cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
రామవరం (కైకలూరు)
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
రామవరంలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
రామవరంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
రామవరంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
రామవరంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
ఆహార ఉత్పత్తులు, బియ్యం BRAN నూనె
గణాంకాలు
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 1471. ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 728, స్త్రీల సంఖ్య 743, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 340 ఉన్నాయి. విస్తీర్ణము 366 hectares.
చొప్పుమామిడి
చొప్పుమామిడి, అల్లూరి సీతారామరాజు జిల్లా, చింతూరు మండలానికి చెందిన గ్రామం. .
ఇది మండల కేంద్రమైన చింతూరు నుండి 90 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పాల్వంచ నుండి 130 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 86 ఇళ్లతో, 255 జనాభాతో 117 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 121, ఆడవారి సంఖ్య 134. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 14 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 217. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 579213. పిన్ కోడ్: 507126.
2014 లో తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడినపుడు, ఈ గ్రామాన్ని ఈ మండలంతో సహా ఖమ్మం జిల్లా నుండి ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో చేర్చారు. ఆ తరువాత 2022 లో చేసిన జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణలో ఇది మండలంతో పాటు అల్లూరి సీతారామరాజు జిల్లాలో కలిసింది.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల చింతూరులోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల మోతుగూడెంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల మోతుగూడెంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల చింతూరులోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు భద్రాచలంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల ఖమ్మంలోను, పాలీటెక్నిక్‌ ఎటపాకలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల పాల్వంచలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల చింతూరులోను, అనియత విద్యా కేంద్రం పాల్వంచలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఖమ్మం లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది.
భూమి వినియోగం
చొప్పుమామిడిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
ప్రధాన పంటలు
వరి, మిరప, పొగాకు
సావేల్
సావేల్, తెలంగాణ రాష్ట్రం, నిజామాబాద్ జిల్లా, మెండోర మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన బాల్కొండ నుండి 20 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన నిర్మల్ నుండి 15 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత నిజామాబాదు జిల్లా లోని బాలకొండ మండలంలో ఉండేది. పునర్వ్యవస్థీకరణలో దీన్ని కొత్తగా ఏర్పాటు చేసిన మెండోర మండలం లోకి చేర్చారు.
గణాంక వివరాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 691 ఇళ్లతో, 2619 జనాభాతో 1083 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1302, ఆడవారి సంఖ్య 1317. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 459 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 201. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 570785 .పిన్ కోడ్: 503219.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి మెండోరాలో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల ముప్కల్లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు నిర్మల్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల హైదరాబాదులోను, పాలీటెక్నిక్‌ నిజామాబాద్లోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల నిర్మల్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల నిజామాబాద్లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం నిర్మల్లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఆర్మూర్ లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు ముగ్గురు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సవెల్లో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
సవెల్లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
సవెల్లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మొక్కజొన్న, పసుపు
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
బీడీలు
వర్ఘీస్ కురియన్
ఆయన 30 విశిష్ట సంస్థలను (AMUL, GCMMF, IRMA, NDDB వంటివి) స్థాపించి వాటిని రైతుల ద్వారా నిర్వహింపజేస్తూ అనేక మంది నిపుణులచే నడిపాడు. ఆయన గుజరాత్ కో-ఆపరేటివ్ మిల్క్ మార్కెటింగ్ ఫెడరేషన్ (GCMMF) కు వ్యవస్థాపక చైర్మన్ గా యున్నపుడు Amul(అమూల్) బ్రాండ్ ఉత్పత్తిని సృష్టించి విజయం సాధించాడు.బర్రె పాలతో అమూల్ పాలపొడి తయారీ ఆవిష్కరణ విజయంతో  ఆయనకు ఆవు పాలతో పాలపొడి తయారీని అనేక పాలఉత్పత్తులు తయారుచేసే దేశాలు వ్యతిరేకించాయి. ఆయన తయారు చేసిన అమూల్ డైరీ విజయం 1965 లో భారత ప్రధాని లాల్ బహాదుర్ శాస్త్రి చే ఆయనను "నేషనల్ డైరీ డెవలప్‌మెంట్ బోర్డు" కు వ్యవస్థాపక చైర్మన్ గా ఎంపిక చేయబడినది. అమూల్ యొక్క నకలు "ఆనంద్ మోడల్" ను దేశ వ్యాప్తంగా పరిచయం చేయబడినది.
ఆయన 2006 నుండి 2011 వరకు అలహాబాదు విశ్వవిద్యాలయానికి మొదటి ఛాన్సలర్ గా సేవలందించారు.
ప్రారంభ జీవితం, విద్య
కురియన్ కేరళ లోనికాలికట్ లో నవంబరు 26 1921 న సిరియన్ క్రిస్టియన్ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన తండ్రి కొచ్చిన్ లో ఒక సివిల్ సర్జన్ గా ఉండేవారు.ఆయన 1940 లో మద్రాసులోని లయోలా కళాశాలలో భౌతిక శాస్త్రం నందు పట్టభద్రులైనారు. తరువాత "కాలేజి ఆఫ్ ఇంజనీరింగ్, గుయిండీ" నుండి మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్ లో పట్టభద్రులైనారు. డిగ్రీ పూర్తి చేసిన తర్వాత ఆయన టాటా స్టీల్ టెక్నికల్ ఇనిస్టీట్యూట్, జమ్‌షెడ్పూర్ లో చేరారు. తరువాత ఆయన 1948 లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ లోని "మిచిగాన్ స్టేట్ విశ్వవిద్యాలయం" నుండి మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్ లో మాస్టర్స్ డిగ్రీ పొందుటకు భారత దేశ స్కాలర్ షిప్ తో అమెరికాకు వెళ్ళారు.
