cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศอียิปต์
บริหาร
อียิปต์ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุข การเลือกตั้งประธานาธิบดีกระทำโดยการลงประชามติ และจะต้องได้รับเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 2 ใน 3 ของจำนวนสมาชิกสภาประชาชน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี ปัจจุบันนาย Mohamed Hosni Mubarak เป็นประธานาธิบดี ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 4 โดยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2542 สมัชชาประชาชน (People’s Assembly) ของอียิปต์ ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 454 คน ได้ลงคะแนนเสียง (445 เสียง) สนับสนุนให้ประธานาธิบดี Hosni Mubarak ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี 2524 ให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไปอีกเป็นสมัยที่ 4 (ดำรงตำแหน่งคราวละ 6 ปี) โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2542 ภายหลังที่ได้รับเลือกตั้ง ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ นาย Ahmad Nazif ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 2004 อียิปต์มีพรรคการเมือง 13 พรรคที่สำคัญ ได้แก่ National Democratic Party (NDP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลมีประธานาธิบดีมูบารัคเป็นประธานพรรค Labour Party, New Wafq Party, Liberal Party (Ahrar), Tabammu (Progressive Unionist Party) และ Democratic Nasserite Party พรรค NDP ของรัฐบาล จัดตั้งขึ้นตั้งแต่ปี 2521 ในสมัยประธานาธิบดีซาดัต และได้รับเลือกตั้งเข้าบริหารประเทศตลอดมา จนกระทั่งต้องพ้นจากตำแหน่งในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เนื่องจากเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554
นิติบัญญัติ
รัฐสภาอียิปต์มี 2 สภา คือ - สภาประชาชน (People’s Assembly) มีสมาชิก 454 คน มาจากการเลือกตั้ง 444 คน และประธานาธิบดีแต่งตั้ง 10 คน มีวาระ 5 ปี ประธานรัฐสภา คือ Dr. Ahmed Fathi Sorour - สภาที่ปรึกษา (Shura Council) มีสมาชิก 285 คน ประธานาธิบดีจะเป็นผู้แต่งตั้งจากบุคคลสาขาอาชีพต่าง ๆ จำนวน 2 ใน 3 (190 คน) อีก 95 คน ประชาชนเป็นผู้เลือก มีวาระ 3 ปี
นโยบายต่างประเทศ
ปี พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) อียิปต์ส่งทหารไปยึดเมือง ชาร์ม เอล-เชห์ค บริเวณตอนใต้ของแหลมไซนาย หลังจากได้เจรจาให้กองทหารนานาชาติถอนออกไปจากไซนายแล้ว พร้อมกับได้ทำการปิดช่องแคบไทราน เพื่อมิให้อิสราเอลเดินเรือผ่าน การปฏิบัติการเช่นนี้ส่งผลให้เกิดสงครามหกวัน กับอิสราเอล ฝ่ายอิสราเอลได้รับชัยชนะ อียิปต์และพันธมิตรอาหรับได้สูญเสียดินแดน ได้แก่ ฉนวนกาซาและแหลมไซนายให้แก่อิสราเอล นับตั้งแต่ประธานาธิบดีอัลวาร์ ซาดัตเข้าดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) ความสัมพันธ์บางประเทศในอาหรับ อาทิ ลิเบีย และซีเรีย เย็นชาลง อียิปต์หันไปพึ่งพาสหรัฐอเมริกา ให้ช่วยไกล่เกลี่ยในการเจรจาสันติภาพกับอิสราเอล
เมื่อเกิดสงคราม 18 วันจากกรณีอียิปต์ส่งทหารข้ามคลองสุเอซไปยึดครองดินแดนที่สูญเสียคืนการสู้รบได้ยุติลงโดยสหรัฐฯ เป็นผู้ไกล่เกลี่ย โดยได้ตกลงให้มีเขตปลอดทหารระหว่างเขตแดนของอียิปต์และอิสราเอล ภายใต้การควบคุมของกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติซึ่งยังคงมีอยู่จนถึงปัจจุบัน อียิปต์หันไปพึ่งพาสหรัฐฯ มากขึ้น ยังผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างอียิปต์กับสหภาพโซเวียตถดถอยลง ในปี พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) อียิปต์ได้ยกเลิกสนธิสัญญามิตรภาพกับสหภาพโซเวียต และให้ที่ปรึกษาด้านการทหารของโซเวียตออกจากประเทศ ในขณะเดียวกันสหรัฐฯ ได้ให้ความช่วยเหลือแก่อียิปต์เพิ่มมากขึ้นจนถึงปัจจุบันปีละประมาณ 2.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีซาดัตได้เดินทางไปเยือนอิสราเอล เมื่อปี พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) เพื่อเจรจาสันติภาพ และอียิปต์ได้มีการลงนามในข้อตกลงสันติภาพที่แคมป์เดวิดเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) มีผลให้อียิปต์สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอิสราเอล อิสราเอลยินยอมคืนดินแดนไซนายทั้งหมด (ยกเว้นทาบา) ให้แก่อียิปต์เมื่อปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) แต่ผลจากการลงนามดังกล่าวทำให้ประเทศอาหรับส่วนใหญ่ตัดความสัมพันธ์กับอียิปต์ และอียิปต์ถูกขับออกจากสันนิบาตอาหรับเมื่อประธานาธิบดีมูบารัคเข้าบริหารประเทศ
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ได้พยายามดำเนินนโยบายที่จะนำอียิปต์กลับสู่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับกลุ่มประเทศอาหรับ ด้วยการดำเนินการในด้านต่าง ๆ อาทิ สนับสนุนขบวนการปาเลสไตน์ สนับสนุนอิรักในสงครามระหว่างอิรักกับอิหร่าน สนับสนุนคูเวตในกรณีอิรักเข้ายึดครองคูเวต หลังจากนั้น ประเทศอาหรับต่าง ๆ ได้ปรับความสัมพันธ์ทางการทูตตามปกติกับอียิปต์ ในขณะเดียวกัน อียิปต์ได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขันจากสหรัฐฯ และชาติตะวันตกในการแสวงหาลู่ทางแก้ไขปัญหาตะวันออกกลาง ประธานาธิบดีมูบารัค ดำเนินบทบาทสำคัญในการประสานระหว่างกลุ่มอาหรับและ เป็นตัวเชื่อมในการเจรจากับอิสราเอลในปัญหาตะวันออกกลาง และพยายามแสดงบทบาทนำในกลุ่มประเทศอาหรับและแอฟริกา
ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับอียิปต์ ดำเนินมาอย่างราบรื่นและก้าวหน้ามาตามลำดับ โดยหลังจากการประชุมคณะกรรมาธิการร่วมว่าด้วยความร่วมมือทวิภาคีไทย-อียิปต์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 และครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2549 ไทยและอียิปต์ได้ขยายความร่วมมือระหว่างกัน อาทิ ความร่วมมือด้านข่าวกรอง การผลักดันให้แต่ละฝ่ายเป็นประตูทางธุรกิจ การค้า การลงทุน และการท่องเที่ยวระหว่างกัน และการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นโอกาสครบรอบ 50 ปี แห่งการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-อียิปต์ ปัจจุบันทั้งสองฝ่ายมีเป้าหมายจะเพิ่มมูลค่ารวมด้านการค้าเป็น 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี พ.ศ. 2551 เพิ่มพูนความร่วมมือกันในด้านพลังงาน วิชาการ และการศึกษา อาทิ ความร่วมมือด้านการป้องกันโรคไข้หวัดนก การให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียนไทยมุสลิมของมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร และ การแลกเปลี่ยนการเยือนทั้งในระดับรัฐบาล ภาคเอกชน สื่อมวลชน และประชาชนของทั้งสองประเทศ ทั้งนี้ การเสด็จฯ เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ระหว่างวันที่ 17-23 มีนาคม พ.ศ. 2550 และการเชิญผู้นำสูงสุดทางศาสนาอิสลามของอียิปต์เยือนไทย ระหว่างวันที่ 23-27 มิถุนายน 2550 นับเป็นความก้าวหน้าในความสัมพันธ์อันดีระหว่างทั้งสองประเทศ ประเทศไทยและสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์สถาปนาความ สัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2497 นับเป็นประเทศแรกในกลุ่มอาหรับที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทย ที่ผ่านมาทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างกัน ต่างสนับสนุนกันในเวทีระหว่างประเทศ และในความร่วมมือระดับภูมิภาคเช่น ในเวที Asia Middle East Dialogue (AMED) เป็นต้น ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 การบินไทยเที่ยวบินที่ 8830 ทำการบินจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมายังท่าอากาศยานนานาชาติไคโร
การค้าไทย - อียิปต์ในปี พ.ศ. 2556 มีมูลค่ารวม 949 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยส่งออก 911 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 38 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยได้เปรียบดุลการค้า 873 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ อาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป ยางพารา ผลิตภัณฑ์ยาง เม็ดพลาสติก ด้ายและเส้นใยประดิษฐ์ ทองแดงและของที่ทำด้วยทองแดง กระดาษและผลิตภัณฑ์กระดาษ เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ ตู้เย็น ตู้แช่แข็งและส่วนประกอบ
สินค้าเข้าจากอียิปต์ที่สำคัญ ได้แก่ ปุ๋ย และยากำจัดศัตรูพืชและสัตว์ ด้ายและเส้นใย สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ ผัก ผลไม้และของปรุงแต่งที่ทำจากผัก ผลไม้ เป็นต้น อียิปต์ เป็นศูนย์กลางการศึกษาอิสลามซึ่งเป็นที่นิยม ของนักศึกษาไทยมุสลิม ปัจจุบันไทยมีโครงการร่วมมือด้านการศึกษากับมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัรของอียิปต์ โดยมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร ได้สนับสนุนการพัฒนาหลักสูตรอิสลามศึกษาที่มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ จ.นราธิวาส และการส่งครูมาร่วมทำการสอน นอกจากนั้น ปัจจุบันมีนักศึกษาไทยซึ่งกำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร ประมาณ 2,500 คน โดยในแต่ละปีมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร ได้ให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียนไทยมุสลิมประมาณปีละ 60-80 ทุน และทุนจากรัฐบาลอียิปต์ (กระทรวงอุดมศึกษา) ซึ่งให้แก่นักเรียนไทยทั่วไป ปีละ 2 ทุน นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร ยังได้ส่งครูมาสอนในโรงเรียนสอนศาสนาอิสลามหลายแห่งในไทยมาเป็นเวลากว่า 20 ปีแล้ว ทั้งนี้ ในปี พ.ศ. 2549-พ.ศ. 2557 ไทยได้บริจาคเงินให้กับมหาวิทยาลัยฯ เพื่อสนับสนุนกิจกรรมของนักเรียนไทยด้วย ขณะเดียวกัน ไทยก็ได้ให้ความช่วยเหลือทางวิชาการแก่อียิปต์ในหลายสาขา อาทิ การจัดอบรมหลักสูตรด้านการท่องเที่ยว หลักสูตรฝึกอบรมด้านการบริหารธุรกิจการส่งออก หลักสูตรด้านการบริหารจัดการลุ่มน้ำและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เป็นต้น - ฝ่ายไทย เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ
เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 และเดือนมกราคม พ.ศ. 2536 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จเยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ
เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเยือนอียิปต์เป็นการส่วนพระองค์
วันที่ 17 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2530 พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ
เมื่อปี พ.ศ. 2542 นายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ จุฬาราชมนตรี เดินทางเยือนอียิปต์เพื่อเข้าร่วมประชุมศาสนาอิสลาม
เมื่อวันที่ 29 - 30 มกราคม พ.ศ. 2546 นายสุรเกียรติ์ เสถียรไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เดินทางเยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ และเป็นประธานร่วมการประชุมคณะกรรมาธิการร่วมไทย-อียิปต์ ครั้งที่ 1
เมื่อวันที่ 23 - 25 กันยายน พ.ศ. 2546 นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในฐานะประธานคณะกรรมการพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารฮาลาลพร้อมด้วยผู้แทนจากภาครัฐ และเอกชนเดินทางเยือนอียิปต์
เมื่อวันที่ 20 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเดินทางไปร่วมประชุมความร่วมมือนานาชาติใน การกำจัดโรคเท้าช้าง ครั้งที่ 3 (Third Meeting of the Global Alliance for Elimination of Lymphatic Filariasis) ที่กรุงไคโร
เมื่อวันที่ 4 - 9 มกราคม 2548 นายอารีย์ วงศ์อารยะ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้นำคณะเดินทางไปเจรจาเรื่องความร่วมมือด้านการศึกษากับมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม 2548 นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ผู้แทนการค้าไทย นำคณะผู้แทนภาครัฐและเอกชนไทยเดินทางไปขยายความสัมพันธ์และแสวงหาโอกาสในการ ส่งเสริมความร่วมมือด้านการค้า อุตสาหกรรม ความร่วมมือทางวิชาการ และการลงทุนกับอียิปต์
เมื่อวันที่ 17-18 เมษายน พ.ศ. 2550 นายสวนิต คงสิริ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2555 นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เยือนอียิปต์อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 11-12 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 นายจาตุรนต์ ฉายแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและคณะผู้แทนจากศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และผู้แทนจากส่วนราชการต่างๆ ของไทย ได้เดินทางเยือนอียิปต์ เพื่อหารือเรื่องแนวทางและวิธีการในการให้การช่วยเหลือและสนับสนุนนักเรียนไทยในอียิปต์ - ฝ่ายอียิปต์ เมื่อปี พ.ศ. 2539 นาย อามืร์ มุสซา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอียิปต์เยือนไทย
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ - 2 มีนาคม พ.ศ. 2547 ชีค อาเหม็ด อัล-ทายีบ อธิการบดีมหาวิทยาลัยอัล อัซฮัร เยือนไทย ในฐานะแขกของรัฐบาล
เมื่อวันที่ 13-15 ตุลาคม 2547 นาย อิสซัท ซาอัด, ผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศฝ่ายกิจการเอเชียของอียิปต์เดินทางเยือนไทย ในฐานะแขกของกระทรวงการต่างประเทศ
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศอียิปต์แบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 27 เขตผู้ว่าการ (governorate) ได้แก่
สถานการณ์สำคัญ
รัฐบาลอียิปต์ปัจจุบันต้องเผชิญภาระที่หนักหน่วงในการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งมีหนี้สินอยู่ประมาณ 3 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ อียิปต์ประสบปัญหาด้านระบบราชการและรัฐวิสาหกิจซึ่งมีขนาด ใหญ่และเป็นอุปสรรคในการพัฒนาเศรษฐกิจ อัตราการเพิ่มของประชากรค่อนข้างสูง รัฐบาลอียิปต์ได้ใช้ความพยายามที่จะปฏิรูปเศรษฐกิจ ให้มีการค้าเสรี การแปรรูปกิจการของรัฐไปสู่ภาคเอกชน ส่งเสริมการลงทุน กระตุ้นรัฐวิสาหกิจให้เพิ่มผลผลิต ผลเลิกการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อียิปต์ได้ขอความช่วยเหลือจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศ อาทิ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ธนาคารโลก Paris Club รวมทั้งจากประเทศกลุ่มอาหรับอียิปต์ได้ทำการปฏิรูปทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 โดยใช้นโยบายเศรษฐกิจการตลาดให้มีการค้าเสรี การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ยกเลิกควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศสะดวกขึ้น
ผลจากการปฏิรูปดังกล่าวทำให้เศรษฐกิจของอียิปต์กระเตื้องดีขึ้นสามารถ แก้ไขปัญหาการขาดดุลงบประมาณลดลงมาก ลดปัญหาเงินเฟ้อลงได้ในระดับหนึ่งรายได้หลักของอียิปต์จากน้ำมันซึ่งผลิตได้วันละ 950,000 บาร์เรลและส่งออกขายครึ่งหนึ่ง ในแต่ละปีมีรายได้ประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการท่องเที่ยว ประมาณปีละ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากค่าผ่านคลองสุเอซปีละประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากแรงงานอียิปต์ในต่างประเทศ ประมาณ 5 ล้านคน ส่วนใหญ่ทำงานในตะวันออกกลางในซาอุดีอาระเบียประมาณ 1 ล้านคน ในลิเบียประมาณ 1.5 ล้านคน ส่งเงินเข้าอียิปต์ประมาณปีละ 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ภายหลังการก่อวินาศกรรมในสหรัฐ ฯ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้อียิปต์ต้องสูญเสียรายได้ ประมาณ 1.5 – 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รัฐบาลอียิปต์ คาดว่า รายได้จากการท่องเที่ยวจะลดลงประมาณ ร้อยละ 20 และการส่งออก ร้อยละ 10
ด้านการค้าระหว่างไทยกับอียิปต์
มูลค่าการค้าไทย – อียิปต์อยู่ในระดับปานกลาง ในปี 2544 มูลค่าการค้ารวม 151.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลค่าสินค้าออก 103.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 7.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยได้เปรียบดุลการค้า 96.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปี พ.ศ. 2545 ตั้งแต่เดือน มกราคม – กันยายน มูลค่าการค้าไทย-อียิปต์รวม 96.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลค่าสินค้าออก 88.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้า 8.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ-ไทยได้เปรียบดุลการค้า 80.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าที่ไทยส่งออกไปอียิปต์ ที่สำคัญได้แก่ ได้แก่ อาหารทะเลกระป๋อง เสื้อผ้าสำเร็จรูป ใบยาสูบ ตู้เย็น ตู้แช่แข็งและส่วนประกอบ (สำหรับเสื้อผ้าสำเร็จรูป อียิปต์ระบุให้เป็นสินค้าห้ามเข้า แต่ก็มีการลักลอบนำเข้า โดยจะทำในลักษณะการค้านอก รูปแบบ)
สินค้าที่ไทยนำเข้าจากอียิปต์ ได้แก่ เส้นใยใช้ในการทอ น้ำมันหล่อลื่นและน้ำมันเบรก หนังดิบและหนังฟอก เครื่องตกแต่งบ้านเรือน ดินสอ ปากกา หมึกพิมพ์ และอุปกรณ์เกี่ยวกับการพิมพ์ สบู่ ผงซักฟอก และเครื่องสำอาง แก้วและผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา
ในปัจจุบันอียิปต์มีเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมากขึ้น มีการผลิตสินค้าที่มีคุณภาพดีขึ้น และมีการลงทุนจากนักลงทุนต่างชาติเพิ่มขึ้น โดยเข้าไปประกอบอุตสาหกรรมและลงทุนสาขาต่าง ๆ รวมทั้งอุตสาหกรรมประเภทที่ไทยผลิตและส่งออกด้วย ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อการส่งออกของไทยไปยังอียิปต์ในอนาคต อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันอียิปต์ได้เข้าไปร่วมเป็นสมาชิกตลาดร่วมแอฟริกาตะวันออกและใต้ (Common Market of Eastern and Southern Africa – COMESA) ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) โดยมีจุดมุ่งหมายขยายตลาดสินค้าอียิปต์เข้าไปยังประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกา ฝ่ายไทยจึงอาจพิจารณาสนับสนุนให้นักลงทุนไปลงทุน/ร่วมลงทุนในอียิปต์เพื่อการ ส่งออกไปยังตลาดร่วมแอฟริกาในอนาคต หรือมุ่งใช้อียิปต์เป็นประตูสู่ประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกา เมื่อเดือน มิ.ย. 44 อียิปต์ได้ลงนามร่วมกับสหภาพยุโรป (อียู) ในความตกลง Euro-Mediterranean Association Agreement ซึ่งจะมีผลตต่อความสัมพันธ์กับอียูในด้านการเมือง ความมั่นคง เศรษฐกิจ การเงิน ลังคม วัฒนธรรมและการกงสุล
เชื้อชาติ
มี จำนวนประชากร 78 ล้านคน (ปี 2549) อยู่ในเขตเมืองร้อนและ 45 ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ตามบริเวณ 2 ฝั้งและที่ราบลุ่มแม่น้ำไนท์ ประกอบด้วย 3 เชื้อชาติ คือ แฮมิติก แซมิติก 99.8% เบดูอินและนูเบียน 0.2% อัตราเพิ่มของประชากร ประมาณปีละ 1.9% อายุเฉลี่ย 65 ปี ความ หนาแน่นประชากรโดยเฉลี่ยทั่วประเทศ ประมาณ 75.68 คน/ตร.กม กรุงไคไรและปริมฑล                             มีประชากรประมาณ 16 ล้านคน จะมีความหนาแน่นมากที่สุดเฉลี่ย 34.000-35.000 คน/ตร.กม. รองลงมาคือ เมืองอเล็กซานเดรีย มีประชากรประมาณ    4 ล้านคน ความหนาแน่นเฉลี่ย 13.000-9.000 คน/ตร.กม
ศาสนา
ในอดีตชาวอียิปต์นับถือเทพเจ้าและมีกษัตริย์ที่เรียกว่า ฟาโรห์ และในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชแห่งอินเดีย พระเจ้าอโศกได้ทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีกับอียิปต์และได้เผยแพร่พระพุทธศาสนาในเขตเมืองอเล็กซานเดรีย (ดูเพิ่มได้ใน พุทธศาสนาในประเทศอียิปต์) แต่ในปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ 94% นับถือศาสนาอิสลาม นิกายสุหนี่ อีก 6% นับถือศาสนาคริสต์ นิกายคอปติก
อาหาร
การกินอาหารของคนในตะวันออกกลางจะมีความแตกต่างมากกับคนในเอเชียเราและอาหารหลักของทุกชนชั้นของคนอียิปต์ นั้น คือ ขนมปัง หัวหอม พวกผักต่าง ๆ แล้วก็ปลาแห้ง นอกจากนี้ คนอียิปต์จะมีน้ำเชื่อมซึ่งทำจากผลไม้ อาทิเช่นพวก องุ่น เพื่อให้ได้รสหวานและจะกินกับขนปังซึ่งจะใช้ขนมปังจิ้มกับน้ำเชื่อม และนอกจากนั้นยังมีการใช้ในน้ำผึ้ง เกลือ กระเทียม หัวหอม ในการปรุงรสให้อร่อยด้วย และนอกจากขนมปังแล้วเขาจะกินโยเกิตย์พร้อม ๆ กับเมนูอาหารหลักอีกด้วย ส่วนอาหารประเภทเนื้อสัตว์นี้ก็มี สัตว์ที่นิยมรับประทานก็คือพวก เนื้อแกะ แพะ และเนื้อวัว
อาหารประเภทกาบับ (Kabab) ก็เป็นเนื้อ หรือ แพะ ย่างโดยมีเหล็กแหลม เสียบชิ้นเนื้อโดยหมุนชิ้นเนื้อให้ไฟเลียไปทั่ว ๆ กินกับผักทั้งผักสดเช่น แตงกวา มะเขือเทศ ต้นหอม กับผักดองเช่น แตงกวา มะเขือเปาะ หัวหอม แครอท
แหล่งข้อมูลอื่น
รัฐบาล
ทั่วไป
การค้า
อื่น ๆ
เอฟเอยูธคัพ
เอฟเอยูธคัพ (FA Youth Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่ดำเนินการโดยสมาคมฟุตบอล หรือ เอฟเอสำหรับทีมอายุต่ำกว่า 18 ปี เฉพาะผู้เล่นที่มีอายุระหว่าง 15 ถึง 18 ปีในวันที่ 31 สิงหาคมของฤดูกาลปัจจุบันเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วม ส่วนใหญ่เป็นทีมเยาวชนจากสโมสรฟุตบอลอาชีพในพรีเมียร์ลีก ดึงดูดผู้เข้าร่วมกว่า 400 คนจากทั่วประเทศ
เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เอฟเอได้จัด Youth Championship for County Association โดยพิจารณาว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการกระตุ้นการแข่งขันในหมู่เยาวชนที่ยังไม่โตพอที่จะเล่นทีมชุดใหญ่ การแข่งขันไม่ได้ดึงดูดผู้ชมจำนวนมาก แต่ผู้เล่นที่โดดเด่นถูกเรียกติดทีมชาติชุดเยาวชน และนักฟุตบอลเยาวชนหลายพันคนได้รับโอกาสลงเล่นในระดับชาติเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1951 มีการตระหนักว่าการแข่งขันระดับสโมสรน่าจะดึงดูดใจได้มากกว่า FA Youth Challenge Cup (ฤดูกาล 1952–53) สงวนไว้เฉพาะทีมเยาวชนของสโมสร ทั้งระดับอาชีพและระดับสมัครเล่นที่เป็นสมาชิกของเอฟเอ
เซอร์ โจ ริชาร์ดส์ อดีตประธานฟุตบอลลีกผู้ล่วงลับเป็นผู้คิดแนวคิดเรื่องยูธคัพ ในตอนแรกเขาเสนอแนวคิดนี้กับสโมสรในลีก แต่พวกเขาไม่สนใจ ริชาร์ดส์จึงนำแนวคิดนี้เสนอต่อสมาคมฟุตบอล ซึ่งพวกเขาชอบแนวคิดนี้และได้จัดการแข่งขันในปีเดียวกัน ถ้วยรางวัลยูธคัพถูกซื้อโดยฟุตบอลลีกในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 Fred Howarth เลขานุการของฟุตบอลลีก พบถ้วยรางวัลในตู้ที่สำนักงานและส่งมอบให้กับสมาคมฟุตบอล
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขัน โดยคว้าแชมป์ได้ถึง 11 สมัย พวกเขายังเป็นแชมป์ในฤดูกาลปัจจุบันหลังจากเอาชนะนอตทิงแฮมฟอเรสต์ 3-1 ในรอบชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2022
การแข่งขันรายการนี้ทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นในการแข่งขันระดับมืออาชีพสำหรับผู้เล่นชั้นนำของอังกฤษหลายคน อย่างจอร์จ เบสต์, จอห์น บานส์, ไรอัน กิกส์, เดวิด เบ็คแคม, แกรี เนวิล, ฟิล เนวิล, นิคกี บัตต์, พอล สโกลส์, แฟรงค์ แลมพาร์ด, ไมเคิล โอเว่น, สตีเวน เจอร์ราร์ด, เจมี คาร์ราเกอร์, โจ โคล, เวย์น รูนีย์, ธีโอ วัลค็อตต์, แดเนียล สเตอร์ริดจ์  แจ็ค วิลเชียร์ และแกเร็ธ เบล ต่างเคยคว้าแชมป์รายการนี้หรือได้เล่นในนัดชิงชนะเลิศ
ปลาปอมปาดัวร์เขียว
ปลาปอมปาดัวร์เขียว (Green discus; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
เป็นปลาปอมปาดัวร์ชนิดหนึ่ง แม้จะมีชื่อว่าเขียว แต่ทว่าสีพื้นลำตัวของปลาปอมปาดัวร์เขียวมักออกไปทางโทนสีเขียวอมเหลือง และมีลักษณะที่แตกต่างจากปลาปอมปาดัวร์ชนิดอื่น ๆ ที่เห็นได้ชัดเจน คือ มีจุดสีแดงคล้ายสนิมขนาดเล็กขึ้นกระจายอยู่ตามลำตัว ซึ่งจุดเหล่านี้เป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในปลาปอมปาดัวร์เขียวโดยปลาแต่ละตัวอาจจะมีจำนวนจุด และการกระจายมากน้อยแตกต่างออกไปตามแต่ละตัว แต่อย่างน้อยจะต้องมีปรากฏลักษณะจุดเช่นนี้บริเวณรอบครีบทวารเสมอ โดยปลาตัวใดที่มีจุดดังกล่าวมากและเห็นชัดเจน โดยที่มีลวดลายสีเขียวมรกตขึ้นชัดเจนตามบริเวณแนวครีบหลังและครีบท้องด้วย จะเรียกว่า "Red spotted green"
ปลาปอมปาดัวร์เขียว พบในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำสีชา หรือ "Black Water" เช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล (S. discus) แต่จะพบในสภาพที่มีความเป็นกรดเป็นด่าง หรือ pH น้อยกว่า คือ ประมาณ 5.0-6.0 จึงไม่พบว่าปลาปอมปาดัวร์ทั้งสองชนิดนี้อยู่ในแหล่งน้ำเดียวกันเลย นอกจากนี้แล้ว ปลาปอมปาดัวร์เขียวมีแหล่งกระจายพันธุ์เทียบกับปลาปอมปาดัวร์ชนิดอื่นแคบกว่า ดังนั้น จึงเป็นปลาที่ถูกจับนำมาขายในตลาดปลาสวยงามน้อยที่สุดในบรรดาปลาปอมปาดัวร์ทั้งหมด
การจำแนก
ปลาปอมปาดัวร์เขียว ยังถูกจำแนกออกเป็นชนิดย่อยได้อีก 3 ชนิด ได้แก่
แต่ทว่าการจำแนกเช่นนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ เนื่องจากในระยะหลังนี้ได้มีนักมีนวิทยาบางคนได้เสนอให้ปรับเปลี่ยนวิธีการจำแนกชนิดของปลาปอมปาดัวร์เสียใหม่ โดยเสนอให้แยกปลาปอมปาดัวร์เขียวออกเป็นชนิดต่างหาก และรวมปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลและปลาปอมปาดัวร์น้ำเงินเป็นชนิดเดียวกัน คือ S. haraldi
ฮิเดโอะ อิชิกาวะ
ฮิเดโอะ อิชิกาวะ ( 石川 英郎<rt>いしかわ ひでお</rt>, 13 ธันวาคม 1969 -) เป็นนักพากย์และผู้บรรยายชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองนิชิโนมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 181 ซม.
เสกสรรค์ ศุขพิมาย
เสกสรรค์ ศุขพิมาย หรือ เสก โลโซ เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักร้อง, นักดนตรี, นักแต่งเพลงชาวไทย จังหวัดนครราชสีมา เป็นมือกีต้าร์และนักร้องนำวงโลโซ และได้มีผลงานในฐานะศิลปินเดี่ยวด้วย
ประวัติ
เสกสรรค์ ภูมิลำเนาอยู่อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา และเป็นน้องสุดท้อง โดยมีพี่ชายแท้ๆ คือ อมร ศุขพิมาย หรือ แสน นากา เป็นอดีตนักร้องนำวงนากา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดโคกหนองไผ่ ก่อนที่จะร่วมวงโลโซ ได้ตระเวนเล่นดนตรีอาชีพตามผับในหลายจังหวัด จนมามีผลงานอัลบั้ม โลโซไซตี้ ในนามวง โลโซ กับดนตรีแนวร็อกเนื้อหาฟังเข้าใจง่าย ซึ้งในช่วงนั้นถือได้ว่าเป็นศิลปินที่ขายฝีมือไม่ได้ขายหน้าตา ที่สามารถแจ้งเกิดได้ โดยมีเพลงดัง อย่าง ฉันหรือเธอที่เปลี่ยนไป ในปี พ.ศ. 2546 เสกประกาศหยุดพักวงโลโซ เพื่อไปเตรียมไปเรียนภาษาและดนตรีเพิ่มเติมที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นกลับมารับโฆษณาเครื่องดื่มบำรุงกำลัง M-150 ซึ่งจัดจำหน่ายโดย บริษัท โอสถสภา จำกัด และกลับไปลอนดอนอีกครั้งพร้อมกับครอบครัว โดยศึกษาด้านภาษาที่โรงเรียน the Hampstead School of English ในลอนดอนเป็นเวลา 6 เดือน Steve Wasserman ซึ่งเป็นคุณครูสอนภาษาอังกฤษของเสกในเวลานั้น เคยเขียนเล่าประสบการณ์ดังกล่าวให้กับหนังสือพิมพ์การ์เดียนของอังกฤษ และเขาเคยเป็นเหตุเสพยาเสพติดของตัวเอง เช่น ดื่มเหล้า เสพยาไอซ์ รวมไปถึงการทุ่มกีตาร์ในขณะเล่นคอนเสิร์ต และการทำร้ายร่างกายภรรยาของเสก โลโซ
ชีวิตส่วนตัว
เสก โลโซ ใช้กีตาร์ Fender Stratocaster Richie Sambora Signature (สีครีม Inlay รูปดาว) มาโดยตลอดตั้งแต่อัลบัมแรกจนถึงปัจจุบันและเสกก็มีกีต้าร์รุ่นนี้อยู่หลายตัว
ด้านครอบครัว เคยแต่งงานกับนางวิภากร ศุขพิมาย (กานต์) มีบุตร - ธิดารวม 3 คน คือ เสฎกานต์ (เสือ หรือ ไทกอร์), กรกวี (กวาง หรือ เดียร์), และน้องลอนดอน แต่ภายหลังเสกมีการเกิดปัญหาภายในครอบครัว จึงได้หย่าขาดจากกันเมื่อช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 หลังสมรสกันมา 20 ปี ต่อมาเมื่อเสกออกมาจากโรงพยาบาลธัญญารักษ์ ที่เข้าไปทำการบำบัดยาเสพติด เสกได้จดทะเบียนสมรสกับกานต์อีกครั้ง และกลับมาอยู่กับครอบครัว ปัจจุบัน จดทะเบียนหย่าครั้งที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 เนื่องจากมีปัญหาเรื่องทะเลาะเบาะแว้งและทำร้ายร่างกายกันภายในครอบครัว
ในปี พ.ศ. 2559 เสกสรรค์ได้คบหากับ ปภาดา โชติกวณิชย์ (แซนวิช) นักแสดงหญิงสังกัดช่อง 7 สี แต่ไม่ได้สมรสกัน และได้กำเนิดลูกชายที่ชื่อว่า พัฒนศักดิ์ ศุขพิมาย (ชื่อจริงในใบสูติบัตร ชื่อ ด.ช.จอมเก้า โชติกวณิชย์) หรือน้องลีออง เมื่อเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2560 และได้ประกาศในเพจส่วนตัวเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 และต่อมาได้ประกาศคบหาดูใจกับ อภิสยา พัฒนวรทรัพย์ (อีฟ) เป็นรองอันดับ 1 มิสแม็กซิม Miss Maxim 2009 หลังจากอดีตภรรยา วิภากร ศุขพิมาย (กานต์) ได้ออกมาเปิดเผยกับสื่อ อย่างไรก็ตามหลังจากที่มีการรักษาตัว กานต์ ก็เข้ามาดูแลมาตลอดเวลา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เสกได้สมรสกานต์อีกครั้งเป็นรอบที่ 3 และได้จัดงานแต่งงานเมื่อวันที่ 12 กันยายน ในปีเดียวกัน
นอกจากผลงานเพลงแล้ว เคยทำธุรกิจประเภทอื่นด้วย ได้แก่ เครื่องดื่มชูกำลัง, น้ำดื่ม, เบียร์, ร้านสะดวกซื้อ, โทรศัพท์มือถือ ภายใต้ชื่อของตัวเอง และเคยเข้าร่วมบริหารสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจเมื่อต้นปี พ.ศ. 2559 แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากคลับไลน์เซนซิงไม่ผ่านเกณฑ์ จึงมาทำค่ายมวยในชื่อ "ส. โลโซ" และจัดศึก "โลโซ มวยไทย ไฟต์" ปัจจุบันยุติกิจการทุกประเภทแล้ว
ผลงานการแต่งเพลงให้กับคนอื่นขับร้อง
นอกจากการแต่งคำร้องในผลงานเพลงทั้งหมดของตัวเองแล้ว เสก โลโซ ยังได้แต่งคำร้องให้กับศิลปินคนอื่น ๆ ด้วย โดยใช้นามปากกา อย่างเช่น ส. ศรีวรา, เสฎกานต์, กรกวี, วิภากร เช่น
รายชื่อธงในประเทศนิวซีแลนด์
ตารางข้างล่างนี้แสดงรายชื่อธงชนิดต่างๆ ที่ใช้ในประเทศนิวซีแลนด์
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40
จุดเริ่มต้นอยู่ที่ปลายทางทิศตะวันตกในรัฐยูทาห์ ทางหลวงหมายเลข 40 มีเส้นทางผ่าน 12 รัฐ ได้แก่ รัฐโคโลราโด รัฐแคนซัส รัฐมิสซูรี รัฐอิลลินอย รัฐอินดีแอนา รัฐโอไฮโอ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย รัฐเพนซิลเวเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเดลาแวร์ และรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยผ่านเมืองหลวงของแต่ละรัฐทั้งในอดีตและปัจจุบัน ระยะทางส่วนใหญ่ มีเส้นทางขนานไปกับทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักหลายสาย ได้แก่ อินเตอร์สเตต 70 จากรัฐโคโลราโด ถึงวอชิงตัน รัฐเพนซิลเวเนีย และอีกครั้งหนึ่งจากแฮนค็อก รัฐแมริแลนด์ ถึงบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์; อินเตอร์สเตต 64 ในส่วนของรัฐมิสซูรี และรัฐอิลลินอย; อินเตอร์สเตต 68 ไปตามเขตที่ยื่นออกมาของรัฐแมริแลนด์; และอินเตอร์สเตต 95 จากบอลทิมอร์ ถึงนิวคาสเซิล รัฐเดลาแวร์
มาซาฮิโระ ยามานากะ
มาซาฮิโระ ยามานากะ ( 山中 真尋<rt>やまなか まさひろ</rt>, 22 ธันวาคม 1980 –) เป็นนักพากย์และผู้บรรยายชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดไซตามะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศ ส่วนสูง 169 ซม.
กริสเตียน โรเมโร
กริสเตียน กาบริเอล "กูติ" โรเมโร (Cristian Gabriel Romero; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติอาร์เจนตินา
มาฆีโลว์
มาฆีโลว์ (Магілё́ў, ; Могилёв; Mohylew; מאָהלעוו) เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศเบลารุส จากข้อมูล ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 360,918 คน เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นมาฆีโลว์ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ เมืองตั้งอยู่ริมสองฝั่งของแม่น้ำนีเปอร์
มาฆีโลว์มีหอคอยโบราณซึ่งสร้างโดยชาวตาตาร์ ตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผลัดเปลี่ยนอยู่ใต้อำนาจการปกครองระหว่างลิทัวเนีย โปแลนด์ สวีเดน และรัสเซีย ผนวกเข้ากับรัสเซียใน ค.ศ. 1772 เมื่อคราวที่มีการแยกประเทศโปแลนด์ครั้งที่ 1 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตกอยู่ใต้การยึดครองของเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึง 1944
เมืองพี่น้อง
มาฆีโลว์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อำเภอละหานทราย
ละหานทราย เป็นอำเภอหนึ่งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติ
ละหานทราย เป็นคำรวม ละหาน หมายถึง สภาพท้องที่ซึ่งอุดมไปด้วยที่ราบลุ่ม ทราย หมายถึง สัตว์ป่าชนิดหนึ่ง มีความสวยงามปราดเปรียว รวมคำว่า ละหานทราย หมายถึงพื้นที่ราบลุ่มอุดมสมบูรณ์ชุกชุมไปด้วยเนื้อทราย เดิมพื้นที่นี้เป็น ป่าทึบ มีสัตว์ป่าโดยเฉพาะเนื้อทรายเป็นจำนวนมาก อดีตอำเภอละหานทรายเป็นท้องที่ที่ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดงทึบ พื้นที่กว้างขวาง อุดมสมบูรณ์มีทรัพยากรมากมาย ทำให้ราษฎรในท้องที่ใกล้เคียงอพยพเข้ามาอยู่อาศัยและประกอบอาชีพมากขึ้น สภาพท้องที่ มีความเจริญมากขึ้นเป็นลำดับ มีประชากรมากขึ้น
ภูมิศาสตร์
อำเภอละหานทรายตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอละหานทรายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 84 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอละหานทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ 2023
ประเทศเวียดนาม มีกำหนดจะเข้าร่วมเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 32 ซึ่งจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 ถึง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ที่พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 (U.S. Route 41 หรือ U.S. Highway 41 ย่อเป็น US 41) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางจากไมแอมี รัฐฟลอริดา จนถึงคาบสมุทรมิชิแกนตอนบน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่อยู่ในตอนใต้ของฟลอริดา จากเนเปิลส์ ถึงไมแอมี ได้กลายเป็น "ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 94" ซึ่งปัจจุบันได้กำหนดอีกหมายเลขหนึ่ง คือ ทางหลวงรัฐฟลอริดาหมายเลข 90
ทางหลวงหมายเลข 41 มีปลายทางทิศเหนืออยู่ที่คอปเปอร์ฮาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน บริเวณทางตันเล็ก ๆ ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์ฟอร์ตวิลกินส์แห่งรัฐ ที่ปลายคาบสมุทรคีวีนอว์ (Keweenaw Peninsula) ในคาบสมุทรตอนบนของรัฐ ส่วนปลายทางทิศใต้อยู่ที่บริกเคลล์ ย่านของดาวน์ทาวน์ไมแอมี ที่ทางแยกกับถนนบริกเคลล์ (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1) ทางหลวงหมายเลข 41 มีเส้นทางขนานใกล้กับอินเตอร์สเตต 75 จากเนเปิลส์ รัฐฟลอริดา และตลอดทางที่ผ่านรัฐจอร์เจีย ถึงชาตทานูกา รัฐเทนเนสซี
ฉันจะกอด
"ฉันจะกอด (Hug) " เป็นซิงเกิลของลุลา ในปี พ.ศ. 2555 ในอัลบั้ม Spring ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนอง และเรียบเรียงโดย โตน โซฟา มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในยูทูบวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2555
มิวสิกวิดีโอกำกับโดย Tanistroe ผู้กำกับโฆษณาดีกรีนิวยอร์ก ที่ฝากผลงานเท่ ๆ อย่างมิวสิกวีดีโอเพลง ความรักฉันหายไป (Lost Love) ของพิจิกา และอีกมากมาย นำเสนอเรื่องราวความรัก ระหว่างชายจากต่างถิ่นที่กำลังนึกคิดถึงวั­นที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง และนี่คือเรื่องราวของวินาทีของรักแท้แรกพ­บ วินาทีที่พวกเขารู้ว่า นี่แหละคือสิ่งที่ชีวิตพวกเขาต้องการ ชายคนนี้ตัดสินใจออกเดินทาง วิ่งกลับไปเพื่อพบเธออีกครั้ง เขาวิ่งกลับไปเพื่อจะไปแสดงความรักกับเธอผ­ู้นั้น ด้วยภาษากาย คือการกอดเพื่อสื่อสารกับเธอ ในขณะเดียวกันนั้นเอง เธอคนนั้นก็กำลังย้อนเวลาตัวเองกลับไปเพื่­อเจอเขาอีกครั้ง ภาพสิ่งที่เกิดขึ้นวิ่งย้อนกลับหลัง Revert กลับในช่วงเวลาที่เธอเจอเค้า สิ่งที่เธอต้องการคือ"กอด" และได้ถ่ายทำกันตั้งแต่เช้าตร­ู่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ที่เหมืองหินอ่อน จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นบรรยากาศที่สวยแปลกตา ทั้งภูเขาหินตัดเป็นทรงเลขาคณิต น้ำสีเขียวอ่อน เขาสีเทา
การตอบรับ
เพลง "ฉันจะกอด (Hug) " ได้อันดับสูงสุดที่ 35 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เคปค้อด
เคปค้อด (Cape Cod) เป็นคาบสมุทรทางตะวันออกสุดของรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา มีอาณาบริเวณเกือบจะครอบคลุมบาร์นสเตเบิลเคาน์ตีทั้งหมด กว้าง 2–32 กิโลเมตร ยาวประมาณ 105 กิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน
บาร์โทโลมิว กอสโนลด์ นักเดินเรือชาวอังกฤษได้เดินเรือมาพบตอนเหนือสุดของคาบสมุทรนี้ใน ค.ศ. 1602 ต่อมาใน ค.ศ. 1620 พวกพิลกริมที่เดินทางมากับเรือ เมย์ฟลาวเวอร์ ได้ขึ้นฝั่งที่เคปค้อด บริเวณใกล้เมืองโพรวินซ์ทาวน์ในปัจจุบัน
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก (World Baseball Classic) เป็นการแข่งขันเบสบอลระหว่างประเทศ
กฎการเล่น
ทัวร์นาเม้นต์นี้แข่งกันในปี 2006 โดยรอบแรก จะแข่งกัน 4 ที่ 4 ประเทศ 16 ทีม ผู้ชนะ และ รองอันดับ 1 ไปที่รอบต่อไป โดยจะแบ่งเป็น 6 แมตช์ ดังนี้ แมตช์ 1 ทีม 1 เจอ ทีม 2 แมตช์ 2 ทีม 3 เจอ ทีม 4 แมตช์ 3 ผู้แพ้ 1 เจอ ผู้แพ้ 2 แมตช์ 4 ผู้ชนะ 1 เจอ ผู้ชนะ 2 แมตช์ 5 ผู้ชนะ 3 เจอ ผู้แพ้ 4 แมตช์ 6 ผู้ชนะ 4 เจอ ผู้ชนะ 5 ในรอบสองใช้กฎเดียวกัน รอบรองใช้กฎปกติ (กฎที่ใช้ในปีนี้)
ทีมที่เข้าถึงสี่อันดับแรก
หลังจากจบการแข่งขันเวิลด์เบสบอลคลาสสิกรอบชิงชนะเลิศแต่ละรายการ ผู้เล่นจากทีมที่แพ้จะได้รับเหรียญเงิน ตามด้วยผู้ชนะจะได้รับเหรียญทอง ทีมอันดับสามได้รับเหรียญทองแดงในวันแยกต่างหาก เวิลด์เบสบอลคลาสสิกไม่ได้จัดเพลย์ออฟอันดับที่ 3 ดังนั้นอันดับของทีมอันดับที่ 3 และอันดับที่ 4 จะถูกกำหนดโดยสหพันธ์เบสบอลและซอฟต์บอลโลก
แกรนด์พรินเซส (เรือ)
แกรนด์พรินเซส (Grand Princess) เป็นเรือสำราญชั้นแกรนด์คลาส ของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซส ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2541 โดยอู่ต่อเรือ ฟินกันติเอรี (Fincantieri Cantieri Navali Italiani) ในเมือง มอนฟัลโกเน (Monfalcone) ประเทศอิตาลี ด้วยหมายเลขอู่ต่อเรือ 5956 ในราคาประมาณ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แกรนด์พรินเซสเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดและแพงที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาในเวลานั้น เป็นเรือธงของกองเรือ พรินเซสครูซเซส จนกระทั่งถูกแทนที่โดยเรือลำใหม่คือ รอยัลพรินเซส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556
การออกแบบ
แกรนด์พรินเซส เป็นเรือลำแรกของเรือสำราญในชั้นแกรนด์คลาส และมีรูปแบบการตกแต่งที่แตกต่างกับเรือพี่น้องในชั้น โดยใช้ไม้สีเข้มและการตกแต่งภายในมีความคล้ายคลึงกับเรือชั้นซันคลาส ซึ่งเป็นชั้นเล็กกว่า เมื่อเปิดตัวเรือแกรนด์พรินเซส เอกสารแนะนำเรือของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซส แสดงฐานะเรืออยู่ในชั้นซันคลาส จนกระทั่งการเปิดตัวในช่วงต่อมาของเรือโกลเดนพรินเซส จึงปรากฏชั้นแกรนด์คลาสในจุลสารประชาสัมพันธ์
แกรนด์พรินเซส มีโรงละครขนาดใหญ่, โถงสังสรรค์ที่มีเวทีแสดงกลางขนาดใหญ่ และเลานจ์แสดงท้ายเรือ
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 แกรนด์พรินเซสได้รับการปรับปรุงในอู่แห้งอย่างครอบคลุมที่สุดในประวัติของสายการเดินเรือพรินเซสครูซเซส ซึ่งรวมถึงการซ่อมบำรุงเครื่องยนต์และการรื้อถอนโถงสังสรรค์ผู้โดยสารออกจากท้ายเรือ สิ่งนี้ทำให้เรือมีแนวหัวเรือที่สูงขึ้นขณะแล่น ซึ่งทำให้ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงได้ประมาณ 3-4% แนวหัวเรือที่สูงเป็นเรื่องเฉพาะสำหรับแกรนด์พรินเซส และไม่ส่งผลให้มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ต่อเรือชั้นแกรนด์คลาสอื่น ๆ (หรือชั้นเรือที่เล็กกว่า) ซึ่งเรือเหล่านั้นแตกต่างจากแกรนด์พรินเซส โดยมีดาดฟ้าชั้นบนทำด้วยวัสดุอะลูมิเนียม ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 แกรนด์พรินเซสกลับเข้ารับการตกแต่งในอู่แห้งอีกครั้ง
ท่าเรือแวะพัก
จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 แกรนด์พรินเซสมีท่าแวะพักตลอดทั้งปีในซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย โดยกำหนดล่องเรือในเส้นทางระหว่าง อลาสกา ฮาวาย เม็กซิกันริเวียรา และชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย
ปูมเรือที่สำคัญ
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2560 มีการพบวาฬตายบริเวณหัวเรือในขณะที่จอดที่เมืองเคตชิแกน ในอลาสกา
เหตุการณ์จากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562-2563
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 มีรายงานว่าผู้โดยสารสองคนซึ่งล่องเรือไปยังเม็กซิโกเมื่อวันที่ 11-21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้ป่วยด้วยโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19) และหนึ่งในนั้นเสียชีวิต การประกาศดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเรือเข้าใกล้ซานฟรานซิสโก โดยมีผู้โดยสาร 2,500 คนบนเรือ บางคนรายงานอาการที่สอดคล้องกับโรค และเรือได้ถูกกักไว้นอกชายฝั่งโดยเจ้าหน้าที่ เพื่อกักกันโรคและตรวจสอบผู้โดยสารและลูกเรือ
เช่นเดียวกับ ไดมอนด์พรินเซสซึ่งเป็นเรือชั้นแกรนด์คลาส ของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซสอีกลำหนึ่ง ก็ประสบกับการระบาดของโรคในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 และถูกกักกันโรคเกือบหนึ่งเดือนในท่าเรือโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น
ในวันที่ 5-6 มีนาคม พ.ศ. 2563 ขณะที่เรือกำลังแล่นใกล้ชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย หน่วยบินกู้ภัยที่ 129 กองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติของรัฐแคลิฟอร์เนีย ได้ทำการบินเพื่อหย่อนและรับกลับชุดทดสอบการติดเชื้อโคโรนาไวรัส เมื่อวันที่ 6 มีนาคม มี 46 คนบนเรือได้รับการทดสอบโดย 21 คนมีผลการทดสอบเป็นบวก ซึ่งเป็นลูกเรือ 19 คนและผู้โดยสาร 2 คน ส่วนการทดสอบในรายอื่นอีก 25 คน ผลของการทดสอบหนึ่งสรุปไม่ได้และการทดสอบอื่น ๆ นั้นผลเป็นลบ แกรนด์พรินเซส ได้รับอนุญาตให้จอดที่ท่าเรืออุตสาหกรรมของเมืองโอกแลนด์ แคลิฟอร์เนียในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2563 และผู้โดยสารจำนวนหนึ่งได้ทยอยขึ้นฝั่ง เริ่มด้วยผู้ที่ต้องการการรักษาทางการแพทย์ที่เร่งด่วน ลูกเรือยังถูกกักตัวไว้บนเรือเพื่อกักกันโรคและเพื่อการรักษา ผู้โดยสารที่ขึ้นจากเรือทั้งหมดได้ถูกทดสอบการติดเชื้อโคโรนาไวรัส และเคลื่อนย้ายโดยเครื่องบินหรือรถโดยสารไปยังฐานทัพต่าง ๆ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย, เท็กซัส และจอร์เจีย เพื่อกักกันโรค ขณะที่มีจำนวนเล็กน้อยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและแพทย์อนุญาตให้กลับได้ ได้ถูกย้ายไปที่โรงแรมต่าง ๆ ในวันที่ 10 มีนาคม แคนาดาได้นำผู้โดยสารเรือที่เป็นชาวแคนาดาขึ้นเครื่องบินไปยังฐานทัพทหารซีเอฟบี เทรนตัน (CFB Trenton) ในออนแทรีโอ เพื่อกักกันโรคที่นั่น ในวันที่ 11 มีนาคมมีรายงานว่า หนึ่งในชาวแคนาดาที่ถูกส่งตัวกลับประเทศมีผลการทดสอบหาเชื้อไวรัสเป็นบวกภายหลังจากที่ได้ขึ้นฝั่ง
ประเทศสเปนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศสเปน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสเปนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 66 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสเปนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 9 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
บ้านใหม่ไชยพจน์ [–ไช-ยะ-พด] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากตัวจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 95 กิโลเมตร ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และประกอบอาชีพเกษตรกรเป็นหลัก แยกตัวออกจากอำเภอพุทไธสงเมื่อ พ.ศ. 2536 มีชื่อเสียงในเรื่องการทอผ้าไหมมัดหมี่ และมีงานประจำปีที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี คือ ประเพณีปรางค์กู่สวนแตง และบุญบั้งไฟบ้านใหมไชยพจน์
ประวัติ
เดิมพื้นที่บริเวณ กม.ศูนย์ (ที่ตั้งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์) มีลักษณะเป็นป่าทึบ จึงเป็นที่ซ่องสุ่มของโจรผู้ร้าย เมื่อปี พ.ศ. 2497 นายไชยพจน์ ภู่กำชัย นายอำเภอพุทไธสงในขณะนั้น มีแนวความคิดขอจัดตั้งหมู่บ้านในบริเวณดังกล่าวโดยใช้ชื่อว่า บ้าน กม.ศูนย์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2499 และได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2500 โดยนายไชยพจน์เป็นผู้วางผังหมู่บ้านและเปิดให้จับจองที่ดิน
ต่อมามีการปรับปรุงถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ขยายช่องทางการจราจร ทำให้การคมนาคมสะดวกขึ้น ประกอบกับท้องที่ของอำเภอพุทไธสงในขณะนั้น มีอาณาเขตกว้างขวาง ประชาชนบางส่วนอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่ออกตรวจตราดูแลความทุกข์สุขไม่ทั่วถึง ทำให้ในปี พ.ศ. 2521 ชาวบ้าน กม.ศูนย์ และประชาชนราว 10,000 คน ของทั้ง 5 ตำบล จึงได้เสนอขอแบ่งท้องที่อำเภอพุทไธสงตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ชื่อว่า กิ่งอำเภอกู่สวนแตง แต่ไม่ได้รับการอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทย
จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2535 ชุมชนบ้าน กม.ศูนย์ ขยายใหญ่ขึ้น คณะกรรมการหมู่บ้านสภาตำบลหนองแวงจึงได้เสนอขอจัดตั้งกิ่งอำเภอใหม่อีกครั้งในนาม กิ่งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ เพื่อเป็นเกียรติแก่นายไชยพจน์ ภู่กำชัย ผู้เสนอจัดตั้งหมู่บ้าน กม.ศูนย์ อันเป็นที่ตั้งของอำเภอใหม่ และกิ่งอำเภอนี้ได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากกระทรวงมหาดไทยเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยรวมตำบลทองหลาง หนองแวง กู่สวนแตง แดงใหญ่ และหนองเยือง รวม 46 หมู่บ้าน ประชากร 23,970 คน ตั้งกิ่งอำเภอ ณ บ้าน กม.ศูนย์ ตำบลหนองแวง และได้ยกฐานะเป็น อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ เมื่อ พ.ศ. 2540
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองสองห้อง (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพุทไธสง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองยาง (จังหวัดนครราชสีมา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอประทาย (จังหวัดนครราชสีมา)
ภูมิประเทศและภูมิอากาศ
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ มีเนื้อที่ประมาณ 175 ตารางกิโลเมตร ทางตอนเหนือของอำเภอมีลักษณะเป็นที่ราบสลับกับทุ่งกว้าง ประกอบกับดินเหนียว ดินทราย ส่วนทางตอนใต้มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มลำสะแทด อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ มีสภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้
ฤดูร้อน : ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม
ฤดูฝน : เดือนพฤษภาคม ถึงตุลาคม
ฤดูหนาว : เดือนพฤศจิกายน ถึงกุมภาพันธ์
ทรัพยากรธรรมชาติ
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์มีแหล่งน้ำที่สำคัญดังนี้
ห้วยแอก อยู่ทางด้านทิศตะวันตกของอำเภอ ต้นน้ำอยู่ที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น เป็นลำห้วยขนาดใหญ่ และไหลลงลำสะแทดที่บ้านส้มป่อย-ไทรทอง ตำบลหนองเยือง เป็นแนวแบ่งเขตแดนกับอำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา
ลำสะแทด อยู่ทางด้านทิศใต้ ต้นน้ำอยู่ในเขตอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เป็นลำน้ำขนาดใหญ่ ไหลลงแม่น้ำมูลที่อำเภอพุทไธสง เป็นแนวแบ่งเขตแดนกับ อำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา
คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก
คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก (CONCACAF Champions League; ชื่อเดิม: คอนคาแคฟแชมเปียนส์คัพ; CONCACAF Champions' Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรต่าง ๆ ภายในทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งจัดการแข่งขันโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (คอนคาแคฟ) เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2008
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
ทรัพยากรธรรมชาติ
ห้วยตะกั่ว เป็นลำน้ำขนาดเล็ก ต้นน้ำอยู่ทางด้านทิศเหนือของอำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น ไหลผ่านตำบลแดงใหญ่ ตำบลหนองแวง ตำบลกู่สวนแตง และไหลลงลำสะแทดที่ตำบลกู่สวนแตง
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์มีพื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญดังนี้
สวนป่าสิริกิตติ์ หมู่ที่ 2 ตำบลทองหลาง มีเนื้อที่ 119 ไร่
ป่าสงวนแห่งชาติหนองข่า หมู่ที่ 5 และ 6 ตำบลแดงใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2,470 ไร่
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
การศึกษา
มีทั้งหมด 21 โรงเรียน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้
สถานที่สำคัญ
เป็นเทวาลัยในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 โดยได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมสมัยนครวัดเป็นโบราณสถานอีกแห่งที่ถูกวางระเบิดจนองค์ปรางค์พังทลายลงมาเพื่อโจรกรรม ชิ้นส่วนปราสาทไปขาย ภายหลังกรมศิลปากรได้บูรณะใหม่จนมีความสมบูรณ์ และประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2547
ลักษณะของกู่ประกอบด้วย ปรางค์อิฐ 3 องค์ ตั้งเรียงกันในแนวเหนือ-ใต้ บนฐานศิลาแลงเดียวกัน อาคารทั้งหมดหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีประตูหน้าเพียงประตูเดียว อีก 3 ด้าน สลักเป็นประตูหลอก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่และมีสภาพค่อนข้างสมบูรณ์เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ด้านหน้าทั้ง 3 ด้าน มีลักษณะยื่นออกมาและมีแผ่นศิลาทรายรองรับ ส่วนปรางค์อีกสององค์มีขนาดเล็กกว่าฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีประตูเดียวทางด้านหน้า เช่นกัน ส่วนผนังอีก 3 ด้าน ก่อเรียบทึบ สำหรับบนพื้นหน้าปรางค์มีส่วนประกอบสถาปัตยกรรมหินทรายอื่นๆ ตกหล่นอยู่ เช่น ฐานบัว ยอดปรางค์ กลีบขนุน รูปนาค 6 เศียร อายุของกู่สวนแตงสามารถกำหนดได้จากทับหลังของปรางค์ ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนครอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 17 เนื่องจากภาพสลักบนทับหลังทั้งหมดมีลักษณะตรงกับศิลปะขอมแบบนครวัด ที่มีอายุอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว อาทิเช่น ทับหลังสลักภาพพระนารายณ์ตรีวิกรม (ตอนหนึ่งในวามนาวตารแสดงภาพพระนารายณ์ย่างพระบาท 3 ก้าว เหยียบโลกบาดาล โลกมนุษย์ และโลกสวรรค์) ทับหลังภาพศิวนาฎราช ทับหลังภาพการกวนเกษียรสมุทร ทับหลังภาพนารายณ์บรรทมสินธุ์ ฯลฯ แต่ละชิ้นมีขนาดใหญ่สวยงามน่าสนใจยิ่ง
วัฒนธรรม
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์มีเทศกาลและงานประเพณีที่สำคัญดังนี้
ประเพณีปรางค์กู่สวนแตงและบุญบั้งไฟบ้านใหม่ไชยพจน์ บริเวณโบราณสถานปรางกู่สวนแตง (ข้างโรงเรียนกู่สวนแตงพิทยาคม) ประมาณกลางเดือนพฤษภาคมของทุกปี
ประเพณีบุญฉลองปรางค์กู่ฤๅษี  บริเวณโบราณสถานปรางค์กู่ฤๅษี ตำบลหนองเยือง ประมาณกลางเดือนมีนาคมของทุกปี
งานกาชาดอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์และงานฉลองเจ้าพ่อ กม.ศูนย์ บริเวณสนามหน้าที่ว่าการอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ ประมาณต้นเดือนธันวาคมของทุกปี
ถนนจักรเพชร
ถนนจักรเพชร [จัก-เพ็ด] เป็นถนนในท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มจากถนนเยาวราชตรงข้ามกับถนนมหาไชย ตามแนวขนานคลองรอบกรุง (คลองโอ่งอ่าง) แยกเลี้ยวตรงไปปากคลองตลาด ช่วงหัวเลี้ยวเป็นเชิงสะพานพระปกเกล้า ตัดผ่านถนนตรีเพชร ผ่านปลายถนนบ้านหม้อถึงเชิงสะพานเจริญรัช 31 มีความยาวทั้งสิ้น 1,120 เมตร
ถนนจักรเพชรสร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2441 โปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการก่อสร้างถนนมีทางเดินสองข้างจากป้อมจักรเพชร หน้าวัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ไปถึงปากคลองตลาด ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนต่ออีกช่วงหนึ่ง จากถนนเยาวราชมาตามแนวถนนกับกำแพงพระนครจนถึงป้อมจักรเพชร แล้วพระราชทานชื่อว่า "ถนนจักรเพชร" ตามชื่อป้อมจักรเพชรที่ถนนสายนี้ตัดผ่าน
ทั้งนี้บริเวณรอบ ๆ ถนนจักรเพชรยังมีสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีความเก่าแก่สวยงามหลายแห่ง เช่น พระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ณ เชิงสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ หรือสะพานพุทธ, อาคารพาณิชย์ตามแนวปากคลองตลาด และเป็นที่ตั้งของโบสถ์ซิกข์ประจำกรุงเทพมหานคร สมาคมศรีคุรุสิงห์สภา เป็นต้น
โชเล่ย์ ดอกกระโดน
โชเล่ย์ ดอกกระโดน มีชื่อจริงว่า นิรัญ ช้างกลาง เป็นนักแสดงตลกชาวไทย ยูทูบเบอร์ นักแสดงภาพยนตร์ พิธีกรรายการโทรทัศน์ เคยมีผลงานการแสดงอย่าง ระเบิดเถิดเทิง, โคตรเพชรฆาต, เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย, ฟอร์มาลินแมน ฯลฯ เคยทำร้านอาหารชื่อร้าน โชเล่ย์ครัวปักษ์ใต้ แต่เกิดปัญหาต่างๆ เยอะมากสุดท้ายต้องปิด ต่อมาทำแผงหนังสือกำไรวันละประมาณ 200 บาท จนต้นปี พ.ศ. 2552 ออกมาทางสื่อเพื่อขอความช่วยเหลือ เนื่องจากต้องการของานทำ โดยพร้อมกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง
โดยชื่อ "โชเล่ย์" นั้นเจ้าตัวตั้งมาจากภาพยนตร์อินเดีย เรื่อง โชเล่ย์ ที่เคยโด่งดังมาก่อนในอดีต เนื่องจากเจ้าตัวในวัยเด็กชื่นชอบการดูภาพยนตร์อินเดียมาก
สำนักความปลอดภัยและการบังคับใช้ทางสิ่งแวดล้อม
สำนักความปลอดภัยและการบังคับใช้ทางสิ่งแวดล้อม (Bureau of Safety and Environmental Enforcement: BSEE) เป็นหน่วยงานในกระทรวงมหาดไทยสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2011 เป็นหน่วยงานหลักซึ่งรับผิดชอบการปรับปรุงความปลอดภัย และสร้างความมั่นใจในการพิทักษ์สิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวเนื่องกับอุตสาหกรรมพลังงานนอกชายฝั่ง ซึ่งหลัก ๆ คือ ก๊าซธรรมชาติและน้ำมัน บริเวณไหล่ทวีปรอบนอกของสหรัฐ หน่วยงานนี้ใช้อำนาจหน้าที่ด้านความปลอดภัยและการบังคับใช้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมซึ่งเดิมเป็นของสำนักงานบริหารจัดการแร่ (Minerals Management Service) อำนาจหน้าที่ดังกล่าวรวมถึงการสืบสวน สอบสวน เรียกพยานมาให้ถ้อยคำและแสดงพยานหลักฐาน กำหนดบทลงโทษ ระงับหรือยกเลิกกิจกรรม และกำกับดูแลความปลอดภัย การตอบสนอง และความพร้อมในการเคลื่อนย้าย
หน่วยงานย่อย
สำนักงานโครงการควบคุมนอกชายฝั่ง (Office of Offshore Regulatory Programs: OORP) บริหารจัดการระเบียบ มาตรฐาน และโครงการตรวจสอบการปฏิบัติตามในการดำเนินงานเกี่ยวกับน้ำมัน ก๊าซ และแร่บริเวณไหล่ทวีปรอบนอก หน่วยงานในสังกัดสำนักงานนี้รับผิดชอบกฎระเบียบและเอกสารทางนโยบายที่เกี่ยวข้องกับไหล่ทวีปรอบนอก รวมถึงโครงการที่ครอบคลุมการบริหารจัดการความปลอดภัย การวิจัยเพื่อป้องกันมลภาวะ การประเมินทางวิทยาการ นโยบายในการตรวจสอบ และการพัฒนาการฝึกอบรมทางวิทยาการของสำนักความปลอดภัยฯ
กองความพร้อมในด้านการรั่วไหลของน้ำมัน (Oil Spill Preparedness Division: OPSD) สำนักความปลอดภัยฯ ดูแลการวางแผนและความพร้อมในด้านการรั่วไหลของน้ำมันสำหรับสถานที่ผลิตน้ำมันและก๊าซในน่านน้ำสหรัฐ (ดู ประมวลข้อบังคับส่วนกลาง ลักษณะ 30 ส่วนที่ 254) และหนึ่งในบทบาทหลักของสำนักความปลอดภัยฯ ก็คือ กองความพร้อมในด้านการรั่วไหลของน้ำมัน ซึ่งมีหน้าที่ครอบคลุมถึงการอนุมัติแผนตอบสนองด้านการรั่วไหลของน้ำมัน การตรวจสอบอุปกรณ์ตอบสนองต่อการรั่วไหลของน้ำมัน การวิจัยด้านการตอบสนองต่อการรั่วไหลของน้ำมัน การฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ผู้ตอบสนองและคณะบริหารจัดการ ปัจจุบัน กองนี้บริหารจัดการสถานทดสอบการตอบสนองต่อการรั่วไหลแห่งชาติที่เรียกว่า โอห์มเซ็ตต์ (Ohmsett) ตั้งอยู่ในลีโอนาร์โด นิวเจอร์ซี
กองการปฏิบัติตามด้านสิ่งแวดล้อม (Environmental Compliance Division: ECD) เฝ้าระวัง ตรวจสอบยืนยัน และบังคับให้อุตสาหกรรมนอกชายฝั่งเกิดการปฏิบัติตามมาตรฐานทางสิ่งแวดล้อมในการดำเนินงานบริเวณไหล่ทวีปรอบนอก กองนี้ดูแลให้เกิดการปฏิบัติตามรัฐบัญญัตินโยบายสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (National Environmental Policy Act) ในส่วนที่เกี่ยวกับปฏิบัติการของสำนักความปลอดภัยฯ ความรับผิดชอบอื่น ๆ รวมถึงการร่วมมือกับสำนักบริหารจัดการพลังงานมหาสมุทร (Bureau of Ocean Energy Management) และหน่วยงานอื่นทั้งระดับกลาง ระดับรัฐ และระดับท้องถิ่น และการให้บริการสู่สาธารณชนภายนอกในประเด็นการปฏิบัติตามด้านสิ่งแวดล้อม วิศวกรและนักวิทยาศาสตร์ที่ดำเนินงานในนามของกองนี้เป็นผู้ประสานงานระดับชาติให้แก่สำนักความปลอดภัยฯ ในโครงการสิ่งแวดล้อมหลายโครงการ เช่น โครงการคุณภาพอากาศ โครงการทรัพยากรทางโบราณคดีและวัฒนธรรม โครงการนิเวศวิทยาทางทะเล โครงการควบคุมขยะและตะกอนทางทะเล และโครงการปะการังเทียมที่เรียก ริกส์ทูรีฟส์ (Rigs-to-Reefs)
กองสืบสวนความปลอดภัยและอุบัติการณ์ (Safety and Incident Investigation Division: SIID) รับผิดชอบการจัดทำนโยบายระดับชาติในด้านการสืบสวนอุบัติการณ์เกี่ยวกับความปลอดภัยที่เกิดขึ้นบริเวณไหล่ทวีปรอบนอก และจัดทำนโยบายระดับชาติในด้านการฝึกอบรวมผู้สืบสวน กองนี้บริหารจัดการโครงการสืบสวนระดับชาติ ประสานการฝึกอบรมผู้สืบสวน และให้การสนับสนุนระดับภูมิภาคและระดับเขต อยู่ที่สำนักงานใหญ่ของสำนักความปลอดภัยฯ ในวอชิงตัน ดี.ซี.
ที่สุดในโลก (เพลงอินสติงต์)
"ที่สุดในโลก" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีอินสติงต์ จากอัลบั้ม Endless และมีลุลา ร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ปรียวิศว์ นิลจุลกะ และเรียบเรียงโดย อนุกานต์ จันทร์อุไร ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
ชานนท์ อักขระชาตะ
ประวัติ
ชานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2534 จบมัธยมศึกษาตอนต้นที่รร.สุรนารีวิทยา๒
กรณีขับรถชน
จากกรณี ขุน ชานนท์ อักขระชาตะ อายุ 31 ปี ดาราหนุ่ม ขับรถชน น.ส.ปรารถนา แก้วโรจณะประเสริฐ ผู้ช่วยพยาบาล ซึ่งพบว่า ดาราหนุ่มจะชดใช้ค่าเสียหายเพียง 1 หมื่นบาท จากค่ารักษาพยาบาลและค่าเสียหาย 3 หมื่นบาท โดยญาติได้เรียกเงินไปเป็นจำนวน 2 หมื่นบาทและไม่สามารถติดต่อได้
ถนน
ถนน เป็นทางสัญจรทางบกระหว่างสถานที่สองแห่ง ที่ได้รับการปูพื้นผิว หรือได้รับการปรับปรุงเพื่อให้การเดินทางทางเท้าหรือยานพาหนะต่าง ๆ รวมถึงม้า เกวียน จักรยาน และยานยนต์ ถนนประกอบด้วยหนึ่งหรือสองช่องทาง ได้แก่ ทิศเดียวกัน กับทิศสวนทางกัน โดยแต่ละฝั่งมีช่องจราจรตั้งแต่หนึ่งช่องขึ้นไป และบางครั้งอาจมีทางเท้า ถนนที่สร้างขึ้นเพื่อส่วนรวมอาจเรียกว่าถนนสาธาณะ หรือทางหลวง
ผิวถนน
ผิวถนนสำหรับถนนรุ่นใหม่โดยทั่วไป จะนิยมสร้างด้วยคอนกรีตหรือยางมะตอยคุณภาพดี ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน โดยถนนคอนกรีตค่าใช้จ่ายจะสูงกว่าในการก่อสร้าง แต่ค่าดูแลรักษาจะถูกกว่าถนนยางมะตอย ลักษณะของผิวถนนจะมีการลาดเอียงออกทั้งสองด้านเพื่อให้น้ำที่ผิวถนนสามารถไหลออกได้ง่ายเวลาเกิดฝนตก
การสร้างถนน
การสร้างถนนจะประกอบด้วยขั้นตอนหลักสองส่วน คือ ส่วนการออกแบบ และส่วนการก่อสร้าง การออกแบบถนนจะมีการคำนวณในหลายด้านรวมถึงการหาแนวเขตที่ดิน การออกแบบรูปร่างของถนนทั้งในแนวระดับ และแนวดิ่ง การคำนวณมุมมองที่ปลอดภัยและวิสัยทัศน์ของผู้ขับขี่ โดยคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นหลัก โดยจะต้องไม่มีมุมอับ หรือสิ่งกีดขวางมาบังการมองเห็น และการคำนวณทิศทางการระบายน้ำของในพื้นที่นั้น เพื่อไม่ให้เกิดน้ำท่วมเนื่องจากถนนที่สร้างใหม่มาขวางทางน้ำเดิม สำหรับส่วนการก่อสร้างถนนจะเริ่มต้นจากการขุดดินหรือถมดินเพื่อให้ได้ระดับใกล้เคียงกับที่ออกแบบ โดยบริเวณที่เป็นอุโมงค์และสะพานจะมีโครงสร้างพิเศษสำหรับรองรับสิ่งก่อสร้างนั้น
ภายหลังจากสร้างถนนเสร็จ จะมีการสร้างไหล่ทาง ป้ายถนน หรือตีเส้นแบ่งเลนถนนขึ้นอยู่กับการออกแบบ
การขับรถซ้ายและขวา
ถนนในหลายประเทศทั่วโลกจะออกแบบในลักษณะที่แตกต่างกัน เนื่องจากลักษณะการขับรถที่มีการขับพวงมาลัยขวา เหมือนในประเทศไทย และขับรถพวงมาลัยซ้าย ในหลายประเทศ โดย 26% ของระยะทางถนนทั่วโลก ในประเทศมีการขับพวงมาลัยขวาซึ่งรวมถึงประเทศไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ และ 74% ของประเทศทั่วโลกมีการขับพวงมาลัยซ้าย ได้แก่ สหรัฐอเมริกาและประเทศในทวีปยุโรป
ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล
ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล หรือ ปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน (Brown discus, Blue discus; หรือ Symphysodon aequifasciata haraldi ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
เป็นปลาปอมปาดัวร์ชนิดหนึ่ง ซึ่งในข้อมูลบางแหล่งจัดให้เป็นชนิดย่อยของปลาปอมปาดัวร์เขียว (S. aequifasciata )
ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลมีลักษณะที่เห็นได้เด่นชัดคือ บริเวณกลางลำตัวไม่มีลวดลาย จะมีลายเฉพาะบริเวณส่วนหัว ครีบหลังกระโดงบนและล่าง ส่วนบริเวณกลางลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลเข้ม หรือกระทั่งเข้มไปเป็นสีแดง ขึ้นอยู่กับแหล่งน้ำที่อาศัย นอกจากนี้แล้วบางตัวยังอาจมีลายบั้งสีดำเห็นเด่นชัดเช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล (S. discus) อีกด้วย
ในอดีต ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล จะถูกแยกออกจากปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน แต่ในปัจจุบัน ได้มีนักมีนวิทยาบางคนได้เสนอให้รวมเป็นชนิดเดียวกัน (ดังนั้นจึงทำให้การจำแนกปลาปอมปาดัวร์เป็นชนิดต่าง ๆ จึงยังไม่มีข้อยุติ) โดยปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน เป็นปลาที่มีลายสีน้ำเงินหรือสีฟ้าขึ้นอยู่เกือบเต็มหรือเต็มลำตัว มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับแหล่งน้ำที่อาศัย