cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ
సుదీర్ఘ కారాగారవాసం
పుస్తకాలు, పత్రికలు అనుమతించగానే తాను 1941లో ప్రారంభించిన "డిస్కవరీ ఆఫ్ ఇండియా" పుస్తక రచన పున:ప్రారంభించి పూర్తిచేశాడు. భారతదేశ చరిత్రను అవలోకించేందుకు ఉద్దేశించింది ఈ రచన. రెండు సంవత్సరాల 9 నెలల పాటు జవాహర్లాల్ ను, ఇతర కార్యవర్గ సభ్యులతో అహమ్మద్ నగర్ లోని ప్రత్యేక జైలులో ఉంచిన ప్రభుత్వం 1945 మార్చి నెలలో విడదీసి వేర్వేరు జైళ్ళకు పంపించింది. నెహ్రూను నైనీ జైలుకు, అక్కడ నుంచి బెరైలీకి, అటునుంచి అల్మోరాకు పంపారు. తుదకు 1945 జూన్ 15న విడుదల చేశారు.
నోట్స్
<references group="నోట్స్"/>
మూలాలు
వర్గం:జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ
ఎస్.సోమసుందరం
విశేషాలు
ఇతని అసలు పేరు పరమశివం. ఇతడు 1919, ఫిబ్రవరి 9న సచ్చిదానందం పిళ్ళై, కమలంబాళ్ దంపతులకు 10వ సంతానంగా జన్మించాడు. ఇతని తాత శ్రీనివాస పిళ్ళై నాదస్వర విద్వాంసుడు. ఇతని తండ్రి సచ్చిదానందం పిళ్ళై న్యాయస్థానంలో గుమాస్తాగా పనిచేసేవాడు. ఇతని కుటుంబం మొదట స్వామిమలైలో నివసించేది. తన తండ్రికి మదురై బదిలీ కావడంతో మదురైకి మకాం మార్చాడు. తన సోదరులతో కలిసి ఇతడు ముత్తు ఒడయార్ వద్ద కర్రసాము, కుస్తీ నేర్చుకున్నాడు. ఇతని తల్లి తన కుమారుడికి నాదస్వరం నేర్పించాలని భావించింది. ఐతే ఇతడు గాత్ర సంగీతంవైపు మొగ్గు చూపాడు. ఇతడు మదురై దేవాలయంలో నారాయణ కోనర్ ఆలపించే భజనల పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు. ఇతడు తన సంగీతాన్ని సేతు సుందరేశ భట్టర్ వద్ద ప్రారంభించాడు. తరువాత మదురై లక్ష్మణ చెట్టియార్, శేషం భాగవతార్, అభిరామి శాస్త్రియర్, మదురై తిరుప్పుగళ్ మణి, చిత్తూరు సుబ్రహ్మణ్యం పిళ్ళైల వద్ద తన సంగీతాన్ని మెరుగు పరుచుకున్నాడు. ఇతడు 1934లో తిరుచందూరు దేవస్థానంలో సోమసుందరేశ్వరుని సన్నిధిలో తన మొదటి కచేరీని చేశాడు. ఆ దేవుని ఆశీస్సులు ఉండాలని ఇతని తల్లి ఇతని పేరును పరమశివం నుండి "సోమసుందరం"గా మార్చింది.
పురస్కారాలు
ఇతనికి భారతప్రభుత్వం 1976లో పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని ఇచ్చి సత్కరించింది. కేంద్ర సంగీత నాటక అకాడమీ 1978లో కర్ణాటక గాత్ర సంగీత విభాగంలో అవార్డు ప్రకటించింది. 1983లో ది ఫైన్ ఆర్ట్స్ సొసైటీ, చెన్నై ఇతడిని సంగీత కళాశిఖామణి బిరుదుతో గౌరవించింది. అన్నామలై విశ్వవిద్యాలయం ఇతడిని గౌరవ డాక్టరేటుతో సత్కరించింది.
బయటి లింకులు
వర్గం:కర్ణాటక సంగీత విద్వాంసులు వర్గం:చెన్నై వ్యక్తులు వర్గం:1919 జననాలు వర్గం:1989 మరణాలు వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన తమిళనాడు వ్యక్తులు వర్గం:సంగీత నాటక అకాడమీ అవార్డు గ్రహీతలు
ఇంద్రావతి జాతీయ వనం
ఇంద్రావతి జాతీయ వనం చత్తీస్ గఢ్ రాష్ట్రంలోని జాతీయ వనం. పులుల రక్షితప్రాంతం. ఇది బిజాపూర్ జిల్లాలో ఇంద్రావతి నది తీర ప్రాంతంలో ఉంది. 2799.08 చదరపు కిలోమీటర్ల విస్తీర్ణంలో విస్తరించి చాలా రకాల అరుదైన జంతువులకు, వృక్షాలకు నెలవుగా ఉంది. దీనిని భారత ప్రభుత్వం 1975 లో జాతీయవనంగా గుర్తించింది. 1983 లో ప్రాజెక్ట్ టైగర్ లో భాగంగా దీన్ని టైగర్ రిజర్వుగా కూడా గుర్తించింది.
వృక్షజాలం
ఇంద్రావతి జాతీయ వనంలో వెదురు, సాల, టేకు వృక్షాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఇక్కడున్న విస్తారమైన గడ్డి భూములు అడవి బర్రెలు, జింకలు, నీల్గాయ్, గౌర్‌లకు ఆహారంగా ఉన్నాయి. విప్ప, బీడీ ఆకు చెట్టు, బూరుగ, నేరేడు వృక్షాలు కూడా ఇక్కడ ఎక్కువగా ఉంటాయి.
మూలాలు
వర్గం:భారతదేశంలో జాతీయ వనాలు
ప్రగతి ఓఎస్
ప్రగతి ఓఎస్ (Pragati OS) అనేది సాఫ్ట్‌వేర్ పేరు మరియు ఇది ఆండ్రాయిడ్ ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్‌పై ఆధారపడి ఉంటుంది, జియో ఫోన్ ఈ ఆపరేటింగ్ సిస్టం ఆధారంగా పనిచేస్తుంది, ఇది రిలయన్స్ జియో సంస్థ భారతీయులకు ప్రత్యేకంగా గూగుల్ భాగస్వామ్యంతో రూపొందించినది .ఇది ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్ పైన సాఫ్ట్‌వేర్ స్కిన్‌గా ఉండే అవకాశం ఉంది, ప్రాథమిక వినియోగ దారులకు కావలసిన ఎన్నో ఫీచర్లను కలిగి ఉంటుంది ఆండ్రాయిడ్ యాప్‌లు, సాఫ్ట్‌వేర్ నవీకరణలకు మద్దతు ఉంటుంది.ఇందులో ‘రీడ్ ఎలౌడ్’ వంటి ఫీచర్లతో పాటు గూగుల్ అసిస్టెంట్ తరహాలోనే వాయిస్ అసిస్టెంట్ కూడా ఉంటుందని రిలయన్స్ జియో ధ్రువీకరించింది.
పలుగురాళ్లపల్లె (పార్ఠు 4)
పలుగురాళ్ళపల్లె (పార్ట్ 4) వైఎస్ఆర్ జిల్లా, బ్రహ్మంగారిమఠం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన బ్రహ్మంగారిమఠం నుండి 3 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన బద్వేలు నుండి 44 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 231 ఇళ్లతో, 950 జనాభాతో 4201 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 476, ఆడవారి సంఖ్య 474. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 447 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 10. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 592943 .పిన్ కోడ్: 516503. ఇదే మండలంలో పలుగురాళ్లపల్లె అనే మరొక గ్రామం ఉంది.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు ఉన్నాయి.బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు బ్రహ్మంగారిమఠంలో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల బ్రహ్మంగారిమఠంలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల మైదుకూరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల కడపలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు బద్వేలులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం బద్వేలులోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల కడప లోనూ ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ వైద్య సౌకర్యం
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
పారిశుధ్యం
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
సమాచార, రవాణా సౌకర్యాలు
పలుగురాళ్ళపల్లె (పార్ట్ 4)లో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
మార్కెటింగు, బ్యాంకింగు
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆరోగ్యం, పోషణ, వినోద సౌకర్యాలు
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
విద్యుత్తు
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 10 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
భూమి వినియోగం
పలుగురాళ్ళపల్లె (పార్ట్ 4)లో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
నీటిపారుదల సౌకర్యాలు
పలుగురాళ్ళపల్లె (పార్ట్ 4)లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
ఉత్పత్తి
పలుగురాళ్ళపల్లె (పార్ట్ 4)లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
ప్రధాన పంటలు
ప్రత్తి, కూరగాయలు, వరి
ఉండ్రుగొండ లక్ష్మీనరసింహస్వామి దేవాలయం
ప్రదేశం
ఈ ప్రాంతంలో 1,372 ఎకరాల్లో ఎనమిది కొండలు విస్తరించి ఉన్నాయి. ఈ ఎనమిది కొండలను కలుపుతూ దుర్గం ప్రాకారాలు నిర్మించబడ్డాయి. ఇక్కడ దాదాపు 23 దర్శనీయ ప్రదేశాలు ఉన్నాయి. అందులో ఈ దేవాలయం ఒకటి.
దేవాలయ విశేషాలు
సా.శ. 8-9 శతాబ్దం మధ్యకాలంలో రేచర్ల పద్మనాయకుల కాలంలో స్వయంభుగా వెలసిన లక్ష్మీనరసింహస్వామి 1200 ఏళ్ళకిందటే పూజలు అందుకున్నాడని చరిత్ర చెబుతోంది. విష్ణుకుండినుల చేత ఈ దేవాలయం నిర్మించబడింది. నరసింహావతారం ముగిసే సమయంలో ఆ స్వామి ఇక్కడి వెలిసాడని, కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని పాలించిన రుద్రమదేవి చేత పూజలు కూడా అందికున్నాడని చరిత్రకారుల అభిప్రాయం. ఈ దేవాలయంలో భాగవతంలోని గజేంద్ర మోక్ష ఘట్టాన్ని వర్ణించే చిత్రాలు, బొమ్మలు ఉన్నాయి. దేవాలయ ముందుభాగంలోని కోనేరులో, మెడ విరిగినట్టుగా కనపడే భారీ మొసలి ఆకారంలోని రాయి ఉంది.
స్వామి రక్షణగా ఏడు పడగల ఆదిశేషురూపాలు, క్షేత్ర పాలకులుగా ఆంజనేయ స్వామి, హరిహరుల సమన్వయాన్ని సూచిస్తూ వినాయకుడు, కాలభైరవుల రూపాలు ఇక్కడ వెలిసాయి. రాక్షస శిలలను పగలగొడుతున్న అడవి జువ్వి వృక్ష రాజము ఇక్కడి ప్రత్యేకత.
పూజలు, ఉత్సవాలు
ప్రతిరోజూ ఉదయం 10 గంటల నుండి మధ్యాహ్నం 12 వరకు (శనిఆదివారాలు, పండుగ-సెలవు రోజులలో సాయంత్రం 4 వరకు) ఈ దేవాలయం తెరిచి ఉంటుంది. ప్రతినెల స్వాతి నక్షత్రం రోజున విశేష అభిషేకం జరుగుతుంది.
ఈస్టర్ దీవి
ఈస్టర్ దీవి (Easter Island), పసిఫిక్ మహాసముద్రంలోని పాలినేసియన్ దీవి. ఈ దీవి 1888 సంవత్సరంలో చిలీ దేశంతో అనుసంధించబడింది. ఈస్టర్ దీవి ప్రాచీనమైన విగ్రహాలకు ప్రసిద్ధిచెందినది. వీటిని రపనూయీ (Rapanui) ప్రజలు నిర్మించారు. ఈ ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం (world heritage site) ప్రస్తుతం రప నూయీ జాతీయ వనం (Rapa Nui National Park) గా రక్షించబడింది.
