cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
గూగ్లి ఎల్మో మార్కోని
బాల్యం
మార్కోని 1874 ఏప్రిల్ 25 లో ఇటలీ దేశంలోని బొలొగ్నాలో అన్నీ జేమ్‍సన్, గుసెప్ మార్కోనీ దంపతులకు జన్మించాడు. మార్కోని బొలోగ్నా యందుగల అగస్టో రిఘి లాబొరేటరీలో ప్రైవేటుగా చదువుకొన్నాడు. విద్యార్థి దశలో మార్కోనీ పరిశోధనల పట్ల మక్కువ చూపించేవాడు. అతనికి సోదరుడు ఆల్ఫోన్సో, సవతి సొదరుడు లూగీలు ఉండేవారు. మార్కోనీ, అతని సొదరుడు ఆల్ఫోన్సో లు తమ తల్లితో పాటు బెడ్‌ఫోల్డ్ పట్టణంలో నివసిస్తుండేవారు.
విద్య
మార్కోని చిన్నతనంలో పాఠశాలకు హాజరు కాలేదు. ఏ పాఠశాల యందూ ఉన్నత విద్యాభ్యాసం చేయలేదు. దీనికి బదులుగా అతను తన తల్లిదండ్రులచే నియమించబడిన ప్రైవేట్ ఉపాధ్యాయుల నుండి ఇంట్లో రసాయనశాస్త్రం, గణితం, భౌతిక శాస్త్రాలను నేర్చుకున్నాడు. టుస్కానీ లేదా ఫ్లోరెన్స్ ప్రాంతాల వెచ్చని వాతావరణం కోసం అతని కుటుంబం  బోలోగ్నాను విడిచిపెట్టినప్పుడు,   శీతాకాలంలో గూగ్లిఎల్మీ కోసం  అదనపు శిక్షకులను నియమించింది. లివోర్నోలోని ఉన్నత పాఠశాలలో పనిచేయుచున్న భౌతిక ఉపాధ్యాయుడు ప్రొఫెసర్ విన్సెంజో రోసా ముఖ్యమైన గురువుగా మార్కోని గుర్తించాడు. రోసా 17 ఏళ్ల మార్కోనీకి భౌతిక దృగ్విషయాల ప్రాథమిక విషయాలను, అలాగే  విద్యుత్తుపై కొత్త సిద్ధాంతాలను నేర్పించాడు. 18 యేళ్ళ వయస్సులో అతను తిగిరి బోలోగ్నాకు తిరిగి వచ్చాడు. అపుడు అతనికి హెన్రిచ్ హెర్ట్‌జ్ కనుగొన్న విషయాలపై పరిశోధన చేసిన బోలోగ్నా విశ్వవిద్యాలయ భౌతిక శాస్త్రవేత్త అగస్టో రిగితో పరిచయం ఏర్పడింది. విశ్వవిద్యాలయంలో ఉపన్యాసాలకు హాజరు కావడానికి, విశ్వవిద్యాలయం ప్రయోగశాల, గ్రంథాలయాన్ని ఉపయోగించటానికి మార్కోనిని అగస్టో రిగి అనుమతించాడు.
రేడియో పరిశోధన
యువకునిగా ఉన్న నాటి నుండి మార్కోని విజ్ఞానశాస్త్రం, విద్యుత్ పట్ల ఆసక్తి కలిగి ఉండేవాడు. 1890 ల ప్రారంభంలో, అతను "వైర్‌లెస్ టెలిగ్రాఫీ" అనే ఆలోచనపై పనిచేయడం ప్రారంభించాడు, అంటే ఎలక్ట్రిక్ టెలిగ్రాఫ్ ఉపయోగించిన వైర్లను కనెక్ట్ చేయకుండా టెలిగ్రాఫ్ సందేశాలను ప్రసారం చేయడం. ఇది కొత్త ఆలోచన కాదు; అనేక మంది పరిశోధకులు, ఆవిష్కర్తలు వైర్‌లెస్ టెలిగ్రాఫ్ టెక్నాలజీలను, విద్యుత్ ప్రసరణ, విద్యుదయస్కాంత ప్రేరణ, ఆప్టికల్ (లైట్) సిగ్నలింగ్ ఉపయోగించి 50 సంవత్సరాలుగా కొత్త వ్యవస్థలకోసం అన్వేషిస్తున్నారు. కానీ ఎవరూ సాంకేతికంగా, వాణిజ్యపరంగా విజయవంతం కాలేదు. కొత్త అభివృద్ధి హెన్రిచ్ హెర్ట్‌జ్ నుండి వచ్చింది. అతను 1888 లో, విద్యుదయస్కాంత వికిరణాన్ని ఉత్పత్తి చేయగలవచ్చునని, గుర్తించగలమని నిరూపించాడు. అతను విద్యుదయస్కాంత వికిరణాలపై పరిశోధనలు చేసి ప్రస్తుతం ఉన్న రేడియో తరంగాలు (అప్పట్లో వాటిని హెర్టిజియన్ తరంగాలు అని పిలిచేవారు) కనుగొన్నాడు. 1894 లో హెర్ట్జ్ మరణానంతరం అతను పరిశోధనలను కొనసాగించి కొత్త ఆవిష్కరణను సృష్టించింది మార్కోని. అతను హెర్ట్జ్ పరిశోధనలను బొలోగ్నా విశ్వవిద్యాలయం భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఆగస్టో రిఘితో కలసి కొనసాగించుటకు అనుమతి లభించింది.
రేడియో టెలిగ్రాఫీని అభివృద్ధి
20 సంవత్సరాల వయస్సులో, మార్కోని రేడియో తరంగాలలో ప్రయోగాలు చేయడం ప్రారంభించాడు. తన నౌకరు మిగ్నాని సహాయంతో, ఇటలీలోని పోంటెచియోలోని విల్లా గ్రిఫోన్ వద్ద తన ఇంటి అటకపై తన సొంత పరికరాలను నిర్మించాడు. మార్కోని హెర్ట్‌జ్  అసలు ప్రయోగాలను అభివృద్ధి పరిచాడు. రిఘీ సూచన మేరకు, ఫ్రెంచ్ భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఎడ్వర్డ్ బ్రాన్లీ 1890 ఫలితాల ఆధారంగా ఒక ప్రారంభ డిటెక్టర్ అయిన కోహరర్‌ను ఉపయోగించడం ప్రారంభించాడు. రేడియో తరంగాలు క్రియాశీలకమైనప్పుడు నిరోధాన్ని మార్చుకొనే లాడ్జ్ చేసిన ప్రయోగాలను ఉపయోగించాడు. 1894 వేసవిలో, అతను బ్యాటరీ, కోహెరర్, ఎలక్ట్రిక్ బెల్‌తో కూడిన తుఫాను అలారంను నిర్మించాడు. మెరుపు ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే రేడియో తరంగాలను ఎంచుకున్నప్పుడు అది ఆగిపోయింది. డిసెంబర్ 1894 లో ఒక రాత్రి మార్కోని తన తల్లికి ఒక రేడియో ట్రాన్సిమిటర్, రిసీవర్‌ను ప్రదర్శించాడు. ఇది ఒక పరికరాల అమరిక. ఒక బెంచ్ మీద టెలిగ్రాఫిక్ బటన్‌ను నొక్కడం ద్వారా గదికి అవతలి వైపు బెల్ రింగ్ చేసింది. తన తండ్రి సహకారంతో, మార్కోని భౌతిక శాస్త్ర సాహిత్యాన్ని చదవడం కొనసాగించాడు. అందులో నుండి రేడియో తరంగాలతో ప్రయోగాలు చేస్తున్న భౌతిక శాస్త్రవేత్తల ఆలోచనలను తీసుకున్నాడు.
అతను పోర్టబుల్ ట్రాన్స్‌మిటర్లు, రిసీవర్ సిస్టమ్స్ వంటి పరికరాలను అభివృద్ధి చేశాడు, అవి ఎక్కువ దూరం పని చేయగలవు. అతని ప్రయోగశాల ప్రయోగం తప్పనిసరిగా ఉపయోగకరమైన కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థగా రూపొందింది.
మార్కోని అనేక భాగాలతో కూడిన పనిచేసే వ్యవస్థలను తయారుచేసాడు.
1895 వేసవిలో, మార్కోని తన ప్రయోగాలను బోలోగ్నాలోని తన తండ్రి ఎస్టేట్‌లో ఆరు బయటకు తరలించాడు. అతను యాంటెన్నా యొక్క విభిన్న ఏర్పాట్లు, ఆకృతులను ఉపయోగించి ప్రయత్నించాడు. కాని మెరుగైన విధానంలో కూడా అతను సిగ్నల్స్‌ను ఒక అర మైలు వరకు మాత్రమే ప్రసారం చేయగలిగాడు. ఆలివర్ లాడ్జ్ 1894 లో ఇదే రేడియో తరంగాలకు గరిష్ట ప్రసార దూరం అని ఊహించాడు.
ప్రసార పురోగతి
మార్కోని తన యాంటెన్నా యొక్క ఎత్తును పెంచిన తర్వాత చాలా ఎక్కువ పరిధిని సాధించవచ్చని కనుగొన్నప్పుడు, తీగల టెలిగ్రాఫీలో ఉపయోగించే సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని  తీసుకోని, అతను ట్రాన్స్‌మిటర్,  రిసీవర్లను గ్రౌండింగ్ చేయడం.వలన 1895 వేసవిలో ఒక పురోగతి వచ్చింది. ఈ మెరుగుదలలతో, ఈ వ్యవస్థ 2 మైళ్ళు (3.2 కిమీ), కొండల మీదుగా సంకేతాలను ప్రసారం చేయగలిగింది. హెర్ట్‌జ్ ఉపయోగించే డైపోల్ యాంటెన్నాలతో పోలిస్తే, మోనోపోల్ యాంటెన్నా తరంగాల పౌనఃపున్యం తగ్గించింది. ఎక్కువ దూరం ప్రయాణించగల నిలువుగా ధృవణం చెందబడిన రేడియో తరంగాలను ప్రసరింపచేసింది. ఈ సమయంలో, ఈ పరికరానికి  అదనపు నిధులు ఖర్చుపెట్టి,  పరిశోధనలు చేస్తే ఎక్కువ దూరాన్ని విస్తరించగలదని,  వాణిజ్యపరంగా, సైనికపరంగా ఈ వ్యవస్థ విలువైనదని రుజువు చేసాడు. మార్కోని ప్రయోగాత్మక ఉపకరణం మొదటి పూర్తి- ఇంజనీరింగ్, వాణిజ్యపరంగా విజయవంతమైన రేడియో ప్రసార వ్యవస్థగా నిరూపించబడింది. మార్కోని పియెత్రో లకావా నిర్దేశం ప్రకారం నిస్తంత్రీ టెలిగ్రాఫ్ యంత్రం గూర్చి వివరిస్తూ నిధుల కోసం పోస్ట్, టెలిగ్రాఫ్ మంత్రిత్వ శాఖకు రాశాడు. తన లేఖపై ఆయనకు ఎప్పుడూ స్పందన రాలేదు, చివరికి ఆ ప్రతిపాదనను మంత్రి కొట్టివేసాడు ,
1896 లో మార్కోనీ ఇటలీని విడిచి ఇంగ్లాండు వెళ్ళేందుకు బోలోగ్నాలోని యునైటెడ్ స్టేట్స్ కాన్సులేట్‌లో గౌరవ కాన్సుల్ అయిన తన స్నేహితుడు కార్లో గార్డినితో మాట్లాడాడు.
గార్డిని లండన్‌లోని ఇటలీ రాయబారి అన్నీబెల్ ఫెర్రెరోకు మార్కోనీ గురించి, అతని అసాధారణ ఆవిష్కరణల గురించి వివరిస్తూ పరిచయ లేఖ రాసాడు. తన ప్రతిస్పందనలో, రాయబారి ఫెర్రెరో పేటెంట్ పొందిన వరకు మార్కోని ఫలితాలను వెల్లడించవద్దని వారికి సలహా ఇచ్చాడు. అతను మార్కోనిని ఇంగ్లాండ్‌లి రమ్మని ప్రోత్సహించాడు. అక్కడ తన ప్రయోగాలను ఆచరణాత్మక ఉపయోగంలోకి మార్చడానికి అవసరమైన నిధులను కనుగొనడం సులభం అని చెప్పాడు. ఇటలీలో తన పరిశోధన పట్ల పెద్దగా ఆసక్తి, ప్రశంసలు లేనందున, మార్కోని 1896 ప్రారంభంలో తన 21 వ ఏట తన తల్లితో కలిసి తన పరిశోధనలకు మద్దతు కోరడానికి లండన్ వెళ్ళాడు. మార్కోని డోవర్ వద్దకు వచ్చాడు. అక్కడ కస్టమ్స్ అధికారి వివిధ ఉపకరణాలను కనుగొనడానికి తన పెట్టెను తెరిచాడు. కస్టమ్స్ అధికారి వెంటనే లండన్‌లోని అడ్మిరల్‌ను సంప్రదించాడు. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, మార్కోని బ్రిటిష్ పోస్ట్ ఆఫీస్ చీఫ్ ఎలక్ట్రికల్ ఇంజనీర్ విలియం ప్రీస్  ఆసక్తి, మద్దతును పొందాడు.
ఈ సమయంలో మార్కోని తన వ్యవస్థకు పేటెంట్ ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను 1896 జూన్ న, బ్రిటిష్ పేటెంట్ నంబర్ 12039 తో "ఇంప్రూవ్‌మెంట్ ఇన్ ట్రాన్స్‌మిటింగ్ ఎలక్ట్రికల్ ఇంపల్సెస్ అండ్ సిగ్నల్స్" అనే శీర్షికతో దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. ఇది రేడియో తరంగ ఆధారిత సమాచార వ్యవస్థలో మొదటి పేటెంట్ అవుతుంది.
బ్రిటిష్ వారి ఆసక్తి
జూలై 1896 లో మార్కోనీ తన వ్యవస్థ మొదటి ప్రదర్శనను  బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం కోసం చేశాడు. బ్రిటీష్ వారి కోసం మరిన్ని ప్రదర్శనలు జరిగాయి. మార్చి 1897 నాటికి, మార్కోని మోర్స్ కోడ్‌ సంకేతాలను సాలిస్బరీ మైదానంలో 6 కిలోమీటర్ల (3.7 మైళ్ళు) దూరం వరకు ప్రసారం చేయగలిగాడు. 1897 మే 13 న మార్కోని బహిరంగ సముద్రంలో మొట్టమొదటి వైర్‌లెస్ కమ్యూనికేషన్‌ను పంపాడు. బ్రిస్టల్ కాలువ ద్వారా ఫ్లాట్ హోల్మ్ ద్వీపం నుండి పెనార్త్‌లోని లావెర్నాక్ పాయింట్ వరకు 6 కిలోమీటర్ల (3.7 మైళ్ళు) దూరం సందేశం పంపబడింది. ఆ సందేశం "ఆర్ యు రెడీ?" . ప్రసార సామగ్రిని వెంటనే సోమెర్‌సెట్ తీరంలోని బ్రెన్ డౌన్ ఫోర్ట్‌కు మార్చారు. సమాచారం పంపే పరిధి 16 కిలోమీటర్లు (9.9 మైళ్ళు) విస్తరించింది.
ఈ ప్రదర్శన, ఇతర ప్రదర్శనలతో ఆకట్టుకున్న ప్రీస్, మార్కోని చేసిన పరిశొధనా కృషిని  రెండు ముఖ్యమైన లండన్ ఉపన్యాసాలలో సాధారణ ప్రజలకు పరిచయం చేశాడు: అవి ఒకటి 1896 డిసెంబరు 11న టాయిన్‌బీ హాల్‌లో "టెలిగ్రఫీ వితౌట్ వైర్స్"; రెండవది 897 జూన్ 4 న రాయల్ ఇనిస్టిట్యూషన్‌కు ఇచ్చిన "సిగ్నలింగ్ త్రూ స్పేస్ వితవుట్ వైర్స్ ". అనేక అదనపు ప్రదర్శనలు కూడా జరిగాయి. ఈ ప్రదర్శనలతో మార్కోని అంతర్జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించడం ప్రారంభించాడు. జూలై 1897 లో, అతను ఇటాలియన్ ప్రభుత్వం కోసం తన స్వదేశంలో లా స్పీజియా వద్ద వరుస పరీక్షలు నిర్వహించాడు. ఉత్తర ఐర్లాండ్‌లోని బాలి కాజిల్, రాత్లిన్ ద్వీపం మధ్య లాయిడ్స్ కోసం ఒక పరీక్షను 1898 జూలై 6 న నిర్వహించారు. 1899 మార్చి 27 న ఫ్రాన్స్‌లోని విమెరెక్స్ నుండి ఇంగ్లాండ్‌లోని సౌత్ ఫోర్లాండ్ లైట్‌హౌస్ వరకు ఆంగ్ల ఛానెల్‌లో ప్రసారం జరిగింది. మార్కోని డోర్సెట్‌లోని సావెన్‌బ్యాంక్స్, పూలే హార్బర్‌లోని హెవెన్ హోటల్‌లో ఒక ప్రయోగాత్మక స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు, అక్కడ అతను 100 అడుగుల ఎత్తైన స్థంబాన్ని నిర్మించాడు. పూలే నౌకాశ్రయంలోని బ్రౌన్సీ ద్వీపం యజమానులు వాన్ రాల్టెస్ తో అతను స్నేహం చేశాడు. అతను సముద్రంలో ప్రయోగాలు చేయనప్పుడు అతను ప్రయాణిస్తున్న ఓడ "ఎలెట్రా" తరచుగా బ్రౌన్సీలో లేదా హెవెన్ హోటల్‌లో లంగరు వేయబడి ఉండేది. డిసెంబరు 1898 లో, డోవర్ వద్ద సౌత్ ఫోర్లాండ్ లైట్ హౌస్, పన్నెండు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న ఈస్ట్ గుడ్విన్ లైట్ షిప్ మధ్య వైర్‌లెస్ కమ్యూనికేషన్ ఏర్పాటుకు "బ్రిటిష్ లైట్‌షిప్ సర్వీసు" అధికారం ఇచ్చింది. 17 మార్చి 1899 న, ఈస్ట్ గుడ్విన్ లైట్ షిప్ మొదటి SOS సందేశాన్ని పంపింది. సౌత్ ఫోర్లాండ్ లైట్ హౌస్ యొక్క రేడియో ఆపరేటర్ ఈ సందేశాన్ని అందుకున్నాడు.
1899 శరదృతువులో, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో మొదటి ప్రదర్శనలు జరిగాయి. న్యూజెర్సీలోని శాండీ హుక్ నుండి అమెరికా కప్ అంతర్జాతీయ పడవ రేసులను కవర్ చేయడానికి న్యూయార్క్ హెరాల్డ్ వార్తాపత్రిక ఆహ్వానం మేరకు మార్కోనీ యు.ఎస్. ప్రయాణమయ్యాడు. పోర్టో రికో లైన్ ప్రయాణీకుల ఓడ అయిన "ఎస్ఎస్ పోన్స్"  మీదుగా ఈ ప్రసారం జరిగింది. మార్కోని 1899 నవంబర్ 8 న అమెరికన్ లైన్ యొక్క ఎస్ఎస్ సెయింట్ పాల్‌లో ఇంగ్లాండ్ బయలుదేరాడు. అతనితో పాటు అతని సహాయకులు సముద్రయానంలో వైర్‌లెస్ పరికరాలను ఏర్పాటు చేశారు. నవంబర్ 15 న మార్కోని యొక్క "రాయల్ నీడిల్స్ హోటల్ రేడియో స్టేషన్" ఇంగ్లీష్ తీరానికి 66 నాటికల్ మైళ్ళ దూరంలో సెయింట్ పాల్ నౌకను ను సంప్రదించినప్పుడు, అది వైర్‌లెస్ ద్వారా గ్రేట్ బ్రిటన్‌కు తిరిగి రావడాన్ని నివేదించిన మొదటి వాణిజ్య నౌక అయ్యింది.
అట్లాంటిక్ ప్రసారాలు
20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, మార్కోని అట్లాంటిక్ టెలిగ్రాఫ్ కేబుళ్లతో పోటీ పడటానికి అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం మీదుగా సిగ్నల్ ఇచ్చే మార్గాన్ని పరిశోధించడం ప్రారంభించాడు. మార్కోనీ రోస్లార్ స్ట్రాండ్, కో.వెక్స్‌ఫోర్డ్ లోని మార్కోనీ హౌస్ వద్ద వైర్‌లెస్ ట్రాన్స్‌మిటింగ్ స్టేషన్‌ను స్థాపించాడు. ఇది ఇంగ్లాండ్‌లోని కార్న్‌వాల్‌లోని పోల్ధు, ఐర్లాండ్‌లోని కో. గాల్వేలోని క్లిఫ్డెన్ మధ్య లింక్‌గా పనిచేయడానికి స్థాపించడమైనది. 1901 డిసెంబర్ 12 న న్యూఫౌండ్లాండ్ (ఇప్పుడు కెనడాలో భాగం) లోని సెయింట్ జాన్స్ లోని సిగ్నల్ హిల్ వద్ద సందేశం అందుకున్నట్లు అతను ప్రకటించాడు. దీనికి సంకేతాల గ్రహణం కోసం 500-అడుగుల (150 మీ) గాలిపటం-ఆధారం గల యాంటెన్నాను ఉపయోగించడం-కార్న్‌వాల్‌లోని పోల్ధు వద్ద సంస్థ యొక్క కొత్త హై-పవర్ స్టేషన్ ద్వారా ప్రసారం చేయబడిన సంకేతాలు ఉపయోగించబడ్డాయి. రెండు ప్రదేశాల మధ్య దూరం సుమారు 2,200 మైళ్ళు (3,500 కి.మీ). ఇది గొప్ప శాస్త్రీయ పురోగతిగా పేర్కొనబడింది, అయినప్పటికీ ఈ వాదన గురించి అనేకమైన సందేహాలు కూడా ఉన్నాయి. ఉపయోగించిన ఖచ్చితమైన తరంగదైర్ఘ్యం తెలియదు, కానీ ఇది 350 మీటర్ల (పౌనఃపున్యం ≈ 850 kHz) పరిసరాల్లో ఉన్నట్లు విశ్వసనీయంగా నిర్ణయించబడింది. అట్లాంటిక్ మార్గం పగటిపూట ఉండే సమయంలో ఈ పరీక్ష జరిగినది. ఇది సరైన ఎంపిక కాదు అని ఇప్పుడు తెలుసు (మార్కోనీకి అప్పటికి తెలియదు). ఈ మధ్యస్థ తరంగదైర్ఘ్యం వద్ద, ఐనో ఆవరణంలో స్కై వేవ్‌ భారీగా శోషించుకొనడం వల్ల పగటిపూట సుదూర ప్రసారం సాధ్యం కాదు. ఇది గుడ్డి పరీక్ష కాదు; మోర్స్ కోడ్ అక్షరం S ను సూచిస్తూ మూడు క్లిక్‌ల పునరావృత సిగ్నల్ వినడం మార్కోనికి ముందుగానే తెలుసు. ఈ క్లిక్‌లు మందకొడిగా, అప్పుడప్పుడు విన్నట్లు తెలిసింది. నివేదించబడిన గ్రహణం యొక్క స్వతంత్ర నిర్ధారణ లేదు. ప్రసారాలు వాతావరణ శబ్దం నుండి వేరు చేయడం కష్టం. మార్కోని యొక్క ప్రారంభ అట్లాంటిక్ పరిశోధన వివరణాత్మక సాంకేతిక సమీక్ష జాన్ ఎస్. బెల్రోస్ రాసిన 1995 రచనలో కనిపిస్తుంది. పోల్ధు ట్రాన్స్‌మిటర్ రెండు దశల వలయం. సంశయవాదులచే సవాలు చేయబడినట్లు భావించిన మార్కోని మెరుగైన వ్యవస్థీకృత, డాక్యుమెంట్ పరీక్షను సిద్ధం చేశాడు. ఫిబ్రవరి 1902 లో, "ఎస్ఎస్ ఫిలడెల్ఫియా" గ్రేట్ బ్రిటన్ నుండి మార్కోనితో పశ్చిమాన ప్రయాణించింది. పోల్ధు స్టేషన్ నుండి ప్రతిరోజూ పంపే సంకేతాలను జాగ్రత్తగా రికార్డ్ చేస్తూ ప్రయాణించింది. ఈ
పరీక్ష ఫలితాలు కోహరర్-టేప్ రిసెప్షన్‌ను 1,550 మైళ్ళు (2,490 కిమీ), ఆడియో రిసెప్షన్ 2,100 మైళ్ళు (3,400 కిమీ) వరకు ఉత్పత్తి చేశాయి. రాత్రిపూట గరిష్ట దూరాలు సాధించబడ్డాయి. మీడియం వేవ్, లాంగ్‌ వేవ్ ట్రాన్స్‌మిషన్ల  కోసం రేడియో సిగ్నల్స్ పగటి కంటే రాత్రి చాలా దూరం ప్రయాణిస్తాయని ఈ పరీక్షలు మొదట చూపించాయి. పగటిపూట, న్యూఫౌండ్లాండ్ వద్ద ఇంతకుముందు తెలియజేసిన దూరంలో సగం కంటే తక్కువ 700 మైళ్ళు (1,100 కిమీ) వరకు మాత్రమే సిగ్నల్స్ వచ్చాయి. ఇక్కడ పగటిపూట ప్రసారాలు కూడా జరిగాయి. ఈ కారణంగా, మార్కోని న్యూఫౌండ్లాండ్ వాదనలను పూర్తిగా ధృవీకరించలేదు. అయినప్పటికీ రేడియో సంకేతాలను వందల కిలోమీటర్ల వరకు పంపవచ్చని అతను నిరూపించాడు,
17 డిసెంబర్ 1902 న, కెనడాలోని నోవా స్కోటియాలోని గ్లేస్ బేలోని మార్కోని స్టేషన్ నుండి ప్రసారం ఉత్తర అమెరికా నుండి అట్లాంటిక్ దాటిన ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి రేడియో సందేశంగా మారింది. 1901 లో, మార్కోని మసాచుసెట్స్‌లోని సౌత్ వెల్‌ఫ్లీట్ సమీపంలో ఒక స్టేషన్‌ను నిర్మించాడు. ఇది 1903 జనవరి 18 న యునైటెడ్ స్టేట్స్ అధ్యక్షుడు థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ నుండి యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ రాజు ఎడ్వర్డ్ VII కు శుభాకాంక్షలు పంపబడినది. అయినప్పటికీ, స్థిరమైన అట్లాంటిక్ సిగ్నలింగ్ ఏర్పాటు చేయడం కష్టతరమైంది.
మార్కోని అట్లాంటిక్ యొక్క రెండు వైపులా సముద్రంలో ఓడలతో కమ్యూనికేట్ చేయడానికి, ఇతర ఆవిష్కర్తలతో పోటీగా అధిక శక్తితో కూడిన స్టేషన్లను నిర్మించడం ప్రారంభించాడు. 1904 లో, అతను రాత్రిపూట వార్తల సారాంశాలను చందాదారుల నౌకలకు ప్రసారం చేయడానికి ఒక వాణిజ్య సేవను స్థాపించాడు, వాటిని వారి ఆన్-బోర్డు వార్తాపత్రికలలో చేర్చవచ్చు.1907 అక్టోబర్ 17 న ఒక సాధారణ అట్లాంటిక్ రేడియో-టెలిగ్రాఫ్ సేవ ప్రారంభించబడింది
సేవల కొనసాగింపు
సంవత్సరాలుగా, మార్కోని కంపెనీలు సాంకేతికంగా సాంప్రదాయికంగా పేరు తెచ్చుకున్నాయి. ప్రత్యేకించి అసమర్థమైన స్పార్క్-ట్రాన్స్‌మిటర్ల సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించడం కొనసాగించడం ద్వారా, రేడియోటెలెగ్రాఫ్ కార్యకలాపాలకు మాత్రమే ఉపయోగించబడుతుంది. రేడియో కమ్యూనికేషన్ యొక్క భవిష్యత్తు నిరంతరాయంగా ఉందని స్పష్టంగా కనిపించిన చాలా కాలం అవిచ్ఛిన్న-తరంగ ట్రాన్స్‌మిషన్లు ఉపయోగించేవారు. ఇవి మరింత సమర్థవంతంగా, ఆడియో ప్రసారాలకు ఉపయోగించబడతాయి.
కొంత ఆలస్యంగా, డోలన శూన్యనాళికలు (వాల్వ్) ప్రవేశపెట్టిన తరువాత, 1915 నుండి కంపెనీ నిరంతర-తరంగ పరికరాలతో గణనీయమైన తన సేవలు ప్రారంభించింది.
1920 లో, వాక్యూమ్ ట్యూబ్ ట్రాన్స్‌మిటర్లను ఉపయోగిస్తూ యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో, చెల్మ్‌స్‌ఫోర్డ్ లొని న్యూ స్ట్రీట్ వర్క్స్ ఫ్యాక్టరీ  మొట్టమొదటి వినోద రేడియో ప్రసారాలకు ప్రారంభించింది. 1922 లో రిటిల్‌లోని మార్కోని రీసెర్చ్ సెంటర్ నుండి సాధారణ వినోద ప్రసారాలు ప్రారంభమయ్యాయి.
తరువాతి సంవత్సరాలు
1914 లో మార్కోనీని ఇటాలియన్ సెనేట్‌లో సెనేటర్‌గా చేశారు. అతను యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో రాయల్ విక్టోరియన్ కు ఆర్డర్  గౌరవ నైట్ గ్రాండ్ క్రాస్ నియమించారు. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం-1 యుద్ధ సంఘర్షణలో ఇటలీ మిత్రరాజ్యాల పక్షంలో చేరింది. మార్కోని ఇటాలియన్ మిలిటరీ రేడియో సేవకు బాధ్యత వహించాడు. అతను ఇటాలియన్ సైన్యంలో లెఫ్టినెంట్, ఇటాలియన్ నేవీలో కమాండర్ హోదాను పొందాడు. 1929 లో, అతన్ని కింగ్ విక్టర్ ఇమ్మాన్యుయేల్ III మార్క్వెస్ (యూరోపియన్ సమాజంగా అత్యున్నత పదవి) గా చేశాడు. మార్కోని 1923 లో ఇటాలియన్ ఫాసిస్ట్ పార్టీలో చేరాడు. 1930 లో, ఇటాలియన్ నియంత బెనిటో ముస్సోలినీ అతన్ని రాయల్ అకాడమీ ఆఫ్ ఇటలీ అధ్యక్షుడిగా నియమించారు. ఇది మార్కోనిని ఫాసిస్ట్ గ్రాండ్ కౌన్సిల్ సభ్యునిగా చేసింది.
మార్కోని రోమ్‌లో 1937 జూలై 20 న 63వ యేట, గుండెపోటుతో మరణించాడు. ఇటలీ అతనికి జాతీయ అంత్యక్రియలు నిర్వహించింది. దీనికి నివాళిగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న అన్ని రేడియో స్టేషన్లు మరుసటి రోజు రెండు నిమిషాల నిశ్శబ్దాన్ని పాటించాయి.
వ్యక్తిగత జీవితం
మార్కోనికి ఒక సోదరుడు, అల్ఫోన్సో, ఒక సవతి సోదరుడు లుయిగి ఉన్నారు. మార్కోని 16 మార్చి 1905 న హాన్‌ బెత్రిస్ ఒబ్రిన్ (1882-1976)  వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి ముగ్గురు కుమార్తెలు. ఒక కుమారుడు. మార్కోనిస్ 1924 లో విడాకులు తీసుకున్నాడు. మార్కోని కోరిక మేరకు 1927 ఏప్రిల్ 27 న వివాహం రద్దు చేయబడింది. 1927 జూన్ 12న అతను మారియా క్రిస్టినా బెజ్జి-స్కారి (1900-1994) ను వివాహమాడాడు. వారికి ఒక కుమార్తె (మారియా ఎలెట్ట్రా లెన అన్న) జన్మించింది. ఆమె 1966లో చార్లో జియోవన్నెల్లి రాజుని వివాహమాడింది. తరువాత వారికి విడాకులయ్యాయి.
మార్కోని వ్యక్తిగతంగా 1931 లో మైక్రోఫోన్ వద్ద  పోప్, పియస్ XI చే  ప్రకటించడం ద్వారా మొదటి రేడియో ప్రసారాన్ని పరిచయం చేయాలనుకున్నాడు:
"ప్రకృతి యొక్క చాలా మర్మమైన శక్తులను మనిషి వద్ద ఉంచే దేవుని సహాయంతో, ఈ పరికరాన్ని నేను సిద్ధం చేయగలిగాను, ఇది మొత్తం విశ్వాసులకు పవిత్ర తండ్రి యొక్క స్వరాన్ని విన్న ఆనందాన్ని ఇస్తుంది "
మూలాలు
వర్గం:1874 జననాలు వర్గం:1937 మరణాలు
ముళ్ళవెదురు
ముళ్ళవెదురు ఇది గడ్డి జాతికి చెందిన ఒక చెట్టు. దీని శాస్త్రీయ నామం Bambusa arundinacea.
