cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาสค์ไรเดอร์โอส
กรีด
แต่ถูกคืนชีพพร้อมกาเมลโดยอูวา หลังแพ้โอส แต่ไปอยู่ฝ่ายของคาซาริ กับสงสัยที่มากิทำจึงคอยอ่อยแต่พลาดตลอด พอคาซาริถูกกำจัด กับพวกโอสบุกมา จนพวกกรีดเกิดการแตกคอ อังค์คืนคอร์ลให้หมด ตนกับกาเมลได้ครบ จึงออกป่วนทั่วเมือง แต่ถูกโอสดำจัดกับถูกทำลายไป 3 เหรียญ
800 ปีต่อมา ประธานโคงามิไปสืบหาสาเหตุที่อังค์คืนชีพแค่แขนขวา พบที่ผนึกในเยอรมัน ร่างหลักมี 7 เหรียญ จึงดึงออกมาตัวมัมมี่ 2 เหรียญ เอาไปให้โอสร่างหลักเหลือ 5 เหรียญ ถูกพาตัวมาทีหลัง
พอมาถึงญี่ปุ่นรู้สึกถึงแขนขวา จึงตื่นกับหายตัวไป แท้จริงไปสร้างยามี่สร้างเซลเมดัลเพื่อฟื้นตัว กับออกตามหา สู้กับโอสมาทีนึง หมายถึงอังค์(แขนขวา) แต่พวกโอสหนีไป ถูกคาซาริชวนเป็นพวก หมายชิงอีกส่วนกลับมา ตอนอูวาไปชิงคอร์ลกับฟื้นตัว ตนก็ชิงคอร์ลคืนมา รวมคือ 6 เหรียญ ช่วยคาซาริ ให้กาเมลกับเมซูลมาเป็นพวก กับเริ่มฉลาดเหมือนในอีตมากขึ้นเรื่อยๆ
พอถ่วงเวลาโอสเสร็จ ก็หมายชิงร่างแขนขวาคืนได้ ได้อังค์(แขนขวา) รวม 8 เหรียญ เพราะอังค์(แขนขวา)แอบมอบคอร์ลุดท้ายไปให้ฮินะซ่อนก่อน หมายชิงคอร์ลสุดท้าย สู้โอส แต่ส่วนแขนขวาขัดตลอด นตอนสู้ตัดสินถูกกำจัดโดยโอสพูโททีร่าคอมโบโดยถูกทำลายเพียงคอร์เมดัล ไป 3 เหรียญ อังค์ที่เป็นแขนขวากลับมาควบคุมร่างได้อีกครั้งแต่ร่างไม่สมบูรณ์ จึงไปสิงชินโกจนเป็นร่างสมบูรณ์แทน
มาสค์ไรเดอร์โอส
ร่างแปลงมาสค์ไรเดอร์ของฮิโนะ เอย์จิ เกิดจากการแปลงร่างด้วยพลังคอร์เมดัลที่ใส่ผ่านโอสไดรเวอร์ สีร่างกายพื้นฐานคือสีดำ
เมื่อเอย์จิ ทำการแปลงร่างด้วย โอเมดัล ทั้ง 3 เหรียญ, โอส ไดรเวอร์ และ โอส สแกนเนอร์ ทำให้เขาสามารถแปลงร่างเป็นมาสค์ไรเดอร์โอสได้ และเมื่อใช้ โอ เมดัล แต่ละแบบในการแปลงร่างจะทำให้เกิดรูปแบบฟอร์มการต่อสู้ที่หลากหลาย ซึ่งร่างของโอซ์นั้นจะถูกเรียกว่า คอมโบ ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมของชุดที่โอสแปลงร่าง และชื่อแต่ละร่างของโอสนั้นมาจากการนำตัวอักษรชื่อสัตว์แต่ละชนิดในภาษาญี่ปุ่นนำมารวมกัน
การคอมโบของโอส จะทำให้โอสสามารถใช้ทักษะเด่นของสัตว์ทั้ง 3 อย่างเพื่อใช้ในการต่อสู้ในสถานการณ์ที่แตกต่างกันออกไป
เมื่อโอส ทำการคอมโบโดยใช้คอร์ เมดัล ที่เป็นสัตว์ประเภทเดียวกัน (เช่น สัตว์จำพวกสัตว์ปีก) ครบทั้ง 3 ส่วน จะสามารถดึงพลังแฝงรวมไปถึงความสามารถพิเศษของคอมโบนั้นๆได้อย่างเต็มที่จนถึงการแสดงพลังที่ออกมามากเกินจำนวน แต่มีจุดอ่อนที่ร้ายแรงคือ เมื่อใช้คอมโบที่เป็นสัตว์ประเภทเดียวกัน จะทำให้จิตใจและร่างกาย เข้าสู่สภาวะการเป็นกรีด พร้อมกับส่งผลกระทบต่อชีวิตของผู้ใช้อันเนื่องจากการดึงพลังแฝงออกมามากเกินจำนวน ขณะที่ใช้คอมโบ ซึ่งนำไปสู่การเสียชีวิตหากใช้ติดต่อกันหลายครั้ง
หากโอส ใช้คอมโบสัตว์ประเภทเดียวกันเพียง 2 ส่วน และ สัตว์ต่างประเภท 1 ส่วน จะทำให้สามารถใช้ความสามารถพิเศษของคอมโบนั้นๆได้อย่างเต็มที่ แต่ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ
ดาบสีฟ้า-ดำของโอส เป็นดาบประจำตัว สามารถใส่เมดัลได้ 3 เหลียญ
ทาโทบะคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัลทาคะ, โทระ, บัตตะ ในการแปลงร่าง สีตัวชุดคือสีแดง, สีเหลือง, สีเขียว เป็นคอมโบพื้นฐานของโอส
งาตะคิริบะคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล คุงาวาตะ คามาคิริ บัตตะ ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าแมลง สีตัวชุดเป็นสีเขียว สามารถแยกร่างออกมาเป็นจำนวนมากได้ โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
คุวางาตะเฮด
ส่วนหัว สามารถยิงสายฟ้าออกจากเขาได้
คามาคิริอาร์ม
ส่วนแขนและลำตัว มีดาบ คามาคิริเบลด ติดที่แขน ใช้ต่อสู้ในลักษณะการฟันได้ คล้ายกับขาหนีบของตั๊กแตนตำข้าว
บัตตะเล็กจ์
ส่วนขา สามารถกระโดดไกลได้ เหมือนตักแตน
ลาโทราต้าคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล ไลอ้อน โทระ ชีต้าร์ ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าสัตว์กินเนื้อ สีตัวชุดเป็นสีเหลือง สามารถวิ่งได้รวดเร็วและแผ่รังสีแสงออกมาได้ โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
ไลออนเฮด
ส่วนหัว สามารถเปล่งแสงออกมาได้
โทระอาร์ม
ส่วนแขนและลำตัว มีกรงเล็บ โทระครอว์ ติดอยู่ที่แขน เน้นโจมตีโดยการข่วน คล้ายกับเล็บของเสือ
ชีต้าเล็กจ์
ซากอโซคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล ไซ กอลิล่า โซ ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าสัตว์กินพืช สีตัวชุดเป็นสีขาว-เทา มีความสามารถในการสร้างสนามแรงโน้มถ่วงขึ้น กับมีพละกำลังมหาศาล โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
ไซเฮด
ส่วนหัว สามารถพุ่งชนได้ คล้ายกับการพุ่งชนของแรด
กอริลล่าอาร์ม
ส่วนแขนและลำตัว มีนวม กอริบากอน ติดตั้งอยู่ มีพละกำลังมหาศาล เน้นต่อยศัตรู กับสามารถทุบอกเพื่อสร้างคลื่นกระแทกได้ คล้ายกับการทุบอกของลิงกอลิล่า
โซเล็กจ์
ส่วนขา มีพลังเตะที่รุนแรง คล้ายกับช้าง
ทาจาดอร์คอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ คุจาคุ คอนดอร์ ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าวิหค สีตัวชุดเป็นสีแดง ลักษณะตอนใช้พลังจะคล้ายกับนกฟินิกซ์ มีความสามารถในการโบยกิน กับสามารถโจมตีโดยใช้ไฟได้ เป็นร่างที่ไปโผล่นอกซีรีส์บ่อยครั้ง โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
ทาคะเฮด เบรฟ
ส่วนหัว มีความสามารถในการมองไกลคล้ายเหยี่ยว
คุจาคุอาร์ม
ส่วนขา เมื่อใช้ท่าไม้ตาย จะมีเล็บที่คม คล้ายกับแร้ง
ชาอูตะคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล ซาจิ อุนางิ ทาโกะ ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าสัตว์น้ำ สีตัวชุดเป็นสีฟ้า-น้ำเงิน มีความสามารถในการดำน้ำ กับเคลื่อนที่ในน้ำได้ว่องไว โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
ชาจิเฮด
ส่วนหัว เคลื่อนที่ในน้ำว่องไว คล้ายกับวาฬเพชฆาต
อูนางิอาร์ม
ส่วนแขนและลำตัว มีแส้ทั้งสองอันที่ชื่อว่า อูนากิ วิป ที่สามารถรัดศัตรูกับปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาได้ คล้ายกับปลาไหลไฟฟ้า
ทาโกะเล็กจ์
ส่วนขา สามารถเปลี่ยนเป็นหนวดรัดศัตรูได้ คล้ายกับหนวดปลาหมึก
พูโททีร่าคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล พูเทร่า ไทรเคร่า ทีราโน ในการแปลงร่าง เป็นร่างเผ่าไดโนเสาร์ สีตัวชุดเป็นสีม่วง ร่างกายเป็นสีขาว เป็นร่างที่แข็งแกร่งที่สุดถึงขนาดสามารถทำให้คอร์เมดัลร้าวได้ แต่มีผลข้างเคียงทำให้ผู้ใช้เกิดอาการบ้าคลั่ง โจมตีโดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเป็นมิตรหรือศัตรู กับสามารถสร้างน้ำแข็งออกมาได้ โดยความสามารถของทั้ง 3 ส่วนคือ
รายชื่อร่างและข้อมูลเบื้องต้นของโอส
<!--ขอซ่อนเพื่อเรียบเรียงในการแปล
--> ! ชื่อร่าง !! ส่วนสูง !! น้ำหนัก !! พลังชก !! พลังเตะ !! พลังกระโดด (ต่อคน) !! พลังความเร็ว (100 เมตร) ! ทาโทบะคอมโบ ! กาตะกิริบะคอมโบ ! ลาโทราต้าคอมโบ ! ซาโกโซคอมโบ ! ทาจาดอร์คอมโบ ! ชาอูตะคอมโบ ! พุโททีร่าคอมโบ
ทามาชี่คอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ อิมาจิน ช็อกเกอร์ ในการเปลี่ยนร่าง สีตัวชุดมีสี แดง แดงส้ม และดำขริบทอง
บราคาวานิคอมโบ
ร่างที่ใช้เมดัล คอบบร้า คาเมะ วานิ ในการเปลี่ยนร่าง สีตัวชุดมีสีส้ม เป็นร่างเผ่าสัตว์เลื้อยคลาน มีพลังป้องกันสูงและเคลื่อนที่ว่องไว โดยความสามารถของทั้งสามส่วนคือ
คอบบร้าเฮด
ส่วนหัว เมื่อเป่าขลุ่ย บราโซกี กีจะสามารถเรียกงูเห่าที่พันอยู่บนส่วนหัว ออกมาฉกศัตรูได้
คาเมะอาร์ม
ส่วนขา สามารถหนีบศัตรูได้ คล้ายกับการกัดของจระเข้
ซูเปอร์ทาโทบะคอมโบ
ร่างที่พัฒนาต่อจากทาโทบะ มีจุดเด่นคือ ส่วนหัวเหมือนร่างทาจาดอร์ แต่ส่วนลำตัวคล้ายกับโทระปกติแต่มีมีกรงเล็บที่ยาวขึ้นและมีสีลำตัวเป็นสีเหลือง
ทาคะการูบะ, ทาคะโทระการู
ร่างที่เกิดจากการใส่เหลียญแกงการูลงในส่วนลำตัวหรือขา โดยส่วนลำตัว มีนวมอยู่ที่มือทั้งสองข้าง เรียกว่า แกงแกงโกลฟ์ (ซึ่งมีเฉพาะส่วนลำตัวเท่านั้น) มีความสามารถในการต่อยมวย และถ้าสลับไปส่วนขา จะเป็นการเตรียมท่าออกหมัดแทน
ร่างที่แปลงร่างโดยเมดัลจากอนาคต
ร่างซุปเปอร์ทาโทบะคอมโบ
เกิดจากการที่ได้รับคอลเมดอลจากอนาคต
โผล่ในโฟเซ่@โอสเดอะมูฟวี่และโผล่มาในวิซาดตอนจบ
แคนดรอยด์
แคนดรอยด์ คือ อุปกรณ์ช่วยเหลือในการต่อสู้ของโอส และ เบิร์ธ โดยปกติแคนดรอย์จะเก็บไว้ในไรด์เวนเดอร์ และเมื่อทำการหยอดเหรียญโอ เมดัล จะปรากฏในลักษณะของกระป๋องเครื่องดื่มซึ่งเรียกว่า แคนโหมด และเมื่อทำการต่อสู้จะเปลี่ยนเข้าสู่ แอนิมอลโหมด เพื่อช่วยเหลือโอสในการต่อสู้รูปแบบต่างๆ
รายชื่อตอน
ในชื่อตอนของมาสค์ไรเดอร์โอส มีเอกลักษณ์เด่นคือจะใช้ตัวอักษรฮิระงะนะคำว่า と จำนวน 2 และชื่อตอนจะมี 3 ส่วน
ปฏิบัติการกัสตอร์
ปฏิบัติการกัสตอร์ (Opération Castor) เป็นปฏิบัติการพลร่มของฝรั่งเศสในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ปฏิบัติการดังกล่าวได้สร้างหัวหาดอากาศที่ได้รับการป้องกันในจังหวัดเดี่ยนเบียน ซึ่งตั้งอยู่มุมทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ภายใต้การบังคับบัญชาของพลจัตวา ฌ็อง ฌีล ปฏิบัติการกัสตอร์เป็นปฏิบัติการพลร่มที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง เริ่มต้นขึ้นเมื่อเวลา 10.35 น. ของวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 โดยมีกำลังหนุนถูกส่งเข้ามาสนับสนุนในอีกสองวันต่อมา และยุติลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน โดยที่ฝ่ายฝรั่งเศสบรรลุวัตถุประสงค์ทุกประการ
พลร่มฝรั่งเศสของกองพันพลร่มอาณานิคมที่ 6 (6ème BPC) และกองพันที่ 2 กรมทหารพลร่มไล่ล่าที่ 1 (1er RCP) ได้กระโดดร่มลงเหนือเดียนเบียนฟูเพื่อยึดลานบินซึ่งสร้างขึ้นโดยฝ่ายญี่ปุ่นระหว่างการยึดครองอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1945 ปฏิบัติการดังกล่าวใช้เครื่องบินดาโกตา 65 ลำ จากที่สามารถใช้การได้อยู่ 70 ลำ และเครื่องบินบรรทุกซี-119 ฟลายอิงบอกซ์คาร์ ทั้งหมด 12 ลำที่ฝรั่งเศสมีอยู่ในพื้นที่ และที่แม้ว่าจะใช้เครื่องบินมากถึงเพียงนี้แล้ว เครื่องบินก็ยังต้องเดินทางสองรอบเพื่อนำกำลังเข้าไปยังพื้นที่ ทหารที่กระโดดร่มลงไปในการบุกระลอกแรก คือ ทหารจากกองร้อยพลร่มทหารช่างที่ 17 และกลุ่มจากกองบัญชาการของกลุ่มพลร่มที่ 1 ในตอนบ่าย ทหารจากกองพันพลร่มอาณานิคมที่ 1 (1 BPC) และทหารจากกรมทหารพลร่มปืนใหญ่เบาที่ 35 (35 RALP) และส่วนสนับสนุนการรบอื่น ๆ ได้ถูกส่งเข้าไปในพื้นที่ตาม
ในวันต่อมา กลุ่มพลร่มที่สอง "GAP 2" ซึ่งประกอบด้วยกองพันพลร่มต่างด้าวที่ 1 (1 BEP) กองพันพลร่มจู่โจมเร็วที่ 8 (8 BPC) ส่วนช่วยรบอื่น ๆ และกลุ่มกองบัญชาการใหญ่และบัญชาการทั้งหมดสำหรับปฏิบัติการเดียนเบียนฟูรวมทั้งตัวพลจัตวา ฌ็อง ฌีล ได้ถูกส่งเข้ามาในพื้นที่ ในขณะที่ในพื้นที่ทิ้งลงอีกแห่งหนึ่ง ยุทโธปกรณ์หนักได้ลงมาถึงและวิศวกรได้ทำการซ่อมแซมและขยายความยาวของลานบินอย่างรวดเร็ว
วันที่ 22 พฤศจิกายน กองกำลังชุดสุดท้ายสำหรับที่มั่นแรกเริ่ม กองพันพลร่มเวียดนามที่ 5 (5 BPVN) ได้กระโดดร่มลงสู่หุบเขา นายพลนาวาร์ได้สร้างด่านหน้าเพื่อล่อเวียดมินห์ให้เข้ามาสู่การรบแบบที่มั่น ยุทธการที่เดียนเบียนฟูเกิดขึ้นสี่เดือนหลังจากปฏิบัติการดังกล่าว
ยูคานต์ทัชดิส
"ยูคานต์ทัชดิส" (U Can't Touch This) คือซิงเกิลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเอ็มซีแฮมเมอร์ จากอัลบั้ม Please Hammer, Don't Hurt 'Em ในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งอัลบั้มมียอดจำหน่ายกว่า 10 ล้านชุด
โคโง
โคโง (皇后 (Kōgō)) พระอิสริยยศที่ใช้เรียกตำแหน่งจักรพรรดินีแห่งประเทศญี่ปุ่นซึ่งในอดีตราชสำนักของญี่ปุ่นจะมีตำแหน่งจักรพรรดินีเพียงแค่ตำแหน่งเดียวคือโคโงจนกระทั่งในรัชสมัย จักรพรรดิอิจิโจ ได้มีการเพิ่มตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ที่ 2 หรือ ชูงู (中宮) เข้ามาแต่ในปัจจุบันตำแหน่งชูงูได้ถูกยกเลิกไปทำให้เหลือเพียงแค่ตำแหน่งโคโงเป็นตำแหน่งจักรพรรดินีเพียงตำแหน่งเดียวเหมือนดังในอดีต
อิกัวนาแรด
อิกัวนาแรด หรือ ไรนอเซอรัสอิกัวนา (Rhinoceros iguana, Horned ground iguana) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกอิกัวนา มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyclura cornuta อยู่ในวงศ์ Iguanidae
จัดเป็นอิกัวนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล Cyclura ด้วยมีความยาวที่สุดได้ถึง 1.5 เมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 15 กิโลกรัม กระจายพันธุ์อยู่ในที่ที่แห้งแล้งแถบเกาะฮิสปันโยลา, หมู่เกาะแคริบเบียน และดอมินีกา
เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นที่นิยมเลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ แต่ว่าเป็นอิกัวนาที่มีนิสัยก้าวร้าว ไม่ค่อยเชื่อง และอาจกัดทำร้ายผู้เลี้ยงได้ โดยขณะที่สถานะการอนุรักษ์ในธรรมชาติ อิกัวนาแรด มีศัตรูตามธรรมชาติ คือ งูโบอา เพียงพอน สุนัข แมว และหนู ที่จะทำลายและกัดกินไข่และรัง แต่ปัจจุบันได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายที่เข้มงวด และการได้รับการเอาใจใส่จากผู้คนในท้องถิ่น ประกอบกับการสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว ทำให้มีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น
ท็อกซิก (เพลง)
"ท็อกซิก" (Toxic) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดยนักร้องชาวอเมริกัน บริตนีย์ สเปียส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ อินเดอะโซน (2003) เพลงเขียนและผลิตโดยบลัดชายแอนด์อาวองต์ ร่วมด้วยแคธี เดนนิส และเฮนริก จอนแบ็ก ที่มีส่วนในการเขียนด้วย เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สองจาก อินเดอะโซน แรกเริ่มเพลงนี้เสนอให้ ไคลี มิโนก ขับร้องในอัลบั้ม บอดีแลงเกวจ แต่เธอกลับปฏิเสธ หลังจากพยายามเลือกระหว่าง "(ไอก็อตแดต) บูมบูม" และ "เอาต์เรเจียส" เป็นซิงเกิลที่สอง ท้ายที่สุดสเปียส์เลือกเพลง "ท็อกซิก" แทน ในด้านดนตรี เป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อปและเทคโนป็อปที่มีองค์ประกอบของดนตรีปังกรา นำเสนอเครื่องดนตรีหลากหลายชิ้น เช่น กลอง เครื่องสังเคราะห์เสียง และกีตาร์เซิร์ฟ บรรเลงพร้อมกับเสียงลมแทรกและเครื่องสายบอลลีวูดที่มีเสียงแหลมสูง ซึ่งนำเค้าโครงมาจากเพลง "Tere Mere Beech Mein" (1981) ของลักษมีกันต์–พญาเรลาล (Laxmikent–Pyarelal) ขณะที่เนื้อเพลงมีการเปรียบเปรยถึงคนรักว่าเป็นยาเสพติดที่อันตราย
"ท็อกซิก" ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งยกย่องท่อนฮุกและท่อนคอรัส โดยหลายคนเลือกให้เป็นเพลงโดดเด่นจากอัลบั้ม เพลงได้รับรางวัลบันทึกเสียงเพลงแดนซ์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 47 นับเป็นการคว้ารางวัลแกรมมีครั้งแรกในอาชีพของสเปียส์ เพลงยังประสบความสำเร็จทั่วโลก สามารถขึ้นอันดับหนึ่งในสิบประเทศ ได้แก่ ออสเตรเลีย แคนาดา ฮังการี ไอร์แลนด์ นอร์เวย์ และสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงห้าอันดับแรกในสิบห้าประเทศ ในสหรัฐ กลายเป็นซิงเกิลที่สี่ของเธอที่อยู่ในสิบอันดับแรก โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับเก้า "ท็อกซิก" กลายเป็นหนึ่งในเพลงอันเอกลักษณ์ของสเปียส์และถูกกล่าวขานว่าเป็นเพลงที่มีอิทธิพลและสร้างสรรค์มากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเพลงป็อป เพลงยังอยู่ในรายชื่อเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลหลายรายการ ซึ่งรวมถึง พิตช์ฟอร์ก และ เอ็นเอ็มอี และในปี 2021 เพลงถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อ "500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของนิตยสาร โรลลิงสโตน
แจ็ค เชิญยิ้ม
แจ๊ค เชิญยิ้ม หรือ ชื่อจริงว่า ธเนศ ภูผานี เป็นลูกชายของ สีหนุ่ม เชิญยิ้ม และเป็นน้องชายของ เจี๊ยบ เชิญยิ้ม และเป็นสมาชิก หนึ่งในตลกตระกูล เชิญยิ้ม การศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โลกรอญโญ
โลกรอญโญ (Logroño) ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอโบรทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองลาริโอฆาซึ่งเดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อจังหวัดโลกรอญโญ ศูนย์กลางการผลิตไวน์ริโอฆาซึ่งทำให้พื้นที่แถบนี้มีชื่อเสียง และมีอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากสิ่งทอ โลหะ และไม้ อยู่ห่างจากเมืองบิลบาโอ 152 กิโลเมตร ห่างจากกรุงมาดริด 336 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบาร์เซโลนา 468 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 147,036 คน
โลกรอญโญเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเก่าของชาวโรมันในช่วงแรกและชาวเคลต์ในช่วงต่อมา ในฐานะเมืองการค้าที่มีชื่อว่า "วาเรย์อา (Vareia)" จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 10 กษัตริย์แห่งนาวาร์และกษัตริย์แห่งกัสติยาต่างแย่งชิงอำนาจปกครองเหนือเมืองนี้ และในที่สุดก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกัสติยา
พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย
พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย (Shan National League for Democracy) เป็นพรรคการเมืองในรัฐฉาน มีสมาชิกเป็นทั้งชาวไทใหญ่และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ในรัฐฉาน เช่น ชาวปะหล่อง ชาวปะโอ เป็นพรรคการเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่พรรคหนึ่งในพม่า ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 ได้ 23 ที่นั่ง มีบทบาทในการเคลื่อนไหวทางการเมืองภายในพม่าเป็นหลัก
ปราสาทฮิโนเอะ
ปราสาทฮิโนเอะ (日野江城 (Hinoe-jō)) เป็นปราสาทญี่ปุ่นในมินามิชิมาบาระ จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ตัวปราสาทเดิมสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีตระกูลอาริมะเป็นเจ้าของ และเป็นที่อยู่ของไดเมียวที่นับถือศาสนาคริสต์ ใน ค.ศ. 1637 ในระหว่างการก่อกบฏชิมาบาระ กองทัพโชกุนโทกูงาวะเผาปราสาทนี้ หลังจากมอดไหม้ไปแล้ว ก็ยังคงเห็นซากปราสาทอยู่
9 พฤศจิกายน
วันที่ 9 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 313 ของปี (วันที่ 314 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 52 วันในปีนั้น
พระเจ้าซาปูร์มหาราช
พระเจ้าซาปูร์มหาราช หรือ พระเจ้าซาปูร์ที่ 2 (ค.ศ. 309 - 379) ทรงเป็นชาห์องค์ที่ 9 ในราชวงศ์แสสซานิด ทรงครองราชย์ยาวนานถึง 70 ปี
ตลอดรัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองยุคที่ 2 ต่อจากพระเจ้าซาปูร์ที่ 1 (ค.ศ. 241 - 272) เนื่องจากทรงขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางทำให้บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองขึ้นอย่างมาก
309379
จักรพรรดิมิทริเดทีสที่ 2 แห่งพาร์เธีย
จักรพรรดิมิทริเดทีสที่ 2 แห่งพาร์เธีย หรือ จักรพรรดิมิทริเดทีสมหาราช (Mithridates II of Parthia) ( ? - 88 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิพาร์เธียแห่งราชวงศ์อาร์ซาซิยะห์ ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏ ทรงครองราชย์นานถึง 45 ปี (123 - 88 ปีก่อนคริสตกาล) ทรงสร้างความยิ่งใหญ่ให้กับจักรวรรดิพาร์เธีย
-88
ถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4
พื้นที่ที่ถนนตัดผ่าน
เขตบางกอกน้อย, เขตตลิ่งชัน, เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร และอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
แนวเส้นทาง
แนวเส้นทางเริ่มจากบริเวณสามแยกไฟฉาย ปากซอยจรัญสนิทวงศ์ 31 และซอยจรัญสนิทวงศ์ 31/1 ไปบรรจบถนนพุทธมณฑล สาย 4 แบ่งเป็น 2 ช่วง
รูปแบบถนน
เป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 6 ช่องจราจร โดยกันพื้นที่เกาะกลางไว้สำหรับระบบขนส่งมวลชนในอนาคต มีเขตทางกว้าง 60 เมตร
ประวัติ
ถนนสายนี้มีแนวคิดในการก่อสร้างมาตั้งแต่สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม พร้อมกับโครงการถนนพุทธมณฑล และเคยมีการเสนอแนวเส้นทางโดยองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (JICA) ต่อมามีการตั้งงบประมาณในสมัยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร รอ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา แต่ไม่สามารถผลักดันโครงการได้สำเร็จเพราะมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาล
จนกระทั่งสมัยผู้ว่าฯ ดร.พิจิตต รัตตกุล จึงมีการตั้งงบประมาณก่อสร้าง 1,800 ล้านบาท และออกพระราชกฤษฎีกาเวนคืน มีกำหนดระยะเวลา 5 ปี (พ.ศ. 2539-2543) แต่มีปัญหางบประมาณเวนคืน ทำให้ต้องขยายอายุพระราชกฤษฎีกาออกไปอีก 5 ปี (พ.ศ. 2544-2548) และเพิ่มงบประมาณเป็น 2,800 ล้านบาท กระทั่งปี พ.ศ. 2547 ในสมัยผู้ว่าฯ นายสมัคร สุนทรเวช การเวนคืนบริเวณสามแยกไฟฉายจึงเกิดขึ้น ตั้งแต่ปากซอยจรัญสนิทวงศ์ 31 (ซอยมารดานุเคราะห์) จนถึงซอยจรัญสนิทวงศ์ 31/1 และภายในซอยจรัญสนิทวงศ์ 31 ฝั่งทิศเหนือ ทำให้ต้องรื้อย้ายอาคารพาณิชย์ไปหลายคูหา แต่แม้จะมีการประกวดราคาไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2546 ก็ยังไม่มีความคืบหน้าในการก่อสร้าง และเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 คณะรัฐมนตรีได้เสนอให้ทางกรุงเทพมหานครทบทวนรูปแบบอีกครั้งหนึ่ง
ในสมัยผู้ว่าฯ นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ได้มีการต่ออายุพระราชกฤษฎีกาอีกครั้งหนึ่ง (พ.ศ. 2550-2554) เพราะคณะรัฐมนตรีชะลอโครงการเนื่องจากขาดงบประมาณ ซึ่งทางสำนักโยธา กรุงเทพมหานคร ได้ออกแบบและกำหนดราคาก่อสร้างใหม่ โดยแบ่งการก่อสร้างในช่วงแรกออกเป็น 3 ตอน คือ ช่วงจากถนนพรานนก-ถนนพุทธมณฑล สาย 1, ช่วงถนนพุทธมณฑล สาย 1-ถนนกาญจนาภิเษก และช่วงสะพานข้ามถนนกาญจนาภิเษก ค่าก่อสร้างประมาณ 3,000 ล้านบาท ส่วนช่วงที่ 2 จะแบ่งงานก่อสร้างออกเป็น 2 ตอน คือจากถนนวงแหวนรอบนอก-พุทธมณฑล สาย 3 และพุทธมณฑล สาย 3-พุทธมณฑล สาย 4 แต่ยังไม่มีการจัดสรรงบประมาณ คาดว่าจะใช้งบประมาณในการก่อสร้างช่วงนี้ตอนละไม่เกิน 1,000 ล้านบาท รวม 2 ตอนประมาณ 2,000 ล้านบาท หรือหากรวมทั้งโครงการทั้งค่าเวนคืนและก่อสร้างคาดว่าจะต้องใช้งบประมาณสูงถึง 10,000 ล้านบาท
ความคืบหน้าของโครงการ
หลังจากที่กรุงเทพมหานครถูกกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) เข้าตรวจสอบการฮั้วประมูล 16 โครงการมูลค่า 20,000 ล้านบาท เมื่อปี พ.ศ. 2549 ทำให้โครงการก่อสร้างถนนและทางแยกหลายโครงการต้องยกเลิกการประมูลไป ขณะที่โครงการถนนพรานนกตัดใหม่นี้ก็ต้องชะลอไปด้วย และยังไม่มีความคืบหน้าเนื่องจากเป็นโครงการที่ใช้งบประมาณสูง เฉพาะช่วงแรกมีมูลค่ากว่า 4,000 ล้านบาท ประกอบกับราคาวัสดุก่อสร้างทั่วโลกสูงขึ้นเป็นอย่างมาก โดยได้เปิดให้บริการในระยะแรก (แยกไฟฉาย-ถนนกาญจนาภิเษก) เมื่อปี พ.ศ. 2559 เปิดให้บริการในระยะที่ 2 (ถนนกาญจนาภิเษก-ถนนพุทธมณฑล สาย 2) เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 และอยู่ระหว่างกำลังดำเนินการก่อสร้างระยะที่ 3 (ถนนพุทธมณฑล สาย 2-ถนนพุทธมณฑล สาย 3)
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสพระชนนีแห่งคาลาเบรีย (Her Royal Highness Princess Anne Dowager Duchess of Calabria) (เดิม:เจ้าหญิงอานแห่งออเลล็อง) เป็นพระธิดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542)และ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งออเลล็อง-บราแกนซา ต่อมาเสกสมรสกับ อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย มีพระบุตร 5 พระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์ จึงดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงดัชเชสแห่งกาลาเบรีย และพระโอรสสืบพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกาลาเบรีย พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าหญิงอาน ดัชเชสพระชนนีแห่งกาลาเบรีย
อำเภองาว
งาว เป็นหนึ่งใน 13 อำเภอของจังหวัดลำปาง เดิมชื่อ อำเภอเมืองงาว มีพื้นที่ประมาณ 1,815 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 650 กิโลเมตร เป็นอำเภอยุทธศาสตร์ชายแดนที่มีบริเวณชายแดนติดต่อกันถึงสามจังหวัดได้แก่ จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ และจังหวัดลำปาง และในอนาคตอันใกล้ อำเภองาวจะมีการก่อสร้างทางรถไฟทางคู่สายใหม่ เริ่มต้นจากสถานีชุมทางเด่นชัยสิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 4 ที่สถานีเชียงของ จังหวัดเชียงราย ทำให้อำเภองาวมีศักยภาพเป็นศูนย์กลางการขนส่งตอนบนเชื่อมโยงจังหวัดลำปางสู่ชายแดนไทยลาว
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภองาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด ที่ว่าการอำเภองาวปัจจุบันตั้งอยู่ริมถนนพหลโยธิน ตำบลนาแก ห่างจากอำเภอเมืองลำปาง 83 กิโลเมตร อำเภอเมืองพะเยา 50 กิโลเมตร และอำเภอเมืองแพร่ 89 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ยุคโบราณ
ตามตำนานม่อนทรายเมืองงาว ฉบับวัดศรีภูมิมา (ท่าส้มป่อย) ต.ทุ่งหัวฝาย อ.เมืองลำปาง จ.ลำปาง ได้กล่าวว่า เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาโปรดสัตว์ถึงที่นี่ ประทับนั่งอยู่ที่ต้นมะม่วง ชาวบ้านเห็นพระองค์คิดว่าเป็นยักษ์ พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่าคนนี้ง่าว (โง่) ไม่รู้จักพระพุทธองค์ ทรงทำนายว่า อนาคตเมืองแห่งนี้จะได้ชื่อเมืองงาว ก่อนที่จะประทานพระเกศาธาตุบรรจุในโคนต้นมะม่วง และสั่งว่าเมื่อพระองค์ปรินิพพานไปแล้วให้นำพระธาตุส่วนแก้มขวามาบรรจุไว้ ปัจจุบันคือวัดพระธาตุม่อนทรายนอน ต.หลวงใต้ อ.งาว จ.ลำปาง
อย่างไรก็ตาม ตำนานนี้เป็นการแต่งในยุคหลังแล้ว ผู้แต่งอธิบายที่มาของชื่อเมืองงาวโดยเชื่อว่ามาจากง่าวซึ่งเป็นความเห็นของผู้แต่งเท่านั้น จึงอาจไม่ได้เป็นความจริงก็ได้ ศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล ได้สันนิษฐานว่า "งาว" เป็นภาษาโบราณของชาวกาว ที่เคยกระจายตัวในเขต ปัว-แพร่-น่าน-งาว ปัจจุบันยังไม่ได้ข้อสรุปว่างาวหมายถึงอะไร เนื่องจากคนในยุคหลังไม่ทราบความหมายของงาวเสียแล้ว และชื่อเมืองง้าวหรือเมืองเงินก็ไม่ปรากฏในหลักฐานเอกสารประวัติศาสตร์ฉบับใดๆ
ตำนานเมืองพะเยากล่าวว่า พ.ศ. 1806 พญางำเมือง กษัตริย์เมืองพะเยายกทัพไปตีเมืองปัวแล้วกลับมาพะเยา ก่อนที่จะเสด็จไปครองเมืองงาวจนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1841
จารึกคำปู่สบถ ราว พ.ศ. 1935 ได้กล่าวถึงการทำสัตย์สบถสาบานระหว่างเจ้าเมืองพลัว (เมืองปัว) เมืองน่าน เมืองแพร่ และเมืองงาวที่เป็นเครือญาติกัน กับพญาฦๅไทย หากมีศึกสงครามก็จะร่วมมือช่วยเหลือกัน
สมัยพญาคำฟู พระองค์ร่วมมือกับพญากาวน่านสามารถตีเมืองพะเยาได้ สันนิษฐานว่าเมืองงาวก็คงจะถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของล้านนาในช่วงนี้
สมัยพระเจ้าติโลกราช ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่กล่าวว่า พ.ศ. 1986 พญาอินทะแก่นท้าว กษัตริย์เมืองน่าน ได้ออกอุบายมาขอทหารจากพระเจ้าติโลกราชไปป้องกันศึกเวียดนาม พระเจ้าติโลกราชให้ทหารประมาณ 4 หมื่น ให้หมื่นแพงพระยาว เจ้าเมืองพะเยา พร้อมกับหมื่นเชริงตางาม เจ้าเมืองเชริง (เทิง) หมื่นยี่ลก เจ้าเมืองลอ หมื่นอ้อย หมื่นแช่พราน เจ้าเมืองพาน หมื่นงาวกาว เจ้าเมืองงาว ไปรั้งอยู่เมืองน่าน แต่ภายหลังถูกกลอุบายสังหารจดหมด เหลือเพียงหมื่นเชริงตางาม ทำให้พระเจ้าติโลกราชยกทัพไปตีเมืองน่านและเมืองแพร่
พ.ศ. 2002 ภายหลังจากสงครามกับอยุธยา พระเจ้าติโลกราชได้มอบเขตแดนเมืองงาว เมืองแพร่ให้เป็นรางวัลกับพระยายุทธิษเฐียร
ยุคฟื้นฟูอาณาจักรล้านนา
พุทธศักราช 2325กรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานีแห่งใหม่ของอาณาสยาม พระยากาวิละแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ เข้าสวามิภักดิ์เป็นข้าขอบขันธเสมาในอาณาสยามได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ นับจากที่อาณาจักรล้านนาตกอยู่ใต้อำนาจอาณาจักรอังวะนานกว่า 200 ปี พระเจ้ากาวิละเริ่มการฟื้นฟูอาณาจักรล้านนาใหม่ เรียกว่ายุคฟื้นม่าน มีการอพยพเทครัวราษฎรและปฏิรูปการปกครองหัวเมืองน้อยใหญ่รวบรวมเมืองเล็กเมืองน้อยในอาณาจักรล้านนาได้ทั้งสิ้น 57 หัวเมืองแล้วแบ่งระดับเมืองน้อยใหญ่ได้ 4 ระดับ ได้แก่ นครประเทศราชมี 5 นครได้แก่ นครเชียงใหม่ นครลำปาง นครลำพูน นครแพร่ และนครน่าน เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่มีอำนาจราชศักดิ์เทียบเท่าเมืองประเทศราชกรุงกัมพูชา ระดับต่อมาเมืองชั้นเอก สยามแต่งตั้งเจ้าเมืองเทียบเท่าตำแหน่งพระยาเจ้าผู้ครองเมืองชั้นเอกมีศักดินา 2000 ไร่ ชาวเมืองเรียกเจ้าหลวงเหมือนเจ้าผู้ครองนคร เมืองงาว เป็นเมืองเก่าแก่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมีฐานะเป็นหัวเมืองชั้นเอก เจ้าผู้ครองเมืองงาวยุคนี้สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองนครลำปาง พระเจ้ากาวิละแบ่งหัวเมืองเอกของอาณาจักรล้านนา ดังนี้
ยุครัตนโกสินทร์
พุทธศักราช 2386 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้าหลวงน้อยอินท์ เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 8 และ พระเจ้ามโหตรประเทศ, พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ ๕ ขณะดำรงพระยศ เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ ได้ลงมายังกรุงเทพมหานครเพื่อขอฟื้นฟูเมืองเชียงรายโดยให้เป็นเมืองขึ้นของนครเชียงใหม่ และฟื้นฟูเมืองงาว เมืองพะเยา เป็นเมืองขึ้นของนครลำปาง โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเจ้าหนานมหาวงศ์ โอรส พระเจ้าดวงทิพย์ เจ้าหลวงนครลำปาง เป็น "พระยาฤทธิ์ภิญโญยศ เป็นเจ้าหลวงเมืองงาวและเทครัวราษฎรชาวเมืองลำปางส่วนหนึ่งมาตั้งเมืองงาว ในปี 2458 มีพระราชบัญญัติปรับปรุงการปกครองในพระราชอาณาจักรสยาม โดยแบ่งนครลำปาง นครแพร่ นครน่าน จากมณฑลพายัพมาตั้ง มณฑลมหาราษฎร์ มีศูนย์กลางที่นครแพร่ ปี 2460 เมืองงาว เมืองตีบรวมกันถูกตั้งขึ้นเป็นแขวงเรียกแขวงเมืองงาว ต่อมายุบแขวงเป็นอำเภอชื่อว่าอำเภอเมืองงาว จวบจนปีพุทธศักราช 2481 มีตราพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอใหม่ทั่วราชอาณาจักร อำเภอเมืองงาว จึงเปลี่ยนเป็น อำเภองาว อำเภองาวมีราษฎรมาอาศัยอยู่หนาแน่นปีพุทธศักราช 2485 ทางราชการได้มีประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลแห่งแรกขึ้นชื่อว่า สุขาภิบาลดอนไชยนับเป็นสุขาภิบาลแห่งที่สองของจังหวัดถัดจากจากสุขาภิบาลเมืองลำปาง สุขาภิบาลดอนไชย ปีพุทธศักราช 2542 ปรับเปลี่ยนเป็นเทศบาลปัจจุบันคือเทศบาลตำบลหลวงเหนือ นับตั้งแต่เริ่มฟื้นฟูตั้งแต่ปี 2386 ถึงปัจจุบันเมืองงาวมีอายุครบ 178 ปี
เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์
วันเสาร์ที่ 15 มีนาคม พุทธศักราช 2501 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จเยี่ยมราษฎรท้องถิ่นอำเภองาว จังหวัดลำปาง โดยราษฎรชาวอำเภองาวมีโอกาสเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทอย่างใกล้ชิด สร้างขวัญกำลังใจและนำความปลื้มปิติยินดีมาสู่เหล่าพสกนิกรชาวอำเภองาวอย่างล้นพ้น พร้อมกันนี้ได้พระราชทานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริเพื่อช่วยเหลือราษฎรชาวอำเภองาว อาทิ อ่างเก็บน้ำแม่เมือง อ่างเก็บน้ำห้วยส้ม อันเนื่องมาจากโครงการพระราชดำริ ตำบลบ้านแหง เป็นต้น
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภองาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
บีเอ็มเอ็กซ์
บีเอ็มเอ็กซ์ (BMX หรือ Bicycle Motocross หรือ Bicross) หรือจักรยานวิบาก มักมีขนาดล้อที่ 20 นิ้ว มีการแข่งขันที่เรียกว่า บีเอ็มเอ็กซ์เรสซิง และยังมีการแสดงท่าทางผาดโผนที่เรียกว่า ฟรีสไตล์ ที่ประกอบด้วย 5 ท่าคือ สตรีท ,พาร์ก ,เวิร์ต ,เดิร์ท และ แฟลตแลนด์ เป็นการแสดงเทคนิคท่าทางต่าง ๆ บนที่ต่าง ๆ ที่แตกต่างกัน
อำเภองาว
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภองาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษา
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง
บีเอ็มเอ็กซ์
ประวัติบีเอ็มเอ็กซ์
บีเอ็มเอ็กซ์ เป็นที่นิยมมากในอังกฤษ ผู้ชนะจะมีชื่อเสียงมาก
อำเภองาว
บุคคลที่มีชื่อเสียง
นักกีฬา พระเถระผู้ใหญ่
บีเอ็มเอ็กซ์
ประวัติบีเอ็มเอ็กซ์
สำหรับในเมืองไทยการขี่ bmx ประเภท racing จะนักกีฬากลุ่มเดียวกันกับนักกีฬาเสือภูเขา bmx ประเภท freestyle หรือ flatland จะพอมีอยู่บ้างตามหัวเมืองใหญ่ๆ เช่น กทม. ขอนแก่น, เชียงใหม่
อำเภองาว
พื้นที่สงวนชีวมณฑลป่าสักห้วยทาก
พื้นที่สงวนชีวมณฑลป่าสักห้วยทาก ตั้งอยู่ถนนพหลโยธิน บ้านสวนสัก ตำบลบ้านหวด ระยะทางห่างจากตัวอำเภองาว ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นพื้นที่สงวนชีวมณฑลหนึ่งในห้าแห่งของประเทศไทย
สะพานโยง
สะพานข้ามลำน้ำงาว เป็นสะพานโยงแห่งแรกของประเทศเริ่มสร้างในปี 2469 คุมการก่อสร้างโดยขุนเจนจบทิศ เสร็จสิ้นเปิดใช้งานปี 2471 ปัจจุบันมีอายุประมาณ 90 ปี เป็นสัญลักษณ์ของอำเภองาว ตัวสะพานเชื่อมตำบลหลวงใต้และตำบลหลวงเหนือ เดิมใช้เป็นทางสัญจร โครงสร้างสะพานเป็นสะพานแขวนทำด้วยเหล็กไม่มีเสาตอม่อ ทางเดินเป็นหมอนไม้ทอดตัวผ่านแม่น้ำเป็นแหล่งพักหย่อนใจทิวทัศที่สวยงาม ไม่อนุญาตให้นำยานพาหนะสัญจรบนสะพาน สามารถเดินศึกษาวิถีชีวิตความเป็นอยู่ชาวคนอำเภองาวกับวิถีชุมชนริมแม่น้ำงาว
หล่มภูเขียว
หล่มภูเขียว เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท ในพื้นที่หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านอ้อน อำเภองาว จังหวัดลำปาง มีลักษณะเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เนื้อที่ราว 1-2 ไร่ มีความลึกมากจนมองเห็นเป็นสีเขียวมรกตสวยงาม เป็นที่มาของคำว่าหล่ม ที่แปลว่าแอ่งน้ำ ความลึกแอ่งไม่สามารถระบุได้ สันนิษฐานว่าแอ่งนี้เกิดจากการยุบตัวของเปลือกโลกในยุคหิน หรืออาจเกิดจากการยุบตัวของหินปูนซึ่งเคยเป็นเพดานถ้ำมาก่อน แล้วจมลงใต้น้ำ เรียกว่าหลุมยุบ (Sink Hole) ต่อมาจึงกลายเป็นแหล่งรับน้ำ และมีปลาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ระยะทางจากอำเภอประมาณ 12 กิโลเมตร
สโมสรฟุตบอลพลิมัทอาร์ไกล์
สโมสรฟุตบอลพลิมัทอาร์ไกล์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่ตั้งอยู่ที่เมืองพลิมัท มณฑลเดวอน ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันในแชมเปียนชิป สนามเหย้าของสโมสรมีชื่อว่าโฮมปาร์ก หรือรู้จักกันในชื่อ "โรงละครแห่งความเขียว" ซึ่งเปิดใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1901 อาร์ไกล์เป็นหนึ่งในสองสโมสรจากเดวอนที่ลงเล่นในฟุตบอลลีก อีกสโมสรหนึ่งคือเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งถือเป็นคู่ปรับกัน
อำเภองาว
พระธาตุตุงคำ วัดศรีมุงเมือง
วัดศรีมุงเมือง หรือชื่อเดิมวัดพระธาตุตุงคำ เป็นวัดในเขตเมืองเวียงบนโบราณ สันนิษฐานว่ามีอายุประมาณ 500 ปี สร้างพร้อมกับการสร้างเวียงบน เวียงศูนย์กลางการปกครองของเมืองงาวโบราณ ปัจจุบันปรากฏหลักฐานคันดินคูกำแพงเมืองเดิมเมืองเวียงบนบริเวณบันไดนาค ใกล้กับถนนพหลโยธิน
สโมสรฟุตบอลพลิมัทอาร์ไกล์
ฉายาของสโมสรคือ "ผู้แสวงบุญ" มีที่มาจากกลุ่มทางศาสนาที่เดินทางออกจากพลิมัทไปยังโลกใหม่ใน ค.ศ. 1620 ส่วนตราสัญลักษณ์ของสโมสร มีรูปของ เมย์เฟลาเวอร์ ซึ่งเป็นเรือที่นำพาผู้แสวงบุญไปยังแมสซาชูเซตส์ สีเสื้อเหย้าของสโมสรคือสีเขียวและขาว ซึ่งเป็นสีที่ใช้งานมาตลอด ยกเว้นช่วงปลายทศวรรษ 1960 ถึงต้นทศวรรษ 1970 ที่สโมสรเลือกใช้สีขาวเป็นสีหลัก สำหรับสีเขียวเข้ม หรือ 'สีเขียวอาร์ไกล์' ถูกนำมาใช้ในฤดูกาล 2001–02 และเป็นสีหลักมาจนถึงปัจจุบัน
สโมสรถูกก่อตั้งขึ้นในชื่อ อาร์ไกล์ ใน ค.ศ. 1886 ต่อมา สโมสรเข้าสู่ระบบอาชีพ และได้เข้าร่วมเซาเทิร์นลีกและเวสเทิร์นลีก ในนาม พลิมัทอาร์ไกล์ ใน ค.ศ. 1903 พวกเขาชนะเลิศเวสเทิร์นลีกในฤดูกาล 1904–05 และชนะเลิศเซาเทิร์นลีกในฤดูกาล 1912–13 ก่อนที่จะถูกเลือกเพื่อนเลื่อนขึ้นไปเล่นในเทิร์ดดิวิชันใน ค.ศ. 1920 สโมสรจบอันดับรองชนะเลิศถึง 6 ฤดูกาลติดต่อกัน ก่อนที่จะได้เลื่อนชั้นจากการชนะเลิศเทิร์ดดิวิชันเซาท์ในฤดูกาล 1929–30 ภายใต้การคุมทีมของบ็อบ แจ็ก ผู้จัดการที่คุมทีมยาวนานที่สุดของสโมสร ต่อมาสโมสรได้ลงเล่นในเซคันด์ดิวิชันถึง 20 ปี และตกชั้นใน ค.ศ. 1950 ต่อมาพวกเขากลับมาเซคันด์ดิวิชันอีกครั้งหลังจากชนะเลิศเทิร์ดดิวิชันเซาท์ในฤดูกาล 1951–52 แต่ก็ตกชั้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1956 และกลับมาชนะเลิศเทิร์ดดิวิชันอีกหนในฤดูกาล 1958–59
อาร์ไกล์สลับเลื่อนชั้นและตกชั้นระหว่างเซคันด์กับเทิร์ดดิวิชันอยู่บ่อยครั้ง พวกเขาตกชั้นจากเซคันด์ดิวิชันในปี 1968, 1977 และ 1992 และเลื่อนชั้นขึ้นจากเทิร์ดดิวิชันในฤดูกาล 1974–75 และ 1985–86 ซึ่งพวกเขาจบอันดับรองชนะเลิศทั้งสองครั้ง จนกระทั่งใน ค.ศ. 1995 พวกเขาตกชั้นสู่ลีกระดับที่สี่เป็นครั้งแรก แต่ก็เลื่อนชั้นกลับสู่เทิร์ดดิวิชันได้หลังจากชนะเลิศโฟร์ทดิวิชันในฤดูกาล 1995–96 แต่สุดท้ายก็ต้องตกชั้นอีกครั้งในปี 1998 ต่อมาในฤดูกาล 2001–02 สโมสรชนะเลิศลีกระดับสี่ด้วยคะแนน 102 แต้ม ภายใต้การคุมทีมของพอล สเตอร์ร็อก ทำให้ได้เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกระดับสาม และพวกเขาก็ชนะเลิศลีกระดับสามเป็นสมัยที่ห้าในฤดูกาล 2003–04 ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในแชมเปียนชิป พวกเขาได้เล่นในแชมเปียนชิปอยู่ 6 ฤดูกาล ก่อนที่จะตกชั้นสองครั้งติดต่อกัน ทำให้ต้องลงไปเล่นลีกทูในปี 2011 ต่อมาในฤดูกาล 2016–17 อาร์ไกล์ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกวัน แต่สุดท้ายก็ตกชั้นกลับสู่ลีกทูหลังจบฤดูกาล 2018–19
เกียรติประวัติ
รายการเกียรติประวัติของพลิมัทอาร์ไกล์
อำเภองาว
วัดจองคำ พระอารามหลวง
ตั้งอยู่ตำบลบ้านหวด บนถนนพหลโยธิน สายลำปาง-งาว ห่างจากตัวอำเภองาว 10 กิโลเมตร วัดจองคำเป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดลำปาง โดยสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ สันนิษฐานว่าก่อสร้างโดยชาวพม่าที่ทำสัมปทานป่าไม้เขตอำเภองาว ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างที่แน่ชัด วิหารชัยภูมิเป็นศิลปะแบบไทยใหญ่ หลังเดิมถูกย้ายไปไว้ ณ เมืองโบราณ จังหวัดสมุทรปราการ หลังปัจจุบันสร้างขึ้นมาใหม่ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 วโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีการยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวง วัดจองคำได้รับคัดเลือกเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ ถือเป็นพระอารามหลวงลำดับที่สามในจังหวัดลำปาง เป็นโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีประจำจังหวัด แต่ละปีผู้ศึกษาปริยัติธรรมสามารถสอบเปรียญธรรมบาลีได้ถึง ป.ธ.9 รับพระราชทานอุปสมบทเป็นนาคหลวงหลายรูป เจ้าอาวาสและเจ้าสำนักปัจจุบันดำรงสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นรองเจ้าคณะ พระพรหมมงคลวัชโรดม
ศูนย์วิจัยกีฏวิทยาป่าไม้ที่ 1
ศูนย์วิจัยกีฏวิทยาป่าไม้ที่ 1 ตั้งอยู่ริมถนนสายพหลโยธินจากจังหวัดลำปางไปพะเยา- เชียงราย ระยะทางจากตัวอำเภองาว 12 กิโลเมตร สองฝั่งถนนมีทิวทัศน์ป่าไม้ ภูเขา ผ่าน สถานีฝึกนิสิตคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สถานีบำรุงพันธุ์ไม้สัก สวนรุกขชาติห้วยทาก และศูนย์วิจัยแมลงและจุลชีววิทยาป่าไม้ที่ 1 และห่างจากตัวจังหวัดลำปาง ประมาณ 72 กิโลเมตร
ศาลเจ้าพ่อประตูผา
พ.ศ. 2272 สวาธุหลวง (เจ้าอาวาส) วัดนายาง ตั้งตัวเป็นตนบุญเลี้ยงผีพราย มีคนเข้าหานับถือมาก ธุหลวงวัดสามขากับธุหลวงวัดบ้านฟ่อนสึกออกมาเป็นเสนา เวลานั้นเมืองลำปางไม่มีเจ้าเมืองปกครอง มีแต่พ่อเมืองทั้ง 4 ดูแลบ้านเมือง เจ้าเมืองลำพูนได้ข่าวตนบุญวัดนายาง จึงส่งกองทัพลำพูน นำโดยท้าวมหายสมาปราบ สู้รบกันที่ป่าทันคุมเมือง ฝ่ายตนบุญวัดนายางแตกพ่ายไป แกนนำทั้ง 3 ถูกยิงเสียชีวิต ท้าวมหายสมาตั้งทัพที่วัดพระธาตุลำปางหลวง ท้าวมหายสออกอุบายส่งหาญฟ้าแมบ หาญฟ้างำ หาญฟ้าฟื้นไปทำทีเจรจากับแสนหนังสือ แสนเทพ นายเรือน ชะเรหน้อย ท้าวลิ้นก่าน แต่เกิดการสู้รบกันขึ้น ชาวลำปางแตกหนีไปอยู่เมืองต้า เมืองลอง เมืองเมาะ เมืองขาง
ตำนานมุขปาฐะของท้องถิ่นเล่าว่า หนานข้อมือเหล็กเป็นศิษย์ของวัดนายาง ภายหลังเป็นองครักษ์ให้ท้าวลิ้นก่าน เมื่อท้าวลิ้นก่านและชะเรหน้อยหลบหนีไปยังประตูผา กองทัพเมืองลำพูนติดตามมา หนานข้อมือเหล็กจึงสู้รบกับกองทัพลำพูนตายไปจำนวนมาก สามารถปกป้องท้าวลิ้นก่านกับชะเรหน้อยไว้ได้ กองทัพลำพูนถอยทัพกลับเมืองลำปาง ส่วนหนานข้อมือเหล็กสู้รบกับทหารลำพูนจำนวนมากจนตัวเองจนมุมยืนหยัดพิงหน้าผาตาย ต่อมาท้าวลิ้นก่านและชะเรหน้อยสร้างศาลเพียงตาให้แก่หนานข้อมือเหล็ก ซึ่งรู้จักกันในเวลาต่อมาว่า “เจ้าพ่อประตูผา”
กระทรวงกลาโหมได้อัญเชิญนามมาตั้งเป็นค่ายรบพิเศษประตูผา เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจของทหารตราบจนปัจจุบัน
อนุสาวรีย์พญางำเมือง
พญางำเมือง อดีตกษัตริย์ผู้ปกครองแคว้นพะเยา นครรัฐอิสระ เป็นพระสหายร่วมน้ำสาบานกับพญามังรายกษัตริย์เมืองเชียงใหม่ และพญาร่วงหรือ พ่อขุนรามคำแหงมหาราช กษัตริย์สุโขทัย ซึ่งทั้งสามกษัตริย์ได้ทรงกระทำสัตย์ต่อกัน ณ บริเวณน้ำแม่อิง อนุสาวรีย์แห่งนี้เริ่มก่อสร้างเมื่อปี 2560 ตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำงาว ใกล้วัดท่านาคบ้านทุ่งศาลา ตำบลนาแก อำเภองาว จังหวัดลำปาง บริเวณต้นสมพงษ์เชื่อว่าเป็นสถานที่สวรรคตของพระองค์
อุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท
มีเนื้อที่ประมาณ 758,750 ไร่ มีอาณาบริเวณครอบคลุม อำเภอเมืองลำปาง อำเภอแม่เมาะ และอำเภองาว ที่ทำการอุทยานฯ ตั้งอยู่บริเวณถนนพหลโยธิน ตำบลบ้านหวด ระยะทางจากตัวเมืองลำปางประมาณ 66 กิโลเมตร แยกเข้าทางเข้าบริเวณปากถ้ำผาไทประมาณหนึ่งกิโลเมตร รถยนต์สามารถเข้าถึงบริเวณตีนถ้ำภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย สวยงามมาก สลับซับซ้อนและมีถ้ำเล็กถ้ำน้อยมากมายที่มีความสวยงามแตกต่างกันไป เหตุการณ์สำคัญเมื่อ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เคยเสด็จประพาสถ้ำผาไท ในครั้งนั้นได้จารึกพระปรมาภิไธยย่อ ปปร. ไว้ภายในถ้ำเพื่อระลึกในการเสด็จประพาส อุทยานแห่งชาติฯ มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอื่น ระยะทางเริ่มจากตัวอำเภอดังนี้
การคมนาคม
อำเภองาว ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 640 กิโลเมตร อำเภองาวเป็นอำเภอยุทธศาสตร์ชายแดนมีระยะทางเดินทางไปตัวจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
การคมนาคมขนส่งมุ่งสู่อำเภองาวมีหลายเส้นทางค่อนข้างสะดวก เนื่องจากอยู่ติดถนนหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน
การคมนาคมทางบก
2. ถนนวังซ้าย หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103 เส้นทางร้องกวาง-งาว ที่แยกบ้านเป๊าะบรรจบกับทางหลวงหมายแผ่นดินเลข 1 ถนนพหลโยธิน(กรุงเทพ-นครสวรรค์) ทางหลวงหมายเลข 117 (นครสวรรค์-พิษณุโลก)ต่อด้วยทางหลวงหมายเลข 11 (พิษณุโลก-เด่นชัย) จากนั้นผ่านทางทางหลวงหมายเลข 101 (กำแพงเพชร-น่าน) ที่จังหวัดแพร่ ใช้เส้นทางถนนวังซ้ายสายแพร่-สอง-งาว ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103 บรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1 (กรุงเทพฯ-นครสวรรค์-ตาก-เชียงราย) ที่ อ.งาว จ.ลำปาง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 10 ชั่วโมง
การคมนาคมทางรถไฟ
ทางรถไฟสายเหนือ ลงที่สถานีรถไฟนครลำปาง แล้วต่อรถประจำทางสู่อำเภองาวอีก 83 กิโลเมตร อนาคตอันใกล้อำเภองาวกำลังจะมีการก่อสร้างทางรถไฟทางคู่สายใหม่เริ่มต้นจากชุมทางสถานีเด่นชัยสิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย) ที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ทางรถไฟผ่านอำเภองาวระยะทางยาวทั้งสิ้น 52 กิโลเมตรของเส้นทางรถไฟสายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ มีสถานีรถไฟระดับ 2 เป็นสถานีขนาดกลาง 1 สถานี 2 ป้ายหยุดรถได้แก่
การเกณฑ์ทหาร
การเกณฑ์ (conscription) เป็นการรับสมัครบุคคลโดยบังคับในราชการบางอย่างของชาติ ซึ่งเป็นราชการทหารมากที่สุด การเกณฑ์มีมาแต่โบราณ และปัจจุบันยังคงอยู่ในบางประเทศโดยมีชื่อหลากหลาย ระบบการเกณฑ์ชายหนุ่มแทบทุกคน (near-universal) ทั่วประเทศสมัยใหม่มีมาแต่การปฏิวัติฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1790 ซึ่งการเกณฑ์ทหารได้กลายมาเป็นพื้นฐานของกองทัพขนาดใหญ่และทรงพลัง ภายหลังชาติยุโรปส่วนมากลอกระบบดังกล่าวในยามสงบ ฉะนั้นชายที่มีอายุตามกำหนดต้องรับราชการ 1–8 ปีในกองประจำการ แล้วจึงโอนไปกองเกิน
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 หลายประเทศไม่เกณฑ์ทหารอีกต่อไป แต่อาศัยทหารอาชีพที่มาจากอาสาสมัครที่ได้รับสมัครตามความต้องการกำลังพล อย่างไรก็ดี หลายรัฐที่ได้ยกเลิกการเกณฑ์ทหารไปแล้วยังสงวนอำนาจที่จะรื้อฟื้นการเกณฑ์ทหารในยามสงครามหรือเกิดวิกฤตการณ์
ยุคศักดินา
ตั้งแต่สมัยกลางในยุคศักดินา ได้มีการเกณฑ์แรงงานประชาชนเพื่อทำกิจการต่างๆ รวมถึงกิจกรรมทางทหารโดยกษัตริย์หรือผู้ปกครองในท้องถิ่น โดยมักจะกำหนดให้ชายที่มีอายุตามที่ระบุมีหน้าที่ต้องไปใช้แรงงานให้กับรัฐ ผู้ใดฝ่าฝืนถือว่ากระทำผิดกฎหมายและต้องได้รับการลงโทษ อย่างไรก็ตามกฎหมายนี้แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ และระยะเวลาที่ต้องเข้าไปใช้แรงงานนั้นอยู่ระหว่างหนึ่งถึงสามเดือน
ระบบทาสทหาร
สุลต่านหรือผู้นำทางทหารของจักรวรรดิออตโตมัน ได้ลักพาเด็กจำนวนมากโดยเฉพาะลูกหลานชาวยุโรปเพื่อนำไปฝึกใช้กำลังอาวุธ กองกำลังทหารทาสนี้มีชื่อเรียว่า Kapıkulu ในปี ค.ศ. 1609 กองกำลังดังกล่าวมีจำนวนมากถึง 100,000 นาย วิธีการลักพาตัวเด็กที่ไม่ใช่มุสลิมและนำมาล้างสมองฝึกใช้เป็นทาสทหารนี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในหลายประเทศในตะวันออกกลาง เช่น กรณี Mamluk และในทวีปแอฟริกา เช่น กรณี Black Guard
ระบบการเกณฑ์ทหารสมัยใหม่
ระบบการขึ้นบัญชีประชาชนในชาติเป็นทหารนั้นเกิดขึ้นครั้งแรกในยุคการปฏิวัติฝรั่งเศส เพื่อให้สาธารณรัฐมีกำลังป้องกันตัวเองจากการรุกรานของราชอาณาจักรยุโรปอื่น ๆ พระราชบัญญัติที่ออกเมื่อ 5 กันยายน ค.ศ. 1798 มีมาตราหนึ่งกล่าวว่า "ชายฝรั่งเศสทุกคนเป็นทหารและมีหน้าที่ในการปกป้องประเทศชาติ"
ในสหรัฐอเมริกานั้นการเกณฑ์ทหารเกิดขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกาโดยฝ่าย Union Army ตามพระราชบัญญัติ Enrollment Act ปี ค.ศ. 1863 นั้นอนุญาตให้มีการจ้างบุคคลอื่นเข้ารับราชการทหารแทนได้ ทำให้เกิดความไม่พอใจกันในหมู่สาธารณชน และเกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายขึ้น
การส่งทหารเกณฑ์ไปสู้รบในสมรภูมิต่างชาติที่ไม่เกี่ยวข้องกับมาตุภูมิของตนเองเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างมากในหลายประเทศ เช่น ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้มีการถกเถียงเรื่องการเกณฑ์ทหารกันอย่างแพร่หลายใน แคนาดา ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศที่มิได้อยู่ในขอบเขตของสงคราม แต่ได้ส่งทหารไปร่วมรบด้วย ต่อมาสงครามเวียดนามก็ก่อให้เกิดประเด็นการถกเถียงอย่างนี่อีกเช่นกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970
สิทธิมนุษยชน
การเกณฑ์ทหารขัดกับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ซึ่งที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ให้การรับรองตามข้อมติที่ 217 A (III) เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2491 โดยประเทศไทยออกเสียงสนับสนุน ข้อ 2 3 4 18 20 23
การใช้แรงงานทาส
"การเกณฑ์ทหารเป็นการใช้แรงงานทาสรูปแบบหนึ่ง" อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ H.G. Wells, Bertrand Russell and Thomas Mann
การเหยียดเพศ เหยียดอายุ
การเกณฑ์ทหารอาจจำกัดเพศหรืออายุของผู้ที่ถูกเกณฑ์ แสดงถึงความไม่เท่าเทียมกันของผู้ที่อยู่ในกำหนดต้องเกณฑ์ทหารกับผู้ที่ไม่อยู่ในกำหนดต้องเกณฑ์ทหาร
ปัญหาวินัยและคุณภาพของทหารเกณฑ์ที่ด้อยกว่าทหารอาสาและทหารอาชีพ
ในสงครามเวียดนามมีกรณีทหารเกณฑ์สังหารกันเอง (Fragging) หรือการกลับไปเข้ากับฝ่ายตรงข้ามของ Andrey Vlasov ในสงครามโลก
ชาตินิยมและความแข็งกร้าวทางการทหาร
"รัฐที่คิดว่าตัวเองสามารถบังคับประชาชนให้ไปร่วมสงครามได้ตามใจชอบ ย่อมไม่มีวันที่จะคิดถึงคุณค่าและความสุขของประชาชนในยามสงบ" ไอน์สไตน์และคานธี
ความสิ้นเปลืองและสูญเสียทางเศรษฐกิจในยามที่บ้านเมืองสงบ
ผลตอบแทนต่อต้นทุนของการเกณฑ์ทหารในยามสงบอยู่ในระดับต่ำเนื่องจาก การเกณฑ์ทหารมีต้นทุนที่รัฐต้องจ่ายโดยตรงในการฝึกอบรม และการที่ประชาชนมิได้ไปประกอบอาชีพของตนนั้นเป็นการใช้แรงงานจำนวนมากของชาติไปในทิศทางที่ไม่เพิ่มผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ
การสานต่อประเพณีและการฝีกฝนที่มีคุณค่า
ในหลายประเทศทั่วโลกมีทรรศนคติการปกครองรากฐานจากประเพณีจารีตสังคมชายเป็นใหญ่การเกณฑ์ทหารนั้นมีจุดประสงค์และสืบทอดระบบจารีตชายเป็นใหญ่ให้คงไว้เป็นหลักประกันทางความคิดสำหรับประชาชนที่เป็นเพศชายทุกคนต่อไปในอนาคตเป็นรัฐปิตุลานิยมหรือคำจำกัดความหมายถึงการส่งต่อการฝึกฝนวิธีปกครอง การดำรงชีวิตและทรรศนคติเฉพาะผู้เป็นชายสมควรปฏิบัติทุกคนจากรุ่นสู่รุ่น ทางปฏิบัติเป็นการคัดเลือกเอาเฉพาะผู้ที่มีลักษณะครบสมบูรณ์กายภาพและจิตใจของความเป็นชายที่รัฐนั้นต้องการและเข้าประเภทที่ถือว่าดี โดยมีบททดสอบของความเป็นชายชาติทหารหรือชายชาตรีที่สุภาพบุรุษนั้นควรจะมี
ได้ความสามารถของบุคคลที่หลากหลายเข้ามาใช้ในงานบ้านเมือง
บุคคลที่ถูกเกณฑ์ทหารมีที่มาหลากหลาย ต่างกันในทั้งความถนัดและการศึกษา หากทางการทหารนำความแตกต่างและความรู้ความสามารถที่ทหารเกณฑ์มีมาใช้ให้เหมาะสมก็จะเกิดประโยชน์อย่างยิ่งแก่ประเทศชาติ
แรงบันดาลใจทางการเมืองและจริยธรรม
ชอง-ชาก รุสโซ ต่อต้านการใช้ทหารอาชีพและกล่าวว่าเป็นหน้าที่และสิทธิพิเศษของพลเมืองทุกคนที่จะปกป้องบ้านเมืองของตน
แกรี บาร์โลว์
แกรี บาร์โลว์ (Gary Barlow, OBE) เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1971 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักเปียโน และโปรดิวเซอร์ ชาวอังกฤษ เขาเป็นสมาชิกและหัวหน้าวง ป็อปร็อก ที่ชื่อ เทคแดต บาร์โลว์ถือเป็นหนึ่งในนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่ง เขาได้ออกอัลบั้มเดี่ยวทั้งหมด 4 อัลบั้ม ได้แก่ Open Road, Twelve Months, Eleven Days, Sing  และ Since I Saw You Last เขามีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 2 ซิงเกิล และอัลบั้ม 1 อยู่ 1 อัลบั้ม และมีซิงเกิลติดท็อป 40 เพลงอื่นอีก 5 ซิงเกิล ในฐานะศิลปินเดี่ยว ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และมีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 12 ซิงเกิ้ล และอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 7 อัลบั้ม ในฐานะวงเทกแดต เขาได้รับรางวัลไอเวอร์โนเวลโล 6 ครั้ง ยังได้รับการลงคะแนนว่าเป็นหนึ่งในนักแต่งเพลงอังกฤษที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เขาเคยเป็นกรรมการของรายการประกวดของอังกฤษ ดิ เอกซ์ แฟกเตอร์ เขามียอดขายในฐานะศิลปินเดี่ยวอยู่ 5 ล้านก๊อปปี๊
อ้างอิง
1971
วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ
วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อตั้งขึ้นด้วยแนวคิดของอาจารย์ที่สอนด้านคอมพิวเตอร์ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่จะแตกตัวออกมาก่อตั้งคณะใหม่ ซึ่งจะรวบรวมสาขาที่มีการเรียนการสอนในด้านคอมพิวเตอร์ไว้ในคณะเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2532 ได้เปิดสอนสาขาวิชาแรกคือ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้เปิดสอนสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาตรี และในปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดสอนสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาโท โดยต่อมา มหาวิทยาลัยรังสิต ได้ให้แยกสามสาขาวิชาดังกล่าวเพื่อตั้งเป็นคณะใหม่ ใช้ชื่อคณะเมื่อแรกดำเนินการว่า “คณะเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ” มีรองศาสตราจารย์ ดร.สุชาย ธนวเสถียร เป็นคณบดีคนแรก
อาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์
อาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์ (Adam Elsheimer; 18 มีนาคม ค.ศ. 1578 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1610) เป็นจิตรกรชาวเยอรมันที่ทำงานในกรุงโรม เอ็ลส์ไฮเมอร์เสียชีวิตเมื่ออายุได้เพียง 32 ปี แต่ก็เป็นจิตรกรผู้มีอิทธิพลในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์ จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมตู้ เอ็ลส์ไฮเมอร์มีอิทธิพลต่อจิตรกรคนอื่น ๆ เช่น เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, แร็มบรันต์, ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) เป็นต้น เอ็ลส์ไฮเมอร์เขียนภาพเพียงไม่กี่ภาพและมักจะเป็นภาพเล็กที่เขียนบนแผ่นทองแดง และเป็นผู้คิดค้นวิธีใช้แสงต่าง ๆ และการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2544 มหาวิทยาลัยรังสิต ได้ปรับปรุงโครงสร้างคณะต่างๆใหม่ อีกครั้ง ทำให้มีการปรับเปลี่ยนสถานภาพภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พิสิษฐ์ ชาญเกียรติก้อง เป็นคณบดี คนแรก
อาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์
แหล่งข้อมูลอื่น
1578 1610
วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2558 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้เปลี่ยนเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ทะเลวัดเดน
ทะเลวัดเดน (Waddenzee ; Wattenmeer; Wattensee หรือ Waddenzee; Vadehavet; Waadsee; di Heef) เป็นเขตน้ำตื้นริมฝั่งบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างยุโรปภาคพื้นทวีปตะวันตกเฉียงเหนือกับแนวหมู่เกาะฟรีเชียน ก่อให้เกิดบริเวณน้ำตื้นที่มีที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงกับพื้นที่ชุ่มน้ำ บริเวณนี้มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงและเป็นพื้นที่สำคัญในการผสมพันธุ์และการอพยพของนก ใน ค.ศ. 2009 ทะเลวัดเดนส่วนดัตช์และเยอรมันถูกประกาศเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และส่วนของเดนมาร์กค่อยถูกเพิ่มในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014
ทะเลวัดเดนทอดยาวจากเด็นเฮ็ลเดอร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์ ผ่านชะวากทะเลของประเทศเยอรมนี ไปยังชายฝั่งทางเหนือที่สกัลลิงเงินในประเทศเดนมาร์ก ซึ่งมีชายฝั่งรวม 500 km และกินพื้นที่รวมประมาณ 10000 km2 ในอดีต บริเวณนี้มักถูกน้ำท่วมรุนแรง ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายพันคน บางครั้งถึงขั้นเปลี่ยนรูปร่างชายฝั่ง มีการสร้างคันดินจำนวนมาก กับถนนข้ามแหล่งน้ำบางส่วน และน้ำท่วมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาทำให้มีผู้เสียชีวิตน้อยหรือไม่มีเลย (แม้ว่าจะมีคันดินกั้นน้ำบางแห่งและในพื้นที่ไม่ค่อยถูกบุกรุกในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาก็ตาม)  จึงทำให้เป็นการเปลี่ยนแปลงแหล่งที่อยู่ของมนุษย์มากที่สุดในโลก
เรือคอร์เวต
เรือคอร์เวต (corvette) เป็นเรือรบขนาดเล็ก แต่ดั้งเดิมแล้วเรือนี้เป็นเรือประเภทที่เล็กที่สุดซึ่งถือว่าเป็นเรือรบโดยตัวของมันเอง (proper warship) (หรือ "มีระดับ", rated) ชั้นเรือรบที่อยู่เหนือเรือคอร์เวตคือเรือฟริเกต ขณะที่เรือชั้นต่ำกว่าคือเรือสลุปศึก (sloop-of-war) ตามประวัติศาสตร์
บทบาทสมัยใหม่ที่เรือคอร์เวตปฏิบัติ ได้แก่ เรือตรวจการณ์ใกล้ฝั่ง, เรือเร็วโจมตีติดอาวุธนำวิถี และเรือเร็วโจมตี เรือคอร์เวตเหล่านี้โดยทั่วไปมีระวางระหว่าง 500 ตันถึง 2,000 ตัน แม้ว่าการออกแบบล่าสุดอาจเฉียด 3,000 ตันก็ตาม เนื่องจากมีขนาดและความสามารถที่คาบเกี่ยวกับเรือฟริเกตขนาดเล็ก อย่างไรก็ตาม เรือคอร์เวตสมัยใหม่ไม่เหมือนกับเรือฟริเกตในปัจจุบันตรงที่ไม่มีความทนทานและความทนทานต่อการเดินเรือเพียงพอสำหรับการเดินทางไกล
คำว่า "คอร์เวต" พบครั้งแรกในภาษาฝรั่งเศสกลาง ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่าคอร์ฟ (corf) ในภาษาดัตช์ ที่แปลว่า "ตะกร้า" จากภาษาละติน ซึ่งคือคอร์บิส (corbis)
ทั้งนี้ ยศ "กัปตันเรือคอร์เวต" ซึ่งเทียบได้กับ "นาวาตรี" ในกองทัพเรือหลาย ๆ กองทัพเรือ มีที่มาจากชื่อของเรือประเภทนี้ ยศดังกล่าวเป็นรองมากที่สุดในสามยศ "กัปตันเรือ" ของกองทัพเรือยุโรปหลายแห่ง (เช่น ฝรั่งเศส, สเปน, อิตาลี, โครเอเชีย) และอเมริกาใต้ (เช่น อาร์เจนตินา, ชิลี, บราซิล, โคลอมเบีย) เนื่องจากเรือคอร์เวตเป็นเป็นเรือชั้นที่เล็กที่สุดของเรือรบที่ได้รับการจัดระดับ ตามธรรมเนียมแล้วเป็นเรือชั้นเล็กที่สุดที่มีสิทธิ์เป็นผู้บังคับการเรือที่มียศ "กัปตันเรือ"
โรงเรียนศิริมาตย์เทวี
โรงเรียนศิริมาตย์เทวี (Sirimart Thevi School) เป็นเซมินารีและโรงเรียนเอกชนโรมันคาทอลิกในความดูแลของสังฆมณฑลเชียงใหม่ - เชียงราย เปิดสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัย จนถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1951 โดยบาทหลวงเอ็ดมอน แวดิแอร์ ชาวเบลเยียม ซึ่งเป็นอธิการโบสถ์แม่พระองค์อุปถัมป์ พาน ในสมัยนั้น
ชื่อ ศิริมาตย์เทวี
คุณพ่อแวร์ดิแอร์ ได้ขอให้คุณแม่บุญประจักษ์ ทรรทรานนท์ จากคณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน ตั้งชื่อโรงเรียน “ MATER DEI ” เป็นภาษาไทยว่า “ศิริมาตย์เทวี” หมายความว่า พระมารดาพระเจ้า
วัคซีนโรคโปลิโอ
วัคซีนโรคโปลิโอเป็นวัคซีนที่ใช้ป้องกันโรคโปลิโอ ชนิดหนึ่งใช้เชื้อไวรัสโปลิโอตายและให้โดยการฉีด (IPV) ส่วนอีกชนิดหนึ่งใช้เชื้อไวรัสโปลิโอเป็นและให้ทางปาก (OPV) องค์การอนามัยโลกแนะนำให้เด็กทุกคนได้รับวัคซีนต้านโรคโปลิโอ วัคซีนทั้งสองชนิดกำจัดโรคโปลิโอไปจากส่วนใหญ่ของโลก และลดจำนวนผู้ป่วยต่อปีจากประมาณ 350,000 คนใน ค.ศ. 1988 เหลือ 359 คนใน ค.ศ. 2014
วัคซีนโรคโปลิโอชนิดเชื้อตายปลอดภัยมาก อาจเกิดอาการแดงหรือปวดเล็กน้อย ณ จุดฉีด วัคซีนโรคโปลิโอทางปากทำให้เกิดโรคโปลิโออัมพาตที่สัมพันธ์กับวัคซีนประมาณสามต่อล้านขนาด โดยทั่วไปให้วัคซีนทั้งสองชนิดได้อย่างปลอดภัยระหว่างการตั้งครรภ์และผู้ป่วยเอชไอวี
วัคซีนโรคโปลิโอชนิดแรกเป็นวัคซีนโปลิโอชนิดเชื้อตาย ซึ่งพัฒนาโดยโจนัส ซอล์ก และมีใช้ใน ค.ศ. 1955 วัคซีนโรคโปลิโอทางปากพัฒนาโดยแอลเบิร์ต ซาบิน และมีใช้เชิงพาณิชย์ใน ค.ศ. 1961 ทั้งสองอยู่ในรายการยาหลักขององค์การอนามัยโลก ซึ่งเป็นยาสำคัญที่สุดที่จำเป็นในระบบสุขภาพพื้นฐาน ราคาขายส่งอยู่ที่ประมาณ 0.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อขนาดสำหรับรูปให้ทางปากใน ค.ศ. 2014 ในสหรัฐ มีราคาระหว่าง 25 ถึง 50 ดอลลาร์สหรัฐในรูปเชื้อตาย
ผลข้างเคียง
วัคซีนโรคโปลิโอเป็นวัคซีนเชื้อเป็นที่ถูกทำให้สิ้นฤทธิ์ จึงมีความปลอดภัยสูงมาก ผู้รับวัคซีนชนิดฉีดบางรายอาจมีอาการบวมแดงหรือเจ็บที่ตำแหน่งฉีดวัคซีน ส่วนวัคซีนชนิดกินพบว่าบางครั้งทำให้เกิดโรคโปลิโอจากวัคซีนจนมีอาการอ่อนแรง ซึ่งพบได้ 3 ครั้ง ต่อการให้วัคซีนหนึ่งล้านครั้ง โดยทั่วไปถือว่ามีความปลอดภัยเพียงพอสามารถให้กับหญิงตั้งครรภ์ได้ และให้กับผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่มีสุขภาพดีได้ด้วย
โรคโปลิโอจากวัคซีน
โรคโปลิโอจากวัคซีนเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้น้อยมากของการใช้วัคซีนโปลิโอแบบกิน เกิดจากการที่เชื้อในวัคซีนเกิดการประกอบพันธุกรรมใหม่เป็นสายพันธุ์ที่ทำให้เกิดการติดเชื้อในระบบประสาทและทำให้มีอาการอ่อนแรงได้ อาการที่เกิดจากเชื้อไวรัสโปลิโอชนิดมาจากวัคซีน (vaccine-derived poliovirus, VDPV) นี้เหมือนกันทุกประการกับอาการที่เกิดจากเชื้อไวรัสโปลิโอในธรรมชาติ มีรายงานว่ามีการระบาดของเชื้อไวรัสโปลิโอชนิดมาจากวัคซีนที่ออกสู่ธรรมชาติ (circulating vaccine-derived poliovirus, cVDPV) ทำให้เกิดโรคอัมพาตจากโปลิโอชนิดมาจากวัคซีน (vaccine-associated paralytic poliomyelitis, VAPP) ซึ่งมักพบในพื้นที่ที่มีการให้วัคซีนโปลิโอชนิดกินแต่ไม่ทั่วถึง เชื่อว่าเป็นเพราะเชื้อในวัคซีนทำให้คนในพื้นที่เกิดภูมิคุ้มกันต่อเชื้อในธรรมชาติ เมื่อเกิดโรคจึงพบเฉพาะชนิดที่เกิดจากเชื้อที่มาจากวัคซีน
เมื่อ ค.ศ. 2016 องค์การอนามัยโลกได้ใช้มาตรการเพื่อลดโอกาสเกิดโรคแทรกซ้อนเหล่านี้ โดยให้แต่ละประเทศเปลี่ยนชนิดวัคซีนโปลิโอแบบกินจากชนิด 3 สายพันธุ์ มาเป็นชนิด 2 สายพันธุ์ ซึ่งไม่มีเชื้อโปลิโอชนิดที่ 2 อีกต่อไป เนื่องจากเชื้อโปลิโอชนิดนี้ถูกกำจัดหมดไปจากโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1999
ขั้นตอนวิธีพีลบหนึ่งของพอลลาร์ด
ขั้นตอนวิธีพีลบหนึ่งของพอลลาร์ด (Pollard's p - 1 algorithm) เป็นขั้นตอนวิธีในการหาตัวประกอบของจำนวนเต็มโดยใช้แนวคิดทางทฤษฎีจำนวนเป็นพื้นฐาน ขั้นตอนวิธีดังกล่าว จอห์น พอลลาร์ด (John Pollard) นำเสนอขึ้นในปี 1974
แนวคิดพื้นฐาน
ขั้นตอนวิธีพีลบหนึ่งของพอลลาร์ดมีพื้นฐานอยู่บนทฤษฎีบทเล็กของแฟร์มาต์ สำหรับจำนวนเต็ม a ซึ่งเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์กับ p และสำหรับจำนวนเต็มบวก K แล้ว