cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชินเมวะ ยูเอส-2
การส่งออก
หลังจากเกิดเพลิงไหม้ในแคว้นแอตติกาของกรีซในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 รัฐบาลกรีกรายงานว่าพยายามสั่งซื้อยูเอส-2 เพื่อแทนที่กองบินดับเพลิงที่มีอายุมากขึ้น
เรือนส้ม
เรือนส้ม (Orangery,ออกเสียง) คือสิ่งก่อสร้างที่มักจะพบภายในบริเวณเนื้อที่ของคฤหาสน์หรือวังใหญ่โตของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 19 ที่เป็นการเสริมสร้างให้สิ่งก่อสร้างทั้งหมดมีลักษณะเป็นแบบคลาสสิก เรือนส้มมีลักษณะคล้ายกับเรือนกระจก หรือ เรือนคอนเซอเวอทรี (Conservatory) ชื่อของสิ่งก่อสร้างสะท้อนถึงที่มาที่เดิมเป็นสิ่งก่อสร้างใช้เป็นเรือนสำหรับปลูกพืชตระกูลส้ม ที่มักจะปลูกในกระถางที่จะเลื่อนเข้ามาเก็บไว้ในเรือนในช่วงฤดูหนาวเพื่อให้รอดจากความหนาวเย็นและการแข็งตัวจากภาวะอากาศภายนอก และก็มิได้หวังที่จะได้ดอกหรือผล เรือนส้มเป็นเรือนที่ช่วยยืดการมีพรรณไม้นอกฤดูของเวลาที่ปกติแล้วภายนอกจะมีก็แต่ต้นไม้ที่ปราศจากใบ เพราะไม้ภายในเรือนจะได้รับการปกป้องจากภาวะอากาศและยังคงมีความอบอุ่นที่ได้รับจากกำแพงที่ทำด้วยอิฐที่อมความร้อน ร้อยปีหลังจากที่มีการปลูกต้นส้ม และ มะนาว ก็เริ่มมีการปลูกพันธุ์ไม้ชนิดอื่นที่ไม่สามารถทนอากาศในฤดูหนาวภายนอกได้ที่รวมทั้งไม้พุ่ม และ ไม้ต่างแดน (Exotic plants) กันในเรือนส้ม ที่มีการใช้เตาทำความร้อนเพื่อสร้างความอบอุ่นภายในเรือนระหว่างฤดูหนาวที่มีอากาศเยือกเย็นทางตอนเหนือของยุโรป
เรือนส้มเริ่มขึ้นในสมัยการสร้างสวนเรอเนสซองซ์ในอิตาลี เมื่อเทคนิคการทำกระจกมีความก้าวหน้าขึ้นจนสามารถที่จะสร้างกระจกที่มีขนาดใหญ่และใสขึ้นกว่าเดิมได้ ทางตอนเหนือของยุโรปเนเธอร์แลนด์เป็นผู้นำในการวิวัฒนาการการสร้างกระจกขนาดใหญ่สำหรับสร้างหน้าต่าง/ผนังเรือนส้ม ภาพพิมพ์เรือนส้มในคู่มือของดัตช์แสดงภาพเรือนส้มที่มีหลังคาทึบทั้งแบบคานและโค้ง และจะมีเตาสำหรับทำความร้อน แทนที่จะเป็นการก่อกองไฟ ไม่นานนักเรือนส้มก็กลายเป็นสัญลักษณ์แสดงฐานะในบรรดาผู้มีฐานะมั่งคั่ง ส่วนหลังคากระจกของเรือนส้มที่ช่วยเพิ่มแสงแดดที่ส่องเข้ามาในอาคารเป็นวิวัฒนาการที่เกิดขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรือนส้มที่คฤหาสน์เดอแรมพาร์คในกลอสเตอร์เชอร์ที่เดิมสร้างราวปี ค.ศ. 1702 ที่มีหลังคาที่ปูด้วยหินชนวน มาเปลี่ยนเป็นหลังคากระจกราวหนึ่งร้อยปีต่อมาหลังจากที่นักออกแบบสวนภูมิทัศน์ฮัมฟรีย์ เร็พตันเปรยว่าออกจะมืด แม้ว่าเดิมจะสร้างเพื่อปกป้องต้นส้มแต่ในปัจจุบันก็มักจะเรียกกันแต่เพียงว่า “เรือนกระจก” เท่านั้น เรือนส้มของพระราชวังลูฟร์ที่สร้างในปี ค.ศ. 1617 เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบเรือนส้มที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปโดยสถาปนิกฌูลส์ อาร์ดวง-มองซาร์แก่ต้นส้ม 3000 ต้นของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่พระราชวังแวร์ซายส์ ที่มีขนาด 508 x 42 ฟุต เรือนส้มหลังนี้ไม่มีผู้ใดเทียมได้มาจนกระทั่งถึงการสร้างเรือนกระจกสมัยใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1840 ของโจเซฟ แพกซ์ตันผู้ออกแบบวังแก้ว และ “มหาเรือนกระจก” ที่คฤหาสน์แช็ทเวิร์ธซึ่งเป็นเรือนส้มและเรือนกระจกอันมีขนาดมหึมา
วิธีเลขสี่มุม
วิธีเลขสี่มุม ( แปลเต็มว่า วิธีพิจารณาอักษรจีนด้วยตัวเลขจากสี่มุม) คือวิธีป้อนอักขระชนิดหนึ่งใช้สำหรับเข้ารหัสอักษรจีนไปเป็นการพิมพ์ด้วยพิมพ์ดีดหรือคอมพิวเตอร์ โดยใช้ตัวเลขสี่ตัวแทนอักษรแต่ละตัว วิธีเลขสี่มุมรู้จักกันในชื่อ ระบบเลขสี่มุม มีการเรียงลำดับด้วยวิธีนี้เพื่อเป็นดัชนีในอักษรานุกรมบางชนิดและงานสารบรรณด้วย
เรือนส้ม
เรือนส้มไม่แต่จะเป็นเรือนกระจกเท่านั้นแต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความมีหน้ามีตาและความมั่งคั่งของผู้เป็นเจ้าของด้วย เรือนส้มจะเป็นสิ่งตกแต่งเด่นของสวน เช่นเดียวกับ เรือนฤดูร้อน (summer house), สิ่งก่อสร้างตกแต่ง หรือ “เทวสถานกรีก” ผู้เป็นเจ้าของก็มักจะนำแขกเที่ยวชมสวนที่ไม่เพียงชื่นชมกับผลไม้ภายในเรือนส้มเท่านั้นแต่ยังชื่นชมกับสถาปัตยกรรมภายนอกด้วย ภายในเรือนส้มก็มักจะมีน้ำพุ, ถ้ำ และ บริเวณสำหรับนั่งเล่นพักผ่อนเมื่ออากาศภายนอกไม่ดีนัก
วิธีเลขสี่มุม
วิธีนี้ถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1920 โดยหวัง อวิ๋นอู่ หัวหน้าบรรณาธิการของสำนักพิมพ์ชางอู้ยิ่นชูกว่าน (The Commercial Press) เดิมใช้ในการรับส่งโทรเลขของจีน ในยุโรปรหัสมอร์สเพียงพอสำหรับเข้ารหัสทั้งหมดของอักษรละติน ในทางกลับกันอักษรจีนต้องการวิธีการในการแปลงอักขระจำนวนมากให้เป็นสัญญาณโทรเลข ก่อนการพัฒนาวิธีเลขสี่มุม โทรเลขของจีนได้รับการเข้ารหัสด้วยรหัสตัวเลขสี่หลักที่ต้องเข้ารหัสและถอดรหัสโดยใช้คู่มือ วิธีเลขสี่มุมเป็นความพยายามครั้งแรกในการพัฒนารหัสที่เป็นระบบ
เรือนส้ม
ตัวอย่างสมัยแรก
เรือนส้มแรกเริ่มสร้างกันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1545 ที่ปาดัวในอิตาลี เรือนส้มหลังแรกในสมัยแรกมิได้เป็นสิ่งก่อสร้างที่ออกแบบอย่างดี หรืออย่างวิจิตรเท่าใดนักดังเช่นในสมัยต่อมา ส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นเรือนที่ไม่มีระบบทำความร้อน ถ้าอากาศเย็นก็อาจจะก่อกองไฟเพื่อสร้างความอบอุ่นภายในเรือน
วิธีเลขสี่มุม
ข้อยกเว้น
ข้อยกเว้นในการหาเลขสี่มุม
เรือนส้ม
ตัวอย่างสมัยแรก
ในอังกฤษ นักพฤกษศาสตร์จอห์น พาร์คินสันเป็นผู้เผยแพร่เรื่องเรือนส้มแก่ผู้อ่านในหนังสือ “Paradisus in Sole” (ค.ศ. 1628) ภายใต้หัวข้อ “ต้นส้ม ” ที่ให้คำแนะนำว่าการปลูกต้นส้มอาจจะทำได้โดยการปลูกติดกับกำแพงที่ทำด้วยอิฐและคลุมเอาไว้ระหว่างฤดูหนาวด้วยแผ่นที่คลุมด้วย “cerecloth” ซึ่งเป็นผ้าที่เคลือบด้วยขี้ผึ้งคล้ายกับผ้าใบกันน้ำ (tarpaulin) ต่อมา “...บ้างก็เก็บรักษาไว้ในกล่องสี่เหลี่ยมใหญ่ และยกเข้ายกออกด้วยตะขอเหล็กที่แขวนไว้ข้างๆ หรือเลื่อนไปมาบนกระถางที่มีล้อ เอาไปตั้งไว้ในบ้านหรือในระเบียงที่ปิดจากอากาศภายนอก”
เรือนส้มในสหราชอาณาจักร
เรือนส้มที่อุทยานมารแกมในเวลส์สร้างระหว่าง ค.ศ. 1787 ถึง ค.ศ. 1793 เพื่อปลูกต้นส้ม, มะนาว และ ผลไม้ตระกูลส้มจำนวนมากที่ทอมัส แมนเซล ทาลบ็อทได้รับมา ตัวบ้านวอดวายไปกับเพลิงไหม้ แต่เรือนส้มที่มีความยาว 100 เมตรยังคงอยู่ซึ่งเป็นเรือนส้มที่ยาวที่สุดในเวลส์
เรือนส้มที่เก่าแก่ที่สุดอีกแห่งหนึ่งคือเรือนส้มที่คฤหาสน์เคนวูดในลอนดอนที่สร้างราวปี ค.ศ. 1700 ที่สร้างก่อนหน้าเรือนส้มที่คฤหาสน์มองตาคิวท์เล็กน้อย เรือนส้มอื่นที่อยู่ในความดูแลขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติก็ได้แก่เรือนส้มอื่นที่คฤหาสน์แฮนบรีฮอลล์ในลอนดอน; คฤหาสน์อิคเวิร์ธในซัฟโฟล์คที่เป็นส่วนหนึ่งของสวนหน้าปีกที่ใช้เป็นที่พำนัก; ปราสาทเพาวิสในมอนทโกมมรีเชอร์ที่เป็นศูนย์กลางของลานหลั่นของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18; คฤหาสน์ซอลแทรมในเดวอนที่อาจจะออกแบบโดยโรเบิร์ต อาดัมและเรือนส้มที่บลิคคลิงในนอร์โฟล์ค
เรือนส้มที่ก่อสร้างเมื่อไม่นานมานี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1970 โดยวิคเตอร์ มองตากิวในสวนแบบอิตาลีที่แม็พเพอร์ทันในดอร์เซ็ท
เรือนส้มในสหรัฐอเมริกา
ในสหรัฐอเมริกาเรือนส้มเก่าแก่ที่สุดคือเรือนส้มของคฤหาสน์เทย์โลในเวอร์จิเนียแต่ในปัจจุบันถูกทิ้งให้รกร้างเหลือแต่ซากเท่านั้น หรือที่คฤหาสน์ไอร์ในเวอร์จิเนียก็เช่นกัน
แต่เรือนส้มที่น่าสนใจกว่านั้นคือหลังที่สร้างเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่คฤหาสน์ไร่ไวย์ในแมริแลนด์ ตัวเรือนส้มที่ตั้งอยู่หลังคฤหาสน์ประกอบด้วยห้องโถงใหญ่และปีกเล็กสองข้างที่มาต่อเติมภายหลัง ผนังที่หันหน้าไปทางทิศใต้ (south-facing wall) เป็นหน้าต่างสามชั้น มิซทิลห์มันผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลลอยด์ผู้เป็นผู้พำนักอยู่ที่คฤหาสน์ในปัจจุบันกล่าวว่าชั้นสองต่อเติมขึ้นเพื่อใช้เป็นห้องบิลเลียด นอกจากนั้นไร่ (Plantation) นี้ก็ยังมีความสำคัญตรงที่เคยเป็นที่อาศัยของเฟรเดอริค ดักลาสเมื่อยังเป็นทาสสมัยเด็ก
มิซทิลห์มันกล่าวว่าเรือนส้มยังคงใช้เป็นที่เก็บรักษาต้นไม้ในช่วงฤดูหนาว แต่โครงสร้างได้รับการเปลี่ยนแปลงในใช้สำหรับปลูกพันธ์ไม้ในบ้าน (houseplants) ได้ด้วย และโครงสร้างทั้งหมดปกคลุมด้วยพลาสติกเพื่อรักษาระดับความชื้น ซึ่งทำให้ไม่ต้องรดน้ำตลอดฤดูหนาว
เรือนส้มอีกหลังหนึ่งตั้งอยู่ที่ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งชาติแฮมพ์ตันในแมริแลนด์ ที่เดิมสร้างในปี ค.ศ. 1820 เป็นส่วนหนึ่งของการสะสมพืชตระกูลส้มที่ครอบคลุมสปีชีส์หลากหลายที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ก็ได้มีการสร้างเรือนส้มแบบคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่สวนพฤกษศาสตร์เทาเวอร์ฮิลล์ในแมสซาชูเซตส์
คนอึดต้องกลับมาอึด
คนอึดต้องกลับมาอึด (RED) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ตลกอเมริกันปี ค.ศ. 2010 กำกับโดยโรเบิร์ต ชเวนต์เกอซึ่งเคยมีผลงานอย่าง Flightplan(2005) โดยREDอิงจากหนังสือการ์ตูนเรื่อง นำแสดงโดยบรูซ วิลลิส, มอร์แกน ฟรีแมน, จอห์น มัลโควิช, แมรี-หลุยส์ พาร์เกอร์, เฮเลน เมียร์เรนและคาร์ล เออร์บัน ออกฉายในโรงภาพยนตร์สหรัฐเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2010 และฉายในไทยวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2010
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ คนอึดต้องกลับมาอึด 2
วัดไทยเจริญ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทยเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดไทยเจริญเดิมชื่อ วัดบ้านจีน สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชาวจีนที่มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณนี้ได้สร้างวัดขึ้น ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2482 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศรัฐนิยม เปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามมาเป็นประเทศไทย วัดวาอารามที่มีคำเรียกชนชาติอื่นอยู่ในชื่อก็ให้เปลี่ยนเป็นคำว่า "ไทย" หรือเป็นคำอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับชนชาติ ดังนั้น "วัดบ้านจีน" จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไทยเจริญ"
วัดมีประเพณีที่สำคัญ คือ ประเพณีการทำบุญตักบาตรพระร้อยแปด เป็นประเพณีที่จัดขึ้นหลายวัดด้วยกัน ได้แก่ วัดไทยเจริญ วัดบางไกรนอก วัดอุทยาน และวัดบางไกรใน เริ่มในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งถือว่าเป็นวันทำบุญที่แท้จริง แต่ประเพณีจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ 7 ค่ำ เดือน 12 โดยเริ่มพิธีตั้งแต่ตอนบ่าย มีการแห่พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของแต่ละวัด เช่น หลวงพ่ออาคม จากวัดไทยเจริญ แห่ไปตามลำน้ำ มีการรำประกอบ ประชาชนส่วนใหญ่ที่มาทำบุญจะมาทางเรือ ระหว่างการทำบุญนี้ ชาวบ้านจะแต่งตัวเป็นฤๅษีหรือนำผ้าเหลืองมาห่มให้ใช้ขันครอบศีรษะ สมมุติเป็นพระมาร่วมบิณฑบาตด้วย
โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาขอนแก่น
โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาขอนแก่น (Holy Redeemer School Khonkaen) (บ้างเรียก มหาไถ่หญิง, ย่อ: ม.ถ., H.R.K.) เป็นโรงเรียนเอกชนหญิงล้วนขนาดใหญ่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2507 เป็นโรงเรียนหญิงล้วนเพียงแห่งเดียวในจังหวัดขอนแก่น และยังเป็นโรงเรียนในเครือสภาการศึกษาคาทอลิก (เขตมิสซังอุดรธานี)
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนมหาไถ่ศึกษา ขอนแก่น เดิมที่นักเรียนทั้งชายและหญิง ต่อมาในปี พ.ศ. 2510 ได้แยกนักเรียนชายออกไปเรียนที่ โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาชาย(ปัจุบันคือโรงเรียนมหาไถ่ศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) เนื่องจากว่ามีนักเรียนจำนวนมากและพื้นที่รองรับไม่เพียงพอ
สัญลักษณ์โรงเรียน
สีประจำโรงเรียน : สีแดงหมายถึง ความเสียสละ สีขาวหมายถึง ความรักที่บริสุทธิ์ ต่อเพื่อนมนุษย์ และความจริงใจ
อ้างอิง
​
นัม ดา-รึม
นัม ดา-รึม (남다름; เกิด 13 มิถุนายน พ.ศ. 2545) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มอาชีพนักแสดงตั้งแต่วัยเด็กโดยรับบทเป็นพระเอกรุ่นเยาว์ในละครเกาหลียอดนิยมหลายเรื่องและมีชื่อเสียงจากการรับบทนำในเรื่อง Beautiful World (2019)
บทบาทอื่น ๆ ของเขาในการแสดงในบทเด็กและวัยรุ่น ได้แก่ รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง (2009), พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก (2014), ก็อบลิน คำสาปรักผู้พิทักษ์วิญญาณ (2016), Rain or Shine (2017), The King in Love (2017), ลิขิตฝันฉันและเธอ (2017), Come and Hug Me (2018), Radio Romance (2018) และ สตาร์ทอัพ (2020)
แหล่งข้อมูลอื่น
2002
เกมสร้างเมือง
เกมสร้างเมือง (town-building game หรือ city-building game) เป็นวิดีโอเกมประเภทวิดีโอเกมซิมูเลชัน ที่ซึ่งผู้เล่นทำหน้าที่เป็นผู้วางแผนโดยรวมและผู้นำของเมืองหนึ่ง มองลงมาจากเบื้องบน และมีความรับผิดชอบต่อการเจริญเติบโตและการวางแผนการบริหาร ผู้เล่นอาจสามารถเลือกวางอาคารและรูปแบบการบริหารเมืองต่าง ๆ เช่น การจัดเก็บภาษี และเงินเดือน
ประวัติ
เกมแนวสร้างเมืองก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1989 หลังเกม ซิมซิตี้ (1989) ที่มีเป้าหมายหลักในการสร้างเมืองอย่างต่อเนื่องมากกว่าการตั้งเป้าหมายชัยชนะ ผู้เล่นสามารถเลือกตามความต้องการของตนเองในการออกแบบและการพัฒนาของเมือง ตัววัดความสำเร็จของเมืองได้แก่การบริหารงบประมาณให้เป็นบวกและความพึงพอใจของประชากร เกมในชุด ซิมซิตี้ ถัด ๆ มา เช่น ซิมซิตี้ 4 ก็ล้วนมียอดขายที่สูง แสดงให้เห็นถึงความนิยมของเกมแนวนี้
ความนิยมของเกมสร้างเมืองในระลอกที่สองเกิดขึ้นในปี 1993 จากเกม ซีซาร์ (Ceasar) ซึ่งจำลองเมืองในโรมโบราณ มีการแทนที่ระบบไฟฟ้าด้วยระบบท่อน้ำ และขนส่งมวลชนด้วยระบบถนน เกมอื่น ๆ ที่ตามมาในซีรีส์ ซิตี้บิลดิงซีรีส์ (City Building Series) นี้ล้วนนำแบบมาจากเมืองในอารยธรรมเก่าแก่ในอดีตของโลก
ชุดเกมอันโน (Anno) ที่เริ่มต้นในปี 1998 ถือว่าเป็นเกมที่ริเริ่มการสร้างกราฟิกส์ที่มีรายละเอียด รวมทั้งการจำลองเศรษฐกิจที่หนักหน่วง และการเล่นที่เป็นเอกลักษณ์
ซิมซิตี้ 4 (SimCity 4) ซึ่งปล่อยออกมาในปี 2003 ได้รับคำชื่นชมอย่างมากในฐานะเกมที่ตั้งมาตรฐานใหม่ให้กับแนวเกมสร้างเมือง และยังคงได้รับการยอมรับในฐานะเกมสร้างเมืองที่ดีที่สุด แม้กระทั่งในหนึ่งทศวรรษให้หลังจากเปิดตัวเกม but others suggest that the game has too steep of a learning curve and was too complex for a casual player. เกมต่อ ๆ มาในชุดมีความพยายามในการปรับปรุงจากซิมซิตี้ 4 เช่น ซิมซิตี้โซไซตีส (SimCity Societies) ในปี 2007 ที่ไม่ได้ลงลึกในเรื่องของเกมเพลย์เหมือนเกมสร้างเมืองอื่น ๆ แต่เพิ่มองค์ประกอบอื่น ๆ เข้ามา เช่น การบริหารสังคม ( social management) การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับคำวิจารณ์มากแม้แต่จากแฟนของเกมก็ตาม ต่อมาเมื่อปี 2013 ซิมซิตี้ ได้รวบรวมความพยายามในการนำแฟรนไชส์นี้กลับไปสู่รากฐานเดิมของซิมซิตี้ แต่ก็ถูกวิจารณ์อย่างหนักด้วยรูปแบบที่บังคับให้เป็นออนไลน์ บั๊กในการเรนเดอร์ องค์ประกอบเกมที่เคยสัญญาไว้หายไป และการจำกัดขนาดเมือง การเสื่อมของแฟรนไชส์เกมซิมซิตี้นี้ได้ส่งผลให้บริษัทอื่น ๆ ออกเกมแนวสร้างเมืองมาครองตลาด เช่น ซิตี้ XL (Cities XL; ปี 2009) และ ซิตี้: สกายลายน์ (Cities: Skylines; ปี 2015) ที่ได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในทางธุรกิจ
ด้วยการเพิ่มขึ้นของเกมโซเชียล (social gaming), เกมมือถือ (mobile gaming), เกมฟรีเมียม (freemium) และโมเดลการจ่ายเงินในระดับจุลภาค (micropayment model) ในทศวรรษ 2010s ได้มีเกมสร้างเมืองแบบทั่วไป (casual city-building games) จำนวนมากเกิดขึ้น ซึ่งก็ล้วนมีกลไกของเกมที่ต่างกันไป เช่น เกมแนว “ผลิตและอัปเกรด” โดยใช้เวลาเป็นหลัก (time-based "produce and upgrade") ดังที่พบในเกมอย่าง ซิตี้วิลล์ (Cityville), ซิมซิตี้ บิลด์อิท (SimCity Buildit), เมกาโพลิส (Megapolis) และ ซิตี้ไอส์แลนด์ (City Island) ถึงแม้ว่าแฟนเกมสร้างเมืองจากยุคดั้งเดิมจะไม่ชอบเกมรูปแบบใหม่พวกนี้ แต่เกมแนวใหม่นี้กลับมีความสำเร็จอย่างสูงทั่วโลกมากกว่าเกมสร้างเมืองในยุคก่อน ๆ ที่กล่าวไปข้างต้น
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส (London King's Cross railway station) เป็นสถานีรถไฟที่สำคัญและคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางส่วนขอบด้านทิศเหนือของใจกลางกรุงลอนดอน (Central London) ทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางด้านทิศใต้ของทางรถไฟหลักสายอีสคอสต์ ไปสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ และสก็อตแลนด์ โดยตั้งอยู่ติด ๆ กับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส (St Pancras railway station) ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถด่วนยูโรสตาร์ในนครลอนดอน และยังมีสถานีคิงส์ครอส-เซนต์แพนครัส ของรถไฟใต้ติดลอนดอนตั้งอยู่ข้างล่างอีกด้วย สถานีเหล่านี้รวมกันแล้วถือเป็นฮับการขนส่งที่ใหญ่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ
ประวัติศาสตร์
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอสเปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1852 สำหรับการก่อสร้างสถานีได้ออกแบบเมื่อต้นปี ค.ศ. 1848 โดยจอร์จ เทิร์นบูล และรายละเอียดภายในออกแบบโดยเลวิส คิวบิตต์
ที่ตั้ง
สถานีรถไฟตั้งอยู่ใกล้กับเซ็นทรัลลอนดอน บริเวณจุดตัดระหว่างถนน A501 อุสตัน และยอร์กเวย์ เขตคิงส์ครอส กัมเดนโบโรฮ์ ติดกับเขตติดต่อของอิสลิงตันโบโรฮ์
สถานีรถไฟคิงส์ครอสเป็นสถานีปลายทางทางตอนใต้ของรถไฟเส้นทางชายฝั่งตะวันออก (East Coast Main Line) เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟหลักของสหราชอาณาจักร และทางตะวันตกของสถานียังติดกับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถไฟยูโรสตาร์ และตัวสถานียังเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟใต้ดินคิงส์ครอสเซนต์แพนครัส ของเครือข่ายรถไฟใต้ดินลอนดอน
ลี่เจียง
ลี่เจียง (ลี่เจียงซื่อ หรือ ; ลี่เจียงกู่เฉิง) เป็นเขตการปกครองที่ประกอบด้วยส่วนที่เป็นเขตเมืองและเขตชนบททางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีจำนวนประชากรราว 1,100,000 คน มีย่านเมืองเก่าลี่เจียงที่มีชื่อเสียงมาก ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เมืองเก่าต้าเหยียน (大研, Dàyán)
ประวัติ
ย่านเมืองเก่าลี่เจียงมีประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปได้มากกว่า 800 ปี และเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนค้าขายสินค้าตามเส้นทางสาย Tea Horse สายเก่า ย่านเมืองเก่านี้มีชื่อเสียงจากคูคลองและสะพานที่มีอยู่มากมาย จนได้รับการขนานนามว่า "เวนิสแห่งตะวันออก"
เมืองเก่าลี่เจียงมีสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมแตกต่างไปจากเมืองโบราณอื่นๆของจีน เนื่องจากเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งรกรากของชาวน่าซีมาตั้งแต่สมัยโบราณ
ภูมิศาสตร์
ลี่เจียงตั้งอยู่ในภูมิภาคที่ล้อมรอบด้วยเทือกเขาเหิงต้วน ที่คั่นกลางระหว่างที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต และที่ราบสูงยูนนาน–กุ้ยโจว และยังเป็นเมืองขนาดใหญ่เพียงหนึ่งเดียวในเทือกเขาเหิงต้วน ลี่เจียงมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้ เมืองลี่เจียงมีพื้นที่ทั้งหมด 20,600 ตารางกิโลเมตร และมีเขตการปกครองครอบคลุมเมืองเก่าลี่เจียง หรือเขตกู่เฉิง (古城区), อำเภอปกครองตนเองชนชาติน่าซี ยฺวี่หลง (玉龙纳西族自治县), อำเภอหย่งเชิ่ง (永胜县), อำเภอหฺวาผิง (华坪县) และอำเภอปกครองตนเองชนชาติอี๋ หนิงล่าง (宁蒗彝族自治县)
ภูมิอากาศ
จากการผสมระหว่างที่ตั้งของเมืองที่ละติจูดต่ำ (ค่อนไปทางเส้นศูนย์สูตร) และ ระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมาก จึงมีภูมิอากาศค่อนไปทางแบบที่สูงกึ่งเขตร้อนเล็กน้อยภูมิอากาศ (Köppen Cwb) ในฤดูหนาวอากาศไม่หนาวมาก แห้งมาก และมีแดดจัด (มีแสงแดดมากถึง 70%) แม้ว่าอุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนธันวาคมและมกราคมจะต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง เดือนมกราคมซึ่งเป็นเดือนที่อากาศเย็นที่สุดโดยมีอุณหภูมิเฉลี่ย 24 ชั่วโมงอยู่ที่ 6.4 ° C (43.5 ° F) ฤดูใบไม้ผลิเริ่มเร็ว อากาศแห้งและมีแดดจัดจนถึงปลายเดือนพฤษภาคม ปริมาณฝนที่เพิ่มสูงขึ้นและถี่ขึ้นมากในระยะเวลาสั้นในช่วงต้นเดือนมิถุนายน และฝนตกหนาแน่นเช่นนี้จนถึงปลายเดือนกันยายน ฤดูร้อนอากาศไม่ร้อน มีฝน (มากกว่าแดด) และชื้น เดือนมิถุนายนเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด มีอุณหภูมิเฉลี่ย 18.6 ° C (65.5 ° F) ฤดูใบไม้ร่วงจะเห็นปริมาณน้ำฝนลดลงอย่างกะทันหันและกลับมีแดดมาก อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 12.93 ° C (55.3 ° F) ในขณะที่ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 980 มม. (38.6 นิ้ว) โดยประมาณ 80% เกิดขึ้นตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน ด้วยเปอร์เซ็นต์แสงแดดต่อเดือนตั้งแต่ 32% ในเดือนกรกฎาคมถึง 80% ในเดือนธันวาคม ลี่เจียงมีจำนวนชั่วโมงได้รับแสงอาทิตย์ 2,463 ชั่วโมงต่อปี
การทรยศโดยชาติตะวันตก
การทรยศโดยชาติตะวันตก (Western betrayal) หรืออาจใช้ว่า การทรยศที่ยัลตา (Yalta betrayal) เป็นคำที่มักจะใช้กันในกลุ่มประเทศยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโปแลนด์และเช็กเกีย ซึ่งหมายความถึงนโยบายด้านการต่างประเทศของกลุ่มประเทศตะวันตกหลายประเทศ ซึ่งได้ละเลยสนธิสัญญาพันธมิตรและข้อตกลงหลายฉบับนับตั้งแต่สนธิสัญญาแวร์ซาย สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ไปจนถึงสมัยสงครามเย็น ซึ่งมีสาเหตุมาจากการหลอกลวงและการทรยศ
ในการใช้คำว่า "การทรยศ" นี้ เป็นผลมาจากความจริงที่ว่า ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก ซึ่งแม้ว่าจะได้สนับสนุนให้เกิดระบอบประชาธิปไตยและการวางนโยบายด้วยตนเอง ได้ลงนามในสนธิสัญญาและก่อตั้งพันธมิตรทางการทหารทั้งก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กระนั้น ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกกลับทรยศพันธมิตรของตนในยุโรปกลางโดยการละเลยที่จะปฏฺบัติตามข้อผูกมัดตามสนธิสัญญานั้น ยกตัวอย่างเช่น ไม่ช่วยป้องกันนาซีเยอรมนีจากการยึดครองเชโกสโลวาเกีย แต่กลับยกให้ในข้อตกลงมิวนิก (ค.ศ. 1938) หรือการทอดทิ้งโปแลนด์ในรับมือกับเยอรมนีและสหภาพโซเวียตตามลำพังระหว่างการบุกครองโปแลนด์ (ค.ศ. 1939) และการลุกฮือในกรุงวอร์ซอ ในปี ค.ศ. 1944
นอกจากนี้ ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกยังได้ลงนามในข้อตกลงยัลตา และภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ก็ไม่ให้การป้องกันหรือยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือรัฐเหล่านี้จากการตกอยู่ภายใต้อิทธิพลและการควบคุมของสหภาพโซเวียต และระหว่างการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 ฮังการีก็ไม่ได้รับทั้งการสนับสนุนทั้งทางทหารและการสนับสนุนในด้านกำลังใจจากฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกเลย และทำให้การปฏิวัติถูกปราบปรามโดยกองทัพแดงในที่สุด สถานการณ์เดียวกันเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1968 เมื่อกองทัพร่วมของกลุ่มประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอเพื่อกำจัดยุคฤดูใบไม้ผลิปรากในเชโกสโลวาเกีย และยุติการเปลี่ยนแปลงการปกครองกลับมาสู่ระบอบคอมมิวนิสต์ดังเดิม
