cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
విజయం మనదే
విజయం మనదే 1970, జూలై 15న విడుదలైన తెలుగు చలన చిత్రం. జానపద ఫక్కిలో రూపొందిన చక్కటి సందేశాత్మక చిత్రమైన ‘విజయం మనదే’ లో అధికార దాహం పిచ్చిగా వెర్రితలలు వేస్తున్న ఈ రోజుల్లో అధికారమదాంధత్వంతో కావరమెక్కిన ఒక వ్యక్తి దుర్మార్గాలను చూపించడం జరిగింది. ఈ జానపద చిత్రం విడుదలై మంచి విజయాన్ని అందుకుంది. బి.విఠలాచార్య దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో ఎన్.టి.ఆర్. ప్రజా నాయకుడిగా నటించారు. బి.సరోజా దేవి, దేవిక, కైకాల సత్యనారాయణ తదితరులు ముఖ్యపాత్రలను పోషించగా, టి.వి.రాజు సంగీతం అందించారు.
హత్నూర
హత్నూర,  తెలంగాణ రాష్ట్రం, సంగారెడ్డి జిల్లా, హత్నూర మండలం లోని గ్రామం.
ఇది సమీప పట్టణమైన సంగారెడ్డి నుండి 25 కి. మీ. దూరంలో ఉంది.
జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణలో
2016 అక్టోబరు 11న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత మెదక్ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1196 ఇళ్లతో, 6605 జనాభాతో 1714 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 3708, ఆడవారి సంఖ్య 2897. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1499 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 264. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 573794 .పిన్ కోడ్: 502296.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు నాలుగు, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు మూడు, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి. 3 ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాలలు ఉన్నాయి. ఒక ప్రభుత్వ వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాలఉంది.సమీప ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల కాసల్లోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల సంగారెడ్డిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ సంగారెడ్డిలో ఉన్నాయి.సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం సంగారెడ్డిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల హైదరాబాదులోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
హత్నూర లో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు, ఆరుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ డాక్టర్లు ముగ్గురు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
హత్నూరలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
భూమి వినియోగం
హత్నూరలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
హత్నూరలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
హత్నూరలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, ప్రత్తి, మొక్కజొన్న, చెరకు
ఎమెస్కో
right|thumb|ఎమెస్కో చిహ్నం ఎమెస్కో అనేది ఒక సుప్రసిద్ధ పుస్తక ప్రచురణ సంస్థ. '''ఎమ్. శేషాచలం అండ్ కో (టూకీగా ఎమెస్కో''') అన్న పేరు వచ్చింది. ఎమెస్కో మద్దూరి శేషాచలంచే బందరులో స్థాపించబడింది. ఆ తరువాత ఆయన కుమారుడు మద్దూరి నరసింహరావు ఆధ్వర్యంలో శాఖోపశాఖలుగా సంస్థను విస్తరించి పెద్దది చేశాడు. ప్యాకెట్‌ సైజు పుస్త కాలను ప్రచురించి ఈ రంగంలో విప్లవం సృష్టించారాయన. 1978లో ఎం.ఎన్‌.రావు మరణించడంతో ఆయన కుమారుడు శేషాచల కుమార్‌ ఎమెస్కో సంస్థనుండి ఎమెస్కో అభిమాని, మార్క్సిస్ట్, సాహితీ ప్రియుడు, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా చింతలపూడి తాలుకా ప్రగడవరం గ్రామానికి చెందిన ధూపాటి విజయకుమార్‌ 1989 లో సంస్థను కొన్నాడు. 11 కోట్ల టర్నోవర్‌తో నిర్వహిస్తున్న ఎమెస్కోలో 40 మందికి పైగా పనిచేస్తున్నారు.
ఇటీవల ప్రజాదరణ పొందిన కొన్ని పుస్తకాలు
thumb|ఎమెస్కో అధినేత విజయకుమార్ వ్యక్తిత్వ వికాస రచనలు, ఆరోగ్యం, సాహిత్యం, వర్తమాన తరంగిణి, యాత్రా దర్శిని, జ్యోతిశ్శాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం వర్గాలలో అనేక ప్రచురణలు ఈ సంస్థ ద్వారా వెలువడినవి. దాశరధి రంగాచార్యులు -నాలుగు వేదాలు, బాపు-రమణ తిరుప్పావై దివ్య ప్రబంధం మేలుకొలుపులు, పి.వి.ఆర్.కె ప్రసాద్ - సంభవామ్‌,, రచనలు, డి.ఆర్‌.కార్తికేయన్‌ -నిప్పులాంటి నిజం, అబ్దుల్‌కలాం- ఒక విజేత ఆత్మకథ, పి.వి.నరసింహరావు -ది ఇన్‌సైడర్‌ (లోపలి మనిషి), భాట్టం శ్రీరామమూర్తి -స్వేచ్ఛాభారతం, టంగుటూరి ప్రకాశం- నా జీవిత యాత్ర (1972), దాశరధి కృష్ణమాచార్య- యాత్రాస్మృతి, చంద్రబాబు నాయుడు- మనసులో మాట యాతగిరి శ్రీరామ నరసింహారావు, మేడిశెట్టి తిరుమల కుమార్ - మన వావిలాల, అరబిందో - సావిత్రి (అనువాదం: తంబిశెట్టి రామకృష్ణ) వంటి ఎన్నో పుస్తకాలు ఎమెస్కో కీర్తిప్రతిష్ఠలను ఇనమడింప చేశాయి. డా.బి.వి.పట్టాభిరామ్, ఎ.జి.కృష్ణమూర్తి వ్రాసిన వ్యక్తిత్వ వికాస పుస్తకాలు, బొమ్మకంటి శ్రీనివాసాచార్యులు సంకలనంచేసిన పాకెట్ నిఘంటువులు ప్రజాదరణ పొందిన మరికొన్ని పుస్తకాలు. వీరి సైటు https://web.archive.org/web/20101216064421/http://emescobooks.com/
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు ప్రచురణ సంస్థలు
సర్వేపల్లి గోపాల్
సర్వేపల్లి గోపాల్ (23 ఏప్రిల్ 1923 - 20 ఏప్రిల్ 2002)  సుప్రసిద్ధ భారతీయ చరిత్రకారుడు. అతను భారతదేశం మొదటి ఉపరాష్ట్రపతి, రెండవ రాష్ట్రపతి అయిన సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ కుమారుడు. అతను రాధాకృష్ణన్: ఎ బయోగ్రఫీ, జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ: ఎ బయోగ్రఫీ రచయిత.
ప్రారంభ జీవితం, విద్య
సర్వేపల్లి గోపాల్ భారతదేశంలోని మద్రాసులో 23 ఏప్రిల్ 1923న మధ్యతరగతి కుటుంబంలో జన్మించారు. అతను స్వతంత్ర భారతదేశం మొదటి ఉపరాష్ట్రపతి, రెండవ రాష్ట్రపతి అయిన ఎస్. రాధాకృష్ణన్, శివకాము ఏకైక కుమారుడు. అతనికి ఐదుగురు సోదరీమణులు ఉన్నారు.
గోపాల్ లండన్‌లోని మిల్ హిల్ స్కూల్‌లో, మద్రాసు క్రిస్టియన్ కాలేజీలో చదువుకున్నాడు. అతను ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని బల్లియోల్ కాలేజీలో చరిత్రలో అండర్ గ్రాడ్యుయేట్ విద్యార్థి, అక్కడ అతను కర్జన్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్నాడు. అతను 1951లో లార్డ్ రిపన్ వైస్రాయల్టీపై పిహెచ్‌డి సంపాదించి బల్లియోల్‌లో విద్యార్థిగా కొనసాగాడు.
కెరీర్
తదనంతరం, అతను 1950 లలో భారత ప్రభుత్వ విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖలో డైరెక్టర్‌గా నియమితుడయ్యాడు, అక్కడ అతను ప్రధాన మంత్రి జవహర్‌లాల్ నెహ్రూతో కలిసి పనిచేశాడు. 1960లలో, అతను ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని సెయింట్ ఆంటోనీ కళాశాలలో భారతీయ చరిత్రలో రీడర్‌గా ఉన్నాడు. కొత్త జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ విశ్వవిద్యాలయాన్ని అప్పటి ప్రధాని ఇందిరా గాంధీ స్థాపించినప్పుడు, అతను హిస్టారికల్ స్టడీస్ సెంటర్‌లో హిస్టరీ ప్రొఫెసర్‌గా నియమించబడ్డాడు. 1970లలో, అతను నేషనల్ బుక్ ట్రస్ట్ ఛైర్మన్, న్యూఢిల్లీ.
మరణం
గోపాల్ తన 79వ పుట్టినరోజుకు మూడు రోజుల ముందు 20 ఏప్రిల్ 2002న చెన్నైలో మూత్రపిండ వైఫల్యం కారణంగా మరణించాడు.
ప్రచురణలు
పుస్తకాలు
మూలాలు
వర్గం:1923 జననాలు వర్గం:2002 మరణాలు వర్గం:భారతీయ పౌర సేవకులు వర్గం:పద్మవిభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:భారతీయ చరిత్ర పరిశోధకులు
బి. అజనీష్ లోక్‌నాథ్
'''బి. అజనీష్ లోక్‌నాథ్''' భారతదేశానికి చెందిన గాయకుడు, సంగీత దర్శకుడు. ఆయన 2009లో విడుదలైన కన్నడ సినిమా శిశిర ద్వారా సినీరంగంలోకి సంగీత దర్శకుడిగా అడుగుపెట్టి 2015లో ఉలిదవరు కందంటే సినిమాకుగాను ఉత్తమ సంగీత దర్శకుడిగా కర్ణాటక రాష్ట్ర చలనచిత్ర అవార్డును అందుకున్నాడు.
బయటి లింకులు
వర్గం:కన్నడ నేపథ్య గాయకులు వర్గం:కన్నడ సినిమా సంగీత దర్శకులు
తవాంగ్ జిల్లా
అరుణాచల ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని 18 జిల్లాలలో తవాంగ్ జిల్లా ఒకటి. తవాంగ్ ఈ జిల్లా ముఖ్యపట్టణం. చారిత్రాత్మకంగా ఈ ప్రాంతం టిబెట్కు చెందినది. కానీ, తవాంగ్ మాదేనంటూ చైనా, తైవాన్ లు ప్రకటించాయి. ఈ జిల్లా దేశంలో అత్యల్ప జనసంఖ్య కలిన జిల్లాలలో 8వ స్థానంలో ఉంది.
చరిత్ర
తవాంగ్ జిల్లాలో మొంప ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. క్రీ.పూ 500-600 నుండి ఈ ప్రాంతం లోమన్ లేక మోన్యుల్ పాలనలో ఉండేది. తరువాత మోన్యుల్ రాజ్యాన్ని పొరుగున ఉన్న టిబెట్, భూటాన్లు క్రమంగా వశపరచుకున్నాయి. 1681లో తవాంగ్ సామ్రాజ్యాన్ని " మెరాక్ లామా గ్యాస్టో " స్థాపించాడు. ఈ సామ్రాజ్య స్థాపనకు 5వ దలైలామా " న్గవాంగ్ లాబ్సాంగ్ గ్యాస్టో " ప్రోత్సహించాడు. 6వ దలైలామా త్సంగ్‌యంగ్ గ్యాస్టో తవాంగ్‌లో జన్మించాడు. తవాంగ్ అంటే "అశ్వం ఎన్నిక చేసిన భూమి" అన్న ఆసక్తికరమైన కథనం ఒకటి ప్రచారంలో ఉంది.
చారిత్రకంగా తవాంగ్ టిబెట్లో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. 1914లో బ్రిటిష్ ఇండియా, టిబెట్‌ల మద్య సరిహద్దు నిర్ణయం జరిగింది. ఈ ఒప్పందం కారణంగా టిబెట్ తవాంగ్‌తో సహా కొన్ని ప్రాంతాలను బ్రిటన్ ప్రభుత్వానికి వదిలింది. ఈ ఒప్పందానికి చైనా వ్యతిరేకత తెలియజేసింది. అయినప్పటికీ బ్రిటన్ తవాంగ్‌ను స్వాధీనపరచుకోలేదు. పన్ను వసూలును టిబెట్ కొనసాగిస్తూనే ఉంది. 1935లో టిబెట్ అనుమతి లేకుండా బ్రిటిష్ బొటానిస్ట్ " ఫ్రాంక్ కింగ్డన్ - వార్డ్ " సెలా పాస్‌ను దాటిన సమయంలో టిబెట్ ప్రభుత్వం ఆయనను కొంత సమయం ఖైదు చేసింది. ఇది బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం దృష్టిని ఆకర్షించింది. తరువాత బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం తిరిగి పరిశీలించి టిబెట్ తవాంగ్‌ను బ్రిటిష్ ఇండియాకు వదులుకున్న విషయం గ్రహించింది. అయినప్పటికీ సిమ్లా ఒప్పందాన్ని తవాంగ్‌ను ఒప్పగించడానికి టిబెట్ నిరాకరించింది. 1938లో అప్రమత్తమై తమ సార్వభౌమత్వాన్ని తెలియజేయడానికి టిబెట్ మీదకు కేప్టన్ జి.ఎస్ లైట్ ఫూట్ " నాయకత్వంలో చిన్న సైన్యాన్ని పంపింది. లైట్ ఫూట్ రాయభారం సుముఖమైన ఫలితాన్ని ఇచ్చినప్పటికీ భూసంబంధ మార్పులు ఏమీ జరగలేదు. 1941 లో జపాన్ యుద్ధం ఆరంభించిన తరువాత అస్సాం ప్రభుత్వం తమ ఆధీనంలో ఉన్న ఈశాన్యభూభాగం సరిహద్దుల విషయంలో జాగరూకత వహించి సరిహద్దులను సరిచూసుకుంది. తరువాత అదే అరుణాచల ప్రదేశ్ రాష్ట్రంగా మారింది. 1944 లో పి.ఎం మిల్స్ రేంజర్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించిన తరువాత అధికారిక సరిహద్దులను తవాంగ్ వరకు విస్తరించి, టిబెట్ పన్నువసూలుదారులను వెనుకకు పంపాడు. . స్వాతంత్ర్యం తరువాత కూడా పరిస్థితి ఇలాగే కొనసాగింది. 1950 లో చైనా టిబెట్ ను స్వాధీనం చేసుకుంది. తరువాత అస్సాం ప్రభుత్వం తవాంగ్ మార్గంలో ఉన్న మిగిలిన టిబెటన్లను పంపి ఈ ప్రాంతాన్ని తమ ఆధీనంలోకి తీసుకుంది.  1962 సినో- ఇండియన్ యుద్ధంలో తవాంగ్ ప్రాంతాన్ని చైనా సైన్యాలు స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. అయినప్పటికీ చైనా సైన్యం తమంతటతామే తవాంగ్‌ను వదిలి వెళ్ళాయి. 1989 లో వెస్ట్ కమెంగ్ జిల్లా నుండి కొంతభాగం వేరుచేసి తవాంగ్ జిల్లా రూపుదిద్దబడింది.
దలైలామా విజయం
1959 లో ప్రస్తుత దలైలామా (14 వ దలైలామా) టిబెట్ నుండి పారిపోయి మార్చి 30న ఇండియాలోకి ప్రవేశించాడు. దలైలామా అస్సాం లోని తేజ్పూర్ వెళ్ళే దారిలో కొన్ని రోజులు తవాంగ్ ఆరామంలో నివసించాడు. 2003 లో దలైలామా అరుణాచల్ ప్రదేశ్ టిబెట్ ఒక భాగమని చెప్పాడు. 2009 లో నవంబర్ 8న దలైలామా తవాంగ్‌కు వెళ్ళాడు. ఆయన మత ప్రసంగానికి పొరుగు రాజ్యాలైన నేపాల్, భూటాన్‌ల నుండి దాదాపు 30,000 మంది హాజరయ్యారు.
భౌగోళికం
తవాంగ్ జిల్లా వైశాల్యం 2,172 చ.కి.మీ. . జిల్లా 27° 45’ ఉత్తర ఆక్షాంశం, 90° 15’ తూర్పు రేఖాంశాల మధ్య వ్యాపించి ఉంది. ఇది టిబెట్ కు దక్షిణంగా ఉంది. ఈ ప్రాంతం సముద్రమట్టానికి 6000-22000 ఎత్తులో ఉంటుంది.ఆహ్లాదకరంగా ఉండే దిగువ ప్రాంతాలలో మాత్రమే ప్రజల ఆవాసాలు ఉన్నాయి. తవాంగ్ జిల్లా పశ్చిమ కమెంగ్ జిల్లాలో కొంతభాగం వేరుచేయడం ద్వారా ఏర్పడింది. జిల్లా తూర్పు, దక్షిణ సరిహద్దుల్లో పశ్చిమ కమెంగ్ జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో భూటాన్, ఉత్తర సరిహద్దులో టిబెట్ ఉన్నాయి. జిల్లా జనసంఖ్య 38,924. వీరిలో 75% మొంపా, భొటియా, ఆది మొదలైన జాతులకు చెందిన గిరిజనులున్నారు. సరిహద్దు జిల్లాగా తవాంగ్ జిల్లాలో సైకులు భారీగా కనిపిస్తుంటారు. శీతాకాలంలో తవాంగ్‌జిల్లాలో హిమపాతం సంభవిస్తుంది.
2001 లో గణాంకాలు
తవాంగ్ పట్టణంలో 20,000 మంది నివసిస్తున్నారు. జిల్లాలో మొంపా ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. జిల్లాలో 163 గ్రామాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో స్వల్పసంఖ్యలో టిబెటన్లు ఉన్నారు.జిల్లా పశ్చిమ, ఉత్తర భూభాగంలో స్వల్పంగా తగ్పా ప్రజలు నివసిస్తున్నారు.
మతం
జిల్లాలోని మొంపా, తగ్పా, టిబెటన్లు టిబెటన్ బుద్ధమతాన్ని అనుసరిస్తున్నారు. జిల్లాలో ప్రతిసంవత్సరం ప్రి - బుద్ధిస్ట్ (బాన్), షమనిజం కూడా స్వల్పంగా ఉంది. లోసర్, చొస్కర్, తొంగ్యా ఉత్సవాలు నిర్వహించబడుతుంటాయి. తవాంగ్ ఆరామంలో డంగ్యూర్, టొర్గ్యా పండుగలను ఉత్సాహంగానూ సంప్రదాయ సహితంగానూ జరుపుకుంటుంటారు.
తవాంగ్ ఆరామం
తవాంగ్ ఆరామం 5వ దలైలామా (నాగ్వంగ్ లాబ్సాంగ్ గ్యాస్టో) కోరికపై మెర లామా లొడ్రె గ్యాస్టో చేత స్థాపినచబడింది. ఈ ఆరామం " జెలుగ్ప సెక్ట్ "కు చెందినది. భారతదేశంలో ఇది అతిపెద్ద బౌద్ధ ఆరామంగా గుర్తింపు పొందింది. ఇది ల్హసలోని డ్రెపంగ్ ఆరామంతో సంబంధం ఉంది. తవాంగ్ ఆంటే " అశ్వం ఎన్నుకున్న " అని అర్ధం. దీనికి " గాల్డెన్ నంగే ల్హత్సే " అనే మరొక పేరు కూడా ఉంది. దీనికి అర్ధం" " స్వచ్ఛమైన రాత్రిలో ఒక ఖగోళభవనం " అని అర్ధం.
వెలుపలి లింకులు
వర్గం:అరుణాచల్ ప్రదేశ్ జిల్లాలు వర్గం:Tawang district వర్గం:వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివృద్ధి నిధులు పొందుతున్న జిల్లాలు వర్గం:1989 స్థాపితాలు
పెద్ద కడబూరు
పెద్ద కడబూరు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రములోని కర్నూలు జిల్లా, పెద్ద కడబూరు మండలం లోని గ్రామం, ఈ మండలానికి కేంద్రం.ఇది సమీప పట్టణమైన ఆదోని నుండి 20 కి. మీ. దూరంలో ఉంది.
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1577 ఇళ్లతో, 8147 జనాభాతో 2900 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 4116, ఆడవారి సంఖ్య 4031. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 2959 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 41. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 593823.
2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 7,088. ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 3,557, స్త్రీల సంఖ్య 3,531, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 1,259 ఉన్నాయి.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల ఆదోని లోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల యెర్రకోట లోనూ ఉన్నాయి. అనియత విద్యా కేంద్రం ఎమ్మిగనూరు లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల, సమీప వైద్య కళాశాల, కర్నూలు లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో4 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు నలుగురు ఉన్నారు. రెండు మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతి పంపుల ద్వారా నీరు అందు తుంది. చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగు నీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగు నీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగు నీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జల వనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పెద్ద కడబూరులో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగు తున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి  పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి  పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో సినిమా హాలు, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగు తుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన  దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 16 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పెద్ద కడబూరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పెద్ద కడబూరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
పెద్ద కడబూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, వేరుశనగ, జొన్నలు
నహీద్ అబిది
డాక్టర్ నహీద్ అబిది భారతీయ సంస్కృత పండితురాలు, రచయిత్రి. 2014లో భారత ప్రభుత్వం సాహిత్య రంగానికి ఆమె చేసిన కృషికి నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ తో సత్కరించింది. ఆమెకి 2016లో ఉత్తరప్రదేశ్ ప్రభుత్వం యశ్ భారతి అవార్డును ప్రదానం చేసింది. ఆమె సంస్కృత సాహిత్య మే రహీం, దేవాలయస్య దీపః వంటి పుస్తకాలను రచించింది.
బాల్యం, విద్యాభ్యాసం
నహీద్ అబిది ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని మిర్జాపూర్‌ లో షియా ముస్లిం జమీందారీ కుటుంబం లో 1961లో జన్మించింది. సంస్కృతాన్ని తన ప్రధాన విషయంగా ఎంచుకుని, అబిది కమల మహేశ్వరి డిగ్రీ కళాశాలలో గ్రాడ్యుయేషన్ చేసింది. మిర్జాపూర్‌లోని కె. వి. డిగ్రీ కళాశాల నుండి ఎం.ఎ పట్టా పొందింది.
కెరీర్
న్యాయవాది అయిన ఎహ్తేషామ్ అబిదీతో వివాహం తర్వాత ఆమె సంస్కృత స్కాలర్‌షిప్ తో వారణాసి కి వెళ్లింది. హిందూ గ్రంథం గరుడ పురాణం ప్రకారం వారణాసి పవిత్రమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. ఆమె ప్రభుత్వ విశ్వవిద్యాలయం మహాత్మా గాంధీ కాశీ విద్యాపీఠం నుండి డాక్టరల్ డిగ్రీ  పొందింది. దీనికిగానూ ఆమె వేద సాహిత్య మే అశ్వినియోం కా స్వరూప్ (వేద సాహిత్యంలో అశ్వినిల రూపం) పేరుతో తన పరిశోధనా పత్రాన్ని 1993లో ప్రచురించింది.
2005లో ఆమె బనారస్ హిందూ యూనివర్శిటీ లో అధ్యాపకురాలిగా పని చేయడం ప్రారంభించింది. ఆ తరువాత ఆమె మహాత్మా గాంధీ కాశీ విద్యాపీఠం లో పార్ట్‌టైమ్ అధ్యాపకురాలిగా వ్యవహరించింది. ఆమె సంస్కృతంలో అధ్యాపకురాలిగా పనిచేసిన మొదటి ముస్లిం మహిళగా పేరుపొందిన సంస్కృత పండితురాలు.
ఆమె సంపూర్ణనాద్ సంస్కృత విశ్వవిద్యాలయంలో ఎగ్జిక్యూటివ్ కౌన్సిల్ మెంబర్‌గా కూడా వ్యవహరిస్తోంది.
ఆమె మొదటి పుస్తకం 2008లో ప్రచురించబడింది, సంస్కృత సాహిత్యం మే రహీమ్ అనే పేరు పెట్టబడింది - ఇది ప్రఖ్యాత కవి అబ్దుల్ రహీం ఖాన్-ఎ-ఖానా సంస్కృత ఒరవడికి సంబంధించిన ఖాతా. దీని తరువాత కవి మీర్జా గాలిబ్ రచించిన చైరాగ్-ఎ-దైర్ అనువాదం దేవాలయస్య దీప. మూడవ పుస్తకం సిర్-ఎ-అక్బర్, 50 ఉపనిషత్తు ల హిందీ అనువాదం, అంతకుముందు మొఘల్ యువరాజు దారా షికో పర్షియన్ భాష లోకి అనువదించారు. ఆమె వేదాంతానికి హిందీ అనువాదాన్ని ప్రచురించింది, దారా షికో ద్వారా పర్షియన్ భాషలోకి అనువదించబడింది. యువరాజు సూఫీ గ్రంథాలను కూడా ప్రచురించింది.
వ్యక్తిగతం
వారణాసిలోని శివపూర్ ప్రాంతంలో నహీద్ అబిది తన జీవిత భాగస్వామి ఎహ్తేషామ్ అబిది, ఆమె ఇద్దరు పిల్లలు, ఒక కుమారుడు, ఒక కుమార్తెతో నివసిస్తున్నది.
మూలాలు
వర్గం:1961 జననాలు వర్గం:భారతీయ షియా ముస్లింలు వర్గం:సాహిత్యంలో పద్మశ్రీ గ్రహీతలు వర్గం:భారతీయ మహిళా రచయితలు వర్గం:భారతీయ రచయితలు వర్గం:భారతీయ మహిళా పండితులు వర్గం:భారతీయ సంస్కృత పండితులు వర్గం:ఉత్తరప్రదేశ్ మహిళా రచయితలు వర్గం:వారణాసి పండితులు వర్గం:భారతీయ విద్యా సిద్ధాంతకర్తలు వర్గం:భారత మహిళా విద్యా సిద్ధాంతకర్తలు వర్గం:ఉత్తరప్రదేశ్ మహిళా విద్యావేత్తలు వర్గం:ఉత్తరప్రదేశ్ అధ్యాపకులు వర్గం:మహిళా విద్యావేత్తలు వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు వర్గం:భారతీయ ముస్లిం మహిళలు వర్గం:ఉత్తర ప్రదేశ్ రచయిత్రులు
లిటిల్ హార్ట్స్
బయటి లింకులు
వర్గం:బాలల చిత్రాలు వర్గం:చక్రి సంగీతం అందించిన సినిమాలు వర్గం:కల్పనా రాయ్ నటించిన సినిమాలు
తట్టిఅన్నారం
తట్టిఅన్నారం, తెలంగాణ రాష్ట్రం, రంగారెడ్డి జిల్లా,అబ్దుల్లాపూర్‌మెట్ మండలానికి చెందిన గ్రామం.
జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణలో
2016 అక్టోబరు 11న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత రంగారెడ్డి జిల్లాలోని హయాత్‌నగర్‌ మండలంలో ఉండేది. పునర్వ్యవస్థీకరణలో దీన్ని కొత్తగా ఏర్పాటుచేసిన అబ్దుల్లాపూర్‌మెట్ మండలంలోకి చేర్చారు.
గణాంకాలు
2001 భారత జనాభా గణాంకాలు ప్రకారం మొత్తం జనాభా. 1737, పురుషులు. 907, స్త్రీలు. 830, నివాస గృహాలు. 367 విస్తీర్ణం. 601 హెక్టార్లు. ప్రజల భాష. తెలుగు.
రవాణా సౌకర్యములు
ఈ గ్రామానికి ఎల్.బి.నగర్ 1ఒ కి.లో మీటర్ల దూరములో ఉంది. ఇక్కడికి, పరిసర ప్రాంతాలకు మంచి రహదారి వ్వవస్త కలిగి యుండి, ఆర్.టి.సి బస్సుల సౌకర్యము కూడా ఉంది. ఈ గ్రామానికి 10 కి.మీ. లోపు రైలు వసతి లేదు. కాని ప్రధాన రైల్వేస్టేషను సికింద్రాబాదు ఇక్కడికి 18 కి.మీ దూరములో ఉంది. అక్కడి నుండి దేశములోని పలు ప్రాంతాలకు రైలు వసతి ఉంది.
శనిగరం (నల్లబెల్లి)
శనిగరం, తెలంగాణ రాష్ట్రం, వరంగల్ జిల్లా, నల్లబెల్లి మండలం లోనిగ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన నల్లబెల్లి నుండి 4 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన వరంగల్ నుండి 40 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది.2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత వరంగల్ జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది. పునర్వ్యవస్థీకరణలో దీన్ని కొత్తగా ఏర్పాటు చేసిన వరంగల్ గ్రామీణ జిల్లా లోకి చేర్చారు. ఆ తరువాత 2021 లో, వరంగల్ గ్రామీణ జిల్లా స్థానంలో వరంగల్ జిల్లాను ఏర్పాటు చేసినపుడు ఈ  గ్రామం, మండలంతో పాటు కొత్త జిల్లాలో భాగమైంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 539 ఇళ్లతో, 1838 జనాభాతో 802 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 936, ఆడవారి సంఖ్య 902. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 135 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 25. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 578095 .పిన్ కోడ్: 506349.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో మూడుప్రైవేటు బాలబడులు ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల నల్లబెల్లిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు నర్సంపేటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ వరంగల్లో ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల వరంగల్లో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు ముగ్గురు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా, చెరువు ద్వారా కూడా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
శనిగరంలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
శనిగరంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
శనిగరంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
శనిగరంలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి, ప్రత్తి, మొక్కజొన్న
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:నల్లబెల్లి మండలంలోని గ్రామాలు
పాలవాండ్లపల్లి
పాలవాండ్లపల్లి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా గాండ్లపెంట మండలం గొడ్డువెలగల గ్రామపంచాయతీకి చెందిన ఒక గ్రామం. ఈ గ్రామంలో మొత్తం 30 గృహాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో ఒక ప్రభుత్వ పాఠశాల ఉంది. గ్రామంలో నీటి సౌకర్యం నీటి ట్యాంకులు ద్వారా చేతి పంపులు ద్వారా లభిస్తుంది. గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల దూరంలో సమీప పట్టణమైన కదిరి ఉంది. రైతు భరోసా కేంద్రం ఒక కిలోమీటర్ దూరంలోని హరిజనవాడలో ఉంది. గ్రామ సచివాలయం రెండు కిలోమీటర్ల దూరంలోని గొడ్డు వెలగలలో ఉంది. బ్యాంక్ మార్కెట్ కదిరిలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో మామిడి తోటలను ఎక్కువగా పెంచుతారు. గ్రామంలో వడ్లను ఎక్కువగా పండిస్తారు. జిల్లా కేంద్రమైన పుట్టపర్తి కి ఈ గ్రామం ఈ గ్రామం 67 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. గ్రామ జనాభా 170. గ్రామంలో రవాణా సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో సిసి రోడ్లు కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి. ఈ గ్రామానికి చుట్టుపక్కల గొడ్డు వెలగల హరిజనవాడ నరసప్ప గారి పల్లి ఉన్నాయి. గొడ్డు వె
మూలాలు
వర్గం:గాండ్లపెంట మండలంలోని గ్రామాలు
నెలిపర్తి
నెలిపర్తి,ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం, పార్వతీపురం మన్యం జిల్లా, సాలూరు మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన సాలూరు నుండి 3 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 313 ఇళ్లతో, 1217 జనాభాతో 745 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 600, ఆడవారి సంఖ్య 617. షెడ్యూల్డ్ కులాల జనాభా 439 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల జనాభా 11. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 582430 .పిన్ కోడ్: 535591.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు నాలుగు ఉన్నాయి.బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు సాలూరులో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల సాలూరులోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల పిరిడిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల నెల్లిమర్లలోను, పాలీటెక్నిక్‌ పణుకువలసలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల కోమటిపల్లిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం సాలూరులోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయనగరం లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది. డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
నెలిపర్తిలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
నెలిపర్తిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
నెలిపర్తిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
మల్లె మొగ్గలు (సినిమా)
మల్లె మొగ్గలు 1986 మార్చి 28న విడుదలైన తెలుగు సినిమా. ఉషా కిరణ్ మూవీస్ పతాకం కింద రామోజీ రావు నిర్మించిన ఈ సినిమాకు వి.మధుసూధనరావు దర్శకత్వం వహించాడు. రాజేష్, సాగరిక, వై. విజయ లు ప్రధాన తారాగణంగా నటించిన ఈ సినిమాకు రమేష్ నాయుడు సంగీతాన్నందించాడు.
తిరప్ జిల్లా
అరుణాచల ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని 17 జిల్లాలలో తిరప్ జిల్లా ఒకటి. ఈ జిల్లా సరిహద్దులో నాగాలాండ్, అస్సాం, అంతర్జాతీయంగా మయన్మార్, రాష్ట్రంలోని చంగ్‌లంగ్, లంగ్‌డింగ్లు ఉన్నాయి.
చరిత్ర
తిరప్ ప్రాంతంలో పూర్వం స్థానిక గిరిజనులు నివసిస్తూ ఉండేవారు. 16వ శతాబ్దంలో అహోం పాలనా కాలంలో ఇక్కడకు నొక్టే ప్రజలు వచ్చి స్థిరపడ్డారు. 1945లో ఈ ప్రాంతం జపానీయుల ఆక్రమితప్రాంతంగా కొంతకాలం ఉంది. జపనీయుల సామ్రాజ్యం పతనం అయ్యే వరకు ఇది కొనసాగింది. తరువాత " సుమన్ గోప్ " పాలన మొదలైంది. తరువాత తిరప్ నాగాతిరుగుబాటు దారుల లక్ష్యంగా మారింది. గ్రేటర్ నాగాలాండ్ లక్ష్యంగా సైనికపరంగా ఈ దాడులు సాగాయి. నాగా తిరుగుబాటు దారులకు బాప్టిస్ట్ మిషనరీలు సహాయం అందించారు.
1887 నవంబరు 14 న తిరప్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి చంగ్‌లంగ్ జిల్లా రుఇపొందించబడింది. 2013లో తిరప్ లోని మరికొంత భూభాగం వేరుచేసి లాంగ్‌డింగ్ జిల్లా రూపొందించబడుంది.
భౌగోళికం
తిరప్ జిల్లా వైశాల్యం 2,362 చ.కి.మీ. ఇది కెనడా లోని కార్న్‌వాల్ ద్వీపం వైశాల్యానికి సమానం. ఈ ప్రాంతం సముద్రమట్టానికి 200 నుండి 4,000 మీటర్ల (పత్కై కొండలు) ఎత్తులో ఉంది.
విభాగాలు
ఇవి అరుణాచల్ ఈస్ట్ పార్లమెంటరీ విభాగంలో భాగంగా ఉన్నాయి.
2001 లో గణాంకాలు
తిరప్ జిల్లాలో నాగాగిరిజన జాతికి చెందిన నొక్టే ప్రజలు అత్యధికంగా ఉన్నారు. జిల్లాలో నొక్టే ప్రజలతో నాగాలకు చెందిన కొన్యాక్, వింకో ప్రజలు కూడా ఉన్నారు. వీరు సంప్రదాయకంగా హిందూయిజం, అనిమిజం ఆచరిస్తుంటారు. ప్రస్తుతం వీరంతా క్రైస్తవ మతం అనుసరిస్తున్నారు. అల్పసంఖ్యాకులు అయిన తుస్తా, తంగ్సా, సింగ్పొ ప్రజలు కూడా ఇక్కడ నివసిస్తున్నారు, పండుగ సందర్భాలలో నొక్టే ప్రజలు లోకు, వింకో ప్రజలు ఒరియా, తుస్తా ప్రజలు పొంగ్తు ఉత్సవాలు అత్యుత్సాహంగా నిర్వహిస్తుంటారు. వీటితో దుర్గా పూజ కూడా ఘనంగా నిర్వహిస్తుంటారు.
విద్య
తిరప్ జిల్లాలో " రామక్రిష్ణా మిషన్ స్కూల్ " ఉంది. ఇది తిరప్ వాసులు విద్యాభివృద్ధికి తోడ్పాటు అందిస్తుంది.
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:అరుణాచల్ ప్రదేశ్ జిల్లాలు  వర్గం:వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివృద్ధి నిధులు పొందుతున్న జిల్లాలు
ఇబ్రహింబాద్
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి శ్రీకాకుళంలో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల శ్రీకాకుళంలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ శ్రీకాకుళంలో ఉన్నాయి.సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల శ్రీకాకుళంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలో 2 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టరు ఒకరు, డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా, చెరువు ద్వారా కూడా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ఇబ్రహింబాద్ లో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ఇబ్రహింబాద్ లో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఇబ్రహింబాద్ లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
ఇబ్రహింబాద్ లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వరి
ప్రాచీన భారతీయ భౌతికవాదులు
ప్రకృతిని, సమాజాన్ని అర్ధం చేసికోవడానికి తోడ్పడే ఆలోచనావిధానాలలో ఒకటి భౌతికవాదం. భౌతికంగా ఉనికిలో వున్న విషయాలకే ప్రాధాన్యత మిచ్చిన భౌతికవాదులు మానవాతీత శక్తులను, దైవిక శక్తులను తిరస్కరించి మానవుడినే అన్ని కార్యకలాపాలకు కేంద్రంగా ఆలోచించే తాత్వికతను ప్రోత్సాహించారు. భావవాద తత్వంలో కూరుకుపోయిన వైదిక మతం పట్ల నిరసనగా, భావవాదానికి వ్యతిరేకంగా క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దంలో వైదిక సమాజంలో భౌతికవాదం తలెత్తింది. భారతదేశంలో గౌతమ బుద్ధునికి పూర్వమే భౌతికవాదులు సాంస్కృతిక తిరుగుబాటుకు ప్రేరణ కలిగిస్తూ తమ భౌతికవాదాన్ని ప్రజల్లో ప్రచారం చేస్తూ పర్యటించేవారు. వీరిలో చార్వాకులు, పూర్ణ కాశ్యపుడు, మక్ఖలి గోశాలుడు, అజితకేశ కంబళుడు, ప్రకృథ కాత్యాయనుడు, సంజయ వేలట్టిపుత్త మొదలగువారు దార్శనికులుగా ప్రసిద్ధులు. క్రీ.పూ. 6 వ శతాబ్దంనకు చెందిన వీరందరూ మౌలికంగా భౌతికవాదులే అయినప్పటికీ వీరి వాదనలలో స్వల్ప భేదాలుండేవి. అయితే వీరందరి ఏకైక లక్ష్యం యజ్న యాగాదుల పేరిట జరిగే వైదిక కర్మకాండలకు వ్యతిరేకంగా సమాజలో ప్రచారం చేయడం. వైదిక మత విశ్వాసాలపట్ల తిరస్కరించడం, వేద ప్రామాణ్యాన్ని ధిక్కరించడం, బ్రాహ్మణాధిక్యతను నిరసించడం. వీరందరిలో చార్వాకులు పూర్తి భౌతికవాదంతో తమ లోకాయత దర్శనంతో ప్రజలలో సంచలనం సృష్టించగలిగారు.
భావవాదం-భౌతికవాదం
ప్రాపంచిక దృక్పధం అంటే ప్రకృతిని, సమాజాన్ని అర్ధం చేసికోవడానికి తోడ్పడే ఆలోచనావిధానంగా చెప్పవచ్చు. ఈ ప్రాపంచిక దృక్పదాలలో ఒకటి భావవాదం (Idealsism). మరొకటి భౌతికవాదం (Materialism). భావవాదులు సృష్టికి భావం మూలంగా భావిస్తారు. దీనికి విరుద్దంగా భౌతికవాదులు సృష్టికి భావం కాదు. పదార్దమే మూలం అని భావిస్తారు.
మలివేదకాలపు సమాజంలో భావవాదం వ్యవస్థీకృతమైన విధం
అనాది నుంచి మానవుడికి ప్రకృతిని పరిశీలిస్తూ ప్రకృతి శక్తులకు భయపడేవాడు. ప్రకృతిలో సంభవిస్తున్న ప్రతీ చర్యకు కారణం తెలియక ఒక అతీత శక్తి కారణంగా అవి సంభవిస్తున్నాయని భావించడం మొదలు పెట్టాడు. ప్రకృతి చర్యల నుండి ప్రయోజనం పొందే దశలో ప్రతి ప్రాకృతిక చర్యకు ఒక అలౌకిక శక్తిని ఆపాదించుకోవడం చేసాడు. ఆ ఊహాత్మక మానవాతీత శక్తులకు నిత్యం భయపడుతూ వాటిని ప్రసన్నం చేసుకొనడానికి కొన్ని తంతులు నిర్వహించడం చేసేవాడు.
నాగరికత పెరుగుతున్నకొద్దీ మానవాతీత శక్తుల పట్ల ఆరాధనాబావం కూడా పెరిగి ఆ శక్తులను, వాటిని ప్రసన్నం చేసుకొనే తంతులను తన సమాజంలో ఆచారాలుగా ఎవరూ ఎదురుతిరిగి ప్రశ్నించాజాలని విధంగా ప్రతిష్ఠించుకొన్నాడు. క్రమేణా దేవుడు, ఆత్మ, స్వర్గం నరకం లాంటి అతీత భావనలను సృష్టించుకొన్నాడు. ఈ విధంగా ప్రాచీనకాలం నుండి సమాజంలో భావవాద తత్వం ప్రబలివుంది.
ఇది మలివేదకాలం (క్రీ.పూ. 1000 – 600 ) లో మరింతగా పెరుగుతూపోయి ఉచ్ఛస్థితికి చేరుకొంది. ఊహాజనిత వస్తువులని, మానవాతీత శక్తులను (దేవుడు, ఆత్మ, పరలోకం, మోక్షం లాంటివి) వీరు విశ్వసించి వాటిని సాధించడం కోసం, ప్రసన్నం చేయడం కోసం ప్రజలు ఏమి చెయ్యాలో, ఏమి చెయ్యకూడదో కొంతమంది నిర్దేశించడం మొదలుపెట్టారు. అలౌకిక భావనలైన స్వర్గ ప్రవేశం కోసం, మోక్షసాధన కోసం ప్రజలు, రాజ్యం ఇహలోకంలో చేయవలసిన క్రతువులను, పాటించాల్సిన కర్మకాండలను అనుశాసిస్తూ బ్రాహ్మణపురోహితులు ప్రాబల్యం వహించేవారు. తమ నమ్మకాలకు అనుగుణంగా దేవుడు, ఆత్మ, స్వర్గం నరకం లాంటి అతీత భావనలను పొందుపరుస్తూ వాజ్మయం సృష్టించారు. భావవాదాన్ని సమాజంలో వ్యవస్థీకృతం చేసారు. మలివేద కాలాంతానికి వీరి భావవాద తత్వం మరింతగా పెరిగి స్వర్గ, నరకాల భావనతో పాపపుణ్యాల పేరుతో కర్మకాండ తతంగాలను, యజ్న యాగాదులను అట్టహాసంగా జరిపేవారు. దేవతలను సంతృప్తి పరచడానికి ఆనాటి బ్రాహ్మణులు జరిపిన కర్మకాండ తంతులకు. ఆర్భాటాలకు, వాటిలో జరిగే పశువధకు సమాజంలో ఉత్పత్తి వర్గాలు ఒక దశలో విసిగిపోయాయి. అలౌకిక విషయాలలోనే కాక లౌకిక విషయాలలో కూడా కనిపిస్తున్న బ్రాహ్మణాధిక్యతకు వ్యతిరేకంగా క్రీ. పూ. 600 లలో సమాజంలోని వైశ్య, శూద్ర వర్ణాలలో ఒక అద్యాత్మిక అశాంతి చెలరేగింది.
క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దంలో భౌతికవాదం తలెత్తడానికి దారి తీసిన పరిస్థితులు
మొదట ఆధ్యాత్మిక అశాంతిగా ప్రారంభమైన సంక్షోభం, రానురాను భావవాద తత్వం నూతన సామాజిక మార్పులకు, అవసరాలకు ప్రతిబంధకంగా మారడంతో సామాజిక సంక్షోభితంగా రూపుదాల్చింది. దానితో భావవాద చింతనలో కూరుకుపోయిన వైదిక మతం పట్ల నిరసనగా, భావవాదానికి వ్యతిరేకంగా క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దంలో వైదిక సమాజంలో భౌతికవాదం తలెత్తింది.
ఆధ్యాత్మిక అశాంతి
క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దం నాటికి సమాజంలో భావవాదం వ్యవస్థీకృతం కావడంతో భావవాద తత్వంతో పెనవేసుకొన్న వైదికమతం సమాజంపై పూర్తి ప్రాబల్యం వహించింది. ఈ వైదికమతంలో బ్రాహ్మణ పురోహిత వర్గం, మిగిలిన సామాజిక వర్ణాలపై మత, మతేతర రంగాలలో ఆధిపత్యం చెలాయిస్తూ వచ్చారు. అర్ధరహితమైన, ఆడంబరయుతమైన వైదిక మత కర్మ కాండల పట్ల నిరసన, యజ్న యాగాదుల పేరిట హరించుకుపోతున్న పశు సంపద, కోట్లకు పడగలెత్తినా సామాజిక గౌరవానికి నోచుకోని వైశ్యుల అసంతృప్తి, మోక్ష సాధనామార్గాలు అందుబాటులో లేని సామాన్యుల అసంతృప్తి, పరాకాష్ఠకు చేరిన బ్రాహ్మణాధిక్యత ఇత్యాదికారణాలు క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దంలో భారత ఆధ్యాత్మిక రంగంలో తీవ్రమైన అశాంతిని కలుగచేసాయి.
నూతన మార్పులకు ప్రతిబందకమైన భావవాద తత్వం
అయితే మలివేదయుగం (క్రీ. పూ. 1000-600) నుండి వైదిక సమాజంలో నూతన ఆర్థిక వ్యవస్థలు ప్రారంభమవుతూ వచ్చాయి. క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దం నాటికి ఈ ఆర్థిక వ్యవస్థలు (నూతన స్థిర వ్యవసాయిక విధానం, చేతివృత్తుల అభివృద్ధి, నగరాల పెరుగుదల, వ్యాపార, వాణిజ్య అవకాశాల వృద్ది) అనేక విధాలుగా విస్తరించాయి. రాజుల పాలనకు అణిగిమణిగి ఉండేటట్లుగాను, ప్రశ్నించే తత్వం నిరోదించే విధంగాను రూపుదిద్దుకొన్న భావవాదం, విస్తరిస్తున్న సామాజిక, ఆర్థిక జీవన వ్యవస్థ యొక్క అవసరాలకి అనుకూలంగా లేకపోయింది. భావవాద తత్వంలో కూరుకుపోయిన వైదిక మతం సమాజంలో వస్తున్న నూతన మార్పులకు, అవసరాలకు అనుగుణంగా మారదానికి ఏ దశలోనూ ప్రయత్నించలేదు. కాలం గడుస్తున్న కొలదీ, సమాజానికి కావలిసిన భౌతిక, ప్రాపంచిక అవసరాలను పరిగణన లోనికి తీసుకోవడానికి వైదికమతం తిరస్కరిస్తూనే వచ్చింది. మారుతున్న సమాజంలో రోజూవారి జీవితం గడపడంలో ఎదుర్కొటున్న పలు సమస్యలకు, ఆత్మ-దేవుడు-మోక్షం-యజ్ఞం వంటి భావనలతోనే కూరుకుపోయిన భావవాద దృక్పధంతో నిండిన వైదిక మతం ఇక పరిష్కారాలు చూపలేని స్థితిలో వుంది సరికదా మారుతున్న సమాజానికి వైదిక మతం తానే ఒక ప్రతిబంధకంగా మారిపోయింది. అందువలన కాలం చెల్లిన భావవాద తత్వ ఆలోచనలకు వ్యతిరేకంగా రేకెత్తిన ఆధ్యాత్మిక అశాంతి తీవ్ర సామాజిక సంక్షోభంగా రూపు దాల్చింది.
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే సామాజిక ఆర్థిక వ్యవస్థలు విస్తరిస్తున్నప్పుడు భావవాద తత్వం (Idealism) పని చెయ్యదు. శాస్త్రీయమైన భౌతికమైన జీవిత దృక్పధం అవసరవుతుంది. కనుకనే మారుతున్న వ్యవసాయ ఆధారిత, వాణిజ్యావసర సమాజపు దైనందిక అవసరాలను తీర్చగలిగే, ప్రాపంచిక వ్యవహారాలకు అనుకూలమైన భోతికవాద తత్వ ఆవశ్యకత ఆనాటి సమాజానికి కలిగింది. ఈ పరిస్థితులలో భావ వాదానికి వ్యతిరేకంగా నాటి వైదిక సమాజంలో భౌతికవాద చింతన తలెత్తింది. అంటే బుద్ధునికంటే ముందుగానే క్రీ.పూ. 6 వ శతాబ్దంలో సృష్టికి మూలం భావం కాదని పదార్థం అనే తాత్విక చింతన ప్రారంభమైంది.
ఆధ్యాత్మిక అశాంతికి పరిష్కారమార్గంలో ఉపనిషత్కర్తలు, భౌతికవాదులు
ఈ విధంగా బ్రాహ్మణాధిక్యతతో నిండిన వైదిక మత సిద్దాంతాలకు విసుగు చెందిన సామాన్య ప్రజలు, వైశ్యులు కొత్త మత విధానానికి, కొత్త జీవితమార్గాలను అన్వేషించే ప్రయత్నం చేయసాగారు. సమాజంలో నెలకొన్న ఆధ్యాత్మిక అశాంతికి పరిష్కారంగా ఆలోచనాపరులు అనేక విధాల తమ వంతు పరిష్కార మార్గాలను సూచిస్తూ సమాజానికి క్రొత్త ఆలోచనలను అందించే ప్రయత్నాలు ప్రారంభించారు. ఇటువంటి ప్రయత్నాలలో భాగంగా వైదిక మతం పట్ల అసంతృప్తులైన కొంతమంది ఆలోచనాపరులు (ఉపనిషత్కర్తలు) అరణ్యాలకు పోయి తాత్విక చింతన సాగించారు. వీరు యజ్నయాగాదులని నిరసిస్తూనే సామరస్య ధోరణితో దేవుని, మోక్షాన్ని అంగీకరించారు. మరికొంతమంది ఆలోచనాపరులు (భౌతికవాదులు) యజ్న యాగాదులను నిరసిస్తూనే ఉపనిషత్కర్తలబోధనలకు విరుద్ధంగా కనిపించని దేవునికోసం, మోక్షం కోసం ప్రయాసపడటం కూడా వృధా అనే భావనతో సమాజాన్ని భౌతికవాదం వైపు, ఇహలోక విషయాలవైపు మలచడానికి ప్రయత్నించారు. ఆ రోజులలో భౌతికవాదాన్ని బోధించడం అంటే వేద ప్రామాణ్యాన్ని, వైదిక మతాన్ని తిరస్కరించడమే. అంటే అవైదిక వాదమే. వైదిక మతం పట్ల నిరసనగా తలెత్తిన ఆధ్యాత్మిక అశాంతిని పరిష్కారించడంలో ఉపనిషత్కర్తలు వైదికమతంతో కొంతవరకూ రాజీపడుతూ తమ అస్తిత్వాన్ని నిలుపుకోగలిగారు. దీనికి విరుద్దంగా వైదికమతం పట్ల రాజీ లేని ఘర్షణాత్మక వైఖిరిని ప్రదర్శిస్తూ అవైదిక మతప్రచారాన్ని భౌతికవాదులు కొనసాగించారు. ఎక్కువకాలం మనలేకపోయారు.
ఈ విధంగా క్రీ. పూ. 5,6 వ శతాబ్దాలలో వైదిక మతంపై నిరసనగా దేశంలో అవైదిక మతాన్ని బోదిస్తూ అనేకానేక అవైదిక మత తెగలు తమ తమ వాదనలతో ప్రచారం చేస్తుండేవి. ఇలా అవైదిక మతాన్ని బోధించే భౌతికవాదులలో చార్వాకులు, పూర్ణ కాశ్యపుడు, మక్ఖలి గోశాలుడు, అజితకేశ కంబళుడు, ప్రకృథ కాత్యాయనుడు, సంజయ వేలట్టిపుత్త మొదలగువారు దార్శనికులుగా ప్రసిద్ధులు. వీరిలో కాలక్రమేణా ఇతరత్రా చిన్న చిన్న అవైదిక మత తెగలు అంతరించిపోగా బుద్ధుడి కాలం నాటికి అజీవకులు, చార్వాకులు వంటి వారు కొనసాగుతూ వచ్చారు.
ప్రాచీన భౌతికవాదుల మూల ఆధార గ్రంధాల అలభ్యత
క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దానికి చెందిన భారతీయ భౌతికవాదులు బోధించినది ఇది అని చెప్పబడే ఆధార గ్రంథాలు ఏమీ లభ్యం కాలేదు. ఒకవేళ అవి వుండి ఉన్నప్పటికీ వాటిని నిరసించిన వైదిక బ్రాహ్మణులు వాటిని నాశనం చేసి వుండవచ్చు. భౌతికవాదుల భావాలను విమర్శిస్తూ భావవాద తత్వవేత్తలు, జైనులు, బౌద్ధులు తమ తమ గ్రంథాలలో ఉటంకించిన వ్యాఖ్యల నుండి మాత్రమే మనకు ప్రాచీన భౌతికవాదుల గురించి తెలుస్తున్నది. ఈ ఉటంకలు కూడా ఆయా భౌతికవాదులు తమ బోధనల గురించి యదార్ధంగా చెప్పినవి కావు. వారిని అపతిష్టపాలు చేయడానికి వారిపై ద్వేషం కలిగించే ప్రయత్నంలో వారి అసలు భౌతికవాద బోధనలను వక్రీకరిస్తూ నిందిస్తూ ఇతర మతాల వారు తమ గ్రంథాలలో రాసుకొన్న ఉటంకనలు మాత్రమే. ఉదాహరణకు పూర్ణ కాశ్యపుడు అనే భౌతికవాది కర్మ ఫలితం ఆత్మకి అంటదు అని అక్రియావాదాన్ని బోదిస్తే, అతను మంచిపనికి చెడుపనికి తేడాలేదని చెప్పాడని అరాచాకవాదిగా జైన మత గ్రంథాలు నిందిస్తూ ఉటంకించాయి. అజీవకమత స్థాపకుడైన మక్ఖలి గోశాలుడు అనే భౌతికవాది కర్మను అవాస్తవం అంటూ నియతి వాదాన్ని బోదిస్తే, మోక్ష సాధనలో క్రియలకు ప్రాధాన్యత లేదన్నందుకు అనగా మోక్షసాధనలో మానవ ప్రమేయం లేదన్నందుకు జైన, బొద్ద మతాలూ విమర్శించాయి. మక్ఖలి గోశాలుడుని బ్రాహ్మణులు నుగ్గు నుగ్గుగా చితకగొట్టారని, వర్ధమాన మహావీరుని చంపబోయాడని, పిచ్చివాడని అసహ్యకరమైన వ్యక్తి అని జైన గ్రంథాలు పేర్కొన్నాయి. ప్రాచీన భౌతికవాదుల బోధనలు గురించి కనీస వివరాలు తెలుసుకోవడానికి సైతం, ఆ బోధనలని ద్వేషిస్తూ, వక్రీకరిస్తూ, అవహేళన చేస్తూ వచ్చిన ఇతర మతగ్రంధాల ఉల్లేఖనలే దిక్కయ్యేంతగా ప్రాచీన భారతీయ భౌతికవాదుల మూల ఆధార గ్రంథాలు సమూలంగా ధ్వంసం చేయబడ్డాయి.
క్రీ. పూ. 6 వ శతాబ్దపు సమాజంపై నాటి భౌతికవాదుల ప్రభావం - అంచనా
వ్యక్తిగత జీవితంలో భౌతికవాదులు ఎంతో నియమ నిష్టలు గలవారు. ఆహింసావాదులు. సాధారణ ప్రజల నుంచి, బానిస జీవిత నేపథ్యం నుండి వచ్చిన వారు కావడంతో వీరి ప్రచారంలో కాఠిన్యత పాలు సహజంగానే హెచ్చు. ఆనాడు వీరు బోధించిన భౌతిక వాదం ఎంతో ఉన్నత స్థాయి ప్రమాణాలకు చెందిన తాత్విక చింతన అనడంలో ఏ మాత్రం సందేహం లేదు. ఆదునిక భౌతికవాదులకు ఎంతో సన్నిహిత పోలికలు గల వీరు ఆ కాలంలో కాకుండా తరువాతి కాలంలో జన్మించి వుండవలసిన వాళ్ళుగా భావించవచ్చు. తాత్విక చింతనలో సామాజిక నీతి ఒక ముఖ్యాంశంగా వున్న ఆ కాలంలో భౌతికవాదులందరూ (అజీవకులు, చార్వాకులతో సహా) నీతి నియమాలపై మౌనం వహించారు. వైయుక్తికంగా వీరు నియమనిష్టలతో కూడిన జీవన శైలి అవలంబించినప్పటికి సామాజికంగా మానవులను నీతి మార్గానికి మరలించే అంశాలు వీరి బోధనలలో భాగం కాలేకపోయాయి. వీరి బోధనాతర్కంలో సామాజిక నీతికి దారి చూపే మార్గం మూసుకుపోయినట్లయ్యింది. వర్ణ వ్యవస్థను తిరస్కరించి వైదిక మత దుర్నీతిని తులనాడిన వీరు అదే సమయంలో సమాజ హితానికి అవసరమైన నీతినియమాలను ఒక ప్రత్యమ్నాయంగా ప్రజలకు తెలియ చేయడంలో తాత్వికంగా మౌనం పాటించారు. అందుకే సమాజంలో మానవ నీతికి అమిత ప్రాధాన్యం ఇచ్చే జైన బౌద్ధ మతాలు మొదటి నుంచీ భౌతికవాడులను ఖండిస్తూనే వచ్చారు.
గుంటిపల్లి
గుంటిపల్లి పేరుతో చాలా వ్యాసాలు ఉన్నాయి. ఆ వ్యాసాల జాబితాను ఇక్కడ ఇచ్చారు.
ఉమ్మెత్త
ఉమ్మెత్త (ఆంగ్లం Datura) సొలనేసి కుటుంబానికి చెందిన చిన్న పుష్ప జాతి మొక్క.దత్తూర అనే ఈ మొక్క ఉమ్మెత్త వృక్షానికి చెందింది. వినాయక చవితి రోజు చేసుకునే వరసిద్ధి వినాయక ఏకవింశతి పత్రి పూజా క్రమంలో ఈ ఆకు ఐదవది.
దత్తురా ఫాస్టుయొసా మరో రకంగా డెవిల్స్ ట్రంపెట్ లేదా మెటల్ అని అంటారు. ఒక పొద లాంటి శాశ్వత మూలిక. ఈ మొక్కలు ప్రపంచంలోని అన్ని వెచ్చని అడవి ప్రాంతాల్లో పెరుగుతాయి. దినిని మొట్టమొదటచ లిన్నియస్ కనుగొన్నారు. ఈ మొక్క మూడు అడుగులు పెరిగే వార్షిక హెర్బ్.వీటి కాండాలు వంకాయి రంగులో వుండి ఆకులు గుండ్రంగా కాండాలకు అత్తుకుని ఉంటాయి.పువ్వులు 6 నుండి 8 వరకు ఉండి సువాసనను వెదజల్లుతాయి. వీటి పువ్వుల రంగులు క్రీమ్ తెలుపు పసుపు, ఎరుపు,, వైలెట్ మొదలుకుని ఉంటాయి. దత్తురా ఫాస్టుయొసాని దాదాపు వెంట్రుకలు లేని ఆకులు, వృత్తాకారంలో ఉంటాయి.బిరుసైన పండ్లు కలిగి ఉంటాయి. వీటి మొక్కలు పెద్ద, నిటారుగా, బలిసిన హెర్బ్, ఈ మొక్కలకు బ్రాంచ్డ్ టాప్ రూట్ వ్యవస్థను కలిగి వుంటుంది. వీటి ఆకులు సింపుల్, ప్రత్యామ్నాయంగా ఉంటాయి. మొత్తం లేదా లోతుగా తమ్మెలను వెంట్రుకలు లేకుండా కనిపిస్తాయి.
భౌతిక లక్షణాలు
ఈ ఆకు ముదురు పచ్చ రంగులో ఉంటుంది. ఆకారం సూదికొనలతో నక్షత్ర ఆకారంలో ఉంటుంది. పరిమాణం మధ్యస్థం. ఈ చెట్టు గుబురుచెట్టుగా పెరుగుతుంది. దీని పుష్పాలు తెల్లగా, ఊదారంగు కలగలసి పొడవుగా సన్నగా ఉంటాయి.
శాస్త్రీయ నామం
ఈ పత్రి చెట్టు శాస్త్రీయ నామం Datura metal (Family:Solanaceae).
ఇతర విశేషాలు
ఈ పత్రి ఉల్లేఖన ఆయుర్వేదంలో ఉంది.
వెలుపలి లింకులు
వర్గం:ఆకులు వర్గం:సొలనేసి వర్గం:వినాయక చవితి పత్ర పూజ పత్రి
వెమరాజుకొదపల్లి
వెమరాజుకొదపల్లి, అల్లూరి సీతారామరాజు జిల్లా, గంగరాజు మాడుగుల మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన గంగరాజు మాడుగుల నుండి 9 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనకాపల్లి నుండి 89 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 111 ఇళ్లతో, 415 జనాభాతో 257 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 210, ఆడవారి సంఖ్య 205. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 415. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 584902 .పిన్ కోడ్: 531029.
2022 లో చేసిన జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం విశాఖపట్నం జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు గంగరాజు మాడుగులలో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.