cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอสเอ็มทีพี
ประวัติ
เอสเอ็มทีพี มีรากฐานมาจากการแผนดำเนินงานสองอย่างที่อธิบายไว้ในปี พ.ศ. 2514: Mail Box Protocol ซึ่งการนำมาใช้งานถูกโต้แย้ง แต่มีการพูดถึงในเอกสารคำร้องขอความคิดเห็น RFC 196 และ RFC อื่น ๆ และโปรแกรม SNDMSG ซึ่งอ้างอิงจากเอกสารคำร้องขอความคิดเห็น RFC 2235 เรย์ ทอมลินสัน (Ray Tomlinson) จากบริษัท BBN คิดค้นคอมพิวเตอร์ TENEX สำหรับใช้ในการส่งข้อความเมลผ่าน ARPANET  ขณะนั้นมีเครื่องแม่ข่ายน้อยกว่า 50 โฮสต์ที่เชื่อมต่ออยู่กับ ARPANET
การใช้งานเพิ่มเติม ได้แก่ FTP Mail และ Mail Protocol ทั้งคู่เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2516 การพัฒนายังคงดำเนินต่อไปตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 จนกระทั่ง ARPANET เปลี่ยนเข้าสู่อินเทอร์เน็ตสมัยใหม่ในราวปี พ.ศ. 2523 จากนั้น จอน พอสเตล (Jon Postel) ได้เสนอเกณฑ์วิธี Mail Transfer Protocol ในปี พ.ศ. 2523 ซึ่งการพึ่งพาการส่งจดหมายผ่านโพรโตคอล FTP เริ่มถูกนำออกไป เอสเอ็มทีพีได้รับการเผยแพร่ในชื่อ RFC 788 ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2524 โดย พอสเตล
มาตรฐาน SMTP ได้รับการพัฒนาในช่วงเวลาเดียวกันกับ Usenet ซึ่งเป็นเครือข่ายการสื่อสารแบบหนึ่งต่อหลายเครือข่ายที่มีความคล้ายคลึงกัน
เอสเอ็มทีพีเริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ในขณะนั้นมันเป็นส่วนเสริมของเมล Unix to Unix Copy Program (UUCP) ซึ่งเหมาะกว่าสำหรับการจัดการการโอนอีเมลระหว่างเครื่องที่เชื่อมต่อเป็นระยะ ๆ ในทางกลับกัน SMTP จะทำงานได้ดีที่สุดเมื่อทั้งเครื่องส่งและรับเชื่อมต่อกับเครือข่ายตลอดเวลา ทั้งสองใช้กลไกการจัดเก็บและส่งต่อ (store and forward) และเป็นตัวอย่างของเทคโนโลยีแบบพุช แม้ว่ากลุ่มข่าวของ Usenet จะยังคงถ่ายทอดด้วยโพรโตคอล UUCP ระหว่างเซิร์ฟเวอร์ แต่การใข้ UUCP สำหรับการส่งผ่านเมลได้หายไปเกือบหมด พร้อม ๆ กันกับการกำหนด "bang paths" ที่ใช้เป็นส่วนหัวของการกำหนดเส้นทางของข้อความ
โปรแกรมตัวกระทำการส่งผ่านเมล Sendmail ซึ่งเผยแพร่ในชุดกระจายซอฟต์แวร์เบิร์กลีย์ซอฟต์แวร์ดิสทริบิวชัน 4.1cBSD ในปี พ.ศ. 2525 ไม่นานหลังจากคำร้องขอความคิดเห็น RFC 788 เผยแพร่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2524 เป็นหนึ่งในโปรแกรมตัวกระทำการถ่ายโอนอีเมลรายแรกที่ใช้เกณฑ์วิธี SMTP เมื่อเวลาผ่านไป BSD Unix กลายเป็นระบบปฏิบัติการที่ได้รับความนิยมมากที่สุดบนอินเทอร์เน็ต Sendmail จึงกลายเป็น MTA (ตัวกระทำการรับส่งอีเมล) ที่พบบ่อยที่สุด โปรแกรมเซิร์ฟเวอร์ ที่ใช้เอสเอ็มทีพี ที่ได้รับความนิยมอื่น ๆ ได้แก่ Postfix, qmail, Novell GroupWise, Exim, Novell NetMail, Microsoft Exchange Server และ Oracle Communications Messaging Server
การส่งข้อความ (RFC 2476) และ SMTP-AUTH (RFC 2554) ได้รับการแนะนำในปี พ.ศ. 2541 และ 2542 ทั้งสองอย่างนี้อธิบายถึงแนวโน้มใหม่ในการส่งอีเมล จากเดิมเซิร์ฟเวอร์เอสเอ็มทีพีมักจะอยู่ภายในองค์กร ทำหน้าที่รับอีเมลจากภายนอกองค์กร และส่งต่อข้อความจากในองค์กรไปยังภายนอก แต่เมื่อเวลาผ่านไปในทางปฏิบัติเซิร์ฟเวอร์เอสเอ็มทีพี (ตัวกระทำการถ่ายโอนอีเมล) ได้ขยายบทบาทเป็นตัวกระทำการรับส่งข้อความสำหรับโปรแกรมตัวกระทำการรับส่งอีเมลของผู้ใช้ ซึ่งบางส่วนทำการส่งต่อจดหมายจากภายนอกองค์กร (เช่นผู้บริหารของ บริษัท ต้องการส่งอีเมลขณะเดินทางโดยใช้เซิร์ฟเวอร์ SMTP ขององค์กร) ปัญหานี้อันเป็นผลมาจากการขยายตัวและความนิยมอย่างรวดเร็วของเวิลด์ไวด์เว็บหมายความว่า เอสเอ็มทีพีต้องรวมกฎและวิธีการเฉพาะสำหรับการส่งต่ออีเมล และรับรองความถูกต้องของผู้ใช้เพื่อป้องกันการละเมิด เช่นการส่งต่ออีเมลที่ไม่พึงประสงค์ (สแปม) ความพยายามตามคำร้องขอความคิดเห็น RFC 2476 ในการส่งข้อความได้ริเริ่มขึ้นเนื่องจากเซิร์ฟเวอร์อีเมลยอดนิยมมักจะเขียนจดหมายซ้ำ เพื่อพยายามแก้ไขปัญหาในอีเมลนั้น ตัวอย่างเช่น การเพิ่มชื่อโดเมนไปยังที่อยู่ที่ไม่เหมาะสม ลักษณะการทำงานนี้มีประโยชน์เมื่อข้อความที่ได้รับการแก้ไขเป็นการส่งครั้งแรก แต่เป็นอันตรายเมื่อข้อความนั้นมาจากที่อื่นและกำลังถูกส่งต่อ การแยกเมลทั้งหมดออกเป็นการส่งและการส่งต่อ ได้รับการพิจารณาว่าเป็นวิธีการอนุญาตและสนับสนุนให้มีการเขียนในการส่งซ้ำ ในขณะที่ห้ามไม่ให้เขียนในการส่งต่อซ้ำ เนื่องจากสแปมแพร่หลายมากขึ้นจึงถูกมองว่าเป็นวิธีการให้สิทธิ์สำหรับอีเมลที่ส่งออกจากองค์กร ตลอดจนการตรวจสอบย้อนกลับ การแยกการส่งต่อและการส่งนี้ กลายเป็นรากฐานสำหรับแนวทางปฏิบัติด้านความปลอดภัยอีเมลสมัยใหม่อย่างรวดเร็ว
ตำบลบ้านต้าย
บ้านต้าย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร มีพื้นที่ทั้งหมด 24 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ราบสูงสลับพื้นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด ห่างจากอำเภอสว่างแดนดิน 8 กิโลเมตร มีลำห้วยก้านเหลืองและลำห้วยต้ายไหลผ่าน ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสานและนับถือศาสนาพุทธ
ประวัติ
ตำบลบ้านต้ายได้แยกออกจากตำบลสว่างแดนดินเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2522 ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอสว่างแดนดิน เมื่อปี พ.ศ. 2538 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบ้านต้ายซึ่งมีฐานะเป็นนิติบุคคล และเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 สภาตำบลบ้านต้ายได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านต้ายตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้นที่ 5 ต่อมาได้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบ้านต้ายจนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบ้านต้ายประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่
พ.ศ. 1801
พุทธศักราช 1801 ใกล้เคียงกับ
รายชื่อรางวัลที่ที-อาราได้รับและได้เข้าชิง
Inkigayo
Note: An artist may only win three times for one track on Inkigayo before they are taken off the 'Take 7' nominees list.
M! Countdown
Note: An artist may only win three times for one track on M! Countdown before they are taken off the nominees list.
