cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
పంజాబీ మాండలికాలు
థలోచి/థాలి
పాకిస్థానీ పంజాబ్ లోని థాల్ ఎడారిలో ఈ మాండలికం మాట్లాడతారు. థాల్ ఎడారి పేరు పైనే దీనికి థాలి అని పేరు వచ్చింది. సర్గోదా, ఖౌషబ్ మండలాల్లో మాట్లాడే పంజాబీ మాండలికం షాహ్ పురీకి దీనికి దగ్గరి పోలికలున్నాయి. పాకిస్థానీ పంజాబ్ లోని సింధ్ నది తూర్పు భాగాన ఉండే భక్కర్, లయ్యాహ్, ముజ్జఫ్ఫర్ గడ్ మండలాల్లోనూ, సింధ్ నది పశ్చిమ ప్రాంతాలైన బన్ను, తనక్, డెరా ఇస్మాయిల్ ఖాన్ లలో  ఈ మాండలికం మాట్లాడతారు.
ధాని
పాకిస్థానీ పంజాబ్ లోని రావల్పిండి ప్రాంతంలో ఈ మాండలికాన్ని ఎక్కువగా మాట్లాడతారు. ధాన్ లోయలో ఎక్కువగా మాట్లాడే ఈ మాండలికానికి దాని పేరు మీదనే పేరు వచ్చింది. చక్వాల్ ప్రాంతంలోనూ, జెహ్లాం, అటొక్ మండలాల్లో కూడా ఈ మాండలికాన్ని మాట్లాడతారు. పొథొహర్ ప్రజలు పొథొహర్ మాండలికం వాడతారు. కానీ చక్వాల్, ధాన్నీ ప్రాంత ప్రజలు పొథొహరీ మాట్లడరు. వీరు పంజాబీ భాషకు చెందిన చక్వాలీ, థాన్నీ మాండలికాలు మాట్లాడతారు. ఇవి షాహ్ పురీకి దగ్గరగా ఉంటాయి.
జఫ్రి/ఖెత్రానీ
ఇవి దెరావాలీకి రూపాంతరంగా చెప్పుకోవచ్చు. బలూచీ, సింధి భాషల ప్రభావం వీటిపై ఎక్కువగా ఉంది. పాకిస్థానీ పంజాబ్ లోని బెలూచిస్థాన్ ప్రావిన్స్ లోని ముసఖేల్, బర్ఖాన్ మండలాల్లో ఎక్కువగా మాట్లాడతారు.
ఖెత్రానీ మాండలికం లహందా భాష కాదు కానీ, దార్దిక్ కు చెందినది.
జేన్సారీ
ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రంలోని గర్హ్ వాల్ ప్రాంతానికి చెందిన డెహ్రాడూన్ మండలంలోని చక్రతా, కల్సీ ప్రదేశాల్లో ఈ  జేన్సారీ మాండలికాన్ని  మాట్లాడతారు. ఇది పహారీ భాషకు చెందినది. దీనిని గర్హ్ వాలీ భాష  అని కూడా అంటారు. కానీ ఇది డోగ్రీ-కంగ్రీ భాషలకు దగ్గరగా  ఉంటుంది. హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని సిర్మేర్ మండలంలో ఎక్కువగా  మాట్లాడతారు. దీని పదాలు సిర్మేరీ భాషకు దగ్గరగా ఉంటాయి.
ఇక్కడి ప్రజలు ఇండో-ఆర్యన్ మూలాలకు చెందిన వారు. తాము  మహాభారతం లోని పాండవుల వారసులమని వీరి నమ్మకం. భారత  ప్రభుత్వం వీరిని ఎస్టీలుగా గుర్తించింది.
లహందా
లెహందా లేదా పశ్చిమ పంజాబీ అనేవి పాకిస్థానీ పంజాబ్ కు చెందిన ఇండో-ఆర్యన్ రకపు భాషలు. సింధి, తూర్పు పంజాబీ భాషలకు అనువాద భాషలుగా చెప్పుకోవచ్చు. లహందా మాండలిక వ్యవహర్తల సాహిత్య భాష సంప్రదాయకంగా పంజాబీ సాహిత్యంలో ప్రామాణిక భాషగా ఉంది.
చెనవరీ
పాకిస్థానీ పంజాబ్ లోని చీనాబ్ నది పశ్చిమాన ఉన్న ఝాంగ్ మండలానికి చెందిన ఝాంగోచి మాండలికాన్నీ, థాలోచీని కలపగా వచ్చిన మాండలికమే చెనవరీ. చీనాబ్ నది పేరు మీదుగా ఈ మాండలికానికి చెనవరీ అని పేరు వచ్చింది.
విదేశీ(బర్లీ బోలీ)
మాండలికపు సమూహంలో ఎన్నో మాండలికాలు నిత్యం కలుస్తూ ఉంటాయి. దీనర్ధం ఆ ప్రాంతపు ప్రజలు వలస వెళ్ళిన ప్రాంతాల్లోని భాషల పదాలతో ఈ భాషలను సుసంపన్నం చేస్తూన్నాయి. పంజాబీ విషయంలో కూడా అదే జరిగినా, దాని ప్రత్యేకతను ఆ భాష ఎప్పుడూ నిలబెట్టుకుంటూ వచ్చింది. ఉదాహరణకు యుకె, ఉత్తర అమెరికాలకు పంజాబీ ప్రజలు వలస వెళ్ళి, ఆంగ్ల భాష లోని పదాలను,  వ్యాకరణాన్నీ పంజాబీ భాషలోకి ఇమిడ్చారు అని చెప్పొచ్చు.
డోగ్రీ
ఇండో-ఆర్యన్ భాష  డోగ్రీ ని పాకిస్థాన్, భారత్ లలో దాదాపు ఐదు మిలియన్ ప్రజలు మాట్లాడతారు. జమ్మూ, హిమాచల్ ప్రదేశ్,  ఉత్తర పంజాబ్ ప్రాంతాల్లో ఈ మాండలికాన్ని మాట్లాడతారు. డోగ్రీ మాట్లాడేవారిని డోగ్రాలని, మాట్లాడే వారి ప్రాంతాన్ని డుగ్గర్ అని అంటారు. కాశ్మీరీ, పంజాబీ, ఉర్దు, హిందీ భాషలు స్వతంత్రంగానే ఉన్నా, వీటి మాండలికాల ప్రభావాలు ఒక దానిపై ఒకటి ఉంటాయి. చాలామంది డోగ్రీ, హిమాచలీ మాండలికలను పంజాబీ మాండలికాలుగా పరిగణిస్తారు. అలాగే రంబానీ వంటి పశ్చిమ పహారీ భాషలను కాశ్మీరీకి మాండలికాలుగా కూడా వ్యవహరిస్తారు. డోగ్రీ పశ్చిమ పహారీ భాషలకు చెందినదే. డోగ్రీని పాకిస్థాన్ లో పహారీ అని అంటారు. ఇండో-యూరోపియన్ భాషల్లా కాక డోగ్రీ శబ్ధాలకు అధిక ప్రాధాన్యం ఇచ్చే భాష. పంజాబీ, పశ్చిమ పహారీ భాషలతో సారూప్యం ఉంటుంది ఈ డోగ్రీ మాండలికానికి.
గడ్డీ
హిమాచల్ ప్రదేశ్, జమ్ము కాశ్మీర్ రాష్ట్రాల్లో ఉండే తెగలు గడ్డీలు. వీరు ప్రధానంగా హిందువులు. వీరిలో కూడా బ్రాహ్మణులు, రాజపుత్రులు, ధంగర్, ఖత్రి, రాణ, ఠాకూర్ వంటి కులాలు ఉన్నాయి. వీరు మాట్లాడే మాండలికమే గడ్డీ. కుడి|263x263px|Gaddi woman cutting grass. Painting by Alfred Hallett, c.1975.
సరైకి
సింధ్, బెలూచిస్థాన్ లలో సరైకి మాండాలికం మాట్లాడతారు.
సిర్మోరి
సిర్మోరి, హిమాచాలీ  అనేవి పశ్చిమ పహారీ భాషలకు చెందినవి. ఉత్తర భారతంలోని ధర్తీ, గిరిపరి ప్రాంతాల నుండి వచ్చిన మాండలికాలు ఇవి. ఈ రెంటికీ సారూప్యతలు తక్కువే అయినా. పశ్చిమ పహారీ భాషా సమూహంలోని ఇతర భాషలతో పోలిస్తే ఇవి రెండూ వినడానికి ఒకేలా ఉంటాయి.
పంజాబీ విశ్వవిద్యాలయ వర్గీకరణ
ఈ విశ్వవిద్యాలయం పంజాబీ భాష యొక్క మాండలికాల జాబితా ప్రచురించింది. అవి:
మూలాలు వనరులు
వర్గం:భారతీయ భాషలు వర్గం:పంజాబ్
తుమ్మెద
తుమ్మెద (ఆంగ్లం Humble bee) ఒకరకమైన కీటకము. ఇవి తేనెటీగ వలె కనిపిస్తాయి. వర్గం:కీటకాలు
సుస్నర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం
సుస్నర్ శాసనసభ నియోజకవర్గం మధ్య ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం అగర్ మాళ్వా జిల్లా, రాజ్‌గఢ్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం పరిధిలోని ఎనిమిది శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి.
మూలాలు
వర్గం:మధ్య ప్రదేశ్ శాసనసభ నియోజకవర్గాలు
తక్కువ ఆందోళనగల జాతులు
తక్కువ ఆందోళనగల జాతులు అనేవి అంతర్జాతీయ ప్రకృతి పరిరక్షణ సమితి (International Union for Conservation of Nature) సంరక్షణ స్ధితిలో భాగంగా వర్గీకరించిన జాతులు. ఈ జాతి జీవులు అంతరించిపోయే వర్గాలు మొదటి మూడింటికీ చెందవు.
మూలాలు
వర్గం:సంరక్షణ స్థితి
శ్రీశైల మహాత్మ్యం (సినిమా)
శ్రీశైల మహాత్మ్యం 1962, ఫిబ్రవరి 3న విడుదలైన భక్తిరస ప్రధానమైన తెలుగు సినిమా. ఇది కన్నడభాష నుండి తెలుగు భాషలోనికి డబ్ చేయబడింది.
కథ
శిలాదుడనే మహర్షి పరమేశ్వరుడిని మెప్పించి నంది, పార్వతులనే పుత్రుల్ని పొందుతాడు. ఒకనాటి రాత్రి నంది పార్వతులు పూలుకోసుకోవడానికి శ్రీశైల శిఖరానికి వెడతారు. అలా వెళ్ళిన నంది పార్వతులకు ఎక్కడచూసినా పూలలో శివలింగాలు దర్శనమీయడంతో ఆశ్చర్యపడి ఆ అద్భుతాన్ని తండ్రికి వివరిస్తారు. శిలాదుడు వారి సుకృతానికి సంతోషించి, శ్రీశైలమహాత్మ్యాన్ని బోధించడంతో వారికి శివసాక్షాత్కారం పొందాలనే అభిలాష పుట్టి ఆ పర్వతంపై తపస్సు ప్రారంభిస్తారు.
నారదుడు నంది పార్వతుల వృత్తాంతం ఈశ్వరుని చెవిని వేయడానికి బయలుదేరి వెళుతూ దారిలో దూర్వాస మహర్షిని దర్శించి అతని ప్రగల్భాలకు, అహంకారానికి తగినట్లు గుణపాఠం చెప్పాలని తలపోసి కైలాసానికి వెళ్ళమని దూర్వాసుని పురికొల్పుతాడు.
శాపఫలితంగా పార్వతీదేవి పసిపాపై సంతానహీనులైన సత్యవతీ చంద్రగుప్తులకు లభిస్తుంది. శాపగ్రస్తుడైన దూర్వాసమహర్షి అక్కడికే చేరుకుంటాడు. ఆయన ఆపాపకు భ్రమరాంబ అని పేరు పెట్టిస్తాడు.
ఇంతలో శత్రువులు తన రాజ్యంపై దండెత్తి వస్తున్నారని విన్న చంద్రగుప్తుడు యుద్ధానికి వెడతాడు. 16 సంవత్సరాలు గడుస్తాయి. భ్రమరాంబ యౌవనవతియై పరమశివునే వలచి వివాహమాడాలనుకుంటుంది. యుద్ధంలో విజయలక్ష్మిని చేపట్టిన రాజు మహదానందంతో తిరిగివచ్చి ఆనాడు రాజధానిలో ప్రవేశానికి ఆటంకం కలగడంవల్ల బయటనే వుండి శివాలయానికి దర్శించడానికి వస్తాడు. యక్షిణీ శాపఫలితంగా అక్కడకు ఆ సమయంలోనే పూజకువచ్చిన భ్రమరాంబను చూసి తన కుమార్తె అని తెలియక మోహిస్తాడు రాజు.
ఇంటికివచ్చి జరిగింది తెలుసుకున్నాడు. దుష్టశక్తులు ఆవహించడంతో భ్రమరాంబను తప్పక పెళ్ళిచేసుకోవాలనే తలంపుతో పట్టుపట్టాడు. వద్దని వారించిన రాణిని త్రోసివేస్తాడు. ఇది భరించలేక భ్రమరాంబ అంతఃపురం వదలి వెళ్ళిపోతుంది శ్రీశైలానికి.
భ్రమరాంబను కానక రాజు ఉన్మాదియై దేశద్రిమ్మరి అవుతాడు.రాజ్యంలో క్షామదేవత తాండవం చేస్తూ ఉంటుంది. ఒకనాడు తలవనితలంపుగా భ్రమరాంబను చూసి బలాత్కరించబోయి రాజు శిలైపోతాడు. భ్రమరాంబ శివసాన్నిధ్యంలో ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించగా ఆయన సాక్షాత్కరించి పరిగ్రహించడమే కాక నంది పార్వతులకు వరాలు అనుగ్రహించడంతో కథ పూర్తి అవుతుంది.
మూలాలు
వర్గం:డబ్బింగ్ సినిమాలు వర్గం:తెలుగు భక్తి చిత్రాలు
ప్రమాదానికి దగ్గరలో ఉన్న జాతులు
thumb|ప్రమాదానికి దగ్గరలో ఉన్న యూరోపియన్ అట్టర్ ప్రమాదానికి దగ్గరలో ఉన్న జాతులు అనేవి అంతర్జాతీయ ప్రకృతి పరిరక్షణ సమితి (International Union for Conservation of Nature) అనే సంస్ధ ద్వారా సంరక్షణ స్ధితిలో భాగంగా వర్గికరించబడిన జాతులు. ఈ జాతులు ముందు ముందు ప్రమాదస్థితిలో ఉన్న జాతులు జాబితాలో చేరవచ్చు.
మూలాలు
వర్గం:సంరక్షణ స్థితి
విశ్వనాథం (నటుడు)
థమ్ పేరుతో ప్రఖ్యాతి గాంచిన విశ్వనాథం ఒక తెలుగు నటుడు. అనేక సినిమాల్లో హాస్యపాత్రలు పోషించాడు. ఒకప్పుడు సినిమాలో బాగా వేషాలు వేసిన ఈయన తర్వాతి రోజుల్లో పేదరికంతో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నాడు. నటుడు కాదంబరి కిరణ్ ఆధ్వర్యంలో నడిచే మనం సైతం అనే సేవా సంస్థ ఇతనికి సహాయం చేసింది.
బయటి లింకులు
వర్గం:తెలుగు సినిమా నటులు వర్గం:తెలుగు సినిమా హాస్యనటులు
ప్రముఖ ఉర్దూ పుస్తకాలు
ప్రముఖ ఉర్దూ పుస్తకాలు ప్రపంచంలో ఇస్లామీయ ధార్మిక పుస్తకములు, అరబ్బీ, పారశీ భాషల తరువాత ఉర్దూ లో నే ఎక్కువగా లభ్యమవుతున్నాయి.
కేంద్రీయ విశ్వవిద్యాలయం
కేంద్రీయ విశ్వవిద్యాలయాలు (Central University) భారతదేశంలోని కేంద్ర ప్రభుత్వం యొక్క ప్రత్యేకమైన నిధుల ద్వారా నిర్వహించబడుతున్న విశ్వవిద్యాలయాలు. ఇవి ప్రత్యేకమైన పార్లమెంట్ చట్టం ద్వారా స్థాపించబడ్డాయి.
బయటి లింకులు
వర్గం:విశ్వవిద్యాలయాలు వర్గం:భారతీయ కేంద్రీయ విశ్వవిద్యాలయాలు
కథాపురుషన్
కథాపురుషన్, 1995లో విడుదలైన ఇండో-జపనీస్ మలయాళ సినిమా. అడూర్ గోపాలక్రిష్ణన్ దర్శకత్వం వహించిన ఈ సినిమాలో విశ్వనాథన్, మినీ నాయర్, అరన్ముల పొన్నమ్మ, నరేంద్ర ప్రసాద్, ఊర్మిల ఉన్ని తదితరులు నటించారు. 1996లో జరిగిన జాతీయ చలనచిత్ర అవార్డులలో ఈ సినిమా జాతీయ ఉత్తమ చిత్రం, ఉత్తమ సహాయ నటి పురస్కారాలు అందుకుంది. ఈ సినిమాను ఎన్.హెచ్.కె. సహ-నిర్మాణంలో గోపాలకృష్ణన్ స్వయంగా నిర్మించాడు.
కథా నేపథ్యం
భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రంలో అప్పటి చరిత్రను అన్వేషించే ప్రయాణం నేపథ్యంలో రూపొందిన సినిమా.
అవార్డులు
1996 భారత జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలు
1997 బాంబే అంతర్జాతీయ చలన చిత్రోత్సవం (భారతదేశం)
బయటి లింకులు
వర్గం:1995 సినిమాలు వర్గం:మలయాళ సినిమాలు వర్గం:జాతీయ ఉత్తమ చిత్రం పురస్కారం పొందిన సినిమాలు
కొల్లూరి సోమశంకర్
కొల్లూరి సోమశంకర్ కథారచయిత, అనువాదకుడు. ఇతడు హిందీ, ఇంగ్లీషు భాషలనుండి తెలుగులోనికి, తెలుగు నుండి హిందీలోనికి కథలను అనువదించాడు.
జీవిత విశేషాలు
కొల్లూరి సోమశంకర్ కృష్ణా జిల్లా గుడివాడలో జన్మించాడు. ఇతని చదువు హైదరాబాదు, గుంటూరు, నిమ్మకూరు, నాగార్జున సాగర్‌లలో సాగింది. ఇతడు బి.ఎ. చదివాక "మానవ వనరుల అభివృద్ధి" అనే అంశంపై స్నాతకోత్తర డిప్లొమా చేశాడు. హిందీలో దక్షిణ భారత హిందీ ప్రచారసభ వారి భాషాప్రవీణ పట్టాను పొందాడు. ప్రస్తుతం హైదరాబాదులో ఒక అంతర్జాల పత్రికలో పనిచేస్తున్నాడు.
రచనలు
ఇతడు 1998 నుండి రచనలు చేయడం మొదలు పెట్టాడు. ఇతడు మొదట ఇండియన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ దినపత్రికలో కెరీర్ ఎక్స్‌ప్రెస్ అనే పేజీలో "జనరల్ అవేర్‌నెస్" అనే శీర్షికను కొంతకాలం నిర్వహించాడు .అలాగే ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రికలో కెరీర్ గైడ్ పేజీలో "కరెంట్ ఎఫైర్స్" శీర్షికను, ఆంధ్రభూమి దినపత్రికలో సాధన పేజీలో "అరిథ్‌మెటిక్", "అంతర్జాతీయ అంశాలు" అనే శీర్షికలను నిర్వహించాడు. ఇతడు 40కి పైగా స్వంత కథలు, 116 అనువాద కథలు వ్రాశాడు. పుస్తక పరిచయాలు, సమీక్షలు చేస్తుంటాడు. ఏడు పుస్తకాలను ప్రచురించాడు.
స్వంత రచనలు
ఇతడు మొదట పిల్లల కథలు కొన్ని వ్రాశాడు. ఆ కథలు "బాలజ్యోతి" మాసపత్రికలోను, ఆంధ్రభూమి సచిత్ర వారపత్రికలోను ప్రచురితమయ్యాయి. తరువాత 2001 నుండి వివిధ పత్రికలలో, అంతర్జాల పత్రికలలో కథలను వ్రాయడం ప్రారంభించాడు. ఇతని కథలు స్వాతి, నవ్య, ఆంధ్రప్రభ, చినుకు, ఆంధ్రభూమి, ప్రజాశక్తి, వార్త, ఈనాడు, ప్రియదత్త మొదలైన పత్రికలలోను, పొద్దు, వాకిలి, సారంగ, కినిగె పత్రిక వంటి వెబ్‌జైన్లలోను ప్రచురింపబడ్డాయి. ఇతని కథలు "దేవుడికి సాయం" అనే కథా సంపుటిలోను, 4X5 కథలు అనే కథాసంకలనంలోను ప్రచురింపబడ్డాయి.
ఇతడు వ్రాసిన కథల పాక్షిక జాబితా:
అనువాదాలు
తెలుగులోనికి అనువదించిన కథల పాక్షిక జాబితా:
తెలుగు నుండి హిందీలోనికి అనువదించిన కథల జాబితా:
బయటి లింకులు
వర్గం:తెలుగు రచయితలు వర్గం:తెలుగు అనువాదకులు వర్గం:తెలుగు కథా రచయితలు వర్గం:కృష్ణా జిల్లా కథా రచయితలు
రాజ్ ప్రముఖ్
thumb|245x245px|1952 మార్చి 16న న్యూఢిల్లీలో జరిగిన రాజప్రముఖుల సదస్సులో రాష్ట్ర మంత్రి గోపాలస్వామి అయ్యంగార్ ప్రసంగించారు.
రాజ్ ప్రముఖ్, అనేది భారతదేశంలో ఒక పరిపాలనా బిరుదు, ఇది 1947లో భారతదేశ స్వాతంత్రం నుండి 1956 వరకు ఉంది. రాజప్రముఖులు భారతదేశంలోని కొన్ని రాష్ట్రాలకు గవర్నర్లుగా నియమించబడ్డారు.రాజ్‌ప్రముఖ్ ని స్వతంత్ర భారతదేశం తరువాత, రాష్ట్రాల పాలన కోసం రాజ్‌ప్రముఖ్ పదవిని రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాలో సృష్టించారు. ఇది 1947-1956ల మద్య ఉనికిలో ఉన్నభారతదేశంలో మొదటి దశలో ఉన్న ఒక ఉన్నత పరిపాలనా పదవి.
నేపథ్యం
నేటి భారతదేశం, పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్ లలో చాలా భాగం ఉన్న బ్రిటిష్ ఇండియన్ సామ్రాజ్యం రెండు రకాల రాజకీయ విభాగాలతో ఏర్పడింది. బ్రిటిష్ ఇండియాలో పదిహేను సంస్థానాలు, అన్ని బ్రిటిష్ వారి ఆధీనంలో ఉండేవి. వీటిని అన్ని విధాలుగా బ్రిటిష్ వారు ప్రత్యక్షంగా పరిపాలించేవారు. గవర్నరు లేదా ప్రధాన కమిషనర్, వైస్రాయ్ నియమించిన అధికారులు. బ్రిటిష్ ఇండియాతో బాటు గా ఉన్న సంస్థానాలు కూడా పెద్ద సంఖ్యలో ఉండేవి. స్థానిక వంశపారంపర్య పాలకులు పరిపాలించారు. వారు బ్రిటిష్ వారి విదేశీ వ్యవహారాలపై బ్రిటిష్ నియంత్రణను కలిగి ఉన్నారు. కాని స్థానిక స్వయంప్రతిపత్తిని కలిగి ఉండేవారు. 1875లో విక్టోరియా రాణి భారత రాణిగా ప్రకటించబడిన సమయంలో 700 కు పైగా భారతీయ సంస్థానాల భూభాగాలు బ్రిటిష్ రాజ్యం తో సంధి సంబంధాలను అనుభవించాయి. భారత ప్రభుత్వానికి, ఈ రాష్ట్రాలకు మధ్య గల కచ్చితమైన సంబంధం, పొత్తు, రక్షణ,  పర్యవేక్షణ వంటి ఒప్పందాల నుంచి దాదాపు పూర్తి నియంత్రణ వరకు చాలా తేడా ఉంది. 1857లో బ్రిటిష్ ఇండియా కంపెనీ నుంచి బ్రిటిష్ ఇండియాను బ్రిటిష్ రాజ్ తన అధీనంలోకి తీసుకుని, ఆ తర్వాత లండన్ లో ఒక విదేశాంగ కార్యదర్శి, ఇండియాలో వైస్రాయ్ ద్వారా అంతర్గత పరిపాలనను నియంత్రించాడు.
భారత స్వాతంత్రం తరువాత, 1947-1950
మూడు భారత రాష్ట్రాలు హైదరాబాద్, జమ్మూ కశ్మీర్, జునాగఢ్ లలో ఏదో ఒక దానిని అధినివేశానికి చేరవేయలేకపోయాయి. జమ్మూకాశ్మీర్ లోని కొన్ని భాగాలను భారతదేశంలో విలీనం చేశారు. మహారాజా హరిసింగ్ ను పాకిస్తాన్ ప్రాయోజిత గిరిజన ప్రభువులు (అఫ్రిదీస్) వ్యతిరేకంగా భారత సైనిక జోక్యాన్ని కోరవలసి వచ్చింది. కొంతకాలానికి మిగిలిన రెండు రాష్ట్రాలహైదరాబాదు, జునాగఢ్ లను ఆక్రమించి, భారతదేశం తో సైనిక చర్య ద్వారా విలీనం అయ్యాయి.
1948 లో గ్వాలియర్ మహారాజా పక్క భారతీయ రాష్ట్రాల పాలకులతో ఒప్పందం కుదుర్చుకుని మధ్య భారత్ అని పిలువబడే కొత్త రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. ఈ కొత్త ఒడంబడిక రాష్ట్రాన్ని పాలకుల మండలి రాజ్‌ప్రముఖ్ అని పిలుస్తారు. ఈ కొత్త రాష్ట్రం భారత ఆధిపత్యంతో సరికొత్త పరికరాల ప్రవేశానికి సంతకం చేసింది. తదనంతరం, అనేక ఇతర భారతీయ రాష్ట్రాలు తమ పొరుగున ఉన్న భారతీయ రాష్ట్రాలతో విలీనం అయ్యాయి, వింధ్య ప్రదేశ్, పాటియాలా తూర్పు పంజాబ్ స్టేట్స్ యూనియన్ (పిఇపిఎస్‌యు), రాజ్‌పుతానా, మొదలైన ఒప్పంద ఒప్పందాలు ఏర్పడ్డాయి.
భారత గణతంత్రంలో రాజప్రముఖులు, 1950–1956
ఈ మధ్య కాలంలో భారతదేశానికి కొత్త రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించడానికి భారత రాజ్యం రాజ్యాంగాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. అదే సమయంలో ప్రతి స్వతంత్ర భారత పాలకులు ఒడంబడిక రాష్ట్రాల రాజ్‌ప్రముఖ్‌లు ఆయా రాష్ట్రాల కోసం రాజ్యాంగ సమావేశాలను ఏర్పాటు చేశారు  వారి రాష్ట్రాలకు ఏకరీతి చట్టాలను రూపొందించడానికి తమ ప్రతినిధులను భారత రాజ్యాంగ సభకు పంపారు. ఆ సమయంలో భారత నాయకులలో ఉన్న ఆలోచన ఏమిటంటే, ప్రతి రాచరిక రాష్ట్రం లేదా ఒడంబడిక రాష్ట్రం 1935 చట్టం ప్రకారం మొదట సూచించిన విధంగా ఫెడరల్ రాష్ట్రంగా స్వతంత్రంగా ఉంటుంది. కానీ రాజ్యాంగ ముసాయిదా పురోగమిస్తున్నప్పుడు రిపబ్లిక్ ఏర్పాటు చేయాలనే ఆలోచన  concrete  రూపాన్ని సంతరించుకున్నందున, అన్ని రాచరిక రాష్ట్రాలు / ఒడంబడిక రాష్ట్రాలు భారత రిపబ్లిక్ లో లీనం  అవుతాయని  మహారాజులందరికీ ప్రివి పర్స్  ప్రివిలేజెస్ అందించాలని నిర్ణయించారు. రాజ్యాంగ హామీల ద్వారా 1947 ఆగస్టు 15 న వారు ఆనందించారు. అందువల్ల కళ. 294, ఆర్ట్ 362, ఆర్ట్ 366, ఆర్ట్ 363 చేర్చబడ్డాయి. మైసూర్ మహారాజా, జమ్మూ & కాశ్మీర్ మహారాజా, హైదరాబాద్ నిజాం, ఒడంబడిక రాష్ట్రాల రాజ్‌ప్రముఖ్‌లు ఆయా రాష్ట్రాల రాజ్యాంగ అధిపతులుగా కొనసాగుతారని కూడా నిర్ణయించారు. 26 అక్టోబర్ 1949 నాటికి రాజ్యాంగ అసెంబ్లీ భారతదేశానికి కొత్త రాజ్యాంగాన్ని ఖరారు చేసింది అన్ని యాక్సిడింగ్ ఇండియన్ స్టేట్స్  ఒడంబడిక రాష్ట్రాలు న్యూ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాలో విలీనం అయ్యాయి. రాజ్యాంగ నిబంధనలకు అనుగుణంగా, మహారాజులందరూ భారత గవర్నర్ జనరల్‌తో నిర్దిష్ట ప్రైవేటు పర్స్ మొత్తాన్ని, వారి వ్యక్తిగత ఆస్తులపై హక్కును (రాష్ట్ర ఆస్తులకు భిన్నంగా), వారసత్వ హక్కును అందించడానికి మరొక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు వారి భూభాగాల్లో సాధన. ఈ ఒప్పందాలు 26 జనవరి 1950 లోపు కుదుర్చుకున్నాయి, తద్వారా వాటిని ఆర్ట్ యొక్క పరిధిలోకి తీసుకురావచ్చు. 363. 26 జనవరి 1950 న భారతదేశం గణతంత్ర రాజ్యంగా మారింది. కొత్త రాజ్యాంగం భారతదేశంలో నాలుగు రకాల పరిపాలనా విభాగాలను సృష్టించింది: తొమ్మిది పార్ట్ ఎ రాష్ట్రాలు, మాజీ బ్రిటిష్ ప్రావిన్సులు, వీటిని నియమించిన గవర్నర్ రాష్ట్ర శాసనసభ లను పాలించాయి; ఎనిమిది పార్ట్ బి రాష్ట్రాలు, మాజీ రాచరిక రాష్ట్రాలు లేదా ఒడంబడిక రాష్ట్రాల సమూహాలు, వీటిని రాజ్‌ప్రముఖ్ పాలించారు; పది పార్ట్ సి రాష్ట్రాలు, మాజీ రాచరిక రాష్ట్రాలు  ప్రావిన్స్‌లతో సహా, వీటిని చీఫ్ కమిషనర్ పాలించారు;  భారత అధ్యక్షుడు నియమించిన గవర్నర్ పాలించిన యూనియన్ భూభాగం.
భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 366 ప్రకారం (ఇది 1950 లో ఉనికిలో ఉంది):
ఆర్టికల్ 366 (21): రాజ్‌ప్రముఖ్ అంటే-
(ఎ) హైదరాబాద్ రాష్ట్రానికి సంబంధించి, ప్రస్తుతానికి వ్యక్తిని హైదరాబాద్ నిజాం గా రాష్ట్రపతి గుర్తించారు;
(బి) జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రానికి లేదా మైసూర్ రాష్ట్రానికి సంబంధించి, ప్రస్తుతానికి ఆ రాష్ట్ర మహారాజుగా రాష్ట్రపతి గుర్తించిన వ్యక్తి;
(సి) మొదటి షెడ్యూల్ యొక్క పార్ట్ B లో పేర్కొన్న ఇతర రాష్ట్రాలకు సంబంధించి, ప్రస్తుతానికి రాష్ట్రపతి ఆ రాష్ట్రానికి చెందిన రాజ్‌ప్రముఖ్‌గా గుర్తించబడే వ్యక్తి, పేర్కొన్న ఏ రాష్ట్రాలకు సంబంధించి ఏ వ్యక్తి అయినా ఆ రాష్ట్రానికి సంబంధించి రాజ్‌ప్రముఖ్ యొక్క అధికారాలను వినియోగించుకునే సమర్థుడిగా రాష్ట్రపతి గుర్తించిన సమయానికి.
ఎనిమిది పార్ట్ బి రాష్ట్రాలు హైదరాబాద్, సౌరాష్ట్ర, మైసూర్, ట్రావెన్ కోర్-కొచిన్, మధ్య భారత్, వింధ్యప్రదేశ్, పాటియాలా తూర్పు పంజాబ్ స్టేట్స్ యూనియన్ (PEPSU),  రాజస్థాన్.
1956 తరువాత
1956 నవంబరు 1న, రాష్ట్రాల పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం అమలులోకి వచ్చింది, ఇది A, B, C రాష్ట్రాల మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చెరిపివేసింది భాషా పరంగా రాష్ట్ర సరిహద్దులను పునర్వ్యవస్థీకరించింది. పార్ట్ బి రాష్ట్రాల్లో, రాజ్‌పుతానాను అజ్మీర్-మెర్వారా రాష్ట్రంలో విలీనం చేసి రాజస్థాన్‌గా మార్చారు; హైదరాబాద్ మైసూర్, ఆంధ్రప్రదేశ్ బొంబాయి రాష్ట్రాలలో విభజించబడింది; సౌరాష్ట్ర బొంబాయి రాష్ట్రంలో విలీనం చేయబడింది; ట్రావెన్కోర్-కొచ్చిన్ మలబార్ జిల్లాతో విలీనం అయ్యి కేరళ కొత్త రాష్ట్రంగా ఏర్పడింది; మధ్య భారత్  వింధ్య ప్రదేశ్ మధ్యప్రదేశ్‌లో విలీనం అయ్యాయి; పాటియాలా  తూర్పు పంజాబ్ స్టేట్స్ యూనియన్ (పిఇపిఎస్‌యు) పంజాబ్ రాష్ట్రంలో విలీనం అయ్యాయి  కూర్గ్ రాష్ట్రం  బొంబాయి, మద్రాస్  హైదరాబాద్ రాష్ట్రాల భాగాలతో మైసూర్ రాష్ట్రం విస్తరించింది.
1956 నాటికి రాష్ట్రాల స్వచ్ఛంద సంఘాల వ్యవస్థ రద్దు చేయబడి, రాజప్రముఖ్ స్థానాన్ని రద్దు చేసింది. భాషా, జాతి పరంగా కొత్త రాష్ట్రాలు ఏర్పడ్డాయి. పూర్వ సంస్థానాలలో ఉన్న సంప్రదాయ సంబంధాలను ఛిన్నం చేసింది. సంస్థానాధీశులు మరణించినతరువాత వారి వారసులను భారత ప్రభుత్వం గుర్తించక ముందే ఒక సారి తీసుకుంటున్నారు. వారు గుర్తించినప్పుడు సాధారణంగా వారు తక్కువ ప్రైవీ పర్సులు లేదా తగ్గింపులు ఆమోదించడానికి ఒప్పించబడిన తరువాత ఇది జరిగింది. కాని పలుకుబడి గల మహారాజులు, మహారాణులు కేవలం నామమాత్రపు బిరుదులు పొందిన వారు గా ఉండటం వల్ల తృప్తి పొందలేదు. వారు స్వతంత్రులు గా ఎన్నికలలో పోటీ చేయడం ప్రారంభించారు లేదా రాజకీయ పార్టీలలో చేరడం ద్వారా. మాజీ రాయల్టీలో చాలామంది కి పెరుగుతున్న ప్రజాదరణ విజయం ముఖ్యంగా జైపూర్ మహారాణి గాయత్రీ దేవి  గ్వాలియర్ యొక్క రాజమాత, విజయ రాజే సింధియా వంటి వారు 1966 నాటికి ప్రధానమంత్రి అయిన శ్రీమతి ఇందిరా గాంధీ యొక్క ఇష్టానికి కాదు.
