cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การสืบพันธุ์
การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
การสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวมีทั้งแบบอาศัยเพศ และไม่อาศัยเพศ
สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวบางชนิดบางครั้งก็มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เช่น พารามิเซียม(เซลล์มี 2 นิวเคลียส คือ ไมโครนิวเคลียส (Micronucleus) และแมโครนิวเคลียส (Macronucleus) พารามิเซียม 2 เซลล์จะจับคู่กัน (Conjugation) เพื่อแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรม จากนั้นจึงแยกกัน และแบ่งเซลล์เพิ่มจำนวนตามปกติ) หรือ เป็นการรวมกันของเซลล์สืบพันธุ์ที่มีขนาดและรูปร่างเหมือนกัน เรียก ไอโซแกมีต (Isgamete)
การสืบพันธุ์ของสัตว์
การสืบพันธุ์ของสัตว์มีทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศพบในสัตว์ที่มีร่างกายไม่ซับซ้อน และมีความสามารถในการงอกใหม่ เช่น พลานาเรีย ดาวทะเล สัตว์พวกนี้สามารถ สืบพันธุ์ด้วยวิธีการงอกใหม่ ซึ่งเกิดขึ้นโดยส่วนของร่างกายที่ขาดออกไป หรือสูญเสียไปด้วยสาเหตุใดก็ตาม ก็สามารถเจริญเติบโตเป็นตัวใหม่ได้ ทำให้มีจำนวนเพิ่มขึ้น
สัตว์หลายชนิด เช่น ฟองน้ำ และ ไฮดรา สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่จากเซลล์ และกลุ่มเซลล์ของเดิม เรียกว่า การแตกหน่อ ซึ่งจะเจริญจนกระทั่งได้เป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ที่เหมือนเดิม แต่มีขนาดเล็กกว่า ต่อมาหน่อจะหลุดออกมาจากตัวเดิมและเจริญเติบโตต่อไป
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศเกิดจาก การปฏิสนธิ (Fertilization) ของเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้หรืออสุจิ กับเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียหรือเซลล์ไข่ อาจจะเกิดภายในหรือภายนอกร่างกายของสัตว์เพศเมียก็ได้ โดยเซลล์ไข่ที่ได้รับการผสมแล้วเรียกว่าไซโกต จะเจริญเติบโตเป็นเอ็มบริโอ และตัวเต็มวัยที่สามารถสืบพันธุ์เพิ่มจำนวนประชากรต่อไปได้
สัตว์ส่วนใหญ่มีอวัยวะเพศแยกกันอยู่คนละตัวเป็นสัตว์เพศผู้และเพศเมีย แต่บางชนิดจะมีทั้งสองเพศในตัวเดียวกันเรียกว่า กะเทย (Hermaphrodite) เช่นไส้เดือนดิน เป็นต้น
รายชื่อตอนในกินทามะ (อนิเมะ)
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง กินทามะ ผลิตโดยซันไรส์ 99 ตอนแรกกำกับโดยชินจิ ทากามาสึ ตอนที่ 100 ถึง 105 กำกับโดบชินจิ ทากามาสึและโยอิจิ ฟูจิตะ ตั้งแต่ตอนที่ 106 เป็นต้นไปกำกับโดยโยอิจิ ฟูจิตะ ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2549 จนถึง วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 รวมทั้งสิ้น 201 ตอน ภาพยนตร์การ์ตูนมีต้นแบบมาจากผลงานการ์ตูนของฮิเดอากิ โซราจิ ชื่อเรื่องเดียวกัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตซามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน
ในประเทศญี่ปุ่น บริษัทอะนิเพล๊กซ์ได้จำหน่ายดีวีดีภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะฤดูกาลแรกระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฤดูกาลที่สอง ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ฤดูกาลที่สาม   ระหว่างวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ฤดูกาลที่สี่ เริ่มออกดีวีดีแผ่นที่ 1 ตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม เป็นต้นไป
ส่วนในประเทศไทย บริษัททีไอจีเอ ได้ถือลิขสิทธิ์ภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะฤดูกาลแรก และวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี 25 แผ่น และ ดีวีดี 12 แผ่น
ฤดูกาลที่ 1
ในช่วงปี พ.ศ. 2550-2551 ทรู สปาร์ค ก็ได้นำมาออกอากาศ เวลา 20.30 - 21.00 น. โดยใช้เสียงพากย์ของทรู สปาร์ค และนำมาออกอากาศใหม่อีกครึ้งในปี พ.ศ. 2553 เวลา 18.30 - 19.00 น. ส่วนในรูปแบบดีวีดี และวีซีดี ในฤดูกาลที่ 1 ได้ลิขสิทธิ์โดย ทีไอจีเอ (ไทก้า) ในการออกอากาศและจำหน่ายในรูปแบบ ดีวีดี และวีซีดี ในปลายปี พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2552 ออกอากาศทางช่อง การ์ตูนคลับแชนแนล
ฤดูกาลที่ 2
ในฤดูกาลที่ 2 ได้ลิขสิทธิ์ออกอากาศโดย ทรู สปาร์ก ออกอากาศตั้งแต่ตอนที่ 53 ถึงตอนที่ 105 (บทกบฏชินเซ็นกุมิ) ออกอากาศในปี พ.ศ. 2551 เวลา 20.00 - 20.30 น. และนำมาออกอากาศใหม่อีกครึ้งในปี พ.ศ. 2553 เวลา 18.30 - 19.00 น. (ต่อเนื่องจากฤดูกาลที่ 1 ที่เอามาออกอากาศอีกครั้ง) และในปี พ.ศ. 2554 ไรท์บียอนด์ ได้ลิขสิทธิ์ในการจำหน่ายดีวีดี ในเรื่องของเสียงพากย์ ไรท์บียอนด์ใช้ทีมพากย์คนละทีมกับทรู สปาร์ก
ฤดูกาลที่ 3
ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ค ในปี พ.ศ. 2554 เวลา 19.40 - 20.20 น. เนื่องจากบทกบฏชินเซ็นกุมิได้ออกอากาศรวมในฤดูกาลที่ 2 แล้ว จึงออกอากาศตอนที่ 106 เป็นตอนแรกของฤดูกาลที่ 3
ฤดูกาลที่ 5 (กินทามะ')
ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ค ในปี พ.ศ. 2555
ฤดูกาลที่ 6 (ภาคล่วงเวลา)
ฤดูกาลที่ 6 ออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ค ในปี พ.ศ. 2557 เวลา 20.30 - 21.00 น.
ฤดูกาลที่ 7 (กินทามะ°)
ฤดูกาลที่ 7 ออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ค จัมพ์ ในปี พ.ศ. 2560
ฤดูกาลที่ 8 (กินทามะ พีเรียด)
ฤดูกาลที่ 8 ออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ค จัมพ์ ในปี พ.ศ. 2562
เหตุกราดยิงโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์
เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 นักเรียนคนหนึ่งก่อเหตุกราดยิงหมู่นักเรียนและเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนประถมวลาดีสลาฟ ริบนีการ์ ในเทศบาลวรัชชาร์ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเก้าราย ในจำนวนนี้เป็นนักเรียนแปดคน และหนึ่งคนเป็นยามรักษาความปลอดภัย ตำรวจจับกุมผู้ต้องสงสัยก่อเหตุเป็นเด็กนักเรียนวัย 13 ปี
ภูมิหลัง
การกราดยิงหมู่เกิดขึ้นน้อยครั้งมากในประเทศเซอร์เบีน ในศตวรรษที่ 21 เกิดเหตุกราดยิงหมู่ในเซอร์เบียขึ้นเพียง 3 ครั้งก่อนหน้าเท่านั้น ได้แก่ ปี 2007 ที่ยาบูโกวัซ เสียชีวิตเก้าราย บาดเจ็บห้าคน, ปี 2013 ที่เวลีกา อีวังซา เสียชีวิต 14 ราย และในปี 2016 ที่ชีทิชเต เสียชีวิตห้าราย บาดเจ็บ 22 คน ในปี 2019 เคยเกิดเหตุพยายามกราดยิงโรงเรียนในเวลีกา ปลานา แต่ผู้ก่อเหตุถูกระงับไว้ได้หลังยิงกระสุนขึ้นเพดานไปแค่สองนัด
เหตุกราดยิง
เหตุกราดยิงเริ่มต้นในเวลาราว 8:00 นาฬิกา ข้อมูลของกระทรวงมหาดไทย ระบุว่าหลังเข้าไปในโรงเรียนแล้ว ผู้ก่อเหตุเริ่มจากการยิงยามรักษาความปลอดภัย ตามด้วยเด็กนักเรียนที่เขาเจอในโถงทางเดิน จากนั้นจึงเข้าไปในห้องเรียนวิชาประวัติศาสตร์ เขาเริ่มยิงครูและตามด้วยกราดยิงนักเรียนในห้องโดยสุ่ม ก่อนจะเผชิญหน้ากับตำรวจที่เวลา 8:42 น. ขณะอยู่ที่ลานโรงเรียน ตามข้อมูลของตำรวจ ผู้ต้องสงสัยถือครองปืนพก Zastava CZ99 สองกระบอก
วัดศักดิ์คุณาราม
วัดศักดิ์คุณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ 24 ไร่
ในบริเวณวัดศักดิ์คุณารามเคยเป็นสนามรบไทยกับพม่า ปรากฏหลักฐานคือคันคูรบหรือคูค่าย ประชาชนจึงเรียก วัดหัวคู ต่อมากรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดวินัยนิวาสประดิษฐ์ เรียกสั้น ๆ ว่า วัดวินัย หลังจากนั้นพระปลัดศักดิ์ ได้มาเป็นเจ้าอาวาสและได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูคณานุกุล เมื่อท่านมรณภาพ คณะสงฆ์ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดศักดิ์คุณาราม" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2387 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2389
