cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Александр Иванович Опарин
Александр Иванович Опарин (1894—1980) — биолог ва биохимики шӯравӣ, асосгузори назарияи назарияи пайдоиши ҳаёт дар сайёраи Замин аз маводҳои абиотӣ; академики АФ ИҶШС (1946; узви вобаста аз соли 1939), Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1969).
Грихнево (ноҳияи Котлаский)
Грихнево (Грихнево) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Котлаский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Котлаский Гурӯҳ:Ноҳияи Котлаский
Фурудгоҳи юрк лндинг
Фурудгоҳи юрк лндинг (маҳаллӣ:  ) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) борбарӣ бо Коди ИОТОи ZAC аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Канада қарор дорад, ва дар баландии 190 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Канада Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Генотип
Генотип силсилаи ягонаи генҳо буда, онҳо бо якдигар робитаи мураккаб доранд. генотип меъёри вокуниши андомгонро (организм) дар шароити тағйирёбандаи муҳит муқаррар мекунад, фенотиперо ба вуҷуд меоварад, ки аз рӯйи он нисбат ба генотип ҳукм рондан имконнопазир аст, зеро андомгони генотип-ашон гуногун фенотипи яксон ва баръакс, андомгони генотип-ашон яксон, фенотипи гуногун доранд. Барои муайян намудани таркиби генотип аз усули ҷуфтикунии таҳлилӣ ва таҳлили генетикии авлод истифода мекунанд. генотип дар натиҷаи мутатсия тағйир меёбад. Ҳангоми афзоиши нашвӣ генотип ҳамчун ҳомили маълумоти ирсӣ бетағйир буда, аз насл ба насл мегузарад (ба истиснои ҳолатҳои пайдоиши мутатсия), ҳол он ки фенотип вобаста ба шароити муҳит тағйир меёбад. Дар онтогенез генотип ҳамчун унсури мутаҳаррику тағайирёбанда амал мекунад, чунки дар давраҳои гуногуни рушди андомгон гоҳ як навъ ва гоҳ навъи дигари генҳо фаъоланд. Истилоҳи генотип баъзан барои ифодаи гурӯҳи генҳо ё генҳои алоҳида истифода мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Офаринишшиносӣ Гурӯҳ:Зистшиносии фаргаштӣ
Ҳодисаи суғуртавӣ
Ҳодисаи суғуртавӣ — амалиёти гуногуни вобаста ба суғурта: суғуртаи хона, суғуртаи амволи ҳусусӣ, суғуртаи саломатӣ ва монанди ин.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Драми Арманистон
Драми Арманистон, դր. — воҳиди пули Арманистон аст.
Қараҷота
Қараҷота — деҳа дар ноҳияи Енбекшиқазоқи вилояти Алмаатои Қазоқистон, ки дар соли 2009 3728 нафар аҳолӣ дошт.
Рикардо Cуарес Флоренсио
Рикардо Cуарес Флоренсио (Ricardo Soares Florêncio; 16 июни 1976, Олинда, Бразилия) — футболбози бразилӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 16 июн Гурӯҳ:Зодагони соли 1976 Гурӯҳ:Муҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Бразилия Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Бразилия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Cпорт Клуб До Ресифе Гурӯҳ:Бозингарони БФ Ипорте Клубе Виториа Гурӯҳ:Бозингарони БФ Крузейро Еспорте Клубе Гурӯҳ:Бозингарони БФ Sport Гурӯҳ:Бозингарони БФ Виториа Гурӯҳ:Бозингарони БФ Botafogo Futebol Clube Гурӯҳ:Бозингарони БФ Сантос Гурӯҳ:Бозингарони БФ Асосиасан Деспортива Cан Каэтано Гурӯҳ:Бозингарони БФ КР Васко Да Гама Гурӯҳ:Бозингарони БФ Спартак Маскав Гурӯҳ:Бозингарони БФ Cанта Круз Футебол Клубе
Беляковка (деҳа)
Беляковка (Беляковка) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Пригородний, вилояти Свердловск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Пригородний Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Префектураи Кагава
Префектураи Кагава — яке аз префектураҳои Ҷопон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Префектураи Кагава
Шаршар (деҳа, н. Данғара)
Шаршар — деҳа дар ҷамоати деҳоти Пушинги ноҳияи Данғара. Аз Шаршар то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 22 км. Аҳолиаш 660 нафар (2017), тоҷикон.
Сарчашма
Гурӯҳ:Деҳаҳои Тоҷикистон Гурӯҳ:Деҳаҳои ноҳияи Данғара Гурӯҳ:Ҷамоати Пушинг
Арефино (ноҳияи Шуй, Иванов)
Арефино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Шуй (Иванов)
Ханкенди
Степанакерт (Ստեփանակերտ ), Ханкенди, Хонканди (озарб. Xankəndi ) — шаҳрест дар Қарабоғи Кӯҳӣ. Тибқи тақсимоти маъмурию ҳудудии Ҷумҳурии Қарабоғи Кӯҳистони эътирофнашуда (ҶҚК), ки воқеан шаҳрро идора мекунад, шаҳри тобеи ҷумҳуриявии Степанакерт ва пойтахти ҶКҚ мебошад; ва мувофиқи тақсимоти маъмурию ҳудудии Озарбойҷон, ин шаҳр тобеи ҷумҳуриявии Ханкенди вилояти Хоҷалин аст. Дар поёни нишебии шарқи қаторкӯҳи Қарабоғ, дар водии дарёи Қарқарарҷой (Каркарчай) ҷойгир шудааст. Масоҳаташ 25,6 км² мебошад, аҳолӣ дар соли 2011 53,400 нафарро ташкил медиҳад.
Таърих
Пештар, он ҷо шаҳраки армании Вараракн ҷойгир буд, ки ба номи дарёе, ки аз он ҷорист ном мегирифт.
Дар охири асри XVIII, зимистонгузаронии хони Қарабоғ – Иброҳим Халил Хон бо номи "Хонабоғ" (Ханабах) дар макони сукунат таъсис ёфт. Аз соли 1822 — таҳти сарварии бевоситаи Империяи Русия (ноҳияи Шушини губернияи Елизаветпол), пас он ҳам Хонигарии Қарабоғро бекор кард. Дар соли 1847, ин деҳа бо номи Ханкенди, ки маънояш "деҳаи Хон" дар ҳудуди Озарбойҷон гузашт. Дар Ханкенди аспҳои хушзот, ки ба хонагӣ мансуб буданд, нигоҳ дошта мешуданд.
Бо пешниҳоди роҳбари қисми шаҳрвандӣ дар Қафқоз генерал А.П. Ермолов дар қаламравҳои ба Русия дохилшуда марказҳои доимӣ бо хоҷагиҳо таъсис дода шуданд, ки дар он қисмҳои низомии иборат аз оилаҳои сарбозон ҷойгир буданд. Идораи ба ин монанд дар аввал дар Гурҷистон ва баъдан дар наздикии Эривани, Шушин, Дербент ва Куба пайдо шуд. Яке аз ин шаҳракҳо Ханкендӣ буд. Таҳиягари тавсифи нуқтаҳои аҳолинишини Русия дар музофоти Елизаветпол И. Сегал навиштааст: "Деҳаи Хан-Кенди (на як рисола) аз сарбозони нафақа ва инчунин аз аъзои оилаҳои онҳо, ки пас аз адои хидмат ба ватан баргаштан намехостанд, таъсис ёфтааст." . Пас аз соли 1898, ҳукумати империяи Ханкенди ба гарнизони Русия мубаддал гашт (бинобар ин «штаб» зуд-зуд номида мешуд). Деҳаи казакҳо буд, ки таваққуфгоҳи полки сунженский буд. Он казармаҳо, беморхонаҳо, як калисои маъмурӣ, инчунин якчанд хонаҳо, ки дар онҳо оилаҳои афсарон ва аҳолии кам зиндагӣ мекарданд, қисмҳои ҳарбиро бо хӯрок таъмин мекарданд, фаро мегирифт. Аҳолии маҳаллӣ аз арманиҳо ва озарбойҷонҳо иборат буданд. Дар солҳои 1918-1920. дар Ханкенди, қисмҳои низомии мусаввитистҳо ҷойгир шуданд. чап|мини|250x250пкс| Деҳаи Ханкенди дар харитаи ноҳияи Шушински музофоти Елизаветпол дар соли 1903 Пас аз таъсиси ҳокимияти шӯравӣ бо қарори Кумитаи Иҷроияи Марказии Ҷумҳурии Озарбойҷон аз 10 августи соли 1923, деҳаи Ханкенди ба номи раиси Коммунаи Боку - Степан Шаумян номи Степанакерт номида шуд. Дар шаҳр маркази нав ташкил шуд -вилояти Мухтори Кӯҳистони Қарабоғи ҶШС Озарбойҷон.
Дар замони ВМКҚ, Степанакерт нуқтаи фарсуда буд, ки дар он ҷо шумораи биноҳои наҷотёфта ба 10-15 мерасид. Баъзе биноҳо пурра хароб гардида, дар баъзеи дигар дарҳо ва тирезаҳо набуданд, танҳо деворҳо аз як қатор биноҳо боқӣ монданд. Дар соли аввал, як қисми биноҳо барқарор карда шуданд, инчунин бисёриҳо аз нав сохта шуданд, роҳҳо беҳтар карда шуданд, алоқаҳои барқӣ ва телефонӣ ба шаҳр сохта шуданд.
Лоиҳаи аввал барои банақшагирӣ ва ободонии шаҳр дар соли 1926 аз ҷониби меъмор Александр Таманян, дуюмаш соли 1938 аз ҷониби меъмор Слободяник, сеюм дар соли 1968 аз ҷониби меъмор Дадашян таҳия шудааст. Ҳама лоиҳаҳо бо системаи таҳиянамудаи Таманян пайравӣ карданд. Дар шаҳр Боғи фарҳанг ва истироҳат таъсис дода шуд ба номи М. Азизбеков, дар маркази Степанакерт ҳайкали С. Шаумян барпо карда шуд. Степанакерт маркази тамоми саноати вилояти автономӣ, пеш аз ҳама абрешим ва шаробпарварӣ гардид. Дар охири даврони Шӯравӣ дар онҷо якчанд корхонаҳо, аз ҷумла заводҳои барқӣ ва асфалт сохта шуданд. Мактаби техникии кишоварзӣ, як пажӯҳишгоҳи педагогӣ, як мактаби тиббӣ ва мусиқӣ, осорхонаи таърихшиносии маҳаллӣ ва театри драмавӣ мавҷуд буданд. Дар соли 1960, ансамбли майдони марказии Степанакерт бо бинои кумитаи минтақавӣ (ҳукумати ҳозираи ҶҚК) сохта шуд. Ин майдон (бо номи Ленин) дар соли 1988 майдони тазоҳуроти қариб бефосила барои дастгирии талабот оид ба интиқоли ВМҚК ба ҶШС Арманистон гардид. Соли 1968, дар Степанакерт аллакай зӯроварии байни миллатҳо ба амал омада буд. Сипас, дар ин шаҳр мурофиаи директори мактаби шаҳри Озарбойҷон баргузор шуд, ки дар куштори як духтари арманӣ айбдор карда шуд. Арманҳо дар назди суд ҷамъ омада, ҳукми судяи Озарбойҷонро хеле сабук ҳисобиданд ва мошинеро, ки дар он ҷинояткор, судя ва чанд каси дигар ҷойгир буданд, сӯзонданд.
Вазъияти аҳолии озаримиллати шаҳр аз сабаби муноқишаҳои шадиди афзоянда дар минтақа мушкил шуд. Институти педагогии Степанакерт ба дарсҳои кафедраи Озарбойҷон оғоз кард, донишҷӯёни озарӣ маҷбур шуданд Степанакертро тарк кунанд. 18-21 сентябр, дар Степанакерт, погромҳои аҳолии Озарбойҷон бо ҳамроҳии латукӯб ва оташсӯзии хонаҳо баргузор мешаванд ; Озариҳо аз шаҳр хориҷ карда шуданд. 26 ноябри соли 1991, бо қарори Шӯрои Олии Ҷумҳурии Озарбойҷон, шаҳр Хонкандӣ номгузорӣ шуд. Мақомоти Ҷумҳурии Қарабоғи Кӯҳӣ номи Степанакертро нигоҳ доштанд. Бо авҷ гирифтани низоъ дар атрофи Қарабоғи Кӯҳӣ, мубориза дар атрофи Степанакерт хусусияти торафт шадидтарро ба худ гирифт. Дар зимистони 1991-1992 шаҳр вазъи душвор дошт, аз тарафи шаҳри Шушаи Озарбойҷон тирпарронӣ ба амал омад, ки то ба гузариши он ба зери назорати қувваҳои мусаллаҳи Қарабоғи Кӯҳӣ дар моҳи майи соли 1992 давом мекард. Ҳамзамон, қувваҳои мусаллаҳи Арманистон ва Озарбойҷон дар атрофи шаҳри Степанакерт - Каркиҷахон, ки асосан сокинони озарӣ мезистанд амалҳои ҷангӣ давом мекард (ин сокинон дар тирамоҳи соли 1991 аз шаҳр баромаданд). Дар моҳи январи соли 1992, арманҳо сарбозони Озарбойҷонро аз маҳалҳо берун карданд ва як қатор мавқеъҳои оташнишониро нест карданд, ки аз он ҷо Степанакерт низ оташ кушод, дар ҳоле ки қисмате аз хонаҳои Каркидҷахон сӯхта шуданд. 9 майи 1992 қувваҳои Қарабоғи Арманистон Шушаро забт карданд ва як қатор нуқтаҳои тирандозии Озарбойҷонро дар наздикии он пахш карданд. Ҳамин тавр, тирандозии бераҳмонаи Степанакерт аз Шушӣ, ки чанд сол тӯл кашид, қатъ гардид, ки дар натиҷа дар Степанакерт ягон бино намонд.
Аҳолӣ
Дар замони таъсиси ВМКҚ дар Степанакерт, шумораи сокинон ба 300 нафар мерасид. Барӯйхатгирии аҳолӣ пас аз як сол, дар моҳи декабри соли 1924, аллакай 2467 нафар сокинонро дар шаҳр сабт кард. Мувофиқи барӯйхатгирии тамоми Иттиҳоди Шӯравӣ дар соли 1989 дар Степанакерт 56705 нафар зиндагӣ мекарданд.
Ҷадвал: Аҳолии Степанакерт
Рақамҳо аз рӯи шумораи аҳолӣ бо ҳазор нишон дода шудаанд.
Таркиби этникӣ
Аҳолии Ханкенди, ки аз сарбозони нафақа ва наслҳои онҳо ташкил ёфтаанд, аз динҳои православии рус буданд. Соли 1886 дар шаҳрак 52 хона буд. Аҳолӣ ба соҳаи кишоварзӣ ва инчунин ҳунарҳои гуногун, нақлиёт, иҷораи хонаҳо барои артиш ва ғайра машғул буданд. Мувофиқи маълумоти Кумитаи омори Закавказӣе, аз рӯйхати оилаҳо барои соли 1886, 71 хона ва 279 нафар сокинон ба қайд гирифта шудаанд, ки аз онҳо 276 нафар русҳо, 2 арманҳо ва 1 тотор (яъне озарбойҷонӣ) мебошанд, ки динҳои православӣ, арманӣ-григорианӣ ва суннӣ-мусулмонӣ мепарастанд. Мувофиқи маълумоти полис, соли 1908 аҳолии Ханкенди танҳо аз русҳо иборат буд, ки онҳо 282 нафарро ташкил медоданд Мувофиқи "тақвими Қафқоз" барои соли 1910, дар деҳаи Ханкенди, ноҳияи Шушински вилояти Елизаветпол дар соли 1908 362 нафар, асосан русҳо буданд. Тақвими Қафқоз барои соли 1912 дар ин ҷо аллакай 1076 нафар, асосан русҳо сабт шудааст. Бо вуҷуди ин, тақвими навбатӣ барои соли 1915 бо 1550 нафар, асосан татарҳо (яъне, озариҳо) қайд карда шуд. Мувофиқи барӯйхатгирии кишоварзии Озарбойҷон дар соли 1921, аҳолии Ханкенд (озариҳо) 1,208 нафарро ташкил дод, асосан. Дар соли 1926, аҳолии Степанпкерт 3.200 нафар буд, (аз он 85,4% арманиҳо ва 10,8% озариҳо ). Барӯйхатгирии соли 1931 дар Озарбойҷон 4,911 нафар сокинонро дар шаҳр нишон дод, ки аз онҳо 4,172 нафар арманҳо, 493 нафар озарбойҷониҳо ва 220 нафарашон русҳо буданд. Тибқи ҳисобҳо, дар соли 1987 озарбойҷониҳо 12,8% аҳолиро (6,8 ҳазор нафар) дар Степанакерт ташкил медоданд.
Таркиби этникии аҳолии Степанакерт, тибқи барӯйхатгирии Иттифоқии ИҶШС дар солт 1939:
Дар деҳоти ҳамсоя, ки як қисми ноҳияи Степанакерт буданд, мувофиқи ҳамин саршумории соли 1939, 29 321 нафар зиндагӣ мекарданд, ки аз онҳо:
Иқлим
Иқлими Степанакерт субтропикии ним хушк аст. Тобистон нисбатан гарм аст, аммо гармии шадид камёб аст ва бо баландии деҳа мулоим мешавад. Боришоти ҳадди аксар дар баҳор ва аввали тобистон рух медиҳад. Зимистонҳо нарм ва хушк аст, аммо баъзан сардиҳои шадид имконпазиранд. Гармтарин моҳ июл аст ва ҳарорати миёна +24 дараҷа аст. Сардиэтарин ҳарорати миёна дар моҳи январ аст, аммо пасттарин ва баландтаринҳо дар моҳи феврал аст. Бо вуҷуди ин, нури офтобии дарозмуддат дар моҳи феврал аз ҳарорати миёнаи ҳаво гармтар мешавад.
Мақомот
Тамоми мақомоти қонунгузорӣ, иҷроия ва судии ҷумҳурӣ дар Степанакерт ҷойгиранд.
Хонаи давлатии ҶҚК, қароргоҳи президент, бинои Маҷлиси миллӣ ва бонки Артсахбанк (Бонки марказӣ) дар маркази шаҳр дар майдони Ҷумҳурӣ ҷойгиранд.
Ҳукумати маҳаллӣ
Дар интихоботи мэри Степанакерт дар соли 2004, Эдуард Агабекекян дар даври дуввуми интихобот ғолиб омад.
Дар интихоботи мэр дар моҳи октябри соли 2007, Вазген Микаелян интихоб шуд.
18 сентябри соли 2011, Сурен Григорян мэр интихоб шуд. Дар интихобот, 15 нафар аъзои Шӯрои пирони Степанакерт низ интихоб шуданд.
Маориф
Дар айни замон донишгоҳ 9 факултет дорад ва дар 29 ихтисос мутахассис тайёр мекунад, дар ин ҷо 4700 нафар донишҷӯён ва магистрантҳо таҳсил мекунанд, 338 омӯзгор кор мекунанд (110 нафари онҳо дар як соат кор мекунанд). Донишгоҳ 21 кафедра, китобхонаи электронӣ, марказҳои илмӣ, дандонпизишкӣ, толори муосир, обсерватория, шунавандагони таҳсили фосилавӣ дорад
Нақлиёти ҷамъиятӣ
Нақлиёти ҷамъиятӣ аз автобус, Газел, Мерседес, ПАЗ, Хёнде Каунти, Икарус ва ғ. иборатаст. Парки автобус доимо бо мошинҳои нав таҷдид карда мешавад. Шабакаи нақлиёти ҷамъиятӣ дар Степанакерт бемайлон кор мекунад ва бо хатсайрҳои доимӣ ба тамоми шаҳрҳои ҷумҳурӣ парвоз мекунад.
Ҳаракати ҳавоӣ
Фурудгоҳи Степанакерт, дар Хоҷалӣ (Иванян) 10 км аз шимоли Степанакерт врқеъ мебошад ва аз соли 2011 дар раванди бозсозӣ аст. 1 октябри соли 2012 Фурудгоҳи Байналмилалии Степанакерт расман мавриди баҳрабардорӣ қарор гирифт.
Фарҳанг
рост|мини|300x300пкс| Театри драмавии Степанакерт
Эзоҳ
Гурӯҳ:Шаҳрҳои Озарбойҷон
Китоби Муқаддас
thumb|250x250px|Тасвире аз [[Китоби Муқаддаси Гутенберг]] Кито́би Муқадда́с (الكتاب المقدس), Би́блия (βιβλία ҷ .  аз «китоб») — дар маънои куллӣ ба куллияи китобҳое, ки дар мазоҳиб ва адёни мухталиф ба унвони «Китоби осмонӣ» пазируфта шудааст, итлоқ мегардад.
Китоби Муқаддаси масеҳиён ба ду бахш Аҳди қадим ва Аҳди ҷадид тақсим мешавад, ки шомили 66 китоб аст. Аҳди қадим аз 39 китоб ва Аҳди ҷадид аз 27 китоб ташкил шудааст. Ҳар бахш аз Тавроти Аҳди қадимро як сифр ва бархе дигар аз китобҳои Аҳди қадимро саҳифа меноманд. Аҳди ҷадид низ чаҳор Инҷил конн, рисолоти Ҳавориюни Масеҳ ва китоби Мукошифаро ташкил медиҳад.
Яҳудиён танҳо Аҳди қадимро ба унвони китоби осмонӣ қабул доранд, аммо бештари масеҳиён кулли китобро ба унвони китоби осмонӣ пазируфтаанд. Бархе аз масеҳиён, Аҳди қадимро ба унвони Китоби Муқаддас қабул надоранд ва онро таҳрифшуда медонанд.
Аҳди қадим
Аҳди қадимро масеҳиён ҳамон муоҳидаи («аҳди») ирфоние медонанд, ки Худованд дар замонҳои қадим бо мардуми қавме (яҳудиён) бастааст. Аҳди қадим аз ҷумлаи осори адабиёти яҳудии Аҳди қадими асрҳои 12–2 то м. мебошад, ки ба забонҳои яҳудии қадим ва оромӣ таълиф шудаанд. Он бахши аз ҳама қадимтари Китоби Муқаддас маҳсуб мешавад, ки аз 39 китоб иборат буда, Каломи муқаддаси яҳудия (Танах) ба шумор меравад. Православия ва католитеизм Аҳди қадимро иборат аз 50 китоб (11 китоб бештар аз яҳудия ба забони юнонии қадим) медонанд, ки православҳо ин 11 китобро мепазиранд, протестантҳо онҳоро (чун ба забони аслии яҳудии қадим навишта нашудаанд) қабул надоранд. 27 китоби Аҳди ҷадид барои ҳамаи масеҳиён ягона мебошанд. Ҳамаи китобҳои Китоби Муқаддас ба бобҳо ва ҷузъҳо ҷудо карда шудаанд, ки онҳо дар садаи XVI барои осон шудани иқтибос ва истинод ба онҳо шуморагузорӣ шуда буданд. Ислом Аҳди қадим (Таврот) ва Аҳди ҷадид (Инҷил)-ро дар аҳкоми худ истифода набурда бошад ҳам, онҳоро муқаддас мешуморад. Зеро ашхоси ҳар ду қисмати Китоби Муқаддас (Иброҳим, Юсуф, Исо ва диг.) дар Қуръон мавқеи муҳим доранд. Яҳудиҳо китоби Танахро ба се бахш ҷудо намудаанд: Таврот ё Панҷсирф – панҷ китоби Мусо пайғамбар (Тора); китобҳои пайғамбарон (Небиум) ва мактуботи онҳо (Кетубим). Ба охирӣ панҷ китоб (Мегиллот)-ро нисбат додаанд, ки дар идҳои бузург аз рӯйи онҳо ниёишҳои мазҳабӣ сурат мегиранд. Китобҳои пайғамбарон аз якчанд ҳодисаҳои таърихии аҳди бостон ва Мактубот аз фаъолияти марбут ба воизони таърихии асрҳои 8–5 то м. ва маҷмӯи матнҳои манзуму мансур иборатанд. Тақсимоти фавқ комилан шартӣ буда, китоби Ясуъ банӣ Новин аз бахши дуюм давоми мустақими китоби Хурӯҷ аз бахши аввал ба шумор меравад. Масеҳиён Аҳди қадимро ба китобҳои гуфторҳо, омӯзишҳо ва китобҳои пайғамбарон тақсим намудаанд.
Аҳди ҷадид
Аҳди ҷадид муоҳидаи тозаест, ки ба шарофати зуҳури Исои Масеҳ баста шудааст. Ҳамин гуна тақсимот дар Аҳди ҷадид низ вуҷуд дорад. Ба бахши гуфторҳо Инҷил ва Афъоли ҳаввориён, ба омӯзаҳо номаҳои ҳаввориён (маҷмӯан 21 нома, ба ҳаввори Павел, ба Пётр, Юҳанно, Яъқуб, Яҳузо) ва пайғамбарон Ваҳйи Юҳаннои Лоҳутӣ ё Апокалипсис (пешгӯиҳо дар бораи муборизаҳои ниҳоии хайру шар дар охирзамон) дохил мешаванд. Аҳди ҷадид аз ёдгориҳои адабиёти масеҳияти ибтидоии нимаи дуюми асрҳои 2–1 то м. иборат аст, ки асосан ба забони юнони қадим навишта шудаанд.
Омӯзиш
Китоби Муқаддас дорои маводди ғании таърихӣ, тасаввуроту боварҳои динӣ ва гуфторҳои халқу миллатҳои ҳавзаи мадании Баҳри Миёназамин, санадҳои иҷтимоию сиёсии сулолаҳо, шарҳу баёни эъҷозҳо, пайғамбарӣ ва пешниҳодҳои тиббию беҳдоштӣ мебошад. Дар китобҳои Аҳди қадим маълумот дар бораи офариниши Оламу Одам, таърихи қавму қабоили яҳудӣ ва давлати яҳудиён ироа шудаанд. Дар Инҷил ҳаёту фаъолият ва таълимоти Исои Масеҳ, дар Афъоли ҳаввориён манбаъҳои дини масеҳӣ ва таърихи аввалин обшинаҳои он оварда шудаанд. Аҳди қадим аз забони қадимаи яҳудӣ ба забони оромӣ тарҷима шуда буд ва дар асрҳои 2–3 тарҷумаи Китоби Муқаддас ба забони лотинии қадим сурат гирифт. Охирҳои садаи IV ва ибтидои садаи V он тавассути И. Блаженний ба лотинӣ баргардонида шуд.
Жан Енгр
Жан Енгр  (1780 — 1867) рассом ва ҳунарманди фаронсавӣ аст.
Гурӯҳ:Ҳунармандони фаронсавӣ
Голевск (ноҳияи Трубчев)
Голевск — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Трубчев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Антониу Гутерриш
Антоню Мануэл де Оливейра Гутерриш, ё Гутерриш ( порт. Антонио Мануэл де Оливейра Гутерриш,) - арбоби давлатии Португалия, Дабири Кулли СММ аз 1 январи соли 2017. Котиби генералии Ҳизби сотсиалистии Португалия (1992-2002), сарвазири Португалия (1995-2002), раиси Интернационали сотсиалистӣ (1999-2005), Комиссари Олии СММ оид ба гурезагон (2005-2015).
Зиндагинома
мини|315x315пкс| Бо [[Эмомалӣ Раҳмон. Ню-Йорк, 21 марти 2018]]
Антонио Гутерриш соли 1949 дар Лиссабон таваллуд шудааст. Падару модари ӯ Вирҷилио Диас Гутеррес (1913-2009) ва Илда Кандида де Оливейра (соли таваллудаш 1923) аз Фундан (ноҳияи Кастело Бранко) мебошанд.
Вай дар мактаби бонуфузи Camoines таҳсил кардааст. Соли 1965 ӯ беҳтарин донишҷӯи Португалия шинохта шуд ва ҷоизаи миллии литсейро ба даст овард (Prémio Nacional dos Liceus). Сипас ба Донишкадаи олии техникӣ дохил шуда, дар он ҷо физика ва муҳандисии электрониро меомӯзад. Дар давраи донишҷӯӣ, ӯ бо ҳаракатҳои ҷавонони католикӣ робита дошт. Пас аз хатми институт дар соли 1971, ӯ назарияи системаҳои телекоммуникатсияро таълим медод.
Фаъолият дар ҳизби сотсиалистӣ
Соли 1974 вай қарор кард, ки ба сиёсат машғул шавад ва ба Ҳизби сотсиалистии Португалия пайваст. Дар ҳамон сол, ки бо сарнагун кардани диктатураи ростгарои Марсело Каетану бо Инқилоби Карнас қайд карда шуд, ӯ муаллимиро тарк кард ва худро комилан ба фаъолияти сиёсӣ бахшид. Дар солҳои 1976-1992 Гутерриш дар парлумони Португалия Кастело Бранкаро намояндагӣ мекард. Вай ба гурӯҳи музокиракунандагон барои пайвастани кишвар ба ЕЭК дохил буд ва соли 1991 дар байни муассисони Шӯрои гурезаҳои Португалия буд.
Дар солҳои 1992-2002 Гутерриш котиби генералии Ҳизби сотсиалистии Португалия буд. Вай пас аз шикасти пай дар пайи сотсиалистон дар интихоботи парлумонӣ ба ин вазифа интихоб шуд. Роҳбари нави оппозисиюн, ки ба фраксияи бартаридошта дар ҳизби Марио Соареш ва ё ҷиноҳи чап бо роҳбарии Хорхе Сампайо тааллуқ надошт, танаффус бо анъанаи қаблии ҳизбро дар он ифода мекард, ки ӯ дар муҳити дунявӣ католикӣ фаъол буд.
Сарвазири Португалия
Ҳизб таҳти роҳбарии ӯ дар интихоботи парлумонии соли 1995 пирӯз шуд ва президент Соареш ба ӯ дастур дод, ки ҳукуматро ташкил диҳад. Гутерриш аз соли 1995 то 2002 ҳукумати Португалияро сарварӣ мекард.
Дар солҳои аввали сарвазирӣ, ӯ бо сабаби рушди устувори иқтисодӣ хеле маъмул буд. Аммо, сарфи назар аз ваъдаҳои пешазинтихоботӣ оид ба зиёд кардани хароҷоти давлатӣ ба соҳаи маориф ва ҷорӣ кардани даромади ҳадди ақали кафолатнок, асосан дар соҳаи иқтисод, ҳукумати ӯ буҷаи мутавозинро барои қонеъ кардани меъёрҳои Маастрихт барои минтақаи евро пайгирӣ кард. Девони Гутерриш хусусигардониро нисбат ба ҳукумати пешини Анибал Каваку Силва боз ҳам шадидтар пеш гирифт: ҳиссаи моликияти давлатӣ дар ММД нисфи 11% -и соли 1994 то 5,5% пас аз панҷ сол коҳиш ёфт.
Соли 1998 Сарвазири Гутерриш намоишгоҳи умумиҷаҳонии Expo 98-ро дар Лиссабон баргузор кард, ки ба муносибати 500-умин солгарди кашфи Васко да Гама роҳи баҳрӣ аз Аврупо ба Ҳиндустон бахшида шудааст. Худи ҳамон сол ду раъйпурсӣ баргузор гардид: дар бораи либерализатсияи қонунгузории зидди исқоти ҳамл (Ҳизби сотсиалист дар ин масъала тақсим карда шуд, зеро Гутерреш мавқеи ниҳоят пирӯзи мухолифони исқоти ҳамлро дастгирӣ кард ) ва оид ба ислоҳоти маъмурӣ (дар он сарвазир ва ҳизби ӯ мағлуб шуданд).
Дар сиёсати хориҷӣ, Гутерриш фаъолона ҷорӣ намудани нерӯҳои посдори сулҳи Созмони Милали Муттаҳидро дар Тимори Шарқӣ дастгирӣ кард, ки дар соли 1999 барои баргузории раъйпурсӣ дар бораи худмуайянкунии Тимори Шарқӣ имкон дод, ки ба истилои шадиди Индонезия дар кишвар хотима бахшид ва истиқлоли онро таъмин намуд. Худи ҳамон сол Португалия музокироти 12-соларо дар бораи ба соҳибихтиёрии ҶХЧ додани моликияти Макао (Макао) ба анҷом расонид.
Дар ташкилотҳои байналмилалӣ
Даҳ сол, аз соли 2005 то 2015, Гутерриш ба ҳайси Комиссари Олии СММ дар умури паноҳандагон кор кардааст.
Тобистони соли 2016 вай ҳамчун номзад ба интихоботи Дабири кулли СММ пешбарӣ карда шуд. 5 октябри соли 2016 Гутерриш пирӯзӣ дар овоздиҳии Шӯрои Амнияти СММ барои мақоми дабири кулли созмонро эълон кард. 13 октябри соли 2016 Маҷмаи Умумии СММ Гутерришро ба вазифаи Дабири кулл интихоб кард. Вай 1 январи соли 2017 ба кор шурӯъ кард. Дар моҳи июли соли 2021, вай ба муҳлати дуввум аз нав интихоб шуд.
Ҳаёти шахсӣ
Дар соли 1972 ӯ бо равоншиноси кӯдак Луиза Амелия Гимараес ва Мела издивоҷ кард (1946-1998; бар асари саратон даргузашт). Аз ин издивоҷ, ду фарзанд боқӣ монданд: Педро Гимараес-и-Мело Гутеррес (соли таваллудаш 1977) ва Мариана Гимараес-и-Мело де Оливейра Гутеррес (соли таваллудаш 1985).
Дар соли 2001, ӯ бо Катарина Маркс де Алмейда Вас Пинто (соли таваллудаш 1960) издивоҷ кард, ки муовини вазири фарҳанг (1995-1997) ва котиби давлатӣ оид ба фарҳанг (1997-2000) буд. Писари фарзандхондаш Франсиско Ваз Пинта да Коста Рамосро (соли таваллудаш 1998) ба воя мерасонад.
Вай ба ғайр аз забони португалии худ, инчунин забонҳои испанӣ, фаронсавӣ ва англисиро медонад.
Ҷоизаҳо
Ҷоизаҳои кишварҳои хориҷӣ
Эзоҳ
Гурӯҳ:Дабирони кулли СММ Гурӯҳ:Википедия:Мақолаҳои бо сарчашма аз Викидода Гурӯҳ:Википедиа:Зиндагиномаи муосирон Гурӯҳ:Зодагони соли 1949 Гурӯҳ:Зодагони 30 апрел Гурӯҳ:Дорандагони Салиби бузурги ордени Леополди 1 Гурӯҳ:Саҳифаҳое, ки бо тарҷумаҳои ношинос оварда шудаанд
Ломок (ноҳияи Грязоветс, Вологда)
Ломок — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Грязоветс (Вологда)
Абзорҳои заминсанҷӣ
thumb|Теодолити соли 1840 Афзори геодезӣ, асбобҳои геодезӣ — ҷиҳози механикӣ, оптикию механикӣ, барқию оптикӣ ва радиоэлектроние, ки барои андозагирии дарозии хатҳо, кунҷҳо, нақшбардории тарҳҳо, дар сохтмон ва иншооти муҳандисӣ ва ғайра истифода мешавад.
Ба афзори геодезӣ асбобҳое, ки барои ченкуниҳои ахтаршиносӣ ҳангоми анҷомдиҳии корҳои геодезӣ истифода мешаванд ва олоти маркшейдерӣ низ дохил мешаванд. Барои андоза кардани дарозии хатҳо тасмаметри пӯлодиро (дарозиаш 20 ё 50 м) ба кор мебаранд. Носаҳеҳии нисбии андозакунӣ бо тасмаметр ба шароити маҳал вобаста буда, маъмулан, баробари 1:2000 аст. Дар андозакуниҳои саҳеҳ тасмаметрҳои инварӣ истифода мешаванд, ки онҳоро ба динамометр васл карда мекашанд. Дар ин сурат носаҳеҳии нисбии он 1:2000-1:50000 мешавад. Дар андозакуниҳои боз ҳам дақиқтар (асосан барои муайян кардани мабно бо усули триангулятсия) асбобҳои мабноиро истифода мебаранд, ки носаҳеҳии нисбии онҳо хеле кам (1:100000) аст. Дар геодезия масофасанҷро ба кор мебаранд. Бо ин асбоб дарозии андозашавандаро аз ҳалли секунҷае муайян мекунанд, ки қуллааш дар қонуни асосии қисми пеши объективи дурбини афзор мехобад. Масофасанҷи электрооптикӣ ва радиомасофасанҷ низ мавҷуданд. Масофаи андозашавандаро бо ин асбобҳо аз рӯйи фосилаи вақти рафтуомади мавҷи рӯшноӣ ё радиомавҷ (ки суръати паҳншавии онҳо маълум аст) муайян мекунанд. Одитарин асбоби муайянкунандаи самт нисбат ба меридиан буссол аст. Дар геодезия барои дақиқ андозагирӣ кардани самт ва кунҷҳо афзори гуногунро истифода мебаранд. Устурлоб, ки пеш аз мелод ихтироъ шудааст, аввалин афзори геодезӣ ба шумор мерафт ва он дар Шарқи Наздик ва Осиёи Марказӣ асбоби маъмул буд. Нимаи дуюми садаи XVI афзори геодезии нав, масалан, пантометр пайдо шуд. Аз садаи XVII дар афзори зовиясанҷ дурбин (1608), микроскоп (1609), верниер (1631), обтарозу (1660) ва ғайра истифода мешуданд, ки онҳо боиси ихтирои афзори асосии зовиясанҷ — теодолит гардиданд. Олими форс-тоҷик Бадеи Устурлобӣ (асри 12) устурлобе сохта буд, ки он асоси афзори геодезӣ — теодолити муосир аст. Яке аз навъҳои теодолит — теодолити Рамсден (1783) мебошад. Теодолитро дар штатив ё мизи аломати геодезӣ насб карда, андозагирӣ мекунанд. Солҳои 60 садаи XX барои муайян кардани меридиани ҷуғрофиёӣ ба истилоҳ «гиротеодолит» ва олатҳои ёридиҳандаи гироскопиро бо теодолит истифода мебурданд. Носаҳеҳии муайян кардани самтҳо бо гиротеодолит 5-10-ро ташкил медиҳад. Барои нивелиронӣ асосан нивелирҳои оптикию механикии шуои визирониашон уфуқиро кор мефармоянд. Нахустин бор нивелирро Герони Искандарӣ ва меъмори румӣ Марк Витрувий (асри 1 то мелод) истифода бурдаанд.
thumb|Афзори муосири зовиясанҷи тӯлёб, ки онро «дурбини муҳандисӣ» ҳам мегӯянд. Барои аксбардории тарҳҳо сарфи назар аз инкишофи усулҳои аксбардории стереограмметрӣ аксбардории тарҳӣ ё мензулӣ истифода карда мешавад, ки асбоби андозакунандаи асосӣ дар ин маврид мензула ё кипрегел мебошанд.
Игор Ледиахов
Игор Анатолевич Ледиахов (Игорь Анатольевич Ледяхов; 22 майи 1968, Сочи, ҶШФС Русия) — футболбози русӣ, маснадашро анҷом додааст,, муррабӣ.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 22 май Гурӯҳ:Зодагони соли 1968 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Мураббиёни футбол Гурӯҳ:Футболбозони Русия Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Русия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Torpedo Taganrog Гурӯҳ:Бозингарони БФ Ска Ростов Он ДОН Гурӯҳ:Бозингарони БФ Dnipro Dnipropetrovsk Гурӯҳ:Бозингарони БФ Ротор Волгоград Гурӯҳ:Бозингарони БФ Спартак Маскав Гурӯҳ:Бозингарони БФ Спортинг Де Хихон Гурӯҳ:Бозингарони БФ Yokohama Flügels Гурӯҳ:Бозингарони БФ СД Эйбар
Ҳасан Ирфон
Ҳасан Ирфон (22 марти 1900, Самарқанд — 22 июни 1973) — тарҷумон, нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1961).
Зиндагинома
Ҳасан Ирфон 22 марти соли 1900 дар шаҳри Самарқанд ба ҷаҳон омадааст. Дар мадраса ва мактаби усули нав таҳсил карда, Курси дусолаи ҳисобдории Петроградро ба итмом расондааст. Соли 1919 дар идораи моҳномаи «Шуълаи инқилоб» тарҷумон будааст. Баъдан раиси корхонаи абрешим, тарҷумони Кумиҷроияи вилояти Самарқанд, раиси чопхонаи Комиссариати халқии заминдории Ӯзбекистон, муаллими забони форсии Донишгоҳи давлатии Самарқанд будааст. Сипас дар колхозу корхонаҳои гуногун кор кардааст, соли 1960 ба нафақа баромада, то охири умраш ба кори эҷодӣ машғул гардидааст. Муаллифи романи маъруфи «Дар кулбаи косибон» (1963) ва қиссаи «Ду ёр аз ду диёр» (1964) мебошад, ки аз ҳар ҷиҳат мумтозу ҷолибанд. Романи «Дар кулбаи косибон» соли 1970 аз тариқи нашриёти «Советский писатель» (Маскав) ба забони русӣ нашр шудааст. Фаъолияти эҷодияш ба аввали солҳои сиюми асри мо рост меояд. Тарҷумаи сегонаи М. Горкий «Бачагӣ», «Дар байни мардум», «Университетҳои ман», қиссаи А. Толстой «Ғалла», Б. Полевой «Достони марди ҳақиқӣ», Н. Чернишевский «Чӣ бояд кард?», С. Бородин «Ситораҳо дар осмони Самарқанд» ва ғ. ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Осори алоҳидаи Г.Севунц «Теҳрон», Д. Дефо «Робинзон Крузо», Жюл Верн «Бачагони капитан Грант», Р. Ҷованоли «Спартак», Р. Такур «Завол» ва дигар адибони машҳури оламро устодона ба тоҷикӣ гардондааст. Соли 1961 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст. 22 июни соли 1973 аз олам даргузаштааст.
Сарчашма
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Мадори пойинии Замин
thumbnail|Мадорҳои гуногун перомуни замин бар пояи миқёси аслӣ. Мадор ба ранги оби дарёӣ, мадори наздики замин аст. Мадори пойинии Замин (Low Earth Orbit (LEO)) — мадори фазоӣ ба даври Замин, ки дорои баландии аз сатҳи сайёра дар маҳдудаи 160 км (давраи гардиш ҳудудан 88 дақиқа) то 2000 км (давраи ҳудудан 127 дақиқа). Аҷсоми дар баландии камтар аз 160 км башиддат таҳти таъсири ҷавв қарор мегиранд ва нопойдор ҳастанд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мадорҳо
Кутозерская (ноҳияи Холмогор)
Кутозерская (ноҳияи Холмогор) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Холмогор
Aeronca K
Aeronca K (Aeronca K) — як ҳавогарди сохтаи Aeronca дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аст. Нахустин истифодакунандаи ин ҳавогард Private pilot owners будааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Ҳавогардҳо
Фурудгоҳи дзрт снтр
Фурудгоҳи дзрт снтр (Desert Center Airport) (маҳаллӣ: Desert Center AAF) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ)  аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 170 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Малие Горитси (ноҳияи Сокол, Вологда)
Малие Горитси — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сокол, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Яап де Ҳуп Схефер
Якоб Гийсберт (Яаап) де Ҳуп Схефер (тав 3 апрел, 1948) сиёсатмадори нидерландӣD 11ум Дабири кулли NATO мебошад.
Энea Гaкёлари
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 1992 Гурӯҳ:Зодагони 14 декабр Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Албания Гурӯҳ:Бозингарони Xanthi FC Гурӯҳ:Бозингарони Aiginiakos F.C. Гурӯҳ:Бозингарони Nestos Chrysoupoli F.C.
Авазмуҳаммади Мусаввир
Авазмуҳаммади Мусаввир (соли таваллуд ва вафот номаълум) — хаттот ва шоири тоҷик (асри 19). Авазмуҳаммади Мусаввир дар Хуҷанд дар оилаи шахси фозилу донишманд Ҳоҷӣ Муҳаммад Лисонии Хуҷандӣ таваллуд ёфта, маълумоти ибтидоиро низ аз падар гирифтааст. Баъдтар, ҳангоме ки падараш мударриси мадрасаи Кӯкалтош (Бухоро) мешавад, Авазмуҳаммади таҳсилашро дар ин мадраса идома медиҳад. Баъди хатми таҳсил ба Хуҷанд баргашта, дар мадрасаи Намозгоҳи зодгоҳаш мударрисӣ кардааст. Фанҳои давраш ва инчунин навъҳои хатти арабиро ба шогирдонаш омӯхтааст. Дар баробари таълим дар мадраса Авазмуҳаммади Мусаввир чандин девони ашъори шуарои пешин ва муосирашро бо хатти зебову хоно китобат намудааст. Масалан, ду девони Нозил ва як девони ашъори Ғании Кашмирӣ, ки ӯ китобат кардааст, дар Ганҷинаи дастнависҳои шарқии Институти шарқшиносии АИ Ҷумҳурии Ӯзбекистон таҳти рақамҳои 505/11 маҳфузанд. Як нусхаи девони Нозил таҳти рақами 1033 дар Ганҷинаи дастнависҳои шарқии Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакии АИ ҶТ маҳфуз аст (С.Султонов).
Сарчашма
Энсиклопедияи Миллии Тоҷик. Ҷилди I (А – АСОС)|| 2012 || [http://donishnoma.tj/index.php/books/tajik-national-encyclopedia/258-ensiklopediyai-millii-tojik-jildi-1 ЭМТ. Ҷилди I]
Гурӯҳ:Адибони тоҷик дар асри XIX Гурӯҳ:Адибон
Веселий (ноҳияи Корочан)
Веселий — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Корочан‎, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Корочан‎
DINFIA IA 45
DINFIA IA 45 (DINFIA IA 45) — як ҳавогарди сохтаи DINFIA дар кишвари Аргентина аст. Ин ҳавогард дар 1957 нахустин парвози худро анҷом дод.
Манобеъ
Гурӯҳ:Ҳавогардҳо Гурӯҳ:Мақолоти ҳавогардҳо
Қатъномаи 339 Шӯрои Амният
Қатъномаи 339 Шӯрои Амнияти Созмони Милали Муттаҳид, ки дар торихи 23 октябр 1973 тасвиб шуд, як санади байналмилалӣ дар бораи Оташбас байни Миср ва Исроил аст. Ин қатънома тайи нишасти 1٬748‌ум бо 14 раъй мувофиқ, 0 мухолиф ва 1 мумтанеъ тасвиб шуд.
Манобеъ
Гурӯҳ:Қатъномаҳои Шӯрои Амният
Камишлеевка (ноҳияи Тайшет, Иркутск)
Камишлеевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тайшет, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Тайшет (Иркутск)
Масеҳият
thumb|upright|Худо-Наҷотдиҳанда ки барои башарият наҷот додан одам хестид thumb|upright|[[Салиб — тамғаи Худо ба дини насронӣ]] thumb|upright|[[Исо — Худо-Наҷотдиҳанда]]
Дини масеҳӣ ё дини насронӣ (Χριστός) — яке аз динҳои ҷаҳонӣ аст. Дини масеҳӣ ҳидоят менамояд, ки Худо барои башарият наҷот медиҳад.
Нигаред
Гурӯҳ:Дини масеҳӣ
Витержево (ноҳияи Череповетс, Вологда)
Витержево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Череповетс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Череповетс (Вологда)
Родриго Куэвас
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Футболбозони Чили
Гришановская (ноҳияи Котлаский)
Гришановская (Гришановская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Котлаский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Максим Карпов (футболбоз, таваллуд 1990)
Максим Виталевич Карпов (Максим Витальевич Карпов; 2 апрели 1990) — футболбози русӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 2 апрел Гурӯҳ:Зодагони соли 1990 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Русия Гурӯҳ:Бозингарони БФ PFC CSKA Moscow Гурӯҳ:Бозингарони БФ Дмитров Гурӯҳ:Бозингарони БФ CFKiS Lobnya
Равшан Замир
Равшан Замир —, нависанда, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (1976), узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1999)
Зиндагинома
Равшан Замир (Валиев Мирзоғанӣ) 23 январи соли 1948 дар деҳаи Рӯмони ноҳияи Хуҷанд ба ҷаҳон омадааст. Хатмкардаи мактаби миёнаи №15 ноҳия мебошад. Аз хурдӣ ба табиат муҳаббати зиёде дошта, баъди хатми мактаби миёна, соли 1966 вориди факултаи фанҳои табиатшиносии Донишкадаи давлатии педагогии Ленинобод ба номи С.М.Киров ва соли 1971 соҳиби маълумоти олӣ гардидааст. Аз моҳи ноябри соли 1971 то ноябри 1972 дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Шӯравӣ адои хидмат ва бо рӯзномаи Округи ҳарбии Забайкалйе «На боевом посту» ҳамкорӣ кардааст. Солҳои 1973-1974 хабарнигори рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» дар вилояти Ленинобод, аз январи соли 1975 корманди Кумитаи телевизион ва радиои вилоят, аз соли 1980 то июни 1992 сармуҳаррири он будааст. Моҳи июни 1992 ба шуъбаи матбуоти Ҳукумати вилоят ба кор гузашта, баъдан дар вазифаҳои сардори Маркази матбуоти Ҳукумати вилоят ва раиси Кумитаи телевизион ва радиои вилоятӣ фаъолият бурдааст. Аз феврали 1996 корманди рӯзномаи «Тирози ҷаҳон», ҳамзамон, аз феврали 2004 то 2009, хабарнигори нашрияи марказии ҲХДТ «Минбари халқ» дар вилояти Суғд будааст.
Эҷодиёт
Ҳикояву таронаҳои Равшан Замир дар китобҳои «Ашки осмон», «Сирре, ки ба хок мебаранд ҳар ду», «Мағзи ҷон» ва «Чашми бад» интишор ёфтаанд. Қиссаи «Парӣ дар киштичаи гул» дар байни наврасону ҷавонон хонандаи бисёр пайдо кардааст. «Аз Хуҷанд то Макка», «Фарзанди хок ту, фарзанди хок ман» ва «Нур аз дур» китобҳоеанд, ки баъди сафарҳояш ба Арабистони Саудӣ навишта шудаанд. Китобҳои «Ҳамнаво бо субҳ», «Чархи гардон», «Ситораи сапедадам», «Сафои субҳи умед», «Офтоби дили падар», «Нақш дар оинаи дил», «Роҳ ба водии рӯшан», «Уқобони парвозӣ», «Машъал дар зулмоти рӯз», «Поктар аз домони субҳ» ва «Коргоҳи шуҳратёр» (ҳамроҳи М.Хоҷазод) аз офаридаҳои дигари ӯстанд. Барои саҳми арзанда дар рушди адабиёт ва рӯзноманигорӣ ба дарёфти Нишони «Сухан», Ҷоизаи ба номи Раҳим Ҷалил ва Ҷоизаи ба номи Ҳоҷӣ Содиқ мушарраф гардидааст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Нависандагони тоҷик аз рӯи алифбо‎ Гурӯҳ:Нависандагони Тоҷикистон Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Префектураи Канагава
Префектураи Канагава — яке аз префектураҳои Ҷопон аст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Префектураи Канагава
Фурудгоҳи рдурс
Фурудгоҳи рдурс (Redvers Airport) — фурудгоҳи   аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Канада қарор дорад, ва дар баландии 593 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Канада Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Флорини Аруба
Флорини Аруба, ƒ — воҳиди пули Аруба аст.
Фурудгоҳи Колтсово
Фурудгоҳи Колтсово (Koltsovo Airport) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) бо Коди ИОТОи SVX аст, ки як бонди фуруди бутун дорад, ва тӯли бонди он 3025 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри Екатеринбург кишвари Русия қарор дорад, ва дар баландии 233 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Хосе Антонио Саро
Хосе Антонио Саро Палейро (José Antonio Saro Palleiro; 10 январи 1938, Сантандер, Испания) — футболбози испанӣ, маснадашро анҷом додааст,, муррабӣ.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 10 январ Гурӯҳ:Зодагони соли 1938 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Мураббиёни футбол Гурӯҳ:Футболбозони Испания Гурӯҳ:Бозингарони БФ Deportivo Rayo Cantabria Гурӯҳ:Бозингарони БФ Gimnástica Torrelavega Гурӯҳ:Бозингарони БФ Селта Де Виго Гурӯҳ:Бозингарони БФ Salamanca Гурӯҳ:Бозингарони БФ Реал Муркия
Болшие Галашки (деҳа)
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Пригородний Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Малий Санчур (ноҳияи Меленков)
Малий Санчур — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Меленков, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Меленков
Фурудгоҳи Йорк (Пеннсилваниа)
Фурудгоҳи Йорк (Пеннсилваниа) (маҳаллӣ:  ) — фурудгоҳи    аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико
Ҳолатҳое, ки ҷазоро вазнин мекунанд
Ҳолатҳое, ки ҷазоро вазнин мекунанд — ҳолатҳое мебошанд, ки дар м. 62 Кодекси ҷиноятии ҶТ пешбинӣ шудаанд ва мувофиқи талаботи асосҳои умумии таъйини ҷазо (м.60 КҶ ҶТ) суд уҳдадор аст, ки ин ҳолатҳоро ҳангоми таъйини ҷазо ба назар гирад.
Фурудгоҳи Йорк (Пеннсилваниа)
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Ҳолатҳое, ки ҷазоро вазнин мекунанд
Ҳолатҳои вазнинкунандаи ҷазо инҳо мебошанд:
Суд метавонад вобаста ба хусусияти ҷиноят ҳолатҳои дар бандҳои “а”, “н” ва “о” зикргардидаро ҳамчун ҳолати вазнинкунанда эътироф накунад (қ.2.м.62 КҶ ҶТ). Агар ҳолати дар қ.2 м. 62 КҶ ҶГ зикргардида дар моддаи дахддори Қисми махсуси КҶ ҶТ ба сифати нишонаи ҷиноят пешбинӣ шуда бошад, онро суд такроран ҳамчун ҳолати вазнинкунандаи ҷазо ба назар гирифта наметавонад (қ.З м.62 КҶ ҶТ). Ҳангоми таъйини ҷазо суд ҳолатҳои дар м.62 КҶ ҶТ зикргардидаро ҳолатҳои вазнинкунанда эътироф карда наметавонад (қ.4 м. 62 КҶ ҶТ).
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Фунти Ҳелени Муққадас
Фунти Ҳелени Муққадас, £ — воҳиди пули Ҳелени Муққадас аст.
Ҳизби сиёсӣ
Ҳизби сиёсӣ — чунин идтиҳодяи ҷамъиятие фаҳмида мешавад, ки вазифаи асосиаш иштирок дар ҳаёти сиёсии ҷомеа ба воситаи ташаккул додани иродаи сиёсии шаҳрвандон ва инчунин ба амал баровардани ҳокимият ба воситаи намояндагони худ мебошад. Мақсад ва вазифаҳои ҳизби сиёсӣ дар Оиннома ва Барномаи он, ки барои маълумоти умум интишор мешаванд, инъикос меёбанд.
Таъсиси ҳизбҳои сиёсӣ дар Тоҷикистон
Дар Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҳизбҳои сиёсӣ» соли 1998 дар бораи таъсиси ҳизби сиёсӣ чунин навишта шудааст:
Эзоҳ
Гурӯҳ:Ҳизбҳо Гурӯҳ:Мафҳумҳои сиёсӣ
Бахши Аҳмадсаргӯроб
Бахши Аҳмадсаргӯроб — номи бахше дар шаҳристони шафт, воқеъ дар Устони Гелон дар Эрон аст, ки бар асоси Саршумории маркази омори Эрон дар соли 1385 (2006 мелодӣ), ҷамъияти он 28056 нафар (7273 хонивор) будааст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Шаҳристон шафт Гурӯҳ:Бахшҳои Устон Гелон
Идеология
Идеоло́гия (ιδεολογία; аз «ғоя, идея» +  «калима, хирад, таълимот») — низоми арзишҳову ғояҳои иҷтимоии ба таври назарӣ ташаккулёфта, ки самти амалҳои иҷтимоиро таъйин ва манфиатҳои табақаи муайяни ҷомеаро таҷассум карда, барои субот ё тағйири муносибатҳои ҷамъиятӣ ва ҳамбастагии мардум хидмат мекунад.
Низом
Идеология ҳамчун воситаи бонизом ва муттаҳидкунандаи тафаккури гурӯҳҳои иҷтимоӣ барои дарки ҳастӣ ва рушду инкишофи онҳо истифода мешавад. Идеология одамонро ба як самт сафарбар карда, фаъолияти онҳоро ҷоннок мегардонад ва имкон медиҳад, ки табақаҳои иҷтимоӣ ва гурӯҳҳои этникӣ худро ҳамчун субъектҳои мустақил муаррифӣ намоянд. Ҳар як неруи сиёсӣ кӯшиш мекунад, ки назарияи мушаххаси ғоявиро ба вуҷуд оварад ва ба воситаи он модели махсуси рафтори иҷтимоиро ташаккул диҳад. Идеология дар марҳалаи дигаргуниҳои инқилобӣ нақши барҷаста дорад, зеро ба ҳаракатҳои сиёсии оммавӣ доираи васеи табақаҳои ҷамъиятӣ ҳамроҳ мешаванд. Мас., инқилоби буржуазии англисҳо (1642-49) ва фаронсавиҳо (1789-94) мавқеи идеологияро боло бардошта, онро ҳамсафари сиёсат гардониданд. Вазифаҳои идеология : роҳнамоӣ, ҳамгироӣ, ҳамбастагӣ, сафарбаркунӣ ва ғ. Асоси идеологияро низоми ғояҳо дар бораи ҳокимият: моҳияти он, ташкил, нигоҳдорӣ ва амалигардонӣ ташкил медиҳад.
Таърих
Мафҳуми идеологияро нахустин бор соли 1796 файласуфи фаронсавӣ Дестют де Траси (1754—1836) дар гузориши худ «Лоиҳаи идеология» ба илм ворид ва баъдан дар китоби сеҷилдаи «Унсурҳои идеология» (1801-15) ба таври васеъ баррасӣ кард. Де Траси мақсад дошт илмеро дар бораи ғоя ба вуҷуд оварда, манбаи маърифат ва иштибоҳҳои ҳаёти инсониро муайян намояд. Ба ақидаи ӯ илм дар бораи ғоя бояд дар қатори физиология ва фалсафаи ахлоқ муҳимтарин ҷузъи илмҳои инсонӣ бошад. К. Маркс ва Ф. Энгелс мафҳуми идеологияро барои ифодаи «шуури бардурӯғ» истифода кардаанд. Ба ақидаи онҳо, идеология инъикоси бардурӯғи ҳастӣ ва хаёлҳои хоми синфӣ мебошад. Онҳо дар доираи таҳлилҳои сиёсию иҷтимоии худ идеологияро аз нуқтаи назари манфиатҳои синфӣ баррасӣ карда, яке аз унсурҳои болосохт мешумориданд ва мавҷудияти онро ба зербинои иқтисодӣ ва низоми муносибатҳои синфӣ вобаста медонистанд; синфи ҳукмрон ба воситаи идеология ҳукмронии худро таъмин намуда, ҷомеаро бо низоми ғояҳои муайян алоқаманд мекунад. Маркс ва Энгелс таълимоти худро идеология намешумориданд, аммо Ленин онро идеологияи пролетариат ва марксизмро идеологияи илмӣ меномид. Дар баробари ин, дар миёни илмҳои иҷтимоӣ, марксизм ва идеологияи пролетариат аломати баробарӣ гузошта шуд. Чунин шарҳу баёни марксизм боиси догматизатсияи он шуд. Аммо идеология «шуури бардурӯғ» ва «чашмбандӣ»-и табақаҳои иҷтимоӣ набуда, дар он донишҳои бунёдӣ дар бораи ҷомеа ва унсурҳои ифодакунандаи манфиатҳои иҷтимоӣ дида мешаванд.
Ҷомеашиноси олмонӣ К. Маннҳейм (1893—1947) дар «Идеология ва утопия» идеологияро ҳамчун воситаи бонизоми тафаккури иҷтимоию гурӯҳие арзёбӣ кардааст, ки дар он назарияҳои мухталифи муҳити атроф ташаккул меёбанд. Идеология фарогири вазъи муҳимми ҷамъиятӣ буда, дар ҳаёти воқеӣ таҷассум меёбад ва бошуурона интихоб мешавад. Дар раванди таҳияи қарор ва татбиқи он ҳамзамон ормонҳои иҷтимоӣ ҳамчун нақшаи ҳадафноки ин ва ё он табақаи иҷтимоӣ ташаккул меёбанд. Дараҷаҳои идеология : назариявию консептуалӣ, барномавию сиёсӣ ва амалӣ. Дар дараҷаи назариявию консептуалӣ паҳлуҳои асосии назарияи сиёсӣ ташаккул ёфта, арзиш ва идеалҳои мушаххас асоснок мешаванд, аҳли зиё ба фаъолият машғул гардида, таълимоти гуногуни ғоявӣ меофаранд. Дар дараҷаи барномавию сиёсӣ ормону арзишҳои ғоявӣ дар таълимоти сиёсӣ ва ҳуҷҷатҳои барномавии ҳизбҳои мухталифи неруҳои сиёсӣ мушаххас мешаванд. Ҳама гуна барнома ва дастуруламалҳои сиёсию ғоявӣ аз ҷониби ҳизбҳо ва дастгоҳи давлатӣ таҳия мешаванд. Дар дараҷаи амалӣ идеология ба боварҳои одамон табдил ёфта, ба шаклҳои мухталифи иштироки сиёсӣ ва навъҳои гуногуни рафтори сиёсӣ таъсир мегузорад. Ниҳодинасозии идеология тавассути фаъолияти ҳизбҳои сиёсӣ ва ҳаракатҳо, ташвиқоту тарғибот ва ғ. амалӣ мегардад. Дар ҷомеаи тоталитарӣ идеология дар байни доираҳои гунонуни ҳастӣ ва маърифати иҷтимоӣ қувваи маҷбурӣ-оммавӣ дошта, аз ҷониби қариб ҳамаи ниҳодҳои иҷтимоӣ: ҳокимият, ҳуқуқ, ВАО, маориф ва ғ. дастгирӣ меёбад.