cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไดโนเสาร์
วิวัฒนาการ
บรรพบุรุษของไดโนเสาร์คือ อาร์โคซอร์ (archosaur) ซึ่งไดโนเสาร์เริ่มแยกตัวออกมาจากอาร์โคซอร์ในยุค ไทรแอสซิก ไดโนเสาร์ชนิดแรกถือกำเนิดขึ้นราว ๆ 230 ล้านปีที่แล้ว หรือ 20 ล้านปี หลังจากเกิดการสูญพันธุ์เพอร์เมียน-ไทรแอสซิก (Permian-Triassic extinction event|Permian-Triassic extinction)  ซึ่งคร่าชีวิตของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลกสมัยนั้นไปกว่า 90 เปอร์เซ็นต์
สถาปัตยกรรมมาซิโดเนียเหนือ
โครงการสกอเปีย 2014 (Skopje 2014)
สกอเปีย 2014 เป็นโครงการที่ประกาศโดยรัฐบาลในปี พ.ศ. 2553 มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงให้เมืองหลวงสกอเปีย มีรูปแบบภูมิทัศน์ในแบบคลาสสิกที่ดึงดูดความสนใจมากขึ้น โดยการสร้างอาคารหลายหลังซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสไตล์คลาสสิกใหม่ ซึ่งต่อมาได้รับการวิจารณ์จากสถาปนิกหลายคนว่าเป็นศิลปะที่ปราศจากรสนิยม
ไดโนเสาร์
วิวัฒนาการ
สายพันธุ์ไดโนเสาร์แพร่กระจายอย่างรวดเร็วหลังยุคไทรแอสซิก กล่าวได้ว่าในยุคทองของไดโนเสาร์ (ยุคจูแรสซิก และยุคครีเทเชียส) ทุกสิ่งมีชีวิตบนพื้นพิภพที่มีขนาดใหญ่กว่าหนึ่งเมตรคือไดโนเสาร์ จนกระทั่งเมื่อ 65 ล้านปีที่แล้ว การการสูญพันธุ์ครีเทเชียส-เทอร์เทียรี (Cretaceous-Tertiary extinction) ก็ได้กวาดล้างไดโนเสาร์จนสูญพันธุ์ เหลือเพียงไดโนเสาร์บางสายพันธุ์ที่เป็นบรรพบุรุษของนกในปัจจุบัน ยุคต่าง ๆของไดโนเสาร์
มหายุคมีโซโซอิก (Mesaozoic Era) 65-225 ล้านปี ในยุคนี้มี 3 ยุค คือ ยุคไทรแอสซิก ยุคจูแรสซิก และยุคครีเทเชียส ในยุคไทรแอสซิกนี้ สภาพอากาศในขณะนั้นจะมี สภาพร้อนและแล้งมากขึ้นกว่าในอดีต ทำให้ต้นไม้ใหญ่น้อยในเขตร้อนสามารถเจริญเติบโตได้ ดีมาก จนกระทั่ง ไดโนเสาร์ตัวแรกได้ถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกนี้ ไดโนเสาร์กลุ่มแรกที่ได้กำเนิดขึ้นมาจะมีขนาดเล็ก เดิน 2 เท้า และมีลักษณะพิเศษ คือ เท้ามีลักษณะคล้ายกับเท้าของนก ต่อมาในยุคจูแรสซิกนี้จัดว่าเป็นยุคที่เฟื่องฟูเป็นอย่างมาก บรรดาพืชพรรณธัญญาหารที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ไดโนเสาร์จำนวนมากขยายพันธุ์ไปอย่างรวดเร็ว ทำให้มีร่างกายใหญ่โต ซึ่งส่วนใหญ่จะกินพืชเป็นอาหาร และนกยังได้ถือกำเนิดขึ้นมาเป็นครั้งแรกในยุคนี้อีกด้วย ต่อมาในยุคครีเทเชียสนี้ จัดว่า เป็นยุคที่ไดโนเสาร์นั้นรุ่งเรื่องที่สุด เพราะยุคนี้ไดโนเสาร์ได้มีการพัฒนาพันธุ์ออกมาอย่างมากมาย
ยุคของไดโนเสาร์
ยุคไทรแอสซิก การครอบครองโลกของไดโนเสาร์ในยุคนี้โลกถูกปกคลุมด้วยป่าไม้จำนวนมาก พืชตระกูลที่ใช้สปอร์ในการขยายพันธ์ประสบความสำเร็จและมีวิวัฒนาการถึงขั้นสูงสุด ในป่ายุคไทรแอสซิกช่วงแรกนั้นมีสัตว์ใหญ่ไม่มากนักสัตว์ปีกที่ใหญ่ที่สุดคือแมลงปอยักษ์ที่ปีกกว้างถึง2ฟุตและได้ชื่อว่าเป็นนักล่าเวหาเพียงชนิดเดียวของยุคนี้ เนื่องจากในช่วงปลายของยุคเปอร์เมียนเกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตทำให้พวกสัตว์เลื้อยคลานกึ่งเลี้ยงลูกด้วยนมจำนวนมาก สูญพันธุ์ไปพวกที่เหลือได้สืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงต้นยุคไทรแอสซิกในกลุ่มสัตว์เหล่านี้เจ้าซินนอกนาตัสเป็นสัตว์นักล่าที่น่าเกรงขามที่สุด ในหมู่พวกมันและในช่วงนี้เองไดโนเสาร์ก็ถือกำเนิดขึ้นโดยพวกมันวิวัฒนาการมาจากสัตว์เลื้อยคลานที่เดินด้วยขาหลังอย่างเจ้าธีโคดอนซึ่งถือกันว่าเป็นบรรพบุรุษของไดโนเสาร์ การสูญพันธ์ครั้งใหญ่ในยุคเปอร์เมียนทำให้พวกมันสามารถขยายเผ่าพันธุ์ได้อย่างมากมายในช่วงต้นยุคไทรแอสซิกและกลายมาเป็นคู่แข่งของพวกสัตว์เลื้อยคลานกึ่งเลี้ยงลูกด้วยนมที่เหลือ ไดโนเสาร์ในยุคแรกเป็นพวกเดินสองขา เช่น พลาทีโอซอร์ ไดโนเสาร์กินพืชคอยาวที่เป็นบรรพบุรุษของพวก ซอโรพอด หรือเจ้าซีโลไฟซิส บรรพบุรุษของพวกกินเนื้อ นักล่าสองขาความสูง 1 เมตร การที่มันสามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยสองขาหลังทำให้พวกมันมีความคล่องตัวในการล่าสูงกว่า ซินนอกนาตัส หรืออีรีโทรซูคัสที่ยาวถึง 15 ฟุตซึ่งมีกรามขนาด ใหญ่และแข็งแรงนักล่าเหล่านี้ได้เปรียบซินนอกนาตัสและสัตว์เลื้อยคลานกึ่งเลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆทำให้พวกนี้ต้องวิวัฒนาการให้มีขนาดเล็กลงเพื่อที่จะหลบหนีพวกไดโนเสาร์ และหลีกทางให้เผ่าพันธุ์ไดโนเสาร์ก้าวมาครองโลกนี้แทนในที่สุด
กลลวงทวงหนี้รัก
กลลวงทวงหนี้รัก เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้ ของค่าย STEP POWER 3 จำกัด โดยผู้จัด อุ๊ พัชนี จารุจินดา บทประพันธ์โดย โสภี พรรณราย บทโทรทัศน์โดย แดนดาว กำกับการแสดงโดย ณรงค์ จารุจินดา นำแสดงโดย รังสิต ศิรนานนท์, นิศาชล ต้วมสูงเนิน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 19.05 - 20.05 น. และวันศุกร์ เวลา 18.45 - 19.45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันอังคารที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ต่อจากละครเรื่องชุมแพ
ไดโนเสาร์
ยุคของไดโนเสาร์
ยุคจูแรสซิก ไดโนเสาร์ครอบครองโลกได้สำเร็จในตอนปลายยุคไทรแอสซิก จนเมื่อเข้าถึงยุคจูแรสซิกพวกมันก็ขยายเผ่าพันธุ์ไปทั่วโลกในยุคนี้ผืนแผ่นดินถูกปกคลุมด้วยพืชขนาดยักษ์จำพวกสนและเฟิร์น อย่างไรก็ตามได้เริ่มมีพืชดอกปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงกลางของยุคนี้ นับว่าเป็นจุดเริ่มของการขยายพันธุ์รูปแบบใหม่ของพวกพืช ยุคจูแรสซิกนับได้ว่าเป็นยุคที่พวกไดโนเสาร์คอยาวตระกูลซอโรพอด (Sauropod) ขยายเผ่าพันธุ์อย่างกว้างขวาง ไดโนเสาร์ขนาดยักษ์สายพันธุ์ที่รู้จักกันดีก็คือ แบรกคิโอซอรัส (Brachiosaurus) ดิปโพลโดคัส (Diplodocus) และอะแพโทซอรัส (Apatosaurus) หรืออีกชื่อคือบรอนโทซอรัส นอกจากนี้ยังมีชนิดอื่น ๆ อีกมากมายสัตว์ยักษ์เหล่านี้ครั้งหนึ่งถูกมองว่าเป็นสัตว์ที่โง่และไม่อาจป้องกันตัวจากสัตว์นักล่าได้ ทว่าในปัจจุบันนักโบราณคดีชีววิทยา (paleontology) เชื่อว่าพวกมันใช้หางที่หนาหนักศัตรูที่มาจู่โจมซึ่งนับว่าเป็นการตอบโต้ที่น่ายำเกรงไม่น้อย เพราะหางที่ยาวและมีน้ำหนักมากนี่เองที่ทำให้พวกมันต้องมีคอยาวเพื่อสร้างสมดุลของสรีระของมัน
ยุคครีเทเชียส ยุคครีเทเชียสเป็นยุคที่ต่อจากยุคจูแรสซิก สัตว์เลื้อยคลานเจริญมากในยุคนี้ ที่สหรัฐอเมริกาก็มีการค้นพบสัตว์ทะเลที่เคยอาศัยอยุ่ในช่วงเดียวกันกับไดโนเสาร์ได้แก่ พวกพลีสิโอซอร์เช่น อีลาสโมซอรัส พวกกิ้งก่าทะเลโมซาซอร์อย่างไฮโนซอรัส และอาเครอนเป็นพวกเต่าอาศัยอยู่ในทะเล บนท้องฟ้าก็มีเคอาร์โคโทรุสซึ่งมีขนาดปีกยาวถึง 15 เมตร บินอยู่มากมายยุคนี้เป็นยุคที่ไดโนเสาร์มีการพัฒนาตัวเองอย่างมาก พวกซอริสเชียนที่กินเนื้อมีตัวขนาดใหญ่ได้แก่ อัลเบอร์โตซอรัส ไทรันโนซอรัสปรากฏในยุคนี้มีลักษณะดังนี้ไทรันโนซอรัสนั้นมีเล็บที่ขาหลังใหญ่โตและมีฟันแหลมยาวประมาณ 13 เซนติเมตร เพื่อใช้จับเหยื่อพวกซอริสเชียนที่กินทั้งพืชและสัตว์เป็นอาหารก็ได้แก่ ออนิโตมิมัสพวกออร์นิธิสเชียนมักจะเป็นพวกกินพืชพวกที่ถูกค้นพบครั้งแรกก็ได้แก่ อิกัวโนดอน แล้วก็พบ ฮิพุชิโรโฟดอน และฮาโดโรซอรัส พวกออร์นิธิสเชียน ได้แก่ ไทรเซอราทอปส์ แองคิโลซอรัส พบเจริญอยู่มากมาย แต่ว่าก่อนจะหมดยุคครีเทเชียส นั้นอากาศก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไดโนเสาร์บางพวกเริ่มตายลงและสูญพันธุ์ หลังจากไดโนเสาร์สูญพันธุ์ไปแล้วสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก็มีบทบาทขึ้นมาบนโลก
การจัดจำแนก
ไดโนเสาร์ถูกแบ่งออกเป็นสองอันดับใหญ่ ๆ  ตามลักษณะโครงสร้างของกระดูกเชิงกราน คือ Saurischia (เรียกไดโนเสาร์ในอันดับนี้ว่า ซอริสเชียน) ซึ่งมีลักษณะกระดูกเชิงกรานแบบสัตว์เลื้อยคลาน มีทั้งพวกกินพืชและกินสัตว์ และ :en:Ornithischia|Ornithischia (เรียกไดโนเสาร์ในอันดับนี้ว่า ออร์นิทิสเชียน) มีกระดูกเชิงกรานแบบนกและเป็นพวกกินพืชทั้งหมด
เกาะเอลิแฟนไทนี
เอลิแฟนไทนี (Elephantine; ꜣbw; جزيرة الفنتين; Ἐλεφαντίνη Elephantíne; (Ⲉ)ⲓⲏⲃ (Ə)iêw) เป็นเกาะบนแม่น้ำไนล์ เป็นส่วนหนึ่งของเมืองอัสวานในอียิปต์ตอนบน แหล่งโบราณคดีบนเกาะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1979 พร้อมกับตัวอย่างสถาปัตยกรรมอียิปต์ตอนบนอื่น ๆ รวมถึงอาบูซิมเบลและฟิเล
ไดโนเสาร์
ไดโนเสาร์ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
แม้ว่ายุคสมัยของไดโนเสาร์สิ้นสุดลงเป็นเวลาหลายสิบล้านปีแล้ว แต่ปัจจุบันไดโนเสาร์ยังคงปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมและวิถีชีวิตประจำวันของมนุษย์ นิยายหลายเล่มมีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ เช่น เพชรพระอุมา ของ พนมเทียน, เดอะลอสต์เวิลด์ (:en:The Lost World (Arthur Conan Doyle)|The Lost World) ของ เซอร์ อาเทอร์ โคแนน ดอยล์, และ "จูราสสิค พาร์ค" (ซึ่งถ้าสะกดตามหลักการถ่ายคำต้องสะกดเป็น จูแรสซิกพาร์ก) ของ ไมเคิล ไครช์ตัน (Michael Crichton) ไม่เพียงแต่ในหนังสือนิยายเท่านั้น การ์ตูนสำหรับเด็กก็มีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ด้วยเช่นกัน เช่นในเรื่อง มนุษย์หินฟลินท์สโตน (The Flintstones)  โดราเอมอน ตำรวจกาลเวลาและก๊องส์
นอกจากนี้ ไดโนเสาร์ยังได้ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น คิงคอง (ปี ค.ศ. 1933) และ จูราสสิค พาร์ค (ปี ค.ศ. 1993) ซึ่งภาพยนตร์เรื่องหลังนี้ดัดแปลงมาจากนิยายของ ไมเคิล ไครช์ตัน และประสบความสำเร็จอย่างสูง เป็นการปลุกกระแสไดโนเสาร์ให้คนทั่วไปหันมาสนใจกันมากขึ้น ในปีค.ศ. 2000 Walt Disney ได้นำไดโนเสาร์มาสร้างเป็น ภาพยนตร์แอนิเมชัน ชื่อเรื่องว่า Dinosaur
ในปี 2549 มีภาพยนตร์เรื่องเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ (Natural History Museum) ชื่อ Night at the Museum ของ ชอน เลวี่ (Shawn Levy) มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆในพิพิธภัณฑ์ที่ต้องคำสาบให้กลับมีชีวิตขึ้นมาในตอนกลางคืน มีตัวเอกตัวหนึ่งเป็นไดโนเสาร์ชื่อซู (Sue) ซึ่งเป็นโครงกระดูกไดโนเสาร์ทีเร็กที่มีความสมบูรณ์ที่สุด มีขนาดลำตัวยาวกว่า 12.8 เมตร และความสูงถึงสะโพก 4 เมตร ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ Field Museum ที่ชิคาโก
ระหว่าง 23 กรกฎาคม - 30 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช) ได้นำโครงกระดูกของซู มาจัดแสดงร่วมกับไดโนเสาร์ที่พบในประเทศไทย ที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ คลอง 5 ปทุมธานี
อิมิโดคาร์บ
อิมิโดคาร์บ (imidocarb) เป็นอนุพันธ์หนึ่งของยูเรีย ในทางสัตวแพทย์ใช้เป็นสารต้านโปรโตซัวสำหรับรักษาโรคบาบิซิโอซิส (babesiosis) และการติดปรสิตอื่น ๆ
ขนมไข่หงส์
ไข่หงส์ เดิมชื่อขนมไข่เหี้ย เป็นของหวาน ที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศ สอดไส้ด้วย ถั่วเขียวผัดเค็มและมีน้ำตาลเคลือบด้านนอก
ที่มา
ขนมนี้มีตำนานเล่าต่อๆ กันว่าเป็นขนมที่เจ้าจอมแว่น (หรือสมัญญาที่พระเจ้าลูกยาเธอและพระเจ้าลูกเธอ เรียกว่า คุณเสือ) พระสนมเอกในรัชกาลที่ 1 คิดทำขึ้นถวายพระองค์ เพราะครั้งหนึ่งทรงพระประสงค์จะเสวยไข่เหี้ย แต่ระยะนั้นไข่เหี้ยหายาก เจ้าจอมแว่นจึงประดิษฐ์ขนมไข่เหี้ยขึ้นถวายแทน ในสมัยก่อนขนมนี้ยังใช้ในพิธีขันหมากหรือติดกัณฑ์เทศน์ด้วย ปัจจุบันคนส่วนใหญ่เห็นว่าชื่อขนมไม่ไพเราะจึงเปลี่ยนเป็นขนมไข่หงส์  ทำให้ลักษณะของขนมเปลี่ยนไปด้วย จากที่เคยฟองใหญ่ คล้ายไข่เป็ด เนื้อแป้งหนา กลายเป็นฟองกลมๆเล็กๆ แป้งบางลง
ขนมที่คล้ายขนมไข่เหี้ยคือขนมฟองแลน รูปร่างคล้ายไข่ ใช้แป้งข้าวเหนียวผสมกับแป้งข้าวเจ้า นวดผสมกับฟักทอง แล้วนำไปหุ้มไส้ที่ทำจากถั่วเขียวนึ่งผัดกับหอม พริกไทยและเกลือ เสร็จแล้วนำไปทอด เคลือบด้วยน้ำตาลมะพร้าวเคี่ยวกับกะทิ อีกชนิดหนึ่งคือขนมไข่นกกระสา ไส้เหมือนขนมไข่เหี้ย แต่หุ้มด้วยสาคูแล้วนำไปนึ่ง
ขั้นตอนการทำ
ส่วนประกอบหลักของแป้งขนมแต่เดิมจะใช้แป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศต้มนวดเข้าด้วยกันแล้วใส่หัวกะทิเล็กน้อย พอนวดจนนุ่มก็นำมาหุ้มไส้ขนมที่ปั้นเป็นลูกเล็กๆรอไว้ ไส้ของขนมไข่เหี้ยประกอบด้วยกระเทียม พริกไทย รากผักชีโขลกรวมกันเอาไปผัดกับถั่วเขียวนึ่งและเกลือป่น จากนั้นนำไปทอดให้เหลือง เคลือบด้วยน้ำตาลที่เคี่ยวในกระทะทอง คาดว่าขนมชนิดนี้ได้รับอิทธิพลจากขนมเทียนของชาวจีน ซึ่งไส้เป็นถั่วเขียวนึ่งผัดกับพริกไทย เกลือ น้ำตาลและหอม
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 เป็นฤดูกาลที่ 52 ของการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลในระดับรองของยุโรปซึ่งจัดขึ้นโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และเป็นฤดูกาลที่ 14 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูฟ่าคัพมาเป็นยูฟ่ายูโรปาลีก.
รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันที่ปุชกาชออเรนอในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี. เดิมทีบูดาเปสต์มีกำหนดจะเป็นเจ้าภาพ นัดชิงชนะเลิศ สำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22, แต่เจ้าภาพหลายที่ถูกย้ายเนื่องจากความล่าช้าและการย้ายที่ตั้งของ นัดชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2020 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19.
ทีมที่ชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 จะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยอัตโนมัติสำหรับยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม และจะได้สิทธิ์ในการเล่นพบกับทีมชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2023.
ในฐานะแชมป์เก่าของยูโรปาลีก, ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท, ได้ผ่านเข้าไปเล่นสำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 พวกเขาจะสามารถปกป้องตำแหน่งของพวกเขาได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาจบอันดับที่สามในกลุ่มของพวกเขา.
ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน
ทีมสโมสรทั้งหมด 58 ทีมจากทั้งหมด 31 และ 36 จาก 55 ชาติสมาชิกสมาคมของแต่ละประเทศ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 โดยการจัดอันดับของแต่ละสมาคมขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่าซึ่งจะถูกใช้ในการกำหนดจำนวนทีมที่จะเข้าร่วมในแต่ละสมาคม โดยมีคุณสมบัติดังนี้:
อันดับสมาคมฟุตบอลของแต่ละประเทศ
สำหรับยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23, แต่ละสมาคมจะได้รับการจัดอันดับตาม ค่าสัมประสิทธิ์แต่ละประเทศของยูฟ่าในปี 2021 ซึ่งคำนวณจากการทำผลงานแข่งขันระดับสโมสรยุโรปตั้งแต่ฤดูกาล 2016–17 ถึงฤดูกาล 2020–21.
นอกเหนือจากการจัดสรรซึ่งจะยึดเป็นหลักในการคิดค่าสัมประสิทธิ์ประเทศ สมาคมอาจจะมีทีมที่เข้าร่วมในยูโรปาลีก ตามที่ระบุไว้ด้านล่าง:
ทีม
ข้อความในวงเล็บคือวิธีการที่แต่ละทีมเข้ามาแข่งในรอบนั้นๆ
รอบคัดเลือกรอบสามจะถูกแบ่งออกเป็น ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก (CH) และตัวแทนจากลีก (MP).
CC: 2022 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า.
หมายเหตุ
ตารางการแข่งขันและวันจับสลาก
ตารางของการแข่งขันเป็นไปตามด้านล่างนี้. แต่ละนัได้วางกำหนดการแข่งขันในทุกวันพฤหัสบดีนอกเหนือจากรอบชิงชนะเลิศ, ซึ่งจัดขึ้นในวันพุธ, แต่สามารถจัดในวันอังคารหรือวันพุธได้เนื่องจากตารางการแข่งขันที่ขัดแย้งกัน. เวลาคิกออฟการแข่งขันเริ่มต้นตั้งแต่รอบแบ่งกลุ่มคือ 18:45 และ 21:00 CEST/CET, แม้ว่าอาจจะเกิดขึ้นเป็นกรณีพิเศษในเวลา 16:30 เนื่องจากเหตุผลทางภูมิศาสตร์.
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกจะจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์. การจับสลากรอบแบ่งกลุ่ม, ได้จัดขึ้นใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี.
รอบแบ่งกลุ่ม
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2022.
สถิติ
สถิติรวมตั้งแต่รอบคัดเลือก และ รอบเพลย์ออฟ.
คองเกรสโปแลนด์
คองเกรสโปแลนด์ หรือ ราชอาณาจักรคองเกรสโปแลนด์ หรือ โปแลนด์ของรัสเซีย เป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรโปแลนด์ เป็นหน่วยการเมืองที่ได้รับการสถาปนาใน ค.ศ. 1815 โดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ในฐานะรัฐโปแลนด์ที่มีสถานะกึ่งปกครองตนเอง และเป็นรัฐสืบทอดต่อจากดัชชีวอร์ซอของจักรพรรดินโปเลียน ได้รับการสถาปนาขึ้นบนดินแดนทางชาติพันธุ์ของชาวโปแลนด์ ที่ฝรั่งเศสได้ยกให้กับจักรวรรดิรัสเซียหลังนโปเลียนพ่ายแพ้ ใน ค.ศ. 1915 ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คองเกรสโปแลนด์ถูกแทนที่โดยราชอาณาจักรผู้สำเร็จราชการแผ่นดินที่ถูกเยอรมนีปกครอง ซึ่งมีอยู่ตามทฤษฎี จนกระทั่งโปแลนด์ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1918
ภายหลังการแบ่งโปแลนด์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ทำให้โปแลนด์สิ้นสุดการเป็นรัฐเอกราชเป็นเวลา 123 ปี โดยที่ดินแดนและประชากรท้องถิ่นของตนถูกแบ่งระหว่างราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย และจักรวรรดิรัสเซีย โดยหลัง ค.ศ. 1804 ก็มีดินแดนที่เทียบเท่ากับคองเกรสโปแลนด์ ภายในจักรวรรดิออสเตรีย นั่นคือราชอาณาจักรกาลิเซียและโลโดเมเรีย หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "โปแลนด์ของออสเตรีย" และพื้นที่ที่อยู่ภายในปรัสเซีย ซึ่งในเวลาต่อมาคือจักรวรรดิเยอรมัน โดยมีสิทธิในการปกครองตนเองที่ค่อนข้างน้อย และเป็นเพียงแค่จังหวัดหนึ่ง นั่นคือจังหวัดโปเซิน
นพพร บุณยฤทธิ์
นพพร บุณยฤทธิ์ (8 เมษายน พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2560) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ อดีตบรรณาธิการนิตยสาร ชาวกรุง และสยามรัฐ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และสมาชิกวุฒิสภา  ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550
ประวัติ
นพพร บุณยฤทธิ์ เกิดที่ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรคนเดียวของนายสวัสดิ์ และนางเจริญ บุณยฤทธิ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วเริ่มงานหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2488 เป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ "ชาติไทยรายวัน" มี เฉนียน บุญยเกียรติ เป็นบรรณาธิการ เริ่มงานเขียนครั้งแรก ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ "ประชากร" ชื่อเรื่อง "เทียมแข" เมื่อ พ.ศ. 2491
คองเกรสโปแลนด์
ที่มาของชื่อ
ชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐแห่งนี้คือ ราชอาณาจักรคองเกรสโปแลนด์, โดยราชอาณาจักรโปแลนด์, ในบางโอกาสเรียกชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า "คองเกรสโปแลนด์".
เชิงอรรถ
a ข้อตกลงดังกล่าวจัดทำขึ้นภายหลังความพ่ายแพ้จากการกบฏมกราคมเมื่อ ค.ศ. 1864, โดยลดสถานะจากราชอาณาจักรเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดของจักรวรรดิ์รัสเซีย. เปลี่ยนชื่อเป็นดินแดนวิสวา (Privislinsky Krai), โดยมีอ้างอิงแต่ไม่เป็นที่แน่ชัดเกี่ยวกับการปกครองดินแดนแห่งนี้ของคองเกรสโปแลนด์ (ดินแดนวิสวา) อย่างเป็นทางการ; บางช่วงเวลาจักรวรรดิเยอรมัน และ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเข้าปกครองดินแดนดังกล่าวเพียงระยะสั้นๆ ระหว่างสงครามโลกในปีค.ศ. 1916 ได้แยกตัวเป็นราชอาณาจักรโปแลนด์ (รัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิเยอรมัน); และ ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1918 หลังสิ้นสุดสงครามโลก ภายใต้ยุคสาธารณรัฐที่ 2:
นพพร บุณยฤทธิ์
การทำงาน
นพพร บุณยฤทธิ์ ได้รับการชักชวนจาก หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ให้ร่วมงานกับหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2493 พร้อมกับช่วยงานคณะอัศวินการละคร ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และรับงานเขียนบทละครให้กับศักดิ์เกษม หุตาคม (อิงอร) และเรื่อง "สุดชีวิต" "สุดสายใจ" และ "สุดฟากฟ้า"  โดยเฉพาะในเรื่อง สุดฟากฟ้า ยังรับบท "ร.อ.ฟูเจ็ง" นายทหารเกาหลี ร่วมแสดงกับฉลอง สิมะเสถียร และสุพรรณ บูรณะพิมพ์
นพพร บุณยฤทธิ์ รับตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสารชาวกรุงรายเดือน เมื่อปี พ.ศ. 2497 และบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2522  ขณะดำรงตำแหน่งบรรณาธิการสยามรัฐรายวัน เกิดกรณีพิพาทกับ นายถนัด คอมันตร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร  จนถูกฟ้องร้องหมิ่นประมาทพร้อมกับนายกำพล วัชรพล แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ  และกรณีนำเสนอข่าวการล่าสัตว์ป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สืบเนื่องจากเหตุการณ์เฮลิคอปเตอร์เบลล์ ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516 จนถูกปองร้ายจากเจ้าหน้าที่รัฐ
นพพร บุณยฤทธิ์ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4ระหว่าง พ.ศ. 2518-2519 นอกจากนี้ยังกรรมการบริหารสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย และสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย   ได้รับการเชิดชูเกียรติในฐานะที่เป็นนักเขียนอาวุโส รางวัลนราธิป จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2550
วายจีพลัส
บริษัทวายจีพลัส (เดิมชื่อบริษัทฟินิกซ์โฮลดิงส์) เป็นบริษัทสื่อและโฆษณาที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าซื้อกิจการในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 บริษัทได้เข้าสู่อุตสาหกรรมจัดจำหน่ายเพลง และยังมีส่วนร่วมในการผลิต การจัดจำหน่าย และใบอนุญาตของสินค้าที่เกี่ยวข้องกับเพลงของศิลปิน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ไฮบ์คอร์ปอเรชันและวีเวิร์สคอมพานี บริษัทในเครือด้านเทคโนโลยี เข้าซื้อกิจการ 17.9% ของบริษัทในการขายสินค้าและการจัดจำหน่าย ข้อตกลงคือให้ศิลปินของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าร่วมวีเวิร์สเป็นการตอบแทน
ประวัติ
วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าซื้อกิจการฟินิกซ์โฮลดิงส์ ซึ่งเป็นบริษัทประชาสัมพันธ์จาก Bongwan Group ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 และเปลี่ยนชื่อเป็นวายจีพลัส ยัง มิน-ซ็อก น้องชายของยัง ฮย็อน-ซ็อก ผู้ก่อตั้งวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น CEO ของบริษัท โดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ถือหุ้น 38.6% ของบริษัท ในปี ค.ศ. 2019 บริษัทได้เข้าสู่อุตสาหกรรมการจัดจำหน่ายเพลง ต่อมาวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2021 มีการเปิดเผยว่าไฮบ์คอร์ปอเรชันและวีเวิร์สคอมพานี บริษัทในเครือด้านเทคโนโลยี (เดิมคือ beNX) ลงทุน 70 พันล้านวอน (ประมาณ 63 ล้านเหรียญสหรัฐ) ในบริษัท เข้าซื้อกิจการ 17.9% ของบริษัทในการขายสินค้าและการจัดจำหน่าย ข้อตกลงคือให้ศิลปินของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าร่วมวีเวิร์สเป็นการตอบแทน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ชเว ซ็อง-จุนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นซีอีโอคนใหม่ ในขณะที่ยัง มิน-ซ็อกได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกรรมการบริหารของบริษัท
ปัจจุบัน
เกาหลีใต้ (ณ ปี ค.ศ. 2021)
กระทรวงเศรษฐกิจและพลังงาน (เยอรมนี)
กระทรวงเศรษฐกิจและพลังงานสหพันธ์ (Bundesministerium für Wirtschaft und Energie) เป็นกระทรวงส่วนกลางของประเทศเยอรมนี เดิมใช้ชื่อว่า กระทรวงเศรษฐกิจ ต่อมาควบรวมกับกระทรวงอื่นและใช้ชื่อปัจจุบันในปี 2005
โครงสร้าง
กระทรวงเศรษฐกิจและพลังงานแบ่งส่วนบริหารออกเป็น 9 กรม (Abteilungen) และ 1 กรมกลาง (Zentralabteilung)
ปัจจุบัน ที่ทำการกระทรวงตั้งอยู่ที่กรุงเบอร์ลิน อดีตตั้งอยู่ที่กรุงบ็อน
อัลลิชต์
อัลลิชต์ (اللشت) เป็นหมู่บ้านชาวอียิปต์ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงไคโร เป็นที่ตั้งของที่ฝังพระศพของราชวงศ์และชนชั้นสูงในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง รวมถึงพีระมิดจำนวนสองแห่งที่สร้างโดยฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 และพีระมิดประธานทั้งสองแห่งถูกล้อมรอบด้วยพีระมิดบริวารที่มีขนาดเล็กกว่าของเหล่าสมาชิกเชื้อพระวงศ์ และสุสานมาสตาบาอีกจำนวนมากของข้าราชการระดับสูงและสมาชิกในครอบครัวของพวกเขา สิ่งก่อสร้างเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นตลอดช่วงของราชวงศ์ที่สิบสองและสิบสามแห่งอียิปต์ และสถานที่นี้ยังเป็นที่รู้จักสำหรับหลุมฝังศพของสตรีผู้หนึ่งนามว่า เซเนบติซิ ซึ่งไม่ได้ถูกโจรปล้นสุสานเข้ามาบุกรุกและได้ค้นพบชุดเครื่องประดับ พีระมิดของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ยังคงหลงเหลืออยู่ในสภาพที่ดีเยี่ยมที่สุดจากสิ่งปลูกสร้างที่สร้างขึ้นช่วงเวลานั้น โลงศพในหลุมฝังศพของหัวหน้านักบวชนามว่า เซเซนเนปเนฟ ซึ่งมีตำราคัมภีร์มรณะของชาวอียิปต์โบราณในรูปแบบแรกสุดที่ค้นพบ
เขตพื้นที่เมืองอียิปต์โบราณของอัลลิชต์ อยู่ยนบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ประมาณ 65 กม. ทางใต้ของเมืองไคโร ซึ่งเป็นสุสานของราชวงศ์ที่สิบสอง แห่งอียิปต์ใกล้กับเมืองอิทจ์-ทาวี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้านในสมัยปัจจุบัน
เท็ด เดรก
เอ็ดเวิร์ด โจเซฟ เดรก (Edward Joseph Drake; 16 สิงหาคม 1912 - 30 พฤษภาคม 1995) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นให้เซาแทมป์ตันแต่สร้างชื่อกับ อาร์เซนอล ในช่วงทศวรรษที่ 1930 โดยคว้าแชมป์ลีก 2 สมัยและเอฟเอ คัพ 1 สมัย และติดทีมชาติอังกฤษ 5 นัด เดรก เป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 5 ของ อาร์เซนอล เขายังมีสถิติทำประตูได้มากที่สุดในนัดเดียวในลีกสูงสุดของอังกฤษ โดยทำได้ 7 ประตูในเกมกับแอสตันวิลลาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1935 เดรก ได้รับการขนานนามว่าเป็น "หมายเลข 9 สุดคลาสสิก" และในฐานะ ผู้เล่นที่ "แข็งแกร่ง ทรงพลัง กล้าหาญ และแทบคิดไม่ถึง"
หลังจากเลิกเล่นฟุตบอล เดรก กลายเป็นผู้จัดการทีม ที่รู้จักมากที่สุดคือ เชลซี ในปี ค.ศ. 1955 เขานำสโมสรไปสู่ตำแหน่งแชมป์ลีกเป็นครั้งแรก สิ่งนี้ทำให้เขาเป็นคนแรกที่คว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษทั้งในฐานะผู้เล่นและผู้จัดการทีม เขายังเป็นนักคริกเก็ต
เซาแทมป์ตัน
เกิดที่เซาแทมป์ตัน เดรก เริ่มเล่นฟุตบอลที่ Winchester City ในขณะที่ยังคงทำงานเป็นคนอ่านมาตรวัดก๊าซ เขาเกือบจะเข้าร่วมทีม ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในฐานะเด็กฝึกหัด แต่พลาดนัดทดสอบฝีเท้าด้วยอาการบาดเจ็บ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1931 เขาได้รับการเกลี้ยกล่อมจาก จอร์จ เคย์ ซึ่งเป็นผู้จัดการทีมของเซาแทมป์ตันในขณะนั้นให้เข้าร่วมทีมเซาแทมป์ตันซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลบ้านเกิดของเขา ในเวลานั้นพวกเขาเล่นในดิวิชัน 2 เขาได้ประเดิมสนามให้กับทีมนักบุญเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1931 ในเกมกับ สวอนซีทาวน์ และเซ็นสัญญาเป็นผู้เล่นอาชีพในเดือนพฤศจิกายน กลายเป็นกองหน้าตัวเลือกแรกเมื่อจบฤดูกาล 1931-32
ในฤดูกาลถัดมาเขาลงเล่นในลีก 33 นัด ยิงได้ 20 ประตู หลังจากผ่านไปเพียง 1 ฤดูกาล ความกล้าหาญและทักษะของเขาดึงดูดความสนใจของผู้จัดการทีมอาร์เซนอล เฮอร์เบิร์ต แชปแมน ผู้ซึ่งพยายามเกลี้ยกล่อม เดรก ให้ย้ายไปลอนดอนเหนือ แต่ เดรก ปฏิเสธโอกาสที่จะย้ายไป ไฮบิวรี่ และตัดสินใจอยู่ที่ เดอะเดล เขาเริ่มฤดูกาล 1933-34 ด้วยการทำแฮตทริกในเกมที่เปิดบ้านพบกับ แบรดฟอร์ดซิตี ตามด้วยอย่างน้อย 1 ประตูใน 4 เกมถัดมา รวม 8 ประตูใน 5 เกมแรก เมื่อต้นเดือนมีนาคม เขาได้ทำลายสถิติการทำประตูในลีกดิวิชัน 2 ด้วยจำนวน 22 ประตู
อาร์เซนอล ภายใต้การคุมทีมของ จอร์จ อัลลิสัน ซึ่งเป็นผู้จัดการทีมต่อจาก เฮอร์เบิร์ต แชปแมน ที่เสียชีวิตอย่างกะทันหัน พวกเขากลับมาสนใจ เดรก อีกครั้ง และในที่สุด เดรก ก็ตัดสินใจเข้าร่วมทีมอาร์เซนอล โดยทีมนักบุญได้ปฏิเสธข้อเสนอหลายครั้งก่อนหน้านี้ แต่ในที่สุดพวกเขาก็ถูกบังคับให้ขายเพื่อให้เงินในบัญชีสมดุล โดยเดรกลงเล่นให้เซาแทมป์ตัน 74 นัด ทำไป 48 ประตู
อาร์เซนอล
ในฤดูกาลถัดมา ในฤดูกาล 1935-36 เดรก ยิงได้ 7 ประตูในนัดเดียวในนัดที่พบกับ แอสตันวิลลา ที่วิลลาพาร์คเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1935 เป็นสถิติของสโมสรและสถิติของลีกสูงสุดที่ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ เดรก อ้างว่าประตูที่ 8 ของเขาชนคานและตกลงมาข้ามเส้น แต่ ผู้ตัดสิน โบกมือปฏิเสธคำอ้างของเขา เดรก คว้าแชมป์ เอฟเอคัพ ในฤดูกาล 1935-36 โดยทำประตูชัยในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าแชมป์ลีกอีกครั้งในฤดูกาล 1937-38 กับ อาร์เซนอล
แม้จะได้รับบาดเจ็บเป็นประจำ แต่ความเร็วของ เดรก การยิงที่ดุดัน และสไตล์การเล่นที่กล้าหาญทำให้เขากลายเป็นกองหน้าตัวเลือกแรกของ อาร์เซนอล ทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรถึง 5 ฤดูกาลตั้งแต่ฤดูกาล 1934-35 ถึง 1938-39 สงครามโลกครั้งที่สองที่เขารับราชการในกองทัพอากาศ อย่างไรก็ตาม อาชีพของ เดรก อยู่ได้ไม่นานในยามสงบ อาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังในเกมกับเรดดิ้งในปี ค.ศ. 1945 ทำให้เขาต้องเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพด้วยอายุเพียง 33 ปี ทำไป 139 ประตูจาก 184 นัด ทำให้เขาร่วมกับ จิมมี เบรน เป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 5 ร่วมของอาร์เซนอล
เดรก เป็น 1 ใน 32 ภาพวาดของตำนานนักเตะอาร์เซนอล ที่ประดับประดาอยู่บนผนังที่ เอมิเรตส์สเตเดียม
Ajax
Ajax อาจหมายถึง
เจ้าชายนารูฮิซะ คิตาชิรากาวะโนะมิยะ
เจ้าชายนารูฮิซะ คิตาชิรากาวะโนะมิยะ (18 เมษายน พ.ศ. 2430 – 1 เมษายน พ.ศ. 2466) เป็นโอเกะและเป็นมิยะแห่งคิตาชิรากาวะ เป็นพระชามาดาในจักรพรรดิเมจิ และเป็นทหารแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
พระประวัติ
เจ้าชายนารูฮิซะเป็นพระโอรสในเจ้าชายโยชิฮิซะ คิตาชิรากาวะโนะมิยะ (北白川宮能久親王) ประสูติแต่เจ้าหญิงโทมิโกะ พระชายาฯ (能久親王妃富子) หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายโยชิฮิซะในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2438 เจ้าชายนารูฮิซะจึงขึ้นเป็นผู้สืบราชทินนามมิยะแห่งคิตาชิรากาวะต่อมา ทั้งนี้พระองค์มีพระเชษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายสึเนฮิซะ ทาเกดะโนะมิยะ และมีพระสหายร่วมชั้นเรียนได้แก่ เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ, เจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ และฟูมิมาโระ โคโนเอะ
เจ้าชายนารูฮิซะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนทหารบกรุ่นที่ 20 เมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับยศ ร้อยตรี ครั้นสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเสนาธิการทหารบกรุ่นที่ 26 ได้รับยศเป็น พันเอก อยู่ในเหล่าปืนใหญ่
เจ้าชายนารูฮิซะเสกสมรสกับเจ้าหญิงฟูซาโกะ คาเนะโนะมิยะ (周宮房子内親王; 28 มกราคม พ.ศ. 2433 – 11 สิงหาคม พ.ศ. 2517) พระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2452 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันสี่พระองค์ ได้แก่
Nepenthes flava
Nepenthes flava มาจากภาษาละติน flava แปลว่า "สีเหลือง" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวทางด้านเหนือของเกาะสุมาตรา หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดรู้จักกันมานานในชื่อ "Nepenthes spec. nov. Sumatra" ก่อนที่จะมีการจัดจำแนกเป็น N. flava
Nepenthes izumiae
Nepenthes izumiae เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่สูง เป็นพืชพื้นเมืองของเกาะสุมาตรา และเป็นญาติใกล้ชิดกับ N. lingulata and N. singalana. ได้ชื่อตามไอซูมิ เดวิส (Izumi Davis) ภรรยาของทรอย เดวิส (Troy Davis) ,นักพฤกษศาสตร์
เจ้าหญิงซะลี่น
สุสีริมรัตศวารัตนาเทวี (သုသီရိမြတ်စွာရတနာဒေဝီ, Susīrimratsvāratanādevi) หรือที่ขนานนามกันทั่วไปว่า เจ้าหญิงซะลี่น (စလင်းမင်းသမီး) หรือ ซะลี่น ซุพะย่า (စလင်းစုဖုရား, ), ดำรงอิสริยยศ ตะบีนไดง์ (ว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป) ในช่วงปลายของราชวงศ์โก้นบอง ชาวยุโรปออกพระนามว่า "เซลินา โซเฟีย" เป็นพระราชธิดาองค์โปรดของพระเจ้ามินดง ผู้ชำนาญวิชาคณิตศาสตร์ และทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมธนารักษ์ (เทียบเท่ากระทรวงการคลังของอังกฤษ) ในรัชกาลของพระเจ้ามินดง
พระประวัติ
พระนางได้รับการสถาปนาและวางองค์เป็น ตะบีนไดง์ (พระชายาเอกแห่งมกุฎราชกุมาร, အိမ်ရှေ့ထိပ်ထား မိဖုရား), ภายหลังการลอบปลงพระชนม์มกุฎราชกุมารเจ้าชายกะนอง ในปี ค.ศ. 1866 โดยทรงได้รับเลือกให้ทรงพระยศว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป
ถึงแม้ทรงได้รับการสถาปนาและกำหนดวางองค์เป็นว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป แต่พระนางโปรดปรานชีวิตทางธรรมมากกว่า ดังจะเห็นได้จากอารามซะลี่น ณ มัณฑะเลย์ อันได้ทรงศรัทธาปสาทะอุทิศไว้ในพระบวรศาสนา อย่างไรก็ตามสุดท้าย เจ้าหญิงซะลี่นมิได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป เนื่องจากพระเจ้าสีป่อทรงราชาภิเษกสมรสและสถาปนาพระนางศุภยาลัตเป็นพระอัครมเหสี และขนิษฐาของนางคือ พระนางศุภยาจีเป็นพระมเหสี
ว่ากันว่าพระนางทรงออกบวชเป็นชีทันทีหลังการพระราชพิธีพระบรมศพของพระเจ้ามินดงเสร็จสิ้นและได้รับการฝังพระบรมศพแล้ว พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1879 สิริพระชนม์มายุ 33 ชันษา ว่ากันว่าทรงถูกสำเร็จโทษด้วยอุบายพระนางศุภยาลัต
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เรื่องราวของพระนางได้รับการดัดแปลงเป็นตัวละครนามว่า เจ้านางทองพญา ในละครโทรทัศน์เรื่อง เพลิงพระนาง รับบทโดยศิริพิชญ์ วิมลโนช ในละครโทรทัศน์ เพลิงพระนาง (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2539) และ เพลิงพระนาง (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2560) รับบทโดยปาณิชดา แสงสุวรรณ
ฟุจิวะระ ชิเงะโกะ (จักรพรรดิโกะ-ซังโจ)
ฟุจิวะระ ชิเงะโกะ (藤原茂子 ; ? – 30 กรกฎาคม 1605) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโก-ซันโจ จักรพรรดิองค์ที่ 71 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิชิรากาวะ จักรพรรดิองค์ที่ 72
เมื่อเจ้าชายซาดาฮิโตะพระโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิชิรากาวะใน พ.ศ. 1611 ก็ได้สถาปนาพระราชมารดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วเป็น โคไตโง หรือ พระราชชนนี
บันทึก
1062
เหงียน วัน เกวี๊ยต
เหงียน วัน เกวี๊ยต (Nguyễn Văn Quyết; เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลฮานอยในวีลีก และฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
สภาพเปล่งรังสี
สภาพเปล่งรังสี (emissivity) คืออัตราส่วนของพลังงานแสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุในรูปของ การแผ่รังสีความร้อน (ค่าความแผ่รังสี) ต่อพลังงานแสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุดำที่มีอุณหภูมิเท่ากัน (การแผ่รังสีของวัตถุสีดำ) เป็นปริมาณไร้มิติที่มีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 1 ค่าจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสารและความยาวคลื่นของแสง
ตามกฎของเคียร์ชฮ็อฟ ค่าการแผ่รังสี ε จะมีค่าเท่ากับอัตราการดูดกลืนแสง α:
นอกจากนี้ จากกฎทรงพลังงาน เมื่อแสงที่มีความยาวคลื่นหนึ่งตกกระทบวัตถุ ผลรวมของความสะท้อน ρ ความส่งผ่าน τ และอัตราการดูดกลืน α จะเป็น 1:
ถ้าวัตถุมีความหนาเพียงพอ ค่าความส่งผ่าน τ จะกลายเป็น 0 แล้ว
จากกฎของเคียร์ชฮ็อฟข้างต้นสำหรับสมการนี้ ได้ว่า
นั่นคือ ถ้าค่าสภาพเปล่งรังสี ε สูง ค่าความสะท้อนก็จะต่ำ ในทางกลับกัน หากค่าการแผ่รังสี ε มีค่าน้อย ค่าความสะท้อนก็จะมาก ดังนั้นจะเห็นได้ว่าเพื่อให้สะท้อนแสงได้มากที่สุด ควรคลุมพื้นผิวของวัตถุด้วยวัสดุที่มีค่าการแผ่รังสีต่ำ
ตัวอย่างเช่น เสื้อผ้ากันความร้อนที่นักผจญเพลิงสวมใส่จะถูกเคลือบด้วยโลหะ เนื่องจากโลหะมีค่าสภาพเปล่งรังสี (ความสะท้อนสูง) ในหลายช่วงความยาวคลื่น ช่วยปกป้องร่างกายของนักผจญเพลิงจากอุณหภูมิสูงโดยการสะท้อนรังสีความร้อนที่ปล่อยออกมาจากวัตถุร้อน
ตัวอย่างค่า
สำหรับวัสดุแต่ละชนิด ค่าสภาพเปล่งรังสี ε เป็นดังนี้:
ฟุจิวะระ โนะ อิชิ (จักรพรรดิโฮะริกะวะ)
ฟุจิวะระ โนะ อิชิ (藤原苡子 (Fujiwara no Ishi) ; 1619 – 5 มีนาคม 1646) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 73 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 หลังจากประสูติจักรพรรดิโทะบะได้ไม่นานพระสนมอิชิก็สิ้นพระชนม์
เมื่อจักรพรรดิโทะบะขึ้นสืบราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 1650 ปีต่อมาคือ พ.ศ. 1651 ก็ได้สถาปนาพระราชมารดาให้มีสถานะเทียบเท่าพระราชชนนี
บันทึก
1076 1103
สมบัติ เมทะนี
ประวัติ
สมบัติ เมทะนี เป็นบุตรของนายเสนอ กับนางบุญมี เมทะนี เกิดที่อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมของแม่ แต่เมื่ออายุได้เพียง 7 วัน ครอบครัวได้ย้ายมาอยู่ที่แยกสะพานอ่อน ในอำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร ตามคุณพ่อซึ่งเป็นข้าราชการกรมรถไฟ
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นจึงทำงานครั้งแรกที่บริษัทเอส ซี จี เอ็นจิเนียริ่ง คอนซัลแทน แต่เมื่อฐานะการเงินของบริษัทไม่ดี จึงลาออกมาเพื่อหางานอื่นทำ ระหว่างนี้จึงได้เข้าศึกษาต่อระดับอนุปริญญาที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวายและเข้าเกณฑ์ทหาร 6 เดือน พ้นเกณฑ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2502 จึงออกหางานทำ โดยตั้งใจว่าจะรับราชการ ระหว่างที่เดินหางานอยู่นั้น ได้เข้าสู่วงการบันเทิงโดยบังเอิญ เมื่อเป็นที่ถูกตาของแมวมองแถวโรงภาพยนตร์คิงส์-ควีนส์ ย่านวังบูรพา เพราะมีรูปร่างสูงใหญ่ โดยเป็นพระเอกละครโทรทัศน์ทันทีทางช่อง 7 ขาวดำ (ช่อง 5 ในปัจจุบัน) คู่กับวิไลวรรณ วัฒนพานิช ซึ่งเป็นนางเอกภาพยนตร์ชื่อดังก่อนแล้ว โดยมีสุพรรณ บูรณะพิมพ์ นักแสดงรุ่นพี่เป็นผู้ให้คำปรึกษาทางด้านการแสดง
ในส่วนชีวิตครอบครัวของ สมบัติ เมทะนี สมรสกับ กาญจนา เมทะนี (ตุ๊) เมื่อปี พ.ศ. 2502 มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 6 คน เป็นบุตรชาย 5 คน ธิดา 1 คน คือ ผศ.ดร. สุรินทร์ เมทะนี​ (เบิร์ด), สิรคุปต์ เมทะนี (อั๋น), เกียรติศักดิ์ เมทะนี​ (อั้ม), ศตวรรษ เมทะนี (เอ้), พรรษวุฒิ เมทะนี (อุ้ม) และ สุดหทัย เมทะนี (เอ๋ย)
ซึ่งสมบัติกับกาญจนา ทั้งคู่รู้จักกันในฐานะที่เป็นเพื่อนบ้าน โดยทั้งคู่อาศัยอยู่บ้านพักรถไฟด้วยกัน และสมรสกันก่อนที่สมบัติจะเข้าสู่วงการบันเทิงเสียอีก
ต่อมาสมบัติ เมทะนีได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี โปรแกรมวิชาบริหารธุรกิจ จากสถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ และระดับปริญญาโท-เอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
นอกจากนี้แล้ว สมบัติ เมทะนี ยังเป็นนักแสดงที่รับรู้กันเป็นอย่างดีว่า เป็นผู้ที่นิยมเล่นเพาะกาย โดยเล่นมาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เนื่องจากมีพ่อเป็นนักกีฬา ชอบเล่นกีฬาหลายประเภททั้ง รักบี้, ฟุตบอล, มวย
ก่อนเสียชีวิต สมบัติ เมทะนี ยังมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงดี เนื่องจากเป็นผู้ที่รักษาสุขภาพด้วยการเล่นกีฬา ออกกำลังกายอยู่เสมอ เพียงแต่มีปัญหาด้านสายตา ซึ่งไม่สามารถที่มองเห็นในเวลากลางคืน และแพ้แสงจ้า จึงทำให้ไม่สามารถที่จะขับรถด้วยตนเองมาได้นานกว่า 30 ปีแล้ว
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565 สมบัติ เมทะนี เสียชีวิตลงอย่างสงบที่บ้านพักซอยลาดพร้าว 71 แขวงสะพานสอง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 85 ปี ในเย็นวันเดียวกันมีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้ พลอากาศเอก ชลิต พุกผาสุข องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุ 2 วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 ธันวาคม ปีเดียวกัน
วงการบันเทิง
เริ่มเข้าวงการบันเทิง จากการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง หัวใจปรารถนา เป็นเรื่องแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 คู่กับวิไลวรรณ วัฒนพานิช หลังจากแสดงละครโทรทัศน์อยู่ 4 เรื่องจึงหันไปแสดงภาพยนตร์ เรื่องแรก รุ้งเพชร คู่กับ รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง พ.ศ. 2504
ผลงานแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ยุค 16 มม. พากย์สด ถึง ยุคภาพยนตร์สโคป 35 มม.เสียงพากย์ในฟิล์มและซาวด์ออนฟิล์ม(บันทึกเสียงขณะถ่ายทำ) เช่น เกียรติศักดิ์ทหารเสือ, ศึกบางระจัน, จุฬาตรีคูณ, เล็บครุฑ ตอน ประกาศิตจางซูเหลียง, กลัวเมีย, ฟ้าทะลายโจร ฯลฯ
เคยกำกับภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ลูกสาวกำนัน, แม่แตงร่มใบ และ น.ส.ลูกหว้า
เคยปรากฏตัวพิเศษเป็นดารารับเชิญในภาพยนตร์ชุดทางทีวีครั้งแรกครั้งเดียว ใน ผู้หญิงก็มีหัวใจ นำแสดงโดย สุมาลี ทองหล่อ, ฉันทนา ติณสูลานนท์, สุระ นานา ผลงานของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล พร้อมมิตรภาพยนตร์ ช่อง 7 สี พ.ศ. 2511
ในช่วงที่ได้รับความนิยมถึงขีดสุด เคยรับงานแสดงพร้อมกันมากถึง 28 เรื่อง
เป็นนักร้อง มีผลงานอัดแผ่นเสียงอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ จุฬาตรีคูณ, เกาะสวาทหาดสวรรค์ และ วิวาห์พาฝัน เป็นต้น
เป็นพรีเซนเตอร์ เครื่องเล่นVCDวีซีดี, ดีวีดี/วีดิทัศน์ และ โฮมเธียร์เตอร์ สัญชาติไทยยี่ห้อ เอเจ (AJ)
และเคยเป็นพิธีกรช่วงสั้น ๆ ทางรายการ วิก 07 ทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2533
งานการเมือง
ลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2549 ในเขตกรุงเทพมหานคร ได้รับเลือกตั้งเป็นอันดับ 6 จากที่ต้องการ 18 คนด้วยคะแนน 53,526 เสียง แต่ก่อนที่จะได้เข้าตำแหน่งก็มีการทำรัฐประหารก่อน ต่อมาคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ แต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 โดยเป็นตัวแทนฝ่าย สื่อสารมวลชน นักเขียน ศิลปิน
ต่อมาเข้าเป็นสมาชิกพรรคประชาราช โดยได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรค และลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แบบสัดส่วน กลุ่มที่ 6 สังกัดพรรคประชาราช ลำดับที่ 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 102 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นอกจากนี้เขายังเคยขึ้นเวทีร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
สงครามเย็น
สงครามเย็น (Cold War) เป็นช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดทางด้านภูมิศาสตร์ระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกาและประเทศพันธมิตรจากทั้งกลุ่มตะวันออกและกลุ่มตะวันตก ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง นักประวัติศาสตร์ยังไม่ตกลงกันทั้งหมดว่าสงครามเย็นคือช่วงใดกันแน่ แต่ช่วงเวลาโดยทั่วไปดังกล่าวจะนับตั้งแต่การประกาศลัทธิทรูแมน ปี ค.ศ. 1947 (การประชุมที่มิลาน เริ่มตั้งแต่ปี 1945) จนกระทั่งการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 ด้วยลัทธิอำนาจทำลายล้างซึ่งกันและกัน (mutually assured destruction, MAD) ไม่เห็นด้วยที่จะให้มีการโจมตีล่วงหน้าโดยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง นอกเหนือจากการพัฒนาคลังเก็บอาวุธนิวเคลียร์และการใช้งานทางทหารตามแบบแผน การต่อสู้เพื่อครอบงำได้ถูกแสดงออกโดยวิธีทางอ้อม เช่น สงครามทางจิตวิทยา การทัพโฆษณาชวนเชื่อ การจารกรรม การคว่ำบาตรระยะไกล การแข่งขันชิงดีชิงเด่นกันในงานกีฬาและการแข่งขันทางเทคโนโลยี เช่น การแข่งขันอวกาศ
คำว่า "เย็น" ได้ถูกนำมาใช้ เนื่องจากไม่มีการสู้รบขนาดใหญ่โดยตรงระหว่างสองมหาอำนาจ แต่พวกเขาแต่ละฝ่ายต่างให้การสนับสนุนความขัดแย้งในภูมิภาคที่สำคัญที่เรียกว่า สงครามตัวแทน (Proxy war) ความขัดแย้งนี้มีพื้นฐานมาจากการต่อสู้ทางอุดมการณ์และภูมิศาสตร์เพื่ออิทธิพลทั่วโลกโดยสองมหาอำนาจ ภายหลังจากพวกเขาได้ตกลงเป็นพันธมิตรชั่วคราวและมีชัยชนะเหนือนาซีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1945 สงครามเย็นได้แบ่งแยกพันธมิตรในช่วงสงคราม เหลือเพียงสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกาในฐานะที่เป็นสองมหาอำนาจที่มีความแตกต่างทางเศรษฐกิจและการเมืองอย่างลึกซึ้ง:  แต่เดิมเป็นรัฐนิยมลัทธิมากซ์–เลนินแบบพรรคการเมืองเดียวที่ดำเนินตามแผนเศรษฐกิจและการควบคุมสื่อ และเป็นเจ้าของสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการจัดตั้งและปกครองดูแลชุมชน และถัดมาเป็นรัฐทุนนิยมที่มีการเลือกตั้งเสรีโดยทั่วไปและสื่อโดยเสรี ซึ่งยังให้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและเสรีภาพในการสมาคมแก่พลเมืองของตน กลุ่มที่เป็นกลางที่ประกาศด้วยตัวเองได้เกิดขึ้นพร้อมกับขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดซึ่งถูกก่อตั้งโดยอียิปต์ อินเดีย อินโดนีเซีย และยูโกสลาเวีย กลุ่มฝ่ายนี้ได้ปฏิเสธความสัมพันธ์กับทั้งตะวันตกที่นำโดยสหรัฐหรือตะวันออกที่นำโดยโซเวียต ในขณะที่รัฐอานานิคมเกือบทั้งหมดต่างได้รับเอกราชในช่วงเวลาปี ค.ศ. 1945-1960 พวกเขาได้กลายเป็นสมรภูมิของโลกที่สามในสงครามเย็น
ในช่วงระยะแรกของสงครามเย็นได้เริ่มต้นขึ้นในสองปีแรกหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตได้รวบรวมอำนาจการควบคุมเหนือรัฐของกลุ่มตะวันออก ในขณะที่สหรัฐอเมริกาได้ริเริ่มใช้กลยุทธ์การจำกัดในการขยายตัวทั่วโลกเพื่อท้าทายอำนาจของสหภาพโซเวียต การแผ่ขยายความช่วยเหลือทางทหารและการเงินไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตก (ตัวอย่างเช่น การสนับสนุนฝ่ายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองกรีซ) และก่อตั้งพันธมิตรนาโต้ การปิดกั้นเบอร์ลิน (ค.ศ. 1948–49) เป็นวิกฤตครั้งใหญ่ครั้งแรกของสงครามเย็น กับชัยชนะของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองจีนและการปะทุของสงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950-53) ความขัดแย้งได้แผ่ขยายออกไป สหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกาต่างแข่งขันกันเพื่อมีอิทธิพลในละตินอเมริกาและรัฐอาณานิคมที่ได้รับเอกราชจากแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะเดียวกัน การปฏิวัติฮังการี ปี ค.ศ. 1956 ได้ถูกยับยั้งโดยโซเวียต การขยายตัวและเพิ่มพูนมากขึ้นทำให้เกิดวิกฤตการณ์มากมาย เช่น วิกฤตการณ์คลองสุเอซ (ค.ศ. 1956) วิกฤตการณ์เบอร์ลิน ปี ค.ศ. 1961 และวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา ปี ค.ศ. 1962 ภายหลังจากวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา ระยะใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นซึ่งเห็นได้จากความแตกแยกระหว่างจีน-โซเวียตที่มีความสัมพันธ์อันซับซ้อนในวงการคอมมิวนิสต์ ในขณะที่พันมิตรของสหรัฐ โดยเฉพาะฝรั่งเศส ได้แสดงให้เห็นถึงการมีอิสระในปฏิบัติการมากขึ้น สหภาพโซเวียตได้เข้ารุกรานเชโกสโลวาเกียและบดขยี้ ปรากสปริง โครงการของการได้รับเอกราช ปี ค.ศ. 1968 ในขณะที่สงครามเวียดนาม (ค.ศ. 1955-75) ได้จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของสาธารณรัฐเวียดนามใต้ที่มีสหรัฐคอยหนุนหลัง ทำให้มีการปรับเปลี่ยนแผนการมากขึ้น นอกเหนือจากนี้ สหรัฐยังประสบกับความวุ่นวายภายในจากขบวนการเพื่อสิทธิพลเมืองและฝ่ายต่อต้านสงครามเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1960-70 ขบวนการเพื่อสันติภาพระหว่างประเทศได้เกิดขึ้นในท่ามกลางประชาชนทั่วโลก ขบวนการต่อต้านการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์และเพื่อปลดอาวุธนิวเคลียร์ได้เกิดขึ้น พร้อมกับการประท้วงต่อต้านสงครามขนาดใหญ่
ในปี ค.ศ. 1970 ทั้งสองฝ่ายได้เริ่มเอาใจใส่ในความพยายามประนีประนอมเพื่อสร้างระบบระหว่างประเทศที่มีเสถียรภาพและสามารถคาดการณ์ได้มากขึ้น การเปิดฉากการผ่อนคลายความตึงเครียดซึ่งเห็นได้จากการเจรจาจำกัดอาวุธทางยุทธศาสตร์และสหรัฐได้เปิดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีนในฐานะที่เป็นตัวถ่วงดุลอำนาจทางยุทธศาสตร์ต่อสหภาพโซเวียต การผ่อนคลายความตึงเครียดได้ยุติลงในช่วงปลายทศวรรษด้วยสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานได้เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1979 ช่วงต้นปี ค.ศ. 1980 เป็นช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง ด้วยเครื่องบินโคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 ถูกโซเวียตยิงตก (ค.ศ. 1983) และการซ้อมรบทางทหารของนาโต้ "เอเบิล อาชเชอร์"(ค.ศ. 1983) สหรัฐอเมริกาได้เพิ่มแรงกดดันทางการทูต ทางทหารและทางเศรษฐกิจต่อสหภาพโซเวียต ในช่วงเวลาที่รัฐคอมมิวนิสต์กำลังประสบปัญหาทางเศรษฐกิจที่กำลังซบเซา ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1980 ผู้นำโซเวียตคนใหม่อย่างมีฮาอิล กอร์บาชอฟได้แนะนำการปฏิรูปแบบเสรีของเปเรสตรอยคา("การปรับโครงสร้าง", ค.ศ. 1987)และกลัสนอสต์("โปร่งใส", ค.ศ. 1987) และยุติการมีส่วนร่วมของโซเวียตในอัฟกานิสถาน แรงกดดันเพื่อเอกราชของชาติได้เพิ่มมากขึ้นในยุโรปตะวันออกโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ โปแลนด์ กอร์บาชอฟปฏิเสธที่จะใช้กองกำลังทหารโซเวียตเพื่อค้ำจุดระบอบสนธิสัญญาวอร์ซอที่ไม่มั่นคงดังที่เคยเป็นในอดีต ผลลัพธ์ในปี ค.ศ. 1989 คือ คลื่นแห่งการปฏิวัติด้วยสันติวิธี(ยกเว้นเพียงการปฏิวัติโรมาเนีย) ได้ล้มล้างระบอบคอมมิวนิสต์ทั้งหมดในยุโรปกลางและตะวันออก พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตได้สูญเสียการควบคุมและถูกสั่งห้าม ภายหลังจากมีการพยายามก่อรัฐประหารซึ่งประสบผลไม่สำเร็จในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1991 สิ่งนี้ได้นำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 และการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในประเทศอื่นๆ เช่น มองโกเลีย กัมพูชา และเยเมนใต้ สหรัฐอเมริกายังคงเป็นประเทศมหาอำนาจเพียงหนึ่งเดียวของโลกมาจนถึงทุกวันนี้
สงครามเย็นและเหตุการณ์ต่างๆ ได้ทิ้งมรดกที่สำคัญเอาไว้ มักจะถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมสมัยนิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยประเด็นเรื่องของการจารกรรมและภัยคุกคามของการสงครามนิวเคลียร์ ในขณะดียวกัน สถานะความตึงเครียดที่เกิดขึ้นใหม่อีกครั้งระหว่างหนึ่งในรัฐที่สืบทอดมาจากสหภาพโซเวียต สหพันธรัฐรัสเซีย และสหรัฐอเมริกาในศตวรรษที่ 21 (รวมทั้งพันธมิตรตะวันตก) เช่นเดียวกับความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างจีนกับสหรัฐและพันธมิตรตะวันตกซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างมีอำนาจมากขึ้น ซึ่งเรียกกันว่า สงครามเย็นครั้งที่สอง
การใช้คำ
สงครามเย็นเป็นภาวะอย่างหนึ่งที่ประเทศมหาอำนาจทั้ง 2 ฝ่ายต่างแข่งขันกัน โดยพยายามสร้างแสนยานุภาพทางการทหารของตนไว้ข่มขู่ฝ่ายตรงข้าม โดยประเทศมหาอำนาจจะไม่ทำสงครามกันโดยตรง แต่จะสนับสนุนให้ประเทศพันธมิตรของตนเข้าทำสงครามแทน หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าสงครามตัวแทน (proxy war) เหตุที่เรียก สงครามเย็น เนื่องจากเป็นการต่อสู้กันระหว่างมหาอำนาจ โดยใช้จิตวิทยา
การกำเนิดค่ายตะวันออก
ในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตได้ก่อตั้งค่ายตะวันออก (Eastern Bloc) โดยการรวมรัฐที่ได้ยึดมาจากฝ่ายนาซี เช่น โปแลนด์ ลัตเวีย ลิทัวเนีย ฟินแลนด์ เอสโตเนีย โรมาเนีย แล้วจึงเปลี่ยนสถานะให้เป็นรัฐสังคมนิยมซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
ลำดับเหตุการณ์
นโยบายต่างประเทศของสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตในช่วงเวลาดังกล่าว คำนึงถึงสงครามเย็นเป็นหลัก นับจากปี ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) จนกระทั่งการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ใน ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) สมัยเริ่มต้นสงครามเย็น น่าจะอยู่ในสมัยวิกฤตการณ์ทางการทูตในตอนกลางและปลาย ค.ศ. 1947 เมื่อสหรัฐอเมริกากับสหภาพโซเวียตเกิดขัดแย้งเรื่องการจัดตั้งองค์การสันติภาพในตุรกี ยุโรปตะวันออกและเยอรมนี
ความตึงเครียดเนื่องจากการเผชิญหน้ากันระหว่างอภิมหาอำนาจ แต่ยังไม่มีการประกาศสงครามหรือใช้กำลัง เป็นสมัยลัทธิทรูแมน วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1947 กับประกาศแผนการมาร์แชลล์ เพื่อฟื้นฟูบูรณะยุโรปตะวันตก ซึ่งได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง การขยายอิทธิพลของโซเวียตในยุโรปตะวันออก และการแบ่งแยกเยอรมนี
การวิจัยและพัฒนาโครงการทางการทหารทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่จำนวนมาก เกิดขึ้นในในช่วงเวลานี้ รวมถึงการแข่งขันกันสำรวจอวกาศ และการสะสมอาวุธนิวเคลียร์ด้วย ทั้งหมดนี้เป็นไปเพื่อแสดงแสนยานุภาพของฝ่ายตน
เริ่มต้นของสงครามเย็น (ค.ศ. 1945-1950)
ระยะแรกของสงครามเย็นเริ่มในสองปีให้หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติใน ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตรวบการควบคุมเหนือรัฐในกลุ่มตะวันออก โดยสหภาพโซเวียตได้นำกองทัพเข้ารัฐประหารประเทศต่าง ๆ กลุ่มตะวันออกและพยายามเข้าแทรกแซงทางการเมืองในกรีซและตรุกี ขณะที่สหรัฐอเมริกาเริ่มได้เริ่มลัทธิทรูแมนคือการจำกัดการขยายตัวของลัทธิที่ไม่พึงปรารถนาทั่วโลกเพื่อท้าทายโซเวียต โดยแผนมาร์แชลล์ขยายความช่วยเหลือทางทหารและการเงินแก่ประเทศยุโรปตะวันตก (ตัวอย่างเช่น การสนับสนุนฝ่ายต่อต้านคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองกรีซ) การตั้งพันธมิตรเนโท
จากนั้นสหภาพโซเวียตได้ปิดล้อมเบอร์ลิน ไม่ให้กลุ่มตะวันตกเข้าช่วยเหลือชาวเบอร์ลินตะวันตก โดยหวังว่าจะให้ชาวเบอร์ลินตะวันตกจะมาร่วมกับเบอร์ลินตะวันออก แต่กลุ่มตะวันตกได้ส่งของทางอากาศช่วยเหลือชาวเบอร์ลินตะวันตก โซเวียตเห็นว่าไม่ได้ผลจึงยกเลิกการปิดกั้นให้กลุ่มตะวันตกเข้ามา
วิกฤตการณ์ (ค.ศ. 1950-1975)
ด้วยชัยชนะของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองจีนและการอุบัติของสงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950–1953) ความขัดแย้งขยายตัว สหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกาแข่งขันชิงอิทธิพลในละตินอเมริกาและรัฐแอฟริกา ตะวันออกกลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้รับปลดปล่อยอาณานิคม ขณะเดียวกัน การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 ถูกโซเวียตหยุดยั้ง การขยายและบานปลายจุดประกายวิกฤตการณ์เพิ่มอีก เช่น วิกฤตการณ์สุเอซ (ค.ศ. 1956) วิกฤตการณ์เบอร์ลิน ค.ศ. 1965 และวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา ค.ศ. 1962
หลังความขัดแย้งสุดท้ายนี้ก็เริ่มระยะใหม่ซึ่งมีความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียตทำให้ความสัมพันธ์ภายในเขตคอมมิวนิสต์ซับซ้อนยิ่งขึ้น ขณะที่พันธมิตรของสหรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประเทศฝรั่งเศส แสดงอิสระในการปฏิบัติมากขึ้น สหภาพโซเวียตปราบปรามโครงการเปิดเสรีปรากสปริง ค.ศ. 1968 ในเชโกสโลวาเกีย และสงครามเวียดนาม (ค.ศ. 1955–1975) ยุติลงด้วยความปราชัยของสาธารณรัฐเวียดนามใต้ที่สหรัฐหนุนหลัง ทำให้มีการปรับแก้เพิ่มขึ้น
การผ่อนคลายครั้งแรก (ค.ศ. 1974-1979)
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ทั้งสองฝ่ายต่างสนใจในการผ่อนปรนเพื่อสถาปนาระบบระหว่างประเทศที่เสถียรมั่นคงและทำนายได้มากขึ้น อันเริ่มระยะการผ่อนคลายความตึงเครียดซึ่งมีการเจรจาจำกัดอาวุธยุทธศาสตร์และสหรัฐเปิดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเป็นการถ่วงดุลยุทธศาสตร์กับสหภาพโซเวียต และเจรญาสนธิสัญญาควบคุมอาวุธ SALT I (ค.ศ. 1974) และ SALT II (ค.ศ.1979)
วิกฤตการณ์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1979-1989)
การผ่อนคลายความตึงเครียดทลายลงเมื่อสิ้นทศวรรษโดยสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานเริ่มใน ค.ศ. 1979 เป็นการพยายามให้อัฟกานิสถานยังเป็นฝ่ายคอมมิวนิสต์
ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นอีกช่วงหนึ่งที่มีความตึงเครียดเพิ่มขึ้น โดยการที่โซเวียตยิงโคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 ตก (ค.ศ. 1983) และการซ้อมรบ "เอเบิลอาร์เชอร์" ของเนโท (ค.ศ. 1983) สหรัฐเพิ่มการกดดันทางการทูต ทหารและเศรษฐกิจต่อสหภาพโซเวียต
การผ่อนคลายครั้งสองและสิ้นสุดสงครามเย็น (ค.ศ. 1985-1991)
เป็นช่วงปลายสงครามเย็น สหภาพโซเวียตกำลังประสบภาวะเศรษฐกิจซบเซาอยู่แล้ว ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผู้นำโซเวียตคนใหม่ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ริเริ่มการปฏิรูปเปิดเสรีเปเรสตรอยคา (ค.ศ. 1987) และกลัสนอสต์ (ประมาณ ค.ศ. 1985) ยุติการเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถาน และการสนธิสัญญาควบคุมขีปนาวุธ INF
พรรคคอมมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตเองเสียการควบคุมและถูกห้ามหลังความพยายามรัฐประหารอันไร้ผลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1991 แล้วนำไปสู่การยุบสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 และการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในประเทศอื่นอย่างประเทศมองโกเลีย กัมพูชาและเยเมนใต้ สหรัฐเหลือเป็นประเทศอภิมหาอำนาจของโลกแต่ผู้เดียว
คู่สงคราม
เริ่มต้นของสงครามเย็น ค.ศ. 1947-1953 มีประเทศพันธมิตรของสหรัฐอเมริกาหลัก ๆ คือ สมาชิกองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ มีประเทศพันธมิตรของโซเวียตหลัก ๆ คือสมาชิกสนธิสัญญาวอร์ซอและสาธารณรัฐประชาชนจีน [[ไฟล์:Cold War Map 1959.svg|thumb|300px|แผนที่แสดงฝ่ายของสงครามเย็น ในค.ศ.1959
ประเทศสมาชิกองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ
ประเทศอาณานิคม
ประเทศสมาชิกสนธิสัญญาวอร์ซอ
ประเทศพันธมิตรของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
ค.ศ. 1950 ได้เกิดสงครามเกาหลี สหรัฐอเมริกาได้ช่วยเหลือเกาหลีใต้ ส่วนโซเวียตได้ช่วยเหลือเกาหลีเหนือ จนกระทั่งสงบศึกหลังจากเวียดมินห์ได้รับชัยชนะ ฝรั่งเศสยอมรับความปราชัยและต้องสงบศึก ด้วยเหตุนี้จึงได้มีการลงนามใน "อนุสัญญาเจนีวา" (พ.ศ. 2497) ที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีผลให้เวียดนามถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ เวียดนามเหนือ และเวียดนามใต้ โดยมีเส้นขนานที่ 17 องศาเหนือ โดยเวียดนามเหนือยึดถือการปกครองแบบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ ส่วนเวียดนามใต้ยึดถือการปกครองแบบประชาธิปไตย ภายใต้การนำของโง ดินห์ เสี่ยม ทำให้สหภาพโซเวียตเข้าควบคุมเวียดนามเหนือ สหรํฐอเมริกาเข้าควบคุมเวียดนามใต้ ในตะวันออกกลาง อเมริกาได้สนับสนุนอิสราเอลในเรื่องอาวุธที่ไว้ใช้ป้องกันตัวเอง ทำให้โซเวียตตอบโต้โดยสนับสนุนสันนิบาตอาหรับในต่อต้านอิสราเอล
ในปีค.ศ. 1959 ได้มีการปฏิวัติคิวบาและได้เข้าเป็นพันธมิตรของโซเวียต ในปี ค.ศ.1960 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้มีความคิดคัดแย้งกัน ทำให้สาธารณรัฐประชาชนจีน กลุ่มเขมรแดง และโซมาเลีย แยกออกมาจากพันธมิตรของโซเวียต หลังจากสงครามยมคิปปูร์ เวียดนามได้เข้าเป็นพันธมิตรของโซเวียต ส่วนสันนิบาตอาหรับตัดความสัมพันธ์จากโซเวียตไปเป็นพันธมิตรของอเมริกา
ในปี ค.ศ.1979 เกิดสงครามอัฟกานิสถานที่เป็นพันธมิตรของโซเวียตได้ต่อสู้กับมุจญาฮิดีนซุนนีย์ที่อเมริกาสนับสนุน ในที่สุดมุจญาฮิดีนซุนนีย์ได้รับชัยชนะ ทำให้โซเวียตเสียพันธมิตรไป ใน ค.ศ.1989 ได้มีการเรียกร้องความเป็นประชาธิปไตยในกลุ่มสนธิสัญญาวอร์ซอ ทำให้โซเวียตเสียพันธมิตรในกลุ่มสนธิสัญญาวอร์ซอ ทำให้รัฐในโซเวียตเรียกร้องอิสรภาพ ส่งผลให้สหภาพโซเวียตล่มสลายในเวลาต่อมา
ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก
ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก (dielectric constant) หรือ สภาพยอมสัมพัทธ์ (relative permittivity) คืออัตราส่วนของสภาพยอมของตัวกลางหนึ่ง ๆ ต่อสภาพยอมของสุญญากาศ
ค่าคงตัวไดอิเล็กทริกเป็นปริมาณไร้มิติ สามารถใช้ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงระบบหน่วยที่ใช้
นิยาม
ให้ \epsilon_0 เป็น สภาพยอมของสุญญากาศ และ \epsilon เป็นค่าสภาพยอมของสสารที่พิจารณาแล้ว ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก \epsilon_r จะมีค่าเป็น
ตัวอย่างค่าคงตัวไดอิเล็กทริกของสสาร
ค่าคงตัวไดอิเล็กทริกของสสารบางชนิดแสดงไว้ดังตารางด้านล่างนี้
แคนนิเบิลคอปส์
แคนนิเบิลคอปส์ (Cannibal Corpse) เป็นวงเดทเมทัลสัญชาติอเมริกันจากบัฟฟาโล, นิวยอร์ก ก่อตั้งในปี 1988 สมาชิกวงประกอบด้วย ร็อบ แบเรตต์ (Rob Barrett ) มือริทึมกีตาร์, อเล็ก เวปสเตอร์ (Alex Webster) มือเบส, พอล มาซูร์ไกวิชซ์ (Paul Mazurkiewicz) มือกลอง, จอร์จ ฟิชเชอร์ (George Fisher) ร้องนำและ แพทริค โอ' ไบรอัน (Patrick O'Brien) มือกีตาร์หลัก
แนวเพลงและแรงบันดาลใจส่วนใหญ่ของสมาชิกในวงมาจากแนวเพลงแทรชเมทัล มีวงตัวอย่างอาทิ สเลเยอร์และ คลีเอเตอร์ รวมถึงวงเดทเมทัลเหมือนกันเช่น มอร์บิด เอนเจิล, ออทอพซี และเดท เนื้อหาเพลงส่วนใหญ่กล่าวถึงเนื้อหาแนวสยองขวัญ เช่นเลือด การฆาตรกรรม รวมถึงการทำภาพหน้าปกที่ปรากฏให้เห็นเป็นมนุษย์กับเลือด มีซิงเกิลที่โดดเด่นเช่น Hammer Smashed Face จากชื่ออีพีเดียวกัน ซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดเพลงหนึ่งของวง และเช่นเดียวกับ Make Them Suffer, I Cum Blood เป็นต้น
วงมีความโดดเด่นในเรื่องของการแสดงสดทั้งเสียงร้องอันดุดันและแข็งกร้าวของฟิชเชอร์ หรือที่เรียกว่า "Death growl" การใช้จังหวะกีตาร์ กลองและเบสที่รวดเร็วและหนัก โดยเวปสเตอร์ใช้เทคนิคการดีดเบส 5 สายด้วย 3 นิ้ว และการโขกศีรษะ (Headbanging) ของสมาชิกวงอย่างรุนแรงรวดเร็วเหมือนใบพัดลมที่กำลังหมุน