cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Одина Ҳошим
Зиндагинома
Одина Ҳошим 13 июни 1937 дар деҳаи Нимдараи Дашти Ҷуми ноҳияи Шӯрообод дар оилаи ҳунарманди шинохта, мусиқидони варзида, Ҳофизи халқии ҷумҳурӣ Ҳошим Қосимов ба дунё омадааст. Ӯ дар домони модари боиффати адабиётдӯст, донандаи хуби осори Ҳофизу Бедил ва даҳҳо суханварони мумтози классик тарбият ёфтааст. Аз хониши падар, аз ромиши падар дар дили кучаки Одина нисбат ба ҳунари сарояндагӣ ва навозандагӣ як дилгармӣ, як муҳаббати ногусастание бедор гашт. Дилбастагӣ ба суруд, ба наво саманди орзу Одинаро пас аз хатми мактаби миёна ба шуъбаи созҳои миллии Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе овард. Тӯли се сол дар ин боргоҳи ҳунар аз устодони сахтгиру серталаб нозукиҳои навозандагию сарояндагӣ аз бар карда соли 1954 онро хатм намуд. Одина Ҳошим ҳамчунин дар давоми фаъолияти эҷодияш Институти давлатии педагогии Кӯлоб (1972) хатм кардааст.
Одина Ҳошим 16 ноябри соли 1993 оламро тарк карда дар қабристони Лучоби шаҳри Душанбе дафн шудааст.
Фаъолият
Соли 1959 ҳамчун мутахассиси ҷавон фаъолияти кориашро аз Театри халқии ноҳияи Маскав (ҳоло Мирсаййид Алии Ҳамадонӣ), ба сифати режиссёр оғоз намуда, то соли 1962 дар ин пеша масъулият нишон дод. Чун коргари содиқ, ҷӯянда ва навовар маҳбубият пайдо намуда, ба боварии роҳбарон сазовор шуд ва соли 1962 ба зимаи Одинаи ҷавон, ба Одинае, ки ҳамагӣ 25 сол дошт вазифаи басо пурмасъулият, сарварии театри драмаи мусиқии шаҳри Кӯлобро вогузоштанд. Муддати 13 сол дар ин кори пурзаҳмат ифои вазифа намуда, беҳтарин асарҳои саҳнавиро рӯи саҳна гузошт, ки аз ҷониби мухлисон баҳои баландро 5 ноил гашт. Аз соли 1975 то соли 1991 ба сифати солисти театри мазкур кор кард.
Мактаб ва сабк
Одина Ҳошимов мактаб ва сабки хосси сурудхонӣ дошт. Бо шеърдонӣ (ҳифзи ҳазорҳо байт) ва шеърхониаш дар байни аксар мардуми кишварҳои Шарқ маъруфият пайдо карда буд. Мавзӯъҳои барномаи овозхонии Одина Ҳошимов, ки аз ашъори шоирони классикии форс-тоҷик, шоирони муосири Тоҷикистон, Эрон, Афғонистон ва дигар кишварҳо таркиб ёфта буд, мавзӯъҳои панду андарз, ишқу муҳаббат, садоқату рафоқат, поктинатию мардонагӣ, ҷавонмардӣ, одамият, васфи сулҳу амонӣ, дӯстӣ ва ғайраро ташкил медиҳад («Гулъизори ман куҷост?», ғазали Ҳилолӣ; «Рафтӣ», ғазали Сайидо; «Охир эй сарви хиромон зи кадомин чаманастӣ?», ғазали Ҷомӣ; «Соқиё, бархезу дардеҳ ҷомро», ғазали Ҳофиз; «Хиҷил аст сарви бустон бар қомати баландаш», ғазали Саъдӣ; «Ё ҳар ду», шеъри А. Лоҳутӣ; «Куҳандиёро», шеъри Н. Нодирпур ва ғайра). Ба аксар ғазалу шеърҳо худаш оҳанг бастааст.
Шогирдон
Одина Ҳошим худ аз мактаби ҳунари ҳунармандони мумтози кишвар таҷриба гирифта, ҷавобан ба ин шогирдони зиёдеро низ тарбия намудааст, ки миёни онҳо метавон номи Гулчеҳра Содиқова, Файзалӣ Ҳасанов, Мирзоватан Миров, Озодамоҳ Мӯҳтарамоваро боифтихор ба забон гирифт.
Эҷодиёт
Одина Ҳошим дар офаридани оҳангҳои шӯхи рақсӣ ва ҳаётдӯстонаи мардумӣ маҳорати калон дошт («Ало, хамзада кокул», «Ҷингилак мӯй дорӣ», «Дилфиребам аз ғамат сабзинае», «Хирмани гул», «Моҳи ман», «Хами зулф», «Мадоро накунӣ» ва ғайра).
Ҳамчун сарояндаи ҷӯяндаву навовар дар зиндаю ҷовид гардонидани асари сертаркибаи «Фалак» хидмати шоистаеро касб кардааст. Дар ин ҷода Одина Ҳошимов бо машҳуртарин фалаксароён, бо устодони маъруфи санъати сарояндагӣ Ҳоҷӣ Абдулазиз, Содирхони Ҳофиз, Домулло Ҳалим, Шоҳназар Соҳибов ва Шариф Ҷӯраев дар як поя қарор дошту шуҳраташ натанҳо дар Тоҷикистон, балки дар Эрону Афғонистон низ паҳн буд. Соли 1972 фалаксароёни машҳури афғон Мангал, Карим, Нурмуҳаммад, Раҳимҷон, Абдурасул ва Акбар Лоло Одина Ҳошимовро ба Афғонистон даъват намуданд, то ҳунарашро ба ҳаводорони афғонаш намоиш бидиҳад. Аниқтараш дар озмуни «Фалаксароёни мумтоз», ки дар шаҳри Қундуз барпо гардид, ба ҳайси намояндаи Тоҷикистон даъват шуда буд ва дар ин озмун ғолиби ҷои аввал дониста шуд.
Сафарҳои ҳунарӣ
Одина Ҳошим дар даҳаҳои адабиёт ва санъати тоҷик ширкат (РСФСР соли 1965, дар Маскав соли 1967, дар ҶШС Ӯзбекистон соли 1968) намуда, санъати волои тоҷикро дар арсаи ҷаҳон муаррифӣ намудааст. Илова бар ин ин ҳунарманди нотакрор Одина Ҳошим ба ҷумҳуриҳои собиқ шӯравӣ ва кишварҳои хориҷа аз қабили Афғонистон, Покистон, Ҳиндустон, Эрон, Яман, Ироқ, Кувайт, Адан сафарӣ ҳунарӣ намуд, бо ҳунари воло дили мухлисонашро ба ваҷд овардааст. Фарҳангу санъати бою рангини миллати тоҷикро ба ҷаҳониён муаррифӣ намудааст.
Ҷоизаҳо
Дорандаи Ҷоизаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳ Рӯдакӣ дар соҳаи адабиёт, санъат ва меъморӣ (1988). Бо медали «Барои меҳнати шуҷоатнок. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В. И. Ленин», Ифтихорномаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Овозхонҳои тоҷик Гурӯҳ:Овозхонҳои Тоҷикистон Гурӯҳ:Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Сирсево (ноҳияи Яковлев)
Сирсево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Яковлев, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Аммоний Гермий
Аммо́ний Ге́рмий (Ἀμμώνιος τοῦ Ἑρμίου; 440—520), файласуф -неоплатоник, хатмкунандаи мактаби александрии неоплатонизм, талабаи Прокл Диадох.
Аммоний Гермий — писари Гермий Александрийскийи аз Эдесия. Гермий Александрийский фавтид, вақте ки Аммоний хурд буд; дар синни болиғиаш, Аммоний, ҳароҳ бо бародараш Гелиодор, ва бо Эдесия, ба Афина, барои файласуфшавӣ дар назди Прокл рафт. Ба Александрия баргашта, Аммоний роҳбари мактаби александрӣ шуд ва ба Платон ва Аристотел то охири зиндагиаш дарс медод.
Аз рӯи мактубҳои Дамаский, дар вақти ҳуҷуми христианҳо, (дар нимаи даҳаи 480) Аммоний маҷбур шуд, то ба назди калони христианҳо рафта, иҷозати давом додани лексияҳояшро гирад. (Дамаский, который за это Аммония осуждает, тем не менее, не сообщает, на какие именно уступки Аммонию пришлось идти.) Аз рӯи мактуби Олимпиодори Хурдӣ маълум аст, ки Аммоний омӯзишдиҳиро то 515 давом дод.
Дарсгирандагони машҳури Аммоний— Асклепий Траллский, Дамаский, Олимпиодори Хурдӣ, Симпликий, Иоанн Филопон.
Адабиёт
Издания (в серии «Commentaria in Aristotelem Graeca»), английские переводы (в серии «Ancient commentators project»):
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони соли 440 Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 523 Гурӯҳ:Файласуфҳои асри VI Гурӯҳ:Файласуфҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Неоплатоникҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Мактаби александрӣ
Арабеск
Арабеск (arabesque — арабӣ) — яке аз тарзҳои исти асосии рақси классикӣ.
Дар вақти иҷрои арабеск ҷисм ба пойи ростшуда такя мекунад, пойи дигар рост шуда, ба ақиб боло бардошта мешавад. Як даст ба пеш, дасти дигар ба тарафе ё ба ақиб дароз карда мешавад, тана ба пеш майл мекунад, тахтапушт фурӯ мехамад, дасту пойи дарозкарда мувозинати танаро нигоҳ медоранд. Дар балети муосир шаклҳои мухталифи арабеск вомехӯранд.
Адабиёт
Гурӯҳ:Балет
Кайчиха (ноҳияи Верховаж, Вологда)
Кайчиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верховаж, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Верховаж (Вологда)
Шамбово (ноҳияи Уст-Кубин, Вологда)
Шамбово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Уст-Кубин (Вологда)
Тсутуму Хата
Тсутуму Хата (細川 護煕, 24 август и соли 1935 - 28 август и соли 2017 ) — арбоби сиёсии Ҷопон, соли 1994 якчанд ҳафта Сарвазири Ҷопон  буд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Сарвазирони Ҷопон Гурӯҳ:Сарварони асри XX Гурӯҳ:Сиёсатмадорони асри XX Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Афсарони бузурги нишони Ситораи Руминия Гурӯҳ:Википедия:Мақолаҳои бо сарчашма аз Викидода Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 2017 Гурӯҳ:Даргузаштагони 28 август Гурӯҳ:Зодагони соли 1935 Гурӯҳ:Зодагони 24 август
Слободка (ноҳияи Приморск)
Слободка (ноҳияи Приморск) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Донишгоҳи Манчестер
Донишгоҳи Манчестер — яке аз донишгоҳҳои Англия аст.
Слободка (ноҳияи Приморск)
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Приморск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Донишгоҳи Манчестер
Инҷоро ҳам бингаред
Манчестер
Слободка (ноҳияи Приморск)
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Приморск
Григорово (ноҳияи Юрев-Полский)
Григорово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Юрев-Полский, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Ҳуқуқ ба ҷавоб
Ҳуқуқ ба ҷавоб - тибқи қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи воситаҳои ахбори омма шаҳрвандон ва ташкилоте, ки нисбат ба онҳо дар воситаҳои ахбори омма маълумоте чоп гашта аст, ки асоси воқеӣ надорад ва ё ҳуқуқу манфиатҳои қонунии онҳоро поймол месозад, ҳуқуқ доранд талаб намоянд, ки нисбати ин маълумот ба онҳо дар ҳамон воситаи ахбори омма ҷавоб диҳанд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Тарутино (ноҳияи Почеп)
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Почеп, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Почеп
Андрей Дуров
Андрей Николаевич Дуров (Андрей Николаевич Дуров; 20 феврали 1977) — футболбози русӣ,.
Арабеска
Арабеска — нақшунигори ғанӣ ва мураккаби ба печиши нозуки мавзӯъҳои (шаклҳо) геометряивӣ ва тақлидии набототӣ асосёфта, ки баъзан шомили навиштаҷоте мебошад.
Дар ҳунари ҳайкалтарошии мамлакатҳои араб васеъ паҳн шудааст. Дар мусиқӣ пйесаи оҳангаш хеле шавқовар таҳияшударо арабеска меноманд.
Адабиёт
Гурӯҳ:Нақшунигор
Морихиро Хосокава
Морихиро Хосокава (細川 護煕 тав. 14 январи соли 1937) — арбоби сиёсии Ҷопон. Сарвазири Ҷопон аз 9 августи соли 1993 то 28 апрели соли 1994 буд.
Фройлан Ледесма
Фройлан Грейнг Ледесма Стефенс (Froylán Greing Ledezma Stephens; 2 январи 1978, Сан Хосе, Коста Рика) — футболбози коста рикагӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 2 январ Гурӯҳ:Зодагони соли 1978 Гурӯҳ:Ҳуҷумкунандагони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Коста Рика Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Коста Рика Гурӯҳ:Бозингарони БФ Л.Д. Алахуэленсе Гурӯҳ:Бозингарони БФ Айакс Гурӯҳ:Бозингарони БФ Серро Портенйо Гурӯҳ:Бозингарони БФ Депортиво Саприсса Гурӯҳ:Бозингарони БФ ТЕ Стронхест Гурӯҳ:Бозингарони БФ Akratitos F.C. Гурӯҳ:Бозингарони БФ Райндорф Алтах Гурӯҳ:Бозингарони БФ Аугсбург Гурӯҳ:Бозингарони БФ Admira Wacker Mödling Гурӯҳ:Бозингарони БФ К.С. Эредяно
Алексей Владимирович Гончаров
Алексей Владимирович Гончаров (Алексей Владимирович Гончаров; 16 августи 1988) — футболбози русӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 16 август Гурӯҳ:Зодагони соли 1988 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Русия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Zenit. Petersburg Гурӯҳ:Бозингарони БФ Динамо Барнаул Гурӯҳ:Бозингарони БФ Шахтёр Прокопевск Гурӯҳ:Бозингарони БФ Чита
Донишгоҳи Нукастел
Донишгоҳи Нукастел — яке аз донишгоҳҳои Англия аст.
Инҷоро ҳам бингаред
Нукастел
Рухсатии ҳарсолаи пардохтшавандаи меҳнатӣ
Нигаред низ
Рухсатиҳои меҳнатӣ
Фурудгоҳи так‌бондҳ остулмонс оилнд
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Бибихуррам
Бибихуррам — деҳа тобеи шаҳраки Бохтариёни ноҳияи Кӯшониён. Аз Бибихуррам то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 12 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 833 нафар (2017), тоҷикон.
Иқтисод
Бунгоҳи тиббӣ, боғчаи бачагон, нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд.
Сарчашма
Гурӯҳ:Деҳаҳои Тоҷикистон Гурӯҳ:Деҳаҳои ноҳияи Кӯшониён Гурӯҳ:Шаҳраки Бохтариён
Тойгар Ишиклӣ
Тойгар Ишиклӣ (тав. 16 апрели соли 1974, Гулҷук, Коҷаелӣ, Туркия) — оҳангсози мусиқии филм, продюсери мусиқӣ ва овозхони турк.
Зиндагинома
Вай мактаби миёнаи Gölcük Barbaros Hayrettin -ро хатм кардааст. Сипас ӯ ба Истанбул кӯчид ва барномаи асосии таҳсили вокалиро дар Донишгоҳи Мармара омӯхт. Вай дараҷаи магистрро аз рӯи барномаи магистрии композитсия аз Донишгоҳи техникии Истанбул MIAM (Маркази таҳқиқоти пешрафта дар мусиқӣ) гирифтааст. Инчунин дараҷаи аспирантураро дар соҳаи мусиқишиносӣ ва назарияи мусиқӣ дар Донишгоҳи техникии Истанбул гирифтааст. Тойгар Ишиклӣ инчунин дар коллеҷи мусиқии Барқлӣ дар самти мусиқии филм таҳсил кардааст. Дар тӯли таҳсилаш ӯ имконият дошт, ки бо бастакорон ва академикҳои машҳур ба монанди Ҳасан Учарсу, Комрон Инче, Питер Снейппер, Дэвид Осбон, Шеҳвар Башироғлу ва Ноил Явузоғлу барои таҳқиқот ва корҳояш дар ҷаз, мусиқии асри XX, мусиқии классикии турк ва классикӣ ҳамкорӣ кунад.
Вай соли 2007 дар албоми 5-уми Objektif, "Sokağın Sesi" узви онҳо буд.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Оҳангсозони Туркия Гурӯҳ:Сарояндаҳои Туркия Гурӯҳ:Оҳангсозон аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Сарояндаҳои асри XXI
Давидово (ноҳияи Камешков)
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Камешков
Қарабулоқ
Дар соли 2021 52 000 нафар аҳолӣ дошт.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишини ноҳияи Сайрам
Naval Aircraft Factory NO
Naval Aircraft Factory NO (Naval Aircraft Factory NO) — як ҳавогарди сохтаи Naval Aircraft Factory дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аст. Нахустин истифодакунандаи ин ҳавогард نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا будааст. Ин ҳавогард дар 1924 нахустин парвози худро анҷом дод.
Климовская (ноҳияи Вилегодский)
Климовская (Климовская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Вилегодский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Вилегодский Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Деҳоти Баҳор
Баҳор — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад.
Деҳаҳои ҷамоат
Баҳор, Гулбоғ, Гулистон, Зарафшон, Зафаробод, Камонгарон, Камонгарони Боло, Лолазор, Мачитон, Пистамазор, Тундара, Хиштгарон, Чашмасор, Шаҳристон, Шифо
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Ҷамоатҳои ноҳияи Ваҳдат
Деҳоти Симиганҷ
Ҷамоати Симиганҷ — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад.
Пайвандҳо
* Гурӯҳ:Ҷамоатҳои ноҳияи Ваҳдат
Амриддин Кабир
Амриддин Кабиров (1 марти 1958, ноҳияи Октябр, вилояти Қурғонтеппа) — сароянда, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон (1991), Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2009).
Зиндагинома
Қариб ду даҳсола дар Қирғизистон зист, он ҷо пайваста эҷод кард ва таронаҳои нав ба нав ба савғо овард, суруди тоҷикӣ дар сарзамини Манас танин андохт. Собит сохт, ки таронаю мусиқии асил марзу монеаҳои сиёсӣ, давлатӣ, иқтисодию иҷтимоиро намеписандад. Торҳоро дар хилқати садоҳои форам зери фармонаш мегирад, овозаш чун мӯидани раъде дилшикоф асту ба сони шибир-шибири якканавохти борон ҷонбахшо. Ин ҳамаро баъди шунидани таронаҳояш аз қабили «Бухоро», «Наврӯз», «Ҳар нафас», «Фидои онон», «Хирадманд», «Дилро ба ту додам», «Тамаъ», «Кӯҳистон», «Ба ҷаннат», «Ту ними ними манӣ», «Мавлои замон», «Дилам бар Рӯдакӣ сӯзад»,"Саҳрои гулпӯш", «Ҳастии бузургон», «Андешаҳо», «Ошиқон», «Тоҷикистон» метавон эҳсос кард.
Адабиёт
Гурӯҳ:Овозхонҳои Тоҷикистон
Пойгоҳи ҳавоии Поинт Мугу
Пойгоҳи ҳавоии Поинт Мугу (Naval Air Station Point Mugu) (маҳаллӣ: Naval Base Ventura County (NBVC)) — фурудгоҳи низомӣ бо Коди ИОТОи NTD аст, ки як бонди фуруди асфалт дорад, ва тӯли бонди он 3384 метр аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри шаҳристони внтуро кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 4 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Рафаэл Авалос
Рафаэл Авалос Ривас (Rafael Ávalos Rivas; 1926, — april 15, 1993, Мексика) — футболбози мексикагӣ,.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Футболбозони Мексика Гурӯҳ:Футболбозони тими миллии футболи Мексика Гурӯҳ:Бозингарони БФ Атланте
Донишгоҳи Нортҳамптон
Донишгоҳи Нортҳамптон — яке аз донишгоҳҳои Англия аст.
Инҷоро ҳам бингаред
Нортҳамптон
Ҳуқуқ ба манзил
Ҳуқуқ ба манзил — ҳуқуқ ба манзил яке аз ҳуқуқҳои конститусионии шаҳрвандон ба ҳисоб меравад, ки ба гурӯҳи ҳуқуқу озодиҳои иҷтимоӣ - иқтисодӣ дохил мешаванд. Тибқи Конститусияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳар кас ба манзил ҳуқуқ дорад. Ин ҳуқуқ бо роҳи сохтмони манзили давлатӣ, ҷамъиятӣ, кооперативӣ ва хусусӣ таъмин карда мешавад (моддаи 36). Ба манзили шахс зӯран даромадан ва касро аз манзил маҳрум кардан манъ аст. Ғайриқонунӣ гузаронидани кофтуков, аз хона баровардан ва амалҳои дигари ғайриқонунӣ дахлнопазирии манзили шахсиро халалдор мекунад ва кирдори ҷиноӣ мебошад. Ин ҳуқуқ бештар ба воситаи меъёрҳои ҳуқуқи маъмурӣ, ҷиноӣ ва мурофиаи ҷиноӣ кафолат дода мешавад.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ Гурӯҳ:Ҳуқуқҳои инсон
Фурудгоҳи грс‌шулмн
Фурудгоҳи грс‌шулмн (Gressholmen Airport) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ)  аст. Ин фурудгоҳ дар шаҳри Осло кишвари Норвегия қарор дорад, ва дар баландии 0 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Боршевка (ноҳияи Междуреченск, Вологда)
Боршевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Междуреченск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Междуреченск (Вологда)
Робервал Давино
Робервал Давино да Силва (Roberval Davino da Silva; 12 августи 1954, Макейо, Бразилия) — футболбози бразилӣ, маснадашро анҷом додааст,, муррабӣ.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Зодагони 12 август Гурӯҳ:Зодагони соли 1954 Гурӯҳ:Ниммуҳофизатгарони футбол Гурӯҳ:Мураббиёни футбол Гурӯҳ:Футболбозони Бразилия Гурӯҳ:Бозингарони БФ Клубе Де Регатас Брасил Гурӯҳ:Бозингарони БФ Esporte Clube Novembro Гурӯҳ:Бозингарони БФ Асосиасан Еспортива Арасатуба Гурӯҳ:Бозингарони БФ Кентро Cпортиво Капеленсе Гурӯҳ:Бозингарони БФ {{tooltip
{{Brazil-footy-bio-stub}}
Абулҳасан ибни Марзбон
Абулҳасан ибни Марзбон, Баҳманёр (с. таваллуд номаълум — вафот 1065) — маъруф ба Киёраис, файласуфи машҳури форс-тоҷик.
Зиндагинома
Абулҳасан ибни Марзбон аз оилаи ашрофзода будааст ва aслан зардуштӣ буда, баъд ба дини ислом гароидааст. Оид ба давраҳои ҷавонӣ, таҳсили илм ва камолоти ӯ маълумоти кофӣ вуҷуд надорад. ва дар ақоиду ороаш ба таълимоти фалсафии Арасту, навафлотуния, Форобию Ибни Сино пайравӣ намуда, дар осораш баъзе масоили таълимоти онҳоро инкишоф додааст ва аз ин рӯ ӯро намояндаи фалсафаи машшо мешуморанд. Шогирди Ибни Сино.
Осор
Ӯ роҷеъ ба мантиқ ва фалсафа, ахлоқу сиёсат осори бисёре таълиф намудааст, ки муҳимтаринашон «ат-Таҳсил», «Рисола фӣ маротиби-л-мавҷудот», «Китобуззинат фӣ-л-ман¬тиқ», «Китобу-л-баҳҷат вассаодат», «Китобу фӣ-л-муси¬қӣ» ва ғ. мебошанд. Мувофиқи маълумоти манбаъҳо Ибни Сино барои Баҳманёр. се китоб навишта, аксари масъалаҳои «Мубоҳисот»-и худро низ ба ҷавоби саволҳои Баҳманёр бахшидааст.
Дар назарияи маърифат Баҳманёр мақому мартабаи ақлро баланд бардошта, бар хилофи ақидаҳои агностикию ирратсионалистӣ, ба воситаи ақл дарк намудани олами моддиро таъкид ва нақши ақли назариро дар дарки Офаридгор баланд бардоштааст.
Сарчашма
Гурӯҳ:Олимони асри XI
Словенское (ноҳияи Приморск)
Словенское (ноҳияи Приморск) — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Приморск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад.
Ҷуғрофия
Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Приморск
Деҳоти Ромит
Ҷамоати Ромит — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад.
Пайвандҳо
* Гурӯҳ:Ҷамоатҳои ноҳияи Ваҳдат
Киичи Миязава
Киичи Миязава (宮澤 喜一 (1919—2007)) — арбоби сиёсии Ҷопон. Сарвазири Ҷопон аз 5 августи соли 1991 то 9 августи   соли 1993 буд.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Сарвазирони Ҷопон Гурӯҳ:Сарварони асри XX Гурӯҳ:Сиёсатмадорони асри XX Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Даргузаштагони 28 июн Гурӯҳ:Зодагони соли 1919 Гурӯҳ:Зодагони 8 октябр
Куда (ноҳияи Иркутск, Иркутск)
Куда — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Иркутск (Иркутск)
Фурудгоҳи Бристол Филтон
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Донишгоҳи Ноттингҳам
Донишгоҳи Ноттингҳам — яке аз донишгоҳҳои Англия аст.
Инҷоро ҳам бингаред
Ноттингҳам
Албер Камю
Албер Камю (Albert Camus; 7 ноябри 1913, Мондови, Алҷазоир — 4 январи 1960, Вилблевен Фаронса) — адиб, файласуф ва воқеъанигори фаронсавӣ. Ҳанӯз дар вақти зиндагониаш лақаби ифтихории «Виҷдони Ғарб»-ро гирифта буд. Барандаи Ҷоизаи нобели адабиёт (1957).
Василевка 2-юм (ноҳияи Верхнехав, Воронеж)
Василевка 2-юм — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Албер Камю
Зиндагинома
Албер Камю 7 ноябри соли 1913 ба дунё омада, 4 январи соли 1960 вафот кардаст. Нависанда, файласуф ва рӯзноманигори фаронсавӣ. Барандаи ҷоиза адабии Нобел. Ӯ яке аз нависандагони бузурги қарни ХХ ва муаллифи китоби машҳури «Бегона» ва мақолаи ҷараёнсози «Афсонаи Сизиф» мебошад.
Василевка 2-юм (ноҳияи Верхнехав, Воронеж)
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верхнехав, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Верхнехав (Воронеж)
Албер Камю
Зиндагинома
Навиштаҳои Албер Камю бозтоб ва инъикоси бегонагӣ ва шикастҳои равшанфикрони Урупо баъд аз ҷанги ҷаҳонии дуввум ва то ҳадди зиёде таҳти таъсири андешаи фалсафаи асолати вуҷуд (экзистенсиализм) буд. Камю дар соли 1957 дар 44 солагӣ барандаи ҷоизаи Нобели адабиёт шуд.
Камю дӯсти наздики Жан Пол Сартр буд. Мутафаккире буд, ки фалсафаро ба воситаи асарҳои адабӣ, чун ҳикоя, повест ва роман тарғиб мекард. Муҳаққиқон ҷараёни фалсафиашро экзистенсиализми гуманистӣ ва дунявӣ муайян намудаанд. Камю нависандае буд, ки сифатҳои пучӣ, беҳудагӣ, абас ва абсурдро барои вазъият ва шароите ибдоъ ва ихтироъ кард, ки дар он инсонҳо мехоҳанд зиндагиашон дорои маъно ва аҳамияте бошад. Дар сурате, ки ҷаҳони воқеӣ ва реалии мо комилан бемаънӣ ва беҳадаф аст. Камю рисолаи фалсафии «Устураи Сизиф»-ро (1942) бо ин иборати машҳур оғоз кард: «Фақат як масъалаи воқеан ҷиддии фалсафӣ вуҷуд дорад ва он (масъала) худкушӣ аст. Қазоват дар бораи ин ки оё зиндагии мо одамон арзиши зистанро дорад ё надорад, баробар аст бо посух ба ин саволи бунёдӣ ва асосии фалсафа». Ӯ ба ин натиҷа расид, ки худкушӣ навъе таслим аст. Камю ошкоро ба воситаи ғурур ва иззати нафс гуфт: «Ҳеч чиз ба андозаи ғурури башар бузург ва бошукуҳ нест». Ӯ аз ин роҳ мехост мардумро барои зиндагӣ дар олами бемаънӣ омода ва мутобиқ гардонад. Ғайр аз «Устураи Сизиф» (Афсонаи Сизиф) ва китобе бо номи «Тоғӣ» (Инсони исёнгар) (1951), Камю асосан афкорашро дар маҷмӯае аз достонҳои тулонӣ пешкаши хонандагон намуд. Аз ҷумла дар романи «Бегона» (Посторонный) (1942), романи «Тоун» (Чума) (1947) ва повести «Суқут» (Падение) (1956). Ӯ дар соли 1960 ҳангоми бозгашт аз таътили тобистона дар яке аз ноҳияҳои назди шаҳри Париж дар як тасодуфи ронандагӣ ба садама дучор гардида, ба дарахти чанор бархурд ва ҳалок гардид. Достоне (романе), ки дар он замон дар ҳоли навиштан буд, ба номи «Марди аввал» дар соли 1995 ҳамон тавр нотамом мунташир шуд. Мавзӯи роман солҳои кӯдакии Камю дар Алҷазоир буд.
Фаъолияти эҷодӣ
Камю шахсияте фавқулода ҷаззоб дошт ва ӯро «қуддус ва валии бидуни Худо» хондаанд. Ӯ, ки сафедпӯсти фақире аз Алҷазоир буд, вақте ҳозир ба таъйид ва дастгирии ҷабҳаи озодибахши миллии Алҷазоир нашуд, чапҳо ва коммунистони Франсия аз ӯ интиқод карданд, ба онҳо чунин ҷавоб дод: «Ман ба ҳақ ва адолат бовар дорам, аммо қабл аз адолат, аз Модарам дифоъ мекунам». Ин ҷабҳа фаронсавиҳои муҷоҳидро аз Алҷазоир берун карданӣ буданд. Камю ба яке аз дӯстонаш, ки узви ҳизби коммунист буд, чунин гуфт: «Ҳар иттифоқе ки биафтад, ман метавонам аз ту дифоъ кунам, то тирборон нашавӣ, аммо агар маро тирборон кунанд, ту маҷбурӣ ки ба дастури ҳизби коммунистӣ он фармонро таъйид ва тасдиқ намойӣ». Камю дар охирҳои умраш робитаашро бо Жан Пол Сартр қатъ кард ва ин ба хотири ҳимояти исроркоронаи Сартр аз зулм ва ваҳшате буд, ки коммунистҳо ба роҳ андохта буданд. (Достони фалсафа. Бриан Меггӣ. Тарҷимаи форсӣ. Чопи аввал 1388=2009, саҳ 217—218). Сабаби асосӣ ин буд, ки Камю сиёсати Шӯравӣ ва Сталинро сахт танқид мекард. Дар сурате, ки Сартр тарафдори ин сиёсат буд.
Баъзе муҳаққиқон ӯро пайрави ҷараёни фалсафии вуҷудӣ (экзистенсиализм) мешумориданд. Ӯ ин даъворо низ рад мекард. Ва мегуфт, ки ман экзистенсиалист нестам. Муҳаққиқон ин даъворо пеш меоранд, ки Камю аз даврони ҷавонӣ боз гирифтори бемории сил (туберкулёз) буд. Ва ҳамвора дар бораи фаро расидани рӯзи маргаш фикр мекард. Аммо худи Камю ҳатто худро ба экзистенсиализми динии Яспесу қаҳрамонони осори Сартр ҳамақида намедонад. Пас, Камю чи назари хосе дорад? Назари мушаххаси фалсафии ӯ чунин аст:
Якум: Воқеият ин аст, ки зиндагии башарӣ чуноне, ки аз таърихи тулонии он бармеояд, як зиндагии беҳуда, пуч, абас ва абсурд аст.
