cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นิวตันเมตร
นิวตันเมตร (สัญลักษณ์ : N m หรือ N·m ) เป็นของแรงบิด ในระบบ หน่วยเอสไอ 1 นิวตันเมตร เท่ากับ แรงบิดที่ได้จากแรง 1 นิวตันกระทำตั้งฉากต่อโมเมนต์ซึ่งยาว 1 เมตร
อีเนียส
อีเนียส (Aeneas) เป็นชื่อวีรบุรุษคนหนึ่งในตำนานปกรณัมกรีก เป็นเจ้าชายคนหนึ่งแห่งเมืองทรอย เป็นบุตรของเทพีอโฟรไดท์กับแอนไคซีส ญาติผู้น้องของท้าวเพรียม เจ้าเมืองทรอย อีเนียสจึงมีศักดิ์เป็นหลานของท้าวเพรียม เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฮกเตอร์และปารีส
อีเนียสมีส่วนร่วมรบอยู่ในสงครามเมืองทรอย แต่ได้รับการปกป้องระหว่างการรบหลายครั้งจากเทพมารดาคืออโฟรไดท์ รวมถึงอพอลโลและโพไซดอน ก่อนทรอยจะแตก อโฟรไดท์ช่วยให้อีเนียสหนีออกมาได้ เขาพาพลเมืองและทหารติดตามที่หลงเหลือ รวมถึงเชื้อพระวงศ์ทรอยอีกจำนวนหนึ่ง เดินทางระหกระเหินไปจนถึงดินแดนอิตาลี และตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นชื่อว่า อาณาจักรโรมัน ด้วยเหตุนี้ เทพปกรณัมของโรมันจึงมีเค้าที่มาจากเทพปกรณัมของกรีก
เฮราคลีส
เฮราคลีส (Heracles หรือ Herakles) เป็นชื่อเทพองค์หนึ่งในตำนานเทพเจ้ากรีก ชื่อมีความหมายว่า "ความรุ่งโรจน์ของเฮรา" เขาเป็นบุตรของเทพซูสกับนางแอลก์มินี เกิดที่เมืองธีบส์ เป็นหลานของแอมฟิไทรออน และเป็นเหลนของเพอร์ซูส เฮราคลีสนับเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในปกรณัมกรีก ชื่อในตำนานเทพโรมันว่า เฮอร์คิวลีส ซึ่งดัดแปลงเอาเรื่องราวของเขาในปกรณัมกรีกไปใช้
นับแต่เฮราคลีสเกิดมาก็ตกอยู่ในความริษยาพยาบาทของเทพีเฮรา ซึ่งหึงหวงเทพซูสผู้สามี แม้เฮราคลีสเป็นบุตรเทพซูส แต่กลับมีกำเนิดเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา เมื่อโตขึ้น เฮราคลีสได้แต่งงานกับนางเมการะ มีบุตรสามคน เทพีเฮราบันดาลให้เขาวิกลจริตและสังหารบุตรภรรยาตายสิ้น เมื่อเขาคืนสติก็จะฆ่าตัวตายตาม แต่ธีซูสเพื่อนสนิทห้ามปรามไว้ แนะให้ไปขอคำพยากรณ์จากวิหารเดลฟี คำพยากรณ์บอกให้เฮราคลีสไปหาท้าวยูริสเทียสและรับทำภารกิจทุกประการตามแต่จะได้รับ เพื่อเป็นการชำระมลทินให้บริสุทธิ์ ท้าวยูริสเทียสสรรหาภารกิจอันเหลือที่มนุษย์จะกระทำได้ เรียกกันว่า "The Twelves Labours of Heracles" หรือ ภารกิจ 12 ประการของเฮราคลีส ได้แก่ หลังภารกิจ เฮราคลีสยังได้ร่วมไปกับขบวนนาวิกของเจสัน เพื่อไปค้นหาขนแกะทองคำ และประกอบวีรกรรมอื่นๆ อีกมาก แต่เหมือนบาปกรรมของเฮราคลีสยังไม่สิ้นสุด เขาเกิดวิกลจริตสังหารเพื่อนอีก จนต้องไปเป็นทาสนางออมฟลี ต้องสวมชุดสตรีและทำการงานของผู้หญิง เมื่อพ้นโทษ เขาจึงได้นางเดียไนระ (Deianira) เป็นภรรยา
นางเดียไนระนี้เป็นเหตุแห่งความตายของเฮราคลีส เพราะนางหลงเชื่อคำลวงของเซนทอร์ชื่อ เนสสัส (Nessus) จึงนำเสื้อคลุมเปื้อนเลือดเซนทอร์ซึ่งเป็นยาพิษไปให้เฮราคลีสสวม ด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นยาเสน่ห์จะให้เฮราคลีสรักแต่ตนเพียงผู้เดียว เมื่อเฮราคลีสจะตาย เทพซูสจึงบันดาลให้ร่างเขาไหม้เป็นจุณแล้วรับขึ้นสวรรค์ ประทานเทพธิดาฮีบีให้เป็นคู่ครอง
เทวัญ ลิปตพัลลภ
เทวัญ ลิปตพัลลภ (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2502) เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เลขาธิการ​พรรคชาติพัฒนากล้า ที่ปรึกษาและกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร และ เป็นประธานสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมา เป็นอดีตกรรมการ ศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดต่อ​ไวรัสโคโรนา​ 2019 (โควิด-19) และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย
ประวัติ
เทวัญ มีบุตรชาย คือ ธารณ ลิปตพัลลภ นักดนตรีและหนึ่งในสมาชิกวงลิปตา
งานการเมือง
เทวัญ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 3 สมัย
ในปี 2551 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ในปี 2561 นายเทวัญได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา และลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 4
ต่อมาได้เข้าร่วมรัฐบาลของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กระทั่งในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 นายเทวัญ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อเปิดทางให้มีการปรับสัดส่วนคณะรัฐมนตรี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เทวัญ ลิปตพัลลภ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
เปอร์วาลีกาสโลวีเนีย
สโลวีเนียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก (Prva slovenska nogometna liga) หรือชื่อตามผู้สนับสนุน เปอร์วาลีกาเตเลมัช' หรือชื่อย่อ '''1. SNL''' เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศสโลวีเนีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1991 หลังจากที่สโลวีเนียได้รับเอกราช ก่อนหน้านั้นในช่วง ค.ศ. 1920–1991 สโลวีเนียนรีพับบลิกลีกเคยเป็นลีกระดับรองของยูโกสลาเวีย ปัจจุบันลีกอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลสโลวีเนีย ซึ่งเดิมในช่วง ค.ศ. 2001–2012 ลีกเคยอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมของลีกเอง
แซลิแยและมาริบอร์เป็นเพียงสองสโมสรที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุดนับตั้งแต่ก่อตั้งลีกขึ้นใน ค.ศ. 1991
โรคหัด
โรคหัด (measles) เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่งที่ติดต่อกันได้ง่ายมาก เกิดจากเชื้อไวรัสหัด ในระยะแรกผู้ป่วยจะมีไข้ ซึ่งมักเป็นไข้สูง (>40 องศาเซลเซียส) ไอ น้ำมูกไหลจากเยื่อจมูกอักเสบ และตาแดงจากเยื่อตาอักเสบ ในวันที่ 2-3 จะเริ่มมีจุดสีขาวขึ้นในปาก เรียกว่าจุดของคอปลิก จากนั้นในวันที่ 3-5 จะเริ่มมีผื่นเป็นผื่นแดงแบน เริ่มขึ้นที่ใบหน้า จากนั้นจึงลามไปทั่วตัว อาการมักเริ่มเป็น 10-12 หลังจากรับเชื้อ และมักเป็นอยู่ 7-10 วัน สามารถพบภาวะแทรกซ้อนได้ราว 30% ซึ่งภาวะแทรกซ้อนเหล่านี้ได้แก่ ท้องร่วง ตาบอด สมองอักเสบ ปอดอักเสบ และอื่น ๆ  โรคนี้เป็นคนละโรคกับโรคหัดเยอรมันและหัดกุหลาบ
โรคหัดติดต่อทางอากาศ เชื้อหัดจะออกมาพร้อมกับการไอและการจามของผู้ป่วย นอกจากนี้ยังอาจติดต่อผ่านการสัมผัสน้ำลายหรือน้ำมูกของผู้ป่วยได้ด้วย หากมีผู้ที่ไม่มีภูมิคุ้มกันและอยู่ในที่เดียวกันกับผู้ติดเชื้อ จะเกิดการติดเชื้อถึงเก้าในสิบ ผู้ติดเชื้อจะสามารถแพร่เชื้อให้คนอื่นได้ตั้งแต่ 4 วันก่อนมีอาการ ไปจนถึง 4 วัน หลังเริ่มมีผื่น. ส่วนใหญ่เมื่อเป็นแล้วจะไม่เป็นอีก การตรวจหาเชื้อไวรัสในผู้ป่วยรายที่สงสัย จะมีประโยชน์ในการควบคุมโรค
วัคซีนโรคหัดสามารถป้องกันการติดเชื้อได้เป็นอย่างดี ผลจากการใช้วัคซีนนี้ทำให้จำนวนผู้เสียชีวิตจากโรคหัดลดลงถึง 75% ในช่วง ค.ศ. 2000-2013 ซึ่งเด็กทั่วโลกถึง 85% ได้รับวัคซีนนี้ ปัจจุบันยังไม่มีการรักษาแบบจำเพาะ มีแต่เพียงการใช้การรักษาบรรเทาอาการเท่านั้น เช่น การให้สารน้ำชดเชยทางปาก กินอาหารที่มีประโยชน์ และใช้ยาลดไข้ อาจต้องใช้ยาปฏิชีวนะก็ต่อเมื่อมีการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน เช่น เป็นปอดอักเสบ ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาที่ผู้ป่วยอาจขาดสารอาหาร การให้วิตามินเอก็เป็นที่แนะนำ
ในแต่ละปีจะมีผู้ป่วยโรคหัดประมาณ 20 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่กำลังพัฒนาของทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย โรคนี้เป็นโรคที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีนที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตจำนวนมากที่สุดในโลก เมื่อ ค.ศ. 1980 มีคนเสียชีวิตจากโรคหัดถึง 2.6 ล้านคน และลดเหลือ 545,000 คนใน ค.ศ. 1990 และ 73,000 ใน ค.ศ. 2014 ผู้ป่วยที่เสียชีวิตส่วนใหญ่อายุน้อยกว่า 5 ปี อัตราการเสียชีวิตโดยรวมอยู่ที่ 0.2% แต่อาจสูงได้ถึง 10% ในผู้ที่ขาดสารอาหาร ปัจจุบันยังเชื่อว่าโรคนี้ไม่ติดไปยังสัตว์อื่น ในประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนมีการใช้วัคซีนจะมีผู้ป่วยโรคหัดประมาณปีละ 3-4 ล้านคน ซึ่งหลังจากมีการใช้วัคซีนอย่างกว้างขวาง โรคหัดก็ถูกกำจัดหมดไปจากอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 2016
สาเหตุ
เกิดจากเชื้อไวรัสมีเซิล (Measles virus) ซึ่งจะพบมากในน้ำลายของผู้ป่วยติดต่อโดยการไอ จาม หายใจรดกัน หรือการสัมผัสสิ่งของเครื่องใช้ร่วมกัน ระยะฟักตัว 9-11 วัน
อาการ
มีอาการตัวร้อนขึ้นทันทีทันใด ในระยะแรกมีอาการคล้ายไข้หวัด แต่ผิดกันตรงที่จะมีไข้สูงตลอดเวลา กินยาลดไข้ ไข้ก็ไม่ลด เด็กจะซึม กระสับกระส่าย ร้องกวน เบื่ออาหาร มีน้ำมูกใส ๆ ไอแห้ง ๆ น้ำตาไหล ไม่สู้แสง หนังตาบวม จะมีอาการถ่ายเหลวบ่อยครั้งเหมือนท้องเดินในระยะก่อนที่จะมีผื่น หรืออาจชักจากไข้สูงผื่นของหัดจะขึ้นจากตีนผม ซอกคอก่อน แล้วลามไปตามใบหน้าลำตัวและแขนขา ลักษณะเฉพาะของหัดคือจะมีผื่นขึ้นหลังมีไข้ 3-4 วัน มักจะขึ้นในวันที่ 4 ของไข้ เป็นผื่นเท่าหัวเข็มหมุดที่ตีนผมก่อนและซอกคอ ผื่นนี้จะจางหายได้เมื่อดึงรั้งผิวหนังให้ตึง เป็นแผ่นกว้าง รูปร่างไม่แน่นอน อาจมีผื่นคันเล็กน้อย ผื่นจะไม่จางหายไปในทันที จะจางหายไปใน 4-7 วัน และจะเหลือให้เห็นเป็นรอยสีน้ำตาล บางราย
สิ่งตรวจพบ
ไข้ 38.5-40.5 องศาเซลเซียส หรือบางรายอาจสูงกว่านั้นก็เป็นได้ หน้าแดง ตาแดง หน้าตาบวมคู่ เปลือกตาแดง บางรายมีอาการปวดตาเมื่อกลอกตาสุด ระยะ 2 วันหลังมีไข้ พบจุดสีขาว ๆ เหลือง หรือ แดงขนาดเล็ก ๆ คล้ายเม็ดงาที่กระพุ้งแก้มด้านในบริเวณใกล้ฟันกรามล่าง หรือ ฟันกรามด้านบนสองซี่สุดท้าย  เรียกว่าจุดค็อปลิก (Koplik's spot)  ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะตัวของหัดและจะหายไป หลังไข้ขึ้น 2-4 วันจะพบผื่นที่หน้า หลังหู ซอกคอ ลำตัว โดยเริ่มขื้นจากด้านบนก่อน ต่อมน้ำเหลืองที่คอด้านซ้ายและขวาบวมขื้น ปอดจะมีเสียงปกติ ยกเว้นถ้ามีโรคปอดอักเสบแทรก เมื่อใช้เครื่องฟังจะได้ยินเสียงกรอบแกรบ (crepitation)
พยากรณ์โรค
ผู้ป่วยโรคหัดส่วนใหญ่จะไม่เสียชีวิตจากโรคนี้ แต่บางรายก็อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ โดย 1 ใน 4 จะมีอาการมากถึงขั้นต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และ 1-2 ใน 1,000 จะเสียชีวิต ภาวะแทรกซ้อนเช่นนี้มักพบในผู้ป่วยเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีและผู้ป่วยอายุมากกว่า 20 ปี ภาวะแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตที่พบบ่อยที่สุดคือปอดอักเสบ โดยพบเป็นสาเหตุการเสียชีวิตของผู้ป่วยที่เสียชีวิตจากโรคหัดถึง 56-86%
การป้องกัน
โรคนี้สามารถป้องกันได้โดยรับการฉีดวัคซีน เมื่ออายุ 9-12 เดือน ฉีดเพียงครั้งเดียวสามารถป้องกันได้ตลอดไป วัคซีนมีทั้งชนิดเดี่ยว และรวมกับหัดเยอรมันและคางทูม (MMR) ขอรับการฉีดได้ที่สถานีอนามัยใกล้บ้าน หรือโรงพยาบาลทั่วไป
ยุพ นานา
ยุพ นานา เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรี และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และเป็นบุตรชายของ เล็ก นานา
ประวัติ
ยุพ นานา เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของ เล็ก นานา กับยุพดี นานา ยุพเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์จอห์น ก่อนจะเข้าเรียนต่อโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และต่อที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท Master of Science จาก UNIVERSITY OF LA VERNE ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 57 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 34
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (จุติ ไกรฤกษ์)
ต่อมาในปี 2566 นางศิริวรรณ ปราศจากศัตรู ส.ส.บัญชีรายชื่อได้ลาออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้เขาได้รับเลือกขึ้นมาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อแทน เป็น ส.ส.สมัยแรก
สกุลโบเกะ
สกุลโบเกะ (Chaenomeles) เป็นสกุลของพืชใน วงศ์กุหลาบ มี 4 สายพันธุ์ เป็นไม้พุ่มมีหนาม สูง 1-3 เมตร
พืชสกุลนี้เติบโตตามธรรมชาติใน เอเชียตะวันออก เช่น ประเทศจีน คาบสมุทรเกาหลี และ ญี่ปุ่น สกุลที่ใกล้เคียงกับพืชเหล่านี้ ได้แก่ ควินซ์ (Cydonia oblonga) และ บักกวย (Pseudocydonia sinensis) ความแตกต่างจากพืชเหล่านี้คือใบมีรอยหยักและกลีบเลี้ยงของดอกหลุดง่ายและเชื่อมต่อกันที่ฐาน
พืชสกุลนี้มีใบหยักเป็นฟันเลื่อยเรียงสลับ ดอกบานในช่วงปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4.5 ซม. และมี เกสรตัวผู้ 5 อัน สีส่วนใหญ่เป็นสีแดง แต่ก็มีสีขาวและสีชมพูด้วย ฤดูออกดอกคือช่วงปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ ผลสุกในปลายฤดูใบไม้ร่วง
พืชสกุลนี้ยังเป็นอาหารของตัวอ่อนของผีเสื้อกลางคืน เช่น Euproctis chrysorrhoea หรือ Bucculatrix pomifoliella
คูโจ โยริตสึเนะ
คูโจ โยริตสึเนะ (九条 頼経 (Kujō Yoritsune); 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1218 - 1 กันยายน ค.ศ. 1256) หรือ ฟูจิวาระ โนะ โยริตสึเนะ (藤原 頼経 (Fujiwara no Yoritsune)) เป็นโชกุนคนที่ 4 ของ รัฐบาลโชกุนคามากูระ บิดาของเขาคือ คัมปากุ คูโจ มิจิอิเอะ และย่าหรือยายของเขาเป็นหลานสาวของ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ภรรยาของเขาเป็นหลานปู่ของ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ และธิดาของ มินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ เขาเกิดในปี ขาล ดังนั้นชื่อเดิมของเขาเมื่อแรกเกิดคือมิโตระ (三寅, เสือสามตัว)
โยริตสึเนะเป็นสมาชิกของตระกูลฟูจิวาระผู้ยิ่งใหญ่ ตระกูลคูโจเป็นหนึ่งในห้าสาขาของตระกูลฟูจิวาระที่ทรงอิทธิพลในอดีต
เหตุการณ์ในยุคของโยริตสึเนะ
ในปี ค.ศ. 1226 ตอนอายุเจ็ดขวบ โยริตสึเนะกลายเป็น โชกุน ในข้อตกลงทางการเมืองระหว่างพ่อของเขาและผู้สำเร็จราชการ รัฐบาลโชกุนคามากูระ โฮโจ โยชิโตกิ และ โฮโจ มาซาโกะ ที่ตั้งเขาเป็นโชกุนหุ่นเชิด
อ้างอิง
1218 1256
ดาราจักรแอนดรอเมดา
ดาราจักรแอนดรอเมดา (Andromeda Galaxy; หรือที่รู้จักในชื่ออื่นคือ เมซีเย 31 เอ็ม 31 หรือ เอ็นจีซี 224 บางครั้งในตำราเก่า ๆ จะเรียกว่า เนบิวลาแอนดรอเมดาใหญ่) เป็นดาราจักรชนิดก้นหอย ที่อยู่ห่างจากเราประมาณ 2.5 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวแอนดรอเมดา ถือเป็นดาราจักรแบบกังหันที่อยู่ใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือกของเรามากที่สุด สามารถมองเห็นเป็นรอยจาง ๆ บนท้องฟ้าคืนที่ไร้จันทร์ได้แม้มองด้วยตาเปล่า
ดาราจักรแอนดรอเมดาเป็นดาราจักรที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น ซึ่งประกอบด้วยดาราจักรแอนดรอเมดา ดาราจักรทางช้างเผือก ดาราจักรสามเหลี่ยม และดาราจักรขนาดเล็กอื่น ๆ อีกกว่า 30 แห่ง แม้ดาราจักรแอนดรอเมดาจะเป็นดาราจักรที่ใหญ่ที่สุด แต่ก็ไม่ใช่ดาราจักรที่มีมวลมากที่สุด จากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้บ่งชี้ว่า ดาราจักรทางช้างเผือกมีสสารมืดมากกว่าและน่าจะเป็นดาราจักรที่มีมวลมากที่สุดในกลุ่ม ถึงกระนั้น จากการสังเกตการณ์โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์เมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่า ดาราจักร M31 มีดาวฤกษ์อยู่ราว 1 ล้านล้านดวง ซึ่งมีจำนวนมากกว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรของเรา ผลการคำนวณเมื่อปี 2006 ประมาณการว่า มวลของดาราจักรทางช้างเผือกน่าจะมีประมาณ 80% ของดาราจักรแอนดรอเมดา คือประมาณ 7.1 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
ดาราจักรแอนดรอเมดามีระดับความสว่างที่ 4.4 ซึ่งถือได้ว่าเป็นวัตถุเมซีเยที่สว่างที่สุดวัตถุหนึ่ง และสามารถมองเห็นได้โดยง่ายด้วยตาเปล่า แม้จะอยู่ในพื้นที่ที่มีมลภาวะในอากาศอยู่บ้าง หากไม่ใช้กล้องโทรทรรศน์ช่วย อาจมองเห็นดาราจักรเป็นดวงเล็ก ๆ เพราะสามารถมองเห็นได้เพียงส่วนสว่างที่สุดซึ่งเป็นศูนย์กลาง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางเชิงมุมทั้งหมดของดาราจักรกินอาณาบริเวณกว้างถึง 7 เท่าของดวงจันทร์เต็มดวงทีเดียว
ทั้งนี้ ดาราจักรแอนดรอเมดาและดาราจักรทางช้างเผือกคาดว่าจะปะทะและรวมกันเป็นดาราจักรรี (elliptical galaxy) ขนาดใหญ่ ในอีก 3.75 พันล้านปีข้างหน้า
ระบบนำทางในรถยนต์
ระบบนำทางในรถยนต์ (Car navigation system / Automobile navigation system) เป็นส่วนหนึ่งในการใช้ดาวเทียมช่วยในการส่งค่าเพื่อคำนวณตำแหน่งพิกัด ของรถยนต์ โดยใช้ตัวรับสัญญาณGPSบอกตำแหน่งที่อยู่บนพิกัดโลก เพื่อใช้ในการคำนวณระยะทางจากตำแหน่งที่อยู่ ไปยังจุดหมายปลายทาง ประกอบกับการจับคู่ตำแหน่งต่างๆที่ได้จากGPSลงไปยังแผนที่ ทั้งนี้อาจอาศัยเซ็นเซอร์อื่นๆช่วยในการคำนวณระยะทางที่เดินทางแน่นอนขึ้น
ซอฟต์แวร์ขับเคลื่อนพี้นฐาน
GPS เป็นตัวกำหนดพิกัดโลกโดยอาศัยดาวเทียม (อย่างน้อย ๓ ดวง) เพื่อบอกพิกัด ละติจูด ลองติจูด ของตัวนำร่อง เพื่อนำมาใช้ในการหาตำแหน่งของตัวนำร่องในแผนที่ แผนที่ๆปรากฏอยู่บนตัวระบบนำร่องได้มาจากบริษัทแผนที่ โดยการกำหนดของวัตถุนั้นๆโดยอาศัยลักษณะโครงสร้างของวัตถุและขนาดพร้อมกับพิกัด เช่น ส่วนที่เป็นแม่น้ำจะเป็นโพลิกอนที่มีสีฟ้า (ตามแต่จะกำนดสีของคุณลักษณะของวัตถุ) ภูเขาจะมีคุณลักษณะเป็นโพลิกอนที่มีสีเขียว ถนนที่เป็นไฮเวย์หรือมอเตอร์เวย์ ถนนที่เป็น national road และถนนรองๆต่อมา ต่างก็มีคุณลักษณะที่กำหนดไว้ ที่สามารถทำให้ ส่วนที่ ทำการวาดจะทำได้อย่างถูกต้อง การค้นหาที่อยู่ต่างๆ รวมถึง POI (Point of Interest) เป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลพื้นฐานที่บริษัททำแผนที่ได้ทำไว้ โดยซอฟต์แวร์ส่วนที่ทำการค้นหาที่อยู่และ POI จะทำการค้นหาจากระบบดาตาเบสที่มักทำการประมวลผลขึ้นเอง มักแยกกันอยู่คนละส่วนกับการวาดแผนที่ และอาจจะเสนอฟังก์ชันเช่น การค้นหาอย่างฉลาด คือการ ลดจำนวนพยัญชนะที่เป็นไปไม่ได้สำหรับที่อยู่นั้นๆ คงเหลือเฉพาะสำหรับตัวพยัญชนะถัดไปที่เป็นไปได้ การค้นหา POI ประเภทต่างๆ จากระยะทางหรือในเมืองนั้นๆ POI อาจมีการใส่เข้าไปได้เอง ... ตัวอย่างประเภทของ POI .....
เป็นส่วนที่ช่วยในการตรวจสอบและประสานงานระบบ เช่นเมื่อเราขับรถออกนอกเส้นทางระบบจำทำการคำนวณจากตำแหน่งปัจจุบัน ไปยังเป้าหมายโดยอัตโนมัติ โดยที่ GPS จะบอกตำแหน่งของพิกัดปัจจุบัน และเมื่อส่วน On Board พบว่าตำแหน่งปัจจุบันไม่ตรงกับเส้นทางที่คำนวณไว้แต่แรก On Board อาจจะทำการทริก ส่วนของระบบเสียงที่เตือนบอก และหาเส้นทางใหม่ให้โดยอัตโนมัติ การทำงานของ Off Board อาจแตกต่างจาก On Board เล็กน้อย เพราะระบบ Off Board มักไม่ใช่ระบบ Real Time แอปพลิเคชันเท่าที่ปรากฏให้เห็นคือ ระบบนำทางที่ใช้ใน มือถือต่างๆผ่าน GPRS
เทคโนโลยีและระบบสื่อสารต่างๆ
TMC เป็นมาตรฐานและแอปพลิเคชันที่ใช้ในการกระจายข้อมูลเกี่ยวกับระบบจลาจรและสภาพอากาศ โครงการนี้เริ่มต้นมาจากความร่วมมือของประเทศในยุโรปที่ เพื่อช่วยให้ความปลอดภัยกับผู้ขับขี่ยานพาหนะ และมีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานต่างๆขึ้นมารองรับ เริ่มมีใช้ครั้งแรกในเยอรมันในประมาณปี 1999 โดยใช้เทคโนโลยี การส่งสัญญาณข้อมูลวิทยุ RDS (Radio Data System) ในช่วงความถี่ FM
ข้อมูลที่ส่งผ่านในช่วงความถึ่ของสถานีวิทยุต่างๆนี้ มักจะนำมาใช้ในระบบนำร่อง โดยปรากฏเป็นข้อความ และระบบนำร่องสามารถนำข้อมูลนี้มาประมวลใช้ในการตรวจสอบ สภาพจราจรต่างๆ และหลีเลี่ยงสภาพจราจรที่ติดขัดได้อย่างอัตโนมัติ
การมีส่วนร่วมของเยอรมนีในสงครามกลางเมืองสเปน
การมีส่วนร่วมของเยอรมนีในสงครามกลางเมืองสเปน เริ่มต้นพร้อมกับการปะทุของสงครามในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 โดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ส่งหน่วยกองกำลังอากาศและหน่วยยานเกราะที่มีประสิทธิภาพทันทีเพื่อช่วยเหลือนายพลฟรันซิสโก ฟรังโกและกลุ่มแห่งชาติของเขา สหภาพโซเวียตได้ส่งกองกำลังขนาดเล็กเพื่อช่วยเหลือรัฐบาลของฝ่ายนิยมสาธารณรัฐ ในขณะที่อังกฤษและฝรั่งเศสและประเทศอื่น ๆ อีกยี่สิบกว่าประเทศได้ตั้งกฎห้ามส่งอาวุธยุทโธปกรณ์หรือทหารเข้าไปในสเปน เยอรมนีได้ลงนามเช่นกัน แต่ภายหลังก็ละเลยเสีย
สงครามครั้งนี้ได้ให้ประสบการณ์การรบด้วยเทคโนโลยีล่าสุดสำหรับการทหารเยอรมัน อย่างไรก็ตาม การแทรกแซงยังทำให้เกิดความเสี่ยงที่จะก้าวเข้าสู่สงครามโลกซึ่งฮิตเลอร์ยังไม่พร้อม เขาจึงได้จำกัดความช่วยเหลือและสนับสนุนให้มุสโสลินีส่งหน่วยทหารอิตาลีขนาดใหญ่เข้าไปแทน กลุ่มแห่งชาติของฟรังโกได้รับชัยชนะ เขารักษาความเป็นกลางอย่างเป็นทางการในสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ให้ความช่วยเหลือแก่ฝ่ายอักษะในรูปแบบต่าง ๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1940–1943 แม้กระทั่งเสนอว่าจะเข้าร่วมสงครามในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1940 เพื่อแลกเปลี่ยนกับความช่วยเหลือในการสร้างจักรวรรดิอาณานิคมสเปน การมีส่วนร่วมของเยอรมนีในสเปนดำรงอยู่ประมาณสามปีและเป็นบทนำขนาดเล็กสู่สงครามโลกซึ่งปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1939
นาซีให้การสนับสนุนนายพลฟรังโกด้วยปัจจัยหลายประการ ซึ่งรวมถึงการเป็นจุดหันเหความสนใจจากยุทธศาสตร์ยุโรปกลางของฮิตเลอร์และการสร้างรัฐสเปนที่เป็นมิตรกับเยอรมนีเพื่อข่มขู่ฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังได้โอกาสฝึกกำลังคนและทดสอบอาวุธยุทโธปกรณ์และยุทธวิธี
ฮองสัง
ฮองสัง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวัง ซฺวัง เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของโจหยิน
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 222 โจผีจักรพรรดิแห่งรัฐวุยก๊กมีรับสั่งให้โจหยินนำกองทหารม้าหลายหมื่นเข้าโจมตียี่สู (濡須 หรูซฺวี) ของรัฐง่อก๊ก โจหยินพ่ายแพ้ในการรบต่อจูหวนผู้รักษายี่สู ส่วนฮองสังผู้ใต้บังคับบัญชาของโจหยินถูกจับตัวเป็นเชลยและส่งไปยังบู๊เฉียง (武昌 อู่ชาง)
จำปา
จำปา เป็นพืชไม่ผลัดใบขนาดใหญ่ในวงศ์ Magnoliaceae เดิมมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Michelia champaca มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีน อินเดีย ไทย มาเลเซีย และ อินโดนีเซีย และมีชื่อตามภาษาท้องถิ่นว่า จุมปา,จุ๋มป๋า (ภาคเหนือ) จำปากอ (มลายู-ใต้) จำปาเขา จำปาทอง (นครศรีธรรมราช) จำปาป่า (สุราษฎร์ธานี)จำปาเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นสูงประมาณ 20 ฟุตมีสีน้ำตาลปนขาวเล็กน้อย กิ่งเปราะ ใบสีเขียวใหญ่เป็นมัน ดอกเริ่มแย้มจะมีกลิ่นหอมในช่วงพลบค่ำ ออกดอกเกือบตลอดปี แต่จะมีดอกมากในช่วงฤดูฝน ปลูกนานกว่า 3 ปี จึงจะออกดอก จำปาเป็นไม้กลางแจ้ง ต้องการน้ำปานกลาง ไม่ชอบที่น้ำขังจะทำให้ตายได้ ดินที่ใช้ปลูกควรเป็นดินร่วน โปร่ง อุดมสมบูรณ์ และจำปาเป็นไม้ที่มีประโยชน์ทางด้านสมุนไพรสูง
ลักษณะวิสัย
ไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 15-30 เมตร ลำต้นตรง ทรงพุ่มโปร่งเป็นรูปกรวยคว่ำ ค่อนข้างโปร่ง แตกกิ่งจำนวนมากที่ยอด เปลือกสีเทาอมขาว มีกลิ่นฉุน
ลักษณะใบ
เป็นใบเดี่ยว รูปรีแกมขอบขนานกว้าง 4-10 เซนติเมตร ยาว 10-25 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบ เนื้อใบบาง ใบอ่อนมีขน ใบแก่เกลี้ยง เส้นใบ 16-20 คู่ ก้านใบยาว 2-4 เซนติเมตร โคนก้านใบป่อง
การขยายพันธุ์และปลูกเลี้ยง
ขยายพันธุ์ได้ทั้งการเพาะเมล็ด ทาบกิ่ง และการตอนกิ่งแต่นิยมเพาะเมล็ดกันมาก เนื่องจากมีเมล็ดจำนวนมาก หาง่าย และเพาะให้งอกได้ง่ายต้นกล้าที่เพาะจากเมล็ดจะมีลำต้นตรง ระบบรากดี เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว มีทรงพุ่มแน่นทึบสวยงาม ต้นที่ปลูกอยู่บนภูเขาหรือในที่สูงจะติดเมล็ดได้ดีกว่าต้นที่ปลูกบนพื้นราบ จำปาชอบดินร่วนระบายน้ำดีเนื่องจากเป็นไม้ที่ไม่ทนต่อภาวะน้ำท่วมขัง ต้องการรับแสงแดดมากเต็มที่ หากต้องการปลูกให้ออกดอกในกระถางควรใช้วิธีทาบกิ่ง
การใช้ประโยชน์
นิยมปลูกเป็นไม้ดอก ไม้ประดับ ประเภทดอกหอมสวยงาม และเป็นไม้ให้ร่มเงาในสนามได้ดีมากต้นหนึ่ง
อีชอัตเธอส์เวย์~ทะบิโนะโตะชู~
"อีชอัตเธอส์เวย์~ทะบิโนะโตะชู~" เป็นซิงเกิลที่ 36 ของเอ็กซ์ไซล์ วางจำหน่ายวันที่  9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในรูปแบบในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล
เพลง "Each Other’s Way~ทะบิโนะโทะชู~" เป็นเพลงประกอบโฆษณา CHINTAI โดยมี AKIRA เป็นพรีเซนเตอร์
ซิงเกิล "Each Other’s Way~ทะบิโนะโทะชู~" เป็นซิงเกิลแรกในรอบ 3 ปีของเอ็กซ์ไซล์ที่มียอดขายต่ำกว่า 2 แสนแผ่นนับตั้งแต่ซิงเกิล Pure / You're my sunshine เมื่อปี พ.ศ. 2551
ซาร์มีคาอิล ชิชมันแห่งบัลแกเรีย
มีคาอิล อาแซนที่ 3 (Михаил Асен III) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มีคาอิล ชิชมัน เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ระหว่าง ค.ศ. 1323–1330 วันพระราชสมภพไม่แน่ชัด คาดว่าน่าจะอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1280–1292 หลังจากที่พระองค์ได้รับราชสมบัติ พระองค์ทรงใช้พระนาม อาแซน เพื่อสร้างความเชื่อมโยงราชวงศ์อาแซน พระองค์ทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขยายอำนาจในคาบสมุทรบอลข่าน แต่สิ้นพระชนม์ในยุทธการที่แวลเบิชด์ พระโอรสคือซาร์อีวัน สแตฟันแห่งบัลแกเรียจึงสืบราชสมับติต่อจากพระราชบิดา
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย
เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย (ដប់ប្រាំពីរមេសាមហាជោគជ័យ ฎบ่บฺรำพีรเมสามหาโชคชัย) เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย" แต่งขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำเร็จในการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมร และการสถาปนารัฐกัมพูชาใหม่ในนาม "กัมพูชาประชาธิปไตย" เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เนื้อหากล่าวถึงการเสียสละของเหล่านักรบทั้งชายและหญิงในการก่อตั้งรัฐกัมพูชาและสังคมใหม่ และประกาศปณิธานว่าจะทำให้กัมพูชามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่กว่าสมัยพระนคร
เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่าพล พตหรือเขมรแดงมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519
ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536
การประหารชีวิตราชวงศ์โรมานอฟ
ราชวงศ์โรมานอฟแห่งจักรวรรดิรัสเซีย (จักรพรรดินิโคลัสที่ 2, จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา พระมเหสี และพระราชโอรสทั้ง 5: โอลกา, ตาตยานา, มารีเยีย, อะนัสตาซียา, อะเลคเซย์) ถูกยิงและถูกแทงด้วยดาบปลายปืนจนเสียชีวิต โดยนักปฏิวัติบอลเชวิค ภายใต้การนำของยาคอฟ ยูรอฟสกี ตามคำสั่งของคณะกรรมการบริหารอูราลในเยคาเตรินบุร์กในคืนของวันที่ 16–17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 และผู้ที่ถูกประหารในคืนนั้นยังเป็นข้าบริพารที่ติดตามราชวงศ์โรมานอฟ ประกอบด้วย: ดร. อูจีน บอตคิน แพทย์ประจำราชวงศ์, อันนา เดมีโดวา นางสนองพระโอษฐ์, อเล็กเซ ทรุปป์ ข้ารับใช้ และอีวาน ฮารีโตนอฟ หัวหน้าคนทำครัว ศพของราชวงศ์ถูกนำไปที่ป่าคอปตยากี ที่ซึ่งศพของราชวงศ์ถูกปล้นทรัพย์สิน ฝัง และถูกทำลายด้วยระเบิดเพื่อป้องกันการพิสูจน์รูปพรรณ
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียประกาศให้สมาชิกราชวงศ์โรมานอฟเป็นนักบุญสำหรับ "ความถ่อมพระองค์ ความอดทนและความนอบน้อม" อย่างไรก็ตาม บิชอปไม่ได้ยกย่องสมาชิกราชวงศ์เป็นมรณสักขี (martyr) แต่เป็น "ผู้แบกรับกิเลส" (passion bearer) แทน อันสะท้อนให้เห็นถึงการโต้เถียงกันอย่างเข้มข้นก่อนหน้าเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าว เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ศาลสูงสุดแห่งสหพันธรัฐรัสเซียมีคำพิพากษาให้จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และราชวงศ์เป็นเหยื่อของการปราบปรามทางการเมืองและได้รับการกอบกู้ชื่อเสียง
เบื้องหลัง
เมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1917 นิโคลัส ผู้มิได้เป็นพระมหากษัตริย์อีกต่อไป และได้ถูกทหารยามเรียกอย่างดูถูกว่า "นิโคลัส โรมานอฟ" กลับมารวมกับครอบครัวอีกครั้งที่พระราชวังอเล็กซานเดอร์ในซาร์สกอเย เซโล เขาถูกขังไว้ในบ้านตามหมายกักกันของรัฐบาลเฉพาะกาลพร้อมกับครอบครัว สมาชิกราชวงศ์ถูกสอบสวนอย่างหยาบคายในคืนแรกที่นิโคลัสกลับมาถึงบ้าน ในคืนเดียวกันนั้น ได้มีทหารกลุ่มหนึ่งบุกรุกเข้าไปในหลุมศพของเกรกอรี รัสปูติน และยกศพที่กำลังเปื่อยเน่าขึ้นมาด้วยแท่งไม้ แล้วขว้างศพนั้นไปบนกองฟืนแล้วราดด้วยน้ำมัน ร่างนั้นถูกเผาเป็นเวลาหกชั่วโมงจนเถ้าถ่านลอยไปกับสายลม อดีตซาร์ยังคงสงบและมีภูมิฐาน กระทั่งยืนกรานให้บุตรธิดามารับการสอนวิชาประวัติศาสตร์กับภูมิศาสตร์กับตนด้วย เขายังสนใจติดตามข่าวความเป็นไปของสงครามทางหนังสือพิมพ์อย่างกระตือรือร้น ซึ่งในนั้นก็มีทั้งวิธีที่สื่อปัจจุบันตีพิมพ์เรื่องราวอันน่าตื่นตกใจระหว่างรัสปูตินกับจักรพรรดินี "การสารภาพ" ของอดีตข้าราชบริพารและชีวิตส่วนตัวของผู้อ้างตนเองเป็น "คนรัก" ของธิดาของซาร์ทั้งสี่
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917 รัฐบาลเฉพาะกาลของอเล็กซานเดอร์ เคเรนสกี ย้ายสมาชิกราชวงศ์ไปยังโตโบลสก์ โดยอ้างว่าเพื่อปกป้องสมาชิกราชวงศ์จากกระแสการปฏิวัติที่เพิ่มสูงขึ้น พวกเขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของอดีตผู้ว่าการด้วยความสะดวกสบายพอสมควร หลังจากพรรคบอลเชวิคยึดอำนาจจากรัฐบาลสาธารณรัฐรัสเซียในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917 สภาพการถูกคุมขังก็ได้เข้มงวดขึ้นและการอภิปรายเพื่อนำตัวนิโคลัสมาพิจารณาคดีมีบ่อยครั้งขึ้น นิโคลัสถูกห้ามสวมอินทรธนู และทหารยามวาดรูปลามกหวัด ๆ บนรั้วเพื่อล่วงเกินธิดาของเขา เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1918 ราชวงศ์ถูกจัดให้ดำรงชีพด้วยอาหารปันส่วนของทหาร ซึ่งหมายถึงการแยกจากข้าราชบริพาร 10 คน และการยกเนยเหลวและกาแฟให้เป็นของฟุ่มเฟือย
เมื่อบอลเชวิคมีกำลังกล้าแข็งขึ้น นำไปสู่การต่อต้านเต็มรูปแบบเมื่อถึงฤดูร้อน นิโคลัส อะเลคซันดรา และธิดา มารีเยีย ถูกย้ายไปยังเยคาเตรินบุร์กในเดือนเมษายน อะเลคเซย์ป่วยเกินกว่าจะร่วมเดินทางไปกับพ่อแม่และอยู่กับพี่สาว โอลกา ตาตยานาและอะนัสตาซียา โดยไม่ออกจากโตโบลสก์จนกระทั่งเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 ราชวงศ์ถูกคุมขังโดยมีผู้ติดตามที่เหลืออยู่ไม่กี่คนในบ้านอีปาเตียฟในเยคาเตรินบุร์ก ซึ่งถูกเรียกว่าเป็น บ้านจุดประสงค์พิเศษ (Дом Особого Назначения)
พรรคบอลเชวิคต้องการนำตัวซาร์มาพิจารณาคดี แต่สถานการณ์แวดล้อมได้นำไปสู่การตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะสังหารราชวงศ์อย่างรวบรัด ราชวงศ์โรมานอฟถูกจับกุมโดยกองทัพแดงในเยคาเตรินบุร์ก เมื่อสงครามกลางเมืองดำเนินไปและกองทัพขาว (อันเป็นพันธมิตรของฝ่ายต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างหลวม ๆ) คุกคามที่จะยึดเมืองดังกล่าว ความกลัวที่ว่าราชวงศ์โรมานอฟจะตกอยู่ในการควบคุมของฝ่ายรัสเซียขาว ซึ่งพรรคบอลเชวิครับไม่ได้ด้วยเหตุผลสองประการคือ ซาร์หรือสมาชิกราชวงศ์สามารถถูกใช้เพื่อระดมการสนับสนุนอุดมการณ์ของฝ่ายขาว และอย่างที่สอง ซาร์หรือสมาชิกราชวงศ์คนใดหากซาร์เสียชีวิตแล้ว จะถูกชาติยุโรปอื่นพิจารณาว่าเป็นผู้ปกครองโดยชอบธรรมของรัสเซีย ซึ่งจะหมายความว่าผู้นั้นจะสามารถเจรจาให้ต่างชาติเข้าแทรกแซงมากขึ้นในนามของฝ่ายขาว ไม่นานหลังจากราชวงศ์ถูกประหารชีวิต เมืองก็ตกเป็นของฝ่ายรัสเซียขาว
วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 กองทัพเช็กกำลังรุกเข้าใกล้เยคาเตรินบุร์ก ซึ่งไม่ทราบมาก่อนว่าสมาชิกราชวงศ์รัสเซียกำลังถูกคุมขังอยู่ตามหมายกักกัน พรรคบอลเชวิคซึ่งเชื่อว่าทหารเช็กกำลังอยู่ในระหว่างภารกิจช่วยเหลือราชวงศ์รัสเซีย ตื่นตระหนกและประหารชีวิตยามรักษาการณ์ เหตุผลที่แท้จริงที่ทหารเช็กถูกส่งมายังเยคาเตรินบุร์กนั้นเพื่อป้องกันทางรถไฟทรานส์ไซบีเรีย ซึ่งฝ่ายขาวมีการควบคุมสมบูรณ์ สถานการณ์แวดล้อมมีผลอย่างมากต่อการประหารชีวิตราชวงศ์รัสเซีย
การประหารชีวิต
โทรเลขลงคำสั่งกวาดล้างนักโทษในนามของสภาโซเวียตสูงสุดในมอสโกลงนามโดยยาคอฟ ซเวิร์ดลอฟ ราวเที่ยงคืน คาคอฟ ยูรอฟสกี ผู้ดูแลบ้านจุดประสงค์พิเศษ สั่งให้แพทย์ประจำราชวงศ์โรมานอฟ ดร. ยูจีน บอตคิน ให้ปลุกสมาชิกราชวงศ์ที่กำลังหลับใหลและให้พวกเขาแต่งตัว สมาชิกโรมานอฟได้รับคำสั่งให้เข้าไปในห้องกึ่งห้องพักใต้ดินขนาด 6 × 5 เมตร นิโคลัสขอเก้าอี้สามตัวสำหรับตัวเขาเองกับภรรยา และบุตรธิดา ชุดยิงมาถึงอันดับต่อไปและยูรอฟสกีประกาศว่า
"นิโคไล อเล็คซานโดรวิช เมื่อพิจารณาถึงข้อเท็จจริงที่ว่าพวกพ้องของคุณกำลังดำเนินการโจมตีโซเวียตรัสเซียอย่างต่อเนื่องแล้ว คณะกรรมการบริหารอูราลจึงตัดสินใจประหารชีวิตคุณ..."
จากนั้นยูรอฟสกีเริ่มต้นอ่านการตัดสินใจของคณะกรรมการบริหารอูราล และนิโคลัสถามว่า "อะไรนะ" ตามการระลึกความทรงจำของทหารยาม เมื่ออาวุธถูกยกขึ้น จักรพรรดินีและแกรนด์ดัชเชสโอลกา พยายามจะทำเครื่องหมายกางเขน แต่ถูกยิงก่อนที่จะทำเสร็จ ยูรอฟสกีตามรายงาน ได้ชี้ปืนที่นิโคลัสแล้วยิง นิโคลัสเสียชีวิตทันที เพชฌฆาตคนอื่น ๆ เริ่มต้นยิงจนกระทั่งเหยื่อที่วางแผนไว้เสียชีวิตทั้งหมด และมีการยิงต่อไปอีกหลายนัด ประตูถูกเปิดเพื่อปล่อยควันที่คละคลุ้งออกไป ยังมีผู้รอดชีวิตบางคน ดังนั้น พี. แซด. เยียร์มาคอฟจึงแทงพวกเขาเหล่านั้นด้วยดาบปลายปืน เพราะเสียงตะโกนอาจได้ยินไปถึงข้างนอก บุคคลสุดท้ายที่เสียชีวิตคือ อะนัสตาซียา ตาตยานา โอลกา และมารีเยีย ผู้พกพาเพชรหนักกว่า 1.3 กิโลกรัมในเสื้อผ้า จึงช่วยป้องกันได้ในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกแทงด้วยดาบปลายปืนเช่นกัน โอลกาถูกปืนยิงเข้าที่ศีรษะ กล่าวกันว่าอะนัสตาซียาและมารีเยียหมอบอิงกับกำแพงและเอามือปิดบังศีรษะของตนด้วยความกลัวจนกระทั่งมารีเยียถูกยิงล้มลง และอะนัสตาซียาถูกสังหารด้วยดาบปลายปืน ตัวยูรอฟสกีเองเป็นผู้สังหารตาตยานาและอะเลคเซย์ ตาตยานาเสียชีวิตจากกระสุนที่ถูกยิงเข้าด้านหลังศีรษะ อะเลคเซย์ถูกกระสุนสองนัดที่ศีรษะ ตรงหลังหูพอดี อันนา เดมิโดวา สาวรับใช้ของอะเลคซันดรา รอดชีวิตจากการประหารรอดแรกแต่ถูกแทงจนเสียชีวิตติดกับกำแพงหลังขณะพยายามป้องกันตนเองด้วยหมอนใบเล็กที่เธอพกซึ่งบรรจุไปด้วยอัญมณีและเครื่องประดับมีค่า
ประกาศอย่างเป็นทางการปรากฏในสื่อแห่งชาติในอีกสองวันให้หลัง โดยรายงานว่าพระมหากษัตริย์ถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของอูราลิสปอลคอม (คณะกรรมการบริหารอูราล) อันมีสาเหตุมาจากการมาถึงของพวกเชโกสโลวัก ถึงแม้ว่าบันทึกอย่างเป็นทางการของโซเวียตจะระบุว่าการตัดสินใจดังกล่าวเป็นความรับผิดชอบของอูราลิสโปลคอม เลออน ทรอตสกีได้ระบุในบันทึกประจำวันของเขาว่า การลอบสังหารเกิดขึ้นตามอำนาจของเลนิน ทร็อตสกีเขียนไว้ว่า
"การเดินทางเยือนมอสโกครั้งต่อไปของผมเกิดขึ้นหลังจากเยคาเตรินบุร์กเสียแก่ข้าศึก ระหว่างที่คุยกับสเวิร์ดลอฟ ผมถามเขาตามปกติ "เออ ใช่ แล้วซาร์อยู่ที่ไหนล่ะ" "มันจบแล้ว" เขาตอบ "เขาถูกยิง" "แล้วครอบครัวเขาอยู่ไหน" "และครอบครัวก็อยู่กับเขาด้วย" "หมดเลยหรือ" ผมถาม ชัดเจนว่ารู้สึกประหลาดใจ "หมดเลย" ยาคอฟ สเวิร์ดลอฟตอบ "ถามทำไม" เขารอเพื่อดูปฏิกิริยาของผม ผมไม่ตอบอะไร "แล้วใครเป็นคนตัดสินใจ" ผมถาม "เราตัดสินใจที่นี่ อิลลิช [เลนิน] เชื่อว่าเราไม่ควรปล่อยให้ฝ่ายขาวได้ธงมีชีวิตเพื่อระดมคนไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานการณ์ปัจจุบันที่ยากลำบากนี้"
เหตุการณ์ภายหลัง
ในเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อมีข่าวลือแพร่กระจายในเยคาเตรินบุร์กเกี่ยวกับจุดที่นำศพไปทิ้ง ทำให้ยูรอฟสกีเคลื่อนย้ายศพแล้วไปซ่อนไว้ที่อื่น (56.94222°N, 60.47333°W) เมื่อพาหนะซึ่งบรรทุกศพมาเกิดเสียกลางทางที่จะไปถึงจุดที่เลือกใหม่ ยูรอฟสกีก็ได้จัดการใหม่อีก โดยฝังร่างส่วนใหญ่ในหลุมที่ผนึกและอำพรางไว้ (56.91136°N, 60.49543°W) บนถนนคอพท์ยาคี ถนนลูกรังซึ่งปัจจุบันไม่ใช้แล้วห่างออกไป 19 กิโลเมตรทางเหนือของเยคาเตรินบุร์ก ร่างที่เหลืออยู่ของราชวงศ์และผู้ติดตาม ยกเว้นเด็กสองคน ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1991 และถูกฝังใหม่โดยรัฐบาลรัสเซียหลังจากมีการจัดรัฐพิธีศพ ส่วนร่างของเด็กสองคนนั้นถูกระบุเอกลักษณ์ในปี ค.ศ. 2008 มีการจัดพิธีการฝังแบบคริสต์ในปี ค.ศ. 1998 ศพถูกฝังอย่างสมเกียรติในวิหารเซนต์แคเธอรีนในมหาวิหารปีเตอร์และพอลในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก อันเป็นที่ฝังพระศพของอดีตพระมหากษัตริย์รัสเซียตั้งแต่ซาร์ปีเตอร์มหาราช ประธานาธิบดีบอริส เยลต์ซิน และภริยาเข้าร่วมงานศพพร้อมด้วยผู้เกี่ยวข้องกับราชวงศ์โรมานอฟ รวมทั้งเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนท์ ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ประกาศให้ราชวงศ์โรมานอฟเป็นนักบุญด้วยเช่นกัน
เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ศาลรัสเซียมีคำสั่งให้อัยการเปิดการสอบสวนการฆาตกรรมจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และราชวงศ์อีกครั้ง แม้ข้อเท็จจริงที่ว่า ทหารบอลเชวิคซึ่งเชื่อกันว่ายิงพวกเขาในปี ค.ศ. 1918 จะเสียชีวิตไปนานแล้วก็ตาม หน่วยสืบสวนหลักของอัยการสูงสุดรัสเซียว่า ทางหน่วยได้ปิดการสอบสวนทางอาญาต่อการสังหารจักรพรรดินิโคลัสไปแล้วอย่างเป็นทางการ เพราะเวลาล่วงเลยมานานแล้วนับตั้งแต่เกิดอาชญากรรม และผู้รับผิดชอบได้เสียชีวิตไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ศาลบัสมันนีมีคำสั่งให้รื้อฟื้นคดีดังกล่าวขึ้นมาอีก โดยว่า ศาลสูงสุดซึ่งประณามรัฐว่าเป็นผู้ฆ่าทำให้การตายของมือปืนที่แท้จริงนั้นไม่เกี่ยวข้องกัน ตามทนายความของผู้สืบสกุลของซาร์และสำนักข่าวท้องถิ่น
