Арабистони_Саудӣ
Таърих
Дар Арабистони Саудӣ аз давраҳои қадим (ҳазорсолаи 2 то милод) қабилаҳои арабҳои бодиянишин зиндагӣ мекарданд. Дар садаи VII дар қисми ғарбии он (дар Ҳиҷоз) дини ислом ва аввалин давлати мусулмонии теократӣ – Хилофати Араб ба вуҷуд омад. Шаҳрҳои Макка ва Мадина зиёратгоҳи қудсӣ гардиданд. Дар асрҳои 7 – 8 қисми зиёди ҳудуди ҳозираи Арабистони Саудӣ ба Хилофати Умавиён, асрҳои 8 – 9 ба Хилофати Аббосиён тобеъ буд. Дар асрҳои 10 – 12 дар як қисми ҳудуди нимҷазираи Арабистон аморату салтанатҳои мустақил ташкил ёфтанд. Ҳиҷоз, ки вобастаи (вассали) Фотимиён ва баъд Айюбиён буд, аз миёнаи садаи XIII то ибтидои садаи XVI тобеи Мамлукҳо шуд. Аҳамияти иқтисодӣ ва динию сиёсии Ҳиҷоз халифаҳоро водор мекард, ки онро таҳти тасарруфи худ нигоҳ доранд. Наҷд низ мухторияти хешро нигоҳ медошт. Аввали садаи XVI Ҳиҷоз ба тасарруфи Имперотурии Усмонӣ даромад. Дар Наҷд, ки чун аморати мустақил монда буд, дар садаи XVIII ҷараёни динию сиёсии ваҳҳобия ташаккул ёфт, ки то ибтидои садаи XIX дар зери парчами он ҳокими яке аз аморатҳои ин ҷо Муҳаммад ибни Сауд (1724/1726 – 1765) тамоми Арабистонро дар давлати феодалии ваҳҳобияи Саудиҳо муттаҳид кард. Солҳои 1811 – 1818 қисми зиёди нимҷазираи Арабистонро қӯшунҳои подшоҳи Миср Муҳаммад Алӣ забт карданд. Дар ин замон қисми ҷанубии ҳудуди ҳозираи Арабистони Саудӣ – Асир, ки аз садаи XVI дар ҳайати Имперотурии Усмонӣ буд, аз нимаи садаи XIX нисбатан мустақил буд. Нимаи дуюми садаи XIX давлати ваҳҳобиҳоро ҳокимони Шаммар (Арабистони Шимолӣ) – Рашидиён ба даст дароварданд. Соли 1902 амир Ибни Сауд аморати ваҳҳобиҳоро дар Наҷд барпо намуд. Солҳои 1920 – 1925 Ибни Сауд Шаммар, қисми Асир ва Ҳиҷозро ба Наҷд ҳамроҳ кард ва январи 1926 худро шоҳи Ҳиҷоз ва султони Наҷд эълон намуд. Аввалин шуда ин давлати навро Иттифоқи Шӯравӣ ба расмият шинохт. Аз соли 1932 давлат Арабистони Саудӣ ном гирифт. Соли 1943 дар натиҷаи ҷанг бо Яман ба Арабистони Саудӣ тамоми Асир ва қисми Наҷд ҳамроҳ гардид. Солҳои 30 садаи XX Арабистони Саудӣ, ки дар ҳудудаш конҳои калони нефт мавҷуд буданд, ба монополияҳои америкоӣ барои истихроҷ ва коркарди нефт иҷозат дод. Истеҳсоли саноатии нефт аз соли 1938 сар шуд (аз ҷониби «Стандарт ойл компани оф Калифорния», баъдтар АРАМКО). Он қариб 90%-и нефти Арабистони Саудиро ба дасти худ гирифт, истеҳсоли он бо суръат афзуд (соли 1938 – 1967 ҳазор тонаа ва соли 1976 – 428,7 млн тонна). Солҳои Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ Арабистони Саудӣ бо Германияи фашистӣ (1941) ва Италия (1942) робитаи дипломатиашро қатъ кард. Баъди ҷанг ва то соли 1972 истихроҷи нефти Арабистони Саудӣ дар тасарруфи АРАМКО буд. ИМА дар Заҳрон базаи ҳарбии ҳавоии хешро барпо кард. Аз миёнаи солҳои 50 садаи XX дар Арабистони Саудӣ ҳаракати зиддиимпериалистӣ авҷ гирифт. Нефтчиёни АРАМКО корпартоӣ карданд. Шоҳ Сауд, ки баъди марги Ибни Сауд сари ҳокимият омад (1953), барои бераҳмона пахш намудани ҳар гуна баромади зидди тартиботи подшоҳӣ қонун баровард. Зиддият дар тараққиёти иқтисодӣ, шиддати вазъи сиёсӣ буд, ки дар дохили сулола мубориза рафт (1958 – 1962) ва 2 ноябри 1964 Сауд аз тахт афтид, ба ҷои ӯ Файсал ибни Абдулазиз ас-Сауд шоҳ эълон шуд. Ҳукумати Файсал ба аъёну ашрофи сармоядор такя карда, дар соҳаи иқтисодиёт ва маорифи халқ як қатор ислоҳот гузаронд. Арабистони Саудӣ аз соли 1967 ба мамлакатҳои гирифтори таҷовузи Исроил – Миср, Сурия, Урдун ёрии молиявии бебозгашт мерасонд. Арабистони Саудӣ, ки сардори гурӯҳи мамлакатҳои истеҳсолкунанда ва содиркунандаи нефт буд, истеҳсоли нефт ва фурӯши онро ба мамлакатҳои ҳомии Исроил кам, ба ИМА ва Нидерланд муваққатан бас кард. 25 марти 1975 шоҳ Файсал кушта шуд. Ба ҷойи ӯ бародари хурдиаш Холид ибни Абдулазиз ас-Сауд шоҳи Арабистони Саудӣ эълон шуд. Азбаски Арабистони Саудӣ дар шароити сар бардоштани фундаментализми исломӣ дар кишвар (баъди Инқилоби исломии Эрон, 1978 – 1979) ва бетартибиҳои шиаҳо дар музофоти шарқӣ – Ал-Хосса бетараф буда наметавонист. Шоҳзода Фаҳд аввали соли 1980 эълон кард, ки Шӯрои машваратӣ таъсис доданист (он танҳо соли 1993 амалӣ шуд). Августи 1990, баъди муҳосираи Кувайт аз ҷониби Ироқ, Фаҳд ба мамлакат қӯшуни ИМА-ро ворид кард, то кишварро аз таҳдиди Ироқ эмин дорад. Ибтидои соли 1991 ба қувваҳои дастҷамъонаи як қатор кишварҳо муяссар шуд, ки қӯшунҳои Ироқ аз Кувайт бароварда ва таҳдиди ҷанг ба Арабистони Саудӣ бартараф карда шавад. Баъди Холид Фаҳд ба тахт нишаст ва соли 2005 ӯро Абдулло ибни Абдулазиз Оли Сауд ҷойгузин шуд.