cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แอนน์ เนวิลล์
แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Anne Neville) (11 มิถุนายน ค.ศ. 1456 – 16 มีนาคม ค.ศ. 1485) แอนน์ เนวิลล์ประสูติเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1456 ปราสาทวอริค ในราชอาณาจักรอังกฤษ ทรงเป็นธิดาของริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และแอนน์ เนวิลล์ เคานทเตสแห่งวอริคที่ 16 แอนน์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ก่อนที่จะมาเสกสมรสกับริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1472ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ มีพระราชโอรสด้วยกันพระองค์หนึ่ง--เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮม เจ้าชายแห่งเวลส์ (Edward of Middleham, Prince of Wales) แอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1485 เมื่อพระชนมายุได้ 29 พรรษา
เจ้าหญิงแห่งเวลส์
เมื่ออายุได้ 14 ปีเอิร์ลแห่งวอริคก็จัดการหมั้นแอนน์กับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ผู้เป็นรัชทายาทของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เอิร์ลแห่งวอริคไม่พอใจกับรางวัลที่ได้รับพระราชทานจากการช่วยให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4ได้เป็นพระมหากษัตริย์จึงได้เปลี่ยนไปเข้าข้างพระราชินีมาร์กาเร็ตสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แต่มาร์กาเร็ตทรงมีความสงสัยในความตั้งใจของเอิร์ลแห่งวอริค โดยเฉพาะหลังจากที่อิสซาเบลพี่สาวของแอนน์ไปแต่งงานกับจอร์จ แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งแคลเรนซ์ที่ 1 พระอนุชาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด เพื่อบรรเทาความเคลือบแคลงใจเอิร์ลแห่งวอริคก็จัดการหมั้นเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์กับแอนน์ที่วังอังบัวส์ในฝรั่งเศส และการแต่งงานที่มหาวิหารอองเจส์เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1470
หลังจากนั้นมาร์กาเร็ตแห่งอองจูก็ส่งเอิร์ลแห่งวอริคไปอังกฤษเพื่อกู้ราชบัลลังก์ให้แก่พระเจ้าเฮนรีที่ 6 ซึ่งประสบความสำเร็จ แต่มาพ่ายแพ้ และถึงแก่อสัญกรรมในศึกสองสามเดือนหลังจากนั้น แอนน์กลับมาวอังกฤษกับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์และมาร์กาเร็ตแห่งอองจูหลังจากที่เอิร์ลแห่งวอริคเสียชีวิตไปแล้ว
หลังจากที่เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์เสียชีวิตในยุทธการทูคสบรี (Battle of Tewkesbury) เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 แอนน์และและมาร์กาเร็ตแห่งอองจูก็ถูกจับและนำไปโคเว็นทรี ต่อมาก็ถูกย้ายไปคฤหาสน์ของดยุคแห่งแคลเรนซ์ในลอนดอน ซึ่งเป็นที่ที่แอนน์กลายเป็นต้นตอของความขัดแย้งระหว่างดยุคแห่งแคลเรนซ์และพระเจ้าริชาร์ด
ดยุคแห่งแคลเรนซ์ในขณะนั้นก็แต่งงานแล้วกับพี่สาวของแอนน์แต่ก็ยังพยายามที่จะได้อสังหาริมทรัพย์ของตระกูลเนวิลล์ทั้งหมด จึงได้ปฏิบัติต่อแอนน์เช่นผู้อยู่ในการปกครอง เชื่อกันว่าพระเจ้าริชาร์ดตามหาแอนน์จนพบและพาหนีไปพำนักอยู่ในวัดเซนต์มาร์ติน เล แกรนด์ ปีต่อมาริชาร์ดกับแอนน์ก็แต่งงานกัน และไปพำนักที่ปราสาทมิดเดิลแฮม
ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
การแต่งงานระหว่างแอนน์กับริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1472ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ทั้งสองตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ปราสาทมิดเดิลแฮมหลังจากที่ริชาร์ดได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ครองภาคเหนือ (Governor of the North) ทั้งสองมีโอรสด้วยกันหนึ่ง--เอ็ดเวิร์ด ที่เกิดที่มิดเดิลแฮมราวปี ค.ศ. 1473 สุขภาพของแอนน์ไม่ค่อยดีนักซึ่งอาจจะมีสาเหตุมาจากการเป็นวัณโรค
สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เสด็จสวรรคต ริชาร์ดได้รับแต่งตั้งให้เป็น “เจ้าผู้พิทักษ์” หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระนัดดาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5และพระอนุชา ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1
เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาก็ถูกประกาศว่าเป็นพระโอรสนอกสมรส (Titulus Regius) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ตามหลักฐานการกล่าวอ้างของบาทหลวงราล์ฟ ชา ผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ ซึ่งทำให้ทั้งสองพระองค์ไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมาย ผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ดผู้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แอนน์ได้รับการสวมมงกุฏเป็นสมเด็จพระราชินี เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมพระราชโอรสได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ แต่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมมาสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 ที่เชอริฟฟ์ ฮัตตัน (Sheriff Hutton) ซึ่งทำให้ทั้งริชาร์ดและแอนน์โศรกเศร้าเป็นอันมาก แอนน์หันมาเลี้ยง เอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งวอริค (Edward, Earl of Warwick) ผู้เป็นหลานอย่างลูก พระเจ้าริชาร์ดทรงแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทซึ่งอาจจะตามความประสงค์ของแอนน์
ข่าวลือที่ว่าพระเจ้าริชาร์ดจะทรงหย่ากับแอนน์เพื่อจะไปเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งยอร์คเกิดขึ้นหลังจากที่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุนข่าวลือที่ว่านี้ แอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1485 เมื่อพระชนมายุได้ 29 พรรษา อาจจะจากวัณโรค พระศพตั้งอยู่ที่ทางขวาของแท่นบูชาเอกใกล้กับประตูชาเปลคอนเฟสเซอร์ (Confessor's Chapel) แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในหลุมศพที่ไม่มีเครื่องหมาย จนกระทั่งสมาคมพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 มาติดตั้งให้เมื่อปี ค.ศ. 1960
ตระกูลเนวิลล์
ผังข้างล่างอย่างย่อแสดงเบื้องหลังความสัมพันธ์ของตระกูลเนวิลล์ของริชาร์ด เนวิลล์กับราชวงศ์ยอร์ค และราชวงศ์แลงคาสเตอร์ เส้นไข่ปลาแสดงว่าเป็นการสมรส เส้นหนาเป็นบุตร/บุตรี ผังเริ่มจากขวาไปซ้าย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103 สายร้องกวาง–งาว หรือ ถนนวังซ้าย หรือ สายแพร่–ลำปาง (สายเก่า) เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 4 ช่องจราจร ไป-กลับ ในเขตทางราบ และขนาด 2 ช่องจราจรในเขตภูเขา (กม. 30+000 ถึง 49+770) เริ่มต้นจากทางหลวงหมายเลข 101 (ถนนยันตรกิจโกศล) ที่บ้านร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ จากนั้นมีทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1154 แยกขวามือไปยัง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และเป็นเส้นทางบนภูเขาผ่าน ตำบลแม่ตีบ อำเภองาว จังหวัดลำปาง จนบรรจบกับถนนพหลโยธิน ที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง ระยะทาง 64.345 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินสายนี้แต่เดิม มีชื่อเรียกว่า ถนนวังซ้าย ตั้งชื่อตามนายตุ่น วังซ้าย นายช่างกรมทางหลวง เมื่อวันที่10 ธันวาคม 2493 ตามมติ ครม จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี มีแนวเส้นทางทับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103 บางส่วน และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1154 (อำเภอสอง - อำเภองาว) ในภายหลัง กรมทางหลวงได้พิจารณาตัดแนวทางใหม่แทนเส้นทางเดิมที่คับแคบ และประสบปัญหาผ่านพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่งาว ไม่อาจขยายเขตทางได้
ซึ่งแต่เดิมเส้นทางหลวงหมายเลข 103 นี้ เป็นเส้นทางสายเก่าที่สุดของจังหวัดแพร่ และจังหวัดลำปาง ในสมัยก่อน เมื่อประมาณ 50 กว่าปีที่แล้ว เดิมเป็นเส้นทางคมนาคมที่ต้องเดินทางขึ้นสายเหนือไปทางจังหวัดลำปาง พะเยา เชียงราย และเชียงใหม่ในอดีต แต่ปัจจุบันนี้ ได้กลายมาเป็นเส้นทางไปจังหวัดพะเยา เชียงราย และลำปาง ซึ่งรถโดยสารประทำทาง สายกรุงเทพฯ -เชียงราย (สายใหม่) สายกรุงเทพฯ - แม่สาย และรถประจำทางสายภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ขอนแก่น นครพนม นครราชสีมา) รถประจำทางสายตะวันออกและสายใต้ (ระยอง พัทยา ภูเก็ต) ที่ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 103 นี้ ไปยังจังหวัดพะเยา และเชียงราย เป็นหลัก
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ (New England Journal of Medicine ตัวย่อ NEJM) เป็นวารสารการแพทย์ภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์โดยสมาคมการแพทย์รัฐแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts Medical Society) เป็นวารสารที่ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันที่มีเกียรติที่สุดฉบับหนึ่งของโลก และที่ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันมายาวนานมากที่สุด ในประเทศไทย เว็บไซต์ของวารสารเปิดให้อ่านฟรีเป็นบางเนื้อหา
ประวัติ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2354 นพ.ชาวบอสตันสองคน (John Collins Warren และ James Jackson) ยื่นหนังสือชี้ชวนเพื่อจัดตั้ง วารสารการแพทย์ ศัลยกรรม และวิทยาศาสตร์สาขาเคียงข้างของนิวอิงแลนด์ (New England Journal of Medicine and Surgery and Collateral Branches of Science) โดยเป็นวารสารการแพทย์และปรัชญา ต่อมา วารสารโดยชื่อที่ว่าก็พิมพ์เป็นครั้งแรกในเดือนมกราคม 2355 โดยเป็นวารสารพิมพ์ทุก ๆ 3 เดือน
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2371 วารสารได้ซื้อวารสารการแพทย์อีกวารสารหนึ่งชื่อว่า Boston Medical Intelligencer ที่เริ่มพิมพ์ตั้งแต่ปี 2366 แล้วรวมวารสารทั้งสองภายใต้ชื่อ Boston Medical and Surgical Journal โดยพิมพ์เป็นรายสัปดาห์
ในปี 2464 สมาคมการแพทย์รัฐแมสซาชูเซตส์ซื้อวารสารเป็นราคา 1 ดอลลาร์สหรัฐ แล้วเปลี่ยนชื่อวารสารเป็น วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ (New England Journal of Medicine) ต่อมาในปี 2471
บทความที่เด่น
บทความเด่นจากประวัติวารสารรวมทั้ง
เว็บไซต์
หลังจากนั้น วารสารก็ได้เพิ่มสื่อต่าง ๆ ดังต่อไปนี้คือ
อิทธิพล
วารสารได้รับ "George Polk Awards" ในปี 2520 โดยองค์กรที่ให้กล่าวว่า เป็นการให้กับ "สิ่งตีพิมพ์ที่จะได้ความสนใจและเกียรติคุณอย่างมหาศาลในทศวรรษต่อ ๆ ไป"
นโยบายห้ามพิมพ์ที่อื่นมาก่อน
วารสารบังคับให้บทความที่จะพิมพ์ไม่เคยพิมพ์หรือเผยแพร่ในที่อื่นมาก่อน ซึ่งช่วยรักษาความดั้งเดิมของบทความ เป็นกฎที่กล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี 2512 ซึ่งต่อมาวารสารการแพทย์และวิทยาศาสตร์อื่น ๆ จึงเริ่มใช้กฎเดียวกันนี้ด้วย
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป เป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดราเอมอนเรื่องยาว เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันคอมพิวเตอร์ ในรูปแบบสามมิติเป็นครั้งแรกของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้หยิบยกโดราเอมอนตอนปกติจากหนังสือการ์ตูนนำมาสร้าง เพื่อฉลองในวาระครบรอบวันเกิดปีที่ 80 ปี ของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ กำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดย ทากาชิ ยามาซากิ ผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งมีประสบการณ์ทางด้านสเปเชียลเอฟเฟคต์และการสร้างภาพเสมือนจริงที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม (Always: Sunset on Third Street, พ.ศ. 2548) และกำกับภาพยนตร์ร่วมกับ ริวอิจิ ยางิ
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
ข้อโต้แย้งเรื่องยา Vioxx
ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 วารสารเกี่ยวข้องกับข้อโต้เถียงเรื่องปัญหางานวิจัยของยา Vioxx (ชื่อสามัญ Rofecoxib) คือ มีงานศึกษาที่พิมพ์ในวารสารในเดือนพฤศจิกายน 2543 โดยรับการสนับสนุนจากบริษัทที่ผลิตยาเมอร์ค ที่แสดงว่ามีกรณีกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดสูงขึ้นในคนไข้ที่ใช้ยา แต่นักวิจัยตีความว่า เป็นผลการป้องกันโรคหัวใจของยาที่ใช้ในกลุ่มควบคุม ไม่ใช่ผลที่เกิดจากยา Vioxx
ตามอดีตบรรณาธิการของวารสารการแพทย์ BMJ มีการบอกความสงสัยเรื่องความถูกต้องของงานศึกษากับบรรณาธิการของ NEJM ไม่เกินเดือนสิงหาคม 2544 และในปีนั้น ทั้งองค์การอาหารและยาสหรัฐและวารสาร JAMA ต่างก็ตั้งข้อสงสัยถึงความสมเหตุสมผลของการตีความข้อมูลที่พิมพ์ใน NEJM ต่อมาในเดือนกันยายน 2547 บ.เมอร์ค จึงได้ถอนยาออกจากตลาด แล้วในเดือนธันวาคม 2548 วารสารจึงได้พิมพ์นิพจน์แสดงความเป็นห่วงเกี่ยวกับงานศึกษาดั้งเดิม หลังจากที่พบว่า ผู้เขียนรู้ถึงอาการไม่พึงประสงค์ (adverse event) มากกว่าที่เปิดเผยเมื่อตีพิมพ์งานศึกษา โดยนิพจน์แสดงว่า "จนกระทั่งปลายเดือนพฤศจิกายน 2548 เราเชื่อว่าอาการเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงหลัง ๆ ที่ผู้เขียนไม่รู้ท่วงทันพอที่จะรวมเข้าในบทความที่พิมพ์ในวารสารวันที่ 23 พฤศจิกายน 2543 แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า จากหนังสือบันทึกช่วยจำวันที่ 5 กรกฎาคม 2543 ที่ได้โดยหมายศาลในคดี Vioxx และเปิดเผยให้แก่วารสาร ผู้เขียนอย่างน้อยสองท่านรู้ถึงเหตุการณ์กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดอีก 3 กรณีอย่างน้อย 2 อาทิตย์ก่อนที่ผู้เขียนจะส่งบทความแก้ไข 2 รุ่นแรก และสี่เดือนครึ่งก่อนที่บทความจะตีพิมพ์"
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป
ภาพยนตร์ชุดนี้เข้าฉายในระบบ 3 มิติ ออกฉายในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ฉายปีเดียวกันกับโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ตอน บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ เรื่องนี้สามารถทำรายได้ติดอันดับหนึ่งใน Box Office ติดต่อกันเป็นสัปดาห์ และทำรายรับรวมในระดับสากลที่ 86.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของประเทศญี่ปุ่น
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
ข้อโต้แย้งเรื่องยา Vioxx
ในช่วงเวลา 5 ปีระหว่างการตีพิมพ์บทความดั้งเดิมกับการตีพิมพ์นิพจน์แสดงความเป็นห่วง มีการประเมินว่า บ.เมอร์คจ่าย NEJM มากถึง 836,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 36 ล้านบาท) เพื่อพิมพ์เพิ่มบทความดั้งเดิมเพื่อใช้โปรโหมตยา และต่อมาวารสารก็ถูกตำหนิอย่างเป็นสาธารณะเรื่องการตอบสนองต่อปัญหางานวิจัย ในบทความบรรณาธิการต่าง ๆ รวมทั้งในวารสารการแพทย์ BMJ และ Journal of the Royal Society of Medicine
โดยปี 2550 บ.เมอร์คได้ตั้งงบประมาณค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการฟ้องร้องในศาลเรื่องยา Vioxx เป็นมูลค่า 970 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 29,429 ล้านบาท) และได้ตั้งกองทุนมีมูลค่า 4,850 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 147,149 ล้านบาท) เพื่อสะสางคดีข้อเรียกร้องเอาทรัพย์โดยคนอเมริกัน
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยมีรอบพิเศษก่อนฉายจริงในวันที่ 25-30 ธันวาคม พ.ศ. 2557
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
นโยบายให้เข้าถึงได้ฟรี
วารสารให้เข้าถึงบทความได้ฟรีแต่ถ่วงเวลา คือหลังจาก 6 เดือนที่พิมพ์บทความ และให้เข้าถึงบทความย้อนหลังได้ถึงปี 2533 แต่การถ่วงเวลาไม่มีสำหรับประเทศที่ประชากรมีรายได้ต่ำที่สุด ซึ่งสามารถเข้าถึงบทความทุกเนื้อหาได้ฟรีเมื่อใช้เป็นส่วนบุคคล แต่ไม่รวมประเทศไทยในปี 2559
วารสารยังมีพอดแคสต์ 2 รายการ รายการแรกเป็นการสัมภาษณ์แพทย์และนักวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร และรายการที่สองเป็นการสรุปเนื้อความของวารสารแต่ละฉบับ สื่อรายการอื่น ๆ รวมทั้ง Continuing Medical Education (การศึกษาแพทย์ต่อเนื่อง), Videos in Clinical Medicine (วิดีโอในการแพทย์คลินิก) ที่ฉายวิธีการทางการแพทย์, และ Image Challenge (ภาพปริศนา) ที่เปลี่ยนทุกอาทิตย์
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป
ภาคต่อ
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2  เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยช่องอย่างเป็นทางการโดราเอมอนเดอะมูฟวี่ ประเทศญี่ปุ่น ได้ปล่อยตัวอย่างภาพยนตร์ความยาวหนึ่งนาที ซึ่งเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ชุดนี้
เช่นเดียวกับภาคแรก ภาพยนตร์ดังกล่าวเป็นภาพยนตร์ที่ได้หยิบยกโดราเอมอนตอนปกติจากหนังสือการ์ตูนนำมาสร้าง เพื่อฉลองวาระครบรอบ 50 ปีของโดราเอมอน กำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดย ทะกะชิ ยะมะซะกิ และกำกับภาพยนตร์ร่วมกับ ริวอิจิ ยางิ โดยออกฉายในระบบ 3 มิติ กำหนดฉายเดิมวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2020 ในประเทศญี่ปุ่น แต่เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562-2563 การกำหนดฉายจึงถูกเลื่อนอย่างไม่มีกำหนด
ดิเรก ชัยนาม
ศาสตราจารย์ดิเรก ชัยนาม (18 มกราคม พ.ศ. 2448 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมือง นักการทูต และอาจารย์มหาวิทยาลัยชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงโตเกียว กรุงลอนดอน และกรุงบอนน์ รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม และคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  เคยได้รับการเสนอชื่อจากนายปรีดี พนมยงค์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่ได้ปฏิเสธที่จะรับตำแหน่ง และเคยได้รับการเสนอชื่อจากรัฐบาลไทย ต่อองค์การยูเนสโกให้ประกาศเกียรติคุณเป็นบุคคลสำคัญแห่งโลก แต่ไม่ได้รับพิจารณาเนื่องจากข้อเสนอของรัฐบาลไทยไม่เข้าข่ายที่จะได้รับการพิจารณา
ประวัติ
ดิเรก ชัยนาม เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2448 ที่ตำบลบึงกอก อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก เป็นบุตรชายของพระยาอุภัยพิพากษา (เกลื่อน ชัยนาม) อดีตข้าราชการตุลาการเมืองพิษณุโลก และคุณหญิงจันทน์ ชัยนาม (อุภัยพิพากษา) เป็นพี่ชายต่างมารดาของพลอากาศโท อุสาห์ ชัยนาม สมัยที่ยังเป็นเด็กสุขภาพไม่แข็งแรง จนกระทั่งทางครอบครัวได้มายกถวายให้เป็นลูกของพระพุทธชินราช พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองพิษณุโลกและประเทศไทย สุขภาพจึงกลับมาแข็งแรงเป็นที่น่าพอใจ
ดิเรกศึกษาเล่าเรียนในระดับมัธยมที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2457 โดยเริ่มต้นเป็นนักเรียนประจำ และออกมาเป็นนักเรียนไปกลับใน 2 ปีสุดท้าย จากนั้นได้ย้ายมาเรียนชั้นมัธยม 8 ที่ โรงเรียนราชวิทยาลัย (ปัจจุบัน คือ โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์) จนจบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2466 และได้รับพระราชทานยศเป็น มหาดเล็กวิเศษ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2468 และมาเข้าเรียนในโรงเรียนกฎหมายจนจบการศึกษาเป็นเนติบัณฑิต ใน ปี พ.ศ. 2471
ชีวิตครอบครัว
ดิเรกสมรสกับ ม.ล. ปุ๋ย นพวงศ์ บุตรีพระยารามราชเดช (ม.ร.ว. ปาล นพวงศ์) และคุณหญิงเนย รามราชเดช เมื่อ พ.ศ. 2468 มีบุตรชายด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ถึงแก่อนิจกรรม
ดิเรกถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 เมื่ออายุ 62 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 ส่วน ม.ล.ปุ๋ย ชัยนาม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2541 รวมอายุ 94 ปี
บทบาทในสหประชาชาติ
ดิเรกขณะที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้ให้ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติลำดับที่ 55 เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) หลังจากที่สหประชาชาติก่อตั้ง 1 ปี โดยชี้แจงเหตุผลการสมัครเป็นสมาชิกสหประชาชาติ ดังนี้
บทบาทในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2484 คณะเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นพร้อมด้วยผู้ช่วยทูตฝ่ายทหาร ได้ขอเข้าพบนายกรัฐมนตรีของไทย คือ จอมพล ป.พิบูลสงคราม แต่นายกรัฐมนตรีไม่อยู่ เนื่องจากไปตรวจดูสถานการณ์ชายแดนอรัญประเทศ พล.ต.อ. อดุล อดุลเดชจรัส รองนายกรัฐมนตรี ผู้รักษาการแทนนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วย ดิเรก ชัยนาม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศได้ออกมารับแทน
เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นแจ้งว่า ญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามกับสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ และได้ตัดสินใจส่งกำลังทหาร เข้าโจมตีดินแดนของทั้งสองประเทศ ใน 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เวลา 01.00 ดินแดนบางส่วนที่ญี่ปุ่นจะบุกเข้า ต้องอาศัยผ่านดินแดนของไทย ฉะนั้นญี่ปุ่นจึงใคร่จะขออนุญาตจากรัฐบาลไทย ให้ญี่ปุ่นส่งกำลังบำรุงผ่านดินแดนประเทศไทย เพื่อดำเนินการศึกต่อฝ่ายอังกฤษ โดยขอให้รัฐบาลตอบภายใน 4 ชั่วโมง
ซึ่งดิเรกกล่าวว่า "การที่จะอนุญาตหรือไม่นั้นข้าพเจ้าไม่มีอำนาจแต่อย่างใด เพราะท่านก็ทราบดีแล้วว่า ข้าพเจ้าเป็นเพียงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อำนาจสั่งไม่ให้ต่อสู้นั้นคือนายกรัฐมนตรี ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดอีกตำแหน่ง ... ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ได้ประกาศเป็นคำสั่งประจำไว้แล้วว่า ไม่ว่ากองทหารประเทศใด ถ้าเข้ามาแผ่นดินไทย ให้ต่อต้านอย่างเต็มที่ ฉะนั้นผู้ที่จะยกเลิกคำสั่งนี้คือผู้บัญชาการทหารสูงสุด" แต่ขณะนั้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด กำลังตรวจราชการอยู่ที่ชายแดนภาคตะวันออก ซึ่งถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง สงครามกับมหามิตรที่กลายเป็นผู้รุกรานเพียงข้ามคืน ก็มิอาจเลี่ยงได้ ทางคณะรัฐมนตรีได้พิจารณากันถึงผลดีผลเสียหากต่อสู้กับญี่ปุ่น ในที่สุดนายกรัฐมนตรีได้ลงความเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะต่อต้านเพราะไทยไม่มีกำลังพอ อังกฤษและสหรัฐฯ ก็ไม่มีทางที่จะมาช่วยเหลือไทยได้ ขืนสู้ญี่ปุ่นไปประเทศไทยก็จะเสียหายอย่างหนัก คณะรัฐมนตรีจึงสั่งให้หยุดยิงเพื่อเจรจากับญี่ปุ่น ฝ่ายญี่ปุ่นได้เสนอทางเลือกให้ไทย 4 แผน ดังนี้
คณะรัฐมนตรีความเห็นแตกแยกออกเป็นหลายฝ่าย ดิเรกเสนอว่า โดยที่ประเทศไทยได้ยืนยันจะรักษาความเป็นกลางตลอดมา หากจำเป็นต้องยอมให้แก่ฝ่ายญี่ปุ่น อย่างมากก็ควรจะยอมเพียงให้กำลังทหารญี่ปุ่นผ่าน ตามแผนที่ 3 เท่านั้น ถ้ายอม มากกว่านั้น โลกอาจจะมองไทยว่า ทั้งๆ ที่ประกาศจะเป็นกลาง ความจริงแล้วสมคบกับญี่ปุ่น ตลอดมามิใช่ ต้องยอมเพราะสู้ไม่ไหว พล.ต.อ. อดุล และ ปรีดี พนมยงค์ สนับสนุนดิเรก ในที่สุดที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเห็นว่า แผนที่ 3 เหมาะสมที่สุด จึงได้นำข้อตกลงไปเสนอแจ้งแก่ญี่ปุ่น และมีการลงนามในข้อตกลงที่ไทย ยินยอมให้ญี่ปุ่นส่งกำลังทหารผ่านประเทศไทย ประเทศไทยจึงประกาศสงครามกับอังกฤษและสหรัฐอเมริกาเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2485
ในภายหลังดิเรกได้เขียนหนังสืออธิบายถึงเหตุการณ์บ้านเมืองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยอธิบายให้เห็นภาพเหตุการณ์ บุคคลแวดล้อม ชั้นเชิงทางการทูต กุศโลบายทางการเมือง กลวิธีทางการทหารของประเทศที่ร่วมในสงคราม ตลอดจนวิธีคลี่คลายปัญหาต่างๆ ของประเทศไทย ซึ่งร่วมอยู่ในเหตุการณ์ ให้รอดพ้นมหาภัยในครั้งนั้น ในหนังสือ ไทยกับสงครามโลกครั้งที่ 2
บทบาทในเสรีไทย
"ขบวนการเสรีไทย" รวมตัวกันเป็นขบวนการได้ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2487 ถึงต้นปี พ.ศ. 2488 พร้อม ๆ กับที่ฝ่ายอักษะเริ่มพ่ายแพ้ในยุโรปไล่ไปตั้งแต่การที่เยอรมนีพ่ายแพ้ต่อสหภาพโซเวียต ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2487 ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถยกพลขึ้นบกที่บริเวณชายฝั่งนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส จนสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสจากการยึดครองของนาซีเยอรมนีได้ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 นาซีเยอรมนีเริ่มประสบความพ่ายแพ้ในสมรภูมิสำคัญหลายจุด ส่งผลให้ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถเข้ามาหนุนช่วยในภาคพื้นเอเชียได้เต็มที่ แต่กระนั้นก็ตาม ญี่ปุ่นที่ยึดครองภาคพื้นเอเชียบูรพา ก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่จะยอมแพ้แต่อย่างใด ดังนั้นปฏิบัติการปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสในอินโดจีน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 จึงเกิดขึ้น เนื่องจากญี่ปุ่นสืบทราบว่าทหารฝรั่งเศสในอินโดจีน ได้ทำงานช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตร
นั่นก็เหมือนเป็นสัญญาณเตือนขบวนการเสรีไทยว่า การที่ญี่ปุ่นจะยอมแพ้มิได้ง่ายดายเหมือนอย่างที่ใครบางคนคิด เพื่อเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ดังกล่าว จึงได้มีการจัดตั้งกองบัญชาการเสรีไทยขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 โดยมีปรีดี พนมยงค์ เป็นหัวหน้า และ ดิเรก ชัยนาม เป็นหัวหน้ากองกลาง
บทบาทในคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนามได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2492 จนถึงวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2495 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางการทูต เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2497 และเป็นลำดับที่ 5 ของผู้ที่ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทางคณะได้สร้างอนุสาวรีย์รูปของท่านไว้เป็นที่ระลึกในบริเวณคณะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
โรแบร์โต บัจโจ
โรแบร์โต บัจโจ (Roberto Baggio) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1967 ที่เมืองกัลดอญโญ ประเทศอิตาลี บัจโจมีชื่อเสียงมาจากการเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมอิตาลีในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งครั้งนั้นอิตาลีได้ทะลุมาถึงรอบชิงชนะเลิศกับบราซิล บัจโจในฐานะกองหน้าจึงเป็นความหวังของชาวอิตาลีและแฟน ๆ ทั่วโลก ว่าจะเป็นผู้นำพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่ 4 ได้ แต่การแข่งขัน 120 นาที เสมอกัน 0:0 จึงต้องตัดสินกันที่ลูกจุดโทษ ซึ่งบัจโจที่มีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่า บาดเจ็บ เป็นผู้ยิงประตูสุดท้ายด้วย ปรากฏว่าเขายิงพลาดเหินข้ามคานไป ส่งผลให้บราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 4 ไปทันที
ประวัติ
จากนั้น บัจโจ จึงได้ย้ายไปอยู่ที่เอซีมิลาน ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ไปอยู่กับโบโลญญาในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ย้ายไปอยู่กับอินเตอร์มิลาน ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเบรชชา ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะแขวนรองเท้าไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)
โรแบร์โต บัจโจ เป็นนักฟุตบอลรูปร่างเล็ก โดยสูงเพียง 174 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งทีเดียวในสมัยที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือผมเปียที่ท้ายทอย เป็นนักฟุตบอลที่หน้าตาดี จึงได้ฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า เทพบุตรเปียทองคำ ชีวิตส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ เคยมีข่าวในทำนองที่ว่าเดินทางมาประเทศไทยเพื่อให้หลวงพ่อคูณฝังตะกรุดมาแล้วด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว บัจโจนับถือพุทธศาสนาแบบมหายาน โดยอยู่ในสมาคมโซคา งัคไก สากล (Soka Gakkai International) ซึ่งไม่ได้นับถือเครื่องรางของขลังดังกล่าว  แรก ๆ ที่เริ่มมีชื่อเสียงถูกเรียกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรเบอร์โต้ บักจิโอ้ หรือ โรเบอร์โต้ บักโจ้
ผลงาน ระดับสโมสร Club
Juventus แชมป์ UEFA Cup          : 1992-93 แชมป์ Calcio Serie A   : 1994–95 แชมป์ Coppa Italia      : 1994–95
Ac Milan แชมป์  Calcio Serie A         : 1995–96
ระดับทีมชาติ International
Italy
FIFA World Cup Third Place  : 1990 FIFA World Cup Runner-up   : 1994
เกียติประวัติส่วนบุคล  ที่โดดเด่น
World Soccer Player of the Year: 1993
รางวัล  Ballon d'Or     : 1993
FIFA World Player of the Year : 1993
FIFA World Cup Silver Ball : 1994
FIFA World Cup All-Star Team : 1994
Onze de Bronze : 1994
Ballon d'Or (Silver Award) : 1994
FIFA World Player of the Year (Bronze Award) : 1994
แหล่งข้อมูลอื่น
1967
เหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอแนล
เหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอแนล (Affaire de la tour de Nesle) เป็นเรื่องอื้อฉาวในราชวงศ์ที่เกิดขึ้นในราชตระกูลฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1314 ในรัชสมัยของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ซึ่งมาร์เกอริต, บล็องช์ และฌาน พระสุณิสาทั้งสามของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ถูกกล่าวหาว่าคบชู้ โดยผู้เริ่มต้นการกล่าวหาคืออีซาแบล พระธิดาของพระเจ้าฟีลิป ตูร์เดอแนลเป็นชื่อหอคอยในปารีสอันเป็นที่ที่การลักลอบคบชู้เกิดขึ้น เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวนำไปสู่การทรมาน การประหารชีวิต และการจองจำ
ที่มาที่ไป
พระเจ้าฟีลิปมีพระโอรสสามคนที่สุดท้ายต่างก็ได้สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระโอรสทั้งสามคนต่างแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ หลุยส์ พระโอรสคนโต อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แต่งงานกับมาร์เกอริตแห่งบูร์กอญ ฟีลิป พระโอรสคนที่สอง อนาคตพระเจ้าฟีลิปที่ 5 แต่งงานกับฌานที่ 2 เคานเตสแห่งบูร์กอญ ชาร์ล พระโอรสคนที่สาม อนาคตพระเจ้าชาร์ลที่ 4 แต่งงานกับบล็องช์แห่งบูร์กอญ น้องสาวของฌาน
หลุยส์กับมาร์เกอริตมีชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความสุข แม้ทั้งคู่จะมีพระโอรสธิดาด้วยกันอย่างน้อยหนึ่งคน คือ อนาคตสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 2 แห่งนาวาร์ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1312 ฟีลิปกับฌานแห่งบูร์กอญอาจจะมีชีวิตแต่งงานที่มีความสุขที่สุดในบรรดาสามคู่ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคนในช่วงเวลาห้าปี แม้พระโอรสคนเดียวของทั้งคู่จะสิ้นพระชนม์เร็ว ชาร์ลกับบล็องช์มีพระโอรสธิดาสองคน แต่ทั้งคู่สิ้นพระชนม์เร็ว
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 มีพระธิดา คือ อีซาแบลที่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ซึ่งสุดท้ายพระองค์ถูกปลดออกจากตำแหน่งเพื่อให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์
เรื่องอื้อฉาว
เหตุอื้อฉาวเริ่มต้นขึ้นมาจากอีซาแบล พระองค์มอบกระเป๋าปักลายให้แก่เหล่าพี่สะใภ้ในช่วงที่เสด็จเยือนฝรั่งเศสพร้อมกับพระสวามี ต่อมาพระองค์สังเกตเห็นว่ากระเป๋าปักลายดังกล่าวตกไปอยู่ในมือของอัศวินนอร์มันจึงทรงคิดว่าต้องมีเรื่องชู้สาวเกิดขึ้นเป็นแน่ พระองค์ได้แจ้งเรื่องนี้แก่พระบิดาระหว่างการเสด็จเยือนฝรั่งเศสครั้งต่อมา เหล่าอัศวินถูกจับตามองและถูกเข้าใจว่าลักลอบคบชู้กับบล็องช์แห่งบูร์กอญและมาร์เกอริตแห่งบูร์กอญในตูร์เดอแนลซึ่งเป็นหอคอยรักษาการของกำแพงเมืองเก่าปารีส
ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่สตรีทั้งสามคน คือ มาร์เกอริต, บล็องช์ และฌาน กับเหล่าอัศวินถูกจับกุม เหล่าอัศวินถูกสอบสวนและทรมานจนในที่สุดก็สารภาพออกมาหลังจากถูกทรมาน ต่อมาพวกเขาถูกประหารชีวิต บล็องช์กับมาร์เกอริตถูกพิจารณาคดีต่อหน้าสภานิติบัญญัติและถูกตัดสินว่ามีความผิด ทั้งคู่ถูกหั่นผมและถูกจองจำ ฌานเองก็ถูกพิจารณาคดี แต่ฟีลิป พระสวามีของพระองค์ได้ยื่นมือเข้ามาแทรกแซงและพระองค์ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด
เหตุการณ์หลังจากนั้น
มาร์เกอริตกับบล็องช์ถูกส่งตัวไปชาโตไจยาด์ ทั้งคู่ถูกจองจำในชั้นใต้ดิน ในตอนนั้นบล็องช์อาจกำลังตั้งครรภ์พระโอรสที่ชื่อฟีลิป มาร์เกอริตสิ้นพระชนม์จากความหนาวเย็นในอีกสองปีต่อมา การแต่งงานของบล็องช์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1322 เพื่อเปิดโอกาสให้ชาร์ล พระสวามีของพระองค์ได้แต่งงานใหม่ บล็องช์ไม่ได้รับการปล่อยตัวแต่ถูกส่งตัวไปปราสาทแกฟเรย์ พระองค์มีสุขภาพที่ย่ำแย่มากหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในชั้นใต้ดินแปดปี ไม่มีใครรู้ว่าพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อไหร่ แต่เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นในปี ค.ศ. 1328 ทั้งชาโตไจยาด์และปราสาทแกฟเรย์ปัจจุบันกลายเป็นซากปรักหักพัง
สตรีทั้งสามกลายเป็พระราชินีแห่งฝรั่งเศส แต่ไม่มีใครได้เสวยสุขกับอภิสิทธิ์ที่ได้รับ ฌานพระชนมายุยืนที่สุดและได้เคานเตสแห่งบูร์กอญตามสิทธิ์ของพระองค์เอง ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระธิดา ฌาน พระธิดาของมาร์เกอริตต่อมากลายเป็นพระราชินีแห่งนาวาร์ตามสิทธิ์ของพระองค์เอง ส่วนหลุยส์ พระสวามีของพระองค์มีพระโอรสที่ประสูติหลังบิดาสิ้นพระชนม์ชื่อว่าฌ็องกับเคลม็องส์แห่งฮังการี พระมเหสีคนที่สอง ฌ็องกลายเป็นกษัตริย์ตั้งแต่เกิดแต่ทรงมีชีวิตอยู่ได้เพียงห้าวัน ชาร์ล พระสวามีของบล็องช์แต่งงานใหม่สองครั้ง ครั้งแรกกับมารีแห่งลักเซมเบิร์กที่สิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตร และครั้งที่สองกับฌานแห่งเอฟโรซ์ที่มีพระโอรสธิดากับพระองค์สามคน
อีซาแบล พระธิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ต่อมาพยายามที่จะอ้างสิทธิ์ในฝรั่งเศสให้พระโอรส นำไปสู่การเกิดสงครามร้อยปี
โหนดของวงโคจร
จุดโหนดของวงโคจร (orbital node) หมายถึง จุดตัดของวงโคจรกับระนาบอ้างอิง จุดโหนดปกติจะมีสองจุดเสมอ หากวงโคจรอยู่ในระนาบเดียวกับระนาบอ้างอิง ถือว่า ไม่มีจุดโหนด
ระนาบอ้างอิงที่นิยมใช้กัน หากเป็นวงโคจรที่มีโลกเป็นศูนย์กลาง จะใช้ระนาบซึ่งผ่าโลกตรงเส้นศูนย์สูตร เป็นระนาบอ้างอิง หากวงโคจรอยู่ตรงเส้นศูนย์สูตรโลก ก็เรียกว่าวงโคจรศูนย์สูตร หากเป็นวงโคจรที่มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง จะใช้ระนาบซึ่งผ่าดวงอาทิตย์ตรงเส้นศูนย์สูตร ทั้งนี้ หากมีความซับซ้อน จะใช้ระนาบซึ่งตัดผ่านผู้สังเกตและวัตถุท้องฟ้าหลักเป็นเกณฑ์
สัญลักษณ์ของจุดโหนดขึ้น คือ ☊ หรือ ๘ (เลขแปดไทย) ส่วนโหนดลง ใชัสัญลักษณ์ ☋ หรือ ๙ (เลขเก้าไทย) การที่เรียกว่าราหูกับเกตุนั้นในทางตะวันตกสมัยโบราณก็เรียก หัวมังกร และ หางมังกร ซึ่งคล้ายกับตำนานชาติเวรซึ่งว่า พรุะเกตุเกิดจากเท้าของพระราหู
ปีใหม่เมือง
ประเพณีปีใหม่เมือง เป็นประเพณีที่ปรากฏในเดือนเมษายน หรือเดือน 7 เหนือ ประเพณีปีใหม่เมืองเป็นการเปลี่ยนศักราชใหม่ การเอาเดือนเมษายนเป็นเดือนแรกของปีนั้นอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อเรื่องการเปลี่ยนศักราชใหม่ และเป็นโอกาสให้สมาชิกในครอบครัวได้มาอยู่รวมกันเพื่อทำบุญตักบาตร สรงน้ำพระ ดำหัว เล่นน้ำ และขอพรจากผู้ใหญ่อีกด้วย
วันสังขานต์ล่อง
วันสังขานต์ล่อง ปัจจุบันถือเอาวันที่ 13 เมษายน ของทุกปีเป็นวันสังขานต์ล่อง เป็นวันแรกของกิจกรรมประเพณีปีใหม่เมือง หลังเที่ยงคืนวันที่ 13 เมษายน จะมีการจุดประทัด ยิงปืน เพื่อส่งสังขารหรือไล่สังขาร (จะถือเอาตามเวลาสังขานต์ล่องตามที่บอกในปฏิทินปี๋ใหม่เมืองในปีนั้น เช่นบอกว่าสังขานต์จะล่องเมื่อ 03 นาฬิกา 30 นาที 26 วินาที ชาวบ้านก็จะจุดประทัดเวลานั้นถือว่าไล่สังขานต์) วันนี้สมาชิกในครอบครัวจะทำความสะอาดบ้านเรือน ทั้งบนเรือนและใต้ถุนบ้าน การทำความสะอาดเจ้าที่ ศาลพระภูมิ บางท้องถิ่นจะทำคานหามใส่ดอกไม้ ธูปเทียน ต้นดอก ต้นเทียน เรียกกันว่า “ต้นสังขานต์” แล้วพากันแห่ขบวนเอาคานหามไปลอยน้ำเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ แต่ในบางพื้นที่จะเตรียมเสื้อผ้า (เอาที่เป็นตัวแทน) ในแต่ละคนในครอบครัวไปทำพิธีในวัดวันนี้โดยพับเสื้อผ้าให้เรียบร้อยใส่ในสลุงหรือตะกร้าแล้วนำสตวง (อ่านว่า สะ-ตวง) ไปวางทับอีกทีแล้วไปทำพิธีในวัด เมื่อเสร็จจะเอาผ้าไปสะบัดที่แม่น้ำเชื่อว่าเป็นการสะบัดเคราะห์ บางพื้นที่จะมีการนำเชือกสายสินธ์ุของแต่ละครอบครัวเช่นในครอบครัวมี 5 คนก็นำเชือกมา 5 เส้นมา เชือกนั้นจะชุบน้ำมันเพื่อนำไปเผาเวลาทำพิธี และในวันนี้จะมีการสระเกล้า สระผมของตัวเองตามทิศที่เป็นมงคลซึ่งจะบอกในปฏิทินปี๋ใหม่เมือง วันนี้สมาชิกในครอบครัวจะทำความสะอาดบ้านเรือน ทั้งบนเรือนและใต้ถุนบ้าน บางท้องถิ่นจะทำคานหามใส่ดอกไม้ ธูปเทียน ต้นดอก ต้นเทียน เรียกกันว่า “ต้นสังขาร” แล้วพากันแห่ขบวนเอาคานหามไปลอยน้ำเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์
วันเน่าหรือวันเนาว์
วันเน่าหรือวันเนาว์ เป็นวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี เป็นวันที่สองของประเพณีปีใหม่เมือง ตามประเพณีแล้ววันนี้เป็น "วันดา" คือวันที่ต้อง เตรียมสิ่งของต่างๆ เพื่อใช้ทำบุญในวันรุ่งขึ้น และตลอดทั้งวัน เด็กๆ บ่าว สาว ผู้เฒ่าผู้แก่ จะพากันไปขนทรายที่แม่น้ำ เข้าวัด เพื่อก่อเป็นเจดีย์ทราย คนล้านนามีความเชื่อเรื่องวันเน่าว่า ถ้าหากผู้ประสงค์จะปลูกเรือนไม้ ให้รีบตัดไม้ภายในวันนี้ เพราะเชื่อว่าไม้จะไม่เน่าและไม่มีมอดหรือปลวกมากินไม้ดังกล่าว ความเชื่อบางประการเกี่ยวกับวันเน่า ไม่ควรด่าทอ เกิดอุบัติเหตุเจ็บตัว สาปแช่งหรือกล่าวคำร้ายต่อกัน ปากจะเน่าจะเหม็น เป็นอัปมงคลไปทั้งปี เชื่อว่าถ้าดุด่าลูกหลานเรื่องใด เด็กจะนิสัยแบบนั้นไปตลอดทั้งปี และในวันนี้จะเป็นวันเตรียมทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับประเพณี เช่นของดำหัว เครื่องทำขึ้นต้าวตังสี่เป็นต้น
วันพญาวัน
วันพญาวัน เป็นวันที่ 15 เมษายน ของทุกปี วันที่สามของประเพณีปีใหม่เมือง ถือเป็นวันเถลิงศก เปลี่ยนศักราชเริ่มต้นปีใหม่ วันนี้มีการทำบุญทางศาสนาแต่เช้าตรู่ และอุทิศกุศลไปถึงญาติผู้ล่วงลับ หรือเรียกว่า “ทานขันข้าว” (อ่านเสียงล้านนา “ตานขันเข้า”) หลังจากนั้นนำตุงปักลงบนกองเจดีย์ทราย และคนเฒ่าคนแก่ก็อยู่ร่วมพิธีเวนทานเจดีย์ทราย ถวายช่อตุงปีใหม่ และฟังเทศนาธรรมอานิสงส์ปีใหม่ ช่วงบ่ายเป็นการรดน้ำดำหัว เพื่อขอขมาคนเฒ่าคนแก่ พ่อแม่ ครูอาจารย์ ไปสรงน้ำพระพุทธรูป เจดีย์ วันนี้คนล้านนาจะทัดดอกไม้นามปี เพื่อให้เกิดความเป็นมงคลแก่ชีวิต นอกจากนี้ ยังนิยมเริ่มต้นเรียนศาสตร์ศิลป์ต่างๆ เป็นต้นว่า มนต์คาถา สักยันต์ หรือทำพิธีสืบชะตา ขึ้นบ้านใหม่ ไหว้ครู และในหลายพื้นที่ยังมีกิจกรรมแห่ไม้ค้ำศรี หรือไม้ค้ำโพธิ์ เพื่อสืบต่ออายุพระศาสนา และค้ำชูอุดหนุนให้แก่ชีวิตเจริญรุ่งเรือง
วันปากปี
วันปากปี เป็นวันที่ 16 เมษายน ของทุกปี วันที่สี่ของประเพณีปีใหม่ จัดว่าเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งในเทศกาลปีใหม่เมือง ถือเป็นวันแรกของปี วันนี้คนล้านนาจะมารวมตัวกันเพื่อทำบุญเสาใจบ้าน หรือส่งเคราะห์บ้าน บางแห่งอาจจะต่อด้วยพิธีสืบชะตาหมู่บ้าน และพากันไปขอขมา ดำหัว พระเถระผู้ใหญ่ตามวัดต่างๆ ดำหัวผู้อาวุโส ผู้นำชุมชน ในตอนค่ำของวันนี้จะมีการบูชาเทียน สืบชะตา ลดเคราะห์ รับโชค เพื่อให้เกิดความเป็นมงคลแก่ครอบครัว ความเชื่อบางประการเกี่ยวกับวันปากปี ชาวล้านนาจะกิน “แกงขนุน” หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า “แก๋งบ่าหนุน” กันทุกครอบครัว เพราะเชื่อว่าจะหนุนชีวิตให้เจริญก้าวหน้า ทั้งนี้เหตุผลของการทานแกงขนุนดังกล่าว อาจจะมาจากชื่อขนุน ที่มีความหมายถึงการเกื้อหนุน ค้ำจุน ครอบครัวให้เจริญรุ่งเรืองหรือตลอดปีของคนล้านนา และในตอนเย็นในบางพื้นที่ (บางพื้นที่อาจไม่กระทำ) จะมีการขึ้นต๊าวตังสี่หรือท้าวทั้งสี่ (เทพสี่องค์อันหมายถึงท้าวจตุโลกบาลซึ่งปกครองรักษาในทิศทั้งสี่) มีลักษณะเป็นเสามีไม้ขัดกันเป็นสี่มุม แต่ละมุมจะมีใบตองที่ใส่เครื่องบูชาทั้งสี่ด้านหรือเรียกว่า ควัก ในทางภาษาล้านนา รวมทั้งที่ด้านล่างบนพื้นดินก็จะมีอีกหนึ่งอันเพื่อบูชาพระแม่ธรณี เชื่อว่าจะเกิดสิริมงคต่อบ้าน การกระทำนี้จะทำกันเป็น หม้ง หรือแปลว่า บ้านที่อาศัยร่วมกันใกล้เคียงที่ไม่มีรั้วกั้นเหมือนเป็นวงเดียวกัน ถ้ามีรั้วกั้นจะถือว่าอีก หม้ง แต่ละหม้งก็จะมีต้าวตังสี่อยู่ ผู้ที่กระทำพิธีภาคเหนือเรียก ปู๋จ๋านหรือมัคทายกนั้นเองและในวันนี้จะมีการบูชาเทียนปีใหม่ในช่วงค่ำขึ้นมาอีกเวลา จะเป็นพิธีกรรมในส่วนของครอบครัวที่จะกระทำกันในบ้านเรือนของตน พิธีกรรมดังกล่าวคือ การจุดเทียนบูชาบ้านเรือนหรือคนล้านนาเรียกว่า ต๋ามเตียนปู่จาพระเจ้า โดยเทียนดังกล่าวจะมีอยู่สามเล่ม คือ เทียนบูชาลดเคราะห์ เทียนบูชาสืบชะตา และเทียนบูชาโชคลาภ โดยมีการปลุกเสกโดยพระหรือมัคทายก (ปู่จ๋าน) บางท้องถิ่นจะมีการ "ต๋ามขี้สายเท่าอายุ" (การจุดเส้นไฟเท่าจำนวนอายุ) ขี้สายหรือเส้นไฟนี้จะทำมาจากเส้นด้ายพื้นเมือง นำไปชุบขี้ผึ้งหรือไขมัน หรือน้ำมันมะพร้าว ปัจจุบันนิยมชุบน้ำมันพืชที่ใช้ในครัวเพราะง่ายดี พอค่ำลง ก็จะเอาขี้สายเท่าอายุไปจุดบูชาที่ลานพระธาตุเจดีย์ในวัด หรืออาจจุดที่ลานทรายหน้าพระวิหาร ตรงที่สายตาพระเจ้าตก หรืออาจจุดที่ลานบ้านของตัวเองก็ได้ การต๋ามขี้สายเท่าอายุนี้ บางท่านก็ว่า เป็นการเผาอายุสังขารเก่าให้พ้นไป บางท่านก็ว่าเป็นการเผาเสนียดจัญไร อุบาทว์ อาถรรพณ์ ขึดขวงต่างๆ ที่ติดตัวเรามาให้หมดสิ้นไป บางท้องถิ่นก็ให้เพิ่มขี้สายไปอีกเส้นหนึ่ง ถือว่าเป็นการสืบชะตาตัวเรา ให้รุ่งเรืองรุ่งโรจน์ประดุจเปลวไฟในปีใหม่ที่มาถึงนี้
คำปํ่นปอน (ให้พร) ปี๋ใหม่เมือง
เองวังโหนตุและอัจจะในวันนี้ก่อเป๋นวันดี ดิถีวิเศษเหตุว่าสังขานปีเก่าก่อข้ามป้นไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก่อมาฮอดมาเติง เจ้าตังหลายก่อบ่ละฮีตฮอยอดีตประเวณีอันเป๋นมาล่วงมาแล้วแต่ป๋างก่อน เจ้าตังหลายก็บ่ผ่อนเสียยังศรัทธา จึงได้น้อมนำมายังสุกัณธาโทตกะตานวัตถุตังหลายเหล่านี้มาถวยเป๋นตาน เพื่อจักขอสูมาโต๊ดผู้ข้าก่อโผดอโหสิกรรม แม่นว่าเจ้าตังหลายได้กระทำยะเป๋นตางดีตางจ๊อบ จุ่งหื้อสมประกอบมโนปณิธาน จุ่งหื้อมีตีฆาอายุยืนยิ่ง โรคภัยสิ่งหื้อหนีไกล๋ หื่อมีวรรณใสจื้นบาน เป๋นตี้ฮักและตี้ปอใจ๋หังคนอื่นตี้หัน หื้อมีความสุขกุเมื่อกุยาม กายิกาสุข เจ๋ตายิก่าสุขพร่ำพร้อม หื้อมีก๋ำลังอุนหนุนเตื่อมแถ้ง จะไปเหี่ยวแห้งกุประก๋าร หื้อสมดังกำปอนวานกล่าวไว้ สมดังนึกได้กุประการเตี่ยงแต้ดีหลี สัพปีตีโยวิวัชสันตุ สัพปะโลโก๋วินัสสันตุ มาเต๋ ภะวะตวั๋นตราโย สุขี ตีฆายุโก๋ ภะวะอภิวาตะนะ สีลิสนิสจั๋ง วุฑฒาปะจ๋ายิโน จั๊ตตาโร ธรรมมา วิชตันติ อายุ วัณโณ สุขขัง พลัง ฯ
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก (Men's European Volleyball League) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปยุโรป อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (ซีอีวี) การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2004 โดยทำหน้าที่เป็นทัวร์นาเมนต์คัดเลือกสำหรับวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก จนถึงปี ค.ศ. 2017 และถูกแทนที่โดยการแข่งขันแชลเลนเจอร์คัพ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018
มหายุคมีโซโซอิก
มหายุคมีโซโซอิก (อังกฤษ: Mesozoic Era) เป็นมหายุคที่สองจาก 3 มหายุคทางธรณีกาลของโลกในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก โดยอยู่ถัดจากมหายุคพาลีโอโซอิกและอยู่ก่อนหน้ามหายุคซีโนโซอิก มหายุคมีโซโซอิกมีช่วงอายุตั้งแต่ 251-65 ล้านปีมาแล้ว อยู่ในช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกจากกันของแผ่นดินพันเจีย ทำให้เกิดผืนแผ่นดินลอเรเซียและผืนแผ่นดินกอนด์วานา คั่นกลางด้วยมหาสมุทรเททิส จากนั้นจึงเกิดการแยกตัวขึ้นอีกภายในผืนแผ่นดินทั้งสองทำให้เกิดทวีปต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน มหายุคมีโซโซอิกเป็นมหายุคที่เรียกได้ว่าสัตว์เลื้อยคลานครองโลก
คิวโพลาห้าเหลี่ยมอีลองเกต
คิวโพลาห้าเหลี่ยมอีลองเกต (elongated pentagonal cupola) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal cupola: J5) มาต่อเข้ากับปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal prism) ที่ฐานรูปสิบเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 22 หน้า รูปทรงนี้มี 25 จุดยอด 45 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 20 (Johnson solid: J20)
เทศบาลตำบลบางน้ำเปรี้ยว
เทศบาลตำบลบางน้ำเปรี้ยว เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ 2 ตำบลบางน้ำเปรี้ยว กับบางส่วนของหมู่ 4–6 ตำบลโพรงอากาศ ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางน้ำเปรี้ยวที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 2,326 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางน้ำเปรี้ยว อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดฉะเชิงเทราประมาณ 20.3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 72.1 กิโลเมตร ตรงกลางของเขตเทศบาลมีคลองบางขนาก (คลองแสนแสบ) และคลองขวางไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.65 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 1,031.25 ไร่
หม่อมเทวาธิราช (หม่อมราชวงศ์แดง อิศรเสนา)
หม่อมเทวาธิราชเป็นไทยผู้แรกที่เรียนรู้วิชาช่างโทรเลข โดยได้รับถ่ายทอดวิชาจากนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ (ต้นสกุล เศวตศิลา) เดิมรับราชการอยู่กรมทหารมหาดเล็ก ต่อมาท่านเป็นนายงานสร้างโทรเลขสายแรกของกรุงสยาม (สายปากน้ำ) และเมื่อดำเนินการสร้างโทรเลขสายปากน้ำลุล่วงแล้วจึงได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายงานสร้างโทรเลขสายอื่นๆทั่วพระราชอาณาเขตในเวลานั้นด้วย
กระทั่งปีวอก พ.ศ. 2427 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตั้งเป็นหม่อมเทวาธิราช ราชนิกูล ครั้นการสร้างโทรเลขในสมัยนั้นสำเร็จได้ใช้การทุกสายแล้ว จึงลาพักงานราชการหันไปประกอบการค้าขายทางหัวเมืองเหนือ เที่ยวระหกระเหินอยู่หลายปีจึงกลับเข้ารับราชการทหารอยู่ในกรมยุทธนาธิการ ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นนายร้อยเอกเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2448 รับราชการในกรมสรรพยุทธ แล้วย้ายมากรมจเรทหารช่าง และกรมเกียกกายกองทัพบกเป็นที่สุด มาจนปีชวด พ.ศ. 2455 หม่อมเทวาธิราชชรา อายุได้ 63 ปี จึงออกจากตำแหน่งประจำราชการ ได้รับพระราชทานเบี้ยบำนาญต่อมา
หม่อมเทวาธิราชมีนิวาสถานอยู่บริเวณถนนรามบุตรีในปัจจุบัน (บริเวณโรงเรียนอัมพรไพศาลเดิม) มีภรรยาและบุตรเท่าที่ทราบดังนี้
นิวัติ กองเพียร
นิวัติ กองเพียร (5 ธันวาคม พ.ศ. 2489 — ) เป็นชาวจังหวัดอำนาจเจริญ จบการศึกษาระดับมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนทวีธาภิเศก จากนั้นจึงไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเพาะช่าง จากนั้นเดินทางไปทำงานและเรียนศิลปะที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ระหว่างปี 2520 - 2522
เมื่อครั้งที่ยังเป็นคอลัมนิสต์ ประจำนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ได้รับฉายาว่า "เกจินู้ด" เพราะเขียนคอลัมน์ที่เป็นเนื้อหาวิจารณ์ภาพเปลือย นอกจากนั้น นิวัติ ยังเคยเป็น บรรณาธิการบริหารนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ด้วย
ปัจจุบัน นิวัติ ได้เลิกทำงานให้กับเครือมติชนแล้ว (สาเหตุยังไม่ชัดเจน) และได้หันมาเปิดเว็บไซต์แนวอี-แม็กกาซีน ชื่อ http://www.niwatkongpien.com เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่ชื่นชอบงานเขียนของเขา ขณะเดียวกัน ยังดำรงตำแหน่งเป็นบรรณาธิการบริหารของหนังสือเพลงดนตรีอีกด้วย
ดอกดิน (พืช)
ดอกดิน ชื่ออื่นๆคือ ดอกดินแดง ซอซวย ปากจะเข้ สบแล้ง หญ้าดอกขอ เป็นพืชขนาดเล็ก ไม่มีใบ มีชีวิตอยู่แบบกาฝาก ต้นเป็นปุ่มปมเบียนอยู่กับรากไม้หรือหญ้า ลำต้นเกาะอยู่ตามรากไม้ใต้ดิน เช่นรากไผ่หรือรากหญ้าคา  ก้านดอกสีขาวนวล ดอกโผล่มาเหนือดิน กลีบดอกเป็นหลอด สีม่วงเข้ม ตอนปลายเป็นแฉก พบในที่ร่มและชื้นช่วงฤดูฝน
นิวัติ กองเพียร
ในทางการเมืองและสังคม เป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา ไม่นาน
ดอกดิน (พืช)
ในดอกมีสารสีดำชื่อออคิวบิน ใช่แต่งสีดำในขนมบางชนิดเช่นขนมดอกดิน โดยนำดอกสดไปผึ่งแดดพอหมาด แล้วสับรวมกับแป้งข้าวเหนียว แป้งข้าวเจ้า และกะทิ ขนมนี้ถ้าใส่ดอกดินอย่างเดียว จะไม่เป็นสีดำ แต่เป็นสีน้ำตาลคล้ายกาแฟ ใส่มากขึ้นทำให้ขนมขื่น จึงแต่งสีดำด้วยกาบมะพร้าวเผาไฟ แล้วนำไปนึ่งให้สุก
ศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
ศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 (His Majesty the King's 80th Birthday Anniversary, 5 December 2007, Sports Complex) หรือชื่อเดิม สนามกีฬาเมืองหลักเฉลิมฉลอง 333 ปี จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 หรือถนนสืบศิริ ตำบลปรุใหญ่ อำเภอเมืองนครราชสีมา เป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขันซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา ระหว่างวันที่ 6 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมา (เฉพาะสนามหลัก) ชื่ออย่างเป็นทางการของสนามกีฬาได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสที่ซีเกมส์ครั้งนี้จัดคาบเกี่ยวกับพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ยังเป็นสถานที่สำหรับจัดการแข่งขัน ไทยไฟท์ ที่มีขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 ด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ ตัวสนามจะใช้จัดพิธีเปิด-ปิด และการแข่งขันกีฬาฟุตบอล ที่มีความจุ 25,000 คน และสามารถขยายเพิ่มเป็น 45,000 คนในอนาคต ซึ่งปัจจุบันใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (80th Birthday Stadium or King'80 Stadium) มีความจุทั้งหมด 25,000 ที่นั่ง
โคราช ชาติชาย ฮอลล์
โคราช ชาติชาย ฮอลล์ เป็นสนามกีฬาในร่ม เป็นสนามสำรองภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ ในระดับนานาชาติ เช่น มวยสากล, บาสเก็ตบอล, ฟุตซอล และ วอลเลย์บอล และใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 เริ่มใช้ครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ ปี 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ
ลิปตพัลลภ ฮอลล์
ลิปตพัลลภ ฮอลล์  เป็นสนามกีฬาในร่ม โดยใช้เป็นสนามสำรองภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ ในระดับนานาชาติ เช่น มวยสากล, บาสเก็ตบอล, ฟุตซอล และ วอลเลย์บอล และใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 เรื่มใช้ครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ ปี 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ
สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิ พระนามจริงว่า นารูฮิโตะ (, พระราชสมภพ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 126 และพระองค์ปัจจุบัน ทรงขึ้นครองราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอินและมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมาซาโกะ โอวาดะ ที่จบการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ
พระราชประวัติ
180px|thumb|left|upright|เจ้าชายนารูฮิโตะ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 จักรพรรดินารูฮิโตะมีพระอิสริยยศเดิมว่า ฮิโระโนะมิยะ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เวลา 16:15 น. ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวังหลวง ในพระราชวังหลวงโตเกียว และดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีหลังจักรพรรดิโชวะพระราชอัยกาของพระองค์เสด็จสวรรคตปี พ.ศ. 2532
ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีและโทจากมหาวิทยาลัยกะกุชุอิง ในสาขาประวัติศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2525 และ พ.ศ. 2531 ตามลำดับ แต่ในปี พ.ศ. 2526-2528 ทรงไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยเมอร์ตันแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร
พระองค์โปรดการเล่นวิโอลา รวมไปถึงการวิ่งจ๊อกกิ้ง การไต่เขา และการปีนเขาในยามว่าง นอกจากนี้พระองด้ยังมีพระราชนิพนธ์หนังสือ The Thames and I: A Memoir of Two Years at Oxford ซึ่งเป็นบันทึกประจำวันขณะที่พระองค์ประทับศึกษาอยู่ในออกซฟอร์ด
การอภิเษกสมรส
เจ้าชายนารูฮิโตะอภิเษกสมรสกับสตรีวัย 29 ปี ชาวญี่ปุ่น นามว่ามะซะโกะ โอะวะดะ นักการทูตในกระทรวงการต่างประเทศ ที่เดียวกับที่ทำงานของบิดาเธอคือฮิซะชิ โอะวะดะ ที่ปัจจุบันเป็นตุลาการศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ และเป็นอดีตรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รวมถึงอดีตทูตญี่ปุ่นประจำสหประชาชาติ โดยที่สำนักพระราชวังหลวง ได้ประกาศถึงการหมั้นหมายของทั้งสองพระองค์ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2536
พระราชพิธีอภิเษกสมรส ถูกจัดขึ้นในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ที่หอชินโตของพระราชวังหลวงโตเกียว มีแขกผู้ได้รับเชิญราว 800 คน ซึ่งรวมถึงพระราชวงศ์จากราชวงศ์ในยุโรปจำนวนมาก และมีการถ่ายทอดสดไปยังผู้ชมราว 500 ล้านคนทั่วโลก ทั้งสองได้เลือกพำนักที่วังโทงู ในเขตมินะโตะ โตเกียว
ทั้งสองมีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนมิยะ (敬宮愛子内親王 (โทะชิ-โนะ-มิยะ ไอโกะ ไนชินโน); ประสูติ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544)
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังหลวง ได้ประกาศว่าจักรพรรดิอากิฮิโตะ จะสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะเปิดทางให้ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน
เป็นครั้งแรกในรอบ 200 กว่าปี ที่จักรพรรดิญี่ปุ่นประกาศสละราชสมบัติ หลังจากที่จักรพรรดิโคกะกุได้สละราชสมบัติให้กับจักรพรรดินินโก พระราชโอรส พระองค์ล่าสุด เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) ซื่งสภาสำนักพระราชวังหลวง ซึ่งประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ พร้อมด้วยประธานสภาผู้แทนราษฎร คณะองคมนตรี และผู้แทนสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนมิยะ เสด็จฯ ออกพร้อมด้วย เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาฯ ได้มีการประชุมร่วมกันเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เพื่อกำหนดวันที่เหมาะสมในการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิอากิฮิโตะ ต่อมา ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อนักข่าวสั้น ๆ ว่า ''สภาสำนักพระราชวังหลวง กำหนดวันสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562''
จักรพรรดิอากิฮิโตะขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า
พระราชพิธีขึ้นครองราชย์จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ต่อมาอีกสองปี ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 (เลื่อนมาจากกำหนดการเดิมในปี พ.ศ. 2563 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19) ซึ่งกรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพ ณ สนามกีฬาแห่งชาติใหม่ โดยทรงตามรอยสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ พระบรมอัยกาธิราช ซึ่งทรงเปิดการแข่งขันโอลิมปิกในปี พ.ศ. 2507 ณ สนามกีฬาแห่งชาติเดิม
กรมการปกครอง
ประวัติ
กรมการปกครองเป็นหน่วยงานในสังกัดของกระทรวงมหาดไทย ที่ก่อตั้งมาพร้อมกับกระทรวงมหาดไทยในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 โดยกรมการปกครองในสมัยนั้นมีชื่อว่า "กรมพลำภัง"
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยแล้วในปี พ.ศ. 2476 กรมพลำภังได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรมมหาดไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2505 จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "กรมการปกครอง" จนถึงปัจจุบัน
กรมการปกครองตั้งอยู่ที่ ถนนอัษฎางค์ แขวงวัดราชบพิธ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ชุดปฏิบัติการพิเศษ
เนื่องจากกรมการปกครองเป็นอีกหน่วยงานหนึ่งที่มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในฐานะพนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรักษาความสงบเรียบร้อย ปราบปรามอาชญากรรมในพื้นที่ที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมการปกครอง และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง จึงได้มีการจัดตั้งชุดปฏิบัติการพิเศษ กรมการปกครองขึ้นมา เพื่อปฏิบัติหน้าที่ตามความจำเป็นดังกล่าว สังกัด ศูนย์ปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายพนักงานฝ่ายปกครอง สำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง
สำหรับภารกิจหลักของศูนย์ปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายพนักงานฝ่ายปกครอง ประกอบไปด้วยงานที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติงานร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง อาทิ ปราบปรามการค้ามนุษย์ ปราบปรามผู้มีอิทธิพล การจัดระเบียบและควบคุมสถานบริการ การปราบปรามยาเสพติด เป็นต้น
ชุดปฏิบัติการพิเศษ กรมการปกครอง มีอักษรย่อภาษาอังกฤษว่า DOPA S.W.A.T. ซึ่งปรากฏบนเครื่องแบบและเสื้อเกราะกันกระสุนในการปฏิบัติการ โดย DOPA ย่อมากจาก Department Of Provincial Administration คือชื่อหน่วยงานในภาษาอังกฤษ และ S.W.A.T. ย่อมากจาก Special Wisdom And Tactics ซึ่งแตกต่างจากความหมายปกติที่ย่อมาจาก Special Weapon And Tactics ที่แปลว่าหน่วยอาวุธและยุทธวิธีพิเศษในหน่วยตำรวจและทหาร เนื่องจากหน่วยงานให้ความสำคัญของไหวพริบความรู้มากกว่าการใช้อาวุธ นอกจากนี้ยังนิยามคำว่า S.W.A.T. ในอีกความหมายหนึ่งด้วยคือ Spirit Wisdom Ability Team
อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2013
กลุ่ม เอ
ุ
อ้างอิง
ฟุตซอลชายทีมชาติไทย
ประวัติศาสตร์เชียงตุง
ดินแดนเชียงตุงเป็นดินแดนที่มีความสำคัญมานานในอดีตเช่นเดียวกับเชียงใหม่และเชียงรุ่ง (สิบสองปันนา)ตามหลักฐานในประวัติศาสตร์ แต่เดิมเชียงรุ่งเป็นเมืองลูกหลวงของเชียงใหม่ จนกลายเป็นเมืองประเทศราชของพม่าในสมัยพระเจ้าบุเรงนอง หลังจากนั้น เชียงใหม่ได้แยกตัวเป็นอิสระจากพม่า มาเป็นเมืองประเทศราชของสยาม ส่วนเชียงตุงยังคงเป็นเมืองประเทศราชของพม่า ทำให้เกิดความขัดแย้งเป็นสงครามเชียงใหม่-เชียงตุงถึง 3 ครั้ง ในที่สุด เชียงตุงเป็นอาณานิคมของอังกฤษเช่นเดียวกับพม่า ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของไทยในชื่อสหรัฐไทยเดิมในเวลาสั้นๆช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อพม่าได้รับเอกราช จึงเป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉาน ประเทศพม่า
ตำนานการสร้างเมือง
ประวัติในช่วงเริ่มแรกของเชียงตุงนั้นไม่ชัดเจน มีแต่ตำนานการสร้างเมืองว่า เมืองนี้เดิมชื่อเมืองประจันตคามหรือจัณฑคามไม่มีเจ้าเมืองปกครอง ฝูงกาได้คาบกรงไม้พาชายเลี้ยงวัวคนหนึ่งมาเป็นเจ้าเมือง ต่อมาชายคนนั้นลืมสัญญาที่ให้ไว้แก่กา กาจึงพาเขาไปทิ้งไว้ที่เกาะกลางทะเล ส่วนเมืองจัณฑคามถูกฝนตกหนักจนน้ำท่วมกลายเป็นหนองน้ำ มีฤๅษีนามว่า ตุงคฤๅษี เป็นบุตรพญาว้อง (จีน) แสดงอิทธิฤทธิ์ทำให้น้ำไหลออกจากเมือง เหลือเพียงหนองน้ำกลางเมืองขนาดใหญ่ เรียกว่า หนองตุง อันเป็นที่มาของชื่อ เชียงตุง และได้อพยพชาวจีนจากยูนนานมาอยู่ ต่อมาทนกับโรคภัยไข้เจ็บไม่ไหวจึงอพยพกลับไปหมด ทิ้งน้ำเต้าไว้กอหนึ่ง น้ำเต้านั้นแตกออกกลายเป็นคนซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวลัวะ ซึ่งได้อาศัยในบริเวณนั้นต่อมา
เมืองลูกหลวงของเชียงใหม่
ความสัมพันธ์ระหว่างเชียงตุงกับเชียงใหม่เป็นในลักษณะเครือญาติ อย่างไรก็ตาม หลังจากสมัยของท้าวผายู ความสัมพันธ์ระหว่างเชียงใหม่กับเชียงตุงระงับไป ปรากฏหลักฐานว่ามาขึ้นกับเชียงใหม่อีกครั้งในสมัยพระเจ้าติโลกราช ซึ่งเจ้าเมืองเชียงตุงในขณะนั้นคือพญาศรีสัทธรรมราชาจุฬามณี ความสัมพันธ์ระหว่างเชียงใหม่กับเชียงตุงสิ้นสุดลงเมื่อเชียงตุงยอมเป็นประเทศราชของพม่า
ประเทศราชของพม่า
พ.ศ. 2107 พญาแก้วรัตนภูมินทร์ยอมอ่อนน้อมต่อพม่าในสมัยพระเจ้าบุเรงนอง และเป็นกำลังสำคัญให้พม่าในการปราบปรามรัฐไทยอื่นๆ เชียงตุงเป็นประเทศราชของพม่าอย่างสงบ 200 ปี จนกระทั่งสมัยพญากาวิละกอบกู้เชียงใหม่จากการยึดครองของพม่าหันมาเป็นประเทศราชของสยาม พญากาวิละได้ยกทัพไปตีเมืองต่างๆตามแม่น้ำสาละวินรวมถึงเมืองเชียงตุงให้เข้ามาตั้งรกรากในเชียงใหม่ และเกลี้ยกล่อมให้เชียงตุงมาขึ้นกับเชียงใหม่ดังเดิม จนถึงสมัยของเจ้ามหาขนานจึงกลับไปเป็นประเทศราชของพม่าอีกเมื่อ พ.ศ. 2356
เมื่อเชียงตุงไปเป็นประเทศราชของพม่าอีกครั้งนั้น เชียงใหม่ยังเป็นประเทศราชของสยาม ความขัดแย้งระหว่างพม่ากับสยาม ทำให้สยามไม่ไว้ใจเชียงตุงให้เชียงใหม่คอยสอดส่องดูแลอย่างใกล้ชิด สุดท้ายจึงกลายเป็นสงครามเชียงใหม่-เชียงตุง 3 ครั้งคือ