cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แนวคิดวิวัฒนาการเกี่ยวกับความซึมเศร้า
แนวคิดวิวัฒนาการเกี่ยวกับความซึมเศร้า (Evolutionary approaches to depression) เป็นความพยายามของนักจิตวิทยาเชิงวิวัฒนาการที่จะใช้ทฤษฎีวิวัฒนาการเพื่อเข้าใจปัญหาของความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) คือ แม้ว่าความซึมเศร้าจะพิจารณาว่าเป็นการทำหน้าที่ผิดปกติของร่างกาย แต่ว่า มันไม่ได้เพิ่มขึ้นตามอายุเหมือนกับความผิดปกติทางกายอื่นมักจะเป็น ดังนั้น นักวิจัยบางพวกจึงสันนิษฐานว่า ความผิดปกติมีรากฐานทางวิวัฒนาการ เหมือนกับทฤษฎีทางวิวัฒนาการของโรคอื่น ๆ รวมทั้งโรคจิตเภทและโรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว แต่ว่าจิตวิทยาและจิตเวชโดยทั่วไปไม่ยอมรับคำอธิบายทางวิวัฒนาการของพฤติกรรม และดังนั้น คำอธิบายต่อไปนี้จึงเป็นเรื่องขัดแย้ง
พื้นเพ
โรคซึมเศร้าเป็นเหตุความพิการระดับแรก ๆ ทั่วโลก และในปี 2543 เป็นภาระโรค (ตาม DALY) เป็นอันดับ 4 ในบรรดาโรคต่าง ๆ และเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญต่อการฆ่าตัวตาย จึงเข้าใจได้ว่าทำไมโรคซึมเศร้าจึงจัดเป็นโรค คือเป็นการทำหน้าที่ผิดปกติที่สำคัญของสมอง
แต่ว่า ในกรณีโดยมาก อัตราความผิดปกติของอวัยวะต่าง ๆ จะเพิ่มขึ้นตามอายุ โดยมีอัตราต่ำในวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ต้น ๆ และมีอัตราสูงสุดในคนสูงวัย. รูปแบบเช่นนี้เข้ากับทฤษฎีทางวิวัฒนาการเกี่ยวกับการมีอายุมากขึ้น ซึ่งสมมุติว่า การคัดลักษณะสืบสายพันธุ์ที่ทำงานผิดปกติออกโดยธรรมชาติ จะลดลงตามอายุ เพราะว่ามีโอกาสน้อยลงเรื่อย ๆ ที่จะรอดชีวิตและมีอายุมากขึ้น
ความสามัญและความคงยืนของลักษณะสืบสายพันธุ์เช่นกับโรคซึมเศร้าที่มีผลลบมากในเบื้องต้นของชีวิตเป็นเรื่องยากที่จะอธิบาย แม้ว่าอัตราโรคติดเชื้อก็สูงในเยาวชนเหมือนกัน แต่ว่าโรคซึมเศร้าเชื่อว่าไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อ จิตวิทยาเชิงวิวัฒนาการ และการประยุกต์ใช้ในการแพทย์เชิงวิวัฒนาการ เสนอว่า พฤติกรรมและสภาพจิตรวมทั้งสภาวะที่ดูเหมือนจะเป็นโทษเช่นความซึมเศร้า อาจจะเป็นการปรับตัวที่มีประโยชน์ของบรรพบุรุษมนุษย์ ซึ่งช่วยเพิ่มความเหมาะสมของบุคคลหรือว่าของญาติ  เช่น มีการอ้างว่า ความซึมเศร้าชั่วชีวิตของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ อับราฮัม ลินคอล์น เป็นแหล่งความชาญฉลาดและความเข้มแข็งของเขา มีกระทั่งนักวิชาการที่อ้างว่า "เราไม่ได้หมายให้มีความสุขเป็นปกติตามธรรมชาติ" และดังนั้น ภาวะความซึมเศร้าจึงเป็นเรื่องปกติทางวิวัฒนาการ
สมมติฐานความเจ็บปวดทางใจ (Psychic pain hypothesis)
เหตุผลหนึ่งที่เชื่อว่าความซึมเศร้าเป็นโรคก็คือว่า มันเป็นเหตุของความเจ็บปวดและความเครียดทางใจอย่างยิ่ง แต่ความเจ็บปวดทางกายก็เป็นทุกข์เหมือนกัน ถึงกระนั้น มันก็ยังมีหน้าที่ทางวิวัฒนาการคือบอกสิ่งมีชีวิตว่า มันกำลังได้รับความเสียหาย เพื่อจูงใจให้ออกจากสถานการณ์นั้น และเรียนรู้เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ก่อความเสียหายในอนาคต
ตามสมมติฐานความเจ็บปวดทางใจ อารมณ์ซึมเศร้าคล้ายกับความเจ็บปวดทางกาย คือ มันบอกผู้ที่มีว่า สถานการณ์ปัจจุบันเช่นการเสียเพื่อน เป็นภัยต่อความเหมาะสมทางชีวภาพ ซึ่งจะจูงใจผู้ที่มีให้หยุดกิจกรรมที่นำมาสู่สถานการณ์เช่นนี้ และถ้าเป็นไปได้ ให้เรียนรู้หลีกเลี่ยงสถานการณ์เช่นเดียวกันในอนาคต
ผู้สนับสนุนแนวคิดนี้มักจะเพ่งความสนใจไปที่อารมณ์หดหู่/ซึมเศร้า และพิจารณาโรคซึมเศร้าว่าเป็นส่วนสุดของอารมณ์ที่ทำหน้าที่ผิดปกติ และไม่ใช่เป็นลักษณะพิเศษที่ต่างหากจากอารมณ์ซึมเศร้า เพราะว่า นอกจากภาวะสิ้นยินดี ความเปลี่ยนแปลงที่สังเกตได้อื่นรวมทั้งการเคลื่อนไหวช้า การรับประทานและการนอนผิดปกติ การสูญอารมณ์ทางเพศ ล้วนแต่เป็นลักษณะการตอบสนองต่อความเจ็บปวดทางกายด้วย ในคนซึมเศร้า เขตสมองที่มีบทบาทรับรู้ความเจ็บปวดทางกาย เช่น anterior cingulate cortex และ prefrontal cortex ข้างซ้าย จะทำงานมากขึ้น ซึ่งทำให้สมองสามารถแสดงความคิดแบบลบที่เป็นนามธรรม เสมือนกับตัวก่อความเครียดทางกายต่อส่วนอื่น ๆ ของสมอง
แบบจำลองหยุดพฤติกรรม (Behavioral shutdown model)
ปรากฏการณ์ที่สัมพันธ์กับแบบจำลองนี้ก็คือ ความรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้แบบเรียนรู้ (learned helplessness) ในสัตว์ทดลอง การมีประสบการณ์สูญการควบคุมหรือพยากรณ์เหตุการณ์ได้ มีผลเป็นสภาวะที่คล้ายกับโรคซึมเศร้าในมนุษย์ ซึ่งก็คือ ถ้าตัวก่อความเครียดที่ควบคุมไม่ได้และหยุดไม่ได้ เกิดขึ้นซ้ำ ๆ เป็นระยะเวลาเพียงพอ หนูทดลองจะมีลักษณะรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้แบบเรียนรู้ ซึ่งแชร์ลักษณะทางพฤติกรรมและทางจิตกับความซึมเศร้าในมนุษย์ สัตว์ทดลองจะไม่พยายามรับมือกับปัญหา แม้ว่าจะย้ายให้ไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมใหม่ที่ไร้ตัวก่อความเครียด และถ้าจะพยายามนาน ๆ ครั้งเพื่อรับมือปัญหาที่สำเร็จผลในสถานการณ์ใหม่ ตัวขัดขวางทางความรู้คิดที่คงยืนโดยระยะยาวจะป้องกันไม่ให้เห็นการกระทำนั้นว่ามีประโยชน์ และกลยุทธ์การรับมือเช่นนั้นก็จะไม่ทำนาน จากมุมมองทางวิวัฒนาการ ความรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้แบบเรียนรู้ช่วยเก็บแรงไว้ ซึ่งช่วยเมื่อมนุษย์อยู่ในสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ เช่นความเจ็บป่วย หรือฤดูแล้ง แต่ว่า สำหรับมนุษย์ปัจจุบันที่ความซึมเศร้าปรากฏเหมือนความรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้แบบเรียนรู้ ก็จะปรากฏเป็นการเสียแรงจูงใจและการบิดเบือนด้านชีวิตที่ควบคุมไม่ได้ด้านหนึ่งให้กลายเป็นตัวแทนของชีวิตทุกด้าน เป็นเรื่องเหตุที่มีจริง ๆ กับผลทางใจที่ไม่สมเหตุผล
สมมติฐานการครุ่นคิดเพื่อวิเคราะห์ (Analytical rumination hypothesis)
สมมติฐานนี้เสนอว่า ความซึมเศร้าเป็นการปรับตัวที่ให้ตั้งความใส่ใจสนใจต่อปัญหาที่ซับซ้อนเพื่อจะวิเคราะห์และแก้ไข
วิธีหนึ่งที่ความซึมเศร้าเพิ่มความสนใจในปัญหา ก็คือก่อความครุ่นคิด ความซึมเศร้าทำให้เกิดการทำงานใน ventrolateral prefrontal cortex (PFC ส่วนล่างด้านข้าง) ฝั่งซ้าย ซึ่งเพิ่มการควบคุมการใส่ใจ และรักษาข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาในความจำใช้งาน (working memory) และดังนั้น คนซึมเศร้าจึงครุ่นคิดพิจารณาถึงเหตุผลของปัญหาปัจจุบัน ความรู้สึกผิดหรือเสียดายที่สัมพันธ์กับความซึมเศร้าก็ทำให้พิจารณาและวิเคราะห์เหตุการณ์ในอดีตเพื่อกำหนดว่าทำไมจึงเกิดขึ้น และทำอย่างไรจึงจะป้องกันได้ แต่ว่า การครุ่นคิดเพิ่มโอกาสให้เกิดความซึมเศร้า
อีกวิธีหนึ่งที่ความซึมเศร้าเพิ่มสมรรถภาพในการสนใจต่อปัญหาก็คือลดตัวกวนสมาธิ ยกตัวอย่างเช่น ภาวะสิ้นยินดีที่บ่อยครั้งสัมพันธ์กับความซึมเศร้า ลดความต้องการที่จะร่วมกิจกรรมที่ให้รางวัลในระยะสั้น และช่วยให้ตั้งความสนใจที่เป้าหมายระยะยาว นอกจากนั้นแล้ว ความเปลี่ยนแปลงทางจิต-การเคลื่อนไหวอื่น ๆ เช่น การชอบอยู่คนเดียว การลดความอยากอาหาร และการนอนไม่หลับ ก็ช่วยลดตัวกวนสมาธิด้วย ยกตัวอย่างเช่น การนอนไม่หลับช่วยให้คิดวิเคราะห์ปัญหา โดยไม่ให้การนอนขัดจังหวะกระบวนการเช่นนั้น เช่นเดียวกัน การชอบอยู่คนเดียว การไม่ทำอะไร ๆ และการไม่อยากอาหารล้วนแต่กำจัดตัวกวนสมาธิ เช่น ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม การต้องหาทางไปที่ต่าง ๆ และการพูดจา ซึ่งล้วนแต่เป็นตัวขัดจังหวะสิ่งต้องพิจารณา
เป็นการปรับตัวที่ควบคุมไม่ดี
ความซึมเศร้า โดยเฉพาะในสังคมปัจจุบัน อาจจะไม่ใช่เป็นการปรับตัวที่ดี แม้ว่าสมรรถภาพในการรู้สึกเจ็บหรือประสบกับความซึมเศร้า จริง ๆ เป็นกลไกป้องกันตัวที่เป็นการปรับตัว เพราะว่าเมื่อ "จุดชนวนง่ายเกินไป รุนแรงไป หรือคงยืนอยู่นาน" ก็จะกลายเป็น "สิ่งที่ควบคุมได้ไม่ดี" ในกรณีเช่นนี้ แม้กลไกป้องกันตัวก็สามารถกลายเป็นโรคได้ เช่น "ความเจ็บปวดที่ยาวนานและการเสียน้ำ จากอาการท้องร่วง" ความซึมเศร้า ซึ่งอาจจะเป็นกลไกป้องกันตัวคล้าย ๆ กัน อาจกลายเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ไม่ดีเช่นกัน
ดังนั้น โดยไม่เหมือนกับทฤษฎีทางวิวัฒนาการอื่น ๆ ทฤษฎีนี้มองความซึมเศร้าว่าเป็นการปรับตัวสุดขั้วแบบผิดพลาด เป็นอะไรที่มีประโยชน์ถ้ามีน้อยกว่า โดยเฉพาะก็คือ ทฤษฎีหนึ่งพุ่งความสนใจไปที่ลักษณะบุคลิกภาพ neuroticism (ความไม่เสถียรทางอารมณ์) คือ ระดับ neuroticism ที่ต่ำอาจเพิ่มความเหมาะสมของบุคคลในกระบวนการต่าง ๆ แต่ที่มากเกินไปอาจลดความเหมาะสม เช่น โรคซึมเศร้าที่ซ้ำ ๆ ดังนั้น กระบวนการวิวัฒนาการก็จะคัดเลือกปริมาณที่ดีที่สุด และคนโดยมากจะมี neuroticism ใกล้ ๆ ระดับนี้ แต่ว่า ความแตกต่างทางพันธุกรรมเกิดขึ้นใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา และดังนั้น บางคนก็จะมี neuroticism ในระดับสูงซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อความซึมเศร้า
ทฤษฎีลำดับชั้นทางสังคม (Rank theory)
ทฤษฎีลำดับชั้น (Rank theory) เป็นสมมติฐานว่า ถ้าบุคคลกำลังต่อสู้เพื่อลำดับฐานะในสังคมและกำลังแพ้อย่างชัดเจน ความซึมเศร้าจะทำให้บุคคลนั้นยอมจำนน แล้วยอมรับฐานะที่ด้อยกว่า การทำเช่นนี้ป้องกันไม่ให้บุคคลเสียหายอย่างไม่จำเป็น ในกรณีนี้ ความซึมเศร้าจะช่วยรักษาลำดับชั้นทางสังคม ทฤษฎีนี้เป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีที่กว้าง ๆ กว่าที่สืบมาจากสมมติฐานความเจ็บปวดทางใจ (psychic pain hypothesis) ว่า ปฏิกิริยาทางการรู้คิดที่ก่อความซึมเศร้าในปัจจุบันมาจากกลไกที่ช่วยให้มนุษย์ประเมินว่าตนกำลังพยายามวิ่งหาเป้าหมายที่เป็นไปไม่ได้หรือไม่ และถ้าเป็นเช่นนั้น ก็จะช่วยจูงใจให้เลิก
สมมติฐานความเสี่ยงทางสังคม (Social risk hypothesis)
สมมติฐานนี้คล้ายกับทฤษฎีลำดับชั้นทางสังคม แต่ให้ความสำคัญต่อการหลีกเลี่ยงการถูกกีดกันออกจากลุ่มสังคม แทนเรื่องการต่อสู้เพื่อสถานะทางสังคม ประโยชน์ทางความเหมาะสมในการสร้างความสัมพันธ์แบบช่วยเหลือกันและกัน เป็นเรื่องที่ชัดเจนมานานแล้ว ยกตัวอย่างเช่น ในสมัยไพลสโตซีน การช่วยเหลือกันและกันเป็นเรื่องจำเป็นเพื่อออกหาอาหารและได้การป้องกันจากสัตว์ล่าเหยื่อ
ดังนั้น ความซึมเศร้าจึงมองว่า เป็นปฏิกิริยาปรับตัวที่เลี่ยงความเสี่ยงการถูกกีดกันจากสังคม ที่จะมีผลวิกฤติต่อความสำเร็จในการอยู่รอดและการสืบพันธุ์ของบรรพบุรุษมนุษย์ หลักฐานทางกลไกและทางปรากฏการณ์วิทยาของความซึมเศร้าแสดงว่า ภาวะซึมเศร้าจากอ่อนไปถึงกลาง (หรือว่า ภาวะ "บรรทัดฐาน") ช่วยรักษาความยอมรับทางสังคมผ่านลักษณะที่คาบกัน 3 อย่าง คือ ตามมุมมองนี้ กรณีรุนแรงของโรคซึมเศร้าที่กำหนดโดยเกณฑ์วินิจฉัยทางคลินิก สะท้อนถึงกลไกที่เกิดการปรับตัวผิดหรือควบคุมได้ไม่ดี ซึ่งอาจจะมีเหตุโดยส่วนหนึ่งจากความไม่แน่นอนและการแข่งขันในโลกาภิวัตน์ปัจจุบัน
ทฤษฎีการส่งสัญญาณอย่างจริงใจ (Honest signaling theory)
เหตุผลอีกอย่างที่ความซึมเศร้าเชื่อว่าเป็นโรคก็เพราะว่าอาการหลักบางอย่าง เช่น การสูญความสนใจในกิจกรรมทุกอย่าง มีราคาสูงมากสำหรับผู้ที่มี แต่นักชีววิทยาและนักเศรษฐศาสตร์ได้เสนอว่า การส่งสัญญาณที่มีราคาสูงสามารถส่งข้อมูลที่เชื่อถือได้เมื่อมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ ในเหตุการณ์ไม่ดีแบบรุนแรงในชีวิตดังเช่นที่เกี่ยวข้องกับความซึมเศร้า (เช่น ความตาย การหย่าร้าง) สัญญาณเรื่องความจำเป็น/ความต้องการที่มีราคาน้อย เช่นการร้องไห้ อาจไม่ได้รับความเชื่อถือถ้าคนอื่น ๆ ในสังคมมีผลประโยชน์ที่ขัดกัน
อาการของโรคซึมเศร้า เช่น การสูญความสนใจในกิจกรรมทุกอย่างและความคิดพฤติกรรมฆ่าตัวตาย เป็นสิ่งที่มีราคาสูง แต่เป็นดังที่ทฤษฎีการส่งสัญญาณราคาแพงกำหนด และราคาจะแตกต่างกันสำหรับบุคคลที่อยู่ในภาวะต่าง ๆ และสำหรับบุคคลที่ไม่จำเป็นต้องได้การช่วยเหลือจริง ๆ ราคาทางความเหมาะสมของโรคซึมเศร้าสูงมากเพราะว่าเป็นภัยต่อประโยชน์ที่กำลังได้อยู่แล้ว แต่สำหรับบุคคลที่จำเป็นจริง ๆ ราคาทางความเหมาะสมของโรคจัดว่าต่ำ เพราะว่าบุคคลไม่ได้ประโยชน์อะไรมากมายอยู่แล้ว ดังนั้น บุคคลที่จำเป็นอย่างแท้จริงเท่านั้นที่จะสามารถสู้ราคาของโรคซึมเศร้าได้ ดังนั้น โรคซึมเศร้าจึงทำหน้าที่ส่งสัญญาณเกี่ยวกับความจำเป็นที่จริงใจและเชื่อถือได้
ยกตัวอย่างเช่น บุคคลที่กำลังทุกข์เพราะการสูญเสียอย่างรุนแรง เช่น การเสียชีวิตของคู่สมรส บ่อยครั้งจำเป็นต้องได้ความช่วยเหลือจากคนอื่น ทฤษฎีพยากรณ์ว่า บุคคลดังกล่าวที่มีความขัดแย้งไม่มากกับบุคคลอื่นในสังคมจะประสบเพียงแค่ความเศร้าโศกเสียใจ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นวิธีส่งสัญญาณต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่น เทียบกับการพยากรณ์ว่า บุคคลที่ขัดแย้งกับบุคคลอื่น ๆ มากในสังคม จะประสบถึงโรคซึมเศร้า ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นวิธีส่งสัญญาณ "อย่างเชื่อถือได้" ถึงความจำเป็นจะได้ความช่วยเหลือจากคนอื่นผู้อาจตั้งข้อสงสัย
ทฤษฎีการต่อรอง (Bargaining theory)
ความซึมเศร้าไม่ใช่มีราคาสูงต่อผู้มีเท่านั้น แต่เป็นภาระสำคัญต่อครอบครัว เพื่อน และสังคมทั่วไป ซึ่งเป็นเหตุผลอีกอย่างหนึ่งที่มองภาวะว่าเป็นโรค และถ้าผู้ซึมเศร้ามีความจำเป็น/ความต้องการที่ยังไม่ได้รับ ก็อาจจะต้องให้แรงจูงใจกับบุคคลอื่นเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านั้น
ทฤษฎีการต่อรอง (Bargaining theory) เรื่องความซึมเศร้าคล้ายกับทฤษฎีการส่งสัญญาณอย่างจริงใจ และทฤษฎีการเปลี่ยนสถานะ (niche change) หรือการหาหนทางทางสังคม (social navigation) ซึ่งจะเป็นทฤษฎีที่กล่าวต่อไป เป็นทฤษฎีที่สืบมาจากทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์เกี่ยวกับการนัดหยุดงาน โดยเพิ่มองค์อีกอย่างหนึ่งต่อทฤษฎีการส่งสัญญาณอย่างจริงใจ คือความเหมาะสมของผู้ที่เป็นหุ้นส่วนทางสังคมโดยทั่วไปจะสัมพันธ์กัน
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อภรรยาเกิดความซึมเศร้าและให้ความสนใจต่อลูกน้อยลง ความเหมาะสมของสามีก็จะเกิดความเสี่ยงด้วย ดังนั้น อาการโรคซึมเศร้าไม่เพียงแต่เป็นสัญญาณต้องการความช่วยเหลือที่มีราคาสูงที่แสดงถึงความจริงใจ แต่ยังเป็นแรงกดดันหุ้นส่วนทางสังคมให้ตอบสนองต่อความจำเป็นเพื่อป้องกันความเหมาะสมของตนเองไม่ให้ลดลง
ทฤษฎีการเปลี่ยนวิถีชีวิตเฉพาะ หรือการหาทางทางสังคม
ในขณะเดียวกัน การแสดงอาการโรคให้เห็น ซึ่งลดสมรรถภาพของคนซึมเศร้าในการทำกิจพื้นฐานของชีวิตประจำวัน ก็เป็นตัวส่งสัญญาณทางสังคมเกี่ยวกับความจำเป็นหรือความต้องการ โดยมีราคาสูงซึ่งเป็นตัวบ่งความจริงใจ และท้ายสุด สำหรับหุ้นส่วนทางสังคม (เช่นสามีภรรยา) ที่คิดว่า ไม่คุ้มที่จะตอบสนองต่อความต้องการ อาการซึมเศร้ายังมีศักยภาพช่วยเคี่ยวเข็ญเอาสิ่งที่ต้องยอมให้หรือประนีประนอมให้ อำนาจอันยิ่งใหญ่ของความซึมเศร้าอยู่ที่มันช่วยลดสิ่งของและบริการที่ผู้ซึมเศร้าต้องให้กับหุ้นส่วนเนื่องจากข้อตกลงทางสังคม-เศรษฐกิจที่มีอยู่ก่อนแล้ว
ดังนั้น ความซึมเศร้าอาจจะเป็นการปรับตัวทางสังคมที่มีประโยชน์โดยเฉพาะในการจูงใจหุ้นส่วนทางสังคมต่าง ๆ พร้อม ๆ กันเพื่อช่วยผู้ซึมเศร้าให้เริ่มความเปลี่ยนแปลงเพิ่มความเหมาะสมที่สำคัญในชีวิตด้านสังคม-เศรษฐกิจ มีสถานการณ์มากมายที่นี่อาจจะจำเป็นในชีวิตสังคมมนุษย์ เริ่มตั้งแต่การสูญเสียสถานะหรือพันธมิตรคนสำคัญที่ทำให้วิถีชีวิตแบบเฉพาะ (niche) ในปัจจุบันให้ผลตอบแทนน้อยเกินไป จนกระทั่งถึงการมีไอเดียใหม่ ๆ เพื่อเลี้ยงชีพ ที่จำเป็นต้องมีวิถีชีวิตเฉพาะแบบใหม่
ส่วนสมมติฐานการหาทางทางสังคมเน้นว่า มนุษย์สามารถติดกับอยู่ในเครือข่ายสัญญาการให้และการรับที่จำกัดเกินไป และบางครั้ง นี้จำเป็นต้องเปลี่ยนโดยพื้นฐานมากเกินไปที่จะคุยกันตามธรรมดาได้ และในการรักษาความซึมเศร้า สมมติฐานนี้ตั้งความสงสัยในข้อสมมุติของผู้รักษาว่า เหตุปกติของความซึมเศร้าสัมพันธ์กับกระบวนการความคิดที่บิดเบือนความจริงโดยเป็นการปรับตัวผิด หรือมาจากเรื่องภายในล้วน ๆ อื่น สมมติฐานจึงเรียกร้องให้วิเคราะห์พรสวรรค์และความฝันของผู้ซึมเศร้าแทน และให้กำหนดข้อจำกัดทางสังคมที่เกี่ยวข้อง (โดยเฉพาะในมุมมองกว้าง ๆ ไม่ใช่เป็นประเด็นเดี่ยว ๆ) แล้วจึงบำบัดโดยให้ฝึกแก้ปัญหาทางสังคมที่ทำได้จริง ๆ เป็นการบำบัดที่ออกแบบเพื่อคลายข้อจำกัดเหล่านั้นพอที่จะให้ผู้ซึมเศร้าก้าวต่อไปในชีวิตภายใต้สัญญาทางสังคมที่ดีกว่าเดิมได้ แต่ว่าทฤษฎีนี้สร้างข้อขัดแย้งมาก
การป้องกันการติดเชื้อ
เบื้องต้นก็คือ อาการของความซึมเศร้า เช่น การไม่ทำอะไรและความเฉื่อยชา สนับสนุนผู้มีให้พักผ่อน แรงที่เก็บโดยวิธีเช่นนี้สำคัญมาก เพราะว่าการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันต่อต้านการติดเชื้อมีราคาค่อนข้างสูง ยกตัวอย่างเช่น จะต้องมีเมแทบอลิซึมที่เพิ่มขึ้นถึง 10% แค่จะเปลี่ยนอุณหภูมิร่างกายเพียง 1℃ (ที่เป็นการตอบสนองต่อการติดเชื้อ) ดังนั้น ความซึมเศร้าจึงช่วยให้รักษาและให้พลังงานแก่ระบบภูมิคุ้มกันอย่างมีประสิทธิภาพ
นอกจากนั้นแล้ว ความซึมเศร้ายังป้องกันการติดเชื้อเพิ่มขึ้นโดยไม่สนับสนุนให้มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมหรือกิจกรรมที่อาจมีผลเป็นการแลกเปลี่ยนการติดเชื้อ ยกตัวอย่างเช่น การสูญความสนใจในกิจกรรมทางเพศจะป้องกันไม่ให้แลกเปลี่ยนโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และคล้ายคลึงกัน มารดาที่ซึมเศร้าอาจจะปฏิสัมพันธ์กับลูก ๆ ของตนน้อยกว่า และลดโอกาสที่ลูกจะติดเชื้อจากมารดา และอย่างสุดท้ายก็คือ การไร้ความอยากอาหารที่สัมพันธ์กับความซึมเศร้าอาจลดการได้ปรสิตจากอาหาร
แต่ว่า ควรจะสังเกตว่า ความเจ็บป่วยแบบเรื้อรังอาจจะมีส่วนเป็นเหตุของความซึมเศร้า ในสัตว์ทดลอง ปฏิกิริยารุนแรงเกินไปของระบบภูมิคุ้มกันเป็นระยะเวลายาวต่อโรคเรื้อรัง มีผลเป็นการผลิตโปรตีน cytokines ระดับสูงขึ้น ซึ่งเป็นตัวควบคุมฮอร์โมนและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณในเซลล์ และปฏิสัมพันธ์กับระบบประสาทที่ใช้สารสื่อประสาทนอร์เอพิเนฟริน โดพามีน และเซโรโทนิน โดยปรากฏเป็นอาการซึมเศร้า การเริ่มต้นของโรคอาจช่วยให้บุคคลฟื้นสภาพจากความเจ็บป่วยโดยทำให้มีวิถีชีวิตที่สงวนตัว ปลอดภัย และใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ การผลิต cytokines มากเกินระดับที่ดีที่สุดเพื่อตอบสนองโรคเรื้อรังที่เกิดซ้ำ ๆ อาจมีผลเป็นโรคซึมเศร้าและอาการปรากฏทางพฤติกรรมที่โปรโหมตการเก็บรักษาแรง/พลังงานแบบสุด ๆ
สมมติฐานโพรงสมองที่สาม
สมมติฐานโพรงสมองที่สาม (third ventricle hypothesis) เกี่ยวกับความซึมเศร้าเสนอว่า ชุดพฤติกรรมที่สัมพันธ์กับความซึมเศร้า (ยืนนั่งอย่างค่อม ๆ การหลีกเลี่ยงการมองตา ความอยากอาหารและเพศสัมพันธ์ที่น้อยลง บวกกับการแยกตัวจากสังคมและการนอนไม่หลับ) ลดสิ่งเร้าที่ชวนให้โจมตีบุคคลซึมเศร้า ในสถานการณ์ทางสังคมที่ไม่เป็นมิตรอย่างเรื้อรัง และเสนอต่อไปว่า ปฏิกิริยานี้อำนวยโดยการปล่อยสารก่อความอักเสบที่ยังไม่รู้ (น่าจะเป็น cytokine) เข้าไปในโพรงสมองที่สาม หลักฐานที่สนับสนุนแนวคิดเป็นงานศึกษาโดยสร้างภาพในสมอง ที่แสดงโพรงสมองที่สามที่ขยายใหญ่ขึ้นในคนซึมเศร้า ซึ่งเป็นตัวชี้ความเสียหายของโครงสร้างประสาทที่อยู่รอบ ๆ โพรงสมอง
การตอบรับแนวคิด
จิตวิทยาและจิตเวชคลินิกโดยประวัติแล้วไม่ยอมรับจิตวิทยาเชิงวิวัฒนาการ จิตแพทย์บางท่านเป็นห่วงว่า นักจิตวิทยาเชิงวิวัฒนาการพยายามอธิบายความได้เปรียบในการปรับตัวที่ซ่อนเร้น โดยไม่พยายามทำการทดลองเพื่อแสดงหลักฐานอย่างจริงจังในการสนับสนุนข้ออ้างต่าง ๆ
แม้ว่าจะมีงานวิจัยที่น่าเชื่อถือที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างพันธุกรรมและโรคอารมณ์สองขั้วและโรคจิตเภท แต่ก็ยังมีข้อถกเถียงอย่างยังไม่ยุติภายในวงการจิตวิทยาคลินิกถึงอิทธิพลและบทบาทอำนวยของปัจจัยทางวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยทางวิทยาการระบาดแสดงว่า กลุ่มวัฒนธรรมต่าง ๆ อาจมีอัตราวินิจฉัยโรค อาการ และการแสดงออกของความเจ็บป่วยทางจิตใจที่แตกต่างกัน และก็ยังมีการยอมรับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เกี่ยวกับความผิดปกติที่จำกัดเฉพาะต่อวัฒนธรรม ซึ่งสามารถมองได้ว่า เป็นความขัดแย้งกันระหว่างแนวคิดเรื่องการปรับตัวทางสิ่งแวดล้อมกับการปรับตัวทางจิตพันธุกรรม
แม้ว่าความผิดปกติทางจิตจะมีลักษณะที่สามารถอธิบายได้ว่าเป็นการปรับตัวในกระบวนการวิวัฒนาการ แต่โรคเหล่านี้ก็ยังเป็นเหตุแห่งความทุกข์ทางใจอย่างสำคัญต่อบุคคล และมีผลลบต่อเสถียรภาพของความสัมพันธ์ทางสังคม และการทำกิจในชีวิตประจำวันที่เป็นการปรับตัวที่ดี
ยุทธการที่เฮสติงส์
ยุทธการที่เฮสติงส์ (Battle of Hastings) เกิดขึ้นระหว่าง 14 ตุลาคม 1066 ระหว่างกองทัพนอร์มัน-ฝรั่งเศสนำโดยเจ้าชายวิลเลี่ยมดยุคแห่งนอร์มังดี และกองทัพอังกฤษภายใต้ราชาแองโกล-แซ็กซอน ฮาโรลด์ กอดวินสัน โดยเป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน เกิดขึ้นประมาณ 7 mi ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเฮสติงส์ ใกล้กับเมืองแบทเทิลในอีสต์ซัสเซกซ์ในปัจจุบัน และเป็นชัยชนะอย่างเด็ดขาดของนอร์แมน
พื้นหลังของการต่อสู้คือการเสียชีวิตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขีในเดือนมกราคม 1066 ซึ่งทำให้เกิดสู้อย่างต่อเนื่องเพื่อแย่งบัลลังก์ของเขา แฮโรลด์ได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ในไม่ช้าหลังจากการเสียชีวิตของเอ็ดเวิร์ด แต่ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานโดยวิลเลียม น้องชายของเขาทอสทิก และกษัตริย์นอร์เวย์ฮาราลด์ ฮาร์ดดราดา (ฮาราลด์ที่สามแห่งนอร์เวย์) ฮาร์ดดราดาและทอสทิกชนะกองทัพที่รวบรวมเร่งรีบของชาวอังกฤษในยุทธการที่ฟุลฟอร์ดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 1066 และในที่สุดก็พ่ายแพ้ในยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์โดยฮาราลด์ห้าวันต่อมา การเสียชีวิตของทอสทิกและฮาร์ดดราดาที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ ทำให้วิลเลียมเป็นคู่ต่อสู้ที่จริงจังเพียงคนเดียวของฮาโรลด์ ในขณะที่ฮาโรลด์และกองกำลังของเขาฟื้นตัว วิลเลียมได้นำกองกำลังบุกของเขาทางขึ้นบกทางตอนใต้ของอังกฤษที่เพเวนซีเมื่อวันที่ 28 กันยายน 1066 และยึดหัวหาดเพื่อพิชิตอาณาจักร แฮโรลด์ถูกบังคับให้เดินขบวนไปทางใต้อย่างรวดเร็วรวมกำลังระหว่างทาง
ไม่ทราบจำนวนของผู้ที่เข้าร่วมการต่อสู้ที่แน่นอน ประมาณการปัจจุบันคือประมาณ 10,000 คนสำหรับวิลเลียม และประมาณ 7,000 คนสำหรับแฮโรลด์  องค์ประกอบของกองชัดเจนกว่า กองทัพอังกฤษประกอบด้วยทหารราบเกือบทั้งหมดและมีพลธนูเล็กน้อย ในขณะที่เพียงประมาณครึ่งหนึ่งของกองกำลังบุกเข้าเป็นทหารราบ ที่เหลือแบ่งเท่า ๆ กันระหว่างทหารม้าและพลธนู แฮโรลด์ดูเหมือนจะพยายามทำให้ประหลาดใจวิลเลียม แต่หน่วยสอดแนมพบกองทัพของเขาและรายงานการมาถึงของวิลเลียมที่จากเฮสติงส์ไปยังสนามรบเพื่อเผชิญหน้ากับแฮโรลด์ การต่อสู้ดำเนินไปตั้งแต่ประมาณ 9 โมงเช้าถึงค่ำ ความพยายามในช่วงแรกของผู้บุกรุกที่จะทำลายแนวรบของอังกฤษมีผลเพียงเล็กน้อย ดังนั้นนอร์มันจึงใช้วิธีการแกล้งหนีอย่างหวาดกลัวแล้วหันมาไล่ล่าผู้ที่ติดตามมา การสวรรคตของแฮโรลด์น่าจะเกิดในช่วงใกล้จะจบสงคราม นำไปสู่การล่าถอยและเอาชนะกองทัพส่วนใหญ่ของเขา หลังจากเดินขบวนและต่อสู้อีกประปราย เจ้าชายวิลเลี่ยมได้ขึ้นครองตำแหน่งกษัตริย์ในวันคริสต์มาสปี 1066
ยังคงมีการก่อจลาจลและการต่อต้านกฎของวิลเลียม แต่เฮสติงส์เป็นจุดสูงสุดของชัยชนะของการพิชิตอังกฤษของวิลเลียม ตัวเลขผู้เสียชีวิตนั้นยากที่นับ แต่นักประวัติศาสตร์บางคนประเมินว่ามีผู้รุกรานเสียชีวิต 2,000 คนพร้อมกับจำนวนชาวอังกฤษอีกสองเท่า วิลเลียมก่อตั้งอารามที่ที่ตั้งของการต่อสู้ แท่นบูชาสูงของวัดคริสตจักรวางไว้ในจุดที่แฮโรลด์เสียชีวิต
ตังเซียม
ตานเซิน มีสรรพคุณเกี่ยวกับโรคเลือดหลายๆ ด้านในทางศาสตร์แพทย์จีน จนได้รับฉายาว่า “ยาตัวเดียว สรรพคุณเหมือนยา 4 ตัว คือ ตำรับยา ชื่ออู้ทัง (四物汤) ทั้งตำรับซึ่งมีตัวยา 4 ตัวเลยทีเดียว”   กล่าวคือ ตำรับยา ซื่ออู้ทัง (四物汤) เป็นตำรับคลาสสิก เกี่ยวกับบำรุงเลือด และการปรับระบบเลือด ซึ่งครอบคลุมเรื่องของการบำรุงเลือด, สร้างเลือด, ขับเคลื่อนเลือด, สลายก้อนเลือด, ระงับอาการปวด (จากการอุดตันของเลือด) ตัวยาสำคัญของยาตำรับนี้คือ ตังกุย (当归), สูตี้ (.熟地.), ไป๋สาว (白芍), ชวนทรวง (川芎)
ตานเซิน (丹参) ตัวเดียว มีสรรพคุณครอบคลุมทุกด้าน ตามตำรับยา ซื่ออู้ทัง ทุกประการ ในทางคลินิก จึงกล่าวถึงสรรพคุณหลักๆ ในการรักษาไว้ 4 ประการ
เรื่องราวของ “ตานเซิน” เล่ากันว่า ริมทะเลตงไห่ มีชาวประมงนายหนึ่งชื่อ อาหมิง แต่การที่เขาต้องกำพร้าบิดาตั้งแต่เด็ก จึงต้องอาศัยมารดาเป็นผู้เลี้ยงดูมาตลอด เมื่อโตขึ้น และด้วยฝีมือในการว่ายน้ำที่เป็นเลิศ เทคนิคการจับปลาที่ยอดเยี่ยม ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาไม่อัตคัดคัดสน
อยู่มาวันหนึ่ง มารดาของอาหมิงรู้สึกปวดแน่นหน้าอก ระยะแรกก็ไม่ใส่ใจ ต่อมาอาการกำเริบรุนแรงขึ้น อาการปวดเหมือนกับเข็มแทงบริเวณหน้าอก ต้องนอนนิ่งอยู่บนเตียง มีเหงื่อกาฬออก แทบหมดสติ อาหมิงพยายามหาหมอ เจียดยาหลายตำรับให้มารดารับประทาน เปลี่ยนไปหายหมอ หลายตำรับ อาการคุณแม่ไม่ดีขึ้นเลย ต่อมา อาหมิงได้ข่าวล้ำลือว่า ที่เกาะกุ่ยโฉวเต่า(鬼愁岛) มีสมุนไพร ดอกสีม่วง รากสีม่วงแดง ที่สามารถรักษาโรคของมารดาได้ แต่น้อยคนที่เข้าไปที่เกาะนี้ จะรอดชีวิตกลับมาได้ เพราะมีสัตว์ร้ายและสิ่งอันตรายมากมาย แต่ด้วยความตั้งใจแน่วแน่และหัวใจที่ซื่อสัตว์มั่นคงต่อมารดาผู้บังเกิดเกล้า เขาตัดสินใจเดินทางไปยังเกาะมรณะ โดยไหว้วานเพื่อนบ้านให้ช่วยดูแลมารดาของเขา เขาเดินทางฝ่าฟันอุปสรรค แทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ด้วยจิตใจที่แน่วแน่ และความสามารถส่วนตัว ในที่สุดเขาก็ไปถึงสมุนไพรวิเศษตัวนั้น หลังจากนำรากของสมุนไพรมาต้มน้ำให้กิน อาการของมารดาก็ดีวันดีคืน จนหายเป็นปกติ เนื่องจากสมุนไพรต้นนี้ไม่มีชื่อ ผู้คนจึงขนานนามโดยการตกผลึกความคิดจากจิตใจที่มุ่งมั่นและซื่อตรงแน่วแน่ของอาหมิง ตั้งชื่อสมุนไพรตัวนี้ว่า “ตานซิน” (丹心) หรือ “จิตภักดีซื่อตรง” ต่อมา เสียงเพี้ยนเป็น “ตานเซิน” (丹参)
องค์ประกอบทางเคมี
การวิเคราะห์ด้วยเครื่องโครมาโทกราฟฟีของเหลวสมรรถนะสูง (HPLC) พบว่าตานเซินมี Tanshinone IIA 0.1-0.4%, Cryptotanshinone 0.04-0.46%, Tanshinone I0.03-0.15%, Dihydrotanshinone, Salvianolic acid A และ Salvianolic B
พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ
พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ (en:Biodegradable plastic) คือพลาสติกที่สามารถถูกทำให้สลายตัวได้โดยจุลินทรีย์ (เช่น แบคทีเรีย ฟังไจ) ทำให้วัสดุเกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางเคมี กลายเป็นสารชีวมวล (biomass), น้ำ, และก๊าซตามธรรมชาติ เช่น ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ก๊าซมีเทน เป็นต้น
การย่อยสลายทางชีวภาพขึ้นอยู่กับภาวะแวดล้อมเป็นหลัก ได้แก่ อุณหภูมิ จุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ การมีหรือไม่มีออกซิเจนและน้ำ ดังนั้น การย่อยสลายทางชีวภาพจะเกิดในลักษณะที่แตกต่างกันไปตามสภาพดิน สภาพภูมิอากาศ สถานที่ เช่น บนดิน ใต้ดิน บนผิวน้ำ ใต้ทะเล หรือในสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น เป็นต้น
พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ บางชนิดสามารถย่อยสลายได้เองในธรรมชาติทั่วไป เช่น พลาสติกในกลุ่ม PHAs (Polyhydroxyalkanoates) ที่สามารถย่อยสลายได้ทั้งในดิน ในน้ำจืด และในน้ำทะเล, bio-based PBS (Polybutylene succinate) ที่ย่อยสลายได้ในดินที่อุณหภูมิปกติ เป็นต้น แต่พลาสติกย่อยสลายได้บางชนิดก็ไม่สามารถย่อยสลายได้เองในธรรมชาติ เนื่องจากถูกออกแบบมาเพื่อให้เกิดการย่อยสลายในภาวะที่กำหนดไว้เท่านั้น ซึ่งต้องอาศัยกระบวนการหมักทางชีวภาพในภาวะที่มนุษย์สร้างขึ้น พลาสติกชนิดนี้จะเรียกว่าเป็น "compostable plastics"
การย่อยสลายของ compostable plastics มี 2 รูปแบบ ได้แก่
ขณะที่คำว่า "พลาสติกชีวภาพ (en:Bioplastic)" และ "พลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ (en:Biodegradable plastic)" เป็นคำที่ใกล้เคียงกัน แต่สองคำนี้ไม่ใช่คำที่มีความหมายเดียวกัน พลาสติกชีวภาพชนิดที่ไม่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพได้ เช่น bio-PE, bio-PET เป็นต้น
เหลียงเฟย (จักรพรรดิคังซี)
เว่ยเหลียงเฟย (?-29 ธันวาคม 1711) หรือ พระอัครชายาเหลียง สกุลเว่ย พระอัครชายาใน จักรพรรดิคังซี แห่ง ราชวงศ์ชิง และพระนางยังเป็นพระมารดาของ องค์ชายยฺหวิ่นซื่อ พระราชโอรสองค์ที่ 8 ในจักรพรรดิคังซี.