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่มีหลังคาสองชั้นมุงกระเบื้อง พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก ฝาผนังครึ่งปูนครึ่งไม้ เสาประตูหน้าต่างทำด้วยไม้ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานทำด้วยปูนลงรักปิดทอง ปางประทานพร หน้าตักกว้าง 1.6 เมตร สูง 2.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2389 และมีศาลาการเปรียญทรงไทย หลังคาสองชั้น เป็นอาคารชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2342
หุพฬิ–ธารวาฑ
เขตมหานคร หุพฬิ (อักษรโรมัน: Hubli) และ ธารวาฑ (อักษรโรมัน: Dharwad) เป็นนครคู่ในรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ประกอบด้วยนครหุพฬิและธารวาฑ ถือเป็นเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของรัฐในแง่ของขนาดพื้นที่และประชากร รองจากเมืองหลวงรัฐ บังกาลอร์ หุพฬิ–ธารวาฑ เป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดเป็นที่สองในรัฐ รองจากนครบังกาลอร์ ธารวาฑเป็นศูนย์กลางการปกครอง ส่วนหุพฬิซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ห่างไป 20 กิโลเมตร เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสำคัญของกรณาฏกะเหนือ รัฐบาลส่วนท้องถิ่นที่ดูแลคือองค์การบริหารเทศบาลหุพฬิ-ธารวาฑ (HDMC)
ลำดับชั้นหลักฐาน
ลำดับชั้นหลักฐาน (Evidence hierarchies) สะท้อนถึงความน่าเชื่อถือโดยเปรียบเทียบของงานวิจัยทางชีวเวช (biomedical research) ประเภทต่าง ๆ ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีลำดับชั้นหลักฐานที่ยอมรับกันโดยทั่วไป แต่ว่า ก็ยังมีมติร่วมกันอย่างกว้าง ๆ เกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของงานวิจัยประเภทหลัก ๆ คือ การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCT) น่าเชื่อถือกว่างานศึกษาแบบสังเกต (observational studies) ในขณะที่ความเห็นผู้เชี่ยวชาญ (expert opinion) และหลักฐานโดยเรื่องเล่า (anecdotal evidence) น่าเชื่อถือน้อยที่สุด ลำดับชั้นหลักฐานบางอย่างจะถือว่าการปริทัศน์เป็นระบบ (systematic review) และการวิเคราะห์อภิมาน (meta analysis) น่าเชื่อถือกว่า RCT เพราะว่างานเหล่านี้มักจะรวบรวมข้อมูลจาก RCT หลาย ๆ งาน และจากงานประเภทอื่น ๆ ด้วย ลำดับชั้นหลักฐานเป็นเรื่องสำคัญของเวชปฏิบัติอิงหลักฐาน (evidence-based medicine)
มีคำวิจารณ์ว่าลำดับชั้นหลักฐานแบบต่าง ๆ ให้ความเชื่อถือแก่ RCT มากเกินไป เพราะว่า ปัญหางานวิจัยทั้งหมดไม่สามารถตอบได้โดยใช้ RCT เพราะว่า เป็นงานที่ทำได้ยาก หรือเพราะมีปัญหาทางจริยธรรม นอกจากนั้นแล้ว แม้ว่าจะมีหลักฐานจาก RCT ที่มีคุณภาพสูง แต่หลักฐานจากงานวิจัยประเภทอื่น ๆ ก็ยังอาจจะสำคัญ
มีนักวิชาการท่านหนึ่งเสนอว่า น้ำหนักความน่าเชื่อถือของงานวิจัยประเภทต่าง ๆ (คือ ลำดับชั้นหลักฐาน) เมื่อต้องตัดสินใจทำการรักษา จะให้ลำดับดังต่อไปนี้ คือ
จินตนา ภักดีชายแดน
จินตนา ภักดีชายแดน (นามสกุลเดิม ปิ่นเฉลียว) เป็นชื่อจริงของนักเขียนนวนิยายแนวระทึกขวัญที่รู้จักกันดีในนาม จินตวีร์ วิวัธน์ และยังได้ชื่อว่าเป็นกวีหญิงฝีปากกล้าคนหนึ่งของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไกลออกไปนอกรั้วอุดมศึกษา ไม่ว่าจะเป็นกลอนวิพากษ์สังคม การเมือง กลอนหวาน หรือแม้แต่กลอนหักมุม
ส่วนบทประพันธ์นวนิยายของจินตนา นอกจากจะเป็นแนวสยองขวัญที่หยิบยกเอาเรื่องผีสาง ความเร้นลับ หรือความเชื่อโบราณ มาผูกเป็นเรื่องราวแล้ว ยังมีอีกหลายเรื่องที่ถือเป็นนวนิยายอันโดดเด่นและฉีกแนวออกไปจากนวนิยายของนักเขียนคนอื่น ๆ ในสมัยเดียวกันเป็นอย่างมาก
แม้กระทั่งงานเขียนแนวร่วมสมัยที่นำเอาเรื่องราวต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น อารยธรรมโบราณ เทพปกรณัม อสุรกาย ภูตผี มาผนวกเข้ากับความสยองขวัญจนเกิดเป็นจินตนิยายระทึกขวัญที่ผสมกลมกลืนกับความเป็นไทยได้อย่างกลมกล่อม อาทิ อมฤตาลัย หรือสาบนรสิงห์ เป็นต้น ก็ได้ปรากฏภายใต้การจรดอักษรของจินตนามาแล้วเช่นกัน
ที่สำคัญ บทประพันธ์หลายเรื่องภายใต้นามปากกาต่าง ๆ ของจินตนา ยังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์มาแล้วแทบทั้งสิ้น อาทิ ศีรษะมาร สาบนรสิงห์ คฤหาสน์ดำ ขุมทรัพย์โสมประภา อมฤตาลัย สุสานภูเตศวร มฤตยูเขียว วังไวกูณฑ์ อาศรมสาง บ้านศิลาทราย มายาลวง มายาพิศวาส นอกจากนี้ก็ยังมี บุปผาเพลิง ที่ได้รับการสร้างเป็นละครวิทยุอีกด้วย
จากการประสบความสำเร็จดังกล่าวข้างต้น จึงถือเป็นเครื่องยืนยันความยอดเยี่ยมในผลงานของจินตนาได้เป็นอย่างดี ทว่าจะมีสักกี่คนที่รู้ว่าผลงานชวนระทึกขวัญทุกชิ้นดังกล่าวนั้น จะเกิดจากจรดอักษรขึ้นโดยนักเขียนหญิงซึ่งเป็นคนกลัวผีมาก มากเสียจนถูกขนานนามว่าเป็น ราชินีนิยายสยองขวัญที่กลัวผีมากที่สุด
ประวัติ
จินตนา ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรีคนสุดท้องของ นายวิวัธน์และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวคนโตชื่อมาลัย ส่วนพี่ชายมีสองคนคือ ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว และ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ผู้ให้กำเนิดนิตยสารต่วยตูน)
จินตนาเกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2485 ที่โรงพยาบาลศิริราช และถึงแก่กรรมในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ด้วยโรคมะเร็งตับ ซึ่งถือเป็นการจากไปอย่างรวดเร็วด้วยวัยเพียง 46 ปี และเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวงการนิยายสยองขวัญ เพราะนับแต่นั้นเป็นต้นมาก็เรียกได้ว่ายังไม่มีนักเขียนหญิงคนใดสามารถก้าวขึ้นมาแทนที่ตำแหน่งราชินีนิยายสยองขวัญผู้นี้ได้อีกเลยแม้แต่คนเดียว
ด้านการศึกษา จินตนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีการศึกษา 2506 และจบการศึกษาปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาภาษาและวรรณคดีไทย จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตรในปีการศึกษา 2517
ด้านงานเขียน จินตนาเริ่มเขียนกลอนตั้งแต่อายุราว 10 ปี และส่งผลงานไปยังนิตยสารเด็กสม่ำเสมอ กระทั่งช่วงที่อยู่มัธยมฯ 3 ผลงานก็ได้ตีพิมพ์ในนิตยสารชัยพฤกษ์และดรุณสาร ทั้งยังเคยได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดบทสักวาในนิตยสารชัยพฤกษ์ ส่วนงานร้อยแก้วนั้น จินตนาเริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องสั้นลงพิมพ์ในเสรีคอลัมน์สำหรับเด็กของหนังสือพิมพ์สารเสรี และเคยได้รับรางวัลโบว์สีฟ้าจากการประกวดเรื่องสั้นในโครงการของนิตยสารสยามสมัย
นอกจากงานด้านร้อยแก้วแล้ว จินตนายังถนัดเขียนบทกลอนและมีผลงานแพร่หลายตามนิตยสารอยู่เสมอ โดย พ.ศ. 2505 ได้ชนะการประกวดชุมนุมกลอนชาวบ้านทางโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ซึ่งสมัยนั้นจินตนากำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาที่เตรียมอุดมศึกษา, พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2515 ได้รับรางวัลจากมูลนิธิจอห์น เอฟ. เคนเนดี้ สองปีซ้อนจากผลงานเรื่อง นิราศพระอาราม และเรื่อง อยุธยาวสาน, พ.ศ. 2523 ได้รับรางวัลชมเชยจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือประเภทกวีนิพนธ์จากผลงานเรื่อง เพลงมนุษย์ จากนั้นในปีถัดมาก็ยังได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดในรายการเดียวกันจากผลงานเรื่อง ศรีจุฬาลักษณ์
สำหรับนามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์ ได้เริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ. 2518 ซึ่งตลอดช่วงเวลากว่าสิบปีที่ใช้นามปากกานี้ ได้ทำให้ผลงานของจินตนาเป็นที่ชื่นชอบของผู้อ่านอย่างกว้างขวางจนบรรดานิตยสารชั้นนำต่าง ๆ ต้องการตัวและดึงมาร่วมงาน ไม่ว่าเครือบางกอก-ทานตะวัน หรือสกุลไทย-หญิงไทย ยังผลให้ไม่มีเวลาสร้างสรรค์ผลงานในด้านบทกวี อีกทั้งช่วงเวลาดังกล่าวก็ยังเป็นช่วงเดียวกับที่พี่น้องปิ่นเฉลียวเริ่มจัดทำนิตยสารรายเดือนต่วยตูนพิเศษ จึงมอบให้จินตนาเป็นบรรณาธิการเพื่อนำเสนอเรื่องราวลึกลับอิงไสยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ลงในนิตยสารอีกด้วย ซึ่งจินตนาก็ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการนี้เรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งตับ หลังจากที่ วินัย ภักดีชายแดน ผู้เป็นสามีสิ้นชีวิตอันเนื่องมาจากอุบัติเหตุได้เพียงสองปีกว่าเท่านั้น ถือเป็นการปิดฉากราชินีสยองขวัญแห่งเมืองไทย
นอกจากนี้ จินตนายังเคยให้สัมภาษณ์ว่าการที่มาเขียนเรื่องลึกลับนั้นก็เพราะพี่ชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว เป็นผู้ที่ชอบอ่านหนังสือประเภทนี้มากและมักจะแอบซ่อนหนังสือเอาไว้เป็นอย่างดีเพราะกลัวน้องจะหยิบมาอ่านเข้า เนื่องจากวาทินรู้ดีว่าน้องสาวของตนเป็นคนกลัวผีมาก แต่ที่สุดแล้วจินตนาก็พยายามแอบขโมยมาอ่านทุกเรื่องจนได้ ซึ่งก็ถือได้ว่าเป็นข้อดีของนักเขียนที่เฉพาะเจาะจงเขียนเรื่องแนวเร้นลับและผีสาง เพราะสิ่งนั้นทำให้จินตนาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาในบทบรรยายได้ใกล้เคียงกับความรู้สึกกลัวของตัวเอง
นามปากกา
นามปากกาในบทประพันธ์นวนิยาย
นามปากกาในงานเขียนอื่น ๆ
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 20-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Georgia World Congress Center ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 7 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 386 คน จาก 91 ประเทศ
ธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก
สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก เป็นอดีตรัฐอธิปไตยในภูมิภาคแคริบเบียน ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2505 ธงชาติของประเทศนี้มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ในพื้นธงมีริ้วคดสีขาวพาดตามแนวนอน ตรงกลางธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลืองทอง ความกว้างเท่ากับระยะขอบนอกสุดของริ้วคดสีขาวสองริ้วตอนใน รูปสัญลักษณ์ดังกล่าวนี้หมายถึงทะเลแคริบเบียนและดวงอาทิตย์ทีฉายแสงเหนือท้องทะเล ธงนี้ออกแบบโดย เอ็ดนา มาร์เลย์ (Edna Manley)
คำบรรยายลักษณะของธงอย่างเป็นทางการ ปรากฏในวารสาร West Indies Gazette ดังนี้
คำว่าสีฟ้า (blue) ในเอกสารดังกล่าวนั้นมิได้ระบุว่าเป็นสีฟ้าแบบใด แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงสีฟ้าเข้มอย่างสีน้ำเงินในธงบลูเอนไซน์ (Blue Ensign) ของสหราชอาณาจักร สำเนาของภาพธงที่ยังคงหลงเหลืออยู่นั้นปรากฏว่าใช้สีฟ้าหลากหลายระดับทั้งสีอ่อนและสีแก่ ส่วนธงของกองทัพเรือ ใช้ธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง) มีรูปธงสหพันธรัฐที่มุมธงบนด้านคันธง เช่นเดียวกับธงราชนาวี
วันที่กำหนดให้ประดับธงชาติได้แก่วันที่ 3 มกราคม (วันที่ระลึกแห่งการชักธงชาติบริเตนและธงชาติสหพันธรัฐ) วันที่ 23 กุมภาพันธ์ (วันสหพันธรัฐ) และวันที่ 22 เมษายน (วันที่ระลึกการเปิดประชุมรัฐสภาสหพันธรัฐ) อาคารต่างๆ ซึ่งมีเสาธงสองเสาจะต้องชักธงชาติสหราชอาณาจักรและธงชาติสหพันธรัฐไว้ร่วมกันในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ  โดยธงชาติสหราชอาณาจักรจะต้องอยู่ทางด้านซ้ายเมื่อผู้ดูหันหน้าเข้าหาอาคาร  สำหรับอาคารที่มีเสาธงเสาเดียวจะชักเพียงแต่ธงชาติสหราชอาณาจักรในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ
เจ้าชายรัชทายาทซาโด
เจ้าชายรัชทายาทชังฮ็อน หรือ เจ้าชายรัชทายาทซาโด หรือ องค์พระรัชทายาทซาโด ( ค.ศ. 1735 - ค.ศ. 1762) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้ายองโจกับสนมยองบิน ตระกูลอี แห่งจอนอึย ในรัชสมัยพระเจ้าโคจงมีเฉลิมพระยศเจ้าชายซาโดให้มีฐานะเป็นกษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าจางโจ (장조, 莊祖) และต่อมาได้รับสถาปนาเป็น จักรพรรดิอึย (의황제, 懿皇帝)
เนื่องจากรัชทายาทพระองค์ก่อนคือรัชทายาทฮโยจางสวรรคตไปใน พ.ศ. 2271 ราชวงศ์โชซอนอยู่ในภาวะไร้ผู้สืบทอด บรรดาสนมของพระเจ้ายองโจก็ยังไม่มีพระโอรสเลย ดังนั้น เมื่อเจ้าชายชังฮ็อนพระราชสมภพใน พ.ศ. 2278 ที่พระราชวังชางเกียงกุง จึงได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจา (รัชทายาท) ทันที เจ้าชายชังฮ็อนทรงเรียนรู้ได้เร็ว ทรงย้ายไปที่ทงกุง (ตำหนักตะวันออก) อันเป็นที่อยู่เดิมของพระนางซอนอีมเหสีของพระเจ้าคยองจง เนื่องจากเจ้าชายชังฮ็อนเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในขณะนั้นของพระเจ้ายองโจ พระเจ้ายองโจจึงทรงเข้มงวดกับการศึกษาของเจ้าชายชังฮ็อนอย่างมาก ใน พ.ศ. 2287 เช้าชายชังฮ็อนอภิเษกกับพระชายาฮเยคยอง จากตระกูลฮง ธิดาของฮงพงฮัน
ปกติพระเจ้ายองโจและสนมอียองบินจะไปหาเจ้าชายชังฮ็อนบ่อย ๆ แต่นางในที่รับใช้เจ้าชายอยู่ที่ทงกุงนั้นเป็นคนรับใช้เก่าของพระนางซอนอีและพระเจ้าคย็องจง จึงตั้งแง่รังเกียจพระเจ้ายองโจเพราะทรงยึดบัลลังก์มาจากพระเจ้าคย็องจง พระเจ้ายองโจจึงเลิกเสด็จไปหาเจ้าชายชังฮ็อน ความสัมพันธ์พ่อลูกจึงเหินห่าง เจ้าชายชังฮ็อนจึงขาดการใส่ใจ มีเพียงเจ้าหญิงฮวาพยองที่เป็นพระเชษฐภคินีเท่านั้น ที่ยังพูดคุยกับพระองค์อยู่
จนใน พ.ศ. 2291 เจ้าหญิงฮวาพยองสิ้นพระชนม์ เจ้าชายชังฮ็อนเสียพระทัยมาก ทรงเริ่มแสดงอาการผิดปกติทางจิต ประกอบกับประชวรบ่อย ในพ.ศ. 2295 ประชวรเป็นโรคหัด เจ้าชายชังฮ็อนมีพระโอรสพระองค์แรกใน พ.ศ. 2293 คือ เจ้าชายรัชทายาทอึยโซ แต่มีพระชนม์ชีพอยู่สองปีก็สิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2295 พระโอรสประสูติอีกองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซุน (พระนัดดามกุฎราชกุมาร) ทันที (ภายหลังครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ) ในพ.ศ. 2300 พระนางอินวอนพระอัยยิกาเลี้ยงและพระนางจองซองพระมารดาเลี้ยงสิ้นพระชนม์ เจ้าชายชังฮ็อนมีอาการทางพระสติหนักขึ้น ทรงสังหารขันทีซังกุงต่าง ๆ คนรับใช้ตลอดจนหมอหลวง ทำให้ทรงเป็นที่หวาดกลัวไปทั่ววัง และยังทรงคบค้ากับนางทรงที่ชานเมืองฮันยาง พระเจ้ายองโจก็ทรงทราบเรื่องพระอาการของพระโอรสดีแต่ทรงไม่กล้าทำอะไรเพราะเป็นพระโอรส ในพ.ศ. 2304 ทรงทุบตีพระชายาน้อยพระองค์หนึ่งจนเสียชีวิต และทรงตามรังควานพระขนิษฐาคือเจ้าหญิงฮวาวาน
ในพ.ศ. 2305 ขุนนางฝ่ายโนนนถายฎีกาให้พระเจ้ายองโจลงพระอาญาพระโอรส เจ้าชายชังฮ็อนจขึงจับเอาญาติของขุนนางเหล่านั้นมาทรมานจนเสียชีวิต และขู่จะสังหารบุตรชายของอัครเสนาบดีชินมัน คือ เจ้าชายยองซอง ทรงถึงขนาดจะปีนกำแพงวังไปสังหารเจ้าชายยองซอง พระมารดาสนมอียองบินทนไม่ไหว ขอให้พระเจ้ายองโจทรงพระอาญาเจ้าชายชังฮ็อน พระเจ้ายองโจจึงมีพระราชโองการปลดเจ้าชายชังฮ็อนและพระชายาฮเยคยอง และบังคับให้เจ้าชายชังฮ็อนเข้าไปอยู๋ในกล่องข้าว หลังจากอยู่ในกล่องเจ็ดวันก็สวรรคต
ภายหลังพระเจ้ายองโจทรงรู้สึกเสียพระทัยที่ทรงลงพระอาญากับพระโอรส จึงแต่งตั้งเจ้าชายชังฮ็อนขึ้นใหม่เป็นรัชทายาทซาโด พระโอรสขององค์ชายซาโดคือพระเจ้าจองโจ ทรงพยายามอย่างมากที่จะล้างมลทินให้พระราชบิดา ทำให้เกิดคำถามขึ้นว่า รัชทายาทซาโดประชวรจริงหรือเป็นการใส่ร้ายของขุนนางฝ่ายโนนน แต่บันทึกของพระนางฮเยคยองกล่าวว่ารัชทายาทซาโดทรงมีอาการทางพระสติจริง ๆ
ในช่วงสมัยพระเจ้าจองโจ พระองค์ได้ย้ายพระศพของพระบิดาไปยังป้อมฮวาซอง
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ 686 ริมคลองบางพรมฝั่งเหนือ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย'
อาณาเขต
บริเวณวัดมีเนื้อที่รวมเขตธรณีสงฆ์แล้วประมาณ 21 ไร่ .
