cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
పంజా (సినిమా)
కథ
ఏనాటికైనా తను చిన్నప్పుడు కోల్పోయిన ప్రేమను పొందాలని కోరుకునే జైకి ఛోటూ (ఆలీ), జాహ్నవి (అంజలీ లవానియా) స్నేహితులు. జాహ్నవి జైని ప్రేమించినా జై తన ప్రేమని ఎప్పుడూ అంగీకరించడు. జై, ఛోటూ కలిసి ఒక నర్సరీని నడుపుతుంటారు. ఆ నర్సరీని అందంగా తీర్చిదిద్దేందుకు ఒక వ్యక్తి సహాయం కావాలని దినపత్రికలో ప్రకటన వేయిస్తారు. దానికి వ్యవసాయశాస్త్ర స్టూడెంట్, పర్యావరణవేత్తైన సంధ్య (సారా జేన్ డియాస్) వారిని కలుస్తుంది. మొక్కలు పెంచడం అనే పనిపై గల అభిమానం వల్ల తను జై నుంచి జీతం తీసుకోదు. అనతికాలంలో వీరిద్దరూ ప్రేమలో పడతారు. అప్పటికే భగవాన్ కొడుకు మున్నా (అడవి శేష్) విదేశాల నుంచి కలకత్తాకి వచ్చాడు. మున్నా ఒక సాడిస్ట్. మనుషుల విలువ, జాలి తెలియని దుర్మార్గుడు. జాహ్నవిపై మోజు పడ్డ మున్నా తనని ఎన్ని సార్లు కలవాలని ప్రయత్నించినా జాహ్నవి తనని దూరం పెడుతుంటుంది. మున్నాలోని కౄరస్వభావం వల్ల భగవాన్ దగ్గర విశ్వాసంగా పనిచేస్తూ తన రహస్యాలన్నీ తెలిసిన సభాపతి (పరుచూరి వెంకటేశ్వరరావు) కులకర్ణి పక్షాన చేరుతాడు. జై కులకర్ణి ఇంటికి వెళ్ళి విషయం తెలుసుకుంటాడు. అప్పటిదాకా కులకర్ణి తమ్ముడు సంపత్ (సంపత్ రాజ్) కొడుకుని జై భగవాన్ ఇంట్లో దాస్తాడు. మున్నాకి సంపత్ కొడుకుకీ జరిగిన ఘర్షణలో సంపత్ కొడుకుని చంపి జాహ్నవి జైని ప్రేమిస్తోందని తెలుసుకుంటాడు.
సంపత్ కొడుకు చనిపోయిన విషయం కులకర్ణికి తెలిసేలోపు జై అక్కడి నుంచి ఎంతో కష్టపడి తప్పించుకుంటాడు. తన ఇంటికి వెళ్ళాక అక్కడ మున్నా జాహ్నవిని అత్యంత కిరాతకంగా చంపడం చూసి ఆగ్రహంతో జై మున్నాని కొట్టి పైనుంచి కిందకి పడేలా తంతాడు. కింద గురు వెళ్తున్న కారుపై మున్నా శవం పడుతుంది. గురు వల్ల విషయం తెలుసుకున్న భగవాన్ తన మనుషులని పంపి జైని చంపమంటాడు. భగవాన్ దగ్గరికెళ్ళి నిజం చెప్పాలని బయలుదేరిన జై భగవాన్ మనుషులతో పోరాడి తనకు కలకత్తాలో దారులన్నీ మూసుకుపోయాయని తెలుసుకుని తన కారుని నర్సరీ దగ్గర వదిలేసి ఛోటూకి డబ్బులిచ్చి ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపొమ్మంటాడు. సంధ్య తన సొంత ఊరైన పలాస వెళ్ళిందని తెలుసుకుని జై అక్కడికి వెళ్తాడు. సంధ్య ఇంటికి చేరుకున్న జై అక్కడ సంధ్య అన్న అశోక్ (సుబ్బరాజు), కాబోయే వదిన లక్ష్మి (ఝాన్సి), సంధ్య బామ్మ (కిశోరి భల్లాల్)ని కలుస్తాడు. పోలీస్ అయిన అశోక్ ఒకపక్క తమ ఊరిలో తిరుగుతున్న ప్రమాదకరమైన హంతకుడు సాంబశివుడిని ఎలా పట్టుకోవాలని ఆలోచిస్తుంటే తన గతాన్ని మర్చిపోయే ప్రయత్నం చేస్తూ సంధ్యకి తన ప్రేమ విషయం చెప్పాలనుకున్న జై ఆ ఊరిలో మరో పోలీస్ పాపారాయుడు (బ్రహ్మానందం)ని వాడుకుంటే సాంబశివుడి అడ్డాని కనుక్కోవచ్చనుకుంటాడు.
ఆ రాత్రి పాపారాయుడిని పూర్తిగా తాగించి తన నోటి వెంట సాంబశివుడు ఉన్న చోటిని తెలుసుకుంటాడు. అక్కడికెళ్ళి సాంబశివుడిని చంపి పాపారాయుడు సాంబశివుడిని చంపాడని మరుసటి ఉదయం అతన్ని, ఊరివాళ్ళనీ నమ్మిస్తాడు. ఈ లోపు భగవాన్ చాందిని అనే డాన్సర్ ద్వారా ఛోటూని తన ఇంటికి రప్పించి అతన్ని, చాందినిని కిరాతకంగా చంపేస్తారు. సంధ్య ఫొటో చూసి భగవాన్ తనని ఇక్కడికి తీసుకురమ్మని గురుకి చెప్తే అతను సంపత్ దగ్గరికి వెళ్ళి అక్కడే ఉన్న జైని చంపమంటాడు. నిజమంతా సంధ్య ముందు ఒప్పుకుని తన మనసును గెలిచిన జై సంపత్ నుంచి తప్పించుకుని అతన్నీ, అతని మనుషులని అశోక్ సహాయంతో చంపేస్తాడు. కలకత్తాకి వెళ్ళి తన నర్సరీలో దాచిన మారణాయుధాలు తీసుకుని కులకర్ణి ఇంటికి వెళ్తాడు జై. అక్కడ కులకర్ణి ద్వారా గురుయే జై చావుకు కుట్ర పన్నాడని తెలుసుకుని కులకర్ణిని చంపేస్తాడు. గురు ద్వారా సంధ్య భగవాన్ దగ్గరుందని తెలుసుకుని జై గురుని కూడా చంపేస్తాడు. చివరికి భగవాన్ ఇంటికి వెళ్ళిన జై అంతర్గత సంఘర్షణలో సంధ్యను కాపాడటానికి భగవాన్ని చంపి సంధ్యను తీసుకుని పలాస వెళ్ళిపోతాడు.
మూలాలు
వర్గం:బ్రహ్మానందం నటించిన సినిమాలు
మోహినీ భస్మాసుర (1938 సినిమా)
మోహిని భస్మాసుర 1938లో విడుదలైన తెలుగు చలనచిత్రం. సి.పుల్లయ్య దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో ఏ.వి.సుబ్బారావు, తుంగల చలపతిరావు, డి.రామమూర్తి, ఆర్.వెంకట్రామయ్య, పుష్పవల్లి, దాసరి కోటిరత్నం, నగరాజకుమారి, ఎం.రామచంద్రమూర్తి, బి.కామేశ్వరరావు, డి.సుభద్ర, టి.అన్నపూర్ణ నటించారు.
బయటి లింకులు
వర్గం:తెలుగు పౌరాణిక చిత్రాలు వర్గం:మహాభాగవతం ఆధారంగా నిర్మించబడిన సినిమాలు
రవళ్ళ ఏరుగుంటపాలెం
రవళ్ళ ఏరుగుంటపాలెం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, శ్రీ పొట్టి శ్రీరాములు నెల్లూరు జిల్లా, పొదలకూరు మండలం లోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన పొదలకూరు నుండి 10 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన నెల్లూరు నుండి 40 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 229 ఇళ్లతో, 846 జనాభాతో 442 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 431, ఆడవారి సంఖ్య 415. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 180 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 67. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 592056. పిన్ కోడ్: 524345.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి పొదలకూరులోను, మాధ్యమిక పాఠశాల మొగల్లూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పొదలకూరులోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల నెల్లూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ నెల్లూరులో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల పొదలకూరులోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు నెల్లూరులోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. ట్రాక్టరు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
రవళ్ళ ఏరుగుంటపాలెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
రవళ్ళ ఏరుగుంటపాలెంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
రవళ్ళ ఏరుగుంటపాలెంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మినుము
రాయవరం (గూడూరు)
రాయవరం, కృష్ణా జిల్లా, గూడూరు మండలానికి చెందిన గ్రామం.ఇది మండల కేంద్రమైన గూడూరు నుండి 12 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మచిలీపట్నం నుండి 15 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 776 ఇళ్లతో, 2633 జనాభాతో 475 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1310, ఆడవారి సంఖ్య 1323. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 209 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 27. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 589665.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి గూడూరులో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల మచిలీపట్నంలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల విజయవాడలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు మచిలీపట్నంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం మచిలీపట్నంలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయవాడ లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
రాయవరంలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో2 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు ఇద్దరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
రాయవరంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
రాయవరంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
రాయవరంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
చేనేత దుస్తులు
గ్రామ పంచాయతీ
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి నిర్వహించిన ఎన్నికలలో తమ్మిశెట్టి వరలక్ష్మి సర్పంచిగా ఎన్నికైనాడు. [5]
శివాలయం
స్థానికంగా ఉన్న పురాతన శివాలయం శిథిలమవడంతో, దాని స్థానంలో, గ్రామస్థుల, దాతల సహకారంతో, కొత్త ఆలయం నిర్మించుచున్నారు. [1]
శ్రీ రామాలయం
పునర్నిర్మింఛిన ఈ ఆలయంలో, 15,మార్చ్-29వ తేదీ ఆదివారం నాడు, వేద పండితుల ఆధ్వర్యంలో విగ్రహ ప్రతిష్ఠ నిర్వహించెదరు. అనంతరం భక్తులకు అన్నదానం నిర్వహించెదరు. [3]
గ్రామంలో ప్రధాన వృత్తులు
వ్యవసాయం
గణాంకాలు
201 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1450 ఇళ్లతో, 2937 జనాభాతో 475 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1487, ఆడవారి సంఖ్య 1450.
వెలుపలి లింకులు
[1] ఈనాడు కృష్ణా; 2014,అక్టోబరు-27; 9వపేజీ. [2] ఈనాడు కృష్ణా; 2014,నవంబరు-9; 4వపేజీ. [3] ఈనాడు కృష్ణా; 2015,మార్చ్-29; 5వపేజీ. [4] ఈనాడు కృష్ణా; 2015,మే-12; 4వపేజీ.
బండమాధరం
బండమాధరం, తెలంగాణ రాష్ట్రం, మేడ్చల్ జిల్లా, మేడ్చల్ మండలంలోని గ్రామం.
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 309 ఇళ్లతో, 1338 జనాభాతో 425 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 678, ఆడవారి సంఖ్య 660. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 77 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 98. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 574083
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది.ఇక్కడ ఒక మండల పరిషత్ ప్రాథమిక ఉన్నత పాఠశాల ఉంది.సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల మేడ్చల్లోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల శ్రీరంగవరంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల శ్రీరంగవరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల మేడ్చల్లోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల కండ్లకోయలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల ఘన్పూర్లోను, పాలీటెక్నిక్‌ హైదరాబాదులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల మేడ్చల్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల మేడ్చల్లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు హైదరాబాదులోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
ఫిబ్రవరి 11
ఫిబ్రవరి 11, గ్రెగొరియన్‌ క్యాలెండర్‌ ప్రకారము సంవత్సరములో 42వ రోజు. సంవత్సరాంతమునకు ఇంకా 323 రోజులు (లీపు సంవత్సరములో 324 రోజులు) మిగిలినవి.
నన్నారి షర్బత్
నన్నారి షర్బత్  ఒక శీతల పానీయము. ఇది రాయలసీమలో ఎక్కువగా లబిస్తుంది.
బండమాధరం
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
కుతుబుల్లాపూర్ పట్టణం ఇక్కడికి సమీపములోని పట్టణం, ఇక్కడికి 24 కి.మీ. దూరములో ఉంది. ఇక్కడికి సమీపములోని రైల్వే స్టేషనులు డబిల్ పుర రైల్వే స్టేషను, మేడ్చల్ రైల్వే స్టేషనులు. ప్రధాన రైల్వే స్టేషను అయిన సికిందారాబాద్ రైల్వే స్టేషను ఇక్కడికి 29 కి.మీ. దూరములో ఉంది. ఈ ప్రాంతాలన్నిటికి రోడ్డు సౌకర్యముండి, బస్సుల వసతి ఉంది.
ఫిబ్రవరి 11
మూలాలు
వర్గం:ఫిబ్రవరి వర్గం:తేదీలు
బండమాధరం
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
నన్నారి షర్బత్
తయారీ
ఈ షర్బత్ తయారీకి ముడి పదార్థం [సుగంధి పాల చెట్టు వేరు] నుండి లభిస్తుంది. రాయలసీమలో ఎక్కువగా లభించే వనమూలికలలో వట్టివేరు ఒకటి.రాయలసీమలో ఎక్కువగా పెరిగే వనమూలికల చెట్లలో సుగంధిపాల చెట్టు ఒకటి.ఈ సుగంధి పాల చెట్టు వేర్లు ఒక తీగలాగా చెట్టు మొదట్లో పెరిగి భూమిలోకి వెళతాయి.ఈ వేర్లు ఆరోగ్యానికి చాలా మంచివని అయుర్వేదం చెప్తోంది.శరీర ఉష్ణోగ్రతను తగ్గించేందుకు పండ్లు,చెట్టు వేర్లు కూడా ఉపయోగపడతాయి.అలా ఉపయోగపడే వేర్లున్న చెట్టు సుగంధపాల .కడప జిల్లాలోని బద్వేలు, రాజంపేట, సిద్ధవటం మొదలైన ప్రాంతాలలో ఈ సుగంధపాల చెట్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
బండమాధరం
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
జాతీయ రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
నన్నారి షర్బత్
బయటి లంకెలు
వర్గం:శీతల పానీయాలు వర్గం:రాయలసీమ వంటకాలు వర్గం:పానీయాలు
బండమాధరం
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 5 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
బండమాధారంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
బండమాధారంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
బండమాధారంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, పండ్లు, కూరగాయలు
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
ఇటుకలు
కుంకుమపువ్వు కుటుంబము
ఈ కుటుంబము మొక్కలు శీతల దేసములో గాని పెరుగ లేవు. ఇవి మనదేశములో అంతగా లేవు. వీనిలోనన్నియు గుల్మములే గాని పెద్ద చెటేలు లేవు. పుష్ప నిచోళములో ఆరురేకులుండును. కింజల్కములు మూడును పుష్స్ప నిచోళ ములైనను అండాశయము నైనను అంటి యుండును. అండాశయము ఉచ్చము. మూడు గదులు గలవు. కీలము ఒకటి కీలాగ్రములు మూడు.
మనదేశములో ఈ కుటుంబము లోని మొక్కలలో నుపయోగమైనది కుంకుమ పువ్వు మొక్కయె. ఇది చిరకలము నుండి మనదేశమున ఉంది. దీనిని ఔషధములో వాడుచున్నారు గాని కొందరంతగా బనిచేయదందురు.దీని దుంపలను ముక్కలు గోసి వానిని నాటి పైరు చేసెదరు. వీనిని మళ్లో నాటక పూర్వము చేలలో నీరు బోయక ఎండ గట్టుదురు. మొక్కలు పెరిగిన తరువాత అప్పుడప్పుడు నీరు పెట్టుట తప్ప వానికై అంతగా పాటు పడ నక్కరలేదు. ఇది పదునాలుగేండ్ల వరకు బ్రతుకును. వీని పుష్పములు మిక్కిలి అందముగాను పరిమెళముగాను నుండును. వీని నుండియే కుంకుమ పువ్వు చేసెదరు. పువ్వులను గోసి ఎండ బెట్టి పువ్వులలో నుండు మధ్య కాడలను (కీలములను) త్రుంపి వేరు చేసెదరు. ఇదియే మేలైన కుంకుమ పువ్వు. దీని వెల తులము రూపాయిన్నర... రెండు రూపాయలవరకు వుండును. ఈ కాడలపై నున్న తలలు వీని కంటే కొంచెము తక్కువరకము తరువాత పువ్వులను చిన్న కర్రతో గొట్టి నీళ్ళలో వేసెదరు. రేకులు పైకి తేలును. అడుగునకు దిగు వానిని పోగు చేసి మరల బాది నీళ్ళలో వేయుదురు. ఈ ప్రకారము మూడు మాట్లు చేయుదురు గాని అంతకంతకు తక్కువ రకము వచ్చును. దీని సువాసనకై తాంబూలమునందు పిండి వంటల యందు వాడు చున్నాము. దీనిని ఔషధములలో కూడా వాడుదురు. రాజులును మిక్కిలి ధనవంతులు దీనితో బొట్టు పెట్టు కొనుదురు. బహుశ దీని బట్టియే సాధారణముగా బొట్టు పెట్టుకొను దానికి కుంకుమ అని పేరు వచ్చి యుండును గాని కుంకుమ పువ్వు దీనియందణు మాత్రము లేదు. ఒక్కొక్కప్పుడు కుంకుమ పువ్వులో కుసుంబ పువ్వును గలిపి దగాచేయుదురు. కాని కుసుంబ పువ్వునకు కూడా మంచి వాసన గలదు.
