cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปลากระโห้
แหล่งอาศัย
พบเฉพาะในแม่น้ำสายใหญ่ ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง โดยเฉพาะในแม่น้ำเจ้าพระยาในแถบที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทยในหลายจังหวัด และยังพบได้บ้างที่แม่น้ำป่าสัก ในต่างประเทศพบได้ที่ลาว กัมพูชา และเวียดนาม ปลาวัยอ่อนมักอยู่รวมเป็นฝูงในวังน้ำลึก ปัจจุบันลดจำนวนลงไปมากเรื่องจากปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมและการถูกจับเป็นจำนวนมาก จัดอยู่ในสถานภาพเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ปัจจุบัน ปลากระโห้สามารถเพาะพันธุ์ได้แล้วเป็นบางส่วนจากการผสมเทียม ในธรรมชาติจะแพร่พันธุ์ระหว่างเดือนกรกฎาคม-กันยายน โดยปลาจะเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 7 ปี วางไข่ลอยไปตามกระแสน้ำ ไข่มีสีเหลืองอ่อนลักษณะกึ่งลอยกึ่งจม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1.4 มิลลิเมตร ปริมาณไข่จะมีจำนวนมากนับล้าน ๆ ฟอง แต่ไข่ส่วนใหญ่และลูกปลาจะถูกปลาอื่นจับกินแทบไม่มีเหลือ ปัจจุบันกรมประมงได้ปล่อยลูกปลาที่เกิดจากการเพาะขยายพันธุ์คืนสู่แหล่งน้ำธรรมชาติปีละประมาณ 200,000–1,000,000 ตัว แต่ทว่าโอกาสที่ลูกปลาเหล่านี้จะเติบโตจนเต็มวัยในธรรมชาติก็มีโอกาสน้อยมาก
อาหารของปลากระโห้คือแพลงก์ตอนและปลาขนาดเล็ก แต่ก็สามารถกินพืชเช่นสาหร่ายหรือเมล็ดพืชได้
ปลากระโห้นอกจากนำมาทำเป็นอาหารโดยการปรุงสดแล้ว ยังสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย
ชื่อเรียกอื่น
นอกจากชื่อปลากระโห้แล้ว ในภาษาอีสานจะเรียกปลาชนิดนี้ว่า "ปลาคาบมัน" หรือ "ปลาหัวมัน" หรือ "ปลาหัวม่วง" ภาษาเหนือเรียกว่า "ปลากะมัน" ที่สามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เรียกว่า "ปลาสา"
ปลาจิ้งจอก
ปลาจิ้งจอก (Siamese algae eater, Siamese flying fox; ) เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Garrinae มีรูปร่างลำตัวเพรียวทรงกระบอก หัวเรียว ตาเล็ก ปากเล็ก มีหนวดสั้น 1 คู่ มีแผ่นหนังคลุมด้านริมฝีปากบน ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบทอง และมีแถบสีคล้ำพาดยาวจากหัวถึงกลางครีบหาง ครีบสีจาง ครีบหางเว้าลึก มีขนาดความยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ใหญ่สุด 16 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแม่น้ำสายใหญ่และลำธาร โดยเฉพาะที่เป็นแก่งและมีพรรณไม้หนาแน่น ในประเทศไทยพบเฉพาะที่ภาคใต้ที่เดียวเท่านั้น กินอาหารได้แก่ อินทรียสารและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก
เป็นปลาที่พบชุกชุมบางฤดูกาล มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและนำไปทำเป็นฟิชสปาเช่นเดียวกับปลาในสกุล Garra
บีเออี ซีแฮร์ริเออร์
บริติชแอร์โรว์สเปซ ซีแฮร์ริเออร์ หรือ บีเออี ซีแฮร์ริเออร์ เป็นเครื่องบินขับไล่ โจมตี และลาดตระเวนทางทะเลขึ้นลงแนวดิ่ง/ระยะสั้น พัฒนามาจากฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์ เข้าประจำการครั้งแรกในกองทัพราชนาวีอังกฤษ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2523 ภายใต้ชื่อว่า ซีแฮร์ริเออร์ เอฟอาร์เอส 1 (Sea Harrier FRS1) หรือรู้จักกันในนามไม่เป็นทางการว่า "ชาร์" (Shar) ซึ่งเป็นเรื่องแปลกใหม่ในยุคนั้นที่เครื่องบินรบทางทะเลมีขนาดใหญ่และสามารถใช้ความเร็วได้เหนือเสียง บทบาทหลักของซีแฮริเออร์คือป้องกันภัยทางอากาศให้แก่เรือบรรทุกเครื่องบินแห่งราชนาวีอังกฤษ
วัดนิกรรังสฤษฎิ์
วัดนิกรรังสฤษฎิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลย่านตาขาว อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่หนึ่งงาน 54 ตารางวา
วัดนิกรรังสฤษฎิ์เดิมวัดนี้มีนามตามชื่อบ้านว่า วัดย่านตาขาว ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 โดยมีนางพัด ณ พัทลุง ภรรยาหลวงเกษตรสมบัติ เมืองปะเหลียน ในสมัยที่เมืองปะเหลียนยังขึ้นกับการปกครองเมืองพัทลุง โดยนางพัดได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดประมาณ 50 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วัดนี้ได้มีการพัฒนาสืบต่อมาโดยลำดับ จนได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างจากกรมศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2510 รวมถึงยังมีโรงเรียนมัธยมสามัญของวัดเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และมีหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลตั้งอยู่ที่วัด
พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ อดีตนายกรัฐมนตรีได้มาประกอบพิธียกช่อฟ้าอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2522 และสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณเสด็จมาที่วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2523
ซง ซึง-ฮย็อน
ซง ซึง-ฮย็อน (ソン•スンヒョン; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงในฐานะอดีตสมาชิกวงร็อคเอฟ.ที. ไอส์แลนด์ ซึ่งเขาเข้ามาแทนที่โอ ว็อน-บินนักกีตาร์คนก่อนและทำหน้าที่เป็นมือกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลง
โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน
โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน (Rattanakosinsompoch Bangkhunthian School) เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 (กรุงเทพมหานคร) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 2 ถนนพระรามที่ 2 ซอย 69 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีเนื้อที่ 12 ไร่ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภช 4 มุมเมือง
ประวัติ
โรงเรียนแห่งนี้ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษาที่ได้เริ่มก่อตั้งโดย นายสมยศ เจริญโสภา อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรก ในขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์โรงเรียนสตรีวัดระฆัง เห็นว่าบริเวณโรงเรียนสตรีวัดระฆังคับแคบมาก เพราะมีเนื้อที่เพียง 2 ไร่ 2 งาน 79 ตารางวา จึงได้ติดต่อกับ อาจารย์พรพรรณ ยรรยงสถิตย์ โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย ภรรยาของ พ.ท.ยิ่งยุทธ ยรรยงสถิตย์ ผู้ตรวจการเคหะแห่งชาติเพื่อขอที่ดินในบริเวณการเคหะชุมชนธนบุรี ถนนธนบุรี-ปากท่อ กิโลเมตรที่ 8.5 ซึ่งพอจะยกให้แก่ โรงเรียนสตรีวัดระฆังได้ จึงได้มีการประชุมปรึกษาหารือกันระหว่างโรงเรียนสตรีวัดระฆังและเจ้าหน้าที่การเคหะแห่งชาติซึ่งมีมติที่ประชุมให้ยกที่ดินการเคหะแห่งชาติ จำนวน 12 ไร่ ให้แก่โรงเรียนสตรีวัดระฆังเพื่อก่อสร้างเป็นโรงเรียนสตรีวัดระฆังแห่งที่ 2 และให้รับทั้งชายหญิง โรงเรียนสตรีวัดระฆังจึงได้แจ้งให้กรมสามัญศึกษา ได้ขอให้กระทรวงศึกษาธิการพิจารณาจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนบางขุนเทียนวิทยา เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2522
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2524 ในปีงบประมาณ 2525 โรงเรียนได้ยกฐานะเป็น โรงเรียนสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี 4 มุมเมืองจากรัฐบาล ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงเทพมหานคร กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ประกาศเปลี่ยนชื่อ เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2525 เป็นโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน โดยให้ใช้อักษรย่อเป็น ร.ส.ท. และกรมสามัญศึกษา ได้จัดงบประมาณให้อีก 5 ล้านบาท เพื่อต่อเติมอาคารเรียนให้เต็มหลังจำนวน 15 ห้องเรียน กรมสามัญศึกษาได้จัดทำพิธีเจิมแผ่นศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2525 โดย ฯพณฯ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีเป็นประธานในพิธี ในปีงบประมาณ 2526 โรงเรียนได้รับงบประมาณก่อสร้างจากกรมสามัญศึกษาเพื่อก่อสร้างอาคารฝึกงาน จำนวน 3,100,100 บาท และต่อเติมอาคารเรียนแบบพิเศษ 1 หลัง จำนวน 7,500,000 บาท อีกทั้งยังได้รับการจัดสรรงบพัฒนาจังหวัดจาก ส.ส. ปลิว ม่วงศิริ สร้างรั้ว 1 ด้าน เป็นเงิน 160,000 บาท ปีงบประมาณ 2527 ได้รับงบประมาณจากกรมสามัญศึกษาเพื่อก่อสร้างรั้ว เขื่อน และสะพาน จำนวน 453,009 อนึ่งทางชมรมผู้ปกครองและครูโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน ได้บริจาคสร้างรั้ว ด้านทิศตะวันออก เรือนพักฝ่ายปกครองและครูเวร จำนวน 225,700 บาท ปีงบประมาณ 2528 โรงเรียนได้รับงบประมาณจากกรมสามัญศึกษา เพื่อก่อสร้างรั้วและเขื่อนด้านตะวันตก จำนวน 250,000 บาท โดยสมทบกับเงินบำรุงการศึกษา 490,000 บาท รวมเป็นเงิน 740,000 บาท ชมรมผู้ปกครองและครูฯ และผู้มีจิตศรัทธาร่วมก่อสร้างหอประดิษฐานพระพุทธรูป ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว มอบให้โรงเรียน และได้ทำพิธีเบิกเนตรพระพุทธรูป เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2528 โดยมีนายขุนทอง ภูผิวเดือน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นประธานในพิธี ในปีงบประมาณ 2531 โรงเรียนได้งบประมาณจากกรมสามัญศึกษา เพื่อต่อเติมอาคารเรียนแบบพิเศษ 6 ชั้น อีก 12 ห้องเรียน เป็นเงิน 3,170,000 บาท และในปีเดียวกันยังได้รับบริจาคอาคารสำนักงานบริหาร 2 ชั้น ขนาด 13 x 21 เมตร 1 หลัง จากนายมนูญ สุ่มนาย ร่วมกับผู้มีจิตรศรัทธาและชมรมผู้ปกครองและครูฯ เป็นจำนวนเงินรวม 1,111,000 บาท อาคารนี้ใช้เป็นที่ทำงานผู้บริหาร ห้องประชุมและสำนักงานธุรการ โดยผู้บริจาคขอให้ชื่อาคารว่า “อาคารสมยศอนุสรณ์” เป็นอนุสรณ์คุณงามความดีแก่ นายสมยศ เจริญโสภา ผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการคนแรกของโรงเรียน ในปี 2531 ซึ่งครบวาระ 9 ปี แห่งการก่อตั้งโรงเรียนและชมรมผู้ปกครองฯ ร่วมกันจัดงาน “9 พ.ศ. ร.ส.ท. รำลึก” ในวันที่ 2 กันยายน 2532 โดยจัดให้มีนิทรรศการทางวิชาการ พิธีรับมอบอาคาร พิธีรับบริจาค และจัดงานฉลองอธิบดีกรมสามัญศึกษา นายพะนอม แก้วกำเนิด เป็นประธาน
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2536 นายประสาร อุตมางคบวร ผู้อำนวยการโรงเรียนวิมุตยารามพิทยากรระดับ ได้มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน แทนนายถวิล บุญภักดี ที่ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา ซึ่งโรงเรียนกำลังจะพัฒนาไปสู่ศูนย์บริการทางวิชาการแก่ชุมชนในย่านบางขุนเทียนที่มีคุณภาพมีมาตรฐานทางวิชาการ และได้รับการยอมรับจากชุมชนและกลุ่มโรงเรียนฯ ท่านได้วางรากฐานระบบคอมพิวเตอร์โรงเรียนฯ ท่านได้วางรากฐานระบบคอมพิวเตอร์เครือข่ายในโรงเรียน (LAN) ระบบคอมพิวเตอร์เครือข่ายสำหรับจัดข้อมูลการรับนักเรียนชั้น ม.1 ของกลุ่มโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา ส่วนกลาง กลุ่มที่ 7 และพัฒนาศูนย์วิชาโดยใช้ระบบดาวเทียมสื่อสาร จนกระทั่งวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2539 ได้ได้รับคำสั่งให้ไปเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนทวีธาภิเศก นับว่า ท่านนำโรงเรียนไปสู่ความเป็นสากล
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2539 นายจงอาง กล้องเจริญ ผู้อำนวยการโรงเรียนศึกษานารีวิทยา ได้มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน ท่านที่ 5 ท่านมีนโยบายว่า จะพัฒนาสิ่งแวดล้อมของโรงเรียนเสริมสร้างนักเรียนให้มีคุณธรรมจริยธรรมที่ดี และให้ครู-อาจารย์ มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน โดยขณะนี้ท่านได้พัฒนาบรรยากาศในการบริหารงาน ปรับปรุงห้องโสตทัศนศึกษา และนำโรงเรียนเข้าสู่การปฏิรูปการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ และได้รับมอบหมายให้เป็นประธานกลุ่มโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษาส่วนกลาง กลุ่มที่ 7 และประธานสหวิทยาเขตกรุงธนบุรี 3
ในวันที่ 5 มกราคม 2542 นายสวัสดิ์ เกิดศรี ผู้อำนวยการโรงเรียนวินิตบางแคปานขำ ระดับ 9 ได้ย้ายมารับตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนแทน นายจงอาง กล้องเจริญ ที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม ในปี 2542 โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียนได้รับโล่จากกระทรวงศึกษาธิการในฐานะเป็นโรงเรียนที่มีนักเรียนได้รับการยกย่องว่าประพฤติดี มีคุณธรรม และบำเพ็ญประโยชน์นอกจากนี้ท่านได้เร่งรัดการพัฒนาการเรียนการสอน นำโรงเรียนเข้าเชื่อมโยงกับเครือข่าย Internet ตามโครงการ Resouce Center เป็นผู้นำปฏิรูปการเรียนรู้ เป็นผู้นำระบบการช่วยเหลือดูแลนักเรียนที่มีโรงเรียนต่าง ๆ มาขอดูงานและเชิญเป็นวิทยากรขยายผลมากมาย นำโรงเรียนเข้าโครงการประเมินตนเองเพื่อประกันคุณภาพการศึกษา รุ่นที่ 2 เป็นประธนสหวิทยาเขตกรุงธนบุรี 3 และได้ดูแลการดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 7 ชั้น ซึ่งได้รับงบประมาณจากการเสนอขอแปรญัตติโดยท่านอดีต ส.ส. ประเสริฐ ม่วงศิริ จำนวน 35,000,000 บาท จนกระทั่งแล้วเสร็จท่ามกลางวิกฤตทางเศรษฐกิจในช่วงยุค IMF และท่านได้เกษียณอายุราชการไปเมื่อวันที 30 กันยายน 2545
วันที่ 16 ธันวาคม 2545 ดร. สาธิต สันนะกิจ ผู้อำนวยการโรงเรียนระดับ 9 อิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ได้มาเป็นผู้บริหารโรงเรียนลำดับที่ 7 หลังจากใช้เวลาศึกษาข้อมูล สภาพปัจจุบัน และปัญหาของโรงเรียน ท่านได้ระดมความคิดจากทุกฝ่าย เพื่อขับเคลื่อนโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียนให้เข้าสู่ปีที่ 25 แห่งการก่อตั้ง โดยได้ปรับสายการบริหารงาน สำนักงานฝ่ายบริหาร การบริหการอาคารสถานที่ การปรับปรุงห้องเรียน อาคารเรียน-อาคารประกอบ ปรับปรุงลานอเนกประสงค์หน้าโรงอาหารและได้ร่วมกับได้ร่วมกับสมาคมผู้ปกครองและครูฯ กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน กรรมการเครือข่ายผู้ปกครองจัด งานวันสถาปนาโรงเรียนครบรอบ 24 ปี ในวันที่ 22 มีนาคม 2546 ซึ่งได้จัด พิธีเปิดป้ายอาคารเรียนแบบพิเศษ 7 ชั้น โดย ฯพณฯ ดร.สิริกร มณีรินทร์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการให้เกียรติเป็นประธานในพิธี เปิดงานนิทรรศการทางวิชาการ และทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาเพื่อระดมทรัพยากรมาปรับปรุงห้องสมุด-ห้องประชุม-สำนักงานฝ่ายบริหาร ได้เงินจำนวน 1,300,000 บาท สำหรับแผนการดำเนินงานขั้นต่อไปนอกจากนำหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานมาใช้จัดการศึกษา โดยเน้นคุณภาพแล้ว โรงเรียนจะดำเนินการระดมทรัพยากรเพื่อขอรื้อกถอนห้องน้ำนักเรียนและขยายโรงอาหาร ปรับปรุงสนามฟุตบอล สร้างห้องส้วมของนักเรียนใหม่ ปรับปรุงสวนหย่อมข้างอาคารประชาสัมพันธ์ ปรับปรุงบริเวณสนามบาสเกตบอลและจัดการศึกษาตามวิสัยทัศน์ของโรงเรียนที่กำหนดไว้ว่า นักเรียนมีคุณธรรม นำความรู้ คู่สุขภาพดี เทคโนโลยีเป็นสำคัญ สัมพันธ์ชุมชนรู้จักเลือกใช้เทคโนโลยีและนำศักยภาพสร้างตนมาเป็นปัจจัยดำรงชีวิตในสังคมอย่างมีความสุข โดยชุมชนมีส่วนร่วมทั้งมีความมุ่งมั่นให้ “รัตนโกสินทร์ สมโภชบางขุนเทียน ก้าว..ต่อไป อย่างไม่หยุดยั้งตามมาตรฐานการศึกษาของกรมสามัญศึกษาตามปรัชญาการศึกษาของโรงเรียน คุณธรรม นำยุค สุขภาพดี มีความรู้ มุ่งสู่อาชีพ”
เจ้าพระยายมราช (แก้ว สิงหเสนี)
เจ้าพระยายมราช นามเดิม แก้ว (พ.ศ. 2347 - 1 กรกฎาคม 2414) เป็นบุตรของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีกรมนครบาลและเจ้าเมืองนครราชสีมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรงตำแหน่งเป็นพระพรหมบริรักษ์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นแม่ทัพผู้มีบทบาทสำคัญในสงครามอานัมสยามยุทธ