ประวัติ
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร เดิมชื่อ วัดทอง สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและปีที่สร้าง แต่ตามประวัติที่เล่าสืบต่อ ๆ กันมาว่า เมื่อในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีพ่อค้าชาวจีนสองพี่น้อง แซ่ตัน ชาวบ้านเรียกกันว่า เจ้าขรัวเงินและเจ้าขรัวทอง'ได้เข้ามาตั้งรกรากค้าขายจนร่ำรวยแล้วจึงได้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณสองฝั่งปากคลองนี้ คือ วัดเงินกับวัดทอง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 วัดนี้ทรุดโทรมลงเป็นอย่างมาก สมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารี พระชนนีของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี โปรดให้ทำการบูรณะเสียใหม่ และโปรดให้สร้างกุฏิเพิ่มขึ้นเป็น 3 คณะ คือ คณะกลาง สร้างเป็นกุฏิชนิด 4 ห้อง ปลูกขวางทิศเหนือกับกุฏิชนิดแถว 2 แถว แถวละ 6 ห้อง โดยมีหอฉันอยู่ตรงกลาง และสร้างหอระฆังไว้ด้านหน้า ส่วนคณะตะวันออกและคณะตะวันตก สร้างเป็นหอฉันขวางทางทิศเหนือ 2 คณะ ทางทิศใต้ สร้างหอพระไตรปิฏกอยุ่ติดกับกำแพง นอกจากนี้ ยังโปรดให้สร้างศาลาการเปรียญไว้ริมคลองหน้าพระอุโบสถ ศาลาสามหน้า และศาลา 2 หลัง หลังหนึ่งตั้งอยู่หน้าปรก อีกหลังหนึ่งอยู่ข้างศาลาการเปรียญทางทิศตะวันออก พร้อมทั้งโปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุอื่น ๆ จนครบบริบูรณ์
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชทรัพย์ให้บูรณปฏิสังขรณ์เพิ่มเติม แล้วทรงสถาปนาวัดทองขึ้นเป็นพระอารามหลวง ทั้งยังทรงบำเพ็ญพระราชกุศลเพื่ออุทิศถวายแด่ สมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารีด้วย
เมื่อ พ.ศ. 2397 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวัดเสียใหม่ว่า "วัดกาญจนสิงหาสน์" ต่อมาใน พ.ศ. 2406 โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์แล้วลงรักปิดทองพระประธานและฐานชุกชี นับจากนั้นมาก็ไม่ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์อีกทำให้เสนาสนะชำรุดทรุดโทรมและหักพังลงเป็นส่วนมาก มีเพียงพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และศาลาสามหน้า ที่ยังคงเป็นรูปเดิมอยู่ ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา จนถึง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทำให้วัดมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก
ลำดับเจ้าอาวาส
ผู้ช่วยเจ้าอาวาสในปัจจุบัน
2.พระมหาโสมินทร์ อคฺคธมฺโม ป.ธ๙
3.พระครูศรีกาญจนสุนทร (วันทอง มหาปญฺโญ)
4.พระครูกาญจนกิจจารักษ์ (บัณฑิต ปภสฺสโร) ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
5.พระครูใบฎีกาเทเลอร์ สุเมโธ
6.พระมหาอุบล ญาณเมธี ป.ธ๓
7.พระพิเชฐ ปญฺญาธโร
กะหรี่ปั๊บ
กะหรี่ปั๊บขึ้นชื่อในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี จนมีคำขวัญของอำเภอว่า "เนื้อนุ่ม นมดี กะหรี่ดัง"
บล็อกดินซีเมนต์
บล็อกดินซีเมนต์ คือวัสดุที่ใช้ทดแทนไม้ โดยนำดินลูกรังซึ่งเป็นดินปนทรายชนิดหนึ่งและมีอยู่ทั่วไปในทุกภาคของประเทศมาผสมกับปูนซีเมนต์ และน้ำในสัดส่วนที่เหมาะสม อัดเป็นแท่งด้วยแรงคนแบบเดิมที่เรียกว่า เครื่อง ซินวาแรม (cinva-ram) หลังจากผึ่งไว้ในอากาศประมาณ 14 วัน ก็สามารถนำไปใช้ในการก่อสร้างอาคารและบ้านพักได้ บล็อกที่ผลิตออกมาได้รุ่นแรกนี้จะเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมตัน กว้าง 15 เซนติเมตร ยาว 30 เซนติเมตร สูง 10 เซนติเมตร น้ำหนักต่อก้อนประมาณ 8 กิโลกรัม
สมบัติการแจกแจง
เราสามารถแทนที่จำนวนเหล่านั้นด้วยจำนวนจริงใดๆ แล้วทำให้สมการยังคงเป็นจริง เราจึงกล่าวว่า การคูณของจำนวนจริง แจกแจงได้บนการบวกของจำนวนจริง สมบัติการแจกแจงจึงต้องเกี่ยวข้องกับการดำเนินการสองชนิด
นิยาม
กำหนดให้การดำเนินการทวิภาค · และ + บนเซต S และ x, y, z เป็นสมาชิกใดๆ ของเซต S
การดำเนินการ · และ + มิได้หมายความว่าจะต้องเป็นแค่การคูณกับการบวกเท่านั้น แต่หมายถึงการดำเนินการใดๆ ที่ตรงตามเงื่อนไขข้างต้น โปรดสังเกตว่าเมื่อการดำเนินการ · มีสมบัติการสลับที่ ดังนั้นเงื่อนไขทั้งสามข้างต้นจะเทียบเท่ากันโดยตรรกะ
สิ่งของ
"สิ่งของ" เป็นซิงเกิลของ เคลียร์ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย แต่งทำนองโดย ปนัสฐ์ นาครำไพ และเรียบเรียงโดย Klear / ดนัย ธงสินธุศักดิ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558
เนื้อหาของเพลงนั้นเกี่ยวกับความรักในมุมที่โตขึ้น คนที่มีแฟนอยู่ให้ดูแลกัน ใครที่เศร้าอยู่ก็ให้คิดว่ามันไม่ใช่วันสุดท้าย ถ้าใครกำลังหมดความเชื่อในความรัก พวกเราวงเคลียร์อยากจะบอกว่า อย่าเพิ่งหมดศรัทธาในรัก ในวันหนึ่งคุณจะเจอคนที่คู่ควรและพอดีกับคุณ เพลงนี่ถูกนำไปใช้ ประกอบละคร เทพธิดาป่าคอนกรีต ในปี พ.ศ. 2559 ทางช่อง 7
การตอบรับ
เพลง "สิ่งของ" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และได้ติดชาร์ตสูงสุดอันดับ 18 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2558 จากเว็บไซต์ Gmember
วัดพุมเรียง
วัดพุมเรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีที่ดินตั้งวัดตามเอกสาร สค.1 จำนวน 133 ไร่ แต่ปัจจุบันเหลือแค่ 65 ไร่
วัดพุมเรียง หรือ วัดใหม่ เป็นวัดที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ภายหลังมีสภาพชำรุดทรุดโทรมลง เมื่อเกิดจากเกิดภาวะสงครามครั้งสงครามเก้าทัพ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2328 พม่าเข้ามาตีเมืองไชยา และเผาวัดวาอารามและอุโบสถ เมื่อสงครามสงบ ชาวบ้านและพระภิกษุชื่อ อุ ได้เข้ามาบูรณะและสร้างอุโบสถขึ้นมาใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2391
วอลเลย์บอลอะคาเดมีลีก 2017
วอลเลย์บอลอะคาเดมีลีก 2017 จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 การแข่งขันครั้งนี้ใช้ชื่อว่า "ปีโป้ อะคาเดมีลีก 2560" เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกอาชีพรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ทำการแข่งขันที่ยิมเนเซียม 1 มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระหว่างวันที่ 4 - 12 เมษายน พ.ศ. 2560
รถโดยสารประจำทาง
รถโดยสารประจำทาง หรือที่นิยมเรียกกันว่า รถเมล์ เป็นระบบขนส่งมวลชนระบบหนึ่งที่ให้บริการบนถนน โดยมีลักษณะเป็นรถขนาดใหญ่ที่บรรทุกผู้โดยสารเป็นจำนวนมาก โดยกำหนดเส้นทาง และส่วนใหญ่เรียกชื่อเส้นทางเป็นตัวเลข เช่น สาย 1 สาย 2 และมีเก็บค่าโดยสารโดยวิธีต่าง ๆ กันไป จำนวนผู้โดยสารบนรถเมล์จะแตกต่างกันขึ้นอยู่กับขนาดของรถ ตัวอย่างเช่นในประเทศเยอรมันมีรถเมล์ที่ยาวที่สุดในโลกบรรจุผู้โดยสารได้กว่า 200 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 33
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 33 หรือ “นครเชียงใหม่เกมส์” เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 13 – 24 ธันวาคม พ.ศ. 2545 มีการแข่งขัน 34 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา กอล์ฟ กาบัดดี้ กีฬาไทย (ฟันดาบ) ขี่ม้า คาราเต้โด จักรยาน ตะกร้อ (เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง) เทควันโด เทนนิส เทเบิลเทนนิส บิลเลียด – สนุกเกอร์ บาสเกตบอล แบดมินตัน โบว์ลิ่ง เปตอง เพาะกาย ฟันดาบสากล ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น มวยสากลสมัครเล่น มวยปล้ำ ยกน้ำหนัก ยิงปืน ยิงเป้าบิน ยิมนาติก ยูโด รักบี้ฟุตบอล เรือพาย ลีลาศ วอลเลย์บอล (ในร่ม – ชายหาด) ว่ายน้ำ วูซู แฮนด์บอล มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 8,940 คน
มาสคอต
มาสคอตของกีฬาแห่งชาติครั้งนี้คือ สิงโต ชื่อ "นำชัย"
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• กอล์ฟ
• กาบัดดี้
• กีฬาไทย (ฟันดาบ)
• คาราเต้โด
• จักรยาน
• ตะกร้อ
• * เซปักตะกร้อ
• * ตะกร้อลอดห่วง
• เทควันโด
• เทนนิส
• เทเบิลเทนนิส
• บิลเลียด – สนุกเกอร์
• บาสเกตบอล
• แบดมินตัน
• โบว์ลิ่ง
• เปตอง
• เพาะกาย
• ฟันดาบสากล
• ฟุตบอล
• มวยไทยสมัครเล่น
• มวยสากลสมัครเล่น
• มวยปล้ำ
• ยกน้ำหนัก
• ยิงเป้าบิน
• ยิมนาติก
• ยูโด
• รักบี้ฟุตบอล
• เรือพาย
• ลีลาศ
รายการธงในประเทศแอฟริกาใต้
ภาพธงต่าง ๆ ในหน้านี้ เป็นธงชาติ และธงอื่น ๆ ที่มีการใช้ในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 33
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• * ในร่ม
• ว่ายน้
• วูซู
• แฮนด์บอล
อำเภอหนองสองห้อง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหนองสองห้องตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหนองสองห้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 138 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหนองสองห้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
งักจิ้น
งักจิ้น (Yue Jin; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองหยางผิง เขตเว่ยกว๋อ ซึ่งปัจจุบันคือเมืองชิงเฟิง มณฑลเหอนาน มีชื่อรองเหวินเชียน ลักษณะตามคำบรรยายในวรรณกรรมสามก๊ก งักจิ้นเป็นคนรูปร่างเตี้ยและตัวเล็ก แต่จิตใจห้าวหาญ เก่งกาจในเชิงยุทธ์ เป็นขุนพลคนสำคัญของโจโฉ รับราชการกับโจโฉในการปราบตั๋งโต๊ะ
รายละเอียดการดำเนินชีวิตของงักจิ้นในตอนต้นของวรรณกรรมสามก๊ก ไม่ปรากฏหลักฐานแน่นอน มีการกล่าวถึงในตอนได้เข้าร่วมกับกองทัพของโจโฉในตำแหน่งนายทหารชั้นผู้น้อย โดยได้รับมอบหมายให้กลับไปรวบรวมผู้คนจำนวนมากที่บ้านเกิด เพื่อให้เข้าร่วมกับกองทัพในการทำศึกสงคราม งักจิ้นสามารถเกณฑ์ผู้คนจำนวนมากกว่าพันคนในการเข้าร่วมกับกองทัพ จึงได้รับความดีความชอบจากโจโฉด้วยการเลื่อนขั้นจากนายทหารชั้นผู้น้อย เป็นนายทหารระดับนายพัน ภายหลังงักจิ้นได้ช่วยทำศึกออกรบร่วมกับโจโฉหลายต่อหลายครั้ง จนได้เลื่อนยศเป็นเจ๋อชงเจียงจวินหรือนายทหารระดับนายพล และเสียชีวิตในเจี้ยนอันศก ปีที่ 23
ดูเพิ่ม
159218
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายคู่ ไลท์เวท ชาย
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายคู่ ไลท์เวท ชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงคู่พายคู่ ไลท์เวท ชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 36 คน จาก 18 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 7 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1996
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ (special amphibious reconnaissance corpsman; อักษรย่อ: SARC) เป็นหน่วยเสนารักษ์โรงพยาบาลของกองทัพเรือสหรัฐซึ่งจัดเตรียมให้หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษกองกำลังนาวิกโยธินสหรัฐและกองบัญชาการปฏิบัติการพิเศษสหรัฐอื่น ๆ ในการจัดการการบาดเจ็บขั้นสูงที่เกี่ยวข้องกับการดำน้ำของผู้ทำการรบและการดิ่งพสุธา ตามที่ปฏิบัติกันมา พวกเขาได้ติดสอยห้อยตามกองร้อยหน่วยลาดตระเวนกองกำลังเหล่านาวิกโยธินสหรัฐเพื่อช่วยสนับสนุนหน่วยบัญชาการของกองกำลังเฉพาะกิจอากาศ-พื้นดินนาวิกโยธิน ในภารกิจลาดตระเวนพิเศษ
ภารกิจ
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษได้รับการฝึกและเชี่ยวชาญในด้านปฏิบัติการพิเศษในลักษณะเดียวกับหน่วยงานของตน ได้แก่ การลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก, การลาดตระเวนค้นหา และการปฏิบัติภารกิจโดยตรง พวกเขายังสามารถทำการค้นหาใต้ท้องเรือโดยละเอียด ในระหว่างสถานะการปฏิบัติงาน ทีมจะแยกย้ายกันไปเท่า ๆ กันตลอดหมวดกองพันลาดตระเวน เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ซึ่งโดยปกติหนึ่งหน่วยเสนารักษ์ฯ ต่อหมวด หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษมักจะทำหน้าที่เป็นพอยต์แมน, พลแม่นปืน, ผู้ปฏิบัติการวิทยุ หรือแม้แต่หัวหน้าทีมในทีม/หมวดลาดตระเวนนาวิกโยธิน โดยเมื่อเร็ว ๆ นี้ หน่วยเสนารักษ์ฯ ได้กรีธาพลร่วมกับหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษกองกำลังนาวิกโยธิน (MARSOC) และเลือกหน่วยสงครามพิเศษทางเรือ เช่น ซีลทีมซิกซ์ เนื่องจากทักษะขั้นสูงในการดูแลผู้บาดเจ็บในสนามรบ รวมถึงเวชศาสตร์ใต้น้ำ
สภาพแวดล้อมที่นาวิกโยธินลาดตระเวนและเสนารักษ์ลาดตระเวนเผชิญระหว่างปฏิบัติภารกิจมักเป็นอันตราย หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษใช้ทักษะด้านการแพทย์เพื่อให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์ขั้นสูงและวิธีปฏิบัติงานทางการแพทย์ฉุกเฉินอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอันตรายจากการว่ายน้ำ, การดำน้ำสกูบาแบบเปิดและแบบปิด ตลอดจนการลอยตัวของทหารในระหว่างการลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก พวกเขายังสอนและให้คำแนะนำแก่นาวิกโยธินลาดตระเวนในการป้องกันและรักษาโรคไม่ว่าจะในการรบหรือการฝึก
หน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษมีหน้าที่เป็นผู้ปฏิบัติการห้องปรับความดันบรรยากาศสูง ซึ่งเชี่ยวชาญในปฏิบัติการของห้องปรับบรรยากาศสำหรับการรักษาด้วยความกดบรรยากาศสูง พวกเขายังต้องรู้กฎและฟิสิกส์ของการดำน้ำ, หลักพื้นฐานของแก๊สผสมที่เหมาะสม, ทฤษฎีและการปฏิบัติของการลดความดันบรรยากาศ ตลอดจนการใช้ตารางการหยุดเพื่อลดแรงกดดันน้ำ
การคัดเลือกและการฝึก
ณ ค.ศ. 2016 ทหารเสนารักษ์ในโรงพยาบาลชายหรือหญิงที่ทำหน้าที่ในระดับค่าจ้างของอี-1 (รับสมัครคนในโรงพยาบาล) ถึงอี-6 (นายทหารเรือชั้นหนึ่ง) ที่รับใช้ในทุกความสามารถอาจสมัครเพื่อการเสนอตัว ซึ่งปัจจุบันไม่จำเป็นต้องรับใช้ต่อหน่วยนาวิกโยธินกองเรือเพื่อสมัคร ทหารเรือที่กำลังเรียนอยู่ในโรงเรียนทหารเสนารักษ์โรงพยาบาล "เอ" อาจเข้าสู่การทำงานแบบวายท่อทันทีโดยไม่ต้องรับใช้ครั้งแรกในกองทัพเรือ โดยลงทะเบียนในโครงการทหารเสนารักษ์ปฏิบัติการพิเศษ (SOCP) ซึ่งปัจจุบันจัดขึ้นที่โรงเรียนทหารเสนารักษ์โรงพยาบาล "เอ" หลักสูตรนี้ออกแบบมาเพื่อเตรียมทหารเรือสำหรับวิถีทางการดำเนินชีวิตและการฝึกที่จำเป็นสำหรับผู้สมัครที่สมัครโครงการหน่วยเสนารักษ์ลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ, นักเทคนิคการแพทย์ประดาน้ำ (DMT) การค้นหาและกู้ภัย (SAR) ผู้สมัครจะต้องมีคะแนนทางเทคนิคทั่วไปของแอสแวบในปัจจุบันที่ 100 หรือสูงกว่า พวกเขายังต้องผ่านการประเมินสมรรถภาพทางกายสามครั้งล่าสุด และสามารถบรรลุคุณสมบัติการว่ายน้ำชั้นหนึ่ง รวมทั้งต้องมีการรับรองผู้บังคับบัญชาด้วย โดยไม่มีการลงโทษทางวินัยของผู้บังคับบัญชาเป็นเวลา 12 เดือน และไม่ต้องขึ้นศาลอาญาศึกเป็นเวลา 24 เดือน ซึ่งการฝึกที่ยาวนานต้องมีความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่ในฐานะเสนารักษ์ลาดตระเวนอย่างน้อยสามปี
คอนแนน
ชาร์ลส์ แอเชอนอฟ (เกิด 6 มกราคม 1964, ซันติอาโกคิวบาเป็นคาร์ลอซานติอาโกปาดา Moises) และเป็นที่รู้จักดีของชื่อแหวนของเขา Konnan เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวคิวบาและแร็ป ในช่วงอาชีพที่ทอดเกือบสามทศวรรษที่ผ่านมาเขาได้ปล้ำกับโปรโมชั่นที่เป็นอิสระและระดับชาติในประเทศสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกและจัดขึ้นสิบห้าเข็มขัดชื่อในเก้าโปรโมชั่น นอกจากนี้เขายังได้ทำงานเป็นผู้จัดการสีวิจารณ์บุ๊คเกอร์, และที่ปรึกษาด้านความคิดสร้างสรรค์เป็นหลักสำหรับ AAA
Konnan เป็นที่รู้จักกันตรงไปตรงมาและในทศวรรษที่ผ่านมาเขาได้รับการเปิดเผยที่สำคัญของโปรโมชั่นที่เขารู้สึกว่าได้ทำร้ายทั้งตัวเองเป็นการส่วนตัวหรือความสามารถทั่วไป เขาได้รับการเปิดเผยโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นชนชาติมวยปล้ำละตินในโปรโมชั่นของสหรัฐ - เขาหัวโขกกับ TNA มากกว่าการรักษาตัวเองและรอนฆ่าและ WWE มากกว่าประเด็นที่เกี่ยวข้องกับนักมวยปล้ำละตินอัลเบอร์โตเดลริโอและเรย์ Mysterio จูเนียร์ แต่เขามี นอกจากนี้ยังมาสู่ความขัดแย้งกับ AAA มากกว่าสิ่งที่เขาถูกกล่าวหาไม่ชำระเงินของความสามารถ
Nepenthes villosa
Nepenthes villosa หรือ Villose Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขากีนาบาลูและภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในตะวันออกเฉียงเหนือของบอร์เนียว เติบโตที่ความสูงสูงที่สุดมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดในบอร์เนียว ที่ความสูงมากกว่า 3200 ม. N. villosa มีลักษณะเพอริสโตมที่มีการวิวัฒนาการที่สูงและซับซ้อนมาก ซึ่งลักษณะเด่นนั้นคล้ายกับ N. edwardsiana และ N. macrophylla
ชื่อ villosa มาจากภาษาละตินแปลว่า "เต็มไปด้วยขน" ซึ่งหมายถึงสิ่งปกคลุมที่มีอยู่หนาแน่นของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
N. villosa สูงไม่เกิน 60 ซม. ถึงแม้ว่าลำต้นอาจจะยาวถึง 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกอาจยาวถึง 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนังมีก้านใบ แผ่นใบรูปพายถึงรูปขอบขนานอาจยาวถึง 25 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายใบเว้าตื้น ก้านใบมีร่องเล็กตามยาว ยาวประมาณ 10 ซม. ปลอกหุ้มลำต้น เส้นใบปรากฏหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 50 ซม.
หม้อบนและหม้อล่างคล้ายกัน มีทรงรูปคนโทถึงรูปไข่ สูงประมาณ 25 ซม. กว้าง 9 ซม. มีปีกคู่ตะเข็บ (กว้าง ≤15 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ ถึงแม้ว่าจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน ปากหม้อลาดเอียงและยกขึ้นในคอด้านหลัง ต่อมบนพื้นผิวภายในโค้งมีความหนาแน่น 200 ถึง 1300 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 20 มม. มีฟันหรือสันรอบเพอริสโตม ฝารูปหัวใจและมีจุดที่ปลาย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ฐานของฝา
N. villosa มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยรูปเส้นด้าย-มีใบประดับย่อย ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงกลมถึงรูปไข่ ยาว 4 มม.
N. villosa มีสิ่งปกคลุมหนานแน่น เป็นขนยาวสีน้ำตาล ปกคลุมทุกส่วนของพืช
การสลับรหัส
ในทางภาษาศาสตร์ การสลับรหัส (code-switching) หรือ การสลับภาษา (language alternation) เกิดขึ้นเมื่อผู้พูดคนหนึ่งใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาหรือวิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาสลับไปมาในระดับประโยค ผู้พูดหลายภาษาบางครั้งใช้ส่วนประกอบจากหลายภาษาเมื่อสนทนากัน ดังนั้น การสลับรหัสคือการใช้วิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาในลักษณะที่สอดคล้องกับวากยสัมพันธ์และระบบเสียงของแต่ละวิธภาษา
ศัพท์ การสลับรหัส ยังมีการใช้นอกสาขาภาษาศาสตร์ นักวิชาการด้านวรรณกรรมบางคนใช้ศัพท์นี้เพื่ออธิบายลีลาวรรณกรรมที่มีส่วนประกอบจากภาษามากกว่าหนึ่งภาษา เช่นในนวนิยายของนักเขียนชาวอเมริกันเชื้อสายจีน อังกฤษเชื้อสายอินเดีย หรืออเมริกันเชื้อสายลาตินอเมริกา ในการใช้งานทั่วไป บางครั้งจะใช้ศัพท์ การสลับรหัส เพื่ออ้างถึงการผสมภาษาอย่างไม่เป็นทางการแต่ค่อนข้างเสถียร เช่น สแปงกลิช, ทากลิช หรือฮิงกลิช ทั้งในการใช้งานทั่วไปและในภาษาศาสตร์สังคม บางครั้งจะใช้ศัพท์ การสลับรหัส เพื่ออ้างถึงการสลับไปมาระหว่างภาษาย่อย วัจนลีลา หรือทำเนียบภาษา ผู้พูดภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาใช้การสลับเช่นนี้ในขณะที่พวกเขาย้ายจากสถานการณ์ที่เป็นทางการน้อยไปสู่สถานการณ์ที่เป็นทางการมากขึ้น หากบุคคลสาธารณะเช่นนักการเมืองเป็นผู้ใช้การสลับดังกล่าว บางครั้งจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการส่งสัญญาณถึงความเสแสร้งหรือความไม่จริงใจ
หญิงนำ
หญิงนำ (female dominance หรือมักย่อว่า femdom) หมายถึง ความสัมพันธ์ทางเพศแบบบีดีเอสเอ็มที่ฝ่ายหญิงนำฝ่ายชาย ในภาษาอังกฤษหญิงที่เป็นฝ่ายนำเช่นนี้มักเรียก Dom, Domme, Femdomme, Domina หรือ Dominatrix ส่วนในความสัมพันธ์แบบนายกับบ่าว หญิงที่เป็นฝ่ายนำจะเรียก Mistress (นายหญิง)
ลักษณะทั่วไป
โดยทั่วไป กิจกรรมของชาว Femdom ก็เป็นการสลับฝ่ายที่มีอำนาจต่อกันทั่ว ๆ ไป หรืออาจมากไปถึงการเล่นแบบ BDSM เช่น การทรมาน ไม่มีกฏตายตัว ว่าจะต้องมีกิจกรรมชนิดใดบ้างต่อกัน ปกติฝ่ายหญิงจะเป็นคนกำหนดกิจกรรมขึ้น ด้วยความพอใจยินยอมของทั้งสองฝ่าย กิจกรรมมีได้ตั้งแต่ ฝ่ายมีอำนาจ (ฝ่ายหญิง) สวมstrap-on dildo ร่วมเพศทางทวารหนักกับฝ่ายด้อยอำนาจ (ฝ่ายชาย) (เรียกอีกอย่างว่า Pegging), facesitting หรือ smothering ซึ่งทั้งสองอย่างเน้นไปที่การให้ฝ่ายด้อยอำนาจ กระทำออรัลเซ็กส์ต่อฝ่ายมีอำนาจ แต่จะต่างกันในรายละเอียดคือ facesitting เน้นหนักไปที่การร่วมเพศทางปาก (oral sex) ให้ฝ่ายหญิง โดยฝ่ายหญิงอาจมีการควบขี่ใบหน้าของฝ่ายชายเพื่อความสุขทางเพศ ในขณะที่ smothering เน้นการให้ฝ่ายหญิงควบคุมการหายใจของฝ่ายชายให้มีการหายใจไม่ออกในช่วงสั้น ๆ เช่น อาจนั่งทับ เอามือปิดจมูกหรือการกดทับด้วยหน้าอก การบังคับให้ฝ่ายชายแสดงเป็นผู้หญิง ให้ฝ่ายชายทำเฟอเลชิโอกับอวัยวะเพศชายเทียม หรือแม้กระทั่งการให้ฝ่ายชายใช้ปากดูดน้ำอสุจิออกจากทวารหนัก (felching) หลังจากมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ช่องคลอด หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง บางครั้งฝ่ายหญิง (ซึ่งมีอำนาจควมคุมทุกอย่าง) สามารถมีเพศสัมพันธ์กับชายหรือหญิงอื่น โดยบังคับให้ฝ่ายชายได้เพียงแต่ดูและทำการดูดน้ำอสุจิออกจากทวารหนัก (felching) ที่เกิดจากชายคนอื่น
ยังมีอีกหลายกิจกรรมที่ชาว BDSM ทั่วไปรู้จักกันดี เช่น การควบคุมจุดสุดยอดทางเพศ, การทรมาณองคชาตและถุงอัณฑะ (cock and ball torture), การแกล้งให้อยากแล้วจากไป (tease and denial และ tie and tease), ตลอดจน ageplay, การเฆี่ยนตี (erotic spanking), การทำออรัลเซ็กส์กับอวัยวะเพศหญิง (cunnilingus), การบูชาร่างกายบางส่วน (body worship), foot worship, ass worship, การตบหน้า, การดึงผม, การตีก้น, การหยดขี้ผึ้งร้อนลงบนถุงอัณฑะ (dripping hot wax on the genitals), heavy whipping, การถ่มนำ้ลาย, การดื่มปัสสาวะ (golden shower), การบังคับให้สวมใส่เข็มขัดพรหมจรรย์ และการบังคับให้ร่วมเพศกับเพศชายด้วยกัน
การดูถูกเหยียดหยามทางวาจาทำให้ฝ่ายชายอับอาย (verbal humiliation) เช่น การล้อเลียนองคชาตขนาดเล็ก ก็เป็นที่นิยมเช่นกัน ผู้หญิงสามารถถูกปลุกเร้าทางเพศด้วยการเป็นผู้มีอำนาจตัดสินองคชาตของผู้ชายและทำให้เขาขายหน้าได้ สำหรับผู้หญิงหลาย ๆ คน การลดความเป็นลูกผู้ชายที่สังคมกำหนดเป็นเรื่องที่เร้าอารมณ์ได้
เตชินท์ พลอยเพชร
เตชินท์ พลอยเพชร เป็นนักแสดง พิธีกร และผู้ดำเนินรายการวิทยุ, เตชินท์ เริ่มเป็นที่รู้จักในนาม ดีเจน้องมะตูม จากการจัดรายการผ่านโปรแกรมแคมฟรอก ในรูปแบบรายการพูดคุยสนทนา เป็นนักจัดรายการวิทยุ ออกอากาศ ทาง อีเอฟเอม ในเครือ เอไทม์ มีเดีย
การเข้าสู่วงการบันเทิง
เตชินท์โด่งดังจากการด่าโรส บุคคลต้องคดี 112 จนมีชื่อเสียงในวงการต่อมาได้รับโอกาสให้เล่นภาพยนตร์จากพจน์ อานนท์ ในเรื่อง “วัยเป้งง นักเลงขาสั้น ” และ “สตรีเหล็ก ตบโลกแตก ” ในปี พ.ศ. 2557 และเรื่อง “หอแต๋วแตก แหกนะคะ” ในปี พ.ศ. 2558 นอกจากนี้ ยังได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง “A Bit Longer” ซึ่งยังไม่มีกำหนดฉายในขณะนี้
นอกจากผลงานทางด้านภาพยนตร์แล้ว เตชินท์ ยังมีผลงานละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น เรื่องนางร้ายที่รัก (ปี 2558 - ช่อง 3), เรื่องเสน่หาข้ามเส้น (ปี 2559 - ช่องวัน) และเรื่องรักหลงโรง (ช่อง3) ซึ่งขณะนี้กำลังถ่ายทำอยู่ และในปีนี้ (ปี 2559) ก็ยังมีละครเรื่อง “อีสาวอันตราย ” เตรียมจะออกฉายในเร็ววัน
และในปี พ.ศ. 2559 เตชินท์ ได้เป็นผู้จัดรายการวิทยุ ประจำสถานีวิทยุ 94 อีเอฟเอ็ม ในรายการแฉแต่เช้า ทุกวันจันทร์-ศุกร์ ตั้งแต่เวลา 08:00-10:00 น. ร่วมกับ บุ๊คโกะ (ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล​), มดดำ (คชาภา ตันเจริญ ), อ๋อง (เขมรัชต์ สุนทรนนท์​), และดีเจดาด้า (วรินดา ดำรงผล​)
เหตุการณ์คลัสเตอร์ปาร์ตี้วันเกิดไวรัสโควิด-19
ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 เตชินท์ได้จัดปาร์ตี้วันเกิดของตนเองที่โรงแรมแห่งหนึ่ง แม้จะมีการประกาศ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน นอกจากนั้นเตชินท์และเพื่อนรวม 4 คน ยังมีการให้ข้อมูลสับสน และปกปิดข้อมูลบางส่วน ซึ่งพฤติกรรมทั้งหมดเข้าข่ายฝ่าฝืน พ.ร.ก.ฉุกเฉิน และ พ.ร.บ.โรคติดต่อ จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้มีผู้ติดเชื้ออย่างน้อย 29 ราย และแพทย์หญิงอภิสมัย ศรีรังสรรค์ ผู้ช่วยโฆษก ศบค. ยังกล่าวว่าเตชินท์ถือได้ว่าเป็น Super Spreader ในการแพร่เชื้อไวรัสโควิด-19
ปลาตอง
ปลาตอง (Clown knifefishes, Featherbackfishes) เป็นสกุลปลากระดูกแข็งที่อยู่ใน วงศ์ปลากราย (Notoperidae) อันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) ใช้ชื่อสกุลว่า Chitala (/ไค-ตา-ลา/)
ลักษณะ
มีรูปร่างโดยรวมคือ มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบอกเล็กมาก ครีบหลังเล็ก ส่วนหัวมีขนาดเล็ก ตาโต ปากกว้าง โดยมีมุมปากอยู่เลยดวงตาไปอีก สันหลังยกสูง มีจุดเด่นคือ ครีบท้องที่ติดกับครีบก้นเป็นแนวเดียวกัน ซึ่งจะเคลื่อนไหวอย่างพริ้วไหวมากเมื่อว่ายน้ำ จนได้ชื่อในภาษาอังกฤษว่า "ปลาขนนก" (Featherbackfish) หรือ "ปลาใบมีด" (Knifefish) และเหตุที่ได้ชื่อว่า "ปลาตอง" ในภาษาไทย เนื่องจากมีรูปร่างแบนเหมือนใบตอง มีลายเส้นจาง ๆ เป็นบั้งอยู่ตามแนวของลำตัว ที่ฐานครีบหูมีจุดสีดำ และมีจุดเด่นอีกประการ คือ มีจุดสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำอยู่ในช่วงท้ายของลำตัว ซึ่งแตกต่างออกไปตามชนิดและอายุวัยของปลา ซึ่งปลาในวัยอ่อนจุดเหล่านี้มักจะรวมตัวกันดูไม่ชัดเจน แต่จะแตกกระจายเห็นเด่นชัดเจนเมื่อปลาโตขึ้น และยังถือได้ว่าเป็นลวดลายเฉพาะในแต่ละตัวอีกด้วย สีของตัวปลาในธรรมชาติแล้วมักจะออกสีขาวนวล แต่เมื่อจับขึ้นมาแล้วจะค่อย ๆ กลายเป็นสีคล้ำขึ้น ๆ
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแม่น้ำและลำคลองทั่วไป พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, อินโดจีน จนถึงเกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย โดยกินอาหารจำพวก ปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดอื่น
จัดเป็นปลาขนาดใหญ่ โดยมีความยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร และอาจยาวได้ถึง 1.5 เมตร ในบางชนิด ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับวัสดุใต้น้ำ เช่น ก้อนหินหรือตอม่อของสะพาน โดยไข่มีลักษณะสีขาวขุ่น โดยที่ทั้งปลาตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่ จำนวนไข่ปริมาณ 500-1,000 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 7 วัน
การจำแนก
ปลาตองแบ่งออกได้เป็น 6 ชนิด ได้แก่
มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ ซึ่งมีการบริโภคด้วยการปรุงสดและแปรรูปเป็นอาหารประเภทต่าง ๆ เช่น ลูกชิ้น, ทอดมัน หรือห่อหมก และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด C. ornata โดยเฉพาะตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกหรือสีที่แปลกออกไปเหมือนสีทองคำขาว เป็นต้น
อนึ่ง ปลาในสกุล Chitala เคยอยู่จัดอยู่ในสกุลเดียวกับ Notopterus โดยถือเป็นสกุลย่อย แต่ปัจจุบันได้แยกออกมาต่างหาก เนื่องจาก ไทสัน โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันได้ศึกษาและทำการอนุกรมวิธานแยกออกมาในปี ค.ศ. 1992 เพราะมีลักษณะสำคัญที่แตกต่างกัน 3 ประการคือ
ซึ่งปลาที่อยู่ในสกุล Notopterus นี้ก็เหลือเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ Notopterus notopterus ซึ่งมีขนาดเล็กกว่ามาก และมีส่วนลาดที่สันหลังน้อยกว่า ส่วนหน้ากลมมน อีกทั้งความกว้างของปากก็ไม่ยาวจนเลยลูกตา
วัดชัยมงคล (จังหวัดสงขลา)
วัดชัยมงคล เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา
วัดชัยมงคลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ทำพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2524 วัดมีพระบรมธาตุที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพบูชาของชาวจังหวัดสงขลา ซึ่งสร้างเมื่อใดไม่ทราบชัด เดิมวัดมีชื่อว่า วัดโคกเสม็ด เพราะตั้งอยู่บนเนินทรายที่มีต้นเสม็ดอยู่จำนวนมาก ในสมัยพระอาจารย์ศรีเป็นเจ้าอาวาส วัดชัยมงคลมีความเจริญรุ่งเรืองมาก และสมัยที่พระมหาแฉล้ม เขมปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำเรื่องเสนอคณะสงฆ์และบ้านเมืองเพื่อขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตสถาปนาวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวง จนยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2528
พระสถูปเจดีย์ทรงลังกาบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เจดีย์พระบรมธาตุเกิดจากที่อาจารย์นะ ติสสโร มีความศรัทธาอย่างแรงกล้าที่ได้พระบรมสารีริกธาตุจากเศรษฐีลังกา เจดีย์พระบรมธาตุสร้างแล้วเสร็จและบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ เมื่อวันวิสาขบูชาปีมะเมีย ตรงกับวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ท่านอาจารย์นะยังได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ ประดิษฐานทางด้านทิศใต้ของพระเจดีย์ไว้ด้วยด้วย
พระอุโบสถหลังสร้างขึ้นใหม่แทนพระอุโบสถหลังเดิม เป็นพระอุโบสถทรงไทยภาคกลางประยุกต์ กว้าง 7.05 เมตร ยาว 11.15 เมตร มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หลังคาลด 3 ชั้น มีพาไลหน้าหลัง หน้าบันด้านหน้าปั้นเป็นลายกระหนกปูนปั้นนูนแสงลอยตัวรูปของพระพุทธรูป ซุ้มประตู และซุ้มหน้าต่างเป็นรูปพระมงกุฎ และหอระฆังสร้างเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2540 โดยนายท่ามไกว่ นางบุญช่วย เหล่าสิริพรวัฒนา ปูชนียวัตถุมี พระพุทธไสยาสน์ สร้างด้วยปูนปั้น ขนาดองค์พระยาว 5.52 เมตร ลงรักปิดทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ในประเทศญี่ปุ่นมักเรียก โดรามะ  หรือที่นิยมเรียกในประเทศไทยว่า ซีรีส์ญี่ปุ่น  คือละครโทรทัศน์ในภาษาญี่ปุ่นหรือผลิตในประเทศญี่ปุ่นที่ออกอากาศอย่างเป็นประจำทางสถานีโทรทัศน์รายใหญ่ เช่น เอ็นเอชเค ทีวีอาซาฮิ นิปปอนทีวี ทีบีเอสทีวี และ ฟูจิทีวี เป็นต้น ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะผลิตไม่เกิน 15 ตอนและจะมีเพียงแค่ 1 ฤดูกาล บางเรื่องอาจมีการนำมังงะหรือนวนิยายมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ อีกทั้งเนื้อเรื่องจะให้ความสำคัญไปทางการแก้ปัญหาในที่ทำงาน ครอบครัว โรงเรียน หรือความรักของตัวละครหลักเป็นสำคัญ ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่มีแก่นเรื่องเป็นรักสามเส้ามักจะมีผู้ชมหลักเป็นแม่บ้านหรือหากมีตัวละครเป็นคนหนุ่มสาวก็จะมีผู้ชมหลักเป็นคนหนุ่มสาว แต่ในทางกลับกันตัวละครหลักที่เป็นม้ายหรือถูกหย่าจะพบเห็นได้ยาก
ประวัติ
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องแรกที่มีการบันทึกไว้คือ ยูเงมาเอะ ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคที่ออกอากาศในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1940 มีความยาวเพียงประมาณ 12 นาทีเนื่องด้วยกล้องบันทึกภาพที่มีความไวแสงต่ำมากทำให้นักแสดงต้องถ่ายทำภายใต้ความร้อนจากแสงไฟจำนวนมาก ประกอบกับห้วงเวลาการออกอากาศที่จำกัด ณ ขณะนั้น ทำให้มีความยาวที่สั้น ประพันธ์บทโดยฮารูเบะ อิมะ เป็นเรื่องราวง่าย ๆ ของลูกชายและลูกสาวทั้งสองที่กำลังเฝ้ารอแม่ของพวกเขากลับมารับประทานอาหารเย็นด้วยกัน หลังการออกอากาศจบลง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสื่อสาร มาซาโนริ คัตสึ ได้โทรศัพท์ไปยังห้องส่งของสถานีโทรทัศน์เพื่อสั่งให้ออกอากาศซ้ำอีกครั้ง กล่าวกันว่ายูเงมาเอะเป็นต้นแบบของละครโทรทัศน์ครอบครัวสมัยใหม่ในปัจจุบัน
ในปี 1961 สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคได้ริเริ่มการออกอากาศละครโทรทัศน์ในช่วงเช้าตั้งแต่เวลา 8:00 น. ถึง 8:15 น. ของวันจันทร์จนถึงวันศุกร์ตลอดทั้งปีและมีนักแสดงนำเป็นผู้หญิง โดยรูปแบบของละครโทรทัศน์และการออกอากาศดังกล่าวถูกเรียกว่า อาซาโดระ ในช่วงต้นของการผลิตละครโทรทัศน์รูปแบบดังกล่าว ผู้ผลิตได้นำนวนิยายโดยนักเขียนชื่อดังมาถ่ายทำ เช่น อากัตสึกิ ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายโดย ซาเนอัตสึ มูชาโนโกจิ ออกอากาศในปี 1963 เป็นเรื่องราวของศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยที่ผันตัวเป็นจิตรกร หรือนวนิยายของยาซูนาริ คาวาบาตะ ที่ถูกดัดแปลงเป็นอาซาโดระและออกอากาศในปี 1965 เรื่อง ทามายูระ  ทั้งนี้ อาซาโดระในปี 1983 สงครามชีวิตโอชิน  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่สามารถทำเรตติงเฉลี่ยได้สูงถึง 62.9% ซึ่งสูงที่สุดในประวัติศาสตร์วงการละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นและในบรรดาอาซาโดระทั้งหมด   สงครามชีวิตโอชิน ถูกซื้อลิขสิทธิ์และออกอากาศในต่างประเทศอีก 60 ประเทศและเกิดคำศัพท์ที่ใช้เรียกอาซาโดระนี้ใหม่ขึ้นมาคือ "โอซินโดรม" หรือ "โอชินโดรม" ส่วนในประเทศไทย บีบีซีรายงานว่าประชุมคณะรัฐมนตรีถูกเลื่อนออกไปเพื่อไม่ให้ชนกับห้วงเวลาออกอากาศของสงครามชีวิตโอชิน และยอดขายหนังสือพิมพ์ไทยก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเริ่มมีการเขียนเรื่องย่อของแต่ละตอนรายสัปดาห์ นอกจากนี้ยังมีผู้ชมบางส่วนที่ได้ไปเยี่ยมชมสถานที่ถ่ายทำของอาซาโดระนั้น ๆ โดยเจ้าหน้าที่รัฐท้องถิ่นก็ได้มีการจัดจำหน่ายของฝากที่เกี่ยวข้องกับละครโทรทัศน์ จึงถือได้ว่าอาซาโดระเป็นตัวกระตุ้นการท่องเที่ยวส่วนท้องถิ่นด้วยเช่นกัน
ในปี 1963 นั้นการถ่ายทำละครโทรทัศน์เป็นไปได้ยากเนื่องจากข้อตกลงห้าบริษัท ที่ห้ามบริษัทผู้ผลิตละครโทรทัศน์ว่าจ้างนักแสดงของบริษัททั้ง 5 ไปทำการแสดงให้ แต่ก็สามารถก้าวข้ามผ่านอุปสรรคนั้นได้จนเกิดรูปแบบละครโทรทัศน์แนวย้อนยุค ใหม่ที่เรียกละครไทกะ  ริเริ่มโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค โดยละครไทกะนั้นจะออกอากาศตลอดทั้งปีจึงมีผลต่อเศรษฐกิจในอุตสาหกรรมบันเทิงของญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก โดยนักแสดงที่ได้รับบทบาทในละครไทกะมักจะเป็นผู้ที่มีความสามารถสูง แต่ในปัจจุบันมีบางส่วนให้ความเห็นว่าผู้ผลิตมักเลือกนักแสดงที่เป็นที่นิยมเสียมากกว่าเพื่อเรียกเรตติง นอกจากนี้ตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมา เรตติงของละครไทกะที่ในอดีตสามารถทำได้มากกว่า 20% ได้ค่อย ๆ เริ่มทดถอยลงอย่างต่อเนื่อง