1969 నాటికి ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్ కాంగ్రెస్ (ఆర్గనైజేషన్) కాంగ్రెస్ (రూలింగ్) గా విడిపోయింది. కాంగ్రెస్ (ఆర్) కు శ్రీమతి ఇందిరా గాంధీ నాయకత్వం వహించారు ప్రజల మద్దతు సాధించడానికి ఆమె గరీబీహటావో (పేదరికం తొలగించు) వంటి నినాదాలను రూపొందించారు, ఇందులో రాయల్ ఆర్డర్‌ను రద్దు చేస్తామని వాగ్దానం చేశారు. ఆమె 1969 లో అధ్యక్ష ఉత్తర్వు ద్వారా మహారాజులందరినీ గుర్తించింది. అయితే దీనిని భారత సుప్రీంకోర్టు కొట్టివేసింది. చివరికి, రాజ్యాంగంలోని 26 వ సవరణ ద్వారా ప్రభుత్వం రాచరిక క్రమాన్ని రద్దు చేయడంలో విజయవంతమైంది. ఈ ప్రక్రియ 1971 చివరి నాటికి పూర్తయింది. ఈ సవరణకు సవాలు సుప్రీంకోర్టులో ఉన్నప్పటికీ, కోర్టు వెంటనే ఈ విషయాన్ని వినలేదు లేదా పాలకులకు ఉపశమనం ఇవ్వలేదు. ఈ కేసు చివరికి పాలకులపై 1993 లోనే నిర్ణయించబడింది, ఆ సమయానికి ఇది తప్పుగా మారింది.
సూచనలు
వర్గం:రాజప్రముఖులు వర్గం:భారతదేశ రాజకీయ చరిత్ర
రసాయన సమ్మేళనం
వర్గం:రసాయన శాస్త్రము వర్గం:రసాయన సమ్మేళనాలు
శ్రీదేవి మూవీస్
శ్రీదేవి మూవీస్, భారతీయ సినీ నిర్మాణ, పంపిణీ సంస్థ. సినీ నటుడు చంద్రమోహన్ మేనల్లుడు శివలెంక కృష్ణ ప్రసాద్ 1987లో హైదరాబాదు లో ఈ సంస్థను స్థాపించాడు. ఈ సంస్థ తెలుగు, తమిళ భాషలలో సినిమాలను నిర్మించింది. 1991లో నందమూరి బాలకృష్ణ హీరోగా సింగీతం శ్రీనివాసరావు దర్శకత్వంలో వచ్చిన, భారతదేశపు మొదటి సైన్స్-ఫిక్షన్ సినిమాలలో ఒకటైన ఆదిత్య 369 సినిమాతో ఈ సంస్థ గుర్తింపు పొందింది.
ఇతర లంకెలు
వర్గం:సినీ నిర్మాణ సంస్థలు వర్గం:1987 స్థాపితాలు వర్గం:చంద్రమోహన్ నటించిన సినిమాలు
ప్రపంచ వినియోగదారుల హక్కుల దినోత్సవం
ప్రపంచ వినియోగదారుల హక్కుల దినోత్సవం - ప్రతి సంవత్సరం మార్చి 15న నిర్వహించబడుతుంది. వినియోగదారులకు వస్తువుల నాణ్యత, సామర్థ్యం, స్వచ్ఛత, ధర, ప్రమాణంలకు సంబంధించిన సమాచారాన్ని అందించడంకోసం ఈ దినోత్సవం జరుపబడుతుంది.
చరిత్ర
1962 మార్చి 15న అమెరికా దిగువ సభలో వినియోగదారు హక్కుల బిల్లును ప్రతిపాదించగా అమెరికా మాజీ అధ్యక్షుడు జాన్ ఎఫ్ కెనడి అమెరికా ప్రజలకు మొదటిసారిగా నాలుగు వినియోగదారుల హక్కులు ప్రకటించాడు. 1982లో అంతర్జాతీయ వినియోగదారుల సంఘం ప్రాంతీయ సంచాలకుడైన అన్వర్‌ ఫజల్‌ మార్చి15 తేదీని ప్రపంచ వినియోగదారుల హక్కుల దినోత్సవంగా జరుపుకోవాలని తీర్మానించగా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా 1983 మార్చి 15 నుండి ఈ దినోత్సవాన్ని నిర్వహించబడుతుంది. 1989 మార్చి 15న భారత ప్రభుత్వం వినియోగదారుల దినోత్సవాన్ని ప్రకటించింది.
కార్యక్రమాలు
ఈ దినోత్సవం రోజున వినియోగదారుల్లో చైతన్యం నింపే కార్యక్రమాలు నిర్వహించబడుతాయి.
థీమ్స్
2016లో యాంటీబయాటిక్స్‌ రహిత ఆహారాలు కావాలి
2017లో విశ్వసనీయమైన డిజిటల్‌ ప్రపంచం
2018లో మెరుగైన డిజిటల్‌ విపణి
2019లో మన్నికైన స్మార్ట్‌ ఉత్పత్తులు
2020లో వినియోగదారుడి సుస్థిరత
2021లో ప్లాస్టిక్‌ వ్యర్థాల పరిహరణ
డాన్ క్విక్సోట్
డాన్ క్విక్సోట్ (అమెరిక ఆంగ్ల మాండలికంలో కీహొవ్టెయ్) ఒక గాథరూప స్పెనిష్ నవల. దీని రచయిత మిఘెల్ డె థెర్‌భన్టెస్ (Miguel de Cervantes). 1605లో మొదటి భాగం, 1615లో రెండో భాగంతో రెండు భాగాలుగా వచ్చిన ఈ నవల పూర్తి పేరు ది ఇన్‌జీన్యస్ జెన్‌టిల్మన్ డాన్ క్విక్సోట్ ఆఫ్ ల మన్చ (ఆంగ్లం)/ఎల్ ఇంహెన్యొసొ ఇధల్ఘొ (రెండో భాగంలో ఈ పదం బదులు కభయెరొ (caballero) అనే పదం వాడబడింది) డొఙ్ కిఖొటె డె ల మంచ (El ingenioso hidalgo don Quixote de la Mancha). పాశ్చాత్య సాహిత్యపు మౌలిక రచనల్లో ఒకటిగా, ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ రచనల్లో ఒకటిగా పరిగణింపబడే దీనిని, మొదటి ఆధునిక నవలగా భావిస్తారు. అత్యధికంగా అనువదించబడ్డ రచనల్లో ఇది ఒకటి.
ప్రపంచ వినియోగదారుల హక్కుల దినోత్సవం
థీమ్స్
2022లో న్యాయమైన డిజిటల్‌ ఫైనాన్స్‌
డాన్ క్విక్సోట్
ల మంచలో అలొన్సొ కీహనొ(ఆంగ్లం)/అలొన్సొ కిఖనొ (స్పెనిష్)— అనే ఒక ఇడెల్గొవ్ (ఆంగ్లం)/ఇధల్ఘొ (స్పెనిష్)— ఎన్నో వీరగాథలు చదివి పిచ్చోడయ్యాడో, లేక అలా నటిస్తున్నాడో తెలియదు కానీ, తన పేరు డొఙ్ కీహొవ్టి డె ల మన్చ గా మార్చుకుని, ఒక సాహసవీరుడిగా మారి, వీరత్వానికి మళ్ళీ ఊపిరులూదాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. ఈ కథ మొత్తం ఇతని "సాహస యాత్రల" చుట్టూ తిరుగుతుంది. ఇతను తన డాలుగాడిగా ఒక మామూలు రైతు ఐన సెన్చౌ పెన్ౙ (ఆంగ్లం)/సంచొ పంథ(స్పెనిష్)ను నియమించుకుంటాడు. అప్పటికే కాలం చెల్లిన అంశాలుగా చూడబడుతున్న వీరపరాక్రమాల పై కీహొవ్టి గంభీరమైన ప్రసంగాలను సెన్చౌ తన వ్యవహారిక జ్ఞానంతో ఎదుర్కొంటుంటాడు. ఇలా సెన్చౌ వాస్తవికతకూ, కీహొవ్టి ఆదర్శాలకూ మధ్య వ్యత్యాసం కథలో కనిపిస్తూ ఉంటుంది. మొదటి భాగంలో కీహొవ్టి ప్రపంచాన్ని వాస్తవిక ధోరణితో చూడకుండా, తాను చరిత్రలో నిలిచిపోయే వీరగాథలో బతుకుతున్నానని అనుకుంటూ ఉంటాడు.
ప్రపంచ వినియోగదారుల హక్కుల దినోత్సవం
మూలాలు
వర్గం:అంతర్జాతీయ దినములు
డాన్ క్విక్సోట్
అలెక్సఁడ్ర్ డ్యిమ వ్రాసిన ద థ్రి మస్కిటియర్స్(1844)లో, మార్క్ ట్వెయ్న్ రచన ఎడ్‌వెంచర్స్ ఆఫ్ హకుల్‌బెరి ఫిన్(1884)లో, ఎడ్మొఁ రొస్టఁ వ్రాసిన సిరనొ డ బెర్ౙరక్ (1897)లో ఉన్న దీని ప్రస్తావనలూ, అలాగే ఆంగ్లంలో ఉన్న క్విక్సొటిక్, లథారియౌ వంటి పదాలూ, ఆ కాలపు పాశ్చాత్య సాహిత్య రంగం పై ఈ నవల ప్రభావాన్ని చెబుతున్నాయి. లథారియౌ మొదటి భాగంలో "ది ఇంపర్టినెన్ట్లి క్యుర్యస్ మ్యాన్"(ఆంగ్లం) ("ఎల్ కురియొసొ ఇంపర్టినెన్టె"(స్పెనిష్)— అర్థం: అనుచిత ఆసక్తి కలవాడు) అనే ఉపకథలో ఒక పాత్ర.
ఈ నవల వచ్చిన నాళ్ళలో దీన్ని ఒక హాస్య నవలగా చూసేవారు. ఫ్రెంచ్ విప్లవం తరువాత ఈ కథలో కొంత మంది మేధావులు తమ చుట్టూ ఉన్న సమాజాన్ని వాస్తవిక ధోరణితో చూడకుండా ఊహాలోకంలో మునిగిపోవడమనే కోణం బాగా ప్రాచూర్యం పొందింది. ఈ కోణం వలన దీన్ని ఒక ఆసక్తికరమైన, చిత్రమైన ప్రత్యేక పుస్తకంగా చూసేవారు. 19వ శతాబ్దంలో ఈ కథ నాటి సామాజిక పరిస్థితులపై ఒక వ్యాఖ్యానంగా చూసారు కానీ థెర్‌భన్టెస్ ఎవరి వైపున ఉన్నాడన్నది ఎవరూ చెప్పలేకపోయారు. చాలా మంది విమర్శకులు దీన్నొక విషాద నవలగా చూసేవారు. కీహొవ్టీ ఆదర్శాలూ, ఔన్నత్యం వర్తమాన సమాజంలో కాలం చెల్లిన పనికిరాని భావాలుగా చూడబడటమే విషాదం అని వీరి అభిప్రాయం. 20వ శతాబ్ది నాటికి ఇది ఒక శ్రేష్ఠ సాహిత్యంగా గుర్తింపు తెచ్చుకుంది.
కథ
నవలలో మొదటి అంకాలు కొన్ని 'ల మన్చ పుటల్లో నుండి సేకరింపబడ్డ వివరాలనీ, మిగతావి అరబ్ భాషలో ఉన్న ఒక గ్రంథం నుండి అరబ్ చరిత్రకారుడు సిడె హమెటె బెనెంగెలి అనువదించిన వివరాలనీ థెర్‌భన్టెస్ వ్రాసారు. ఇలా వ్రాయడం వల్ల ఇది కథ అని తెలిసినప్పటికీ, పాఠకుడికి చాలా కాలం క్రితం జరిగిన ఒక గాథను చదువుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది. ఇలా అభూత కల్పనలను చరిత్రలాగా చెప్పడం ఆ నాటి రచనల్లో మామూలు విషయమే. ఎన్నో కథల్ని "అనగనగా ఒకనాడు సుదూర ప్రాంతంలో" వంటి వాక్యాలతో మొదలు పెట్టడం మామూలే.
వీరి సంచారంలో కీహొవ్టి, సెన్చౌలు వేశ్యలనూ, మేకల కాపరులనూ, సైనికులనూ, పూజారులనూ, తప్పించుకు పారిపోయిన ఖైదీలనూ, భగ్న ప్రేమికులనూ కలుసుకుంటారు. ఇలా కలిసిన వారు వీరికి చెప్పే కథల్లో కొన్ని సార్లు వర్తమాన సమాజంలోని వాస్తవ సంఘటనలు కూడా ఉండేవి. ఇలా కొత్త వాళ్ళని కలిసినప్పుడు కీహొవ్టి అక్కడ తాను నెరవేర్చవలసిన ఒక సాహస కర్తవ్యమును ఊహించుకుంటుండెడివాడు. ఈ ఊహల వల్ల తనకు సంబంధం లేని విషయాల్లో తలదూర్చుట, బసలలో నుండి పైకము చెల్లించక నిష్క్రమించుట వంటి వాటి వలన వీరిద్దరూ అనేక ఇక్కట్లకూ, అవమానాలకూ, గాయాలకూ గురవుతారు (ఎక్కువగా సెన్చౌ వీటికి దొరికిపోతాడు). అంతిమముగా కీహొవ్టి తన స్వపురమునకు మరలక తప్పదు. నవల చివరలో వీరు మూడో యాత్ర కూడా చేసారనీ, దాని వివరాల సేకరణ ఇంకా జరుగుతోందనీ, అలాగే శిధిలావస్థలోనున్న ఒక కుటీరమును పునర్నిర్మిస్తుండగా, అక్కడ ఒక ముసలి వైద్యునికి దొరికిన ఒక సీసపు పెట్టెలోని పత్రములలో వివిధ స్మరణములూ, కీర్తనములతో సహా ఆయన అంత్యక్రియలకు సంబంధించిన సమాచారం లభించిందనీ, వాటి పరిష్కరణ పండితుల సహాయంతో కొనసాగుతోందనీ, త్వరలోనే తృతీయ యాత్ర వివరాలు ప్రచురితమవ్వొచ్చనీ చెప్పి కథ ముగిస్తాడు.
మొదటి భాగం (1605)
మొదటి భాగం నాలుగు అంకాలుగా విభజించబడింది. ఒక్కొక్క అంకంలో అనేక ప్రకరణాలున్నాయి. నవల వచ్చిన నాటికి, దీనికి రెండో భాగం వ్రాయాలన్న ఆలోచన లేదు. మరిన్ని సాహసాల గురించి ఇంకో పుస్తకంలో వ్రాస్తానని ఈ భాగం చివర్లో వ్రాయడం ఆనాటి రచనా శైలే కానీ రెండో భాగం ఉన్నదనే ఉద్దేశంలో వ్రాసినది కాదు.
ఆంగ్ల అనువాదంలో వీరి యాత్రలు 'సలి'లు గా పేర్కొనబడ్డాయి.
మొదటి సలి (1–5 ప్రకరణాలు)
ఇంకను మరిన్ని సాహసములు మన్ముందు రానున్నవి యనే భరోసాతో ఈ వీరకథలను ముగించు శైలిని ప్రశంసించిన ఆయన, అనేక మార్లు స్వయముగా కలము పూని తదుపరి అంకములను తెనిగించబోయినారు. వారు ఆ రచనలకు దీటైన కొనసాగింపులే తెనింగించగలరన్న విషయము నిస్సందేహమే. ఇలా ఈ ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి, ఆ కథానాయకులను అనుకరించే దాకా వచ్చి, చివరకు సాహసాలను వెతుక్కుంటూ దేశ సంచారం చేయాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. ఒక పాతబడ్డ కవచం తొడుక్కుని, తన పేరును "డాన్ క్విక్సోట్"గా మార్చుకుని, తన బక్కచిక్కిన గుర్రానికి "రొసినన్టె (ఆంగ్లం)/రొథినన్టె (స్పెనిష్)" అనే పేరు తగిలించి,అల్డొన్ౙ లొరెన్ౙొ అను యువతిని తన ప్రియసఖిగా గుర్తించి, ఆమెకు డల్సినియ ఎల్ టొబొసొ (ఆంగ్లం)/డుల్సినెయ ఎల్ టొబొసొ అనే పేరును ఇస్తాడు. అనేక వ్యయప్రయాసలకోర్చి సేకరించిన వివరమ్ములను బట్టి యామె పశువధ్యశాలనందు కసాయిది యని తెలిసినది. ఆమెకు ఇంకనూ తాను కీహొవ్టి ప్రేయసినవ్వు అదృష్టముకు నోచుకొంటినని తెలియదు. తక్కువ కాలములోనే యశోధనుడను కాగలనను విశ్వాసముతో ఒక సత్రానికి వస్తాడు. ఆ సత్రాన్ని కోట అనీ, అక్కడ ఉన్న వేశ్యలను దాసీజనమనీ, సత్రపు యజమానిని కోటకు అధిపతియనీ అనుకుని, తనను పాలెగాడిగా గుర్తించవలెనని ఆ యజమానిని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఆ యజమాని కీహొవ్టికు వంతపాడి, అతని లాంటి సాహసికి డాలుగాడూ, చేతిలో కొంత ధనమూ, గాయములను మాన్పు దివ్యౌషధమూ ఉండుట ముఖ్యమని నమ్మిస్తాడు. రాత్రి కీహొవ్టి తన కవచమును సంరక్షిస్తుండగా అటుగా వెళుతున్న కంచరగాడిదలవాళ్ళు, తమ (కంచర)గాడిదలకు నీళ్ళు పెట్టటానికి, నీటి తొట్టెలో ఉన్న అతని కవచమును తీసి పక్కకి పెట్టబోగా, ఇతను వారితో గొడవపడతాడు. ఒక ఉత్సవం జరిపినట్టు నాటకమాడి, కీహొవ్టిను నైట్‌గా ప్రకటించి, వెనువెంటనే అతన్ని అతని దారిన సాగనంపి వదిలించుకుంటాడు.
తరువాత జీతభత్యాల గొడవలో ఎన్డ్రెస్ అనే పనివాణ్ణి అతని యజమాని చెట్టుకు కట్టేసి కొడుతుంటే, కీహొవ్టి పనివానికి "సహాయము చేస్తాడు". కానీ అత్త మీద కోపము దుత్త మీద చూపించినట్టు, కీహొవ్టీ వెళ్ళిపోగానే ఆ యజమాని అతన్ని రెట్టించి తంతాడు (అని తరువాత ఎన్డ్రెస్ కీహొవ్టికి చెబుతాడు). తరువాత కీహొవ్టి టొలెధొ (స్పెనిష్)/టొలెయ్డొ (ఆంగ్లం) నుండి వచ్చిన కొందరు వ్యాపారులను కలుస్తాడు. వారు తన ఊహాసుందరి డల్సినియను 'పరిహాసమాడగా', కీహొవ్టి వారిని ఎదుర్కొంటాడు. వాళ్ళు ఇతన్ని మెత్తగా తన్ని పక్కన పడేసి పోతే, అటుగా వెళ్ళే రైతుకూలీ ఒకడు చూసి ఇతన్ని ఇంటికి చేరుస్తాడు.
కీహొవ్టి గ్రంథాలయ విధ్వంసం (ప్రకరణాలు 6–7)
కీహొవ్టికి స్పృహ రాకమునుపే ఆయన మేనకోడలూ, పనిమనిషీ, ఒక పూజారీ, ఆ చుట్టుపక్కలి మంగలి వాడొకడూ కలిసి అతని సాహస గాథలనూ, ఇతర పుస్తకాలనూ తగలబెట్టేస్తారు. ఈ అంకంలో ఎక్కువగా ఏ పుస్తకాలను తగలబెట్టాలీ, వేటిని ఉంచాలీ అనే చర్చే ఉంటుంది. ఇది ఒక హాస్య ఘట్టం. ఎందుకంటే ఫలానా పుస్తకాలు అశ్లీలమైనవైతే, వాటిలో ఉన్న చిలిపి విశేషాలు అంత వివరంగా పూజారికెట్ల తెలుసు ? ఈ హాస్యమే కాక పుస్తకాల విషయంలో థెర్‌భన్టెస్ ఇష్టాయిష్టాలు కూడా మనకి ఈ అంకంలో తెలుస్తాయి. మచ్చుకు తన నవల ల ఘలటియ ను వదిలేయగా, వాస్తవికతకు దూరంగా ఉన్న (వేరొక రచయిత నవల) ఫెలిక్స్‌మర్టె డె హిర్కెనియ తగులబెట్టబడుతుంది. మొత్తం పూర్తయ్యాక గ్రంథాలయాన్ని మూసేసి, కీహొవ్టి స్పృహలోకి వచ్చాక ఇదంతా ఒక మాయావి (స్పెనిష్‌లో ఎంకన్‌టధొర్) పని అని చెబుతారు.
రెండో సలి (ప్రకరణాలు 8–10)
కొన్నాళ్ళు తనకీ పిచ్చి వదిలిపోయిందనట్టు మిన్నకున్న కీహొవ్టీ, ఒకనాడు తన పొరుగు వాడైన సెన్చౌ పెన్ౙను తన డాలుగాడిగా ఉండమని కోరాడు. బదులుగా తనకొక చిన్న నిర్వహణాధికారి పదవి (ఒక ఇన్‌సులకు అధికారిని చేస్తానంటాడు. ఇన్‌సుల అంటే ఒక పట్టణంలో చిన్న ముక్క) ఆశగా పెడతాడు. సెన్చౌ ఒక పేద రైతు కానీ కీహొవ్టీ లాగా కాకుండా వాస్తవిక ధోరణి ఉన్నవాడు. ఇతని ప్రతిపాదనకు సెన్చౌ ఒప్పుకోగా, ఒకనాడు పొద్దు పొడుపునే ఇద్దరూ ఇళ్ళ నుండి జారుకుంటారు. ఇక్కడి నుండి పేరొచ్చిన వాళ్ళ సాహసాలు మొదలవుతాయి‌. వీటిలో మొదటిది గాలిమరలను రాక్షసులుగా అనుకుని కీహొవ్టి వాటిపై దాడి చేయడం.
తరువాత వీళ్ళిద్దరూ తన పరివారముతో పల్లకిలో వెళుతున్న ఒకామెనూ, ఆ పరివారానికి కాస్త ముందు వెళుతున్న ఇద్దరు బెనిడిక్టిన్ ఫ్రయర్‌లనూ చూస్తారు. ఆ పరివారానికీ, ఫ్రయర్లకూ ఏ సంబంధం లేదు కానీ వాళ్ళిద్దరూ ఒకే దారిన వెళుతున్నారు. కీహొవ్టి మాత్రం వాళ్ళను ఆ మహిళను బంధించిన మాయావులనుకుని, ఒక ఫ్రయర్‌ను తన్ని గుర్రం మీద నుండి పడేస్తాడు. దీనితో ఆ పరివారంతోనున్న సాయుధుడైన బాస్క్ కీహొవ్టిని ఎదుర్కొంటాడు. బాస్క్ దగ్గర డాలు లేక ఒక దిండును డాలుగా పట్టుకుని రాగా ఇద్దరూ కొట్టుకుంటారు. సరిగ్గా కొట్లాట మధ్యలో రచయిత తన మూలప్రతిలో (ల మన్చ పుటలు) ఇంతవరకే ఉందని చెప్పి కథకు విరామాన్నిస్తాడు. మళ్ళీ అరబీ మూలాల నుండి అనువదించిన రచనలో మిగతా కథ ఉందంటూ మొదలుపెడతాడు. ఆ మహిళ పల్లకిలో నుండి దిగి, తన పరివారాన్ని కీహొవ్టీకి "లొంగిపోవాలని" ఆజ్ఞాపించడంతో గొడవ ముగుస్తుంది.
