cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน
ดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe; WMAP) หรือ ดาวเทียมดับเบิลยูแมป ชื่อเดิมคือ แมป (MAP) และ เอกซ์พลอเรอร์ 80 (Explorer 80) เป็นยานอวกาศที่วัดความแตกต่างของอุณหภูมิการแผ่รังสีความร้อนที่หลงเหลืออยู่จากเหตุการณ์บิกแบง หรือที่เรียกว่า การแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล โดยการตรวจวัดไปทั่วท้องฟ้า หัวหน้าโครงการคือศาสตราจารย์ ชาร์ลส์ แอล. เบนเน็ตต์ แห่งมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ โดยเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด องค์การนาซา กับมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ยานอวกาศดับเบิลยูแมปถูกนำส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2001 จากฟลอริดา ปฏิบัติการดับเบิลยูแมปประสบความสำเร็จในภารกิจ COBE และจัดเป็นยานอวกาศระดับกลาง (MIDEX) ลำที่สองของโครงการสำรวจอวกาศ ในปี ค.ศ. 2003 ชื่อโครงการเปลี่ยนจาก MAP มาเป็น WMAP เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ เดวิด ทอดด์ วิลกินสัน (ค.ศ. 1935-2002) สมาชิกคนหนึ่งในคณะนักวิทยาศาสตร์ในโครงการนี้
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (กองทัพเรือสหรัฐ)
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด กองทัพเรือสหรัฐ (United States Navy Explosive Ordnance Disposal) เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคที่ทำให้วัตถุระเบิดทุกประเภทมีความปลอดภัย รวมถึงระเบิดแสวงเครื่อง, สารเคมี, ชีวภาพ และนิวเคลียร์ พวกเขาปฏิบัติการ ณ ที่ตั้งทางบกและใต้น้ำ, ทำการวินิจฉัย, ทำให้ปลอดภัย และเก็บกู้ (หรือทำลายล้าง) ของสรรพาวุธนอกประเทศและในประเทศ พวกเขาทำการรื้อถอนอาวุธอันตราย, ดอกไม้เพลิง และปลดระเบิดโดยใช้เทคนิคการทำลายล้างและการเผาไหม้ พวกเขากรีธาพลส่วนหน้าและบูรณาการอย่างเต็มที่ต่อผู้บังคับบัญชาพลรบต่าง ๆ, หน่วยปฏิบัติการพิเศษ (SOF) และหน่วยสงครามต่าง ๆ ภายในกองทัพเรือ, เหล่านาวิกโยธิน, กองทัพอากาศ และกองทัพบก พวกเขายังได้รับการเรียกร้องให้สนับสนุนหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทางทหารและพลเรือน รวมถึงหน่วยตำรวจลับ
ภารกิจของเจ้าหน้าที่เทคนิคอีโอดี คือนำพวกเขาไปยังทุกสภาพแวดล้อม และทุกสภาพภูมิอากาศในทุกส่วนของโลก พวกเขามีทรัพยากรจำนวนมากที่จะไปให้ถึงภารกิจของพวกเขา ตั้งแต่การดำน้ำสกูบาแบบวงจรเปิดและวงจรปิด รวมถึงจัดเตรียมเครื่องมืออุปกรณ์การดำน้ำโดยใช้ต่อท่ออากาศจากผิวน้ำ ถึงการส่งกำลังกระโดดร่มจากอากาศยานปีกคงที่ รวมทั้งฟาสต์โรป, โรยตัว ตลอดจนระบบสเปเชียลพาโทรลอินเซอร์ชัน/เอกซ์แทรกชัน (SPIE) จากอากาศยานปีกหมุน สู่เรือขนาดเล็กและยานพาหนะสายพาน
ประวัติ
ทีมทำลายล้างวัตถุระเบิดกองทัพเรือเจริญรอยประวัติของพวกเขากลับไปยังกลุ่มอาสาสมัครกลุ่มแรกที่เลือกทำงานกับทีมวัตถุระเบิดที่ยังไม่มีการระเบิดของสหราชอาณาจักรที่มีชื่อเสียง หลังจากการโจมตีของบลิทซ์ครีคเยอรมันเริ่มต้นในต้นปี ค.ศ. 1940 ซึ่งในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1941 ทหารผ่านศึกเหล่านี้ได้กลับมาเพื่อก่อตัวรุ่นแรกในสิ่งที่เป็นชื่อเดิมของโรงเรียนเก็บกู้ทุ่นระเบิด เจ้าหน้าที่และกำลังพลที่เกณฑ์เข้าโรงเรียนสิบเอ็ดสัปดาห์ ที่ทำให้มีคุณสมบัติเป็นกำลังพลเก็บกู้ทุ่นระเบิด/นักดำน้ำระดับสอง ระหว่างเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ถึงตุลาคม ค.ศ. 1945 มีการจบการศึกษาสิบเก้ารุ่นและได้กรีธาพลตลอดแปซิฟิกและเขตสงครามเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งแบ่งออกเป็นหน่วยสืบสวนวัตถุระเบิดเคลื่อนที่ (MEIU) พวกเขามีส่วนช่วยในการกวาดล้างอันตรายจากวัตถุะเบิดทั้งบนบกและในทะเล ครั้นสงครามเกาหลีก็ได้มีการกลับคืนสู่การปฏิบัติบนเรือกวาดทุ่นระเบิดต่าง ๆ เพื่อให้มั่นใจว่ามีการกวาดล้างอันตรายจากการขนส่งทางเรืออย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ในช่วงดังกล่าวได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) โดยมีส่วนร่วมในปฏิบัติการข่าวกรองภายในท้องถิ่น และมีการสื่อสารระหว่างกันกับหน่วยภาคพื้นดินในอินช็อน, ว็อนซ็อน และตลอดปฏิบัติการเขตสงครามสหประชาชาติ
สงครามเวียดนามมีการเพิ่มการมีส่วนร่วมโดยรวมของหน่วยอีโอดี หน่วยจากกองอีโอดีแปซิฟิก เพิร์ลฮาร์เบอร์ รัฐฮาวายได้กรีธาพลทั่วทั้งภูมิภาค กองอีโอดีแปซิฟิกประกอบด้วยหน่วยเคลื่อนที่เร็ว, หน่วยบนเรือ และกำลังพลหน่วยฝึกและประเมินผล ทีมที่นำไปใช้งานบนเรือในทะเลประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หนึ่งนายและทหารเกณฑ์สองคน ทีมในประเทศนั้นใหญ่กว่าและตั้งฐานจากดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (RIVFLOT 1) ถึงดานัง ด้วยความสำคัญโดยรวมในการปฏิบัติการกวาดล้างทุ่นระเบิดในทะเลและแม่น้ำ ทีมงานเหล่านี้รับประกันความปลอดภัยอย่างต่อเนื่องสำหรับการขนส่งทางเรือและปฏิบัติการทางทะเล
นับตั้งแต่สงครามเวียดนามใกล้เข้ามา สถานการณ์โลกที่เปลี่ยนแปลงไปและการปฏิบัติงานที่เพิ่มขึ้นได้กระตุ้นให้มีการขยายหน่วยอีโอดี ทั้งในด้านจำนวนขนาดและความสามารถ บันทึกของพวกเขาในประวัติศาสตร์ล่าสุดรวมถึงสงครามอ่าวที่ซึ่งช่างเทคนิคอีโอดีได้กวาดล้างทุ่นระเบิดทางเรือมากกว่า 500 แห่ง อีโอดีเป็นหน่วยสำคัญในการกำจัดวัตถุระเบิดที่ยังไม่มีการระเบิดออกจากUSS สตาร์ก (FFG-31) หลังจากมีขีปนาวุธต่อต้านเรือเอ็กโซเซต์สองลูกที่ยิงจากเครื่องบินอิรักโจมตีเรือ หน่วยอีโอดีได้พัฒนาการทำให้ลูกระเบิดปลอดภัย ณ สถานที่นั้นเพื่อป้องกันความหายนะ ในระหว่างปฏิบัติการร่วมในโซมาเลีย, เฮติ, บอสเนีย และคอซอวอ หน่วยอีโอดีให้ความปลอดภัยและความต่อเนื่องในการปฏิบัติงานโดยการกำจัดกับดักระเบิด, ที่ซ่อนของอาวุธ และปฏิบัติการกวาดล้างทุ่นระเบิด ปัจจุบันหน่วยอีโอดีเข้าประจำการในอัฟกานิสถานและอิรัก ซึ่งพวกเขากำลังสนับสนุนการทำสงครามต่อต้านการก่อการร้ายระดับโลก, ทำลายอาวุธยุทโธปกรณ์หลังสงครามจำนวนมาก และลดภัยคุกคามที่บังคับโดยระเบิดแสวงเครื่อง (IED) ซึ่งทำให้เกิดภัยพิบัติทั้งสองประเทศ จากการกรีธาพลส่วนหน้าและบูรณาการเต็มรูปแบบภายในหน่วยปฏิบัติการพิเศษต่าง ๆ ของกองทัพเรือและกองทัพบกสหรัฐ ช่างเทคนิคอีโอดีในปัจจุบันได้เปลี่ยนไปอย่างมากจากชั้นเรียนเก็บกู้ทุ่นระเบิดแรกของปี ค.ศ. 1941 แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือระดับความเป็นมืออาชีพ และความทุ่มเทที่เป็นรากฐานสำคัญของโครงการ
การฝึก
วิถีทางการฝึกอีโอดีเริ่มต้นด้วยการฝึกเตรียมความพร้อมสามสัปดาห์ที่สถานีกองทัพเรือเกรตเลกส์ รัฐอิลลินอย ผู้สมัครจะทำต่อเนื่องเกี่ยวกับการพัฒนาจังหวะการว่ายน้ำ, การว่ายน้ำระยะไกล และการปรับสภาพร่างกาย จากนั้นผู้สมัครอีโอดีจะเข้าร่วมการฝึกอย่างเข้มงวดเพิ่มเติมอีก 51 สัปดาห์ การฝึกของพวกเขาเริ่มต้นด้วยโรงเรียนสอนดำน้ำเก้าสัปดาห์ที่จัดขึ้น ณ ศูนย์ฝึกดำน้ำและกู้เรือนาวี (NDSTC) ในปานามาซิตี รัฐฟลอริดา นอกเหนือจากการเรียนรู้วิธีดำน้ำแล้ว ผู้สมัครจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์และฟิสิกส์ของการดำน้ำประเภทต่าง ๆ หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสอนดำน้ำแล้ว ผู้สมัครจะย้ายไปเรียนที่โรงเรียนหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดกองทัพเรือ ณ ฐานทัพอากาศเอ็กลิน ในค่ายวอลตันบีช รัฐฟลอริดา การฝึกนี้แบ่งออกเป็นประเภทเฉพาะของวัตถุระเบิด:
ทุกส่วนสอนวิธีการทำให้ปลอดภัยหรือปลดชนวนระเบิด
เมื่อเสร็จสิ้นการฝึกอีโอดีขั้นพิ้นฐาน ผู้สำเร็จการศึกษาบางคนจะเข้าร่วมหลักสูตรการส่งกำลังทางอากาศขั้นพื้นฐานสามสัปดาห์ที่ค่ายเบนนิง รัฐจอร์เจีย ซึ่งผู้สมัครมีคุณสมบัติเป็นนักกระโดดร่มขั้นพื้นฐาน
หลังจากจัมป์สกูล การฝึกยังคงดำเนินต่อไปที่กัลฟ์พอร์ต รัฐมิสซิสซิปปี ต่อไปอีกสี่สัปดาห์ ประกอบด้วยการฝึกอาวุธในการใช้ปืนพกขนาด 9 มม. และเอ็ม 4 คาร์บิน รวมทั้งการปฐมพยาบาลทหาร
ขั้นตอนสุดท้ายของการฝึกอีโอดี คือการฝึกยุทธวิธีอีโอดีสามสัปดาห์ที่ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกในแซนดีเอโก ซึ่งจะประกอบด้วยการสอดเฮลิคอปเตอร์ (ฟาสต์โรป, การโรยตัว, การขว้าง และการสอดแทรก/การสกัดการลาดตระเวนพิเศษ), การฝึกอาวุธ/อาวุธขนาดเล็ก, ยุทธวิธีของหน่วยขนาดเล็ก (อาวุธ, การป้องกันตัว, การนำทางบก และการลาดตระเวน) และการสื่อสารทางยุทธวิธี (ดาวเทียม และย่านความถี่สูง) เมื่อเสร็จสิ้นการฝึกอีโอดี ผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมหน่วยอีโอดีเคลื่อนที่ ซึ่งพวกเขาจะได้รับการฝึกและประสบการณ์ขั้นสูงในการปฏิบัติงานในฐานะสมาชิกของหมวด/กองร้อยสนับสนุนการช่วยรบนอกประเทศ (CES) หมวดกองลำเลียงและจู่โจมนอกประเทศ, การสงครามพิเศษทางเรือและกองร้อยกองกำลังปฏิบัติการพิเศษ รวมถึงกองร้อยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
การฝึกเจ้าหน้าที่
โอกาสในการฝึกขั้นสูง รวมถึงภาษาต่างประเทศ, การทำลายล้างระเบิดแสวงเครื่องขั้นสูง และการฝึกอบรมของกระทรวงพลังงาน
อุปกรณ์ขั้นสูง
เจ้าหน้าที่อีโอดีใช้เครื่องมือ, เทคนิค และขั้นตอนต่างๆ (TTP) เพื่อบรรลุภารกิจ หุ่นยนต์ถูกใช้เพื่อดำเนินการขั้นตอนระยะไกลกับระเบิดที่ยังไม่ระเบิดและระเบิดแสวงเครื่อง ความพยายามในการบำรุงรักษาเทคโนโลยีล่าสุดสามารถทำได้ด้วยความช่วยเหลือและกระทรวงพลังงานสหรัฐ รวมถึงองค์กรพลเรือนต่าง ๆ ส่วนมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ดูแลโปรแกรมระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูง (AEODRS) เป้าหมายหลักของระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูงคือการพัฒนาสถาปัตยกรรมทั่วไปสำหรับระบบยานพาหนะภาคพื้นดินไร้คนขับ (UGV) เพื่อให้สามารถทำงานร่วมกันได้ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน ระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูงเป็นโครงการหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดประจำการร่วม (JSEOD) ซึ่งดำเนินการผ่านหมวดเทคโนโลยีหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดทางเรือ (NAVEODTECHDIV) ผ่านสำนักงานบริหารโครงการกองทัพเรือสำหรับหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด/การสงครามอิเล็กทรอนิกส์ต่อต้านระเบิดแสวงเครื่องควบคุมระยะไกล (PMS-408)
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) กองที่หนึ่ง
ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) กองที่สอง
ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
โรคสติลล์ที่เริ่มเป็นในผู้ใหญ่
โรคสติลล์ที่เริ่มเป็นในผู้ใหญ่ (adult-onset Still's disease) หรือ โรคสติลล์ในผู้ใหญ่ (adult Still's disease) เป็นโรคของการอักเสบทั่วร่างอย่างหนึ่ง มีอาการตามแบบฉบับ (classic presentation) ได้แก่ มีไข้สูงต่อเนื่องยาวนาน ปวดข้อ และมีผื่นลักษณะเฉพาะสีชมพูคล้ายสีเนื้อปลาแซลมอน (salmon-colored rash) ถือเป็นโรคที่ต้องวินิจฉัยด้วยการแยกโรคอื่นออก การตรวจระดับของเฟอร์ไรติน (โปรตีนชนิดหนึ่งในเลือดซึ่งมีหน้าที่จับกับเหล็ก) อาจพบว่าสูงขึ้นในผู้ป่วยโรคสติลล์ ผู้ป่วยอาจมีอาการแรกเริ่มที่คล้ายคลึงกับโรคอื่นๆ ที่ทำให้เกิดการอักเสบ รวมถึงโรคภูมิต้านตนเองชนิดอื่นๆ ซึ่งต้องวินิจฉัยแยกออกไปให้ได้ก่อน
ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีพยากรณ์โรคดี แต่หากมีอาการที่เกี่ยวข้องกับปอด หัวใจ หรือไต ผู้ป่วยอาจมีภาวะแทรกซ้อนที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต จากผลของโรคที่เกิดกับอวัยวะเหล่านี้ได้ การรักษาแรกเริ่มใช้สเตอรอยด์ เช่น เพรดนิโซโลน ยาอื่นๆ อาทิ ยาต้านอินเตอร์ลิวคินวัน (เช่น อานาคินรา) อาจใช้รักษาได้ หากรักษาด้วยสเตอรอยด์ขนาดปกติแล้วไม่ได้ผล
โรคนี้มีความคล้ายคลึงกับโรคข้ออักเสบไม่ทราบสาเหตุในเด็ก (Systomic-onset juvenile idiopathic arthritis) ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า โรคสติลล์
อาการและอาการแสดง
ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอาการแรกเริ่มได้แก่ ปวดข้อ ไข้สูง ผื่นสีชมพูอมส้ม ตับโต ม้ามโต ต่อมน้ำเหลืองโต ตรวจเลือดพบเม็ดเลือดขาวมากกว่าปกติ ผลตรวจรูมาตอยด์แฟกเตอร์และแอนตินิวเลียร์แอนติบอดีมักให้ผลลบ และตรวจระดับเฟอร์ไรตินในเลือดมักมีค่าสูง
ไกลเพียงใดก็จะไปให้ถึงฝัน
ไกลเพียงใดก็จะไปให้ถึงฝัน (Far and Away) เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัย ดราม่า โรแมนซ์ ในปี ค.ศ. 1992 กำกับโดยรอน ฮาวเวิร์ดจากการเขียนบทของฮาเวิร์ดและบ็อบ ดอลแมน นำแสดงโดยทอม ครูซและนิโคล คิดแมน ถ่ายภาพด้วยกล้องพานาวิชัน โดยมิคาเอล ซาโลมอน และดนตรีประกอบด้วยจอห์น วิลเลียมส์ ภาพยนตร์ยังเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 1992
ครูซและคิดแมน รับบทเป็นผู้ย้านถิ่นฐานชาวไอร์แลนด์ที่เข้ามาเสี่ยงโชคในอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1890 โดยเฉพาะในการแข่งขันเพื่อจับจองที่ดินในปี 1893
วัดศรีมณีวัน (จังหวัดตาก)
วัดศรีมณีวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนและเหมืองล้อมรอบ นอกจากนั้นวัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของอำเภอแม่ระมาด สำนักงานเลขาธิการสภาวัฒนธรรมตำบลแม่จะเรา (ชั่วคราว) และศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลแม่จะเรา
วัดศรีมณีวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 เดิมมีนามว่า วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง ได้เปลี่ยนเป็น "วัดศรีมณีวัน" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางของหมู่บ้าน ต่อมาในสมัยของเจ้าอาวาสพระอินทจักร จกฺกวโร พร้อมกับหมื่นเทพ สอนนา ผู้ใหญ่บ้าน ได้จัดการย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ตรงที่ตั้งปัจจุบัน ระยะแรกได้รับบริจาคที่ดินจากนายมา นางน้อย พรมวิหาร นายหวัน นางบัว จันแก้วปง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สัก กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ปูนปั้นและไม จำนวนหลายองค์
เสาร์สนุก
เสาร์สนุก เป็นรายการเสนอเพลงทางโทรทัศน์  ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2519 ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทุกวันเสาร์ โดยในยุคแรกเป็นการนำวงดนตรีสตริงของไทยมาแสดงในห้องส่งเพื่อออกอากาศสด โดยมีรายการคู่แข่งคือ โลกดนตรี  จนเมื่อ วิเชียร อัศว์ศิวะกุล เปิดบริษัทค่ายเพลงอย่างเป็นทางการในนาม นิธิทัศน์ โปรโมชั่น จึงได้มีการปรับเปลี่ยนโดยเน้นศิลปินในสังกัดมาแสดงในห้องส่งโดยใช้การลิปซิงค์ จนกระทั่งเป็นมิวสิกวิดีโอ   โดยเป็นรายการที่สร้างศิลปินต่างๆ ให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง อาทิ ชาตรี, ดิ อินโนเซ้นท์, แมคอินทอช, ร็อคเคสตร้า, โอเวชั่น ฯลฯ  รายการยุติลงภายหลังการเข้ามาบริหารบอร์ด อ.ส.ม.ท. ของ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง จนทำให้นิธิทัศน์มีรายการทาง'''ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. มากเกินไปในปี พ.ศ. 2534
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก
ภูมิหลัง
ความอดทนของชาวโปโมมาถึงที่สุด เมื่อเคลเซย์กับสโตนข่มขืนภริยาของ ออกัสติน (Augustine) หัวหน้าเผ่าฮาลานาโพ ทั้งเผ่าจึงตัดสินใจบุกที่พำนักของเคลเซย์กับสโตน โดยวางแผนให้ภริยาหัวหน้าออกัสตินราดน้ำลงบนดินปืนของทั้งคู่เพื่อให้ใช้มิได้เสีย จากนั้น นักรบชาวโปโมแห่มาล้อมบ้านของคนทั้งสองในยามเช้าตรู่ แล้วใช้เกาทัณฑ์ระดมยิงเข้าไป เคลเซย์ต้องลูกเกาทัณฑ์ตาย ส่วนสโตนโจนออกหน้าต่างแล้วซ่อนหลังต้นหลิว แต่หัวหน้าออกัสตินตามเจอ และใช้ศิลาทุบเขาจนถึงแก่ชีวิต
การสังหารหมู่
กรมอัศวานึกที่ 1 แห่งทัพม้าสหรัฐอเมริกา (1st Dragoons Regiment of the United States Cavalry) ภายใต้การนำของ ร้อยโทนาธาเนียล ลีออน (Nathaniel Lyon) กับร้อยโท เจ. ดับเบิลยู. เดวิสัน (J. W. Davison) เข้ายึดเกาะเพื่อลงโทษชาวโปโม พบเจอที่ใด ก็สังหารที่นั้น ไม่เลือกหญิง ชาย หรือเด็ก ชรา กรมอุทยานแห่งชาติสหรัฐอเมริกาประเมินว่า กองทัพได้ฆ่าชาวโปโมไปหกสิบคน จากทั้งหมดสี่ร้อยคน ขณะที่เอกสารอื่น ๆ ว่า ชาวโปโมตายไปหลายร้อย ในบรรดาผู้ตายนี้ ถูกฆ่าที่แม่น้ำรัสเชิน (Russian River) เจ็ดสิบห้าคน
มีชาวโปโมรอดตายมาเพียงเล็กน้อย ในจำนวนนั้นรวมถึง นิคา (Ni'ka) เด็กหญิงวัยหกปี หรือต่อมารู้จักในชื่อ ลิวซี มัวร์ (Lucy Moore) เธอหลบใต้แม่น้ำ แล้วหักปล้องอ้อมาใช้หายใจ ในภายหลัง ลูกหลานของเธอตั้งมูลนิธิลิวซีมัวร์ (Lucy Moore Foundation) เพื่อทำงานกระชับความสัมพันธ์ระหว่างชนพื้นเมืองกับชนที่มาอยู่ใหม่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และเพื่อให้การศึกษาเกี่ยวกับการสังหารหมู่ครั้งนี้
เหตุการณ์ภายหลัง
เมื่อการสังหารสงบแล้ว รัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาสั่งให้ชาวโปโมล่าถอยไปอาศัยในตูบ (rancheria) เล็ก ๆ ที่รัฐบาลปลูกให้ ทำให้จำนวนชาวโปโมลดน้อยถอยลงเป็นอันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เหลืออยู่ก็ดำรงชีวิตอย่างแร้นแค้น และมีหนังสือเรียนวิชาประวัติศาสตร์เพียงสองสามเล่มในรัฐแคลิฟอร์เนียที่เอ่ยถึงเหตุการณ์สังหารหมู่หรือการที่ชาวแคลิฟอร์เนียทารุณชนพื้นเมือง
มีการจัดทำหมุดประวัติศาสตร์สองหมุดไว้บนเกาะ หมุดแรกนั้น องค์การเนทีฟซันส์ออฟเดอะโกลเดินเวสต์ (Native Sons of the Golden West) ปักเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1942 บนถนนเรเคฺลอเมเชิน (Reclamation Road) ห่างจากทางหลวงแคลิฟอร์เนียหมายเลข 20 ไป 0.3 ไมล์ บนหมุดมีจารึกสั้น ๆ ว่า เป็นสมรภูมิระหว่างทหารอเมริกันกับชาวอินเดียนของหัวหน้าออกัสติน ส่วนหมุดที่สองนั้น กรมอุทยานและนันทนาการ (Department of Parks and Recreation) ร่วมกับมูลนิธิลิวซีมัวร์ ปักเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2005 บนทางหลวงฯ หมายเลข 20 นั้นเอง บนหมุดมีถ้อยคำว่า พื้นที่ "สังหารหมู่ชนซึ่งส่วนใหญ่เป็นหญิงและเด็ก" (massacre mostly of women and children)
เหตุเพลิงไหม้เรือนจำตาเงอรัน
เหตุเพลิงไหม้เรือนจำตาเงอรัน เป็นเหตุการณ์ไฟไหม้ในบล็อกเรือนจำที่เต็มไปด้วยนักโทษในเมืองตาเงอรัง บันเติน ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งอยู่ในเกรตเตอร์จาการ์ตา ไฟเริ่มไหม้ในเวลาประมาณ 01:45 WIB ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2021 (18:45 UTC, 2021.09.07) ในเรือนจำเซ็กเตอร์ C ทำให้มีผู้เสียชีวิต 44 คนและบาดเจ็บมากถึง 77 คน นี่เป็นไฟไหม้ครั้งร้ายแรงที่สุดนับตั้งแต่ภัยพิบัติดอกไม้ไฟที่ตาเงอรังใน ค.ศ. 2017 ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 49 คน
ผู้บาดเจ็บ
นักโทษบางคนที่ถูกฆ่าตายระหว่างเกิดเพลิงไหม้ เพลิงไหม้ทำให้ผู้ต้องขังเสียชีวิต 44 คน (สามคนเสียชีวิตที่โรงพยาบาลวันรุ่งขึ้นหลังเกิดเพลิงไหม้) 8 คนได้รับบาดเจ็บสาหัสเนื่องจากการบาดเจ็บจากการถูกไฟไหม้ และ 73 คนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย เหยื่อผู้บาดเจ็บถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล Sitanala และโรงพยาบาล Tangerang Regency General นำร่างผู้ต้องขังที่เสียชีวิตส่งโรงพยาบาลกลางตำรวจเพื่อตรวจสอบต่อไป
ผู้ต้องขังที่เสียชีวิตส่วนใหญ่ถูกคุมขังในข้อหาก่ออาชญากรรมเกี่ยวกับยาเสพติด ขณะที่อีกจำนวนหนึ่งถูกจำคุกในข้อหาก่อการร้ายและฆาตกรรม สองของผู้ต้องขังตายเป็นชาวต่างชาติ: จากแอฟริกาใต้และอื่น ๆ จากโปรตุเกส (20) ผู้ต้องขังที่ได้รับบาดเจ็บทั้งหมดถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานเกี่ยวข้องกับยาเสพติด
โอลิมปิกฤดูร้อน 1960
'''มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ประจำปี ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503)''' จัดขึ้นที่โรม ประเทศอิตาลี
เคสเซียส เคลย์ นักมวยจากสหรัฐอเมริกาผู้ชนะเลิศการแข่งขันชกมวยในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 17 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการเริ่มต้นของสิ่งใหม่ๆ เช่น มีการให้ความสนับสนุนในเรื่องการเดินทางทางอากาศแก่นักกีฬา นักกีฬามีการเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันในครั้งนี้มาอย่างเต็มที่นักกีฬาทุกคนให้ความสำคัญในการได้รับชัยชนะในการแข่งขันอย่างเต็มที่ ด้วยเหตุนี้สถิติที่นักกีฬาโอลิมปิกปีก่อนๆ ทำไว้จึงถูกลบล้างไปเกือบหมด
ชนิดกีฬา
17 ชนิดกีฬา 23 สาขา, และ 150 รายการ
วงศ์ย่อยเสือใหญ่
วงศ์ย่อยเสือใหญ่ หรือ วงศ์ย่อยเสือ (Panther, Big cat) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pantherinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ คือ เป็นเสือขนาดใหญ่ ที่อุ้งตีนมีซองหุ้มเล็บได้ทั้งหมด ในลำคอมีกระดูกกล่องเสียงชิ้นกลางดัดแปลง มีลักษณะเป็นแถบเส้นเอ็นสั่นไหวได้ดี จึงสามารถใช้ส่งเสียงร้องดัง ๆ ได้ ที่เรียกว่า คำราม
จากการศึกษาพบว่า วงศ์ย่อยนี้แยกออกมาจากวงศ์ย่อย Felinae เมื่อ 60 ล้านปีก่อน และจากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอพบว่า เสือดาวหิมะ เป็นรากฐานของเสือในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามีจีโนมที่แตกต่างกันของเสือและแมวในวงศ์นี้
โดยเสือที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล 7 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชียและแอฟริกา และพบเพียงชนิดเดียวในทวีปอเมริกาใต้
ชากฟอสซิล
====
ประสงค์ โฆษิตานนท์
ประสงค์ โฆษิตานนท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเพชรบูรณ์ และสมาชิกวุฒิสภาจากการแต่งตั้ง พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2539
ประวัติ
นายประสงค์ โฆษิตานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ที่เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการเงินและการธนาคาร จากสถาบันฟาร์อีสเทอร์น ประเทศฟิลิปปินส์ และระดับปริญญาโท สาขาการตลาด จากสถาบันเดลลาส ประเทศสหรัฐอเมริกา
นายประสงค์ โฆษิตานนท์ เป็นเจ้าของบริษัท อาณาจักรสุโขทัยหินอ่อนและแกรนิต จำกัด, บริษัท แกรนิตเพชรบูรณ์ จำกัด และบริษัท พี.วี.หินอ่อนและแกรนิต จำกัด
งานการเมือง
นายประสงค์ โฆษิตานนท์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา 2 สมัย คือ พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2539 ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงการสรรหาสมาชิกวุฒิสภามาเป็นการเลือกตั้ง ซึ่งนายประสงค์ โฆษิตานนท์ ได้ลงสมัครในจังหวัดเพชรบูรณ์ และได้รับการเลือกตั้งในครั้งนั้นด้วย
ต่อมานายสุวิทย์ คุณกิตติ หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้เสนอชื่อนายประสงค์ โฆษิตานนท์ รับตำแหน่งรัฐมนตรีในโควตาของพรรคเพื่อแผ่นดิน เนื่องจากนายประสงค์ เป็นนายทุนสนับสนุนพรรค ทำให้นายประสงค์ โฆษิตานนท์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ใน 2 รัฐบาล คือ รัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
การฝังศพในเรือ
การฝังศพในเรือ (Ship burial หรือ boat grave) เป็นการฝังศพโดยการใช้เรือที่อาจจะเป็นทั้งที่บรรจุศพและที่ฝังสมบัติของผู้ตาย หรือ เป็นส่วนหนึ่งของสมบัติของผู้ตายเท่านั้น ถ้าเป็นเรือลำเล็กก็จะเรียกว่า “boat grave” ลักษณะของการฝังทำกันในสมัยเวนเดล (ค.ศ. 550-ค.ศ. 793) และโดยแองโกล-แซ็กซอน, เมโรแว็งเชียง, ไวกิง, ชาวรุส, ชาวบอลติก (โดยเฉพาะ ชาวคิวโรเนียน) และบางครั้งก็พบในอียิปต์โบราณ ตามประเพณีของกลุ่มชนเจอร์มานิคแล้วการฝังโดยวิธีนี้เป็นการใช้เรือเป็นพาหนะในการเดินทางไปยังท้องพระโรงวาลฮาลลา และการฝังโดยวิธีนี้เป็นเกียรติยศอันสูงส่งต่อผู้เสียชีวิต
วงศ์ปลาเหล็กใน
วงศ์ปลาเหล็กใน หรือ วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้แคระ (วงศ์: Indostomidae) เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Gasterosteiformes มีความคล้ายคลึงกับม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้มาก มีเพียงสกุลเดียวเท่านั้นคือ Indostomus
โดยปลาชนิดแรกของวงศ์นี้ถูกค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1920 ที่ทะเลสาบอี้นดอจี้ในรัฐกะชีน ประเทศพม่า
ลักษณะโดยรวมของปลาในวงศ์นี้คือ มีส่วนหัวและปากสั้น ตาโต มีวงเกล็ดของลำตัวน้อย ส่วนหางเรียงเล็ก มีครีบหลังเป็นก้านแข็งสั้นๆ ที่ตอนหน้าของลำตัว และเป็นครีบอ่อนที่ตอนกลาง มีทั้งครีบอก ครีบท้องอันเล็ก ครีบก้นและครีบหางเป็นรูปพัด ตัวมีสีน้ำตาลอ่อนถึงคล้ำ และมีลายสีคล้ำประ ครีบใส มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 3 เซนติเมตร ทำให้แลดูคล้ายเหล็กในของแมลงหรือแมงบางจำพวก
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีไม้น้ำขึ้นอย่างหนาแน่นรวมถึงในพื้นที่พรุด้วย โดยดูดกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร มีการขยายพันธุ์คล้ายม้าน้ำ คือ ตัวเมียวางไข่บนใบพืชน้ำ และตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่
แพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ พม่า, ไทย, ลุ่มแม่น้ำโขง, มาเลเซีย จนถึงปัจจุบันนี้ ค้นพบแล้ว 3 ชนิด ได้แก่
นอกจากนี้แล้ว ยังได้มีการพบอีกหนึ่งชนิด คือ I. tiliosi ในปี ค.ศ. 2001 แต่ยังมิได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ
เส้นประสาทเฟเชียล
เส้นประสาทเฟเชียล หรือ เส้นประสาทสมองเส้นที่ 7 (Facial nerve) เป็นหนึ่งในเส้นประสาทสมองจากจำนวนทั้งหมด 12 คู่ เส้นประสาทนี้ออกมาจากก้านสมองที่ระหว่างพอนส์และเมดัลลา ออบลองกาตา และทำหน้าที่ควบคุมกล้ามเนื้อแสดงสีหน้า และรับรสจากส่วนด้านหน้า 2/3 ของลิ้นและช่องปาก นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เลี้ยงใยประสาทก่อนปมประสาทของพาราซิมพาเทติกไปยังปมประสาทของศีรษะและคออีกจำนวนมาก
เส้นทาง
เส้นประสาทเฟเชียลสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วนใหญ่ๆ คือ ส่วนในกะโหลกศีรษะ (intracranial portion) ส่วนในกระดูกขมับ (intratemporal portion) และส่วนนอกกระดูกขมับ (extratemporal portion)
ส่วนในกระดูกขมับ
เส้นประสาทเฟเชียลเข้าสู่ส่วนพีทรัสของกระดูกขมับ (Petrous portion of temporal bone) ผ่านทางปากรูประสาทหู (internal acoustic meatus) วิ่งคดเคี้ยวอยู่ภายในคลองประสาทเฟเชียล (facial canal) จนออกจากกระดูกขมับที่ช่องสไตโลมาสตอยด์ (stylomastoid foramen) แบ่งออกได้เป็น 4 ส่วน ได้แก่
ประสาทนำออก
เส้นประสาทเฟเชียลทำหน้าที่หลักในการสั่งการควบคุมกลุ่มกล้ามเนื้อแสดงสีหน้า (muscles of facial expression) และยังสั่งการไปยังกล้ามเนื้อไดแกสตริกมัดหลัง (posterior belly of the digastric muscle) กล้ามเนื้อสไตโลไฮออยด์ (stylohyoid) และกล้ามเนื้อสเตปีเดียสในหูชั้นกลาง (stapedius) กล้ามเนื้อเหล่านี้เป็นกล้ามเนื้อลายที่เจริญมาจากส่วนโค้งคอหอยที่สอง (2nd pharyngeal arch)
เส้นประสาทเฟเชียลยังมีใยประสาทพาราซิมพาเทติกไปยังต่อมน้ำลายใต้ขากรรไกร (submandibular gland) และต่อมน้ำลายใต้ลิ้น (sublingual gland) ผ่านทางเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี (chorda tympani) ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกมีผลเพิ่มการหลั่งน้ำลายจากต่อมดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใยประสาทพาราซิมพาเทติกไปเลี้ยงเยื่อเมือกของจมูกและต่อมน้ำตาผ่านทางปมประสาทเทอริโกแพลาทีน (pterygopalatine ganglion)
เส้นประสาทนี้ยังทำหน้าที่เป็นประสาทนำออกในรีเฟล็กซ์กระจกตา (corneal reflex)
ประสาทนำเข้า
เส้นประสาทเฟเชียลรับรู้รสชาติจากด้านหน้าสองในสามของลิ้นผ่านทางเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี การรับรู้รสชาติถูกส่งไปยังส่วนรับความรู้สึกของซอลิเทรี นิวเคลียส (solitary nucleus) ส่วนการรู้สึกทั่วไปของลิ้นจากด้านหน้าสองในสามของลิ้นมาทางเส้นประสาทไทรเจมินัลส่วนที่สาม (third division of trigeminal nerve; V-3) ซึ่งทั้งใยประสาทรับความรู้สึกทั่วไปและความรับรู้รสชาติจะเดินทางมาด้วยกันเป็นระยะทางสั้นๆ ผ่านทางเส้นประสาทลิ้น (lingual nerve) ก่อนที่เส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานีจะแยกจากเส้นประสาทลิ้น
เส้นประสาทจะเข้าสู่หูชั้นกลางผ่านทางรูเปิดพีโทรทิมพานิก (petrotympanic fissure) ซึ่งตรงนี้เส้นประสาทจะไปรวมกับเส้นประสาทเฟเชียลที่เหลือบริเวณคลองเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี จากนั้นใยประสาทรับรู้รสชาติส่วนนี้จะไปถึงปมประสาทเจนิคิวเลต (ซึ่งเป็นปมประสาทของใยประสาทรับรสชาติของเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี และวิถีประสาทรับรสชาติอื่นๆ) จากปมประสาทเจนิคิวเลต ใยประสาทรับรสชาติซึ่งต่อไปเรียกว่าเนอร์วัส อินเตอร์มีเดียส (nervus intermedius) จะเดินทางผ่านปากรูประสาทหูขนานไปกับรากประสาทสั่งการของเส้นประสาทเฟเชียล แล้วเข้าไปยังแอ่งกะโหลกหลัง (posterior cranial fossa) แล้วไซแนปส์กับซอลิเทรี นิวเคลียส
การทดสอบเส้นประสาทเฟเชียล
เนื่องจากเส้นประสาทเฟเชียลทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อแสดงสีหน้าใต้อำนาจจิตใจ ดังนั้นการทดสอบเส้นประสาทเฟเชียลทำโดยการให้ผู้ถูกทดสอบยักคิ้ว ยิ้มยิงฟัน ขมวดคิ้ว หลับตาสนิท (หากผู้ถูกทดสอบทำไม่ได้ จะเรียกว่า ตาหลับไม่มิด (lagophthalmos)) ทำปากจู๋ ทำแก้มป่อง หากปกติจะต้องสมมาตรทั้งสองซีก
หากมีอัมพาตใบหน้าครึ่งซีกชนิดเซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน (upper motor neuron lesion) ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติเฉพาะกล้ามเนื้อใบหน้าส่วนล่างด้านตรงข้ามกับรอยโรค เนื่องจากกล้ามเนื้อใบหน้าส่วนบน (ได้แก่กล้ามเนื้อฟรอนทาลิสและกล้ามเนื้อหลับตา) ถูกเลี้ยงด้วยใยเส้นประสาทเฟเชียลทั้งสองข้าง ในขณะที่อัมพาตใบหน้าครึ่งซีกชนิดเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (lower motor neuron lesion) จะมีอาการอ่อนแรงทั้งใบหน้าส่วนบนและส่วนล่างด้านเดียวกันกับรอยโรค
การทดสอบการรับรสชาติทำโดยการป้ายสารละลายที่มีรสชาติที่บริเวณด้านหน้า 2/3 ของลิ้น หรือใช้การกระตุ้นด้วยขั้วไฟฟ้า
รีเฟล็กซ์กระจกตา (Corneal reflex) เป็นการทดสอบการทำงานของเส้นประสาทสมองเส้นที่ 5 และ 7 โดยใยประสาทนำเข้านั้นคือใยประสาทรับความรู้สึกทั่วไปของเส้นประสาทไทรเจมินัล ส่วนใยประสาทขาออกคือเส้นประสาทเฟเชียล เมื่อมีการกระตุ้นบริเวณกระจกตาข้างหนึ่งโดยสิ่งแปลกปลอมหรือการสัมผัสจะทำให้มีการกะพริบตาทั้งสองข้างพร้อมกัน กลไกนี้เกิดจากการเส้นประสาทเฟเชียลควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อแสดงสีหน้ามัดหนึ่ง ชื่อว่ากล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi) ทำหน้าที่กะพริบตา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี (พ.ศ. 2334 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 32 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดางิ้ว
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2334 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดางิ้ว
ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าฉิมพลีทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าฉิมพลี ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉิมพลี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 พระชันษา 67 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
เฟอร์รารี่ 488
เฟอร์รารี่ 488 (Ferrari 488) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดย บริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ปี ค.ศ. 2015 โดยมีโฉม จีทีบี (GTB) เป็นโฉมแรกของรุ่น 488 เป็นรุ่นที่มาแทนที่สายการผลิต 458 ที่ได้ยกเลิกไปในปี ค.ศ. 2015
โตกีโปนา
โตกีโปนา (มักแปลว่า 'ภาษาที่ดี'; ) เป็นภาษาประดิษฐ์ที่เป็นที่รู้จักจากการมีคำศัพท์ขนาดเล็ก เรียบง่าย และง่ายต่อการได้มา ภาษานี้สร้างขึ้นโดย Sonja Lang นักภาษาศาสตร์และนักแปลภาษาชาวแคนาดา เพื่อลดความซับซ้อนของความคิดและการสื่อสาร มีการเผยแพร่แบบร่างแรกทางออนไลน์ใน ค.ศ. 2001 ก่อนจะเผยแพร่รูปเต็มในหนังสือ Toki Pona: The Language of Good ใน ค.ศ. 2014
เฟอร์รารี่ 488
488 ใช้เครื่องยนตร์ขนาด 3.9 ลิตร ทวินเทอร์โบชาร์จ V8 ซึ่งเล็กลงกว่ารุ่นก่อนหน้านี้ เครื่องยนตร์สามารถทำแรงม้าได้ 670 PS (493 kW; 661 hp) ที่ 8,000 rpm และแรงบิดขนาด 760 N·m (561 lb·ft) ที่ 3,000 rpm รถใช้ระบบเกียร์ดูเอิลคลัทซ์-7 จังหวะ จากฟอร์มูลาวัน รูปลักษณ์ภายนอกของรถมีความคล้ายคลึงกับ 458 และลาร์เฟอร์รารี่ ก่อนหน้านี้มาก
โตกีโปนา
โตกีโปนาเป็นภาษาโดดเดี่ยวที่มีเพียง 14 หน่วยเสียง และคุณสมบัติพื้นฐานของลัทธิจุลนิยม โดยมุ่งเน้นไปยังแนวคิดที่เรียบง่ายและใกล้เคียงสากลเพื่อเพิ่มการแสดงออกจากคำเพียงไม่กี่คำ ในหนังสือ Toki Pona: The Language of Good Lang เสนอคำศัพท์ระมาณ 120 คำ ส่วน Toki Pona Dictionary ในภายหลังระบุศัพท์ที่"จำเป็น"ถึง 137 คำและศัพท์ที่ไม่ค่อยใช้จำนวนหนึ่ง คำเหล่านี้ออกเสียงง่ายในทุกภาษา ซึ่งช่วยให้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างคนต่างวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม ภาษานี้ไม่ได้สร้างเป็นภาษาช่วยสื่อสารนานาชาติ โดยส่วนหนึ่งได้แรงบันดาลใจจากปรัชญาลัทธิเต๋า ภาษานี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยให้ผู้ใช้มีการเจาะจงกับสิ่งพื้นฐานและส่งเสริมการคิดเชิงบวกตามข้อสันนิษฐาน Sapir–Whorf แม้จะมีคำศัพท์เพียงเล็กน้อย แต่ผู้พูดก็สามารถเข้าใจและสื่อสารได้ โดยส่วนใหญ่อาศัยบริบทและการผสมคำเพื่อแสดงความหมายที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้น
หลังการสร้างช่วงแรก มีการพัฒนาชุมชนผู้พูดภาษาขนาดเล็กในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ในขณะที่กิจกรรมส่วนใหญ่จักในโลกออนไลน์ที่ห้องแชต สื่อสังคม และในกลุ่มออนไลน์
เฟอร์รารี่ 488
488 จีทีบี
ผู้ผลิตได้ออกมาประกาศว่าสมรรถภาพของรถในการทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. อยู่ที่ 3.0 วินาที 0-200 กม./ชม. ที่ 8.3 วินาทีและทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 330 กม./ชม. (205 mph)
โตกีโปนา
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อภาษานี้ประกอบด้วยสองส่วน คือ toki ('ภาษา') แผลงมาจากคำว่า tok ในตอกปีซิน ซึ่งแผลงมาจากคำว่า talk ในภาษาอังกฤษ และ pona ('ดี/เรียบง่าย') แผลงมาจากคำว่า bona ในภาษาเอสเปรันโต ซึ่งแผลงมาจากคำว่า bonus ในภาษาละติน
เฟอร์รารี่ 488
488 สไปเดอร์
488 สไปเดอร์ (488 Spider) เป็นโฉมรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง 2 ที่นั่ง แบบโรดสเตอร์ เปิดประทุน คล้ายกับ 458 สไปเดอร์ก่อนหน้านี้ รถได้รับการเปิดเผยเป็นรูปในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 และรถได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในงานแฟรงเฟิร์ตมอเตอร์โชว์ ในเดือนกันยายน 2015
โตกีโปนา
สัทวิทยา
โตกีโปนาใช้เสียงพยัญชนะเก้าตัว และเสียงสระห้าตัว  โดยพยางค์แรกของคำจะต้องเน้นเสียงเสมอ ภาษานี้ไม่มีสระเสียงยาว วรรณยุกต์ อักษรนำ อักษรควบกล้ำ
เฟอร์รารี่ 488
488 สไปเดอร์
488 สไปเดอร์ใช้เครื่องยนตร์รูปแบบเดียวกับ 488 จีทีบี รวมถึงเครื่องยนตร์ขนาด 3.9 ลิตร V8 670 แรงม้า แต่รถมีน้ำหนักมากกว่าจีทีบี 50 กิโลกรัม (110 lb) ถึงอย่างไรก็ดีรถเบากว่า 458 สไปเดอร์ 10 กิโลกรัม รถสามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ในเวลาเดียวกันกับ จีทีบีที่ 3.0 วินาที ขณะที่ 0-200 กม./ชม. มากกว่าเล็กน้อยที่ 8.7 วินาที ส่วนความเร็วสูงสุดทำได้ที่ 325 กม./ชม. (202 mph) สำหรับการจำหน่ายโฉมนี้ในอังกฤษคาดว่าจะจำหน่ายในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิปี 2016
โตกีโปนา
วงศัพท์
รากคำทั้ง 120 คำได้รับการออกแบบมาภายใต้เงื่อนไขของการมีชีวิตที่เรียบง่าย เนื่องจากภาษานี้มีรากคำน้อยมาก คำจากภาษาอื่นๆ จึงถูกสร้างขึ้นโดยการผสมรากคำเข้าด้วยกัน เช่น คำว่าสอน จะแปลว่า pana e sona ที่มีความหมายโดยตรงว่า ให้ความรู้
เฟอร์รารี่ 488
488 พิสต้า
ก่อนหน้านี้ เราได้รายงานเรื่องข้อมูลหลุดของ Ferrari 488 รุ่นพิเศษที่แรงกว่ารุ่นปกติ และ คาดว่าจะใช้รหัส GTO บัดนี้ ค่ายม้าพยศได้เปิดเผยข้อมูลรถยนต์รุ่นดังกล่าวแล้วในชื่อ Ferrari 488 Pista โดยมาพร้อมกับขุมพลัง V8 เทอร์โบคู่ ที่แรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของ Ferrari ทั้งยังปรับปรุงหน้าตาและช่วงล่างใหม่ พร้อมกับรีดน้ำหนักตัวถังลงอีก 90 กิโลกรัม
โตกีโปนา
วันทามารีย์
jan Meli o (วันทามารีย์ แปลโดย Tobias Merkle, 2020)
เฟอร์รารี่ 488
488 พิสต้า สไปเดอร์
ค่ายม้าพยศได้เปิดตัวรถยนต์เปิดประทุนมาแล้ว 50 รุ่น โดยน้องใหม่ล่าสุด มีชื่อว่า Ferrari 488 Pista Spider วางตำแหน่งเอาไว้ในฐานะ Special Series เพื่อเฉลิมฉลองในโอกาสดังกล่าว มาพร้อมกับเครื่องยนต์ V8 3.9 ลิตร เทอร์โบคู่ เจ้าของรางวัล International Engine of the Year Awards 3 ปีซ้อน ส่วนรายละเอียดมิติตัวถัง ยาว x กว้าง x สูง : 4,605 x 1,975 x 1,206 มิลลิเมตร
488 จีทีอี และ จีที3
เป็นเวอร์ชันรถแข่งของ 488 จากโฉม จีทีบี ซึ่งมาแทนรถแข่งรุ่น 458 อิตาเลีย จีทีซี และอิตาเลีย จีที3 ก่อนหน้านี้ ซึ่งยังคงใช้เครื่องยนตร์แบบเดียวกันกับจีทีบีปกติ ขนาด 3.8 ลิตร V8
โตกีโปนา
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
ข้อที่ 1 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
"jan ali li kama lon nasin ni: ona li ken tawa li ken pali. jan ali li kama lon sama. jan ali li jo e ken pi pilin suli. jan ali li ken pali e wile pona ona. jan ali li jo e ken pi sona pona e ken pi pali pona. jan ali li wile pali nasin ni: ona li jan pona pi jan ante."
หอคอยบาเบล
ma tomo Pape (เรื่องราวหอคอยบาเบล แปลโดย Bryant J. Knight, 2005)
"jan ali li kepeken e toki sama. jan li kama tan nasin pi kama suno li kama tawa ma Sinale li awen lon ni. jan li toki e ni: 'o kama! mi mute o pali e kiwen. o seli e ona'. jan mute li toki e ni: 'o kama! mi mute o pali e tomo mute e tomo palisa suli. sewi pi tomo palisa li lon sewi kon. nimi pi mi mute o kama suli! mi wile ala e ni: mi mute li lon ma ante mute'. jan sewi Jawe li kama anpa li lukin e ma tomo e tomo palisa. jan sewi Jawe li toki e ni: 'jan li lon ma wan li kepeken e toki sama li pali e tomo palisa. tenpo ni la ona li ken pali e ijo ike mute. mi wile tawa anpa li wile pakala e toki pi jan mute ni. mi wile e ni: jan li sona ala e toki pi jan ante'. jan sewi Jawe li kama e ni: jan li lon ma mute li ken ala pali e tomo. nimi pi ma tomo ni li Pape tan ni: jan sewi Jawe li pakala e toki pi jan ali. jan sewi Jawe li tawa e jan tawa ma mute tan ma tomo Pape."
ทะเลน้อย
ทะเลน้อย หรือ อุทยานนกน้ำทะเลน้อย เป็นทะเลสาบน้ำจืดมีเนื้อที่ผืนน้ำ ประมาณ 17,500 ไร่ มีความกว้างประมาณ 5 กิโลเมตร ยาวประมาณ 6 กิโลเมตร ตั้งอยู่ตำบลนางตุง และตำบลทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง เชื่อมต่อกับทะเลสาบสงขลาโดยคลองนางเรียมที่มีความยาว 2 กิโลเมตร ทางฝั่งตะวันตกของทะเลสาบเป็นที่ตั้งบ้านเรือนของชุมชนราว 2,000 ครัวเรือน ทางฝั่งตะวันออก ฝั่งเหนือ ฝั่งใต้ เป็นป่าพรุและพงหญ้า
ทะเลน้อยได้รับการประกาศเป็น เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ถือเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าแห่งแรกของประเทศไทย สังกัดกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
พื้นที่รอบทะเลน้อย มีเนื้อที่ประมาณ 285,625 ไร่ เป็นบริเวณพรุควนขี้เสียน เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ หรือ แรมซาร์ไซต์ (Ramsar site) แห่งแรกของประเทศไทย และลำดับที่ 948 ในทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ ในอนุสัญญาแรมซาร์ พื้นที่ชุ่มน้ำนี้ครอบคลุม 3 จังหวัดคือ พัทลุง สงขลา และนครศรีธรรมราช พื้นที่ริมทะเลสาบประกอบด้วย นาข้าว ป่าพรุ ทุ่งหญ้า ทะเลน้อยมีพืชน้ำปกคลุมอาทิ ผักตบชวา กง กระจูดหนู บัวต่าง ๆ และพืชลอยน้ำ ความลึกเฉลี่ย 1.25 เมตร
สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ เป็นนกน้ำ 287 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 26 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 6 ชนิด มีนกที่ประจำถิ่นและนกอพยพมาจากที่อื่นตามฤดูกาล เช่น นกกาบบัว นกกุลา นกกระสานวล นกกระสาแดง นกกาเล็กน้ำ นกแขวก นกเป็ดน้ำ นกกระทุง นกนางนวล นกกระเด็น นกกระสาแดง ฯลฯ โดยช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนเมษายนเป็นช่วงเวลาที่นกชุกชุมมากที่สุด ราวแสนตัว ส่วนเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม เป็นหน้าบัวแดง และการล่องเรือชมควายน้ำ มักทำกันในเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์
อนึ่ง ประเทศไทยได้เสนอ "อุทยานนกน้ำทะเลน้อย (พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลน้อย)" ต่อองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) เพื่อขอรับรองให้เป็นระบบมรดกทางการเกษตรโลก (GIAHS) ภายใต้ชื่อ "Thale Noi Wetland Pastoral Buffalo Agro-ecosystem" (แปล: ระบบนิเวศ-เกษตรการเลี้ยงควายในพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลน้อย) ต่อมาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติได้ให้การรับรองเป็นมรดกทางการเกษตรโลกแห่งแรกของประเทศ
วัฒนา เมืองสุข
วัฒนา เมืองสุข (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 — ) นักการเมืองและทนายความชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ปัจจุบันต้องโทษจำคุก
ประวัติ
ปัจจุบันผู้ต้องหา ตามคำตัดสินของ ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง สนามหลวง
ชีวิตครอบครัว
วัฒนา สมรส กับ พัชรา เจียรวนนท์ บุตรสาวของนายสุเมธ เจียรวนนท์ ผู้บริหารเครือบริษัทซีพี ในขณะที่ประกอบอาชีพเป็นทนายความอยู่ โดยที่นางพัชราเป็นลูกความ ทำการสู่ขอถึงที่อาคารซีพีทาวเวอร์ ที่ถนนสีลม โดยที่นายวัฒนาเป็นเถ้าแก่เอง เมื่อปี พ.ศ. 2535 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 3 คน เป็นชาย 1 หญิง 2
การทำงาน
วัฒนา เมืองสุข เริ่มทำงานเป็นทนายความ ประจำสำนักกฎหมายดิศญุตม์และวัฒนา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปราจีนบุรี สังกัดพรรคชาติพัฒนา และปี พ.ศ. 2543 สังกัดพรรคไทยรักไทย จนได้รับตำแหน่งทางการเมือง ดังนี้ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 58
ข้อวิจารณ์
ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 เขาเสนอให้ยุบ ศาลปกครองศาลรัฐธรรมนูญ ให้กลายไปเป็นแผนกหนึ่งในศาลฎีกาเท่านั้น โดยประเด็นนี้ทำให้สื่อมวลชนมองว่าพรรคเพื่อไทยมีความเป็นศัตรูกับ หัสวุฒิ วิฑิตวิริยกุล
ในวันที่ 11 สิงหาคม 2557 ประยุทธ์ จันทร์โอชา พูดโดยระบุว่า รู้ไหมเมื่อปี 2553 วัฒนา อยู่ตรงกลางราชประสงค์ ประตูน้ำ เขานี่เหละเป็นคนต่อรองมาตลอดกับศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) อย่างงี้ อย่างงั้น เดี่ยวผมจะเลิก นั้นแหละคือเขา รู้ซะบ้าง ทั้งแก๊งนั้นแหละ เราก็โอเค ใครจะป่วยจะไข้ก็ดูแล หวังว่ามันคงจะเรียบร้อย ปรากฏว่า ความรุนแรงก็เกิดขึ้น ก็คนเหล่านี้รู้เรื่องทั้งหมด ผมถามว่าคุณจะเชื่อใคร เชื่อเขาหรือเชื่อผม ประยุทธ์ จันทร์โอชา กล่าว
ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 เขาตกเป็นผู้ต้องหาในคดีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 โดยเจ้าหน้าที่ทหารเป็นผู้สั่งฟ้องและจับกุมในวันดังกล่าวก่อนที่จะนำตัวขึ้นศาลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559 ศาลอนุมัติฝากขัง 12 วัน ก่อนที่เขาจะขอประกันตัวโดยวางเงินหนึ่งแสนบาท ศาลอนุญาตแต่ห้ามเดินทางออกนอกประเทศ
ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่ จรัญ สังข์ศิริ คณะทำงานด้านกฎหมาย รับมอบอำนาจจากหัวหน้าคณะทำงานด้านกฎหมายส่วนรักษาความสงบเรียบร้อย สำนักงานเลขาธิการ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ เดินทางเข้าพบ พ.ต.ท.สมนึก สันติภาคะนันท์ เพื่อแจ้งความดำเนินคดีกับนายวัฒนา เมืองสุข ในข้อหาฝ่าฝืนคำสั่ง คณะรักษาความสงบแห่งชาติ คำสั่งที่ 39/2557 ว่าด้วยเรื่องห้ามเคลื่อนไหวทางการเมือง แต่นายวัฒนาผิดเงื่อนไข เนื่องจากพยายามออกมาโพสต์เฟซบุ๊กตอบโต้การบริหารงานของรัฐบาลหลายครั้ง มีโทษจำคุก 2 ปี ปรับไม่เกิน 4 หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ วันที่ 1 ตุลาคม 2559 เขาเข้าร่วมกับกลุ่มนปช. สหรัฐอเมริกา ในปีเดียวกัน ปปช.มีความเห็นให้ไต่สวนกรีณีทุจริตต่อหน้าที่ คดีบ้านเอื้ออาทร ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2560 ตำรวจกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี แจ้งความดำเนินคดี ตามพระราชบัญญัติ คอมพิวเตอร์ โดยกล่าวหาว่าเขานำเข้าข้อมูลอันเป็นเท็จ
ต่อมาเมื่อวันที่ 14 มิ.ย. 2560 มีบุคคลจากสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เปิดเผยว่า เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา คณะกรรมการ ป.ป.ช. มีมติชี้มูลความผิดนายวัฒนา เมืองสุข เมื่อครั้งดำรงตำแหน่ง รมว.การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ สมัยรัฐบาลดร.ทักษิณ ชินวัตร และอดีตรัฐมนตรีหลายสมัย กับพวก กรณีถูกกล่าวหาว่า ทุจริตโครงการบ้านเอื้ออาทร วันที่ 21 ธ.ค. มีข่าวฉาวกับนักกิจกรรมทางสังคม ได้ฉายา พระเอกหนังเอ๊กซ์แห่งพรรคเพื่อไทย ภายใต้การสนับสนุน โดย บุญยอด สุขถิ่นไทย สมาชิก พรรคประชาธิปัตย์
เซี่ยโหฺว อิง
เซี่ยโหฺว อิง (夏侯嬰; ตาย 172 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นข้าราชการชาวจีนช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ดำรงตำแหน่งไท่ผู (太僕; "มหาเสวก") ซึ่งเป็นเจ้ากรมพระอัศวราช
เซี่ยโหฺว อิง เป็นข้าเก่าของหลิว ปัง (劉邦) ผู้สถาปนาราชวงศ์ฮั่น และได้ออกสมรภูมิเคียงบ่าเคียงไหล่หลิว ปัง ในการรบกับเซี่ยง อฺวี่ (項羽) ระหว่างสงครามฉู่–ฮั่น (楚漢戰爭) เมื่อช่วง 206–202 ปีก่อนคริสตกาล
ชีวิต
เซี่ยโหฺว อิง เป็นชาวเทศมณฑลเพ่ย์ (沛县) ปัจจุบันอยู่ในมณฑลเจียงซู (江苏省)
ช่วงต้นชีวิต เซี่ยโหฺว อิง ทำงานที่ศาลาว่าการเทศมณฑลเพ่ย์ ทำหน้าที่ดูแลรถศึกและม้าราชการ สนิทสนมกับหลิว ปัง ครั้งหนึ่ง หลิว ปัง แกล้งเขาจนบาดเจ็บ ซึ่งเป็นความผิดถึงขั้นมีโทษ แต่เขาก็ช่วยปกปิดเสีย จนตนเองถูกโบยและจำคุกแทน
ภายหลัง หลิว ปัง ออกตัวเป็นกบฏต่อต้านราชวงศ์ฉิน (秦朝) เซี่ยโหฺว อิง ก็ช่วยขับรถศึกให้หลิว ปัง และรบเคียงคู่กันในทุกสมรภูมิ จนราชวงศ์ฉินสิ้นแล้ว เซี่ยง อฺวี่ แบ่งแผ่นดินออกเป็นสิบแปดรัฐ (十八國) ให้ขุนศึกทั้งหลายไปปกครอง หลิว ปัง ได้ครองรัฐฮั่น (漢國) โดยย้ายเมืองศูนย์กลางมาที่ฮั่นจง (汉中; ฮกเกี้ยนว่า "ฮันต๋ง") ปัจจุบันอยู่ในมณฑลซื่อชวน (四川省) เซี่ยโหฺว อิง ก็ตามมารับราชการอยู่กับหลิว ปัง ด้วย ต่อมา หลิว ปัง มอบบรรดาศักดิ์ "เจาผิงโหฺว" (昭平侯; "โหฺวแห่งเจาผิง") รวมถึงตำแหน่งไท่ผู ให้แก่เซี่ยโหฺว อิง
เมื่อหลิว ปัง กับเซี่ยง อฺวี่ เกิดแตกหักกันจนกลายเป็นสงครามฉู่–ฮั่น เซี่ยโหฺว อิง ก็เข้าร่วมฝ่ายหลิว ปัง รบกับเซี่ยง อฺวี่ ในการยุทธหลายคราว จนปีที่ 205 ก่อนคริสตกาล หลิว ปัง แพ้เซี่ยง อฺวี่ ที่ยุทธการเผิงเฉิง (彭城之戰) จนต้องถอยหนี ระหว่างที่หนีนั้น หลิว ปัง จงใจละทิ้งบุตรทั้งสองของตนเสียเพื่อให้รถนั่งของตนเบาขึ้น เซี่ยโหฺว อิง ซึ่งขับรถนั้นอยู่ก็ห้ามหลิว ปัง หลายครั้ง จนหลิว ปัง โกรธ ขู่จะฆ่าเซี่ยโหฺว อิง แต่ที่สุดแล้ว ทั้งหมดก็พากันหนีรอดไปได้โดยไม่ทิ้งเด็กไว้
เมื่อฮั่นเกาจู่สิ้นพระชนม์แล้ว หลิว อิ๋ง (劉盈) พระโอรสของฮั่นเกาจู่ สืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย (汉惠) เซี่ยโหฺว อิง ก็ดำรงตำแหน่งไท่ผูในราชสำนักฮั่นต่อไป จนเมื่อเกิดความวุ่นวายจากสกุลลฺหวี่ (呂氏之亂) และสกุลลฺหวี่ (呂) ของพระนางลฺหวี่ (呂后) ถูกปราบสิ้นแล้ว เซี่ยโหฺว อิง และคนอื่น ๆ ก็ช่วยเหลือให้หลิว เหิง (劉恆) พระโอรสอีกพระองค์ของฮั่นเกาจู่ ได้สืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิฮั่นเหวิน (漢文)
เซี่ยโหฺว อิง ยังรับราชการต่อจนถึงแก่กรรมในรัชกาลฮั่นเหวิน เมื่อเซี่ยโหฺว อิง สิ้นชีวิตแล้ว จักรพรรดิฮั่นเหวินประทานบรรดาศักดิ์ "เหวินโหฺว" (文侯) ให้แก่เขา
ไฮเทล
ไฮเทล (Hytale) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทแซนด์บ็อกที่กำลังมาโดยไฮพิกเซลสตูดิโอส์ การผลิตเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2558 โดยนักพัฒนาจากเซิร์ฟเวอร์ ไมน์คราฟต์ หลายผู้เล่นไฮพิกเซล ด้วยเงินทุนและความช่วยเหลือจากไรออตเกมส์ ซึ่งต่อมาได้ซื้อสตูดิโออย่างเต็มที่ มีการวางแผนที่จะเปิดตัวสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์และแมคโอเอสในปี พ.ศ. 2563
การเล่นเกม
คุณสมบัติ ไฮเทล มีขั้นตอนการสร้าง โลกแฟนตาซี ประกอบด้วยบล็อกของรูปทรงต่าง ๆ จัดเรียงใน ตารางสามมิติ ที่มีนิเวศน์วิทยา สร้างแบบสุ่มที่แตกต่างกัน สิ่งมีชีวิตและดันเจียน ผู้เล่นสามารถเข้าร่วมมินิเกมคล้ายกับที่พบบนเซิร์ฟเวอร์  ไฮพิกเซล ผู้เล่นจะสามารถสร้างและแบ่งปันม็อด และเนื้อหาที่กำหนดเองโดยใช้ชุดเครื่องมือที่ใช้เบราว์เซอร์และในเกม
ไฮเทล รวมถึงพื้นที่ที่สร้างขึ้นหลายขั้นตอนของโลกที่รู้จักกันในชื่อ "โซน" ซึ่งประกอบด้วยนิเวศน์วิทยา บล็อกและ ม็อบจำนวนมาก โหมดนี้จะมีคุณสมบัติ RPG รูปแบบการต่อสู้สำหรับผู้เล่นคนเดียวและผู้เล่นหลายคน และรวมถึงการเผชิญหน้ากับบอสและการสำรวจดันเจี้ยน ไฮเทล จะมีโครงสร้างแบบบล็อกและรวมถึงการแก้ไขโลกที่แตกต่างและเครื่องมือภาพยนตร์ที่ผู้เล่นสามารถใช้ในเกม มันจะมีระบบการเขียนสคริปต์จาวา ที่อนุญาตให้ผู้เล่นสร้างและรันโค้ดในเกมรวมถึงการสร้างแบบจำลอง 3 มิติบนเว็บ การสร้างพื้นผิวและชุดเครื่องมือภาพเคลื่อนไหว ที่ผู้เล่นสามารถสร้างสินทรัพย์แบบกำหนดเอง สำหรับเกม เกมจะมีทั้งเซิร์ฟเวอร์ที่เป็นทางการและเซิร์ฟเวอร์ที่ดำเนินการโดยชุมชน
พัฒนาการ
ไฮเทล กำลังพัฒนาโดยสตูดิโอไฮเทลสตูดิโอ นำโดย แอรอน Donaghey สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ แมคโอเอส สตูดิโอประกอบด้วยพนักงานประมาณสี่สิบคนซึ่งแยกออกจากบริษัทไฮพิกเซล ซึ่งเป็นบริษัท ที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาเซิร์ฟเวอร์ไฮพิกเซลใน ไมน์คราฟต์ การกล่าวถึงเกม Hypixel ครั้งแรกที่วางแผนไว้คือช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 เมื่อเซิร์ฟเวอร์ไมน์คราฟต์ เริ่มขายการเข้าถึงก่อนกำหนดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแพ็คเกจผู้บริจาค แนวคิดสำหรับ ไฮเทล เกิดขึ้นเนื่องจาก EULA เปลี่ยนโดยโมแจงในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งบล็อกเซิร์ฟเวอร์ไม่ให้มี microtransaction ที่ส่งผลกระทบต่อการเล่นเกมซึ่งนำไปสู่รายได้ลดลง 85% ในเซิร์ฟเวอร์ไฮพิกเซล ผู้พัฒนาตระหนักว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในการควบคุมของโครงการและตัดสินใจที่จะสร้างเกมของตัวเองในปี พ.ศ. 2558 เดิมทีพวกเขาต้องการหลีกเลี่ยงการสร้างเกมว็อกเซล แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจทำเช่นนั้น เนื่องจากพวกเขามีประสบการณ์ในประเภทนั้นจากเซิร์ฟเวอร์ไฮพิกเซล ใน ไมน์คราฟต์
ไฮพิกเซลสตูดิโอส์ได้รับการสนับสนุนทางการเงินด้วยตนเองเป็นครั้งแรกโดยสร้างรายได้จากเซิร์ฟเวอร์ไฮพิกเซล สตูดิโอก็ได้รับการสนับสนุนจากไรออตเกมส์ ซึ่งลงทุนไปหลายล้านดอลลาร์ในสตูดิโอ   พร้อมด้วยกลุ่มที่ปรึกษาซึ่งรวมถึงนักธุรกิจ Dennis Fong, Rob Pardo และ Peter Levine เกมดังกล่าวได้รับการประกาศผ่านทางตัวอย่าง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 โดยมีผู้ชมมากกว่า 31 ล้านครั้งภายในหนึ่งเดือน เกมคาดว่าจะเปิดตัวภายในปี พ.ศ. 2564 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ไฮพิกเซลสตูดิโอส์ ได้รับการครอบครองโดยไรออตเกมส์อย่างสมบูรณ์
ถูกเสนอชื่อ
ไฮเทล ได้รับการเสนอชื่อสำหรับ "เกมที่ต้องการมากที่สุด" ในปี พ.ศ. 2562 Golden Joystick Awards
เซร์ฆิโอ อาเกวโร
เซร์ฆิโอ เลโอเนล อาเกวโร เดล กัสติโย (Sergio Leonel Agüero del Castillo, ; เกิด 2 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า​ ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว​เนื่องจากมีปัญหาด้านสุขภาพ
อาเกวโรมีชื่อเล่นว่า "กุน" เนื่องจากปู่ของเขาเห็นว่าเขาเหมือนกับตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น "กัมกัม" เขาแต่งงานกับลูกสาวของนักฟุตบอล ดิเอโก มาราโดนา ที่ชื่อ ยานินา มาราโดนา ซึ่งทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน ชื่อว่า "เบงฆามิน อาเกวโร"
อาเกวโรเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับอินเดเปนดิเอนเต ในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 โดยเป็นนักฟุตบอลที่ายุน้อยที่สุดในอาร์เจนไตน์ปริเมราดิบิซิออน ในวัย 15 ปี 35 วัน โดยทำลายสถิติของดิเอโก มาราโดนาเมื่อ 27 ปีก่อน ในปี ค.ศ. 2006 อาเกวโร ย้ายสู่ทีมอัตเลติโกมาดริด ด้วยค่าตัว 23 ล้านยูโร เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นอายุน้อยที่เก่งที่สุดในโลก ชนะโดน บาโลน, โกลเดินบอย และ and the รางวัลผู้เล่นเยาวชนแห่งปีจองนิตยสารเวิลด์ซอกเกอร์ เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก และยูฟ่าซูเปอร์คัพ ที่มาดริด
อาเกวโรย้ายเข้าสู่แมนเชสเตอร์ซิตี ในปี ค.ศ. 2011 โดยมีรายงานค่าตัวที่ 35 ล้านยูโร เขาพาทีมคว้าแชมป์ เขายังทำประตูในนาทีสุดท้ายของนัดทำให้ทีมขนะเลิศพรีเมียร์ลีกในฤดูกาลแรกของเขา เขายังเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสร และเป็นนักเตะที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษที่ทำประตูในพรีเมียร์ลีกสูงที่สุดและเป็นลำดับที่สี่เมื่อรวมทั้งหมด
ในฟุตบอลโลก 2022 อาเกวโรได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแคมป์ฝึกซ้อมของทีมชาติอาร์เจนตินาในฐานะทีมงานผู้ฝึกสอน แม้จะมิได้ลงเล่นให้ทีมก็ตาม และในนัดชิงชนะเลิศ หลังจากอาร์เจนตินาคว้าแชมป์ อาเกวโรก็ได้รับเหรียญรางวัลและชูถ้วยในฐานะทีมงาน อีกทั้งให้ลิโอเนล เมสซิ ขี่คอของตนเพื่อฉลองชัยรอบสนามกีฬาลูซัยล์ด้วย
มายาสูร
มายา (मय) หรือ มายาสูร (मयासुर, Mayāsura) เป็นราชาและประมุขผู้ยิ่งใหญ่แห่งอสูร, ทานพ , แทตย์ และ รากษส ทั้งปวง ในวรรณกรรมโบราณและวรรณคดีของศาสนาพราหมณ์ ฮินดู โดยบทบาทของมายาสูรเป็นรู้จักเลื่องลือในฐานะสถาปนิกผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมอันหาที่ติมิได้ ในมหากาพย์มหาภารตะ มายาสภา อันหมายถึง สถานที่ประชุมที่วิจิตรดังภาพลวงตา อันได้รับการขนานนามตามชื่อของมายาสูรตนนี้ ในคติฮินดูแบบท้องถิ่นในบางพื้นที่เจ้าแม่โอลาเทวี เทพีพื้นเมื้องที่ได้รับการผสานความเชื่อเป็นหนึ่งของพระเทพีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูตามคติพหุเทวนิยมเป็นหนึ่งในภรรยาของอสูรตนนี้
ในมหากาพย์มหาภารตะ
มายาสูร เป็นยักษ์อันเป็นที่ปรึกษาด้านสถาปนิกของพระเวสสุกรรม และสถิตย์อยู่ในป่าขาณฑวะร่วมด้วยกับพญานาคตักษกะ ครั้งหนึ่งพระกฤษณะและอรชุนประพาสป่าขาณฑวะ ซึ่งเป็นป่าที่ต้นไม้ขึ้นหนาทึบ ได้เจอกับพระอัคนีซึ่งขอร้องให้ทั้งสองช่วยให้พระอัคนีได้เผาป่าขาณฑวะเพื่อกินสมุนไพร เพราะตนป่วยและไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน เพราะเมื่อพระอัคนีเผาป่าเมื่อใด พระอินทร์ซึ่งเป็นมิตรกับพญานาคตักษกะขอร้องให้ช่วยดับไฟให้ พระอินทร์ก็จะประทานฝนลงมาดับไฟทุกครั้ง พระกฤษณะและอรชุนจึงรับปาก พระอัคนีจึงขอร้องให้เทพวรุณ เทพเจ้าแห่งมหาสมุทรให้ธนูคาณฑีวะ นอกจากนี้ยังคืนจักรสุทรรศน์ และคทาเกาโมทกี ให้กับพระกฤษณะด้วย จากนั้นอรชุนจึงเป็นผู้ยิงธนูคาณฑีวะ สกัดกั้นสายฝน และพระกฤษณะก็เป็นสารถีให้ พระอินทร์แปลกใจมากจึงให้เหล่าคณะเทวดาบริวารมาช่วยกันซัดอาวุธลงไปสู้กับอรชุนและพระกฤษณะ แต่พระกฤษณะก็ใช้จักรสุทรรศน์ทำลายอาวุธเหล่านั้นจนหมดสิ้น พระอินทร์เมื่อทราบว่ามนุษย์ที่สู้ด้วยนั้นคืออรชุน พระโอรสของพระองค์ก็ไม่สู้รบด้วยต่อไป และปล่อยให้เรื่องของพญางูเลยตามเลย(ภายหลังพระอินทร์ลงมาตรัสบอกว่าในอนาคตพระศิวะจะให้อาวุธอานุภาพแรงสูงชื่อ ปาศุปัต แก่อรชุน) พระอัคนีจึงได้เผาป่า มเหสีของพญางูไปด้วย เหลือแต่ลูกชายที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด นอกจากนี้ในการเผาป่า ยักษ์ที่ชื่อ มายาสูร ตนนี้ก็ได้วิ่งมาหาอรชุนและร้องขอชีวิต อรชุนจึงขอชีวิตยักษ์ตนนี้ไว้ ยักษ์มายาสูรอยากตอบแทนพระคุณมากจึงไปหาพระกฤษณะและอรชุนในตอนกลางคืนพร้อมกับบอกว่าจะสร้างสิ่งก่อสร้างให้อย่างหนึ่ง  พระกฤษณะแนะนำให้สร้างสภา มายาสูรจึงรีบดำเนินการตามนั้นทันที มายาสูรออกแบบสภาอย่างวิจิตรตระการตาและยังนำอัญมณีต่าง ๆ ที่ตนเคยสะสมไว้มาตกแต่งอย่างสวยงาม ทำให้ผู้คนจากเมืองอื่นมาดูกันอย่างมากมายและเรียกสภาแห่งนี้ว่า มายาสภา ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ฝ่ายทุรโยธน์อิจฉาพวกปาณฑพเป็นอย่างมาก จึงสร้างสภาขึ้นมาอีก แต่สวยไม่เทียบเท่า และให้ท้าวธฤตราษฎร์เชิญยุธิษฐิระมาเล่นพนันเอาบ้านเอาเมืองกันอีกด้วย
ในมหากาพย์ รามายณะ
ใน รามายณะ มายาสูรเป็นสามีของนางอัปสรเหมา เป็นบิดรของ มายาวี, ฑุนฑุภี นางมณโฑ และ นางธัญญมาลินี( ในรามายณะบางท้องถิ่น) พระอัครมเหสีแห่งท้าวทศกัณฑ์ พระเจ้านครลงกา นอกจานี้ยังเป็นผู้สร้างบุษบกนามว่า บุษปะวิมาน อันท้าวทศกัณฑ์ได้ใช้เป็นราชพาหนะและได้ก่อเหตุลักพาเจ้าแม่นางสีดามายังนครลังกาด้วย
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
ความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับไทย มีประวัติยาวนานนับร้อยปี และมีการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการโดยการลงนามในปฏิญญาทางไมตรี และการพาณิชย์ เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2430
การค้าญี่ปุ่น-ไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2548 การค้าสองฝ่ายมีมูลค่าทั้งสิ้น 41,132 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากมูลค่าการค้าสองฝ่ายเมื่อปีก่อน ร้อยละ 14.9 ซึ่งทางไทยได้ส่งออกไปยังญี่ปุ่นมูลค่า 15,096 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 11.8 และนำเข้าจากญี่ปุ่นมูลค่า 26,036 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 16.8
สินค้าที่นำเข้าจากญี่ปุ่นมากที่สุด เช่น แผงวงจรไฟฟ้า ส่วนประกอบรถยนต์ เหล็กแผ่นรีดร้อน ไดโอด ทรานซิสเตอร์ ส่วนประกอบ เครื่องยนต์ เครื่องจักรที่ทำงานเป็นเอกเทศ ส่วนประกอบคอมพิวเตอร์ เหล็กแผ่นชุบ รถบรรทุก แบบหล่อสำหรับโลหะและวัสดุ และอื่น ๆ
สินค้าส่งออกจากไทยมี เครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ ยางธรรมชาติ แผงวงจรไฟฟ้า ส่วนประกอบเครื่องมือสื่อสารโทรคมนาคม ไก่สดแช่เย็น เนื้อสัตว์ปรุงแต่ง อาหารทะเลแปรรูป ไดโอด ทรานซิสเตอร์ เครื่องรับโทรศัพท์และส่วนประกอบ เนื้อปลาสดแช่เย็น แช่แข็ง และอื่น ๆ
การลงทุนปีเมื่อปี 2548 ญี่ปุ่นได้ลงทุนในไทยมากเป็นอันดับหนึ่ง โดยมีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 4,613.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจาก 2,680.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2547 ซึ่งส่วนมากเป็นการลงทุนในสาขาผลิตภัณฑ์โลหะ รถยนต์ และเครื่องจักร คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 73.1 รองลงมาคือสาขาอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้า ร้อยละ 12.3 (ข้อมูลจากสำนักงาน BOI กรุงโตเกียว)