ఈస్టర్ ఐల్యాండ్ (ఈస్టర్ ద్వీపం) (Rapa Nui, Isla de Pascua) అనేది పసిఫిక్ మహాసముద్ర ఆగ్నేయ ప్రాంతంలో ఉన్న ఒక పాలినేషియా (ఓషియానియా తూర్పు ప్రాంతం) ద్వీపం, ఇది పాలినేషియా ట్రయాంగిల్‌కు ఆగ్నేయపు అంచున ఉంది. 1888లో ఈస్టర్ ద్వీపాన్ని చిలీ స్వాధీనం చేసుకుంది, ప్రస్తుతం చిలీలో ప్రత్యేక భూభాగమైన ఈ ద్వీపం మోవుయి లుగా పిలిచే 887 సజీవ స్మారక విగ్రహాల ద్వారా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఈ విగ్రహాలను రాపానుయ్ పౌరులు సృష్టించారు. ఈ ద్వీపంలో ఒక ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం (UNESCO చేత గుర్తింపు పొందింది) ఉంది, రాపా నుయ్ జాతీయ పార్కు పరిధిలో ద్వీపం యొక్క ఎక్కువ ప్రాంతం పరిరక్షించబడుతుంది. ఇటీవలి కాలంలో మితిమీరిన వినియోగం వలన వచ్చే సాంస్కృతిక, పర్యావరణ నష్టాలకు ఒక ముందస్తు హెచ్చరిక కథగా ఈ ద్వీపం ఉదహరించబడుతుంది. ఐరోపా వలసరాజ్య స్థాపకుల ద్వారా సంక్రమించిన వ్యాధులు, 1800వ దశకంలో జనాభాను నాశనం చేసిన "బానిసల కోసం జరిగిన దాడుల" ఫలితంగా ఇక్కడ పర్యావరణ ప్రభావం కంటే సామాజిక ప్రభావాల ద్వారా అధిక స్థాయిలో నష్టం జరిగిందని ప్రస్తుతం మానవ సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు, పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు వాదిస్తున్నారు.
భౌగోళికం
ఈస్టర్ దీవి ప్రపంచంలోని జనావాసమున్న అత్యంత ఒంటరి ద్వీపాలు. ఇది చిలీ దేశానికి తూర్పు దిక్కున 3,510 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.ఈ ద్వీపంపై అడుగుపెట్టిన మొట్టమొదటి ఐరోపా సందర్శకుడిగా పరగణించబడుతున్న డచ్ అన్వేషకుడు జాకబ్ రోగెవీన్ దీనికి "ఈస్టర్ ఐల్యాండ్" అని పేరు పెట్టారు, ఆయన ఈ ద్వీపాన్ని 1722 ఈస్టర్ ఆదివారం రోజు గుర్తించారు, డేవిస్ లేదా డేవిడ్స్ ద్వీపం అన్వేషణకు వెళుతూ ఆయన దీనిని గుర్తించడం జరిగింది, ఆయన తన భాషలో దీనికి పెట్టిన పేరు పాష్-ఐల్యాండ్ (18వ శతాబ్దపు డచ్ భాషలో ఈ పేరుకు "ఈస్టర్ ద్వీపం" అనే అర్థం వస్తుంది). ఈ ద్వీపం యొక్క అధికారిక స్పానిష్ పేరు ఐస్లా డి పాస్కువా, దీనికి కూడా "ఈస్టర్ ద్వీపం" అనే అర్థం వస్తుంది.
పేరు
ఈస్టర్ ద్వీపానికి అసలు పాలినేషియన్ పేరు విషయంలో అనేక పరికల్పనలు ఉన్నాయి, "ది నావెల్ ఆఫ్ ది ల్యాండ్" లేదా "ది ఎండ్స్ ఆఫ్ ది ల్యాండ్" అనే అర్థం వచ్చే టె పిటో ఓ టె హెనువా పేరు కూడా వీటిలో ఒకటి. పిటో అనే పదానికి నాభి, బొడ్డుతాడు అనే అర్థాలు ఉన్నాయి, మహాసముద్రం యొక్క తూర్పు చివరి భాగంలోని లోతుల్లో ఉండటంతో ఇది ప్రాణాలు ఉన్న ప్రపంచం (కైంగా), ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం పో మధ్య బంధంగా పరిగణించబడుతుంది. తూర్పు భాగంలో చిట్టచివరి పాలినేషియా ద్వీపంగా ఉన్న ఈస్టర్ ఐల్యాండ్ ఉండటంతో దీనిని ప్రాణి ప్రపంచం ముగిసే ప్రాంతంగా కూడా సూచిస్తున్నారు; అయితే ఆల్ఫోన్స్ పినార్ట్ రాసిన వాయేజ్ ఎ ఎల్'ఐల్ డి పాక్వెస్‌‌లో ఈ ద్వీపం పేరు "ది నావెల్ ఆఫ్ ది వరల్డ్" (ప్రపంచం యొక్క నాభి)గా అనువదించబడింది, ఈ రెండో అర్థం ఇప్పుడు వాడుకలో లేదు. కొన్ని మౌఖిక సంప్రదాయాల ప్రకారం, ద్వీపానికి మొదట టె పిటో ఓ టె కైంగా ఎ హావు మేకా లేదా "హావు మేకా యొక్క చిన్న భూభాగం" అనే పేరు పెట్టినట్లు తెలుస్తోంది. దీనికి ఉన్న మరో పేరు మేట-కి-టె-రంగీ, దీనికి "ఆకాశాన్ని చూసే కళ్లు" అనే అర్థం వస్తుంది.
ప్రదేశం, భౌతిక భూగోళశాస్త్రం
ప్రపంచంలో అత్యంత వియుక్త జన సంకీర్ణ ద్వీపాల్లో ఈస్టర్ ఐల్యాండ్ కూడా ఒకటి. దీనికి అతి సమీపంలోని జనావాసాలు గల పొరుగు ద్వీపం పిట్‌కైర్న్ ఐల్యాండ్, పశ్చిమంగా 2075 కీ.మీ. దూరంలో ఉన్న ఈ ద్వీపంలో వంద మంది కంటే తక్కువ సంఖ్యలో పౌరులు నివసిస్తున్నారు. చిలీలోని కాల్డెరా యొక్క అక్షాంశానికి ఇది దగ్గరగా ఉంటుంది; చిలీ ఖండ ప్రాంతానికి పశ్చిమంగా 3510 కీ.మీ. దూరంలో ఇది ఉంది, ఈ రెండు ప్రాంతాల మధ్య అతి కనిష్ఠ దూరం ఉన్న ప్రదేశం లోటా, లెబు మధ్య ఉంది. (తూర్పున 415 కీ.మీ దూరంలో ఐస్లా సాలెస్ వై గోమెజ్ ద్వీపం ఉంది, ఈస్టర్ ఐల్యాండ్‌కు దగ్గరగా ఉన్నప్పటికీ, ఇది నిర్మానుష్యంగా ఉంది).
ఈ ద్వీపం పొడవు సుమారుగా 24.6 కీ.మీ., అత్యధిక వెడల్పు 12.3 కీ.మీ - దీని యొక్క మొత్త ఆకారం త్రిభుజం మాదిరిగా ఉంటుంది. దీని విస్తీర్ణం 163.6 చదరపు కీ.మీ (63 చదరపు మైళ్లు), గరిష్ఠ ఎత్తు 507 మీటర్లు. తెరెవాకా శిఖరాగ్రానికి సమీపంలో రానో కావు, రానో రారాకు, రానో అరోయి వద్ద మూడు రానో (తాజానీటి అగ్నిపర్వత బిల సరస్సులు) ఉన్నాయి, ఇదిలా ఉంటే ద్వీపంలో ఎటువంటి శాశ్వత ప్రవాహాలు లేదా నదులు లేవు.
శీతోష్ణస్థితి, వాతావరణం
ఈస్టర్ ద్వీపంలో ఉపఉష్ణమండల సాగర శీతోష్ణస్థితి ఉంటుంది. ద్వీపంలో అతి కనిష్ఠ ఉష్ణోగ్రతలు జూలై, ఆగస్టు (18 °C) మధ్యకాలంలో నమోదవతాయి, అత్యధిక ఉష్ణోగ్రతలు ఫిబ్రవరి (గరిష్ఠ ఉష్ణోగ్రత 28 °C )లో నమోదవతాయి, ఈ సమయంలో దక్షిణార్ధ గోళంలో వేసవి కాలం ఉంటుంది. శీతాకాలాలు బాగా మందంగా ఉంటాయి. బాగా ఎక్కువగా వర్షాలు పడే మాసం ఏప్రిల్‌కాగా, ఈ ద్వీపంలో ఏడాది పొడవునా వర్షాలు కురుస్తుంటాయి. ఒక వియుక్త ద్వీపంగా ఉన్న ఈస్టర్ ఐల్యాండ్‌లో ఎప్పుడూ పవనాలు వీస్తుంటాయి, ఇక్కడ ఉష్ణోగ్రత బాగా చల్లగా ఉండేందుకు ఇవి ఉపయోగపడుతున్నాయి. అవపాతనం ఏడాదికి సగటున 1118 mm నమోదవుతుంది. అప్పుడప్పుడు, ద్వీపంలో భారీ వర్షపాతం నమోదవడంతోపాటు, తుపానులు తాకుతుంటాయి. ఇవి ఎక్కువగా శీతాకాల నెలల్లో (జూన్-ఆగస్టు) సంభవిస్తుంటాయి. దక్షిణ పసిఫిక్ హైకు దగ్గరగా ఉండటం, ITCZ పరిధికి వెలుపల ఉండటం వలన తుపానులు, పెద్ద గాలివానలు ఈస్టర్ ద్వీపం చుట్టూ ఏర్పడవు.
భూగర్భ శాస్త్రం
ఈ ద్వీపం యొక్క భూగర్భ శాస్త్రం చల్లారిన అగ్నిపర్వతాలతో ముడిపడివుంది. ఈస్టర్ ఐల్యాండ్ అగ్నిపర్వతాలతో ఏర్పడిన ఎత్తైన ద్వీపం, దీనిలో ప్రధానంగా మూడు చల్లబడిన ఏకీకృత అగ్నిపర్వతాలు ఉన్నాయి: తెరెవాకా (507 మీటర్ల ఎత్తు) అగ్నిపర్వత విస్ఫోటనాలు ఫలితంగా ద్వీపంలో ఎక్కువ ప్రాంతం ఏర్పడింది. మరో రెండు అగ్ని పర్వతాలు పోయికె, రానో కావు విస్ఫోటనాల ద్వారా తూర్పు, దక్షిణ ముఖభూభాగాలు ఏర్పడ్డాయి, వీటి ఫలితంగానే ద్వీపానికి త్రిభుజాకారం వచ్చింది. ఈ ద్వీపంలో వీటితోపాటు అనేక చిన్న అగ్నిపర్వత బిలాలు, ఇతర అగ్నిపర్వత రూపాలు ఉన్నాయి, రానో రారాకు అగ్నిపర్వత బిలం, సిండర్ కోన్ పునా పావు, లావా ట్యూబ్‌లతోపాటు అనేక అగ్నిపర్వత గుహలు ఇక్కడ చూడవచ్చు. తెరెవాకా నుంచి అగ్నిపర్వత పదార్థం ఈస్టర్ ద్వీపంతో పోయికెను కలిపే వరకు అది ఒక ద్వీపంగా ఉండేది. ద్వీపంలో ఎక్కువగా హావైట్, బసాల్ట్ ప్రవాహాలు ఉన్నాయి, వీటిలో ఇనుప ఖనిజం పుష్కలంగా ఉంటుంది, గాలాపోగోస్ ద్వీపాల్లో దొరికే అగ్ని శిలలకు ఇవి సారూప్యంగా ఉంటాయి.
