Тобеъшавии_Осиёи_Миёна_ба_империяи_Русия
Муқовимати Русия ва Англия
Муқовимати Русия ва Англия дар ин давра қариб ба оғози амалиёти ҳарбии ин ду давлат дар минтақа расида буд. Баъди гуфтушуниди тӯлонӣ соли 1887 сарҳадди Русия дар марзҳои шим. ғарбии Афғонистон ба расмият шинохта шуд. Акнун охирин минтақаи мавриди баҳси Англияву Русия Помир буд. Англия, ки мувофиқи таҳқиқоти солҳои 50-70 садаи XIX анҷомдодааш ба мавқеи ҷуғрофиёии Бадахшон шиносоии бевосита дошт, мехост, ки сиёсати мустамликавии Русия ба сарҳаддоти мусамликаҳои ҳиндии он таъсир накунад. Аз ин ҷиҳат аз охири солҳои 60 садаи XIX Англия кӯшиш мекард, ки Русия ба Ҳиндукуш наздик нашавад. Тибқи қарордоди солҳои 1872-73 байни Англияву Русия дарёи Панҷ ҳамчун сарҳадди шимоли Афғонистон муайян гардид. Акнун Афғонистон ба ёрии ҳарбии Англия такя карда, мехост ҳудуди худро аз ҳисоби Бадахшон васеъ намояд. Соли 1873 ба амири Афғонистон муяссар шуд, ки Бадахшонро ба тасарруфи худ дароварда, гумоштаашро дар он ҷо ҳоким таъйин намояд. Бо дастгирии бевоситаи англисҳо амири давлати Афғонистон Абдурраҳмонхон (1880—1901) соли 1883 ба мулкҳои Помири Ғарбӣ лашкар кашида, Вахон, Шуғнон ва Рӯшонро ишғол карда, низоми ниҳоят бераҳмонаи худро ҷорӣ намуд. Дар айни замон Хитой низ бо иғвои англисҳо артиши сарҳаддии худро ба самти Помири Шарқӣ ба ҳаракат даровард. Русия, ки соли 1876 амали ба худ ҳамроҳ намудани хонии Хӯқандро анҷом дода буд, акнун бевосита имкон ёфт ба масъалаи муайян намудани сарҳадди худ дар минтақаи Помир рӯ оварад, вале то ҷиддан ба ҳалли масъала даст задани Русия, Афғонистон мулкҳои Помири Ғарбиро ба зӯр ба тасарруфи худ дароварда буд. Ҳамчунин ба ёрии англисҳо такя карда, Хитой Сарикӯл, водии Рангкӯл ва дарёи Аличӯлро ишғол кард. Инглисҳо Канҷут, Кофиристон, Ясин, Чатрорро аз худ намуданд. Истисмори ниҳоят тоқатфарсои сарбозону маъмурони афғон, муносибати ваҳшиёнаи онҳо нисбат ба аҳолии маҳаллӣ сабаби торафт бештар авҷ гирифтани норозигии аҳолии Помири Ғарбӣ ва шӯришҳои зидди аҷнабиён гардид. Халқи бадодомада ягона роҳи халосиро дар омадани русҳо ба Помир медид. Бесабаб набуд, ки сафари ҳар амалдори ҳарбии рус ё ворид гардидани отрядҳои ҳарбии Русияро ба ин минтақаи кӯҳистон мардуми маҳаллӣ бо хушнудӣ пешвоз гирифта, борҳо аз намояндагони маъмурии генерал-губернатори Оренбург расман ба таври хаттӣ хоҳиш намудаанд, ки Русия зудтар онҳоро ба зери ҳимояи худ гирифта, Помирро пурра ба ҳудуди империя ҳамроҳ намояд. Бештар аз даҳ соли (1883-93) иҷборан дар итоати афғонҳо нигоҳ доштани мулкҳои Помири Ғарбӣ давраи даҳшатбортарини аҳволи онҳо маҳсуб мешавад. Бесабаб набуд, ки шӯришҳои халқӣ муттасил сар мезаданд ва аҳолии маҳаллӣ боз ҳам бештар ба ёрии Русия умед мебаст. Маҳз ҳамин эҳсоси аз тарафи аҳолии маҳаллӣ дастгирӣ ёфтан доираҳои ҳарбӣ ва дипломатии Русияро водор намуд, ки ҳамроҳ намудани Помирро ба мақоми аввалдараҷаи сиёсати хориҷӣ бароварда, бо ин васила васеъшавии таъсири Англия ва фаъолияти забткоронаи Хитойро дар минтақа нигоҳ дорад. Баъди сафарҳои намояндаи ҳарбӣ ва дипломатии рус Б. Л. Громбчевский солҳои 1888-90 ба Помир ва бо авзои сиёсии минтақа шиносоии амиқ пайдо кардани маъмурини Русия генерал-губернатори Туркистон ба қароре омад, ки тобистони соли 1891 бо сардории полковник М. Е. Ионов ба Помир дастаи (отряд) ҳарбии нағз мусаллаҳро фиристад. Ба иғвоангезии ҷосусони англис ва муқобилияти мусаллаҳонаи ҳарбиёни дар Помир ҷойдоштаи Афғонистон нигоҳ накарда, М. Е. Ионов намоишкорона ба англисҳои афғону хитойиҳо фаҳмонд, ки Помир аз ҷиҳати ҷуғрофӣ расман ба ҳудуди империяи Русия ворид шудааст. Сипас М. Е. Ионов дар Шоҷони назди дарёчаи Мурғоб дастаи на он қадар калони ҳарбӣ гузошта, ба Фарғона баргашт. Аз ин истифода бурда, Хитой ва Афғонистон дастаҳои ҳарбии дар ҳудуди Помир қарордоштаи худро қавитар карда, боз бештар ба аҳолӣ муносибати ваҳшиёнаро раво медиданд. Бо талаби генерал-губернатори Туркистон А. Б. Вревский дар Петербург доир ба ҳалли ин масъала ҷаласа даъват карда шуд. Тибқи қарори он моҳи февр. 1892 барои дурусттар муайян намудани вазъи мавҷуда ба Помир отряди 35-нафара бо сардории поручик Бжезитский фиристода шуд. Ӯ дарёфт, ки дар минтақа комилан афғонҳо ва хитойиҳо фармонфармоӣ доранд. Афғонҳо базӯр занҳои ҷавон, духтару писаронро аз хонаводаҳо ҷудо карда, ба Афғонистон мефиристоданд. Тобистони соли 1892 бо сардории М. Е. Ионов ба Помир дастаи калони ҳарбӣ фиристода шуд. Ба ӯ муяссар шуд, ки ҳарбиёни хитойиву афғонро аз минтақа зӯран танг карда барорад. Ҳамин тариқ, дар натиҷаи ду амалиёти ҳарбии солҳои 1891-92 Русия тавонист, ки қисми бештари Помирро аз тасаллути афғону хитойиҳо озод карда, ба ҳайати худ ҳамроҳ намояд. Ба нуқтаҳои аз ҷиҳати стратегӣ муҳим отрядҳои ҳарбӣ барои фаъолияти доимӣ фиристода шуданд. Ин амали қатъии Русия Англияро маҷбур намуд, ки ба ҳалли масъалаи Помир ҷиддан машғул шавад. Ба натиҷаи гуфтушунидҳои пешакӣ такя карда, сафири Русия дар Лондон Стаал 27 февр. (аз рӯи тақвими нав — 11 март) 1895 ба Вазорати корҳои хориҷии Англия номаи эътирозӣ (нота) пешниҳод намуд, ки дар он шарту шароити расман «муайян намудани хатти сарҳаддии байни Русия ва Британияи Кабир дар Помир» муайян карда шуда буданд. Тибқи шартномаи дар ин замина тайёршуда хатти сарҳаддӣ бо Афғонистон дар Ғарби Зоркӯли дарёи Панҷ муайян гардид. Заминҳои соҳили рости Панҷ — Рӯшон, Шуғнон ва қисми шим. Вахон аз лашкари афғон тоза карда шуда пурра ба ихтиёри Русия гузаштанд. Ин сарҳадҷудокунии сунъӣ бозии номатлуб ба сарнавишти миллати тоҷик буд. Заминҳои соҳили чапи дарёи Панҷ, ки таърихан ҷузъиёти ҳудудии мулкҳои Рӯшон, Шуғнону Вахон ҳисоб меёфтанд, бо амлокдориҳои соҳили чапи Панҷи бекии Дарвози Аморати Бухоро ба ихтиёри Афғонистон гузаштанд. Масъалаи муайян намудани сарҳадди Русия ва Хитой ба нигоҳ доштани нуқтаи сарҳаддии Русия дар Тошқӯрғони Сариқул нигоҳ накарда, ҳалли боадолатонаи худро ёфта натавонист. Ҳалли ноодилонаи сарҳадмуайянкунии Русияву Англияро дар Помир маҳкум намуда, мардумшиноси намоёни рус А. А. Бобринский чунин баҳо додааст: «Дар асоси ин шартнома Вахон, Ишкошим, Ғорон, Шуғнон, Рӯшон қисмат карда шуданд. Қисми соҳили рости Панҷи онҳо ба ихтиёри мо, қисми соҳили чап ба Афғонистон гузаштааст. Сарҳадди нав ин ҷамоатҳоро ба ду қисм тақсим кард. Ин ҳолатеро мемонад, ки агар касе бо тадбири хаёлии худ дар байни ду давлат тақсим кардани деҳаи русро пешниҳод намояд». Шарқшиноси бузург В. В. Бартолд натиҷаи ин шартномаро шарҳ дода зикр кардааст, ки «сарҳадмуайянкунии Помир соли 1895 раванди тамоман барҳам додани мустақилияти тоҷикон ва тақсими ин вилоятҳоро дар байни Русия, Афғонистон ва Бухоро анҷом дод».