cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์
หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วได้เสด็จกลับประเทศไทย เพื่อเข้ารับราชการในกรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน ดังที่หม่อมเจ้าหญิงดวงจิตร จิตรพงศ์ ได้กล่าวถึงในพระนิพนธ์ป้าป้อนหลาน ความว่า "วันตรุษจีนปีหนึ่ง ท่านลุงเจริญใจ ซึ่งจากบ้านไปเรียนวิชาวิศวกรรมอยู่ที่ประเทศอังกฤษเสียแต่เด็ก ๆ เป็นเวลาถึง 12 ปีกว่า กลับมาอยู่บ้านแล้ว แต่ต้องออกไปทำราชการเรื่องตัดถนนหนทางอยู่ตามหัวเมืองเสียโดยมาก ด้วยท่านทำงานอยู่กรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน จึงไม่ค่อยรู้เรื่องพิธีรีตรองหรือความเป็นไปของทางบ้าน ปีนั้นท่านอยู่ เราจึงชวนท่านไปด้วยกัน ท่านร้องยี้เซ่นไหว้ผีเจ้าบ้าบออะไรกันไม่รู้ไม่เล่นด้วยดอก ไม่ไปละ ป้าพยายามชักชวนเหนี่ยวรั้งเท่าไรท่านก็ไม่ยอมไป..."
เมื่อครั้งที่ยังทรงรับราชการในแผนกทางหลวงแผ่นดิน หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เป็นคณะทำงานร่วมกับขุนเจนจบทิศ ควบคุมการก่อสร้างสะพานโยง หรือสะพานข้ามลำน้ำงาว ซึ่งเป็นสะพานแขวนแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง เริ่มก่อสร้างก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2469 สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2471 ใช้เวลาการสร้าง 18 เดือน
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ได้รับพระราชทานยศเป็น "รองอำมาตย์เอก" เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ในขณะดำรงตำแหน่งนายช่างทางผู้ช่วยกรมรถไฟหลวงแห่งกรุงสยาม
และเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเลียบหัวเมืองฝ่ายเหนือและมณฑลพายัพ พ.ศ. 2469 ในขณะที่เสด็จพระราชดำเนินมาประทับร้อนที่เมืองงาวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4) ทองกรอบสร่งเงิน แก่รองอำมาตย์เอกหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการเป็นนายช่างผู้ควบคุมการก่อสร้างสะพานข้ามลำน้ำงาว จังหวัดลำปาง
หม่อมเจ้าเจริญใจทรงรับอุปถัมภ์โรงเรียนในพื้นที่จังหวัดน่าน คือ โรงเรียนหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ (บ้านห้วยกานต์) อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ดำรงราชสกุล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนริศรานุวัดติวงศ์ ป.จ.ว.
Pentactina
Pentactina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rosaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์ก
ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์ก (Paliparang Pandaigdig ng Clark) เป็นท่าอากาศยานที่เปรียบเสมือนประตูสู่เมืองแอนเจลิสและมาบาลาคัต ซึ่งอยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 80 กิโลเมตร ท่าอากาศยานตั้งอยู่ในจังหวัดปัมปังกา และเชื่อมต่อกับทางด่วนซูบิก–คลาร์ก–ตาร์ลัก
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันไตรกีฬาเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 110 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2012
แอลฟา-แลคตัลบูมิน
แอลฟา-แลคตัลบูมิน (Alpha lactalbumin หรือ LALBA) เป็นโปรตีนที่พบในมนุษย์ ถูกถอดรหัสได้โดยยีน LALBA บนโครโมโซมคู่ที่ 12  มีหน้าที่สำคัญในกระบวนการสร้างน้ำตาลแลคโตสในน้ำนมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และอาจช่วยลดอุบัติการณ์การเกิดมะเร็งในเด็กที่ทานนมแม่ได้
บทบาทและหน้าที่
แอลฟา-แลคตัลบูมินเป็นโปรตีนที่ควบคุมกระบวนการสร้างน้ำตาลแลคโตสในน้ำนมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเกือบทุกสปีชีส์ ในลิงไพรเมต การหลั่งของฮอร์โมนโปรแลคตินจะกระตุ้นให้มีการแสดงออกของยีน LALBA ที่สร้างแอลฟา-แลคตัลบูมิน เพิ่มมากขึ้น แอลฟา-แลคตัลบูมินที่เพิ่มขึ้นนี้ จะช่วยเพิ่มความสามารถในการเข้าจับกับซับสเตรตของเอนไซม์เอ็นอะเซทิลแลคโตซามีนซินเทส และส่งผลให้เกิดการสร้างน้ำตาลแลคโตสเพิ่มมากขึ้นในที่สุด
ในกระบวนข้างต้น แอลฟา-แลคตัลบูมินจะทำหน้าที่สร้างเฮทเทอโรไดเมอร์ของเอนไซม์แลคโตสซินเทส (LS heterodimer) และ B4GALT1 (β-1,4-galactosyltransferase) จะสร้างสารประกอบในการเร่งปฏิกิริยา โปรตีนทั้ง 2 ชนิดที่เกิดขึ้นนี้จะทำให้ LS สามารถสร้างน้ำตาลแลคโตสได้โดยการถ่ายโอนส่วนหนึ่ง (moiety) ของโมเลกุลกาแลคโตสเข้าทำปฏิกิริยากับกลูโคส ซึ่งเมื่อแอลฟา-แลคตัลบูมินเกิดสารประกอบเซิงซ้อนกับ B4GALT1 จะทำให้เอนไซม์ดังกล่าวมีความสามารถในการเข้าจับกับกลูโคสได้มากกว่า 1,000 เท่า และยังส่งผลยับยั้งการเกิดพอลิเมอร์ของกาแลคโตสได้ด้วย
เนื่องจากแอลฟา-แลคตัลบูมินจัดเป็นโปรตีนที่มีขนาดใหญ่ (multimeric protein) ในสภาวะปกติจึงสามารถเข้าจับกับไอออนของแคลเซียมและสังกะสีได้อย่างแข็งแรง แต่เมื่ออยู่ในสภาพที่เป็นกรด เช่น ในกระเพาะอาหาร ไอออนของแคลเซียมจะถูกปลดปล่อยออกมาแล้วไปกระตุ้นให้เกิดการหลั่งเอนไซม์ไลเปส เพื่อย่อยไตรกลีเซอไรด์ที่อยู่ในน้ำนม นอกจากนี้ การพับแปรของแอลฟา-แลคตัลบูมินของมนุษย์ในสภาพแวดล้อมดังกล่าว ที่เรียกว่า HAMLET อาจเหนี่ยวนำให้เกิดอะพอพโทซิสของเนื้องอกในทางเดินอาหารของเด็กที่กินนมแม่ได้ ดังนั้น แอลฟา-แลคตัลบูมินอาจทำหน้าที่ทางชีวภาพได้แตกต่างกันอย่างมากขึ้นอยู่กับสถานะการพับของโมเลกุลและสภาพแวดล้อมในร่างกาย และสันนิษฐานได้ว่า HAMLET อาจสามารถช่วยลดอุบัติการณ์ของมะเร็งในเด็กที่กินนมแม่ได้โดยการกำจัดเซลล์เนื้องอกออกจากลำไส้
คุณสมบัติทางกายภาพ
โครงสร้างของ อัลฟา-แลกตัลบูมิน เป็นที่รู้จักกันดีและประกอบด้วยกรดอะมิโน 123 หน่วยและสะพานไดซัลไฟด์ 4 ตัว น้ำหนักโมเลกุลคือ 14178 Da และจุดไอโซอิเล็กทริกอยู่ระหว่าง 4.2 ถึง 4.5 ความแตกต่างของโครงสร้างหลักอย่างหนึ่งกับของเบตา-แลคโตโกลบูลินคือ ไม่มีกลุ่มไทออลอิสระใด ๆ ที่สามารถใช้เป็นจุดเริ่มต้นของปฏิกิริยาโควาเลนต์มวลรวม เป็นผลให้ อัลฟา-แลกตัลบูมินบริสุทธิ์จะไม่ก่อตัวเป็นเจลเมื่อมีการแปลงสภาพ และการทำให้เป็นกรด
วิวัฒนาการ
การเปรียบเทียบลำดับของ แอลฟา-แลกตัลบูมิน แสดงให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกันอย่างมากกับไลโซไซม์ โดยเฉพาะ Ca2+-binding c-lysozyme ดังนั้นประวัติวิวัฒนาการที่คาดไว้ก็คือการทำสำเนาของยีน c-lysozyme ตามมาด้วยการกลายพันธุ์ ยีนนี้เกิดขึ้นก่อนในบรรพบุรุษร่วมกันของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนก ซึ่งอาจมีต้นกำเนิดอยู่ที่ประมาณ 300 ล้านปี
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2007–08
ใน ฤดูกาล 2007-08 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดแข่งขันอยู่ในเอฟเอพรีเมียร์ลีก
ชุดแข่งขัน
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2007-08 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค
ย้ายเข้า
{| border="0" width="100%"
ย้ายออก
{| border="0" width="100%"
ผู้เล่น
รวมรายชื่อผู้เล่นของทีมทั้งหมดในฤดูกาล 2007-08
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล
ฮาบิบ เบย์ ได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลในการโหวตจากแฟนบอลในเว็บไซต์ของสโมสรเมื่อ 22 พฤษภาคม 2008.
พรีเมียร์ลีก
H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู
เอฟเอคัพ
H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู
ลีกคัพ
H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา หรือ อีทีวี (ETV) เป็นสถานีโทรทัศน์ของศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา กรมส่งเสริมการเรียนรู้ กระทรวงศึกษาธิการ นำเสนอรายการเกี่ยวกับการศึกษา ทั้งระดับประถมศึกษา, มัธยมศึกษา และการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) มีคำขวัญประจำสถานีว่า บ้านหลังใหญ่แห่งการเรียนรู้
ประวัติ
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2537 คณะรัฐมนตรีลงมติอนุมัติให้กระทรวงศึกษาธิการ จัดทำโครงการทดลองจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม เพื่อขยายโอกาส พัฒนาคุณภาพชีวิต และยกระดับมาตรฐานทางการศึกษา หลังจากนั้น กระทรวงศึกษาธิการ มีคำสั่งมอบหมายให้ กรมการศึกษานอกโรงเรียน (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการเรียนรู้) รับผิดชอบโครงการทดลองดังกล่าว มีกำหนดระยะเวลาระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยมูลนิธิไทยคมให้การสนับสนุน ในการจัดตั้งสถานีส่งแพร่ภาพ จนกระทั่งเริ่มทดลองออกอากาศ อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเริ่มออกอากาศจริงอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2542
การออกอากาศและช่องทางการรับชม
อีทีวี ออกอากาศเป็นประจำทุกวัน ระหว่างเวลา 06:00 - 24:00 น. (เช่นเดียวกับสถานีวิทยุศึกษา) ผ่านสัญญาณดาวเทียมไทยคม 5 ด้วยระบบออกอากาศดิจิทัล ในความถี่เคยู-แบนด์ สามารถรับชมได้ทางบริการโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิก ทรูวิชันส์ ช่อง 180, เครือข่ายโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลส่วนท้องถิ่น และทางออนไลน์ ผ่านเว็บไซต์ของอีทีวี
ติวเตอร์แชนเนล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 กระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินโครงการ ติวเตอร์แชนเนล (Tutor Channel ปัจจุบันชื่อ สติวเดนต์ แชนแนล Student Channel) เพื่อนำไปสู่การออกอากาศผ่านโครงข่าย โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการสาธารณะ โดยกำหนดระยะเวลาดำเนินงานโครงการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2555 ด้วยงบประมาณราว 6,000 ล้านบาท หลังจากนั้นจะมีความพร้อมในการออกอากาศภาคพื้นดิน ผ่านคลื่นความถี่ยูเอชเอฟ โดยระยะแรก เริ่มออกอากาศในรูปรายการโทรทัศน์ เป็นครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2552 ระหว่างเวลา 10:00 - 12:00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และคู่ขนานทางอีทีวี
ปราสาทญี่ปุ่น
ปราสาทญี่ปุ่น (城 (shiro)) เป็นป้อมสนามมักสร้างขึ้นจากไม้และหิน ปราสาทมีวิวัฒนาการจากคุกทหารสร้างด้วยไม้เมื่อศตวรรษต้น ๆ และกลายมาเป็นปราสาทที่เป็นที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 16 ปราสาทในประเทศญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันบริเวณพื้นที่สำคัญหรือพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น ท่าเรือ สะพานข้ามแม่น้ำ สะพานลอย และเกือบจะคุ้มกันทั้งภูมิประเทศ
แม้ว่าปราสาทจะถูกสร้างให้คงอยู่และใช้หินในการก่อสร้างมากกว่าอาคารทั่ว ๆ ไป ปราสาทส่วนใหญ่ยังสร้างด้วยไม้ และปราสาทหลายแห่งพังทลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในยุคเซ็งโงกุ (1467–1603) เนื่องจากปราสาทเพิ่งถูกสร้างใหม่ ๆ ในยุคนั้น แต่ในเวลาต่อมา ปราสาทได้รับการบูรณะใหม่ ทั้งในยุคเซ็งโงกุ ยุคเอโดะ (1603–1867) หรือในยุคปัจจุบัน โดยกลายเป็นโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑ์ ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นมีปราสาทมากกว่า 100 แห่งที่ยังคงสภาพเดิมหรือเหลือเพียงบางส่วน มีการประมาณไว้ที่ 5,000 แห่ง ปราสาทบางแห่งเช่นที่มัตสึเอะ และโคจิ ทั้งสองแห่งสร้างใน ค.ศ. 1611 ยังคงสภาพเดิม ไม่ได้รับภัยคุกคามใด ๆ ปราสาทฮิโรชิมะถูกระเบิดนิวเคลียร์ทำลาย และบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 และตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์
ตัวอักขระที่แปลว่าปราสาท '城' ที่อ่านว่า ชิโระ (คันจิในภาษาญี่ปุ่น) เมื่อเขียนติดกับคำคำหนึ่งจะอ่านเป็น โจ (คันจิที่แผลงจากภาษาจีน) เช่นในชื่อปราสาท ตัวอย่างเช่น ปราสาทโอซากะ เรียกว่า โอซากะโจ (大阪城) ในภาษาญี่ปุ่น
เร็ว..แรงทะลุนรก 5
เร็ว..แรงทะลุนรก 5 (Fast Five) หรือ Fast & Furious 5 หรือ Fast & Furious 5: Rio Heist เป็นภาพยนตร์โลดโผน/อาชญากรรมลำดับที่ 5 ในชุด เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส กำกับโดย จัสติน ลิน เขียนบทโดยคริส มอร์แกน นำแสดงโดยวิน ดีเซล, พอล วอล์กเกอร์และดเวย์น จอห์นสัน เข้าฉายเมื่อปี ค.ศ. 2011
เรื่องย่อ
ขณะที่โดมินิก "ดอม" ทอเร็ตโตถูกส่งตัวไปที่เรือนจำลอมพ็อคด้วยรถบัส มีอา ทอเร็ตโตและไบรอัน โอคอนเนอร์ น้องสาวและเพื่อนของดอมได้ขับรถเข้ามาขัดขวางและทำให้รถบัสคว่ำ จากนั้นก็พาตัวดอมหนีไปที่เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เมืองที่เต็มไปด้วยคนติดอาวุธ และปัญหาอาชญากรรมต่าง ๆ อีกทั้งปัญหาคอร์รัปชันจากทั้งนักการเมือง ผู้มีอิทธิพล หรือแม้แต่ข้าราชการด้วยกันเอง เพื่อไปขอพึ่งวินซ์ เพื่อนเก่าที่ไบรอันเคยช่วยชีวิตไว้เมื่อครั้งอยู่ที่ลอสแอนเจลิสหลายปีก่อน วินซ์ทาบทามให้ไบรอันกับมีอาทำงานขโมยรถสามคันบนรถไฟ พอถึงวันลงมือไบรอันและมีอาที่ทำหน้าที่เป็นนกต่อชี้เป้าที่อยู่บนขบวนรถไฟ ลอบเข้าไปยังตู้เป้าหมายที่มีรถ พบว่ารถสามคันดังกล่าวถูกยึดโดยหน่วยปราบปรามยาเสพติดสหรัฐ (DEA) และกำลังถูกส่งไปยังสถานีตำรวจเมืองรีโอเดจาเนโรเพื่อส่งมอบหลักฐาน โดยมีเจ้าหน้าที่ DEA โดยสารมาด้วยสามนายเพื่อคุ้มกันของกลาง เมื่อดอมมาถึงพร้อมกับคนอื่น ๆ ด้วยรถขนย้ายด้านนอก พวกเขาเจาะตู้รถไฟ ระหว่างเตรียมขนย้ายรถของกลาง ดอมได้ยินว่าซีซี หนึ่งในลูกทีมต้องการรถ Ford GT40 ดอมจึงให้มีอาขับรถคันนั้นไป ซีซีไม่พอใจจึงเกิดการโต้เถียงขึ้นแต่สุดท้ายซีซีก็ยินยอม พอมีอาขับเลี้ยวไปอีกทาง ซีซีจึงรู้ตัวว่าถูกหักหลังและต่อสู้กับดอมและไบรอัน ขณะที่สู้กันซีซียิงเจ้าหน้าที่ DEA ที่อยู่บนรถไฟเสียชีวิตทั้งสามนาย ส่วนไบรอันและดอมขับรถหนีออกมาแต่ถูกจับตัวโดยเฮร์แนน เรย์เอส นักค้ายาเสพติดผู้เป็นเจ้าพ่อใหญ่แห่งเมืองรีโอเดจาเนโร เรย์เอสสั่งให้ลูกน้องเค้นถามดอมและไบรอันว่ารถอยู่ไหน แต่ดอมและไบรอันขัดขืนและหนีออกมาได้
ไบรอัน ดอมและมีอาพากันแยกส่วนรถ Ford GT40 เพื่อค้นหาเบาะแสบางอย่าง พวกเขาพบวินซ์ที่ลอบเข้ามาค้นหาชิปคอมพิวเตอร์ชิ้นหนึ่งที่อยู่ในเครื่องเสียงติดรถยนต์ วินซ์ยอมรับว่าตนต้องการชิปนี้เพื่อนำไปขายให้เรย์เอส ดอมซึ่งพบว่าวินซ์พามีอามาเสี่ยงจึงไล่วินซ์ไป ไบรอันนำชิปนั้นไปตรวจสอบพบว่าเป็นข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจของเรย์เอสทั้งหมด รวมถึงที่เก็บเงินสด 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐด้วย
ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยทางการทูต (DSS) ลุค ฮ็อบส์และลูกทีมเดินทางมาที่รีโอเดจาเนโรเพื่อตามจับดอมและไบรอันตามคำสั่งของทางการสหรัฐ พวกเขาได้รับความช่วยเหลือจากเอเลนา เนเวส ตำรวจท้องที่ที่พวกเขาขอตัวมาเพื่อช่วยเรื่องล่ามและความเชี่ยวชาญในพื้นที่ แถมฮ็อบส์ยังสืบประวัติเธอและพบว่าเอเลนาไม่เคยรับสินบนจากใคร ทีมของฮ็อบส์ตามรอยมายังที่ซ่อนของดอม แต่ขณะเดียวกันก็ปะทะกับพวกลูกน้องของเรย์เอสที่ต่างตามมาไล่ล่าพวกดอม หลังจากที่ดอม ไบรอันและมีอาหนีรอดมาได้ ดอมเสนอให้แยกกันหนี แต่มีอาสารภาพว่าตนกำลังท้องกับไบรอัน ทั้งหมดจึงตัดสินใจอยู่ด้วยกันต่อและคิดแผนขโมยเงินของเรย์เอสเพื่อนำไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ โดยดอมตั้งทีมปล้น ประกอบด้วยโรมัน เพียร์ซ, เทจ, ฮาน, จีเซล, เลโอ, ซานโตส และวินซ์
ระหว่างที่พวกดอมกำลังดำเนินงานกันนั้น ฮ็อบส์ที่ไล่ล่าดอมกับพรรคพวกพาลูกทีมเข้ายึดที่กบดานและของกลางคือซากรถเพื่อมาตรวจสอบหาเบาะแสจนพบว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรย์เอส ด้านดอมนำทีมปล้นเงินจากเรย์เอสและเผาเงินทิ้ง ฝ่ายเรย์เอสที่ทราบข่าวว่าถูกพวกดอมปล้นโกรธจัด จึงสั่งการให้ซีซีมือขวาของตน รีบรวบรวมเงินทั้งหมดไปไว้ในตู้นิรภัยที่สถานีตำรวจเมืองรีโอเดจาเนโร ที่ซึ่งเขาได้ติดสินบนพวกตำรวจเอาไว้ทั้งกรม เพื่อกันไม่ให้พวกดอมมาปล้นอีกได้ แต่พวกดอมก็ไม่ลดละ พยายามค้นหาทุกวิถีทางเพื่อที่จะเข้าไปเอาเงินให้ได้
ฮ็อบส์และลูกทีมตามมาเจอดอมอีกครั้ง และจับกุมดอม มีอา ไบรอัน และวินซ์ แต่ขณะถูกส่งตัวทั้งหมดถูกลูกน้องของเรย์เอสซุ่มโจมตี ลูกทีมของฮ็อบส์ถูกฆ่าทั้งหมด ส่วนดอมช่วยฮ็อบส์ออกมา แต่ขณะที่หลบหนีวินซ์ถูกยิงและเสียชีวิตกลางทาง พอกลับที่กบดานเดิม ฮ็อบส์และเอเลนาขอร่วมทีมปล้นกับดอมเพื่อล้างแค้นให้ลูกทีมตัวเอง ฮ็อบส์รับเป็นด่านหน้า ใช้รถกันกระสุนของตัวเองบุกฝ่าเข้าไปในสถานีตำรวจ ส่วนดอมและไบรอันขับรถตามเข้าไปขโมยตู้นิรภัย ทั้งสองขับรถลากตู้นิรภัยไปตามถนนในเมืองรีโอเดจาเนโรจนมาถึงกลางสะพาน ดอมตัดสินใจระเบิดสายตะขอของไบรอันออกจากตู้นิรภัย เพื่อให้ไบรอันหนีไปและใช้รถตัวเองกับตู้นิรภัยเป็นอาวุธสู้กับตำรวจและลูกน้องของเรย์เอส หลังจัดการเรย์เอสพร้อมลูกน้องได้ ซีซีที่บาดเจ็บพยายามจะฆ่าดอม แต่ถูกไบรอันที่กลับรถตามมาช่วยทันยิงจนเสียชีวิต จากนั้นฮ็อบส์ที่ตามมายิงเรย์เอสที่ได้รับบาดเจ็บหนักจนเสียชีวิตอีกคน ฮ็อบส์ตัดสินใจไม่จับดอมและไบรอัน แต่ให้เวลา 24 ชั่วโมงเพื่อหลบหนีไปโดยต้องทิ้งตู้นิรภัยไว้ที่นี่ ดอมและไบรอันจึงหนีไป ต่อมาฮ็อบส์พบว่าตู้นิรภัยที่ทั้งสองลากมาเป็นตู้นิรภัยเปล่า ส่วนของจริงถูกสับเปลี่ยนก่อนหน้านี้ ดอมกับไบรอันพอมาสมทบกับเพื่อน ๆ เปิดตู้นิรภัยใบนั้นแล้วนำเงินมาแบ่งเท่ากันทุก ๆ คนรวมถึงวินซ์ที่เสียชีวิตด้วย สุดท้ายเอเลน่าตัดสินใจขอลาออกจากตำรวจ และหันมาคบกับดอมอย่างจริงจัง หลังจากที่เธอสืบที่อยู่ของดอมจนพบ พร้อมกับย้ายไปอยู่กินกับดอมเยี่ยงสามี-ภรรยาอีกด้วย
วันหนึ่งดอมและเอเลนามาเยี่ยมไบรอันและมีอา โดยไบรอันขอท้าดอมแข่งรถเพื่อพิสูจน์ว่าใครเก่งกว่ากัน
ในฉากหลังเครดิต ฮ็อบส์ได้รับไฟล์ข้อมูลเกี่ยวกับการจารกรรมขบวนรถทหารในเบอร์ลิน จากฟูเอนเตส เพื่อนร่วมงานสาว เขาพบภาพของเลตตี โอติซ แฟนเก่าของดอมซึ่งเชื่อว่าเสียชีวิตไปแล้ว และตอนนี้เธออยู่ร่วมทีมที่จารกรรมขบวนรถทหารนั้น
การตอบรับและรางวัล
เร็ว..แรงทะลุนรก 5 ทำรายได้กว่า 620 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดทั่วโลกเป็นอันดับที่ 4 ในชุด เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส และเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับที่ 7 ในปี ค.ศ. 2011
รางวัล
เร็ว..แรงทะลุนรก 5 ได้รับรางวัลประจำปี ค.ศ. 2011 ดังนี้
กระทรวงวัฒนธรรม (ประเทศไทย)
กระทรวงวัฒนธรรม (Ministry of Culture) เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับวัฒนธรรม ภาษา ศาสนา และขนบธรรมเนียมประเพณีอื่น ๆ
ประวัติ
การดำเนินงานด้านวัฒนธรรมของชาติ มีการพัฒนาปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงมาหลายยุคสมัย รูปแบบของหน่วยงานเริ่มจากกองวัฒนธรรม สภาวัฒนธรรมแห่งชาติและจัดตั้งเป็นกระทรวงวัฒนธรรมเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2495 โดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมด้วย ใน พ.ศ. 2501 เนื่องจากสภาวะผันแปรทางการเมือง กระทรวงวัฒนธรรมจึงถูกยุบเลิกตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม โดยโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการและอื่นๆ
ต่อมากระทรวงวัฒนธรรมได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ถือเป็น 1 ใน 20 กระทรวงหลักของประเทศตามนโยบายปฏิรูประบบราชการของรัฐบาล
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 พระราชบัญญัติส่งเสริมกิจการฮัจย์ (ฉบับที่ 3) มีผลบังคับใช้ ส่งผลให้ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมต้องเป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย โดยมีกฤษศญพงษ์ ศิริ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมคนแรกที่เป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย
ตราสัญลักษณ์
ตราแรกของกระทรวงวัฒนธรรมนั้น เป็นรูปพระพรหม 4 หน้า 4 หัตถ์ ประทับอยู่บนดอกบัวบานโผล่จากน้ำ หัตถ์ซ้ายบนถือสมุดดำ (หมายถึงศิลปวิทยา) หัตถ์ซ้ายล่างถือประคำ (เกี่ยวกับคะแนนนับ) หัตถ์ขวาบนถือช้อนตักเนย (แสดงว่าไม่มีอาวุธอย่างไร) หัตถ์ขวาล่างถือหม้อน้ำ (เกี่ยวกับน้ำอมฤต) ภายในกรอบวงกลมเบื้องล่างมีอักษร "กระทรวงวัฒนธรรม" ตราสัญลักษณ์เป็นรูปดวงประทีปภายในบุษบก เหนือหมู่ลายเมฆหมอก หมายถึง ปัญญาซึ่งเป็นรากฐานของวัฒนธรรม กรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบโดยศึกษาจากรูปแบบตราสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2485 และนำมาดัดแปลงปรับรูปแบบให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น
เด็ก ๆ ของพระเจ้าและรองเท้าที่หายไป
เด็ก ๆ ของพระเจ้าและรองเท้าที่หายไป (Children of Heaven, เปอร์เซีย: بچه‌های آسمان) เป็นภาพยนตร์สัญชาติอิหร่าน ฉายภายในประเทศอิหร่านเมื่อปี ค.ศ. 1997 เขียนบทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย มาจิด มาจิดี
เนื้อเรื่อง
อาลี เด็กน้อยจากครอบครัวที่ยากจนในกรุงเตหะราน ได้ทำรองเท้าที่เพิ่งซ่อมมาของ ซาร่าห์ น้องสาว หายในระหว่างที่เดินทางกลับจากโรงเรียนมาบ้าน โดยอาลีเมื่อกลับมาถึงบ้านรู้สึกเจ็บเท้า ก็จะแช่เท้าไว้กับบ่อปลาทองหน้าบ้านให้ปลาทองมาตอดเท้า อาลีเชื่อพ่อกับแม่ไม่มีเงินพอที่จะซื้อรองเท้าคู่ใหม่ให้แน่ จึงตกลงกับซาร่าห์จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่ให้พ่อแม่รู้
ต่อมา อาลีกับซาร่าห์ได้วางแผนขึ้นมา โดยให้ซาร่าห์สวมรองเท้าไปโรงเรียนในตอนเช้า แล้วอาลีจะนำรองเท้านั้นมาใส่กลับบ้านในตอนบ่าย แต่แล้วซาร่าห์ก็ได้พบว่า รองเท้าคู่ที่หายไปนั้นบัดนี้ตกไปอยู่กับเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งในโรงเรียนเดียวกัน ซาร่าห์กับอาลีได้สะกดรอยตามเด็กคนนั้นไปจนถึงบ้าน ก็พบว่าพ่อของเด็กหญิงคนนั้นตาบอด และมีอาชีพเร่ขายของเล็ก ๆ น้อย ๆ ประทังชีวิต และชีวิตครอบครัวก็ดูเหมือนจะลำบากกว่ามาก ในที่สุดซาร่าห์และอาลีก็ล้มเลิกความคิดที่ทวงคืนรองเท้าคู่นั้นมา
ไม่กี่วันต่อมา อาลีอ่านเจอประกาศรับสมัครแข่งขันวิ่งมาราธอนสำหรับนักเรียนชาย ซึ่งรางวัลที่ 3 จะเป็นรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่เอี่ยม แม้จะต้องเจอกับอุปสรรคอยู่บ้าง แต่อาลีก็ตั้งใจอย่างยิ่งที่จะคว้ารางวัลที่ 3 นี้มาให้ได้ โดยไม่สนรางวัลที่ 1 หรือรางวัลที่ 2 เลย
ความสำเร็จ
Children of Heaven เป็นภาพยนตร์จากประเทศอิหร่านอีกเรื่องหนึ่ง ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็ก ๆ ท่ามกลางเมืองใหญ่ในประเทศ เช่นเดียวกับ The White Balloon (ค.ศ. 1995) ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนหน้านั้น ของจาฟาร์ ปานาฮี และ The Mirror (ค.ศ. 1997) ของจาฟาร์ ปานาฮี อีกเช่นกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ด้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 1999 แต่ไม่ได้รับรางวัล (ซึ่งภาพยนตร์เรื่องที่ได้รับรางวัลนี้คือ Life Is Beautiful ของโรแบร์โต เบนิญี่)
สำหรับในเว็บไซต์IMDb ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไว้ 8.0 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว
พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน
พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน หรือ พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเกาะไหหลำ เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิมสูง 108 เมตร (354 ฟุต) ตั้งอยู่ใกล้กับวัดหนานชานแห่งเมืองซานย่า  บนชายฝั่งทางตอนใต้ของมณฑลไห่หนาน ประเทศจีน ประติมากรรมมีสามพักตร์ คือ ด้านหนึ่งหันเข้าหาฝั่งแผ่นดินเกาะไหหลำ (ไห่หนาน) ของประเทศจีน อีกสองด้านหันหน้าออกสู่ทะเลจีนใต้ เป็นนัยของการประทานพรคุ้มครองประเทศจีนและคนทั้งโลก ในปี 2561 นับเป็นประติมากรรมที่สูงเป็นอันดับที่สิบสองของโลก ปัจจุบันยังเป็นรูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมที่สูงที่สุดของโลกเมื่อนับรวมความสูงจากส่วนฐาน
ประติมากรรมนี้ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 6 ปี แล้วเสร็จสมบูรณ์และประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2548 โดยมีพระสงฆ์ 108 รูป จากกลุ่มพุทธสมาคมต่าง ๆ ในไต้หวัน ฮ่องกง มาเก๊า และจีนแผ่นดินใหญ่ และผู้แสวงบุญหลายหมื่นคน รวมทั้งพระภิกษุจากนิกายเถรวาทและวัชรยาน
โครงสร้าง
รูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชานสร้างในท่ายืนบนแท่นดอกบัว ประกอบด้วยสามปางในองค์เดียวกัน คือ ปางประคองพระสูตรไว้ที่พระหัตถ์ซ้ายและทรงแสดงพระวิตรรกมุทราด้วยพระหัตถ์ขวา (แสดงธรรม), ปางถือสายประคำ และปางถือดอกบัว ในนัยยะของ "ปัญญา เมตตา สันติ"
สร้างขึ้นจากโลหะผสม ฉาบด้วยสารเคลือบผิวฟลูออโรพอลิเมอร์ซี่งทนต่อการกัดกร่อนจากความเค็ม มีน้ำหนักประมาณ 2,600 ตัน วางบนตำแหน่งที่รองรับด้วยชั้นหินใต้ทะเล
เลโอนอร์แห่งกัสติยา
เลโอนอร์แห่งกัสติยา (Leonor de Castilla; Eleanor of Castile; ค.ศ. 1241 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1290) เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษ โดยทรงเป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1
เป็นที่รู้กันว่าทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันเป็นพิเศษ พระราชินีเลโอนอร์ติดตามพระสวามีทุกหนทุกแห่ง เมื่อพระนางสิ้นพระชนม์ใกล้กับลิงคอล์น พระสวามีของพระนางได้สั่งให้สร้างกางเขนหินอันโด่งดังตามจุดแวะพักระหว่างการแห่ศพจากลิงคอล์นมาลอนดอน สิ้นสุดที่แยกเชอริง
พระราชินีเลโอนอร์มีการศึกษาที่สูงกว่าพระราชินีในสมัยกลางส่วนใหญ่และมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมของชาติเป็นอย่างมาก พระนางเป็นผู้อุปถัมภ์ในด้านวรรณกรรม และส่งเสริมการใช้ผ้าทอ, พรม และเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารตามแบบสเปน รวมถึงออกแบบสวนรูปแบบใหม่ในทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
การเสด็จพระราชสมภพ
เลโอนอร์แห่งกัสติยาเสด็จพระราชสมภพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1241 ที่บูร์โกส โดยทรงเป็นพระราชบุตรคนที่สองในห้าของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยากับพระราชินีฌานแห่งดามาร์แต็ง เคาน์เตสแห่งปงตีเยอตามสิทธิ์ของตนเองซึ่งเป็นพระมเหสีคนที่สองของกษัตริย์แห่งกัสติยา พระองค์ได้รับตั้งชื่อตามเอลินอร์แห่งอังกฤษ พระอัยกีฝั่งมารดาของพระบิดาซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 2 แห่งอังกฤษ กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน และเป็นพระมเหสีของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา นอกเหนือจากพี่น้องร่วมพระบิดามารดาเดียวกัน เลโอนอร์ยังมีพี่น้องต่างมารดาซึ่งเป็นพระราชบุตรของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ซึ่งเกิดจากเอลิซาเบธแห่งชวาเบิน พระมเหสีคนแรกอีก 10 คน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดา
ในตอนที่พระราชบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1252 เลโอนอร์อยู่ที่เตียงสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ผู้สืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 พระเชษฐาต่างมารดาซึ่งมีพระชนมายุมากกว่าเลโอนอร์ 20 พรรษา เลโอนอร์ได้รับการศึกษาในระดับสูงกว่ามาตรฐานในยุคนั้น
การอภิเษกสมรส
การสมรสแบบคลุมถุงชนของเลโอนอร์กับอนาคตพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ (ขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย) ได้รับข้อสรุปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1254 ทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันในลำดับที่สองโดยมีบรรพบุรุษร่วมกันคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 อินฟันตาเลโอนอร์แห่งกัสติยาวัย 13 พรรษาสมรสกับลอร์ดเอ็ดเวิร์ด พระโอรสวัย 15 พรรษาของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษที่อารามลัสฮูเอลกัสในบูร์โกสในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1254 เพื่อเป็นเกียรติแก่การสมรสพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 พระเชษฐาของเลโอนอร์ได้ยกการอ้างสิทธิ์ในกัสกอญให้แก่เอ็ดเวิร์ด ทั้งยังแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดเป็นอัศวินก่อนเข้าพิธีสมรส
สองสามีภรรยาวัยหนุ่มสาวอาศัยอยู่ในกัสกอญเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อให้เอ็ดเวิร์ดได้ฝึกการบริหารบ้านเมืองโดยมีเลโอนอร์คอยให้ความช่วยเหลือ การสมรสน่าจะสมบูรณ์ในเวลาไม่นานเนื่องจากเลโอนอร์ได้ให้กำเนิดพระธิดาที่สิ้นพระชนม์หลังการประสูติในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1255 ในตอนนั้นเลโอนอร์มีพระชนมายุเพียง 14 พรรษาการให้กำเนิดบุตรจึงเป็นเรื่องยาก ทั้งคู่เดินทางกลับอังกฤษในช่วงปลายปี ค.ศ. 1255
สงครามบารอนครั้งที่สอง
ในช่วงปี ค.ศ. 1260 ถึง ค.ศ. 1263 เลโอนอร์กับเอ็ดเวิร์ดเดินทางไปยังทวีปใหญ่ (ทวีปยุโรป) ในปี ค.ศ. 1264 เมื่อบารอนฝ่ายตรงข้ามของพระเจ้าเฮนรีเข้ายึดอำนาจอังกฤษในช่วงสงครามบารอนครั้งที่สอง ทั้งคู่ได้เดินทางกลับมาอังกฤษพร้อมกับพลธนูจากเคานตีปงตีเยอในฝรั่งเศสของพระมารดาของเลโอนอร์ ลือกันว่าพระนางพยายามจะนำกองทหารจากกัสติยาเข้ามาในอังกฤษ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1264 หลังความพ่ายแพ้ของฝ่ายกษัตริย์ที่สมรภูมิลูอิส พระเจ้าเฮนรีที่ 3 และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดถูกจับกุมตัว ซิมง เดอ มงต์ฟอร์ ผู้นำกลุ่มบารอนได้สั่งให้เลโอนอร์ย้ายออกจากปราสาทวินด์เซอร์ พระนางถูกกักบริเวณในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ เดอ มงฟอร์ได้เข้ามาควบคุมการบริหารบ้านเมืองและเรียกประชุมสภาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1265 ไม่นานเอ็ดเวิร์ดก็หาทางหนีออกมาจากคุกได้และได้บดขยี้กลุ่มกบฏที่สมรภูมิอีฟแชม
สงครามครูเสด
ตั้งแต่ ค.ศ. 1270 จนถึง ค.ศ. 1273 เลโอนอร์ติดตามเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ซึ่งมีพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระมาตุลาของเอ็ดเวิร์ดเป็นผู้นำ พระเจ้าหลุยส์สิ้นลมหายใจที่คาร์เธจในทวีปแอฟริกาก่อนที่ทั้งคู่จะเดินทางไปถึง เลโอนอร์กับเอ็ดเวิร์ดจึงใช้เวลาในช่วงฤดูหนาวที่ซิซิลี ทั้งคู่ไปถึงกรุงเอเคอร์ในปาเลสไตน์ (ปัจจุบันอยู่ในอิสราเอล) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1271 แม้สงครามครูเสดจะดำเนินไปอย่างเรื่อยๆ และไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆ แต่ชื่อเสียงของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดในฐานะนักรบเป็นที่เลื่องลือจนทำให้เกิดพยายามลอบสังหารพระองค์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1272 ด้วยการให้เอมีร์คนหนึ่งไปเจรจากับเจ้าชายอังกฤษโดยอ้างว่าต้องการให้พระองค์ช่วยทำภารกิจลับ ระหว่างการพูดคุยพระองค์ถูกลอบทำร้ายด้วยกริชอาบยาพิษจนได้รับบาดเจ็บที่แขน เกิดเป็นแผลติดเชื้อร้ายแรง พระองค์รอดชีวิตได้ด้วยการช่วยเหลือของศัลยแพทย์อังกฤษที่ตัดเนื้อส่วนที่ติดเชื้อทิ้ง แต่ต่อมามีการใส่สีเติมแต่งว่าเลโอนอร์ได้ช่วยชีวิตพระองค์ด้วยการดูดพิษจากบาดแผล
หลังเหตุการณ์ดังกล่าวสองสามีภรรยาได้เดินทางออกจากปาเลสไตน์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1272 ในเดือนธันวาคมระหว่างอยู่ในซิซิลีทั้งคู่ได้ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 สองสามีภรรยาจึงรีบเดินทางกลับอังกฤษ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1273 ทั้งคู่เดินทางผ่านโรมและได้แวะเยี่ยมเยียนสมเด็จพระสันตะปาปา ทั้งคู่เดินทางไปถึงกัสกอญในฤดูร้อน จากนั้นได้เดินทางไปปงตีเยอเพื่อเยี่ยมเยียนพระมารดาของเลโอนอร์ สุดท้ายจึงข้ามช่องแคบอังกฤษไปเข้ารับการสวมมงกุฎพร้อมกันที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1274 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่กษัตริย์และพระราชินีราชาภิเษกร่วมกันนับตั้งแต่การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน
พระมารดาของเลโอนอร์สิ้นพระชนม์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1279 พระนางได้สืบทอดตำแหน่งเป็นเคาน์เตสแห่งปงตีเยอต่อจากพระมารดาแต่ไม่เคยได้ใช้ยศดังกล่าวในอังกฤษ
การสมรสกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดของเลโอนอร์ไม่เป็นที่นิยมของประชาชนที่ไม่ไว้ใจ "ชาวต่างชาติ" ความคิดที่จะนำกองทัพจากสเปนเข้ามาในช่วงสงครามบารอนครั้งที่สองสร้างความกังวลให้แก่ชาวอังกฤษ เลโอนอร์ให้การสนับสนุนพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 กษัตริย์แห่งกัสติยาและเลอนผู้เป็นพระเชษฐาเสมอ แต่พระนางทำอย่างระวังตัวเพื่อไม่ให้เป็นการสร้างศัตรู ทรงใช้วิธีจับคู่สมรสด้วยการให้ญาติหญิงของพระองค์สมรสกับบารอนอังกฤษ
แม้การสมรสจะถูกมองในแง่ลบแต่เลโอนอร์กับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็เป็นคู่สมรสที่ซื่อสัตย์ต่อกัน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เป็นหนึ่งในกษัตริย์สมัยกลางไม่กี่คนที่ไม่มีความสัมพันธ์ชู้สาวนอกสมรสและไม่มีบุตรนอกสมรส ทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่เต็มไปด้วยความรักและไม่เคยแยกจากกันตลอดการสมรส เลโอนอร์ติดตามพระสวามีไปทุกหนทุกแห่ง
พระราชินีคู่สมรสแห่งอังกฤษ
แม้จะมีพระโอรสธิดาด้วยกันมากมายแต่มีเพียง 6 คนที่มีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่ คือ เอลิเนอร์แห่งอังกฤษ เคาน์เตสแห่งบาร์, โจนแห่งเอเคอร์, มาร์กาเร็ตแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งบราบองต์, แมรีแห่งวูดสต็อก, เอลิซาเบธแห่งริดแลน และพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ พระโอรสเพียงคนเดียวที่มีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่
การสิ้นพระชนม์
หลังให้กำเนิดพระโอรสธิดามากมายสุขภาพของเลโอนอร์เริ่มทรุดโทรมลง ใน ค.ศ. 1287 ระหว่างอยู่ในกัสกอญทรงป่วยเป็นไข้จับสั่น ซึ่งคาดว่าน่าเป็นโรคมาลาเรียสายพันธุ์ร้ายแรง ในฤดูใบไมผลิของ ค.ศ. 1290 ข่าวการสิ้นพระชนม์ของมาร์กาเร็ต สาวน้อยแห่งนอร์เวย์ ทายาทแห่งสกอตแลนด์มาถึงราชสำนัก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเข้าร่วมการประชุมสภานิติบัญญัติที่นอตทิงแฮมเชอร์และตัดสินใจพำนักอยู่ในทางตอนเหนือของอังกฤษต่อ เลโอนอร์ติดตามพระสวามีขึ้นเหนืออย่างไม่รีบร้อน ระหว่างที่สองสามีภรรยากำลังมุ่งหน้าไปยังลิงคอล์น พระราชินีเลโอนอร์ล้มป่วยเป็นไข้ คาดว่าไข้จับสั่นที่พระนางเคยเป็นใน ค.ศ. 1287 อาจกำเริบ อาการของพระนางทรุดลงเมื่อทั้งคู่ไปถึงหมู่บ้านฮาร์บีย์ในนอตทิงแฮมเชอร์ซึ่งอยู่ห่างจากลิงคอล์น 22 ไมล์ ทรงสิ้นพระชนม์ที่นั่นในบ่ายของวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1290 ด้วยวัย 49 พรรษา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดอยู่ที่เตียงสิ้นพระชนม์และโศกเศร้าอย่างมากกับการสูญเสียครั้งนี้
การสิ้นพระชนม์ของพระนางส่งผลกระทบอย่างมากต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ไม่เคยสะทกสะท้านต่อสิ่งใด ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1291 พระองค์ได้เขียนจดหมายเพื่อหาคนมาสวดมนต์ให้แก่ดวงวิญญาณของพระมเหสีผู้ล่วงลับ "ผู้เป็นที่รักยิ่งของเราในยามที่มีวิต และผู้ที่ความตายไม่สามารถบั่นทอนความรักของเราได้" หลังการสิ้นพระชนม์ร่างของพระนางถูกนำไปทำการดองศพที่ศาสนสำนักนักบุญแคทเธอรีนในลิงคอล์น การดองศพในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จะมีการควักอวัยวะภายในออกมา เครื่องในและอวัยวะภายในของเลโอนอร์ถูกฝังไว้ในอาสนวิหารลิงคอล์น ขณะที่หัวใจและร่างถูกนำไปลอนดอนเพื่อฝังที่วิหารเวสต์มิสเตอร์ ขบวนแห่พระศพอันยิ่งใหญ่จากลิงคอร์นสู่ลอนดอนใช้เวลาเดินทาง 12 วันผ่านทางแยกสิบสองแห่ง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้สั่งให้สร้างอนุสาวรีย์ "แยกเลโอนอร์" อันโด่งดังเพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระมเหสีผู้ล่วงลับที่ทางแยกทั้งสิบสองแห่ง คือ ลิงคอล์น, แกรนแธม, สแตมฟอร์ด, เก็ดดิงตัน, ฮาร์ดิงสโตนใกล้กับนอร์แทมป์ตัน, สโตนีสแตร็ตฟอร์ด, โวเบิร์น, ดันสเตเบิล, เซนต์อัลบันส์, วอลแธม, เวสต์ชีพ และเชอริง (เพี้ยนมาจาก เชอร์ เรน์ ครอส - แยกราชินีผู้เป็นที่รัก) ปัจจุบันอนุสาวรีย์ที่ศาสนสำนักของนักบุญแคทเธอรีนซึ่งตั้งอยู่ที่ปราสาทลินคอล์นหลงเหลืออยู่เพียงบางส่วน ขณะที่อีกแห่งในเก็ดดิงตัน, ฮาร์ดิงตัน และวอลแธมยังคงสภาพสมบูรณ์ ทั้งยังมีอนุสาวรีย์จำลองอยู่ในที่อื่นๆ เช่นที่แบนบรี พิธีฝังศพของเลโอนอร์ในวิหารเวสต์มินสเตอร์ถูกจัดขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1290
อ้างอิง
1241 1290
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019 หรือ การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2019 เป็นการแข่งขันสโมสรฟุตซอลอาชีพของทวีปเอเชีย ครั้งที่ 10 ภายใต้การรับรองจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–17 สิงหาคม 2562 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เมส ซุนกุน คือทีมแชมป์เก่า
ผู้เล่น
แต่ละทีมจะมีการลงทะเบียนผู้เล่นจำนวน 14 คน โดยมีผู้รักษาประตูอย่างน้อยสองคน (ข้อบังคับบทความที่ 30.1 และ 30.2).
รอบแบ่งกลุ่ม
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น ICT (UTC+7).
เชาวรินธร์ ลัทธศักดิ์ศิริ
เชาวรินธร์ ลัทธศักย์ศิริ ประธานมูลนิธิปฐมบรมราชานุสรณ์ อดีตที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (พลตำรวจเอก โกวิท วัฒนะ ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดราชบุรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 5 สมัย
ประวัติ
เชาวรินธร์ ลัทธศักย์ศิริ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี เชาวรินธร์จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จบปริญญาโท สาขาพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และกำลังศึกษาระดับปริญญาเอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี นอกจากนี้ยังได้รับดุษฎีบัณฑิตด้านการพัฒนาการเกษตร จากมหาวิทยาลัยอิสตานุส ประเทศจาไมก้า ระหว่างการเดินทางไปดูงานยังประเทศดังกล่าวอีกด้วย
เชาวรินธร์ แต่เดิมใช้ชื่อว่า "เชาวริน" ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "เชาวรินทร์" และ "เชาวรินธร์" ตามลำดับ
การทำงาน
เชาวรินธร์ก่อนจะมาเล่นการเมืองนั้น เดิมเคยเป็นนายตำรวจที่ติดตามรัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีของพรรคประชาธิปัตย์ในสมัยรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ในเหตุการณ์ 6 ตุลา เชาวรินธร์เป็นผู้ที่อยู่เคียงข้างนายชวน หลีกภัย ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ที่ทำเนียบรัฐบาล เป็นผู้ที่บอกให้นายชวนหลบหนีไปจากการตามล่าของผู้ชุมนุม แต่นายชวนไม่หนี
เชาวรินธร์มีฉายาว่า "สากกระเบือ" อันเนื่องมาจากครั้งหนึ่งเคยนำสากกระเบือเข้าสภาฯ และ "โกโบริน" อันเนื่องมาจากความเชื่อส่วนตัวที่เชื่อว่า ภายในถ้ำลิเจีย อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี มีขุมทรัพย์โดยเฉพาะทองคำจำนวนมากที่ทหารญี่ปุ่นนำมาซ่อนไว้ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ถึงแม้เจ้าตัวจะพยายามขุดค้นหาและออกข่าวหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่เจอ จนเคยเป็นข่าวโด่งดังมาแล้วครั้งหนึ่งถึงเรื่องพันธบัตร กระนั้น เขาก็ยังยืนยันว่า เป็นความเชื่อส่วนตัว
เชาวรินธร์เป็นนักการเมืองที่มีประสบการณ์ทางการเมืองมาก เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์, พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติไทยและอยู่กับพรรคชาติไทยมาตลอดจนถึง พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2529, พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2538 โดยใน พ.ศ. 2538 เชาวรินธร์ได้รับการแต่งตั้งให้รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการด้วย หลังจากนั้น เชาวรินธร์ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในจังหวัดราชบุรี และได้รับเลือก หลังจากนั้นมีการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549
เชาวรินธร์จึงลงรับเลือกตั้งในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ในระบบสัดส่วน พรรคพลังประชาชน ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย โดยเชาวรินธร์เป็นหนึ่งในผู้ที่ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี อีกด้วย ซึ่งการอภิปรายในครั้งนั้น เชาวรินธร์ได้นำวีซีดีภาพการฆ่าตัดศีรษะทหารไทยในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้มาฉายระหว่างการอภิปรายด้วย ซึ่งหลายฝ่ายได้ออกมาประณามในกรณีนี้
เชาวรินธร์เคยไม่ได้รับการเลือกตั้งครั้งหนึ่งจากการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2539 โดยแพ้ให้กับ ดร.บุญมาก ศิริเนาวกุล จากพรรคประชาธิปัตย์ และนายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี จากพรรคชาติพัฒนา และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ซึ่งลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 100 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา)
นอกจากนี้แล้ว เชาวรินธร์ยังเป็นผู้ที่ชื่นชอบการแต่งเครื่องแบบข้าราชการ โดยเฉพาะเครื่องแบบที่ต้องติดตราประดับหรือแพรแถบต่างๆ
คดีความ
วันที่ 10 ก.ค. 2562 ศาลนัดอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาคดีฉ้อโกงทรัพย์หมายเลขดำ อ.639/58 พนักงานอัยการคดีอาญา 10 โจทก์และ บริษัท บี.พี.ซี เทรดดิ้ง จำกัด (ประเทศกัมพูชา) โจทก์ร่วมยื่นฟ้อง ร.ต.ท.เชาวรินธร์ ลัทธศักดิ์ศิริ อายุ 73 ปี อดีตรมช.ศึกษาธิการ และอดีต ส.ส.ราชบุรี พรรคเพื่อไทย ในความผิดฐานร่วมกันฉ้อโกง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และพ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 3, 14 (1), 17(1) โดยศาลฎีกาพิพากษายืนจำคุก 2 ปี จากนั้นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์นำตัวร.ต.ท.เชาวรินธร์ ไปห้องคุมขังใต้ถุนศาลเพื่อเตรียมนำไปเรือนจำบังคับตามคำพิพากษาศาลฎีกาต่อไป
ต่อมาวันที่ 30 ก.ย. 2563 ราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถอดยศตำรวจและเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์  โดยระบุว่า  มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถอดยศอดีตข้าราชการตำรวจ ออกจากยศตำรวจจำนวนทั้งสิ้น 10 ราย โดยมี ร.ต.ท.เชาวริน ลัทธศักย์ศิริ เป็นหนึ่งในนั้น โดยนับตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน 2557 ซึ่งเป็นวันที่มีคำพิพากษาถึงที่สุด เนื่องจากกระทำความผิดอาญาฐานฉ้อโกงประชาชน และเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นมหาปรมาภรณ์ช้างเผือก มหาวชิรมงกุฎ ประถมาภรณ์ช้างเผือก ประถมาภรณ์มงกุฎไทย ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือก ตริตาภรณ์มงกุฎไทย และรามกีรติลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ต่อมาเขาถูกถอดยศและเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2557
มาเก๊าของโปรตุเกส
มาเก๊าของโปรตุเกส เป็นอาณานิคมโปรตุเกสที่เกิดขึ้นจากการตั้งถิ่นฐานของชาวโปรตุเกสใน ค.ศ. 1557 จนกระทั่งสมัยอาณานิคมสิ้นสุดลง และยกอำนาจอธิปไตยมาเก๊าให้กับสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1999 มาเก๊าเป็นดินแดนที่ยุโรปถือครองในจีนดินแดนแรกและสุดท้าย
วัดเขาตลาด
วัดเขาตลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตะเกียบ อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่
วัดเขาตลาดตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2538 โดยมีนายเลียง นาถาดทอง เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระสมาน จนฺทโร และมีพระปลัดสว่าง สุจิตฺโต (ยังรัมย์) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 17.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง นอกจากนั้นด้านการศึกษาทางวัดยังได้เปิดเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ฟาโรห์เนคาอูบา
แทบไม่มีทราบเดี่ยวกับ เนคาอูบา (กรีกโบราณ: Nekhepsṑs) พระองค์ได้รับการระบุว่าเป็นหนึ่งในฟาโรห์ของช่วงต้นราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งซาอิสตามที่บันทึกส่วนสรุปของแมนิโธ และทรงปกครองเป็นระยะเวลา 6 ปี อย่างไรก็ตาม พระราชสถานะของพระองค์ในฐานะฟาโรห์ยังไม่ได้รับการยืนยันจากเอกสารร่วมสมัยใด ๆ และพระองค์อาจจะเป็นกษัตริย์ที่ถูกสร้างโดยผู้ปกครองแห่งซาอิสในภายหลังเพื่อทำให้การเป็นฟาโรห์ของพระองค์นั้นถูกต้องตามกฏมณเฑียรบาล แมนิโธได้เขียนว่า ฟาโรห์เนคาอูบา ควรจะทรงเป็นผู้สืบพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์สเตฟินาเตส ซึ่งเป็นผู้สถานาราชวงศ์ที่ยี่สิบหก และทรงส่งต่อพระราชบัลลังก์ให้กับฟาโรห์เนโคที่ 1 ผู้เป็นพระราชบิดาของฟาโรห์พซัมติกที่ 1 ฟาโรห์เนคาอูบาทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะกษัตริย์ท้องถิ่นภายใต้ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าของชาวนิวเบียระหว่าง 678 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 672 ปีก่อนคริสตกาล หากพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองอิสระ หากไม่เป็นเช่นนั้น พระองค์ทก็คงทรงเป็นเพียงผู้ปกครองท้องถิ่นของซาอิส ซึ่งดำรงตำแหน่งในช่วงเวลาดังกล่าวก่อนการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เนโคที่ 1
เค็นเน็ธ คิตเช่น นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอว่า รัชสมัยของฟาโรห์เนคาอูบาจะเพิ่มขึ้นหนึ่งอีกทศวรรษ จาก 6 ปีเป็น 16 ปี ถึงแม้ว่าข้อเสนอดังกล่าวจะดูค่อนข้างมากเกินไปสำหรับผู้ปกครองที่คลุมเครือเช่นนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นข้อดีกว่ามากเมื่อนำมาพิจารณา ซึ่ง ตัวเลขปีที่น้อยกว่าของแมนิโธ ซึ่งทรงปกครองเพียงแค่ 6 ปีเท่านั้น อาจจะบ่งบอกว่ามีเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่ผ่านไประหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เนโคที่ 1
เป็นไปได้ว่า ฟาโรห์เนคาอูบาและฟาโรห์เนโคที่ 1 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทั้งสองพระองค์
การมีอยู่ที่กังขา
ในปี ค.ศ. 2002 โอลิวีเยร์ แปร์ดู ได้ตีพิมพ์เผยแพร่จารึกกัลปนาปีที่ 2 ที่เพิ่งค้นพบใหม่ ซึ่งพบใกล้กับเมืองเซเบนนิโตส ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงรัชสมัยของฟาโรห์เนโคที่ 1 โดยที่แปร์ดูได้เปิดเผยว่ามีลักษณะ รูปแบบ และเนื้อหาที่ใกล้เคียงกันกับจารึกกัลปนาปีที่ 8 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เชปเซสเร เทฟนัคต์ที่ 1 ดังนั้นจึงเสนอว่าผู้ปกครองแห่งซาอิสทั้งสองพระองค์นี้อยู่รวมสมัยที่ใกล้ชิดกัน และฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 จะทรงปกครองเมืองซาอิสประมาณ 685 ปีก่อนคริสตกาล - 678 ปีก่อนคริสตกาล ก่อหน้ารัชสมัยของฟาโรห์เนคาอูบาและเนโคที่ 1 จึงเป็นว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทรงอยู่ร่วมช่วงเวลาเดียวกัน แต่ข้อโต้แย้งของแปร์ดูกลับไม่ได้รับการยอมรับจากนักไอยคุปต์วิทยาหลายคนที่วิพากษ์วิจารณ์เกณฑ์การเขียนแบบที่เขียนขึ้นโดยแปร์ดู
ในปี ค.ศ. 2011 คิม ไรฮอล์ท ได้สันนิษฐานว่าพระนามของฟาโรห์เนคาอูบาแปลว่า "เนโค ผู้ปราดเปรื่อง" และพระนามเนคาอูบาหรือเนเคปซอสจะหมายถึงฟาโรห์เนโคที่ 2 แทน โดยที่ไรฮอล์ตได้ยืนยันว่าไม่ปรากฏผู้ปกครองอิสระพระองค์ใดจะทรงมมีพระนามว่า เนคาอูบา ที่ขึ้นครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนโคที่ 1 และไรฮอล์ทยังเน้นว่าหลักฐานที่เป็นไปได้สำหรับการถอดถอนฟาโรห์ที่ทรงครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนโคที่ 1นั้นมาจากข้อโต้แย้งของแปร์ในข้างต้นเกี่ยวกับความคล้ายคลึงกันของจารึกทั้งสองชิ้น (ถึงแม้ว่าไรฮอล์ทจะระบุว่าจารึกกัลปนาปีที่ 8 เป็นของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 แทน) โดยการระบุว่าฟาโณห์ฌนคาอูบาทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 6 ปีนั้นจะทำให้ทั้งจารึกทั้งสองชิ้นจะห่างกันอย่างน้อยเจ็ดปี ในขณะที่ ถ้าฟาโรห์เนคาอูบาทรงไม่มีตัวตนอยู่จริง ทั้งจารึกสองชิ้นอาจจะถูกสร้างขึ้นในช่วงหนึ่งถึงสองปี เนื่องจากฟาโรห์เนโคที่ 1 จะทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2
อัลฟะลัก
ซูเราะฮ์ อัลฟะลัก (سورة الفلق, "รุ่งอรุณ") เป็นซูเราะฮ์ที่ 113 ของอัลกุรอาน โดยมี 5 อายะฮ์ที่กล่าวถึงการขอให้พระเจ้า (อัลลอฮ์) ปกป้องจากสิ่งชั่วร้ายที่มาจากซาตาน
ข้อความและการทับศัพท์
Bismi l-lāhi r-raḥmāni r-raḥīm(i)
2 Min sharri mā khalaq(a)
3 Wamin sharri ghāsiqin ’idhā waqab(a)
4 Wamin sharrin n-naffāthāti fi l-‘uqad(i)
5 Wamin sharri ḥāsidin idhā ḥasad(a)
1 Qu ‘ūdhu birabbi l-falaq(i)
3 Wamin sharri ghāsidhā waqab(a)
ความหมาย
1) จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) "ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ
2) "ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น
3) "และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม
4) "และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน
5) "และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา"
บริบท
คำว่า "อัล-ฟะลัก" ในอายะฮ์แรก ถ้าดูตามความหมายทั่วไปคือ 'ซึ่งแยกออก' ส่วนใหญ่ถูกห้ามใช้ในการแปลอัลกุรอานแต่ให้ใช้คำว่า 'รุ่งอรุณ' แทน
โองการที่ 4 ของซูเราะฮ์นี้ได้อ้างอิงถึงคนที่ผูกเงื่อนแล้วร่ายมนตร์พร้อมกับผูกให้แน่น ในช่วงยุคก่อนศาสนาอิสลาม ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวว่ามีพลังที่สามารถทำให้ผู้คนป่วย โดยสามารถจัดการได้โดยการคลายปมเงื่อนก่อนจึงจะกำจัดคำสาปได้
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด (George Emil Palade, ; 19 พฤศจิกายน 1912 – 7 ตุลาคม 2008) เป็นนักชีววิทยาเซลล์ชาวโรมาเนีย และได้รับการบรรยายไว้ว่าเป็น "นักชีววิทยาเซลล์ที่มีอิทธิพลที่สุดตลอดกาล" ในปี 1974 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ร่วมกับอาลแบร์ โกลด และคริสเชียน เดอ ดูเว จากผลงานการค้นคว้าด้านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและการแยกส่วนเซลล์ซึ่งต่อมาถือเป็นรากฐานสำคัญของชีววิทยาเซลล์ระดับโมเลกุลในยุคใหม่ ผลงานการค้นพบที่สำคัญที่สุดของเขาคือการค้นพบไรโบโซมบนเอนโดพลาสมิกเรกติคูลัมซึ่งเขาบรรยายไว้ครั้งแรกในปี 1955
ปาลาเดยังได้รับเหรียญเกียรติยศวิทยาศาสตร์จากสหรัฐ ในสาชาวิทยาศาสตร์ชีววิทยา จากผลงาน "เป็นผู้ริเริ่มการค้นพบโครงสร้างอันเป็นระเบียบยิ่งและเป็นพื้นฐานของเซลล์ที่มีชีวิตทั้งหลาย" ในปี 1986 และยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติในปี 1961 และในปี 1968 ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งราชสมาคมจุลทรรศนวิทยา (HonFRMS) ในปี 1984 เขากลายมาเป็นสมาชิกราชสมาคมที่เป็นชาวต่างชาติ (ForMemRS)
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 1912 ในเมืองยัช ประเทศโรมาเนีย บิดาเป็นศาสตราจารย์ด้านปรัชญาประจำมหาวิทยาลัยยัช และมารดาเป็นครูโรงเรียนมัธยม ปลาเดจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตในปี 1940 จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์การอล ดาวีลา ในบูคาเรสต์
ซัมจัง
ซัมจัง เป็นซอสเข้มข้นชนิดหนึ่งในอาหารเกาหลี ทำจาก โคชูจัง, ทเว็นจัง, เมล็ดงา, น้ำมันงา, หัวหอม, กระเทียม และต้นหอมผสมเข้าด้วยกัน อาจใส่น้ำตาลแดงด้วยก็ได้    โดยทั่วไปมักกินซัมจังกับอาหารประเภทห่อที่มีเนื้อสัตว์ย่าง และสามารถเสิร์ฟเป็นเครื่องจิ้มโดยเติมพริกลงไป
จอร์เจ เอมิล ปาลาเด
วิชาชีพ
ปาลาเดเป็นคณาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยดาวีลาในบูคาเรสต์จนถึงปี 1946 จากนั้นเขาได้เดินทางไปยังสหรัฐ เพื่อทำงานวิจัยหลังปริญญาเอก ขณะช่วยงานรอเบิร์ต เชมเบอส์ ในห้องทดลองชีววิทยาของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เขาได้พบกับศาสตราจารย์อาลแบร์ โกลด จากนั้นเขาจึงเข้าร่วมกำงานกับคลอดที่สถาบันวิจัยการแพทย์ร็อกกีเฟลเลอร์
ในปี 1952 ปาลาเดได้รับสถานะพลเมืองสหรัฐ เขาทำงานอยู่ที่สถาบันร็อกกีเฟลเลอร์จากปี 1958–1973 และยังเป็นศาสตราจารย์ประจำที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเยล (1973–1990) และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก (1990–2008) ขณะประจำที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ปาลาเดมีตำแหน่งวิทยฐานะเป็น Professor of Medicine in Residence (Emeritus) ประจำภาควิชาแพทยศาสตร์ระดับเซลล์และโมเลกุล รวมถึงเป็นคณบดีส่วนกิจการวิทยาศาสตร์ (Dean for Scientific Affairs (Emeritus)) ประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ลาฮอยา แคลิฟอร์เนีย (School of Medicine at La Jolla, California)
ในปี 1970 เขาได้รับรางวัลลุยซา กรอส ฮอร์วิตซ์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ร่วมกับเรนาโต ดุลเบคโค เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ฯ ประจำปี 1975 ในปี 1985 เขากลายมาเป็นบรรณาธิการบริหารชุดแรกของวารสาร Annual Review of Cell and Developmental Biology
ในปี 1974 ปาลาเดได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับอาลแบร์ โกลด และคริสเชียน เดอ ดูเว จากผลงานการค้นคว้าด้านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและการแยกส่วนเซลล์ซึ่งต่อมาถือเป็นรากฐานสำคัญของชีววิทยาเซลล์ระดับโมเลกุลในยุคใหม่ สุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลของเขาเมื่อ 12 ธันวาคม 1974 มีชื่อว่า "มุมมองระดับในเซลล์ของขบวนการการหลั่งโปรตีน" ("Intracellular Aspects of the Process of Protein Secretion") และได้รับการตีพิมพ์โดยมูลนิธิรางวัลโนเบลในปี 1992
ขณะทำงานอยู่ที่สถาบันร็อกกีเฟลเลอร์ ปาลาเดได้ใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนศึกษาการจัดการโครงสร้างภายในของเซลล์ เช่น ไรโบโซม, ไมโทคอนเดรีย, คลอโรพลาสต์, กอลไจแอปพาราตัส เป็นต้น การค้นพบครั้งสำคัญของเขามาจากการวิเคราะห์พัลส์-เชสซึ่งเขาและเพื่อนร่วมงานประสบความสำเร็จในการยืนยันข้อสันนิษฐานเดิมที่ว่ามีวิถีการคายสาร (secretory pathway) ร่วมระหว่างเอนโดพลาสมิกเรกติคูลัมหยาบกับกอลไจแอปพาราตัส เขาพุ่งเป้าการศึกษาไปที่โครงสร้างที่ปัจจุบันเรียกว่า เวย์เบล-ปาลาเด บอดี (ตามชื่อของเขาและเอวัลท์ ไวเบิล นักสรีรวิทยาชาวสวิส) ซึ่งเป็นออร์กาเนลล์สำหรับเก็บกัก (storage organelle) ที่มีเฉพาะในเนื้อเยื่อบุโพรง และเป็นที่เก็บกักโปรตีนเช่นวอนวิลเลอแบรนด์แฟกเตอร์
ข้อมูลของมูลนิธิโนเบลระบุว่า ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี 2009 ได้แก่เว็งกัฏรามัณ รามกิรุษณัณ, ทอมัส เอ. สตีตซ์ และอาดา โยนัต ได้รับรางวัลจาก "การศึกษาโครงสร้างและหน้าที่ของไรโบโซม" ที่ปาลาเดได้ค้นพบ
ชีวิตส่วนบุคคล
ปาลาเดสมรสกับแมริลิน ฟาร์คูฮาร์ นักชีววิทยาเซลล์ประจำมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก
Peltoboykinia
Peltoboykinia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Saxifragaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จีนตะวันออกเฉียงใต้ ญี่ปุ่น
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ภาษา (แก้ความกำกวม)
ภาษาเป็นชุดสัญลักษณ์ที่ใช้แทนความหมายเพื่อการสื่อสาร เช่น
ผักชีโรยหน้า (อัลบั้ม)
ผักชีโรยหน้า เป็นผลงานเพลงชุดที่ 2 ของสองพี่น้อง อัสนี-วสันต์ โดยเป็นผลงานที่สร้างทั้งความสำเร็จและชื่อเสียงให้กับสองพี่น้องอย่างเต็มที่ โดยมีเพลงดังอย่าง "ก็เคยสัญญา" ที่กลายเป็นกระแสทั่วบ้านทั่วเมืองในยุคนั้น โดยอัสนี เป็นผู้เขียนคำร้องเอง แต่ใช้นามปากกาว่า "สุนิสา ศารวรรณ"
และอัลบั้มชุดนี้ ยังเป็นจุดเริ่มต้นของ "เพลงซีรีส์" คือเพลงที่เป็นคนละเพลงกัน แต่มีเนื้อหาเหมือนเป็นเรื่องต่อกัน โดยเริ่มที่ชุดนี้ ในเพลง "บังอรเอาแต่นอน" และจะไปมีเนื้อหาต่อกันในเพลง "บังเอิญติดดิน" ในอัลบั้มต่อไป คือ "กระดี่ได้น้ำ"
นอกจากนี้ ในอัลบั้มชุดนี้ ยังมีนักดนตรีรับเชิญมากมายมาร่วมงานในการอัดเสียงชุดนี้
อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มเพียงชุดเดียวของ อัสนี-วสันต์ ที่ไม่มี สีส้ม เอี่ยมสรรพางค์ มาร่วมร้องคอรัส
รายชื่อตำแหน่งทางวิชาการ
ตำแหน่งทางวิชาการ คือ ตำแหน่งของบุคคลในแวดวงวิชาการสำหรับนักวิชาการ อาจารย์ หรือนักเรียนในการทำวิจัย และการสอนในสถาบันอุดมศึกษา
ประเทศไทย
โดยผู้ที่ใช้ตำแหน่งทางวิชาการนำหน้าคำนามนั้น ไม่สมควรใช้คำว่า นาย นาง หรือนางสาว นำหน้านามพร้อมกับตำแหน่งทางวิชาการ
ปราสาทมัตสึเอะ
thumb|right|300px|หอกลางของปราสาท
กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอเทอมเดียว
กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอเทอมเดียว ภาพยนตร์ไทย แนววัยรุ่นจาก ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2539 นำแสดงโดย แอนดริว เกร้กสัน และ สโรชา วาทิตตพันธ์
ปราสาทมัตสึเอะ
ปราสาทมัตสึเอะ (松江城 (Matsue-jō)) เป็นปราสาทในมัตสึเอะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "ปราสาทดำ" (black castle) หรือ "ปราสาทโพลเวอร์" (plover castle) เป็นหนึ่งในปราสาทยุคกลางเพียงไม่กี่แห่งที่สร้างจากไม้แบบดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น
กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอเทอมเดียว
เรื่องย่อ
เรื่องราวของ 8 หนุ่มสาวที่มาเรียนซัมเมอร์ที่ อังกฤษ ซึ่งการมาของพวกเขาครั้งนี้ทำให้พวกเขาได้เรียนรู้ถึงมิตรภาพความรักความสามัคคีในหมู่คณะ ภารกิจที่แสนจะหนักหน่วงสำหรับครูหมูในซัมเมอร์ปีนี้ก็คือ การดูแลเด็กเกรียนสุดแสบทั้งเจ็ดอันประกอบไปด้วย เมย์ แคท ดาว เจ อาร์ต เซียน และ ปั๊บ ที่ผู้ปกครองส่งมาเพิ่มเติมความรู้ช่วงซัมเมอร์ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เรื่องปวดหัวเริ่มตั้งแต่พวกเขาเหยียบเท้าลงบนสนามบินฮีธโทรว์ เพราะในขณะที่บางคนตั้งใจมาเรียนอย่างจริงจัง บางคนกลับอยากแค่มา “สนุก” กับสาวๆชาวอังกฤษ มาแกล้งเพื่อน แค่มาเที่ยวหรือหนีปัญหา แต่ขณะที่ปัญหาใหญ่ขึ้น ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เติบโตขึ้นด้วย กว่าจะ say goodbye กันในช่วงหมดซัมเมอร์และต้องโบกมือลากลับไปเมืองไทย พวกเขาต่างก็เป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำที่แสนดีของกันและกันไปเสียแล้ว
ปราสาทมัตสึเอะ
ปราสาทญี่ปุ่นส่วนใหญ่ได้รับความเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม แผ่นดินไหว หรือสาเหตุอื่น ๆ เนื่องจากโครงสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยไม้ ไฟจึงเป็นภัยหลัก ปราสาทมัตสึเอะสร้างหลังสงครามครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายในญี่ปุ่น ดังนั้นจึงไม่เคยประสบกับภัยสงครามใด ๆ ปัจจุบันกำแพงบางส่วนและหอกลางยังคงอยู่
ประวัติ
หลังจากสมัยของทาดาฮารุ โฮริโอะ และทาดาตากะ เคียวโงกุ แล้ว มัตสึไดระ นาโอมาซะ หลานชายของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ ก็กลายเป็นผู้ปกครองปราสาทหลังจากถูกส่งตัวจากมัตสึโมโตะ จังหวัดชินชู และเริ่มปกครองยาวนาน 10 รุ่นของตระกูลมัตสึไดระ เป็นเวลามากกว่า 234 ปี
ใน ค.ศ. 1875 สิ่งก่อสร้างทั้งหมดภายในปราสาทถูกทำลาย ยกเว้นตัวหอคอยของปราสาทเอง ตัวปราสาทได้รับบูรณะจนเสร็จสมบูรณ์ระหว่าง ค.ศ. 1950 ถึง 1955
เหยื่อพยาบาท
เหยื่อพยาบาท เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า สร้างโดย บริษัท เลิฟดราม่า จำกัด บทประพันธ์โดย คึกฤทธิ์-วริษฐา บทโทรทัศน์โดย สลิล เทพพิทักษ์ และกำกับการแสดงโดย นพโรจน์ โชติมั่นคงสิทธิ์ นำแสดงโดย เปรมอนันต์ ศรีพานิช,ธัชพล เสือทองคำ,ณัฐธิดา ตรีชัยยะ ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 19.15 - 20.15 น. ทางช่อง 3 เอสดี เริ่มตอนแรก วันจันทร์ที่ 22 พฤษภาคม – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ต่อจากละครเรือนร้อยเล่ห์   และตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป ทาง คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) มีมติให้ข่าวในพระราชสำนักของทุกสถานีโทรทัศน์ออกอากาศในห้วงเวลา 20.00 น. เท่านั้น จึงทำให้การปรับเวลาการออกอากาศละครใหม่ทางช่อง 3 เอสดี ไปเป็น ทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.10 - 20.10 น. และวันศุกร์ เวลา 19.00 - 20.00 น.
เรื่องย่อ
ความเคียดแค้นพยาบาทไม่เคยสร้างคุณประโยชน์ให้ใคร มีแต่ทำลายและสร้างความทุกข์ ความฉิบหายแก่ทั้งตนเองและผู้คนรอบข้าง ทุกคนต่างรู้ดีแต่กว่าจะเข้าใจลึกซึ้งก็มักจะสายเกิน ไปเสียแล้ว เฉกเช่นผู้หญิงที่ชื่อ “สร้อย”
นักแสดงรับเชิญ
ตำรวจหนุ่มที่เข้ามาช่วยสืบสวนคดีต่างๆ หลายคดีรวมทั้งคดีลอบวางเพลิงบริษัท TKP ของคุณก้องกิจ รวมทั้งใช้แผนล่อให้เสี่ยอานนท์กับนายโจติดกับจนโดนจับกุมตัว แต่นายโจไม่ยอมให้โดนจับกุมตัวได้ง่ายๆ