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มีหลายคนซึ่งอ้างว่าเป็นพระบรมวงศานุวงศ์โรมานอฟที่รอดชีวิต กระบวนการพิสูจน์เอกลักษณ์ของศพนั้นเป็นไปอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตัวอย่างถูกส่งไปยังอังกฤษและสหรัฐอเมริกาเพื่อวิเคราะห์ดีเอ็นเอ ผลทดสอบสรุปว่า โครงกระดูกจำนวนห้าโครงเป็นสมาชิกของครอบครัวหนึ่งและอีกสี่โครงนั้นไม่เกี่ยวข้องกัน โครงกระดูกสามจากห้าโครงวิเคราะห์แล้วเป็นลูกของบิดามารดาคู่หนึ่ง แม่นั้นมีความเชื่อมโยงกับราชวงศ์อังกฤษ ซึ่งน่าจะเป็นจักรพรรดินีอะเลคซันดรา เจ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินบะระ พระนัดดา (หลานชาย) ของพระเชษฐภคินี (พี่สาว) คนแรกสุดของอะเลคซันดรา เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ มีตัวอย่างดีเอ็นเอเข้ากันกับของโครงกระดูกนั้น ส่วนพ่อวิเคราะห์แล้วเกี่ยวข้องกับแกรนด์ดยุคจอร์จ อะเลคซันดราวิช พระอนุชา (น้องชาย) ของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 นักวิทยาศาสตร์อังกฤษกล่าวว่า พวกเขามั่นใจมากกว่า 98.5% ว่า โครงกระดูกนี้เป็นของซาร์ ราชวงศ์และผู้ติดตาม เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2008 โครงกระดูกดังกล่าวได้รับการพิสูจน์เอกลักษณ์ขั้นสุดท้ายว่าเป็นของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 โดยนักวิทยาศาสตร์รัสเซียและอเมริกันโดยใช้การวิเคราะห์ดีเอ็นเอ
23313 สุโภไควณิช
เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยที่มีคาบดาราคติ 1227.2011173 วัน (3.36 ปี) ถูกค้นพบในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2544 และตั้งชื่อตาม ณฐพล สุโภไควณิช นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในขณะนั้น ที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกกลุ่มตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดโครงงานของนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ งาน Intel International Science and Engineering Fair หรือ ISEF ที่สหรัฐอเมริกา เรื่องรูปแบบการหุบของใบไมยราบ ซึ่งได้อันดับ 1 ของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2550 และได้รางวัลของ European Union Contest for Young Scientists (EUCYS) จากผลงานเดียวกัน
พันท์เซอร์ 7 เลอเวอ
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 7 เลอเวอ (Panzerkampfwagen VII Löwe) เป็นแผนงานสุดยอดรถถังหนัก ได้รับการออกแบบโดยครุพพ์ (Krupp) จากรัฐบาลเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โครงการนี้มีชื่อรหัสไว้ตั้งแต่ต้นว่า VK 70.01 (K) มันไม่เคยได้ออกจากกระดานออกแบบเลย และถูกทิ้งไปในวันที่ 5-6 มีนาคม 1942 เพื่อสนับสนุนส่งเสริมรถถังหนักของปอร์เช่คือ รถถังแพนเซอร์ 8 มัส
วิทวัส รชตะนันทน์
พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ (27 เมษายน พ.ศ. 2495 -) อดีตประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน  ผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย อดีตรักษาการปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตราชองครักษ์พิเศษ อดีตตุลาการศาลทหารสูงสุด และอดีตเลขาธิการสภากลาโหม
ประวัติ
พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นชาวอำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี สมรสกับ นางกนกทิพย์ รชตะนันทน์ มีบุตร 1 คน
การศึกษา
โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 11 รุ่นเดียวกับ พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ พล.อ.ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่น 22 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำ ชุดที่ 61
ปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และและสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 2548 (วปอ. 2548) หลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง รุ่นที่ 1
รับราชการ
เริ่มรับราชการในยศร้อยตรี ในตำแหน่ง ผบ.หมวดปืนเล็ก กองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ 1 เมื่อปี 2518 ปี 2520 ย้ายมาเป็นผบ.หมวดเครื่องยิงลูกระเบิดขนาด 60 ม.ม. กองร้อยอาวุธเบา และนายทหารฝ่ายเสนาธิการ ประจำเสนาธิการทหารบก ในปี 2532 เป็นนายทหารคนสนิท ปลัดกระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งผอ.ศูนย์พัฒนากิจการอวกาศกลาโหม เจ้ากรมเทคโนโลยีสารสนเทศและอวกาศกลาโหม ผอ.สำนักนโยบายและแผนกลาโหม และรองปลัดกลาโหม เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ได้ดำรงตำแหน่งรักษาการปลัดกระทรวงกลาโหมแทน พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ที่ถูกย้ายไปช่วยราชการสำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ผู้ตรวจการแผ่นดิน
พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย แทนนายพรเพชร วิชิตชลชัย ที่ขอลาออกจากตำแหน่ง
วันที่ 26 กันยายน คณะกรรมการสรรหาผู้ตรวจการแผ่นดินที่มีนายดิเรก อิงคนินันท์ ประธานศาลฎีกา เป็นประธานการประชุมเป็นครั้งที่ 2 เพื่อลงมติเลือกผู้สมควรเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน จากผู้ที่เสนอชื่อเข้ารับการสรรหาทั้งหมด 21 คน
ทั้งนี้ ที่ประชุมลงมติเลือก พล.อ.วิทวัส รชตะนันทน์ อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน ด้วยคะแนนเสียง 4 คะแนน ซึ่งเป็นคะแนนไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนกรรมการเท่าที่มีอยู่ จากกรรมการเท่าที่มีอยู่จำนวน 6 คน และได้รับโปรดเกล้าเป็นประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561
สุเทพ วงศ์กำแหง
เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 – 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นศิลปินนักร้องชายเพลงไทยสากลชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สุเทพ วงศ์กำแหง ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2533
ประวัติ
เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ศึกษาตั้งแต่เบื้องต้นจนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 ที่จังหวัดบ้านเกิด ความมีแววของการเป็นนักร้องเริ่มมีขึ้นตั้งแต่สมัยที่เป็นนักเรียน โดยมักจะได้รับมอบหมายให้เป็นต้นเสียงร้องเพลงชาติที่โรงเรียนเสมอ
ครั้นจบชั้นมัธยมปีที่ 6 ได้ย้ายมาอาศัยอยู่กับญาติที่กรุงเทพมหานคร ด้วยนิสัยรักการวาดเขียนและงานศิลปะเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเพาะช่าง ซึ่งระหว่างที่ศึกษาอยู่นั้นนอกจากจะแสดงฝีมืออย่างโดดเด่นในทางศิลปะแล้วยังเป็นนักร้องเสียงดีประจำห้องเรียน เวลาว่างมักจะฝึกซ้อมร้องเพลงเสมอตามแบบอย่างของนักร้องที่ชื่นชอบ เช่น วินัย จุลละบุษปะ, สถาพร มุกดาประกร, ปรีชา บุณยเกียรติ ฯลฯ
สุเทพได้มีโอกาสรู้จักและคุ้นเคยกับ ไสล ไกรเลิศ นักประพันธ์เพลง เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้กัน ไศลเห็นแววความสามารถของสุเทพจึงชักชวนให้มาช่วยงาน เช่น เขียนโน้ตเพลง เขียนตัวหนังสือ ตลอดจนติดตามไปช่วยงานในธุรกิจบันเทิงต่าง ๆ เสมอ ทำให้สุเทพเริ่มคุ้นเคยกับบุคคลในวงการเพลงหลายคน ทั้งยังได้รับโอกาสให้ร้องเพลงสลับฉากละคร ร้องเพลงตามงานบันเทิงต่าง ๆ รวมถึงการทดลองเสียงแทนนักร้องตัวจริงก่อนที่จะทำการอัดเสียงเสมอ จากการที่ร้องเพลงได้อย่างดีเด่น ทำให้สุเทพได้ร้องเพลงบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ไสล ไกรเลิศ ได้พา สุเทพ วงศ์กำแหง ไปฝากกับ เปรื่อง ชื่นประโยชน์ จนได้รับคัดเลือกให้ร้องเพลงบันทึกแผ่นเสียงของตนเอง และได้ใช้ชื่อในการบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกว่า "ศุภชัย ชื่นประโยชน์" มีผลงานในการบันทึกแผ่นเสียงในยุคแรกเช่นเพลง "รำพรรณรำพึง", "เฉิดโฉม", "นิ่มนวล" ต่อมาได้รับการสนับสนุนจากพลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ ผู้ชื่นชอบการร้องเพลงของสุเทพ โดยช่วยส่งเสริมในทางต่าง ๆ ครั้นสุเทพเข้ารับการเกณฑ์ทหาร พลอากาศเอกทวีจึงได้ชักชวนให้เข้ารับราชการในกองทัพอากาศ โดยได้ประจำอยู่ที่วงดุริยางค์ทหารอากาศ ซึ่งมี นาวาอากาศโท ปรีชา เมตไตรย์ เป็นผู้ควบคุมวง ระหว่างนั้นสุเทพได้บันทึกแผ่นเสียงมากขึ้น และสถานีวิทยุต่าง ๆ ก็ได้นำเพลงที่เขาร้องบันทึกแผ่นเสียงไปเปิดจนเป็นที่รู้จักแพร่หลายอย่างรวดเร็ว
ภายหลังออกจากกองทัพอากาศ สุเทพได้ร้องเพลงเป็นอาชีพหลัก เขาได้เข้าร่วมกับคณะชื่นชุมนุมศิลปิน มีโอกาสร้องเพลงทั้งในรายการวิทยุและโทรทัศน์อยู่เนือง ๆ ทำให้ชื่อเสียงของเขาเริ่มเพิ่มขึ้น งานต่าง ๆ จึงหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ในช่วงนั้นวงการภาพยนตร์ไทยกำลังเฟื่องฟู เขาจึงมีงานร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยเป็นจำนวนมาก ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ มีโอกาสร้องเพลงคู่กับสวลี ผกาพันธุ์ นักร้องยอดนิยมในเวลานั้นอยู่เสมอ หากใครซื้อแผ่นเสียงของสวลีไปก็มักจะมีเสียงสุเทพติดไปด้วย ชื่อเสียงของสุเทพจึงโด่งดังขึ้นเป็นอย่างมาก เขาจึงถือว่าความสำเร็จในเบื้องต้นส่วนหนึ่งได้รับอานิสงส์จากการได้ร้องเพลงคู่กับสวลี ผกาพันธุ์
จุดเด่นของสุเทพคือการมีน้ำเสียงที่ดี มีลีลาในการร้องเพลงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นุ่มนวลชวนฟัง อารมณ์ที่แสดงออกมาทางน้ำเสียงและสีหน้านั้นก็สามารถสะกดใจผู้ฟังให้คล้อยตามและเข้าถึงอารมณ์ของเพลงนั้น ประกอบกับการที่เอาใจใส่อย่างจริงจังในการทำงาน ทำให้ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว จนได้รับฉายาจาก รงค์ วงษ์สวรรค์ ศิลปินแห่งชาติ ว่า "นักร้องเสียงขยี้แพรบนฟองเบียร์" มีผลงานดีเด่นต่อเนื่องมานานกว่า 40 ปี
ในช่วงปี พ.ศ. 2498 - 2500 สุเทพได้ร่วมเดินทางไปฮ่องกง และ สาธารณรัฐประชาชนจีนกับศิลปินแขนงต่าง ๆ กลุ่มใหญ่ จากนั้นเดินทางต่อไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อศึกษาด้านการวาดภาพที่เขารักในอดีต ระหว่างนั้นก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากแฟนเพลงคนไทย เขาศึกษาการวาดภาพตามและร้องเพลงที่ญี่ปุ่นประมาณ 3 ปี จึงเดินทางกลับประเทศไทย
งานร้องเพลงของ สุเทพ วงศ์กำแหง สามารถแบ่งออก 3 ช่วง ตามช่วงเวลาดังนี้
"ธานินทร์ อินทรเทพ" ชายหนุ่มที่คลั่งไคล้เสียงเพลงมาแต่เด็ก เป็นลูกศิษย์ พยงค์ มุกดา ศิลปินแห่งชาติ ครูพยงค์เห็นหน่วยก้านจึงพามาให้อยู่ในทีมของสุเทพ วงศ์กำแหง จากนั้นสุเทพได้เปลี่ยนนามสกุลจากเดิม "อินทรแจ้ง" เป็น "อินทรเทพ" เขาจึงเป็นชาวเทพคนแรกของค่าย
คำประกาศเกียรติคุณ
สุเทพ วงศ์กำแหง เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่จังหวัดนครราชสีมา เป็นศิลปินนักร้องเพลงไทยสากลที่มีผลงานดีเด่นทั้งในและนอกประเทศเป็นเวลาอันต่อเนื่องกันมากว่า 40 ปี มีผลงานขับร้องที่ประจักษ์ชัดเจนในความสามารถอันสูงส่ง ได้พัฒนาวิธีการขับร้องเพลงไทยสากลอย่างไพเราะ และทวีความงดงามในศิลปะแขนงนี้ยิ่งขึ้นเป็นลำดับ เป็นผู้ตั้งใจทำงานอย่างต่อเนื่องจนปรากฏผลงานเพลงมากมาย เช่น ขับร้องเพลงประกอบในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เพลงไทยสากลทั่วไป เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพลงอันเกี่ยวด้วยพระศาสนา และจริยธรรม ตลอดจนใช้ความสามารถในเชิงศิลปะสร้างสรรค์อำนวยคุณประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติเสมอมา ทั้งได้ถ่ายทอดความรู้ความสามารถแก่ศิษย์เป็นจำนวนมาก จากความสามารถดังกล่าวยังส่งผลให้เขาได้รับพระราชทานรางวัลแผ่นเสียงทองคำไม่น้อยกว่า 5 ครั้ง รางวัลเสาอากาศทองคำในฐานะนักร้องยอดเยี่ยม 2 ครั้ง และรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย สุเทพยังบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติเป็นอเนกประการ คุณงามความดีที่ได้กระทำอย่างต่อเนื่องมานี้เป็นที่ชื่นชมชัดเจนในหมู่ประชาชนคนไทยโดยทั่วไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต
สุเทพ วงศ์กำแหง จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล – ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2533
งานการเมือง
ในปี พ.ศ. 2525 เคยเข้าร่วมก่อตั้งและเป็นเลขาธิการพรรคพลังใหม่ ซึ่งนำโดยนายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ หัวหน้าพรรค ร้อยตรีสมหวัง ศรีชัย รองหัวหน้าพรรค และแกนนำคนสำคัญอาทิเช่น ชัชวาลย์ ชมภูแดง บรรลือ ชำนาญกิจ ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์ ในปี พ.ศ. 2530 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจประชาคม
สุเทพเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังธรรม ในปี พ.ศ. 2531
สุเทพได้ร่วมลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
เคยขึ้นเวทีการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และร้องเพลง “คน” และ “อำนาจเงิน” โดยไม่มีดนตรีประกอบ
เพลงประกอบภาพยนตร์
(หมายเหตุ) ภาพยนตร์อินเดียเรื่อง "แว่วเสียงสวรรค์", "อาญาชีวิต" ไม่ทราบปีฉาย
บทความบางข้อเขียนเกี่ยวกับ "สุเทพ วงศ์กำแหง" ในบทเพลงประกอบภาพยนตร์ โดย "เมืองไทย ภัทรถาวงศ์" ที่ไม่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสืออนุสรณ์พระราชทานเพลิงศพ เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง
อาย
"อาย" เป็นซิงเกิลของนักร้อง สิงโต นำโชค จากอัลบั้ม แจ่มจันทร์โปรเจกต์ เป็นอัลบั้มพิเศษที่รวบรวมคนดนตรีที่รักอิสระสนุกกับการทำงานเพลงที่ไร้กรอบ โดยค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ธีรภัค มณีโชติ ออกจำหน่ายในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2556
การตอบรับ
เพลง "อาย" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2556 และติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อาร์นอร์
ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน อาร์นอร์ (Arnor) หรือ อาณาจักรเหนือ เป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวดูเนไดน์ ในดินแดนแห่ง เอเรียดอร์ ในมิดเดิลเอิร์ธ ชื่อดังกล่าวน่าจะแปลว่า "ดินแดนแห่งกษัตริย์" มาจากภาษาซินดารินว่า  อารา (Ara-) (แปลว่า สูงส่ง, เกี่ยวกับกษัตริย์) + (น)ดอร์ ((n) dor) (แปลว่า ดินแดน)  ปรากฏอยู่ในนิยายทั้ง ซิลมาริลลิออน และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ในช่วงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนั้น อาณาจักรอาร์นอร์แผ่กว้างไกลครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของเอเรียดอร์ ตั้งแต่แม่น้ำบรุยเนน กวาโธล ไปจนถึงแม่น้ำลูห์น รวมทั้งดินแดนซึ่งต่อมารู้จักในนามว่า ไชร์ ด้วย ประชากรของอาร์นอร์ประกอบด้วยชาวดูเนไดน์ในดินแดนตะวันตกตอนกลางของอาณาจักร และชาวพื้นเมืองหรือลูกครึ่ง (รวมทั้งพวกต่อต้าน)