సత్రం (ప్రకరణాలు 16–17)
మొత్తానికీ ఎలాగో అక్కడ నుండి బయటపడ్డాక, వారిద్దరూ దగ్గర్లోని సత్రానికి చేరుకుంటారు. ఇంకొకసారి కీహొవ్టీ సత్రాన్ని కోట అనుకుంటాడు కానీ, సెన్చౌ అనుమానాలు సెన్చౌకి ఉన్నాయి. మొత్తానికీ వారిద్దరికీ, ఇంకో బాటసారితో కలిపి వసతి గదిగా మార్చిన ఒక కొట్టిడిని ఇస్తారు. కీహొటె మంచం మీద పడుకోగా, సెన్చౌ పక్కన బొంత మీద పడుకున్నాడు. ఆ నిశీధి సమయాన తన సచ్ఛీలతకు జరుగబోవు పరీక్షను గూర్చి కీహొటె మదనపడుతుంటాడు. తనతో నాకోటలోని అందమైన రాజకుమార్తె ప్రేమలోనున్నదనీ, రాత్రికి తన పక్కలోకి రాబోవుచున్నదనీ కీహొటె అనుకుంటున్నాడు. ఇంతలో అతని పక్కలోకి ఆ సత్రపు పనిమనిషి మెరిటొర్నెస్ వస్తుంది. ఆమెను కీహొటె రాకుమారి అనుకుని తన పక్కలోకి తీసుకోబోతాడు. ఐతే ఆమె వచ్చినది అదే గదిలోనున్న ఇంకో ప్రయాణికుడి కోసం. ఈ గడబిడతో ప్రయాణికుడితో వీరిద్దరికీ గొడవ అవుతుంది. కీహొటె, సెన్చౌలకు ఒళ్ళు హూనం అవుతుంది. తరువాత కీహొటె తాము ఒక అరబు మాంత్రికునితో తలపడ్డామనీ, అందుకే పరాజితులమైతిమనీ యని, తమ గాయములను మాన్పుటకు "ఫియర్ ఎ బ్రాస్ (ఫ్రెంచ్)/ఫియరబ్రస్ (ఆంగ్లం) లేపనము" యను ఒకదానిని ఉపయోగిస్తాడు. కీహొవ్టికి కొంత ఇబ్బంది తగ్గుతుంది కానీ సెన్చౌకు మాత్రం ఆ మందు వేసుకోగానే ఉన్న ఆరోగ్యం చెడి, దాదాపు చావు తప్పి కన్నులొట్టపోయినంత పని అవుతుంది. ఏదేమైననూ వీరిద్దరూ సత్రం నుండి బయలుదేరతారు. తాను చదివిన కథలలోని సాహసవీరులకు మల్లే కీహొవ్టి తమ వసతి కల్పనకు పైకం చెల్లింపక నిష్క్రమించెదడు. వెనుక మిగిలిన సెన్చౌను సత్రంలో బసకున్న వారంతా కలిసి ఒక బొంతలో లుంగచుట్టి ఎగరేస్తూ కాసేపు ఆడుకుంటారు. ఈ సన్నివేశాన్ని నవల్లో చాలాచోట్ల రచయిత గుర్తుచేస్తుంటాడు. ఎలాగొలాగ అక్కణ్ణుండి బయటపడి, మళ్ళీ బయలుదేరతారు.
బానిసలూ, కర్డెన్యొ (ప్రకరణాలు 19–24)
ఒక శవంతో ఒక సాహసం, శిరస్త్రాణానికి సంబంధించిన సాహసం, బానిసలను విడిపించడం వంటి కొన్ని విశేషాల తరువాత, వీళ్ళిద్దరూ సియెర మొరెన అనే చోటుకి చేరుకుంటారు. అక్కడ వీళ్ళు మానసిక నిస్పృహతో పిచ్చివాడైపోయిన కర్డెన్యొను కలుస్తారు. కర్డెన్యొ వీరికి తన కథ చెబుతాడు. అతను తన చిన్ననాటి నేస్తం లుసిన్డతో ప్రేమలో ఉంటాడు. ఇంతలో తను డ్యూక్ కొడుకుకి పరిచారకునిగా నియమింపబడతాడు. తనతో స్నేహంగా ఉంటున్న డ్యూక్ చిన్నకొడుకు డొన్ ఫెర్నెన్డొకి తన ప్రేమ విషయం చెప్పి, సంప్రదాయబద్దమైన నిశ్చితార్థమునకై ఆగుతున్నానని చెబుతాడు. కర్డెన్యొ లుసిన్డపై వ్రాసిన కవితలు చదివి, ఫెర్నెన్డొ కూడా ఆమెను ప్రేమిస్తాడు. ఇలా చెబుతూ మధ్యలో ఒక సాహస గాథ ప్రస్తావన రాగా అందులోని రాణి తన భర్తను మోసం చేసిందని కర్డెన్యొ, ఆమె పతివ్రత యేనని కీహొవ్టీ వాదించుకుంటారు. చివరకి కర్డెన్యొ కీహొవ్టీని తన్ని, కొండల్లోకి వెళ్ళిపోతాడు.
పూజారీ, మంగళాడూ, డొరొతియ (ప్రకరణాలు 25–31)
డల్సినియపై విరహ వేదనతోనే కాక అనుమానముతో గూడ రగలిపోతున్న కీహొటె, ఈ అనుమానమునకు పాయశ్చిత్తముగ తపము నాచరింపవలెనని నిర్ణయించుకుంటాడు. అంతలో సెన్చౌకు ఒక లేఖ యిచ్చి, దానిని డల్సినియకు ఇవ్వమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఆ ఉత్తరంతో బయలుదేరిన సెన్చౌకి దారిలో ల మన్చ పూజారీ, మంగళోడూ కనిపిస్తారు. ముగ్గురూ కలిసి కీహొటెను ఇంటికి తీసుకుపోవాలని నిర్ణయించుకుంటారు. దారిలో వీరికి డొరొతియ అనే అమ్మాయి కనిపిస్తుంది. ఫెర్నెన్డొ ఈ అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకుంటానని నమ్మించి శారీరక సంబంధం పెట్టుకుని, ఇప్పుడు కర్డెన్యొ ప్రియురాలిని చేసుకున్నాడు. దానితో ఈమె పరువు పోయి, తన ఊరు వదిలి ఇలా తిరుగుతోంది. అలాగే దారిలో వీరికి కర్డెన్యొ కనిపిస్తాడు. డొరొతియ కథ విని, అతనూ తన కథ చెబుతాడు. ఈ ఐదుగురూ కీహొవ్టి దగ్గరకు బయలుదేరతారు.
ఈమెను వీరు ముగ్గురూ కీహొవ్టిను ఇంటికి తీసుకువెళ్ళేందుకు సహాయం కోరుతారు. ఈమె తననుతాను రాజకుమార్తె మికొమికొనగా చెప్పుకుని కీహొవ్టిను కలుస్తుంది. తమ రాజ్యమును ఒక రాక్షసుడు వశపరుచుకొనినాడనీ, కీహొవ్టి తనను రక్షించాలనీ అర్థిస్తుంది. మికొమికొనను పట్టాభిషిక్తురాలిని చేయడానికి కీహొవ్టి బయలుదేరతాడు.
దారి మధ్యలో కథ మొదట్లో అతను కాపాడిని పనివాడు ఎన్డ్రెస్‌ను కలుస్తాడు‌. కీహొవ్టి యజమానికి మంచి చెప్పి తన దారిన తాను పోయాడనీ, ఆ యజమానేమో కీహొవ్టి పోగానే తనను రెట్టించి కొట్టాడనీ ఎన్డ్రెస్ వాపోతాడు. ఎన్డ్రెస్‌కు జరిగిన అన్యాయానికి ప్రతీకారము తీర్చుకొనెదనని కీహొవ్టి శపథము చేయగా, దయచేసి తన విషయాల్లో తలదూర్చొద్దని కీహొవ్టి ప్రాధేయపడతాడు.
మళ్ళీ సత్రానికి (ప్రకరణాలు 32–42)
మొత్తానికీ రాకుమారి మికొమికొన కష్టం గట్టెక్కించడానికి కీహొటె, మికొమికొన, మిగతా ముగ్గురూ బయలుదేరి, ఆ రాత్రి సత్రంలో ఆగుతారు. అక్కడ రాత్రి పూజారి అందరికీ "ది ఇంపర్టినెన్ట్లి క్యుర్యస్ మ్యాన్"(ఆంగ్లం) ("ఎల్ కురియొసొ ఇంపర్టినెన్టె"(స్పెనిష్)— అర్థం: అనుచిత ఆసక్తి కలవాడు) అనే కథ చెబుతాడు.
అందరూ ఇలా కథ వింటుండగా కీహొవ్టి నిద్రలో నడుస్తూ, సత్రంలో వేలాడదీసి ఉన్న గొర్రె తోళ్ళను చీల్చి చెండాడి, రాక్షసుడను తుదముట్టించితిని ననుకుంటాడు.
ఇంతలో అక్కడికి ఇంకో ఇద్దరు ప్రయాణికులు వస్తారు. వాళ్ళు మారువేషంలో ఉన్న ఫెర్నెన్డొ, లుసిన్డాలని తెలుస్తుంది. కొన్ని నాటకీయ పరిణామాల తరువాత ఫెర్నెన్డొ-డొరొట్య, కర్డెన్యొ-లుసిన్డలు ఒకటవుతారు.
తరువాత ఆ సత్రానికి ఒక జంట వస్తుంది- స్పెనిష్ అబ్బాయి, అరబీ అమ్మాయి. వారికి ఈ గుంపు పరిచయమయ్యాక, ఆ అబ్బాయి తన కథ చెబుతాడు. అతను ఒక సైనికుడు. అరబులోని యుద్ధంలో శత్రువులకు దొరికి ఖైదీగా అయ్యాడు. ఈమె సహాయంతో కారాగారం నుండి బయటపడగా, ఈమె క్రైస్తవ ధర్మం పుచ్చుకుని (జ్ఞానస్నానం) ఇతన్ని పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటోంది. అంచేత తిరిగి స్పెయ్న్‌కు వచ్చారు.
ఇంతలో ఆ సత్రానికి ఒక న్యాయమూర్తీ, ఆయన కూతురూ వస్తారు. ఈమె పేరు డొన క్లారా. అప్పుడు తెలుస్తుంది, ఈ న్యాయమూర్తీ, ఆ ఖైదీ సోదరులని. వారిద్దరూ కలుసుకుంటారు.
ఎన్నో నాటకీయ పరిణామాల తరువాత అందరూ నిద్రించగా, దూరం నుండి ఒక ప్రణయ గీతం వినబడుతుంది. డొరొత్య, కర్డెన్యొలు ఆ పాటకి మైమరచిపోగా, ఆ పాటగాడుతన పొరుగు వాడైన గొప్పింటి అబ్బాయనీ, వారిద్దరికీ ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టమనీ, కానీ ఇంకా మనసులో మాట చెప్పుకోలేదనీ క్లారా డొరొత్యతో చెబుతుంది.
తరువాత న్యాయమూర్తి ఆ కుర్రాడిని చూసి ఏంటి విషయమని అడుగగా అతను తన మనసులోని మాట చెబుతాడు. తాను ఆలోచించి చెబుతానని న్యాయమూర్తి అంటాడు.
ది ఇంపర్టినెన్ట్లి క్యుర్యస్ మ్యాన్
ది ఇంపర్టినెన్ట్లి క్యుర్యస్ మ్యాన్ లేదా (The Impertinently Curious Man, అర్థం: అనుచిత ఆసక్తి కలవాడు) లేదా ది ఇల్ అడ్వైస్డ్ క్యూర్సొసిటి (The Ill-Advised Curiosity, అర్థం: తగని ఆసక్తి) అనే పేర్లతో ఆంగ్లంలో ఉన్న ఈ కథ యొక్క స్పెనిష్ పేరు ఎల్ కురియొసొ ఇంపర్టినెన్టె (El Curioso Impertinente).
ఇటలిలో అన్సెల్మొ అనే పెద్దమనిషి ఉండేవాడు. అతను పనీపాటూ లేక తన భార్య కమిల పాతివ్రత్యాన్ని పరిక్షించాలనుకుంటాడు. అందుకు గానూ తన మిత్రుడు లథారియౌని కమిలనూ ముగ్గులోకి దించవలసిందిగా కోరతాడు. ఇతనికి పిచ్చెక్కిందని అనుకున్న లథారియౌ ఒప్పుకున్నట్లే ఒప్పుకుని, వెంటనే కమిల పతివ్రతయేనని అన్సెల్మోకు తెలియజేస్తాడు. ఐతే లథారియౌ కమిలా పాతివ్రత్యానికి ఏ పరిక్షా పెట్టలేదనీ, తనతో అబద్దమాడాడనీ అన్సెల్మొ తెలుసుకుంటాడు. ఇలా కాదని, ఈసారి కచ్చితంగా ప్రయత్నించి తీరాలని లథారియౌ దగ్గర మాట తీసుకుని, అతనికి అవకాశమిచ్చేందుకు అన్సెల్మో వేరే ఊరుకు పని పేరున వెళ్ళిపోతాడు. లథారియౌ కమిల వెంట పడగా, తను వెంటనే రావాలంటూ ఆమె భర్తకు ఉత్తరాలు వ్రాస్తుంది. అన్సెల్మొ మాత్రం ప్రత్యుత్తరం ఇవ్వడం కానీ తిరిగి రావడం కానీ చేయడు. చివరికి లథారియౌ, కమిలాలు ప్రేమలో పడతారు. వారి మధ్య లైంగిక బంధం మొదలవుతుంది. అన్సెల్మొ వచ్చాక కూడా అతనికి తెలియకుండా వీరు సుఖపడుతుంటారు.
