cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จังหวัดพิษณุโลก
สมัยอยุธยา
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงแต่งตั้งให้พระยายุทธิษเฐียรซึ่งเป็นพระโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 4 เป็น "พระยาสองแคว" เป็นเจ้าเมืองอยู่ภายใต้อำนาจของอยุธยา แต่พระยายุทธิษเฐียรคิดตั้งตนขึ้นเป็นพระมหาธรรมราชาจึงหันไปเข้ากับพระเจ้าติโลกราชแห่งอาณาจักรล้านนา นำไปสู่สงครามระหว่างอยุธยาและล้านนา สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถย้ายมาประทับที่เมืองสองแควในพ.ศ. 2006 เมื่อตั้งรับศึกกับล้านนาและทรงผนวชที่วัดจุฬามณีในพ.ศ. 2008 เป็นเวลา 8 เดือน 15 วัน มีข้าราชบริพารตามเสด็จออกบวชถึง 2,348 คน สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงรวมเมืองฝั่งตะวันออกและเมืองชัยนาทฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่านเข้าด้วยกัน แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า เมืองพระพิษณุโลกสองแคว ปรากฏชื่อเมือง "พิษณุโลก" ขึ้นครั้งแรกในลิลิตยวนพ่าย   หลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเมืองพิษณุโลกเป็นศูนย์กลางการปกครองของอยุธยาในหัวเมืองเหนือ โดยมีพระมหาอุปราชซึ่งเป็นพระราชโอรสทรงครองเมืองและประทับอยู่ที่พระราชวังจันทน์ เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถสวรรคตพระเชษฐาพระโอรสเป็นพระมหาอุปราชครองเมืองพิษณุโลก ต่อมาพระเชษฐาได้ราชสมบัติอยุธยาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงแต่งตั้งให้พระโอรสคือพระไชยราชาให้ครองเมืองพิษณุโลก พระไชยราชายึดอำนาจจากพระรัษฎาธิราชขึ้นเป็นสมเด็จพระไชยราชาธิราช จากนั้นไม่มีการตั้งพระมหาอุปราชครองเมืองพิษณุโลก เมื่อขุนพิเรนทรเทพยึดอำนาจจากขุนวรวงศาธิราชในพ.ศ. 2091 และเชิญสมเด็จพระมหาจักรพรรดิขึ้นครองราชสมบัติ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงแต่งตั้งให้ขุนพิเรนทรเทพให้เป็นพระมหาธรรมราชาปกครองเมืองพิษณุโลก ทำให้เมืองพิษณุโลกมี "พระมหาธรรมราชา" มาปกครองอีกครั้ง พระวิสุทธิกษัตริย์ทรงสร้างวัดนางพญา
เมื่อพระเจ้าหงสาวดีบุเรงนองแห่งพม่ายกทัพมาประชิดเมืองพิษณุโลกในพ.ศ. 2106 พระมหาธรรมราชายอมจำนนต่อพระเจ้าบุเรงนองทำให้พิษณุโลกและหัวเมืองเหนือทั้งหมดกลายเป็นประเทศราชของพม่า สมเด็จพระมหินทราธิราชแห่งอยุธยาทรงร่วมมือกับสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชแห่งล้านช้างร่วมกันยกทัพเข้าล้อมเมืองพิษณุโลกในแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่งพระเจ้าบุเรงนองตั้งให้พระมหาธรรมราชาครองอยุธยา
สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชทรงตั้งให้พระโอรสคือสมเด็จพระนเรศวรขึ้นเป็นพระมหาอุปราชไปครองเมืองพิษณุโลกอีกครั้งในพ.ศ. 2114 ประทับที่พระราชวังจันทน์ ตามข้อสันนิษฐานของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ในปีพ.ศ. 2127 เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เมืองพิษณุโลกทำให้ "เกิดเหตุอัศจรรย์แม่น้ำซายหัวเมืองพิษณุโลกนั้น ป่วนขึ้นสูงกว่าพื้นนั้นสามศอก" เมืองพิษณุโลกอาจเสียหายมาก หลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงประกาศอิสรภาพที่เมืองแครงแล้วจึงมีพระราชโองการให้ "เทครัว" กวาดต้อนผู้คนในหัวเมืองเหนือทั้งหมดรวมถึงพิษณุโลกลงมายังภาคกลางตอนล่างเพื่อเตรียมการรับศึกกับพม่า ทำให้เมืองพิษณุโลกกลายเป็นเมืองร้างอยู่เป็นเวลาแปดปี จนกระทั่งหลังจากเสร็จสิ้นสงครามยุทธหัตถีแล้วสมเด็จพระนเรศวรฯจึงทรงฟื้นฟูเมืองพิษณุโลกในพ.ศ. 2136 โดยการแต่งตั้งให้พระชัยบุรี หรือพระยาชัยบูรณ์ เป็นพระยาสุรสีห์ฯเจ้าเมืองพิษณุโลก เมืองพิษณุโลกเปลี่ยนฐานะจากเมืองของพระมหาอุปราชมาเป็นเมืองชั้นเอกมีขุนนางเป็นเจ้าเมือง ปรากฏราชทินนามของเจ้าเมืองพิษณุโลกว่า เจ้าพระยาสุรสีห์พิศมาธิราช ชาติพัทยาธิเบศราธิบดี อภัยพิริยบรากรมพาหุ หรือ "เจ้าพระยาพิษณุโลกเอกอุ" ศักดินา 10,000 ไร่ เมืองพิษณุโลกหัวเมืองชั้นเอกฝ่ายเหนือของอยุธยาคู่กับเมืองนครศรีธรรมราชซึ่งเป็นเมืองเอกฝ่ายใต้
สมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จมานมัสการพระพุทธชินราชในพ.ศ. 2146 พร้อมทั้งโปรดฯให้นำทองนพคุณมาปิดทองพระพุทธชินราชและพระพุทธชินสีห์ซึ่งเดิมเป็นพระพุทธรูปสำริด เป็นการปิดทององค์พระพุทธชินราชครั้งแรก ในพ.ศ. 2205 สมเด็จพระนารายณ์มหาราชหลังจากเสร็จสิ้นศึกเชียงใหม่ทรงนมัสการพระพุทธชินราช และโปรดฯให้สร้างรอยพระพุทธบาทจำลองเมื่อพ.ศ. 2222 ประดิษฐานไว้ ที่วัดจุฬามณี ในรัชสมัยพระเพทราชามีการปฏิรูปการปกครอง หัวเมืองฝ่ายเหนือรวมถึงเมืองพิษณุโลกอยู่ภายใต้การปกครองของสมุหนายก ในพ.ศ. 2309 เนเมียวสีหบดีแม่ทัพพม่ายกทัพเข้ายึดเมืองสุโขทัย เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) นำทัพพิษณุโลกเข้ากอบกู้เมืองสุโขทัย เจ้าฟ้าจีดเสด็จหลบหนีจากกรุงศรีอยุธยามายึดอำนาจที่เมืองพิษณุโลก ทำให้เจ้าพระยาพิษณุโลกต้องเลิกทัพจากสุโขทัยกลับไปยึดอำนาจคืนจากเจ้าฟ้าจีด และทัพพม่าสามารถเดินทางต่อไปยังกรุงศรีอยุธยาได้โดยไม่ยึดเมืองพิษณุโลก
สมัยธนบุรี
หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ตั้งตนขึ้นเป็นเจ้าชุมนุมพิษณุโลกมีอาณาเขตตั้งแต่เมืองพิชัยลงมาจนถึงเมืองนครสวรรค์และปากน้ำโพ ในพ.ศ. 2311 เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ตั้งตนขึ้นเป็นพระเจ้าพิษณุโลกพระเจ้าแผ่นดิน หลังจากนั้นอีกเจ็ดวัน หรือหกเดือนจึงถึงแก่พิราลัย พระอินทร์อากรน้องชายของเจ้าพระยาพิษณุโลกขึ้นเป็นผู้นำชุมนุมพิษณุโลกต่อมา แต่ชุมนุมเจ้าพระฝางเข้ายึดชุมนุมพิษณุโลกประหารชีวิตพระอินทร์อากรและกวาดต้อนทรัพย์สินผู้คนไปยังเมืองสวางคบุรี เมืองพิษณุโลกอยู่ภายใต้การปกครองของชุมนุมเจ้าพระฝางจนกระทั่งเมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีและเจ้าพระยายมราช (บุญมา) ซึ่งต่อมาคือกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทยกทัพขึ้นมายึดเมืองพิษณุโลกได้สำเร็จในพ.ศ. 2313 ทำให้พิษณุโลกเข้ามาอยู่การปกครองของธนบุรีและสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงแต่งตั้งให้เจ้าพระยายมราช (บุญมา) เป็น "เจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราชฯ" ปกครองเมืองพิษณุโลก
ในพ.ศ. 2318 ในขณะที่เจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) ซึ่งต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯและเจ้าพระยาสุรสีห์ฯกำลังทำศึกที่เมืองเชียงแสนนั้น แม่ทัพพม่าอะแซหวุ่นกี้ยกทัพเข้ามาผ่านด่านแม่ละเมาแขวงเมืองตากเข้ารุกรานเมืองพิษณุโลก เจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์เร่งทัพลงมาป้องกันเมืองพิษณุโลก อะแซหวุ่นกี้นำทัพพม่าเข้าล้อมเมืองพิษณุโลกอยู่นานสี่เดือนและตัดเส้นทางเสบียงทำให้เมืองพิษณุโลกขาดแคลนอาหาร อะแซหวุ่นกี้ขอดูตัวพระเจ้าพระยาจักรีที่เนินดินซึ่งเชื่อว่าปัจจุบันอยู่ที่หน้าสำนักงานเทศบาลนครพิษณุโลกเดิมซึ่งประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ฯ เจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์พิจารณาว่าศึกครั้งนี้ไม่สามารถต้านได้จึงฝ่าวงล้อมของศัตรูออกไปตั้งมั่นที่เพชรบูรณ์ อะแซหวุ่นกี้นำทัพพม่าเข้าปล้นสะดมเผาทำลายเมืองพิษณุโลก เมืองพิษณุโลกถูกทำลายลงโดยส่วนใหญ่ ทำลายพระราชวังจันทน์ เหลือเพียงพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุซึ่งไม่ถูกทำลาย
สมัยรัตนโกสินทร์
