cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครสมัยนิยม
ในช่วงปี 1990 ซึ่งตรงกับเศรษฐกิจฟองสบู่ ได้เกิดคำศัพท์ใหม่ขึ้นมาในแวดวงละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นคือ "ละครสมัยนิยม" ที่นักประพันธ์บทละครโทรทัศน์หันมาเริ่มเขียนเนื้อเรื่องในอาชีพการงานที่มีความตึงเครียดหรือเรื่องราวใกล้ตัวของผู้ชมมากกว่าการยังคงเขียนบทละครโทรทัศน์แนวความรัก  และเลือกนักแสดงที่เป็นไอดอลหรือกำลังได้รับความนิยมอยู่มานำแสดง ซึ่งผลตอบรับที่ได้กลับดีกว่าที่ผู้ผลิตคาดหวังไว้เนื่องจากผู้ชมรู้สึกเหมือนว่าตนเองกำลังประสบพบเจอกับสภาพแวดล้อมเดียวกัน นอกจากนี้ยังสามารถรับแรงบันดาลใจในการทำงานหรือใช้ชีวิตต่อไปได้อีกด้วย เช่น กู๊ดลัก!!  ที่เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับนักบินของสายการบินแห่งหนึ่ง โดยในตอนแรกของการออกอากาศสามารถทำเรตติงได้ถึง 31.6% ซึ่งเป็นการการันตีถึงความนิยมของละครโทรทัศน์เรื่องนี้ อีกทั้งหลังการออกอากาศจบลง ก็มีผู้ชมส่วนหนึ่งที่เริ่มสนใจและสมัครเข้าทำงานในอาชีพธุรกิจการบินมากยิ่งขึ้น มิตะ แม่บ้านพันธุ์แปลก  ที่มีตัวละครหลักเป็นแม่บ้านชื่อมิตะ ผู้มีอดีตอันโหดร้ายและขมขื่น ซึ่งผู้ประพันธ์บทละครโทรทัศน์ตั้งใจที่จะให้เธอมีเรื่องราวเช่นนั้นเพื่อให้กำลังใจผู้ชมชาวญี่ปุ่นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ปี 2011 หรือ อดีตนายธนาคารในละครโทรทัศน์เรื่องเฉือนคมนายธนาคาร  ที่สามารถเข้าถึงมนุษย์เงินเดือนได้มากเพราะมีการสื่อให้เห็นถึงความอยุติธรรมในองค์กรที่พนักงานบริษัทไม่สามารถพูดออกมาได้อย่างตรงไปตรงมา
ในช่วงปลายปี 2020 หลังจากที่สถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิได้เข้าไปเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับจีเอ็มเอ็ม ทีวีของประเทศไทย โดยมีจุดมุ่งหมายในการส่งเสริมสื่อความบันเทิงและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมของทั้งสองประเทศ จึงเริ่มมีกระแสละครโทรทัศน์ที่มีแก่นเรื่องเป็นความรักของตัวละครชายและชายด้วยกันที่มักเรียกในประเทศญี่ปุ่นว่า บีแอลโดรามะ (Boy's Love Drama) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมาถึงของละครโทรทัศน์ไทยที่สามารถเรียกความสนใจผู้ชมชาวญี่ปุ่นได้ในเรื่อง เพราะเราคู่กัน จึงเกิดความนิยมละครโทรทัศน์ในลักษณะเดียวกันต่อ ๆ กันไป เช่น ยางลบสื่อรัก  ของสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ที่มีความแตกต่างจากละครโทรทัศน์ความรักของตัวละครชายและชายเรื่องก่อน ๆ เช่น รักใหม่... หัวใจจะวาย  หรือ เชอร์รีเมจิก ถ้า 30 ยังซิง! จะมีพลังวิเศษ  ที่จะแสดงให้เห็นถึงความรักในที่ทำงาน ขณะที่ วุ่นหนัก รักสามคน จะเป็นความรักในโรงเรียน นอกจากนี้ยังส่งผลให้ผู้ชมชาวญี่ปุ่นบางส่วนหันมาสนใจในการเรียนภาษาไทยเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในปี 2021 สถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ได้ร่วมมือกับเน็ตฟลิกซ์ในการเผยแพร่ผลงานผลิตละครโทรทัศน์สู่ผู้ชมทั่วเอเชียซึ่งเป็นภูมิภาคหลักที่นิปปอนทีวีให้ความสนใจขยายฐานผู้ชม
ประเภท
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นสามารถแบ่งออกเป็น 4 ประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่:
แก่นเรื่องและเนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเป็นไปในทิศทางของการใช้ชีวิตของตัวละคร เช่น ชีวิตในโรงเรียน ในที่ทำงาน หรือชีวิตครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาซาโดระที่จะเน้นไปทางการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับครอบครัวอย่างสงบสุข และมีตัวละครอื่น ๆ เข้ามาสบทบในชีวิตของตัวละครหลัก หรือตั้งแต่ปี 1990 ที่บทละครโทรทัศน์เริ่มมีการเขียนให้ตึงเครียดมากยิ่งขึ้นและให้ความสำคัญกับชีวิตประจำวันของผู้ชม เช่น การข่มเหงรังแกในสถานที่ทำงาน หรือในภาษาญี่ปุ่นที่เรียกอย่างสั้นว่า พาวาฮาระ ที่มักพบได้บ่อย เช่น เฉือนคมนายธนาคาร หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์   หรือ ทนายซ่าท้าคดีโหด  เป็นต้น
การออกอากาศ
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นจะออกอากาศในแต่ละปีโดยแบ่งออกเป็น 4 ช่วงตาม 4 ฤดูกาลของประเทศญี่ปุ่น เป็นระยะเวลา 3 เดือนได้แก่ ละครฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงมีนาคม ละครฤดูใบไม้ผลิ  ตั้งแต่เดือนเมษายนจนถึงมิถุนายน ละครฤดูร้อน  ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงกันยายน และละครฤดูใบไม้ร่วง  ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม
ช่วงเวลายอดนิยมของการชมโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นจะอยู่ตั้งแต่เวลาประมาณ 19:00 น. จนถึง 22:00 น. โดยประมาณ
เพลงประกอบละครโทรทัศน์
การนำเพลงของศิลปินหรือนักร้องมาเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ นั้นพบเห็นได้มากในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น และหลายเพลงก็ได้รับความนิยมหลังการออกอากาศจบลง เช่น โคย  โดยเก็น โฮชิโนะ ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่องฉันแต่งงานเป็นอาชีพ  ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจนเกิดเป็นกระแส โคยแดนซ์  ท่าเต้นเอกลักษณ์ประจำเพลงโคย หรือเพลงไอไตโย  โดยโชตะ เท็ตสึกะ ที่เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่องถึงตาเธอฆ่า''  สามารถไต่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งในไอทูนส์ได้หลังจากการปล่อยอัลบั้มเพียงไม่กี่ชั่วโมง
กระโดดกอด
"กระโดดกอด" เป็นซิงเกิลของ เคลียร์ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย และณัฐวัฒน์ แสงวิจิตร ประพันธ์ทำนองโดย รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย, ณัฐวัฒน์ แสงวิจิตร และ ดนัย ธงสินธุศักดิ์ เรียบเรียงโดย เคลียร์ และ ดนัย ธงสินธุศักดิ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558
การตอบรับ
เพลง "กระโดดกอด" ติดอันดับสูงสุดที่ 6 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2558 และได้ติดชาร์ตสูงสุดอันดับ 19 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2558 จากเว็บไซต์ Gmember
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชาย
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 26 คน จาก 13 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 25 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1896
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ.
รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. (SR15) จัดพิมพ์โดยคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2561 รายงานดังกล่าวมีแหล่งอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์กว่า 6,000 แหล่ง และมีผู้ประพันธ์ 91 คนจาก 40 ประเทศเป็นผู้จัดเตรียม และได้รับการอนุมัติในอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ในเดือนธันวาคม 2558 การประชุมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศปี 2558 เรียกร้องให้มีรายงานดังกล่าว
คำแถลงหลัก
ภาวะโลกร้อนน่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 1.5 °ซ. เหนือระดับก่อนอุตสาหกรรมระหว่างปี 2573 ถึง 2595 หากอุณหภูมิยังเพิ่มขึ้นในระดับปัจจุบัน SR15 ให้บทสรุปเรื่องการวิจัยที่มีอยู่ว่าด้วยผลกระทบของการเพิ่มอุณหภูมิ 1.5 °ซ. ที่จะมีผลต่อโลกด้านหนึ่ง กับขั้นตอนที่จำเป็นเพื่อจำกัดภาวะโลกร้อนอีกด้านหนึ่ง
แม้เมื่อสันนิษฐานว่าทุกประเทศนำการอุดหนุนที่กำหนดของชาติ (Nationally Determined Contributions) ที่แต่ละประเทศเสนอในความตกลงปารีสทั้งที่มีเงื่อนไขและไม่มีเงื่อนไขโดยสมบูรณ์แล้ว การปล่อยสุทธิจะยังเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2553 นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิประมาณ 3 °ซ. ภายในปี 2643 และเพิ่มขึ้นอีกหลังจากนั้น ในทางตรงกันข้าม การจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่าหรือใกล้เคียงกับ 1.5 °ซ. จะต้องลดการปล่อยสุทธิลงประมาณ 45% ภายในปี 2573 และเหลือศูนย์สุทธิภายในปี 2593 (คือ ธำรงให้การปล่อยสะสมอยู่ในงบประมาณคาร์บอน) แม้แต่การจำกัดภาวะโลกร้อนให้อยู่ต่ำกว่า 2 °ซ. การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ควรลดลง 25% ภายในปี 2573 และ 100% ภายในปี 2618
วิถี (คือ แผนการและยอดรวมของตัวเลือกการบรรเทา) ซึ่งจะทำให้เกิดการลดการปลดปล่อยคาร์บอนให้ได้ตามนั้นภายในปี 2593 ไฟฟ้าทั่วโลกจะต้องผลิตจากแก๊สเพียงประมาณ 8% เท่านั้น และผลิตจากถ่านหินเพียง 0-2% (คิดส่วนต่างกับการดักจับและจัดเก็บคาร์บอนไดออกไซด์) ในวิถีเหล่านี้ พยากรณ์ว่าพลังงานหมุนเวียนจะคิดเป็น 70–85% ของไฟฟ้าภายในปี 2593 และมีแบบจำลองว่าสัดส่วนพลังงานนิวเคลียร์จะเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ ยังสันนิษฐานว่าจะมีการดำเนินมาตรการอื่นไปพร้อมกันด้วย เช่น การปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกอื่นที่มิใช่คาร์บอนไดออกไซด์ (เช่น มีเทน คาร์บอนดำ ไนตรัสออกไซด์) จะลดลงในทำนองเดียวกัน อุปทานพลังงานไม่เปลี่ยนแปลง โดยลดลง 30% หรือคิดส่วนต่างกับขนาดวิธีการกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์อย่าที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนซึ่งยังไม่มีผู้ใดพัฒนา ขณะที่มีนโยบายและการวิจัยใหม่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม
ผลกระทบของการร้อนขึ้น 1.5 °ซ. หรือ 2 °ซ.
"การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. เมื่อเทียบกับ 2 °ซ. สามารถลดจำนวนผู้ที่สัมผัสความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศและอ่อนไหวต่อความยากจนถึงหลักหลายล้านคนภายในปี 2593" ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศซึ่งสัมพันธ์กับภาวะโลกร้อนที่เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับตำแหน่งทางภูมิศาสตร์นั้น "ระดับของการพัฒนาและความอ่อนไหว" และความเร็วและขอบเขตของการปฏิบัติเพื่อบรรเทาภูมิอากาศและการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ตัวอย่างเช่น "ปรากฏการณ์เกาะความร้อนยิ่งเพิ่มผลกระทบของคลื่นความร้อนในนคร" โดยทั่วไป "พยากรณ์ว่าประเทศในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในซีกโลกใต้จะได้รับผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจมากที่สุด"
ลมฟ้าอากาศ ระดับน้ำทะเล น้ำแข็ง
หลายภูมิภาคและฤดูกาลมีอุณหภูมิสูงขึ้นกว่าค่าเฉลี่ยประจำปีของโลก เช่น "สูงกว่า[ค่าเฉลี่ย] 2–3 เท่าในเขตอาร์กติก การเพิ่มอุณหภูมิโดยทั่วไปสูงกว่าเหนือแผ่นดินมากกว่าเหนือมหาสมุทร" และมีสหสัมพันธ์กับอุณหภูมิสุดขั้ว (ซึ่งมีพยากรณ์ว่าจะอุ่นขึ้นอีกสองเท่าบนแผ่นดินและอุณหภูมิผิวเฉลี่ยทั่วโลก) ตลอดจนหยาดน้ำฟ้าสุดขั้ว (ทั้งฝนตกหนักและภัยแล้ง) ระดับความเสี่ยงที่ประเมินนี้โดยทั่วไปเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับรายงาน IPCC ฉบับก่อนหน้า
"มีพยากรณ์ว่าระดับน้ำทะเลปานกลางทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นระหว่าง 0.26 ถึง 0.77 ม. (เมื่อเทียบกับปี 2529–2548) ภายในปี 2643 สำหรับภาวะโลกร้อน "1.5 °ซ. และอีกประมาณ 0.1 เมตรสำหรับ 2 °ซ. ความแตกต่าง 0.1 ม. อาจส่งผลให้มีประชาชนอีก 10 ล้านคนได้รับความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง "การเพิ่มระดับน้ำทะเลจะยังดำเนินต่อพ้นปี 2643 แม้จำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ." ภาวะโลกร้อนระหว่าง 1.5 °ซ. ถึง 2 °ซ. อาจก่อให้เกิดความไร้เสถียรภาพที่ย้อนกลับไม่ได้ในแอนตาร์กติกา และพืดน้ำแข็งกรีนแลนด์ ส่งผลให้เกิดการเพิ่มระดับน้ำทะเลหลายเมตร" มีพยากรณ์ว่าฤดูร้อนที่ปลอดน้ำแข็งในอาร์กติกเกิดขึ้นหนึ่งครั้งต่อศตวรรษสำหรับ 1.5 °ซ. และหนึ่งครั้งต่อทศวรรษสำหรับ 2 °ซ. การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. แทน 2 °ซ. มีพยากรณ์ว่าจะป้องกันการละลายของพื้นที่ชั้นดินเยือกแข็งคงตัวอายุหลายศตวรรษในพิสัย 1.5 ถึง 2.5 ล้านตารางกิโลเมตร"
ระบบนิเวศ
แบบจำลองการประมงโลกหนึ่งที่อ้างอิงในรายงานฯ พยากรณ์ว่า การประมงทะเลต่อปีทั่วโลกจะลดลงประมาณ 1.5 หรือ 3 ล้านตันสำหรับภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. หรือ 2 °ซ. มีพยากรณ์ว่าแนวปะการังจะลดลงอีก 70–90% ที่ 1.5 °ซ. และมากกว่า 99% ที่ 2 °ซ. "จากชนิดที่ศึกษา 105,000 ชนิด มีพยากรณ์ว่าแมลง 18%, พืช 16% และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 8% จะเสียขอบเขตภูมิศาสตร์ที่กำหนดด้วยภูมิอากาศของพวกมันเกินครึ่งสำหรับภาวะโลกร้อน 2 °ซ."
มีพยากรณ์ว่าพื้นที่บนดินทั่วโลกประมาณ 4% หรือ 13% จะมีการเปลี่ยนสภาพระบบนิเวศจากชนิดหนึ่งเป็นอีกชนิดหนึ่งที่ 1 °ซ. หรือ 2 °ซ. ตามลำดับ "ทันดราละติจูดสูงและป่าเขตหนาวมีความเสี่ยงเป็นพิเศษต่อการเสื่อมสภาพและการสูญเสียจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ โดยมีพุ่มไม้รุกล้ำเข้าไปในทันดราและจะยิ่งดำเนินไปเมื่ออากาศอุ่นขึ้นอีก"
การจำกัดการเพิ่มอุณหภูมิ
กิจกรรมของมนุษย์ (การปล่อยแก๊สเรือนกระจกจากฝีมือมนุษย์) ทำให้อุณหภูมิอุ่นขึ้นแล้ว 0.8–1.2 °ซ. กระนั้น แก๊สที่มีการปล่อยจนถึงปัจจุบันไม่น่าทำให้อุณหภูมิโลกเพิ่มขึ้นถึง 1.5 °ซ. ด้วยสาเหตุเดียว หมายความว่า การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิโลกถึง 1.5 °ซ. เหนือระดับก่อนอุตสาหกรรมเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงได้ เมื่อสันนิษฐานว่าสามารถบรรลุการปล่อยศูนย์สุทธิได้โดยเร็ว
งบประมาณคาร์บอน
การจำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. กำหนดให้อยู่ภายในงบประมาณคาร์บอนรวม คือ จำกัดการปล่อย CO2 สะสมรวม กล่าวได้อีกอย่งหนึ่งว่า หากการปล่อย CO2 ด้วยฝีมือมนุษย์สุทธิยังสูงกว่าศูนย์ (คือเกินงบประมาณคาร์บอน) สุดท้ายจะเกิดภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. หรือสูงกว่านั้น
ค่าของงบประมาณ CO2 ฝีมือมนุษย์สุทธิรวมตั้งแต่ยุคก่อนอุตสาหกรรมไม่มีการประเมินในรายงาน มีการมอบ 400–800 GtCO2 (กิกะตัน) สำหรับงบประมาณที่เหลือ (580 GtGtCO2 และ 420 GtGtCO2 สำหรับความน่าจะเป็น 66% และ 50% ของการจำกัดการอุ่นขึ้นไว้ที่ 1.5 °ซ. โดยใช้อุณหภูมิอากาศผิวมัชฌิมของโลก (GSAT) หรือ 770 และ 570 GtGtCO2 สำหรับความน่าจเป็น 50% และ 66% โดยใช้อุณหภูมิผิวมิชฌิมของโลก (GMST) ซึ่งมากกว่าเมื่อเทียบกับรายงานฉบับก่อนของ IPCC 300 GtGtCO2 เนื่องจากมีความเข้าใจมากขึ้นและความก้าวหน้าในวิธีการคำนวณ
การประมาณงบประมาณมีความไม่แน่นอนอย่างสำคัญ โดยสัมพันธ์กับการตอบสนองของภูมิอากาศต่อการปล่อย CO2 และมิใช่ CO2 (คิดเป็น ±400 GtCO2 ในความไม่แน่นอน) ระดับการอุ่นขึ้นเป็นประวัติการณ์ (±250 GtCO2) การปล่อยคาร์บอนเพิ่มเติมที่อาจเกิดขึ้นจากการละเลยของชั้นดินเยือกแข็งคงตัวในอนาคต และการปล่อยมีเทนจากพื้นที่ชุมน้ำ (ลดงบประมาณได้มากถึง 100 GtCO2 ในช่วงเวลาหนึ่งศตวรรษ) และระดับการบรรเทาที่มิใช่ CO2 ในอนาคต (±400 GtCO2)
การลดการปล่อยที่จำเป็น
เป้าหมายการบรรเทาที่แต่ละชาติแถลงปัจจุบันที่เสนอภายใต้ความตกลงปารีส จะทำให้เกิดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลก 52–58 GtCO2eq ต่อปีภายในปี 2573 "วิถีที่สะท้อนเป้าหมายเหล่านี้จะไม่จำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. ได้ แม้มีการเพิ่มขอบเขตและเป้าหมายการลดการปล่อยสูงขึ้นมากหลังจากปี 2573" แต่จะ "สมนัยอย่างกว้าง ๆ" กับภาวะโลกร้อนประมาณ 3 °ซ. ภายในปี 2643 และสูงขึ้นอีกหลังจากนั้น
การจำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. โดยไม่มีหรือพลาดเป้าหมายเพียงเล็กน้อยจะต้องลดการปล่อยให้ต่ำกว่า 35 GtCO2eq ต่อปีในปี 2573 ไม่ว่าเลือกวิถีแบบจำลองใด ส่วนใหญ่ตกอยู่ในช่วง 25–30 GtCO2eq ต่อปี ซึ่งเป็นการลดจากระดับปี 2553 ถึง 40–50%
รายงานระบุว่าการจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 1.5 °ซ. "การปล่อย CO2 ที่เกิดจากมนุษย์สุทธิทั่วโลกตกลดลงประมาณ 45% จากระดับปี 2553 ภายในปี 2573 และเหลือศูนย์สถทธิประมาณปี 2593" แม้กระทั่งการจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 2 °ซ. การปล่อย CO2 ควรลดลง 25% ภายในปี 2573 และลดลง 100% ภายในปี 2613
การปล่อยที่มิใช่ CO2 ควรลดลงในทำนองเดียวกัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยมีเทนและคาร์บอนดำอย่างมาก คือ อย่างน้อย 35% ทั้งสองอย่างภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2553 เพื่อจำกัดภาวะโลกร้อนให้ใกล้เคียงกับ 1.5 °ซ. มาตรการดังกล่าวสามารถดำเนินการในภาคพลังงานและโดยการลดไนตรัสออกไซด์และมีเทนจากเกษตรกรรม มีเทนจากภาคขยะ และจากคาร์บอนดำและไฮโดรฟลูออโรคาร์บอนแหล่งอื่น
ในมาตราเวลายาวกว่าหลักหลายสิบปี ยังอาจมีความจำเป็นต้องคงการปล่อย CO2 ศูนย์สุทธิและ/หรือลดการแผ่รังสีที่มิใช่ CO2 เพิ่มเติม เพื่อป้องกันมิให้อุ่นขึ้นอีก (เนื่องจากผลป้อนกลับของระบบโลก) ย้อนการกลายเป็นกรดของมหาสมุทรและจำกัดการเพิ่มของระดับน้ำทะเลให้น้อยที่สุด
วิถีสู่ 1.5 °ซ.
มีการพิจารณาวิถีต่าง ๆ ซึ่งอธิบายแผนการสำหรับบรรเทาภาวะโลกร้อน ซึ่งรวมทั้งยอดรวมสำหรับอุปสงค์พลังงานและเทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบ (อย่างการปลูกป่าหรือการกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์)
ตัวอย่างของการกระทำที่ต้องกับวิถี 1.5 °ซ. รวมทั้ง "การเปลี่ยนสู่การผลิตพลังงานที่ปล่อย[แก๊สเรือนกระจก]ต่ำหรือเป็นศูนย์ เช่น พลังงานหมุนเวียน การเปลี่ยนแปลงระบบอาหาร เช่น การเปลี่ยนอาหารจากผลิตภัณฑ์สัตว์ที่ต้องใช้ที่ดินเข้มข้น การทำให้การขนส่งเปลี่ยนไปใช้ไฟฟ้า และการพัฒนา 'โครงสร้างพื้นฐานสีเขียว' เช่น สร้างหลังคาสีเขียว หรือการพัฒนาประสิทธิภาพพลังงานโดยการวางผังเมืองอย่างฉลาด ซึ่งจะเปลี่ยนผังของนครจำนวนมาก" อีกตัวอย่างหนึ่ง จะต้องการเพิ่มพื้นที่ป่า 10,000,000 ตารางกิโลเมตรภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2553 ด้วย
วิถียังสันนิษฐานว่ามีการเพิ่มการลงทุนต่อปีในเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำและประสิทธิภาพพลังงานประมาณ 4 ถึง 10 เท่าภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2558
เทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบและวิศวกรรมดาวเคราะห์
วิถีการปล่อยที่บรรลุ 1.5 °ซ. ซึ่งบรรจุอยู่ในรายงานสันนิษฐานการใช้เทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบเพื่อหักกลบการปล่อยที่เหลือ สำหรับวิถีที่พลาดเป้าหมายต้องมีการอาศัยเทคโนโลยีดังกล่าวให้สูงกว่าการปล่อยที่เหลือเพื่อให้กลับสู่เป้าหมาย 1.5 °ซ. อย่างไรก็ดี ยังมีความเข้าใจประสิทธิภาพของการปล่อยเป็นลบสุทธิเพื่อลดอถณหภูมิหลังพลาดเป้าหมายจำกัด การย้อนกลับการพลาดเป้าหมาย 0.2 °ซ. อาจไม่สามารถบรรลุได้เมื่อพิจารณาความท้าทายที่เกิดจากการนำไปปฏิบัติพอสมควร
มีประเภทวิศวกรรมดาวเคราะห์ (geoengineering) สองกลุ่มหลักในรายงาน การกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์ (carbon dioxide removal หรือ CDR) และการจัดการการแผ่รังสีดวงอาทิตย์ (solar radiation management หรือ SRM) สำหรับ CDR รายงานเน้นพลังงานชีวภาพซึ่งมีการดักจับและการจัดเก็บคาร์บอน (BECCS) รายงานยังหมายเหตุว่านอกจากการปลูกป่าและการฟื้นฟูระบบนิเวศแล้ว "โอกาสการติดตั้งเทคโนโลยี CDR หลายอย่างขนานใหญ่ยังเป็นคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ" โดยมีพื้นที่ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการปรับเทคโนโลยีขึ้น การปกครอง ปัญหาจริยธรรม นโยบายและวัฏจักรคาร์บอน รายงานหมายเหตุว่าเทคโนโลยี CDR ยังมีอายุน้อยและความเป็นไปได้ยังเป็นคำถามอยู่ มีการอ้างอิงการประมาณจากวรรณกรรมล่าสุด โดยให้ศักยภาพมากถึง 5 GtCO2 ต่อปีสำหรับ BECCS และมากถึง 3.6 GtCO2 ต่อปีสำหรับการทำให้เป็นป่า การวิเคราะห์ข้อเสนอวิศวกรรมดาวเคราะห์ซึ่งจัดพิมพ์ในเนเจอร์คอมมิวนิเคชันส์ ยืนยันข้อค้นพบของ SR15 โดยระบุว่า "ทั้งหมดอยู่ในการพัฒนาระยะแรก ๆ ซึ่งมีความไม่แน่นอนและความเสี่ยงอยู่มาก และก่อให้เกิดภาวะยุ่งยากใจทางจริยธรรมและการปกครอง" ในความรู้ปัจจุบัน เทคนิควิศวกรรมดาวเคราะห์ด้านภูมิอากาศไม่สามารถพึ่งพาได้เพื่อให้มีส่วนอย่างสำคัญในการบรลุเป้าหมายอุณหภูมิตามความตกลงปารีส"
สำหรับ SRM รายงานเน้นการฉีดสารแขวนลอยในชั้นสตราโทสเฟียร์ (stratospheric aerosol injection) เนื่องจากมีวรรณกรรมแพร่หลายที่สุด อย่าไรก็ดี มันยังเป็นเทคโนโลยีขั้นทดลอง SRM ยัง "เผชิญกับความไม่แน่นอนและช่องว่างความรู้อย่างกว้างขวาง ตลอดจนความเสี่ยง [...] และข้อจำกัดอย่างสำคัญ" ผลกระทบของ SRM (ทั้งกายภาพและสังคม) ราคา ความเป็นไปได้ทางเทคนิค การปกครองและปัญหาจริยธรรมที่สัมพันธ์กันจะต้องมีการพิจารณาอย่างระวัง
ไดนามิกลิงก์ไลบรารี
ไดนามิกลิงก์ไลบรารี (Dynamic-link library) หรือ DLL เป็นการทำให้แนวคิดไลบรารีร่วม (shared library) ของไมโครซอฟท์เป็นผลในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์และโอเอส/2 โดยปกติไลบรารีเหล่านี้มีส่วนขยายไฟล์ <tt>DLL</tt>, <tt>OCX</tt> (สำหรับไลบรารีซึ่งมีการควบคุมแอ็กทีฟเอ็กซ์) หรือ <tt>DRV</tt> (สำหรับไดรเวอร์ระบบดั้งเดิม) ฟอร์แมตไฟล์สำหรับ DLL เหมือนกับของไฟล์ EXE ของวินโดวส์ นั่นคือ Portable Executable (PE) สำหรับวินโดวส์ 32 บิต และ 64 บิต และ New Executable (NE) สำหรับวินโดวส์ 16 บิต DLL เช่นเดียวกับ EXE มีโค้ด ข้อมูล และทรัพยากร ในการผสมใด ๆ
-โบรูโตะ- นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ตำนานใหม่สายฟ้าสลาตัน
-โบรูโตะ- นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ตำนานใหม่สายฟ้าสลาตัน เป็นภาพยนตร์การ์ตูนตอนที่ 11 ของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ มีความยาว 96 นาที เข้าฉายที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2015
หลังจากหนังฉายเสร็จได้ไม่นาน ได้มีการประกาศทำมังงะโบรูโตะ: นารูโตะ เน็กซ์ เจนเนเรชั่นในปี ค.ศ. 2016 และอนิเมะในปี ค.ศ. 2017
จู่ ๆ หนูก็เป็นสายลับ
เนื้อเรื่อง
เมื่อเป็นแบบนี้ คุรุมิจึงมีหน้าที่เป็นตัวแทนในการปฏิบัติการไขคดีต่าง ๆ โดยมีเพียงคำแนะนำ และคำสั่งจากโคซาบุโร่ผ่านทางโทรศัพท์มือถือประจำตัวเธอเท่านั้น คดีต่าง ๆ ที่ไม่สามารถปิดได้โดยตำรวจหน่วยอื่น ๆ กำลังรอให้พวกเขาเข้าไปไขปริศนาอยู่ คุรุมิซึ่งไม่เคยคิดสนใจการทำงานด้านการสืบสวนมาก่อน จะต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับรูปแบบการทำงานของโคซาบุโร่ให้ได้ เช่นเดียวกับที่คุรุมิได้เข้ามาเปิดประตูห้องใต้ดินอึบทึบที่โคซาบุโร่ขังตนเองไว้ เพื่อให้เขาสามารถกลับออกไปสู่โลกกว้างได้อีกครั้ง
ข้าวโอ๊ต
ข้าวโอ๊ต เป็นธัญพืชชนิดหนึ่ง ใช้เป็นอาหารของมนุษย์และสัตว์
ประเทศที่ผลิตข้าวโอ๊ตมากที่สุด
10 อันดับแรก (พ.ศ. 2548) ได้แก่
การข่มขืนสตรีชาวซาบีน
เนื้อหาของเรื่อง
การข่มขืนกล่าวกันว่าเกิดขึ้นในระยะแรกของประวัติศาสตร์โรมันไม่นานหลังจากการก่อตั้งโรมโดยรอมิวลุสและสหาย หลังจากก่อสร้างเมืองแล้วชายชาวโรมันก็ไปต่อรองเจรจากับชาวซาบีนที่ตั้งหลักแหล่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันพื่อจะหาภรรยามาสร้างครอบครัว แต่ความที่ชาวซาบีนกลัวอำนาจของโรมที่กำลังจะขยายตัวเพิ่มขึ้นจึงปฏิเสธไม่ให้สตรีชาวซาบีนไปแต่งงานกับชาวโรมัน ชาวโรมันจึงวางแผนลักตัวสตรีชาวซาบีน โดยการที่รอมิวลุสเชิญครอบครัวชาวซาบีนมาร่วมในงานฉลองเทพเนปจูน เมื่อมาถึงรอมิวลุสก็ให้สัญญาณต่อชายชาวโรมันให้ลักตัวสตรีชาวซาบีน ผู้ที่ถูกลักพามาก็มาถูกเกลี้ยกล่อมโดยรอมิวลุสให้ยอมรับชาวโรมันเป็นสามี
ลิวียืนยันว่าการข่มขืนมิได้เกิดขึ้น และตรงกันข้ามรอมิวลุสเปิดโอกาสให้สตรีมีสิทธิเลือกได้ตามแต่ใจและสัญญาว่าจะมอบสิทธิถ้ายอมเป็นภรรยาก็จะได้รับสิทธิพลเมืองและสิทธิในทรัพย์สิน ตามบันทึกของลิวี รอมิวลุสเกลี้ยกล่อมสตรีเป็นคน ๆ ไป โดยชี้ให้เห็นว่าการที่บิดามารดาของสตรีเหล่านั้นห้ามมิให้แต่งงานกับชาวโรมันก็เพราะความต้องการรักษาศักดิ์ศรี และถ้ายอมเป็นภรรยาก็จะได้มีชีวิตอย่างมีเกียรติและได้รับสิทธิในทรัพย์สินและการเป็นพลเมืองซึ่งเป็นสิทธิที่มนุษย์ทุกคนต้องการ และจะได้เป็นมารดาของผู้มีเสรีภาพ
สตรีชาวซาบีนจึงตกลงแต่งงานกับชาวโรมัน แต่ชาวซาบีนก็ยกทัพตามมาทำสงครามกับชาวโรมัน ความขัดแย้งยุติลงเมื่อสตรีชาวซาบีนหลังจากมีลูกให้สามีชาวโรมันแล้วเข้าช่วยประนีประนอมทั้งสองฝ่ายให้สองฝ่ายได้คิด
และแล้วสตรีชาวซาบีนก็ร้องว่า “ถ้าท่านทั้งหลายไม่ต้องการการแต่งงานที่เกิดขึ้น ท่านก็ควรจะหันมาเอาโทษกับพวกข้า เพราะพวกข้าเองที่เป็นต้นเหตุของสงคราม เพราะตัวข้าเองคือสาเหตุของการบาดเจ็บและเสียชีวิตของพ่อและสามี ให้พวกข้าตายเสียดีกว่าที่จะถูกทิ้งให้ขาดพ่อและสามีให้เป็นแม่หม้ายและลูกกำพร้า”
งานศิลปะ
ในยุคเรอเนสซองซ์หัวเรื่องนี้เป็นที่นิยมกันในการใช้สร้างงานศิลปะเพราะเป็นเรื่องที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญของการสมรสเพื่อการดำรงความต่อเนื่องของตระกูลและวัฒนธรรม และมักจะเป็นภาพที่มักจะวาดบนหีบคัสโซเน (Cassone) ซึ่งเป็นหีบของมีค่าของผู้มีฐานะที่มักจะมอบให้เป็นของขวัญแก่เจ้าสาวในยุคกลาง ตัวอย่างงานชิ้นสำคัญ ๆ ของหัวเรื่องนี้ก็ได้แก่งานของ:
จามโบโลนยา
ประติมากรรม “การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” โดย จามโบโลนยา (Giambologna) ประกอบด้วยบุคคลสามคนเป็นชายยกสตรีลอยขึ้นและชายอีกคนหนึ่งหมอบอยู่ข้างล่าง เป็นงานที่แกะจากหินอ่อนชิ้นเดียว และถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของจามโบโลนยา จุดประสงค์ของการสร้างงานครั้งแรกก็เพื่อเป็นการแสดงความสามารถของประติมากรในการสร้างงานที่ซับซ้อนของการแกะกลุ่มคน หลังจากนั้นฟรานเชสโคที่ 1 เดอ เมดิชิก็ประกาศให้นำประติมากรรมชิ้นนี้ตั้งแสดงที่ลอจเจียเดอิลันซิ (Loggia dei Lanzi) ที่จตุรัสเดลลาซินยอเรีย (Piazza della Signoria) ในฟลอเรนซ์ ลักษณะของประติมากรรมเป็นแบบแมนเนอริสม์แท้ที่เป็นประติมกรรมของกลุ่มคนที่แน่นและเกี่ยวพันกันที่แสดงสื่ออารมณ์หลายอารมณ์อันรุนแรง การวางรูปก็สามารถมองได้จากหลายมุมมอง เมื่อเทียบกับกับความรู้สึกสงบที่กำจายมาจากประติมากรรมเดวิดโดยไมเคิล แอนเจโลที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากกันนักที่แกะเสร็จเกือบ 80 ปีก่อนหน้านั้น งานชิ้นนี้เต็มไปด้วยไดนามิคของความเคลื่อนไหวที่มีแนวโน้มไปทางศิลปะบาโรก แต่ถูกรัดอยู่ในกรอบทางดิ่งที่แคบและแน่น เพราะความจำกัดด้วยขนาดของหินที่แกะที่เป็นก้อนเดียวโดด ๆ ขาดการกระจายตามแนวนอนที่จานโลเรนโซ แบร์นินีสามารถทำได้ในงานประติมากรรม “การข่มขืนพรอสเซอร์พินา” และ “อพอลโลและดาฟนี” (Apollo and Daphne) ที่แกะสี่สิบปีต่อมา (งานทั้งสองชิ้นนี้ตั้งแสดงอยู่ที่ หอศิลป์บอร์เกเซ ในกรุงโรม)
ก่อนที่จะแกะสลักก็เสนอกันว่าจะเป็นรูปที่ตั้งตรงข้ามกับประติมากรรมรูปเพอร์ซิอุสโดยเบ็นเวนุโต เชลลินิ (Benvenuto Cellini) จึงทำให้เสนอกันว่าน่าจะแกะเป็นรูปที่มีหัวเรื่องที่คล้องจองกับภาพที่ตั้งอยู่แล้ว เช่นอาจจะเป็นรูปการข่มขืนของอันโดรเมดาโดยฟิเนอุส นอกจากนั้นก็ยังมีการแนะนำหัวเรื่องการข่มขืนของพรอสเซอร์พินา (Proserpina) หรือของเฮเลน แต่ในที่สุดก็ตกลงกันได้ว่าให้เป็นสตรีซาบีน
งานแกะสลักลงชื่อว่า “ OPVS IOANNIS BOLONII FLANDRI MDLXXXII ” (“งานโดยโยฮันน์ส แห่งบูลอยน์แห่งฟลานเดอร์ส, 1582”) งานที่สร้างเตรียมก่อนแกะเป็นงานสำริดที่ประกอบด้วยตัวแบบเพียงสองตัวที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งคาโปดิมอนเตที่เนเปิลส์ จามโบโลนยาเปลี่ยนจากงานร่างมาเป็นสามตัวแบบในงานขี้ผึ้งที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ตในกรุงลอนดอน งานแกะจริงทำในปี ค.ศ. 1582 และตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันแห่งศิลปะแห่งการออกแบบ (Accademia dell'Arte del Disegno) ในฟลอเรนซ์
งานจำลองย่อส่วนที่ทำด้วยสำริดที่ทำโดยห้องแกะสลักของจามโบโลนยาเองที่ได้รับการเลียนแบบโดยผู้อื่นเป็นงานที่นักสะสมศิลปะนิยมสะสมกันมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
นิโคลาส์ ปูแซน
นิโคลาส์ ปูแซนสร้างงานในหัวข้อนี้สองภาพซึ่งเป็นการทำให้ทราบถึงความรู้และความสามารถของปูแซนในการเขียนหัวเรื่องคลาสสิกที่ไม่มีใครเทียมได้ และเป็นภาพที่แสดงความซับซ้อนในการผูกความสัมพันธ์อันซับซ้อนของตัวแบบภายในภาพที่มีจำนวนมากมาย ภาพแรกที่เขียนตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นภาพที่เขียนที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1634 ถึงปี ค.ศ. 1635 ในภาพรอมิวลุสยืนอยู่ทางซ้ายของภาพให้สัญญาณในการลักพาสตรีชาวซาบีน
และอีกภาพหนึ่งเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1637 ถึงปี ค.ศ. 1638 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ แม้ว่าจะมีลักษณะคล้ายคลึงกับภาพแรกแต่เพิ่มรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมเข้าไปมากกว่าภาพแรก
ปีเตอร์ พอล รูเบนส์
“การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” โดย ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ เขียนราวปี ค.ศ. 1635ถึงปี ค.ศ. 1640 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
ฌาคส์-หลุยส์ ดาวิด
ฌาคส์-ลุยส์ ดาวิดเขียนหัวเรื่องนี้จากเนื้อเรื่องต่อมาเมื่อสตรีชาวซาบีนพยายามยุติสงครามระหว่างซาบีนกับโรม เป็นงานที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1799 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์
ดาวิดเริ่มเขียนงานชิ้นนี้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1796 ขณะที่ฝรั่งเศสมีสงครามกับประเทศอื่น ๆ ในยุโรปหลังจากสมัยที่มีความขัดแย้งที่นำไปสู่ยุคแห่งความเหี้ยมโหด ที่นำไปสู่การโต้ตอบเดือนสิบเอ็ด ซึ่งเป็นช่วงที่ดาวิดถูกจำคุกในฐานะที่เป็นผู้สนับสนุนมักซีมีเลียง โรแบสปีแยร์ หลังจากที่ภรรยาที่ไม่ลงรอยกับดาวิดมาเยี่ยมในคุกดาวิดก็เกิดความคิดที่จะเขียนภาพบรรยายเหตุการณ์เพื่อเป็นเกียรติแก่ภรรยาที่หัวใจของเรื่องคือความรักที่มีอานุภาพเหนือความขัดแย้ง นอกจากนั้นก็ยังเป็นภาพที่สื่อความหมายในการร้องขอให้ประชาชนโดยทั่วไปหยุดยั้งการนองเลือดจากการปฏิวัติ
ภาพเขียนเป็นเหตุการณ์ภายหลังจากการลักพาเมื่อเฮอร์ซิเลียภรรยาของรอมิวลุส — บุตรสาวของไททัส ทาเทียส (Titus Tatius) ผู้นำของชาวซาบีน — วิ่งฝ่าเข้าไประหว่างสามีและพ่อโดยเอาลูกวางไว้ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง รอมิวลุสพร้อมที่จะพุ่งหอกเข้าใส่ไททัสผู้กำลังถอยแต่ชะงักไว้ได้ ขณะที่ทหารคนอื่นก็เอาดาบใส่ฝักกันแล้ว
ผาหินที่ยื่นออกมาในฉากหลังคือผาทาเปเอีย (Tarpeian Rock) ในกรุงโรม ซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงความขัดแย้งโดยที่ชาวโรมันจะโยนผู้มีโทษในการกบฏลงมาจากผา ตามตำนานแล้วเมื่อไททัสโจมตีโรม ไททัสก็เกือบจะยึดเมืองได้เพราะความทรยศของพรหมจารีเวสตา (Vestal Virgin) ทาเปเอียลูกสาวของสปิวเรียส ทาร์เปเอียส (Spurius Tarpeius) ผู้ครองเนินคาปิโตลิเน ทาเปเอียเปิดประตูเมืองให้ชาวซาบีนเป็นการแลกเปลี่ยนกับ “สิ่งที่อยู่บนแขน” ของชาวซาบีน ทาเปเอียเชื่อว่าจะได้รับกำไลทองแต่กลับถูกชาวซาบีนเบียดด้วยโล่จนเสียชีวิต ร่างของทาเปเอียถูกโยนลงมาจากผาซึ่งทำให้หน้าผาได้รับนาม “ทาเปเอีย”
จอห์น ลีช
ในอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 จิตรกรล้อเลียนจอห์น ลีช (John Leech) เขียนภาพ “การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” เป็นหนึ่งในชุด “ประวัติศาสตร์ชวนขันของโรม” (Comic History of Rome) ที่สตรีชาวซาบีนในภาพเป็นสตรีในเครื่องแต่งกายสมัยวิคตอเรียถูกอุ้มไปจาก “Corona et Ancora” (“มงกุฏกับสมอ” ซึ่งเป็นชื่อผับ (pub) ที่นิยมกันในเมืองที่เป็นเมืองของนักเดินเรือทะเล)
ปาโบล ปีกัสโซ
ปาโบล ปีกัสโซ เขียนภาพนี้หลายภาพระหว่างปี ค.ศ. 1962 ถึงปี ค.ศ. 1963 ที่ภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ในบอสตันซึ่งเป็นภาพที่เขียนจากภาพของดาวิด ที่ปิกัสโซเขียนภาพรอมิวลุสและไททัสไม่สนใจกับการร้องของเฮอร์ซิเลียและเดินเหยียบย่ำร่างของเฮอร์ซิเลียและลูก
วรรณคดีและนาฏกรรม
สตีเฟน วินเซนต์ เบเนท์ (Stephen Vincent Benét) เขียนเรื่องสั้นชื่อ “The Sobbin' Women” (หญิงสะอื้น เล่นคำว่า “Sobbin” กับคำว่า “Sabine”) ที่เขียนเป็นวรรณกรรมล้อตำนานที่ต่อมาแปลงเป็นละครร้องเรื่อง “Seven Brides for Seven Brothers”
ในปี ค.ศ. 1961 ก็มีภาพยนตร์สเปนเรื่อง “Sword and sandal” ที่เป็นเรื่องทีมีพื้นฐานมาจากหัวเรื่องนี้ที่สร้างโดยอัลเบิร์ต เก้าท์ (Albert Gout)
การแปลงเรื่องครั้งล่าสุดทำในภาพยนตร์เรื่อง “การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” โดยไม่มีบทพูดที่สร้างใน ค.ศ. 2005 โดยอีฟ ซัสแมนน์ (Eve Sussman) และรูฟัสคอร์ปอเรชั่น
วัฒนธรรม
เมื่อเปรียบเทียบการลักพาตัวของผู้หญิงที่เกิดในสมัยเดียวกัน ในพระธรรมผู้วินิจฉัย (Book of Judges) กล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างวงศ์วานเบ็นจามิน (Tribe of Benjamin) กับวงศ์วานแห่งอิสราเอลวงศ์อื่น ที่กล่าวว่าวงศ์อื่นเข่นฆ่าเด็กและชายชาวเบ็นจามินด้วยดาบและเผาเมืองของเบ็นจามินทุกเมืองที่พบ หลังจากนั้นก็ตั้งคำสาบานว่าไม่ให้ใครยกลูกสาวให้เป็นภรรยาของวงศ์วานเบ็นจามิน
ซึ่งถ้าปฏิบัติตามคำสาบานก็จะทำให้ชายชาวเบ็นจามินสูญพันธ์ฉะนั้น:
"21:20 เขาจึงบัญชาสั่งคนเบนยามินว่า "จงไปซุ่มอยู่ในสวนองุ่น
21:21 คอยเฝ้าดูอยู่ และดูเถิด ถ้าบุตรสาวชาวชีโลห์ออกมาเต้นรำในพิธีเต้นรำ จงออกมาจากสวนองุ่น ฉุดเอาบุตรสาวชาวชีโลห์คนละคนไปเป็นภรรยาของตน แล้วให้กลับไปแผ่นดินเบนยามินเสีย
21:22 ถ้าบิดาหรือพี่น้องของหญิงเหล่านั้นมาร้องทุกข์ต่อเรา เราจะบอกเขาว่า `ขอโปรดยินยอมเพราะเห็นแก่เราเถิด ในเวลาสงครามเราไม่ได้ผู้หญิงให้พอแก่ทุกคน ทั้งท่านทั้งหลายเองก็ไม่ได้ให้แก่เขา ถ้ามิฉะนั้นบัดนี้พวกท่านก็จะมีโทษ'"
21:23 คนเบนยามินก็กระทำตาม ต่างก็ได้ภรรยาไปตามจำนวน คือได้หญิงเต้นรำที่เขาไปฉุดมา เขาก็กลับไปอยู่ในที่ดินมรดกของเขา สร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น
21:24 ครั้งนั้นประชาชนอิสราเอลก็กลับจากที่นั่นไปยังตระกูลและครอบครัวของตน ต่างก็ยกกลับไปสู่ดินแดนมรดกของตน
21:25 ในสมัยนั้นไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล ทุกคนทำตามอะไรก็ตามที่ถูกต้องในสายตาของตนเอง ผู้วินิจฉัย 21:20-21:25"
ไม่เป็นที่ทราบกันว่าเรื่องพระธรรมผู้วินิจฉัยเขียนขึ้นเมื่อใดแต่ที่ทราบคือเป็นตำนานที่มีมาก่อนตำนานของชาวโรมัน
ดูเพิ่ม
Romulus und Remus
Yersinochloa
Yersinochloa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวียดนาม
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงสี่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชาย
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงสี่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงสี่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย ชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 40 คน จาก 10 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
Yariguianthus
Yariguianthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โคลอมเบีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Yanomamua
Yanomamua เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตอนเหนือ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงสี่พายคู่ ชาย
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1976
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
โต๊ หืว
โต๊ หืว (Tố Hữu) เป็นนามปากกาของ เหงียน กิม ถั่ญ (Nguyễn Kim Thành) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2463 ที่เว้ บิดาเป็นครู เขานิยมอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ตั้งแต่อายุ 13 ปี และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเมื่อ พ.ศ. 2481 เขาถูกฝรั่งเศสจับขังคุกเมื่อ พ.ศ. 2482 แต่สามารถหนีออกมาได้ใน พ.ศ. 2484 และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อีก เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี
ถั่ญเริ่มเขียนกวีนิพนธ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 และได้ตีพิมพ์รวมเล่มบทกวีชุดแรกเรื่อง “เมื่อนั้น” ใน พ.ศ. 2489 โดยเนื้อหาแสดงถึงการยึดมั่นในอุดมการณ์คอมมิวนิสต์และการปฏิวัติ ผลงานชุดต่อมาคือ “เหวียดบั๊ก” เป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ผลงานชุด “ลมพัด” แสดงแนวคิดเกี่ยวกับระบบสังคมนิยมในภาคเหนือและการทำสงครามกับสหรัฐอเมริกา ผลงานรวมบทกวีที่สำดัญของถั่ญคือชุด “เสียงพิณ” เป็นผลงานชุดสุดท้ายของเขา ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2536 และได้รับรางวัลซีไรต์ ผลงานเรื่องนี้ต่างจากบทกวีก่อนหน้าของเขา เนื่องจากเป็นการสะท้อนภาพสังคมเวียดนามหลังสงคราม แฝงความเศร้าและความสิ้นหวังในอนาคตของประเทศ เขาเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2545
กมลา ประสาท-พิเสสร
กมลา ประสาท-พิเสสร (, เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1952) อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 7 ของสาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก และเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศ ซึ่งดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ถึง ค.ศ. 2015
เธอเป็นผู้นำพรรคสหรัฐสภาแห่งชาติ (UNC) และนำไปสู่การก่อตั้งพันธมิตรทางการเมือง ซึ่งเกิดจากการร่วมมือกันระหว่างห้าพรรคการเมืองของประเทศ จนก่อให้เกิดการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว เธอเป็นสตรีคนแรกที่ทำหน้าที่เป็นอัยการสูงสุด, นายกรัฐมนตรี และผู้นำฝ่ายค้านของประเทศ ด้วยบทบาทอันโดดเด่นทำให้เธอเป็นหัวหน้าพรรค และเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านในปี ค.ศ. 2010
ประวัติและการศึกษา
กมลา ประสาท-พิเสสร เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1952 ที่เมืองซิพาเรีย ประเทศตรินิแดดและโตเบโก บรรพบุรุษของเธออพยพมาจากหมู่บ้านเภลูปุระ เขตพกสร รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย บรรพบุรุษของเธออพยพออกจากอินเดียไปยังหมู่เกาะแคริบเบียนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นแรงงานของคีรมิติยะมายังตรินิแดดและโตเบโก
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแลร์, มหาวิทยาลัยเวสต์อินดิส, วิทยาลัยเทคนิกนอร์วูด ประเทศอังกฤษ และโรงเรียนกฎหมายฮิววูดดิง อันส่งผลให้เธอได้รับรางวัลเกียรตินิยมในวิชารัฐศาสตร์บัณฑิต ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงจากรัฐศาสตร์บัณฑิตสาขากฎหมาย และรับประกาศนียบัตรการศึกษาด้านกฎหมาย และในปี ค.ศ. 2006 เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจจากโรงเรียนธุรกิจอาเธอร์โลคแจ็ค ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
เมื่อครั้งที่เธอยังศึกษาอยู่ในประเทศอังกฤษ เธอได้เข้าร่วมกิจกรรมสังคมสงเคราะห์กับสมาคมยุวชนโบสถ์อังกฤษแห่งลอนดอน หลังสำเร็จการศึกษาเธอได้เข้าสู่วิชาชีพครูที่โรงเรียนมัธยมเซนต์แอนดรูว์ และสถาบันโมนาในประเทศจาเมกา หลังจากนั้นเธอได้เข้าสอนในสถาบันเซนต์ออกัสตินแห่งมหาวิทยาลัยเวสต์อินดิสในประเทศตรินิแดด และเธอยังเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของวิทยาลัยธุรกิจประกันภัยจาเมกา หลังจากนั้นเธอได้เป็นผู้บรรยายการศึกษาตามสถาบันอุดมศึกษาเป็นเวลาหกปี และเธอได้เป็นอัยการกฎหมายสูงสุดเต็มเวลา
สู่การเมือง
กมลา ได้เข้าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเลือกตั้งเมืองซิพาเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 เธอทำหน้าที่อัยการสูงสุดในปี ค.ศ. 1995 เมื่อพรรคก่อตั้งรัฐบาลในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2000 กมลาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2006 เธอได้รับเสียงสนับสนุนอย่างท่วมท้นจากสมาชิกในพรรคในการตอบกระทู้ของฝ่ายค้าน ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีจอร์จ แมกซ์เวล ริชาดส์ ได้มีการประกาศว่าตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านได้ว่างลง หลังจากที่พัสเทว ปันเฑ ถูกตัดสินว่าไม่สามารถยื่นข้อมูลที่สมบูรณ์ของบัญชีธนาคารต่อคณะกรรมการซึ่งจัดตั้งขึ้นที่กรุงลอนดอน และชื่อของนายปันเฑยังอยู่ในศาลอุทธรณ์ จึงมีการแต่งตั้งนางกมลา ประสาท-พิเสสร ขึ้นเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2006
ผู้นำทางการเมือง
วันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2010 กมลาได้รับเลือกตั้งให้เป็นหัวหน้าพรรคโดยมีชัยชนะเหนือพัสเทว ปันเฑ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งพรรค เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกันนั้นเอง
นายกรัฐมนตรี
กมลา ประสาท-พิเสสร ได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศตรินิแดดและโตเบโก
นอกจากนี้นางกมลายังเป็นสตรีคนแรกที่เป็นประธานคณะกรรมการสำนักงานในเครือจักรภพ ซึ่งต่อมาตำแหน่งประธานดังกล่าวได้ตกเป็นของจูเลีย กิลลาร์ด นายกรัฐมนตรีหญิงของออสเตรเลีย
ชีวิตส่วนตัว
กมลา ประสาท-พิเสสร ได้สมรสกับ ดร. เกรกอรี พิเสสร มีบุตรด้วยกัน 1 คน อนึ่งคำว่า พิเสสร อันเป็นสกุลของสามีนั้น มาจากคำว่า วิศเวศวร (विश्वेश्वर) ในภาษาสันสกฤต เธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายแบปทิสต์ควบคู่กับศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เธอกล่าวว่า "ฉันบัพติศมาตามความเชื่อของแบปทิสต์ ฉันไม่นับถืออะไรเฉพาะเจาะจง ฉันนับถือสองอย่างทั้งฮินดูและแบปทิสต์"
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เจ้าหน้าที่ประจำรัฐบาลได้ยืนยันว่า นางกมลา ประสาท-พิเสสร ได้ป่วยด้วยโรคไข้เลือดออก และจะปฏิบัติหน้าที่ภายใต้การดูแลของแพทย์
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พ.ศ. 2550''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 8
กลุ่มจังหวัดที่ 8 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดพังงา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส และจังหวัดยะลา
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 8
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
จัง จริงจิตร
จัง จริงจิตร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง (ส.ส.ตรัง) คนแรก เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2440 ที่ตำบลโคกขัน อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรชายของนายหงวน และนางพริ้ม จริงจิตร
นายจังจบการศึกษาที่โรงเรียนตรังคภูมิ และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยม ณ โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำมณฑล จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และสอบได้ประโยคครูมูล (ครู ป.) จากนั้นจึงเข้ารับราชการเป็นครูระดับชั้นจัตวา เมื่อปี พ.ศ. 2458 ณ โรงเรียนตรังคภูมิ โรงเรียนเดิมที่เคยศึกษา จากนั้นเมื่อมีการย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ตำบลทับเที่ยง จังจึงไปเป็นครูในโรงเรียนวิเชียรมาตุ ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งใหม่ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศอีก 1 ปี สอบไล่ได้ประโยคครูประถม และในปี พ.ศ. 2467 ได้เข้าศึกษาต่อในโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สอบไล่ได้ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 (ม.ศ.7)
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดสตูล
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
จัง จริงจิตร
จากนั้นได้ไปสอนที่โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2469 และย้ายกลับไปสอนที่โรงเรียนวิเชียรมาตุในปีเดียวกันเพราะเป็นห่วงครอบครัว จากนั้นในปี พ.ศ. 2476 ได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ ในปัจจุบัน) ได้เป็นธรรมการ (ศึกษาธิการ ในปัจจุบัน) อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่
จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดสตูลทั้งจังหวัด
จัง จริงจิตร
นายจัง จริงจิตร เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีของชาวจังหวัดตรังในชื่อ "ครูจัง" และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง คนแรก จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งทางอ้อม และเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกในประเทศไทย
โดยในการเลือกตั้งครั้งนั้น จังได้มีผู้ช่วยหาเสียงคนสำคัญ คือ นางสาวกิมถ้วน จูห้อง (ถ้วน หลีกภัย ในเวลาต่อมา) ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานสาว หลังเลือกตั้งจังก็ได้ตอบแทน น.ส.กิมถ้วน ด้วยการหาตลาดขายค้าหมากพลูส่งไปยังปีนัง ตามที่ น.ส.กิมถ้วน ร้องขอ
ด้านชีวิตครอบครัว จังได้สมรสกับ นางกี่ จริงจิตร (นามสกุลเดิม: เซ่งยี่) มีบุตรธิดารวมกันทั้งหมด 5 คน
ภายหลังจากการสิ้นสุดการเป็น ส.ส. แล้ว นายจังก็กลับไปรับราชการเป็นครูตามเดิม โดยใช้ชีวิตอย่างสมถะ และถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2497 สิริอายุได้ 57 ปี
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงเดี่ยวพายคู่ หญิง
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงเดี่ยวพายคู่ หญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 23-30 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงเดี่ยวพายคู่ หญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 32 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1976
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา (Мария Александровна) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซินและโดยไรน์ (8 สิงหาคม ค.ศ. 1824 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1880) เป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย ในฐานะพระมเหสีองค์แรกและที่ปรึกษาทางการเมืองในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสภากาชาดรัสเซีย
พระชนม์ชีพช่วงแรก
มารีเป็นพระธิดาองค์สุดท้องในจำนวนพระโอรส-ธิดาเจ็ดองค์ใน ลูทวิชที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงวิลเฮ็ลมีเนอแห่งบาเดิน แต่มีผู้เชื่อกันว่าบิดาที่แท้จริงของพระโอรส-ธิดาสี่องค์สุดท้ายคือ บารอนเอากุสท์ ฟ็อน เซนาร์เซลนส์ เดอ การ์ซี แต่เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องเอื้อฉาว แกรนด์ดยุกลูทวิชจึงทรงรับเลี้ยงดูพระองค์และพระเชษฐาคือเจ้าชายอเล็คซันเดอร์ ส่วนพระโอรส-ธิดาอีก 2 องค์นั้นสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
การอภิเสกสมรส
ในปี ค.ศ. 1839 ซาเรวิชอะเลคซันดร์ นีโคลาเยวิชทรงสเด็จท่องเที่ยวยุโรปเพื่อทรงหาพระชายา และทรงตกหลุมรักเจ้าหญิงมารีซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์ทรงอภิเสกสมรสในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1941 ถึงแม้พระองค์จะทรงตระหนักถึงความ "ผิดปกติ" ที่เกิดขึ้นของพระชายา พระราชมารดา จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย) ทรงคัดค้าน แต่ซาเรวิชก็ทรงยืนยันในความต้องการของพระองค์
เจ้าหญิงมารีทรงเป็นคนขี้อาย เข้มงวด ไม่มีรสนิยมในการแต่งพระองค์ ทรงไม่โปรดการสนทนา และไร้ซึ่งเสน่ห์ สภาพอากาศของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กนั้นไม่ดีต่อสุขภาพของพระองค์ มารีได้รับการถ่ายทอดจากพระมารดาเรื่องการไอและการเป็นไข้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ พระองค์เป็นพระมารดาของพระโอรส-ธิดาแปดพระองค์ ซึ่งการทรงครรภ์นั้นก็มาพร้อมกับพระพลานามัยที่ไม่สู้ดีนักของพระองค์
อะเลคซันดร์มีพระสนมลับๆ เป็นจำนวนมาก ทรงมีโอรส-ธิดาสามคนกับพระสนมที่ทรงโปรดปรานอย่าง เจ้าหญิงเยกาเจรีนา ดอลกูรูโควา ซึ่งพระองค์ได้แต่งงานกับเธอหลังจากเวลาไม่ถึงเดือนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี
แหล่งข้อมูลอื่น
http://www.mariagessen.narod.ru/
1824 1880
ธารา ศรีอนุรักษ์
ธารา ศรีอนุรักษ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 - ปัจจุบัน) นักเขียนเรื่องสั้นชาวนครศรีธรรมราช เจ้าของนามปากกา ธาร ธรรมโฆษณ์
ประวัติ
ธารา ศรีอนุรักษ์ เกิดในปี พ.ศ. 2518 เป็นคนตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราชโดยกำเนิด   หลังจากศึกษาจนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดเขาน้อย​จังหวัดนครศรีธรรมราชแล้ว จึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเทพนมเชือด อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยได้ศึกษาทางธรรมจนจบนักธรรมชั้นเอก ในสำนักเรียนวัดธรรมโฆษณ์ จังหวัดสงขลา หลังจากนั้นจึงได้ย้ายเข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพมหานคร ในสำนักวัดสุทัศนเทพวราราม และสอบไล่ได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในสำนักวัดสุทัศนเทพวรารามในปี พ.ศ. 2538
หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2539 แล้ว จึงได้เข้าศึกษาต่อใน คณะครุศาสตร์ (เอกภาษาไทย) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หลังจากจบการศึกษา (พ.ศ. 2545) จึงได้ลาสิกขาบท ในปี พ.ศ. 2547 และได้ทำงานเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนวัดธรรมจริยาภิรมย์​ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนถึงปี พ.ศ. 2550 จึงได้ลาออกมาทำงานเป็นนักเขียนอิสระจนถึงปัจจุบัน
ผลงาน
รวมบทกวี
รวมเรื่องสั้น
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 34
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 34 หรือ “ราชบุรีเกมส์” เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดราชบุรี ระหว่างวันที่ 18 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2547 มีการแข่งขัน 34 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา กอล์ฟ กาบัดดี้ กีฬาไทย (ฟันดาบ) ขี่ม้า คาราเต้โด จักรยาน ตะกร้อ (เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง) เทควันโด เทนนิส เทเบิลเทนนิส บิลเลียด – สนุกเกอร์ บริดจ์ บาสเกตบอล แบดมินตัน โบว์ลิ่ง เปตอง เพาะกาย ฟันดาบสากล ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น มวยสากลสมัครเล่น มวยปล้ำ ยกน้ำหนัก ยิงปืน ยิงเป้าบิน ยิมนาสติก ยูโด รักบี้ฟุตบอล เรือพาย ลีลาศ วอลเลย์บอล (ในร่ม – ชายหาด) ว่ายน้ำ วูซู แฮนด์บอล มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 8,212 คน
มาสคอต
ตัวมาสคอตก็คือมังกรจีนชื่อว่า "มังกรแก้ว"
พิธีเปิด
พิธีเปิดจัดขึ้นในวันที่18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เวลา 17.00 น. ที่สนามกีฬากลางจังหวัดราชบุรี มี 76 จังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน โดยสนธยา คุณปลื้ม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเป็นประธานพิธีเปิดและมีการเชิญธงประเทศไทย, ธงกีฬาแห่งชาติ และ ธงประจำจังหวัดราชบุรี ขึ้นสู่ยอดเสา และมีการวิ่งไฟพระฤกษ์ นุชจรินทร์ สุขคงดำเนิน สืบศักดิ์ ผันสืบ และ มนัส บุญจำนงค์ เป็นผู้จุดคบเพลิง
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• กอล์ฟ
• กาบัดดี้
• กีฬาไทย (ฟันดาบ)
• ขี่ม้า
• คาราเต้โด
• จักรยาน
• ตะกร้อ
• * เซปักตะกร้อ
• * ตะกร้อลอดห่วง
• เทควันโด
• เทนนิส
• เทเบิลเทนนิส
• บิลเลียด – สนุกเกอร์
• บริดจ์
• บาสเกตบอล
• แบดมินตัน
• โบว์ลิ่ง
• เปตอง
• เพาะกาย
• ฟันดาบสากล
• ฟุตบอล
• มวยไทยสมัครเล่น
• มวยสากลสมัครเล่น
• มวยปล้ำ
• ยิงปืน
• ยิงเป้าบิน
• ยิมนาติก
• ยูโด
• รักบี้ฟุตบอล
• เรือพาย
• ลีลาศ
• วอลเลย์บอล
• * ในร่ม
• * ชายหาด
• ว่ายน้ำ
• วูซู
• แฮนด์บอล
Yamazakia
Yamazakia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Linderniaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอเชียเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนถึงออสเตรเลียเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เหตุผลวิบัตินักแม่นปืนชาวเท็กซัส
เหตุผลวิบัตินักแม่นปืนชาวเท็กซัส (Texas sharpshooter fallacy) เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัยที่เกิดขึ้นเมื่อเราไม่ใส่ใจในความต่าง ๆ กันของข้อมูล แต่สนใจแต่ความคล้ายคลึงกัน ซึ่งจะทำให้เกิดการสรุปข้อมูลอย่างผิดพลาด เป็นเหตุผลวิบัติที่สัมพันธ์กับ clustering illusion ซึ่งหมายถึงความโน้มเอียงของระบบประชานของมนุษย์ ที่จะตีความข้อมูลว่า มีรูปแบบ ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่มี
ส่วนชื่อมาจากเรื่องตลกเกี่ยวกับชาวเท็กซัสที่ยิงปืนเข้าที่ฝาของยุ้งข้าว แล้ววาดเป้ายิงปืนที่ตรงกลางของจุดที่มีลูกปืนยิงถูกมากที่สุด แล้วคุยว่า ตนเป็นนักแม่นปืน
โครงสร้าง
เหตุผลวิบัตินี้มักเกิดขึ้นเมื่อเรามีข้อมูลเป็นจำนวนมาก แล้วเพ่งความสนใจไปที่เพียงกลุ่มน้อย ๆ ของข้อมูลที่มีนั้น กลุ่มที่เพ่งดูนั้นอาจจะมีลักษณะอะไรบางอย่างที่เหมือนกัน ซึ่งอาจเกิดขึ้นเพราะเหตุอะไรอย่างอื่น ซึ่งไม่ตรงกับเหตุที่เราเสนอ ดังนั้น โดยสาระก็คือ ถ้าเราพยายามที่จะอธิบายเหตุของลักษณะข้อมูลที่เหมือนกันกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนของข้อมูลที่มีมาก โดยแสดงเหตุที่ไม่เป็นจริง (เช่นแสดงกลุ่มลูกปืนที่ยิงเข้าใกล้ ๆ กันโดยบังเอิญว่ามีเหตุจากความที่เราเป็นนักแม่นปืน) เราก็อาจจะกำลังสร้างเหตุผลวิบัตินี้อยู่
เหตุผลวิบัตินี้มีลักษณะเฉพาะเป็นการไม่มีสมมุติฐานที่เฉพาะเจาะจงก่อนที่จะเริ่มรวบรวมข้อมูล หรือว่าเป็นการตั้งสมมุติฐานภายหลังจากเริ่มเก็บและตรวจดูข้อมูลแล้วเท่านั้น ดังนั้น จะไม่ใช่เหตุผลวิบัตินี้ถ้าเรามีสมมุติฐาน (หรือความคาดหมาย) เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นประเด็นการศึกษา ก่อนที่จะเริ่มตรวจสอบข้อมูล ยกตัวอย่างเช่น ถ้าก่อนที่จะตรวจสอบข้อมูล เรามีกลไกทางกายภาพอยู่ในใจที่เป็นกระบวนการที่ทำให้เหตุนำมาซึ่งผล ดังนั้น เราก็จะสามารถใช้ข้อมูลที่ได้ เพื่อสนับสนุนหรือคัดค้านว่า มีกลไกทางกายภาพนั้นจริง ๆ หรือไม่ อีกอย่างหนึ่ง ถ้าข้อมูลเพิ่มเติมสามารถหาได้โดยวิธีการเดียวกันกับการหาข้อมูลดั้งเดิม เราสามารถใช้ข้อมูลดั้งเดิมในการตั้งสมมุติฐาน แล้วใช้ข้อมูลที่ได้เพิ่มเติมในการตรวจสอบสมมุติฐานนั้น สิ่งที่เราไม่ควรทำก็คือ การใช้ข้อมูลเดียวกันทั้งในการตั้งสมมุติฐานทั้งในการตรวจสอบ เพราะว่าการทำเช่นนั้นเป็นกระบวนการสร้างเหตุผลวิบัตินักแม่นปืนชาวเท็กซัส
ตัวอย่าง
งานวิจัยในปี ค.ศ. 1992 ทำในประเทศสวีเดนมีจุดมุ่งหมายเพื่อกำหนดว่า สายไฟฟ้าเป็นเหตุทำลายสุขภาพหรือไม่ นักวิจัยได้สำรวจทุกคนที่อาศัยภายในรัศมี 300 เมตรของสายไฟฟ้าแรงสูงเป็นเวลา 25 ปี แล้วสืบหาความเจ็บไข้ที่มีอัตราสูงขึ้นโดยมีนัยสำคัญทางสถิติกว่า 800 อย่าง งานวิจัยนี้พบว่า อุบัติการณ์ของมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็กของผู้ที่อาศัยอยู่ใกล้ ๆ สายไฟฟ้ามีอัตราสูงกว่าถึง 4 เท่า ซึ่งมีผลให้เกิดการร้องเรียกให้รัฐบาลทำการแก้ไข แต่ปัญหาเกี่ยวกับข้อสรุปนี้จริง ๆ ก็คือ ความเจ็บไข้ที่ตรวจสอบที่มีจำนวนสูงถึง 800 ซึ่งเป็นจำนวนที่มากจนกระทั่งว่า มีความน่าจะเป็นสูงที่ความเจ็บไข้อย่างใดอย่างหนึ่งจะดูเหมือนมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ความจริงเป็นเรื่องบังเอิญ งานวิจัยที่ทำต่อ ๆ มาไม่พบความสัมพันธ์อะไร ๆ ระหว่างสายไฟฟ้าแรงสูงกับมะเร็งเม็ดเลือดขาวในวัยเด็ก ไม่ว่าจะโดยเหตุผลก็ดีหรือโดยสหสัมพันธ์ก็ดี
เหตุผลวิบัตินี้พบบ่อยในการตีความกลอนสี่บาทที่ถือเป็นคำพยากรณ์อนาคตของนอสตราเดมัส คือกลอนของเขามักจะได้รับการแปลอย่างไม่เคร่งครัด มาจากบทความดั้งเดิมในภาษาฝรั่งเศสโบราณ โดยที่ไม่สนใจพื้นเพทางประวัติศาสตร์ แล้วใช้ในการสนับสนุนข้ออ้างว่า เขาได้พยากรณ์เหตุการณ์ปัจจุบันอย่างหนึ่ง หลังจากที่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นแล้วจริง ๆ
ซัมวันไลก์ยู (เพลงอะเดล)
"ซัมวันไลก์ยู" (Someone Like You) เป็นเพลงของอะเดล นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เพลงนี้แต่งโดยอะเดล และแดน วิลสัน สำหรับสตูดิโออัลบั้ม 21 มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในปารีส กำกับโดน เจค นาวา