cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ช้าง
การจับคู่
เพศผู้จะเริ่มต้นการเกี้ยวพาราสีและเพศเมียจะเพิกเฉยต่อมันเป็นเวลาหลายนาที จากนั้นช้างเพศผู้จะหยุดและเริ่มเกี้ยวอีกครั้ง ช้างจะแสดงท่าทางความรักใคร่ อย่างเช่น การดุนด้วยจมูก การคล้องงวง และการวางงวงของตนไว้ในปากของอีกฝ่ายหนึ่ง การแสดงการเกี้ยวพาราสีอาจกินเวลานาน 20-30 นาที และไม่จำเป็นที่ว่าเพศผู้จะได้ผสมพันธุ์กับเพศเมียเสมอไป แม้ว่าเพศผู้จะแสดงการเร้าอารมณ์เพศเมียก็ตาม และช้างเพศเมียเองก็ไม่ได้เป็นฝ่ายอยู่เฉยในการเกี้ยวพาราสีเช่นกัน และใช้ท่าทางเดียวกับเพศผู้ด้วย
ช้างแอฟริกาเช่นเดียวกับช้างเอเชียเพศผู้ยังมีความสัมพันธ์กับเพศเดียวกันอีกด้วย ซึ่งจะมีการแสดงพฤติกรรมออกเช่นเดียวกับการเกี้ยวพาราสีต่างเพศ ช้างเพศผู้ตัวหนึ่งจะยื่นงวงออกไปตามหลังของอีกตัวหนึ่งและตามด้วยงาเพื่อแสดงเจตนาที่จะมีความสัมพันธ์ ไม่เหมือนกับความสัมพันธ์แบบต่างเพศ ซึ่งมักจะเป็นเพียงชั่วคราวตามธรรมชาติ ความสัมพันธ์ระหว่างช้างเพศผู้ด้วยกันนั้นจะกลายมาเป็น "มิตรภาพ" ซึ่งประกอบด้วยช้างเพศผู้ที่มีอายุมากกว่าตัวหนึ่งกับบริวารตัวที่อ่อนกว่าอีกหนึ่งหรือสองตัว ความสัมพันธ์ในเพศเดียวกันนั้นเป็นเรื่องปกติและพบได้บ่อยในช้างทั้งสองเพศ โดยช้างเอเชียที่เลี้ยงไว้พบว่ามีความสัมพันธ์ทางเพศกว่า 46% เป็นกิจกรรมระหว่างเพศเดียวกัน
สติปัญญา
สมองของช้างมีมวลมากกว่า 5 กิโลกรัมเล็กน้อย คิดเป็นสมองของสัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ลักษณะพฤติกรรมของช้างที่สอดคล้องกับสติปัญญาของมันนั้นมีอย่างกว้างขวาง รวมไปถึงการมีความเศร้าโศก การทำเสียงดนตรี ศิลปะ การเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม การที่เลี้ยงทารกได้โดยไม่มีแม่ การเล่น การใช้อุปกรณ์ พัฒนาการต่างๆที่มนุษย์สอนและการใช้เวลาช่วงที่อยู่ด้วยกันตอนทำงานและสงสาร,การรู้จักตนเอง เชื่อกันว่าช้างมีระดับสติปัญญาเทียบเท่ากับสัตว์ในอันดับวาฬและโลมา  และไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์  สมองของช้างคล้ายคลึงกับสมองของมนุษย์ในแง่ของโครงสร้างและความซับซ้อน สมองของช้างแสดงรูปแบบหมุนเวียนซึ่งมีความซับซ้อนกว่าและมีขดมวนมากกว่า หรือรอยพับสมอง มากกว่ามนุษย์ ไพรเมตหรือสัตว์กินเนื้อ แต่ยังมีความซับซ้อนน้อยกว่าอันดับวาฬและโลมา อย่างไรก็ตาม เปลือกสมองของช้าง "หนากว่าเปลือกสมองของอันดับวาฬและโลมา" และเชื่อกันว่ามีเซลล์ประสาทและมีไซแนปส์เท่ากับไซแนปส์ของมนุษย์ ซึ่งมากกว่าอันดับวาฬและโลมา
ประสาทสัมผัส
ช้างมีงวงที่มีเส้นประสาทดี และมีประสาทการได้ยินและดมกลิ่นที่ดีเยี่ยม หน่วยรับความรู้สึกการได้ยินนั้นไม่เพียงแต่จะมีอยู่ในหูเท่านั้น แต่ยังมีอยู่ในงวงซึ่งสามารถสัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือนได้ และที่สำคัญที่สุดคือเท้า ซึ่งมีหน่วยรับความรู้สึกพิเศษเสียงความถี่ต่ำและมีประสาทสัมผัสดีเลิศเช่นกัน ช้างสื่อสารกันด้วยเสียงผ่านระยะทางไกล ๆ หลายกิโลเมตร ซึ่งบางส่วนก็ส่งผ่านทางพื้นดิน ที่มีความสำคัญต่อชีวิตสังคมของพวกมันด้วย นอกจากนี้ยังมีการสังเกตว่าช้างรับเสียงโดยการวางงวงไว้บนพื้นดินและวางตำแหน่งเท้าอย่างระมัดระวัง อย่างไรก็ตาม สายตาของช้างนั้นค่อนข้างเลว
การตระหนักรู้ในตัวเอง
การตระหนักรู้ตัวเองในกระจกเป็นการทดสอบการตระหนักรู้ในตัวเองและกระบวนการรับรู้ที่ใช้ในการศึกษาสัตว์ กระจกจะถูกตั้งไว้และมีการเขียนรอยซึ่งสามารถมองเห็นได้บนตัวช้าง ช้างสำรวจรอยเหล่านี้ ซึ่งสามารถมองเห็นได้เฉพาะเมื่อมองดูในกระจกเท่านั้น การทดสอบยังรวมไปถึงการทำรอยที่มองไม่เห็นเพื่อขจัดความเป็นไปได้ที่ว่าช้างอาจใช้ประสาทสัมผัสอื่น ๆ เพื่อตรวจจับรอยเหล่านี้ นี่แสดงให้เห็นว่าช้างสามารถรับรู้ข้อเท็จจริงที่ว่าภาพในกระจกนั้นเป็นภาพสะท้อนของตัวมันเอง และความสามารถดังนี้ถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นฐานของความร่วมรู้สึกและปรัตถนิยมและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมชั้นสูง ความสามารถนี้ยังได้พบแสดงออกในมนุษย์ เอป โลมาปากขวด และนกกางเขน
การสื่อสาร
ช้างใช้เสียงหลายแบบในการสื่อสารกัน ช้างมีชื่อเสียงมากจากเสียงแผดเหมือนเสียงแตร (trumpet call) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อช้างเป่าลมผ่านโพรงจมูกของมัน ช้างมักทำเสียงแตรดังกล่าวขณะที่ตื่นเต้น เสียงดังกล่าวสื่อความหมายได้หลายอย่างตั้งแต่การสะดุ้งตกใจ การร้องขอความช่วยเหลือไปจนถึงการแสดงความเดือดดาล ช้างยังได้ทำเสียงคำรามอย่างดังเมื่อพบกัน เสียงคำรามดังกล่าวกลายเป็นการแผดเสียงเมื่อเปิดปากและจะกลายเป็นเสียงครางหากทำเสียงต่อไป เสียงคำรามดังกล่าวอาจเสริมด้วยการทำเสียงดังลั่นขณะกำลังขู่ช้างตัวอื่นหรือสัตว์อื่น
ช้างสามารถสื่อสารระหว่างกันในระยะไกลได้โดยการส่งและรับเสียงความถี่ต่ำ (อินฟราซาวน์) ซึ่งเป็นเสียงดังที่ต่ำกว่าความถี่ที่มนุษย์สามารถได้ยิน โดยจะเดินทางโดยอาศัยอากาศเป็นตัวกลางและผ่านพื้นดินไปได้ไกลกว่าเสียงความถี่สูง เสียงเหล่านี้มีความถี่ระหว่าง 15-35 เฮิรตซ์ และอาจมีความดังถึง 117 เดซิเบล ทำให้ช้างสามารถสื่อสารกันได้ไกลหลายกิโลเมตร โดยเป็นไปได้ว่าจะมีพิสัยสูงสุดถึงราว 10 กิโลเมตร เสียงนี้สามารถสัมผัสได้โดยผิวหนังที่มีประสาทสัมผัสที่เท้าและงวงของช้าง ซึ่งรับการสั่นสะเทือนเข้าจังหวะมากพอกับบริเวณแบนราบบนหัวของกลอง ในการฟังเสียงนี้อย่างตั้งใจ สมาชิกของช้างในโขลงจะยกเท้าหน้าขึ้นจากพื้นดินหนึ่งข้าง และหันหน้าไปยังแหล่งที่มาของเสียง หรือบ่อยครั้งที่จะวางงวงของมันลงบนพื้น เป็นไปได้ว่าการยกขาดังกล่าวจะเพิ่มการสัมผัสพื้นดินและการรับสัมผัสของขาที่เหลือ ความสามารถดังกล่าวถูกคาดกันว่ายังช่วยการนำทางในช้างโดยการใช้แหล่งอินฟราซาวน์ภายนอกด้วย
การค้นพบรูปแบบการติดต่อทางสังคมของช้างแบบใหม่และความเข้าใจนี้ทำให้มีความก้าวหน้าในเทคโนโลยีวิทยุ ซึ่งสามารถรับความถี่นอกเหนือไปจากระดับที่หูมนุษย์จะได้ยินได้ เคที เพยน์แห่งโครงการการฟังในช้าง ได้บุกเบิกวิจัยในการสื่อสารอินฟราซาวน์ในช้าง และได้ให้รายละเอียดในหนังสือของเธอชื่อ Silent Thunder (สายฟ้าเงียบ) แม้ว่าการวิจัยนี้จะยังคงอยู่ในขั้นเริ่มต้น แต่มันก็ได้ช่วยไขปริศนาหลายอย่าง อาทิเช่น ช้างสามารถหาช้างตัวที่มีศักยภาพจะเป็นคู่ได้อย่างไร และกลุ่มสังคมสามารถร่วมมือกันกำหนดทิศทางการเดินของมันผ่านระยะทางไกล ๆ ได้อย่างไร จอยซ์ พูลยังได้เริ่มต้นถอดรหัสการเปล่งเสียงของช้างที่ได้บันทึกไว้ตลอดหลายปีที่ได้สังเกต โดยหวังจะสร้างคลังศัพท์ที่อาศัยรายการเสียงช้างที่จัดเก็บไว้อย่างเป็นระบบ
อาหาร
ช้างเป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหาร และใช้เวลากินมากถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน อาหารของช้างนั้นมีความหลากหลายมาก ทั้งตามฤดูกาลและที่แตกต่างกันไปตามแหล่งที่อยู่และพื้นที่ ส่วนใหญ่แล้วช้างกินใบไม้ เปลือกไม้ และผลไม้ของต้นไม้หรือพุ่มไม้เป็นอาหาร แต่ก็อาจกินหญ้าและสมุนไพรเข้าไปในปริมาณมากด้วยเช่นกัน เช่นเดียวกับสัตว์ไม่เคี้ยวเอื้องและไม่มีกีบเท้าอื่น ๆ ช้างย่อยอาหารได้เพียง 40% จากปริมาณทั้งหมดที่กินเข้าไปเท่านั้น ระบบการย่อยอาหารของพวกมันขาดประสิทธิภาพในแง่ปริมาตร ช้างตัวเต็มวัยบริโภค 140-270 กิโลกรัมต่อวัน
การนอนหลับ
ช้างใช้เวลานอนหลับมากกว่าสามชั่วโมงเล็กน้อย โดยมีผู้อธิบายว่า ช้างใช้เวลาส่วนใหญ่กินอาหารเพราะขนาดตัวที่ใหญ่ของมัน
ความก้าวร้าว
แม้ว่าจะเป็นสัตว์ที่ได้รับความนิยมในสวนสัตว์ และถูกพรรณนาว่าเป็นยักษ์ใหญ่ที่อ่อนโยนในนิยาย แต่ช้างเป็นหนึ่งในสัตว์อันตรายที่สุดในโลก พวกมันสามารถฆ่าสัตว์บกอื่นได้ทุกชนิด แม้กระทั่งแรด พวกมันอาจมีความโกรธขึ้นมาในช่วงสั้น ๆ และแสดงพฤติกรรมที่ถูกตีความว่า "อาฆาตพยาบาท" ในแอฟริกา ช้างวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งโจมตีหมู่บ้านของมนุษย์หลังการฆ่าช้างในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ในอินเดีย ช้างเพศผู้โจมตีหมู่บ้านต่าง ๆ ในเวลากลางคืน ทำลายบ้านและฆ่าคนเป็นปกติวิสัย ในรัฐฌาร์ขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มีคนถูกช้างฆ่าตาย 300 คน ระหว่าง ค.ศ. 2000 และ 2004 และในอัสลัม มีรายงานคนถูกช้างฆ่า 239 คน ระหว่าง ค.ศ. 2001 และ 2006
ช้างเพศผู้ตัวเต็มวัยตามธรรมชาติจะเข้าสู่สภาพที่เรียกว่า "ตกมัน" เป็นครั้งคราว ช้างที่ตกมันจะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวอย่างยิ่งและเพิ่มระดับการหลั่งฮอร์โมนสืบพันธุ์
การล่า
ภัยคุกคามต่อช้างแอฟริกาปรากฏในรูปการค้างาอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชนิด สัตว์ที่ใหญ่กว่า มีชีวิตยืนยาวกว่า และเติบโตได้ช้ากว่าอย่างช้าง จะถูกล่าเกินขนาดมากกว่าสัตว์อื่น พวกมันไม่สามารถซ่อนตัว และต้องใช้เวลาหลายปีให้ช้างเติบโตและสืบสายพันธุ์ต่อไป ช้างต้องกินพืชเฉลี่ยวันละกว่า 140 กิโลกรัมเพื่อมีชีวิตรอด และเมื่อสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ถูกล่าไป ทำให้ประชากรสัตว์กินพืชขนาดเล็กในท้องถิ่นเพิ่มจำนวนขึ้น (อันเป็นคู่แข่งแย่งอาหารของช้าง) จำนวนที่เพิ่มขึ้นนี้ทำให้ต้นไม้ พุ่มไม้และหญ้าถูกทำลาย ช้างเองมีนักล่าตามธรรมชาติน้อย มีเพียงมนุษย์และสิงโตในบางโอกาสเท่านั้น อย่างไรก็ตาม รัฐบาลแอฟริกาหลายประเทศอนุญาตให้การล่าช้างโดยจำกัดถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งต้องเสียเงินเป็นจำนวนมากเป็นค่าอนุญาตซักมักใช้เพื่อสนับสนุนความพยายามอนุรักษ์ และมีการอนุญาตเพียงน้อยครั้งเท่านั้น (ปกติแล้วให้สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่า) เพื่อทำให้แน่ใจว่าประชากรสัตว์จะไม่หมดไป
เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการประเมินว่าช้างมีจำนวนระหว่าง 5 ถึง 10 ล้านตัว แต่การล่าและการทำลายถิ่นที่อยู่ลดจำนวนช้างลงเหลือเพียง 400,000 ถึง 500,000 ตัว เมื่อถึงปลายศตวรรษ ในช่วงสิบปีก่อน ค.ศ. 1990 ประชากรช้างลดลงมากกว่าครึ่งจาก 1.3 ล้านตัว เหลือราว 600,000 ตัว ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการค้างาช้าง ทำให้เกิดการห้ามค้างาช้างระหว่างประเทศ ขณะที่ประชากรช้างกำลังเพิ่มขึ้นในบางส่วนของแอฟริกาใต้และแอฟริกาตะวันออก ชาติแอฟริกาอื่น ๆ กลับมีรายงานว่าประชากรช้างในประเทศลดลงมากที่สุดถึงสองในสาม และประชากรในพื้นที่คุ้มครองบางแห่งอยู่ในอันตรายว่าจะถูกล่าหมดไป ประเทศชาดมีประวัติศาสตร์การบุกรุกป่าเพื่อล่าช้างนานหลายทศวรรษ ซึ่งทำให้ประชากรช้างในภูมิภาค ซึ่งเคยมีมากกว่า 300,000 ตัว ในปี ค.ศ. 1970 ลดลงเหลือเพียงอย่างน้อย 10,000 ตัวในปัจจุบัน ในอุทยานแห่งชาติวิรุนดา ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประชากรช้างที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ซึ่งเข้าชมได้ลดลงจาก 2,889 ตัว ในปี ค.ศ. 1951 เหลือ 348 ตัว ในปี ค.ศ. 2006
มีความเป็นไปได้ว่าการล่าเอาเฉพาะช้างที่มีงาอาจทำให้งาในช้างแอฟริกาหายไปอย่างถาวร แม้ไม่น่าจะเป็นไปได้ก็ตาม ผลกระทบของช้างที่ไม่มีงาต่อสิ่งแวดล้อม และต่อตัวช้างเองนั้น อาจใหญ่หลวงได้ ช้างใช้งาเพื่อขุดเอาแร่ธาตุที่จำเป็นในดิน ฉีกเนื้อพืชออกจากกัน และใช้ในการต่อสู้เพื่อแย่งคู่ หากปราศจากงา พฤติกรรมของช้างอาจเปลี่ยนไปมาก
การสูญเสียถิ่นที่อยู่
อีกภัยคุกคามหนึ่งต่อการมีชีวิตรอดของช้างโดยรวมคือการทำกสิกรรมในถิ่นที่อยู่ของช้างอย่างต่อเนื่องโดยมีความเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นในการขัดต่อผลประโยชน์ต่อมนุษย์ผู้อยู่อาศัยในละแวกเดียวกัน ความขัดแย้งนี้ทำให้มีช้างถูกฆ่าไป 150 ตัว และมีคนเสียชีวิตไปถึง 100 คนต่อปีในศรีลังกา การลดจำนวนของช้างเอเชียส่วนใหญ่เป็นไปด้วยเหตุผลที่ว่าสูญเสียถิ่นที่อยู่
เมื่อป่าผืนใหญ่หายไปมากขึ้นทุกที ระบบนิเวศจึงได้รับผลกระทบอย่างลึกซึ้ง ต้นไม้มีส่วนสำคัญในการยึดหน้าดินและดูดซับน้ำไหลบ่า อุทกภัยและการพังทลายของหน้าดินขนาดใหญ่เป็นผลกระทบโดยทั่วไปของการตัดไม้ทำลายป่า ช้างต้องการที่ดินผืนใหญ่ เนื่องจากพวกมันคุ้นชินกับการโค่นต้นไม้และไม้พุ่มเพื่อหาอาหาร เหมือนกับชาวไร่เลื่อนลอย แต่ช้างจะค่อยกลับมาในภายหลัง เมื่อพื้นที่ดังกล่าวมีต้นไม้เติบโตขึ้นดังเดิมแล้ว และเมื่อป่าไม้ลดขนาดลง ช้างจึงกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา ซึ่งจะทำลายพืชผลการเกษตรทั้งหมดในพื้นที่ และทำลายทรัพยากรทั้งหมดที่มีอยู่
อุทยานแห่งชาติ
เขตสงวนอย่างเป็นทางการแห่งแรกของแอฟริกา อุทยานแห่งชาติครูเกอร์ กลายมาเป็นหนึ่งในอุทยานแห่งชาติที่มีชื่อเสียงที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดแห่งหนึ่งของโลกในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม มีหลายปัญหาที่เชื่อมโยงกับการจัดตั้งเขตสงวนเหล่านี้ ยกตัวอย่างเช่น ถิ่นที่อยู่อาศัยของช้างกินอาณาบริเวณกว้างโดยไม่คำนึงถึงพรมแดนระหว่างประเทศ เมื่อมีการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติและล้อมรั้ว สัตว์หลายชนิดจึงพบว่าตนถูกตัดขาดจากแหล่งอาหารในฤดูหนาวหรือพื้นที่ผสมพันธุ์ในฤดูใบไม้ผลิ สัตว์บางตัวถึงกับตายไปเลย ขณะที่สัตว์อื่น เช่นช้าง อาจเหยียบข้ามรั้วไปเลย ทำให้เกิดความตื่นตระหนกในไร่นาในละแวกนั้น เมื่อถูกจำกัดอยู่ในอาณาเขตเล็ก ๆ ช้างสามารถก่อความเสียหายใหญ่หลวงต่อภูมิประเทศแถบนั้นได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขตสงวนบางแห่ง อย่างเช่นอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ ในความเห็นของผู้จัดการสัตว์ป่า กำลังประสบปัญหาจากประชากรช้างแออัดเกินไป ขณะที่สัตว์ป่าชนิดอื่นภายในเขตสงวนมีจำนวนลดลง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ประเทศแอฟริกาใต้ประกาศว่าจะรื้อฟื้นการยิงลดจำนวนช้าง (culling) อีกเป็นครั้งแรกนับแต่ปี ค.ศ. 1994 เพื่อควบคุมจำนวนช้าง ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีการยิงลดจำนวนเกิดขึ้นจนถึงปัจจุบันก็ตาม แต่เมื่อทางนักวิทยาศาสตร์ศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก็ได้ประจักษ์แล้วว่าอุทยานอาจเป็นความหวังสุดท้ายต่อโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วรอบ ๆ พวกมัน
ปุ๋ย
ในจังหวัดเบงกูลูของอินโดนีเซีย มีช้างสี่ตัวตาย และจากผลการตรวจซากพบว่าหนึ่งในช้างเหล่านี้มีปริมาณไนโตรเจนในร่างกายสูง ข้อสันนิษฐานเบื้องต้นคือช้างได้กินเอาปุ๋ยที่ถูกใส่ต้นไม้ในไร่นา ช้างอาจได้รับเกลือในปุ๋ยเข้าไปและนำไปสู่การตายได้
การเลี้ยงและใช้งาน
ช้างได้เป็นสัตว์ใช้งานซึ่งถูกใช้ในหลายด้านโดยมนุษย์ ตราประทับที่ถูกพบในลุ่มแม่น้ำสินธุเป็นการบอกว่าช้างถูกนำมาเลี้ยงเป็นครั้งแรกในอินเดียโบราณ อย่างไรก็ตาม ช้างไม่อาจนำมาเลี้ยงได้อย่างสมบูรณ์ ช้างเพศผู้จะเกิดอาการตกมันตามสภาพขึ้นเป็นบางเวลาและควบคุมได้ยาก ดังนั้น ช้างที่มนุษย์นำไปใช้นั้นจึงมักเป็นช้างเพศเมีย โดยช้างศึกเป็นข้อยกเว้น เพราะช้างเพศเมียจะวิ่งหนีออกจะช้างเพศผู้ ทำให้มีแต่ช้างเพศผู้เท่านั้นที่สามารถถูกใช้ในสงครามได้ มักจะเป็นการประหยัดกว่าที่จะจับช้างป่าอายุน้อยแล้วฝึกมันให้เชื่องกว่าเลี้ยงให้เติบโตในการดูแล
คนลาวได้มีการเลี้ยงช้างมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ และยังมีช้างเลี้ยงราว 500 ตัวยังคงใช้งานอยู่ในปัจจุบัน โดยส่วนใหญ่พบใช้งานอยู่ในแขวงไชยบุรี ช้างเหล่านี้ส่วนใหญ่ถูกใช้งานในอุตสาหกรรมตัดไม้ โดยมีการท่องเที่ยวเชิงนิเวศกำลังผุดขึ้นเป็นทางเลือกที่ยั่งยืนและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า
ช้างยังมักถูกจัดแสดงในสวนสัตว์และอุทยานสัตว์ป่า ช้างราว 1,200 เชือกถูกเลี้ยงไว้ในสวนสัตว์ทางตะวันตก การศึกษาพบว่าช้างในสวนสัตว์ในยุโรปมีอายุขัยเป็นครึ่งหนึ่งของช้างที่อาศัยอยู่ในพื้นที่คุ้มครองในแอฟริกาและเอเชีย จนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ช้างแอฟริกาที่อยู่ในการดูแลที่มีอายุมากที่สุด คือ รัวฮา (59 ปี) ที่สวนสัตว์บาเซล
ในประเทศพม่า ไทย อินเดียและส่วนใหญ่ของเอเชียใต้ ช้างได้ถูกใช้ในทางทหารโดยใช้เป็นแรงงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถอนโคนต้นไม้และการเคลื่อนย้ายซุง และมักถูกใช้ในการประหารชีวิตโดยเหยียบผู้ที่ถูกลงโทษ ช้างยังได้ใช้เป็นพาหนะสำหรับการล่าแบบซาฟารี และสัตว์พาหนะในพิธีกรรมของพระมหากษัตริย์หรือศาสนา ขณะที่ช้างเอเชียได้ถูกใช้เพื่อขนส่งและเพื่อความบันเทิง
การสงคราม
ช้างศึกถูกใช้โดยกองทัพในอนุทวีปอินเดีย รัฐซึ่งทำสงครามกันในจีนในยุคจ้านกว๋อ และจักรวรรดิเปอร์เซียในสมัยหลัง การใช้ช้างในการสงรามถูกปรับใช้โดยกองทัพเฮเลนนิสติคหลังอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงเล็งเห็นคุณค่าของช้างต่อพระเจ้าพอรุส ที่โดดเด่นในจักรวรรดิปโตเลมีและเซลูซิด แม่ทัพคาร์เธจ ฮันนิบาล ใช้ช้างข้ามเทือกเขาแอลป์ระหว่างทำสงครามกับโรมัน
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จักรวรรดิขแมร์อันทรงอำนาจได้เข้าครอบงำในภูมิภาคในคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยอาศัยการใช้ช้างศึกอย่างมาก เมื่ออำนาจของเขมรเสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชาติที่มีอำนาจในเวลาต่อมา ได้แก่ พม่าและไทยก็ได้นำช้างศึกมาปรับใช้อย่างกว้างขวางด้วยเช่นกัน ยุทธหัตถีเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของการใช้ช้างศึกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สวนสัตว์และละครสัตว์
มีเสียงคัดค้านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ต่อต้านการจับ การกักขัง และการใช้ช้างป่า ผู้สนับสนุนสิทธิสัตว์ยืนยันว่าช้างในสวนสัตว์และละครสัตว์นั้น "ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บทางกายภาพเรื้อรัง การขาดสังคม ความตายอยากทางอารมณ์และการตายก่อนเวลาอันควร" สวนสัตว์แย้งว่ามาตรฐานการดูแลช้างนั้นมีสูงมากและมีการจัดความต้องการขั้นต่ำสำหรับการดูแลช้าง อย่างเช่น พื้นที่อยู่อาศัยขั้นต่ำ การออกแบบสถานที่กั้นล้อม อาหาร การสืบพันธุ์ สิ่งประดับและการดูแลจากสัตวแพทย์ เพื่อรับประกันความอยู่ดีกินดีของช้างที่อยู่ในการควบคุม แต่ละครสัตว์นั้นยังมีประวัติไม่ดีอยู่ โดยมีข้อมูลรายงานว่า มีช้าง 27 เชือกที่เป็นของละครสัตว์ 3 คณะในสหรัฐอเมริกา ตายตั้งแต่ ค.ศ. 1992
ช้างเป็นส่วนสำคัญในละครสัตว์มานานแล้ว เพราะเป็นสัตว์ที่มีความฉลาดพอจะฝึกให้แสดงท่าทางได้หลายอย่าง อย่างไรก็ตาม สภาพความเป็นอยู่ของช้างในละครสัตว์นั้นไม่เป็นธรรมชาติ เพราะถูกกักขังในกรงขนาดเล็ก ถูกล่ามโซ่ที่ขา และขาดเพื่อนช้าง ซึ่งอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ช้างทำร้ายผู้เลี้ยงหรือควาญซึ่งเป็นกรณีที่เกิดขึ้นได้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ช้างเป็นตัวละครที่ส่วนใหญ่จัดอยู่ในกลุ่มวรรณกรรมเด็ก ซึ่งโดยทั่วไปแล้วช้างมักมีบทบาทเป็นตัวอย่างของพฤติกรรมซึ่งน่ายกย่อง มีหลายเรื่องที่เล่าเรื่องราวของช้างวัยเยาว์ที่อยู่ตัวเดียวกลับคืนสู่กลุ่มของมัน อย่างเช่น ดัมโบ้ (ค.ศ. 1942) นอกเหนือไปจากสัตว์แปลกแล้ว ช้างในนิยายยังเป็นตัวแทนของมนุษย์ ซึ่งความคิดคำนึงถึงชุมชนและกันและกันได้ถูกแสดงให้เห็นว่าเป็นบางสิ่งที่น่าปรารถนา
ลูกผสม
สปีชีส์ช้างแอฟริกาและช้างเอเชียมีการกระจายพันธุ์ไม่ต่อเนื่องกัน และไม่มีลูกผสมในธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1978 ที่สวนสัตว์เชสเตอร์ แม่พันธุ์ช้างเอเชียได้ให้กำหนดลูกช้างลูกผสมอันเกิดจากการผสมกับพ่อพันธุ์ช้างแอฟริกา ช้างลูกผสมเพศผู้ดังกล่าว ซึ่งได้ชื่อว่า "มอตตี" มีแก้ม หูและขาอย่างช้างแอฟริกา แต่มีจำนวนเล็บเท้าอย่างช้างเอเชีย งวงที่มีรอยย่นนั้นคล้ายกับช้างแอฟริกา ร่างกายมีลักษณะเหมือนอย่างช้างแอฟริกา แต่มีโหนกกลางอย่างช้างเอเชีย และโหนกหลังอย่างช้างแอฟริกา แต่ลูกผสมดังกล่าวตายด้วยอาการติดเชื้อในอีก 12 วันให้หลัง ร่างของมันถูกเก็บรักษาไว้เป็นตัวอย่างที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอังกฤษในกรุงลอนดอน มีข่าวลือที่ไม่ได้รับการยืนยันว่ามีช้างลูกผสมอื่นอีกสามเชือกเกินในสวนสัตว์หรือละครสัตว์ ซึ่งทั้งหมดถูกกล่าวว่าพิการผิดรูปร่างและไม่มีตัวใดรอดชีวิตเลย
ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส
ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส (อังกฤษ : Charlotte/Douglas International Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติพานิชย์ ตั้งอยู่ ณ เมืองชาร์ล็อตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2478 เป็นสนามบินท้องถิ่นของเมือง พ.ศ. 2497 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานชาร์ล็อตต์/ดักลาส ตามชื่อของอดีตนายกเทศมนตรีเมืองชาร์ลอตต์ เบน เอลเบิร์ต ดักลาส และเปลี่ยนชื่อดังเช่นในปัจจุบันใน พ.ศ. 2525
บาร์ดัค
บาร์ดัค เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ซึ่งชาวดาวไซย่ามีสถานภาพเป็นนักรบที่เก่งกาจ และกลายร่างเป็นลิงยักษ์ได้เมื่อเห็นพระจันทร์เต็มดวงตราบเท่าที่ตนยังมีหางอยู่ (โดยปกติแล้วจะมีหางเหมือนลิง)
ประวัติ
พ่อแท้ๆ ของโกคูและราดิซ เป็นชาวไซย่าที่มีความสามารถในการต่อสู้สูง แต่ถูกคนอื่นเรียกว่านักรบชั้นต่ำ และถูกฟรีสเซอร์ฆ่าตายไปพร้อมกับการระเบิดของดาวไซย่า แต่ในปี 2012 ได้มีแอนิเมชันออกมาใหม่ เป็นตอนพิเศษ ของบาด็อก กล่าวถึงตอนหลังจากที่บาด็อกถูกโจมตีโดยฟรีเซอร์แล้วก็บังเอิญหลุดกาลเวลาไปยังอดีตในสมัยที่ดาวเบจิต้านั้นยังไม่มีพวกชาวไซย่าอยู่แล้วได้ถูกช่วยไว้โดยชาวดาวดั้งเดิมของที่นั้น ต่อมาได้ต่อสู้กับบรรพบุรุษ ของฟรีเซอร์ที่หน้าตาเหมือนกันเพราะความโกรธที่มีต่อฟรีเซอร์นั้นเองจึงทำให้ได้กลายร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าแล้วก็ชนะไปในที่สุดเลยถือว่าคนที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าในตำนาน นั้นก็คือพ่อของโกคูที่ย้อนอดีตไปนั่นเองครับ (ไม่ใช้เนื้อเรื่องหลัก)    แต่ในภายหลังได้มีการยืนยันว่าชาวไซย่าที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าในตำนานแท้จริงเป็นชาวไซย่าที่มีนามว่ายาโมชิ
ทีม
Llista de personatges de Bola de Drac Personer i Dragon Ball Saiyans de Dragon Ball
คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่
คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ หรือ ภูริทัต ช้อกิ่ง เป็นชาวจังหวัดลพบุรี เป็นน้องชายของ ยอดชิงชัย ศรทองยิม อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 11) แพ้ 3
ประวัติ
คมฤทธิ์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค รอย ทาราโซนา ยก 2 และขึ้นชกครั้งที่ 4 ก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ พ.ศ. 2546 ชนะน็อค วอน จองโฮ ได้แชมป์มาครอง ป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้งก็สละแชมป์ ขึ้นไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค อับเบย์ มนีซี ยก 4 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง ก็เสียแชมป์ให้กิลเบอร์โต กอนซาเลซ เมื่อ พ.ศ. 2547
หลังจากได้แชมป์แล้ว กิลเบอร์โต กอนซาเลซได้สละตำแหน่งไป คมฤทธิ์จึงได้ชิงแชมป์ที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน อีริก บาร์เซโลนา ป้องกันตำแหน่งได้อีก 3 ครั้ง ก็มาแพ้น็อค แอนโทนี มาเทียส ยก 4 เสียแชมป์ไปอย่างพลิกความคาดหมายเมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากเสียแชมป์ คมฤทธิ์ได้แขวนนวมไป โดยมีหวนกลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2550 และ 2553 ปีละครั้ง โดยเป็นการเดินทางไปชกที่ฟิลิปปินส์ และชกแพ้ทั้งสองครั้ง จากนั้น คมฤทธิ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพอีกเลย
ปลากัดป่ามหาชัย
ปลากัดป่ามหาชัย หรือ ปลากัดมหาชัย (Mahachai betta; ) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลากัดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
ลักษณะและถิ่นที่อยู่อาศัย
เป็นปลาที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยจำกัด โดยพบแค่เพียงเขตจังหวัดสมุทรสาคร, สมุทรสงคราม, สมุทรปราการ และเขตบางขุนเทียน ของกรุงเทพมหานคร เท่านั้น จากการศึกษาในระดับดีเอ็นเอ พบว่ามีสายการวิวัฒนาการแยกตัวมาจากปลากัดภาคกลางเมื่อราว 3-4 ล้านปีก่อน และจากการลงพื้นที่ศึกษาของคณะนักวิทยาศาสตร์ชาวไทยพบว่าแหล่งที่อยู่อาศัยของปลากัดมหาชัย เป็นแหล่งน้ำจืดที่มีน้ำเค็มเข้ามาปนเล็กน้อย โดยมากเป็นป่าจาก และยังพบว่ามีน้ำจากแหล่งอุตสาหกรรมบางส่วนปนเปื้อนเข้ามาด้วย เมื่อมีขนาดเล็กจะกินแมลงเป็นอาหาร เมื่อโตขึ้นจะเริ่มกินแมลงผิวน้ำ และโตขึ้นอีกจะเป็นอาหารที่มีขนาดใหญ่ขึ้น รวมทั้งยังเศษซากพืชเข้าไปปนด้วย ปลากัดป่ามหาชัย ถือว่าเป็นปลากัดอีกชนิดหนึ่งได้รับความนิยมในหมู่นักเลี้ยงปลาสวยงาม
การตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์
ปลากัดป่ามหาชัย ได้เป็นที่รู้จักกันมาอย่างยาวนานแล้ว แต่ยังไม่มีชื่อวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ จนกระทั่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 จึงได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ โดยถือเป็นปลากัดชนิดแรกที่ได้รับการพิสูจน์ทั้งยืนยันโดยชาวไทยเอง ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์โดยใช้ชื่อไทยอ้างอิงถึง "มหาชัย" (จังหวัดสมุทรสาคร) ที่เป็นแหล่งของปลากัดป่ามหาชัยให้เป็นที่รู้จัก และเพื่อให้ผู้คนในจังหวัดสมุทรสาครและชาวไทยเกิดความภาคภูมิใจ และกระตุ้นให้เกิดการอนุรักษ์ปลากัดป่ามหาชัยมากยิ่งขึ้นก่อนที่จะสูญพันธุ์ไป สำหรับงานวิจัยที่พิสูจน์ยืนยันชนิดพันธุ์ของปลากัดป่ามหาชัยนี้ ได้ศึกษาโดยทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งมีหัวข้อบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนานาชาติ Zootaxa ว่า "Betta mahachaiensis (ปลากัดป่ามหาชัย) ปลากัดก่อหวอดชนิดใหม่จากจังหวัดสมุทรสาคร ประเทศไทย)" โดยมีผู้วิจัยคือ นายชานนทร์ โควสุภัทร, รศ.ดร.ภิญโญ พานิชพันธ์, รศ.ดร.พิณทิพ รื่นวงษา, และดร.น้ำค้าง ศรีวัฒนาโรทัย
สุสานพระเยซู
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์เป็นโบสถ์คริสต์ในควอเตอร์คริสต์ของนครเก่าเยรูซาเลม ตามธรรมเนียมที่อายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่สี่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในสองสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาคริสต์ ซึ่งได้แก่ สถานที่ที่ซึ่งทรงถูกตรึงกางเขน ซึ่งอยู่ที่คัลวารี หรือ โกลโกธา (Golgotha) และพระคูหาว่างเปล่า (empty tomb) ซึ่งเชื่อว่าทรงถูกฝังและฟื้นคืนชีพในสามวัน
แผ่นหินอ่อนซึ่งปิดคลุมแผ่นหินปูนเดิมซึ่งเชื่อว่าเป็นแผ่นหินที่โยเซฟแห่งอาริเมเธียได้วางร่างของพระเยซู ถูกนำออกชั่วคราวเพื่อทำความสะอาดและซ่อมแซมในวันที่ 26 ตุลาคม 2016 เป็นการเปิดให้เห็นแผ่นหินปูนเดิมด้านล่างครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1555
คูหาสวน
คูหาสวน (The Garden Tomb) เป็นสุสานคูหาเจาะหินในเยรูซาเลม ขุดค้นพบในปี 1867 และคริสต์ชนโปรเตสแตนต์บางส่วนเชื่อว่าที่นี่เป็นพระคูหาที่ฝังศพของพระเยซู นักโบราณคดีชาวอิสราเอล ยาเบรียล บาร์กาย ประมาณอายุคูหานี้อยู่ที่ราว 700-800 ปีก่อนคริสต์กาล
คูหาตัลปิยต
สุสานคูหาตัลปิยต (Talpiot Tomb หรือ Talpiyot Tomb) เป็นคูหาสุสานเจาะหิน ค้นพบในปี 1980 ตั้งอยู่ในย่านอีสต์ตัลปิยต ราวห้ากิโลเมตรทางใต้ของเมืองเก่าเยรูซาเลม ภายในประกอบด้วยหีบไว้ศพจำนวนสิบหีบ ในจำนวนนี้หกหีบมีจารึกคำแกะสลัก ซึ่งหีบหนึ่งปรากฏคำแกะสลักว่า "Yeshua bar Yehosef" ("Jeshua, son of Joseph"; เยชัว บุตรของโยเซฟ) อย่างไรก็ตามจารึกบางส่วนจะไม่สามารถเข้าใจได้ และการตีความนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงอย่างกว้างขวาง ยังคงเป็นที่เชื่อกันในวงกว้างว่า "เยชัว" (เยซู) นั้นไม่ได้หมายถึงพระเยซูแห่งนาซาเรธ แต่เป็นบุคคลชื่อเหมือน เนื่องจากยังพบว่า "เยชัว" ร่างนี้มีบุตรนามว่ายูดาส (Judas) ฝังอยู่เคียงกัน และคูหายังแสดงให้เห็นป้ายต่าง ๆ ที่บอกว่าเป็นของครอบครัวยูดายที่มั่งคั่ง ในขณะที่ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูแห่งนาซาเรธมาจากตระกูลยากจนชาวกาลิเลียน
โรซาบาล
โรซาบาล (Roza Bal) เป็นวิหารในย่านขานยาร์ของดาวน์ทาวน์ศรีนคร ใน หุบเขากัศมีร์ คำว่า roza แปลว่าสุสาน/คูหา ส่วน bal แปลว่าสถานที่    ชาวท้องถิ่นเชื่อกันว่าเป็นที่ฝังศพของฤาษีหรือนักพรตยูซาซาฟ และมีร์ซายิด นะซีรุฎฎีน (Mir Sayyid Naseeruddin)
สุสานนี้ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักนัก จนกระทั่งการเกิดขึ้นของขบวนการอะห์มัดดียยะ ซึ่งมีร์ซา ฆูลาม อะห์มัด ได้กล่าวอ้างในปี 1899 ว่าที่นี่เป็นสุสานแท้จริงของพระเยูซูตามความเชื่ออะห์มัดดียะ ซึ่งชาวอะห์มัดดียะยังคงเชื่อเช่นนั้นจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ผู้ดูแลสุสานชาวซุนนีปฏิเสธความเชื่อนี้ หนึ่งในผู้ดูแลสุสานเคยให้สัมภาษณ์ว่า "ทฤษฎีที่ว่าร่างของพระเยซูทรงถูกฝังไว้ที่ใดก็ตามบนผืนแผ่นดินของโลกมนุษย์นั้นเป็นความเชื่อที่ "ฮะรอม" (ขัดต่อหลักศาสนา) ในศาสนาอิสลาม"
คิริซูโตะ โนะ ฮากะ
หมู่บ้านชิงโงในจังหวัดอาโอโมริ เชื่อว่า คิริซูโตะ โนะ ฮากะ แปลว่า "สุสานพระเยซู" เป็นสถานที่ฝังพระศพพระเยซู และเป็นที่อาศัยของสาวกคนท้าย ๆ ของพระเยซู ชื่อซาจิโระ ซาวางูจิ (Sajiro Sawaguchi) ตระกูลของซาวางูจิอ้างว่าพระเยซูไม่ได้สิ้นพระชนม์บนกางเขนที่โกลโกธา แต่ในความจริงแล้ว พี่/น้องชาย อิซูกิริ (Isukiri) ขึ้นตรึงกางเขนแทนพระองค์ ส่วนพระเยซูทรงหลบหนีผ่านทางไซบีเรียมายังแคว้นมุตสึในตอนเหนือของญี่ปุ่น จากนั้นพระองค์เปลี่ยนพระนามเป็น โทไร โทระ ไดเต็งกุ (Torai Tora Daitenku) และเป็นชาวนา สมรสกับสตรีชาวญี่ปุ่นวัยยี่สิบปี นามว่ามิยูโกะ (Miyuko) และมีธิดาด้วยกันสามคน ในพื้นที่ที่ใกล้กับชิงโงในปัจจุบัน ขณะประทับในญี่ปุ่น พระองค์ได้เดินทางและเรียนรู้ไปทั่วแผ่นดิน กระทั่งสิ้นพระชนม์ด้วยวัย 106 ปี ร่างของพระองค์ถูกวางไว้บนยอดเขาเป็นเวลาสี่ปี ตามธรรมเนียมในเวลานั้น พระธาตุของพระองค์ถูกเก็บมาห่อรวมกันและฝังไว้ในหลุมเนินเดินตรงที่ปัจจุบันคือสุสานพระเยซู
สกุลซีสโทมัส
สกุลซีสโทมัส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Systomus (/ซีส-โท-มัส/)
เป็นปลาพื้นเมืองที่พบได้ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย เป็นปลาที่มีขอบท้ายก้านครีบแข็งของครีบหลังมีซี่จักรแข็งแรง ริมฝีปากเรียบบาง มีหนวดที่ริมฝีปากบนสองคู่ เกล็ดในแนวเส้นข้างลำตัวพัฒนาเป็นท่อสมบูรณ์จำนวนระหว่าง 27-34 เกล็ด เกล็ดบนลำตัวแต่ละเกล็ดมีฐานเกล็ดสีดำ แลดูเหมือนลายตามยาวจาง ๆ มีแต้มกลมรี ตามแนวยาวที่ฐานครีบหาง หลายชนิดมีจุดกลมสีดำบริเวณจุดเริ่มต้นของครีบหลัง มักพบแถบสีดำบริเวณขอบบนและล่างของครีบหาง
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด
ธิดาวานร
ธิดาวานรเป็นละครโทรทัศน์ไทย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อในปี พ.ศ. 2551 โดยที่มาจากคำวลีเด็ด "แม่มา" เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับแนวผจญภัยในป่าและเรื่องราวการตามหาเพชรสีชมพูที่หายไปเป็นละครแนวโรแมนติก, คอมเมดี้ได้นำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยเป็นบทประพันธ์ของวรพันธ์ รวี ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีมาแล้ว 3 ครั้งด้วยกัน
เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของ เมงกาเลีย สาวน้อยชาวป่าที่ถูกรับเลี้ยงดูจากลิงอุรังอุตังแม่ลูกคู่หนึ่งจนคิดว่าเธอมีแม่เป็นลิง เมงกาเลียหรือที่ใครๆเรียกว่า อิยะวดี (อิ-ยะ-วะ-ดี) ต้องดำเนินใช้ชีวิตแบบชาวป่าทำให้ชาวบ้านต่างเรียกขานเธอว่าเป็นคนป่า, ผีสาง, เสือสมิง หรือแม้แต่ ปีศาจ จนกระทั่ง พนา ชายหนุ่มผู้รักการผจญภัย ได้รู้จักและสอนการใช้ชีวิตในแบบมนุษย์ปุถุชนทั่วไปและการตามหาความจำที่หายไปของอิยวดีได้ เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความรักที่มีต่อพนา ชายหนุ่มเพียงคนเดียวของเธอ
งานสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ธิดาวานรถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อในปี พ.ศ. 2551 โดยผู้จัดละคร สยม สังวริบุตร และ นุสรา สังวริบุตร ผลิตโดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด โดยบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ วรพันธ์ รวี กำกับการแสดงโดย ประทุม มิตรภักดีนำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, อาเมเรีย จาคอป, ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2551 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อาทิตย์ เวลา 18.45 น.ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่ 2 ละคร ธิดาวานร ตอน...ขุมทรัพย์สุสานอัญมณี ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2552 ได้นำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่และมีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครออกอากาศในช่วงละครหลังข่าวภาคค่ำ ผลิตโดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดโดยบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ วรพันธ์ รวี กำกับการแสดงโดย ประทุม มิตรภักดี นำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, อาเมเรีย จาคอป ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.25 น. ออกอากาศเมื่อในปี 31 ตุลาคม 2552 – 29 พฤศจิกายน 2552 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่ 3 ละคร ธิดาวานร ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2554 ได้นำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่และมีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครออกอากาศในช่วงละครก่อนข่าวอีกครั้ง ผลิตโดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดโดยบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ วรพันธ์ รวี กำกับการแสดงโดย ประทุม มิตรภักดี นำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, อาเมเรีย จาคอป ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2554 – 16 สิงหาคม 2554 ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อาทิตย์ เวลา 18.45 น. ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่ 4 ละคร ธิดาวานร เป็นละครรีเมคยอดนิยมได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2564 ได้นำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่และมีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครตามยุคสมัยในปัจจุบันออกอากาศในช่วงละครก่อนข่าวอีกครั้ง ผลิตโดย บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด โดยบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ วรพันธ์ รวี กำกับการแสดงโดย ประทุม มิตรภักดี นำแสดงโดย จุติ จำเริญเกตุประทีป, ชรินพร เงินเจริญ, ณศรันย์ จุมพลวิวัฒน์, ปริตา ไชยรักษ์,อากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.45 น.ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
งานสร้าง
ผู้เขียนบทละครโทรทัศน์ไทยเรื่องนี้คือ วรพันธ์ รวีที่เคยทำงานให้กับละครหลายๆเรื่องวิธีการทำงานเริ่มต้นตั้งแต่อ่านบทประพันธ์ให้จบ แล้วจึงค่อย ๆ เรียบเรียงตามเส้นเวลาของเรื่อง เสร็จแล้วจึงทำความรู้จักกับตัวละครอย่างทะลุปรุโปร่ง และทำความเข้าใจกับบริบทสังคม ตัดรายละเอียดเหตุการณ์ที่ไม่สำคัญออกหรือแก้ไข นำมายุบรวมกับอีกเหตุการณ์ หรือบางเหตุการณ์ไม่มีความแข็งแรงพอ ก็อาจเพิ่มเติม ขณะเดียวกันก็มีการตัดบางตัวละครในนิยายออก
แนวคิดการสร้างละครเรื่องนี้โดยทีมงานบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดและสยม สังวริบุตร, นุสรา สังวริบุตร ร่วมกับอาภานุช สังวริบุตรได้รับแรงบันดาลใจจากละครแฟนๆละครอยากให้รีเมคละครเรื่อง ธิดาวานร นำมากลับมาสร้างใหม่จึงได้มีแพลนการวางตัวนักแสดงเมื่อสิ้นปีเดือนธันวาคมในปี พ.ศ. 2562 นำแสดงโดย จุติ จำเริญเกตุประทีป ในบท "พนา" และนางเอกใหม่ ชรินพร เงินเจริญ ในบท "เมงกาเลีย" / "อิยะวดี " และ ณศรันย์ จุมพลวิวัฒน์, ปริตา ไชยรักษ์ และนักแสดงร่วมอีกคับคั่ง
ด้านการเขียนบทมาจากภาคต่อ ธิดาวานร ภาค 3 เป็นการตามหาเพชรสีชมพูในป่าที่หายไปและเป็นการปกป้องเพชรสีชมพูอันล่ำค่าและการตามหาความจำที่หายไปของอิยะวดีได้ เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความรักที่มีต่อพนา ชายหนุ่มเพียงคนเดียวของเธอและการนำนักแสดงแต่ละภาคมาเล่นรวมกันในละครรีเมคยอดนิยมเรื่อง ธิดาวานร และมีการพากย์เสียงในตัวละคร "นกแอนโตนิโอ" โดยเสียงผู้จัดละคร สยม สังวริบุตร ในปี พ.ศ. 2564
สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องนี้ ได้แก่ ศาลพระกาฬ จังหวัดลพบุรี, และจังหวัดสระบุรี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2408 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4)
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2408 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4) ธิดาของพระยาสุรินทรราชเสนี (จั่น สุกุมลจันทร์) กับคุณหญิงกลิ่น
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง ทั้งยังได้ทรงร่วมนิพนธ์วชิรญาณสุภาษิต ในโอกาสจัดงานฉลองหอพระสมุดวชิรญาณที่ได้ตั้งมาเป็นปีที่ 8 และพิธีเปิดอาคารใหม่ ณ บริเวณตึกโรงทองเก่า (ปัจจุบันคือ ตึกสำนักราชเลขาธิการ) วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ด้วย พ.ศ.2440 พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในได้ร่วมกันถวายปัจจัยเพื่อปฏิสังขรณ์วัดราชบุรณราชวรวิหาร พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงร่วมถวายเงิน 2 ชั่ง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประชวรพระโรคเรื้อรังมานาน แพทย์หลวงประกอบพระโอสถถวาย พระอาการก็มีแต่ทรงและทรุด จนเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 เสด็จสิ้นพระชนม์ พระชันษา 38 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448
พาราลิมปิกฤดูหนาว 1984
พาราลิมปิกฤดูหนาว 1984 (1984 Winter Paralympic) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 3 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่อินส์บรุค ประเทศออสเตรีย ระหว่างวันที่ 14 มกราคม ถึง 20 มกราคม พ.ศ. 2527
สแกร์โครว (หนังสือการ์ตูน)
ในยุค Golden Age ของหนังสือการ์ตูน สแกร์โครวปรากฏตัวเพียงสองครั้ง แต่เมื่อถึงยุค Silver Age นั้น Gardner Fox ผู้แต่งเรื่องและ Sheldon Moldoff ผู้วาดภาพ ได้นำตัวละครนี้กลับมาอีกครั้งใน Batman #189 (Feb 1967) และได้มีบทบาทเป็นศัตรูคนสำคัญของแบทแมนมาตั้งแต่นั้น และได้มีบทบาทในสื่ออื่นของดีซีคอมิกส์และสื่อที่เกี่ยวข้องอื่นๆ อีก ทั้งภาพยนตร์ วิดีโอเกม ภาพยนตร์การ์ตูน และสินค้าเช่นของเล่นตุ๊กตา เป็นต้น
ภาพยนตร์คนแสดง
ในภาพยนตร์ไตรภาคแบทแมนของคริสโตเฟอร์ โนแลน แบทแมน บีกินส์, แบทแมน อัศวินรัตติกาล และ แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด นักแสดงชาวไอร์แลนด์ กิลเลียน เมอร์ฟี รับบทเป็นดร. โจนาธาน เครน และสแกร์โครว และมีบทบาทในภาพยนตร์ทั้งสามภาค
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2542
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2542
เซอร์แคสเซีย
ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของชนชาติเซอร์แคสเซียค่อนข้างคลุมเครือ พวกเขาได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกเมื่อสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช แม้ว่าชาวกรีกจะไม่ได้จัดตั้งอาณานิคมภายในดินแดนเซอร์แคสเซีย แต่พวกเขาก็เข้ามาติดต่อทำการค้าและมีอิทธิพลอย่างชัดเจนในแถบชายฝั่งทะเลดำของเซอร์แคสเซีย หลังจากนั้นเซอร์แคสเซียก็ได้รับอิทธิพลหรือตกอยู่ภายใต้การควบคุมของชนชาติอื่น ๆ ซึ่งได้แก่ชาวโรมัน ชาวคาซาร์ ชาวมองโกล ชาวตาตาร์ไครเมีย ชาวเติร์ก และชาวรัสเซีย
ในสมัยกลาง แว่นแคว้นน้อยใหญ่ในเซอร์แคสเซียจะเลือกตั้งเจ้าชายพระองค์หนึ่งขึ้นมาเป็นผู้ปกครองสูงสุดในนาม โดยแว่นแคว้นและเผ่าชนแต่ละแห่งในพื้นที่มีความเป็นอิสระสูง ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ภูมิภาคคอเคซัสถูกจักรวรรดิมองโกลรุกราน จากนั้นก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจของรัฐข่านไครเมียอยู่นานหลายร้อยปีจนกระทั่งชาวเซอร์แคสเซียลุกขึ้นต่อต้านใน ค.ศ. 1708 ส่วนจักรวรรดิรัสเซียเริ่มสนใจขยายอำนาจเหนือคอเคซัสอย่างจริงจังในสมัยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 ถึงกระนั้น สนธิสัญญาเบลเกรดซึ่งได้รับการลงนามเมื่อ ค.ศ. 1739 ก็เปิดโอกาสให้ชาวเซอร์แคสเซียตะวันออก (ชาวคาบาร์เดีย) มีอิสระในการปกครองตนเองในระดับหนึ่ง
ก่อนการลงนามในสนธิสัญญาเอเดรียโนเปิลเมื่อ ค.ศ. 1829 แม่น้ำคูบันทำหน้าที่เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างรัสเซียกับเซอร์แคสเซีย อย่างไรก็ตาม ตามสนธิสัญญานี้ จักรวรรดิออตโตมันยอมสละอิทธิพลเหนือภูมิภาคคอเคซัสโดยเปิดทางให้แก่รัสเซีย ชาวเซอร์แคสเซียถือว่าความตกลงดังกล่าวเป็นโมฆะเนื่องจากเห็นว่าจักรวรรดิออตโตมันไม่มีสิทธิ์ยกดินแดนที่ตนเองไม่เคยเป็นเจ้าของให้แก่ใคร ในขณะเดียวกันรัสเซียก็ถือว่าพื้นที่นี้เป็นดินแดนรัสเซียที่อยู่ภายใต้การยึดครองของกลุ่มกบฏ ถึงแม้ตนเองจะไม่เคยควบคุมหรือเป็นเจ้าของพื้นที่บริเวณนี้มาก่อนเช่นกัน รัสเซียส่งทหารเข้าปราบปรามและกำจัดกลุ่มชนคอเคซัสที่ต่อต้านการผนวกดินแดน ส่งผลให้ชาวเซอร์แคสเซียประมาณร้อยละ 90 ถูกเนรเทศหรือไม่ก็ถูกสังหารหมู่ระหว่างการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเซอร์แคสเซีย
แม้ว่าเซอร์แคสเซียจะเป็นบ้านเกิดดั้งเดิมของชาวเซอร์แคสเซีย แต่ทุกวันนี้ชาวเซอร์แคสเซียส่วนใหญ่อาศัยอยู่ต่างถิ่นซึ่งเป็นผลมาจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ดังกล่าว  ในรัสเซีย ชาวเซอร์แคสเซียจำนวนมากอาศัยอยู่ในพื้นที่ราบทางตอนเหนือของเทือกเขาคอเคซัส ในขณะที่บางส่วนอาศัยอยู่บริเวณเชิงเขาและส่วนน้อยอาศัยอยู่บนพื้นที่สูงและภูเขา วิถีชีวิตดั้งเดิมของพวกเขาเกี่ยวข้องกับการทำปศุสัตว์ การทำไร่ และการปลูกไม้ผล
เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 56 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 124 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลลัปเตฟ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเหลือง ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวอัลเบย์ ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลซามาร์ ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลวิซายัน ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ช่องแคบเชบู ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโบฮอล ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเซเลเบส ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเซเลเบส ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโมลุกกะ ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลซาวู ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลติมอร์ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! แอนตาร์กติกา
ผู้มีชื่อเสียง
ผู้มีชื่อเสียง (celebrity) หรือ ผู้เรืองนาม หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า คนดัง, ดารา หรือ เซเล็บ หมายถึงบุคคลที่โด่งดัง มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักในสังคม ผู้มีชื่อเสียงมีประเภทและระดับหลากหลายกันไปขึ้นอยู่กับแต่ละพื้นที่และวงการ โดยอาจรวมถึงบุคคลสาธารณะที่โด่งดังเพราะมีชื่อเสียงในทางไม่ดีหรือเป็นที่ครหา  ขณะที่บางคนอาจเป็นคนมีชื่อเสียงในกลุ่มเฉพาะ ในขณะที่อาจจะไม่เป็นที่รู้จักสำหรับสาธารณชนกลุ่มอื่น ยกตัวอย่างเช่น ริชาร์ด แบรนสัน ผู้บริหารบริษัทเวอร์จิ้น เป็นที่รู้จักในฐานะประธานเจ้าหน้าที่บริหาร แต่ไม่ใช่เป็นผู้มีชื่อเสียงที่รู้จักกันทั่วไป จนกระทั่งเขาพยายามเดินเรือรอบโลกโดยใช้บัลลูน ทำให้เป็นที่รู้จักต่อสาธารณะ  ผู้มีชื่อเสียงอีกประเภทหนึ่งที่เป็นเป้าสายตาของสาธารณชน คือพวกที่เรียกว่า เอ-ลิสต์ (A-list) โดยใช้การชี้วัดจากมุมมองด้านการตลาด สื่อของประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ มักจะพูดถึงผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นระดับ เอ-ลิสต์ บี-ลิสต์ ดี-ลิสต์ หรือแซด-ลิสต์ เพื่อเป็นการวัดระดับความสำคัญ  อย่างไรก็ตามทัศนะเช่นนี้ก็ยังมีความแตกต่างกันไปตามท้องที่ เป็นการยากที่จะแบ่งประเภท  ดาราดังในนิการากัว อาจจะเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับ บี-ลิสต์ ในสหรัฐอเมริกา แต่อาจจะเป็นดารา เอ-ลิสต์ ในสาธารณรัฐเชคก็ได้ วิธีในการวัดความดังในประเทศจาก เอ-ลิสต์ ไป เอช-ลิสต์ สามารถพิจารณาได้จากยอดจากค้นหาในกูเกิ้ล เช่นกัน แต่วิธีนี้ก็เป็นการวัดเชิงปริมาณ ใช้การสำหรับชื่อที่เป็นคนที่มีชื่อไม่มีคนใช้ชื่อซ้ำเยอะ
โดยทั่วไปแล้ว ผู้มีชื่อเสียงคือคนที่ทำตัวให้เป็นที่สนใจของสื่อและโดยมากจะเป็นบุคคลสาธารณะ ความต้องการเป็นที่รู้จักมีนัยยะในส่วนหนึ่งจากค่านิยมของวัฒนธรรมตะวันตก โดยเฉพาะความฝันอเมริกัน (American Dream) ก็เป็นทัศนะหนึ่งที่ใช้ชี้วัดความสำเร็จ นอกจากนี้ยังมีคนที่ไต่เต้าความดังโดยการนำชีวิตส่วนตัวมาเปิดเผยให้เป็นที่รู้จัก อย่างเช่นความสัมพันธ์หลอก ๆ การปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ การมีภาพโป๊หรือที่แย่กว่านั้นคือเทปลับ
ในศตวรรษที่ 20 ความหลงใหลต่อผู้มีชื่อเสียงอย่างไม่มีขีดจำกัดบวกกับความปรารถนาในเรื่องซุบซิบผู้มีชื่อเสียง มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดคอลัมน์กอสซิป แท็บลอยด์ ปาปาราซซี และบล็อกผู้มีชื่อเสียง เกิดขึ้นมา
ไคลฟ์ เจมส์ นักเขียน ผู้ประกาศข่าว และนักแสดง เขียนหนังสือเกี่ยวกับปรากฏการณ์ความมีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 20 ในชื่อ Fame in the 20th Century เขาแย้งว่าคนมีชื่อเสียงจริง เกือบจะไม่เป็นที่รู้จักก่อนศตวรรษที่ 20 เพราะขาดสื่อมวลชนที่เผยแพร่กว้างขวาง เขาระบุว่า ชาร์ลี แชปลิน ถือเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับโลกคนแรกอย่างแท้จริง เนื่องจากมีผลกระทบจากภาพยนตร์ของเขาในคริสต์ทศวรรษ 1910 และหลังจากนั้น เขายังชี้ว่าผู้มีชื่อเสียงเป็นที่โดดเด่นขึ้นมาหลายวิธี เขาพูดถึง เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ ว่าการใช้ชีวิตของเธอทำให้เธอโด่งดังมากกว่าผลงานการแสดงภาพยนตร์ของเธอเสียอีก
พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย
พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย (ملك المملكة العربية السعودية) เป็นประมุขแห่งรัฐผู้ปกครองราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียที่มีอำนาจเด็ดขาด และเป็นประมุขของราชวงศ์ซะอูด
เรดฮอตชิลีเพปเปอส์
เรดฮอตชิลีเพปเปอส์ (Red Hot Chili Peppers) เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1983 สมาชิกในวงประกอบด้วย นักร้อง แอนโทนี คีดิส, มือกีตาร์ จอห์น ฟรูชานเต, มือเบส ไมเคิล "ฟลี" บัลซารี และมือกลอง แชด สมิธ แนวเพลงของวงมีความหลากหลาย ที่เกิดจากการรวมของเพลงร็อกดั้งเดิมและฟังก์ เข้ากับองค์ประกอบของ เฮฟวีเมทัล, พังก์ร็อก และ ไซเคเดลิกร็อก
นอกจากทั้งแอนโทนี คีดิสและฟลี สมาชิกดั้งเดิมประกอบด้วยมือกีตาร์ ฮิลเลล สโลวัก และมือกลอง แจ็ก ไอออนส์ ซึ่งสโลวักเสียชีวิตจากการเสพเฮโรอีนเกินขนาดในปี 1988 และเป็นผลให้ไอออนส์ลาออกจากวง โดยมีอดีตมือกลองวง เดด เคนเนดีส์ ที่ชื่อ ดี. เอช. เพไลโกรเข้ามาแทนก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น สมิธ จนปัจจุบัน ขณะที่สโลวักแทนที่โดย ฟรูชานเต จากสมาชิกข้างต้นมีผลงานในชุดที่ 4 และ 5 คือ Mother's Milk (1989) และ Blood Sugar Sex Magik (1991)
Blood Sugar Sex Magik ถือเป็นผลงานชุดโบว์แดงของวง ทำให้พวกเขาก้าวสู่กระแสนิยมกับยอดขาย 13 ล้านชุด ฟรูชานเตรู้สึกไม่ชอบใจกับความสำเร็จนี้จึงออกจากวงในระหว่างทัวร์อัลบั้มนี้ในปี 1992 ซึ่งเขาก็ยังติดเฮโรอีน คีดิส, ฟลี, และสมิธ จ้าง เดฟ นาวาร์โร จากวง เจนส์แอดดิกชัน มาทำงานในอัลบั้มชุดต่อมาที่ชื่อ One Hot Minute (1995) ความนิยมในอัลบั้มนี้ลดลงไปกว่า Blood Sugar Sex Magik ทั้งทางด้านเสียงวิจารณ์และยอดขายที่ขายน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของอัลบั้มก่อน และนาวาร์โรออกจากวงเนื่องจากความคิดที่แตกต่างกัน
ฟรูชานเต กลับมาหลังจากบำบัดยา เข้าร่วมวงใหม่อีกครั้งในปี 1998 โดยคำเรียกร้องของฟลี พวกเขาทั้ง 4 กลับมาทำอัลบั้มชุด Californication (1999) ที่มียอดขาย 15 ล้านชุดทั่วโลก ขณะที่เป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจนปัจจุบัน หลังจากนั้น 3 ปีพวกเขาออกอัลบั้มชุด By the Way (2002) ซึ่งก็ยังคงประสบความสำเร็จ ต่อมาในปี 2006 พวกเขาออกอัลบั้มคู่ชุด Stadium Arcadium ซึ่งก็ทำให้พวกเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ 7 รางวัล มียอดขาย 50 ล้านชุดทั่วโลก มี 7 ซิงเกิ้ลที่ติดใน 40 อันดับแรกของบิลบอร์ดฮ็อต 100 (รวมถึงมี 3 ซิงเกิ้ลติดใน 10 อันดับแรก) ยังมีเพลง 5 ซิงเกิ้ลขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทเมนสตรีมร็อก และ มี 11 ซิงเกิ้ลติดอันดับชาร์ทโมเดิร์นร็อก
ไจกาโนโทซอรัส
ไจกาโนโทซอรัส หรือ จิกาโนโทซอรัส (Giganotosaurus) เป็นไดโนเสาร์ซึ่งมีถิ่นอาศัยอยู่ที่ทุ่งปาตาโกเนีย (ในประเทศอาร์เจนตินาปัจจุบัน) ช่วงปลายยุคครีเทเชียสเมื่อ 99.6–95 ล้านปีมาแล้ว พบซากดึกดำบรรพ์ในปี 1993 เป็น 1 ใน 3 ไดโนเสาร์กินเนื้อใหญ่สุด ยาว 13.2 เมตร และน้ำหนักอยู่ระหว่าง 4.2-13.8 ตัน ความยาวกะโหลกศีรษะ 1.53 ถึง 1.80 เมตร (5.0 ถึง 5.9 ฟุต) ขนาดของมันยาวกว่าไทแรนโนซอรัส แต่เล็กกว่าสไปโนซอรัสและมีขนาดใกล้เคียงกับคาร์คาโรดอนโทซอรัส นักวิทยาศาสตร์คาดคะเนว่า ไจกาโนโทซอรัส สามารถทำความเร็วได้ถึง 14 เมตรต่อวินาที (50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ด้วยขนาดอันใหญ่โตและขาที่ยาวของมัน
ไจกาโนโทซอรัสเน้นวิธีการล่าเป็นฝูงแบบเฉพาะกิจ โดยจะรอพวกเดียวกันมาจนได้จำนวนที่มากพอ พวกมันก็จะออกล่า เหยื่อของพวกมันส่วนใหญ่เป็นซอโรพอด อย่างอาร์เจนติโนซอรัส โดยมันจะใช้วิธีกัดเพื่อสร้างบาดแผลฉกรรจ์ แล้วรอจนเหยื่ออ่อนแรงเพราะเสียเลือดในปริมาณมาก ฟันขอไจกาโนโทซอรัสนั้นออกแบบมาเพื่อเฉือนเนื้อนั้นเอง
การปรากฏตัวในเกม
ไจกาโนโทซอรัสปรากฏตัวในเกม Dino Crisis 2 ในฐานะตัวอันตรายที่สุดระหว่างปฏิบัติภารกิจ แต่ภายในเกมได้ทำขนาดที่ใหญ่เกินความจริงด้วยความสูง 7 เมตร ยาว 20 เมตร เกม ARK: Survival Evolved ก็ทำให้ไจกาโนโทซอรัสมีขนาดใหญ่เกินจริงเช่นเดียวกัน
จังหวัดสิงห์บุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี พ.ศ. 2548''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง ลดลงจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดสิงห์บุรี
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
ประกอบไปด้วยจังหวัดสิงห์บุรีทั้งจังหวัด
เยอรมันเรควีม (บราห์ม)
A German Requiem, To Words of the Holy Scriptures, Op. 45 (Ein deutsches Requiem, nach Worten der heiligen Schrift, op. 45) ผลงานประพันธ์ของโยฮันเนิส บรามส์ระหว่างปี ค.ศ. 1865 ถึง 1868 เป็นผลงานชิ้นใหญ่สำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ขับร้องประสานเสียง และขับร้องเดี่ยว ประกอบด้วย 7 มูฟเมนต์มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 65 ถึง 80 นาที ผลงานชิ้นนี้แตกต่างจากเรควีเอ็มโดยทั่วไปที่มีบทร้องเป็นภาษาละติน ฉบับของบรามส์มีคำร้องเป็นภาษาเยอรมัน โดยนำมาจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาเยอรมันโดย มาร์ติน ลูเทอร์  เป็นผลงานของบรามส์ที่มีความยาวที่สุด และประสบความสำเร็จที่สุด
บรามส์เริ่มแต่งผลงานชิ้นนี้เพื่อเป็นการไว้อาลัยมารดาของเขาที่ถึงแก่กรรมเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1865 และนำผลงานเก่าบางส่วนที่เคยแต่งไว้ในปี ค.ศ. 1854 มาใช้เป็นมูฟเมนต์ที่สอง ขณะนั้นเป็นช่วงที่บรามส์กำลังเศร้าโศก เนื่องจากโรแบร์ท ชูมันเพื่อนสนิทของเขากำลังประสบภาวะยากลำบากในชีวิต และพยายามฆ่าตัวตาย บรามส์แต่งเสร็จ 6 มูฟเมนต์ (คือมูฟเมนต์ที่ 1-4 และ 6-7 ยกเว้นมูฟเมนต์ที่ 5) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1866 และออกแสดงรอบปฐมทัศน์บางส่วนเฉพาะสามมูฟเมนต์แรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1867 ที่กรุงเวียนนา การแสดงรอบแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก และเปิดแสดงครบทั้ง 6 มูฟเมนต์ในหกเดือนถัดมา เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1968 ที่มหาวิหารเบรเมน ตรงกับวันกูดฟรายเดย์ การแสดงครั้งหลังนี้ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี
บรามส์ได้แต่งมูฟเมนต์ที่ห้าเพิ่มเติมในเดือนพฤษภาคม และนำออกแสดงเป็นครั้งแรกที่ซูริกในวันที่ 12 กันยายน ผลงานเยอรมันเรควีเอ็มออกแสดงครบทั้ง 7 มูฟเมนต์เป็นครั้งแรกที่เมืองไลพ์ซิจ บรรเลงโดยวงออเคสตร้าเกวานเฮ้าส์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869
ผลงานทั้งเจ็ดมูฟเมนต์ ประกอบด้วย
จักรพรรดิคอนสแตนสที่ 2
จักรพรรดิคอนสแตนสที่ 2 (Constans II หรือ Constantine the Bearded; Κώνστας Β', Kōnstas II) (7 พฤศจิกายน ค.ศ. 630 – 15 กันยายน ค.ศ. 668) คอนสแตนสที่ 2 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์เฮราเคลียน ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 641 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 668 นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่เป็นกงสุลในปี ค.ศ. 642 และเป็นกงสุลโรมันคนสุดท้ายในประวัติศาสตร์
“คอนสแตนส” เป็นพระนามเล่น พระนามจริงคือ “เฮราไคลออส” และชื่ออย่างเป็นทางการเมื่อเป็นจักรพรรดิคือ “คอนสแตนติน” แต่ “คอนสแตนส” กลายเป็นพระนามที่ปรากฏในบันทึกไบแซนไทน์และกลายเป็นพระนามที่มาใช้ในมาตรฐานของประวัติศาสตร์ศาสตร์ (historiography)
แหล่งข้อมูลอื่น
630 668
สี่เหลี่ยมแบบวน
สี่เหลี่ยมแบบวน (looped square, สัญลักษณ์:⌘) เป็นสัญลักษณ์ที่มีรูปสี่เหลี่ยมที่มีรูปวนตรงมุมข้างนอก บางครั้งมีชื่อว่า ป้ายสถานที่ที่น่าสนใจ ซึ่งเป็นป้ายข้อมูลที่เริ่มใช้งานครั้งแรกในประเทศฟินแลนด์เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 แล้วค่อยกระจ่ายไปทั่วกลุ่มประเทศนอร์ดิกในคริสต์ทศวรรษ 1960 บางครั้ง สัญลักษณ์นี้มีอีกชื่อว่า แขนของนักบุญยอห์น หรือ กางเขนของนักบุญฮันเนส (sankthanskors; johanneskors; hannunvaakuna) บ่วงกอร์กอน และ สัญลักษณ์คำสั่ง เนื่องจากมีการใช้สัญลักษณ์นี้บนแป้นคำสั่งในแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ของแอปเปิล
สัญลักษณ์นี้เป็นสัญลักษณ์ในอดีตของบางวัฒนธรรม และยังใช้งานจนถึงปัจจุบัน ซึ่งอยู่ในกลุ่มสัญลักษณ์ วัลคนุต ในนอร์เวย์
การใช้งานในสมัยก่อน
สัญลักษณ์นี้ปรากฏบนวัตถุโบราณหลายแห่งในยุโรปเหนือ โดยสัญลักษณ์ที่โด่งดังปรากฏบนภาพหินจากฮอบลิงบู กอตลันด์ ประเทศสวีเดน ซึ่งสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 400 ถึง 600 สัญลักษณ์นี้มีความคล้ายกับตรามุทราศาสตร์ที่มีชื่อว่าเงื่อนโบเวน
ในฟินแลนด์ จะมีการทาสีหรือสลักสัญลักษณ์นี้ในบ้านกับยุ้งฉาง และเครื่องใช้ในบ้านเช่นเครื่องใช้สำหรับโต๊ะอาหาร เพื่อปกป้องมันและเจ้าของจากวิญญาณอันชั่วร้ายและโชคร้าย ตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ยังเหลืออยู่คือสกีอายุ 1000 ปี (ฟินแลนด์ก่อนสมัยศาสนาคริสต์) ที่ตกแต่งด้วยสัญลักษณ์นี้
สี่เหลี่ยมแบบวนยังสามารถพบได้บนสิ่งประดิษฐ์ของวัฒนธรรมมิสซิสซิปปีในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ
การใช้งานในปัจจุบัน
ในปัจจุบัน สัญลักษณ์มักใช้เป็นเครื่องชี้บอกที่ตั้งสิ่งที่น่าสนใจทางวัฒนธรรม โดยเริ่มต้นที่ฟินแลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 และขยายไปทั่วกลุ่มประเทศนอร์ดิกในคริสต์ทศวรรษ 1960 มีความเห็นในสมัยใหม่ว่ามีการใช้สัญลักษณ์นี้เพราะมันดูคล้ายกับภาพถ่ายทางอากาศของปราสาทบอร์กฮอล์ม
ต่อมา สัญลักษณ์นี้เริ่มเป็นที่รู้จักทั่วโลกผ่านการคอมพิวเตอร์ โดยถูกใช้เป็นลัญลักษณ์แป้นคำสั่งบนแป้นพิมพ์ของแอปเปิล เช่นเดียวกันกับสัญลักษณ์ซูเปอร์คีย์บนเอเลอเมนทารีโอเอส
รหัส
ในยูนิโคด สัญลักษณ์นี้ตั้งอยู่ใน ของบล็อก Miscellaneous Technical
คาเมรอน ดิแอซ
คาเมรอน มิเชลล์ ดิแอซ (Cameron Michelle Díaz, เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1972)​ เป็นอดีตนักแสดง, อดีตนักเดินแบบ​ชาวอเมริกัน และเป็นภรรยาของเบนจี แมดเดน มือกีตาร์วงกู้ดชาร์ลอตต์​ เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ​ 4 ครั้ง, เข้าชิงรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 3 ครั้ง และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา​ 1 ครั้ง โดยคาเมรอน ดิแอซ เคยได้รับการบันทึกให้เป็นนักแสดงฮอลลีวูด​หญิงที่อายุเกิน 40 ปี ที่มีค่าตัวมากที่สุด
ในปี ค.ศ. 2018 มีการเปิดเผยจากบ็อกซ์ออฟฟิส​ว่าภาพยนตร์ที่นำแสดงโดยคาเมรอน ดิแอซ สามารถทำรายได้รวมกันเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกามากกว่า 3,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และทำรายได้ทั่วโลกมากกว่า 7,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เธอเป็นนักแสดงเพศหญิงที่ทำรายได้ให้ภาพยนตร์ฮอลลีวูดสูงที่สุดลำดับ 6 โดยอยู่เหนือลูพีตา ญองอ​ และ จูเลีย โรเบิตส์
นอกจากจะเป็นที่รู้จักในบทบาทนักแสดงแล้ว ดิแอซยังมีผลงานการเขียนหนังสือ โดยหนังสือ ​The Body Book ที่เธอเขียนในปี ค.ศ. 2013 อยู่ในอันดับที่ 2 ของอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ และงานเขียนหนังสือเรื่องต่อมาของเธอคือ The Longevity Book วางจำหน่ายในเดือน มิถุนายน 2016. ปัจจุบันหลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่อง ​Annie - หนูน้อยแอนนี​ ในปี ค.ศ. 2014 คาเมรอน ดิแอซ ได้ประกาศยุติบทบาทการแสดงในภาพยนตร์ต่างๆ โดยในปี ค.ศ. 2018 เธอได้เริ่มมีรายการวิทยุชื่อ Town Hall with Cameron Diaz ซึ่งได้รับคำแนะนำในช่วงแรกจาก นิโคล ริชชี ​ผู้เป็นทั้งเพื่อนสนิทและเป็นคู่สะใภ้ (สามีของนิโคล ริชชี และ สามีของคาเมรอน ดิแอซ เป็นพี่น้องฝาแฝดกัน)​ ต่อมาในปี ค.ศ. 2020 ดิแอซให้กำเนิดบุตรสาวคนแรกชื่อว่า "แรดดิกซ์ ดิแอซ-แมดเดน" (เกิดเมื่อปี 2020)
1972–1993: วัยเด็กและการเป็นนางแบบ
หลังจากเธอเกิด เธอได้ย้ายจากเมืองแซนดีเอโก มาที่ลองบีช ลอสแอนเจลิส​ และเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนประถมลอสเซอริทอส ก่อนจะต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนมัธยมลองบีชโพลีเทคนิค โดยในสมัยเรียนนั้นเธอเป็นเพื่อนห้องเดียวกันกับสนูป ด็อกก์​ และได้เซ็นสัญญาเป็นนางแบบกับบริษัทอีลิท โมเดล แมเนจเมนต์ ตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเธอได้ถ่ายแบบให้กับบริษัทคาลวิน ไคล์น และลีวายส์ จากนั้นพออายุได้ 17 ปี เธอก็ได้ขึ้นปกนิตยสารเซเวนทีน และได้เป็นนางแบบช่วงสั้นๆที่ประเทศออสเตรเลีย​รวมถึงได้เป็นนางเอกโฆษณาเครื่องดื่มโคคา-โคล่า​ ในปี ค.ศ. 1991  ​
ปี ค.ศ.1992 ขณะอายุ 19 ปี คาเมรอน ดิแอซ ได้รับงานถ่ายแบบให้กับชุดชั้นในสตรี​แนวซาดิสม์และมาโซคิสม์ ซึ่งเป็นการใส่ชุดชั้นในหนังแบบเปิดเต้านม โดยมีการถ่ายภาพนิ่งและบันทึกไว้เป็นวิดีโอ โดยจอห์น รัทเทอร์   อย่างไรก็ตามภาพชุดและวิดีโอดังกล่าวไม่ได้มีการเผยแพร่ออกไปในช่วงเวลานั้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2003 ที่เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฮอลลีวูด​ จอห์น รัทเทอร์ จึงติดต่อและเสนอขายภาพและวิดีโอที่บันทึกการถ่ายแบบชุดนั้นให้กับเธอ ในช่วงก่อนที่ภาพยนตร์เรื่อง ​นางฟ้าชาร์ลี: เสน่ห์เข้มทะลุพิกัด​ กำลังจะออกฉาย โดยรัทเทอร์เสนอขายภาพชุดดังกล่าวให้กับเธอในราคา 3.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งหากเธอไม่ซื้อเขาจะขายให้คนอื่น ทางด้านดิแอซ มองว่าเธอกำลังถูกแบล็คเมล์จากภาพในอดีตจึงฟ้องร้องรัทเทอร์
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 หลังจากภาพยนตร์เรื่อง ​นางฟ้าชาร์ลี: เสน่ห์เข้มทะลุพิกัด ออกฉายและประสบความสำเร็จทำรายได้ไปกว่า 259 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้มีคลิปวิดีโอการถ่ายแบบเปลือยอกของเธอในอดีตความยาว 30 นาที เผยแพร่ในเวปไซต์ของรัสเซีย   ในชื่อคลิปว่า She's No Angel หรือ เธอไม่ใช่นางฟ้า โดยรัทเทอร์ปฏิเสธว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเผยแพร่คลิปวีดีโอ ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 รัทเทอร์ถูกตัดสินให้มีความผิดและถูกศาลสูงแห่งลอสแอนเจลิสพิพากษาให้จำคุก 3 ปี 8 เดือน