cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมาคมเราชาวพม่า
การก่อตัว
ชาวพม่าเริ่มเรียกร้องเอกราชจากอังกฤษตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นต้นมา องค์กรที่สำคัญในช่วงแรกคือยุวพุทธิกสมาคมและสภาร่วมของสมาคมชาวพม่า ความรู้สึกชาตินิยมในหมู่นักศึกษาได้เพิ่มขึ้นจนมีการนัดหยุดเรียนเพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2463 ซึ่งเป็นการเริ่มใช้โรงเรียนและมหาวิทยาลัยเป็นเครื่องมือในการเรียกร้องเอกราช
การดำเนินงาน
ในช่วงแรกสมาคมเราชาวพม่าได้ออกมาเรียกร้องให้ชาวพม่าขับไล่ชาวอินเดียออกไป พ.ศ. 2474 หม่อง บาเทาได้ก่อตั้งสันนิบาตยุวชนแห่งพม่าขึ้นอีกและได้รวมเข้ากับสมาคมเราชาวพม่าใน พ.ศ. 2478 สมาชิกของขบวนการส่วนใหญ่มาจากครอบครัวที่ยากจน เพลงประจำสมาคม Myanmar Kaba Ma Kyei ที่แต่งโดยสยาตินหรือทะขิ่น ตินกลายเป็นเพลงชาติเพลงแรกของพม่า และกลายเป็นสัญลักษณ์ของชาติ เพลงนี้แต่งโดยหรือทะขิ่นติน เพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองจนได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2491
สมาคมพยายามเข้าไปเผยแพร่อุดมการณ์ในหมู่ชาวนาและกรรมกรแต่ไม่สำเร็จ พ.ศ. 2479 สมาชิกทะขิ่นของสมาคมเป็นแกนนำสำคัญในการประท้วงผู้บริหารมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เนื่องจากมหาวิทยาลัยได้ไล่นักศึกษาสองคนคือ ทะขิ่นนุและอองซานออกจากการเป็นนักศึกษา สมาคมได้ปลุกระดมให้นักศึกษานอนขวางตึกสอบเพื่อทำให้การสอบไล่ต้องหยุดชะงัก การประท้วงได้ขยายไปสู่วิทยาลัยและโรงเรียนมัธยมทั่วประเทศ นักเรียน นักศึกษารวมตัวประท้วงที่พระเจดีย์ชเวดากอง เรียกร้องให้รับนักศึกษาที่ถูกไล่ออกกลับเข้าเรียน ให้มีการให้ทุนแก่นักศึกษาที่ยากจน และปรับปรุงการบริหารมหาวิทยาลัย ในที่สุดมหาวิทยาลัยได้ยอมตามข้อเรียกร้องสองประการแรก
ตั้งพรรคการเมือง
เมื่ออังกฤษจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2479 สมาคมได้จัดตั้งพรรคโดมิน-โดชินหรือพรรคเจ้าชีวิตของเราเอง วิถีชีวิตของเราเอง มีอูบาอูเป็นหัวหน้าพรรค และอองซานเป็นเลขาธิการ แต่พรรคได้ที่นั่งในสภาเพียงสามที่นั่ง
พ.ศ. 2481 – 2482 เกิดความวุ่นวายจากการที่ชาวพม่าก่อการจลาจลต่อต้านชาวอินเดีย อองซานซึ่งเป็นเลขาธิการของสมาคมได้เข้าไปจัดตั้งกรรมกร ยุยงให้ประท้วงขอขึ้นค่าแรง สมาชิกตะขิ่นที่เข้าไปยุยงกรรมกรถูกจับกุมหลายคน เช่น เลหม่องและบะเฮง นักศึกษาหยุดเรียนเพื่อประท้วง จึงถูกสลายฝูงชนด้วยความรุนแรงโดยตำรวจชาวอินเดีย นักศึกษาชื่อหม่อง ฮาวจอร์ ถูกตีด้วยกระบองจนเสียชีวิต เขาจึงได้รับการยกย่องให้เป็นผู้พลีชีพคนแรกของขบวนการนักศึกษา
ในช่วงนี้ อิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์แพร่เข้ามาในหมู่ผู้นำของสมาคมจนเกิดการแตกแยกกันเอง สมาชิกบางส่วนแยกไปจัดตั้งกลุ่มของตนเอง เช่น โส บะเฮง อองซาน โกเชล เท่งเป ไปตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ส่วนตะขิ่นเมียะไปตั้งพรรคชาวนาและกรรมกรพม่าร่วมกับบะส่วย
สงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงแรก สมาคมประณามลัทธิฟาสซิสต์ว่าอยู่ตรงข้ามกับอุดมการณ์ของทะขิ่น และสั่งห้ามสมาชิกนัดหยุดงานหรือเข้าร่วมในการจลาจลอื่นใดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสมาคม ทำให้การประท้วงของนักศึกษาหยุดชะงัก ผู้นำทะขิ่นได้ร่วมมือกับ ดร.บามอร์จัดตั้งกลุ่มเสรีภาพแต่พรรคคอมมิวนิสต์พม่าไม่ร่วมมือด้วย เมื่อญี่ปุ่นเตรียมบุกพม่า อังกฤษประกาศใช้พระราชบัญญัติป้องกันพม่า ทำให้รัฐบาลพม่าสนับสนุนอังกฤษในการทำสงคราม กลุ่มสันติภาพได้ออกมาต่อต้านสงครามจึงถูกอังกฤษกวาดล้างและประกาศเป็นกลุ่มนอกกฎหมาย กลุ่มทะขิ่นได้หนีออกจากประเทศและได้กลับเข้ามาใหม่ภายหลัง ผู้นำคนสำคัญถูกอังกฤษจับกุมตัวหลายคน รวมทั้งอองซาน เมื่อถูกปล่อยตัวออกมา อองซานหนีออกจากประเทศไปจีนแต่ถูกญี่ปุ่นจับตัวได้ อองซานจึงตัดสินใจร่วมมือกับญี่ปุ่น  ลอบเข้ามาชักนำทะขิ่น 29 คนไปฝึกวิชาทหารแบบญี่ปุ่นที่ไต้หวันและเกาะไหหลำ และเข้ามายึดประเทศพม่าคืนจากอังกฤษพร้อมญี่ปุ่น ต่อมา ใน พ.ศ. 2486  ทะขิ่นจำนวน 30 คนได้ประกอบกันขึ้นเป็นผู้นำของกองทัพพม่าเอกราช ซึ่งเปลี่ยนเป็นกองทัพแห่งชาติพม่าใน พ.ศ. 2487 เมื่อทางพม่าเห็นว่าญี่ปุ่นไม่จริงใจกับพม่า และปกครองพม่าอย่างกดขี่ทารุณ อองซานได้จัดตั้งสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์ เพื่อร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตร อดีตผู้นำของสมาคมเราชาวพม่าได้เข้าร่วมในสันนิบาตนี้ด้วย
หลังสงคราม
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง สมาคมเราชาวพม่าแสดงตนเป็นฝ่ายค้านของสันนิบาตเสรีชน อังกฤษพยายามสนับสนุนสมาคมเพื่อถ่วงดุลกับสันนิบาตเสรีชนแต่ไม่สำเร็จเพราะประชาชนสนับสนุนสันนิบาตเสรีชนมากกว่า สมาคมไม่เห็นด้วยกับข้อตกลงอองซาน-แอตลี และจัดตั้งแนวร่วมฝ่ายค้านต่อต้านข้อตกลงนี้ เมื่อมีการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญเมื่อ พ.ศ. 2490 สมาคมเราชาวพม่าไม่เข้าร่วมในขณะที่สันนิบาตเสรีชนได้ชัยชนะอย่างท่วมท้น หลังจากนั้น บทบาทของสมาคมเราชาวพม่าก็สิ้นสุดลง
สนมเอกสี่ทิศ
สนมเอกสี่ทิศ เป็นข้อสันนิษฐาน ของนักประวัติศาสตร์ไทยว่า พระสนมเอกสี่ตำแหน่งของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาน่าจะเป็นสตรีที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ทั้งสี่ที่อยู่รายรอบกรุงศรีอยุธยา
ภูมิหลัง
ชื่อ "อินทรสุเรนทร์", "ศรีสุดาจันทร์", "อินทรเทวี", และ "ศรีจุฬาลักษณ์" นี้เป็นชื่อตำแหน่ง มิใช่ชื่อตัว สตรีผู้เป็นพระสนมเอกจะมีชื่อตัวอย่างไรก็ได้ แต่เมื่อได้เป็นพระสนมเอกแล้ว ก็จะต้องได้ชื่อตำแหน่งชื่อใดชื่อหนึ่งในสี่ชื่อนี้ ชื่อเหล่านี้นักประวัติศาสตร์เห็นว่า เป็นร่องรอยที่บ่งบอกถึงการสืบเชื้อสายจากราชวงศ์ทั้งสี่ที่อยู่รายรอบกรุงศรีอยุธยา ไม่ใช่สามัญชน และเป็นสัญลักษณ์แสดงอำนาจของกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาที่ปกแผ่ออกไปทั้ง 4 ทิศ
ข้อสันนิษฐาน
สุจิตต์ วงษ์เทศ สันนิษฐานว่า พระสนมเอกทั้งสี่ตำแหน่งต้องเป็นผู้สืบเชื้อสายราชวงศ์ดังต่อไปนี้ คือ ท้าวอินทรสุเรนทร์จากราชวงศ์สุพรรณภูมิทางทิศตะวันตกของกรุงศรีอยุธยา, ท้าวศรีจุฬาลักษณ์จากราชวงศ์พระร่วงทางทิศเหนือของกรุงศรีอยุธยา, ท้าวอินทรเทวีจากราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชทางทิศใต้ของกรุงศรีอยุธยา, และท้าวศรีสุดาจันทร์จากราชวงศ์ละโว้-อโยธยาทางทิศตะวันออกของกรุงศรีอยุธยา โดยเห็นว่า สตรีที่จะเข้าดำรงตำแหน่งพระสนมเอกต้องไม่ใช่สามัญชน แต่ต้องสืบเชื้อสายจากเจ้านายที่ปกครองแว่นแคว้นรอบกรุงศรีอยุธยาซึ่งถูกผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงศรีอยุธยาแล้ว และเจ้าผู้ครองแว่นแคว้นเหล่านั้นต้องถวายเชื้อสายของตนเข้ามาเป็นพระสนมเอก เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่า พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์กรุงศรีอยุธยาแผ่ไปยังทิศทั้งสี่ และพระสนมองค์ใดประสูติพระราชโอรสได้ ก็จะได้รับยกย่องเป็น "แม่หยัวเมือง" ซึ่งมีฐานะรองจากพระอัครมเหสี
สุจิตต์ วงษ์เทศ เชื่อว่า ท้าวอินสุเรนทร์ มาจากราชวงศ์สุพรรณภูมิทางทิศตะวันตกนั้น เพราะเห็นว่า แถบนี้มักปรากฏคำว่า "อินทร์" ในชื่อบุคคล เช่น เจ้านครอินทร์ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์สุพรรณภูมิ ตลอดจนออกพระศรีสุรินทรฤๅไชย ชื่อตำแหน่งเจ้าเมืองเพชรบุรี และออกพระสุรบดินสุรินทฤๅไชย ชื่อตำแหน่งเจ้าเมืองชัยนาท ซึ่งทั้งสองอยู่ในเขตแคว้นสุพรรณภูมิ ก็มาจากคำว่า "สุร+อินทร" แต่พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ เห็นว่า ท้าวอินสุเรนทร์น่าจะเป็นตำแหน่งสำหรับสตรีจากสุโขทัยมากกว่า
สำหรับท้าวอินทรเทวี สุจิตต์ วงษ์เทศ เชื่อว่า มาจากราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชทางทิศใต้ เพราะว่า ขุนอินทรเทพในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิได้เป็นเจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช เจ้าเมืองนครศรีธรรมราช แสดงว่า ชื่อ "อินทรเทพ" หรือ "อินทรเทวี" น่าจะเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชทางทิศใต้ พิเศษ เจียจันทร์พงศ์ เห็นเช่นกันว่า ท้าวอินทรเทวีน่าจะมาจากทางใต้มากกว่า
ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ซึ่งที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด คือ ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) ซึ่งถูกประหารเพราะลอบเป็นชู้กับเจ้าฟ้าน้อย พระราชอนุชาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ท้าวศรีสุดาจันทร์ซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุด คือ ท้าวศรีสุดาจันทร์ในรัชกาลสมเด็จพระไชยราชาธิราชและขุนวรวงศาธิราช
ในวรรณกรรม
และยังปรากฏบทโต้ตอบระหว่างท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) พระสนมของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กับศรีปราชญ์ กวีเอกในรัชกาล ที่นางมองเขาอย่างเหยียดหยาม ความว่า
นอกจากนี้ นางนพมาศที่ปรากฏใน เรื่องนางนพมาศ หรือตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ก็ว่า มียศเป็นท้าวศรีจุฬาลักษณ์ในพระร่วงเจ้าพระองค์หนึ่ง แต่เอกสารนี้แต่งขึ้นช่วงกรุงรัตนโกสินทร์ราวรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีเนื้อหาเป็นการที่นางนพมาศบอกเล่าความเป็นไปภายในรัฐสุโขทัยว่า มีความเจริญรุ่งเรืองสมบูรณ์พูนสุขนานัปการ ในรัฐมีคนต่างชาติต่างภาษาและศาสนาอาศัยอยู่ร่วมกัน และเรื่องที่เด่นที่สุด คือ การที่นางประดิษฐ์กระทงขึ้นมา
คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม
ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล
คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม (ภาษาอังกฤษ: The Oath of Leo III) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1516 - ค.ศ. 1517 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “การสวมมงกุฏของชาร์เลอมาญ” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)
ในภาพสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ระหว่างการการพิจารณาคดีในศาลในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 800 ที่ทรงเผชิญหน้ากับพระนัดดาของพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านั้นเฮเดรียนที่ 1 ผู้กล่าวหาว่าพระองค์ประพฤติผิด กลุ่มบาทหลวงในที่ประชุมประกาศว่าไม่อาจจะตัดสินพระสันตะปาปาได้ พระสันตะปาปาลีโอจึงทรงตั้งคำสัตย์ปฏิญาณชำระมลทินด้วยพระองค์เอง
ภูเขาน้ำแข็งเอ-76
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-76 เป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกออกมาจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรนในแอนตาร์กติกา ช่วงกลางเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564
ภูเขาน้ำแข็งนี้แยกตัวออกมาจากฝั่งตะวันตกของหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรน มีการอธิบายถึงลักษณะของมันในครั้งแรกว่า "มันมีรูปร่างคล้ายโต๊ะรีดผ้าขนาดใหญ่" มันมีความยาวประมาณ 170 กม. กว้าง 25 กม. คิดเป็นพื้นที่ขนาด 4,320 ตร.กม. ปัจจุบันมันลอยตัวอยู่ในทะเลเวดเดลล์
ภูเขาน้ำแข็งลูกใหม่ล่าสุดนี้ถูกพบโดย คีท เมคคินสัน และคณะสำรวจทวีปแอนตาร์ติกาของสหราชอาณาจักรในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564
วอบเบิล
ฟรานซิส คริก เป็นผู้ตั้งสมมติฐานนี้ขึ้นมา อธิบายเกี่ยวกับการจับคู่เบสระหว่างโคดอนของ mRNA และแอนไทโคดอนของ tRNA ในขั้นตอนการสังเคราะห์โปรตีน ว่าเป็นไปอย่างยืดหยุ่นกว่าการจับคู่เบสในสาย DNA การสร้างพันธะไฮโดรเจนระหว่างเบสคู่ที่หนึ่งและคู่ที่สองนั้นเป็นไปอย่างเข้มงวดและไม่ค่อยผิดพลาด แต่เบสคู่ที่สามซึ่งจับกันระหว่างเบสที่ปลาย 3' ของ mRNA และเบสที่ปลาย 5' ของ tRNA นั้นค่อนข้างจะมีอิสระกว่าเบสของคู่แรก การจับคู่เบส แบบวอบเบิล มี 4 แบบคือ guanine-uracil inosine-uracil inosine-adenine และ inosine-cytosine (G-U, I-U, I-A และ I-C)
207 เฮ็ดดา
207 เฮ็ดดา (207 Hedda) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
ตูโปเลฟ ตู-16
ตูโปเลฟ ตู-16 (Tupolev Tu-16 Badger) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแบดเจอร์) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดไอพ่นสองเครื่องยนต์ที่ใช้โดยสหภาพโซเวียต มันได้บินมากว่า 50 ปีโดยใช้ชื่อเซียน เอช-6 ที่ยังคงประจำการอยู่ในกองทัพอากาศจีน กองทัพอากาศสหรัฐฯ ใช้ชื่อรหัสว่าไทป์ 39
เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์
เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ (EXO-CBX; ; ยังเป็นที่รู้จักในนาม ซีบีเอกซ์ หรือ เฉินแบ็กซี) เป็นยูนิตย่อยแรกของวงดนตรีชายจากเกาหลีใต้ เอ็กโซ ก่อตั้งโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2016 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนสามคนคือ เฉิน แบ็กฮย็อน และซิ่วหมิน เปิดตัวด้วยเอกซ์เทนเดดเพลย์ เฮย์มามา! วางขายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 และเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นกับอีพี เกิลส์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017
2016–ปัจจุบัน: การก่อตั้ง เปิดตัวด้วย เฮย์มามา! และการเปิดตัวที่ญี่ปุ่น
ในวันที่ 31 ตุลาคม เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ปล่อยเอกซ์เทนเดดเพลย์เปิดตัว เฮย์มามา! ประกอบด้วยห้าเพลงในหลายแนวดนตรีคือ อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อาร์แอนด์บีบัลลาด และเรโทรป็อป พร้อมกับมิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนำ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน วงทำการแสดงสดครั้งแรกในรายการเอ็ม เคาต์ดาวน์ วิดีโอ "รีเซอร์วัวร์ไอดอลส์" ถูกเผยแพร่อย่างเป็นทางการเพื่อเป็นมิวสิกวิดีโอของเพลงจากอีพีชื่อเพลง "เดอะวัน" เฮย์มามา! ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ดเวิลด์อัลบั้มและแกออนอัลบั้มชาร์ต ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน วงชนะรางวัลแรกจากรายการ เดอะโชว์ ด้วยเพลงนำ "เฮย์มามา!" ในเดือนพฤศจิกายน เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ได้บันทึกเสียงให้เพลง "ครัชยู" ประกอบเกมเบลดแอนด์โซล วงทำการแสดงสดเพลงนี้เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ที่เอ็นป็อปโชว์เคสคอนเสิร์ต ส่วนหนึ่งในรายการแข่งขัน เบลดแอนด์โซล เวิลด์แชมเปียนชิปทัวร์นาเมนต์ 2016 และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอในวันที่ 25 ธันวาคม
เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ประกาศเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นกับเอกซ์เทนเดดเพลย์ เกิลส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 และปล่อยมิวสิกวิดีโอแบบสั้นสำหรับซิงเกิลนำ "คา-ชิง!" ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 วงได้ร้องเพลง "อิตส์รันนิงไทม์!" ประกอบแอนิเมชันจากรายการโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส รันนิงแมน และร้องเพลง "คราย" ประกอบละครญี่ปุ่นเรื่อง ไฟนอลไลฟ์: อีเวนอิฟยูดิสอะเพียร์ทูมอร์โรว์ ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 24 กันยายน
ใครสักคน
"ใครสักคน" เป็นซิงเกิลของฟิล์ม บงกช เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง พราว ทางช่อง 7 ประพันธ์เนื้อร้องโดย ฟองเบียร์ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ธีระปริญญ์ รัตนบุตร ออกจำหน่ายในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2557
การตอบรับ
เพลง "ใครสักคน" ได้ติดชาร์ตอันดับสูงสุด 4 ใน 5 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart MV Top 5 ประจำวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember และติดอันดับสูงสุด 4 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์
วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์ เป็นเลเวล เอดิเตอร์ สำหรับเกมวางแผนเรียลไทม์ วอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส และภาคต่อ วอร์คราฟต์ 3: บัลลังก์น้ำแข็ง ได้รับการพัฒนาต่อจากเลเวลเอดิเตอร์ของเกม สตาร์คราฟต์ ที่ผ่านมา ของบริษัทบลิซซาร์ด ซึ่งให้ผู้เล่นสร้างและปรับแต่งแผนที่และการทัพของตนได้ในรายละเอียดลึกซึ้งและความยืดหยุ่น เอดิเตอร์ดังกล่าวได้ถูกใช้สร้างแผนที่อันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่น ดีเฟนซ์ออฟดิแอนเชียนส์
เบี้ยแก้
เบี้ยแก้ หมายถึง เครื่องรางของขลังชนิดหนึ่งสำหรับแก้คุณไสย มนต์ดำ และยาสั่ง ทำด้วยเบี้ยจั่นซึ่งเป็นหอยทะเลชนิดหนึ่ง บรรจุปรอทเอาไว้ภายใน แล้วปลุกเสกด้วยอาคม และที่สำคัญผู้ครอบครองจะต้องคิดดีทำดีจึงมีฤทธิ์การป้องกันคุณไสยได้ดียิ่งขึ้นมิเช่นนั้นอาจป้องกันไม่ได้ในบางที
ดินสอพองในปล้องไม้
ดินสอพองในปล้องไม้ (Tabasheer (ภาษาฮินดูสตานี: तबाशीर หรือ طباشیر) หรือ Banslochan (बंसलोचन, بنسلوچن)) บางครั้งสะกดเป็น Tabachir หรือTabashir) เป็นตัวยาที่ใช้ในยาแผนโบราณ ลักษณะเป็นแผ่นหรือผงสีขาว องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นซิลิกอนออกไซด์ พบในปล้องไม้ไผ่ เช่น ไผ่ป่า (Bambusa arundinacea) ภาษาจีนเรียกเทียนจุ๊หวาง ใช้เป็นยาแก้ชักในเด็ก
เอเชีย กรีน เอนเนอจี
บริษัท เอเชีย กรีน เอนเนอจี จำกัด (มหาชน) (ASIA GREEN ENERGY PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:AGE) บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2547 เพื่อประกอบธุรกิจเป็นผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายถ่านหินสำหรับโรงงานอุตสาหกรรม
การประกอบธุรกิจ
บริษัทประกอบธุรกิจเป็นผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายถ่านหินสำหรับโรงงานอุตสาหกรรม โดยจัดจำหน่ายถ่านหินบิทูมินัสคุณภาพดีจากประเทศอินโดนีเซีย ที่ให้ค่าพลังงานความร้อนสูง และมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อย ซึ่งกลุ่มลูกค้าโดยส่วนใหญ่ของบริษัท คือ กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมประเภท อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยาง และอุตสาหกรรมพลังงานทดแทน
ภาษาแอราเมอิกของชาวยิว
ภาษาแอราเมอิกของชาวยิว (Judæo-Aramaic) เป็นคำที่ใช้อธิบายภาษาแอราเมอิกและภาษาอราเมอิกใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮีบรู
การใช้ในยุคแรก
ภาษาอราเมอิกเป็นภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับภาษาฮีบรูและมีลักษณะร่วมกันมาตั้งแต่ 157 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาอราเมอิกเป็นภาษากลางในตะวันออกกลางและเป็นภาษาทางการค้าแต่ไม่มีการใช้ในหมู่ชาวยิวยุคแรกๆ
การปรับตัว
ในช่วง 57 ปีก่อนพุทธศักราช อิทธิพลของบาบิโลเนียทำให้ชาวยิวรับภาษาจากเมโสโปเตเมียไปใช้ในชีวิตประจำวันมากขึ้น ราว พ.ศ. 43 กษัตริยย์ดาริอุสมหาราชที่ 1 แห่งเปอร์เซียประกาศให้ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิฝั่งตะวันตกของพระองค์ ทำให้ชาวยิวเปลี่ยนจากการใช้ภาษาฮีบรูมาใช้ภาษาอราเมอิกมากขึ้น โดยใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาแม่และภาษาในสังคม ใช้ภาษาอราเมอิกทางการค้าและการติดต่อกับนานาชาติ ต่อมามีการใช้ภาษาอราเมอิกในชีวิตมากขึ้นเช่นในตลาด ในที่สุดภาษาอราเมอิกได้เข้ามาแทนที่ภาษาฮีบรูในชีวิตประจำวัน ภาษาฮีบรูจึงใช้ในทางศาสนาเท่านั้น
ยุคของกรีกและการนำไปสู่การแพร่กระจาย
การรุกรานตะวันออกกลางของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเมื่อ พ.ศ. 212 ทำให้การใช้ภาษากรีกแพร่กระจายไปในตะวันออกกลาง แต่ความสำคัญของภาษาอราเมอิกยังคงอยู่ ยูเดียเป็นบริเวณหนึ่งที่ภาษาอราเมอิกยังมีความสำคัญและยังใช้ในหมู่ชาวยิวบาบิโลเนีย การล่มสลายของจักรวรรดิเปอร์เซียและแทนที่ด้วยอิทธิพลกรีกทำให้การใช้ภาษาฮีบรูลดจำนวนลง การเขียนในยุคเซเลยูซิดและฮัสโมเนียนแสดงให้เห็นว่าภาษาอราเมอิกได้เข้ามาเป็นภาษาของชาวยิวแล้ว โดยภาษาฮีบรูกลายเป็นภาษาศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่เป็นพยานในยุคนี้คือความเปลี่ยนแปลงของไบเบิลภาษาอราเมอิกในหนังสือของดาเนียลและเอซรา ภาษานี้แสดงลักษณะของภาษาฮีบรูที่เข้ามาสู่ภาษาอราเมอิกของชาวยิว มีการใช้อักษร He แทนที่ Aleph เพื่อเป็นเครื่องหมายแสดงคำที่ลงท้ายด้วยเสียงอา และเป็นอุปสรรคของระบบกริยาที่แสดงกรรม และนามลงท้ายด้วยพหูพจน์เพศชาย –īm แทนที่ –īn
การแบ่งแยกระหว่างสำเนียงตะวันตกและตะวันออกของภาษาอราเมอิกในหมู่ชาวยิวมีความชัดเจน การแปลตาร์คุมของชาวยิวไปเป็นภาษาอราเมอิกเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชุมชนที่ไม่เข้าใจภาษาต้นฉบับ ในหมู่นักศาสนา ยังคงเข้าใจภาษาฮีบรูแต่ใช้ภาษาอราเมอิกในการเขียนมากขึ้น ภาษาอราเมอิกยังใช้ในการเขียนม้วนหนังสือแห่งทะเลสาบเดดซี มิซนะห์ และโตเซฟาควบคู่ไปกับภาษาฮีบรู
ในการแพร่กระจายของชาวยิว
การปฏิวัติของชาวยิวครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 473 และการปฏิวัติของบาร์ โกขบาใน พ.ศ. 678 ทำให้ชาวโรมันเข้ามาทำลายสังคมและศาสนาของชาวยิว แต่ก็ยังมีโรงเรียนของชาวยิวในบาบิโลนและแรบไบในกาลิลีที่ยังจัดการศึกษาต่อไป ภาษาอราเมอิกของชาวยิวได้ต่างจากภาษาอราเมอิกมาตรฐานของจักรวรรดิเปอร์เซียในยุคนี้ ภาษาอราเมอิกบาบิโลเนียยุคกลางเป็นสำเนียงเด่น และเป็นพื้นฐานของทัลมุดในบาบิโลเนีย ภาษาอราเมอิกกาลิลียุคกลางมีอิทธิพลต่อการเขียนในด้านตะวันตก สำเนียงนี้เป็นภาษาแม่ของมาโซเรเตสซึ่งสร้างเครื่องหมายช่วยในการออกเสียงของภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก เครื่องหมายสระมาตรฐานที่เป็นแบบจุดของตานัขจึงน่าจะแสดงการออกเสียงของภาษาอราเมอิกกาลิลียุคกลางมากกว่าของภาษาฮีบรูรุ่นแรก
ในช่วงที่มีการแพร่กระจายของชาวยิว ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาที่สำคัญภาษาหนึ่งของชุมชนชาวยิวที่แพร่กระจายไป และกลายเป็นภาษาของนักวิชาการศาสนาเหมือนเช่นที่ภาษาฮีบรูเคยเป็นมาก่อน โซฮาร์ที่เผยแพร่ในสเปนเป็นพยานถึงความสำคัญของภาษานี้
ในพุทธศตวรรษที่ 25
ภาษาอราเมอิกยังคงเป็นภาษาแรกของชุมชนที่ยังอยู่ในบริเวณที่ใช้ภาษาอราเมอิกตลอดเมโสโปเตเมีย ในราว พ.ศ. 2443 มีชุมชนชาวยิวอยู่ในบริเวณกว้างของทะเลสาบอูร์เมียและที่ราบโมซูลและไปไกลทางตะวันออกจนถึงซานันดาซ ซึ่งในบริเวณดังกล่าวมีชุมชนของชาวคริสต์ที่พูดภาษาอราเมอิกอยู่ด้วยแต่มักไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน
เมื่อมีการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ทำให้ชาวยิวอพยพกลับไปสู่ตะวันออกกลางและทำให้ชุมชนผู้พูดภาษาอราเมอิกมาแต่โบราณลดจำนวนลง ปัจจุบันผู้พูดภาษาอราเมอิกของชาวยิวเป็นภาษาแม่อยู่ในอิสราเอลและหันไปใช้ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ผู้พูดคนสุดท้ายของสำเนียงบิยิลีจากเคอร์ดิสถานของอิรักตายเมื่อ พ.ศ. 2541 สำเนียงบาร์ซานีไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแรกและมีผู้ใช้เป็นภาษาที่สองเพียง 20 คน และใกล้จะเป็นภาษาตาย คาดว่าน่าจะมีผู้พูดภาษาอราเมอิกของชาวยิวทุกสำเนียงเพียง 26,000 คน
สำเนียงสมัยใหม่
ภาษาอราเมอิกของชาวยิวสมัยใหม่ยังเป็นที่รู้จักตามแหล่งที่อยู่เดิมก่อนการอพยพไปสู่อิสราเอล ส่วนใหญ่ชื่อเหล่านี้แปลว่าภาษาของเราหรือภาษายิว ได้แก่
อ้างอิง
Judeo-arameiska
ยุวเกษตรกร
ยุวเกษตรกร ในประเทศไทย หมายถึงเด็กและเยาวชน อายุ 10 - 25 ปีที่สนใจการเกษตร รวมตัวกันในระดับหมู่บ้านขอจัดตั้งเป็นกลุ่มยุวเกษตรกรต่อสำนักงานเกษตรอำเภอและจังหวัด เพื่อรับบริการความรู้วิชาการเกษตรและเคหกิจเกษตรจากโครงการส่งเสริมการเกษตรในพื้นที่ ส่วนใหญ่เป็นโครงการอบรมความรู้ที่เหมาะสมกับอาชีพการเกษตรในท้องถิ่น
กลุ่มยุวเกษตรกรส่วนใหญ่มีสมาชิก 15 - 30 คน อายุใกล้เคียงกันหรือเรียนอยู่ชั้นเดียวกันมีทั้งประเภท กลุ่มในโรงเรียน กลุ่มนอกโรงเรียน และ กลุ่มผสม และมีเกษตรกรในท้องถิ่นอาสาสมัครเป็น “ที่ปรึกษายุวเกษตรกร” ประจำกลุ่ม ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงดูแลให้คำแนะนำกลุ่มในการดำเนินงานและกิจกรรม
กลุ่มยุวเกษตรกรส่วนใหญ่มีระยะเวลาเป็นกลุ่มประมาณ 2 - 4 ปี เพราะสมาชิกมีอายุมากขึ้น ไม่มีเวลามาร่วมกิจกรรม มีครอบครัวและอาชีพต้องรับผิดชอบ บางคนเปลี่ยนสถานภาพเป็นสมาชิกองค์กรหรือมีบทบาทหน้าที่อื่นในท้องถิ่น เช่น สมาชิกกลุ่มเกษตรกร และ กลุ่มแม่บ้านเกษตรกร เป็นต้น และมีกลุ่มยุวเกษตรกรหลายกลุ่มรับสมัครเด็กและเยาวชนเข้าเป็นสมาชิกรุ่นใหม่เพื่อดำเนินงานและกิจกรรมต่อไป โดยกลุ่มยุวเกษตรกรประเภทนอกโรงเรียนจะมีระยะเวลาเป็นกลุ่มมากกว่ากลุ่มยุวเกษตรกรประเภทในโรงเรียน
ประเภทกลุ่มยุวเกษตรกร
กลุ่มยุวเกษตรกรประเภทนอกโรงเรียน หมายถึง กลุ่มยุวเกษตรกรที่ไม่ได้จัดตั้งขึ้นในโรงเรียน แต่เป็นกลุ่มยุวเกษตรกรที่จัดตั้งขึ้นในชุมชนหรือหมู่บ้าน แม้ว่าสมาชิกทั้งหมดของกลุ่มยุวเกษตรกรจะเป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียน
กลุ่มยุวเกษตรกรประเภทในโรงเรียน หมายถึง กลุ่มยุวเกษตรกรที่จัดตั้งขึ้นในโรงเรียน มีสมาชิกทั้งหมดของกลุ่มเป็นนักเรียนหรือกำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียน ในปี 2556 มีกลุ่มยุวเกษตรกรที่จัดตั้งขึ้นในมหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน กรุงเทพมหานคร ด้วย
งานของยุวเกษตรกร
งานของยุวเกษตรกร ได้แก่ การฝึกปฏิบัติงานปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ และ เคหกิจเกษตร ดำเนินการได้ 3 ลักษณะ
เครื่องหมายยุวเกษตรกร
เครื่องหมายยุวเกษตรกร มีรูปร่างลักษณะมาจาก ใบโคลเวอร์สีเขียว 4 แฉก แต่ละแฉกบรรจุอักษร “ก” สีขาว อักษร ก ย่อมาจาก โคลเวอร์ เป็นใบพืชตระกูลถั่ว ปกติในธรรมชาติใบมี 3 แฉก เมื่อพบใบโคลอเวอร์ 4 แฉก เชื่อกันว่าประสบความโชคดี
206 เฮอร์ซิเลีย
206 เฮอร์ซิเลีย (206 Hersilia) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศจอร์เจีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจอร์เจียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 40 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 12 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 7 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
อูเมโบชิ
อูเมโบชิ (梅干し, umeboshi) เป็นอาหารที่ได้จากการตากบ๊วยเค็ม ผลบ๊วยที่นำมาดองจะเรียกว่า "อูเมซูเกะ" (梅漬け) และเมื่อนำมาตากแห้งจึงเรียกว่า "อูเมโบชิ"
มีการผลิตอูเมโบชิในญี่ปุ่นมาเป็นเวลานานและเป็นอาหารที่ใช้ในการทำโอนิงิริและเบ็นโต มีรสเปรี้ยวมาก ความเปรี้ยวนี้ส่วนใหญ่มาจากกรดซิตริกที่มีอยู่ในตัวบ๊วยเอง
วันที่ 30 กรกฎาคมของทุกปี ได้รับการกำหนดให้เป็นวันอูเมโบชิ
เซเว่นธ์ซีน
เซเว่นธ์ซีน (7thSCENE) เป็นวงดนตรีประกอบด้วยสมาชิก 3 คนจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คือ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์ นักร้องนำ ได้เคยร่วมงานเพลง "สมมุติ" และ "เธอไม่เคยเปลี่ยน" ในอัลบั้ม Rhythm & Boyd E1EVEN1H มาแล้ว), กฤช วิรยศิริ (อาร์ต) มือกีตาร์ และชัชวาล วิศวบำรุงชัย (ชัช) มือคีย์บอร์ด
มีผลงานอัลบั้มชุดแรก 7thSCENE เช่นเดียวกับชื่อวง งานเพลงในแนวซินธ์ร็อก และยังมีศิลปินมาร่วมงาน อย่างเช่น บอย โกสิยพงษ์, ตรัย ภูมิรัตน, โกมล บุญเพียรผล (โปรดิวเซอร์เจ้าของรางวัลสีสันอวอร์ดส ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของสครับบ์มาแล้ว), นภ พรชำนิ, คัตโตะ วงลิปตา, เบน ชลาทิศ และคิว วงฟลัวร์
ผลงานเพลง
อัลบั้มแรก: 7thSCENE (พ.ศ. 2551) เพลงอื่น ๆ
เอฟิซัส
เอฟิซัส (Ephesus; Ἔφεσος; Efes) เป็นเมืองกรีกโบราณที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของอานาโตเลียในจังหวัดอิซมีร์ในประเทศตุรกีปัจจุบัน เอฟิซัสเป็นหนึ่งในสิบสองเมืองของสหพันธ์ไอโอเนีย (Ionian League) ในสมัยกรีกคลาสสิก ในสมัยโรมันเอฟิซัสเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นสองของจักรวรรดิโรมันรองจากโรมที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอยู่เป็นเวลานาน เอฟิซัสมีประชากรกว่า 250,000 คนในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชซึ่งเท่ากับทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นสองของโลกในยุคนั้นด้วย
ชื่อเสียงของเมืองมาจากเทวสถานอาร์ทีมิส (สร้างเสร็จราว 550 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตัวเทวสถานถูกทำลายใน ค.ศ. 401 โดยฝูงชนที่นำโดยนักบุญจอห์น คริสซอสตอม จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงสร้างเมืองขึ้นมาใหม่และทรงสร้างโรงอาบน้ำสาธารณะ ต่อมาใน ค.ศ. 614 บางส่วนของตัวเมืองก็ถูกทำลายจากแผ่นดินไหว เมื่อความสำคัญทางการค้าขายของเอฟิซัสลดถอยลง อ่าวก็ตื้นเขินขึ้น
ในปัจจุบันศูนย์โบราณคดีของเอฟิซัสตั้งอยู่ราว 3 กิโลเมตรไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมืองแซ็ลชุค ซากเมืองโบราณของเอฟิซัสเป็นสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมาก
เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว
บ้านเพชรภูเขียว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบ้านเพชร ห่างจากที่ว่าการอำเภอภูเขียวประมาณ 20 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดชัยภูมิประมาณ 80 กิโลเมตร
ประวัติ
แต่เดิมนั้น บ้านเพชร เป็นเมืองร้างของคนในสมัยใดไม่ทราบแน่ชัด แต่มีปรากฏหลักฐานว่า "หลักเมืองคง จาปูม เป็นผู้สร้าง" ซึ่งเป็นหลักเมืองก่อด้วยศิลาแลงจารึกด้วยอักษรขอม มี 2 แห่ง คือ ดอนแท่นกุดเมืองคง หมู่ที่ 7 และอีกหลักเป็นแท่นหลอมเงิน คือ ดอนแท่น หมู่ที่ 8 เดิมเรียกว่า บ้านเพ็กใหญ่ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก "บ้านเพ็ก" เป็น "บ้านเพชร" จนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2535 ได้จัดตั้งสุขาภิบาลขึ้นที่ตำบลบ้านเพชร หมู่ 8 โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพชรบางส่วน ใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว จนเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็น เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การปกครอง
เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียวครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านเพชร ประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน 10 ชุมชน ดังนี้
การศึกษา
มีโรงเรียนในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว 5 แห่งดังนี้
เศรษฐกิจ
ด้านเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา ซึ่งเป็นนาข้าวเหนียวเอาไว้บริโภคมากกว่าขาย นอกจากนี้มีการทำไร่อ้อย ทำไร่นาสวนผสม
ส่วนการพาณิชย์ ในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพค้าขายบริเวณถนนสายหลัก ในโซนชุมชนเพชรสร้างสรรค์ ประชาสุขสันต์และเพชรหรดี ซึ่งถือเป็นแหล่งค้าขายขนาดใหญ่ของเทศบาล
พญาภูคา
พญาภูคา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ภูคา ทรงปกครองเมืองย่าง ครองราชย์ พ.ศ. 1812 - พ.ศ. 1880 ดำรงราชย์สมบัติ 68 ปี
พระประวัติ
ตามตำนานพงศาวดารเมืองย่าง เจ้าหลวงพญาภูคาเดิมเป็นชาวเมืองเงินยาง (สันนิษฐานว่าสืบเชื้อสายมาจากอาณาจักรหิรัญเงินยาง หรืออำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย) ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 พญาภูคา และชายา ชื่อนางพญาจำปา หรือแก้วฟ้า พร้อมด้วยราษฏรประมาณ 220 คน ได้อพยพจากเมืองเงินยางลงมาทางใต้ มาหยุดพักตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ ที่ห้วยเฮี้ย (น้ำกูน) (ปัจจุบัน ต.ศิลาเพชร) แล้วให้ราษฎรเหล่านั้นไปสำรวจพื้นที่ดูว่า ที่ไหนเห็นสมควรที่จะตั้งเมืองได้ พวกราษฏรเหล่านั้นได้เดินไปสำรวจจนถึงเมืองล่าง (ปัจจุบัน ต.ศิลาเพชร) ในเมืองล่างแห่งนี้ได้มีพวกเขมรมาก่อตั้งเมืองอยู่ก่อนแล้ว แล้วก็เป็นเมืองที่ร้างไปคงเหลืออยู่ขณะนั้นหมู่บ้านเดียว คือ บ้านกำปุง หรือบ่อตอง (ปัจจุบันคือ บ้านป่าตอง) มีประมาณ 40 หลังคาเรือน พลเมืองส่วนมาก เป็นพวก ลัวะ หรือเขมร ซึ่งพวกเขมรได้พร้อมใจกันสร้างวัดขึ้นมาวัดหนึ่ง ตั้งชื่อว่า วัดมณี ขณะนี้เป็นวัดร้างไปแล้วคง เหลือแต่ซากอิฐผุพังให้เห็นเท่านั้น
ด้านการเมือง/การปกครอง
เจ้าหลวงพญาภูคา ได้ขยายอาณาเขตการปกครองโดยส่งราชบุตรบุญธรรมสององค์ คือ ให้เจ้าขุนนุ่นผู้พี่ไปสร้างเมืองจันทบุรี หลวงพระบาง ส่วนเจ้าขุนฟองผู้น้องไปสร้าง เมืองวรนครเมืองปัว และในสมัยพญาการเมือง หลานเจ้าหลวงพญาภูคาได้ย้ายเมืองจากวรนครไปสร้างเมืองที่เวียงภูเพียงแช่แห้งเมื่อ ปี พ.ศ. 1902 และก็ได้มีการโยกย้ายเมืองอีกครั้งไปสร้างที่บ้านห้วยใคร้ นั่นก็คือเมืองน่าน ในปัจจุบัน ในรัชกาลของ เจ้าหลวงภูคาได้ขยายเขตการปกครองออกไปดังนี้
ด้านศาสนา
1. สร้างวัดมณี ปี พ.ศ. 1816 พญาภูคา นำราษฎรปฏิสังขรณ์ และบูรณะวัดมณี เพื่อให้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเมืองย่าง รวมทั้งได้นิมนต์พระมหาเถระองค์หนึ่งซึ่งจาริกมาจากกรุงสุโขทัย ให้เป็นเจ้าอาวาสวัดมณี แล้วต่อให้จัดทำเหมืองนาทุ่งแหนและนามุขขึ้น เมื่อทำเหมืองเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เกณฑ์เอาราษฎร ถางป่าทางทิศตะวันตกเฉียงบ้านกำปุงขึ้นไป และพากันบุกเบิกทำเป็นนาขึ้น เรียกว่าทุ่งแหนและนามุขจนทุกวันนี้ สถานที่นั้นเป็นสระน้ำใหญ่ มีปลาและเต่าและสัตว์น้ำต่าง ๆ มีเป็นอันมากซึ่งพญาภูคาหวงแหนไว้มิให้คนใดทำอันตรายสัตว์น้ำที่มีอยู่ในสระ นี้ เพราะเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นจะทำอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้นในปีหนึ่งจะมีการจับปลาในสระนี้ครั้งหนึ่ง ถ้าจะจับปลาในสระนี้แล้วจำเป็นต้องหาท้าวขุนหมื่นขุนแสนมาเป็นผู้ดูแล และเก็บเอาปลาจากผู้ที่จับได้ครั้งหนึ่งในขณะนั้นยังมีนางคนหนึ่งชื่อนางมุข จับปลาได้มาก แต่ได้เอาปลาไปช่อนไว้ที่บ่อน้ำหมายว่าจะไม่ให้ใครเห็น ในเมื่อคนทั้งหลายได้หนีหมดแล้ว นางก็ได้เอาปลาจากบ่อน้ำขึ้นมา มีชายคนหนึ่งเห็นเข้าจึงถามว่า นางเอาปลาซ่อนไว้ที่ไหนนางบอกว่าซ่อนไว้ในบ่อน้ำ ถ้าอย่างนั้นท่านจงชำระบ่อน้ำให้สะอาดดีกว่าเดิม นับแต่นั้นมาจึงได้เรียกว่า "บ่อน้ำนางมุข" หรือ เรียกว่า "บ่อน้ำนามุข" จนทุกวันนี้
2. สร้างวัดวัดพระธาตุเบ็งสกัด พ.ศ.1826
มีตำนานเรื่องเล่าเกี่ยวกับองค์พระธาตุซึ่งปรากฏในสมุดข่อย กล่าวว่า เมื่อครั้งที่พญาภูคาต้องการจะสร้างเมืองขึ้นใหม่ให้แก่บุตรบุญธรรม จึงได้ให้ผู้คนไปหาชัยภูมิสร้างเมืองใหม่ จนกระทั่งได้ที่บริเวณแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่พอพระทัย แล้วสร้างเมืองขึ้นใหม่ ตั้งให้ขุนฟองเป็นผู้ครองเมือง ขนานนามว่า “เมืองวรนคร” พญาภูคาทรงมีความเลื่อมใสในพุทธศาสนา ประสงค์จะสร้างเจดีย์ไว้ใกล้กับเมืองใหม่ จึงได้ให้ผู้คนไปหาบริเวณที่เหมาะสมเพื่อสร้างเจดีย์ จึงพบบริเวณที่ดินเป็นลานกว้างมีบ่อน้ำอยู่ตรงกลางกว้างประมาณ 1.5 เมตร
พญาภูคาได้เสด็จไปดูและนำไม้รวกแหย่ลงไปในบ่อนั้น ปรากฏว่าไม้ที่แหย่ลงไปขาดเป็นท่อน ๆ เมื่อเห็นอัศจรรย์จึงรับสั่งให้สร้างพระเจดีย์ครอบบ่อน้ำ ซึ่งสร้างขึ้นแบบธรรมดาขนาดกว้าง 7 เมตร สูง 20 เมตร พร้อมกับสร้างวิหารหลังหนึ่งอยู่ในแนวเดียวกับองค์เจดีย์เมื่อสร้างเจดีย์แล้วเสร็จในปี พ.ศ.1826 จึงได้เชิญนายญาณะ อุปสมบทเป็นเจ้าอาวาส ทำพิธีฉลองพร้อมเมืองใหม่ ในตอนกลางคืนของงานฉลองนั้นได้เกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น ปรากฏแสงไฟเรืองรองพุ่งออกมาจากยอดพระธาตุ เมื่อเห็นดังนั้น พญาภูคาจึงได้ตั้งชื่อวัดแห่งนี้ว่า “วัดพระธาตุเบ็งสกัด” หลังจากนั้นมาสมัยขุนฟองครองเมืองวรนคร ท่านก็ได้บำนุบำรุงวัดพระธาตุเบ็งสกัดจนสิ้นรัชสมัย
เมื่อเข้าไปในบริเวณวัดพระธาตุเบ็งสกัด จะพบโบราณสถานของวัด ได้แก่ พระวิหาร ซึ่งสร้างอยู่ติดกับองค์เจดีย์ ซึ่งมีลักษณะเป็นวิหารปิดมีหลังคา 2 ชั้น 2 ตับ มุงด้วยแป้นเกล็ดเป็นศิลปะแบบไตลื้อ ส่วนองค์เจดีย์เป็นงานสถาปัตยกรรมของช่างชาวน่าน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยของพญาภูคา ประมาณปี พ.ศ.1826 องค์พระธาตุได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยของพญาอนันตยศ มีการบูรณะลายทองเสาวิหารและเพดาน แท่นพระประธาน รวมถึงสร้างกำแพงแก้วรอบองค์พระธาตุ เมื่อปี พ.ศ.2400 เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2487 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดพระธาตุเบ็งสกัดให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 61 ตอนที่ 65 ต่อมาในปี พ.ศ.2533 คณะกรรมการหมู่บ้านโดยนายสุชาติ พลจร ผู้ใหญ่บ้านแก้ม ได้ทูลเกล้าถวายฏีกาแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อขอพระราชทานจัดหาทุนทรัพย์ซ่อมแซมพระวิหารซึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก จนกระทั่งปี พ.ศ.2536 กรมศิลปากร ได้ทำการตรวจสอบและทำโครงการบูรณะวิหารวัดพระธาตุเบ็งสกัด จนได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในปี พ.ศ.2538 หากมีโอกาสเดินทางไปยังอำเภอปัว จังหวัดน่าน ลองแวะไปนมัสการองค์พระธาตุเบ็งสกัด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวไตลื้อแห่งเมืองปัว
บทความโดย จักรพงษ์ คำบุญเรือง
ด้านการพัฒนา
ได้ฟื้นฟูบูรณะเมืองล่างซึ่งเป็นเมืองร้างให้เจริญรุ่งเรือง ขุดสระเก็บน้ำ และขุดเหมืองฝาย เพื่อให้มีน้ำเพียงพอแก่การอุปโภคบริโภคและการเกษตร ประชาชนอยู่ดีกินดีบารมีแผ่ไปทั่วสารทิศ ทำให้ชาวเชียงแสน และชาวไทยลื้อสิบสองปันนาอพยพมาพึ่งบารมี และอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข และใน ปี พ.ศ. 1870 พญาภูคา และเสนาอำมาตย์ ได้เดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีกับกรุงสุโขทัยได้เข้าเฝ้าพระร่วงเจ้า พระร่วงเจ้าทรงพอพระทัย จึงโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้พญาภูคา เป็นพ่อพญาภูคาครองเมืองล่าง นับแต่นั้นมากรุงสุโขทัย และเมืองล่าง จึงมีความสัมพันธ์อย่างดียิ่ง
พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ห้องราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล
พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ภาษาอังกฤษ: The Coronation of Charlemagne) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจานฟรานเชสโค เพ็นนิ หรือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1517 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”  ภาพ “พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)
พวกคลั่งเจ้า
พวกคลั่งเจ้า (Ultra-royalist หรือ Ultra) เป็นกลุ่มหัวเอียงขวาในรัฐสภาฝรั่งเศสตั้งปี 1815 ถึง 1830 ซึ่งเป็นช่วงนำราชวงศ์บูร์บงคืนสู่ราชบัลลังก์ (Bourbon Restoration) พวกคลั่งเจ้าส่วนใหญ่มักเป็นสมาชิกของชนชั้นสูงที่สนับสนุนศาสนาคริสต์โรมันคาทอลิกในฐานะศาสนาประจำรัฐที่ถูกต้องตามกฎหมายฝรั่งเศสเท่านั้น, พระมหากษัตริย์บูร์บง, การแบ่งชนชั้นทางสังคม และการเลือกตั้งตามสำมะโน (census suffrage) อย่างมาก ซึ่งขัดกับเจตจำนงร่วมและความต้องการของชนชั้นกระฎุมพีและแนวคิดเสรีนิยมกับประชาธิปไตย
การเลือกตั้งที่แต่ละบุคคลมีคะแนนเสียงไม่เท่าเทียมกันขึ้นอยู่กับสถานภาพตามทะเบียนสำมะโนนั้น ส่งผลให้พวกคลั่งเจ้าได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทน (Chamber of Deputies) ถึงสองครั้ง คือ ตั้งแต่ปี 1815 ถึง 1816 และตั้งแต่ปี 1824 ถึง 1827 ในเวลาดังกล่าว สภาได้รับสมญาว่า "สภาทุรคม" (Chambre introuvable) และพวกคลั่งเจ้าซึ่งขึ้นชื่อว่า "ทำตัวเป็นเจ้ายิ่งกว่ายิ่งเจ้า" (plus royalistes que le roi) ได้ครองเสียงข้างมากเด็ดขาดภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 (Louis XVIII) มาจนถึงพระเจ้าชาลส์ที่ 10 (Charles X) พวกคลั่งเจ้าดังกล่าวไม่สนับสนุนแนวคิดเสรีนิยม สาธารณรัฐนิยม และประชาธิปไตย พวกเขาไม่ต้องการให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงดำเนินการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ทั้งยังต่อต้านการจำกัดอำนาจพระมหากษัตริย์ เพราะหมายจะบูรณะระบอบเก่า (Ancien Régime) และขจัดความแตกแยกซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เองทรงหวังที่จะลดทอนการนำระบอบเก่ากลับมาอีกครั้ง เผื่อประชาชนจะยอมรับระบอบเก่าได้บ้าง
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 สวรรคตในปี 1824 พวกคลั่งเจ้าเสียกำลังใจอย่างยิ่ง อย่างไรก็ดี พระเจ้าชาลส์ที่ 10 ซึ่งเคยเป็นผู้นำพวกคลั่งเจ้าต่อต้านพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ และร่วมมือกับพวกคลั่งเจ้าในการนำประเทศไปสู่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ครั้นเดือนมกราคม 1825 รัฐบาลซึ่งมีฌอแซฟ เดอ วีย์แลล (Joseph de Villèle) ผู้นำพวกคลั่งเจ้า เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ตราพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการเหยียดหยามศาสนา (Anti-Sacrilege Act) เพื่อกำหนดให้การลักสิ่งเคารพทางศาสนาต้องระวางโทษประหารชีวิต ฌ็อง-นอแอล ฌ็อนเนย์ (Jean-Noël Jeanneney) นักประวัติศาสตร์ เรียกขานพระราชบัญญัตินี้ว่าเป็น "กฎหมายมิคสัญญี" (anachronic law) นอกจากนี้ พวกคลั่งเจ้ายังประสงค์จะจัดตั้งศาลเพื่อจัดการพวกนิยมการเปลี่ยนถึงรากฐาน (radicalism) และจะตรากฎหมายเพื่อจำกัดเสรีภาพของสื่อด้วย
ทว่า ในปี 1830 นั้นเอง เกิดการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมเสียก่อน เป็นเหตุให้พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 (Louis Philippe I) ราชนิกุลออร์เลอ็อง (Orléans) ซึ่งสนับสนุนนโยบายเสรีนิยม ได้เสวยราชย์ ส่วนพวกคลั่งเจ้าต้องพ้นจากอำนาจและล่าถอยไปอยู่อาศัยอย่างสันโดษในแถบชนบท พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปทรงยกเลิกพระราชบัญญัติข้างต้นในไม่กี่เดือนหลังทรงครองราชย์ แต่พวกคลั่งเจ้ายังมีอิทธิพลอยู่ต่อไปจนถึงปี 1879 เป็นอย่างน้อย ครั้นเกิดวิกฤติการณ์ 16 พฤษาคม 1877 อำนาจราชศักดิ์ของพวกคลั่งเจ้าลดน้อยถอยลงไปมากยิ่ง เขาเหล่านั้นจึงบรรเทาความสุดโต่งในแนวคิด และตั้งเป้าหมายใหม่เป็นการนำราชวงศ์บูร์บง (Bourbon) หวนคืนสู่ราชบัลลังก์อีกครั้ง นับแต่นั้น พวกคลั่งเจ้าจึงได้ชื่อใหม่ว่า "เหล่าผู้สืบสิทธิโดยนิติธรรม" (Legitimists)
ปัจจุบัน พวกคลั่งเจ้า (ultra-royalist) สามารถหมายถึง บุคคลซึ่งนิยมเจ้าอย่างยิ่งยวด
พระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4 (His Majesty Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV) พระบรมราชสมภพในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 ทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโตโร ในประเทศยูกันดา (โอมูกามา) ทำให้พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนมพรรษาน้อยที่สุดในโลก
ตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป พระองค์จะมีพระราชอำนาจทางราชการงานเมือง ปกครองประชาชนชาวโตโรอย่างสมบูรณ์ ซึ่งผ่านต่อมาจากสมเด็จพระราชินีนาถเบสต์ ผู้เป็นพระราชมารดาที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ โดยมีพิธีนี้ได้มีการจัดงานฉลองขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ถึง 4 วัน 4 คืนติดต่อกัน ที่พระราชวังบนเขาของพระองค์ในเมืองฟอร์ต พอร์ทอล ซึ่งเป็นเมืองหลวงของโตโร โดยมีผู้นำจากมิตรประเทศหลายชาติร่วมเป็นสักขีพยานในครั้งนี้ อาทิ โตกเบ อาเฟเดที่ 14 ทำหน้าที่เป็นประธานในพิธี และมีสักขีพยานคือ 4 ผู้นำจากสาธารณรัฐกานา, มามา อักบลาตสุที่ 3 ราชินีแห่งโฮ บันโค, ชิยิเว มันต์ฟอมบี ราชินีแห่งเผ่าซูลูในแอฟริกาใต้ในพระนามของกษัตริย์สวาติแห่งสวาซิแลนด์ นอกจากนี้ยังมีบรรดาผู้แทนจากสาธารณรัฐเบนิน โกตดิวัวร์ คองโก มาลี มอริเตเนีย ซิมบับเว และอียิปต์ เข้าร่วมเป็นสักขีพยานอีกเป็นจำนวนมาก
โมฮัมหมัด อัยยุบข่าน
จอมพล โมฮัมหมัด อัยยุบข่าน (Mohammad Ayub Khan; محمد ایوب خان) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองในปากีสถาน เขาทำรัฐประหารยึดอำนาจรัฐในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2501 และขึ้นเป็นประธานาธิบดีของปากีสถาน ระหว่าง พ.ศ. 2501 – 2512 จนเกิดการประท้วงใน พ.ศ. 2512 จึงลาออกจากตำแหน่ง
ประวัติ
ข่านเกิดเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 ในตำบลฮาซาราห่างจากราวัลปินดีไปราว 80 กม. บรรพบุรุษของเขาอพยพมาจากอัฟกานิสถาน เขาเริ่มศึกษาศาสนาอิสลามในมัสยิด จากนั้น เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยอะลีการ์ 2 ปี แล้วจึงสมัครเรียนในโรงเรียนนายร้อบแซนเฮิร์ส จนได้เข้าศึกษาใน พ.ศ. 2469 และเข้ารับราชการในกองทหารอังกฤษในอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2471 เขาได้เข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่สอง ในสมรภูมิที่พม่า หลังจากที่อินเดียและปากีสถานได้รับเอกราช ข่านได้รับราชการต่อในกองทัพบกปากีสถาน และได้เป็นนายพลผู้บัญชาการในปากีสถานตะวันออก ระหว่าง พ.ศ. 2491 – 2492 และได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกแห่งปากีสถานใน พ.ศ. 2494
การเสียชีวิตของจินนาห์และลียากัต อาลี ข่านในเวลาใกล้เคียงกันทำให้เกิดปัญหาการเมืองในปากีสถานโดยเฉพาะการร่างรัฐธรรมนูญ จนมีการประกาศใช้ใน พ.ศ. 2499 แต่ก็มีปัญหาช่องว่างมากมาย เมื่อประธานาธิบดีอิสกันเดอร์ มีร์ซา ได้ประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญและประกาศใช้กฎอัยการศึกใน พ.ศ. 2501 ข่านจึงทำรัฐประหาร ในวันที่ 28 ตุลาคมปลดมีร์ซาออกจากตำแหน่ง
ข่านได้เริ่มนำประเทศเข้าสู่การปกครองระบอบประชาธิปไตย และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วประเทศเมื่อ พ.ศ. 2502 และเลือกตั้งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2503 ซึ่งข่านชนะการเลือกตั้งได้เป็นประธานาธิบดี และได้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญใน พ.ศ. 2505 และประกาศยกเลิกกฎอัยการศึกที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2501 การปกครองของข่านซึ่งประธานาธิบดีมีอำนาจค่อนข้างมากได้เน้นการปฏิรูปประเทศ ส่วนการเมืองระหว่างประเทศได้เป็นพันธมิตรกับสหรัฐ เข้าเป็นสมาชิกซีโต้ เมื่อเกิดปัญหาความขัดแย้งเกี่ยวกับดินแดนแคชเมียร์ในอินเดียทำให้เขาเลือกเป็นพันธมิตรกับจีน
การต่อต้านการปกครองของข่านเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2511 เพราะเขาจับผู้นำฝ่ายค้านเข้าที่คุมขัง แต่เขาก็มีสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2511 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2512 แล้วจึงลาออกให้นายพลยะห์ยาข่านขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีแทน เขาถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2517 รวมอายุได้ 67 ปี
ดอมินิก มิสเตริโอ
ดอมินิก เกอติเอเรส์ (Dominik Gutiérrez; April 5, 1997) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ ดอมินิก มิสเตริโอ (Dominik Mysterio) เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่ 3 เป็นลูกชายของ Rey Mysterio Jr. และหลานปู่ของ Rey Misterio Sr. และเป็นแชมป์แท็กทีม WWE ร่วม Rey Jr. พ่อของเขาทำให้เป็นแชมป์พ่อลูกคู่แรกในประวัติศาสตร์ WWE และเป็นแชมป์เส้นแรกในอาชีพของดอมินิก นอกจากนี้ยังได้แชมป์นอร์ธอเมริกัน NXT เป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกใน WWE
แพสชัน
แพสชัน (Passion) เป็นเพลงที่ขับร้องโดย ฮิคารุ อุทาดะ ซึ่งปล่อยซิงเกิ้ลนี้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ถูกนำไปใช้ประกอบเกม Action-RPG ชื่อดังของค่ายสแควร์เอนิกซ์ เกมคิงดอมฮารตส์ II ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงและประสบความสำเร็จมากมาย
ไฮนทซ์ กูเดรีอัน
ไฮนทซ์ วิลเฮ็ล์ม กูเดรีอัน (17 มิถุนายน ค.ศ. 1888 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1954) เป็นนายพลชาวเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งภายหลังสงคราม ได้กลายเป็นนักบันทึกที่ประสบความสำเร็จ แต่ก่อนเป็นผู้บุกเบิกและสนับสนุนการโจมตีแบบ"สายฟ้าแลบ"(บลิทซ์ครีค) เขามีบทบาทที่สำคัญในการพัฒนาแนวคิดกองพลยานเกราะ ในปี ค.ศ. 1936 เขาได้กลายเป็นผู้ตรวจการกองกำลังยานยนต์
ในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง กูเดรีอันได้นำกองพลน้อยยานเกราะในการบุกครองโปแลนด์ ในช่วงการบุกครองฝรั่งเศส เขาได้บัญชาการหน่วยยานเกราะที่เข้าโจมตีผ่านป่าอาร์แดนและเอาชนะการป้องกันของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ยุทธการเซอด็อง เขาได้นำกองทัพยานเกราะที่สอง ในช่วงปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา การบุกครองสหภาพโซเวียต การทัพได้ยุติลงด้วยความล้มเหลว ภายหลังจากเยอรมันได้ทำการรุกด้วยปฏิบัติการไต้ฝุ่นได้ล้มเหลวในการเข้ายึดกรุงมอสโก ซึ่งหลังจากนั้นกูเดรีอันได้ถูกปลดออก
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1943 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งกูเดรีอันให้ดำรงตำแหน่งนายพลผู้ตรวจการของกองกำลังยานเกราะที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ ในบทบาทนี้ เขาได้รับผิดชอบอย่างกว้างขวางในการสร้างและฝึกกองกำลังยานเกราะใหม่ แต่ประสบความสำเร็จที่ค่อนข้างจำกัด เนื่องจากเศรษฐกิจสงครามของเยอรมนีที่เลวร้ายลง กูเดรีอันได้รับการแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการของกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกในทันที ภายหลังจากแผนลับ 20 กรกฎาคม ที่จะลอบสังหารฮิตเลอร์
กูเดรีอันได้วางตัวอยู่ในความรับผิดชอบดูแลของ"ศาลอันทรงเกียรติยศ" โดยฮิตเลอร์ ซึ่งในผลพวงของแผนลับนั้น ได้ถูกใช้เพื่อปลดคนออกจากกองทัพ ซึ่งพวกเขาจะถูกนำตัวมาพิจารณาคดีใน "ศาลประชาชน" และถูกประหารชีวิต เขาได้เป็นที่ปรึกษาส่วนตัวของฮิตเลอร์ในแนวรบด้านตะวันออกและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับระบอบนาซี กองกำลังทหารของกูเดรีอันได้ดำเนินตามคำสั่งคอมมิสซาร์ที่เป็นอาชญากรรมในช่วงบาร์บาร็อสซา และเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคณะกรรมาธิการการโต้กลับในภายหลังจากการก่อการกำเริบในกรุงวอร์ซอในปี ค.ศ. 1944
กูเดรีอันได้ยอมจำนนต่อกองกำลังสหรัฐ เมื่อวันที 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 และถูกคุมขังจนถึงปี ค.ศ. 1948 เขาได้รับการปล่อยตัวโดยปราศจากการถูกตั้งข้อหาใด ๆ และเกษียณอายุเพื่อเขียนบันทึกความทรงจำของเขา ในชื่อเรื่องว่า ผู้นำยานเกราะ (Panzer Leader) หนังสืออัตชีวประวัติได้กลายเป็นหนังสือที่ขายดี ซึ่งได้มีการอ่านกันอย่างแพร่หลายจนถึงทุกวันนี้ งานเขียนของกูเดรีอันได้ส่งเสริมเรื่องปรัมปราหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่อง "แวร์มัคท์บริสุทธิ์" ในอัตชีวประวัติของเขา กูเดรีอันได้แสดงให้เห็นว่า ตัวเองเป็นเพียงผู้ริเริ่มกองกำลังยานเกราะของเยอรมัน เขาได้เว้นการกล่าวถึงความสัมพันธ์ของเขากับฮิตเลอร์และระบอบนาซีหรืออาชญากรรมสงคราม กูเดรีอันได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1954 และศพถูกฝังในเมืองกอสลาร์
ประวัติ
ไฮนทซ์ วิลเฮ็ล์ม กูเดรีอัน เกิดที่เมืองคุล์ม ราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน เขาเกิดในครอบครัวมีอันจะกิน เป็นบุตรของร้อยโท ฟรีดริช กูเดรีอัน (Friedrich Guderian) กับนางคลารา เคียร์ชฮ็อฟ (Clara Kirchhoff) ใน ค.ศ. 1901 เขาเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยคาลส์รูเออ ก่อนที่จะย้ายมายังโรงเรียนนายร้อยโกรส-ลิชเทอร์เฟ็ลเดอ (Groß-Lichterfelde) ใกล้กับกรุงเบอร์ลิน
เข้ารับราชการทหาร
เมื่อเขาสำเร็จการศึกษานายร้อยในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 เขาก็ได้รับการบรรจุเข้ารับราชการทหารจักรวรรดิเยอรมัน ที่กองพันทหารราบเบาที่ 10 แห่งฮันโนเฟอร์ ซึ่งเป็นกองพันที่บิดาของเขาเป็นผู้บังคับกองพัน ใน ค.ศ. 1908 เขาก็ได้รับการประดับยศร้อยตรี ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ในการป้องกันชายแดนด้านตะวันออกของจักรวรรดิเยอรมัน ตั้งแต่ไซลีเซียไปจนถึงทะเลบอลติก เขามีความคิดเหมือนกับทหารหลาย ๆ คนว่าเยอรมนีไม่ควรลงนามในสัญญาสงบศึก ค.ศ. 1918 เขาคิดว่าจักรวรรดิเยอรมันควรสู้ต่อ
หลังสงคราม เขาเป็นหนึ่งในทหารสี่พันคนที่ยังคงได้รับราชการต่อในกองทัพเยอรมันที่ถูกลดขนาดลง เขาไปประจำการยังชายแดนด้านตะวันออกของประเทศเป็นเวลาห้าเดือนเพื่อรับมือความวุ่นวายจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย ก่อนที่จะถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ในกองพลน้อยที่ 10 แห่งไรชส์แวร์ ในเมืองฮันโนเฟอร์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนที่ใน ค.ศ. 1920 เขาจะได้รับการเลื่อนขั้นให้เป็นผู้บังคับการกองพันทหารราบเบาที่ 10 แห่งฮันโนเฟอร์ ต่อมาใน ค.ศ. 1922 เขาได้รับการทาบทามให้เป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการ โดยได้รับมอบหมายหน้าที่ตรวจสอบการลำเลียงกำลังพลประจำกองพันยานยนต์ขนส่งที่ 7 แห่งบาวาเรีย ในนครมิวนิก ภายใต้สังกัดกรมยานยนต์ขนส่ง
ผู้เชี่ยวชาญยานเกราะ
ด้วยหน้าที่นี้เอง ที่ทำให้เขาได้มีโอกาสศึกษาค้นคว้าด้านยานยนต์และยานเกราะ หนังสือที่เขาศึกษาส่วนมากเป็นหนังสือที่เขียนโดยร้อยเอก ลิดเดิลล์ ฮาร์ต (Liddell Hart) ทหารอังกฤษผู้มากประสบการณ์ด้านยานเกราะ ร้อยเอก ฮาร์ต ให้ความสำคัญกับการใช้กำลังรถถังและยานเกราะในการรบระยะไกล รวมทั้งได้เสนอแนวคิดการรุกแบบประสานงานระหว่างยานเกราะและทหารราบ ซึ่งในยุคนั้น ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนารถถังและยานเกราะยังถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับกองทัพเยอรมัน การค้นคว้าอย่างจริงจังของกูเดรีอันทำให้เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ไปโดยปริยาย บทความด้านยานเกราะของเขาได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกองทัพเป็นประจำ ซึ่งได้ทำให้ชื่อของเขาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในช่วง ค.ศ. 1923–1924 พันโท วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ ได้จำลองการรบที่มีการประสานงานกันระหว่างรถถัง ยานเกราะ ทหารราบ และอากาศยาน การฝึกนี้เป็นที่สนใจของกรมการฝึกกองทัพบกอย่างมาก กูเดรีอันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ฝึกสอนด้านยุทธวิธีและประวัติศาสตร์การทหาร ทำหน้าที่เผยแพร่การรบแบบใหม่ให้แก่หน่วยทหารต่าง ๆ ทั่วประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสอนยุทธวิธีให้กับกองรถถัง ถือเป็นครั้งแรกที่เขามีโอกาสได้เห็นรถถังอย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะเครื่องไม้เครื่องมือภายในรถถัง เกิดเป็นแนวความคิดที่ว่า :
กองทัพเยอรมันตอบรับแนวคิดของเขาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะการจัดตั้งกองพลยานเกราะ แม้จะมีนายพลหัวเก่าบางคนที่ยังคงมองว่าแนวคิดของเขาเป็นเรื่องเพ้อฝัน กูเดรีอันก็ยังคงมุ่งเสนอความคิดที่จะทำการรบโดยใช้รถถังและยานเกราะในแบบฉบับของเขา
สมัยนาซี
ใน ค.ศ. 1933 เมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นดำรงตำแหน่งฟือเรอร์ กูเดรีอันได้มีโอกาสฟังสุนทรพจน์ของฮิตเลอร์ในงานแสดงรถยนต์ในกรุงเบอร์ลิน เขามีความประทับใจมากที่ฮิตเลอร์ประกาศว่าจะยกเลิกภาษีรถยนต์ และสร้างทางหลวงเอาโทบาน รวมทั้งจะสร้างรถยนต์ราคาย่อมเยาสำหรับประชาชน นั่นคือรถฟ็อลคส์วาเกิน นอกจากนี้ ฮิตเลอร์ยังแต่งตั้งพลเอก แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค เป็นรัฐมนตรีว่าการสงคราม บล็อมแบร์คเป็นบุคคลที่มีหัวสมัยใหม่ ตรงกับแนวทางการพัฒนาการรบโดยใช้รถถังเป็นหลักของกูเดรีอัน นอกจากนั้น ฮิตเลอร์ซึ่งเป็นทหารเก่าก็สนใจเรื่องการเคลื่อนย้ายกำลังพลและการใช้ยานเกราะในการรบอยู่มากพอควร ในห้วงเวลานี้เองที่เยอรมันได้ร่วมกับสหภาพโซเวียตทำการพัฒนารถถังอย่างลับ ๆ ในดินแดนของโซเวียต
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1933 กูเดรีอันได้รับการเลื่อนยศเป็นพันเอก และสองเดือนต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นเสนาธิการกองบัญชาการทหารยานเกราะ และมีโอกาสได้นำเสนออาวุธยุทโธปกรณ์ที่เยอรมันพัฒนาขึ้นต่อฮิตเลอร์เป็นครั้งแรก เขาได้สาธิตการเข้าตีของหมวดจักรยานยนต์, หมวดต่อสู้รถถัง, หมวดรถถังพันท์เซอร์ 1, หมวดรถหุ้มเกราะเบา และหมวดยานเกราะลาดตระเวน ฮิตเลอร์ประทับใจการสาธิตของกูเดรีอันอย่างมาก ถึงกลับกล่าวว่า "นี่แหละสิ่งที่ฉันต้องการ นี่แหล่ะสิ่งที่ฉันอยากจะมี" ตั้งแต่นั้นมาการฝึกจู่โจมโดยหน่วยรถถังก็เริ่มขึ้นอย่างจริงจัง แม้ระยะแรกจะเป็นเพียงการใช้รถถังจำลองจากไม้ในการฝึกก็ตาม แต่ก็ถือเป็นนิมิตหมายที่ดี ในขณะที่อังกฤษและฝรั่งเศสยังคงมองรถถังและยานเกราะเป็นเพียงเครื่องมือสนับสนุนทหารราบเท่านั้น
ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1938 กูเดรีอันในยศพลโทเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการในการส่งกำลังเข้าผนวกประเทศออสเตรีย กองพลยานเกราะที่ 2 ของเขาใช้เวลาไม่ถึง 48 ชั่วโมงกับระยะทาง 670 กิโลเมตรถึงกรุงเวียนนา ซึ่งในการเคลื่อนพลครั้งนี้ เขาพบจุดอ่อนของกองพลยานเกราะ นั่นคือการบำรุงรักษายุทโธปกรณ์มีไม่เพียงพอ โดยเฉพาะกับรถถัง ทำให้ต้องประสบปัญหาเครื่องยนต์ขัดข้องระหว่างเดินทาง นอกจากนี้ยังพบปัญหาด้านการส่งกำลังบำรุงโดยเฉพาะน้ำมัน ถือเป็นอุปสรรคใหญ่อีกข้อหนึ่ง เนื่องจากรถบรรทุกน้ำมันไม่สามารถตามขบวนยานเกราะได้ทัน ทำให้เกิดการขาดแคลนน้ำมัน ภายหลังการผนวกออสเตรีย ฮิตเลอร์ตระหนักดีว่ากองพลยานเกราะมีความสำคัญเพียงใด ฮิตเลอร์ได้สั่งการให้จัดตั้งกองพลยานเกราะที่ 4 ขึ้นเพิ่มเติม พร้อมทั้งเตรียมการจัดตั้งกองพลยานเกราะที่ 5 และกองพลเบาที่ 4 ทำให้ขีดความสามารถของกองพลยานเกราะเยอรมันเพิ่มสูงขึ้นจนทิ้งห่างชาติอื่น ๆ อย่างขาดลอย
ฉัพพรรณรังสี
แสงเหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า วรรณรังสี ซึ่งทั้ง 6 สีถือว่า เป็นสีมงคลของพุทธศาสนิกชน
วัดมณฑป (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดมณฑป เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยตั้งอยู่ตรงข้ามพระราชวังจันทรเกษม
วัดมณฑปมีชื่ออยู่ในทำเนียบวัดหลวงของกรุงศรีอยุธยา สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน โดยวัดมณฑปเริ่มปรากฏชื่อครั้งแรกใน พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) ฉบับที่ชำระใหม่ในช่วงกรุงรัตนโกสินทร์เมื่อคราว กบฏธรรมเถียร ในช่วงรัชสมัยของ สมเด็จพระเพทราชา ว่า ธรรมเถียร ผู้นำกบฏยืนช้างอยู่ที่วัดมณฑป ขุนหลวงสรศักดิ์ ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลได้สั่งให้ยิงปืนใหญ่ใส่ช้างที่ธรรมเถียรขี่อยู่จนธรรมเถียรตกจากหลังช้างได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310 กองทัพพม่าได้ใช้วัดมณฑปแห่งนี้เป็นที่ตั้งทัพ หลังจากถูกทิ้งร้างวัดมณฑปก็ได้รับการฟื้นฟูและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
โบราณวัตถุและเสนาสนะ
โบราณวัตถุที่พบมีเศียรพระพุทธหินทรายและดินเผาและสำริด กระเบื้องมุงหลังคาชนิดกาบกล้วย กระเบื้องเชิงชาย พระพุทธรูปยืนทำด้วยไม้ขนาดใหญ่แต่ชำรุดมาก ฐานพระพุทธรูปดินเผา หัวตุ๊กตาดินเผา พระชัยสำริด โกศทองเหลือง
เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถทรงไทย อาคารเรียนพระปริยัติธรรมทรงปั้นหยามุขหน้ามีสานปูนปั้นแบบยุโรป เจดีย์ราย 4 องค์ ข้างวิหารหลวงพ่อยิ้ม ศาลาท่าน้ำทรงปั้นหยาริมน้ำหน้าวัด
205 มาร์ธา
205 มาร์ธา (205 Martha) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
กระซิบรัก จิตสัมผัส
กระซิบรัก จิตสัมผัส (, I Can Hear Your Voice) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลี ออกอากาศในปี ค.ศ. 2013 นำแสดงหลักโดย อี โบ-ย็อง, อี จ็อง-ซ็อก และ ยุน ซัง-ฮย็อน ออกอากาศทาง เอสบีเอส ตั้งแต่ 5 มิถุนายน - 1 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ในวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21.55 น. จำนวน 18 ตอน
ในระยะแรกมีจำนวน 16 ตอน แต่ในระยะหลังได้รับความนิยมมาก จึงได้ปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่อง และเพิ่มอีก 2 ตอน
ความเสี่ยงสัมพัทธ์
ในสถิติศาสตร์และวิทยาการระบาดเชิงคณิตศาสตร์ ค่าความเสี่ยงสัมพัทธ์ (relative risk, RR) คือความเสี่ยงของการเกิดเหตุการณ์ (หรือการเกิดโรค) สัมพัทธ์ต่อการสัมผัสปัจจัย (exposure) โดยเป็นอัตราส่วนของความน่าจะเป็นที่จะเกิดเหตุการณ์ในกลุ่มสัมผัสปัจจัยเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้สัมผัสปัจจัย (ratio of the probability of the event occurring in the exposed group versus a non-exposed group)
ตัวอย่างเช่น หากความน่าจะเป็นที่ผู้ที่สูบบุหรี่จะป่วยเป็นมะเร็งปอดอยู่ที่ 20% และความน่าจะเป็นที่ผู้ที่ไม่สูบบุหรี่จะป่วยเป็นมะเร็งปอดอยู่ที่ 1% เป็น สามารถนำมาเขียนเป็นตาราง 2 × 2 ได้ดังที่แสดงไว้ด้านขวา
ในกรณีนี้ a = 20(%), b = 80, c = 1, และ d = 99 ดังนั้นความเสี่ยงสัมพัทธ์ของการเกิดมะเร็งปอดที่สัมพันธ์กับการสูบบุหรี่จะเป็น
แม่น้ำซำ
แม่น้ำซำ (ນ້ຳຊຳ) ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศลาว หรือ แม่น้ำจู (Sông Chu) ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศเวียดนาม เป็นสาขาที่สำคัญของแม่น้ำม้า ต้นน้ำมาจากยอดเขาในเมืองซำเหนือ แขวงหัวพัน จากนั้นไหลผ่านจังหวัดเหงะอานและจังหวัดทัญฮว้า แล้วจึงรวมกับแม่น้ำหมา แม่น้ำสายนี้ยาว 325 กิโลเมตร โดยในลาวยาว 165 กิโลเมตร และในเวียดนามยาว 160 กิโลเมตร
ความเสี่ยงสัมพัทธ์
นั่นคือผู้ที่สูบบุหรี่จะมีโอกาสป่วยเป็นมะเร็งปอดมากกว่าผู้ที่ไม่สูบ 20 เท่า
มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก
มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก หรือ มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1277 - 2 มีนาคม หรือ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1341) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าบีร์เยอแห่งสวีเดน เมื่อประสูติทรงมีพระนามว่า มาร์เกรเธอ อีริคสแด็ทเทอร์ (Margrete Eriksdatter) แต่ในสวีเดนทรงถูกเรียกว่า มาร์ธา (Märta) และทรงเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในชื่อ พระราชินีมาร์ธา พระนางทรงได้รับการกล่าวของว่าเป็นสมเด็จพระราชินีที่มีอิทธิพลทางการเมืองสูงสุด และเป็นบุคคลสำคัญในเหตุการณ์กลเกมฮอตูนาและงานเลี้ยงนูเชอปิง
โรงพยาบาลเอกชล
บริษัท โรงพยาบาลเอกชล จำกัด (มหาชน)  (AIKCHOL HOSPITAL PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:AHC) โรงพยาบาลก่อตั้งขึ้นในปี 2521 ในปัจจุบันมีโรงพยาบาลมี 2 สาขา ตั้งอยู่ที่จังหวัดชลบุรีทั้งสองสาขา โดยทั้ง 2 สาขาเปิดให้บริการทุกวัน ตลอด 24 ชั่วโมง และให้บริการสุขภาพครบวงจร