cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การขายภรรยา
บางทีสามีขายภรรยาให้สามีใหม่เป็นวิธีการหย่าร้าง ซึ่งบางทีภรรยาสามารถเลือกผู้ที่จะเป็นสามีใหม่ของนางได้ หากนางเลือกภายในระยะเวลาหนึ่ง ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากภรรยานั้นอ่อนวัยและมีความดึงดูดทางเพศ ในสังคมบางแห่ง ภรรยาสามารถไถ่จนเองจากการสมรสหรือคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถริเริ่มการหย่าร้างแบบนี้ได้ การลดภาระการเลี้ยงดูครอบครัวของสามีและหนี้สินก่อนสมรสเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของการขายภรรยา บางทีการขายภรรยาและลูกเป็นการจ่ายภาษีและจ่ายมูลค่าตามปริมาณที่กำหนด โดยเฉพาะเมื่อภาษีสูงเกินกว่าการครองชีพพื้นฐาน ทุพภิกขภัยนำไปสู่ความอดอยากเป็นสาเหตุหนึ่ง หนี้สินการพนันสามารถชดใช้ด้วยการขายภรรยาเสรีชนหรือทาส สังคมอาจไม่อนุญาตให้หญิงมีสิทธิที่สงวนไว้แก่ชายเกี่ยวกับการขายคู่สมรส และสังคมอาจปฏิเสธสิทธิของนางหากสามีเลือกขายนาง แม้แต่สิทธิปฏิเสธ การหย่าร้างซึ่งเกิดจากความยินยอมร่วมกันแต่ปราศจากความบริสุทธิ์ใจของภรรยาบางครั้งทำให้การสมรสเป็นโมฆะ แล้วทำให้นางถูกขายได้ สามีอาจขายภรรยาของตนแล้วไปศาลเพื่อขอค่าชดเชยสำหรับการทำชู้กับภรรยาของชายคนใหม่ ตามกฎหมายหนึ่งให้การทำชู้เป็นเหตุผลว่าชอบด้วยกฎหมายให้สามีขายภรรยาไปอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรสได้
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
คาโม
คาโมรัก และเป็นห่วงเนกิมากและยินดีที่จะต่อสู้เพื่อปกป้องเนกิ อย่างไรก็ดีมันมักจะใช้เนกิหาเงินเสมอๆ ยกตัวอย่างเช่น ออกอุบายให้นักเรียนหญิงในห้องแข่งขันชิงจูบจากเนกิ เพื่อหวังสร้างการ์ดพันธสัญญาซึ่งขายได้ในราคาดีในโลกของเออร์ไมน์ เป็นต้น แต่เขาก็เป็นคน? ที่ช่วยแนะนำเนกิได้เสมอในเวลาคับขัน
The Young Person’s Guide to the Orchestra
บทบรรยาย (Narration)
ไซโลโฟน
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
เนคาเนะ สปริงฟิลด์
เนกาเนะ สปริงฟิลด์ (Nekane Springfield)นักพากย์: (มาซามิ ซุซุกิ) เป็นพี่สาวของเนกิ อายุมากกว่าเนกิถึง 10 ปี เนคาเนะรับบทบาทดูแลเนกิแทนแม่จึงทำให้เนกิติดพี่สาวมาก จึงทำให้เนกิติดอาซึนะที่หน้าตาคล้ายกับเนกาเนะ แต่ถึงกระนั้นที่มาความเป็นอยู่ของเธอยังไม่ชัดเจน และอาจจะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือดกับเนกิ
การขายภรรยา
ภรรยาเสรีชนอาจถูกขายเป็นทาสได้ เช่น หากนางสมรสกับข้าติดที่ดิน (serf) หรือสามีของนางถูกฆ่า บางทีนายทาสขายภรรยาทาส ครอบครัวทาสมักแตกและภรรยา สามีและลูกถูกขายแก่ผู้ซื้อคนละคน มักไม่ได้พบกันอีก และมีการใช้คำขู่ขายภรรยาเพื่อรักษาสามีทาสให้อยู่ใต้ระเบียบของนายทาส ในยามสงคราม บุคคลอาจกล่าวหาผู้อื่นฐานขายภรรยาว่าเป็นวิธีการสอดแนมได้ รัฐบาลท้องถิ่นอาจปฏิบัติภรรยาเสมือนรายได้และยึดภรรยาเนื่องจากชายผู้หนึ่งตายโดยไม่มีทายาท บางที "การขายภรรยา" เป็นคำอธิบายสำหรับการขายบริการของภรรยา ซึ่งอาจกินเวลาหลายปีตามด้วยอิสรภาพ หากการขายเป็นการชั่วคราว ในบางกรณีการขายภรรยาถือว่าชั่วคราวเฉพาะเมื่อภรรยาที่ถูกขายและสมรสใหม่สามารถกลับไปอยู่กินกับสามีคนแรกของนางได้ก่อนเสียชีวิต
The Young Person’s Guide to the Orchestra
บทบรรยาย (Narration)
กรับสเปนและ]ฆ้อง
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
อาเนีย
อาเนีย (アーニャ, Anya) (ชื่อจริง แอนนา ยู รีเอน่า โคโคโรว่า เป็นเพื่อนนักเรียนที่จบการศึกษาจาก โรงเรียนมหาเวทเมดีน่า พร้อมกับเนกิในปี ค.ศ. 2002 อายุเธอแก่กว่า เนกิ หนึ่งปี และเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ ในขณะนี้เธอได้รับหนทางเป็นจอทเวทสูงส่ง โดยได้รับหน้าที่เป็นนักทำนายอยู่ใน ลอนดอน เริ่มปรากฏตัวอย่างจริงจัง ในช่วงเนกิปิดเทอม (เล่ม 19 เป็นต้นไป) แต่จะไปปรากฏตัวในภาค เนกิมะ!? นีโอ มากกว่า แอบชอบเนกิแต่จะแสดงอาการโดยการ จะเอาชนะเนกิให้ได้
The Young Person’s Guide to the Orchestra
บทบรรยาย (Narration)
and before they all play together, the WHIP.
การขายภรรยา
มีเงื่อนไขบังคับในกฎหมายและวัตรและมีข้อวิจารณ์ บางสังคมเจาะจงห้ามขายภรรยา กระทั่งกำหนดโทษประหารชีวิตต่อสามีที่ละเมิดกฎหมาย แต่การห้ามตามกฎหมายบางทีถูกเลี่ยง เช่น การจัดการรับบุตรบุญธรรมที่มีการจ่ายเงินและผลลัพธ์คล้ายกับการขาย สังคมอาจเก็บภาษีหรือปรับการขายภรรยาโดยไม่มีการห้าม การมีทหารต่างด้าวอยู่ใกล้เคียงบางทีห้ามนายทาสขายทาสซึ่งอาจแบ่งแยกครอบครัว ในบรรดาข้อวิจารณ์ การขายบางอย่าง (ไม่รวมบริการอย่งเดียวแต่ภรรยาทั้งหมด) ถูกเชื่อมโยงกับการขายม้า ภรรยาที่ถูกวางขายถูกปฏิบัติเหมือนสินทรัพย์ทุนหรือโภคภัณฑ์ กฎหมายหนึ่งให้ภรรยาเป็นทรัพย์ของสามี บ้างอธิบายการขายว่าป่าเถื่อน บุรุษเป็นใหญ่และเจ้าขุนมูลนาย การขายภรรยาถือว่าเทียบเท่าทาส การถกเถียงหนึ่งเกี่ยวกับทวีปแอฟริกาทั้งหมดมีว่าชาวแอฟริกันมองวัตรนี้ว่าไม่เป็นอาชญากรรมโดยสิ้นเชิงหรือขัดกับสิ่งที่ชาวแอฟริกันคิดว่ามีค่าและหวงแหน
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
อาเนีย
ในคืนหิมะตกเมื่อ 6 ปีก่อน เป็นวันที่อาเนียย้ายมาอยู่หอโรงเรียนมหาเวทมนตร์เมดิน่าจึงรอดมาได้ ส่วนแม่ของอาเนียถูกสาปกลายเป็นหินเช่นเดียวกับคนอื่นๆในหมู่บ้าน
The Young Person’s Guide to the Orchestra
บทบรรยาย (Narration)
และก่อนที่ทั้งหมดจะบรรเลงร่วมกัน นี่คือ วิป
การขายภรรยา
การขายภรรยาพบในหลายสังคมในหลายศตวรรษ และบางทีมีต่อมาถึงสมัยใหม่ รวมทั้งสหรัฐ (ในหมู่ชาวญี่ปุ่น อินเดียแดง และชนพื้นเมือง) โคลัมเบีย อังกฤษ ออสเตรเลีย (ในหมู่อะบอริจิน) เดนมาร์ก ฮังการี ฝรั่งเศส เยอรมนี อินเดีย ญี่ปุ่น มาลายา (ในหมู่ผู้ใช้แรงงานชาวจีน) ไทย (อนุญาต) เอเชียเหนือ เอเชียไมเนอร์ คาฟีริสถาน อินโดนีเซีย (ไม่โจ่งแจ้ง) ทันกันยิกา คองโก บามัม แอฟริกากลาง แซมเบีย แอฟริกาใต้ (ในหมู่ผู้ใช้แรงงานชาวจีน) บูร์กินาฟาโซ เอธิโอเปีย ไนจีเรีย อะบิสซิเนีย อียิปต์ ลัมบาร์ดี โรมโบราณ กรีซโบราณ และอีมาร์โบราณ มีการห้ามเจาะจงในไทย อินโดนีเซีย โรมโบราณ และอิสราเอลโบราณ และมีการห้ามบางส่วนในอังกฤษและญี่ปุ่น มีการก่อตั้งภายใต้ศาสนาหลักของโลก ได้แก่ ศาสนาคริสต์และอิสลาม
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
อาเนีย
ใน ภาค นีโอ ตอน ที่ 23 อาเนียยอมแลกตัวกับปีศาจเพื่อจะได้แข่งแกร่งกว่าเนกิ แต่เนกิสามารถเอาชนะอาเนีย (ปีศาจ) ได้ และช่วยอาเนียได้ในที่สุด
The Young Person’s Guide to the Orchestra
บทบรรยาย (Narration)
We have taken the whole Orchestra to pieces. Now let us put it together as a Fugue. The instruments come in one after another, in the same order as before - beginning with the Piccolo. At the end, the Brass will play Henry Purcell's fine melody, while the others go on playing Benjamin Britten's Fugue.
เราได้รับรู้ถึงเครื่องดนตรีออร์เครสตราทั้งหมดทีละชิ้นไปเรียบร้อยแล้ว บัดนี้เราจะรวมมันเข้าทั้งหมดด้วยเพลงประกอบลูกเดี่ยวจากเครื่องดนตรีแต่ละชนิด หลังจากนั้นจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเหมือนกับที่เคยเล่นมาก่อนหน้านี้ เริ่มต้นด้วยปิคโคโล และในตอนจบเครื่องทองเหลืองจะบรรเลงเพลงของเฮนรี เพอร์เชลล์อีกครั้ง ในขณะเดียวกันเครื่องดนตรีอื่นๆก็จะดำเนินเพลงลูกเดี่ยวของแต่ละเครื่องดนตรีด้วยบทเพลงของบริทเทนต่อไป
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
สแตนด์
สแตน (スタン, Stan) เป็นพ่อมดชราที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านของเนกิ เนกิเรียกสแตนว่า "คุณปู่" เมื่อปีศาจโจมตีหมู่บ้านของเนกิ สแตนเอาตัวเข้าขวางลำแสงที่สาบให้เป้าหมายกลายเป็นหินที่ปีศาจวิลเฮล์มยิงใส่เนกิ พร้อมกันก็ใช้มนต์กักวิลเฮล์มและสไลม์สามใบเถาไว้ในขวดอาคม แต่เขาก็กลายเป็นหินและเสียชีวิตหลังจากนั้น ก่อนตายสแตนบอกเนกิว่าเขาสัญญากับนากิผู้ล่วงลับว่าจะปกป้องเนกิไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แต่ความจริงแล้วทั้งสองไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด
นากิ สปริงฟิลด์
นากิ สปริงฟิลด์ (ナギ・スプリングフィールド, Nagi Springfield) ฉายา เดอะเธาซันด์มาสเตอร์ (The Thousand Master) และ ผู้พิทักษ์ปีกสีชาด เป็นผู้ใช้เวทมต์ในตำนานผู้เป็นบิดาของเนกิและเนคาเนะ สปริงฟิลด์ ฉายานั้นได้มาจากการร่ายคาถาได้หนึ่งพันคาถา (แต่ในตอนที่นากิสาปเอวานั้นเราได้รู้ว่านากิเรียนไม่จบโรงเรียนเวทมนตร์และรู้มนต์แค่ไม่เกิน 10 มนต์เท่านั้น) หรือเพราะลือกันว่าเขาสามารถทำให้เวทมนตร์มีฤทธิ์เพิ่มขึ้นหนึ่งพันเท่า หรือเพราะลือกันว่าเขาทำพันธสัญญาชั่วคราวกับหญิงสาวหนึ่งพันคนก็ได้ อย่างไรก็ดีนากิแข็งแกร่งถึงระดับที่เขาไม่ต้องมีผู้ช่วย สไตล์การต่อสู้ของนากิเป็นแบบนักดาบเวท กล่าวคือใช้ทั้งเวทมนตร์และศิลปะการต่อสู้มือเปล่าในการต่อสู้ นากิและพรรคพวก (เอจุน, ทากามิจิ, อัลบิเลโอ, กาโต้, และรากัน) ร่วมต่อสู้ในสงครามเวทมนตร์เมื่อยี่สิบปีก่อนในขณะที่เขาอายุเพียง 15 ปี หลังจากสงครามเขาก็มีชื่อเสียงจากวีรกรรมที่สร้างและได้รับฉายา
นากิหายตัวไปอย่างลึกลับในปี ค.ศ. 1993 ซึ่งเป็นปีที่เนกิเกิด ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาแต่ทุกคนคิดว่าเขาได้เสียชีวิต ในวัยเด็กเนกิไม่ยอมเชื่อว่านากิตาย และพยายามก่อเรื่องวุ่นโดยเชื่อว่าถ้าตนตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายนากิผู้เป็นพ่อจะปรากฏตัวมาช่วย แต่เหมือนโชคชะตาเล่นตลกให้คำอธิษฐานของเนกิกลายเป็นความจริง โดยเมื่อเนกิอายุได้ 4 ปี หมู่บ้านที่เนกิอาศัยอยู่ถูกปีศาจจู่โจม นากิออกมาปราบปีศาจช่วยเนกิได้ทันเวลาแต่ก็ไม่สามารถช่วยหมู่บ้านที่ถูกเผาจนราบคาบได้ทัน นากิมอบไม้เท้าให้กับเนกิและกล่าวว่า "ขอโทษด้วยที่พ่อไม่ได้ทำอะไรให้เจ้าเลย ไม่ใช่ว่าพ่อจะมีสิทธิ์พูดแบบนี้ แต่ก็ขอให้เจ้าเติบโตขึ้นอย่างมีความสุข" แล้วก็จากไป ด้วยเหตุนี้เนกิจึงตั้งใจที่จะเป็นจอมเวทเพื่อที่จะได้พบกับนากิในวันหนึ่ง
ในอดีตเมื่อ20ปีก่อน นากิและพรรคพวกได้พบกับ"องค์หญิงอาริกะ"แห่งราชวงค์เวสเบทาเทีย ซึ่งเป็นราชวงค์ที่เคยปกครองอาณาจักรออสเทียมาแต่อดีตจนกระทั่งการเกิดมหาสงคราม ทำให้เหล่าราชวงค์ได้สิ้นไป ในช่วงก่อนหน้านั้นองค์หญิงอาริกะได้ขอความช่วยเหลือจากพวกนากิ และในตอนนั้นเองที่นากิได้พบกับ "เฟต อาเวลลังซ์"ซึ่งน่าจะเป็นมนุษย์ประดิษฐ์ที่เป็นเฟต(ร่างวัยรุ่น)ที่สร้างก่อนเฟต(ร่างเด็ก)ที่ประมือกับพวกเนกิ โดยที่นากิได้รับชัยชนะพร้อมกับสงคราม(ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นมหาสงครามที่มี"องค์หญิงร่างทรงแห่งอาทิตย์อัสดง"เป็นตัวการในการเกิดการพังทลายของมหานครออสเทียหรือไม่)ต่อมาอาริกะนั้นรับผิดชอบต่อการถูกทำลายของประเทศ พยายามจากการชิงอำนาจและสงคราม จนกระทั่งเธอได้ถูกกล่าวหาจากรัฐบาลและได้หายสาบสูญไป และผู้คนได้คิดว่าเธอเป็นต้นเหตุของสงครามจึงเกิดเป็นความเกลียดชังต่อตัวเธอ
เมื่อเนกิได้เข้ามาสืบเรื่องพ่อในโลกเวทมนตร์ ก็ได้พบกับโทซากะ( ซึ่งเป็นผู้ที่รอดชีวิดจากสงคราม และเป็นคล้ายๆผู้คุมทาส ซึ่งอาโกะ นัตสึมิ และอากิระ ที่หลงเข้ามาในโลกเวทมนตร์ ได้เป็นหนี้เพราะซื้อยามารักษาอาโกะแล้วไม่มีเงินจ่ายจึงต้องมาเป็นทาสใช้หนี้ ) แล้วเกิดเป็นเรื่องราวจึงได้รู้ว่า เนกิในร่างโตที่ใช้ชื่อว่านากิ เป็นลูกของวีรบุรุษ อีกทั้งเนกิได้เจอกับสหายและเพื่อนร่วมรบของนากิ แล้วได้รับฟังเรื่องราวเมื่อ20ปีก่อน ทำเกิดความสงสัยว่า"องค์หญิงอาริกะ"เป็นแม่ของตน แต่เมื่อถามใครก็ไม่มีใครยอมบอก จนมาแน่ใจตอนที่อดีตศิษย์เอชุนชื่อเกเดิล ซึ่งเป็นคนจากรัฐบาลที่จะมาจับกุมเนกิ(แต่ไม่สำเร็จ)ได้แอบใส่จดหมายไว้ในเสื้อของเนกิเพื่อชวนไปงานเลี้ยง เนกิได้เปิดอ่าน(เล่นแบบบันทึก)พร้อมกับทุกคนรวมทั้งรากันและโทซากะ ในจม.มีส่วนที่พูดถึงพ่อกับแม่ของเนกิ เกเดิลเองก็บอกว่าตัวเขาคือผู้ที่รู้เรื่องต่างๆที่เนกิอยากจะรู้ ไม่ว่าจะพ่อแม่ของเนกิ ความลับของโลกนี้ บวกกับตอนที่ประชันหน้ากันได้พูดว่า"...ลูกชายของราชินีอาริกะ.." ต่อมาในตอนที่โทซากะอยู่ตามลำพัง เนกิได้เข้ามาถามว่าโทซากะไม่พอใจแม่ของเนกิหรือเปล่า โทซากะตอนแรกไม่รู้ว่าเนกิเป็นลูกของราชินีอาริกะที่เป็นประเทศออสเทียเดิมที่ซึ่งเคยเป็นบ้านของโทซากะ แต่โทซากะก็รู้ว่าอาริกะนั้นรับผิดชอบต่อการถูกทำลายของประเทศ พยายามจากการชิงอำนาจและสงครามและเป็นผู้คอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังของดินแดน Kosmo Entelecheia
ดังนั้นโทซากะจึงบอกกับเนกิว่าไม่มีใครหรอกที่เกลียดอาริกะ เพราะก่อนที่จะเกิดสงครามเธอก็สนิทกับประชาชนโดยไม่สนเรื่องฐานะตนเองทุกคนจึงรักเธอ ขนาดโทซากะเองในตอนเด็กก็ยังเคยเจออาริกะแบบใกล้ชิดมาแล้วครั้งหนึ่งด้วยซ้ำจนโทซากะยังคิดเลยว่าอาริกะนั้นราวกับนางฟ้า ในตอนที่ออสเทียเก่าพังทลายอาริกะก็พยายามช่วยเหลือประชาชนอย่างเต็มที่ แม้ภายหลังจากการลีภัยโทซากะจะได้ยินเรื่องไม่ดีของอาริกะมาบ้าง แต่โทซากะก็เชื่อว่านั้นเป็นการโกหกของรัฐบาลเพราะโทซากะเชื่อว่าอาริกะที่ได้นากิช่วยไว้ก็ได้ไปอยู่กันอย่างสงบสุขในประเทศที่ห่างไกลจนเธอให้กำเนิดเด็กมาซึ่งก็คือเนกิ และนั้นก็เป็นข่าวดีซะจนโทซากะอยากที่จะไปบอกคนอื่นๆเลยทีเดียว เนกิเลยดีใจที่โทซากะไม่ได้มองแม่ของเขาในแง่ร้าย
กาโต้ คางุระ แวนเดนเบิร์ก
กาโต้ คางุระ แวนเดนเบิร์ก (ガトウ・カグラ・ヴァンデンバーグ, Gatou Kagura Vandenburg) เป็นหนึ่งในเพื่อนห้าคนที่ร่วมทำสงครามเวทมนตร์กับนากิ หน้าตาของเขาคล้ายกับทากาฮาตะตอนอายุมาก แต่ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเขามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับทากาฮาตะหรือไม่ กาโต้สอนศิลปะการต่อสู้ "คังกะ" ซึ่งเป็นการที่ผสมผสานปราณของทางตะวันออกและเวทมนตร์ของทางตะวันออกเข้าด้วยกันให้กับทากาฮาตะซึ่งไม่สามารถร่ายมนต์ได้ ในตอนที่อาสึนะยังเด็ก เธอเคยเดินทางร่วมกับกลุ่มของเนกิและสามารถจำวิชาคังกะไปใช้ได้หลังจากมองกาโต้สอนทากาฮาตะอยู่ห่างๆ
ในหนังสือการ์ตูนตอนที่ 102 อาสึนะรำลึกถึงความหลังขณะที่กาโต้กำลังจะสิ้นใจ โดยกาโต้ขอให้ทากาฮาตะลบความทรงจำของอาสีนะเกี่ยวกับเขาออกไป และอวยพรให้อาสึนะดำรงชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข
อัลโตบิเรโอ้ อีม่า
อัลบิเรโอ้ อีม่า (アルビレオ・イマ, Albireo Imma) เป็นหนึ่งในเพื่อนห้าคนที่ทำสงครามเวทมนตร์ร่วมกับนากิ เขาเข้าร่วมการประลองยุทธโรงเรียนมาโฮระภายใต้ชื่อ คูเนล ซันดาส (โคโลเนล แซนเดอร์) เขาทำพันธะกับนากิ ความสามารถของอาติแฟคของเขานั้นคือบันทึกมนุษย์ อาติแฟคของเขา "โท ฟิวรอน โท บิโอกราฟิคอน" (To Fyron To Biographicon)เป็นกลุ่มของหนังสืออาคมที่มีความสามารถสองประการ คือ (1) แปลงร่างของอัลบิเรโอ้ให้เป็นคนคนอื่น และทำให้อัลโตบิเรโอ้ใช้วิชาและความสามารถของคนคนนั้นได้ อย่างไรก็ดีอัลบิเรโอ้สามารถแปลงร่างเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเขาได้เพียง10นาทีเท่านั้น และ (2) จำลองรูปร่าง ความทรงจำ และบุคลิกภาพของบุคคลที่ถูกบันทึกไว้ ความสามารถนี้ทำให้อัลโตบิโอ้กลายเป็นบุคคลคนนั้นได้เป็นเวลาสั้นๆ เปรียบเหมือนภาพยนตร์ที่จับต้องได้หรือ "พินัยกรรมที่มีชีวิต"
เอวาเจลีนจำอัลบิเรโอ้ได้ขณะที่เขาพยายามช่วยอาซึนะเอาชนะการประลองกับเซ็ตสึนะ อัลบิเรโอ้กล่าวว่าเขารู้ความเป็นไปของนากิและอดีตของอาซึนะและใช้ข้อมูลนี้แกล้งเอวานเจลีนโดยการท้าพนันผลการแข่งขันระหว่างอาซึนะกับเซ็ตสึนะ ซึ่งถ้าเซ็ตสึนะแพ้เอวาจะต้องแต่งชุดว่ายน้ำทับด้วยเสื้อนักเรียน ใส่แว่น และสวมหูแมวเข้าทำการแข่งขันรอบต่อไป
อัลบิเรโอ้เปิดเผยจุดมุ่งหมายของการเข้าร่วมประลองยุทธในการประลองรอบชิงชนะเลิศกับเนกิ เขาใช้อาติแฟกต์ของเขากลายร่างเป็นนากิเพื่อ "ฉาย" พินัยกรรมที่นากิฝากให้อัลบิเรโอ้ส่งมอบให้เนกิตั้งแต่ก่อนที่เนกิจะเกิด ทำให้เนกิได้พบกับบิดาเป็นครั้งที่สอง หลังจากสนทนากันได้ซักพัก นาทีเท่านั้น นากิ (อัลบิเรโอ้) ก็ประลองยุทธรอบชิงชนะเลิศกับเนกิซึ่งนากิเป็นผู้ชนะ การฉายพินัยกรรมจบลงด้วยคำกล่าวของนากิต่อลูกชายว่าให้เลิกไล่ตามเขาและเป็นตัวของตัวเองเสียที
ชาช่าซีโร่
ชาช่าซีโร่ (チャチャゼロ, Chachazero) เป็นตุ๊กตาอาคมที่เอวานเจลีนเคยใช้เป็นผู้ถือพันธสัญญาก่อนที่เธอจะถูกสาปขังอยู่ในโรงเรียนมาโฮระ ชาช่าซีโร่ติดตามเอวาเจลีนเดินทางมาตอนที่หลบหนีจากเมืองในยุคสมัยล่าแม่มดในอังกฤษและติดตามมาตลอด ชาช่าซีโร่ขับเคลื่อนด้วยพลังเวทมนตร์ของเอวา ผิดกับชาช่ามารุที่ขับเคลื่อนด้วยลาน เนื่องจากคำสาปจำกัดการใช้พลังเวทมนตร์ของเอวามาก ชาช่าซีโร่จึงได้แต่พูด เคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ใน บ้านพักตากอากาศ นั้นมีพลังเวทมากพอ ร่วมทั้งในช่วงงานโรงเรียนด้วย
ชาช่าซีโร่มีนิสัยไม่สุภาพ และชอบบ่นว่าตนเองเคลื่อนไหวไม่ได้และในระยะหลังนี้เจ้านายไม่ชั่วร้ายเหมือนแต่ก่อน ชาช่าซีโร่ต่อสู้ด้วยมีดสั้นสองเล่ม หรือในบางครั้งด้วยดาบที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเธอเอง เรามักเห็นชาช่าซีโร่ขี่อยู่บนหัวของชาช่ามารุหรือไม่ก็ถูกเอวานเจลีนถือเหมือนตุ๊กตายัดนุ่น
เคาน์ วิลเฮล์ม โยเซฟ ฟอน แฮร์มัน
เคาน์วิลเฮล์ม โยเซฟ ฟอน แฮร์มัน (ヴィルヘルム・ヨーゼフ・フォン・へルマン ,Wilhelm Josef von Herrman) เป็นปีศาจที่แฝงร่างเป็นขุนนางชั้นบารอนในประเทศเยอรมนี เขาเป็นหนึ่งในปีศาจที่โจมตีหมู่บ้านของเนกิเมื่อ 6 ปีก่อน และเป็นปีศาจที่สาบเกือบทุกคนในหมู่บ้านให้กลายเป็นหิน ขณะที่วิลเฮล์มและสไลม์สามใบเถาจู่โจมเนกิ สแตนเข้ามาขวางและใช้มนต์กักทั้งสี่ไว้ในขวดอาคม ในหนังสือการ์ตูนเล่ม 8 เขาและสไลม์สามใบเถาถูกปลดปล่อยโดยองค์กรลึกลับองค์กรหนึ่ง และถูกองค์กรนั้นส่งมาญี่ปุ่นเพื่อหยั่งว่าเนกิและอาสึนะเป็นอันตรายต่อองค์กรนั้นมากเพียงได้ และเพื่อทำให้เนกิไม่สามารถต่อสู้ได้ชั่วคราว
เมื่ออยู่ในร่างมนุษย์ วิลเฮล์มเป็นชายแก่เค้าหน้าเหลี่ยม สวมสูทและหมวกปีกกว้างสีดำ เขาเป็นนักสู้ที่มีพลังกายแข็งแกร่งและสามารถใช้เวทมนตร์ได้โดยไม่ต้องร่าย ท่าไม้ตายของเขาคือลำแสงที่ปล่อยออกมาจากปาก ซึ่งเมื่อส่วนใดของร่างกายคนโดนเข้าจะกลายเป็นหินทันที
สไลม์สามใบเถา
สไลม์สามใบเถา (Slime Trio) เป็นปีศาจประเภทสไลม์ผู้เป็นบริวาณของวิลเฮล์ม มีสามตนได้แก่ อาเมโกะ (あめ子) (ล่างขวา), ซุรามุย (すらむい) (บน), และปุริน (ぶりん) พวกมันช่วยวิลเฮล์มโจมตีหมู่บ้านของเนกิเมื่อ 6 ปีก่อนและถูกกักไว้ในขวดอาคมพร้อมๆ กับเขา และเพิ่งถูกปลดปล่อยในหนังสือการ์ตูนเล่ม 8 ในร่างมนุษย์ อาเมโกะเป็นคนสุภาพ ซุรามุยเป็นคนพูดมากและไม่เรียบร้อย ส่วนปุรินเป็นคนไม่ค่อยชอบพูด ทั้งสามเป็นนักสู้มือเปล่าชั้นเยี่ยมเนื่องจากร่างกายยืดหยุ่นได้สามารถทนต่อแรงกระแทกได้ดี
ชมรมสำรวจห้องสมุด
เป็นชมรมที่สำรวจห้องสมุดที่เกาะหอสมุดโดยห้องสมุดนี้เป็นเป็นห้องสมุดที่ใหญ่มากมีชั้นใต้ดินมากมายเป็นมีหนังสือล้ำค่าจากทั่วโลกและมีหนังสือเวทมนตร์อยู่ที่ชั้นใต้ดินมีปิศาจคอยปกป้องในห้องสมุดนี้มีคนอาศัยอยู่ชื่อยามาดะ ห้องสมุดนี้ภายในค่อนค้างอันตรายนักเรียน ม.ต้นจึงได้รับอนุญาตให้เข้าออกได้แค่ชั้น3เท่านั้น
ตัวละครจากอนิเมะ ภาค เนกิมะ!?
