cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หลักสูตรอื่นๆ
การรับเข้าศึกษาในระดับปริญญาเอก มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
การเรียนการสอนในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
การเรียนการสอนในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งออกเป็น 2 ช่วงคือ ระดับชั้นปรีคลินิก (ชั้นปีที่ 1 - 3) และระดับชั้นคลินิก (ชั้นปีที่ 4 - 6) ดังรายละเอียดต่อไปนี้
ระดับชั้นปรีคลินิก
ในระดับชั้นนี้จะเป็นการเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐานก่อนที่จะนำไปใช้กับผู้ป่วยในระดับชั้นคลินิกต่อไป โดยในชั้นปีที่ 1 นิสิตแพทย์จะเรียนในรายวิชาศึกษาทั่วไปร่วมกับนิสิตคณะอื่นๆ ของมหาวิทยาลัย ซึ่งส่วนใหญ่จะเรียนที่อาคารราชนครินทร์ อาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์และปรีคลินิก (ตึกสาธาฯ) และกลุ่มอาคารคณะวิทยาศาสตร์ (SC1-3) ส่วนในชั้นปีที่ 2-3 จะเรียนในรายวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์ตามระบบต่างๆ ของร่างกาย และบูรณาการร่วมกับความรู้ในชั้นคลินิกโดยคณาจารย์จากคณะแพทยศาสตร์และบางรายวิชาที่ตึกสาธาฯ
ระดับชั้นคลินิก
เป็นการเรียนต่อยอดจากระดับชั้นปรีคลินิกโดยเน้นการนำไปใช้กับผู้ป่วยจริง ในระดับชั้นนี้ นิสิตแพทย์จะแยกกันเรียนในโรงพยาบาลต่างๆ ตามโครงการที่เข้ามาตั้งแต่แรกรับ โดยนิสิตแพทย์จะแยกไปเรียนในโรงพยาบาลร่วมผลิตแพทย์ ซึ่งหลักสูตรการเรียนการสอนจะอยู่ในกำกับของคณะแพทยศาสตร์ ในส่วนของคณะแพทยศาสตร์จะจัดการเรียนการสอนที่โรงพยาบาลสุทธาเวช โดยในชั้นปีที่ 4 - 5 จะเรียนโดยการตรวจรักษาผู้ป่วยในหอผู้ป่วยต่างๆ ร่วมกับการเรียนภาคบรรยาย และในชั้นปีที่ 6 (Extern) จะเน้นการเรียนเสมือนการทำงานจริงภายใต้การควบคุมของแพทย์ใช้ทุน (Intern) และอาจารย์แพทย์ โดยจะมีการออกฝึกในโรงพยาบาลอื่นๆ ได้แก่ โรงพยาบาลกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ และโรงพยาบาลร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ก่อนจบการศึกษา นิสิตแพทย์จะต้องผ่านการสอบวัดความรู้รวบยอดภาคทฤษฎี ในชั้นปีที่ 3 และชั้นปีที่ 5 และสอบวัดผลภาคปฏิบัติในชั้นปีที่ 6 โดยเป็นการสอบเพื่อปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิต (Comprehensive examination) ซึ่งจัดสอบโดยคณะแพทยศาสตร์เอง รวมทั้งการสอบเพื่อใบประกอบวิชาชีพเวชกรรม (National license) ซึ่งเป็นการสอบส่วนกลาง จัดสอบโดยศูนย์ประเมินและรับรองความรู้ความสามารถในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม แพทยสภา (ศรว.) ทั้งนี้เพื่อควบคุมให้บัณฑิตแพทย์มีมาตรฐานเดียวกัน
เมื่อจบการศึกษา บัณฑิตแพทย์จะได้รับปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการศึกษาแพทยศาสตร์ตามมาตรฐานสากลจากสถาบันรับรองมาตรฐานการศึกษาแพทยศาสตร์ (สมพ.) แล้ว
กีฬาโฮมหมอเกมส์
กีฬาโฮมหมอเกมส์ หรือ กีฬาสานสัมพันธ์นิสิตกลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ เป็นกิจกรรมที่สร้างความสัมพันธ์อันดีและความสามัคคีต่อกันระหว่างนิสิตในสายวิชาชีพเดียวกัน จัดโดยโดยสโมสรนิสิตคณะสาธารณสุขศาสตร์ สโมสรนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์ สโมสรนิสิตคณะเภสัชศาสตร์ สโมสรนิสิตคณะแพทยศาสตร์ และสโมสรคณะสัตวแพทยศาสตร์
กีฬาสานสัมพันธ์ดังกล่าว จัดขึ้นเพื่อให้นิสิตตระหนักถึงความสำคัญของการสร้างเสริมสุขภาพด้วยการออกกำลังกาย เป็นการสร้างความคุ้นเคยและความสัมพันธ์อันดีระหว่างนิสิตในสายวิชาชีพเดียวกัน เนื่องจากอนาคตต้องมีการทำงานร่วมกัน เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับนิสิตในมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ อีกทั้งสอดคล้องกับนโยบายสร้างเสริมสุขภาพของมหาวิทยาลัยมหาสารคามอีกด้วย โดยในงานได้มีการเดินขบวนพาเหรดของสโมสรนิสิตแต่ละคณะ และการแข่งขันกีฬาประเภทต่างๆ ประกอบด้วย ฟุตซอล, บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, ตะกร้อ, เปตอง และกีฬฮาเฮ อาทิ ชักเย่อ, วิ่งกระสอบ เป็นต้น ซึ่งมีผู้เข้าร่วมโครงการกว่า 500 คน ประกอบด้วย นิสิต อาจารย์ ของคณะสาธารณสุขศาสตร์, คณะพยาบาลศาสตร์, คณะเภสัชศาสตร์, คณะแพทยศาสตร์ และคณะสัตวแพทยศาสตร์
หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
โรงพยาบาลที่ผลิตแพทย์ร่วมกับสาขาวิชาแพทยศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) มีทั้งสิ้น 2 โรงพยาบาล โดยได้มีการจัดตั้ง "ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก" ในโรงพยาบาลต่างๆ ที่ร่วมผลิตแพทย์ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีดังนี้
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์
โรงพยาบาลที่ร่วมผลิตนักฉุกเฉินการแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้แก่
ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
สถานที่ตั้งและพื้นที่
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งอยู่เลขที่ 77/99 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม ประกอบด้วยอาคารเรียนและอาคารปฏิบัติการ 8 หลัง (รวมโรงพยาบาลสุทธาเวช) ได้แก่ อาคารศูนย์บริการทางการแพทย์หลังเก่า (สำนักงานคณบดีคณะแพทยศาสตร์) อาคารศูนย์บริการทางการแพทย์และศูนย์วิจัยเฉลิมพระเกียรติฯ 1 (โรงพยาบาลสุทธาเวช) อาคารศูนย์บริการทางการแพทย์และศูนย์วิจัยเฉลิมพระเกียรติฯ 2 (อาคารคณะแพทยศาสตร์) อาคารผลิตยาและผลิตภัณฑ์สมุนไพร อาคารศูนย์บริการแพทยแผนไทย อาคารรังสีวินิจฉัย อาคารเอนกประสงค์คณะแพทยศาสตร์ อาคารผู้ป่วยนอก 1 และกลุ่มที่พักบุคลากรทางการแพทย์ 4 หลัง
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีอาคารหลักคือ "อาคารศูนย์บริการทางการแพทย์และศูนย์วิจัยเฉลิมพระเกียรติ หลังที่ 2" (อาคารคณะแพทยศาสตร์ 2) ความสูง 12 ชั้น พื้นที่ใช้สอย 15,025.53 ตารางเมตร วงเงินจัดสรร 253,200,000 บาท โดยในปัจจุบันอาคารดังกล่าวเป็นสถานที่ติดต่อราชการ ที่ทำการศึกษาของแต่ละภาควิชา และห้องประชุม ภายในอาคารประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้
นอกจากอาคารคณะแพทยศาสตร์ 2 แล้ว ยังมีอาคารอื่นๆ ได้แก่
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย
พระองค์เป็นพระโอรสในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชกับอดีตพระวรชายาเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ ซึ่งปัจจุบันเจ้าหญิงมาเรียทรงอภิเษกสมรสกับดยุกแห่งเซกอร์เบ และพระองค์ยังเป็นพระอนุชาฝาแฝดกับเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชบัลลังก์เซอร์เบียรองจากพระเชษฐาทั้ง 2 คือ เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบียและเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระอัยกาและพระอัยยิกาของพระองค์คือสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้ซึ่งเป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผู้มีสายทรงบิดาจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซที่ราชวงศ์โคเมนอส สายทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซที่ราชวงศ์โรมานอฟ พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปคือเจ้าชายเปโดร กัสโตรแห่งออร์เลออง-บราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ ลา เอสปาเรนซา แห่งบูร์บง-ทูซิชิลี มีพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน,สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซและเจ้าหญิงแอนน์ ดัสเชสแห่งคาลาเบรีย
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงพำนักในรัฐเวอร์จิเนียจนกระทั่ง พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนในกรุงลอนดอนพร้อมกับพระเชษฐาฝาแฝด ใน พ.ศ. 2547 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีในด้านศิลปะการสื่อสารที่มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก ปัจจุบันทรงทำงานที่สถาบันการเงินในลอนดอน เจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงจบปริญญาโททางศิลปศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยในอเมริกา ปัจจุบันทรงทำงานด้านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตอิเล็กทรอนิกส์ในแคลิฟอร์เนีย
ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์และพระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังเบลิ ดีวอร์ในกรุงเบลเกรด พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษอีกด้วย ทางพระมารดาทรงเป็นเชื้อสายของมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสโดยเป็นเชื้อสายในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง
อ้างอิง
1982
รายชื่อระบบขนส่งมวลชน
รายชื่อระบบขนส่งมวลชน แบ่งได้เป็น
ดุมดาราจักร
ในทางดาราศาสตร์ ดุมดาราจักร (Galactic bulge) คือส่วนที่มีดาวฤกษ์เกาะกลุ่มกันอยู่อย่างหนาแน่นที่สุดในดาราจักร มักใช้ในความหมายถึงกลุ่มดาวฤกษ์ใจกลางดาราจักรที่พบในดาราจักรชนิดก้นหอยโดยส่วนใหญ่ แต่เดิมเคยเชื่อกันว่าดุมดาราจักรนี้เป็นดาราจักรชนิดรีที่มีจานดาวฤกษ์อยู่รอบๆ แต่จากภาพถ่ายความละเอียดสูงโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลได้เผยให้ทราบว่า ดุมดาราจักรจำนวนมากมีคุณลักษณะที่คล้ายคลึงกับดาราจักรชนิดก้นหอยมากกว่า ในปัจจุบันนี้เชื่อกันว่า มีดุมดาราจักรอยู่อย่างน้อย 2 ชนิด คือชนิดที่มีลักษณะเหมือนดาราจักรชนิดรี กับชนิดที่มีลักษณะเหมือนดาราจักรชนิดก้นหอย
อำเภอป่าแดด
ป่าแดด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงราย เดิมเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพาน ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 52 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 333.300 ตารางกิโลเมตร
ประวัติ
อำเภอป่าแดดเดิมเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอพาน ชื่อว่า ตำบลป่าแดด เป็นท้องที่ทุรกันดารและตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอพาน การเดินทางไปมาเพื่อติดต่อราชการกับที่ว่าการอำเภอพานแต่ละครั้งต้องเดินเท้า เนื่องจากไม่มียานพาหนะใด ๆ และด้วยระยะทางไกลทำให้ต้องมีการพักค้างแรมระหว่างการเดินทาง ส่วนสัมภาระต่าง ๆ ก็ต้องใช้คนแบกหาม และด้วยราษฎรส่วนใหญ่ไม่ได้รับความสะดวกในการเดินทาง นายสง่า ไชยพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายในสมัยนั้นได้รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอตั้งเป็นกิ่งอำเภอ กระทรวงมหาดไทยจึงมีประกาศเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ให้ยกฐานะตำบลป่าแดดขึ้นเป็น กิ่งอำเภอป่าแดด และให้ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2512 และในวันที่ 23 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ได้มีการประกอบพิธีเปิดที่ว่าการกิ่งอำเภอป่าแดด
ซิมวาสแตติน
ผลข้างเคียงทั่วไปได้แก่ท้องผูก, ปวดหัว และคลื่นไส้ ผลข้างเคียงร้ายแรงอาจรวมถึงภาวะกล้ามเนื้อสลาย, ปัญหาที่ตับ และระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มขึ้น ผู้ที่มีอาการที่ไตควรบริโภคในระดับน้อย มีหลักฐานว่ายานี้จะทำอันตรายต่อเด็กทารกในช่วงตั้งครรภ์ และผู้ที่เลี้ยงลูกด้วยนมไม่ควรใช้ยาชนิดนี้
อำเภอป่าแดด
ประวัติ
ต่อมากิ่งอำเภอป่าแดดเป็นชุมชนที่หนาแน่นขึ้นและมีสภาพเจริญขึ้นกว่าเดิมมาก ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 192 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา 56 วรรค 2 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 218 ลงวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ตราพระราชกฤษฎีกาตั้งกิ่งอำเภอป่าแดด อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เป็น อำเภอป่าแดด ขึ้นกับจังหวัดเชียงรายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 166 ลงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอป่าแดดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
ซิมวาสแตติน
ซิมวาสแตตินผลิตจากเห็ดรา Aspergillus terreus จากนั้นทาง Merck ได้จดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1980 และเริ่มใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1992 ซิมวาสแตตินมีให้ใช้เป็นยาสามัญ และได้รับการบรรจุลงในรายชื่อยาสำคัญขององค์การอนามัยโลก
อำเภอป่าแดด
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอป่าแดดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ภูมิประเทศ
อำเภอป่าแดดมีภูเขาและป่าไม้ล้อมรอบทั้งสี่ด้าน ทางด้านทิศตะวันออกส่วนใหญ่เป็นภูเขาและป่าไม้ ทางราชการได้กำหนดเป็นป่าสงวนแห่งชาติขึ้นเรียกว่า "ป่าแม่พุง" ทางทิศตะวันตกเป็นป่าสงวนแห่งชาติอีกป่าหนึ่ง เรียกว่า "ป่าแม่ปืม" สภาพพื้นที่ทั่วไปของอำเภอป่าแดด เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำพุงไหลผ่านจากทิศตะวันตกจากตำบลป่าแงะ ผ่านบ้านแม่พุง ตำบลป่าแดด ผ่านบ้านวังผา ตำบลสันมะค่า อำเภอป่าแดด และมีภูเขาสำคัญชื่อ "ดอยงาม" ซึ่งเป็นเขตกั้นระหว่างอำเภอพานกับอำเภอป่าแดด
ภูมิอากาศ
เป็นแบบมรสุมเมืองร้อน มี 3 ฤดู คือ
ประชากร
ตามสถิติข้อมูลอำเภอป่าแดด สำรวจเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ดังนี้ รวมทั้งสิ้น 26,276 คน
ป่าไม้
อำเภอป่าแดดมีพื้นที่ป่าไม้คิดเป็นร้อยละ 5 ของพื้นที่ มีพื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ปืม แม่พุง ทางด้านทิศตะวันตก และป่าแม่ลอยไร่ ป่าสักลอ และป่าแม่พุงทางทิศตะวันออก
แหล่งน้ำ
แหล่งน้ำสำคัญในอำเภอป่าแดด ประกอบด้วย
การประกอบอาชีพและการอุตสาหกรรม
ประชากรส่วนใหญ่ของอำเภอป่าแดดประกอบอาชีพทางการเกษตร อาทิ ทำนา ทำไร่ ทำสวน พืชหลักที่ทำรายได้ให้แก่เกษตรกรในพื้นที่ คือ ข้าว ข้าวโพด ถั่วลิสง ลำไย มะม่วง ถั่วเหลือง ขิง ลิ้นจี่ และผักต่าง ๆ ประชากรส่วนหนึ่งจะประกอบอาชีพทางการค้าขายซึ่งกำลังขยายตัวอยู่ในขณะนี้
พระพุทธศาสนา
วัดภายในอำเภอป่าแดดที่ได้รับการตั้งวัดหรือได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วมีจำนวนทั้งหมด 15 แห่ง สำนักสงฆ์และที่พักสงฆ์ที่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอีก 14 แห่ง โดยกระจายอยู่ตามหมู่บ้านและตำบลต่าง ๆ ดังนี้
ภาษา
อาจพบได้มากบริเวณบ้านถิ่นเจริญ ตำบลป่าแงะ คนป่าแงะเรียกคนที่นั้นว่า "ยองบ้านถิ่น" หรือ"ลื้อบ้านถิ่น" เพราะคนบริเวณนั้นอพยพมาจากบ้านถิ่น จังหวัดแพร่
ราสมุส จอห์นสัน
ราสมุส จอห์นสัน (Rasmus Jönsson; 27 มกราคม ค.ศ. 1990 —) เป็นนักฟุตบอลชาวสวีเดนในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับเฮลซิงบอร์ในออลสเวนส์คาน เขาเคยเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์คในบุนเดสลีกา และบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก เขาเคยชนะเลิศเดนิชคัพกับออลบอร์ในฤดูกาล 2013–14 และสวีดิชคัพกับเฮลซิงบอร์ในฤดูกาล 2010
สโมสรในทวีปยุโรป
จอห์นสันเริ่มต้นอาชีพกับเฮลซิงบอร์ โดยเขาสามารถทำได้สี่ประตูในฤดูกาล 2008 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกที่เขาลงเล่น ต่อมาในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 จอห์นสันทำประตูชัยในการแข่งขันสวีดิชคัพนัดชิงชนะเลิศ ช่วยให้เฮลซิงบอร์เอาชนะฮัมมาร์บีไปได้ 1–0 ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 จอห์นสันได้ย้ายไปเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค อย่างเป็นทางการ และได้ลงเล่นนัดแรกในนัดที่พบกับชัลเคอ 04 โดยในนัดนั้น เขาสามารถแอสซิสต์ให้มาริออ มันจูคิช ทำประตูได้ อย่างไรก็ตาม ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล 2012–13 จอห์นสันได้ถูกปล่อยยืมตัวให้กับเอ็ฟแอ็สเฟา ฟรังค์ฟวร์ท และในฤดูกาล 2013–2014 เขาก็ถูกปล่อยยืมตัวอีกครั้งให้กับออลบอร์ ต่อมาในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2016 จอห์นสันได้ย้ายไปโอเดนเซ ซึ่งนับเป็นการหวนกลับมาร่วมงานกันกับหัวหน้าผู้ฝึกสอนอย่างเคนต์ เนียลเซน
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 เฮลซิงบอร์ได้โพสต์ข้อความผ่านทางอินสตาแกรมว่า บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัว ราสมุส จอห์นสัน เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และในวันถัดมา เนวิน ชิดชอบ ประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้เปิดตัวจอห์นสันอย่างเป็นทางการ โดยจอห์นสันจะสวมเสื้อหมายเลข 20 ซึ่งเป็นหมายเลขเก่าของฆาบิเอร์ ปาติญโญ ที่ถูกปล่อยยืมตัวให้กับราชบุรี มิตรผล ต่อมาในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 โตโยต้า ลีกคัพ รอบ 16 ทีมสุดท้าย จอห์นสันลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร ในนัดที่บุรีรัมย์บุกไปชนะเจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด ที่สนามกีฬาสมโภชฯ ในช่วงต่อเวลาพิเศษ 2–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2019 จอห์นสัน ทำประตูแรกในนามสโมสร ในเกมไทยลีก นัดที่บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะ นครราชสีมา ที่สนามเฉลิมพระเกียรติฯ 3–2