మూలం
https://te.wikisource.org/w/index.php?title=%E0%B0%AA%E0%B1%81%E0%B0%9F:VrukshaSastramu.djvu/429&action=edit
వర్గం:వృక్ష కుటుంబాలు
గుర్ల తమ్మరాజుపేట
గుర్ల తమ్మరాజుపేట,ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, విజయనగరం జిల్లా, మెంటాడ మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన మెంటాడ నుండి 3 కి.మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన విజయనగరం నుండి 33 కి.మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 810 ఇళ్లతో, 3235 జనాభాతో 624 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1601, ఆడవారి సంఖ్య 1634. షెడ్యూల్డ్ కులాల జనాభా 212 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల జనాభా 323. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 582726 .పిన్ కోడ్: 535580.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు నాలుగు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి మెంటాడలో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల గజపతినగరంలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల విజయనగరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లిమర్లలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు విజయనగరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల గజపతినగరంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం మెంటాడలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయనగరం లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
గుర్ల తమ్మరాజుపేటలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. పారామెడికల్ సిబ్బంది ఒకరు ఉన్నారు.సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
బావుల నీరు గ్రామంలో అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
గుర్ల తమ్మరాజుపేటలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
గుర్ల తమ్మరాజుపేటలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
గాలికి ఉండే పీడనాలు
గాలికి మూడు రకాల పీడనాలు ఉన్నాయి. 1.ఊర్ధ్వ ముఖ పీడనం 2.అధోః ముఖ పీడనం 3.పార్శ్వ ముఖ పీడనం.
గాలికి ఉండే పీడనాల ద్వారా అనేక బోరు బావులలోని నీరు ఒక మోటారు ద్వారా వెలుపలికి రప్పించడం
భారతదేశంలో చాలా ప్రాంతాలలో బోర్లు వేసినప్పుడు ఒక ఇంచ్ నీరు పడుతుంది. రైతులు వాటిని పూడ్చి వేయడం లేక మరికొన్ని బోర్లు వేసి వాటికి మరికొన్ని మోటార్లు బిగించి వ్యవసాయం సాగు చేస్తున్నారు. ఈ ఒక ఇంచ్ నీరు పడిన బోరు బావులకు మూడు ఇంచ్ నీరు తోడగల శక్తి కలిగిన మోటార్లను బిగిస్తున్నారు. ఈ విధంగా మూడు ఇంచ్ నీరు కోసం మూడు మోటార్లును బిగించి విలువైన విద్యుత్ ను ఖర్చు చేయడం జరుగుతుంది. విద్యుత్ ఖర్చు లేకుండా గాలికి ఉండే ఊర్ధ్వ, అధోః పీడనాల ద్వారా ఒక బోరు లోని నీరు మరొక బోరు బావిలోనికి రంపించి ఒకే మోటారు ద్వారా రెండు బోరు బావులలోని నీరు తోడేందుకు ఒక ప్రయోగాన్ని రూపొందించడం జరిగింది.
గాలికి ఉండే పీడనాల ద్వారా వాటర్ మ్యాజిక్
ఒక మంచి నీరు తాగే గాజు గ్లాసు తీసుకొని దానికి నీరును నింపి దానిపై గ్రీటింగ్ కార్డ్ వంటి దళసరి కాగితంను ఉంచి కాగితమునకు చేయి అడ్డు పెట్టి నీరు కింద పడకుండా తలకిందులుగా తిప్పిన తరువాత చేయి తీసినప్పటికి నీరు కింద పడదు. ఈ విధంగా నీరు కింద పడకపోవడానికి కారణం గాలికి ఉండే ఊర్ధ్వ పీడన శక్తి.
ఇవి కూడా చూడండి
వర్గం:భౌతిక శాస్త్రం వర్గం:పీడనం
రెంటూరి రంగరాజు
రెంటూరి రంగరాజు.17 వ శతాబ్ది ప్రథమార్ధానికి చెందిన ప్రముఖ తెలుగు కవి. ఆరువేల నియోగి బ్రాహ్మణుడు. అపస్తంబ సూత్రుడు. శ్రీవత్స గోత్రుడు. చినగంగనామాత్య పుత్రుడు. ఇతను మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలో గద్వాల సంస్థానానికి ముందు వెలుగొందిన బోరవెల్లి సంస్థానానికి చెందిన కవి. శ్రీరంగదేశికుల శిష్యుడనని కవి ప్రకటించుకున్నాడు. అద్దంకి సింగరాచార్యులు శిష్యుడన్న మరో వాదన కూడా ఉంది. కామేశ్వర చరిత్రం అను ద్విపద కావ్యాన్ని రాసిన రేటూరి భావనామాత్యుడు ఇతని పినతండ్రి కుమారుడు.
ఇంటిపేరు - వాదాలు
రంగరాజు ఇంటి పేరు రెంటూరి అని, రేటూరి అని రెండు రకాలుగా సాహితీ చరిత్రకారులు వాడుతున్నారు. రెంటూరి వారని భానుమతీ పరిణయం ముద్రిత పత్రిలో ఉండినా, ఇది లేఖన ప్రమాదమని, మద్రాసు ప్రాచ్యలిఖిత పుస్తక భాండాగారంలో ఉన్న భానుమతీ పరిణయం తాళపత్ర ప్రతిలో రేటూరి అనే ఉందని చాగంటి శేషయ్య పేర్కొన్నారు. అంతేకాకుండా ఇతను గుంటూరు జిల్లా బాపట్ల (తాలుకాలోని)కు ఉత్తరాన ఎనిమిది మైళ్ళ దూరాన ఉన్న రేటూరు వారై ఉండవచ్చునని కూడా చాగంటి శేషయ్య పేర్కొన్నారు.
రచనలు
ఇతను 'భానుమతీ పరిణయం ' అను గ్రంథాన్ని రచించాడు. ఇది నాలుగు ఆశ్వాసాల గ్రంథం. ఈ గ్రంథాన్ని కవి వేంకటగిరి ప్రభువగు వెలగోటి రాయభూపాలునకు అంకితం ఇచ్చాడు. ఇతను ' దేవకీనందన శతకం ' అను పేర కొన్ని వందల పద్యములు రచించినట్లు అప్పకవీయం మూడవ ఆశ్వాసంలోని 23 వ పద్యము వలన తెలుయుచున్నది. కాని ఈ శతకం అలభ్యం. కృతిపతి తన్ను గూర్చి పలికినట్టుగా కవి తన శక్తిసామర్ధ్యాదులను భానుమతీ పరిణయమునం దిట్లు తెలుపుకొన్నాడు - సీ. వ్యస్తాక్షరీధుర్యవిస్తీర్ణభావంబు క్రముకసంఖ్యాఖ్యానకౌశలంబు నారోహణావరోహణలేఖనప్రౌఢి యగ్రపద్యగ్రహణాభిరక్తి యనవలోకితశారికాభిఖేలనరీతి వరసమస్యాపూర్తివైభవంబు సముదగ్రవీక్షితచతురంగబలకేళికావిలాసము నేకకాలముననె
యలర బ్రకటింపనేర్తు పష్టావధాన కలితశత లేఖినీపద్యగద్యశక్తి సాటిమీరితి వాంధ్రకర్ణాటచోళ రాజసభలను రెంటూరి రంగనార్య.
గోలకొండ మహమ్మదీయులను, కొండవీడు వినుకొండప్రభువులను జయించి 1579 సంవత్సరమునందు విజయనగరరాజుల పక్షమున బోరాడి విపక్షరాజబృందము నోడించిన కస్తురి రంగనాయనికి కృతిపతియైన రాయభూపతి పెదతండ్రి మనుమడు. భానుమతీ పరిణయము కృతినందునప్పటికి రాయనృపాలునికి యుక్తవయస్సువచ్చిన కొడుకు లుండుటచేత గ్రంథరచన చేసిన కాలము 1620వ సంవత్సరప్రాంతమని చెప్పవచ్చును.
చ. అనుపమభద్రలీల వెలమాన్వయవార్థి బ్రతాపలక్ష్మితో నెనసినరాయశౌరి జగదేకవదాన్యశిఖావతంస మౌ ననుచు నుతించుటేమియరు దావిభు డిచ్చినభూరిసంపదన్ ధనదులు రాజులున్ ఘనులు దా రగుచు న్నిఖిలార్థు లుండగన్.
ఇత్యాది పద్యములతో గవి కృతిపతిని బహువిధముల వర్ణించి యున్నాడు.
రచనా శైలి
ఉ. తీరినజాతినీలములతిన్నెలపై బ్రతిబింబితంబులౌ తారకసౌధమౌక్తికవితానము లొప్పగ జూచి బాలికల్ చారుమృగీమదం బలది చక్కనికప్రపుమ్రుగ్గు లిప్పు డి చ్చో రచియించినామనుచు సూటిగ నాత్మ దలంతు రప్పురిన్. ఆ. 1.
చ. సుమముల వ్రాలివ్రాలి పరిశుద్ధవసంతకళా ప్తమత్తరం గములను దేలితేలి యతికాంతసుధామధురోల్లసన్మరం దము చవి గ్రోలిక్రోలి నవదక్షిణగంథవహానుకూలసం భ్రమమున సోలిసోలి మదబంభరము ల్విహరించు వామనిన్. ఆ. 2.
చ. అలరె జకోరముల్ ప్రియతరాబ్జముఖీమణిదృక్చకోరముల్ కలగె సరోజముల్ మదనకంపితపాంథమనస్సరోజముల్ తొలగెను భీతి జక్రములు ధూర్తగుణోజ్జ్వలజారచక్రముల్ నలినవిరోధినూత్నకిరణంబులు కొన్ని దివిం దలిర్పగన్. ఆ. 3.
మూలాలు
వర్గం:మహబూబ్ నగర్ జిల్లా ప్రాచీన కవులు వర్గం:మహబూబ్ నగర్ జిల్లా కవులు వర్గం:తెలుగు కవులు
మోహినీ శపధం
మోహినీ శపదం 1986 ఫిబ్రవరి 21న విడుదలైన తెలుగు సినిమా. విఠల్ ప్రొడక్షన్స్ పతాకం కింద ఈ చిత్రాన్ని బి.విఠలాచార్య  తన స్వీయ దర్శకత్వంలో నిర్మించాడు. నరసింహరాజు, అహల్య, శ్యామల గౌరి లు ప్రధాన తారాగణంగా నటించిన ఈ సినిమాకు పార్థసారధి సంగీతాన్నందించాడు.
షీలా కె రామశేష
షీలా కె రామశేష 5 సంవత్సరాల వయసులో ఉన్నప్పుడు వారి కుటుంబం కర్ణాటక రాష్ట్రానికి తరలివెళ్ళింది. ఆమె స్కూలు విద్యాభ్యాసం 10 వైవిధ్యమైన పట్టణాలలో కొనసాగింది. ఆమె పలు వైవిధ్యమైన మాధ్యమాలలో విద్యను అభ్యసించింది. విజ్ఞాన శాస్త్రము, మాథ్స్ చదవడానికి భాషలు ఆటంకం కావు. ఈ రెండు సబ్జెక్ట్లలో షీలా కె రామశేషకున్న ప్రఙవలన పలు టీచర్లకు ఆమె అభిమాన విద్యార్థిని అయింది. ఇది ఆమెను కాలేజీలో ఫిజిక్స్, కెమెస్ట్రీ, మాథ్స్ ఎంచుకోవడానికి కారణమైంది. ఎం.ఎస్.సి చదేసమయంలో ఆమె సెమినార్ టపిక్‌గా " ఎలెక్ట్రికల్ డబుల్ లేయర్స్ "ను ప్రధానాంశంగా ఎంచుకున్నది. దానిని గురించి అధ్యయనం చేయడానికి " ఇండియన్ ఇంస్టిట్యూట్ ఆఫ్ విజ్ఞాన శాస్త్రము " గ్రంథాలయానికి వెళ్ళింది. ఆ సమయంలో ఆమె ఐ.ఐ.ఎస్.సి రీసెర్చ్ స్కాలర్లతో అనేక మార్లు చర్చలు జరిపింది. రీసెర్చ్ వాతావరణం అంకితభావంతో వారు పనిచేయడం ఆమె మీద విపరీతంగా ప్రభావం చూపెట్టాయి. ఆమెకు సహజంగా ఉన్న ఆసక్తికి ఈ చర్చలు మరింత బలాన్ని ఇచ్చాయి. ఆమెకు రీసెర్చ్ చేయాలన్న తపనను గ్రహించి వారి కుటుంబం ఆమెను ప్రోత్సహించింది.
రీసెర్చ్
షీలా కె రామశేష ఐ.ఐ.ఎస్.సిలో రీసెర్చ్ చేయడానికి చేరింది. పి.హె.డిలో ఆమె థిసీస్ కొరకు " మాగ్నటిక్ అండ్ ఎలెక్ట్రికల్ ప్రాపర్టీస్ ఆఫ్ పర్వోస్కిట్ బేస్డ్ సెరామిక్స్"ను ప్రధానాంశంగా ఎంచుకున్నది. ఇక్కడే ఆమె రామశేషను కలుసుకుని వివాహం చేసుకున్నది. రీసెర్చ్ తర్వాత ఆమె తన భర్త సలహా ఇచ్చినట్లు పోస్ట్ డాక్టొరల్ పొజిషన్ కొరకు ప్రయత్నించాలా లేక భర్తకు ఫెలోషిప్ లభించిన ప్రదేశానికి వెళ్ళాలా అన్న సందిగ్ధంలో పడింది. అయినప్పటికీ తనకు లభించిన పోస్ట్ డాక్టొరల్ పొజిషన్ వదులుకుని భర్తతో వెళ్ళడానికి నిశ్చయించుకున్నది. ఎందుకంటే వివాహం అయిన తరువాత భార్యాభర్తలు ఒకటిగా నివసించడం ధర్మమని ఆమె భావించింది.
వివాహం
గృహిణిగా స్థిరపడిన తరువాత షీలా కె రామశేషకు కెమెస్ట్రీలో పనిచేసే అవకాశం లభించింది. భారతదేశం తిరిగి వచ్చే వరకు ఆమె ఆపనిని కొనసాగించింది. సరికొత్త రంగంలో పనిచేసిన అనుభవం ఆమెకు పోస్ట్ డాక్టొరల్ పొజిషన్ అవకాశాలను వెదకడానికి సహకరించింది. ఆమెకు " యూనివర్శిటీ ఆఫ్ ఆక్స్‌ఫర్డ్, లూసియానా స్టేట్ యూనివర్శిటీ, ప్రింస్టన్ యూనివర్శిటీ వంటి ప్రఖ్యాత యూనివర్శిటీలలో పనిచేయడానికి అవకాశం లభించింది. ఆమె విజ్ఞాన శాస్త్రము ఆకర్షణీయంగా రీసెర్చ్ వరకూ రావడం తరువాత అంకితభావంతో పనిచేడమెలాగో నేర్చుకుంది. ఈ యూనివర్శిటీలలో శక్తివంతంగా పనిచేసే అవకాశం ఆమెను ఎంతగానో ఆనందపరచింది. ఆ సమయంలోనే ఆమె కుమార్తెకు జన్మనిచ్చింది. ఆ తరువాత వారి వివాహజీవితం మరింత సంతోషప్రదంగా సాగిందని ఆమె తెలిపింది.
.
భారతదేశం తిరిగి రాక
1984లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన తరువాత వారికి అవకాశాలు తక్కువగా ఉన్నాయి. తరువాత ఆమె రీసెర్చ్ అవకాశాలు లేని అండర్ గ్రాడ్యుయేట్ కాలేజిలో టీచింగ్ చేసింది. ఆ తరువాత వరుసగా తత్కాలిక ఫెలోషిప్స్ అందుకున్నది. ఆమె రెగ్యులర్ రీసెర్చ్ చేయాలని అభిలషించింది. కుటుంబం గురించి మరిచిపోయి రీసెర్చిలో మునిగిపోవాలని అభిలషించింది. తన కుటుంబ మద్దతుతో రీసెర్చ్ కొనసాగించాలనికోరుకుంది. తతువాత ఆమె నేషనల్ ఎయిరోపేస్ లాబరేటరీలో యు.జి.సి పొజిషన్ తీసుకుంది. ఇది ఆమె జీవితంలో కొంత కష్టమైన నిర్ణయంగా మారింది. ఉదయం 7.30 కు ఇంటి నుండి పసిబిడ్డను వదిలి పోయి తిరిగి సాయంకాలం 6.30కి ఇంటికి చేరడం కొంత మనస్థాపం కలిగించింది.
తిరిగి రీసెర్చ్ కొనసాగింపు
కుటుంబబాధ్యతల నడుమ షీలా కె రామశేష ఒక స్వతంత్రమైన మరుయు నిర్మాణాత్మకమైన రీసెర్చ్ కార్యక్రమం చేపట్టింది. ఆ రీసెర్చ్ 13 సంవత్సరాలకాలం కొనసాగింది. ప్రారంభకాలంలో ఎలెక్ట్రికల్ ప్రాపర్టీస్ ఆఫ్ సెరామిక్స్ అండర్ ప్రెషర్ గురించి పరిశోధన చేసింది. తరువాత ఆమె స్వతంత్ర పరిశోధనా బృందాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుని పరిశోధనలు కొనసాగించింది. ఆమె తయాతుచేసిన బృందంలో పి.హెచ్‌డి, ఎం.టెక్, బి.టెక్ విద్యార్థులతో కలసి పనిచేసింది.
బెంగుళూరు
బెంగుళూరులో జి.ఇ సంస్థ అర్.డి ఆపరేషంస్ ప్రారంభించగానే షీలా కె రామశేషకు అక్కడ పెన్‌షన్, ఉద్యోగ బధ్రతతో పనిచేసే అవకాశంలభించింది. ఆమె స్నేహితులు ఆమెను నిరుత్సాహపరుస్తున్నా ఆమె జి.ఇ జాన్ ఎఫ్ వాచ్ టెక్నాలజీ సెంటర్ (జి.ఇ-జె.ఎఫ్.డబ్ల్యూ.టి.సి) లో పనిచేయడామికి అభ్యర్థించింది. ఆమె ఉత్సాహంగా పనిచేయడం ఆరంభించింది. ఆక్సైడ్ ఫ్యూయల్ సెల్స్ (ఎస్.ఒ.ఎఫ్.సి) ప్రోగ్రాం కో ఆర్డినేటర్‌గా పనిచేయడం మొదలుపెట్టింది. అది ఆమెకు పూర్తిగా సరికొత్త రంగం. ఆమె తిరిగి విద్యార్ద్జినిగా మారి గ్రంథాలయంలో పుస్తకాలను అధ్యయనం చేయడమూ మొదలుపెట్టింది. తరువాత ఆమె త్వరగా మెటల్, అల్లాయ్స్ డిపార్ట్మెంటుకు మారింది. తరువాత వారు ఎస్.ఒ.ఎఫ్.సి కొరకు కొత్తతరహా దృఢమైన అల్లాయ్స్ రూపకల్పన చేసారు. అందుకు ప్రయిఫలంగా వారు మేనేజ్మెంట్ అవార్డ్ అనుదుకున్నారు.
పదవోన్నతి
తరువాత షిలా కె రామశేషకు సెరామిక్స్ అండ్ ప్రొసెసింగ్ లాబ్ మేజేజరుగా పదవోన్నతి లభించింది. అలాగే సిక్స్- సిగ్మా బ్లాక్ బెల్ట్ రోల్‌కొరకు ప్రతిపాదించబడింది. ఆమెకు లాబరేటరీ రూపుదిద్దడానికి, అభివృద్ధి చేయడానికి, బృందసభ్యులను ప్రోత్సహించే అవకాశం లభించింది. అలాగే బృందం సభ్యులు అంకితభావంతో పనిచేయడానికి, సరి కొత్త టెక్నాలజీలు అందుబాటులోకి తీసుకురావడానికి అవకాశం లభించుంది. ఇవి అన్నీ సాంకేతికవాణిజ్యం అభివృద్ధికి తోడ్పడింది.వారు పలు వైద్యమైన సెరామిక్స్ కొరకు పనిచేసారు.ఆమె అక్కడ 61/2 సంవత్సరాలు పనిచేసింది. ఆమె వృత్తిపరంగా తృప్తికరమైన అభివృద్ధి సాధించింది. ఆమె 11 యు.ఎస్ పేటెంట్ హక్కులను సంపాదించింది. ఆమె వ్రాసిన 85 వ్యాసాలు ప్రచురించబడ్డాయి. అలాగే కొన్ని అవార్డులు అందుకున్నది. ఆమె వృత్తిపరంగా, వ్యక్తిగనంగా తృప్తికరమైన జీవితం గడిపినట్లు ఆమె కథనాలు తెలుపుతున్నాయి.
భారతీయ చిత్రకళ
భారతీయ చిత్రకళ (ఆంగ్లం: Indian Painting) ప్రాచీనమైన చరిత్ర కలది. క్రీ.పూ 5500 లోనే మధ్య ప్రదేశ్ లోని రాయ్‌సేన్ జిల్లాకి చెందిన భీమ్‌బేట్కా శిలా గుహలు పై చిత్రపటాలు మొలచబడ్డాయి. బౌద్ధమత సాహిత్యమంతనూ చిత్రపటాలు గల రాజభవనాలు, సైనిక భవనాలు గురించి వివరించబడిన ఉదాహరణలు కోకొల్లలు ఉన్నాయి. అయితే అజంతా గుహలలో గల చిత్రపటాలు అత్యంత ప్రాముఖ్యత సంతరించుకొన్నవి. మధ్య యుగానికి చెందిన వివిధ రాతప్రతులలోనూ చిత్రకళ ఆనవాళ్ళు ఉన్నాయి. పర్షియన్ సూక్ష్మచిత్రకళ భారతీయ సాంప్రదాయిక చిత్రకళతో సంగమించి మొఘల్ చిత్రకళ అవతరించింది. 17వ శతాబ్దంలో ఈ శైలి దేశంలోని అన్ని మతాలకి చెందిన రాజ్యాలకి విస్తరించి స్థానిక సొబగులని అద్దుకొన్నది. తెల్లదొరల కోసం కంపెనీ కలం అవతరించటంతో బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం 19వ శతాబ్దంలో పాశ్చాత్య ప్రభావం గల కళా విశ్వవిద్యాలయాలని నెలకొల్పినది. ఈ స్థాపనలు ఆధునిక భారతీయ చిత్రకళా శైలికి ప్రాణం పోయటం ఇవి మరల భారతీయ మూలాలకే తిరిగి వెళ్ళటానికి మొగ్గు చూపటం విశేషం.
భారతీయ చిత్రకళ ప్రాచీన నాగరికతకి ప్రస్తుత కాలానికి మధ్య గల వైరుధ్యాన్ని ప్రతిబింబించే ఒక అందమైన కళా స్రవంతి. తొలుత దీని ప్రాథమిక ఉద్దేశం మతమే అయిననూ తర్వాతి కాలంలో ఇది వివివిధ సంస్కృతులు, సంప్రదాయాల కలయికకి నిలువుటద్దంలా నిలచింది.
సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత సమయం లోనే కళ, సాంకేతిక పతాక స్థాయిలో విసరించినవి. అప్పటి కుండల పై చిత్రీకరించిన ఆబ్స్ట్రాక్ట్ ఆర్ట్ నగిషీలు, వారి కళా ప్రేమ గురించి, నైపుణ్యం గురించి చెప్పకనే చెబుతాయి.
ఆరు అంగాల చిత్రలేఖన సూత్రాలు
7వ శతాబ్దంలో రచించబడ్డ విష్ణు ధర్మోత్తర పురాణం లోని చిత్రసూత్రం అనే విభాగంలో చిత్రలేఖనానికి ఆరు అంగాలు తా తెలుపబడింది. వీటినే షడంగాలు అన్నారు. అవి:
భీంభేట్కా శిలాగుహల పై చిత్రకళ
మధ్య ప్రదేశ్ లోని భీమ్‌బేట్కా శిలా గుహలు పై చిత్రలేఖనాలు నవీన శిలా యుగంకు చెందినవని పురాతత్వ శాస్త్రజ్ఞులు తేల్చారు. క్రీ.పూ 1200 నుండి 1000 వరకు ఈ చిత్రలేఖనాలు జరిగి ఉండవచ్చు. భాష లేని సమయంలో అప్పటి కాలం మానవుడు తన భావాలను వ్యక్తపరచటానికి, తన లోని సృజనాత్మకతను తెలుసుకొనటానికి ఈ చిత్రలేఖనాలు చేసి ఉండవచ్చు. మొదటి నాళ్ళలో అడవి దున్న, ఎలుగుబంటి, పులి వంటి జంతువులను చిత్రీకరించటం జరిగింది. ఇవి ప్రధానంగా ఎరుపు, తెలుపు రంగులలో చిత్రీకరించబడ్డా, అక్కడక్కడా ఆకుపచ్చ, పసుపు (రంగు)లు కూడా వాడబడ్డాయి. మగ పంది, ఏనుగు, ఖడ్గమృగం, జింక, పాము ఇతర పశువులను కూడా చిత్రీకరించటం జరిగింది.
తర్వాతి కాలంలో యుద్ధ సన్నివేశాలు చిత్రీకరించటం జరిగింది. ఒక క్రమమైన వరుసలో లేని మనుషులు నిలబడిన చిత్రలేఖనాలు కూడా ఉన్నాయి.
ఇవే కాక వేటాడే మనుషులు, నృత్యం, అలంకరణ వంటి చిత్రలేఖనాలను కూడా ఈ శిలా గుహలపై చూడవచ్చును. ఆదిమానవుడి సమయంలో ప్రాథమికంగా ఉన్న ఈ చిత్రలేఖనాలు, కాలానుగుణంగా అభివృద్ధి చెందుతూ వచ్చాయి.
అజంతా గుహలు
క్రీ.పూ 0002 నుండి సా.శ. 0007 వ సంవత్సరం వరకు త్రవ్వక నిర్మాణం చేయబడ్డ అజంతా గుహలులో కుడ్య చిత్రాలు బౌద్ధ మతంకు సంబంధించినవి. మధ్య ప్రదేశ్ లోని సాంచి అనే ప్రదేశంలో శిల్పసంపదకు అనుగుణంగా గౌతమ బుద్ధుడు జీవిత చరిత్ర, ధ్యానం ద్వారా నిర్వాణాన్ని సాధించే మార్గాలు ఈ కుడ్య చిత్రాలలో చిత్రీకరించబడ్డాయి. భవిష్యత్తులో మరల మరల తిరిగి వచ్చే భారతీయ చిత్రలేఖన ప్రమాణాల (లయబద్ధమైన మానవ శరీర చిత్రీకరణ, చిత్రీకరణలో ప్రకృతి దృశ్యాల చేరిక, ప్రాముఖ్యతాధారిత పరిమాణం వంటి వాటి)ని ఈ కుడ్య చిత్రాలు స్థాపించినవి.
మధ్య యుగ చిత్రకళ
ఢిల్లీ సల్తనత్ కాలంలో రాజప్రాసాదాలలో, మసీదు లలో పైకప్పు లోపలి భాగంలో వివిధ పుష్పాల, ఆకుల, మొక్కల చిత్రలేఖనాలు వేయబడ్డ దాఖలాలు ఉన్నాయి. ఈ కాలంలో భారతీయ చిత్రకళ పై పర్షియన్/అరబిక్ చిత్రకళల ప్రభావం ఉండేది. అల్లావుద్దీన్ ఖిల్జీ (1296-1316) హయాంలో ఈ పైకప్పు చిత్రలేఖనాలతో బాటు సూక్ష్మచిత్రాలు, వస్త్రాల పై చిత్రలేఖనం కూడా చేయబడ్డవి. జైనుల సహాయ సహకారాల వలన 14-15 వ శతాబ్దంలో సూక్ష్మచిత్రాలు ఒక శక్తిమంతమైన ఉద్యమంగా ఎదిగి మధ్య, తూర్పు భారతదేశానికి పాకాయి.
మొఘల్ లు భారతదేశం పై దండెత్తిన సమయానికే ఇక్కడి చిత్రలేఖనానికి దానికంటూ ఒక ప్రత్యేక శైలి కలిగి ఉంది. అయితే అక్బర్ పర్షియన్ చిత్రకారులు అయిన మీర్ సయ్యద్ అలీ, అబ్దు సమద్ నాయకత్వంలో ముస్లిం పురాణాలు అయిన హంజానామ వంటి వాటిని 11,000 చిత్రలేఖనాలు చేయించాడు. ఈ చిత్రలేఖనాలలో పలు స్థానిక చిత్రకళాకారులు కూడా కృషి చేయటంతో ఒక సరిక్రొత్త కళ నెలకొంది. అక్బర్ స్థాయిలో కాకపోయినను అతని అనుయాయులు జహాంగీర్, షాజహాన్, దారసికోహ్ వంటి వారు కళను పెంచి పోషించారు. వీరు ప్రధానంగా సూక్ష్మచిత్రాల విస్తరణకు సహాయపడ్డారు. తర్వాత ఇవే మొఘల్ మినియేచర్స్ గా పేరెన్నిక గన్నాయి. మొఘల్ మినియేచర్స్ లో నిశితమైన వివరాలను చూసి పాశ్చాత్య చిత్రకారుడు రెంబ్రాండ్ట్ సైతం ముగ్ధుడైనాడు. కళల పై ఏ మాత్రం ఆసక్తి లేని ఔరంగజేబు, కళలకు మద్దతును ఉపసంహరించుకోగా కళాకారులు జీవనోపాధికై రాజస్థాన్, హిమాలయాలు వంటి ఇతర ప్రదేశాలకు వలస వెళ్ళారు.
సూక్ష్మచిత్రాలు (మినియేచర్ పెయింటింగ్)
చిన్నగా ఉన్ననూ, ప్రతి అంశాన్ని చూపుతూ ఏ విధమైన మాధ్యమాన్ని ఎంచుకొన్నదైననూ సూక్ష్మచిత్రంగా వ్యవహరించబడుతుంది. వీటిని తాళ పత్రాలపై, వస్త్రాలపై, జంతు చర్మం, ఏనుగు దంతాలు, కాగితం వంటి వాటిపై చిత్రీకరించేవారు. తెల్లని ఉపరితలం పై మొదట రేఖాచిత్రం వేసి, దానికి రంగులు అద్దబడేవి. ఈ రంగులు సహజసిద్ధంగా పొందబడినవి, అనగా ఎరుపు రంగు లక్క నుండి, తెలుపు రంగు సున్నం నుండి, బూడిద నుండి నలుపు, పసుపు నుండి పసుపు రంగు, ఆకుల నుండి పసుపుపచ్చ రంగు, చివరగా చిత్రానికి బార్డర్లు వేసేవారు.
తూర్పు భారత చిత్రలేఖనం (పల చిత్రలేఖనం)
బెంగాల్, బీహార్, ఒడిషా కేంద్రాలుగా 750వ సంవత్సరం నుండి 12వ శతాబ్దం వరకు పల రాజవంశపు హయాంలో వర్థిల్లిన చిత్రలేఖన శైలి. బుద్ధుని జీవిత కథ అంశాలుగా ఈ శైలి చిత్రలేఖనాలు ఉండేవి. వీటినే అష్టసహస్రిక ప్రజ్ఞపరమిత అని వ్యవహరిస్తారు. కణతల వరకు పొడవైన కళ్ళు, వంపులు తిరిగిన, నల్లని ఔట్ లైన్లు, సరళమైన కూర్పులు, ప్రకాశవంతమైన రంగులు ఈ శైలి యొక్క ప్రధాన లక్షణాలు. 13వ శతాబ్దంలో ముస్లిం ఆక్రమణల వలన బౌద్ధారామాలపై దాడులు జరగటంతో ఈ శైలి మరుగున పడింది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
ముత్యాలంపాడు పల్నాడు జిల్లా దాచేపల్లి మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన దాచేపల్లి నుండి 5 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పిడుగురాళ్ళ నుండి 25 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1122 ఇళ్లతో, 4267 జనాభాతో 575 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2161, ఆడవారి సంఖ్య 2106. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 727 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 33. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 589855.
భారతీయ చిత్రకళ
పశ్చిమ భారత చిత్రలేఖనం (జైన చిత్రలేఖనం)
12-16వ శతాబ్దాలలో జైన మత గ్రంథాలను వివరిస్తూ గుజరాత్, రాజస్థాన్ ప్రాంతాలు కేంద్రంగా చేయబడిన సాంప్రదాయిక చిత్రలేఖనాలను పశ్చిమ భారత లేదా జైన చిత్రకళగా గుర్తించబడింది. ఈ శైలి చిత్రలేఖనం ఉత్తరప్రదేశ్, మధ్య భారతదేశంలో కూడా కనబడతాయి. ఒడిషా వంటి రాష్ట్రాలలో ఈ శైలి ఈ నాటికి కూడా కనబడుతుంది. చాళుక్యులు ఈ శైలి చిత్రలేఖనం విస్తరణకు తోడ్పడ్డారు. సరళమైన, ప్రకాశవంతమైన రంగులతో, సాంప్రదాయిక ఆకారాలతో, కోణాలు కలిగి ఉండటం ఈ శైలి ప్రధాన లక్షణాలు. పురాతన వాల్ పెయింటింగ్ ల లోని న్యాచురలిజం ఈ శైలిలో మచ్చుకైనా కనిపించదు. 13వ శతాబ్దంలో వేళ్ళూనుకొనిపోయి ఉన్న ఈ శైలి తర్వాతి 250 ఏళ్ళ వరకు ఎటువంటి మార్పులకు గురి కాలేదు. జైన మతం ప్రధానాంశంగా పార్శ్వనాథుడు, నేమినాథుడు, వృషభనాథుడు వంటి 20 తీర్థంకరుల చిత్రలేఖనాలు వేయబడినవి. ఇవి కూడా తాళపత్రాల పై, కాగితాల పై వేయబడ్డవి. వీటినే కల్పసూత్రగా వ్యవహరిస్తారు. ఈ శైలి చిత్రలేఖనంలో శరీరం ముందు వైపు నుండి, తల మాత్రం ఒక ప్రక్క నుండి చూపించబడుతుంది. ఈ చిత్రలేఖనాలలో కోటేరు లాంటి ముక్కు 8వ శతాబ్దానికి చెందిన శిల్పాలను పోలి ఉంటుంది. ముఖం ఒక ప్రక్క నుండి వేయబడ్డా, అవతలి వైపు కన్నును కూడా ముక్కుకు ముందువైపు చిత్రీకరించడం ఈ శైలిలో ఆనవాయితీ. ఆకారాలు వంపుకు గురి చేయటం, అతిశయించి చూపటం, (కళ్ళు, వక్షోజాలు, పిరుదులు పెద్దవిగా వేయటం), జానపద ప్రభావం ఎక్కువ కనబడటం ఈ శైలిలో ఇతర లక్షణాలు. ఈ శైలి చిత్రలేఖనం రాజస్థానీ చిత్రలేఖనానికి, మధ్య/పశ్చిమ భారతంలో పలు ఇతర శైలుల అభివృద్ధికి దోహద పడింది. 13వ శతాబ్దంలో ముస్లిం ఆక్రమణలతో ఈ శైలికి తెర పడింది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
గణాంకాలు
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 4,368. ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 2,239, స్త్రీల సంఖ్య 2,129, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 1,013 ఉన్నాయి. గ్రామ విస్తీర్ణము 575 హెక్టారులు.
భారతీయ చిత్రకళ
పహారీ చిత్రకళ
హిందీలో పహాడ్ అనగా కొండ. పహారీ చిత్రకళ హిమాలయాలు వద్ద ఉద్భవించిన పుస్తకాలలో వేయటానికి వీలుగా ఉండే ఒక సూక్ష్మ చిత్రలేఖన శైలి. పహారీ శైలి చిత్రకళ, ప్రధానంగా బసోహ్లీ, కాంగ్రాలుగా విభజించవచ్చు.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
సమీప గ్రామాలు
తంగెడ 7 కి.మీ, దాచేపల్లి 7 కి.మీ, పిన్నెలి 7 కి.మీ, వేమవరం 8 కి.మీ, వీరాపురం 8 కి.మీ.
భారతీయ చిత్రకళ
బసోహ్లీ చిత్రకళ
రంగు, రేఖలలో బసోహ్లీ శైలి సాహసోపేతంగా ఉంటుంది. 1690 లో నే రసమంజరి అనే పుస్తకంలో పరిపక్వత చెందిన బసోహ్లీ శైలి చిత్రలేఖనాలు ఉన్నాయి. ఎరుపు రంగు బార్డర్లు కలిగి, భవన నిర్మాణాల చిత్రలేఖనాలు కలిగి ఉండేవి. పెద్ద కన్నుతో ముఖం కుడి/ఎడమ వైపు చిత్రీకరించబడి ఉండేది. ప్రకాశవంతమైన రంగులను ఎంచుకోబడతాయి. ఉపరితలం పై ఎత్తుగా అనిపించే తెల్లని పెయింటుతో నగలు, ఆకు పచ్చ రంగుతో పచ్చలు వేయబడతాయి.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ముత్యాలంపాడులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
భారతీయ చిత్రకళ
కాంగ్రా చిత్రకళ
బాసోహ్లీ శైలిలో రంగులు తీవ్రంగా ఉంటే, కాంగ్రాలో సున్నితంగా ఉంటాయి. రాజస్థానీ చిత్రకళ వలె పహారీ చిత్రకళలో కూడా కృష్ణుడు పై చిత్రలేఖనాలు ఉంటాయి. అతి ప్రాచీన కాంగ్రా చిత్రలేఖనాలు, బసోహ్లీ భాషలో 1690 లో నే ఉన్నాయి. అయితే మొఘల్ చిత్రకళలో శిక్షణ పొంది ఉన్న అనేక కళాకారులకు ఔరంగజేబు హయాంలో ఉద్వాసనకు గురి కావటంతో వారు జీవనోపాధికై ఢిల్లీ వదిలి ఇతర ప్రదేశాల (హిమాలయాల) కు బయలుదేరారు. బసోహ్లీ ముఘల్ చిత్రకళను వ్యతిరేకించిననూ, కాంగ్రా పై మాత్రం ఆ ప్రభావం అలాగే ఉండిపోయింది. కాంగ్రాలో రంగుల తీవ్రత తగ్గి ఉండటమే కాక, ప్రకృతి సన్నివేశాలు, దృక్కోణాలు సహజసిద్ధంగా ఉండటం, రేఖలు కూడా సున్నితంగా, చక్కగా ఉండటం గమనించవచ్చు. 1770 నాటికి కాంగ్రా శైలి చిత్రకళ పతాక స్థాయి చేరుకొంది. రాజా సంసార్ చంద్ మద్దతుతో ఒక వెలుగు వెలిగింది. కాంగ్రా ప్రాంతానికి మాత్రమే పరిమితం కాకుండా ఈ శైలి చిత్రకళ చుట్టుప్రక్కల ఉన్న ఇతర ప్రదేశాలకు వ్యాపించింది. భాగవత పురాణం, గీత గోవిందం లోని రాధా-కృష్ణుల చిత్రపటాలు, రాగమాల ధారావాహికలు, పర్వత అధినేతలు, వారి కుటుంబీకులు ఈ శైలిలో చిత్రీకరించబడేవి. 1800 తర్వాత ఈ శైలిలో చిత్రలేఖనం సన్నగిల్లింది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో 3 ప్రభుత్వేతర వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి.
