Готика
Таърих
Сабки готикаи баъдӣ (готикаи байналмилалӣ) дар наққошию муҷассамасозӣ дар охири асри 14 ва асри 15 рушд кард. Рангҳои дурахшон, оростагии дарборӣ ва пардохти табиатгароёна (натуралистӣ)-и ҷузъиёт аз вижагиҳои ин сабк аст. Он аз миёни ҳунари дарбории Фаронса ва Бургунди пайдо шуда, бисёре аз кишварҳои Аврупоро фаро гирифт. Симон Мартинии итолиёӣ, бародарон Лимбурги фаронсавӣ намояндагони барҷастаи ин сабк буданд. Готикаи байналмилалӣ (интернатсионалӣ) аз ороиши нусхаҳои хаттӣ реша гирифта, ҷилои рангҳо, зарофат дар ҷузъиёт, тарҳҳои пуртафсил ва шахсиятпардозии фардии наққошони минётурасоз дар нусхаҳои хаттиро ба наққошӣ бар рӯи тахта интиқол дод. Пайравони номдори он наққош — ороишгарони мактаби фаронсавӣ, аз ҷумла се бародар — Лимбургҳо (шоҳкорашон китоби «Айёми пурбаракати Дук де Верри»), Ж. Малоуел, ки дар Порис ва Дижон кор мекард, Ҳ. Вилл-чуз, М. Брудерлам ва дигарон, дар Испания Ф. Васса, дар Итолиё С. Мортини, Л. Мемми, дар Олмон С. Лохнер, М. Вертрим буданд. Ҳамчунин дар Англия аз охири асри 14 то нимаи асри 16 готикаи қоим ё перпендикуляр равнақ ёфт, ки мушаббаккории тирезаҳо (ки бештар аз унсурҳои умумӣ ташкил мешуданд), истифода аз ду ё чаҳор қавс, тоқҳои хеле музайяншуда ва қобҳои мушаббак аз мушаххасоти он буданд (калисои ҷомеи Клойстер, 1331—1412; ибодатгоҳи Кинг-Коллеҷ). Дар ин осор деворҳо ба ҷудосозҳои равоқбандишуда табдил шудаанд, ки аксар дар миёна равоқҳои шишаӣ доранд ва барҷастагиҳои сангӣ тамоми вазни сақфи нозукро мебардоранд. Барҷастагиҳои сангӣ бо пуштбандҳои бисёр қавӣ пайванд буда, бо манораҳои баланди нӯгтез интиҳо меёбанд. Вижагиҳои готикаи қоим дар шабистонҳои Калисои ҷомеи Кантербурн ва калисои ҷомеи Манчестер, шабистон ва самти ғарбии калисои ҷомеи Винчестер ва савмааи Йорк Минстер низ инъикос ёфтаанд. готикаи нав дар асрҳои 18-19 дар Британияи Кабир пайдо шуда, баъд дар Аврупо ва ҳатто Амрико густариш ёфт. Унсурҳои готикаи нав баъзан бо техникаи дар ҳамон замон нав хеле аҷоиб омезиш ёфтааст. Мас., пояҳои кӯпруки Бруклин дар Ню-Йорк равоқҳое ба шакли тирезаҳои готикӣ дошт. Намунаҳои барҷастаи готикаи нав бинои парламенти Британия дар Лондон ва масҷиди ҷомеи Патрики Муқаддас дар Ню-Йорк (ИМА) мебошанд. Меъмории готикӣ дар Русия танҳо дар даврони готикаи нав (охири асри 18) роҳ ёфт. Пайдоиши готикаи нав дар Русия бо номи меъмор Ю. М. Фелтен алоқаманд аст. Дар Санкт-Петербург (ноҳияи Маскав) аз рӯи лоиҳаи ӯ бо сабки готикаи нав қаср (1774-77) ва калисои (1777-80) Чесмен сохта шуда буданд. Сабки готикаи нав дар қароргоҳи император дар Саритсинаи (1776-96) Маскав равшан ба назар мерасад. Қароргоҳ аз Қасри калон (1786-96), «Бинои опера», «Нонвойхона» ва дигар иморатҳо иборат аст. Яке аз намунаҳои одии готикаи нав дар Маскав калисои католикии Бибӣ Марям (1901-11) мебошад. Дар Поволже ва қисми шарқии Русия низ чандин иншооти динӣ мавҷуданд, ки бо сабки готикаи нав сохта шудаанд: ибодатгоҳи Дили муқаддаси Исо дар Самара (1906), масҷиди ҷомеаи Маросими марги Бибӣ Марями муқаддас дар Иркутск (1881-84) ва ғ. Намунаҳои готикаи асрҳои миёна дар ҳудуди Русия дар вилоятҳои Калининград (20 қаср ва калисоҳои бузурги бисёр), Ленинград (бештар дар ш. Виборг), ш. Приморск боқӣ мондаанд. Рушди тамоюли реалистӣ дар готика барои нуфуз ва ривоҷи реализм дар санъати давраи Эҳё заминаи воқеӣ фароҳам овард ва дар ташаккули барокко таъсири амиқ гузошт.