นาสคาร์คัพ ซีรีส์
มอนส์เตอร์ เอนเออะจิ นาสคาร์คัพ ซีรีส์ (Monster Energy NASCAR Cup Series) คือการแข่งขันรถยนต์ในระดับสูงสุดของ สมาคมการแข่งรถสต็อกคาร์แห่งชาติ (นาสคาร์) ซึ่งชื่อของรายการแข่งขันนั้นตั้งตามผู้สนับสนุนปัจจุบันคือ มอนส์เตอร์ เอนเออะจิ
แดร์เดวิล (มาร์เวลคอมิกส์)
แดร์เดวิล (Daredevil) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรสัญชาติอเมริกันจากมาร์เวลคอมิกส์ แดร์เดวิลสร้างสรรค์โดยนักเขียน สแตน ลี และนักวาด บิลล์ เอเวอเรตต์ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง แดร์เดวิล ฉบับ 1 (เมษายน ค.ศ. 1964)
ต้นกำเนิดของแดร์เดวิลเกิดขึ้นที่ย่านเฮลส์คิตเชนในนครนิวยอร์ก แมตต์ เมอร์ด็อกเป็นเด็กหนุ่มที่ตาบอดเพราะถูกสารกัมมันตรังสีที่บรรทุกมาจากรถบรรทุกคันหนึ่ง ขณะที่ผลักชายแก่คนหนึ่งซึ่งกำลังจะถูกรถชน สารกัมมันตรังสีก็ราดใส่ตาของแมตต์ ในขณะที่เขาไม่สามารถมองเห็นได้ แต่การที่ถูกสารกัมมันตรังสีราดใส่ตา ทำให้เขามีประสาทสัมผัสที่สูงกว่าคนทั่วไป เขามีพ่อเป็นนักมวยชื่อแจ็ค เมอร์ด็อคคอยช่วยเหลือเขาในขณะที่เขาเติบโตขึ้น แต่แจ็คถูกฆ่าตายในภายหลังโดยมาเฟียที่ต้องการจะให้แจ็คล้มมวย หลังจากเหตุการ์ณนั้นแมตต์ก็ได้สวมชุดสีเหลือง-แดง-ดำ(ต่อมาเป็นสีแดงเข้ม) แมตต์พยายามออกปราบอาชญากรและคนเลวในเมืองตอนกลางคืน รวมทั้งบูลส์อายและคิงพิน นอกจากนี้เขายังเป็นทนายความ แดร์เดวิลเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อชายผู้ไร้ความกลัว และ ปิศาจแห่งเฮลส์คิตเชน
แฟรงค์ มิลเลอร์ได้เป็นผู้แลตัวละครนี้ในต้นทศวรรษ 1980 และได้ทำให้ตัวละครนี้ได้รับความนิยมและสำคัญอย่างมากในจักรวาลมาร์เวล แดร์เดวิลมีการปรากฏตัวในสื่อต่างๆตั้งแต่แอนิเมชั่น รวมถึงวิดีโอเกม และสินค้า และในปีพ.ศ. 2546 ได้มีการสร้างภาพยนตร์แดร์เดวิลโดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ รับบทโดยเบน แอฟเฟล็ค ต่อมาชาร์ลี ค็อกซ์ก็ได้มารับบทเป็นแดร์เดวิล ในมาร์เวลส์ แดร์เดวิล ออกฉายทางช่องเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2015เป็นต้นมา
ยุค 60
ตัวละครนี้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนมาร์เวลคอมิกส์ แดร์เดวิล #1(เม.ย. ค.ศ.1964)สร้างขึ้นโดยนักเขียนสแตน ลี และนักวาดบิล เอเวอร์เรตต์ และออกแบบตัวละครโดยแจ็ก เคอร์บีให้มีกระบองเป็นอาวุธ
นักเขียนหรือนักประวัติศาสตร์มาร์ก อีวาร์เนียร์ได้สรุป(แต่ไม่สามารถยืนยันได้)ว่าเคอร์บีนั้นเป็นคนออกแบบเครื่องแต่งกายของแดร์เดวิลก่อนที่เอเวอร์เร็ตต์จะนำมาปับปรุง ตัวละครนี้เดิมออกแบบเครื่องแต่งกายสีดำ-เหลืองและสีแดงชวนให้คล้ายคลึงนักกายกรรม ต่อมาวอลลี วูดได้แนะนำให้เปลี่ยนแปลงเครื่องแต่งกายของแดร์เดวิลให้เป็นเป็นสีแดงเพื่อความทันสมัยตั้งแต่ในเล่มที่7เป็นต้นมา  อย่างไรก็ตามปัญหาในเล่มที่7 ก็ได้ตั้งข้อสังเกตส่วนใหญ่ว่าแดร์เดวิลนั้นได้เอาไว้ใช้ต่อสู้กับซับ-มารีเนอร์โดยเฉพาะ และมันก็ได้กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่ได้รับความจดจำมากที่สุดของตัวละครตัวนี้
ความสามารถ พลังพิเศษ และอุปกรณ์ต่าง ๆ
ที่มาพลังของเขานั้นเกิดจากสารเคมีได้กระเด็นเข้าดวงตาซึ่งสารนั้นทำให้เขาตาบอดก็จริง แต่มันก็ทำให้เขามีประสาทสัมผัสที่เหนือมนุษย์ และได้รับการฝึกวิชามาจากนินจาแก่สติ๊ค
ข้อเสีย
ส่วนอาวุธของเขานั้นก็คือไม้เท้าคนตาบอด ที่มีความสามารถเปลี่ยนรูปร่างเป็นอาวุธได้หลากหลายได้แก่ไม้เท้าคนตาบอด, กระบองยาว, กระบอง 2 ท่อนหรือนุนชะกุ, กระบองสั้น 2 ท่อน
ภาพยนตร์
ในปี ค.ศ. 2003 ตัวละครแดร์เดวิลนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องมนุษย์อหังการ อยู่ภายใต้ลิขสิทธิ์ของทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ แสดงโดยเบน แอฟเฟล็ก แต่เนื่องจากรายได้ไม่ดี ฟอกซ์จึงลังเลที่จะสร้างภาคต่อ
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ (ซีรีส์)
หลังจากที่สิทธิ์การทำหนังแดร์เดวิลกลับมาอยู่กับมาร์เวลสตูดิโอส์ มาร์เวลได้จับมือกับเน็ตฟลิกซ์สร้างภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์ทีมซูเปอร์ฮีโรที่เหมือนอเวนเจอร์สในชื่อ ดิเฟนเดอส์ โดยมีแดร์เดวิลเป็นสมาชิกของทีม โดยมีตัวละครอื่น ๆ อีก 2 ตัวในภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องของตัวเอง และเพื่อน ๆ อีก 3 คน ซึ่งแดร์เดวิล รับบทโดยชาร์ลี คอกซ์ และจะมีการฉายเป็น 2 ฤดูกาล ฤดูกาลที่ 1 ฉายครั้งแรกในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2015 และฤดูกาลที่ 2 ฉายวันที่18 มีนาคม ค.ศ.2016
แมงป่องแส้
แมงป่องแส้ หรือ แมงป่องหางแส้ (whip scorpion) เป็นสัตว์ขาปล้องจำพวกแมงจำพวกหนึ่ง อยู่ในอันดับ Thelyphonida
แมงป่องแส้ มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับแมงป่อง มีขา 4 คู่ แต่ขาคู่หน้าเรียวยาวพัฒนาเป็นอวัยวะรับสัมผัส และมีขนยาวตอนปลายลำตัวมีลักษณะยาวคล้ายแส้ ไม่มีอวัยวะในการต่อย จึงเป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษ แต่ก็สามารถปล่อยสารเคมีที่มีกลิ่นฉุนออกมา(มีกลิ่นเปรี้ยว) ซึ่งเป็นกรดอเซติคเป็นส่วนใหญ่ ใช้สำหรับป้องกันตัวไม่ใช้ล่าเหยื่อ อันสามารถขับไล่แมลงบางจำพวกอย่างมดหรือเห็บไปได้
หุบเขากษัตริย์
หุบเขากษัตริย์ (وادي الملوك, Wādī al-Mulūk; The Valley of the Kings) เป็นหุบเขาในประเทศอียิปต์ เป็นหลุมศพของกษัตริย์และราชวงศ์ในราชอาณาจักรใหม่ (ตั้งแต่ราชวงศ์ที่ 18 ถึง 20 ของอียิปต์โบราณ). หุบเขาตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ฝั่งตรงข้ามกับเมืองธีปส์ (หรือ ลักซอร์ในปัจจุบัน) ตั้งอยู่ใจกลางของธีบันเนโครโปลิส บริเวณที่อุดมสมบูรณ์ในทะเลทรายนั้นประกอบด้วย 2 หุบเขาคือ หุบเขาตะวันออก (ที่เป็นที่ตั้งของสุสานเป็นส่วนใหญ่) และหุบเขาตะวันตก
แมงป่องแส้
แมงป่องแส้ สามารถจัดจำแนกได้ตามลักษณะของหาง ซึ่งมีทั้งยาวและสั้น แพร่กระจายพันธุ์ในป่ารวมถึงในเมืองในภูมิภาคที่มีอากาศแบบเมืองร้อนหรือกึ่งเขตร้อนทั้งในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชีย จนถึงออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 2006 มีการจำแนกแมงป่องแส้ออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้มากกว่า 100 ชนิด ส่วนชนิดที่รู้จักและพบในไทย รวมถึงพม่าและกัมพูชา มีประมาณ 30 ชนิดหรือมากกว่า
หุบเขากษัตริย์
ในปี 2006 ได้มีการค้นพบห้อง (เควี 63) และในปี 2008 ได้ค้นพบทางเข้าสุสานอีก 2 แห่ง หุบเขานี้มีหลุมศพอยู่ 63 แห่งและห้อง (ที่มีหลายขนาดทั้งห้องเล็ก ๆ ไปจนถึงสุสานที่มีห้องซับซ้อน ที่มีห้องมากกว่า 120 ห้อง) และยังเป็นที่ฝังพระศพที่สำคัญของราชวงศ์ของอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์โบราณ รวมถึงยังมีสุสานของบุคคลสำคัญอีกหลายแห่ง สุสานตกแต่งด้วยภาพของเทพเจ้าอียิปต์และได้ให้ข้อมูลความเชื่อเกี่ยวกับพิธีศพในช่วงเวลานั้น สุสานทั้งหมดดูเหมือนจะถูกเปิดและโจรรกรรมวัตถุโบราณไปแล้ว แต่ก็ยังให้แนวคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่งและอำนาจในการปกครองในยุคนั้น
แมงป่องแส้
ความจริงก็คือมาตั้งแต่สมัยยุคของยุคคาร์บอนิเฟอรัสและยุคนีโอจีนเป็นมานานแล้ว และก่อนมาถึงช่วงโบราณและอดีตและปัจจุบันเป็นต้นไปที่ผ่านมา
หุบเขากษัตริย์
พื้นที่นี้ถือเป็นการค้นพบด้านโบราณคดีและอียิปต์ศึกษา ตั้งแต่สิ้นสุดศตวรรษที่ 18 สุสานและที่ฝังศพก็ยังคงเป็นที่สนใจในการสำรวจข้อมูล ในยุคสมัยใหม่นี้หุบเขาเป็นที่มีชื่อเสียงขึ้นมาหลังจากการค้นพบสุสานของฟาโรห์ตุตันคามุน (ที่เป็นที่เลื่องลือด้านคำสาปฟาโรห์) และยังถือเป็นหนึ่งในสถานที่โบราณคดีที่โด่งดังที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 1979 ถูกยกให้เป็นมรดกโลก ร่วมกับส่วนที่เหลือของธีบันเนโครโพลิส การค้นพบ การขุดค้นหาวัตถุโบราณ และการอนุรักษ์ยังคงดำเนินการต่อไป และยังถือเป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวในปัจจุบัน ที่เปิดให้เข้าชม
หมีแว่น
หมีแว่น หรือ หมีแอนดีน (Spectacled bear, Andean bear; ) เป็นหมีขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นหมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในทวีปอเมริกาใต้ และเป็นหมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Tremarctos
หมีแว่นมีขนสีดำกับสีเบจมีลักษณะสีที่โดดเด่น เกือบทั่วใบหน้าและส่วนบนของหน้ามีขนสีขาวอมเหลือง โดยเฉพาะรอบดวงตาเป็นวงกลมคล้ายสวมแว่นอยู่ อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
หมีแว่นตัวผู้ขนาดโตเต็มที่มีน้ำหนักประมาณ 100–200 กิโลกรัม (220–440 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 35–82 กิโลกรัม มีความสูงตั้งแต่ 120–200 เซนติเมตร (47–79 นิ้ว) ขณะที่ความยาวหางประมาณ 7 เซนติเมตร (2.8 นิ้ว) ความกว้างของบ่าตั้งแต่ 60–90 เซนติเมตร (24–30 นิ้ว) จัดเป็นสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้
หมีแว่น อาศัยอยู่ในป่าเมฆและป่าดิบ หรือที่ราบสูงของทวีปอเมริกาใต้แถบเทือกเขาแอนดีส เช่น โบลิเวีย, เอกวาดอร์, เวเนซุเอลา, เปรู, ปานามา และอาร์เจนตินา โดยพบได้ในพื้นที่สูงถึง 4,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ปริมาณในธรรมชาติในปัจจุบันเหลืออยู่ประมาณ 2,000–3,000 ตัว เป็นหมีที่หากินและอยู่อาศัยบนต้นไม้เป็นหลัก แม้จะมีน้ำหนักตัวมากก็สามารถปีนป่ายต้นไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว โดยใช้กรงเล็บที่แหลมคม ซึ่งประกอบด้วยสารเคอราตินที่แข็งแกร่ง รวมถึงสามารถกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งได้ด้วย แต่หมีวัยอ่อนกว่าจะมีความชำนาญน้อยกว่าหมีที่มีอายุมากกว่า ขณะที่จะปีนลงต้นไม้นอกจากจะใช้การไต่ลงด้วยกรงเล็บแล้วยังใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงอีกด้วย ตัวเมียมีลูกคราวละ 1–2 ตัว ลูกหมีจะอาศัยอยู่กับแม่จนกระทั่งอายุได้ 8 เดือน โดยมักจะเกาะหลังแม่ไปไหนมาไหนตลอด
หมีแว่น เป็นหมีที่กินผลไม้เป็นอาหารหลัก ที่ชื่นชอบมากที่สุดคือ พืชในวงศ์มะม่วง และพืชในวงศ์สับปะรดที่เกาะอยู่ตามกิ่งไม้ในยอดไม้ โดยเฉพาะส่วนของก้านใบที่สดช่ำ และก็กินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลง เป็นอาหารเสริมได้ด้วย นอกจากนี้แล้วยังมีคำกล่าวอ้างจากชาวพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในถิ่นที่อยู่ของหมีแว่น ยืนยันว่า หมีแว่นเป็นสัตว์ที่ล่าสัตว์อื่นกินเป็นอาหารด้วย เช่น ปศุสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงแมวป่าด้วย จึงทำให้หมีแว่นถูกล่าจากเหตุนี้ รวมถึงการถูกล่าเพื่อนำไปเป็นอาหารและการค้าด้วย
สถาบันกันตนา
สถาบันกันตนา (Kantana Institute) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ได้รับการอนุญาตจัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยบริษัท กันตนาเอ็ดดูเทนเมนท์ (อินเตอร์เนชั่นแนล) จำกัด และได้รับการรับรองวิทยฐานะตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป
สถาบันกันตนา นับเป็นสถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทาง ที่มุ่งเน้นผลิตบัณฑิตเฉพาะด้านการผลิตภาพยนตร์และแอนิเมชันแห่งแรกของประเทศไทย
ประวัติ
สถาบันกันตนา ก่อตั้งขึ้นเพื่อสานต่อปณิธานอันแน่วแน่ของ คุณประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ผู้ก่อตั้งบริษัทกันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กลุ่มธุรกิจอุตสาหกรรมบันเทิงระดับแนวหน้าของประเทศ ที่ต้องการสร้างสถาบันผลิตนักวิชาชีพด้านสื่อบันเทิงซึ่งเปี่ยมด้วยความรู้ความเชี่ยวชาญและอุดมการณ์ในวิชาชีพให้กับวงการบันเทิงเพราะท่านมีความเชื่อมั่นว่า “ความรู้จะเป็นเครื่องยกชูให้ศิลปินสูงส่งขึ้น”
สถาบันกันตนาจึงเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเฉพาะทางด้านการผลิตและการจัดการสื่อบันเทิง เปิดสอนระดับปริญญาตรี หลักสูตรแรกที่เปิดสอน ในปีการศึกษา 2553 คือ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาการผลิตภาพยนตร์และการผลิตแอนิเมชัน และในปีการศึกษา 2554 ได้เสนอเปิดแขนงวิชาการผลิตรายการโทรทัศน์เพื่อการสื่อสารข้ามสื่อเพิ่มเติมไว้ในหลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555 โดยมุ่งหวังที่จะดึงศักยภาพของคนไทยเฉพาะด้านมาสร้างทรัพย์สินที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ก่อให้เกิดการเติบโตและพัฒนาทางเศรษฐกิจสร้างกำลังคนในระดับสูงเพื่อรองรับการเติบโตของอุตสาหกรรม และเพื่อยกระดับวิชาชีพสื่อสารมวลชนของไทยให้มีมาตรฐาน เป็นที่ยอมรับในระดับสากล
หลักสูตร
ปัจจุบันสถาบันกันตนาได้เปิดสอน1คณะวิชาคือ คณะศิลปกรรมการผลิตสื่อ
ชิ (ち)
ชิ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า ち มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 知 และคะตะกะนะเขียนว่า チ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 千 ออกเสียงว่า แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  หรือ  แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น  หรือ  (ぢ ออกเสียงเหมือน じ แต่มีที่ใช้น้อยกว่า) เสียงอ่านที่เปลี่ยนไปจากปกติเนื่องจากเหตุผลทางสัทศาสตร์
อักษรแบบอื่น
ภาษาไอนุออกเสียง チ เป็น นอกจากนี้ก็ใช้ チェ แทนเสียง  ซึ่งสามารถเขียนด้วย セ゚ แทนก็ได้
ลำดับขีด
ฮิระงะนะ ち มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ チ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
คันจิ
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าชิ และขึ้นต้นด้วยชิ มีดังนี้
กระทรวงการท่องเที่ยว (มัลดีฟส์)
กระทรวงการท่องเที่ยว เป็นหน่วยงานประเภทกระทรวงของรัฐบาลมัลดีฟส์ กระทรวงมีหน้าที่รับผิดชอบในการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศมัลดีฟส์ กระทรวงการท่องเที่ยวก่องตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1965 หลังจากที่ประเทศมัลดีฟส์ได้รับอิสรภาพ
สมุดข่อย
สมุดข่อย หรือ สมุดไทย เป็นสมุดเอกสารตัวเขียนแบบพับที่เคยนิยมใช้ในวัฒนธรรมพุทธ ได้แก่ ประเทศไทย, ประเทศกัมพูชา, ประเทศลาว, ประเทศพม่า และประเทศศรีลังกา เทคนิคในการผลิตน่าจะมาจากราชอาณาจักรซีลอนโบราณ (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา) ส่วนใหญ่ทำมาจากข่อย โดยไม่เย็บเล่มเหมือนหนังสือตะวันตก แต่จะพับรวมกันแบบรอยพับ สมุดข่อยอาจทำมาจากกระดาษสีดำ (สมุดไทยดำ) หรือกระดาษขาว (สมุดไทยขาว) การใช้สมุดข่อยในประเทศไทยสามารถสืบไปได้ถึงสมัยสุโขทัย ส่วนใหญ่มักใช้เขียนตำราทางโลก เช่น พระราชพงศาวดาร เอกสารทางกฎหมาย และงานวรรณกรรม ในขณะที่เอกสารตัวเขียนใบลานมักใช้กับตำราทางศาสนา นอกจากนี้ สมุดนี้มีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น ปะระไบ ในภาษาพม่า, สะหมุดข่อย ในภาษาลาว, พับสา ในภาษาไทยถิ่นเหนือและลาว และ ไกรง์ ในภาษาเขมร
พม่า
กระดาษที่ทำจากใบไผ่และใบลาน ปะระไบ เคยเป็นสื่อหลักในการเขียนและการวาดรูปในของพม่าสมัยใหม่ตอนต้น
มีปะระไบอยู่สองประเภท: ในอดีต ปะระไบดำ (ပုရပိုက်နက်) เคยใช้ในการเขียน ในขณะที่ ปะระไบขาว (ပုရပိုက်ဖြူ) เคยใช้ในการวาดรูป นอกจากนี้ ปะระไบดำมักใช้กับผลงานที่มีความสำคัญทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิค เช่น แพทยศาสตร์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์, โหราศาสตร์, ประวัติศาสตร์, สังคมและเศรษฐศาสตร์วิเคราะห์, ดนตรี, ลำนำประวัติศาสตร์, นิยาย, กวีนิพนธ์ เป็นต้น ส่วน ปะระไบขาว มักมีภาพสีของกิจกรรม, เรื่องราว, ประเพณีและมารยาททางสังคม, บ้าน, เครื่องแต่งกาย, ทรงผม, เครื่องประดับ เป็นต้น ของกษัตริย์และข้าราชสำนัก พงศาวดารพม่าส่วนใหญ่ได้รับการบันทึกลงไปในปะระไบ
กัมพูชา
กระดาษที่ทำสมุดเขมร มีชื่อว่า ไกรง์ (kraing) ที่ทำมาจากเปลือกไม้ของต้นหม่อน เก็บไว้ในเจดีย์ทั่วประเทศ ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชาและต่อมาในสมัยของเขมรแดงในคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 เจดีย์กัมพูชารวมถึงห้องสมุดมากถึงร้อยละ 80 ถูกเผาทำลาย ในประเทศกัมพูชา มี ไกรง์ ตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเขมรจำนวนน้อยมากที่ยังคงอยู่
กิ้งกือมังกรสีชมพู
กิ้งกือมังกรสีชมพู (Shocking pink millipede; ) เป็นกิ้งกือมังกรที่พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวในโลก ค้นพบโดยนักสำรวจสมัครเล่น กลุ่ม siamensis.org ซึ่งต่อมาได้แจ้งให้ ศ.ดร.สมศักดิ์ ปัญหา และคณะทราบ เมื่อเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2550 บริเวณป่าเขาหินปูนแถบภาคกลางตอนบนต่อกับภาคเหนือตอนล่าง
กิ้งกือมังกรสีชมพูจัดในวงศ์กิ้งกือมังกร มีสีชมพูสดใสแบบช็อกกิงพิงก์ (shocking pink) มีปุ่มหนามคล้ายมังกร เมื่อโตเต็มวัยจะมีลำตัวยาวประมาณ 7 ซม. มีจำนวนปล้องราว 20-40 ปล้อง และสามารถขับสารพิษประเภทไซยาไนด์ออกมาจากต่อมขับสารพิษข้างลำตัวเพื่อป้องกันตนเองจากศัตรูธรรมชาติ
กิ้งกือมังกรสีชมพู พบเป็นแห่งแรกในโลกที่ประเทศไทย ในอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี
มัวะห์กัมและมุตะชาบิฮ์
มัวะห์กัม และ มุตะชาบิฮ์ (محکم و متشابه) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่ใช้ในอัลกุรอาน โดย มัวะห์กัม หมายถึง "ชัดเจน" และ มุตะชาบิฮ์ คือ "เป็นนัย"
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1942
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีการตั้งคำถามถึง 2 ข้อ จัดตั้งขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1942
แบล็กออร์ไวต์
"แบล็กออร์ไวต์" (Black or White) เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม เดนเจอรัส ของไมเคิล แจ็กสัน ออกจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ถือเป็นซิงเกิลเพลงร็อกที่ขายดีที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1990 "แบล็กออร์ไวต์" มีส่วนผสมแนวเพลงฮาร์ดร็อก แดนซ์และแร็ป แต่โดยพื้นฐานเป็นฮาร์ดร็อกเหมือนอย่างเพลง "บีตอิต"
เพลงประพันธ์และเรียบเรียงโดยแจ็กสัน กับท่อนแร็ปที่เขียนโดยบิลล์ บอตเทรลล์ เป็นเพลงที่มีเนื้อหาเพื่อสร้างเสริมความเป็นหนึ่งเดียวของชาติพันธุ์ โดยมีท่อนริฟฟ์ นำมาจากเพลง "Hurts So Good" ของจอห์น เมลเลนแคมป์ โดยได้สแลชมือกีตาร์และบิลล์ บอตเทรลล์มาช่วย
เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในชาร์ต บิลบอร์ดฮอต 100 และ ยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต และอีก 18 ประเทศทั่วโลก
กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ
กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ (Public Investment Fund; PIF, صندوق الإستثمارات العامة) เป็นกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติของซาอุดีอาระเบีย เป็นหนึ่งในกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยสินทรัพย์รวมโดยประมาณอย่างน้อย 6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ กองทุนตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1971 มีวัตถุประสงค์เพื่อการลงทุนกองทุนในนามของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย กองทุนนี้ควบคุมโดยมกุฏราชกุมารมุฮัมมัด บิน ซัลมาน ผู้ปกครองซาอุดีอาระเบีย โดยพฤตินัย ตั้งแต่ ค.ศ. 2015
ในปี 2021 พีไอเอฟซื้อกิจการนิวคาสเซิลยูไนเต็ด สโมสรในพรีเมียร์ลีก ซึ่งการซื้อกิจการครั้งนี้ จุดชนวนให้เกิดการประณามจากองค์กรสิทธิมนุษยชน รวมถึงสโมสรในพรีเมียร์ลีกอีก 19 สโมสรที่ประณามการเข้าซื้อกิจการนิวคาสเซิลของซาอุดิอาระเบีย โดยระบุว่าทำให้แบรนด์พรีเมียร์ลีกเสียหาย
พระราชพิธีทรงผนวชในรัชกาลที่ 9
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเป็นพุทธศาสนิกชนที่มีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นที่ยิ่ง เมื่อ พ.ศ. 2499 มีพระราชประสงค์ที่จะทรงผนวชในพระบวรพุทธศาสนาตามโบราณราชประเพณี จอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอรับพระราชภาระสนองพระเดชพระคุณในการทรงผนวชในนามของรัฐบาลและประชาชนชาวไทย และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้แต่งตั้งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี ให้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ด้วยความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎร
ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงผนวชในพระบวรพุทธศาสนาเป็นเวลา 15 วัน ระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม - 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ดังตามลำดับเหตุการณ์ในระหว่างทรงประทับพระผนวช ดังนี้
วันพฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2499
ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เชิญเสด็จพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าทูลละอองธุลีพระบาท และคณะทูตานุทูต เข้ามาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย เพื่อทรงแถลงพระราชดำริในการที่จะเสด็จออกทรงพระผนวช
อีกทั้งโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ราษฎรเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท หน้าพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท เพื่อมีพระราชดำรัสแก่ประชาราษฎร ความตอนหนึ่งว่า
วันจันทร์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2499
เวลา 14.00 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จฯ ยังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หลังจากทรงเจริญพระเกศา โดยสมเด็จพระราชชนนีทรงจรดพระกรรไกรบิดเปลื้องพระเกศาเป็นปฐมฤกษ์แล้ว ทรงเครื่องเศวตพัสตรีทรงจุดธูปเทียนบูชาพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระสัมพุทธพรรณี และพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงรับผ้าไตรจากสมเด็จพระราชชนนีแล้วทรงเข้าบรรพชาอุปสมบทในท่ามกลางสังฆสมาคม ซึ่งมีสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราช เป็นประธาน เมื่อเสร็จพิธีแล้วพระภิกษุพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงได้รับสมญานามจากพระราชอุปัชฌาจารย์ ว่า “ภูมิพโล” ในระหว่างที่ทรงดำรงสมณเพศ ทรงรับประเคนผ้าไตรจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และทรงรับไทยธรรมจากสมเด็จพระบรมราชชนนี ตามลำดับ
จากนั้น พระภิกษุพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปทำทัฬหิกรรม ณ พระพุทธรัตนสถาน ในพระบรมมหาราชวัง โดยมีสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราช เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระศาสนโศภน (จวน อุฏฺฐายี) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ จากนั้นทรงประกอบพิธีตามขัตติยราชประเพณี แล้วเสด็จฯ ไปประทับ ณ พระตำหนักปั้นหย่า วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ระหว่างที่ทรงดำรงสมณเพศ พระภิกษุพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงปฏิบัติพระราชกิจ เช่นเดียวกับพระภิกษุทั้งหลายอย่างเคร่งครัด เช่น เสด็จลงพระอุโบสถทรงทำวัตรเช้า–เย็น ตลอดจนทรงสดับพระธรรมและพระวินัยนอกจากนี้ยังได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจพิเศษอื่นๆ เช่น
วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2499
เสด็จฯ ไปทรงรับบิณฑบาต จากพระบรมวงศานุวงศ์และข้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน ในโอกาสนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งยังเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทด้วย
วันจันทร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499
เสด็จฯ ไปทรงรับบิณฑบาต ณ วังสระปทุม
วันพฤหัสบดีที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499
ได้เสด็จฯ ไปทรงนมัสการพระปฐมเจดีย์ จังหวัดนครปฐม
วันอาทิตย์ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ 2499
เสด็จฯ ไปทรงรับบิณฑบาตรจากประชาชนทั้งในบริเวณถนนพระสุเมรุ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และสี่แยกราชเทวี ถนนเพชรบุรี อีกด้วย
วันจันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499
พระภิกษุพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงลาผนวช ณ วัดบวรนิเวศวิหาร รวมเวลาทรงผนวชทั้งสิ้น 15 วัน
รายพระนามและรายนามพระเถระที่นั่งหัตถบาส
ในพระราชพิธีนี้ มีพระเถระ 30 รูป นั่งหัตถบาส มีรายนามดังนี้
สถาปนาฐานันดรศักดิ์และสมเด็จพระสังฆราช
อนึ่ง ในการทรงผนวชครั้งนี้ เมื่อถึงวันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระอิสริยศักดิ์ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ขึ้นเป็น พระบรมราชินีนาถ และวันที่ 20 ธันวาคม ปีเดียวกันนี้ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราช พระราชอุปัชฌาจารย์ ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้า และถวายฐานันดรศักดิ์เป็นกรมหลวง
สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2562
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2562
ภาพรวมสถิติ
{| class="wikitable" style="text-align: center" !rowspan=2|การแข่งขัน !colspan=8|ตารางคะแนน !G !W !D !L !GF !GA !GD !ชนะร้อยละ
! ทั้งหมด
ผู้ทำประตู
''นับรวมการแข่งขันอย่างเป็นทางการทั้งหมด. รายชื่อเป็นไปตามหมายเลขเสื้อในกรณีที่จำนวนประตูเท่ากัน.''
คลีนชีตส์
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.
ไอซ์สไปซ์
ไอซิส ไนจา แกสตัน (Isis Naija Gaston; เกิด 1 มกราคม ค.ศ. 2000) หรือชื่อในวงการคือ ไอซ์สไปซ์ (Ice Spice) เป็นแร็ปเปอร์และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในเดอะบร็องซ์ นครนิวยอร์ก เธอเริ่มอาชีพทางดนตรีในปี 2021 หลังจากได้พบกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อ ริโอทูซา ขณะเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรัฐแห่งนิวยอร์กที่เพอร์เชส ไอซ์สไปซ์ได้รับความสนใจจากซิงเกิล "มันช์ (ฟีลลินยู)", "บิกีนีบอตทอม" และ "อินฮามูด" ซึ่งทั้งหมดวางจำหน่ายล่วงหน้าก่อนอีพีชุดแรกของเธอ ไลก์..? (2023) โดยเธอได้รับคำยกย่องจาก จอน คารามานิกา แห่ง เดอะนิวยอร์กไทมส์ ให้เป็น "เจ้าหญิงคนใหม่ของวงการเพลงแร็ป"
ชีวิตช่วงแรก
ไอซิส แกสตัน เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2000 ในเดอะบร็องซ์ นครนิวยอร์ก เธอเติบโตในย่านถนนฟอร์ดแฮม เป็นลูกสาวคนโตในบรรดาพี่น้องห้าคน พ่อของเธอเป็นอดีตแร็ปเปอร์ใต้ดินชาวแอฟริกัน-อเมริกันที่มีเชื้อสายไนจีเรีย ส่วนแม่ของเธอเป็นชาวโดมินิกัน ซึ่งให้กำเนิดแกสตันขณะอายุ 17 ปี ทั้งคู่พบกันที่แมคโดนัลด์ ก่อนจะหย่าร้างกันเมื่อแกสตันอายุสองขวบ เนื่องจากพ่อแม่ของเธอมักจากบ้านไปทำงานบ่อย ๆ เธอจึงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับปู่ย่าตายายและลูกพี่ลูกน้องของเธอ เธอเข้าเรียนในเดอะบร็องซ์ ก่อนย้ายเข้าโรงเรียนเซเครดฮาร์ตไฮสกูล ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกในยองเกอส์
เมื่ออายุ 7 ปี แกสตันเริ่มสนใจดนตรีฮิปฮอปหลังจากได้ฟังเพลงของลิลคิม, นิกกี มินาจ และแร็ปเปอร์คนอื่น ๆ เธอเริ่มเขียนกวีนิพนธ์และแร็ปแบบฟรีสไตล์ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถมจนถึงมัธยมปลาย จากนั้นเธอเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยรัฐแห่งนิวยอร์กที่เพอร์เชส (SUNY)
การทำงาน
ไอซ์สไปซ์เริ่มอาชีพทางดนตรีในปี 2021 หลังจากได้พบกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อ ริโอทูซา ขณะเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรัฐแห่งนิวยอร์กที่เพอร์เชส ซึ่งท้ายที่สุดเธอก็ตัดสินใจลาออก ริโอทูซารับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับเพลงเปิดตัวของเธออย่าง "บูลลีฟรีสไตล์" วางจำหน่ายในเดือนมีนาคม 2021 หลังจากวิดีโอของไอซ์สไปซ์ที่ทำชาเลนจ์ "บัสอิต" กลายเป็นไวรอลบนทวิตเตอร์ เพลง "เนมออฟเลิฟ" ก็ได้รับความสนใจบนซาวด์คลาวด์ ซึ่งทำให้เธอเริ่มมีชื่อเสียงบนอินสตาแกรม เพลง "มันช์ (ฟีลลินยู)" วางจำหน่ายในวันที่ 10 สิงหาคม 2022 ผลิตโดยริโอทูซา เพลงได้รับความนิยมหลังจากได้รับการสนับสนุนจากเดรก ซึ่งเล่นเพลงนี้บนสถานีวิทยุซิริอุสเอกซ์เอ็ม ซาวด์ 42 ต่อมากลายเป็นไวรอลบนทวิตเตอร์และติ๊กต็อก เพลงได้เข้าชาร์ต บิลบอร์ด ฮอตอาร์แอนด์บี/ฮิปฮอปซองส์ และชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100 ในเดือนกันยายน 2022 ไอซ์สไปซ์ร้องรับเชิญให้กับบีเลิฟในเพลง "วันไทม์" ในเดือนเดียวกัน เธอได้เซ็นสัญญากับเทนแครัตโปรเจกต์และแคปิตอลเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม เธอออกเพลง "บิกีนีบอตทอม" อีพีชุดแรกของไอซ์สไปซ์ ไลก์..? วางจำหน่ายในวันที่ 20 มกราคม 2023
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1945
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีการตั้งคำถามถึง 2 ข้อ จัดตั้งขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1945
สาธารณรัฐกงสี
สาธารณรัฐกงสี (kongsi republic; ) บางครั้งเรียกว่า ประชาธิปไตยกงสี (kongsi democracy) หรือ สหพันธ์กงสี (kongsi federation) เป็นรัฐปกครองตนเองบนเกาะบอร์เนียวที่ก่อตัวขึ้นจากการรวมตัวกันของชุมชนทำเหมืองชาวจีนที่เรียกว่ากงสี ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 สาธารณรัฐกงสีควบคุมดินแดนทางตะวันตกของเกาะบอร์เนียวเกือบทั้งหมด สาธารณรัฐกงสีที่ใหญ่ที่สุดสามแห่งประกอบด้วยสาธารณรัฐหลานฟาง สาธารณรัฐเหอชุ่น (和順共和國) และสหพันธ์ซานเถียวโกว (三条沟聯邦) กงสีเชิงพาณิชย์มีอยู่ทั่วไปในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลที่มีอยู่ทั่วโลก ทว่าสาธารณรัฐกงสีบนเกาะบอร์เนียวมีความเฉพาะตัวในฐานะที่เป็นรัฐอธิปไตยที่ควบคุมดินแดนเป็นแนวขนาดใหญ่
สาธารณรัฐกงสีแข่งขันกับดัตช์ในการปกครองบอร์เนียว อันนำไปสู่การเกิดสงครามกงสีจำนวนสามครั้ง ได้แก่ ค.ศ. 1822–24, ค.ศ. 1850–54 และ ค.ศ. 1884–85 ซึ่งในท้ายที่สุดดัตช์มีชัยชนะเหนือสาธารณรัฐกงสีทั้งมวล และนำดินแดนเหล่านั้นเข้าอยู่ภายใต้อำนาจของอาณานิคมดัตช์
สหพันธ์กงสีปกครองแบบประชาธิปไตยทางตรง และได้รับการเรียกขานว่า "สาธารณรัฐ" เป็นครั้งแรกโดยนักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตามนักวิชาการสมัยใหม่มีมุมมองที่ต่างกันว่าสาธารณรัฐกงสีควรถือเป็นสาธารณรัฐแบบตะวันตกหรือเป็นประชาธิปไตยแบบประเพณีจีน
มวลเขาสูงอันนปูรณะ
อันนปูรณะ (अन्नपूर्ण) เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันตก ในประเทศเนปาล ซึ่งประกอบด้วยยอดเขาสูงเกินกว่า 7,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ถึง 6 ยอด ยอดเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดคืออันนปูรณะ 1 (Annapurna I) ยอดเขาสูงอันดับที่ 10 ของโลก หนึ่งใน 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 8 พันเมตร คือมีความสูงถึง 8,091 เมตร นอกจากนี้ในมวลเขาสูงอันนปูรณะ มีเขาสรางโกฏ (सराङकोट) สูง 1,592 เมตรจากระดับน้ำทะเล ซึ่งเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น ที่ได้รับการยกย่องว่าสวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ชื่อ อันนปูรณะ มาจากภาษาสันสกฤต หมายถึง เทวีแห่งการเก็บเกี่ยว ซึ่งในคติทางฮินดูถือเป็นปางที่ 8 ใน 9 ปางของพระอุมาเทวี ชายาของพระศิวะ ที่ทรงเป็นผู้ประทานความอุดมสมบูรณ์แก่พืชพันธุ์ธัญญาหาร เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าปาง "มหาเคารี" ซึ่งเป็นปางที่มีผู้สักการบูชามากที่สุด รองจากปาง "กาลราตรี" หรือ "เจ้าแม่กาลี" และเพื่อแสดงความเคารพ รัฐบาลเนปาลได้ประกาศสงวนเขามาฉาปุจฉเรหรือเขาหางปลาใกล้เมืองโปขรา เป็นเขตปลอดนักไต่เขา เพื่อให้เป็นที่สถิตของ องค์เทวีอันนปูรณะ
ยอดเขาอันนปูรณะ 1 เป็นยอดเขาสูงเกิน 8,000 เมตรแห่งแรกที่มีมนุษย์ไต่ถึง โดยมอริส แอร์ซอก (Maurice Herzog) และหลุยส์ ลัชนาล (Louis Lachenal) นักไต่เขาชาวฝรั่งเศส นำทีมอีก 7 คน ขึ้นสู่ยอดเขาสำเร็จใน พ.ศ. 2493 หรือ 3 ปีก่อนที่เซอร์เอ็ดมันด์ ฮิลลารี จะพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ และแม้ว่าเอเวอเรสต์ จะโด่งดังในฐานะยอดเขาสูงที่สุดในโลก แต่ในความเป็นจริง มีนักไต่เขามาเยือนอันนปูรณะถึงกว่า 40,000 คนต่อปี ซึ่งมากกว่าเอเวอเรสต์ 2 เท่า เนื่องจากอันนปูรณะมีความหลากหลายทางสภาพภูมิศาสตร์ ทั้งทะเลสาบในหุบเขาโปขราที่มีอากาศร้อนชื้นไปจนถึงภูเขาน้ำแข็ง ประกอบไปด้วยพรรณไม้และสัตว์ป่า เช่น แพะภูเขา เสือดาวหิมะ รวมทั้งนกต่าง ๆ กว่า 400 ชีวิต โดยมีชนเผ่าที่แตกต่างกันถึง 7 ชนเผ่า ทำให้เส้นทางเดินเขารอบมวลเขาสูงอันนปูรณะหนึ่งสัปดาห์ ถือเป็นเส้นทางคลาสสิกแห่งหนึ่งสำหรับนักไต่เขาทั่วโลก
ยอดสูงสุดของอันนปูรณะถือเป็นหนึ่งในยอดเขาอันตรายที่สุดในโลก มีอัตราการเสียชีวิตของนักไต่เขาสูงถึงร้อยละ 40 จากสถิติจนถึง พ.ศ. 2548 มีผู้พิชิตยอดเขาอันนปูรณะสำเร็จ 103 คน และมีผู้เสียชีวิตถึง 56 คน ส่วนมากเนื่องจากหิมะถล่มที่เกิดขึ้นเป็นประจำ
ยอดเขาสูงในมวลเขาสูงอันนปูรณะ
ยอดเขาสูงเกิน 7,200 เมตรในมวลเขาสูงอันนปูรณะ มีด้วยกัน 6 ยอด ตามลำดับความสูง คือ
นิยายนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หรือ นารูโตะ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจา เขียนเรื่องและภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 ในนิตยสาร "โชเนนจัมป์" ในประเทศญี่ปุ่น และจบลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 รวมทั้งหมด 700 ตอน 72 เล่ม หลังจากนั้นได้มีการตีพิมพ์นิยายประเภทไลต์โนเวลออกมา 2 ชุด คือชุดฮิเด็น (เปิดตำนานลับ) และชินเด็น แม้ว่านิยายแต่ละเล่มเขียนภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ เหมือนกัน แต่นิยายแต่ละเล่มเขียนเรื่องโดยผู้เขียนต่างกัน
เส้นเวลาของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นี่เป็นเส้นเวลาของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะที่ถูกปล่อยออกมาโดยโชเน็นจัมป์
11 ตุลาคม ,17 ปี หลังนารูโตะเกิด หลายเดือนต่อมา 2 ปีต่อมา หลายเดือนต่อมา หลายวันต่อมา หลายเดือนต่อมา มากกว่า 10 ปีต่อมา หลายปีต่อมา หลายเดือนต่อมา
อาโดโบ
อาโดโบ (adobo) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ได้รับความนิยมปรุงจากเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลหมักด้วยน้ำส้มสายชูและกระเทียม ทอดในน้ำมันจนเป็นสีน้ำตาล คำว่า "อาโดโบ" มาจากภาษาสเปน แต่วิธีการทำอาหารเป็นของชนพื้นเมืองชาวฟิลิปปินส์ เมื่อสเปนเอาชนะฟิลิปปินส์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวสเปนจึงรู้จักขั้นตอนการทำอาหารพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับน้ำส้มสายชูซึ่งเรียกว่า อาโดโบ ซึ่งเป็นภาษาสเปนหมายถึงการปรุงรสหรือหมัก
แม้ว่าอาโดโบของฟิลิปปินส์และสเปนมีลักษณะบางอย่างร่วมกัน แต่พวกเขาจะอ้างถึงสิ่งที่มีที่มาต่างกัน อาโดโบของฟิลิปปินส์ได้รับการอธิบายในภาษาสเปนว่าเป็นอาหารที่ปรุงโดยการหมัก แต่อาโดโบสำหรับชาวฟิลิปปินส์มีลักษณะเฉพาะกว่า โดยทั่วไปหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อหมูหรือไก่หรือรวมกันเคี่ยวให้สุกอย่างช้า ๆ ในซอสถั่วเหลือง น้ำส้มสายชู กระเทียมบด ใบกระวาน และพริกไทยดำและมักมีสีน้ำตาลจากการทอดหรืออบในกระทะ
บางครั้งจะเรียกอาโดโบว่าสตูฟิลิปปินส์ กินกับข้าวทั้งที่บ้านและสำหรับเหมาะสำหรับพกไว้เป็นเสบียงอาหารระหว่างการเดินทาง เพราะเป็นอาหารที่เก็บได้นานโดยไม่ต้องแช่เย็น การที่อาหารชนิดนี้เก็บได้นานน่าจะมาจากน้ำส้มสายชูที่เป็นเครื่องปรุงหลักยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในอาหารได้เป็นอย่างดี
เครือข่ายพื้นที่สงวนชีวมณฑลโลก
เครือข่ายพื้นที่สงวนชีวมณฑลโลก (World Network of Biosphere Reserves; WNBR) เป็นพื้นที่คุ้มครองที่กำหนดขึ้นในระดับสากล ซึ่งแต่ละรายการเรียกว่า พื้นที่สงวนชีวมณฑล ภายใต้โครงการมนุษย์และชีวมณฑล (Man and the Biosphere (MAB) Programme) ขององค์การยูเนสโก ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514 มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงและวางแนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม บนพื้นฐานวิทยาศาสตร์โดย เช่น ส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน
เครือข่าย
ใน พ.ศ. 2564 องค์การยูเนสโกได้กำหนดพื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกแล้วทั้งสิ้น 727 รายการ ใน 131 รัฐ ประกอบด้วย
เซอริวาสแตติน
เซอริวาสแตติน (Cerivastatin) (ชื่อการค้า: Baycol, Lipobay) เป็นยาลดระดับไขมันในกระแสเลือดกลุ่มสแตตินที่ได้จากการสังเคราะห์ โดยมีข้อบ่งใช้เพื่อลดระดับคอเลสเตอรอลในเลือดและเพื่อป้องกันการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ปัจจุบันเซอริวาสสแตตินถูกถือลิขสิทธิ์การผลิตและจัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาโดยบริษัทยาที่มีชื่อ เบเย่อร์ เอ.จี. (Bayer A.G.) ตั้งแต่ช่วงท้ายทศวรรษ 1990 โดยในตลาดของยาลดไขมันในกระแสเลือดชนิดใหม่ในขณะนั้น เซอริวาสแตตินของเบเยอร์นั้นถือเป็นคู่แข่งสำคัญของอะโทวาสแตติน ซึ่งเป็นยากลุ่มเดียวกันจากบริษัทไฟเซอร์ ซึ่งเป็นบริษัทยาที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในวงการตลาดยา ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 เบเย่อร์ เอ.จี. ได้ยกเลิกการจำหน่ายและถอนเซอริวาสแตตินออกจากตลาดยาทั่วโลกด้วยความสมัครใจ เนื่องจากพบการเกิดอาการข้างเคียงที่รุนแรง คือ การเสียชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อลายสลาย (fatal rhabdomyolysis)
การศึกษาและเฝ้าระวังติดตามการใช้ยาหลังการวางตลาด
ในระหว่างการศึกษาและเฝ้าระวังติดตามการใช้ยาเซอริวาสแตตินหลังจากยาออกวางจำหน่ายในท้องตลาดแล้ว (post marketing surveillance: PMS) พบรายงานผู้ป่วยจำนวน 52 รายเสียชีวิตขณะอยู่ระหว่างการใช้เซอริวาสแตติน โดยมีสาเหตุหลักมาจากกล้ามเนื้อลายสลายและไตวายเฉียบพลัน ซึ่งเป็นผลกระทบจากการเกิดโรคกล้ามเนื้อลายสลายต่อหนึ่ง โดยความเสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติดังกล่าวจะเพิ่มมากยิ่งขึ้นในกลุ่มผู้ที่ใช้เซอริวาสแตตินร่วมกับยาลดไขมันในเลือดไฟเบรต โดยเฉพาะเจ็มไฟโบรซิล (Gemfibrozil; ชื่อการค้า Lopid) รวมไปถึงผู้ที่ใช้เซอริวาสแตตินในขนาดสูง (0.8 mg/day) ด้วย หลังจากพบรายงานการเกิดความผิดปกติดังกล่าว 18 เดือน บริษัทเบเย่อร์ เอ.จี. ได้พิจารณาเพิ่มข้อห้ามใช้เพิ่มเติมลงบนบรรจุภัณฑ์ของเซอริวาสแตติน โดยห้ามใช้เซอริวาสแตตินร่วมกับเจ็มไฟโบรซิล
ทั้งนี้ เมื่อเปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดโรคกล้ามเนื้อลายสลายระหว่างเซอริวาสแตตินกับยาสแตตินชนิดอื่น พบว่า อุบัติการณ์การเกิดความผิดปกติดังกล่าวของผู้ที่ใช้เซอริวาสแตตินสูงกว่าผู้ที่ได้รับสแตตินชนิดอื่นถึง 16-80 เท่า ยิ่งไปกว่านั้น ยังพบผู้ป่วยที่เกิดโรคกล้ามเนื้อลายสลายที่ไม่ก่อให้เกิดการเสียชีวิต (nonfatal rhabdomyolysis) ระหว่างการใช้เซอริวาสแตตินประมาณ 385 คน ซึ่งสูงกว่าสแตตินชนิดอื่น 5-10 เท่า นอกจากนี้แล้วเซอริวาสแตตินยังสามารถเหนี่ยวนำให้เกิดอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง (myopathy) ซึ่งความรุนแรงอาการดังกล่าวมีความสัมพันธ์แบบแปรผันตรงกับขนาดยาที่ผู้ป่วยได้รับ แต่การเกิดอุบัติการณ์ดังกล่าวนั้นถูกเปิดเผยออกมาโดยเบเย่อร์ภายหลังที่บริษัทถูกฟ้องร้องและมีการเปิดเผยเอกสารของบริษัทที่เกี่ยวเนื่องกับประเด็นดังกล่าวแต่ไม่เคยตีพิมพ์ชี้แจงมาก่อน
อินเตอร์สเตต 8
อินเตอร์สเตต 8 (Interstate 8 หรือ I-8) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ถนนซันเซตคลิฟส์ใกล้อ่าวมิสชัน ในเมืองแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เกือบจะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก สู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองกาซากรันดี รัฐแอริโซนา
เส้นทางในช่วงที่ผ่านรัฐแคลิฟอร์เนียแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1975 และในช่วงรัฐแอริโซนาแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1977 แต่ว่าสะพานข้ามแม่น้ำโคโลราโดยังไม่แล้วเสร็จ จนมาแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1978 ตั้งแต่นั้นมาก็ได้ขยายฟรีเวย์ในช่วงที่ผ่านแซนดีเอโกเนื่องจากความแออัดที่เพิ่มขึ้น และได้ก่อสร้างเส้นทางขึ้นมาใหม่ในช่วงที่ผ่านเคาน์ตีอิมพีเรียลเนื่องจากถูกพายุเฮอริเคนแคทลีนพัดถล่ม
ในแคลิฟอร์เนีย อินเตอร์สเตต 8 ตั้งอยู่ใกล้กับแนวชายแดนสหรัฐอเมริกา-เม็กซิโกมาก โดยห่างไปเพียงไม่ถึงครึ่งไมล์ (1 กิโลเมตร) ทางใต้ของอินเตอร์สเตต และยังเป็นถนนที่ต่ำที่สุดของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตอีกด้วย คือต่ำกว่าระดับน้ำทะเลถึง 52 ฟุต (16 เมตร) บริเวณใกล้กับเมืองเอลเซนโทร รัฐแคลิฟอร์เนีย
อาหารบรูไน
อาหารบรูไน (Masakan Brunei) มีลักษณะคล้ายกับอาหารของประเทศเพื่อนบ้านได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย นอกจากนั้นยังได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากอินเดีย จีน ไทย และญี่ปุ่น ปลาและข้าวเป็นอาหารหลัก เนื้อวัวรับประทานน้อยเพราะมีราคาแพง เนื่องจากอิทธิพลของศาสนาอิสลาม อาหารที่รับประทานจึงเป็นอาหารฮาลาล หลีกเลี่ยงเนื้อหมู และห้ามดื่มแอลกอฮอล์ในบรูไน อาหารบรูไนมักจะมีรสเผ็ดและปกติกินกับข้าวหรือก๋วยเตี๋ยว อาหารที่เป็นที่นิยมได้แก่ เรินดังเนื้อ นาซีเลอมะก์ และปูเตอรีนานัซ ของหวานที่นิยมในประเทศบรูไนคืออัมบูยัต ทำจากสาคูห่อด้วยไม้ไผ่และจิ้มซอสผลไม้รสเปรี้ยว เครื่องดื่มทั่วไป ได้แก่ น้ำผลไม้ ชาและกาแฟ อาหารจากจีนและอินเดียมีอยู่ในบรูไนมากเช่นกัน
แอ็นสท์ รุสคา
thumb|right|กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนที่สร้างโดยรุสคาในปี ค.ศ. 1933
แอ็นสท์ เอากุสท์ ฟรีดริช รุสคา (Ernst August Friedrich Ruska; 25 ธันวาคม ค.ศ. 1906 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองไฮเดิลแบร์ค และเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก หลังเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเบอร์ลิน รุสคาได้ตั้งข้อสังเกตว่ากล้องจุลทรรศน์ที่ใช้อิเล็กตรอนจะให้รายละเอียดของภาพมากกว่าชนิดที่ใช้แสง เขาและมัคส์ คน็อล จึงได้ร่วมกันสร้างกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนขึ้น ต่อมารุสคาได้ร่วมงานกับบริษัทซีเมนส์ ซึ่งมีส่วนในการพัฒนากล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนในเชิงพาณิชย์ ในปี ค.ศ. 1955 เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายจุลทรรศนศาสตร์ของสถาบันฟริทซ์ ฮาเบอร์ และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน รุสคาได้รับรางวัลแลสเกอร์ในปี ค.ศ. 1960 และในปี ค.ศ. 1986 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับแกร์ท บินนิช และไฮน์ริช โรเรอร์ รุสคาเสียชีวิตที่เบอร์ลินตะวันตกในอีก 2 ปีต่อมา
นีโอ (เดอะเมทริกซ์)
นีโอ (Neo; เกิดในชื่อ โทมัส เอ. แอนเดอร์สัน (Thomas A. Anderson) หรือที่รู้จักกันในนาม The One, คำที่เกิดจากการสลับคำของ Neo) เป็นตัวละครและตัวเอกของแฟรนไชส์เมทริกซ์ เขาได้รับบทโดยคีอานู รีฟส์ ซึ่งเป็นอาชญากรไซเบอร์และโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์ใน The Matrix Trilogy รวมถึงมีผลงานแสดงในภาพยนตร์สั้นของเด็กเรื่อง The Animatrix Andrew Bowen ให้เสียงของนีโอใน The Matrix: Path of Neo ในปี ค.ศ. 2008 นีโอได้รับเลือกจากเอ็มไพร์ให้เป็นตัวละครภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลลำดับที่ 68 นีโอยังเป็นแอนนาแกรมของ "one" ซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงชะตากรรมของเขาในฐานะ The One ซึ่งเป็นผู้ที่จะนำสันติสุขมาให้ มีการอ้างว่าไนต์คลับแห่งหนึ่งในชิคาโกสร้างแรงบันดาลใจให้กับชื่อของตัวละคร นีโอถือได้ว่าเป็นซูเปอร์ฮีโร่
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลออสเตรเลีย ภายใต้องค์การสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียอาคเนย์ (สปอ.) สังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย โดยผู้ที่ศึกษาในโรงเรียนช่างฝีมือทหาร เรียกว่า นักเรียนช่างฝีมือทหาร (นชท.)
หลักสูตรที่เปิดสอนมี 2 ระดับ คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) โดยระดับ ปวช. จะแบ่งนักเรียนออกเป็นภาคปกติและภาคสมทบ ระดับ ปวช. จะเปิดวิชาชีพทั้งหมด 6 วิชาชีพ คือ ช่างซ่อมบำรุงเครื่องจักรกล ช่างเครื่องมือกล ช่างเชื่อมโลหะ ช่างยานยนต์ ช่างไฟฟ้ากำลัง และช่างอิเล็กทรอนิกส์ โดยข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการกับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯ พระนครเหนือ (มจพ.) มี 4 สาขาวิชาชีพ คือ ช่างยานยนต์ ช่างไฟฟ้ากำลัง ช่างอิเล็กทรอนิกส์ และช่างแมคคาทรอนิกส์
การรับสมัครบุคคลเข้าเป็นนักเรียนช่างฝีมือทหารนั้น ระดับ ปวช. รับนักเรียนที่จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้น อายุ 15 - 18 ปี ส่วนระดับ ปวส. จะรับนักเรียนที่จบระดับ ปวช.
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแล้ว นักเรียนภาคปกติจะได้บรรจุเข้ารับราชการตามเหล่าทัพต่าง ๆ และได้รับการแต่งตั้งยศ สิบตรี จ่าตรี จ่าอากาศตรี ตามสังกัด ส่วนนักเรียนภาคสมทบจะได้วุฒิการศึกษาระดับ ปวช. เพื่อนำไปศึกษาต่อ หรือสมัครงานในหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งรัฐบาลและเอกชน
เข้าพรรษา (พืช)
เข้าพรรษา หรือ กล้วยจะก่าหลวง หรือข่าเจ้าคุณวินิจ (dancing ladies หรือ dancing ladies ginger; ) เป็นพืชดอกในสกุลเทียนพรรษา วงศ์ขิง มีดอกเป็นช่อสีเหลือง มีเหง้าใต้ดิน กาบใบห่อขึ้นมาเป็นลำต้นเทียม ใบเดี่ยว ดอกช่อ มีริ้วประดับรูปไข่แกมรีสีม่วงแดงหรือสีขาวรองรับดอกย่อยสีเหลือง ผลรูปไข่มีสามพูออกดอกช่วงมิถุนายน – ตุลาคม พบในภาคเหนือและภาคกลาง พบครั้งแรกในไทยเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2467 ที่บ้านแม่ก้อ จังหวัดลำพูน โดยพระยาวินิจวนันดร ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
ตัฟซีร อิบน์ กะษีร
ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลอะซีม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ตัฟซีร อิบน์ กะษีร เป็นตัฟซีร โดย อิบน์ กะษีร (เสียชีวิต ฮิจญ์เราะฮ์ที่ 774) เป็นหนึ่งในหนังสืออิสลามที่มีชื่อเสียงที่สุดเกี่ยวกับศาสตร์แห่งการตีความอัลกุรอาน นอกจากนี้ยังรวมถึงคำวินิจฉัยทางกฎหมายและดูแลหะดีษและมีชื่อเสียงว่าเกือบจะปราศจากอิสรออีลียาต เป็นตัฟซีรที่มีกลุ่มสะละฟีย์ติดตามมากที่สุด