ఒకనాడు లథారియౌ, అన్సెల్మొ ఇంటి నుండి ఇంకొకడు బయటికి వెళ్ళడాన్ని చూస్తాడు. కమిల కానీ మరియొక ప్రియుడిని చేరదీస్తోందా అని లథారియౌ అసూయ పడతాడు. వెంటనే అన్సెల్మొను కలిసి, తాను చివరికి అతని భార్య మెప్పు దొరకబుచ్చుకున్నాననీ, ఆమె గీత దాటుటుండగా పట్టుకోవాలంటే ఫలానా చోట, ఫలానా సమయానికి రావాలనీ, అన్సెల్మొకు చెబుతాడు. ఐతే ఈ నాటకం మొదలయ్యే లోపులో తాను చూసిన ఆ మగవాడు, కమిల పని అమ్మాయి ప్రియుడనీ, కమిలకు అతనితో ఏ సంబంధం లేదనీ తెలుసుకుంటాడు. వెంటనే కమిలాకు విషయం చెప్పగా, ఇద్దరూ కలిసి, అన్సెల్మొను మళ్ళీ మోసం చేయాలని నిర్ణయించుకుంటారు. తరువాత అన్సెల్మొ రాగానే, కమిలా లథారియౌను దూరం పెడుతూ, తన భర్త పట్ల తనుకున్న ఇష్టాన్ని చెప్పి, బాకును తన రొమ్ములోకి పైపైన దించుకుంటుంది. కమిలా పాతివ్రత్యం రూఢీ అయ్యిందనుకుని అన్సెల్మొ వెళ్ళిపోతాడు. కమిలా, లథారియౌలు తమ ముచ్చట్లు కొనసాగిస్తారు.
ఒకనాడు పనిమనిషి ప్రియుడు అన్సెల్మొ కంట పడతాడు. అన్సెల్మొ తనను చంపేస్తాడనే భయంతో ఆమె మరునాడు అతనికొక రహస్యం చెబుతానని అంటుంది. ఈ విషయం అన్సెల్మొ కమిలతో చెప్పగా, ఆ రహస్యం తన వ్యవహారమేనేమోనని భయపడి, ఆమె లథారియౌతో లేచిపోతుంది. మరునాటికి ఆ పనిమనిషి కూడా ఉడాయిస్తుంది. వీరందరి కోసం అన్సెల్మొ ఫలితం లేకుండా వెదుకుతుండగా, ఒక అపరిచితుడు అతనికి అసలు విషయం చెబుతాడు. అన్సెల్మొ ఈ ఋథ మొత్తాన్నీ వ్రాయడం మొదలుపెడతాడు కానీ పూర్తిచేసేలోపే బాధతో గుండె పగిలి చస్తాడు.
ముగింపు (ప్రకరణాలు 45–52)
సన్ట ఎర్మన్‌డధ్ (అర్థం: పవిత్ర సోదరులు) అధికారి ఒకరు, బానిసలను విడుదల చేసిన నేరానికై కీహొవ్టిను చెరబట్ట రాగా, అతని మతి స్థిమితములో లేనందున అతన్ని వదిలేయమని పూజారి ఆ అధికారిని ఒప్పిస్తారు.
చివరికి ఆ పూజారీ, మంగళివాడూ కలసి కీహొవ్టిను ఒక బోనులో బంధిస్తారు. మంగళోడు ఒక సాధువు వేషంలో వచ్చి, ఈ బోను అంతయూ మాయాజాల ప్రభావమనీ, కానీ కీహొవ్టి యీ బోనులో తన స్వపురమునకే చేరెదడనీ, అక్కడ డల్సినియను వివాహమాడెదడనీ చెబుతాడు. ఈ బోనును ఒక ఎడ్లబండిలో ఎక్కించి, పూజారీ, మంగళోడూ, సెన్చౌ ల మన్చకు బయలుదేరతారు. దారిలో టొలెయ్డొవ్ (ఆంగ్లం)/టొలెధొ నగరములోని చర్చిలో మతాధికారి ఐన అతడు వీళ్ళని కలుస్తాడు. అతను వీరగాథలను తక్కువ చేసి మాట్లాడగా కీహొవ్టికూ, అతనికీ మధ్య చిన్న చర్చ జరుగుతుంది.
అన్నపానాలకు కీహొవ్టిను వదలగా అతను ఒక మేకల కాపరివానితో, ఒక భక్త బృందంతో తగువులు పెట్టుకుని దెబ్బలు తింటాడు. ఆ తరువాత సెన్చౌ సూచన మేరకు వాళ్ళతో కలిసి ఈంటికి వస్తాడు. ఇక్కడ రచయిత అతనికి మరిన్ని సాహసాలున్న చారిత్రక వివరాలు దొరికాయని చెప్పి కథ ముగిస్తాడు.
రెండో భాగం
ఆధునిక ముద్రణల్లో రెండు భాగాలూ ఒకే సంచికగా ముద్రింపబడతాయి కానీ నిజానికి రెండో భాగం మొదటిది వచ్చిన పదేళ్ళకు వచ్చింది. మొదటి భాగం ప్రహసనాత్మకమైనది కాగా రెండో భాగం తాత్వికంగా ఉంటుంది. ఇది కుతర్కం, వంచన వంటి విషయాలపై చర్చిస్తుంది. మూడో సలికి కొంచెము ముందు ఈ రెండో భాగం మొదలవుతుంది.
తన గురించి జనాలు చదువుతున్నారు అని ఎరిగిన ఒక పాత్రగా ఇందులో కీహొవ్టి చూపించబడతాడు. "తన గురించి జనాలు చదువుతున్నారు అని ఎరిగిన ఒక పాత్ర" అనేది 20వ శతాబ్ది నాటి పాశ్చాత్య సాహిత్యంలో ఎక్కువగా కనిపించే పరిభావనే. అలాగే రెండో భాగంలోని పాత్రలకు కూడా మొదటి భాగం, ఒక నకిలీ రెండో భాగం కూడా అచ్చయ్యాయని తెలుసు.
మూడో సలి
మూడో సలి హమెట్ బెనెంగెలి రచనలోనిదిగా రచయిత చెబుతాడు. బెనెంగెలి కీహొటె, సెన్చౌలు మళ్ళీ తమ ప్రయాణాన్ని మొదలుపెట్టినందుకు అల్లాకు కృతజ్ఞతలు చెబుతాడు. ఎల్ టొబొసొకు చేరటానికి ఒక రాత్రి ప్రయాణం చేస్తారు. దారిలో కీర్తి ప్రతిష్ఠల గురించి చర్చించుకోగా, కీహొవ్టి వారి వీరత్వము చరిత్రలో నిలిచిపోవాలని ఆశపడగా, సెన్చౌ ఋష్యత్వము సంపాదించి కీర్తి గడించాలని అభిప్రాయ పడతాడు. పొద్దుపొడుపుకు వారు పట్టణానికి చేరుకోగా, తాను డల్సినియ గురించి చెప్పినది ఒక కట్టుకథ అని సెన్చౌకు తెలుసుగనుక, ఊళ్ళోకి వెళ్ళి ఏ గందరగోళం చేస్తాడోనని భయపడి, పొద్దు గుంకాక లోపలికి దూరదామని కీహొవ్టిని ఒప్పిస్తాడు. చివరికి పొద్దు పోయాక పట్టణమంతా నిద్రపోతూ వీరు దూరడానికి అనువుగా ఉంది కానీ ఒక అపశకునం ఎదురవ్వడముతో యిది ఉచిత సమయం కాదని గ్రహించిన కీహొవ్టి, సెన్చౌతో బాటుగా ఆ పురము నుండి ఆ రాత్రియే నిష్క్రమిస్తాడు.
పట్టు విడువని కీహొవ్టి, మరొకమారు సెన్చౌను పురములోనికి పంపి డల్సినియతో రావలసినదిగా ఆజ్ఞాపించుతాడు. ఇక దిక్కు తోచని సెన్చౌ ఎవరో ఒకరిని డల్సినియగా చూపించి ఈ గొడవ వదిలించుకోవాలనుకోగా, తనకి ముగ్గురు కూలి అమ్మాయిలు కనబడతారు. వారిని డల్సినియా, ఆమె చెలికత్తెలుగా కీహొవ్టికు చూపించడమే కాక, ఆమె అందాన్ని వర్ణిస్తాడు. కీహొవ్టి తనకు వారు దాసీ జనము వలెనున్నారనగా, అతని పిచ్చి తెలిసిన సెన్చౌ, ఇది కూడా మాయావి పని అని అతన్ని నమ్మిస్తాడు.
అలా తిరుగుతూ ఎనెన్నో సాహసాల్లో "దూరిన" తరువాత, వీరి ద్వయం ఒక డ్యూక్, అతని సతీమణుల ఆతిథ్యం పొందుతుంది. అప్పటికే మొదటి భాగాన్ని చదివిన వీరు, వీరికి ఆతిథ్యమివ్వడమే కాక, సెన్చౌను గవర్నర్ గా నియమిస్తారు. ఐతే డల్సినియ ఒక మాయావి వేసిన మాయాబంధనంలో ఉందని సెన్చౌ కీహొటెని నమ్మించిన వైనం తెలుసుకున్న వీరు, ఒక మాయాలోకం నుండి కొందరు మాయగాళ్ళు వచ్చినట్టుగా నాటకమాడిస్తారు. ఆ నాటకం లోని మాయగాళ్ళు కీహొటెతో డల్సినియను విడిపించుటకు సెన్చౌ ముప్పదుమూడు వందల కొరడా దెబ్బలు తాళవలెనని చెబుతారు. మొదట దీనికి ఒప్పుకోని సెన్చౌ చివరకు సరేనంటాడు.
తరువాత డ్యూక్ సెన్చౌను ఒక రాజ్యానికి పరిపాలకునిగా నియమిస్తాడు. తన పరిపాలనా దక్షతతో ప్రజల మన్ననలు పొందినప్పటికీ, డ్యూక్ ఆ రాజ్యంపైన దాడి చేయించినప్పుడు సెన్చౌ దుండగులను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోలేకపోతాడు. దాంతో తాను పదవులకు తగ్గ వాణ్ణి కాదని, అతను వైదొలగుతాడు.
కీహొవ్టి, సెన్చౌలు తమ ప్రయాణం కొనసాగిస్తారు. మళ్ళీ చాలా సాహసాలు ఎదుర్కొన్నాక, నైట్ ఆఫ్ వైట్‌మూన్ అనేవాడు కీహొవ్టితో తనతో పోరాడాలని సవాల్ చేస్తాడు. పోరాడి ఓడిన కీహొవ్టి వైట్‌మూన్ షరతుకు తలవంచగా, అతను కీహొవ్టి ఒక ఏడాది పాటు ప్రయాణం ఆపేసి ఇంట్లో కూర్చోవాలని చెబుతాడు. దీనితో వీరి సాహసయాత్ర ముగుస్తుంది. ఐతే ఈ నైట్ నిజమైన వాడు కాదనీ, కీహొటె పొరుగు వాడని తరువాత తెలుస్తుంది.
చివరికి వారిద్దరూ ఇంటికి చేరుకుంటారు. ఐతే ఇంటికి చేరుకోగానే కీహొటెకు ఆరోగ్యం పాడవుతుంది. తెలివి లేకుండా పడి ఉంటాడు. తెలివి వచ్చాక వీరత్వం మీదున్న పైత్యం వీడిపోతుంది. తాను అందరినీ పెట్టిన ఇబ్బందులకు క్షమాపణలు కోరి, తన వీలునామా వ్రాస్తాడు. తన ఆస్తిని తన మేనకోడలుకిచ్చి, వీరగాథలు చదివిన వాడిని చేసుకుంటే ఆమెకి ఈ ఆస్తి రాదని ఒక షరతు వ్రాస్తాడు. తరువాత అతను చనిపోతాడు. ఇక మీదట కీహొవ్టి మీద ఏమైనా పుస్తకాలు వస్తే అవి నకిలీవేనని చెబుతూ రచయిత ముగిస్తాడు.
అంతరార్థం
అమెరిక సాహిత్య విమర్శకుడు హెరల్డ్ బ్లూమ్ ప్రకారం కీహొవ్టి ఫ్రొయ్ట్ రియలిటి ప్రిన్సిపుల్నీ, చావు ప్రతి జీవికీ తప్పదనే విషయాన్నీ ఒప్పుకోలేని పాత్ర. నవలలో ఎన్నో అంతరార్థాలున్నప్పటికీ, మనిషన్నాక జీవితంలో కష్టాలను చవిచూసి, తట్టుకుని ముందుకెళ్ళక తప్పదనే అంశం ఎక్కువగా కనిపిస్తుందని బ్లూమ్ అన్నారు.
2003లో ప్రశంసలందుకున్న ఒక ఆంగ్ల అనువాదాన్ని వ్రాసిన అమెరిక ఆంగ్ల-స్పెనిష్ అనువాదకురాలు ఈడిథ్ గ్రౌస్‌మన్ ప్రకారం విషాదం, హాస్యం అంచులన కథను నడిపించడం ద్వారా పాఠకులలో భావోద్వేగాలను రేకెత్తించడమే నవల ఉద్దేశమని అన్నారు. ఆవిడ మాట్లాడుతూ: "ప్రశ్న ఏంటంటే కీహొవ్టికి చాలా అర్థాలుంటాయి [...] వాటన్నిటితో నేనెలా నెగ్గుకొస్తానని. నేనీ ప్రశ్నను దాటవేయడం ద్వారా దానికి జవాబివ్వబోతున్నాను. [...] మొదటిసారి కీహొవ్టి చదువుతున్నప్పుడు, ఇది ఈ లోకంలోనే అత్యంత విషాద పుస్తకమనిపించి దాన్ని చదువుతూ ఏడ్చేదాన్ని [...] పెద్దయ్యేకొద్దీ [...] నేను కొంచెం మొద్దుబారాను [...] అనువాదం పని మీద ఉన్నప్పుడైతే నేను నా కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుని పకపకా నవ్వుతున్నాను. ఇది జరగాలంటే [...] థెర్‌భన్టెస్ చేసినట్టు [...] పాఠకునికి తెరపి నివ్వకూడదు. మీకిది పూర్తిగా అర్థమైందని మీరెప్పటికీ అనుకోలేరు. ఎందుకంటే మీకొకటి అర్థమైందనుకోగానే అది సరికాదనిపించేలా థెర్‌భన్టెస్ ఇంకో అంశాన్ని చొప్పిస్తాడు."
అంశాలు
ఇది ఉత్ప్రేక్ష నవల ఐనప్పటికీ ఈ నవలలో, ముఖ్యంగా రెండో భాగంలోని తాత్వికత, దీని తరువాతి సాహిత్యాన్నే కాక కళలనూ, సంగీతాన్నీ కూడా ప్రభావితం చేసింది. ప్రముఖ స్పెయ్న్ చిత్రకారుడు పభ్లొ పికసొ, జర్మన్ వాద్యకారుడు రిశర్ట్ శ్ట్రౌస్‌ల పనిపై ఈ రచన ప్రభావం కనిపిస్తోంది. సన్నగా, పొడుగ్గా, వీరత్వపు మాయలో, ఆదర్శాల చట్రంలో చిక్కుకున్న కీహొవ్టి, పొట్టిగా, లావుగా, వ్యవహారంలో తలపండిన సెన్చౌల వ్యత్యాసం—ఈ కథాంశం ఆ తరువాత చాలా రచనల్లో కనబడింది.
తన అవాస్తవిక ఊహలతో కీహొవ్టి దారుణంగా బోల్తా పడతాడు. విశ్వాసపాత్రుడైన సెన్చౌ కూడా కొన్నిసార్లు అతన్ని మోసం చేయక తప్పేది కాదు. ఈ నవలను ఛాందసం, పుక్కిటి కథల కచ్చితత్వం, చివరికి జాతీయవాదముల పైన ఒక వ్యంగ్య ప్రయోగంగా చూస్తారు. తన నవలలోని పాత్రల వ్యక్తిత్వాన్ని ఆవిష్కరించడం ద్వారా థెర్భన్టెస్ వీరగాథలకు పరిమితమైపోయిన నాటి మూస నుంచి పాశ్చాత్య సాహిత్యాన్ని బయటపడేసాడు. ఒక వీరుని లక్షణాలు అనదగ్గ వాటిని వాస్తవిక ప్రపంచంలో జరుగుతున్నట్లుగా కథ చెప్పటం ద్వారా వీరత్వం అనే దాన్ని వెక్కిరించాడు. నాటి సమాజంపై ఈ నవల ఎంత ప్రభావం చూపిందంటే క్విక్‌సొటిక్ అనే పదం చాలా భాషల్లోకి దూరింది. సెన్చౌ, రొసినన్టెలు పాశ్చాత్య సాహిత్య సంస్కృతికి చిహ్నాలయ్యాయి. "టిల్టింగ్ ఎట్ ద విన్డ్‌మిల్స్" (అర్థం= గాలిమరలపై (కత్తి) దూయటం) అనే నానుడి ఊహాజనిత శత్రువులతో తలపడటం లేదా విపరీతపు ఆదర్శాలకు పోవడం అనే అర్థంతో వాడతారు. ఇది ఈ నవలలోని ఒక ఘట్టం నుండి వచ్చింది.
మధ్యయుగపు వీరగాథలకూ, ఆధునిక నవలలకూ మధ్యన వంతెనగా ఈ నవల ఒక విశిష్ఠ స్థానం సంపాదించుకుంది. వీరగాథల్లో ఒకే రకమైన పరిసరాలూ, పాత్రలూ మళ్ళీ మళ్ళీ రాగా, గాథ మొత్తం సంబంధం లేని అనేక చిన్న చిన్న కథల సమాహారంగా కూర్చబడుతుంది. పాత్రల వ్యక్తిగత జీవితం, స్వభావం వంటి వాటిలోకి పెద్దగా వెళ్ళరు. ఆధునిక నవలల్లో పాత్రల ఆలోచనలూ, మనసిక స్థితిలో మార్పులూ వంటివి ముఖ్యాంశాలు. మొదటి భాగంలో కీహొవ్టి తన "గొప్పతనాన్ని" చాటుకోవలసి ఉంటుంది. రెండో భాగానికొచ్చేసరికీ తన "సాహసాలు" అందరూ చదివిన కారణంగా ఆ అవసరం పెద్ద ఉండదు. చివరికి చావు దగ్గరికి వచ్చాక మళ్ళీ తన మతిస్థిమితాన్ని పొందుతాడు.
కీహొవ్టి పై మునుపటి సాహిత్యపు ప్రభావం
16వ శతాబ్దపు ప్రముఖ స్పెనిష్ నవల అమధిస్ ధె ఘవ్ల, వీరగాథ టిరన్డ్ లొ బ్లంక్/బ్లఙ్ ల ప్రభావం కీహొవ్టి నవలపై నున్నది. టిరన్డ్ లొ బ్లంక్/బ్లఙ్పై థెర్భన్టెస్‌కు చాల మంచి అభిప్రాయం ఉండేది. ఆరో ప్రకరణంలో గ్రంథాలయాన్ని నాశనం చేసేటప్పుడు పూజారి దాన్ని ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమ పుస్తకంగా పేర్కొంటాడు. (ఐతే అత్యుత్తమం అనడంలో రచయిత ఉద్దేశ్యం ఏమిటి అనే దానిపై పండితుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలున్నాయి. 19వ శతాబ్ది నుండి ఆ వాక్యాలు పుస్తకంలో అత్యంత కష్టమైన వాక్యాలు (అర్థం చేసుకోవడానికి)గా చెప్పబడ్డాయి). పుస్తకాలను కాల్చేసే సన్నివేశము సాహిత్యంలో థెర్భన్టెస్ ఇష్టాయిష్టాలను అర్థం చేసుకోవడానికి బాగా పనికొస్తుంది.
ఇటలి భాష కావ్యం ఒర్‌లన్డొ ఫుర్యోసొ (అర్థం: (కోపంతో) రగిలిపోతున్న ఒర్‌లన్డ్) ప్రస్తావన నవల్లో చాలా సార్లు కనిపిస్తుంటుంది. మొదటి భాగం 10వ ప్రకరణంలో తాను మంబ్రినొ నుండి మాయా శిరస్త్రాణాన్ని తీసుకోవాలని కీహొవ్టి అంటాడు. ఇది ఒర్‌లన్డొ ఫుర్యోసొ ప్రస్తావనే. ఆ కావ్యంలో కూడా ఈ మంబ్రినొ కథ మట్‌టేయొ మరీయ బొయర్డొ అనే ఇటలీ కవి వ్రాసిన ఒర్లన్డొ ఇనమొరాటొ అనే కావ్యన్ని ప్రస్తావించే క్రమంలో ఈ సన్నివేశం వస్తుంది. కీహొవ్టి మొదటి భాగం, నాలుగో అంకం, 33వ ప్రకరణంలోని ఒక ఉపకథ, ఒర్‌లన్డొ కావ్యంలో 43వ ప్రకరణంలో తన భార్య పాతివ్రత్యాన్ని పరిక్షించే వాడి కథ ఆధారంగా తయారు చేసినది.
ఈ నవలపై ప్రభావం చూపిన ఇంకొక ముఖ్య రచన లటీను నవల మెటమొర్‌ఫొసెస్. మొదటి భాగం 35వ ప్రకరణంలో గొర్రె తోళ్ళను చీల్చిచెండాడే వైనం దీనికి ఉదాహరణ. నవల యొక్క నైతిక తత్వం కానీ, మౌలిక కథనం కానీ మెటమొర్‌ఫొసెస్ ఆధారంగా తయారైనవేనని ఆధునిక పండితుల అభిప్రాయం.
రెండో భాగంలోని సెన్చౌ సాహసాలూ, సామెతలూ నాటి స్పెనిష్ జాపపదాల నుండి తీసుకున్నవే.
థెర్భన్టెస్ ఎల్జియర్స్‌లో బానిసగా బతికిన నాటి అనుభవాలు కూడా రచనను ప్రభావితం చేసాయి.
రచనపై నాటి వైద్యశాస్త్ర సిద్ధాంతాల ప్రభావం కూడా ఉంది. అతని చుట్టాలూ, మిత్రులలో చాలా మంది వైద్యనిపుణులు ఉన్నారు. అతని తండ్రి రొడ్రిగొ డె థెర్భన్టెస్, ముత్తాత జువన్ డియజ్ డె టొరెబ్లంక లు శస్త్రచికిత్స నిపుణులు. తన సోదరి ఎన్డ్రియ డె థెర్భన్టెస్ నర్సు. అంతే కాక యురొలజిస్ట్, ప్రముఖ రచయితా ఐన ఫ్రన్సిస్కో డియజ్, స్పెయ్న్ రాజులు మూడూ, నాలుగో ఫిలిప్ లకు వ్యక్తిగత వైద్యుడైన రాజ వైద్యుడు ఎన్టొన్యొ పొన్సె డె సన్ట లు ఇతని మిత్రులు.
ఆపైన థెర్భన్టెస్‌‌కు వైద్యశాస్త్రం పై ప్రత్యేక ఆసక్తి ఉండేదని కూడా తెలుస్తోంది. స్పెయ్న్‌లోని సెభిలలో హొస్పిటల్ డె ఇనొసెన్టెస్‌లోని రోగులను తనకి వీలున్నప్పుడు కలిసేవారు. 200 పైచిలుకు పుస్తకాలున్న ఆయన వ్యక్తిగత గ్రంథాలయంలో నాటి వైద్యశాస్త్రాన్ని నిర్వచించిన గ్రంథాలైన జువన్ హువర్టె వ్రాసిన ఎక్‌సమెన్ డె ఇంయినియస్, డియొనిస్యొ డజ చకొన్ వ్రాసిన ప్రక్టిక వై టియొరిక డె సిరుజ్య కూడా ఉండేవి.
నకిలీ రెండో భాగం
1614 సెప్టెంబరులో టొర్ధెసిరస్‌కు చెందిన లిసెంస్యడొ (డొక్టొరెట్) అలొన్సొ ఫెర్నన్డెజ్ డె అవెలనెడగా చెప్పుకొనే ఒక అరఘున్ రచయిత సెకన్డ్ వొల్యూమ్ ఒఫ్ ది ఇన్‌జీన్యస్ జెన్‌టిల్మన్ డాన్ క్విక్సోట్ ఆఫ్ ల మన్చ (ఆంగ్లం) అనే పేరుతో ఒక నకిలీ రెండో భాగాన్ని ముద్రించాడు. ఇతను నాటి మరో మేటి స్పెనిష్ రచయితా, థెర్భన్టెస్ సమకాలీకుడూ ఐన లొపె ధె భెఘ అభిమాని యని తెలుస్తోంది. ఈ నకిలీ భాగాన్ని విల్యమ్ ఓగస్టస్ యర్డ్లి గారు 1784లో రెండు సంపుటాలుగా ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు.