cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อีเอฟแอลคัพ 2023 นัดชิงชนะเลิศ
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หนึ่งสโมสรจาก พรีเมียร์ลีก ที่ไม่ได้มีส่วนร่วมใน การแข่งขันยูฟ่า, นิวคาสเซิลเข้าสู่บอลถ้วยในรอบที่สองโดยพวกเขาถูกจับสลากออกไปเยือนสโมสรจาก อีเอฟแอลลีกทู แทรนเมียร์โรเวอส์ กับแมตช์ลงเล่นที่ เพรนตันพาร์ก ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2022. นิวคาสเซิลชนะ 2–1 กับประตูสำหรับนิวคาสเซิลจาก กัปตันสโมสร จามาล ลาสเซลล์ส และ คริส วุด, หลังจากที่ เอลเลียตต์ เนวิตต์ ได้มอบให้แทรนเมียร์เป็นฝ่ายขึ้นนำ. ในรอบที่สาม, พวกเขาถูกจับสลากได้เล่นในบ้านพบกับสโมสรร่วมพรีเมียร์ลีก คริสตัลพาเลซ, กับแมตช์ลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 9 พฤศจิกายน. คู่นี้จบลงด้วยการเสมอ 0–0 หลัง 90 นาทีแต่หนึ่ง การดวลลูกโทษ ถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดผลลัพธ์, กับชัยชนะของนิวคาสเซิล 3–2 โดย วูด, คีแรน ทริปเปียร์ และ ฌูเอลิงตง เปลี่ยนจุดโทษให้เจ้าบ้าน ขณะที่ สเวน บ็อตมัน และ บรูนู กีมาไรส์ พลาด. วิลล์ ฮิวจ์ส และ โจเอล วอร์ด เปลี่ยนการยิงลูกโทษของพวกเขาสำหรับ พาเลซ, โดยมีกัปตันสโมสร ลูกา มิลิวอเยวิช, ฌ็อง-ฟิลิปเป มาเตตา และ มัลกอล์ม อีบิโอไว ทุกคนทั้งหมดได้ยิงไปติดเซฟโดยโพป. ในรอบที่สี่, นิวคาสเซิลถูกจับสลากเล่นในบ้านมากกว่าครั้งนึงพบกับสโมสรอื่นจากพรีเมียร์ลีกใน บอร์นมัท, กับแมตช์ที่ลงเล่นที่เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 20 ธันวาคม. นิวคาสเซิลชนะ 1–0 กับหนึ่งการทำเข้า ประตูตัวเอง จาก แอดัม สมิท. แมตช์นี้ได้เห็นผู้จัดการทีมนิวคาสเซิล เอ็ดดี ฮาว เผชิญหน้าพบกับสโมสรเก่าของเขา. ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, นิวคาสเซิลได้ถูกจับสลากเล่นในบ้านสำหรับรอบที่สามติดต่อกันพบกับ เลสเตอร์ซิตี, กับแมตช์ลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2023. นิวคาสเซิลชนะ 2–0 กับประตูที่มาจาก แดน เบิร์น และ ฌูเอลิงตง. ในรอบรองชนะเลิศ, ซึ่งลงเล่นสองนัด, นิวคาสเซิลถูกจับสลากพบกับ เซาแทมป์ตัน กับเลกแรกลงเล่นไปเยือนที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม ในวันที่ 24 มกราคม. นิวคาสเซิลขึ้นนำไปก่อน 1–0 โดยได้ประตูจากฌูเอลิงตง. เลกที่สองจะลงเล่นที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในวันที่ 31 มกราคม, กับชัยชนะของนิวคาสเซิล 2–1 (รวมผลสองนัด 3–1) กับสองประตูจาก ฌอน ลองสตาฟฟ์ และประตูปลอบใจสำหรับเซาแธมป์ตันจาก ชี แอดัมส์. อย่างไรก็ตาม, กีมาไรช์ถูก โดนไล่ออก, แม้ว่าเขาจะไม่พลาดนัดชิงชนะเลิศเนื่องจากการแข่งขัน 3 นัดถูกบังคับใช้ในพรีเมียร์ลีก, โดยเขาจะพลาดเกมลีก 3 นัดถัดไปที่นิวคาสเซิลจะพบกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด, บอร์นมัท และ ลิเวอร์พูล.
เร่ขายฝัน (แก้ความกำกวม)
เร่ขายฝัน อาจหมายถึง
ยุทธการที่โบโรวา โกรา
ยุทธการที่โบโรวา โกรา(Bitwa pod Borową Górą)หมายถึงหนึ่งในการสู้รบตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 5 กันยายน ค.ศ. 1939 ที่เกิดขึ้นใกล้กับภูเขาโกรี่ โบโรว์สกี(Góry Borowskie hills),ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จากปียอตร์กุฟตรือบูนัลสกีและทิศตะวันออกของ Bełchatów การสู้รบ,เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพเวร์มัคท์และกองทัพโปแลนด์ในบริเวณใกล้เคียงวูช เป็นผลลัพธ์โดยตรงจากยุทธการที่ชายแดน(Battle of the Border) เป็นช่วงต้นของเยอรมันบุกครองโปแลนด์
ภูเขาทั้งสามลูก(สูงประมาณ 278 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล) เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่กองทัพเหล่าที่ 16 ของเยอรมันจำเป็นต้องบุกผ่านเข้าไปในคำสั่งเพื่อบุกไปยังเมือง Radomsko, ปียอตร์กุฟตรือบูนัลสกี และ Bełchatów,และต่อไปก็เข้าสู่ใจกลางของโปแลนด์ พื้นที่นี้เป็นการป้องกันโดยหน่วยกรมทหารราบ 'กองทหารโปลิชที่ 2(ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบ กองทหารที่ 2)ภายใต้การบัญชาของพันเอก Ludwik Czyżewski, และหน่วยกรมทหารราบที่ 146(ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบที่ 44)ภายใต้การบัญชาของพันเอก Artur Pollak ทั้งสองหน่วยทหารโปแลนด์อยู่ในสังกัดกองทัพวูช การบุกของกองทัพเหล่าที่ 16 ของเยอรมันประกอบไปด้วยกองพลแพนเซอร์ที่ 1, กองพลแพนเซอร์ที่ 4, กองพลทหารราบที่ 14 และกองพลทหารราบที่ 31 ในระหว่างการต่อสู้ที่หนักหน่วง ทหารโปแลนด์เสียชีวิตจากกรมทหาร 'กองทหารที่ 2 ไป 663 นาย(รวมทั้งเจ้าหน้าที่นายทหาร 16 นายและนายทหารชั้นประทวน 67 นาย)
สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย (Социјалистичка Република Србија) ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักในชื่อ สหพันธรัฐเซอร์เบีย และ สาธารณรัฐประชาชนเซอร์เบีย โดยทั่วไปเรียกกันว่า เซอร์เบียสังคมนิยม หรือเรียกง่าย ๆ ว่า เซอร์เบีย เป็นหนึ่งในหกสาธารณรัฐที่เป็นองค์ประกอบของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เป็นสาธารณรัฐองค์ประกอบที่ใหญ่ที่สุดในแง่ของประชากรและดินแดน เมืองหลวงของสาธารณรัฐคือกรุงเบลเกรด ซึ่งเป็นเมืองหลวงกลางของยูโกสลาเวียด้วย
สงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากการล่มสลายของราชอาณาจักรยูโกสลาเวียในสงครามเดือนเมษายน (พ.ศ. 2484) ทั้งประเทศถูกยึดครองและแบ่งแยกระหว่างฝ่ายอักษะ ดินแดนตอนกลางของเซอร์เบียและดินแดนทางตอนเหนือของบานัตถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนี ซึ่งบังคับใช้การควบคุมโดยตรงเหนือดินแดนของผู้บัญชาการทหารในเซอร์เบีย โดยมีรัฐบาลหุ่นเชิดติดตั้งอยู่ในเบลเกรด ภาคใต้ของเมทอฮียาและคอซอวอถูกยึดครองโดย ฟาสซิสต์อิตาลี และผนวกเข้ากับแอลเบเนียของอิตาลี แคว้นบาชกาถูกยึดครองโดยฮังการี ขณะที่เซอร์เมียถูกครอบครองโดยรัฐเอกราชโครเอเชีย ส่วนทางตะวันออกเฉียงใต้ของเซอร์เบียถูกยึดครองโดยบัลแกเรีย
ในช่วงเริ่มต้นของการยึดครอง มีขบวนการต่อต้านสองกลุ่มเชทนิกส์และพลพรรค พวกเขามีโครงการทางการเมืองและอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกัน และในปี 1943 เชตนิกส์เริ่มร่วมมือกับกองกำลังฝ่ายอักษะ พลพรรคสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงของยูโกสลาเวียเป็นสหพันธรัฐ โดยเซอร์เบียกลายเป็นหนึ่งในหน่วยสหพันธรัฐ ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1941 สถาบันชั่วคราวแห่งแรกก่อตั้งขึ้นโดยพรรคพวกในดินแดนที่ได้รับการปลดปล่อยบางส่วน นำโดยคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติหลักสำหรับเซอร์เบีย มันตั้งอยู่ในอูฌิตเซ และด้วยเหตุนี้การเคลื่อนไหวจึงกลายเป็นที่รู้จักในชื่อสาธารณรัฐอูฌิตเซ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายรุกของเยอรมันได้บดขยี้รัฐดั้งเดิมนี้ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน หลังจากนั้นกองกำลังพรรคพวกหลักก็ย้ายไปบอสเนีย
สาธารณรัฐประชาชนเซอร์เบีย
กระบวนการนี้มีขึ้นอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2488 เมื่อมีการสร้างสมัชชาประชาชนชั่วคราวของเซอร์เบีย และแต่งตั้งรัฐบาลประชาชนเซอร์เบียชุดแรกด้วย สองภูมิภาคที่สร้างขึ้นใหม่ ได้แก่ จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนาและเขตปกครองตนเองโคโซโวและเมโทฮียา ตัดสินใจรวมเข้ากับเซอร์เบีย วันที่ 29 พฤศจิกายน (พ.ศ. 2488) ยูโกสลาเวียได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเป็นสหพันธรัฐสาธารณรัฐ และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 หลังจากรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐยูโกสลาเวียฉบับแรกได้รับการรับรอง สหพันธรัฐเซอร์เบียได้เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐประชาชนเซอร์เบีย / (Narodna Republika Srbija)
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2489 มีการเลือกตั้งสมัชชารัฐธรรมนูญแห่งเซอร์เบีย[11] และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2490 รัฐธรรมนูญแห่งเซอร์เบียได้รับการรับรอง ยืนยันตำแหน่งของตนในสหพันธรัฐยูโกสลาเวีย และยังควบคุมตำแหน่งของหน่วยปกครองตนเอง (วอยวอดีนาเป็นจังหวัดปกครองตนเอง; โคโซโว และ เมทีโฮยา เป็นเขตปกครองตนเอง) ในปีพ.ศ. 2496 ได้มีการประกาศใช้กฎหมายรัฐธรรมนูญ ทำให้เกิดการปฏิรูปสังคมเพิ่มเติม
เมื่อถึงเวลานั้น ชีวิตทางการเมืองภายในในเซอร์เบียถูกครอบงำอย่างเต็มที่โดยพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเซอร์เบีย ซึ่งก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2488 ในฐานะสาขาของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย เพื่อปราบปรามฝ่ายค้านที่นับถือระบอบราชาธิปไตยที่ยังหลงเหลืออยู่ คอมมิวนิสต์ได้ริเริ่มสร้างแนวร่วมทางการเมืองที่กว้างขึ้น จึงก่อตั้งแนวร่วมประชาชนแห่งยูโกสลาเวีย (PFY) ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 พรรคการเมืองอื่น ๆ ก็ถูกยุบในไม่ช้า และชีวิตทางการเมืองที่เหลืออยู่ถูกจำกัดให้อยู่ใน PFY ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคคอมมิวนิสต์อย่างเต็มที่
สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย
ในปี พ.ศ. 2506 รัฐธรรมนูญยูโกสลาเวียฉบับใหม่ได้รับการรับรอง โดยเปลี่ยนชื่อสหพันธรัฐเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งยูโกสลาเวีย และหน่วยงานของรัฐบาลกลางเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยม จึงใช้ชื่อ: สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย
ในปี พ.ศ. 2509 อเล็กซานดาร์ รันโควิช หนึ่งในชาวเซิร์บที่โดดเด่นที่สุดในพรรคคอมมิวนิสต์และยังเป็นรองประธานาธิบดีของยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2506-2509) และผู้ก่อตั้งหน่วยข่าวกรองยูโกสลาเวีย OZNA ถูกปลดออกจากตำแหน่งเนื่องจากข้อกล่าวหาว่าสอดแนมประธานาธิบดีตีโต
หลังจากฤดูใบไม้ผลิของโครเอเชียในปี พ.ศ. 2514 หัวหน้าพรรคเกือบทั้งหมดของเซอร์เบียถูกปลดออกจากตำแหน่ง ภายใต้ข้อหาเป็น "เสรีนิยม" ลาติก้า เปโรวิช และ มาร์โค นิเคซิช ถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นผู้นำของขบวนการเสรีนิยมนี้ใน สันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งเซอร์เบีย
ในปี พ.ศ. 2517 รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ถูกนำมาใช้ เพิ่มอำนาจของจังหวัด และทำให้เป็นสาธารณรัฐโดยพฤตินัย เป็นครั้งแรกที่มีการจัดตั้งสถาบันประธานาธิบดีในฐานะประธานาธิบดีของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย รัฐสภากำลังเลือกสมาชิก 15 คนในตำแหน่งประธานาธิบดีและประธานาธิบดี 1 คนสำหรับวาระ 4 ปี และวาระ 2 ปีหลังจากนั้น รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ระงับอำนาจของเซอร์เบียเหนือจังหวัด
หลังจากรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ประกาศใช้แล้ว ดราโกสลาฟ มาร์โควิช ประธานาธิบดีเซอร์เบียในขณะนั้นได้สั่งให้มีการศึกษาเรื่องนี้อย่างลับๆ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2518 ตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบียได้ขอให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญโดยมีคำอธิบายว่ารัฐธรรมนูญได้แบ่งสาธารณรัฐออกเป็นสามส่วน ดังนั้น จึงป้องกันเซอร์เบียจากการใช้ "สิทธิตามประวัติศาสตร์ในการเป็นรัฐชาติในสหพันธรัฐยูโกสลาเวีย" นอกจากนี้ การศึกษาที่ขอโดยจัวเขาเอง เสร็จสิ้นในปี 1977 และได้รับการตั้งชื่อว่า The Blue Book แม้ว่าจะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในการเป็นผู้นำของรัฐเกี่ยวกับตำแหน่งของจังหวัด – ตัวอย่างเช่น เอ็ดวาร์ด คาร์เดลจ์ สนับสนุนข้อเรียกร้องของผู้นำเซอร์เบีย – ผลลัพธ์ของอนุญาโตตุลาการคือข้อสรุปว่าตำแหน่งของจังหวัดในเซอร์เบียไม่ควรเปลี่ยนแปลง ผู้นำรัฐบาลกลาง นำโดยตีโต้ เชื่อว่าแนวทางแก้ไขรัฐธรรมนูญจากปี 2517 สามารถตอบสนองการอ้างสิทธิ์ทั้งหมดของสาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบียได้ แต่ยังเคารพต่อผลประโยชน์เฉพาะเจาะจงและผลประโยชน์พิเศษของจังหวัดปกครองตนเองด้วย แม้ว่าความขัดแย้งจะสงบลง (ชั่วคราว) ด้วยวิธีนี้ แต่ปัญหาก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข
สำหรับการดำรงอยู่ส่วนใหญ่ในยูโกสลาเวียนั้น รัฐบาลเซอร์เบียมีความภักดีและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของรัฐบาลกลาง สิ่งนี้เปลี่ยนไปหลังจากการเสียชีวิตของ ยอซีฟ บรอซ ตีโต ในปี 1980 เมื่อชาวแอลเบเนียและลัทธิชาตินิยมเซอร์เบียในโคโซโวลุกขึ้น ในปี 1981 การประท้วงครั้งใหญ่ปะทุขึ้นในโคโซโวเพื่อเรียกร้องสถานะของสาธารณรัฐ สันนิบาตคอมมิวนิสต์แตกแยกกันว่าจะตอบสนองอย่างไร ในเวลาเดียวกัน วิกฤตเศรษฐกิจในยูโกสลาเวียเริ่มต้นขึ้น ผู้นำของประเทศไม่สามารถดำเนินการปฏิรูปใด ๆ ได้เนื่องจากความไม่มั่นคงทางการเมือง
ประธานสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งเซอร์เบีย สลอบอดัน มีลอเชวิช เยือนโคโซโวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2530 และสัญญาว่าจะดำเนินการอย่างรวดเร็วเพื่อปกป้องสันติภาพและชาวเซิร์บในโคโซโว ความตึงเครียดทางเชื้อชาติในโคโซโวระอุขึ้นเมื่อทหารโคโซโวชาวแอลเบเนียเปิดฉากยิงเพื่อนทหารของเขาในปาราชิน ในเหตุการณ์ที่เรียกว่าการสังหารหมู่ปาราชิน จากนั้นประธานาธิบดีเซอร์เบีย อีวาน สตัมโบลิช ต้องการประนีประนอมมากกว่าวิธีแก้ปัญหาที่รวดเร็ว เขาพบว่าตัวเองกำลังปะทะกับมิโลเซวิช ความขัดแย้งนี้สิ้นสุดลงด้วยเซสชันที่ 8 และแทนที่สตัมโบลิช โดยมี พีตาร์ กราชานิน เป็นประธานาธิบดีแห่งเซอร์เบีย
ปฏิรูปรัฐธรรมนูญ
ในปี 1988 ได้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญยูโกสลาเวียฉบับใหม่ เริ่มกระบวนการทำให้เป็นประชาธิปไตย ระหว่างปี 1988 และ 1989 การรัฐประหารรอบที่ประสบความสำเร็จในการเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ หรือที่เรียกว่าการปฏิวัติต่อต้านระบบราชการ ในวอยวอดีนา คอซอวอ และมอนเตเนโกร ได้เข้ามาแทนที่ผู้นำที่ปกครองตนเองในภูมิภาคนี้ การรัฐประหารนำโดย สลอบอดัน มีลอเชวิช ผู้สนับสนุนลัทธิชาตินิยมเซอร์เบีย เหตุการณ์ดังกล่าวถูกประณามโดยรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของสาธารณรัฐยูโกสลาเวียตะวันตก (โดยเฉพาะสโลวีเนียและโครเอเชีย) ซึ่งประสบความสำเร็จในการต่อต้านความพยายามที่จะขยายการจลาจลไปยังดินแดนของตน และหันมาต่อต้านมีลอเชวิชความเป็นปรปักษ์กันที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้มีการสลายตัวของสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวียที่ปกครองในปี 2533 และต่อมาเกิดการแตกแยกของยูโกสลาเวีย
ในปี 1989 มีลอเชวิชได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐเซอร์เบีย เขาเรียกร้องให้รัฐบาลกลางยูโกสลาเวียดำเนินการเพื่อผลประโยชน์ของเซอร์เบียในโคโซโวโดยส่งกองทัพประชาชนยูโกสลาเวียไปปราบปรามการแบ่งแยกดินแดนในจังหวัด ในเวลาเดียวกัน มีการเสนอให้มีการปฏิรูประบบการเลือกตั้งของรัฐบาลกลางหลายครั้ง โดยเซอร์เบียสนับสนุนระบบ "หนึ่งพลเมือง หนึ่งเสียง" ซึ่งจะมอบคะแนนเสียงส่วนใหญ่ให้กับชาวเซิร์บ เมื่อถึงเวลานั้น ความตึงเครียดทางชาติพันธุ์ในยูโกสลาเวียเพิ่มขึ้น และสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวียที่ปกครองก็ล่มสลาย ตามมาด้วยวิกฤตสถาบันของรัฐบาลกลาง หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ ในปี 1989 สมัชชาแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งเซอร์เบียได้ลงมติให้แก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งยกเลิกอำนาจปกครองตนเองสูงสำหรับจังหวัดวอจโวดินาและโคโซโว
หลังจากที่ทางการสโลวีเนียห้ามกลุ่มชาวเซิร์บที่สนับสนุนการเมืองของเขารวมตัวกันในลูบลิยานา มิโลเซวิชก็เริ่มทำสงครามการค้ากับสาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนียในปลายปี 2532 ความขัดแย้งระหว่างเซอร์เบียและสโลวีเนียสิ้นสุดลงในเดือนมกราคม 2533 ในการประชุมสมัชชาสันนิบาตคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวียครั้งที่ 14 เมื่อ ชาวสโลวีเนียออกจากการประชุมตามด้วยผู้แทนชาวโครเอเชีย
ความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยความเป็นกลางของลาว
ความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยความเป็นกลางของลาว เป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งลงนามในเจนีวาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2505 ระหว่าง 4 รัฐ และประเทศลาว อันเป็นผลจากการประชุมระหว่างประเทศว่าด้วยการระงับปัญหาลาว ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม 2504 ถึง 23 กรกฎาคม 2505
ภาคีผู้ลงนาม 14 รัฐสัญญาจะเคารพความเป็นกลางของลาว หลีกเลี่ยงไม่เข้าแทรกแซงในกิจการภายในของลาวทั้งทางตรงและทางอ้อม และห้ามมิให้ดึงลาวเข้าสู่พันธมิตรทางทหารและตั้งฐานทัพในดินแดนลาว รัฐบาลลาวให้คำมั่นจะประกาศข้อผูกมัดดังกล่าวในรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะมีผลตามกฎหมาย
อย่างไรก็ดี ความตกลงดังกล่าวถูกละเมิดเมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามสถาปนาแนวส่งกำลังบำรุงผ่านดินแดนลาว "ที่เป็นกลาง" เพื่อส่งกำลังบำรุงการก่อการกำเริบของเวียดกงต่อรัฐบาลเวียดนามใต้
ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่สอง เวียดนามเหนือได้รับความร่วมมือจากพรรคปฏิวัติประชาชนลาว (ปะเทดลาว) ในการก่อสร้างและรักษาเส้นทางโฮจิมินห์ซึ่งผ่านประเทศลาว ทหารเวียดนามหลายพันนายประจำอยู่ในลาวเพื่อรักษาเครือข่ายถนนและดูแลความปลอดภัย กำลังพลเวียดนามยังสู้เคียงข้างปะเทดลาวในการโค่นล้มรัฐบาลที่เป็นกลางของลาว ความร่วมมือดังกล่าวยังต่อไปหลังสงครามและฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้ชัยชนะแล้ว
รัฐโปร์ตูเกซา
โปร์ตูเกซา (Portuguesa) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ค้นพบในปี ค.ศ. 1591 มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกวานาเร รัฐโปร์ตูเกซามีพื้นที่ครอบคลุม 15,200 ตร.กม. และในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 873,400 คน
เบรนดอน สมิธ
เบรนดอน สมิธ (Brendon Smith; เกิด 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) เป็นนักว่ายน้ำชาวออสเตรเลีย เขาได้เข้าแข่งขันในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนและ2021 Australian Swimming Trials และเป็นส่วนหนึ่งของทีมว่ายน้ำของออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ชีวิตส่วนตัว
สมิธเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยลาทรอป โดยกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาธุรกิจการบัญชีและการเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น
2000
ยูอิ โองูระ
ยูอิ โองูระ (小倉 唯, おぐら ゆい, 15 สิงหาคม 1995 -) เป็น นักพากย์ นักร้อง และ นักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองมิโดริ จังหวัดกุมมะ จบการศึกษาจากภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษย์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสตรีโชวะ อยู่สังกัดสไตล์คิวบ์ อยู่ค่ายเพลงนิปปงโคลัมเบีย เคยเป็นสมาชิกของวง StylipS และยุยคาโอริ
ครอบครัวตึ๋งหนืดตืดขั้นเทพ
ครอบครัวตึ๋งหนืดตืดขั้นเทพ เป็นละครแนวคอเมดี้ จากหนังสือการ์ตูนเกาหลีครอบครัวตึ๋งหนืด มาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์พีซ เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด นำแสดงโดย ชยพล บุนนาค, ศรศิลป์ มณีวรรณ์, พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์, พรชดา เครือคช, ธีระธันญ์ ขจรชัยเดชาวัฒน์ และนักแสดงอื่นอีกหลายราย กำกับการแสดงโดย ประดิษฐ์ สมดังเจตน์ ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.15 - 18.45 น. โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ถึง 17 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ทาง ช่อง 7 สี และ ช่อง 7 HD
เรื่องย่อ
ซึ่งผู้ที่ปลูกฝังความเหนียวหนืดให้หยั่งลึกลงจิตใจสมาชิกในครอบครัวก็คือ ประหยัด หัวหน้าครอบครัว เจ้าของธุรกิจขายของเก่า ที่รู้เรื่องการรีไซเคิลระดับเทพ โดยมีแรงสนับสนุนที่เหนียวแน่น อย่าง แช่อิ่ม แม่บ้านสูตรพิสดาร ที่มีฝีมือและทักษะการถนอมอาหารอันยอดเยี่ยม รวมถึง ปู่โสม พ่อของประหยัด เซียนสมุนไพร ที่ใช้หลักธรรมและวิธีประหยัดแบบไม่โกงมากรอกหู เป่ากระหม่อม ให้หลาน ๆ อย่าง ออมทรัพย์ หลานชายสุดหล่อ นักศึกษาบริหารปี 1 เจ้าทฤษฎีที่เห็นโอกาสทำเงินในทุกสถานการณ์ มีฝันแรงกล้าว่าอยากรวยกว่าเถ้าแก่น้อย ออมสิน หลานสาวคนกลาง นักเรียน ม.ปลายสุดจี๊ด แต่ขี้เหนียวสุดใจ ถือคติ "อินทุกเทรนด์ เงินไม่กระเด็นสักบาท" กระปุก หลานชายคนเล็ก ตัวป่วนประจำบ้าน กินเก่งเว่อร์ เข้าขั้นล้างผลาญ มีวิธีประหยัดแบบฮา ๆ ที่มักสร้างความปวดหัว ให้คนในบ้าน
การใช้ชีวิตแบบตึ๋งหนืดที่วุ่นวายกับความประหยัด ยิ่งวุ่นกว่าเดิมเมื่อคุณหนู วันใส ลูกสาวคนโต สุดเริ่ด ขาวีน แห่งบ้านหรูอลังการ ขับรถของ ฟิน แฟนหนุ่มหลงตัวเอง ตามหาน้องสาว จนรถเกือบชนเข้ากับออมทรัพย์ โชคดีที่วันใสหลบทันแค่บาดเจ็บ ส่วนออมทรัพย์รอดตายหวุดหวิด เหตุการณ์รถชนทำให้ ก้อนทอง หัวหน้าครอบครัว หรูอลังการ เพื่อนรักที่เคยถูกประหยัดจุดไฟเผาก้นโทษฐานแย่งแฟน จนกลายเป็นเพื่อนแค้น ยิ่งระเบิดความแค้น ประกาศจะเอาเรื่องออมทรัพย์ให้ได้
ฝ่ายประหยัดตามมาปกป้องลูกชาย จนสองฝ่ายวางมวยใส่กัน วันสุข ลูกสาวคนเล็กของบ้านหรู เห็นสองพ่อทะเลาะกัน ทนไม่ไหว แกล้งแอ็คติ้งเป็นลมบ้าหมู แก้สถานการณ์ ทำให้สองบ้านเลิกทะเลาะไปชั่วคราว
เมื่อกลับถึงบ้าน เจิดรัศมี คุณนายบ้านหรูอลังการ ช่วยดูแลวันสุขจนอาการดีขึ้น แต่ เจ๊หมัด นายหน้าขายที่ ที่คอยหาเรื่องให้สองบ้านตีกันจนอยู่ไม่ได้ เพื่อเธอจะได้ฮุบซื้อบ้านไว้เอง กลับมาแฉว่า ที่วันสุขหายไปจน และแล้วศึกสองบ้านก็ระเบิดขึ้นอย่างจริงจัง โดยมีอนาคตของครอบครัวเป็นเดิมพัน
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
พระเจ้าอัลเฟรดทรงเป็นกษัตริย์แห่งแซกซันตะวันตกพระองค์แรก ที่ทรงแสดงพระองค์ว่าเป็นกษัตริย์แห่งชาวแองโกล-แซกซัน ทรงเป็นผู้มีการศึกษาดี และทรงส่งเสริมการศึกษาและปรับปรุงทางด้านกฎหมายในราชอาณาจักรและระบบการทหาร พระราชประวัติของพระองค์ถูกกล่าวถึงในงานเขียนของแอสเซอร์ (Asser) นักปราชญ์ชาวเวลส์
เมื่อทรงพระเยาว์
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช เสด็จพระราชสมภพประมาณระหว่างปี ค.ศ. 847 ถึง ปี ค.ศ. 849 ที่แวนเทจ ในปัจจุบันอยู่ในเทศมลฑลบาร์กเชอร์พระเจ้าอัลเฟรดเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 และองค์เล็กของพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์ (Æthelwulf) และออสเบอร์กาพระชายาองค์แรก ในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงเสกสมรสกับ เอลสวิธ (Ealhswith) ธิดาของเอเธลเรด มูซิลล์ผู้ปกครองไกนิ (Gaini)
กล่าวกันว่าเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดพระชนมายุได้ 5 พรรษาทรงถูกส่งตัวไปกรุงโรม และจากบันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 ก็ประกาศยอมรับและ “เจิมว่าเป็นกษัตริย์” นักเขียนสมัยวิกตอเรียตีความเป็นสัญญาณถึงการที่จะได้สวมมงกุฏเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเวสเซกส์ต่อมา แต่อันที่จริงแล้วการที่ทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้าเช่นที่ว่าเป็นไปได้ยากเพราะในขณะนั้นพระเจ้าอัลเฟรดมีพระเชษฐาสามพระองค์ จดหมายของพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 กล่าวว่าพระเจ้าอัลเฟรดได้รับการแต่งตั้งให้เป็น “กงสุล” (consul) ซึ่งอาจจะเป็นการทำให้เข้าใจผิดไม่ว่าจะจงใจหรือไม่ต่อมา หรืออาจจะมีสาเหตุมาจากการที่พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จติดตามพระราชบิดาไปแสวงบุญที่โรมต่อมาและประทับที่ราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลพระเศียรล้าน (Charles the Bald) พระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสอยู่ระยะหนึ่งราวปี ค.ศ. 854 หรือ ค.ศ. 855 เมื่อเสด็จกลับมาจากโรมในปี ค.ศ. 856 พระเจ้าเอเธลวูลฟ ถูกโค่นอำนาจโดยเอเธลบาลด์ (Æthelbald) พระโอรส เมื่อพระเจ้าเอเธลวูล์ฟสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 858 เวสเซ็กซ์จึงปกครองโดยพระเชษฐาสามพระองค์ของพระเจ้าอัลเฟรดต่อเนื่องกันมา
แอสเซอร์กล่าวว่าเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดยังทรงพระเยาว์ทรงได้รับรางวัลเป็นหนังสีอโคลงกลอนเป็นภาษาอังกฤษจากพระมารดาและเป็นพระโอรสองค์แรกที่ทรงจำโคลงกลอนจากหนังสือเล่มนั้นได้อย่างแม่นยำ ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องจริงหรืออาจจะเป็นเรื่องที่เล่าเพื่อสร้างเสริมพระบารมีในความที่มีชื่อว่าเป็นผู้รักการศึกษาเล่าเรียนก็ได้
สมัยการปกครองของพระเจ้าเอเธลเรด
พระนามของพระเจ้าอัลเฟรดไม่ปรากฏในหลักฐานใดๆ ในช่วงระหว่างรัชสมัยการปกครองสั้นๆ ของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระองค์ -- เอเธลบอลด์ (Ethelbald of Wessex) และ เอเธล์เบิร์ท (Ethelbert of Wessex) แต่เมื่อ พระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 866 พระเจ้าอัลเฟรดก็เริ่มมีบทบาททางการปกครอง ซึ่งเป็นช่วงที่แอสเซอร์ถวายตำแหน่งที่เป็นเอกลักษณ์ให้ว่า “secundarius” ซึ่งอาจจะเป็นตำแหน่งเทียบกับตำแหน่ง “tanist” ของชาวเคลต์ ซึ่งหมายถึง “ผู้สืบราชบัลลังก์” หรือผู้ที่มีความใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์และเป็นผู้ที่ยอมรับกันว่าจะเป็นสืบราชบัลลังก์ต่อไป และอาจจะเป็นไปได้ว่าตำแหน่งนี้ได้รับการอนุมัติจากสภาวิททัน เพื่อป้องกันความขัดแย้งว่าผู้ใดสมควรที่จะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในกรณีที่พระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 เสียชีวิตในสงคราม ประเพณีการแต่งตั้งผู้สืบราชบัลลังก์ให้เป็นเจ้าชายและแม่ทัพเป็นประเพณีที่ทำกันในบรรดาชนชั้นปกครองชาวเจอร์มานิค เช่น ชาวสวีด (Swedes) และชาวแฟรงก์ ซึ่งเกี่ยวดองอย่างใกล้ชิดกับชนชาวแองโกล-แซ็กซอน
ตามหลักฐานกล่าวว่าในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงต่อสู้ร่วมกับพระเจ้าเอเธลเรดในสงครามต่อต้านการรุกรานของชาวเดนส์ในอาณาจักร์เมอร์เซียแต่มิได้ประสบความสำเร็จ ไวกิงมิได้รุกรานเวสเซกซ์ อยู่สองปีเพราะอัลเฟรดทรงจ้างไม่ให้รุกราน แต่ในปลายปี ค.ศ. 870 ชาวเดนส์ก็เข้ามารุกรานเวสเซ็กซ์อีกครั้ง ปีต่อมาเป็นปีที่รู้จักกันว่าเป็นปีแห่งการต่อสู้ของพระองค์  ระหว่างนั้นทรงเข้าศึกเก้าครั้งแพ้บ้างชนะบ้าง ที่บาร์คเชอร์ ทรงได้รับชัยชนะในยุทธการที่เองเกิลฟิลด์ (Battle of Englefield) เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ปี ค.ศ. 870 ตามด้วยความพ่ายแพ้ที่ยุทธการที่เรดดิง (Battle of Reading) เมื่อวันที่ 5 มกราคม ปี ค.ศ. 871 สี่วันต่อมาก็ทรงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดที่ยุทธการแอชดาวน์ (Battle of Ashdown) ที่บาร์กเชอร์ดาวน์ที่อาจจะตั้งอยู่ไม่ไกลจากคอมพ์ตันหรืออัลด์เวิร์ธ หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 22 มกราคม ก็ทรงพ่ายแพ้ที่เบสซิง และอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ที่ยุทธการเมอร์ตัน (Battle of Merton) (อาจจะเป็นมาร์เด็นในมณฑลวิลท์เชอร์ หรือ มาร์ตินในมณฑลดอร์เซ็ท) ซึ่งเป็นสนามรบที่พระเจ้าเอเธลเรดถูกปลงพระชนม์
สมัยสงคราม
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 871 พระเจ้าเอเธลเรดเสด็จสวรรคต อัลเฟรดขึ้นครองราชบัลลังก์เวสเซกซ์ต่อจากพระเชษฐาผู้มีมีพระโอรสของพระองค์เองที่ยังทรงพระเยาว์สองพระองค์ โดยปราศจากการประท้วงในสิทธิการสืบราชบัลลังก์ของพระองค์เพราะทรงเป็นผู้มีความปรีชาสามารถทางการทหาร ซึ่งเป็นสิ่งที่บ้านเมืองต้องการในขณะที่บ้านเมืองอยู่ในสภาพที่ร้อนเป็นไฟ แต่พระเจ้าอัลเฟรดก็มิได้ทรงละเลยในการปกป้องสิทธิในอสังหาริมทรัพย์ของพระนัดดา ขณะที่ทรงยุ่งกับพิธีทำพระศพของพระเชษฐา ชาวเดนส์ก็แอบโจมตีท้ายครัว และโจมตีต่อพระพักตร์ที่วิลต์ตันในแคว้นวิลท์เชอร์ในเดือนพฤษภาคม หลังจากนั้นบ้านเมืองก็มีความสงบสุขอยู่ราวห้าปีขณะที่ชาวเดนส์ยึดครองส่วนอื่นของอังกฤษ แต่ในปี ค.ศ. 876 ภายใต้กูธรัมผู้อาวุโส (Guthrum the Old) ผู้นำคนใหม่ ชาวเดนส์ก็แอบโจมตีกองทัพอังกฤษอีก และโจมตีเวเร็มในแคว้นดอร์เซ็ท ต่อมาในปี ค.ศ. 877 ในขณะที่แสร้งทำการเจรจาเดนส์ก็กลับไปโจมตีและพยายามยึดครอง เอ็กซีเตอร์ ในแคว้นเดวอน แต่พระเจ้าอัลเฟรดทรงสามารถปิดท่าขณะที่กองเรือของชนชาวเดนส์ถูกพายุกระหน่ำจนจำต้องพ่ายแพ้และถอยทัพไปยังเมอร์เซีย แต่ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 878 ชาวเดนส์ก็กลับมาจู่โจมชิพเพ็นนัมที่เป็นที่มั่นและเป็นที่ประทับของพระเจ้าอัลเฟรดระหว่างคริสต์มาสโดยไม่รู้ตัว จนต้องทรงถอยไปตั้งหลักที่เอเธลนีย์เมื่ออีสเตอร์ (พงศาวดารแองโกล-แซกซัน)
ตำนานที่เป็นที่รู้จักกันดีกล่าวว่าเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดเสด็จหนีไปบริเวณซัมเมอร์เซตเลเวลส์ (Somerset Levels) ก็มีหญิงชาวบ้านถวายที่หลบภัยให้พระองค์และโดยไม่รู้ว่าพระองค์เป็นใครก็ใช้ให้เฝ้าขนมเค้กในเตาอบ แต่พระเจ้าอัลเฟรดทรงหมกมุ่นอยู่กับสถานะการณ์บ้านเมืองก็เลยทรงทำเค้กไหม้ เมื่อหญิงชาวบ้านทราบว่าพระองค์เป็นใครก็ขอพระราชทานอภัยโทษเป็นการใหญ่แต่พระเจ้าอัลเฟรดกลับทรงกล่าวว่าพระองค์เองต่างหากที่ควรจะเป็นผู้ขอโทษ ขณะที่หลบภัยจากข้าศึกพระเจ้าอัลเฟรดทรงตั้งที่มั่นเป็นที่ต่อต้านศัตรูอยู่ที่บริเวณเกาะเลนใกล้เพเธอร์ตันเหนือ (North Petherton) โดยใช้กองทหารท้องถิ่นจากเทศซัมเมอร์เซต วิลต์เชอร์ และแฮมป์เชอร์
ตำนานการปลอมพระองค์อีกเรื่องหนึ่งคือเมื่อทรงปลอมเป็นนักดนตรีเพื่อจะเข้าไปสืบแผนการโจมตีอังกฤษในค่ายของกูธรัมผู้อาวุโส ผลจากการกระทำครั้งนี้ทำให้เกิดยุทธการที่เอดิงตัน (Battle of Edington) ใกล้เวสต์บรีในมณฑลวิลท์เชอร์ พระเจ้าอัลเฟรดทรงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ตามคำกล่าวของแอสเซอร์ ชนชาวเดนส์ยอมรับอำนาจของพระเจ้าอัลเฟรด และกูธรัมกับผู้นำอีก 29 คนยอมรับศีลล้างบาปหลังจากลงนามในสนธิสัญญาเวดมอร์ (Treaty of Wedmore) หลังจากการลงนามอังกฤษก็ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ด้านใต้อยู่ภายใต้การปกครองของแซ็กซอน และบริเวณทางเหนือรวมทั้งลอนดอนที่รู้จักกันในนาม “บริเวณเดนลอว์” อยู่ภายใต้การปกครองของไวกิง ในปีต่อมา ค.ศ. 879 ทั้งราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์ และ ราชอาณาจักรเมอร์เซียทางตะวันตกชอง ก็ปราศจากผู้รุกราน ถนนวัตลิง (Watling Street)
ในช่วงสองสามปีต่อมาบ้านเมืองก็มีความสงบสุขเพราะชนชาวเดนส์มัวแต่ยุ่งทำสงครามบนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป แต่ในปี ค.ศ. 884 หรือ ค.ศ. 885 ชนชาวเดนส์ก็กลับมาขึ้นฝั่งที่ราชอาณาจักรเคนต์ไม่ไกลจากพลัคส์กัตเตอร์ (Plucks Gutter) เพื่อจะยุยงให้ชนเดนส์ในราชอาณาจักรอีสต์อังเกลียแข็งข้อต่อพระเจ้าอัลเฟรดแต่ก็ไม่สำเร็จ พระเจ้าอัลเฟรดจึงทรงพยายามหยุดยั้งการรุกรานที่อาจจะเกิดขึ้นโดยทรงยึดลอนดอนใน ปี ค.ศ. 885 หรือ ค.ศ. 886 กูธรัมจึงยอมลงนามร่วมกับพระเจ้าอัลเฟรดในสนธิสัญญาแห่งอัลเฟรดและกูธรัม (Treaty of Alfred and Guthrum) ซึ่งทำให้บ้านเมืองสงบสุขอยู่ระยะหนึ่งแต่ก็มาสิ้นสุดลงในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 892 หรือ ค.ศ. 893 เมื่ออำนาจในยุโรปเริ่มอ่อนแอลงชนชาวเดนส์ก็หันมารุกรานอังกฤษ ครั้งนี้มากับกองทัพเรือที่ประกอบด้วยเรือ 330 ลำ ที่แบ่งเป็นสองกองๆ ใหญ่ กองใหญ่ตั้งอยู่ที่มั่นอยู่ที่แอปเปิลดอร์ (Appledore) และกองเล็กที่มิลตัน (Milton) ภายใต้การนำของ เฮสเตน (Haesten) กองกำลังรุกรานนำครอบครัวรวมทั้งผู้หญิงและเด็กมาด้วยเพื่อมาตั้งถิ่นฐานและยึดอังกฤษเป็นอาณานิคมถ้าได้รับชัยชนะ ในปี ค.ศ. 893 หรือ ค.ศ. 894 พระเจ้าอัลเฟรดทรงตั้งที่มั่นตรงจุดที่ทรงสามารถมองเห็นกองกำลังของศัตรูทั้งสองกองได้พร้อมกัน แต่ขณะที่ทรงทำการเจรจากับเฮสเตน กองกำลังที่แอปเปิลดอร์ก็แยกตัวออกไปโจมตีทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ แต่ก็พ่ายแพ้ต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสพระราชโอรสองค์โตของพระองค์ และมาพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่ฟาร์นแนม (Farnham) ในมณฑลเซอร์รี (Surrey) จนต้องถอยไปหลบอยู่บนเกาะในแม่น้ำโคลนแต่ในที่สุดก็ต้องยอมพ่ายแพ้ และถอยไปที่เอสเซ็กส์แต่ก็ไปแพ้อีกครั้งหนึ่งที่เบ็นฟลีท หลังจากนั้นก็ไปถอยไปรวมตัวกับเฮสเต็นที่ชูบรี (Shoebury)
ขณะที่พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จนำทัพไปยังทอร์นีย์เพื่อไปช่วยพระราชโอรสก็ทรงได้รับข่าวว่าชนชาวเดนส์ในราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียและราชอาณาจักรอีสต์อังเกลียเข้าล้อมเมือง เอ็กซีเตอร์และทางฝั่งทะเลทางด้านเหนือของแคว้นเดวอน พระเจ้าอัลเฟรดจึงหันทัพกลับไปทางตะวันตกเพื่อไปหยุดยั้งการรุกรานที่เอ็กซีเตอร์แต่ไม่มีหลักฐานบ่งถึงสถานะการณ์ทางเหนือของแคว้นเดวอน ขณะเดียวกันกองกำลังของเฮสเต็นก็เดินทัพขึ้นไปยังเทมส์แวลลี (Thames Valley) เพื่ออาจจะไปช่วยพันธมิตรทางด้านตะวันตกแต่ไปปะทะกับกองกำลังใหญ่ของกลุ่มเอิร์ลสามคนจากแคว้นเมอร์เซีย เทศมณฑลวิลต์เชอร์ และเทศมณฑลซัมเมอร์เซต จนต้องถอยไปทางเหนือและในที่สุดก็ไปพ่ายแพ้ที่บัตติงตัน (Buttington) ซึ่งบ้างก็ว่าอาจจะเป็นบัตติงตัน ทัมพ์ที่ปากแม่น้ำไวย์ (River Wye) หรือ อาจจะเป็นบัตติงตัน ใกล้เวลชพูล (Welshpool) ก็ได้ กองทัพเดนส์พยายามหนีจากแนวแต่ไม่สำเร็จ ผู้ที่หนีได้ก็หนีไปชูบรี หลังจากไปรวบรวมกำลังตั้งตัวได้ก็เดินทัพอย่างรวดเร็วข้ามแผ่นดินอังกฤษไปยึดซากกำแพงโรมันที่ เชสเตอร์ (Chester) กองทัพอังกฤษมิได้พยายามเข้าต่อสู้นอกไปจากทำลายกองเสบียง เมื่อต้นปี ค.ศ. 894 หรือ ค.ศ. 895 กองทัพเดนส์ก็ถอยทัพกลับไปมณฑลเอสเซ็กส์เพราะขาดเสบียง พอปลายปี หรือต้นปี ค.ศ. 895 หรือ ค.ศ. 896 กองกำลังของเดนส์ก็ล่องกองเรือขึ้นแม่น้ำเทมส์และแม่น้ำลีและไปตั้งที่มั่นอยู่ราว 32 กิโลเมตรเหนือตัวเมืองลอนดอน การโจมตีแนวกองทัพของเดนส์โดยตรงประสพความล้มเหลว แต่ต่อมาในปีเดียวกันพระเจ้าอัลเฟรดทรงเห็นทางที่จะบั่นทอนกำลังของชนชาวเดนส์โดยการปิดแม่น้ำ เมื่อกองทัพเดนส์เห็นว่าจะเพลี่ยงพล้ำก็ถอยไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไปตั้งหลักระหว่างฤดูหนาวที่ บริดจ์นอร์ธ (Bridgenorth) ปีต่อมา ค.ศ. 896 หรือ ค.ศ. 897 กองทัพเดนส์ก็ถอยต่อไปยังราชอาณาจักรนอร์ธัมเบรียและบางส่วนไปยังราชอาณาจักรอีสต์อังเกลีย ผู้ที่ไม่มีถิ่นฐานในอังกฤษก็ถอยกลับไปผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป
การจัดระบบการปกครองแผ่นดิน
หลังจากที่กำจัดกองทัพเดนส์ จากอังกฤษแล้วพระเจ้าอัลเฟรดก็ทรงหันความสนพระทัยไปในการปรับปรุงราชนาวี เพื่อต่อต้านการรุกรานในบริเวณฝั่งทะเลเวสเซ็กซ์โดยชนชาวเดนส์จากราชอาณาจักรนอร์ธัมเบรียและแคว้นอีสต์อังเกลียและการขึ้นฝั่งจากทางยุโรปที่อาจจะเกิดขึ้นอีก การปรับปรุงทางนาวีครั้งนี้มิใช่การเริ่มก่อตั้งราชนาวีอังกฤษตามที่เข้าใจกัน พระเจ้าอัลเฟรดทรงเข้าร่วมสงครามทางทะเลหลายครั้งก่อนหน้านั้น เช่นทรงเข้าร่วมต่อสู้กับพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์พระราชบิดาในปี ค.ศ. 851 และก่อนหน้านั้น ในปี ค.ศ. 833 และ ในปี ค.ศ. 840 พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอนสรรเสริญว่าพระองค์เป็นผู้ก่อตั้งเรือแบบใหม่ตามแบบที่ทรงออกแบบเองซึ่งเป็นเรือที่เร็วกว่า มั่นคงกว่า และสูงกว่าเรือแบบที่เคยใช้กันมา แต่เรือแบบใหม่ที่ว่านี้มิได้ประสบความสำเร็จเท่าใดนักนอกไปจากว่ามีข่าวว่าติดเลนหรือโคลงเคลงระหว่างพายุ แต่จะอย่างไรก็ตามทั้งราชนาวีอังกฤษและกองทัพเรือสหรัฐยกย่องให้พระเจ้าอัลเฟรดเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการวางพื้นฐานทางกองทัพเรือ
บันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซันบันทึกว่าพระเจ้าอัลเฟรดทรงแบ่งกองทัพที่ในการต่อสู้เป็นสองกอง ที่เรียกว่าระบบ “Fyrd” เพื่อให้ “กองหนึ่งประจำอยู่ในที่ตั้งมั่นและอีกกองหนึ่งออกรบ” การจัดระบบสองกองทัพเช่นนี้เป็นการใช้กำลังคนเป็นจำนวนมาก ส่วนระบบการบริหารบ้านเมืองที่ซับซ้อนจะเห็นได้จากบันทึกที่พอน่าจะถือได้ ในปี ค.ศ. 892 ที่กล่าวถึงตำแหน่งต่างๆ เช่น “thesaurius” “cellararius” “pincerna”—เจ้ากรมคลัง นายเสบียง และผู้รับใช้ แม้ว่าในปี ค.ศ. 893 จะทรงพิโรธที่กองกำลังหนึ่งมายอมแพ้แก่กองทัพเดนส์เสียก่อนที่ทรงนำกองทัพที่สองขึ้นไปหนุนทัน แต่โดยทั่วไปแล้วระบบการปกครองและการบริหารของพระองค์ก็เป็นระบบที่มีสมรรถภาพดี
ดาวบีเทลจุส
ดาวบีเทลจุส (Betelgeuse) เป็นดาวที่สว่างที่สุดอันดับที่ 11 ในท้องฟ้ากลางคืนและสว่างที่สุดเป็นอันดับสองในกลุ่มดาวนายพราน (รองจากดาวไรเจล) บีเทลจุสเป็นดาวกึ่งแปรแสงที่มีสีแดงชัดเจน ซึ่งมีความส่องสว่างปรากฏระหว่าง +0.0 ถึง +1.3 ซึ่งเป็นช่วงที่กว้างที่สุดของดาวในกลุ่มโชติมาตรเป็น 1 สำหรับในช่วงความยาวคลื่นใกล้อินฟราเรด บีเทลจุสเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน มีชื่อในระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์ของเบเยอร์ว่า อัลฟาโอริออนิส (α Orionis; Alpha Orionis) และตัวย่อ อัลฟาโอริ (Alpha Ori) หรือ α Ori
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
การจัดระบบการปกครองแผ่นดิน
จุดอ่อนที่สุดจุดหนึ่งของระบบการป้องกันประเทศก่อนรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดก็คือเมื่อยามไม่มีศึกสงครามป้อมปราการต่างๆ ส่วนใหญ่ก็ถูกทิ้งร้างไว้โดยไม่มีทหารประจำการซึ่งทำให้ไวกิงเข้ายึดเป็นที่มั่นและตั้งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญได้อย่างง่ายดาย พระเจ้าอัลเฟรดทรงปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบบการป้องกันเวสเซ็กซ์อย่างสิ้นเชิงโดยการก่อสร้างป้อมปราการทั่วไปในราชอาณาจักร ที่เรียกกันว่า “บะระห์” หรือ “boroughs” (โบโรห์) ระหว่างการขุดค้นทางโบราณคดีที่ เวเร็ม (ดอร์เซ็ท) (Wareham), คริคเลด (Cricklade), ลิดฟอร์ด (Lydford) และวอลลิงฟอร์ด (Wallingford) พบว่าสถานที่ที่ขุดแต่ละแห่งเคยเป็นป้อมปราการหรือ “บะระห์” จากรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรด หลักฐานเกี่ยวกับความรับผิดชอบในการประจำการและการดูแลป้อมโดยทหารอาชีพพบในต้นฉบับการบริหารที่บันทึกไว้ภายในเวลาเพียงยี่สิบปีหลังจากที่พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จสวรรคตที่เรียกว่า “Burghal Hidage” หรืออาจจะบันทึกภายในสมัยของพระองค์เองด้วยซ้ำ บันทึกที่ว่านี้ทำให้เราทราบถึงพระราชนโยบายทางด้านการบริหารของพระองค์ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างผังเมืองของ เวเร็ม (ดอร์เซ็ท) และวอลลิงฟอร์ด กับ วินเชสเตอร์ แล้วจะเห็นว่าเป็นผังเมืองที่วางแบบเดียวกัน (วอร์มาลด์) ซึ่งสนับสนุนความคิดที่ว่าการวางผังเมืองใหม่นอกจากจะเป็นการวางผังเมืองสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยและการค้าขายแล้วก็ยังคำนึงถึงความมั่นคงและความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัยจากอันตรายจากภายนอกด้วย ซึ่งเป็นการดึงดูดประชากรอังกฤษให้เข้าไปตั้งหลักฐานในเมืองเหล่านี้มากขึ้นเพราะเป็นที่ๆ ปลอดภัยจากไวกิง และนอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ทำรายได้ให้แก่แผ่นดินโดยการเก็บภาษีให้แก่พระมหากษัตริย์
ดาวบีเทลจุส
บีเทลจุสเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง (Red supergiant star) มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1000 เท่า ของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลออกไป 640 ปีแสง จึงเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกนอกระบบสุริยะ ที่เราสามารถวัดขนาดของมันได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1920 และยังเป็นดาวฤกษ์ดวงแรก ที่เราสามารถถ่ายภาพชั้นบรรยากาศได้อีกด้วย
สีของดวงดาวที่เปลี่ยนไป เกิดจากอุณหภูมิลดลงที่ชั้นนอกของดาว ในขณะที่ขยายขนาดออกไป ซึ่งบางครั้งจะไม่มีเสถียรภาพ อุณหภูมิ ขนาดและความสว่างจึงไม่คงที่ ดาวบีเทลจุสมีการเปลี่ยนแปลงความสว่างจากสว่างที่สุด จางลง แล้วกลับมาสว่างที่สุดอีกครั้งทุก ๆ 5.8 ปี
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
การจัดระบบการปกครองแผ่นดิน
นอกจากนั้นแล้วพระเจ้าอัลเฟรดยังทรงมีบทบาทสำคัญในการจัดระบบชุมชนโดยเฉพาะในบริเวณที่ถูกทำลายโดยเดนส์ และถึงแม้ว่าเราจะไม่ยอมรับบันทึกเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจใน “Burghal Hidage” เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อทรงยึดแคว้นเมอร์เซียจากไวกิง ระบบการปกครองแบบ “ไชร์” เป็นระบบที่เริ่มก่อตั้งเป็นครั้งแรก ซึ่งอาจจะเป็นที่มาของตำนานที่ว่าพระเจ้าอัลเฟรดทรงเป็นผู้ก่อตั้งระบบ “ระบบไชร์” ที่ประกอบด้วยจำนวนที่ที่ดินที่กำหนดไว้ (hundreds) และ “ระบบภาษีไทธ์” (Tithing) ความมีพระปรีชาสามารถในการบริหารและระบบยุติธรรมทำให้พระองค์ได้รับสมญานามว่า “ผู้พิทักษ์คนยาก” แต่ สภาวิททัน มิได้กล่าวถึงพระองค์เท่าใดนักแต่ที่แน่คือทรงยอมรับสิทธิของสภาแต่สภาวการณ์ในเวลานั้นจะเน้นพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์เป็นใหญ่ กฎหมายต่าง ๆ ของพระเจ้าอัลเฟรดเป็นกฎหมายที่ออกในปลายรัชสมัยหลังจากอันตรายจากเดนส์ลดน้อยลง นอกจากนั้นก็ยังทรงมีบทบาททางการเงินแต่ไม่มีรายละเอียดมากนัก
การปฏิรูปทางนิติบัญญัติ
พระราชกรณียกิจที่สำคัญที่สุดของพระเจ้าอัลเฟรดคือกฎหมายที่เรียกว่า “Deemings” หรือ “บันทึกกฎหมาย” (Book of “Dooms”) วินสตัน เชอร์ชิลล์เชื่อว่ารากฐานของกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาจากการผสมผสานของ กฎของโมเสส กฎของชาวเคลต์ และวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมของแองโกล-แซ็กซอน ด็อคเตอร์ เอฟ เอ็น ลีแสดงความคล้ายคลึงระหว่างกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดกับกฎของโมเสส แต่ ทอมัส เจฟเฟอร์สัน สรุปหลังจากศึกษาประวัติของกฎหมายอังกฤษว่า “กฎหมายมีมาตั้งแต่ชาวแองโกล-แซกซันยังเป็นผู้นอกรีต, เมื่อยังไม่เคยได้ยินพระนามของพระเยซูหรือไม่รู้ว่าพระเยซูมีตัวตน” วินสตัน เชอร์ชิลล์กล่าวว่ากฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาขยายความโดยชนรุ่นหลังจนกลายมาเป็นกฎหมายที่ใช้ในการบริหารระบบไชร์และ “ระบบศาลฮันเดรด” (The Hundred Courts) ซึ่งในที่สุดก็นำมาสู่ กฎบัตรแห่งเสรีภาพ (Charter of Liberties) พระราชทานโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1100
การต่างประเทศ
หลักฐานด้านความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าอัลเฟรดกับเจ้าชายเคลติคทางตะวันตกของอังกฤษเห็นได้ชัดกว่า เมื่อต้นรัชสมัยตามคำกล่าวของแอสเซอร์เจ้าผู้ครองบริเวณต่าง ๆ ในเวลส์ตอนใต้ และแคว้นเมอร์เซีย เข้าเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าอัลเฟรด ต่อมาในปลายรัชสมัยเจ้าผู้ครองในเวลส์ทางตอนเหนือก็ทำเช่นเดียวกันและต่อมาเข้าร่วมรบกับอังกฤษในปี ค.ศ. 893 หรือ ปี ค.ศ. 894 นอกไปจากนั้นก็ยังทรงส่งทานไปยังสำนักสงฆ์ต่างๆ ในไอร์แลนด์และยุโรป ซึ่งอาจจะเป็นเพียงข้อเขียนของแอสเซอร์เท่านั้น แต่การมาเยือนของนักแสวงบุญไอริชสามคนในปี ค.ศ. 891 เป็นเรื่องจริง ตำนานที่ว่าพระองค์ถูกส่งไปให้นักบุญมอดเว็นนารักษาที่ไอร์แลนด์อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้มีความผูกพันกับเกาะนี้
ศาสนาและวัฒนธรรม
หลักฐานเกี่ยวกับพระเจ้าอัลเฟรดและคริสต์ศาสนามีเพียงเล็กน้อย การรุกรานของชนชาวเดนส์ทำความเสียหายแก่อารามเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะทรงสร้างอารามสองสามแห่งและเชิญนักพรตจากยุโรปมาอังกฤษก็มิได้ทำให้อารามในอังกฤษฟื้นตัวขึ้นเท่าใดนัก นอกไปจากการทำลายคริสตจักรแลัวก็ยังมีผลกระทบกระเทือนต่อการศึกษา โดยเฉพาะทำให้อังกฤษขาดแคลนผู้รู้ภาษาละติน ซึ่งอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้พระเจ้าอัลเฟรดทรงเริ่มการแปลหนังสือ
พระเจ้าอัลเฟรดทรงก่อตั้งสถานศึกษาในราชสำนักตามรอยพระบาทของ ชาร์เลอมาญ โดยทรงนำนักปราชญ์จากยุโรปมายังราชสำนักเช่นกริมบาลด์ (Grimbald) และจอห์นแห่งแซ็กส์ตัน (John the Saxon) และแอสเซอร์ (Asser) จากตอนใต้ของเวลส์
นอกไปจาก “Handboc” หรือ “Encheiridion” ที่สูญหายไปที่เป็นหนังสือที่ทรงเป็นเจ้าของแล้วงานแปลชิ้นแรกที่สุดในรัชสมัยคือ “บทสนทนาของนักบุญเกรกอรี” (Dialogues of Gregory) ซึ่งเป็นหนังสือที่นิยมกันในยุคกลาง ผู้แปลคือ เวอร์เฟิร์ธ (Werferth) บาทหลวงแห่งวูสเตอร์พระสหายสนิทของพระองค์ ส่วนพระองค์เองเพียงทรงประพันธ์คำนำ งานชิ้นต่อมาคือ “Pastoral Care” แปลโดยเฉพาะสำหรับนักบวชประจำท้องถิ่น หนังสือแปลฉบับนี้แปลตรงกับต้นฉบับอย่างใกล้ชิดแต่ที่สำคัญก็คือบทนำที่ทรงประพันธ์ที่ถือกันว่าเป็นเอกสารที่สำคัญที่สุดในรัชสมัยหรือสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของประวัติศาสตร์อังกฤษ งานอีกสองชิ้นต่อมา “ประวัติศาสตร์ทั่วไป” ของโอโรเซียส และ “ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับศาสนาของชนอังกฤษ” (Historia ecclesiastica gentis Anglorum) โดยนักบุญบีด เล่มแรก “ประวัติศาสตร์ทั่วไป” พระเจ้าอัลเฟรดทรงแก้ไขต่อเติมจากต้นฉบับมากจนเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นงานชิ้นใหม่ แต่งานแปลจากบันทึกของบีดทรงยึดต้นฉบับอย่างใกล้เคียงและมิได้ทรงต่อเติมเนื้อหาใดๆ แต่ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าอัลเฟรดทรงเป็นผู้แปลหนังสือของบีดจริงหรือไม่ยังเป็นที่น่าเคลือบแคลง
งานชิ้นสุดท้ายของพระเจ้าอัลเฟรดมีชื่อว่า “Blostman” หรือ “Blooms” หรือ “หนังสือรวมบทประพันธ์” (Anthology) ครึ่งแรกมีพื้นฐานมาจากข้อเขียนของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ที่เหลือมาจากแหล่งข้อมูลอื่นๆ และเป็นบทประพันธ์ที่บ่งบอกถึงลักษณะส่วนพระองค์ของพระองค์อย่างเด่นชัด ข้อเขียนสุดท้ายคำกล่าวที่เหมาะสมกับผู้เป็นวีรบุรุษเช่นพระองค์ “Therefore he seems to me a very foolish man, and truly wretched, who will not increase his understanding while he is in the world, and ever wish and long to reach that endless life where all shall be made clear.”
นอกจากงานที่กล่าวมาแล้วก็ยังทรงมีส่วนในการประพันธ์บันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน และทรงประพันธ์หรือทรงมีอิทธิพลในการเขียน “รายชื่อนักบุญผู้พลีชีพแซ็กซอน” (Saxon Martyrology) ที่ยังหลงเหลือแต่เพียงเล็กน้อย บทร้อยแก้วของเพลงสดุดีห้าสิบบทเชื่อกันว่าเขียนโดยพระองค์ นอกจากนั้นพระเจ้าอัลเฟรดยังทรงปรากฏใน “นกฮูกและนกไนติงเกล” (The Owl and the Nightingale)  “สุภาษิตของอัลเฟรด” (The Proverbs of Alfred) ก็เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ตกมาถึงปัจจุบันจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งเนื้อหาน่าจะมีต้นตอบางส่วนมาจากพระองค์
ครอบครัว
ในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงเสกสมรสกับเอลสวิธธิดาของเอเธลเรด มูซิลล์ผู้ปกครองไกนิ (Gaini) จากเกนสเบรอในบริเวณแคว้นลิงคอล์นเชอร์ และอาจจะเป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์แห่งเมอร์เซีย พระเจ้าอัลเฟรดและพระชายาทรงมีโอรสธิดาด้วยกันหกพระองค์รวมทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสผู้ครองราชบัลลังก์สืบต่อจากพระองค์, เอเธลเฟลดา (Ethelfleda) ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีแห่งราชอาณาจักรเมอร์เซีย และ เอลฟริธ (Ælfthryth, Countess of Flanders) ผู้ต่อมาแต่งงานกับบอลด์วินที่ 2 เคานต์แห่งแฟลนเดิร์ส (Baldwin II, Count of Flanders) ออสเบอร์กาพระมารดของพระองค์เป็นบุตรีของออสลาคแห่งเกาะไวท์ ซึ่งแอสเซอร์กล่าวไว้ในหนังสือพระราชประวัติว่าแสดงให้เห็นว่าทรงสืบเชื้อสายมาจากชาวจูต (Jutes) แห่งเกาะไวท์ แต่ข้อสันนิษฐานนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะบุญราศีบีดกล่าวว่าชนจูทถูกสังหารโดยชาวแซกซันไปหมดภายใต้การนำของ แคดวัลลา (Caedwalla) แต่เชื้อสายของพระองค์สืบได้ว่ามาจากราชวงศ์เวสเซ็กซ์จากพระเจ้าวิห์เทรดแห่งเค้นท์ผู้มีพระมารดาเป็นพระขนิษฐาของอาร์วอลด์ (Arwald) ผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายของเกาะไวท์
บั้นปลายพระชนม์ชีพ
พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม แต่จะในปีใดนักประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่นอน ซึ่งอาจจะไม่ใช่ ค.ศ. 901 ดังที่เขียนไว้ในบันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน และจะด้วยสาเหตใดก็ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนเช่นกัน แต่ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ก็ประชวรด้วยพระอาการหลายอย่างซี่งอาจจะเป็นโรคเกี่ยวกับระบบย่อยอาหารก็ได้ หลังจากเสด็จสวรรคตพระบรมศพถูกนำไปเก็บไว้ชั่วคราวที่มินส์เตอร์เก่าที่วินเชสเตอร์ ต่อมาก็อัญเชิญไปที่มินสเตอร์ใหม่ซึ่งอาจจะสร้างสำหรับบรรจุพระบรมศพโดยเฉพาะ เมื่อมินส์เตอร์ใหม่ย้ายไปตั้งอยู่ที่ไฮด์ทางด้านเหนือของตัวเมืองในปี ค.ศ. 1110 พระจากวัดใหม่ก็ย้ายตามไปที่อารามไฮด์ด้วยพร้อมกับพระบรมศพ ในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ฝังพระศพก็ถูกปล้นโดยเจ้าของวัดใหม่ โลงพระศพถูกหลอมเอาตะกั่ว พระศพที่เหลือก็ถูกฝังอย่างไม่มีพิธีรีตองในลานวัด แต่หลุมพระศพถูกขุดขึ้นมาอีกครั้งระหว่างการสร้างคุกใหม่ในปี ค.ศ. 1788 ทำให้กระดูกกระจัดกระจายไปหมด แต่กระดูกที่พบในบริเวณคล้ายเคียงกันในคริสต์ทศวรรษ 1860 ได้รับการประกาศว่าเป็นกระดูกของพระองค์ ในการขุดค้นทางโบราณคดีในปี ค.ศ. 1999 ในหลุมที่เชื่อว่าเป็นหลุมของพระองค์ พระชายาและพระโอรสแทบจะไม่พบซากใด ๆ ในหลุม
สถาบันการศึกษาหลายแห่งในอังกฤษใช้พระนามของพระองค์เป็นชื่อสถาบัน ซึ่งได้แก่:
แฮร์รี่ พอตเตอร์: วิซาร์ด ยูไนท์
ภาพรวม
แฮร์รี่ พอตเตอร์: วิซาร์ด ยูไนท์ ประกาศเปิดตัวเมื่อวันที่ 8 พฤษจิกายน พ.ศ. 2560 โดยผู้เล่นสามารถ เสกคถา, ค้นหาสิ่งประดิษฐ์ที่ซ่อนอยู่ และเผชิญหน้ากับตัวละครหรือสัตว์วิเศษในโลกเวทมนตร์ได้ด้วยการเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆบนโลก Niantic เปิดเพยว่าเกมได้แรงบันดาลใจมาจากเกม โปเกมอน โก และIngress
เปรม รุจิเรข
พันตำรวจโท เปรม รุจิเรข (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 -13 ธันวาคม พ.ศ. 2558) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ประวัติ
พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สิริอายุรวม 86 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ณ วัดธาตุทอง
งานการเมือง
อดีตเคยรับราชการตำรวจ ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พันตำรวจโทเปรม รุจิเรข ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
มรสุมสวาท
มรสุมสวาท เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวดราม่า แอ็คชั่น สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2558 บทประพันธ์โดย ศรีทอง ลดาวัลย์ บทโทรทัศน์ กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ,ทัศนียา การสมนุช, ณทรรศชัย จรัสมาส ,กัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท  และนักแสดงอีกคับคั่ง กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน ผลิตโดย บริษัท มุมใหม่ จำกัด ออกอากาศทาง ช่อง 7 เอชดี
ทางกา
ทังกา, ทางกา หรือ ธง (อักษรโรมัน: thangka, thanka, tangka, tanka; ; ཐང་ཀ་; เนปาล: पौभा) เป็นคำเรียกจิตรกรรมพุทธทิเบตที่ทำลงบนผ้าฝ้าย ผ้าไหม หรือ ผ้าเย็บประดับ โดยทั่วไปแสดงภาพทางพระพุทธศาสนาหรือภาพมณฑล โดยธรรมเนียมแล้วเก็บรักษาโดยการม้วนเก็บหากไม่ได้นำมาจัดแสดง ทังกามักใช้ในการประกอบพิธีหรือทำสมาธิ และทังกามีส่วนสำคัญมากค่อการใช้เพื่อสอนพุทธประวัติ, ชีวประวัติของลามะองค์สำคัญ, เทพเจ้า และพระโพธิสัตว์ หนึ่งในประเด็นที่นำมาเขียนภาพทังกาคือ ภาวจักร ซึ่งแทนคำสอนอภิธรรม ในปัจจุบันมีการผลิตทังกาจำนวนมากเพื่อใช้ประโยชน์ในทางการค้าขายและประดับตกแต่ง
ทังกาน่าจะพัฒนาขึ้นมาพร้อมกับจิตรกรรมฝาผนังในวัดทิเบต ซึ่งมีแนวโน้มที่จะอยู่รอดเป็นระยะเวลานานมากกว่า งานเขียนทิเบตบนผ้าที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบอยู่ที่ถ้ำโม่กาวในตุนหวง ในถ้ำที่เรียกว่า "ถ้ำพระสมุด" (Library Cave) เขียนด้วยรูปแบบศิลปะอย่างทิเบต บางส่วนมีอิทธิพลอย่างอินเดียปรากฏ และเป็นลักษณะที่ไม่ใช่แบบจีนฮั่น ถึงแม้จะไม่ทราบอายุชัดเจน แต่มีการปะมาณอายุชิ้นงานอยู่ที่ราว ค.ศ. 781–848 ตรงกับสมัยราชวงศ์ถัง
ทังกาบางชิ้นมีจารึกเขียนอยู่ด้านหลัง ระบุว่าเป็นภาพสำหรับทำสมาธิส่วนตัว (thugs dam; ทุกส์ดาม) ของพระเถระรูปสำคัญ ผู้สร้างสรรค์ทังกาส่วนใหญ่น่าจะเป็นพระสงฆ์ แต่ก็มีพบศิลปินที่เป็นฆราวาสเช่นกัน ตามธรรมเนียมแล้ว ผู้จ้างวานให้สร้างทังกาจะไม่จ่ายค่าจ้าง แต่จะตอบแทนด้วยลักษณะของ "ของขวัญ" มากกว่า ทังกา หรือ ธง แปลว่า "สิ่งที่สามารถม้วนออกมาได้" ใน ภาษาทิเบตแบบคลาสสิก ทังกาส่วนใหญ่มีมีลงชื่อผู้สร้าง และงานส่วนใหญ่ไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นผลงานของใคร ในวงการสงฆ์ถือว่าการวาดทังกาเป็นความสำเร็จที่สำคัญสำหรับพระสงฆ์รูปหนึ่ง ๆ
เจมส์ ฮีตลี
เจมส์ ฮีตลี (James Heatly; เกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักกระโดดน้ำชาวอังกฤษ
อาชีพ
ในการแข่งขัน กระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2019 ที่จัดขึ้นที่เมืองเคียฟ ฮีตลีได้รับเหรียญทองแดงจากสปริงบอร์ด 3 เมตรชาย
การแข่งขัน ฟีนากระโดดน้ำเวิร์ลคัพ 2021 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะรายการทดสอบอย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียวปี พ.ศ. 2564 ฮีตลีได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันสปริงบอร์ด 3 เมตรชาย
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
รายชื่อประเทศเรียงตามตัวอักษรภาษาไทย
รายชื่อประเทศ (อย่างสั้น) เรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาไทย
มาริกะ โคโนะ
มาริกะ โคโนะ (高野 麻里佳, こうの まりか, 22 กุมภาพันธ์ 1994 -) เป็นนักพากย์ และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว เคยอยู่สังกัดเมาซูโปรโมชันแล้วย้ายมาสังกัดอาโอนิโปรดักชันตั้งแต่เดือนตุลาคม 2019 เป็นสมาชิกของวงนักพากย์เอียร์โฟน
อัมมาร สยามวาลา
ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.อัมมาร สยามวาลา (เกิด 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ) นักเศรษฐศาสตร์ อดีตประธานสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องข้าว เศรษฐศาสตร์การเกษตรกรรม และการพัฒนา
เช่นเดียวกับ ศ.ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ และนักวิชาการอื่น ๆ ดร. อัมมาร ได้ออกจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา
กันติชา ชุมมะ
กันติชา ชุมมะ (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักในวงการบันเทิงจากการชนะการประกวดรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 ใน พ.ศ. 2558
วัยเยาว์
ติช่าเกิดที่ตำบลเสาธง อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช​ และไปอาศัยอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต และเมื่ออายุได้ 7 ปี เธอย้ายไปที่เมือง Småland ทางตอนใต้ของประเทศสวีเดน และได้เข้าศึกษาเกรด 0 (ชั้นอนุบาล) ที่โรงเรียนละแวกนั้น ต่อมาย้ายไปที่เฮลซิงบอรย์ ประเทศสวีเดน ตามครอบครัว ไม่นานก็ย้ายกลับประเทศไทย มาอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต และศึกษาต่อที่โรงเรียนสตรีภูเก็ต จนอายุ 13 ปี ก็ได้ย้ายกลับมาประเทศสวีเดนอีก และศึกษาต่อชั้นมัธยมปลายที่ International School of Helsingborg หลักสูตร International Baccalaureate ในรายวิชา ฟิสิกส์ จิตวิทยา และภาษาสวีเดน จนจบการศึกษามัธยมปลาย
การเดินแบบ
กันติชาชอบการเดินแบบมาตั้งแต่เด็ก โดยได้เดินแบบครั้งแรกในการประกวดเดินแบบที่ห้างเล็ก ๆ ที่เปิดใหม่ในประเทศสวีเดน มีโมเดลลิ่งเห็นความสามารถ จึงชวนไปเดินแบบอีกงาน และนั่นก็คือจุดเริ่มต้น ที่ทำให้เธอเริ่มต้นค้นหาตัวเอง
การประกวดเดอะเฟซไทยแลนด์
หลังจากทราบข่าวการรับสมัครของรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 2 เธอเดินทางกลับประเทศไทยก่อนวันรับสมัคร 3 วัน เพื่อเข้าประกวด โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์บี น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ และชนะเลิศการแข่งขัน ได้เซ็นสัญญากับ กันตนา ใน พ.ศ. 2561
มาซาอากิ มิซูนากะ
มาซาอากิ มิซูนากะ (20 มกราคม 1990 - ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดในเมืองอิวากูนิ จังหวัดยามางูจิ อยู่สังกัดโพรดักชันเบาบับ
จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์
จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์ (George Armstrong Custer; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1839 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876) เป็นนายทหารกองทัพบกสหรัฐและผู้บังคับบัญชาทหารม้าในสงครามกลางเมืองอเมริกาและสงครามอินเดียนแดง เขาเติบโตในรัฐมิชิแกนและโอไฮโอ ใน ค.ศ. 1858 เข้าเวสต์พอยท์และสำเร็จการศึกษาเป็นอันดับสุดท้ายของรุ่น เมื่อสงครามกลางเมืองอุบัติ เขาถูกเรียกมารับราชการในกองทัพสหภาพ
คัสเตอร์สั่งสมชื่อเสียงระหว่างสงครามกลางเมือง เขาสู้รบในยุทธนาการใหญ่ครั้งแรก คือ ยุทธการที่บูลรันครั้งที่หนึ่ง ความสนิทกับนายทหารสำคัญหลายคนช่วยให้อาชีพของเขาก้าวหน้า เช่นเดียวกับที่เขาประสบความสำเร็จในฐานะผู้บังคับบัญชาทหารม้าประสิทธิภาพสูง สุดท้ายคัสเตอร์ได้รับเลื่อนยศเป็นยศพลตรีชั่วคราว และพลตรีแห่งอาสาสมัคร แต่เมื่อสงครามยุติ เขากลับสู่ยศถาวรร้อยเอก คัสเตอร์ร่วมการยอมจำนนของพลเอก โรเบิร์ต อี. ลี ด้วย
หลังสงครามกลางเมือง คัสเตอร์ถูกส่งไปทางตะวันตกเพื่อสู้รบในสงครามอินเดียอเมริกา คัสเตอร์และทหารทั้งหมดที่มากับเขาถูกฆ่าที่ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นใน ค.ศ. 1876 โดยสู้รบกับแนวร่วมเผ่าอเมริกันพื้นเมืองในยุทธการซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันดีในประวัติศาสตร์อเมริกาว่า "การยืนยัดครั้งสุดท้ายของคัสเตอร์" (Custer's Last Stand) คัสเตอร์และทหารของเขาแพ้อย่างเด็ดขาดในยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นเสียจนลดทอนความสำเร็จทั้งหมดที่ผ่านมา
ประวัติ
ต้นตระกูลของคัสเตอร์นั้นได้อพยพจากไรน์แลนด์ ประเทศเยอรมนี มายังทวีปอเมริกาเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 คัสเตอร์เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1839 ที่ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายคนโตของ เอมานูเอล เฮนรี คัสเตอร์ กับ มารี เวิร์ด คัสเตอร์ คัสเตอร์มีน้องชาย 2 คนคือ โธมัส เวิร์ด คัสเตอร์ และ บอสทอน คัสเตอร์ เมื่อคัสเตอร์ยังเด็กอยู่นั้น เขามีชื่อเล่นว่า อันตี้ ซึ่งย่อมาจากชื่อกลางของเขานั่นก็คือ อาร์มสตรอง เขาเข้าเรียนในเวสพอยท์เมื่อปี ค.ศ. 1858 แต่เข้ากลับได้คะแนนไม่สู้ดีสักเท่าไร เมื่อคัสเตอร์อายุ 24 ปี เขาก็ได้แต่งงานกับ อิลิซาเบธ คลิฟท์ เบคอน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864
สงครามกลางเมือง
ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกันนั้น คัสเตอร์ได้เข้าร่วมกับกองกำลังฝ่ายเหนือ ซึ่งเขาสามารถรบชนะหลายครั้งในสงครามครั้งนี้ ด้วยผลงานที่เขาได้สร้างไว้ ทำให้เขาได้เลื่อนยศเป็นพลตรีชั่วคราว คัสเตอร์จึงได้เป็นนายพลเมื่อยังมีอายุไม่ถึง 30 ปีเลยด้วยซ้ำ ซึ่งถือว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับนายพลคนอื่น ๆ แต่ทว่ายศที่เขาได้มาอาจไม่ยั่งยืนสักเท่าไร เพราะเป็นเพียงยศชั่วคราวที่ถูกตั้งขึ้นมาในช่วงสงครามกลางเมือง ทำให้เมื่อสงครามสงบลง ยศของคัสเตอร์กลับมาเป็นยศถาวรพันโท
สงครามอินเดียนแดง
ต่อมาคัสเตอร์ได้รับคำสั่งให้บัญชาการกรมทหารม้าที่ 7 แห่งสหรัฐอเมริกา เพื่อควบคุมเหล่าอินเดียนแดงเผ่าไชแอนและเผ่าซูในเขตอนุรักษ์ทางด้านตะวันตก ซึ่งเป็นงานที่หนักอยู่พอสมควร เนื่องมาจากอเมริกาในยุคนั้นยังคงมีปัญหาและข้อพิพาทกับพวกอเมริกันพื้นเมือง หรืออินเดียนแดงอยู่บ่อยครั้ง จนมีการปะทะกันกับคนผิวขาวอย่างต่อเนื่อง ทำให้คนผิวขาวเห็นว่าอินเดียนแดงเป็นศัตรูที่ป่าเถื่อน ในขณะเดียวกัน อินเดียนแดงก็ถือว่าพวกผิวขาวเป็นศัตรูตัวฉกาจ รวมไปถึงคัสเตอร์ด้วย ที่สำคัญ คัสเตอร์ยังเคยโจมตีอินเดียนแดงเผ่าไชแอนที่ริมแม่น้ำวาชิทา ซึ่งสร้างความโกรธแค้นให้กับอินเดียนแดงเป็นอย่างมาก
ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์น
ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นถือว่าเป็นสงครามครั้งสุดท้ายในชีวิตของคัสเตอร์ เป็นครั้งแรกที่เขาแพ้ยับเยิน และครั้งสุดท้ายด้วย ปมปัญหาได้เริ่มขึ้นจากข้อพิพาทระหว่างคนขาวและอินเดียนแดงในเรื่องที่ดินที่แบล็คฮิล ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายต่างต้องการที่จะครอบครอง ซึ่งอินเดียนแดงก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อต่อต้านรัฐบาลผิวขาว จนนำมาสู่คำสั่งล้อมปราบอินเดียนแดงที่แข็งข้อต่อรัฐบาลอเมริกัน ซึ่งกรมทหารม้าที่ 7 ของคัสเตอร์ก็ได้รับหน้าที่อันหนักอึ้งนี้
ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 คัสเตอร์ได้สำรวจพบพวกอินเดียนแดงตั้งค่ายอยู่ที่ริมแม่น้ำลิตเติลบิกฮอร์น คัสเตอร์จึงได้แบ่งทหารของเขาออกเป็น 3 กองเพื่อจู่โจมค่ายอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำ นำโดย มาคัส เรโน, ฟรีเดริคค์ เบนทีน และคัสเตอร์เอง แต่ทว่าการแบ่งกำลังออกเป็น 3 ส่วนของคัสเตอร์ในครั้งนี้ ทำให้เหลือกำลังในบัญชาการของคัสเตอร์ประมาณ 200 คน ซึ่งถือว่าน้อยมากหากเทียบกับพวกอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำซึ่งมีนับพันคน ทำให้การรบในครั้งนี้ นำความปราชัยมาสู่ตัวคัสเตอร์เอง กรมทหารม้าที่ 7 ของเขาถูกล้อมด้วยอินเดียนแดง คัสเตอร์ได้ยืนหยัดสู้ครั้งสุดท้ายในสนามรบ ในวันนั้นนั่นเอง คัสเตอร์เสียชีวิตในสนามรบเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 ในวัย 36 ปี
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน, เมโทร หรือ เมโทรเรล เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดยการขนส่งเขตนครหลวงวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area Transit Authority, WMATA) ในปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง 86 สถานี ระยะทาง 106.3 ไมล์ (171.1 กิโลเมตร) รถไฟใต้ดินวอชิงตัน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก มีจำนวนเที่ยว 215.3 ล้านเที่ยวต่อปี (พ.ศ. 2551) ในเดือนมิถุนายน 2551 มีจำนวนผู้โดยสาร 19,729,641 เที่ยวต่อวัน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 รถไฟใต้ดินวอชิงตันประกาศปรับปรุงชานชาลายี่สิบสถานีครอบคลุมทุกสายทางยกเว้นสายสีเงิน เส้นทางสายสีฟ้าและสีเหลืองทางทิศใต้ของท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน จะปิดให้บริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ซึ่งจะเป็นการปิดเส้นทางที่นานที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมโทร สถานีอื่นเพิ่มเติมจะได้รับการซ่อมแซมระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง 2564 แต่สายทางที่ผ่านสถานีจะไม่ถูกปิดอย่างสมบูรณ์ โครงการมีงบประมาณค่าใช้จ่าย 300 ถึง 400 ล้านเหรียญและเป็นโครงการขนาดใหญ่ครั้งแรกของรถไฟไต้ดินวอชิงตันนับตั้งแต่เริ่มการก่อสร้าง