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเมื่อพ.ศ. 2325 จึงมีพระราชโองการแต่งตั้งให้ "หลวงนรา" เป็น "พระยาพิษณุโลก" ในพ.ศ. 2328 สงครามเก้าทัพ แม่ทัพพม่าเนเมียวสีหซุยยกทัพจากลำปางลงมารุกรานหัวเมืองเหนือ หลวงนราพระยาพิษณุโลกเห็นว่าข้าศึกมีกำลังมากฝ่ายหัวเมืองเหนือมีกำลังน้อยจากการสูญเสียกำลังพลไปมากในสงครามอะแซหวุ่นกี้ จึงสละเมืองพิษณุโลกหลบหนีเข้าป่าไม่ได้ต่อสู้ต้านทานการรุกรานของพม่า ทัพพม่าจึงเดินทัพผ่านหัวเมืองเหนือลงไปยังนครสวรรค์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯทรงให้รื้อกำแพงเมืองพิษณุโลกลง เพื่อป้องกันไม่ให้ข้าศึกใช้เป็นที่มั่น เมืองพิษณุโลกซึ่งเผชิญกับศึกสงครามอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาประมาณยี่สิบปีอยู่ในสภาวะทรุดโทรมและขาดการทำนุบำรุง ในพ.ศ. 2372 กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพทรงอัญเชิญพระพุทธชินสีห์จากวัดพระศรีรัตนมหาธาตุไปประดิษฐานที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และเจ้าอาวาสวัดบางอ้อยช้าง จังหวัดนนทบุรี ได้อัญเชิญพระศรีศาสดาไปยังวัดบางอ้อยช้าง (ซึ่งต่อมาพระศรีศาสดาได้ไปประดิษฐานที่วัดบวรนิเวศฯ)
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยกย่องพระพุทธชินราชว่า "...จะหาพระพุทธรูปองค์ใดให้งามเสมอพระพุทธชินราชนั้นไม่มีแล้ว" มีพระราชดำริอัญเชิญพระพุทธชินราชลงไปเป็นองค์ประธานของวัดเบญจมบพิตร ปรากฏเรื่องเล่ามุขปาฐะว่าในการอัญเชิญพระพุทธชินราชนั้นเกิดเหตุอัศจรรย์ไม่สามารถนำพระพุทธชินราชลงแพได้ หรือเมื่อเข็นลงแพแล้วแพหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหว จึงไม่สามารถอัญเชิญพระพุทธชินราชลงไปยังกรุงเทพได้และประดิษฐานในเมืองพิษณุโลกดังเดิม มีการจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาลมณฑลพิษณุโลกขึ้นในพ.ศ. 2437 โดยมีเมืองพิษณุโลกเป็นศูนย์กลางการปกครองประกอบด้วยห้าเมืองได้แก่เมืองพิษณุโลก เมืองพิชัย เมืองสุโขทัย เมืองพิจิตร และเมืองสวรรคโลก ต่อมารวมมณฑลเพชรบูรณ์เข้าร่วมด้วย โดยมีเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร) เป็นข้าหลวงคนแรก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งดำรงพระยศเป็นสยามมกุฏราชกุมารเสด็จประพาสเมืองพิษณุโลกในพ.ศ. 2450 ทรงพระราชนิพนธ์เรื่องเที่ยวเมืองพระร่วง ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อมีการตรา"พระราชบัญญัติการบริหารราชการส่วนภูมิภาค พุทธศักราช 2476" ขึ้น มณฑลเทศาภิบาลสิ้นสุดลงนำไปสู่การจัดตั้งจังหวัดพิษณุโลกในปัจจุบัน
ครั้งเมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง สะพานข้ามแม่น้ำน่านหน้าวัดใหญ่ก็ถูกทิ้งระเบิด แต่ทิ้งเท่าไหร่ก็ไม่ถูกเป้าหมาย ทั้ง ๆ ที่ในอดีต เป็นสะพานไม้ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดพิษณุโลก
ที่ตั้งและอาณาเขต
จังหวัดพิษณุโลกมีที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่แตกต่างกันตามการแบ่งแบบต่าง ๆ หากแบ่งเขตตามการพยากรณ์อากาศ และสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จะจัดอยู่ในภาคเหนือตอนล่าง สำหรับเกณฑ์การแบ่งภาคอย่างเป็นทางการของราชบัณฑิตยสภา จะจัดอยู่ในภาคกลาง โดยอยู่ทางตอนบนของภาค ห่างจากกรุงเทพมหานคร 377 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 10,815 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,759,909 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ภูมิประเทศ
ทางตอนเหนือและตอนกลางเป็นเขตเทือกเขาสูงและที่ราบสูง โดยมีเขตภูเขาสูงด้านตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งอยู่ในเขตอำเภอวังทอง อำเภอวัดโบสถ์ อำเภอเนินมะปราง อำเภอนครไทย และอำเภอชาติตระการจุดสูงสุด​คือภู​สอยดาว​2,102 เมตร​ ​เป็นยอดเขาปันเขตแดนไทย-ลาว​ พื้นที่ตอนกลางมาทางใต้เป็นที่ราบ และตอนใต้เป็นที่ราบลุ่ม โดยเฉพาะบริเวณลุ่มแม่น้ำน่านและแม่น้ำยม ซึ่งเป็นแหล่งการเกษตรที่สำคัญที่สุดของจังหวัดพิษณุโลก อยู่ในเขตอำเภอบางระกำ อำเภอเมืองพิษณุโลก อำเภอพรหมพิราม อำเภอเนินมะปราง และบางส่วนของอำเภอวังทอง
ภูมิอากาศ
จังหวัดพิษณุโลกมีลมมรสุมพัดผ่านจากทะเลจีนใต้และมหาสมุทรอินเดีย และแบ่งฤดูกาลออกได้เป็น 3 ฤดู
การปกครองส่วนภูมิภาค
จังหวัดพิษณุโลกแบ่งการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ 93 ตำบล 1,032 หมู่บ้าน ซึ่งอำเภอทั้ง 9 อำเภอมีดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดพิษณุโลกมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 103 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง เทศบาลนคร 1 แห่ง คือ เทศบาลนครพิษณุโลก เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองอรัญญิก เทศบาลตำบล 24 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 76 แห่ง โดยเทศบาลสามารถจำแนกได้ตามอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดพิษณุโลก ดังนี้
สมัยสุโขทัย
ทำเนียบเจ้าเมืองพิษณุโลกระหว่างปี พ.ศ. 1781–2006 ขึ้นกับอาณาจักรสุโขทัย มีฐานะเป็นเมืองหลวง
สมัยกรุงศรีอยุธยา
ทำเนียบเจ้าเมืองพิษณุโลกระหว่างปี พ.ศ. 1894–2310 ขึ้นกับอาณาจักรอยุธยา มีฐานะเป็นเมืองลูกหลวงและเมืองพระยามหานคร (หัวเมืองชั้นเอกอุและหัวเมืองชั้นเอก)
สมัยกรุงธนบุรี
ทำเนียบเจ้าเมืองพิษณุโลกระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 มีฐานะเป็นเมืองอิสระและหัวเมืองชั้นเอกอุ
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์
ทำเนียบผู้สำเร็จราชการเมือง สมุหเทศาภิบาล และผู้ว่าราชการจังหวัดระหว่างปี พ.ศ. 2325–ปัจจุบัน
ทำเนียบผู้สำเร็จราชการเมือง
มีฐานะเป็นหัวเมือง ตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พ.ศ. 2325–2437
ทำเนียบสมุหเทศาภิบาลมลฑล
มีฐานะเป็นมณฑลพิษณุโลก ตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2437–2476
ทำเนียบผู้ว่าราชการจังหวัด
มีฐานะเป็นจังหวัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2476–ปัจจุบัน
การศึกษา
จังหวัดพิษณุโลกเป็นศูนย์กลางการศึกษาของภูมิภาคภาคเหนือตอนล่าง มีสถานศึกษามากมายทุกระดับตั้งแต่อนุบาลจนถึงระดับมหาวิทยาลัยทั้งรัฐบาล และเอกชนดังนี้
ประถมศึกษา
สาธารณสุข
จังหวัดพิษณุโลกมีสถานบริการที่หลากหลาย ตั้งแต่สถานีอนามัย ศูนย์สุขภาพชุมชน คลินิก โรงพยาบาลรัฐ โรงพยาบาลทหาร โรงพยาบาลเอกชน และโรงพยาบาลระดับมหาวิทยาลัย โดยมีโรงพยาบาลศูนย์สังกัดกระทรวงสาธารณสุขประจำจังหวัดและประจำภูมิภาคภาคเหนือตอนล่างคือ โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก และมีโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเป็นโรงพยาบาลระดับตติยภูมิขั้นสูงของภูมิภาคภาคเหนือตอนล่างก็คือ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงกลาโหม คือโรงพยาบาลค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช โรงพยาบาลกองบิน 46 และมีโรงพยาบาลประจำอำเภอดังต่อไปนี้
การขนส่ง
จากลักษณะทางภูมิศาสตร์ทำให้จังหวัดพิษณุโลกเป็นจุดศูนย์กลางในด้านคมนาคมของภูมิภาคอินโดจีน โดยเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างภาคกลางกับภาคเหนือ รวมทั้งภาคเหนือกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือด้วย จังหวัดพิษณุโลกจึงได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองบริการสี่แยกอินโดจีน" โดยสามารถเดินทางได้โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (แม่สอด-มุกดาหาร) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (อินทร์บุรี-เชียงใหม่) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 (พิษณุโลก-นครสวรรค์) โดยทางหลวงทั้ง 3 สายเชื่อมโยงกันด้วยโครงข่ายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลก)
โดยทั้งนี้จังหวัดพิษณุโลกมีสถานีขนส่งผู้โดยสาร 2 แห่งด้วยกัน
นอกจากการคมนาคมทางรถยนต์แล้ว การเดินทางมาจังหวัดพิษณุโลกยังสามารถมาด้วยรถไฟ หรือเครื่องบิน โดยที่ท่าอากาศยานพิษณุโลก มีเครื่องบินมีสายการบินนกแอร์ ไทยแอร์เอเชีย ไทยไลอ้อนแอร์ และ กานต์แอร์ มีเที่ยวบินมาลงท่าอากาศยานพิษณุโลกทุกวัน
ส่วนการเดินทางภายในตัวจังหวัดนั้น จะมีรถโดยสารสองแถวสีม่วง กับรถโดยสารประจำทางมินิบัสสีม่วง วิ่งให้บริการหลายสาย
บุคคลที่มีชื่อเสียง
•พระพรหมวชิรเจดีย์(บำรุง ฐานุตโร)ปธ.7 อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค5 อดีตเจ้าอาวาสวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ อำเภอเมืองพิษณุโลก
แฮ็นดริก เตอร์บรึคเคิน
แฮ็นดริก ยันส์โซน เตอร์บรึคเคิน (Hendrick Janszoon Terbrugghen หรือ ter Brugghen; ค.ศ. 1588 - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตอร์บรึคเคินเป็นหนึ่งในผู้นำจิตรกรชาวดัตช์ที่ได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของการาวัจโจที่เรียกว่า "กลุ่มการาวัจโจแห่งยูเทรกต์"
ชีวิต
ชีวิตเบื้องต้นของเตอร์บรึคเคินไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก เตอร์บรึคเคินอาจจะเกิดที่เดอะเฮก แต่ครอบครัวดูเหมือนจะย้ายไปยังเมืองยูเทรกต์ซึ่งเป็นเมืองโรมันคาทอลิกเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1590 ซึ่งเป็นที่ที่เตอร์บรึคเคินเริ่มทำงานเขียนภาพเมื่ออายุได้สิบสามปี เริ่มด้วยการศึกษากับอาบราฮัม บลุมาร์ต เตอร์บรึคเคินศึกษาพื้นฐานของศิลปะจากบลุมาร์ต แต่ราว ค.ศ. 1604 เตอร์บรึคเคินก็เดินทางไปอิตาลีเพื่อหาประสบการณ์เพิ่มเติม ซึ่งเป็นการกระทำที่ต่างจากจิตรกรดัตช์รุ่นเดียวกัน เตอร์บรึคเคินไปถึงโรมในปี ค.ศ. 1604 ซึ่งอาจจะมีโอกาสติดต่อกับการาวัจโจโดยตรง (การาวัจโจหนีออกจากโรมในปี ค.ศ. 1606 เพราะถูกกล่าวหาว่าไปฆ่าคน) แต่ที่แน่ ๆ คือได้ศึกษาผลงานของการาวัจโจและจากผู้ได้รับอิทธิพลจากเขา – "กลุ่มการาวัจโจแห่งอิตาลี" (Caravaggisti) – เช่น โอราซีโอ เจนตีเลสกี งานของการาวัจโจสร้างความตื่นเต้นในวงการศิลปะในอิตาลีในขณะนั้น ลักษณะเด่นของการเขียนภาพคือการใช้แสงเงาที่ตัดกันอย่างรุนแรงที่เรียกว่า "ค่าต่างแสง" (chiaroscuro) บนฉากหลังหรือสิ่งแวดล้อมที่มืด และความเป็นสัจนิยมของตัวแบบและหัวเรื่องที่เขียน บางครั้งก็มีความดึงดูด และบางครั้งก็สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้ชม หรือบางครั้งก็หยาบไปเลย (vulgar) จิตรกรคนอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อเตอร์บรึคเคินระหว่างที่พำนักอยู่ในอิตาลีก็ได้แก่ อันนีบาเล การ์รัชชี, โดเมนีกีโน และกวีโด เรนี (Guido Reni) เตอร์บรึคเคินเสียชีวิตในยูเทรกต์ในปี ค.ศ. 1629
สมุดภาพ
1588 1629
กีฬาคริกเกตในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 33
กีฬาคริกเกตในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 33 จัดแข่งขันที่สนามกีฬาเทศบาลตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 ถึง 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 มีการชิงชัยทั้งหมด 2 เหรียญทอง
Diphtherophoridae
Diphtherophoridae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Triplonchida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วิกเตอร์ (แก้ความกำกวม)
วิกเตอร์ หรือ วิคเตอร์ สามารถหมายถึง
ซูบารุ เพลโอ
รุ่นที่ 1 (RA1/RA2/RV1/RV2)
ซูบารุเพลโอรุ่นแรกเริ่มทำตลาดในวันที่ 9 ตุลาคม 1998 เพิ่อมาทำตลาดแทนที่ ซูบารุ วิวิโอ้ ที่ยุติการทำตลาดไป ในปี 1998 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ปรับแก้กฏหมายเกี่ยวกับขนาดตัวถังของรถยนต์ประเภท เคย์คาร์ จึงทำให้ผู้ผลิตต่างออกแบบรถยนต์รุ่นใหม่ของตนให้สอดคล้องกับกฏหมายใหม่นี้ด้วย จึงเกิดเป็นรถเคย์คาร์ประเภท "แวกอนทรงสูง" ขึ้นมา และ เพลโอ เองก็ได้รับอิทธิพลการออกแบบมาจากกฎหมายใหม่นี้ด้วยเช่นกัน เพลโอ มาพร้อมกับเครื่องยนต์รหัส EN07 ให้กำลัง 46 แรงม้า(PS) สำหรับรุ่นมาตรฐาน ส่วนในรุ่นสปอร์ตี้จะถูกติดตั้งระบบอัดอากาศแบบซุปเปอร์ชาร์จให้กำลังเพิ่มเป็น 64 แรงม้า(PS)
ซุบารุ เพลโอ รุ่นที่ 1 ยุติการทำตลาดเดือนตุลาคม 2009
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2552 ดำเนินการสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิตเพื่อเพื่อสร้างเภสัชกร ที่มีทักษะการปฏิบัติงานด้านบริบาลทางเภสัชกรรม และเพื่อสนับสนุนการเรียนการสอนของกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพา
ประวัติ
ด้วยศาสตราจารย์ ดร.สุชาติ อุปถัมภ์ (อธิการบดี มหาวิทยาลัยบูราพา ในขณะนั้น) มีความคิดริเริ่ม ที่จะให้มหาวิทยาลัยบูรพามี คณะเภสัชศาสตร์ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพา โดยมี การแต่งตั้งคณะกรรมการโครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ และร่างหลักสูตรเภสัชศาสตร์บัณฑิตขึ้นในวันที่ 24 มิถุนานยน 2552 ซึ่งมีรองศาสตราจารย์ ดร. มณฑล สงวนเสริมศรี(อดีต คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ และอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร) เป็นประธานกรรมการ และรองศาสตราจารย์ ดร.เรณา พงษ์เรืองพันธุ์ (รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา) เป็นรองประธานกรรมการ พร้อมด้วยคณาจารย์จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และบุคลากรของมหาวิทยาลัย บูรพาเป็นกรรมการ จากนั้นสภามหาวิทยาลัยบูรพาได้อนุมัติการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2552 และ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2552 โดยมีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา วิจัยและบริการวิชาการด้านเภสัชศาสตร์ มีคณบดีเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดในช่วงแรกของการก่อตั้ง มหาวิทยาลัยได้ มอบให้ ศาสตราจารย์ ดร.สมศักดิ์ พันธุวัฒนา (รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยมหาวิทยาลัยบูรพา) รักษาการในตำแหน่งคณบดี จนกระทั่งวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร ดำรงตำแหน่งคณบดีตามมติของสภามหาวิทยาลัย
ซูบารุ เพลโอ
รุ่นที่ 1 (RA1/RA2/RV1/RV2)
ชื่อ เพลโอ ในภาษาลาตินแปลว่า เติมเต็ม
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
การดำเนินงานของคณะ
มหาวิทยาลัยบูรพามีความประสงค์ที่จะเปิดรับนิสิตรุ่นแรกตั้งแต่ปีการศึกษา 2553 เป็นต้นไปจึงได้ยื่นเอกสารขอรับการรับรองจาก สถาบัน และเห็นชอบหลักสูตรจากสภาเภสัชกรรมเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2553 ต่อมาคณะอนุกรรมการการประเมินสถาบันและหลักสูตร เภสัชศาสตร์บัณฑิตจากสภาเภสัชกรรมได้ตรวจเยี่ยมคณะฯเมื่อวันที่ 24-25 ธันวาคม 2552 และได้ให้ข้อเสนอแนะกับคณะฯให้มีการ ปรับปรุงการดำเนินงานบางประการซึ่งทางคณะฯ ได้ดำเนินการตามข้อเสนอแนะดังกล่าวแล้ว จนกระทั่งเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2553 สภาเภสัชกรรมจึงได้มีมติเห็นชอบในการรับรองปริญญาของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพามุ่งมั่นที่จะพัฒนาคณะฯ อย่างเป็นขั้นเป็นตอนตามแนวทางและข้อเสนอแนะจากสภาเภสัชกรรม เพื่อให้บรรลุซึ่งวิสัยทัศน์และพันธกิจของคณะฯ
ซูบารุ เพลโอ
รุ่นที่ 2 - L275F/L285F/L275B/L285B (2010-2018)
ซูบารุ เพลโอ รุ่นที่ 2 เริ่มจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน 2010 เนื่องจากว่าโตโยต้าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในซูบารุ จึงทำให้ เพลโอ รุ่นที่ 2 ถูกผลิตโดยไดฮัทสุแทน ซึ่งก็ใช้วิธีการเดียวกันกับโตโยต้า คือ การนำ ไดฮัทสุ มีร่า มาเปลี่ยนโลโก้และชื่อรุ่นเป็น ซูบารุ เพลโอ และวางจำหน่าย ข้อมูลทางเท็คนิคของตัวรถต่างๆนั้น ไม่มีความแตกต่างจาก มีร่า เลย
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
แขวงซัมช็อง
แขวงซัมช็อง เป็นแขวง (ทง) ของเขตชงโนในโซล ประเทศเกาหลีใต้
มุมทิศ
มุมทิศ ภาคทิศ หรือ แอซิมัท (azimuth) เป็นการวัดมุมในพิกัดทรงกลม เวกเตอร์จากผู้สังเกต (จุดกำเนิด) ไปยังจุดที่สนใจจะถูกฉายโดยตรง (ตั้งฉาก) ลงบนระนาบอ้างอิง มุมระหว่างเวกเตอร์จากการฉายและเวกเตอร์อ้างอิงบนระนาบอ้างอิงเรียกว่ามุมทิศ
ตัวอย่างของมุมทิศคือการวัดตำแหน่งของดวงดาวบนท้องฟ้า ดาวเป็นจุดที่สนใจ ระนาบอ้างอิงคือขอบฟ้าหรือผิวน้ำ และอ้างอิงเวกเตอร์จากจุดทางทิศเหนือ มุมทิศคือมุมระหว่างจุดทิศเหนือและการฉายตั้งตรงของดาวลงสู่ขอบฟ้า
โดยทั่วไปมุมทิศมีหน่วยเป็นองศา (°) แนวคิดของมุมทิศนำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลาย ทั้งในการเดินเรือ, การวัดตำแหน่งดาว, การทำแผนที่, การทำเหมือง และ การใช้ปืนใหญ่ คำว่า azimuth กลายมาจาก คำในภาษาอาหรับ: السمت as-simt แปลว่า ทิศทาง ซึ่งหมายถึงเส้นทางหรือทิศทางของบุคคลที่หันหน้าออกไป
อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์
อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ภูมิซอฟต์ จำกัด
ประวัติ
นายอาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ จบการศึกษาปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ปริญญาโทวิทยาศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นอดีตผู้บริหารภาคเอกชนในบริษัทไอบีเอ็ม และอินเทลและอดีตนายกสมาคมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ไทย และเป็นอาจารย์บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายอาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในพ.ศ. 2520 ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ (ครม.40 และ ครม.41 ) กระทั่งพ้นจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายอาภรณ์ เคยเป็นประธานกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร ในสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2524 - 2526 เป็นคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2547
ในปี พ.ศ. 2562 ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง มีคำสั่งให้เขาเป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของนายประเสริฐศักดิ์ ศรีพิพัฒน์ ซึ่งเป็นบุตรชาย เนื่องจากป่วยเป็นโรคเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง กดเนื้อสมองด้านข้างซ้าย ไม่รู้สึกตัว ไม่สามารถสื่อสารได้ ต้องมีผู้ดูแล ไม่สามารถประกอบกิจการงานหรือช่วยเหลือตัวเองได้ และไม่สามารถรักษาให้หายเป็นปกติได้
Cephalobidae
Cephalobidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Rhabditida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Benthimermithida
Benthimermithida เป็นอันดับของนีมาโทดาที่อยู่ในชั้น Chromadorea.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปราสาทนาคพันธ์
ปราสาทนาคพันธ์ (ប្រាសាទនាគព័ន្ធ บฺราสาทนาคพันฺธ; ) เป็นปราสาทขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนฐานกลมที่มีลักษณะซ้อนลดหลั่นกันลงไปเป็นชั้น ๆ ชั้นสุดท้ายเป็นรูปพญานาค 7 เศียร 2 ตัว โอบล้อมฐานของปราสาทโดยหันส่วนหัวไปทางทิศตะวันออก และส่วนหาง วนอ้อมฐานมาบรรจบกันทางทิศตะวันตก ที่ฐานของปราสาทจำหลักรูปดอกบัวรองรับตัวปราสาท และมีรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรประดิษฐานอยู่ที่ปราสาททั้ง 4 ทิศ
ปราสาทนาคพันธ์ สร้างอยู่กลางสระสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดใหญ่ มีบ่อน้ำขนาดเล็กตั้งอยู่โดยรอบทั้ง 4 ทิศ แต่ละบ่อมีส่วนที่เชื่อมต่อกับสระใหญ่ตรงกลางเพื่อให้น้ำจากสระใหญ่สามารถไหลไปสู่บ่อเล็กได้ การก่อสร้างปราสาทนาคพันธ์น่าจะเกี่ยวข้องกับคติความเชื่อทางศาสนา ผังของปราสาทเป็นลักษณะการจำลองของสระอโนดาต สระอโนดาตเป็นสระน้ำบนสวรรค์มีน้ำที่ใสสะอาดและเต็มเปี่ยมอยู่ตลอดเวลา มีท่าน้ำอยู่ 4 ท่า น้ำในสระอโนดาตจะไหลออกตามช่องภูเขาที่ตั้งอยู่ทั้ง 4 ทิศของสระ ซึ่งปากช่องของภูเขาแต่ละลูกจะเป็นรูปหน้าของสัตว์ 4 ชนิด คือ สิงห์ ช้าง ม้า และวัว
คติความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการสร้างปราสาทนาคพันธ์มีทั้งความเชื่อทางพุทธศาสนาและศาสนาฮินดูปะปนกัน ตัวปราสาทกลางสระสร้างตามความเชื่อทางศาสนาพุทธ แต่ไม่ปรากฏรูปพระพุทธเจ้ากลับมีรูปสลักของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรแทน
นิสสัน บิ๊กเอ็ม
นิสสัน บิ๊กเอ็ม (Nissan Big-M) หรือ นิสสัน D21 เป็นรถกระบะรุ่นถัดจาก Datsun 720 ซึ่งขายในชื่อ Nissan Datsun Truck ในญี่ปุ่น ชื่อนาวารา ถูกใช้ในบางประเทศ เช่น ออสเตรเลีย/นิวซีแลนด์
รถกระบะรุ่นนี้มีจำหน่ายทั่วโลกในรูปแบบตัวถังสองแบบซึ่งแตกต่างจากรุ่นก่อนๆ ตัวถัง "A" ได้รับการออกแบบในญี่ปุ่น และมีให้เลือกทั้งรุ่นตอนเดียว และรุ่นตอนครึ่ง (King Cab) ตัวถัง "S" ได้รับการออกแบบในสหรัฐอเมริกา ที่สตูดิโอออกแบบของนิสสัน ในซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่ละเวอร์ชันมีสไตล์ด้านหน้าที่ไม่เหมือนใคร โดยเวอร์ชันอเมริกันมีฝากระโปรงที่แตกต่างกัน และด้านหน้าที่บานออกกว้างขึ้น ในบางประเทศ เช่น ออสเตรเลีย มีการขายทั้งสองรุ่น  นอกจากนี้ยังประกอบขึ้นในกรีซสำหรับตลาดท้องถิ่น โดยวางตลาดในชื่อ นิสสัน ปิกอัพ และ คิงแค็บ (King Cab)
ประตูระบายน้ำ
ประตูระบายน้ำ (ปตร.) คือ สิ่งก่อสร้างในบริเวณทางน้ำที่ใช้ควบคุมการไหลของน้ำ ใน แม่น้ำ คลอง ทะเลสาบ ฝาย อ่างเก็บน้ำ ประตูระบายน้ำจะใช้สำหรับในการปรับปริมาณน้ำที่ต้องการให้ไหลผ่าน ปรับความเร็วของน้ำ หรือใช้ในการกักเก็บน้ำได้ ในขณะเดียวกันประตูระบายน้ำยังช่วยป้องกันในกรณีที่มีพายุ
ในกรณีของระบบป้องกันน้ำท่วม ประตูระบายน้ำใช้ในการลดระดับของผิวน้ำสำหรับแม่น้ำหรือคลองเส้นหลัก โดยให้น้ำไหลผ่านคลองลัดน้ำ เมื่อปริมาณระดับน้ำใกล้ล้นตลิ่ง
นกเงือกดิน
นกเงือกดิน (ground hornbills) เป็นนกเงือกในวงศ์ Bucorvidae และมีสกุลเดียวคือ Bucorvus เป็นนกเงือกที่ใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก พบในทวีปแอฟริกา ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา ตั้งแต่ภาคตะวันออกของเซเนกัล ถึงเอธิโอเปีย และตอนใต้และตอนตะวันออกของทวีปแอฟริกา
ลักษณะ
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ ตัวขนาดเท่าไก่งวง มีนิ้วตีนสั้นทู่จึงไม่เหมาะแก่การใช้ชีวิตหรือหากินบนต้นไม้ หากินและใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก มีจะงอยปากใหญ่ ขาค่อนข้างยาวกว่านกเงือกจำพวกอื่น รวมถึงมีอายุขัยโดยเฉลี่ยสูงกว่านกชนิดอื่นด้วย ลำตัวสีดำ มีถุงใต้คอสีแดงหรือสีฟ้าเป็นจุดเด่น
กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก เช่น แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ แม้กระทั่งนกขนาดเล็ก รวมถึงบางครั้งอาจจับกระต่ายหรือเต่าบกขนาดเล็กเป็นอาหารได้ด้วย กินพืชเช่น เมล็ดพืชต่าง ๆ บ้างเป็นครั้งคราว
อนุกรมวิธาน
สกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) ได้รับการขึ้นทะเบียนแต่เดิมเป็นสกุลย่อย โดยเรอเน เลซง (René Lesson) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสในปี 1830 โดยมีนกเงือกดินเหนือ (Bucorvus abyssinicus) เป็นชนิดต้นแบบ ชื่อสามัญ (ชื่อสกุล Bucorvus) ของนกเงือกดิน ดัดแปลงมาจากชื่อสกุล Buceros ที่กาโรลุส ลินเนียส นำมาใช้ในปี 1758 สำหรับสกุลนกเงือกเอเชียขนาดใหญ่ รวมกับ corvus ซึ่งเป็นคำภาษาละตินหมายถึง "นกกา"
การศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี 2013 พบว่าสกุล Bucorvus เป็นญาติของนกเงือกที่เหลือในอีกวงศ์หนึ่งคือ Bucerotidae สกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) แบ่งออกเป็น 2 ชนิด และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ Bucorvus brailloni พบเป็นฟอสซิลที่โมรอกโก ในยุคไมโอซีนตอนกลาง นับเป็นนกเงือกดินที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนเหนือของทวีปมากที่สุด
Benthimermithidae
Benthimermithidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Benthimermithida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การทดสอบปริมาณข้อมูล
การทดสอบปริมาณข้อมูล (volume testing) เป็นหนึ่งในวิธีการทดสอบโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งทดสอบด้วยข้อมูลที่มีค่ามากกว่าเกินกว่าที่ระบบกำหนดไว้ ซึ่งระบบต้องยังสามารถทำงานต่อไปได้ ไม่เกิดความผิดพลาด แต่ก็ต้องไม่แสดงผลการคำนวณหรือกระบวนการใด ๆ กับค่าที่ใส่ เพราะเป็นค่าที่เกินจากที่กำหนดไว้
จังหวัดฮิโรชิมะ
จังหวัดฮิโรชิมะ เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุของญี่ปุ่นมีเมืองหลวงในชื่อเดียวกันคือ นครฮิโรชิมะ
ภูมิศาสตร์
จังหวัดฮิโรชิมะตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะและจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลเซโตะใน และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดยามางูจิและจังหวัดชิมาเนะ
การปกครอง
จังหวัดฮิโรชิมะประกอบด้วย 14 นคร 5 อำเภอ และ 9 เมือง ได้แก่
กุลธวัช บัวเจริญ
ประวัติ
กุลธวัช หรือชื่อเดิม สยามรัฐ บัวเจริญ เป็นนักแสดงและนักกีฬาชาวไทยเกิดที่อำเภอหนองปรือ จังหวัดกาญจนบุรีเคยเป็นนักกีฬาฟุตบอลของเยาวชนทีมชาติไทยที่จังหวัดกาญจนบุรี และได้รับเป็นตัวแทนระดับชาติเข้าร่วมการแข่งขันที่เมืองเวียงจันทน์ประเทศลาวตอนอยู่โรงเรียนมัธยมหลังจากนั้นไวท์ กุลธวัช หรือชื่อเดิมไวท์ สยามรัฐ เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จึงมาศึกษาต่อที่จังหวัดกรุงเทพมหานครระดับปริญญาตรีจบการศึกษาปริญญาตรีคณะมนุษยศาสตร์ สาขาประวัติศาสตร์เพื่อการท่องเที่ยวที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงแล้วเข้าประกวดดาวเดือนและได้รับรางวัลตำแหน่งป๊อปปูล่าและรองอันดับหนึ่งล่าสุดไวท์ กุลธวัช หรือชื่อเดิมไวท์ สยามรัฐ เคยเป็นนักกีฬาตัวแทนเข้าร่วมการขันแข่งฟุตบอลทีมชาติไทยของ “พีทียู” สโมสรมหาวิทยาลัยปทุมธานีทีมในศึกออมสิน ลีก 2018 (T4) โซนกรุงเทพและปริมณฑล และได้ทุนเรียนต่อในคณะศิลปะศาสตร์ สาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรม ที่มหาวิทยาลัยปทุมธานี
กุลธวัชเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนักแสดงและได้รับโอกาสโดยมีการชักชวนจากโมเดลลิ่งได้ไปประกวดเวทีต่าง ๆ และมีผลงานชิ้นแรกในเพลงมิวสิกวีดีโอของศิลปินกล้วย อาร์สยาม เพลง "ที่ฉันเจ้าชู้" ภายหลัง กุลธวัช หรือชื่อเดิมไวท์ สยามรัฐ ได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีเมื่อในปี 2560 และได้รับโอกาสร่วมแสดงละครเรื่องแรกเรื่อง คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก ในฐานะนักแสดงรับเชิญล่าสุด เมื่อในปี 2561 มีชื่อเสียงจากแสดงละคร แม่สื่อจอมป่วน เป็นที่รู้จักกัน ในบทบาท แจ๊ค วานรินทร์ หรือ แจ๊คกี้ เมื่อในปี 2562 ปัจจุบันไวท์ สยามรัฐ ได้เปลี่ยนชื่อเป็นไวท์ กุลธวัช มีผลงานละครรีเมคยอดนิยมเรื่อง นางร้าย  จากบทบาท "มะไฟ" เป็นโมเดลลิ่งคอยช่วยเหลือนางเอกทำให้แฟนละครชื่นชมฝีมือการแสดงและให้การตอบรับเป็นอย่างดีปัจจุบันเป็นนักแสดงยุคใหม่ในจอแก้วและเป็นที่รู้จักกันในฐานะนักแสดงและนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย
Aporcelaimidae
Aporcelaimidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Dorylaimida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นาราชา สุวิทย์
นายนาราชา สุวิทย์ (7 มกราคม พ.ศ. 2512 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
เทศบาลตำบลบ้านแหลม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยกระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลบ้านแหลม เมื่อ พ.ศ. 2499 และยกฐานเป็นเทศบาลตำบลบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เมื่อพ.ศ. 2542
นาราชา สุวิทย์
ประวัติ
นายนาราชา สุวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรชายของ พันตำรวจโทวิจิตร สุวิทย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลาหลายสมัย กับนางปรีชา สุวิทย์ มีชื่อเล่นว่า "โด่ง" สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก Osmania University ประเทศอินเดีย และ ปริญญาโท MBA Southeasteron University ประเทศอังกฤษ
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
ประวัติ
ชื่อ "บ้านแหลม" เป็นชื่อเรียกตามสภาพภูมิประเทศที่เป็นแหลมยื่นลงไปในทะเล เดิมท้องที่อำเภอบ้านแหลมมีฐานะในทางปกครองเป็นส่วนหนึ่งของแขวง 2 แขวง คือ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเพชรบุรีขึ้นอยู่กับ แขวงขุนชำนาญ ทางฝั่งตะวันตกขึ้นอยู่กับ แขวงหลวงพรหมสาร เรียกชื่อตามทินนามของผู้เป็นนายแขวงปกครองอยู่ขณะนั้น ครั้นต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2443 ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ยุบรวมอำเภอเมืองเพชรบุรี เมื่อ ร.ศ. 120 (พ.ศ. 2444) ต่อมากรมการอำเภอเมือง ได้แจ้งมณฑลเทศาภิบาลราชบุรี ว่าท้องที่อำเภอเมือง เมืองเพ็ชรบุรี มีพื้นที่กว้างขวาง มีพลเมือง 60,000 เศษ เหลือกำลังเกินที่กรมการอำเภอเมืองจะตรวตรารักษาความสงบเรียบร้อยให้ตลอดทั่วถึงได้ จึงขอแยกอำเภอใหม่ ซึ่งพระยาอมรินทร์ฤๅไชย ข้าหลวงมณฑลเทศาภิบาลราชบุรีได้มีใบบอกไปยังกระทรวงมหาดไทยเพื่อนำความกราบบังคบทูลต่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามอำเภอใหม่ว่า "อำเภอบ้านแหลม" เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 (ร.ศ.123)
นาราชา สุวิทย์
ประวัติ
นายนาราชา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไวรัสขึ้นสมองเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลหาดใหญ่ หลังเข้ารับการรักษาตัวนาน 21 วัน และทำพิธีฝังตามหลักศาสนาอิสลามที่สุสานคลองต่ำ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
ประวัติ
ต่อมาปี พ.ศ. 2499 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้ง สุขาภิบาลบ้านแหลม อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2499 ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
นาราชา สุวิทย์
งานการเมือง
นายนาราชา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย แต่ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 นายนาราชามิได้ถูกพรรคประชาธิปัตย์เสนอชื่อให้ลงเลือกตั้ง จึงได้ลาออกจากพรรค และหันไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้ลงเลือกตั้งเอง แต่ได้ช่วยหาเสียงให้น้องชาย คือ นายอัศวิน สุวิทย์ ซึ่งต้องแข่งกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ นายศิริโชค โสภา รวมถึงตัวผู้เป็นพ่อ พ.ต.ท.วิจิตร สุวิทย์ ซึ่งลงในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ปรากฏว่าไม่ได้รับเลือกตั้งทั้งคู่ จากนั้นจึงได้วางมือทางการเมืองและได้หันไปทำธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
ภูมิประเทศ
เทศบาลตำบลบ้านแหลมตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดเพชรบุรีประมาณ 12 กิโลเมตร เทศบาลตำบลบ้านแหลมมีพื้นที่ 5.23 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,268 ไร่ มีสภาพเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำเพชรบุรีไหลผ่านพื้นที่
นาราชา สุวิทย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายนาราชา สุวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
ประชากร
จำนวนประชากรรวม 13,754 คน แบ่งเป็น ชาย 6,704 คน หญิง 7,050 คน จำนวนครัวเรือน 3,587 ครัวเรือน
นิกายในศาสนาคริสต์
นิกายในศาสนาคริสต์ (Christian denominations) คือการแบ่งสาขาของศาสนาคริสต์ตามแนวปรัชญาและหลักการปฏิบัติ ในแต่ละนิกาย (denomination) ก็แบ่งย่อยเป็นคริสตจักร (church) รายการข้างล่างนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
ความแตกต่างระหว่างโรมันคาทอลิกกับโปรเตสแตนต์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกนับถือทั้งพระเยซูและพระนางมารีย์พรหมจารี โดยเชื่อว่าพระแม่มารีย์พระมารดาพระเยซูเป็นพรหมจารีเสมอ และให้เกียรติพระนางมารีย์เป็นพิเศษ โดยเรียกว่า "แม่พระ" หมายถึงพระมารดาพระเจ้า นอกจากนี้ยังมีการยกย่องนักบุญ คือวีรบุรุษและวีรสตรีทางศาสนา หรือบุคคลที่ดำเนินชีวิตตามแบบอย่างพระเยซูอย่างดีมากจนเชื่อว่าได้ไปสวรรค์และเป็นผู้คุ้มครองผู้คน อาจเปรียบเทียบให้เข้าใจง่ายว่า พระเยซูเสมือนพระมหากษัตริย์ แม่พระเสมือนพระราชชนนี และเหล่านักบุญเสมือนขุนนางองครักษ์
ต่างจากนิกายโปรเตสแตนต์ซึ่งนับถือแต่พระเยซู โปรเตสแตนต์เชื่อว่านางมารีย์ เป็นหญิงพรหมจรรย์ ที่พระเยซูทรงปฏิสนธิ์โดยเดชพระวิญญาณบริสุทธิ์ และนับถือที่นางเป็นพระมารดาของพระเยซู ส่วนนักบุญในโปรเตสแตนต์เรียกว่า "ธรรมิกชน" ซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาทั่วไปที่เป็นผู้เชื่อ จึงไม่ได้ให้ความสำคัญให้เป็นพระแม่หรือนักบุญ เพราะมนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกัน
คริสตจักรโรมันคาทอลิกเชื่อว่าเมื่อผู้เชื่อล่วงหลับไปแล้วนั้น การได้ไปสวรรค์หรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่แค่ความเชื่อเพียงอย่างเดียว แต่ต้องบวกกับการกระทำด้วย เพราะคาทอลิกมีคำสอนว่า ถ้าเชื่อรักและศรัทธาในพระเจ้า การกระทำที่แสดงออกถึงความศรัทธาและตามคำสอนของพระเจ้าสำคัญกว่า เพราะถ้าศรัทธาในพระเจ้าก็ต้องปฏิบัติตามหลักคำสอนด้วย เปรียบดั่งบุตรรักบิดามารดาของตน บุตรย่อมปฏิบัติตามคำสั่งสอนของบิดามารดาของตน หากเป็นคนดีพร้อมสามารถเข้าสู่สวรรค์ได้ แต่หากเป็นผู้เชื่อที่ยังมีบาปอยู่นั้น จะไปอยู่ "แดนชำระ" ก่อนเพื่อให้ได้ทำความดีหรือสารภาพบาปเรียบร้อยก่อนจึงได้ไปสวรรค์
นิกายโปรเตสแตนต์เชื่อว่าพระโลหิตของพระคริสต์มีอำนาจล้างบาปทั้งหมดแล้ว เรียกว่า สำเร็จแล้วโดยพระคุณ ดังนั้นความรอดไม่ได้ขึ้นอยู่กับการกระทำอีกต่อไป แต่อยู่ที่ความเชื่อและวางใจในพระคริสต์ โปรเตสแตนต์จึงไม่เชื่อเรื่องแดนชำระ
คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของนิกายโรมันคาทอลิก มี 46 เล่ม ขณะที่ของนิกายโปรเตสแตนต์ มี 39 เล่ม คัมภีร์ 7 เล่มที่ฝ่ายโปรเตสแตนต์ไม่ยอมรับเข้าในสารบบนั้นเรียกว่าคัมภีร์อธิกธรรม (Deutero-Canonical Scripture)
นิกายโรมันคาทอลิก มีศีลศักดิ์สิทธิ์อยู่ 7 ศีล ได้แก่ 1. ศีลล้างบาป 2. ศีลกำลัง 3. ศีลมหาสนิท 4. ศีลอนุกรม 5. ศีลสมรส 6. ศีลอภัยบาป และ 7. ศีลเจิมผู้ป่วย
ต่างจากนิกายโปรเตสแตนต์ถือเพียง 2 พิธีศักดิ์สิทธิ์ คือ พิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ ส่วนศีลสมรส โปรเตสแตนต์เรียกว่าพิธีสมรส ไม่ใช่ศีล และพิธีกรรมนอกนั้นก็ไม่นับเป็นศีล
คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีพระสันตะปาปาเป็นพระประมุขสูงสุด มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่สันตะสำนักในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม ตำแหน่งพระสันตปาปาสืบทอดมาตั้งแต่สมัยอัครทูต โดยถือว่านักบุญเปโตรเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกและสืบทอดเรื่อยมาถึงปัจจุบัน โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเป็นพระสันตะปาปาองค์ปัจจุบัน ถือเป็นองค์ที่ 266
นิกายโรมันคาทอลิกโดยสำนักวาติกัน มีการกำหนดวันฉลองมากกว่านิกายอื่น (มักเกี่ยวกับพระแม่มารีย์และนักบุญ) ซึ่งถูกบรรจุไว้ในปฏิทินโรมันทั่วไป
นิกายโปรเตสแตนต์ มีวันสำคัญอยู่ 2 วัน ได้แก่ วันคริสต์มาส และ วันอีสเตอร์
ในภาษาอังกฤษเรียกคริสต์ศาสนาทุกนิกายเหมือนกันว่า "คริสเตียน" ซึ่งแปลตรงตัวว่า "คริสต์ศาสนิกชน" แต่ในประเทศไทย มักเรียกคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกว่า "คริสตัง" และเรียกนิกายโปรเตสแตนต์ว่า "คริสเตียน" เนื่องจากนิกายโรมันคาทอลิก เข้ามาเผยแพร่ตั้งแต่ก่อนสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยบาทหลวงชาวโปรตุเกส ซึ่งในภาษาโปรตุเกสคำว่าคริสต์ศาสนิกชนออกเสียงว่า "คริสตัง" ชาวไทยจึงติดปากเรียกผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกว่า "คริสตัง"
ขณะที่นิกายโปรเตสแตนต์ เข้ามาเผยแพร่ภายหลัง คือในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยคณะมิชชันนารีสมัยเดียวกับหมอบรัดเลย์ ชาวอเมริกัน ซึ่งเรียกตัวเองว่า "คริสเตียน" ตามภาษาอังกฤษ
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่ เกิดเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย
ประวัติ
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย คุณติ๊ดตี่เป็นลูกคนที่ 2 ในจำนวนลูกๆทั้งหมด 5 คน ของครอบครัวพงศ์ภัณฑารักษ์โดยเธอมี พี่สาว 1 คน และน้องชาย 3 คน
นิกายในศาสนาคริสต์
ความแตกต่างระหว่างโรมันคาทอลิกกับโปรเตสแตนต์
คำเรียกนี้เช่นเดียวกับพระนาม "พระเยซู" ซึ่งมาจากภาษาโปรตุเกส รวมถึงคำเรียกต่างๆ ในคัมภีร์ไบเบิลและศาสนพิธีคาทอลิก (เช่น "พิธีมิสซา") แต่ว่าอย่างไรก็ตาม ยังคงใช้ทับศัพท์ตามภาษาโปรตุเกสเรื่อยมา เพราะคนไทยคุ้นปากเสียแล้ว
ความแตกต่างระหว่างออร์ทอดอกซ์กับโรมันคาทอลิก
1.พระแม่มารีย์
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์
ประวัติ
ในปี 2535 ผลงานอัลบั้มเพลง ในฐานะสมาชิกวงแครอท ในสังกัดนิธิทัศน์ โดยวงแครอทมีผลงานเพลงในชื่ออัลบั้มว่า แครอทกำลัง 3 จากผลการสร้างสรรค์
นิกายในศาสนาคริสต์
ความแตกต่างระหว่างออร์ทอดอกซ์กับโรมันคาทอลิก
ทางโรมันคาทอลิกจะถือว่าแม่พระปฏิสนธินิรมล แต่ทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ปฏิเสธหลักข้อเชื่อนี้เพราะถือว่าพระนางทรงเป็นมนุษย์อย่างเช่นคนอื่น ๆ และตามที่พระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์กล่าวไว้ว่ามนุษย์ทุกคนนั้นมีบาป โดยทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ถือว่าพระนางนั้นทรง "ปราศจากบาปทางโลก" เพราะพระอานุภาพของพระเจ้าสถิตกับพระนาง พระนางจึงไม่ทำบาปอีกเลย
2.หลักข้อเชื่อและพระจิตเจ้า (พระวิญญาณบริสุทธิ์)
ทางโรมันคาทอลิกนั้นได้เปลี่ยนแปลงหลักข้อเชื่อไนซีนในเรื่องการบังเกิดของพระจิตเจ้า ว่า "ทรงเนื่องมาจากพระบิดาและ พระบุตร " ซึ่งทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์มองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เพราะตามข้อตกลงในสภาสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง (สภาสังคายนาสากลครั้งที่ 3 ซึ่ง
สภาสังคายนาสากลมี 7 ครั้ง) นั้นห้ามไม่ให้มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงหลักข้อเชื่ออีก แต่ทางโรมันคาทอลิกได้เปลี่ยนหลักข้อเชื่อ ซึ่งเรียกเป็นภาษาลาตินว่า "Filioque" ทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์จึงประณามเรื่องนี้
3.แดนชำระ
คริสเตียนออร์ทอดอกซ์ส่วนใหญ่นั้นไม่เชื่อในการมีอยู่ของแดนชำระ เพราะไม่ได้มีกล่าวโดยตรงในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์จะไม่ได้มีข้อห้ามหรือมีการขัดขว้างสำหรับคนที่จะเชื่อในเรื่องนี้ แต่คริสเตียนออร์ทอดอกซ์ส่วนใหญ่ก็ปฏิเสธที่เชื่อในเรื่องนี้
4.คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิลในภาคพัธสัญญาเดิมของนิกายออร์ทอดอกซ์นั้น มี 50 เล่ม ซึ่งมากกว่าทางโรมันคาทอลิก 4 เล่ม
5.อำนาจสูงสุด (ประมุข)
สำหรับออร์ทอด็อกซ์ แต่ละเขตสังฆมณฑลจะมีประมุขหรือผู้นำสูงสุดคืออัครบิดรหรือสมเด็จพระอัครบิดร (Patriach) ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของมุขนายก แต่อัครบิดรนั้นไม่สามารถชี้ขาดหลักต่าง ๆ ของศาสนจักรได้ อำนาจสูงสุดที่จะชี้ขาดได้นั้นเป็นของสภาเท่านั้น ซึ่งการประชุมสภาจะมีการเรียกอัครบิดรของแต่ละศาสนจักรในศาสนจักรอิสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มาประชุมกัน อัครบิดรของศาสนจักรใดศาสนจักรหนึ่งไม่สามารถชี้ขาดอะไรได้ทั้งสิ้น โดยให้เกียรติอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล เป็นบุคคลอันดับหนึ่งในบรรดาประมุขทั้งหมด แต่ไม่ใช่เป็นประมุขสูงสุด เดิมทีศาสนจักรออร์ทอด็อกซ์มีศูนย์กลางสันตะสำนักที่มีคริสตชนออร์ธอด็อกซ์มากที่สุด อยู่ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล โดยถือว่านักบุญอันดูรว์เป็นอัครบิดรองค์แรก และสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน แต่หลังจากการยึดครองดินแดนของมุสลิม ทำให้ศูนย์กลางออร์ธอด็อกซ์ย้ายไปอยู่ในฝั่งตะวันออกแทน มาจนถึงปัจจุบัน โดยสมเด็จพระอัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล เป็นพระอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลในปัจจุบัน
สำหรับคาทอลิก ประมุขสูงสุดของคริสตจักรโรมันคาทอลิกอยู่ที่ สมเด็จพระสันตะปาปา (Pope) ศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่สันตะสำนักในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม ตำแหน่งพระสันตปาปาสืบทอดมาตั้งแต่สมัยอัครทูต โดยถือว่านักบุญเปโตรเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกและสืบทอดเรื่อยมาถึงปัจจุบัน โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเป็นพระสันตะปาปาองค์ปัจจุบัน ถือเป็นองค์ที่ 266
คำแนะนำและยินยอม
คำแนะนำและยินยอม (advice and consent) หรือ โดยคำแนะนำและยินยอม (by and with the advice and consent) เป็นวลีที่มักใช้เป็นถ้อยบัญญัติร่างกฎหมายในหลายระดับทั้งรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่น ๆ
ทั่วไป
ถ้อยคำเช่นนี้มักใช้ในกรณีที่ประมุขแห่งรัฐมีอำนาจค่อนข้างจำกัดจำเขี่ยในทางปฏิบัติ และมักปรากฏในส่วนปรารภของบทกฎหมายที่ฝ่ายนิติบัญญัติจัดทำขึ้น เช่น ในสหราชอาณาจักร ร่างพระราชบัญญัติจะปรากฏพระราชปรารภว่า
"'BE IT ENACTED by the Queen's most Excellent Majesty, by and with the advice and consent of the Lords Spiritual and Temporal, and Commons, in this present Parliament assembled, and by the authority of the same, as follows:'"
ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า
"'จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาซึ่งสภาสามัญชนและสภาขุนนางทั้งสองสภาประชุมประกอบกันขึ้นนี้ และโดยอำนาจแห่งรัฐสภานั้น ดังต่อไปนี้'"
ถ้อยบัญญัติข้างต้นเน้นย้ำว่า ถึงแม้สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรจะทรงตราพระราชบัญญัติขึ้น แต่ก็มิใช่เป็นการริเริ่มโดยพระองค์เอง รัฐสภาต่างหากที่ตรากฎหมายนี้ขึ้นในทางปฏิบัติ
ประเทศไทย
ในประเทศไทยใช้ถ้อยบัญญัติลักษณะเดียวกับของสหราชอาณาจักร เช่น พระราชบัญญัติทั้งหลายจะปรากฏพระราชปรารภตอนหนึ่งว่า
"'จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้'"
"('BE IT ENACTED by the King's most Excellent Majesty, by and with the advice and consent of the National Assembly, as follows:')"
แขวงพูอัม (โซล)
แขวงพูอัม (부암동, Bu am dong) เป็นแขวง (ทง) ของเขตชงโนในโซล ประเทศเกาหลีใต้
สิเรียม
สิเรียม อาจหมายถึง
ไลเดิน
ไลเดิน (Leiden ) เป็นเมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ไลเดินมีประชากรอย่างเป็นทางการทั้งสิ้น 119,713 คน แต่ไลเดินรวมเป็นเขตเมืองเดียวกับเขตชานเมืองที่ติดต่อกัน ได้แก่ Oegstgeest, Leiderdorp, Voorschoten และ Zoeterwoude ทำให้มีผู้อยู่อาศัยรวมถึง 206,647 คน
ไลเดินเป็นเมืองแห่งมหาวิทยาลัยมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1575 และเป็นศูนย์กลางทางวิทยาศาสตร์ที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งของทวีปยุโรปมากว่าสี่ศตวรรษ ไลเดินเป็นเมืองมหาวิทยาลัยทั่วไป มีอาคารมหาวิทยาลัยกระจายอยู่ทั่วเมือง และนักศึกษาจำนวนมากจากทั่วโลกทำให้เมืองมีบรรยากาศที่คึกคัก มีการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญมากมายที่นี่ ทำให้เกิดคำขวัญของ ไลเดิน: 'City of Discoveries' เมืองนี้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยไลเดินซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของเนเธอร์แลนด์และมหาวิทยาลัยทางการแพทย์ไลเดิน
ประวัติศาสตร์
เมือง ไลเดินสร้างขึ้นบนเนินเขาเทียม (ปัจจุบันเรียกว่า Burcht van Leiden) ที่จุดบรรจบของแม่น้ำ Oude และ Nieuwe Rijn (แม่น้ำไรน์เก่าและแม่น้ำใหม่) ในการอ้างอิงที่เก่าแก่ที่สุดจากประมาณปี 860 การตั้งถิ่นฐานนี้เรียกว่า Leithon ชื่อนี้มาจากภาษาเยอรมัน *leitha- "canal", Canal = "คลอง", Leitha = เป็นแม่น้ำธรรมชาติที่มนุษย์ดัดแปลง บางส่วนเป็นธรรมชาติ บางส่วนประดิษฐ์ขึ้น
ถะ
ถะ หรือ เจดีย์ (塔) คือสถูปที่สร้างตามสถาปัตยกรรมจีน มีลักษณะเป็นหอคอยมีหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ใช้เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุเพื่อความปลอดภัยหรือเป็นที่สักการะบูชา พัฒนามาจากสถูปที่สร้างขึ้นในอินเดียสมัยโบราณ
ถะ ในภาษาอังกฤษเรียกว่า pagoda มาจากคำว่า pagode ในภาษาโปรตุเกส ซึ่งสันนิษฐานว่ามาจากคำว่า butkada ในภาษาเปอร์เซียที่แปลว่า เทวสถานที่มีเทวรูป บ้างก็สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า "ผาโจวถะ" (八角塔) ซึ่งเป็นชื่อถะสำคัญแห่งหนึ่งในกวางโจวและชาวยุโรปที่มาเยือนจีนมักได้พบเห็น
ไลเดิน
ประวัติศาสตร์
ในอดีตเมืองไลเดินมีความเกี่ยวข้องกับด่านหน้าของโรมัน Lugdunum Batavorum ปราสาทแห่งนี้คาดว่าน่าจะอยู่ที่ Burcht of Leiden และชื่อเมืองนี้คาดว่าได้มาจากชื่อภาษาละติน Lugdunum อย่างไรก็ตามปราสาทนั้นอยู่ใกล้กับเมืองกัตไวก์ ซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวโรมันใกล้กับ ไลเดินในปัจจุบันเรียกว่า Matilo ไลเดินตั้งอยู่ในฐานที่มั่นบนเนินเขา เดิมอยู่ภายใต้การปกครองของบิชอปแห่งยูเทรกต์ แต่ราวปี ค.ศ. 1100 ก็ย้ายไปอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฮอลแลนด์ มณฑลนี้ได้ชื่อในปี ค.ศ. 1101
การปิดล้อมปี 1420
ในปี ค.ศ. 1420 ระหว่างสงครามฮุกและคอด ดยุกจอห์นที่ 3 แห่งบาวาเรียพร้อมกับกองทัพของเขาเดินทัพจากเคาดาไปยังไลเดินเพื่อพิชิตเมือง เนื่องจาก ไลเดินไม่ได้ส่งเงินให้เคานต์แห่งฮอลแลนด์ Jacqueline เคาน์เตสแห่ง Hainaut หลังจากการปิดล้อมเป็นเวลาสองเดือน เมืองนี้ก็ยอมจำนนต่อดยุก John of Bavaria
ศตวรรษที่ 16 ถึง 18
ไลเดินเจริญรุ่งเรืองในศตวรรษที่ 16 และ 17 โดยจากช่วงปลายศตวรรษที่ 15 โรงงานทอผ้า (ส่วนใหญ่เป็นผ้าสักหลาด) ของไลเดนมีความสำคัญมาก ในช่วงเวลาเดียวกัน ไลเดนได้พัฒนาอุตสาหกรรมการพิมพ์และสิ่งพิมพ์ที่สำคัญ เครื่องพิมพ์ที่มีอิทธิพลอย่าง Lucas van Leyden โอตโต ฟัน เฟน และ Christoffel Plantijn ก็อาศัยอยู่ที่นี่ ลูกศิษย์คนหนึ่งของคริสตอฟเฟลคือ Lodewijk Elzevir (1547–1617) ผู้ก่อตั้งร้านหนังสือและงานพิมพ์ที่ใหญ่ที่สุดใน ไลเดินซึ่งเป็นธุรกิจที่สืบต่อโดยลูกหลานของเขาจนถึงปี 1712 และต่อมาชื่อนี้ได้รับการรับรอง (ในการสะกดคำที่แตกต่างกัน) โดยสำนักพิมพ์ร่วมสมัย แอ็ลเซอเฟียร์
ในปี ค.ศ. 1572 เมืองนี้เข้าข้างกลุ่มกบฏชาวดัตช์ที่ต่อต้านการปกครองของสเปนและมีบทบาทสำคัญในสงครามแปดสิบปี ถูกปิดล้อมตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1574 โดยชาวสเปน ไลเดนได้ถูกปลดจากการตัดพื้นที่บริเวณคันดิน ทำให้เรือสามารถบรรทุกเสบียงอาหารไปยังชาวเมืองที่ถูกน้ำท่วมได้ รางวัลที่ได้รับจากการป้องกันอย่างกล้าหาญของปีที่แล้วคือการสถาปนามหาวิทยาลัยไลเดินขึ้นโดยเจ้าชายวิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์ ในปี 1575 วันที่ 3 ตุลาคมของทุกปี การสิ้นสุดการปิดล้อมยังคงมีการเฉลิมฉลองในไลเดิน ในประวัติศาสตร์กล่าวว่าประชาชนได้รับข้อเสนอให้เลือกระหว่างการสร้างมหาวิทยาลัยกับการยกเว้นภาษี และประชาชนในเมืองได้เลือกการสร้างมหาวิทยาลัย การปิดล้อมยังถือเป็นกรณีตัวอย่างแรกในยุโรปในการออกธนบัตร โดยกระดาษที่นำมาจากหนังสือสวดมนต์จะถูกประทับตรา ในศตวรรษที่ 17 เมือง ไลเดินเจริญรุ่งเรือง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแรงผลักดันในอุตสาหกรรมสิ่งทอโดยผู้ลี้ภัยจากแฟลนเดอร์ส แม้ว่าเมืองนี้จะสูญเสียพลเมืองไปราวหนึ่งในสามจาก 15,000 คนระหว่างการปิดล้อมในปี 1574 แต่ก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วจนมีประชากร 45,000 คนในปี 1622 และอาจเกือบถึง 70,000 คนในปี 1670 ในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ไลเดนเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของ ฮอลแลนด์ หลังจากอัมสเตอร์ดัม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากงานของ Herman Boerhaave (1668–1738) มันมีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งเคมีและการแพทย์สมัยใหม่
ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมา ไลเดินทรุดตัวลง สาเหตุหลักมาจากความเสื่อมโทรมของอุตสาหกรรมผ้า ในตอนต้นของศตวรรษที่ 19 การผลิต baize ถูกยกเลิกไปโดยสิ้นเชิง แม้ว่าอุตสาหกรรมจะยังคงเป็นศูนย์กลางของเศรษฐกิจ ไลเดินการลดลงนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนจากการลดลงของจำนวนประชากร จำนวนประชากรของ ไลเดินลดลงเหลือ 56,000 คนในปี พ.ศ. 2447
ศตวรรษที่ 19 และ 20
ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2350 ภัยพิบัติได้เกิดขึ้นในเมืองเมื่อเรือบรรทุกดินปืน 17,400 กิโลกรัม (38,360 ปอนด์) ระเบิดขึ้นกลางเมืองไลเดินทำให้มีผู้เสียชีวิต 151 คน บาดเจ็บกว่า 2,000 คน และบ้านเรือนพังยับเยินกว่า 220 หลัง พระเจ้าโลเดอไวก์ที่ 1 แห่งฮอลแลนด์ หลุยส์ โบนาปาร์ต เสด็จเยือนเมืองเป็นการส่วนตัวเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ประสบภัย แม้จะอยู่ใจกลางเมือง พื้นที่ที่ถูกทำลายก็ยังคงว่างเปล่าเป็นเวลาหลายปี จนในปี พ.ศ. 2429 พื้นที่นี้ได้กลายเป็นสวนสาธารณะ Van der Werff ในปี 1842 ทางรถไฟจาก ไลเดินไป ฮาร์เลม ได้ถูกเปิดใช้ และหนึ่งปีต่อมา ทางรถไฟไปยัง เดอะเฮก ก็เสร็จสมบูรณ์ ส่งผลให้สังคมและเศรษฐกิจดีขึ้น บางทีส่วนที่สำคัญที่สุดของประวัติศาสตร์ดัตช์ที่ ไลเดินมอบให้คือรัฐธรรมนูญของเนเธอร์แลนด์ Johan Rudolf Thorbecke (1798–1872) เขียนรัฐธรรมนูญดัตช์ในเดือนเมษายน 1848 ในบ้านของเขาที่ Garenmarkt 9 ในไลเดิน
ไลเดินได้มีการเริ่มขยายเมืองออกไปนอกคูเมืองในศตวรรษที่ 17 ประมาณปี พ.ศ. 2439 และจำนวนพลเมืองทะลุ 50,000 คนในปี พ.ศ. 2443 หลังจากปี พ.ศ. 2463 อุตสาหกรรมใหม่ได้ก่อตั้งขึ้นในเมือง เช่น อุตสาหกรรมกระป๋องและโลหะ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไลเดินถูกโจมตีอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร พื้นที่โดยรอบสถานีรถไฟและ Marewijk ถูกทำลายเกือบทั้งหมด
มหาวิทยาลัยไลเดินมีชื่อเสียงในด้านการค้นพบมากมาย รวมถึงกฎของสแน็ล (โดยวิลเลอบรอร์ต สแน็ล) และขวด Leyden ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นตัวเก็บประจุที่ทำจากขวดแก้ว ซึ่งคิดค้นขึ้นใน ไลเดินโดย Pieter van Musschenbroek ในปี 1746 การพัฒนาอีกอย่างคือในไครโอเจนิกส์: ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส (ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2456) ได้ละลายฮีเลียมเหลวเป็นครั้งแรก (พ.ศ. 2451) และอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ยังใช้เวลาอยู่ที่มหาวิทยาลัย ไลเดินในช่วงต้นถึงกลางอาชีพ
ไลเดินปัจจุบัน
เทศกาลประจำปีที่ใหญ่ที่สุดและเป็นที่นิยมที่สุดของเมืองนี้จัดขึ้นในวันที่ 3 ตุลาคม ประชากรเมืองไลเดนจะมีการเฉลิมฉลองการสิ้นสุดของการปิดล้อมสเปนในปี ค.ศ. 1574 ซึ่งจะมีขึ้นในเป็นระยะเวลาสองถึงสามวัน มีการจัดขบวนพาเหรด งานเลี้ยง Hutspot การแสดงการจำลองประวัติศาสตร์และจัดงานงานรื่นเริง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เมืองนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติไลเดินประจำปีอีกด้วย
ไลเดินมีหน้าที่สำคัญในการเป็นแหล่งช้อปปิ้งและการค้าของชุมชนรอบเมือง เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของ Eurotransplant ซึ่งเป็นองค์กรระหว่างประเทศที่รับผิดชอบในการไกล่เกลี่ยและจัดสรรขั้นตอนการบริจาคอวัยวะในออสเตรีย เบลเยียม โครเอเชีย เยอรมนี ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ และสโลวีเนีย ไลเดินยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของแอร์บัส ซึ่งเป็นบริษัทด้านการบินและอวกาศและกลาโหมระดับโลกทั่วยุโรป และเป็นผู้รับเหมาด้านกลาโหมและการทหารชั้นนำทั่วโลก กลุ่มบริษัทนี้รวมถึงบริษัทแอร์บัส ผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์ชั้นนำของโลก
แม่น้ำ ลำคลอง และสวนสาธารณะ
แม่น้ำ Oude Rijn ทางเข้าสู่เมืองไลเดินทางทิศตะวันออกมาบรรจบกันที่ใจกลางเมือง เมืองนี้ยังมีคลองเล็กจำนวนมากตัดกับท่าเทียบเรือที่มีต้นไม้ล้อมรอบ ทางฝั่งตะวันตกของเมือง สวน Hortus Botanicus และสวนอื่น ขยายไปตามแนวคลอง Singel สวนสาธารณะ Leidse Hout ซึ่งมีสวนกวางขนาดเล็กตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับเมือง Oegstgeest Van der Werf Park ตั้งชื่อตามนายกเทศมนตรี Pieter Adriaansz van der Werff ผู้ปกป้องเมืองจากชาวสเปนในปี ค.ศ. 1574 เมืองนี้ถูกบีบคั้นเป็นเวลาหลายเดือนและหลายคนเสียชีวิตจากฉาตกภัย พื้นที่เปิดโล่งของสวนสาธารณะเกิดจากการระเบิดของเรือบรรทุกดินปืนในปี ค.ศ. 1807 ซึ่งทำลายบ้านเรือนหลายร้อยหลัง รวมทั้งบ้านของตระกูล Elsevier
อาคารที่น่าสนใจ
เนื่องจากเศรษฐกิจตกต่ำตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 17 จนถึงกลางศตวรรษที่ 19 ใจกลางเมืองส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ 16 และ 17 จึงยังคงไม่เสียหาย เป็นศูนย์กลางเมืองในศตวรรษที่ 17 ที่ใหญ่เป็นอันดับสองในเนเธอร์แลนด์ ที่ใหญ่ที่สุดคือใจกลางเมืองอัมสเตอร์ดัม อาคารกว่าร้อยแห่งในใจกลางตกแต่งด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการบทกวีบนกำแพงที่เปิดใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 และยังคงดำเนินต่อไป
ป้อมปราการ
ปราสาท de Burcht เป็นหอคอยทรงกลมที่สร้างขึ้นบนเนินดิน เนินนี้น่าจะเป็นที่หลบภัยจากน้ำสูงก่อนที่จะมีการสร้างป้อมปราการไม้ขนาดเล็กบนยอดในศตวรรษที่ 11 เรียกว่าปราสาทเนิน ประตูเมืองเก่าของไลเดินเหลืออยู่เพียงสองแห่งคือ Zijlpoort และ Morspoort ซึ่งทั้งคู่มีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 17 นอกจากหอนาฬิกาเล็กๆ หนึ่งแห่งบน Singel แล้ว ไม่มีอะไรเหลืออยู่ในกำแพงเมืองเลย อดีตป้อมสนามอีกแห่งคือ Gravensteen สร้างขึ้นเพื่อเป็นป้อมปราการในศตวรรษที่ 13 นับตั้งแต่นั้นมาทำหน้าที่เป็นบ้าน ห้องสมุด และเรือนจำ ปัจจุบันเป็นอาคารหลังหนึ่งของมหาวิทยาลัย