cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชัชชน รัตนรักษ์
ประวัติการทำงาน
การแข่งขัน Bangkok Business Challenge งานแข่งขันแผนธุรกิจ startup นานาชาติชิงถ้วยพระราชทานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดในเอเชีย จัดโดยสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีกรรมการเป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชั้นนำจากภูมิภาค ชัชชนได้รับเชิญเข้าร่วมคณะกรรมการตัดสินและเป็นกรรมการที่มีอายุน้อยที่สุด
ในปี พ.ศ. 2544 ด้วยการสนับสนุนจากกลุ่ม ชัชชน ได้ร่วมก่อตั้งบริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ซึ่งในปีที่ผลการดำเนินงานสูงสุด เช่นในปี พ.ศ. 2550 มีพอร์ตกองทุนในการดูแลมูลค่าสูงถึง 900 ล้านดอล์ล่าร์สหรัฐฯ หรือ 35,000 ล้านบาทในเวลานั้น โดยต่อมาในปี พ.ศ. 2552 บริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ได้ขายให้กับธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
ในปี พ.ศ. 2549 ชัชชน ก่อตั้งบริษัท ต้นสน กรุ๊ป จำกัด และต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ก่อตั้งบริษัท ต้นสน พร๊อพเพอร์ตี้ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการเกี่ยวกับการลงทุนและพัฒนาในอสังหาริมทรัพย์ของกลุ่ม
นอกจากการก่อตั้งบริษัทต่าง ๆ ข้างต้นแล้ว ชัชชน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการ บริษัท ปูนซีเมนต์ นครหลวง จำกัด (มหาชน) หรือที่เรียกกันว่า ปูนกลาง หรือ ปูนตรานกอินทรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2562
ปีพ.ศ. 2557 นิตยสาร Forbes ได้ประเมินมูลค่าสินทรัพย์ที่กลุ่มรัตนรักษ์ถืออยู่โดยวัดจากสินทรัพย์ที่สามารถหาได้จากข้อมูลสาธารณะซึ่งไม่รวมสินทรัพย์และที่ดินส่วนตัวอื่นๆ ว่าคิดเป็นมูลค่าประมาณ 5,100 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ หรือประมาณ 160,000 ล้านบาท โดยหนังสือ “ตระกูลไหนร่ำรวยที่สุด” ได้ประมาณมูลค่าสินทรัพย์ของกลุ่มรัตนรักษ์ไว้ว่ามีสินทรัพย์คิดเป็นมูลค่ามากกว่าหมื่นล้านดอลล่าห์สหรัฐ ไม่เพียงเท่านั้น หนังสือดอกเบี้ย ได้เคยเขียนไว้ว่าตระกูลรัตนรักษ์มีสินทรัพย์อยู่กว่า 600,000 ล้านบาท ตั้งแต่สมัยปี พ.ศ. 2540
หน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีน
หน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีน (G protein-coupled receptors ตัวย่อ GPCRs) ที่มีชื่ออื่น ๆ อีกว่า seven-(pass)-transmembrane domain receptors, 7TM receptors, heptahelical receptors, serpentine receptor, และ G protein-linked receptors (GPLR), เป็นกลุ่ม (family) โปรตีนหน่วยรับ (receptor) กลุ่มใหญ่ ที่ตรวจจับโมเลกุลนอกเซลล์ แล้วจุดชนวนวิถีการถ่ายโอนสัญญาณ (signal transduction) ภายในเซลล์ ซึ่งในที่สุดมีผลเป็นการตอบสนองของเซลล์ เป็นหน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีน (G protein) ที่เรียกว่า seven-transmembrane receptor เพราะมีโครงสร้างที่ข้ามผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ถึง 7 ครั้ง
GPCRs จะพบแต่ในยูแคริโอตรวมทั้งยีสต์, choanoflagellate , และสัตว์ ลิแกนด์ที่จับและเริ่มการทำงานของหน่วยรับเช่นนี้รวมทั้งสารประกอบไวแสง กลิ่น ฟีโรโมน ฮอร์โมน และสารสื่อประสาท โดยมีขนาดต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่โมเลกุลเล็ก ๆ จนถึงเพปไทด์และโปรตีนขนาดใหญ่ GPCRs มีบทบาทในโรคหลายอย่าง และเป็นเป้าหมายการออกฤทธิ์ของยาปัจจุบันประมาณ 34%
มีวิถีการถ่ายโอนสัญญาณสองอย่างเกี่ยวกับ GPCRs คือ
เมื่อลิแกนด์จับกับ GPCR ก็จะทำให้หน่วยรับเปลี่ยนโครงรูปแบบ conformational change ซึ่งทำให้มีฤทธิ์เป็น guanine nucleotide exchange factor (GEF) แล้วสามารถเริ่มการทำงานของจีโปรตีน โดยแลกเปลี่ยน guanosine diphosphate (GDP) ที่ยึดกับจีโปรตีนกับ guanosine triphosphate (GTP) หน่วยย่อยแอลฟา (α subunit) ของจีโปรตีนบวกกับ GTP ที่ได้มาใหม่ ก็จะสามารถแยกตัวออกจากหน่วยย่อยบีตาและแกมมาแล้วออกฤทธิ์ต่อโปรตีนส่งสัญญาณภายในเซลล์อื่น ๆ หรือออกฤทธิ์โดยตรงต่อโปรตีนทำหน้าที่ (functional protein) ขึ้นอยู่กับชนิดของหน่วยย่อยแอลฟา (Gαs, Gαi/o, Gαq/11, Gα12/13)
ประวัติและความสำคัญ
รางวัลโนเบลสาขาเคมีปี 2012 ได้ให้กับงาน (ของ Brian Kobilka และ Robert Lefkowitz) ที่ "สำคัญต่อการเข้าใจว่า หน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีนทำงานอย่างไร" มีรางวัลโนเบลอย่างน้อย 7 รางวัลอื่น ๆ ที่ให้เกี่ยวกับการส่งสัญญาณที่อำนวยโดยจีโปรตีน โดยปี 2012 ยาที่ขายดีที่สุดในโลก 2 ชนิดจาก 10 ชนิดแรก คือ Fluticasone/salmeterol และ Abilify ออกฤทธิ์ที่หน่วยรับซึ่งจับคู่กับจีโปรตีน
หมวดหมู่
งานปี 2006 ได้เสนอระบบการจัดหมวดหมู่ทางเลือกที่เรียกว่า GRAFS (Glutamate, Rhodopsin, Adhesion, Frizzled/Taste2, Secretin)
ส่วนตามระบบจัดหมู่เป็น A-F แบบคลาสสิก GPCR สามารถจัดเป็น 6 ชั้น อาศัยต้นกำเนิดลำดับและความคล้ายคลึงกันในการทำงาน
งานศึกษาอาศัยลำดับดีเอ็นเอต้น ๆ แสดงว่า จีโนมมนุษย์เข้ารหัส GPCR 750 ชนิดอย่างคร่าว ๆ ประมาณ 350 ชนิดตรวจจับฮอร์โมน, growth factors, และลิแกนด์ที่เกิดในร่างกายอื่น ๆ ประมาณ 150 ชนิดมีหน้าที่ยังไม่ชัดเจน
บทบาททางสรีรภาพ
GPCR มีบทบาทในกระบวนการทางสรีรภาพต่าง ๆ เช่น
ประพันธ์ ธูปะเตมีย์
พลอากาศเอก ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ (7 เมษายน พ.ศ. 2470 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2562) อดีต ผู้บัญชาการทหารอากาศ คนที่ 10 ดำรงตำแหน่งช่วงปี 2525-2530 อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง
ประวัติ
พลอากาศเอก ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ เป็นบุตรของ ร้อยโท เจริญ ธูปะเตมีย์ และ นางทุเรียน ธูปะเตมีย์ สมรสกับ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิงวนิดา ธูปะเตมีย์ (สกุลเดิม รัตนพานิช) มีบุตร-ธิดา 3 คน ได้แก่ พลอากาศตรีหญิง พันธ์นิดา  ธูปะเตมีย์ ณ ลำปาง ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพอากาศ, พลอากาศเอก นภาเดช  ธูปะเตมีย์ อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พงศ์ธร ธูปะเตมีย์ อดีตหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พลอากาศเอก ประพันธ์  ธูปะเตมีย์ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากติดเชื้อในกระแสเลือด ณ โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช กรมแพทย์ทหารอากาศ เมื่อวันอังคารที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สิริอายุรวม 92 ปี
วันเสาร์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2565 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินไปยัง เมรุ 1 ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ในการพระราชทานเพลิงศพ
การศึกษา
พลอากาศเอก ประพันธ์  ธูปะเตมีย์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดราชาธิวาส จากนั้นเข้ารับการศึกษาต่อด้านการทหาร ณ โรงเรียนเตรียมทหารบก และโรงเรียนนายร้อยทหารบก
- หลักสูตร Refresher Course, Pre CFS Course, Basic CFS Course และ Advance CFS Course ณ Central Flying School RAF South Cerney และ RAF Little Rissington สหราชอาณาจักร
- โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ รุ่นที่ 5
- หลักสูตรเสนาธิการทหารอากาศสหรัฐ Air Command and Staff College, Maxwell Air Force Base Alabama USA
- วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 5
- หลักสูตร Logistics Development Course U.S. Army, Fort Lee Virginia USA
- หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 18
ราชการทหาร
ผู้ช่วยทูตทหารอากาศ ประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมะนิลา, รองผู้อำนวยการกองการศึกษา โรงเรียนเสนาธิการททหารอากาศ
ผู้บังคับการกองบิน 7, เจ้ากรมการเงินทหารอากาศ, เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารอากาศ, ผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศ ฝ่ายยุทธบริการ, รองเสนาธิการทหารอากาศ, รองผู้บัญชาการทหารอากาศ, ผู้บัญชาการทหารอากาศและรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ราชการพิเศษ
ท่านเคยเป็นนักบินหน่วยบินลำเลียงปฏิบัติร่วมรบกับสหประชาชาติในกรณีสงครามเกาหลี, ราชองครักษ์เวร ราชองครักษ์พิเศษ และตุลาการศาลทหารสูงสุด
วุฒิสภา
พลอากาศเอก ประพันธ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 และได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2
พระเสริม
พระเสริม (ພຮະເສີມ) เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านช้างเวียงจันทน์ ประทับนั่งขัดสมาธิราบบนบัลลังก์แอวขัน ปางมารวิชัย พระเกตุโมลีเป็นเอกลักษณ์โดยมีเส้นเปลวพระรัศมีเรียวและปลายม้วน หล่อด้วยทองสีสุก มีพระรูปลักษณ์งดงามโดดเด่นมาก ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 นิ้ว ปัจจุบันได้ประดิษฐานอยู่ภายในพระวิหารวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร อีกทั้งได้รับยกย่องว่าเป็น 1 ใน 3 พระพุทธรูปลาวอันงดงามที่สยามอัญเชิญมาจากลาวโดยอัญเชิญมาประดิษฐาน ณ วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร ส่วนพระพุทธรูปล้านช้างอีก 2 องค์ที่อัญเชิญมาประดิษฐาน ณ วัดปทุมวนารามราชวรวิหารนั้น คือ พระแสน (พระแสนมหาชัย) และพระสายน์ (พระใส)
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
ต่อมา ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส ได้ถูกรวบรวมใหม่ภายใต้ชื่อ ยานนีไลฟ์, เดอะซิมโฟนีคอนเสิร์ตส 1994
พระเสริม
ประวัติ
ตามประวัติกล่าวไว้ว่า พระราชธิดาสามพี่น้องของกษัตริย์ล้านช้างเวียงจันทน์ (ซึ่งส่วนใหญ่เชื่อว่า เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้าง) ได้ร่วมกันสร้างพระพุทธรูปประจำพระองค์ขึ้น 3 องค์ เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา แล้วขนานนามพระพุทธรูปตามพระนามว่า พระสุก พระเสริม และพระใส พระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ มีขนาดลดหลั่นกันตามลำดับ พระสุกนั้นเป็นพระประจำพี่ผู้ใหญ่ พระเสริมประจำองค์กลาง ส่วนพระใสประจำองค์สุดท้อง
ตามประวัติการสร้างเล่าว่า มีพิธีการทางบ้านเมืองและทางวัดช่วยกันใหญ่โต มีคนสูบเตาหลอมทองอยู่ไม่ขาดระยะเป็นเวลา 7 วัน แล้วทองก็ยังไม่ละลาย ถึงวันที่ 8 เวลาเพล เหลือญาครู (หลวงตา) กับสามเณรน้อยรูปหนึ่งสูบเตาอยู่ ได้ปรากฏชีปะขาว (ตาผ้าขาว) ตนหนึ่งมาขอช่วยทำ ญาครู (หลวงตา) กับเณรน้อยจึงไปฉันเพล ฝ่ายญาติโยมที่มาส่งเพลจะลงไปช่วยแต่มองไปเห็นชีปะขาวจำนวนมากช่วยกันสูบเตาอยู่ แต่เมื่อถามพระดูแล้วพระมองลงไปก็เห็นเป็นชีปะขาวตนเดียว พอฉันเพลเสร็จคนทั้งหมดจึงลงมาดูก็เกิดความอัศจรรย์ใจยิ่ง เหตุเพราะได้เห็นทองทั้งหมดถูกเทลงในเบ้าทั้ง 3 เบ้า ส่วนชีปะขาวได้หายตัวไปไร้ร่องรอย
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
ประวัติ
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส เป็นอัลบั้มและบันทึกการแสดงสดครั้งแรกของยานนี ถ่ายทำและบันทึกการแสดงสดในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ที่โรงละคอรเอรอเดส อัตติกอส และเป็นครั้งแรกของการแสดงที่ใช้วงออร์เคสตราในการแสดงร่วมกับวงดนตรีหลักของยานนีด้วย
ปีเตอร์ เอบดอน
อ้างอิง
1970
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
ประวัติ
การแสดงครั้งนี้มีชาร์แดด โรฮานี นักดนตรีและนักไวโอลินชาวอิตาเลียน เป็นวาทยกรผู้ควบคุมวง ร่วมกับวงรอยัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตราของกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
พระเสริม
ประวัติ
หลังสร้างเสร็จพระสุก พระเสริม และพระใส ได้ประดิษฐานไว้ที่อาณาจักรล้านช้าง ณ นครหลวงเวียงจันทน์มาช้านาน คราใดที่เกิดสงครามบ้านเมืองไม่สงบสุขชาวเมืองก็จะนำพระพุทธรูปทั้งสามไปซ่อนไว้ที่ภูเขาควาย หากเหตุการสงบแล้วจึงนำกลับมาประดิษฐานไว้ที่เดิม ส่วนหลักฐานที่ว่าประดิษฐานอยู่ ณ เมืองนครเวียงจันทน์ตั้งแต่เมื่อใดนั้นยังไม่มีปรากฏแน่ชัด ทราบเพียงว่าในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดเหตุการณ์สงครามเจ้าอนุวงศ์ขึ้นที่เวียงจันทน์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ทำลายเมืองเวียงจันทน์เสียสิ้น จึงให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิ์พลเสพย์ได้เป็นจอมทัพยกพลมาปราบ เมื่อเมืองเวียงจันทน์สงบแล้วจึงได้อัญเชิญพระสุก พระเสริม และพระใสมาที่จังหวัดหนองคาย
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
ประวัติ
โดยการแสดงคอนเสิร์ตครั้งนี้ นอกจากโรฮานีจะเป็นวาทยกรผู้ควบคุมวงออร์เคสตราแล้ว ยังได้ร่วมบรรเลงไวโอลินคู่กับคาเรน บริกกส์ นักไวโอลินในวงดนตรีหลักของยานนี ซึ่งจากการแสดงการเดี่ยวไวโอลินของบริกกส์ในเพลง Within Attraction ร่วมกับโรฮานี ทำให้บริกกส์ได้รับฉายา "หญิงสาวในชุดแดง" และเสียงปรบมือจำนวนมากจากผู้ชมอีกด้วย
โรงละคอรเอรอเดส อัตติกอส อยู่บริเวณวิหารพาร์เธนอน กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เป็นโรงละครหินเก่าแก่ขนาดใหญ่ ที่มีอายุเกือบสองพันปี และมีประวัติศาสตร์ยาวนานของกรีซ สามารจุผู้ชมได้มากกว่า 10,000 คนขึ้นไป การแสดงยามค่ำคืนบริเวณโรงละครเอรอเดส อัตติกอส และมีวิหารพาร์เธนอนเป็นฉากหลัง สร้างความตื่นตาตื่นใจให้แก่ผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง โดยการแสดงชุด ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส ได้รับเสียงตอบรับจากผู้ชมเป็นอย่างมาก สำหรับที่ใช้ในการบรรเลง เช่น เพลง "Acroyali/Standing in Motion", "The Rain Must Fall", "Within Attraction", "One Man's Dreams" เป็นต้น
พระเสริม
ประวัติ
มีคำบอกเล่าว่า คราที่อัญเชิญมานั้นไม่ได้อัญเชิญมาจากเมืองนครหลวงเวียงจันทน์โดยตรง แต่อัญเชิญมาจากภูเขาควายซึ่งชาวเมืองนำไปซ่อนไว้ การอัญเชิญนั้นได้ประดิษฐานหลวงพ่อทั้งสามไว้บนแพไม้ไผ่ล่องมาตามลำน้ำงึม เมื่อล่องมาถึงเวินแท่นได้เกิดอัศจรรย์ คือ แท่นของพระสุกได้แหกแพจมลงในน้ำ โดยเหตุที่มีพายุแรงจัดพัดแพจนเอียง ชะเนาะที่ขันพระแท่นติดกับแพไม่สามารถที่จะทนน้ำหนักของพระแท่นไว้ได้ บริเวณนั้นจึงชื่อว่า “เวินแท่น” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ครั้นล่องแพต่อมาจนถึงแม่น้ำโขงบริเวณปากงึมเฉียงกับบ้านหนองกุ้ง อ.โพนพิสัย จ.หนองคาย ได้บังเกิดฝนฟ้าคะนอง พระสุกได้แหกแพจมลงในน้ำ ท้องฟ้าที่วิปริตต่างๆ จึงหายไป บริเวณนั้นจึงได้ชื่อ “เวินสุก” ตั้งแต่นั้นมา ด้วยเหตุข้างต้น การอัญเชิญครั้งนี้จึงเหลือแต่พระเสริมและพระใสมาถึงหนองคาย สำหรับพระเสริมนั้นสยามได้อัญเชิญไปประดิษฐานไว้ ณ วัดโพธิ์ชัย ส่วนพระใสได้อัญเชิญไปไว้ยังวัดหอก่องหรือวัดประดิษฐ์ธรรมคุณ ณ ปัจจุบัน
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
อัลบั้ม
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส เคยได้รับความนิยมอย่างสูงสุด จากการโหวตคะแนนความนิยมของนิตยสารบิลบอร์ด เป็นสุดยอดของอัลบั้มดนตรีแนวนิวเอจ และเคยติดอันดับความนิยมสูงสุด 5 อันดับของการจัดอันดับคะแนนการโหวตของนิตยสารบิลบอร์ดในปี พ.ศ. 2543
นักดนตรี
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส ใช้วงดนตรีจำนวน 2 วงแสดงร่วมกัน ได้แก่วงดนตรีหลักของยานนี และวงรอยัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา โดยมี ชาร์แดด โรฮานี ทำหน้าที่เป็นวาทยกรผู้ควบคุมวงดนตรีในการแสดง และร่วมบรรเลงร่วมกับวงดนตรีของยานนีในเพลง Within Attraction
พระเสริม
ประวัติ
ส่วนพระเสริมที่อัญเชิญไปกรุงเทพมหานคร เมื่อครั้งที่มีการแห่พระเสริมจากหนองคายเข้าเขตพระนครในยุคนั้น ชาวลาวล้านช้างที่ถูกต้อนมาอยู่ในกรุงรัตนโกสินทร์ต่างได้ทำริ้วขบวนแห่ต้อนรับ จัดทำพานบายศรีและเครื่องบูชาเพื่อบูชาพระเสริม จากหลักฐานในชุมนุมพระบรมราชาธิบายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงระบุว่าพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้อัญเชิญพระเสริมจากเมืองหนองคายไปประดิษฐานยังพระบวรราชวัง ตั้งพระทัยว่าจะประดิษฐานเป็นพระประธานในวัดบวรสถานสุทธาวาสดังความในพระราชหัตถเลขาว่า
"...แลการในแผ่นดินปัตยุบันนี้ พระเสิมนั้นวังน่าท่านไปรับมา เมื่อท่านจะไปรับฤาเมื่อรับมาเข้าวัง ท่านก็ไม่ได้บอกกล่าวให้ฉันรู้ด้วยเลย ฉันไปออกสุทไธสวรรย์เห็นพวกลาวแห่ปราสาทขี้ผึ้งไป ฉันให้ไปถาม เขาบอกว่าจะไปบูชาพระในพระบวรราชวัง จึงได้ไต่ถามพ่อกลาง ๆ บอกว่าพระเสิมรับมาแต่เมืองหนองคาย
แลภายหลังได้ยินคนเปนอันมากเล่าฤาว่า ลาวชื่นชมยินดีนับถือแห่แหนขึ้นไปบูชาทุกวัน ฉันจึงคิดว่าพระใหญ่มีชื่อคนนับถือมากเข้ามาในบ้านในเมือง ฉันเปนผู้ใหญ่ในแผ่นดินจะนิ่งเฉยเสียไม่ไปทำบุญบูชาไม่ควร ฉันจึงได้ขึ้นไปบูชาแล้วนิมนต์พระสงฆ์สวดมนต์ฉันเช้า แลมีละครดอกไม้ฉลองคราวหนึ่ง เมื่อนั้นวังหน้าท่านบอกฉันว่า พระเสิมนั้น  เชิญมาจะเปนพระประธานในวัดบวรสถานสุทธาวาศ..."
