่ก็มีผู้แสดงเพศชายจำนวนไม่น้อย บางส่วนเป็นคนตรงเพศ (cisgender) บ้างเป็นคนข้ามเพศ (transgender) อาจพบว่ามีการแสดงร่วมกับนักแสดงอื่นในเว็บไซต์ด้วย
ไลฟ์แจสมินก่อตั้งโดย György Gattyán เมื่อ ค.ศ. 2001 ไลฟ์แจสมินกลายเป็นเว็บไซต์ที่ได้รับความสนใจอย่างรวดเร็วในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ไลฟ์แจสมินเป็นหนึ่งในเว็บไซต์แคมมิง (camming) สำหรับผู้ใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ควบคู่กับแชเทอเบท (Chaturbate) จากอเมริกา และบองกาแคมส์ (BongaCams) จากเนเธอร์แลนด์
ประวัติ
ไลฟ์แจสมินก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 ในยูอาร์แอล jasmin.hu ซึ่งเน้นกลุ่มผู้ชมในประเทศฮังการี
ใน ค.ศ. 2014 ไลฟ์แจสมินเริ่มผลิตและและถ่ายทอดโฆษณาทางโทรทัศน์ มีโฆษณาจากไลฟ์แจสมินอยู่สองรายการที่ถูกส่งให้ออกอากาศระหว่างการประกาศผลรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีแต่ถูกปฏิเสธโดยเอ็นบีซี
จังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้
จังหวัด (province) เป็นหน่วยการบริหารระดับแรกของประเทศแอฟริกาใต้ ประเทศแอฟริกาใต้แบ่งออกเป็นเก้าจังหวัด ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 1994 มาตุภูมิบันตูหรือบันตูสถานต่าง ๆ ถูกรวมกลับเข้ามากับจังหวัดเดิมสี่จังหวัดที่มีอยู่ก่อนและแบ่งออกเป็นเก้าจังหวัดในปัจจุบัน เขตแดนจังหวัดมีการเปลี่ยนแปลงสืบเนื่องจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ครั้งที่สิบสอง สิบสาม และสิบหก
ประวัติ
การแบ่งแยกประชากรผิวดำในประเทศแอฟริกาใต้เริ่มต้นใน ค.ศ. 1913 โดยคนผิวดำสามารถถือครองที่ดินได้เฉพาะบริเวณที่กำหนดซึ่งมีพื้นที่รวมประมาณร้อยละ 13 ของประเทศ นับแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา พื้นที่ดังกล่าวได้รวมกันโดยลำดับกลายเป็นเขตที่เรียกว่า "มาตุภูมิ" หรือ "บันตูสถาน" โดยมาตุภูมิสี่แห่งได้รับการสถาปนาเป็นรัฐชาติกึ่งเอกราช (quasi-independent nation state) ของประชากรผิวดำในช่วงการถือผิว โดยใน ค.ศ. 1976 มาตุภูมิทรานส์เคย์เป็นมาตุภูมิแรกที่ยอมรับสถานะกึ่งเอกราชจากแอฟริกาใต้ ก่อนที่อีกสามแห่งจะยอมรับสถานะเดียวกันได้แก่โบพูทัตสวานา (ค.ศ. 1977) เวนดา (ค.ศ. 1979) และซิสเคย์ (ค.ศ. 1981) สถานะกึ่งเอกราชดังกล่าวนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศอื่นนอกเหนือจากแอฟริกาใต้
ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นวันเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกที่สิทธิเลือกตั้งไม่จำกัดเชื้อชาติและวันที่รัฐธรรมนูญเฉพาะกาลมีผลบังคับใช้ จังหวัดและมาตุภูมิดังกล่าวถูกยุบและแบ่งใหม่ออกเป็นเก้าจังหวัด การแบ่งเขตจังหวัดมีขึ้นใน ค.ศ. 1993 โดยคณะกรรมาธิการพิจารณาเขตจังหวัด (Commission on the Demarcation/Delimitation of Regions) ซึ่งจัดตั้งโดยโคเดซาหรือที่ประชุมใหญ่เพื่อแอฟริกาใต้ที่เป็นประชาธิปไตย (CODESA; Convention for a Democratic South Africa) เขตจังหวัดดังกล่าวมีรากฐานมาจากภูมิภาคเพื่อการพัฒนา (planning region) ซึ่งแบ่งโดยธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศแอฟริกาใต้ ในทศวรรษ 1980 และเขตอำนาจศาลแขวงในประเทศแอฟริกาใต้ โดยมีการเจรจาระหว่างพรรคการเมืองเพื่อสร้างฐานเสียงของพรรคในแต่ละจังหวัดโดยการโอนเขตอำเภอระหว่างจังหวัดที่มีการเสนอ เขตจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่ถูกระบุในภาคผนวก 1 ของรัฐธรรมนูญเฉพาะกาล
การบริหาร
การบริหารราชการของจังหวัดในประเทศแอฟริกาใต้จะแบ่งออกเป็นระดับชาติและระดับจังหวัด โดยในระดับชาติจะบริหารโดยสภาจังหวัดแห่งชาติซึ่งเป็นหนึ่งในสองรัฐสภาของประเทศแอฟริกาใต้ และในระดับจังหวัดจะบริหารโดยสภานิติบัญญัติประจำจังหวัด นอกจากนี้ ในระดับต่ำกว่าจังหวัดยังมีสภาบริหารสำหรับหน่วยย่อยได้แก่อำเภอและเทศบาล
สภาจังหวัดแห่งชาติ
ประเทศแอฟริกาใต้มีสองรัฐสภาได้แก่สภาแห่งชาติ (National Assembly) และสภาจังหวัดแห่งชาติ (National Council of Provinces) สภาหลังนี้มีขึ้นเพื่อให้ผลประโยชน์ของแต่ละจังหวัดได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายบัญญัติโดยสภาแห่งชาติ
แต่ละจังหวัดจะมีผู้แทน 10 คนในสภาจังหวัดแห่งชาติ โดย 6 คนเป็นสมาชิกถาวรของสภาจังหวัดแห่งชาติ และ 4 คนเป็นผู้แทนพิเศษ
สภานิติบัญญัติประจำจังหวัด
แต่ละจังหวัดจะบริหารโดยใช้ระบบสภาเดียว โดยขนาดของสภาบริหารจะขึ้นกับจำนวนประชากร ตั้งแต่ 30 คนในจังหวัดนอร์เทิร์นเคปไปจนถึง 80 คนในจังหวัดควาซูลู-นาตาล สมาชิกสภาบริหารจะมาจากการเลือกตั้งเมื่อครบวาระห้าปีโดยใช้ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ โดยทั่วไปแล้วการเลือกตั้งสภาชิกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัดจะจัดขึ้นในวันเดียวกันกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ
สมาชิกสภานิติบัญญัติจังหวัดจะเลือกนายกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัด และนายกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัดจะเลือกสมาชิก 5 ถึง 10 คนเพื่อเป็นสมาชิกสภาบริหารจังหวัด ซึ่งเทียบเท่ากับคณะรัฐมนตรีประจำจังหวัดนั้น
อำนาจของสภาระดับจังหวัดจะจำกัดเฉพาะประเด็นที่ระบุในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ โดยสภาระดับจังหวัดจะมีอำนาจร่วมกันกับรัฐบาลแห่งชาติในบางประเด็นเช่นการเกษตร การศึกษา สาธารณสุข และการเคหะ เป็นต้น เพื่อให้สามารถกำหนดนโยบายให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ในขณะที่บางประเด็นจะอยู่ภายใต้อำนาจของสภาระดับจังหวัดโดยสมบูรณ์
คลาร์ค เคนท์ (สมอลล์วิลล์)
คลาร์ค เคนท์ ตัวละครสมมุติจากซีรีส์เรื่อง สมอลล์วิลล์ ที่ออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 2001 รับบทโดย ทอม เวลลิง
โดยคลาร์ก เคนท์ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ Action Comics เล่มที่ 1 เมื่อ เดือนมีนาคม ค.ศ. 1938 หลังจากนั้นใน ค.ศ. 2001 Alfred Gough และ Miles Millar ได้นำเรื่องราวของคลาร์คเคนท์ หรือ ซูเปอร์แมน มาดัดแปลงเพื่อสร้างเป็นซีรีส์เรื่อง สมอลล์วิลล์
ประเทศอำนาจนำภูมิภาค
ดูเพิ่ม
ประเทศอำนาจปานกลาง
สโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่นสตาร์
สโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่นสตาร์ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที จังหวัดขอนแก่น ทำการแข่งขันในรายการวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ครั้งแรกในปี 2005 ชนะเลิศแชมป์ไทยแลนด์ลีก 2 สมัย ในฤดูกาล 2007–08 และ 2012–13   และปี 2013 ได้แชมป์ รายการไทย-เดนมาร์ค ซูเปอร์ลีก เป็นครั้งแรก ปัจจุบันมีผู้เล่นทีมชาติได้แก่ ทัดดาว นึกแจ้ง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, สุนิตรา สีบาล, แก้วกัลยา กมุลทะลา และ หทัยรัตน์ จารัตน์ ปัจจุบันมี ฐาปไพพรรณ ไชยศรี ทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมคนปัจจุบัน
สีชุดแข่งขันสโมสร
วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
วอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก
รายชื่อผู้เล่น
''อัปเดตข้อมูล ณ เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ''
เจ้าหน้าที่ทีม
''อัปเดตข้อมูล ณ เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2563''
เอสเอส มายาเกวซ
เอสเอส มายาเกวซ (SS Mayaguez) เป็นเรือคอนเทนเนอร์ธงสหรัฐ ที่ได้รับการจับตามองจากการถูกยึดโดยกองกำลังเขมรแดงของกัมพูชาเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ซึ่งส่งผลให้เกิดการเผชิญหน้ากับสหรัฐเมื่อสิ้นสุดสงครามเวียดนาม
ประวัติการขึ้นทะเบียน
มายาเกวซได้รับการปล่อยลงน้ำครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944 ในฐานะเอสเอส ไวต์ฟอลคอน ซึ่งเป็นเรือขนส่งสินค้าซี2-เอส-เอเจ1 ของคณะกรรมาธิการการเดินเรือสหรัฐ ที่สร้างขึ้นโดยบริษัทต่อเรือนอร์ทแคโรไลนาของวิลมิงตัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เรือถูกขายให้กับเกรซไลน์ และเปลี่ยนชื่อเป็นเอสเอส ซานตาเอเลียนา โดยการค้นหาการขนส่งเมล็ดกาแฟระบบตู้สินค้าจากประเทศเวเนซุเอลา ซึ่งในปี ค.ศ. 1960 เกรซมีซานตาเอเลียนา และซานตาเลโอนอร์ ซึ่งเป็นเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกัน ที่ทำให้ยาวขึ้นและกว้างขึ้นโดยแมรีแลนด์ชิปบิลดิงและดรายด็อกคอมพานี รวมถึงแปลงเป็นธงเรือสหรัฐครั้งแรก โดยมีความจุ 382 ตู้คอนเทนเนอร์ที่ด้านล่างและอีก 94 ตู้บนดาดฟ้า ด้วยแผนการของเกรซไลน์ทำให้ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากการต่อต้านของผู้ที่ทำงานขนของที่ท่าเรือทั้งเวเนซุเอลาและนิวยอร์ก เรือดังกล่าวถูกขายในปี ค.ศ. 1964 ไปยังซี-แลนด์เซอร์วิส ซึ่งเป็นสายงานคอนเทนเนอร์อเมริกัน และมันได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเอสเอส ซี แล้วจึงเป็นเอสเอส มายาเกวซ (ตามชื่อเมืองมายาเกวซบนชายฝั่งตะวันตกของปวยร์โตรีโก) ในปี ค.ศ. 1965 ส่วนเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกันของมันได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแลนด์ แล้วจึงเป็นปอนเซ (ตามชื่อเมืองปอนเซบนชายฝั่งทางใต้ของปวยร์โตรีโก)
ในปี ค.ศ. 1967 ซี-แลนด์ เริ่มให้บริการตู้คอนเทนเนอร์ตามปกติภายใต้สัญญากับมิลิทารีซีทรานสปอร์ตเทชันเซอร์วิส (MSTS) เพื่อสนับสนุนกองกำลังอเมริกันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมายาเกวซเป็นหนึ่งในเรือซี-แลนด์ จำนวนมากที่ได้รับการจ้างงาน ส่วนปี ค.ศ. 1975 มายาเกวซทำการแล่นเรือตามเส้นทางปกติคือ ฮ่องกง – สัตหีบ ประเทศไทย – สิงคโปร์ ซึ่งในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากการล่มสลายของไซ่ง่อน มายาเกวซได้ออกจากฮ่องกงดังที่กล่าวกันว่าเป็นการเดินเรือตามปกติ
กีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 - 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว การแข่งขันรายการบุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 70 คน จาก 43 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 9 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1988
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ตำรวจรักษาความปลอดภัย
ตำรวจรักษาความปลอดภัย (นิยมเรียก Security Police; อักษรย่อ: SP) เป็นหน่วยอารักขาใกล้ชิดในสังกัดของกองบัญชาการความปลอดภัย กรมตำรวจนครบาลโตเกียว มีหน้าที่อารักขาผู้มีตำแหน่งสูง ทั้งภายในและภายนอกประเทศ
บุคคลากรของหน่วยงานนี้เป็นที่รู้จักด้วยชื่อ ตำรวจรักษาความปลอดภัย (Security Police; SP) คำว่า "SP" เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษซึ่งนำมาใช้ในระบบการบังคับใช้กฎหมายญี่ปุ่น โดยมีที่มาจากเครื่องหมายที่เจ้าหน้าที่ติด
หน่วยงานนี้ไม่อารักขาพระบรมวงศานุวงศ์ เนื่องจากเป็นหน้าที่โดยเฉพาะของกองบังคับการคุ้มกันพระองค์ (Imperial Protection Division) ตำรวจรักษาความปลอดภัยได้รับมอบหมายให้อารักขานายกรัฐมนตรี, คณะรัฐมนตรี, ประธานศาลสูงสุด, ประธานราชมนตรีสภา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ผู้ว่าราชการโตเกียว ตลอดจนบุคคลสำคัญต่างประเทศ เช่น ประมุขแห่งรัฐ, เอกอัครราชทูต, หรือบุคคลสำคัญอื่น ๆ ตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติมอบหมาย แม้ไม่มีกำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ตำรวจรักษาความปลอดภัยก็ยังอารักขารองประธานสภาทั้งสูงและล่าง รวมถึงผู้นำพรรคการเมืองสำคัญ
ขจรเดช พรมรักษา
ขจรเดช พรมรักษา (ชื่อเล่น : กบ ; เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518) รู้จักกันในนาม กบ บิ๊กแอส  มือกลองวง บิ๊กแอส  โปรดิวเซอร์และเป็นนักแต่งเพลงในทีมแมงโก้ให้กับศิลปินจำนวนมากอาทิเช่น อาทิ บอดี้แสลม, บิ๊กแอส , ปาล์มมี่ , อีโบล่า เป็นต้น
ประวัติ
ขจรเดช พรมรักษา เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ขจรเดชมี่พี่ชายชื่อ อภิชาติ พรหมรักษา (หมู บิ้กแอส) จบการศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ จากนั้นสอบเข้าศึกษาที่โรงเรียนการไปรษณีย์ และได้รับการบรรจุแต่งตั้งเป็นนายไปรษณีย์โทรเลข ระดับ 2 ต่อมาได้ถูกหมู อภิชาติ พรมรักษาชักเชิญเข้ามาเป็นมือกลองของวงบิ้กแอสในเวลาต่อมา
วงบิ้กแอส
หมู - อภิชาติ พรมรักษา และ อ็อฟ - พูนศักดิ์ จตุระบุล เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนตั้งแต่สมัยมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ตั้งวงดนตรีขึ้นมาแต่ไม่ได้จริงจังมากนักจนกระทั่งเรียนจบมัธยมก็แยกย้ายหลังจากนั้นอ็อฟไปเรียนที่วิทยาลัยก่อสร้างดุสิต จึงชักชวน แด็ก - เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด ที่เรียนที่เดียวกันมาร่วมวงกันด้วย ขณะนั้นหมูที่เรียนอยู่วิทยาลัยช่างศิลป์ก็ชักชวน ต้น - เอกรัตน์ รัตนปิณฑะ เพื่อนที่วิทยาลัยช่างศิลป์ โดยหมูก็ได้ชักชวนน้องชายของตนเอง กบ - ขจรเดช พรมรักษามาเป็นมือกลอง
เอ๊ะ จิรากร
ปาล์มมี่
รายชื่อหน้าเฟซบุ๊กที่มีผู้ติดตามมากที่สุด
รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อหน้าที่มีผู้ติดตามสูงสุด 30 รายการของบริการเครือข่ายสังคมเฟซบุ๊ก ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 หน้าที่มีผู้ติดตามมากที่สุดคือ "เฟซบุ๊ก" มีผู้ติดตามกว่า 214 ล้านผู้ติดตาม หน้าที่มีผู้ติดตามมากที่สุดอันดับสองคือ "ซัมซุง" มีผู้ติดตามมากกว่า 161 ล้านผู้ติดตาม และตามมาด้วยหน้าของนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส "คริสเตียโน โรนัลโด" มีผู้ติดตาม 151 ล้านผู้ติดตาม    จำนวน "ถูกใจ (likes)" บนเฟซบุ๊กสามารถทำหน้าที่เป็นตัววัดความสนใจ หรือความนิยมในตราสินค้าผลิตภัณฑ์ หรือบุคคล
ทั่วโลก
ตารางดังต่อไปนี้แสดงหน้าที่มีผู้ติดตามมากที่สุด 30 รายการบนเฟซบุ๊ก โดยแสดงผู้ติดตาม ลักษณะ และประเทศต้นทาง
ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย (Thai Film Database) เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการภาพยนตร์ไทย เป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิหนังไทย และเว็บไซต์ thaifilm.com
เว็บไซต์ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย เริ่มเปิดใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และเข้าใช้งานไม่ได้ตั้งแต่ประมาณกลางปี พ.ศ. 2549 และกลับมาใช้งานได้อีกครั้งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 และปัจจุบันไม่สามารถเข้าถึงได้อีกครั้ง