బౌద్ధ_తత్వశాస్త్రం
టిబెటన్ బౌద్ధ తత్వశాస్త్రం
తరువాత గోరంపా (1429–1489) సాక్య చోక్డెన్ (1428–1507) వంటి సాక్యలు సాక్య వాస్తవిక వ్యతిరేకతను అభివృద్ధి చేసి, రక్షించుకుంటారు, వారు సాక్య పండిత తత్వశాస్త్రం ప్రధాన వ్యాఖ్యాతలు విమర్శకులుగా చూస్తారు. సాక్యా చోక్డెన్ సోమాఖాపా మధ్యమాకా డాల్పోపా షెంటాంగ్ వ్యాఖ్యానాన్ని కూడా విమర్శించాడు. మిడిల్ వే గురించి తన కచ్చితమైన నిర్ధారణలో, చోక్డెన్ సోంగ్ఖాపా అభిప్రాయం చాలా లోగో-సెంట్రిక్ అని విమర్శించాడు భాషకు మించిన అంతిమ వాస్తవికత గురించి సంభావితీకరణలో చిక్కుకున్నాడు. సాక్య చోక్డెన్ తత్వశాస్త్రం యోగాకారా మధ్యమాకా అభిప్రాయాలను పునరుద్దరించటానికి ప్రయత్నించింది, ఈ రెండింటినీ అంతిమ సత్యంపై చెల్లుబాటు అయ్యే పరిపూరకరమైన దృక్పథాలుగా చూసింది. అవాస్తవాలను నిజమని భావించే లోపాన్ని తొలగిస్తున్నట్లు మధ్యమాకను చోక్డెన్ చూస్తాడు యోగాకారా రియాలిటీ తిరస్కరణ తప్పును తొలగిస్తాడు. అదేవిధంగా, షెంటాంగ్ రాంగ్‌టాంగ్ వీక్షణలను సాక్యా చోక్డెన్ పరిపూరకంగా చూస్తారు; రాంగ్టాంగ్ నిరాకరణ అన్ని తప్పుడు అభిప్రాయాలను సంభావిత సరిదిద్దడాన్ని తగ్గించడంలో ప్రభావవంతంగా ఉంటుంది, అయితే ధ్యాన అనుభవాన్ని సాక్షాత్కారాన్ని వివరించడానికి పెంచడానికి షెంటాంగ్ మరింత అనుకూలంగా ఉంటుంది. అందువల్ల, సాక్యా చోక్డెన్ కోసం, అంతిమ వాస్తవికత అదే పరిపూర్ణతను రెండు వేర్వేరు కాని అనుకూలమైన మార్గాల్లో యాక్సెస్ చేయవచ్చు వివరించవచ్చు. జొగ్చెన్ (గ్రేట్ పర్ఫెక్షన్) జొగ్చెన్ తాంత్రిక సాహిత్యం దృక్పథంతో నియింగ్మా పాఠశాల బలంగా ప్రభావితమైంది. లాంగ్చెన్పా (1308–1364) నియింగ్మా పాఠశాల ప్రధాన తత్వవేత్త టిబెటన్ జొగ్చెన్ అభ్యాసం బౌద్ధ తంత్రంపై విస్తృతమైన రచనలు చేశాడు. వీటిలో సెవెన్ ట్రెజర్స్, త్రయం ఆఫ్ నేచురల్ ఈజీ అతని త్రయం ఆఫ్ డిస్పెల్లింగ్ డార్క్నెస్ ఉన్నాయి. లాంగ్చెన్పా రచనలు జొగ్చెన్ తాత్విక అవగాహనను అందిస్తాయి, సూత్రాల వెలుగులో జొగ్చెన్ రక్షణ, అలాగే ఆచరణాత్మక సూచనలు. లాంగ్చెన్పా కొరకు, వాస్తవికత భూమి ప్రకాశవంతమైన స్పష్టత, రిగ్పా బుద్ధ స్వభావం, ఈ భూమి సూత్ర తంత్రాల మధ్య వంతెన. లాంగ్చెన్పా తత్వశాస్త్రం డాల్పోపా నిరంకుశత్వానికి దారితీయకుండా మధ్యమిక పూర్తిగా ప్రతికూల వేదాంతశాస్త్రానికి వ్యతిరేకంగా బుద్ధ ప్రకృతి ఆలోచన సానుకూల అంశాలను స్థాపించడానికి ప్రయత్నించింది. లాంగ్చెన్పా కొరకు, వజ్రయానాలో జొగ్చెన్ తాంత్రిక అభ్యాసానికి ఆధారం "గ్రౌండ్" అనూహ్యమైన బుద్ధ స్వభావం, "బేషరతుగా ఆకస్మికంగా ఉన్న ప్రాధమికంగా ప్రకాశించే వాస్తవికత" ఇది "అన్ని విస్తృతమైన విపరీతాల నుండి ఉచితం". 19వ శతాబ్దంలో రిమో ఉద్యమం (సెక్టారియన్, నిష్పాక్షికంగా) పెరిగింది, ఇది రాజకీయంగా ఆధిపత్యం వహించిన గెలుగ్ పాఠశాల సాక్య, కాగ్యు, నియింగ్మా బాన్ తాత్విక దృక్పథాలపై విమర్శలకు వ్యతిరేకంగా వెనక్కి నెట్టడానికి ప్రయత్నించింది మరింత పరిశీలనాత్మక సార్వత్రిక వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేసింది. పాఠ్య అధ్యయనం. జామియాంగ్ ఖైంట్సే వాంగ్పో (1820-1892) జామ్‌గాన్ కొంగ్‌ట్రాల్ (1813-1899) రిమో స్థాపకులు. టిబెటన్ చరిత్రలో మత వాతావరణం పక్షపాతంగా మారినప్పుడు రిమో ఉద్యమం ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది. ఉద్యమం లక్ష్యం "మధ్యతరగతి వైపుకు నెట్టడం, ఇక్కడ వివిధ సంప్రదాయాల వివిధ అభిప్రాయాలు శైలులు తిరస్కరించబడటం, అట్టడుగు వేయడం  నిషేధించబడటం కంటే వారి వ్యక్తిగత రచనల కోసం ప్రశంసించబడ్డాయి." తాత్వికంగా, జామ్‌గాన్ కాంగ్‌ట్రాల్ షెంటాంగ్‌ను సమర్థించాడు మరొక రిమా పండితుడు జామ్‌గాన్ జు మిఫామ్ గయాట్సో (1846-1912) సోంగ్‌ఖాపాను నియింగ్మా కోణం నుండి విమర్శించాడు. మిఫామ్ మధ్య మార్గం దృక్పథం యూనిటీ (జుంగ్ జగ్) అని వాదించాడు, అనగా అంతిమ కోణం నుండి సెంటిమెంట్ జీవుల బుద్ధుల ద్వంద్వత్వం కూడా కరిగిపోతుంది. మింగ్హామ్ రాంగ్టాంగ్ (స్వీయ శూన్యత) అభిప్రాయాన్ని కూడా ధ్రువీకరించాడు. తరువాతి నియింగ్మా పండితుడు బొట్రుల్ (1894–1959) ప్రధాన టిబెటన్ మధ్యమాకా స్థానాలను షెంటాంగ్ (ఇతర శూన్యత), నియింగ్మా రాంగ్టాంగ్ (స్వీయ శూన్యత) గెలుగ్ బెడెంటాంగ్ (నిజమైన ఉనికి శూన్యత) గా వర్గీకరించారు. వాటి మధ్య ప్రధాన వ్యత్యాసం వారి "నిరాకరణ వస్తువు"; అనధికారిక అనుభవం ఖాళీగా ఉందని, రాంగ్టాంగ్ ఏదైనా సంభావిత సూచనను నిజమైన ఉనికిని తిరస్కరిస్తుంది అని షెంగ్టాంగ్ పేర్కొంది. 14వ దలైలామా కూడా ఈ పరిశీలనాత్మక విధానం ద్వారా ప్రభావితమైంది. అన్ని ప్రధాన టిబెటన్ బౌద్ధ పాఠశాలల నుండి ఉపాధ్యాయుల క్రింద అధ్యయనం చేసిన అతని తాత్విక స్థానం శూన్యతపై విభిన్న దృక్పథాలు పరిపూరకరమైనవి. టియాంటై ఆవిర్భావానికి ముందు చైనాలో ఉన్న బౌద్ధమతం పాఠశాలలు సాధారణంగా భారతదేశం నుండి ప్రత్యక్ష మార్పిడికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయని నమ్ముతారు, వాటి ప్రాథమిక సిద్ధాంతాలకు పద్ధతులకు తక్కువ మార్పులు లేవు. జియా (538–597) చేత స్థాపించబడిన టియాంటాయ్ పాఠశాల, మొట్టమొదటి ప్రత్యేకమైన చైనీస్ బౌద్ధ తాత్విక పాఠశాల. లోటస్ సూత్రంలో బోధించిన ఏకాయనా "ఒక వాహనం" సిద్ధాంతంపై టియాంటై సిద్ధాంతం ఆధారపడింది అన్ని బౌద్ధ బోధనలు గ్రంథాలను సమగ్రంగా కలుపుకొని ఉన్న క్రమానుగత వ్యవస్థలోకి తీసుకురావాలని కోరింది, ఇది లోటస్ సూత్రాన్ని ఈ సోపానక్రమంలో అగ్రస్థానంలో ఉంచింది. టియాంటై మెటాఫిజిక్స్ అనేది ఒక అపూర్వమైన హోలిజం, ఇది ప్రతి దృగ్విషయం, క్షణం సంఘటనను షరతులతో కూడినదిగా, వాస్తవికత ద్వారా వ్యక్తీకరించబడుతుంది. అనుభవంలోని ప్రతి తక్షణం ప్రతి ఇతర ప్రతిబింబం, అందువల్ల, బాధ, మోక్షం, మంచి, చెడు, బుద్ధుడి, దుర్మార్గం, అన్నీ ఒకదానికొకటి "స్వాభావికంగా" ఉంటాయి. స్పృహ ప్రతి క్షణం కేవలం సంపూర్ణమైనది అనంతమైన అశాశ్వతమైనది స్వీయ ప్రతిబింబించేది. అలెగ్జాండర్ పశ్చిమ భారతదేశాన్ని జయించడంపై అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ కోర్టులో భాగంగా గ్రీకు తత్వవేత్త పిర్రో 18 నెలలు భారతదేశంలో గడిపాడు, ఇక్కడ జిమ్నోసోఫిస్టులతో అతని పరిచయం అతని తత్వాన్ని సృష్టించడానికి కారణమైందని పురాతన జీవిత చరిత్ర రచయితలు చెబుతున్నారు. నాగార్జున తత్వశాస్త్రం పిర్రోనిజం మధ్య అధిక సారూప్యత ఉన్నందున, ముఖ్యంగా సెక్స్టస్ ఎంపైరికస్ మనుగడలో ఉన్న రచనలు థామస్ మెక్‌విల్లె, నాగార్జున భారతదేశంలోకి దిగుమతి చేసుకున్న గ్రీకు పైరోనిస్ట్ గ్రంథాల ద్వారా ప్రభావితమైందని అనుమానిస్తున్నారు. స్వభావ అనేది ఒక విధమైన సారాంశం, ఇది పూర్తిగా స్వతంత్ర సారాంశం కానప్పటికీ, అన్ని ధర్మాలు కారణపరంగా ఆధారపడతాయని చెప్పబడింది. ఈ వాస్తవికతను కాలక్రమేణా విస్తరించింది, కాలానికి సంబంధించి ఒక రకమైన శాశ్వతత్వాన్ని సమర్థవంతంగా ప్రతిపాదించింది.