పాతరాతియుగం
సాంఘిక సేవాసంస్థలు
కొన్ని మూలాలు మధ్య, ఎగువ పాతరాతియుగం సమాజాలు ప్రాథమికంగా సమకాలీనులని తెలియజేస్తున్నాయి. సమూహాల మధ్య (అంటే యుద్ధం) అరుదుగా లేదా ఎప్పుడూ వ్యవస్థీకృత యుద్ధాలకు పాల్పడకపోవచ్చు. వనరులు సమృద్ధిగా ఉన్న పరిసరాలలోని కొన్ని ఎగువ పాతరాతియుగం సమాజాలు (సుంగీరులోని సమాజాలు, ఇప్పుడు రష్యాలో ఉన్నాయి) మరింత సంక్లిష్టమైన క్రమానుగత సంస్థను కలిగి ఉండవచ్చు (ఉచ్ఛారణ సోపానక్రమం, కొంతవరకు అధికారిక శ్రమతో కూడిన తెగలు వంటివి) స్థానిక యుద్ధానికి ప్రేరణ కలిగి ఉండవచ్చు. మధ్య, ఎగువ పాతరాతియుగం సమయంలో అధికారిక నాయకత్వం లేదని కొందరు వాదించారు. మ్బుతి పిగ్మీసు వంటి సమకాలీన సమతౌల్య వేట-సంగ్రాహకుల మాదిరిగానే, సమాజాలు ముఖ్యులు, చక్రవర్తులు వంటి శాశ్వత పాలకులను నియమించి మతపరమైన ఏకాభిప్రాయ నిర్ణయాలు తీసుకొని నిర్ణయాలు తీసుకున్నారు. పాతరాతియుగం సమయంలో శ్రమ అధికారిక విభజన కూడా లేదు. సమూహంలోని ప్రతి సభ్యుడు వ్యక్తిగత సామర్థ్యాలతో సంబంధం లేకుండా మనుగడకు అవసరమైన అన్ని పనులలో నైపుణ్యం కలిగి ఉన్నాడు. స్పష్టమైన సమతౌల్యతను వివరించే సిద్ధాంతాలు తలెత్తాయి. ముఖ్యంగా ఆదిమ కమ్యూనిజం మార్క్సిస్టు భావన ప్రారంభం అయింది. క్రిస్టోఫరు బోహ్మ (1999) కరువును నివారించడానికి, స్థిరమైన ఆహార సరఫరాను నిర్ధారించడానికి ఆహారం, మాంసం వంటి వనరులను సమానంగా పంపిణీ చేయవలసిన అవసరం ఉన్నందున పాతరాతియుగం సమాజాలలో సమతౌల్యత ఉద్భవించిందని అభిప్రాయపడ్డాడు. మధ్య, ఎగువ పాతరాతియుగం సమాజాల స్వల్పమైన జనాభా సాంద్రత, వస్తువుల పరస్పర మార్పిడి, వేట యాత్రల సహకారం వంటి సమూహాల మధ్య సహకార సంబంధాలు, గాలిలో ప్రయోగించే ఆయుధాల ఆవిష్కరణ ఫలితంగా ఈటెలు విసిరేయడం వంటి ఆయుధాల ప్రాధాన్యం యుద్ధంలో తగ్గింది. ఎందుకంటే వారు దాడి చేసినవారికి జరిగిన నష్టాన్ని పెంచి భూభాగం దాడి చేసేవారి మొత్తాన్ని తగ్గించారు. ఏది ఏమయినప్పటికీ చాలా సమకాలీన వేట - సంగ్రహణ సమాజాల కంటే పాతరాతియుగం సమూహాలు పెద్దవి, సంక్లిష్టమైనవి, నిశ్చలమైనవి, యుద్దగాములుగా ఉండవచ్చని ఇతర వనరులు పేర్కొన్నాయి. వ్యవసాయ ప్రధాన సమాజాలు వనరులు