cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ҷумъа (намоз)
Иҷозати умумӣ
Ин амр танҳо ба ҳоким бастагӣ надорад, балки агар ҷамоае аз аҳли маҳалла ва ё мутасаддиёни масҷиди ҷомеъе дари онро ба рӯи дигарон бибанданд ва худашон дар дохил намози ҷумъаро бигузоранд, намозашон дуруст намегардад, ба ин маъно ки дар он масҷид ва ҷое, ки барои вуруд ба он иҷозати умумӣ вуҷуд надорад, барпо намудани намози ҷумъа ҷоиз нест, вале мардум метавонанд дар масҷид ва ё ҷои дигаре, ки дарҳояш кушода ва барои ҳама иҷозати вуруд аст, намози ҷумъаашонро ба ҷой оваранд, намози ҷумъа ба сабаби набудани изни омм ба масҷиди хоссе аз онҳо соқит намегардад.
Ёдовар мешавем, ки ин шарт низ назди машоихи ҳанафӣ муътабар ва аз шартҳои иҷтиҳодӣ ба шумор меравад. Илова бар ин, дар китобҳои зоҳири ривоят дар мазҳаб наомада, балки дар китобҳои наводир ба он ишора рафтааст. Бузургони дигар мазоҳиби фиқҳӣ чунин чизеро барои сиҳҳати намози ҷумъа шарт надонистаанд.
Миср – шаҳр
Барои вуҷуб ва сиҳҳати намози ҷумъа вуҷуди миср зарурӣ ва аз шартҳои асосӣ ба шумор меравад. Фуқаҳо дар ин ки кадом маркази маскунӣ ва нуқтаи аҳолинишин миср – шаҳр, шаҳристон ва шаҳраки калон ба шумор меравад, назарҳо ва эътибороти гуногунеро иброз доштаанд, ки муътабартарини онҳо ду қавл аст. Бино бар қавли аввал, ки зоҳири мазҳаб аст, шаҳрак, шаҳристон, ҷамоати деҳот, деҳа ва маркази маскуние миср ба шумор мераванд, ки дар онҳо амир (имрӯза раиси шоха ва бахши иҷроии ҳукумат) ва қозӣ (раиси додгоҳ) фаъолият дошта, ба даъвоҳо, шикоятҳо ва хусуматҳои мардуми он ҷой расидагӣ намоянд ва ба иқома ва иҷрои ҳудуди шаръ қодир бошанд. Бино бар қавли дуюм миср ба шаҳре гуфта мешавад, ки масҷиди марказӣ ва калонтарин намозгоҳи он ғунҷоиши ҳамаи намозгузорони мукаллафи он шаҳрро надошта бошад ва фатвои аксари фуқаҳо бар ҳамин қавл аст. Пас намози ҷумъа дар намозгоҳҳои чунин шаҳр, шаҳрак, марказҳои маскунӣ, ҷамоатҳои деҳот ва деҳа барпо дошта мешавад ва хондани ҷумъа дар деҳот ва рустоҳои хурдтаре, ки на ба миср пайвастаанд ва на ба меъёрҳо ва эътибороти боло мутобиқат доранд, ҷоиз нест – намози ҷумъа бар аҳолии он ҷойҳо фарз набуда ва мукаллаф ба баргузории он нестанд, агар онро бигузоранд ҳам, намозашон дуруст намегардад, балки онҳо бояд фарзи вақт – намози пешинро ба ҷой оваранд, ҷамоати фарзи пешин барояшон дуруст ва ҳеч гуна кароҳияте надорад.
Барпо намудани намози ҷумъа дар финои миср – шаҳри бузург низ ҷоиз аст ва финои шаҳр маконе аст, ки барои гузаронидани чорабиниҳои иҷтимоӣ ва таъмини масолеҳ – ниёзҳои моддии мардуми он шаҳр пешбинӣ шудааст, ба монанди маҳалли аспдавонӣ, майдонҳои варзишӣ, поёнаи мусофирбарӣ, машқгоҳи сарбозон, тамрингоҳи чатрбозон, намозгоҳи беруни шаҳр ва ғ., гарчанде ба гӯшаҳои он пайваста набуда, балки аз он фосила дошта бошад. Гузоридани намози ҷумъа бар сокинони ободиҳо ва деҳоте, ки дар атрофи шаҳр воқеъ ва таъминкунандаи чизе аз масолеҳ моддии мардуми шаҳранд низ, воҷиб аст, онҳо агар садои азони масоҷиди шаҳрро бишунаванд ва дар деҳа шароити дигари баргузории намози ҷумъа, ба монанди бахшҳои шаҳр, вуҷуд надошта бошанд, пас бояд ба наздиктарин масҷиди шаҳр бираванд.
Ин шарт назди машоихи ҳанафӣ эътибор дорад ва аз шартҳои иҷтиҳодӣ аст, бузургони мазҳабҳои дигари аҳли Суннат чунин чизеро барои баргузории намози ҷумъа шарт надонистаанд. Шофеъиён барои баргузории намози ҷумъа танҳо маҷмуабиноҳоеро шарт донистаанд, ки мардум дар онҳо сукунат дошта бошанд, чӣ деҳ бошад, чӣ шаҳр ва чӣ ҷои дигаре, ҳанбалиён инро ҳам шарт надонистаанд ва назди онҳо барпо доштани намози ҷумъа дар саҳро ва хиргаҳҳо – хаймагоҳҳо, вақте бошандагони онҳо ба камтарин ҳадди лозимаи ҷамоат бирасанд, ҷоиз аст. Моликиён барои иқомаи намози ҷумъа ҷоеро шарт донистаанд, ки барои сукунати бардавом – тобистон ва зимистон муносиб бошад, ба монанди биноҳо, кушкҳо ва ғ. аммо дар хиргаҳҳо онро ҷоиз надонистаанд.
Султон
Шарти дигари вуҷуб ва сиҳҳати намози ҷумъа ҳузур ва ё иҷозати султон – ҳоким ва ё ҳузури ноиб ва намояндаи вай аст, ба ин маъно ки намози ҷумъа бояд тавассути ҳоким ё ноиб ва намояндаи вай ва ё касе барпо гардад, ки аз сӯи вай ба имоматии мардум ва адои намози ҷумъа амр шудааст, яъне ҳаққи барпо намудани намози ҷумъаро танҳо ҳокими шаръ ё ноиб ва намояндаи вай дорад ва ё хатиб ва касе, ки ҳокими шаръ ӯро барои ин кор иҷозат додааст, зеро равиши баргузории намозҳои ҷумъа дар замони расули Худо (с) ва дар даврони хулафои рошид бар ин минвол буда. Ин амр вақтест, ки дар макони баргузории намози ҷумъа султон, ноиб ва ё намояндаи вай ва ё касе ки барои ин кор амр шудааст, мавҷуд бошанд, вале агар бо сабабе касе аз онҳо дар он ҷо мавҷуд набошад, пас намозгузорон аз байни худ касеро пеш мегузаронанд, то намозро барояшон барпо дорад.
Хатиби ҷумъа ва касе ки ба иқомаи он амр мешавад, дар тамоми вилоятҳо, шаҳрҳо, ноҳияҳо ва деҳоти дорои шароит бояд бо амр ва иҷозати ҳокими шаръ, ноиби вай ва ё мақоми салоҳиятдори давлатӣ таъйин шавад ва таъйини худи мардуми маҳал хатиберо аз пеши худ шаръан эътиборе надорад, магар дар ҳолати зарурат – зери по шудани ҳуқуқҳои маънавии мардум ва ё фалаҷи ҳокимият. Бинобар ин, агар султон – ҳокими шаръ аҳли миср ва ё деҳотеро аз боби тааннут ва ворид намудани зиёнҳои маънавӣ бар онҳо аз баргузории намози ҷумъа боз дорад, онҳо метавонанд мардеро аз байни худ пеш гузаронанд, то намози ҷумъаро барояшон бигузорад. Сарзаминҳои исломие, ки ба даст – истилои кофирон афтодаанд (манзураш шояд сарзаминҳои Шом, Ироқ ва шимоли Африқо бошад), сарзаминҳои ислом ба шумор мераванд, на билоди ҳарб, зеро ҳанӯз ҳукми куфрро дар онҳо ба иҷро надаровардаанд ва қозиёну волиён – коргузорони идорӣ мусалмон ҳастанд, вале аз боби зарурат ва ё бе зарурат аз онҳо итоат мекунанд, ҳар шаҳре, ки дар он коргузоре аз тарафи худи мусалмонон вуҷуд дошта бошад, вай метавонад намози ҷумъа, идҳо ва ҳудуди шаръро барпо дорад ва қозиёнро ба кор гирад... Агар коргузорони он сарзаминҳо кофирон ҳам бошанд, барои мусалмонон ҷоиз аст, ки намози ҷумъаро барпо доранд. Ин шарт ва назароти фиқҳӣ ба мисли шарти қаблӣ назди машоихи мазҳаби ҳанафӣ муътабар аст ва аз шартҳои иҷтиҳодӣ ба шумор меравад. Бузургони ҳанафӣ дар эътибори ин шартҳо равиши кор дар садри исломро мустанади шаръии хеш қарор дода ва таъмини комили амнияти иҷтимоӣ ва равонии намозгузоронро ба назар гирифтаанд.