ดังที่ได้เกิดความกังวลในการประชุมยัลตา แนวคิดของมันก็ถูกโต้เถียงกัน โดยนักประวัติศาสตร์มองว่าการที่นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ และประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับความต้องการของผู้นำโซเวียต โจเซฟ สตาลิน ทั้งในการประชุมเตหะรานและในการประชุมครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกเองก็ได้ประเมินอำนาจของสหภาพโซเวียตผิดไปบ้าง เช่นเดียวกับที่ประเมินนาซีเยอรมนีผิดไปหนึ่งทศวรรษก่อนหน้านั้น แต่ผู้สนับสนุนการประชุมยอลตามีแนวคิดว่า การประชุมในครั้งนี้เป็นการทรยศกลุ่มประเทศในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก โดยไม่มีการพิจารณาถึงชะตากรรมของโปแลนด์ในอนาคต กองกำลังโปแลนด์ถือเป็นกองกำลังที่ต่อสู้กับนาซีเยอรมนีเป็นเวลายาวนานกว่าประเทศอื่นใดในสงครามโลกครั้งที่สอง และทำการรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับกองกำลังสหรัฐอเมริกา อังกฤษและโซเวียตในการทัพที่สำคัญหลายครั้ง รวมไปถึงในยุทธการที่เบอร์ลินครั้งสุดท้าย ซึ่งกองกำลังติดอาวุธโปแลนด์ทางตะวันตกมีจำนวนกว่า 249,000 นาย (กองทัพสัมพันธมิตรตะวันตกมีจำนวนกว่า 4 ล้านนาย) และ 180,000 นายทางตะวันออก (กองทัพโซเวียตมีจำนวนกว่า 6 ล้านนาย) และมีอีกกว่า 300,000 นายที่ทำการรบใต้ดิน หรือในกองกำลังกู้ชาติ  ในตอนปลายสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพโปแลนด์มีจำนวนกว่า 600,000 นาย โดยที่ไม่นับกองกำลังกู้ชาติ ซึ่งทำให้โปแลนด์มีกองกำลังขนาดใหญ่เป็นอันดับสี่ในสงคราม รองมาจากสหภาพโซเวียต สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร รัฐบาลผลัดถิ่นโปแลนด์เป็นพันธมิตรกับสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการ แต่กระนั้นประธานาธิบดีโรสเวลต์ก็ยังนิ่งนอนใจได้เมื่อรัฐบาลโปแลนด์ถูกแทนที่ด้วยรัฐบาลหุ่นของโซเวียต โดยได้มีข้อสังเกตว่าโรสเวลต์ได้วางแผนที่จะมอบโปแลนด์ให้กับสตาลิน
นักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ เสนอว่า เชอร์ชิลล์กระตุ้นให้โรสเวลต์ดำเนินกิจการทางทหารต่อในทวีปยุโรป แต่ต่อต้านสหภาพโซเวียต เพื่อป้องกันการแสวงหาดินแดนเพิ่มเติมจากพรมแดนของตน รูสเวลต์ดูเหมือนว่าจะเชื่อใจในการรับประกันของสตาลินและปฏิเสธที่จะสนับสนุนเจรนาของเชอร์ชิลล์ในการรักษาเสรีภาพของทวีปยุโรปนอกเหนือจากอิทธิพลของสหภาพโซเวียต โดยปราศจากการหนุนหลังของสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักรที่เหนื่อยอ่อน อดอยาก และแทบจะสิ้นเนื้อประดาตัวจึงไม่สามารถดำเนินการตามที่ตั้งใจเอาไว้ และถึงแม้ว่าจะมีการหนุนหลังจากสหรัฐอเมริกาก็ตาม ผลจากกิจการทางทหารนั้นก็ยังคงไม่แน่นอนอยู่มาก
การทูตและยุโรปกลางหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1919 เป็นต้นมา ฝรั่งเศสได้ดำเนินนโยบายที่จะสร้างแนวกักกันโรคในยุโรปตะวันออก ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อจำกัดทั้งเยอรมนีและสหภาพโซเวียต รวมไปถึงแนวคิดทางการเมืองของตน ซึ่งอุปมาได้ดังเช่นเชื้อโรค การร่วมมือกันบุกครองสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี ในปีเดียวกัน โดยกองกำลังโรมาเนีย เชโกสโลวาเกียและฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในตัวอย่างของการดำเนินการตามแนวคิดนี้ ในปี ค.ศ. 1921 ฝรั่งเศสได้ลงนามในพันธมิตรทางการทหารร่วมกับโปแลนด์ ซึ่งเป็นการบัญญัติเป็นลายลักษณ์อักษรที่จะให้การช่วยเหลือคู่เจรจาในกรณีที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกบุกครองจากอำนาจตะวันตกอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1924 ฝรั่งเศสลงนามในสนธิสัญญาที่มีเนื้อหาคล้ายกันกับเชโกสโลวาเกีย ในปี ค.ศ. 1926 ลงนามกับโรมาเนีย และในปี ค.ศ. 1927 ลงนามกับยูโกสลาเวีย
ในปี ค.ศ. 1925 ฝรั่งเศสได้ลงนามในสนธิสัญญาฉบับใหม่กับโปแลนด์และเชโกสโลวาเกีย ซึ่งเป็นการกระชับระดับความร่วมมือทางทหารร่วมกันระหว่างประเทศคู่เจรจา นอกเหนือจากนั้น ฝรั่งเศสยังได้พยายามเปลี่ยนภาคีน้อย ซึ่งประกอบด้วยเชโกสโลวาเกีย โรมาเนียและยูโกสลาเวีย และยกระดับขึ้นเป็นพันธมิตรเพื่อต่อต้านฮังการีในปี ค.ศ. 1921 ให้เป็นพันธมิตรเพื่อต้านเยอรมนีแทน ในปี ค.ศ. 1921 โปแลนด์และโรมาเนียในลงนามในพันธมิตรโปแลนด์-โรมาเนีย ซึ่งทำให้โปแลนด์เข้าใกล้สถานะที่จะเข้าร่วมในภาคีน้อยได้ ฝรั่งเศสเองก็รู้สึกยินดีที่จะรับโปแลนด์เข้ามาเป็นสมาชิกด้วยเช่นกัน แต่ความเป็นปรปักษ์ระหว่างเชโกสโลวาเกียและโปแลนด์ทำให้แนวคิดดังกล่าวไม่ประสบความสำเร็จ
นอกเหนือจากข้อตกลงของสันนิบาติชาติ อังกฤษไม่มีข้อผูกมัดในการป้องกันในยุโรปตะวันออกในช่วงคริสต์ทษวรรษ 1920 และได้มีการแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอังกฤษจะรักษาสถานะของตนเอาไว้ ในปี ค.ศ. 1925 เลขาธิการต่างประเทศของอังกฤษ เซอร์อัสเทน เชมเบอร์เลน ได้กล่าวต่อสาธารณะว่าฉนวนโปแลนด์ "ไม่คุ้มค่าสำหรับกระดูกของทหารแกรนาเดียร์แม้แต่เพียงคนเดียว"
ในตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 และตอนต้นของคริสต์ทศวรรษ 1930 รูปแบบความเป็นพันธมิตรอันยุ่งเหยิงได้ถูกจัดตั้งขึ้นระหว่างนานาชาติในทวีปยุโรป ในความหวังที่จะป้องกันสงครามในอนาคต ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้จากเยอรมนีหรือสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1932 และ ค.ศ. 1934 โปแลนด์ได้ลงนามในสธิสัญญาไม่รุกรานระหว่างกันกับสหภาพโซเวียตเป็นเวลา 10 ปี และในปี ค.ศ. 1932 เช่นกัน สหภาพโซเวียตได้ลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันกับฟินแลนด์ เอสโตเนีย และลัตเวีย เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1934 เยอรมนีและโปแลนด์ได้ลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันเป็นเวลา 10 ปี ในปี ค.ศ. 1935 สหภาพโซเวียตได้ลงนามเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสและเชโกสโลวาเกีย
รัฐมนตรีว่าการสกอตแลนด์
เสนาบดีใหญ่ในสมเด็จฯ ฝ่ายสกอตแลนด์ หรืออีกชื่อหนึ่งที่รู้จักคือ รัฐมนตรีสกอตแลนด์ เป็นตำแหน่งที่อยู่ใน รัฐบาลสหราชอาณาจักร ซึ่งมีหน้าที่กำกับดูแล สกอตแลนด์ และเป็นหัวหน้าผู้บริหารระดับสูงของ สำนักสกอตแลนด์ (ก่อนหน้านี้คือ สำนักสกอตติช) ซึ่งผู้ที่สมควรจะได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี จากการเสนอชื่อของ นายกรัฐมนตรี โดยรัฐมนตรีในตำแหน่งนี้จะมีที่ทำงานอยู่ 2 ที่ คือ ลอนดอน และ เอดินบะระ
โดยก่อนหน้านี้ ในปี ค.ศ. 1885 ตำแหน่งนี้ถูกเรียกว่า รัฐมนตรีสกอตแลนด์ จนกระทั่ง ค.ศ. 1926 ได้ยกฐานะตำแหน่งเป็นระดับเป็น รัฐมนตรีว่าการสกอตแลนด์ โดยในปี ค.ศ. 1999 อำนาจการบริหารของรัฐมนตรีฯ ได้ถูกแบ่งไปยัง รัฐบาลสกอตแลนด์ มากขึ้น จากข้อตกลงในปีนั้นเอง ทำให้ตำแหน่งนี้ถูกลดบทบาทและยุบรวมโดยชั่วคราว จนกระทั่งปี ค.ศ. 2008 ตำแหน่งนี้จึงมีบทบาทมากขึ้น
โดยที่รัฐมนตรีในตำแหน่งนี้จะดูแลด้าน ความมั่นคงภายใน การส่งเสริมประชาธิปไตย และ ส่งเสริมเศรษฐกิจ แต่จะไม่ได้ดูแลส่วนที่เกี่ยวกับงานยุติธรรม โดยงานยุติธรรมจะมี เจ้ากรมพระธรรมนูญแห่งสกอดแลนด์ ดูแลในส่วนนี้เป็นหลัก
เส้นเมริเดียนที่ 122
เส้นเมริเดียนที่ 122 อาจหมายถึง:
UTC+06:00
UTC+06:00 เป็นเขตเวลาใช้ใน:
เส้นเมริเดียนที่ 121
เส้นเมริเดียนที่ 121 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 125
เส้นเมริเดียนที่ 125 อาจหมายถึง:
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี (Merchant Marine Training Centre) เป็นสถาบันผลิตนักเดินเรือสินค้า ก่อตั้งเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2515 เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม และ เป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งอยู่ที่ 120 ซอย 6 บางนางเกรง ตำบลบางด้วน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างและสิ่งที่อำนวยความสะดวกที่ใช้ในการเรียนการสอนอย่างครบครัน มีการเปิดการศึกษาและฝึกอบรมตั้งแต่ระดับนายประจำเรือ ถึงระดับลูกเรือสามารถตอบสนองนโยบายของทางราชการ
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการผลิตคนประจำเรือทุกระดับชั้นให้เพียงพอกับความต้องการของตลาดแรงงาน เพื่อสนับสนุนกิจการพาณิชย์นาวีของประเทศ ตลอดจนพัฒนา ฝึกอบรม เพื่อเพิ่มวิทยฐานะคนประจำเรือทุกระดับชั้นให้ได้มาตรฐานสากลสอดคล้องกับข้อกำหนดในอนุสัญญาว่าด้วยมาตรฐานการฝึกอบรม การออกประกาศนียบัตรและการปฏิบัติหน้าที่ยามในเรือของคนประจำเรือ ค.ศ. 1978 และแก้ไขเพิ่มเติม ค.ศ. 1995 (International Convention on Standards of Training, Certification and Watchkeeping for Seafarers 1978, as amended in 1995 : STCW 95) ขององค์การทะเลโลก (International Maritime Organization : IMO) และข้อบังคับกรมเจ้าท่าว่าด้วยการฝึกอบรมการสอบความรู้ และการออกประกาศนียบัตรผู้ทำการในเรือ พ.ศ. 2541 และข้อบังคับกรมเจ้าท่าว่าด้วยการฝึกอบรมการสอบความรู้ และการออกประกาศนียบัตรผู้ทำการในเรือ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542
ประวัติ
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี เป็นหน่วยงานหนึ่งในกรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม มีหน้าที่ผลิตคนประจำเรือทุกระดับชั้นให้มีคุณภาพและเพียงพอต่อความต้องการของตลาดแรงงาน เพื่อสนับสนุนกิจการพาณิชยนาวีรวมทั้งพัฒนาและฝึกอบรมเพื่อเพิ่มวิทยาฐานะของคนประจำเรือทุกระดับชั้นให้ได้มาตรฐานสากลตามอนุสัญญา STCW 1978 และฉบับแก้ไข STCW 1995
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นในครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 ในขณะนั้นใช้ชื่อเรียกว่า “โรงเรียนเดินเรือพาณิชย์” เป็นโครงการสร้างชาวเรือชั่วคราวผลิตนักเรียนเดินเรือระดับนายประจำเรือโดยตรงให้แก่หน่วยงานรัฐวิสาหกิจแห่งแรก คือบริษัท ไทยเดินเรือทะเล จำกัด ใช้หลักสูตรเร่งรัดให้จบภายใน 3 ปี เปิดทำการศึกษาและฝึกอบรมโดยใช้ชั้น 5 อาคาร 4 จำนวน 2 ห้องเรียน ของกรมเจ้าท่า มีนักเรียนในรุ่นแรกจำนวน 18 คน ทำการศึกษาและฝึกอบรมภาคทฤษฎีโดยใช้อาจารย์ทั้งภายในและภายนอกกรมเจ้าท่า และใช้เรือของกรมเจ้าท่าทำการฝึกภาคปฏิบัติทางทะเล
นักเรียนเดินเรือพาณิชย์รุ่นแรกที่จบออกไป ได้สร้างผลงานและชื่อเสียงจนเป็นที่ยอมรับกันอย่างแพร่หลายรัฐบาลจึงเกิดความมั่นใจพร้อมให้การสนับสนุนต่อไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงได้เปลี่ยนหลักสูตรจาก 3 ปี เป็นหลักสูตร 5 ปี โดยได้รับความร่วมมือจากรัฐบาลนอร์เวย์ ส่งผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนมาวางแนวทางให้และทำการรับนักเรียนจำนวนเพิ่มมากขึ้น ในที่สุดเมื่อปี พ.ศ. 2521 ได้มีมติคณะรัฐมนตรี ให้ก่อตั้ง “ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี“ ขึ้นเป็นการถาวร หลังจากนั้นกรมเจ้าท่าได้ขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลอังกฤษเพื่อมาสำรวจจัดทำแผนแม่บทโครงการก่อสร้างศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี โดยกำหนดสถานที่ตั้งที่จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งกรมเจ้าท่าได้ขอที่ดินจากกรมธนารักษ์ได้ 17 ไร่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของ “ป้อมตรีเพชร” (สร้างในรัฐสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) เมื่อแผนแม่บทเสร็จประกฎว่าต้องใช้เนื้อที่ทั้งหมด 25 ไร่ ใน พ.ศ. 2523 กรมเจ้าท่าจึงขออนุมัติซื้อที่ดินจากเอกชนเพิ่มขึ้นอีก 8 ไร่ เป็นเงินจำนวน 2,340,000 บาท ซึ่งได้รับอนุมัติตามที่ขอ แผนแม่บทที่กล่าวนี้ กรมเจ้าท่าได้ยึดถือในการก่อสร้างศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ในระยะเวลาต่อมา กิจการพาณิชยนาวีของประเทศไทยในปัจจุบันได้เจริญรุดหน้าเป็นอย่างมาก และมีอัตราขยายตัวเพิ่มอย่างรวดเร็ว ความต้องการของบุคลากรด้านการเดินเรือได้เพิ่มสูงขึ้น เจ้าของกิจการส่วนใหญ่ประสบปัญหาการขาดแคลนคนประจำเรือ บางครั้งจำเป็นต้องจ้างชาวต่างชาติเข้ามาทำงานบนเรือในอัตราค่าจ้างที่สูงทำให้รัฐต้องสูญเสียเงินตราออกไปนอกประเทศ ทั้งยังส่งผลกระทบต่อแผนการเพิ่มจำนวนเรือสินค้า ตามนโยบายพัฒนาและส่งเสริมการพาณิชย์นาวีของประเทศ และด้วยเหตุดังกล่าว รัฐบาลเริ่มเห็นความสำคัญของกิจการพาณิชยนาวี จึงมอบหมายให้กรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคมพิจารณาหาทางผลิตบุคลากรด้านการเดินเรือสนับสนุนให้เพียงพอต่อความต้องการ
ในปี พ.ศ. 2525 กรมเจ้าท่าได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลเดนมาร์ก ทั้งในเรื่องของการปรับปรุงหลักสูตร โดยส่งผู้เชี่ยวชาญจำนวน 2 นาย มาช่วยวางแผนและปรับปรุงหลักสูตรให้ได้มามาตรฐานสูงขึ้น รวมทั้งยังให้ใช้เงินกู้ไม่มีดอกเบี้ยเพื่อจัดซื้อเรือฝึกนักเรียน “วิสูตรสาคร” ขนาดระวางขับน้ำ 1,089 ตันกรอส ในวงเงิน 38 ล้านเดนนิชโคนเนอร์ (ประมาณ 100 ล้านบาท) เรือฝึกลำนี้ได้รับการออกแบบและควบคุมก่อสร้างโดยบริษัทวิศวกรที่ปรึกษาจากประเทศเดนมาร์ก เริ่มต่อสร้างในปี พ.ศ. 2528 ระยะเวลาต่อสร้าง 1 ปี ซึ่งเรือฝึกนักเรียนลำนี้นับได้ว่าเป็นเรือฝึกที่มีความสมบูรณ์และทันสมัยมากลำหนึ่งในกลุ่มประเทศอาเซียน
ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ได้รับการยกระดับฐานะขึ้นเป็นหน่วยงานระดับกอง ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อปี พ.ศ. 2527 ยังเปิดทำการศึกษาและฝึกอบรมอยู่ภายในบริเวณกรมเจ้าท่าเช่นเดิม แต่ในขณะเดียวกันกรมเจ้าท่าก็ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้าง ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ที่จังหวัดสมุทรปราการเป็นการถาวร โดยได้ว่าจ้างบริษัทวิศวกรที่ปรึกษาของไทยดำเนินการออกแบบและควบคุมงานก่อสร้างดังกล่าวใช้งบประมาณแผ่นดินจำนวน 88 ล้านบาท ประกอบด้วยอาคารเรียนและธุรการ อาคารเอนกประสงค์ โรงฝึกงาน อาคารหอพักนักเรียน อาคารบ้านพักข้าราชการ ท่าเทียบเรือ ถนนภายในและระบบสาธารณูปโภคที่จำเป็น งานก่อสร้างสถานที่แห่งใหม่แล้วเสร็จเมื่อปลายปี พ.ศ. 2530 ย้ายสถานที่ศึกษาและฝึกอบรมจากกรมเจ้าท่ามาอยู่ที่สถานที่แห่งใหม่ เมื่อเดือนพฤษภาคม 2531 และได้ทำพิธีเปิดเมื่อ วันพุธที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2531 โดยนายมนตรี พงษ์พานิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ได้รับเชิญมาเป็นประธานในพิธี
นอกจากความช่วยเหลือจากรัฐบาลเดนมาร์กแล้ว รัฐบาลญี่ปุ่นก็ให้ความช่วยเหลือเช่นกัน โดยในปี พ.ศ. 2532 ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 นาย มาให้คำแนะนำเกี่ยวกับการกำหนดอุปกรณ์เครื่องช่วยการศึกษาต่าง ๆ ด้วยได้รับความช่วยเหลือจากต่างประเทศดังที่กล่าวมานี้ ทำให้เป็นที่มั่นใจว่าการผลิต นักเรียนเดินเรือของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี กรมเจ้าท่า ต้องได้มาตรฐานสากลอย่างแน่นอน
ในปี พ.ศ. 2541 ทบวงมหาวิทยาลัย ได้มีประกาศให้ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี เป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่ปีการศึกษา 2541 เป็นต้นไป
หลักสูตร
โดยได้มีหลักสูตรหลักดังนี้: - ฝ่ายเดินเรือ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการเดินเรือ STCW : Navigation on operation & management level - ฝ่ายช่างกลเรือ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลเรือ STCW : Engineer on operation & management level สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 (ม.6) เรียนวิชาฟิสิกส์ เคมี และชีววิทยา
- ฝ่ายช่างกลเรือ หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีเครื่องกลเรือ STCW : Engineer on operation & management level สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาตั้งแต่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ขึ้นไป ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สาขาวิชาช่างยนต์, ช่างกลเรือ, ช่างกลเกษตร, ช่างจักรกลหนัก และช่างเทคนิคอุตสาหกรรม
- หลักสูตรประกาศนียบัตรนายประจำเรือฝ่ายเดินเรือ STCW : Certification of Officer in charge of a navigational watch on ships of 500 gross tonnage or more - หลักสูตรประกาศนียบัตรนายประจำเรือฝ่ายช่างกลเรือ STCW : Certification of Officer in charge of engineer on watch 750 kW or more สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.6) หรือเทียบเท่าขึ้นไป
เรือฝึก
1 เรือพยุหรักษ์ เรือพยุหรักษ์ (HSUE) เป็นเรือฝึกลำแรกของ นักเรียนเดินเรือพาณิชย์ ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ต่อที่ NIIGATA SHIPYARD JAPAN เมื่อปีพ.ศ. 2505 ขนาด 131.26 ตันกรอส 32.64 ตันเนต เดิมชื่อ เรือกิตติขจร ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ สำรวจประมง 1 กรมการขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวีรับมอบเรือจากกรมประมงเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2529 และรับโอนกรรมสิทธิ์ที่เขตสัมพันธวงค์ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2529 ซึ่งในขณะนี้ (เรือพยุหรักษ์ได้ทำการปลดระวางแล้ว)
3 เรือสาครวิสัย (M.V.SAKHON WISAI) เรือฝึกลำที่ 3 ของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี ใช้วงเงิน 1,112 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้าง 700 วัน สิ้นสุดสัญญาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551 ออกแบบโดย IHI Marine Engineering Singapore ต่อโดยบริษัท Italthai Marine (Thailand) ขนาด 4200 ตันกรอส 1500 เดทเวทตัน ระยะทำการ 6,000 ไมล์ทะเล มีความยาว 92 เมตร กว้าง 16.80 เมตร สูง 9.30 เมตร กินน้ำลึก 6 เมตร เครื่องยนต์ขับ สามารถรับนักเรียนฝึกได้ 250 คน ครูฝึก 20 คน นายประจำเรือ 32 คน ภายในเรือประกอบด้วย ห้องเรียน ห้องจำลองการเดินเรือ และอุปกรณ์ที่ใช้ทำการฝึก
แหล่งข้อมูลอื่น
|เว็บไซต์ทางการ
มอนต์เซอร์รัต
มอนต์เซอร์รัต เป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษในทะเลแคริบเบียน ตั้งอยู่ในแนวหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles Islands) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะลีวาร์ด ยาว 16 กิโลเมตร กว้าง 11 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะมอนเซอร์รัตนี้ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เป็นผู้ตั้งขึ้นในคราวเดินทางแสวงหาโลกใหม่ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2036
ยากูซ่า 2
ยากูซ่า 2 (龍が如く2 (Ryū ga Gotoku 2)) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซก้า ยากูซ่า เป็นภาคต่อของ ยากูซ่า ภาคแรก วางจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม 2006 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในประเทศญี่ปุ่น และในเดือนกันยายน 2008 ในภูมิภาคอเมริกาเหนือและยุโรป
ยากูซ่า 2 มีรูปแบบการเล่นที่หลากหลายกว่าภาคก่อน เซก้าต้องการที่จะปรับปรุงเอนจินต่อสู้ตามสิ่งที่แฟน ๆ ต้องการใส่เข้าเพื่อมอบประสบการณ์ที่หลากหลายยิ่งขึ้น เนื้อเรื่องมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอเรื่องราวความรักที่ลึกซึ้งสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในตัวเกมภาคก่อนหน้า นอกจากนี้สำหรับเวอร์ชันตะวันตกเสียงภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิมนั้นถูกคงไว้ ตรงกันข้ามกับตัวเกมภาคก่อนหน้าซึ่งมีเสียงภาษาอังกฤษ
ยากูซ่า 2 ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในเชิงบวกโดยนักรีวิวชื่นชมในการนำเสนอและระบบการต่อสู้ ตัวเกมฉบับรีเมค ยากูซ่าคิวามิ 2 วางจำหน่ายบนเพลย์สเตชัน 4 ในปี 2017 และสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ วางจำหน่ายในวันที่ 9 พฤษภาคม 2019
กาตาลินาแห่งอารากอน
กาตาลินาแห่งอารากอน หรือ แคทเทอรีนแห่งอารากอน/แคเทอริน (Catalina de Aragón; Catherine of Aragon, Katharine of Aragon; พ.ศ. 2028 — พ.ศ. 2079) พระราชินีแห่งอังกฤษ พระมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2052 — 2090)
อภิเษกสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2044 กับเจ้าชายอาร์เธอร์ พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2029-2045) แต่เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์เสียตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เจ้าหญิงกาตาลินาก็ได้ทรงรับหมั้นกับเจ้าชายที่เป็นน้องสามี ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในขณะที่มีพระชนมายุเพียง 11 พรรษา และได้อภิเษกสมรสกันในเวลาต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2052 และมีโอรสธิดารวม 5 พระองค์ แต่ก็มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวที่มีชีวิต คือเจ้าหญิงแมรี นอกนั้นสิ้นพระชนม์ทั้งหมดตั้งแต่อยู่ในวัยทารก ในปี พ.ศ. 2070 พระเจ้าเฮนรีได้เริ่มกระบวนการหย่าร้างกับพระนางซึ่งเป็นผลสำเร็จใน 6 ปีต่อมาโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ต้องทรงแตกหักกับพระสันตะปาปาเป็นเหตุให้มีการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษจนเกิดคริสตจักรแห่งอังกฤษ พระนางกาตาลินาได้ทรงออกจากตำแหน่งพระราชินีปลีกวิเวกไปปฏิบัติศานาอย่างเคร่งครัดจนสิ้น
ช่วงต้นของชีวิต
พระนางแคทเธอรีนแห่งอารากอนพระราชสมภพที่พระราชวังลาเรโด เมืองอัลกาลาเดเอนาเรส (Alcalá de Henares) ประเทศสเปน เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีลแห่งสเปน พี่น้องของพระนาง ได้แก่
เมื่อย่างเข้าวัยสาวก็ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2044 กับเจ้าชายอาเทอร์พระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2029-2045) แต่เจ้าชายสิ้นพระชนม์เสียตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงแห่งเวลส์
เมื่อเจ้าชายอาเธอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สิ้นพระชนม์ตั้งแต่เยาว์วัยในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2045 ทำให้เจ้าหญิงกาตาลินาต้องกลายเป็นม่าย พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษเริ่มหนักใจเพราะสินสมรสเดิมต้องตกเป็นของพระบิดาของเจ้าหญิงกาตาลินา จึงให้พระนางเสกสมรสกับเจ้าชายเฮนรีซึ่งพระนางสูงวัยกว่าเจ้าชายถึง 5 ปี การเสกสมรสครั้งนี้พระสันตปาปาทรงยินยอม เพราะความสัมพันธ์ของเจ้าหญิงกาตาลินากับเจ้าชายอาเทอร์ไม่มีอะไรมากมาย การเสกสมรสครั้งนี้นับเป็นการแสดงอำนาจของพระสันตปาปาที่มีเหนือกษัตริย์ในสมัยนั้น
พระราชินีแห่งอังกฤษ
การอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2052 7 สัปดาห์หลังการเสด็จสววรรคตของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ และได้เข้าพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พระนางได้รับการชื่นชอบจากชาวอังกฤษอย่างมากในตอนที่พระนางดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อพระเจ้าเฮนรีได้ยกทัพบุกฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2056 พระนางทรงอุปถัมภ์โครงการต่าง ๆ แก่คนยากคนจนมากมาย
การอภิเษกทำให้ประชาชนมีความสุข แต่พระเจ้าเฮนรีทรงวิตกจากการพยายามมีรัชทายาทชายที่จะครองบัลลังก์ต่อเมื่อพระองค์สวรรคต บุตรพระองค์แรกเป็นธิดาแต่ก็สิ้นพระชนม์แต่ทรงพระเยาว์ คนที่ 2 เป็นพระโอรสคือ เจ้าชายเฮนรีแห่งเวลส์ แต่ก็สิ้นพระชนม์หลังประสูติ 52 วัน ต่อมาก็ให้กำเนิดโอรสอีกพระนามว่า เฮนรี แต่ก็สิ้นพระชนม์ในไม่กี่ชั่วโมง จากนั้นก็ให้กำเนิดพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงแมรีซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษเป็นบุตรพระองค์เดียวที่ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่จนเจ้าหญิงได้ครองราชย์ และบุตรองค์สุดท้ายของพระนางคือพระธิดาและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษได้ทรงพิจารณาแล้วว่าการมีพระโอรสเป็นทายาทสำคัญมากเนื่องจากราชวงศ์ทิวดอร์เป็นราชวงศ์ใหม่และการมีพระราชโอรสเป็นลักษณะถูกต้องตามกฎหมาย และอังกฤษเคยมีกษัตริย์ที่เป็นสตรีมาแล้วคือ จักรพรรดินีมาทิลดาพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษทำให้บ้านเมืองวุ่นวายและเกิดสงครามกลางเมืองขึ้น ซึ่งความพินาศของสงครามกลางเมืองก็มีให้เห็นแล้วในสงครามดอกกุหลาบ
ในปีพ.ศ. 2063 พระนัดดาของพระนางกาตาลินาคือ จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้เดินทางมาที่ลอนดอนและพระนางได้กระตุ้นให้พระเจ้าเฮนรีเจริญสัมพันธไมตรักับสมเด็จพระจักรพรรดิชาลส์ลที่ 5 ซึ่งดีกว่าการเจริญสัมพันธไมตรีกับฝรั่งเศส ภายในเวลา 2 ปีได้ประกาศสงครามกับฝรั่งเศสโดยพระจักรพรรดิได้หมั้นกับเจ้าหญิงแมรี่
การอภิเษกสมรสเป็นโมฆะของพระเจ้าเฮนรี
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษได้ตั้งคริสตจักรแห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นโปรเตสแตนต์นิกายหนึ่ง 1 ปีต่อมาพระนางกาตาลินาทรงถูกขับออกไปจากพระราชวัง ห้องของพระองค์ต้องตกเป็นของแอนน์ โบลีน เมื่อวิลเลียม วอร์แฮม อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีถึงแก่กรรม ทอมัส เครนเมอร์ อนุศาสนาจารย์ของตระกูลโบลีนได้รับการแต่งตั้งเป็นอาร์ชบิชอปต่อมา ทอมัส เครนเมอร์ได้ประกาศว่า การอภิเษกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 กับพระนางกาตาลินาถือเป็นโมฆะ
ปลายพระชนม์
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ได้อภิเษกสมรสกับแอนน์ โบลีนที่กรุงลอนดอนในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2076 ทอมัส เครนเมอร์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีได้ประกาศว่าการอภิเษกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 กับพระนางกาตาลินาถือเป็นโมฆะ พระเจ้าเฮนรีมิได้พระราชทานตำแหน่งใดแก่พระนางแคทเทอรีนเลย ใน พ.ศ. 2078 พระนางได้ถูกส่งไปที่พระราชวังคิมบอลตันโดยให้ห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง พระนางมิได้พบกับเจ้าหญิงแมรีอีกเลย
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2078 ความตายเข้ามาใกล้พระนางยิ่งขึ้น พระนางได้เขียนจดหมายถึงจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ว่าช่วยคุ้มครองเจ้าหญิงแมรี และทรงเขียนจดหมายถึงพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เป็นภาษาอังกฤษว่า
พระนางสิ้นพระชนม์ในพระราชวังคิมบอลตันในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2079 พระอิศริยยศของพระนางสุดท้ายคือเจ้าหญิงแห่งเวลส์ หลังจากพระนางสินพระชนม์พระเจ้าเฮนรีทรงเสียพระทัยมาก แต่พระนางแอนน์ โบลีนกลับมีความปีติมากกว่าใคร ๆ ที่อริเก่าของพระนางได้สิ้นชีพลง แต่ในไม่กี่เดือนต่อมาแอนน์ โบลีนได้ถูกสั่งประหารชีวิตในข้อหามีเป็นทุรยศด้วยการคบชู้สู่ชายและข้อหาทรงดำรงเป็นแม่มดโดยทรงถูกใส่ร้ายโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เนื่องจากทรงผิดสัญญาในการให้กำเนิดพระโอรส พระบรมศพของพระนางได้ถูกฝัง ณ อาสนวิหารปีเตอร์บะระ เมืองอัลกาลาเดเอนาเรส (Alcalá de Henares) ประเทศสเปน แดนมาตุภูมิของพระนางและสามารถเห็นดอกไม้ประดับบ่อย ๆ ที่หลุมฝังพระศพจะเขียนไว้ว่าพระนางกาตาลินา พระราชินีแห่งอังกฤษ (Catherine Queen of England)
เชิงอรรถ
1485 1536
ทัมเนล (อัลบั้ม)
สมาชิก
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ว่านรางจืด
ว่านรางจืด เป็นพืชในวงศ์ Zingiberaceae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับขิงหรือขมิ้น บางครั้งเรียกว่า รางจืดต้น หรือ รางจืดหัว เพื่อแยกความแตกต่างจาก รางจืด ที่มีลักษณะเป็นเถา และเป็นพืชในวงศ์ Acanthaceae
รายชื่อตอนในง้องแง้งกับเงอะงะและข้าคือวีเซิล
รายชื่อตอนทั้งหมดของง้องแง้งกับเงอะงะและข้าคือวีเซิล โดยในหนึ่งตอน อาจมีตอนสั้นหลายๆ ตอนรวมกัน โดยตอนของ ข้าคือวีเซิล จะแทรกเข้ามาเป็นตอนเสริมของ ง้องแง้งกับเงอะงะ
นกกระเรียนไซบีเรีย
นกกระเรียนไซบีเรีย นกกระเรียนขาวไซบีเรีย หรือ นกกระเรียนหิมะ เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน นกชนิดนี้ทำรังวางไข่ในบริเวณใกล้ขั้วโลกเหนือของประเทศรัสเซีย ในสาธารณรัฐซาฮาและทางตะวันตกของไซบีเรีย เป็นนกอพยพระยะทางไกล ประชากรทางตะวันออกอาศัยในบริเวณแม่น้ำแยงซีและทะเลสาบผอหยางในประเทศจีน ประชากรทางตอนกลางอาศัยอยู่ที่อุทยานแห่งชาติเคโอลาเดโอ ประเทศอินเดีย (ประชากรตัวสุดท้ายของนกกระเรียนไซบีเรียกลุ่มนี้ถูกพบเมื่อปี ค.ศ. 2002) และประชากรทางตะวันตกอาศัยอยู่ในเฟ่ะเรดูนเค่ะนอรในประเทศอิหร่าน นกกระเรียนอาศัยในพื้นที่ชุ่มน้ำ กินหน่อ ราก และหัวพืชน้ำเป็นอาหาร
พ.ศ. 2537
พุทธศักราช 2537 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1994 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
สำนักสกอตแลนด์
สำนักสกอตแลนด์ (ภาษาเกลิกสกอต: An Oifis Albannach) เป็นกระทรวงหนึ่งของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รับผิดชอบเกี่ยวกับ งานที่เกี่ยวกับกิจการภายในสกอตแลนด์ โดยผู้บริหารสูงสุดของกระทรวงมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า เสนาบดีใหญ่ในสมเด็จฯฝ่ายสกอตแลนด์ (รัฐมนตรีสกอตแลนด์) โดยรับโอนหน้าที่บางส่วนจาก กระทรวงยุติธรรมแห่งสหราชอาณาจักร
ที่ตั้ง
สำนักงานใหญ่ของกระทรวงอยู่ที่ บ้านโดเวอร์ ใน ไวต์ฮอล โดยมีเจ้าหน้าที่ทั้ง 40 คนทำงานประจำที่นั่น โดยที่แห่งนี้เป็นศูนย์ประสานงานของรัฐบาลสกอตแลนด์อีกด้วย ในลอนดอน
นอกจากนี้ กระทรวงยังมีสำนักงานตั้งอยู่ที่ เอดินบะระ คือ เมลวิลล์ เครสเสนต์
โดย เจ้ากรมพระธรรมนูญแห่งสกอดแลนด์ ซึ่งเป้นเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวกับกฎหมายในสกอตแลนด์ ก็ทำงานอยู่เดียวกันกับกระทรวงทั้งสองที่
UTC+05:00
UTC+05:00 เป็นเขตเวลาใช้ใน:
สุคนธ์ พรพิรุณ
สุคนธ์ พรพิรุณ (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 – 23 กันยายน พ.ศ. 2563) นักแต่งเพลง ที่เป็นที่รู้จักในนาม พรพิรุณ มีผลงานประพันธ์คำร้องเพลงไทยสากลที่ได้รับความนิยมมากมาย และเป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับโอกาสสำคัญ เช่น เพลง “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม” เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ พ.ศ. 2529, เพลง "กาญจนาภิเษก" ในวาระครองราชย์ 50 ปี เมื่อ พ.ศ. 2538, เพลง "72 พรรษานวรัชจักรีมหาราชา" เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ พ.ศ. 2541, เพลง “ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่ง” เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ เมื่อ พ.ศ. 2547
ประวัติ
สุคนธ์ พรพิรุณ เกิดที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดิมชื่อ สุคนธ์ กุสุมภ์ จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และจบวิชาพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย ชั้น 1 โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ) เมื่อ พ.ศ. 2498 ต่อมาเข้าเป็นสมาชิกในวงสุนทราภรณ์ ทำหน้าที่ขับร้อง เริ่มแต่งเนื้อเพลงให้กับครูเอื้อ สุนทรสนาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 โดยใช้ชื่อ "พรพิรุณ" ซึ่งตั้งให้โดย สมาน กาญจนะผลิน ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานประเภทเรียบเรียงเสียงประสานจากเพลงขอปันรัก ซึ่งขับร้องโดยเสกสรรค์ กุสุมภ์ ผู้เป็นน้องชาย ในปี พ.ศ. 2508 ได้รับปริญญาครุศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อ พ.ศ. 2543
ผลงานเพลง
ตัวอย่างงานประพันธ์เพลงที่โดดเด่น
หัวเมืองเหนือ
เมืองเหนือ หรือ หัวเมืองเหนือ มีความหมายต่างกันในด้านเงื่อนไขเวลา ดังนี้
สมาคมฟุตบอลแซมเบีย
สมาคมฟุตบอลแซมเบีย (Football Association of Zambia, หรือ FAZ) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแซมเบีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ลูซากา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2472 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศแซมเบียรวมถึงฟุตบอลทีมชาติแซมเบีย
สำนักรัฐมนตรีว่าการเวลส์
สำนักรัฐมนตรีว่าการเวลส์, (Swyddfa Ysgrifennydd Gwladol Cymru), หรือที่รู้จักแบบไม่เป็นทางการคือ สำนักเวลส์, (Swyddfa Cymru), เป็นกระทรวงหนึ่งของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รับผิดชอบเกี่ยวกับ งานที่เกี่ยวกับกิจการภายในเวลส์ โดยผู้บริหารสูงสุดของกระทรวงมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า เสนาบดีใหญ่ในสมเด็จฯฝ่ายเวลส์ (รัฐมนตรีเวลส์) โดยจับโอนหน้าที่จาก สำนักเวลซ์ ในปี 1999 หลังจากที่ กฎหมายรัฐบาลเวลส์ 1998 ออกใช้
UTC+04:00
UTC+04:00 เป็นเขตเวลาใช้ใน:
รายนามประมุขแห่งรัฐโปแลนด์
รายนามประมุขแห่งรัฐของประเทศโปแลนด์ แต่ตั้ง พ.ศ. 2461 จนถึงปัจจุบัน
กองทัพภาคที่ 2
กองทัพภาคที่ 2 (ทภ.2) ของกองทัพบกไทย ได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2491 รับผิดชอบพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทั้งหมด ตั้งกองบัญชาการที่ค่ายสุรนารี ตำบลหนองไผ่ล้อม อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ในปี พ.ศ. 2491 กองทัพบกได้จัดตั้งกองทัพที่ 2 ขึ้นใหม่ ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดระเบียบราชการกองทัพบกในกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2491 ลงวันที่ 3 กันยายน 2491 โดยมีที่ตั้งอยู่ที่ค่ายหัวหนองบัว จังหวัดนครราชสีมา มีกองพลที่ 3 เป็นหน่วยขึ้นตรงกองทัพ หลังจากนั้นมีการเปลี่ยนแปลงการจัดใหม่อีกหลายครั้ง เช่น ปี พ.ศ. 2493 จัดตั้งกองพลที่ 6 เพิ่มขึ้นที่จังหวัดอุบลราชธานี มีหน่วยขึ้นตรง 2 กรม คือ กรมทหารราบที่ 6 และกรมทหารราบที่ 16 ส่วนกองพลที่ 3 คงมีกรมทหารราบที่ 3 และกรมทหารราบที่ 13 เป็นหน่วยขึ้นตรง
ปี พ.ศ. 2499 ให้แยกส่วนกำลังรบกับส่วนภูมิภาคออกจากกัน ปี พ.ศ. 2500 มีคำสั่งกองทัพบก ด่วนมาก ที่ 358/2500 ลง 18 กุมภาพันธ์ 2500 ให้ยุบกองทัพที่ 2 และกองพลที่ 6 แปรสภาพเป็นภาคทหารบกที่ 2 ตามพระราชกฤษฎีกาการจัดระเบียบราชการกองทัพบกในกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2499 ซึ่งกำหนดไว้ว่าภาคทหารบกมีอำนาจบังคับบัญชามณฑลทหารบกโดยตรงกับมีหน้าที่ปกครองและบริการหน่วยรบ ส่วนกำลังรบ เช่น กองพลที่ 3 เป็นหน่วยขึ้นตรงกับกองทัพบก แต่ให้ฝากการบังคับบัญชากับภาคทหารบกที่ 2 ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 กองทัพบกได้มีคำสั่ง ที่ 136/9122 ลง 28 มกราคม 2501 ให้แปรสภาพภาคทหารบกที่ 2 เป็นกองทัพภาคที่ 2 มีอำนาจปกครองบังคับบัญชาหน่วยทหารทั้งสิ้นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือทั้งที่เป็นส่วนกำลังรบและส่วนภูมิภาค (ตามพระราชกฤษฎีกา) ดังนั้นกองพลที่ 3 จึงกลับมาเป็นหน่วยขึ้นตรงกองทัพภาคที่ 2 ตั้งแต่นั้นมา
ดังนั้นกองทัพภาคที่ 2 จึงถือเอาวันที่ 4 กันยายนของทุกปีเป็นวันคล้ายวันสถาปนากองทัพภาคที่ 2 ซึ่งเป็นวันที่พระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2491 มีผลบังคับใช้
รายนามแม่ทัพภาค
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
ชเยฐษา
ชเยฐษา หรือ เชษฐา หรือ พระอลักษมี(ज्येष्ठा,, "ผู้เกิดก่อน" หรือ "ผู้อายุมากกว่า") คือเจ้าแม่ในศาสนาพราหมณ์ - ฮินดูอันเป็นเจ้าแห่งความทุกข์ยากและความโชคร้าย พระนางได้รับการขนานนามว่าพี่สาวและสิ่งที่ตรงข้ามกับพระลักษมี, เทพีแห่งความเจริญรุ่งเรืองและศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคล ชาวอินเดียภาคใต้มักขนานนามพระนางว่า มู เทวี
เจ้าแม่ชเยฐษามีความเกี่ยวข้องกับสถานที่และบุคคลบาปที่เป็นอวมงคล พระนางเป็นตัวแทนความเฉื่อยชา ความยากจน, ความเศร้าโศก, ความอัปลักษณ์ และปรากฏองค์พร้อมด้วยอีกา ในบางครั้งพระนางก็ถูกระบุว่าเกี่ยวข้องด้วย พระอลักษมี เจ้าแม่แห่งความโชคร้ายอีกองค์หนึ่ง การสักการะบูชาของพระนางนิยมสำหรับสตรีที่วิงวอนให้พระนางเสด็จให้ห่างออกไปจากบ้านของพวกเขา พระนางมีลักษณะคล้ายเทวีธูมาวตี หนึ่งในเทวีทศมหาวิทยาในฐานะเทวีแห่งความอับโชค ความสูญเสีย ความสิ้นหวัง และการทำลายย่อยสลาย ลักษณะของพระนางเป็นหญิงชราม่าย มีใบหน้าเศร้าหมอง และโดดเดี่ยว ใส่ส่าหรีสีขาวไม่มีเครื่องประดับ ถือกระบุง ประทับบนรถเทียมม้า พระนางเป็นเทวีแห่งความรู้แจ้งและความตาย และพระนางจะมอบความยุติธรรมให้แก่ผู้บูชาพระนาง สัตว์ประจำตัว คือ"อีกา" ซึ่งเป็นสัตว์ที่กินซากศพ จึงถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความตาย
พระนางเริ่มปรากฏในวัฒนธรรมของศาสนาพราหมณ์ ฮินดูในช่วงพุทธศตวรรษที่สามและเริ่มได้รับการนับถือบูชาในช่วงพุทธศตวรรษที่เก้าในอินเดียภาคเหนือ และได้รับการพัฒนาต่อในอินเดียภาคใต้ และเจริญสูงสุดในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 ถึง 13 และเริ่มเสื่อมความนิยมลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 14-15
เทพปกรณัม
ในเทพปกรณัมฮินดูส่วนใหญ่เล่าถึงการกำเนิดของเจ้าแม่ชเยฐษาในระหว่างการกวนเกษียรสมุทร และมักกล่าวว่าพระนางปรากฏพร้อมด้วยพิษในครั้งนั้น ในขณะที่พระแม่ลักษมีเทพีแห่งความโชคดีและศิริมงคล ซึ่งมีคุณสมบัติอันตรงกันข้ามกับพระนาง ประสูติพร้อมน้ำอมฤตเมื่อปรากฏขึ้น
ในคัมภีร์ลิงคปุราณะ หลังการกวนเกษียรสมุทร พระวิษณุเป็นผู้สร้างพระนางและกล่าวว่าพระนางคือ พระอลักษมี พระนางปรากฏพระองค์ในในครั้งนั้นก่อนพระลักษมี และเหล่าคณะเทวดาในศาสนาฮินดูได้มอบพระนางให้เป็นภรรยาของพระฤๅษีทุหสหะ ( Sage Dussaha ) แต่พระนางได้ทำการรบกวนพระฤๅษีจนมิอาจจะทำสมาธิได้ พระฤๅษีทุหสหะจึงขอคำแนะนำจาก พระฤๅษีมารกัณเฑยะ ( บางสำนวนว่าเป็นพระวิษณุ ) ก่อนสามีพระนางจากจะจากไป พระฤๅษีมารกัณเฑยะ (บางสำนวนว่าเป็นพระวิษณุ) มีโองการรับสั่งว่า ห้ามมิให้พระนางเข้าใกล้ยังเคหสถานของสตรีหรือผู้ใดที่ทำการการสักการะบูชาพระนาง
ในคัมภีร์ศิวะปุราณะ ยกย่องพระนางว่าเป็นหนึ่งในแปดส่วนของพระเทพีผู้ทรงอำนาจสูงสุด (ปรศักติ, Parashakti) และเป็นผู้ซึ่งควบคุมชีวิตของมนุษย์ในรูปแบบต่าง ๆ
การสักการะบูชา
โดยทั่วไปชาวฮินดูเชื่อว่าพระนางจะเสด็จได้ในที่ต่าง ๆ พร้อมด้วยพระลักษมี ในบ้านเรือนต่าง ๆ ของฮินดูในประเทศอินเดียจึงจัดเครื่องบวงสรวงบัตรพลีพลีกรรมเซ่นสรวง อันมีอาหารรสหวานแด่พระลักษมี และแขวนมะนาวพร้อมด้วยพริกไว้ที่นอกประตูบ้าน เนื่องจากเจ้าแม่ชเยฐษาโปรดปรานรสเปรี้ยวและเผ็ด เพื่อต้อนรับและสร้างความพอใจแด่เจ้าแม่อลักษมีไม่ให้ดำเนินเข้าสู่บ้านเรือน อันซึ่งนำความอัปมงคลแก่สถานที่นั้น ๆ
ซาฟารีปาร์ค
สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค (Safari Park Open Zoo) เป็นสวนสัตว์เปิดแห่งแรกในกาญจนบุรี ตั้งอยู่ที่อำเภอบ่อพลอย ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีไป 40 กิโลเมตร โดยเป็นสวนสัตว์เปิดที่มีลักษณะเหมือนกับซาฟารีเวิลด์ โดยแบ่งส่วนต่าง ๆ ออกเป็น 8 โซนสวนสัตว์เปิด
การแบ่งส่วน
โครงการที่ 1 สวนสัตว์เปิด แบ่งออกเป็น 8 โซนสัตว์ โซนที่ 1 กวางฟลอโลว์สีแฟนซี
โซนที่ 2 หมีควาย
โซนที่ 3 แบล๊คบัคและเนื้อทราย
โซนที่ 4 เสือโคร่ง
โซนที่ 6 เสือดาว
โซนที่ 7 กวางดาวอินเดีย กวางฟลอโลว์สีขาว นกอีมู
โซนที่ 8 ยีราฟ ม้าลาย ลามา นกกระจอกเทศ และนกฟลามิงโก้