cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาจิดะ
การเมืองการปกครอง
มาจิดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิก 36 คน โดยจะได้รับเลือกให้มาดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 4 ปี มาจิดะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 4 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ มาจิดะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 23 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
ช่วงอายุชิบาเนียน
ช่วงอายุชิบาเนียน (Chibanian) หรือที่ก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในชื่อ ช่วงอายุไพลสโตซีนกลาง (Middle Pleistocene) เป็นช่วงอายุหนึ่งในมาตรธรณีกาลสากลหรือหินช่วงอายุหนึ่งในการลำดับชั้นหินตามอายุกาล โดยเป็นส่วนหนึ่งของสมัยไพลสโตซีนในยุคควอเทอร์นารีที่กำลังดำเนินอยู่ โดยชื่อชิบาเนียนได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ปัจจุบันได้มีการประมาณการขยายช่วงเวลาเป็นระหว่าง 0.770 ล้านปีก่อน (770,000 ปีก่อน) ถึง 0.126 ล้านปีก่อน (126,000 ปีก่อน) หรือ 770–126 พันปีก่อน (ka) โดยช่วงอายุนี้ประกอบไปด้วยการเปลี่ยนผ่านทางบรรพมานุษยวิทยาจากยุคหินเก่าล่างไปสู่ยุคหินเก่ากลางเมื่อกว่า 3 แสนปีที่ผ่านมา
ช่วงอายุชิบาเนียนเป็นช่วงที่อายุที่สืบต่อมาจากช่วงอายุคาลาเบรียน และถูกสืบต่อด้วยช่วงอายุทารันเทียนที่มีการเสนอไว้ จุดเริ่มต้นของช่วงอายุชิบาเนียน คือ การสลับขั้วบรุนส์–มาสึยามะ เมื่อสนามแม่เหล็กโลกเกิดการสลับขั้วครั้งล่าสุด และสิ้นสุดลงด้วยการเริ่มต้นของช่วงคั่นช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งอีเมียน (ระยะไอโซโทปทะเล 5)
คำว่า ช่วงอายุไพลสโตซีนกลาง นั้นถูกใช้เป็นชื่อเฉพาะกาล หรือ "กึ่งทางการ" โดยสหพันธ์ธรณีวิทยาสากล (IUGS) โดยในขณะที่ช่วงอายุล่างสุดลสามช่วงของสมัยไพลสโตซีน นั่นคือ ช่วงอายุเจลาเซียน ช่วงอายุคาลาเบรียน และ ช่วงอายุชิบาเนียน ถูกกำหนดอย่างเป็นทางการแล้ว แต่ช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลายยังไม่ได้ถูกกำหนดอย่างเป็นทางการ พร้อมกับการเสนอการแบ่งย่อยแอนโทรโปซีนของสมัยโฮโลซีน
กระบวนการนิยม
สหภาพธรณีวิทยาสากล (IUGS) เสนอให้แทนชื่อช่วงอายุไพลสโตซีนกลางด้วยช่วงอายุไอโอเนียน (Ionian Age) โอยอ้างอิงตามชั้นหินที่พบในประเทศอิตาลี อย่างไรก็ตาม เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ชื่อช่วงอายุไอโอเนียนถูกแทนที่ด้วยชื่อช่วงอายุชิบาเนียน (อ้างอิงกับชั้นหินที่แหล่งขุดค้นในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น) ตามการเสนอ GSSP ของอนุกรรมการควอเทอร์นารี สำหรับช่วงอายุที่ควรนำมาใช้แทนที่กึ่งสมัยไพลสโตซีนตอนกลาง ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ชื่อ "ชิบาเนียน" ได้รับการรับรองโดย IUGS
บรรพมานุษยวิทยา
ช่วงอายุชิบาเนียน ประกอบด้วย การเปลี่ยนแปลงในด้านบรรพมานุษยวิทยาจากยุคหินเก่าล่างเข้าสู่ยุคหินเก่ากลาง กล่าวคือ การถือกำเนิดขึ้นของโฮโม เซเปียนส์ เซเปียนส์ในระหว่าง 3 ถึง 4 แสนปีก่อน ดีเอ็นเอของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักมีอายุอยู่ในช่วงไพลสโตซีนกลาง เมื่อประมาณ 430,000 ปีก่อน ซึ่งเก่าแก่ที่สุดที่มีการค้นพบ
เสน่หาข้ามเส้น
เสน่หาข้ามเส้น เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ เค้าโครงเรื่องโดย นิพนธ์ ผิวเณร, ศิริลักษณ์ ศรีสุคนธ์, อภิศรา วงศร, ประวิทย์ ทองน้อย, ณัฐพล โพธิ์แก้ว บทโทรทัศน์โดย อภิศรา วงศร, ประวิทย์ ทองน้อย, ณัฐพล โพธิ์แก้ว, นพโรจน์ โชติมั่นคงสิทธิ์ กำกับการแสดงโดย นพโรจน์ โชติมั่นคงสิทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.30 - 22.15 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 13 กรกฎาคม – 1 กันยายน พ.ศ. 2559
เรื่องย่อ
"เส้นระหว่าง ความถูกต้อง...กับความถูกใจ คุณเลือกจะก้าวข้ามไป...หรือจะห้ามใจหยุดมัน"
The Onyx Plus บริษัทโฆษณาที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศไทย มี อาทิตย์ (เอ็ม-อภินันท์) เป็นเจ้าของ Agency รายย่อย และมี เคน (กัปตัน-ภูธเนศ) เป็นผู้ดูแลโฆษณาของบริษัท เคนเป็นชายหนุ่มมากความสามารถและพราวเสน่ห์ แม้ว่าจะมีสาวๆ สนใจเขามากมาย แต่เขาก็มั่นคงกับ พลอย (แป้ง-อรจิรา) ภรรยาของเขาเพียงคนเดียว
แต่ความรักที่มั่นคงของเคนกับพลอยก็ต้องถูกท้าทาย เมื่อมีผู้หญิงมากเสน่ห์อย่าง ณิชา (ยิปซี-คีรติ) เข้ามาทำงานในตำแหน่งผู้อำนวยการแผนก คนอย่างณิชาไม่เคยทำอะไรไม่สำเร็จและคิดว่าการแย่งเคนมาจากพลอยก็คงไม่ยาก ยิ่งเคนรักและซื่อสัตย์ต่อพลอยมากเท่าไหร่ ก็เป็นการกระตุ้นให้ณิชาอยากเอาชนะมากขึ้นเท่านั้น แม้ว่าณิชาจะเดินเกมอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่มีอะไรรอดพ้นจากเซ้นส์ของเมียหลวงได้ พลอยพยายามหนักแน่นและตอบโต้ณิชาแบบเมียหลวงที่ฉลาด เคนเองก็รู้เท่าทันณิชาดีและมั่นใจว่าคนอย่างเขาไม่มีวันเป็นเหยื่อของณิชาแน่นอน เพราะเขาหนักแน่นและรักพลอยมากพอ
ผิดกับ วิน (นิว-ชัยพล) รุ่นน้องและเพื่อนร่วมงานของเคน วินเป็นคนเจ้าชู้กะล่อนและแอบมีผู้หญิงอยู่เรื่อยๆ ทำให้ ขวัญ (กวาง-ดาริน) แฟนสาวที่เป็นรุ่นน้องของพลอยต้องคอยตามอาละวาดอยู่เสมอ ขวัญเป็นพิธีกรรายการ จับนอกใจ เธอเป็นผู้หญิงเก่ง มั่นใจ เป็น Icon ของบรรดาเมียหลวงทั่วประเทศ หลายครั้งที่ขวัญจับได้ว่าวินโกหกแต่สุดท้ายก็ทนแรงง้อของวินไม่ได้และยอมใจอ่อนทุกครั้ง แต่วินก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงจนขวัญเหนื่อยและเริ่มจะถอดใจจากวิน วินเลยขอขวัญแต่งงานและสัญญาว่าจะเลิกเจ้าชู้ ขวัญดีใจมากแต่ก็ยื่นคำขาดว่าถ้าวินยังเจ้าชู้อีก เธอจะไม่แต่งงานกับวินเด็ดขาด!
ทางด้านของพลอยที่แม้ว่าเธอจะพยายามอย่างมากแต่เธอก็ทนความเจ้าเล่ห์ของณิชาไม่ไหว พลอยเริ่มผิดใจกับเคนและทะเลาะกันอย่างรุนแรง เคนเสียใจมากที่พลอยไม่ไว้ใจเขาจนเคนเผลอใจไปมีอะไรกับณิชา แต่ณิชาก็ฉลาดพอจะรู้ว่าเคนไม่มีวันทิ้งพลอยในตอนนี้ เธอจึงแสร้งยอมรับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความผิดพลาด และบอกว่าจะกลับมาเป็นเพื่อนร่วม งานที่ดีของเคนเหมือนเดิม แต่ความจริงแล้วที่เธอทำทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของแผนที่เธอวางไว้เพื่อทำลายชีวิตของคู่นี้ต่างหาก แถมตัวของพลอยเองหลังจากที่ทะเลาะกับเคน ก็กลับไปสนิทกับ นพ (อัค-อัครัฐ)แฟนเก่าของพลอยที่บังเอิญย้ายมาอยู่ข้างๆ บ้านอีก
สุดท้ายแล้วอาทิตย์ก็รู้ว่าบุษยานอกใจเขา เขาจะทำอย่างไรกับชีวิตคู่ที่อยู่ด้วยกันมาหลายสิบปี และวินกับขวัญจะได้แต่งงานกันหรือไม่ เมื่อเตยหอมหันไปร่วมมือกับเมล่อนและหมายมั่นจะทำลายชีวิตของวิน แล้วชีวิตคู่ของเคนกับพลอยจะเป็นอย่างไร เมื่อณิชาหลอกเคนได้อย่างแนบเนียนและเริ่มดำเนินการตามแผนที่เธอวางเอาไว้อย่างแยบยล
เรื่องราวของแต่ละคู่จะลงเอยอย่างไร? ความสัมพันธ์ที่ถูกเสน่หาทำให้ข้ามเส้นไปแล้วจะสามารถกลับมาเหมือนเดิมได้หรือไม่?
รายชื่อนักแสดง
(เรียงลำดับตามไตเติ้ล)
พุทธ อภิวรรณ
พุทธอภิวรรณ องค์พระบารมี (นามเดิม วีรวัฒน์ เนียมนัด, เกิดวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2520) เป็นที่รู้จักในชื่อ พุทธ อภิวรรณ เป็นผู้ประกาศข่าวชายชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการฝ่ายข่าวของช่อง 8 ก่อนหน้านี้เคยเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่องไอเอ็นเอ็นนิวส์ เอ็มบีแชนแนล ไทยทีวีดี ทีนิวส์ และผู้อำนวยการสำนักข่าวของอมรินทร์ทีวี
พุทธมีชื่อเสียงจากแนวทางการเล่าข่าวที่คล้ายกับสรยุทธ สุทัศนะจินดา แต่ก็ถูกวิจารณ์ในเรื่องของการนำเสนอข่าวที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ชมมากเกินไป
ประวัติ
พุทธเกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2520 จบการศึกษาระดับชั้นปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์บัณฑิต หลักสูตรวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์ จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในวัยเรียน พุทธมีบทบาทโดดเด่นในชมรมโต้วาที เป็นนักโต้วาทีรุ่นน้องของณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ แกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์แล้ว พุทธได้เริ่มงานในวงการสื่อสารมวลชนครั้งแรก ด้วยการเป็นผู้สื่อข่าวเฉพาะกิจที่สำนักข่าว ไอ เอ็น เอ็น และจัดรายการวิทยุทางสถานีวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน ก่อนจะขึ้นรับตำแหน่งบรรณาธิการข่าว และจัดรายการทางช่องไอเอ็นเอ็นนิวส์ ต่อมาได้จัดรายการเกี่ยวกับการเมืองไทยที่ช่องไทยทีวีดี ก่อนจะเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่องทีนิวส์ โดยเริ่มจัดรายการ ทีนิวส์ทูไนท์ เป็นรายการแรก คู่กับ จิตดี ศรีดี
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2559 พุทธได้ลาออกจากอมรินทร์ทีวี โดยให้เหตุผลว่าไปศึกษาต่อ แต่สมภพ รัตนวลี ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวช่องเวิร์คพอยท์ วิเคราะห์ว่าน่าจะไปจัดรายการเรื่องเล่าเช้านี้ ทางช่อง 3 เอชดี แทนสรยุทธที่ประกาศพักงานจากคดีไร่ส้ม ซึ่งจะทำให้พุทธได้รับเงินเดือนในการทำหน้าที่ใหม่จำนวน 1,000,000 บาท แต่วันที่ 23 เมษายน พุทธก็ได้กลับมาจัดรายการข่าวที่อมรินทร์ทีวีตามเดิม จนกระทั่งได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นผู้อำนวยการสำนักข่าวเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม เป็นต้นมา
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สมภพก็ได้เปิดเผยข่าวลือว่าพุทธได้ยื่นหนังสือลาออกจากอมรินทร์ทีวีอีกครั้ง เนื่องจากต้องการหยุดการอ่านข่าวผ่านจอโทรทัศน์เป็นเวลา 4 เดือน หลังจากนั้นในวันที่ 31 ธันวาคม พุทธได้จัดรายการทุบโต๊ะข่าวเป็นวันสุดท้ายและลาออกจากอมรินทร์ทีวี เป็นการยืนยันว่าข่าวลือข้างต้นเป็นเรื่องจริง โดยมีนภจรส ใจเกษม ผู้ประกาศข่าวเที่ยงอมรินทร์ มาจัดรายการทุบโต๊ะข่าวแทนพุทธตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2566 ในทวิตเตอร์ของเฮียฮ้อ - สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ ประธานบริษัทอาร์เอส ได้มีการทวีตข้อความพร้อมรูปภาพ เป็นการยืนยันว่าพุทธเข้ามารับตำแหน่งผู้อำนวยการประจำฝ่ายข่าวของสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 และได้เริ่มปฏิบัติหน้าที่หลังจากเทศกาลสงกรานต์ โดยจัดรายการ "ลุยชนข่าว" ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน มาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น
1977
อาณาจักรโคกูรยอ
จักรรรดิโคกูรยอ (, เสียงอ่าน: : ; 37 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668) เป็นจักรวรรดิเกาหลีโบราณที่พระเจ้าทงมย็องซ็องทรงสถาปนาขึ้น ปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและคาบสมุทรเหลียวตงของประเทศจีน
ราชวงศ์นี้มีอาณาเขตตั้งแต่เกาหลีเหนือปัจจุบันแมนจูเรียถึงรัสเซียบางส่วนเป็นราชวงศ์แรก ที่ถูกบันทึกหลักฐานราชวงศ์นี้มีพระจักรพรรดิที่เป็นมหาราชพระองค์แรกของเกาหลีคือพระเจ้าควังแกโทมหาราช รัชกาลที่ 19 ของราชวงศ์ ผู้ทรงพระปรีชาสามารถทั้งเรื่องรบและการปกครอง ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางต่อมาจักรวรรดินี้เริ่มมีปัญหารบรากับอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรชิลลา ในสมัยราชวงศ์ถัง (618-907) ในขณะนั้นตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง (หลี่จื้อ) จักรพรรดิองค์ที่ 3 ประมาณปี ค.ศ. 660 ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 28 ของราชวงศ์ก็ถูกกองทัพพันธมิตรชิลลา-ถัง ตีแตกและรวบรวมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรทำให้โคกูรยอที่ปกครองมายาวนานกว่า 605 ปีก็สิ้นสุดลง
เมืองหลวงและสุสานหลวง
เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณ (จีนตัวย่อ: 高句丽王城、王陵及贵族墓葬) คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุงแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวัน ออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลีในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง
สมัยจักรพรรดิฮั่นยฺเหวียน ปีที่ 2 แห่งรัชกาลเจี้ยนเจา (ราว 37 ปี ก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 25) บรรพบุรุษชาวเกาหลีได้แผ้วถางสร้างเมืองขึ้นที่บริเวณอำเภอเกาโกวหลี (ปัจจุบันคือ อ.ซินปิน ในมณฑลเหลียวหนิงของจีน) หลังจากนั้นก็สถาปนาเมืองหลวงและขยายอำนาจจนมีอาณาเขตกว้างขวางไปทั่ว ตามที่รู้จักกันในชื่อ ‘โคกูรยอ’
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองเก่าแห่งโคกูรยอตั้งอยู่บนเขาอู๋หนี่ว์ซัน (五女山) ที่คาบเกี่ยวระหว่างพื้นที่อำเภอซินปิน (新宾县) และอำเภอปกครองตนเองของชนชาติแมนจู หวนเหริน (桓仁县) ในมณฑลเหลียวหนิง มาจนถึงเมืองจี๋อัน (集安市) ในมณฑลจี๋หลิน เป็นอาณาบริเวณของเมืองเก่าอู๋หนี่ว์ซันซันเฉิง เมืองเก่ากั๋วเน่ยเฉิง เมืองเก่าหวันตูซันเฉิง โบราณสถานสุสานหลวง 14 หลุม และสุสานคนในตระกูลสูงศักดิ์ 26 หลุม รวมถึงหลุมศพแม่ทัพและศิลาจารึกโบราณของพระเจ้าควังแกโท (好太王)
นีเมอร์เทีย
นีมอร์เทียน หรือ หนอนริบบิ้น (Nemertea) เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีทั้งหมดประมาณ 1,400 สายพันธุ์ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทะเล บางชนิดพบได้ในมหาสมุทรทั่วโลก มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด ชนิดที่อาศัยในทะเล เช่น หนอนริบบิ้น  (Lineus longissimus)
เหงียน ต๊วน ฮึง
เหงียน ต๊วน ฮึง (Nguyễn Tuấn Hưng) เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1978 ที่ฮานอย เขาเป็นนักร้องชาวเวียดนามระดับซูเปอร์สตาร์ ซึ่งมีผลงานเพลงกว่า 20 อัลบัม และมีผู้ติดตามกว่า 5 แสนคน นอกจากนี้ เขาเป็นหนึ่งในกรรมการรายการประกวดร้องเพลงที่มีชื่อเสียงอย่างเดอะวอยซ์
เขายังเป็นผู้ให้คำสัญญาที่จะโกนผม หากฟุตบอลทีมชาติเวียดนามเป็นฝ่ายแพ้ฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลในซีเกมส์ 2015
ชีวิตส่วนตัว
เหงียน ต๊วน ฮึง แต่งงานกับแฟนสาวที่ฮานอยเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2014
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ทางไปอำเภอประโคนชัย สร้างในปี พ.ศ. 2539 เพื่อเฉลิมพระเกียรติรัชกาลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ผู้ทรงก่อตั้งเมืองบุรีรัมย์ เมื่อครั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระยามหากษัตริย์ศึก พระบรมราชานุสาวรีย์มีขนาดเท่าครึ่งของพระองค์จริง หล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ ฉลองพระองค์แบบนักรบตามขัตติยราชประเพณีโบราณ ประทับบนช้างศึก
พระยามหายศ
เจ้ามหายศ หรือ เจ้าหลวงมหายศ ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 59 และองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงเป็นราชโอรสในเจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 57 ทรงครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2368 - พ.ศ. 2378
พระประวัติ
เจ้าหลวงมหายศ ทรงเป็นราชโอรสองค์โต ในเจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 57 ประสูติแต่แม่เจ้าคำน้อยอัครเทวี (พระชายาที่ 1) ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมเจ้ามารดา 5 พระองค์ ดังนี้
พระชายา ราชบุตร
เจ้าหลวงมหายศ ทรงมีพระชายา 1 องค์ คือ แม่เจ้าศรีวรรณาอัครเทวี ทรงประสูติกาลพระโอรสและพระธิดา 8 พระองค์ ดังนี้
เครื่องยศ
ครั้นเมื่อเจ้าราชวงษ์มหายศ ลงมาเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2368 จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ สถาปนา เจ้าราชวงษ์มหายศ ขึ้นเป็น เจ้าพระยาน่าน (มหายศ)
เจ้าหลวงมหายศ ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ดังนี้
ด้านถวายความจงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี
“พระยาน่านถวายช้างพังเล็บครบช้าง ๑ ลงมาถึงกรุงเทพมหานคร ณ วันเสาร์ เดือน ๖ ขึ้น ๘ ค่ํา พระราชทานชื่อขึ้นระวางว่า "พระบรมนาเคนทรนขา”
(เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี, ๒๕๔๖: ๑๑๗)
ด้านปกครองบ้านเมือง
พ.ศ. 2369 เจ้าหลวงมหายศ เจ้านครเมืองน่านราชโอรส สมเด็จเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ ได้เกณฑ์กำลังไปช่วยปราบกบฎเจ้าอนุวงศ์ ที่เวียงจันทน์ พร้อมกับเมืองเชียงใหม่ เมืองลำพูน นครลำปาง และเมืองแพร่ จนปราบกบฎได้สำเร็จ
เถิงจุลศักราชได้ 1186 ตัวปีกาบสันเดือน ๕ ลง ๕ ค่ำ ท่านก็หื้อป่อคุ้มแก้วด้านลางยาว ๗๙ วา ลางขวางมี ๗๐ วาแล
อยู่มาเถิงเดือน ๖ ลง ๑๔ ค่ำ ข้าหลวงชื่อแผงสด้านถือท้องตราขึ้นมาเร่ง ยกทัพไปตีเอาเวียงจันทบุรีให้ทัน พร้อมกับ เมืองเชียงใหม่ ลำพูน นคร เมืองแพร่ ว่าสันนี้ เถิงเดือน ๖ ลง ๔ ค่ำ อาชญาเจ้าหลวงมหายศจิงเกณฑ์หื้อเจ้าราชวงษ์เปนแม่ทัพ น่า คุมกำลังคน ๑๐๐๐ คน ยกออกจากเวียงไปตั้งเมืองโต่งเกณฑ์หื้อเจ้าพระเมืองแก้วคุมกำลังคน ๕๐๐ คน ยกไปทางน้ำปาด หื้อบังคับกองทัพนครเชียงใหม่ลำพูน ดังอาชญาเจ้าหลวงยกกำลังคน ๓๕๐๐ คนออกไปยั้งเอาไชยที่ตำหนักดอนไชยในวัน อังคารเดือน ๗ ลง ๑๑ ค่ำ ยามกองแลง จุลศักราชได้ ๑๑๘๘ ตัวปีรวายเสร็จนั้นแล เถิงวันศุกร์เดือน ๘ ขึ้น ๒ ค่ำ อาชญาเจ้า หลวงมหายุวราชก็ยกรี้พลศึกออกไปตั้งเมืองโต่ง ไปเถิงเมืองพานพร้าวในเดือน ๙ ลง ๕ ค่ำหั้นแล ดังกระษัตริย์เจ้าวังน่าแล ไทยลาวหัวเมืองทั้งมวลก็ไปอยู่เมืองพานพร้าวหั้นนับเสี้ยงแล ดังเจ้าอนุเวียงจันท์แลบ้านเมืองไพร่พลทั้งมวล รู้ว่าทัพใหญ่ เมืองใต้ยกเข้าไปสันนั้น ก็แตกตื่นกระจัดกระจายหนี ดังเจ้าอนุก็ลงเรือไปออกท่าสีดาแล้ว ก็หนีเข้าไปเมืองพวนหั้นแล มหา กระษัตริย์วังน่าจิงมีอาชญาหื้อกองทัพหัวเมืองทั้งมวลข้ามไปตั้งอยู่เมืองจันท์แล้ว หื้อไปกวาดเอาครอบครัวพวกพระยาสุปาก เพียวแลครัวเมืองเวียงจันท์ ซึ่งอันจะแตกตื่นไปลี้อยู่ขอกบ้านแคมเมืองนั้น มาหื้อได้
นับเสี้ยงหั้นแล ครั้นว่ากองทัพหัวเมืองทั้งหลายไปกวาดเอามาได้แล้วก็เอาไปถวายพระมหากระษัตริย์เจ้าวังน่าหั้นแล้ว ก็ ส่งไปเมืองใต้หั้นแล ดังเมืองน่านได้คนครัวมาถวาย ๑๒๐๐ ครัว ดังพระยาราชสุภาวดีท่านขึ้นมาทางเมืองปาจิณ เถิงเมืองบา สัก มาเถิงเวียงพานพร้าว เดือน ๑๑ ขึ้น ๘ ค่ำ มหากระษัตริย์เจ้าวังน่าก็เสด็จลงไปเมืองใต้หั้นแล ในเดือน ๑๑ ขึ้น ๑๒ ค่ำ พระยาราชสุภาวดีแม่ทัพพระราชทานคนครัวเมืองจันท์หื้ออาชญาเจ้าหลวงเมืองน่าน ๔๓๘ คนหั้นแล อาชญาเจ้าหลวงท่านก็ เลิกยกทัพขึ้นมาเมืองจันท์พานพร้าว มาเถิงเมืองน่านเดือนเจียงลง ๑๓ ค่ำหั้นเซิงลาวเมืองหล่มเมืองเลย แก่นท้าวนำปูนรำจำ พยองน้ำปาดก็แตกตื่นเข้ามาเมืองน่าน มาพึ่งอาชญาเจ้าหลวงน่านหั้นแลเราท่านก็มาสร้างบ้านแปงเมืองอยู่พึ่งสมภารเจ้า หลวงน่านที่นี้แล ยังแต่เมืองหลวงพระบางบ่เข้ามาเทือะ เมื่อนั้นพระมหากระษัตริย์เจ้าก็บ่ไว้วางใจได้ เหตุด่านต่อแดนเมือง พวนอันหนึ่ง ดังเจ้าอนุเวียงจันท์ก็บ่ได้ตัวเทือะ จิงมีท้องตราขึ้นมาว่า หื้อพระยาพิไชยคุมกำลังคน ๕๐๐ คน ยกขึ้นเมืออยู่รักษา เมืองหลวงพระบาง แลมีตราโปรดขึ้นมาเมืองน่าน ว่าหื้อพระยาน่านเกณฑ์คนไปอยู่รั้งฟังราชการในเมืองหลวงพระบางอย่า ให้ขาด มีโปรดประการนั้น
อยู่มาพระยาเชียงของรามเสนก็ใช้ไปขันปันลูกสาวหื้อเจ้าราชวงษ์เมืองเชียงใหม่ เจ้าหลวงมหายศได้รู้จิงเอาลูกสาว พระยาเชียงของชื่อพิมพาผู้อัน ท่านจักเอาไปหื้อเชียงใหม่นั้นเอามาเปนลูก ดังพระยาเชียงของได้เข้ามาอยู่เมืองน่านเสี้ยงไป ๒ พระยา เถิงถ้วน ๓ เจ้ารามเสนนี้ก็ไปขันปันลูกสาวหื้อเจ้าต่างประเทศเมือ เช่นพระยาศรีวิไชยนั้นก็ไปขันปันหลานสาวหื้อเจ้า เมืองเวียงจันท์ เช่นพระยาอริยะเถ้านั้นก็ว่าจักคิดหื้อลูกไปสืบสัญไชยไมตรีเมืองหลวงพระบาง จนได้หมายไว้มีสิ้นแล ดังเจ้าหลวงมหายศท่านได้เสวยราชสมบัติเปนเจ้านครเมืองน่านได้ ๑๐ ปี เถิงจุลศักราชได้ ๑๑๙๗ ตัวปีดับเม็ด ท่านได้ลงไปเฝ้าพระ มหากระษัตริย์เจ้าเมืองใต้ ก็ลวดได้บังเกิดด้วยพยาธิอันหนักแล้ว ท่านก็เถิงแก่อสัญกรรมไปในเมืองใต้ที่นั้นวันนั้นแล ได้ ๙ ชั่วเช่นวงษาแลผิจักนับแต่เจ้าขุนฟองมา ก็ได้ ๕๙ เช่นตนกินเมืองแล
พลาโคซัว
พลาโคซัว เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (severe acute respiratory syndrome coronavirus 2: SARS-CoV-2) หรือชื่อที่องค์การอนามัยโลกเคยใช้คือ ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 (2019-nCoV)  และชื่อลำลองที่ใช้เมื่อโรคจากไวรัสนี้เริ่มระบาดว่า "ไวรัสโคโรนาอู่ฮั่น" หรือ "ไวรัสปอดอักเสบอู่ฮั่น"  เป็นไวรัสติดต่อที่ทำให้เกิดการติดเชื้อทางเดินหายใจ ซึ่งเป็นสาเหตุของการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ในปี พ.ศ. 2562–2563 การจัดลำดับจีโนมแสดงให้เห็นว่า เป็นไวรัสอาร์เอ็นเอชนิดสายเดี่ยว ที่มีลำดับสารพันธุกรรมเหมือนเอ็มอาร์เอ็นเอ (Positive-sense single-stranded RNA virus) มีการแจ้งกรณีต้องสงสัยกรณีแรกให้องค์การอนามัยโลกทราบในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ผู้ป่วยรายแรกมีอาการเจ็บป่วยปรากฏขึ้นเมื่อสามสัปดาห์ก่อนหน้านั้น คือ เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ไวรัสได้รับการลำดับจีโนมหลังจากการทดสอบกรดนิวคลีอิกในตัวอย่างผู้ป่วยที่เป็นบวกในผู้ป่วยที่เป็นโรคปอดอักเสบ ในช่วงระหว่างการระบาดของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563
กรณีผู้ป่วยในช่วงแรกหลายกรณีมีความเชื่อมโยงกับตลาดขนาดใหญ่ซึ่งจำหน่ายอาหารทะเลและสัตว์ และเชื้อไวรัสนี้เชื่อว่ามีต้นกำเนิดจากสัตว์ การเปรียบเทียบลำดับทางพันธุกรรมของไวรัสนี้และตัวอย่างไวรัสอื่น ๆ ได้แสดงความคล้ายคลึงกับ SARS (79.5%) และไวรัสโคโรนาในค้างคาว (96%), ซึ่งทำให้ต้นกำเนิดในค้างคาวเป็นไปได้มากที่สุด
ประวัติการค้นพบ
ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สำนักงานขององค์การอนามัยโลก (WHO) ได้รับแจ้งอย่างเป็นทางการจากทางการจีนว่ามีกรณีของโรคปอดบวมรุนแรงหลายกรณี ในนครอู่ฮั่นเกิดขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 จากสาเหตุของการติดเชื้อที่ไม่เคยถูกตรวจพบมาก่อน เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2563 มีรายงานผู้ป่วย 44 คนต่อองค์การอนามัยโลก ซึ่งประกอบด้วยผู้ป่วยหนัก 11 รายและอีก 33 รายมีอาการทรงตัว ผู้ป่วยบางรายเป็นผู้ขายหรือผู้ค้าในตลาดขายส่งปลาและอาหารทะเลหฺวาหนาน ในนครอู่ฮั่น หน่วยงานรัฐที่รับผิดชอบได้ทำการปิดตลาดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 โฆษกขององค์การอนามัยโลก กล่าวในขณะนั้นว่ามีความเป็นไปได้ว่าแหล่งที่มาของการติดเชื้อจะพบได้ในตลาด ยังไม่พบการติดต่อจากคนสู่คน การประกาศดังกล่าวดึงดูดความสนใจทั่วโลก เพราะเป็นการย้อนความทรงจำของโรคระบาดซาร์สที่เกิดขึ้นในภาคใต้ของจีนในปี พ.ศ. 2545-2546 ซึ่งมีผู้ติดเชื้อในเวลานั้นมากกว่า 700 คนทั่วโลก
การบัญญัติชื่อ
ข้อเสนอแนะในการตั้งชื่อ เพื่อตั้งชื่อไวรัสตามนครอู่ฮั่นซึ่งเป็นสถานที่ที่ไวรัสได้รับการยืนยันครั้งแรกว่า ไวรัสโคโรนาระบบทางเดินหายใจอู่ฮั่น (WRS-CoV) ไม่ได้รับการพิจารณา เหตุผลหนึ่งที่เป็นไปได้ที่ได้รับจากผู้เชี่ยวชาญก็คือ การร้องเรียนในอดีตเมื่อไวรัสถูกตั้งชื่อตามแต่ละประเทศหรือภูมิภาค (ตัวอย่างเช่น ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง MERS-CoV) ข้อมูลไวรัสได้ถูกรวมอยู่ในฐานข้อมูลอนุกรมวิธานของ NCBI (ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับชื่อไวรัสและการจำแนกประเภท) ภายใต้ชื่อ Wuhan seafood market pneumonia virus
ในช่วงที่มีการระบาดอย่างต่อเนื่อง การกล่าวโดยทั่วไปถึงไวรัสมักใช้คำสามัญคือ "ไวรัสโคโรนา", "ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่" และ "ไวรัสโคโรนาอู่ฮั่น" ในขณะที่องค์การอนามัยโลก ได้แนะนำการกำหนดชื่อของไวรัสชั่วคราวคือ "2019-nCoV" ท่ามกลางความกังวลว่าการไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการอาจนำไปสู่การใช้ชื่อที่ไม่เป็นทางการที่มีอคติ ตามแนวปฏิบัติขององค์การอนามัยโลก ฉบับปี พ.ศ. 2558 คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยอนุกรมวิธานของไวรัส (International Committee on Taxonomy of Viruses, ICTV) จะเป็นผู้แนะนำชื่ออย่างเป็นทางการที่เหมาะสมของไวรัส
เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลกได้ระบุชื่อของโรคที่เกิดจากไวรัสนี้ว่า "COVID-19" ซึ่งย่อมาจาก "coronavirus disease 2019" หรือ โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019
และต่อมาในวันเดียวกัน (11 กุมภาพันธ์) คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยอนุกรมวิธานของไวรัส (ICTV) ประกาศว่าตามกฎที่มีอยู่ซึ่งคำนวณความสัมพันธ์แบบสายลำดับชั้นของไวรัสโคโรนา บนพื้นฐานของลำดับของกรดนิวคลีอิกที่เหมือนกันห้าตำแหน่ง ทำให้ความแตกต่างของสายพันธุ์ (strain) ไวรัสสายพันธุ์ใหม่นี้จาก สายพันธุ์ไวรัสจากการระบาดของโรคซาร์สในปี พ.ศ. 2546 ไม่เพียงพอที่จะทำให้เป็นสปีชีส์ของไวรัสที่แยกจากกัน ดังนั้นคณะกรรมการจึงระบุว่า 2019-nCoV เป็นสายพันธุ์ของไวรัสโคโรนาที่เกี่ยวข้องกับโรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS-CoV)
สายวิวัฒนาการและอนุกรมวิธาน
SARS-CoV-2 เป็นไวรัสในกลุ่มขนาดใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อ ไวรัสโคโรนา "nCoV" เป็นคำมาตรฐานที่ใช้ในการอ้างถึงไวรัสโคโรนาใหม่จนกว่าจะมีการเลือกการกำหนดที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้น ไวรัสโคโรนาอื่นมีความสามารถในการก่อให้เกิดความเจ็บป่วย ตั้งแต่โรคไข้หวัดธรรมดาไปจนถึงโรคที่รุนแรงมากขึ้นเช่น โรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS) และ กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS) แต่มีเพียงหกชนิดก่อนหน้านี้เท่านั้นที่ติดเชื้อในมนุษย์ (229E, NL63, OC43, HKU1, MERS-CoV และ SARS-CoV) ทำให้ SARS-CoV-2 เป็นชนิดที่เจ็ด
การแยกจีโนมสายพันธุ์ Wuhan-Hu-1 (GenBank หมายเลข MN908947) จาก SARS-CoV-2 แสดงให้เห็นว่ามีความคล้ายคลึงกันมากที่สุดกับไวรัสโคโรนาที่แยกได้จากค้างคาวจากประเทศจีน ซึ่งถูกวิเคราะห์ในปี พ.ศ. 2558 และ 2560 แม้กระนั้นไวรัสชนิดนี้มีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากไวรัสโคโรนาอื่น ๆ เช่นไวรัสโคโรนาที่เกี่ยวกับกลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS)และไวรัสโคโรนาที่เกี่ยวกับโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS) ไวรัสชนิดนี้เป็นสมาชิกของสกุล Beta-CoV สาย B เช่นเดียวกับ SARS-CoV (ซึ่งเป็นสมาชิกของ ซับจีนัส Sarbecovirus ) จีโนมจำนวนสิบแปดตัวอย่าง ของไวรัสโคโรนาใหม่ถูกแยกและรายงานรวมถึง BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-01/2019, BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-04/2020, BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-05/2019, BetaCoV/Wuhan/WIV04/2019 และ BetaCoV/Wuhan/IPBCAMS-WH-01/2019 ซึ่งรายงานโดยสถาบันแห่งชาติเพื่อการควบคุมและป้องกันโรคไวรัส ศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (CCDC; ), สถาบันชีววิทยาก่อโรค และโรงพยาบาลอู่ฮั่นจินหวินถาน ลำดับอาร์เอ็นเอ ของไวรัสชนิดนี้มีความยาวนิวคลีโอไทด์ทั้งหมด 29,903 คู่เบส ประกอบด้วย 29,410 คู่เบส กับ 265 คู่เบสและ 228 คู่เบส ที่ไม่สามารถแปลได้บริเวณปลาย 5 'และ 3' ตามลำดับ สมมุติฐานพื้นที่สร้างรหัสของไวรัสแบ่งออกเป็น 10 ส่วน ประกอบด้วย ORF1ab โพลิโปรตีนยาว 7096 เบส, ไกลโคโปรตีนส่วนเปลือก (S) ยาว 1282 เบส,  โปรตีนเอนเวโลป (E) ยาว 75 เบส, ไกลโคโปรตีนเมมเบรน (M) ยาว 222 เบส,  นิวคลีโอแคปซิด ฟอสโฟโปรตีน ยาว 419 เบส และยีนอีก 5 ส่วน (ORF3a, ORF6, ORF7a, ORF8 และ ORF10) ลำดับของยีนสอดคล้องกับไวรัสโรคซาร์สและไวรัสโคโรนาชนิดอื่นทั้งหมด นอกจากลำดับจีโนมที่ GenBank แล้ว ลำดับจีโนมยังถูกรวบรวมโดย GISAID และการวิเคราะห์สายวิวัฒนาการจากตัวอย่างไวรัสได้รับการเผยแพร่โดย Nextstrain
ชนิดย่อย
มีชนิดย่อยของ SARS-CoV-2 อยู่หลายพันชนิด ซึ่งสามารถจัดกลุ่มเครือบรรพบุรุษ (clade) ได้หลายกลุ่ม มีการเสนอระบบการเรียกชื่อกลุ่มเครือบรรพบุรุษเหล่านี้อยู่หลายระบบ โดย Nextstrain แบ่งเอาไว้ 5 กลุ่มเครือบรรพบุรุษ (19A, 19B, 20A, 20B, และ 20C) ในขณะที่ GISAID แบ่งไว้ 7 กลุ่ม (L, O, V, S, G, GH, และ GR)
ในช่วงปลายปี 2020 มีชนิดย่อยที่สำคัญและเป็นที่กล่าวถึงบ่อยครั้งดังต่อไปนี้
โครงสร้างทางชีววิทยา
] การถอดรหัสจีโนมของไวรัสได้นำไปสู่การทดลองสร้างแบบจำลองโปรตีนหลายอย่างเพื่อจับกับโปรตีนตัวรับ (RBD) ของโปรตีน SARS-CoV-2 สไปก์ (S) ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2563 นักวิจัยชาวจีนสองคณะเชื่อว่าโปรตีนสไปก์ มีความเป็นไปได้ที่สัมพันธ์กับตัวรับ SARS (เอนไซม์ angiotensin-converting enzyme 2, ACE2) เพื่อใช้เป็นกลไกในการเข้าสู่เซลล์ ในวันที่ 22 มกราคม กลุ่มในประเทศจีนที่ทำงานกับไวรัสโดยสมบูรณ์ และกลุ่มในสหรัฐอเมริกาที่ทำงานกับพันธุศาสตร์ย้อนกลับ แสดงผลการทดลองให้เห็นโดยอิสระว่า ACE2 เป็นตัวรับสำหรับ SARS-CoV-2
การติดต่อ
การติดต่อจากมนุษย์สู่มนุษย์ได้รับการยืนยันในมณฑลกวางตุ้งประเทศจีน ตามการแถลงของ จง หนานชาน หัวหน้าคณะกรรมาธิการสาธารณสุขซึ่งได้ทำการสอบสวนการระบาด พบการติดเชื้อไวรัสแม้ในช่วงระยะฟักตัว ซึ่งต่อมาได้รับการยืนยันจากผลการศึกษา  แต่องค์การอนามัยโลกระบุว่า "การแพร่เชื้อจากผู้ติดเชื้อที่ไม่มีอาการน่าจะไม่ใช่ตัวขับเคลื่อนสำคัญของการแพร่กระจาย" ในเวลานี้ ไวรัสโคโรนาส่วนใหญ่แพร่กระจายผ่านการสัมผัสอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านทางเดินหายใจ ละอองจากอาการไอและจาม ในระยะประมาณ 6 ฟุต (1.8 ม.)  อาร์เอ็นเอของไวรัสตรวจพบในตัวอย่างอุจจาระจากผู้ป่วยที่ติดเชื้อด้วย
ไวรัสได้รับการประเมินค่าระดับการติดเชื้อพื้นฐาน (R0) ระหว่าง 3 ถึง 5 หมายความว่าโดยทั่วไปจะมีผู้ติดเชื้อ 3 ถึง 5 คนต่อสถานการณ์การติดเชื้อ กลุ่มวิจัยอื่น ๆ ได้ประมาณจำนวนค่าระดับการติดเชื้อพื้นฐานระหว่าง 1.4 และ 3.9    หมายความว่าเมื่อไม่ได้มีการตรวจสอบ ไวรัสจะส่งผลให้เกิดผู้ป่วยรายใหม่ 1.4 ถึง 3.9 รายต่อการติดเชื้อ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าไวรัสสามารถส่งผ่านห่วงโซ่ของคนอย่างน้อยสี่คน เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดต่อไปการแพร่เชื้อจะต้องลดลงมากถึง 60% โดยมาตรการที่เหมาะสม จำนวนการเจ็บป่วยและเสียชีวิตที่พิสูจน์แล้วก่อนหน้านี้ส่งผลให้อัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ 2.9% (80/2744)
แหล่งรังโรค
ด้วยจำนวนที่เพียงพอของข้อมูลลำดับจีโนม เป็นไปได้ที่จะสร้างแผนภาพต้นไม้วิวัฒนาการชาติพันธุ์ของประวัติการกลายพันธุ์ของตระกูลไวรัส ในช่วง 17 ปีของการวิจัยเกี่ยวกับต้นกำเนิดของการแพร่ระบาดของโรคซาร์ส พ.ศ. 2546 ไวรัสโคโรนาจากค้างคาวที่มีลักษณะคล้ายโรคซาร์สจำนวนมากได้ถูกแยกและเรียงลำดับจีโนม ไวรัสโคโรนาจากอู่ฮั่นพบว่าตกอยู่ในประเภทของ ไวรัสโคโรนาที่เกี่ยวข้องกับโรคซาร์ส ลำดับจีโนมสองลำดับจาก "ค้างคาวมงกุฎจีน (Rhinolophus sinicus)" ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558 และ พ.ศ. 2560 แสดงความคล้ายคลึงกันถึง 80% กับ SARS-CoV-2 ลำดับจีโนมไวรัสตัวอย่างที่สาม ("RaTG13") จาก "ค้างคาวมงกุฎเทาแดง (Rhinolophus affinis)" มีความคล้ายคลึงกับของ SARS-CoV-2 ถึง 96% สำหรับการเปรียบเทียบจำนวนของการแปรผันของไวรัสนี้ มีความคล้ายคลึงกับปริมาณการกลายพันธุ์ที่สังเกตได้จากระยะเวลานานกว่าสิบปีในเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ H3N2
การวิจัยการรักษา
ในอีกทางหนึ่งการวิจัยเชิงสำรวจในหลายแนวทาง ได้เริ่มต้นเพื่อหาวิธีการรักษาโรคที่มีศักยภาพในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของจีนเริ่มทำการทดสอบกระบวนการรักษาโรคปอดอักเสบที่มีอยู่แล้ว เพื่อพิจารณาประสิทธิภาพในการรักษาโรคปอดบวมที่เกิดจากเชื้อไวรัสโคโรนา ในปลายเดือนมกราคม มีการตรวจสอบประสิทธิภาพของยาต้านไวรัสที่มีอยู่ รวมทั้งสารยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสเช่น อินดินาเวียร์, ซาควินาเวียร์ และ โลปินาเวียร์/ริโทนาเวียร์ ก็เริ่มขึ้นในปลายเดือนมกราคมด้วยเช่นกัน การทดสอบสารยับยั้งเอนไซม์อาร์เอ็นเอโพลิเมอเรส Remdesivir, อินเตอร์เฟียรอน-เบตา, และ สารภูมิต้านทานโมโนโคลน (mAbs) ที่ระบุไว้ได้ก่อนหน้านี้ ซึ่งการรักษาที่เป็นไปได้ก็เริ่มขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน โครงการศึกษาประสิทธิภาพของการรักษาโรคจากไวรัสตับอักเสบซี โดยใช้ Sofosbuvir ซึ่งเป็นสารยับยั้งเอนไซม์อาร์เอ็นเอโพลีเมอเรสซึ่งขึ้นอยู่กับอาร์เอ็นเอ ก็เริ่มขึ้นในปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2563
โรคทางเดินหายใจเฉียบพลันเช่นโรคซาร์ส, ไข้หวัดใหญ่และโรคปอดอักเสบจากไวรัส SARS-CoV-2 สันนิษฐานว่าเป็นอันตรายถึงชีวิตเนื่องจากปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงของภูมิคุ้มกันที่เรียกว่า "Cytokine storm"
วัคซีน
วัคซีนโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เป็นวัคซีนที่มุ่งสร้างภูมิคุ้มกันต่อเชื้อไวรัสโควิด-19 ในช่วงก่อนเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19 งานพัฒนาวัคซีนสำหรับโรคไวรัสโคโรนาต่างๆ รวมทั้งกลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (ซาร์ส หรือ SARS) และโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (เมอร์ส หรือ MERS) ได้สะสมความรู้พอสมควรเกี่ยวกับโครงสร้างและการทำงานของไวรัสโคโรนา ซึ่งได้ช่วยเร่งการพัฒนาเทคโนโลยีวัคซีนโควิดต่างๆ เมื่อต้นปี2020
จนถึงเดือนมกราคม 2021 มีวัคซีนแคนดิเดตซึ่งได้เข้าสู่การวิจัยเพื่อใช้รักษาแล้ว 69ชนิด ในจำนวนนี้ 19ชนิดกำลังทดลองในระยะที่ 1, 24ชนิดในระยะที่ 1-2, 6ชนิดในระยะที่ 2 และ 20ชนิดในระยะที่ 3 โดยวัคซีนซึ่งทดลองในระยะที่3 หลายอย่างได้แสดงประสิทธิศักย์ (efficacy) ป้องกันการติดเชื้อแบบแสดงอาการถึงอัตราร้อยละ 95 จนถึงเดือนมกราคม 2021 มีวัคซีน 10อย่างที่องค์กรควบคุมทางสาธารณสุขของรัฐอย่างน้อย 1แห่งได้อนุมัติให้ฉีดแก่ประชาชนแล้วรวมทั้งวัคซีนอาร์เอ็นเอ 2ชนิด (Tozinameran ของบริษัทไฟเซอร์-ไบโอเอ็นเทคและ mRNA-1273 ของโมเดิร์นา), วัคซีนซึ่งใช้ไวรัสโควิด-19 ที่ฆ่าแล้ว 4ชนิด (BBIBP-CorV ของไซโนฟาร์ม, BBV152 ของ Bharat Biotech, โคโรนาแว็กของไซโนแว็ก และ WIBP ของไซโนฟาร์ม), วัคซีนที่ใช้ไวรัสเป็นเวกเตอร์ 3ชนิด (Gam-COVID-Vac หรือ สปุตนิก 5 ของ Gamaleya Research Institute, AZD1222 ของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด/แอสตราเซเนกา และ Ad5-nCoV ของแคนไซโนไบโอลอจิกส์) และวัคซีนเพปไทด์ 1ชนิด (EpiVacCorona)
ประเทศต่างๆ มีแผนแจกจำหน่ายวัคซีนโดยจัดลำดับการให้ตามกลุ่มที่เสี่ยงเกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น ผู้สูงอายุ และกลุ่มที่เสี่ยงติดแล้วแพร่โรค เช่น บุคลากรทางแพทย์ จนถึงวันที่30 มกราคม 2021 องค์กรสาธารณสุขรวมๆ กันทั่วโลกรายงานว่า ได้ฉีดวัคซีนโควิด-19 ถึง 94.91 ล้านโดสแล้ว ผู้ผลิต 3รายซึ่งมีกำลังผลิตมากที่สุดคือ ไฟเซอร์ โมเดิร์นา และแอสตราเซเนการะบุว่าจะสามารถผลิตวัคซีนได้ 5,300 ล้านโดสในปี2021 ซึ่งสามารถให้แก่คน 3,000 ล้านคนทั่วโลกโดยแต่ละคนจะต้องได้สองโดสเพื่อให้สามารถป้องกันโรค แต่จนถึงเดือนธันวาคม ประเทศต่างๆ ก็ได้สั่งวัคซีนล่วงหน้าเกิน 10,000 ล้านโดสแล้ว โดยครึ่งหนึ่งเป็นประเทศรายได้สูงแม้จะมีประชากรเพียงร้อยละ 14 ของโลก เพราะความต้องการวัคซีนสูงเยี่ยงนี้ในช่วงปี 2020-21 ประชาชนของประเทศกำลังพัฒนาที่จัดว่ามีรายได้น้อยอาจไม่ได้รับวัคซีนจากผู้ผลิตเหล่านี้จนถึงปี2023 หรือ 2024 จึงทำให้โปรแกรมโคแว็กซ์จำเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้ส่งวัคซีนได้ทั่วถึงกันทั่วโลก
วิทยาการระบาด
การติดเชื้อในมนุษย์ครั้งแรกที่ทราบกันอยู่ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 จุดเริ่มต้นการระบาดของโรคที่เป็นที่ทราบเพียงแห่งเดียวถูกโยงไปยังตลาดอาหารทะเลหฺวาหนาน ในนครอู่ฮั่นประเทศจีนในช่วงกลางเดือนธันวาคม ซึ่งอาจเรื่มจากสัตว์ที่ติดเชื้อเพียงตัวเดียว ในเวลาต่อมาไวรัสดังกล่าวแพร่กระจายไปยังทุกจังหวัดของประเทศจีน และมากกว่ายี่สิบประเทศในเอเชีย, ยุโรป, อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย การแพร่กระจายจากคนสู่คนได้รับการยืนยันในประเทศจีน, เยอรมนี, ไทย, เวียดนาม, ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา
เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2563 การระบาดของไวรัส SARS-CoV-2 ได้รับการกำหนดให้เป็นภาวะฉุกเฉินด้านสุขภาพระดับโลกโดยองค์การอนามัยโลก (WHO) จนถึงปัจจุบันประมาณหนึ่งในห้าของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยอยู่ในภาวะวิกฤต เกือบทุกกรณีนอกประเทศจีนเกิดขึ้นกับคนที่เดินทางจากนครอู่ฮั่น หรือติดต่อสัมผัสกับคนที่เดินทางจากพื้นที่โดยตรง
อัตราการเสียชีวิตและอัตราการเจ็บป่วยโดยรวมเนื่องจากการติดเชื้อจากเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากอัตราการตายอาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาในระหว่างการระบาดของโรคในปัจจุบัน และเนื่องจากจำนวนผู้ป่วยที่มีอาการเล็กน้อยและผู้ที่ไม่มีอาการซึ่งไม่ได้รับการวินิจฉัยนั้นไม่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยเบื้องต้นประเมินว่าอัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ 2-3% ของผู้ติดเชื้อ  และองค์การอนามัยโลกได้เสนอว่าอัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ประมาณ 3% จำนวนผู้เสียชีวิตจากไวรัส ณ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (02:00 UTC) มีทั้งหมด 362 ราย
ลำดับเหตุการณ์ในช่วงต้น
จากข้อมูลของทางการจีนในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2563 มีการบันทึกยืนยันผู้ป่วยจากไวรัสมีจำนวน 40 ราย และในวันเดียวกันหนึ่งในผู้ป่วยชายอายุ 61 ปีได้เสียชีวิตจากการติดเชื้อไวรัส กรณีแรกนอกประเทศจีนเป็นที่ทราบกันในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2563 โดยเป็นผู้ป่วยหญิงชาวจีนวัย 61 ปีในกรุงเทพฯ ที่มีประวัติเดินทางเข้าสู่นครอู่ฮั่นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2563 ผู้ป่วยชายอายุ 69 ปีเสียชีวิตเป็นรายที่สอง เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2563 และจำนวนผู้ป่วยนอกประเทศจีนเพิ่มขึ้นเป็นสามรายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563 (สองรายในประเทศไทย หนึ่งรายในประเทศญี่ปุ่น) จากที่มีการยืนยันผู้ป่วยหลายกรณีในต่างประเทศ นักวิทยาการระบาดสรุปว่าจำนวนผู้ติดเชื้อในอู่ฮั่นจะต้องสูงกว่าจำนวนผู้ป่วยที่ยืนยันอย่างเป็นทางการ 41 ราย ผู้เชี่ยวชาญประเมินจำนวนผู้ติดเชื้อในอู่ฮั่นประมาณ 1,700 คนในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2563
ในขั้นแรกสุด มาตรการรักษาความปลอดภัยถูกดำเนินการที่ท่าอากาศยานในสิงคโปร์และฮ่องกง ผู้โดยสารที่เดินทางมาจากนครอู่ฮั่นจะถูกตรวจสอบ โดยเฉพาะสำหรับผู้มีอุณหภูมิร่างกายที่สูงขึ้นและสอบถามเกี่ยวกับอาการของโรคปอดอักเสบ ท่าอากาศยานหลายแห่งในประเทศไทย เกาหลีใต้ มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ ได้ออกมาตรการที่คล้ายคลึงกันตามมา และตั้งแต่วันที่ 18 มกราคม 2563 การควบคุมเช่นเดียวกันจะมีผลบังคับใช้ที่ท่าอากาศยานหลักสามแห่งของสหรัฐ คือท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก (SFO), ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส (LAX) และท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี ในนิวยอร์ก (JFK)
เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2563 ทางการจีนรายงานว่ามีผู้ป่วยรายใหม่เพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยมีผู้ป่วยใหม่ 139 คนในวันที่ 18-19 มกราคม พ.ศ. 2563 บางรายอยู่นอกนครอู่ฮั่น คือในเชินเจิ้นและปักกิ่ง มีรายงานผู้เสียชีวิตจากไวรัสอีกหนึ่งราย และการรายงานผู้ป่วยรายแรกจากเกาหลีใต้ ทางการจีนยืนยันว่าการติดเชื้อนั้นสามารถเกิดจากคนสู่คน ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2563 การติดเชื้อ 2019-nCoV ครั้งแรกนอกเอเชียได้รับการวินิจฉัยในชาวอเมริกันที่เดินทางกลับจากอู่ฮั่นมายังสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2563 ในนครซีแอตเทิล
องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้มีการประชุมคณะกรรมการฉุกเฉินเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2563 เพื่อชี้แจงว่าการแพร่กระจายของไวรัสโคโรนาเป็นภาวะฉุกเฉินด้านสุขภาพระหว่างประเทศ ซึ่งไม่ได้ชี้แจงไว้ในตอนแรก การดำเนินการต่อไปจะต้องมีการหารือกันอีกครั้งในวันที่ 23 มกราคม
มาตรการกักกันในอู่ฮั่น
รายงานจากหนังสือพิมพ์ "ไชนาเดลี่" ในอู่ฮั่นถนนสายหลักจะถูกปิดกั้นในวันพฤหัสบดี มีมาตรการสวมหน้ากากป้องกันในที่สาธารณะ ทุกคนที่ไม่สวมหน้ากากในโรงแรม ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า และสวนสาธารณะจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าในพื้นที่
มาตรการกักกันในเมืองอื่น
เมืองหวงกัง ซึ่งมีประชากร 7.5 ล้านคน อยู่ทางตะวันออกของอู่ฮั่นประมาณ 70 กม. ก็ถูกตัดขาดจากระบบขนส่งสาธารณะ ตั้งแต่เที่ยงคืนวันศุกร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2563 ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+8) โรงภาพยนตร์ทั้งหมด ร้านอินเทอร์เน็ต และตลาดกลางของเมืองนี้ถูกปิด ผลกระทบที่คล้ายคลึงกันกำลังเกิดขึ้นในเมืองเอ้อโจว ที่อยู่ใกล้เคียงหลังจากสถานีรถไฟหลักถูกปิดในวันที่ 23 มกราคม ประชาชนรวมทั้งหมดเกือบ 20 ล้านคนได้รับผลกระทบจากข้อจำกัด ซึ่งนับเป็นเหตุการณ์เฉพาะในขอบเขตของประวัติศาสตร์สมัยปัจจุบัน
หลังจากที่ผู้ป่วยเป็นรายที่สองได้รับการยืนยันในเขตปกครองพิเศษมาเก๊าของจีน การเฉลิมฉลองวันปีใหม่ระหว่างวันที่ 25 มกราคมถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ก็ถูกยกเลิกเช่นกัน
จีนใช้มาตรการกักกันโดยไม่ปรึกษากับองค์การอนามัยโลก ผู้อำนวยการองค์การอนามัยโลก Tedros Adhanom Ghebreyesus เห็นด้วยกับการดำเนินการเพราะ "มวลชนที่มาสะสมรวมตัวกันเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการแพร่กระจาย" เขาสัญญาว่าจะให้คำแนะนำในการเดินทางที่ชัดเจนยิ่งขึ้น เมื่อสิ้นสุดการพิจารณาของคณะกรรมการฉุกเฉินในเจนีวาในเย็นวันพฤหัสบดี
หลังจากเมืองเอ้อโจว รถไฟก็ได้หยุดดำเนินการในเมืองเซียนเถา, ชื่อปี้ และลี่ชวน
เทศบาลตำบลคลองปาง
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอรัษฎา จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอรัษฎาประมาณ 6.7 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดตรังประมาณ 58.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 783 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2.78 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 1,737.5 ไร่ กับแบ่งพื้นที่เทศบาลออกเป็น 2 หมู่บ้านเต็มพื้นที่ คือ หมู่ที่ 1 บ้านคลองโกง และหมู่ที่ 2 บ้านคลองปาง กับ 4 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนตลาดร่วมใจ ชุมชนคลองปางสามัคคี ชุมชนสายใยสามัคคี ชุมชนประชาร่วมใจ
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ หรือ เอกซเพรสชันนิซึม (expressionism) คือขบวนการทางวัฒนธรรมที่เริ่มขึ้นในเยอรมนีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เป็นปฏิกิริยาต่อปฏิฐานนิยม (positivism) และขบวนการศิลปะอื่น ๆ เช่น ธรรมชาตินิยม (naturalism) และลัทธิประทับใจ (impressionism) วัตถุประสงค์ของขบวนการนี้ก็เพื่อการแสวงหาความหมายของ "ความรู้สึกมีชีวิตชีวา" (being alive) และประสบการณ์ทางอารมณ์แทนความเป็นจริงทางวัตถุ แนวโน้มของศิลปินกลุ่มนี้จะบิดเบือนความเป็นจริงเพื่อที่จะแสดงผลที่มีต่ออารมณ์ และเป็นศิลปะอัตวิสัย (subjective art form) ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ปรากฏในงานศิลปะหลายรูปหลายแบบซึ่งได้แก่ จิตรกรรม วรรณกรรม การละคร ภาพยนตร์ สถาปัตยกรรม และการดนตรี และมักจะเป็นคำที่มีนัยยะถึงอารมณ์รุนแรงภายใน (angst) โดยทั่วไปแล้วจิตรกรเช่น มัททีอัส กรือเนวัลด์ และเอลเกรโก ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นจิตรกรแนวสำแดงพลังอารมณ์ แม้ว่าจะเป็นคำที่มักจะใช้กับงานศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็ตาม
สัจนิยม
สัจนิยม อาจจะหมายถึง
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีเนอแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย (Archduchess Marie Caroline of Austria, Erzherzogin Marie Karoline von Österreich) (พระนามเต็ม: มารี แคโรไลน์ เฟอร์ดินานด์ เธเรเซีย โจเซฟิน เดเมเทรีย, Marie Caroline Ferdinande Theresia Josephine Demetria von Habsburg-Lorraine (von Wettin)) ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งราชอาณาจักรแซ็กโซนี หลังจากการอภิเษกสมรส
พระราชประวัติ
อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2344 เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 6 และพระราชบุตรองค์ที่ 8 ในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเจ้ามาเรีย หลุยซ่าแห่งสเปน) และพระมเหสีองค์ที่ 2 เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ (พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์) พระองค์ได้รับพระราชทานพระนามจากพระราชบิดา ซึ่งได้มาจากพระนามของพระเชษฐภัคินีของพระองค์ อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์ ซึ่งสิ้นพระชนม์กะทันหัน เมื่อยังทรงเป็นทารก
อภิเษกสมรส
อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าฟ้าชายฟรีดริช ออกัสตัส มกุฎราชกุมารแห่งแซ็กโซนี พระโอรสในเจ้าชายแม็กซีมีเลียนแห่งแซ็กโซนี และเจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งปาร์มา ทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2362 ณ เมืองเดรสเดน ราชอาณาจักรแซ็กโซนี โดยหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารแห่งแซ็กโซนี (Marie Caroline, The Crown Princess of Saxony, de: Kronprinzessin von Sachsen) ทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่พระโอรสหรือพระธิดาเลย
สิ้นพระชนม์
เจ้าฟ้าหญิงมารี แคโรไลน์ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 สิริพระชันษาได้เพียง 31 ชันษา พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารเดรสเดน โดยมกุฎราชกุมารพระสวามีทรงจัดการเรื่องพระราชพิธีพระศพเองทั้งหมด โดย 1 ปีต่อมา พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนาแห่งบาวาเรีย
แลคโตบาซิลลัส
แลคโตบาซิลลัส (Lactobacillus)เป็น แบคทีเรีย ชนิดที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย และพบตามธรรมชาติในทางเดินลำไส้ และ ช่องคลอด แลคโตบาซิลลัส ใช้ในการผลิต นมเปรี้ยว และ โยเกิร์ต
แลคโตบาซิลลัสช่วยลดระยะเวลาที่เกิดอาการท้องเสียลงมาได้ลงมาถึงสองในสามภายในหนึ่งวัน
Advanced Encryption Package
Advanced Encryption Package 2008 Professional (AEP2008 PRO) เป็นโปรแกรมที่ใช้ในการเข้ารหัสข้อมูล จัดตั้งขึ้นโดย SecureAction Research, LLC เพื่อยกระดับมาตรฐานการป้องกันความปลอดภัยของข้อมูล ซึ่ง Advanced Encryption 2008 Professional ได้รับการพัฒนาโดยเฉพาะให้มีประสิทธิภาพ ทั้งในด้านความปลอดภัยและความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ โดยสามารถใช้ คีย์ลับและขั้นตอนวิธีในการเข้ารหัส
ขั้นตอนวิธีที่สนับสนุนการทำงาน
AEP2008 PRO สนับสนุนการทำงาน RSA Algorithm รองรับการเข้ารหัสทั้ง 2 แบบคือ แบบการเข้ารหัสลับแบบกุญแจสมมาตร และ การเข้ารหัสลับแบบกุญแจอสมมาตร
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา
การแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา เป็นการแข่งขันฟุตบอลในทวีปแอฟริกาเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่ประเทศกาตาร์ สำหรับทีมชาติที่เป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) ได้รับโควตาทั้งหมด 5 ทีมในการเข้าไปแข่งขันรอบสุดท้าย
รอบแรก
การจับสลากสำหรับรอบแรกจัดขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เวลา 12:00 EST (UTC+2) ที่สำนักงานใหญ่ของ CAF ในไคโร, อียิปต์
รอบสอง
การจับสลากสำหรับรอบสองจัดขึ้นในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2563 เวลา 19:00 CAT (UTC+2), ที่ ริตซ์-คาร์ลตัน โรงแรมใน ไคโร, ประเทศอียิปต์.
อาการกลัวหนังสือ
อาการกลัวหนังสือ (Bibliophobia) เป็นการกลัวหรือเกลียดหนังสือ ควากลัวหนังสือมักเกิดจากหนังสือที่มีผลต่อสังคมหรือวัฒนธรรม อาการกลัวหนังสือเป็นเหตุผลหลักของการตรวจพิจารณาและการเผาหนังสือ
ในปีค.ศ.1999 ทอม ชิพเพย์ (Tom Shippey) ได้กล่าวถึงอาการกลัวหนังสือในยุคกลาง เช่นพระสงฆ์และผู้ช่วยพระสงฆ์ (beadle) อาจเอาเปรียบและสร้างความกลัวให้กับผู้ไม่รู้หนังสือ โดยใส่บทบัญญัติของพวกเขาลงไปในคำภีร์หรือหลักกฎหมาย เขาได้ยกตัวอย่างหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า The Pardoner's Tale.
โทมัส เพน
โทมัส เพน (Thomas Paine; ชื่อเกิด โทมัส เพน (Thomas Pain);  – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1809) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมือง นักปรัชญา นักทฤษฎีทางการเมือง และนักปฏิวัติชาวอเมริกันเกิดที่ประเทศอังกฤษ เขาประพันธ์สามัญสำนึก (ค.ศ. 1776) วิกฤตการณ์อเมริกา (ค.ศ. 1776–1783) ซึ่งเป็นจุลสารที่ทรงอิทธิพลที่สุดสองแผ่นในช่วงเริ่มต้นของการปฏิวัติอเมริกาและช่วยจุดประกายให้ผู้รักชาติ ใน พ.ศ. 1776 เพื่อประกาศอิสรภาพจากบริเตนใหญ่ ความคิดของเขาสะท้อนถึงความคิดสิทธิมนุษยชนข้ามชาติในยุคเรืองปัญญา
เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2531
เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1988 (ปัจจุบันคือหอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศรัสเซีย) ได้ปะทุขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ในส่วนหนังสือพิมพ์บนชั้นสามของหอสมุด ซึ่งยังไม่ทราบสาเหตุ โดยวาเลรี ลีโอนอฟ ที่รักษาการผู้อำนวยการห้องสมุด ได้กล่าวว่าสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้นเมื่อเวลา 20:13 น. ซึ่งเป็นช่วงที่ห้องสมุดปิดให้บริการสำหรับผู้มาเยี่ยมเยียน เมื่อไฟดับในบ่ายวันรุ่งขึ้น พบว่าหนังสือได้ถูกทำลายจำนวน 298,000 เล่ม จากทั้งหมด 12 ล้านเล่มในตัวอาคาร รวมถึงอีกสองถึงสามล้านเล่มได้รับความเสียหายจากความร้อนและควัน ส่วนปริมาณสำเนาประมาณ 734,465 เล่มแรกเริ่มเดิมทีเริ่มชื้นเนื่องจากโฟมดับเพลิง ปริมาณที่เสียไปจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศของแบร์คอลเลกชัน โดยเสียไป 152,000 เล่ม ส่วนที่เหลือ 146,000 เล่มเป็นหนังสือของรัสเซีย
ทั้งนี้ หนังสือที่เสียไปหลายเล่มเป็นงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศ
การดับเพลิง
รถดับเพลิงคันแรกมาถึงแปดนาทีหลังจากสัญญาณเตือนไฟไหม้หยุดลง อย่างไรก็ตาม นักผจญเพลิงใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะไปถึงกองไฟ เบื้องต้น เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้รับการจัดการโดยไนธ์ไฟร์คัมปานีซึ่งได้ร่วมกับทีมงานของรถดับเพลิงอีกเจ็ดคัน
การกอบกู้หนังสือ
หนังสือชื้นที่ได้รับความเสียหายจากการดับเพลิงได้รับการแช่แข็งในขั้นต้น จากนั้นจึงได้ออกอากาศเรียกร้องทางวิทยุเพื่อให้ประชาชนได้ตากหนังสือที่เปียกชื้นในบ้านของตน ซึ่งปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 1988 หนังสือชื้น 93 เปอร์เซ็นต์ได้รับการทำให้แห้งในลักษณะนั้นและพวนคืนไปที่ห้องสมุด อย่างไรก็ตาม หนังสือประมาณ 10,000 เล่มเริ่มขึ้นรา
พระยาอชิตวงษ์
เจ้าหลวงอชิตวงษ์ หรือ เจ้าอชิตวงษา ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 60 และองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ทรงครองเมืองน่านในปี พ.ศ. 2379 - พ.ศ. 2380
พระประวัติ
เจ้าหลวงอชิตวงษ์ ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ประสูติแต่แม่เจ้าพิมพาอัครเทวี ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างเจ้ามารดา 3 พระองค์ ดังนี้
พระชายา และราชบุตร
เจ้าอชิตวงษ์ ทรงมีพระชายา 3 องค์ และพระโอรส พระธิดา 3 พระองค์
พระชายาที่ 1 แม่เจ้าเทียมตาราชเทวี ประสูติพระโอรสและพระธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
ชายาที่ 2 แม่เจ้าตุ้ยเทวี
ชายาที่ 3 แม่เจ้าคำแปงเทวี
อิสริยยศ
เจ้าราชวงษ์อชิตวงษา ราชโอรส ในเจ้าหลวงสุมนเทวราช ได้ลงไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชสัญญาบัตร แต่งตั้งเจ้าราชวงษ์อชิตวงษ์ ขึ้นเป็น เจ้าพระยาน่านอชิตวงษ์ เจ้านครเมืองน่าน
กรณียกิจ
11 มิถุนายน พ.ศ. 2379 เมื่อเจ้าหลวงอชิตวงศ์ ครองเมืองน่านท่านก็เสด็จขึ้นเมืองภูเพียงแช่แห้ง ต่อแกนพระธาตุเจ้า ซึ่งแต่เดิมเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ สร้างมี 12 ศอก ท่านก็พร้อมเพรียงกับเจ้านาย ท้าวพระยาสังฆเจ้า นำเอายอดมหาธาตุที่คดไปทางตะวันออกลงมาดัด แล้วต่อให้ยาวอีก 4 ศอก รวมเป็น 16 ศอก ฉัตรและเกิ้งแต่เดิมมี 9 ใบ ก็สร้างเติมอีก 2 ใบ รวมเป็น 11 ใบ พอถึงเดือน 9 ขึ้น 8 ค่ำ ก็ทำพุทธาภิเษกเบิกบานฉลองทำบุญให้ทานเป็นมหากุศล ถึงเดือน 9 ขึ้น 9 ค่ำ ก็เสร็จ แล้วเจ้าหลวงอชิตวงษ์ก็เสด็จเข้าเมืองน่าน
วัดโพธาราม (จังหวัดชัยนาท)
วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านซ่อง ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท วัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 63 ตารางวา
วัดโพธารามเดิมมีชื่อว่า วัดบ้านซ่อง เพราะชาวบ้านซ่องได้ร่วมกันสร้างขึ้น สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างเมื่อใด ยังปรากฏซากฐานวิหารกับซากฐานเจดีย์ คาดว่าวิธีสร้างคือ ทำการสร้างกำแพงแก้วที่หน้าอุโบสถและวิหาร ก่ออิฐแล้วสออิฐด้วยดินเหนียวก่อขึ้นไป แล้วฉาบรอบนอกด้วยปูนขาว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2445
วิหาร เจดีย์ และอุโบสถส่วนใหญ่อยู่ในสภาพทรุดโทรม อุโบสถหลังเก่าสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีน ลักษณะโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบจีน บริเวณประตูทางเข้าเป็นภาพวาดสัตว์ (เช่น ปลา กุ้ง ไก่) และรูปคนจีน หลังคาประดับด้วยสิงโตปูนปั้น ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะสมัยอู่ทอง ภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับสภาพสังคมในยุคนั้น ผนังด้านนอกอุโบสถประดับด้วยเครื่องเคลือบจีน
แอมเบอร์ แอน
แอมเบอร์ แอน (Amber Ann) หรือชื่อจีน อันซินย่า (安心亞) เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1985 เป็นนักแสดงหญิงรุ่นใหม่ชาวไต้หวัน เธอเริ่มมีผลงานถ่ายแบบตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ตามนิตยสารต่างๆ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะนางแบบผู้สวมซีสตริงค์ โดยเป็นนางแบบให้กับนิตยสารเน็กซ์แมกกาซีน และได้รับรางวัลสาวเซ็กซี่อันดับ 1 ของไต้หวัน และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 เธอได้เปิดตัวอัลบั้มชุด เอ้อหนี่ว์ (สาวแสบ) ในเพลง เลี่ยนอ้ายอิงหยวนถวน (กองเชียร์แห่งความรัก) ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชมนับล้านทั้งฮ่องกงและไต้หวัน เธอเป็นนางแบบอันดับหนึ่งของไต้หวันจากผลการสำรวจของนิตยสารเอฟเอชเอ็ม โดยได้รับการโหวตนางแบบที่เซ็กซี่ที่สุดของประเทศด้วยคะแนนโหวต 55,042 เสียง ซึ่งนำ หลิน จือหลิง ผู้เคยได้รับการโหวตอันดับหนึ่ง 5 ปีติดต่อกันที่มีคะแนนโหวต 28,038 เสียง
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เป็นราชบุตรองค์โต ในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์
ประวัติ
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เกิดในปี พ.ศ. 2449 เป็นโอรสองค์โตในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต กับหม่อมเมฆ ณ ลำปาง
เจ้าบุญสารเสวตร์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แต่ยังมิทันได้รับปริญญาก็ต้องออกจากการศึกษา เนื่องจากเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2465 จึงต้องเดินทางกลับมาจัดการเกี่ยวกับพิธีศพ
การทำงาน
ภายหลังการถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ในปี พ.ศ. 2465 เจ้าบุญสารเสวตร์ จึงได้รับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินกิจการอุตสาหกรรมป่าไม้ของเจ้าบิดาต่อเนื่องมา จนกระทั่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการในกรมทางหลวง ภายใต้การบังคับบัญชาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน โดยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สร้างทางหลวงสายแพร่-น่าน
ไลค์ไอม์กอนนาลอสยู
ไลค์ไอม์กอนนาลอสยู เป็นซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดย นักร้องชาวเมริกันเมแกน เทรนเนอร์ และจอห์น เลเจนด์ สำหรับสตูดิโออัลบั้มแรกของเธอ "ไทเทิล" (2015) ประพันธ์คำร้องโดย Trainor, Justin Weaver, และ Caitlyn Smith ผลิตโดย Chris Gelbuda และ Trainor ออกจำหน่ายในค่ายEpic Records ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2015
เพลงนี้ติดอันดับที่ 8 ของชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และCanadian Hot 100
ยางฮีเวียพลัส เอ็มจี
ยางฮีเวียพลัส เอ็มจี (Heveaplus MG) : ยางธรรมชาติที่มีการปรับสภาพโครงสร้างให้มีโครงสร้างโมเลกุลของเทอร์โมพลาสติกโดยโครงสร้างของยางเป็นสายโซ่หลัก (Backbone chain) และโครงสร้างของพอลิเมทธิลเมทาไครเลท (Polymethyl methacrylate) เป็นสายโซ่ที่มาต่อกับยางธรรมชาติ (Graft chain) เรียกว่า กราฟโคพอลิเมอร์ ยางธรรมชาติที่กราฟด้วยเมทธิลเมทาไครเลท มีชื่อทางการค้า คือ ฮีเวียพลัส เอ็มจี Heveaplus MG 30 คือ ยางธรรมชาติกราฟด้วยเมทธิลเมทาไครเลท 30 เปอร์เซนต์ Heveaplus MG 49 คือ ยางธรรมชาติกราฟด้วยเมทธิลเมทาไครเลท 49 เปอร์เซนต์ ยางฮีเวียพลัส เอ็มจี สามารถเตรียมโดยเทคนิคแบบอิมัลชันพอลิเมอไรเซชัน โดยใช้น้ำเป็นตัวกลางในการทำปฏิกิริยา ซึ่งประกอบด้วยมอนอเมอร์ สารเริ่มต้นปฏิกิริยา (initiator) ส่วนใหญ่นิยมใช้ cumene hydroperoxide (CHP) และใช้ tetraethylene pentamine (TEP) เป็นสารกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยา และใช้สบู่เพื่อลดความตึงผิว (Surfactant) ทำให้เกิดเป็นอิมัลชันป้องกันน้ำยางสูญเสียสภาพ
อ้างอิง
หมวดหมู่ : ยาง
แบงดรีม!
แบงดรีม! (BanG Dream!) หรือ บันโดริ  เป็นแฟรนไชส์สื่อดนตรีญี่ปุ่นที่ถือครองโดยบูชิโรด สร้างสรรค์โดยทากาอากิ คิดานิ ประธานของบูชิโรดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 โดยแต่งเนื้อเรื่องต้นฉบับโดยโค นากามูระ โครงการเริ่มต้นด้วยมังงะก่อนจะขยายไปยังสื่ออื่น ๆ นอกจากมังงะชุดอื่น ๆ แล้ว แบงดรีม!ยังประกอบด้วยซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์, ไลฟ์คอนเสิร์ต, ซิงเกิลและอัลบัม และเกมมือถือแนวจังหวะ BanG Dream! Girls Band Party! โดย Craft Egg
เวอร์จิล
ปูบลิอุส แวร์กิลิอุส มาโร (Pvblivs Vergilivs Maro) หรือ เวอร์จิล (Virgil, Vergil; 15 ตุลาคม 70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 21 กันยายน 19 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นกวีชาวโรมโบราณ บทกวีที่เขาแต่งจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าและนิยายปรัมปรา งานเขียนที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ เอ็กคล็อกส์ (Eclogues), จอร์จิกส์ (Georgics) และมหากาพย์ อีนีอิด (Aeneid)
-70-19
วิถี (ทฤษฎีกราฟ)
ในคณิตศาสตร์ วิถี (path) ในกราฟคือลำดับของจุดยอด ซึ่งจุดยอดแต่ละจุดจะมีเส้นเชื่อมเชื่อมจุดยอดในลำดับที่อยู่ติดกัน. จุดยอดแรกเรียกว่า จุดยอดเริ่ม และจุดยอดสุดท้าย เรียกว่า จุดยอดปลาย จุดยอดอื่นๆในวิถี เรียกว่า จุดยอดภายใน
วัฏจักร (cycle) คือ วิถีที่จุดยอดเริ่มเป็นจุดเดียวกับจุดยอดปลาย