cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ముజ్జిగూడెం
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ముగ్గిగూడెంలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 14 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ముగ్గిగూడెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ముగ్గిగూడెంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
ముగ్గిగూడెంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ఈద్ ముబారక్
ఈద్ ముబారక్ - Eid Mubarak ( ঈদ মুবারক, عيد مبارك, పర్షియన్ / ఉర్దూ:, ईद मुबारक, ഈദ്‌ മുബാറക്‌) ముస్లింల సాంప్రదాయంలో ఈద్ వేళల్లో ఒకరి కొకరు శుభాకాంక్షలు తెలుపుకునే రీతి లేదా రివాజు. ఈదుల్ ఫిత్ర్, ఈదుల్ అజ్ హా, మీలాదె నబి లేదా ఇతర పర్వదినాలకునూ ఉపయోగిస్తారు. "ఈద్" అనగా పండుగ లేదా పర్వం, "ముబారక్" అనగా ఆశీర్వదింపబడిన, శుభీకరింపబడిన, క్లుప్తంగా, "పండుగ-శుభాకాంక్షలు". పండుగ ఏదైనా గావచ్చు, శుభాకాంక్షలు తెలుపుకునే సాంప్రదాయం. ఉదాహరణకు, రంజాన్ ముబారక్ అనగా "రంజాన్ నెల శుభాకాంక్షలు", ఈదుల్-ఫిత్ర్ ముబారక్ అనగా "రంజాన్ పండుగ శుభాకాంక్షలు", "దీవాలి (దీపావళి) ముబారక్" అనగా దీపావళి శుభాకాంక్షలు. ముస్లింలు సాధారణంగా "సలాత్-అల్-ఈద్ (సలాత్ అనగా "నమాజు", - ఈద్ నమాజు) " ఆచరించిన తరువాత, ఈద్ శుభాకాంక్షలు తెలుపుకుంటారు.
ఈ శుభాకాంక్షల ఆచారం, ముస్లింల సాంప్రదాయక ఆచారం, అంతేగాని, ఇస్లామీయ ధార్మిక నిబంధన కాదు.
ప్రాంతాల వారిగా శుభాకాంక్షల విధం
దక్షిణాసియా లో ఈ ఈద్-ముబారక్ సాంప్రదాయం కానవస్తుంది, పశ్చిమాసియా, ఆగ్నేయాసియా దేశాలలో భిన్నంగా ఫిలిపైన్ లో "సలాత్-అల్-ఈద్" అనీ, ఇండోనేషియాలో "సలామత్ లెబరాన్" అనీ, మలేషియాలో ఈదుల్ ఫిత్ర్ శుభాకాంక్షలకు "సెలామత్ హరి రాయ ఐదిల్-ఫిత్రి" అని సంబోధిస్తారు.
తుర్కీ లో ఈద్-ముబారక్ తెలుపుకోవడం సాధారణంగా కానరాదు. అందుకు భిన్నంగా "బైరామినిజ్ ముబారెక్ ఓల్సాన్" అని సంబోధిస్తారు. బోస్నియన్ ల ఆచారంలో "బజ్రాం సెరీఫ్ ఓల్సన్" శుభాకాంక్షలైతే అందుకు ప్రతిగా "అల్లాహ్ రోజియోలా" అనేది సమాధానం. అరబ్బులు ఈద్-ముబారక్ ను సాగదీస్తూ "కుల్లు ఆమ్మ వ అంతుం బిఖైర్" అని పలుకుతారు. దీని అర్థం మన సంస్కృత వచనమైన "సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు" అని.
ముహమ్మద్ ప్రవక్త కాలంలో ఈదుల్-ఫిత్ర్ పర్వదినాన, సహాబాలు (అనుచరులు), ప్రవక్త ఒకరినొకరు "తకబ్బలల్లాహు మిన్నా వ మిన్నకుమ్" (మా నమాజులను, ఉపవాసాలను, పుణ్యకార్యాలను అల్లాహ్ స్వీకరించుగాక) అని పలికే వారు. .
బయటి లింకులు
.
వర్గం:ముస్లింల పండుగలు వర్గం:శుభాకాంక్షలు వర్గం:ఇస్లాం వర్గం:ముస్లింల సాంప్రదాయాలు వర్గం:హిందీ భాషా పాఠాన్ని కలిగి ఉన్న వ్యాసాలు
సి.వి.కృష్ణారావు
సి.వి.కృష్ణారావు అభ్యుదయ కవి. ఇతడు 1926, జూలై 3వ తేదీన నల్గొండ జిల్లా రేవూరు గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతడు జగ్గయ్యపేట, గుంటూరు, హైదరాబాద్‌, బొంబాయిల్లో విద్యనభ్యసించాడు. బి.కామ్‌ డిగ్రీతోపాటు ట్రైబల్‌ వెల్ఫేర్‌ అడ్మినిస్ట్రేషన్‌లో సర్టిఫికెట్‌ కోర్సు కూడా పూర్తిచేశాడు. కొన్నాళ్లు బ్యాంకు గుమాస్తాగా పనిచేసి ఉపాధ్యాయుడిగా ఎందరో విద్యార్థుల్ని చైతన్యపరిచాడు. తర్వాత సాంఘిక సంక్షేమశాఖలో వెనుకబడిన తరగతుల సంక్షేమ విభాగం సంచాలకునిగా కొన్నేళ్లు పనిచేసి, అందులోనే పదవీ విరమణ చేశాడు. 'నెలనెలా వెన్నెల' పేరుతో ప్రతినెలా చివరి ఆదివారం సాహితీమిత్రుల్ని సమావేశపరిచి కవితల్ని, కవితోక్తుల్ని, ఆత్మీయతల్ని మరచిపోకుండా కాపాడుకొంటూ ముందుకు సాగుతున్నాడు. జంటనగరాల్లో కుందుర్తి తర్వాత మరో కుందుర్తిలా వచనకవితా వికాసానికి కృషిచేశాడు. ఉబుసుపోకకు కవితలు రాయడం, రాయించడం కాక ప్రతినెలా ఏదో ఒక ప్రసంగమో, చర్చో, పుస్తకావిష్కరణమో జరుపుతూ, యువ కలాల పదును ఏమేరకో కవితాగానాలు నిర్వహించాడు. కవితా సంకలనాలు ప్రచురించాడు. ఒక కవిత మంచి కవిత ఎందుకైందో విశ్లేషకుల చేత వివరింపజేయడం గమనార్హం.
ఇతడి తొలి కవితా సంకలనం వైతరణి. తర్వాత మాదీ మీ వూరే, అవిశ్రాంతం కవితా సంకలనాలు వచ్చాయి. లాటూరు కిల్లారి భూకంపానికి స్పందిస్తూ కిల్లారి అనే కవితల సంపుటి ప్రచురించాడు. దీన్ని ఢిల్లీకి చెందిన డా. వి.వి.బి.రామారావు ఆంగ్లంలోకి అనువదించాడు. సి.వి.కృష్ణారావు కొన్ని కథలు కూడా వ్రాశాడు. తోడేలు జగతి, నోటీసు, భిక్షువులు, విద్యాబోధ, సత్రంలో సంసారం వంటి కథలను తెలుగు స్వతంత్ర, ప్రజాసాహితి,ప్రజాతంత్ర, సుజాత,సృజన మొదలైన పత్రికలలో ప్రకటించాడు.
