cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BMW
Гоҳшумор
Соли 1913 - оғози кори БМВ тавассути Карл Фридрих Рапп (Karl Friedrich Rapp) дар кишвари Олмон аст.
Дар соли 1916 ширкати БМВ ба сохтани автомобили V12 барои императори Утриш-Маҷористон даст зад.
Дар соли 1917 Карл Рапп аз мудирият канорагирӣ карду Франс Ҷозеф Попп аз корхонадорони утришӣ ҷойгузини вай шуд.
Дар соли 1928 ширкати БМВ аввалин худравсози савории худро тавлид намуд.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:BMW
Гужово (ноҳияи Каргополский)
Гужово (Гужово) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Каргополский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Каргополский Гурӯҳ:Ноҳияи Каргополский
Фурудгоҳи ёдбӯд шаҳристон офингҳм
Фурудгоҳи ёдбӯд шаҳристони офингҳм (Effingham County Memorial Airport) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) баҳра‌бурдори ҳавоӣ аст, ки як бонди фуруди бутун дорад, ва тӯли бонди он 1554 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри офингҳм, эл‌ну и кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 179 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Александровская 1-ум (ноҳияи Холмогор)
Александровская 1-ум (ноҳияи Холмогор) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Холмогор
Хосе Ларгача
Хосе Ларгача Ривас (José Largacha Rivas; 3 январи 1987, Истмина, Коко Департмент, Колумбия) — футболбози колумбӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 3 январ Гурӯҳ:Зодагони соли 1987 Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандагони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Колумбия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Independiente Santa Гурӯҳ:Бозингарони БФ Juventud Soacha Гурӯҳ:Бозингарони БФ Estudiantes Mérida Гурӯҳ:Бозингарони БФ Patriotas Гурӯҳ:Бозингарони БФ Atlético Bucaramanga Гурӯҳ:Бозингарони БФ Cúcuta Deportivo Гурӯҳ:Бозингарони БФ Llaneros F.C.
Фурудгоҳи сгину
Фурудгоҳи сгину (Saginaw Airport) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) баҳра‌бурдори ҳавоӣ аст, ки як бонди фуруди асфалт дорад, ва тӯли бонди он 792 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри фурт вурс кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 235 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Луҷо Безереди
Луҷо Безереди  — рассом ва ҳунарманди маҷористонӣ аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Ҳунармандони маҷористонӣ
Лутфулло Давлатзода
Зиндагинома
Лутфулло Давлатзода 20 декабри соли 1958 дар ноҳияи Совет ба дунё омадааст. Соли 1979 Донишкадаи давлатии санъати ба номи Мирзо Турсунзодаро ба итмом расонда, муддате дар Театри драмаи мусиқии ш. Конибодом кор кардааст. Баъди хидмат дар Артиши Шӯравӣ аз соли 1981 актёри Театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Лоҳутӣ буд, солҳои 2004—2009 сармуҳаррири идораи мусиқии Теле­ви­зони Тоҷикис­тон, солҳои 2010—2015 ТВ Сафина ва аз соли 2015 директори Театри Лоҳутӣ мебошад.
Театр
Дар саҳнаи театр образҳои ҷолиб зиёд офаридааст. Спектаклҳои «Найи сеҳрнок», «Вопасин арӯси Амир­алмӯъ­минин», «Фарзанди Осиё», «Ҷияни хира», «Нахи печида», «Эдип», «Фарёди ишқ», «Дод аз дасти ақл», «Дохунда» ва ғайраҳо бо ҳунараш рангу бӯ гирифтаанд, маҳораташ дар спектаклҳои телевизионии «Курсии сеҳрнок», «Зани оҳанин», «Дуздӣ», «Ҳайкал», «Аноӣ», филм — спектакли «Ғуруб» ва ғайра зуҳур кардааст. Ҳунарашро дар филмҳои бадеию телевизионии «Гирдоб», «Дар орзуи падар», «Пой дар гил» «Беҳуда хорам мекунӣ» ва ғайра нишон додааст. Истеъдоди хуби сарояндагӣ ҳам дорад. «Аз ғамат ай нозанин», «Бе хоки Ватан ҳеҷам», «Тоҷикистонро нигоҳ дор» барин суруд­ҳоро ҳаводорон хуш пазируфтаанд.
Ҷоизаҳо
Бо медали «Хидмати шоиста» сарфароз шудааст.
Шанталская (деҳа)
Шанталская (Шантальская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Гаринский, вилояти Свердловск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Гаринский Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Зебоишиносӣ
Мафҳум
Мафҳуми «эстетика»-ро бори нахуст донишманди олмонӣ А. Баумгартен дар миёнаи ас­ри 18 ба илм ворид кард, ҳарчанд ақидаҳои зебоишиносӣ аз даврони бостон инҷониб дар шакли пароканда вуҷуд доштанд. Диду завқи зебоишиносӣ ва зебоиписандӣ ва пажӯҳиши он ба ташаккули шуури инсонӣ ва худшиносии ӯ вобастагӣ дорад. Инсони ибтидоӣ ба воситаи нақшу суратҳои рӯи сангҳо, пай­ка­расозиҳо, рақс, тақлид ба ин ё он овози ҳайвон ва ё па­дидаҳои табиӣ ҳам худашро меомӯхт ва ҳам олами ҳас­тиро дарк мекард, мушоҳидаву хулосаҳои хешро ба ҳам­қа­билагонаш хабар медод. Дар ҳамин фазо инсон шуури худро такмил дод, забони гуфтугӯӣ ихтироъ кард, фаҳ­ми­ши мантиқӣ, дониш, сураткашӣ, рақс, овозхонӣ ва ғ-ро ба вуҷуд овард. Инкишофи ақлии инсон ӯро дорои табъу завқ кард ва боис шуд, ки қобилиятҳои инсонӣ ма­қом ва вазифаҳои дигар, яъне зебоишиносӣро касб кунанд. Ақида­ҳои зебоишиносӣ тавъам бо ҷаҳонбинии устуравӣ, динӣ, натур­фал­сафӣ ва минбаъд фалсафию илмӣ рушду нумӯ кардаанд. Зебоишиносӣ бо ҳамаи илмҳои муосир, аз ҷумла фарҳангшиносӣ, инсоншиносӣ, равоншиносӣ, таърих, санъатшиносӣ, ҷам­ъи­ят­шиносӣ, педагогика, диншиносӣ, мардум­шино­сӣ, сиёсатшиносӣ ва ғ. дар иртиботи зич қарор дошта, барои таҳқиқу пажӯҳиши паҳлуҳои гуногуни олам, хусусан дар шинохти зебоӣ, безебӣ (зиштӣ), шукӯ­ҳмандӣ, назокат, латофат, хушгилӣ, мавзунӣ, номавзунӣ, фоҷиа, мазҳака ва амсоли ин сифату арзишҳо ба мо ёрӣ мерасонад.
Мақулаҳои зебоишинохтӣ
Мақулаҳои асосии зебоишиносӣ – зебоӣ, хубӣ, фоҷиа, мазҳака, волоият, безебӣ, ҳунар, бузургӣ, шаҳомат, ис­теҳ­зо, латофат ва амсоли инҳо мебошанд, ки ҳар кадом тибқи кол­бадҳои маънавии хеш падидаҳои олами ҳастӣ ва фаъолияти инсону ҷомеаро дар ягонагиву ҳамбастагии якдигарӣ таҳқи­қу баррасӣ мекунанд.
Пантусов (ноҳияи Стародуб)
Пантусов — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Зебоишиносӣ
Навъҳои мақулаҳои зебоишинохтӣ
Мақулаҳои зебоишиносӣ ба 12 навъи мухталиф гурӯҳбандӣ шудаанд:
Пантусов (ноҳияи Стародуб)
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Стародуб, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Зебоишиносӣ
Назарияи маърифати зебоишинохтӣ
Назарияи маърифати зебоишиносӣ дар чорчӯби сохти таркибии шуури зебоишиносӣ асос ёфтааст. Сохти таркибии шуури зебоишиносӣ аз рукн­ҳои зерин иборат аст: ҳиссиёти зебоишиносӣ, мушоҳидаҳои зебоишиносӣ, дарки зебоишиносӣ, завқи зебоишиносӣ, мулоҳизаи зебоишиносӣ, нақди зебоишиносӣ, ормони зебоишиносӣ Шуури зебоишиносӣ бо фаъолияти он алоқаманд буда, дар раванди фаъолият бо афзудани таҷрибаву малака шакл ва мундариҷаи худро такмил медиҳад. Зебоишиносӣ ҳамчун як бахши фалсафа дорои қонуният ва усули омӯзиши хосси фалсафӣ мебошад. Қонунҳо ва мафҳумҳои зебоишиносӣ дар маҷмӯъ тарзи азхудкунии зебоишиносӣ ва бадеияти оламро дар худ инъикос менамоянд. Қо­нунҳои зебоишиносӣ раванд, муносибат ва алоқамандии моҳият­ҳову падидаҳоеанд, ки маъмулан такрор меёбанд, нисбатан ус­туворанд, нишондиҳандаи воқеии паҳлуҳо ва хусу­сият­ҳои мухталифи фаъолияти зебоишиносии инсон мебошанд. Ин қо­нунҳо бо қонунҳои фалсафа ва фарҳангшиносӣ, равон­ши­носӣ, ҷамъиятшиносӣ дар иртиботанд.
Қонунҳои зебоишинохтӣ
1. Метақонунҳо ё сарқонунҳои фаъолияти зебоишиносӣ, ки фаъолияти муҳимми инсон ва ҷомеаро дар мавриди шинохти зебоишиносии олами моддӣ ва маънавӣ ифода мекунанд. Фаъолияти зебоишиносӣ тибқи ин метақонунҳо дорои чунин хусусиятҳои умумист: а) мутобиқ шудан ба меъёр ва табиати дохилии ашёи азхудшаванда; б) ҳадафи асосӣ – тавлиди арзишҳои волои умумибашарӣ, арзишҳои устувору абадӣ; в) дорои таъсири иҷтимоӣ.
2. Қонуни ҳунар ҳамчун шакли шуури ҷамъиятӣ. Ҳунар ё санъат: а) ба вазъи иқтисодӣ вобаста аст; б) дар муносибат бо иқтисодиёт мустақилияти нисбӣ дорад; в) раванди ҳунар таърихӣ аст; г) дар ҷомеаи синфӣ хусусиятҳои синфӣ, миллӣ, ғоявӣ, динӣ ва дунявӣ касб мекунад; д) бо олами ҳастӣ таъсири мутақобила дорад: олами ҳастӣ мудраки инъикос ва манбаи илҳоми ҳунарвар аст. Ҳунарманд ҳам ҳастиро аз ҳар нигоҳ, бахусус аз диди зебоишиносӣ, меомӯзаду худ низ ташаккули маънавӣ меёбад, ҳам бо асарҳои хеш ба шуури хонанда, шунаванда ва бинанда таъсир расонда, дар беҳбудии муҳити атроф ва табиат саҳм мегузорад.
3. Қонунҳои эҷоди асарҳои бадеӣ. Зебоишиносиро ҳамчун фалсафаи ҳунарҳои зебо (санъат) низ медонанд. Зебоишиносӣ ба масъалаҳои умумии тафаккури бадеӣ са­ри кор дорад. Эҷодкорӣ ҳамчун зинаи олии зебоишиносӣ ва зебои­дӯстдории инсон яке аз падидаҳои мураккаби ақливу равонӣ буда, намунаи олитарини қобилиятҳои инсонист. Маҳз ҳамин табиат байни инсон ва олами набототу ҳай­вонот фарқ мегузорад. Асарҳои илмию адабӣ ва ҳунарӣ дар баробари мазмуни иҷтимоӣ ва фалсафӣ сифату хосияти зебоишиносӣ низ доранд, зеро дар онҳо масъалаҳои баррасишаванда аз дидгоҳи арзишҳои ахлоқию зебоишиносии шахс, қавм, миллат ва аҳли башар дар шакли бадеӣ тавъам инъикос меёбанд. Тамоми пешрафти ҳунари башарро аз замони бостон то имрӯз ҳамчун таърихи рушду ивазшавии наза­рия­ҳои бадеию зебоишиносӣ муаррифӣ кардан равост.
4. Қонунҳои раванди фарҳанги бадеӣ: а) диалектикаи рушди таърихии ҳунар, ки ҷараёни инкишофи дохилии таъсири мутақо­били ҳунарҳоро байни худ инъикос мекунад; б) хусусияти раванди фарҳанги бадеӣ; в) тақсимбандии ин раванд ба марҳилаҳои муайяни таърихӣ; г) алоқамандии ин раванд бо раванди кулли фарҳанги бадеии ҷаҳонӣ.
5. Қо­нунҳои дарки бадеӣ. Раванди дарки бадеӣ хусусият­ҳои худро дорад. Дарки бадеӣ аз эҳсосот, маърифат ва андешаи зебоишиносӣ иборат буда, яке аз рукнҳои муҳимми иртиботи ҳу­нар ва инсон ба ҳисоб меравад. Дарки бадеӣ дар маҷмӯъ ҳаловати зебоишиносӣ бахшида, шахсро дар татбиқи ормон­ҳои инсондӯстӣ фаъол менамояд.
Ақидаҳо ва таълимоти зебоишиносии мардуми эронитабор
Ақидаҳо ва таълимоти зебоишиносии мардуми эронитабор, бахусус миллати тоҷик, таърихи хеле қадима дошта, фарҳанги чандинҳазорсолаи мардуми мо, дар баробари шакли ус­туравӣ ва динӣ доштанаш, мазмуни ҳикматдӯстдорӣ, зебоишиносӣ ва зебоиписандиро касб кардааст. Дар баробари рушди анвои ҳунарҳои қадима (ба мисли меъморӣ, пайкарасозӣ, нақшу нигораҳои деворӣ, санъати ороишӣ) сухани бадеӣ, сухани шоирона мавқеи хосси шинохти зебоӣ ва зебоишиносӣро интихоб карда буд. Дар даврони бостон барои мардуми тоҷик (эронитаборон) мушоира яке аз воситаҳои маърифати зебоишиносӣ буд. Дастаҳои мухталиф бо ҳам рақобат мекарданд ва дастаи ғолиби озмун дар давоми як сол бо ғизову дигар маҳсулоти ниёзи зист таъмин мешуд. Мардуми Эрони Бостон шоиронро ба ҳайси паёмбар эҳтиром мекарданд. Дар он даврон мардуми мо аз «ҳаома» – гиёҳе, ки қиёми он ба инсон рӯҳи эҷодгарию зебоишиносӣ мебахшид, истифода мебурданд.
Дар матнҳои Авесто
Дар матнҳои Авесто зебоишиносӣ ва зебоиписандӣ дар муборизаи бадиву некӣ, рӯшноиву торикӣ, аҳуромаздоиву аҳри­манӣ, зебоӣ ва безебӣ нишон дода шудааст. Ҷаҳони кабир (Аҳура Маздо) ва Ҷаҳони сағир (Анграмайню) низ дар ҳамин муқобилгузории зебоишиносӣ дарк мешуданд. Дар Авес­то тасвири Аноҳита аз шинохти баланди зебоӣ ва зебоишиносӣ дош­тани мардуми мо дарак медиҳад: «Он гоҳ Ардвисура бо пайкараи дӯшизаи зебо, барӯманд, камар бар миён баста, ростболо, озода, нажода, бузургвор, мӯзаҳои заррин дар по ва бо зеварҳои бисёр ороста равон шуд... Барсам (шохаи дарахти хушбӯ) бар даст гирифта, гӯшвораҳои заррини ҷаҳоргӯшае аз гӯшҳо овехта ва гарданбанде бар гардани нозанини хеш баста, намоён мешавад...». Пурсида мешавад: «Чаро гузаштагони мо китоби муқаддаси худ – Авесторо ба шакли назми қофиядор таълиф кардаанд?» Посух гуногун аст, вале як сабаби бисёр муҳим он аст, ки ниёгони мо зебоидӯсти хуб буда, ҳисси зебоишиносии баланд дош­таанд. Зебоишиносӣ дар сифатҳои оливу симои зебо ва неруҳои неки маздоӣ – некӣ, ростӣ, рӯшноӣ, пешвоӣ, доноӣ, шу­ҷоату тавоноӣ, нерумандиву қавииродагӣ, ростқавливу сахигӣ, ростболоӣ, чашмони рӯшан, бозувони тавоно, дар чеҳра ва хусусиятҳои беҳтарини одамӣ ё сифатҳои беҳ­тарини ҳайвоноти аҳлӣ ва судманду безарар баён шудааст. Зебоишиносии ниёгони мо инчунин дар тасвири неруҳои аҳри­манӣ, бадиву безебӣ – девҳо, дурӯғгӯӣ, бадӣ, табаҳ­корӣ, маккорӣ, ҷодугарӣ, тасвиру ташбеҳи ҳайвоноти зарарнок ва мах­лу­қоти аҳриманӣ, чашмони хира, хушк­солӣ, бе­мо­риҳои сирояткунанда ва амсоли инҳо таҷассум ёфтааст.
Даврони ҳукмронии Ҳахоманишиён
Марҳилаи дигари зебоишиносии мардуми ориёӣ «давраи ҳелли­нӣ» унвон дорад, ки моҳияташ тавъам омадани суннат­ҳои фарҳангҳои юнонӣ ва эронӣ мебошад. Дар шаҳрҳои Эронзамин сохтани тарзи юнонии биноҳо, ҳайкалта­ро­шӣ, сиккасозӣ, санъати тасвирӣ, кулолгарӣ ва ғ. авҷ гирифт. Марҳилаи дигари рушди зебоишиносӣ давраи Кушониён мебошад. Дар ин давра бо сабаби гуногунандешии ғоявию мазҳабӣ динҳои зиёд густариш ёфтанд. Дар ҳамин замина ҳунарҳои зебо ва зебоишиносӣ низ рӯ ба тараққӣ оварданд. Бахусус рушд ва камолоти санъатҳои меъморӣ, рассомӣ, му­ҷас­самасозӣ, наҷҷорӣ, санъати ороиши толорҳо ва ҳам санъатҳои хурд, ба мисли рассомӣ, заргарӣ, кулолӣ ва ғ. назаррас буд. Тибқи маълумоти бостоншиносон, дар мин­тақаи Афғонистони имрӯзӣ ва ҷануби Осиёи Миёна намунаи санъати ҳайратовар ёфт шудааст, ки таҷас­сум­гари анъанаҳои санъати маҳаллӣ ва ҳеллиниву румӣ будааст.
Монӣ ва монавиён бо истифода аз ҳунарҳои зебо, бахусус санъати тасвирӣ, писанди қишрҳои васеи ҷомеаи ҳамонвақта, бахусус аҳли камбизоат ва косибону ҳунар­ман­дон гардиданд. Аз нигоҳи зебоишиносӣ, даврони Сосониён шо­ҳи­ди арзандатарин дастовардҳои тамаддуни эронӣ буда, сулолаи онҳо дар эҳёи анъана ва суннатҳои Ҳахома­ни­шиён саҳми беназир гузошт. Маҳз давлатдории сосонӣ барои ҳунармандону санъаткорон ва меъморони бумӣ фазои муносиб фароҳам овард, ки онҳо ғояи зебоиписандию зебоишиносии ашрофию дарбории Ҳахоманишиёнро дар му­ҷас­самаҳои баланди Бесутун, бунёди кохҳо, нигораҳои деворӣ, кулолгарӣ, заргарӣ ва амсоли инҳо дар сатҳи волои завқу касб эҳё карданд. Мавзӯъ ва мундариҷаи асосии асарҳо дар ин намудҳои ҳунар пойдории дини эронӣ, тасвиру васфи Аҳура Маздо, Аноҳита, Митра ва амсоли инҳо буд. «Сӣ лаҳн»-и Борбад ба васфи шоҳон ва паҳ­лавонон – қаҳрамонони ҷанги зидди румиён ва ҷашнҳои Меҳргону Наврӯз бахшида шудааст. Завқу ма­ҳо­рати сан­ъат­гарони сосонӣ беш аз ҳама дар филизкорӣ назаррас буд. Зарфҳои симину заррин ё рехтагаришуда бо филиззоти ранга, гоҳе ба шакли ҷонварон ва парандагон, бо маҳорати касбии баланди ҳайратовар сохта шудаанд. Сан­ъатгарон дар сохтани зарф аз услубҳои мухталиф истифода мекарданд. Нақшмояҳо ғолибан аз тасвири Аҳура Маздо, Аноҳита ва Митра иборат буданд. Абрешимбофӣ тавассути шоҳони сосонӣ дар Эрон роиҷ шуд ва матоъи абрешимии эронӣ ҳатто ба бозорҳои Аврупо роҳ ёфт. Дар санъати гулкориву ороишии сосонӣ ҳунарварон ғо­ли­бан нақши ҷонвару парандагон ва гиёҳҳоро дар тасвири маъмулии рӯ ба рӯ ё пушт ба пушти шабеҳи якдигар истифода мебурданд. Рамзи дарахти асурӣ бо тарзҳои мухталиф, вале ҳамоҳанг бо сабки гулкориҳои сосонӣ таҷассум ёфтааст. Баъдтар дар даврони ислом, сулолаи Сафавиён ҳамин ташаббуси зебоишиносии Сосониён, бахусус расму оини ҷашнҳои дарбориро тақвият доданд.
Зебоишиносӣ дар замони ислом
Бо пирӯзии ислом Эронзамин бахше аз ҷаҳони ислом шуда, дар шаклгирӣ ва таҳаввули фарҳанг ва зебоишиносии исломӣ нақши муҳимро иҷро кард. Дар оғози садаи X ва чанд асри дигар абармардоне, ба мисли Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Форобӣ, Ибни Сино, Носири Хусрав, Закариёи Розӣ ва дигарон, баҳри дифои асолати фарҳанг ва тамаддуни эронитабор бархостанд. Маҳз дар ҳамин даврон дар минтақа фазои эҳёгарии эронӣ падид омад, ки ин падидаро баъзе аз пажӯҳишгарон Эҳёи эронитаборон ё Эҳёи Аҷам ном гузоштаанд. Дар ин замон дастовардҳои барҷастаи пешини эрониён, бахусус анъанаи ҳунару зебоишиносии Сосониён идома ёфт. Дар Фарҳангистони Маъмун олимони забардасти замон – Абурайҳони Берунӣ, Абусаҳли Масеҳӣ, Абулхайри Хаммор ва дигарон барои рушди фарҳанги зебоишиносии он давр заминае сохтанд; бо дастовардҳои бумиву мероси ақлии Юнону Руми Қадим барои рушду нумӯи тамаддуни навини даврони исломӣ камар бастанд. Ин мутафаккирон назарияҳои озодандешиву инсонгароиро низ бо тарзи хеш аз диди зебоишиносӣ ироа кардаанд. Мас., Ибни Сино аз мавқеи фалсафаи машшоъ таълимоти сирф фалсафиро доир ба зебоишиносӣ дар шакли пароканда пешниҳод кардааст, ки он­ро зимни муҳтавои таълимоти умумии файласуф мебояд ҷуст. Шайхурраис дар осори худ дар бораи фаҳмиши масъалаҳои мубрам ва калидии зебоишиносӣ арзи ақида карда, ро­ҷеъ ба ҳастӣ ва назарияи маърифати зебоишиносӣ, табиати диди зебоишиносӣ, мақула ва мафҳумҳои калидии роиҷи замон – зебоӣ, безебӣ (зиштӣ), эҷоди бадеӣ, илҳом ва ҳадс, мақулаҳои зебоишиносӣ, мақоми шеър нигоҳи хосса пешниҳод намудааст. Мав­зӯи марказии андешаронии ҳаким робитаи сабабият ва натиҷа мебошад. Сабабият (дар симои Офардигор) аз диди Ибни Сино ҳастии асл ва олами воқеӣ судури ин ҳас­тӣ мебошад. Тибқи ин нигоҳ, метавон зебоии мут­лақро дар сабабият ёфт; он дорои унсурҳои «мавзунӣ», «ҳамоҳангӣ», «мутаносибӣ», «ваҳдат» ва унсурҳое мебошад, ки минбаъд олимони зебоишинос онҳоро ҳамчун сифатҳои бунёдии идеали зебоишиносӣ ва зебоӣ донистаанд. Тибқи таълимоти Ибни Сино, дарки ҳастӣ барои ҳайвон ба ҷуз ҳисси ирсӣ чизи дигаре эҷод намекунад, вале барои инсон ҳастишиносӣ заминаи ҳавасмандонаи нафсию ақлӣ дорад. Аз ин рӯ, шинохти зебоӣ ва зебоишиносӣ барои инсон бетафовут нест. Зебоие, ки ба сабабият наздик аст, дорои ҳус­ни мавзун, латиф, мутаносиб ва комил мебошад; ҳар падидаи зебо, ки ба асл наздик аст, нотакрору беҳамтост. Инсоне, ки сабабиятро донистан мехоҳад, бояд зебоии асилро шиносад. Маҳз ҳамин таъкиди асливу ноаслии зебоӣ барои тамаддуни кунунии башар бисёр муб­рамия­ту аҳаммияти хосса дорад. Мутаассифона, тамаддуни ку­нунӣ, ки дар заминаи бозориву индустриалӣ рав­нақ меёбад, арзишҳои зебоӣ ва зебоишиносӣро аз байн бурда, сабаби паст шудани завқи зебоишиносии мардум гардидааст; қисми зиёди мардум рӯ ба падидаҳое овардаанд, ки дар асл арзиши зебои­писандӣ надоранд, аз фарҳанги асил дуру назарфиребанд.
Дар бораи таълимоти фалсафию зебоишиносии Рӯдакӣ, Фир­давсӣ, Хайём, Ҳофиз, Саъдӣ, Мавлонои Балхӣ ва даҳҳо мутафаккирони дигар имрӯзҳо танҳо пажӯҳишҳои пароканда вуҷуд доранду бас. Дар бораи назария ва амалияи зебоишиносии даврони ислом то ҳанӯз асарҳои бунёдӣ кам ба назар мерасанд. Ҳарчанд роҷеъ ба бархе намудҳои фарҳанги бадеию назариявии тасаввуф, санъати китобороӣ, хат­тотӣ, минётура, меъморӣ, мусиқӣ, нақшу нигор (орнамент), фарҳанги либоспӯшӣ ва ғ. пажӯҳишҳои ҷолиб ан­ҷом дода шудаанд, аммо ҳамаи ин падидаҳо аз дидгоҳи фалсафаи фарҳанг ва зебоишиносӣ ба таҳлили умумӣ ниёз доранд. Дар даврони ислом таърихи зебоишиносии форс-тоҷик дар мавриди такмили тафаккури зебоишиносӣ саҳифаҳои ҷолибе дорад. Мас., дар ислом тасвири Офаридгор дар намуди муҷас­сама ва уқнум манъ аст. Ҳунарҳое, ки дар аввал ислом эътироф кард, меъморӣ ва наҷҷорӣ ё мунаббаткорӣ буданд. Дар ин гурӯҳ мусиқӣ, мавъиза (хитоба) ва қироати Қуръон шуҳрат ёфт. Бо мурури замон дар чорчӯби фарҳанг ва санъати исломӣ санъати китобороӣ, санъати тасвирӣ (мин­ё­тура), мусиқӣ, меъморӣ, санъати ороишӣ дубора рушд карданд. Яке аз падидаҳои ҳай­ра­товари зебоишиносии санъати сухан дар замони ислом ин буд, ки бо сабаби мамнӯъ гардидани санъати тасвирӣ ва фалсафа назму насри класси­кӣ дар худ андешаҳои фалсафӣ ва санъати тасвириро ҷой дод. Осори Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Ибни Сино, Хайём, Ҷало­луд­дини Балхӣ, Ҳофиз, Саъдӣ, Ҷомӣ ва дигарон аз ин шаҳодат медиҳанд. Масалан, андешаҳои фалсафӣ:
Андешаи фалсафию тасвирӣ:
Баъд аз садаи XV пешрафти тафаккури фалсафию зебоишиносии форс-тоҷик дучори буҳрон гардид. Гоҳ-гоҳ самои тираву тори тамаддуни форс-тоҷикро ситораҳое дурахшон мекарданд, вале боз тирагиву сукут ҳукмфармо буд. Ҳегел роҷеъ ба мардуми форс-тоҷик навиштааст: «Шоир бо рағбати беандоза дар ҳама чизҳо муъҷизаи илоҳиро мебинад ва ҳангоми дарки Парвардгор аз «ман»-и худ даст мекашад... Дар ӯ он маҳрамияти пурфараҳ, саодати озод, мустағрақ гаштан дар ваҷду кайфият пайдо мешаванд, ки хосси инсони шарқист. Ӯ инсонест, ки аз вижагии худӣ даст шуста, бо тамоми вуҷудаш дар олами абадият ва мут­лақ ғарқ мегардад ва дар ҳама чизҳо нишона ва ҳу­зури илоҳиро дарк ва эҳсос менамояд... Ҳангоме ки аш­ъори Ҳофизро мехонӣ, дар шубҳа меафтӣ, ки оё одамони шарқӣ ҳунари наққошӣ ва ё ҳунари тасвирӣ доранд, ё не?... Бо ин ҳама, дар ашъори ӯ инсони комил бо шаробу базм­ҳояш, дӯшизаҳояш, бо хилвату ғайраҳояш зуҳур меёбад».
Замони шӯравӣ
Дар замони шӯравӣ муҳаққиқони касбӣ афкори зебоишиносии миллати тоҷикро аз давраҳои бостон то замони шӯравӣ мавриди пажӯҳиш қарор доданд. Мас., А. Турсон дар бораи таърихи фарҳанг ва ақоиди зебоишиносии тоҷикон, зебоишинос Ф. Турсунзода роҷеъ ба масъалаҳои таносуби анъана ва навоварӣ дар раванди рушди афкори зебоишиносии миллати тоҷик таҳқиқот гузаронидаанд. Нахустин бор доктори илмҳои фалсафа дар риштаи зебоишиносӣ А. Қурбонмамадов доир ба хусусиятҳои зебоишиносии фарҳанги шифоҳии мардуми тоҷик, зебоишиносии зардуштия, зебоишиносии Фирдавсӣ ва Ҷомӣ таҳқиқоти ҷолиб анҷом додааст. Ду рисолаи ӯ дар бораи ақидаҳои зебоишиносии тасаввуф дастоварди ҷолиб дар зебоишиносии тоҷик ба шумор мераванд. Зебоишиносӣ Ҳ. Юсуфов роҷеъ ба зебоишиносии тоисломӣ ва хушнависи (каллиграфия)-и замони ислом таҳқиқоти арзишнок анҷом додааст. Н. Нур­ҷонов дастовардҳои зебоишиносии мардуми тоҷикро дар мисоли рақс, маросим, анъана, намоишҳои театрӣ, фарҳан­ги мавригӣ ва боз даҳҳо паҳлуҳои фарҳанги зебоишиносии мардуми тоҷикро бо анҷом додани таҳқиқоти саҳроӣ ва ҷамъбасти назариявӣ рӯи чоп овардааст. С. Олимова дар бораи ақидаҳои зебоишиносии устод С. Айнӣ, Р. Маллаев роҷеъ ба консепсияи фалсафию зебоишиносии Фирдавсӣ дар «Шоҳнома» таҳқи­қот анҷом додаанд. А. Раҷабов таърихи таҳаввули зебоишиносии мусиқии касбии тоҷикро мавриди омӯзиш қарор додааст. М. Ашра­фӣ, Л. Додхудоева, А. Низомов, Г. Майдинова, Р. Муқи­мов, санъатшиносон Л. Айнӣ, Л. Назарова, Н. Ҳаки­мов ва чанде дигарон роҷеъ ба арзишҳои зебоишиносии ҳуна­ри тоҷик асарҳои ҷолиб офаридаанд. А. Мирзоев, М. Ша­ку­рӣ, А. Сатторзода, А. Афсаҳзод ва дигарон дар шинохти зебоишиносии назму насри классикӣ ва муосир мақола ва ри­солаҳо нашр кардаанд. Аммо ин дастовардҳо ҳанӯз ҳам илми зебоишиносии тоҷикро ба таври комил фаро нагирифтаанд.
Сарчашма
Гурӯҳ:Илм
Ревир ловтр
ревир ловтр (River Lowther) — номи дарёе аст, ки дар давлати Англия равон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дарёҳои Англия
Ҷералд Тавара
Ҷералд Мартин Тавара Моголон (Gerald Martin Távara Mogollón; 25 марти 1999, Сулана, Перу) — футболбози перуӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 25 март Гурӯҳ:Зодагони соли 1999 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Перу Гурӯҳ:Бозингарони БФ Спортинг Кристал Гурӯҳ:Бозингарони БФ Универсидад Текника Де Кахамарка
Калиновка (ноҳияи Камишин, Волгоград)
Калиновка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Камишин, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Камишин (Волгоград)
Aлбaн Дaши
Aлбaн Дaши (тав. 25 сентябри 1989) — футболбози Албанӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1989 Гурӯҳ:Зодагони 25 сентябр Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандаони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Албания Гурӯҳ:Бозингарони FK Partizani Гурӯҳ:Бозингарони KS Teuta Durres
Санниково (ноҳияи Ковров)
Санниково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ковров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Ковров
Луис Карлос Далластелла
Луис Карлос Далластелла (Luís Carlos Dallastella; 28 июли 1987, Куритиба, Бразилия) — футболбози бразилӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 28 июл Гурӯҳ:Зодагони соли 1987 Гурӯҳ:Дарвозабонони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Бразилия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Парана Клубе Гурӯҳ:Бозингарони БФ Асосиасан Атлетика Игуасу Гурӯҳ:Бозингарони БФ Йпиранга Футебол Клубе Гурӯҳ:Бозингарони БФ Кеара Cпортинг Клуб Гурӯҳ:Бозингарони БФ Асосиасан Португэза Де Деспортус
Фор Ҳол Свамп
Фор Ҳол Свамп (Four Hole Swamp) — номи дарёе аст, ки дар давлати Иёлоти Муттаҳидаи Амрико равон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дарёҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико
Ноҳияи Деваштич
Ноҳияи Деваштич  — яке аз ноҳияҳои идории вилояти Суғд аст. Бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон № 29 аз 2 феврали соли 2016 ва Қарори Маҷлиси Миллии МО Ҷумҳурии Тоҷикистон № 204 аз 3 марти соли 2016 ноҳия номашро ба ноҳияи Деваштич иваз намудааст. . Маркази ин ноҳия шаҳраки Ғончӣ аст. Аҳолӣ 154 300 тан, асосан тоҷикҳо ва ӯзбекҳо. Масоҳат — 1588,7 км². Маркази ноҳия 66 км ҷанубтар аз шаҳри Хуҷанд ва 263 км дуртар аз шаҳри Душанбе ҷойгир аст.
Ҷойгоҳ
Ноҳияи Деваштич бо сарзамине 1588,7 км² дар миёни кӯҳсори Туркистон ва водии Фарғона ҷой дорад. Дар шимол бо ноҳияҳои ноҳияи Зафаробод ва ноҳияи Спитаман, дар ғарб бо ноҳияҳои ноҳияи Истаравшан ва ноҳияи Шаҳристон, дар ҷануб бо ноҳияҳои ноҳияи Айнӣ ва ноҳияи Кӯҳистони Мастчоҳ аз бахшҳои вилояти Суғд ҳамсоя ва дар шарқ бо ноҳияи Лайлак аз бахшҳои вилояти Бодканди Қирғизистон ҳаммарз аст.
Таърих
Ин ноҳия 5 декабри 1929 дар бахше аз вилояти Хуҷанд дар Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон таъсис ёфтааст. Дар тӯли мавҷудияти худ ин ноҳия ду бор бо ноҳияи Истаравшан муттаҳид ва ҷудо шудааст. Собиқ ноҳияи Ғончӣ 3 марти соли 2016 дар асоси Қарори Маҷлиси Миллии МО Ҷумҳурии Тоҷикистон (№ 204) номашро ба ноҳияи Деваштич иваз намудааст.
Мардум
Мардуми ноҳияи Деваштич ба забонҳои тоҷикӣ ва узбекӣ сухан мегӯянд. Бар пояи омори соли 2015, ноҳияи Деваштич 154 300 тан ҷамъият дошт.
Бахшбандӣ
Бар асоси Қонуни тақсимоти кишварӣ, ноҳияи Деваштич 1 шаҳрак ва 7 ҷамоат дорад :
Ҳукумат
Сарвари ноҳияи Деваштич Раиси Ҳукумати он аст, ки вайро Раиси Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин мекунад. Ниҳоди қонунгузори ноҳияи Деваштич Маҷлиси намояндагони халқӣ мебошад, ки онро раъйдиҳандагони ноҳияи Деваштич барои 5 сол интихоб мекунанд.
Иқтисод
Ноҳияи Деваштич 5 корхонаи саноатӣ, 564 хоҷагии кишоварзӣ, аз ҷумла 514 хоҷагии деҳқонӣ дорад. Ҳаҷми умумии заминҳои корами ноҳия 43 142 га, аз ҷумла 14 228 га замини обӣ аст. Маҳсули аслии кишоварзии ноҳия сабзавот, ғалла ва качолу аст.
Мигра (ноҳияи Нюксен, Вологда)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Нюксен (Вологда)
Марселло Баччиарелли
thumb|right|Марселло Баччиарелли
Марселло Баччиарелли (1731 — 1818) рассом ва санъаткори итолиёӣ аст.
Гурӯҳ:Санъаткорҳои итолиёӣ Гурӯҳ:FootBot:FBT002A
Николай Алфредович Платэ
Платэ Николай Алфредович  — кимиёдон, доктори илми кимиё (1966), профессор (1970). Академики АИ ИҶШС (1987), Узви хориҷии Академияи илмҳои Тоҷикистон (1997).
Зиндагинома
Донишгоҳи давлатии Маскав ба номи М. В. Ломоносовро хатм кардааст (1956). Ихтисос — «таркибҳои молекулавии баланд».
Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: равандҳои модификатсияи полимерҳо; назарияи қобилияти вокунишии гурӯҳҳои фаъол ва бахшҳои микромолекулаҳо; полимерҳои термотропии моеъу кристалӣ ва мезофазӣ; маводи полимерии тиббиву биологӣ; мембранҳои полимерии селективӣ; сенсорҳои химиявӣ; технологияи мембранӣ; бесилоҳгардонии химиявӣ. Роҳбари гурӯҳ (1963—1985), директори Институти синтези нафту химиявӣ ба номи А. В. Топчиеви АИ Русия (1985—2007). Ноиби президенти АИ Русия (2001—2007).
Эзоҳ
Гурӯҳ:Олимони Русия Гурӯҳ:Аъзои хориҷии АИ Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ
Гучевская (ноҳияи Каргополский)
Гучевская (Гучевская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Каргополский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Cierva C.19
Cierva C.19 (Cierva C.19) — як ҳавогарди сохтаи Cierva аст. Ин ҳавогард дар 1929 нахустин парвози худро анҷом дод.
Манобеъ
Гурӯҳ:Ҳавогардҳо Гурӯҳ:Мақолоти ҳавогардҳо
Фурудгоҳи саг рнч
Фурудгоҳи саг рнч (Sage Ranch Airport) — фурудгоҳи хусусӣ  аст, ки як бонди фуруди Хок дорад, ва тӯли бонди он 731 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри систрз, Орегон кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 966 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Олейниский (ноҳияи Волоконовск)
Олейниский (ноҳияи Волоконовск) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Азева (деҳа)
Азева (Азева) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Ирбитский, вилояти Свердловск медарояд.
Олейниский (ноҳияи Волоконовск)
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Азева (деҳа)
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Олейниский (ноҳияи Волоконовск)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Волоконовск
Азева (деҳа)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Ирбитский Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Мария Башкирцева
thumb| Мария Константиновна Башкирцева (1858 — 1884) рассом ва ҳунарманди рус аст.
Гурӯҳ:Ҳунармандони Русия
Александровская 3-ум (ноҳияи Холмогор)
Александровская 3-ум (ноҳияи Холмогор) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Холмогор
Ситинский (ноҳияи Харовск, Вологда)
Ситинский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Харовск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Харовск (Вологда)
Ергунитси (ноҳияи Тейков, Иванов)
Ергунитси — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тейков, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Тейков (Иванов)
Вулусволии Арғанҷхоҳ
Маркази ин вулусволӣ рустои Таковак аст.
Ҷойгоҳ
Вулусволии Арғанҷхоҳ дар шимолу шарқи Афғонистон ва дар бахши марказии вилояти Бадахшон ҷой дорад. Он дар шимол бо вулусволиҳои Кӯфоб ва Дарвози Боло, дар шарқ бо вулусволии Шуғнон, дар ҷануб бо вулусволиҳои Шуҳадо ва Баҳорак, дар ғарб бо вулусволиҳои Файзобод ва Кӯҳистон ҳамсоя аст.
Таърих
Вулусволии Арғанҷхоҳ яке аз ҷамоатҳо ё бахшҳои вулусволии Фаӣзобод буд ва дар соли 2005 аз он ҷудо карда шуд.
Пайнавиштҳо
Гурӯҳ:Ноҳияҳои вилояти Бадахшон
Первомайский (ноҳияи Стародуб)
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Стародуб, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Стародуб
Фурудгоҳи лнкстр (тигзос)
Фурудгоҳи лнкстр (тигзос) (Lancaster Airport (Texas)) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) баҳра‌бурдори ҳавоӣ аст, ки як бонди фуруди асфалт дорад, ва тӯли бонди он 1524 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри лнкстр, тигзос кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 153 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Давидово (ноҳияи Каргополский)
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Каргополский Гурӯҳ:Ноҳияи Каргополский
Нагара (дарё)
Нагара (Nagara River) — номи дарёе аст, ки дар давлати Жопун равон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дарёҳои Жопун
Йо (ҳарф)
Йо (арабӣ:   يا) номи ҳарфи сийу дуюми алифбои арабии тоҷикӣ —   ي, ки дар ҳисоби ҷумалу абҷад ба 10  баробар аст.
Сарчашма
Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ Гурӯҳ:Алифбои арабиасос
Селтсо (ноҳияи Ковров)
Селтсо — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ковров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Абдусалом Баракаев
Абдусалом Баракаев (2 май 1950, Ноҳияи Ғончӣ, ҶШС Тоҷикистон — 15 декабри 1997, Дубай, Аморатҳои Муттаҳидаи Араб) — олим, профессор, доктори илмҳои тиб, узви пайвастаи Академияи илмҳои Тоҷикистон.
Зиндагинома
Абдусалом Баракаев (Салом Баракаев), 2 майи соли 1950 дар деҳаи Долони поёни ноҳияи Ғончӣ ба дунё омадааст. Соли 1966 ба Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон ба номи А. Сино дохил шудааст. Ҳангоми таҳсил дар донишгоҳ барандаи стипендияи В. И. Ленин буд. Донишгоҳро ба дипломи аъло соли 1972 ба итмом расонидааст. Аз соли 1975 то 1992 дар Институти гастроэнтерологияи Академияи илмҳои Тоҷикистон ба ҳайси тадқиқотчӣ ва муовини директори ИИТ Академияи илмҳои Тоҷикистон кор кардааст. Соли 1983 рисолаи номзади илм оид ба мавзӯи «Фиброколоноскопия с прицельной биопсией в диагностике воспалительных и опухолевых поражений толстой кишки» дар Академияи тиббии Москва ба номи И. М. Сеченов ва ҳамонҷо соли 1991 — рисолаи докториро оид ба мавзӯи «Лазерная терапия в комплексном лечении хронических заболеваний верхнего отдела пищеварительного тракта и гепато-билиарной системы» дифоъ намудааст. Аз соли 1993 то 1996 дар шаҳри Машҳади, Эрон) ба ҳайси пизишки мутахассис кор кардааст.
Соли 1996 ӯ декани шуъбаи Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон ба номи А. Сино дар шаҳри Хуҷанд буд. Абдусалом Баракаев ҳамроҳи завҷааш Малика Хисамовна Баракаева (тав. 27 марти 1951) дар садамаи тайёра 15 декабри соли 1997 вафот кардаанд (рейс 3183 Худжанд — Шарджа, ОАЭ).
Фаъолияти илмӣ
Абдусалом Баракаев аввалин бор дар Тоҷикистон назарияи колонофиброскопия ва назарияи муолиҷаи тиббии лазериро дар табобати касалиҳои узвҳои дарунӣ кашф кард. Мувофиқи ташаббуси ӯ соли 1985 нахустин бор дар ИШ лаборатория барои муолиҷаи лазерии касалиҳои дарунӣ сохта шуда буд. Дар муддати кӯтоҳи умри худ Салом Баракаев захираи хеле калон - 114 то корҳои илмӣ, аз онҳо 7 то ихтироъ ва тафсия, 4 тафсияи назариявӣ барои табибони амалкунанда гузошт. Аз онҳо 16 назария дар ИМА, Австралия, Хитой, Эрон, Югославия, Арабистони Саудӣ, Марокаш ва ғайра нашр шуда буданд. Салом Баракаев котиби генералии Ҷамъияти илмии гастроэнтерологони Тоҷикистон, аъзои Академияи илмҳои Тоҷикистон, аъзои ассотсиатсияи илмҳои гастроэнтерологони ИДМ, нозири маҷаллаи таҳририи маҷаллаҳо "Проблемаҳои гастроэнтерологонӣ", аъзои комиссия оид ба ҳифзи рисолаҳои номзад ва докторон дар ДДТТ буд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Пизишкони Тоҷикистон Гурӯҳ:Академикҳои АИ Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон Гурӯҳ:Олимони Фарҳангистони улуми Тоҷикистон Гурӯҳ:Олимони Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи А. Сино
Карпунин (ноҳияи Камишин, Волгоград)
Карпунин — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Мартин Бенка
Мартин Бенка (1888 — 1977) рассом ва санъаткори словакӣ аст.
Карпунин (ноҳияи Камишин, Волгоград)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Камишин, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Мартин Бенка
Гурӯҳ:Санъаткорҳои словакӣ Гурӯҳ:FootBot:FBT002A
Карпунин (ноҳияи Камишин, Волгоград)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Камишин (Волгоград)
Фурудгоҳи оик
Фурудгоҳи оик (Eek Airport) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) бо Коди ИОТОи EEK аст, ки як бонди фуруди Шин дорад, ва тӯли бонди он 988 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри оик, олоско кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 5 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Мери Абботт
Мери Абботт  — рассом ва ҳунарманди конодоӣ аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Ҳунармандони конодоӣ
Давидово (деҳа дар ноҳияи Каргополский)
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Каргополский Гурӯҳ:Ноҳияи Каргополский
Охта (дарё дар Санкт-Петербург)
Охта (Охта)) — номи дарёе аст, ки дар давлати Русия равон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дарёҳои Русия
Олхов (ноҳияи Волоконовск)
Олхов (ноҳияи Волоконовск) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Волоконовск
Ноҳияи Шаҳритӯс
Ноҳияи Шаҳритӯс (то 2021 — ноҳияи Шаҳритуз ; ) — яке аз ноҳияҳои идории вилояти Хатлон аст ва дар ҷануби Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷой дорад.
Ин ноҳия 29 августи соли 1930 дар бахше аз вилояти Сталинобод дар Ҷумҳурии Шӯравии Сосиалистии Тоҷикистон таъсис ёфта ва 7 январи соли 1944 бахше аз вилояти Қурғонтеппа шуд.
Маркази ин ноҳия шаҳраки Шаҳритӯс аст, ки дар канори рӯди Кофарниҳон, шохоби рости рӯди Панҷ, 112 км ҷанубу ғарбтар аз шаҳри Бохтар ҷой дорад. Аз Шаҳритӯс то Душанбе 230 км роҳ аст.
Ҷойгоҳ
Ноҳияи Шаҳритӯс бо сарзамине 2380 км² дар дараи рӯди Кофарниҳон ҷой дорад. Дар шимол бо Вилояти Сурхондарё, дар шарқ — бо ноҳияи Қубодиён, дар ғарб — бо ноҳияи Носири Хусрав аз ноҳияҳои вилояти Хатлон ва дар ҷануб — бо вулусволии Хулм аз бахшҳои Вилояти Балх дар Афғонистон ҳаммарз аст. Дар ҳудуди ноҳия водии Бешкент ҷойгир аст, дарозиаш 70 км, бараш то 5 км. ва яке аз водиҳои гармтарини ҷумҳурист. Дар ҷануби он аз оби Чилучорчашма тақр. 1000 га замин обёрӣ мешавад.
Таърих
Ниёгони маҳал дар дараи рӯди Кофарниҳон аз нимаи дувуми ҳазораи I пеш аз милод маскун буда ва шабакаи густардаи обёрӣ падид оварда будаанд. Киштзори каронаи рости ин рӯдро ҷӯйе обёрӣ мекардааст, ки саргаҳаш 18 км шимолтар аз шаҳраки Қубодиён ҷой дошта аст. Як ҷӯи дигар киштзори каронаи чапи рӯдро обёрӣ мекардааст. Дар сарзамини Шаҳритӯс осори бисёре аз гаҳи бостон ва садаҳои миёна бозмонда аст. Аз осори садаҳои миёна дар ин сарзамин ёдгориҳои Хоҷа Машҳад (асрҳои XI-XII), Мақбараи Хоҷа Дурбод (асрҳои XI- XII), ёдгории таърихӣ - табии Чилучорчашма ва Тиллоҳалоҷӣ аст. Сарзамини кунунии ноҳияи Шаҳритӯс дар садаҳои миёна бахше аз Қубодиён ва вилояти торихии Хутталон буд. Пас аз инқилоби Бухоро 1920 ва таъсиси Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон дар соли 1924 Шаҳритуз бахше аз вилояти Сталинобод ва дертар вилояти Қурғонтеппа гардид.
Дар соли 2021 ҳарфи 'з' дар номи ноҳия ба 'с' иваз шуда, номи Шаҳритусро гирифт.
Номгузорӣ
Бино бар ривояте, Шаҳритӯсро паҳлавони ҳамосӣ ва бостонӣ Тӯс писари Нӯзар бунёд гузошта аст.
Мардум
Бино бар саршумори соли 2016 аҳолии ноҳия 117,4  ҳаз. тан бошанда доштааст. . Мардуми ноҳияи Шаҳритус ба забонҳои тоҷикӣ ва узбакӣ сухан мегӯянд.
Бахшбандӣ
Бар асоси Қонуни тақсимоти кишварӣ, ноҳияи Шаҳритӯс 1 шаҳрак ва 5 ҷамоат дорад:
Ҳукумат
Сарвари ноҳияи Шаҳритӯс Раиси Ҳукумати он аст, ки ӯро Раиси Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин мекунад. Ниҳоди қонунгузори ноҳияи Шаҳритӯс Маҷлиси намояндагони халқӣ мебошад ки онро раъйдиҳандагони ноҳияи Шаҳритӯс барои 5 сол интихоб мекунанд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Ноҳияҳои Тоҷикистон Гурӯҳ:Вилояти Хатлон Гурӯҳ:Ноҳияи Шаҳритӯс
Давидовская (ноҳияи Каргополский)
Давидовская (Давыдовская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Каргополский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Каргополский Гурӯҳ:Ноҳияи Каргополский
Ёрмаҳмад Ашӯрмуҳаммадов
Ёрмаҳмад Ашӯрмуҳаммадов (1 марти 1919, Хоруғ – 7 августи 2004, ҳамон ҷо) - ҳунарпешаи театр ва дромнавис, Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон (1966). Хатмкардаи Омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Хоруғ (1940). Солҳои 1932–40 корманди кумитаи комсомолии ВМКБ, аз соли 1940 ҳунарпеша, 1947-1948 директори Театри мусиқӣ-мазҳакавии вилоятӣ дар шаҳри Хоруғ, 09.1951-09.1956 методист ва 09.1956-09.1957 директори хонаи эҷодиёти халқии вилоят ва дар як вақт ҳунарпешаи Театри мусиқӣ-мазҳакавии вилоятӣ дар шаҳри Хоруғ, 1957–1976 директори ҳамин театр, 1976–1979 директори Осорхонаи кишваршиносӣ ва таърихии ВМКБ буд. Аз соли 1980 нафақагири шахсӣ. 7 августи 2004 вафот кардааст.
Эҷодиёт
Ашӯрмуҳаммадов дар саҳнаи театр як силсила нақшҳои драмавӣ, фоҷиавӣ ва романтикӣ офарид, ки дар онҳо си­фатҳои фардӣ ва психологизми актёр хуб зуҳур ёфтааст:
Муаллифи пйесаҳо, композитсияҳои мусиқӣ ва барномаҳои консертӣ аз қабили:
Тарҷумони асарҳои драмавӣ ба забони тоҷикӣ:
Оид ба Ашӯрмуҳаммадов
'' «Ярмухамеду Ашурмамадову с большой благодарностью за то что сердца наши бьются вместе, вашем переводе. Ваш Н. Хазри 30.01.74 »'' Чунин навиштаҷот аз ҷониби муаллиф Наби Хазри, Нависандаи халқии Озарбойҷон (Нигаред:Хазри,_Наби) дар китоби «Чистое дыхание земли» сабт шудааст.
Ҷоизаҳо
Б медалҳои «Барои меҳнати шоён дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945» (1945), «Си соли Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945» (1975), «Чил соли Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945» (1985), «Барои меҳнати шоён, Ба муносибати 100-солагии В.И. Ленин» (1970), «Ветерани меҳнат» (1985), Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон (1966) ва Ифтихорномаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст (1956; 1957; 1965; 1960).
Оила
Хохарон: Бародарзодахо: Зан — Оҷатбегим Нагзибекова (1919-2010) — колхозчӣ (колхози ба номи Сталин) Духтарон: Писарон:
Сарчашма
Гурӯҳ:Ҳунармандон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театр Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон Гурӯҳ:Намоишноманависон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Намоишноманависони Тоҷикистон
Метю Белл
Маттеу Беалл (1962 — ) рассом ва санъаткори амрикоӣ ва олмонӣ аст.
Гурӯҳ:Санъаткорҳои амрикоӣ ва олмонӣ Гурӯҳ:FootBot:FBT002A
Кем (дарё)
Кем — номи дарёе аст, ки дар давлати Русия равон аст.
Фурудгоҳи соғр
Фурудгоҳи соғр (Sagar Airport) — фурудгоҳи хусусӣ бо Коди ИОТОи DHN аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Ҳиндустон қарор дорад.
Кем (дарё)
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дарёҳои Русия
Фурудгоҳи соғр
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Евгений Примаков
Примаков Евгений Максимович — (тав. 1929 Киев — 2015), Доктори илми иқтисодӣ (1969), профессор (1972). Академики АИ Русия (1979), Узви хориҷии Академияи илмҳои Тоҷикистон (1997).
Зиндагинома
Институти шарқшиносии Москваро хатм кардааст (1953). ихтисос- «иқтисодиёт»). Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: иқтисодиёти ҷаҳон, муносибатҳои байналмилалӣ. Ходими калони илмӣ (1956-1962), муовини директори Институти иқтисодиёти ҷаҳон ва муносибатҳои байналмилалии АИ ИҶШС (1970-1977). Директори Институти шарқшиносии АИ ИҶШС (1977-1985). Директори Институти иқтисодиёти ҷаҳон ва муносибатҳои байналмилалии АИ ИҶШС (1985-1989). Академик-котиби Шуъбаи иқтисодиёти ҷаҳон ва муносибатҳои байналмилалӣ, узви Раёсати АИ ИҶШС (1988-1989). Раиси Шӯрои Иттифоқи Шӯрои Олии ИҶШС (1989-1990), сардори Хадамоти марказии разведкаи ИҶШС (1991), директори Хадамоти разведкаи хориҷии Россия (1991-1996), вазири корҳои хориҷии ФР (1996-1998), раиси Ҳукумати ФР (1998-1999), президенти Палатаи савдову саноати Федератсияи Русия (2001-2011).
Ҷоизаҳо
Бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, Дӯстии халқҳо, «Нишони Фахрӣ», «Барои хидмат баҳри Ватан» дараҷаҳои 1, 2, 3, Шараф, медалҳо ва ҷоизаҳои зиёди хориҷӣ тақдир шудааст. Дорандаи Ҷоизаи давлатии ИҶШС (1980), ҷоизаҳои Ҷамол Абдулносир (1975), Абӯалӣ ибни Сино (1983), Ҷорҷ Кеннан (1990), ҷоизаи байналмилалии Гуго Гротсия (2000).
Эзоҳ
Гурӯҳ:Олимони Русия Гурӯҳ:Сафирони Русия Гурӯҳ:Ходимони давлатии Русия Гурӯҳ:Аъзои хориҷии АИ Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ Гурӯҳ:Олимони асри XX Гурӯҳ:Шарқшиносони ИҶШС Гурӯҳ:Шарқшиносони Русия
Амосово (ноҳияи Холмогор)
Амосово (ноҳияи Холмогор) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Холмогор
Cierva C.17
Cierva C.17 (Cierva C.17) — як ҳавогарди сохтаи Cierva аст. Ин ҳавогард дар 1928-10-23 нахустин парвози худро анҷом дод.
Манобеъ
Гурӯҳ:Ҳавогардҳо Гурӯҳ:Мақолоти ҳавогардҳо
Пестриково (ноҳияи Стародуб)
Пестриково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Стародуб, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Стародуб
Абдувоҷид Ашӯров
Абдувоҷид Неъматович Ашӯров (14.02.1947, Самарқанд — 27.03.2002, Душанбе) — и тоҷик, доктори илмҳои физикаю математика (1992).
Зиндагинома
Абдувоҷид Неъматович Ашӯров соли 1970 факултаи физикаи ДДТ ба номи В.И Ленин ба итмом расонда, дар Пажӯҳишгоҳи физикаю техникаи ба номи С. Умарови АИ Тоҷикистон ба фаъолият пардохт ва то поёни умр ҷои кор дигар накард. Зинаҳои лаборанти калон, ходими хурди илмӣ, ходими калони илмӣ, мудири лаборатория, сарходими илмиро дар Пажӯҳишгоҳи физикаю техникаи ба номи С. Умарови АИ Тоҷикистон (1970—2002) паймудааст.
Фаъолияти илмӣ
Ҳамчун мутахассиси физикаи назариявӣ перомуни системаҳои конденсионӣ, усули ба истилоҳ «таҷрибаи мошинӣ», роҳҳои гудозиши филиззоти оддию мураккаб, тағйирёбии динамикаи молекулярӣ, ҳисоби коэффисентҳои кондексионӣ ва ғайра таҳқиқот анҷом додааст. Теъдоди осори илмиаш ба шаст мерасад.
Адабиёт
Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон Гурӯҳ:Омӯзгорон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Омӯзгорони Тоҷикистон Гурӯҳ:Физикони Тоҷикистон Гурӯҳ:Олимони Фарҳангистони улуми Тоҷикистон
Элтон Кочa
Элтон Кочa (тав. 05 майи 1973) — футболбози Албанӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1973 Гурӯҳ:Зодагони 5 май Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандаони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Албания Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Албания Гурӯҳ:Бозингарони Teuta Durrës Гурӯҳ:Бозингарони Б.Ф. Люшня Гурӯҳ:Бозингарони Agios Nikolaos Гурӯҳ:Бозингарони Panegialios F.C. Гурӯҳ:Бозингарони Kallithea F.C. Гурӯҳ:Бозингарони Levadiakos F.C.
Виктор Садовничий
Ви́ктор Анто́нович Садо́вничий (тав. 3 апрели 1939, Краснопавловка (ноҳияи Лозовский), вилояти Харков, УССР) — олим, доктори илмҳои физика ва метаматика (1974), профессор (1975). Академики АИР (1997), Узви хориҷии Академияи илмҳои Тоҷикистон (2008).
Зиндагинома
Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносовро хатм кардааст (1963). ихтисос — «равишҳои математикии таҳлили системаҳои мураккаб». Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: моделсозии математикӣ, усулҳои математикии коркарди иттилоот. Мудири кафедраи таҳлили функсионалӣ ва таълиқоти факултаи математикаи ҳисоббарорӣ ва кибернетика (1981—1982), мудири кафедраи таҳлили математикии факултаи математикаву механика (1982 — то имрӯз), муовини ноиби ректор, ноиби ректор (1982—1984), ноиби авали ректор (1984—1992), ректори (1992 — то имрӯз) ДДМ ба номи М. В. Ломоносов. Ноиби президенти АИР (2008 — то имрӯз).
Ҷоизаҳо
Бо ду ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ордени «Барои хидмат баҳри Ватан» дараҷаи 2, 3, 4, медали тилои ба номи М. В. Келдиш ва мукофотҳои дигар тақдир шудааст. Дорандаи Ҷоизаи давлатии ИҶШС (1989), Ҷоизаи давлатии ФР (2002), Ҷоизаи президентии сулҳ ва мувофиқати маънавӣ (Қазоқистон, 1998), ҷоизаи ба номи М. В. Ломоносов (1973).
Эзоҳ
Гурӯҳ:Олимони Русия Гурӯҳ:Аъзои хориҷии АИ Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ Гурӯҳ:Олимони асри XX
Беляшкино (ноҳияи Великоустюг, Вологда)
Беляшкино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Великоустюг (Вологда)