ในอนิเมะ ภาค เนกิมะ!? มีการสร้างตัวละครใหม่บางตัวที่จะไม่ปรากฏในภาคมังงะ และอนิเมะภาคแรก ได้แก่
โมสึ และ ชิจิมิ
เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษที่ถูกส่งมาแจ้ง ท่านผู้อำนวยการโคโนเอะ เรื่องที่ผลึกดวงดาวถูกขโมยไปจากโรงเรียนเวทมนตร์ ที่เนกิเคยไปศึกษาก่อนที่จะมาเป็นครู และถูกส่งมาเพื่อสังเกตการณ์การทำงานของเนกิ และแจ้งกลับไปยังทางโรงเรียนเวทมนตร์ด้วย แต่ที่จริงคือภูตรับใช้ของ นากิ และ เมื่อเสร็จภารกิจเก็บกู้ ผลึกดวงดาวที่ถูกขโมยไป ก็มาเป็นภูตรับใช้ของเนกิแทน
ตำบลบ้านไร่ (อำเภอบางกระทุ่ม)
ตำบลบ้านไร่ เป็นตำบลทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่
ประวัติ
ตำบลบ้านไร่ มาจากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลหลาย ๆ คน เล่าว่า เมื่อประมาณหลายร้อยปีมาแล้ว ประชาชนได้ย้ายถิ่นฐานมาจากอำเภอกงไกรลาศ มาจับจองที่ทำกินแหล่งใหม่ ในบริเวณที่ราบลุ่ม ริมฝั่งแม่น้ำน่านทั้ง 2 ฝั่ง ประกอบอาชีพเกษตรกร ทำไร่ ทำนา เป็นอาชีพหลัก จึงเป็นที่มาของตำบลบ้านไร่
ภูมิศาสตร์
ตำบลบ้านไร่อยู่ในเขตอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอระยะห่างจาก อำเภอประมาณ 9 กิโลเมตร จำนวนเนื้อที่ประมาณ 32.64 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 20,312 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ เป็นที่ราบลุ่มลาดเอียงจากทิศเหนือไปทางทิศใต้ โดยมีแม่น้ำน่านไหลผ่านกลางตำบล ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน มีคลองชลประทานขนาดใหญ่ผ่านตลอดแนวเหนือ – ใต้ของตำบลและมีคลองขุดเชื่อมแม่น้ำน่านกับแม่น้ำยมในเขต หมู่ที่ 6
ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่านมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 สายพิษณุโลก – บางกระทุ่มผ่านตลอดแนวมีแหล่งน้ำเพื่อกักเก็บน้ำไว้เพาะปลูก พืชผลทางการเกษตรในฤดูแล้งทั่วทั้งตำบล เช่น บึงนางแลนหนองบอน หนองยาว และหนองอ้ายแก้ว
หมู่บ้าน
ตำบลบ้านไร่ประกอบด้วยหมู่บ้านจำนวน 10 หมู่บ้าน ดังนี้
เศรษฐกิจ
ประชากรในตำบลประกอบอาชีพหลักคือ ทำนา ประมาณ ร้อยละ 85 ของครัวเรือนทั้งหมด บางครัวเรือนทำนาแล้วปลูกพืชอย่างอื่นทดแทน เช่น ข้าวโพด แตงกวา ถั่วฝักยาว เป็นต้น
การศึกษา
ในพื้นที่ตำบลบ้านไร่มีโรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 5 แห่ง ได้แก่
สถาบันและองค์กรทางศาสนา
ประชากรส่วนใหญ่ในตำบลบ้านไร่นับถือศาสนาพุทธ ซึ่งมีวัดจำนวน 4 แห่ง
การคมนาคม
การคมนาคมติดต่อกับอำเภอ และตำบลข้างเคียงโดยใช้เส้นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1063 และมีถนนติดต่อภายในตำบล ดังนี้
สมบัติ นพรัก
รองศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ นพรัก (8 มีนาคม พ.ศ. 2484) อดีตประธานสภาคณบดีคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์แห่งประเทศไทย 2 วาระ (พ.ศ. 2552 - 2554), อดีตคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยนเรศวร 2 วาระ (พ.ศ. 2547  -2555) กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ และคณบดีวิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยาคนแรก (พ.ศ. 2556)
ถนนนครไชยศรี
ถนนนครไชยศรี เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 2.7 กิโลเมตร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 6 (แยกโรงกรองน้ำ) ในพื้นที่แขวงพญาไท เขตพญาไท ไปทางทิศตะวันตก ผ่านถนนกำแพงเพชร 5 ถนนเทอดดำริและถนนสวรรคโลก (แยกสามเสน) ผ่านทางรถไฟสายเหนือเข้าสู่พื้นที่แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต ผ่านถนนพระรามที่ 5 (แยกราชวัตร) ถนนพิชัย (แยกพิชัย) ถนนนครราชสีมา ถนนร่วมจิตต์ (แยกร่วมจิตต์) และถนนสามเสน (แยกศรีย่าน) สิ้นสุดที่แม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณท่าเรือพายัพ
ประวัติ
ถนนนครไชยศรีเดิมมีชื่อว่า ถนนราชวัตร เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขื้นพร้อม ๆ กับการสร้างพระราชวังดุสิต ในปี พ.ศ. 2441 เพราะที่ตั้งพระราชวังดุสิตกีดกั้นทางเดินของประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนราชวัตรขึ้นเป็นถนนรอบบริเวณพระราชวังสวนดุสิต เพื่อให้ประชาชนเดินทางได้สะดวกและเพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางระหว่างชานเมืองทางด้านเหนือกับภายในกรุงเทพฯ ระหว่างบริเวณนั้นกับสถานีรถไฟสามเสน และระหว่างบริเวณนั้นไปยังแม่น้ำเจ้าพระยา
ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลื่ยนชื่อถนนราชวัตรตลอดแนวเส้นทางเป็น ถนนนครไชยศรี
เรื่องอื้อฉาวนมในจีน พ.ศ. 2551
เหตุการณ์
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ประเทศจีนได้รายงานว่ามีเหยื่อได้รับผลกระทบอย่างน้อย 300,000 คน และทารก 6 คนเสียชีวิตจากโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับไตในทางอื่น ๆ และทารกอีกกว่า 860 คนถูกนำตัวไปรักษาในโรงพยาบาล สารเมลามีนดังกล่าวถูกเพิ่มลงไปในนมเพื่อทำให้ดูเหมือนว่านมนั้นมีปริมาณสารอาหารโปรตีนเพิ่มมากขึ้น ในเหตุการณ์ที่คล้ายกันเมื่อ พ.ศ. 2547 ซึ่งนมเจือจางทำให้มีทารกเสียชีวิต 13 คนจากภาวะขาดสารอาหาร
เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม หลังจากทารก 16 คนในมณฑลกานซู ผู้ซึ่งได้รับการป้อนนมผงซึ่งผลิตโดยซานลู่ กรุ๊ป บริษัทซึ่งตั้งอยู่ในฉือเจียจวง ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะ หลังจากมีการให้ความสนใจแก่ซานลู่ในช่วงแรก ผู้นำการตลาดในภาคงบประมาณ การสืบสวนของรัฐบาลได้เปิดเผยปัญหาที่พบว่าบิรษัทมีระดับการขายต่ำกว่าอีก 21 บริษัท
ปัญหาดังกล่าวได้เพิ่มความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอาหารและการคอร์รัปชั่นในจีนแผ่นดินใหญ่ และทำลายชื่อเสียงของสินค้าอาหารส่งออกของจีน โดยมีอย่างน้อย 11 ประเทศหยุดการนำเข้าผลิตภัณฑ์นมจากจีนทั้งหมด
การฟ้องคดีอาญาหลายคดีได้เกิดขึ้นตามมา โดยมีสองคนถูกตัดสินประหารชีวิต อีกคนหนึ่งได้รับโทษประหารชีวิตแต่รอการลงอาญา อีกสามคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต สองคนถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา 15 ปี และเจ้าหน้าที่ทางการท้องถิ่นเจ็ดคน เช่นเดียวกับผู้อำนวยการสำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรคถูกไล่ออกหรือถูกบังคับให้ลาออก
องค์การอนามัยโลกระบุว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ด้านความปลอดภัยอาหารที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่องค์การเคยรับมือในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเป็นวิกฤตความเชื่อมั่นในหมู่ผู้บริโภคชาวจีนจะเป็นการยากที่จะหมดไป
เมื่อปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 การปนเปื้อนเมลามีนที่คล้ายกันยังได้ถูกพบในไข่และอาจเป็นไปได้ในอาหารอื่น ซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ว่าเมลามีนถูกใส่ลงไปในอาหารสัตว์ แม้ว่าทางการจะสั่งห้ามแล้วเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นในส่วนประกอบอาหารสัตว์เลี้ยงที่ส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกา
จนกระทั่งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ทางการจีนยังได้รับรายงานว่ายังมีการยึดของกลางผลิตภัณฑ์นมที่ปนเปื้อนสารเมลามีนอยู่ในบางมณฑล ถึงแม้ว่าจะยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นการปนเปื้อนครั้งใหม่ซึ่งเป็นผลจาการปลอมปนรอบใหม่หรือเป็นผลจากกการนำสารกลับมาใช้ใหม่อย่างผิดกฎหมายจากการปนเปื้อนเมื่อ พ.ศ. 2551
อ้างอิง
中国産食品の安全性
เจ้าทิพเนตร
แม่เจ้าทิพเนตร์ หรือ เจ้าทิพเนตร อินทวโรรสสุริยวงศ์ (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2402 — 13 มีนาคม พ.ศ. 2461) เป็นภรรยาของเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ที่ 8 และเป็นพระนัดดาของพระเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ที่ 5
ชีวิตตอนต้น
เจ้าทิพเนตร เป็นพระธิดาลำดับที่สามของเจ้ามหาเทพ กับเจ้าทิพโสม ณ เชียงใหม่ เจ้าบิดาเป็นพระโอรสในพระเจ้ามโหตรประเทศ ส่วนเจ้ามารดาเป็นบุตรเจ้าราชบุตร (ทนันไชย ณ เชียงใหม่) และเป็นหลานของพระยาพุทธวงศ์ และทั้งสองก็เป็นผู้สืบสันดานชั้นที่สี่จากพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) ต้นวงศ์ตระกูล
ครั้นเมื่อเจ้าสุริยะ ได้ตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2444 เจ้าทิพเนตรจึงเป็นภรรยาเอกของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ที่นครเชียงใหม่ เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นหญิงมีสกุล เหมาะควรกับตำแหน่ง
บั้นปลายและถึงแก่กรรม
เรื่องจามเทวีวงศ์ พงศาวดารหริภญไชย ระบุว่า ในช่วงบั้นปลายเจ้าทิพเนตรป่วยเป็นวัณโรคภายในเรื้อรังมานานหลายปี ต้องรักษาพยาบาลอยู่แต่ในเรือน เคยมีอาการหนักจวนจะสิ้นใจอยู่หลายครั้งแต่ก็ฟื้นขึ้นมาได้ เมื่อเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ถึงแก่กรรมไปก่อน เจ้าทิพเนตรได้อยู่ปลงศพสนองคุณสามีจึงสิ้นชีพลงเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2460 ขณะที่ ราชกิจจานุเบกษา ระบุว่าเจ้าทิพเนตรโรคชรา ถึงแก่กรรม ณ คุ้มเจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2460 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2461) สิริอายุ 58 ปี
การทำงาน
เจ้าทิพเนตรเริ่มต้นการทำงานด้วยการเข้าเป็นพระพี่เลี้ยงในเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ซึ่งได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่กรุงเทพมหานคร จากนั้นกลับไปยังนครเชียงใหม่เพื่อทำการวิวาหมงคลกับเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ ช่วงที่ภัสดาเป็นเจ้าอุปราชเป็นต้นมา เจ้าทิพเนตรทำหน้าที่จัดแจงการรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ ที่มีโอกาสเสด็จไปเยือนนครเชียงใหม่อยู่เสมอ จนเจ้านายหลายพระองค์คุ้นเคยกับเจ้าทิพเนตรอยู่มาก อีกทั้งยังเคยเฝ้าแหนพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อคราวติดตามสามีไปกรุงเทพมหานครอยู่เนือง ๆ ในเวลาเดียวกันที่ที่ภัสดาเป็นเจ้าอุปราชอยู่นั้น รัฐบาลสยามไม่พอใจการทำงานของเจ้าอุปราช (น้อยสุริยะ) เป็นอย่างมาก รัฐบาลสยามถึงกับต้องว่าจ้างชายาของเจ้าอุปราชคอยดูแลและกำกับตัวเจ้าอุปราช ดังโทรเลขของพระยาศรีสหเทพต่อกรมหลวงดำรงราชานุภาพเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2443 ใจความตอนหนึ่งว่า "...ได้จัดตั้งเบี้ยหวัดเจ้าทิพเนตร ปีละ ๕๐๐ รูเปีย เท่ากับแม่นางภัณฑารักษ์ ยกขึ้นให้เปนข้าราชการฝ่ายผู้หญิง เงินเบี้ยหวัดรายนี้ ได้บอกให้เจ้าทิพเนตรเข้าใจว่า ถ้าเจ้าอุปราชเมา หรือไม่รับราชการดี จะลดหย่อนเงินเดือนเสีย ถ้ายังไม่ฟัง ขืนเมาหรือขืนเชื่อคำคนสอพลอยุยง ให้เจ้าทิพเนตรฟ้องต่อข้าหลวงใหญ่ อนึ่งเงินค่าตอไม้ แม่ปิง แม่ฮ่องสอน ซึ่งเจ้าผู้ครองเมืองเก็บได้ จะยกเอาเปนของหลวง..."
เจ้าทิพเนตร ในฐานะที่เป็นเจ้านายในนครเชียงใหม่ ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาเมือง และความเจริญทางเศรษฐกิจ จึงได้จัดตั้งตลาดสดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยใช้ชื่อว่า "ตลาดทิพเนตร" ซึ่งเจ้านายฝ่ายเหนือหลายท่าน ได้ร่วมบริจาคทรัพย์ในการก่อสร้าง
ในทางศาสนา เจ้าทิพเนตร มีความเลื่อมใสในพุทธศาสนา โดยได้บริจาคทรัพย์สร้างกุฏิที่วัดหอธรรม จำนวน 2 หลัง ในปี พ.ศ. 2453 เพื่อเป็นการทำนุบำรุงศาสนา
แม่พระรับสาร (ดา วินชี)
ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร
แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
เลโอนาร์โดเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพเหตุการณ์เทวดาเกเบรียลต่อพระแม่มารีย์ว่าจะทรงให้กำเนิดแก่พระเยซู เป็นฉากที่ดา วินชีตั้งในลานในสวนในวิลลาที่ฟลอเรนซ์
เมื่อหอศิลป์อุฟฟิซิได้ภาพมาในปี ค.ศ. 1867 จากสำนักสงฆ์ซานบาร์โทโลเมโอแห่งมอนเตโอลิเวโตไม่ไกลจากฟลอเรนซ์ เป็นภาพที่ระบุว่าวาดโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา ที่เหมือนกับดา วินชีที่ฝึกงานกับอันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ ในปี ค.ศ. 1869 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนเห็นว่าเป็นงานของดา วินชีเมื่อเพิ่งเริ่มเขียน
เวอร์โรชชิโอใช้สีที่มีตะกั่วและฝีแปรงที่หนัก และทิ้งจดหมายไว้ไห้ดา วิชีเขียนฉากหลังและเทวดาให้เสร็จ ดา วินชีใช้ฝีแปรงที่เบากว่าและสีที่ไม่มีตะกั่ว เมื่อเอ็กซเรย์ภาพงานของเวอร์โรชชิโอเห็นได้ชัดขณะที่งานของดา วินชีไม่ปรากฏ
เกร็ดความรู้
เป็นที่กล่าวถึงความอัจฉริยะในตัวของ ดา วินซี ว่า ภาพของพระแม่มารีส่วนบนจะอยู่กึ่งกลางของพนังด้านหลังพอดี ราวกับว่าอยู่ในกรอบรูปที่กำหนด
ทวี สอดส่อง
พันตำรวจเอก ทวี สอดส่อง เป็นนักการเมืองและอดีตข้าราชการตำรวจชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาชาติ อดีตอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ อดีตเลขาธิการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ และเลขาธิการพรรคประชาชาติ
ประวัติ
พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2502 ที่บ้านท่าจันทร์ ตำบลวังน้ำเย็น อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง เข้าเรียนที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม รุ่นที่ 37 และปริญญาโทสาขาพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การทำงาน
พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง เข้ารับราชการตำรวจเป็นรองสารวัตรสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี จนกระทั่งเป็นรองผู้บังคับการกองปราบปราม และในปี 2547 ได้โอนย้ายไปเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ในตำแหน่งรองอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ เป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด และได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ ในปี 2551 แทน สุนัย มโนมัยอุดม ต่อมาย้ายไปเป็นรองปลัดกระทรวงยุติธรรม และเป็นเลขาธิการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในปี 2554 ดำรงตำแหน่งจนถึงปี 2557 จึงถูกย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และลาออกจากราชการในปี 2561
ในปี 2561 พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง ได้เข้าร่วมกับ วันมูหะมัดนอร์ มะทา ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคประชาชาติ โดย พ.ต.อ.ทวี รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 2 ของพรรคประชาชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคประชาชาติได้รับที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อเพียง 1 ที่นั่ง ต่อมาในปี 2563 วันมูหะมัดนอร์ มะทา ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ส่งผลให้ พ.ต.อ.ทวี ได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน
ในปี 2562 พรรคประชาชาติได้ สส.บัญชีรายชื่อ 2 ที่นั่ง ซึ่ง พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 2 ของพรรคประชาชาติ ทำให้เขาได้รับเลือกตั้ง
สวนวชิรเบญจทัศ
สวนวชิรเบญจทัศ หรือที่นิยมเรียกว่า สวนรถไฟ เป็นสวนสาธารณะระดับย่าน มีเนื้อที่กว่า 375 ไร่ (0.6 ตร.กม.) ตั้งอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 3 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร อยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร (กทม.) และ การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.)
สวนวชิรเบญจทัศ เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานสวนจตุจักร ประกอบด้วยสวนสาธารณะ 3 แห่งที่มีพื้นที่ติดต่อกันได้แก่ สวนจตุจักร พื้นที่ 155 ไร่ สวนวชิรเบญจทัศ พื้นที่ 375 ไร่ และสวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ พื้นที่ 196 ไร่ รวมทั้งหมด 727 ไร่
ประวัติ
สวนวชิรเบญจทัศ เดิมเคยใช้เป็นสนามกอล์ฟรถไฟ ของการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) สร้างขึ้นตามมติของคณะรัฐมนตรีที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ที่มีมติให้สร้างสวนสาธารณะขึ้นในส่วนของพื้นที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทยเพื่อให้เป็นศูนย์กลางในการพักผ่อนหย่อนใจและออกกำลังกายของประชาชนทั่วไปและประชาชนในย่านใกล้เคียง  โดยได้รับพระราชทานชื่อ สวนวชิรเบญจทัศ จากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระอิสริยยศในพระราชสถานะสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันพระราชสมภพ พระชนมายุครบ 50 พรรษา
ภายในสวน
เลนจักรยาน สวนวชิรเบญจทัศ เป็นเลนสำหรับจักรยานโดยเฉพาะ รอบ ๆ สวน สำหรับผู้ที่นิยมขี่จักรยาน ซึ่งทางสวนฯมีบริการให้เช่าจักรยานสำหรับขี่ มีจักรยานให้เลือกขี่หลายแบบ อัตราค่าบริการคันละ 20–60 บาท และคืนจักรยานภายในวันที่ยืม โดยไม่จำกัดเวลา
อุทยานผีเสื้อและแมลงกรุงเทพฯ เป็นอาคารที่จัดแสดงและเพาะเลี้ยงผีเสื้อและแมลงชนิดต่าง ๆ ขนาดเนื้อที่ 6 ไร่ โดยจัดภูมิทัศน์แบบธรรมชาติ ประกอบด้วยพรรณไม้ต่าง ๆ บ่อน้ำ ลำธาร น้ำตกเล็ก ๆ รวมทั้งพืชพรรณที่เป็นอาหารของผีเสื้อ ภายในตัวอาคารจัดเป็นนิทรรศการแสดงเรื่องน่ารู้เกี่ยวกับผีเสื้อ และด้านข้างจัดเป็นกรงจัดแสดงผีเสื้อมีชีวิตขนาด 1,168 ตารางเมตร เปิดให้เข้าชมโดยไม่เสียค่าเข้าชม ทุกวันอังคาร–วันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 8.30–16.30 น. ปิดวันจันทร์ เริ่มเปิดทำการในปลายปี พ.ศ. 2547
ค่ายพักแรม เป็นสถานที่ใช้จัดกิจกรรมกลางแจ้งและตั้งค่ายพักแรมของเด็กนักเรียนเยาวชน
เมืองจราจรจำลอง เป็นสถานที่จำลองสิ่งก่อสร้างและสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ในประเทศไทยมารวมกันไว้ อาทิ สะพานพระราม 8, ภูเขาทอง, อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เป็นต้น อีกทั้งยังใช้เป็นที่ฝึกอบรมให้ความรู้เรื่องการขับขี่ยวดยานและการจราจรแก่เด็ก ๆ และเยาวชน
ศูนย์กีฬาวชิรเบญจทัศ เป็นอาคารในพื้นที่ 30 ไร่ ที่เป็นศูนย์รวมของการเล่นกีฬาและออกกำลังกายประเภทต่าง ๆ ครบวงจร เช่น ห้องฟิตเนส, สระว่ายน้ำ, ห้องฝึกโยคะ, สนามเทนนิส, สนามฟุตซอล รวมถึงห้องบริการต่าง ๆ เช่น ห้องอาบน้ำ, ห้องเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว โดยสร้างขึ้นตามนโยบายของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นับเป็นศูนย์กีฬาครบวงจรแห่งแรกในสังกัดของกรุงเทพมหานคร เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 โดยการใช้บริการของส่วนนี้ เสียค่าบำรุงสถานที่ปีละ 40 บาท
สวนปิกนิก ฟ้าใส ไม้สวย ด้วยแรงใจ ปตท.สผ. เป็นสถานที่พื้นที่กว่า 4 ไร่ ด้วยการสนับสนุนของบริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม (ปตท.สผ.) สำหรับจัดปิกนิก เป็นลานร่มรื่น มีเตาปิ้งสำหรับปิ้งอาหารทานเองได้  และมีบึงน้ำขนาดใหญ่ให้เช่าเรือพายเล่น  ราคาลำละ 50 บาท ต่อเวลาครึ่งชั่วโมง  เปิดบริการ 7.00–21.00 น.
หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ หรือ สวนโมกข์กรุงเทพ เป็นสาขาของสวนโมกขพลาราม สถานที่ปฏิบัติธรรมและค้นคว้าศึกษาเกี่ยวกับธรรมะ สร้างตามดำริของท่านพุทธทาส อินทปัญโญ ใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 160 ล้านบาท โดยเริ่มดำเนินการสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เปิดอย่างเป็นทางการวันแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ศูนย์อาหาร เป็นที่ตั้งของร้านค้าอาหาร เครื่องดื่ม ขนม ต่าง ๆ อยู่บริเวณใกล้ทางเข้าด้านถนนวิภาวดีรังสิต เปิดให้บริการถึง 21.00 น.
ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
เรื่องเนื้อหา
บุคคลต่าง ๆ มักตั้งความสงสัยในเรื่องความเชื่อถือได้ของวิกิพีเดีย ในปี 2010 นักข่าวเชิงสอบสวนชาวยิว-อเมริกันคนหนึ่งได้ระบุเนื้อหาของบทความวิกิพีเดียว่าเป็นลูกผสมของ "ความจริง กึ่งความจริง และเรื่องเท็จบางส่วน" ในปี 2007 นักข่าวหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ชาวอังกฤษได้กล่าวว่าบทความมักจะถูกครอบครองโดยผู้แก้ไขที่เสียงดังสุด ดื้อสุด หรือโดยกลุ่มผู้มีความคิดเดียวกันที่มีอุดมการณ์แฝงอะไรบางอย่าง ในปี 2012 ศาสตราจารย์ทางประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันได้วิจารณ์นโยบายไม่ให้น้ำหนักเกินควรของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษซึ่งเกี่ยวกับการให้ความสำคัญของแหล่งอ้างอิงโดยเปรียบเทียบ ได้ให้ข้อสังเกตว่า จุดประสงค์ของวิกิพีเดียไม่ใช่เพื่อแสดงข้อมูลที่ถูกต้องและแน่นอนเกี่ยวกับประเด็นหนึ่ง ๆ แต่เพื่อแสดงความเห็นส่วนใหญ่ของแหล่งอ้างอิงที่ยกมา ในปี 2012 ผู้เชี่ยวชาญทางบรรณารักษ์ศาสตร์ได้อ้างข้อความว่า สิ่งที่ไม่ได้กล่าวในบทความอาจทำให้ผู้อ่านมีแนวคิดผิด ๆ เกี่ยวกับประเด็นหนึ่ง ๆ โดยมีเหตุจากเนื้อหาที่ไม่สมบูรณ์ของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
บางครั้ง วิกิพีเดียจัดว่ามีสิ่งแวดล้อมในการแก้ไขที่ไม่เป็นมิตร ในปี 2014 ผู้จัดการโครงการของมูลนิธิวิกิมีเดียคนหนึ่ง (ต่อมาเป็นกรรมการมูลนิธิ) ได้กล่าวว่า ความซับซ้อนของกฎบังคับเนื้อความและพฤติกรรมของผู้แก้ไขเป็นภาระของผู้แก้ไขใหม่ และกลายเป็นใบอนุญาตสำหรับผู้ใช้ผู้แก้ไขในลักษณะที่ทำให้ปรับปรุงบทความหรือสารานุกรมไม่ได้และให้สามารถเล่น "การเมือง" ในบทความสืบมาอีกบทหนึ่ง เขากล่าวว่า การย่อความและการเขียนใหม่ซึ่งกฎต่าง ๆ เหล่านั้นเพื่อให้ชัดเจนและประยุกต์ใช้ได้ง่ายจะสามารถแก้ไขปัญหาระบบข้าราชการที่มีกฎเกินจำเป็น ในปี 2013 นักวิทยาศาสตร์เชิงวิจัยคนหลักของมูลนิธิวิกิมีเดียคนหนึ่งได้กล่าวว่า กฎที่ยุ่งยากเกินไปของวิกิพีเดียทำให้การร่วมมือแก้ไขบทความเริ่มลดลงตั้งแต่ปี 2009 เพราะทำผู้แก้ไขใหม่ ๆ ให้กลัวแล้วหลีกไป
ยังมีงานที่กล่าวถึงการใช้วิกิพีเดียในทางผิด ๆ สถาบันฮูเวอร์แห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้กล่าวว่า วิกิพีเดียเชื่อถือไม่ได้เพื่อใช้เป็นแหล่งหาความรู้ ข้อมูล และความจริงที่ถูกต้องเกี่ยวกับประเด็นหนึ่ง ๆ เพราะเป็นเว็บไซต์แบบเปิด ดังนั้น บทความจึงสามารถถูกปั่นหรือทำเป็นโฆษณาชวนเชื่อเมื่อไรก็ได้ คู่มือทางการของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) แจ้งนักศึกษาว่า วิกิพีเดียไม่ใช่แหล่งข้อมูลทางวิชาการที่เชื่อถือได้ โดยกล่าวว่า "บรรณานุกรมท้ายบทความของวิกิพีเดียอาจชี้ไปยังแหล่งข้อมูลที่อาจใช้ได้ แต่ไม่ควรสมมุติว่า แหล่งเช่นนี้ก็เชื่อถือได้ ให้ใช้เกณฑ์ตัดสินเหมือนกับที่ใช้กับแหล่งอ้างอิงอื่น ๆ ไม่ควรพิจารณาว่า บรรณานุกรมวิกิพีเดียสามารถทดแทนการค้นคว้าของตนเองได้"
การศึกษาบทความวิทยาศาสตร์เชิงเปรียบเทียบ
เพราะบรรณาธิการของสารานุกรมบริแทนนิกาไม่พอใจในผลงานที่ว่านี้ เนเจอร์จึงได้ตีพิมพ์เอกสารสำรวจที่เป็นหลักฐานของผลงานศึกษา แต่อาศัยหลักฐานที่ได้พิมพ์เพิ่มขึ้น บริแทนนิกาจึงปฏิเสธความสมเหตุสมผลของงานศึกษา โดยอ้างว่ามันบกพร่อง เพราะข้อมูลที่ดึงออกจากสารานุกรมบริแทนนิกาบางอย่างรวมบทความจากสารานุกรมฉบับที่เขียนสำหรับเด็ก ต่อมา เนเจอร์จึงยอมรับว่า บทความจากบริแทนนิกาบางบทความเป็นการรวบรวม แต่ก็ปฏิเสธว่ารายละเอียดเช่นนี้ทำให้ข้อสรุปของงานศึกษาไม่สมเหตุสมผล
บรรณธิการของบริแทนนิกายังกล่าวด้วยว่า แม้งานศึกษาในเนเจอร์จะแสดงอัตราความผิดพลาดของสารานุกรมทั้งสองว่าคล้ายกัน แต่ความผิดพลาดในบทความวิกิพีเดียปกติเป็นเรื่องความจริงที่ผิดพลาด แต่ของบทความบริแทนนิกาปกติเป็นแบบละเลยไม่กล่าวถึง ตามนี้ บริแทนนิกาจึงแม่นยำกว่าวิกิพีเดียในเรื่องนี้ ต่อมา นิตยสารเนเจอร์จึงปฏิเสธคำตอบของบริแทนนิกาโดยโต้แย้งข้อคัดค้านของบรรณาธิการเกี่ยวกับวิธีการวิจัยของงานศึกษา
การไร้ระเบียบเพื่อเช็คความจริง
ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องแต่ไม่เป็นเท็จอย่างชัดเจนอางคงยืนในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นเวลานานก่อนจะได้แก้ กรณีเด่น ๆ ที่สุดซึ่งสื่อรายงานมักเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวประวัติของบุคคลที่มีชีวิตอยู่
เหตุการณ์ปัญหาชีวประวัติของซีเกนทอเลอร์ในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษแสดงว่า บุคคลที่เป็นประเด็นในบทความชีวประวัติบางครั้งต้องแก้ไขความเท็จโต้ง ๆ เกี่ยวกับชีวิตของตนเอง ในเดือนพฤษภาคม 2005 ผู้ใช้นิรนามผู้หนึ่งได้แก้บทความชีวประวัติของนักข่าวและนักเขียนชาวอเมริกันจอห์น ซีเกนทอเลอร์ (John Seigenthaler) โดยมีข้อความเท็จและเป็นการหมิ่นประมาท ซึ่งก็ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยระหว่างเดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนกันยายน จนกระทั่งเพื่อนของซีเกนทอเลอร์ได้พบ เนื้อหาของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษมักทำเป็นสำเนาในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่นที่ Answers.com ซึ่งหมายความว่า ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องก็จะรวมไปกับข้อมูลที่ถูกต้องกระจายไปยังเว็บไซต์ต่าง ๆ และกลายเป็นเรื่องทรงอำนาจอย่างผิด ๆ อาศัยข้อมูลที่ปรากฏในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่นนั้น
ในตัวอย่างอีกตัวอย่างหนึ่ง สำนักข่าว MSNBC รายงานว่า ชีวประวัติวิกิพีเดียภาษาอังกฤษของฮิลลารี คลินตันซึ่งตอนนั้นยังเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐได้ระบุอย่างผิด ๆ เป็นเวลา 20 เดือนว่าเป็นผู้ได้เกรดสูงสุดและเป็นผู้แทนนักศึกษากล่าวสุนทรพจน์ในวันรับปริญญา (คือเป็น valedictorian) ของรุ่นปี 1969 แห่งเวลสลีย์คอลเลจ (เป็นมหาวิทยาลัยใกล้เมืองบอสตัน) จริง ๆ เธอไม่ใช่ valedictorian แม้จะได้เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์ ข้อมูลผิด ๆ นี้เติมเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2005 และลบออกภายใน 24 ชม. หลังจากสำนักข่าวได้รายงานข่าว
การแพร่ข่าวลวงไม่ใช่จำกัดแต่เพียงบทความที่มีอยู่แล้วเท่านั้น แต่อาจรวมบทความที่สร้างใหม่ ในวันที่ 5 ตุลาคม 2005 อัลแลน แม็กอิลเรต (Alan Mcilwraith) ชาวสกอตแลนด์ผู้เป็นพนักงานในศูนย์รับเรื่องแห่งหนึ่ง ได้สร้างบทความวิกิพีเดียภาษาอังกฤษซึ่งเขาเขียนว่าตัวเองเป็นทหารวีรบุรุษผู้ได้รับเหรียญรางวัลหลายอย่าง ต่อมาวันที่ 10 บทความนี้ก็ได้ป้ายว่าต้องการอ้างอิง แล้วต่อมาวันที่ 20 จึงได้ถูกเสนอให้ลบ
ยังมีผู้ใช้อื่น ๆ ที่ตั้งใจเติมข้อมูลเท็จในบทความวิกิพีเดียเพื่อตรวจสอบระบบว่าไม่น่าเชื่อถือจริง ๆ ตามข่าวหรือไม่ นักข่าวรางวัลพูลิตเซอร์ของหนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ คนหนึ่งได้พยายามทำเช่นนี้ คือเติมข้อมูลเท็จแบบขำ ๆ ลงในบทความวิกิพีเดียภาษาอังกฤษที่เป็นชีวประวัติของตนเอง แต่ผู้ใช้คนหนึ่งก็ได้ย้อนสิ่งที่เติมในอีก 27 ชม. ต่อมา วิกิพีเดียจัดการจงใจเติมข้อมูลเท็จหรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นการก่อกวน
มุมมองที่เป็นกลางและการขัดกันแห่งผลประโยชน์
วิกิพีเดียระบุว่ามุมมองที่เป็นกลางเป็นหลักหนึ่งที่ต่อรองไม่ได้ แต่ก็ยอมรับว่า แนวคิดเช่นนี้มีข้อจำกัด นโยบายนี้กล่าวว่า บทความควรจะ "ปราศจากความลำเอียง" (ของผู้แก้ไข) "มากเท่าที่มากได้" นักข่าวคนหนึ่งกล่าวว่า นี่อาจเป็นอุดมคติที่เป็นไปไม่ได้เพราะเมื่อเปิดให้ทุกคนแก้ไขได้ ย่อมเกิดความเอนเอียงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ งานวิจัยได้แสดงว่า บทความยังสามารถดำรงความเอนเอียงแม้จะมีนโยบายเช่นนี้เพราะการใช้คำ, การแสดงความเห็นและข้ออ้างที่ได้ขัดแย้งว่าเป็นความจริง และการวางกรอบ
ในเดือนสิงหาคม 2007 นักวิจัยเวอร์จิล กริฟฟิทได้สร้างฐานข้อมูลที่เรียกว่า วิกิสแกนเนอร์ ที่สามารถจับคู่การแก้วิกิพีเดียของผู้ใช้ที่ไม่ได้ล็อกอินกับฐานข้อมูลเลขที่อยู่ไอพีขนาดใหญ่ ต่อจากนั้นจึงเริ่มมีข่าวว่ามีเลขที่อยู่ไอพีจากองค์กรต่าง ๆ รวมทั้งสำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) คณะรัฐสภาริพับลิกันแห่งชาติ (NRCC) คณะหาเสียงรัฐสภาเดโมแครต (DCCC) บริษัทดีโบลด์ (Diebold) และรัฐบาลออสเตรลีย ที่ใช้แก้ไขบทความวิกิพีเดีย บางครั้งอย่างดื้อดึงหรืออย่างน่าสงสัย ยังมีข่าวอีกด้วยว่า เลขที่อยู่ไอพีจากบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (บีบีซี) ได้ใช้ก่อกวนบทความเกี่ยวกับจอร์จ ดับเบิลยู. บุช บีบีซีอ้างอิงโฆษกของวิกิพีเดียผู้ชมอุปกรณ์นี้ว่า "เราให้คุณค่ากับความโปร่งใสจริง ๆ และสแกนเนอร์ตัวนี้ทำให้ก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่ง วิกิพีเดียสแกนเนอร์อาจช่วยป้องกันองค์กรหรือบุคคลไม่ให้แก้ไขบทความที่ตนไม่ควรแก้" ไม่ใช่ทุกคนที่โห่ร้องวิกิสแกนเนอร์ว่าเป็นความสำเร็จของวิกิพีเดีย นักข่าวอังกฤษของหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์อ้างว่า วิกิสแกนเนอร์จัดเป็นพัฒนาการที่สำคัญอย่างหนึ่งในการขุดโค่นอิทธิพลอันตรายต่อสติปัญญาของพวกเรา นักวิจารณ์เว็บประณามสื่อนี้ว่าเป็นลัทธิมือสมัครเล่น (แต่) วิกิพีเดียแย่ยิ่งกว่านั้น มันเป็นที่สำหรับใช้ล็อบบี้ได้อย่างลับ ๆ วิธีการสร้างสรรค์ที่สุดก็คือยืนนอกเส้นข้างสนามแล้วโห่เย้ยหยันการอวดอ้างของมัน
วิกิสแกนเนอร์สามารถเปิดเผยการขัดกันแห่งผลประโยชน์ต่อเมื่อผู้แก้ไขไม่มีบัญชีวิกิพีเดียหรือไม่ได้ล็อกอินแล้วใช้เลขไอพีแทน (คือวิกิพีเดียบันทึกเลขไอพีของผู้แก้ไขในประวัติหน้าเป็นต้น) การแก้ไขหน้าโดยมีการขัดกันแห่งผลประโยชน์ของผู้แก้ไขที่มีบัญชี (และล็อกอิน) จะตรวจดูไม่ได้ เพราะการแก้ไขเช่นนี้ (ถ้าผู้แก้ไขไม่ได้เปิดเผยตัว) จะไม่เปิดเผยเลขไอพีต่อคนอื่นยกเว้นแอดมินบางพวกคือ ผู้ตรวจสอบผู้ใช้
การเสี่ยงมีผู้แก้ไขซึ่งหวังผลทางการเมือง
แม้นโยบายของวิกิพีเดียจะบังคับให้มีมุมมองที่เป็นกลาง แต่ก็ยังไม่พ้นจากความพยายามของคนนอก (หรือคนใน) ที่มีแผนปั่นบทความ ในเดือนมกราคม 2006 พนักงานของผู้แทนสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐได้เริ่มรณรงค์ล้างชีวิตประวัติวิกิพีเดียของเจ้านายของตน ๆ เช่น มีการลบสัญญาว่าจะไม่ลงเลือกตั้งอีก บวกกับใส่ความในบทความของศัตรูทางการเมือง มีการแก้ไขเป็นจำนวนมากจากเลขที่อยู่ไอพีของสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่ง ผู้ร่วมก่อตั้งวิกิพีเดียคือ จิมมี เวลส์ ได้ให้ความเห็นว่าการแก้ไขบทความเช่นนี้ไม่ดี (not cool)
นักข่าวบางพวกเขียนไว้ว่า จากมุมมองของตน ๆ บทความเกี่ยวกับประวัติลาตินอเมริกาและกลุ่มต่าง ๆ ในลาตินอเมริกา (เช่น คิวบา) บางบทความไร้มุมมองที่เป็นกลางทางการเมืองเพราะเขียนเข้าข้างมาร์กซิสต์ จึงปฏิบัติต่อระบอบเผด็จการแบบสังคมนิยมดีกว่าระบอบอื่น ๆ
ในปี 2008 กลุ่มสนับสนุนอิสราเอลคือ Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America (CAMERA) ได้รณรงค์ทางอีเมลสนับสนุนให้ผู้อ่านแก้ไขความเอนเอียงและความไม่สอดคล้องกันที่เห็นเกี่ยวกับอิสราเอลในวิกิพีเดีย ต่อมา องค์กร CAMERA จึงอ้างว่า ข้อความที่ตัดตอนมานี้ไม่เป็นตัวแทนสิ่งที่องค์กรสื่อ และว่าองค์กรได้รณรงค์โดยตรงเพื่อเพียง "สนับสนุนให้คนศึกษาและแก้ไขสารานุกรมออนไลน์เพื่อความแม่นยำ" ต่อมาผู้แก้ไขวิกิพีเดียที่สนับสนุน CAMERA และกลุ่มฝ่ายตรงกันข้ามคือ Electronic Intifada ต้องเข้ากระบวนการไกล่เกลี่ย ทูตอิสราเอลผู้มักได้หน้าที่ให้ติดต่อกับสื่อคนหนี่งกล่าวว่า วิกิพีเดียทั่วไปยุติธรรมเกี่ยวกับอิสราเอล เมื่อชี้ว่า บทความวิกิพีเดียภาษาอังกฤษคือ "อิสราเอล" ใช้คำว่า "การยึดครอง" (occupation) ถึง 9 ครั้งเทียบกับบทความ "ชาวปาเลสไตน์" ที่ใช้คำว่า "การเคลื่อนไหวที่ก่อความรุนแรง" (terror)เพียงครั้งเดียว เขาตอบว่า "นี่เพียงแต่หมายความว่า คนอิสราเอลควรจะทำการมากขึ้นในวิกิพีเดีย แทนที่จะโทษมัน พวกเขาควรไปที่เว็บไซต์มากขึ้น แล้วพยายามเปลี่ยนมัน"
นักวิเคราะห์ข่าวชาวยิวคนหนึ่งเมื่อทบทวนความรู้สึกของคนอิสราเอลที่แพร่หลายว่าบทความวิกิพีเดียมีความเอนเอียงเป็นระบบ ก็ได้อ้างว่า มีปัญหาในระดับโครงสร้างที่ก่อความเอนเอียงคือ การแก้ไขแบบนิรนามสนับสนุนให้เกิดความเอนเอียง โดยเฉพาะถ้าผู้แก้ไขทำการรณรงค์ประสานงานเพื่อหมิ่นประมาทดังที่ได้ทำในบทความในเรื่องปัญหาระหว่างอาหรับกับอิสราเอล และนโยบายวิกิพีเดียปัจจุบันแม้จะตั้งใจดี แต่ก็ไม่มีประสิทธิภาพในการรับมือเยี่ยงนี้
ในวันที่ 31 สิงหาคม 2008 หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ตีพิมพ์บทความที่ให้รายละเอียดในเรื่องการแก้ไขชีวิตประวัติของผู้ว่าการรัฐอะแลสกาคนหนึ่ง (Sarah Palin) เมื่อได้เสนอชื่อให้เป็นผู้สมัครเป็นรองประธานาธิบดีสหรัฐร่วมกันผู้สมัครเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคือจอห์น แมคเคน คือ 24 ชม. ก่อนการประกาศชื่อผู้สมัคร ผู้ใช้ชื่อว่า "Young_Trigg" ได้แก้ไขบทความถึง 30 ครั้ง โดยจำนวนมากเพิ่มรายละเอียดในเชิงสรรเสริญ บุคคลนี้ภายหลังยอมรับว่า ทำงานกับกลุ่มหาเสียงของแมคเคน และยังแก้บทความโดยใช้บัญชีอื่น ๆ อีก เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2010 หนังสือพิมพ์โทรอนโตสตาร์รายงานว่า รัฐบาลแคนาดากำลังตรวจสอบเจ้าหน้าที่สองคนผู้ไปยังวิกิพีเดียเพื่อแสดงความเห็นของตนเกี่ยวกับนโยบายของรัฐและเข้าร่วมการอภิปรายทางการเมืองที่ดุเดือด
ในปี 2010 นักข่าวของสำนักข่าวอัลญะซีเราะฮ์เสนอว่า บทความ Cyrus Cylinder (กระบอกพระเจ้าไซรัสมหาราช) ถูกแก้ไขเพราะเหตุผลทางการเมือง โดย "การต่อสู้ความเห็นที่ปรากฏภายในโลกสลัวของฮาร์ดดิสก์ และของผู้แก้ไข 'อิสระ' ที่เป็นส่วนของอุตสาหกรรมวิกิพีเดีย" เขาเสนอว่า หลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีอิหร่าน ค.ศ. 2009 และกิจกรรมต่อต้านอิหร่าน ก็ได้เห็น "ความพยายามอย่างบากบั่นเพื่อวาดภาพกระบอกนั้นว่า ไม่ใช่อะไรอื่นนอกเหนือจากอุปกรณ์การโฆษณาชวนเชื่อของผู้รุกรานที่ดุร้าย" หลังการวิเคราะห์ของเขาในปี 2009 และ 2010 การแก้ไขต่อ ๆ มาก็เป็น "การเฉยเมยอย่างสมบูรณ์แบบกับข้อเสนอว่า กระบอก หรือว่าราชกิจของพระเจ้าไซรัส เป็นเรื่องสิทธิมนุษยชนหรือเป็นเจตจำนงที่ประกอบด้วยปัญญาโดยประการใด ๆ ทั้งปวง" โดยเปรียบเทียบได้อย่างหน้ามือเป็นหลังมือกับชื่อเสียงของพระเจ้าไซรัสเองตามที่ปรากฏในพันธสัญญาเดิมและกับคนบาบิโลน
การเข้ายึดหรือการล้างบทความ
บทความที่ผู้ใช้หรือกลุ่มผู้ใช้ให้ความสนใจบางครั้งจะแก้ไขตามมุมมองของบุคคลเหล่านั้น ๆ บริษัทและองค์กรรวมทั้งโซนี่ ดีโบลด์ (Diebold) นินเท็นโด เดลล์ สำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) และ Church of Scientology รวมทั้งพนักงานของสมาชิกรัฐสภาสหรัฐ ล้วนปรากฏแล้วว่าแก้ไขบทความวิกิพีเดียเกี่ยวกับตนเองเพื่อให้ดูดี องค์กรเหล่านี้อาจมีบัญชีที่ย้อนการแก้ไขเชิงลบทันทีที่เกิด
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สหรัฐ
เรียงความของนักวิชาการทางประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันท่านหนึ่งได้วิจารณ์เนื้อหาและสไตล์การเขียนที่ใช้ในวิกิพีเดียว่า ไม่แยกแยะประเด็นที่สำคัญจากประเด็นที่เพียงแต่ดึงดูดความรู้สึก ว่าวิกิพีเดีย "แม่นยำอย่างน่าแปลกใจเมื่อรายงานชื่อ วันที่ และเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สหรัฐ" และความผิดพลาดจากความจริงที่เขาพบโดยมาก "เล็กน้อยและไม่มีผลอะไร" โดยบางอย่างเป็น "เรื่องพูดต่อ ๆ กันอย่างแพร่หลาย แต่ก็เป็นความเชื่อที่ไม่จริง" ซึ่งกล่าวต่อแม้ใน สารานุกรมเอนคาร์ตาและสารานุกรมบริแทนนิกา ข้อวิจารณ์หลักของเขาก็คือ การเขียนประวัติศาสตร์ที่ดีจำเป็นไม่เพียงต้องมีความจริงที่แม่นยำ แต่ต้องมีความรู้อย่างแตกฉานเกี่ยวกับวรรณกรรมทางวิชาการ มีการวิเคราะห์และตีความซึ่งโน้มน้าวใจ มีร้อยแก้วที่ชัดเจนและดึงดูดใจด้วย ตามคุณสมบัติเช่นนี้ เว็บไซต์ American National Biography Online ดีกว่าวิกิพีเดียมาก
เขายังวิจารณ์ "ความคลุมเครือที่สนับสนุนโดยนโยบาย[มุมมองที่เป็นกลาง] ซึ่งหมายความว่า จุดยืนโดยการตีความใน[บทความ]ประวัติศาสตร์ของวิกิพีเดียรู้ได้ยาก" แล้วอ้างอิงข้อสรุปในชีวประวัติของนายทหารกองโจรฝ่ายสมาพันธรัฐคนหนึ่ง (William Clarke Quantrill) ว่าเป็นตัวอย่างการใช้ถ้อยคำคลุมเครือ ตัวอย่างข้อความคือ นักประวัติศาสตร์บางท่านจำ [Quantrill] ว่าเป็นคนนอกกฎหมายที่ฉวยโอกาส บ้าเลือด ในขณะที่นักประวัติศาสตร์อื่น ๆ ยังคงมองเขาว่าเป็นทหารใจกล้าและเป็นวีรบุรุษชนพื้นบ้าน
เขาได้เปรียบเทียบบทความเกี่ยวกับอับราฮัม ลินคอล์นของวิกิพีเดีย และของนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันเจมส์ แม็กเฟอร์สันที่เขียนไว้ใน American National Biography Online เขากล่าวว่าบทความทั้งสองล้วนแม่นยำเมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของประธานาธิบดีลินคอล์น แม็กเฟอร์สันผู้เป็นศาสตราจารย์สาขาประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันและผู้ได้รางวัลพูลิตเซอร์ แสดงการใส่คำ/วลี/แนวคิด/สิ่งที่เกิดภายในบริบทได้ดีกว่า โดยมี "การใช้คำอ้างอิงที่มีศิลปะเพื่อบันทึกเสียงของลินคอล์น" และ "ความสามารถในการสื่อความที่ลึกซึ้งด้วยคำเพียงไม่กี่คำ" โดยเปรียบเทียบกัน เรียงความของวิกิพีเดีย "ทั้งใช้คำฟุ่มเฟือยและน่าเบื่อ" และดังนั้น จึงอ่านยาก เพราะ "ทักษะและการตัดสินใจอย่างมั่นใจของนักประวัติศาสตร์ผู้มีประสบการณ์" ขาดไปจากสไตล์การเขียนที่โบราณของวิกิพีเดีย เทียบกับสไตล์การเขียนของนักประวัติศาสตร์มืออาชีพต่าง ๆ ของนิตยสาร American Heritage และได้กล่าวด้วยว่า แม้วิกิพีเดียจะแสดงแหล่งอ้างอิงเป็นจำนวนมาก แต่ก็ไม่ใช่แหล่งอ้างอิงซึ่งแม่นยำที่สุด
บทความทางการแพทย์
บทความของนิตยสารรายสัปดาห์ของประเทศอังกฤษเดอะอีคอโนมิสต์ปี 2007 กล่าวว่า คุณภาพการเขียนในบทความวิกิพีเดียภาษาอังกฤษปกติจะระบุคุณภาพเนื้อหา คือ "ร้อยแก้วที่ไม่สละสลวยหรือแบบโวยวายปกติจะสะท้อนให้เห็นความคิดที่สับสนวุ่นวายหรือการมีข้อมูลไม่สมบูรณ์"
การอภิปรายที่เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล
ในหนังสือพิมพ์อเมริกัน เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล วันที่ 12 กันยายน 2006 จิมมี เวลส์ได้อภิปรายกับเดล ฮอยเบอร์กผู้เป็นหัวหน้าบรรณาธิการของสารานุกรมบริแทนนิกา ฮอยเบอร์กเล็งเรื่องความต้องมีความเชี่ยวชาญและการควบคุมในสารานุกรม และยกคำอ้างของนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงผู้หนึ่ง (Lewis Mumford) ว่า ข้อมูลที่ท่วมท้นอาจ "นำมาซึ่งสภาวะความอ่อนแอหรือความหมดสิ้นของเชาวน์ปัญญาอันแยกจากความเขลาแบบถล่มทะลายไม่ได้" ส่วนเวลส์เน้นความต่างในวิกิพีเดีย และยืนยันว่า ความเปิดกว้างและความโปร่งใสนำไปสู่คุณภาพ ฮอยเบอร์กกล่าวว่าเขา "ไม่มีเวลาไม่มีที่พอเพื่อตอบสนองต่อ[ข้อวิจารณ์]" และ "ล้อมเอาลิงก์จำนวนเท่าไรก็ได้ที่เชื่อมโยงไปยังบทความที่กล่าวถึงข้อผิดพลาดในวิกิพีเดีย" ซึ่งเวลส์ได้ตอบว่า "ไม่เป็นปัญหา! วิกิพีเดียช่วยได้ด้วยบทความที่ดี" แล้วให้ลิงก์ไปยังบทความวิกิพีเดียเรื่องข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
ความเอนเอียงอย่างเป็นระบบ
วิกิพีเดียถูกติว่ามีความเอนเอียงเป็นระบบ (systemic bias) ซึ่งก็คือธรรมชาติของระบบนำไปสู่การแพร่ความเดียดฉันท์ในรูปแบบต่าง ๆ โดยไม่ต้องตั้งใจ แม้ข่าวในหนังสือพิมพ์จำนวนมากจะเล็งความผิดพลาดจากความจริงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในบทความวิกิพีเดีย แต่ก็มีความเป็นห่วงเกี่ยวกับผลมหาศาลที่ไม่ได้จงใจซึ่งมาจากอิทธิพลของวิกิพีเดียและการใช้วิกิพีเดียที่เพิ่มขึ้นเพื่อการค้นคว้าในทุก ๆ ระดับ ในนิตยสารประเทศอังกฤษ Times Higher Education นักปรัชญาคนหนึ่งกล่าวว่า วิกิพีเดียได้กลายเป็นการผูกขาด โดยรวมเอาทั้งความเดียดฉันท์และความไม่รู้ของผู้สร้างบทความ ซึ่งเขาเรียกว่าเป็นมุมมองของคนขับรถแท็กซี่เด็ก ๆ เขาสรุปว่า "การควบคุมแหล่งอ้างอิงที่คนใช้เท่ากับควบคุมวิธีที่บุคคลเข้าใจโลก วิกิพีเดียอาจมีรูปลักษณ์ที่ใจดีหรือแม้แต่ไม่เอาจริงเอาจัง แต่ข้างในอาจมีอันตรายที่อัปรีย์และละเอียดอ่อนต่อเสรีภาพทางความคิด" เสรีภาพนี้ถูกบ่อนทำลายด้วยเรื่องที่เขาคิดว่าสำคัญในวิกิพีเดีย คือการปฏิบัติแบบ "ไม่เอาแหล่งข้อมูลของคุณ แต่เอา 'ความสนับสนุนของชุมชน' "
นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ ได้พัฒนาแบบจำลองทางสถิติเพื่อวัดความเอนเอียงเป็นระบบของผู้ใช้วิกิพีเดียในประเด็นที่ก่อการโต้เถียง โดยเล็งการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมของผู้ดูแลระบบหลังได้ตำแหน่ง แล้วสรุปว่าความเอนเอียงเป็นระบบจะเกิดหลังได้ตำแหน่ง