కురియన్ 26 నవంబర్ 1921న కేరళలోని కోజికోడ్‌లో ఆంగ్లికన్ సిరియన్ క్రిస్టియన్ కుటుంబంలో సివిల్ సర్జన్ డాక్టర్. P. K. కురియన్ కొడుకుగా జన్మించాడు.[15][16] అతను కోయంబత్తూరు జిల్లాలో (ప్రస్తుతం ఈరోడ్ జిల్లా, తమిళనాడు) గోబిచెట్టిపాళయం, డైమండ్ జూబ్లీ హయ్యర్ సెకండరీ స్కూల్‌లో పాఠశాలకు హాజరయ్యాడు, అతని తండ్రి ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలో పనిచేస్తున్నాడు.[17] అతను 14 సంవత్సరాల వయస్సులో లయోలా కాలేజ్ (మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయం యొక్క అనుబంధ కళాశాల)లో చేరాడు, 1940లో భౌతిక శాస్త్రంలో పట్టభద్రుడయ్యాడు,[18] మరియు కాలేజ్ ఆఫ్ ఇంజినీరింగ్, గిండీ,[18][19] నుండి మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్‌లో బ్యాచిలర్ డిగ్రీని పొందాడు. ] ఆ సమయంలో 1943లో మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయంలో కూడా భాగంగా ఉండేది.[20] అతని 22 సంవత్సరాల వయస్సులో అతని తండ్రి మరణించాడు. కొంతకాలం తర్వాత, అతని మామ-మామ చెరియన్ మత్తై, కురియన్ కుటుంబాన్ని తన రెక్కల క్రిందకు తీసుకుని త్రిచూర్‌లోని తన ఇంటికి తీసుకువచ్చాడు.[16] అతను ఇంజనీర్‌గా సైన్యంలో చేరాలని అనుకున్నాడు, కానీ అతని తల్లి టాటాస్‌లో డైరెక్టర్‌గా ఉన్న అతని మేనమామ సిఫారసు మేరకు జంషెడ్‌పూర్‌లోని టాటా స్టీల్ టెక్నికల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో[18] చేరమని అతనిని ఒప్పించింది మరియు అతను 1946లో పట్టభద్రుడయ్యాడు. అతను త్వరలో తన మేనమామ యొక్క సహచరులతో విడదీయాలనుకున్నాడు.[21]
కురియన్ వదిలి, భారత ప్రభుత్వం అందించే స్కాలర్‌షిప్ కోసం దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు మరియు డెయిరీ ఇంజనీరింగ్ చదవడానికి ఎంచుకున్నాడు. అతని మేనమామ, ఆర్థిక మంత్రి జాన్ మత్తై అతనికి బెయిల్ ఇచ్చేందుకు నిరాకరించారు. అతను బెంగుళూరులోని ఇంపీరియల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ యానిమల్ హస్బెండరీకి ​​పంపబడ్డాడు (ప్రస్తుతం, నేషనల్ డైరీ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్, సదరన్ స్టేషన్, బెంగళూరు) అక్కడ అతను ప్రభుత్వ స్కాలర్‌షిప్‌పై అమెరికాకు మిచిగాన్ స్టేట్ యూనివర్శిటీలో చదువుకోవడానికి పంపడానికి ముందు తొమ్మిది నెలలు గడిపాడు.[18] అతను 1948లో న్యూక్లియర్ ఫిజిక్స్‌లో మైనర్‌తో మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్ (మెటలర్జీ)[18]లో మాస్టర్స్ డిగ్రీతో తిరిగి వచ్చాడు.[22][23][24]
తరువాత, అతను ఇలా అంటాడు, "నేను డెయిరీ ఇంజినీరింగ్ చదవడానికి పంపబడ్డాను (ప్రభుత్వ స్కాలర్‌షిప్ మాత్రమే మిగిలి ఉంది) నేను కొంచెం మోసం చేసాను,"[21] మరియు "మెటలర్జికల్ మరియు న్యూక్లియర్ ఇంజనీరింగ్‌ను అభ్యసించాను. త్వరలో నా స్వతంత్ర దేశం మరియు, చాలా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, నాకు."[25] అప్పుడు పాడి పరిశ్రమ, మరియు ఆస్ట్రేలియాకు, అతను అమూల్ డెయిరీని స్థాపించడం నేర్చుకున్నాడు.[26]
కెరీర్
మలుపు
1949లో, కురియన్‌ను డెయిరీ విభాగంలో ఐదేళ్లు అధికారిగా సేవ చేసేందుకు, బొంబాయి ప్రావిన్స్ (తరువాత బొంబాయి రాష్ట్రం మరియు ఇప్పుడు గుజరాత్ రాష్ట్రంలో భాగమైన) ఆనంద్‌లోని ప్రయోగాత్మక క్రీమరీకి భారత ప్రభుత్వం పంపింది. 18] అతను వారాంతాల్లో మరియు పని నెపంతో బొంబాయి నగరానికి వెళుతూ గడిపాడు, 1946లో సమ్మె తర్వాత కలిసి తెచ్చిన రైతుల పాలను ప్రాసెస్ చేయడానికి అతని సహాయం కోరిన త్రిభువందాస్ పటేల్ యొక్క ఆదిమ పాల పరికరాలతో స్వచ్ఛందంగా టింకర్ చేశాడు. సమీపంలోని కైరా (ప్రస్తుతం ఖేడా)లో వారి పాలను కొనుగోలు చేయడానికి ఒక సహకార సంస్థ.
కురియన్ ప్రభుత్వ ఉద్యోగాన్ని మధ్యలోనే మానేసి ఆనంద్‌ను విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాడు, కానీ పటేల్ వారిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత అతనితో కలిసి ఉండమని మరియు అతని డెయిరీ కోఆపరేటివ్‌ను స్థాపించడంలో సహాయం చేయమని ఒప్పించాడు.[27][28] కురియన్ 1950 సంవత్సరంలో ఆనంద్‌లో డైరీ కోఆపరేటివ్, కైరా డిస్ట్రిక్ట్ కోఆపరేటివ్ మిల్క్ ప్రొడ్యూసర్స్ యూనియన్ లిమిటెడ్ (KDCMPUL) (అమూల్ డెయిరీగా ప్రసిద్ధి చెందింది)ని స్థాపించారు.[29]
డెయిరీ యొక్క పునాది మరియు దాని నిర్మాణం ఫ్లష్ సీజన్‌లో (జంతువులు ఎక్కువ పాలను ఉత్పత్తి చేసినప్పుడు) మిగులు పాలు కొనుగోలుదారులను కనుగొనకపోవడంతో రైతులు పాల ఉత్పత్తిలో హెచ్చుతగ్గుల సమస్యను ఎదుర్కొన్నారు మరియు సహాయం కోసం సహకారాన్ని ఆశ్రయించారు, అక్కడ మిగులును పాల పొడిగా మార్చాలనే ప్రతిపాదన చేయబడింది. అమెరికా నుండి వచ్చిన కురియన్ బ్యాచ్‌మేట్ మరియు డెయిరీ ఇంజనీర్ H. M. దాలయ, ఒక సందర్శన తర్వాత ఆనంద్ వద్దకు తిరిగి రావాలని అతను ఒప్పించాడు, అతను ఆవు పాల నుండి కాకుండా గేదె పాల నుండి స్కిమ్ మిల్క్ పౌడర్ మరియు కండెన్స్‌డ్ మిల్క్‌ను తయారు చేసే విధానాన్ని కనుగొన్నాడు.[10][11] భారతదేశంలో, గేదె పాలు సమృద్ధిగా లభించగా, ఆవు పాలు యూరప్‌లా కాకుండా కొరతగా ఉన్నాయి. ఈ కారణంగా, అముల్ పాల కోసం ప్రముఖ పోటీదారు అయిన నెస్లేతో మరియు తరువాత పిల్లల ఆహారం కోసం గ్లాక్సోతో విజయవంతంగా పోటీ పడింది. తర్వాత డాక్టర్. G. H. విల్‌స్టర్ చేసిన పరిశోధన అమూల్‌లో గేదె పాల నుండి జున్ను ఉత్పత్తికి దారితీసింది.[30] ఖర్చులను తగ్గించుకోవడానికి, కురియన్ డెయిరీ సదుపాయానికి అనుబంధంగా ఉన్న క్యాప్టివ్ ప్యాకేజింగ్-టిన్ యూనిట్‌ను సేకరించారు.
అమూల్ గ్రామాలలో పాడి రైతులను ఏర్పాటు చేసింది మరియు మధ్యవర్తులను తొలగించడం ద్వారా మార్కెట్‌లోని వినియోగదారులకు నేరుగా అనుసంధానం చేసింది, తక్కువ సీజన్‌లో కూడా వారికి స్థిరమైన మరియు క్రమమైన ఆదాయాన్ని నిర్ధారించడం మరియు పెద్ద మార్కెట్‌లోని వినియోగదారులకు పోటీ ధరలో మెరుగైన నాణ్యమైన ఉత్పత్తులను అందించడం. బాగా చదును చేయబడిన గ్రామం "మిల్క్ రోడ్లు" మరియు "చల్లని గొలుసులు" మీదుగా చేరుకోగల బొంబాయి నగరం.
రాజకీయ మరియు సామాజిక పరిస్థితులు
కురియన్ మరియు అతని గురువు పటేల్‌కు కొంతమంది రాజకీయ నాయకులు మరియు బ్యూరోక్రాట్‌లు [a] మద్దతు ఇచ్చారు, వారు తమ మార్గదర్శక సహకార నమూనాలో మెరిట్‌ను చూశారు: రైతులు ఉత్పత్తుల కోసం కలిసి పనిచేయడానికి ఇష్టపడతారు మరియు సహకారానికి యజమానులుగా ఉన్నప్పుడు నిపుణులచే నాయకత్వం వహించడానికి ఇష్టపడతారు. పంట నష్టంతో బాధపడుతున్న రైతుల నుండి అన్యాయంగా భూమి పన్ను వసూలు చేయాలని నాయకులు చూసిన వలసరాజ్యాల శక్తి నుండి భారతదేశం రాజకీయ స్వాతంత్ర్యం పొందింది. ఆ పాలనలో అనేక కరువులు ఉన్నాయి, కాబట్టి నాయకులు జనాభా యొక్క ఆహార భద్రతపై ఆందోళన చెందారు. కొత్తగా స్వతంత్ర దేశంగా, దాని వినియోగ ఉత్పత్తులలో స్వయం సమృద్ధిని పొందాలనే కోరిక మరియు దిగుమతులకు ప్రత్యామ్నాయంగా దేశీయ ఉత్పత్తి వైపు మొగ్గు చూపింది. అంతేకాకుండా, ఈ జాతీయవాద నాయకులు మూలధన ఆస్తుల ఏర్పాటు కంటే సామాజిక మూలధనాన్ని ఏర్పరచాలనే సోషలిస్ట్ ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు మరియు వనరుల-నిబంధిత దేశంలో భారీ-ఉత్పత్తిని జనసామాన్యం ఉత్పత్తి చేసే గాంధీ తత్వశాస్త్రం విజయం సాధించింది. అదే సమయంలో, కొత్త ప్రభుత్వ విధానాలు ఆధునిక నిపుణుల నైపుణ్యాలు మరియు అభ్యాసాలు, పరిశోధన, సాంకేతిక నైపుణ్యం మరియు ప్రపంచంలోని ఇతర దేశాల నుండి సహాయానికి తెరవబడ్డాయి.
ఏకీకరణ
అమూల్ సహకార డైరీ వెంచర్ ప్రజాదరణ పొందింది. ప్రముఖులు, పరిశోధకులు, శిక్షణ పొందినవారు,[32] మరియు సామాన్య ప్రజలు ఆనంద్‌ను దాని గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి సందర్శిస్తారు. అంతకుముందు, మాజీ ప్రధాన మంత్రి జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ ఆసియాలోనే అతిపెద్దదైన అమూల్ ప్లాంట్‌ను ప్రారంభించేందుకు ఆనంద్‌ను సందర్శించారు మరియు కురియన్ తన అద్భుతమైన పనిని ప్రశంసించారు.[33]
1956లో, కురియన్, వాణిజ్య మరియు పరిశ్రమల మంత్రి ఆహ్వానం మేరకు స్విట్జర్లాండ్‌లోని నెస్లేను సందర్శించి, భారతీయ ఉత్పత్తి దిగుమతులను తగ్గించి, ఎక్కువ మంది భారతీయులను చేర్చుకోవాలని వారిని కోరాడు, అయితే ఘనీకృత పాలను తయారు చేయడం "స్థానికులకు వదిలివేయబడదు" అని వారు అతనికి చెప్పారు. . అతను భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చాడు మరియు అమూల్ యొక్క ఘనీకృత పాల ఉత్పత్తి మరియు మార్కెట్‌ను పెంచాడు; రెండేళ్ల తర్వాత దేశంలోకి కండెన్స్‌డ్ మిల్క్ దిగుమతిని ప్రభుత్వం నిషేధించింది. ముఖ్యంగా న్యూజిలాండ్ నుండి దిగుమతి చేసుకున్న వెన్న నుండి అమూల్ తీవ్రమైన పోటీని ఎదుర్కొంది. కురియన్‌ను విశ్వసించిన నెహ్రూ వెన్న దిగుమతులను తగ్గించుకున్నారు, కురియన్ వెన్న కొరతను తొలగించడానికి తన ఉత్పత్తిని మరింత పెంచుతామని హామీ ఇచ్చారు.[34] 1962 ఇండో-చైనా యుద్ధ సమయంలో, సైన్యానికి సామాగ్రి అందించడానికి ప్రభుత్వం కురియన్‌పై ఆధారపడింది. అతను తన పౌర మార్కెట్ నుండి వీటిని మళ్లించవలసి వచ్చింది. పోల్సన్ తన మార్కెట్ వాటాను చేజిక్కించుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, యుద్ధ ప్రయత్నంలో భాగంగా పోల్సన్ ఉత్పత్తి మార్గాలను ప్రభుత్వం స్తంభింపజేసేలా కురియన్ నిర్ధారించాడు.[35]
దేశవ్యాప్తంగా మరియు దేశవ్యాప్తంగా విస్తరిస్తోంది
6వ భారత ప్రధాని రాజీవ్ గాంధీ మరియు 2వ భారత ప్రధాని లాల్ బహదూర్ శాస్త్రితో కలిసి వర్గీస్ కురియన్ ఇక్కడ కనిపించారు. 1965లో, ప్రధానమంత్రి లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి డెయిరీ ఆనంద్ పథకాన్ని దేశవ్యాప్తంగా పునరావృతం చేయాలని కురియన్‌కు బాధ్యతలు అప్పగించారు, దీని కోసం జాతీయ పాడిపరిశ్రమ అభివృద్ధి మండలి (NDDB)ని అతని షరతులపై స్థాపించబడింది, ఇది ప్రభుత్వ నియంత్రణ నుండి స్వతంత్రంగా ఉంటుంది మరియు దీనిని ఇక్కడ ఏర్పాటు చేశారు. ఆనంద్, రాజధానులకు దూరంగా మరియు రైతులకు దగ్గరగా ఉన్నారు.[36] కురియన్ రాజధాని నగరాల్లో కూర్చున్న రాజకీయ వర్గం మరియు బ్యూరోక్రాట్‌ల మధ్య జోక్యం చేసుకోవడాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, దానిని ముందుగా తెలియజేసారు.[37]
అతను సహాయం కోసం UNICEF వంటి దాతలతో చర్చలు జరిపాడు[38] మరియు భారతదేశం స్వయం సమృద్ధి సాధించాలనే అతని ఆదర్శానికి విరుద్ధంగా, తమ కంపెనీల కోసం "సాయాన్ని వాణిజ్యంగా మార్చాలని" అతను గ్రహించిన దేశాలలోని న్యూజిలాండ్ ప్రభుత్వం మరియు లాబీలను ఎదుర్కొన్నాడు. అతను ఆ "పర్వతాలు మరియు సరస్సుల"[b] అమ్మకం ద్వారా వచ్చిన ఆదాయాన్ని తన "బిలియన్-లీటర్ల ఆలోచన"గా భారతీయ మార్కెట్లలో పారవేసాడు, అధిక దిగుబడినిచ్చే దేశీయ పశువులను పట్టణ ప్రాంతాలకు తరలించడాన్ని ప్రోత్సహించడానికి మరియు మిల్క్‌షెడ్‌లను ఏర్పాటు చేయడానికి మరియు పెద్ద నగరాల పాల మార్కెట్‌లను స్థిరీకరించడానికి దేశవ్యాప్తంగా డైరీ ఫామ్‌లు.[39][40][41]
ఢిల్లీ మిల్క్ స్కీమ్ నిర్వహణకు శాస్త్రి కురియన్ సహాయం కూడా తీసుకున్నారు; కురియన్ వేగంగా ధరలను సరిచేశారు.
ఇతర మార్కులు మరియు అంతర్జాతీయ సహాయంలో జోక్యం సహకార సంఘాలు మరియు ప్లాంట్ల ఏర్పాటుపై ప్రధానమంత్రులు ఇందిరా గాంధీ మరియు రాజీవ్ గాంధీ యొక్క పద్ధతులు, పండ్లు మరియు కూరగాయలలో ఇందిర జోక్యం మరియు నూనెగింజలు మరియు తినదగిన నూనె మార్కెట్లలో రాజీవ్ జోక్యం నుండి కురియన్ ప్రేరణ పొందారు.[12] వీటి నుండి వచ్చిన బ్రాండ్‌లు - ధారా (వంట నూనెల కోసం ఆపరేషన్ గోల్డెన్ ఫ్లో), మదర్ డైరీ (ఆపరేషన్ ఫ్లడ్) మరియు సఫాల్ (కూరగాయల కోసం) సాధారణ ఇంటి పేర్లుగా మారాయి.
మెగస్తనీసు
మెగస్తనీసు (క్రీ.పూ. 350 - క్రీ.పూ. 290) ప్రాచీన గ్రీకు యాత్రికుడు, సందర్శకుడు. ఆసియా మైనర్ ప్రాంతంలో జన్మించిన మెగస్తనీసును సెల్యూకస్ గ్రీకు రాయబారిగా పాటలీపుత్రములోని శాండ్రోకొట్టస్ (చంద్రగుప్త మౌర్యుడు) ఆస్థానానికి పంపాడు. అతను రాయబారిగా పనిచేసిన కాలము ఖచ్చితంగా తెలియదు కానీ చరిత్రకారులు చంద్రగుప్తుని మరణ సంవత్సరమైన క్రీ.పూ. 288 కు ముందు అని మాత్రం నిర్ణయించారు. ఇతడు ప్రఖ్యాత చారిత్రక గ్రంథమైన ఇండికాను రచించాడు.
వర్ఘీస్ కురియన్
కెరీర్
భారతదేశం అంతటా మరియు వెలుపల ఇలాంటి సహకార సంఘాలను ఏర్పాటు చేయడంలో కురియన్ కీలకం. 1979లో, ప్రీమియర్ అలెక్సీ కోసిగిన్ కురియన్‌ను సోవియట్ యూనియన్‌కు దాని సహకార సంస్థలపై సలహా కోసం ఆహ్వానించారు. 1982లో, పాకిస్ధాన్ అతన్ని డెయిరీ కోఆపరేటివ్‌లను ఏర్పాటు చేయమని ఆహ్వానించింది, అక్కడ అతను ప్రపంచ బ్యాంకు మిషన్‌కు నాయకత్వం వహించాడు. 1989లో, కురియన్ మరియు వరల్డ్ ఫుడ్ ప్రోగ్రాం సహాయంతో చైనా తన స్వంత ఆపరేషన్ ఫ్లడ్ లాంటి కార్యక్రమాన్ని అమలు చేసింది. 1997లో NDDB సహకారంతో పొరుగున ఉన్న శ్రీలంకలో డెయిరీ కోఆపరేటివ్‌ని స్థాపించడానికి మాజీ ప్రధాని నరసింహారావు తన సహాయాన్ని కోరారు.
మార్కెట్ ఆధిపత్యం మరియు పరిణామాలు
మెగస్తనీసు
ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్ లో ఉన్న అనేక ప్రాంతాలు, సింధూ నదీ లోయ ప్రాంతం, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ మొదలైన ప్రాంతాల్లో పర్యటించాడు. గంగానది మీదుగా పాటలీపుత్రను చేరుకున్నాడు. బహుశా ఈ విధంగా ఆ పవిత్రమైన నదిని దర్శించిన మొట్టమొదటి పాశ్చాత్యుడు ఇతనే కావచ్చని చరిత్రకారుల ఊహ. మెగస్తనీస్ తన ప్రయాణంలోని అనుభవాలని గ్రంథస్తం చేశాడు కానీ వాటిలో ఏమీ లభ్యం కావడం లేదు. తన రచనల్లో హిమాలయాలు, టిబెట్, శ్రీలంకలను కూడా ప్రస్తావించాడు. మౌర్యుల తరువాత ఎన్నదగిన జాతి ఆంధ్ర జాతియని, వారి రాజు మిక్కిలి బలవంతుడని అతనికి 32 కోటలున్నాయని పేర్కొన్నాడు. భారతీయ పద్ధతులు, ధార్మిక, మత సంబంధమైన ఆచారాల గురించి, కుల వ్యవస్థ గురించి కూడా రాశాడు.
వర్ఘీస్ కురియన్
కెరీర్
1990వ దశకంలో అతను బహుళజాతి కంపెనీలను డెయిరీ వ్యాపారంలోకి ప్రవేశించకుండా నిరోధించడానికి లాబీయింగ్ మరియు తీవ్రంగా పోరాడాడు, అయినప్పటికీ దశాబ్దాల రక్షణ తర్వాత దేశం తన ఇతర మార్కెట్‌లన్నింటినీ వారికి తెరిచింది.[42] 2010-2011లో ప్రపంచ ఉత్పత్తిలో దాదాపు 17 శాతంతో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఆఫ్ అమెరికా[43]ని అధిగమించి, 1998 నాటికి భారతదేశం ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద పాల ఉత్పత్తిదారుగా అవతరించింది. 1998లో, అతను మాజీ ప్రధాన మంత్రి అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయిని NDDBలో తన వారసురాలిగా నియమించమని ఒప్పించాడు, ప్రభుత్వ అధికారులను ఆ పదవికి దూరంగా ఉంచడానికి మరియు ప్రభుత్వం నుండి NDDB యొక్క స్వతంత్రతను కాపాడటానికి అతను తన ఆధ్వర్యంలోనే పెంచుకున్నాడు.[44] తరువాత, అతను ఆమె సహకార డైరీని తీసుకునే దిశలో ఆమెతో విభేదాలను కలిగి ఉన్నాడు-దేశంలోని సహకార సంస్థలను బలహీనపరిచే ఖర్చుతో కార్పోరేటైజేషన్ మరియు పోటీ ద్వారా ఉత్పత్తి మరియు దిగుబడి లక్ష్యాలపై మాత్రమే దృష్టి పెట్టాడు.[45] ఉదాహరణకు, మార్కెటింగ్ అనేది రైతుల సహకార సంఘాల వద్ద ఉండకూడదు మరియు ప్రైవేట్ లేదా కార్పొరేట్ ప్రయోజనాలకు అప్పగించబడాలి, అంటే వినియోగదారులు చెల్లించాల్సిన ధర, వారికి అందించాల్సిన ఉత్పత్తుల నాణ్యతను నిర్ణయించే సామర్థ్యాన్ని ముందుగా చెప్పవచ్చు. మరియు ఈ కార్పొరేట్లకు వినియోగదారుడు చెల్లించే డబ్బులో "సింహభాగం" కోల్పోతుంది. అతను 2006లో GCMMF ఛైర్మన్ పదవికి రాజీనామా చేసాడు, పాలక మండలిలో కొత్త సభ్యుల నుండి మద్దతు తగ్గడం మరియు సహకార డెయిరీ యొక్క జిల్లా యూనియన్‌లలోకి ప్రవేశించడానికి తహతహలాడుతున్న రాజకీయ శక్తుల మద్దతుతో (కొందరు అతని పని నీతిని నియంతృత్వంగా సూచిస్తారు) నుండి అసమ్మతి పెరిగింది. .[46][47] విదేశీ గ్రాంట్లు పొందిన తర్వాత ట్రస్ట్ వేగంగా అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభించినందున, ఖేడా జిల్లాలో మహిళలు మరియు శిశు ఆరోగ్యంపై పనిచేసేందుకు త్రిభువందాస్ ఫౌండేషన్ - ఒక NGO ఛైర్మన్‌గా త్రిభువందాస్ పటేల్ ఆయనకు అప్పగించారు.[29] అమూల్ గ్రూప్ GCMMFపై నియంత్రణ నిరంతరం కోర్టులో వివాదాస్పదమైంది.[48]
మెగస్తనీసు
మూలాలు
వర్గం:క్రీ.పూ. 350 జననాలు వర్గం:క్రీ.పూ. 290 మరణాలు వర్గం:భారతదేశంలో యవనులు వర్గం:చరిత్రకారులు
వర్ఘీస్ కురియన్
పుస్తకాలు
జనాదరణ పొందిన సంస్కృతిలో
చిత్రనిర్మాత శ్యామ్ బెనెగల్ మంథన్ (హిందూ పురాణాలలో "పాల సముద్ర మథనం")ను అమూల్ ఆధారంగా ఒక కథగా రూపొందించాలనుకున్నాడు,[18] కానీ నిధుల కొరత ఏర్పడింది. 1976లో విడుదలైన ఈ చిత్రం[18] చేయడానికి కురియన్ తన హాఫ్ మిలియన్ సభ్య-రైతులను రెండు రూపాయలు విరాళంగా అందించాడు. చాలా మంది రైతులు "వారి సినిమా"ని చూడటానికి వచ్చారు మరియు బాక్సాఫీస్ వద్ద విజయం సాధించారు, ఇది పంపిణీదారులను ఉత్సాహపరిచింది. దీనిని దేశవ్యాప్తంగా ప్రేక్షకులకు విడుదల చేయండి.[citation needed] 2005లో, అతను ఐ టూ హాడ్ ఎ డ్రీమ్ అనే పుస్తకాన్ని వ్రాసాడు, ఇది రైతుల సాధికారత మరియు భారతదేశంలోని పాల సహకార సంఘాల అభివృద్ధి గురించి ఒక కథనం, దీని ఆడియో వెర్షన్‌ను అతుల్ భిడే నిర్మించారు.[18 ]
మంథన్ విజయం కురియన్‌ను మరో ఆలోచనతో ప్రేరేపించింది. ఒక పశువైద్యుడు, పాల సాంకేతిక నిపుణుడు మరియు పశుగ్రాసం నిపుణుడు తమ స్వంత సహకార సంఘాలను ఏర్పాటు చేసుకునేలా రైతులను ఒప్పించేందుకు సినిమాతో పాటు నిజ జీవితంలో దేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలను పర్యటిస్తారు. UNDP లాటిన్ అమెరికా[49][50]లో ఇలాంటి సహకార సంస్థలను ప్రారంభించడానికి ఈ చిత్రాన్ని ఉపయోగించుకుంది మరియు దానిని ఆఫ్రికాలో ప్రదర్శించింది.[51]
"అమూల్ గర్ల్" యాడ్ క్యాంపెయిన్‌ను సుదీర్ఘకాలం పాటు కొనసాగించడంలో ఒకటిగా చేయడంలో కురియన్ మద్దతు కీలకమైంది,[18][52][53] మరియు భారతీయ సంస్కృతిపై సురభి అనే టీవీ సిరీస్ వీక్షకుల నుండి మిలియన్ల కొద్దీ పోస్ట్‌కార్డ్‌లను పొందింది. 1990లలో జాతీయ టెలివిజన్‌లో[18].[54]
అకడమిక్ విజయాలు, అవార్డులు, గౌరవాలు
కురియన్ 15 గౌరవ డిగ్రీలను పొందారు. from universities around the world, including from the following:
ఇతరములు
వర్గం:1921 జననాలు వర్గం:2012 మరణాలు వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కారం పొందిన కేరళ వ్యక్తులు వర్గం:పద్మవిభూషణ పురస్కారం పొందిన కేరళ వ్యక్తులు వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన కేరళ వ్యక్తులు వర్గం:రామన్ మెగసెసే పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:సాంకేతిక నిపుణులు వర్గం:వరల్డ్ ఫుడ్ ప్రైజ్ గ్రహీతలు వర్గం:కేరళ వ్యాపారవేత్తలు
మందమర్రి
మందమర్రి, తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని మంచిర్యాల జిల్లా, మందమర్రి మండలానికి చెందిన పట్టణం, గ్రామం. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత ఆదిలాబాద్ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది. దీని పరిపాలన మందమర్రి పురపాలక సంఘం నిర్వహిస్తుంది.ఇది పురపాలక సంఘం ముఖ్య పట్టణం.
ఫామ్ ఆయిల్ పరిశ్రమ
500 కోట్ల రూపాయలతో ఏర్పాటు చేయనున్న ఫామ్ ఆయిల్ పరిశ్రమకు 2023, జూన్ 9న తెలంగాణ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్ రావు శంకుస్థాపన చేశాడు. ఈ కార్యక్రమంలో రాష్ట్ర రోడ్లు భవనాల శాఖామంత్రి వేముల ప్ర‌శాంత్ రెడ్డి, దేవాదాయ శాఖామంత్రి అల్లోల ఇంద్ర‌క‌ర‌ణ్ రెడ్డి, బీసి సంక్షేమ శాఖామంత్రి గంగుల క‌మ‌లాక‌ర్, పెద్దపల్లి ఎంపీ బోర్లకుంట వెంకటేశ్ నేత, చెన్నూర్ ఎమ్మెల్యే బాల్క సుమ‌న్, మంచిర్యాల ఎమ్మెల్యే నడిపల్లి దివాకర్ రావు, బెల్లంపల్లి ఎమ్మెల్యే దుర్గం చిన్న‌య్య‌, ఆదిలాబాదు ఎమ్మెల్యే జోగు రామ‌న్న‌, ఖానాపూర్ ఎమ్మెల్యే ఆజ్మీరా రేఖా నాయ‌క్‌ తోపాటు జిల్లా ఇతర ప్రజాప్రతినిధులు, అధికారులు పాల్గొన్నారు.
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:తెలంగాణ నగరాలు, పట్టణాలు వర్గం:అదిలాబాదు జిల్లా రైల్వేస్టేషన్లు
తుర్లపాటి రాజేశ్వరి
తుర్లపాటి రాజేశ్వరి ప్రవాసాంధ్ర రచయిత్రి. ఈమె ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని బరంపురంలో ఉంటూ తెలుగు సాహిత్యంపై విశేష కృషి చేస్తున్నది.
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు రచయిత్రులు వర్గం:ప్రవాసాంధ్రులు వర్గం:అనువాద రచయితలు
మేమే మొనగాళ్లం
వర్గం:డబ్బింగ్ సినిమాలు
వినాయకరావు కొరాట్కర్
వినాయకరావు కొరాట్కర్ ( 1895 ఫిబ్రవరి 3 – 1962 సెప్టెంబరు 3) హైదరాబాదు రాష్ట్ర రాజకీయ నాయకుడు, పార్లమెంటు సభ్యుడు. ఈయన హైదరాబాదులో కేశవ్ మెమోరియల్ స్కూల్, హిందీ మహావిద్యాలయను స్థాపించాడు.
వినాయకరావు, హైదరాబాదు రాజ్యంలో ప్రముఖ సాంఘిక సంస్కర్త, కేశవరావు కొరాట్కర్, గీతాబాయి దంపతులకు, ఉస్మానాబాదు జిల్లాలోని కళంబ్‌లో 1895 ఫిబ్రవరి 3న జన్మించాడు. ఈయన విద్యాభ్యాసం హరిద్వారలోని గురుకుల్ కాంగ్రీ విశ్వవిద్యాలయంలో సాగింది. అక్కడ విద్యాలంకార్ పట్టభద్రుడయ్యాడు. ఆ తర్వాత ఉన్నత చదువు పూణే వ్యవసాయ కళాశాలలో సాగింది. 1919 న్యాయవాద విద్య అభ్యసించడానికి ఇంగ్లాండుకు వెళ్ళాడు. ఈయన 1922లో లండన్లోని మిడిల్ టెంపుల్ నుండి బారిష్టర్-ఎట్-లా పట్టభద్రుడయ్యాడు.
భారతదేశం తిరిగివచ్చిన తర్వాత 1922లో హైదరాబాదులో లా ప్రాక్టీసు ప్రారంభించి 1950 వరకు కొనసాగించాడు. హైదరాబాదు నుండి వెలువడిన డెక్కన్ లా రిపోర్టుకు సంపాదకునిగా పనిచేశాడు. ఈయన 1924లో లక్ష్మీబాయి కొరాట్కర్ ను వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరికి ఇద్దరు కుమారులు, ఒక కుమార్తె
వినాయకరావు 1930 నుండి 1950 వరకు 29 సంవత్సరాల పాటు హైదరాబాదులోని ఆర్య ప్రతినిధి సభకు అధ్యక్షత వహించాడు. ఈయన ఆర్య సమాజ కార్యక్రమాల్లో చురుకుగా పాల్గొని ఆర్యన్ ఎడ్యుకేషనల్ సొసైటీ, హిందీ ప్రచారసభ, ఎడ్యుకేషనల్ కాన్స్ఫరెన్స్ ఆఫ్ హైదరాబాదు మొదలైన సంఘాలకు అధ్యక్షత వహించాడు. ఐదు సంవత్సరాల పాటు ఆర్య భాను అనే హిందీ వారపత్రికను స్థాపించి, నడిపించాడు.
వినాయకరావు 1950 నుండి 1956 వరకు హైదరాబాదు రాజ్యంలో మంత్రిగా అనేక హోదాల్లో పనిచేశాడు. 1952 నుండి 1956 వరకు హైదరాబాదు శాసనసభలో సభ్యుడిగా ఉంటూ బూర్గుల రామకృష్ణరావు మంత్రివర్గంలో ఆర్థికశాఖామంత్రిగా పనిచేశాడు. 1956 నుండి 1957 వరకు బొంబాయి రాష్ట్ర శాసనసభలో సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. 1957లో హైదరాబాదు లోక్‌సభ నియోజకవర్గం నుండి భారత జాతీయ కాంగ్రేసు అభ్యర్థిగా రెండవ లోక్‌సభకు ఎన్నికయ్యాడు.
మూలాలు
వర్గం:2వ లోక్‌సభ సభ్యులు వర్గం:1895 జననాలు వర్గం:1962 మరణాలు వర్గం:హైదరాబాదు రాష్ట్ర శాసన సభ్యులు వర్గం:హైదరాబాదు జిల్లా న్యాయవాదులు వర్గం:హైదరాబాదు రాష్ట్ర మంత్రులు వర్గం:హైదరాబాదు జిల్లా (సంయుక్త ఆంధ్రప్రదేశ్) నుండి ఎన్నికైన లోక్‌సభ సభ్యులు
హెచ్ ఇళా
హిరియక్కనవార్ ఇళా ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో మథురలో మధ్యతరగతి కాయస్థ కుటుంబంలో జన్మించింది. వారి కుటుంబంలో ఆడపిల్లలు ఉన్నత విద్యాభ్యాసం చేయడంతో పాటు గృహనిర్వహణా నైపుణ్యం ఉండాలని కోరుకునేవారు. ఆమె తండ్రి రమేష్ చంద్ర భట్నాగర్ 1936లో అలహాబాదులో భాతిక శాస్త్రంలో ఎం.ఎస్.సి చేశాడు. అమే తండ్రి ఆమె మనసులో చిన్నవయసులోనే పట్టుదల, పరిపూర్ణత్వపు బీజాలు నాటాడు. ఐదుగురు అక్కచెల్లెళ్ళు, ఇద్దరు అన్నదమ్ములు ఉన్న కుటుంబంలో ఆమె మూడవ కుమార్తెగా జన్మించింది. ఆడపిల్లలలు వృత్తివిద్య అభ్యసించడం అసాధారణమైన రోజులలో ఆమె కుటుంబం ఆమెను వైద్యురాలిని చేయాలని ఆశించింది.
విద్య
1958లో ఇళా మొరాదాబాదు మెథడిస్ట్ బాలికల ఉన్నత పాఠశాల నుండి డిస్టింక్షన్‌లో ఉత్తీర్ణురాలైంది. తరువాత ఆమె తండ్రి ఉద్యోగరీత్యా గోరఖ్‌పూర్‌కు బదిలీ కాగా, గోరఖ్‌పూర్ విశ్వవిద్యాలయంలో ఆమె 1960లో ఇంటర్మీడియట్, అలాగే 1962లో బ్యాచిలర్ డిగ్రీతో ఉత్తీర్ణురాలైంది. నిరాడంబరంగా జీవించడం అత్యుత్తమంగా యోచించడం వారి కుటుంబ లక్ష్యం. ఆమె తండ్రి వారిని సదా అన్నింటా ప్రథమస్థానంలో ఉండాలని కోరుకునేవాడు. అది వారు సులువుగానే సాధించినప్పటికీ కొంత వత్తిడిని కలిగించింది. మొదటి స్థానం తప్పిపోయి రెండవ స్థానం వస్తే ప్రపంచం తలక్రిందులైన భావన కలిగేదని ఆమె చెప్పుకున్నది.
ఉన్నత విద్య
1961లో ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రి- మెడికల్ టెస్ట్‌కు హాజరైంది. ఆమె ప్రథమస్థానంలో ఉత్తీర్ణురాలైంది. మెడికల్ టెస్టులో మహిళా విద్యార్థిప్రథమస్థానంలో ఉత్తీర్ణత సాధించడం అదే మొదటిసారి. అయినప్పటికీ ఆమెకు వైద్య విద్య అభ్యసించడంలో ఆసక్తి లేదు. జార్జ్ మెడికల్ కాలేజిలో చేరిన మొదటి వారంలోనే తిరిగి వచ్చి, గోరఖ్ పూర్ యూనివర్శిటీలో బి.ఎస్.సీలో చేరింది. మెడికల్ కాలేజ్ నుండి ఎందుకు వెనుదిరిగి వచ్చిందో ఆమెకు స్పష్టమైన అభిప్రాయం లేదు.
ఎం.ఎస్.సి
1962 ఆమె తండ్రికి కాన్పూరు బదిలీ అయింది. కాన్పూరు, డి.ఎ.వి కళాశాలలో ఇళా ఎం.ఎస్.సి చదువు పూర్తిచేసింది. ఆమె తండ్రి కలలలుగన్న అలహాబాదు విశ్వవిద్యాలయంలో పి.హెచ్.డి చేయడానికి సి.ఎస్.ఐ.ఆర్ ఫెలోషిప్ ఆరంభించిన వెంటనే, ఆమెకు కాన్పూరు ఐ.ఐ.టి రసాయానశాస్త్ర విభాగంలో పి.హెచ్.డి చేయడానికి పిలుపు అందింది. అక్కడ సి.ఎన్.ఆర్. రావు, పి.టి. నరసింహన్, ఎం.వి. జార్జ్, ఎం.ఎస్. ముతానా వంటి ప్రొఫెసర్లు ఇళాకు బ్యాచిలర్ స్థాయిలో గణితశాస్త్రాన్ని అధ్యయనం చేయని కారణంగా ఐ.ఐ.టి ప్రవేశానికి అభ్యంతరం వెలిబుచ్చారు. ఆమె ముందుగా ఆందోళనకు గురైనా, ప్రొఫెసర్ రావు సలహాతో అదనంగా గణితశాస్త్రపు కోర్సును ఎంచుకుని అధ్యయనం కొనసాగించింది. తరువాత ఆమె జీవితంలో వెనుతిరిగి చూడవలసిన అవసరం లేకుండా అభివృద్ధి పథంలో కొనసాగింది.
రీసెర్చ్
ఐ.ఐ.టిలో అత్యుత్సాహవంతులైన ప్రొఫెసర్ రావు, నరసింహన్, జార్జ్, రంగనాథన్, చక్రవర్తి విద్యార్థుల యొక్క కేరీర్ నిర్మాణానికి సహకరించడమే కాక వారిలో ఉత్తమ నడవడి, రసాయనశాస్త్రం పట్ల ఆరాధన కలగడానికి కృషిచేసారు. కాన్పూరు ఐ.ఐ.టిలో నుండి పి.హెచ్.డి పట్టం పుచ్చుకున్న మొదటి మహిళ అన్న గుర్తింపు ఇళాకు దక్కింది. పి.హెచ్.డి చేస్తున్న కాలం ఆమె జీవితంలో మరపురానిదని ఆమె పేర్కొన్నది. 1968లో పి.హెచ్.డి పట్టం అందుకున్నది. 1970లో పరిశోధనా శాస్త్రవేత్తగా పోస్ట్ డాక్టరల్ పొజిషన్ కొరకు ఆమె లక్నోలోని " సెంట్రల్ డ్రగ్ రీసెర్చ్ ఇన్స్స్టిట్యూట్"లో చేరింది. 1971లో ఆమె వివాహం చేసుకున్నది.
వివాహం
ఆరోజులలో దక్షిణాది-ఉత్తరాది వివాహాలు అసాధారణం. ఇద్దరు ప్రొఫెషనల్స్ మధ్య జరిగిన ఈ వివాహం నిర్ణయించడానికి ముందుగా ఆమె తగు జాగ్రత్తలు తీసుకుంది. వివాహజీవితంలో దంపతులిరువురిని ఆర్గానిక్ కెమిస్ట్రీ బంధించడం ఒక వింత. వారు దంపతులుగా కేరీర్ ప్రారంభించారు. రసాయనశాస్త్ర రంగంలో ఇళా కంటే ఆమె భర్త జంజప్పకు అధిక గుర్తింపు ఉంది. వారిరువురు పరిశోధనలు చేయడం, శాస్త్రీయ పత్రాలు ప్రచురించడంలో మునిగి ఉండగా తిరిగి చూసే సమయానికి కాలం చాలా వేగంగా ముందుకు సాగింది.
వల్లభాపూర్ (మక్లూర్‌)
వల్లభాపూర్, తెలంగాణ రాష్ట్రం, నిజామాబాద్ జిల్లా, మాక్లూర్ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన మక్లూర్ నుండి 14 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన నిజామాబాద్ నుండి 22 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత నిజామాబాదు జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
హెచ్ ఇళా
నార్త్ ఈస్ట్ హిల్ యూనివర్శిటీ
1976-77 సంవత్సరం వారి జీవితాన్ని మరో మలుపు తిప్పింది. వారిరువురు షిల్లాంగ్లోని, నార్త్ ఈస్ట్ హిల్ యూనివర్శిటీలో ఉద్యోగ బాధ్యతలు చేపట్టారు. విభాగపు స్థాపకుడిగా జంజప్ప ముందుగా షిల్లాంగ్ వెళ్ళారు. ఆ ప్రదేశం సైన్స్, కెమెస్ట్రీ రహిత అరణ్యంగా మాత్రమే ఉంది. అయినప్పటికీ ఉత్సాహం తగ్గకుండా 3-4 సంవత్సరాల తీవ్ర కృషి తరువాత వారు దేశంలోనే ఉన్నతమైన రసాయనిక పరిశోధనా కేంద్రం ఏర్పాటు చేయగలిగారు. లాబొరేటరీ, లైబ్రరీ, ఇంస్ట్రుమెంటేషన్ హంగులతో రసాయన శాస్త్ర పరిశోధనా కేంద్రం రూపుదిద్దుకుంది. 1980-1990 నాటికి రసాయన శాస్త్ర పరిశోధనా కేంద్రం నుండి రసాయన శాస్త్ర రంగంలో చరిత్ర సృష్టించిన పేపర్లు ప్రచురించబడ్డాయి.
వల్లభాపూర్ (మక్లూర్‌)
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 185 ఇళ్లతో, 777 జనాభాతో 140 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 367, ఆడవారి సంఖ్య 410. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 165 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 65. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 570902 .పిన్ కోడ్: 503246.
హెచ్ ఇళా
కాన్పూరు
షిల్లాంగ్‌లో 18 సంవత్సరాలు పనిచేసిన తరువాత తిరిగి కాన్పూరు ఐ.ఐ.టిలో ప్రొఫెసర్‌గా ఉద్యోగబాధ్యతలు చేపట్టింది. అక్కడ ఆమె 11 సంవత్సరాలు పనిచేసింది. ఆ సమయంలో కొన్ని అవార్డులు, గుర్తింపులు లభించాయి.
వల్లభాపూర్ (మక్లూర్‌)
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది.బాలబడి జన్నిపల్లెలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల గొట్టుముక్కలలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల మక్లూర్లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు నిజామాబాద్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల హైదరాబాదులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు నిజామాబాద్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల నిజామాబాద్లో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 20 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
వల్లభాపూర్లో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
వల్లభాపూర్లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
వల్లభాపూర్లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, మొక్కజొన్న
పారిశ్రామిక ఉత్పత్తులు
బీడీలు
చర్లపల్లె
చర్లపల్లె, తెలంగాణ రాష్ట్రం, నల్గొండ జిల్లా, నల్గొండ మండలంలోని గ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన నల్గొండ నుండి 6 కి. మీ. దూరంలో ఉంది.
జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణలో
2016 అక్టోబరు 11న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత నల్గొండ జిల్లాలోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి నల్గొండలో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల నల్గొండలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నార్కట్ పల్లిలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు నల్గొండలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల నల్గొండలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు ఇద్దరు, ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు. రెండు మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది. చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
చెర్లపల్లిలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉంది. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
గ్రామ ప్రముఖులు
thumb|చిదిరెమఠం వీరభద్రశర్మ:ఆధ్యాత్మికవేత్త, వీరశైవ గురుకుల స్థాపకులు,
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
చెర్లపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
అష్టశతరాగములు
thumb|316x316px|శంకరభరణం
[పండితారాధ్యచరిత్ర-పండితప్రకరణము]
వర్గం:భారతీయ సంగీతం వర్గం:సంగీతం వర్గం:సంఖ్యానుగుణ వ్యాసములు వర్గం:రాగాలు
మార్చి 18
మార్చి 18, గ్రెగొరియన్‌ క్యాలెండర్‌ ప్రకారము సంవత్సరములో 77వ రోజు (లీపు సంవత్సరములో 78వ రోజు ). సంవత్సరాంతమునకు ఇంకా 288 రోజులు మిగిలినవి.
బయటి లింకులు
వర్గం:మార్చి వర్గం:తేదీలు
కాకి (గ్రామం)
కాకి, శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా, రొల్ల మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన రోళ్ళ నుండి 8 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మధుగిరి (కర్ణాటక) నుండి 40 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 838 ఇళ్లతో, 3624 జనాభాతో 1374 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1826, ఆడవారి సంఖ్య 1798. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1118 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 2. గ్రామ జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595397 .పిన్ కోడ్: 515321.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు ఆరు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. బాలబడి రోళ్ళలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల రత్నగిరిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల రోళ్ళలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల మడకశిరలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల అనంతపురంలోను, పాలీటెక్నిక్‌ మడకశిరలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల హిందూపురం లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల రోళ్ళలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు అనంతపురం లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
కాకిలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామం సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం కిందకు రావట్లేదు. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
కాకిలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 6 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
కాకిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
కాకిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
కాకిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వక్క, వరి, పొద్దుతిరుగుడు
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:విచిత్ర పేర్లుతో ఉన్న గ్రామాలు
జవహర్ నవోదయ విద్యాలయం, పాలేరు
thumb|జవహర్ నవోదయ విద్యాలయం సిల్వర్ జూబ్లీ ఉత్సవాల లోగో జవహర్ నవోదయ విద్యాలయం, పాలేరు ఖమ్మం జిల్లాలో వెనుకబడిన తరగతుల వారికి ఉన్నత విద్య అందించటం కోసం భారత ప్రభుత్వంచే నిర్వహించబడుతున్న జవహర్ నవోదయ విద్యాలయం.దీనిని పాలేరులో 1987 సంవత్సరంలో స్థాపించారు.
ప్రవేశ విధానం
ప్రతి సంవత్సరం 6వ తరగతికి 80 మంది విద్యార్థులను తీసుకుంటారు.ప్రతి సంవత్సరం సుమారు 6000 దరఖాస్తులు వస్తాయి, ప్రవేశ పరీక్ష ద్వారా ఎంపిక విధానం కొనసాగుతుంది.
పూర్వ విద్యార్ధులు
ప్రతి సంవత్సరం డిశంబరు నెల మొదటి ఆదివారం రోజున పూర్వ విద్యార్థుల రోజుగా జరుపబడుతుంది, ఈ రోజున పూర్వ విద్యార్థులు వచ్చి వారి అనుభవాలు,సలహాలు ప్రస్తుత విద్యార్థులకు ఇస్తారు మరియూ తొటివారిని కలుసుకొవడానికి కుడా ఉపయొగకరంగా ఉంటుంది.
చిత్తు నొటు
ఖమ్మం జిల్లాలో ఉన్న మొదటి నవొదయ విద్యాలయం, ప్రస్తుతం ఖమ్మం జిల్లాలో రెండు నవొదయవిద్యాలయాలున్నాయి. ఇది భారత ప్రభుత్వం చే హ్యూమన్ రిసొర్స్ వారు ఏర్పాటు చేశారు. పాలేరులో సుమారు 50 ఎకరాలలో నిర్మించబడింది. ఈ విద్యాలయంలో 6 వ తరగతి నుంచి, +2 వరకు ఉచిత విద్యని బొదిస్తున్నారు. 6 వ తరగతిలో ప్రారంభమైయ్యే ప్రవేశ నియామకాలలో 80 మంది విద్యార్థులను తీసుకుంటారు ఇది రిజర్వేషన్ల ఆధారంగా ఉంటుంది. విద్య బొధన 7వ తరగతివరకు తెలుగు, ఆంగ్ల మాంద్యలో ఉంటుంది, 8వ తరగతి నుంచి ఆంగ్ల మాంద్యం తప్పనిసరి, సి.బి.యస్.యిలో ఉంటుంది. అమ్మాయి లకు అబ్బాయి లకు వేరు వేరుగా వసతి సొకర్యం ఉంది.
సంప్రదించుటకు
ప్రిన్సిపాల్: 08742-273025
వర్గం:విద్యాలయాలు వర్గం:1987 స్థాపితాలు
వెదిర
వెదిర, తెలంగాణ రాష్ట్రం, కరీంనగర్ జిల్లా, రామడుగు మండలంలోని గ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన రామడుగు నుండి 8 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కరీంనగర్ నుండి 14 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత కరీంనగర్ జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1169 ఇళ్లతో, 4518 జనాభాతో 1412 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2252, ఆడవారి సంఖ్య 2266. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1104 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 60. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 572234 .పిన్ కోడ్: 505451.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ఉన్నతపాఠశాల, ఉజ్వల జూనియర్ కళాశాలలు ఉన్నాయి.గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు నాలుగు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి రామడుగులో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల గుండిలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల కరీంనగర్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ కరీంనగర్లో ఉన్నాయి.సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల కరీంనగర్లో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
వెదిరలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు.ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో2 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు ఇద్దరు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.