Бузургони мазоҳиби дигари фиқҳӣ ҳеч чизе мутааллиқ ба султонро, на ҳузур ва ё иҷозати вай, на ҳузури ноиб ва намояндааш ва на иҷозат ва таъйини хатиб ва ё касееро аз сӯи вай барои вуҷуб ва ё сиҳҳати намози ҷумъа шарт надонистаанд, зеро ин бандагӣ, ибодат ва фаризаи илоҳист ва онро ба ҳар шакле, ки буда, бояд анҷом дод, барои анҷоми ибодати Худо иҷозат ва ё ҳузури султон шарт ва зарур нест.
Вақт
Шарти сеюми вуҷуб ва сиҳҳати намози ҷумъа даромадани вақт аст ва вақти он назди ҷумҳури мазоҳиб – ҳанафӣ, моликӣ ва шофеъӣ вақти намози пешин аст. Қабл аз вақти пешин ҳанӯз фарзияти он собит нагаштааст ва баъд аз гузаштани вақти пешин – бо даромадани вақти намози аср намози ҷумъа фавт мегардад ва дигар қазои фарзи вақт – намози пешин ба ҷой оварда мешавад. Назди ҳанбалиён аввали вақти намози ҷумъа ибтидои вақти намози ид аст, вале пас аз завол гузоридани он афзал аст, зеро баргузории он пеш аз завол низ бо осори саҳеҳ собит шудааст.
Тарзи хондани намози ҷумъа
Рӯзи ҷумъа ду бор азон гуфта мешавад. Бо азони аввал мардум хариду фурӯш ва дигар корҳои дунявии хешро тарк карда, ба сӯи масҷид мешитобанд. Канор гузоштани хариду фурӯш ва дигар корҳои зиндагӣ пас аз гуфтани азони дуюм то баргузории намози ҷумъа ва шитофтан ба сӯи намоз бар одамони дорои шароити баргузории он назди ҷумҳури аиммма фарз мебошад ва касе бар хилофи ин амри илоҳӣ амал намояд, тарки фарз кардааст ва ба азоби Худо гирифтор мегардад. Назди машоихи ҳанафӣ хариду фурӯш ва дигар корҳои дунявӣ бояд бо азони аввал тарк карда шаванд ва машғул шудан ба онҳо макрӯҳи таҳримӣ аст. Аз Ибни Аббос (р) ривоят шуда, ки хариду фурӯш дар он вақт ҳаром аст ва Ато фармуда: Тамоми саноатҳо ва корҳо дар он вақт ҳаром мебошанд.
Сипас, имом ба минбар баромада, рӯ ба ҷамоат қарор мегирад ва он гоҳ азони дуюм гуфта мешавад. Баъд аз он имом шурӯъ ба хутба карда, ду хутба эрод менамояд ва дар миёни он ду андаке менишинад. Ҳар гоҳ хутбаи дуюмро ба поён расонид, ду ракъати намози ҷумъаро бо ҷамоат ба ҷо меоварад.
Аҳкоми намози ҷумъа
Макрӯҳ аст, ки рӯзи ҷумъа шахсони маъзур (ғуломон, беморон, нобиноён ва мусофирон) ва зиндониён намози пешинро дар шаҳри бузург бо ҷамоат адо намоянд. Инчунин макрӯҳ аст, ки дар ин рӯз одами ғайри маъзур – дорои шароити баргузории намози ҷумъа, намози пешинро дар хонааш пеш аз ҷумъа бихонад. Агар баъд аз адои он (бо кароҳият) дар хонааш ба сӯи намози ҷумъа бишитобад, дар ҳоле ки имом ҳанӯз машғули хондани намози ҷумъа бошад, намози пешини ӯ ба муҷарради берун шудан аз хонааш, ботил мегардад, ҳарчанд ба намози ҷумъа нарасад.
Ҳар гоҳ имом ба минбар баромада, машғули хондани хутба шавад, намозгузорон бояд рӯ ба рӯи имом бинишинанд ва воҷиб аст ба хутбаҳо гӯш диҳанд. Шунавандагон ҳангоми хондани хутбаҳо аз сухан гуфтан ва намоз хондан то охири хутбаҳо бипарҳезанд, зеро сухан гуфтан ва намоз хондан дар он вақт ҳаром аст.
Суннат аст, ки имом дар хутбаҳо нукоти зеринро барои мардум зикр намояд:
Ҳамчунин, сазовор аст дар хутбаҳо ин матолибро ҳам бигӯяд:
Одоби рӯзи ҷумъа
Аз он ҷо, ки рӯзи ҷумъа рӯзи озодӣ ва истироҳати ҳафтагии мусалмонон аст, дар он рӯз беҳтар аст бандаи муъмин ба фикри корҳое бошад, ки ба покизагию истироҳати баданӣ ва зебоиву латофати рӯҳӣ мусоидат мекунанд. Аз ҷумла:
Хутба хондан
Назди ҷумҳури фақеҳон суннат аст, ки барои адои хутба дар масҷид минбаре вуҷуд дошта бошад ва хутба аз болои он хонда шавад. Дар ривоятҳои саҳеҳ собит шудааст, ки расули Худо (с) соли ҳафтум ва ё ҳаштуми пас аз ҳиҷрат барои худ минбаре гирифт. Аз Саҳл ибни Саъди Соъидӣ ривоят шуда, ки паёмбар (с) ба зани ансорие кас фиристод, ки: «Ғуломи наҷҷори хешро бифармо, бароям чӯбҳое бисозад, то вақте бо мардум сухан мегӯям, бар онҳо бинишинам».
Абулҳайсами Гургонӣ
Абулҳайсами Гургонӣ Хоҷа Аҳмад ибни Ҳасан (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири форс-тоҷик (охири садаи X – ибтидои садаи XI).
Ҷумъа (намоз)
Порае аз масоили намози ҷумъа
Дар ҳеч китоби зоҳири ривоят ба ин одамон амр нашудааст, ки шартҳои вуҷуби намози ҷумъа дар шумо фароҳам набуданд, бинобар ин, фарзи пешинро низ аз боби эҳтиёт бигузоред.
Назди имом Абӯҳанифа (рҳ) ва имом Абӯюсуф (рҳ) агар шахсе дар хонааш намози пешинро хонда, пас аз он ба сӯи ҷумъа ҳаракат кунад, намози пешинаш дарҳол бекор мегардад, яъне ба нафл табдил меёбад. Зеро дар он рӯз дар вақти пешин барои одамони дорои шароит то баргузор ва ё фавт гардидани намози ҷумъа фарзи дигаре вуҷуд надорад.
Илова бар ин, банда набояд дар дуруст гардидани ибодати худ шакке дошта бошад, ки агар ҷумъа шуд, хуб ва илло пешинро ҳам ба ҷой овардам. Зеро Худо ҳамон дуъо ва ибодатеро мепазирад, ки соҳибаш дар он шакке надошта бошад. Агар шартҳои вуҷуби намози ҷумъа барои касе фароҳам нагардида бошанд, пас беҳтар аст бо камоли яқин ҳамон намози пешинашро бигузорад.
Бо ин вуҷуд вақте шарти аввали вуҷуб ва сиҳҳати адои намози ҷумъа – вуҷуди миср (шаҳри калон) ва ё шарте барои сиҳҳати адои он, ки назди фуқаҳо бо номи ҷавоз ва ё адами ҷавози тааддуди намозҳои ҷумъа дар як шаҳр маъруф аст, барои шахсе фароҳам нагашта бошад, соҳибони баъзе шарҳҳо ва фатовои фиқҳӣ барои вай ба ҷавози фарзи эҳтиётии пешин ва дар баъзе ҳолот ба надб – истеҳбоб ва дар ҳолоти дигаре ба вуҷуби он назар додаанд.
Азони намози ҷумъа
Дар ривоятҳои диние, ки дар онҳо таърихи машрӯият ва раванди дигаргуниҳои ҳодис бар азони намози ҷумъа бозгӯ шудааст, омада, ки азони рӯзи ҷумъа дар замони паёмбар (с) ва Абӯбакру Умар (рр) вақте гуфта мешуд, ки имом бар минбар менишаст. Чун дар замони Усмон (р) аҳолии Мадина бисёр шуд, азони дигареро бар он афзуд, ки бар Завро – макони муртафеъ ва ё хонае наздик ба бозори Мадина гуфта мешуд ва кори азон бар ин равиш собит ва он дар байни мусалмонон роиҷ гардид.
Азони намозҳои панҷвақта маъмулан дар беруни масҷид бар макони муртафеъе ва аксаран аз болои боми хонаи ансорие дар канори масҷид барои эълони духули вақти намоз ва каме пештар аз баргузории он гуфта мешуд ва мардум бо шунидани он барои адои намоз ба масҷид меомаданд. Азони намози ҷумъа бошад, тибқи аҳодис ва осори ривоятшуда дар ин боб дар даруни масҷид дар рӯ ба рӯи имом вақте бар минбар менишаст ва дар ривояте бар дари масҷид аз берун ва дар рӯ ба рӯи имом гуфта мешуд, то ҳам эълон ба духули вақт буда ва ҳам мардуми гирдомадаро ба ҳузури имом ва шурӯъи хутба мутаваҷҷеҳ намояд ва ҳамин ки азон ба поён мерасид, бе ҳеч гуна таваққуфе имом ба хутба мепардохт. Ҳарчанд садои азон аз дару панҷараҳои масҷид ба гирду атроф мерасид, вале чун дар даврони хилофати Усмон (с) мардум зиёд ва шаҳр тавсиа ёфта буд ва азон ҳам аз дарун ва ё аз пеши дари масҷид гуфта мешуд, ҳама садои онро намешуниданд.
Аз сӯи дигар, Худованд дар ояти 9-уми сураи Ҷумуъа фармуда: «...ва чун барои намози рӯзи ҷумуъа нидо дода шуд, ба сӯи зикри Худо бишитобед ва хариду фурӯшро тарк намоед...» ва ин мақсуди қуръонӣ вақте садои азон аз сӯи ҳама шунида нашавад, ба хубӣ анҷом намеёбад. Халифаи сеюм Усмон (р) бо назардошти ин заруратҳо азони аввалро дар рӯзи ҷумъа афзуд, ки аз баландие мушриф бар бозори шаҳри Мадина бо номи Завро гуфта мешуд.
Азони ҷавқ (гурӯҳӣ, бо ҳамхонӣ)
Ҷумҳури аимма ва мактабҳои чаҳоргонаи фиқҳӣ азони ҷавқро вақте ба он ниёз пайдо шавад – шаҳр бузург ва намозгузорон зиёд бошанд, барои нашри беҳтари садои азон ба атрофи шаҳр ва расидани садои он ба мардум ҷоиз ва хуб гуфтаанд. Соҳиби Ҳидояи шариф онро амри мутаворис – маъмул ва маврусӣ аз замони Усмон (р) ба ин сӯ гуфта ва афзуда, ки дар замони расули Худо (с) танҳо ҳамин яке азон буда.
Азони ҷавқро агар вақт бештар буда бошад, муаззинон пайи ҳам ва дар манораҳои гуногун ва ё дар атрофи масҷид мегӯянд ва ин беҳтар аст, вале агар фурсат танг ва хавфи фавти фазилати аввали вақт пеш омада бошад, онро якҷоя ва бо як садо мегӯянд, ба сурате ки садои онҳо аз ҳам мутафовит набошад ва шунавандагонро мушавваш насозад, ки он кароҳият дорад. Имрӯз корбурди баландгӯ (микрофон) ҷои онро пур ва мардумро аз он бениёз месозад.
Баъзе аҳли илм, ба монанди соҳибони Авну-л-маъбуд ба сабаби адами вуҷуди он дар замони расули Худо (с) ва ба сиҳҳат нарасидани ривоятҳои собитшуда (назди онҳо) дар ин бора аз садри аввал онро нодуруст ва бидъат донистаанд.
Марсело Салас
Хосе Марсело Салас Мелинао (José Marcelo Salas Melinao; 24 декабри 1974, Темуко, Чили) — футболбози чилигӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандагони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Чили Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Чили Гурӯҳ: Бозингарони БФ Клуб Универсидад Де Чиле Гурӯҳ: Бозингарони БФ Клуб Атлетико Ривер Плате Гурӯҳ: Бозингарони БФ Латсио Гурӯҳ: Бозингарони БФ Ювентуc Гурӯҳ: Бозингарони БФ Клуб Атлетико Ривер Плате Гурӯҳ: Бозингарони БФ Клуб Атлетико Ривер Плате Гурӯҳ: Бозингарони БФ Клуб Универсидад Де Чиле
Фидел Чавес Де Ла Торре
Фидел Чавес де Ла Торре (Fidel Chaves de la Torre; 27 октябри 1989, Минас Де Риотинто, Испания) — футболбози испанӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 27 октябр Гурӯҳ:Зодагони соли 1989 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Испания Гурӯҳ:Бозингарони БФ Recreativo Huelva B Гурӯҳ:Бозингарони БФ Рекреативо Де Уелва Гурӯҳ:Бозингарони БФ Elche Гурӯҳ:Бозингарони БФ Кордоба Гурӯҳ:Бозингарони БФ УД Алмерия
Вилояти Чернивтсӣ
thumb|left|300px|Қароргоҳи митрополити Буковина ва Далматсия, ш. Чернивитси
Вилояти Чернивтсӣ (Черніве́цька о́бласть) — яке аз вилоятҳои Укроин мебошад, ки дар қисми Ҷанубӣ кишвар воқеъ аст. Марказ — шаҳри Чернивтсӣ
Вилоят 7 августи соли 1940 таъсис ёфтааст.
Масоҳат — 8 096 км² (ҷойи 25-ум аз рӯи масоҳат). Аҳолӣ — 901 748 нафар (2017).
Эзоҳ
Гурӯҳ:Вилояти Чернивитси
Фабиан Гримберг
Освалдо Фабиан Гримберг (פביאן גרימברג; тав. 06 феврали 1962) — футболбози аргентинӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1962 Гурӯҳ:Зодагони 6 феврал Гурӯҳ:Муҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Аргентина Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Атлетико Велес Сарсфиэлд Гурӯҳ:Бозингарони БФ Маккаби Ҳаифа Гурӯҳ:Бозингарони БФ Шимшoн Тeл Авив Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Алмагро
Истисқо
Истисқо ё истимтор (اِسْتِسْقَاء) — намозе аст, ки мусулмонон ҳангоми омадани хушксолӣ ва ё ниёзмандӣ ба об мехонанд ва шодобию сарсабзии табиатро аз боргоҳи Худованд мехоҳанд.
Таърих
Истисқо ва ё талаби борон дар фарҳанги башарӣ таърихи деринае дорад. Ақвом ва милали пешин тибқи бардоштҳои эътиқодӣ ва гароишҳои динии худ маросими боронхоҳиро ба гунаҳои мухталифе баргузор мекарданд. Пайравони паёмбарони пешин бар асоси таълимоти адёни илоҳӣ аз Худо талаби борон ва шодобии сарзаминҳоро мекарданд ва ақвоми дигар низ онро аз худоёни пиндорӣ ва нерӯҳое, ки ба ақидаи онҳо барои инсон саргаҳи файз буданд, бо тобиши хоссе ба ҳар қавм баргузор мекарданд. Қуръони карим намунаи аслии истисқоро дар таълимоти паёмбарони пешин аз забони Нӯҳ (ъ) бозгӯ мекунад, он ҷо ки мефармояд: «(Ба онҳо) гуфтам: Аз Парвардигоратон истиғфор намоед, ки Ӯ ниҳоят омурзгор (ғаффор) аст, осмон (борон)-ро пуррезиш бар шумо мефиристад ва шуморо бо амволу фарзандон мадад мерасонад ва бароятон боғҳо ва наҳрҳои об фароҳам меоварад».
Истисқо дар фарҳанги исломӣ
Истисқо дар фарҳанги исломӣ низ бо равиш ва вижагиҳои хоссе баргузор мегардад, ба ин тариқ, ки ҳар гоҳ мусалмонон ба борон ва серобӣ ниёз пайдо кунанд, рӯ ба қибла истода, ба даргоҳи илоҳӣ дуъо ва истиғфор (талаби омурзиши гуноҳон) мекунанд ва фурӯтанона аз Ӯ резиши борон ва серобиро дархост менамоянд.
Утиновка (ноҳияи Талов, Воронеж)
Утиновка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Истисқо
Намози истисқо назди имом Абӯҳанифа (рҳ)
Намози талаби борон назди имом Абӯҳанифа (рҳ) маснун аст, вале на ба таври муаккад, яъне дар дараҷаи истиҳбоб қарор дорад. Зеро паёмбар (с) агар гоҳе пас аз баргузории ду ракъат намоз борон, шодобии сарзаминҳо ва эҳёи табиати зиндаро аз Худо талаб мекард, гоҳе ҳам ба дуъо аз болои минбари худ, ба хусус дар рӯзҳои ҷумъа иктифо менамуд. Вақти он ҳамон вақти намози ид – пас аз баромадани офтоб то вақти завол аст.
Соли 1461
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1461
Истисқо
Намози истисқо дар аҳодиси Паёмбар (с)
Ривоят шуда, ки марде рӯзи ҷумъа аз даре, ки дар муқобили минбар буд, дохили масҷид шуд ва расули Худо (с) истода хутба мехонд, дар рӯ ба рӯи расули Худо (с) истод ва гуфт: ''«Эй расули Худо (с), чаҳорпоён ҳалок ва роҳҳо пора шуданд, Худоро дуъо кун, то барои мо бороне бифиристад! Расули Худо (с) дастонашро бардошт ва фармуд: '''Худоё, моро сероб соз! Худоё, моро сероб соз! Худоё, моро сероб соз! ва дар ривояте: Худоё, бароямон борон бифирист! Худоё, бароямон борон бифирист! Худоё, бароямон борон бифирист!'
(Ровии ҳадис) Анас мегӯяд: Ба Худо, дар осмон на пораабре ва на чизе дида намешуд ва дар байни мо то Салъ на хона ва на ҳавлие буд, (ки онро аз мо пӯшида дорад). Аз пушти он абрпорае ба мисли сипар намудор шуд ва чун ба миёнаи осмон омад, паҳн гардид ва борон борид. (Ровӣ) гӯяд: Ба Худо, шаш рӯз офтобро надидем. Он гоҳ аз ҳамон дар (-и масҷид) рӯзи ҷумъаи оянда марде дохил шуд ва расули Худо (с) истода хутба мехонд, дар рӯ ба рӯи ӯ истод ва гуфт: ''Эй расули Худо (с), молҳо ҳалок ва роҳҳо пора гардиданд, Худоро дуъо кун, то онро боздорад. Гӯяд: Расули Худо (с) дастонашро бардошт ва фармуд:'' Худоё, перомуни мо, на бар мо, Худоё, бар бешаҳо, кӯҳҳо, теппаҳо, баландиҳо, батни водиҳо ва дарахтзорҳо! Гӯяд: Пас борон бозистод ва берун, ки шудем, дар офтоб мерафтем. Дар ривояти дигар омада: Абрро дидам, ки ба росту чап пароканда гашт, дар ҳоле ки бар мардуми дигар борон меборид ва бар аҳли Мадина намеборид».
Метавонанд ба ҷои дуъо ва истиғфор ду ракъат намоз ба ҷо оваранд ва тарзи адои намози истисқо ба ин шакл аст, ки имом ҳамроҳ бо мардум хоксорона ва сарафканда пиёда ба саҳро ё замини ҳамвор баромада, ду ракъат намоз, монанди ду ракъати намози идайн мехонанд. Аммо дар намози истисқо такбироти зиёде, ба монанди такбироти намози ид, вуҷуд надорад ва баъд аз намоз имом рӯ ба мардум гардонида, ду хутба мехонад. Сипас ҳама рӯ ба сӯи қибла оварда, ба дуъо ва истиғфор мепардозанд.
Утиновка (ноҳияи Талов, Воронеж)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Талов, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Соли 1461
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1461
Истисқо
Намози истисқо дар аҳодиси Паёмбар (с)
Ривоят шуда, ки паёмбар (с) барои истисқо ба намозгоҳ баромад, пас рӯй ба қибла оварда ба дуъо пардохт ва ридоашро чаппа кард, сипас ду ракъат намоз гузорид, ки дар онҳо қиро­атро ҷаҳр кард . Мустаҳаб аст, ки хабари баргузории намози талаби борон чанд рӯз пештар ба василаи имом ва раиси қавм дар миёни мардум эълон шавад. Абӯдовуд дар ҳадиси дарозе аз Оиша (р) ривоят мекунад, ки фармуд: «Мардум аз қаҳтсолӣ ва беборонӣ ба расули Худо (с) шикоят карданд, фармуд, то дар намозгоҳ барояш минбаре гузошта шавад ва барои мардум рӯзеро ваъда кард, ки дар он хориҷ шаванд...». Имом дар хутбае, ки пас аз ду ракъат намози талаби борон эрод менамояд, пас аз ҳамду сано бар Худованд ва дуруду салом бар паёмбари акрам (с) мардумро ба тавба, талаби омурзиш аз Худованд, баргардонидани мазолими мардум, рӯза, садақа ва дигар аъмоли нек фаро хонад.
Утиновка (ноҳияи Талов, Воронеж)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Талов (Воронеж)
Истисқо
Намози истисқо дар аҳодиси Паёмбар (с)
Анҷом додани ин корҳо пеш аз намози талаби борон хуб аст. Зеро фазои иҷтимоии гуноҳолуд, зулму ситам, тарки бандагии Худо ва ғайра заминасози пешомадҳои нохуш, хушксолӣ, обхезию тӯфон, заволи неъмат ва паридани баракат аз зиндагӣ ва дигар фалокатҳо мегарданд. Сазои аъмоли бади одамон вақте муқаррароти дини Ӯро зери по мениҳанд, ба сурати пешомадҳои нохуше дар табиат зоҳир мешавад.
Соли 1461
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1461
Истисқо
Намози истисқо дар аҳодиси Паёмбар (с)
Аммо он чизе, ки имрӯз баъзе мардум дар чунин ҳолат бо номи «оши пеши мазор» ва ғайра анҷом медиҳанд, аз назари шариат ҷоиз нест ва бар хилофи суннати расули акрам (с) мебошад.
Шарт нест имом дар вақти хутба ҷелак ва ридои худро чаппа бикунад (бипӯшад). Мардум метавонанд намози истисқоро ба сурати танҳогузор низ ба ҷой оваранд, ҷамоат дар он хуб аст, вале шарт нест. Аз равиши амалии расули Худо (с) шаш навъ боронхоҳии он ҳазрат (с) ба субут расидааст:
Тарзи дуъо кардани Паёмбар (с) ҳангоми дуъои истисқо
Дар дуъои истисқо пушти дастонашро ба тарафи осмон ва каффи онҳоро ба сӯи замин мегардонад. Ривоят шуда, ки паёмбар (с) талаби борон кард ва пушти дастонаш ба сӯи осмон ва каффи онҳоро ба сӯи замин гардонд. Дар ривоятҳои суннат омадааст, ки он ҳазрат (с) дар дуъои истисқо дастонашро ба андозае баланд мебардошт, ки ба сараш баробар мешуданд ва сафедии зери бағалҳояш намудор мешуд.
Васила қарор додани аъмоли нек ва шахсиятҳои солеҳ ва аҳли тақво низ барои иҷобати дуъо хуб аст. Ривоят шуда, ки Умар (р) дар замони хилофати хеш вақте барои мардум соли қаҳте пеш меомад, бо васила гардонидани амаки паёмбар (с) Аббос ибни Абдулмутталиб дуъои истисқо мекард ва мегуфт: «Худоё, мо бо паёмбарамон ба сӯи Ту тавассул меҷустем ва моро сероб месохтӣ ва мо акнун бо амаки паёмбарат ба сӯи Ту тавассул меҷӯем, пас моро сероб гардон! (Ровӣ) гӯяд: Пас сероб сохта мешуданд».
Абузуръаи Димишқӣ дар Таърихи худ бо санади саҳеҳ овардааст, ки Муъовия (р) бо Язид ибни Асвад талаби борон кард ва фармуд: «Худоё, мо ба беҳтарин ва афзаламон талаби борон мекунем, Худоё, мо бо Язид ибни Асвад талаби борон мекунем! Эй Язид, дастонатро ба сӯи Худои таъоло бардор! Язид дастонашро бардошт ва мардум ҳам даст бардоштанд. Ин буд, ки дар осмон аз тарафи ғарб абре ба мисли сипар пайдо шуд ва бод ба вазиш даромад ва бороне борид, ки ҳама сероб шуданд». Ба ривояти имом Аҳмад дар китоби Зуҳд Муъовия (р) аз Абӯмуслими Хавлонӣ низ дуъои талаби борон кардааст.
Назари машоихи ҳанафӣ
Аз назари машоихи ҳанафӣ хуб аст дар ҳар амри муфзеъ ва падидаи муҳлик, ба монанди боди сахт, зилзила, торикии шадид, борони беист, соиқа ва ғайра намоз гузорида шавад. Ривоят шудааст, ки Ибни Аббос (р) дар зилзилаи шаҳри Басра намоз гузорид. Ҳамчунин дар ҳадиси ҳасане ривоят шуда, ки ба Ибни Аббос пас аз намози бомдод гуфта шуд: Фалонӣ – яке аз занони паёмбар (с) вафот кард, вай саҷда кард (намоз гузорид). Ба ӯ гуфта шуд, ки чаро дар ин вақт намоз мегузорӣ!? Фармуд: Оё на ин аст, ки расули Худо (с) фармуда: «Вақте ояте (аз оятҳои) Худоро дидед, саҷда намоед!». Пас кадом ояте аз рафтани ҳамсарони паёмбар (р) бузургтар аст!? .
Дар Канз аз Ҷобир (р) ва дар Маҷмаъу-з-завоид аз Абӯдардо (р) ривоят шуда, ки фармуданд: '«Вақте шабона боди сахте мевазид, расули Худо (с) ба масҷид (ба дуъо ва ё намоз) рӯй меовард, то он ки бод ором шавад. Вақте дар осмон рӯйдоде, аз қабили кусуфу хусуф пеш меомад, ба намоз паноҳ мебурд»'
Дар хабар аст, ки расули Худо (с) вақте дуъои истисқо – талаби борон мекард, мегуфт: «Худоё, бандагон ва чаҳорпоёнатро сероб гардон ва раҳмататро паҳн намо ва сарзамини мурдаатро зинда соз!». Ҳамчунин ривоят шуда, ки он ҳазарт (с) фармуд: «Аллоҳумма-сқино ғайсан муғисан, мариан, табақан, муриъан, ғадақан, ъоҷилан ғайра роисин ва дар ривояте: нофиъан ғайра зоррин».
Хуан Вилар
Хуан Вилар Васкес (Juan Villar Vázquez; 19 майи 1988, Кортегана, Испания) — футболбози испанӣ,.
Шаҳристони Даштиёрӣ
алт=|марказ|мини|414x414пкс| Манзараи рустори Тис. Устони Систон ва Балучистон Шаҳристони Даштиёрӣ —  шаҳристон дар Устони Систон ва Балучистон, воқеъ дар Эрон аст. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 57,813 нафар, дар 11,196 оила будааст. . Маркази шаҳристон, шаҳри Негур аст. Шаҳристон як шаҳр дорад:Негур. Дар Шаҳристони се Деҳистон (dehestan): деҳистони Баҳу Калат, деҳистони Негур, деҳистони Санде Мир ва деҳистони Суиён. Шаҳристони Даштиёрӣ соли 2018 дар Устони Систон ва Балучистон таъсис ёфтааст.
Нигаред
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Атлас Гиташенаси Устони Эрон] ( Вилояти Атласи Гиташенаси Эрон )
Эзоҳ
Гурӯҳ:Шаҳристони Даштиёрӣ Гурӯҳ:Шаҳристонҳои устони Систон ва Балучистон
Вилояти Черкаск
thumb|left|300px|Бинои меҳмонҳонаи "Славянский", ҳоло Укрсотсбанк
Вилояти Черкаск (Черка́ська о́бласть) — яке аз вилоятҳои Укроин мебошад, ки дар маркази кишвар воқеъ аст. Марказ — шаҳри Черкасси. Шаҳрҳои бузргтарин:Уман, Смела
Вилоят 7 январи соли 1954 таъсис ёфтааст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Вилояти Черкаск
Кристиан Галвес
Кристиан Дел Трансито Галвес Нунйес (Christian del Tránsito Gálvez Núñez; 9 декабри 1979, Макали, О'игхинс Рехион, Чили) — футболбози чилигӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 9 декабр Гурӯҳ:Зодагони соли 1979 Гурӯҳ:Муҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Чили Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Депортиво О'игхинс Гурӯҳ:Бозингарони БФ Santiago Wanderers Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Депортиво Универсидад Католика Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Депортиво Палестино Гурӯҳ:Бозингарони БФ Коло Коло Гурӯҳ:Бозингарони БФ Cobresal Гурӯҳ:Бозингарони БФ Club Social Deportes Rangers Гурӯҳ:Бозингарони БФ Курико Унидо
Соли 1462
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1462
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1462
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1462
Фарҳангнависӣ
Фарҳангнависӣ ё фарҳангнигорӣ, лексикогра́фия (λεξικόν [lexikon] «фарҳанг» +  [grapho] «менависам») — яке аз ҳавзаҳои дониши забоншиноси аст, ки ба баррасии наҳваи нигориш ва тадвини фарҳангҳо ва вожаномаҳо мепардозад.
Фарҳангнавис мумкин аст фарҳанги луғат (қомус), вожанома, ё истилоҳнома бнависад ва тартиб диҳад. Кӯшиши аслӣ дар фарҳангнависӣ бар ин аст то додаҳои марбут ба як вожа (ҳамчун маънӣ, талаффуз, имло, корбурдҳо, намунаҳо, ва ғайра) то ҳадди мумкин барои корбарон қобили дастёбӣ ва ба шакле корбарписанд арза шавад.
Ҳавзаи фарҳангнависӣ бо тартиб додани вожаёбҳо ва низ бо ҳавзаи донишноманависӣ иртиботи наздик дорад.
Шаҳристони Фануҷ
алт=|марказ|мини|414x414пкс| Мардуми Рустои Тапеҳ Каниз. Устони Систон ва Балучистон Шаҳристони Фануҷ — шаҳристон дар Устони Систон ва Балучистон, воқеъ дар Эрон аст. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 38,459 нафар дар 8,450 оила будааст. . Маркази шаҳристон, шаҳри Фануҷ аст. Шаҳристон аз як бахш ӣборат аст: Бахши марказӣ. Шаҳристон дорои як шаҳр аст: Фануҷ.
Нигаред
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Атлас Гиташенаси Устони Эрон] ( Вилояти Атласи Гиташенаси Эрон )
Эзоҳ
Гурӯҳ:Шаҳристони Фануҷ Гурӯҳ:Шаҳристонҳои устони Систон ва Балучистон
Киверниково (ноҳияи Палех, Иванов)
Киверниково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Палех, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Палех (Иванов)
Крӣ Саммер
Крӣ Саммер Фрэнкс (Cree Summer Francks, тав. 7 июли соли 1969, Лос-Анҷелес, Калифорния, ИМА) — ҳунарпеша, садопеша ва сарояндаи амрикоӣ-канадӣ.
Зиндагинома
Крӣ Саммер Фрэнкс 7 июли соли 1969 дар Лос-Анҷелес (Калифорния, ИМА) дар оилаи ҳунарпеша Дон Фрэнкс (1932-2016) ва узви «Plains Cree First Nations» Лилӣ Ред Фрэнкс (аввал Игл)таваллуд шудааст. Крӣ се бародар доранд: бародари хурдӣ, ҳунарпеша Рейнбов Сан Фрэнкс (тав. 1979) ва ду хоҳари калонии аз издивоҷи аввалини падараш, Трейн Фрэнкс ва Тайлер Фрэнкс.
Фаъолият
Фаъолияти ҳунарии Крӣ соли 1983 вақте оғоз ёфт, ки вай дар мавсими аввали версияи аслии Inspector Gadget ҳамчун Пеннӣ интихоб шуд. Овози беназири ӯ фавран барои тамошобинон шинохта шуд, инчунин агентҳои кастинг, ки зуд-зуд ӯро дар барномаҳои аниматсионӣ даъват мекарданд. Бисёре аз онҳо қисми франшизаҳои мазҳабӣ буданд, ба монанди "The Care Bears Movie" (1985) ва "Ewoks" (1985), (қисми франшизаи "Star wars").
Дар тӯли намоиши "A Different World" Крӣ корашро дар нақши садодиҳанда идома додааст. Вай дар силсилафилми кӯтоҳмуддати "Sweet Justice" соли 1994 то лағви он соли 1995 нақшофарӣ кардааст. Дар охири ҳамон сол, Крӣ ва ҳамҷабҳаи "A Different Worl" Ҷенифер Люис дар филмҳои ибтидоии драмавии "Courthouse" нақш офарид, ки ин ду филм бекор карда шуд. Ба ғайр аз баромадҳои меҳмонӣ дар дигар намоишҳои телевизиони мустақим, аз қабили "Living Single" ва "The Prince Prince of Bel-Air", кори касбии Крӣ аз он вақт танҳо бо нақши овозӣ маҳдуд шудааст.
Крӣ дар тӯли солҳои 1983 ва 2006 беш аз 101 аломатҳои аниматсиониро садо додааст. Инҳо бозиҳои видеоӣ, силсилафилмҳои мутаҳаррик, филмҳои тасвирӣ ва таблиғотиро дар бар мегиранд. Дар байни нақшҳои машҳуртарини ӯ дар Inspector Gadget (Мавсими 1) ҳамчун Пенӣ (нақше, ки вай дар эпизоди Робот Чикен "Adoption's an Option"), "Tiny Toon Adventures"-и WB (1990) ҳамчун Элмира Дафф ва Mary Melody, Aka Pella дар Histeria!, Susie Carmichael дар "Rugrats"-и Nickelodeon ва All Grown Up!, Cleo the Poodle дар PBS Kids' Clifford the Big Red Dog, Miranda аз As Told by Ginger, Foxxy Love дар Drawn Together, Dulcy the Dragon дар Sonic the Hedgehog, Princess 'Kida' Kidagakash барои Atlantis: The Lost Empire, Valerie Gray дар Danny Phantom, Numbuh 5 дар Codename: Kids Next Door, Penelope дар Barbie As Rapunzel, золим Granny May дар WordGirl, Tiff аз My Life ҳамчун Teenage Robot ва Blackarachnia дар Transformers: Animated.
Моҳи декабри соли 2016, Крӣ нақши худро ҳамчун Пеннӣ аз Inspector Gadget дар як қисми веб-қисми, Nostalgia Critic такрор кард.
Крӣ зуд-зуд шарики ситораи канадӣ ва амрикоӣ Тара Стронг гардид; ҳарду дӯстони кӯдакӣ мебошанд, ҳарду дар Торонтои Онтарио ба воя расидаанд.
Ҳаёти шахсӣ
Крӣ бо Анҷело Паллинс издивоҷ кардааст. Ин ҳамсарон ду духтар доранд - Брейв Литтлуинг Паллинс (тав. 2011) ва Ҳиро Перегрин Паллинс (тав. 26.01.2013). Крӣ инчунин аз муносибатҳои қаблӣ писаре дорад - Майлс Франклин Саммер-Паллинс (тав. 21.04.1998), ки ӯро шавҳараш пас аз издивоҷ ба фарзандӣ қабул кардааст.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Ҳунарпешазанҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Мусиқидонон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Сарояндаҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Ҳунарпешазанҳои телевизиони ИМА Гурӯҳ:Ҳунарпешакӯдакон (занҳо)-и ИМА Гурӯҳ:Садопешазанҳои ИМА Гурӯҳ:Ҳунарпешакӯдакон (занҳо)-и Канада Гурӯҳ:Ҳунарпешазанҳои телевизиони Канада Гурӯҳ:Садопешазанҳои Канада Гурӯҳ:Ҳунарпешазанони асри ХХ Гурӯҳ:Ҳунарпешазанони асри ХХI Гурӯҳ:Сарояндаҳои ИМА Гурӯҳ:Сарояндаҳои Канада Гурӯҳ:Сарояндаҳои асри XX Гурӯҳ:Сарояндаҳои асри XXI Гурӯҳ:Кӯдакон-сарояндаҳои ИМА Гурӯҳ:Кӯдакон-сарояндаҳои Канада
Абдуҷаббор ибни Абдурраҳмон
Абдуҷаббор ибни Абдурраҳмон (Тав.номаълум - 761 Бағдод) - Волӣ ва омили Хуросон дар солҳои 757 – 759.
Зиндагинома
Роҳбари бонуфузи шӯришчиёни зидди хилофат, дӯсти вафодори Абумуслими Хуросонӣ ва ёрдамчии Муқаннаъ. Пас аз марги Абумуслим (замони шӯриши Устоз Сияс), Абдуҷаббор Муқаннаъро ёрдамчии худ интихоб кард. Аз халифа Мансур ислоҳи сиёсати молиётии ҳукуматро дар Хуросон дархост намуд. Вақте ки натиҷае ҳосил нашуд, худи Абдуҷаббор алайҳи хилофати Аббосиён бо парчами сафед қиём кард, пас аз он амалан мустақил гашт. Дар ин шӯришҳо Абдуҷаббор ва Муқаннаъ ҳамдаст буданд. Дар кӯтоҳтарин замон қиёми Абдуҷаббор густариш ёфт. Халифа Мансур аввалан писараш Маҳдиро бо лашкари бисёре ба Хуросон равона кард ва дертар худаш расида омад. Шӯриш бераҳмона саркӯб шуд. Абдуҷаббор аз Хуросон фирор кард, вале ӯро дастгир намуда, назди халифа Мансур фиристоданд. Абдуҷабборро бо фармони халифа бо гурӯҳе аз тарафдоронаш ба дор кашиданд, хонаводаашро ба Яман бадарға намуданд. Қиёми Абдуҷаббор, бешубҳа, яке аз бахшҳои муҳими силсилаи наҳзатҳои озодихоҳии мардуми Хуросон алайҳи аъроб ва хилофат мебошад. Баъзе аз муаллифон навиштаанд, ки Абдуҷаббор қоидаву қонунҳои сафедҷомагонро эътироф мекардааст. Нигар низ Муқаннаъ.
Намози шукри вузӯ
Намози шукри вузӯ — он ду ракъат намозе аст, ки баъд аз таҳорат ва ё ғусл хонда мешавад.
Таърих
Онро дар урфи мардум ва ба қавли баъзе фақеҳон намози шукри вузӯ мегӯянд ва он аз намозе иборат аст, ки пас аз ҳар покӣ – таҳорат ва ё ғусл гузорида мешавад. Ривоят шудааст, ки расули Худо (с) ҳангоми намози бомдод аз Билол пурсид: «Эй Билол, ба ман бигӯ чӣ амали умедбахше дар Ислом анҷом додаӣ, ки ман садои пой(афзор)-ҳоятро пешопеши худ дар ҷаннат шунидам!? Гуфт: Ҳеҷ амале дар назди худ умедбахштар аз ин анҷом надодаам, ки бо ҳар покие дар соате аз шаб ва ё рӯз пок мегаштам, бо он намозе мегузоштам».
Кусуф ва Хусуф
Кусуф (كسوف — гирифтани офтоб), Хусуф (خسوف — гирифтани моҳтоб) — ду намозе, ки мусулмонон ҳангоми гирифтани офтоб ё моҳтоб мехонанд.
Таърих
Ҳангоми гирифта шудани офтоб (кусуф) гузоридани ду ракъат намоз суннат ва дар вақти гирифта шудани моҳтоб (хусуф) бар асоси назароти машоихи мазҳаби ҳанафӣ мустаҳаб аст. Расули Худо (с) дар ин бора мефармояд: '«Офтоб ва моҳ ду нишонае аз нишонаҳои (илм ва қудрати) Худованд ҳастанд ва ҳаргиз онҳо барои марг ва зиндагии касе гирифта намешаванд. Пас ҳар гоҳ онро дидед, намоз бихонед»'. Дар ривояти дигар омадааст: «Пас вақте онро дидед, дуъо намоед, такбир бигӯед, намоз бигузоред ва садақа намоед».
Паёмбар и акрам (с) намози кусуфро ба ривояти шайхайн – Бухорӣ, 1044, 1046, 1047 ва Муслим, 2086 (901) ва хусуфро ба ривояти Ибни Ҳиббон гузоридааст. Намози кусуф бо ҷамоат гузорида мешавад. Ҳангоми гирифтани офтоб имом и ҷумъа ва идайн бо мардум ба монанди намози нафл хуфя (паст) ду ракъат намоз мехонад. Он азон ва иқомат надорад, ба изни ом, вуҷуди султон ва шартҳои дигаре, ки дар намози ҷумъа зикр шудаанд, низ ниёз надорад ва дар ҳар ду ракъати он сураҳои дароз қироат мешавад.
Вақти намози кусуф
Вақти он бар асоси фармудаи ҳадисҳои боб аз шурӯъи кусуф то равшан гаштан – кушода шудани қурси офтоб аст. Пас аз намоз агар кусуф ҳанӯз идома дошта бошад, мардум то рӯшан гардидани офтоб дуъо мекунанд. Агар имоми ҷумъа дар намози кусуф ҳозир нашавад, мардум то рӯшан шудани офтоб танҳо-танҳо намоз мехонанд. Он барои зану мард ва муқиму мусофир ба таври яксон суннат аст. Ҳамин ки кусуф ба поён расад – офтоб рӯшан шавад ва ё бо он ҳол ғуруб кунад, вақти намози кусуф тамом – фавт мешавад ва намози хусуф ҳам чунин аст.
Вақти намози хусуф
Намози хусуф (ҳангоми гирифта шудани моҳтоб) низ монанди намози кусуф аст, танҳо ин ки намози хусуф бо ҷамоат адо намешавад, балки ба сурати танҳогузор хонда мешавад. Зеро дар ин мавридҳо муҳим он аст, ки мусалмонон бо зикру намоз ва дуъо ба ин нишона ва падидаи Худованд таваҷҷуҳ кунанд.
Намози кусуф ва хусуф назди ҷумҳури аҳли суннат
Назди ҷумҳури аҳли суннат – имом Абӯҳанифа (рҳ), имом Молик (рҳ) ва имом Аҳмад (рҳ) барои намози кусуф ва хусуф хутба вуҷуд надорад, аммо имом метавонад пас аз адои намоз мардумро ба тақво, покӣ, парҳезгорӣ ва ғайра тавсия намояд. Зеро расули Худо (с) дар аҳодиси зиёде, ки аз эшон дар ин боб ривоят шудаанд, ба хондани хутбае амр накарда, вале пас аз баргузории намоз моҳияти ин падидаи илоҳиро барои мардум баён кардааст.
Намози кусуф ва хусуф назди бузургони мазоҳиби суннат
Дар назди бузургони мазҳаби ҳанафӣ, зоҳири мазҳаби ҳанбалӣ ва ба ривояте аз имом Молик (рҳ) агар кусуф дар вақтҳои наҳйшуда – вақти баромадан, нисфирӯзӣ ва фурӯ рафтани офтоб ба вуқуъ ояд, намоз гузорида намешавад ва ба ҷои он мардум такбиру таҳлил ва зикру истиғфор мегӯянд. Вале аз назари бузургони шофеъӣ, ба ривояте аз имом Молик (рҳ) ва ба ривояте аз имом Аҳмад (рҳ) он дар тамоми вақтҳо ба монанди намози истисқо, ду ракъат намози шукри вузӯ ва таҳияи масҷид гузорида мешавад.
Расули Худо (с) ҳамон тавре дар ҳадис дидем, дар ҳолати кусуф ва хусуф ба додани садақа, дуъо ва истиғфор низ тавсия намудааст.
Эктор Кодевила
Эктор Хуан Карлос Кодевила Грин (Héctor Juan Carlos Codevila Grin; 23 январи 1964, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ, маснадашро анҷом додааст,, муррабӣ.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 23 январ Гурӯҳ:Зодагони соли 1964 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Уругвай Гурӯҳ:Бозингарони БФ Рампла Хуниорс Гурӯҳ:Бозингарони БФ Спортиво Италяно Гурӯҳ:Бозингарони БФ Ливерпул Спортс Клуб Гурӯҳ:Бозингарони БФ К.А. Рентистас Гурӯҳ:Бозингарони БФ Deportivo Cuenca
Соли 1463
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1463
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1463
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1463
Соли 1464
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1464
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1464
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1464
Участок N12 (ноҳияи Талов, Воронеж)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Талов, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Киселево (ноҳияи Палех, Иванов)
Киселево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Участок N12 (ноҳияи Талов, Воронеж)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Талов (Воронеж)
Киселево (ноҳияи Палех, Иванов)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Палех, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Палех (Иванов)
Роке Масполи
Роке Гастон Масполи Арбелвиде (Roque Gastón Máspoli Arbelvide; 12 октябри 1917, — 1917:10:12, February 22, 2004, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ,, муррабӣ.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 12 октябр Гурӯҳ:Зодагони соли 1917 Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Варзишгарон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Футболбозон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Дарвозабонони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Уругвай Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Уругвай Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Насионал Де Фоотбал Гурӯҳ:Бозингарони БФ Liverpool Montevideo Гурӯҳ:Бозингарони БФ К.А. Пенярол
Соли 1465
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1465
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1465
Шаҳристони Ҳирманд
алт=|марказ|мини|414x414пкс| Пуроби дар Ҳамун ботлоқ. Устони Систон ва Балучистон Шаҳристони Ҳирманд  — шаҳристон дар Устони Систон ва Балучистон, воқеъ дар Эрон аст. Шаҳристон аз Шаҳристони Зобул дар соли 2007 ҷудо шуда буд. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 73,254 нафар дар 14,677 оила будааст. . Маркази шаҳристон, шаҳри  Дуст Муҳаммад аст. Шаҳристон ба ду бахш тақсим мешавад: Бахши марказӣ ва бахши Қӯрқорӣ. Шаҳристон дорои як шаҳр аст: Дуст Муҳаммад.
Нигаред
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Атлас Гиташенаси Устони Эрон] ( Вилояти Атласи Гиташенаси Эрон )
Эзоҳ
Гурӯҳ:Шаҳристони Ҳирманд Гурӯҳ:Шаҳристонҳои устони Систон ва Балучистон
Днепр (шаҳр)
Днепр (Днипро́, Дніпро́) — шаҳр, маркази вилояти Днепропетровски Ҷумҳурии Укроин аст. . Аз рӯи миқдори аҳолӣ ҷойи 4-умро пас аз шаҳрҳои Киев, Харков ва Одесса дар Укроин ишғол мекунад. Шаҳри Днепр аз соли 1796 ва сипас, аз соли 1802 то 1926 номи Екатеринослав, аз соли 1796 то 1802  — Новороссийск, ва аз соли 1926 то 2016 — Днепропетровск ном дошт.
Днепропетровск яке аз марказҳои саноатӣ ва истеҳсоли маҳсулоти мудофиавӣ ва барномаи кайҳонии собиқ ИҶШС ба шумор мерафт. Бинобар ин, то соли 1990-ум шаҳри барои хориҷиён махкам буд. Махсусан истеҳсоли фулузоти сиёҳ, корхонаҳои мошинасозӣ ва диг. соҳаҳои саноати вазнин рушд меёфт.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Марказҳои вилоятҳои Украина Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Энрике Тортоса Палма
Энрике Тортоса Палма (Enrique Tortosa Palma; 10 феврали 1991, Валенкия, Испания) — футболбози испанӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 10 феврал Гурӯҳ:Зодагони соли 1991 Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандагони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Испания Гурӯҳ:Бозингарони БФ Валенсия Кф Местала Гурӯҳ:Бозингарони БФ Рекреативо Де Уелва Гурӯҳ:Бозингарони БФ Депортиво Алавес Гурӯҳ:Бозингарони БФ Алкояно Гурӯҳ:Бозингарони БФ Pobla Mafumet Гурӯҳ:Бозингарони БФ Химнастик Де Таррагона Гурӯҳ:Бозингарони БФ СД Лейоа
Марио Норемберг
Ҳюго Марио Норемберг (тав. 15 майи 1962) — футболбози аргентинӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1962 Гурӯҳ:Зодагони 15 май Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандагони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Аргентина Гурӯҳ:Бозингарони БФ Ферро Каррил Оесте Гурӯҳ:Бозингарони БФ Club Atlético Chaco For Ever Гурӯҳ:Бозингарони БФ Генчлербирлиғи С.К. Гурӯҳ:Бозингарони БФ Эстудянтес Де Ла Плата Гурӯҳ:Бозингарони БФ Килмес Атлетико Клуб
Соли 1466
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1466
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1466
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1466
Участок N14 (ноҳияи Талов, Воронеж)
Участок N14 — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Талов, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Талов (Воронеж)
Соли 1467
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1467
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1467
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1467
Клетино (ноҳияи Палех, Иванов)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Палех, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Абулҳақи Бухороӣ
Абулҳақи Бухороӣ ибни Сайфуддин (соли таваллуд тақрибан 1551 – вафот 1642, Ҳинд) — муаррих ва географ.
Зиндагинома
Абулҳақи Бухороӣ асосан дар хидмати салотини Темуриёни Ҳинд будааст. Абулҳақи Бухороӣ дар таърих ва география осори қобили таваҷҷӯҳе аз худ гузоштааст. Китоби «Таърихи Ҳаққӣ» аз маъруфтарин таълифоти ӯ дар илми таърих буда, шомили иттилооти фаровоне дар робита бо таърихи сиёсӣ ва иҷтимоии садаи XVII Ҳинд мебошад. Китоби «Ҷазб-ул-қулуб ила диёр-ил-маҳбуб» аз 17 фасл иборат буда таълифи арзишманди Абулҳақи Бухороӣ дар робита бо географияи Мадинаи мукаррама аст.
Соли 1468
Зодрӯзҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Зодагони соли 1468
Даргузаштҳо
Бознигаред: Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1468
Эзоҳ
Гурӯҳ:Соли 1468
Вилояти Чернигив
thumb|left|300px|Чернигов, боғи шаҳрӣ дар фасли зимистон
Вилояти Чернигов (Черниҳив, Чернигив, Черні́гівська о́бласть) — яке аз вилоятҳои Укроин мебошад, ки дар қисми Щимолӣ кишвар воқеъ аст. Марказ — шаҳри Чернигов. Шаҳрҳои бузургтарин: Нежин, Прилуки
Вилоят 15 октябри соли 1932 таъсис ёфтааст.
Масоҳат — 31 903 км² (Ҷойи 3-ум аз рӯи масоҳат). Аҳолӣ — 994 401 нафар (2019).
Вилоят иборат аз: 22 ноҳия, 15 шаҳр, 30 шаҳрак, 1488 деҳа.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Вилояти Чернигов
Ивано-Франкивск
thumb|left|300px|Ратуша
Эзоҳ
Гурӯҳ:Марказҳои вилоятҳои Украина Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Раимқул Малахбеков
Раимқул Малахбеков (Малахбеков Раимқул Худойназарович; тав. 16 августи 1974, ноҳияи Рӯшон, ВАКБ, ҶШС Тоҷикистон) — муштзани маъруфи тоҷик. Барандаи нишони биринҷии Бозиҳои олимпии тобистонаи 1996 ва нишони нуқраи Бозиҳои олимпии тобистонаи 2000. Ду карат қаҳрамони ҷаҳон (1995 ва 1997), қаҳрамони дукаратаи Аврупо (1993 ва 2002) ва қаҳрамони панҷкаратаи Русия (1993—1997). Устоди шоистаи варзиши Русия. Мураббияш Балзанов Серен Санҷеевич.
Кристиан Грабински
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1980 Гурӯҳ:Зодагони 12 январ Гурӯҳ:Муҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Аргентина Гурӯҳ:Бозингарони БФ Невел'с Олд Бойс Гурӯҳ:Бозингарони БФ Расинг Клуб Де Авеланеда Гурӯҳ:Бозингарони БФ Colón Santa Гурӯҳ:Бозингарони БФ AEK Larnaca Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клуб Спорт Эмелек Гурӯҳ:Бозингарони БФ Какарита Хуниорс Гурӯҳ:Бозингарони БФ San Martín San Juan Гурӯҳ:Бозингарони БФ Deportes Iquique
Раимқул Малахбеков
Эзоҳ
Гурӯҳ:Муштзанони Тоҷикистон Гурӯҳ:Зодагони шаҳри Душанбе
Абулҳасан Аҳмад
Абулҳасан Аҳмад ибни ал-Муаммал (соли таваллуд ва вафот номаълум) — адиб, шоир ва мутарҷими арабизабон (нимаи дуюми садаи X — ибтидои садаи XI).
Зиндагинома
Мувофиқи маълумоти Саолибӣ («Ятимат-уд-даҳр») дар назди сипаҳсолор Фоиқ ал-Хосса (вафот 999) чун дабир хидмат мекард ва шеър ҳам мегуфт. Аз манбаъҳо 32 байти ӯ дастрас гардидааст (қасида дар мадҳи вазири Сомониён Абунасри Абузайд мақтул дар соли 997; пораҳои хамриёт ва фахриёт). Ҳунари дигари Абулҳасан Аҳмад тарҷумаи ашъори шоирони форс-тоҷик ба забони арабӣ будааст. Саолибӣ ду байти Рӯдакӣ ва ду байти Маъруфии Балхиро, ки Абулҳасан Аҳмад тарҷума карда буд, сабт намудааст.
Истихора
Намози истихора (صلاة الاستخارة — Намози талаби хайр) — он вақте аст, ки бандаи мусалмон иродаи коре намояд, аз Худованди мутаъол хайри онро талаб намояд ва барои равшан шудани ҷанбаҳои мусбат ва уфуқҳои оғоз кардани он дар дилаш ба даргоҳи Парвардигори маннон дуъо намояд.
Таърих
Истихора дар луғат ба маънои талаби хайр, некуӣ ҷустан, хостани беҳтарини ду амр ва талаби некӣ кардан аз Худо аст. Намози истихора таркиби изофӣ ва он намозе аст ду ракъат барои талаби рӯшан шудани ваҷҳи хайри коре аз Худо. Истихора дар корҳое, ки вуҷуди онҳо нодир ва ҳусулашон барои шахс муҳим аст, анҷом дода мешавад, ба монанди сафар, иморат, тиҷорат, никоҳ ва умуре бо арзиш, ки анҷом додани он барои банда мубоҳ буда ва дар хайрият ва шаррияти он тардид ва тараддуд (дудилагӣ) дошта бошад, на дар корҳои барои инсон муқаррарӣ, ба монанди хӯрдан, хобидан ва корҳои дигаре, ки маъмулан аз рӯи одат анҷом дода мешаванд.
Тарзи гузоридани намози истихора
Ҳамин чашмдӯзии банда ба хайри кори қасднамудааш ва ба ҳамин оҳанг дуъо намудани ӯро истихора мегӯянд. Дар суханони паёмбари акрам (с) ба ин амр зиёд тавсия шудааст. Тарзи гузоридани намози истихора ин аст, ки аввал ду ракъат намози нафл бихонад.
Дуъои истихора
Вақте намози истихораро хонд, он гоҳ рӯи дили худро ба сӯи Парвардигор намуда, ин дуъоро бихонад:
'«Аллоҳумма, иннӣ астахирука биъилмика ва астақдирука биқудратика ва асъалука мин фазлика-л-ъазим. Фаиннака тақдиру ва ло ақдир ва таъламу ва ло аълам ва анта ъаллому-л-ғуйюб»''' ''. Аллоҳумма, ин кунта таъламу анна ҳоза-л-амра хайрун лӣ фӣ динӣ ва маошӣ ва ъоқибати амрӣ, фақдурҳу лӣ ва яссирҳу лӣ, сумма борик лӣ фиҳӣ ва ин кунта таъламу анна ҳоза-л-амра шаррун лӣ фӣ динӣ ва маъошӣ ва ъоқибати амрӣ, фасрифҳу ъаннӣ васрифнӣ ъанҳу вақдур лия-л-хайра ҳайсу кона, сумма арзинӣ биҳӣ».
Аз Ҷобир (р) ривоят шуда, ки расули Худо (с) истихора дар тамоми корҳоро, ба мо меомӯхт, чунон ки сурае аз Қуръонро ва мефармуд: Ҳар гоҳ касе аз шуморо амре муҳим пеш ояд/ ё қасди коре кунад, пас ду ракъат намоз ғайри намози фариза бигузорад, он гоҳ ин дуъоро бихонад!: