Дар_ёди_модар._Бахшида_ба_сад_солагии_Қаҳрамони_Меҳнати_Сосиалистӣ,_муаллимаи_хизматнишондодаи_Тоҷикистон_Муҳаббат_Маҳмудова.
Ёд орам модари ғамхорро, модари ғамхору хушгуфторро. Ёд орам дурри маъни суфтанаш, меҳрубонона насиҳат карданаш. Ёд орам ранҷи бисёре кашид, аз бароям бо дили нур аз умед. Чашмаи баҳру саодат модар аст, хоки пояш тутиё, тоҷи сар асг. Ҳар ки бошад сохиби ақлу тамиз, модарашро доимо дорад азиз. (Усмон Олим) Оре, модари меҳрубону ғамхор, хушгуфтору хушрафтор, ҳалиму хоксорамро ёд кардам. Модар барои ҳар як шахс азизу муқаддастар аз ҳама мавҷудоти рӯи олам аст. Модари ман ҳам бароям гиромитарин ва наздиктарин инсон буданд. Модари ман омӯзгор буданд ва ман бо ин фахр мекунам. Чи тавре, ки мегӯянд, “Барои тасвири симои ботинӣ ва зоҳирии соҳиби ин касб қалами ҳеҷ суханвар ва ҳеҷ рассом қудрат надорад, зеро дар чеҳраи омӯзгор хатҳои ноаёне мавҷуданд, ки муҳаббати ӯ нисбат ба касбу хонанда ва Ватан акс ёфтаанд”. Омӯзгорро чунин сифат мекунанд: “Устод, ошиқи касби хеш буда, маънии ҳаёташ хизмат ба мардум аст. Ӯ шахсест, дилсӯзу меҳрубон ва ҳақиқатгӯву заҳматкаш мебошад”. Ёд дорам, модарам дар хона баъди кор дар мактаб, пайваста меҳнат мекарданд, аввал кору бори хонаро ба анҷом мерасониданд ва баъд корҳои омӯзгориашонро сайқал медоданд. Ба хар як дарси оянда дар мактаб тайёрии пухта медиданд. Барои шавқовар гузаштани дарсҳои намунавияшон ҳама гуна асбобҳои аёнӣ тайёр мекарданд. Кӯшиш мекарданд, ки барои талабагонашон, кӯдакҳои хурдсол, ки дар синфи ибтидоӣ мехонданд, дарсҳо шавқовар ва фаҳмо гузаронида шаванд. Ҳар гуна асбобҳоро ба монанди сабатчаҳо, гулҳо, меваҳо ва ғайра бо дастони худ месохтанд ва аз ин корҳо илҳом мегирифтанд. Ман аз хурдӣ бо модарам якҷоя чунин асбобҳоро месохтам, тахтаҳои иловагиро барои дарс менавиштам. Ёд дорам модарам аввалин Сармашқро бо забони тоҷикӣ дар Кишварамон тартиб дода буданд ва ҳар як варақи онро худашон менавиштанд ва баъд ман бо ҳусни хати зебо онро рӯнавис менамудам. Ин Сармашқи аввалин солҳои зиёд дар байни хонандагони синфҳои ибтидоии мактабҳои Кишварамон истифода гардид. Ба дарсҳои модарам бисёр таҷрибаомӯзон, муаллимони мактабҳои шаҳру деҳот ва ҳатто муаллимон аз дигар кишварҳо барои таҷрибаомузӣ меомаданд. Модарам кӯшиш мекарданд, ки дарсҳояшон хеле хуб гузаранд ва меҳмонон аз онҳо баҳра гиранд, таҷриба омӯзанд. Аз ҳамин сабаб он кас шабҳои зиёд меҳнат мекарданд, ки дар дарсҳояшон бо сифат ва бо навовариҳои зиёд гузаранд. Таҷрибаи модарамро нафақат ҳамкасбонашон, балки олимон аз Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоқикистон ба номи Садриддин Айнӣ ба монанди Атахонов Р.Х. солҳои 1966-1972, Икромова солҳои 1970-1975 меомӯхтанд ва дар асоси омӯзиши ин навовариҳо, ҳимояи рисолаи номзадӣ карданд. Модарам на фақат дар Тоҷикистон, балки берун аз он, дар шаҳрҳои Маскав, Ульяновск ва ғайра баромад карда, дар байни ҳамкасбонашон обрӯ ва нуфузи хоса пайдо карданд. Баъд аз сазовор гаштани модарам ба номи баланди Қаҳрамони Меҳнати Сосиалистӣ, мактубу телеграммаҳо аз тамоми гӯшаю канори Далати беканори Шӯравӣ омаданд, ки онҳоро ба чанд халтаҳо ҷо намудем ва модарам кӯшиш намуданд, ки ба ҳар яки он ҷавоб нависанд. Модарам дар ҳар як навоварие, ки дар мамлакат дар соҳаи касбияшон пайдо мешуд, онро дастгирӣ карда, равнақ медоданд. Дар солҳои 1967- 1968 ба модарам, чун ба муаллимаи беҳтарин, бурдани синфи яки шашсолаҳо, ҳамчун таҷрибаи аввалин дар мактабҳои Кишвар, вазифа дода шуд. Методҳои нави омӯзишро истифода бурда, модарам аз ӯҳдаи ин кор бо муваффақият баромаданд ва ҳама талабагони синф, 39 нафар, ба синфи ду гузаштанд. Аз варақи мукофотӣ ба номи баланди Қаҳрамони меҳнати Сосиалистӣ (1968) дар меояд: “ Дар тамоми фаъолияти кориаш Муҳаббат Маҳмудова ба тарбияи насли наврас саҳми хосае гузоштаст. Дарсҳои ӯ шавқовар ва ҷолиб мегузаранд. Материалҳои дарсии нав хеле фаҳмо ба кӯдакон дастрас карда мешавад. Ӯ талабагонро ба кори мустақилона, китобхонӣ ҳидоят мекунад. Муаллима хеле меҳнатдӯст буда, бо талабогони сустхон коре зиёд мебарад ва дар тӯли 20 сол ягон талабаи ба соли дуввуми хониш монда, надорад. Роҳбари сексияи шаҳрии муаллимони синфи ибтидоӣ мебошад”. Фаъолияти меҳнатии модарам дар маҷаллаҳои бешумор, аз оғози фаъолити кориашон, ки дар рӯи палоси колхоз, дар синни 15 солагиашон мегузашт ва то охири ҳаёташон, дар мактаби рақами 53 и шаҳри Душанбе, акс ёфтааст. Рассомони беҳтарини кишварамон ба монанди Лисиков, акси он касро дар расмҳояшон кашидаанд. Нимпайкарам модарам дар музеи Ҷумҳурии Тоқикистон ба номи “муаллимаи тоҷик” гузошта шудааст. Ёд дорам, дар оилаи на чандон калони мо, барои шодравон падарам, шодравон хоҳари калониям ва ман бешубҳа модарам чароғи хонадон, маркази илму маърифат, танзимгари одобу рафтор буданд. Он кас дар хона хеле ҳалиму меҳрубон буданд, бо овози ором бо мо сӯҳбат ва нисиҳат мекарданд. Пазандаи моҳир ва дӯзанда буданд. Меҳри илму дониш, пазандагӣ ва дӯзандагиро модарам ба ман ва хоҳарам ҷо намуданд ва мо дар оянда устодони Донишгоҳҳо гаштем. Дар баробари муваффақ будан дар кор, модарам муваффақ дар зиндагӣ ва ҳаёти оилавӣ буданд. Дар оила бо шодравон падари меҳрубонам Қодиров Абдуқаюм, устоди Донишгоҳи омӯзгории Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, олими шинохта, номзади илми математика, дотсент, то охири умр, дар тӯли 42 сол, хушбахтона умр ба сар бурданд. Хоҳари калониам, шодравон Қодирова Марҳабо олима, номзади илми педагогика, дотсент, насиҳатҳои модарам дар гӯш, оилаи хуб барпо намуд ва се фарзандро ба воя расонида, соҳиби набераҳо гашт. Ман, ки аз ҳама хурд дар оила будам, меҳнатдустӣ, инсонпарварӣ, хоксорӣ ва поквиҷдониро аз волидайнам омӯхтам. Доктори илми тиб, профессори Дошишгоҳи давлатии тиббии ба номи Абуалӣ ибни Сино мебошам.Чун модарам оилаи хуб барпо намуда, соҳиби фарзанду набераҳо ҳастам. Ҳамаи ин дастовардҳо ба шарофату тарбияи падару модарам мебошанд. Модари меҳрубону ғамхори ман имсол садсола мешаванд! Тамоми ҳаёту зиндагии модарамро ҳамчун намунаи зан-модар, фидокорӣ ба фаъолияти меҳнатӣ ва оила шуморидан мумкин аст. Имрӯз дар Тоҷикистони соҳибистиқлоламон барои иштироки занҳо дар ҳаёти ҷамъиятӣ тамоми шароитҳо, заминаҳои ҳуқуқӣ фароҳам мебошанд. Занҳо дар баробари мардон метавонанд қариб ҳамаи касбҳои мавҷударо аз худ кунанд ва хушбахтона дар тамоми самтҳо фаъолият намоянд, ва дар баробари ин модарони мушфиқу меҳрубон бошанд, оилаи хуб ва мустаҳкам барпо карда, фарзандони хубро барои Ватани азизамон ба воя расонанд. Албатта, барои коргари хуб шудан ва дар баробари ин зан ва модари вафодор будан меҳнати зиёдро талаб мекунад. Аммо чун модари ман занҳои қавиирода, ҷасур, меҳнатдӯст дар Кишварамон кам нестанд. Оре, модарамро ёд кардам, дар танҳои чашм мепӯшам ва симои модарам, садои хандаҳои ӯ ба гӯш мерасад. Вақте чашм мекушоям ин садо хомӯш мегардад, зеро ин садо тасаввур аз хотиротам буд. Туро ёд кардам модар, чӣ гуна суханҳое бароят бигӯям, ки то ту дар наздам ҳозир шавӣ ва туро оғӯш гирам, сарамро болои китфонат гузораму роҳат кунам. Оре, давлати фарзандон модар аст. Бигзор тамоми модарони рӯйи дунё хушбахту сарбаланд бошанд. Зинда бод модар! Садсолагиат муборак модари азиз!