పుష్కలంగా ఉన్న ప్రాంతాలను ఆక్రమించిన కారణంగా ఎక్కువ మంది వేట - సంగ్రాహకులు ఎక్కువ ఉపాంతర ఆవాసాలలోకి నెట్టివేయబడ్డారు. పాతరాతియుగం సమాజాలలో అడవి మొక్కలు, కట్టెలు సేకరించడానికి మహిళలు బాధ్యత వహిస్తారని, జంతువులను వేటాడటం, కొట్టడం పురుషుల బాధ్యత అని మానవ శాస్త్రవేత్తలు సాధారణంగా భావించారు. ఏదేమైనా హడ్జా ప్రజలు వంటి ఉనికిలో ఉన్న వేట-సంగ్రహణ సమాజాలకు సారూప్యతలు పాతరాతియుగంలో లింగ ఆధారిత శ్రమ, లైంగిక విభజన సాపేక్షంగా సరళీకృతమైనవని సూచిస్తున్నాయి. మొక్కలు, కట్టెలు, కీటకాలను సేకరించడంలో పురుషులు పాల్గొని ఉండవచ్చు. మహిళలు వినియోగం కోసం చిన్న జంతువులను సేకరించి, పెద్ద జంతువుల మందలను (ఉన్ని మముత్లు, జింకలు) కొండలపై నుండి నడపడంలో పురుషులకు సహాయం చేసి ఉండవచ్చు. అదనంగా అరిజోనా విశ్వవిద్యాలయం నుండి మానవ శాస్త్రవేత్త, పురావస్తు శాస్త్రవేత్త స్టీవెనుకుహ్ను చేసిన ఇటీవలి పరిశోధన ఈ శ్రమ విభజన ఎగువ పాతరాతియుగం ముందు ఉనికిలో లేదని, మానవ పూర్వ చరిత్రలో ఇటీవల కనుగొనబడింది అని మద్దతు ఇస్తున్నారు. మానవులు ఆహారం, ఇతర వనరులను మరింత సమర్థవంతంగా పొందటానికి వీలుగా లింగ ఆధారిత శ్రమ, విభజన అభివృద్ధి చేయబడి ఉండవచ్చు. మధ్య, ఎగువ పాతరాతియుగం సమయంలో స్త్రీపురుషుల మధ్య సుమారు సమానత్వం ఉండవచ్చు. ఆ కాలం మానవ చరిత్రలో అత్యంత లింగ-సమాన సమయం అయి ఉండవచ్చు. కళ, అంత్యక్రియల ఆచారాల నుండి పురావస్తు ఆధారాలు చాలా మంది వ్యక్తిగత మహిళలు తమ సమాజాలలో ఉన్నత హోదాను పొందారని సూచిస్తున్నాయి. నిర్ణయాధికారంలో స్త్రీపురుషులు ఇద్దరూ పాల్గొన్నట్లు తెలుస్తోంది. పాతరాతి కాలంలో (30,000 సంవత్సరాల క్రితం) ప్రాంరంభంలో స్త్రీ షమనుగా ఉండేది. వేట - సంగ్రహణ సమయంలో స్త్రీలకంటే వ్యవసాయ ప్రధాన సమాజాలలో స్త్రీలు ఎక్కువ సంతానం పొందడానికి, అధికశ్రమ చేయడానికి నిర్బంధించబడిన కారణంగా స్త్రీల ప్రాధాన్యత తగ్గించి ఉండవచ్చు. చాలా సమకాలీన వేటగాడు సమాజాల మాదిరిగానే పాతరాతియుగం, మెసోలిథికు సమూహాలు ఎక్కువగా మాతృస్వామ్య అంబిలినియాలిటీ సంతతి నమూనాలను అనుసరించాయి; పితృస్వామ్య కొత్తరాతియుగం సంతతి నమూనాలు చాలా అరుదు.