ต่อมา เมื่อพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2408 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดให้อัญเชิญพระเสริมจากพระบวรราชวัง ไปประดิษฐานยังพระวิหารวัดปทุมวนารามราชวรวิหารตราบจนถึงทุกวันนี้
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงลงความเห็นเกี่ยวกับพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์นี้ว่า เป็นพระพุทธรูปล้านช้างที่งดงามยิ่งกว่าพระพุทธรูปองค์อื่น ๆ และทรงสันนิษฐานเรื่องการสร้างเป็น 2 ประการ คือ อาจจะเป็นพระพุทธรูปที่สร้างจากเมืองหนึ่งเมืองใดทางตะวันออกของอาณาจักรล้านช้าง และต่อมาตกอยู่ในเขตล้านช้าง หรืออาจสร้างขึ้นในเขตล้านช้างโดยฝีมือช่างลาวพุงขาว
พาเพอิน
พาเพอิน (papain ) หรือ พาพายาโพรทีเนส I (papaya proteinase I) เป็นซิสทีอีนโพรทีเอสตัวหนึ่ง มีฤทธิ์เป็นเอนไซม์โปรตีน พบมากในยางมะละกอ
กลุ่มโปรตีนของพาเพอิน
พาเพอินจัดอยู่ในกลุ่มโปรตีนที่มีกิจกรรมหลากหลาย รวมไปถึง เอนโดเพปทิเดส อะมิโนเพปทิเดส ไดเพปทิดิลเพปทิเดส และเอนไซม์ที่มีกิจกรรมทั้งเอกโซและเอนโดเพปทิเดส สมาชิกของโปรตีนกลุ่มนี้พบได้ทั่วไปอย่างกว้างขวาง เช่นในแบคิวโลไวรัส ยูแบคทีเรีย ยีสต์ รวมทั้งโพรโทซัว พืช และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทั้งหมด โปรตีนเหล่านี้ปกติจะเป็นตัวแบ่งแยกในรูปไลโซโซมหรือสารคัดหลั่งและตัวย่อยสลายโปรตีนของโพรเพปไทด์ ซึ่งจำเป็นต่อกิจกรรมของเอนไซม์ ถึงแม้ว่าบลีโอไมซินไฮโดรเลสจะเป็นน้ำในเซลล์ของเห็ดราและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ซิสทีอีนโพรทีเอสต่าง ๆ ที่คล้ายพาเพอินถูกสังเคราะห์ขึ้นเป็นหลักจากโพรเอนไซม์ที่ไร้ฤทธิ์ (ไซโมเจน) ด้วยบริเวณโพรเพปไทด์ปลายเอ็น กระบวนการที่ทำให้เกิดฤทธิ์ของเอนไซม์เหล่านี้รวมไปถึงการขจัดบริเวณโพรเพปไทด์ ซึ่งมีการทำงานหลากหลายทั้งภายในและภายนอก (in vivo & in vitro) บริเวณเริ่มแรกเป็นสิ่งที่จำเป็น เพื่อให้การพับทบของเอนไซม์ที่สังเคราะห์ใหม่เป็นไปอย่างถูกต้อง เพื่อให้ขอบเขตเพปทิเดสไร้ฤทธิ์ และเพื่อรักษาเสถียรภาพของเอนไซม์ที่ต้านทานการแผลงโครงสร้างเมื่อสภาพพีเอชเปลี่ยนจากกลางไปเป็นเบส กรดอะมิโนที่เป็นเศษตกค้างอยู่ภายในบริเวณเริ่มแรกจะถูกถ่ายออกไปยังชั้นเยื่อหุ้มของมัน และจะมีบทบาทในการส่งถ่ายโพรเอนไซม์ไปยังไลโซโซม คุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของโพรเพปไทด์คือ ความสามารถในการยับยั้งกิจกรรมของเอนไซม์ที่มีคุณสมบัติคล้ายกัน และโพรเพปไทด์เจาะจงบางชนิดจะแสดงสมรรถนะการเลือกอย่างสูงเพื่อยับยั้งเพปทิเดสจากที่ที่มันถูกสร้างขึ้นมา
โครงสร้าง
โปรตีนที่เป็นสารตั้งต้นของพาเพอินประกอบขึ้นจากกรดอะมิโนที่เป็นเศษตกค้าง 345 โมเลกุล ซึ่งประกอบด้วยลำดับสัญญาณ (1-18) โพรเพปไทด์ (19-133) และเพปไทด์สมบูรณ์ (134-345) จำนวนของกรดอะมิโนขึ้นอยู่กับเพปไทด์สมบูรณ์ โปรตีนนี้เสถียรด้วยพันธะไดซัลไฟด์สามพันธะ โครงสร้างสามมิติของมันประกอบด้วยขอบเขตโครงสร้างสองแบบต่างกันโดยมีร่องเว้าระหว่างกลาง ร่องเว้านี้เป็นตำแหน่งออกฤทธิ์ที่บรรจุแคแทไลติกไดแอด ซึ่งถูกทำให้เหมือนแคแทไลติกไทรแอดของไคโมทริปซิน แคแทไลติกไดแอดดังกล่าวสร้างขึ้นจากกรดอะมิโนสองชนิดได้แก่ ซิสทีอีน-25 และ ฮิสทิดีน-159 เคยมีข้อสันนิษฐานว่า แอสพาร์เทต-158 มีบทบาทการทำงานคล้ายกับแอสพาร์เทตที่อยู่ในแคแทไลติกไทรแอดของเซรีนโพรทีเอส แต่ต่อมาก็พิสูจน์แล้วว่าผิด ถึงกระนั้นก็ตาม แอสพาร์เทต-158 ก็ดูเหมือนว่าไม่ได้มีบทบาทอะไร
ฟังก์ชัน
กลไกทำลายพันธะเปปไทด์เกี่ยวพันธ์กับการสูญเสียโปรตอนหรือการดึงโปรตอนของ ซีสเทอีน-25 โดยการกระทำของ ฮีสทิดีน-159.แอสปาเตท-175 ช่วยปรับทิศทางวงแหวานอิมิดาโซล ของฮีสทิดีน-159เพื่ออนุญาตให้เกิดการสูญเสียโปรตรอนไป จากนั้น ซีสเทอีน-25 จึงทำปฏิกิริยาnucleophilic กับคาร์บอนของหมู่คาร์บอนิล ที่แกนเปปไทด์หลัก, อะมิโนตัวสุดท้ายที่สามารถหลุดได้ของเปปไทด์ และสร้างพันธะโควาเลนต์ระหว่างหมู่ acylกับเอนไซม์ เอนไซม์ถูกดึงหมู่ acyl ออกโดยโมเลกุลน้ำ และนำโปรตรอนตัวสุดท้ายที่หมู่คาร์บอกซีของเปปไทด์ออกด้วย พาเพอินเป็นเอนไซม์ที่ค่อนข้างต้านทานความร้อนได้,ช่วงอุณหภูมิที่ดีที่สุดคือ 60-70 องศาเซลเซียส พาเพอินชอบยึดติดอยู่กับพวก อาร์จินีนหรือไลซีนซึ่งเป็นพวกไม่ชอบน้ำมากกว่าอะมิโนชนิดอื่นๆที่ไม่ชอบน้ำเช่นกัน
ประโยชน์
ประโยชน์ของมันคือทำลายเส้นใยที่มีเนื้อเหนียวและถูกนำมาใช้เป็นพันๆปีในท้องถิ่นทางภาคใต้ของอเมริกาพาเพอินในรูปแบบของผงเมื่อนำมาผสมกับน้ำ สามารถทำเป็นยารักษาแผลได้ที่บ้าน เวลาที่โดนเหล็กในจากผึ้ง แตน หรือยุงกัดและบาดแผลจากปลากระเบน จะไปทำลายโปรตีนในสารพิษ พาเพอินสามารถแยกเซลล์ออกจากขั้นตอนแรกของการเตียมอาหารเลี้ยงเชื้อ เนื้อเยื่อที่มีขนาดเล็ก ซึ่งสามารถใช้เวลา 10 นาทีในการย่อยสลาย extracellular matrix ของโมเลกุลที่จับตัวกันไว้แน่น แล้วหลังจาก 10 นาทีต่อมา เนื้อเยื่อจะมีการซ่อมแซมตัวเองป้องกันจากการถูกย่อยสลายจากพาเพอิน เนื้อเยื่อจะถูกบดละเอียดอย่างรวดเร็วโดยผ่าน Pasteur pipetteจนเป็นเซลล์เดียว นอกจากนี้สามารถนำไปใช้เป็นองค์ประกอบของเอนไซม์ของไวรัส เอน”ซม์ Accuzyme นำไปใช้ในการล้างแผลที่มีเนื้อเยื่อตายได้ เราสามารถพบว่าพาเพอินเป็นส่วนผสมในยาสีฟัน หรือmints ซึ่งทำให้ฟันขาว อย่างไรก็ตามpapainที่อยุ่ในยาสีฟันหรือmintsมีผลในการทำให้ฟันขาวน้อยมาก เพราะปริมาณความเข้มข้นของพาเพอินในยาสีฟันหรือmintsมีอยู่ต่ำมากและพาเพอินจะถูกเจือจางอย่างรวดเร็วด้วย้ำลายของคนเรา การใช้ผลิตภัณฑ์ไวท์เทนนิ่งอาจจะต้องใช้เวลาหลายเดือนในการที่จะทำให้ฟันขาวอย่างเห็นได้ชัด. พาเพอินยังเป็นส่วนผผสมหลักของPapacarieซึ่งเป็นเจลที่ใช้ในchemochemicalเพื่อรักษาโรคฟันผุ
ผลิตภัณฑ์
พาเพอินที่ผลิตมักจะเป็นแบบแห้ง โดยการเก็บรวบรวมน้ำยางจากผลของต้นมะละกอ น้ำยางจะถูกเก็บรวบรวมหลังจากที่ต้นมะละกอถูกทำให้เป็นรอยหรือเป็นแผลจากการกรีดจนมีน้ำยางหยดลงในภาชนะ หลังจากน้ำยางนี้ที่แห้งแล้ว จะถูกจัดเก็บในรูปของวัสดุแห้ง ขั้นตอนในการทำให้บริสุทธิ์นี้มีความจำเป็นต้องเอาสารปนเปื้อนออก การทำให้บริสุทธิ์นี้ประกอบด้วยการละลายและการสกัดเอาเอนไซม์ที่ใช้งานได้ออก อย่างเป็นระบบ จนได้เป็นพาเพอินที่บริสุทธิ์ พาเพอินหลังจากที่ผ่านกระบวนการดังกล่าวแล้วอาจนำมาทำในรูปแบบผงหรือของเหลวก็ได้
การดำเนินการโดยองค์กรอาหารและยา เพื่อจำกัดผลิตภัณฑ์ของพาเพอิน
วันที่ 23 กันยายน 2008 องค์กรอาหารและยา เตือนบริษัทหยุดยา ที่เกี่ยวข้องกับส่วนประกอบที่ที พาเพอินอยู่ ในตลาด วันที่ 4 พฤศจิกายน 2008 ทางองค์กรอาหารและยากล่าวว่า ผลิตภัณฑ์ยาที่มีความจำเพาะต่อพาเพอินในอดีตที่เคยได้รับการอนุมัติให้มีการขายอยู่ในตลาด มีรายงานว่าผลิตภัณฑ์เหล่านี้ไม่ได้มีการอนุมัติถึงอันตรายของสุขภาพผู้บริโภคที่เกิดขึ้น จากรายงานการสูญเสียดวงตาหรือการมองเห็น ที่เกิดขึ้นสังเกตได้ชัดเจนว่าสาเหตุมาจากการสูญเสียสมดุลเกลือโซลูชั่นมีค่าลดลงอย่างรุนแรง ในกระแสเลือดและค่าอัตราการเต้นของหัวใจที่เพิ่มสูงขึ้น Janet Woodcock ผู้อำนวยการองค์กรกล่าวถึงการประเมินผลและการวิจัย ขององค์สหรัฐได้ประกาศไว้ดังต่อไปนี้ว่า เกี่ยวข้องกับผลผลิตจากพาเพอินที่ยังไม่ผ่านการอนุมัติเช่น ขี้ผึ้งทำจากพาเพอิน ที่สามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง คือ เพื่อเอาเนื่อเยื่อที่ตายแล้ว หรือเนื้อเยื่อที่เกิดการติดเชื้ออย่างฉับพลัน, แผลเรื้อรัง เช่นแผลที่เกิดจากเบาหวาน แผลกดทับ แผลโป่งขด ชื่อทางการค้าของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ คือ Accuzyme, Allanfil, Allanzyme, Ethezyme, Gladase, Kovia, Panafil, Pap Urea, และ Ziox นอกจากนี้ยังรวมถึงผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อของปาเปนเป็นส่วนผสมอยู่ด้วย เช่น พาเพอินยูเรีย
พ.ศ. 2437
พุทธศักราช 2437 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1894 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
โรบิน กิบบ์
โรบิน ฮิวจ์ กิบบ์ (ซีบีอี) นักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ซึ่งเป็นสมาชิกของเดอะบีจีส์ วงดนตรีป็อปที่ประสบความสำเร็จสูงสุดทั่วโลก มียอดจำหน่ายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด โรบินเป็นฝาแฝดกับมอริซ กิบบ์, น้องชายของแบร์รี กิบบ์ และพี่ชายของแอนดี กิบบ์ โดยโรบินเป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 6 บนชาร์ตของอังกฤษ
ประวัติ
โรบิน กิบบ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอาศัยที่เมืองแมนเชสเตอร์ และเมืองบริสเบนของออสเตรเลียตามลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 โรบินร่วมกับแบร์รีและมอริซ เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียง ในนามของวงเดอะบีจีส์ ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2510 และเซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 พี่น้องกิบบ์ย้ายไปอาศัยที่เมืองไมอามี ในรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกาจนถึงปัจจุบัน ทั้งนี้เมื่อปี พ.ศ. 2546 โรบินและแบร์รีประกาศยุติการแสดงโดยใช้ชื่อเดอะบีจีส์ เนื่องจากการเสียชีวิตของมอริซในวันที่ 12 มกราคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ทั้งสองประกาศว่าจะกลับมาแสดงร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง
อาการป่วยของโรบิน
นายแพทย์ผู้ทำการรักษาเปิดเผยว่า อาการของโรบิน ซึ่งเข้าสู่ภาวะวิกฤตมาประมาณ 1 สัปดาห์ เริ่มมีแนวโน้มดีขึ้นตามลำดับแล้ว นอกจากจะสามารถฟื้นจากอาการวิกฤต เขายังแสดงท่าทีพยายามสื่อสารกับครอบครัว ขณะรักษาตัวที่โรงพยาบาลในกรุงลอนดอนของอังกฤษ และโฆษกส่วนตัวของโรบิน เปิดเผยถึงแนวโน้มที่ดีในการรักษาตัว หลังจากอาการของเขาเข้าสู่ขั้นวิกฤตมาตลอดช่วง 1 สัปดาห์ก่อนหน้านี้ แต่ล่าสุดเขาเริ่มรู้สึกตัว และแสดงสัญญาณของการฟื้นฟูร่างกายให้เห็นบ้างแล้ว
โรบินเข้ารักษาที่โรงพยาบาลในลอนดอนมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน หลังจากที่ปอดของเขาอักเสบเนื่องจากติดเชื้อจนป่วยหนักไม่ได้สติ ถึงกระนั้นเหล่าสมาชิกในครอบครัวของโรบิน ก็ยังแสดงความหวังและให้กำลังใจอย่างใกล้ชิดมาตลอด ซึ่งภรรยาของโรบินยังเปิดเผยว่า แบร์รีพยายามร้องเพลงให้น้องชายฟัง และเชื่อว่าโรบินที่ไม่รู้สึกตัว แสดงปฏิกิริยาตอบสนองต่อเสียงเพลงเหล่านั้นด้วย
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โรบินต้องเผชิญกับปัญหาสุขภาพมาตลอด ทั้งโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และมะเร็งตับ จนสร้างความวิตกกังวลให้กับเหล่าแฟน ๆ ที่ต้องสูญเสียมอริซ ฝาแฝดของเขา ซึ่งเป็นสมาชิกอีกคนของเดอะบีจีส์ ไปครั้งหนึ่งแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2546 สำหรับปัญหาสุขภาพครั้งล่าสุด นายแพทย์ผู้ทำการรักษา กล่าวผ่านแถลงการณ์ว่า เขาเริ่มมีอาการดีขึ้นตามลำดับ นอกจากจะฟื้นจากอาการวิกฤตแล้ว เขายังสามารถหายใจได้ด้วยหน้ากากออกซิเจน แต่ยังต้องรับยาปฏิชีวนะและอาหาร ผ่านทางหลอดเลือด
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของโรบินยังถือว่าค่อนข้างอ่อนล้า และได้รับอาหารไม่เพียงพอ ซึ่งแพทย์กล่าวว่า ขณะนี้เป้าหมายของการรักษา อยู่ที่การทำให้ระบบการรับอาหารของเขากลับมาใช้ได้ และดีเพียงพอที่จะทำให้เขาสามารถรับประทานอาหาร และดื่มน้ำเองได้ รวมถึงสามารถกลับมาหายใจเองได้ โดยไม่ต้องพึ่งหน้ากากออกซิเจน ซึ่งทีมแพทย์ผู้รักษา อาจย้ายผู้ป่วยออกจากห้องไอซียูในเร็ว ๆ นี้ หากอาการของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน โรบินก็เสียชีวิตลง เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ขณะมีอายุ 62 ปี หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งลำไส้และมะเร็งตับมานาน
เดสตรอน (คาเมนไรเดอร์ V3)
เดสตรอน เป็นชื่อของกลุ่มองค์กรที่ปรากฏในเรื่อง คาเมนไรเดอร์ V3 ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ เดสตรอน ที่ปรากฏในอนิเมะเรื่อง ทรานฟอร์มเมอร์ส แต่อย่างใด
ประวัติของเดสตรอน
เดสตรอนองค์กรปีศาจที่มีความเป็นไปได้ว่า มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้บัญชาการเกลช็อกเกอร์ แผนการของเดสตรอนคล้ายคลึงกับช็อคเกอร์ และ เกลช็อคเกอร์โดยที่จับคนมากมายไปผ่าตัดเป็นมนุษย์แปลงมีสาขาทั่วโลก หมายยึดครองโลกมีทหารที่ร้ายกาจด้วยผู้บัญชาการเดสตรอนจะส่งคำสั่งบัญชาการทางเสียง แต่มีจุดต่างตรงที่ เดสตรอน มีลักษณะการโจมตีที่ร้ายกาจและมีอาวุธที่รุนแรงกว่า ช็อคเกอร์ และ เกลช็อคเกอร์ หลายเท่า
กองทัพจักรกล
สัตว์ประหลาดเสือจากัวร์ที่ใช้มือกรรไกรมีดฆ่าเหยื่อของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น
The Kamen Riders' Destron page
Kamen Rider V3
กั่ว เชิ่งทง
กั่ว เชิ่งทง (郭聖通; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 52) เป็นจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นมเหสีองค์แรกของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ (汉光武帝) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก พระนางไม่เป็นที่โปรดปรานและถูกถอดยศใน ค.ศ. 41 แต่พระนางและพระญาติพระวงศ์ของพระนางยังเป็นที่เคารพนับถือต่อไปแม้พระนางพ้นจากตำแหน่งแล้ว
รันเดวิลรัน (เพลงเกิลส์เจเนอเรชัน)
รันเดวิลรัน (Run Devil Run) เป็นเพลงเกาหลีของเกิร์ลกรุปชาวเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน เป็นซิงเกิลนำโฉมหน้าของอัลบั้ม โอ! (2010)
MIPS
MIPS อาจหมายถึง
คาวานิชิแอร์คราฟท์คอมปะนี
บริษัทอากาศยาน คาวานิชิ แอร์คราฟท์ คอมปานี (Kawanichi Aircraft Company) (川西航空機) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของญี่ปุ่น (Japanese Aircraft )ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิ (Kawanishi Engineering Works) ในปี 1920 ในจังหวัดเฮียวโงะ (Hyōgo) ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกลุ่มบริษัทKawanishi ที่ได้รับทุนจากบริษัท นากาจิม่า แอร์คราฟ( Nakajima Aircraft )คาวานิชิได้สร้างเครื่องบินลำแรกของตนคือเครื่องคือคาวานิชิ เค1 (Kawanishi K-1 Mail-carry Aircraft) ในปี 1921 และยังได้ก่อตั้งสายการบิน Nippon Koku K.K (Japan Aviation Co. Ltd) ในปี 1923 ออกแบบและสร้างเครื่องบินหลายลำสำหรับใช้งานในสายการบิน รัฐบาลญี่ปุ่นได้บังคับให้ปิดกิจการ Nippon Koku ในปี 1929 แต่สุดท้ายกิจการก็ถูกโอนไปยังสายการบิน Nippon Koku Yuso K.K ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ (บริษัท ขนส่งทางอากาศของญี่ปุ่น จำกัด ) จากนั้นคาวานิชิก็แยกตัวออกจากอดีต Kawanishi Engineering Works สร้าง Kawanishi Kokuki KK ในปี 1928 และยึดเอาสินทรัพย์ทั้งหมดของกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิไป ในขณะที่ทางคาวานิชิก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในถานะผู้สร้างเครื่องบินให้กับกองทัพ เช่น คาวานิชิ เอช6เค (Kawanishi H6K) และ เอช8เค (H8K) เครื่องบินทะเล N1K-J มีพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำรุ่นคาวานิชิ เอ็น1เค1 (Kawanishi N1K1 floatplane) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินดีที่สุดในช่วงสงคราม หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น บริษัทได้ก่อตั้งใหม่ในฐานะ Shin Meiwa Industries (ภายหลังคือ ShinMaywa) และยังคงมีการผลิตเครื่องบินทะเลเช่น PS-1 และ US-2.
