cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มอร์นิงมูซูเมะ
2000–2009
วันที่ 25 มกราคม 2004 นัตสึมิ อาเบะ สมาชิกรุ่นก่อตั้งได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ เพื่อที่จะเข้าสู่อาชีพศิลปินเดี่ยวและผลงานซิงเกิลสุดท้ายของเธอในฐานะสมาชิกนั่นคือเพลงซิงเกิลที่ 21 "ไออาราบะ อิสท์ออลไรท์" วางจำหน่ายวันที่ 21 มกราคม ก่อน 4 วันที่อาเบะจะสำเร็จการศึกษา
วันที่ 31 มีนาคม มอร์นิงมูซูเมะได้วางจำหน่ายอัลบั้มรวมเพลงชุดที่ 2 ของมอร์นิงมูซูเมะชื่อ "เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 2" ในอัลบั้มนี้มีการเพิ่มเพลงใหม่ที่มีชื่อว่า "ยาห์! ไอชิไต"
วันที่ 22 กรกฎาคม ซิงเกิลที่ 23 "โจชิคาชิมาชิโมโนกาตาริ" ได้วางจำหน่าย โดยซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลสุดท้ายของ โนโซมิ สึจิ และไอ คาโงะในฐานะสมาชิก
มอร์นิงมูซูเมะได้มีการออกอัลบั้มชุดที่ 6 "ไอโนะได 6 คัง" ซึ่งวางจำหน่ายวันที่ 8 ธันวาคม และอัลบั้มรุ่นลิมิเต็ด "มอร์นิงมูซูเมะ เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" วางจำหน่ายวันที่ 15 ธันวาคม
ในวันที่ 30 มกราคม 2005 คาโอริ อีดะ ผู้ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มและสมาชิกรุ่นก่อตั้งคนสุดท้าย ก็ได้สำเร็จการศึกษาไป เพื่อที่จะหันไปสร้างผลงานในฐานะของศิลปินเดี่ยว จึงทำให้มาริ ยางูจิได้รับตำแหน่งของหัวหน้าคนใหม่ และฮิโตมิ โยชิซาวะ ได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าคนต่อมา ซิงเกิลสุดท้ายของอีดะในฐานะสมาชิก นั่นคือซิงเกิลที่ 25 "เดอะแมนพาวเวอร์!!!" ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 มกราคม ซึ่งเพลงซิงเกิลนี้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงเชียร์ทีมกีฬาเบสบอลทีมชาติญี่ปุ่น "โทโฮกุรากูเต็ง โกลเดนอีเกิลส์" ด้วย
วันที่ 14 เมษายน ยางูจิได้ประกาศลาออกจากมอร์นิงมูซูเมะเนื่องจากข่าวฉาว หลังจากนั้นในวันที่ 15 เมษายน เธอจึงต้องออกมาแถลงข่าวว่าตัวเธอเองนั้นไม่เหมาะที่จะเป็นแบบอย่างให้กับสมาชิกคนอื่นได้อีกแล้ว เธอขอรับผิดชอบโดยการสมัครใจออกเอง และเป็นผลให้ในวันเดียวกันนั้น ฮิโตมิ โยชิซาวะ ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแทนยางูจิ ส่วนมิกิ ฟูจิโมโตะ ได้รับเลือกให้เป็นรองหัวหน้าคนต่อมา
วันที่ 27 เมษายน ซิงเกิลที่ 26 "โอซากะโคอิโนะอูตะ" ได้วางจำหน่าย โดยเนื้อเพลงที่ถูกเขียนออกมาให้ร้องแบบสำเนียงคันไซหรือสำเนียงโอซากะ รวมไปถึงเป็นซิงเกิลสุดท้ายของยางูจิและริกะ อิชิกาวะในฐานะสมาชิก
วันที่ 1 พฤษภาคม โคฮารุ คูซูมิ ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกในรุ่นที่ 7 ของมอร์นิงมูซูเมะเพียงคนเดียวหลังจากโครงการ "ออดิชัน 2005" ในฐานะที่เธอเป็นผู้ที่มีความ "มหัศจรรย์" ที่สุด โดยซิงเกิลแรกของคูซูมิในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 7 คือเพลงซิงเกิลที่ 27 "อิรปปอยจิเร็ตไต" วางจำหน่ายวันที่ 27 กรกฎาคม และสามารถสร้างรายได้มากที่สุดในบรรดาซิงเกิลอื่นๆ ของมอร์นิงมูซูเมะที่ผลิตออกมาในปี 2005 ทั้งหมด นอกจากนั้นการโปรโมทเพลงนี้ ยังได้รับความร่วมมือกันจากเมือง 3 เมืองในญี่ปุ่นมาช่วยโปรโมทอีกด้วย
วันที่ ซิงเกิลที่ 28 "จกกัง 2 ~โนงาชิตะซากานะวะโอกิอิโซะ!~" ได้วางจำหน่าย ซึ่งเพลงนี้เกิดจากการนำเพลงจากอัลบั้มที่ 6 กลับมาทำใหม่ โดยตอนแรกจะตั้งชื่อเพลงนี้ว่า "โคอิวะฮัสโซ ดูเดอะฮัสเซิล!" แต่สุดท้ายก็ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อที่กล่าวไปแล้วข้างต้น และแยกเพลงโคอิวะฮัสโซ ดูเดอะฮัสเซิล! ให้เป็นเพลงรองของซิงเกิลนี้
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2006 มอร์นิงมูซูเมะก็ได้วางจำหน่ายอัลบั้มชุดที่ 7 มาโดยใช้ชื่อชุดว่า "เรนโบว์ 7"
วันที่ 15 มีนาคม เพลงซิงเกิลที่ 29 "เซ็กซีบอย ~โซโยะคาเซนิโยริซตเตะ~" ก็ได้ออกวางจำหน่ายและประสบความสำเร็จพอสมควร ซิงเกิลเพลงนี้เป็นเพลงที่ใช้ท่าเต้นแบบปาราปาราประกอบ ซึ่งเป็นการเต้นที่ง่ายที่จะหัดเต้นตาม
วันที่ 23 กรกฎาคม อาซามิ คนโนะ สมาชิกรุ่นที่ 5 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ เพื่อที่จะใช้เวลาอย่างเต็มที่กับการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย และหลังจากนั้นเพียง 1 เดือน มาโกโตะ โองาวะ สมาชิกรุ่นเดียวกันกับคนโนะเพื่อก็ได้สำเร็จการศึกษาไปอีกคนในวันที่ 27 สิงหาคม เพื่อที่จะเดินทางไปเรียนในต่างประเทศ ทั้งสองได้ออกจากมอร์นิงมูซูเมะโดยทันทีหลังจากสำเร็จการศึกษาโดยที่โองาวะจะกลับเข้ามาสู่บริษัทอัพ-ฟรอนต์อีกครั้ง หลังจากสำเร็จการศึกษาในต่างประเทศแล้ว
โดยซิงเกิลที่ 30 ที่คนโนะและโองาวะได้มีส่วนร่วมเอาไว้คือเพลง "แอมบิเชียส! ยาชินเตกิเดะอีจัง" ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน เพลงนี้ได้รับการเรียบเรียงโดยใช้จังหวะแบบปาราปาราอีกครั้งหนึ่ง และเนื่องจากเพลงนี้เป็นงานซิงเกิลเพลงที่ 30 ของมอร์นิงมูซูเมะพอดี จึงมีซีดีรุ่นลิมิเต็ดที่บรรจุเพลงพิเศษความยาว 30 นาที ซึ่งมีการนำเอาซิงเกิลทั้ง 30 เพลงของมอร์นิงมูซูเมะมารีมิกซ์รวมกันหมด
วันที่ 8 พฤศจิกายน มอร์นิงมูซูเมะได้วางจำหน่ายเพลงซิงเกิลที่ 31 "อารูอิเตรุ" และเพลงนี้ได้ขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์ในรอบ 3 ปี
วันที่ 10 ธันวาคม ได้มีการประกาศรายชื่อผู้ที่ได้ผ่านโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 8 โดยผลสรุปคือ "ไอกะ มิตสึอิ"
วันที่ 13 ธันวาคม มอร์นิงมูซูเมะได้วางจำหน่ายมินิอัลบั้มชุดแรก "7.5 ฟูยุฟูยุมอร์นิงมูซูเมะ มินิ!"
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2007 มอร์นิงมูซูเมะได้ออกผลงานซิงเกิลที่ 32 "เอกาโอะเยสนูด" โดยเพลงนี้ถือเป็นผลงานชิ้นแรกของไอกะ มิตสึอิ ในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะ
วันที่ 15 มีนาคม ได้มีการประกาศออกมาว่า มอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกใหม่ในรุ่นที่ 8 จากสาธารณรัฐประชาชนจีนเพิ่มขึ้นมาอีก 2 คน ได้แก่ หลี่ ฉุน และเฉียน หลิน โดยทั้งสองคนนี้จะมาเข้าร่วมในฐานะของ "นักเรียนแลกเปลี่ยน" ทางด้านสึงกุก็ได้กล่าวถึงพวกเธอว่า สมาชิกทั้งสองนี้จะสามารถเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นกลุ่มไอดอลที่ครอบคลุมไปทั่วทั้งทวีปเอเชีย
วันที่ 21 มีนาคม มอร์นิงมูซูเมะได้มีการวางจำหน่ายอัลบั้มเพลงที่ 8 "เซ็กซี 8 บีท"
วันที่ 25 เมษายน ซิงเกิลที่ 33 "คานาชิมิ ทไวไลท์" ได้วางจำหน่าย รวมถึงเป็นซิงเกิลสุดท้ายของฮิโตมิ โยชิซาวะสมาชิกรุ่นที่ 4 และมิกิ ฟูจิโมโตะ สมาชิกรุ่นที่ 6
หลังจากที่คานาชิมิ ทไวไลท์ ประสบความสำเร็จ ในวันที่ 1 พฤษภาคม มอร์นิงมูซูเมะติดทำเนียบนักร้องกลุ่มประเภทหญิงที่ยอดจำหน่ายมากที่สุดของโอริคอนเป็นจำนวน 11,085,000 ชุดด้วยกัน โดยความสำเร็จครั้งนี้เป็นการทำลายสถิติของพิงก์เลดีที่มียอดขายรวมสูงสุดอยู่ที่ 11,037,000 ชุด แต่ภายหลังในปี 2012 "เอเคบีโฟร์ตีเอท" ได้ทำลายสถิตินั้นไปทั้งยอดจำหน่ายที่มากที่สุดและจำนวนซิงเกิลอันดับ 1 ที่มากที่สุด
วันที่ 6 พฤษภาคม ฮิโตมิ โยชิซาวะ ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะอย่างเป็นทางการ โดยที่เธอได้ขึ้นแสดงในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 ฮารุ ~เซ็กซี 8 บีท~" ซึ่งผู้ที่รับตำแหน่งหัวหน้าแทนโยชิซาวะก็คือ มิกิ ฟูจิโมโตะ ส่วนผู้ที่เป็นรองหัวหน้าคนต่อไปคือ ไอ ทากาฮาชิ ซึ่งทั้งสองเริ่มต้นหน้าที่ดังกล่าวในวันที่ 7 พฤษภาคม นอกจากนั้นคอนเสิร์ตครั้งนี้ยังเป็นเวทีเปิดตัวครั้งแรกของหลี่ ฉุน และเฉียน หลินในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะอีกด้วย
แต่ในวันที่ 1 มิถุนายน ด้วยระยะเวลาเพียง 25 วันของฟูจิโมโตะ ทากาฮาชิก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าเป็นคนถัดมา เนื่องจากฟูจิโมโตะตัดสินใจปลดตัวเองออกจากมอร์นิงมูซูเมะในวันเดียวกันเพื่อแสดงความรับผิดชอบในฐานะของหัวหน้ากับการที่ตกเป็นข่าวฉาว โดยผู้ที่มารับตำแหน่งรองหัวหน้าต่อจากทากาฮาชิก็คือริซะ นีงากิ
วันที่ 26 ตุลาคม ไอ ทากาฮาชิ ริสะ นีงากิ และโคฮารุ คูซูมิ ได้เดินทางไปที่ประเทศเกาหลีใต้เพื่อโปรโมทอัลบั้มรวมเพลงซิงเกิล "มอร์นิงมูซูเมะออลซิงเกิลส์คอมพลีท ~เท็นธ์แอนนิเวอร์ซารี~" (Morning Musume All Singles Complete ~10th Anniversary!) ที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ในโอกาสนี้ ทากาฮาชิและนีงากิยังได้ไปปรากฏตัวในรายการวิทยุของเกาหลีใต้ที่ชื่อ "เมย์บีส์เทิร์นอัปเดอะวอลุม" (메이비의 볼륨을 높여요) ในฐานะแขกรับเชิญพิเศษอีกด้วย
วันที่ 21 พฤศจิกายน มอร์นิงมูซูเมะวางจำหน่ายผลงานเพลงซิงเกิลที่ 35 ชื่อว่า มิกัง
ในปี 2008 มอร์นิงมูซูเมะได้วางจำหน่ายผลงานเพลงซิงเกิล 2 เพลง ได้แก่ "เรโซแนนต์บลู" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 เมษายน และ "เปปเปอร์เคบุ" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กันยายน สำหรับ "เรโซแนนต์บลู" ในความเป็นจริงมีกำหนดที่จะวางจำหน่ายก่อนหน้านั้น แต่ต้องเลือกออกมาเนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับตารางงาน ส่วน "เปปเปอร์เคบุ" นั้น เป็นการนำเอาเพลงเปิดตัวของกลุ่มดูโอ้ "พิงก์เลดี" เมื่อปี 1976 กลับมาเรียบเรียงและร้องใหม่
วันที่ 26 พฤศจิกายน มอร์นิงมูซูเมะได้ออกอัลบั้มคัฟเวอร์เพลงชุดแรก "คัฟเวอร์ยู" ซึ่งอัลบั้มนี้มีเพลงทุกเพลงที่เขียนโดย "ยู อากุ" นำมาเรียงเรียบและร้องใหม่โดยมอร์นิงมูซูเมะ
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2009 มอร์นิงมูซูเมะได้มีการวางจำหน่ายผลงานซิงเกิลที่ 38 มีชื่อว่า "นาอิจาอุ กาโมะ"
วันที่ 12 สิงหาคม ซิงเกิลที่ 40 "นันจัตเตะ เรนไอ" ได้วางจำหน่าย และด้วยซิงเกิลนี้เป็นเพลงซิงเกิลที่ 40 ของกลุ่ม จึงได้มีการจัดจำหน่ายซีดีปกพิเศษเนื่องในโอกาสมีผลงานครบ 40 ซิงเกิลอีกด้วย
วันที่ 28 ตุลาคม ซิงเกิลที่ 41 "คิมางูเระ พรินเซส" ได้วางจำหน่าย โดยซิงเกิลนี้ได้มีการจำหน่ายซีดีที่มีปกแตกต่างกันทั้งหมด 4 แบบ ซึ่งใน Limited C ได้คละปกทั้งหมด 10 แบบด้วยกัน ซึ่งมอร์นิงมูซูเมะได้เคยมีปกลักษณะแบบนี้มาแล้วในซิงเกิลที่ 30 รวมถึงซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลสุดท้ายของคูซูมิในฐานะสมาชิกด้วย
2010–2019
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2010 มอร์นิงมูซูเมะวางจำหน่ายผลงานซิงเกิลลำดับที่ 42 อนนากะ เมดะเตะ นาเซะอิเกไน
วันที่ 17 มีนาคม มอร์นิงมูซูเมะได้ปล่อยอัลบั้มชุดที่ 10 "จูมายเมะ"
วันที่ 9 มิถุนายน มอร์นิงมูซูเมะได้วางจำหน่ายผลงานซิงเกิลที่ 43 "เซชุง คอลเล็กชัน" ซึ่งซิงเกิลนี้ได้เป็นเพลงประจำละครเวทีของมอร์นิงมูซูเมะที่มีชื่อว่า "แฟชันเนเบิล" หลังจากมอร์นิงมูซูเมะได้มีโอกาสเข้าร่วมงาน "เจแปน เอ็กซ์โป 2010" ที่เมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มอร์นิงมูซูเมะแสดงสดในทวีปยุโรป และเพลงประจำงานคือเพลง "โทโมะ" ซึ่งเป็นเพลงรองในซิงเกิลนี้อีกด้วย
ในวันที่ 8 สิงหาคม สึงกุได้ประกาศในกลางงานคอนเสิร์ตว่า สมาชิกรุ่นที่ 6 เอริ คาเม และสมาชิกรุ่นที่ 8 หลี่ ฉุน กับเฉียน หลิน จะสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะในวันที่ 15 ธันวาคม โดยสึงกุให้เหตุผลว่า คาเมต้องการรักษาโรคภูมิแพ้ผิวหนังที่เธอเผชิญอยู่ ส่วนเฉียน หลิน กับหลี่ ฉุนนั้นจะกลับไปมีผลงานในวงการบันเทิงที่ประเทศจีน เป็นครั้งแรกที่มีสมาชิกสำเร็จการศึกษาพร้อมกันถึง 3 คน
ผลงานสุดท้ายที่ เอริ คาเม, หลี่ ฉุน และเฉียน หลิน ได้มีส่วนร่วมนั่นคือเพลงซิงเกิลที่ 44 "อนนาโตะโอโตโกะโนะ ลัลลาบายเกมส์" ที่วางจำหน่ายไปเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน
วันที่ 1 ธันวาคม มอร์นิงมูซูเมะได้ออกอัลบั้มชุดที่ 11 "แฟนตาซี จูอิจิ"
ในวันที่ 2 มกราคม 2011 สึงกุได้เปิดตัวผู้ชนะในโครงการ "คิวคิ ออดิชัน" ทั้งหมด 3 คน ได้แก่ เอรินะ อิกูตะ, ริโฮะ ซายาชิ และคานง ซูซูกิ และสึงกุยังได้ประกาศให้ มิซูกิ ฟูกูมูระ สมาชิกฝึกหัดของเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ ทำให้สมาชิกรุ่นที่ 9 มีทั้งหมด 4 คน หลังจากนั้นเพียง 1 สัปดาห์ ไอ ทากาฮาชิ ได้ประกาศจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ และ เฮลโล! โปรเจ็กต์ ซึ่งเธอทำกิจกรรมในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะมา 10 ปี และได้กำหนดวันสำเร็จการศึกษาในวันที่ 30 กันยายน และในวันที่นั้นยังได้มีการประกาศโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 10 อีกด้วยผลงานชิ้นแรกที่สมาชิกรุ่นที่ 9 มีส่วนร่วมคือซิงเกิลที่ 45 เมจิเดสุกะ สกา! ซึ่งก่อนหน้านั้นได้กำหนดวางจำหน่ายเดิม ในวันที่ 23 มีนาคม ได้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ ในช่วงก่อนวันวางจำหน่าย จึงทำให้เลื่อนวันวางจำหน่ายเป็นวันที่ 6 เมษายน
ในวันที่ 15 มิถุนายน ผลงานซิงเกิลที่ 46 "อนลียู" ได้วางจำหน่าย ซึ่งได้มีการจำหน่ายรูปแบบปกซีดีทั้งหมด 5 แบบด้วยกัน
ในเดือนกันยายน ผลงานซิงเกิลที่ 47 "โคโนะชิคิวโนะ เฮวะฮงกิเดะ เนกะเตรุนดาโยะ!" ได้วางจำหน่ายในวันที่ 12 กันยายน ซึ่งเป็นผลงานซิงเกิลสุดท้ายที่ทากาฮาชิได้มีส่วนร่วม เพื่อเป็นการใหเกียรติหลังจากที่ทากาฮาชิได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะมา 10 ปี จึงเป็นครั้งแรกที่มอร์นิงมูซูเมะออกผลงานแบบซิงเกิลคู่ โดยโปรโมทเพลงในซิงเกิลนี้ทั้งหมด 2 เพลง ด้วยกัน และได้มีการจำหน่ายรูปแบบปกทั้งหมด 5 แบบด้วยกัน ซึ่งใน limited B ได้มีการบรรจุเพลงเดี่ยวของทากาฮาชินั่นคือเพลง "จิชินมตเตะ ยูเมโวะมตเตะ โทบิทัตสึคาระ"
ทากาฮาชิได้สำเร็จการศึกษาในวันที่ 30 กันยายน ซึ่งคอนเสิร์ตสำเร็จการศึกษาของเธอได้จัดขึ้น และก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 29 กันยายน สึงกุได้ประกาศผู้ชนะโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 10 ทั้งหมด 4 คนได้แก่ ฮารูนะ อีกูโบะ, อายูมิ อิชิดะ, มาซากิ ซาโต และฮารูกะ คูโด ซึ่งเป็นสมาชิกฝึกหัดของเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์
ในวันที่ 1 ตุลาคม หลังจากที่ทากาฮาชิสำเร็จการศึกษาไปแล้ว ผู้ที่มารับตำแหน่งหัวหน้าแทนทากาฮาชิคือ "ริซะ นีงากิ" แต่ผู้ที่เป็นรองหัวหน้าไม่มีใครได้รับตำแหน่งเลย
วันที่ 12 ตุลาคม สตูดิโออัลบั้มที่ 12 ก็ได้วางจำหน่าย มีชื่อว่า "ทเวลฟ์ สมาร์ท"
ในวันที่ 2 มกราคม 2012 ริสะ นีงากิได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ โดยเธอจะทำกิจกรรมในฐานะสมาชิกไปจนถึงสิ้นสุดในคอนเสิร์ตวันที่ 18 พฤษภาคม ก่อนหน้านั้นเธอมีแผนที่จะสำเร็จการศึกษาพร้อมกับทากาฮาชิแต่เธอได้ตัดสินใจที่จะทำกิจกรรมในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะต่อไป เพื่อที่จะได้ดูแลสมาชิกรุ่นที่ 10 ด้วย
ผลงานเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 10 คือผลงานซิงเกิลลำดับที่ 48 เปียวโกะ เปียวโกะ อุลตรา ได้วางจำหน่ายในวันที่ 25 มกราคม และยังถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง "ชูกากุ โจชิ กากุเอ็น" ซึ่งแสดงโดย สมาชิกในเฮลโล! โปรเจกต์ แต่ซิงเกิลนี้ไม่ประสบผลสำเร็จในด้านยอดจำหน่ายเท่าไหร่นัก โดยซิงเกิลนี้กลายเป็นซิงเกิลที่มียอดจำหน่ายที่น้อยที่สุดของมอร์นิงมูซูเมะ ซึ่งทำได้เพียง 34,050 แผ่นเท่านั้น
โดยผลงานสุดท้ายที่นีงากิและมิตสึอิได้มีส่วนร่วมคือซิงเกิลที่ 49 "เร็นไอ ฮันเตอร์" ที่ได้ วางจำหน่ายไปก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน ในซิงเกิลนี้ได้บรรจุเพลงเดี่ยวของนีงากิ ที่มีชื่อว่า "เอกาโอะนิ นามิดะ" ซึ่งต้นฉบับเพลงเดี่ยวนี้เป็นหนึ่งในเพลงจากอัลบั้มเฟิสต์คิส ของอายะ มัตสึอูระ
ในวันที่ 4 กรกฎาคม ผลงานซิงเกิลที่ 50 ก็ได้วางจำหน่าย เป็นอีกครั้งที่มอร์นิงมูซูเมะออกผลงานซิงเกิลคู่ โดยใช้ชื่อซิงเกิลว่า วัน ทู ทรี/เดอะ มาเทนโรโชว และสามารถสร้างยอดขายภายในวันแรกได้ทั้งหมด 56,139 แผ่น ซิงเกิลนี้มีรูปแบบปกทั้งหมด 7 แบบด้วยกัน ความพิเศษของซิงเกิลนี้คือ ในแต่ละรูปแบบจะมีเพลงบรรจุแตกต่างกันไปตั้งแต่ Limited A จนถึง Limited F และซิงเกิลนี้ได้ประสบความสำเร็จ โดยสามารถสร้างยอดขายกว่า 100,000 แผ่น ภายในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย ซึ่งเป็นผลงานแรกนับตั้งแต่ ซิงเกิล โคโกนิ อิรุเซ! ที่วางจำหนายในปี 2002 ที่สามารถสร้างยอดขายเกิน 100,000 แผ่น ภายในสัปดาห์แรก
วันที่ 12 กันยายน อัลบั้มที่ 13 13 คัลเลอร์ฟูล คาแร็กเตอร์ ได้วางจำหน่าย
วันที่ 14 กันยายน สึงกุได้ประกาศผู้ชนะจากโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 11 ได้แก่ ซากูระ โอดะ ซึ่งเป็นเพียงคนเดียวที่ได้รับคัดเลือก จากผู้สมัครทั้งหมดกว่า 7,000 คน และจาก 6 คนที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ทำให้เธอเป็น คนที่ 3 ในมอร์นิงมูซูเมะ ที่ได้รับคัดเลือกเพียงคนเดียว
ผลงานซิงเกิลที่ 51 "วากุเทกะ เทคอะเชนจ์" ได้วางจำหน่ายในวันที่ 10 ตุลาคม
วันที่ 18 พฤศจิกายน เรนะ ทานากะ ได้ประกาศสำเร็จการศึกษา โดยเธอจะทำกิจกรรมในฐานะสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะจนถึงคอนเสิร์ตประจำฤดูใบไม้ผลิภายในปี 2013
วันที่ 30 มกราคม 2013 มอร์นิงมูซูเมะได้ปล่อยซิงเกิลที่ 52 "เฮลพ์มี!!" ซึ่งซิงเกิลนี้ได้ขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์ในรอบ 4 ปี และมียอดจำหน่ายที่ดีที่สุดในช่วงสัปดาห์แรก
วันที่ 16 มีนาคมได้มีการประกาศโครงการคัดเลือกที่มีชื่อว่า "มิราอิ โชโจ" เพื่อค้นหาสมาชิกคนใหม่รุ่นที่ 12 สุดท้ายไม่มีใครผ่านการคัดเลือกแต่วันที่ 15 มีนาคม ในปีต่อมา (2014) โครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 12 ได้กลับมาอีกครั้งภายใต้ชื่อ "มอร์นิงมูซูเมะ'14 <โกลเด็น> ออดิชัน"
วันที่ 23 เมษายน มอร์นิงมูซูเมะได้ปล่อยซิงเกิลที่ 53 "เบรนสตอร์มมิง/คิมิซาเอะอิเรบะนานิโมะอิราไน" ซิงเกิลนี้ได้อันดับ 1 ของชาร์ต
วันที่ 12 กันยายน มอร์นิงมูซูเมะได้ปล่อยซิงเกิลที่ 54 "วากะมามะ คิโนะมามะ ไอโนะโจค/ไอโนะกังดัน" และได้อันดับ 1 ของชาร์ต
วันที่ 1 มกราคม 2014 เป็นครั้งแรกที่มอร์นิงมูซูเมะได้เปลี่ยนชื่อวงโดยการนำเอาเลขท้าย 2 ตัวจากปีคริสต์ศักราชมาตั้งท้ายชื่อเป็น "มอร์นิงมูซูเมะ'14"
วันที่ 29 มกราคม ทางมอร์นิงมูซูเมะ'14 ได้ปล่อยผลงานซิงเกิลที่ 55 "เอกะโอะโนะคิมิวะไทโยซา/คิมิโนะคาวาริวะอิยาชิไน/วอทอิสเลิฟ?" ซึ่งซิงเกิลนี้ได้ขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ต ส่วนเพลง"คิมิโนะคาวาริวะอิยาชิไน" เพลงรองในซิงเกิลนี้ ถูกใช้เป็นเพลงเชียร์ทีมชาติญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการในการแข่งขัน "โอลิมปิกฤดูหนาว 2014" ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย และเพลง "วอทอิสเลิฟ?" เพลงรองอีกเพลงในซิงเกิลนี้ ได้ถูกใช้เป็นเพลงจบของรายการ "เจ-เมโล" (J-Melo)
วันที่ 16 เมษายน มอร์นิงมูซูเมะ'14 ได้ปล่อยผลงานซิงเกิลที่ 56 "โทคิโวะโคเอะ โซระโวะโคเอะ/พาสเวิร์ดอิสซีโร" ซึ่งซิงเกิลนี้ได้อันดับ 1 ในโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์
ต่อมาวันที่ 29 เมษายน ซายูมิ มิจิชิเงะ ได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะเมื่อสิ้นสุดทัวร์คอนเสิร์ตในฤดูใบไม้ร่วง    หลังจากนั้นวันที่ 16 สิงหาคม มีการประกาศว่าทัวร์คอนเสิร์ตวันสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 26 พฤศจิกายน
วันที่ 30 กันยายน ได้มีการประกาศเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 12 จากโครงการ "<โกลเด็น> ออดิชัน" ทั้งหมด 4 คนได้แก่ ฮารุนะ โองาตะ, มิกิ โนนากะ, มาเรีย มากิโนะ และอากาเนะ ฮากะ ซึ่งมากิโนะกับฮากะได้ออกจากการเป็นสมาชิกฝึกหัดของเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ในเวลาต่อมา
วันที่ 15 ตุลาคม มอร์นิงมูซูเมะ'14 ได้ปล่อยซิงเกิลที่ 57 "ทิคิบุน/ชาบาดาบาดู~/มิคาเอริ บิจิน" ต่อมาวันที่ 29 ตุลาคม อัลบั้มที่ 14 "14 โช: เดอะ เมสเสจ" ได้วางจำหน่าย ซึ่งผลงานทั้งสองเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของมิจิชิเงะในฐานะสมาชิก
วันที่ 26 พฤศจิกายน มิจิชิเงะได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ หลังจากที่อยู่ในกลุ่มมา 11 ปี และได้มีการแต่งตั้งให้มิซูกิ ฟูกูมูระ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าของมอร์นิงมูซูเมะอย่างเป็นทางการ รวมถึงแต่งตั้งให้เอรินะ อิกูตะให้เป็นรองหัวหน้าแทนฟูกูมูระร่วมกับฮารูนะ อีกูโบะที่ยังคงดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าอยู่
วันที่ 15 เมษายน 2015 มอร์นิงมูซูเมะ'15 ได้ปล่อยผลงานซิงเกิลที่ 58 "เซชุนโคโซงะนาอิเตอิรุ/ยูงุเระวะอาเมอะงาริ/อิมะโคโกะคาระ" โดยเพลง"อิมะโคโกะคาระ" เพลงรองในซิงเกิลนี้ได้ถูกใช้เป็นเพลงจบของภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "พรีเคียว ออลล์สตาร์ส เดอะมูฟวี: งานรื่นเริงแห่งฤดูใบไม้ผลิ" ซึ่งฮารูนะ อีกูโบะ, อายูมิ อิชิดะ และซากูระ โอดะ ได้ร่วมพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องนี้ด้วย
วันที่ 29 ตุลาคม ริโฮะ ซายาชิได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ โดยซิงเกิลสุดท้ายของซายาชิในฐานะสมาชิกคือ ซิงเกิลที่ 60 "สึเมะทาอิคาเซโตะคาตาโมอิ/เอ็นเล็ซ สกาย/วันแอนด์อนลี" ได้วางจำหน่ายวันที่ 29 ธันวาคม ซึ่งซิงเกิลนี้ได้อันดับ 1 ในโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์ โดยเพลง "วันแอนด์อนลี" เพลงรองในซิงเกิลนี้ ที่มีเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมดและเพลงนี้ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดในรายการ "เจ-เมโล"
วันที่ 2 มกราคม 2016 ในช่วงระหว่างคอนเสิร์ต "เฮลโล! โปรเจกต์ 2016 วินเตอร์ ~แดนซ์ซิง! ซิงกิง! เอ็กไซติง!~" ได้มีการประกาศโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 13 โดยใช้ชื่อว่า "มอร์นิงมูซูเมะ'16 ชินเซกิออดิชัน" ภายหลังจากนั้น โครงการนี้จึงไม่มีผู้ที่ได้รับการคัดเลือก แต่ได้จัดขึ้นใหม่อีกครั้งในวันที่ 15 มิถุนายน
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ คานง ซูซูกิได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยซิงเกิลที่ 61 "อูตากาตะแซทเทอเดย์ไนท์!/เดอะวิชัน/โตเกียวโตะอิอูกาตะซูมิ" ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม จึงเป็นซิงเกิลสุดท้ายที่คานงได้มีส่วนร่วม
วันที่ 6 ตุลาคม มอร์นิงมูซูเมะ'16 ได้เข้าร่วมคอนเสิร์ต "เอเชียมิวสิคเน็ทเวิร์คบิกคอนเสิร์ต" ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ โดยมอร์นิงมูซูเมะ'16 มาร่วมในฐานะตัวแทนศิลปินจากประเทศญี่ปุ่น
วันที่ 23 พฤศจิกายน ซิงเกิลที่ 62 "เซ็กซีแคทโนะเอ็นเซ็ตสึ/มูกิดาชิเดะ มูกิอัตเตะ/โซจาไน" ได้วางจำหน่ายและได้อันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์
วันที่ 12 ธันวาคม ในช่วงระหว่างก่อนปิดของคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ'16 คอนเสิร์ตทัวร์ อากิ ~มายวิชัน~" ได้มีการประกาศรายชื่อผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากโครงการ "'16 ชินเซกิออดิชัน" ได้แก่ คาเอเดะ คากะและเรนะ โยโกยามะ ซึ่งทั้งคู่เป็นสมาชิกฝึกหัดของเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์
วันที่ 28 เมษายน ฮารูกะ คูโดได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ เพื่อที่เธอจะตั้งใจเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัว
วันที่ 26 มิถุนายน ในช่วงพิเศษของรายการ "เฮลโล! โปรเจกต์สเตชัน" โดยมีการประกาศว่า สมาชิกจากคันทรีเกิร์ล ชิซากิ โมริโตะ จะเข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะ'17 ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 14 อย่างเป็นทางการ โดยเธอนั้นจะทำกิจกรรมในมอร์นิงมูซูเมะควบคู่กับคันทรีเกิร์ลไปด้วย
วันที่ 4 ตุลาคม มอร์นิงมูซูเมะ'17 ได้ออกซิงเกิลที่ 64 "จามะชินาอิเดะเฮียร์วีโก!/ โดคิวโนะ โกไซน์/วากาอินดาชิ!" ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวของโมริโตะ และเป็นซิงเกิลสุดท้ายของคูโดในฐานะสมาชิกด้วยเช่นกัน
วันที่ 3 พฤศจิกายน ทางมอร์นิงมูซูเมะ'17 ได้ออกเพลงรีเมคซิงเกิลตัวอย่าง "ไอโนะทะเนะ" เวอร์ชันใหม่ เนื่องในโอกาสครบรอบ 20 ปีของการก่อตั้งมอร์นิงมูซูเมะ โดยอดีตสมาชิกรุ่นที่ 1 ทั้ง 5 คน และสมาชิกปัจจุบันของมอร์นิงมูซูเมะ'17 มาร่วมงานในยูนิตพิเศษ "มอร์นิงมูซูเมะ ทเวนธิเอ็ธ" และเพลงนี้ได้วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลหลังจากผ่านไป 20 ปี
วันที่ 6 ธันวาคม อัลบั้มที่ 15 "15 แท็งค์ ยู, ทู" ได้วางจำหน่าย
วันที่ 27 มีนาคม 2018 ฮารูนะ โองาตะได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ โดยซิงเกิลที่ 65 "อาร์ยูแฮปปี?/เอ กอนนา" วางจำหน่ายวันที่ 13 มิถุนายน ก่อน 7 วันที่โองาตะจะสำเร็จการศึกษา และซิงเกิลนี้ได้ขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตในรอบ 2 ปี
หลังจากนั้น 2 เดือนถัดมา ในวันที่ 17 สิงหาคม ฮารูนะ อีกูโบะ สมาชิกรุ่นที่ 10 และรองหัวหน้า ได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยผลงานสุดท้ายของอีกูโบะได้มีส่วนร่วมในฐานะสมาชิก นั่นคือซิงเกิลที่ 66 "ฟูราริ กินซะ/จิยูนะกูนิดาคาระ ที่วางจำหน่ายในวันที่ 24 ตุลาคม" ก่อนที่เธอจะสำเร็จการศึกษาในวันที่ 16 ธันวาคม
ต่อมาในคอนเสิร์ตส่งท้ายปีของเฮลโล! โปรเจกต์วันที่ 31 ธันวาคม อายูมิ อิชิดะได้รับดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าแทนอีกูโบะร่วมกับเอรินะ อิกูตะที่ยังคงอยู่ในตำแหน่งรองหัวหน้าเหมือนเดิม
วันที่ 2 มกราคม 2019 ในช่วงเปิดคอนเสิร์ตประจำฤดูหนาวของเฮลโล! โปรเจกต์ ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า โครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ'19 เลิฟออดิชัน" จะเปิดรับผู้สมัครเพื่อคัดเลือกเป็นสมาชิกคนใหม่ในรุ่นที่ 15 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ฟ่าน เผิงเฟย
ฟ่าน เผิงเฟย (Fan Pengfei,เกิดเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 1992) นักร้องและนักแต่งเพลงชาวจีน. ,เกิดที่เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน.
จังหวัดแพร่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ฟ่าน เผิงเฟย
อาชีพนักร้อง
ฟ่าน เผิงเฟย ไม่ได้รับการฝึกสอนดนตรีตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเขาได้เข้าทำการศึกษาด้านการสร้างดนตรีในเวลาว่างในวิทยาลัย หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย ฟ่าน เผิงเฟย จะใช้เวลาว่างทุกวันเพื่อเขียนเนื้อเพลงและทำนอง
เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2014 ฟ่าน เผิงเฟย ได้จัดคอนเสิร์ตครั้งแรกคืออัลบั้ม "สาวตระกูลหลี่" ในเมืองเจิ้งโจว และเข้าร่วม Aidou ดนตรี
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2014 ฟ่าน เผิงเฟย และ จางฟางลี่ ได้ออกซิงเกิลเพลง "No Phase Separation"
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2565 ฟ่าน เผิงเฟย เข้าร่วมบริการอาสาสมัครทดสอบกรดนิวคลีอิกในชุมชนในเมืองเจิ้งโจว เหอหนาน
จังหวัดแพร่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดแพร่
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองแพร่ (ยกเว้นตำบลท่าข้าม ตำบลวังหงษ์ ตำบลแม่คำมี ตำบลแม่ยม ตำบลแม่หล่าย ตำบลห้วยม้า และตำบลวังธง) และอำเภอสูงเม่น (ยกเว้นตำบลหัวฝายและตำบลบ้านปง)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองแพร่ (เฉพาะตำบลท่าข้าม ตำบลวังหงษ์ ตำบลแม่คำมี ตำบลแม่ยม ตำบลแม่หล่าย ตำบลห้วยม้า และตำบลวังธง) อำเภอสอง อำเภอร้องกวาง และอำเภอหนองม่วงไข่
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอลอง อำเภอวังชิ้น อำเภอเด่นชัย และอำเภอสูงเม่น (เฉพาะตำบลหัวฝายและตำบลบ้านปง)
มอร์นิงมูซูเมะ
2010–2019
เมื่อวันที่ 20 มีนาคม มอร์นิงมูซูเมะ'19 ได้ออกอัลบั้มรวมเพลงลำดับที่ 8 "เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ ทเวนทิเอ็ธ แอนนิเวอซารี"
วันที่ 12 มิถุนายน ซิงเกิลที่ 67 "จินเซบลูส์/เซชุงไนท์" ได้วางจำหน่าย
ต่อมา วันที่ 22 มิถุนายน มีการประกาศผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากโครงการ "19'เลิฟออดิชัน" ได้แก่ ริโอะ คิตางาวะ, โฮมาเระ โอกามูระ และอดีตสมาชิกฝึกหัดเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ ฮกไกโดะ เมอิ ยามาซากิ ซึ่งทั้ง 3 คนได้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 15 ของมอร์นิงมูซูเมะ
2020–ปัจจุบัน
วันที่ 22 มกราคม 2020 มอร์นิงมูซูเมะ'20 ได้ออกซิงเกิลที่ 68 "โคโกโระ & คาราดะ/เลิฟพีเดีย/นินเง็นกังเค โนเวย์เวย์" โดยซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 15 ส่วนเพลงรองทั้ง 2 เพลงในซิงเกิลนี้ "เลิฟพีเดีย" และ "นินเง็นกังเค โนเวย์เวย์" มีทำนองที่คล้ายกัน แต่คีย์เพลงและเนื้อร้องจะต่างกัน
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม มอร์นิงมูซูเมะ'20 ได้เข้าร่วมโครงการระดมทุน "วันเลิฟเอเชียคอนเสิร์ต" ของ WebTVAsia ในคอนเสิร์ตนี้มีเหล่าบรรดานักร้องและนักแสดงจากประเทศในทวีปเอเชีย และได้มีการถ่ายทอดสดผ่านทางยูทูบ ท่ามกลางแฮ็ชแท็ก #stayhome และ #withme โดยงานนี้ได้ระดมทุนสำหรับยูนิเซฟเอเชีย เพื่อช่วยเหลือครอบครัวที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโควิด-19 ซึ่งศิลปินตัวแทนของประเทศญี่ปุ่นที่เข้าร่วมโครงการระดมทุนนี้ ได้แก่ มอร์นิงมูซูเมะ'20, อากิระ สมาชิกจากเอ็กไซล์และเอเคบีโฟร์ตีเอทกับวงน้องสาว
วันที่ 16 ธันวาคม มอร์นิงมูซูเมะ'20 ได้ออกซิงเกิลที่ 69 "จุนโจ เอวิเด็นซ์/กิวซาเรไต ดาเกะนาโนนิ"
วันที่ 31 มีนาคม 2021 มอร์นิงมูซูเมะ'21 ได้ปล่อยอัลบั้มที่ 16 "ซิกซ์ทีนธ์ แธทซ์ เจ-ป็อป"
วันที่ 24 กันยายน มาซากิ ซาโตได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ เนื่องจากปัญหาสุขภาพ โดยคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายจะจัดในวันที่ 13 ธันวาคม โดยคอนเสิร์ตสำเร็จการศึกษาของซาโตนั้นจะเป็นครั้งแรกที่ไม่มีการพูดคุยกับสมาชิกกลุ่มก่อนที่จะร้องเพลงเหมือนครั้งก่อนหน้าที่ผ่านมา
วันที่ 8 ธันวาคม ซิงเกิลที่ 70 "ทีนเอจโซลูชัน/โยชิโยชิชิเตะโฮชีโนะ/บีทโนะวากุเซ ได้วางจำหน่าย และเป็นผลงานซิงเกิลสุดท้ายที่ซาโตได้มีส่วนร่วม
วันที่ 9 เมษายน 2022 มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า ซิงเกิลที่ 71 "จูจูจู โบกูระโนะมิราอิ/ไดจินเซ เนเวอร์บีนเบ็ทเตอร์!" จะวางจำหน่ายในวันที่ 8 มิถุนายน ส่วนเพลงไอวิชเวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ'22 จะเพิ่มเข้ามาในซิงเกิลนี้โดยเฉพาะรูปแบบ Limited Edition SP เท่านั้น และเป็นผลงานซิงเกิลสุดท้ายของโมริโตะในฐานะสมาชิกกลุ่ม
วันที่ 29 มิถุนายน มีการประกาศผู้ชนะเลิศจากโครงการ "เฮลโล! โปรเจกต์ "มอร์นิงมูซูเมะ'22" "จูซ=จูซ" โกโดะชินเมมเบอร์ออดิชัน" ผ่านทางรายการ "เฮลโล! โปรเจกต์ สเตชัน" ได้แก่ "ริโอะ ซากูราอิ" สมาชิกเพียงคนเดียวในรุ่นที่ 16 โดยเธอเป็นคนที่ 4 ที่ได้รับเลือกเพียงคนเดียวของมอร์นิงมูซูเมะ ซึ่งก่อนหน้านั้น "มากิ โกโต" สมาชิกรุ่นที่ 3, "โคฮารุ คูซูมิ" สมาชิกรุ่นที่ 7 และ "ซากูระ โอดะ" สมาชิกรุ่นที่ 11 ได้รับเลือกเพียงคนเดียวด้วยเช่นกัน
วันที่ 14 กันยายน มอร์นิงมูซูเมะได้จัดอีเวนต์แฟนคลับ "มอร์นิงมูซูเมะ'22 เค็ซเซ 25 ชูเน็น คิเน็น เอฟซีอีเวนต์ ~มูซูเมะ × แฟน×ฟัน! × ไดคันชะ-ไซ!~" พร้อมกับมีการประกาศว่าโครงการ "ชูเน็น คิเน็น ชินเม็มเบอร์ออดิชัน -อาซูโวะสึคูรุโนะวะคิมิ-" ได้เปิดรับสมัครสมาชิกใหม่ของมอร์นิงมูซูเมะรุ่นที่ 17
วันที่ 19 ตุลาคม มีการประกาศอย่างเป็นทางการผ่านรายการ "เฮลโล! โปรเจกต์ สเตชัน" ว่า ซิงเกิลที่ 72 "สวิงสวิงพาราไดซ์/แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูมี!" จะวางจำหน่ายในวันที่ 21 ธันวาคม ซึ่งซิงเกิลนี้ได้ขึ้นโอริคอนชาร์ตอันดับ 1 ในรอบ 4 ปีกับ 6 เดือน โดยซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 16 เพียงคนเดียวอย่างซากูราอิ และเป็นซิงเกิลสุดท้ายที่คากะได้มีส่วนร่วม รวมไปถึงซิงเกิลนี้ได้วางจำหน่ายหลังจากที่คากะได้สำเร็จการศึกษาจากกลุ่มไปเรียบร้อยแล้ว
เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม มิซูกิ ฟูกูมูระได้ประกาศสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยเธอจะปรากฏตัวเป็นครั้งสุดท้ายในคอนเสิร์ตฤดูใบ้ไม้ร่วงที่กำลังจะมีขึ้นในปี 2023
วันที่ 23 พฤษภาคม 2023 มอร์นิงมูซูเมะได้มีการประกาศผู้ชนะเลิศอย่างเป็นทางการ จากโครงการ "ชูเน็น คิเน็น ชินเม็มเบอร์ออดิชัน -อาซูโวะสึคูรุโนะวะคิมิ-" โดยผู้ที่ได้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 17 มีเพียง 2 คน ได้แก่ ฮารูกะ อิโนอูเอะ และอาโกะ ยูมิเงตะ
วันที่ 30 สิงหาคม มอร์นิงมูซูเมะ'23 จะมีกำหนดวางจำหน่ายอัลบั้มรวมเพลง คือ "มอร์นิงมูซูเมะ เบสท์ซีเล็กชัน ~เดอะ 25 ชูเน็น~"
แหล่งข้อมูลอื่น
ยูทูบ อินสตาแกรม ติ๊กต๊อก
นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์
นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์ (Need for Speed: Shift) เป็นเกมแนวแข่งรถตระกูลนีดฟอร์สปีดที่ 13 ที่พัฒนาร่วมกันระหว่าง Slightly Mad Studios และEA Bright Light และจัดจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ วางจำหน่ายในเครื่องเล่นไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล, ไอโอเอส, ไอแพด, แอนดรอยด์, ซิมเบียน, วินโดวส์โมบาย และMeeGo เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552 ในทวีปอเมริกาเหนือ, 18 กันยายน พ.ศ. 2552 ในทวีปยุโรป, 24 กันยายน พ.ศ. 2552 ในทวีปออสเตรเลีย และ12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในประเทศญี่ปุ่น
สถานีสวนจตุจักร
สถานีสวนจตุจักร (Chatuchak Park Station, รหัส BL13) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าสวนจตุจักร เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญของกรุงเทพฯ ด้านเหนือ เนื่องจากสามารถเชื่อมต่อกับสถานีหมอชิต ซึ่งเป็นสถานีของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ได้โดยตรง และมีลานจอดรถขนาดใหญ่ให้บริการผู้โดยสาร นอกจากนี้ยังอยู่ไม่ไกลจากสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) หรือหมอชิตใหม่ สถานีขนส่งสายเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งสามารถเดินทางต่อไปได้ด้วยรถประจำทางและแท็กซี่
ที่ตั้ง
ถนนพหลโยธิน ฝั่งทิศตะวันตก ในอาณาเขตสวนจตุจักรด้านทิศใต้ ตรงข้ามศูนย์ซ่อมบำรุงหมอชิตของรถไฟฟ้าบีทีเอส (สถานีขนส่งหมอชิตเดิม) ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สีสัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีน้ำเงินตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา เพื่อแสดงการเชื่อมต่อกับระบบรถไฟลอยฟ้า
รูปแบบของสถานี
เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 30 เมตร ยาว 369 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 17 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)
ศูนย์การค้าภายในสถานี
ภายในสถานีสวนจตุจักร ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือเมโทรมอลล์ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2551 ในชื่อ "Underground Shop by Metro Mall" เป็นศูนย์การค้าสถานีที่ 3 ในระบบรถไฟฟ้ามหานคร ถัดจากสถานีสุขุมวิท และสถานีพหลโยธิน (รถไฟฟ้ามหานคร) โฉมใหม่เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2562
ธรัช ศุภโชคไพศาล
ธรัช ศุภโชคไพศาล (ชื่อเล่น: โจ หรือ โจ ไอยรา) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และเป็นผู้บริหารบริษัท ไอยราฟิล์ม จำกัด เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ คิวแมน เกษตรกรไทยหัวใจหล่อมาก ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2555 ปัจจุบันสมรสกับ แวว ยีรัมย์ น้องสาวของ พนม ยีรัมย์
ประวัติ
ธรัช ศุภโชคไพศาล ชื่อเก่าชื่อ อำนวย เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพมหานคร เดิมพักอยู่ย่านสุขุมวิท ต่อมาย้ายไปอยู่สำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จนเรียนจบมัธยมต้นที่โรงเรียนสรรพาวุธวิทยา ต่อมาได้ย้ายกลับมาอยู่ย่านสุขุมวิทจนจบมัธยมศึกษาตอนปลายสายศิลป์คำนวณจากโรงเรียนมัธยมวัดธาตุทอง ย่านเอกมัย ต่อจากนั้นได้สมัครเข้าเรียนคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เมื่อ พ.ศ. 2539 และย้ายมาเรียนคณะนิเทศศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2540 จนจบหลักสูตรปริญญาบัณทิต คณะนิเทศศาสตร์
ธรัช เคยประกอบกิจการ ร้านโทรศัพท์มือที่ห้าง มาบุญครอง และธุรกิจขายรถยนต์มือสอง ก่อนที่จะพบกับ แวว ยีรัมย์ น้องสาวของ พนม ยีรัมย์ หลังจากนั้นได้ดำเนินธุรกิจ บริษัทไอยราฟิล์ม จำกัด ดำรงตำแหน่งผู้บริหาร
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้บริหาร บริษัท ไอยราฟิล์ม จำกัด
สรุปผลงานตามลำดับเวลา
ร่วมก่อตั้งบริษัทไอยราฟิล์มจำกัด กับนายจาพนม ยีรัมย์และครอบครัว พ.ศ. 2548
โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ไทยเรื่อง องค์บาก ภาค2 และ ภาค3 พ.ศ. 2549-2553
เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสารศิลปะการต่อสู้ I+Extreme พ.ศ. 2553-2554 (ปัจจุบันกำลังอยู่ระหว่างดำเนินการเปลี่ยนแปลงลง e-book)
ผกก. ผู้ผลิตรายการ พิธีกร รายการสำหรับช่องทีวีดาวเทียว ระบบ c band ช่อง bkk tv พ.ศ. 2553
ผู้ดำเนินงานจัดกิจกรรมมวยเทิดพระเกียรติวันแม่แห่งชาติ ร่วมกับสมาคมWMF และสมาคมครูมวยไทย พ.ศ. 2554
ผู้จัดกิจกรรมการประกวด miss ringgirl Thailand 1st.
งานกำกับภาพยนตร์ ของรัฐฯ ที่ผลิตเพื่อสังคม 3 เรื่อง รับรางวัลความร่วมมือกับภาครัฐ จากกระทรวงเกษตรฯ และกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2555-2556
ผกก.และผู้ดำเนินงานจัดงานแสดงช้างจ.สุรินทร์ พ.ศ. 2556
พ.ศ. 2563 ช่วงสภาวะโควิด2019 กิจการถ่ายทำและบริษัทภาพยนตร์ต้องหยุดชะงัก รวมทั้งงานออแกไนซ์ฯ ปัจจุบันมาทำกิจการโรงแรมและที่พักปัจจุบันมี บ้านพักรายวันและคอนโดให้เช่าใน จ.ชลบุรี และ จ.สุรินทร์ อ้างอิง #thesunpoolvilla
ข่าวใหญ่เรื่องโดนทำร้าย
ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2555 ตำรวจเผยความคืบหน้าคดีภรรยาจา พนม ทำร้ายน้องเขย ว่า รอผลตรวจแผล พร้อมเรียกสอบปากคำอีก 1-2 ปาก ถึงเรียกภรรยาจาสอบปากคำ ชี้คดีไม่ร้ายแรง อาจแค่เปรียบเทียบปรับหลังจากที่นายธรัช ศุภโชคไพศาล อายุ 34 ปี น้องเขยของจา-พนม ยีรัมย์ พระเอกภาพยนตร์บู๊ เข้าแจ้งความว่า ถูก บุ้งกี๋ หรือ นางสาวปิยรัตน์ โชติวัฒนานนท์ ภรรยาของจา พนาม ทำร้ายร่างกายด้วยการนำโทรศัพท์มือถือตีจนศีรษะเหนือหูข้างขวาเลือดออก ในงานแต่งงานของ บุ้งกี๋ - จา พนม เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคมที่ผ่านมา ล่าสุดเมื่อวานนี้ (5 พฤษภาคม) พ.ต.อ.อรรถวิทย์ สายสืบ ผกก.สน.บางกอกใหญ่ เปิดเผยว่า ตอนนี้เจ้าหน้าที่ได้รับแจ้งความและสอบปากคำนายธรัชไว้เป็นหลักฐาน ก่อนส่งตัวไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลศิริราช และรอผลการตรวจ ก่อนที่จะเรียกตัว บุ้งกี๋ มาให้ปากคำพ.ต.อ.อรรถวิทย์ กล่าวต่อว่า คดีนี้ไม่เป็นความผิดซึ่งหน้า ดังนั้น จะสอบปากคำผู้เห็นเหตุการณ์อีก 1-2 รายเท่านั้น แต่ถ้าดูบาดแผลนายธรัช ถือว่าไม่ได้หนักอะไร ความรุนแรงของคดีจึงอยู่ในระดับเปรียบเทียบปรับ แต่ถ้าหากนายธรัชต้องการเอาผิดหนักกว่านี้ ก็คงต้องขึ้นถึงชั้นศาล ด้าน นายปรัชญา ปิ่นแก้ว ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังหลายเรื่อง เปิดเผยว่า วันนั้นตนไม่เห็นเหตุการณ์เพราะกลับก่อน แต่ก็พอทราบว่านายธรัชและนางสาวปิยรัตน์มีปัญหากัน แต่ไม่ทราบว่าเรื่องอะไร ทั้งนี้ตนก็รู้จักน้องเขยของจา พนม แต่ไม่ค่อยสนิทกัน รู้แต่ว่าดูแลบริษัทไอยราให้กับจา พนม ส่วนภรรยาจา พนม ก็เป็นคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ดังนั้น คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าปัญหาเกิดจากอะไร แต่น่าจะเป็นเรื่องในครอบครัว ที่เขาต้องจัดการกันเอง ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2556 เมื่อช่วงค่ำที่ผ่านมา ณ สตูดิโอสตาร์แม็กซ์ ลาดพร้าว 15 ก่อนบันทึกเทปรายการ “คนดังนั่งเคลียร์” พ่อ-แม่-น้องสาว-น้องเขย จาพนม ตั้งโต๊ะแถลงข่าว กรณีถูกกล่าวหารุมทำร้ายจาและภรรยา โต้ไปขอตังค์ เผยเจตนาดีตั้งใจไปหาเพราะความคิดถึง ยันไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มก่อน บอกโจน้องเขยโดนบุ้งกี๋และแม่ทำร้ายหนัก เล็งเตรียมแจ้งความกลับข้อหาทำร้ายร่างกาย และเซ็นรับเงินบริษัทไอยราฟิล์มสิบกว่าล้านทั้งที่ถอนหุ้นไปแล้ว วอนกลับมาหาบ้างไม่งั้นจะแจ้งความถึงที่สุด ไม่เข้าใจทำไมบุ้งกี๋ถึงกีดกัน โดยน้องเขยเปิดเผยว่า รอยของบุ้งกี๋เกิดขึ้นจากอะไร อาจจะเป็นตอนยื้อ แต่ไม่ได้ต่อยจริงๆ พ่อคุยกะจาว่า จำพ่อได้ไหม เราไม่ได้คุยกันมานานแล้ว เราไปคุยกันที่บ้านเถอะ เขาก็บอกครับๆ กำลังจะขึ้น แต่บุ้งกี๋ก็มา เลยไม่ได้ขึ้น ต้องการอยากคุยในฐานะส่วนตัวพ่อแม่ลูก ทำไมต้องมากีดกันอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ไม่ได้เจอ ไม่ได้ติดต่อเลย ก่อนหน้านี้ที่ตั้งใจว่าจะไม่เป็นข่าวแล้ว แต่เห็นเค้าจะไปต่างประเทศ เลยคิดว่าจะไม่เจอกัน เลยอยากมาหา คิดถึง อยากเจอ ไม่อยากได้ผลประโยชน์ ไม่เคยคิดเลย อยากเจอจาเพราะปัญหาเรื่องพิธีกรรมเกี่ยวกับช้าง ผิดทางบรรพบุรุษ ไม่เคารพ ไม่ได้ไปขอขมา แม่ยาย-เมียจะกีดกันทำไม มีความเชื่อมาโดนของ ไม่ค่อยเชื่อ แต่มาถึงจุดนี้แล้วเลยเชื่อ เพราะเขาเชื่อลูกเมียมากกว่าพ่อ ระหว่างสัมภาษณ์เป็นที่สังเกตว่าแม่ของจามีสีหน้าเหมือนจะร้องไห้
ผลงาน
เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสารศิลปะการต่อสู้ "I+extreme" (พ.ศ. 2553)
ภาษาอีโด
ภาษาอีโด (Ido, ) เป็นภาษาประดิษฐ์ สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นภาษาสากลในการช่วยสื่อสารระหว่างผู้คนเชื้อชาติต่าง ๆ โดยได้สร้างให้มีรูปแบบไวยากรณ์ที่ง่ายและเป็นไปตามกฎโดยไม่มีข้อยกเว้น ซึ่งแตกต่างจากภาษาอื่น ๆ และไม่ให้คล้ายกับภาษาธรรมชาติภาษาใดมากเกินไปเพื่อไม่ให้เกิดความได้เปรียบในการเรียนรู้ภาษาอีโด ชื่อของภาษาสืบต้นตอจากศัพท์ภาษาเอสเปรันโตว่า ido หมายถึง "ลูกหลาน"
ภาษาอีโดได้เริ่มมีการพัฒนาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ดัดแปลงมาจากภาษาเอสเปรันโต โดยมีการปรับปรุงข้อบกพร่องต่าง ๆ ของภาษาเอสเปรันโตให้ดีขึ้น และได้นำออกมาใช้งานใน พ.ศ. 2450 โดยองค์การภาษาช่วยสื่อสารนานาชาติ และได้รับการสนับสนุนจากผู้พูดภาษาเอสเปรันโตราว 20%
ภาษาอีโดใช้อักษรละติน 26 ตัวเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ ไม่มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษร โดยนำคำศัพท์จากภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, อิตาลี, ละติน, รัสเซีย, สเปน และโปรตุเกส และผู้เรียนภาษาเอสเปรันโตสามารถเข้าใจภาษานี้ได้มาก
มีวรรณกรรมหลายเรื่องที่แปลเป็นภาษาอีโด เช่น เจ้าชายน้อย, หนังสือเพลงสดุดี และพระวรสารนักบุญลูกา ใน ค.ศ. 2000 มีผู้พูดภาษาอีโดเป็นภาษาแม่ประมาณ 100–200 คนทั่วโลก ถึงแม้ว่าจะมีการประมาณการแบบใหม่จะสูงถึง 1,000-5,000 คนก็ตาม ใน ค.ศ. 2020 มีผู้พูดภาษาอีโดเป็นภาษาแม่ในประเทศฟินแลนด์ 24 คน
ประวัติ
แนวคิดในการสร้างภาษาประดิษฐ์มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยฮิลเดการ์ดแห่งบินเกน ได้สร้างภาษาอิกนอตาขึ้นมา แต่ไม่ได้รับความนิยมจากคนส่วนใหญ่ จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการสร้างภาษาโวลาปุกขึ้น โดย โจฮานน์ มาร์ติน สเกลเยอร์
สัทวิทยา
ภาษาอีโดมีหน่วยเสียงสระ 5 ตัว ได้แก่ a, e, i, o และ u เช่นเดียวกับภาษาเอสเปรันโต และมีพยัญชนะส่วนใหญ่เหมือนกับภาษาเอสเปรันโต สระ กับ  สามารถใช้แทนกันได้ตามที่มาของผู้พูด เช่นเดียวกันกับสระ  กับ  รูปผสม /au/ กับ /eu/ ถ้าเป็นรากศัพท์จะกลายเป็นสระประสม แต่ถ้าดป็นหน่วยคำเติมจะไม่ปรากฏรูปสระนี้
อักขรวิธี
ภาษาอีโดใช้ตัวอักษร 26 ตัวเหมือนกับชุดตัวอักษรอังกฤษและชุดตัวอักษรละตินพื้นฐานของไอเอสโอกับทวิอักษรสามตัวและไม่มีตัวแฝดหรือเครื่องหมายเสริมสัทอักษร ในตารางข้างล่างบางช่องมีรูปสะกดสองแบบ ซึ่งสามารถใช้ได้ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ไวยากรณ์
คำศัพท์ในภาษาอีโดส่วนมากสร้างขึ้นจากรากศัพท์ และไวยากรณ์ก็ได้ดัดแปลงมาจากภาษาเอสเปรันโต ไวยากรณ์ในภาษาอีโดไม่มีข้อยกเว้น ซึ่งแตกต่างจากภาษาธรรมชาติ
เปรียบเทียบไวยากรณ์ระหว่างภาษาอีโด ภาษาเอสเปรันโตและภาษาอังกฤษ
โครงสร้างประโยค
ลำดับโครงสร้างประโยคในภาษาอีโดเป็นเช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ เช่น ในประโยค "ฉันมีหนังสือสีน้ำเงิน" ใช้คำว่า "Me havas la blua libro" ซึ่งมีความหมายตรงกับในภาษาอังกฤษว่า "I have the blue book" ตามลำดับคำต่อคำ อย่างไรก็ตาม โครงสร้างประโยคในภาษาอีโดมีข้อแตกต่างจากในภาษาอังกฤษดังนี้
การสร้างประโยคปฏิเสธสามารถสร้างได้โดยการเติมคำว่า ne ไว้ข้างหน้ากริยา เช่น "Me ne havas libro" แปลว่า "ฉันไม่มีหนังสือ"
การสร้างประโยคคำถามสามารถสร้างได้โดยการเติมคำว่า ka ไว้ข้างหน้าประโยค เช่น "Ka me havas libro?" แปลว่า "ฉันมีหนังสือหรือไม่?" และยังสามารถเติมคำว่า ka ไว้หน้าคำนามเพื่อสร้างเป็นประโยคคำถามได้ เช่น "Ka Mark?" อาจหมายความว่า "คุณคือมาร์กใช่ไหม?" หรือ "นั่นคือมาร์กใช้ไหม?" หรือ "หมายความว่ามาร์กใช่ไหม?" ก็ได้
คำศัพท์
คำศัพท์ในภาษาอีโดได้ดัดแปลงมาจากรากศัพท์ซึ่งเป็นคำศัพท์ในภาษาต่าง ๆ โดยได้เลือกนำรากศัพท์มาจากภาษาที่ให้ความสะดวกต่อผู้พูดมากที่สุด จากการสำรวจพบว่า คำศัพท์พื้นฐานในภาษาอีโดจำนวน 5,371 คำ ได้นำมาจากคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน เยอรมัน รัสเซีย และอิตาลี ดังนี้
โดยบางคำอาจมาจากรากศัพท์ของคำในหลายภาษา ดังนี้
การประชุมภาษาอีโดนานาชาติ
ULI จัดงานประชุมภาษาอีโดทุกปี และมักผสมระหว่างการท่องเที่ยวและการทำงาน
อ้างอิง
ข้อมูลเพิ่มเติม
วัดแค (อำเภอพระประแดง)
วัดแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ทางทิศใต้ของวัดติดกับคลองกันเขตกับวัดโมกข์ซึ่งเชื่อมต่อกับคลองลัดหลวงลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
วัดแคตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2364 โดยชาวมอญที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี้ มีชื่อภาษามอญว่า วัดเกริงเจิน ตามหลักฐานที่มีในหนังสือมอญเขียนบาลีมอญอ่านสำเนียงไทยว่า กุญชรนทีอาวาเส และ หัตถีนอาวาเส แปลว่า "วัดคลองช้าง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371
อุโบสถหลังเดิมทำด้วยไม้หลังคามุงสังกะสี วิหารและอุโบสถสร้างปี พ.ศ. 2364 มีเจดีย์ทรงมอญ ศาลาอเนกประสงค์ประดับคันทวยรูปหงส์ หอระฆัง ในวัดมีเสาหงส์
พระอาจารย์บุญขัน จนฺทกนุต (พ.ศ. 2409–2483) อดีตเจ้าอาวาสวัดแค ได้ก่อตั้งโรงพิมพ์ภาษามอญแห่งแรกของประเทศไทยที่วัดแค เมื่อปี พ.ศ. 2447 มีผลงานการพิมพ์เช่น พงศาวดารมอญฉบับปากลัด แต่ภายหลังเครื่องพิมพ์ถูกย้ายไปที่วัดพิมพาวาส อำเภอบางปะกง ฉะเชิงเทรา (ปัจจุบันแยกเป็นสองวัดคือ วัดพิมพาวาส (เหนือ) และ วัดพิมพาวาส (ใต้)) พระอาจารย์บุญขัน จนฺทกนุตถูกอัปเปหิมาจากวัดแค สืบเนื่องมาจากการทำสังฆกรรมในพิธีรับองค์กฐินกับพระสงฆ์ต่างวัด
อาณาจักรต้าฉางเหอ
อาณาจักรต้าฉางเหอ เป็นอาณาจักรที่ปกครองยูนนานย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 902-928 โดยรวมแล้วอาณาจักรต้าฉางเหอมีอายุ 26 ปี
ฟุตบอลทีมชาติโคลอมเบีย
ฟุตบอลทีมชาติโคลอมเบีย (Selección Colombiana de Fútbol) อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลโคลอมเบีย ทีมชาติโคลอมเบียมีผลงานสูงสุดในฟุตบอลโลกคือรอบก่อนรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2014
ที่เคยถูกเรียกตัว
รายชื่อผู้เล่นที่เคยถูกเรียกตัวในรอบ 12 เดือนล่าสุด:
โกปาอาเมริกา
ที่ 4 โกปาอาเมริกา 2016
โมโม (แก้ความกำกวม)
โมโม (Momo) อาจหมายถึง
วิวาห์ของชาวไร่ (เบรอเคิลผู้พ่อ)
วิวาห์ของชาวไร่ (De boerenbruiloft; The Peasant Wedding) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1567 ถึงปี ค.ศ. 1568 ภาพ "วิวาห์ของชาวไร่" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศออสเตรีย
เนื้อหา
ภาพ "วิวาห์ของชาวไร่" เป็นงานจิตรกรรมหนึ่งในหลายชิ้นของเบรอเคิลที่บรรยายชีวิตของชาวไร่ชาวนา เจ้าสาวนั่งอยู่หน้าพิดานสีเขียวกลางห้อง แต่เจ้าบ่าวไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด ซึ่งอาจจะเป็นชายแต่งดำที่นั่งถือเหยือกเบียร์ทางซ้ายสุดของภาพ ทางด้านขวาเป็นกลุ่มนักดนตรี ด้านหน้ามีเด็กนั่งเลียชาม
งานเลี้ยงจัดในโรงนาที่มีมัดฟางสองมัดและคราดห้อยอยู่อยู่บนผนังทางขวาของพิดานเพื่อเป็นเครื่องเตือนถึงฤดูเก็บเกี่ยวและความรับผิดชอบของเกษตรกร ด้านหน้าของภาพทางขวาเป็นชายสองคนแบกอาหารที่ตั้งบนแคร่ที่ทำด้วยประตูที่ถอดมา อาหารหลักที่เห็นก็มีขนมปัง ข้าวต้มจากธัญพืช (porridge) และซุป
อินาสึมะอีเลฟเวน 3 เซไค เอะ โนะ โจเซ็น!!
อินาสึมะอีเลฟเน 3 เซไค เอะ โนะ โจเซ็น!! เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 3 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน
ในภาคนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยมี 2 เวอร์ชันหลักคือ สปาร์ค (スパーク) และ บอมเบอร์ (ボンバー) ต่อมาได้มีเวอร์ชันที่ 3 ที่ดำเนินเนื้อหาและตัวละครเพิ่มเติมจากภาพยนตร์คือเวอร์ชัน ดิ โอเกอร์ (ジ・オーガ) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010
ภาพรวม
หลังจากภาค 2 ได้รับประสบความสำเร็จจากการวางจำหน่ายวิดีโอเกมโดยได้มีตัวละครลับจากภาค 2 ที่มีชื่อว่าฮิเดะ นาคาตะ ซึ่งเป็นต้นแบบของ ฮิเดะโตชิ นาคาตะ อดีตมิดฟิลด์ทีมชาติญี่ปุ่น เพิ่มเข้ามาอยู่ในเกมและมีบทบาทในภาคนี้
ในภาคนี้ได้จัดจำหน่ายแบบแยกเวอร์ชันอีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า สปาร์ก และ บอมเบอร์ โดยจุดแตกต่างคือศัตรูที่ปรากฏตัวในภาคนี้จะอยู่ตลับละ 2 เวอร์ชันด้วยกันซึ่งแต่ละเวอร์ชันจะมีจุดแตกต่างด้วยกันดังนี้
เวอร์ชันสปาร์กดำเนินตามเนื้อเรื่องของฟิดิโอ้ มีแกรนด์เฟนรีล (グランフェンリル) เป็นท่าไม้ตายลับสุดยอด และเวอร์ชันบอมเบอร์ดำเนินตามเนื้อเรื่องของโลโคโค่ มีแกรนด์ไฟเออร์ (グランドファイア) ซึ่งเป็นท่าเล่นประสานของโกเอนจิ โทระมารุ และฮิโรโตะ เป็นท่าไม้ตายลับสุดยอด
ทีมลับของเวอร์ชันสปาร์กคือเซน (セイン) จากทีมสาวกศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนสวรรค์ (天空の使徒) และทีมลับของเวอร์ชันบอมเบอร์คือเดสต้า (デスタ) จากทีมกองทัพทหารโลกปีศาจ Z (魔界軍団Z)
จุดพิเศษของภาคนี้คือสามารถเชื่อมต่อกับภาค 2 โดยถูกใช้ชื่อว่า 2→3 ซูเปอร์ลิงก์ โดยเป็นการย้ายนักเตะที่เข้าร่วมทีมจากภาคก่อนมาอยู่ในภาคนี้อีกด้วย
โดยตัวเกมนี้มีตัวละครมากกว่า 2000 คน และท่าไม้ตายต่างๆมากกว่า 300 ท่า
ในส่วนของเวอร์ชัน ดิ โอเกอร์ ได้เพิ่มดำเนินเนื้อเรื่องตามภาพยนตร์ นักเตะแข้งสายฟ้า เดอะมูฟวี่ ภาคปะทะโอเกอร์กองทัพสุดแกร่งปรากฏกาย โดยดำเนินเนื้อหาก่อนที่ทีมโอเกอร์เข้าในยุคฟุตบอลฟรอนเทียร์ นอกจากนี้ได้เพิ่มตัวละครใหม่ในเกมเป็น 2200 คนและสามารถลิงก์จากเวอร์ชัน สปาร์ก และ บอมเบอร์ ได้
ผักแว่น
ผักแว่น หรือผักใบบัวบก เล็ก เป็นเฟินน้ำชนิดหนึ่ง มีอายุหลายปี พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในวงศ์ Marsileaceae สกุล Marsilea มีลักษณะเป็นเหง้าเถาเลื้อยไปตามผิวดินหรือผิวน้ำหรือโคลนเลน พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำหรือพื้นดินที่มีน้ำขังแฉะ สามารถนำมากินเป็นผักสด มีคุณค่าทางอาหาร และยังมีสรรพคุณทางยา
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ผักแว่นมีลักษณะจำแนกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้
ชื่อท้องถิ่น
ผักแว่นมีชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่นดังนี้
เอกซ์แอนด์วาย
เอกซ์แอนด์วาย (X&Y) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอังกฤษ โคลด์เพลย์ ออกวางขายเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2005 ในสหราชอาณาจักรกับสังกัดพาร์โลโฟน อัลบั้มได้รับอิทธิพลจากดนตรีอีเลกโทรนิก และโปรดิวซ์โดยวงและโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ แดนตัน ซัปเปิล เดิมทีจะให้เคน เนลสันโปรดิวซ์เพลงมากกว่านี้ในอัลบั้ม แต่อย่างไรก็ตามเพลงโดยมากเขียนระหว่างงานแสดงของพวกเขาแต่ก็ถูกทิ้งไปเพราะยังไม่เป็นที่น่าพอใจ อัลบั้มนี้ใช้เวลาการทำ 8 เดือน เป็นเวอร์ชันที่ 3 ของการทำอัลบั้มนี้ ปกอัลบั้มเป็นรูปกล่องสี ๆ จัดวางเรียงกัน ที่สื่อความหมายถึงรหัสโบดอต
อัลบั้มนี้ถือว่าเป็นอัลบั้มประสบความสำเร็จของวงอีกอัลบั้มหนึ่ง ขึ้นอันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก รวมถึงในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ซึ่งในสหรัฐอเมริกาถือว่าเป็นอัลบั้มอันดับ 1 อัลบั้มแรก โดยอัลบั้มมียอดขายมากกว่า 10 ล้านชุด ถือเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2005 ทั่วโลก เสียงวิจารณ์กับอัลบั้ม เอกซ์แอนด์วาย โดยมากเป็นทางบวก แต่คำวิจารณ์ต่ออัลบั้มนี้รู้สึกว่ายังไม่ได้มาตรฐานเทียบเท่ากับผลงานก่อนหน้านี้อย่าง A Rush of Blood to the Head (2002) อัลบั้มนี้มีซิงเกิลอย่าง "Speed of Sound", "Fix You", "Talk", "The Hardest Part", "What If", และ "White Shadows"
โมโม
โมโม (Momo) เป็นนวนิยายแฟนตาซีและวรรณกรรมเยาวชน ภาษาเยอรมัน ของมิชาเอล เอ็นเด ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1973 เนื้อหาเป็นแนวคิดเกี่ยวกับเวลา และการใช้เวลาของมนุษย์ในสังคมสมัยใหม่ มีตัวละครเอกคือ "โมโม"
เนื้อเรื่อง
ในซากปรักหักพังของคฤหาส โมสตาร์นอกเมืองเป็นที่อาศัยของโมโม สาวน้อยที่มีความเป็นมาลึกลับ เธอเหมือนเด็กเร่ร่อนที่สวมเสื้อใหญ่กว่าตัว เธอไม่รู้หนังสือและไม่สามารถนับเลขได้ เธอไม่รู้วิธีการนับอายุของเธอว่านับอย่างไร อายุของเธอคือเท่าไร เมื่อถูกถาม เธอจะตอบว่า “ฉันจำได้ว่า ฉันอยู่ที่นั่นตลอด” เธอเป็นคนโดดเด่นในหมู่เพื่อนบ้านใกล้เคียง เพราะเธอมีความสามารถพิเศษที่จะรับฟัง – ฟังอย่างแท้จริง ซึ่งทำให้เธอสามารถชี้แนะคำตอบสำหรับปัญหาของพวกเขาได้อย่างถูกต้อง จึงได้มีการแนะนำหรือบอกต่อว่า “ไปหาโมโมสิ” ซึ่งกลายเป็นวลีที่ใช้ในครัวเรือน ทำให้โมโมได้รับคำชื่นชมจากเพื่อนๆที่มารับคำปรึกษาอยู่เสมอ
แต่บรรยากาศอันน่ารื่นรมย์นี้ได้ถูกทำลายโดยการมาถึงของชายชุดเทา ผู้ชอบเกาะกินผู้คนเหมือนปรสิตและมีชีวิตอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทางธรรมชาติ ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของธนาคารประหยัดเวลา ซึ่งส่งเสริมแนวคิดของ การประหยัดเวลา โดยมองว่าเวลาเป็นเงินเป็นทอง ใครปล่อยเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์นั้นจะหาความสุขไม่ได้ เพราะฉะนั้นจงหาเงินให้มากขึ้นเพื่อหาซื้อความสุข หลังจากชายชุดเทาจากไปผู้คนต่างหลงลืมถึงตัวตนของพวกเขา แต่ยังคงยึดถือแนวคิดในการประหยัดเวลาของพวกเขา
แนวคิดนี้ค่อยๆแผ่ขยายอิทธิพลจนส่งผลกระทบต่อคนทั้งเมือง ผู้คนเริ่มแล้งน้ำใจเพราะเห็นว่าเป็นการเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ กิจกรรมทางสังคม นันทนาการ การพักผ่อนหย่อนใจ และงานศิลปะได้ถูกยกเลิก อาหาร เสื้อผ้า และสิ่งของต่างๆถูกปรับให้เหมือนกันหมดเพื่อประหยัดเวลาในการผลิต แต่ยิ่งประหยัดเวลาไปเท่าไรพวกเขาจะยิ่งสูญเสียเวลาเหล่านั้นไป เวลาที่เราสูญเสียนั้นได้กลายมาเป็นซิการ์ ซึ่งหากปราศจากซิการ์เหล่าชายชุดเทาก็ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้
แต่ด้วยบุคคลิกพิเศษของโมโมทำให้ชายชุดเทาเห็นถึงอันตรายจากการกระทำของเธอ จึงได้พยายามที่จะเปลี่ยนเธอเป็นพวกแต่พวกเขาก็ล้มเหลวทั้งหมด ถึงแม้ว่าเพื่อนสนิทของเธอจะตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของชายชุดเทา โมโมได้เข้าพบศาสตราจารย์ “เซ็คคุนดุส มินูทุส ฮอร่า” (“Secundus Minutus Hora” หมายถึง ชั่วโมง, นาที, วินาที) ซึ่งเป็นตัวแทนของเวลา และได้รับรู้ถึงวิกฤตการที่โลกทั้งหมดจะหยุดนิ่งหากปล่อยให้สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินอยู่ต่อไป ศาสตราจารย์ “เซ็คคุนดุส มินูทุส ฮอร่า” ได้มอบพลังในการมองเห็นอนาคตล่วงหน้า 30 นาทีให้แก่เธอ เพื่อให้เธอลักลอบเข้าไปยังที่หลบซ่อนของชายชุดเทาเพื่อช่วยปลดปล่อยเวลาออกมาจากเซฟ
ประเด็นหลัก
ตามที่รู้จักกันดีในงานของเขา จินตนาการไม่รู้จบ (The Neverending Story; Die unendliche Geschichte) มิชาเอล เอนเด้ ใช้จินตนาการและสัญลักษณ์ในการอธิบายปัญหาของโลกแห่งความเป็นจริง เช่น ความสำคัญของเวลา ความสัมพันธ์ของคน การขาดจินตนาการ การมองข้ามคุณค่าของสิ่งเล็กๆน้อยๆ โดยอาศัยโลกในจินตนาการของเด็กเพื่อแสดงถึงสิ่งที่เราหลงลืมไป
มิซาเอล เอนเด้ ได้เสนอโลกในมุมมองของโมโม โดยแบ่งประเด็นของเรื่องออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่หนึ่งเป็นเรื่องของความสามารถในการรับฟังอย่างแท้จริงของโมโม ส่วนที่สองเป็นเรื่องกระแสวัตถุนิยมและค่านิยมของคนเมือง ส่วนที่สามจะเป็นเรื่องการเข้าใจถึงธรรมชาติของเวลาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อเราใช้เวลาเป็นเหมือนสิ่งของ
คำติชม
เมื่อหนังสือได้ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1985 นักข่าว นาตาลี บั๊บบิท จากหนังสือพิมพ์วอชิงตัน ให้ความเห็นว่า “มันเป็นหนังสือสำหรับเด็กใช่ไหม? ไม่ใช่ในอเมริกา”
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่
ตัวปราสาทสร้างขึ้นจากก้อนหิน ซึ่งแต่ละก้อนมีขนาดประมาณ 2 × 1 × 0.7 เมตร
นอกเหนือจากประตูแล้ว ตัวปราสาทเกือบทั้งหมดได้พังทลายไปแล้ว
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554
ทีมโยโย่
ทีมโยโย่ (yo-yo club) หรือ ทีมน้ำกร่อย เป็นคำที่ใช้เรียกสโมสรกีฬาที่ได้เลื่อนชั้นและตกชั้นเป็นประจำ โดยมากมักใช้ในกีฬาฟุตบอลในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเลื่อนชั้นขึ้นสู่และตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก ตัวอย่างทีมที่ถูกเรียกว่าเป็นทีมโยโย่ เช่น เบอร์มิงแฮมซิตี เลสเตอร์ซิตี คริสตัลพาเลซ ฟูลัม ฮัลล์ซิตี นอริชซิตี ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ รอเทอรัมยูไนเต็ด เวสต์บรอมมิชอัลเบียน
คำว่าทีมโยโย่มีที่มาจากของเล่นโยโย่ ซึ่งเคลื่อนที่ขึ้นและลงสลับกันในแนวดิ่งไปบนเชือก
วินน์ ดิ๊กซี่ เพื่อนแท้พันธุ์ตูบ
วินน์ ดิ๊กซี่ เพื่อนแท้พันธุ์ตูบ (Because of Winn-Dixie) ป็นภาพยนตร์ครอบครัว กำกับโดย เวน หวัง นำแสดงโดย แอนนาโซเฟีย ร็อบ เจฟฟ์ เดเนี่ยล  เข้าฉายในวันที่  18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ความยาว 105 นาที
การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบ
การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบ (uniform fetishism) เป็นการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ (sexual fetishism) ซึ่งบุคคลย้ำคิดและยึดติดกับผู้อื่นหรือตนสวมเครื่องแบบ