เจ้าพระยายมราช (แก้ว สิงหเสนี) เกิดเมื่อปีชวดพ.ศ. 2347 ในรัชกาลที่ 1 เป็นบุตรคนที่แปดของจมื่นเสมอใจราช (สิงห์) มารดาคือท่านผู้หญิงเพ็ง ซึ่งเป็นธิดาของพระพิพิธสาลี (สังข์) นายแก้วมีพี่ชายร่วมมารดาเดียวกันชื่อว่านายเกษ (ต่อมาคือเจ้าพระยามุขมนตรี) ต่อมาในรัชกาลที่ 3 บิดาได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ที่สมุหนายก นายแก้วเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็ก ภายหลังได้เป็นนายจิตรหุ้มแพร ต่อมาเป็นจมื่นสมุหพิมาน ปลัดกรมพระตำรวจขวา หลังจากที่ไปชำระปราบโจรผู้ร้ายที่เมืองนครราชสีมา จึงได้เลื่อนขึ้นเป็นพระพรหมบริรักษ์ เจ้ากรมสนมตำรวจขวา
ในพ.ศ. 2384 ขุนนางกัมพูชาซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของเวียดนามราชวงศ์เหงียนลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของญวน พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) ได้ติดตามเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ผู้เป็นบิดาไปในการศึกสงครามในครั้งนี้ด้วย เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) มอบหมายให้พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) นำทัพเข้าโจมตีเมืองโพธิสัตว์ หลังจากนั้นเมื่อฝ่ายญวนล่าถอยออกจากกัมพูชาไปอยู่ที่เมืองโจดกแล้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) จึงมอบหมายให้พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) นำนักองค์ด้วงไปตั้งมั่นอยู่ที่เมืองอุดงในพ.ศ. 2385 พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) ร่วมกับเจ้าพระยายมราช (บุนนาค ยมนาค) และนักองค์ด้วง ยกทัพเข้าโจมตีคลองหวิญเต๊ในจังหวัดอานซางของเวียดนาม แต่ทัพฝ่ายญวนสามารถต้านทานทัพของฝ่ายสยามได้ทำให้ฝ่ายสยามต้องล่าถอยกลับ พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) คุ้มครองนักองค์ด้วงอยู่ที่เมืองอุดงเป็นเวลาสามปี จนกระทั่งในพ.ศ. 2388 ทัพญวนนำโดยเหงียนจิเฟือง (Nguyễn Tri Phương) ยกทัพญวนขึ้นมาโจมตีเมืองพนมเปญ พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) เข้าป้องกันเมืองพนมเปญแต่ฝ่ายญวนสามารถเข้ายึดเมืองพนมเปญได้สำเร็จ พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) ถอยไปอยู่ที่เมืองอุดง เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) เดินทางมาจากกรุงเทพฯเพื่อป้องกันเมืองอุดง เหงียนจิเฟืองนำทัพญวนเข้าล้อมเมืองอุดงจนกระทั่งนำไปสู่การเจรจาเพื่อยุติสงครามอานัมสยามยุทธในที่สุด
พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) สมรสกับท่านผู้หญิงหนู เป็นธิดาของเจ๊สัวต่วน ซึ่งเป็นน้องชายของเจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร) นอกจากนี้ยังมีภรรยาอื่นๆ ยกตัวอย่างเช่นท่านผู้หญิงเปรียม ซึ่งเป็นธิดาของเจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน ณ ราชสีมา)
หลังจากกลับจากศึกอานัมสยามยุทธ หลังจากที่พระยามหาเทพ (ปาน) ถึงแก่กรรม พระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) ได้รับโปรดเกล้าฯเลื่อนขึ้นเป็นพระยามหาเทพ เจ้ากรมพระตำรวจซ้าย เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในพ.ศ. 2394 ทรงแต่งตั้งพระยามหาเทพ (แก้ว) ขึ้นเป็นพระยาสีหราชเดโช พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯพระราชทานอาญาสิทธิ์ให้แก่พระยาสีหราชเดโช (แก้ว) ไปปราบโจรผู้ร้ายที่เมืองนครราชสีมา ต่อมาพระยาสีหราชเดโช (แก้ว) ได้รับโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็นพระยากำแหงสงครามเจ้าเมืองนครราชสีมา และต่อมาเมื่อเจ้าพระยายมราช (ครุฑ) ถึงแก่กรรมเมื่อพ.ศ. 2408 พระยากำแหงสงคราม (แก้ว) จึงได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยายมราช เสนาบดีกรมนครบาล
เจ้าพระยายมราช (แก้ว) ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ปีมะแม พ.ศ. 2414 อายุ 68 ปี รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ครอบครัว
เจ้าพระยายมราช (แก้ว สิงหเสนี) มีภรรยาและบุตรธิดาดังนี้
ท่านผู้หญิงหนู กัลยาณมิตร ธิดาของเจ๊สัวต่วน
เจ้าคำพา ณ จำปาศักดิ์
ภรรยาชื่อ พยอม
ภรรยาชื่อ อิ่ม
ภรรยาชื่อ แจ่ม
ภรรยาชื่อ แทน
รายชื่อตัวละครในดราก้อนบอล (ตัวละครเฉพาะอนิเมะ)
รายชื่อตัวละครในดราก้อนบอล (ตัวละครเฉพาะอนิเมะ) เป็นตัวละครที่ปรากฏเฉพาะหรือเปิดตัวในอนิเมะของ ดราก้อนบอล (ภาคแรก), ดราก้อนบอล Z, ดราก้อนบอล GT, ดราก้อนบอล ไค, ดราก้อนบอล ซูเปอร์ และภาพยนตร์ตอนพิเศษต่างๆ สำหรับตัวละครที่ปรากฏในมังงะดูเพิ่มเติมที่ รายชื่อตัวละครในดราก้อนบอล และสำหรับตัวละครที่ปรากฏในเกมดูเพิ่มเติมที่ รายชื่อตัวละครในดราก้อนบอล (ตัวละครเฉพาะเกม)
ผู้ใช้น้ำเหนือมนุษย์
ไม่ได้ปรากฏในมังงะ
โค อา-รา
โค อา-รา (고아라, เกิด วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2533) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เกิดที่เมืองชินจู จังหวัดคย็องซังใต้ โดยเธอเป็นที่รู้จักและโด่งดังจากบทนำในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น Sharp (2003), Reply 1994 คิดถึงเธอ (2013), สายลับน้องใหม่ สไตล์กังนัม (2014), ฮวารัง ยอดบุรุษบุปผางาม (2016–17), ยมทูตร้าย ล่าวิญญาณรัก (2017) และ ยอดทีมตุลาการ (2018)
โทรทัศน์
อารา ได้รับบทละครเรื่องแรกของเธอในละคร KBS teen drama, Sharp #1 ซึ่งเธอรับบท อี โอ-ลิม ในปี 2003
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์ที่เธอแสดงเป็นภาพยนตร์เรื่องของญี่ปุ่นชื่อว่า Genghis Khan: To the Ends of the Earth and Sea (เจงกีสข่าน:ในการสิ้นสุดของโลกและทะเล)ซึ่งออกอากาศในญี่ปุ่น ปี 2007 ในเดือนมีนาคม และเมษายน ของปีเดียวกันซึ่งออกอากาศที่ ฮ่องกง
สัตว์
สัตว์ (animal) เป็นสิ่งมีชีวิตยูแคริโอตหลายเซลล์ที่ประกอบกันขึ้นเป็นอาณาจักร Animalia สัตว์เกือบทั้งหมดบริโภคอินทรียวัตถุ หายใจด้วยออกซิเจน สามารถเคลื่อนไหวได้เอง สามารถสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศได้ และเติบโตจากเซลล์ทรงกลมกลวงในช่วงการเกิดเอ็มบริโอ มีสปีชีส์สัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่มากกว่า 1.5 ล้านสปีชีส์ที่ได้รับการบรรยายลักษณะแล้ว ประมาณ 1 ล้านในจำนวนนี้เป็นแมลง แต่ก็มีการประมาณจำนวนสปีชีส์ของสัตว์ทั้งหมดที่ 7 ล้านสปีชีส์ สัตว์มีขนาดได้ตั้งแต่ 8.5 ไมโครเมตรไปจนถึง 33.6 เมตร (110 ฟุต) สัตว์มีปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนต่อสัตว์อื่นและสภาพแวดล้อม ทำให้เกิดเป็นสายใยอาหารที่สลับซับซ้อนได้ อาณาจักร Animalia รวมมนุษย์ไปด้วย แต่คำว่า "สัตว์" โดยทั่วไปนั้นมักหมายถึงสัตว์อื่นที่ไม่ใช่มนุษย์ การศึกษาสัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์นั้นเรียกว่าสัตววิทยา
ในอดีต อริสโตเติลจำแนกสัตว์ออกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มที่มีเลือดและไม่มีเลือด คาร์ล ลินเนียสสร้างการจำแนกสิ่งมีชีวิตอย่างเป็นลำดับเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2301 ด้วยผลงาน Systema Naturae ของเขา ซึ่งต่อมาฌ็อง-บาติส ลามาร์กขยายเพิ่มเป็น 14 ไฟลัมในปี พ.ศ. 2352 ในปี พ.ศ. 2417 แอ็นสท์ แฮเคิลแบ่งอาณาจักรสัตว์ออกเป็นเมทาซัวหลายเซลล์ (พ้องกับ Animalia) และโพรโทซัว อันเป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวที่ไม่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นสัตว์อีกต่อไป ในยุคปัจจุบัน การจำแนกประเภทของสัตว์ขึ้นอยู่กับวิธีการขั้นสูง เช่น วิวัฒนาการชาติพันธุ์เชิงโมเลกุล (Molecular phylogenetics) ซึ่งสามารถแสดงความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการระหว่างสัตว์แต่ละชนิดได้อย่างดี
มนุษย์นำสัตว์มาใช้ประโยชน์ในหลากหลายด้าน เช่น นำมาบริโภคเป็นอาหาร (รวมทั้งเนื้อสัตว์ นม และไข่) นำมาใช้เป็นวัสดุ (เช่น หนังสัตว์ ขนสัตว์ เป็นต้น) และนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับขนส่งหรือใช้แรงงาน เป็นต้น มนุษย์นำสุนัขมาใช้ในการล่าสัตว์ขณะที่มีสัตว์บกและสัตว์น้ำจำนวนมากถูกล่าเป็นกีฬา สัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์ปรากฏในงานศิลปะตั้งแต่ยุคเริ่มแรกของมนุษย์ และยังปรากฏในปรัมปราวิทยาและศาสนาด้วย
รากศัพท์
คำว่า "animal" ในภาษาอังกฤษมีรากศัพท์มาจากภาษาละตินว่า animalis แปลว่ามีลมหายใจ มีวิญญาณ หรือสิ่งมีชีวิต ส่วนนิยามในทางชีววิทยานั้นหมายถึงทุกสมาชิกในอาณาจักร Animalia แต่เมื่อใช้โดยทั่วไป คำว่า "สัตว์" บางครั้งหมายถึงแค่สัตว์อื่นที่ไม่ใช่มนุษย์ อันเป็นผลมาจากแนวคิดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง
ลักษณะ
สัตว์มีลักษณะหลายประการที่จำแนกชัดเจนจากสิ่งมีชีวิตอื่น สัตว์เป็นสิ่งมีชีวิตยูแคริโอตและหลายเซลล์ ต่างจากแบคทีเรียที่เป็นโพรแคริโอต ต่างจากโพรทิสตาที่เป็นยูแคริโอตแต่เป็นเซลล์เดียว และต่างจากพืชและสาหร่ายที่สามารถสร้างอาหารได้เอง แต่สัตว์นั้นเป็นเฮเทโรทรอพ กล่าวคือต้องรับอาหารจากแหล่งอื่นมาย่อยสลายภายใน สัตว์เกือบทั้งหมดหายใจด้วยออกซิเจน สัตว์ทั้งหมดเคลื่อนไหวได้เอง (สามารถขยับร่างกายได้โดยธรรมชาติ) อย่างน้อยในช่วงหนึ่งของวัฎจักรชีวิต แต่ในสัตว์บางชนิด ได้แก่ ฟองน้ำ ปะการัง หอยแมลงภู่ และเพรียง มักจะเกาะอยู่กับที่ในช่วงหลังของชีวิต บลาสตูลาเป็นระยะหนึ่งในช่วงการเกิดเอ็มบริโอที่เป็นเอกลักษณ์ของสัตว์ส่วนใหญ่ อันเป็นกระบวนการที่ทำให้เซลล์สามารถเปลี่ยนสภาพไปเป็นเนื้อเยื่อและอวัยวะต่าง ๆ ได้
โครงสร้าง
สัตว์ทั้งหมดประกอบขึ้นจากเซลล์ที่ล้อมไปด้วยสารเคลือบเซลล์ต่าง ๆ ที่ประกอบขึ้นจากคอลลาเจนและไกลโคโปรตีนที่ยืดหยุ่น ระหว่างการเจริญเติบโต สารเคลือบเซลล์ของสัตว์ก่อตัวเป็นโครงร่างที่ค่อนข้างยืดหยุ่น เซลล์สามารถขยับและจัดเรียงตัวเองใหม่ได้ ทำให้โครงสร้างที่ซับซ้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ โครงร่างนี้สามารถแข็งตัวขึ้นและกลายเป็นโครงร่างเปลือก กระดูก หรือ ขวาก ในทางกลับกัน เซลล์ของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์อื่น (สาหร่าย พืช และเห็ดราเป็นหลัก) จะยึดอยู่กับที่ด้วยผนังเซลล์ และพัฒนาขึ้นระหว่างการเจริญเติบโตเรื่อย ๆ เซลล์สัตว์มีรอยต่อระหว่างเซลล์ที่เป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ ไทต์ จังก์ชัน แกบจังก์ชัน และเดสโมโซม
ร่างกายของสัตว์ส่วนมาก ยกเว้นฟองน้ำและพลาโคซัว แยกออกเป็นเนื้อเยื่อต่าง ๆ รวมถึงกล้ามเนื้อที่ทำให้เคลื่อนไหวได้ และเนื้อเยื่อประสาทที่ถ่ายทอดสัญญาณและควบคุมร่างกาย โดยปกตินั้นจะมีห้องย่อยอาหารภายใน ไม่ว่าจะมีทางเข้าเดียว (อย่างในทีโนโฟรา ไนดาเรีย และหนอนตัวแบน) หรือสองทางเข้า (อย่างในไบลาทีเรียส่วนใหญ่)
การสืบพันธุ์และการเจริญเติบโต
สัตว์เกือบทั้งหมดสืบพันธุ์โดยอาศัยเพศ สัตว์เหล่านี้จะสร้างเซลล์สืบพันธุ์แฮพล็อยด์สองชนิดจากไมโอซิส อันได้แก่สเพอร์แมโทซูน เซลล์สืบพันธุ์ขนาดเล็กที่เคลื่อนไหวเองได้ และเซลล์ไข่ที่มีขนาดใหญ่กว่าและเคลื่อนไหวเองไม่ได้ สองเซลล์นี้จะรวมตัวกันเป็นไซโกต ที่เจริญเติบโตขึ้นด้วยไมโอซิสอยู่ภายในทรงกลมกลวง เรียกว่า บลาสตูลา ในฟองน้ำ ตัวอ่อนบลาสตูลาจะว่ายน้ำไปสู่ตำแหน่งใหม่ ยึดติดกับก้นทะเล และเจริญเติบโตกลายเป็นฟองน้ำตัวใหม่ ในสัตว์กลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่ บลาสตูลาจะเข้าสู่การจัดเรียงใหม่ที่ซับซ้อนมากขึ้น เริ่มแรกมันจะบุ๋มลงไป เกิดเป็นแกสตรูลาที่มีห้องย่อยอาหารและเนื้อเยื่อคัพภะสองชั้น ได้แก่ เอ็กโทเดิร์มอยู่ด้านนอก และเอนโดเดิร์มอยู่ด้านใน ในกรณีส่วนใหญ่นั้น ชั้นที่สามที่เรียกว่า เมโซเดิร์ม จะเจริญขึ้นระหว่างสองชั้นนั้น เนื้อเยื่อคัพภะเหล่านี้ภายหลังจะเปลี่ยนสภาพไปเป็นเนื้อเยื่อและอวัยวะต่าง ๆ
สัตว์บางชนิดสามารถสืบพันธุ์โดยไม่อาศัยเพศ ซึ่งมักก่อให้เกิดการโคลนของพันธุกรรมรุ่นพ่อแม่ การสืบพันธุ์ในลักษณะนี้อาจเกิดได้จากการขาดออกเป็นท่อน การแตกหน่อดังเช่นในไฮดราและไนดาเรียอื่น ๆ หรือไม่ผสมพันธุ์เลยโดยไข่ซึ่งเจริญพันธุ์แล้วไม่ได้ผ่านการผสมพันธุ์ดังเช่นในเพลี้ยอ่อน
สายวิวัฒนาการ
สัตว์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียว กล่าวคือสัตว์ทุกชนิดมีบรรพบุรุษร่วมกัน สัตว์เป็น "พี่น้อง" กับโคอาโนแฟลกเจลลาตา ซึ่งประกอบกันขึ้นเป็นโคอาโนซัว สัตว์แรกเริ่มที่สุดนั้น ได้แก่ ฟองน้ำ ทีโนฟอรา ไนดาเรีย และพลาโคซัว มีแผนกายที่ขาดสมมาตรด้านข้าง ความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์เหล่านี้ยังเป็นที่กังขา กลุ่มพี่น้องของสัตว์อื่นทั้งหมดอาจเป็นฟองน้ำหรือทีโนฟอรา โดยที่ทั้งคู่นั้นขาดยีนฮอกซ์ ซึ่งสำคัญสำหรับการเจริญเติบโตของแผนกาย
ยีนเหล่านี้พบได้ในพลาโคซัว และสัตว์ชั้นสูงกว่าอย่างไบลาทีเรีย กลุ่มยีนทั้งหมด 6,331 กลุ่มมีร่วมกันในสัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่ทุกชนิดที่ได้รับการระบุสายพันธุ์แล้ว นี่อาจเกิดขึ้นจากบรรพบุรุษร่วมตัวเดียวกันที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 650 ล้านปีก่อนในยุคพรีแคมเบรียน 25 กลุ่มจากกลุ่มยีนเหล่านี้เป็นกลุ่มยืนแกนกลางซึ่งพบได้เฉพาะในสัตว์ 8 ใน 25 กลุ่มนี้เป็นส่วนประกอบจำเป็นของทางส่งสัญญาณแบบดับเบิลยูเอ็นทีและทีจีเอฟ-เบตา ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ทำให้สัตว์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์โดยให้แบบแผนแก่ระบบแกนของร่างกาย (ในสามมิติ) และอีก 7 กลุ่มเป็นแฟกเตอร์ของการถอดรหัส รวมถึงโปรตีนโฮเมโอโดเมนที่มีส่วนในการควบคุมการเจริญเติบโต
สายวิวัฒนาการ (เฉพาะของสายหลัก) นี้ระบุจำนวนล้านปีโดยประมาณที่สายวิวัฒนาการนั้นแยกจากกัน
ดยุกแห่งเคมบริดจ์
ดยุกแห่งเคมบริดจ์ (Duke of Cambridge) เป็นพระอิสริยยศ (ตั้งชื่อตามเมื่องเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ) ที่ก่อนหน้าที่เคยสถาปนาให้กับสมาชิกชั้นรองในพระราชวงศ์อังกฤษ มีการพระราชทานพระอิสริยยศนี้ครั้งแรกให้กับเจ้าชายชาลส์ สจ๊วร์ต (พ.ศ. 2203-2204) พระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าฟ้าชายเจมส์ ดยุกแห่งยอร์ก (ต่อมาคือ พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ) แต่กระนั้นพระองค์มิได้ทรงเคยได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศดยุกแห่งเคมบริดจ์อย่างเป็นทางการเลย
บรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งเคมบริดจ์" ได้มีการพระราชทานครั้งล่าสุดวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระอิสริยยศดังกล่าวแก่เจ้าชายวิลเลียม ก่อนเข้าพระราชพิธีเสกสมรสกับแคเธอรีน มิดเดิลตัน โดยมีพระอิสริยยศเต็มว่า "ดยุกแห่งเคมบริดจ์ (Duke of Cambridge) เอิร์ลแห่งสแตรธเอิร์น (Earl of Strathearn) และบารอนคาร์ริคเฟอร์กัส (Baron Carrickfergus)"
ประวัติ
การแต่งตั้งพระอิสริยยศนี้ที่รู้จักกันเป็นทางการครั้งแรกในฐานันดรศักดิ์ของขุนนางอังกฤษเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2207 โดยพระราชทานให้แก่เจ้าชายชาลส์ สจ๊วร์ต พระโอรสในดยุกแห่งยอร์ก (ต่อมาคือพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ) อันประสูติแต่พระชายาพระองค์แรก เป็น เจ้าชายเจมส์ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ ซึ่งต่อมาได้สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุยังน้อย และปราศจากทายาทสืบทอด จึงทำให้สายแห่งพระอิสริยยศนั้นสิ้นสุดลงโดยปริยาย ต่อมาพระอิสริยยศนี้ได้พระราชทานให้กับเจ้าชายเอ็ดการ์ สจ๊วร์ต พระโอรสอีกพระองค์หนึ่งในดยุกแห่งยอร์ก อันประสูติแต่พระชายาพระองค์แรกเช่นกัน พระองค์ก็ได้สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุยังน้อยและไม่มีผู้สืบทอดพระอิสริยยศอีกครั้งหนึ่ง
ครั้งต่อมาได้มีการพระราชทานให้แก่เจ้าชายอดอลฟัส พระราชโอรสอันดับที่ 7 ของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งได้สืบบรรดาศักดิ์นี้ต่อมาจนกระทั่งพระโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2447 คือ เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ โดยพระองค์นั้นสิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาท จึงทำให้บรรดาศักดิ์นี้สิ้นสุดลงอีกครั้งหนึ่ง
หลานชายคนแรกของดยุกที่ 1 แห่งเคมบริดจ์ (ซึ่งผ่านทางสายสตรี) คือ เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเทก ซึ่งเป็นพระอนุชาของแมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น มาร์ควิสแห่งเคมบริดจ์  ในปีพ.ศ. 2460 เมื่อได้ยกเลิกให้ใช้ฐานันดรศักดิ์เยอรมันโดยเปลี่ยนเป็น "เคมบริดจ์" แทน ซึ่งต่อมาในสมัยมาร์ควิสที่ 2 แห่งเคมบริดจ์ ได้สิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาท จึงเป็นที่สิ้นสุดของบรรดาศักดิ์ "มาร์ควิสแห่งเคมบริดจ์"
ในช่วงก่อนพระราชพิธีเสกสมรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ได้มีข่าวลือว่าพระองค์อาจได้รับการพระราชบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งเคมบริดจ์ หรือซัสเซ็กส์ แต่อย่างไรก็ตาม พระองค์ได้รับพระราชทานเฉลิมพระอิสริยยศเป็น "เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์" แทน และนอกจากนี้พระองค์ยังจะได้รับการสืบทอดบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งเอดินบะระ" ต่อจากพระราชบิดาด้วย
สถาปนาครั้งที่ 5 (ค.ศ. 2011)
'''
เฟลิซ เฮอร์ริก
เฟลิซ นิโคล เฮอร์ริก (Felice Nicole Herrig; 18 กันยายน ค.ศ. 1984 – ) เป็นทั้งนักมวยไทย, คิกบ็อกเซอร์ และนักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน เกิดในบัฟฟาโลโกรฟ รัฐอิลลินอย เธอเริ่มอาชีพของเธอจากจากเข้าร่วมแข่งขันมวยไทยและคิกบ็อกซิ่งก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นการต่อสู้แบบผสมใน ค.ศ. 2009 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 เธอได้ลงนามร่วมการแข่งขันหลายรายการกับ XFC ในรัฐฟลอริดา
ปัจจุบัน เฮอร์ริก อยู่ในอันดับที่ 10 ของรุ่นสตรอเวทจากการจัดอันดับโลกในการต่อสู้แบบผสมประจำสถาบันยูนิไฟวีเมน
ในวงการต่อสู้แบบผสม
เฟลิซ ได้ปรากฏตัวในซีรีส์ ไฟท์เกิร์ล ใน ค.ศ. 2007 ทางช่องอ๊อกซิเจน และชนะการต่อสู้ในประเทศไทยโดยได้พบกับคู่ชกซึ่งเป็นแชมป์ชาวไทย ในภายหลัง เธอได้รับการกำหนดให้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตีโชว์อื่นของการการต่อสู้แบบผสม ซึ่งมีชื่อเรียกว่าอัลติเมตวีเมนชาเลนจ์
การปรากฏตัวผ่านสื่อ
เฟลิซ เป็นหนึ่งในตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ในวิดีโอเกมซูพรีมาซีเอ็มเอ็มเอ สำหรับระบบเอ็กซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3
ราศีกันย์
ราศีกันย์ (Virgo จากvirgō แปลว่า "หญิงพรหมจรรย์") เป็นราศีที่ 6 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีสิงห์กับราศีตุล มีสัญลักษณ์เป็นหญิงพรหมจรรย์ ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีกันย์นั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 23 สิงหาคม ถึง 23 กันยายน ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 16 กันยายน ถึง 15 ตุลาคม
ออลแอฟริกาเกมส์ 1999
ออลแอฟริกาเกมส์ 1999 (1999 All-Africa Games) เป็นการแข่งขันกีฬาออลแอฟริกาเกมส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 10-19 กันยายน ค.ศ. 1999 ในมหานครโจฮันเนสเบิร์ก, ประเทศแอฟริกาใต้ มี 53 ประเทศเข้าร่วมใน 18 ชนิดกีฬา กีฬาเนตบอลถูกบรรจุเป็นกีฬาสาธิต
ชาวแอฟริกาใต้ต้อนรับผู้ชมประมาณ 25,000 คน รวมถึงนักกีฬา 6,000 คนและเจ้าหน้าที่ 3,000 คนจากทั่วทั้งทวีปแอฟริกา พิธีเปิดที่มีการเต้นรำ อุปรากรณ์แอฟริกัน และนักรบชาวซูลู ถูกจัดแสดงในสนามกีฬาที่มีผู้ชมน้อยกว่า 15,000 คน
ช่องแคบยิบรอลตาร์
ช่องแคบยิบรอลตาร์ (Strait of Gibraltar; Estrecho de Gibraltar; مضيق جبل طارق) เป็นช่องแคบที่เชื่อมต่อมหาสมุทรแอตแลนติกกับทะเลอัลโบรัน (ส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน) และแยกประเทศสเปนออกจากประเทศโมร็อกโก
ชื่อช่องแคบนี้มาจากชื่อดินแดนยิบรอลตาร์ (Gibraltar) ซึ่งมีต้นกำเนิดอีกทีมาจากคำอาหรับว่า ญะบัลฏอริก (جبل طارق) หมายถึง "ภูเขาของฏอริก" ฏอริกในที่นี้คือนายพลเบอร์เบอร์ชื่อ ฏอริก อิบน์ ซิยาด (طارق بن زياد) ผู้นำการพิชิตฮิสปาเนียของอิสลามในปี ค.ศ. 711 ช่องแคบนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "สตร็อก" (Strog: Str ait o f G ibraltar) ซึ่งมักใช้กันในวงทหารเรือ
ที่ตั้ง
ทางด้านเหนือของช่องแคบคือประเทศสเปนและยิบรอลตาร์ ส่วนทางด้านใต้ของช่องแคบคือประเทศโมร็อกโกและเซวตา (ดินแดนส่วนแยกของสเปนในแอฟริกาเหนือ) และยังมีเกาะเล็ก ๆ หลายเกาะในบริเวณนั้น เช่น เกาะเปเรคิล (Isla Perejil) เป็นต้น ซึ่งยังคงเป็นข้อพิพาทเรื่องการอ้างสิทธิ์ครอบครองระหว่างสเปนกับโมร็อกโก
ปลาช่อนงูเห่า
ปลาช่อนงูเห่า หรือ ปลาช่อนดอกจันทน์ (Great snakehead) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) ไม่จัดว่าเป็นปลาเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นปลาหายาก พบไม่บ่อยนักในธรรมชาติ มีลักษณะลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวมีขนาดเล็กกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ สีลำตัวจะเปลี่ยนไปตามวัยและสภาพแวดล้อม ปกติพื้นลำตัวจะเป็นสีคล้ำเช่น น้ำตาลแกมเขียว หรือสีดำ เมื่อยังเป็นลูกปลาจะมีแถบสีส้มคาดตามความยาวจากหัวจรดโคนหาง โดยบริเวณโคนหางจะมีจุดสีดำล้อมรอบด้วยวงสีส้มสด แลดูคล้ายเครื่องหมายดอกจันทน์  เมื่อปลาเริ่มโตขึ้นจะมีแถบดำราว 5-6 แถบคาดขวางลำตัวส่วนที่อยู่ค่อนไปทางท้าย ใต้ท้องสีจาง ลำตัวด้านท้าย ครีบหลัง หาง และครีบท้องจะมีจุดสีตะกั่วเหลือบแวววาวกระจายอยู่ทั่ว
ปลาช่อนชนิดนี้ มีขนาดโตเต็มที่ราว 40-90 เซนติเมตร แต่ก็มีบางรายงานพบว่ายาวได้ถึง 183 เซนติเมตร น้ำหนักถึง 30 กิโลกรัม มีรูปร่างเรียวยาวกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ ประกอบกับส่วนหัวที่เล็ก ทำให้แลดูคล้ายงูเห่า จึงเป็นที่มาของชื่อ "ปลาช่อนงูเห่า" เมื่อชาวบ้านจับปลาชนิดนี้ได้ บางคนไม่กล้ากินเนื่องจากเชื่อว่าเป็นปลาช่อนผสมงูเห่า มีพิษร้ายแรงกว่างูเห่าทั่วไป แต่ความเป็นจริงแล้ว ปลาช่อนงูเห่าไม่ได้มีพิษแต่อย่างใด
มีการกระจายพันธุ์ในไทย, พม่า, กัมพูชา, มาเลเซีย โดยพฤติกรรมมักอยู่อาศัยตามแม่น้ำชายฝั่งที่มีพืชน้ำและพรรณไม้ขึ้นชายฝั่งมีเงาร่ม อาหารได้แก่ ปลา, กุ้ง, สัตว์น้ำขนาดเล็กและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก เช่น กบ, เขียด รวมถึงแมลงชนิดต่าง ๆ ด้วย
อุปนิสัยเป็นปลาที่ค่อนข้างดุร้ายก้าวร้าว โดยมักจะกบดานตัวนิ่ง ๆ กับพื้นท้องน้ำหรือไม่ก็ลอยตัวอยู่ปริมน้ำ เมื่อพบอาหารจะพุ่งฉกด้วยความเร็วและดุดัน
ปลาช่อนงูเห่า นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีขายในตลาดปลาสวยงามเป็นบางครั้ง
มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นต่าง ๆ เช่น "หลิมหางกวั๊ก" ที่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน "ก๊วน" ในภาษาเหนือและภาษาอีสาน "ล่อน", "กะล่อน" หรือ "อ้ายล่อน" ในภาษาใต้ เป็นต้น
อนึ่ง ปลาช่อนงูเห่า ยังไม่มีชื่อวิทยาศาสตร์ที่ถูกต้องแน่นอน โดยมากจะใช้ชื่อว่า Channa marulius อันเป็นชื่อเดียวกับปลาช่อนงูเห่าอินเดีย แต่ในทัศนะของนักมีนวิทยาที่ทำการศึกษาเรื่องปลาช่อน เห็นว่า ควรใช้ Channa aurolineatus (Day, 1870) หรือ Channa aff. aurolineatus
ชาลส์ แม็กแมน และดาร์วิน จัดจ์
ชาลส์ แม็กแมน (Charles McMahon; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518) และ ดาร์วิน ลี จัดจ์  (Darwin Lee Judge; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518) เป็นนาวิกโยธินสังกัดกองพันนาวิกโยธินรักษาความปลอดภัย (เอ็มเอสจี) ประจำสถานทูตสหรัฐในกรุงไซ่ง่อน ประเทศเวียดนามใต้ พวกเขาถูกส่งมาที่เวียดนามใต้ ช่วงเดือนมีนาคมถึงเมษายน พ.ศ. 2518 ในช่วงท้ายสงครามเวียดนาม โดยทั้งสองถูกส่งให้มารักษาความปลอดภัย ณ สำนักงานผู้ช่วยทูตทหารของสหรัฐ (ดีเอโอ) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับท่าอากาศยานเตินเซินเญิ้ต
การเสียชีวิต
ในช่วงก่อนที่ไซ่ง่อนใกล้จะแตก ข้าศึกฝ่ายคอมมิวนิสต์ซึ่งกำลังเข้าประชิดเมืองหลวง ได้ทำการโจมตีด้วยจรวดและปืนใหญ่จากฝ่ายข้าศึกมาที่สนามบินตลอดค่ำคืนจนถึงรุ่งเช้าของวันที่ 29 เมษายน ปรากฏว่าในช่วงเวลาประมาณสามนาฬิกาเศษ ได้มีจรวดขนาด 122 มม. ลูกหนึ่งของข้าศึกพุ่งมาตกใส่จุดรักษาการของทั้งสอง ทำให้นาวิกโยธินรักษาความปลอดภัยทั้งสองนายเสียชีวิตทันที
ศพของพวกเขาถูกนำไปเก็บไว้ในโรงพยาบาลมิชชันซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยาน และด้วยสถานการณ์ที่เกิดความโกลาหลสับสนอลหม่านในช่วงนั้น ทำให้ศพของนาวิกโยธินตกสำรวจจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่เข้าใจว่าได้ส่งศพคืนกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสงบลง ครอบครัวของนาวิกโยธินที่สูญหายนี้จึงได้ดำเนินการค้นหาร่างของลูก ๆ ของพวกเขาเพื่อนำกลับสหรัฐ โดยการติดต่อวุฒิสมาชิกเท็ด เคนนิดี ให้ช่วยเป็นผู้ดำเนินเรื่อง โดยประสานงานผ่านคณะอนุกรรมาธิการผู้ลี้ภัยของวุฒิสภาเพื่อเป็นตัวกลางไปเจรจากับรัฐมนตรีการต่างประเทศของรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งเวียดนามใต้ ในที่สุดการนำศพของนาวิกโยธินทั้งสองนายออกจากเวียดนามก็เป็นผลสำเร็จ ศพได้รับการเคลื่อนย้ายจากกรุงไซ่ง่อนมาพักไว้ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองเพื่อส่งกลับสหรัฐในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519
อักษรลายตัย
อักษรลายตัย หรือ อักษรท้ายลายตัย (Chữ Thái Lai Tay) เป็นระบบการเขียนของชาวไทญ้อในจังหวัดเหงะอาน ประเทศเวียดนาม ที่ใช้เขียนภาษาญ้อ รูปร่างคล้ายอักษรไทยฝักขามที่เคยใช้ในล้านนา
ชื่อ
อักษรนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น อักษรญ้อลายตัย, อักษรเหงะอาน, อักษรไทญ้อ, อักษรท้ายลายตัย, อักษรกวี่เจิว
ต้นกำเนิด
เบื้องต้นมีแชล แฟร์ลุส (Michel Ferlus) นักวิชาการชาวฝรั่งเศสจัดให้อักษรลายตัยอยู่ในกลุ่มอักษรเขมร โดยแยกออกเป็นสองกลุ่ม คือ อักษรสุโขทัยและฝักขาม (ซึ่งพัฒนาไปเป็นอักษรไทยและลาว) และอีกกลุ่มคือ อักษรไทเวียด ลายตัย และลายปาว ของชาวไทในเวียดนาม แฟร์ลุสกล่าวอีกว่าชาวไทรับรูปแบบอักษรเขมรทั้งหมดไปใช้โดยขาดการเรียนรู้อย่างเหมาะสม ในเวลาต่อมาเมื่อชาวไทกระจายทั่วภาคพื้นทวีปอุษาคเนย์ พวกเขาก็ยังคงรักษาลักษณะดั้งเดิมของอักษรเขมรยุคก่อนพระนครไว้ได้ หากแต่ไม่มีการเรียงลำดับอักษร หรือการใช้ตัวเลข อย่างไรก็ตาม ชาวไทในเวียดนามมีอักษรใช้ครั้งแรกตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศวรรษที่ 16 เป็นต้นมา
รูปลักษณ์
อักษรลายตัยมี 29 พยัญชนะ โดยมี 8 ตัวที่สามารถพบในตำแหน่งท้ายพยางค์ และมีสัญลักษณ์สระ 13 แบบ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งใต้พยัญชนะ หรือบางส่วนตั้งอยู่ทางขวาของพยัญชนะ อักษรลายตัยยังคงเป็นอักษรสระประกอบแท้ และพยัญชนะที่ไม่มีรูปสระจะออกเสียงด้วยสระลดรูป <o>, [ɔ] ซึ่งต่างจากระบบการเขียนอักษรไทอื่น ๆ อักษรนี้ยังมีตัวแฝดสำหรับสระและตัวผสมพยัญชนะท้ายอีก 9 ตัว
อักษรนี้เขียนจากบนลงล่างและจากขวาไปซ้าย แบบเดียวกับอักษรจีน เพราะชาวไทเหล่านี้เคยใช้อักษรจีนเขียนภาษาของตนมาก่อนที่จะรับรูปแบบการเขียนอักษรฝักขามจากล้านนาและลาว
อักษรลายตัยไม่มีวรรณยุกต์ ส่วนใหญ่มักเขียนโดยไม่มีเครื่องหมายวรรคตอน แต่อาจพบในเอกสารตัวเขียนบางอันที่มีเครื่องหมายวรรคตอนเหมือนกับของจีน อักษรนี้ไม่มีตัวเลข โดยจะเขียนตัวเลขเป็นรูปตัวอักษร
<Gallery> ไฟล์:Lai Tay script example.png|ข้อความในอักษรลายตัย ไฟล์:Lai Tay manuscript.jpg|ข้อความที่ตัดตอนมาจากเอกสารตัวเขียนอักษรลายตัย ไฟล์:Lai Tay manuscript 2.jpg|เอกสารตัวเขียนในอักษรลายตัย </Gallery>
การใช้งาน
ปัจจุบันไม่ค่อยมีการใช้งานอักษรนี้แล้ว แต่มีเอกสารตัวเขียนมากพอที่จะให้นักภาษาศาสตร์ศึกษาได้ นักวิชาการไทญ้อที่มีอายุมากบางคนสามารถอ่านเอกสารเหล่านี้ได้ ชุมชนไทญ้อในปัจจุบันมีการสอนและศึกษาอักษรนี้ โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลท้องถิ่นและบรรดาครู
วัดต้นแหลง
วัดต้นแหลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไชยวัฒนา อำเภอปัว จังหวัดน่าน
วัดต้นแหลงสันนิษฐานว่าสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2127 โดยช่างชาวไทลื้อ กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 มีข้อสันนิษฐานว่าวัดต้นแหล๋งน่าจะสร้างขึ้นสมัยกรุงสุโขทัยตอนปลาย เพราะลักษณะของหลังคาเป็นทรงสามชั้นมุงด้วยไม้ทั้งหมด นาคบนหลังคาเป็นนาคสามเศียรคล้าย ๆ กับนาคของประเทศลาว
สถาปัตยกรรมไทลื้อของวัดที่โดดเด่น คือ วิหารหรืออุโบสถ ตัววิหารเดิมถูกรื้อแล้วสร้างใหม่ เนื่องจากสร้างอยู่ริมตลิ่งทำให้ในฤดูน้ำหลาก หลังคาวิหารเป็นทรงคุ่มลาดเอียง ซ้อนกัน 3 ชั้น ต่อมาได้เกิดการชำรุดเนื่องจากปลวกแมลงและความชื้นจากดิน จึงต้องเปลี่ยนผนังใหม่เป็นผนังก่ออิฐ และเพิ่มช่องหน้าต่างขนาดเล็กขึ้น เพื่อให้แสงสว่างตัววิหาร บริเวณฐานชุกชีค่อนไปทางหลังวิหารสามารถเดินได้รอบ ฐานวิหารยกพื้นสูงประมาณ 1 เมตร ประตูอยู่กึ่งกลางเป็นประตูไม้เปิดปิดได้โดยเจาะรูผนังแกนหมุนเพื่อรับบานประตูขนาดใหญ่
วัดนางเหล้า
วัดนางเหล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ มีกำแพงวัดทั้ง 4 ด้านเป็นอาณาเขต ปัจจุบันมีพระครูธรรมกถาสุนทร (อิทธิกร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดนางเหล้า หรือ วัดนางลาว สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2225 โดยมีอุบาสิกาชื่อนางลาว มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินและสร้างวัด ต่อมาชาวบ้านเรียกชื่อเพี้ยนไปเป็นวัดนางเหล้า จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้มีการขออนุญาตต่อกรมการศาสนาขอเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดลาวัณย์วราราม (มีความหมายว่าวัดมีความงามอันยอดเยี่ยม) แต่ยังไม่ได้รับการพิจารณาตามที่เสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ด้านการศึกษา มีโรงเรียนการประถมศึกษาขึ้นในวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และได้ให้อุปการะตลอดมา
เทศบาลตำบลป๊อกแป๊ก
ป๊อกแป๊ก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 1 บ้านป๊อกแป๊ก และบางส่วนของหมู่ 7 บ้านนาร่อง ของตำบลหนองโน ในอำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลป๊อกแป๊กที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ในเขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 725 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลป๊อกแป๊กมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ชื่อของเทศบาลมาจากชื่อของ “วัดป่าเป็ก” (วัดป๊อกแป๊กในปัจจุบัน) สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2453 ชาวบ้านร่วมใจกันสร้างขึ้น เดิมที่ชาวบ้านนี้ได้อพยพมาจากทางเหนือเรียกตัวเองว่า “ยวน” น่าจะแผลงมาจากคำว่า “โยนก” เมื่อมีจำนวนมากเข้าก็ได้จัดสร้างขึ้นแล้วเรียก เนื่องจากหมู่บ้านที่มีป่าไม้ชนิดหนึ่งเรียกว่า “เป๊ก” หรือ “เพ็ก” มีลักษณะคล้ายไม้รวกแต่เล็กกว่า ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือถึงจังหวัดนครราชสีมา ทางรถไฟผ่านหมู่บ้านนี้ทางราชการได้ตั้งสถานีรถไฟบ้านป๊อกแป๊ก เรียกเพี้ยนมาจากบ้านป่าเป๊ก ตั้งแต่นั้นมาชื่อบ้านป่าเป๊กก็ค่อยหายไป คงเหลือแต่บ้านป๊อกแป๊กแทน
ในปี พ.ศ. 2506 ทางราชการได้เห็นว่าท้องถิ่นหมู่ที่ 1 บ้านป๊อกแป๊ก, บ้านป๊อกแป๊กใต้ ของตำบลหนองโน ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบ้านป๊อกแป๊ก (ในขณะนั้น) มีตลาดเป็นที่ประชุมชน บ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น คมนาคมและการค้าขายเจริญมาก แต่ยังขาดการบำรุงรักษา ทางราชการจึงประกาศจัดตั้ง "สุขาภิบาลป๊อกแป๊ก" ขึ้นในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 โดยมีผลในวันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เพื่อบำรุงความสุขและความสะดวกของประชาชนให้ยิ่งขึ้น นับว่าเป็นสุขาภิบาลแห่งที่ 2 ของอำเภอเมืองสระบุรี ก่อนที่จะยกขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลป๊อกแป๊ก" ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 โดยมีผลในวันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ประชากร
เทศบาลตำบลป๊อกแป๊กประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 2 หมู่บ้าน แบ่งเป็นเต็มพื้นที่ในหมู่ที่ 1 บ้านป๊อกแป๊ก และพื้นที่บางส่วนในหมู่ที่ 2 บ้านนาร่อง มีจำนวนประชากร 725 คน แบ่งเป็นชาย 330 คน หญิง 395 คน (เดือนธันวาคม 2564) และมีครัวเรือนทั้งหมด 421 หลังคาเรือน
อับดอน อาลีโนวี
อับดอน อาลีโนวี (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองอิตาลี อับดอน อาลีโนวี เกิดที่เมืองอีโบลี เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1923.  โดยย้ายไปอยู่เมืองเนเปิล ก่อนที่จะมาทำงานในพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี  และในปี 1976 จนถึงปี 1992 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเทศอิตาลี สังกัดฝ่ายเดโมแครตซ้าย
ความจริง (เพลงรูม 39)
"ความจริง" เป็นซิงเกิลของวงรูม 39ในปี พ.ศ. 2558 จากค่ายเลิฟอีส ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย โอฬาร ชูใจ (แว่นใหญ่) และเรียบเรียงโดย กฤช วิรยศิริ ,Room39 ออกจำหน่ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2558
การตอบรับ
เพลง ความจริง ได้อันดับ 2 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อุลตร้าแมนเนออส
อุลตร้าแมนเนออส เป็นภาพยนตร์ซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ของซึบุรายะโปรดักชันส์
ในช่วงแรกออกฉายในรูปแบบหนังสั้นไพล็อตฟิล์ม และ งานอีเวนท์ไลฟ์โชว์ ในปี ค.ศ. 1995 ต่อในในปี ค.ศ. 2000 ได้นำซีรีส์นี้มาทำใหม่ในรูปแบบออริจินอลวิดีโอ
เวอร์ชัน ค.ศ. 1995
อุลตร้าแมนเนออส เป็นผลงานที่เปิดตัวในปี ค.ศ. 1995 โดยในช่วงแรกเป็นอุลตร้าแมนที่ถูกนำมาใช้ในการแสดงบนไลฟ์โชว์คู่กับ อุลตร้าเซเว่น 21 เท่านั้น ซึ่งได้ใช้เปิดตัวโชว์แสดงครั้งแรกที่ มิตซึอิกรีนแลนด์ และช่วงเวลาในขณะนั้นเป็นช่วงที่ซีรีส์ของอุลตร้าแมนยังไม่มีผลงานใหม่ทางโทรทัศน์ นับตั้งแต่ อุลตร้าแมน 80 สิ้นสุดการออกอากาศ รวมถึงมีผลงานเฉพาะทางวิดีโออย่างอุลตร้าแมนเกรทและอุลตร้าแมนพาวเวิร์ด ที่เป็นผลงานร่วมทุนทำกับบริษัทต่างประเทศ จึงต้องการที่จะทำผลงานเรื่องนี้เป็นผลงานที่เว้นวรรคจากอุลตร้าแมน 80 และได้ออกแบบตัวละครเรื่องนี้โดย มารุยามะ ฮิโรชิ
ในปี ค.ศ. 1995 ได้ทำภาพยนตร์รูปแบบไพล็อตฟิล์ม โดยทาคาโนะ โคอิจิ เป็นผู้กำกับถ่ายทำ เพื่อที่จะสร้างเป็นละครทีวีชุดอย่างเต็มตัว แต่ว่าในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเป็นช่วงฉลองครบรอบ 30 ปีของภาพยนตร์ชุดอุลตร้าแมน กลับถูกระงับในการทำทีวีซีรีส์ชุดนี้ไป เนื่องจากต้องการที่ผลัดดันผลงาน อุลตร้าแมนทีก้า และ อุลตร้าแมนเซเอิร์ธ แทน แต่อย่างไรก็ดี เนออส กับ 21 ก็ยังคงได้ไปปรากฏตัวในงานต่างๆ ให้ผู้คนได้เห็นกันอยู่
เวอร์ชัน ค.ศ. 2000
หลังจากอุลตร้าแมนไกอาสิ้นสุดออกอากาศเมื่อ ปี ค.ศ. 1999 สึบุรายะ มาซาฮิโระ ได้กลับมาทำผลงานอีกครั้ง หลังจากสิ้นสุดการสร้าง อุลตร้าเซเว่น 1999 โดยได้ถูกทำในรูปแบบออริจินอลวิดีโอ มีจำนวนทั้งหมด 12 ตอน โดยนำทีมงานที่ทำอุลตร้าเซเว่นยุคเฮย์เซย์ ซึ่งเป้าหมายผู้ชมเหมาะสำหรับครอบครัวและสำหรับเด็กเช่นเดียวกับอุลตร้าแมนในยุคเฮย์เซย์ ความยาวของตัวเรื่องมี 25 นาทีต่อตอน
HEART
HEART (High-tech Earth Alert and Rescue Team) คือ ทีมสืบสวนพิเศษที่ก่อตั้งขึ้นโดยการรวบรวมเอาบุคลากรชั้นเลิศมาจากบรรดาสมาชิกที่สังกัดกับหน่วยงานป้องกันนานาชาติ ( มีชื่อเรียกกันโดยทั่วไปว่า DJ ) โดยมีภารกิจหลัก คือ การสืบสวนคดียากๆซึ่งรวมไปถึงเรื่องที่เป็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ หรือ เหตุการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ภายในฐานที่มั่นศูนย์บัญชาการของหน่วยงานป้องกันนานาชาติซึ่งตั้งอยู่บนใจกลางภูเขาในเขตชานเมืองโตเกียวคือสถานที่ที่กองบัญชาการของ HEART ตั้งอยู่ อาคารที่ตั้งอยู่ภายในฐานนั้นจะถูกสร้างเป็นอาคารใต้ดินขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ในละแวกภูเขาโดยรอบ นอกจากนั้นยังมีทางลับใต้ดินที่เชื่อมโยงไปถึงเขตเมืองหลวง ฐานทัพแห่งนี้จะมีบุคลากรชั้นยอดจากหลายประเทศทั่วโลกมาประจำการกันอยู่ เพื่อคอยติดตามการทำงานของทีม HEART ด้วย
ข้อมูล
เมื่อคางุระทำการแปลงร่างโดยใช้เอสเทรลเลอร์ และชูขึ้นมาทำให้สามารถแปลงร่างเป็นอุลตร้าแมนนีโอส์ โดยท่าการต่อสู้ของนีโอส์นั้นจะเป็นการต่อสู้แบบความว่องไวเป็นหลัก •อายุ 8,900ปี
อุลตร้าเซเว่น 21 เป็นนักรบอุลตร้าที่อยู่สังกัดหน่วยสายตรวจอวกาศที่แยกย่อยจากหน่วยของนักรบอุลตร้าเป็นผู้ช่วยของนีโอส์โดยมีความสามารถในการแปลงร่างเป็นมนุษย์ทุกๆคนเพื่อช่วยเหลือนีโอส์ในยามวิกฤติ •อายุ12,000
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
รายนามรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีของไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีที่ยังมีชีวิตอยู่ 72 คน
สงครามรวมชาติของฉิน
สงครามรวมชาติของจิ๋นซีฮ่องเต้ เป็นสงครามครั้งสำคัญที่สุดของจีน เกิดขึ้นเมื่อ 230 ปีก่อนคริสตกาล ตรงกับปลาย ยุคจ้านกว๋อ ซึ่งแคว้นฉินที่นำโดย ฉินหวง ได้พยายามรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง
โดยแคว้นแรกที่โปรดให้เข้าตีก็คือ แคว้นหาน ไม่นานแคว้นหานก็ยอมแพ้หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงนำทัพบุกเข้าตี แคว้นจ้าว ไม่นาน แคว้นจ้าวก็ยอมแพ้หลังจากนั้นก็โปรดให้บุกแคว้นเอี้ยน, แคว้นเว่ย, แคว้นเย่ว์, แคว้นฉู่และโปรดให้บุก แคว้นฉี เป็นแคว้นสุดท้ายเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้ในที่สุดฉินอ๋องทรงสามารถรวบรวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จและในภายหลังทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรกของจีนทรงพระนามว่า จิ๋นซีฮ่องเต้
เชิมเกนต์
เชิมเกนต์ (Шымкент, شىمكەنت; Yañalif: Şьmkent) หรือชิมเกนต์ (Chimkent, Чимкент, چىمكېنت; Чимкент ) เป็นเมืองในประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ใกล้พรมแดนคาซัคสถาน-อุซเบกิสถาน เชิมเกนต์เป็นหนึ่งในสามเมืองในประเทศคาซัคสถานที่มีสถานะ "นครสำคัญแห่งสาธารณรัฐ" (the city of republican significance ) และมีศักดิ์เทียบเท่ากับแคว้นร่วมกับอัลมาเตอและอัสตานา เชิมเกนต์มีประชากรมากเป็นอันดับที่สามของประเทศ รองจากอัลมาเตอและอัสตานา โดยประมาณการว่าเมืองนี้มีประชากร 1,002,291 คนนับถึงวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เชิมเกนต์มีฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม และได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของเครือรัฐเอกราชประจำ ค.ศ. 2020
ประวัติศาสตร์
เชิมเกนต์ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เพื่อใช้เป็นสถานีคาราวานประจำเมืองไซรัม ซึ่งเป็นเมืองการค้าในเส้นทางสายไหม ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรทางทิศตะวันออก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าระหว่างกลุ่มชนเร่ร่อนชาวเตอร์กิกและพ่อค้าชาวซอกเดียซึ่งตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้ เชิมเกนต์ถูกรุกรานหลายครั้ง ทั้งโดยเจงกิส ข่าน โดยกลุ่มชาวข่านถิ่นใต้ และโดยกลุ่มชนเร่ร่อน เชิมเกนต์ถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐข่านโกกันด์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อนจะถูกผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1864 ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1914 และ ค.ศ. 1924 เชิมเกนต์เปลี่ยนชื่อเป็น "เชียร์เนียเอฟ" (Черняев; Chernyaev) หลังจากตกเป็นของจักรวรรดิรัสเซียแล้ว เชิมเกนต์ก็ยังคงมีความสำคัญในฐานะเมืองศูนย์กลางการค้าระหว่างชาวเตอร์กิกเร่ร่อนและชาวเตอร์กิกที่ตั้งถิ่นฐาน และมีผลิตภัณฑ์ขึ้นชื่ออย่างหนึ่งได้แก่คูมิส หรือนมเปรี้ยวที่ทำจากน้ำนมของม้า ในเวลาต่อมา หลังจากเกิดการปฏิวัติรัสเซียซึ่งทำให้จักรวรรดิรัสเซียเปลี่ยนฐานะเป็นสหภาพโซเวียต มีการจัดตั้งสาธารณรัฐต่าง ๆ และเปลี่ยนแปลงเขตแดนอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งใน ค.ศ. 1956 เชิมเกนต์กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค ก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคาซัคสถานหลังจากสหภาพโซเวียตล่มสลายในที่สุด
ใน ค.ศ. 2016 ประธานาธิบดีนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟแสดงความตั้งใจที่จะให้เชิมเกนต์กลายเป็นมหานครแห่งที่สามของประเทศ โครงการก่อสร้างต่าง ๆ ได้ริเริ่มขึ้นบริเวณทางเหนือของเมือง
ภูมิศาสตร์
เชิมเกนต์ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ใกล้กับชายแดนคาซัคสถาน-อุซเบกิสถาน ตัวเมืองเชิมเกนต์ห่างจากนครอัลมาเตอไปทางตะวันตกประมาณ 690 km ห่างจากกรุงอัสตานาไปทางทิศใต้ประมาณ 1,483 km และห่างจากกรุงทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถานไปทางทิศเหนือประมาณ 120 km
สังคม
รายงานของสภาท้องถิ่นระบุว่าประชากรคนที่หนึ่งล้านเกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
กีฬา
เชิมเกนต์มีสโมสรฟุตบอลชาย 1 สโมสรได้แก่สโมสรฟุตบอลโอร์ดาบาเซอ ซึ่งแข่งขันในคาซัคสถานพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2020 และสโมสรฟุตบอลหญิง 1 สโมสรได้แก่สโมสรฟุตบอลเบอีอีกา คาเซอฆอร์ต ซึ่งแข่งขันในคาซัคสถานวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิป ทั้งสองลีกเป็นลีกระดับสูงสุดในระบบลีกของคาซัคสถาน สนามกีฬาหลักของเมืองคือสนามกีฬากาเจอมูกัน มูไงต์ปาซอฟ ซึ่งตั้งชื่อตามนักมวยปล้ำชาวคาซัคสถาน มีความจุ 20,000 ที่นั่ง
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
เชิมเกนต์สถาปนาความสัมพันธ์เป็นเมืองแฝดกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
ราศีมกร
ราศีมกร หรือ ราศีมังกร (Capricorn, Capricornus จากCapricornus แปลว่า "แพะมีเขา") เป็นราศีที่ 10 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีธนูกับราศีกุมภ์ มีสัญลักษณ์เป็นครึ่งแพะภูเขาครึ่งปลา ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีมกรนั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 22 ธันวาคม ถึง 20 มกราคม ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 15 มกราคม ถึง 14 กุมภาพันธ์
แมลงทับราชา
แมลงทับราชา (Jewel beetle, Metallic wood-boring beetle; ) เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์แมลงทับ (Buprestidae)
มีหนวดแบบฟันเลื่อย ลำตัวเรียวยาว ตารวมใหญ่ มีปีกสีน้ำเงินเข้มแวววาวจนถึงสีเขียว บริเวณอกมีแต้มสีแดง 2 อันอยู่ทางซ้ายและขวา ด้านหลังของปีกมีขีดสีแดงพาดยาวตั้งแต่โคนปีกไปจนถึงปลายปีก
มีความยาวตั้งแต่ 1.3-1.9 นิ้ว แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย, จีน, ไทยและลาว มีวงจรชีวิตเหมือนเช่นแมลงทับทั่ว ๆ ไป
สามารถแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ (ดูในตาราง)
นุติ เขมะโยธิน
นุติ เขมะโยธิน เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คนของ ณรงค์ เขมะโยธิน อดีตเอกอัครราชทูต และ กรรณิการ์ เขมะโยธิน (ญ.), นุติ เป็นหลานปู่ใน พลเอก เนตร เขมะโยธิน และเป็นผู้สืบสายสกุล “ณ ราชสีมา” ชั้น 10 สาย "พระยาภักดีสงคราม (เจ้าเมืองนางรอง)"  มีภรรยาเป็นนักแสดงชื่อ กมลชนก โกมลฐิติ มีบุตร-ธิดา 2 คน ด้านการศึกษา ศึกษาชั้นประถมปีที่ 1 ที่โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วจึงศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นเวลา 5 ปี และศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนนานาชาติ กรุงเทพฯ ศึกษาระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ สาขาอาชญาวิทยา
หลังจบการศึกษา รับราชการในช่วงสั้น ๆ ก่อนที่จะเข้าสู่วงการบันเทิง โดยมีผลงานแสดงละคร ภาพยนตร์และเพลง กับวงซิสเต็มโฟร์ และมีผลงานอัลบั้ม ชื่ออัลบั้ม เดียร์-น็อต ปัจจุบันนี้ น๊อต-นุติ เขมะโยธิน รองกรรมการผู้จัดการสายธุรกิจ โทรทัศน์ดาวเทียม บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
แอฟริกาตะวันตก
รัฐ
Economic Community of West African States ซึ่งก่อตั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1975 เป็นตัวบ่งชี้ภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกมาตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ประกอบด้วย 15 รัฐดังนี้:
thumb|right|350px| [[รัฐทางภูมิรัฐศาสตร์ของแอฟริกาตะวันตก;
]]
ในทางภูมิรัฐศาสตร์ สหประชาชาติแบ่งภูมิภาคในแอฟริกาตะวันตกด้วยรัฐก่อนหน้ากับมอริเตเนีย (ถอนตัวจาก ECOWAS ใน ค.ศ. 1999) ทำให้มีพื้นที่ประมาณ 6.1 ล้านตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ ภูมิภาคย่อยของสหประชาชาติยังรวมเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ด้วย
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษ (English Civil War; ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1651) เป็นสงครามกลางเมืองของอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ที่ต่อเนื่องกันหลายครั้งระหว่างฝ่ายรัฐสภา และฝ่ายกษัตริย์นิยม สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1646; ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1648 ถึงปี ค.ศ. 1649 เป็นสงครามของความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ฝ่ายหนึ่งและผู้สนับสนุนรัฐสภายาวอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะที่ครั้งที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1651 เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และผู้สนับสนุนรัฐสภารัมพ์อีกฝ่ายหนึ่ง สงครามกลางเมืองจบลงด้วยชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาที่ยุทธการวูสเตอร์เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651
ผลของสงครามกลางเมืองครั้งที่สองนำไปสู่การปลงพระชนม์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1, การลี้ภัยของพระราชโอรสพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และการเปลี่ยนระบบการปกครองของอังกฤษจากระบอบพระมหากษัตริย์ไปเป็นระบบเครือจักรภพแห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1653 และต่อจากนั้นไปเป็นระบบรัฐผู้พิทักษ์ภายใต้การนำของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ระหว่างปี ค.ศ. 1653 ถึงปี ค.ศ. 1659 เอกสิทธิ์ในการนับถือคริสต์ศาสนาของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ในอังกฤษสิ้นสุดลงด้วยการรวม การปกครองโดยโปรเตสแตนต์ (Protestant Ascendancy) ในไอร์แลนด์ ในด้านรัฐธรรมนูญสงครามครั้งนี้เป็นการวางรากฐานว่าการปกครองระบอบพระมหากษัตริย์ไม่สามารถทำได้โดยมิได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา แต่อันที่จริงแล้วปรัชญานี้ก็มิได้ปฏิบัติกันอย่างจริงจังจนกระทั่งถึงสมัยการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ในปลายคริสต์ศตวรรษ
ความหมาย
คำว่า “สงครามกลางเมืองอังกฤษ” ในภาษาอังกฤษมักจะใช้เป็นคำเอกพจน์แม้ว่านักประวัติศาสตร์จะยังโต้แย้งกันว่าเป็นสงครามสองหรือสามสงคราม สงครามนี้เป็นสงครามของอังกฤษแต่ความขัดแย้งตั้งแต่เริ่มแรกก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับทั้งสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ (ดู สงครามสามอาณาจักร)