ఈస్టర్ ద్వీపం, పొరుగునున్న మోతు నుయి, మోతు ఐతి వంటి ద్వీపాలు సముద్ర భూతలం నుంచి రెండు వేల అడుగులకుపైగా ఎత్తున్న భారీ అగ్ని పర్వతం శిఖరాగ్రంపై ఉన్నాయి. సాలా వై గోమెజ్ రిడ్జ్‌లో ఇది భాగంగా ఉంది, డజన్లకొద్ది సముద్రపర్వతాలు ఉన్న ఈ పర్వత శ్రేణి పుకావో నుంచి ప్రారంభమై, తరువాత మావోయి, ఈస్టర్ ద్వీపానికి పశ్చిమంగా రెండు సముద్రపర్వతాల మీదగా, నజ్కా రిడ్జ్‌వైపుకు తూర్పుగా 2700 km మేర విస్తరించివుంది.
పుకావో, మావోయి, ఈస్టర్ ద్వీపం గత 750,000 సంవత్సరాల్లో ఏర్పడ్డాయి, చివరిసారి అగ్నిపర్వత విస్ఫోటనం లక్ష సంవత్సరాల క్రితం జరిగింది. ఈస్టర్ హాట్స్‌పాట్ పై ఉన్న నజ్కా ఫలకం ద్వారా ఏర్పడిన సాలా వై గోమెజ్ రిడ్జ్‌లో ఇవి తక్కువ వయస్సున్న పర్వతాలు. ఈస్టర్ విభంగ మండలం యొక్క కార్యకలాపాన్ని దీనికి ప్రత్యామ్నాయ వివరణగా చెప్పవచ్చు. ఈస్టర్ ద్వీపం, దాని యొక్క పరిసర ద్వీపాలు, సాలా వై గోమెజ్ వద్ద మాత్రమే సాలా వై గోమెజ్ రిడ్జ్ పొడి నేలను ఏర్పాటు చేసింది.
వేడి ప్రదేశంపై నజ్కా, గతంలో ఫారాలోన్ ఫలకం చలనం కారణంగా పొడవైన సముద్రగర్భ మిట్ట ఏర్పడింది, దీనిని నజ్కా రిట్జ్ (మిట్ట)గా గుర్తిస్తున్నారు, దీని యొక్క తూర్పు చివర పెరూ కింద ఫలకంలోకి చొచ్చుకుపోయింది.
20వ శతాబ్దం ప్రథమార్ధ భాగంలో, రానో కావు అగ్నిపర్వత బిలం గోడ నుంచి ఆవిరి బయటకు వచ్చింది. దీనిని ద్వీప మేనేజర్ ఎడ్ముండ్స్ ఛాయాచిత్రాలు తీశారు.. భూగర్భ శాస్త్రవేత్తలు ప్రకారం, ద్వీపంపై చివరి అగ్నిపర్వత కార్యకలాపం 10,000 సంవత్సరాల క్రితం జరిగింది.
చరిత్ర
ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క చరిత్ర సుసంపన్నంగా, వివాదాస్పదంగా ఉంది. ఈ ద్వీపవాసులు కరువులు, మహమ్మారి రోగాలు, పౌర యుద్ధం, బానిసల కోసం జరిగిన దాడులు, వలసరాజ్య స్థాపన, అటవీ నిర్మూలనలను చవిచూశారు; వారి జనాభా అనేకసార్లు తీవ్రస్థాయిలో క్షీణించింది. అయితే ఈ ద్వీపవాసులు విడిచిపెట్టిన సాంస్కృతిక వారసత్వం వారి జనాభాకు అసమానమైన గుర్తింపు తీసుకొచ్చింది.
మౌఖిక సంప్రదాయం ప్రకారం మొదటి స్థిరనివాసం అనకెనాలో ఏర్పాటయింది. లోకాలెటా అనకెనా మొదటి నివాస ప్రాంతంగా సాధారణ ఎత్తైన ప్రదేశాల నుంచి ఉత్తమ నివాసాన్ని అందించింది, దోనె పడవలు నిలిపేందుకు, లంగరు వేసేందుకు ఒక ఇసుక తీరంగా ఉపయోగపడింది, అందువలన ఇది ప్రారంభ నివాసాలకు అత్యంత అనుకూలమైన ప్రదేశంగా జారెద్ డైమండ్ రాసిన కొలాప్స్‌ పుస్తకంలో సూచించారు. అయితే, ఈ పరికల్పన రేడియోకార్బన్ రసాయన విశ్లేషణతో విభేదిస్తుంది, రేడియోకార్బన్ విశ్లేషణ ప్రకారం అకనకెనా కంటే అనేక సంవత్సరాల పూర్వమే ఇతర ప్రదేశాల్లో స్థిరనివాసాలు ఏర్పాడ్డాయని తెలుస్తోంది, ముఖ్యంగా తాహాయ్, ఈ ప్రాంతంలో అనకెనా కంటే కొన్ని శతాబ్దాల పూర్వమే స్థిరనివాసాలు ఏర్పడినట్లు రేడియోకార్బన్ విశ్లేషణ సూచిస్తుంది.
1860వ దశకంలో మిషనరీలు నమోదు చేసిన మౌఖిక సంప్రదాయాలు ప్రకారం ఈ ద్వీపం మొదట ఒక స్పష్టమైన తరగతి వ్యవస్థను కలిగివుండేది, ఒక అరికీ, అంటే ప్రధాన అధికారి తొమ్మిది ఇతర వర్గాలు, వాటి అధిపతులపై తిరుగులేని అధికారం కలిగివుండేవాడు. ద్వీపం యొక్క అన్వేషకుడు హోటు మాటువా యొక్క వంశంలో పెద్ద వ్యక్తి ఉన్నతాధికారి బాధ్యతల్లో ఉండేవాడు. మోవుయిగా పిలిచే భారీ విగ్రహాల సృష్టి ఈ ద్వీప సంస్కృతిలో ప్రధానంగా కనిపించే అంశంగా ఉంది, చనిపోయిన పూర్వికులకు ఈ విగ్రహాలు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి. ఈ ద్వీపంలో బతికున్నవారికి మరణించినవారితో సహజీవన సంబంధం కలిగివుంటారనే భావన ఉండేది, మరణించినవారు బతికున్నవారికి అవసరమైనవన్నీ సమకూరుస్తారని (ఆరోగ్యం, సారవంతమైన భూమి, జంతువులు, సంపద, తదితరాలు), అలాగే బతికున్నవారు మరణించినవారికి పూజలు చేయడం ద్వారా వారికి ఆత్మల ప్రపంచంలో మెరుగైన స్థానం కల్పిస్తారనే విశ్వాసాలు ఉండేవి. ఎక్కువ స్థిరనివాసాలు తీరం వద్ద ఉండేవి, మోవుయిలు కూడా తీరప్రాంతం వెంబడి ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి, ఈ విగ్రహాలను వాటి ముందు శరీర భాగం వారి వారసుల స్థిరనివాసాలను చూస్తున్నట్లుగా, వెనుకభాగం సముద్రంలోని ఆత్మల ప్రపంచంవైపుకు ఉంచి ఏర్పాటు చేసేవారు.
ద్వీపంలో జనాభా ఎక్కువగా పెరిగేకొద్ది, అక్కడ వనరులు నాశనమయ్యాయి, మేటాటోవాగా తెలిసిన పోరాటయోధులు అధిక శక్తిని పొందారు, పురాతన పాలనా విధానానికి తెరపడింది, బర్డ్ మ్యాన్ సమూహం అధికారంలోకి వచ్చింది. ఈ సమూహం కూడా పూర్వికులకు వారి వారసుల ద్వారా గుర్తింపు ఇచ్చినప్పటికీ, బతికున్నవారు మరణించినవారిని కొలిచేందుకు విగ్రహాల ఉపయోగానికి తెరపడింది, ఒక పోటీ ద్వారా మానవులనే ఎంపిక చేసుకోవడం మొదలుపెట్టారు. మానవులను సృష్టించిన దేవుడిగా భావించే మేక్‌మేక్ ఈ ప్రక్రియలో కీలక పాత్ర కలిగి ఉన్నాడు. 1919నాటి తన అన్వేషక యాత్రలో ద్వీపం యొక్క సంప్రదాయాలను సేకరించిన కేథరీన్ రౌత్‌లెడ్జ్ వెల్లడించిన వివరాల ప్రకారం బర్డ్ మ్యాన్ (రాపానుయ్: తంగాట మాను ) కోసం పోటీలు 1760లో మొదలయ్యాయి, ఐరోపావాసులు ఇక్కడికి అప్పటికే చేరుకున్నారు, ఈ సంప్రదాయానికి 1878లో తెరపడింది, 1864లో రోమన్ క్యాథలిక్ మిషనరీలు అధికారికంగా ఇక్కడ మొదటి చర్చిని నిర్మించాయి. ఈస్టర్ ద్వీపంలో బర్డ్ మ్యాన్‌లకు ప్రాతినిధ్యం వహించే రాతిచిత్రాలు కూడా హవాయిలోని రాతిచిత్రాలకు ఉన్న వయస్సునే కలిగివున్నాయి, మొదటి స్థిరనివాసుల ద్వారా ఈ సంప్రదాయం ఇక్కడకు తీసుకురాబడిందనే భావన ఉంది, అయితే పోటీ ఒక్కటే ఈస్టర్ ద్వీపం విషయంలో ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తుంది.
1722 నుంచి 1770 వరకు ఐరోపావాసులు రాసిన పుస్తకాలు నిలబడివున్న విగ్రహాల గుర్తించి ప్రస్తావిస్తున్నాయి, అయితే 1774లో ఈ ద్వీపానికి చేరుకున్న కుక్ మాత్రం అనేక మోవుయిల తలభాగాలు నేలకొరిగి ఉన్నాయని, యుద్ధంలో ఇవి ధ్వంసం చేయబడినట్లు కనిపించాయని పేర్కొన్నారు.
డైమండ్, హెయెర్‌దాహల్ ద్వీపం చరిత్ర గురించి రాసిన హురి మోవుయి - "విగ్రహాల కూల్చివేత" 1830వ దశకంలో కూడా కొనసాగిందని సూచిస్తుంది, తీవ్రమైన అంతర్గత యుద్ధాల్లో ఇవి కూల్చివేయబడ్డాయని ఈ పుస్తకం తెలియజేస్తుంది. 1838నాటికి చెక్కుచెదరకుండా ఉన్న మోవుయిలు (విగ్రహాలు) ఓరంగోలోని హోవు హాకానానాయి వద్ద ఉన్న రానో రారాకు వాలు ప్రాంతాల్లో, అహు టె పిటో కురాలోని అరికి పారో వద్ద ఉన్నాయి. అయితే ఈ విగ్రహాలు ఐరోపా-పూర్వ సామాజిక పతనానికి అతికొద్ది స్థాయిలో ఆధారాలను మాత్రమే అందిస్తున్నాయి. వాస్తవానికి, ఆ కాలానికి చెందిన ఈ ద్వీపవాసుల నుంచి సేకరించిన ఎముక లక్షణ శాస్త్రం, ఓస్టెయోమెట్రిక్ సమాచారం హింసాకాండ కారణంగా కొన్ని మరణాలు సంభవించాయని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది (ఓవాస్లే, ఇతరులు, 1994).
ద్వీపంతో మొదటి నమోదిత ఐరోపా సంబంధం ఏప్రిల్ 5 (ఈస్టర్ సండే), 1722 నుంచి ఉంది, ఈ రోజు డచ్ నావికుడు జాకబ్ రోగెవీన్ వారం రోజులపాటు ఈ ద్వీపాన్ని సందర్శించారు, ద్వీపంలో 2000 నుంచి 3000 మంది వరకు పౌరులు నివసిస్తున్నట్లు అంచనా వేశారు. సంఖ్య ఎక్కువగా ఉండే అవకాశం కూడా ఉందని పేర్కొన్నారు, ఒక అపార్థం ఫలితంగా రోగెవీన్ సిబ్బంది స్థానికులపై కాల్పులు జరపడంతో కొందరు పౌరులు వారికి కనిపించకుండా వెళ్లిపోయారు, రోగెవీన్ సిబ్బంది జరిపిన కాల్పుల్లో 12 మంది ఈ ద్వీపవాసులు మృతి చెందగా, అనేక మంది గాయపడ్డారు. తరువాతి విదేశీ సందర్శకులైన (1770 నవంబరు 15న) ఇద్దరు స్పెయిన్ నావికులు శాన్ లోరెంజో, శాంటా రోసాలియా రెండు నౌకల్లో ఇక్కడకు చేరుకున్నారు. ఈ ద్వీపంలో ఎక్కువ భాగం సాగు చేయబడటం లేదని, సముద్రతీరం వరుసగా విగ్రహాలతో ఉందని వారు పేర్కొన్నారు. నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, 1774లో, బ్రిటీష్ అన్వేషకుడు జేమ్స్ కుక్ కూడా ఈస్టర్ ద్వీపాన్ని సందర్శించారు, విగ్రహాలు అశ్రద్ధ చేయబడి ఉన్నాయని, వీటిలో ఎక్కువ విగ్రహాలు నేలకూలిపోయాయని ఆయన తెలిపారు. 1825లో, బ్రిటీష్ నౌక HMS బ్లోజమ్ ఈ ద్వీపానికి చేరుకుంది, తాము సందర్శించిన ప్రదేశాల్లో అన్ని విగ్రహాలు నేలకూలాయని ఈ నౌక సిబ్బంది తెలియజేశారు. 19వ శతాబ్దంలో కూడా అనేకసార్లు ఈస్టర్ ద్వీపాన్ని నావికులు సందర్శించారు, అయితే ఆ తరువాత నుంచి ఈ ద్వీపవాసులు నావికులు ఇక్కడ నౌకలకు లంగరు వేయడాన్ని వ్యతిరేకించారు, అందువలన 1860వ దశకం వరకు దీనికి సంబంధించి అతికొద్ది సమాచారం మాత్రమే ప్రపంచానికి తెలిసింది.
1860వ దశకంలో జరిగిన వరుస ఆక్రమణ దాడుల్లో ఈస్టర్ ద్వీపంలోని జనాభా మొత్తం హత్యలకు గురికావడం లేదా ఖాళీ కావడం జరిగింది. డిసెంబరు 1862లో, బానిసలను పట్టుకునేందుకు పెరూ సైనికులు ఈస్టర్ ద్వీపంపై దండయాత్ర చేశారు. అనేక నెలలపాటు హింసాత్మక అపహరణలు జరిగాయి, చివరకు ద్వీపం యొక్క సగం జనాభా అయిన 1500 మంది పురుషులు, మహిళలను వారు బలవంతంగా తీసుకెళ్లారు. వీరు నిర్బంధించిన పలువురు ప్రధాన వ్యక్తుల్లో ద్వీపం యొక్క పారామౌంట్ చీఫ్, ఆయన వారసుడు, ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క రోంగోరోంగో లిపిని చదవడం, రాయడం తెలిసిన వ్యక్తులు ఉన్నారు, పాలినేషియా లిపికి సంబంధించి ఈ రోజుకు మిగిలివున్న ఆధారం ఇదొక్కటే కావడం గమనార్హం. బానిసలకోసం దాడులు చేసే సైనికులు అనేక పాలినేషియా ద్వీపాల్లో బంధించిన పౌరులను మాతృదేశానికి పంపేవారు, వారు మశూచితో బాధపడుతున్న రోగులను అతి కొద్దిమంది పౌరులతో కలిపి ప్రతి ద్వీపం నుంచి తీసుకెళ్లారు, దీంతో ఈస్టర్ ద్వీపం నుంచి మార్క్యూసాస్ ద్వీపాల వరకు తీవ్రమైన మహమ్మారులు వ్యాపించాయి. ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క జనాభా చనిపోయినవారిని పూడ్చిపెట్టలేని స్థితికి క్షీణించింది. 1800వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో తిమింగళాలు వేటాడే మత్స్యకారులతో వ్యాపించిన ట్యూబర్‌కులోసిస్ (టీబీ) కారణంగా అనేక మంది ద్వీపవాసులు మరణించారు, మొదటి క్రైస్తవ మతప్రచారకుడు యుగెన్ ఐరౌడ్ ఈ వ్యాధి కారణంగా 1867లో ప్రాణాలు కోల్పోయారు. ఆయనతోపాటు ద్వీపం యొక్క నాలుగోవంతు జనాభా ఈ వ్యాధి బారినపడింది. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, గొర్రెల పెంపక కేంద్రాల నిర్వాహకులు, మిషనరీలు మరణించినవారి భూములను కొనుగోలు చేయడం ప్రారంభించారు, దీంతో ఈ రెండు వర్గాల మధ్య తీవ్ర పోరాటాలు జరిగాయి.
హాంగా రోవా పరిసర ప్రాంతాన్ని మిషనరీల నుంచి జీన్-బాప్టిస్ట్ డుట్‌రౌ-బోర్నీర్ కొనుగోలు చేశారు, ఇక్కడ ఉన్న సుమారుగా రెండు వందల మందిని రూపానుయ్‌లను తాహితీలో పనిచేసేందుకు తరలించారు. 1871లో మిషనరీలు అన్నీ పతనమయ్యాయి, డుట్రౌ బోర్నీర్ 171 మందిని మినహా మిగిలినవారందరినీ ఖాళీ చేయించి గాంబీర్ ద్వీపాలకు తరలించారు. ఇక్కడ మిగిలివున్న పౌరుల్లో ఎక్కువ మంది వృద్ధులు కావడం గమనార్హం. ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, ఈస్టర్ ద్వీపంలో 111 మంది పౌరులు మాత్రమే మిగిలివున్నారు, వీరిలో 36 మందికి మాత్రమే వారసులు ఉన్నారు. ఈ స్థితి నుంచి ప్రస్తుత రోజు వరకు, ద్వీపంలో జనాభా కొద్దికొద్దిగా పుంజుకుంది. అయితే 97% జనాభా మరణించడం లేదా దశాబ్దం కంటే తక్కువ కాలంలోనే ద్వీపాన్ని విడిచివెళ్లడం జరిగింది, దీంతో ద్వీపం యొక్క సాంస్కృతిక పరిజ్ఞానం కాలగర్భంలో కలిసిపోయింది.
"ద్వీప విలీనీకరణ ఒప్పందం" (Tratado de Anexión de la isla)తో పొలికార్పో టోరో చేత 1888 సెప్టెంబరు 9న ఈస్టర్ ద్వీపాన్ని చిలీలో కలపబడింది. టోరో తరువాత నుంచి చిలీ ప్రభుత్వానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తూ అటాము టెకెనాతో ఒప్పందంపై సంతకం చేశారు, ఆయనకు చిలీ ప్రభుత్వం పారామౌంట్ అధిపతి, ఆయన వారసుడు మరణించిన తరువాత ఈస్టర్ ద్వీపం రాజు హౌదా ఇచ్చింది. ఈ ఒప్పందం యొక్క చెల్లుబాటును ఈరోజు కొందరు రాపానుయ్‌లు వ్యతిరేకిస్తున్నారు.
1960వ దశకం వరకు, జీవించివున్న రాపానుయ్‌లు హాంగా రోవా ప్రాంతానికి పరిమితమై ఉన్నారు, 1953 వరకు గొర్రెల పెంపక కేంద్రం కోసం మిగిలిన ద్వీప భాగమంతా విలియమ్సన్-బాల్‌ఫోర్ కంపెనీకి అద్దెకు ఇవ్వబడింది. ఈ ద్వీపాన్ని తరువాత 1966 వరకు చిలీ నావికా దళం నిర్వహించింది, ఈ సమయంలోనే ద్వీపం పూర్తిస్థాయిలో తిరిగి తెరవబడింది. 1966లో, రాపానుయ్ పౌరులు చిలీ పౌరసత్వం పొందారు.
జులై 30, 2007న, రాజ్యాంగ సంస్కరణ ఈస్టర్ ద్వీపం, జువాన్ ఫెర్నాండెజ్ ద్వీపాలకు (దీనిని రాబిన్సన్ క్రూజ్ ద్వీపంగా కూడా దీనిని గుర్తిస్తారు) చిలీ ప్రత్యేక భూభాగాల హౌదా పొందాయి. ప్రత్యేక ప్రాంతంగా శాసనం చేయబడినప్పటికీ, ఈ ద్వీపం వాల్‌పారైసో యొక్క ఐదో ప్రాంతంలో ఒక ప్రావీన్స్‌గా పాలించబడటం కొనసాగుతుంది.
జులై 11, 2010న 18:15:15 సమయంలో ఈస్టర్ ద్వీపంలో గత 1300 సంవత్సరాల్లో తొలిసారి ఒక సంపూర్ణ సూర్య గ్రహణం కనిపించింది.
ఆవరణశాస్త్రం
శరీరం యొక్క సాధారణ రోగనిరోధక శక్తిని తగ్గించే మందు సిరోలిమస్‌ను ఈస్టర్ ద్వీపంలో సేకరించిన ఒక మట్టి నమూనాలో స్ట్రెప్టోమైసెస్ హైగ్రోస్కోపికస్ అనే బ్యాక్టీరియాలో మొట్టమొదట గుర్తించారు. ఈ మందును రాపామైసిన్ అని కూడా పిలుస్తారు, రాపా నుయ్ పేరు మీదగా దానికి ఆ పేరు వచ్చింది. చిట్టెలుకల్లో దీర్ఘాయుర్దాయాన్ని పొడిగించేందుకు ఇది ఉపయోగపడుతుందనే భావనపై పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి.
ఆధునిక ఈస్టర్ ద్వీపంలో చెట్లు అక్కడక్కడ కనిపిస్తాయి, ప్రకృతిసిద్ధమైన పొదలు చాలా అరుదుగా పెరుగుతాయి, స్థానిక ఈస్టర్ ద్వీపవాసులు తమ విగ్రహాలను ఏర్పాటు చేసేందుకు, జనాభామితిమీరి పెరగడంతో నిలదొక్కుకోవడం కోసం ఇక్కడ అడవులను పూర్తిగా నిర్మించారని వాదనలు ఉన్నాయి. కొన్ని విగ్రహాలను "Y" ఆకారంలో చెక్కిన కలప దిమ్మెలపై ఉంచి తీసుకెళ్లేవారు, వీటిని మిరో మంగా ఎరువాగా పిలిచేవారు, తరువాత ఈ దిమ్మెలపై విగ్రహాలను వాటిని ప్రతిష్ఠించే ప్రదేశాలకు రవాణా చేసేవారని ఎక్స్‌పెరిమెంటల్ ఆర్కియాలజీ సూచించింది. "నిచ్చెనలు" ఉపయోగించి (సమాంతర చెక్క పట్టాలు) విగ్రహాలను లాగుతూ తీసుకెళ్లారని ఇతర సిద్ధాంతాలు తెలియజేస్తున్నాయి. రాపానుయ్ సంప్రదాయాలు రూపాలంకారికంగా ఆధ్యాత్మిక శక్తి (మనా)ను సూచిస్తున్నాయి, మోవుయిలను గనుల నుంచి తీసురావడాన్ని ఇది వివరిస్తుంది.
ద్వీపం యొక్క దక్షిణ అక్షాంశం వద్ద కొద్ది స్థాయిలో మంచు యుగాన్ని తలపించే వాతావరణ ప్రభావాలు (1650 నుంచి 1850 వరకు) అటవీ నిర్మూలనకు కారణమైనట్లు భావనలు ఉన్నాయి, అయితే ఈ వాదనకు సంబంధించి ఇప్పటికీ ఊహాగానాలు వినిపిస్తున్నాయి. అనేక మంది పరిశోధకులు [ఫిన్నే (1994), హంటర్ ఆండర్సన్ (1998); పి.డి. నున్ (1999, 2003); ఓర్లియాక్, ఓర్లియాక్ (1998)] కొద్దిస్థాయిలో మంచు యుగ పరిస్థితులకు కారణమైన వాతావరణ తిరోగమనం వనరులు ఒత్తిడి సమస్యకు ఒక కారణమని సూచిస్తున్నారు, ద్వీపంలో తాటి చెట్లు కనుమరుగవడానికి ఇది కూడా కారణమని వారు అభిప్రాయపడుతున్నారు. అయితే నిపుణులు ద్వీపంలో తాటి చెట్లు ఎప్పుడు పూర్తిగా అదృశ్యమయ్యాయనే దానిపై ఏకాభిప్రాయం కలిగిలేరు.
జారెద్ డైమండ్ ద్వీపంలో అటవీ నిర్మూలనకు వాతావరణ మార్పు ప్రధాన కారణమనే వాదనను తోసిపుచ్చారు, ఆయన తన పుస్తకం కొలాప్స్‌లో పురాతన ఈస్టర్ ద్వీపవాసుల పతనంపై తన వివరణను ఇచ్చారు. థోర్ హెయెర్దాహల్ యొక్క ఈస్టర్ ద్వీప చరిత్ర యొక్క శృంగార వివరణ ప్రభావంతో (కొలాప్స్ రెండో అధ్యాయంలో ఇది కనిపిస్తుంది), ద్వీపంలో చెట్లు అంతరించిపోవడం, ఆ ద్వీపంలో 17,  18వ శతాబ్దాల్లో నాగరికత పతనం సమయంలో జరిగివుండవచ్చని డైమండ్ పేర్కొన్నారు. ఈ సమయంలో వారు విగ్రహాలు పెట్టడం నిలివేయడంతోపాటు, అహును నాశనం చేయడం ప్రారంభించారని వాస్తవంతో దీనికి సంబంధం ఏర్పరిచారు. బర్డ్ మ్యాన్ సమూహం అన్వేషకులు, తిమింగలాలు వేటాడేవారు, గంధపు చెట్ల వ్యాపారాలు, బానిసల కోసం దాడులు చేసినవారి చేత బాగా లాభపడటం, వారు చేసిన దాడుల నుంచి మనుగడ సాధించడం కొనసాగించడంతో ఈ వాదన బలహీనపడింది.
బెన్నీ పీసెర్ తన యొక్క "ఫ్రమ్ జెనోసైడ్ టు ఎకోసైడ్: ది రేప్ ఆఫ్ రాపా నుయ్" అనే కథనంలో ఐరోపావాసులు మొదట ఈ ద్వీపానికి వచ్చినప్పుడు ఇక్కడ స్వీయ-సమృద్ధి ఉందని ఆధారాన్ని సూచించారు. ఈ ద్వీపంలో ఇప్పటికీ చిన్న చెట్లు ఉన్నాయి, అవి ప్రధానంగా టోరోమిరో, ఇవి 20వ శతాబ్దంలో అంతరించిపోవడం మొదలైంది, ద్వీపం యొక్క పర్యావరణ వ్యవస్థలో మార్పులు, బాగా నెమ్మదైన పెరుగుదల కారణంగా ఈ పరిణామం ఏర్పడింది. జాకబ్ రోగెవీన్ యొక్క కెప్టెన్ కార్నెలిస్ బౌమాన్ తన యొక్క లాగ్ బుక్..లో చిలగడదుంపలు, అరటిపండ్లు, చిన్న కొబ్బరి చెట్లు తాము కొద్ది స్థాయిలో చూసినట్లు పేర్కొన్నారు, ఇతర చెట్లు లేదా పంటలు అక్కడ తమకు కనిపించలేదన్నారు. రోగెవీన్ అధికారి కార్ల్ ఫ్రైడ్‌రిచ్ బెహ్రెన్స్ శాంతి కానుకలుగా స్థానికులు తమకు తాటిచెట్టు కొమ్మలు అందించారని పేర్కొన్నారు. మానవజాతి శాస్త్ర నిపుణుడు ఆల్ఫ్రెడ్ మెట్రౌక్స్ వెల్లడించిన వివరాల ప్రకారం, ఇక్కడ కనిపించే అత్యంత సాధారణ రకం గృహాన్ని "హారె పెగ్నా" అని పిలుస్తారు, ప్రస్తుతం వీటిని "బోట్ హౌస్"గా గుర్తిస్తున్నారు, ఎందుకంటే వీటి పైకప్పు బోర్లవేసిన పడవ మాదిరిగా ఉంటుంది. ఇళ్లకు పునాదులగా పూడ్చిపెట్టిన బసాల్ట్ దిమ్మెలు ఉండేవి, ఈ దిమ్మెలకు చెక్క గుంజలు నిలబెట్టేందుకు రంధ్రాలు ఉంటాయి, ఇంటి యొక్క వెడల్పు మొత్తం ఈ గుంజలను ఒకదానితో ఒకటి కలుపుతారు. వీటిని తరువాత టోటోరా (ఒకరకమైన గడ్డి) రెల్లుతో కప్పేవారు, ఆపై చెరకు ఆకులతో ఒక పొరను, చివరగా అల్లిన గడ్డి పొరను పైనకప్పుతారు. పెద్ద తాడిచెట్ల అడుగుమానులను కూడా తాము చూసినట్లు ఐరోపా సందర్శకులు పేర్కొన్నారు. ఆ సమయంలో కూడా గణనీయమైన స్థాయిలో పెద్ద చెట్లు ఉండేవని ఈ నివేదికలు సూచిస్తున్నట్లు పీసెర్ పరిగణించారు, పైన బౌమాన్ వెల్లడించిన విషయాలకు ఇది విరుద్ధంగా ఉంది. ద్వీపం లోపల, కొండపాదాల వద్ద, లావా ప్రదేశాల లోపల, బలమైన ఉప్పు గాలుల నుంచి రక్షించబడే ఇతర ప్రదేశాల్లో మొక్కలు పెంచేవారని భావనలు ఉన్నాయి, ఎందుకంటే తీరానికి సమీప ప్రాంతాలు ఉప్పు జల్లుతో ప్రభావితమయ్యేవి. అనేక మంది ఐరోపావాసులు ద్వీపం లోపలి ప్రాంతాలకు వెళ్లడానికి ప్రయత్నించలేదు, ముఖ్యంగా విగ్రహాలు తయారు చేసేందుకు రాళ్ల సేకరణకు ఉపయోగించిన గని వద్దకు కూడా వెళ్లలేదు, ఈ గని తీరం నుంచి ఒక కిలోమీటరు దూరంలోనే ఉండటం గమనార్హం, అంతేకాకుండా 100 m ఎత్తు ఉన్న ఒక ఆకర్షణీయమైన పర్వత శిఖరాన్ని 1800వ దశకం వరకు ఐరోపావాసులు గుర్తించలేదు.
ఈస్టర్ ద్వీపం ఇటీవల సంవత్సరాల్లో భారీస్థాయి భూమి కోతను ఎదుర్కొంది, బహుశా వ్యవసాయం, తీవ్రమైన అటవీ నిర్మూలన ఫలితంగా ఈ కోత ఏర్పడింది. ఈ ప్రక్రియ క్రమక్రమంగా జరిగినట్లు తెలుస్తోంది, అయితే 20వ శతాబ్దంలో ఎక్కువ కాలం ఇక్కడ విలియమ్సన్-బాల్‌ఫోర్ కంపెనీ యొక్క విస్తృతస్థాయి గొర్రెల పెంపకం ద్వారా భూమి కోత వేగవంతమయింది. జాకబ్ రోగెవీన్ ఈస్టర్ ద్వీపం బాగా సారవంతమైన ప్రదేశమని పేర్కొన్నారు. అక్కడివాసులకు కోళ్లు మాత్రమే పెంపుడు జంతువులుగా ఉన్నాయని తెలియజేశారు. వారు అరటి, చక్కెర, తియ్యటి బంగాళాదుంపలు పండించేవారు. 1786లో జీన్-ఫ్రాంకోయిస్ డి లా పెరౌస్ ఈ ద్వీపాన్ని సందర్శించారు, ఆయన సంరక్షకుడు జనాభా ఇక్కడ నివసించడానికి ఏడాదికి మూడు రోజుల పని సరిపోతుందని ప్రకటించారు.
1786లో పెరౌస్ అన్వేషక యాత్రలో ఒక మేజర్‌గా ఉన్న రోలిన్ ఈ విధంగా రాశారు, కరువుతో తీవ్రంగా ప్రభావితమైన వ్యక్తులను తాను ఇక్కడ కలుసుకున్నప్పటికీ... గణనీయమైన జనాభాను ఈ ద్వీపంలో చూశాను, తరువాత నేను చూసిన మిగిలిన అన్ని ద్వీపాల కంటే ఇక్కడ మరింత అందం, సోయగాన్ని ఇక్కడ చూశానని పేర్కొన్నారు; భూమి, తక్కువ కూలీల అవసరం, అద్భుతమైన వనరులు, పౌరులకు అవసరమైనదాని కంటే సమృద్ధి కనిపించాయని చెప్పారు.
డైమండ్ వెల్లడించిన వివరాల ప్రకారం, ప్రస్తుత ద్వీపవాసుల మౌఖిక సంప్రదాయాల్లో (రౌత్‌లెడ్జ్, లావాచెరీ, మెట్రౌక్స్, పీసెర్, ఇతరులు వీనిలో నిజానిజాలను ప్రశ్నించారు) నరమాంస భక్షణ యావ కనిపిస్తుంది, ఆయన దీనిని వేగంగా సమాజం పతనం అవడానికి ఆధారంగా సూచించారు. ఉదాహరణకు, ఇక్కడి పౌరులు శత్రువును తీవ్రంగా అవమానపరిచేందుకు "నీ తల్లి కాలి కండరాన్ని తింటానని అనేవారని" ఆయన పేర్కొన్నారు (డైమండ్, 1995). అంటే చివరకు పౌరులకు ఆహార సరఫరా నిలిచిపోయిందని డైమండ్ వాదించారు; అయితే నరమాంస భక్షణ పాలినేషియా సంస్కృతుల్లో బాగా విస్తృతంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆయన నిర్ధారణను పరికల్పనగానే భావిస్తున్నారు. మట్టి పాత్రల్లో మానవుల ఎముకలు కనిపించలేదు, మతపరమైన వాటిలో మాత్రమే కనిపించాయి, అందువలన నరమాంస భక్షణ అనేది ఈస్టర్ ద్వీపంలో ఒక కర్మసంబంధ ఆచారంగా మాత్రమే ఉండేదని తెలుస్తోంది. సమకాలీన మానవజాతి పరిశోధనలో ఎక్కడా నరమాంస భక్షణ ఆచారం యొక్క గణనీయమైన లేదా విశ్వసించదగిన ఆధారం దాదాపుగా ఏదీ కనిపించలేదని నిర్ధారించబడింది, ఎటువంటి సమయంలోనూ ఇటువంటి ఆచారానికి నమ్మదగిన ఆధారం లేదని సూచించారు (ఫ్లెన్లే, బాహన్, 2003). ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క మొదటి శాస్త్రీయ అన్వేషణలో (1914) స్థానిక జనాభా తమ పూర్వీకులు నరమాంస భక్షకులనే ఆరోపణలను బలంగా తిరస్కరించినట్లు నమోదు చేయబడింది (రౌట్‌లెడ్జ్ 1919).
పురాణాలు
ఈ ద్వీపానికి చెందిన అత్యంత ప్రధాన పురాణాలు:
రాతి పని
రాపా నుయ్ పౌరులకు రాతి యుగపు నాగరికత ఉంది, స్థానిక రాళ్లను వివిధ రకాలుగా వారు ఉపయోగించారు:
మోవుయి (విగ్రహాలు)
పెద్ద రాతి విగ్రహాలు లేదా మోవుయి కారణంగా ఈస్టర్ ద్వీపం ప్రపంచ ప్రసిద్ధిగాంచింది, వీటిని 1100-1680 CEలో చెక్కారు (రేడియో-కార్బన్ పరీక్షల ద్వారా నిర్ధారించడం జరిగింది). ఇప్పటివరకు ద్వీపంపై, మ్యూజియం సేకరణల్లో మొత్తం 887 ఏకశిలా విగ్రహాలను గుర్తించారు. "ఈస్టర్ ఐల్యాండ్ హెడ్స్"గా కూడా వీటిని తరచుగా గుర్తిస్తున్నప్పటికీ, ఈ విగ్రహాలు వాస్తవానికి పూర్తిగా తల, మొండం వరకు మాత్రమే ఉన్న శిల్పాలు, కాళ్లపై కూర్చొని ఉన్నట్లు ఉండే ఈ విగ్రహాల చేతులు ఉదరభాగంపై ఉంటాయి. కొన్ని నిలబడే ఉండే మోవుయిలు అస్థిరమైన భూముల చేత మెడల వరకు కూరుకుపోయాయి.
దాదాపుగా అన్ని (95%) మోవుయిలను ప్రత్యేకంగా, సంక్షిప్తంగా, ఘనీభవించిన అగ్నిపర్వత బూడిద, టఫ్పై సులభమైన పనితనంతో రూపొందించారు, చల్లారిన అగ్నిపర్వతం రానో రారాకు లోపల ఒకే ప్రదేశం నుంచి ఈ విగ్రహాలన్నింటికీ శిలలను సేకరించడం జరిగింది. స్థానిక ద్వీపవాసులు ఈ విగ్రహాలను రాతి పనిముట్లతో, ముఖ్యంగా బసాల్ట్ టోకీ తో చెక్కారు, ఈ గనిలో ఇప్పటికీ ఆ పనిముట్లు కనిపిస్తాయి. రాతి ఉలులకు పదును తగ్గిన తరువాత వాటికి తిరిగి పదును పెట్టేవారు. మోవుయిని మలిచే అగ్నిపర్వత రాయిని సేకరించే ముందు మొదట దానిని తడిపి మెత్తబరిచేవారు, చెక్కడం ప్రారంభమైన తరువాత కూడా అవసరమైనప్పుడు శిలను మెత్తబరిచేందుకు తడుపుతూ ఉండేవారు. ఒకే సమయంలో వివిధ విగ్రహాలపై అనేక బృందాలు పనిచేసేవి, ఒక మోవుయిని చెక్కేందుకు ఐదుగురు లేదా ఆరుగురు సభ్యుల బృందం అవసరమవుతుంది, వీరు ఏడాదిపాటు పనిచేసి దీనిని రూపొందించేవారు. ప్రతి విగ్రహం వంశక్రమంలో మరణించిన వ్యక్తికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది.
కేవలం నాలుగోవంతు విగ్రహాలు మాత్రమే ప్రతిష్టించబడ్డాయి, సగం విగ్రహాలు ఇప్పటికీ రానో రారాకు వద్ద గనిలో ఉన్నాయి, మిగిలినవి ద్వీపంలోని వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో కనిపిస్తాయి, బహుశా వాటిని తుది స్థాపన ప్రదేశాలకు తీసుకెళ్లకుండా ఉండవచ్చు. ఈ ద్వీపంపై సృష్టించబడిన అతిపెద్ద మోవుయి "పారో", ఇది 82 టన్నుల బరువు, 9.8 m పొడవు ఉంటుంది. దీనికి సమానమైన బరువు గల అనేక ఇతర విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి, వీటిని ఉత్తర, దక్షిణ తీరాల్లోని అహుకు తరలించారు. విగ్రహాలను వారు ఏ విధంగా గమ్యస్థానాలకు తీసుకెళ్లారనేది ఇప్పటికీ తెలియరాలేదు, అయితే కొందరు మిరో మంగా ఎరువా అనే "అడ్డ భాగాలు గల Y ఆకారపు మొద్దు"పై విగ్రహాన్ని ఉంచి హావు-హావు చెట్ల నుంచి సేకరించే బెరడుతో తయారు చేసిన తాళ్లతో లాగుతూ తీసుకెళ్లేవారని సూచిస్తున్నారు. ఈ విగ్రహాన్ని లాగేందుకు సుమారుగా 180 నుంచి 250 మంది పురుషులు అవసరమయ్యేవారు, మోవుయి పరిమాణాన్ని బట్టి కావాల్సిన వారి సంఖ్య ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆధునిక రోజుల్లో ఇప్పుడు నిలబడి ఉన్నవాటిలో 50 విగ్రహాలను తిరిగి ఏర్పాటు చేశారు. తిరిగి ప్రతిష్ఠించిన మొదటి మోవుయి అహు అతురే హుకే, దీనిని 1958లో అనకెనా బీచ్‌లో ప్రతిష్ఠించారు. తోర్ హెయెర్దాహల్ ఈ ద్వీపాన్ని సందర్శించినప్పుడు, దీనిని సంప్రదాయ పద్ధతులను ఉపయోగించి ప్రతిష్ఠించారు.
అహు
అహు అనేవి రాతి వేదికలు, వీటిని విగ్రహాలు ఏర్పాటు చేసేందుకు భారీ పరిమాణంలో రూపొందించేవారు. హురి మోవుయి లేదా విగ్రహాల-కూల్చివేత సందర్భంగా, ఆ తరువాత అనేక విగ్రహాలపై తిరిగి పనిచేశారు; అనేక విగ్రహాలు సముద్రం పాలయ్యాయి: తిరిగి ఒడ్డుకు కొట్టుకొచ్చిన విగ్రహం అహు టోన్గారికీ, ఇది ఒక సునామీ ఫలితంగా భూమిపైకి కొట్టుకొచ్చింది. 313 గుర్తించిన అహుల్లో, 125 మోవుయి కలిసివున్న వేదికలు- సాధారణంగా ఇవి పూర్తిగా ఏకశిలా విగ్రహాలు, మోవుయి కాలం యొక్క కురచదనం, వాటిని రవాణా చేయడంలో ఇబ్బందులు ఫలితంగా వీటిని ఇలా తయారు చేశారు. అహు టోంగారికీ రానో రారాకు నుంచి ఒక కిలోమీటరు దూరంలో ఉంది, ఈ వేదికపై అత్యధిక సంఖ్యలో, అతిపెద్ద మోవుయి ఉంది, మొత్తంమీద దీనిపై 15 మోవుయిలు ఉన్నాయి. ఇతర ప్రసిద్ధ శిలా వేదికలు (అహు) అహు అకివీ, ఇది 1960లో విలియమ్ ముల్లోయ్ చేత పునఃస్థాపించబడింది, అనకెనా వద్ద ఉన్న నావు నావు, తాహాయ్. కొన్ని విగ్రహాలను కలపతో కూడా చేశారు, ఇవి కాలగమనంలో కలిసిపోయాయి.
అనేక అహుల పైభాగంలో:
సంప్రదాయ పాలినేషియన్ మారీ నుంచి అహు పుట్టింది, దీనిలో అహు అనేది ఒక చిన్న నిర్మాణం, కొన్నిసార్లు పవిత్రమైన వస్తువులు, విగ్రహాలతోసహా, ఉంచే ఒక పైకప్పు ఉన్న నిర్మాణంగా ఇది ఉంటుంది. సాధారణంగా అహులు మారీ లేదా ప్రధాన మధ్య ప్రాంగణం పక్కన ఉంటాయి, ఈ ప్రాంగణంలోనే వేడుకలు జరుగుతాయి, ఈస్టర్ ద్వీపంలో అహు, మోవుయి భారీ పరిమాణాల్లో ఉండటం వలన, మారీ అనేది అహు ముందు ఉండే ఒక రాళ్లు పరచని ప్రాంగణంగా ఉంటుంది. ఇక్కడ ఉన్న అతిపెద్ద అహు ఒకవైపు నుంచి మరోవైపుకు 220 మీటర్ల పొడవు ఉంటుంది, దీనిపై 15 విగ్రహాలు ఉన్నాయి, వీటిలో కొన్ని విగ్రహాలు 9 మీటర్ల ఎత్తులో ఉన్నాయి. అహు పూరకాన్ని స్థానికంగానే సేకరించేవారు (అంటే విరిగిన, పాత మోవుయిలు, రాతి ముక్కలను పూరకంగా ఉపయోగించేవారు). మోవుయి కంటే చాలా చిన్నవైన విడి రాళ్లు కూడా ఇందుకు ఉపయోగించేవారు, ముడి పదార్థాలను రవాణా చేసేందుకు తక్కువ శ్రమతో కూడుకొని ఉండటం కోసం వీటిని ఉపయోగించారు, అయితే ప్లాజా కోసం కృత్రిమంగా ప్రదేశాన్ని చదును చేయడం, అహును పూరిచండం చాలా శ్రమతో కూడుకున్న పని.
అహులు ఎక్కువగా తీరంపై కనిపిస్తాయి, టెరెవాకా పర్వత పశ్చిమ వాలు ప్రాంతాలు, రానో కావు, పోయికే ముఖభూములపై మినహా మిగిలినచోట్ల సమానంగా ఏర్పాటు చేయబడి ఉన్నాయి. ఇవి తక్కువ ఎత్తులో ఉన్న తీర ప్రాంతంగా పరిగణించబడుతున్న ఈ మూడు ప్రాంతాలు కావడం గమనార్హం, పోయికే, రానో రారాకు మారుమూల ప్రాంతాలు వీటి కంటే తక్కువ ఎత్తులో ఉంటాయి. పలు మోవుయిలతో ఉన్న ఒక అహును రానో కావు వద్ద శిఖరాలపై 1880వ దశకంలో గుర్తించారు, అయితే 1914లో రౌట్‌లెడ్జ్ యాత్ర సమయానికి తీర ప్రాంతంలో పడిపోయాయి.