Дуюм: Эътиқодоти динии мо ин беҳудагиро барҳам зада наметавонанд. Ҳазорҳо дину мазҳаб омаданд ва боз меоянду мераванд. Вале пучӣ ва абсурд дар ҷойи худ устувор мемонад. Тасаллоҳои динии мо ин «дард» -ро даво карда наметавонанд.
Сеюм: Аз ҷавоби саволҳои воқеияти пучӣ ва беҳудагии зиндагии инсонӣ гурехтан фоидае надорад. Ин роҳи дурусти ҳалли муаммои абсурд нест.
Чорум: Роҳи дурусти ҳалли масъала ин аст, ки мо бояд хунсардона вуҷуд доштани ҳодиса ва падида(феномен) -и пучӣ ва абсурдро дар зиндагии башарӣ қабул кунем ва эътироф намоем. Дар «Афсонаи Сизиф» бояд қабул кунем, ки Сизиф аз кори худ шод ва қонеъ аст, ҳангоме, ки аз болои кӯҳ ба поён мефарояд. Чаро? Барои он ки худи Сизиф аз беҳудагии кори худ огоҳ аст, вале таслим намешавад. Ҳамин муқовимати шикастнопазир сабаб ва мояи саодатмандӣ ва ғурури инсонии Сизифро ташкил медиҳад. Чаро ки ӯ чораи дигаре надорад. Вале дар зиндагии воқеии одамон чунин муносибат танҳо аз роҳи шӯриш ва исёни бардавом ва ҳамешагӣ амалӣ мегардад. Бисёре аз қаҳрамонони асарҳои Камю чунин ҳолати рӯҳониро дар мушкилоти зиндагонии рӯзмарра аз сар мегузаронанд. Масалан, дар ҳолатҳое, ки яке аз ин қаҳрамонони роман ва намоишномаҳои ӯ дар зиндагиашон гирифтори таҳдидҳои марговар мешаванд ва ё ин ки яке аз наздиконашонро аз даст медиҳанд ва ё худи он қаҳрамонон гирифтори зиддият ва носозгорӣ бо виҷдони худ мегарданд ва ғайра.
Панҷум: Авҷи баланди беҳудагӣ ва абсурд дар ҷомеа ба андешаи Камю онгоҳ зоҳир мешавад, ки баъзе гуруҳҳо ва ҳизбҳои сиёсӣ ва иҷтимоӣ ба мисли фашизм, натсизм, болшевизм, сталинизм, маоизм ва ғайра талош мекунанд, ки бо роҳи зӯрӣ ва истибдод ҳолати ҷомеаро беҳтар кунанд. Худи Камю ҳамчун гуманист ва сотсиалисти муътадил ва ҳамзамон зидди низоми авторитарӣ-истибдодӣ бар ин ақида буд, ки аз роҳи зӯрӣ ва террор аҳволи ҷомеа бадтар мешаваду беҳтар не. Фаъолияти ҳизбҳои тоталитарӣ ва террористии асри XX ва XXI гувоҳи ин ҳолат ва ин воқеиятанд. Исён ва шӯриши дастҷамъона ба андешаи ӯ ҷомеаро ба ҳамбастагии иҷтимоӣ ва бехатарии коллективӣ мепайвандад. Ба шарте, ки ҳудудҳо ва меъёрҳои зиндагии иҷтимоӣ ба эътибор гирифта шаванд. Бо як калима метавон гуфт, ки: «Ман шӯриш ва исён мекунам, пас мо вуҷуд дорем». Ин ду навъи исён ки имкони амалӣ шудан доранд, Камю исёни ҳунариро беҳтар мешуморад. Исёни аввал фаъолиятҳои инқилобӣ асту исёни дуюм фаъолиятҳои эҷодӣ ва ҳунарӣ. Ба ҳар сурат Камю бо ин андешаи худ натавонистааст аз доираи назарияи пессимистӣ берунтар қадам гузорад. Чаро ки ба андешаи охирин ва ниҳоии Камю гӯё намешавад шарр ва бадиро ба таври куллӣ аз олами вуҷуд берун кард.
Шашум: Баъзе муҳаққиқон ақидаҳои Камюро ғайридинӣ ва атеистӣ арёбӣ намудаанд. Аммо худи Камю худро атеист намешуморад. Дар тақвияти дурустии ин масъала баъзе муҳаққиқон бар ин назаранд, ки тарафдорони экзистенсиализми ғайридиниро ба атеизм нисбат додан як масъалаи шартӣ ва эътиборӣ аст. Чаро ки худи Камю ба Худо эътиқод надошт ва ба мисли Нитсше Худоро инкор мекард ва бо вуҷуди ҳамаи ин тасдиқ мекард, ки агар Худо набошад, зиндагии башарӣ ба куллӣ беҳуда ва пуч мегардад. Ин андешаро чандин асрҳо пеш файласуфи фаронсавӣ Волтер низ такрор намуда буд.
Ҳафтум: Баъзе аз муҳаққиқон роҳи ҳалли фалсафаи абас ва абсурдро дар ин медонанд, ки: Инсон гирифтори се мушкилии асосӣ аст:-Тарс аз маргу мурдан ва нестии абадӣ. -Дигаркушӣ ё террори дигарон. -Худкушии фардӣ ё маргӣ ихтиёрӣ.
Саволи асосӣ ин аст, ки: барои наҷоти инсон аз марги ҷисмонӣ ва рӯҳонӣ чӣ бояд кард? Ин ҳолатро мегӯянд: бунбасти вуҷудӣ ё абсурд. Пас чӣ бояд кард? Ҷавоби онҳо ин аст: Барои ҳалли ин се мушкилӣ мо бояд маргро барҳам занем. Ва дар ин ҷаҳон ба зиндагии абадӣ ва ҷовидонӣ ноил гардем. Аммо сабаби ба бунбасти фикрӣ гирифтор шудани Албер Камю дар он буд, ки ӯ маҳз ҳамин нуктаи чорум: барҳам задани маргро аз зиндагии башар сарфи назар карда буд. Маҳз эътирофи ҳамин нуктаи чорум аст, ки мушкилоти беҳудагӣ, пучӣ ва абсурд будани зиндагии инсониро аз байн мебарад. Ва дар натиҷа Инсони оянда аз тарси марг, дигаркушӣ ва худкушӣ наҷот меёбад.
Ба таври мушаххас натиҷаҳои мусбати ин чоркунҷаи ҳадафманд ва созанда аз ин қароранд: Ноил шудан ба зиндагии ҷовидонаи инсон дар ин замин ки ҳадафи асосӣ ва ҷавҳарии вуҷуди инсониро ташкил медиҳад.
Осор
Осори адабӣ ва фалсафии Алберт Камю:
Фалсафаи Камю
Муаллифи мақолаи «Алберт Камю-марди беватан» Фаришта Хусравӣ, соли 2016 чунин нигоштааст: Камю бузургмарде, ки дар фақр мутаваллид шуд, дар сахтӣ рушд ёфт, бо муҳимтарин рухдодҳои таърихи башарият дар қарни 20-ум зиндагӣ кард ва ҳаргиз аз баёни ҳарфи ҳақ ва дағдағаҳои (васвасаҳои) башардустонааш даст накашид. Камю ҳаргиз нисбат ба авзои ҷаҳон беаҳамият боқӣ намонд ва нисбат ба онҳо вокунишҳо ва аксуламалҳои тунде аз худ нишон медод. Вай ҷузъи маъдуди (андаки) нависандагони фаронсавизабон буд, ки дар августи соли 1945 ба таври ошкоро мухолифат ва ғазаби худро аз бомбаборони атомии Япония аз тарафи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико иброз кард. Камю дар соли 1952 пас аз он ки Созмони Милал, Испанияи таҳти раҳбарии генерал Франкоро ба узвият пазируфт, аз кораш дар ЮНЕСКО истеъфо дод ва аз камтарин шахсиятҳои чап буд, ки ба саркуби хушунатбор ва золимонаи корпартоии коргарони Олмони шарқӣ дар соли 1953 эътироз кард ва навишт: «Ҳангоме, ки ҷое дар дунё як нафар бо муштҳои холӣ ба як танк наздик мешавад ва фарёд мезанад ки барда ва ғулом нест, мо чи ҳастем агар бетафовуту бепарво боқӣ бимонем?…» Дар соли 1956 Ӯ дар бораи саркуби шуриши Маҷористон (Венгрия) тавассути Шуравӣ гуфт:
Имрӯз Маҷористон барои мо ҳамон аст, ки Испания бист сол пеш буд.
Дар моҳи июли соли 1953 пас аз саркуби хунбори тазоҳуроти ороми мусулмонон дар Париж навишт: «Ҳамнишинии қадимии сукут, хомушӣ ва зулм, коргарони Алҷазоириро овора мекунад, ба ғорнишинӣ ва гӯшагирӣ меандозад, аз сари нигаронӣ ва изтироб ба марзи хушунат мерасонад ва гоҳе мекушад». Вале то поёни умри кӯтоҳаш Камю ҳеч нооромӣ ба андозаи ҷанг дар сарзамини модариаш ӯро мутаассир накард. Дар моҳи июни соли 1943 дар кушодашавии намоишномаи «Магасҳо» буд, ки Алберт Камюи ҷавон худро ба Жан Пол Сартр ва Симон де Бовуар муаррифӣ кард. Интишори китобҳои «Бегона» ва «Афсонаи Сизиф» як соле буд, ки барои Камю шуҳрати зиёде ба бор оварда буд. Камю дар нашрияаш «Камбо» (Мубориза) борҳо осори Сартрро ба хонандагон шинос намуда буд. Ва Сартр низ мақолаи баланду ҷолиберо дар мадҳи романи «Бегона» навишта аст. Ва ин аввалин мулоқоташон ба шумор мерафт. Сартр бар хилофи Камю аз хонаводаи буржуазӣ буд ва аз ин шиносоӣ бо Камю чандон розӣ наменамуд. Ва Сартр дар донишсарои олии Париж таҳсил карда буд ва аз маъруфтарин файласуфони Франсияи онруза ба ҳисоб мерафт. Аммо алоқаи муштарак бо театр, нависандагӣ, фаъолият дар ҷабҳаи муқовимат бар зидди натсистҳо ва мулоқотҳо дар қаҳвахонаи Флори Париж хеле зуд робитаи ошноии ин ду нависандаро табдил ба дӯстии мустаҳкаме кард. Дар миёнаи ҷанги сард ва хатари сар задани ҷанги атомӣ Сартр ҷониби Шӯравӣ ва Камю ҷониби Зиндагиро гирифт. Камю ин назарро дошта ки: «Ман мухолифи ҳар ҷанги ҷадиде ҳастам. Шуриши имрӯз ба маънои туғён ва исён бар зидди ҷанг аст.» Ва бо ба даст овардани шоҳидоне ки аз вуҷуди урдугоҳҳои кори иҷбории Шӯравӣ шаҳодат медиҳанд, Камю интизор дошт ки Сартр шуравиро маҳкум мекунад, ҳамон гуна ки пештар бо урдугоҳҳои Олмони фашистӣ мухолифат карда буд. Аммо Сартр аз ин амр сар боз зад ва қабул накард. Гузашти солҳо исбот намуданд, ки ҳақ ба ҷониби Камю будааст. Камю бо гироишҳо ва майлҳои башардустонааш аз пазириш ва қабули ҳар шакле аз зулм (зулми фашистӣ ва ё сталинистӣ) ва созишкорӣ сар боз мезад. Аммо Сартр наметавонист дар муқобили ҳамлаҳои фашистӣ ҷойгузини (алтернативаи) беҳтаре барои коммунизми шуравӣ биёбад ва дар натиҷа даст ба созиш зад. Шояд фикр фикр мекард, ки бо ин иқдомаш метавонад майдони шуҳратталабиро барои Камю маҳдуд гардонад. Албер Камю дар соли 1951 пас аз ду соли гӯшанишинӣ дар хонааш дар асари бемории сил (туберкулёз), китоби «Инсони исёнгар»-ро мунташир кард ва дар он шуриш ва инқилобро аз назаргоҳи фалсафӣ мавриди баррасӣ қарор дод. Бо вуҷуди он ки худ аз назари сиёсӣ ба гуруҳи чапҳо дохил буд, интиқодот ва хурдагириҳои худро нисбат ба коммунизм ошкор кард. Аз ин пас, ӯ ҳамроҳони худ, аз ҷумла Жан Пол Сартрро аз даст дод. Ва пас аз мушоҷирот ва мунозираҳои тунду тези қаламӣ дар нашрияи «Замони нав» бо сардабирии Сартр, дар танҳоии худ фуру рафт. Симон де Бовуар дар соли 1954 романи ду ҷидии «Мандаринҳо»-ро бо илҳом аз мавқеияти равшанфикрони Париж, ҳамчун Камю (Ҳенри), Сартр (Де Брой) ва худаш Бовуар (Он) ва далелу бурҳонҳои интихобҳои сиёсиашон дар Урупои пас аз ҷанги Ҷаҳонии дувум дар тули ҷанги сард тасвир кард.
Баъд аз инқилоби соли 1848 бо ваъдаи хона ва ду гектар замин аҷдодони Камю бо ҳамроҳи беш аз ҳазор хонаводаи фаронсавии дигар, довталаби сафар ба Алҷазоири тозаишғолшуда аз тарафи Франсия, гаштанд. Ин Алҷаҳзоириҳои фаронсавитабор баъдтар «посиёҳ» лақаб гирифтанд. Дар соли 1954 ҳамлаҳои ҷабҳаи озодибахши миллии Алҷазоир бар зидди органҳои давлатӣ шурӯъ шуд. Ин даргириҳо ниҳоятан ба кушторҳои дастаҷамъӣ ва холӣ кардани деҳкадаҳо ва шиканҷаи муборизон аз сӯи давлати Фаронса оварда расонд. Хоста ва ҳадафи ҷабҳаи озодибахш истиқлоли комил ва эъҷоди давлати Алҷазоир бар асоси қонунҳои исломӣ буд, дар ҳоле, ки Камю як навъ федератсияи дуҷомеаӣ бо ҳуқуқи баробар ва имкони ҳокимияти ҳар ҷомеа бар худ дар даруни федератсияро пешниҳод медод. Аз назари Камю дар ин ҳангом як миллион Алҷазоирии фаронсавитабор аз насли панҷум ва шашум, аввалин муҳоҷирони садаи XIX, муқими Алҷазоир буданд, ки мутааллиқ ба худи Алҷазоир ҳисоб мешуданд. Франсия на кишварашон буд ва на сарзамини модариашон. Камюи посиёҳ аз ҷониби посиёҳҳо ки моил ба тақсими сарват бо арабҳо ё доштани ҳуқуқи баробар бо онҳо набуданд, як хоин ва аз ҷониби муборизони мусулмони Алҷазир низ бе таҷриба ва содалавҳ шуморида мешуд.
Алберт Камю дар тули ҳашт моҳ 35 мақола доир ба авзои Алҷазоир таҳти унвони «Алҷазоири пора-пора» дар рӯзномаи «Экспресс» навишт ва ниҳоятан дар 22 июли соли 1956 гидиҳамоии умумӣ дар Алҷазоир ташкил дод, то байни истеъморгарони фаронсавӣ ва мусулмонони бумӣ (таҳҷоӣ) сулҳ барқарор кунад. Ӯ ки борҳо дар аввалҳои дохил шуданаш ба Алҷазоир ба далели ҷиҳатгириаш ба марг таҳдид шуда буд, дар ниҳоят назарияи оташбаси маданиро ба маънои дар амон будани тудаи ғайринизомиён, аз даргириҳо матраҳ кард ки он ҳам ба шикаст рӯ ба рӯ шуд. Пас аз ин Камю ба ин андеша ва бовар расид, ки ҳеч кас ба талошҳо ва фарёдҳои ӯ таваҷҷӯҳе нишон нахоҳад дод ва чунин навишт: «Ин охирин ҳушдори қабл аз сукути як нависанда аст. Нависандае, ки беш аз 20 сол ба ҷунбиши Алҷазоир хидмат кардааст». Барои Камю ки тақрибан тамоми бузургсолии худро дар Фаронса дар бадарға ва табъид ба сар бурд, Алҷазоир ва хотираи офтоби тоқатфарсои соҳили Медитронӣ (Баҳри Миёназамин) нуқтаи бозгашти ҳамешагии ӯ буд. Ҳама осори достонии Камю дар хоки Алҷазоир рух медиҳад. Камю қабл аз он ки истиқлоли Алҷазоир ва бозгашти ҳаштсад ҳазор посиёҳро аз ватан ва зодгоҳашон бубинад, аз дунё рафт. Камю пеш аз муҳоҷират ба Фаронса дар солҳои 1937—1938 дар ду китоби «Пушту рӯ» дорои панҷ мақола ва «Айш» (Зиёфати ҷашни издивоҷ) шомили чаҳор мақолаи таҳқиқиро ба чоп расонд. Ӯ дар ёддоштҳояш барои осори дигараш се тарҳ ва нақшаро интихоб кард:
Алберт Камю бо интишори китоби «Инсони шӯришгар» (1951) падида ва феномени ҳокимият ва қудратро дар тамоми ҷиҳатҳои фикрӣ ва амалии он ба нақд ва таҳлил кашид. Аз инҷост ки роҳи ӯ аз ҷараёни аслии равшанфикрӣ ҷудо шуд. Равшанфикрони чап ва коммунистгаро ӯро ба «хиёнат» ба усуле «муқаддас», монанди муборизаи табақотӣ ва инқилоби иҷтимоӣ муттаҳам карданд. «Инсони исёнгар» ҳосили тааммул, андеша ва шояд бознигарӣ дар гуфтумон ва баҳси пучӣ ва абсурд аст, ки наздики даҳ сол пеш дар рисоали «Афсонаи Сизиф» баён шуда буд. Инсони шуришгар ки юғи сангини сарнавиштро бар гардан дорад, бо шуриш ва исён аз фармони «пуч ва беҳуда» сарпечӣ мекунад. Камю усуле монанди «ҳурмат ва каромати инсониро» «арзиши бунёдин» мехонд ва онро ба густура ва паҳнои вуҷуд мунтақил мекунад ва аз он пойдеворе месозад барои ахлоқ. Аз ин дидгоҳ Камюро бояд аз пешравони «атеизми ахлоқгаро» ба шумор овард.
Дар охир назаре ба сароғози зиндагии Алберт Камю кардан аз аҳамият холӣ нест. Муҳаққиқи форсизабон оқои Алӣ Аминӣ дар моҳи ноябри соли 2013 зери сарлавҳаи «100 солагии Алберт Камю: ғамхори инсони шӯришгар» матолибе зикр намуда, ки ҳамроҳи хонандагон чанд иқтибос аз онро мутолиа менамоем.
«Алберт Камю дур аз хоки Фаронса ва дар хонаводаи фақир ва маҳрум ба дунё омад. Ин ки ӯ имрӯз яке аз чеҳраҳои тобноки адабиёти Фаронса шумурда мешавад, ба мӯъҷида шабоҳат дорад. Камю дар таърихи 7 ноябри соли 1913 дар деҳае дар наздикии шаҳри имрӯзаи Иноба дар шимолу шарқии Алҷазоир ба дунё омад. Насаби падараш ба ҷануби Фаронса мерасид. Ӯ бо оғози ҷанги ҷаҳонии аввал (1914) ба ҷабҳа фиристонида шуд. Ва дар ҳамон аввали кор ҷони худро аз даст дод. Ва дар Фаронса ба хок супурда шуд. Камю 14 сола буд, ки аввалин бор бар сари гӯри падар ҳозир шуд…»
Модари Камю аз миллати испониёӣ буд ва аз ҷазираи Минурка ба Алҷазоир кӯч карда буд. Зане камсухан ва бесавод, ки ба гуфтаи Камю «танҳо 450 калима балад буд. Агар ки аслан ҳарф мезад». Пас аз марги ҳамсар, сояи фақр ва тангдастӣ сангинтар шуд. Зани бенаво бо ду фарзанди худ Алберт ва бародари бузургтарашро бардошт ва бо худ ба Алҷазира бурд. Ва назди модарбузурги бемори онҳо дар маҳаллаи фақирнишин ҷой гирифт. Камю табъе пурҷумбу ҷуш дошт ва мекушид ҷои камбудиҳои зиндагиро бо тафреҳ (хурсандӣ) ва варзиш пур кунад. Ҳар рӯз дар офтоби сузон думболи тупи футбол медавид. Обу ҳавои саҳро, гармои тобистон, хоки доғи биёбон, бӯи баданҳои сӯхта ва арақолуд дар ҷисму ҷони ӯ таҳшин шудаанд. Ва баъдҳо ба тамоми корҳои адабии ӯ таъсир гузошт. Гӯшаи хилвати китобхонаи Алҷазира барои Камю бештар истироҳатгоҳе осуда ва ороме ба шумор мерафт…Дар дабиристон омузгоре дилсуз ва фарҳангдӯст дошт ки истеъдоди ӯро шинохт ва чашми ӯро ба дунёи адабиёт боз кард. Ӯ дар соли 1931 дар донишгоҳи Алҷазира шурӯъ ба таҳсили фалсафа кард. Ва бо ҷиддият ба мутолиаи адабиёт ва махсусан ба осори намоиш пардохт. Ҳамзамон дар ҳамкорӣ бо гуруҳҳои театри донишҷӯӣ шурӯъ ба навиштани намоишнома кард. Ва корҳои худро бар рӯи саҳна бурд. Дар донишгоҳ чанд нимсолае дарс нахонад буд, ки ба хотири мубтало ва гирифтор шудан ба бемории сил (туберкулёз) аз идомаи таҳсил боз монд. Умед ба шуғли муаллимӣ барои кумак ба маоши хонавода барбод рафт.
Дар давроне ки бештари равшанфикрон, сотсиализмро танҳо роҳи наҷоти башарият медонистанд, Алберт Камю дар соли 1934 ба ҳизби коммунист пайваст, ки аз раҳнамудҳои «Коминтерн» пайравӣ мекард. Аммо ӯ ба зудӣ моҳияти воқеии режими Сталинро шинохт ва Иттиҳоди Шӯравӣ ки «қалъаи пешрафту тараққӣ» хонда мешуд, пушт кард ва дар ҳавзаҳои ҳизбӣ ба интиқод аз Сталин забон боз кард. «Руфақо» (рафиқон) ӯро ба гироиш ва пайравӣ ба афкор Тротский муттаҳам карданд. Камю ба ҷараёни мухолиф ва рақиби коммунистҳо яъне «ҳизби халқи Алҷазоир» пайваст, ки ташаккуле (созмоне) бо барномаи сотсиалистӣ ва Камю онро ба тӯдаи мардуми заҳматкаш наздиктар медид. Камю дар солҳои 1937 то 1939 дар рӯзномаи сотсиалистии «Алжир Репабликен» (Алҷазоири Ҷумҳурихоҳ) дар бораи зиндагии пурранҷу меҳнати кишоварзони араб гузоришҳое ба чоп расонд, ки сахт муассир ва такондиҳандаанд…"
Акнун ба рӯзҳои охирини зиндагии Камю назар меандозем: ба ривояте 4-уми январи соли 1960 бо вуҷуди он ки Камю билети поезд барои сафар ба ҳамроҳии хонаводаашро дар ҷайб (киса) дошт, аз тасмимаш мунсариф шуд ва барномаашро дигар кард, то ба ҳамроҳи худрави дӯсти ношираш Мишел Голимар ба Париж биравад, ки автомобилашон аз ҷода мунҳариф (аз роҳ берун) шуда ва ба дарахти чиноре мекубад ва тика-тика мешавад. Камю танҳо куштаи ин тасодуф дар сандалии ақиби автомобил нишаста буд. Сарнавишт ин гуна рақам хурда буд, то Камю ки пештар марг дар асари садама ва тасодуфро марги аҳмақона хонда буд, дар 47 солагӣ ин гуна рахт аз дунё бубандад. Камю дар ин муддат машғули кор бар рӯи нусхаи аввали романи тозае бо номи «Одами аввал» зиндагиномаи худнавиште доир ба кудакии ӯ дар Алҷазоир буд. Ба дӯсте навиштааст: «Ҳама нақшаҳоямро барои соли 1960 лағв (бекор) кардаам. Ин сол, соли романам хоҳад буд. Вақти зиёде мебарад. Аммо ба поёнаш хоҳам бурд». Ин роман баъдҳо дар соли 1995 ба сурати нотамом ба чоп расид.
Баъди 41 сол ва баъди ин ҳодиса як рӯзномаи итолиёӣ соли 2011 фарзияеро пешниҳод намуд, ки гӯё садамаи худрави Камю тасодуфӣ набуда, балки ин суиқасдро душманони андеша ва ҳунари ӯ ташкил намуда будаанд. Яъне дастгоҳе дар ластики мошин ҷосозӣ карда буданд, ки дар суръати зиёд мунфаҷир мешуд. Ва гӯё чунин шудааст. Аммо ин фарзия тасдиқ нашуд. Зиндагиноманависи фаронсавии Камю бо номи Оливия Туд гуфта, ки ба ин иддао боваре надорад.
Пайвандҳо
Гурӯҳ:Файласуфҳо
Клочихинская (ноҳияи Вилегодский)
Клочихинская (Клочихинская) — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Вилегодский, вилояти Архангелск медарояд.
Сарчашма
Системаи хабарнигории давлатӣ
Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Вилегодский Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Гурез Сафар
Гурез Сафар —, шоир, нависанда, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (1989), узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1995)
Зиндагинома
Гурез Сафар 10 майи соли 1960 дар шаҳри Кӯлоб, дар хонадони шоир Ашӯр Сафар, ба ҷаҳон омадааст. Соли 1983 факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст. Баъдан корманди илмии ҳамин донишгоҳ, роҳбари бадеии Қасри маданияти Кӯлоб, мусаҳҳеҳи нашриёти «Маориф», мусаҳҳеҳи калон, муҳаррир, муҳаррири пешбар ва мудири шуъбаи адабиёти калонсолони нашриёти «Адиб», сармуҳаррири маҷаллаи ҳаҷвии «Хорпуштак» (1996-1999) будааст. Ҳоло ҷонишини директори Муассисаи нашриявии «Адиб» мебошад. Навиштаҳояш аз соли 1989 интишор меёбанд, ки ба мавзӯъҳои Ватан, Модар, сулҳу ваҳдат, дӯстиву муҳаббати поки инсонӣ, худшиносии миллӣ ва ғ. бахшида шудаанд. Дар офаридани шеъру ҳикояҳои ҳаҷвӣ сабки хосе дорад, ки ғолибан латифу ҳадафрасанд ва ахлоқу аносири манфури ҷомеаро зери тозиёнаи малеҳи ҳаҷву мутояба қарор медиҳанд.Аз соли 1989 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, аз соли 1995 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст.
Эҷодиёт
Офаридаҳояш дар авроқи кутуби «Ариза ба номи янга» (1992), «Азизи дидаву шунида» (1994), «Нози ҳавас» (1996), «Ҷавобак» (2000), «Миқрози насим» (2002), «Чашми сиёта садқа» (2004), «Лутфи Ашӯр Сафар» (2005), «Сад барги тар» (2009), «Равзани роз» (2010), «Шамъи саодат» (2014), «Ҳам арш, ҳам фарш» (2015) ва ғ. ба табъ расидаанд. Соли 2011, барои маҷмӯаи «Равзани роз», сазовори Ҷоизаи ба номи Мирзо Турсунзода гардидааст.
Сарчашма
Гурӯҳ:Нависандагони тоҷик аз рӯи алифбо‎ Гурӯҳ:Шоирони тоҷик Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Деҳоти Абдулло Абдулвосиев
Ҷамоати Кофарниҳон — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад.
Пайвандҳо
* Гурӯҳ:Ҷамоатҳои ноҳияи Ваҳдат
Қарамурт
Қарамурт — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Сайрам ҷойгир аст.
Дар соли 2022 20 000 нафар аҳолӣ дошт.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишини ноҳияи Сайрам
Дергаево (ноҳияи Юрев-Полский)
Дергаево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Юрев-Полский, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Юрев-Полский
Ҳуқуқ ба маҳрамияти мукотиба, сӯҳбати телефонӣ ва мухобирот
Ҳуқуқ ба маҳрамияти мукотиба, суҳбати телефонӣ ва  мухобирот - Конститутсия ҳуқуқи шахсро ба маҳрамияти мукотиба, суҳбати телефонй ва мухобирот, ба истиснои мавридҳое, ки дар қонун нишон дода шудааст, кафолат медиҳад (моддаи 23). Дар бораи ҳаёти шахсии инсон бе розигии ӯ ҷамъ намудан, нигоҳ доштан, истифода ва паҳн кардани маълумот манъ аст. Дар асоси қонун ва аз муассисаҳои почтаю телеграф бароварда гирифтани ашёи мукотибаи шахсӣ фақат бо иҷозати прокурор ё бо таъйинот ё қарори суд мумкин аст. Тартиби таъмини  м а ҳ р а м и я т и   м ӯ к о т и б а , суҳбатҳои телефонй, муросилот ва мухобироти шахс вазифаи коркунони муассисаҳои алоқа мебошад. Тартиби ба хатту хабарҳо манъ гузоштан ва азназаргузаронию ҷудо карда гирифтани онҳо дар Кодекси мурофиаи ҷиноятй танзим ёфтааст.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Калинино (ноҳияи Верховаж, Вологда)
Калинино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад.
Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верховаж, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сарчашма
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо Гурӯҳ:Маҳаллаҳои аҳолинишини ноҳияи Верховаж (Вологда)
Чормағзбозӣ
Чормағзбозӣ
Бозии маъмулу машҳури бачагон, ки бештар дар фасли тирамоҳ, дар айёми пухтани чормағз ва пас аз он баргузор мешавад. Онро писарони аз 7 то 18-сола, баъзан ҷавонони калонтар низ бозӣ мекунанд. Навъҳои гуногуни чормағзбозӣ вуҷуд дорад, масалан, “қуббабозӣ”, “чорпай”, “зангул” ва ғ. Тибқи қоидаҳои бозӣ, шахсони ғолиб чормағзҳои бозигари мағлубро аз худ мекунанд. Дар саросари кишвар фаъол аст.
Адабиёт
1. Нурджанов Н. Игры // Таджики Каратегина и Дарваза. Вып.3, Д., 1976. 2. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик. Д., Ҷ.2, 2016.
Манобеъ
Гурӯҳ:Бозиҳои миллӣ дар Тоҷикистон
Naval Aircraft Factory N3N
Naval Aircraft Factory N3N (Naval Aircraft Factory N3N) — як ҳавогарди сохтаи Naval Aircraft Factory дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аст. Нахустин истифодакунандаи ин ҳавогард نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا будааст. Ин ҳавогард дар 1935-8-1 нахустин парвози худро анҷом дод.
Манобеъ
Гурӯҳ:Ҳавогардҳо Гурӯҳ:Мақолоти ҳавогардҳо
Фурудгоҳи остуктун мтрупулитн
Фурудгоҳи остуктун мтрупулитн (Stockton Metropolitan Airport) (маҳаллӣ: Stockton AAF) — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) бо Коди ИОТОи SCK аст, ки як бонди фуруди асфалт дорад, ва тӯли бонди он 3246 метр аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 10.1 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Манобеъ
Гурӯҳ:Фурудгоҳҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико Гурӯҳ:Фурудгоҳҳо аз рӯи алифбо‎
Рӯзи ҷаҳонии мубориза бо фасод
мини|чап|Рӯзи ҷаҳонии мубориза бо фасод мини|чап|Конвенсияи Созмони Милали Муттаҳид алайҳи фасод Рӯзи ҷаҳонии мубориза бо фасод   —  аз замони тасвиби Дафтари муқобила бо маводи мухаддир ва ҷурми Созмони Милали Муттаҳид дар 31 октябри 2003, ба таври солона дар 9 декабр ҷашн гирифта мешавад.
Эзоҳ
Гурӯҳ:Рӯзҳои ҷаҳонии СММ Гурӯҳ:9 декабр Гурӯҳ:Фасод