చైనాలో_హిందూమతం
చరిత్ర
ఎడమ|thumb| చైనాలోని జెజియాంగ్‌లోని పుటుయోషాన్ గ్వాన్యిన్ ధర్మ రాజ్యంలోని చైనీస్ బౌద్ధ దేవాలయంలో డాజిజాటియాన్ (శివ) విగ్రహం చైనాలో హిందూమతాన్ని పెద్దగా ఆచరించనప్పటికీ, బౌద్ధ విశ్వాసాలు, పద్ధతులు, సంప్రదాయాల ద్వారా (దీనికి హిందూమతానికి ధార్మిక మూలం ఒక్కటే) చైనా సంస్కృతిని ప్రభావితం చేయడంలో దీనికి ముఖ్యమైన పాత్ర -కాకపోతే పరోక్ష పాత్ర - ఉంది. ఇది సా.శ. 1 - 2 శతాబ్దాల్లో భారతదేశం నుండి చైనాకు వ్యాపించింది. ఈ ప్రభావాల సమయంలో, ఆలోచనల సంయోజన సమయంలో వచ్చిన కొన్ని కొత్త పదాలను అప్పటికే ఉన్న భావనలతో ముడిపెట్టారు. ఉదాహరణకు, రాక్షసులను లౌచా తో, పీశకాలను పిషెజువో తో అలా ముడిపెట్టారు. తత్ఫలితంగా, చైనీస్ బౌద్ధమతంలో చైనీస్ సంస్కృతిపై హిందూమత ప్రభావపు జాడలు కనుగొనవచ్చు. ఇది అనేక హిందూ దేవతలను దాని పౌరాణిక ప్రపంచంలో సమకాలీకరించింది. బౌద్ధమతం లోని ధర్మపాలకుల సమూహమైన ఇరవై నాలుగు దేవతలపై చైనా బౌద్ధ విశ్వాసం దీనికొక ఉదాహరణ. ఈ ధర్మపాలకుల సమూహం లోని దేవతలలో ఇరవై-ఒక్క మంది హిందూమతం నుండి తెచ్చుకున్నవారే. డాజీజైటియాన్ (శివ), డిషిటియాన్ (ఇంద్రుడు), డఫంటియాన్ (బ్రహ్మ), జిషియాంగ్ టియాన్ను (లక్ష్మి), బియన్‌చైటియాన్ (సరస్వతి), యన్‌మోలువోవాంగ్ (యముడు) ఈ దేవతల్లో ఉన్నారు. ఇరవై నాలుగు దేవతల విగ్రహాలు అనేక చైనీస్ బౌద్ధ దేవాలయాల్లో, మఠాలలో సాధారణంగా మహావీర హాలులో ప్రతిష్టించబడ్డాయి. మరోప్రక్క దేవుళ్ళే కాకుండా, హిందూమతం లోని ఇతర పాత్రలు కూడా చైనీస్ బౌద్ధ విశ్వాసంలో చోటుచేసుకున్నాయి. దేవుళ్ళు, నాగాల ఎనిమిది సైన్యాలు దీనికొక ఉదాహరణ. అసురులు, మహోరగాలు, కిన్నెరలు ఇందులో భాగాలే. హిందూమతం లోని యక్షులు, చైనా బౌద్ధమతంలోని దెయ్యాలు లేదా రాక్షసుల తరగతికి చెందినవారు. యక్షులపై విశ్వాసం చైనా లోకి లోటస్ సూత్రం ద్వారా చేరింది. దీనిని ధర్మరక్ష సా.శ. 290 లో చైనీస్‌లోకి అనువదించాడు. సా.శ. 406 లో కుమారరాజీవ వీటిని మళ్ళీ అనువదించాడు. విష్ణు వాహనమైన గరుడుడు జియాలోలో అనే పేరుతో చైనాలో ప్రసిద్ధం. గోల్డెన్ వింగ్డ్ గ్రేట్ పెంగ్ అని దీని అర్థం. రాక్షసులు అంటే మనుషులను తినే పిశాచాలు, దెయ్యాలు అని చైనా సమాజంలో భావిస్తారు. ఉదాహరణకు, 16వ శతాబ్దపు ప్రసిద్ధ నవల జర్నీ టు ది వెస్ట్ లో ఉన్న ప్రిన్సెస్ ఐరన్ ఫ్యాన్ను రాక్షసిగా చిత్రించారు. చైనా, తైవాన్, ఇతర చైనీస్ కమ్యూనిటీలలో నలుగురు స్వర్గ పాలకుల రూపాన్ని తీసుకున్న లోకపాలులు మరొక ఉదాహరణ. వివిధ బోధిసత్వులు కూడా హిందూ దేవతల రూపంలో వ్యక్తమవుతున్నట్లు వివరించబడ్డాయి. ఉదాహరణకు, మాటౌ గువాన్యిన్ అనేది హయగ్రీవుని రూపం (గుర్రం తల గల దేవుడు). గువాన్యిన్ యొక్క మరొక అభివ్యక్తి, ఝుంటి గువాన్యిన్ కూడా చండీ మాత రూపంగా పరిగణిస్తారు. మరొక ఉదాహరణలో, దేవుడు లేదా మోలిఝీటియాన్ బోధిసత్వుడు మహేశ్వరి అవతారంగా భావిస్తారు. అందుచేతనే దీనికి మాతృక అనే పేరు కూడా ఉంది. చైనీస్ జానపద మతంలోని అనేక ఇతిహాసాలు, కథలు, నెజా వంటివి, హిందూ పురాణాలలోనివే నని 10వ శతాబ్దపు టియాన్సిజాయి అనువాదాల ద్వారా గుర్తించారు. చైనీస్ పౌరాణిక పాత్ర సన్ వుకాంగ్‌కు మూలం హనుమంతుడు అని కొంతమంది పండితులు భావిస్తారు. thumb|256x256px| [[చైనా|చైనాలోని బీజింగ్‌లోని బైపు ఆలయం వద్ద ఆలయం ముందు హయగ్రీవ విగ్రహం]] ఆర్థర్ వాలీ (1889-1996) టావో టె చింగ్ (మార్గం, దాని శక్తి) అనువదిస్తూ ఇలా వ్యాఖ్యానించాడు "'లీహ్ త్జు వర్ణించిన 'పవిత్ర పర్వత పురుషులు' (షెంగ్-హ్సీన్) భారతీయ ఋషులే అనడాన్ని సందేహించేందుకు ఎటువంటి కారణమూ కనిపించడం లేదు; హిందూ యోగాసనాలను చాలా దగ్గరగా పోలి ఉండే కదలికలను కొంతమంది టావోయిస్ట్‌లు సాధన చేసారని చువాంగ్ త్జులో చదివినప్పుడు., ఈ ఋషులు ఉపయోగించిన యోగా జ్ఞానం కూడా చైనాలోకి వెళ్లే అవకాశం ఉంది.'"పురాతన చైనీస్ మతంపై హిందూమత ప్రభావానికి కొన్ని ఉదాహరణలు "ఆరు పాఠశాలలు" లేదా "ఆరు సిద్ధాంతాలు". అలాగే యోగా, స్థూపాలు (తూర్పు ఆసియాలో పగోడాగా మారాయి) పై నమ్మకం. అయితే చైనాలో బౌద్ధమతం, కన్ఫ్యూషియనిజం లు పొందినట్లుగా హిందూమతం ఎన్నడూ పెద్దగా ప్రజాదరణ పొందలేదు. టిబెట్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాలలో దీనికి మినహాయింపులు ఉన్నాయి.