రాతి గోడలు
ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క రాతి కట్టడాలకు ఉన్నతమైన ఉదాహరణల్లో ఒకటి వినాపు వద్ద అహు యొక్క వెనుక గోడ. సున్నం లేకుండా దీనిని నిర్మించారు, ఏడు టన్నుల బరువున్న దృఢమైన బసాల్ట్ రాతిని కూడా ఒకదానితో ఒకటి పోలివుండేలా మలచడం ద్వారా దీని నిర్మాణం జరిగింది, దక్షిణ అమెరికాలోని కొన్ని ఇంకా రాతి గోడలతో ఇది సారూప్యత కలిగివుంది.
రాతి గృహాలు
ఈ ద్వీప చరిత్రలో రెండు రకాల గృహాలు ఉన్నాయి: హారే పాయెంగా, దీర్ఘవృత్తాకార పునాదితో ఉన్న ఒక ఇళ్లు, వీటిని బసాల్ట్ స్లాబ్‌లతో నిర్మించేవారు, పడవను బోర్లించిన ఆకారంతో పైకప్పును ఏర్పాటు చేసేవారు, హారే ఓకా , ఈ రెండో రకం ఇళ్లు గుండ్రటి రాతి నిర్మాణాలు. టుపా అని పిలిచే రాతి నిర్మాణాలు కూడా ఈ ద్వీపంలో ఉన్నాయి, హారే ఓకా లతో ఇవి సారూప్యత కలిగివుంటాయి, టుపా గృహాల్లో ఖగోళశాస్త్ర-గురువులు నివసించేవారు, ఇవి తీరానికి సమీపంలో ఉండేవి, ఇక్కడ నక్షత్రాల కదలికలను సులభంగా గుర్తించే వీలుండటంతో, వాటిని ఇక్కడ ఏర్పాటు చేసుకునేవారు. నివాసాల్లో హారే మోవా ("కోడి ఇళ్లు")లు కూడా ఉండేవి, రాత్రిపూట కోళ్లను ఉంచేందుకు ఈ రాతి నిర్మాణాలను ఉపయోగించేవారు. వేడుక గ్రామం ఓరంగో వద్ద ఉండే ఇళ్లు విలక్షణంగా ఉంటాయి, ఇవి హారే పాయెంగా ఆకారంలో ఉన్నాయి, అయితే వీటిని పూర్తిగా రానో కావో అగ్నిపర్వత బిలం లోపల కనిపించే చదునైన బసాల్ట్ స్లాబ్‌లతో నిర్మించారు. ఈ గృహాలన్నింటి ప్రవేశ ద్వారాలు బాగా తక్కువ ఎత్తులో ఉంటాయి, ఇంటిలోకి కాళ్లపై పాకుతూ ప్రవేశించాల్సి ఉంటుంది.
రాపా నుయ్ యొక్క ప్రారంభ పౌరులు మరణించినవారిని చిన్న పడవల్లో ఉంచి సముద్రంలోకి పంపేవారు, ఇతర ద్వీపాల్లోని మరికొందరు పాలినేషియా పౌరులు కూడా ఈ సంప్రదాయాన్ని ఆచరించేవారు. తరువాత వారు మరణించినవారిని రహస్య గుహల్లో పూడ్చిపెట్టడం ప్రారంభించారు, శత్రువులు అపవిత్రం చేయకుండా ఎముకలను రక్షించేందుకు ఈ పద్ధతిని పాటించేవారు. 18వ శతాబ్దంలో సంక్షోభాలు నెలకొన్న సమయంలో, ద్వీపవాసులు మరణించినవారిని పడిపోయిన మోవుయి ఉదరం, నిర్మాణం మధ్య గోడ నడుమ ఉన్న ప్రదేశంలో పూడ్చిపెట్టడం మొదలుపెట్టినట్లు తెలుస్తోంది. మహమ్మారులు వ్యాపించిన సమయంలో, వారు పాక్షిక-పిరమిడ్ రాతి నిర్మాణాలైన సామూహిక సమాధులను సృష్టించారు.
రాతిరాతలు
రాతిరాతలు మార్క్వెసాస్ ద్వీపాల్లో కూడా సాధారణంగా కనిపిస్తాయి.
గుహలు
ఈ ద్వీపం, పొరుగునున్న మోటు నుయ్ ద్వీపంలో గుహులు ఉన్నాయి, వీటిలో అనేక గుహల్లో మానవులు వాటిని ఉపయోగించారనేందుకు ఆధారాలు లభించాయి, మొక్కలు పెంపకం, కోటలనిర్మాణం, రహస్య ప్రదేశాలతో సన్నని ప్రవేశద్వారాలు, చిక్కిరిబిక్కిరి రాతలతో ఖాళీలు వంటి ఆధారాలు ఈ గుహల్లో కనిపించాయి. అనేక గుహల్లో పురాణాలు, రాపా నుయ్ యొక్క పురాణ పురుషుల చిత్రాలు ఉన్నాయి.
రోంగోరోంగో
అవగతం చేసుకోలేని ఈస్టర్ ద్వీపం లిపి రోంగోరోంగో బయటి ప్రభావం ఎక్స్ నిహిలో లేదా ఐరోపావాసులతో సంబంధం ఏర్పడిన తరువాత సృష్టించబడిందా, దీనికి పూర్వమే సృష్టించారా అనేది అస్పష్టంగా ఉంది. ఇదిలా ఉంటే, 1770వ దశకంలో స్పానిష్‌వారు ఇక్కడ అడుగుపెట్టిన సందర్భంగా ద్వీపవాసులు వారి నుంచి స్ఫూర్తి పొంది ఉండవచ్చని, పాలక వర్గం మతపరమైన సాధనంగా రోంగోరోంగోను ఏర్పాటు చేసిందనే భావనలు ఉన్నాయి. రోంగోరోంగో లిపికి రాతిరాతలతో సారూప్యత ఉంటుంది; వేలాది రాతిరాతలు, ఇతర రాతిపనులు జరిగినప్పటికీ, ఈ ద్వీపంలోని రాళ్లపై ఎక్కడా రోంగోరోంగోలో రాసిన ఒక వాక్యం కూడా కనిపించదు.
ఒక ఫ్రెంచ్ మిషనరీ యుగెన్ ఐరౌడ్ ఇక్కడ ఉన్న రోంగోరోంగో లిపి గురించి మొదటిసారి 1864లో తెలుసుకుంది. ఇదే సమయంలో, అనేక మంది ద్వీపవాసులు తాము రాతను అర్థం చేసుకోగలమని, అయితే తాము వీటిని చదివేందుకు చేసిన పలు ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయని చెప్పారు. సంప్రదాయం ప్రకారం, జనాభాలో అతికొద్ది మంది మాత్రమే అక్షరాస్యులు ఉన్నారు, రోంగోరోంగో లిపిని కేవలం పాలక కుటుంబాలు, మతపెద్దలకు మాత్రమే నేర్చుకునే హక్కు ఉంటుంది. 1860లో రోంగోరోంగోను ఏ విధంగా చదవాలనే దానికి సంబంధించిన పరిజ్ఞానం పూర్తిగా నష్టపోవడానికి ఇది కారణమైంది, ద్వీపం యొక్క ఉన్నత వర్గం బానిస దాడులు, వ్యాధి కారణంగా పూర్తిగా నాశనం చేయబడింది.
వందల సంఖ్యలో వస్తువులపై (ప్రధానంగా చెక్క పలకలతోపాటు, రాళ్లు, కర్రలు, రొమ్ముకవచాలు, శిల్పాలు కూడా) రోంగోరోంగో లిపిలో చెక్కిన రాతలు ఉన్నాయని అనుమానిస్తున్నారు, వీటిలో కేవలం 28 మాత్రమే ఇప్పటికీ భద్రంగా ఉన్నాయి, ఈస్టర్ ద్వీపంలో ఇవి అతికొద్ది సంఖ్యలోనే ఉండగా, మిగిలినవాటిని ప్రపంచవ్యాప్తంగా వస్తు సంగ్రహాలయాలకు తరలించారు. వాటిపై రాతిరాతలు చెక్కేందుకు జరగిన అనేక ప్రయత్నాలు విఫల్యమయ్యాయి, విద్యా వర్గం వీటిపై చిత్రాలు గీసేందుకు ఎవరికీ అనుమతి ఇచ్చేది కాదు. ఇది చూసేందుకు రాతిరాతలుగా ఉన్నప్పటికీ, దీనిని అర్థం చేసుకునేందుకు విలోమ బౌస్ట్రోఫెడోన్ శైలిలో చదవాల్సి ఉంటుంది.
చెక్క బొమ్మలు
18, 19వ శతాబ్దాల్లో ఈస్టర్ ద్వీపంలో కలప దొరకడం చాలా కష్టమైంది, అయితే ప్రపంచ మ్యూజియాల్లో అనేక ఉన్నతమైన, ప్రత్యేకమైన చెక్క బొమ్మలు ఇక్కడ సృష్టించబడ్డాయి. కొన్ని ప్రత్యేక రకాలు ఈ కింద ఇవ్వబడ్డాయి:
సమకాలీన సంస్కృతి
రాపానుయ్‌లో ఒక వార్షిక వేడుక జరుగుతుంది, దీని పేరు తేపాటి, 1975 నుంచి దీనిని నిర్వహిస్తున్నారు, రాపానుయ్ సంస్కృతికి సంబంధించిన ఈ వేడుక ఫిబ్రవరిలో ప్రారంభమవుతుంది. ద్వీపవాసులు ఒక జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టును కూడా నిర్వహిస్తున్నారు, హోంగా రోవా పట్టణంలో మూడు డిస్కోలు ఉన్నాయి. ఇతర సాంస్కృతిక కార్యకలాపాల్లో ఒక సంగీత సంప్రదాయం కూడా ఉంది, దీనిపై దక్షిణ అమెరికా, పాలినేషియా ప్రభావాలు కనిపిస్తాయి, ఇది ఒక ప్రతిస్పందన శిల్ప సంప్రదాయం.
2002 జనాభా లెక్కలు
2002 జనాభా లెక్కలు ప్రకారం ఈ ద్వీపంలో 3,791 మంది నివసిస్తున్నారు. 60% మంది పౌరులు రాపానుయ్ సంతతివారుకాగా, ఐరోపా సంతతికి చెందిన చిలీయన్లు లేదా కాస్టిజో సంతతివారు 39% మంది ఉన్నారు, మిగిలిన 1% మంది చిలీ ప్రధాన భూభాగం నుంచి స్థానిక అమెరికన్‌లు. కాస్టిజో పౌరుల్లో ఐరోపా, రాపానుయ్ లేదా ఐరోపా, స్థానిక అమెరికన్,, రాపానుయ్ వారసత్వం గల వారు కూడా ఉంటారు. రాపానుయ్ పౌరులు ఈ ద్వీపం నుంచి ఇతర ప్రాంతాలకు కూడా వలస వెళ్లారు. ఈస్టర్ ద్వీపంలో జనసాంద్రత ప్రతి km² (చదరపు కిలోమీటర్‌కు) 23 మంది వద్ద ఉంది (అంటే ప్రతి చదరపు మైలుకు 60 మంది పౌరులు నివసిస్తున్నారు).రాపానుయ్ ప్రస్తుతం చిలీ ప్రధాన భూభాగం నుంచి జరుగుతున్న వలసలను నిరోధించేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది, దీనికి చిలీ రాజ్యాంగంలో ఒక సవరణ చేయాల్సి ఉంది.
జనాభా చరిత్ర
1982 జనాభా లెక్కల ప్రకారం ఇక్కడ జనాభా సంఖ్య 1,936 వద్ద ఉంది. చివరి జనాభా లెక్కల్లో ఈ సంఖ్య పెరగడానికి ఐరోపా లేదా కాస్టిజో సంతతివారు చిలీ ప్రధాన భూభాగం నుంచి ఇక్కడకు వలస రావడం ప్రధాన కారణమైంది. అయితే, ఈ వలసదారుల్లో ఎక్కువ మంది రాపానూయ్ భాగస్వామిని వివాహం చేసుకున్నారు. 1982 జనాభా లెక్కల్లో సుమారుగా 70% జనాభా రాపానుయ్ సంతతివారు (అంటే స్థానిక పాలినేషియా నివాసులు). పురాతన కాలంలో ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క గరిష్ఠ జనాభా సంఖ్యను గణించడం దాదాపుగా అసాధ్యమైన విషయం. కొన్ని మూలాలు ఇక్కడ జనాభా 7000 మాత్రమే ఉండేదని తెలియజేస్తుండగా, ఇతర మూలాలు 17,000 మంది వరకు ఇక్కడ పౌరులు నివసించేవారని సూచిస్తున్నాయి. ముందుగా చెప్పినట్లుగా, ఈస్టర్ ద్వీపం యొక్క అతి కనిష్ఠ జన సంఖ్య 111, 1877లో ఈ కనిష్ఠ జన సంఖ్య నమోదయింది. ఈ 111 రాపానుయ్ పౌరుల్లో కేవలం 36 మందికి మాత్రమే వారసులు ఉన్నారు, అయితే ఈ రోజు రాపానుయ్ పౌరులందరూ ఈ 36 మంది వారసులమని చెప్పుకుంటున్నారు.
పరిపాలన, న్యాయ హోదా
జూవాన్ ఫెర్నాండెజ్ ద్వీపాలతో ఈస్టర్ ద్వీపం సుయ్ జెనెరిస్ రాజ్యాంగ హోదాను పంచుకుంటుంది, 2007లో దీనికి చిలీ ప్రత్యేక భూభాగంగా ఈ హోదా లభించింది. ఈ ద్వీపానికి ఒక ప్రత్యేక భూభాగ హోదాను ఇచ్చే ప్రతిపాదనను ప్రస్తుతం పరిశీలిస్తున్నారు: అందువలన ఇది వాల్‌పారైసో ప్రాంతం యొక్క ఒక ప్రావీన్స్‌గా కొనసాగుతుంది, ఇది ఒకే సహజీవనవ్యవస్థను కలిగివుంది. ప్రావీన్స్, సహజీవనవ్యవస్థ రెండింటినీ ఐస్లా డి పాస్కువా అని పిలుస్తారు, దీని పరిధిలో మొత్తం ద్వీపం, దాని పరిసర ద్వీపాలు, కొండలు, తూర్పున 380 km దూరంలో ఉన్న ఐస్లా సాలాస్ వై గోమెజ్ ఉన్నాయి.
అధికారిక యంత్రాంగాలు
చిలీ నియోజక విభాగాల్లో ఐస్లా డి పాస్కువా ప్రాంతం 13వ నియోజక జిల్లా, 6వ సెనెట్ నియోజకవర్గంలో భాగంగా ఉంది. జువాన్ ఫెర్నాండెజ్ సహజీవనవ్యవస్థతో కలిపి, ఇక్కడి పౌరులకు జోవాక్విన్ గోడోయ్ (RN), ఆల్డో కోర్నెజో (PDC)లు ఛాంబర్ ఆఫ్ డిప్యూటీస్‌లో ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. చాహువాన్ చాహువాన్ (RN), రికార్డో లాగోస్ వెబెర్ (PPD) అనే ఇద్దరు సెనెటర్‌లు కూడా ఇక్కడి ఓటర్లకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు.
బాహ్య లింకులు
వర్గం:చిలీలో కమ్యూన్‌లు (సహజీవనవ్యవస్థలు) వర్గం:చిలీ ప్రావీన్స్‌లు వర్గం:వాల్‌పారైసో ప్రాంతంలో జనాభా ప్రాంతాలు వర్గం:ఈస్టర్ ద్వీపం వర్గం:చిలీలో పురవాస్తు ప్రదేశాలు వర్గం:చిలీలో ద్వీపాలు వర్గం:ఓశియానియాలో ద్వీపాలు వర్గం:పాలినేషియా వర్గం:వాల్‌పారైసో ప్రాంతం యొక్క భూగోళశాస్త్రం వర్గం:ఓషియానియా వర్గం:ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలు
కల్పనా రెంటాల
alt=|thumb|200x200px|కల్పనా రెంటాల గారు ఆమె స్వగృహమునందున తీసుకున్న ఛాయాచిత్రం రెంటాల కల్పన తెలుగు  రచయిత్రి, జర్నలిస్ట్. ఆమె అచ్చుపత్రికలతో పాటు వెబ్‌పత్రికలలో కూడా రచనలు చేస్తుంది. ఆమె తూర్పు పడమర వెబ్ పత్రికను నిర్వహిస్తున్నది.
జీవిత విశేషాలు
ఆమె విజయవాడలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి రెంటాల గోపాలకృష్ణ  పాత్రికేయుడు, రచయిత. ఆంధ్రభూమి దినపత్రికలో కొంతకాలం పనిచేసాడు. ఆమె అమెరికాలో నివసిస్తుంది. ఆమెకు చిన్నతనం నుండి తన తండ్రి రాసిన రచనలను చదవడం, వాటిపై చర్చలు చేయడం ద్వారా సాహిత్యంపై ఆసక్తి ఏర్పడింది.
ఆమె మొదటి కథ 1985-86లలో తన 20 ఏళ్ల వయస్సులో ఆంధ్రభూమి వారపత్రికలో ప్రచురితమైంది. ఆ పత్రికకు ఆమె కాలమిస్టుగా సాహిత్య ప్రయాణాన్ని మొదలు పెట్టింది. ఆమె రాసిన కవితలనే కథలుగా మార్చే ప్రయోగం చేసింది. ఆమె "ఈస్ట్రోజన్ పిల్" అనే కవిత రాసింది. దానిని ఆమె "ఋతుభ్రమణం" అనే కథగా మలిచింది. ఇది ఆమె మొదటి కథ. ఆమె రాసిన మొదటి కవితా సంకలనం "నేను కనిపించే పదం" నకు అనంతా పురస్కారం లభించింది. ఆమె కథలు, కవితలు, సాహిత్య విమర్శలు, అనువాదాలు అనేకం చేసింది. ఆమె మొదటి నవల తన్హాయీలో అమెరికన్ వాతావరణాన్ని లోతుగా చిత్రించింది. ఆమె కథలు, నవలలలో ప్రధాన వస్తువు స్త్రీలకు సంబంధించిన విషయాలే ఎక్కువగా ఉంటాయి. స్త్రీలు, పిల్లలకు సంబంధించిన ఇతివృత్తాలనే ఎక్కువగా తీసుకుంటుంది.
బయటి లింకులు
వర్గం:తెలుగు రచయిత్రులు వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
180 (2011 సినిమా)
180 అనేది 2011లో విడుదలైన భారతీయ రొమాంటిక్ డ్రామా చిత్రం. దీనికి జయేంద్ర పంచపకేశన్ దర్శకత్వం వహించాడు. అంతేకాకుండా ఆయన ఈ చిత్రానికి శుభ, ఉమర్జీ అనురాధలతో కలిసి రచయితగా వ్యవహరించారు. 180 తెలుగు చిత్రం, నూట్రన్‌బదు (అనువాదం 180) తమిళంలో ఏకకాలంలో చిత్రీకరించబడ్డాయి. వీటిల్లో సిద్ధార్థ్, ప్రియా ఆనంద్, నిత్యా మీనన్ ప్రధానపాత్రల్లో, అలాగే మౌలీ, తనికెళ్ల భరణి, గీత తదితరులు ఇతర పాత్రల్లో నటించారు. నూట్రన్‌బదుతో నిత్యా మీనన్ తమిళంలో అరంగేట్రం చేయగా, ఏడేళ్ల తర్వాత సిద్ధార్థ్ తమిళ సినిమాకు పునరాగమనం చేసాడు. అతని చివరి తమిళ చిత్రం 2004లో వచ్చిన ఆయుత ఎజుత్తు. రెడ్ వన్ కెమెరాలో 180 చిత్రాన్ని చిత్రీకరించడం విశేషం. ఈ చిత్రాన్ని ఎస్.పి.ఐ సినిమాస్, మఅఘల్ ఫిల్మ్స్ సంయుక్తంగా నిర్మించారు. కాగా తమిళ వెర్షన్‌ను ఐంగారన్ ఇంటర్నేషనల్ పంపిణీ చేసింది. శరత్ సంగీతం సమకూర్చగా, బాలసుబ్రహ్మణ్యం సినిమాటోగ్రఫీని నిర్వహించారు. కిషోర్ తే ఎడిటింగ్ చేసాడు. ఈ చిత్రం 2011 జూన్ 25న విడుదలైంది.
ప్రొడక్షన్
అడ్వర్టైజ్‌మెంట్ ఫిల్మ్ మేకర్ జయేంద్ర తన మొదటి చలన చిత్రాన్ని ద్విభాషా చిత్రంగా 2010 జూన్ 15న చెన్నైలోని ఎవిఎమ్ స్టూడియోలో ప్రకటించారు. సిద్ధార్థ్ ప్రధాన పాత్రలో నటించాడు. సిద్ధార్థ్‌కు జోడీగా ప్రియా ఆనంద్, నిత్యా మీనన్‌లు కథానాయికలుగా నటించారు. ఈ చిత్రబృందంలో శరత్, బాలసుబ్రహ్మణ్యం, కిషోర్ తే వరుసగా స్వరకర్తగా, సినిమాటోగ్రాఫర్‌గా, ఎడిటర్‌గా ఉన్నారు. ఈ సినిమా చిత్రీకరణ ప్రకటించిన రోజునే ప్రారంభమైంది. చెన్నై, హైదరాబాదు, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలలో చిత్రీకరించబడింది. రెడ్ డిజిటల్ సినిమా కెమెరాను ఉపయోగించారు.
బాక్స్ ఆఫీస్
ఈ చిత్రం చెన్నైలో మొదటి మూడు రోజుల్లో 90% ఆక్యుపెన్సీతో థియేటర్లలో ₹8 మిలియన్లు వసూలు చేసింది. రెండు వారాల తర్వాత, ఆక్యుపెన్సీ 90%కి చేరుకోవడంతో ₹12 మిలియన్లు వసూలు చేసింది.
మూలాలు
వర్గం:తెలుగు సినిమాలు వర్గం:భారతీయ బహుభాషా సినిమాలు వర్గం:2011 రొమాంటిక్ డ్రామా సినిమాలు వర్గం:2011 సినిమాలు వర్గం:తమిళ సినిమాలు వర్గం:క్యాన్సర్ గురించి భారతీయ చలనచిత్రాలు వర్గం:2011 బహుభాషా సినిమాలు వర్గం:2011 దర్శకత్వ తొలి చిత్రాలు
గొట్లమిట్ట
గొట్లమిట్ట వైఎస్ఆర్ జిల్లా, చక్రాయపేట మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన చక్రాయపేట నుండి 20 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కడప నుండి 75 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 127 ఇళ్లతో, 467 జనాభాతో 664 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 229, ఆడవారి సంఖ్య 238. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 593478 .పిన్ కోడ్: 516259.
విద్యా సౌకర్యాలు
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల చక్రాయపేటలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల మహాదేవపల్లెలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల మహాదేవపల్లెలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల చక్రాయపేటలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల వేంపల్లెలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ కడపలో ఉన్నాయి.సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల కడపలో ఉన్నాయి.
తాగు నీరు
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.