భారతీయ చిత్రకళ
ఆధునిక చిత్రకళ
1707 లో ఔరంగ జేబు మృతి తర్వాత, భారతదేశం లోకి అడుగు పెట్టేందుకు డచ్, ఫ్రెంచి, బ్రిటీషు వారికి అవకాశం దక్కింది. 18వ శతాబ్దం అంతానికికల్లా కోల్‌కాతా కేంద్రంగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ స్థాపించబడింది. కంపెనీ ఉద్యోగులతో బాటు, పలు లలిత కళాకారులు కూడా భారత్ కు రావటం జరిగింది. థామస్ డేనియల్, విలియం డేనియల్ లు భారతదేశానికి చెందిన పలు స్కెచ్లు వేయగా, వీటిని కంపెనీ ఉద్యోగులతో బాటు, స్థానికులు కూడా కొన్నారు. ఈ విధంగా పాశ్చాత్య చిత్రలేఖన అంశాలైన దృక్కోణం, జలవర్ణ చిత్రకళ (water colors), ముద్రణ వంటివి భారతీయ కళాకారులకు పరిచయం అయ్యాయి.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు.మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు.గ్రామం సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం కిందకు రావట్లేదు.సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు.ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు.సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
భారతీయ చిత్రకళ
కంపెనీ శైలి చిత్రకళ
బలమైన రాజకీయ శక్తులుగా ఎదిగిన తెల్లదొరలు స్థానిక చిత్రలేఖనాలను వారి జ్ఞాపకాలుగా తమతో తీసుకెళ్ళాలి అనే కోరిక కలిగి ఉండే వారు. ఆర్థిక లాభం కోసం ఇటువంటి కళా ప్రేమికుల అభిరుచికి అనుసారం ఉద్భవించిన చిత్రకళనే తర్వాతి కాలంలో కంపెనీ శైలి చిత్రకళ గా వ్యవహరించారు. ఈ శైలి చిత్రకళకు ముషీరాబాద్, పాట్నా, కోల్‌కాతాలు కేంద్రాలుగా విలసిల్లాయి. 19వ శతాబ్దంలో థియోడర్ జెన్సన్ వద్ద తైలవర్ణ చిత్రలేఖనాలను, న్యాచురలిజం, దృక్కోణం వంటి పాశ్చాత్య చిత్రకళాంశాలను నేర్చుకొన్న రాజా రవివర్మ, పౌరాణిక దృశ్యాలను సైతం పాశ్చాత్య శైలిలో చిత్రీకరించాడు. పాశ్చాత్య కళాకారులు సైతం రవివర్మ చే చిత్రీకరించబడ్డ ఈ చిత్రపటాలను చూచి అసూయపడ్డారు. భారతీయులకు తమ ఆరాధ్య దైవాల ముఖాలను మొట్టమొదటగా క్యాలెండర్ల పై చూపబడటంతో ఈ చిత్రలేఖనాలు రవివర్మకు ఎనలేని ఖ్యాతిని తెచ్చాయి. అయితే ఈ చిత్రలేఖనాలలో భారతీయ భావం లోపించిందనే కళా విమర్శ కూడా ఉంది. ఒక వైపు భారతీయ చిత్రకళ పాశ్చాత్య ప్రభావానికి లోనైనను, ఇదే కాలావధిలో అభివృద్ధి చెందిన కాలిఘాట్ చిత్రకళ, నాథ్ ద్వారా చిత్రకళలు ఎలాంటి ప్రభావాలకు గురి కాకుండా, వేటికవి వాటి వాటి శైలులు అభివృద్ధి చేసుకొన్నాయి. కంపెనీ శైలి చిత్రకళకు వ్యతిరేకత, బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ అనే సరిక్రొత్త శైలికి భాష్యం పలికింది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకువ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
భారతీయ చిత్రకళ
బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్
1850 లో కళను అభ్యసించటానికి బ్రిటీషు వారు మద్రాసు, బొంబాయి, కోల్‌కాతా నగరాలలో విశ్వవిద్యాలయాలు నెలకొల్పారు. సృజనాత్మకతను పెంపొందించే శైలికి మద్దతు పలకకుండా వారి పరిపాలనను విస్తృత పరచుకోవటానికి (జీవశాస్త్ర, సాం ఘిక శాస్త్ర, సంస్కృతీ) దృశ్యాలను నమోదు చేసుకొనే దిశగా నే వారి ప్రేరణ సాగింది. 1896 లో కలకత్తా స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ క్రాఫ్ట్స్ కు ఇ.బి.హావెల్ ప్రిన్సిపల్ గా బాధ్యతలు చేపట్టాడు. స్యయానా తానే చిత్రకారుడు అయిన హావెల్ దృష్టిలో భారతీయ చిత్రలేఖనం దృశ్య ప్రామాణికంగా కాకుండా, జ్ఞాపకాల ఆధారంగా సాగుతోందని అభిప్రాయపడ్డాడు. స్వాతంత్ర్య సమరం పతాక స్థాయిలో ఉన్న ఈ సమయంలోనే కళలలో భారతీయత ఎక్కడ ఉందనే ప్రశ్నకు మేధావుల బృందం రవీంద్రనాధ టాగూరుతో కలిసి సమాధానం వెదకసాగింది. ఈ మేధావుల బృందంలో టాగూరు కుటుంబానికి చెందిన అబనీంద్రనాథ్ ఠాగూరు కూడా ఒకరు. నిజమైన భారతీయ కళాకారుడు అబనీంద్రనాథ్ యే అని అభిప్రాయపడ్డ హవెల్ 1905 లో కలకత్తా స్కూల్ ప్రిన్సిపల్ నిర్వహణలో తనకు సహాయాన్ని అందించమని కోరాడు. హావెల్, అబనీంద్రనాథ్ సమష్టి కృషితో నే బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ అనే శైలి ఉద్భవించింది. 20వ శతాబ్దపు మొదటి రెండు దశకాలలో అబనీంద్రనాథ్ ఠాగూరు నాయకత్వంలో పాశ్చాత్య ప్రభావాలను ముమ్మాటికీ వ్యత్రిరేకించి, భారతీయ సంప్రదాలను ప్రతిబింబించే చిత్రకళా శైలి యే బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ గా వ్యవహరించబడింది. ఈ శైలి తూర్పు దేశాలకు కూడా విస్తరించి, అక్కడ కూడా కళలపై పాశ్చాత్య ప్రభావాలపై వ్యతిరేకతకు బీజం వేసింది. బెంగాల్ వాష్ టెక్నిక్ అనే సాంకేతికాంశం బెంగాల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ లో ముఖ్యమైనది. దీనిని అబనీంద్రనాథ్ జపనీసు కళాకారుల మెళకువల నుండి గ్రహించాడు. దీని పై అబనీంద్రనాథ్ పలు ప్రయోగాలు చేసి, రంగులలో సున్నితత్వపు పాళ్ళు పెంపు, వెలుగు-నీడలను చిత్రీకరించే ప్రక్రియలో పరిపక్వత లను సాధించాడు.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది.అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ ఉంది. జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భారతీయ చిత్రకళ
కాలిఘాట్ చిత్రకళ
కాలిఘాట్ చిత్రకళ 19వ శతాబ్దంలో కోల్‌కాతా కేంద్రంగా ఉద్భవించిన ఒక చిత్రకళా శైలి. విశాలమైన
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
భూమి వినియోగం
ముత్యాలంపాడులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
భారతీయ చిత్రకళ
కాలిఘాట్ చిత్రకళ
కుంచె ఘతాలు, రంగుల వినియోగంలో నిర్మొహమాటం, అధిక ఉత్పత్తికి అనుకూలంగా ఉండే విధం ఈ శైలి యొక్క ప్రధాన లక్షణాలు. సాధారణంగా వీటి పరిమాణం 17/11 ఇంచిలు (43/28 సెం.మీలు) ఉంటుంది. నేపథ్యాలుగా ఎటువంటి రంగులు ఉండవు. దేవతల చిత్రలేఖనాలతో బాటు దైనందిన జీవిత దృశ్యాలను కూడా చిత్రీకరించబడతాయి. జైమిని రాయ్, అర్పితా సింగ్ వంటి వారి పై కాలిఘాట్ చిత్రకళ యొక ప్రభావం స్పష్టంగా కనబడుతుంది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ముత్యాలంపాడులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది
తయారీ
ముత్యాలంపాడులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి:
భారతీయ చిత్రకళ
కలకత్తా గ్రూప్
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం, బెంగాల్ లో క్షామం నేపథ్యాలుగా ఈ బృందం ఏర్పడింది. గోపాల్ ఘోష్, నిరోధ్ మజుందార్, సుబ్రతో ఘో, రతన మైత్రా, పారితోష సేన్, రాం కింకర్ బైజ్ వంటి వారు ఈ బృంద సభ్యులు. దైవాల చిత్రీకరణకు కాలం చెల్లిందని, కళాకారులు కఠోర సత్యాలను ఎదుర్కోవాలని, మారుతోన్న సాంఘిక సత్యాలను ఆవిష్కరించాలని అభిప్రాయపడింది.
ముత్యాలంపాడు (దాచేపల్లి మండలం)
గ్రామంలో ప్రధాన పంటలు
ప్రత్తి, మిరప, వరి
భారతీయ చిత్రకళ
మద్రాస్ ప్రోగ్రెసివ్ గ్రూప్
మద్రాస్ ప్రోగ్రెసివ్ గ్రూప్ కే సీ ఎస్ పానికర్ స్థాపించాడు. 1950 నుండి ఈ బృందం క్రియాశీలకంగా ఉంది. జే సుల్తాన్ అలీ, ఎ కే సంతాన రాజ్, శ్రీనివాసులు దీని ఇతర సభ్యులు. కళాకారులందరూ కలిసి చోళమండల అనే ఒక గ్రామాన్నే నిర్మించుకొన్నారు.
వల్లూర్ (జడ్చర్ల)
వల్లూర్, తెలంగాణ రాష్ట్రం, మహబూబ్ నగర్ జిల్లా, జడ్చర్ల మండలంలోని గ్రామం.