cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อัสตอเรีย (รัฐออริกอน)
ภูมิศาสตร์
เมืองอัสตอเรียตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 46.18889°N, -123.82111°W มีพื้นที่ทั้งหมด 10.6 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2549 เมืองอัสตอเรียมีประชากร 9,970 คน มีความหนาแน่นของประชากร 617.1 คนต่อตารางกิโลเมตร
เดอะ ฟิน
เดอะ ฟิน (The Fin) เป็นศิลปินกลุ่มจากสังกัดบาแรมยู ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีเพลงที่ได้รับความนิยมขนาดนั้นคือ "เกี่ยวกับเรา"
วัน-ทู-โก แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 269
วัน-ทู-โก แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 269 นำผู้โดยสารบินจากท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมืองไปยัง จ.ภูเก็ต เมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 มีผู้โดยสาร 123 คน เป็นชาวไทย 67 คน และชาวต่างชาติ 56 คน ขณะร่อนลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต ได้ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินไถลออกนอกรันเวย์ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 90 ราย (ชาวต่างชาติ 55 ราย คนไทย 34 ราย) รวมทั้งกัปตัน และนักบินทั้ง 2 ท่าน และมีผู้บาดเจ็บ 41 ราย (ชาวต่างชาติ 24 ราย คนไทย 17 ราย) ลูกเรือรอดชีวิต 2 ราย จาก 5 ราย
หวงยี่หลาง
หวงยี่หลาง (黃玉郎; Wong Yuk-long) หรือ โทนี่ หว่อง เป็นนักวาดการ์ตูนชาวฮ่องกง  เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2493 ที่เมืองเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
บรุก ชีลส์
บรุก ชีลส์ (Brooke Shields) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกันเกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เป็นที่รู้จักในฐานะอดีตภรรยา ของอังเดร อากัสซี อดีตนักเทนนิสมือ 1 ของโลก และผลงานภาพยนตร์ เดอะ บลูลากูน โดยงานถ่ายแบบแรกของเธอเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1966 ขณะอายุเพียง 11 เดือน โดยเป็นงานถ่ายแบบสบู่ไอวอรี
1965
ผลคูณไขว้
ผลคูณไขว้ หรือ ผลคูณเชิงเวกเตอร์ ในทางคณิตศาสตร์ คือ การดำเนินการทวิภาคบนเวกเตอร์สองอันในปริภูมิแบบยุคลิดสามมิติ ซึ่งให้ผลลัพธ์เป็นเวกเตอร์อีกอันหนึ่งที่ตั้งฉากกับสองเวกเตอร์แรก ในขณะที่ผลคูณจุดของสองเวกเตอร์จะให้ผลลัพธ์เป็นปริมาณสเกลาร์ ผลคูณไขว้ไม่มีการนิยามบนมิติอื่นนอกจากสามมิติ และไม่มีคุณสมบัติการเปลี่ยนกลุ่ม เมื่อเทียบกับผลคูณจุด สิ่งที่เหมือนกันคือผลลัพธ์จะขึ้นอยู่กับปริภูมิอิงระยะทาง (metric space) ของปริภูมิแบบยุคลิด แต่สิ่งที่ต่างกันคือผลลัพธ์จะขึ้นอยู่กับการกำหนดทิศทาง (orientation)
นิยาม
ผลคูณไขว้ของเวกเตอร์สองอัน a และ b ในปริภูมิสามมิติ เขียนแทนด้วย a × b (อ่านว่า เอ ครอสส์ บี) คือเวกเตอร์ c ที่ตั้งฉากกับทั้ง a และ b โดยมีทิศทางตามกฎมือขวาและมีขนาดเท่ากับพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่เวกเตอร์สองอันนั้นครอบคลุม
ทิศทางของเวกเตอร์ ถูกกำหนดโดยกฎมือขวา ซึ่งให้นิ้วชี้แทนทิศทางของเวกเตอร์ a และนิ้วกลางแทนทิศทางของเวกเตอร์ b ทิศทางของเวกเตอร์  จะอยู่ที่นิ้วโป้ง (ดูรูปทางขวาประกอบ)
สัญกรณ์พิกัด
กำหนดให้ i, j, k เป็นเวกเตอร์หน่วยในระบบพิกัดมุมฉาก ที่ตั้งฉากซึ่งกันและกันตามคุณสมบัติต่อไปนี้
โดยเวกเตอร์ a และ b สามารถเขียนให้อยู่ในรูปแบบของ i, j, k ได้ดังนี้
ผลคูณไขว้ a × b สามารถคำนวณได้จากสูตรนี้ โดยไม่ต้องพิจารณาขนาดของมุม
สัญกรณ์เมทริกซ์
สัญกรณ์พิกัดข้างต้นสามารถเขียนได้อีกอย่างหนึ่งเป็นดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์ดังนี้
ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ลูทวิชที่ 4 คาร์ล แห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (Friedrich Wilhelm Ludwig IV. Karl von Hessen und bei Rhein) เป็นแกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ระหว่างปี ค.ศ. 1877 จนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1892
แกรนด์ดยุกลูทวิชที่ 4 ประสูติ ณ เมืองดาร์มชตัท ในแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน เป็นพระบุตรองค์แรกในเจ้าชายคาร์ลแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ กับเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ พระมารดาเป็นนัดดาในพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ที่ตำหนักออสบอร์น ซึ่งเป็นการสมรสที่ผู้ใหญ่ตกลงกันไว้ เมื่อวันถึงเวลาแต่งงาน สมเด็จพระราชินีนาถมีจดหมายถึงพระองค์ผู้เป็นลูกเขยว่าให้เปลี่ยนฐานันดรเป็น รอยัลไฮเนส ของสหราชอาณาจักร สมเด็จพระนางยังทรงแต่งตั้งแกรนด์ดยุกเป็นอัศวินของเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ แกรนด์ดยุกลูชวิชกับเจ้าหญิงอลิซมีพระบุตรด้วยกันถึง 7 พระองค์
ขบวนการวิหคสายฟ้า เจ็ทแมน
ขบวนการวิหคสายฟ้า เจ็ทแมน หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น โชจินเซ็นไต เจ็ทแมน เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 15 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 จนถึงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน
พระบุตร
แกรนด์ดยุกลูทวิชที่ 4 กับเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันดังนี้:
ขบวนการวิหคสายฟ้า เจ็ทแมน
เนื้อเรื่อง
ในปี 199X บนยานอวกาศเอิร์ธชิป ศูนย์บัญชาการของกองกำลังพิทักษ์โลก หน่วยสกายฟอร์ซ ได้ทำการทดลอง เจ โปรเจกต์ ซึ่งเป็นโครงการลับที่นักวิทยาศาสตร์ได้พัฒนารังสีเบิร์ดนิคเวฟ ขึ้นมาเป็นผลสำเร็จ เพื่อเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถ และเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของมนุษย์ ผู้การโอดากิริ หัวหน้าโครงการ เจ โปรเจกต์ ได้คัดเลือกสมาชิกหน่วยสกายฟอร์ซฝีมือเยี่ยมจำนวน 5 คน เพื่อเข้ารับการอาบรังสีเบิร์ดนิคเวฟ และจัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยเจ็ทแมน เทนโด ริว เป็นสมาชิกคนแรกที่ได้รับการอาบรังสีเบิร์ดนิคเวฟเสร็จสิ้น และกลายเป็นเจ็ทแมนคนที่ 1 มีโค้ดเนมว่า เรดฮอว์ค ขณะที่ อาโออิ ริเอะ คนรักของริว และสมาชิกของหน่วยคนที่ 2 กำลังรอการอาบรังสีอยู่นั้น ยานเอิร์ธชิปได้ถูกโจมตีจาก ศัตรูต่างมิติไบรั่ม ที่มีเป้าหมายยึดครองอาณาจักรในมิติต่าง ๆ ยานเอิร์ธชิปได้รับความเสียหายอย่างหนัก ริเอะ ได้ถูกดูดกลืนหายไปในอวกาศ โดยที่ริวไม่สามารถช่วยเอาไว้ได้ มีเพียงผู้การโอดากิริ ซึ่งพา ริว หลบหนีออกมาได้ก่อนที่ยานจะระเบิด ผลจากการระเบิดทำให้รังสีเบิร์ดนิคเวฟ ส่วนที่เหลือสำหรับเจ้าหน้าที่อีก 4 นาย ได้ตกลงมาบนโลกมนุษย์ และเข้าสู่ร่างกายของพลเรือนจำนวน 4 คน ผู้การโอดากิริ และริวที่ยังโศกเศร้าต่อการสูญเสียคนรักไป ต้องออกตามหาพลเรือนผู้ได้รับรังสีเบิร์ดนิคเวฟบนโลกทั้ง 4 คน ผู้มีอุปนิสัยที่แตกต่างกัน และฝึกฝนการต่อสู้เป็นเจ็ทแมน เพื่อรับมือและปกป้องโลกจากการรุกรานของศัตรูต่างมิติไบรั่ม พร้อมเผชิญหน้ากับปัญหาความรัก ความขัดแย้ง มิตรภาพ และความสามัคคี ทั้งระหว่างภายในทีมเจ็ทแมนเอง และ ภายในองค์กรไบรั่ม ผู้รุกราน
กองทัพต่างมิติ ไบรั่ม
ไบรั่มเป็นศัตรูต่างมิติที่เดินทางมาจากมิติด้านหลัง ได้ระเบิดยานของสกายฟอร์ซจนทำให้รังสีเบิร์ดนิครั่วไปสู่อีกสี่คนที่เหลือบนโลก แม้จะเป็นกลุ่มที่มีพลังและฝีมือร้ายกาจมาก แต่กลับคิดชิงดีชิงเด่นกันตลอดเวลา ต่างคนต่างดูถูกเยาะเย้ยกันหลายครั้ง
การออกอากาศ
ขบวนการวิหคสายฟ้า เจ็ทแมน ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 17:30 น. - 17:55 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทย ได้ออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ผู้นำเข้ามาฉายคือ บริษัท ทูนทาวน์ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ขบวนการวิหคสายฟ้า เจ็ทแมน เมื่อปี พ.ศ. 2535 - 2536 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.30 น. ในส่วนลิขสิทธิ์ในรูปแบบวิดีโอ คือ บริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด โดยใช้ชื่อเรื่องคือ ขบวนการมนุษย์วิหค ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2554 บริษัท ทีไอจีเอ จำกัด ได้รับลิขสิทธิ์และได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี โดยชื่อเรื่องใช้ชื่อเรื่องแบบที่ทางช่อง 9 ออกอากาศ แต่บทพากย์ชื่อขบวนการในเรื่องเรียกเป็น ขบวนการมนุษย์วิหค เจ็ทแมน ปัจจุบันลิขสิทธิ์เป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย โดยเผยแพร่ผ่านทางช่องยูทูบ Cartoon Club Channel เผยแพร่ทุกวันพฤหัสบดี ถึง วันศุกร์ เวลา 16:00 น. (ตอนที่ 1 ถึง 28) และระยะหลังตั้งแต่ตอนที่ 29 เหลือแค่การเผยแพร่ทางยูทูปทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16:00 น. ล่าสุดในปี พ.ศ. 2566 ช่อง 9 กด 30 ได้มีการนำขบวนการวิหคสายฟ้าเจ็ทแมนกลับมาออกอากาศอีกครั้งในรายการช่อง 9 การ์ตูน โดยจะออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 8:00 น. ทั้งนี้ยังคงใช้เสียงพากย์ลิขสิทธิ์ของบริษัททีไอจีเอเช่นเดิม
มิสเตอร์ซิสเตอร์
มิสเตอร์ซิสเตอร์ (Mr.Sister) คือศิลปินกลุ่มสุดท้ายในสังกัดโดโจ ซิตี้ สมาชิกประกอบด้วย 2 สาว พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล (พิ้งค์) และ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย)
ประวัติ
พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล (พิ้งค์) และ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย) สองสาวสุดชิค น้องเล็กของของโดโจ ซิตี้ ที่อัลบั้มของพวกเธอออกมาในช่วงที่เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนาหูว่าโดโจ ซิตี้ได้ปิดตัวเองลงแล้ว ประกอบกับการปิดตัวของนิตยสารแคตช์ (Katch) และมังงะแคตช์ (Manga Katch) ซึ่งเป็นนิตยสารในเครือเบเกอรี่มิวสิค ด้วยแนวเพลงสไตล์ลูกกวาด ที่เน้นความสดใสและความช่างคิด อย่างสมวัย โด่งดังมาจากมาจากเพลง 'อาม่าดุ' 'จริง' และ 'วาเลนไทน์' รวมถึงนำเทรนด์ท่าเต้นสไตล์หุ่นยนต์แบบเก๋ๆ ที่ทั้ง สองสาวไปถ่ายทำเอ็มวีนี้กลางสยามสแควร์จนผู้คนแถวนั้นฮือฮาเลยทีเดียว
ผลงานแรกของพวกเธอมิสเตอร์ซิสเตอร์ วางแผงเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ด้วยแนวเพลงสไตล์โดโจ ที่เน้นความสดใส ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดของโปรดิวเซอร์อย่าง สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง อาม่าดุ วาเลนไทน์ จริง อยากรู้ และ เพื่อนผู้หญิง
ปัจจุบัน พิ้งค์ พรเพ็ชร์ ทำงานเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินสิงค์โปร์แอร์ไลน์ ส่วน ปุ๋ย เธียยะเกศ เข้าเป็นนักแสดงสาวสังกัดช่อง 3
ทั้งคู่ได้มีการเปลี่ยนชื่อ และนามสกุล โดยพิ้ง ใช้ชื่อ "พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี" ส่วนปุ๋ยได้เปลี่ยนชื่อมาแล้วถึงสองครั้ง จากชื่อเก่า "อังคณา สุระเรืองชัย" ได้เปลี่ยนเป็น "เธียยะเกศ ไอยะสุรางฆ์" และชื่อปัจจุบันคือ "กรทิพย์ภาดา จุฬารัตนบดี"
Pseudopteris
Pseudopteris เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นเจ้าเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก ชาวอำเภอพิบูลมังสาหารให้ความเคารพนับถือและนิยมยกย่องเรียกขานนามท่านว่า พระจูมมณี
ประวัติ
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) นามเดิม เจ้าธรรมกิติกา (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เกิด ณ เมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช (จังหวัดอุบลราชธานี ในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2357 จุลศักราช 1176 เป็นบุตรของ พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนที่ 3  กับ หม่อมหมาแพง มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน คือ นางคำซาว, ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) และท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี)
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นหลานของ เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผู้ก่อตั้งเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช และเป็นเหลนของ เจ้าพระตา เจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (จังหวัดหนองบัวลำภู ในปัจจุบัน) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าปางคำ แห่งราชวงศ์เชียงรุ่ง สิบสองปันนา ชีวิตครอบครัว พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) มีภรรยา 3 คน และบุตร 15 คน สืบเชื้อสาย เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผ่านทางสายสกุล "สุวรรณกูฏ" ซึ่งสกุลนี้สืบต่อมาจาก พระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 โอรสในเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ โดย พระบริคุฏคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ) เป็นผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล
ราชการงานปกครอง
พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ท่านเป็นบุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียดฉลาด มีความเข้าใจในระเบียบราชการธรรมเนียมการเมืองการปกครอง จนเป็นที่ไว้วางใจของ พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ตลอดจนคณะเพียกรมการเมืองว่า มีความเหมาะสมที่จะเป็นเจ้าเมืองปกครองอาณาประชาราษฏร์ ให้มีความร่มเย็นเป็นสุขได้
ปี พ.ศ. 2402 พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช เห็นว่าในจำนวนบุตรทั้งหมดนั้น มีหลายคนซึ่งพอจะเป็น เจ้าเมือง อุปฮาด (อุปราช) ราชวงศ์ ราชบุตร ทำราชการให้แก่บ้านเมืองได้ จึงได้มอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี), ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน และ ท้าวขัติยะ (ผู) ซึ่งเป็นน้องต่างมารดา ร่วมปรึกษาหารือราชการงานเมือง เมื่อเป็นที่ตกลงกันแล้วจึงสั่งให้จัดหาเรือและคนชำนาญร่องน้ำเพื่อหาสถานที่สร้างเมืองใหม่ โดยล่องเรือไปทางทิศตะวันออกตามลำแม่น้ำมูล จนถึงบริเวณ บ้านสะพือ ได้จอดเรือและข้ามไปสำรวจภูมิประเทศฝั่งขวาแม่น้ำมูล ทิศตะวันตกของ แก่งสะพือ เมื่อเห็นว่าภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งเมืองได้ จึงทำการบุกเบิกป่าตั้งแต่บริเวณแก่งสะพือไปถึงห้วยบุ่งโง้ง ให้พอที่จะตั้งบ้านเรือนได้ 30-80 ครอบครัว พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีในขณะนั้น จึงได้จัดราษฎรเข้าไปอยู่หลายครอบครัว พร้อมทั้งให้ ท้าวไชยมงคล และ ท้าวอุทุมพร ผู้เป็นญาติลงไปอยู่ด้วย แล้วตั้งชื่อว่า บ้านกว้างลำชะโด เนื่องจากบ้านนี้ตั้งอยู่ในย่านใจกลางของ 2 ลำห้วย คือ ห้วยกว้าง อยู่ทางทิศตะวันออกและ ห้วยชะโด อยู่ทางทิศตะวันตก
ปี พ.ศ. 2406 เมื่อ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ได้ตั้ง บ้านกว้างลำชะโด ขึ้นแล้ว ต่อมามีราษฎรเข้ามาอาศัยอยู่หนาแน่นขึ้นพอที่จะตั้งเป็นเมืองได้ จึงจัดสร้างศาลาว่าการขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำมูลแล้วรายงานไปยัง พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ซึ่งเจ้าเมืองอุบลราชธานีก็เห็นชอบด้วย จึงมีใบบอกกราบเรียนไปยัง เจ้าพระยากำแหงสงคราม เจ้าเมืองนครราชสีมา เพื่อนำความกราบบังคมทูล
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร เมื่อวันอาทิตย์ แรม 11 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน เบญจศก จุลศักราช 1225 ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2406 และโปรดเกล้าตั้ง ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิมูลมังษาาหารคนแรก และให้ ท้าวโพธิสาราช (เสือ) เป็นอุปฮาด (อุปราช), ให้ ท้าวสีฐาน (สาง) เป็นราชวงศ์, ให้ ท้าวขัติยะ (ผู) เป็นราชบุตร ขึ้นกับเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารคนแรก ในขณะมีอายุ 49 ปี ท่านมีความมุ่งมั่นตั้งใจสามารถสร้าง บ้านกว้างลำชะโด จนเป็น เมืองพิมูลมังษาหาร และได้วางรากฐานต่างๆ ไว้ให้ชาวเมืองพิมูลมังษาหาร จนเป็นดังเช่น "เมืองพิบูลมังสาหาร" ที่มีความเจริญรุ่งเรืองในปัจจุบันนี้
ชาวบังกลาเทศ
ชาวบังกลาเทศ (বাংলাদেশী; Bangladeshi) เดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ชาวเบงกอล (Bangalee) เป็นพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ ชื่อ "บังกลาเทศ" ตั้งตามชื่อภูมิภาคประวัติศาสตร์เบงกอลซึ่งประเทศนี้ประกอบเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางด้านตะวันออกสุด สถานภาพพลเมืองบังกลาเทศถือกำเนิดขึ้นใน พ.ศ. 2514 เมื่อผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรของอดีตปากีสถานตะวันออกกลายเป็นพลเมืองของสาธารณรัฐแห่งใหม่ บังกลาเทศเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ของโลก ในทางภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ ชาวบังกลาเทศส่วนใหญ่เป็นชาวอินโด-อารยัน พูดภาษาเบงกอล และนับถือศาสนาอิสลาม ประชากรบังกลาเทศอาศัยอยู่หนาแน่นในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมเบงกอลซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์และเป็นศูนย์กลางอารยธรรมแบบเมืองและอารยธรรมการเกษตรมานานหลายพันปี พื้นที่สูงของประเทศซึ่งได้แก่เขตเนินเขาจิตตะกองและภาคสิเลฏเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยเผ่าต่าง ๆ
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
ราชการงานปกครอง
ปี พ.ศ. 2430 พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ณ เมืองพิมูลษาหาร (อำเภอพิบูลมังสาหาร ในปัจจุบัน) สิริอายุได้ 73 ปี ซึ่งท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร 25 ปี
ชาวบังกลาเทศ
ชาวมุสลิมเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทางศาสนากลุ่มใหญ่ของบังกลาเทศด้วยจำนวนประชากร 146 ล้านคนซึ่งถือเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ ชาวจิตตะกอง, ชาวรังปุระ และชาวสิเลฏีเป็นประชากรส่วนใหญ่ในภาคจิตตะกอง, ภาครังปุระ และภาคสิเลฏตามลำดับ ชนกลุ่มน้อยชาวฮินดูเบงกอลในบังกลาเทศมีจำนวนมากกว่า 16,238,167 คนซึ่งคิดเป็นร้อยละ 12.07 ของประชากรทั้งหมดในประเทศ ชาวมุสลิมที่ไม่ใช่ชาวเบงกอลเป็นชุมชนผู้ย้ายถิ่นเข้าที่ใหญ่ที่สุด ในขณะที่ชาวจักมาซึ่งเป็นชนกลุ่มทิเบต-พม่า (แต่พูดภาษาจักมาซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่ใหญ่ที่สุดรองจากชาวเบงกอลซึ่งเป็นชนกลุ่มอินโด-อารยัน ชาวสานถาลซึ่งเป็นชนกลุ่มออสโตรเอเชียติกเป็นชนเผ่าพื้นเมืองกลุ่มใหญ่ที่สุด
ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นอาศัยอยู่หนาแน่นในตะวันออกกลาง, อเมริกาเหนือ และสหราชอาณาจักร ชาวบังกลาเทศหลายแสนคนผู้ไม่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศมีสถานภาพพลเมืองสองสัญชาติในประเทศเครือจักรภพอย่างสหราชอาณาจักรและแคนาดา
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
เกียรติประวัติ
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้รับการศึกษาและถ่ายทอดวิชาความรู้สรรพวิทยา จากพระอาจารย์และนักปราชญ์ผู้รู้ทั้งหลาย จนมีความรู้ความสามารถด้านภาษาขอม ภาษาธรรม อักษรไทยน้อย อักขระไทย จารีตประเพณี ตำราพิชัยสงครามและคาถาอาคมตามยุคสมัย
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เมื่อครองเมืองพิบูลมังสาหาร ได้ปกครองตามฮีตคองครรลองธรรมของเจ้าเมืองที่พึงปฏิบัติด้วยความวิริยะอุสาหะ เป็นเจ้าเมืองที่มีความรู้ ความสามารถ มีสติปัญญาเฉียบแหลม และเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
อนุสรณ์สถาน
ในวันที่ 6 ธันวาคม ของทุกปี หน่วยงานราชการและประชาชนจะร่วมกันจัดงาน พิธีบวงสรวงสมโภชอนุสาวรีย์พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของ พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ผู้ก่อตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร และเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก เป็นการสดุดี เชิดชูเกียรติ รำลึกถึงพระคุณความดีงาม และแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษ พร้อมทั้งยังมีการจัดงานประเพณี "บุญคูณลานกุ้มข้าวใหญ่" อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น ซึ่งถือว่าเป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นและสร้างความรักความสามัคคีของคนในชุมชน และเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอพิบูลมังสาหารและจังหวัดอุบลราชธานีอีกด้วย
ผู้สืบต่อยศ
ผู้ที่ได้รับยศพระบำรุงราษฎร์และดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารสืบต่อมา คือ
ปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อ อำเภอพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิบูลมังสาหาร เฉกเช่นในปัจจุบันนี้
Pseudopancovia
Pseudopancovia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อนตอนกลางตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ออคเตียบร์
ออคเตียบร์ หรืออีกชื่อคือ Oktyabr': Desyat' dney kotorye potryasli mir (Октябрь (Десять дней, которые потрясли мир)) เป็นภาพยนตร์เงียบอิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต โดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ และ กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ โดยสร้างเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปี การปฏิวัติเดือนตุลาคม โดยภาพยนตร์เช้าฉายในชื่อ October ในสหภาพโซเวียต และตัดต่อและเข้าฉายในต่างประเทศในชื่อ Ten Days That Shook The World โดยตั้งชื่อตามหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติที่โดงดังของ John Reed
Pseudonesohedyotis
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศแทนซาเนีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ไทการ์ด (รัฐออริกอน)
ไทการ์ด (Tigard) เป็นเมืองในเคาน์ตีวอชิงตัน รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์
เมืองไทการ์ดตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45.42778°N, -122.77889°W มีพื้นที่ทั้งหมด 28.2 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2549 เมืองไทการ์ดมีประชากร 46,300 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,465.6 คนต่อตารางกิโลเมตร
โปรโบลิงโก
โปรโบลิงโก (Kota Probolinggo, Prabâlingghâ) เป็นนครทางชายฝั่งทิศเหนือของจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ 56.67 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 217,062 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2010 และมีประชากร 239,649 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2020 ข้อมูลโดยประมาณอย่างเป็นทางการ ณ กลางปี 2021 มีประชากร 241,202 คน
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมาดูราเช่นเดียวกับประชากรส่วนใหญ่ของจังหวัดชวาตะวันออกทางตอนเหนือ นอกจากนั้นยังมีชาวชวาอาศัยอยู่จำนวนมาก
ในสมัยที่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ โดยเฉพาะในช่วงศตวรรษที่ 19 โปรโบลิงโกเป็นศูนย์กลางการผลิตและส่งออกน้ำตาลของภูมิภาค โดยในปัจจุบันน้ำตาลยังคงเป็นสินค้าที่สำคัญของเมืองอยู่
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2553
'''รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2553/2010 รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553/2010 เรียงตามวันฉาย'''
ราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์
ราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์ (หรือที่เรียกว่า ช่วงเวลาแห่งการรวมอาณาจักร) เป็นช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ของอียิปต์โบราณ หลังจากช่วงเวลาของการแบ่งแยกทางการเมืองที่เรียกว่า สมัยระหว่างกลางที่หนึ่ง ราชอาณาจักรกลางครอบคลุมระหว่าง 2040 ถึง 1782 ปีก่อนคริสตกาล นับตั้งแต่การรวมราชอาณาจักรอียิปต์อีกครั้งที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดจนถึงการสิ้นสุดของราชวงศ์ที่สิบสอง โดยฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบเอ็ดทรงปกครองจากเมืองธีบส์ และฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองทรงปกครองจากเมืองอัล-ลิชท์
แนวคิดของอาณาจักรกลางในฐานะหนึ่งในสามของยุคทองนั้น แนวคิดดังกล่าวได้ถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1845 โดยบารอน ฟ็อน บุนเซิน นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน และคำจำกัดความของช่วงเวลาดังกล่าวพัฒนาขึ้นอย่างมีนัยสำคัญโดยตลอดช่วงคริสตศตวรรษที่ 19 และ 20 นักวิชาการบางคนยังได้รวมราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์เข้ามาในช่วงเวลานี้ด้วย ซึ่งในกรณีนี้ ช่วงเวลาของราชอาณาจักรกลางจะสิ้นสุดลงในราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล ในขณะที่นักวิชาการบางกลุ่มจะรวมไว้จนถึงรัชสมัยของฟาโรห์เมอร์เนเฟอร์เร ไอย์ ซึ่งอยู่ราวประมาณ 1700 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบสามที่ปรากฏหลักฐานยืนยันทั้งในอียิปต์บนและอียิปต์ล่าง ในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลางนั้น เทพเจ้าโอซิริสได้กลายเป็นเทพเจ้าที่สำคัญที่สุดในศาสนาอียิปต์โบราณ เมื่อช่วงเวลาของราชอาณาจักรกลางสิ้นสุดลงก็จะตามมาด้วยช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองของอียิปต์ ซึ่งเป็นอีกช่วงเวลาหนึ่งของการแบ่งแยกที่เกี่ยวข้องกับการปกครองของราชวงศ์ต่างชาติในอียิปต์ล่างโดยผู้ปกครองชาวฮิกซอสแห่งเอเชียตะวันตก
เจอร์เวส (รัฐออริกอน)
เจอร์เวส (Gervais) เป็นเมืองในเคาน์ตีแมริออน รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45.10833°N, -122.8975°W มีพื้นที่ทั้งหมด 1.0 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองเจอร์เวสมีประชากร 2,009 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,988.9 คนต่อตารางกิโลเมตร
จักรพรรดิหย่งลี่
จักรพรรดิหย่งลี่ (ค.ศ. 1623–1662) พระนามเดิม จู โหย่วหลาง เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์หมิงใต้
จู โหย่วหลางเป็นโอรสของจู ฉางหยิ่ง (朱常瀛) พระราชโอรสพระองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิว่านลี่ และจักรพรรดินีเซี่ยวกังควง พระองค์สืบทอดตำแหน่งเจ้าชายแห่งกุ้ย (桂王) จากพระเชษฐาของพระองค์และใช้ชีวิตที่คลุมเครือในฐานะสมาชิกชั้นรองของราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่มาก จนกระทั่งการล่มสลายของปักกิ่งและการฆ่าตัวตายของจักรพรรดิฉงเจิน จักรพรรดิราชวงศ์หมิงองค์สุดท้ายในปี 1644 เนื่องจากการกบฏราชวงศ์ชุ่นของหลี่ จื้อเฉิง และจางเซี่ยนจง หลังจากที่หลี่ จื้อเฉิงยึดกรุงปักกิ่ง ผู้ได้รับประโยชน์ที่แท้จริงของการล่มสลายของราชวงศ์หมิงคือราชวงศ์ชิงซึ่งก่อตั้งโดยชาวแมนจูทางตะวันออกเฉียงเหนือของตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัว ที่ยึดครองจีนตอนเหนือ หุบเขาแยงซีตอนล่าง และจีนตอนกลางอย่างรวดเร็ว หลังจากอู๋ ซานกุ้ยปล่อยให้ราชวงศ์ชิงผ่านกำแพงเมืองจีนเพื่อต่อสู้กับหลี่ จื้อเฉิง ลูกหลานของราชวงศ์หมิงยังคงระหกระเหินทางใต้ และจู โหย่วหลางขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิหมิงใต้องค์ที่สี่โดยมีพระนามว่า จักรพรรดิหย่งลี่ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1646 เมื่อถึงปี ค.ศ. 1661 พระองค์ก็กลับไปยังมณฑลยูนนานและหนีไปพม่า กองทัพชิงฮั่นนำโดยอู๋ ซานกุ้ยตามพระองค์ไปที่นั่น และพระองค์ถูกประหารชีวิตในเดือนมิถุนายน 1662
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง
หน่วยงานนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ร่วมกับสำนักงานการพยากรณ์โฮโนลูลูของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ ซึ่งอยู่ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยฮาวายที่มาโนอา โดยสำนักงานพยากรณ์โฮโนลูลูจะปฏิบัติงานในฐานะศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ หรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่แปซิฟิกกลาง ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยทำงานแทนที่ศูนย์พยากรณ์เดิมอย่าง ศูนย์เตือนเฮอริเคนร่วม
พื้นที่รับผิดชอบ
พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางคือพื้นที่แปซิฟิกกลาง (CP; Central Pacific) ซึ่งเป็นเขตทางการปกครอง ไม่ใช่เขตทางอุตุนิยมวิทยา โดยไม่ถือเป็นแอ่งพายุหมุนเขตร้อน (พื้นที่ที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวซึ่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน) แต่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในฐานะแอ่งแปซิฟิกกลาง หรือแอ่งแปซิฟิกเหนือตอนกลาง ขอบเขตด้านตะวันตกที่สุดของพื้นที่รับผิดชอบคือเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา หรือเส้นแอนไทเมริเดียน โดยถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากลสำหรับละติจูดในเขตร้อน ในทางอุตุนิยมวิทยา พื้นที่นี้ครอบคลุมด้านตะวันตกของแอ่งแปซิฟิกตะวันออก และด้านตะวันออกของแอ่งแปซิฟิกตะวันตก แม้ว่าศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติจะรับผิดชอบในแอ่งแปซิฟิกตะวันออกด้วย แต่หน่วยงานดังกล่าวมีขอบเขตแค่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก ไม่ใช่ทั้งแอ่งทางอุตุนิยมวิทยา โดยพื้นที่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก แต่เดิมเป็นพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออก โดยดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2513 เช่นกัน แต่ปัจจุบันศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออกถูกยุบไปร่วมกับศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ
ในพื้นที่นี้ ฤดูพายุเฮอริเคนจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ในทางปฏิบัติแล้ว พายุอาจก่อตัวในพื้นที่แปซิฟิกตะวันออก (ด้านตะวันออกหรือด้านตะวันตกของเส้น 140 องศาตะวันตก) และเคลื่อนตัวมาทางตะวันตก และสามารถส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายได้
ระบบการตั้งชื่อพายุเฮอริเคน
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางจะใช้ชื่อตามธรรมเนียมในภาษาฮาวายมาตั้งชื่อให้กับพายุที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ภายในเขตอำนาจของหน่วยงาน โดยชุดรายชื่อประกอบด้วยชุดของรายชื่อจำนวนสี่ชุด เมื่อรายชื่อชุดที่หนึ่งถูกใช้ไปจนหมดแล้ว จะทำการใช้ชื่อในชุดที่สองต่อ เป็นเช่นนี้จนถึงชุดที่สี่ เมื่อรายชื่อในชุดที่สี่ถูกใช้จนหมดแล้ว ก็จะกลับไปใช้ชื่อในชุดที่หนึ่งอีกครั้ง เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ตรงที่ชื่อพายุจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยตัวอักษร "A" ในทุก ๆ ปี โดยมีชื่อของพายุที่ถูกถอนแล้วทั้งสิ้นสี่ชื่อ ได้แก่ อีวา (Iwa) เมื่อ พ.ศ. 2525, อีนิกี (Iniki) เมื่อ พ.ศ. 2535, ปากา (Paka) เมื่อ พ.ศ. 2540 และอีโอเก (Ioke) เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งถูกแทนที่ด้วย อีโอ (Io, และภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น อีโอนา/Iona), ไอโอลานา, ปามา และ อีโอปา แทนตามลำดับ
ระบบการพยากรณ์
ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางใช้ระบบพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อนอัตโนมัติในการพยากรณ์ ออกคำแนะนำ และสร้างภาพกราฟิก
ซูมา (วิดีโอเกม)
ซูมา (Zuma) เป็นเกมจับคู่ที่เผยแพร่โดยป็อปแคปเกมส์. ซึ่งสามารถเล่นได้บนพีดีเอ, โทรศัพท์ และไอพอด. ส่วนรุ่น ซูมาดีลักซ์ มีให้เล่นในไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส, เอกซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3.
ซูมาได้รับรางวัล "เกมประจำปี" (Game of the Year award) โดยRealArcadeในปีค.ศ.2004
วิธีเล่น
เป้าหมายหลักของเกมนี้คือ ทำลายลูกบอลในหน้าจอให้หมด ก่อนที่มันจะเคลื่อนไปถึงหัวกะโหลกสีเหลือง ถ้าลูกบอลเข้าไปในหัวกะโหลกแล้ว ผู้เล่นจะเสียชีวิตไปหนึ่งดวง เพื่อจะหยุดลูกบอลเหล่านี้ ผู้เล่นต้องยิงบอลจากปากของรูปปั้นกบไปโดนลูกที่มีสีเดียวกันเพื่อทำลายลูกบอล. ผู้เล่นจะชนะด่านนี้ถ้าผู้เล่นเติมบาร์ให้เต็มและทำลายลูกบอลให้หมดไปจากหน้าจอ
โหมดผจญภัย
เป็นโหมดปกติที่เริ่มด้วยชีวิตสามดวง โดยจะเพิ่มหนึ่งชีวิตถ้าเก็บคะแนนครบ 50,000 คะแนน. ถ้าผู้เล่นชนะก่อนถึงเวลาที่กำหนด ผู้เล่นจะได้รับคะแนนพิเศษ
โหมดฝ่าฟัน (Gauntlet mode)
เป็นโหมดที่ผู้เล่นสามารถเลือกด่านที่ผู้เล่นผ่านในโหมดผจญภัยมาแล้ว โดยมีทั้งโหมดฝึกสอน และโหมดเอาตัวรอด ซึ่งมีระดับดังนี้: กระต่าย, เหยี่ยว, จากัวร์ และเทพสุริยะ
การตอบรับ
บรรณาธิการจาก Computer Gaming World ได้ให้เกม ซูมาดีลักซ์ เข้าชิงรายการ "Arcade Classic of the Year" ในปีค.ศ.2004 แต่แพ้ให้กับเกม ซิดไมเออส์ไพเรตส์!. และบรรณาธิการจาก Computer Gaming World ได้ให้เกม ซูมา เข้าชิงรายการ "Puzzle Game of the Year" ในปีค.ศ.2003 ซึ่งแพ้ให้กับ บุ๊กวอร์ม
ประเทศสโลวีเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศสโลวีเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศสโลวีเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
เอเวอรีบอดีเฮตส์คริส
เอเวอรีบอดีเฮตส์คริส (Everybody Hates Chris) เป็นซีรีส์ที่ออกอากาศทางช่องยูไนเต็ดพาราเมาท์เน็ตเวิร์ก (UPN) ของสหรัฐโดยเป็นเรื่องราวในวัยเด็กของคริส ร็อค ดาวตลกของสหรัฐ โดยการเริ่มออกอากาศในวันที่ 22 กันยายน 2547 สามารถสร้างสถิติคนดูสูงที่สุดตลอดกาลสำหรับละครตลกตอนแรกของช่อง UPN ที่คนดูมากกว่า 7 ล้านคน และยังทำคนดูคู่คี่กับละครเรื่อง สมอลวิลล์ ซึ่งออกอากาศในเวลาเดียวกันที่สถานีโทรทัศน์ The WB อีกด้วย
ต่อมาเมื่อ The WB และ UPN รวมตัวกันเป็นสถานีโทรทัศน์ช่องเดียวกันในนาม The CW ละครเรื่องนี้ก็ได้รับเลือกให้ออกอากาศต่อในช่อง The CW โดยตั้งแต่เปลี่ยนสถานีโทรทัศน์เรตติ้งก็ลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเปลี่ยนวันฉายที่บ่อยก่อนที่จะถูกยกเลิกเมื่อสิ้นสุดภาคสี่ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2009 ซึ่งถือเป็นละครตลกเรื่องสุดท้ายที่ออกอากาศทั้งในสถานีโทรทัศน์ UPN และ The WB เพราะหลังจากถูกยกเลิกพร้อมกับละครตลกอีกเรื่องคือ The Game ทำให้ช่อง The CW ไม่มีละครตลกเหลืออยู่ในช่องอีกต่อไปในการฉายฤดูกาลปี 2009-2010
เซเปียนส์ ประวัติย่อมนุษยชาติ
เซเปียนส์ ประวัติย่อมนุษยชาติ (Sapiens: A Brief History of Humankind) เป็นหนังสือของผู้เขียนคือยูวัล โนอาห์ แฮรารี ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอิสราเอลเป็นภาษาฮิบรูเมื่อ ค.ศ. 2011 ฉบับภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 2014 และฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ยิปซีเมื่อ ค.ศ. 2018 ในเล่มได้สำรวจประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติตั้งแต่การวิวัฒนาการของมนุษย์โบราณหลาย ๆ สปีชีส์ในยุคหินไปจนถึงการพัฒนาของมนุษย์โฮโมเซเปียนส์จนถึงศตวรรษที่ 21
อาซากะ
อาซากะ (朝霞市 (Asaka-shi)) เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเมืองได้มาจากพระนามของเจ้าชายอาซากะ ในขณะที่ดำรงตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์สมาคมกอล์ฟโตเกียว และได้ย้ายที่ตั้งมาที่เมืองนี้เมื่อปี ค.ศ. 1932 ปัจจุบันมีประชากร 130,764 คน
เมืองอาซากะเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ณ สวนอาซามาเนซุ
Pseudomiltemia
Pseudomiltemia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อที่แบล็กพิงก์ได้รับ
แบล็กพิงก์ เป็นเกิร์ลกรุปของประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นโดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนสี่คนคือ จีซู, เจนนี, โรเซ และ​ลิซ่า ซิงเกิลอัลบั้มเปิดตัว สแควร์วัน ตามด้วย สแควร์ทู ออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ตามลำดับ แบล็กพิงก์ชนะรางวัลศิลปินหน้าใหม่หลายรางวัลระหว่างช่วงปลายปี ค.ศ. 2016 ถึงต้นปี ค.ศ. 2017 เช่น เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์, โกลเดนดิสก์อะวอดส์, โซลมิวสิกอะวอดส์ และเมลอนมิวสิกอะวอดส์ ในงานประกาศรางวัลแกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 6 เพลง "วิสเซิล" ซิงเกิลนำจาก สแควร์วัน ได้รับรางวัลเพลงแห่งปี – สิงหาคม ขณะที่ "เพลย์อิงวิทไฟร์" ซิงเกิลนำจาก สแควร์ทู ได้รับรางวัลเพลงแห่งปี – พฤศจิกายน "วิสเซิล" ยังได้รับรางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมจากเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 18 และได้เข้าชิงดิจิทัลพนซังจากโกลเดนดิสก์อะวอดส์ครั้งที่ 31
สองซิงเกิลถัดมา "แอสอิฟอิตส์ยัวร์ลาสต์" และ "ตู-ดู ตู-ดู" ชนะดิจิทัลพนซังในงานประกาศรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์ครั้งที่ 32 และครั้งที่ 33 ตามลำดับ "ตู-ดู ตู-ดู" ซิงเกิลนำจากอีพีชุดแรก สแควร์อัป (2018) ยังได้รับรางวัลการเต้นยอดเยี่ยม – หญิงจากเมลอนมิวสิกอะวอดส์ 2018 และเพลงแห่งปี – มิถุนายนจากแกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 8 "คิลดิสเลิฟ" ซิงเกิลนำจากอีพีชุดที่สอง คิลดิสเลิฟ (2019) ชนะรางวัลมิวสิกวิดีโอแห่ง ค.ศ. 2019 ในงานประกาศรางวัลพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ครั้งที่ 45 ซึ่งแบล็กพิงก์ชนะรางวัลศิลปินกลุ่มแห่ง ค.ศ. 2019 ด้วย
สตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง ดิอัลบั้ม (2020) ได้เข้าชิงอัลบั้มแห่งปีจากเมลอนมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 12, เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 22 และโกลเดนดิสก์อะวอดส์ครั้งที่ 35 ซิงเกิลนำ "ฮาวยูไลก์แดต" ยังได้เข้าชิงเพลงแห่งปีจากงานประกาศรางวัลทั้งสามงาน และได้รับรางวัลการเต้นยอดเยี่ยม (กลุ่มหญิง) ในงานประกาศรางวัลทั้งเมลอนและเอ็มเน็ต เพลงยังถูกบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ถึงห้าสถิติ รวมถึง "วิดีโอ/มิวสิกวิดีโอที่มีผู้ชมมากที่สุดภายใน 24 ชั่วโมงแรกบนยูทูบ" และยังชนะรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ สาขาเพลงแห่งฤดูร้อน ทำให้พวกเธอเป็นเกิร์ลกรุปเคป็อปวงแรกที่ได้รับรางวัลนี้ "ฮาวยูไลก์แดต" และ "เลิฟซิกเกิลส์" ชนะรางวัลเพลงแห่งปี – มิถุนายน และเพลงแห่งปี – ตุลาคม ตามลำดับ ในงานประกาศรางวัลแกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ครั้งที่ 10 แบล็กพิงก์ยังชนะรางวัลศิลปินกลุ่มหญิงยอดเยี่ยมจากเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์เป็นครั้งแรก และได้รับเลือกจากนิตยสาร วาไรตี ให้เป็นศิลปินกลุ่มยอดฮิตแห่ง ค.ศ. 2020 รวมถึงถูกบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์เป็นครั้งที่หก หลังจากกลายเป็นวงดนตรีที่มีผู้ติดตามมากที่สุดบนยูทูบ
อินกีกาโย
อินกีกาโย (인기가요; The Music Trend) เป็นรายการเพลงที่ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส
เอ็มเคานต์ดาวน์
เอ็มเคานต์ดาวน์ (엠카운트다운) เป็นรายการเพลงที่ออกอากาศทางช่องเอ็มเน็ต
มิวสิกคอร์
มิวสิกคอร์ (쇼! 음악중심) เป็นรายการเพลงที่ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี
มิวสิกแบงก์
มิวสิกแบงก์ (뮤직뱅크) เป็นรายการเพลงที่ออกอากาศทางช่องเคบีเอส
โชว์แชมเปียน
โชว์แชมเปียน (뮤직뱅크) เป็นรายการเพลงที่ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซีเอ็ม
เดย์ออฟไวลด์
เดย์ออฟไวลด์ (Days of Wild) เป็นซิงเกิลของพรินซ์ และเดอะเดอะรีโวลูชั่น ถูกเขียนโดยพรินซ์ในช่วงต้นปี 1994 ตามชื่อของเขาเปลี่ยนไปเป็นสัญลักษณ์ที่พูดไม่ได้ เพลงนี้ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในเพลงทายาทพรินซ์ที่ถูกต้องเป็นครั้งแรกโดยท่อนแร็พและเป็นทั้งบทกวีและการวิจารณ์ของอันธพาล
เขาเมินช์
เมินช์ (Mönch) เป็นภูเขาในเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 4,107 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เขาเมินช์ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างยุงเฟราย็อคกับเขาไอเกอร์ ด้านล่างทางตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาเมินช์เป็นธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ชื่อว่าธารน้ำแข็งอาเล็ทช์
เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี
เจนนิเฟอร์ ลินน์ คอนเนลลี (Jennifer Lynn Connelly; เกิด 12 ธันวาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 10 ปี ด้วยการเป็นนางแบบเด็กถ่ายโฆษณาตามสื่อสิ่งพิมพ์และโทรทัศน์ จากนั้นในปี ค.ศ. 1983 เธอได้มีโอกาสแสดงมิวสิกวิดีโอเพลง "Union of the Snake" ของวงดูแรนดูแรน ซึ่งกลายเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมของวง และทำให้เธอมีผลงานการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง เมืองอิทธิพล คนอหังการ์ (ค.ศ. 1984) และเริ่มมีผลงานการแสดงเรื่องอื่นๆตามมาเช่น ฟีโนมีนา (ค.ศ. 1985), มหัศจรรย์เขาวงกต (ค.ศ. 1986), เหิรทะลุฟ้า (ค.ศ. 1991), เมืองเปลี่ยนสมอง มนุษย์ผิดคน (ค.ศ. 1998) โดยเธอได้รับคำชื่นชมการบทบาทการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง บทสวดแด่วัน...ที่ฝันสลาย (ค.ศ. 2000) และมาประสบความสำเร็จสูงสุดจากการแสดงในภาพยนตร์ชีวประวัติของจอห์น แนชเรื่อง ผู้ชายหลายมิติ (ค.ศ. 2001) ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลลูกโลกทองคำ และ รางวัลแบฟตา
ผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องอื่นๆของเธอที่เป็นที่รู้จักเช่น ฮัลค์ มนุษย์ยักษ์จอมพลัง (ค.ศ. 2003), พลิกน้ำเน่าคดีฉาวโลก (ค.ศ. 2005), เทพบุตรเพชรสีเลือด (ค.ศ. 2006), วันพิฆาตสะกดโลก (ค.ศ. 2008), หนุ่มกิ๊กสาวกั๊ก สมการรักไม่ลงตัว (ค.ศ. 2009), โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก (ค.ศ. 2014), คนกล้าไฟนรก (ค.ศ. 2017), อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล (ค.ศ. 2019) และ ท็อปกัน: มาเวอริค (ค.ศ. 2022) โดยนอกจากการแสดงภาพยนตร์แล้วเธอยังได้แสดงละครชุดที่ได้รับความนิยมเรื่อง ปฏิวัติฝ่านรกน้ำแข็ง ที่ออกอากาศทางสถานีทีเอ็นทีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2020 – ปัจจุบัน
ในปัจจุบันนอกจากผลงานการแสดงแล้วเธอยังเป็นพรีเซนเตอร์เสื้อผ้าชั้นสูงที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่างบาเลนเซียกา, หลุยส์ วิตตอง รวมถึงเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเครื่องสำอางค์เรฟลอน ของสหรัฐอเมริกา และ ชิเซโด ของประเทศญี่ปุ่น
วัยเด็ก
คอนเนลลี ถูกเลี้ยงดูและใช้ชีวิตในวัยเด็กที่บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก โดยเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์ แอนน์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนที่มีชื่อเสียงด้านการสอนศิลปะ ในบรุกลิน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1976 ขณะเธออายุได้ 6 ขวบ พ่อของเธอป่วยด้วยโรคหอบหืด ครอบครัวของเธอจึงตัดสินใจย้ายไปใช้ชีวิตที่เมืองวูดสต็อค เทศมณฑลอัลสเตอร์ เพื่อหลีกหนีจากสภาพอากาศที่มีหมอกปนควันในบรุกลิน ก่อนที่ครอบครัวของเธอจะย้ายกลับมาที่บรุกลินอีกครั้งในอีก 4 ปีต่อมา
หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ แอนน์ เธอได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีทางด้านวรรณกรรมอังกฤษ ที่มหาวิทยาลัยเยล รัฐคอนเนทิคัต ในปี ค.ศ. 1988 โดยหลังจากที่เธอเรียนที่นี่ได้ 2 ปี คอนเนลลีซึ่งในขณะนั้นมีผลงานการแสดงภาพยนตร์และเริ่มมีชื่อเสียงในวงการบันเทิงของสหรัฐแล้ว ได้โอนย้ายไปเรียนต่อทางด้านการละคร ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย แทนที่การเรียนทางด้านวรรณกรรมอังกฤษ โดยพ่อแม่ของเธอได้ให้การสนับสนุน ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เธอได้เรียนกับครูสอนการแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน ก่อนที่เธอจะตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัย เพื่อไปเป็นนักแสดงเต็มตัวในเวลาต่อมา
1980–1985: นางแบบ และบทบาทการแสดงในช่วงแรก
เมื่ออายุได้ 10 ปี เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนของพ่อเธอที่ทำงานด้านสื่อโฆษณาให้เธอลองไปออดิชันเพื่อเป็นนักเดินแบบ พ่อและแม่ของเธอจึงได้ส่งภาพถ่ายของเธอไปให้กับฟอร์ดโมเดลส์ซึ่งเป็นบริษัทจัดหานักเดินแบบชื่อดังในนครนิวยอร์ก หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ได้ร่วมงานถ่ายแบบกับฟอร์ดโมเดลส์ โดยเริ่มจากการถ่ายแบบโฆษณาลงบนสื่อสิ่งพิมพ์ก่อนจะมีผลงานถ่ายโฆษณาทางโทรทัศน์ และเคยขึ้นปกนิตยสารชื่อดังอย่างเซเวนทีน ในปี ค.ศ. 1986, 1987 และ ค.ศ. 1988
เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี ในวัย 12 ปี ได้รับคำแนะนำจากแม่ของเธอในการไปออดิชันเพื่อเป็นนักแสดง จนกระทั่งเธอได้บทบาทนักแสดงสมทบในภาพยนตร์ที่กำกับการแสดงโดย แซร์โจ เลโอเน และนำแสดงโดยโรเบิร์ต เดอ นีโร เรื่อง เมืองอิทธิพล คนอหังการ์ (ค.ศ. 1984) ต่อมาเธอได้บทบาทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สยองขวัญของประเทศอิตาลีเรื่อง ฟีโนมีน่า ที่กำกับการแสดงโดย ดาริโอ อาร์เจนโต ในปี ค.ศ. 1985
เดือนธันวาคม ค.ศ. 1986 เธอได้มีผลงานถ่ายโฆษณาทางโทรทัศน์และร้องเพลงประกอบโฆษณาที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเธอได้บันทึกเสียงร้องในเพลง "Monologue of Love" และ "Message of Love" เป็นภาษาญี่ปุ่นเพื่อใช้ประกอบโฆษณาที่เธอแสดง ต่อมาเพลงนี้ได้รับความนิยมจนมีการจัดจำหน่ายเพลงดังกล่าวออกเป็นแผ่นเสียง แบบอีพี
อ้างอิง
1970
โจงาชิมะ
โจงาชิมะ (城ヶ島 (Jōgashima)) เป็นเกาะในประเทศญี่ปุ่น อยู่ในเขตเมืองมิอูระ จังหวัดคานางาวะ ทางใต้สุดของคาบสมุทรมิอูระ และทางทิศตะวันตกติดกับอ่าวซางามิ มีสะพานเชื่อมต่อระหว่างเกาะกับแผ่นดินใหญ่
เกาะโจงาชิมะเป็นที่ตั้งของประภาคารโจงาชิมะ ประภาคารแบบตะวันตกที่เก่าแก่อันดับที่สี่ในญี่ปุ่น และเป็นเพียงหนึ่งในสองแห่งที่คงอยู่ถึงปัจจุบัน สร้างขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ลอนดอนอาย
ลอนดอนอาย (London Eye) หรือยังรู้จักในชื่อ มิลเลเนียมวีล (Millennium Wheel) เป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป มีความสูง 135 เมตร (443 ฟุต) และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมและเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมากในสหราชอาณาจักร มีผู้มาเยือนมากกว่า 3 ล้านคนต่อปี ส่วนบัตรเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ 15 ปอนด์ต่อคน ซึ่งในอดีตเคยเป็นชิงช้าสวรรค์ก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก ก่อนจะถูกชิงตำแหน่งไปจากชิงช้าสวรรค์ เดอะ สตาร์ ออฟ นานชาง ในประเทศจีน (160 เมตร) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ต่อมาภายหลังตำแหน่งตกเป็นของ สิงคโปร์ฟลายเออร์ ในประเทศสิงคโปร์ (165 เมตร) ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อย่างไรก็ตาม ลอนดอน อาย ก็ยังคงได้รับตำแหน่งจากการให้บริการว่า "ชิงช้าสวรรค์ที่ก่อสร้างด้วยโครงเหล็กค้ำข้างเดียวที่สูงที่สุดในโลก" (เพราะการโครงสร้างทั้งหมดใช้โครงค้ำเหล็กรูปตัว A ในการให้บริการโดยใช้โครงค้ำเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้นไม่เหมือนชิงช้าสวรรค์อื่นๆ ทั่วไป ที่มีโครงค้ำสองข้าง)
ลอนดอน อาย ตั้งอยู่ ณ ที่ฝั่งสุดด้านตะวันตกของสวนจูบิลี่ บนริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเทมส์ ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ระหว่างสะพานเวสต์มินสเตอร์กับสะพานฮันเกอร์ฟอร์ด โดยสถานที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของโดมแห่งการค้นพบ ที่เคยสร้างขึ้นเพื่อใช้ในงานนิทรรศการเฟสติวัล ออฟ บริเตน ในปี ค.ศ. 1951
ชัค เบอร์รี
ชาร์ลส เอ็ดวาร์ด แอนเดอร์สัน "ชัค" เบอร์รี (Charles Edward Anderson "Chuck" Berry) (18 ตุลาคม พ.ศ. 2469 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2560) เกิดที่เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นนักกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
ลอนดอนอาย
การเดินทาง
สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกรุงลอนดอน ได้แก่
ชัค เบอร์รี
ชัค เบอร์รี ถือเป็นบุคคลแถวหน้าของวงการดนตรีร็อกแอนด์โรล จากเว็บไซต์ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม พูดถึงเขาว่า "ถ้าไม่มีใครที่สามารถพูดว่าเป็นคนคิดค้นร็อกแอนด์โรลได้ ชัค เบอร์รี ดูจะเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดกว่าใครที่เป็นคนนำหลาย ๆ สิ่งรวมเข้าด้วยกัน" จอห์น เลนนอน พูดว่า "ถ้าคุณพยายามตั้งชื่อร็อกแอนด์โรลอีกชื่อหนึ่ง คุณอาจจะเรียกมันว่า ชัค เบอร์รี"
ลอนดอนอาย
การเดินทาง
เรือประจำทางเพื่อการท่องเที่ยว ได้แก่
ชัค เบอร์รี
อ้างอิง
1926
แฟร์วิว (รัฐออริกอน)
ภูมิศาสตร์
เมืองแฟร์วิวตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45.54194°N, -122.43889°W มีพื้นที่ทั้งหมด 9.0 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองแฟร์วิวมีประชากร 7,561 คน มีความหนาแน่นของประชากร 912.3 คนต่อตารางกิโลเมตร
ทรุมเซอ
ทรุมเซอ (Tromsø, ; Romsa, ; Tromssa; Tromsö) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลทรุมส์ ประเทศนอร์เวย์ เป็นเมืองท่าทางทะเลบนเกาะขนาดเล็กระหว่างเกาะควาเลอยากับผืนแผ่นดินใหญ่ เป็นเมืองที่มีบ้านเก่าทำจากไม้จำนวนมากที่สุดในนอร์เวย์เหนือ บ้านเก่าที่สุดสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1789 มีอาสนวิหารอาร์กติก (Arctic Cathedral) วิหารสมัยใหม่ที่สร้างในปี ค.ศ. 1965 ที่เป็นจุดสังเกตที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง
ทรุมเซอตั้งอยู่ในนอร์เวย์เหนือ เทศบาลนี้มีขนาด 2521 km2 อยู่ในอันดับ 2 จากทั้งหมด 356 เทศบาล ซึ่งมีประชากร 76,974 คน ทรุมเซอเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 12 ของประเทศนอร์เวย์ โดยมีความหนาแน่นประชากรที่ 31.1 PD/km2 และในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา มีประชากรเพิ่มขึ้นร้อยละ 14.4
เมืองพี่น้อง
ทรุมเซอเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เดินอากาศไทย เที่ยวบินที่ 365
เดินอากาศไทย เที่ยวบินที่ 365 นำผู้โดยสารบินจากหาดใหญ่ไปยังจังหวัดภูเก็ต เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2530 เที่ยวบินนี้บริการด้วยเครื่องบินโบอิง 737 ทะเบียน HS-TBC เครื่องบินเกิดหมุนกลางอากาศ และควงสว่านก่อนตกทะเล ทางทิศตะวันออกของเกาะภูเก็ต ห่างจากสนามบินประมาณ 8 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 83 คน เป็นผู้โดยสาร 74 คน ลูกเรือ 9 คน ไม่มีผู้รอดชีวิต
ผลการสอบสวนอย่างเป็นทางการสรุปว่า อุบัติเหตุเกิดจากมีเครื่องบินเดินอากาศไทยและดรากอนแอร์ เดินทางมาถึงสนามบินในเวลาเดียวกัน เจ้าหน้าที่หอบังคับการบินจัดให้เครื่องทั้งสองลำมีระยะห่างไม่เพียงพอ  หอบังคับการบินสั่งการให้ นักบินเดินอากาศไทยนำเครื่องหลบออกนอกเส้นทาง ให้เครื่องดรากอน แอร์ไลน์ ลงก่อนอย่างกระชั้นชิดเกินไป ทำให้เครื่องเดินอากาศไทยเกิดอาการหัวปัก เครื่องสะบัดทางขวาอย่างแรง นักบินพยายามแก้ไขโดยดึงหัวขึ้น แต่เครื่องได้ตกลงถึงพื้นน้ำเสียก่อน
ภายหลังเหตุการณ์ รัฐบาลสั่งการให้ท่าอากาศยานขนาดใหญ่ทั่วประเทศไทย ดำเนินการติดตั้งระบบเรดาร์อย่างเร่งด่วน
ชาตรี พิริยะกิจไพบูลย์
ชาตรี พิริยะกิจไพบูลย์ เป็นนักการเมืองชาวจังหวัดอุบลราชธานี เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 5 สมัย ตั้งแต่การเลือกตั้งปี 2526 จนถึงปี 2544
ประวัติ
ชาตรี พิริยะกิจไพบูลย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2556 หลังเกิดอาการวูบหมดสติ ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง
การทำงาน
ชาตรี ลงสมัครรับลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุบลราชธานี เขต 2 สังกัดพรรคกิจสังคม ร่วมกับ ผัน บุญชิต และตุ่น จินตะเวช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยกทีม แต่ในปี 2529 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคกิจสังคม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 3 โดยในครั้งนี้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และเป็น ส.ส.สมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ต่ออมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาย้ายไปร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 5 แต่ในปี 2548 เขาแพ้ให้กับ ตุ่น จินตะเวช จากพรรคมหาชน
ชาตรี เคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี 2544
Pseudohamelia
Pseudohamelia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศโคลอมเบีย
เขตมินามิ
เขตมินามิ มีความหมายว่า เขตใต้ เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
Pseudohamelia
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เขตมินามิ
ดูเพิ่ม
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
ผู้เล่าเรื่อง
ผู้เล่าเรื่อง (Storyteller) อาจจะหมายถึง
อะแดร์วิลเลจ (รัฐออริกอน)
อะแดร์วิลเลจ (Adair Village) เป็นเมืองในเคาน์ตีเบนตัน รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์
เมืองอะแดร์วิลเลจตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 44.67361°N, -123.21778°W มีพื้นที่ทั้งหมด 0.6 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองอะแดร์วิลเลจมีประชากร 536 คน มีความหนาแน่นของประชากร 862.3 คนต่อตารางกิโลเมตร
นักฆ่าเทวดาแขนเดียว
นักฆ่าเทวดาแขนเดียว (Wuxia, จีนตัวเต็ม: 武俠, จีนตัวย่อ: 武侠, พินอิน: Wǔ Xiá, อู๋เซีย หมายถึง กำลังภายใน) ภาพยนตร์กังฟูกำลังภายในสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, ทาเคชิ คาเนชิโร่, ทัง เหวย และ หวัง หยู่ กำกับการแสดงโดย ปีเตอร์ ชาน ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
เรื่องย่อ
ในปี ค.ศ. 1917 ที่ชนบทเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในมณฑลยูนนาน หลิวจิงซี (เจิ้น จื่อตัน) ช่างทำกระดาษแห่งหมู่บ้าน อาศัยอยู่กับ อายู (ทัง เหวย) ภรรยาและลูกเล็ก ๆ อีก 2 คน ซึ่งเป็นลูกติดกับสามีเก่าของอายูและลูกของเขาเองอีกหนึ่งคน วันหนึ่งเกิดมีโจร 2 คนบุกเข้ามาปล้นร้านขายของชำ จิงซีได้เข้าไปต่อสู้และเผลอฆ่าโจรทั้ง 2 ตาย ซึ่งเป็นโจรที่ทางการต้องการตัวอยู่พอดี
ทางการจึงส่ง ซูไป่จิว (ทาเคชิ คาเนชิโร่) ผู้เชี่ยวชาญการชันสูตรศพเข้ามาพิสูจน์ ไป่จิวไม่เชื่อว่า ช่างทำกระดาษอย่างจิงซีจะสามารถฆ่าโจรที่มีฝีมือได้พร้อมกันถึง 2 คน นอกเสียแต่ว่า เขาจะมีวิชากำลังภายในและรู้เรื่องการสกัดจุด ไป่จิวสอบถามอดีตของจิงซี พบว่า แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ชาวหมู่บ้านนี้ แต่เป็นคนอพยพเข้ามาเมื่อ 5 ปีก่อน จิงซีบอกแต่เพียงว่า เขาแซ่เดิมแซ่กง มาจากหมู่บ้านกง ในเมืองจิงโจว มีพ่อเป็นคนแล่เนื้อ แต่เมื่อไป่จิวสืบมากกว่านั้น พบว่า แท้จริงแล้ว หลิวจิงซี มีชื่อจริงว่า ถังหลง เป็นคนของแก๊งค์ 72 อสูร ที่มีประวัติการฆ่าอย่างโหดเหี้ยม และเป็นถึงบุตรชายหัวหน้าแก๊งค์ 72 อสูร (หวัง หยู่) ที่เปลี่ยนใจกลับตนมาใช้ชีวิตอย่างสงบเหมือนคนปกติ แต่ว่าขณะนี้แก๊งค์ 72 อสูร ได้ทราบเรื่องราวแล้ว และจะมาตามตัวถังหลงกลับไป
เบื้องหลังและการออกฉาย
Wuxia เป็นภาพยนตร์กังฟูกำลังภายในจากการกำกับของ ปีเตอร์ ชาน ผู้กำกับชาวฮ่องกงลูกครึ่งไทยที่มีชื่อเสียง โดยมี เจิ้น จื่อตัน หรือ ดอนนี่ เยน นักแสดงนำเป็นผู้กำกับคิวแอ๊คชั่นด้วย และมี หวัง หยู่ ซึ่งเป็นนักแสดงชื่อดังในภาพยนตร์แนวนี้ในยุคทศวรรษที่ 70 รับเชิญในบท หัวหน้าแก๊งค์ 72 อสูร และเป็นบิดาของ หลิวจิงซี ด้วย ซึ่งถือว่าเป็นการหวนกลับมารับบทแสดงอีกครั้งในรอบ 17 ปีเลยทีเดียว
เปิดฉายครั้งแรกในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ได้รับการตอบรับอย่างดี และเมื่อเข้าฉายจริงที่ปักกิ่งและฮ่องกง รวมทั้งหลายประเทศในทวีปเอเชียก็ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี
รางวัลเอเชียนฟิล์มอวอร์ด ครั้งที่ 6
รางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด ครั้งที่ 31
Pseudodiplospora
Pseudodiplospora เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ หมู่เกาะอันดามัน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คงเดช จาตุรันต์รัศมี
คงเดช จาตุรันต์รัศมี เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ประวัติ
คงเดช จาตุรันต์รัศมี จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เคยเป็นกอปปี้ไรท์เตอร์ในงานโฆษณา อ่านสปอตโฆษณาวิทยุ ทำเพลงโฆษณาและเพลงประกอบภาพยนตร์ เริ่มกำกับภาพยนตร์จากโครงการประกวดภาพยนตร์สั้น 'ส่งฝันสู่ฟิล์ม' ที่จัดขึ้นโดยนิตยสารซีเนแมก กำกับร่วมกับเกียรติ ศงสนันทน์ ที่เป็นเพื่อนตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบ
งานแรกเริ่มในวงการบันเทิงเป็นนักร้องนำวงสี่เต่าเธอ ภายหลังหันมาเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ และกำกับภาพยนตร์ มีผลงานกำกับภาพยนตร์มากมาย อาทิ เฉิ่ม, ตั้งวง และ Where We Belong แม้ผลงานของเขาจะไม่ประสบความสำเร็จด้านรายได้มากนัก แต่ภาพยนตร์ของคงเดชกลับประสบความความสำเร็จในแง่ของคำวิจารณ์ และสามารถคว้ารางวัลสุพรรณหงส์มาครองได้หลายสาขา ไม่ว่าจะเป็นสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม และเขียนบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ที่เขาได้รับมาจากผลงานภาพยนตร์เรื่องตั้งวง ในงานประกาศรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 23 หรือ สาขาเขียนบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง Snap แค่...ได้คิดถึง เป็นต้น นอกจากนี้ คงเดชยังได้รับรางวัลศิลปาธร สาขาภาพยนตร์ ประจำปี 2557 อันเป็นรางวัลเชิดชูเกียรติที่มอบให้แก่ศิลปินที่มีผลงานโดดเด่นอีกด้วย
แบบว่า กว่าพ่อจะเจอแม่
ฮาวไอเม็ตยัวร์มาเธอร์ (แบบว่า...กว่าพ่อจะเจอแม่) (How I Met Your Mother) เป็นซีรีส์ที่ออกอากาศทางช่อง CBS ของสหรัฐโดยเป็นเรื่องราวการเล่าเรื่องของเท็ด โมสบี้ ให้กับลูกของตนฟังในปี ค.ศ. 2030
ฤดูกาลที่ 1
เท็ด โมสบี้ ชายหนุ่มผู้มีอาชีพเป็นสถาปนิกและยังโสด เขามีเพื่อนสนิททั้งหมด 3 คน ได้แก่ มาร์แชล กับลิลลี่ คู่รักที่รักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย และบาร์นีย์ชายหนุ่มแต่งตัวภูมิฐาน
ดอนต์ท็อคทูสเตรนเกอร์ส
ดอนต์ท็อคทูสเตรนเกอร์ส (Don't Talk 2 Strangers) เป็นเพลงของพรินซ์ จากอัลบั้มเกิร์ล 6ในปี ค.ศ. 1996 และประกอบภาพยนตร์เรื่องเกิร์ล 6 นิตยสาร Vibe อ้างว่าเป็นเพลงที่ อัลบั้มของที่ทำให้ผิดหวังเท่านั้น เพลงนี้ถูกบันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1992 ในระหว่างการประชุมซาวด์แทร็คนำเสนอภาพยนตร์เรื่อง I'll Do Anything
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 จัดแข่งขันที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ แข่งขัน 16 ประเภท ซึ่งยังจัดแข่งขันเป็นกีฬาสาธิตอยู่
ปโตเลมี เอเปียน
ปโตเลมี เอเปียน หรือที่เรียกว่า เอเปียน (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Ἀπίων, ประสูติเมื่อ 150 หรือ 145 ปีก่อนคริสตกาล - 96 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ปกครองหรือกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์สุดท้ายแห่งซิเรเน และเป็นสมาชิกของราชวงศ์ปโตเลมี โดยชื่อรองของพระองค์ชื่อ เอเปียน เป็นชื่อของแหล่งกำเนิดของชาวอียิปต์โบราณและอาจจะเป็นชื่อจากบรรพบุรุษของมารดา
พระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายกรีกอียิปต์กษัตริย์ซิเรเนและต่อมากลายเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์คือ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระมเหสีพระองค์ที่สามของพระองค์ พระนางเอเรเน (เป็นสตรีชาวอียิปต์พื้นเมือง) พระปิตุลาของปโตเลมีคือฟาโรห์ปโตเลมีี่ 6 ฟิโลเมเธอร์ และพระปิตุจฉาของพระองค์คือเจ้าหญิงเชื้อสายกรีกแห่งอียิปต์และสมเด็จพระราชินีคือ พระนางคลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์
เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน (แก้ความกำกวม)
เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน (แก้ความกำกวม) อาจจะหมายถึง
คอมาร์นอ
คอมาร์นอ (Komárom, Komorn, Коморан) เป็นเมืองในประเทศสโลวาเกีย ตั้งอยู่ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำดานูบกับแม่น้ำวาก โดยทางด้านทิศใต้ของคอมาร์นอเป็นที่ตั้งของเมืองโกมาโรม ประเทศฮังการี ทั้งสองเมืองเชื่อมต่อด้วยสะพานเอลิซาเบท
คอมาร์นอเป็นเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำดานูบที่สำคัญของประเทศสโลวาเกีย รวมถึงยังเป็นศูนย์กลางชุมชนชาวฮังการีในสโลวาเกีย ซึ่งมีประชากรชาวฮังการีมากกว่าร้อยละ 53.8 (ค.ศ. 2011) ของประชากรเมือง เมืองยังเป็นที่ตั้งทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของชาวเซิร์บซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยในสโลวาเกีย
อาคารอีสต์เอเชียติก
อาคารอีสต์เอเชียติก หรือ ตึกเก่า บริษัทอีสต์เอเชียติก เป็นอาคารอนุรักษ์ ตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
ในอดีตอาคารแห่งนี้ เคยเป็นที่ทำการของบริษัทค้าไม้ บริษัทอีสต์เอเชียติก (The East Asiatic Company: EAC) จากเดนมาร์ก ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) ในช่วงปี พ.ศ. 2434 โดยก่อสร้างตามรูปแบบนีโอคลาสสิกทรงปัลลาดีโอ ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น
ประวัติ
อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัทอีสต์เอเชียติก บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก
เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร อาคารหลังนี้ได้ถูกขายให้กับเจริญ สิริวัฒนภักดี และมีกำหนดว่าจะสร้างเป็นโรงแรม แต่ต่อมาก็ต้องหยุดชะงักเนื่องจากต้องนำงบประมาณไปทุ่มกับการพัฒนาอาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์ บนถนนสาทรแทน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 แอสเสท เวิรด์ คอร์ป ได้ลงนามร่วมกับกลุ่มโรงแรมโนบุในการพัฒนาอาคารดังกล่าวเป็นโรงแรม "เดอะ พลาซ่า แอทธินี โนบุ โฮเทล แอนด์ สปา แบงค็อก" โดยกำหนดเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2569
การจัดสรรพื้นที่
ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 ปัจจุบัน อาคารอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด บริษัทบริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้ได้เปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป