cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สังคมนิยมตลาด
มาร์กซิสม์-เลนินนิสม์
ในอดีตนั้น ระบบสังคมนิยมตลาดเหล่านี้มีเจตนาที่จะรักษาไว้ซึ่งกรรมสิทธิ์ของรัฐในภาคเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ เช่นภาคอุตสาหกรรมหนัก อุตสาหกรรมพลังงาน และภาคโครงสร้างพื้นฐาน ในขณะที่จะปรับให้กระบวนการตัดสินใจเป็นแบบกระจายศูนย์ โดยอนุญาตให้ผู้จัดการในท้องถิ่นต่าง ๆ มีอิสระในการตัดสินใจที่จะตอบสนองข้อเรียกร้องของตลาด ระบบสังคมนิยมตลาดเหล่านี้อนุญาตให้เอกชนมีกรรมสิทธิ์ในปัจจัยการผลิต ตลอดจนอนุญาตให้เอกชนและผู้ประกอบการประกอบกิจการภายในภาคเศรษฐกิจบริการและภาคเศรษฐกิจชั้นรอง การกำหนดราคาในสินค้าอุปโภคบริโภคและสินค้าเกษตรจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกลไกตลาด เกษตรกรได้รับอนุญาตให้ขายผลผลิตของตนบางส่วนในตลาดเปิด และเก็บรักษากำไรทั้งหมด หรือบางส่วน เพื่อเป็นเครื่องมือจูงใจให้มีการพัฒนาการผลิตให้ดีขึ้นต่อไป
สังคมนิยมที่มีเอกลักษณ์แบบจีน
สังคมนิยมตลาดมักถูกใช้เพื่ออ้างอิงถึงระบบเศรษฐกิจในรัฐที่ใช้อุดมการณ์มาร์กซ์-เลนิน และบ่อยครั้งที่ใช้อ้างถึงเศรษฐกิจร่วมสมัยในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ซึ่งนำระบบกำหนดราคาเสรีมาใช้เพื่อจัดสรรสินค้าทุนทั้งในภาคเอกชนและภาครัฐ อย่างไรก็ดี ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจและการเมืองชาวจีนระบุแย้งว่า เศรษฐกิจสังคมนิยมที่ใช้กลไกตลาดนั้น ไม่อาจกล่าวได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของสังคมนิยมตลาดในทัศนะแบบเศรษฐศาสตร์นีโอคลาสสิค อีกทั้งมีนักเศรษฐศาสตร์และนักรัฐศาสตร์จากตะวันตกหลายราย ตั้งคำถามถึงความลึกของการนำรูปแบบสังคมนิยมตลาดไปใช้ในระบบเศรษฐกิจของจีน และมักนิยมเรียกระบบของจีนว่าเป็น ทุนนิยมโดยรัฐ
แม้จะมีชื่อเรียกคล้ายกัน สังคมนิยมตลาดมีความแตกต่างอย่างมากเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจสังคมนิยมที่ใช้กลไกตลาด หรือเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจกลไกตลาดที่มีรูปแบบสังคมนิยม ของสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามตามลำดับ ระบบเศรษฐกิจที่ประกาศอย่างเป็นทางการเหล่านี้นั้น ถือเป็นตัวแทนของกระบวนการที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเป็นสังคมนิยมที่แท้จริงในระยะยาว ข้อแตกต่างสำคัญระหว่างโมเดลสังคมนิยมตลาดเมื่อเทียบกับโมเดลของจีนและเวียดนามนั้นคือ บทบาทของเอกชนที่สามารถลงเม็ดเงินลงทุนในวิสาหกิจ การไม่ปรากฏอยู่ของระบบเงินปันผลเพื่อสังคมหรือระบบรายได้มูลฐาน อันที่จะจัดสรรและกระจายผลกำไรของรัฐไปสู่ประชากรอย่างเท่าเทียม ตลอดจนการดำรงอยู่ในบทบาทของตลาดการเงินกรณีโมเดลของจีน เหล่านี้เป็นลักษณะของตลาดที่ไม่มีปรากฏอยู่ในงานเขียนที่เกี่ยวข้องกับสังคมนิยมที่ใช้กลไกตลาด
แม้ประสบการณ์ของจีนในระบบสังคมนิยมที่มีเอกลักษณ์แบบจีน จะเป็นที่อ้างอิงบ่อยครั้งในฐานะระบบเศรษฐกิจสังคมนิยมที่ใช้กลไกตลาด ที่ซึ่งรัฐยังถือกรรมสิทธิ์ในปัจจัยการผลิตในภาคเศรษฐกิจที่สำคัญก็ตาม แต่สัดส่วนสำคัญทางเศรษฐกิจทั้งภาครัฐและภาคเอกชนนั้น มีกลไกตลาดทำหน้าที่ดูแล ซึ่งรวมถึงตลาดหลักทรัพย์สำหรับซื้อขายแลกเปลี่ยนหุ้น ตลอดจนการนำกลไกทางอ้อมต่าง ๆ ของตลาดมาใช้ในการกำหนดนโยบายเศรษฐกิจมหภาค (เช่น นโยบายการเงิน การคลัง และอุตสาหการ) เพื่อชักจูงเศรษฐกิจเสมือนวิถีปฏิบัติของเศรษฐกิจทุนนิยม ตลาดทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ขาดกิจกรรมทางเศรษฐกิจเกือบทั้งหมดในจีน โดยรัฐมีบทบาทวางเค้าโครงแผนเศรษฐกิจระดับมหภาค และจะไม่เข้าไปก้าวก่ายกระบวนการตัดสินใจในระดับเศรษฐกิจจุลภาค การตัดสินใจในระดับจุลภาคจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ขององค์กรเอกชนและรัฐวิสาหกิจกระทำกันเอง แม้โมเดลนี้จะมีเอกชนถือกรรมสิทธิ์ในวิสาหกิจและดำเนินกิจการเพื่อแสวงหากำไรก็ตาม แต่นั่นก็จำกัดให้อยู่ในกรอบของกิจการที่เกี่ยวข้องกับสินค้าอุปโภคบริโภคและธุรกิจบริการเท่านั้น
การวางแผนการผลิตโดยการบังคับโควต้าของผลผลิตในระบบเศรษฐกิจเดิมของจีนนั้น ถูกแทนที่ด้วยกลไกตลาดในเกือบทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นในภาครัฐหรือภาคเอกชน แม้ว่ารัฐจะยังคงมีบทบาทในการวางแผนชี้นำให้กับรัฐวิสาหกิจยักษ์ใหญ่ก็ตาม และเมื่อเปรียบเทียบกับเศรษฐกิจวางแผนแบบโซเวียตนั้น โมเดลสังคมนิยมที่มีการใช้กลไกตลาดของจีนมีที่มาจากการแปรรูปรัฐวิสาหกิจเป็นส่วนใหญ่ ทำให้รัฐวิสาหกิจเหล่านั้นแปรสภาพเป็นบริษัทร่วมทุน ในปี 2008 มีจำนวนรัฐวิสาหกิจดำเนินงานภายใต้รัฐบาลกลางอยู่ 150 แห่ง หลังปฏิรูปพบว่ารัฐวิสาหกิจเหล่านี้มีพลวัตรเพิ่มขึ้น และกลายเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของรัฐในปีเดียวกัน อีกทั้งได้นำพาให้เศรษฐกิจจีนพลิกฟื้นในปี 2009 ท่ามกลางวิกฤตทางการเงินที่เกิดขึ้นทั่วโลก
อย่างไรก็ดีมีนักมาร์กซิสต์-เลนินนิสต์ออกมาปกป้องโมเดลเศรษฐกิจของจีนจากการวิพากษ์วิจารณ์ โดยชี้ว่าเศรษฐกิจสังคมนิยมแบบวางแผนนั้น จะบังเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมือมีการพัฒนาวิถีสังคมนิยมด้วยเศรษฐกิจที่ใช้กลไกตลาดควบคู่ไปกับเศรษฐกิจที่แลกเปลี่ยนโภคภัณฑ์เสียก่อนเป็นอันดับแรก อันจะทำให้ระบบสังคมนิยมปรากฏขึ้นมาหลังจากที่พัฒนาการขั้นตอนแรกหมดความจำเป็นไปเองทางประวัติศาสตร์ และจะแปรสภาพตัวเองไปเป็นสังคมนิยมอย่างช้า ๆ ผู้เชี่ยวชาญโมเดลของจีนยังแย้งเพิ่มเติมอีกว่า ระบบเศรษฐกิจของอดีตสหภาพโซเวียตและประเทศบริวารนั้น ใช้วิถีทางกฎหมายเพื่อบังคับให้มีการเปลี่ยนแปลงจากระบบเศรษฐกิจธรรมชาติ ไปสู่ระบบเศรษฐกิจแบบวางแผน โดยข้ามขั้นตอนที่จำเป็นของการพัฒนารูปแบบเศรษฐกิจที่ใช้กลไกตลาดเสียก่อน
สังคมนิยมประชาธิปไตย
นักสังคมนิยมประชาธิปไตยบางราย ให้การสนับสนุนรูปแบบที่แตกต่างกันไปของระบบสังคมนิยมตลาด บ้างก็สนับสนุนระบบที่มีรูปแบบการบริหารจัดการตนเอง บ้างก็สนับสนุนเศรษฐกิจส่วนร่วมแบบไร้ตลาด ที่มีลักษณะของการวางแผนเศรษฐกิจแบบกระจายศูนย์
อนาธิปไตย
นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ปิแอร์-โจเซฟ พรูดอน คือบุคคลแรกที่เรียกตนเองว่านักอนาธิปไตย และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นนักทฤษฎีอนาธิปไตยที่ทรงอิทธิพลที่สุดผู้หนึ่ง ตลอดจนได้รับการขนานนามว่า “บิดาแห่งอนาธิปไตย” พรูดอนได้ดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกรัฐสภาฝรั่งเศสหลังเหตุการณ์ปฏิวัติแห่งปี 1848 ซึ่งขณะนั้นพรูดอนได้รับฉายานามว่าเป็น “นักนิยมสหพันธรัฐ” วลีของพรูดอน “[การมี]ทรัพย์สินคือโจรกรรม!” นั้นทำให้พรูดอนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง วลีนี้ปรากฏอยู่ในงานเขียนในปี 1840 ของพรูดอนชื่อ ทรัพย์สินคืออะไร? หนังสือเล่มนี้ทำให้พรูดอนตกเป็นที่จับตาดูของเจ้าหน้าที่รัฐในฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังตกเป็นที่สังเกตของ คาร์ล มากซ์ จึงทำให้เริ่มมีการสื่อสารระหว่างกัน ทั้งคู่ต่างก็มีอิทธิพลทางความคิดต่อกัน ท้ายที่สุดจึงได้มีโอกาสได้พบปะกันที่ปารีสในช่วงที่มาร์กซ์กำลังลี้ภัยอยู่ที่นั่น อย่างไรก็ดีมิตรภาพของทั้งสองจบลงเมื่อมาร์กซ์ได้เขียนงานวิจารณ์หนังสือของพรูดอนที่ชื่อว่า ปรัชญาแห่งความขัดสน ด้วยงานเขียนของตนเองที่ตั้งชื่อว่า ความขัดสนแห่งปรัชญา ความขัดแย้งนี้เป็นที่มาของการแยกตัวกันภายในสมาคมคนงานสากล ออกเป็นปีกอนาธิปไตยและปีกมาร์กซิสต์
อนาธิปไตยตลาดปีกซ้าย คือแนวคิดอนาธิปไตยเชิงปัจเจกที่มีรูปแบบของสังคมนิยมที่ใช้กลไกตลาด บางครั้งก็เรียกขานกันว่า อิสระนิยมซ้าย และสังคมนิยมแบบอิสระนิยม มีบุคคลสำคัญที่ควรกล่าวถึงคือ เควิน คาร์สัน ร็อดเดอริก ที. ลอง  ชาร์ลส ดับเบิ้ลยู. จอห์นสัน แบรด สแปงเกลอร์ ซามูเอล เอ็ดวาร์ด คอนคิน ที่ 3 เชลดอน ริชแมน  คริส แมทธิว สเชียบาร์รา และแกรี่ ชาร์ติเยร์ นักคิดเหล่านี้เน้นถึงความสำคัญของตลาดเสรีที่มีลักษณะของความอิสระอย่างสุดขีด โดยเรียกว่า ตลาดปลดปล่อย เพื่อให้แตกต่างจากความหมายของตลาดทั่วไป โดยมุ่งหวังที่จะกำจัดอภิสิทธิ์ของนายทุนและนักอำนาจรัฐนิยม
ข้อวิพากษ์วิจารณ์
นักปฏิเสธตลาดเช่น เดวิด แมคนัลลี แย้งแนวคิดแบบมาร์กซิสต์โดยกล่าวว่า เนื้อแท้ของกลไกตลาดนั้นไม่ได้ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนอย่างเสมอภาคและเท่าเทียม และกล่าวว่าหลักการเจตนาและปรัชญาทางศีลธรรมของอดัม สมิธ ที่สนับสนุนการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมนั้น ถูกบ่อนทำลายโดยวิถีแห่งตลาดเสรีของสมิธเอง เนื่องจากพัฒนาการของเศรษฐกิจกลไกตลาดย่อมความเกี่ยวข้องกับวิถีแห่งการบีบบังคับ การขูดรีด และความรุนแรง ที่หลักการเจตนาทางศีลธรรมของสมิธเองก็ไม่อาจยอมรับได้ แมคนัลลียังวิจารณ์สังคมนิยมที่ใช้กลไกลตลาดในข้อที่ว่า ระบบนี้ศรัทธาในวิถีของตลาดยุติธรรมที่มีการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน และเชื่อว่าตลาดจะบรรลุผลสำเร็จได้ด้วยการกรองทิ้งองค์ประกอบที่เป็นเสมือนปรสิตออกไปจากเศรษฐกิจตลาด เช่นกรรมสิทธิ์ในปัจจัยการผลิตของเอกชน ดังนั้นสังคมนิยมตลาดจึงมีความย้อนแย้งทั้งที่ระบบสังคมนิยมมีนิยามว่าเป็นจุดจบของแรงงานที่พึ่งพิงค่าแรง
ฮิงาชิเนะ
ฮิงาชิเนะ (東根市 (Higashine-shi)) เป็นนครในจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 206.94 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 47,743 คน
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิงาชิเนะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
ฟาโรห์ชาเรค
ชาเรค หรือ ชาเลค อาจจะทรงเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่ไม่ค่อยทราบเกี่ยวกับข้อมูลของพระองค์ ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์
หลักฐานยืนยัน
พระองค์ทรงปรากฏอยู่เฉพาะในเอกสารหลักฐานยืนยันที่ไม่ร่วมสมัยเท่านั้น เอกสารดังกล่าวเป็นลำดับวงศ์ตระกูลของนักบวชนามว่า อังค์เอฟเอนเซคเมต และมีชีวิตอยู่ในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง ซึ่งนับว่าเป็นเวลาหลายศตวรรษหลังจากที่ฟาโรห์ชาเรคทรงขึ้นครองราชย์ อาจจะเป็นเพราะเหตุดังกล่าว คิม ไรฮอล์ท นักไอยคุปต์วิทยาชาวเดนมาร์กจึงสงสัยการมีอยู่ของพระองค์ ในเอกสารดังกล่าว ฟาโรห์ชาเรคทรงถูกจัดให้อยู่หนึ่งชั่วอายุคนก่อนหน้าของฟาโรห์ชาวฮิกซอสนามว่า อเปปิ จากราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ บันทึกลำดับวงศ์ตระกูลของอังค์เอฟเอนเซคเมตจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์นิวเอสในเบอร์ลิน (หมายเลข 23673)
การระบุตัวตน
ทั้งนิโคลัส กรีมัลและวิลเลียม ซี. ฮายส์ได้เสนอว่า ฟาโรห์ชาเรคควรได้รับการระบุตัวตนเป็นพระองค์เดียวกันกับฟาโรห์ซาลิทิส เนื่องจากทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งฮิกซอส ในแอกิปเทียกาของแมนิโธ ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล และเสนอเพิ่มเติมว่าฟาโรห์ชาเรค/ซาลิทิสทรงเป็นพระองค์เดียวกันกับฟาโรห์เชชิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองในช่วงช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองของอียิปต์ที่กล่าวถึงในตราประทับสคารับจำนวนเกือบ 400 ตัว
ท่าอวกาศยาน
ท่าอวกาศยาน (spaceport) หรือ คอสโมโดรม (cosmodrome) เป็นสถานที่สำหรับปล่อยหรือรับยานอวกาศ โดยเปรียบได้กับท่าเรือสำหรับเรือหรือท่าอากาศยานสำหรับเครื่องบิน คำว่า ท่าอวกาศยาน และคำว่า คอสโมโดรม นั้นใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสถานที่ที่สามารถส่งยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรรอบโลกหรือบนเส้นทางโคจรของดาวเคราะห์ อย่างไรก็ตาม ฐานปล่อยจรวดสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยเพียงอย่างเดียวบางครั้งก็เรียกว่า ท่าอวกาศยาน เช่นเดียวกัน และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาฐานปล่อยใหม่และที่กำลังจะสร้างขึ้นสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยที่มีมนุษย์เดินทางด้วยนั้นมักเรียกหรือตั้งชื่อว่า "ท่าอวกาศยาน" สถานีอวกาศและฐานปล่อยที่จะสร้างในอนาคตบนดวงจันทร์บางครั้งก็เรียกว่าท่าอวกาศยาน หากตั้งใจให้เป็นฐานสำหรับการเดินทางโดยเฉพาะ
คำว่า ฐานปล่อยจรวด (rocket launch site) ใช้สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ ที่ใช้ในการปล่อยจรวด อาจมีแท่นยิงหนึ่งแห่งหรือมากกว่าหรือฐานที่เหมาะสมในการติดตั้งแท่นยิงที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ โดยทั่วไปแล้วจะถูกล้อมรอบด้วยพื้นที่ปลอดภัยขนาดใหญ่ ซึ่งมักเรียกว่า ระยะจรวด หรือ ระยะขีปนาวุธ ขอบเขตคำดังกล่าวอาจรวมถึงพื้นที่ซึ่งคาดว่าจะปล่อยจรวดขึ้นบิน และส่วนประกอบบางส่วนของจรวดอาจลงจอดภายในนั้น บางครั้งจะมีสถานีติดตามด้วย ซึ่งจะอยู่ในระยะไม่ไกลเพื่อที่จะประเมินขั้นตอนของการปล่อยได้
ท่าอวกาศยานหลักมักมีฐานปล่อยมากกว่าหนึ่งแห่ง ซึ่งสามารถดัดแปลงเป็นฐานปล่อยจรวดสำหรับจรวดขนส่งประเภทต่าง ๆ (ฐานเหล่านี้สามารถแยกออกจากกันได้ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย) สำหรับจรวดขนส่งที่มีเชื้อเพลิงเหลว สิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดเก็บที่เหมาะสม และในบางกรณี จำเป็นต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิต สิ่งอำนวยความสะดวกในการประมวลผลในสถานที่สำหรับตัวขับดันที่เป็นของแข็งก็มีอยู่ทั่วไปเช่นกัน
ท่าอวกาศยานอาจรวมถึงทางวิ่งเครื่องบินสำหรับการบินขึ้นและลงจอดของเครื่องบินเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของท่าอวกาศยาน หรือเพื่อรองรับจรวดขนส่งแบบมีปีกของ HTHL หรือ HTVL
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ( โรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค ) (Princess Chulabhorn Science High School Chiang Rai) เป็นหนึ่งในโรงเรียน 12 โรงที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เนื่องในวโรกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ  และมุ่งเน้นการจัดการเรียนการสอนทางด้านวิทยาศาสตร์  เทคโนโลยี  และสิ่งแวดล้อมให้แก่นักเรียน รับนักเรียนสหศึกษาประเภทประจำ
ประวัติ
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ได้รับประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี จังหวัดเชียงราย ต่อมามีประกาศกระทรวงศึกษาธิการลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนเป็นโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย อนึ่ง โรงเรียนเป็นโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย เป็น 1 ใน 12 โรงเรียนที่กรมสามัญศึกษาจัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติ เนื่องใวโรกาสที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ เมื่อ วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 เป็นโรงเรียนที่มีวัตถุประสงค์การจัดตั้งเพื่อสนับสนุนและผลิตกำลังคนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมสนองตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ที่ทรงมุ่งมั่นส่งเสริมคุณภาพชีวิตในด้านความเป็นอยู่และการศึกษาของประชาชนโดยเฉพาะใน ท้องถิ่นห่างไกลโดยให้โอกาสแก่เยาวชนที่มีความสนใจและมีความสามารถด้านนี้ตั้งแต่เยาว์วัยปัจจุบันเป็นโรงเรียนที่อยู่ในแผนและยุทธศาสตร์ สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์ โดยจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น-ตอนปลาย โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงรายได้รับอนุญาตให้ใช้ที่ดินสาธารณประโยชน์ของตำบลรอบเวียง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย บริเวณบ้านป่ายางมน เป็นที่ตั้งโรงเรียนมีเนื้อที่ 149 ไร่ 2 งาน 86 ตารางวา โดยความร่วมมือจากนายบุญธรรม กันทาสุวรรณ กำนันตำบลรอบเวียง นายศรีพงษ์ อยู่มั่น นายอำเภอเมืองเชียงราย ดร.เฉลิมชัย รัตนประยูร ผู้อำนวยการสำนักงานสามัญศึกษาจังหวัดเชียงราย ภายใต้การกำกับดูแล และเห็นชอบของ นายคำรณ บุญเชิด ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งดังนี้
โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ดำเนินการรับนักเรียนครั้งแรกในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 4 ชั้นละ 1 ห้องเรียน รวม 2 ห้องเรียน เปิดเรียนวันแรกเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ซึ่งในขณะนั้นอาคารเรียนและอาคารประกอบต่างๆ อยู่ในระหว่างการก่อสร้างโรงเรียนจึงขออนุญาตใช้สถานที่เรียนชั่วคราวที่สถาบันราชภัฎเชียงราย 1 ปีการศึกษา และเมื่อภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2538ได้ขอเช่าอาคารคริสตจักรภาค ที่ 2 เชียงราย เป็นสถานที่เรียน และได้ย้ายมาเรียนในสถานที่ปัจจุบัน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย เป็นโรงเรียนสหศึกษา รับนักเรียนตั้งแต่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบพักประจำ
ต่อมาในปีการศึกษา 2550 กลุ่มโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 โรงทั่วประเทศได้ร่วมมือกับสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ซึ่งเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ต้นแบบของรัฐแห่งแรก ที่มุ่งเน้นการผลิตนักวิจัย นักประดิษฐ์ และนักคิดค้นด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่มีคุณภาพเทียบเคียงกับนักวิจัย นักประดิษฐ์ และนักคิดค้นชั้นนำของนานาประเทศ แต่เนื่องด้วยโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ สามารถผลิตนักเรียนได้เพียงปีละ 240 คน ซึ่งมีจำนวนไม่เพียงพอ จึงได้เปิดห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 แห่ง นักเรียนจำนวน 288 คน โดยนอกเหนือจากนักเรียนที่ร่วมโครงการในห้องเรียนวิทยาศาสตร์แล้ว นักเรียนทุกคนก็ได้รับการเรียนการสอนและการประเมินผลเฉกเช่นเดียวกัน
ตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย มีฐานะเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค ตามมติคณะรัฐมนตรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการเพิ่มโอกาสให้กับผู้มีความสามารถพิเศษด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ซึ่งมีกระจายอยู่ในทุกภูมิภาคทั่วประเทศ โดยเน้นการให้โอกาสกับผู้มีความสามารถพิเศษที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ในภูมิภาคนั้นๆ นอกจากนี้เพื่อเป็นฐานในการผลิตและพัฒนากำลังคนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมให้มีปริมาณและคุณภาพสอดคล้องกับความต้องการของประเทศ ที่สามารถทำการวิจัยและพัฒนาเพื่อสร้างความรู้และนวัตกรรมได้ ตลอดจนเพื่อเป็นต้นแบบและกระตุ้นการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ต่อไป
ต่อมามีประกาศสำนักพระราชวังลงวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ได้พระราชทานพระอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย เป็น โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย และใช้นามภาษาอังกฤษว่า Princess Science High School Chiang Rai
งานประเพณี
จัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 2 ของเดือนพฤษภาคม ของทุกปี เป็นงานที่นักเรียนเก่าจะเดินทางมาเพื่อทำพิธีรดน้ำดำหัวคณาจารย์เนื่องในประเพณีสงกรานต์ พร้อมกับการเล่าประสบการณ์ให้นักเรียนใหม่ชั้น ม.1 และ ม.4 ฟังเป็นการสืบทอดเรื่องราวจากรุ่นสู่รุ่น
สมาคม
สมาคมผู้ปกครอง นักเรียนและครูโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ได้รับการการประกาศจัดตั้งจากนายทะเบียนสมาคมประจำจังหวัดเชียงราย โดยมีหมายเลขสมาคม 4/2546 เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เพื่อดำเนินกิจการสนับสนุนกิจกรรมและการเรียนการสอนของโรงเรียน
ลลิษา
ลลิษา เป็นซิงเกิลอัลบั้มเปิดตัวของลิซ่า นักร้องชาวไทย สมาชิกของแบล็กพิงก์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ออกจำหน่ายวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2021 ผ่านสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์และอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ เพลงในอัลบั้มเป็นแนวฮิปฮอป ผลิตโดยเท็ดดี, 24 และอาร์. ที ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกแบบผสมกัน
145 แอดีโอนา
145 แอดีโอนา (145 Adeona หรืออ่านเป็นภาษาลาตินว่าอะดีโอนา) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
ลลิษา
อัลบั้มประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ เปิดตัวอันดับที่หนึ่งบนแกออนอัลบั้มชาร์ต กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของศิลปินหญิงเดี่ยวในประวัติศาสตร์ของชาร์ต และทำสถิติยอดขายสัปดาห์แรกสูงสุดในบรรดาศิลปินหญิง ด้วยยอดขาย 736,221 ชุด และได้รับการรับรองระดับทองคำขาวสองครั้งจากสมาคมลิขสิทธิ์เพลงเกาหลี (KMCA) หลังจากทำยอดขายได้มากกว่า 500,000 ชุด
"ลลิษา" ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลนำ เปิดตัวอันดับที่ 84 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ขณะที่ "มันนี" ถูกส่งไปตามคลื่นวิทยุร่วมสมัยในสหรัฐ หลังประสบความสำเร็จบนชาร์ตเพลง ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 90
เบื้องหลัง
ในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2021 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยกับสื่อเกาหลีใต้ เดอะโคเรียเฮรัลด์ ว่าลิซ่าจะเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยวคนที่สามของวง (ต่อจากเพื่อนร่วมวงของเธอ เจนนี และโรเซ ตามลำดับ) สำหรับกำหนดการประกาศอย่างเป็นทางการจะแจ้งให้ทราบภายหลัง ในวันที่ 12 กรกฎาคม ต้นสังกัดของเธอเผยกับสำนึกข่าว สตาร์นิวส์ ว่ามิวสิกวิดีโอกำลังอยู่ในระหว่างการถ่ายทำ ในวันที่ 25 กรกฎาคม ลิซ่าได้อัปโหลดรูปภาพสองรูปขณะบันทึกเสียงในสตูดิโอ บนสตอรีอินสตาแกรมของเธอ พร้อมระบุคำบรรยายใต้ภาพว่า "What's my name?" (ฉันชื่ออะไร?) อันเป็นนัยที่บ่งบอกถึงชื่อซิงเกิลอัลบั้ม
การออกจำหน่ายอัลบั้มและซิงเกิล
ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2021 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เผยแพร่ตัวอย่างโปสเตอร์พร้อมกับชื่ออัลบั้ม โดยใช้ชื่อจริงของเธอ และเปิดให้สั่งจองล่วงหน้าในวันเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 27 สิงหาคม วายจีได้เผยแพร่ทีเซอร์ความยาว 26 วินาที ซึ่งนำเสนอหนึ่งในมโนทัศน์ของอัลบั้ม  จนวันที่ 30 สิงหาคม วายจียืนยันว่าไตเติลแทร็กของอัลบั้มนี้จะใช้ชื่อว่า "ลลิษา" ด้วยเช่นกัน ตามมาด้วยรายชื่อเพลงทั้งหมดในวันที่ 5 กันยายน โดยอัลบั้มจะออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 กันยายน พร้อมกับมิวสิกวิดีโอสำหรับซิงเกิลในชื่อเดียวกัน
การตอบรับ
ลลิษา ได้รับการตอบรับแบบคละกันจากนักวิจารณ์เพลง บางกลุ่มยกย่องการแสดงของลิซ่า แต่บางกลุ่มตำหนิเรื่องเนื้อเพลงและการผลิต รีอัน เดลี จากนิตยสาร เอ็นเอ็มอี เรียกอัลบั้มนี้ว่าเป็นอัลบั้มที่แบนราบอย่างน่าผิดหวังและตำหนิเรื่องการผลิตเพลงที่ไม่ดีนัก เธอมอง "ลลิษา" ว่าเป็น "เพลงที่น่าอึดอัดใจ" และรู้สึกว่า "มันนี" เป็นเพลงที่น่าผิดหวังยิ่งกว่า ในทางตรงข้าม เชส แม็กมูลเลน จาก บีตส์เพอร์มินิต ชื่นชมลิซ่าในความช่ำชองขณะแสดงอยู่บนเวที และยกย่องความสามารถของเธอในระหว่างการเปลี่ยนท่อนร้องต่าง ๆ ได้อย่างราบรื่น จนทำให้แต่ละองค์ประกอบรู้สึก "เป็นธรรมชาติได้อย่างสมบูรณ์แบบ" ขณะที่เจนนา อาปอลีแนร์ จากเอ็มทีวี กล่าวชมทักษะการแร็ป เสียงร้อง และเต้นของลิซ่า อันวายา มาเน จากเว็บไซต์ Pinkvilla ให้คำวิจารณ์ในเชิงบวก พร้อมกล่าวชมสำหรับ "วิธีการแร็ปที่ก๋ากั่นและมุ่งมั่น"
การส่งเสริม
ก่อนปล่อยอัลบั้ม มีการถ่ายทอดสดพิเศษเพื่อนับถอยหลังบนวีไลฟ์และติ๊กต็อก โดยลิซ่าได้พูดคุยเกี่ยวกับอัลบั้มและมิวสิกวิดีโอที่กำลังจะปล่อยเพียงไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ลิซ่าแสดงเพลง "ลลิษา" ครั้งแรกในวันที่ 10 กันยายน ในรายการ เดอะทูไนต์โชว์สตาร์ริงจิมมีแฟลลอน เมื่อวันที่ 11 กันยายน ลิซ่าเป็นแขกรับเชิญในรายการ เดอะวูดดีโชว์ ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกในรายการทอล์กโชว์ไทย
เผย์ หยัน
เผย์ หยัน (ตาย 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 684) ชื่อรองว่า จึหลง (子隆) เป็นขุนนางจีนสมัยราชวงศ์ถัง รับราชการเป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชกาลถังเกาจง และในช่วงที่มเหสีอู่ เจ๋อเทียน สำเร็จราชการแทนโอรสถังจงจงและถังรุ่ยจง เขาเป็นที่ไว้วางพระทัยของถังเกาจงและอู่ เจ๋อเทียน แต่เมื่อเสนอให้อู่ เจ๋อเทียน คืนอำนาจให้แก่จักรพรรดิถังรุ่ยจง ก็ทำให้พระนางพิโรธยิ่งนัก ใน ค.ศ. 684 อู่ เจ๋อเทียน จึงสั่งประหารเขาข้อหาขบถ
อ้างอิง
684
อภิชาติ ชูสกุล
อภิชาติ ชูสกุล (พ.ศ. 2499 - 6 กันยายน พ.ศ. 2553) มีชื่อเล่นว่า หมึก เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงมาจากการรับบท หมู่เชียร อดีตตำรวจรถถังผู้เป็นลูกพี่ของแดง ไบเล่ และเพื่อน ๆ จากภาพยนตร์เรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง ใน พ.ศ. 2540
ซึ่งบทบาทการแสดงในเรื่องนี้ของอภิชาติ เป็นที่กล่าวขานอย่างมากว่า แสดงได้ดี เป็นที่น่าจดจำ สมบทบาทนักเลงจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงตัวประกอบ แต่สามารถแย่งความเด่นของตัวละครอื่นที่เข้าฉากด้วยกันได้ เช่นเดียวกับนักแสดงประกอบชายอีกคน คือ  สมชาย ศักดิกุล
หลังจากนั้น ก็ได้รับบทเป็นตัวประกอบและตัวร้ายในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น "เต่า" บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ siam observer ในปมไหม ทางไอทีวี, "ดาบเหล็ก" ในละครชุด น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ทางช่อง 3, "พระยาพลเทพ" ตัวร้ายใน นิราศสองภพ และ "พระเชียงเงิน" ใน ตากสินมหาราช ทางช่องเดียวกัน
ในส่วนของภาพยนตร์ก็ได้แก่ ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ ใน พ.ศ. 2547, แค่เพื่อนค่ะพ่อ, โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง ใน พ.ศ. 2549 และคนหิ้วหัว ใน พ.ศ. 2550 เป็นต้น นอกจากนั้นยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่อง The Beach ในปี พ.ศ. 2543 ในบทมาเฟียเจ้าของเกาะและไร่กัญชา และ Rescue Dawn ภาพยนตร์สัญชาติเยอรมัน ใน พ.ศ. 2548 ในบท พิสิษฐ์ อินทรทัต
งานเบื้องหลัง อภิชาติเคยเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ต่างประเทศ เช่น Return To Paradise (ค.ศ. 1998) Aces go places V (ค.ศ. 1989) และนอกจากนี้ยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ไทยเรื่อง สุริโยไท ใน พ.ศ. 2544 ด้วย
ชีวิตส่วนตัว อภิชาติ เป็นชาวอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการอ่านสปอตโฆษณาและเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ สมรสกับ นางชไมพร กัลยาณมิตร ภรรยาที่อยู่กินกันมานานกว่า 30 ปี โดยไม่มีบุตร  โดยความชอบส่วนตัวเป็นคนที่รักสุนัขมาก ได้เลี้ยงสุนัขไว้ทั้งหมด 3 ตัว
อภิชาติเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคมะเร็งตับ โดยตรวจพบเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกัน แต่เจ้าตัวปฏิเสธที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีการฉายแสง โดยมีผลงานเรื่องสุดท้ายเป็นภาพยนตร์อิสระเรื่อง สติ สืบ ศพ
วัดตาลเตี้ย
วัดตาลเตี้ย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลตาลเตี้ย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญมานับแต่อดีตในฐานะที่เป็นศูนกลางชุมชน รวมทั้งมีหลักฐานทางโบราณคดีเป็นเจดีย์เก่าสมัยสุโขทัยตอนปลายในบริเวณวัด รวมทั้งมีวัดร้างที่มีประวัติการสืบค้นการสร้างนับแต่ครั้งกรุงสุโขทัยตอนปลายด้วยเช่นกัน อาทิ วัดนครยศ และ วัดคลองโบสถ์ เป็นต้น
ประวัติ
วัดตาลเตี้ยเป็นวัดที่มีหลักฐานว่าประชาชนร่วมกันสร้างตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2100 โดยชื่อวัดตั้งตามหมู่บ้านที่ตั้ง ซึ่งในบริเวณดังกล่าวจะเป็นดงตาลเตี้ยที่ขึ้นตามธรรมชาติจำนวนมาก หมู่บ้านและวัดจึงตั้งชื่อตามสภาพแวดล้อม วัดตาลเตี้ยมีที่ดินตั้งวัด ประมาณ 20 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา  ประมาณ พ.ศ. 2130ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
วันศารทวิษุวัต
วันศารทวิษุวัต เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่นและหนึ่งในช่วงระยะเวลา 7 วันที่เรียกว่า "อากิ โนะ ฮิกัง " ตรงกับวันที่ดวงอาทิตย์อยู่ในตำแหน่งตรงได้ฉากกับเส้นศูนย์สูตรของโลกพอดีในฤดูใบไม้ร่วง โดยส่วนใหญ่จะอยู่ระหว่างช่วงวันที่ 22 ถึง 24 ของเดือนกันยายนของทุกปี วันศารทวิษุวัตได้ถือปฏิบัติขึ้นภายหลังจากการบังคับใช้รัฐธรรมนูญหลังสงครามญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1947 และเพื่อทดแทนวัน "ชูกิ โคเรไซ " ที่มีความเป็นศาสนาเสียมากกว่า
ในวันดังกล่าว ตามความเชื่อของศาสนาพุทธ เมื่อเวลากลางวันและกลางคืนเท่ากัน พระพุทธเจ้าจะช่วยวิญญาณเร่ร่อนก้าวข้ามผ่านระหว่างโลกกับนิพพาน เพราะฉนั้น ครอบครัวในญี่ปุ่นจึงเดินทางมายังหลุมศพของบรรพบุรุษของตน ทำความสะอาดวางดอกไม้ และไหว้เพื่อเป็นการแสดงความเคารพหลุมศพ เป็นความเชื่อที่ว่าหากทำเช่นนั้นแล้ว จะช่วยบรรพบุรุษก้าวข้ามไปสู่นิพพานได้ นอกจากนี้ยังเชื่ออีกว่าวันศารทวิษุวัตเป็นช่วงเวลาที่แนวกั้นระหว่างโลกมนุษย์และสวรรค์บางที่สุด
ดาไรอัสมหาราช
ดาไรอัสที่ 1 (เปอร์เซียเก่า: 𐎭𐎠𐎼𐎹𐎺𐎢𐏁 Da A Ra Ya Va Ů S; กรีก: Δαρεῖος Dareios; c. 550 – 486 BCE), หรือที่รู้จักในชื่อ ดาไรอัสมหาราช เป็นจักรพรรดิอะคีเมนียะห์ที่สี่ระหว่าง 522 และ 486 ปีก่อนคริสตกาล โอรสของ Hystaspes มเหสีคือ Atossa และพระชามาดาของไซรัสมหาราช
ตลอด 36 ปีในรัชกาลทรงสร้างทั้งความเจริญและความแข็งแกร่งให้กับจักรวรรดิอะคีเมนียะห์ ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง
พระเจ้าดาไรอัสสวรรคตเมื่อ 486 ปี ก่อนคริสตกาล ขณะพระชนม์ได้ 64 พรรษา พระเจ้าเซิร์กซีสมหาราช พระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
-549
-486
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตรินิแดดและโตเบโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 32 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
ราชวงศ์คาลาอีมามาฮู
ราชวงศ์คาลาอีมามาฮู (House of Kalaimamahu) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรฮาวายในช่วงการครองราชย์ของพระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย ตั้งแต่ 1873 ถึง 1874
ราชวงศ์นี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าชายคาลาอีมามาฮู พระโอรสองค์ที่ 4 ในเคโออูอากับคามาคาเอเฮอิคูลิ เจ้าชายคาลาอีมามาฮูเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าลูนาลิโล
อัลฟ์ แรมซีย์
อัลเฟรด เออร์เนสต์ แรมซีย์ (Alfred Ernest Ramsey) (22 มกราคม ค.ศ. 1920-28 เมษายน ค.ศ. 1999)เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษและเป็นกัปตันทีม แต่เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในช่วงเวลาที่เขาเป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1974 ซึ่งรวมถึงการพาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1966 ได้รับพระราชทานยศเป็นอัศวินในปี ค.ศ. 1967 จากการพาอังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก แรมซีย์ยังคุมทีมจบอันดับ 3 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 และรอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 1970 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1972 ในฐานะผู้เล่น แรมซีย์เป็นแบ็คขวาและเป็นสมาชิกชุดลุย ฟุตบอลโลก 1950 ของทีมชาติอังกฤษ
อ้างอิง
1920 1999
นิพพาน
ในพระไตรปิฎก
ในขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ธาตุสูตร พระพุทธเจ้ากล่าวถึงนิพพานธาตุ 2 ประเภท คือ
ในพระวินัยปิฎก ปริวาร สมุฏฐานสีสสังเขป ระบุว่า อนิจฺจา สพฺพสงฺขารา ทุกฺขานตฺตา จ สงฺขตา นิพฺพานญฺเจว ปณฺณตฺติ อนตฺตา อิติ นิจฺฉยา (สังขารทั้งปวงที่ปัจจัยปรุงแต่ง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา พระนิพพานและบัญญัติ ท่านวินิจฉัยว่าเป็นอนัตตา)
นิพพานก็อยู่ใน อริยสัจ 4 ด้วย คือเป็นจุดหมายของพระพุทธศาสนา ได้แก่ อริยสัจข้อ 3 ที่เรียกว่า "นิโรธ" คำว่านิโรธนี้เป็น ไวพจน์ คือใช้แทนกันได้กับ "นิพพาน" พระไตรปิฎกเล่ม 31 ระบุว่าอริยสัจ 4 ทั้งหมดซึ่งรวมทั้งนิโรธ คือนิพพาน ด้วยนั้น เป็นอนัตตา ดังนี้ อนตฺตฏฺเฐน จตฺตาริ สจฺจานิ เอกปฏิเวธานิ. . . นิโรธสฺส นิโรธฏฺโฐ อนตฺตฏฺโฐ. (ขุ.ปฏิ. 31/546/450) แปลว่า: "สัจจะทั้ง 4 ( ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ) มีการตรัสรู้ด้วยกันเป็นอันเดียว ( คือด้วยมรรค ญาณเดียวกัน ) โดยความหมายว่าเป็นอนัตตา . . . นิโรธมีความหมายว่าดับ ( ทุกข์ ) ก็มีความหมายว่า เป็นอนัตตา "
ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรคระบุว่า "สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา" และในอังคุตตรนิกาย ติกนิบาตมีระบุว่า "สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์ ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา" ซึ่ง "ธรรม" ในที่นี้พระอรรถกถาจารย์อธิบายต่อว่า "หมายรวมถึงนิพพานด้วย" นอกจากนี้ ยังมีข้อความในคัมภีร์พระไตรปิฎกอีกหลายแห่งทั้งที่ระบุโดยตรงและโดยอ้อมที่มีนัยบอกว่า "นิพพานเป็นอนัตตา"
ในเกวัฏฏสูตร ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค  ได้กล่าวถึงนิพพานว่าเป็น "ธรรมชาติที่รู้แจ้ง ไม่มีใครชี้ได้ ไม่มีที่สุด แจ่มใสโดยประการทั้งปวง ปฐวีธาตุ อาโปธาตุ เตโชธาตุ และวาโยธาตุ ย่อมตั้งอยู่ไม่ได้ในธรรมนี้ อุปาทยรูปที่ยาวและสั้น ละเอียดและหยาบ ที่งามและไม่งาม ย่อมตั้งอยู่ไม่ได้ในธรรมนี้ นามและรูปย่อมดับไม่มีเหลือในธรรมชาตินี้ เพราะวิญญาณดับ นามและรูปย่อมดับ ไม่มีเหลือในธรรมชาติ ดังนี้ฯ" ( ที.สี.14/350 )
ในอรรถกถา
ในคัมภีร์รุ่นอรรถกถา ยังมีข้อความแสดงสภาวะของนิพพานอีกหลายแห่ง เช่นในปฏิสัมภิทามรรค  มีอธิบายว่า นิพฺพานธมฺโม อตฺตสฺเสว อภาวโต อตฺตสุญฺโญ "ธรรมคือนิพพาน ว่างจากอัตตา เพราะไม่มีอัตตา" (ขุ.ป.อ.2/287) นอกจากนี้ในวิสุทธิมรรค  พระพุทธโฆสะ พยายามอธิบายให้เห็นถึงความไม่มีตัวตนของผู้ได้ชื่อว่าบรรลุนิพพาน ซึ่งเท่ากับว่าไม่มีอัตตา และนิพพานก็มิใช่สิ่งที่จะต้องมีอัตตาถึงจะมีอยู่ได้ ดังที่พระพุทธโฆสะกล่าวว่า "นิพพานมีอยู่ แต่ไม่มีผู้เข้าถึงนิพพาน มรรคามีอยู่ แต่ปราศจากผู้ดำเนินไป" ( วิสุทฺธิ.3/101 ) ข้อความนี้แสดงให้เห็นว่า ไม่มีตัวตนบุคคลใด ๆ ที่ปฏิบัติตามมรรคมีองค์แปด แล้วบรรลุนิพพาน เมื่อปราศจาก "ตัวตน" ของผู้เข้าถึงนิพพาน นิพพานก็ย่อมไม่ใช่อัตตาไปด้วย
นิพพานเป็นธรรมที่พ้นไปจากโลก ในพาหิยสูตร  ความว่า "ดิน น้ำ ไฟ และลม ย่อมไม่หยั่งลงในนิพพานธาตุใด ในนิพพานธาตุนั้น ดาวทั้งหลายย่อมไม่สว่าง พระอาทิตย์ย่อมไม่ปรากฏ พระจันทร์ย่อมไม่สว่าง ความมืดย่อมไม่มี ก็เมื่อใดพราหมณ์ชื่อว่าเป็นมุนีเพราะรู้ ( สัจจะ 4 ) รู้แล้วด้วยตนเอง เมื่อนั้นพราหมณ์ย่อมหลุดพ้นแล้วจากรูปและอรูป จากความสุขและความทุกข์..." ( ขุ.ขุ.อ.25/50 )
ในปกรณ์วิเสส
พระอนุรุทธาจารย์ ผู้รจนาคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหะ ได้พรรณนาคุณของนิพพานว่า ปทมจฺจุตฺ มจฺจนฺตํ อสงฺขตมนุตฺตรํ นิพฺพานมีติ ภาสนฺติ วานมุตฺตามเหสโย "พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้พ้นแล้วจากตัณหาเครื่องร้อยรัด ตรัสถึงสภาวะธรรมชาติหนึ่งที่เข้าถึงได้ เป็นธรรมชาติที่ไม่จุติ พ้นจากขันธ์ 5 ไม่ถูกปรุงแต่งด้วยปัจจัยใดๆ เลย หาสภาวะอื่นเปรียบเทียบไม่ได้ ว่าสภาวธรรมนั้นคือพระนิพพาน"
ในคัมภีร์มิลินทปัญหา  พระนาคเสนเถระทูลแก้ปัญหาของพระยามิลินท์ที่ทรงถามว่า ถ้านิพพานไม่มีที่ตั้งอาศัย นิพพานก็ย่อมไม่มี โดยกราบทูลว่า
เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์
บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) (APEX DEVELOPMENT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:APX) บริษัทจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2531 เพื่อดำเนินธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมแบบครบวงจร ในการปลูกและผลิตแปรรูปมะเขือเทศ และข้าวโพด เพื่อจำหน่ายทั้งภายในประเทศและส่งออก ต่อมาในปี 2536 บริษัทได้ขยายกิจการไปยังธุรกิจค้าและแปรสภาพเศษเหล็กโดยจัดตั้งบริษัทย่อยคือ บริษัท ซันเทคสแครปโพรเซสซิ่ง จำกัด เพื่อผลิตเศษเหล็กแปรสภาพ (Processed Scrap) ป้อนเป็นวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อน บริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2536 และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2536
นิพพาน
ในปกรณ์วิเสส
"ขอถวายพระพรมหาบพิตร โอกาสอันเป็นที่ตั้งของนิพพานหามีไม่ แต่นิพพานนั้นมีอยู่ พระโยคาวจรผู้ปฏิบัติชอบ ย่อมทำให้แจ้งนิพพาน ด้วยการพิจารณาโดยอุบายอันแยบคาย มหาบพิตร เหมือนดั่งว่าชื่อว่าไฟย่อมมีอยู่ แต่โอกาสอันเป็นที่ตั้งของไฟนั้นหามีไม่ เมื่อบุคคลเอาไม้สองอันมาขัดสีกันก็ย่อมได้ไฟขึ้นมาฉันใด มหาบพิตร นิพพานก็มีอยู่ฉันนั้นนั่นแล โอกาสอันเป็นที่ตั้งของนิพพานนั้นไม่มี ( แต่ ) พระโยคาวจรผู้ปฏิบัติชอบ ย่อมทำนิพพานให้แจ้งด้วยการพิจารณาโดยอุบายอันแยบคาย..." ( มิลินฺท.336 )
เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์
วันที่ 31 กรกฎาคม 2550 บริษัทได้เพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อนำเงินทุนมาใช้รองรับการเปลี่ยนแปลงธุรกิจของบริษัท จากบริษัทที่ลงทุนโดยการเข้าถือหุ้นในบริษัทอื่น (Holding Company) เป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ พร้อมยกเลิกประกอบธุรกิจแปรสภาพเศษเหล็กโดยจำหน่ายหุ้นบริษัทย่อยออกไปและจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัท เป็น บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2550
นิพพาน
การถกเถียงเรื่องสภาวะของนิพพาน
อนึ่ง การถกเถียงเรื่องสภาวะของนิพพาน มีมานานเป็นพันปีแล้ว ซึ่งสามารถแบ่งกลุ่มที่มีความเชื่อไว้สองกลุ่มดังนี้
1. กลุ่มที่เชื่อว่า  นิพพานมีสภาวะเป็น นิจจัง สุขขัง อัตตา กลุ่มนี้เชื่อว่า โดยมีแนวคิดว่าสภาวะของนิพพานนั้นต้องตรงข้ามกับกฎไตรลักษณ์  ( อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา )  โดยเฉพาะข้อความใน อนัตลักขณสูตร ที่กล่าวว่า สิ่งไดไม่เที่ยง สิ่งนั้นย่อมเป็นทุกข์ และอนัตตา โดยทรงยกเอาขันธ์ 5 มาเป็นตัวอย่างในคุณลักษณะแห่ง สภาวะที่อยู่จริง ซึ่งตัวตนที่แท้จริงนั้นมีอยู่ เป็นอสังขตธรรม เป็นสภาวะที่เที่ยงโดยวิมุติ
2. กลุ่มที่เชื่อว่า นิพพาน มีสภาวะ เป็นอนัตตา เป็นสุขสูงสุดคือความสงบ ไม่ใช่สุขอย่างโลก ไม่ใช่ทุกข์ ไม่ใช่การมา ไม่ใช่การไป ไม่ใช่สถานที่ คือความหยุดโดยสมบูรณ์สิ้นสุดความเปลี่ยนแปลงจึงคงอยู่ในสภาพเดิมหรือ เป็น ตถตา ( ความเป็นเช่นนั้นเอง ) ไม่มีการปรุงแต่งใดๆ เป็นสุญญตา ( ความว่าง ) ธรรมธาตุของนิพพานนั้นจึงเป็นธาตุว่าง กลุ่มนี้แปล อนัตตา ว่า ไม่มีตัวตน คือ สภาพแห่งสังขตธรรมทั้งหลาย เมื่อส่วนประกอบทั้งหลายหายไปย่อมสูญสิ้น
ผู้ชายหลายมิติ
ผู้ชายหลายมิติ (A Beautiful Mind) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2001 ที่สร้างจากชีวิตจริงของจอห์น แนช เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ภาพยนตร์กำกับโดยรอน ฮาวเวิร์ด และเขียนบทโดยอคิวา โกลด์สแมน โดยยึดจากหนังสือขายดีที่เคยได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพูลิตเซอร์ ในปี 1998 ในชื่อหนังสือ A Beautiful Mind ชื่อเดียวกับหนัง โดยซิลเวีย นาซาร์ โดยภาพยนตร์นำแสดงโดยรัสเซลล์ โครว์ ร่วมกับเจนนิเฟอร์ คอนเนลลี, เอด แฮร์ริส และพอล เบตทานี
หอดูดาวสทราซบูร์
หอดูดาวหอดูดาวสทราซบูร์ (Observatoire astronomique de Strasbourg) เป็นหอดูดาวในเมืองสทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส
หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในปี 1870–1871 สทราซบูร์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ จักรวรรดิเยอรมัน มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี 1872 และในปี 1875 ได้มีการก่อสร้างหอดูดาวแห่งใหม่ขึ้น อุปกรณ์หลักคือกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงขนาด 50 ซม. ซึ่งเริ่มแสงแรกในปี 1880 เป็นอุปกรณ์ที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิเยอรมันในเวลานั้น ในปี 1881 การประชุมสมาคมดาราศาสตร์เยอรมนีครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่เมืองสทราซบูร์เพื่อเฉลิมฉลองการเปิดตัว หอดูดาวแห่งนี้ตั้งอยู่ที่นี่เพื่อวัตถุประสงค์ในการสอนและสัญลักษณ์ทางการเมืองเป็นหลัก ไม่ใช่เพื่อคุณภาพในการสังเกตการณ์ เพราะบริเวณนี้เป็นที่ลุ่มต่ำซึ่งมีแนวโน้มที่จะเกิดหมอกควัน ในช่วงก่อนปี 1914 มีเจ้าหน้าที่น้อยเกินไปที่จะใช้งานเครื่องมือนี้ งานวิจัยทางวิชาการจึงได้รับการตีพิมพ์เพียงเล็กน้อยก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 วัตถุท้องฟ้าหลักที่สังเกตการณ์คือดาวหางและดาวแปรแสง หลังปี 1909 เครื่องมือเหล่านี้ยังใช้ในการสังเกตระบบดาวคู่และการวัดแสงของเนบิวลา
ในห้องใต้ดินด้านล่างหอดูดาวมีพิพิธภัณฑ์ที่ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัย เรียกว่า คริปโตเซตวล (Crypte aux étoiles) ที่นี่จัดแสดงกล้องโทรทรรศน์เก่าและอุปกรณ์ทางดาราศาสตร์โบราณอื่น ๆ เช่น นาฬิกา อุปกรณ์วัดตำแหน่ง เป็นต้น
จังหวัดอัลไบ
จังหวัดอัลไบ (Lalawigan ng Albay; Provincia de Albay) เป็นจังหวัดในเขตบีโคล ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือเลกัซปี ซึ่งยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตอีกด้วย เมืองนี้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของภูเขาไฟมาโยน ซึ่งกรวยภูเขาไฟสลับชั้นแห่งนี้ นับได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด และเมื่อขึ้นไปข้างบน สามารถมองเห็นทัศนียภาพรอบ ๆ ที่สวยงามได้
จังหวัดอัลไบ ถูกเพิ่มใน World Network of Biosphere Reserves ของยูเนสโก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016
ภูมิศาสตร์
จังหวัดอัลไบมีพื้นที่ 2,575.77 ตารางกิโลเมตร เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 53 ของประเทศ อยู่ติดกับจังหวัดคามารีเนสซูร์ทางทิศเหนือ และติดกับจังหวัดซอร์โซโกนทางทิศใต้ จรดกับอ่าวลาโกนอยทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นช่องแคบบูรีอัส ซึ่งมีเกาะบูรีอัสของจังหวัดมัสบาเต
ในปี ค.ศ. 2016 มีพื้นที่ 250000 เฮกตาร์ ถูกประกาศให้เป็น UNESCO Biosphere Reserve เขตสงวนแห่งนี้ประกอบด้วยชนิดพืชบก 182 ชนิด แต่มีเพียง 46 ชนิดที่พบได้เฉพาะในฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ยังมีเต่าทะเลอีก 5 สายพันธุ์
ทางถนน
อัลไบมีทางหลวงแห่งชาติระยะทางรวม 383.22 km ส่วนใหญ่ลาดยางมะตอยแล้ว เหลือที่ยังไม่ได้ลาดอีกเพียง 5.25 km ถนนสายสำคัญคือ ทางหลวงมาฮาร์ลีกา (N1/AH26) ซึ่งเชื่อมต่อกับจังหวัดอื่น ๆ ทางหลวงส่วนใหญ่ภายในจังหวัดนี้ถือเป็นทางหลวงระดับที่สอง อยู่ในชุดตัวเลข 630 และ 640 ตัวเมืองและเทศบาลหลายแห่งมีทางหลวงเชื่อมต่อถึงกัน ยกเว้นเทศบาลโฮเบลลาร์และราปู-ราปู
ทางน้ำ
มีท่าเรือขนส่งสินค้าที่สำคัญ ได้แก่ ท่าเรือนานาชาติตาบาโค, ท่าเรือแห่งชาติเลกัซปี, ท่าเรือปีโอดูรัน และท่าเรือปันเตา
ทางอากาศ
ท่าอากาศยานเลกัซปี ให้บริการเที่ยวบินจากมะนิลาและเซบูซิตี ส่วนท่าอากาศยานนานาชาติบีโคล อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง
มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย
มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย นิวคาสเซิล (Northumbria University Newcastle) หรือเรียกทั่วไปว่า มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย (Northumbria University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาขนาดเล็ก มีความเชี่ยวชาญด้านการออกแบบ การจัดการ และสาขาวิชาซึ่งต้องปฏิบัติ มหาวิทยาลัยยกฐานะจากวิทยาลัยเทคนิคนิวคาสเซิล เมื่อปี พ.ศ. 2535 และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่สองในเมืองนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ นอกเหนือจากมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลที่มีมาก่อนหน้า มหาวิทยาลัยเป็นสมาชิกกลุ่มยูนิเวอร์ซิตีอัลเลียนซ์ (University Alliance) ร่วมกับอีกหลายมหาวิทยาลัย
ส่วนงาน
มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 4 คณะวิชา ดังนี้ ทั้งสี่คณะวิชาทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
วิทยาเขตนิวคาสเซิล
thumb|left|วิทยาเขตหลัก มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรียมีวิทยาเขตหลักในใจกลางเมืองนิวคาสเซิล บริเวณมหาวิทยาลัยแบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนด้านทิศตะวันตกซึ่งติดกับมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล และส่วนด้านทิศตะวันออก ทั้งสองส่วนคั่นกลางด้วยทางหลวงพิเศษหมายเลข M167 และมีสะพานลอยมูลค่า 4 ล้านปอนด์สำหรับข้ามไปมา พื้นที่ด้านตะวันออกเป็นที่ตั้งของสาขาวิชานิติศาสตร์ สาขาวิชาการออกแบบ ห้องปฏิบัติการออกแบบ และสาขาวิชาบริหารธุรกิจ ส่วนพื้นที่ด้านตะวันตกใช้เป็นที่ตั้งของสาขาวิชาศิลปะและสังคมศาสตร์ การสร้าง คอมพิวเตอร์ วิศวกรรมและสารสนเทศ พร้อมหอสมุดและศูนย์กีฬา
อาคารซัทเทอร์แลนด์ ใช้เป็นอาคารสำนักงานอธิการบดี แต่เดิมเป็นอาคารภาควิชาทันตแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเดอแรม
วิทยาเขตถนนโค้ชเลน
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยได้ทำการสอนในสาขาวิชาพยาบาล สาขาวิชาสังคมสงเคราะห์ และมีหอพักนักศึกษาที่วิทยาเขตถนนโค้ชเลน ซึ่งตั้งห่างจากวิทยาเขตในใจเมืองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 3 กิโลเมตร ทั้งสองวิทยาเขตมีรถบัสเชื่อมถึงกันสำหรับนักศึกษาและคณาจารย์ใช้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
วิทยาเขตลอนดอน
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยได้เปิดทำการสอนที่ถนนไวต์ไลออน ในท้องที่อำเภออิสลิงตัน (Islington) ใจกลางนครหลวงลอนดอน ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาการตลาด การจัดการการเงิน การจัดการนานาชาติ บริเวณวิทยาเขตตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดินแองเจล (สายเหนือ) สถานีรถไฟคิงส์ครอส และมหาวิทยาลัยนครลอนดอน (City University London)
ท่านหญิงนิโจ
ท่านหญิงนิโจ (ค.ศ 1258 – หลัง ค.ศ. 1307) เป็นหญิงชนชั้นสูง กวี และนักประพันธ์ชาวญี่ปุ่น เคยเป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะช่วง ค.ศ. 1271–1283 ปัจฉิมวัยได้ออกบวชเป็นภิกษุณี หลังเดินทางมาหลายปี ช่วง ค.ศ. 1304–1307 เธอเขียนอนุทินเรื่อง โทวาซูงาตาริ (ฉบับแปลภาษาอังกฤษใช้ชื่อ The Confessions of Lady Nijō) ถือเป็นงานเขียนชิ้นเอก และเป็นแหล่งข้อมูลเดียวที่ระบุประวัติส่วนตัวของเธอ
ชีวิตในราชสำนัก
ท่านหญิงนิโจเกิดในตระกูลโคงะ ซึ่งเป็นสาขาของตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งสืบเชื้อสายจากเจ้าชายโทโมฮิระ พระราชโอรสลำดับที่เจ็ดของจักรพรรดิมูรากามิ ซึ่งจักรพรรดิโกะ-ซันโจทรงให้มินาโมโตะ โนะ โมโรฟูซะ พระโอรสของเจ้าชายโทโมฮิโระ เข้ารับราชการในราชสำนัก ทั้งพ่อและปู่ของท่านหญิงนิโจล้วนดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางชั้นสูงในราชสำนัก และเครือญาติของเธอหลายคนก็เป็นผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรม ชื่อจริงของท่านหญิงนิโจไม่เป็นที่ปรากฏ เพราะชื่อ "นิโจ" เป็นชื่อที่เรียกกันในราชสำนักที่กำหนดชื่อนางในเป็นชื่อถนนเพื่อบ่งฐานานุศักดิ์ของแต่ละคน โดย "นิโจ" แปลว่า "ถนนสายที่สอง" ถือเป็นตำแหน่งชั้นสูง เพราะใกล้ชิดกับ "ถนนสายที่หนึ่ง" อันเป็นที่ตั้งของราชมนเทียร
ใน โทวาซูงาตาริ ระบุว่าจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะทรงมีจิตประดิพัทธ์กับซูเกได มารดาของท่านหญิงนิโจ แต่ไม่นานหลังจากนั้น นางให้กำเนิดท่านหญิงนิโจ และก็ถึงแก่กรรมให้กำเนิดบุตรสาวไม่นานนัก จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะทรงเปลี่ยนพระทัยไปรักท่านหญิงนิโจแทน ท่านหญิงนิโจถูกขึ้นถวายตัวเมื่ออายุสี่ขวบ และได้รับการเลี้ยงดูอย่างกุลสตรีชาววัง ครั้น ค.ศ. 1271 ขณะท่านมีอายุ 14 ปี บิดาได้ถวายท่านหญิงขึ้นเป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ แต่ไม่มีหลักฐานว่าท่านหญิงนิโจได้รับการแต่งตั้งเป็นบาทบริจาริกาอย่างเป็นทางการ (เซไซ) หรือเป็นบาทบริจาริกาลับ (เมชูโดะ)
ชีวิตในราชสำนักของท่านหญิงเต็มไปด้วยอุปสรรค เพราะเมื่อท่านอายุได้ 15 ปี บิดาก็ถึงแก่กรรม ทำให้ท่านหญิงขาดผู้สนับสนุนในราชสำนัก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างท่านหญิงนิโจกับองค์จักรพรรดิก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด เพราะท่านหญิงคบชู้กับชายหลายคนมานานหลายปี มีคนหนึ่งรู้จักกันมาก่อนที่ท่านจะถวายตัวเป็นบาทบริจาริกา ท่านหญิงนิโจให้ประสูติการพระราชโอรสที่เกิดกับองค์จักรพรรดิใน ค.ศ. 1273 แต่ก็สิ้นพระชนม์ในปีถัดมา ส่วนบุตรอีกสามคนไม่ได้เกิดจากความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิ โดยเกิดจากไซอนจิ ซาเนกาเนะ เป็นหญิงคนหนึ่ง (เกิดใน ค.ศ. 1275) และเกิดจากเจ้าชายโชโจะ เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ (ประสูติ ค.ศ. 1281) และโอรสองค์เล็ก (ประสูติ ค.ศ. 1282) ทว่าการคบชู้ของท่านหญิงนิโจสร้างความไม่พอพระทัยกับจักรพรรดินีคิมิโกะ ซึ่งเป็นอัครมเหสีเป็นอย่างมาก ท้ายที่สุดท่านหญิงนิโจจึงถูกขับออกจากราชสำนักใน ค.ศ. 1283
สู่ร่มกาสาวพัสตร์
โทวาซูงาตาริ เล่ม 4 และ 5 กล่าวถึงชีวิตหลังถูกขับออกจากราชสำนัก ว่าต้องพบกับชีวิตเลวร้ายเช่นเดียวกับสตรีญี่ปุ่นยุคนั้นต้องพบเจอ ท่านหญิงนิโจออกบวชเป็นนางภิกษุณีในศาสนาพุทธ จาริกแสวงบุญตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ตามรอยไซเงียว กวีและนักบวชนามอุโฆษ ท่านหญิงอ้างว่าท่านได้เดินทางกลับไปราชธานีบ่อย ๆ แต่คิมูระ ซาเอโกะตั้งข้อสังเกตว่า การเดินทางบางส่วนไม่เกิดขึ้นจริง บางเรื่องก็ถูกสมมุติขึ้นมาเท่านั้น โทวาซูงาตาริ เล่ม 4 เนื้อหาถูกข้ามมาใน ค.ศ. 1289 (นักวิชาการสันนิษฐานว่าเนื้อหาบางส่วนขาดหายไป) ในเล่ม 5 เนื้อหาก็ถูกข้ามไปอีกหลายปี มาปรากฏอีกครั้งในบทโศก ท่านหญิงนิโจกำสรวลเศร้าเนื่องจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะใน ค.ศ. 1304 และ โทวาซูงาตาริ สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1306 ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่านหญิงนิโจ เข้าใจว่าท่านหญิงนิโจคงถึงแก่กรรมหลังจากนั้น
โทวาซูงาตาริ
โทวาซูงาตาริ ถูกเขียนขึ้นช่วง ค.ศ. 1307 ครอบคลุมเหตุการณ์ช่วง ค.ศ. 1271–1306 ถือเป็นวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ชิ้นหนึ่งของญี่ปุ่น เพราะปรากฏเรื่องราวการคุกคามทางเพศ (การบังคับขู่เข็ญหรือใช้กำลังให้ร่วมเพศ) ที่หาได้ยากในวรรณกรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ ทว่างานเขียนของท่านหญิงนิโจกลับไม่เป็นที่แพร่หลาย ส่วนหนึ่งก็เพราะถูกจำกัดโดยฝ่ายนิยมเจ้า หรือเพราะเนื้อหานั้นมีการพรรณนาถึงความเป็นมนุษย์และความสนิทสนมระหว่างท่านหญิงกับจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ และยังพบว่าใน ค.ศ. 1940 มีสำเนาของเอกสารฉบับคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถูกเก็บรักษาโดยยามางิชิ โทกูเฮ เจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง
อ้างอิง
1258
144 วิบิเลีย
144 วิบิเลีย (144 Vibilia) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
CYP3A4
ไซโทโครม P450 3A4 (Cytochrome P450 3A4; ชื่อย่อ: CYP3A4; ) เป็นเอนไซม์ชนิดหนึ่งที่มีความสำคัญยิ่งต่อร่างกายมนุษย์ ส่วนใหญ่พบได้ที่ตับและลำไส้ โดยเอนไซม์นี้จะทำหน้าที่ออกซิไดซ์โมเลกุลอินทรีย์แปลกปลอมขนาดเล็ก (ซีโนไบโอติค) เช่น สารพิษ หรือยา เพื่อให้ร่างกายสามารถกำจัดสารแปลกปลอมเหล่านี้ออกไปได้ ยารักษาโรคส่วนใหญ่มักถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้โดยเอนไซม์ CYP3A4 แต่ในทางตรงกันข้าม กลับมียาบางชนิดที่ถูกทำให้มีฤทธิ์ในการรักษาได้ด้วยเอนไซม์นี้ อย่างไรก็ตาม สารบางอย่าง เช่น น้ำเกรปฟรูต และยาบางชนิดอาจมีฤทธิ์รบกวนการทำงานของเอนไซม์ CYP3A4 ได้ โดยผลที่เกิดขึ้นจากอันตรกิริยาระหว่างสารเหล่านี้กับเอนไซม์ CYP3A4 อาจเพิ่มหรือลดประสิทธิภาพการรักษาของยาที่จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างด้วยเอนไซม์ CYP3A4 ได้
CYP3A4 เป็นเอนไซม์ในกลุ่มออกซิไดซิงเอนไซม์ตระกูลไซโตโครม P450 ซึ่งเอนไซม์สมาชิกอื่นในกลุ่มเอนไซม์นี้ล้วนมีส่วนสำคัญยิ่งในกระบวนการเปลี่ยนแปลงยาหลายชนิดที่แตกต่างกันออกไป แต่ CYP3A4 เป็นเอนไซม์มีส่วนเกี่ยวเนื่องกับการเปลี่ยนแปลงยาได้หลากหลายชนิดมากที่สุด CYP3A4 เป็นเอนไซม์ที่เป็นสารฮีโมโปรตีนเช่นเดียวกันกับเอนไซม์อื่นในตระกูลนี้ กล่าวคือ เป็นโปรตีนที่มีกลุ่มของฮีมซึ่งมีอะตอมของธาตุเหล็กเป็นส่วนประกอบ ในมนุษย์ โปรตีน CYP3A4 จะถูกเข้ารหัสโดยยีน CYP3A4 ซึ่งยีนนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยีน cytochrome P450 บน โครโมโซมคู่ที่ 7 โลคัส 7q21.1
หน้าที่
CYP3A4 เป็นเอนไซม์ในมหาสกุลไซโทโครม P450 ซึ่งโปรตีนในมหาสกุลนี้จัดเป็นเอนไซม์ประเภทมอนอออกซีจีเนส ซึ่งมีส่วนสำคัญในการกระตุ้นการเกิดเมแทบอลิซึมของยาต่างๆมากมาย รวมไปถึง การสังเคราะห์คอเลสเตอรอล สเตอรอยด์ และสารประกอบจำพวกไขมันต่างๆอีกหลายชนิด
การทำงานโปรตีน CYP3A4 นั้น จะทำงานได้เมื่อเคลื่อนที่ไปยังร่างแหเอนโดพลาซึมและได้รับการกระตุ้นจากกลูโคคอร์ติคอยด์และสารทางเภสัชเคมีบางชนิด โดยยาที่ใช้ในการป้องกันหรือบำบัดรักษาโรคในปัจจุบันประมาณร้อยละ 60 นั้นถูกเมแทบอลิซึมโดยกลุ่มเอนไซม์ในไซโทโครม P450 ในจำนวนนี้มากกว่าร้อยละ 50 ถูกเมแทบอลิซึมโดย CYP3A4 ตัวอย่างซับสเตรตของ CYP3A4 ได้แก่ พาราเซตามอล โคดีอีน ไซโคลสปอริน ไดแอซิแพม และอิริโทรมัยซิน เป็นต้น นอกจากนี้เอนไซม์นี้ยังทำหน้าที่เมแทบอไลซ์สเตอรอยด์และสารก่อมะเร็งบางชนิดได้ด้วย ยาโดยส่วนมากเมื่อถูกเมแทบอไลซ์โดย CYP3A4 มักหมดฤทธิ์ลง ซึ่งจะถูกกำจัดออกจากร่างกายต่อไปทั้งทางตรงและการอาศัยตัวนำ อย่างไรก็ตาม ยาบางชนิดกลับถูกทำให้อยู่ในรูปที่ออกฤทธิ์ (active compound) เมื่อถูกเมแทบอไลซ์โดย CYP3A4 ซึ่งสารออกฤทธิ์ที่เกิดขึ้นนี้อาจเป็นประโยชน์ในการบำบัดรักษาโรค หรือเป็นพิษต่อร่างกายก็ได้ อย่างใดอย่างหนึ่ง  (ตัวอย่างสารเหล่านี้ดังแสดงในตารางด้านล่าง)
นอกจากนี้ CYP3A4 ยังมีออกฤทธิ์เป็นอีพ็อกซิเนสที่ทำหน้าที่เปลี่ยนแปลงกรดอะราคิโดนิกไปเป็นกรดอีพ็อกซีไอโคซาไทรอีโนอิก (EETs) เช่น กรด (±) -8,9-, (±) -11,12-, และ (±) -14,15-อีพ็อกซีไอโคซาไทรอีโนอิก ซึ่ง EET นี้มีผลต่อระบบต่างๆของร่างกายมากมาย ซึ่งรวมไปถึงการส่งเสริมการเติบโตของเซลล์มะเร็งในผู้ป่วยมะเร็งด้วย (ดูเพิ่มที่ กรดอีพ็อกซีไอโคซาไทรอีโนอิก) การศึกษาในเซลล์สายพันธุ์ของเซลล์มะเร็งที่พบในมนุษย์พบว่า CYP3A4 จะสร้างกรด (±) -14,15-อีพ็อกซีไอโคซาไทรอีโนอิกออกมา ซึ่งกรดดังกล่าวจะออกฤทธิ์กระตุ้นให้เกิดการเจริญเติบโตของเซลล์สายพันธุ์มะเร็งตัวอย่างมากขึ้นกว่าปกติ ทั้งนี้ มีรายงานพบว่าไซโทโครม P450ยังแสดงฤทธิ์เป็นมอนอออกซีจีเนสของกรดไขมัน ซึ่งจะเมแทบอไลซ์กรดอะราคิโดนิกไปเป็น กรด20-ไฮดรอกซีไอโคซาเททราอีโนอิก (20-HETE) โดย 20-HETE ที่เกิดขึ้นนี้ก็มีฤทธิ์ที่คล้ายคลึงกับ EET ซึ่งรวมไปถึงความสามารถในการกระตุ้นให้เกิดการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มะเร็งเต้านม (ดูเพิ่มที่ กรด 12-ไฮดรอกซีไอโคซาเททราอีโนอิก)
วิวัฒนาการ
เมื่อเปรียบเทียบกับยีนพาราลอกของ CYP3A4 แล้วพบว่ายีน CYP3A4 มีการแสดงออกของส่วนควบคุม (regulatory region) ที่ซับซ้อนมากกว่าเป็นอย่างมาก การที่ยีน CYP3A4 มีการแสดงออกที่ซับซ้อนเพิ่มมากขึ้นนี้ทำให้ยีน CYP3A4 มีความไวต่อลิแกนด์ชนิด PXR และ CAR ทั้งจากภายในและภายนอกมากขึ้น ซึ่งต่างจากยีนทั่วไปที่จะมีความจำเพาะของการแสดงออกที่กว้างมากขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีความหลากหลายของชนิดยีนที่มากขึ้น CYP3A4 ของชิมแปนซีและมนุษย์นั้นมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการเมแทบอไลซ์ลิแกนด์ชนิดต่างๆ โดยการแสดงออกของยีน CYP3A4 ในชิมแปนซีนั้นมีสัดส่วนคิดเป็นเพียงร้อยละ 50 เท่านั้นเมื่อเปรียบเทียบกับมนุษย์ อย่างไรก็ตาม การวิเคราะห์จลศาสตร์ของยีน CYP3A4 ในทั้งสองสายพันธุ์เปรียบเทียบกัน พบว่าไม่มีความแตกต่างกันแต่อย่างใด แต่การทดลองในห้องปฏิบัติการพบว่า CYP3A4 ของมนุษย์กระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาดีเบนซิเลชันของ 7-BFC ได้มากกว่าชิมแปนซีถึง 5 เท่า ในสภาวะที่มีกรดน้ำดีลิโทคลอริคทุติยภูมิที่เป็นพิษต่อตับ ความแตกต่างของการแสดงออกของยีนข้างต้นนี้ทำให้มนุษย์มีความต้านทานต่อการเกิดท่อน้ำดีตีบตันได้มากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับชิมแปนซี
การกระจายในเนื้อเยื่อ
ตัวอ่อนมนุษย์ในระยะฟีตัสนั้นจะไม่มีแสดงออกของ CYP3A4 ในเนื้อเยื่อตับ หากแต่จะมีการทำงานของCYP3A7 ขึ้นมาแทน ซึ่ง CYP3A7 นี้เป็นเอนไซม์ที่มีสารซับสเตรตเช่นเดียวกันกับ CYP3A4 แต่หลังจากมารกมีอายุประมาณ 5 เดือน จะมีการแสดงออกของ CYP3A4 ประมาณร้อยละ 40 และเพิ่มเป็นร้อยละ 72 เมื่อมีอายุ 12 เดือน
ถึงแม้ว่า CYP3A4 จะเป็นเอนไซม์ที่พบได้ในเนื้อเยื่อตับเป็นหลัก แต่ก็สามารถพบเอนไซม์ดังกล่าวในอวัยวะหรือเนื้อเยื่ออื่นได้เช่นกัน โดยเอนไซม์ที่พบนอกเหนือจากบริเวณตับนี้ก็ล้วนแล้วแต่มีหน้าที่ที่เกี่ยวเนื่องกับการเมแทบอไลซ์โมเลกุลอินทรีย์แปลกปลอมเพื่อขับออกจากร่างกายทั้งสิ้น เช่น CYP3A4 ที่พบในลำไส้จะมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงยาต่างๆที่ได้รับการบริหารยาโดยการรับประทาน บ่อยครั้งที่ CYP3A4 ที่พบในลำไส้นี้จะเปลี่ยนยาในรูปแบบที่เป็นโปรดรักให้อยู่ในรูปที่ออกฤทธิ์และถูกดูดซึมผ่านผนังลำไส้เล็กเข้าสู่กระแสเลือดต่อไป ตัวอย่างยาที่ถูกเปลี่ยนให้อยู่ในรูปที่ออกฤทธิ์โดยเอนไซม์ CYP3A4 ที่ลำไส้เล็ก ได้แก่  เทอร์เฟนาดีน – ยาต้านฮิสตามีนที่ตัวรับ H1
นอกจากนี้ ยังมีการจำแนกเอนไซม์ CYP3A4 ได้จากเนื้อเยื่อสมอง แต่บทบาทของเอนไซม์นี้ต่อระบบประสาทส่วนกลางนั้นยังไม่อาจทราบได้แน่ชัด
กลไกการทำงาน
กลุ่มเอนไซม์ไซโทโครม P450จะทำงานร่วมกันเพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของโมเลกุลแปลกปลอมโดยใช้ลิแกนด์ที่แตกต่างกันออกไปในการเกิดปฏิกิริยา ด้วยการที่เอนไซม์เหล่านี้มีตำแหน่งกัมมันต์ขนาดใหญ่และมีความสามารถในการเข้าจับกับซับสเตรตได้มากกว่า 1 ชนิดในเวลาเดียวกัน ทำให้การเมแทบอไลซ์สารเคมีทั้งที่มีแหล่งที่มาจากภายนอกและภายในร่างกายของเอนไซม์เหล่านี้มีความซับซ้อนเป็นอย่างมาก ซึ่งรวมไปถึงการเกิดไฮดรอกซิเลชัน, อีพ็อกซิเดชันของโอเลฟิน (olefin), การเกิดออกซิเดชันของสารประกอบแอโรมาติด สารประกอบอัลดีไฮด์และเฮเทอโรอะตอม, การเกิดปฏิกิริยา N- และ O- ดีอัลคิเลชัน, ปฏิกิริยาดีไฮโดรจีเนชัน และการทำงานของเอนไซม์แอโรมาเทส
การเกิดไฮดรอกซิเลชันของพันธะ sp3 C-H เป็นหนึ่งในกลไกที่ CYP3A4 (และไซโทโครม P450 ออกซีจีเนสอื่น) เข้าทำปฏิกิริยากับลิแกนด์ แต่โดยส่วนมากแล้ว หลังการเกิดไฮดรอกซิเลชันบางครั้ง จะเกิดปฏิกิริยาดีไฮโดรจีเนชันตามมาภายหลัง ทำให้สารเมแทบอไลท์ที่ได้มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ตัวอย่างสารที่เกิดเมแทบอลิซึมด้วย CYP3A4 มากกว่า 1 ปฏิกิริยา ได้แก่ ทาม็อกซิเฟน ซึ่งเมื่อเกิดไฮดรอกซิเลชันแล้วจะได้สารเมแทบอไลต์แรกเป็น 4-ไฮดรอกซี-ทาม็อกซิเฟน จากนั้นจะถูกดีไฮโดรจีเนตจนได้เป็นสารเมแทบอไลต์ชนิดที่ 2 คือ 4-ไฮดรอกซี-ทาม็อกซิเฟน ควิโนนมีไทด์ (4-hydroxy-tamoxifen quinone methide) โดยกลไกที่คาดว่าเป็นกลไกการเกิดไฮดรอกซิเลชันของเอนไซม์ในไซโทโครม P450 ได้แก่ cage-controlled radical method ("oxygen rebound") และ concerted mechanism ซึ่งไม่ต้องอาศัยสารอนุมูลมัธยันตร์ (radical intermediate) ในการเกิดปฏิกิริยา แต่สามารถเข้าเมแทบอไลซ์ซับสเตรตได้อย่างรวดเร็วผ่านสารประกอบพวก "radical clock"
ความผันแปรในกลุ่มประชากร
การศึกษาพบว่า มีซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมมากกว่า 28 SNPs ในยีนของ CYP3A4 แต่อัลลีลเหล่านี้ไม่ได้ถูกแปรรหัสออกมาจนนำสู่การเกิดความแปรผันทางพันธุกรรมระหว่างบุคคลได้จนถึงระดับที่มีนัยสำคัญ โดยคาดว่าความผันแปรนี้เป็นผลมาจากการเหนี่ยวนำ CYP3A4 ด้วยสารซับสเตรต นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าอัลลีลของ CYP3A4 อย่าง CYP3A4*6 (A17776 insertion) และ CYP3A4*17 (F189S) นั้นมีหน้าที่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อเปรียบเทียบกับอัลลีลชนิด wild-type โดย SNPs ทั้งสองนี้จะทำให้ความสามารถในการเร่งการเกิดปฏิกิริยาเคมีกับลิแกนด์ต่างๆของเอนไซม์ CYP3A4 ลดน้อยลง โดยเฉพาะอย่างย่ิ่ง เทสโทสเตอโรน และไนเฟดิปีน เมื่อเปรียบเทียบกับการเกิดเมแทบอลิซึมโดยอัลลีลชนิด wild-type ของลิแกนด์เหล่านั้น
ความผันแปรของการทำงานของ CYP3A4 สามารถอธิบายได้โดยการทดสอบแบบไม่รุกล้ำที่เรียกว่า erythromycin breath test (ERMBT) ซึ่งการทดสอบนี้จะประมาณการการทำหน้าที่ของ CYP3A4 ในมนุษย์ (in vivo) โดยวัดจากปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่มีการติดป้ายกัมมันตรังสีจากลมหายใจออก หลังจากได้รับการบริหาร (14C-N-methyl)-erythromycin ด้วยการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