cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
బదాయూన్
ప్రొ. గోటి జాన్, లక్నో మ్యూజియం వద్ద రాతి లిపి ఆధారంగా కాలంలో ఈ నగరానికి బేడమూత్ అని పేరు ఉండేదని చెప్పాడు. తరువాత ఈ ప్రాంతాన్ని పాంచాల్ అని పిలిచేవారు. రాతి లిపిలోని పంక్తుల ప్రకారం నగరానికి సమీపంలో భదౌన్లక్ అనే గ్రామం ఉండేది. ముస్లిం చరిత్రకారుడు రోజ్ ఖాన్ లోధీ మాట్లాడుతూ, అశోకుడు ఒక బుద్ధ విహారాన్ని, ఒక కోటనూ నిర్మించాడని చెప్పాడు. అతను దీనికి బుద్ధమౌ ( బదాయూన్ కోట) అని పేరు పెట్టాడు. జార్జ్ స్మిత్ ప్రకారం, బదాయూన్ పేరు అహిర్ రాజకుమారుడు బుద్ధుడి పేరు మీదుగా వచ్చింది.
1911 లో, బదాయూన్ పట్టణం యునైటెడ్ ప్రావిన్స్‌లోని రోహిల్‌ఖండ్ విభాగంలో ఉండేది. ఆ సమయంలో, ఒక అమెరికన్ మెథడిస్ట్ మిషన్ అనేక బాలికల పాఠశాలలను నిర్వహించింది. అబ్బాయిల కోసం ఒక ఉన్నత పాఠశాల కూడా నెలకొల్పింది.
జనాభా
2011 జనగణన ప్రకారం, బదాయూన్ జనాభా 3,69,221 (1,88,475 పురుషులు 1,80,746 స్త్రీలు. లింగనిష్పత్తి: 1000/907). వీరిలో ఆరేళ్ళ లోపు పిల్లలు 39,613 మంది (12.3%). వయోజన అక్షరాస్యత 73%. నగరంలో విస్తృతంగా మాట్లాడే భాష హిందీ, ఉర్దూ. పంజాబీ కూడా మాట్లాడుతారు. పిల్లల్లో లింగ నిష్పత్తి 882. నగరం వైశాల్యం 81 చదరపు కి.మీ. బదాయూన్ మెట్రో ఏరియా విస్తీర్ణం 103 చ.కి.మీ. జనాభా 4,17,000. బదాయూన్ నగరంతో పాటు షేఖుపూర్, బహేది, ఇస్లామ్‌గంజ్, చందన్‌పూర్, సాలార్‌పూర్, సాలార్‌పూర్ ఇండస్ట్రియల్ ఎస్టేట్, షేఖుపూర్ ఫైరింగ్ రేంజ్, పదౌనా, ఖేరా బుజుర్గ్‌లు బదాయూన్ మెట్రోలో భాగంగా ఉన్నాయి..
మూలాలు
వర్గం:Coordinates on Wikidata వర్గం:ఉత్తర ప్రదేశ్ నగరాలు, పట్టణాలు
ముత్తుకూరు (గుడిబండ)
ముత్తుకూరు, శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా, గుడిబండ మండలానికి చెందిన గ్రామం.. పిన్ కోడ్ నం. 515271.ఇది మండల కేంద్రమైన గుదిబండ నుండి 6 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన హిందూపురం నుండి 64 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 1142 ఇళ్లతో, 4985 జనాభాతో 1967 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 2500, ఆడవారి సంఖ్య 2485. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1007 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 284. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595388 .పిన్ కోడ్: 515271.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
ముత్తుకూరులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
ముత్తుకూరులో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. మొబైల్ ఫోన్ ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. ట్రాక్టరు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 8 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 12 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
ముత్తుకూరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ముత్తుకూరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
ముత్తుకూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
వేరుశనగ, వరి, పొద్దుతిరుగుడు
గాంధీ నగర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం (కర్ణాటక)
గాంధీ నగర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం కర్ణాటక రాష్ట్రంలోని నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం బెంగుళూరు జిల్లా, బెంగళూరు సెంట్రల్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం పరిధిలోని ఎనిమిది శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి.
మూలాలు
వర్గం:కర్ణాటక శాసనసభ నియోజకవర్గాలు
ఎస్. శ్రీనివాస అయ్యంగార్
శేషాద్రి శ్రీనివాస అయ్యంగార్ (சேஷாத்திரி ஸ்ரீநிவாச ஐயங்கார்) ( 1874 సెప్టెంబరు 11 - 1941 మే 19). శ్రీనివాస అయంగర్ లేక శ్రీనివాస అయ్యంగార్ గా కూడా ప్రసిద్ధిచెందాడు. ఇతను భారత భారతీయ న్యాయవాదిగా, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడుగా, రాజకీయ నాయకుడిగా గుర్తింపు పొందాడు. అయ్యంగార్ 1916 నుండి 1920 వరకు మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీకి అడ్వకేట్ జనరలుగా పనిచేసాడు.1912 నుండి 1920 వరకు బార్ కౌన్సిల్ సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. 1916 నుండి 1920 వరకు మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ న్యాయ సభ్యుడిగా, స్వరాజ్య పార్టీ వర్గానికి అధ్యక్షుడిగా పనిచేశారు. 1923 నుండి 1930 వరకు ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెసు సభ్యుడుగా పనిచేసాడు. శ్రీనివాస అయ్యంగార్ ప్రఖ్యాత న్యాయవాది, మద్రాసు మొదటి భారత అడ్వకేట్ జనరల్ అయిన సర్ వి. భాష్యం అయ్యంగార్ అల్లుడు. అయ్యంగార్ అనుచరులు అయనను " లయన్ ఆఫ్ ది సౌత్ " అని పిలిచారు.
శ్రీనివాస అయ్యంగార్ మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలోని రామనాథపురం జిల్లాలో జన్మించాడు. ఇతను న్యాయశాస్త్రంలో పట్టభద్రుడయ్యాడై మద్రాస్ హైకోర్టులో న్యాయవాదిగా పనిచేసి 1916 లో అడ్వకేట్ జనరల్ అయ్యాడు. తరువాత ఇతను బార్ కౌన్సిల్ సభ్యుడిగా కూడా పనిచేశాడు. గవర్నరు ఎగ్జిక్యూటివ్ కౌన్సిల్ న్యాయ సభ్యుడిగా ప్రతిపాదించబడ్డాడు. 1920 లో జల్లియన్‌వాలా బాగ్ ఊచకోతకు నిరసనగా గవర్నరు ఎగ్జిక్యూటివ్ కౌన్సిలులో తన అడ్వకేట్ జనరల్ పదవికి రాజీనామా చేసి తన సి.ఐ.ఇ.ను తిరిగి ఇచ్చి భారత జాతీయ కాంగ్రెసులో చేరి సహకారేతర ఉద్యమంలో పాల్గొన్నారు. అయినప్పటికీ 1923 లో ఎన్నికలలో పాల్గొనడం గురించి మహాత్మా గాంధీతో విభేదాల కారణంగా మోతీలాల్ నెహ్రూ, చిత్తరంజన్ దాస్ వంటి ఇతర నాయకుల నుండి విడిపోయాడు. విడిపోయిన తరువాత స్వరాజ్య పార్టీని ఏర్పాటు చేసాడు. అయ్యంగార్ మొదట తమిళనాడు కాంగ్రెసు కమిటీ అధ్యక్షుడిగా, తరువాత మద్రాసు ప్రావిన్సు స్వరాజ్య పార్టీ అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1926 ఎన్నికలలో మెజారిటీ సాధించినప్పటికీ ఈ రాష్ట్రంలో ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి నిరాకరించినప్పుడు పార్టీ నాయకుడిగా ఉన్నారు. తరువాతి జీవితంలో ఇతను ఇండిపెండెన్స్ ఆఫ్ ఇండియా లీగును స్థాపించాడు. సైమన్ కమిషన్కు వ్యతిరేకంగా నిరసనలు నిర్వహించాడు. డొమినియన్ హోదా లక్ష్యం మీద ఇతర కాంగ్రెస్ రాజకీయ నాయకులతో విభేదాల కారణంగా అతను రాజకీయాల నుండి విరమించుకున్నాడు. అయినప్పటికీ తరువాత కొంతకాలం 1938 లో రాజకీయాలకు తిరిగి వచ్చాడు. 1941 మే 19 న అయ్యంగార్ మద్రాసులోని తన ఇంట్లో మరణించాడు.
శ్రీనివాసా అయ్యంగార్ మద్రాస్ బార్‌లో అడ్వకేట్ జనరల్‌గా నియమించబడిన అతి పిన్న వయస్కుడిగా గుర్తింపు సంపాదించాడు. స్వాతంత్ర్య సమరయోధులు యు. ముత్తురామలింగం దేవర్, సత్యమూర్తిలకు శ్రీనివాస అయ్యంగార్ గురువు. తరువాత తమిళనాడు కాంగ్రెసు కమిటీ అధ్యక్షుడై 1954 నుండి 1962 వరకు మద్రాసు ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసిన కె. కామరాజ్ ఇతను కనుగొన్న గొప్ప వ్యక్తిగా ప్రజలు విశ్వసిస్తున్నారు. శ్రీనివాస అయ్యంగార్, జాన్ డి మేన్స్ తో రచించి 1939 లో ప్రచురించబడిన ప్రముఖ హిందూ చట్టాల పుస్తకం చాలా ప్రశంసలు పొందిన, అత్యధికసంఖ్యలో చదవబడిన పుస్తకంగా ప్రశంశలు అందుకుంది.
పెరియారు, జస్టిస్ పార్టీ రాజకీయ నాయకులు తరచుగా అయ్యంగారు నాయకుడిగా ఉన్న కాలంలో కాంగ్రెసును బ్రాహ్మణుల ఆధిపత్య పార్టీగా విమర్శించారు. అయ్యంగార్, సత్యమూర్తి, సి. రాజగోపాలచారి వంటి కాంగ్రెస్ అగ్ర నాయకులు అందరూ బ్రాహ్మణులవటమే దీనికి ప్రధాన కారణం.
ఆరంభ కాల జీవితం
1874 సెప్టెంబరు 11 న శ్రీనివాస అయ్యంగారు రామనాథపురం జిల్లాకు చెందిన ప్రముఖ భూస్వామి శేషాద్రి అయ్యంగారుకు జన్మించాడు. అతను తల్లిదండ్రులు మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందిన సాంప్రదాయ శ్రీ వైష్ణవ బ్రాహ్మణవంశానికి చెందినవారు. శ్రీనివాస అయ్యంగారు పాఠశాల విద్యను మదురైలోఅభ్యసించాడు. మద్రాసులోని ప్రెసిడెన్సీ కళాశాలలో పట్టభద్రుడయ్యాడు. అతను ప్రారంభ పాఠశాల విద్య మాతృభాష అయిన తమిళంలో జరిగింది.
న్యాయవాద వృత్తి
శ్రీనివాస అయ్యంగార్ 1898 లో మద్రాసు హైకోర్టులో న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీసు ప్రారంభించాడు. అతనుకు హిందూ ధర్మశాస్త్రం గురించి విస్తృతమైన జ్ఞానం ఉంది. అది అతనుకంటూ ఒక ముద్ర వేయడానికి సహాయపడింది. తరువాత అయ్యంగార్ శిగ్రగతిలో సి. శంకరన్ నాయరుకు కుడిచేయిగా అయ్యాడు. ఈ సమయంలో భారత స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు ఎస్. సత్యమూర్తి అయ్యంగారికి జూనియరుగా పనిచేశాడు. తరువాత అతను ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెసు భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో అయ్యంగారిని అనుసరించాడు. సత్యమూర్తి స్వరాజ్య పార్టీ అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు అయ్యంగారు అతను ఆధ్వర్యంలో పనిచేశాడు. అతను అయ్యంగారిని తన "రాజకీయ గురువు"గా పేర్కొన్నాడు. 1911 లో ఇంపీరియల్ శాసనసభలో భూపేంద్రనాథ్ బసు పౌర వివాహాల బిల్లును ప్రవేశపెట్టారు. ఈ బిల్లు తీవ్రంగా విమర్శించబడింది. అయ్యంగారు బిల్లు వ్యతిరేకంగా జరిగిన ఆందోళనలకు నాయకత్వం వహించాడు. వి. కృష్ణస్వామి అయ్యర్ మరణం తరువాత ఉగ్రవాదులు అతనును విమర్శించినప్పుడు అయ్యంగారు అతనును సమర్థించాడు.
1912 లో, అయ్యంగార్ మద్రాస్ బార్ కౌన్సిలులో నియమించబడి అతను 1912 నుండి 1916 వరకు బార్ కౌంచిలులో పనిచేశాడు. 1916 లో అతను మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ అడ్వకేట్ జనరలు అయ్యాడు. ఈ పదవిని ఆక్రమించిన అతి పిన్న వయస్కుడుగా గుర్తింపు పొందాడు. అతను 1912 నుండి 1916 వరకు మద్రాసు సెనేట్ సభ్యుడిగా కూడా పనిచేశాడు.
భారత స్వతంత్ర పోరాటం
1920 లో శ్రీనివాస అయ్యంగారు మద్రాసు అడ్వకేట్ జనరల్ పదవికి జలియన్ వాలా బాగ్ ఊచకోతను నిరసిస్తూ గవర్నర్ ఎగ్జిక్యూటివ్ కౌన్సిల్ నుండి రాజీనామా చేశారు. 1921 ఫిబ్రవరిలో అతను నిరసనగా తన సి.ఐ.ఇ.ని హోదాను కూడా తిరిగి ఇచ్చాడు. భారత జాతీయ కాంగ్రెసులో చేరి సహకారేతర ఉద్యమంలో పాల్గొన్నారు. 1927 లో శ్రీనివాస అయ్యంగారు మద్రాసులో సమావేశమైన ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెసు 29 వ సెషన్ రిసెప్షన్ కమిటీకి అధ్యక్షత వహించారు.
టిన్నెవెలీలో జరిగిన 1920 మద్రాసు ప్రావిన్షియలు సదస్సుకు అయ్యంగారు అధ్యక్షత వహించాడు. అహ్మదాబాదు (1921), గయా (1922), కాకినాడ (1923), ఢిల్లీ (1923), బెల్గాం (1924), కాన్పూరు (1925), గౌహతిలలో (1926), పాల్గొన్నాడు. మద్రాసు (1927), కలకత్తా (1928), లాహోరు (1929) జరిగిన కాంగ్రెసు సమావేశాలలో. అతను చేసిన పని సుమారు పదిసంవత్సరాల కాలం మద్రాసులో కాంగ్రెసు అసమానమైన ఆధిక్యాన్ని ఇచ్చిందని నమ్ముతారు.
శ్రీనివాస అయ్యంగారు 1926 లో కాంగ్రెసు గౌహతి సమావేశానికి అధ్యక్షత వహించాడు. హిందూ-ముస్లిం ఐక్యతను సమర్థిస్తూ ఒక తీర్మానాన్ని ఇవ్వడానికి అయ్యంగారు తీవ్రంగా కృషి చేశాడు. రెండు వర్గాల రాజకీయ నాయకుల మధ్య తాత్కాలిక రాజకీయ ఒప్పం తీసుకునిరాబడింది. 1927 లో భవిష్యత్తు భారతదేశం కోసం ప్రభుత్వ సమాఖ్య పథకాన్ని వివరిస్తూ అతను చేత స్వరాజ్ రాజ్యాంగాన్ని ప్రచురించబడింది.
మద్రాసు ప్రొవింసు స్వరాజ్యపార్టీ
1923 లో గాంధేయులు, కౌన్సిలు ఎంట్రీ మద్దతుదారుల మధ్య విడిపోయినప్పుడు శ్రీనివాస అయ్యంగారు గాంధేతర శిబిరంలో ఉండి మద్రాసు ప్రావిన్సు స్వరాజ్య పార్టీని స్థాపించారు. 1923 1923 సెప్టెంబరు నవంబరు 10 జరిగిన ప్రాంతీయ శాసనసభ ఎన్నికలలో మద్రాసు ప్రావిన్సు స్వరాజ్య పార్టీ పోటీ చేసింది. అందరూ ఊహించినట్లుగా స్వరాజ్య పార్టీ పనితీరు ఏ విధంగానూ గొప్పది లేదు. 1920 ఎన్నికలతో పోల్చితే జస్టిస్ పార్టీ అదృష్టం మీద ఇది ప్రభావాన్ని చూపింది. స్వరాజ్ పార్టీ 98 సభ్యుల అసెంబ్లీలో 20 సీట్లు గెలుచుకుని ప్రతిపక్ష పార్టీలో ప్రాధాన్యత సంతరించుకుంది. 1923 ఎన్నికలలో జస్టిస్ పార్టీ కేవలం 44 సీట్లను గెలుచుకుంది. 1920 ఎన్నికలలో అది పోలిస్తే 64 స్థానాలు గెలుచుకుంది. పనగల్ రాజా రెండవసారి ప్రీమియరుగా ఎన్నికయ్యారు. శ్రీనివాస అయ్యంగారు అసెంబ్లీలో ప్రతిపక్ష నాయకుడిగా ఎన్నికయ్యాడు.
కొంతకాలం తరువాత జస్టిస్ పార్టీకి చెందిన కొందరు ప్రముఖ సభ్యులు విడిపోయి యునైటెడ్ నేషనలిస్ట్ పార్టీని స్థాపించి తమను తాము "డెమొక్రాట్లు"గా ప్రకటించుకున్నారు. వ్యతిరేకులకు జస్టిస్ పార్టీ నాయకుడు సి. ఆర్. రెడ్డి నాయకత్వం వహించాడు. వీరు రాజా నియంతృత్వ పాలన, అతను సున్నితమైన, అనూహ్యమైన విధానాల గురించి విమర్శించారు. శ్రీనివాస అయ్యంగారు, స్వరాజపార్టీ సభ్యుల మద్దతుతో రెడ్డి 1923 నవంబరున 23 న పనగల్ రాజా ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా అవిశ్వాస తీర్మానాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. అయినప్పటికీ అవిశ్వాస తీర్మానం వీగిపోయింది.
1926 ఎన్నికలలో స్వరాజ్య పార్టీ 44 సీట్లు గెలుచుకుని ఒకే అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించింది. జస్టిస్ పార్టీ కేవలం 20 సీట్లు గెలుచుకుంది. పనగల్ రాజా ప్రీమియర్ పదవి నుంచి తప్పుకున్నాడు. గవర్నరు లార్డు గోస్చెన్ శ్రీనివాస అయ్యంగారును ప్రతిపక్ష నాయకుడిగా ఆహ్వానించారు. అయినప్పటికీ శ్రీనివాస అయ్యంగారు ఆ ప్రతిపాదనను నిరాకరించాడు. పర్యవసానంగా గవర్నరు పి. సుబ్బరాయణ ఆధ్వర్యంలో స్వతంత్ర ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. దీనికి మద్దతుగా 34 మంది సభ్యులను అసెంబ్లీకి ప్రతిపాదించారు.
గవర్నర్ చేత సుబ్బారాయణ పాలన నియమించబడి అధికంగా నియంత్రించబడినందున ఇది జస్టిస్, స్వరాజ్ పార్టీ సభ్యుల తీవ్రమైన విమర్శలకు గురైంది. 1927 మార్చిలో జస్టిస్ పార్టీకి చెందిన పి. మునుస్వామి నాయుడు ప్రభుత్వ మంత్రులకు వేతన కోతలను సిఫార్సు చేస్తూ ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించాడు. అయినప్పటికీ వారి సిఫార్సు 41 ఓట్ల తేడాతో ఓడిపోయారు. 1927 ఆగస్టున 23 న అవిశ్వాస తీర్మానం ఆమోదించబడినప్పటికీ గవర్నరు, అతను ప్రతిపాదించిన సభ్యుల మద్దతుతో ఓడిపోయింది.
నెహ్రు నివేదిక
1927 నవంబరులో నాగ్పూరులో జరిగిన కాంగ్రెసు సమావేశంలో "భవిష్యత్తు భారత ప్రభుత్వ కార్మిక రాజ్యాంగాన్ని" రూపొందించాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. మోతిలాల్ నెహ్రూ రాజ్యాంగ ముసాయిదా కమిటీ కన్వీనరుగా ఎన్నికయ్యాడు. 1928 ఆగస్టు 10 న కమిటీ తన నివేదికను ఆధిపత్య హోదాను కాంగ్రెసుకు కట్టబెట్టినట్లు ప్రకటించింది. 1928 1928 ఆగస్టు 28 ఆగస్టు 31 మధ్య జరిగిన ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెసు లక్నో సెషన్లో ఈ నివేదిక సమర్పించబడింది.
1928 ఆగస్టు 30 న జవహర్లాల్ నెహ్రూ, శ్రీనివాస అయ్యంగారు, సుభాస్ చంద్రబోసు ఇండియన్ ఇండిపెండెన్సు లీగు ఏర్పాటు చేశారు. ఈ లీగు ఆధిపత్య హోదాను నిరాకరిస్తూ పూర్ణ స్వరాజ్ లేదా బ్రిటిషు పాలన నుండి పూర్తి స్వాతంత్ర్యాన్ని దాని అంతిమ లక్ష్యంగా ప్రకటించింది. శ్రీనివాసా అయ్యంగారు లీగు అధ్యక్షుడిగా నెహ్రూ, బోసు కార్యదర్శులుగా ఎన్నికయ్యారు.
1928 లో డొమినియన్ హోదా పరంగా భారతదేశానికి ఒక రాజ్యాంగాన్ని వివరిస్తూ అఖిలపక్ష నివేదిక (నెహ్రూ నివేదిక అంటారు) ప్రచురించబడినప్పుడు శ్రీనివాస అయ్యంగారు అధ్యక్షుడుగా స్వయంగా జవహర్లాల్ నెహ్రూ, సుభాస్ చంద్రబోసు సభ్యులుగా ఇండిపెండెన్సు లీగును నిర్వహించారు.
అయ్యంగారు కాంగ్రెసు డెమోక్రటిక్ పార్టీ అధ్యక్షుడిగా సుభాస్ చంద్రబోసు కార్యదర్శిగా ఎన్నికయ్యారు. అయినప్పటికీ శ్రీనివాస అయ్యంగారు 1930 ప్రారంభంలో చురుకైన ప్రజా జీవితం నుండి విరమించుకున్నట్లు ప్రకటించాడు.
తరువాత జీవితం
రాజకీయంగా విరమిస్తున్నానని ప్రకటించిన తరువాత కాంగ్రెసు అధ్యక్షుడిగా సుభాస్ చంద్రబోసుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఏదేమైనా బోస్ ఫార్వర్డు బ్లాకును ఏర్పాటు చేసినప్పుడు అతను దానిని "లీకైన పడవ"గా అభివర్ణించాడు." రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమవడంతో అతను కలత చెందాడు. 1938 లో త్యాగరాజ బక్తజన సభ సమావేశానికి అధ్యక్షత వహించిన సమయంలో శ్రీనివాస అయ్యంగారు మాట్లాడారు:
న్యాయవాదులు సంగీతకారులను వారి చర్చలకు అధ్యక్షత వహించమని అడగరు కాని సంగీతం గురించి ఏమీ తెలియని వ్యక్తిని నా లాంటి వారిని సంగీత కార్యక్రమాలకు అధ్యక్షత వహించమని ఆహ్వానించడం ఒక ఫ్యాషంగా మారింది. స్వీయ-గౌరవనీయ పురుషులు, మహిళలు, సంగీతకారులు తమ వ్యవహారాలను బయటి జోక్యం లేకుండా, మత రాజకీయాలు లేకుండా నిర్వహించాలి.
మరణం
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమైన తరువాత భారతీయులు బ్రిటీషు ప్రయత్నానికి మద్దతు ఇవ్వాలా, స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చిన తరువాత ప్రజల ప్రయోజనాల మీద దృష్టిసారించాలా లేదా భారత సైన్యం యుద్ధంలోకి ప్రవేశించడాన్ని వ్యతిరేకించాలా, భారతీయ ప్రజలతో సంప్రదింపులు జరపకుండా వారిని యుద్ధంలో పాల్గొనేలా చేయడాన్ని వ్యతిరేకించాలా అనే చర్చలలో పాల్గొనడానికి 1939 లో అయ్యెంగారు రాజకీయ జీవితానికి కొంతకాలం తిరిగి వచ్చారు. 1941 మే 19 న అతను మద్రాసులోని తన నివాసంలో అకస్మాత్తుగా మరణించాడు.
1941 మే 29 న అయ్యంగారు మద్రాసులోని తన నివాసంలో మరణించాడు. మరణించే సమయంలో అతనికి 66 సంవత్సరాలు.
కుటుంబం
శ్రీనివాస అయ్యంగారు సర్ వి. భాష్యం అయ్యంగారి మూడవ కుమార్తెను వివాహం చేసుకున్నాడు. అతనుకు ఎస్. పార్థసారథి అనే కుమారుడు జన్మించాడు. అలాగే శ్రీనివాస గాంధీ నిలయం స్థాపకురాలు అంబూజమ్మాళ్ అనే కుమార్తె జన్మించింది. పార్థసారథి వ్యవస్థాపకుడు కావడానికి ముందు న్యాయవిద్యను అభ్యసించి న్యాయవాదిగా పనిచేసాడు. అతను మద్రాసు రాష్ట్ర పారిశ్రామిక అభివృద్ధి కమిషన్ వ్యవస్థాపకుడుగా, డైరెక్టరుగా పనిచేశాడు. పృథ్వీ బీమా సంస్థను స్థాపించాడు. తన తరువాతి జీవితంలో అతను హిందూ సన్యాసి అయిన తరువార స్వామి అన్వానంద అనే పేరును స్వీకరించాడు.
రాజకీయ వారసత్వం
శ్రీనివాస అయ్యంగారికి చట్టంతో ఇతర ఆసక్తులలో విద్య, సామాజిక సంస్కరణ, రాజకీయాలు ప్రాధాన్యత వహించాయి. అతను ప్రారంభ ప్రభావాలలో సర్ శంకరన్ నాయరు, సి. విజయరాఘవచారియారు, ఇద్దరు మాజీ కాంగ్రెసు నాయకులు ఉన్నారు. అతను గోపాల కృష్ణ గోఖలే (అతను పేరు మీద బహుమతిని ఇచ్చాడు), తరువాత మహాత్మా గాంధీ ఆరాధకుడు. అయ్యంగారు వ్యక్తిగత న్యాయవాది, ముత్తురామలింగం దేవరు కుటుంబ స్నేహితుడు. అతను శ్రీనివాస అయ్యంగారిని 1927 లో మద్రాసులో జరిగిన కాంగ్రెసు సమావేశంలో పాల్గొనమని ప్రోత్సహించారు. దేవరు చివరికి కాంగ్రెసు వైపు ఆకర్షితుడయ్యాడై బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా ఆందోళనలలో పాల్గొన్నాడు. అయ్యంగారు స్వామి శుద్ధానంద భారతికి మద్య కూడా సాన్నిహిత్యం ఉంది.
ఒక బ్రిటిషు సిఐడి అధికారి అయ్యంగారిని "రాజకీయ ఆలోచనల కర్మాగారం"గా అభివర్ణిండు. అతను ముక్కుసూటి మనిషిగా ఉదారంగా వర్ణించబడ్డాడు. అతను రాజకీయ ఆలోచనలకు సరికొత్త, నూతన ఉత్తేజం తీసుకుని వచ్చాడు. అతను గవర్నరు లేదా ప్రభుత్వ అధికారుల మీద ధైర్యంగా, బహిరంగంగా వినర్శించేవాడని ప్రఖ్యాతి చెందాడు. అయ్యంగారు అభిప్రాయాలు అతను చట్టపరమైన వాదనల వలె స్పష్టంగా ఉన్నాయని సమకాలీనులు వ్యాఖ్యానించారు. న్యాయవాద వృత్తిలో అతను నైపుణ్యం అతను ప్రారంభ రోజుల నుండే గుర్తించబడింది. జాతీయ రాజకీయాలలో మద్రాసు రాజకీయాల్లో అయ్యంగారు మైలాపూరు సమూహంలో విజేతగా పరిగణించబడ్డాడు. అయ్యంగారు భారతీయ సమాజంలో సంస్కరణలు తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను సమాజంలోని అణగారిన వర్గాల ఉన్నతి కొరకు పనిచేశాడు. తన సొంత ఖర్చుతో బలహీనవర్గాల పిల్లలను చదివించాడు. అతను మంచి రచయిత, ది హిందూ, స్వదేశమిత్రన్, ఇండియన్ పేట్రియాట్ కోసం తరచూ తన రచనలు అందించాడు. దక్షిణ భారతదేశంలో గ్రామ స్థాయిలో కాంగ్రెసుకు ప్రాచుర్యం కలిగించిన ఘనత అయ్యంగారికి దక్కింది. అతనుకు "అనుసంధాన నాయకత్వం" అనే భావన మీద గట్టి నమ్మకం ఉండేది. భారత జాతీయ కాంగ్రెసులో కె. కామరాజు, ముత్తురామలింగ దేవరులను ప్రవేశపెట్టడానికి అతను బాధ్యత వహించారు. అయ్యంగారి అనుచరులు, సహచరులు అతనును "లయన్ ఆఫ్ ది సౌత్" అని పిలిచారు.
విమర్శలు
1920 లో తమిళనాడు కాంగ్రెసు కమిటీ సమావేశంలో కాంగ్రెసు నాయకుడు ఇ. వి. రామసామి విద్య, ఉపాధిలో మత ప్రాతినిధ్యాన్ని ప్రవేశపెట్టే తీర్మానాన్ని ప్రతిపాదించాలని కోరారు. సెషనుకు అధ్యక్షత వహించిన అయ్యంగారు అనవసరమైన మత ఉద్రిక్తతకు కారణమవుతుందనే కారణంతో దీనిని అనుమతించలేదు. పెరియారు కాంగ్రెసు మిగిలిన బ్రాహ్మణ నాయకత్వంతో పాటు అయ్యంగారిని విమర్శించాడు. బ్రాహ్మణేతరులు కాంగ్రెసు నుండి న్యాయం పొందలేరని ప్రకటించాడు.
వెలుపలి లంకెలు
వర్గం:భారత జాతీయ కాంగ్రెసు అధ్యక్షులు వర్గం:తమిళనాడు రాజకీయ నాయకులు వర్గం:భారతీయ న్యాయవాదులు వర్గం:స్వాతంత్ర్య సమర యోధులు వర్గం:1874 జననాలు వర్గం:1941 మరణాలు వర్గం:బ్రిటిషు భారతదేశ కేంద్ర శాసనసభ సభ్యులు
ఓడరేవు (చీరాల)
విద్యా సౌకర్యాలు
కస్తూర్బా బాలికల పాఠశాల.
గ్రామ పంచాయతీ
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి నిర్వహించిన ఎన్నికలలో ఎ.రమణ సర్పంచిగా ఎన్నికైనాడు
శుశ్రుతుడు
శుశ్రుతుడు (ఆంగ్లం :Sushruta) ఆయుర్వేదానికి చెందిన ఒక సర్జన్ మరియు అధ్యాపకుడు. క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దానికి చెందిన శుశ్రుతుడు, వారణాసిలో జన్మించాడు. ఇతని ప్రసిద్ధ గ్రంధం శుశ్రుత సంహిత — వైదిక సంస్కృతం లో వ్రాయబడినది. ఈ శుశ్రుత-సంహితలో వ్యాధులు వాటి నివారణోపాయాలు విపులంగా వ్రాయబడినవి. శుశ్రుత-సంహితలో 184 అధ్యాయాలు ఉన్నాయి; 1120 వ్యాధుల గురించి, 700 వైద్య మూలికల గురించి, 64 రసాయనాల గురించి, 57 జంతు సంబంధమైన ఔషధాల గురించి వివరాలు ఇవ్వబడ్డాయి. శుశ్రుతుడు ప్లాస్టిక్ శస్త్రచికిత్సలు(plastic surgeries), కంటి శుక్లాల శస్త్రచికిత్సల(cataract surgeries) నే కాక, ఇతర వ్యాధులకు చికిత్సలను ఉటంకించాడు తన శుశ్రుత-సంహితలో.
మూలాలు
వర్గం:ప్రాచీన భారత వైద్యులు వర్గం:ఆయుర్వేదం -->
బైరతి బసవరాజ్
బైరతి బసవరాజ్  కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ఆయన కృష్ణరాజపురం అసెంబ్లీ నియోజకవర్గం నుండి రెండుసార్లు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచి, బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప మంత్రివర్గంలో ఆ తరువాత 04 ఆగష్టు 2021 నుండి 2023 మే 13 వరకు బసవరాజు బొమ్మై మంత్రివర్గంలో పట్టణాభివృద్ధి శాఖ మంత్రిగా భాద్యతలు నిర్వహించాడు.
రాజకీయ జీవితం
బైరతి బసవరాజ్ కాంగ్రెస్ పార్టీ ద్వారా రాజకీయాల్లోకి వచ్చి పార్టీలో వివిధ హోదాల్లో పని చేసి 2009లో జరిగిన మున్సిపల్ ఎన్నికల్లో పోటీ చేసి కార్పొరేటర్‌గా తొలిసారి ఎన్నికయ్యాడు. ఆయన 2013లో జరిగిన అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో కృష్ణరాజపురం అసెంబ్లీ నియోజకవర్గం నుండి పోటీ చేసి తొలిసారి ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికయ్యాడు. బైరతి బసవరాజ్ 2018లో రెండోసారి కాంగ్రెస్ పార్టీ తరపున ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికై, 2019లో కాంగ్రెస్ పార్టీకి, ఎమ్మెల్యే పదవికి రాజీనామా చేసి భారతీయ జనతా పార్టీలో చేరి 2019లో జరిగిన ఉప ఎన్నికల్లో బీజేపీ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికై  2021 04 ఆగష్టు 2021 నుండి 2023 మే 13 వరకు బసవరాజు బొమ్మై మంత్రివర్గంలో పట్టణాభివృద్ధి శాఖ మంత్రిగా మంత్రిగా భాద్యతలు నిర్వహించాడు.
మూలాలు
వర్గం:కర్ణాటక రాజకీయ నాయకులు వర్గం:కర్ణాటక వ్యక్తులు వర్గం:1964 జననాలు వర్గం:భారతీయ జనతా పార్టీ రాజకీయ నాయకులు
ఫగు చౌహాన్
ఫగు చౌహాన్(జననం 1948 జనవరి 1) భారతదేశానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు, ప్రస్తుతం బీహార్ రాష్ట్ర గవర్నర్‌గా సేవలందిస్తున్నాడు. ఇతను భారతీయ జనతా పార్టీకి చెందిన వాడు.
వ్యక్తిగత జీవితం
చౌహాన్ 1948 జనవరి 1 న ఉత్తర్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రం అజాంగర్హ్ జిల్లాలోని శేఖ్పుర గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి పేరు ఖర్పాట్టు చౌహాన్.
ఇతనికి ముహరి దేవితో వివాహమైంది, వీరికి ముగ్గురు కుమారులు నలుగురు కుమార్తెలు.
రాజకీయ జీవితం
దళిత్ మజ్దూర్ పార్టీ నుండి తన రాజకీయ జీవితాన్ని ప్రారంభించిన చౌహాన్ 1985లో మొట్ట మొదటిసారి ఎమ్యెల్యేగా గెలుపొందాడు. 2017లో ఉత్తర్ ప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికల్లో భారతీయ జనతా పార్టీ తరఫున పోటీ చేసి సమీప ప్రత్యర్థి అయిన అబ్బా అన్సారీపై 7003 ఓట్లతో విజయం సాధించాడు.
2019లో బీహార్ రాష్ట్ర 29వ గవర్నరుగా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు.
కె. సుధాకర్
కేశవరెడ్డి సుధాకర్ కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ఆయన చిక్బల్లాపూర్ అసెంబ్లీ నియోజకవర్గం నుండి మూడుసార్లు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచి, బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప మంత్రివర్గంలో ఆ తరువాత 04 ఆగష్టు 2021 నుండి  బసవరాజు బొమ్మై మంత్రివర్గంలో ఆరోగ్యం, కుటుంబ సంక్షేమం, వైద్యవిద్య శాఖల మంత్రిగా భాద్యతలు నిర్వహిస్తున్నాడు.
రాజకీయ జీవితం
కె. సుధాకర్ కాంగ్రెస్ పార్టీ ద్వారా రాజకీయాల్లోకి వచ్చి 2013లో జరిగిన అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో చిక్కబళ్లాపూర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి కాంగ్రెస్ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి తొలిసారి ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికయ్యాడు. ఆయన 2018లో జరిగిన అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో వరుసగా రెండోసారి ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికై జులై 2019లో తన ఎమ్మెల్యే పదవికి, కాంగ్రెస్ పార్టీకి రాజీనామా చేసి 2019లో జరిగిన ఉప ఎన్నికలో బీజేపీ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి గెలిచి, 2020 ఫిబ్రవరి 6 నుండి ఆరోగ్యం, కుటుంబ సంక్షేమం, వైద్యవిద్య శాఖల మంత్రిగా పని చేశాడు. ఆయన 2023లో జరిగిన ఎన్నికల్లో బీజేపీ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి కాంగ్రెస్ అభ్యర్థి ప్రదీప్ ఈశ్వర్ చేతిలో ఓడిపోయాడు.
మూలాలు
వర్గం:కర్ణాటక రాజకీయ నాయకులు వర్గం:కర్ణాటక వ్యక్తులు వర్గం:1973 జననాలు వర్గం:భారతీయ జనతా పార్టీ రాజకీయ నాయకులు
పంకజ్ కపూర్
రచయితగా
సౌ ఝూత్ ఏక్ సచ్ (2005)
బయటి లింకులు
వర్గం:హిందీ సినిమా నటులు వర్గం:1954 జననాలు
బుట్టార్ సివియ
భౌగోళికం, జనాభా
బుట్టార్ సివియ (Buttar Siviya) (63) గ్రామం అమృత్‌సర్ జిల్లాకు చెందిన బాబ బకాలా తాలూకాలోని గ్రామం, ఇది 2011 జనగణన ప్రకారం 1312 ఇళ్లతో మొత్తం 6701 జనాభాతో 1008 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. సమీప పట్టణమైన రయ్యా 17 కి.మీ., దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 3509, ఆడవారి సంఖ్య 3192గా ఉంది. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 2767 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 37810.
విద్యా సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామంలో బాలబడి (బాబ బకాలా) గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. గ్రామంలో ఒక ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల, ఒక ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల, ఒక ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాల ఉన్నాయి. సీనియర్ మాధ్యమిక పాఠశాలలు, "ఆర్ట్స్, సైన్స్, కామర్సు డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల, వైద్య కళాశాల, మేనేజ్మెంట్ సంస్థ, పాలీటెక్నిక్ ఈ గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉన్నాయి. వృత్తివిద్యా శిక్షణ పాఠశాలలు, అనియత విద్యా కేంద్రాలు, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాలలు ఇతర విద్యా సౌకర్యాలు ఈ గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యాలు
సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రాలు, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రాలు, టి.బి వైద్యశాలలు, మాతా శిశు సంరక్షణా కేంద్రం, అలోపతీ ఆసుపత్రి, గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉన్నాయి. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో ఒక ఆసుపత్రి ఉంది. ఒక పశు వైద్యశాల ఉంది. సంచార వైద్య శాలలు గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉన్నాయి.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలు
గ్రామంలోఆరుగురు డిగ్రీలు లేని వైద్యులు ఉన్నారు.
తాగు నీరు
శుద్ధిచేసిన కుళాయి నీరు, చేతి పంపుల నీరు, గొట్టపు బావులు / బోరు బావుల నీరు ఉంది.
పారిశుధ్యం
డ్రైనేజీ సౌకర్యం ఉంది. డ్రెయినేజీ నీరు నేరుగా మురుగునీటి శుద్ధి ప్లాంట్లోకి వదిలివేయబడుతోంది. పూర్తి పారిశుధ్య పథకం కిందకు ఈ ప్రాంతం రావట్లేదు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పోస్టాఫీసు ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫెలు / సామాన్య సేవా కేంద్రాలు లేదు. ఇవి గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉన్నాయి.. ప్రైవేటు కొరియర్ ఉంది. * పబ్లిక్ బస్సు సర్వీసు ఉంది. ప్రైవేట్ బస్సు సర్వీసు లేదు. ఈ సదుపాయము గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో రైల్వే స్టేషన్లు ఉంది. ఆటోల సౌకర్యం ఉంది. గ్రామం జాతీయ రహదారితో అనుసంధానం కాలేదు. * గ్రామం రాష్ట్ర హైవేతో అనుసంధానమై ఉంది.
.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
ఈ గ్రామంలో ఏటియం లేదు. ఈ గ్రామంలో వాణిజ్య బ్యాంకు ఉంది. సహకార బ్యాంకు ఉంది. వ్యవసాయ ఋణ సంఘం ఉంది. స్వయం సహాయక బృందం లేదు. కాని స్వయం సహాయక బృందంగ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. పౌర సరఫరాల శాఖ దుకాణం ఉంది. వారం వారీ సంత లేదు. వారం వారీ సంత గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
ఈగ్రామంలో ఏకీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం (పోషకాహార కేంద్రం) లేదు. సమీప ఏకీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం (పోషకాహార కేంద్రం) గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. అంగన్ వాడీ కేంద్రం (పోషకాహార కేంద్రం) ఉంది. ఇతర (పోషకాహార కేంద్రం) లేదు. సమీప ఇతర (పోషకాహార కేంద్రం) గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. ఆశా (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త), సినిమా / వీడియో హాల్ ఉంది. ఈ గ్రామంలో ఆటల మైదానం లేదు. ఈ సౌకర్యాలు గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కి.మీ.దూరములో ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం లేదు. పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామంలో లేవు. కాని ఇవి గ్రామానికి 5 నుంచి 10 కిలోమీటర్ల లోపే ఉన్నాయి. ఈ గ్రామంలో వార్తాపత్రిక సరఫరా ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం ఉంది. జనన & మరణ రిజిస్ట్రేషన్ కార్యాలయం లేదు. జనన & మరణ రిజిస్ట్రేషన్ కార్యాలయం గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
ఈ గ్రామంలో విద్యుత్తు ఉంది. రోజుకు 12 గంటల పాటు గృహావసరాల నిమిత్తం వేసవి (ఏప్రిల్-సెప్టెంబరు) లో, రోజుకు13 గంటల పాటు గృహావసరాల నిమిత్తం చలికాలం (అక్టోబరు-మార్చి) లో, రోజుకు8 గంటల పాటు వ్యవసాయావసరాల నిమిత్తం వేసవి (ఏప్రిల్-సెప్టెంబరు) లో రోజుకు10 గంటల పాటు వ్యవసాయావసరాల నిమిత్తం చలికాలం (అక్టోబరు-మార్చి) లో, రోజుకు10 గంటల పాటు వ్యవసాయావసరాల నిమిత్తం వేసవి (ఏప్రిల్-సెప్టెంబరు) లో, రోజుకు12 గంటల పాటు వ్యవసాయావసరాల నిమిత్తం చలికాలం (అక్టోబరు-మార్చి) లో, రోజుకు14 గంటల పాటు అందరు వినియోగదారులకూ వేసవి (ఏప్రిల్-సెప్టెంబరు) లో, రోజుకు16 గంటల పాటు అందరు వినియోగదారులకూ చలికాలం (అక్టోబరు-మార్చి) లో విద్యుత్ సరఫరా ఉంది.
భూమి వినియోగం
బుట్టార్ సివియ (Buttar Siviya) (63) గ్రామంలో భూమి వినియోగం: వ్యవసాయేతర, నికరంగా విత్తిన భూ క్షేత్రం: 928, వినియోగంలో ఉన్న భూమి: 80, నీటి వనరుల నుండి నీటి పారుదల గల భూ క్షేత్రం: 928 గా ఉంది. ( అంకెలు.. హెక్టార్లలో) :
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
ఈ గ్రామంలో నీటి పారుదల వనరులు: ఇలా ఉన్నాయి : కాలువలు: 424 హెక్టార్లు, బావి / గొట్టపు బావి: 504 హెక్టార్లు.
తయారీ వస్తువులు, పరిశ్రమలు, ఉత్పత్తులు
బుట్టార్ సివియ (Buttar Siviya) (63) గ్రామంలో ఉత్పత్తి అవుతున్న పంటలు. (ప్రాధాన్యతా క్రమంలో పై నుంచి కిందికి తగ్గుతూ) : గోధుమలు, బియ్యం, మొక్కజొన్న
మూలాలు
వర్గం:అమృత్ సర్ జిల్లా గ్రామాలు
రాజాజీ నగర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం
రాజాజీ నగర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం కర్ణాటక రాష్ట్రంలోని నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం బెంగుళూరు జిల్లా, బెంగళూరు సెంట్రల్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం పరిధిలోని ఎనిమిది శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి.
మూలాలు
వర్గం:కర్ణాటక శాసనసభ నియోజకవర్గాలు
దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే
ధుండిరాజ్ గోవింద్ ఫాల్కే (ఆంగ్లం : Dhundiraj Govind Phalke), జనపరిచయ నామం దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే (మరాఠీ భాష : दादासाहेब फाळके) (ఏప్రిల్ 30, 1870 - ఫిబ్రవరి 16, 1944) ఒక భారతీయ సినీ నిర్మాత, దర్శకుడు, స్క్రీన్‌ప్లే-రచయిత, భారతీయ సినిమా పితామహుడు అని కూడా ప్రసిద్ధి. . ఇతడి ప్రథమ సినిమా రాజా హరిశ్చంద్ర (భారతీయ మొదటి సినిమా) 1913. ఇతడు తన జీవితంలో 95 ఫీచర్ ఫిల్మ్ లు నిర్మించాడు.
బాల్యం
ధుండిరాజ్ గోవింద్ ఫాల్కే మహారాష్ట్ర సమీప త్రయంబకేశ్వర్ లో 1870 ఏప్రిల్ 30 న జన్మించాడు. ఫాల్కె తండ్రితో ఉద్యోగ నిమిత్తం బొంబాయి చేరాడు. కళాత్మక అభిరుచి ఉండటంతో 1885 లో జె.జె.స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ లో చేరాడు. చిత్రలేఖనం చేర్చుకున్నాడు. బరోడా లోని ప్రఖ్యాత "కళాభవన్"లో ఫోటోగ్రఫీ, మౌల్డింగ్, ఆర్కిటెక్చర్ వంటి అనేక కళలనే కాక మాజిక్ విద్యను కూడా నేర్చుకున్నాడు.
ప్రారంభ దశలో డ్రామా కంపెనీల నిమిత్తం ఒక ఫోటోగ్రఫర్ గా, సీన్ పెయింటర్ గా జీవితాన్ని మలుచుకున్నాడు. ఆర్కియాలాజికల్ ప్రభుత్వ శాఖలో డ్రాప్ట్స్ మన్, ఫోటోగ్రాఫర్ గా 1903 లో చేరాడు. రాజా రవివర్మ పెయింటింగ్ లను ఆకళింపు చేసుకుని, ఒక ఎగ్జిబిషన్ లో తాను రచించిన తైల వర్ణ చిత్రాలను ప్రదర్శించి రజత పతకం పొందాడు. తర్వాత "స్వదేశీ ఉద్యమం"లో చేరాడు. ప్రభుత్వ ఉద్యోగానికి తిలోదకాలిచ్చి, స్వతంత్ర జీవనంలోకి ప్రవేశించాడు.
లఘుచిత్రం నిర్మాతగా
భవిష్యత్తు అగమ్య గోచరమై మనసు చెడిపోయి 1910 డిసెంబరు 25 సాయంత్రం "అమెరికా-ఇండియా సినిమా"లో "లైఫ్ ఆఫ్ క్రీస్ట్" సినిమాను చూశాడు. అతని అశాంతి, నిర్వేదం మటుమాయమయ్యాయి. తెరమీద జీసస్ క్రీస్తు ప్రతిబింబాలు కదలడమే అతనికి అనేక రాత్రులు నిద్రలేకుండా చేశాయి. రాముడు, కృష్ణుడు రూపనిర్మాణాలు అతని మస్తిష్కంలో ఊపిరి పోసుకున్నాయి. ఇక, బైస్కోపులన్నిటినీ వరుసగా చూడనారంభించాడు. రెండు నెలల పాటు ధియేటర్లలో కూర్చుని, "మనం ఈ విధంగా చేయలేమా?" అన్న ప్రశ్న వేసుకుని ఉద్యమించే తపనను పెంచుకున్నాడు.
నలభై ఏళ్ళ వయసు వచ్చినా స్థిరమైన ఆదాయం లేదు. స్థిరాస్థులు లేవు. భవిష్యత్తు అభద్రతతో, నిశీధితోనూ ఉంది. ఉన్న కొద్దిపాటి డబ్బును మూట కట్టాడు. చిత్రీకరణకు సంబంధించి పరికరాల జాబితాలు, పుస్తకాలు యితర వస్తు సముదాయం పోగు చేయడం ప్రారంభించాడు. విస్తృతంగా చదివాడు. అసంఖ్యాక బైస్కోపులను చూశాడు. రోజుకు మూడే మూడు గంటలు నిద్రపోయేవాడు. అవిరామ శ్రమకు తోడు ఆదుర్దా, మానసిక పరిశ్రమ ఉండటంతో దృష్టి లోపం దాపురించింది.
ఎట్టకేలకు, లండన్ తదితర పాశ్చాత్య దేశాలకు వెళ్లాడు. తన ప్రయోగాలకు అవసరమైన పరికరాల కొనుగోలుకు ప్రయత్నించాడు. అయిదు పొండ్లకు సాధారణ కెమేరా తో స్వదేశం చేరాడు. ఒక బఠాణీ చెట్టు ఎదుగుదలను ఒక లఘుచిత్రం తీసి, తన పూర్వ స్నేహితుడు యశ్వంత్ నాదకర్ణి కి చూపాడు. అతని వద్ద కొంత పెట్టుబడిని సంపాదించాడు. తన బీమా పాలసీని కుదువబెట్టి మరో పదివేల రూపాయలు ఋణంగా తీసుకున్నాడు.
రాజా హరిశ్చంద్ర
1912, ఫిబ్రవరి 1 న లండను వెళ్ళి, 'బైస్కోప్' వారపత్రిక ఎడిటర్ కాబౌర్న్ ను కలిశాడు. అతను ప్రారంభంలో నిరుత్సాహపరిచినా ఆ తరువాత ఎంతో సాయం చేశాడు. ఏప్రిల్ 1 న ఒక కొత్త కెమేరాతో తిరిగి వచ్చాడు. ఒక 200 అడుగుల చిత్రాన్ని తన కుటుంబ సభ్యుల మీద తీశాడు. శ్రీమతి సరస్వతీ బాయి ఫాల్కే తన బంగారు ఆభరణాలనన్నింటినీ అమ్మి డబ్బు సమకూర్చింది. ఇక నటీనటుల సమస్య ఎదురైంది. నటించడమే అతి హేయమైన, నీచ కార్యంగా భావించిన ఆ రోజుల్లో నటీమణులకోసం వేశ్యా వాటికలకు తెగ తిరిగాడు. ఆఖరుకు హోటల్ కార్మికుడు సాలుంకి హరిశ్చంద్రుని భార్య తారామి (చంద్రమతి) పాత్రను పోషించారు.
1913, ఏప్రిల్ 21 న " ఒలెంపియా సినిమా" ధియేటర్ లో ప్రీవ్యూ ఏర్పాటు చేసి "రాజా హరిశ్చంద్ర"ను తిలకించడానికి అన్ని రంగాల ప్రముఖులను ఆహ్వానించాడు. మే 13 నుంచి వాణిజ్యపరంగా ప్రదర్శనలు ప్రారంభమయ్యాయి. "కార్పొరేషన్ సినిమా" ధియేటర్ లో వరుసగా 23 రోజులు ప్రదర్శించి రికార్డు బద్దలు కొట్టాడు.
మోహినీ భస్మాసుర, సావిత్రీ సత్యవాన్
మలిచిత్ర నిర్మాణానికి స్వగ్రామం నాసిక్ కు వెళ్ళి, మూడు నెలల కాలంలో "మోహినీ భస్మసుర" చిత్రీకరించి, 1914 జనవరిలో విడుదల చేశాడు. ఆంగ్ల సినిమా ప్రదర్శనకు మాదిరిగా, ఈ సినిమా ప్రదర్శనలో ఒక రీలు కామెడీ చిత్రం "పిధాచెపజ"ను జతపరిచాడు. మొదటి రెండు సినిమాలు దిగ్విజయం సాధించగా "సావిత్రి సత్యవాన్"ను చిత్రీకరించి 1914 లో విడుదల చేసాడు. ఆదాయం కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చి పడటంతో ఋణ సౌకర్యం కూడా ఇబ్బడి ముబ్బడిగా వచ్చి చేరుకున్నాయి. ప్రతి చిత్రానికి 20 కాపీల వరకు డిమాండును సాధించుకోగలిగాడు.
ఇతర సినిమాలు
1914 లో లండను పయనమయ్యాడు. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ వాతావరణం ప్రారంభమవడంతో ఈయన భారీ ప్రణాళికలు చెల్లాచెదురైపోయాయి. అయినా సంబాళించుకుని పరిమిత అవసరాలను తీర్చుకుని స్వదేశం వచ్చాడు. లఘు చిత్రాలను నిర్మించాడు. మ్యాజిక్ ట్రిక్స్ మీద ఒక సినిమా తీసాడు. బుద్ధగయ, ఎల్లోరాల మీద డాక్యుమెంటరీలు నిర్మించాడు. బుద్ధ పూర్ణిమ, గణేశ ఉత్సవాల మీద పర్వదిన సంరంభాలను చిత్రీకరించాడు.
అయినా ఎన్నో శ్రమాదులకు లోనయ్యాడు. "లంకా దహనం" సినిమా తీయగా, "ది వెస్ట్ ఎండ్" ధియేటర్ మొదటి పదిరోజులలోనే రూ. 32 వేలు సంపాదించుకుంది. పూనా లోని "ఆర్సెన్ సినిమా" థియేటర్ కూడా అంతే. రాముడు, సీత పాత్రలు రెంటినీ సలుంకీలే నటించారు. ఫాల్కే సినిమాలలో అద్వితీయ విజయం సాధించిన సినిమా ఇదే!
"నవయుగ్" పత్రికలో సినిమా చిత్రీకరణ, సాంకేతిక విలువలు గూర్చి ధారావాహిక వ్యాసాలు వ్రాశాడు. అయినా ఏ మాత్రం ప్రతిస్పందన రాలేదు. జాతీయ సినిమా పరిశ్రమ వ్యవస్థాపనకు ఎవరూ సుముఖత చూపలేదు. 1917 లో ఫాల్కే సినిమాలు హిందుస్థాన్ ఫిలిం కంపెనీకి ధారాదత్తమైపోయాయి. కొత్త బేనర్ తో 1918 లో "శ్రీకృష్ణజన్మ" తర్వాత వెంటనే "కాళీయమర్దన్" విడుదలయ్యాయి. ఈ రెండింటిలో బాలకృష్ణునిగా ఫాల్కే కూతురు మందాకిని నటించింది. తర్వాత కాలంలో అనేక సినిమాలు నిర్మించాడు. 1932 లో హిందూస్థాన్ ఫిలిం కంపెనీ మూతపడింది. అది చివరి మూకీ సినిమా "సేతు బంధన్", కొద్ది పాటి పొదుపు ధనంతో స్వచ్ఛందంగా సినిమా లోకం నుంచి వైదొలిగాడు.
దయనీయ జీవితం
దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే సంస్కృత పండితుని కుమారుడు. 1870లో నాసిక్‌లోని త్రయంబకేశ్వర్‌లో జన్మించారు. బొంబాయిలోని జెజె కాలేజ్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్‌లో, బరోడాలోని కళాభవన్ విద్యార్థి. మంచి చిత్రకారుడు, నాటకాల్లో మేకప్ వేశారు. మంచి మెజీషియన్ కూడా... ప్రింటింగ్ ప్రెస్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. ఆ కాలంలోనే ప్రింటింగ్‌లో ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానం కోసం జర్మనీ వెళ్లాలనుకున్నారు. సినిమాకు సంబంధించిన వార్త ఒకటి పత్రికలో వచ్చింది. తనను ఆ వార్త బాగా ఆలోచింపజేసింది. మన దేశంలో కూడా సినిమాను ఎందుకు తీయకూడదు అనే ఆలోచన అతన్ని కుదురుగా ఉండనివ్వలేదు. తన వద్ద ఉన్న డబ్బు, మిత్రుల నుంచి తీసుకున్న అప్పు, జీవిత బీమా డబ్బు మొత్తం తీసుకొని సినిమా నిర్మాణానికి సంబంధించిన పరికరాలు కొనడానికి 1912లో ఇంగ్లాండ్ వెళ్లారు. అయితే ఫాల్కేకు తాను చరిత్ర సృష్టించబోతున్నానని తెలియదు, అదే తన జీవితాన్ని పేదరికంలోకి నెట్టివేస్తుందనీ ఊహించలేదు.
ఫాల్కే 1913లో రాజా హరిశ్చంద్ర, ఆదే సంవత్సరం మోహినీ భస్మాసుర, సత్యవాన్ సావిత్రి (1914) శ్రీకృష్ణ జననం (1918) కాళీయ మర్దన్ (1919) నిర్మించారు. ఆ తరువాత సినిమా రంగంలో క్రమంగా వ్యాపార ధోరణి మొదలైంది. దాంతో పాల్కే పక్కకు తప్పుకున్నారు. సినిమా ప్రేమ ఆయన్ని నిలువనివ్వలేదు. తన పలుకుబడి, పరిచయాలు ఉపయోగించి నిధులు సమీకరించి 1937లో గంగావతరణ సినిమా తీశారు. నిండా మునిగిపోయారు. సినిమాను వ్యాపారంగా చూసి ఉంటే ఆయన పరిస్థితి బాగానే ఉండేది. సినిమాను విపరీతంగా ప్రేమించి దెబ్బతిన్నారు. తన వారసులను పేదరికంలోకి నెట్టేశారు. ఆయన దేశానికి తీసుకు వచ్చిన సినిమాతో సినీ వ్యాపారులు కోట్లు సంపాదించారు. పాపులారిటీని, రాజకీయాల్లో పదవులు సంపాదించారు కానీ ఫాల్కే మాత్రం కఠిక దరిద్రంలో మరణించారు. ఆయన కుమారుడు ముంభై వీధుల్లో చిల్లర వ్యాపారిగా జీవితం గడిపారు. బాగున్న రోజుల్లో ఫాల్కే ఫోర్డ్ కారును ఉపయోగించేవారు. 1920 ప్రాంతంలో ఆ కారులోనే షూటింగ్‌కు వెళ్లేవారు. తిరిగి సినిమా తీయాలని నిర్ణయించుకున్న కాలంలో దాన్ని అమ్మేశారు. ఆ కారు పెళ్ళిళ్ల ఊరేగింపునకు ఉపయోగించారు. ఐదేళ్ల క్రితం ఈ కారు నాసిక్ డంప్ యార్డ్‌లో లభించింది. తొలి భారతీయ సినిమా కెమెరాను ఫాల్కే జర్మనీ నుంచి తెప్పించారు. అదేమైందో ఇప్పుడు ఎవరికీ తెలియదు. సినిమా నిర్మాణానికి ఎలాంటి ఏర్పాట్లు లేని కాలంలో ఎంతో వ్యయ ప్రయాసల కోర్చి ఫాల్కే తొలి సినిమా తీశారు. ఫాల్కే భార్య సరస్వతి భారతీయ తొలి సినిమా రాజా హరిశ్చంద్ర నిర్మాణంలో కీలక భూమిక పోషించారు. ఆమెనే తొలి భారతీయ సినిమా టెక్నీషియన్. సరస్వతి షూటింగ్ సమయంలో వెలుతురు కెమెరాపై పడకుండా బెడ్ షీట్‌ను అడ్డుగా పట్టుకుని ఉండేవారట. షూటింగ్‌కు కావలసినవన్నీ సమకూర్చేవారు. రాత్రి పూట క్యాండిల్ వెలుగులోనే ఈ సినిమాకు సంబంధించిన సాంకేతిక పనులు నిర్వహించేవారు. సినిమా బృందం 60-70 మందికి ఆమెనే వంట చేసి పెట్టేవారు. రాజా హరిశ్చంద్రలో హరిశ్చంద్రుని కుమారునిగా ఫాల్కే కుమారుడు బాలచంద్ర నటించారు. తొలి భారతీయ బాలనటుడు అతనే. శ్రీకృష్ణ జననం, కాళీయ మర్దన్‌లో బాల శ్రీకృష్ణునిగా మందాకిని నటించారు. ఆమె ఫాల్కే పెద్ద కూతురు. ఆమెనే తొలి భారతీయ బాలనటి.
భారతీయ సినిమా రజతోత్సవ వేడుకల్లో దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే ఒక అనామకుడిగా కూర్చోవడం చూసిన శాంతారాం ఆయన్ని గుర్తించి వేదికపైకి తీసుకు పోయి 1938లో అప్పటికప్పుడు వేదికపై ఐదువేల రూపాయల పర్స్ అందజేశారు. ఆ డబ్బుతో ఫాల్కే తిరిగి సినిమా తీస్తాడేమోనని చాలా మంది భయపడ్డారు. ఎందుకంటే సినిమా అంటే ఆ మహనీయునికి అంత పిచ్చి. అందరూ ఒత్తిడి తెచ్చి ఆ డబ్బుతో నాసిక్‌లో ఒక ఇంటిని కొనిపించారు. అప్పటి వరకు ఫాల్కేకు సొంత ఇల్లు కూడా లేదు. ఆ ఇంటిలోనే తుది శ్వాస విడిచారు.
ముగింపు
బొంబాయిలో జూబ్లీ ఉత్సవాల సందర్భంగా బహుమతి పొందిన తర్వాత ఫాల్కే పేదరికంతోనే స్వగ్రామం చేరుకున్నాడు. దాదాపు అందరూ మర్చి పోయిన తరుణంలో 1944, ఫిబ్రవరి 16 న తుది శ్వాస విడిచాడు. 90 సినిమాలను నిర్మించిన భారతీయ సినిమా పితామహుడు దరిద్రంతోనే కన్నుమూసినా, ఈ నాటికీ అతని జీవన మూల్యాలు ఆదర్శంగా, స్ఫూర్తినిచ్చేవిగానే ఉన్నాయి. అతని పేరు మీద జాతీయ అవార్డుల సంరంభం ప్రతి యేటా జరుగుతున్నా, అతని జీవిత చరమాంకం ఎంతటి దైన్యావస్థలో గడిచిందో ఎవరూ తలచకపోవటం శోచనీయం.
బయటి లింకులు
వర్గం:భారత సినిమా దర్శకులు వర్గం:1870 జననాలు వర్గం:1944 మరణాలు వర్గం:బాలీవుడ్ వర్గం:ఈ వారం వ్యాసాలు
గురుదయాల్ సింగ్
గుర్దయాల్ సింగ్ రాహి (1933 జనవరి10 - 2016 ఆగస్టు16) పంజాబీ భాషా రచయిత. అతను భారతదేశంలోని పంజాబ్ రాష్ట్రానికి చెందిన నవలా రచయిత. 1957 లో "భాగన్వాలే" అనే చిన్న కథతో తన సాహిత్య వృత్తిని ప్రారంభించాడు. అతను 1964 లో మార్హి డా దీవా నవలని ప్రచురించినప్పుడు అతను నవలా రచయితగా గుర్తింపు పొందాడు. ఈ నవల తరువాత 1989 లో సురిందర్ సింగ్ దర్శకత్వం వహించిన పంజాబీ చిత్రం మార్హి డా దీవాలో  స్వీకరించబడింది. అతని నవల అన్హే ఘోర్ డా డాన్ కూడా 2011 లో దర్శకుడు గుర్వీందర్ సింగ్ చేత అదే పేరుతో ఒక చిత్రంగా రూపొందించబడింది. సింగ్ 1998 లో పద్మశ్రీ, 1999 లో జ్ఞానపిఠ్ పురస్కారం పొందాడు.
జీవితం తొలి దశలో
గురుదయాల్ సింగ్ 1933 జనవరి 10న బ్రిటిష్ పంజాబ్‌లోని జైతు సమీపంలో ఉన్న భైని ఫతే గ్రామంలో జన్మించాడు. అతని తండ్రి జగత్ సింగ్ వడ్రంగి, తల్లి నిహాల్ కౌర్ ఇంటిని చూసుకునేది. యువకునిగా సింగ్ ఆర్థిక పరిస్థితులు బాగులేని తన కుటుంబానికి చేయూత అందించడానికి తన 12 సంవత్సరాల వయస్సులో వడ్రంగిగా పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. తన వృత్తిలో స్వంతంగా ప్రవేశించడం ద్వారా  సింగ్ రోజుకు 16 గంటలు పనిచేసేవాడు. ఎద్దుల బండ్లకు చక్రాలు తయారు చేయడం, వాటర్ ట్యాంకుల కోసం మెటల్ షీట్ ఏర్పడటం వంటి వివిధ పనులను చేపట్టాడు. అతను తన తండ్రితో కలసి శ్రమించడం ద్వారా ఒక రోజుకు ₹ 20 సంపాదించేవాడు.
బాల్యంలో సింగ్ పెయింటింగ్ పట్ల ఆసక్తి కలిగి ఉండేవాడు. కాని క్రమంగా అతను విద్యాభ్యసనపై తన ఆసక్తిని పెంచుకున్నాడు. జైటోలోని మాధ్యమిక పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడు మదన్ మోహన్ శర్మ పాఠశాల విద్యకు సింగ్ అర్హుడని తన తండ్రికి ఒప్పించాడు. అతని తండ్రి చదువు వ్యర్థమని భావించినప్పటికీ ఆ ప్రధానోపాధ్యాయుడు సింగ్ ను విద్యాభ్యసన చేసేందుకు ప్రోత్సహించాడు. సింగ్ రోజులో వివిధ అమయాలలో వివిధ ఉద్యోగాలు చేస్తూనే పనిచేస్తూ మెట్రిక్ పరీక్ష పూర్తి చేశాడు. అతను తన 14 సంవత్సరాల వయసులో బల్వంత్ కౌర్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు. 1962 లో అతను నంద్పూర్ కొట్రాలో పాఠశాల ఉపాధ్యాయునిగా ఉద్యోగంలో చేరాడు. ఆ ఉద్యోగంలో అతనికి నెలకు ₹ 60  జీతం వచ్చేది. ఇంతలో సింగ్ తన స్వంత విద్యను కొనసాగించాడు. ఇంగ్లీష్, చరిత్రలో తన బి.ఎ పట్టాను అందుకున్నాడు. 1967 లో ఎం.ఎ చదివాడు.
సాహిత్య వృత్తి
సింగ్ తన సాహిత్య వృత్తిని 1957 లో "భగన్వాలే" అనే చిన్న కథతో ప్రారంభించాడు. ఇది మోహన్ సింగ్ సంపాదకీయం చేసిన పంజ్ దర్యా అనే పత్రికలో ప్రచురించబడింది. అతని తరువాతి కథలు గుర్బక్ సింగ్ సంపాదకీయం చేసిన ప్రీత్లారిలో ప్రచురించబడ్డాయి. అతని ప్రధాన రచన మార్హి డా దీవా నవలా రచయితగా తన ఖ్యాతిని పెంచింది. 1964 లో నాల్గవ, చివరిదాన్ని ప్రచురించాలని నిర్ణయించుకునే ముందు, సింగ్ నాలుగు సంవత్సరాల కాలంలో నవల నాలుగు వేర్వేరు వెర్షన్లను వ్రాసాడు. ఈ నవలలో సింగ్ పోషించిన వివిధ పాత్రలు కల్పిత కథాంశంలో అల్లిన నిజ జీవిత వ్యక్తుల వినోదాలు. దీనిని సాహిత్య అకాడమీ ది లాస్ట్ ఫ్లికర్ గా ఆంగ్లంలోకి అనువదించింది.
సింగ్ ఇతర ముఖ్యమైన రచనలలో అన్హో (1966), అధ్ చనాని రాత్ (1972), అన్హె ఘోర్ డా డాన్ (1976), పార్సా (1991) నవలలు ఉన్నాయి; చిన్న కథల సేకరణలు, సాగ్గి ఫుల్ (1962), కుట్టా తే ఆద్మి (1971), బెగానా పిండ్ (1985), కరీర్ డి ధింగ్రీ (1991) ఉన్నాయి. ఆత్మకథలు నీన్ మాటియన్ (1999), డోజీ దేహి (2000) రెండు భాగాలుగా ప్రచురించబడ్డాయి. అధ్ చనాని రాత్, పార్సా నవలలు వరుసగా ఆంగ్లంలోకి నైట్ ఆఫ్ ది హాఫ్ మూన్ (మాక్మిలన్ ప్రచురించింది), పార్సా నేషనల్ బుక్ ట్రస్ట్ చేత అనువదించబడింది.
సింగ్ యొక్క అభిమాన రచనలలో లియో టాల్‌స్టాయ్ రచిందిన అన్నా కరెనినా, ఇర్వింగ్ స్టోన్ రచిందిన లస్ట్ ఫర్ లైఫ్, జాన్ స్టెయిన్బెక్ రచిందిన ది గ్రేప్స్ ఆఫ్ ఆగ్రహం, ఫనిశ్వర్ నాథ్ రేణు రచిందిన మైలా అంచల్, ప్రేమ్ చంద్ రచన గోదాన్, యశ్పాల్ రచన దివ్య ఉన్నాయి.
పురస్కారాలు, గౌరవాలు
సింగ్ తన జీవిత కాలంలో పలు పురస్కారాలను అందుకున్నాడు, 1975 లో పంజాబీలో సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాన్ని అధ్ చనాని రాత్ నవలకు పొందాడు. 1986 లో సోవియట్ ల్యాండ్ నెహ్రూ పురస్కారం, 1992 లో భాయ్ వీర్ సింగ్ ఫిక్షన్ పురస్కారం,1992 లో శిరోమణి సాహిత్కర్ పురస్కారం, 1999 లో జ్ఞానపిఠ్ పురస్కారం, 1998 లో పద్మశ్రీ లను పొందాడు. అతను జ్ఞానపీఠ్ పురస్కారంను హిందీ భాషా రచయిత నిర్మల్ వర్మతో పంచుకున్నాడు.
మరణం
సింగ్ 2016 కు ముందు గుండెపోటుతో బాధపడ్డాడు, ఆ తర్వాత అతను పాక్షికంగా పక్షవాతానికి గురయ్యాడు. 2016 ఆగస్టు 13న అతను జైతూ లోని తన ఇంటిలో ఆపస్మారక స్థితిలో పడిఉన్నందున అతనిని బతిండాలోని ఒక ప్రైవేట్ ఆసుపత్రిలో చేర్చారు. అతనిని వెంటిలేటర్ లో ఉంచారు. కానీ అతను కోలుకొనే పరిస్థితిలో లేడని వైద్యులు నిర్థారించారు. అతను 2016 ఆగస్టు 16న మరణించాడు. అతనికి భార్య బల్వంత్ కౌర్, ఒక కుమారుడు, ఇద్దరు కుమార్తెలు ఉన్నారు.
2016 ఆగస్టు 13న అతను జైతూ లోని తన ఇంటిలో ఆపస్మారక స్థితిలో పడిఉన్నందున అతనిని బతిండాలోని ఒక ప్రైవేట్ ఆసుపత్రిలో చేర్చారు. అతనిని వెంటిలేటర్ లో ఉంచారు. కానీ అతను కోలుకొనే పరిస్థితిలో లేడని వైద్యులు నిర్థారించారు. అతను 2016 ఆగస్టు 16న మరణించాడు. అతనికి భార్య బల్వంత్ కౌర్, ఒక కుమారుడు, ఇద్దరు కుమార్తెలు ఉన్నారు
సాహితీ సేవలు
సింగ్ వివిధ నవలలు, చిన్న కథా సంకలనాలు, నాటకాలు, బాలల సాహిత్యం, ఒక ఆత్మకథను రెండు భాగాలుగా ప్రచురించాడు.
ఇతర విశేషాలు
గురుదయాల్ సింగ్ కూడా పద్మశ్రీ అవార్డు తిరస్కరించే అవకాశాలున్నాయన్న వార్తలు మీడియాలో వార్తలు వచ్చాయి. అయితే, ఆ వార్తల్ని ఖండిస్తూ గురుదయాల్ సింగ్ తాను పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని తిరిగిచ్చేది లేదని స్పష్టం చేసారు. గోమాంసం తిన్నాడనే అభియోగంతో దాద్రిలో ఘటన, కర్నాటకలో కబ్బురి ఘటనతో తానూ ఎంతో కలత చెందానని చెప్పుకొచ్చారు. అయితే, అవార్డులు తిరస్కరణ...తక్షణావేశంతో కూడినదిగా అభిప్రాయపడ్డాడు.
మూలాలు
వర్గం:2016 మరణాలు వర్గం:1933 జననాలు
బిజ్నౌర్
బిజ్నోర్ ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని బిజ్నోర్ జిల్లాలో ఒక పట్టణం, ఆ జిల్లాకు కేంద్రం. పట్టణ పరిపాలనను మునిసిపల్ బోర్డు నిర్వహిస్తుంది. బిజ్నోర్‌ను జాతీయ రాజధాని ప్రాంతం‌లో చేర్చాలని డిమాండ్ ఉంది.
చరిత్ర
బిజ్లీ పాసి బిజ్నోర్ పట్టణాన్ని స్థాపించాడు. గతంలోని శక్తివంతమైన సామ్రాజ్యాల పతనానికి ముందు, ఉత్తర భారతదేశం అనేక చిన్న చిన్న రాజ్యాలుగా విడిపోయినప్పుడు పాసి తన స్థానాన్ని పదిలం చేసుకున్నాడు.
అక్బర్ కాలంలో బిజ్నోర్, మొఘల్ సామ్రాజ్యంలో భాగం. 18 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, రోహిల్‌ఖండ్ ప్రాంతంలో రోహిల్లా పష్తూన్లు స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించుకున్నారు. 1748 లో, రోహిల్లా నేత అలీ మొహమ్మద్ ఖాన్ బిజ్నోర్లో తన మొదటి ఆక్రమణలు చేపట్టాడు. మిగిలినవి కూడా త్వరలోనే రోహిల్లా కిందకు వచ్చాయి. ఉత్తర జిల్లాలను అలీ మొహమ్మద్ ఖాన్, ఖుర్షీద్ అహ్మద్ బేగ్‌కు మంజూరు చేశాడు. అతను క్రమంగా గంగానదికి ఆవల ఉన్న ప్రాంతం లోను, ఢిల్లీ లోనూ తన ప్రభావాన్ని విస్తరించుకున్నాడు. ఢిల్లీలో అతడు మొఘల్ దళాలకు జీతాలిచ్చే అధికారి పదవితో నజీబ్-ఉద్-దౌలా అనే బిరుదును పొందాడు. మరాఠాలు బిజ్నోర్ పై దాడి చేసి, అనేక యుద్ధాలకు తెరతీసారు. పానిపట్‌లో అహ్మద్ షా అబ్దాలీతో చేతులు కలిపిన రోహిల్లా నేత నజీబ్, సామ్రాజ్యానికి మహామంత్రిగా నియమితుడయ్యాడు.
తాను మరాఠాలను బహిష్కరిస్తానని, అందుకు ప్రతిగా రోహిల్లాలు తనకు డబ్బు చెల్లించాలనీ 1772 లో ఔధ్ నవాబు, రోహిల్లాలతో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు. మరాఠాలను వెళ్ళగొట్టి నవాబు తనవంతు పని పూర్తి చేసాడు. కాని రోహిల్లాలు డబ్బు చెల్లించడానికి నిరాకరించారు. 1774 లో నవాబు కలకత్తాలోని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ప్రభుత్వంతో కూటమి ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు. ఆ తరువాత, రోహిల్లాలకు వ్యతిరేకంగా తన పంతాన్ని నెగ్గించుకునేందుకు ఒప్పందం ప్రకారం ఒక బ్రిగేడు సైన్యాన్ని పంపమని బ్రిటిషు వారిని అడిగాడు. బ్రిటిషు వారు అతనికి సాయం చేసారు. అప్పుడు జరిగిన యుద్ధంలో, రోహిల్లాలను గంగానది దాటి తూర్పు వైపుకు పారద్రోలాడు. నవాబు, బిజ్నోర్‌ను తన రాజ్యంలో కలిపేసుకున్నాడు. అదే సంవత్సరంలో (1774) దీనిని బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి అప్పగించాడు. 1857 లో జరిగిన తిరుగుబాటు సమయంలో జూన్ 1 న జబీతా ఖాన్ మనవడు నజీబాబాద్ నవాబు బిజ్నోర్‌ను ఆక్రమించుకున్నాడు. హిందువులుకు ముస్లిం పష్టూన్లకూ మధ్య తగవు లున్నప్పటికీ నవాబు, 1858 ఏప్రిల్ 21 వరకు నాగినాలో బ్రిటిష్ వారి చేతిలో ఓడిపోయే వరకు తన స్థానాన్ని కొనసాగించడంలో విజయవంతమయ్యాడు.
జనాభా
2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, బిజ్నోర్ పట్టణ సముదాయం జనాభా 1,15,381. అందులో పురుషులు 60,656, స్త్రీలు 54,725. ఏడేళ్ళకు పైబడిన వారిలో అక్షరాస్యత 77.90%.
ఇవి కూడ చూడండి
అఫ్జల్‌ఘర్
మూలాలు
వర్గం:Coordinates on Wikidata వర్గం:ఉత్తర ప్రదేశ్ నగరాలు, పట్టణాలు
గౌహత్‌వింద్ ముస్ల్మాన్
భౌగోళికం, జనాభా
Ghuhatwind Musalmana (105) అన్నది అమృత్‌సర్ జిల్లాకు చెందిన బాబా బాకలా తాలూకాలోని గ్రామం, ఇది 2011 జనగణన ప్రకారం 39 ఇళ్లతో మొత్తం 205 జనాభాతో 196 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. సమీప పట్టణమైన Batala అన్నది 13 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 104, ఆడవారి సంఖ్య 101గా ఉంది. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 37794.
విద్యా సౌకర్యాలు
సమీప బాలబడులు (బాబా బాకలా) గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. సమీప ప్రాథమిక పాఠశాల (Mehsampur khurd)గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. సమీప మాధ్యమిక పాఠశాలలు (Ghuhatwind hinduan)గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. సమీప మాధ్యమిక పాఠశాల (Usman)గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది. సమీప సీనియర్ మాధ్యమిక పాఠశాలలు (Usman)గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది.
సమీప వృత్తివిద్యా శిక్షణ పాఠశాలలు (బాబా బాకలా) గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యాలు
.
ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలు
గ్రామంలో 1 డిగ్రీలు లేని వైద్యుడు ఉన్నాడు/ఉన్నారు
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
సమీప ఇంటర్నెట్ కెఫెలు / సామాన్య సేవా కేంద్రాలుగ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది.
.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
సమీప ఏటియం గ్రామానికి 10 కిలోమీటర్ల కన్నా దూరంలో ఉంది. స్వయం సహాయక బృందం ఉంది.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
ఆశా (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త) లేదు. సమీప ఆశా (గుర్తింపు పొందిన సామాజిక ఆరోగ్య కార్యకర్త)గ్రామానికి 5 కిలోమీటర్ల లోపే ఉంది.
.
విద్యుత్తు
. 1
భూమి వినియోగం
Ghuhatwind Musalmana (105) ఈ కింది భూమి వినియోగం ఏ ప్రకారం ఉందో చూపిస్తుంది (హెక్టార్లలో):
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
నీటి పారుదల వనరులు ఇలా ఉన్నాయి (హెక్టార్లలో):
తయారీ వస్తువులు, పరిశ్రమలు, ఉత్పత్తులు
Ghuhatwind Musalmana (105) అన్నది ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి చేస్తోంది (ప్రాధాన్యతా క్రమంలో పై నుంచి కిందికి తగ్గుతూ): గోధుమలు, ,మొక్కజొన్న
మూలాలు
వర్గం:అమృత్‌సర్ వర్గం:బాబా బకాలా తాలూకా గ్రామాలు
శరత్ మండవ
శరత్ మండవ, దక్షిణ భారత సినిమా దర్శకుడు, స్క్రీన్ ప్లే రచయిత, సినిమాటోగ్రాఫర్, ఎగ్జిక్యూటివ్ ప్రొడ్యూసర్. తమిళ, తెలుగు సినిమాలకు పనిచేశాడు. పొలిటికల్ థ్రిల్లర్ గా వచ్చిన కో 2 అనే తమళ సినిమాకు దర్శకత్వం వహించాడు. 2012లో అజిత్ కుమార్ హీరోగా వచ్చిన బిల్లా 2 సినిమాకు కథా, స్క్రీన్ ప్లే కథ రచయితగా పనిచేశాడు. 2012 జూలై 13న డేవిడ్ బిల్లా పేరుతో విడుదలైన తెలుగు వెర్షన్ సినిమాకు డైలాగ్స్ కూడా రాశాడు.
జీవిత విషయాలు
శరత్, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని ఒంగోలులో జన్మించాడు. ఛత్తీస్‌గఢ్ రాష్ట్రం రాయ్‌పూర్ లోని ఐటిఎం యూనివర్సిటీలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్ హాంప్‌షైర్ లోని సౌత్రెన్ న్యూ హాంప్‌షైర్ యూనివర్సీటీలలో చదుకున్నాడు.
సినిమారంగం
తన సాఫ్ట్‌వేర్ వృత్తిని విడిచిపెట్టి సినిమారంగానికి వచ్చిన శరత్ మండవ, లండన్ లోని ఫిల్మ్ స్కూల్, కెంట్ (యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్) లోని స్ట్రెయిట్ కర్వ్ ఫిల్మ్ స్కూల్ లో స్క్రిప్ట్ రైటింగ్ కోర్సు చేసాడు. ఆ తరువాత కొన్ని సినిమాలకు అసోసియేట్ డైరెక్టర్, సహ రచయితగా పనిచేశాడు. 2016లో వచ్చిన కో 2 అనే తమిళ సినిమాకి దర్శకత్వం వహించాడు. తెలుగులో పోటుగాడు సినిమాతోపాటు కొన్ని తెలుగు చిత్రాలకు ఎగ్జిక్యూటివ్ ప్రొడ్యూసర్‌గా పనిచేశాడు.
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు సినిమా ఛాయాగ్రహకులు వర్గం:తమిళ సినిమా దర్శకులు వర్గం:తెలుగు సినిమా రచయితలు వర్గం:తమిళ సినిమా కథా రచయితలు వర్గం:హిందీ సినిమా రచయితలు వర్గం:ప్రకాశం జిల్లా వ్యక్తులు
హాసం ప్రచురణలు
హాసం ప్రచురణలు ఒక ప్రచురణ సంస్థ.
ప్రచురణలు
వర్గం:తెలుగు ప్రచురణ సంస్థలు
సందీప్ ఉన్నికృష్ణన్
తదేశ అత్యున్నత శాంతి కాల శౌర్య పురస్కారం అశోక చక్రను అందుకున్నాడు.
ప్రారంభ, వ్యక్తిగత జీవితం
సందీప్ ఉన్నికృష్ణన్ బెంగళూరులో నివసిస్తున్న మలయాళీ కుటుంబం నుండి వచ్చారు. వారు కేరళ రాష్ట్రంలోని కోజికోడ్ జిల్లా చెరువన్నూర్ నుండి వచ్చారు. రిటైర్డ్ ఇస్రో అధికారి కె. ఉన్నికృష్ణన్, ధనలక్ష్మి ఉన్నికృష్ణన్‌ల ఏకైక కుమారుడు.
1995లో ISC సైన్స్ స్ట్రీమ్‌లో గ్రాడ్యుయేట్ చేయడానికి ముందు ది ఫ్రాంక్ ఆంథోనీ పబ్లిక్ స్కూల్, బెంగళూరు లో 14 సంవత్సరాలు గడిపాడు.మేజర్ సందీప్ ఉన్నికృష్ణన్ నేహాను వివాహం చేసుకున్న
కే. గోపాలయ్య
కామాక్షిపాళ్య గోపాలయ్య కర్ణాటక రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ఆయన మహాలక్ష్మి లేఔట్ అసెంబ్లీ నియోజకవర్గం నుండి మూడుసార్లు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచి, బి.ఎస్.యడ్యూరప్ప మంత్రివర్గంలో ఆ తరువాత 04 ఆగష్టు 2021 నుండి  బసవరాజు బొమ్మై మంత్రివర్గంలో ఎక్సైజ్ శాఖ మంత్రిగా భాద్యతలు నిర్వహిస్తున్నాడు.
మూలాలు
వర్గం:కర్ణాటక రాజకీయ నాయకులు వర్గం:కర్ణాటక వ్యక్తులు వర్గం:1960 జననాలు వర్గం:భారతీయ జనతా పార్టీ రాజకీయ నాయకులు