cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก
หลังการหย่าและการแต่งงานใหม่
หลังแยกทางเดินกับเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนารถแล้ว นับแต่เธอเดินทางออกจากสยาม แคทยาก็ไปหาพี่ชายที่ปักกิ่ง พักอยู่ด้วยไม่นาน ก็ย้ายไปพำนักอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เธอกลับไปใช้นามสกุลเดิม ใช้ชื่อว่า มาดามเดสนิทสกี้ อาศัยค่าเลี้ยงดูเดือนละ 100 ปอนด์อันน้อยนิดที่เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนารถประทานให้เป็นค่าเลี้ยงดูหลังหย่าร้าง เช่าบ้านเล็ก ๆได้หลังหนึ่ง แล้วใช้ชีวิตตามลำพังด้วยความเข้มแข็งเท่าที่ผู้หญิงสาวตัวคนเดียวจะทำได้
แคทยาไม่ได้ปล่อยชีวิตตัวเองให้หมกมุ่นน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตา เธอใช้เวลาให้หมดไปกับการบำเพ็ญประโยชน์แก่สังคม ด้วยเข้าไปช่วยงานของสมาคมการกุศลของชาวรัสเซียเพื่อช่วยเหลือผู้อพยพ เพราะแคทยาเคยฝึกงานเป็นนางพยาบาลมาก่อน จึงช่วยงานได้มาก ทำให้วัน ๆ ผ่านไปรวดเร็ว แต่พอกลับมาบ้านในตอนกลางคืน ความเปล่าเปลี่ยวเศร้าหมองก็กลับมาอีกสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียว พี่ชายแนะนำว่าหญิงสาวอย่างเธอไม่ควรอยู่คนเดียว จะอันตรายเกินไป ควรมีคนอยู่ด้วยเป็นเพื่อนในบ้าน จะมีรายได้เพิ่มด้วย เธอก็เลยแบ่งห้องชั้นบนในบ้านให้คนเช่า หนึ่งในคนเช่าห้องชั้นบนเป็นวิศวกรชาวอเมริกันชื่อแฮรี่ คลินตัน สโตน  ซึ่งต่อมาเขาขอแต่งงานกับเธอ แต่ว่าแคทยาขอผัดผ่อนคำตอบไว้ก่อน
ต่อมาเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนารถเสด็จทิวงคต เธอจึงเดินทางกลับมาร่วมงานพระศพในกรุงเทพมหานคร เมื่อกลับมาเธอพบว่าโอรสของเธออยู่ในความดูแลของ "ทูลกระหม่อมลุง" (รัชกาลที่ 6) เธอได้รับเงินส่วนแบ่งเพิ่มขึ้นจากเดิมจากมรดกของเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนารถด้วยพระเมตตาของพระเจ้าอยู่หัว แคทยาเดินทางกลับและแต่งงานกับแฮรี่สโตน แล้วเดินทางไปอเมริกากับเขา ทิ้งอดีตทุกอย่างในสยามให้จบสิ้นไปพร้อมกับการเสด็จทิวงคตของเจ้าฟ้ากรมหลวงพิษณุโลก
แคทยาเข้ากับชีวิตในอเมริกาไม่ดีนัก ยิ่งกว่านั้นเธอเข้ากับพ่อสามีและแม่สามีชาวอเมริกันไม่ได้ ความสุขของเธอมีอย่างเดียวคือได้เดินทางไปอังกฤษ พบโอรสซึ่งย่างเข้าวัยหนุ่ม ในที่สุดเธอกับสโตนก็ตัดสินใจอพยพโยกย้ายมาตั้งถิ่นฐานที่ปารีส เพื่อจะได้พบพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ซึ่งข้ามจากอังกฤษมาพักด้วยตอนปิดเทอม แคทยาเองก็อบอุ่นจากการได้รวมญาติชาวรัสเซียซึ่งลี้ภัยมาอยู่ในฝรั่งเศสอีกครั้ง แคทยากลับไปอเมริกาในช่วงอังกฤษเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งเธอถึงแก่กรรมอย่างสงบ เมื่ออายุ 71 ปี
สู่งานประพันธ์
ทั้งนี้เนื่องจากมีลูกและหลานเป็นนักเขียน จึงมีผู้ถ่ายทอดชีวประวัติ สู่งานประพันธ์ หนังสือที่ให้รายละเอียดของหม่อมคัทรินหรือแคทยาดีที่สุดคือ แคทยาและเจ้าฟ้าสยาม หรือ KATYA & THE PRINCE OF SIAM เขียนโดยสองป้าหลานคือไอลีน ฮันเตอร์ (Eileen Hunter) พี่สาวของหม่อมเอลิสะเบธชายาของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์และ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ ธิดาคนเดียวของพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
นอกจากนี้หนังสือเล่มนี้ยังสร้างความบันดาลใจให้คณะบัลเล่ต์รัสเซียนำไปแสดงบัลเล่ต์ในชื่อเดียวกับหนังสือ Katya and the Prince of Siam "แคทยา และเจ้าฟ้าสยาม" ซึ่งเปิดแสดงรอบปฐมทัศน์ของโลกที่หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2546
บอเซ
บอเซ เป็นหมู่บ้านในตำบลบีแซกี อำเภอโกลแบฮอร์ เทศมณฑลเชนอรอน จังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 113 คนใน 27 ครัวเรือน
ดาวใจ ถนอมเมือง
ประวัติ
ดาวใจ ถนอมเมือง มีชื่อเล่นว่า  ดาว   หรือ ใจ เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์  เกิดเมื่อ พ.ศ. 2521 ที่บ้านสวาย ตำบลสวาย อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของนางวนิดา ทิศนาม มีน้องสาวอีก 1 คน และน้องสาวต่างแม่อีก 1 คน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เล็ก อาศัยอยู่กับคุณยายเบือน ทิศนาม จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านสวาย จังหวัดสุรินทร์
เข้าสู่วงการ
ด้วยทางบ้านยากจนจึงจำเป็นต้องเดินทางเข้ากรุงเทพมหานครตั้งแต่เด็ก ทำงานรับจ้าง เป็นสาวโรงงาน ด้วยความที่ดาวเป็นคนชอบภาษาอังกฤษทำให้ดาวมีโอกาสเข้าทำงานในโรงแรมที่จังหวัดภูเก็ต ดาวเป็นคนที่มีรูปร่างดี ผิวสีแทน ทำให้มีคนสนใจและแนะนำให้ลองรับงานถ่ายแบบ จนขณะเป็นนางแบบเมืองไทย และนางแบบโฆษณาที่โกอินเตอร์และเด่นดังในระดับแคตวอล์ก เดินแบบ ถ่ายแบบถ่ายโฆษณาเฉพาะเวทีระดับอินเตอร์ เธอถูกเลือกให้เป็นนางแบบถ่ายโฆษณามากที่สุดในอิตาลี ฝรั่งเศส ว่ากันว่าสไตล์แบบน้องดาวเนี่ย ฝรั่งนิยมกันมาก เพราะถ่ายภาพขึ้นกล้อง ช่วยนำเสนอให้สินค้าน่าสนใจมากยิ่งขึ้น เกี่ยวกับงานถ่ายปฏิทินชุดนี้ คุยถึงคอนเซปต์ซึ่งออกมาสวยถูกใจดาวมาก และมั่นใจในฝีมือช่างภาพมือโปรอย่าง “อัญมณี สีชาด” ว่าต้องทำงานได้ดีเยี่ยม  เธอยังเคยเป็นอดีตหวานใจของพระเอกหน้าตาเป็นฝรั่งที่ชื่อ “ปีเตอร์ ธูนสตระ” นำแสดงในเรื่อง “ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด”
ปัจจุบัน ดาวใจ ถนอมเมือง สมรสกับนักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-จีน และประกอบธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและโรงแรมอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต  และยังคงมีผลงานทางการถ่ายแบบให้ชมเป็นครั้งคราว ปัจจุบันมีบุตร 2 คน
รัฐไอดาโฮ
ไอดาโฮ (Idaho, ) เป็นรัฐหนึ่งในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือแปซิฟิกของทวีปอเมริกาเหนือและในภาคตะวันตกของสหรัฐ มีพรมแดนทิศเหนือติดต่อกับรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ทิศตะวันออกติดต่อกับรัฐมอนแทนาและรัฐไวโอมิง ทิศใต้ติดต่อกับรัฐยูทาห์และรัฐเนวาดา และทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐออริกอนและรัฐวอชิงตัน เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐคือบอยซี ด้วยเนื้อที่ 216,400 ตารางกิโลเมตร (83,570 ตารางไมล์) ไอดาโฮเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 14 แต่ด้วยประชากรประมาณ 1.8 ล้านคน จึงเป็นรัฐที่มีประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 13 และมีประชากรหนาแน่นน้อยเป็นอันดับที่ 7 ในบรรดารัฐทั้งหมดของสหรัฐ
ในฐานะส่วนหนึ่งของภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือแปซิฟิก (และชีวภูมิภาคแคสเคเดียซึ่งเกี่ยวเนื่องกัน) ไอดาโฮแบ่งออกเป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และทางภูมิอากาศที่แตกต่างกันหลายภูมิภาค ตอนเหนือของรัฐหรือที่เรียกว่า "ด้ามกระทะไอดาโฮ" นั้นมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับภาคตะวันออกของรัฐวอชิงตันและใช้เขตเวลาแปซิฟิกร่วมกัน ในขณะที่ส่วนที่เหลือของรัฐใช้เขตเวลาภูเขา ตอนใต้ของรัฐครอบคลุมที่ราบลุ่มแม่น้ำสเนกซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรส่วนใหญ่และเป็นพื้นที่เกษตรกรรม และตอนตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐครอบคลุมส่วนหนึ่งของเกรตเบซิน ไอดาโฮมีสภาพพื้นที่เป็นภูเขาค่อนข้างมากและมีเทือกเขาร็อกกีทอดผ่าน กรมป่าไม้สหรัฐถือครองที่ดินประมาณร้อยละ 38 ของรัฐ คิดเป็นสัดส่วนที่สูงที่สุดในบรรดารัฐใด ๆ
ไทยเรดนิวส์
วิวาทะ ฉบับ ไทย เรดนิวส์ เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์เชิงวิเคราะห์เจาะลึกการเมืองไทย นำเสนอข่าวสารเชิงลึก เพื่อเปิดเผยความจริง และสร้างสรรค์สังคม พร้อมเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหา ให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่สังคม ก่อตั้งโดย นายวิบูลย์ แช่มชื่น อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ผู้แทนองค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงาน วางแผงเป็นฉบับแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552 จำหน่ายราคาฉบับละ 20.00 บาท
หนังสือพิมพ์ ไทย เรดนิวส์ มีคณะที่ปรึกษา ประกอบด้วย นายมานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ, ศาสตราจารย์ บุญทัน ดอกไธสง, นายแพทย์ เหวง โตจิราการ, นายคณิน บุญสุวรรณ, นายอดิศร เพียงเกษ, นายพศ อดิเรกสาร, นางประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ, นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล, นายวรพล พรหมิกบุตร, นายสมพงษ์ สระกวี, นายสุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, นายพิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ และ พลตำรวจเอก ดรุณ โสตถิพันธุ์
อนึ่ง เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ออกคำสั่งที่ 71/2553 ตามอำนาจของ พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พุทธศักราช 2548 ห้ามมิให้หนังสือพิมพ์วิวาทะ ฉบับไทยเรดนิวส์ เสนอข่าวสาร หรือทำให้ปรากฏแพร่หลายซึ่งข่าวสาร ที่มีข้อความและเนื้อหา ที่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคง และความสงบเรียบร้อย ภายในราชอาณาจักร อันทำให้เกิดความปั่นป่วน หรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชน และบั่นทอนความเป็นปึกแผ่น แน่นแฟ้นของคนในชาติ หากฝ่าฝืน ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ดอว์สันครีก
ตัวเมืองนั้นอยู่บนพื้นที่ของทุ่งหญ้าอันแห้งและมีลมแรง ในเขตของ Peace River Country  เมืองดอว์สันครีก ได้ชื่อว่า “Capital of the Peace” จากการที่ได้มีตำแหน่งของ Peace River Regional District และศูนย์บริการสำหรับพื้นที่ชนบททางใต้ของ Peace River  นอกจากนั้นยังรู้จักกันในนามว่า “Mile 0 City” เพราะตำแหน่งของเมืองที่อยู่ฝั่งใต้ของ Alaska Highway  ชุมชนนี้ยังเป็นเจ้าภาพของ heritage interpretation village, แกเลอรี่ศิลปะ และ พิพิธภัณฑ์  งานเทศกาลที่ขึ้นชื่อนั้นมี Fall Fair และ Spring Rodeo
วัฒนธรรม, นันทนาการ, สื่อมวลชน (Culture, Recreation, and Media)
วัฒนธรรมของเมือง Dawson Creek นั้นกำเนิดมาจากการที่เป็นจุดศูนย์ Mile “0” แห่ง Alaska Highway เสา Mile “0”  ที่กำหนดเป็นเสาธงประจำเมือง นั้นอยู่ในย่านศูนย์การค้าของเมืองที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ห่างจาก Northern Alberta Railways Park ออกไปแค่เขตหนึ่งฝั่งใต้ สถานที่นี้ซึ่งเป็นพื้นที่สวนลาดทางที่มีพื้นที่ 4 เอเคอร์ (10.12 ไร่) นั้นปรกติจะเป็นที่ชุมนุมของนักท่องเที่ยว  ในพื้นที่สวนนี้มีทั้ง Dawson Creek Art Gallery ซึ่งมีงานแสดงศิลปะและงานฝีมือต่างๆของคนพื้นเมือง  อีกทั้งติดกับพิพิธภัณฑ์ The Station Museum ซึ่งมีนิทรรศการของสิ่งประดิษฐ์และงานมหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างของ NAR Railway และ Alaska Highway
ชิเอโกะ โฮโซกาวะ
ชิเอโกะ โฮโซกาวะ (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2478) เป็นผู้เขียนเรื่อง คำสาปฟาโรห์ ซึ่งได้รับรางวัลโชงากูกังสาขาโชโจะประจำ พ.ศ. 2534
อัมรินทร์ สิมะโรจน์
อัมรินทร์ สิมะโรจน์ ชื่อเล่น หลุยส์ เกิด 26 สิงหาคม 2520 เป็นนักแสดง, นักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย
วอชิงตัน เบนาวิเดส
วอชิงตัน เบนาวิเดส (3 มีนาคม ค.ศ. 1930 – 24 กันยายน ค.ศ. 2017 ที่มอนเตวิเดโอ) เป็นนักดนตรีและกวีชาวอุรุกวัย
อัมรินทร์ สิมะโรจน์
ประวัติ
อัมรินทร์ สิมะโรจน์ เป็นบุตรชายของ นายมงคล สิมะโรจน์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและอดีตนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของ นายภิมุข สิมะโรจน์ เลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร(นาย ชัชชาติ สิทธิพันธุ์)อดีตรองหัวหน้าพรรคกล้า อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไทยรักไทย เขตบางพลัด
จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ปริญญาโท เศรษฐศาสตร์บริหาร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท ทางด้านบริหารธุรกิจ จาก University of York ประเทศอังกฤษ
เข้าสู่วงการบันเทิงในราวปี พ.ศ. 2541 ด้วยการชนะเลิศการประกวด Mr. Top Model และถูกชักชวนจาก สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ให้มาเป็นนักแสดงในบทนำ สังกัดช่อง 7 มีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ เช่น หนุ่มทิพย์ ในปี พ.ศ. 2542, แม่มดเจ้าเสน่ห์, ทายาทอสูร ในปี พ.ศ. 2544 และจิตสังหาร ในปี พ.ศ. 2545 ต่อมาได้เปลี่ยนมารับบทร้าย เช่น ปลาบู่ทอง ในปี พ.ศ. 2552 และเพลงรักข้ามภพ ในปีเดียวกัน เป็นต้น
นอกจากการแสดงแล้ว ก่อนเข้าวงการบันเทิงยังเคยรับราชการในกระทรวงอุตสาหกรรม และยังเป็นนักธุรกิจด้วยการมีกิจการเป็นของตนเองในฐานะกรรมการผู้จัดการ บริษัท แววดัง ซึ่งเป็นธุรกิจประเภทบันเทิง  และเป็นนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ประจำ บริษัท หลักทรัพย์ไทยพาณิชย์ อีกทั้งเป็นนักการเมืองท้องถิ่นด้วยการลงสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ก. (สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร) ของเขตบางพลัด สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่มีได้รับการเลือกตั้ง เพราะแพ้ไปด้วยคะแนนเพียง 67 คะแนนเท่านั้น
ปัจจุบันทำงานตำแหน่ง รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ซัสโก้ จำกัด (มหาชน)
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับสกุลรัตน์ อัศวนิเวศน์ (จ๊อย) ไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มีลูกชาย 2 คน
ลึมเมิน
ลึมเมิน (Lummen) เป็นเทศบาลทางตะวันตกของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 14,000 คน เกิดขึ้นจากการควบรวมลึมเมิน ลิงก์เฮาต์ และเมลเดิร์ตเข้าไว้ด้วยกัน ลึมเมินเป็นที่รู้จักจากจุดตัดระหว่างทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) กับสาย E314 (เลอเฟิน-เคงก์-อาเคิน) เมืองที่อยู่ใกล้เคียงลึมเมิน ได้แก่ ดีสต์และเบอริงเคนในทางเหนือ, ฮาเลินทางตะวันตก, แฮร์ก-เดอ-สตัดทางใต้, เฮิสเดิน-โซลเดอร์ทางตะวันออก และฮัสเซิลต์ทางตะวันออกเฉียงใต้ ลึมเมินมีแม่น้ำเดเมอร์และแม่น้ำมังเคิลเบกไหลผ่าน
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
งานสำคัญชิ้นแรกของเฮมิงเวย์ได้แก่งานรวบรวมเรื่องสั้นในชื่อ "ในสมัยของเรา" (In Our Time พ.ศ. 2468) งานที่ทำให้เฮมิงเวย์ประสบผลสำเร็จโดยแท้จริงได้แก่เรื่อง แล้วดวงตะวันก็ฉายแสง (The Sun Also Rises พ.ศ. 2469) ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากประสบการณ์จากการเข้า "กลุ่มวัยที่ถูกทอดทิ้ง" (lost generation) ของบรรดาหนุ่มต่างด้าวที่ใช้ชีวิตผจญภัยในฝรั่งเศสและสเปน ความหลงใหลไฝ่ฝันในวีรกรรมของลูกผู้ชายเกี่ยวกับการทำสงคราม การล่าสัตว์ การตกปลาและการสู้วัวกระทิงทำให้งานต่าง ๆ ของเฮมิงเวย์รวมทั้ง รักระหว่างรบ (A Farewell to Arms พ.ศ. 2472) และ ความตายในช่วงบ่าย (Death in the Afternoon พ.ศ. 2475) ศึกสเปน (For Whom the Bell Tolls พ.ศ. 2483) และ เฒ่าผจญทะเล (The Old Man and the Sea เขียนจบเมื่อปี พ.ศ. 2495 และ ทำให้เขาได้รับรางวัลรางวัลพูลิตเซอร์ในปีต่อมา)
ในปี พ.ศ. 2497 เฮมิงเวย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในฐานะผู้สื่อข่าวในสงครามโลกครั้งที่ 2 เฮมิงเวย์ได้เข้าร่วมในวันดีเดย์ (พ.ศ. 2487) ด้วย หลังจากสงครามกลางเมืองสเปนสิ้นสุดลง เฮมิงเวย์ได้อาศัยอยู่ในคิวบาและอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดมาจนเกิดการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2503 จึงได้ย้ายกลับสหรัฐ
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ผ่านการแต่งงาน 4 ครั้ง และมักเป็นโรคเครียดและหดหู่ เนื่องจากความกลัวเรื่องสุขภาพและความเจ็บป่วย เพราะในครอบครัวเขามีบรรพบุรุษที่ป่วยด้วยโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม หลังจากป่วยเรื้อรังและดื่มสุรามานาน เฮมิงเวย์ได้ฆ่าตัวตายด้วยปืนลูกซองแฝดสำหรับล่าสัตว์
เบอร์จิต นิลส์สัน
เบอร์จิต นิลส์สัน (Birgit Nilsson) นักร้องโอเปร่าเสียงโซปราโนชาวสวีเดน
นิลส์สันเกิดที่เมือง Bjärlöv แคว้นสเกน ทางตอนใต้ของสวีเดน มีชื่อตอนเกิดว่า Birgit Märta Svensson เป็นบุตรคนเดียวของครอบครัวที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม มีพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก และได้รับการฝึกสอนเพิ่มเติม เริ่มแสดงอุปรากรครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1946 ที่โรงอุปรากรรอยัลโอเปร่า กรุงสต็อกโฮล์ม เริ่มมีชื่อเสียงจากการรับบทเลดี้แม็กเบธ จากผลงานประพันธ์ของจูเซปเป แวร์ดีในปี 1947
นิลส์สันเป็นที่จดจำจากการรับบทนำในอุปรากรของริชาร์ด ชเตราส์, จูเซปเป แวร์ดี, ไชคอฟสกี และเรื่องตูรันโดของปุชชีนี แต่ที่สำคัญที่สุดคือ เธอได้รับการยกย่องเป็นนักร้องที่ตีความอุปรากรของริชาร์ด วากเนอร์ได้ดีที่สุด
ตำบลท่าสายลวด
ตำบลท่าสายลวด ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก ตำบลท่าสายลวด เกิดขึ้นจากการอพยพเข้ามาทำเกษตรกรรมริมแม่น้ำเมยของชาวไทยในอดีต ต่อมามีการเดินสายโทรเลขจากไทยไปพม่า ชาวบ้านจึงใช้เส้นทางเดียวกันนี้ในเดินเท้า ต่อมามีการสร้างวัด และท่าข้ามเรือ จึงใช้ตั้งชื่อ เช่น "ท่าสายลวด" "วัดท่าสายโทรเลข" เมื่อมีจำนวนบ้านเรือนเพิ่มขึ้น จึงเรียกหมู่บ้านว่า "บ้านท่าสายลวด" ต่อมาได้ยกฐานะเป็นตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2493 ใช้ชื่อว่า "ตำบลท่าสายลวด" อยู่ในความรับผิดชอบของอำเภอแม่สอด
ชื่อตำบล
มีหลักฐานว่าเมื่อ 150 ปีที่ผ่านมา บริเวณที่ตั้งตำบลท่าสายลวด ปัจจุบันนี้ยังมีสภาพป่ารกทึบ ติดกับฝั่งแม่น้ำเมย และไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ จนกระทั่งมีกลุ่มคนไทยซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าอพยพมาตั้งหลักฐานอยู่บริเวณบริเวณริมฝั่งแม่น้ำเมยเมื่อใด โดยการปลูกไร่อ้อยและยาสูบ ต่อมาไม่นานก็มีการขยายตัวของหมู่บ้าน ประกอบกับบริเวณหมู่บ้านริมฝั่งแม่น้ำเมยมีการติดตั้งสายโทรเลขจากเมืองกรุกกริก ฝั่งประเทศพม่า ถึงประเทศไทย ผ่านอำเภอแม่สอดจนถึงตัวจังหวัดตาก เป็นความร่วมมือระหว่างไทย-อังกฤษ และในแนวที่สายโทรเลขพาดผ่านนั้นจะมีการทางเดินเท้าติดตามตลอดจนถึงตัวเมืองแม่สอด เส้นทางนี้มีความสำคัญสำหรับชาวบ้านในบริเวณนี้ ซึ่งใช้เป็นเส้นทางคมนาคมและมีการสร้างวัดใกล้ท่าน้ำ และท่าข้ามเรือบริเวณที่มีสายโทรเลขผ่านจึงเรียกว่า "วัดท่าสายโทรเลข" ต่อมามีหมู่บ้านเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก และเกิดการรวมตัวกันเรียกชื่อใหม่ว่า "หมู่บ้านท่าสายลวด" มาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์และพัฒนาการ
ปี พ.ศ. 2493 มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่สอด จังหวัดตาก พ.ศ. 2493 เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี (หน้า 669-674 ตอนที่ 35 เล่ม 67 ราชกิจจานุเบกษา 27 มิถุนายน 2493) โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่สอด จังหวัดตาก เสียใหม่ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาล จึงมีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งตำบลแม่ปะและตำบลท่าสายลวดในท้องที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2493 ลงนามโดย รามราชภักดี ปลัดกระทรวง ลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (หน้า 6299-6302 ตอนที่ 67 เล่ม 67 ราชกิจจานุเบกษา 12 ธันวาคม 2493) เนื่องจากได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่สอด จังหวัดตาก พ.ศ. 2493 เพื่อลดเขตเทศบาลตำบลแม่สอดให้เล็กลงตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาล จึงเป็นเหตุให้กระทบกระเทือนถึงเขตการปกครองส่วนภูมิภาค เพราะส่วนที่เคยอยู่ในเขตเทศบาลมาแต่เดิม ได้เปลี่ยนสภาพมาเป็นอยู่นอกเขตเทศบาล ฉะนั้น เพื่อให้การำเนินการปกครองได้เป็นไปตามนัยแห่งพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 ข้าหลวงประจำจังหวัดตาก อาศัยความในพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 มาตรา 6, 29 และพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2476 มาตรา 20 จึงได้ดำเนินการปรับปรุงเขตการปกครองในท้องที่อำเภอแม่สอดเสียใหม่ โดยรวมเขตหมู่บ้านต่าง ๆ ที่ได้ถูกเปลี่ยนสภาพมาอยู่นอกเขตเทศบาลนี้ จัดตั้งเป็นตำบลขึ้นใหม่ อีก 2 ตำบล ขนานนามตำบลว่า "ตำบลแม่ปะ" และ"ตำบลท่าสายลวด" ให้ขึ้นอยู่ในความปกครองของอำเภอแม่สอด ซึ่งแต่ละตำบลมีเขตดังนี้ คือ
1. ตำบลแม่ปะ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน คือ
2. ตำบลท่าสายลวด
และโอนบ้านหัวฝาย ซึ่งถูกตัดออกจากเขตเทศบาลตำบลแม่สอด ไปขึ้นกับหมู่ที่ 4 ตำบลแม่ตาว
กระทรวงมหาดไทยอนุมัติให้ตั้งตำบลและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลดังกล่าวข้างต้นได้ ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2493 เป็นต้นไป
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลท่าสายลวดอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของอำเภอแม่สอด ห่างจากตัวอำเภอ 7 กิโลเมตร และมีระยะทางห่างจากตัวจังหวัด 93 กิโลเมตร
เนื้อที่
ตำบลท่าสายลวดมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 76.709 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ในเขตเทศบาลตำบลท่าสายลวด ประมาณ 10.10 ตารางกิโลเมตร และเป็นพื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าสายลวดประมาณ 66.609 ตารางกิโลเมตร แบ่งเป็น
เขตการปกครอง
จำนวนหมู่บ้านในเขตตำบล 7 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลท่าสายลวด แบ่งการปกครองออกเป็นสองส่วน ประกอบด้วยเทศบาลตำบลท่าสายลวด และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าสายลวด
องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่เขตเทศบาลตำบลท่าสายลวด ประมาณ 10.10 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 6,603 คน จำนวน 2,400 ครัวเรือน ความหนาแน่นเฉลี่ย 654.76 คน/ตารางกิโลเมตร จำนวนหมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลท่าสายลวด จำนวน 4 หมู่บ้าน ได้แก่
พื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าสายลวดประมาณ 66.609 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 3,393 คน จำนวน 1,097 ครัวเรือน ความหนาแน่นเฉลี่ย 50.94 คน/ตารางกิโลเมตร จำนวนหมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าสายลวด จำนวน 6 หมู่บ้าน ได้แก่
จำนวนประชากร
ประชากรตำบลท่าสายลวด มีจำนวน 9,996 คน (พ.ศ. 2551) เฉลี่ยความหนาแน่นของประชากรตำบลท่าสายลวด ประมาณ 130.311 คน/ ตารางกิโลเมตร
สภาพเศรษฐกิจ
จำนวนครัวเรือนที่มีรายได้จากการประกอบอาชีพทุกประเภทรวมกันต่อปี ของตำบลท่าสายลวด พบว่าครัวเรือนที่มีรายได้ระดับปานกลาง ถึงระดับต่ำ ประชากรส่วนใหญ่ในเขตตำบลท่าสายลวด ประกอบอาชีพเกษตรกรรมประเภทพืชไร่ ที่ปลูกส่วนมากเป็น ข้าวโพด อ้อย ถั่วเขียว ข้าว และอื่น ๆ รองลงมาคืออาชีพรับจ้างทั่วไป และค้าขาย ทำหัตถกรรม ทำน้ำอ้อย ทำข้าวแตนข้าวกล้อง
ทางบก
มีสถานีขนส่งผู้โดยสายแม่สอดให้บริการในการคมนาคมทางบก ถนนสายหลัก ได้แก่
ทางน้ำ
ทางน้ำที่สำคัญ ได้
ทางอากาศ
มีท่าอากาศยานแม่สอด หรือสนามบินแม่สอดให้บริการในการคมนาคมทางอากาศ
สถานที่สำคัญของตำบล
ตั้งอยู่เขตบ้านท่าอาจ ต.ท่าสายลวด อ.แม่สอด จ.ตาก อยู่ห่างจากตัวเมืองแม่สอดไปทางทิศตะวันตกราว 7 กม. ตั้งอยู่บนฝั่งคุ้งแม่น้ำเมยมองเห็นเด่นชัดแต่ไกล ซึ่งสามารถชมได้ทั้งทางบกและทางน้ำ ทางเข้าเป็นถนนลาดยางตลอดสาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าสายลวด ทางไปริมแม่น้ำเมยจะมีทางแยกบริเวณหัวสะพานบ้านแม่ตาว - ท่าสายลวด เลี้ยวขวาไปตามเส้นทางตลาดมืด "วังข่าหรือวังวรพจน์" หมู่บ้านท่าหม่องอาจ (ไทยใหญ่) หรือเดินทางโดยทางเรือล่องไปตามลำน้ำแม่เมย - ต่องยิน แล้วไปขึ้นฝั่งหน้าบริเวณที่ตั้งองค์เจดีย์ "พญาหน่อไก่" (คอกช้างเผือก)
ประวัติเล่าว่า เมื่อครั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี รัชสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พงศาวดารกล่าวว่า มะกะโท (คนเลี้ยงช้าง) เป็นชาวมอญ ได้เข้ารับราชการเป็นขุนวังได้ลักพาตัวพระราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหงหนีไปอยู่กรุงหงสาวดี ต่อมาได้รับสถาปนาเป็นพระเจ้าแผ่นดินทรงพระนามว่า พระเจ้าฟ้ารั่ว เมืองตากเป็นชานเมืองของกรุงสุโขทัย ได้มีช้างเผือกอาละวาด พ่อขุนรามคำแหงทรงทราบพระองค์ทรงประกอบพิธีเสี่ยงทายและทรงเสี่ยงสัตย์อธิษฐานว่า หากช้างเผือกเชือกนี้เป็นช้างคู่บุญบารมีกษัตริย์นครใดก็ขอให้บ่ายหน้าไปทางทิศนั้น สิ้นคำอธิษฐานช้างเผือกจึงบ่ายหน้าไปทางทิศตะวันตก พ่อขุนรามคำแหงทราบทันทีว่าช้างเผือกคู่บุญบารมีของพระเจ้าฟ้ารั่วจึงให้ทหารนำสาส์นไปแจ้งว่าจะนำช้างมามอบ ให้ทหารที่ติดตามช้างเผือกมาจนถึงบริเวณเชิงเขาจึงทำพะเนียดล้อมเอาไว้ และได้ทำพิธีช้างให้กับพระเจ้าฟ้ารั่ว ณ ที่แห่งนี้ ตั้งอยู่ที่ หมู่ 4 บ้านวังตะเคียน ต.ท่าสายลวด อ.แม่สอด จ.ตาก พระธาตุดอยดินจี่หรือพระธาตุดอยหินกิ่ว อยู่บนภูเขาสูง มีทางเดินเป็นบันไดปูนซีเมนต์ประมาณ 800 ขั้น พระสถูปเจดีย์ที่ประดิษฐานพระธาตุตั้งอยู่บนหินก้อนใหญ่เป็นชะง่อนผา มีรอยพระพุทธบาทจำลองอยู่ด้านซ้ายมือ มองลงมาด้านล่างเห็นทิวทัศน์ในเขตพม่าได้ชัดเจน หินที่อยู่บนดอยเป็นสีดำหรือสีน้ำตาลไหม้ จึงเรียกว่าดินจี่คือดินที่ไหม้ไฟ เจดีดอยดินจี่ (ดอยหินกิ่ว) นี้ชาวบ้านเรียกว่า พญาอ่อง เป็นเจดีย์ทรงมอญขนาดเล็ก ในวันมาฆบูชาชาวไทยใหญ่ในอำเภอแม่สอดและเมืองเมียวดีในพม่า จะมานมัสการพระธาตุดอยหินจี่อย่างเนืองแน่น เป็นวัดที่มีศิลปโบราณมากมาย หมู่ที่ 3 บ้านท่าอาจ ต.ท่าสายลวด อ.แม่สอด จ.ตาก เป็นแหล่งจำหน่ายสินค้าต่าง ๆ เจ้าอาวาส พระ ชลิต อาโลโก จำนวนพระ มี 1 รูป แม่ชี 1 คน
คู่ซ่า ป่าระเบิด
คู่ซ่า ป่าระเบิด (Open Season) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2006 กำกับโดยโรเจอร์ แอลเลอส์, จิล คัลตัน และแอนโทนี สแตกชี เขียนบทโดยสตีฟ เบนคิช, รอน ฟรีดแมน และแมท มอลดิน ผู้พากย์เสียงที่สำคัญได้แก่ มาร์ติน ลอร์เลนซ์ และแอชตัน คุชเชอร์ ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับบู๊กซึ่งเป็นหมีกริซลีที่ถูกเลี้ยง เขาได้ร่วมมือกับกวางเขาเดียวที่ชื่อว่า เอลเลียต และสัตว์ป่าอื่น ๆ ในการเอาชนะมนุษย์นักล่าสัตว์
คู่ซ่า ป่าระเบิด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ผลิตโดยโซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชัน และออกฉายในโรงภาพยนตร์โดยโคลัมเบียพิคเจอร์สเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งภาพยนตร์ได้ฉายในรูปแบบไอแม็กซ์สามมิติ และวิดีโอเกมก็สามารถรองรับได้หลายแพลตฟอร์ม แม้ว่าภาพยนตร์จะถูกวิจารณ์ในหลายด้าน แต่ก็ประสบความสำเร็จในการทำเงิน โดยทำรายได้ถึง 200.8 ล้านดอลลาร์ เมื่อเทียบกับงบประมาณเพียง 85 ล้านดอลลาร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีก 3 ภาค ได้แก่ คู่ซ่า ป่าระเบิด 2 (2008), คู่ซ่า ป่าระเบิด 3 (2010) และ คู่ซ่า ป่าระเบิด 4 (2015)
เรื่องย่อ
2 คู่ซี้หน้าขน ที่บังเอิญต้องร่วมวีรกรรมหลบลูกปืนในป่าใหญ่ด้วยกัน บู๊ก (ให้เสียงโดย มาร์ติน ลอร์เลนซ์) หมีกริซลี่ร่างใหญ่ใจเสาะ ไร้ทักษะการอยู่รอดและไร้ความดุร้ายแบบที่สัตว์ป่าควรจะมี เพราะที่ได้รับการเลี้ยงดูแบบสัตว์เลี้ยงมาโดยตลอด กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในป่าใหญ่ โชคชะตาบันดาลให้ บู๊ก ต้องฝากชีวิตของไว้ในกำมือของ อิเลียต (ให้เสียงโดย แอชตัน คุชเชอร์) เจ้ากวางจอมกวนร่างผอมกระหร่อง การใช้ชีวิตเยี่ยงสัตว์ป่าจริงๆ จึงเริ่มเปิดฉากขึ้น
ลำพังแค่ดำรงชีวิตในป่าก็ยากอยู่แล้ว แต่เคราะห์ร้ายลูกใหญ่ของ 2 หน่อ ก็กำลังจะมาเยือนอีกหน เมื่ออีก 3 วัน จะถึงฤดูกาลเปิดป่าให้มนุษย์เข้ามาล่าสัตว์เสรี บู๊กและอิเลียต จึงต้องเรียนรู้ที่จะร่วมมือกัน และรวมพลังกับเหล่าสัตว์ป่าทั้งหมดเพื่อยึดครองผืนป่าให้กลับมาสงบสุขตามธรรมชาติให้ได้ งานนี้มิตรภาพที่แท้จริง จะช่วยนำพาให้เอาชนะอุปสรรค อันตราย และห่ากระสุนทั้งปวงได้หรือไม่
ประเทศคอซอวอในโอลิมปิกเยาวชน
ประเทศคอซอวอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 และฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 2020
ผู้ชายที่ร่วมเพศกับผู้ชาย
ผู้ชายที่ร่วมเพศกับผู้ชาย (Men who have sex with men หรือ males who have sex with males หรือย่อว่า MSM) หมายถึงชายที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศกับชายคนอื่น พวกเขาอาจเป็น เกย์ ไบเซ็กชวล หรือไม่ใช่ทั้งสองอย่างก็ได้    ในภาษาอังกฤษมีการอธิบายที่มาของความหมาย MSM มาตั้งแต่ทศวรรษ 1990 โดยนักระบาดวิทยา เพื่อศึกษาการระบาดของเชื้อโรคในหมู่ผู้ชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายอื่น
และยังอาจมีความหมายถึงกลุ่มผู้ชายที่มีความเสี่ยงสูงที่อาจได้รับเชื้อโรคจากทางเพศสัมพันธ์ อย่างเช่น เชื้อเอชไอวี MSM เป็นการแบ่งแยกทางพฤติกรรม ไม่ใช่การแบ่งแยกทางอัตลักษณ์    โดยใช้ในการศึกษาเรื่องการแพร่กระจายของไวรัสเอชไอวีเป็นเบื้องต้น
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอุซเบกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ธงชาติอินโดนีเซีย
ธงนี้มึความคล้ายคลึงกับธงชาติโปแลนด์และธงชาติสิงคโปร์ และเหมือนกับธงชาติโมนาโกเกือบทุกประการ แต่ต่างกันที่สัดส่วนธงเท่านั้น
ธงฉานอินโดนีเซียซึ่งธงผืนนี้ใช้โดยกองทัพเรืออินโดนีเซีย จากภาพธงนี้ชักขึ้นที่เสาธงฉานหน้าหัวเรือรบ ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงลายแถบแดงและขาว9แถบ. ธงนี้มีชื่อว่า Ular-ular Perang (ธงผู้บังคับการเรือ หรือ litterally "ธงหางจระเข้"), มีลักษณะเป็นธงแถบสองแถบ ซึ่งความยาวของธงนี้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการประจำการของเรือลำนั้นๆ ธงฉานอินโดนีเซียมีต้นกำเนิดจากอาณาจักรมัชปาหิต โดยธงใช้เป็นธงเรืออันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรมัชปาหิต, ปัจจุบันนี้ใช้เป็นธงฉาน ชักขึ้นที่หน้าหัวเรือรบ
ความหมาย
สัญลักษณ์ในธงชาติอินโดนีเซียมีความหมายดังนี้
ประวัติ
สีแดงและสีขาวของธงชาติอินโดนีเซียมีที่มาจากสีธงของอาณาจักรมัชปาหิต ซึ่งเป็นอาณาจักรชวาโบราณในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขบวนการชาตินิยมในอินโดนีเซียได้ฟื้นฟูธงนี้ขึ้นใช้เป็นสัญลักษณ์ต่อต้านการกดขี่ของเนเธอร์แลนด์ในอาณานิคมอินเดียตะวันออกของดัตช์ โดยธงสีแดง-ขาวได้โบกสะบัดครั้งแรกบนเกาชวาในปี ค.ศ. 1928  ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์ในระยะนั้นทำให้ธงนี้มีสถานะเป็นธงต้องห้าม  ต่อมาเมื่ออินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ธงสีแดง-ขาว จึงได้ถูกชักขึ้นในฐานะสัญลักษณ์ของประเทศอินโดนีเซียครั้งแรก และมีฐานะเป็นธงชาติอย่างแท้จริงนับแต่นั้นเป็นต้นมา
นอกจากนี้ยังมีประวัติของธงชาติอินโดนีเซียอีกทางหนึ่ง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างสำคัญต่อธงชาติเนเธอร์แลนด์ ประวัติศาสตร์สายนี้กล่าวว่า ในสมัยภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์นั้น ทุกพื้นที่การปกครองของอินเดียตะวันออกของดัตช์ จะต้องชักธงสามสีของเนเธอร์แลนด์เป็นเครื่องหมายสำคัญ ธงใด ๆ ก็ตามที่หมายถึงอินโดนีเซียจะเป็นธงต้องห้ามทั้งหมด  เพื่อเป็นการแสดงออกถึงความต้องการขับไล่ชาวดัตช์ นักชาตินิยมและขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินโดนีเซียกลุ่มต่าง ๆ จึงทำลายธงชาติเนเธอร์แลนด์โดยการฉีกเอาส่วนล่างสุดที่เป็นสีน้ำเงินออก คงไว้แต่เฉพาะสีแดงกับสีขาวเท่านั้น  เหตุผลสำคัญคือสีน้ำเงินของธงชาติเนเธอร์แลนด์ในความคิดของพวกชาตินิยมคือเครื่องหมายของ "พวกอภิชนเลือดน้ำเงิน" ผู้กดขี่คนพื้นเมือง  ในทางกลับกัน สีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์เลือดในการต่อสู้เรียกร้องเอกราช ส่วนสีขาวนั้นอาจมีความหมายถึงความบริสุทธิ์ของชาวอินโดนีเซีย
ชื่อธง
ธงชาติอินโดนีเซียมีชื่อเรียกต่างๆ ดังนี้
สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ
สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (Office of Atoms for Peace : OAP) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม มีหน้าที่เสนอแนะนโยบายและยุทธศาสตร์ รวมทั้งการบริหารจัดการด้านการใช้พลังงานนิวเคลียร์ตามมาตรฐานสากลเพื่อการพัฒนาประเทศ
ประวัติ
ต่อมาภายหลังมีการปรับปรุงโครงสร้างระบบราชการ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 กำหนดให้สำนักงานพลังงานปรมาณูเพื่อสันติเปลี่ยนชื่อเป็น “สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ” สังกัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ เป็นหน่วยงานกลางให้การเสนอแนะนโยบาย แนวทางและแผนยุทธศาสตร์ด้านพลังงานปรมาณูในทางสันติ กำกับให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้ใช้และประชาชน โดยการบริหารจัดการด้านพลังงานปรมาณู กำกับดูแลความปลอดภัยทางรังสี กำกับดูแลความปลอดภัยทางนิวเคลียร์และสนับสนุนการกำกับดูแลความปลอดภัยจากพลังงานปรมาณู เพื่อให้มีนโยบายและแผนยุทธศาสตร์ด้านพลังงานปรมาณูในทางสันติให้เป็นไปตามพันธกรณีและมาตรฐานสากล สนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมที่ยั่งยืนและให้มีการพัฒนาและใช้พลังงานปรมาณูให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้ใช้และประชาชน
การล้อมเดิงแกร์ก (ค.ศ. 1944–1945)
การล้อมที่เดิงแกร์กในสงครามโลกครั้งที่สอง (ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่เดิงแกร์กครั้งที่สอง) เริ่มต้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 เมื่อกองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรของกองพลแคนนาดาที่สองได้ทำการโอบล้อมรอบเมืองที่มีป้อมปราการและท่าเรือที่เดิงแกร์ก การปิดล้อมได้ดำเนินไปจนกระทั่งหลังสิ้นสุดสงครามในยุโรปอย่างเป็นทางการ กองกำลังทหารเยอรมันภายในป้อมปราการสามารถต้านทานการโจมตีได้ และเนื่องจากการเปิดท่าเรือที่แอนต์เวิร์ปนั้นมีความสำคัญอย่างมาก จอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ผู้บัญชาการแห่งกลุ่มกองทัพที่ 21 จึงตัดสินใจทำการโอบล้อมกักขังแต่ไม่ให้เข้ายึดเดิงแกร์กด้วยกองพลน้อยยานเกราะเชโกสโลวักที่ 1 ป้อมปราการซึ่งบัญชาการโดย พลเรือเอก ฟรีดริช ฟรีซิอุส ในท้ายที่สุดก็ได้ยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขต่อพลจัตวา อาลัวซ์ ลิซกา ผู้บัญชาการแห่งกลุ่มกองพลน้อยเชโกสโลวัก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 หนึ่งวันหลังจากการยอมจำนนของนาซีเยอรมนีได้มีผลบังคับใช้
อาหารไทยภาคใต้
อาหารพื้นบ้านภาคใต้
อาหารพื้นบ้านภาคใต้มีรสชาติโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ สืบเนื่องจากดินแดนของภาคใต้เคยเป็นศูนย์กลางการเดินเรือค้าขายของพ่อค้าจากอินเดีย จีนและชวา ทำให้วัฒนธรรมของชาวต่างชาติโดยเฉพาะอินเดียใต้ ซึ่งเป็นต้นตำรับในการใช้เครื่องเทศปรุงอาหารได้เข้ามามีอิทธิพลเป็นอย่างมาก
อาหารพื้นบ้านภาคใต้ทั่วไป มีลักษณะผสมผสานระหว่างอาหารไทยพื้นบ้านกับอาหารอินเดียใต้เช่น น้ำบูดู ซึ่งได้มาจากการหมักปลาทะเลสดผสมกับเม็ดเกลือ และมีความคล้ายคลึงกับอาหารมาเลเซีย อาหารของภาคใต้จึงมีรสเผ็ดมากกว่าภาคอื่นๆ และด้วยสภาพภูมิศาสตร์ที่อยู่ติดทะเลทั้งสองด้านจึงมีอาหารทะเลอุดมสมบูรณ์ แต่สภาพอากาศร้อนชื้น ฝนตกตลอดปี อาหารประเภทแกงและเครื่องจิ้มจึงมีรสจัด ช่วยให้ร่างกายอบอุ่น ป้องกันการเจ็บป่วยได้อีกด้วย
ความหลากหลายในสำรับอาหารปักษ์ใต้ได้รับอิทธิพลจากอินเดียใต้ ทำให้เกิดตำรับอาหารใหม่มากมาย ล้วนผ่านวิธีการดัดแปลง ปรับปรุงเป็นวัฒนธรรมอาหารการกินที่ถ่ายทอดมาสู่รุ่นลูกรุ่นหลานในปัจจุบัน ทำให้มีลักษณะพิเศษแตกต่างจากภาคอื่นอย่างชัดเจนคือ รสชาติจัด เน้นเครื่องเทศและมีผักสารพัดชนิดที่เรียกว่า "ผักเหนาะ" ซึ่งเป็นพืชพื้นบ้านหาได้ในท้องถิ่นภาคใต้ เช่น สะตอ ลูกเหนียง ยอดกระถิน มากินร่วมด้วย เพื่อบรรเทารสเผ็ดของอาหาร ทั้งมีสรรพคุณเป็นยาอีกด้วย เนื้อสัตว์ที่นำมาปรุงเป็นอาหารส่วนมากนิยมสัตว์ทะเล เช่น ปลากระบอก ปลาทู ปูทะเล กุ้งหอย ซึ่งหาได้ในท้องถิ่น
อาหารพื้นบ้านของภาคใต้ เช่น แกงเหลือง แกงไตปลา นิยมใส่ขมิ้นปรุงอาหารเพื่อแก้รสคาว เครื่องจิ้มคือน้ำบูดูอาหารพื้นบ้านภาคใต้ที่มีชื่อเสียง เช่น
ไก่ต้มขมิ้น
ไก่ต้มขมิ้น เป็นอาหารที่มีรสเปรี้ยวนำ เหมาะสำหรับคนธาตุน้ำ เป็นหวัดเรื้อรัง รับประทานเผ็ด แก้ไอ ขับเสมหะ เพิ่มความสดชื่นให้กับร่างกาย
แกงส้ม
แกงที่มีรสชาติเผ็ด จึงให้ความสดชื่นแก่ร่างกาย
สุปัน พูลพัฒน์
สุปัน พูลพัฒน์ (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 - 28 มกราคม พ.ศ. 2517) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ 3 สมัย และอดีตกรรมการอำนวยการพรรคอิสระ
ประวัติ
สุปัน เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ที่ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นบุตรของนายมั่น กับนางบัง พูลพัฒน์ มีพี่น้อง 2 คน เขาสมรสกับนางยุ่น พูลพัฒน์ (สกุลเดิม ศรีบุญลือ) มีบุตรธิดา 6 คน
สุปัน เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์ ต่อมาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง จนจบประโยคครูพิเศษมูล (พ.) และปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) ในปี พ.ศ. 2485
การทำงาน
สุปัน เริ่มรับราชการเป็นข้าราชการครูชั้นจัตวา ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2472 ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 ได้เปลี่ยนมาเป็นสารวัตรชั้นจัตวา อำเภอกมลาไสย และเป็นเสมียนมหาดไทยในเวลาต่อมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2480 จึงกลับไปเป็นครูที่โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์อีกครั้ง
ในปี พ.ศ. 2484 เขาได้โอนไปรับราชการเป็นรองจ่าศาลแพ่ง ที่จังหวัดมหาสารคาม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2491 ได้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอาญา และลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2495 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.
สุปัน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดกาฬสินธุ์ครั้งแรกใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ต่อมาเมื่อพ้นจากการเป็น ส.ส. เหตุเพราะมีการยกเลิกรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2501 เขาจึงกลับเข้ารับราชการเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง
เขาลาออกจากราชการอีกครั้ง เพื่อสมัคร ส.ส. ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคอิสระ ซึ่งเขาร่วมจัดตั้งและเป็นกรรมการอำนวยการพรรค เมื่อปี พ.ศ. 2511
นอกจากนี้ สุปันได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 10 เมื่อ พ.ศ. 2512 - 2514 และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทย ในการไปเจรจาเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีกับประเทศกัมพูชา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุปัน พูลพัฒน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
สัญญาณว้าว!
'''Wow! signal'''  เป็นชื่อเรียกสัญญาณวิทยุ ที่ตรวจพบโดย ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ของหอดูดาว The Big Ear แห่งมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2520
สัญญาณที่ ดร.เอฮ์แมน ตรวจพบนี้ มีความเข้มสูงมาก ความยาว 72 วินาที และมีความเป็นไปได้ที่ จะเป็นสัญญาณจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ ด้วยความประหลาดใจ ดร.เอฮ์แมน ทำเครื่องหมายบนกระดาษคอมพิวเตอร์ เขียนข้อความว่า ว้าว! (WOW!) และเป็นที่มาของชื่อสัญญาณนี้
การแปลความหมายของแผนภูมิกระดาษ
รหัสตัวอักษรและตัวเลขที่วงกลมไว้ 6EQUJ5 จะอธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงความเข้มของสัญญาณ ช่องว่างจะหมายถึงความเข้มระหว่าง 0 และ 1, ตัวเลข 1 ถึง 9 แสดงถึงความเข้มตามลำดับหมายเลข (1.000-10.000), และความเข้มเท่ากับ 10.0 และสูงกว่าจะแสดงด้วยตัวอักษร ('A' สอดคล้องกับความเข้มระหว่าง 10.0 และ 11.0, 'B' สอดคล้องกับความเข้มระหว่าง 11.0 ถึง 12.0 ฯลฯ ) ค่า 'U' (ความเข้มระหว่าง 30.0 และ 31.0) เป็นค่าความเข้มระดับสูงสุดที่ตรวจพบโดยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ; ในขนาดสเกลเชิงเส้นมันเป็นสัญญาณที่ปรากฏเป็นจำนวนกว่า 30 ครั้งที่ดังกว่าอวกาศห้วงลึกตามปกติ ความเข้มในกรณีนี้คือ ปริมาณที่ไม่มีหน่วยของอัตราส่วนของสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน (unitless signal-to-noise ratio), เมื่อสัญญาณรบกวนเป็นค่าเฉลี่ยสำหรับย่านความถี่ในช่วงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้
สองค่าที่แตกต่างกันของสัญญาณคลื่นความถี่ที่ได้รับ ได้แก่: ที่ระดับความถี่ 1420.356 เมกกะเฮิร์ต (MHz) (ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ ชื่อ ด๊อกเตอร์ เจ ดี คราวส (J. D. Kraus)) และ ความถี่ 1420.4556 เมกกะเฮิร์ต (MHz) (ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ ชื่อ ด๊อกเตอร์ เจ อาร์ เอฮ์แมน (J. R. Ehman))
ตำแหน่งที่ตั้งของสัญญาณ
การกำหนดตำแหน่งที่แม่นยำในท้องฟ้าที่ซับซ้อนโดยใช้กล้องโทรทรรศน์ เดอะบิ๊กเอียร์ (the Big Ear telescope)  ที่เป็นสายอากาศลำโพงแบบฟีดฮอร์น (Feed horn) สองตัว เพื่อค้นหาสัญญาณนั้น, สายอากาศแต่ละข้างจะชี้ไปยังทิศทางที่แตกต่างกันเล็กน้อยในท้องฟ้าตามการหมุนของโลก; สัญญาณ ว้าว! ถูกตรวจพบได้ในสายอากาศข้างหนึ่ง และข้อมูลที่ถูกประมวลผลได้อยู่ในลักษณะที่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะกำหนดขนาดของสัญญาณที่จะป้อนเข้ามาสู่สายอากาศลำโพงทั้งสองนั้นกันได้เอาเองแบบตามใจชอบ ดังนั้นจึงมีค่าไรต์แอสเซนชั่นที่มีความเป็นไปได้สองค่า:
เดคลิเนชันถูกกำหนดอย่างไม่น่าสงสัยที่จะเป็น -27 ° 03 '± 20' ค่าก่อนหน้านี้จะแสดงทั้งหมดในเทอมของวิษุวัต B1950.0
อาณาบริเวณของท้องฟ้าที่เป็นปัญหานั้นตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกระจุกดาวทรงกลม เอ็ม55 (globular cluster of M55) ในกลุ่มดาวคนยิงธนู, ประมาณ 2.5 องศาทางตอนใต้ขนาด 5-แมกนิจูด (fifth-magnitude) ของกลุ่มดาวไคในกลุ่มดาวคนยิงธนู (Chi Sagittarii), และประมาณ 3.5 องศาใต้ของระนาบสุริยวิถี (plane of the ecliptic) ดาวที่อยู่ใกล้ที่สุดที่สามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดาย คือ ดาวเทาในกลุ่มดาวคนยิงธนู (Tau Sagittarii)
การเปลี่ยนแปลงของเวลา
กล้องโทรทรรศน์ "หูช้าง" (The Big Ear) ได้รับการติดตั้งให้อยู่ประจำตำแหน่งอย่างคงที่และใช้การหมุนของโลกในการสแกนไปในท้องฟ้าเบื้องบนแทน
วอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2018
วอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2018 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประเภททีมหญิง โดยมีทีเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 ทีม โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 6 ซึ่งมีการจัดการแข่งขัน ณ เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
การแบ่งกลุ่ม
การจับฉลากแบ่งกลุ่มทีมแชมป์และรองแชมป์จะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่ม และอีก 4 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2561 ณ โรงแรมโกลเด้นทิวลิป ซอฟเฟอริน กรุงเทพมหานคร
ปลาสร้อยขาว
ปลาสร้อยขาวมีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ และในฤดูฝนจะมีการอพยพย้ายถิ่นขึ้นสู่ต้นน้ำหรือบริเวณที่น้ำหลากเพื่อวางไข่และหากิน พบในแหล่งน้ำหลาก หนองบึง และแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคอีสานของไทย เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างยิ่งของภาคอีสาน โดยนิยมนำมาทำปลาร้า และทำน้ำปลา เป็นที่มาของน้ำปลารสชาติดี คือ "น้ำปลาปลาสร้อย"
ปลาสร้อยขาวมีชื่อเรียกอื่นในภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาส้อยหัวกลม" ในภาษาอีสาน, หรือ "ปลากระบอก" ในภาษาเหนือ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ลีราใหม่ตุรกี
ลีราใหม่ตุรกี เป็นสกุลเงินของประเทศตุรกีและไซปรัสเหนือ โดย 1 ลีราใหม่แบ่งออกเป็น 100 คุรัสใหม่
ประวัติ
เนื่องจากประเทศตุรกีประสบปัญหาเงินเฟ้ออย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วง คริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึง คริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้สกุลเงินลีราของตุรกีอ่อนค่าลงอย่างมาก ดังอัตราแลกเปลี่ยนต่อไปนี้
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 จึงได้มีการประกาศใช้เงินสกุลใหม่คือลีราใหม่ โดยให้ 1 ลีราใหม่ มีค่าเท่ากับ 1,000,000 ลีราเดิม ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นการหารจำนวนตัวเลขลงไป 1 ล้านทำให้ดูไม่วุ่นวายมากนักและให้ประชาชนนำเงินสกุลเก่ามาแลกที่ธนาคารเป็นสกุล ลีราใหม่ ได้ ณ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นไป
เหรียญและธนบัตร
เหรียญที่ใช้ได้แก่ เหรียญ 1, 5, 10, 25, 50 คุรัสใหม่ และ 1 ลีราใหม่ ธนบัตรที่ใช้ได้แก่ ธนบัตร 1, 5, 10, 20, 50 และ 100 ลีราใหม่
กอนทูซูน
กอนทูซูน (Gone Too Soon) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงและได้รับความนิยมโดยนักดนตรีชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน เขียน และแต่งโดย ลาร์รี กรอสส์แมน และบัซ โกแฮน เพลงเวอร์ชันแจ็กสันเพื่ออุทิศตนความทรงจำของเพื่อนแจ็คสัน ไรอัน ไวต์ วัยรุ่นจากโคโคโม ,รัฐอินดีแอนา ที่เข้ามาให้ความสนใจในระดับชาติหลังจากที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนของเขาเนื่องจากเป็นโรคเอดส์ เวอร์ชันนี้ถูกผลิตโดยแจ็คสันและร่วมผลิตโดย Bruce Swedien สำหรับซิงเกิลที่แปดในสตูดิโออัลบั้ม Dangerous (1991) เพลงนี้ถูกวางจำหน่ายออกมาในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1993 ซึ่งตรงกับเป็นวันเอดส์โลก
เฉินหลง
เฉิน กั่งเซิง, แจ็กกี ชาน ในไทยเป็นที่รู้จักในชื่อ เฉินหลง (เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1954) เป็นนักแสดง ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ สตันต์แมน นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง และนักร้องชาวฮ่องกง
เขาเป็นนักการกุศล เป็นผู้มีชื่อเสียงใจบุญที่สุดหนึ่งในสิบของโลก ในปี 2015 นิตยสารฟอบส์ได้ประเมินทรัพย์สินของเขาอยู่ที่ 350 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 10,896 ล้านบาท) และในปี 2016 เขาเป็นนักแสดงชายที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับสองของโลกอีกด้วย
กัวลาดูงุน
กัวลาดูงุน (Kuala Dungun) เป็นทั้งมูกิมและเมืองหลวงของอำเภอดูงุน, รัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซียโดยตั้งอยู่บนเส้นทางระหว่าง ตันจุงจารา กับปากา
เฉินหลง
ชีวิตช่วงแรก
เฉินหลงเกิดวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2497 ที่วิกตอเรียพีค ฮ่องกง (อังกฤษ:Victoria Peak ; จีน : 太平山 หรือ 扯旗山) ในฮ่องกง มีชื่อจริงว่า เฉิน กั่งเซิง (陳港生) หรือหมายความว่า "เกิดที่ฮ่องกง" พ่อของเฉินหลงชื่อ เฉิน จื้อผิง (陳志平) แม่ชื่อ เฉิน ลี่ลี่ (陳莉莉) เดิมอยู่เมืองจีน แต่หนีออกมาอยู่ฮ่องกงสมัยสงครามกลางเมือง ตอนเด็ก ๆ พ่อแม่ตั้งชื่อเล่นให้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูว่า "เพ่าเพ่า" หรือ "ลูกระเบิด" เพราะชอบนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเบาะ เขาเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน เขาเกือบถูกพ่อแม่ผู้บังเกิดเกล้าขายให้แก่หมออังกฤษในราคาแค่ 26 เหรียญ แต่แล้วพ่อแม่ของเขาก็ได้ล้มเลิกความคิดนั้น
พ่อของเขาทำงานเป็น "พ่อครัว" แม่ทำงานเป็น "แม่บ้าน" ให้แก่เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในฮ่องกง เฉินหลงก็เติบโตมาในสถานทูต เมื่ออายุถึงเกณฑ์ก็เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนหนานหัว
เมื่อครั้งเฉินหลงอายุ 9 ขวบ ได้มีโอกาสมาใช้ชีวิตอยู่ในเยาวราชถึง 2 ปี อาศัยอยู่หลังโรงงิ้วเก่า ในวัยเด็กได้เรียนมวยไทยกับคุณลุงแก่ ๆ ขาเป๋ คอยสอนมวยไทยให้ ดังนั้นเฉินหลงจึงมีความผูกพันกับคนไทยมาก
เฉินหลงเรียนจบเมื่ออายุ 17 ปี เขาได้ไปสมัครเข้าร่วมทีมสตันท์ในวงการหนังฮ่องกงในช่วงที่ บรู๊ซ ลี ยังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อ บรู๊ซ ลี เสียชีวิต เฉินหลงต้องตกงานเพราะวงการหนังกังฟูฮ่องกง กำลังอยู่ในช่วงตกต่ำ
ประสบความสำเร็จ
ปี 1978 เมื่อเฉินหลงนำแสดงหนังให้แก่ Seasonal Film เรื่อง Snake in the Eagle's Shadow (ไอ้หนุ่มพันมือ ,1978) หนังกังฟู-คอมาดี้ ทำให้ชื่อของเฉินหลง กลายเป็นดาราดังเพียงช่วงข้ามคืน เพราะสามารถทำเงินอย่างมหาศาลในฮ่องกงและเอเชีย จากนั้นเฉินหลงก็ได้นำแสดงใน Drunken Master (ไอ้หนุ่มหมัดเมา ,1978) โดยเฉพาะเรื่องนี้ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จในฮ่องกงเท่านั้น แต่ยังประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายทั่วเอเชีย และเป็นกระแสไปทั่วโลกในยุคนั้น ทำให้เฉินหลงมีสไตล์หนังเป็นของตัวเองอย่างชัดเจน คือ กังฟู-คอมาดี้ (Kung fu-comedy) จนเป็นภาพลักษณ์ของเขา และพัฒนาต่อเนื่องเป็นแนว แอ๊คชั่น-คอมาดี้  (Action-comedy) ในเวลาต่อมา
เมื่อเฉินหลงหมดสัญญากับหลอเหว่ย เขาก็มุ่งหน้าไปที่สังกัดค่ายโกลเดนฮาร์เวสต์ (Golden Harvest) ซึ่งในอดีตบรู๊ซ ลี เคยเป็นดาราประจำของค่ายนี้ โดยที่สิทธิการทำหนังในค่ายนี้ เฉินหลงเป็นคนสามารถเลือกเองได้ ผลงานเรื่องแรกในค่ายนี้คือเรื่อง The Young Master (ไอ้มังกรหมัดสิงโต ,1980) ซึ่งสามารถทำรายได้ 10 ล้านเหรียญฮ่องกงเป็นเรื่องแรก จากนั้นหลังจากนั้นเฉินหลงก็ได้กลับมาทำหนังในฮ่องกงกับร่วมกับ 2 สหายอย่าง หงจินเป่า และ หยวนเปียว โดยผลงานที่ทั้งสามได้แสดงด้วยกันมี 6 เรื่อง คือ Winners and Sinners (มือปราบจมูกหิน ,1983) Project A (เอไกหว่า ,1984) Wheels on Meals (ขาตั้งสู้ ,1984) My Lucky Stars (7เพชรฆาตสัญชาติฮ้อ ,1985) Twinkle Twinkle Lucky Stars (ขอน่า อย่าซ่าส์ ,1986) และ Dragons Forever (มังกรหนวดทอง ,1988) เป็นเรื่องสุดท้าย แต่เรื่อง Heart of Dragon (2พี่น้องตระกูลบึ้ก ,1985) เฉินหลงกับหงจินเป่าแสดง แต่หยวนเปียวอยู่ในส่วนกำกับคิวบู๊
เฉินหลง กลับมาประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดอีกครั้งและโดดเด่นไปทั่วโลก ในหนังประเภท แอ๊คชั่น - สตั้นแมน - โชว์ฉากเสี่ยงตาย (Action/Stunt) ที่เขาเป็นผู้คิดค้นขึ้นมาเอง ในเรื่อง Police Story (วิ่งสู้ฟัด ,1985) โดยเรื่องนี้ทำให้เฉินหลงได้รับรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกง ถึง 2 รางวัล คือ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ ออกแบบฉากต่อสู้ยอดเยี่ยม จากนั้นหนังของเฉินหลงเป็นที่ยอมรับทั่วเอเชียและทั่วโลกเกือบทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น Armour of God (ใหญ่สั่งมาเกิด ,1987) Police Story 2 (วิ่งสู้ฟัด 2 ,1988) Miracles (ฉีจี้ ,1989) Armour of God II: Operation Condor (ใหญ่สั่งมาเกิด 2 ตอน อินทรีทะเลทราย ,1991) Police Story 3: Supercop (วิ่งสู้ฟัด 3 ,1992) City Hunter (ใหญ่ไม่ใหญ่ ข้าก็ใหญ่ ,1993) Crime Story (วิ่งสู้ฟัด ภาคพิเศษ ,1993) และตำนานไอ้หนุ่มหมัดเมา Drunken Master II (ไอ้หนุ่มหมัดเมา 2 ,1994) ซึ่งเรื่องนี้เฉินหลงได้ร่วมงานกับ หลิว เจียงเหลียง อีกครั้งหนึ่ง จากนั้นเฉินหลงก็มีหนังท็อปฟอร์มหลายเรื่องในเวลาต่อมา เช่น Thunderbolt (เร็วฟ้าผ่า ,1995) Police Story 4: First Strike (ใหญ่ฟัดโลก 2 ,1996) Mr. Nice Guy (ใหญ่ทับใหญ่ ,1997) และ Who Am I? (ใหญ่เต็มฟัด ,1998)
ฮอลลีวูด
เฉินหลงก็มีโอกาสไปแสดงหนังฮอลลีวู้ดเป็นครั้งแรกในหนังพีเรียด - กังฟู เรื่อง The Big Brawl (ไอ้มังกรถล่มปฐพี)  (1980) (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Battle Creek Brawl) ผลลัพธ์ที่ได้คือ ไม่ประสบความสำเร็จเลย จากนั้นเขาก็แสดงเป็นตัวประกอบในหนังแนว Road Movie อย่าง Cannonball Run (เหาะแล้วซิ่ง)  (1981) และ Cannonball Run 2 (1982) เรียกได้ว่าการไปเล่นหนังฮอลลีวู้ดของเขานั้น ล้มเหลวไม่เป็นท่า และเรื่องที่ 4 อย่าง The Protector (กูกู๋ปืนเค็ม)  (1985) ซึ่งก็ล้มเหลวอีกครั้ง
การไปเปิดตลาดอเมริกาครั้งที่สอง ของเฉินหลงก็เป็นผล เมื่อ Rumble in the Bronx (ใหญ่ฟัดโลก ,1995) สามารถเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิสของอเมริกาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 สามารถทำรายได้ตลอดการฉายถึง 32.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การแสดงหนังฮอลลีวู้ดของเฉินหลงในรอบหลายปีก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเฉินหลงนำแสดงใน Rush Hour (คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด ,1998) ที่นำแสดงคู่กับ คริส ทักเกอร์ หนังประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยสามารถทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิสถึง 141.1 ล้านเหรียญ และ 244.3 จากทั่วโลก จากนั้นเฉินหลงก็มีโอกาสเล่นหนังทั้งในฮ่องกงและอเมริกาสลับกันหลายๆ ครั้ง เช่น Gorgeous (เบ่งหัวใจฟัดให้ใหญ่ ,1999) Shanghai Noon (คู่ใหญ่ฟัดข้ามโลก ,2000) The Accidental Spy (วิ่งระเบิดฟัด ,2001) และเฉินหลงก็กลับมาเล่นหนังภาคต่ออย่าง Rush Hour 2 (คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด 2 ,2001) The Tuxedo (สวมรอยพยัคฆ์พิทักษ์โลก ,2002) และ Shanghai Knights (คู่ใหญ่ฟัดทลายโลก ,2003) ซึ่งก็ประสบความสำเร็จเหมือนเคย
แต่ผลงานอย่าง Around The World in 80 Days (80วัน จารกรรมฟัดข้ามโลก) (2004)  ที่เฉินหลงร่วมแสดงกับ สตีฟ คูแกน และ ซีซิล เดอ ฟรานซ์ ประสบความล้มเหลวในสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก โดยทำเงินทั่วโลกไปเพียงแค่ 72.1 ล้านเหรียญ จากทุนสร้าง 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปี 2008 เฉินหลงนำแสดงร่วมกับ เจท ลี ในภาพยนตร์กำลังภายใน - แฟนตาซี เรื่อง The Forbidden Kingdom (หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ ,2008) โดยเป็นการร่วมกันครั้งแรกของทั้งคู่ และในปีเดียวกันเฉินหลงยังให้เสียงตัวการ์ตูน "Master Monkey" ในเรื่อง Kung Fu Panda (2008) ของ ดรีมเวิร์กส์ แอนนิเมชั่น โดยมีผู้ร่วมให้เสียง เช่น แจ็ค แบล็ค, ดัสติน ฮอฟแมน, แองเจลิน่า โจลี่ และ ลูซี่ ลิว
เฉินหลงนำแสดงในหนังแอ็คชั่น - คอมเมดี้ เรื่อง The Spy Next Door (วิ่งขโยงฟัด) (2010)  โดยรับบทเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ต้องมาต่อสู้กับเหล่าสายลับมากฝีมือ หลังจากที่เหล่าเด็กๆ ดูแลดันเกิดโหลดข้อมูลลับขององค์กรแห่งหนึ่ง และ Kung Fu Kid งานรีเมคจากอดีตหนังดังอย่าง The Karate Kid (2010)  แสดงร่วมกับ จาเดน สมิธ ลูกชายของนักแสดงชื่อดัง วิล สมิธ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งในบ๊อกซ์ออฟฟิศ และทำไปกว่า 170 ล้านเหรียญในสหรัฐ
JCE Movies Limited
หลังจากร่วมงานกับทาง Golden Harvest มานานร่วม 20 กว่าปี ในปี 2003 เฉินหลงจึงตัดสินใจเดินออกจาก Golden Harvest และมาเปิดบริษัทของตัวเองในนาม JCE Movies Limited  (Jackie Chan Emperor Movies Limited)  โดยอยู่ในเครือของบริษัท Emperor Multimedia Group (EMG)  บริษัทสื่อบันเทิงยักษ์ใหญ่ในฮ่องกง
ซึ่งตัวของเฉินหลงเองเป็นทั้งผู้สร้างและนำแสดงในหนังของตนเอง หนังของเขาเรื่องแรกในนามบริษัทนี้ คือ The Medallion (ฟัดอมตะ)  (2003) และหลังจากนั้นก็มีผลงานทำเงินต่อเนื่องอย่าง New Police Story (วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด)  (2004), The Myth (ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา)  (2005) และ Rob-B-Hood (วิ่งกระเตงฟัด)  (2006)
ช่วงหลัง ๆ มานี้เฉินหลงมีผลงานการแสดงกับต่างชาติน้อยลง เขาเริ่มที่จะกลับมาทำหนังในฮ่องกงอีกครั้ง ซึ่งหนังเรื่องที่ 100 ของเขาคือ 1911 (ใหญ่ผ่าใหญ่), Chinese Zodiac หรือภาคต่อของหนังสุดมันส์อย่าง  Armour Of God : Chinese Zodiac มีชื่อไทยเรียกว่า "ใหญ่สั่งมาเกิด 3" (สหมงคลฟิล์มเจ้าของหนังตั้งชื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ใหม่ว่า วิ่ง・ปล้น・ฟัด)
ผลงานในยุค JCE
นักร้อง
เฉินหลงเป็นคนที่ชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เฉินหลงเคยชิมลางร้องเพลงประกอบในหนังเรื่อง The Young Master (1980) ในเพลงที่มีชื่อว่า "Kung Fu Fighting Man" ซึ่งเป็นเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกในชีวิตของเขา
และในปี 1984 เฉินหลงเปิดตัวในฐานะศิลปินกับอัลบั้มแรกที่มีชื่อชุดว่า Love Me โดยมีเพลงฮิตในชื่อเดียวกับอัลบั้ม ซึ่งประสบความสำเร็จพอสมควร และหลังจากนั้นเขาก็มีผลงานอัลบั้มเพลงกว่า 20 ชุด โดยเป็นอัลบั้มเดี่ยว 11 ชุด อัลบั้มรวมฮิต 9 อัลบั้ม อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ 12 ชุด (ร่วมร้อง) และร่วมร้องกับศิลปินอื่น ๆ อีกมากมาย
อัลบั้มเพลงเดี่ยวล่าสุดของเขาคือชุด Truely, With All My Heart ในปี 2002 และมีเพลงฮิตในชื่อเดียวกับอัลบั้ม
สารคดี
เฉินหลงได้สร้างงานสารคดีเกี่ยวกับชีวิตของตัวเขาเองถึง 3 ครั้ง ครั้งแรกเขาสร้างงานสารคดีเกี่ยวกับชีวประวัติตัวเองในชื่อชุด Jackie Chan : My Story (1998) เนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นมาของชีวิตตั้งแต่เกิดจนถึงจุดที่เฉินหลงประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ ซึ่งมีแขกรับเชิญต่าง ๆ มากมาย อาทิ หงจินเป่า หยาง จื่อฉยง และอื่น ๆ อีกมากมาย
ครั้งที่สองใช้ชื่อชุดว่า Jackie Chan : My Stunts (เฉินหลง ท้าตายสไตล์ผม)  (1999) โดยเนื้อหาในนี้เกี่ยวงานแอ๊คชั่นของเฉินหลง ซึ่งเป็นเคล็ดลับสำหรับคนที่ต้องการศึกษาเกี่ยวกับงานสตันท์ได้เป็นอย่างดี
และครั้งล่าสุดใช้ชื่อชุดว่า Traces of a Dragon : Jackie Chan & His Lost Family (2003) ซึ่งว่าด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของพ่อเฉินหลง ซึ่งเนื้อหาจะมีเรื่องของสภาพสังคมในประเทศจีนในสมัยของพ่อเฉินหลง
เฉินหลงมีส่วนร่วมในสารคดีเรื่อง An Alan Smithee Film: Burn Hollywood Burn (1998) โดยเฉินหลงรับบทเป็นตัวของเฉินหลงจริง ๆ หนังว่าด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับผู้กำกับ ที่ทำหนังไม่เคยประสบความสำเร็จเลย แต่หนังก็สามารถคว้ารางวัล Razzie Awards (รางวัลหนังยอดแย่) ไปครองถึง 5 ตัว
ธุรกิจส่วนตัว
เฉินหลงนอกจากจะทำงานในวงการบันเทิงแล้ว เขายังมีธุรกิจส่วนตัวอย่างร้านอาหาร Jackie's Kitchen ที่มีสาขา ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี และอีกหลายสาขาในทั่วโลก Jackie Chan Cafe ที่มีสาขาทั้งจีน, มาเลเซีย และสิงคโปร์ รวมถึงธุรกิจฟิตเนสที่มีชื่อว่า California Fitness Jackie Chan Sport Club และล่าสุดได้เปิดเว็บไซต์อย่าง JackieChanDesign.com ที่รวบรวมขายสินค้าของเขาทางอินเทอร์เน็ต นับตั้งแต่โปสเตอร์, เสื้อผ้า, ของตกแต่งบ้าน จนกระทั่งแสตมป์ และมีสาขาต่างประเทศคืออังกฤษและรัสเซีย
วิดีโอเกม
เฉินหลงในปัจจุบันเป็นดาราแอคชั่นระดับโลกไปแล้ว ดังนั้นบริษัทเกมทั้งหลายจึงอยากจะนำรูปลักษณ์ของเฉินหลงไปเป็นตัวละครในเกม เดิมทีเฉินหลงเคยถูกนำไปเป็นแบบตัวละครในเกม Jackie Chan's Action Kung Fu ในปี 1991 โดยบริษัท Hudson Soft
ปี 1995 เฉินหลงก็ถูกเอาไปสร้างเป็นเกมตู้ในเกมที่มีชื่อว่า Jackie Chan In Fists Of Fire สร้างโดย Kaneko
ปี 2000 เครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชันก็เอาเฉินหลงไปเป็นตัวละครในเกม Jackie Chan Stuntmaster ซึ่งผลิตโดย Radical Entertainment ซึ่งเป็นเกมรูปแบบ 3D
การ์ตูน
Jackie Chan Adventures เป็นชื่อของการ์ตูนที่เอาคาแรคเตอร์ของเฉินหลงไปสร้างเป็นตัวละครหลักของเรื่อง โดยการสร้างสรรค์ของจอห์น โรเจอร์ ผ่านการออกแบบตัวละครโดย เจฟฟ์ มัสสุดะ ออกฉายทางช่อง Cartoon Network สร้างโดย Kids' WB ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน ปี 2000 ถึง 8 กรกฎาคม ปี 2005 ทั้งหมด 95 ตอน ภายใน 5 Season และเคยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 เวลา 06.00 ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ ปี 2544 - 2545
แรงบันดาลใจ
"แรงบันดาลใจของเฉินหลงไม่ใช่บรู๊ซลี" เฉินหลงเคยบอกว่าเขาไม่ต้องการจะเป็นบรู๊ซลีคนที่ 2 แต่เขาต้องการต่างออกไปจากตัวของบรู๊ซลี เฉินหลงจึงผสมผสานงานของเขาให้ออกมาในแบบที่ไม่รุนแรง ซึ่งงานของบรู๊ซลีมักจะเป็นในรูปแบบที่จริงจัง หนักหน่วง ภาพยนตร์ของเฉินหลงเป็นในรูปแบบกังฟูสมัยใหม่ผสมกับความตลก ซึ่งแรงบันดาลใจมาจากดาราตลกเงียบ 3 คน อันได้แก่
ฉากเสี่ยงตายและอุบัติเหตุ
เฉินหลงได้จัดตั้งทีมงานสตั๊นท์ของตนเองโดยใช้ชื่อว่า Jackie Chan Stunt Team (หรืออีกชื่อ Jackie Chan's Stuntmen Association) ซึ่งเฉินหลงตั้งทีมนี้ในปี 1983 โดยทำงานในการออกแบบท่าทางและสร้างสรรค์ฉากแอ็คชั่นในหนังของเฉินหลง โดยแรกเริ่มมีสมาชิกเพียง 6 คน จากนั้นก็มีคนที่เข้ามาเป็นสมาชิกในทีมนับสิบกว่า ทั้งชาวจีนและชาวต่างชาติ ซึ่งทีมของเฉินหลงยังประสานงานร่วมกันกับทีมของ หงจินเป่า และ หยวนเปียว ด้วย โดยใช้ชื่อว่า Hung Ga Ban และ Yuen Ga Ban ตามลำดับ
การเกิดอุบัติเหตุก็ดูว่าจะเป็นของคู่กันกับการแสดงฉากเสี่ยงตายของเฉินหลง ซึ่งบาดแผลจากอุบัติเหตุของเฉินหลงนั้นมีมากมายจนนับไม่ถ้วน แต่ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดก็คือในหนังเรื่อง Armour of God (1987) : ใหญ่สั่งมาเกิด โดยในฉากแรกของหนังที่เฉินหลงจะต้องกระโดดจากตึกแล้วมาเกาะต้นไม้ แต่ในการถ่ายทำครั้งแรกเฉินหลงรู้สึกไม่ดีพอเลยต้องการถ่ายใหม่ แต่การถ่ายครั้งที่สองต้นไม้ที่เฉินหลงเกาะนั้นเกิดหัก ทำให้เฉินหลงตกลงมาในความสูงที่พอสมควร ผลก็คือ กะโหลกศีรษะของเฉินหลงร้าว ทำให้ต้องมีการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน แต่ในที่สุดเฉินหลงก็รอดมาได้ ทว่าหูของเขาได้รับความกระทบกระเทือนพอสมควร จึงทำให้ประสิทธิภาพในการได้ยินลดลง
ครอบครัว
เฉินหลงเคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งกับ หลิน ฟ่งเจียว นักแสดงชาวไต้หวัน เมื่อปี 1982 มีลูกด้วยกัน 1 คน คือ เจย์ซี ชาน (ชื่อแรกเกิด เฉิน จู่หมิง) ปัจจุบันแยกกันอยู่ แต่เมื่อปี 1999 หนังสือพิมพ์ในฮ่องกงต่างพาดหัวข่าวว่า "เฉินหลงทำผู้หญิงท้อง" ปรากฏภายหลังว่าผู้หญิงคนดังกล่าวคือ อู๋ ฉี่ลี่ อดีตมิสเอเชียปี 1990 โดยปัจจุบันเฉินหลงมีลูกสาวที่เกิดกับอู๋ ฉี่ลี่ อีก 1 คน คือเอ็ตต้า อู๋ (อู๋จั้วหลิน)
เฉินหลงนับถือศาสนาพุทธ ใน ค.ศ. 2009 เฉินหลงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยกัมพูชา