cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เชมัส
ประวัติ
เชมัสได้กลับมาโดยเข้าร่วมรอยัลรัมเบิล (2014)เป็นลำดับที่ 17 แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ในรอว์คืนต่อมาจับคู่กับจอห์น ซีนาและแดเนียล ไบรอันเจอกับเดอะชีลด์โดยทีมที่ชนะได้สิทธิ์เข้าร่วมชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWEในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) แต่จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลีมาก่อกวน หลังแมตช์ทีมเชมัสช่วยกันไล่อัดพวกไวแอ็ตต์จนต้องหนีไป แล้วโฆษกก็ประกาศว่าทีมของเชมัสชนะฟาวล์ได้สิทธิ์เข้าร่วมอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แต่ก็ไม่ได้แชมป์ ในรอว์ 5 พฤษภาคม เชมัสได้คว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยที่2 ในแบทเทิลรอยัล 20คน โดยจับเหวี่ยงดีน แอมโบรสออกเป็นคนสุดท้าย ในรอว์ 16 มิถุนายน เชมัสได้เอาชนะแบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ได้สิทธิ์เข้าร่วมชิงแชมป์โลกในมันนีอินเดอะแบงก์ (2014) สุดท้ายจอห์น ซีนาเป็นฝ่ายชนะไปได้ ในแบทเทิลกราวด์ (2014)ได้เข้าร่วมแบทเทิลรอยัลชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลแต่ไม่สำเร็จ ในรอว์ 3 พฤศจิกายน เสียแชมป์ยูเอสให้รูเซฟ ช่วงหลังจบรายการที่ฉายผ่านทาง WWE Network ก่อนจะได้รับบาดเจ็บและพักการปล้ำอีกครั้ง  ในรอว์ 30 มีนาคม 2015 เชมัสได้กลับมาในลุกใหม่โดยถักเคราและไว้ผมทรงโมฮอว์ก ออกมาเล่นงานแดเนียล ไบรอันและดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ กลายเป็นอธรรมอีกครั้ง  ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015)ได้แพ้ให้ซิกก์เลอร์ในแมตช์ผู้แพ้ต้องจูบก้น หลังแมตช์เชมัสพยายามจะหนี แต่กรรมการไปพาตัวกลับมาจูบก้นซิกก์เลอร์ตามกติกา แต่เชมัสล้วงเป้าซิกก์เลอร์แล้วโดดถีบซ้ำ ก่อนจะลากซิกก์เลอร์มาจูบก้นเขาแทน  ก่อนรีแมตช์เอาชนะไปได้ในเพย์แบ็ก (2015) เชมัสได้ร่วมปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2015)ชิงแชมป์อินเตอร์ที่ว่างอยู่ แต่ไม่สำเร็จ
เชมัสได้คว้ากระเป๋าสิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ชิงแชมป์โลกเมื่อไรก็ได้ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015)เชมัสโบรกคิกใส่โรแมน เรนส์ แล้วใช้สิทธิ์กระเป๋าคว้าแชมป์โลกสมัยที่4 เชมัสได้ตั้งกลุ่มเดอะลีกออฟเนชันส์ ในทีแอลซี (2015)เชมัสป้องกันแชมป์จากเรนส์ไว้ได้แบบ TLC ก่อนเสียแชมป์ให้เรนส์ในรอว์คืนต่อมา ในรอว์ 4 มกราคม 2016 เชมัสได้แพ้ชิงแชมป์กับเรนส์โดยวินซ์ แม็กแมนเป็นกรรมการพิเศษ ในเดือนเมษายน 2016 ลีกออฟเนชันส์ได้แตกกลุ่ม 19 กรกฎาคม 2016 เชมัสได้ถูกดราฟท์ไปรอว์และเปิดศึกกับซีซาโร ต่อมาผู้จัดการทั่วไปของรอว์ มิค โฟลีย์ ได้ประกาศให้ทั้งคู่สู้กันแบบ Best of 7 Series ชนะ 4 ใน 7 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์ชิงแชมป์ในโอกาสต่อไป ทั้งคู่ทำคะแนนเสมอกัน 3-3 ทำให้ต้องตัดสินกันยกที่ 7 ในแคลชออฟแชมเปียนส์ (2016) แต่จบลงแบบไม่มีผลตัดสิน คืนต่อมาโฟลีย์ได้สั่งให้ทั้งคู่เป็นคู่ร่วมทีมกันเพื่อชิงแชมป์รอว์แท็กทีม WWEกับเดอะนิวเดย์ ในโรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์ทั้งคู่สามารถคว้าแชมป์จากนิวเดย์ได้และเป็นแชมป์แท็กทีมครั้งแรกของเชมัส จากนั้นทั้งคู่ก็ใช้นามว่าเดอะบาร์และปั๊มแชมป์ร่วมกันได้ถึง 4 สมัย ในเดือนเมษายน 2018 เดอะบาร์ได้ย้ายสังกัดมาอยู่สแมคดาวน์ และได้แชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEร่วมกัน ก่อนจะแยกทีมกันในปีต่อมาจากการบาดเจ็บของเชมัส
ในเดือนมกราคม 2020 เชมัสได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บโดยไว้ผมทรงเดิม ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 37 ได้คว้าแชมป์ยูเอสจากริดเดิลเป็นสมัยที่ 3 ก่อนเสียแชมป์ให้แดเมียน พรีสต์ใน SummerSlam 2021 จบการครองแชมป์ 132 วัน ต่อมาได้ก่อตั้งกลุ่ม The Brawling Brutes ร่วมกับ ริดจ์ ฮอลแลนด์และบุตช์ และได้เปิดศึกกับกุนเธอร์ในการชิงแชมป์อินเตอร์ที่เชมัสไม่เคยได้เพื่อเป็นแชมป์แกรนด์สแลมโดยเชมัสได้ท้าชิงถึง 2 ครั้งแต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้สักครั้ง นอกจากนี้ในศึก Clash at the Castle ทั้งคู่ได้ทำแมตช์ยอดเยี่ยมจนได้คะแนนจาก Dave Meltzer ถึง 5 ดาวแถมยังเป็น 5 ดาวครั้งแรกของเชมัสอีกด้วย ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39เชมัสได้ท้าชิงแชมป์อินเตอร์กับกุนเธอร์อีกครั้งโดยมีดรูว์ แม็กอินไทร์ร่วมปล้ำเป็นสามเส้าแต่เชมัสก็ยังไม่สามารถกระชากแชมป์มาจากกุนเธอร์ได้และแมตช์นี้ยังได้คะแนน 5 ดาวทำให้เชมัสกับกุนเธอร์ได้แมตช์ 5 ดาวร่วมกัน 2 ครั้ง
หวนอี้
ประวัติ
ในช่วงที่แม่ทัพผังน่วนแห่งรัฐจ้าวเข้าจู่โจมยึดครองหลายเมืองของรัฐเยียนในช่วง 236 ปีก่อนคริสตกาล เนื่องจากรัฐเยียนไม่สามารถต้านทานไหว จึงได้ขอความช่วยเหลือมายังรัฐฉิน ทางรัฐฉินเลยอ้างว่าออกตัวมาช่วยรัฐเยียน จึงทำให้หวนอี้, หยางตวนเหอ และหวังเจี่ยน ยกทัพไปช่วยรัฐเยียนเพื่อต่อต้านทัพของ รัฐจ้าว และทำการยึดเมืองต่างๆ
ในช่วง 234 ปีก่อนคริสตกาล หวนอี้บุกโจมตีเมืองผิงหยางและเมืองอู่เฉิง ทำการสังหารแม่ทัพหูเจ๋อ และสังหารหมู่ทหารกว่า 100,000 นายของรัฐจ้าวอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นได้ทำการรุกรานรัฐจ้าวอย่างต่อเนื่อง จนทำให้รัฐจ้าวต้องยกอำนาจให้หลี่มู่เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกุมอำนาจทั้งหมดเพื่อต่อกรกับกองทัพของหวนอี้ จนในที่สุดหลี่มู่สามารถเอาชนะหวนอี้ และขับไล่หวนอี้ออกจากรัฐจ้าวได้สำเร็จ นับเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่สุดท้ายของรัฐจ้าวเหนือรัฐฉิน
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ (Queen Sirikit Botanic Garden) เป็นสวนพฤกษศาสตร์ขนาด 6,500 ไร่ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นปีมหามงคลเฉลิม พระชนมพรรษา 5 รอบของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ พ.ศ. 2535 โดยมีสถานภาพเป็นรัฐวิสาหกิจอยู่ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี
ในปี พ.ศ. 2537 ทางองค์การสวนพฤกษศาสตร์ ได้รับพระราชทานพระราชานุญาตจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ให้ใช้ชื่อสวนพฤกษศาสตร์ในภาคเหนือขององค์การฯ ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ว่า “สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์” จนในปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลมีนโยบายในการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม โดยนำหน่วยงานราชการที่มีภารกิจคล้ายคลึงกันไว้ในหน่วยงานเดียว องค์การสวนพฤกษศาสตร์จึงได้โอนย้ายจากสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีมาสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามพระราชกฤษฎีกาโอนกิจการบริหารและอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 119 ตอนที่ 102 ก ลงวันที่ 8 ตุลาคม 2545
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.30 – 16.30 น. ถือเป็น 1 ใน 2 ในอุทยานพฤกศาสตร์ขนาดใหญ่ของจังหวัดเชียงใหม่ร่วมกับกับอุทยานหลวงราชพฤกษ์ ในอำเภอเมืองเชียงใหม่
จุดท่องเที่ยวภายในอุทยาน
การคัดเมล็ดพันธุ์ การใช้ปุ๋ยอินทรีย์ รวมทั้งการสาธิตการปลูกพืชผักสวนครัว พืชสมุนไพร ผักพื้นบ้าน ผักปลอดสารพิษ ที่ผลิตจากการใช้เกษตรอินทรีย์หลากหลายชนิด
ผลงาน
พ.ศ. 2545 องค์การสวนพฤกษศาสตร์ ได้รับคัดเลือกจากสำนักงานส่งเสริมเอกลักษณ์ของชาติ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ให้เป็นหน่วยงานดีเด่นในสาขาอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ด้านอนุรักษ์พรรณพืช
พ.ศ. 2547 ได้รับเลือกจากสำนักส่งเสริมพิทักษ์เยาวชน กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ให้เป็นองค์กรดีเด่นด้านการทำคุณประโยชน์ แก่เยาวชนในสาขาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งรางวัลดังกล่าวถือเป็นความภาคภูมิใจ ในการปลูกสร้างจิตสำนึกให้เยาวชนได้มีความรักและความหวงแหนในทรัพยากรธรรมชาติ และตระหนักที่จะมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์พรรณพืชไทย
พ.ศ. 2552 องค์การฯ ได้รับใบรับรองมาตรฐานการบริหารจัดการด้านเอดส์และวัณโรคในสถานประกอบกิจการ ASO-T Thailand ระดับทองจาก กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงานและกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
พ.ศ. 2553 สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ได้รับเกียรติบัตรให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ปรับสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรกับคนทั้งมวล จากโครงการปากั๋นแอ่วดอย คอยสร้างทางเตียว เหลียวมาอู้กั๋น ซึ่งดำเนินการโดย ชมรมโกลบอลแคมปัสเชียงใหม่ ที่ได้รับการสนับสนุนจากสถาบันสร้างเสริมสุขภาพคนพิการ (สสพ.)
พ.ศ. 2554 ศูนย์วิจัยและพัฒนาสง่า สรรพศรี องค์การสวนพฤกษศาสตร์ ได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการสิ่งแวดล้อม ISO 14001: 2004
วันที่ 20 กันยายน 2556 ดร.สุญาณี เวสสบุตร ผู้อำนวยการองค์การสวนพฤกษศาสตร์ (อ.ส.พ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เข้ารับโล่ประกาศเกียรติคุณในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์ต่อเยาวชนโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่
พ.ศ. 2557 สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (Queen Sirikit Botanic Garden) ได้รับประกาศนียบัตรชนะเลิศการบริการยอดเยี่ยม ประจำปี 2014 จากเว็บไซต์ TripAdvisor (www.tripadvisor.com) ซึ่งเป็นเว็บไซต์ท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดในโลก
พ.ศ. 2557 องค์การสวนพฤกษศาสตร์ ได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณ ระดับดี หน่วยงานต้นแบบในการจัดตั้งศูนย์ข้อมูลข่าวสารของหน่วยงานของรัฐ ประจำปี 2557
ปู้เหลี่ยวฉิง
ปู้เหลี่ยวฉิง (Love Without End, รักชั่วนิรันดร์) เป็นภาพยนตร์รักฮ่องกง สร้างโดยชอว์บราเดอส์ ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 นำแสดงโดย หลิน ไต้ และกวน ซาน เป็นการนำมาสร้างใหม่หลังจากมีการสร้างครั้งแรกในปี ค.ศ. 1947 จากบทภาพยนตร์ของจาง ไอหลิง
เนื้อเรื่องกล่าวถึง หลี่ ชิงชิง หญิงสาวที่เดินทางจากบ้านนอกมาเป็นนักร้องประจำไนท์คลับในฮ่องกง เธอพบรักกับ เผิง หนาน ชายหนุ่มลูกค้าในคลับ ซึ่งตัดสินใจแต่งงานกับเธอด้วยความสงสาร หลังจากทราบว่าเธอป่วยหนักเป็นลูคีเมีย ท่ามกลางความไม่พอใจของครอบครัวฝ่ายชาย ภาพยนตร์จบลงด้วยโศกนาฏกรรมจากความตายของหญิงสาว
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสำเร็จจากเพลงประกอบภาพยนตร์ที่แต่งโดย หวัง ฟูหลิง (王福齡, Wang Fu-ling) เพลง ปู้เหลี่ยวฉิง ในชื่อเดียวกับภาพยนตร์ ขับร้องโดย กู้ เหม่ย กลายเป็นเพลงยอดนิยม ถูกนำมาขับร้องซ้ำในภาพยนตร์ฉบับสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1970 ชื่อ ซินปู้เหลี่ยวฉิง (新不了情, Love Without End, ชื่อไทย สุดรักสุดหัวใจ)  ฉบับปี ค.ศ. 1993 ชื่อ ซินปู้เหลี่ยวฉิง (新不了情, C'est la vie, mon chéri, ชื่อไทย รักนี้...มีเธอคนเดียว)  และละครโทรทัศน์ไต้หวันในปี ค.ศ. 2002 ชื่อ ปู้เหลี่ยวฉิง (不了情)
บทบาทการแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่งผลให้หลิน ไต้ ได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เอเชียแปซิฟิก ประจำปี 1962 ที่โซล
สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์
ผลงาน
พ.ศ. 2563 สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ รับมอบตราสัญลักษณ์ มาตรฐานความปลอดภัยด้านสุขอนามัย หรือ SHA สร้างความเชื่อมั่นให้แก่นักท่องเที่ยว ซึ่งตรา SHA หรือ (Amazing Thailand Safety & Health Administration) เป็นแนวทางปฏิบัติที่ดีซึ่งเกิดจากมาตรการความปลอดภัยด้านสาธารณสุข ผนวกกับมาตรฐานการให้บริการที่มีคุณภาพโดยสมาคมต่างๆ ในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวจะเป็นผู้ดำเนินการตรวจประเมิน SHA ตามมาตรการสาธารณสุขและมาตรฐานการบริการที่ดีให้แก่ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว 10 ประเภทกิจการ ภายใต้การสนับสนุนของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และกระทรวงสาธารณสุข ทั้งนี้ ททท.จะเป็นผู้ควบคุมการออกตราสัญลักษณ์ SHA
พ.ศ. 2563 องค์การสวนพฤกษศาสตร์ รับโล่ประกาศเกียรติคุณหน่วยงานที่ผ่านการประเมินโครงการ “อาคารราชการต้นแบบด้านการจัดการน้ำเสีย” ระดับทอง จากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
พระราชเสาวนีย์ที่เกี่ยวกับสวนพฤกษศาสตร์
นับแต่เริ่มจัดตั้งสวนพฤกษศาสตร์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เคยเสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรความก้าวหน้าในการดำเนินงานขององค์การฯ หลายครั้ง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชเสาวนีย์แก่ผู้อำนวยการองค์การสวนพฤกษศาสตร์ และคณะผู้บริหารองค์การฯ ในหลายโอกาสความสรุปได้ดังนี้
สะพานโกลเดนเกต
สะพานโกลเดนเกต (Golden Gate Bridge) ทอดยาวข้ามอ่าวตอนเหนือของเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สร้างในสมัยประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ เมื่อปี ค.ศ. 1933 เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1937 ตอนกลางสะพานยาว 1,280 เมตร กว้าง 27 เมตร สูงกว่าระดับน้ำทะเล 67 เมตร มีทางรถยนต์ 6 ทาง รถบรรทุก 3 ทาง รถไฟ 2 ทาง ใช้งบประมาณก่อสร้างราว 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สะพานโกลเดนเกตกลายเป็นสถานที่ที่ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวทั่วโลก เมื่อสร้างเสร็จใหม่ๆ สะพานกลายเป็นสัญลักษณ์ของสหรัฐอเมริกาไปโดยปริยาย ปัจจุบันนี้เองผู้คนทั่วโลกเองก็ยังคงรู้จักสะพานโกลเดนเกตและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันดับต้นๆ ของสหรัฐอเมริกา และจากผลการสำรวจสถานที่ที่น่าประทับใจของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน พบว่าอยู่ในอันดับที่ 5 ของสถานที่ต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา​ ที่ได้รับความนิยม
มาสค์ไรเดอร์เบลด
มาสค์ไรเดอร์เบลด   เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ลำดับ 14 และเป็นเรื่องที่ 2 ที่ใช้การ์ดเป็นหลัก เริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีในช่วงซูเปอร์ฮีโรไทม์เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2004 ถึง 23 มกราคม ค.ศ. 2005 ออกอากาศทั้งหมด 49 ตอนและมีภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ The Missing Ace
ในประเทศไทยลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีเป็นของบริษัท ดรีม เอกซ์เพลส (เดกช์) จำกัดและ ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ปัจจุบันคือไทยพีบีเอส) โดยออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.00-8.30 ต่อมาเพิ่มออกอากาศทุกวันอาทิตย์จนจบ และปัจจุบันออกอากาศอีกครั้งทางโมเดิร์นไนน์ ทุกวันพุธเวลา 16.30-17.00 ส่วนภาคโรงภาพยนตร์เป็นของบริษัท เมย์เซเว่นมีเดีย จำกัด
เนื้อเรื่อง
ในโลกของเรามีสิ่งมีชีวิตอมตะที่เรียกว่า อันเดด อยู่ 53 ตน เมื่อ 10,000 ปีก่อน อันเดดทั้ง 53 ตนได้ต่อสู้กันเพื่อหาสิทธิ์การเป็นเผ่าพันธุ์ที่ปกครองโลกนี้ โดยผู้แพ้จะถูกผนึกศิลาผนึกไว้เป็นการ์ด ในท้ายที่สุดฮิวแมนอันเดดหรือมนุษย์ ก็เป็นผู้ชนะในศึกครั้งนั้นและทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นผู้ถือสิทธิ์ครองโลกนี้
10,000 ปีต่อมาจนถึงปัจจุบันองค์กรB.O.A.R.D.ซึ่งได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องของอันเดด วันหนึ่งฮิโรเสะ โยชิโตะ ผู้ได้สูญเสียภรรยาไปได้ทำการปลดผนึกอันเดดเกือบทั้งหมด เพิ่อศึกษาหาความลับของชีวิตอมตะ ทางB.O.A.R.D.จึงได้ทำการสร้างระบบไรเดอร์ซิสเต็มขึ้น เพื่อใช้พลังของอันเดดในการผนึกเหล่าอันเดดลงในการ์ดอีกครั้ง
เหล่าคาเมนไรเดอร์
ชายหนุ่มปากเก่ง และเป็น1ใน3รุ่นน้องของเคนซากิ ไม่คอยให้ความเคารพกับเคนซากิและรุ่นพี่คนอื่นยกเว้นทาจิบานะ มุงาคิ ถูกจุนอิจิในร่างอัลบีโนโจ๊กเกอร์สังหารไป หญิงสาวผู้ห้าว แต่แอบชอบจุนอิจิ และเป็น1ใน3รุ่นน้องของเคนซากิ ไม่คอยให้เคารพกับเคนซากิและรุ่นพี่คนอื่นยกเว้นทาจิบานะ นัทซึมิ ถูกจุนอิจิปลอมตัวเป็นร่างทาจิบานะผลักตกลงมาจากตึกเสียชีวิต
อันเดด
อันเดด คือบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ 53 สายพันธุ์ที่ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการครองโลกเป็นของตนเมื่อ 10,000 ปีก่อน และมนุษย์ก็เป็นผู้ที่เอาชนะการต่อสู้ครั้งนั้นมาได้และอันเดดทั้งหมดก็ถูกผนึกลงในการ์ด กระทั่งปัจจุบันอันเดดได้ถูกปลดผนึกออกมาจากการ์ดอีกครั้งทำให้คาราสุมะสร้างไรเดอร์ซิสเต็มเผื่อผนึกเหล่าอันเดดอีกที อันเดดมีพลังชีวิตที่เป้นอมตะ ฆ่าไม่ตายกับมีเลือดสีเขียว ถึงบาดเจ็บแต่สักพักก็หายดี แต่ละตนก็จะมีความสามารถพิเศษเฉพาะตัว ซึ่งเมื่อเหล่าไรเดอร์เมื่อผนึกอันเดดเหล่านั้นได้ก็จะสามารถยืมความสามารถเหล่านั้นมาใช้ได้ แต่จะมีพวกอันเดดจำพวกหนึ่งสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์กับพูดภาษามนุษย์ได้ เหล่าไรเดอร์จึงเรียกอันเดดเหล่านั้นว่าเป็นอันเดดชั้นสูง (ส่วนใหญ่จะเป็นตั้งแต่J Q K) แต่เกมคืออันเดดสู้กันเพื่อหาผู้เหลือรอด ผู้แพ้จะถูกแผ่นศิลาทำการผนึก เมื่ออันเดดถูกผนึก 52 ตัว เหลือตัวสุดท้ายคือจบเกม อันเดดตัวสุดท้ายคือผู้ครองโลก กับไม่สามารถปลดผนึกตัวอื่นเพื่อยุติการล่มสลายของเผ่าพันธุ์ได้นอกจาก มีอันเดดตัวใหม่ปรากกฏหรืออันเดดถูกผนึกจนหมดเท่านั้น
มาสค์ไรเดอร์เบลด The Missing Ace
ภาพยนตร์ของมาสค์ไรเดอร์เบลด โดยเนื้อเรื่องจะเป็นตอนจบในอีกรูปแบบหนึ่ง เมื่อเคนซากิได้ทำการผนึกโจ๊กเกอร์อันเดดตัวที่ 53 สี่ปีต่อมา ทาจิบานะและหัวหน้าคาราสุมะได้พบกับโจ๊กเกอร์อีกคนหนึ่งลอบทำร้าย หัวหน้าคาราสุมะถูกฆ่าและอันเดดครึ่งหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมา ทาจิบานะจึงได้รวบรวมหนุ่มสาวมาเป็นมาสค์ไรเดอร์รุ่นใหม่ ที่ใช้การ์ด A ใบที่ห้า เชนจ์ เคลเบรอส และทำหน้าที่ผนึกอันเดดแทนที่พวกเคนซากิ ภายหลังที่เคนซากิและมุตสึกิได้กลับมาเป็นไรเดอร์อีกครั้ง
ไข่สั่น
ไข่สั่น เม็ดสั่น หรือ ไข่รัก (egg vibrators, bullet vibrator หรือ love egg) เป็นอุปกรณ์มีลักษณะอย่างไข่สัตว์ปีกหรือกระสุนปืนสำหรับสร้างความสั่นสะเทือนเพื่อเร้ากำหนัดโดยสอดใส่เข้าไปในช่องคลอดหรือทวารหนัก มักเป็นส่วนหนึ่งของของเล่นทางกามวิสัยที่แยกชิ้นส่วนกันใช้งานได้ แต่ละชิ้นมักมีขนาดยาวสองถึงสามนิ้ว และสูงราวสามนิ้วครึ่ง
โครงสร้าง
ไข่สั่นประกอบด้วยอุปกรณ์สั่นซึ่งมีรูปดังไข่หรือกระสุนหนึ่งชิ้น โดยอาจมีสายไฟเชื่อมต่อหรือไม่ก็ได้ และมีเครื่องควบคุมระยะไกลหนึ่งชิ้นสำหรับสั่งการสั่นสะเทือนผ่านระบบคลื่นความถี่ทางวิทยุ ไข่สั่นบางรุ่นอาจมีวงจรรวมฝังอยู่เพื่อสร้างรูปแบบการสั่นที่พิเศษจากรูปแบบปรกติ เป็นต้นว่า เต้นเป็นจังหวะ (pulsation) หรือเพิ่มระดับความแรง (escalation) ได้ ซึ่งอาจช่วยประเทืองกามารมณ์ของผู้ใช้บางคน ไข่สั่นประเภทที่ไม่มีสายเชื่อมต่อนั้นเหมาะสำหรับใช้ในระยะไกล แต่ไม่เหมาะสำหรับทวารหนัก เพราะหลุดเข้าไปในรูทวารได้
ไข่สั้นนั้นประกอบขึ้นจากวัสดุจำพวกยาง ซิลิโคน โลหะ พลาสติก หรือแก้วอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างประสมกัน และอาจหุ้มด้วยวัสดุอ่อนนุ่มยืดหยุ่นได้ เช่น เยลลี หรือซิลิโคน เพื่อประโยชน์ให้เกิดความสุขเมื่อสัมผัส วัสดุเหล่านี้บางทีก็ทำเป็นสีสันต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ใช้รื่นเริงบันเทิงใจ
ไข่สั่นมีหลายประเภท แต่ละประเภทกำหนดขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์หลายรูปแบบต่างกันไป เป็นต้นว่า ไข่เดี่ยว (single egg) มีไข่หนึ่งใบทำงานด้วยแผงควบคุมและใส่ถ่านที่ตัวไข่นั้นเอง ประเภทนี้มักสั่นอย่างเดียว ไม่มีหน้าที่พิเศษหลากหลายเหมือนประเภทอื่น, ไข่คู่ (double eggs) แยกกันสั่นด้วยอัตราความถี่และความเร็วต่างกันหรือเหมือนกันแล้วแต่กำหนด เพื่อเพิ่มการสั่นสะเทือนขึ้นอีกเท่า และไข่สั่นไร้สายประกอบเครื่องควบคุมระยะไกล (wireless love egg with a remote control) มีไข่จะกี่ใบก็แล้วแต่ ซึ่งล้วนไม่มีสายเชื่อม และทำงานตามที่เครื่องควบคุมระยะไกลสั่ง
ความบันเทิงใจ
ไข่สั่นอาจใช้ขณะสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง หรือก่อนหรือขณะร่วมประเวณีกันก็ได้ ไข่สั่นแบบไข่คู่นั้นมักใช้แก่ช่องคลอดและทวารหนัก หรืออาจใช้แก่ทวารหนักของคู่รักทั้งสองเมื่อสมสู่กัน หรือช่องคลอดของหญิงสาวรักร่วมเพศทั้งสองเมื่อร่วมประเวณีกันก็ได้
อนึ่ง ไข่สั่นอาจใช้ร่วมกับของเล่นทางกามวิสัยชิ้นอื่น เป็นต้นว่า พวงองคชาตแบบคล้องสะเอว เพื่อเร้ากำหนัดให้แก่หญิงผู้คล้อง
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (Kraljevina Jugoslavija / Краљевина Југославија; Kraljevina Jugoslavija) เป็นราชอาณาจักรที่มีดินแดนครอบคลุมตั้งแต่ทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่านไปจนถึงยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1941 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1929 ราชอาณาจักรเรียกตนเองอย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca / Краљевина Срба, Хрвата и Словенаца; Kraljevina Srbov, Hrvatov in Slovencev) แต่คำว่า "ยูโกสลาเวีย" (หมายถึง "ดินแดนแห่งชาวสลาฟตอนใต้") เป็นชื่อเรียกกันอย่างง่าย ๆ มาตั้งแต่ต้น ชื่ออย่างเป็นทางการของราชอาณาจักรได้เปลี่ยนมาเป็น "ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย" โดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1929
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยการรวมตัวของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ (ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ครอบคลุมพื้นที่ของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และพื้นที่ส่วนใหญ่ของโครเอเชียและสโลวีเนียในปัจจุบัน) พื้นที่ทางตอนล่างของราชอาณาจักรฮังการีภายในออสเตรีย-ฮังการี พร้อมด้วยราชอาณาจักรเซอร์เบียที่เป็นราชอาณาจักรอิสระ โดยในปีเดียวกันราชอาณาจักรมอนเตเนโกร ได้ประกาศรวมตัวกันกับเซอร์เบีย ขณะที่บริเวณคอซอวอ วอยวอดีนา และวาร์ดาร์มาซิโดเนียได้เป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบียไปก่อนหน้านั้นแล้ว
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1941 ประเทศตกอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายอักษะ กลุ่มราชวงศ์ได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นยูโกสลาเวียขึ้น โดยได้รับการยอมรับจากสหราชอาณาจักร และต่อมาโดยพันธมิตรทั้งหมดที่ก่อตั้งขึ้นในลอนดอน ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 หลังได้รับแรงกดดันจากนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล พระมหากษัตริย์จึงทรงรับรองรัฐบาลของสหพันธรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวียให้เป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการลงนามในสนธิสัญญาวิส โดย Ivan Šubašić (ในนามของราชอาณาจักร) และยอซีป บรอซ ตีโต (ในนามของพลพรรคยูโกสลาเวีย)
การก่อตั้ง
ภายหลังจากจากการลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย โดยชาวเซิร์บ-บอสเนีย กัฟรีโล ปรินซีป ก่อให้เกิดห่วงโซ่ของเหตุกาณ์ที่จะนำไปสู่การแพร่ระบาดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซอร์เบียถูกรุกรานและยึดครองโดยกองกำลังผสมของบัลแกเรีย ออสเตรีย และเยอรมัน เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1915 ด้วยเหตุการณ์นี้ ทำให้ชาตินิยมแห่งชาวสลาฟใต้ทวีความรุนแรงมากขึ้น และการเรียกร้องของชาตินิยมชาวสลาฟ เพื่อประกาศเอกราชและรวมชาติสลาฟใต้ของออสเตรีย-ฮังการี พร้อมกับเซอร์เบียและมอนเตเนโกรให้เป็นรัฐเดียวภายใต้ชื่อ "รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ"
ในปี ค.ศ. 1916 คณะกรรมการยูโกสลาเวียได้เริ่มการเจรจากับรัฐบาลเซอร์เบียพลัดถิ่น ซึ่งพวกเขาได้ตัดสินใจที่จะสถาปนาราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยการประกาศร่วมปฏิญญาคอร์ฟูในปี ค.ศ. 1917 ซึ่งจัดขึ้นที่โรงละครแห่งเมืองคอร์ฟู
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 สภาแห่งชาติของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บได้ประกาศแต่งตั้งสมาชิกของคณะผู้แทนทั้งหมด 28 คน เพื่อเริ่มการเจรจากับตัวแทนของรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในการสถาปนารัฐยูโกสลาเวียใหม่ โดยคณะผู้แทนได้เจรจาโดยตรงกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อเล็กซานเดอร์แห่งคาราจอร์เจวิค การเจรจายุติลง โดยมีคณะผู้แทนจากสภาแห่งชาติสโลวีเนีย โครแอต และเซิร์บ นำโดยอานเต ปาเวลิช เป็นผู้อ่านคำปราศรัยต่อหน้าผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อเล็กซานเดอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนของกษัตริย์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย พระราชบิดาของพระองค์ โดยพระองค์ทรงยอมรับที่จะสถาปนาราชอาณาจักร
ชื่อใหม่อย่างเป็นทางการของรัฐยูโกสลาเวียคือ "ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน" (Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca / Краљевина Срба, Хрвата и Словенаца; Kraljevina Srbov, Hrvatov in Slovencev) หรือชื่อย่อแบบภาษาอังกฤษคือ "Kingdom of SCS" (Kraljevina SHS / Краљевина СХС)
ราชอาณาจักรแห่งใหม่เกิดจากการรวมราชอาณาจักรเซอร์เบียที่เป็นราชอาณาจักรอิสระ มอนเตเนโกร (โดยมอนเตเนโกรได้ประกาศรวมกับเซอร์เบียเมื่อก่อนหน้านี้แล้ว) อาณาเขตทางตอนใต้สุดของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ) และวอยวอดีนา
การสถาปนาราชอาณาจักรได้รับสนับสนุนจากชาวแพน-สลาฟ และชาตินิยมยูโกสลาเวีย สำหรับขบวนการแพน-สลาฟกับชาวสลาฟใต้ (ยูโกสลาฟ) ทั้งหมดรวมกันเป็นรัฐเดียว การสถาปนายังได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายสัมพันธมิตรที่ต้องการโค้นล่มจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่พึ่งก่อตั้งขึ้นได้เข้าร่วมการประชุมสันติภาพปารีส โดยมีตรุมบิชเป็นตัวแทนของประเทศ เนื่องจากฝ่ายสัมพันธมิตรได้หว่านล้อมอิตาลีให้เข้าสู่สงคราม โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะได้รับดินแดนเป็นจำนวนมากเป็นการแลกเปลี่ยน ซึ่งได้แบ่งอาณาเขตหนึ่งในสี่ของสโลวีเนีย ออกจากส่วนที่เหลือโดยให้ไปอยู่กับราชอาณาจักรเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ตรุมบิชประสบความสำเร็จในการรวมชาติสลาฟส่วนใหญ่ที่อยู่ในออสเตรีย-ฮังการี แต่ถึงกระนั้น ด้วยสนธิสัญญาราพัลโล ทำให้ประชากรชาวสลาฟประมาณครึ่งล้าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวสโลวีเนีย ถูกบังคับให้แปลงสัญชาติเป็นอิตาลี จนกระทั่งการล่มสลายของลัทธิฟาสซิสต์ในอิตาลี ในช่วงเวลาขณะนั้น เบนิโต มุสโสลินีมีความตั้งใจที่จะแก้ไขเขตแดนราพัลโลเพื่อผนวกรัฐอิสระรีเยกามาเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลี ความพยายามของปาซิชในการแก้ไขพรมแดนที่โปสตอยนาและอิดริยาได้ถูกทำลายลงโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อเล็กซานเดอร์ที่ต้องการสร้าง "ความสัมพันธ์อันดี" กับอิตาลี
จากการลงประชามติที่จัดขึ้นในจังหวัดคารินเทีย ผลปรากฏว่าคะแนนเสียงส่วนใหญ่ยังโหวตให้อยู่ในออสเตรีย และชาวสโลวีนส่วนใหญ่ได้โหวตให้คารินเทียเป็นส่วนหนึ่งของออสเตรียดังเดิม เมืองท่าของแดลเมเชียอย่างซาดาร์ และหมู่เกาะของแดลเมเชียบางส่วนถูกมอบให้กับอิตาลี เมืองรีเยกาได้รับการประกาศให้เป็นเสรีรัฐฟียูเม แต่ไม่นานก็ถูกยึดครอง และในปี ค.ศ. 1924 ก็ถูกผนวกโดยอิตาลี ซึ่งเคยได้ทำสัญญากับฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งว่าด้วยเรื่องชายฝั่งแดลเมเชีย และดินแดนอิสเตรีย ซึ่งยูโกสลาเวียอ้างว่าเคยส่วนหนึ่งของออสเตรีย โดยถูกผนวกเข้ารวมกับอิตาลี แต่มีประชากรชาวโครแอตและชาวสโลวีนอยู่เป็นจำนวนมาก
การเมืองช่วงต้น
ทันทีหลังจากการประกาศจัดตั้งราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ได้มีการเจรจาระหว่างสภาแห่งชาติสโลวีน โครแอต และเซิร์บและรัฐบาลเซอร์เบีย ส่งผลทำให้เกิดข้อตกลงเกี่ยวกับรัฐบาลใหม่ซึ่งนำโดย นิโคลา ปาซิช อย่างไรก็ตาม เมื่อข้อตกลงนี้ถูกส่งไปเพื่อรับการอนุมัติจากผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิค พระองค์กลับปฏิเสธข้อตกลงฉบับนี้ ก่อให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐบาลครั้งแรกของราชอาณาจักรใหม่ หลายคนมองว่าการปฏิเสธข้อตกลงนี้เป็นการละเมิดหลักการของรัฐสภา แต่เหตุการณ์นี้จบลงด้วยการที่เจ้าชายอเล็กซานเดอร์เสนอให้ สโตยาน โปรติช ดำรงตำแหน่งแทนปาชิซ โดยเขาเป็นสมาชิกชั้นนำจากพรรคหัวรุนแรงของปาชิซ ซึ่งสภาแห่งชาติและรัฐบาลเซอร์เบียต่างเห็นด้วย ทำให้มีการก่อตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1918
ในช่วงเวลาก่อนการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ ได้มีการจัดตั้งคณะผู้แทน โดยทำหน้าที่เป็นรัฐสภาซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยตัวแทนจากหน่วยงานที่มาจากการเลือกตั้งต่าง ๆ ที่มีอยู่ก่อนการสถาปนาราชอาณาจักร การปรับรูปแบบพรรคการเมืองที่รวมสมาชิกฝ่ายค้านของเซอร์เบียหลายคนกับพรรคการเมืองจากอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้นำไปสู่การก่อตั้งพรรคใหม่ นั่นคือ "พรรคประชาธิปไตย" โดยพรรคได้ครอบงำคณะผู้แทนชั่วคราวและรัฐบาล
เนื่องจากพรรคประชาธิปไตย ซึ่งนำโดย ลูโบเมียร์ ดาวิโดวิช ได้ผลักดันให้เกิดวาระการประชุมเพื่อการรวบอำนาจไว้ที่ศูนย์กลาง ทำให้ผู้แทนชาวโครเอเชียจำนวนหนึ่งกลายเป็นฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตาม พวกหัวรุนแรงเองก็ไม่พอใจที่มีรัฐมนตรีเพียงสามคนในพรรคประชาธิปัตย์ 11 คน และเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1919 โปรติชได้ประกาศลาออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้นดาวิโดวิชได้ร่วมมือเป็นพันธมิตรกับกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม ทำให้รัฐบาลได้รับคะแนนเสียงเป็นส่วนใหญ่ แต่องค์ประชุมแห่งคณะผู้แทนกลับมีการลงคะแนนเสียงเพียงแค่ครึ่งเดียว ทำให้ฝ่ายค้านเริ่มกันต่อต้านรัฐสภา เนื่องจากรัฐบาลไม่สามารถรับประกันได้ว่าฝ่ายสนับสนุนทั้งหมดจะปรากฏตัวตอนไหน จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดวาระการประชุมในรัฐสภา ในไม่นานดาวิโดวิชจึงลาออก แต่เนื่องจากไม่มีใครสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้ เขาจึงกลับมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง และยังคงถูกต่อต้านจากฝ่ายค้านอยู่ดังเดิม รัฐบาลจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตัดสินใจปกครองประเทศด้วยพระราชกฤษฎีกา ซึ่งถูกประณามโดยฝ่ายค้านที่เริ่มก่อตัวเป็นรัฐสภาประชาคม (Parliamentary Community) ดาวิโดวิชเล็งเห็นว่าสถานการณ์ในตอนนี้ รัฐบาลไม่สามารถควบคุมฝ่ายค้านได้ จึงร้องขอให้องค์กษัตริย์ทรงประกาศจัดการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญโดยทันที แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการลาออกจากตำแหน่ง
รัฐสภาประชาคมได้จัดตั้งรัฐบาลใหม่ นำโดย สโตยาน โปรติช ซึ่งมีความต้องการที่จะฟื้นฟูบรรทัดฐานของระบบรัฐสภา และบรรเทาการรวมศูนย์ของอำนาจจากรัฐบาลชุดที่แล้ว การคัดค้านโครงการปฏิรูปที่ดินอย่างสุดโต่งของรัฐบาลชุดก่อน ทำให้เกิดความสามัคคีกันระหว่างรัฐสภาและรัฐบาล แต่ละบุคคลแต่ละกลุ่มย่อยได้เปลี่ยนฝ่ายมาเข้าข้างรัฐบาล ทำให้ในช่วงเวลานี้โปรติชได้รับคะแนนเสียงเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม พรรคประชาธิปไตยและกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมได้ต่อต้านรัฐสภาอย่างเห็นได้ชัด และโปรติชไม่สามารถรวบรวมองค์ประชุมได้ ดังนั้นรัฐสภาประชาคมซึ่งตอนนี้อยู่ฝ่ายรัฐบาล จึงต้องจำยอมปกครองประเทศโดยพระราชกฤษฎีกาต่อไป
เหตุการณ์ความขัดแย้งที่เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันในช่วงแรก ยังคงเป็นปัญหาที่ดำเนินอยู่ต่อไป พรรคประชาธิปไตยยังคงผลักดันวาระการรวมศูนย์อำนาจ และยังคงยืนยันถึงความจำเป็นในการปฏิรูปที่ดินอย่างสุดโต่ง จากความขัดแย้งของเรื่องกฎหมายเลือกตั้ง ท้ายที่สุดพรรคประชาธิปไตยได้ลงคะแนนเสียงคัดค้านฝ่ายรัฐบาลในรัฐสภาและจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของรัฐบาล แม้ว่าการประชุมครั้งนี้จะไม่ใช่วาระองค์ประชุม แต่เวสนิชได้ใช้เป็นข้ออ้างในการลาออก การลาออกของเขามีจุดมุ่งหมายเพื่อให้พรรคหัวรุนแรงตกลงที่จะยอมรับความจำเป็นในการรวมศูนย์อำนาจ และเพื่อให้พรรคประชาธิปไตยยกเลิกการคัดค้านโครงการการปฏิรูปที่ดิน อย่างไรก็ตามเวสนิชได้กลับมาดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลใหม่อีกครั้ง ท่ามกลางความไม่พอใจของประชาคมแห่งชาวโครเอเชีย (Croatian Community) และพรรคประชาชนสโลวีเนียต่อการยอมรับการรวมศูนย์อำนาจของพรรคหัวรุนแรง โปรติชจึงถอนตัวออกจากรัฐบาลเนื่องด้วยประเด็นนี้
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1920 ได้เกิดการจราจลในโครเอเชียโดยกลุ่มชาวนา เนื่องจากการเก็บภาษีจากตราผลิตภัณฑ์สินค้าจากปศุสัตว์ ประชาคมแห่งชาวโครเอเชียจึงกล่าวโทษนโยบายรวมศูนย์อำนาจของรัฐบาล และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง รัฐมนตรีสเวโตซาร์ ปริบิเชวิช
รัฐธรรมนูญและความขัดแย้ง
มีกฎหมายเพียงไม่กี่ฉบับเท่านั้นที่ผ่านการรับรองโดยคณะผู้แทนชั่วคราว ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือกฎหมายการเลือกตั้งสำหรับสภาร่างรัฐธรรมนูญ ในระหว่างการเจรจาก่อนการก่อตั้งรัฐใหม่ ได้มีการตกลงกันว่าการลงคะแนนเสียงจะถูกปกปิดเป็นความลับและอยู่บนพื้นฐานของสิทธิการเลือกตั้งสากล (ซึ่งคำว่า "สากล" ในตอนนั้นไม่ได้รวมสิทธิของสตรี) จนกระทั่งการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิการเลือกตั้งสากลของสตรีเกิดขึ้นพร้อมกับการสถาปนารัฐใหม่ พรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมและพรรคประชาชนสโลวีเนียได้สนับสนุนสิทธิการเลือกตั้งของสตรี แต่พรรคหัวรุนแรงกลับไม่เห็นด้วย พรรคประชาธิปไตยได้เปิดกว้างสำหรับแนวคิดนี้ แต่กลับไม่มีความมุ่งมั่นเพียงพอที่หยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมา ตามหลักการแล้วการคำนวณผู้แทนตามระบบสัดส่วนได้รับการยอมรับ แต่กลับไปเลือกใช้ระบบโดนต์ โดยวิธีนี้ได้รับการสนับสนุนจากพรรคใหญ่และพรรคการเมืองที่มีการสนับสนุนอย่างเข้มแข็งในระดับภูมิภาค
มีกำหนดวันเลือกตั้งไว้วันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 ภายหลังจากการนับคะแนน ผลปรากฏว่าพรรคประชาธิปไตยได้ที่นั่งในคณะผู้แทนมากที่สุด แต่ถึงกระนั้น เมื่อเทียบกับพรรคที่มีอำนาจเหนือกว่าในคณะผู้แทนยังถือว่าพ่ายแพ้ ยิ่งไปกว่านั้น พรรคได้รับคะแนนเสียงที่แย่ในพื้นที่อดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเดิม นั่นเป็นการตัดราคาความน่าเชื่อถือของพรรคที่ว่านโยบายรวมศูนย์เป็นการแสดงถึงเจตจำนงของชาวยูโกสลาฟโดยรวม ถึงแม้ว่าพรรคหัวรุนแรงจะไม่ได้คะแนนเสียงดีไปกว่าพรรคประชาธิปไตยในภูมิภาคนั้น แต่ที่พรรคมีปัญหาน้อยกว่า เพราะพวกเขาได้รณรงค์อย่างเปิดเผยในฐานะพรรคของชาวเซอร์เบีย ในขณะที่ฝ่ายที่คัดค้านทั้งสองต่างได้รับคะแนนเสียงกันอย่างล้นหลาม ผู้นำพรรคชาวนารีพับลิกันโครเอเชียถูกปล่อยตัวออกจากเรือนจำในระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง ซึ่งจะเป็นการช่วยเหลือพรรคมากกว่าแค่การรณรงค์หาเสียงเท่านั้น ทำให้ประชาคมชาวโครเอเชีย (ซึ่งได้แสดงความไม่พอใจเกี่ยวกับการระดมพลของพรรคชาวนารีพับลิกันโครเอเชีย) มีรอยด่างพร้อยจากการมีส่วนร่วมในรัฐบาลและถูกขจัดออกจากรัฐบาลไปทั้งหมด และยังมีพรรคอื่นที่ได้รับผลประโยชน์อีก นั่นคือพรรคคอมมิวนิสต์ ที่ทำผลงานได้ดีเป็นพิเศษในภูมิภาคมาซิโดเนีย ส่วนพรรคอื่นที่เหลือต่างไม่ไว้วางใจนโยบายรวมศูนย์ของพรรคประชาธิปไตยด้วยเช่นกัน
จากผลการเลือกตั้งทำให้นิโคลา ปาซิชอยู่ในสถานะทางการเมืองที่แข็งแกร่งมาก เนื่องจากพรรคประชาธิปไตยไม่มีทางเลือกนอกจากการเป็นพันธมิตรกับพรรคหัวรุนแรง ถ้าพวกเขาต้องการที่จะให้หลักการรวมศูนย์ของยูโกสลาเวียผ่านรัฐสภา ปาซิชได้สังเกตสถานการณ์อย่างระมัดระวังและหาโอกาสในการร่วมมือกับฝ่ายค้านโครเอเชีย ทั้งสองพรรคต่างก็ไม่มีอำนาจพอที่จะผลักดันรัฐธรรมนูญฉบับนี้ให้ผ่านสภาได้ด้วยตนเอง ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมเป็นพันธมิตรกับองค์กรมุสลิมแห่งยูโกสลาเวีย (JMO) จึงเป็นโอกาสของพรรคมุสลิมที่ได้รับประโยชน์ในการปฏิรูปดินแดนและที่ดิน และปกป้องผลประโยชน์ของเจ้าของที่ดินชาวมุสลิมในบอสเนียด้วย
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1921 ซึ่งเป็นวันแห่งนักบุญวิตุส ได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญวิโดฟดาน อันเป็นผลให้รัฐทั้งหลายในดินแดนยูโกสลาเวียก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รวมเป็นรัฐเดี่ยวภายใต้ระบอบราชาธิปไตยโดยสมบูรณ์ และมีการจัดตั้งเขตการปกครองใหม่ทั้งหมด 33 เขตด้วยกัน โดยมีกรุงเบลเกรดเป็นศูนย์กลางการปกครองของราชอาณาจักร ในช่วงเวลานี้พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 สวรรคต (16 สิงหาคม ค.ศ. 1921) และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิค ได้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ต่อในนาม "สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน"
นักการเมืองชาวเซิร์บภายในพรรคหัวรุนแรงมองว่ามีเพียงเซอร์เบียเท่านั้น ที่จะสามารถรวมความเป็นเอกภาพของชาวยูโกสลาฟทั้งมวลได้ เหมือนดังปีเยมอนเตที่รวมอิตาลี หรือปรัสเซียที่รวมเยอรมัน โดยเป็นการรวมในรูปแบบ "มหาเซอร์เบีย" ในปีต่อมา ได้เกิดการประท้วงต่อต้านของชาวโครเอเชียที่มีต่อนโยบายรวมศูนย์ของเซอร์เบียและดูเหมือนจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในข่วงต้นทศวรรษที่ 1920 รัฐบาลยูโกสลาเวียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี นิโคลา ปาซิช ได้ใช้ตำรวจในการกดดันผู้มีสิทธิในการเลือกตั้งและชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ มีการยึดใบปลิวชวนเชื่อต่าง ๆ ของฝ่ายค้าน และใช้วิธีอื่น ๆ เพื่อโกงเลือกตั้ง แต่ไม่มีวิธีใดเลย ที่จะสามารถเอาชนะพรรคชาวนาโครเอเชียได้ (เดิมคือพรรคชาวนารีพับลิกันโครเอเชีย) ซึ่งสมาชิกพรรคยังคงชนะการเลือกตั้งในรัฐสภายูโกสลาเวียเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม วิธีนี้ก็สามารถกำจัดคู่แข่งทางการเมืองของพรรคหัวรุนแรงเซอร์เบียอย่างพรรคประชาธิปไตยได้
สเตฟาน ราดิช หัวหน้าพรรคชาวนาโครเอเชียถูกจำคุกหลายครั้งด้วยเหตุผลทางการเมือง ต่อมาเขาถูกปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1925 และกลับเข้าสู่รัฐสภาอีกครั้ง
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1928 ราดิชและ สเวโตซาร์ ปริบิเชวิชได้ต่อสู้กันอย่างขมขื่นในรัฐสภา เพื่อต่อต้านการให้สัตยาบันต่ออนุสัญญาเนตตูโนกับอิตาลี พวกเขาได้ระดมพวกฝ่ายค้านชาตินิยมในเซอร์เบีย แต่ถูกโต้ตอบกลับอย่างรุนแรงจากฝ่ายรัฐบาลเสียงข้างมาก ซึ่งรวมถึงการขู่ฆ่าด้วย เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝ่ายรัฐบาลชาวเซิร์บนามว่า ปูนิซา ราชิช ยิงสมาชิกพรรคชาวนาโครเอเชีย 5 คน รวมไปถึงสเตฟาน ราดิชด้วย เนื่องจากราดิชปฏิเสธที่จะขอโทษสำหรับความผิดก่อนหน้านี้ ซึ่งเขากล่าวหาว่าราชิชเป็นขโมย
ด้วยเหตุการณ์นี้เอง ทำให้ฝ่ายค้านต่างทยอยออกจากรัฐสภา โดยพวกเขาได้ยืนยันว่าจะไม่กลับเข้าไปในรัฐสภาอีก ซึ่งเป็นสถานที่ที่สมาชิกของพวกเขาถูกสังหาร และขอให้มีการจัดเลือกตั้งใหม่ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ในการประชุมที่ซาเกร็บ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1920 พวกเขาเรียกร้องให้เจรจาเพื่อรวมชาติขึ้นใหม่โดยเริ่มจากศูนย์ นับจากวันที่ 8 สิงหาคม เมื่อสเตฟาน ราดิชเสียชีวิต
เผด็จการ 6 มกราคม
ในวันที่ 6 มกราคม 1929 กษัตริย์อเล็กซานเดอร์ทรงยกเลิกรัฐธรรมนูญ ระงับรัฐสภา และนำระบอบเผด็จการส่วนบุคคลมาใช้เป็นข้ออ้าง (รู้จักกันในชื่อ "เผด็จการ 6 มกราคม", Šestosiječanjska diktatura, Šestojanuarska diktatura) โดยมีจุดมุ่งหมาย ในการก่อตั้งอุดมการณ์ยูโกสลาเวียและยูโกสลาเวียหนึ่งชาติ เขาเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย" และเปลี่ยนการแบ่งแยกภายในจาก 33 แคว้นเป็นบาโนวินาใหม่ 9 แห่งในวันที่ 3 ตุลาคม การตัดสินใจครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากข้อเสนอของเอกอัครราชทูตอังกฤษที่จะกระจายอำนาจในประเทศให้ดีขึ้น โดยมีต้นแบบมาจากเชคโกสโลวาเกีย[34] ในไม่ช้าก็มีการจัดตั้งศาลเพื่อการคุ้มครองแห่งรัฐเพื่อทำหน้าที่เป็นเครื่องมือของรัฐบาลใหม่ในการปราบปรามผู้เห็นต่าง นักการเมืองฝ่ายค้าน วลาดโก มาเชค และ สเวโตซาร์ ปรีบิเชวิช ถูกศาลจับกุมภายใต้ข้อหา ต่อมา ปรีบิเชวิช ถูกเนรเทศในขณะที่ในช่วงทศวรรษที่ 1930 มาเชคจะกลายเป็นผู้นำของกลุ่มฝ่ายค้านทั้งหมด ทันทีหลังจากมีการประกาศการปกครองแบบเผด็จการ นายอันเต พาเวลิช รองผู้อำนวยการชาวโครเอเชียได้ออกจากประเทศเพื่อเนรเทศ ปีต่อ ๆ มา พาเวลิช ทำงานเพื่อจัดตั้งองค์กรปฏิวัติอูสตาเชซึ่งเป็นพันธมิตรกับ Internal Macedonian Revolutionary Organization (IMRO) เพื่อต่อต้านรัฐ
ในปี 1931 กษัตริย์อเล็กซานเดอร์ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งทำให้อำนาจบริหารเป็นของขวัญจากกษัตริย์ การเลือกตั้งจะต้องมาจากการลงคะแนนเสียงของชายสากล บทบัญญัติสำหรับการลงคะแนนลับถูกยกเลิก และการกดดันให้พนักงานของรัฐลงคะแนนเสียงให้พรรคที่ปกครองจะต้องเป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งทั้งหมดที่จัดขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญของอเล็กซานเดอร์ ยิ่งกว่านั้น สภาสูงครึ่งหนึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากกษัตริย์ และกฎหมายจะกลายเป็นกฎหมายได้ก็ต่อเมื่อได้รับความเห็นชอบจากสภาใดสภาหนึ่งหากได้รับการอนุมัติจากกษัตริย์ด้วย
ในปีเดียวกันนั้นเอง มิลาน ชัฟฟ์เลย์ นักประวัติศาสตร์และต่อต้านยูโกสลาเวียชาวโครเอเชียถูกลอบสังหารที่เมืองซาเกร็บ เพื่อเป็นการตอบโต้ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และไฮน์ริช มานน์ ได้ส่งคำร้องไปยังสันนิบาตสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในกรุงปารีส เพื่อประณามการฆาตกรรมดังกล่าว โดยกล่าวหารัฐบาลยูโกสลาเวีย จดหมายระบุถึง "ความโหดร้ายอันน่าสยดสยองซึ่งกำลังปฏิบัติต่อชาวโครเอเชีย" คำอุทธรณ์ดังกล่าวส่งถึง Ligue des droits de l'homme ซึ่งมีฐานอยู่ในปารีส (Human Rights League) ในจดหมายของพวกเขาไอน์สไตน์และมานน์ระบุว่ากษัตริย์อเล็กซานดาร์แห่งยูโกสลาเวียต้องรับผิดชอบต่อสถานการณ์เหล่านี้อย่างชัดเจน
การต่อต้านระบอบการปกครองใหม่ของชาวโครแอตนั้นรุนแรงและในช่วงปลายปี 1932 พรรคชาวนาโครเอเชียได้ออกแถลงการณ์ซาเกร็บซึ่งต้องการยุติอำนาจการปกครองและเผด็จการของชาวเซิร์บ รัฐบาลตอบโต้ด้วยการจำคุกฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองหลายคน รวมทั้งวลาดโก มาเชคหัวหน้าพรรคชาวนาโครเอเชียคนใหม่ แม้จะมีมาตรการเหล่านี้ การต่อต้านเผด็จการยังคงดำเนินต่อไป โดยชาวโครแอตเรียกร้องให้มีการแก้ปัญหาในสิ่งที่เรียกว่า "คำถามของชาวโครแอต" ปลายปี 1934 กษัตริย์วางแผนที่จะปล่อยตัวมาเชกจากคุก เสนอการปฏิรูปประชาธิปไตย และพยายามหาจุดร่วมระหว่างชาวเซอร์เบียและชาวโครแอต
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 9 ตุลาคม 1934 กษัตริย์ถูกลอบปลงพระชนม์ที่เมืองมาร์เซย์ ประเทศฝรั่งเศส โดย เวลิชโก เคริน ชาวบัลแกเรีย (หรือที่รู้จักกันในนามแฝงของนักปฏิวัติ วลาโด เชอร์โนเซ็มสกี) นักเคลื่อนไหวของ IMRO ในการสมรู้ร่วมคิดกับผู้ลี้ภัยยูโกสลาเวียและสมาชิกหัวรุนแรงของพรรคการเมืองที่ถูกสั่งห้ามใน ความร่วมมือกับองค์กรอูสตาเชชาตินิยมสุดโต่งของโครเอเชีย
ผู้สำเร็จราชการแห่งยูโกสลาฟ
เนื่องจากพระราชโอรสของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ คือเจ้าชายปีเตอร์ที่ 2 ทรงยังเป็นผู้เยาว์ สภาผู้สำเร็จราชการ 3 คนตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรมของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ เข้ารับตำแหน่งและหน้าที่ของกษัตริย์องค์ใหม่ สภาถูกครอบงำโดยลูกพี่ลูกน้องคนแรกของกษัตริย์วัย 11 ปีที่ครั้งหนึ่งเคยถอดเจ้าชายพอล
ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1930 ความตึงเครียดภายในยังคงเพิ่มขึ้น โดยชาวเซิร์บและโครแอตพยายามจัดตั้งเขตการปกครองของรัฐบาลกลางชาติพันธุ์ ต้องการ วาร์ดาร์ บาวอดินา (ภายหลังเป็นที่รู้จักในยูโกสลาเวียในชื่อ วาร์ดาร์ มาซิโดเนีย),วอยวอดีนา,มอนเตเนโกร รวมเป็นหนึ่งกับดินแดนเซอร์เบีย และโครเอเชียต้องการดัลมาเชีย และวอยวอดีนาบางส่วน ทั้งสองฝ่ายอ้างสิทธิ์ในดินแดนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในปัจจุบันซึ่งมีชาวมุสลิมบอสเนียอาศัยอยู่เช่นกัน การขยายตัวของนาซีเยอรมนีในปี พ.ศ. 2481 ทำให้เกิดแรงผลักดันใหม่ต่อความพยายามในการแก้ปัญหาเหล่านี้ และในปี 1939 เจ้าชายพอลทรงแต่งตั้ง Dragiša Cvetković เป็นนายกรัฐมนตรี โดยมีเป้าหมายเพื่อบรรลุข้อตกลงกับฝ่ายค้านโครเอเชีย ดังนั้น ในวันที่ 26 สิงหาคม 1939 วลาดโก มาเชกจึงกลายเป็นรองนายกรัฐมนตรีของยูโกสลาเวีย และมีการก่อตั้งบาโนวินาแห่งโครเอเชียขึ้นเองโดยมีรัฐสภาของตนเอง
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ไม่เป็นที่พอใจของทั้งชาวเซิร์บที่เกี่ยวข้องกับสถานะของชนกลุ่มน้อยชาวเซิร์บในบาโนวีนาแห่งใหม่ของโครเอเชีย และผู้ที่ต้องการให้บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นดินแดนเซอร์เบียมากขึ้น หรืออุสตาเช ชาตินิยมชาวโครเอเชียที่โกรธเคืองกับการตั้งถิ่นฐานใด ๆ ที่ไม่ได้รับเอกราชอย่างเต็มที่สำหรับ โครเอเชียส่วนใหญ่รวมถึงบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาทั้งหมด
การล่มสลาย
ด้วยความกลัวว่าจะถูกรุกรานโดยฝ่ายอักษะ ยูโกสลาเวียจึงได้ลงนามในกติกาสัญญาไตรภาคี เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1941 โดยให้สัญญาว่าจะร่วมมือกับฝ่ายอักษะอย่างเต็มกำลัง ทำให้เกิดการประท้วงของกลุ่มต่อต้านฝ่ายอักษะภายในกรุงเบลเกรด
เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ระบอบการปกครองของเจ้าชายพอลได้ถูกโค่นล้มจากการทำรัฐประหารโดยกองทัพ ด้วยการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักร พระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 ซึ่งในขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุ 17 พรรษา ทรงได้รับประกาศบรรลุนิติภาวะและได้รับอำนาจในการปกครอง โดยมีนายพลดูชัน ซิมอวิชดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียได้ถอนตัวจากการสนับสนุนฝ่ายอักษะแบบพฤตินัย โดยยังไม่ละทิ้งกติกาสัญญาไตรภาคีอย่างเป็นทางการ แม้ว่าผู้ปกครองคนใหม่จะต่อต้านนาซีเยอรมนี แต่พวกเขากลัวว่าผู้นำเผด็จการเยอรมัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ จะโจมตียูโกสลาเวีย โดยที่สหราชอาณาจักรก็ไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้จริง อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1941 ฝ่ายอักษะได้เปิดฉากรุกรานยูโกสลาเวียและประสบผลสำเร็จอย่างรวดเร็ว บรรดาเหล่าราชวงศ์รวมทั้งเจ้าชายพอล ได้เสด็จลี้ภัยและถูกกักบริเวณที่บ้านพักในบริติชเคนยา
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียได้ถูกแบ่งแยกดินแดนเป็นหลายส่วนโดยฝ่ายอักษะ เยอรมนี, อิตาลี, ฮังการี, และบัลแกเรียต่างผนวกเขตแดนของราชอาณาจักรไว้กับตน เยอรมนีใหญ่ได้ผนวกดินแดนสโลวีเนีย อิตาลีได้จัดตั้งเขตผู้ว่าการแดลเมเชีย, ผนวกพื้นที่บางส่วนของมาซิโดเนียและคอซอวอ, มอนเตเนโกร, ทางตอนใต้ของโครเอเชีย, และพื้นที่หนึ่งในสามของสโลวีเนียตะวันตกไว้กับจักรวรรดิอิตาลี การขยายตัวของฟาสซิสต์โครเอเชียได้รับการยอมรับในฐานะรัฐเอกราชโครเอเชีย (Nezavisna Država Hrvatska, NDH) ตามเอกสารราชการแล้ว รัฐเอกราชเป็นราชอาณาจักรและมีดยุกที่ 4 แห่งออสตาเป็นพระมหากษัตริย์ในนาม "สมเด็จพระราชาธิบดีโทมิสลาฟที่ 2 แห่งโครเอเชีย" ดินแดนเซอร์เบียกลายเป็นดินแดนยึดครองของฝ่ายทหารบริหารแห่งเยอรมนีที่ปกครองโดยผู้บัญชาการทหารและรัฐบาลพลเรือนของเซอร์เบีย นำโดย มิลาน เนดิช เนดิชพยายามที่จะได้รับการยอมรับจากเยอรมนีว่าเป็นรัฐที่สืบทอดต่อจากยูโกสลาเวีย และมีพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบีย ส่วนฮังการีได้เข้าครอบครองภูมิภาคทางตอนเหนือ
การลี้ภัยขององค์กษัตริย์
พระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 ซึ่งเสด็จลี้ภัย ยังได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์แห่งรัฐยูโกสลาเวียทั้งหมดโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ตั้งแต่วันที่ 13 พฤษภาคม 1941 "กองทัพยูโกสลาเวียแห่งปิตุภูมิ" เซอร์เบียส่วนใหญ่ (Jugoslovenska vojska u otadžbini หรือ JVUO หรือ Chetniks) ต่อต้านการยึดครองยูโกสลาเวียของฝ่ายอักษะ ขบวนการต่อต้านนี้ซึ่งเป็นทั้งฝ่ายต่อต้านเยอรมันและฝ่ายต่อต้านคอมมิวนิสต์ ได้รับคำสั่งจากนายพล Draža Mihailović จอมราชาแห่งราชวงศ์ เป็นเวลานานมาแล้วที่กลุ่มเชตนิกส์ได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษ สหรัฐอเมริกา และรัฐบาลยูโกสลาเวียที่กษัตริย์ปีเตอร์ที่ 2 พลัดถิ่น
อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงคราม อำนาจที่มีผลได้เปลี่ยนไปอยู่ในมือของพรรคคอมมิวนิสต์ของ ยอซีฟ บรอซ ตีโต ในปี 1943 ติโตได้ประกาศจัดตั้งสหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย (Demokratska federativna Jugoslavija) ฝ่ายสัมพันธมิตรค่อยๆ ยอมรับว่ากองกำลังของตีโตเป็นกองกำลังฝ่ายค้านที่แข็งแกร่งกว่าในการยึดครองของเยอรมัน พวกเขาเริ่มส่งความช่วยเหลือส่วนใหญ่ไปยังพลพรรคของตีโต แทนที่จะส่งไปยังเชทนิกส์ ผู้นิยมราชวงศ์ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 1944 มีการลงนามข้อตกลง ตีโต-ซุบาซิช ซึ่งรวมรัฐบาลโดยพฤตินัยและนิตินัยของยูโกสลาเวียเข้าด้วยกัน
ในช่วงต้นปี 1945 หลังจากที่ชาวเยอรมันถูกขับไล่ออกไป ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียได้รับการฟื้นฟูอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม อำนาจทางการเมืองที่แท้จริงถูกยึดครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์ของตีโต วันที่ 29 พฤศจิกายน กษัตริย์ปีเตอร์ที่ 2 ถูกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งยูโกสลาเวียปลดและล้มล้างระบอบกษัตริย์ขณะที่พระองค์ยังถูกเนรเทศ ในวันที่ 2 ธันวาคม ทางการคอมมิวนิสต์ได้อ้างสิทธิ์เหนือดินแดนทั้งหมดในฐานะส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย ยูโกสลาเวียใหม่ครอบคลุมอาณาเขตเดียวกับที่ราชอาณาจักรมี โดยขณะนี้เป็นสหพันธรัฐที่ปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์แทนที่จะเป็นระบอบกษัตริย์ที่รวมกันเป็นปึกแผ่น
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2014–15
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แข่งขันฟุตบอลในฤดูกาล 2014–15 เป็นฤดูกาลที่ 23 ใน พรีเมียร์ลีก, และเป็นฤดูกาลที่ 40 ของฟุตบอลอังกฤษ โดยเริ่มต้นฤดูกาลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ที่ พรีเมียร์ลีกเป็นการแข่งขันหลักของทีม และจะแข่งขันฟุตบอลอีกสองรายการสำคัญในประเทศ ได้แก่ เอฟเอคัพ และลีกคัพ
ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1989–90 ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไม่สามารถเข้าไปแข่งขันในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรป ไม่ว่าจะเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก หรือ ยูฟ่ายูโรปาลีก เนื่องจากในฤดูกาลที่แล้ว สโมสรจบการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกลงที่อันดับ 7 ซึ่งเป็นอันดับที่ย่ำแย่มากที่สุดในรอบหลายฤดูกาล
ก่อนการแข่งขันในฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นขึ้น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ตัดสินใจปลด เดวิด มอยส์ ผู้จัดการทีมออกก่อนที่จะจบการแข่งขันในฤดูกาล 2013–14 ก่อนที่จะให้ ไรอัน กิกส์ ผู้เล่นคนสำคัญของสโมสรขึ้นเป็นรักษาการผู้จัดการทีม ก่อนที่จะแต่งตั้ง ลูวี ฟัน คาล อดีตผู้จัดการ บาร์เซโลนา และทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ขึ้นเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ อีกทั้งยังได้ทุ่มเงินจำนวนมากถึง 150 ล้านปอนด์ นับว่ามากที่สุดในบรรดาสโมรทั้งหมด เพื่อซื้อตัวนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ เข้าร่วมสโมสร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอังเฆล ดิ มาริอา นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา จากเรอัลมาดริด ด้วยค่าตัวเกือบถึง 60 ล้านปอนด์ นับว่าเป็นสถิติสูงสุดของการซื้อขายตัวนักฟุตบอลของวงการฟุตบอลอังกฤษ
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จบการเล่นในพรีเมียร์ลีกลงที่อันดับที่ 4 นับว่าเป็นสถิติที่ดีขึ้นกว่าฤดูกาลที่แล้ว ทำให้สามารถผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ในรอบเพลย์ออฟ
นอกจากนี้แล้วยังสามารถเอาชนะ ลิเวอร์พูล ซึ่งเป็นคู่ปรับตลอดกาลไปได้ถึง 2 ครั้ง ในศึกแดงเดือดทั้งเหย้าและเยือนอีกด้วย
พรีเมียร์ลีก
โปรแกรมการแข่งขันของฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2014–15 จะประกาศให้ทราบในวันพุธที่ 18 มิถุนายน. แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเริ่มต้นเปิดฤดูกาลพรีเมียร์ลีกในการลงเล่นในเกมเหย้าพบกับสวอนซีซิตี ในวันที่ 16 สิงหาคม 2014, และนัดสุดท้ายของฤดูกาลคือการไปเยือนฮัลล์ซิตี ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2015.
เอฟเอ คัพ
ยูไนเต็ดผ่านเข่ามาเล่นใน เอฟเอ คัพ ในรอบที่สามกับอีกสโมสรอื่นๆในพรีเมียร์ลีก, เช่นเดียวกับทีมที่มาจาก แชมป์เปียนชิพ. ส่วนพิธีการจับสลากจะมีขึ้นในช่วงเดือนธันวาคม 2014 และโปรแกรมการแข่งขันจะกำหนดการแข่งขันออกมาในช่วงเดือนมกราคม 2015.
ลีก คัพ
ยูไนเต็ดผ่านเข้ารอบมาเล่นลีก คัพเริ่มต้นตั้งแต่รอบสองของการแข่งขันเป็นครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาล 1995–96, ฤดูกาลที่ผ่านมาก่อนที่ทีมจะมีคุณสมบัติสำหรับการแข่งขันในฟุตบอลสโมสรยุโรปจึงได้รับอนุญาตในการแข่งขันรอบสามแทนรอบสอง. การจับสลากมีขึ้นในวันที่ 13 สิงหาคม 2014, กับยูไนเต็ดถูกจับสลากไปพบกับทีมจาก ลีก วัน มิลตัน คีย์นส์ ดอนส์. มันจะเป็นครั้งแรกในการพบกันระหว่างทั้งสองทีม, ตั้งแต่ การก่อทีมของเอ็มเคดอนส์ ในปี 2004.
การลอยได้ของแม่เหล็ก
การลอยได้ของแม่เหล็ก เป็นกระบวนการที่วัตถุลอยตัวอยู่เหนือสนามแม่เหล็กโดยที่แรงแม่เหล็กจะต้านความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงของโลกและความเร่งอื่นๆ
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2014–15
สถิติ ผู้เล่น
สถิติทั้งหมดคิดคำนวณเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2558.
การลอยได้ของแม่เหล็ก
การลอยได้ของแม่เหล็กสามารถนำไปประยุกต์ใช้ประโยชน์เกี่ยวกับรถไฟพลังแม่เหล็กและประยุกต์ในทางด้านต่างๆ
แรงที่ทำให้วัตถุลอย
วัสดุทางแม่เหล็กและระบบทางแม่เหล็กสามารถดึงดดเข้าหากันหรือฝลักออกจากกันได้ ยกตัวอย่างเช่น ขั้วแม่เหล็ก ถูกวางตัวลงบนสนามแม่เหล็กกับขั้วแม่เหล็กอื่นอีกขั้วหนึ่ง ซึ่งขั้วแม่เหล็กแต่ละขั้วเมื่อมาอยู่ใกล้กันจะเกิดแรงระหว่างขั้วแม่เหล็ก ต่อกันของขั้วแม่เหล็กทั้ง 2 ขั้ว โดยปกติแล้วแม่เหล็กชนิดต่างๆถูกทำให้เกิดการลอยได้ของแม่เหล็ก ยกตัวอย่างเช่น แม่เหล็กถาวร, แม่เหล็กที่ให้กระแสเข้าไป, แม่เหล็กเฟอร์โร, แม่เหล็กไดอาและสภาพความเป็นแม่เหล็กที่สอดคล้องกับกระแสที่จ่ายเข้าไปในตัวนำ ยกตัวอย่างเช่น ความเข้มของสนามแม่เหล็กในตัวนำยวดยิ่งสามารถคำนวณได้จาก เมื่อP_{mag} คือ แรงต่อหนึ่งหน่วยพื้นที่มีหน่วยเป็นปาสคาล, B คือสนามแม่เหล็กที่จ่ายให้กับตัวนำยวดยิ่งมีหน่วยเป็น เทสลา และ \mu_0 = 4π×10−7 มีหน่วยเป็นนิวตันต่อตารางเมตร คือสภาพซึมได้ทางแม่เหล็กในสภาวะสุญญากาศ
สาระแน เลิฟยูววว
สาระแน เลิฟยูววว (Saranae Love You) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560 แนวคอมเมดี กำกับโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค นำแสดงโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, มาริโอ้ เมาเร่อ และ เฉลิมพล ฑิฆัมพรธีรวงศ์ กำหนดออกฉายในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2560
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (flexor pollicis longus, FPL) เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน (forearm) และมือ ที่ทำหน้าที่งอนิ้วหัวแม่มือ กล้ามเนื้อนี้วางตัวอยู่ในระนาบเดียวกันกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus)
สาระแน เลิฟยูววว
เรื่องย่อ
ภาพยนตร์สาระแนเลิฟยูววว ถือเป็นการกลับมาของหนังสาระแนครับ เราได้รับโอกาสจากค่ายหนังคุณภาพน้องใหม่อย่าง เทค ไทยแลนด์ (Tech Thailand) ของคุณหนึ่ง อัครพล เตชะรัตนประเสริฐ ให้นำกลับมาปัดฝุ่นคืนจอกันอีกครั้งครับ เนื้อหาของสาระแนเวอร์ชั่นนี้ก็จะเป็นเรื่องราวการไล่ล่าล้างแค้นแอ็คชั่นโหดมันส์ฮา ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสองเพื่อนซี้อย่าง “หรั่งเร็ว” ที่รับบทโดยคุณวิลลี่ แมคอินทอช และ “เป้ง เป้าตุง” ที่รับบทโดยผม เสนาหอย เกียรติศักดิ์ อุดมนาคเองครับ ซึ่งทั้งสองคนนี้คือนักโทษข้อหาอุกฉกรรจ์คดีโจรกรรมเพชรเดือนเก้า เพชรที่มีมูลค่ามหาศาล ได้แหกคุกที่มีมาตรการป้องกันอย่างแน่นหนา เพื่อไปตามหาเพชรเดือนเก้าที่เกิดการพลัดหลงกับพวกเขาระหว่างถูกตํารวจเข้าจับกุม พร้อมกับการคิดจะล้างแค้นคนที่แอบฉกเพชรเดือนเก้าของพวกเขาไปครอบครอง และเรื่องราวความสนุกสนานก็ได้เริ่มต้นจากจุดนี้เองครับ โดยเราได้ดารานักแสดงชื่อดังมาร่วมสร้างความสนุกสนาน แอ็คชั่น โหด มันส์ ฮา หักหลัง ล้างแค้น เซอร์ไพรส์กันอย่างล้นหลาม ทั้งพระเอกสุดฮ็อต มาริโอ้ เมาเร่อ, จียอน , ต้นหอม , ซัน ประชากร, แจ็ค แฟนฉัน , ซาร่า เอเอฟ , นิกกี้ ณฉัตร , ป๋อง กพล , แปม ไกอา และคนอื่น ๆ อีกคับคั่งครับ ฝากรอติดตามหนัง “สาระแนเลิฟยูววว” พร้อมกันทั่วประเทศ 24 สิงหาคมที่จะถึงนี้กันด้วยนะครับ”
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะเริ่มมาจากร่องพื้นผิวด้านหน้าของตัวกระดูกเรเดียส จุดเกาะต้นเริ่มจากบริเวณใต้ต่อปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) และแนวเฉียงของกระดูกเรเดียส (oblique line of the radius) ไปจนจรดกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)
นอกจากนี้จุดเกาะต้นยังออกมาจากบริเวณที่ติดกับเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) และโดยเป็นแผ่นเอ็นอ้วนๆ (fleshy slip) เกาะจากขอบด้านใกล้กลางของโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ของกระดูกอัลนา (ulna) หรือจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) ของกระดูกต้นแขน (humerus)
ใยกล้ามเนื้อนี้จะกลายเป็นเอ็นแบนๆ ผ่านใต้เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) ผ่านคาร์ปัล ทันเนล (carpal tunnel) แล้วลอดอยู่ระหว่างปลายจุดเกาะด้านข้าง (lateral head) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (flexor pollicis brevis) และส่วนเฉียง (oblique part) ของกล้ามเนื้อแอดดักเตอร์ พอลิซิส (adductor pollicis) แล้วจึงเข้าสู่ช่อง osseoaponeurotic canal เช่นเดียวกับเอ็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอนิ้วมืออันอื่นๆ แล้วไปเกาะปลายกับฐานของกระดูกนิ่วมือท่อนปลาย (distal phalanx) ของนิ้วหัวแม่มือ
ความสัมพันธ์
เส้นประสาทแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (anterior interosseous nerve) ซึ่งเป็นแขนงของเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (anterior interosseous artery and vein) ผ่านด้านหน้าของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนไปทางด้านล่าง ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัสและกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus)
การบาดเจ็บต่อเอ็นกล้ามเนื้อนี้มักจะหายได้ยากเนื่องจากมีเลือดมาเลี้ยงอย่างจำกัด
หน้าที่
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อทำหน้าที่งอกระดูกนิ้วหัวแม่มือ เมื่อนิ้วหัวแม่มืองอ กล้ามเนื้อนี้จะช่วยงอข้อมือ
ความแปรผัน
แผ่นกล้ามเนื้ออาจเชื่อมกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis), กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus) , หรือ กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (pronator teres) หรือบางครั้งอาจพบเอ็นที่เกินมาไปเกาะกับกระดูกของนิ้วชี้
สตาน วาวรีงกา
สตานิสลัส "สตาน" วาวรีงกา (Stanislas Wawrinka; เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวสวิส ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 3 ของโลก จากการคว้าแชมป์แกรนด์สแลมแรกของปี ออสเตรเลียนโอเพน 2557 โดยเอาชนะ ราฟาเอล นาดัล ในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งเป็นแชมป์แกรนด์สแลมรายการแรกในชีวิตของเขาอีกด้วย นับเป็นความสำเร็จต่อเนื่องจากการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมสุดท้ายของปี ยูเอส โอเพน 2556 ก่อนจะพ่ายให้กับนอวัก จอคอวิช และในเดือนสิงหาคมปี 2551 เขาจับคู่กับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และสามารถคว้าเหรียญทองในประเภทคู่ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์ ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
เอ็ม3 ลี
เอ็ม3 ลี หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า รถถังกลาง, เอ็ม 3 เป็นรถถังขนาดกลางของสหรัฐอเมริกาที่ถูกใช้งานในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในประเทศอังกฤษ, รถถังนี้ได้ถูกเรียกออกมาเป็นสองชื่อขึ้นอยู่กับรูปทรงป้อมปืนและขนาดจำนวนพลขับ รถถังนี้ได้ใช้รูปทรงป้อมปืนของสหรัฐที่ถูกเรียกว่า "ลี" ชื่อนี้มาจากนายพลแห่งสมาพันธรัฐอเมริกา โรเบิร์ต อี. ลี อีกรูปแบบหนึ่งที่ถูกใช้โดยอังกฤษนั้นมีรูปทรงป้อมปืนที่เป็นที่รู้จักกันคือ "แกรนต์" ชื่อนี้มาจากนายพลแห่งสหรัฐ ยูลิสซีส เอส. แกรนต์