ประวัติศาสตร์
อาร์นอร์ถูกตั้งขึ้นในปลาย ยุคที่สอง โดย เอเลนดิล ส่วนโอรสทั้งสองคืออิซิลดูร์และอนาริออนได้ตั้ง กอนดอร์ขึ้นในทางใต้ ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรทั้งสองแห่งนี้ประสานเข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน เรียกว่าเป็นอาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย
ก่อนอาณาจักรอาร์นอร์จะตั้งขึ้น ได้มีประชากรชาวนูเมนอร์จำนวนหนึ่งมาตั้งรกรากอยู่ก่อนแล้ว อันเป็นผลมาจากการย้ายถิ่นอย่างช้า ๆ ของชาวนูเมนอร์ซึ่งเริ่มในสมัยของ ทาร์-เมเนลดัวร์ และมีการอพยพอย่างจริงจังในรัชสมัยของ ทาร์-อัลดาริออน กษัตริย์นักเดินเรือ แต่ก่อนหน้าที่พวกดูเนไดน์จะมาถึง อาร์นอร์เป็นที่อยู่ของพวก 'มิดเดิล' คือบรรพบุรุษกลุ่มหนึ่งของชาวเอไดน์ ที่ได้ลงหลักปักฐานและแต่งงานกับชนพื้นเมืองในแถบนี้ แว่นแคว้นแห่งนี้เป็นดินแดนที่น่ารื่นรมย์มากกว่าดินแดนทางใต้ (เช่นแถบกอนดอร์) เนื่องจากเหล่าเอลฟ์ ประชากรของ กิลกาลัด อาศัยอยู่ใกล้เพียงข้ามแม่น้ำลูห์นเท่านั้น  อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาหลังจากที่ชาวนูเมนอร์ตกอยู่ภายใต้เงาอันชั่วร้ายของเซารอน พวกเขามักไปตั้งรกรากในดินแดนทางใต้ตามเมืองท่าต่างๆ เช่นเพลาร์เกียร์และอัมบาร์  ด้วยเหตุนี้ เมื่อเอเลนดิลมาถึงดินแดนทางเหนือ ผู้คนที่นั่นจึงยังเป็นมิตรกับเหล่าพราย ไม่เหมือนกับชาวนูเมนอร์พลเมืองของเขาเอง  ศิลปวิทยาการต่างๆ แห่งยุคบรรพกาลก็ถูกเก็บรักษาไว้ในอาณาจักรอาร์นอร์ มากกว่าในกอนดอร์ทางใต้
กษัตริย์แห่งอาร์นอร์องค์ที่สอง คือ อิซิลดูร์ (พระองค์เป็นกษัตริย์แห่งกอนดอร์เช่นกัน) ถูกสังหารโดย ออร์ค ซึ่งซุ่มโจมตีกองกำลังของพระองค์ในเหตุการณ์วิบัติแห่ง ทุ่งแกลดเดน โอรสองค์ใหญ่สามองค์ของอิซิลดูร์ หนึ่งในนั้นคือ เอเลนดูร์ ผู้ที่สามารถเป็นผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งพวกดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย ได้ถูกสังหารพร้อมกับพระองค์ คงเหลือเพียงโอรสองค์ที่สี่ที่เยาว์วัยที่สุด คือ วาลันดิล รอดชีวิต เนื่องจากเวลานั้นอยู่ในอารักขาของเอลรอนด์ในริเวนเดลล์ ต่อมาวาลันดิลจึงได้กลายเป็นกษัตริย์แห่งอาร์นอร์
เนื่องจากวาลันดิลและทายาทไม่ได้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์แห่งกอนดอร์ อาณาจักรทั้งสองจึงแยกออกจากกัน แต่ผู้ปกครองแห่งอาร์นอร์ยังคงนับว่าเป็น จอมกษัตริย์ (High King) ในขณะที่ทางใต้ ผู้ปกครองเป็น 'เพียง' กษัตริย์ (King) เท่านั้น
การล่มสลายและการรวมอาณาจักรใหม่
ทายาทวงศ์กษัตริย์แห่งอาร์นอร์คงสืบสายต่อมาอย่างลับๆ ในหมู่ พรานป่า หรือคนจรแห่งแดนเหนือ ภายใต้การสนับสนุนคุ้มกันของริเวนเดลล์ จนกระทั่งถึงยุคสมัยของ อารากอร์น บุตรแห่งอาราธอร์น จึงเป็นยุคสมัยของสงครามแหวน อารากอร์นเป็นกำลังสำคัญในการนำเหล่าอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธเข้าต่อกรกับเซารอน หลังสิ้นสุดสงครามแหวน พระองค์จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาร์นอร์และกอนดอร์ เป็นการรวมอาณาจักรทั้งสองเข้าด้วยกันอีกครั้งหลังจากต้องแยกออกจากกันเป็นเวลากว่าสามพันปี
กอร์โปตรุปเปโวลอนตารีเอ
เหล่าทหารอาสาสมัคร (Corpo Truppe Volontarie, CTV) เป็นกำลังรบนอกประเทศของฟาสซิสต์อิตาลีที่ถูกส่งไปยังสเปนเพื่อสนับสนุนฝ่ายชาตินิยมภายใต้การนำของนายพลฟรันซิสโก ฟรังโกที่ต่อสู้รบกับฝ่ายนิยมสาธารณรัฐสเปนในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน ปี ค.ศ. 1936-39
อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี
อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี (Il Canto degli Italiani) หรือ "เพลงแห่งชาวอิตาลี" เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐอิตาลี เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ชาวอิตาลีในชื่อ "อินโนดีมาเมลี" (Inno di Mameli - เพลงสรรเสริญของมาเมลี) อันเป็นการขนานนามตามชื่อผู้ประพันธ์เพลง และ "ฟราเตลลีดีตาเลีย" (Fratelli d'Italia - พี่น้องชาวอิตาลีทั้งหลาย) ซึ่งเรียกตามบทร้องวรรคเปิดของเพลงนี้
บทร้องของเพลงนี้ได้ประพันธ์โดยกอฟเฟรโด มาเมลี (Goffredo Mameli - ขณะนั้นยังเป็นนักศึกษาชาวเจนัวและมีอายุได้ 20 ปี) ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1847 ที่เมืองเจนัว ท่ามกลางบรรยากาศในการต่อสู้ของประชาชนเพื่อการรวมชาติและการทำสงครามปลดแอกจากจักรวรรดิออสเตรีย อีกสองเดือนต่อมา มีเกเล โนวาโร (Michele Novaro) ซึ่งเป็นชาวเจนัวเช่นกัน ได้ประพันธ์ทำนองสำหรับบทร้องของมาเมลีขึ้นที่เมืองโตริโน เพลงดังกล่าวนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจากมหาชนท่ามกลางยุคแห่งการรวมชาติ (Risorgimento) นานนับทศวรรษ
หลังการรวมชาติสำเร็จลงในปี ค.ศ. 1861 เพลงที่ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติอิตาลีนั้นมิใช่เพลง "อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี" ซึ่งได้รับความนิยมจากมหาชน แต่เป็นเพลง "มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา" (Marcia Reale d'Ordinanza - เพลงมาร์ชหลวงตามพระราชโองการ) เพลงดังกล่าวนี้เป็นเพลงสรรเสริญประจำราชวงศ์ซาวอย อันเป็นราชวงศ์ของกษัตริย์ผู้ปกครองอิตาลีหลังยุคการรวมชาติ และได้ใช้เป็นเพลงชาติอิตาลีสืบมาจนถึงปี ค.ศ. 1946 เมื่ออิตาลีได้มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองโดยการลงประชามติยกเลิกระบอบราชาธิปไตยและสถาปนาการปกครองระบอบสาธารณรัฐขึ้นแทนที่ โดยเพลง "อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี" ได้รับเลือกให้ใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิตาลีเป็นการชั่วคราว เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1946  และอีกเกือบ 60 ปีให้หลัง เพลงนี้จึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005
แหล่งข้อมูลอื่น
(in Italian - to listen to music click on "ascolta l'inno", just before the lyrics)
เกลฟ์และกิเบลลิเน
ที่มา
เกลฟ์ (หรือสะกด Guelf; Guelfo พหูพจน์ Guelfi) เป็นการสะกดชื่อตระกูลเวลฟในภาษาอิตาลี ซึ่งเป็นตระกูลของดยุคแห่งบาวาเรีย กล่าวกันว่าตระกูลเวลฟใช้ชื่อของตระกูลในการเร้าใจในระหว่างการต่อสู้ในยุทธการไวน์สแบร์กในปี ค.ศ. 1140 ในขณะที่ตระกูลคู่อริโฮเฮ็นสเตาเฟ็นแห่งชวาเบีย (นำโดยคอนราดที่ 3 แห่งเยอรมนี) ใช้ไวบ์ลิงเง็นซึ่งเป็นชื่อปราสาทในการปลุกระดมขวัญ ไวบ์ลิงเง็นในสมัยนั้นออกเสียงและสะกดใกล้เคียงกับ "Wibellingen" ที่ต่อมาเพี้ยนเป็น "Ghibellino" หรือ "กิเบลลิโน" ในภาษาอิตาลี ชื่อตระกูลทั้งสองคงจะนำเข้ามาใช้ในอิตาลีระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริช บาร์บารอซซา เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชไปทำการรณรงค์ขยายอำนาจในอิตาลี ผู้สนับสนุนของพระองค์ก็รู้จักกันว่า "กิเบลลิเน" (Ghibellino พหูพจน์ Ghibellini) ส่วนกลุ่มสหพันธ์ลอมบาร์ดและพันธมิตรที่ต่อสู้ป้องกันสิทธิและเสรีภาพของประชาคมของยุคกลางในการต่อต้านการขยายอำนาจเข้ามาของพระจักรพรรดิรู้จักกันว่า "เกลฟ์" สหพันธ์ลอมบาร์ดได้รับชัยชนะต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชในยุทธการเลญาโนในปี ค.ศ. 1176 สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชจึงทรงยอมรับอำนาจการปกครองตนเองของนครต่างๆ ของสหพันธ์ลอมบาร์ดภายใต้อำนาจของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อย่างหลวมๆ