ศักราชคังซีปีที่ 20 (พ.ศ. 2224) พระนางได้มีพระประสูติกาลพระโอรสให้กับจักรพรรดิคังซีพระนามว่า องค์ชายอิ๋นซื่อ. ต่อมาในศักราชคังซีปีที่ 39 (พ.ศ. 2243) ได้มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระอิสริยยศเป็น เว่ยเหลียงผิน (卫良嬪) หลังจากนั้นจึงได้เลื่อนพระอิสริยยศเป็น เว่ยเหลียงเฟย (卫良妃)
พระอัครชายาเหลียง สกุลเว่ย หรือ เว่ยเหลียงเฟย ประชวรและสิ้นพระชนม์ในศักราชคังซีปีที่ 50 (29 ธันวาคม ค.ศ. 1711)
เบเวอร์ลีฮิลส์
เบเวอร์ลีฮิลส์ (Beverly Hills) เป็นเมืองทางด้านตะวันตกของเขตการปกครองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เบเวอร์ลีฮิลส์และเมืองเพื่อนบ้านของเวสต์ฮอลลีวูดที่รอบล้อมโดยเมืองของลอสแอนเจลิส พื้นที่ที่เรียกว่า "Platinum Triangle" (สามเหลี่ยมทองคำขาว) ในเขตพื้นที่คนมีฐานะได้รวมกันในเบเวอร์ลีฮิลส์ และในเขตลอสแอนเจลิสอย่าง เบล-แอร์ และ โฮล์มบี ฮิลส์ มีประชากร 34,980 คนจากการสำรวจประชากรในปี 2006
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีขอบเขตทางด้านทิศเหนือติดกับเบล-แอร์และ ภูเขาซานตาโมนิกา, ทางด้านตะวันออกติดกับเวสต์ฮอลลีวูด, คาร์เธย์ของลอสแอนเจลิส และ เขตแฟร์แฟกซ์ของลอสแอนเจลิส และทางด้านใต้ติดกับ เบเวอร์ลีวูด
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีบ้านที่ใหญ่ที่สุดในเขตลอสแอนเจลิสและประเทศ บางบ้านดูโอ่อ่าและหรูหรา มีขนาดใหญ่มาก มีความสวยงามและเป็นบ้านสมัยใหม่ และยังมีบ้านแบ่งเช่าและบ้านเดี่ยวที่มีพื้นที่น้อยกว่า 3,000 ตร.ฟุต (280 ตร.ม.) ส่วนรายได้เฉลี่ยครัวเรือนอยู่ที่ 87,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ในปี 2007 โคลด์เวลล์ แบงเกอร์ ได้จัดอันดับว่าเบเวอร์ลีฮิลส์ เป็นตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่แพงที่สุด (เป็นปีที่สองติดต่อกัน) ในสหรัฐอเมริกา ที่มีค่าเฉลี่ยของบ้านตกอยู่ที่ 2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การทัพซีเรีย–เลบานอน
การทัพซีเรีย-เลบานอน หรือ ปฏิบัติการเอ็กซ์พอร์เตอร์ (Operation Exporter) เป็นการบุกยึดครองของบริติซในดินแดนซีเรีย-เลบานอนภายใต้การปกครองโดยวิชีฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1941,ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฝรั่งเศสได้ให้เอกราชให้กับซีเรียในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1936 โดยมีสิทธิที่จะบำรุงรักษากองกำลังติดอาวุธและสนามบินสองแห่งในดินแดน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1941 รัฐประหารในประเทศอิรัก ค.ศ. 1941 ได้เกิดขึ้นและอิรักได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนักชาตินิยมชาวอิรักที่นำโดยราชีดอาลี ที่ได้ยื่นร้องขอการสนับสุนจากเยอรมัน สงครามอังกฤษ-อิรัก(2–31 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) นำไปสู่การล้มล้างระบอบอาลีและการก่อตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดของบริติซ บริติซได้บุกครองซีเรียและเลบานอนในเดือนมิถุนายนเพื่อเป็นการขัดขวางไม่ให้นาซีเยอรมนีจากการใช้วิชีฝรั่งเศสที่คอยควบคุมสาธารณรัฐซีเรียและฝรั่งเศสเลบานอนเพื่อเป็นฐานทัพสำหรับการโจมตีที่อียิปต์ ในช่วงการบุกครองได้สร้างความน่ากลัวในผลพวงของชัยชนะของเยอรมันในยุทธการที่กรีซ (6 - 30 เมษายน ค.ศ. 1941) และยุทธการที่เกาะครีต (20 พฤษภาคม – 1 มิถุนายน) ในการทัพทะเลทรายตะวันตก (ค.ศ. 1940–1943) ในแอฟริกาเหนือ บริติซกำลังเตรียมความพร้อมสำหรับปฏิบัติการขวานรบเพื่อทำการคลายวงล้อมทูบลัก และเข้าต่อสู้รบในการทัพแอฟริกาตะวันออก (10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) ในเอธิโอเปียและเอริเทรีย
วิชีฝรั่งเศสได้ทำการป้องกันซีเรียอย่างเข้มแข็ง แต่เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม เมื่อกองพลน้อยออสเตรเลียที่ 21 กำลังจะเคลื่อนทัพเข้าสู่เบรุต ฝรั่งเศสได้เจราจาขอสงบศึก ในช่วงเวลาหนึ่งนาทีที่ผ่านมาจนถึงเที่ยงคืน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม การหยุดยิงได้มีผลบังคับใช้และยุติการทัพ การสงบศึกที่ Saint Jean d'Acre (อนุสัญญาเอเคอร์) ได้ถูกลงนาม เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ที่ค่ายทหารซิดนีย์สมิธในเขตชานเมือง นิตยสารไทม์ได้เรียกการสู้รบครั้งนี้ว่าเป็น"การโชว์ผสมรวม" ในขณะที่กำลังกำลังเกิดขึ้นและการทัพครั้งนี้ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก แม้แต่ในประเทศที่เข้าร่วม มีหลักฐานว่าบริติซได้ทำการปกปิด(censored)รายงานการสู้รบ เพราะนักการเมืองมีความเชื่อว่าการสู้รบกับกองกำลังฝรั่งเศสอาจจะส่งผลเสียต่อความคิดเห็นของประชาชนในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ
วิษณุธรรโมตตรปุราณะ
คัมภีร์วิษณุธรรมโมตระปุราณะ (Vishnudharmottara Purana) เป็นชื่อคัมภีร์ที่สำคัญประเภทหนึ่งในศาสนาฮินดู ซึ่งให้ความสำคัญและยกย่องพระวิษณุ และไวษณพนิกาย เป็นปุราณะ อยู่ในหมวดย่อยของอุปปุราณะเนื้อหาในปุราณะนี้จะเน้นถึงพระวิษณุโดยเฉพาะ
หอหลังคาโดม
หอหลังคาโดม (Cupola) ในทางสถาปัตยกรรมหมายถึงโครงสร้างขนาดเล็กที่มีลักษณะเหมือนโดมที่ตั้งอยู่ตอนบนของสิ่งก่อสร้าง ที่มักจะใช้สำหรับเป็นที่สังเกตการณ์หรือเป็นช่องระบายอากาศ ที่ตอนบนมักจะเป็นหลังคาหรือโดมที่ใหญ่กว่า
“Cupola” มาจากภาษาอิตาลีที่แผลงมาจากภาษาละตินขั้นต่ำ “Cupula” (ภาษาละตินคลาสสิก “Cupella” ที่มาจากภาษากรีก “kypellon”) ที่แปลว่าถ้วยเล็ก (ภาษาละติน “Cupa”) ที่เป็นทรงของเพดานโค้งที่รูปร่างเหมือนถ้วยคว่ำ  หอหลังคาโดมมักจะพบในสิ่งก่อสร้างที่มีขนาดเล็ก ที่อาจจะใช้เป็นหอระฆัง, หอโคม หรือ หอทัศนาเหนือหลังคาหลัก  หรือในบางกรณีก็อาจจะใช้ตกแต่งประดับหอ, ยอดแหลม หรือ หอกลมยอดแหลม
สภาสถาปนิก
สภาสถาปนิก (อังกฤษ: Architect Council of Thailand; อักษรย่อ ACT) เป็นองค์กรควบคุมวิชาชีพสถาปัตยกรรมที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543 มีหน้าที่และบทบาทในการเผยแพร่และให้บริการด้านวิชาการต่าง ๆ แก่ประชาชนและองค์กรอื่นที่เกี่ยวกับวิทยาการและเทคโนโลยีทางสถาปัตยกรรม ได้ดำเนินงานภายใต้การบริหารของคณะกรรมการสภาสถาปนิกซึ่งมาจากการเลือกตั้ง 15 ท่าน และแต่งตั้งจากกระทรวงมหาดไทย 5 ท่าน มีวาระชุดละ 3 ปี มีนายกสภาสถาปนิกเป็นผู้บริหารสูงสุดภายใต้การกำกับของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในฐานะสภานายกพิเศษแห่งสภาสถาปนิก และมีอำนาจหน้าที่ตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้
สภาสถาปนิกมีอำนาจหน้าที่รับรองหลักสูตรการศึกษา รับรองความรู้ความชำนาญ เพื่อออกใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมให้แก่สถาปนิกวิชาชีพใน 4 สาขา ได้แก่ สาขาสถาปัตยกรรมหลัก สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สาขาภูมิสถาปัตยกรรม และสาขาสถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์ โดยสภาสถาปนิกมีการบริหารงานภายในองค์กร แต่มิได้ยุ่งเกี่ยวกับสถาบันการศึกษา การเรียนการสอน และหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง ในลักษณะเลือกปฏิบัติหรือก้าวก่ายสถาบันการศึกษา ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 40 และ พ.ร.บ.การอุดมศึกษา พ.ศ. 2562 มาตรา 16
ผลงานของสภาสถาปนิก เช่น ผลักดันให้มีการแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมของสถาปนิกภายในประเทศให้สูงขึ้นกว่าที่เป็นอยู่คือประมาณ 1-3% มีส่วนร่วมในการผลักดันแก้ไขกฎหมายต่าง ๆ ที่ไม่เป็นธรรม เช่น ข้อบัญญัติ หรือข้อกำหนดผังเมืองที่ว่าด้วยการจัดโซนนิง หรือข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เกี่ยวกับการกำหนดประเภทบ้านจัดสรร รวมถึงกฎหมายควบคุมอาคารที่ยังมีช่องโหว่อีกมากมาย
ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคีร์กีซสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคีร์กีซสถานเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 3 คนใน 2 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
น้ำอมฤต
น้ำอมฤต /อะมะริด, หรือ อะมะรึด/ หรือ น้ำทิพย์ (elixir of life, elixir of immortality หรือ Dancing Water, อาหรับ: الإكسير, อัลอีกซีร์; เปอร์เซีย: آب حیات, อาบเอฮะยาต) เป็นยาน้ำหรือเครื่องดื่มซึ่งเชื่อกันว่าจะยังให้ผู้ดื่มเป็นอมตะหรือคงความเยาว์วัยแห่งรูปร่างไว้ชั่วกัลป์ บ้างก็ว่าสามารถชุบชีวิตหรือสร้างชีวิตใหม่ได้ เรียกว่าเป็นยาแก้สรรพโรคประเภทหนึ่ง และเคยเป็นที่ต้องการและควานไขว่หาอย่างบ้าคลั่งของลัทธิรสายนเวทอยู่พักใหญ่
น้ำอมฤตปรากฏในวรรณกรรมหลายเรื่องของทุกชนชาติ
ประวัติ
ในประเทศจีน น้ำอมฤตได้รับสมญาเป็น "แก่นสารแห่งชีวิต" (quintessence of life) โดยเป็นธาตุหนึ่งในห้าตามทฤษฎีทางปรัชญารสายนเวทในประเทศจีน ซึ่งทางอินเดียว่าเป็นธาตุหนึ่งในสามสิบหกธาตุ และทางตะวันตกว่าเป็นหนึ่งในสี่
ในประเทศจีน
สมัยจีนโบราณ สมเด็จพระจักรพรรดิหลายพระองค์ได้ทรงใช้พระราชอุตสาหะในการควานหาน้ำอมฤต และผลลัพธ์ที่แต่ละพระองค์ทรงประสบก็แตกต่างกันไป โดยในสมัยราชวงศ์ฉิน ฉินสื่อหวงตี้ได้ทรงส่งนักพรตเต๋าชื่อ "สฺวี ฝู" พร้อมเด็กชายหญิงอย่างละห้าร้อยคน ออกเดินทางไปยังทะเลตะวันออก  เพื่อตามหาน้ำอมฤต แต่ขบวนนักพรตสูฝูออกจากพระราชสำนักแล้วก็หายสาบสูญไปมิได้กลับมาอีกเลย บางตำนานว่าพวกเขาไปพบดินแดนญี่ปุ่นแทน
ชาวจีนโบราณเชื่อว่า การรับประทานวัตถุบางอย่าง เช่น หยก ชาด หรือฮีมาไทต์ จะช่วยให้อายุยืนยาว
ในประเทศอินเดีย
น้ำอมฤตที่ปรากฏ มาจาก การอวตารภาคหนึ่งของพระนารายณ์ในปาง กูรมาวตาร
ในตะวันออกกลาง
คำว่า "น้ำอมฤต" ในภาษาอังกฤษคือ "elixir" (คำอ่าน: ɪˈlɪksər /อีลีกเซอร์/) เป็นคำที่รับมาจากคำในภาษาอาหรับว่า " آب حیات. " (/อัลอีกซีร์/) ซึ่งก็อาจมาจากคำว่า "Aab-e-Hayaat'" (/อาบเอฮะยาต/) ในภาษาเปอร์เซียอีกทอดหนึ่ง
ในยุคทองของอิสลาม บรรดานักรสายนเวททั้งชาวอาหรับและอิหร่านล้วนใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดในการค้นหาน้ำอมฤตกัน แต่ก็ไร้ผล หากกลับกลายว่าพวกเขาสามารถพัฒนาวงการแพทย์อิสลามให้รุ่งเรืองได้แทน
ปลาข้อมือนาง
ปลาข้อมือนาง (cá ngựa bắc; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Folifer โดยสันนิษฐานว่า มาจากภาษาละตินคำว่า foli หมายถึง "ใบไม้" และ ifer หมายถึง "แบก" รวมความแล้วหมายถึงลักษณะของปากของปลาชนิดนี้ที่อยู่ด้านล่าง และ  brevis หมายถึง "เล็ก, น้อย" และ filum หมายถึง "หนวด" หรือ "เส้นด้าย" อันหมายถึง หนวดที่ลักษณะสั้นมาก
มีลำตัวกลมเรียวยาว แบนข้างเล็กน้อย ใต้คางมีติ่งเนื้อ 1 ชิ้น ดูแลเหมือนหนวดขนาดสั้น เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินแวววาวอมเขียว ด้านบนมีสีคล้ำเล็กน้อย ข้างแก้มมีแต้มสีเหลือง ครีบจางใส ครีบหลังสูง ก้านครีบอันใหญ่สุดมีจักละเอียดที่ขอบด้านท้าย
เจ้าหญิงโยลันดาแห่งซาวอย
เจ้าหญิงโยลันดาแห่งซาวอย (Princess Yolanda of Savoy) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2444 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี และ เจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกร เป็นพระราชภคินีใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 และ โจวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย เป็นพระราชปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เจ้าชายวิคตอริโอ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ และพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่)ใน ซีโมน แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา พระองค์ทรงมีความสนพระทัยในการขี่ม้าและว่ายน้ำ
ปลาข้อมือนาง
มีความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร เป็นปลาที่หากินตะไคร่น้ำตามก้อนหินใต้พื้นน้ำและโขดหิน พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่ไหลแรงและสะอาดในหลายประเทศ เช่น ตอนใต้ของจีน, เวียดนาม, ลาว ในประเทศไทยพบเฉพาะลุ่มแม่น้ำสาละวินบริเวณจังหวัดแม่ฮ่องสอนและตาก และยังมีรายงานพบที่เกาะไหหลำและฮ่องกงอีกด้วย โดยตัวอย่างต้นแบบแรกถูกส่งมาจากฮ่องกงไปยังจีนเพื่อทำการอนุกรมวิธาน
เจ้าหญิงโยลันดาแห่งซาวอย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ จอร์โจ คาร์โล คาร์วี เคานต์แห่งเบอร์โกโล เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2465 รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เคาน์เตสแห่งเบอร์โกโล มีพระบุตรดังนี้
ปลาข้อมือนาง
มีการจับขายเป็นปลาสวยงาม แต่พบได้น้อยและเลี้ยงดูยากมาก
พระมหาบัญชา
พระมหาบัญชา หรือ พระบัญชา (Great Commission) คือคำสั่งของพระเยซูก่อนที่พระองค์จะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ ให้บรรดาสาวกทำการประกาศข่าวดีแก่ประชาชาติทั้งปวงในโลก
พระมหาบัญชาเป็นสิ่งที่อยู่ในพระทัยของพระเจ้าตั้งแต่แรกเริ่ม เป็นภารกิจที่สำคัญยิ่งและมีขอบเขตใหญ่ยิ่ง คือ การประกาศการยกโทษบาปไปยังมนุษย์ทั้งปวง ตั้งแต่คริสตจักรสมัยแรกและตลอดประวัติศาสตร์คริสตจักร มีผู้เชื่อจำนวนมากที่อุทิศตนเพื่อรับใช้พระมหาบัญชา จึงส่งผลให้ความเชื่อคริสเตียนแผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งโลกนี้ แต่ยังมีผู้คนอีกจำนวนมากที่ยังไม่เคยได้ยินพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ และภารกิจนี้เป็นความรับผิดชอบของผู้เชื่อทุกคนในยุคปัจจุบัน
เนื้อหา
พระมหาบัญชาของพระเยซูตามพระกิตติคุณมัทธิว ความว่า
โดยสรุปใจความสำคัญคือให้การออกไปกระทำ 3 สิ่ง ดังนี้
เมามูน อับดุล กายูม
เมามูน อับดุล กายูม (އަލްއުސްތާޛް މައުމޫން އަބްދުލް ޤައްޔޫމް) เป็นนักการเมืองมัลดีฟส์และนักวิชาการอิสลามที่ปกครองประเทศในฐานะประธานาธิบดีมัลดีฟส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ถึง ค.ศ. 2008
เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ 2
เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ 2 (步步惊情) ภาพยนตร์จีนชุดภาคต่อจาก เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เจ้อเจียงทีวีนำแสดงโดย หลิว ซือซือ และ อู๋ ฉีหลง
เรื่องราวในภาคนี้เริ่มต้นขึ้น 3 เดือนหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรกหลังจากที่ จางเสี่ยว (หลิว ซือซือ) ฟื้นขึ้นมาจากอาการโคม่าแต่ความทรงจำของเธอที่มีต่อองค์ชาย 4 อิ๋งเจิ้ง (อู๋ ฉีหลง) ยังคงอยู่
วันหนึ่งเธอได้พบกับทายาทเจ้าของบริษัทคอมพิวเตอร์ที่เธอทำงานอยู่ซึ่งมีใบหน้าเหมือนองค์ชาย 4 ไม่มีผิดแต่ก็มีเหตุที่ทำให้ความทรงจำของจางเสี่ยวส่วนที่เกี่ยวกับองค์ชาย 4 หายไปหมดเพื่อนสนิทของเธอจึงพยายามฟื้นความทรงจำของเธอ
แขวงหลักสอง
หลักสอง เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางแค กรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งการค้า และที่อยู่อาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงบางแคมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงหลักสอง ได้แก่
ถนนสายรองในพื้นที่แขวงหลักสอง ได้แก่
สถานีวิทยุศึกษา
สถานีวิทยุศึกษา เป็นสถานีวิทยุของกระทรวงศึกษาธิการ นำเสนอรายการเกี่ยวกับการศึกษา ธรรมะ สุขภาพ ข่าวสาร และรายการบันเทิงต่าง ๆ
ประวัติ
สถานีวิทยุศึกษา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2496 โดยมติของคณะรัฐมนตรีให้กระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินโครงการวิทยุกระจายเสียงเพื่อการศึกษา มีที่ทำการอยู่ที่ วิทยาลัยเทคนิค ทุ่งมหาเมฆ ด้วยเครื่องส่งวิทยุ ที่วิทยาลัยประกอบขึ้นเอง มีกำลังส่ง 500 วัตต์ โดยใช้คลื่นความถี่ยาว 1,160 kHz และความถี่คลื่นสั้น 11.6 MHz โดยเริ่มกระจายเสียงวันแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2497
ในระยะแรกรายการ ที่จัดออกอากาศ ได้แก่ บทความ รายการสำหรับเด็ก ดนตรีไทยและสากล ละคร ทั้งละครไทยและละครภาษาอังกฤษ วิชาชุดครูระดับต่าง ๆ ผู้จัดรายการของสถานีวิทยุศึกษา เช่น ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์, เปลื้อง ณ นคร, เจือ สตะเวทิน, ฉันทิชย์ กระแสสินธุ์, เจริญพัน ชุมสาย ณ อยุธยา, ฉันท์ ขำวิไล, จินตนา ยศสุนทร, หม่อมหลวงตุ้ย ชุมสาย, ครูชิ้น ศิลปบรรเลง, ครูเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล
เห้หุย
เห้หุย (Xia Yun ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เธียอา
ทีอา หรือ เทียอา เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระมเหสีของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง และเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่
เห้หุย
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เห้หุยและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
สถานีวิทยุศึกษา
การออกอากาศ
สถานีวิทยุศึกษาทำการออกอากาศเป็นประจำตั้งแต่เวลา 06.00 น. - 22.00 น. โดยสามารถเลือกรับฟังได้ทางคลื่น FM 92.0 MHz และ เครือข่ายบนดาวเทียมไทยคม6 KU Band ความถี่ 12687 V 30000 ช่อง FM92 หรือเลือกรับฟังรายการสด และย้อนหลังได้ที่ เว็บไซต์ของสถานีวิทยุศึกษาหรือ แอปพลิเคชัน ฟังเพลิน โหลดได้ทั้ง Play Store และ App Store คลิกที่วิทยุศึกษา
อนึ่ง สถานีวิทยุศึกษา เคยทำการกระจายเสียงในระบบ AM 1161 kHz มาก่อน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2564 เวลา 24:00 น. จึงได้ยุติการกระจายเสียงในระบบนี้ แต่ยังคงสามารถรับฟังการกระจายเสียงผ่านระบบ FM 92.0 MHz ได้ตามปกติ เพียงช่องทางเดียว
เธียอา
การสิ้นพระชนม์และที่ฝังพระศพ
พระศพของพระนางเทียอาถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพหมายเลข KV32 ในหุบเขากษัตริย์ที่ชิ้นส่วนของอุปกรณ์ทำพระศพของพระองค์เช่น โถคาโนปิก แต่เกิดน้ำท่วมชะล้างบางส่วนของเหล่านี้ ซึ่งอยู่ใกล้กับ KV47 ที่อยู่ติดกัน ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพของฟาโรห์ของราชวงศ์ที่สิบเก้า หลุมฝังพระศพของฟาโรห์ซิพต้าห์ ทำให้นักไอยคุปต์วิทยา เชื่อว่าพระองค์เป็นเหมือนชื่อแม่ของฟาโรห์ซิพต้าห์ แต่ตั้งแต่นั้นมาพระมารดาของฟาโรห์ซิพต้าห์ ได้รับการระบุว่าเป็นนางสนมจากซีเรียนามว่า ซูทาอิลจา
เห้หุย
ดูเพิ่ม
189
ไอคอนสยาม
ไอคอนสยาม (ชื่อเดิม: บางกอก เจ้าพระยา ริเวอร์ฟร้อนท์ ไอ-ซิตี้ ) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมบนพื้นที่ 50 ไร่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณซอยเจริญนคร 5 ถนนเจริญนคร และ 5 ไร่บริเวณฝั่งตรงข้ามใกล้ปากซอยเจริญนคร 4 ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร เกิดจากการร่วมทุนกันระหว่าง สยามพิวรรธน์ เครือเจริญโภคภัณฑ์ และ แมกโนเลีย ควอลิตี้ ดิเวล็อปเม้นต์ คอร์ปอเรชั่น มีพิธีเปิดโครงการในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
โครงการไอคอนสยามประกอบด้วย
โดยพื้นที่ทั้งหมดเชื่อมต่อกันด้วยถนนภายในโครงการและสถานีเจริญนคร ของรถไฟฟ้าสายสีทอง
ที่มาโครงการ
ไอคอนสยามเกิดจากการร่วมทุนกันของสยามพิวรรธน์, เครือเจริญโภคภัณฑ์ และ แมกโนเลีย ควอลิตี้ ดิเวล็อปเม้นต์ คอร์ปอเรชั่น (บริษัทในเครือเจริญโภคภัณฑ์) มีสัดส่วนการถือหุ้นอยู่ที่ 51:24.5:24.5 ตามลำดับ
ไอคอนสยามตั้งอยู่ในพื้นที่เดิมของโรงสีสิบเก้า และตลาดศิรินทร์ ซึ่งต่อมาเป็นกรรมสิทธิ์ของ บริษัท สยามอรุณ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด ในเครือศรีกรุงวัฒนา โดยพื้นที่โครงการตั้งอยู่ระหว่างโรงแรมเพนนินซูล่า กับโรงแรมมิลเลนเนียม ฮิลตัน กรุงเทพ นอกจากนี้ยังอยู่ตรงข้ามกับโรงแรมรอยัลออร์คิดเชอราตัน กรุงเทพ, โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ และอาคารโทรคมนาคมแห่งชาติ สาขาบางรัก
ไอคอนสยาม มีมูลค่าการลงทุนเมื่อเริ่มโครงการ 35,000 ล้านบาท ต่อมาเพิ่มเป็น 50,000 ล้านบาท และ 54,000 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งถือว่าเป็นโครงการที่ใช้เงินลงทุนสูงที่สุดในประเทศไทยในขณะนั้น โดยครึ่งหนึ่งเป็นเงินลงทุนของบริษัทพันธมิตรทั้ง 3 บริษัท ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นสินเชื่อที่ธนาคารกรุงศรีอยุธยา ธนาคารกสิกรไทย และธนาคารธนชาต ร่วมเป็นผู้สนับสนุน ซึ่งผู้ร่วมทุนทั้ง 3 บริษัทได้วางแผนในการเชื่อมโยงโครงการเข้ากับโรงแรม ศูนย์การค้า และสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา โดยความร่วมมือกับหน่วยงานทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยา
พิธีเปิด
ไอคอนสยามจัดพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในชื่อ "มหาปรากฏการณ์งานเปิดเมืองไอคอนสยาม" โดยในช่วงเช้า สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีเปิดโครงการอย่างเป็นทางการด้วยพระองค์เอง  และในช่วงค่ำได้มีการจัดการแสดงในชุด "โรจนนิรันดร" ที่เป็นการผสมผสานระหว่างนาฏศิลป์ไทยแขนงต่าง ๆ และกายกรรมผาดโผน รวมถึงมีการเปิดตัว "เรือสำเภาศรีมหาสมุทร" ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำแห่งแรกของประเทศไทย ตลอดจนมีการแสดงแปรขบวนของโดรนจากอินเทล จำนวน 1,400 ลำ และการแสดงคอนเสิร์ตของ อลิเชีย คีส์ รวมถึงการแสดงแสง สี เสียง ไปยังอาคารชุดเพื่อการพักอาศัยทั้ง 2 อาคารในโครงการด้วย
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน มีผู้เข้าร่วมพิธีเปิดจำนวนประมาณ 150,000 คน และในวันที่ 10 พฤศจิกายน ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าใช้บริการเป็นวันแรก มีจำนวนประชาชนเข้าใช้บริการประมาณ 200,000 คน นอกจากนี้ในวันเดียวกัน ยังมีมินิคอนเสิร์ตของศิลปินจากซีรีส์ รักใสใส หัวใจสี่ดวง ฉบับประเทศจีน
ช่วงปีแรก
ในช่วงครึ่งปีแรกหลังการเปิดไอคอนสยาม ได้มีการเปิดร้านค้าอีก 20-25 แบรนด์ อาทิ ร้านกาแฟ ร้านอาหาร รวมถึงบริการต่าง ๆ อย่าง ไอคอน บาย ฟิตเนสเฟิร์ส สถานที่ออกกำลังกายสาขาที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และ ทรู ไอคอน ฮอลล์ ศูนย์ประชุมมาตรฐานระดับโลกซึ่งร่วมทุนกับทรู คอร์ปอเรชั่น
จากสถิติหลังการเปิด 1 ปี (ข้อมูลปี พ.ศ. 2562) ไอคอนสยามมีผู้เข้ามาใช้บริการในวันปกติเฉลี่ย 80,000-120,000 คนต่อวัน ส่วนในวันเทศกาล เช่น วันสิ้นปี วันขึ้นปีใหม่ วันลอยกระทง วันสงกรานต์ มีจำนวนผู้เข้ามาใช้บริการเฉลี่ย 200,000-350,000 คนต่อวัน และมีสัดส่วนนักท่องเที่ยวต่างชาติอยู่ 35% โดยมีกลุ่มหลัก ๆ คือชาวจีน เกาหลี ไต้หวัน อินเดีย และกลุ่มประเทศซีแอลเอ็มวี (กัมพูชา ลาว พม่า และเวียดนาม) ทำให้มียอดใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวประมาณ 10,000-15,000 บาท ซึ่งสูงกว่าศูนย์การค้าทั่วไปในประเทศไทย
การจัดสรรพื้นที่
โครงการไอคอนสยามมีการออกแบบโดยใช้แนวคิด "เมืองแห่งความรุ่งโรจน์อันเป็นนิรันดร์" (The Icon of Eternal Prosperity) มีพื้นที่โครงการรวมทั้งหมด 750,000 ตารางเมตร นับเป็นศูนย์การค้าที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศไทย รองจากเซ็นทรัลเวิลด์ ตัวอาคารหลักออกแบบโดยบริษัท เออร์เบิ้น อาร์คิเต็คส์ จำกัด และมีบริษัทสถาปนิก ฟอสเตอร์ + พาร์ตเนอร์ส จากประเทศอังกฤษ เป็นที่ปรึกษาโครงการ ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมไทย กระทง บายศรี และสไบ ในโครงการประกอบด้วยพื้นที่สำคัญ ดังนี้
ศูนย์การค้าไอคอนสยาม
ศูนย์การค้าไอคอนสยาม เป็นศูนย์การค้าในอาคารหลัก บริหารงานโดย บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด ซึ่งกลุ่มสยามพิวรรธน์เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ภายในพื้นที่ศูนย์การค้า ประกอบด้วยร้านค้าแฟชัน ร้านสินค้าเทคโนโลยี ร้านสินค้าเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งบ้าน ร้านอาหาร มีจุดเด่นบริเวณโถงกลางชั้น M จนถึงชั้น 2 ออกแบบโครงสร้างอาคารให้เป็นแบบ 2 อาคารขนานกันภายใต้อาคารหลักหลังเดียว โดยอาคารดังกล่าวเป็นที่ตั้งของร้านต่าง ๆ อาทิ เอชแอนด์เอ็ม และคาเฟ่ % อะราบิกา สาขาแรกในประเทศไทย รวมถึงมี ฟิตเนส เฟิร์สท์ คลับไอคอน สถานออกกำลังกายฟิตเนส เฟิร์สท์ สาขาใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย นอกจากนี้อาคารฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ยังมีจุดเด่นเป็นร้านแอปเปิลสโตร์สาขาแรกในประเทศไทย และเป็นสาขาที่สองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อจากประเทศสิงคโปร์
ในส่วนโถงกลางบริเวณชั้น 3 ถึง 5 บริหารงานโดย บริษัท สยามพิวรรธน์ รีเทล โฮลดิ้ง จำกัด ประกอบด้วย
ศูนย์การค้าไอคอนลักซ์
ศูนย์การค้าไอคอนลักซ์ เป็นอาคารศูนย์การค้าขนาดเล็กในอาคารหลักบริเวณฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ภายในพื้นที่ศูนย์การค้า ประกอบด้วยร้านค้าสินค้าระดับหรูหรา ร้านค้าแฟชัน ร้านสินค้าเทคโนโลยี และห้องแสดงรถยนต์ โดยชั้นหลังคาของไอคอนลักซ์ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าแอปเปิลสโตร์ เป็นที่ตั้งของไอคอนสยามพาร์ค ซึ่งเป็นสวนหย่อมและสวนประติมากรรมกลางแจ้ง โดยโครงการได้ออกแบบภูมิสถาปัตย์ในบริเวณนี้ร่วมกับแอปเปิล เพื่อเปิดหน้าร้านแอปเปิลสโตร์ให้มีความโดดเด่นกลางแม่น้ำเจ้าพระยา นอกจากนี้ไอคอนลักซ์ยังเป็นที่ตั้งของ "บลู บาย อลัง ดูคาส" ภัตตาคารอาหารฝรั่งเศสที่ได้รับดาวมิชลินหนึ่งดวง จากการจัดอันดับของมิชลินไกด์ ในปี พ.ศ. 2564 และ 2565 และเป็นหนึ่งในภัตตาคารดีที่สุดในเอเชีย
ห้างสรรพสินค้า
ไอคอนสยามเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าสยามทาคาชิมาย่า ห้างสรรพสินค้าในกลุ่มทาคาชิมาย่าสาขาแรกในประเทศไทย บริหารงานโดย บริษัท สยาม ทาคาชิมาย่า (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งกลุ่มทาคาชิมาย่าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ มีพื้นที่ 36,000 ตารางเมตร โดยเป็นสาขานอกประเทศญี่ปุ่นที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุด ภายในนอกจากจะมีการแบ่งเป็นแผนกต่าง ๆ เช่นเดียวกับห้างสรรพสินค้าโดยทั่วไปแล้ว ยังมีศูนย์อาหารโรส ฟู้ด อเวนิว ตลาดทากะ มาร์เช ฮอกไกโด โดซังโกะ พลาซา และโซนรวมร้านอาหารเอเชีย โรส ไดน์นิ่ง อีกด้วย
ซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านอาหาร
ไอคอนสยามเป็นที่ตั้งของ เดียร์ ทัมมี ซูเปอร์มาร์เก็ตและฟู้ดมาร์เก็ตที่นำเสนอสินค้าและร้านอาหารระดับพรีเมียมบนพื้นที่ 2,000 ตารางเมตร เป็นการร่วมลงทุนระหว่างสยามพิวรรธน์และกูร์เม่ต์ เอเชีย ประกอบไปด้วยพื้นที่ทั้งหมด 2 ส่วนหลัก ได้แก่ ส่วนโกรเซอร์รี ซึ่งเป็นส่วนที่ตั้งของซูเปอร์มาร์เก็ตโกรเซอร์รี และตลาดกรีน โกรเซอร์ และส่วนโกรเซอร์รองต์ ซึ่งเป็นส่วนฟู้ดไดนิ่งระดับพรีเมี่ยม มีทั้งหมด 5 เคาท์เตอร์บาร์ได้แก่ ร้านคลองสาน ร้านมาร์เบิล มาร์เวลลัส ร้านทาเบอร์นา ร้านฟิสเก้บาร์ และร้านชริมป์แช็คส์
นอกจากนี้ไอคอนสยามยังมีโซนร้านอาหารอีกห้าส่วนหลัก ๆ ได้แก่
ในโซนอลังการนั้น ด้านบนเพดานฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ยังมีประติมากรรม น้ำตกฝนทิพย์ ความสูง 15 เมตร จุดเด่นอยู่ที่การสลักฐานน้ำเป็นรูปทรงต่าง ๆ โดยส่วนบนสุดของประติมากรรมสลักเสมือนเป็นเลข ๙ ออกแบบโดย Ghesa Water & Art ที่ชั้นเดียวกันนั้นยังเป็นที่ตั้งของ ทัศนานคร เทอเรส พื้นที่ร้านอาหารมุมสูงริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งประกอบไปด้วยภัตตาคารระดับไฟน์-ไดนิ่งและบาร์กึ่งเอาท์ดอร์สองร้านคือ ฮอบส์ และ ฟาลาเบลลาร์ ริเวอร์ฟร้อนท์ และ ภัตตาคารเกรท ฮาร์เบอร์ อินเตอร์เนชันแนล บุฟเฟต์ ภัตตาคารนานาชาติจากประเทศไต้หวัน บริหารงานโดย บริษัท ซีพี ไห่หลาย ฮาร์เบอร์ จำกัด ซึ่งเจริญโภคภัณฑ์อาหารหรือซีพีเอฟ เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ร่วมกับกลุ่มทุนไห่หลายกรุ๊ป ของโหว ซี ฟง มหาเศรษฐีของไต้หวัน นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียง ยังเป็นที่ตั้งของ สตาร์บัคส์ รีเสิร์ฟ เจ้าพระยา ริเวอร์ฟร้อนท์ ซึ่งเป็นร้านสตาร์บัคส์สาขาใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
โรงภาพยนตร์
ไอคอนสยาม มีโรงภาพยนตร์ประกอบกิจการหนึ่งแห่ง คือ ไอคอน ซีเนคอนิค เป็นโรงภาพยนตร์ที่บริหารงานโดยเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป ออกแบบภายใต้แนวคิด "สัญลักษณ์ใหม่ของโรงภาพยนตร์ระดับโลก" (The New World-class Cinematic Icon) เน้นความหรูหรา ผสานกับเทคโนโลยีการฉายอันล้ำสมัย และบริการระดับเดียวกับโรงแรมหกดาว ภายในประกอบไปด้วยโรงภาพยนตร์จำนวน 14 โรง มีจุดเด่นที่ทุกโรงภาพยนตร์ใช้เครื่องฉายระบบเลเซอร์เป็นแห่งแรกในประเทศไทย มีโรงภาพยนตร์ที่ตกแต่งเสมือนห้องนั่งเล่นในชื่อ Cineconic Living Room ซึ่งให้บริการฉายภาพยนตร์และเป็นพื้นที่กิจกรรมแบบเช่าเหมาโรง และยังมีโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์ โฟร์ดีเอ็กซ์ สกรีนเอ็กซ์ และดอลบี แอทมอส ระบบละ 1 โรง
ศูนย์การเรียนรู้
ไอคอนสยามยังเป็นที่ตั้งของ ไอคอนเอ็ดดูเคชั่น ศูนย์การเรียนรู้ ร้านหนังสือ สนามเด็กเล่นขนาดเล็ก และ เมกา ฮาร์เบอร์แลนด์ สวนสนุกและศูนย์การเรียนรู้ขนาดใหญ่สำหรับเด็ก พื้นที่ 5,000 ตารางเมตร
อาคารชุดเพื่อการพักอาศัย
ไอคอนสยาม ประกอบด้วยอาคารที่พักอาศัย 2 อาคาร ได้แก่
ไอซีเอส
นอกจากนี้ ไอคอนสยามได้ก่อสร้างอาคารในระยะที่ 2 บนพื้นที่ 5 ไร่ ฝั่งตรงข้ามของถนนเจริญนคร บริเวณปากซอยเจริญนคร 4 ในชื่อ ไอซีเอส (ICS) โดยใช้แนวคิดเมืองผสมผสานที่สร้างความสุขในการใช้ชีวิตได้ทุกวัน ประกอบด้วยร้านค้าและร้านอาหารเพิ่มเติมจากอาคารหลัก ไฮเปอร์มาร์เก็ตระดับพรีเมียม โลตัส พรีเว่, อาคารสำนักงานไอซีเอส ทาวเวอร์, ศูนย์สุขภาพ ศิริราช เอช โซลูชันส์ และโรงแรมฮิลตัน การ์เดน อินน์ กรุงเทพ ไอซีเอส เจริญนคร จำนวน 241 ห้อง โดยมีกำหนดการเปิดอย่างไม่เป็นทางการในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2566