คุนิโอะดาวน์ทาวน์
คุนิโอะดาวน์ทาวน์ หรือ รีฟเวอร์ ซิตี้ แรนซัม(River city ransom)ในสาขาอเมริกาเหนือ สตรีท แกงส์ (Street gangs)ในสาขายุโรปหรืออีกชื่อหนึ่งคือ ดาวน์ตาวน์เน็คเค็ทสึโมะโนะกะตะริ อยู่ในสาขาญี่ปุ่น เป็นเกมแนวอัดศัตรู และอยู่ในเกมชุดคุนิโอะ
เนื้อเรื่อง
สลิ๊ค (Slick) ไซมอน (Simon) หรือ ยามาดะ (やまだ ในสาขาญี่ปุ่น) ได้ลักพาตัวแฟนของริคิไปและได้ส่งกองกำลังของเขาไปยังโรงเรียนของคุนิโอะเพื่อไปจัดการคุนิโอะ กับ ริคิ และ คุนิโอะ กับ ริคิ ต้องเอาตัวแฟนของริคิไปเพื่อเอาตัวแฟนของริคิไป จากน้ำมือของยะมะดะ
ลักษณะเกม
เกมส์นี้เป็นเกมแนวอัดศัตรู ถล่มแก๊งค์นักเรียน สามารถใช้อาวุธที่ตกได้ตามข้างทาง เช่นไม้ ยางรถยนต์ ถังขยะ ก้อนหิน สนับมือ โซ่รถมอเตอร์ไซค์ ฯลฯ นอกจากการเดินหน้าและชกต่อยนักเรียนโรงเรียนอื่นแล้ว เกมนี้ยังมีการเพิ่มความสามารถของตัวละคร โดยใช้วิธีเก็บเงินที่ได้จากการล้มศัตรู แล้วเอาไปซื้ออาหาร และ ของต่างในร้าน หรือ เข้าสปา โดยอาหาร และ ไอเท็มแต่ละชนิดก็จะเพิ่มสเตตัสต่างๆกันไป เพิ่มอะไรมากน้อยแค่ไหน หรืออาจจะสามารถไปซื้อหนังสือได้ซึ่งบางหนังสือ สามารถอ่านแล้วใช้ท่าเทคนิคในการต่อสู่ได้ เช่น stone hand dragon feet และ grand slam เป็นต้น ก็แล้วแต่ไอเท็มซึ่งทำให้เกมนี้มีความสนุกเพิ่มขึ้นไปอีกมาก และที่สำคัญคือในเกมนั้นสามารถใส่ พาสเวิร์ดได้โดยการใส่พาสเวิร์ดที่ตัวเองเล่นครั้งที่แล้ว โดยพาสเวิร์ดที่ได้นั้นจะต้องดูที่ตัวเลือก พาสเวิร์ด (password) แล้วพาสเวิร์ดจะแสดงมาเป็นตัวอักษร และ ตัวเลข หากเล่น สองคนจะมี พาสเวิร์ดสำหรับตัวละครแต่ละตัวด้วย โดยพาสเวิร์ดนี้จะบันทึกสเตตัส เงิน ท่า และ บอสที่จัดการแล้วด้วย และสามารถ เล่นสองคนพร้อมกันได้ แต่ก็ยังมีข้อเสียอยู่คือการเล่นสองคนสามารถต่อยเตะกันเองได้
ตัวละคร
บางตัวละครอาจมีไม่มีชื่อญี่ปุ่นเลย หรือ มีแค่ชื่อจริงเท่านั้น ดังนั้นจึงรอการเพิ่มเติมส่วนนี้ด้วย
คุนิโอะ
คุนิโอะ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า อเล็กซ์ Alex) เมื่อได้ยินข่าวว่าแฟนของริคิโดนลักพาตัวโดย ยะมะดะ เพื่อนเก่าของเขา จึงช่วยริคิมาเอาแฟนของริคิกลับมา
ซะเมะจิมะ ริคิ
ซะเมะจิมะ ริคิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า ไรอัน Ryan) เมื่อได้ยินข่าวว่าแฟนของเขาโดนลักพาตัวไปจึงไปเอาแฟนของเขากลับมา
ฮะซะเบะ คะซึมิ
ฮะเซะเบะ คะซึมิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า ร็อกซี Roxy) เป็นรองประธานนักเรียนของสถาบันการศึกษาเรโฮ และเป็นแฟนของยะมะดะ เธอได้เตือน คุนิโอะ และ ริคิ เรื่องคนที่เฝ้าห้องที่แฟนริคิโดนขังไว้คือ ฝาแฝดฮัตโตะริ เพราะว่า เธอเป็นเพื่อนเก่าของคุนิโอะมาก่อน
ซะวะกุจิ ยะสึโอะ
ซะวะกุจิ ยะสึโอะ(ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า มูส Moose) เป็นหมายเลข 2 ของโรงเรียนมัธยมอุตสาหกรรมฮะกุตะกะ
คะมิโจ สึเนะโอะ กับ ยะมะโมะโตะ โนะริยุกิ
คะมิโจ สึเนะโอะ กับ ยะมะโมะโตะ โนะริยุกิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขาอเมริกามีชื่อว่า เบนนี Benny กับ ไคลด์ Clyde) เป็นนักเรียนจากสถาบันการศึกษาคะเงะมุระ
นิชิมุระ นะริตะกะ
นิชิมุระ นะริตะกะ(ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า ร็อคโค Rocko) เป็นหมายเลข 1 ของโรงเรียนมัธยมอุตสาหกรรมฮะกุตะกะ และเป็นคนที่ตัวใหญ่ ใส่แว่นตาใหญ่ๆ ดูน่ากลัว
คิโนะชิตะ ทะดะชิ
คิโนะชิตะ ทะดะชิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า เบลด Blade)
โมะชิสุกิ ชุน
โมะชิสุกิ ชุน(ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า เทิร์ก Turk) เป็นสมาชิกใน" 4 ซอมบี้" ของสถาบันการศึกษาเรโฮ เขาจะเป็นคนที่วิ่งไวมาก
ทะอิระ คิโยะฟุมิ
ทะอิระ คิโยะฟุมิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า โมโจ Mojo)
โคะบะยะชิ มะสะโอะ
โคะบะยะชิ มะสะโอะ(ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า ธอร์ Thor) เป็นหัวหน้า และ สมาชิกใน" 4 ซอมบี้"ของสถาบันการศึกษาเรโฮ เขาเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในสถาบันการศึกษาเรโฮ ซึ่งจะอยู่ในคำสั่งของ โอะนิสึกะ ทาเคชิ อยู่
โกดะ สึโยะชิ
โกดะ สึโยะชิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า อีวาน Ivan)เป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยม โยโฮ เขาเป็นคนที่รักษาประตูของสถาบันการศึกษาเรโฮ เป็นคนที่มีน้ำใจมาก และ เขามีเพื่อนต่างโรงเรียนชื่อว่า โกะดะอิ สึสึมุ อีกด้วย
โอะนิสึกะ ทะเคะชิ
โอะนิสึกะ ทะเคะชิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรป กับ อเมริกาชื่อว่า โอทิส Otis) เขาประจำอยู่ที่โรงยิม และ เขาเคยเป็นอดีตประธานนักเรียน และ อดีตหัวหน้าของ 4 ซอมบี้ มาก่อน
ฮัตโตะริ ริวอิจิ กับ ฮัตโตะริ ริวจิ
ฺฮัตโตะริ ริวอิจิ กับ ฮัตโตะริ ริวจิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า แรนดี้ Randy กับ แอนดี้ Andy) ฝาแฝดฮัตโตะริ หรือ ที่รู้จักคือ ฝาแฝดดับเบิลดราก้อน ที่ไม่ได้เพืยงแค่หน้าตาเหมือน กับ บิลลี และ จิมมี ลี (ตัวละครเอกจากเกม ดับเบิลดราก้อน)อย่างเดียว แต่ยังมีท่าไม้ตาย และ เพลงประกอบอันเดียวกันด้วย พวกเขาเป็นศัตรูที่น่ากลัวของ คุนิโอะ กับ ริคิ อีกด้วย
ยะมะดะ ตะอิกิ
ยะมะดะ ตะอิกิ (ในเกมคุนิโอะดาวน์ทาวน์สาขายุโรปกับอเมริกามีชื่อว่า ไซมอน Simon หรือ สลิ๊ค Slick)เป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวของแฟนริคิทั้งหมด เป็นเพื่อนเก่าของคุนิโอะ และเขาเป็นแฟนกับคะซึมิที่เป็นเพื่อนเก่าของคุนิโอะด้วย เขาเคยเป็นเพื่อนกับคุนิโอะก่อนได้ย้ายโรงเรียน เป็นโรงเรียนมัธยมเน็คเค็ทสึ เขาใช้ตำแหน่งประธานนักเรียนของเขาลักพาตัวแฟนริคิไป และหลังจากเขาแพ้คุนิโอะ เขาก็โดนไล่ออกจากสถาบันการศึกษาเรโฮ จึงมีประธานนักเรียนคนใหม่ชื่อโทโด มะโมะรุ ดังนั้นเขาจึงตีสนิทกับมะโมะรุเพื่อแก้แค้นคุนิโอะอีกด้วย
อีวีอี (ช่องโทรทัศน์)
อีวีอี (Eve) คือช่องรายการโทรทัศน์สัญชาติสิงคโปร์ ที่ออกอากาศรายการประเภทสารคดี ซึ่งในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ในแพ็คเกจตามสั่ง ช่องที่ 564 ในระบบดิจิตอล
ลัทธิหลัว
ลัทธิหลัว (羅教) เป็นศาสนาในประเทศจีน หลัว ชิงเป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธินี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1482 โดยอ้างว่าสืบมาจากนิกายเซนสำนักหลินจี้ แต่แนวคำสอนจริง ๆ เป็นการผสานความเชื่อของลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และศาสนาพุทธแบบจีน ลัทธิหลัวแพร่หลายอย่างมากและมีอิทธิพลต่อศาสนาต่าง ๆ ในประเทศจีนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง เช่น ลัทธิอนุตตรธรรม ลัทธิเจ เป็นต้น
คัมภีร์สำคัญของลัทธินี้คือคัมภีร์อู่ปู้ลิ่วเช่อ ซึ่งศิษย์ของหลัว ชิง เรียบเรียงขึ้นจากคำสอนของหลัว ชิง ที่สาวกช่วยกันจดบันทึกไว้ คัมภีร์นี้แพร่หลายมากแม้แต่ในลัทธิอื่น ๆ เช่น ลัทธิเจและลัทธิอนุตตรธรรมที่ยอมรับนับถือทั้งคัมภีร์อู่ปู้ลิ่วเช่อและศาสดาหลัวชิง
ประวัติ
หลัว ชิง มีชิวิตอยู่ในช่วง ค.ศ. 1442 - 1527 เริ่มประกาศศาสนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1482 ถึง ค.ศ. 1509 โดยมีสาวกช่วยกันจดบันทึกคำสอนไว้ เมื่อหลัว ชิง เสียชีวิตแล้วสาวกจึงเรียบเรียงคำสอนนั้นเป็นเล่มคัมภีร์ ชื่อว่า "อู่ปู้ลิ่วเช่อ" ซึ่งแปลว่า ห้าส่วนหกเล่ม ลัทธิหลัวแพร่หลายมากในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง จนมีอิทธิพลต่อลัทธิศาสนาอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นตามมาในภายหลัง
ลัทธิที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิหลัว ได้แก่ ลัทธิอนุตตรธรรม และลัทธิเจ
อิศอม ชะร็อฟ
ประวัติ
ชะร็อฟเกิดและโตที่เมืองกีซาเมื่อปี พ.ศ. 2495 หลังจากจบปริญญาตรีในด้านวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยไคโรในปี พ.ศ. 2518 เขาได้ศึกษาต่อปริญญาโทและเอกในสาขาวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู สหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาในปี 2523 และ 2527 ตามลำดับ
ชะร็อฟเริ่มต้นชีวิตการทำงานโดยเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดูในปี 2527 และได้ย้ายมาเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ในด้านวิศวกรรมทางหลวงและจราจรที่มหาวิทยาลัยไคโรในปี 2528 และในปี 2533 เขาได้ย้ายมาเป็นผู้ช่วยศาสตร์จารย์ที่มหาวิทยาลัยคิงซาอุดในประเทศซาอุดีอาระเบีย หลังจากนั้นเขาได้ย้ายมาที่มหาวิทยาลัยไคโรและได้เป็นศาสตราจารย์ในปี 2539 ในด้านวิศวกรรมทางหลวง โดยในขณะนั้นเขาได้เป็นที่ปรึกษาให้กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของอียิปต์ และที่ปรึกษาในด้านการจัดวางแผนนครบาลให้กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เมื่อกรกฎาคม 2547 เขาได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมของอียิปต์ จนกระทั่งธันวาคม 2548 ได้ลาออก และกลับมาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยไคโร โดยในระหว่างที่เป็นอาจารย์นั้นเขาได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ฮุสนี มุบาร็อก ในด้านโครงสร้างพื้นฐานสาธารณะของอียิปต์
ภาษาพอง-เคนียง
ภาษาพอง-เคนียง (Phong-Kniang ISO 639-3: ) หรือภาษาลาวพอง มีผู้พูด 1,000 คน (พ.ศ. 2524) ทางใต้ของแขวงหัวพันและทางเหนือของแขวงเชียงขวาง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ ใกล้เคียงกับภาษาปวกและภาษาคาง เป็นคนละภาษากับสำเนียงข่าพองของภาษามาเล็ง และสำเนียงพองของภาษาฮุง
การเกิดสปีชีส์
การเกิดสปีชีส์ หรือ การเกิดชนิด (speciation) เป็นกระบวนการทางวิวัฒนาการที่กลุ่มประชากรสิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการเป็นสปีชีส์ต่าง ๆ กัน นักชีววิทยาชาวอเมริกันออเรเตอร์ เอฟ คุก (Orator F. Cook) ได้บัญญัติคำภาษาอังกฤษว่า speciation ในปี 1906 โดยหมายการแยกสายพันธุ์แบบ cladogenesis (วิวัฒนาการแบบแยกสาย) ไม่ใช่ anagenesis (วิวัฒนาการแบบสายตรง) หรือ phyletic evolution ซึ่งเป็นวิวัฒนาการแบบในสายพันธุ์ ชาลส์ ดาร์วินเป็นบุคคลแรกที่กล่าวถึงบทบาทของการคัดเลือกโดยธรรมชาติต่อการเกิดสปีชีส์ใหม่ในหนังสือปี 1859 ของเขา คือ กำเนิดสปีชีส์ (The Origin of Species) เขายังได้ระบุการคัดเลือกทางเพศ (sexual selection) ว่าเป็นกลไกหนึ่งที่เป็นไปได้ แต่ก็พบปัญหาต่าง ๆ เกี่ยวกับมัน
วัดทรายมูลเมือง
วัดทรายมูลเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
การเกิดสปีชีส์
มีการเกิดสปีชีส์ตามภูมิภาค 4 ประเภทในธรรมชาติ ขึ้นอยู่กับระดับที่กลุ่มประชากรที่กำลังเกิดสปีชีส์อยู่แยกจากกัน คือ การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ (allopatric speciation), การเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ (peripatric speciation), การเกิดสปีชีส์ข้างบริเวณ (parapatric speciation), และการเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ (sympatric speciation) การเกิดสปีชีส์สามารถทำขึ้นได้ผ่านการทดลองทางสัตวบาล ทางเกษตรกรรม และทางห้องปฏิบัติการ ยังไม่ชัดเจนว่า การเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจงมีบทบาทสำคัญหรือไม่ในกระบวนการเกิดสปีชีส์
รูปแบบ
แม้รูปแบบการเกิดสปีชีส์ที่กล่าวถึงทั้งหมดจะมีจริง ๆ ตามธรรมชาติ แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ยังไม่เห็นพ้องร่วมกันว่า กลไกไหนสำคัญโดยเปรียบเทียบเพื่อให้เกิดความหลากหลายทางชีวภาพ
ตัวอย่างที่แสดงการเกิดสปีชีส์ตามธรรมชาติอย่างหนึ่งก็คือ ความหลากหลายทางชีวภาพของปลาน้ำเค็ม Gasterosteus aculeatus (three-spined stickleback) ที่หลังจากยุคน้ำแข็งสุดท้าย ได้เกิดสปีชีส์เป็นปลาน้ำจืดหลายกลุ่มในแหล่งน้ำที่อยู่เป็นเอกเทศในที่ต่าง ๆ ภายใน 10,000 ยุคปลาตามที่ประเมิน ปลาได้เกิดความแตกต่างทางโครงสร้างมากกว่าที่เห็นแม้ในปลาสกุลต่าง ๆ กัน โครงสร้างรวมทั้งครีบ, จำนวนหรือขนาดของ dermal plate, ขากรรไกร, และสี
การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ (allopatric speciation)
ในช่วงการเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ (allopatric speciation จากคำกรีกว่า allos แปลว่า อื่น และ patrā แปลว่า ปิตุภูมิ) กลุ่มประชากรหนึ่งจะแยกออกเป็นสองกลุ่มที่อยู่แยกจากกันโดยภูมิภาค เช่นการแยกที่อยู่เนื่องจากการเกิดภูเขา กลุ่มประชากรที่แยกจากกันก็จะเกิดการเบนออกทางจีโนไทป์หรือทางฟีโนไทป์ เพราะ แม้เมื่อกลุ่มทั้งสองกลับมารวมกันอีก แต่ก็ได้วิวัฒนาการจนกระทั่งได้แยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ (reproductive isolation) แล้ว และไม่สามารถแลกเปลี่ยนยีนกันได้อีก
Island genetics เป็นคำที่ใช้หมายถึงความโน้มเอียงในการมีลักษณะสืบสายพันธุ์ที่แปลก ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากการมีกองยีนที่เล็กและอยู่แยกต่างหาก ตัวอย่างรวมทั้งสภาพแคระในเกาะ (insular dwarfism) และความเปลี่ยนแปลงที่สุดโต่งดังที่พบในกลุ่มเกาะที่มีชื่อเสียงรวมทั้งเกาะโกโมโด ในเรื่องนี้ หมู่เกาะกาลาปาโกสเด่นเป็นพิเศษเพราะมีอิทธิพลต่อแนวคิดของดาร์วิน เมื่อเขาอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 5 สัปดาห์ เขาได้ยินว่าเต่ากาลาปาโกสต่าง ๆ สามารถระบุได้ตามเกาะ และก็ได้สังเกตว่า นกฟินช์ต่างกันไปตามเกาะ แต่ต้องใช้เวลาอีก 9 อาทิตย์ก่อนที่เขาจะพิจารณาว่า ตามข้อมูลเช่นนี้ สปีชีส์ต่าง ๆ สามารถเปลี่ยนไปได้ เมื่อเขากลับไปยังประเทศอังกฤษ แนวคิดทางวิวัฒนาการของเขาก็ยิ่งลึกขึ้นหลังจากมีผู้ชำนาญการที่บอกเขาว่า สัตว์เหล่านั้นเป็นสัตว์ต่างสปีชีส์ ไม่ใช่เพียงแค่มีลักษณะต่างกัน และนกกาลาปาโกสที่ต่าง ๆ กันล้วนแต่เป็นสปีชีส์ต่าง ๆ ของนกฟินช์ แม้นกจะไม่ค่อยสำคัญต่อดาร์วิน แต่งานวิจัยต่อมาได้แสดงว่า นกที่ปัจจุบันเรียกว่า นกฟินช์ของดาร์วิน เป็นตัวอย่างคลาสสิกของการแผ่ขยายของการปรับตัวทางวิวัฒนาการ
การเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ (peripatric speciation)
ในการเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ (peripatric speciation) ซึ่งเป็นรูปแบบย่อยของการเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ สปีชีส์ใหม่ ๆ จะเกิดขึ้นจากกลุ่มประชากรรอบ ๆ ที่เล็กกว่าและอยู่แยกต่างหาก ซึ่งมีการขัดขวางไม่ให้แลกเปลี่ยนยีนกับกลุ่มประชากรหลัก มันสัมพันธ์กับแนวคิดของปรากฏการณ์ผู้ก่อตั้ง (founder effect) เพราะกลุ่มประชากรเล็ก ๆ มักจะเกิดคอคอดประชากร (population bottleneck) การเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจงบ่อยครั้งเสนอว่ามีบทบาทสำคัญต่อการเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ
กรณีศึกษารวมทั้ง
การเกิดสปีชีส์ข้างบริเวณ (parapatric speciation)
ในการเกิดสปีชีส์แบบนี้ จะมีการแยกออกเป็นบางส่วนเท่านั้นของกลุ่มประชากรสองกลุ่มเพราะเหตุของภูมิภาค สิ่งมีชีวิตแต่ละหน่วยของสปีชีส์ทั้งสองอาจมาเจอกันหรือข้ามเปลี่ยนที่อยู่เป็นบางครั้งบางคราว แต่ความเหมาะสมที่ลดลงของเฮเทอโรไซโกต (heterozygote) ก็จะทำให้เกิดการคัดเลือกพฤติกรรมหรือกลไกที่ป้องกันไม่ให้ผสมพันธุ์กันระหว่างสายพันธุ์
การเกิดสปีชีส์แบบนี้มักจะจำลองเป็นความต่าง ๆ ของสิ่งมีชีวิตที่สืบต่อกันภายในแหล่งที่อยู่ซึ่งเชื่อมต่อกันเป็น "แหล่งเดียว" โดยเป็นเหตุหนึ่งของการคัดเลือกโดยธรรมชาติ และไม่ใช่เป็นผลของการแยกแหล่งที่อยู่เป็นเอกเทศเหมือนกับในการเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณและรอบบริเวณ
การเกิดสปีชีส์แบบนี้อาจสัมพันธ์กับการคัดเลือกที่ขึ้นอยู่กับภูมิภาพที่ต่างกัน แม้จะมี Gene flow ระหว่างกลุ่มประชากรสองกลุ่ม แต่การคัดเลือกที่ต่างกันอย่างสำคัญอาจขัดขวางการผสมรวมยีนเข้าด้วยกัน และในที่สุด สปีชีส์ที่ต่างกันก็จะพัฒนาเกิดขึ้น ความแตกต่างของแหล่งที่อยู่อาจสำคัญต่อการพัฒนาเกิดขึ้นของการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ มากกว่าเวลาที่แยกจากกัน
ยกตัวอย่างเช่น จิ้งเหลนน้อยหางยาวพันธุ์ Darevskia rudis, D. valentini และ D. portschinskii สามารถผสมพันธุ์สร้างลูกผสมในโซนลูกผสม (hybrid zone) ของตน ๆ แต่การสร้างลูกผสมระหว่างจิ้งเหลน D. portschinskii และ D. rudis ซึ่งแยกสายพันธุ์ก่อนกว่าแต่อยู่ในแหล่งที่อยู่ซึ่งคล้ายกัน จะมีผลดีกว่าการสร้างลูกผสมระหว่าง D. valentini กับสปีชีส์สองอย่างอื่น ๆ ซึ่งความจริงแยกสายพันธุ์ทีหลังแต่อยู่ในที่อยู่ซึ่งภูมิอากาศต่างกัน
นักนิเวศวิทยาจะพูดถึงการเกิดสปีชีส์แบบ parapatric และ peripatric ตามการมีวิถีชีวิตเฉพาะนิเวศน์ (ecological niche) คือจะต้องมีวิถีชีวิตเฉพาะที่เป็นไปได้เพื่อที่สปีชีส์ใหม่จะอยู่รอดได้ Ring species เช่น นกนางนวล (Larus) ได้อ้างว่า แสดงการเกิดสปีชีส์ที่กำลังเป็นไปอยู่ แม้สถานการณ์จริง ๆ อาจซับซ้อนกว่าตามที่ว่า ส่วนหญ้า Anthoxanthum odoratum อาจกำลังเกิดสปีชีส์เช่นนี้ในบริเวณที่เหมืองได้สร้างมลภาวะ
การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ (sympatric speciation)
การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ (Sympatric speciation) หมายถึงการเกิดสปีชีส์ลูกหลานสองสปีชีส์หรือมากกว่านั้น จากสปีชีส์บรรพบุรุษเดียวโดยทั้งหมดอยู่ในภูมิภาคเดียวกัน ตัวอย่างที่อ้างบ่อยครั้งที่สุดก็คือ แมลงที่กลายมาอาศัยพืชต่าง ๆ กันแม้อยู่ในบริเวณเดียวกัน อย่างไรก็ดี การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณมีจริง ๆ หรือไม่ ก็ยังเป็นเรื่องที่ยังไม่ชัดเจน
ตัวอย่างที่ดีที่สุดก็คือปลาหมอสีในแอฟริกาตะวันออก ซึ่งอยู่ในทะเลสาบริฟต์แวล์ลีย์ โดยเฉพาะทะเลสาบวิกตอเรีย ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบแทนกันยีกา โดยได้ค้นพบแล้วกว่า 800 สปีชีส์ และโดยการประเมินบางงาน อาจมีถึง 1,600 สปีชีส์ในแถบนั้น วิวัฒนาการของปลาอ้างว่าเป็นตัวอย่างของทั้งการคัดเลือกโดยธรรมชาติและการคัดเลือกทางเพศ
วัดทรายมูลเมือง
วัดทรายมูลเมืองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2030 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450 เดิมวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช เริ่มแรกเป็นอารามมีนามว่า อารามบ้านปะ อาจเป็นเพราะสายน้ำ ที่ไหลมาจากดอยสุเทพแล้วมาประจบกันที่นี่ทำให้เกิดเป็นหนองน้ำ ณ จุด นี้จึงได้ชื่อว่า หนองทรายมูล อีกเหตุผลคือ เป็นจุดที่มีการขุดเอาดินขึ้นมาเพื่อเอาดินมาปั้นอิฐเพื่อนำไปก่อสร้างกำแพงเมืองชั้นในของนครเชียงใหม่จนทำให้ตรงนี้กลายเป็นหนองน้ำ
การเกิดสปีชีส์
การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ (sympatric speciation)
Budding speciation (การเกิดสปีชีส์แบบแตกหน่อ) ยังได้เสนอว่าเป็นรูปแบบโดยเฉพาะหนึ่ง ๆ ของการเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ ที่กลุ่มเล็ก ๆ ของประชากรได้แยกเป็นเอกเทศจากกลุ่มบรรพบุรุษเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยเลือกผสมพันธุ์ในพวกของตนเอง การเกิดสปีชีส์เช่นนี้จะผลักดันโดยประโยชน์ต่าง ๆ ที่มารวมกันจากการผสมพันธุ์ภายในกลุ่มหลายอย่าง เช่น การแสดงออกของฟีโนไทป์แบบด้อยที่มีประโยชน์เป็นต้น การรวมประโยชน์ที่ลดความแตกต่างของความเหมาะสมเนื่องจากการรวมกันใหม่ของยีน (recombination load) และลดราคาของการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ
แมลงวันฮอว์ธอร์น (Rhagoletis pomonella) หรือเรียกอีกอย่างว่า แมลงวันหนอนแอปเปิล ดูเหมือนกำลังจะเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ เพราะกลุ่มประชากรต่าง ๆ ของแมลงวันกินผลไม้ที่แตกต่างกัน กลุ่มประชากรโดยเฉพาะได้เกิดในอเมริกาเหนือในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สักช่วงหนึ่งหลังจากมีการนำแอปเปิลซึ่งไม่ใช่พืชพื้นที่เข้ามาปลูก กลุ่มที่กินแอปเปิลปกติจะกินแต่แอปเปิล และไม่กินอาหารของบรรพบุรุษคือผลฮอว์ธอร์น (สกุล Crataegus) และกลุ่มที่กินฮอว์ธอร์นปกติก็จะไม่กินแอปเปิล หลักฐานบางอย่าง รวมทั้งการมีโลคัส allozyme ที่ต่างกัน 6 ตำแหน่งจาก 13 ตำแหน่ง การโตช้ากว่าตามฤดูของแมลงที่กินผลฮอว์ธอร์นและโตใช้เวลานานกว่าแมลงวันที่กินแอปเปิล และการไม่ผสมพันธุ์กันระหว่างสายพันธุ์ (นักวิจัยได้พบอัตราลูกผสมที่ 4-6%) ล้วนแต่ชี้ว่า การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณกำลังเกิดขึ้น
การเสริมแรง (Reinforcement)
การเสริมแรง หรือเรียกอีกอย่างว่า ปรากฏการณ์วอลเลซ (Wallace effect) เป็นกระบวนการที่การคัดเลือกโดยธรรมชาติจะเพิ่มการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ (reproductive isolation) ซึ่งอาจเกิดขึ้นเมื่อกลุ่มประชากรสองกลุ่มของสปีชีส์เดียวกันแยกจากกันแล้วกลับมาอยู่ร่วมกันอีก ถ้าการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ได้เกิดอย่างสมบูรณ์แบบ พวกมันก็จะได้กลายเป็นสองสปีชีส์ที่เข้ากันไม่ได้แล้ว แต่ถ้ายังไม่สมบูรณ์ การผสมพันธุ์ระหว่างกลุ่มก็จะสร้างลูกผสม ซึ่งอาจจะสืบทอดสายพันธุ์ต่อไปได้หรือไม่ได้ ถ้าสืบทอดสายพันธุ์ต่อไปไม่ได้ หรือว่าได้แต่มีความเหมาะสมน้อยกว่าบรรพบุรุษ ก็จะทำให้แยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์เพิ่มขึ้น และดังนั้น จึงจัดได้ว่าการเกิดสปีชีส์ได้สำเร็จแล้ว (ดังในกรณีม้าและลา)
เหตุผลในเรื่องนี้ก็คือว่า ถ้าพ่อแม่ของลูกผสมต่างก็มีลักษณะสืบสายพันธุ์ที่คัดเลือกโดยธรรมชาติเพื่อให้เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อมบางอย่าง ลูกผสมก็จะมีลักษณะจากทั้งพ่อแม่ และดังนั้น จึงไม่เหมาะสมกับวิถีชีวิตเฉพาะนิเวศน์ทั้งสองเท่ากับพ่อแม่ ความเหมาะสมที่ต่ำกว่าของลูกผสมก็จะทำให้เกิดการคัดเลือกให้ผสมพันธุ์กับสัตว์ที่มีลักษณะบางอย่างคล้ายตนมากกว่า (assortative mating) ซึ่งก็จะจำกัดลักษณะลูกผสมไปในตัว เป็นปรากฏการณ์ที่บางครั้งเรียกว่า ปรากฏการณ์วอลเลซ ตามนักชีววิทยาวิวัฒนาการอัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ ผู้เสนอในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ว่า นี่อาจเป็นปัจจัยสำคัญของการเกิดสปีชีส์ ในนัยตรงข้าม ถ้าลูกผสมเหมาะสมมากกว่าพ่อแม่ กลุ่มทั้งสองก็จะรวมกันเป็นสปีชีส์เดียวกันอีกภายในบริเวณที่อยู่ร่วมกัน
การเสริมแรงให้แยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ จำเป็นสำหรับการเกิดสปีชีส์ทั้งแบบข้างบริเวณ (parapatric) และแบบร่วมบริเวณ (sympatric) เพราะถ้าไม่มีการเสริมแรง โซนลูกผสม (hybrid zone) ซึ่งเป็นเขตทางภูมิภาคที่สปีชีส์เดียวกันแต่มีรูปแบบต่าง ๆ กันอยู่ร่วมกันก็จะไม่กลายเป็นเขตแบ่งสปีชีส์ที่ต่างกัน โซนลูกผสมเป็นเขตที่กลุ่มประชากรที่เบนออกจากกันมาเจอกันแล้วผสมพันธุ์ระหว่างสายพันธุ์ ลูกผสมจะสามัญมากในเขตเช่นนี้ แต่ถ้าไม่มีการเสริมแรง สปีชีส์ทั้งสองก็จะผสมพันธุ์กันอย่างไม่เลือก การเสริมแรงอาจทำขึ้นในการทดลองดังจะกล่าวต่อไป
การเกิดสปีชีส์เหตุนิเวศน์ (ecological speciation) และการเกิดสปีชีส์ขนาน
การคัดเลือกทางนิเวศน์ก็คือ "ปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตหนึ่ง ๆ กับสิ่งแวดล้อมเมื่อหาทรัพยากร" การคัดเลือกโดยธรรมชาติจะมีบทบาทต่อกระบวนการเกิดสปีชีส์+โดยที่ "ภายใต้การเกิดสปีชีส์เหตุนิเวศน์ (ecological speciation) กลุ่มประชากรในสิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน หรือกลุ่มประชากรที่หาประโยชน์จากสิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน จะประสบกับแรงกดดันคัดเลือกโดยธรรมชาติที่ต่างกัน เป็นแรงกดดันต่อลักษณะสืบสายพันธุ์ซึ่งทำให้วิวัฒนาการเป็นการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยอ้อม" หลักฐานของบทบาทที่ระบบนิเวศมีต่อกระบวนการเกิดสปีชีส์ก็มีอยู่ งานศึกษาในปลาเหล็กใน (วงศ์ Gasterosteidae) สนับสนุนการเกิดสปีชีส์โดยเป็นผลข้างเคียงของความกดดันทางนิเวศน์
ส่วนการเกิดสปีชีส์แบบขนาน (parallel speciation) เป็น "การแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ซึ่งได้วิวัฒนาการขึ้นอย่างซ้ำ ๆ ระหว่างกลุ่มประชากรต่างหาก ๆ ที่ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน ในระดับที่สูงกว่ากลุ่มประชากรต่างหาก ๆ ที่ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมคล้าย ๆ กัน"
หลักฐานยืนยันแล้วว่า การเกิดสปีชีส์เหตุนิเวศน์มีจริง ๆ โดยหลักฐานโดยมาก "สะสมจากงานศึกษาบนลงล่าง (top-down) ของการปรับตัวและการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์"
การคัดเลือกทางเพศ
เป็นเรื่องที่ยอมรับอย่างกว้างขวางว่า การคัดเลือกทางเพศ (sexual selection) อาจเป็นตัวขับการเกิดสปีชีส์ในสิ่งมีชีวิตหลายเคลด โดยเกิดต่างหากจากการคัดเลือกโดยธรรมชาติ อย่างไรก็ดี คำว่า การเกิดสปีชีส์ ในบริบทนี้ มักจะใช้ในสองความหมายที่ไม่ได้แยกขาดจากกัน ความหมายแรกหมายถึงการเกิดสปีชีส์ใหม่ ซึ่งก็คือ การแตกสายพันธุ์ของสปีชีส์ที่มีอยู่แล้วออกเป็นสองสปีชีส์ หรือการแตกหน่อของสปีชีส์ใหม่จากสปีชีส์บรรพบุรุษ ทั้งสองผลักดันโดย "ความนิยมทางแฟชั่น" คือการชอบใจลักษณะต่าง ๆ ในเพศตรงกันข้ามที่ไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติทางการปรับตัว
ความหมายที่สองหมายถึงความโน้มเอียงที่มีอย่างกว้างขวางของสัตว์มีเพศ ในการแบ่งกลุ่มออกเป็นสปีชีส์ที่กำหนดได้อย่างชัดเจน แทนที่จะเป็นฟีโนไทป์ที่ต่างแบบแต่สืบเนื่องกันทั้งโดยเวลาและพื้นที่ ซึ่งจริง ๆ เป็นผลที่เข้าใจได้ง่ายกว่าหรือสมเหตุผลมากกว่าในการคัดเลือกโดยธรรมชาติ เป็นเรื่องที่ชาลส์ ดาร์วินเข้าใจว่าเป็นปัญหา และได้เขียนไว้ในหนังสือ กำเนิดสปีชีส์ (On the Origin of Species) ภายใต้หัวข้อ "ปัญหาของทฤษฎี (Difficulties with the Theory)" มีการเสนอสมมติฐานหลายอย่างว่าการเลือกคู่ (mate choice) อาจมีบทบาทสำคัญในการแก้ปัญหาที่ดาร์วินกล่าวไว้
การเกิดสปีชีส์โดยทำขึ้น
สปีชีส์ใหม่ได้สร้างขึ้นโดยวิธิการทางสัตวบาล แต่การเริ่มสร้างสปีชีส์อย่างนี้ก็ยังมีจุดเริ่มต้นและวิธีเริ่มต้นที่ไม่ชัดเจน บ่อยครั้ง สัตว์เลี้ยงที่สืบสายมาจากสัตว์ป่าก็ยังสามารถผสมพันธุ์ระหว่างสายพันธุ์ และมีลูกที่สืบพันธ์ต่อไปได้ เหมือนกับวัวควายที่เลี้ยง ซึ่งสามารถพิจารณาว่าเป็นสปีชีส์เดียวกันกับวัวป่า กระทิงป่า จามรีป่า เป็นต้น หรือแกะเลี้ยงที่ยังสามารถผสมพันธุ์ระหว่างสายพันธุ์กับแกะป่า เช่น Ovis aries musimon
การสร้างสปีชีส์ใหม่ในห้องปฏิบัติการที่บันทึกไว้ดีที่สุดก็คือที่ทำในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 นักวิชาการคู่หนึ่ง (William R. Rice และ George W. Salt) ได้เลี้ยงแมลงวันทอง (Drosophila melanogaster) โดยใช้วงกตที่แบ่งเป็นแหล่งที่อยู่โดยมีทางเลือก 3 อย่าง คือ มืด/สว่าง บน/ล่าง มีกลิ่น acetaldehyde/เอทานอล แมลงวันแต่ละยุคจะใส่ไว้ในวงกต และแมลงวันที่ออกมาจากทางออก 2 ทางออกใน 8 ก็จะจับให้ผสมพันธุ์กันในกลุ่มของตน หลังจาก 35 ชั่วยุค กลุ่มสองกลุ่มนี้และลูก ๆ ได้แยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์เพราะชอบแหล่งที่อยู่โดยเฉพาะ ๆ อย่างมีกำลัง จะผสมพันธุ์ภายในบริเวณที่อยู่ที่ตนชอบใจเท่านั้น และไม่ผสมพันธุ์กับแมลงวันซึ่งชอบที่อยู่อื่น ประวัติของการสร้างสปีชีส์เช่นนี้ได้บรรยายไว้ในงานปี 1993
งานปี 1989 ได้ใช้การทดลองในห้องปฏิบัติการเพื่อแสดงว่า การแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์สามารถวิวัฒนาการขึ้นในแมลงวัน Drosophila pseudoobscura หลายชั่วยุคแมลง หลังจากใส่พวกมันในสื่อที่ต่างกัน คือ สื่อที่สมบูรณ์ด้วยแป้งหรือด้วยมอลโทส ซึ่งเป็นงานที่ทำซ้ำได้ง่าย ๆ กับแมลงวันประเภทอื่น ๆ และอาหารอื่น ๆ งานวิจัยปี 2005 ได้แสดงว่า วิวัฒนาการเป็นการแยกเอกเทศทางการสืบพันธุ์ที่รวดเร็วเช่นนี้ อาจเป็นเค้าที่หลงเหลืออยู่ของเหตุการณ์ติดเชื้อแบคทีเรีย Wolbachia ของแมลงวัน
อีกนัยหนึ่ง ผลที่พบเหล่านี้เข้ากับไอเดียว่า สัตว์มีเพศโดยธรรมชาติจะไม่อยากสืบพันธุ์กับสัตว์อื่น ๆ ที่มีรูปปรากฏและพฤติกรรมต่างจากปกติ เพราะเสี่ยงสูงมากว่า ลักษณะเบี่ยงเบนเช่นนี้เกิดจากการปรับตัวไม่ดีที่สืบทอดได้ ดังนั้น ถ้าสัตว์มีเพศ ผู้ไม่สามารถพยากรณ์ทิศทางของการคัดเลือกโดยธรรมชาติในอนาคตได้ ได้รับการวางเงื่อนไขให้สร้างลูกหลานซึ่งเหมาะสมที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มันก็จะเลี่ยงคู่สืบพันธุ์ที่มีนิสัยหรือรูปร่างแปลก ๆ ดังนั้น สัตว์มีเพศจึงมักจัดกลุ่มตัวเองเข้าเป็นสปีชีส์ที่แยกเป็นเอกเทศทางการสืบพันธุ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้