ఇవి కూడా చూడండి
వెదురు వెదురు అనేక రకాలు. వాటి పరిమాణాన్ని బట్టి, రంగును బట్టి అనేక రాకాలుంటాయి. చిట్టి వెదురు, పెద్ద వెదురు బొంగులు ఇలా అనేక రకాలుంటాయి. 'వేలు' లావు నుండి సుమారు పది అంగుళాల కైవారం కలిగిన వెదురు కూడా వుంటాయి. సన్న వెదురలను సన్నని కర్రలు గాను కొంచెం లావు పాటి వెదురలను 'దుడ్డు కర్ర' లకు గాను వాడు తుంటారు. పెద్ద వెదురలను పూరిళ్ల వాసాలకు అడ్డ కర్రలకు వాడు తారు. పల్లెల్లో పందిళ్లు వేయడానికి వీటి అవసరం చాల ఎక్కువ. వెదురు నుండి తీసిన సన్నని బద్దలనుండి అనేక రకముల బుట్టలు, తట్టలు, గంపలు, గిడుగులు, మొదలగు వాటిని తయారు చేస్తారు. వీటి నుండి అందమైన అలంకార వస్తువులను కూడా తయారు చేస్తారు. వెదుర బద్దలనుంది తడికెలు తయారు చేస్తారు. ఈ తడికెలను 'దడి'కి వుపయోగిస్తారు. ఈ విధంగా 'వెదురు' వలన అనేక ఉపయోగాలున్నాయి. ముఖ్యంగా పల్లె వాసులకు ఇది ఎంతో ఉపయోగం. ముఖ్యమైన విషయం ఏమంటే అన్ని చెట్లకంటే 'వెదురు' అతి వేగంగా పెరిగే చెట్టు. ఒక రోజులోనె అది పెరిగిన ఎత్తును మానవుడు గ్రహించ గలిగె అంత పరిమాణం పెరుగుతుంది. వెదురు ఒక్కటిగా వుండదు. వందలాది వెదుర్లు కలిసి ఒక పొద లాగ పెరుగుతాయి. అలాంటి పొదను 'వెదురు గూమి' అంటారు. వెదురుకు ప్రతి గణుపు వద్ద చిన్న కొమ్మలు వుంటాయి. వాటికి ముళ్లు వుంటాయి. వీటిని కొట్టి పొలాలకు, పాదులకు కంచెలుగా వాడుతారు. వెదురు బద్దలతో తడికెలు, తట్టలు, బుట్టలు మొదలగు వాటిని అల్లే వారిని మేదర వాళ్లు అంటారు.
వర్గం:వృక్ష శాస్త్రము
Pitu
13వ లోక్‌సభ సభ్యులు
ఆంధ్ర ప్రదేశ్ నుండి 13వ లోకసభకు ఎన్నికైన సభ్యులు. thumb|right|100px|జి.ఎం.సి.బాలయోగి thumb|right|100px|బొత్స సత్యనారాయణ thumb|right|100px|సి.హెచ్.విద్యాసాగర్‌రావు thumb|right|100px|రేణుకా చౌదరి thumb|right|100px|ఎ.నరేంద్ర thumb|right|100px|కరణం బలరామకృష్ణమూర్తి thumb|right|100px|సుగుణకుమారి thumb|right|100px|బండారు దత్తాత్రేయ
మూలాలు
వర్గం:13వ లోక్‌సభ సభ్యులు
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
2011 గణాంకాలను అనుసరించి పంజాబు రాష్ట్రంలో గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా జనసఖ్యాపరంగా 3వ స్థానంలో ఉంది. మొదటి రెండు స్థానాలలో లుధియానా, అమృత్‌సర్ జిల్లాలు ఉన్నాయి.
చరిత్ర
గ్రీకు వీరుడు అలెగ్జాండర్ ప్రపంచ విజేత కావాలన్న లక్ష్యంతో బియాస్ నదిని దాటి గుర్‌దాస్‌పూర్‌ జిల్లాలోని ఫతేగఢ్ వద్ద ఉన్న సంగ్ల వద్ద కతియాన్లతో యుద్ధం చేసాడు.
షాహి సామ్రాజ్యం
10వ శతాబ్దం నుండి సా.శ. 1919 వరకు ఈ ప్రాంతాన్ని షాహి వంశస్థులు పాలించారు. 14- 16 వ శతాబ్దం మద్య కాలంలో ఢిల్లీ చక్రవర్తుల పాలనలో ఈ జిల్లాలోని కలనౌర్ ప్రాంతానికి అత్యధిక ప్రాధాన్యత ఉంటూ వచ్చింది. జసరత్ ఖోకర్ నిష్ఫలమైన దండయాత్ర తరువాత 1422, 1428లో లాహోరు మీద తిరిగి దాడి చేసాడు. మాలిక్ సికిందర్ సైన్యంతో వచ్చి జసరత్ తో పోరాడి ఓడించి ఈ ప్రాంతాన్ని విడిపించాడు. 1556 ఫిబ్రవరిలో అక్బరు, బైరం ఖాన్‌ను ఈ ప్రాంతానికి ఏలికగా నియమించాడు. నగరానికి తూర్పుగా 1.5కి.మీ దూరంలో మిషనరీ సంస్థ స్థాపించబడింది.
మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘల్ సామ్రాజ్యం పతనం తరువాత ఈ ప్రాంతంలో సిక్కుల శక్తి తలెత్తింది. ఈ జిల్లాలో కొందరు సిక్కు గురువులు సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. 1469లో లాహోర్ జిల్లాలో గురునానక్ జన్మించాడు. ఆయన 1485లో మూల్చంద్ కుమార్తె సుల్ఖాను బటాలా తాలూకాలో వివాహం చేసుకున్నాడు. అందుకు గుర్తుగా గురుదాస్పూర్‌లో ఇప్పటికీ జులానా మహల్ ఉంది. రహీలా పేరుతో ఉన్న ఈ పట్టణాన్ని సిక్కు గురువు హర్గోబింద్ శ్రీ హర్గోబింద్‌పూర్‌గా పునర్నిర్మించాడు. గుర్‌గోబింద్ శిష్యుడు బందాసింగ్ బహదూర్ ఈ పట్టాణన్ని కేంద్రంగా చేసుకుని రాజ్యాన్ని లాహోర్ వరకు విస్తరింపజేసాడు. 1711లో బహదూర్‌షా చక్రవర్తి బందాసింగ్ బహదూర్ మీద దాడిచేసాడు. అయినప్పటికీ అది తాత్కాలిక ప్రయత్నమే అయింది. బందా బహదూర్ చివరిసారిగా గురుదాస్ నగర్ వద్ద మొగల్ సైన్యంతో పోరాడి పట్టుబడ్డాడు. తతువాత దోఅబ్ ప్రాంతంపై పెత్తనం కోసం రాంగర్హియా మిస్ల్, కంహలియా మిస్ల్ ల మధ్య జరిగిన పోరాటంలో ఈ ప్రాంతం క్షీణదశను చూసింది.
రంజిత్ సింగ్
1808లో పంజాబీ రైతులు ఎదుర్కొన్న సంక్షోభాన్ని నివారించేందుకు 1811లో మహారాజా రంజిత్ సింగ్ ఊరట కలిగిస్తూ దీనానగర్ జిల్లాలో కాలువ నిర్మాణంచేసి ఈ ప్రంతన్ని మామిడి తోటగా మార్చాడు. తరువాత ఆయన తన జీవిత కాలమంతా జూన్, మే మాసాలలో మహారాజా రంజిత్ సింగ్ ఈ ప్రాంతంలోనే గడిపాడు. 1947లో భారత్ పాక్ విడిపోయిన తరువాత గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా భవిష్యత్తు మాత్రం చాలాకాలం సందిగ్ధంలో ఉండి పోయింది. అందుకు కారణం జిల్లాలో 51.14% ప్రజలు ముస్లిములు ఉండడమే. గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లాలోని షకర్‌గర్ తాలూకా పాకిస్థాన్కు ఇచ్చి మిగిలిన భూభాగం మాత్రం భారత్ భూభాగంలో చేర్చబడింది. జిల్లాలోని ముస్లిములు పాకిస్థాన్‌కు వలస వెళ్ళగా పాకిస్థాన్‌కు చెందిన సైలగర్, షకర్‌గర్‌కు చెందిన హిందువులు భారత్‌కు శరణార్ధులుగా వచ్చి చేరారు.
బ్రిటిష్ పాలన
బ్రిటిష్ పాలనాకాలంలో గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా లాహోర్ సబ్ డివిషన్‌లో ఉండేది. జిల్లా తిరిగి 4 తాలూకాలుగా (గుర్‌దాస్‌పూర్, బటాలా, షకర్‌గర్, పఠాన్‌కోట్. 1881 గణాంకాలను అనుసరించి జిల్లా జనసంఖ్య 823, 695. 1891 నాటికి ఇది 943, 922 చేరింది. అయినప్పటికీ 1901 నాటికి జనసంఖ్య 940, 334 కు చేరుకుంది. 44, 000 మంది వలస వెళ్ళి ఫైసలాబాద్ లోని చీనాబ్ కాలనీలో స్థిరపడడం ఇందుకు కారణం. 1901 గణాంకాలను అనుసరించి 463, 371 (49%) మంది ముస్లిములు, 380, 636 (40%) మంది హిందువులు, 91, 756 (10%) సిక్కులు ఉన్నారు. అహమ్మదీయ మతస్థాపకుడైన మిర్జా మహమ్మద్‌కు అనుయాయులు ఉన్నారు.
స్వాతంత్రం తరువాత
1947లో భారత్- పాక్ విభజన సమయంలో పంజాబు భారత్- పాక్ లకు విభజించబడింది. షకర్గర్ తాలూకా పాకిస్థాన్కు చెందిన సైల్‌కోట్ జిల్లాలో చేర్చబడింది. మిగిలిన గుర్‌దాస్‌పూర్ ప్రాంతం జిల్లాగా మారి భారత భూభాగంలో చేర్చబడింది. జిల్లా విభజన తరువాత రెండు దేశాల మధ్య జనాభా విభజన కూడా జరిగింది. ముస్లిములు పాకిస్థాన్‌కు చేరుకున్నారు. హిదువులు భారత్‌కు చేరుకున్నారు. 2011 27 న గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి పఠాన్‌కోట్ జిల్లా రూపొందించబడింది. పఠాన్‌కోట్ ఉపవిభాగాలు (పఠాన్‌కోట్, ధర్కలన్), ఉప తాలూకాలు (నరోట్ జైమల్ సింగ్, బమియల్ ) విభజించబడింది.
శ్రీపిండోదరి ధాం
శ్రీ పిండోదరి ధాం (గుర్‌దాస్‌పూర్) సంస్థ పంజాబు రాష్ట్ర సంక్షేమానికి, ప్రజాసంక్షేమానికి సహకరించే కార్యక్రమాలు చేపట్టింది. దీనిని యోగరాజ్ శ్రీ భగవాన్ స్థాపించారు. మొగల్ చక్రవర్తి జహంగీరుకు సేవచేసిన కారణంగా బహుమానంగా యోగరాజ్ శ్రీ భగవాన్ దీనిని సాధించారు. ఆయన ఇక్కడ ప్రశాంతమైన అశ్రమం నిర్మించాడు. ఈ ఆశ్రమం లోని ఆధ్యాత్మికత జహంగీరు చక్రవర్తిని విపరీతంగా ఆకర్షించిన కారణంగా ఆయన ఈ ఆశ్రమనికి విస్తారమైన నిధులు, భూమిని సమకూర్చాడు. అప్పటి నుండి ఇక్కడ అనాథలకు, నిస్సహాయులకు సహాయసహకారాలు అందించబడుతున్నాయి. ఇప్పటి వరకు ఇక్కడ సన్యాసులు, శిష్యులు ఆధ్యాత్మిక బోధలు అందిస్తున్నారు. ఆశ్రమం అందిస్తున్న ఆధ్యాత్మిక ప్రబోధాలకు ప్రభావితులైన పలువురు రాజులు ఈ ఆశ్రమానికి ఆర్థిక సహాయం అందిస్తున్నారు.
భౌగోళికం
పంజాబు రాష్ట్రంలో గుర్‌దాస్‌పూర్ ఉత్తరసరిహద్దులో ఉంది. ఇది జలంధర్ డివిషన్‌లో ఉంది. ఇది రవి, బియాస్ నదుల మద్య ఉంది. ఈ జిల్లా ఉత్తరంగా 310-36', 320-34' అక్షాంశంలో అలాగే తూర్పుగా 740-56', 750-24' డిగ్రీల రేఖాంశంలో ఉంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులలో పఠాన్ కోట, ఈశాన్య సరిహద్దులో రవి, బియాస్ నది, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో హోషియార్‌పూర్, దక్షిణ సరిహద్దులో కపూర్తలా, నైరుతీ సరిహద్దులో అమృత్‌సర్, వాయవ్య సరిహద్దులో పాకిస్థాన్ ఉన్నాయి.
మన్సూర్‌పూర్ (పంజాబ్)
మన్సూర్‌పూర్ భారతదేశం, పంజాబ్ రాష్ట్రం, జలంధర్ జిల్లా, ఫిల్లౌర్ తాలూకాలోని గ్రామం. ఇది బారా పిండ్ నుండి 4 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఈ గ్రామం గొరయా నుండి 6 కి.మీ దూరంలో, ఫిలింనగర్ నుండి 9 కి.మీ, జలంధర్ నుండి 39 కి.మీ, రాష్ట్ర రాజధాని చండీగఢ్ నుండి 121 కి.మీ దూరంలో ఉంది. సిద్ధు, ధాలివాల్, మాల్, జండూ, సంధు ఈ గ్రామంలో ఉండే ప్రజల ప్రధాన గోత్రాలు.
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
నైసర్గిక స్వరూపం
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లాలోని తాలూకాలైన గుర్‌దాస్‌పూర్, బటాలా, దెరా బాబా నానక్ మైదానాలు పంజాబు రాష్ట్రంలో ఉన్న ఇతర మైదానాలను పోలి ఉంటాయి. జిల్లాలో భూభాగం అసమానతలతో ఉంటుంది. భూభాగాలను రెండుగా విభిజించారు నదీ మైదానాలు ఉన్న దిగువ భూములు, ఎగువ భూములు. జిల్లా దక్షిణప్రాంతం వైశాల్యం 128 చ.కి.మీ. ఇది ఎగుడు దిగుడు భూములు ఉన్న ఎగువ భూభాగం. ఇది సముద్ర మట్టానికి 305 నుండి 381 మీటర్ల ఎత్తు ఉంటుంది. రవి, బియాస్ నదీ పరివాహిక ప్రాంతాలు ఎగువభూములను దిగువభూములతో వేరు చేస్తుంటాయి. నదీ పరివాహిక ప్రాంతాలలో ఇసుక అధికంగా ఉంటుంది. ఎగువభూములలో వైవిధ్యత అధికంగా ఉంటుంది. ఎగువభూములు జిల్లాలోఅధికభాగం ఆక్రమించి ఉన్నాయి. ఈ భూములు జిల్లా ఈశాన్య భాగంలో సముద్రమట్టానికి 305 మీటర్ల, ఆగ్నేయ భూభాగంలో సముద్రమట్టానికి 213 మీటర్ల ఎత్తు ఉంటుంది. .
మన్సూర్‌పూర్ (పంజాబ్)
జనాభా
2011 సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం, ఈ గ్రామ జనాభా 1273. మొత్తం జనాభాలో పురుషులు 651 కాగా, స్త్రీల సంఖ్య 622. మన్సూర్‌పూర్‌లో 80.94% అక్షరాస్యత ఉంది, ఇది పంజాబ్ సగటు అక్షరాస్యత రేటు కంటే ఎక్కువ.
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
వాతావరణం
జిల్లాలో సాధారణంగా వాతావరణం శీతాకాలం, వేసవి కాలం అని వేరుపడతాయి. ఏప్రిల్ నుండి జూలై వరకు వేసవి కాలం ఉంటుంది. శీతాకాలం నవంబరు నుండి మార్చి వరకు ఉంటుంది. వేసవి ఉష్ణోగ్రతలు 40 డిగ్రీల సెంటిగ్రేడ్ ఉంటుంది. జూన్ అత్యంత వేడి మాసం, జనవరి అత్యంత చలి మాసంగా ఉంటుంది. జూలైలో వర్షం అధికంగా ఉంటుంది. జనవరి, ఫిబ్రవరి మాసాలలో శీతాకాలపు వర్షాలు పడుతుంటాయి. మే నుండి జూన్ వరకు ధూళి తుఫాన్ వస్తుంటుంది.
వర్షపాతం
ఆగ్నేయ వర్షపాతం సాధారణంగా జూలై మొదటి వారం నుండి ఆగస్టు వరకు ఉంటాయి. ఈ సమయంలో దాదాపు 70% వర్షపాతం ఉంటుంది.
మన్సూర్‌పూర్ (పంజాబ్)
రైలు
లుధియానా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్, ఈ గ్రామం నుండి 24 కి.మీ దూరంలో ఉంది, అయితే భాటియన్ రైలు స్టేషన్ 3 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
పర్యావరణం
జిల్లాలో పత్యావరణంలో అత్యధికంగా మార్పులు సంభవించాయి. జనసంఖ్య అభివృద్ధి, నగరీకరణ, పారిశ్రామీకరణ వేగవంతం అయినందువలన అరణ్యాల నరికి వేత అధికం అయినందున పర్యావరణం క్షీణించడం మొదలైంది. కనుక జిల్లా ప్లానింగ్‌లో పర్యావరణ పరిరక్షణ లక్ష్యంగా ఉంది. జిల్లాలో వైవిధ్యమైన వృక్షసంపద ఉంది. వృక్షసంపద నైసర్గిక స్వరూపం, భూభాగం ఎత్తు, మట్టి మీద ఆధారపడి ఉంది. ఆటవీశాఖ మైదానాలలో చెట్లను నాటే కార్యక్రమం ఆరంభించారు. జలవనరులు అధికంగా లభ్యమౌతున్న ప్రదేశాలలో షీసం, మలబరీ, యూకలిఫ్టస్, ఇతర చెట్లు నాటబడుతున్నాయి. కల్లర్ ప్రాంతంలో కికర్ ప్రిసోపిస్, యూకలిఫ్టస్ మొక్కలు నాటబడ్డాయి. జిల్లాలో మామిడి, మలబరి పండ్లతో ఆరంజ్, కిన్నో లెమన్ వంటి ఇతర పండ్ల తోటలు కూడా విస్తారంగ ఉన్నాయి.
మన్సూర్‌పూర్ (పంజాబ్)
విమానం
సమీప దేశీయ విమానాశ్రయం 41 కి.మీ దూరంలో లూథియానాలో ఉంది, సమీప అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం 134 కి.మీ దూరంలో అమృత్‌సర్‌లో ఉంది, ఇతర సమీప అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం చండీగఢ్‌లో ఉంది.
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
హైడ్రాకజీ
జిల్లాలోని నీరు వ్యవసాయానికి, గృహావసరాలకు ఉపకరిస్తున్నాయి. భూ అంతర్గత జలాలు 5 నుండి 8 మీటర్ల లోతులో లభ్యమౌతాయి.
మన్సూర్‌పూర్ (పంజాబ్)
మూలాలు
వర్గం:పంజాబ్ గ్రామాలు వర్గం:పంజాబ్ వర్గం:జలంధర్ జిల్లా గ్రామాలు
గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా
మట్టి
ఈ ప్రాంతంలో బంకమట్టి అధికంగా ఉంటుంది. లైం స్టోన్ తక్కువగా ఉన్నా మెగ్నీషియం శాతం అధికంగా ఉంటుంది. పొటాషియం, ఫోస్ఫరిక్ ఆసిడ్ శాతం అధికంగా ఉంటుంది. మట్టి గుణాన్ని ఆధారం చేసుకుని వ్యవసాయం ఆధారపడి ఉంటుంది. వ్యవసాయం మీద వాతావరణ ప్రభావం అధికంగా ఉంటుంది. జిల్లాలో మట్టి సారవంతంగా ఉంటుంది.
జిల్లాలో 3 విధాలైన మట్టి ఉంటుంది. రియార్కి, బంగర్, బెట్. ధరివల్ ఘుమన్, క్వాడియన్, హర్చొవల్, శ్రీ హర్గోబింద్‌పూర్‌లు రియార్క్ వర్గానికి చెంది ఉంటాయి. ఖనువన్ చెరువు పశ్చిమ తీరంలో, అలివల్ కాలువ మద్య భాగం బంగర్ వర్గానికి చెందింది. వ్యవసాయానికి అనుకూలమైన భూభాగంలో పొదలు లేక అరణ్యాలు నిండి నిరుపయోగంగా ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతంలో చింగ్ గ్రాస్, వెదురు పొదలు, పండ్లతోటలు ఉన్నాయి. ఖాళీ ప్రదేశాలు మొత్తం స్థిరమైన పసరిక భూములు, పశువుల మేత భూములు మొదలైనవి ఉన్నాయి.
ఖనిజాలు
బటాలా సమీపంలో ధరంకోట్ వద్ద ఇసుక భూములు ఉన్నాయి. బటాలాకు పశ్చిమంలో 6.5 చ.కి.మీ.ఇసుక నేల ఉంది. బటాలా - దెరా బాబా నానక్ రోడ్డు సహజసిద్ధమైన 20% బంకమట్టితో కూడిన ఇసుక భూములు ఉన్నాయి. బటాలా క్వాడియన్ రోడ్డులో 6కి.మీ దూరం వరకు దాదాపు 4 మీటర్ల మందంలో ఇసుక పొర ఉంది. భగవాన్‌పూర్ వద్ద 15 కి.మీ పొడవున ఇసుక భూములు ఉన్నాయి. గుర్‌దాస్‌పూర్ గురుదాస్‌పూర్ నౌషరా రహదారిలో ఇసుక బంకమట్టి మిశ్రితభూములు ఉన్నాయి. తిక్రివాలా, పండోరీ గ్రామాలు ధవాన్, చతౌగర్, బటాలా తాలూకాలోని బడోవల్ చౌడుభూములు ఉన్నాయి. టపాసులు, గన్‌పౌడర్, అగ్గిపెట్టెల తయారీ వంటి పరిశ్రమలకు ప్రధాన ముడిసరుకుకుగా ఉపకరించే పొటాషియం నైట్రేట్ ఈ ప్రాంతంలో విరువిగా లభ్యంఔతుంది. అంతేకాక చక్కెర ప్రరిశ్రమ, ఎతువులతయారీలో కూడా ఇది ఉపకరిస్తుంది.
నదులు, విద్యుత్తు ఉత్పత్తి
జిల్లా గుండా ప్రధానంగా బియాస్, రవి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. హిమాచల్ ప్రదేశ్ సరిహద్దులో ఉన్న రోహితంగ్ పాస్ వద్ద రెండు నదులకు జన్మస్థానంగా ఉంది. పంజాబులోని ఇతర నదులలాగా బియాస్ రవి నదీ జలాలు కూడా సీజన్‌కు సీజన్ సంవత్సరానికి సంచత్సరం మారుతూ ఉంటాయి. నదీజాలాలు వర్షపాత ఆధారంగా వ్యవసాయ భూములకు నీటిని అందిస్తుంటాయి. జిల్లాలో పలు నీటి మడుగులు (చాంబ్) ఉన్నాయి. వీటిలో దిన్‌రాజ్, నరోద్, బుదియుల్‌జమా, పనియర్, బుచ నంగల్, నరంవాలి ప్రధానమైనవి. జిల్లాలో చక్కగా నీటికాలువల నిర్మాణం జరిగింది. అప్పర్ బరి డోయాబ్ కెనాల్ సిస్టం జిల్లాలోని పలు వ్యవసాయభూములకు జలాలను అందిస్తున్నాయి. దీని ప్రధాన ఉపశాఖలలో లాహోరు శాఖ, కసౌర్ శాఖ, సభ్రాయన్ శాఖ ముఖ్యమైనవి. రవి, బియాస్ సంధి 1954లో నిర్మాణం పూర్తిచేసుకుంది. రవీ నదీ జలాలను బియాస్ నదికి ఉపనది అయిన చఖ్ఖి ఖాదుకు తరలిస్తున్నారు.
నగరాలు, పట్టణాలు, గ్రామాలు
గుర్‌దాస్‌పూర్‌లో ప్రముఖ పట్టణాలు, నగరాలు, గ్రామాలు:
దీనా నగర్
దీనానగర్ పట్టణం గుర్‌దాస్‌పూర్‌కు 14 కి.మీ దూరంలో ఉంది. 1730లో హాసిల్ తీరంలో అదినాబెగ్ ఈ నగరాన్ని స్థాపించాడు. ఆయన ఈ పట్టణం కేంద్రంగా చేసుకుని తజరాజ్యాన్ని పాలించాడు.
వేసవి విడిది
దీనా నగర్ మహారాజా రంజిత్ సింగ్‌కు అభిమాన వేసవి విడిదిగా ఉండేది. దినా నగర్ మహారాజా రంజిత్ సింగ్‌కు వేసవి కాల దర్బారు కేంద్రంగా ఉంటూ వచ్చింది. ఇది మహారాజా రంజిత్ సింగ్‌కు వేసవి రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ప్రతిసంవత్సరం మే, జూన్ మాసాలలో మహారాజా రంజిత్ సింగ్ దీనా నగర్‌లో గడిపాడు. 1838 మే మాసంలో మక్నాగ్టెన్ మిషన్ కాబూల్ రాజ్యం నుండి కొంత భూమిని కోరి తీసుకున్నారు.
బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం
1949 మార్చి‌ 29లో దీనానగర్‌ను పంజాబు ప్రాంతంతో చేర్చిన తరువాత దీనానగర్ కేంద్రంగా అదినానగర్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. గుర్‌దాస్‌పూర్ తాలూకా, బటాలా తాలూకాలోని అధిక భూభాగం, పఠాన్‌కోట్ తాలూకాలోని 181 గ్రామాలు అదినానగర్ జిల్లాలో చేచబడ్డాయి. 1849 జూలైలో సివిల్, సైనిక ఎస్కార్టులు బటాలాకు బదిలీ చేయబడ్డాతు. 1852 నాటికి దౌలత్‌పూర్ జిల్లా రూపొందించబడింది. 1919లో రౌలత్ చట్టం అమలులోకి వచ్చింది. ఈ చట్టం ప్రభుత్వానికి అనుకూలంగా విపరీత అధికారాలు ఇస్తూ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే ఏటువంటి తిరుగుబాటును అణిచే ఏర్పాటు చేయబడింది. గుర్‌దాస్‌పూర్, పఠాన్‌కోట్, బటాలాలతో దినానగర్‌లో కూడా సంపూర్ణంగా హర్తాళ్ చోటుచేసుకుంది.
సహాయనిరాకరణోద్యమం
1920లో గాంధీజి సహాయనిరాకరణోద్యమంలో పాల్గొన్నాడు. గాంధీజితో ఉద్యమంలో జలియంవాలా బాగ్ విషాద సంఘటన, రౌలత్ చట్టంతో సంబంధం ఉన్న ఖిలాఫత్ నాయకుడు కూడా చేతులు కలిపాడు. దేశం అంతటి నుండి గాంధీజీ పిలుపు అందుకుని ఉద్యమాన్ని బలపరిచాడు. ఉద్యమాన్ని ఆపడానికి ప్రభుత్వం పలు విధాలుగా ప్రయత్నం చేసింది. పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు కారాగారానికి తరలించబడ్డారు. డిఫ్యూటీ కమీషనర్ హెచ్. హర్కోర్ట్ సమక్షంలో ఈ విషయమై చర్చించడానికి ఒక దర్బారు నిర్వహించబడింది.
1938లో స్వామి సతంత్రానంద్ మఠం స్థాపించబడింది. ఈ మఠం ఆయుర్వేదం నేర్పించడానికి కేంద్రంగా మారింది. అదినానాగర్ లోయి, షాల్, వుడ్ పరిశ్రమలకు గుర్తింపు పొందింది. 1947లో పలు కాండుయిట్ పైప్ తయారీ యూనిట్లు ఈ ప్రాంతంలో ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. దీనానగర్ వైశాల్యం 14.36చ.కి.మీ.
బటాలా
బటాలా పట్టణం 1465లో బహ్లల్ లోఢీ పాలనా కాలంలో బట్టి రాజపుత్ర వంశానికి చెందిన " రాయ్ రాం రాజపుత్ " చేత స్థాపించబడింది. లాహోర్ గవర్నర్ తాతర్ ఖాన్ ఇచ్చిన చిన్న భూభాగంలో ఈ ఊరు స్థాపించబడింది. అక్బర్ చక్రవర్తి షంషేర్ ఖాన్‌కు ఒక జాగీరును ఇచ్చాడు. షంషేర్ ఖాన్‌ దానిని అందంగా తీర్చిదిద్ది వెలుపలి భాగంలో బ్రహ్మాండమైన చెరువును నిర్మించజేసాడు. అది ఇప్పటికీ మరమ్మత్తు చేయబడుతూ చక్కగా నిర్వహించబడుతుంది. సిక్కుల పాలనా కాలంలో బటాలా మొదట రాంగరీల వశం అయింది. తరువాత కంహయాలు రాంగరీలను తరిమి వేసారు. రాంగరియా రాజప్రతినిధి తిరిగి దీనిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. బతియా రజనీత్ సింగ్ ప్రాబల్యం పెరిగే వరకు రాంగరియాల ఆధీనంలో ఉంటూ వచ్చింది.1849లో బటాలా భారత్ బ్రిటిష్ భూభాగంలో కలుపబడిన తరువాత ఇది జిల్లా కేంద్రంగా మారింది. ఫలితంగా ఇది గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లాలో భాగం అయింది.
పరిశ్రమలు
బటాలా కమ్మరి వృత్తి శ్రామికులకు కేంద్రంగా మారింది. సైలకోటకు చెందిన కమ్మరి పని వారంతా ఇక్కడకు చేరి యూనిట్లు ఏర్పాటు చేసుకుని పని చేయడం ప్రారంభించారు. ప్రస్తుతం బటాలా ఇనిము పరిశ్రమలకు కేంద్రంగా మారింది. ఇక్కడ అత్యధికంగా యంత్ర పనిముట్లు తయారు చేయబడుతున్నాయి. బటాలా పట్టణ వైశాల్యం 8.75 చ.కి.మీ. ఇక్కడ ఉన్న చెరువు, షంషేర్ ఖాన్ సమాధి, షేర్ సింగ్ నిర్మించిన అందమైన అనార్కలి భవనం ఉన్నాయి. బటాలాను జాగీరుగా పొందిన షేర్ సింగ్ రంజిత్ సింగ్ కుమారుడు.
గుర్‌దాస్‌పూర్
గుర్‌దాస్‌పూర్‌ను 17వ శతాబ్దంలో గురియా స్థాపించాడు. ఆయనపేరుతో ఈ పట్టణం గుర్‌దాస్‌పూర్ అయింది. ఆయన ఈ పట్టణ నిర్మాణానికి అవసరమైన స్థలాన్ని సంగీ గోత్రానికి చెందిన జాట్‌ల నుండి తీసుకున్నాడు. పాత నగరంలో గుడిసెలలో నివసిస్తున్న పేద ప్రజల కొరకు ఆయన ఈ పట్టణం స్థాపించబడింది. గురియా పూర్వీకులు అయోధ్యకు చెందిన వారు. వారు ఇక్కడకు వచ్చి పానియర్‌లో స్థిరపడ్డారు. గురియాకు ఇద్దరు కుమారులు ఉన్నారు. ఎస్.హెచ్ నవల్ రాయ్, ఎస్.హెచ్ పాలా. నవల్ రాయ్ వంశస్థులు గుర్‌దాస్‌పూర్‌లో స్థిరపడ్డారు. నవల్ రాయ్ కుమారుడు బాబా దీప్‌చంద్ గురుగోబింద్ సింగ్ సమకాలీనుడు. బాబా దీప్‌చంద్‌కు గురుగోబింద్‌సింగ్ " గంజ్‌ బక్ష్ " (నిధులకు స్వంతదారుడు) అని బిరుదాంకితుని చేసాడని విశ్వసించబడుతుంది. బాబాదీప్‌చంద్ వంశస్థులు మహంతులని పిలువబడుతున్నారు. గుర్‌దాస్‌పూర్‌లోని ముక్తేశ్వర్ వద్ద ఉన్న రాక్ టెంపుల్ పట్టణ పురాతన చరిత్రకు చిహ్నంగా ఉంది. గ్రీకు వీరుడు అలెగ్జాండర్ ప్రపంచవిజేత కావాలన్న లక్ష్యంతో బియాస్ నదిని దాటి గుర్‌దాస్‌పూర్‌ జిల్లాలోని ఫతేగర్ వద్ద ఉన్న సంగ్ల వద్ద కతియాన్లతో యుద్ధం చేసాడు..
చరిత్ర
గుర్‌దాస్‌పూర్ చరిత్ర బండాబహదూర్ చర్యలతో ముడిపడి ఉంది. బాబాబహదూర్ గుర్‌దాస్‌పూర్‌లో పలు కోటలను నిర్మించాడు. ఆయన కోటలలో ఒకటి ప్రస్తుత గుర్‌దాస్‌పూర్ సెంట్రల్ జైలు సమీపంలో ఉంది. మిస్లి పాలనా కాలంలో గుర్‌దాస్‌పూర్ కనైయా మిస్ల్, రాంఘరియా మిస్ల్ కార్యకలాపాలకు కేంద్రంగా మారింది. 1808లో మహారాజా రంజిత్ సింగ్ రాంఘరియా మిస్ల్‌, కన్యియా మిస్ల్‌ను జయించాడు. తతువాత ఈ ప్రాంతం రంజిత్ సింగ్ రాజ్యంలో భాగంగా మారింది.
అంగ్లో సిఖ్ యుద్ధం
1839-49 లో ఆగ్లో సిక్కు యుద్ధం తరువాత 1849 మార్చి 29 న పంజాబు ఈస్టిండియా కంపనీతో ప్రభుత్వంతో కలుపబడింది. పాలనా నిర్వహణ కొరకు జిల్లలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. 1852 మే 1 న అదినాగర్ జిల్లా గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లాగా అవతరుంచింది. కుగ్రామంగా ఉన్న గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా కేంద్రంగా మారింది. 1857 తిరుగుబాటు గుర్‌దాస్‌పూర్‌ను బాధించింది. తిరుగుబాటుదారులు సైలకోట నుండి గుర్‌దాస్‌పూర్‌కు చేరుకున్నారు. బ్రిటిష్ సైన్యం తిరుగుబాటుదారులను త్రిమ్మో పఠాన్ వద్ద ఎదుర్కొన్నది. త్రిమ్మో పఠాన్ యుద్ధంలో తిరుగుబాటుదారులు ఓటమిని చవిచూసారు. ఈ యుద్ధం 1857 జూలై 12-16 మద్య జరిగింది. గుర్‌దాస్‌పూర్ కాలేజ్ వెనుక ఉన్న బోల్ వాల బాగ్ వద్ద ఖైదీలు ఉరితీయబడ్డారు.
స్వతంత్రం తరువాత
1947లో భారత్- పాక్ విభజన సమయంలో పంజాబు భారత్- పాక్ లకు విభజించబడింది. షకర్గర్ తాలూకా పాకిస్థాన్కు చెందిన సైల్‌కోట్ జిల్లాలో చేర్చబడింది. మిగిలిన గుర్‌దాస్‌పూర్ ప్రాంతం జిల్లాగా మారి భారత భూభాగంలో చేర్చబడింది. . జిల్లా విభజన తరువాత రెండు దేశాల మధ్య జనాభా విభజన కూడా జరిగింది. ముస్లిములు పాకిస్థాన్‌కు చేరుకున్నారు. హిదువులు భారత్‌కు చేరుకున్నారు. 2011 27 న గుర్‌దాస్‌పూర్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి పఠాన్‌కోట్ జిల్లా రూపొందించబడింది. పఠాన్‌కోట్ ఉపవిభాగాలు (పఠాన్‌కోట్, ధర్కలన్), ఉప తాలూకాలు (నరోట్ జైమల్ సింగ్, బమియల్ ) విభజించబడింది.
కలనౌర్
గుర్‌దాస్‌ పూర్ జిల్లాలో కలనౌర్ ఒక చారిత్రిక ప్రదేశం. ఈ పట్టణం గుర్‌దాస్‌పూర్‌కు పశ్చిమంలో కిరణ్ నదీతీరంలో 25 కి.మీ దూరంలో ఉంది. కిరణ్ నది చాంబ్ ఆఫ్ బెహరాంపూర్‌లో జన్మించి, పాములా మెలికలు తిరుగుతూ 36 మైళ్ళ పొడవున ప్రవహించి అమృత్‌సర్ జిల్లాలో రావి నదిలో సంగమిస్తుంది.
పేరు వెనుక చరిత్ర
కలనౌర్ పురాతన హిందువుల కాలం నుండి ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుని ఉంది. చరిత్రకారుడు మొహమ్మద్ పరిశోధనలు అనుసరించి ఈ పట్టణాన్ని నూర్ తెగ రాజపుత్రులు నిర్మించారని భావిస్తున్నారు. వారు దక్షిణ భారతదేశం నుండి వలసవచ్చిన వారని భావిస్తున్నారు. " ఇంపీరియల్ గజటీర్ ఆఫ్ ఇండియా " నివేదికలు అనుసరించి ఈ పట్టణాన్ని కల, నూర్ అనే ముస్లిం సోదరులు నిర్మించారని భావిస్తున్నారు. పురాతన కాలంలో ఈ ప్రాంతంలో నిర్మించబడిన " కాళేశ్వరాలయం " (ప్రధాన దైవం శివుడు) కారణంగా ఈ ప్రాంతానికి ఈ పేరు వచ్చిందని భావిస్తున్నారు.
చరిత్ర
ఈ పురాతన పట్టణం ఆధారం చేసుకుని పలు చారిత్రక సంఘటనలు జరిగాయి. ఎత్తైన గుట్ట మీద నిర్మించబడిన ఈ పట్టణం పలుమార్లు పడగొట్టబడి పలుమార్లు పునర్నిర్మించబడింది. ఫిరోజ్ షాహ్ తుగ్లక్ వేట కొరకు ఇక్కడకు 1353లో వచ్చాడు. ఆయన కిరన్ ఉపనదీతీరంలో అందమైన భవనం నిర్మించబడింది.
ఆర్ధికం
కలమౌర్ కళలకు, కుటీర పరిశ్రమలకు, వ్యాపారానికి కేంద్రంగా ఉంటుంది.
దెరా బాబా నానక్
దెరా బాబా నానక్ గుర్‌దాస్‌పూర్‌కు 45 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఈ ప్రాంతం శ్రీ గురునానక్ దేవ్ తో సంబంధితమై ఉంది. దేరా బాబా నానక్‌లో రెండు ప్రబల గురుద్వారాలు (దర్బార్ సాహిబ్, శ్రీ చోళా సాహెబ్ ) ఉన్నాయి. దేరా బాబా నానక్ సిక్కులకు అతిపవిత్ర ప్రదేశాలలో ఒకటి. ఇది రవీ నదీతీరంలో నిర్మించబడి ఉంది. మొదటి సిక్కు గురువు దేరా బాబా నానక్ ఇక్కడ స్థిర నివాసం ఏర్పరచుకుని ఇక్కడ ఉన్న పఖొకే గ్రామంలో మరణించాడు. ప్రస్తుత నగరానికి ఎదురుగా ఉన్న కొత్త నగరానికి కర్తర్‌పూర్ అని నామకరణం చేయబడింది. గురునానక్ దేవ్ వంశస్థులు కొత్తగా నగరాన్ని స్థాపించి గురునానక్ తరువాత ఆ నగరానికి దేరా బాబా నానక్ అని నామకరణం చేసారు.
చరిత్ర
శ్రీ గురునానక్ దేవ్‌ఙాపకార్ధం గురుద్వారా శ్రీ దర్బార్ సాహిబ్ నిర్మించబడింది. గురునానక్ దేవ్ ఇక్కడకు సా.శ. 1515 డిసెంబరు మాసంలోతన మొదటి పర్యటనలో ఆయన కుటుంబ సభ్యులను చూడడానికి వచ్చాడు. ఆయన భార్య మాతా సులఖ్ని, ఇద్దరు కుమారులు బాబా శ్రీ చంద్, బాబా లక్ష్మి చంద్ ఇక్కడకు వచ్చి అమ్మగారిల్లు పఖొ - కె- రంధ్వ వద్ద నివసించారు. ఆసమయంలో దెరా బాబా నానక్ లో గురునానక్ మామ లాలా మూల్ రాజ్ పత్‌వారీగా పనిచేస్తూ వచ్చాడు.
శ్రీ హర్గోబింద్పూర్
శ్రీ-హరిగోబింద్‌పూర్ గుర్‌దాస్‌పూర్‌కు దక్షిణంగా 45 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఇది బియాస్ నదికి ఎగువ తీరంలో ఉంది. ఈ ప్రాంతం ఒకప్పుడు రొహిలా అని పిలువబడేది. 5వ సిక్కు గురువు " గురు అర్జున్ దేవ్ " శ్రీ-హరిగోబింద్‌పూర్‌ను క్రీ.పూ 1595లో స్థాపించాడు. గురు అర్జున్ దేవ్ అనేక ప్రార్థనలు చేసిన తరువాత జన్మించిన కుమారుడు హరిగోబింద్ జన్మదిన సందర్భంగా కుమారుడు జన్మించిన సంవత్సరంలో ఈ పట్టణాన్ని నిర్మించాడు. తరువాత చంద్‌షాహ్ కుట్ర ఫలితంగా ఈ పట్టణం భగవాన్‌ దాస్ ఖత్రి ఆస్తిగా మారింది.
అభిప్రాయబేధాలు
సా.శ. 1621లో గురు హరిగోబింద్, వడ్డి వ్యాపారి భగవాన్ దాస్ ఖత్రిల మద్య కొంత ఖాళీ ప్రదేశం కొరకు తీవ్రమైన కలహాలు ఏర్పడ్డాయి. గురు హరిగోబింద్ ఆ ప్రదేశంలో భవనం నిర్మించడానికి ప్రయత్నాలు ఆరంభించాడు. భగవాన్ దాస్ కొంతమంది మనుష్యుల సాయంతో ఆ ప్రయత్నాన్ని అడ్డుకున్నాడు. ఈ కలహంలో భగవాన్‌దాస్ రతన్ చంద్, కరంచంద్ చంపబడ్డారు. వారు జలంధర్ ఫౌజిదర్ అబ్దుల్ ఖాన్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు. అబ్దుల్ ఖాన్ పెద్దసైన్యంతో గురుగోబింద్ మీద యుద్ధానికి వచ్చాడు. బియాస్ నదీతీరంలో ఉన్న రోహిలియా ఘాట్ వద్ద రెండురోజుల పాటు యుద్ధం జరిగింది. యుద్ధంలో 5 గురు సైనికాధికారులు ఫౌజీదార్ కుమారుడు మరణించారు. అలాగే మొగల్ సైన్యం కూడా పెద్ద మొత్తంలో నాశనం అయింది. గురుగోవింద్ వైపు కూడా బాయి జట్టు, కలియానా, నానో, పిగ్రా, మథురా, పరసురాంలతో అనేకమంది సిక్కులు మరణించారు.
గురు హరిగోబింద్ సింగ్
గురు హర్గోబింద్ ఈ కొత్త నదాన్ని స్థాపించాడు. ఆయన ఇక్కడ ధర్మశాల, మసీదు నిర్మించాడు. ఆయన అలాగే నగరం చుట్టూ గోడను అక్కడక్కడా ద్వారాలు నిర్మించాడు. అందులో ఒక గోడ ఇంకా ఉపయోగంలో ఉంది. హర్గోబింద్ సింగ్ యుద్ధంలో విజయం సాధించి విశ్రాంతి తీసుకున్న ప్రదేశంలో మూడంతస్థుల సరికొత్త భవనం హర్గోబింద్‌పూర్‌కు ఒక కి.మీ దూరంలో సరికొత్తగా మూడంతస్థుల " గురుద్వారా దందమా సాహిబ్ " నిర్మాణదశలో ఉంది. అందుకని ఈ గురుద్వారాను దమ్-దమా-సాహెబ్ అంటున్నారు. ఈ నహరాన్ని హోషియార్‌పూర్, జలంధర్ జిల్లాలతో అనుసంధానం చేస్తూ బియాస్ నది మీద ఒక వంతెన నిర్మించబడింది.
క్వాడియన్
క్వాడియన్ బటాలా నగరానికి 18కి.మీ దూరంలో ఉంది. గుర్‌దాస్‌పూర్ కనువాన్-కోట్-తోడమల్ 26 కి.మీ ప్రయాణించి క్వాడియన్ చేరుకోవచ్చు. హజారత్ మిర్జా గులాం అహమ్మద్ అహమ్మదీయ ముస్లిం ఉద్యమంలో భాగంగా తనకుతానే ప్రామిస్డ్ మెసయ్యా, హజారత్ మిర్జా గులాం అహమ్మద్ మహ్దిగా ప్రకటించుకునే వరకు క్వాడియన్ గురించి ప్రపంచానికి తెలియకుండానే ఉంది.
ఆర్యసమాజం
క్వాడియన్‌లో ఆర్య సమాజ్ ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తుంది. హిందూ ధర్మాన్ని ఆచరిస్తున్న ప్రజలను అలాగే పశువులను రక్షించడంలో అమర్ షాహిద్ పండిట్ లేఖ్ రాం సింగ్ ప్రధాన పాత్ర వహిస్తున్నాడు. లేక్ రాం పేరుతో 3 ప్రధాన సంస్థలు క్వాడియన్‌లో పనిచేస్తున్నాయి. ఆరయసమాజ్ పేరుతో ఒక ఆలయం కూడా ఉంది. బాలికలు ఉన్నత విద్యను అభ్యసించడానికి ఒక కళాశాల ఉంది. అంతేకాల హిందూ సమాజానికి చెందిన మార్కెట్ కూడా ఉంది.
స్వాతంత్రం తరువాత
ముస్లిం విశ్వసానికి సంబంధించిన పలు విషయాలకు క్వాడియన్ కేంద్రంగా ఉన్నందున స్వాతంత్ర్యం రాక ముందు ఇక్కడ ముస్లిములు అధికంగా ఉండేవారు. 1947 తరువాత ఇక్కడ హిందువులు, సిక్కులు, ప్రజాపతి (కుంహర్), బతియా, బ్రాహ్మణ, ఆర్యసమాజ్, బజ్వా ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత దేశవిభజన సమయంలో వీరంతా పాకిస్థాన్‌కు చెందిన పంజాబు నుండి భారత్‌కు వలస వచ్చిన వారే. పాకిస్థాన్‌కు చెందిన పంజాబు కలసవాలా నుండి వచ్చిన బజ్వాలకు గుర్తుగా ఇప్పుడు కలసవాలాలో "కలసవాలా ఖలసా స్కూల్ (క్వాడియన్) " ఉంది. దేశ విభజన సమయంలో మసీదులు ముస్లీం మత సంబంధిత భవనాల రక్షణ కొరకు నియమించిన వారు తప్ప మిగిలిన వారు పాకిస్థాన్‌కు వలస వెళ్ళారు. " ది ప్రైం ఇంస్టిట్యూట్ ఆఫ్ సిక్ నేషనల్ కాలేజ్ " క్వాడియన్‌కు తరలించబడింది. ఈ కాలేజీతో సంబంధం ఉన్న పలువురు ప్రముఖులు క్వాడియన్లో ఉన్నారు.
వెలుపలి లింకులు
వర్గం:పంజాబ్ జిల్లాలు
బాలనాగమ్మ (జెమిని 1942 సినిమా)
ఇదే పేరుతో ఉన్న మూడు తెలుగు సినిమాల కోసం బాలనాగమ్మ పేజీ చూడండి.
ఆపస్తంబ
సంస్థ, విషయాలు
ఈ ధర్మసూత్రములు బాగా నిర్వహించబడుతోంది, ఇది రెండు పుస్తకాలుగా విభజించబడింది. ముందు మొదటి భాగములో విద్యార్థి సాధారణ నియమాలు వంటి సంబంధిత అంశాలపై అవసరమైన ఒప్పందాలు, దీక్షా, ఉపకారవేతనం, వేదం అధ్యయనం, స్మరించడం, శుద్ధీకరణ, తినడం,, నిషిద్ధ ఆహారం, చట్టబద్ధమైన జీవనానికి,, తపస్సు. అంశాలతో పూర్తిగా అంకితం మైన ఒక విద్యార్థిచదువు పూర్తి చేసుకుని ఇంటికి తిరిగి రావడం అనే అంశాలు ఉంటాయి. రెండవ పుస్తకం భాగములలో గృహస్థు సంప్రదాయం అవసరమైనది. ఇది  ఆశ్రమాలు లోని నాలుగు ఆదేశాలు అయిన ఒక గృహస్థు విధులు, అనువంశికత, అంత్యక్రియలు, రాజు వంటి అంశాలు పై వ్యవహరిస్తుంది.
బాలనాగమ్మ (జెమిని 1942 సినిమా)
బాలనాగమ్మ తెలుగుప్రజలల్లో బాగా పేరుగాంచిన బుర్రకథ. ఇది జెమిని స్టూడియో వారి రెండవ తెలుగు చిత్రం. 1942లో నిర్మించబడిన ఈ చిత్రం అప్పట్లో అత్యంత ప్రేక్షకాదరణ పొంది జెమిని వారికి చాల పెద్ద మొత్తంలో లాభాలు అందించింది. ఆ లాభాలతో వారు తర్వాత చంద్రలేఖ సినిమా తీశారుట.
ఆపస్తంబ
బయటి లింకులు
వర్గం:హిందూ మతము వర్గం:హిందూ గ్రంథాలు
బాలనాగమ్మ (జెమిని 1942 సినిమా)
కథ
నవభోజరాజు భార్య భూలక్ష్మి సంతానం కోసం జటంగిముని నాశ్రయిస్తుంది. నాగేంద్రుని వల్ల సంతానం వస్తుందని దీవిస్తాడు. ఆమె ఏడు పాలమామిడిపళ్ళు కోస్తూ నాగేంద్రుడి కొపానికి గురి అవుతుంది. నాగేంద్రునికి బలిగా భులక్ష్మి అయితే 7గురు సంతానం  కల్గుతుందని కడగొట్టు బిడ్డకు బాలనాగు అని పేరుపెట్టమని నాగేంద్రుడు చెప్పుతాడు. భూలక్ష్మి అందుకు ఒప్పుకుంటుంది. కొన్నాళ్ళకి రాజు భార్య కోరికను నిరాకరిస్తూ ద్వితీయ వివాహం చేసుకుంటాడు. సవతితల్లి మాణిక్యం మందుల మారి. జమాబందికట్టడానికి ఆ రాజు ఢిల్లి వెళ్ళుతాడు. మాణిక్యం అప్పుడు ఆ 7గురు బిడ్డలను చంపాలని తన దాసితో కలిసి ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేస్తుంది. కానీ ఆపదల సమయంలో గతించిన భూలక్ష్మి పిల్లలని కాచి రక్షిస్తుంది. ఈ 7గురుకు పానుగంటిపురం ప్రభువు అయిన వాళ్ళ మేనమామ రామవర్ధిరాజు పిల్లలతో పెళ్లి అవుతుంది. బాలనాగమ్మ భర్త కార్యవర్ధిరాజు గందికోట యుద్ధానికి పోయినసమయాన మాయల మరాఠి జంగంవేషంలో వచ్చి కొత్వాలు రామసింగుని మచ్చికచేసుకుని ఊరిలోకి ప్రవేశించి, బిడ్డతో ఆదుకుంటున్న బాలనాగమ్మను కుక్కనుచేసి తన నాగల్లపూడికి తీసుకువస్తాడు. రక్షింప వచ్చిన భర్త కార్యవర్ధిరాజు సైన్యాన్ని రాతిశిలలుగా మార్చుతాడు. మరాఠి దగ్గర 12 ఏళ్ళ గడువు నాగమ్మ కోరుతుంది. తరువాత బాలనాగమ్మ కొడుకు బాలవర్ధిరాజు నాగుళ్ళపల్లి గుట్ట దగ్గర తంబళ్ళపెద్ది అనే ఒక పూలమ్మి ద్వారా మాయలమరాఠి కోటలో ప్రవేశించి మరాఠి ప్రాణం చిలకలో ఉందని తెలుసుకుని గండభేరుండ పక్షుల మీద సప్తసముద్రాలు దాటి చిలకని సంపాదించి మాయలమరాఠిని చంపుట. చివరికి తల్లిని చెర విడిపించుకొని శిలలుగా మారిన తండ్రులను బ్రతికిస్తాడు. బాలనాగమ్మ మహాపతివ్రత అనిపించుకుంటుంది. రాజుగా బాలవర్ధిరాజు పట్టభిషేకంతో కధ సుఖాంతం అవుతుంది.
ముస్తిపల్లి (నాంపల్లి)
ముస్తిపల్లి, తెలంగాణ రాష్ట్రం, నల్గొండ జిల్లా, నాంపల్లి మండలంలోని గ్రామం.
ఇది మండల కేంద్రమైన నాంపల్లి నుండి 18 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన నల్గొండ నుండి 57 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది.
బాలనాగమ్మ (జెమిని 1942 సినిమా)
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు జానపద చిత్రాలు వర్గం:రేలంగి నటించిన సినిమాలు
ముస్తిపల్లి (నాంపల్లి)
జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణలో
2016 అక్టోబరు 11న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత నల్గొండ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
గ్రామ జనాభా
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 611 ఇళ్లతో, 2566 జనాభాతో 1048 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 1318, ఆడవారి సంఖ్య 1248. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 282 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 1042. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 577287 .పిన్ కోడ్: 508373.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి నాంపల్లిలో ఉంది.సమీప జూనియర్ కళాశాల నాంపల్లిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు దేవరకొండలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల హైదరాబాదులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు నల్గొండలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల దేవరకొండలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు నల్గొండలోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ముస్తిపల్లిలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ముస్తిపల్లిలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
భూమి వినియోగం
ముస్తిపల్లిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ముస్తిపల్లిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఇయాన్ చాపెల్
టెస్ట్ క్రికెట్
ఇయాన్ చాపెల్ 1964 డిసెంబర్ 4న పాకిస్తాన్ పై తిలిసారిగా టెస్ట్ క్రికెట్ ఆడినప్పటినుంచి 1980, ఫిబ్రవరి 6న ఇంగ్లాండుపై చివరి టెస్ట్ ఆడేవరకు మొత్తం 75 టెస్టులకు ప్రాతినిధ్యం వహించి 42.42 సగటుతో 5345 పరుగులు సాధించాడు. అందులో 14 సెంచరీలు, 26 అర్థసెంచరీలు ఉన్నాయి. టెస్టులలో అతడి అత్యధిక స్కోరు 196 పరుగులు. బౌలింగ్‌లో 20 వికెట్లు కూడా సాధించాడు.
వన్డే క్రికెట్
చాపెల్ 16 వన్డేలలో ప్రాతినిధ్యం వహించి 48.07 సగటుతో 673 పరుగులు సాధించాడు. వన్డేలలో 8 అర్థసెంచరీలు సాధించాడు. అత్యధిక స్కోరు 86 పరుగులు.
జట్టు నాయకుడిగా
ఇయాన్ చాపెల్ 1970-1975 మధ్యలో 30 టెస్టులకు నేతృత్వం వహించి 15 టెస్టులను గెలిపించాడు. 5 టెస్టులు ఓడిపోగా మరో పదింటిని డ్రాగా ముగించాడు. 1972-73లో పాకిస్తాన్తో స్వదేశంలో జరిగిన సీరీస్‌లో 3-0 తో విజయం సాధించాడు. నేతృత్వం వహించిన తొలి టెస్టు మినహా ఏ సీరీస్ కూడా ఇతని నుంచి చేజారలేదు.
ప్రపంచ కప్ క్రికెట్
1975లో జరిగిన తొలి ప్రపంచ కప్ టోర్నమెంటులో ఇయాన్ చాపెల్ాస్ట్రేలియా జట్టుకు నేతృత్వం వహించాడు. అదే అతను పాల్గొన్న ఏకైక ప్రపంచ కప్ పోటీ.
బొర్రాపాలెం
బొర్రాపాలెం, అల్లూరి సీతారామరాజు జిల్లా, డుంబ్రిగుడ మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన డుంబ్రిగూడ నుండి 10 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన విశాఖపట్నం నుండి 118 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది.
గణాంకాలు
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 32 ఇళ్లతో, 120 జనాభాతో 218 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 62, ఆడవారి సంఖ్య 58. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 120. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 583930 .పిన్ కోడ్: 531151.
2022 లో చేసిన జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం విశాఖపట్నం జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది. 2001 వ.సంవత్సరం జనాభా లెక్కల ప్రకారం గ్రామ జనాభా 92. ఇందులో పురుషుల సంఖ్య 40, మహిళల సంఖ్య 52, గ్రామంలో నివాస గృహాలు 24 ఉన్నాయి.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి అరకులోయలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల కొర్రాలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల కించుమండలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల డుంబ్రిగూడలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు విశాఖపట్నంలోనూ ఉన్నాయి.