แคลกะรีทาวเวอร์
แคลกะรีทาวเวอร์ หรือ หอคอยแคลกะรี เป็นหอสังเกตการณ์สูง 190.8 meter ตั้งอยู่ที่ใจกลางเมืองแคลกะรี ในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา เดิมใช้ชื่อว่า ฮัสกี้ทาวเวอร์ เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ฮัสกี้ทาวเวอร์ถือเป็นหนึ่งในอาคารที่สูงที่สุดในเมืองแคลกะรี โดยเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท Marathon Realty Company Limited และบริษัท Husky Oil เพื่อช่วยฟื้นฟูเมืองและเป็นเกียรติแก่การเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี ของแคนาดาในปี พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) หอคอยนี้สร้างด้วยงบประมาณ 3,500,000 ดอลลาร์แคนาดา มีน้ำหนักประมาณ 10,884 ตัน และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแคลกะรีทาวเวอร์ในปี พ.ศ. 2514
การวางแผนและการก่อสร้าง
เดิมโครงการนี้ถือกำเนิดขึ้นจากการร่วมทุนระหว่างบริษัท Marathon Realty และ Husky Oil โดยมีการเสนอให้สร้างหอคอยเพื่อเฉลิมฉลอง 100 ปีของการจัดตั้งประเทศแคนาดาในปี พ.ศ. 2510 และเพื่อส่งเสริมให้เมืองแคลกะรีพัฒนา โครงสร้างของแคลกะรีทาวเวอร์ได้รับการออกแบบโดยนาย A. Dale และคณะ โดยมีความทนทานต่อแผ่นดินไหวและทนต่อความเร็วลมมากถึง 161 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
โครงการก่อสร้างหอคอยนี้ได้รับการประกาศต่อสาธารณชนเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2508 สถานที่ก่อสร้างเคยเป็นที่ตั้งของสถานีผู้โดยสารแคลกะรีของบริษัทรถไฟแคนาเดียนแปซิฟิกซึ่งพังเสียหาย หนึ่งปีหลังจากการประกาศเพื่อเปิดทางสำหรับการพัฒนา รัฐบาลจังหวัดได้ทบทวนข้อเสนอหอคอยเพื่อพิจารณาว่าเป็นโครงการรำลึกหนึ่งร้อยปีที่ได้รับทุนสาธารณะ แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโยธาธิการ Frederick C. Colborne แนะนำให้ต่อต้านการใช้เงินทุนสาธารณะสำหรับโครงการ แนวคิดของหอคอยร้อยปีเดิมถูกเสนอสำหรับ แต่โครงการนี้ถูกคัดค้านโดยผู้อยู่อาศัยใกล้กับบริเวณที่เลือก Grant MacEwan อดีตนายกเทศมนตรีเมืองแคลกะรีขอให้รัฐบาลจังหวัดย้ายโครงการไปที่แคลกะรี จนกระทั่ง Marathon และ Husky ตัดสินใจสร้างโครงการโดยไม่ขึ้นกับกองทุนสาธารณะ แผนสำหรับหอคอยยังคงเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากเกิดความล่าช้าในการก่อสร้างและความสูงตามแผนก็เพิ่มขึ้นจาก 550 ฟุต เป็น 600 ฟุต
การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 และใช้เวลา 15 เดือน โดยมีงบประมาณการก่อสร้าง 3.5 ล้านดอลลาร์แคนาดา ตัวหอคอยสร้างขึ้นจากการเทคอนกรีต โดยเริ่มเทเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 และเทคอนกรีตแล้วเสร็จ 24 วันต่อมา
เมื่อสร้างเสร็จแล้ว ฮัสกี้ทาวเวอร์สูง 190.8 m โดยสูงกว่าอาคารที่สูงที่สุดในเมืองถึง 2 เท่า สถาปนิกที่ออกแบบฮัสกี้ทาวเวอร์จงใจปิดบังความสูงของอาคารเอาไว้ เพื่อไม่ให้คู่แข่งสร้างอาคารที่จะมาทำลายสถิติ โดยประกาศความสูงไว้ที่ 187 m เมื่อสถาปนิกที่เมืองแซนแอนโทนีโอสร้างหอคอยที่สูง 190 เมตรขึ้นมาได้ สถาปนิกของฮัสกี้ทาวเวอร์ก็เปิดเผยความสูงจริงของหอคอย (190.8 เมตร) เพื่อไม่ให้เสียสถิติ
ฮัสกี้ทาวเวอร์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28–30 มิถุนายน พ.ศ. 2511 โดยมีพิธีเปิดแยกกันทั้งหมด 3 พิธี ฮัสกี้ทาวเวอร์ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "แคลกะรีทาวเวอร์" เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เพื่อให้เกียรติแก่ชาวเมืองแคลกะรี อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ท่าอากาศยานนานาชาติแคลกะรี ยังคงเรียกหอคอยว่าฮัสกี้ทาวเวอร์ดังเดิม เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการสื่อสาร
อาคารสูงฝั่งตะวันตกของศูนย์เปโตรแคนาดา (Suncor Energy Centre) ทำลายสถิติหอคอยของแคลกะรีทาวเวอร์ และกลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดในแคลกะรีในปี พ.ศ. 2526
แคลกะรีทาวเวอร์ได้รับการบูรณะในช่วงปี พ.ศ. 2530 จนถึงปี พ.ศ. 2533 โดยมีการเปิดร้านขายของที่ระลึกและร้านอาหาร
ในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2530 ได้มีการสร้างคบเพลิงขึ้นที่บริเวณยอดหอคอย เพื่อเฉลิมฉลองโอลิมปิกฤดูหนาวปี 1988 ซึ่งเมืองแคลกะรีเป็นเจ้าภาพ คบเพลิงถูกจุดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ในช่วงพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก และในปัจจุบันคบเพลิงนี้ยังคงถูกใช้ในกิจกรรมพิเศษต่าง ๆ เช่น วันชาติแคนาดา
ระบบหลอดไฟ LED ถูกติดตั้งบนแคลกะรีทาวเวอร์ในช่วงปี พ.ศ. 2557 โดยหลอดไฟเหล่านี้สามารถแสดงสีได้มากถึง 16 ล้านสี และถูกทดสอบครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2557 หลอดไฟเหล่านี้ก็ถูกใช้เสมอมาจนถึงปัจจุบัน
มหาลดาปสาธน์
มหาลดาปสาธน์ เป็นเครื่องประดับชุดแต่งงานของสาวชาวอินเดีย ซึ่งสวมคู่กับส่าหรี โดยสวมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ตรงศีรษะก็ทำเป็นรูปนกยูงไว้ตัวนึง ซึ่งส่วนประกอบก็เต็มไปด้วยของมีค่ามากมาย ในสมัยพุทธกาลมีผู้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ 3 คน คือ นางวิสาขา พระนางมัลลิกา และลูกเศรษฐี ณ พาราณาสี
ที่มาของคำ
มหาลดาปสาธน์ มาจากคำว่า
มหาลดาปสาธน์ของนางวิสาขา
มหาลดาปสาธน์ของนางวิสาขา นั้นธนญชัยเศรษฐี (บิดา) สั่งให้ช่างทองและช่างออกแบบทำเครื่องประดับโดยใช้ทองคำ 1,000 แท่ง เพชร 4 ทะนาน แก้วมุกดา 11 ทะนาน แก้วประพาฬ 20 ทะนาน แก้วมณี 33 ทะนาน และใช้เงินจำนวนหนึ่ง
มหาลดาปสาธน์สวมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ลูกดุมวงแหวนด้วยทองคำ ห่วงสำหรับลูกดุมทำด้วยเงิน สวมที่กลางกระหม่อมหนึ่งวง ที่หลังหู 2 วง ที่ข้างเอวสองข้างอีก 2 วง ที่ข้อศอกทั้งสองข้าง 2 วง ที่ขาสองข้าง 2 วง ที่เครื่องประดับยังทำเป็นนกยูงรำแพนตังหนึ่ง ขนปีกทำด้วยทอง จะงอยปากทำด้วยแก้วประพาฬ ตาสองข้างทำด้วยแก้วมณี สร้อยคอและแววหางทำด้วยแก้วมณี ก้านขนนกยูง ทำด้วยเงิน ขาทำด้วยเงิน โดยนกยูงตั้งอยู่กลางกระหม่อมผู้สวม
รหัสยลัทธิ
รหัสยลัทธิ หรือลัทธิรหัสยนิยม (mysticism) คือลัทธิหรือความเชื่อที่ว่ามีรหัสยภาวะ (mystery) เป็นภาวะความจริงหรือคุณค่าบางอย่างซึ่งบุคคลจะรู้ได้ด้วยการใช้ความสามารถพิเศษเหนือกว่าการรับรู้โดยทั่วไปของมนุษย์ เช่น การเข้าฌาน การเข้าถึงพระเจ้า เป็นต้น ผู้ที่เข้าถึงรหัสยภาวะนี้ได้เรียกว่ารหัสยิก (mystic)
ความเข้าใจในปัจจุบัน
ความหมายของรหัสยลัทธิในปัจจุบันมาจากลัทธิเพลโตนิยมหรือลัทธินีโอเพลโตนิยมที่ใช้หมายถึงพิธีรับสมาชิกใหม่ของชาวอิลูซิส ซึ่งเป็นพิธีการรับเข้าสู่ความจริงและประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ เพื่อแสวงหาการเป็นหนึ่งเดียวกับความตระหนักรู้เรื่องความเป็นจริงอันติมะ เทวสภาพ ความจริงทางจิตวิญญาณ หรือพระเจ้า โดยใช้ประสบการตรง การรู้เอง สัญชาตญาณ หรือดุลยพินิจ โดยปกติรหัสยลัทธิจะเน้นการปฏิบัติที่มุ่งสู่ประสบการณ์เหล่านี้ รหัสยนิยมอาจยึดแนวคิดแบบทวินิยมที่ถือว่าตัวตนกับพระเจ้าแตกต่างกัน หรืออาจเป็นอทวินิยมก็ได้
ศาสนาใหญ่ ๆ หลายศาสนาในโลกก็เกิดมาจากคำสอนของศาสดาซึ่งเป็นรหัสยิก เช่น พระพุทธเจ้า พระเยซู เล่าจื๊อ พระกฤษณะ เป็นต้น ศาสนาส่วนมากจึงสอนเรื่องประสบการณ์เชิงรหัสยะด้วย โดยอย่างน้อยที่สุดก็สอนจะแก่ศาสนิกเฉพาะในวงจำกัด ไม่เปิดเผยให้รู้โดยทั่วไป คำว่า enlightenment ในภาษาอังกฤษก็หมายปรากฏการณ์ในลักษณะนี้ ส่วน “การตรัสรู้” ในทางพระพุทธศาสนาก็ใช้หมายถึงปรากฏการณ์การบรรลุในแบบรหัสยะเช่นกัน (แม้จะไม่เน้นใช้ศรัทธาอย่างรหัสยลัทธิอื่น ๆ)
หลาย ๆ ศาสนาในปัจจุบันมีโครงสร้างองค์กรที่เป็นสถาบันมากขึ้น มีการปกครองตามลำดับชั้นบังคับบัญชา และยึดถือคัมภีร์เป็นแหล่งความรู้หลักที่ศาสนิกชนต้องเคารพและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ทำให้ความรู้เชิงรหัสยะภายในศาสนากลายเป็นความเชื่อที่ไม่เป็นที่ยอมรับไป
รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย
รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทยในปัจจุบัน
รายชื่ออาคารสูงที่สุดในประเทศไทย
รายการนี้แสดงรายการอาคารที่สูงที่สุด 100 อันดับแรก
รายชื่อสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศไทย
ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศไทย สิ่งก่อสร้างในที่นี้หมายถึงหอคอย สะพาน พระเจดีย์ และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ นอกเหนือจากอาคาร
มนต์รักเพลงผีบอก
มนต์รักเพลงผีบอก เป็นละครแนวคอมเมดี จากบทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย พลพล พงษ์แพทย์ กำกับการแสดงโดย จักรกฤติ์ แพรปราณีต ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด และ บริษัท นีโน่ บราเดอร์ส จำกัด นำแสดงโดย วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล, พิมประภา ตั้งประภาพร, ไชยา มิตรชัย, รุ่ง สุริยา, สุรวุฑ ไหมกัน ออกอากาศทางช่อง 7 สี ทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ ตั้งแต่ 11 มิถุนายน 2558 - 27 กรกฎาคม 2558
คิม จู-ฮ็อน
คิม จู-ฮ็อน (เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงละครเวที ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ เขาเปิดตัวใน ค.ศ. 2009 ในละครเวทีดัดแปลงภาษาเกาหลีเรื่อง มารา/ซาด และกลายเป็นสมาชิกของบริษัทภาพยนตร์อัลลีเวย์จนถึง ค.ศ. 2014
เขามีชื่อเสียงจากบทบาทในละครโทรทัศน์เรื่อง หัวใจพบรัก (2018), คุณหมอโรแมนติก 2 (2020), เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน (2020), นาว วีอาร์เบรกกิงอัพ (2021), และ บิกเมาท์ (2022)
ซาวามูระ มาซาฮิโระ
ซาวามูระ มาซาฮิโระ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริงโดยซาวามูระ มาซาฮิโระ เป็นนักกีฬาสตรีทบาสเกตบอลทีม Scratch ร่วมกับคุสึดะ มิซิคิ และนารุเซะ โทรุซาวามูระ เป็นตัวละครที่ต้องดูแลตัวเองมาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากถูกพ่อทิ้ง(ในช่วงภาคอินเตอร์ไฮซาวามูระจะได้เจอพ่อ และได้ปรับความเข้าใจกัน)ทำให้เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์ มองโลกในแง่ร้าย ประกอบกับเป็นคนฉลาด หน้าตาดี มีฝีมือ และกล้าได้กล้าเสีย จึงเล่นบาสพนัน เพื่อหาค่าใช้จ่ายในชีวิตมาโดยตลอด ช่วงแรกเข้าร่วมทีม Scratch เพียงต้องการเอาชนะทีมทรีเม็นส์ และหวังเล่นสตรีทบาสเพราะเงินพนันเท่านั้น แต่โดยพื้นนิสัยแล้วเป็นคนดี รักเพื่อนพ้อง เพียงแต่กลัวถูกหักหลัง แบบเดียวกับตอนเด็กๆที่ถูกพ่อหักหลัง ทิ้งตนไปเท่านั้น สุดท้ายก็ได้เป็นเพื่อนที่ดีของพระเอก และถูกชักชวนเข้าทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมโจนัน
นารุเซะ โทรุ
นารุเซะ โทรุ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เขาเป็นเด็กหนุ่มอายุ 15 ปีผู้มีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักกีฬาชื่อดัง ไม่ว่าจะเป็นนักฟุตบอลหรือนักเบสบอล แต่เขากลับไม่ประสบความสำเร็จในกีฬาทั้ง 2 อย่างที่ใฝ่ฝัน จึงเป็นได้เพียงแค่ตัวสำรองของชมรม ไม่มีโอกาสได้เป็นนักกีฬาตัวจริง แต่ด้วยความมุมานะและตั้งใจจริง ทำให้นารุเซะ สามารถก้าวผ่านการคัดเลือกนักกีฬาบาสเกตบอลของโรงเรียน
ตำบลบงใต้
บงใต้ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่ทั้งหมด 66 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 25,448 ไร่ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม เหมาะสำหรับอาชีพทำนา ทำไร่ มีลำน้ำสงครามไหลผ่าน ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสานและนับถือศาสนาพุทธ
ประวัติ
ตำบลบงใต้แยกออกมาจากตำบลค้อใต้ อำเภอสว่างแดนดิน เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2513 แต่ก่อนพื้นที่ของตำบลมีต้นไผ่จำนวนมาก ชาวบ้านเรียกว่า กอไผ่บง ประกอบกับมีลำน้ำสงครามไหลผ่าน จึงตั้งชื่อตำบลว่า "ตำบลบงใต้" ต่อมาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2517 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งสภาตำบลบงใต้ชขึ้นในพื้นที่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสภาตำบลบงใต้เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบงใต้
จนต่อมาได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบงใต้เป็นเทศบาลตำบลบงใต้ มาจนปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบงใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
ธาราเขต เพ็ชร์สุกใส
ธาราเขต เพ็ชร์สุกใส ชื่อเล่น เขต เป็นนักแสดงชายชาวไทย
ประวัติ
มีผลงานละครอย่างเรื่อง เณรน้อย, กำนันอี๊ด, บ้านนาคาเฟ่, ตะวันยอแสง, ทีมซ่าท้าฝัน, ด้วยแรงอธิษฐาน, เงากามเทพ, นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว, หอบรักมาห่มป่า, สวนอาหารบานใจ, กู้ภัยหัวใจแหวว, อาญารัก, เลือดเจ้าพระยา, สายใย (ละครเทิดพระเกียรติวันพ่อ), รักคุณเท่าช้าง และ วัยมันพันธุ์อสูร
งูสมิงทะเล
งูสมิงทะเล หรือ งูสามเหลี่ยมทะเล (Sea kraits) เป็นสกุลของงูทะเลที่มีขนาดใหญ่สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Laticauda อยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
งูสมิงทะเลพบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลที่ใกล้กับชายฝั่ง จะอาศัยหากินตามแนวปะการัง เป็นงูที่ว่ายได้ช้า จึงไม่สามารถจับปลาที่ว่ายไปมากินเป็นอาหารได้ จึงหาอาหารที่หลบซ่อนตามซอกหลีบปะการัง พบได้ตั้งแต่ทะเลในแถบเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงหมู่เกาะโซโลมอน หรือเกาะอื่น ๆ ในแถบโอเชียเนีย และเอเชียตะวันออก มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบน้ำจืดบนหมู่เกาะโซโลมอน
เจ้าหญิงเมกถีหล่า
เจ้าหญิงเมกถีหล่า (မိတ္ထီလာစုဘုရားကလေး; พ.ศ. 2403 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2439) ทรงมีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงศรีสุริยราชาวดี (သီရိသူရိယရာဇာဝတီ; Sīrisūriyarājāvatī) เป็นเจ้าหญิงในสมัยราชวงศ์อลองพญา พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาลำดับที่ 48 ของพระเจ้ามินดง ที่ประสูติกับพระนางแลซา ซึ่งเป็นเจ้าหญิงเมืองฉาน และเจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงเป็นพระขนิษฐาร่วมพระราชบิดาและพระราชมารดาเดียวกันกับพระเจ้าธีบอ
เอ็นพีบริบูรณ์
ในทางทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ เอ็นพีบริบูรณ์ (NP-complete) เป็นกลุ่มความซับซ้อนที่ยากที่สุดในเอ็นพี กล่าวคือปัญหาใด ๆ ในกลุ่มปัญหา เอ็นพี สามารถลดรูป (Reduce) มาเป็นปัญหาใน เอ็นพีบริบูรณ์ ได้ แม้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์แต่เชื่อกันว่าเป็นกลุ่มปัญหาที่ไม่น่าจะมีขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพใช้แก้ไขได้ ปัญหาในกลุ่มเอ็นพีบริบูรณ์สามารถเปลี่ยนแปลงไปมาเป็นปัญหาอื่นในกลุ่มเดียวกันได้ด้วย polynomial time ดังนั้นการที่มีขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพสำหรับปัญหาใดปัญหาหนึ่งในเอ็นพีบริบูรณ์ ส่งผลให้เราสามารถแก้ปัญหาทั้งหมดในกลุ่มเอ็นพีได้อย่างมีประสิทธิภาพ กลุ่มความซับซ้อนเอ็นพีบริบูรณ์ในบางครั้งถูกเรียกสั้น ๆ ว่า NP-C
นิยาม
เราจะเรียกปัญหาการตัดสินใจ C ว่าเป็น เอ็นพีบริบูรณ์ เมื่อ
วิธีการแก้ปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์
ในกรณีที่เราต้องการแก้ปัญหาแบบหาคำตอบดีที่สุด ของปัญหาที่เป็นเอ็นพีบริบูรณ์ เช่น ต้องการหากลุ่มพรรคพวกที่ใหญ่ที่สุดในกราฟ ๆ หนึ่ง เรามีความหวังเพียงน้อยนิดที่จะหาคำตอบแบบดีที่สุดได้ทุกครั้งด้วยขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพ (อาจจะหาได้สำหรับตัวอย่างที่มีขนาดเล็ก) โดยทั่วไปแล้วเราจะยอมตอบผิดบ้าง ซึ่งวิธีที่อาจจะนำมาใช้มีดังต่อไปนี้
เจ้าหญิงเมกถีหล่า
ประสูติ
พระราชมารดาของเจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงถูกเนรเทศออกจากราชสำนักโดยพระราชโองการของพระเจ้ามินดง พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพในช่วงบั้นปลายด้วยการเป็น ตี่ละฉิ่น (thilashin) ซึ่งก็คือคำเรียกแม่ชีในพม่า และประทับในวัดหลวงอย่างสงบเงียบ
รัชสมัยพระเจ้าธีบอ
เจ้าชายธีบอ พระเชษฐาของเจ้าหญิงทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทในช่วงที่พระเจ้ามินดงทรงพระประชวรหนัก ซึ่งตามมาด้วยการสังหารหมู่พระราชวงศ์ที่มีสิทธิในราชบัลลังก์เพื่อเปิดทางให้เจ้าชายธีบอได้ครองราชบัลลังก์ แผนการนี้ดำเนินการโดยพระนางซินผิ่วมะฉิ่น พระมเหสีรองในพระเจ้ามินดง และอัครมหาเสนาบดีในพระเจ้ามินดง คือ เกงหวุ่นมินจี ซึ่งเป็นพันธมิตรของพระนางซินผิ่วมะฉิ่น เจ้าชายหลายพระองค์ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ามินดงและเจ้าหญิงบางพระองค์ได้ถูกปลงพระชนม์ในแผนการนี้ เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงรอดพระชนม์มาได้เนื่องจากทรงมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาแท้ในพระเจ้าธีบอ
พระเจ้ามินดงเสด็จสวรรคต พระเจ้าธีบอขึ้นครองราชย์สืบต่อในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2421 สถานะของเจ้าหญิงและเชษฐภคินีได้รับการฟื้นคืนขึ้นมาหลังจากที่ตกต่ำลงเมื่อคราวพระราชมารดาทรงถูกเนรเทศ เจ้าหญิงได้รับพระราชทานศักดินา พยุงพยาและเมกถีหล่า (Pyaung Pya and Meiktila) จากพระเจ้าธีบอ ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2421 ซึ่งทำให้ทรงมีสถานะเป็นเจ้าหญิงแห่งพยุงพยาและเมกถีหล่า และกลายเป็นพระนามในการเรียกพระนางว่า เจ้าหญิงเมกถีหล่า
เจ้าหญิงเมกถีหล่าและพระเชษฐภคินีทรงมีบทบาทในราชสำนักน้อยมาก เนื่องจากบทบาทในราชสำนักและอิทธิพลอยู่ภายใต้พระราชินีศุภยาลัต พระมเหสีในพระเจ้าธีบอ เป็นสำคัญ เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงประทับในพระตำหนักร่วมกับพระนางศุภยากเล พระขนิษฐาในพระนางศุภยาลัต
เจ้าหญิงเมกถีหล่าไม่ทรงได้รับการปฏิบัติที่ดีนักจากพระราชินีศุภยาลัต แต่เมื่อเปรียบเทียบกับพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาในพระราชินีแล้ว เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่ากันมากจากพระนางศุภยาลัต เมื่อพระราชินีทรงมีพระอารมณ์ดี พระนางจะพระราชทานของกำนัลล้ำค่าแก่เจ้าหญิงเมกถีหล่า แต่บางครั้งทรงกล่าวถากถางเยาะเย้ยเจ้าหญิงเมกถีหล่า โดยไม่ทรงโปรดที่เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงมีพระสิริโฉม ทรงมีพระวรกายบอบบาง ซึ่งเอวของเจ้าหญิงสามารถโอบได้ด้วยมือคู่หนึ่ง ครั้งหนึ่งเมื่อพระนางศุภยาลัตทรงเข้าห้องเพื่อเตรียมพระประสูติกาลครั้งแรก เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงได้รับเกียรติให้กางและถือเศวตฉัตรเหนือพระแท่น แต่พระเศวตฉัตรหนักเกินไปและทรงเปิดอย่างยากลำบาก พระราชินีซึ่งทรงทอดพระเนตรอยู่ทรงตรัสว่า "ระวังหน่อย เดี๋ยวเอวเจ้าจะหัก"
เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างมาก พระนางมักจะทรงท่องบทสวดและทรงดูแลศาลประจำครอบครัวของพระนางอยู่เสมอ
สมัยอาณานิคมและสิ้นพระชนม์
ราชอาณาจักรล่มสลายลงโดยพระเจ้าธีบอทรงครองราชย์ได้เพียง 7 ปี พระองค์ทรงพ่ายแพ้ในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่สาม กองทัพอังกฤษได้บุกเข้าพระราชวังมัณฑะเลย์เพื่อเรียกร้องให้พระเจ้าธีบอทรงยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขภายใน 24 ชั่วโมง และบีบบังคับให้พระเจ้าธีบอสละราชบัลลังก์ พระองค์พร้อมพระราชินีศุภยาลัตและพระราชธิดาทรงถูกเนรเทศไปยังอินเดียในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 ซึ่งเจ้าหญิงเมกถีหล่าไม่ทรงได้พบกับพระเชษฐาอีกเลย
เจ้าหญิงเมกถีหล่าไม่ทรงถูกเนรเทศ ทรงได้รับอนุญาตให้ประทับในเมืองมัณฑะเลย์ต่อไป แต่ต้องทรงออกจากพระราชวังมัณฑะเลย์พร้อมๆกับพระราชวงศ์องค์อื่นๆตามคำสั่งของทางการอังกฤษ เพื่อต้องการขจัดอิทธิพลของพระราชวงศ์และเพื่อความสะดวกในการปกครอง พระราชวงศ์ทรงต้องประทับอยู่บริเวณกำแพงพระราชวังหรือคูเมือง เจ้าหญิงและพระญาติวงศ์ไม่มีบ้านที่จะประทับ เจ้าหญิงเมกถีหล่ากับเจ้าหญิงผกันคยี พระเชษฐภคินี พร้อมพระนางเสงดน หนึ่งในพระชายาของพระเจ้ามินดง จึงต้องทรงประทับร่วมกันในที่พำนักของวัด ซึ่งเคยเป็นที่พำนักของพระราชมารดาในเจ้าหญิงซึ่งสิ้นพระชนม์ไปนานแล้ว
เจ้าหญิงเมกถีหล่าทรงมีข้าราชบริพารมากมายมาถวายการรับใช้ โดยนางหนึ่งในนั้น คือ ขิ่นเลภู เจ้าหญิงได้เสด็จเยี่ยมบ้านของนางบ่อยครั้งซึ่งเป็นสิ่งที่ทำไม่ได้ในหลายปีก่อนช่วงที่ยังมีระบอบกษัตริย์ บิดามารดาของขิ่นเลภู ซึ่งเป็นตระกูลพ่อค้าที่มีฐานะร่ำรวย เจ้าหญิงทรงพบรักกับพี่ชายของขิ่นเลภู คือ กะยอหล่ายหม่องหม่อง (Kyaw Hlaint Maung Maung) ทั้งสองได้เสกสมรสกันมีบุตรร่วมกัน 4 คน เป็นหญิง 3 คน เป็นชาย 1 คน บุตรชายเป็นบุตรคนที่สาม ทั้งสองย้ายมาประทับตึกหัวมุมที่ 84 บนถนนเส้นที่ 29 ของมัณฑะเลย์ ซึ่งบ้านของเจ้าหญิงก็ยังคงอยู่จนทุกวันนี้ เจ้าหญิงผกันคยี พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงไม่ทรงมีพระบุตร ทรงรับบุตรชายของทั้งสองมาเป็นบุตรบุญธรรม แต่บุตรชายได้ประสบอุบัติเหตุตกลงมาจากที่สูงสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังเยาว์ สร้างความโทมนัสแก่เจ้าหญิงเมกถีหล่า เจ้าหญิงผกันคยีและครอบครัวมาก บุตรสาวทั้งสามคนได้สมรสในเวลาต่อมาแต่มีเพียงบุตรสาวคนที่สองที่มีทายาท
รองเท้านารีขาวสตูล
รองเท้านารีขาวสตูล เป็นกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี พบทางตอนใต้ของประเทศไทย และมาเลเซียตะวันตก
ถิ่นอาศัย
พบตามธรรมาชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดตรังจนไปถึงจังหวัดสตูล และบริเวณหมู่เกาะตะรุเตา ในประเทศมาเลเซียพบเป็นจำนวนมากในบริเวณหมู่เกาะลังกาวี
ยางิว คิวเบ
ข้อมูลตัวละคร
คิวเบเคยช่วยชีวิตโอทาเอะจากการรังแกของเจ้าหนี้เงินกู้ จนทำให้เธอต้องสูญเสียตาข้างซ้ายไป และเธอต้องสวมที่คาดตาที่ตาข้างซ้ายมาโดยตลอด ด้วยเธอมีความคิดที่อยากจะปกป้องโอทาเอะให้ถึงที่สุด เธอจึงมั่นฝึกซ้อมวิชาดาบจนกลายเป็นยอดฝีมือแห่งสำนักยางิว ต่อมาจึงได้พาตัวโอทาเอะมาที่สำนักยางิว หวังจะแต่งงานกับโอทาเอะ ทว่า กินโทกิ ชินปาจิ คางุระ คอนโด้ ฮิจิคาตะและโอคิตะได้เดินทางมายังสำนักยางิวเพื่อชิงตัวโอทาเอะคืน จึงได้มีการประลองกันระหว่างทั้งสองฝ่าย ผลปรากฏว่าฝ่ายของกินโทกิได้ชนะการประลอง ทำให้คิวเบยกเลิกการแต่งงานกับโอทาเอะ แต่ทั้งสองก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ในตอนต่อ ๆ มา คิวเบก็มีบทบาทอยู่บ้างประปราย โดยเหตุการณ์ที่โดดเด่นตอนหนึ่งคือ ภาควังมังกร ที่คิวเบ ร่วมกับกินโทกิ ชินปาจิ คางุระ โอทาเอะ คาซึระ และฮาเซงาว่า จะต้องทำการขัดขวางแผนการของโอโทฮิเมะแห่งวังมังกรที่จะทำให้คนทั้งโลกกลายเป็นคนชรา
มีอยู่ตอนหนึ่งเธอเป็นต้นเหตุให้คนทั้งโลกกลายร่างสลับเพศกันหมด ยกเว้นแต่โอทาเอะเพียงคนเดียวที่ยังเป็นผู้หญิง คิวเบย์(คิว 九 =เก้า 9)ที่เป็นผู้หญิงจึงเปลี่ยนชื่อเป็นจูเบย์ (จู 十=สิบ 10)เธอในร่างชายได้ทำให้โอทาเอะหวั่นไหวมาก ถึงกระทั่งคอนโด้ที่กลายร่างเป็นผู้หญิงผมทองยอมเปิดทางให้ โดยหาตั๋วภาพยนตร์ 2 ใบมอบให้กับจูเบย์และโอทาเอะเพื่อให้ทั้งคู่ไปดูหนังด้วยกัน แต่แล้วที่สุดในตอนท้าย จูเบย์ก็เลือกที่จะไปจัดการกับเจ้าลัทธิที่เป็นผู้ก่อเรื่องที่แท้จริง แทนที่จะไปเดทกับโอทาเอะ สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็กลับสู่สภาพปกติ ทุกคนกลับไปเป็นเพศสภาพเดิมของตน
เธอเป็นคู่แข่งความรักโอทาเอะของคอนโด้ อิซาโอะ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ขัดแย้งกันเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย และเมื่อโอทาเอะเดือดร้อนพวกเขาก็เข้าขาช่วยเหลือโอทาเอะได้เป็นอย่างดี(ยืนยันจากเหตุการณ์โอบีวัน)
คิวเบจับตัวผู้ชายไม่ได้เพราะเธอแพ้ผู้ชาย เมื่อจับตัวผู้ชายไม่นานตุ่มจะขึ้นทันที
การปรากฏตัวบนปก
คิวเบปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 14 และปรากฏตัวอีกครั้งบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 31 ร่วมกับคางุระ โอทาเอะ ซัทจัง และซึคุโยะ และเล่มที่ 39 ร่วมกับ โอทาเอะ ซัทจัง ซึคุโยะ อีกครั้ง + โอโทเซะ และ กินโทกิ นอกจากนี้ยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 15
ดูเพิ่ม
List of Gin Tama characters
เอ็นซีทีไลฟ์
NCT Life คือชุดรายการวาไรตี้เกาหลีที่มีวงบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ NCT. Currently, โดยมี 10 ฤดูกาลที่แตกต่างกัน
เรื่องย่อ
สมาชิกในกลุ่มได้เปิดเผยชีวิตประจำวันของตนและให้ผู้ชมได้เห็นกิจกรรมของสมาชิก
แดง ไบเล่ย์
บัญชา ศรีสุกใส เป็นที่รู้จักในสมญา แดง ไบเล่ย์ (พ.ศ. 2483–2507) เป็นนักเลงวัยรุ่นชื่อดังของพระนคร ในยุคก่อนพุทธศักราช 2500 เป็นบุคคลที่เป็นที่รู้จักกันดี จากการนำชีวประวัติไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ประวัติ
แดง ไบเล่ย์ มีชื่อจริงว่า "บัญชา ศรีสุกใส" เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2483 แม้ข้อมูลในภาพยนตร์จะบอกว่า แดงเกิดที่ตรอกสลักหิน ถนนรองเมือง ข้างสถานีรถไฟหัวลำโพง มีแม่ชื่อ นางโฉม ซึ่งมีอาชีพเป็นโสเภณีก็ตาม แต่ที่จริงแล้ว แดงเกิดที่ตรอกสลักหินจริง แต่ต่อมาได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่ตรอกไบเล่ บริเวณด้านข้างวัดสุทัศนเทพวราราม (ชื่ออย่างเป็นทางการ คือ ซอยศิริชัย อยู่ด้านข้างสวนรมณีนาถทางด้านถนนมหาไชย เชื่อมต่อกับซอยศิริพัฒน์ในฝั่งตรงข้ามกับวัดสุทัศน์ฯ)  ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตน้ำอัดลมไบเล่ย์ โดยเป็นลูกของนางเฉย ศรีสุกใส (เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2531) เจ้าของร้านซักอบรีด และห้องเช่าในย่านนั้นรวมถึงเป็นแม่เล้าของโสเภณีในย่านนั้นด้วย โดยแต่เดิมเคยเป็นแม่บ้านที่ทำความสะอาดให้กับซ่องโสเภณีที่นั่น แต่ทว่าแดงได้เกิดมาในยามที่ผู้เป็นแม่มีอายุมากแล้ว เมื่อเจ้าของซ่องเดิมจะเลิกกิจการ จึงยกกิจการนี้ให้แก่แม่ของแดง ส่วนพ่อของแดงนั้นได้ทิ้งภรรยาและลูกไปตั้งแต่แดงยังไม่เกิด
แดง มีภรรยาใช้ชีวิตร่วมกัน ชื่อ วัลภา ณ สงขลา
การเสียชีวิต
แดง ไบเล่ย์ ได้เสียชีวิต ในปี พ.ศ. 2507 ด้วยวัยเพียง 24 ปี จากอุบัติเหตุรถชนที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ เนื่องจากแดงได้ไปเยี่ยมวัลภา ณ สงขลา แฟนสาว ซึ่งเป็นนักร้องที่โอเอซิส ไนต์คลับแห่งหนึ่งที่ย่านนั้น พร้อมกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นนักเรียนซึ่งเพิ่งเดินทางกลับมาจากสหรัฐอเมริกา แล้วทั้งคู่ไปมีเรื่องกับผู้ที่มาเที่ยวอีกโต๊ะหนึ่ง เมื่อทั้ง 2 กลุ่มมีเรื่องกัน จึงออกไปตีรันกันในตรอกข้าง ๆ ไนต์คลับ เมื่อเรื่องเริ่มบานปลายขึ้นไปใหญ่ เพื่อนของแดงคนนี้ก็คว้าแขนแดงขึ้นรถสปอร์ตของตัวเองขับออกไป และได้ประสานงากับรถอีกคันที่วิ่งสวนมาด้วยความเร็ว ผลปรากฏว่าแดงกระเด็นออกมานอกรถ เสียชีวิตทันทีด้วยสภาพหัวกะโหลกยุบ ขณะที่เพื่อนคนนั้นกลับได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ปัจจุบันอัฐิของแดงและแม่บรรจุอยู่ที่วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เรื่องราวของ แดง ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกในชื่อ 2499 อันธพาลครองเมือง โดยมีแดงเป็นตัวเอก นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี ในปี พ.ศ. 2540 ซึ่งหลังจากภาพยนตร์ออกฉายแล้ว เกิดเป็นกระแสพูดคุยกันอย่างกว้างในสังคมถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับภาพยนตร์ ซึ่งเหล่าบุคคลร่วมสมัยหรือที่เคยรู้จักกับแดง ต่างบอกว่า แดงตัวจริงนั้นไม่เคยฆ่าคน ไม่ถึงขั้นเป็นโจร แต่เป็นนักเลงวัยรุ่นธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง แม้จะเคยติดคุกที่เรือนจำลาดยาวก็ตาม จากการที่เจ้าตัวเข้ามอบตัวเองกับตำรวจ ไม่มีใครเคยเห็นแดงดื่มเหล้า แต่เครื่องดื่มของแดงที่ชื่นชอบคือ มิลค์เชค ซึ่งต่างจากตัวตนในภาพยนตร์โดยสิ้นเชิง อีกทั้งหลายอย่างก็เพี้ยนจากความจริง เช่น แดงตัวจริงได้บวช หรือการยกพวกตีกันของวัยรุ่นที่บางลำพูที่เรียกว่า "ศึก 13 ห้าง บางลำพู" นั้น แท้ที่จริงแล้วเป็นการทะเลาะวิวาทของวัยรุ่นฝั่งพระนครเจ้าถิ่นกับนักเรียนที่ข้ามฟากมาจากฝั่งธนฯ เพื่อมาหาซื้อผ้าตัดกางเกงที่บางลำพู โดยเป็นการนัดวิวาทกันในวันรุ่งขึ้นถัดจากวันนั้น และอาวุธที่ใช้ก็มีเพียงแต่มีดกับไม้เท่านั้น แต่ละฝ่ายได้รับบาดเจ็บไปเพียงคนละเล็กน้อย ทั้งหมดได้ยุติลงเมื่อตำรวจมาถึง โดยใช้เวลาตีรันฟันแทงกันประมาณ 10 นาที
และครั้งที่ 2 ใน อันธพาล ซึ่งมี จ๊อด เฮาดี้ และ แดง ไบเล่ย์ เป็นตัวเอก ในคราวนี้ แดง ไบเล่ย์ แสดงโดย สมชาย เข็มกลัด ในปี พ.ศ. 2555
ประเทศฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 1951
ประเทศฟิลิปปินส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1951 ซึ่งได้จัดขึ้นเป็นครั้งแรก ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ในระหว่างวันที่ 4 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494) โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติฟิลิปปินส์สามารถคว้าเหรียญรางวัลมาได้ 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 8 เหรียญทองแดง รวม 19 เหรียญ โดยอยู่ในอันดับที่ 5 ในตารางสรุปเหรียญรางวัล
เทศกาลดนตรีพัทยา
เทศกาลดนตรีพัทยา หรือ พัทยา มิวสิก เฟสติวัล (Pattaya Music Festival) เป็นเทศกาลดนตรีประจำปีที่จัดขึ้นที่พัทยา จังหวัดชลบุรี จัดขึ้นโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ร่วมกับจังหวัดชลบุรีและเมืองพัทยา โดยเริ่มมาตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2545 และถือว่าได้รับความสำเร็จมาโดยตลอด ประกอบกับความตั้งใจที่จะพัฒนายกระดับงานขึ้นสู่สากล เปลี่ยนชื่อมาเป็น พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล (Pattaya International Music Festival) ในปี พ.ศ. 2548 ครั้งนี้จัดโดยเอ็มทีวีไทยแลนด์ และในปี พ.ศ. 2549 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เดอะ แกรนด์ พัทยา อินเตอร์เนชั่นแนล มิวสิก เฟสติวัล เพื่อเฉลิมฉลอง ในมหามงคลสมัยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ลักษณะตัวงานจะจัดในช่วงวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ สัปดาห์ที่ 3 ของเดือนมีนาคมของทุกปี มีการแสดงของกลุ่มนักร้อง นักดนตรี ทั้งไทยและต่างประเทศในช่วงเวลา 18.00-24.00 น.
ส่วนในปี พ.ศ. 2550 พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล จัดขึ้นวันที่ 16-18 มีนาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งจัดมาเป็นครั้งที่6 ณ ศูนย์กีฬาเมืองพัทยา ถนนชัยพฤกษ์ จังหวัดชลบุรี ในปีนี้มี 2 เวทีคือ เวที Main Stage และ เวที Indie Stage
ในปี พ.ศ. 2552 เทศกาลดนตรีนานาชาติ “พัทยา อินเตอร์เนชั่นแนล มิวสิก เฟสติวัล 2009” (PATTAYA INTERNATIONAL MUSIC FESTIVAL 2009) โดยบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ระหว่าง วันศุกร์ที่ 20 - วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม 2552 แบ่งเป็น 3 เวทีหลัก โดยมีศิลปินชั้นนำจากทั่วเอเชีย มาร่วมในงานครั้งนี้ ณ เวทีชายหาดเมืองพัทยา ภายใต้แนวคิด“AMAZING THAILAND AMAZING VALUE” การถ่ายทอดสดทางช่อง แบงแชลแนล หนึ่งในสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมช่องล่าสุดช่องใหม่ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ศิลปินที่มาร่วมงาน
ศิลปินที่มาร่วมงานอาทิเช่น Johnny's Junior,Hideaki Takizawa,KAT-TUN,Ya-Ya-yah จากประเทศญี่ปุ่นและมีศิลปินไทยอย่าง อุ๊ หฤทัย,โมเดิร์นด็อก, ซิลลี่ ฟูลส์ และโลโซ เป็นต้น
พ.ศ. 2546
พัทยา มิวสิก เฟสติวัล ปี 2546 วันที่ 21 - 23 มีนาคม จัดงานโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มี 3 เวทีหลักคือ
ศิลปินที่มาร่วมงาน
มีการแสดงของเหล่าศิลปินนักร้องของไทยกว่า 100 กลุ่มศิลปิน อาทิ เบิร์ด - ธงไชย, มอส - ปฏิภาณ, โมเดิร์นด็อก, เจ - เจตริน, ดาจิม, ป้าง - นครินทร์, ใหม่ - เจริญปุระ, มาลีวัลย์ เจมีน่า, พรชิตา ณ สงขลา , คริสติน่า อากีล่าร์, จิระศักดิ์ ปานพุ่ม, ซิลลี่ ฟูลส์, เอบี นอร์มอล, แคทรียา อิงลิช, ไมค์ ภิรมย์พร, ปาล์มมี่, ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล, ลูกนก สุภาพร , โจนัส แอนเดอร์สัน, วงลำดวน และศิลปินอีกมากมาย จาก 40 สังกัดเพลง
พ.ศ. 2547
จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19-21 มีนาคม 2547 ที่เมืองพัทยา จัดโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ การจัดงานพัทยา มิวสิก เฟสติวัล ปีนี้ แบ่งเป็น 3 เวที
ศิลปินที่มาร่วมงาน
ไมโคร, อัสนี-วสันต์, ก็อต-จักรพรรณ์ อาบครบุรี, ซิลลี่ ฟูลส์, ใหม่ เจริญปุระ, ปาล์มมี่, โปเตโต้, เสก โลโซ, เต็น-ธีรภัค, ก้านคอคลับ, ฟูตอง, พาราด็อกซ์, พีซเมเกอร์, Hum, ใหญ่ Monotone, โย่ง อาร์มแชร์, สครับ, อีโบล่า, ซีล, บิ๊กแอส, สิบล้อ, Taxi, บอดี้สแลม
Alexandra จากลาว, Jewelry จากประเทศเกาหลี, Romero และ DS455 จากญี่ปุ่น และศิลปินแจ๊ซจากทั้งจากสหรัฐอเมริกา อิตาลี ฝรั่งเศส สเปน เยอรมัน สวิตเซอร์แลนด์ โปแลนด์ และอินโดนีเซีย
พ.ศ. 2548
เปลี่ยนชื่อมาเป็น พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล (Pattaya International Music Festival)จัดงานโดยเอ็มทีวีไทยแลนด์ จัดขึ้นภายใต้แนวคิด "No Boundary Music Exchange" ที่ต้องการสื่อให้เห็นถึงความบันเทิงของเสียงเพลงที่ไร้พรมแดน ผ่านการประชันความสามารถทางดนตรีของเหล่าศิลปินชื่อดังทั้งจากประเทศไทยและนานาชาติ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2548 แบ่งเวทีการแสดงออกเป็น 3 เวที คือ
ศิลปินที่มาร่วมงาน
ทาทา ยัง, Alan Lo, Baby V.O.X, Bamboo, Dylan Kuo, DJ Koflow, Electrico, Ken Chu (F4), Makoto(Lucifer), MKS, Mocca, My Early Mustang, N.EX.T, Pug Jelly, Rivermaya, The Observatory, Tony An, Too Phat
นอกจากนี้ยังมีศิลปินไทยได้แก่ โฟร์กอตเทน, เอบี นอร์มอล, อพาร์ตเมนต์คุณป้า, อาร์มแชร์, บิ๊กแอส, Blackhead, Bra Branner, แคลช, เครสเชนโด้, Dezember, ดูบาดู, อีโบล่า, เอ็นโดรฟิน, Exotic,ฟลัวร์, กรู๊ฟไรเดอร์ส, โจอี้ บอย และก้านคอคลับ, โจนัส-คริสตี้, จอย ศิริลักษณ์, ลาบานูน, เสนาหอย, ลูกปัด, ท๊อฟฟี่, เชอรี่, โมโนโทน กรุ๊ป, Penguin Villa, Playground, โปเตโต้, พรู, Rik, Saturday Seiko, Skalaxy, Sqweez Animal, Street Funk Rollers, Taxi, ซีล, กล้วยไทย, กอล์ฟ เบญจพล, ฉ่ำ ฉ่ำ, แตง ปาริฉัตร, ทักษ์, น้องมายด์, ศรีไพร สารีวงษ์ และ สายฝน อุทัยรัตน์
พ.ศ. 2549
โดย จี เอ็ม เอ็ม แกรมมี่ นำเสนอแนวดนตรีอันหลากหลายของศิลปินนักร้องชื่อดังจากค่ายต่างๆ คือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, โซนี่ บีเอ็มจี, เบเกอรี่มิวสิก, แบล็กชีพ, มิวสิก บั๊กส์, สมอลล์รูม, เลิฟอีส, วอร์เนอร์ มิวสิก ,ยูบีซี แฟนเทเชีย, ชัวร์ ออดิโอ, รถไฟดนตรี, แมงป่อง, ยูทู เร็คคอร์ด และ มาสเตอร์เทป รวมทั้ง กลุ่มศิลปินรับเชิญจากต่างประเทศ ได้แก่ นันตา-ประเทศเกาหลี 12 หนุ่ม ซูเปอร์ จูเนียร์-ประเทศเกาหลี สาว Paradise Go Go- ประเทศญี่ปุ่น และ Lim Jeong Hee- ประเทศเกาหลี
โดยศิลปินรับเชิญจากเอ็มทีวี Area 51, Brand New Sunset, 4Gotten, วง Love Me Butch วงดนตรีเมทัล จากประเทศมาเลเซีย, พรู, โมเดิร์นด็อก, วง Pop Shuvit จากประเทศมาเลเซีย, Nologo (โดม ปกรณ์ ลัม), ฟูตอง, เสก โลโซ, Power Pop Girls (พัดชา, ลูกตาล , เปรี้ยว : AF2), Over Dance จากประเทศลาว, แคทรียา อิงลิช, SAME SAME, อาร์มแชร์, บิ๊กแอนด์เดอะซูเปอร์แบนด์, Rivermaya วงร็อกฟิลิปปินส์, Blackhead, Phatnatrix, อำพล ลำพูน, กอล์ฟ-ไมค์, แคลช, บอดี้สแลม, AZN, ไทยเทเนี่ยม, Too Phat, โจอี้ บอย และ ก้านคอคลับ, และ DJ Brian Cross
โดย อาร์ เอส โปรโมชั่น การรวมพลคนดนตรีครั้งยิ่งใหญ่ในรอบปีจากเหล่าศิลปินชื่อดังของอาร์เอส บริเวณ ท่าเรือแหลมบาลีฮาย พัทยาใต้ ศิลปินที่มา คือ บาว-ปาน, ฟิล์ม รัฐภูมิ, โปงลางสะออน, เจมส์, แดน-บีม, เกิร์ลลี่ เบอร์รี่, มิ้น สวรรยา, เกียร์ ไนท์, ดัง พันกร, ไอน้ำ, โฟร์-มด, หิน เหล็ก ไฟ, ต้อย หมวกแดง
พ.ศ. 2550
พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล จัดขึ้นวันที่ 16-18 มีนาคม พ.ศ. 2550 ณ ศูนย์กีฬาเมืองพัทยา ถนนชัยพฤกษ์ จังหวัดชลบุรี ในปีนี้มี 2 เวทีคือ เวที Main Stage และ เวที Indie Stage ซึ่งเป็นปีที่ได้รับเสียงตอบรับในด้านความไม่สะดวกในการเดินทางเข้าชมของนักท่องเที่ยวจำนวนมาก
พ.ศ. 2551
ในปี 2551 งดจัดงาน เนื่องจากอยู่ในช่วงของการถวายอาลัย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
พ.ศ. 2552
เทศกาลดนตรีนานาชาติ พัทยา อินเตอร์เนชั่นแนล มิวสิก เฟสติวัล 2009 โดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ระหว่างวันที่ 20-22 มีนาคม พ.ศ. 2552 ภายใต้แนวคิด “AMAZING THAILAND AMAZING VALUE” แบ่งเป็น 3 เวที คือ เวทีแหลมบาลีฮาย, เวทีพัทยากลาง และเวทีพัทยาซอย 4  มีศิลปินนักร้องทั้งไทยและต่างประเทศเข้าร่วม อาทิ วีทรีโอ ,เรโทรสเป๊กส์ ,เคลียร์ ,ซุปเปอร์ซับ ,สวีทนุช เจ็ทเซ็ทเตอร์, ดูบาดู ,แคลอรี บลา บลา,แบล็คเฮด เพลย์กราว ,โดม โนโลโก้, ซีล, เตชินท์ ,ไมค์ไอดอล, โรส, มิ้น สวรรยา, อีโบล่า ,กบ เสาวนิตย์, ญารินดา ,ฟารเรนไฮต์ กอล์ฟ-ไมค์, วงแคลช, วงโนโลโก้, โปเตโต้, บิ๊กแอส, บอดี้สแลม, ก้านคอคลับ และ กลุ่มศิลปิน เดอะสตาร์ วง SHINEE, วง GIRLS' GENERATION จากเกาหลี, KYM JIN SHA จากจีน, KENNY KWAN จากฮ่องกง, MINH THU จากเวียดนาม, RYNN LIM จากมาเลเซีย, CIRQUE DE FREAK จากออสเตรเลีย ฯลฯ
พ.ศ. 2553
พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล 2010 ครั้งที่ 9 จัดขึ้นในวันที่ 19 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2553 แบ่งเป็น 4 เวทีการแสดงได้แก่ เวทีแหลมบาลีฮาย, เวทีพัทยากลาง, เวทีพัทยาซอย 4 และ เวทีพัทยาซอย 9 (เซ็นทรัลเฟสติวัล) โดยมีศิลปินมาร่วมงานอย่าง โปเตโต้ ไมโคร, เสก โลโซ, พลพล, กอล์ฟ-ไมค์, ดาเอ็นโดรฟิน, บอดี้สแลม, บิ๊กแอส, อ๊อฟ ปองศักดิ์, โอ๊ค สมิทธิ์, เป๊ก ผลิตโชค, ชิน ชินวุฒ, ป้าง นครินทร์, เอบีนอร์มอล, สวีทมัลเล็ท, พาราด็อกซ์, โนโลโก, เสลอ, แท๊ททู คัลเลอร์, บีโอวาย, ศิลปินกลุ่มเดอะสตาร์ ได้แก่ นิว - จิ๋ว - รุจ - แก้ม - กิ่ง - ดิว - แกรนด์, ศิลปินกลุ่มทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ได้แก่ พัดชา - ตี๋ - พะแพง เป็นต้น
ส่วนศิลปินต่างประเทศที่เข้าร่วมเทศกาลนี้คือ After School, f(x) และ Wheesung จากเกาหลี, Zhang Li Yin (จางรี่หยิน) จากประเทศจีน, วง Leprozy’s จากลาว, from the Philippines, Christian Bautista, Tom Malaysia + J (Duo Artists) ฯลฯ
พ.ศ. 2554
พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล 2011 ครั้งที่ 10 จัดขึ้นในวันที่ 18 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2554 แบ่งเป็น 4 เวทีการแสดงได้แก่ เวทีแหลมบาลีฮาย, เวทีพัทยากลาง(ข้างโรงแรม ฮาร์ดร๊อค), เวทีพัทยาซอย 4 และ เวทีพัทยาใต้ โดยมีศิลปินมาร่วมงานอย่าง โปเตโต้, กอล์ฟ-ไมค์, ดาเอ็นโดรฟิน, ชิน ชินวุฒ, พาราด็อกซ์, เสลอ, แท๊ททู คัลเลอร์, โซคูล, แพนเค๊ก, เพลกราวน์, กะลา, ซีล, แบล๊กเฮด, พั้นซ์, ออฟ ปองศักดิ์, นิว-จิ๋ว, พลพล เป็นต้น
ส่วนศิลปินต่างประเทศที่เข้าร่วมเทศกาลในปีนี้นี้คือ Rain (เรน) และ Son Dam Bi (ซนดัมบิ) จากเกาหลี NINA จากฟิลิปินส์ TIK Princess จากลาว PAK จากเวียดนาม หนุมาน จากญี่ปุ่น ฯลฯ
พ.ศ. 2557
พัทยา อินเตอร์เนชันแนล มิวสิก เฟสติวัล 2014 ครั้งที่ 13 จัดขึ้นในวันที่ 21-23 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยมี 4 เวทีการแสดง ได้แก่ เวทีหลัก ข้างโรงแรมฮาร์ดร็อกพัทยา เวทีเรกเก้ หน้าถนนคนเดินพัทยา เวทีเซ็นทรัลเฟส และเวทีสีเขียวบริเวณพัทยากลาง
พ.ศ. 2558
เทศกาลดนตรีริมชายหาดที่ยิ่งใหญ่ของเมืองพัทยา พัทยามิวสิคเฟสติวัล 2558 Pattaya Music Festival 2015 ซึ่งจะกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 -22 มีนาคม 2558
พ.ศ. 2559
เทศกาลดนตรีริมชายหาดที่ยิ่งใหญ่ของเมืองพัทยา พัทยามิวสิคเฟสติวัล 2559 Pattaya Music Festival 2016 ซึ่งจะกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 20 มีนาคม 2559
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจอร์แดน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศจอร์แดนทั้งสิ้น 6 รายการ
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศจอร์แดนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
โคบายาชิ สุมิสุกุ
โคบายาชิ สุมิสุกุ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมปลายโจนัน ผู้มีลักษณะเคร่งขรึม และเอาจริงเอาจัง จนเหมือนเป็นคนไม่ค่อยยืดหยุ่น แต่จริงๆแล้วเพียงแค่จริงจังมากๆเท่านั้น มีความสามารถในกีฬาเคนโดอีกด้วย เป็นตัวละครที่มีรูปลักษณ์แบบซามูไร หลายครั้งที่ผู้เขียนเขียนให้โคบายาชิ สวมใส่ชุดซามูไร ภายหลังโคบายาชิได้เป็นกัปตันทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมโจนันต่อจากอุมาคุเระ ฮิโรซากิ ซึ่งก่อนที่จะได้รับจากลูกทีม ก็ต้องเผชิญปัญหาต่าง ๆ อันเนื่องมาจากนิสัยที่เอาจริงเอาจัง จนเพื่อนร่วมทีมเกือบไม่เข้าใจนั่นเอง
สโมสรฟุตบอลโอลดัมแอทเลติก
สโมสรฟุตบอลโอลดัมแอทเลติก (Oldham Athletic A.F.C.) เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศอังกฤษ โดยปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกทู ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1895 ในประเทศไทยให้ฉายากับสโมสรนี้ว่า นกฮูกสีเทา โดยสโมสรแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ ย่านเขต โอลดัม ในเมือง แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ มีเจ้าของชื่อ ชิมอน คอร์เนีย และ ผู้จัดการทีมคนปัจจุบันชื่อว่า พอล ดิกโครว์ โอธแฮม แอธแลนติกมีสนามประจำสโมสรคือ บอนด์เดรี พาร์ค
พ.ศ. 1802
พุทธศักราช 1802 ใกล้เคียงกับ
โบ้โบ้จี้
โบ้โบ้จี้ (ဘိုးဘိုးကြီး, Bo Bo Gyi, ;, ในไทยนิยมเรียก โบโบยี ) โดยธรรมเนียมเป็นคำเรียกเทพเจ้า (นะ) ที่เป็นเทพารักษ์ประจำวัดหรือพระเจดีย์ในศาสนาพุทธแบบพม่า โดยทั่วไปนิยมสร้างรูปเคารพโบ้โบ้จี้เป็นรูปเคารพชายสูงวัยขนาดเท่าบุคคล สวมเครื่องประดับศีรษะ บางครั้งถือไม้เท้าเพื่อย้ำถึงความอาวุโส เครื่องสักการะที่นิยมคือผ้าและโลนจี ศาลบูชาโบ้โบ้จี้นั้นสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศพม่า และบางศาลเป็นที่นิยมสักการะมากกว่าที่อื่น เช่น ศาลโบ้โบ้จี้ที่ชเวยองบิน เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ซื้อรถใหม่ซึ่งมักนำรถยนต์ใหม่ที่พึ่งซื้อไปขอพรให้ดวงวิญญาณของโบ้โบ้จี้คุ้มครอง
ในคนไทย โบ้โบ้จี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อ เทพทันใจ และนับถือสักการะในฐานะเทพเจ้าที่ช่วยดลบันดาลคำขอต่าง ๆ ได้
โซยู
คัง จี-ฮย็อน (강지현; เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) หรือชื่อในวงการคือ โซยู (소유) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ รู้จักกันในฐานะนักร้องนำของวงดนตรีเคป็อปจากเกาหลีใต้ซิสตาร์ที่ก่อตั้งโดยค่ายสตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์
ชีวิตช่วงแรก
โซยู เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ในจังหวัดเชจู ประเทศเกาหลีใต้ ก่อนจะเปิดตัวกับวงซิสตาร์นั้น โซยูเคยเป็นศิลปินฝึกหัดของค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเกือบเปิดตัวเป็นสมาชิกวงโฟร์มินิต แต่เนื่องจากเธอขาดความพร้อมในหลายประการ ภายหลังโซยูผ่านการคัดเลือกจากค่ายสตาร์ชิพเอนเตอร์เทนเมนต์โดยการร้องเพลง "ออนเดอะโรด" ของนาวี และได้เปิดตัวเป็นสมาชิกของวงซิสตาร์ในปี พ.ศ. 2553 ก่อนได้เปิดตัวนั้น เธอยังได้รับใบอนุญาตช่างเสริมสวยและทำงานในร้านทำผมด้วย
ซิสตาร์และความสำเร็จ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 โซยูเปิดตัวเป็นสมาชิกของวงซิสตาร์ ด้วยซิงเกิลแรกชื่อ "พุชพุช" เพลงขึ้นสูงสุดอันดับที่ 9 บนแกออนชาร์ต และทำให้วงเข้าชิงรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์สาขาศิลปินหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ซิงเกิลที่สองคือ "เชดีเกิร์ล" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยมีคิม ฮี-ช็อล จากวงซูเปอร์จูเนียร์ร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอ ในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน พวกเธอได้รับรางวัลในรายการ มิวสิกแบงก์ ครั้งแรก ด้วยซิงเกิลที่สาม "ฮาวแดร์ยู" ในปีต่อมา ซิงเกิลที่สี่ "โซคูล" จากอัลบั้มชุดแรกในชื่อเดียวกัน เปิดตัวที่อันดับที่หนึ่งบนแกออนชาร์ต อัลบั้ม โซคูล ทำให้ซิสตาร์ได้รับรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์และโซลมิวสิกอะวอดส์สาขาดิจิทัลบนซังด้วย
ซิงเกิลที่ห้า "อะโลน" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2555 ซิงเกิลประสบความสำเร็จอย่างสูง ขายได้มากกว่า 3 ล้านชุด และกลายเป็นซิงเกิลดิจิทัลที่ขายดีที่สุดเป็นอันดับที่ 7 ในเกาหลีใต้ ในปีเดียวกัน ซิสตาร์ได้รับรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์รางวัลแรก สาขาศิลปินกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม รวมถึงได้เข้าชิงรางวัลศิลปินแห่งปี เพลงแห่งปี และการแสดงประเภทเต้นหญิงกลุ่มยอดเยี่ยม จากเพลง "อะโลน" ในปีเดียวกัน ซิสตาร์ได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในชื่อ ฟามฟาเตล โดยจัดการแสดงในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่อุทยานโอลิมปิกโซล
ในปี พ.ศ. 2556 วงออกอัลบั้มชุดที่สอง กิฟอิตทูมี โดยมีเพลงชื่อ "กิฟอิตทูมี" เป็นซิงเกิลโปรโมต เพลงเปิดตัวที่อันดับที่ 1 ในเกาหลีใต้ และอันดับที่ 6 บนชาร์ต บิลบอร์ด เวิลด์ดิจิทัลซองส์ ของสหรัฐ และได้รับรางวัลในรายการเพลงถึง 11 ครั้ง ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดของวง รวมถึงได้รับรางวัลดิจิทัลบนซัง จากงานประกาศรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์ครั้งที่ 28 ในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 วงได้ออกอีพีชุดที่สาม ทัชเอนมูฟ พร้อมกับซิงเกิลนำ "ทัชมายบอดี" และออกอีพีชุดที่สี่ สวีตแอนด์เซาเออร์ หลังจากโปรโมตเพลง "ทัชมายบอดี" ได้หนึ่งเดือน
ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ซิสตาร์ออกอีพีชุดที่ห้า เชกอิต พร้อมกับเพลงที่มีชื่อเดียวกัน อีพีเปิดตัวที่อันดับที่ 3 ในเกาหลีใต้ โดยขายได้ 19,396 ชุดภายในปีนั้น วงยังได้แสดงในงานเคคอน 2015 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปีถัดมา วงออกอีพีชุดที่หก อินเซนเลิฟ กับซิงเกิลนำ "ไอไลก์แดต" เพลงเปิดตัวที่อันดับที่ 1 บนแกออนชาร์ต ด้วยยอด 222,392 ดาวน์โหลด และตกลงมาอันดับที่ 3 ในสัปดาห์ต่อมา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 ซิสตาร์ประกาศยุบวงหลังจากเซ็นสัญญา 7 ปีกับค่ายสตาร์ชิพเอนเตอร์เทนเมนต์ และปล่อยซิงเกิลสุดท้าย "โลนลี" เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม
โซโล่เดี่ยว
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โซยูร้องเพลงร่วมกับนักร้องแนวฮิปฮอป กีกส์ ในเพลง "ออฟฟิเชียลลีมิสซิงยู, ทู" เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา ทาเมีย ที่นำมาร้องใหม่ โดยเป็นเพลงส่วนหนึ่งจากอัลบั้ม รี;โค้ด ของกีกส์ "ออฟฟิเชียลลีมิสซิงยู, ทู" ขึ้นสูงสุดที่อันดับที่ 2 บนแกออนชาร์ตและโคเรียเคป็อปฮอต 100 โดยขายได้ 2,605,971 ดาวน์โหลดในปี พ.ศ. 2555 นอกจากนี้เธอยังได้ร่วมงานกับศิลปินชายร่วมสังกัดอย่างเค.วิลและช็องมิน จากวงบอยเฟรนด์ ในเพลง "ไวต์เลิฟ" ซึ่งเป็นโปรเจกต์พิเศษของค่ายสตาร์ชิพที่ชื่อ สตาร์ชิพแพลนเน็ต
ในปี พ.ศ. 2557 โซยูร้องเพลง "วันส์มอร์" ประกอบละครเรื่อง กีซึงนัง จอมนางสองแผ่นดิน ทางช่องเอ็มบีซี ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ เธอร้องเพลงร่วมกับจุงกีโกในเพลง "ซัม" โดยมีกีกส์เป็นนักร้องรับเชิญ เพลงเปิดตัวที่อันดับที่สามบนแกออนดิจิทัลชาร์ตในสัปดาห์แรก ต่อมาเพลงขึ้นสูงสุดอันดับที่หนึ่ง ด้วยยอด 333,575 ดาวน์โหลดในสัปดาห์ต่อมา เพลงยังได้รับรางวัลโคเรียมิวสิกอะวอดส์สาขาเพลงแห่งปีและเพลงป็อปยอดเยี่ยม รางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์สาขาการทำงานร่วมกันยอดเยี่ยม รางวัลโซลมิวสิกอะวอดส์สาขาเทรนด์แห่งปี รางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์สาขาบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลเอสบีเอสกาโยแดจุนอะวอดส์สาขาเพลงยอดเยี่ยม ในเดือนกันยายน โซยูร้องเพลง "เดอะสเปซบีตวีน" ร่วมกับกว็อน ซุน-อิลและพัก ยง-อิน จากวงเออร์บันซาคาปา ปลายปี พ.ศ. 2557 เธอร้องเพลง "เดอะโชว์ควีน" ฉบับภาษาเกาหลี ประกอบภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง สงครามราชินีหิมะ ภาค 2
ในปี พ.ศ. 2558 โซยูร้องเพลง "ลีนออนมี" ร่วมกับกว็อน ช็อง-ย็อล จากวงเท็นซีเอ็ม และได้เข้าชิงรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์สาขาการทำงานร่วมกันยอดเยี่ยมและเพลงแห่งปี เธอร้องร่วมกับบราเธอร์ ซู ในเพลง "ยูโดนต์โนว์มี" ประกอบละครเรื่อง รักสุดใจ ยัยลูกเป็ดขี้เหร่ ทางช่องเอ็มบีซี โซยูร้องเพลง "พิลโลว์" กับกีรีบอย โดยมีกีฮย็อนจากวงมอนสตาเอ็กซ์ เป็นนักร้องรับเชิญ นอกจากร้องเพลง โซยูเป็นพิธีกรร่วมกับอี โฮนีย์และคิม จ็อง-มินในรายการ เก็ตอิตบิวที ทางช่องออนสไตล์ด้วย ปีถัดมา โซยูร้องร่วมกับยู ซึง-อู ในเพลง "โนสลีป" ประกอบละครเรื่อง รักเราพระจันทร์เป็นใจ ในวันที่ 13 ตุลาคม เธอร้องเพลง "รันนิง" ร่วมกับเฮนรี หนึ่งในเพลงโปรเจ็กต์ของเอสเอ็มสเตชัน และกลับมาร่วมงานกับจุงกีโกอีกครั้ง ในเพลง "แดร์เลิฟอิสวันมอร์แดนแฟร์เวลล์" จากอัลบั้ม อินกีกาโย มิวสิกครัชพาร์ต.3 ปลายปี พ.ศ. 2559 เธอร้องเพลง "ไอมิสยู" ประกอบละครเรื่อง ก็อบลิน คำสาปรักผู้พิทักษ์วิญญาณ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โซยูและแบ็กฮย็อน จากวงเอ็กโซ ออกเพลงร่วมกันที่มีชื่อว่า "เรน" เพลงเปิดตัวที่อันดับที่ 2 บนแกออนดิจิทัลชาร์ต ด้วยยอด 206,084 ดาวน์โหลด
อ้างอิง
1992
.er
.er เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเอริเทรีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
ประเทศปากีสถานในเอเชียนเกมส์ 1954
ประเทศปากีสถาน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬ่าเอเชียนเกมส์ 1954 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1-9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขันทีมชาติปากีสถานคว้าเหรียญรางวัลมาได้จำนวน 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวม 13 เหรียญ โดยอยู่ในอันดับที่ 4 ในตารางสรุปเหรียญรางวัล
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกาตาร์
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศกาตาร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อผู้ถือธงชาติไทยในโอลิมปิก
รายชื่อ ผู้ถือธงที่เคยเป็นตัวแทนของประเทศไทยในโอลิมปิก
ผู้ถือธงถือธงประจำชาติของประเทศของตนในพิธีเปิดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
พี.โอ.ดี.
เพย์เอเบิลออนเดธ (Payable on Death) (ย่อว่า พี.โอ.ดี) เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟเมทัลคริสเตียนสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1992 สมาชิกประกอบด้วย ซอนนี แซนโดวัล นักร้องนำ วุฟ เบอร์นาร์โด มือกลอง มาร์คอส คูเรียล มือกีตาร์ ทราอา แดเนียลส์ พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มกับค่ายเพลงหลักมาแล้ว 6 อัลบั้ม และอัลบั้มอินดี 2 อัลบั้ม ขายได้มากกว่า 12 ล้านชุดทั่วโลก ตลอดเวลาการทำงาน วงดนตรีได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี 3 สาขา จากอัลบั้มซาวด์แทร็กและทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลก อัลบั้มที่สาม เดอะฟันดาเมนทัลเอเลเมนส์ออฟเซาธ์ทาวน์ พวกเขาประสบความสำเร็จกับกระแสหลัก ได้รับการรับรองจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 2000 อัลบั้มต่อมา แซตเทลไลต์ ประสบความสำเร็จจากซิงเกิล "อะไลฟ์" และ "ยูธออฟเดอะเนชัน" ทำให้ได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 3 ครั้ง
.et
.et เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเอธิโอเปีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
ดูเพิ่ม
Toppdomän
สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานในเอเชียนเกมส์ 1954
อัฟกานิสถาน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1954 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติอัฟกานิสถาน ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใดมาได้เลย อยู่อันดับที่ 13 ในตารางสรุปเหรียญรางวัล
ระงับ
ระงับ เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็กในสกุลอังกาบ วงศ์ Acanthaceae แตกกิ่งน้อย กิ่งก้านมีขนอ่อนปกคลุม ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม ใบเรียบเป็นมัน ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอดหรือซอกใบ กลีบดอกสีม่วง โคนเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นสองแฉก ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคม – พฤศจิกายน พบครั้งแรกในประเทศไทย ชอบขึ้นในป่าดิบชื้น ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี)
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ พระนามเดิม จวน ศิริสม ฉายา อุฎฺฐายี เป็นสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก พระองค์ที่ 16 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ทรงดำรงตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2508 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงดำรงตำแหน่งอยู่ 7 ปี สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สิริพระชันษา
พระประวัติ
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ มีพระนามเดิมว่า ลำจวน ศิริสม ภายหลังเปลี่ยนพระนามเป็น จวน ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2440 ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เมื่อพระชันษาได้ 9 ปี ได้เข้ามาศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดคฤหบดี จังหวัดธนบุรี จนจบชั้น ป. 3 แล้วกลับภูมิลำเนา
ถึงปี พ.ศ. 2452 ทรงจบชั้นมัธยมศึกษา แล้วเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ได้ไม่นานต้องลาออกเพราะประชวรโรคเหน็บชา ถึงปี พ.ศ. 2453 ทรงไปศึกษาอยู่กับพระมหาสมณวงศ์ (แท่น โสมทดฺโต) เจ้าอาวาสวัดมหาสมณารามราชวรวิหาร (วัดเขาวัง) จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นพี่ชายของพระอัยกา (ตา) จนพระองค์มีพระชันษา 16 ปี จึงได้มาศึกษาพระปริยัติธรรมกับพระอริยมุนี (แจ่ม จตฺตสลฺโล) ที่วัดมกุฏกษัตริยาราม
วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 ได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดมกุฏกษัตริยาราม โดยมีพระธรรมปาโมกข์ (ถม วราสโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอริยมุนี (แจ่ม จตฺตสลฺโล) เป็นพระสรณคมนาจารย์ และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2460 โดยมีพระธรรมปาโมกข์ (ถม วราสโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระราชกวี (แจ่ม จตฺตสลฺโล) เป็นพระกรรมวาจาจารย์
ระหว่างดำรงสมณเพศได้ทรงแสดงพระปรีชาสามารถในทางวิชาการ โดยเป็นบรรณาธิการหนังสือวารสารรายปักษ์สยามวัด ทำให้พระองค์มีความสามารถในการประพันธ์ต่าง ๆ มีโคลง ฉันท์ เป็นต้น
พระกรณียกิจ
พระองค์ได้ประกอบพระกรณียกิจด้านการพระศาสนาเป็นอันมาก พอประมวลได้ดังนี้
ด้านการศึกษา
ทรงชำนาญในอักษรขอม อักษรพม่า อักษรมอญ และอักษรโรมัน จากการที่ได้ตรวจชำระพระไตรปิฎกบางปกรณ์ ตามที่ได้รับมอบ ซึ่งจะต้องสอบทานอักษรไทยกับต้นฉบับอักษรขอม เกี่ยวกับอักษรพม่า และอักษรโรมัน
ด้านการต่างประเทศ
เสด็จไปดูการพระศาสนาในประเทศลาว มาเลเซีย สิงคโปร์ อินเดีย เนปาล ศรีลังกา ฮ่องกง ไต้หวัน เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม ตามคำเชิญของพุทธบริษัทของประเทศนั้น ๆ ทรงไปร่วมงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ ที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้แทนสมเด็จพระสังฆราช (วัดเบญจมบพิตร) ไปร่วมประชุมสังคายนาพระไตรปิฎกที่ ย่างกุ้ง ประเทศพม่า เมื่อปี พ.ศ. 2504
งานเผยแผ่พระศาสนา
ได้ทรงดำเนินการมาโดยตลอดไปรูปแบบต่าง ๆ พอประมวลได้ดังนี้