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు కవులు వర్గం:1926 జననాలు వర్గం:సూర్యాపేట జిల్లా కవులు
అలాన్ పార్కర్
జననం
పార్కర్ 1944, ఫిబ్రవరి 14న ఎల్సీ ఎల్లెన్ - విలియం లెస్లీ పార్కర్ దంపతులకు ఉత్తర లండన్ లోని ఇస్లింగ్టన్ లో జన్మించాడు.
వ్యక్తిగత జీవితం
పార్కర్ కు రెండుసార్లు వివాహం జరిగింది. 1966లో అన్నీ ఇంగ్లిస్ ను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారు 1992లో విడాకులు తీసుకున్నారు. తరువాత నిర్మాత లిసా మోరాన్ ను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి స్క్రీన్ రైటర్ నాథన్ పార్కర్ తో సహా ఐదుగురు పిల్లలు ఉన్నారు.
సినిమారంగం
బగ్సీ మలోన్ (1976), ఫేమ్ (1980), పింక్ ఫ్లాయిడ్ - ది వాల్ (1982), ది కమిట్మెంట్స్ (1991), ఎవిటా (1996), మిడ్నైట్ ఎక్స్ప్రెస్ (1978), మిస్సిస్సిప్పి బర్నింగ్ (1988), కమ్ సీ ది పారడైజ్ (1990), ఏంజెలా ' స్ యాషెస్ (1999), ఏంజెల్ హార్ట్ (1987), ది లైఫ్ ఆఫ్ డేవిడ్ గేల్ (2003) వంటి సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించాడు.
అవార్డులు
ఇతడు తీసిన సినిమాలకు పది గోల్డెన్ గ్లోబ్స్, ఆరు అకాడమీ అవార్డు లతోపాటు పంతొమ్మిది బాఫ్టా అవార్డులను గెలుచుకున్నాయి. బర్డీ అనే సినిమా నేషనల్ బోర్డ్ ఆఫ్ రివ్యూ 1984లో టాప్ టెన్ సినిమాలలో ఒకటిగా ఎంపిక చేసింది. 1985 కేన్స్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్లో గ్రాండ్ ప్రిక్స్ స్పెషల్ డు జ్యూరీ బహుమతిని గెలుచుకుంది. బ్రిటిష్ సినీరంగానికి ఇతడు చేసిన సేవలకుగాను పార్కర్ కమాండర్ ఆఫ్ ది ఆర్డర్ ఆఫ్ ది బ్రిటిష్ ఎంపైర్గా నియమించబడ్డాడు. 2002లో నైట్ పదవిని పొందాడు. గ్రేట్ బ్రిటన్ డైరెక్టర్స్ గిల్డ్ వ్యవస్థాపక సభ్యుడిగా, వివిధ ఫిల్మ్ స్కూళ్ళలో ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడంతోపాటు బ్రిటిష్ సినిమా, అమెరికన్ సినిమా రెండింటిలోనూ చురుకుగా పనిచేశాడు.
2000లో సినిమాటోగ్రఫీ - వీడియో లేదా యానిమేషన్ లలో కృషికి రాయల్ ఫోటోగ్రాఫిక్ సొసైటీ లుమియర్ అవార్డును అందుకున్నాడు. 2013లో బ్రిటిష్ ఫిల్మ్ అకాడమీకి ఇచ్చే అత్యున్నత గౌరవమైన బాఫ్టా అకాడమీ ఫెలోషిప్ అవార్డును అందుకున్నాడు. పార్కర్ తన వ్యక్తిగత ఆర్కైవ్ ను 2015లో బ్రిటిష్ ఫిల్మ్ ఇన్స్టిట్యూట్ యొక్క నేషనల్ ఆర్కైవ్ కు విరాళంగా ఇచ్చాడు.
మరణం
సుదీర్ఘ అనారోగ్యం కారణంగా తన 76 సంవత్సరాల వయసులో 2020, జూలై 31న లండన్ నగరంలో మరణించాడు.
బయటి లింకులు
వర్గం:2020 మరణాలు వర్గం:1944 జననాలు వర్గం:అమెరికన్లు వర్గం:అమెరికా వ్యక్తులు వర్గం:అమెరికా చలన చిత్ర నిర్మాతలు
యార్లగడ్డ వెంకట కృష్ణారావు
thumb|యార్లగడ్డ వెంకట కృష్ణారావు యార్లగడ్డ వెంకట కృష్ణారావు ( 1915 - 2010)  '''వై.వి. కృష్ణారావు''' గా సుపరిచితుడూ, సుప్రసిద్ధ కమ్యూనిస్టు నాయకుడూ, రైతు ఉద్యమ రథసారథి, స్వాతంత్ర్య సమర యోధుడు.ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసన మండలి సభ్యునిగా 12 సంవత్సరాలు (1966-78) పనిచేసారు.
బాల్యం
యార్లగడ్డ వెంకట కృష్ణారావు గారు 1915లో కృష్ణా జిల్లా గన్నవరం మండలం, పెద్దఅవుటపల్లి గ్రామంలో ఒక సాధారణ రైతు కుటుంబంలో జన్మించారు.
జీవిత విశేషాలు
తొలిసారి జాతీయోద్యమం గురించి 1929లో గాంధీజీ ద్వారా విని, ప్రభావితుడై ఆ వైపు మరలారు. 1937లో విద్యార్థి సమాఖ్య సంయుక్త కార్యదర్శిగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. 1937లో డిటెక్షన్ విధానానికి వ్యతిరేకంగా ఎ.సి. కాలేజీలో జరిగిన చారిత్రక విద్యార్థి ఉద్యమంలో ముఖ్య పాత్ర వహించారు. 1940లో గుంటూరు ఎ.సి. కాలేజీ నుండి సైన్స్ లో పట్టభద్రులయ్యారు.
ఆయన తెలంగాణా రైతాంగ విముక్తి పోరాటంలో భారత కమ్యునిస్టు పార్టీ కడప జిల్లా భాద్యునిగా పాల్గోని 1948 నుండి 1951 వరకు రహస్య జీవితం గడిపారు. 1951 నుండి 1987 వరకు ఆంధ్ర రాష్ట్ర, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రైతు సంఘ ప్రధాన కార్యదర్శిగా, అధ్యక్షులుగా పనిచేసారు. 1958 నుండి భారత కమ్యునిస్టు పార్టీ జాతీయ సంఘ కమిటీ సభ్యులుగా కొనసాగారు. 1987 నుండి అఖిల భారత రైతు సంఘ ప్రధానకార్యదర్శిగా ఉన్నారు. రైతు నాయకుడిగా రైతాంగ సమస్యలపై అవిశ్రాంతంగా పోరాడిన యోధుడు. 1966 నుండి 1978 వరకు ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసన మండలి సభ్యునిగా 12 సంవత్సరాలు పనిచేసారు.
రచనలు
వై.వి. కృష్ణారావు గారు విశాలాంధ్ర విజ్ణాన సమితి అధ్యక్షునిగా పనిచేసారు. కారల్ మార్క్స్ దాస్ కెప్టల్, భారత కమ్యునిస్ట్ పార్టీ చరిత్ర వంటి రచనలతో పాటు అనేక రాజకీయ, ఆర్థిక అంశాలపై పెక్కు రచనలు, వ్యాసాలు వ్రాసారు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ దర్శిని (3 సంపుటాలు), మహా మనిషి చండ్ర రాజేశ్వరరావు వారి ఇతర రచనలు.
మరణం
వై.వి. కృష్ణారావు గారు 96 ఏళ్ళ వయస్సులో 2010 డిసెంబరు 26న హైదరాబాదులో మరణించారు.
మూలములు
వర్గం:1915 జననాలు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా ఉద్యమకారులు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా స్వాతంత్ర్య సమర యోధులు వర్గం:2010 మరణాలు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా కమ్యూనిస్టు నాయకులు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా అనువాద రచయితలు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా రచయితలు వర్గం:కృష్ణా జిల్లాకు చెందిన శాసనమండలి సభ్యులు వర్గం:ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనమండలి సభ్యులు
రెబ్బలదేవిపల్లి
రెబ్బలదేవిపల్లి, తెలంగాణ రాష్ట్రం, పెద్దపల్లి జిల్లా, సుల్తానాబాద్ మండలంలోని గ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన సుల్తానాబాద్ నుండి 7 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కరీంనగర్ నుండి 32 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత కరీంనగర్ జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది.
గణాంక వివరాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 100 ఇళ్లతో, 356 జనాభాతో 250 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 177, ఆడవారి సంఖ్య 179. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 149 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 1. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 572262 .పిన్ కోడ్: 505185.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండిప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
రెబ్బల్దేవిపల్లిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
రెబ్బల్దేవిపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
రెబ్బల్దేవిపల్లిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మొక్కజొన్న, ప్రత్తి
హయగ్రీవ స్వామి
హిందూమతంలో, హయగ్రీవ స్వామీ ని కూడా విష్ణు అవతారముగా భావిస్తారు. హయగ్రీవున్ని జ్ఞానమునకు, వివేకమునకు, వాక్కుకు, బుద్ధికి, అన్ని విద్యలకు దేవుడుగా భావిస్తారు. హయగ్రీవ స్వామిని చదువుల యొక్క దేవుడుగా పూజిస్తారు.
రూపం
హయగ్రీవుడు, హయశీర్షగా కూడా పిలవబడుతున్నాడు. హయము అనగా గుర్రము. హయశీర్షుడు అనగా గుర్రపు తల కలవాడు. తెల్లని తెలుపు మానవ శరీరం, గుర్రం (అశ్వము) యొక్క తల, నాలుగు చేతులు. శంఖము, చక్రము పై రెండు చేతులలో కలిగి యుండును. క్రింది కుడి వ్రేళ్ళు జ్ఞాన ముద్రలో అక్షరమాలను కలిగి యుంటాయి. ఏడమ చేతిలో పుస్తకము ఉంటుంది.
వివరములు
హయగ్రీవ సతీమణిని అయిన లక్ష్మిని మరిచి (మరిచినది బహుశః లక్ష్మి దేవి యొక్క ఒక అవతారము). భాద్రపదనెలలో వచ్చే శ్రావణ పూర్ణిమ హయగ్రీవ స్వామి అవతరించిన రోజు. హయగ్రీవ స్వామి వైష్ణవ సంప్రదాయంలో ప్రముఖ దేవుడు. ఉన్నత చదువు, లౌకిక విషయాలను అధ్యయనం ప్రారంభించినప్పుడు హయగ్రీవ స్వామిని తప్పక పూజించాలి. విద్యార్థులు హయగ్రీవ స్వామిని ప్రతి రోజు ద్యానించాలి.
In IAST
జ్ఞానానంద మయం దేవం నిర్మల స్ఫటికాకృతిమ్|
ఆధారాం సర్వవిద్యానాం హయగ్రీవ ముపాస్మహే ||
jñānānanda mayaṃ devaṃ nirmala sphaṭikākṛtiṃ
ādhāraṃ sarvavidyānaṃ hayagrīvaṃ upāsmahe
In Devanāgarī
ज्ञानानन्द मयं देवं निर्मल स्फटिकाकृतिं
आधारं सर्वविद्यानं हयग्रीवं उपास्महे This verse is originally from the Pañcarātra Agamas but is now popularly prefixed to the Hayagriva Stotram of the 13th-century poet-philosopher Vedanta Desika. It is very popular among devotees of Hayagrīva.
అన్నవరం శ్రీ వీరవెంకట సత్యనారాయణ సన్నిదిలో, సత్యనారాయణ వ్రత కథ చెప్పే పండితులు పై మంత్రాన్ని చదివి కథ మెదలు పెడతారు.
హయగ్రీవ స్తోత్రము
హయగ్రీవ హయగ్రీవ హయగ్రీవేతి వాదినం | నరం ముంచంతి పాపాని దరిద్రమివ యోషితః|| 1 ||
హయగ్రీవ హయగ్రీవ హయగ్రీవేతి యోపదేత్ | తస్య నిస్సరతే వాణీ జహ్నుకన్మా ప్రవాహవత్|| 2 ||
హయగ్రీవ హయగ్రీవ హయగ్రీవేతి యోధ్వనిః | వి శోభతే చ వైకుంఠ కవాటోద్ఘాటన ధ్వనిః|| 3 ||
ఫలశ్రుతి : శ్లోకత్రయ మిదం దివ్యం హయగ్రీవ పదాంకితం | వాదిరాజయత్రిప్రోక్తం పఠతాం సంపదాంప్రదం|| 4 ||
హయగ్రీవ స్వామి ఆలయాలు
హయగ్రీవ స్వామి ఆలయాలు భారతదేశమంతటా అనేక ప్రదేశాలలో ఉన్నాయి. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని కృష్ణా జిల్లాలోని మచిలీపట్నంలో ఉంది., అనంతపురం జిల్లా హిందూపురం పట్టణంలో బస్టాండ్ కు కూతవేటు దూరంలో ఉంది
మూలాలు
వర్గం:శ్రావణమాసము వర్గం:హిందూ దేవతలు వర్గం:ఆంధ్రప్రదేశ్ పుణ్యక్షేత్రాలు
జక్కేరు
జక్కేరు,ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, విజయనగరం జిల్లా, వేపాడ మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన వేపాడ నుండి 9 కి.మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన విజయనగరం నుండి 12 కి.మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 280 ఇళ్లతో, 1224 జనాభాతో 610 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 597, ఆడవారి సంఖ్య 627. షెడ్యూల్డ్ కులాల జనాభా 91 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల జనాభా 3. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 582998 .పిన్ కోడ్: 535281.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది.బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు సోంపురంలో ఉన్నాయి.సమీప జూనియర్ కళాశాల వల్లంపూడిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల శృంగవరపుకోటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లిమర్లలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు విజయనగరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల శృంగవరపుకోటలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం వేపాడలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయనగరం లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది. చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
జక్కేరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
ఆరికట్లవారిపాలెం
ఆరికట్లవారిపాలెం బాపట్ల జిల్లా జే.పంగులూరు మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం.
శ్రీ గంగా పార్వతీ సమేత శ్రీ అమరలింగేశ్వరస్వామివారి ఆలయం (శివాలయం)
గ్రామములో నూతనంగా ఈ ఆలయ నిర్మాణం చేపట్టడానికి 8 లక్షల విలువైన 40 సెంట్ల స్థలాన్ని ఇద్దరు దాతలు వితరణచేసారు. ఈ గ్రామానికి చెందిన కీ.శే.మాగులూరి సీతారామాంజనేయులు ఙాపకార్ధం, వారి సతీమణి కస్తూరి 20 సెంట్లు, కీ.శే.ఏలూరు సుబ్బారావు ఙాపకార్ధం వారి సతీమణి సీతారామమ్మ 20 సెంట్లు స్థలాన్ని అందజేసినారు. దాతల విరాళాలు 60 లక్షల రూపాయల అంచనా వ్యయంతో ఈ ఆలయ నిర్మాణం జరుగుచున్నది. ఆలయంతోపాటు పార్వతీదేవి అమ్మవారు, గణపతిమూర్తి, నవగ్రహ మండపాల నిర్మాణం చేపట్టినారు. ఆలయం చుట్టూ రక్షణ గోడ నిర్మాణం గూడా నిర్మించుచున్నారు. 2017, మార్చి-13వతేదీ సోమవారంనాడు, స్వామివారు, పరివార దేవతల ఆలయాలకు ప్రధాన ద్వారబంధాల ఏర్పాటు, ఋత్విక్కుల వేదమంత్రాల మధ్య, నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా అన్నప్రసాద వితరణ నిర్వహించారు.
నవగ్రహ మండపం
ఈ గ్రామములో, దాత శ్రీ పుల్లెల సుబ్రహ్మణ్యం అందిన ఐదు లక్షల రూపాయల విరాళంతో నిర్మించనున్న ఈ మండప నిర్మాణానికి 2016, నవంబరు-9వ తేదీ బుధవారంనాడు భూమిపూజ నిర్వహించారు.
దాతల విరాళాలు 65 లక్షల రూపాయలతో ఈ ఆలయ నిర్మాణపనులు చురుకుగా జరుగుచున్నవి. పార్వతీదేవి అమ్మవారు, వినాయకస్వామి, నవగ్రహమండప నిర్మాణాలు జరుగుచున్నవి. 25 లక్షల రూపాయల అంచనా వ్యయంతో, స్వామివారి ఆలయానికి ముందు, గాలిగోపురం నిర్మించుచున్నారు.
గ్రామదేవత శ్రీ పోలేరమ్మ తల్లి ఆలయం
గ్రామదేవత శ్రీ పోలేరమ్మ తల్లి ఆలయం:- 2015, సెప్టెంబరు-8వ తేదీ శ్రావణ మంగళవారం సందర్భంగా, ఈ ఆలయంలోని అమ్మవారికి పాలపొంగళ్ళు పొంగించారు. మహిళలు పొంగలి ప్రసాదాలతో మేళతాళాలతో ఊరేగింపుగా గ్రామం నుండి ఆలయానికి చేరుకున్నారు. పసుపు, కుంకుమ, పొంగలి, నూతనవస్త్రాలు సమర్పించి మొక్కులు చెల్లించారు. శ్రావణమంగళవారం సందర్భంగా అమ్మవారిని ప్రత్యేకంగా అలకరించారు.
గ్రామంలో ప్రధాన పంటలు
వరి, అపరాలు, కూరగాయలు
గ్రామంలో ప్రధాన వృత్తులు
వ్యవసాయం, వ్యవసాయాధారిత వృత్తులు,
గ్రామ ప్రముఖులు
మగులురి.రమెష్
న్యాయం కావాలి
న్యాయం కావాలి 1981 లో ఎ. కోదండరామి రెడ్డి దర్శకత్వంలో వచ్చిన సినిమా. ఇందులో చిరంజీవి, రాధిక ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు.
బయటిలింకులు
వర్గం:చిరంజీవి నటించిన సినిమాలు వర్గం:తెలుగు కుటుంబకథా చిత్రాలు వర్గం:జగ్గయ్య నటించిన సినిమాలు వర్గం:నవల ఆధారంగా తీసిన సినిమాలు వర్గం:హలం నటించిన సినిమాలు వర్గం:రాధిక నటించిన సినిమాలు వర్గం:అల్లు రామలింగయ్య నటించిన చిత్రాలు వర్గం:రోహిణి నటించిన సినిమాలు
అరుణాచల్ ప్రదేశ్ జిల్లాల జాబితా
అరుణాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో 2020 జులై నాటికి, అరుణాచల్ ప్రదేశ్ 25 జిల్లాలను కలిగి ఉంది, మరిన్ని జిల్లాలు ప్రతిపాదించబడ్డాయి. చాలా జిల్లాల్లో వివిధ గిరిజన సమూహాలు నివసిస్తున్నాయి. అరుణాచల్ ప్రదేశ్ జిల్లాల తాజా, ప్రస్తుతం చెల్లుబాటు అయ్యే అధికారిక పటం, ఇటీవలి కొత్త జిల్లాలను చివరిగా  2018 ఆగష్టు 30న ప్రకటించారు.
అరుణాచల్ ప్రదేశ్ జిల్లాలు
గమనికలు:
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:భారతదేశ జిల్లాల జాబితాలు వర్గం:జాబితాలు
న్యాయానికి శిక్ష
వర్గం:శ్రీదేవి నటించిన చిత్రాలు
వరికుంట (శ్రీ అవధూత కాశి నాయన)
వరికుంట, వైఎస్‌ఆర్ జిల్లా, శ్రీ అవధూత కాశినాయన మండలానికి చెందిన గ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన నర్సాపురం నుండి 10 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన బద్వేలు నుండి 58 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 463 ఇళ్లతో, 1897 జనాభాతో 4608 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 921, ఆడవారి సంఖ్య 976. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 546 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 86. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 592967 .పిన్ కోడ్: 516217.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల నరసాపురంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల, సమీప జూనియర్ కళాశాల పోరుమామిళ్ళ లోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం బద్వేలు లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు,సమీప వైద్య కళాశాల, కడప లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
వారికుంటలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
వారికుంటలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
కుయ్యేరు
కుయ్యేరు, కాకినాడ జిల్లా, కాజులూరు మండలానికి చెందిన గ్రామం.
వరికుంట (శ్రీ అవధూత కాశి నాయన)
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
కుయ్యేరు
ఇది మండల కేంద్రమైన కాజులూరు నుండి 7 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన రామచంద్రపురం నుండి 22 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది.
వరికుంట (శ్రీ అవధూత కాశి నాయన)
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
వారికుంటలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
కుయ్యేరు
గణాంకాలు
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 4,950. ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 2,557, మహిళల సంఖ్య 2,393, గ్రామంలో నివాసగృహాలు 1,367 ఉన్నాయి.
వరికుంట (శ్రీ అవధూత కాశి నాయన)
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
వారికుంటలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
కుయ్యేరు
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1355 ఇళ్లతో, 4888 జనాభాతో 788 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2512, ఆడవారి సంఖ్య 2376. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 504 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 8. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 587628 .పిన్ కోడ్: 533263.
వరికుంట (శ్రీ అవధూత కాశి నాయన)
ఉత్పత్తి
వారికుంటలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
ప్రత్తి, కంది
గ్రామనామ వివరణ
వరికుంట అనే పేరు ఆ గ్రామంలో సాగైన పంటకు సంబంధించింది. ఈ పేరు బాగా ప్రాచీనమైనదని పరిశోధకులు తేల్చారు. కొత్తరాతియుగం, బృహత్‌శిలా యుగానికి చెందిన ప్రాక్తన చారిత్రిక దశ నాటి పేరుగా గుర్తించారు. కొత్త రాతియుగంలో పశుపాలన, వ్యవసాయం విస్తృతిపొంది, రాగి, ఇనుము వాడకం, లోహపరిశ్రమ అవతరించింది. ఈ యుగాన్ని సూచిస్తూ వ్యవసాయం, పంటలకు సంబంధించిన పేర్లతో ఏర్పడిన గ్రామనామాల్లో వరికుంట ఒకటి.
కుయ్యేరు
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
కుయ్యేరులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది.గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
కుయ్యేరులో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి.ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 14 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కుయ్యేరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
కుయ్యేరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
కుయ్యేరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
ఒగిడి
ఒగిడి, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, ఇరగవరం మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన ఇరగవరం నుండి 5 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన తణుకు నుండి 13 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది.
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 552 ఇళ్లతో, 1803 జనాభాతో 257 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 885, ఆడవారి సంఖ్య 918. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 750 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 15. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 588668 .పిన్ కోడ్: 534320.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి. బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు ఏలేటిపాడులో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పెనుగొండలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల తణుకు లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం ఇరగవరం లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, సమీప వైద్య కళాశాల, ఏలూరు లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఓగిడిలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 17 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఓగిడిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
ఓగిడిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
డార్జిలింగ్
19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, భారతదేశంలో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పాలనలో, డార్జిలింగ్ బ్రిటీష్ అధికారుల, సైనికుల కుటుంబాలకు వేసవి విడిదికి అనువైన ప్రదేశంగా గుర్తించారు. సిక్కిం రాజ్యం నుండి ఇరుకైన పర్వత శిఖరం లీజుకు తీసుకోబడింది. చివరికి అది బ్రిటిష్ ఇండియాలో విలీనం చేయబడింది. డార్జిలింగ్ దిగువన ఉన్న పర్వత వాలులలో తేయాకు తోటలు పెంచే ప్రయోగం చాలా విజయవంతమైంది. అడవులను నిర్మూలించటానికి, యూరోపియన్ తరహాలో విహారయాత్రికుల కుటీరాలు నిర్మించడానికి, తేయాకు తోటలలో పని చేయడానికి వేలాదిమంది కార్మికులను ప్రధానంగా నేపాల్ నుండి నియమించారు. విస్తృతమైన అటవీ నిర్మూలన స్థానిక ప్రజలను స్థానభ్రంశం చేసింది. భారతదేశంలో నివసించే బ్రిటిష్ వారి పిల్లల విద్య కోసం డార్జిలింగ్, చుట్టుపక్కల రెసిడెన్షియల్ పాఠశాలలు ఏర్పడ్డాయి. 19వ శతాబ్దపు చివరినాటికి, డార్జిలింగ్ హిమాలయన్ రైల్వే అనే నోవల నారో-గేజ్ పర్వత రైల్వేద్వారా, వేసవి నివాసితులను పట్టణంలోకి తీసుకువచ్చింది. ప్రపంచానికి ఎగుమతి చేయడానికి తేయాకు సరుకును తీసుకువెళ్లింది.1947లో భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత, బ్రిటీష్ వారు డార్జిలింగ్‌ను విడిచిపెట్టినప్పుడు, దాని తేయాకు తోటల మైదాన ప్రాంతాలనుండి కాటేజీలను సంపన్న భారతీయులు, పట్టణం వెలుపల ఉన్నభారతీయ వ్యాపార యజమానుల సమూహాలు కొనుగోలు చేశారు.
పట్టణ అసలైన అభివృద్ధిలో పనిచేసిన స్వదేశీ వలస కార్మికుల వారసుల నుండి ఎక్కువగా ఈ రోజు డార్జిలింగ్ జనాభా ఏర్పడింది. వారి సాధారణ భాష నేపాలీ భాషకు, భారతదేశ రాష్ట్రసమాఖ్య స్థాయిలలోఅధికారిక గుర్తింపు లభించినప్పటికీ, ఆ గుర్తింపు ఆ భాష మాట్లాడేవారికి అర్ధవంతమైన ఉపాధిని సృష్టించలేదు, లేదా వారిరాజకీయ వ్యవహారాలలో చెప్పుకోదగినంత గొప్పగా మాట్లాడే సామర్థ్యాన్ని పెంచలేదు. తేయాకు పరిశ్రమ, పర్యాటకం పట్టణ ఆర్థిక వ్యవస్థకు ప్రధానమైన వనరులు.భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత ఈ ప్రాంతంలో అటవీనిర్మూలన పర్యావరణానికి నష్టాన్ని కలిగించింది. పట్టణానికి నీటిని సరఫరా చేసే శాశ్వత నీటి బుగ్గలను ప్రభావితం చేసింది. ఆ సమయంలో సంవత్సరాలుగా డార్జిలింగ్ జనాభా విస్తృతంగా అభివృద్ధి చెందింది. క్రమబద్ధీకరించని నిర్మాణాలు, ట్రాఫిక్ రద్దీ, నీటి కొరత సర్వసాధారణమయ్యాయి. చాలామంది స్థానిక యువకులు, ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదువుకున్నారు. వారి నైపుణ్యాలకు సరిపోయే ఉద్యోగాలు లేకపోవడంతో వారు వలస వెళ్ళవలసి వచ్చింది. ఈశాన్య భారతదేశం ఇతర ప్రాంతాల నుండి వలస వచ్చిన వారిలాగే, వారు కొన్ని భారతీయ నగరాల్లో వివక్ష, జాత్యహంకారానికి గురయ్యారు.
డార్జిలింగ్ సంస్కృతి అత్యంత విశ్వజనీనమైంది. విభిన్న జాతులు తమ చారిత్రక మూలాల నుండి దూరంగా కలిసిపోయి అభివృద్ధి చెందాయి.ఆ ప్రాంత దేశీయవంటకాలలో పులియబెట్టిన ఆహారాలు, పానీయాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. 19వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుంచి డార్జిలింగ్‌కు పర్యాటకులు తరలి వచ్చారు.1999లో దాని మద్దతు కోసం అంతర్జాతీయ ప్రచారం తర్వాత, డార్జిలింగ్ హిమాలయన్ రైల్వేను యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా ప్రకటించింది. 2005లో డార్జిలింగ్ తేనీరుకు బ్రాండ్ రక్షణ కోసం, దానిని ఉత్పత్తి చేసే ప్రాంత అభివృద్ధి కోసం ప్రపంచ వాణిజ్య సంస్థ భౌగోళిక సూచనను అందించింది.
చరిత్ర
డార్జిలింగ్ తూర్పు హిమాలయాల్లో మేచి,తీస్తా నదుల మధ్య ఉంది.18వ శతాబ్దంలో ఇది అనేక దక్షిణాసియా రాష్ట్రాల్లో ఆశయాలు, అభద్రతలను ప్రేరేపించిన సరిహద్దు ప్రాంతంలో భాగంగా ఉంది.శతాబ్దంలో ఎక్కువభాగం, సిక్కిం ఉత్తర రాజ్యం చోగ్యాల్ -పాలకుడు ఈ భూభాగాన్నిస్వాధీనం చేసుకున్నట్లు ప్రకటించాడు. చివరి దశాబ్దాలలో, డార్జిలింగ్‌ను దాని భూభాగంలోకి తీసుకురావడానికి నేపాల్ గూర్ఖా రాజ్యం తూర్పు వైపు విస్తరించింది. దాని సైన్యం తీస్తానది సమీపంలో ఆగిపోయింది. ఆ సమయంలో భూటాన్ రాజ్యం ఉంది. 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఆంగ్లేయ ఈస్టిండియా కంపెనీ డార్జిలింగ్ కొండలపై ఆసక్తి చూపడం ప్రారంభించింది. ఆ సమయంలో డార్జిలింగ్ స్థానిక జనాభాలో ఎక్కువగా లెప్చా, లింబు ప్రజలు ఉన్నారు. ఆంగ్లో-నేపాలీ యుద్ధంలో గుర్ఖాలపై సైన్యం సాధించిన విజయం తర్వాత ప్రాదేశిక విషయాలలోబ్రిటీష్ కంపెనీ జోక్యం ప్రారంభమైంది. 1814-1816 మధ్య జరిగిన యుద్ధాల తరువాత, సుగౌలీ ఒప్పందం, టిటాలియా ఒప్పందం అనే రెండు ఒప్పందాలతో యుద్దం ముగిసింది. దీనిప్రకారం నేపాల్ డార్జిలింగ్ భూభాగాన్ని సిక్కింకు తిరిగి ఇవ్వవలసి వచ్చింది. 1829లో ఇద్దరు ఈస్ట్ ఇండియాకంపెనీ అధికారులు కెప్టెన్ జార్జ్ లాయిడ్, జెడబ్యు గ్రాంట్, నేపాల్, సిక్కిం మధ్య సరిహద్దు వివాదాన్ని పరిష్కరించే మార్గంలో, అర్ధచంద్రాకారపు పర్వత శిఖరాన్ని దాటారు. వారు బ్రిటిష్ వారికోసం భారతదేశ మైదానాల వేడి నుండి కోలుకోవడం కోసం ఆశ్రయం పొందటానికి శానిటోరియం లేదా రిసార్ట్ కోసం అద్భుతంగా ఆ ప్రాంతం అనువైందని భావించారు. లాయిడ్ తన అభిప్రాయాన్ని తెలియజేసిన తరువాత, భారత గవర్నర్ జనరల్ లార్డ్ విలియం బెంటింక్, అతని అభిప్రాయంతో ఏకీభవించాడు. కొద్దిపాటి సరిహద్దు ఉనికిని పర్యవేక్షించడానికి అదనపు సైన్యం కోసం సిఫార్సుచేశాడు.
1835–1857 ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పాలన
ఆశయాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్తూ, 1835లో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ చోగ్యాల్ నుండి మంజారు దస్తావేజు పద్దతిలో 40 బై 10 కిలోమీటర్ల (24 మీ × 6 మై) భూమిని లీజుకు తీసుకుంది.1838 చివరి నాటికి, ఆర్మీ నుండి సాపర్లు అడవులను నిర్మూలించి, రుతుపవనాల వర్షాల తర్వాత నిర్మాణాలు తీవ్రంగా నిర్మించటానికి ప్రణాళికు రూపుదిద్దారు. మరుసటి సంవత్సరం, ఆర్చిబాల్డ్ కాంప్‌బెల్ అనే వైద్యుడును డార్జిలింగ్‌లో "సూపరింటెండెంట్" గానియమించారు. రెండు ప్రభుత్వభవనాలు, ఒక హోటల్ భవనం, ఒక న్యాయస్థానం భవనం నిర్మించారు. వాటితరువాత బ్రిటీష్ వారి అభిరుచులకు అనుగుణంగా వారి విశ్రాంతి భవనాల నిర్మాణ పనులు ప్రారంభమయ్యాయి.
డార్జిలింగ్‌ను ఒక విశ్రాంత విహారప్రాంతంగా మార్చడానికి చెల్లాచెదురుగా ఉన్న స్థానిక జనాభా కంటే ఎక్కువ మంది కార్మికులు అవసరం అని బ్రిటీష్ వారు గుర్తించారు. అందులో భాగంగా బ్రిటీష్ వారు పొరుగురాజ్యాల నుండి ప్రధానంగా నేపాల్, సిక్కిం, భూటాన్ నుండి కార్మికులను ఆకర్షించారు. వారు ఆ సమయంలో ఆ రాజ్యాలలో అసాధారణమైన, భారమైన పన్ను, బలవంతపు కార్మిక నియమాలకు భిన్నంగా, సాధారణ వేతనాలు, బసలను అందించడం ద్వారా, వారు డార్జిలింగ్‌ను ప్రాంతానికి రావటానికి మొగ్గు చూపారు. పదివేలమంది వలస కార్మికులు డార్జిలింగ్ చేరుకున్నారు. ఉత్తర బెంగాల్‌లో డార్జిలింగ్ హిల్ కార్ట్ రోడ్ నిర్మించబడిన చాలాకాలం తర్వాత, హిమాలయ పర్వతాల దిగువన ఉన్న సిలిగురిని డార్జిలింగ్‌కు అనుసంధానం ఏర్పడింది.
1833లో ఈస్టిండియాకంపెనీ చైనాతో తేయాకు వ్యాపారంలో గుత్తాధిపత్యాన్ని కోల్పోయింది. భారతదేశంలో తేయాకుతోటలు పెంచడానికి ఒకప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకుంది. 1840లో డార్జిలింగ్‌లో సూపరింటెండెంట్ కాంప్‌బెల్ ప్రయోగాలు చేయడం ప్రారంభించాడు. అది త్వరలోవిజయవంతమైంది.యూరోపియన్ నుండి తోటల పెంపకందార్లు, గుత్తేదార్లు చుట్టుపక్కల ఉన్న కొండప్రాంతాలలో పెద్ద విస్తీర్ణాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. వాటిని తేయాకు తోటలుగా మార్చారు. కొండల్లో ఉన్న కాలిబాటలు, మార్గాలు అభివృద్ధి చెంది రహదార్లుగా పేర్లు మార్చబడ్డాయి .అవి అన్నీ హిల్ కార్ట్ రోడ్‌కి అనుసంధానించబడ్డాయి. 1840వ దశకంలోడార్జిలింగ్‌ని సందర్శించిన వృక్షశాస్త్రజ్ఞుడు జోసెఫ్ డాల్టన్ హుకర్, ఈ రోడ్లపై బండ్లు, జంతువులు ద్వారా నేపాల్ నుండి పండ్లు, ఇతర ఉత్పత్తులను, టిబెట్ నుండి ఉన్ని, ఉప్పును తెస్తున్నాయని, కార్మికులు దాదాపు ప్రతిచోట నుండి పనికోసం వెతుకుతున్నారని పేర్కొన్నాడు.
కార్మికుల వలసలు పెరుగుతున్నకారణఁగా ఈస్టిండియా కంపెనీ, పొరుగున ఉన్న హిమాలయ రాజ్యాల మధ్య శత్రుత్వాన్ని సృష్టించాయి. 1849 నాటికి శత్రుత్వం ఒక కొలిక్కి వచ్చింది. క్యాంప్‌బెల్, హుకర్‌లను అపహరించినట్లు ఆరోపణలు వచ్చాయి. ఇద్దరినీ హాని లేకుండా విడుదల చేసినప్పటికీ, బ్రిటీష్ వారు సిక్కిం నుండి మెచి, తీస్తా నదుల మధ్య దాదాపు 1,700 చదరపు కిలోమీటర్ల (640 చదరపు మైళ్ళు) భూభాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ఈ సంఘటనను ఉపయోగించుకున్నారు.
డార్జిలింగ్ 1850లో పురపాలక సంఘంగా మారింది 15 సంవత్సరాల వ్యవధిలో, ఈ హిమాలయ ప్రాంతం హిల్ స్టేషన్‌గా మారింది. ఇది భారతదేశం లోని కొండ, సమశీతోష్ణ, ప్రాంతంలో బ్రిటిష్ నిర్వాహకులకు అధికారిక విశ్రాంతి నివాస ప్రాంతంగా మారింది. సిమ్లా (బ్రిటీష్ ఇండియన్ సామ్రాజ్య వేసవి రాజధాని), ఊటీ (మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ వేసవి రాజధాని), నైనిటాల్ (వాయువ్య ప్రావిన్సుల వేసవి రాజధాని) వంటి హిల్ స్టేషన్లు అన్నీ 1819, 1840ల మధ్య స్థాపించబడ్డాయి. ఈస్టిండియా కంపెనీ పాలన భారత ఉపఖండంలోని ఎక్కువ భాగానికి విస్తరించినకాలం, బ్రిటిష్ వారు వాటిని స్థాపించటానికి పక్కా ప్రణాళిక అమలుచేయడంలోనమ్మకంతో చేసారు. డార్జిలింగ్ తర్వాత బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీకి వేసవి రాజధానిగామారింది.
1858–1947: బ్రిటిష్ రాజ్
1850 నుండి 1870 వరకు డార్జిలింగ్‌లోని తేయాకు పరిశ్రమ దాదాపు 8,000 మంది కార్మికులతో 56 తేయాకు తోటలకు పెరిగింది. భద్రతా దళాలు తేయాకు తోటల కార్మికులపై నిశితంగా నిఘా ఉంచాయి. అవసరమైన త్రీవఉత్పత్తిని సాధించటానికి అవసరమైనప్పుడు వారిపై నిఘాను బలవంతంగాఉపయోగించాయి. కార్మికుల అసమాన సాంస్కృతిక జాతి నేపథ్యాలు, తేయాకు తోటల సాధారణంగా మారుమూల ప్రాంతాలు కార్మికుల సమీకరణ లేకపోవడాన్ని నిర్ధారించాయి.20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో 100 తేయాకు తోటలు లక్ష్యంతో 64,000 మంది కార్మికులను నియమించింది. డార్జిలింగ్ తేయాకు తోటలపై ఐదు మిలియన్ పౌండ్ల కంటే ఎక్కువ పెట్టుబడి పెట్టారు. తేయాకు పరిశ్రమ వలన సంభవించిన విస్తృతమైన అటవీ నిర్మూలనప్రాంతం అటవీనివాసుల జీవితాలపై తీవ్ర ప్రభావం చూపింది. దానితో వారు ఇతర అడవులకు మకాం మార్చటం, కొత్త వలస వృత్తులలో వారిపూర్వనివాసాలలోఉపాధి పొందవలసివచ్చింది. నియమించిన అటవీ నివాసుల మిశ్రమంలో, హిమాలయాల నుండి ఎక్కువమంది కార్మికులు చేరారు.వారు నేపాలీ భాషలో పరస్పరం సంభాషించుకునేవారు.తరువాత భాష వారి ఆచారాలు, సంప్రదాయాలు డార్జిలింగ్ ప్రాంతంలో విలక్షణమైన జాతిని సృష్టించాయి. వారిని భారతీయ గూర్ఖాలు అని పిలిచారు.
19వ శతాబ్దపు చివరి దశాబ్దాల నాటికి, బ్రిటిష్ రాజ్ ప్రావిన్షియల్ అత్యున్నతాధికారం కలిగిన ప్రభుత్వ పరిపాలనా అధికారులు వేసవి కాలంలో పెద్ద సంఖ్యలో హిల్ స్టేషన్‌లకు వెళ్లడం ప్రారంభించారు.మైదానాలతో వాణిజ్యం వలె, హిల్ స్టేషన్లలో వాణిజ్యం బాగా పెరిగింది. 1872లో డార్జిలింగ్‌కు రైలు సర్వీస్ ప్రకటించబడింది.1878 నాటికి రైళ్లు బ్రిటీష్ ఇండియన్ సామ్రాజ్యం రాజధాని కలకత్తా నుండి వేసవి నివాసితులను డార్జిలింగ్ కొండల దిగువన ఉన్న సిలిగురికి తీసుకెళ్లాయి. ఆ తర్వాత, హిల్ కార్ట్ రోడ్‌లోని చివరి భాగం, దాదాపు 6300 ft, ప్రయాణం చేయడానికి టోంగా గుర్రపు బండ్లు అవసరం ఏర్పడింది. ప్రయాణానికి "ఆల్టింగ్ బ్యారక్స్" లేదా గుర్రాలకు ఆహారం ఇవ్వడం లేదా వాటిని మార్చడం కోసం లాయం వద్ద ఆగే అవసరం ఏర్పడేది. 1880 నాటికి, హిల్ కార్ట్ రోడ్‌లో రైల్వే ట్రాక్‌లు సమలేఖనం చేయబడ్డాయి. ఈస్ట్ ఇండియన్ రైల్వే కంపెనీ జమాల్‌పూర్ లోకోమోటివ్ వర్క్‌షాప్ ఈ మార్గం కోసం ఆవిరి లోకోమోటివ్‌లను నిర్మించడం ప్రారంభించింది. షార్ప్, స్టీవర్ట్, మాంచెస్టర్ కంపెనీలచే తయారు చేయబడిన సూక్ష్మ ఆవిరి యంత్రాలు, రైలును రెండు అడుగుల నారో గేజ్‌పై లాగడానికి ఉపయోగించబడ్డాయి.1881 జులైలో డార్జిలింగ్‌కు మొదటిసారి రైలు సర్వీస్ ప్రారంభించబడింది 7500 ft వద్ద ఘూమ్ రైల్వే స్టేషన్‌లో శిఖరం ఎక్కిన తర్వాత సముద్ర మట్టానికి పైన, రైలు డార్జిలింగ్‌కు చేరింది. ఇప్పుడు కలకత్తా నుండి ఒక రోజు ప్రయాణంలో డార్జిలింగ్ నగరానికి చేరుకోవచ్చు. thumb|డార్జిలింగ్‌లోని సెయింట్ జోసెఫ్ కళాశాల చతుర్భుజం, ఇప్పుడు సెయింట్ జోసెఫ్ స్కూల్ లేదా నార్త్ పాయింట్, 1888లో స్థాపించబడింది
1947లో భారతదేశ విభజన తర్వాత, డార్జిలింగ్ భారతదేశ డొమినియన్‌లోని పశ్చిమ బెంగాల్ కొత్త ప్రావిన్స్‌లో, 1950లో రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాలోని పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంలో భాగంగా మారింది. డార్జిలింగ్ నుండి బ్రిటీష్ వారు త్వరగా విడిచివెళ్లారు. మైదాన ప్రాంతాల నుండి వారి నివాస గృహాలను భారతీయ ఉన్నత వర్గాలవారు త్వరగా కొనుగోలు చేశారు. వారు పట్టణంలోని అనేక పాఠశాలల్లో తమ పిల్లలను చేర్పించారు. ఈ చర్యలు భారతీయ గూర్ఖా జనాభాతో సామాజిక, ఆర్థిక ఉద్రిక్తతలను సృష్టించాయి. తరువాతి వారిని మరింత దూరం చేసింది. బ్రిటీష్ వారు ఏర్పాటు చేసిన క్రమానుగత ఆర్థిక వ్యవస్థవల్ల ఏర్పడిన ఆర్థిక అభివృద్ధి లేకపోవడం, 1947 తర్వాత కొన్ని దశాబ్దాలలో కొన్ని అంశాలలో కొనసాగింది ఉద్భవించిన భారతీయ జాతీయవాదం భారతీయ నేపాలీల అస్పష్టమైన స్థితిని ఎత్తిచూపినట్లు అనిపించింది. కొత్తగా స్వతంత్ర దేశంలో. భారతదేశం వివిధ మాట్లాడే భాషల ప్రాంతాలను కలిగిఉన్న రాష్ట్రాలుగా విభజించడం వలన ఈ భాషలను మాట్లాడే విద్యావంతులలో సాపేక్షంగా పెద్ద సంఖ్యలో ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని సంస్థలలో ఉపాధి పొందేందుకు వీలు కల్పించింది. గూర్ఖాల విషయంలో, సమాఖ్య, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు బెంగాల్ ఉత్తర ప్రాంతాలలో తమ స్వంత నేపాలీ మాట్లాడే రాష్ట్రంకోసం చేసిన అభ్యర్థనలను నిరాకరించాయి. చివరికి, బెంగాల్‌లోని నేపాలీ-మాట్లాడే ప్రాంతాలలో అధికారిక రాష్ట్రం కోసం నేపాలీభాష గుర్తింపు కోసం స్వయంప్రతిపత్తి వత్తిడిలు తగ్గాయి. దీనిని పశ్చిమ బెంగాల్ అధికార భాషా చట్టం, 1961 లో ఆమోదించబడింది.
జనాభా గణాంకాలు
2011 భారతీయ దశాబ్ది జనాభా గణన ప్రకారం డార్జిలింగ్ పురపాలక సంఘ జనాభా 1,18,805 మంది వ్యక్తులుగా నమోదు చేయబడింది. వీరిలో 59,618 మంది స్త్రీలు కాగా, 59,187 మంది పురుషులు ఉన్నారు. ప్రతి 1000 మంది పురుషులకు 1007 మంది స్త్రీలు లింగ నిష్పత్తి ఉంది. పురపాలక సంఘ జనాభా సాంద్రత కిమీ 2 కి 15,990 వ్యక్తులు (చ. మైలుకు 41,000). జనాభా మొత్తం అక్షరాస్యత రేటు 93.9% గా ఉంది.స్త్రీల అక్షరాస్యత రేటు 91.3%, పురుషులు 96.4% ఉంది. భారత రాజ్యాంగం ద్వారా చారిత్రక ప్రతికూలతలు గుర్తించబడిన ప్రకారం డార్జిలింగ్ పట్టణంలోని షెడ్యూల్డ్ తెగలు జనాభాలో సుమారుగా 22.4%, షెడ్యూల్డ్ కులాలు 7.7% మంది జనాభా ఉన్నారు. పనిలో పాల్గొనేవారి రేటు 34.4%. మురికివాడలలో నివసించే వారి సంఖ్య 25,026 మంది వ్యక్తులు ఉన్నారు. (ఇది జనాభాలో 21.1%).
డార్జిలింగ్ 1947లో డార్జిలింగ్ జిల్లాకు ప్రధాన కార్యాలయంగా మార్చబడిన తర్వాత స్వతంత్ర భారతదేశంలో "పరిపాలన" పట్టణంగా ప్రారంభమైంది 1961-2011 కాలంలో పట్టణ జనాభా వేగవంతమైన రేటుతో పెరిగింది. పరిపాలనలో నిపుణుల కుటుంబాలు, చిల్లర వర్తకం, సేవా పరిశ్రమలు ఉన్నాయి.
"ఇండియన్ గూర్ఖా "అనేది ఈశాన్య భారతదేశంలోని నేపాలీ-మాట్లాడే ప్రజలను సూచించే పదం. ఇది నేపాల్‌లోని నేపాలీ-మాట్లాడే నివాసుల నుండి భిన్నంగా ఉంటుంది. 2016 నాటికి, డార్జిలింగ్ జనాభా ప్రధానంగా భారతీయ గూర్ఖా జనాభా, తక్కువ సంఖ్యలో లెప్చాలు, భూటియాలు, టిబెటన్లు, బెంగాలీలు, మార్వాడీలు, బీహారీలు ఉన్నారు.
2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం మొత్తం జనాభాలో హిందూమతం (66.5%), బౌద్ధమతం (23.9%), క్రైస్తవం (5.1%), ఇస్లాం (3.9%)లను ఆచరించే జనాభా ఉన్నారు. లెప్చాలు ఈ ప్రాంతంలోని ప్రధాన స్థానిక సమాజంగా పరిగణించబడ్డారు. వారి అసలు మతం యానిమిజం యొక్క ఒక రూపం. నేపాలీ జన సమూహం అనేక కులాలు జాతి సమూహాల సంక్లిష్ట మిశ్రమం. వీరిలో గిరిజన జీవాత్మ సంప్రదాయాలతో అనేక మూలాలు ఉన్నాయి. పట్టణ జనాభా వేగవంతమైన పెరుగుదల, విభిన్న జాతులు కలసికట్టుగా ఉండే జీవన పరిస్థితులు డార్జిలింగ్‌లో వారి చారిత్రక మూలాలకు దూరంగా పరిణామం చెందిన సమకాలిక సంస్కృతులను సృష్టించాయి.
2014 అధ్యయనం ప్రకారం, డార్జిలింగ్ చుట్టుపక్కల ఉన్నతేయాకు తోటలలో కార్మికుల అవసర వత్తిడి 1910 నుండి దాదాపు స్థిరంగా ఉన్నప్పటికీ, టీ తోటలలో నేపాలీ మాట్లాడే కార్మికులు, వారి కుటుంబాల జనాభా ప్రాంతం అంతటా పెరిగింది. అదనపు జనాభాకు ఉద్యోగాలు, గృహాల వెతుకులాటలో డార్జిలింగ్‌కు వలసవెళ్లడంతో, 1980లలో గూర్ఖాలాండ్ ఉద్యమం ద్వారా వారి కారణం సమర్థించబడింది. ఇది గణనీయమైన సంఖ్యలో గూర్ఖాయేతర కుటుంబాలు డార్జిలింగ్‌లో తమ ఇళ్లను వదిలి వెళ్ళేలా చేసింది.
గమనికలు
<references group="lower-alpha" />
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:Pages using multiple image with auto scaled images వర్గం:Articles containing potentially dated statements from 2011 వర్గం:All articles containing potentially dated statements వర్గం:Coordinates on Wikidata
సుద్దలపాలెం
సుద్దలపాలెం, అల్లూరి సీతారామరాజు జిల్లా, కొయ్యూరు మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన కొయ్యూరు నుండి 38 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 41 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 14 ఇళ్లతో, 42 జనాభాతో 144 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 18, ఆడవారి సంఖ్య 24. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 41. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 585648 .పిన్ కోడ్: 531082.
2022 లో చేసిన జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం విశాఖపట్నం జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది.